stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İslam kültürü
Dil ve edebiyat > Farsça

Fars edebiyatı, Fars dilinde sözlü kompozisyonlar ve yazılı metinlerden oluşur ve dünyanın en eski edebiyatlarından birisidir. 2.5 bin yılı aşkın bir süredir. Kaynakları, bugünkü İran, Irak, Suriye, Afganistan, Kafkaslar ve Türkiye dahil olmak üzere Antik İran'da, Orta Asya bölgeleri (Tacikistan gibi) ve Fars dilinin tarihsel olarak ana veya resmi dil olduğu Güney Asya'da bulunuyor. Örneğin, Belh'de (günümüzün günümüz Afganistan'ında) veya Vahş'ta (günümüz Tacikistan'ında) doğan ünlü Fars şairlerinden biri olan Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî, Farsça yazdı ve Selçukluların Anadolu'daki başkenti Konya'da yaşadı. . Gazneliler Orta ve Güney Asya'da geniş bölgeleri fethettiler ve saray dili olarak Farsçayı kabul ettiler. Dolayısıyla İran, Mezopotamya, Azerbaycan, Kafkaslar, Türkiye, Pakistan'ın batı kısımları, Bangladeş, Hindistan, Tacikistan ve Orta Asya'nın diğer bölgelerinde Fars dili/edebiyatı vardır. Bazıları, Yunanca ve Arapça gibi diğer dillerde Persler tarafından yazılmış eserlerin dahil edildiğini düşündüğünden, tüm Fars edebiyatı Farsça yazılmamıştır. Aynı zamanda, Farsça yazılmış tüm literatür Persler veya İranlılar tarafından yazılmamıştır, çünkü Türk, Kafkas ve Hint şairleri ve yazarları da Fars kültür ortamında Farsça dilini kullanmışlardır.
Johann Wolfgang von Goethe'nin dünya edebiyatının dört ana gövdesinden biri olarak değerlendirilmesi de dahil olmak üzere insanlığın en büyük edebiyatlarından biri olarak tanımlanan Fars edebiyatının kökleri, MÖ 522 yılına kadar uzanan Orta Fars ve Eski Farsça eserlerine dayanır ve bunlardan günümüze ulaşan en eski Ahameniş yazıtı olan Behistun Kitabesi 'ne kadar uzanır. Ancak günümüze ulaşan Fars edebiyatının büyük bir kısmı, İran'ın Arap fethini takip eden zamanlardan gelmektedir (650). Abbâsîler iktidara geldikten sonra (750), İranlılar Arap imparatorluğunun kâtipleri ve bürokratları ve aynı zamanda da yazarları ve şairleri haline geldi. Yeni Farsça edebiyatı, Horasan ve Mâverâünnehir'de siyasi nedenlerden dolayı ortaya çıktı ve gelişti, Tâhirîler ve Sâmânîler gibi erken İran hanedanları Horasan'da bulunuyordu.
Firdevsî, Sa'dî-i Şîrâzî, Hâfız-ı Şirâzi, Ferîdüddin Attâr, Nizâmî-i Gencevî, Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî ve Ömer Hayyâm gibi Fars şairleri Batı'da da tanınmakta ve birçok ülkenin edebiyatını etkilemiştir.
Dil ve edebiyat > Hint

