stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vincent van Gogh'un natürmort resimleri (Paris)

Ana maddeler: Vincent van Gogh ve Vincent van Gogh kronolojisi
Van Gogh'un sanatsal gelişiminin natürmortlarına yansıması (1886-1887)
, 1886, Özel koleksiyon (F247) 
 Bu resim, Van Gogh'un Paris'te erken dönemindeki hayatını temsil eder; burada daha parlak ve zıt renkler resme hakimdir
, 1887, Musée d'Orsay, Paris (F213) 
 Bu, Van Gogh'un daha parlak, zıt renkler ile Empresyonist fırça darbesi tekniğiyle bütünleşmesine bir örnektir.
Vincent van Gogh'un natürmort resimleri (Paris), çizdiği birçok çizim, eskiz ve tabloya konu olan; 1886 ve 1887'de Vincent van Gogh'un, Hollanda'dan; Paris'te Montmartre'ye taşınmasından sonra gerçekleştirdiği çalışmalardır. Paris'teyken Van Gogh, natürmort resimlerinde kullandığı konuları, renkleri ve teknikleri değiştirdi.
Vincent İzlenimcilik, Pointillism ve diğer sanat hareketlerin kurucuları ve önemli sanatçılarıyla tanıştı, onların çalışmalarını gördü ve öğrendiklerini kendi çalışmalarına yansıttı. Japon sanatı, Ukiyo-e ve tahta baskılar da kompozisyon ve resim yaklaşımını etkiledi.
Hollanda'daki çalışmalarının kasvetli ruh halinden sıyrılıp çalışmalarına daha parlak bir renk getirmeye başladıkça, çok daha çeşitli ve anlamlı bir yaklaşıma doğru kademeli bir değişiklik oldu. Farklı konulara geçmeden önce birçok modern sanatçıdan öğrendiği renk, ışık ve teknikleri deneyerek birçok çiçek natürmortları yaptı.
1887'de, çalışmalarında modern sanatın çeşitli unsurları yer alan olgun sanat eserlerine yaklaşıyordu. Mükemmel örnekler, Pair of Shoes (Ayakkabı Çiftleri) resimleridir; zaman içinde gerçekleştirdiği dört resimde, 1886'da yapılan ilk çizme çifti ile, modern, zıt renkler ve ışık kullanımının olduğu, 1887'de yapılan resim arasındaki farkı gözlemlenebilir. Benzer gelişim Nuenen'den ilk köylü resimlerinde de fark edilir. Başka bir örnek ise, çiçeklerin canlandırıcı, renkli resimlerinde ortaya çıkan hem renk hem de teknik iyileştirmeler içeren 1887 yılında yapılan Blue Vases (Mavi Vazo) resimleridir.
1887 baharında, Van Gogh, arkadaşı Émile Bernard ile Asnières'i ziyaret etmek için şehirden ayrıldı. Oradayken eserlerini üslupta ve parlak, zıt renk ve ışık kullanımıyla daha da geliştirdi. (Asnières ve Seine'deki eserlerinde görülür).
Geçmişi > Hollanda

1880'den 1885'e kadar Van Gogh, hevesle bir sanatçı olarak çalışmalarına başladı. Sadece büyük Hollandalı ustalardan değil aynı zamanda kayda değer Hollandalı realist ressam ve Lahey Okulu'nun önde gelen bir üyesi olan kuzeni Anton Mauve'den etkilendi.
Van Gogh'un paleti esas olarak koyu toprak tonlarından, özellikle koyu kahverengi tonlardan oluşuyordu. Bir sanat tüccarı olan kardeşi Theo, çalışmalarının pazarlanmayacak kadar kasvetli olduğunu ve onu modern sanatı, özellikle parlak, renkli resimlerinde İzlenimcilik'i keşfetmeye teşvik ettiğini belirtir.
Sokaktaki Bir Kız, Arka Plandaki İki At arabası, 1882, Özel Koleksiyon (F13)
Toprak Örtüsü, Şişe ve Takunya ile Natürmort, 1885, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F63)
Köylü Bir Kadın ile Beyaz Başlığı, 1885, İskoçya Ulusal Galerisi, Edinburgh (F140)
Geçmişi > Modern Sanat

