stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rondò

Başlığın diğer anlamları için Rondo (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Rondò, 18. yüzyılın sonlarında popüler bir ameliyat vokal solo türüdür. İsim, hem müzik biçimini hem de kullanılan materyal türünü tanımlar.
Rondò, rondo adlı rafinaj formundan farklıdır. Son İngiliz ve Alman müzik literatüründe, İtalyanca heceleme ve telaffuz (son hecede vurgu ile) ile rondo (ilk hecede vurgu ile) olarak adlandırılan (ağırlıklı olarak araçsal) formdan ayırmak için kabul edilmiştir. Bu vokal türünün geliştiği 18. yüzyılın sonlarında böyle bir ayrım yapılmamıştır; yazımlar rondo, rondò, rondeau, rondeaux ve hatta rondieaoux ayırt edilmeden her iki müzik formunda da kullanılmıştır.
Bir biçim olarak rondò'nin önde gelen özelliği, zıt tempos ile iki bölüme ayrılmasıdır. Açılış kısmı yavaştır ve bir ABA deseni oluşturmak için zıt bir bölümden sonra sık sık dönen bir tema sunar. Bunu, yeni bir tema ile başlayan veya yavaş bölümün ana temasının daha hızlı bir çeşitlemesi ile başlayan sonuçlanan daha hızlı bir bölüm izler. Bazen yavaş bölümün ana teması ile ilişkili metin ikinci yarıda da tekrar eder. Operada, bu aryalar genellikle sadece prima donna veya primo uomo'ya atanır ve stratejik olarak sonuçlanan sahnenin içine? yanına veya ikinci perdenin son numarası olarak (üç perdelik bir operada) yerleştirilir.
Form, Mozart’ta bulunan rondò değişkeninin bir türevi olan stretta (ABA'B ': CC') olarak adlandırılan daha hızlı bir koda içeren, bileşik ikili formuna (ABA'B ') benzer ve geliştirmiş olabilir. Rondò'ları besteleme döneminin diğer önemli bestecileri arasında Giuseppe Sarti ve Domenico Cimarosa bulunur. Joseph Haydn, 1784 yılında Armida'daki “Dei pietosi” arenası için formu kullandı.
Johannes Trithemius

| Johannes Trithemius |
| --- | --- |
Johannes Trithemius'un Tilman Riemenschneider tarafından yapılan mezar kabartmasından bir detay
Doğum: 1 Şubat 1462(1462-02-01) Trittenheim
Ölüm: 13 Aralık 1516 (54 yaşında) Würzburg
Milliyet: Alman
Vatandaşlık: Kutsal Roma İmparatorluğu
Mezun olduğu okul(lar): Heidelberg Üniversitesi
Tanınma nedeni: Steganographia,   Polygraphiae,   Trithemius şifrelemesi

Kariyeri
Dalı: Teoloji, kriptografi, sözlükbilim, tarih, okültizm
Çalıştığı kurum: Sponheim Benedikten manastırı,   St. Jakob zu den Schotten
Önemli öğrencileri: Heinrich Cornelius Agrippa Paracelsus
Etkiledikleri: Jakob Wimpfeling
 

Johannes Trithemius (/trɪˈθɛmiəs/; 1 Şubat 1462 – 13 Aralık 1516), Johann Heidenberg olarak doğdu, bir Alman Benedikten Başrahip ve Alman Rönesansı'nda sözlükbilimci, kronolog, kriptolog ve okültist[kaynak belirtilmeli] olarak aktif olan bir polimattı. Modern kriptografinin (Leon Battista Alberti ile paylaşılan bir iddia) ve steganografinin kurucusu olarak kabul edilir, ayrıca bilgi dalları olarak bibliyografya ve edebiyat çalışmalarının kurucusudur. Erken modern dönem ve modern okültizmin gelişimi üzerinde önemli bir etkisi olmuştur. Öğrencileri arasında Heinrich Cornelius Agrippa ve Paracelsus vardı.
Erken dönem yaşamı