Hindistan'ın Gazneliler tarafından ele geçirilmesinden bu yana bin yıl boyunca İslam dünyasının doğu yarısının Fars-İslam kültürü Hint kültürünü etkilemeye başladı. Farsça, Gazneliler, Delhi Sultanlığı, Bengal Sultanlığı, Deccan Sultanlığı (Kutubşablar gibi) ve Babür İmparatorluğu gibi çoğu Hint imparatorluğunun resmi diliydi. Edebiyat ve gazeller gibi şiirdeki Farsça sanatsal formlar, Urduca ve diğer Hint edebiyatını önemli ölçüde etkiledi. Hindistan'da İran dünyasından daha fazla Fars edebiyatı üretildi. 20. yüzyılın sonlarında, Muhammed İkbal bazı önemli şiirsel eserlerinde Farsçayı seçti. İlk Farsça gazete, baskı makinelerinin ilk olarak Hindistan'da uygulandığı göz önüne alındığında Hindistan'da da yayınlandı.
Bengal'de Baul mistik müzik ve şiir geleneği, Sûfizmi birçok yerel imgeyle birleştirdi.[kaynak belirtilmeli] En önde gelen şairler Hason Raja ve Lalon Şah'tı. 20. yüzyılın başlarında, şair Nezrülislâm, baskıya, faşizme ve dini köktenciliğe karşı yoğun manevi isyanı benimsedi; ve ayrıca Bengalce gazellerinin çok beğenilen bir derlemesini yaptı. İslâmi bir feminist olan Begüm Rokeya'nın Sultana's Dream, feminist bilimkurgunun en eski eserlerinden biridir.
Dil ve edebiyat > Türk

11. yüzyıldan itibaren Türk dillerinde büyüyen bir İslami edebiyat topluluğu vardı. Ancak yüzyıllar boyunca Türkçe konuşulan bölgelerdeki resmi dil Farsça kalacaktır. Anadolu'da Selçukluların gelişiyle birlikte Farsçanın bölgedeki uygulaması ve kullanımı güçlü bir şekilde canlanacaktı. Selçukluların bir kolu olan Anadolu Selçukluları, Fars  dilini, sanatını ve edebiyatını Anadolu'ya taşıdı. Fars dilini imparatorluğun resmi dili olarak kabul ettiler. Halefleri olarak görülen Osmanlılar bu geleneği devraldı. Farsça, imparatorluğun resmi saray diliydi ve bir süre imparatorluğun resmi dili olarak kullanıldı, 15-16. Yüzyıl halkları arasında ortak dil olan hem Türkçe olacak ve hem de Farsça aktif bir temel atacaktı. "Türk dili için 4. yüzyılın başlarında (bkz. Türkleştirme). Birkaç yüzyıl sonra, Osmanlı Türkçesi (içerisinde oldukça Arap-Farsça kelime bulunan), bilimsel bir sunumun taleplerini bile karşılayabilen, tamamen kabul edilmiş bir edebiyat diline haline gelmişti. Ancak bu eserlerde yer alan Farsça ve Arapça alıntıların sayısı zaman zaman % 88'e kadar çıkmıştır. Ancak Türkçe, 17. yüzyılda Karamanoğullarının resmi dili olarak ilan edildi, Osmanlıların gelişine kadar daha geniş bir alanda veya daha büyük bir imparatorlukta resmi dil olmayı başaramadı. Osmanlı İmparatorluğu'nun kurulmasıyla birlikte, Osmanlı Türkçesi (Oğuz Türkçesinin oldukça Arap-Farsçalaştırılmış bir versiyonu) hem şiir hem de nesir açısından önem kazanmış, 18. yüzyılın başlarında İmparatorluğun resmi dili haline gelmiştir. Farsçanın 19. yüzyıla kadar hem Müslüman hem de Hindu devletlerinin resmi ve başlıca edebi dili olan Hindistan'ın aksine.
Sanat