1886'da Van Gogh Hollanda'dan ayrıldı ve bir sanat simsarı olan kardeşi Theo van Gogh'un rehberlik ve desteği altında ortaya çıkan sanatsal hareketleri keşfetmek için Paris'e gitti. Vincent’ın Paris’e habersiz gelmesinden ve gelişinin zamanlaması hakkındaki konuşmalarının aksine, Vincent daha büyük bir daire edinilinceye kadar Theo’nun Rue Laval’daki dairesinde kaldı. Dört ay boyunca Van Gogh, Cormon'un stüdyosunda bulunan Fernand Cormon, alçı boyaları, canlı çıplak modeller ve sahne dekorları üzerinde çalıştı. Cormon ayrıca açık havada resim yapmayı teşvik etti. Orada Henri de Toulouse-Lautrec, Émile Bernard ve Louis Anquetin ile tanıştı. Theo ve sanatsal sosyal çevreler aracılığıyla Edgar Degas, Camille Pissarro, Paul Signac, Georges Seurat, ve Paul Gauguin ile de tanıştı. Bu sanatçılarla arkadaşlıkları vasıtasıyla İzlenimciler, Sembolistler, Pointillistler ve Japon sanatı, Ukiyo-e ve gravür baskıları ile tanıştı. Alışılmadık tavrına, darmadağınık kıyafetlerine ve çoğu zaman korkutucu davranışlarına rağmen, Paris, Van Gogh'un diğer sanatçılarla arkadaşlık kurduğu yerdi. Bir keresinde Toulouse-Lautrec, Van Gogh'a karşı aşağılayıcı sözler duyduğunda, adamı düelloya davet etti. Parisli avangard sanatçılarla sanat eserlerini gören ve takas eden Van Gogh, Theo'nun yıllarca modern sanatla ilgili olarak neler anlatmaya çalıştığını kavramıştı. Bazılarının “modern sanatın en önemli sanatçılarından biri” olmak üzere kendi tarzını geliştirmek için tüm sanat akımlarını deneme şansı yakaladı.
Geçmişi > Modern Sanat > Romantizm

Romantizm, sıkıcı dünyadan kaçmak isteyenlerin oluşturduğu bir sanat ve edebiyat hareketiydi. Özellikleri, görkem hissi ve yoğun renklerle "egzotik toprakların" resimleridir. Adolphe Joseph Thomas Monticelli, zengin renkli, benekli ve dokulu boya ve sırlı yüzeylere sahip, çok bireysel bir Romantik resim stili geliştirdi. Monticelli, Barbizon okulunun bir üyesi olan Narcisse Diaz ile arkadaş olan İzlenimcilerden önceki neslin bir Fransız ressamıydı ve ikisi de Fontainebleau Ormanı'nda birlikte resim yaptı. Vincent van Gogh, 1886'da Paris'e gittikten sonra gördüğü çalışmalarına hayran kaldı. Van Gogh, Monticelli'nin eserinde algıladığı zenginlikten etkilendi. 1890'da, Van Gogh ve kardeşi Theo, Monticelli hakkında ilk kitabın yayınlanmasında etkili oldular.
Adolphe Joseph Thomas Monticelli, Sardalyalar ve Denizkestaneleri ile Natürmort, 1880-1882, Dallas Sanat Müzesi
Adolphe Joseph Thomas Monticelli, As you like it, 1880, Phillips Koleksiyonu, Washington, DC.
Adolphe Joseph Thomas Monticelli, La Reverence, Bellas Artes Müzesi (Buenos Aires)
Geçmişi > Modern Sanat > Empresyonizm - İzlenimcilik