Trithemius lakabı, o zamanlar Trier Elektörlüğü'nün bir parçası olan Moselle Nehri üzerindeki Trittenheim kasabasına atıfta bulunmaktadır.
Johannes henüz bebekken, babası Johann von Heidenburg öldü. Annesi Elisabeth'in yedi yıl sonra evlendiği üvey babası eğitime karşıydı ve bu nedenle Johannes ancak gizlice ve birçok zorlukla eğitimine devam edebildi. Yunanca, Latince ve İbranice öğrendi. 17 yaşındayken evinden kaçtı ve iyi öğretmenler bulmak için Trier, Köln, Hollanda ve Heidelberg'e seyahat etti. Heidelberg Üniversitesi'nde okudu.
Kariyeri

1482'de üniversiteden memleketine giderken bir kar fırtınası ile karşılaştı ve Bad Kreuznach yakınlarındaki Sponheim Benedictine manastırına sığındı. Kalmaya karar verdi ve 1483 yılında, yirmi bir yaşındayken başrahip seçildi. 1492'den 1503'e kadar Bursfelde Cemaati'nin reform yanlısı başrahiplerin yıllık toplantısı olan yıllık bölümünde sık sık konuşmacı ve bölüm sekreteri olarak görev yaptı. Trithemius ayrıca Cemaat'in manastırlarının ziyaretlerini de denetledi.
Trithemius, Sponheim kroniği ile başlayan ve Hirsau Manastırı tarihi üzerine iki ciltlik bir çalışma ile sonuçlanan bir tarihçi olarak kapsamlı bir şekilde yazdı. Eserleri Latince dilindeki ustalığı ve etkili üslubuyla öne çıksa da, kısa süre sonra eserlerine birkaç kurgusal bölüm eklediği anlaşıldı. 
Trithemius'un yaşadığı dönemde bile birçok eleştirmen kullandığı uydurma kaynaklara dikkat çekmiştir.[kaynak doğrulanamadı]
 Franklar ve Truvalılar arasındaki bağlantıya ilişkin sahteciliği, Avusturya'nın mevcut hanedanı ile antik kahramanlar arasında bir bağlantı kurmaya yönelik daha büyük bir projenin parçasıydı. Jakob Mennel ve Ladislaus Suntheim gibi meslektaşları eserlerine sık sık uydurma atalar eklerken, Trithemius sözde İskitli bir tarihçi olan Hunibald gibi tüm kaynakları uydurmuştur. Manastırlarla ilgili araştırmasında, Trithemius'un dokuzuncu yüzyıl keşişlerinin paylaştığı varsayılan manastır dindarlığı ve bilgeliği idealini kanıtlamak için Fulda'nın hayali bir erken dönem tarihçisi olan "Meginfrid"i ve Meginfrid'in var olmayan De temporibus gratiae adlı çalışmasını kullanmıştır. Bazıları ise Meginfrid'in kesinlikle sahtecilik yapmadığını, hüsnükuruntu ile hatalı hafızanın birleşimi olduğunu düşünüyor.
Ancak bu süreçte Trithemius, Sponheim ve Würzburg'da kurduğu kütüphanelerle ünlü bir kurucu haline geldi. Sponheim'da manastırı bakımsız ve disiplinsiz bir yer olmaktan çıkarıp bir öğrenim merkezine dönüştürmeye koyuldu. Onun zamanında manastır kütüphanesi elli civarında eserden iki binden fazla esere ulaştı.
Çabaları övgüyle karşılanmadı ve bir büyücü olarak ünü kabul görmesini sağlamadı. Manastırla arasındaki farklılıkların artması 1506'da istifa etmesine yol açtı ve Würzburg Piskoposu, Lorenz von Bibra'nın (1495'ten 1519'a kadar piskopos) Würzburg'daki Schottenkloster olan Aziz James Manastırı'nın başrahibi olma teklifini kabul etmeye karar verdi. Hayatının sonuna kadar orada kaldı.
Trithemius, imparatorun 1511'de Papa Julius II'ye karşı ayrı bir dini konsey düzenlemek istemesi üzerine aralarındaki farklılıklar nedeniyle Maximilian ile ters düşmüş gibi görünüyordu. Yine de Julius'un ölümünden sonra ilişkiler düzeldi.
Ölümü

Trithemius, Aziz James Manastırı'nın kilisesine gömüldü; onuruna ünlü Tilman Riemenschneider tarafından bir mezar taşı dikildi. Mezar taşı 1825 yılında katedralin yanındaki Neumünster Kilisesi'ne taşınmıştır. 1945'teki yangın bombardımanı sırasında hasar görmüş ve daha sonra Theodor Spiegel'in atölyesi tarafından restore edilmiştir.
Mirası