İslâm sanatı, genellikle sarmal arabesk çeşitlerinde bitki formlarının yaygın kullanımı dışında geleneksel olarak temsili değildir. Bunlar genellikle İslâmi hat, seramik veya maden işlemeciliği küçük nesnelerden camiler de dahil olmak üzere büyük binaların dış ve iç kısımlarındaki büyük dekoratif şemalara kadar çok çeşitli ortamlarda bulunan stillerde geometrik desenlerle birleştirilir. Bununla birlikte, İslâm sanatında, özellikle resim ve küçük anonim kabartma figürlerinde dekoratif bir şemanın parçası olarak insan ve hayvan figürlerinin tasvir edilmesine ilişkin uzun bir gelenek vardır. Hemen hemen tüm Fars minyatürleri (dekoratif ışıklandırmaların aksine) Arap, Babür ve Osmanlı minyatürlerindeki muadilleri gibi, genellikle çok sayıda figür içerir. Ancak kitaplardaki veya murakka albümlerindeki minyatürler, seçkinlerin sahip olduğu özel eserlerdi. Anıtsal heykellerdeki daha büyük figürler, son zamanlara kadar son derece nadirdir ve bireylerin (ve hayvanların) gerçekçi temsillerini gösteren portreler, özellikle Babür minyatürleri olmak üzere minyatür resimlerde 16. yüzyılın sonlarına kadar gelişmemiştir. Kuran'ın el yazmaları ve diğer kutsal metinler her zaman kesinlikle bu tür figürlerden arındırılmıştır, ancak Muhammed'in ve diğer dini figürlerin tarih ve şiir kitaplarında tasvir edilmesine ilişkin uzun bir gelenek vardır; 20. yüzyıldan beri Muhammed çoğunlukla yüzünü gizleyen bir örtü takmış gibi gösterildi ve daha önceki pek çok minyatür bu düşünce ile hareket etti.
Sanat > Canlı varlıkların tasviri

İslam'ın bazı yorumları, anikonizm olarak da bilinen canlı varlıkların tasvirinin yasaklanmasını içerir. İslami anikonizm, kısmen putperestliğin yasaklanmasından ve kısmen de canlı formların yaratılmasının Tanrı'nın ayrıcalığı olduğu inancından kaynaklanmaktadır. Kur'an, herhangi bir canlının görsel temsilini açıkça yasaklamasa da, musavvir (biçim yapıcı, sanatçı) kelimesini Tanrı'nın bir sıfatı olarak kullanır. Hadis külliyatında, ressamlara görüntülerine "can vermeleri" konusunda meydan okuyan ve kıyamet günü onları cezalandırmakla uyaran canlıların görüntülerinin daha açık yasaklarını içerir. Müslümanlar bu yasakları farklı zaman ve yerlerde farklı şekillerde yorumlamışlardır. Dini İslâm sanatı tipik olarak figürlerin olmaması, Hat, geometrik ve soyut çiçek desenlerinin yaygın kullanımı ile karakterize edilmiştir. Bununla birlikte, İran ve Hindistan gibi Anadolu'nun doğusundaki topraklardan bazı el yazmalarında Muhammed'in (bazı durumlarda yüzü gizlenmiş olarak) ve diğer dini figürlerin tasvirlerine rastlanmaktadır. Bu resimler ile amaç, hikâyeyi anlatmak ve İslam'ın putperestlik yasağını ihlal etmemesidir. Birçok Müslüman bu tür görüntüleri yasak olarak görmektedir. Müslüman dünyasının seküler sanatında, insan ve hayvan formlarının temsilleri neredeyse tüm İslami kültürlerde tarihsel olarak gelişti, ancak kısmen dinsel duygular nedeniyle, resimlerdeki figürler genellikle stilize edildi ve çeşitli dekoratif figür tasarımlarına yol açtı.
Sanat > Kaligrafi

İslami Kaligrafi, ortak bir İslami kültür mirasını paylaşan topraklarda alfabeye dayalı ve hat sanatının sanatsal uygulamasıdır. Arapça Hat, Osmanlı ve Farsça hat içermektedir. Arapça hüsnü hat İslami olarak خط اسلامي‎), İslami çizgi, tasarım veya yapı anlamına gelir.
İslami hat sanatının gelişimi Kur'an'a sıkı sıkıya bağlıdır; Kuran'dan bölümler ve alıntılar, İslami hat sanatının dayandığı yaygın ve neredeyse evrensel bir metindir. Bununla birlikte, İslami hat, sadece dini konular, nesneler veya mekanlarla sınırlı değildir. Tüm İslâm sanatı gibi, çok çeşitli bağlamlarda yaratılmış çok çeşitli çalışmaları kapsar. İslam sanatında hat sanatının yaygınlığı, onun figürsüz geleneğiyle doğrudan ilişkili değildir; daha ziyade, İslam'daki yazı ve yazılı metin kavramının merkeziyetini yansıtır. Örneğin, Muhammed Peygamber'in "Tanrı'nın yarattığı ilk şey kalemdi" demesi dikkate değerdir.
İslami hat, iki ana stilden geliştirilmiştir: Kûfî ve Nesih. Bölgelere özgü stillerin yanı sıra her birinin birkaç çeşidi vardır. İslami hat sanatı, Orta Doğu'daki sömürge sonrası dönemden başlayarak modern sanatın yanı sıra daha yeni kaligrafiti tarzıyla da dahil edildi.
Mimari