İzlenimcilik hareketi geleneksel sanatsal tekniklerde bir değişiklikti. İzlenimcilik ile amaç, sanatçıların onları boyamanın öğretildiği şekilde değil, renkleri ve görüntüleri gördükleri şekilde tasvir etmekti. İzlenimciliğin bakış açıları arasında parıltılı ışık spotları, gölgelerde renk, doğrudan tüpten nokta veya çizgi şeklinde renkler ve çözünen sert hatlar bulunur.
Édouard Manet, Bir Kristal Vazoda Karanfil ve Akasma, 1883, Orsay Müzesi
Edgar Degas, İki Ütü yapan Kadın, 1884, Orsay Müzesi
Claude Monet, Anemonlarla Natürmort, 1885
Geçmişi > Modern Sanat > Neo-empresyonizm

Van Gogh, İzlenimciler Edgar Degas ve Claude Monet'ten etkilendi, fakat dahası, Neo-izlenimci Georges Seurat'den etkilendi; Seurat, kısmen görüntüyü yoğunlaştırmak için zıt renk noktalarının kullandığı, Pointillism adlı bir tekniği vardı . Van Gogh, "konuşmadaki veya mektupta kelimeler" yazarken, küçük, düşünceli bir şekilde yerleştirilmiş renkli çizgilere benzettiği şekilde resim yapmayı sevdi.
Georges Seurat, Pazar Öğleden Sonra La Grande Jatte Adasında, 1884-1886, Chicago Sanat Enstitüsü
Camille Pissarro, Koyun Çoban Köpeği, 1886, Fred Jones Jr. Sanat Müzesi . Pissarro'nun ilk Pointillist resimlerinden biri.
Paul Signac, The Town Beach, Collioure, 1887, Metropolitan Sanat Müzesi, New York
Camille Pissarro, Bir Çiftlikte Çocuk, 1887
Geçmişi > Modern Sanat > Kluazonizm

Kluazonizm, koyu renkli çizgilerle ayrılmış, kalın ve düz biçimli formlarla gerçekleştirilen post-empresyonist bir resim tarzıdır. Terim, Mart 1888'de Salon des Indépendants vesilesiyle eleştirmen Edouard Dujardin tarafından icat edildi. Sanatçılar Émile Bernard, Louis Anquetin, Paul Gauguin, Paul Sérusier ve diğerleri 19. yüzyılda bu tarzda resim yapmaya başladılar. Ad, tellerin (karanfiller veya "bölmeler") parçanın gövdesine lehimlendiği, toz camla doldurulmuş ve daha sonra ateşlendiği bir emaye işi tekniğini çağrıştırıyor. Aynı ressamların birçoğu, aynı zamanda eserlerini Sentezçilik olarak yakından ilgili bir hareket olarak tanımladı.
Paul Sérusier, Tılsım: Le Bois d'Amour'da Aven Nehri 1888, Paris Orsay Müzesi, Paris
Émile Bernard , 1888 Pont-Aven'deki Pardon
Émile Bernard, Şapkalı Bir Çocuk Portresi, 1889, Musée d'Art et d'Industrie de Roubaix.
Geçmişi > Modern Sanat > Post-empresyonizm

Post-Empresyonizm, İngiliz sanatçısı ve sanat eleştirmeni Roger Fry tarafından 1910'da Manet'ten bu yana Fransız sanatının gelişimini tanımlamak için yazdığı terimdir. Fry, 1910 sergisi Manet ve Post-Empresyonizm sergisini düzenlediğinde bu terimi kullandı. Art-İzlenimciler Empresyonizm'i genişiletmiş, canlı renkler, kalın boya uygulamasını, ayırt edici fırça darbeleri ve gerçek hayattaki konuyu kullanarak, etkileyici ifade için formu tahrif etmeye, geometrik formları vurgulamaya daha meyilli olduklarından, sınırlamaları reddederek doğal olmayan veya keyfi renkler kullandılar.
Paul Cézanne, Still life with Soup Tureen ile Natürmort, 1884, Orsay Müzesi
Paul Gauguin, Sea Side II, 1887
Henri de Toulouse-Lautrec, Vincent van Gogh, 1887, Van Gogh Müzesi
Geçmişi > Modern Sanat > Japon Ukiyo-e