İslâm mimarisi, İslâm ile ilişkilendirilen binaların mimari tarzlarıdır. İslâm'ın erken tarihinden günümüze kadar hem seküler hem de dini tarzları kapsar. Erken İslam mimarisi, Roma, Bizans, Pers ve Müslümanların 7. ve 8. yüzyıllarda fethettiği diğer tüm topraklardaki mimari yapılardan etkilenmiştir. Daha doğuda, İslam Güneydoğu Asya'ya yayılırken Çin ve Hint mimarisinden de etkilendi. Daha sonra binalar şeklinde, yüzeylerin İslâmi hat ve geometrik ve kabartmalı desenli süslemelerle süslenmesiyle farklı özellikler geliştirdi. Büyük kamu binaları için başlıca İslami mimari türleri şunlardır: Cami, Türbe, Saray ve Kale. Bu dört türden İslam mimarisi türetilir ve hamamlar, çeşmeler ve ev mimarisi gibi diğer binalar için kullanılır.
Aynı zamanda Ukba Camii olarak da adlandırılan Tunus Kayrevan Ulu Camii, aynı zamanda Kuzey Afrika'daki en eski cami (670 yılında kurulmuş ve halen ibadet yeri olarak kullanılmaktadır) ve İslam medeniyetinin en önemli anıtlarından biridir.
El-Hamra Sarayı-Cordoba
Sultan Ahmet Camii-İstanbul /1616'da tamamlanmıştır
Bangladeş'teki 15. yüzyıl Halifatabad Altmış Kubbeli Camii, Bengal Sultanlığı mimarisinin bir örneğidir.
Mimari > İslam mimari tarzının unsurları

İslam mimarisi, Medine'de Muhammed tarafından inşa edilen ilk camiden, kiliselerden ve sinagoglardan uyarlanan diğer İslam öncesi özelliklerden miras kalan aşağıdaki tasarım öğeleriyle özdeşleştirilebilir.
Büyük avlular genellikle merkezi bir ibadethaneyle birleşti (başlangıçta Mescid-i Nebevînin bir özelliği).
Minareler veya kuleler (orijinal olarak örneğin Emeviyye Camii'nde meşale yakan gözetleme kuleleri olarak kullanılmışlardır; dolayısıyla Arapça nur kelimesinden türetilmiştir, "ışık" anlamına gelir). Dünyanın en eski ayakta minaresi, Kayvaran Ulu Camii'nin (Tunus) minaresidir; 2. ve 3. yüzyıllar arasında inşa edilmiş, kademeli yükseklik ve dekora sahip üst üste yerleştirilmiş üç kattan oluşan görkemli kare bir kuledir.
Mekke'nin yönünü gösteren iç duvardaki bir mihrap veya niş. Bu, Yahudi sinagoglarında Tevrat parşömenlerinin yerleştirilmesi için nişlerin önceki kullanımlarından veya Pers Mitraizm kültürüne ait Mihrap (Farsça : مِهراب) veya Kıptî kiliselerinin vikt: haykal'inden türetilmiş olabilir .
Kubbeler (en eski İslami kullanımı 8. yüzyıl Medine camisindedir).
Eyvanların farklı bölümler arasında geçiş yapmak için kullanılması.
Geometrik şekiller ve tekrar eden sanat (arabesk) kullanımı.
Dekoratif Arapça hat kullanımı .
Simetri kullanımı.
Abdest çeşmeleri.
Parlak renk kullanımı.
Bir binanın dıştan ziyade iç mekanına odaklanılması
Müzik

Birçok Müslüman müzik dinlemeye çok alışkındır. İslâm'ın klasik merkezi, Arabistan'ın yanı sıra Orta Doğu, Kuzey Afrika ve Orta Asya'nın diğer kısımlarıdır. İslâm çok kültürlü bir din olduğu için, taraftarlarının müzikal ifadeleri da çeşitlidir.
Arap klasik müziği
İran'da dini müzik
Hindistan klasik müziği
Kavvali müziği
İslam'a geçen göçebe bir kabile olan, Anadolu'yu (şimdi Türkiye'yi) fetheden ve Halifeliği Osmanlılar olarak elinde tutan Selçuklu Türkleri, İslam müziği üzerinde de güçlü bir etkiye sahipti.
Sahra Altı Afrika, Hindistan ve Malezya Takımadaları da büyük Müslüman nüfusa sahiptir, ancak bu bölgeler İslam müziğinin çeşitli gelenekleri üzerindeki merkezden daha az etkiye sahiptir. Güney Hindistan için bkz: Mappila Songs, Duff Muttu .
Tüm bu bölgeler, 7. yüzyıl İslami fetihlerinden çok önce ve daha sonra ticaretle birbirine bağlanmıştı ve müzik tarzlarının ticaret malları ile aynı rotaları dolaşması muhtemeldir. Ancak kayıtlar olmadığı için bu bölgelerin İslam öncesi müzikleri hakkında sadece tahminde bulunulabilir. İslam, geniş alanları ilk halifelerin altında birleştirdiği ve uzak ülkeler arasındaki ticareti kolaylaştırdığı için müzik üzerinde büyük bir etkiye sahip olmalıydı. Elbette Müslüman mutasavvufların birliği olan Sûfiler, müziklerini çok uzaklara yaydılar.
Ramazan Bayramı, Kurban Bayramı, Âşûrâ (ayrıca bkz. Hosay ve Tabuik), Mevlid, Mi'rac Kandili ve Berat Gecesi hakkındaki makalelere bakın.
Aile hayatı

Müslüman bir ailede bir çocuğun doğumunda bazı dini törenler olmaktadır. Doğumdan hemen sonra çocuğun sağ kulağında ezan okunur. Yedinci gün bir hayvanın kurban edildiği ve etinin fakirler arasında dağıtıldığı bir tören yapılır. Çocuğun başı da tıraş edilir ve çocuğun saç ağırlığına eşit miktarda para yoksullara bağışlanır. Temel gıda, barınma ve eğitim ihtiyaçlarını karşılamanın yanı sıra, ebeveynler veya ailenin yaşlı üyeleri de çocuklara ahlaki nitelikleri, dini bilgileri ve dini uygulamaları öğretme görevini üstlenirler. Müslüman bir ailenin temeli olan evlilik, iki nitelikli taraf arasında iki şahidin huzurunda icab ve kabulden oluşan medeni bir sözleşmedir. Damadın sözleşmede belirtildiği gibi geline bir gelin hediyesi (mehir) ödemesi gerekir. 49 Müslüman çoğunluklu ülke dahil olmak üzere farklı geçmişlerden gelen Müslümanlar ve dünya çapında büyük azınlıklar olarak güçlü bir varlık ile Müslüman düğünlerinde birçok varyasyon vardır. Genellikle Müslüman bir ailede kadının çalışma alanı evdir ve erkeğin karşılık gelen alanı dış dünyadır. Ancak pratikte bu ayrım göründüğü kadar katı değildir.
Bir Müslümanın ölümü sırasında ve sonrasında belirli dini ayinler yapılır. Ölmekte olan bir adamın yakınları, son sözlerinde Kelime-i şehâdeti telaffuz etmeye teşvik eder. Ölümden sonra, vücut aynı cinsiyetten üyeler tarafından uygun şekilde yıkanır ve ardından kefen adı verilen üç katlı beyaz bir giysi ile örtülür. Cesedi bir tabuta yerleştirilerek önce cenaze namazı kılınan camiye, oradan da cenaze töreni için mezarlığa götürülür.
Görgü kuralları ve diyet