Ukiyo-e ahşap baskılarının karakteristik özellikleri sıradan konularını, kompozisyonlarının ayırt edici şekilde kırpılmasını, koyu ve iddialı ana hatları, eksik veya sıra dışı bakış açılarını, tek tip renkli düz bölgeleri, tek tip aydınlatmayı, chiaroscuro'nun yokluğunu ve dekoratif desenlere vurgularını içerir. Bu özelliklerden bir veya daha fazlası, Anvers döneminden itibaren Vincent'ın resimlerinde bulunabilir. Van Gogh, “Japon sanatını incelersek, şüphesiz, bilge, felsefi ve zeki, zamanını tek bir çim bıçağı okuyarak geçiren bir adam görüyoruz. Ancak bu çim bıçağı onu her bitkinin çizmesine ve ardından mevsim, kırsal alanın geniş yönlerine, daha sonra hayvanlara, sonra insan figürüne… bu basit Japonun bize öğrettiği gerçek bir din değil mi? içinde yaşadığı doğa içinde sanki kendileri de çiçekler. Japon sanatını çalışamazsınız, bana öyle geliyor ki, daha eşcinsel ve mutlu olmadan. ”
Utagawa Hiroshige, Azuma Korusu'ndaki İç içe Katalpa Ağaçları, c. 1856-58, Japon Ukiyo-e, gravür baskı
Utagawa Hiroshige, Atake'de Akşam Yağmuru ve Büyük Köprü
Japonaiserie: Yağmurda Köprü (Hiroshige'den sonra), Vincent van Gogh, 1887, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F372)
Geçmişi > Renk teorisi ve tekniği

Van Gogh'un Paris döneminde yaptığı çalışmaların en çok dönüşen öğelerinden biri de renk kullanımıydı. Van Gogh, yapıtlarında yoğunluğu artırmak için tamamlayıcı, zıt renkler kullandı. Yan yana yerleştirilen aynı derecede canlılık ve parlaklıkta iki tamamlayıcı renk, "eşzamanlı kontrast yasası" olarak adlandırılan yoğun bir reaksiyon oluşturur.
Hollanda'daki günlerinden itibaren Van Gogh, Delacroix'in renk teorisine aşina oldu ve renklere hayran kaldı. Nuenen'de Van Gogh, Michel Eugène Chevreul'un bitişik renklere olan kontrastlarıyla renk yoğunluğunu en üst düzeye çıkarmak için dokuma yasalarına aşina oldu.
Paris'te Van Gogh, Seurat'ın tamamlayıcı renkleri kullanımını hevesle çalıştı. Tamamlayıcı çalışmaları denemekten heyecan duyan Van Gogh, "gökkuşağının bütün renklerini" deneyerek büyük bir tuvali dikdörtgen şeklinde birkaç bölüme bölerdi. Orada, erkek kardeşi Theo aracılığıyla Adolphe Monticelli'nin, çiçeklerle çalıştığı natürmort çalışmalarına maruz kaldı. Monticelli'nin rengi, Delacroix'in renk ve kontrast teorilerinin genişlemesi olarak kullandığını gördü. Ayrıca, ağır boya uygulamasının yarattığı Monticelli efektine de hayran kaldı.
Natürmort serisinde, özellikle çiçeklerde, Van Gogh, renk tekerleğinde birbiri ardına renkler olan tamamlayıcı, zıt renkler gibi renk ilişkisini denedi. İkinci renk ilişkisi, uyumlu renkler, renk tekerleğinde birbirine bitişik renklerdir. Ayrıca renk çarkındaki ilişkinin bir üçgen oluşturduğu renk üçlüsünü de kullandı.
Geçmişi > İplik topları