Pek çok uygulama, edep veya İslami görgü kuralları kategorisine girer. "Selamın aleyküm" (size selam olsun) ile selamlamayı, yemeklerden önce bismillah (Allah'ın adıyla) söylemeyi ve yeme-içme için sadece sağ elini kullanma bunlardan bazılarıdır. İslami hijyen uygulamaları esas olarak kişisel temizlik ve sağlık kategorisine girer. Erkek çocukların sünnet edilmesi İslam'da da uygulanmaktadır. İslâmi cenaze törenleri arasında yıkanmış ve kefenlenmiş cesedin cenaze namazının kılınması ve bir mezara gömülmesi yer alır.
Müslümanların yeme-içmesi kısıtlanmıştır. Yasaklı yiyecekler arasında domuz ürünleri, kan, leş ve alkol bulunur. Tüm etler, Allah adına bir Müslüman, Yahudi veya Hristiyan tarafından kesilen otçul bir hayvandan gelmelidir, kişinin kendi için avladığı hariç. Müslümanlar için caiz olan yiyecekler, helal gıda olarak bilinir.
Müslüman ülkelerde / kültürlerde dövüş sanatları

Pahlavani – İran
Yağlı güreş – Türkiye
Kurash – Orta Asya
Istunka – Somali
Nuba fighting – Sudan
Tahtib – Mısır
Laamb Wrestling – Senegal
Dambe – Nijerya
Boli Khela – Bagladeş
Lathi Khela – Bangladeş
Sqay – Hindistan
Pencak silat – Endonezya
Bakti Negara – Endonezya
Perisai Diri – Endonezya
Kuntao – Endonezya
Tarung Derajat – Endonezya
Silat – Endonezya
Silat Melayu – Malezya
Seni Gayung Fatani – Malezya
Seni Gayong – Malezya
Tomoi – Malezya
Lian padukan – Malezya
Furusiyya – Batı Asya
Konuyla ilgili yayınlar

Rosenthal, Franz (1977). The Classical Heritage in Islam, dizi halinde, Arap Düşüncesi ve Kültürü . Trans. Almancadan Emilie ve Jenny Marmorstein. [Pbk. ed. ]. Londra: Routledge, 1992. xx, 298 s., Seyrek hasta. Not : "İlk olarak 1975 yılında Routledge & Kegan, Paul tarafından İngilizce olarak yayınlandı" ciltli baskıda. 0-415-07693-5ISBN 0-415-07693-5
Hindistan, Agra'daki Tac Mahal, Hint-İslam kültürünün ve mimarisinin en güzel örneklerinden biridir.
Endonezya'nın gölge oyunu sanatı olan " Wayang Kulit", yerli ve İslami duyarlılıkların bir karışımını yansıtıyor.
16. yüzyıldan kalma bir İran minyatürü olan "Çilecinin Tavsiyesi"
Wayang tiyatrosundaki Endonezya Emir Hamza kuklası
Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî tarafından kurulan Mevlevî Tarikatı’nın semâ ritüeli, Osmanlı’dan günümüze uzanan bir mirastır. 20. yüzyılda yasaklanmış olsa da, 2008'de UNESCO tarafından kültürel miras olarak kabul edilmiş ve yeniden ilgi görmektedir.
Jean-Laurent Cochet

| Jean-Laurent Cochet |
| --- | --- |

Doğum: 28 Ocak 1935(1935-01-28) Romainville, Fransa
Ölüm: 07 Nisan 2020 (85 yaşında) Paris, Fransa
Ölüm sebebi: COVID-19
Milliyet: Fransız
Meslek: Oyuncu ve yönetmen

Jean-Laurent Cochet (28 Ocak 1935, Romainville, Fransa - 7 Nisan 2020, Paris), Fransız aktör ve yönetmen.
Hayatı