Çalışmaları için renkleri seçmesine yardımcı olmak için, Van Gogh, renk kombinasyonlarını denemekte farklı iplik tonlarından ipler topladı. Seçilmiş lifleri, Natürmort'da Ayva Armut ve Limonlarla (F383) bulunan sarı ve koyu sarı kombinasyonları gibi belirli resimlerle eşleşen kombinasyonlarda toplar halinde yuvarladı. Kutu ve örnek iplik topları günümüze dek miras kalmış ve Van Gogh Müzesi tarafından saklanmaktadır.
Geçmişi > Natürmort

Van Gogh Paris’e geldikten kısa bir süre sonra, kontrast renklerle denemeler yapmak için natürmort resim yapmaya başladı. İngiltere'deki bir arkadaşına amacının "gri renk uyumu değil, yoğun renklenme" yaratmak olduğunu yazdı.
Natürmorta çiçeklerle başladı. İlk başta natürmortları Hollanda'da kullandığı bastırılmış tonları koruyordu. Resminde derinleştikçe, doğrudan tüpten renkleri kullanana kadar çalışmalarına sürekli olarak daha parlak renkler ekledi. Daha sonra canlı renkler ve serbest fırça darbesi kullanımını yansıtan günlük yaşamdan diğer konulara geçti.
Van Gogh, bir süre için Clichy Bulvarı'ndaki Café du Tambourin'in sahibi olan Agostina Segatori'ye ilgi duydu ve ona "sonsuza dek yaşayacak" çiçek resimlerini verdi.
Van Gogh'un Natürmort resimlerinde kullandığı enerji, "sistematik olarak çalışma, onu tüketene kadar bir temaya odaklanma" alışkanlığının temsilcisidir.
Çiçekler

Çoğu zaman çiçeklere olan ilgisinden dolayı, çiçekler, Van Gogh'un Paris'teki resimlerinin konusu oldu. Van Gogh'un Paris'te natürmort'a olan ilgisini bilerek, arkadaşları ve tanıdıkları resimleri için her hafta çiçek demeti gönderdiler. Ayrıca Vincent, resimleri için çeşitli tip ve renklerde çiçekler seçerek ucuz buketler satın aldı. Natürmort resimlerinin birçoğu, çiçeklerin tuvali doldurduğu, vazodan döküldüğü veya vazo kenarındaki çiçek salkımınlarının taştığı Avrupa natürmortlarının fazla yaşama duygusunu yansıtır.
Van Gogh, çiçek düzenleme sanatını, Hollandalı ustaların eserlerinden, Japon gravür baskılarınıdan ve Empresyonist natürmort çiçek aranjmanları resimlerinden ustalıkla çalıştı. Konuya olan coşkusunu ve Paris'te tamamladığı tablo sayısını dile getiren Van Gogh, kız kardeşi Wil'e şöyle yazdı: “Çiçeklerin dışında neredeyse hiçbir şey çizmedim ; mavi, menekşe, sarı, şanlı kırmızı. " Renk, kompozisyon, doku ve yerleştirme konusundaki uzmanlığı, çiçeklerin bir sanat formu olarak düzenlenmesi için kurallar oluşturan, dikkat çeken bir çiçek düzenleyici olan Constance Spry'yi etkilemiş olabilir. Çiçeklerin ustalarının resimlerini incelemekten "yapı, stil, form, denge, uyum ve ritim" hakkında çok şey öğrendi.
Paris’te ne kadar uzun süre kalsa, çiçekler için Asya estetiği o kadar fazla olmuştur. Kardeşi Theo'ya söylediği gibi: “ Japon fotoğraflarına bakmayı alışkanlık haline getirerek, buketleri hazırlamayı ve çiçeklerle bir şeyler yapmayı seveceğini göreceksin.”
Van Gogh, Montmartre sanatçılarına hizmet eden bir lokanta olan Café du Tambourin'in sahibi Agostina Segatori ile her hafta birkaç tablo karşılığında yemek alabilmek için anlaşma yaptı. Kısa süre sonra kafenin duvarları çiçek resimlerinde doluydu.
Çiçekler > Karanfiller