Cochet 28 Ocak 1935'te Romainville, Fransa'da doğdu. Yer aldığı A Thousand Billion Dollars ve Fort Saganne adlı yapımlarla tanındı. Ayrıca tiyatro ve sinema yönetmenliği yaptı.
Ölümü

Cochet 7 Nisan 2020'de Paris'te koronavirüs salgını esnasında yakalandığı COVID-19 hastalığı nedeniyle 85 yaşında öldü.
Filmografi

| Yılı | Başlık | Rolü | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1982 | A Thousand Billion Dollars | Hartmann |  |
| 1984 | Fort Saganne | Bertozza |  |
| 2004 | Edward & Lulu | Le Notaire |  |
Magarsus (dizi)

| Magarsus |
| --- | --- |
Dizinin afişi
Format: İnternet dizisi
Tür: Dram
Proje tasarımcısı: Yunus Ozan Korkut
Senarist: Yunus Ozan Korkut Mustafa Yürüktümen
Yönetmen: Yunus Ozan Korkut
Başrol: 1. sezon   Ercan Kesal Berkay Ateş Çağlar Ertuğrul Merve Dizdar  2. sezon  Berkay Ateş Çağlar Ertuğrul Merve Dizdar Hazal Türesan Sezin Akbaşoğulları Cemre Ebüzziya  Bora Akkaş 
Besteci: Toygar Işıklı
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 2
Bölüm sayısı: 9
Yapım
Yönetici yapımcı: Deniz Şaşmaz Oflaz
Yapımcı: Yamaç Okur Serkan Çakarer
Mekân: Adana
Görüntü yönetmeni: Engin Özkaya
Gösterim süresi: 45 dakika
Yayın bilgileri
Platform: BluTV   Max
Yayın tarihi: 10 Ağustos 2023 - günümüz
Durumu: Yayında
Dış bağlantılar
Magarsus - BluTV

Magarsus, Yunus Ozan Korkut'un yönetip, senaryosunu Mustafa Yürüktümen'le birlikte yazdığı Türk yapımı dram türündeki internet dizisidir.
Konusu

Sarıbahçe'de narenciye ticareti yapan Kurak ailesinin hem birbirleriyle hem de bölgede hakimiyet kurmak isteyen dış güçlerle mücadelesini konu alıyor.
Oyuncu kadrosu ve karakterler > Ana karakterler

Halil Kurak (Ercan Kesal): Sarıbahçe'nin en zengin ve en güçlü narenciye tüccarıdır. Despot, otoriter ve acımasız bir adamdır. Ailesinin başına buyruk davranmasına izin vermez. Üç çocuğu vardır: Tansu, Turgut ve Fatoş.
Salim Yaşa / Beton (Berkay Ateş): Halil Kurak'ın yeğeni. Sağ kol, iş bitirici ve sadık. Yaşadığı deprem felaketinin izlerini üstünden atamamıştır. Bu yüzden kapalı alanlara girememektedir. Hatta bu nedenle, Kurak ailesine ait limanın içinde kendisine çadırdan bir ev yapmıştır. Halil Kurak'ın çocuklarından Tansu ile hiç anlaşamayan Beton, Turgut'u da kontrol altında tutmaya uğraşmaktadır.
Turgut Kurak (Çağlar Ertuğrul): Halil Kurak'ın ortanca oğludur. Fevri, asabi ve hayalperest. Babasının kurduğu narenciye imparatorluğunu devam ettirmek isteyen, ancak aynı zamanda kendi hayallerini de gerçekleştirmeye çalışan bir gençtir. Turgut, ailesinin ve bölgenin içinde bulunduğu çatışmalara karışırken, aynı zamanda Damla ile olan aşkına da sahip çıkmaya çalışmaktadır.
Tansu Kurak (Merve Dizdar): Kurak ailesinin büyük kızıdır. Yenilikçi, aykırı ve sert. Tansu, ailesinin işlerine çok bağlı, akıllı, çalışkan ve güçlü bir kadındır. Babasının narenciye imparatorluğunu devralmak isteyen, ancak aynı zamanda kendi hayatını da kurmaya çalışan bir kadındır.
Fatoş Kurak (Burcu Gölgedar): Kurak ailesinin küçük kızı. Sessiz, vicdanlı ve güvenli. Fatoş, ailesinin baskısı altında yaşayan, hayalleri olan, cesur ve güzel bir genç kadındır.
Fethi (Cem Bender) - Aşiret reisi. Sarıbahçe'de uyuşturucu ticareti yapmak istemektedir.
Damla (Sümeyye Aydoğan): Narenciye şirketi çalışanı.
Suzan Şener (Sezin Akbaşoğulları): Gazeteci.
Yılmaz Kaya (Bora Akkaş): Sarıbahçe'de yaşayan sulama konusunda yüksek lisansı olan ziraat mühendisi.
? (Hazal Türesan): 2. sezonda katılacak.
? (Vildan Atasever): 2. sezonda katılacak.
Oyuncu kadrosu ve karakterler > Yardımcı karakterler

Erdem (Mehmet Bozdoğan)
Tuncay (Menderes Samancılar): Halil Kurak'ın yakın arkadaşı.
Şükrü (Uğur Uzunel)
Jessica (Cemre Ebüzziya)
Ahmet (Metin Coşkun) - Konuk
Damar (Kayhan Açıkgöz): Turgut'un yakın arkadaşı.
Yayınlanma

Dizinin 8 bölümlük 1. sezonu, 10 Ağustos 2023 tarihinde yayınlanmaya başladı ve 21 Eylül 2023 tarihinde sona erdi. 2. sezonunun 7 bölümden oluştuğu ve 6 Mart 2025'te yayınlanacağı açıklandı.
Genel bakış

| Sezon | Sezon | Bölüm sayısı | Bölüm sayısı | Orijinal yayın tarihi> Başlangıç tarihi | Orijinal yayın tarihi> Bitiş tarihi | Orijinal yayın tarihi> Kanal |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 8 | 8 | 10 Ağustos 2023 | 21 Eylül 2023 | BluTV |
|  | 2 | 7 | 7 | 6 Mart 2025 | - | BluTV |
Bölümler > 1. sezon (2023)

| № genel | № sezon | Bölüm adı | Yönetmen | Senarist | Yayın tarihi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 | "Sarıbahçe" | Yunus Ozan Korkut | Yunus Ozan Korkut, Mustafa Yürüktümen | 10 Ağustos 2023 |
| 2 | 2 | "İtibar" | Yunus Ozan Korkut | Yunus Ozan Korkut, Mustafa Yürüktümen | 10 Ağustos 2023 |
| 3 | 3 | "Dağılma" | Yunus Ozan Korkut | Yunus Ozan Korkut, Mustafa Yürüktümen | 17 Ağustos 2023 |
| 4 | 4 | "Manipulasiyon" | Yunus Ozan Korkut | Yunus Ozan Korkut, Mustafa Yürüktümen | 24 Ağustos 2023 |
| 5 | 5 | "Seçimler" | Yunus Ozan Korkut | Yunus Ozan Korkut, Mustafa Yürüktümen | 31 Ağustos 2023 |
| 6 | 6 | "Yolculuk" | Yunus Ozan Korkut | Yunus Ozan Korkut, Mustafa Yürüktümen | 7 Eylül 2023 |
| 7 | 7 | "Bedel" | Yunus Ozan Korkut | Yunus Ozan Korkut, Mustafa Yürüktümen | 14 Eylül 2023 |
| 8(Sezon Finali) | 8 | "Savaş" | Yunus Ozan Korkut | Yunus Ozan Korkut, Mustafa Yürüktümen | 21 Eylül 2023 |
Aday gösterildiği ve kazandığı ödüller

| Yıl | Ödül | Kategori | Aday | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2023 | 7. Berlin TV Series Festivali | En İyi Cast |  | Kazandı |
| 2023 | 49. Altın Kelebek Ödülleri | En İyi İnternet Dizisi | Magarsus | Aday gösterildi |