Karanfilli Vazo, 1886, Boijmans Van Beuningen Müzesi, Rotterdam, Hollanda (F220)
Beyaz ve Kırmızı Karanfilli Vazo, 1886, Özel Koleksiyon (F236)
Karanfilli Vazo, 1886, Detroit Sanat Enstitüsü, Michigan (F243)
Karanfil ve Zinnias ile Vazo, 1886, Özel koleksiyon (F259)
Sarı Zemin üzerine Kırmızı ve Beyaz Karanfilli Vazo, 1886, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo (F327)
Karanfil ve diğer çiçek vazoları, 1886, Özel koleksiyon (F596)
Çiçekler > Kasımpatı

Genellikle Japon gravür baskılarında tasvir edilen krizantemler, ilk olarak çiçek düzenlemelerinde Empresyonistler tarafından resmedildiler. En çok arzu edilen krizantem, Japonya'dan sonbaharda çiçek açan çeşididir.
Krizantem Dolgulu Zencefilli Kavanoz, 1886, Özel Koleksiyon (F198)
Krizantemli Kase, 1886, Özel Koleksiyon (F217)
Bir Vazoda Krizantemler ve Yabani Çiçekler, 1887, Metropolitan Sanat Müzesi, New York (F588)
Çiçekler > Fritiller

Bakır Vazodaki İmparatorluk Fritilleri (F213), Neo-Empresyonist Paul Signac'ın etkilerini yansıtıyor. Arka plan Pointillist fırçayla boyanmıştır. Resim, tamamlayıcı, zıt mavi ve turuncu renkleriyle yapıldı. Van Gogh, pürist değildi; kontrast renklerin tonlarını değiştirdi ve resmini çizmekten zevk aldığı konular seçti. Fritillary, baharda her bir soğanından üç ila on çiçek açan bir bitkidir. Turuncu-kırmızı bir çiçek olan imparatorluk fritilleri, 19. yüzyılın sonunda Fransız ve Hollanda bahçelerinde yetişmiştir.
Fritiller, 1886, Konum bilinmiyor (F214)
Bakır Vazoda Fritiller, 1887, Orsay Müzesi, Paris (F213)
Çiçekler > Gladiola

Gladiolus, çoğul Gladioli, Van Gogh'un en sevdiği çiçeklerden biriydi. Özellikle vazoya yerleştirildikten sonra pervane gibi açılmalarını çok beğendi. Yükseklikleri nedeniyle, Van Gogh, üçgen yapılı kompozisyonlar oluşturmak için  Gladioli ve Karanfilli Vazo (F237) veya Gladioli ve Çin Asterli Vazo'daki gibi ters bir üçgen (F248a) Gladioli'yi kullanmayı severdi.
Kırmızı Gladiyolus ile Vazo, 1886, Özel Koleksiyon (F248)
Gladiolis ve Çin Asterleri ile Vazo, 1886, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F248a)
Kırmızı Gladiolis ile Vazo, 1886, Musée Jenisch, Vevey, İsviçre (F248b)
Gladiolis ve Karanfilli Vazo, 1886, Boijmans Van Beuningen Müzesi, Rotterdam (F237)
Gladiolis ve Karanfilli Vazo, 1886, Özel Koleksiyon (F242)
Çiçekler > Gelincikler

Kırmızı Gelincikli Vazo (F279), Van Gogh'un kırmızı ve yeşil ana, tamamlayıcı renkleri, her iki rengin daha yoğun görünmesini sağlamak için mavi bir arka plan önünde nasıl kullandığını gösteren başka bir örnektir. Açılmamış tomurcukları ve masadaki siennaları pembe boyar.
Kırmızı Gelincikler ile Vazo, 1886, Wadsworth Atheneum, Hartford (F279)
Haşhaş Çiçekleri ayrıca Viscaria ile Vazo, 1886, Ağustos 2010'da çalınan Mohammed Mahmoud Khalil sarayından Kahire (F324a)
Peygamberçiçeği ve Gelincikler ile Vazo, 1887, Özel koleksiyon (F324)
Çiçekler > Güller

Van Gogh'un gül veya çiçek resimleri, "Ah, doğadan fotoğraf ve resim için hangi portrelerin çekilebileceğini" sözünü hatırlatıyor.
Güllü Cam, 1886, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F218)
Şakayık ve Gülli Kase, 1886, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F249)
Gül ve diğer çiçek ile beyaz vazo, 1886, Özel koleksiyon (F258)
Çayır çiçek ve güllerle natürmort, 1886, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda
Çiçekler > Ayçiçekleri

İki Kesik Ayçiçeği (F375), Van Gogh'un 1887 yazında yaptığı dört resim dizisinden biridir. İlki (Van Gogh Müzesi, F377) bir hazırlık taslağıydı. Paul Gauguin ikinci ve üçüncü İki Kesik Ayçiçeği resimlerini (F375, F376) aldı ve gururla Paris'te yatağının başına astı. 1890'ların ortasında, Güney Denizleri gezisine finans sağlamak için onları sattı. Dört ayçiçeğinin görüntüsü geniş bir tuval üzerine yapılmıştı.
İki Kesik Ayçiçeği, 1887, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F377)
İki Kesik Ayçiçeği, 1887, Metropolitan Sanat Müzesi, New York (F375)
İki Kesik Ayçiçeği, 1887, Kunstmuseum Bern, İsviçre (F376)
Dört Ayçiçeği Tohuma kaçtı, 1887, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F452)
Çiçekler > Zinya

Zinnias ve Sardunyalar içeren vazo (F241), Adolphe Monticelli'nin (1824-1886) canlı renklerdeki ve impasto boyasının etkisini yansıtır. Van Gogh, Monticelli'nin çalışmasını takdir etti ve koleksiyonuna ekledi. Van Gogh, erkek kardeşi Theo tarafından Monticelli'nin Paris'teki çiçek natürmortları ile tanıştırdı. Monticelli'nin Delacroix'in renk ve kontrast teorilerinin genişlemesi olan renk kullanımına hayran kaldı. İkincisi, Monticelli'nin " impasto " adlı ağır boya uygulamasının yarattığı efekti takdir etti. Van Gogh'un 1888'de Marsilya'dan güneydeki Provence'a taşınmasına ilham veren kısmen Monticelli idi.Sanatçı için öylesine bir akrabalık hissettiğini ve stilini taklit etmek istediğini, kardeşi Wil'e "Monticelli'nin oğlu veya kardeşi" gibi hissettiğini yazdığı bir mektupta söyledi. Kronolojisinde ilk sahibi, "CM van Gogh Galerisi, Amsterdam, Hollanda", Van Gogh'un amcası ve bir sanat simsarı olan Cornelius Marinus van Gogh (1824-1908)'dir.
Zinnyalar ve Diğer Çiçekler (F251) yapıldığı sırada Zinnias ve Sardunyalar ile Vazo (F241) de boyanmış, Van Gogh'un daha hafif bir renk paletine geçişinin bir kanıtı olarak ortadadır. İzlenimcilik unsurlarını toplayan Van Gogh, daha kuvvetli bir fırça darbeleriyle boyamış, kalın bir boya uygulamasıyla “üç boyutlu bir kabartma yaratan“ impasto ”olarak adlandırılmıştır.
Zinnyalar ve Sardunya Vazo, 1886, Kanada Ulusal Galerisi, Ottawa, Kanada (F241)
Zinnyalar ve Diğer Çiçeklerle Kase Ayrıca Zinniyalar ve Diğer Çiçeklerle Vazo, 1886, Kanada Ulusal Galerisi, Ottawa, Kanada (F251)
Zinnyalar ile Vazo, 1886, Kreeger Müzesi, Washington DC (F252)
Çiçekler > Diğer çiçekler

Portrelere poz verecek modellerin parasını ödeyemeyen Van Gogh, tüm kalbiyle çiçeklerin, "kırmızı haşhaşların, mavi mısır çiçeklerinin ve miyozotların, beyaz ve kırmızı güllerin, sarı krizantemlerin" resmini çizdi.
Sonbahar Asterli Vazo (F234), Van Gogh'un Paris'e geldikten sonra boyadığı birçok natürmortun bir örneğidir. Bir arkadaşına dediği gibi, resimlerinin gri tonlardan ziyade yoğun renklere bürünmesini istedi. Bu düzenlemede Van Gogh, uyumlaştırıcı renklerle oynuyor: gül, pembe, kırmızı ve kahverengi.
Hercai menekşe sepeti (F244) Van Gogh'un zıt renklerle denemelerine bir örnektir. Bu kez kontrast çifti mor ve sarıdır. Vincent ayrıca Pansies ile tef (Tambourine with Pansies) olarak bilinen boyama tekniğini, arka planda tef ve yeşil zıt kırmızı kullandı. Van Gogh hercai menekşede doğal renk teorisi örneği buldu.
Hollyhocks ile Vazo (F235) yaz aylarında kırmızı ve yeşil tonlarında birbirlerine zıt olarak boyanmıştır. Van Gogh, yılın mevsimini çalışmalarında kullandığı renkler ile ifade edebileceğine inanıyordu. Bu resimde neredeyse tek boyutlu bir görüntü yaratmayı denedi. Bu resimde kullanılan dekoratif sürahi, Van Gogh'un Sonbahar Asterli Vazo'sunda da (F234) beliriyor. Çin ve Japonya'ya özgü Hollyhocks, Empresyonistler tarafından "sarmal-benzeri büyümeleri, derin-loblu yeşil yaprakları ve üst çiçek sapına sarılmış satensi, fincan şeklindeki çiçekleri" nedeniyle tercih edildi.
Papatyalardan Buket ile Natürmort, 1886, Philadelphia Sanat Müzesi (F197)
Helleboreslu Cam, 1886, Özel Koleksiyon (F199)
Sonbahar Asterli Vazo Aster ve Phloxlu Vazo, 1886, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F234)
Hollyhocks ile Vazo, 1886, Kunsthaus Zürich (F235)
Myosotis ve Peoniesli Vazo, 1886, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F243a)
Küçük Masada Hercai Menekşe Sepet, (Hercai Menekşe Tef), 1886, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F244)
Beyaz Karanfil, Gül ve Şişe Vazosu, 1886, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo (F246)
Gelincik ve haşhaş, şakayık ve krizantem vazoları, 1886, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo (F278)
Aster, Salvia ve Diğer Çiçeklerle Vazo, 1886, Gemeentemuseum Den Haag, Lahey, Hollanda (F286)
Leylaklar, 1887, Çekiç Müzesi, Los Angeles (286b)
Scabiosa ve Ranunculus ile Natürmort, 1886, Özel Koleksiyon (F666)
Çiçekler > Blue vase

Flowers in Blue Vase - Mavi Vazoda Çiçekler olarak da bilinen Vase with Daisies and Anemones - Papatyalar ve Anemon'lu Vazo (F323), Van Gogh'un Paris'te kalışının sonlarında yapıldmıştı. Vazo, çeşitli renklerde yapılan canlı papatya ve anemon çeşitlerini barındırmaktadır. Koyu kırmızı-kahverengi, sarı, pembe ve beyaz tonlarında canlanır. Vincent, özellikle sarı renk tonları ile çalışır, muhtemeldir ki bu renkleri ortaya koymak istediği renk kombinasyonlarını ve gölgeleri için seçti. Vazo, zıt mavi tonlarında boyanmıştır. İzlenimcilik ve Bölünme Teknikleri, arka plandaki fırça darbelerine, kırılmış vuruşlar ve renk noktaları kullanımı ile yansıtır.
Leylak, Papatya ve Anemon Vazoları, 1887, Musée d'Art et d'Histoire (Cenevre) (F322)
Mavi Vazoda Çiçekler, 1887, Özel Koleksiyon (no F #, Add20)