Özellikle Alman polimat, hekim, hukukçu, asker, teolog ve okült yazar Heinrich Cornelius Agrippa (1486-1535) ve İsviçreli hekim, simyacı ve astrolog Paracelsus (1493-1541) onun öğrencileri arasındaydı.
Faust efsanesi

Trithemius, bir ruh çağıran olarak ünlüydü. Faust efsanesi büyük ölçüde Maximilian, ilk karısı Burgundyli Mary ve Trithemius'u içeren bir efsaneye dayanır. Trithemius, 1507 yılında kaleme aldığı eserinde tarihi Doktor Faustus'tan ya da Knittlingenli Johann Faust'tan bahseden ilk yazardır. Bir başka ünlü okült yazar ve sözde büyücü olan polymath Heinrich Cornelius Agrippa'ya yazdığı bir mektupta, aşağı becerilere sahip olan ve Kilise'nin öğretilerine karşı çıkan Faust'un kibrini eleştiriyor gibi görünmektedir. Edebiyat bilimci Andrew McCarthy, Trithemius'un kendisini, dikkat çekmeden evrenin işleyişi hakkında bilgi edinmek için çalışan gerçek bir büyücü olarak gördüğü görüşündedir.
1506 ve 1507'de imparatorun sarayına çağrılan Trithemius, Maximilian'ın Truvalı kökenlerini "kanıtlamaya" da yardımcı olmuştur. Martin Luther, Tischreden adlı eserinin 1569 baskısında, Trithemius olduğu anlaşılan bir sihirbaz ve büyücünün Maximilian'ı eğlendirmek için Büyük İskender ve diğer antik kahramanların yanı sıra imparatorun ölen karısı Burgundyli Mary'yi de çağırdığını yazar. 1585 tarihli anlatımında Augustin Lercheimer (1522-1603), Meryem'in ölümünden sonra Trithemius'un yıkılmış Maximilian'ı teselli etmek için çağrıldığını yazar. Trithemius, Meryem'in hayattayken ona tıpatıp benzeyen bir gölgesini canlandırmıştır. Maximilian ayrıca boynunda sadece kendisinin bildiği bir doğum lekesini de tanıdı. Yine de bu deneyimden dolayı perişan oldu ve Trithemius'a bunu bir daha asla yapmamasını emretti. 1587'de anonim bir hesap, hikayeyi daha az sempatik bir versiyona dönüştürdü. İmparator Charles V oldu ve kara büyü riskini bilmesine rağmen Faustus'a Alexander ve karısını ölümden kurtarmasını emretti. Charles kadının bir doğum lekesi olduğunu gördü ve bunu daha önce de duymuştu. Daha sonra Goethe'nin Faust eserindeki kadın Truvalı Helen olmuştur. Maximilian, Burgundyli Mary ve Başrahip "Johannes Trithem"in hikayesi daha sonra Grimm Masalları'ndan biri olarak ortaya çıktı. John Henry Jones'a göre, Faustus efsanesinin filizlenmesi dönemin cadı çılgınlığı tarafından körüklenmiştir.
Steganographia

Trithemius'un en ünlü eseri olan Steganographia (1499'da yazıldı; 1606'da Frankfurt'ta yayımlandı) 1609'da Index Librorum Prohibitorum'a konuldu ve 1900'de kaldırıldı. Bu kitap üç cilttir ve büyü hakkında —özellikle, uzun mesafelerde iletişim kurmak için ruhları kullanmakla ilgili— gibi görünmektedir. İlk iki cildin şifre çözme anahtarı 1606'da yayınlandığından beri, aslında kriptografi ve steganografi ile ilgili oldukları bilinmektedir. Yakın zamana kadar üçüncü cildin yalnızca büyü ile ilgili olduğuna inanılıyordu, ancak "büyülü" formüllerin artık daha fazla kriptografik içerik için örtülü metinler olduğu gösterilmiştir. Bununla birlikte, Agrippa ve John Dee gibi isimlerin üçüncü kitaptaki büyülü çalışmalardan bahsetmeleri, üçüncü ciltle ilgili mistik-büyülü bir temel fikrine hala güven vermektedir. Buna ek olarak, Trithemius'un steganografik yöntemlerinin meleksel-astrolojik aracılığa ihtiyaç duymadığı tespit edilebilse de, bu yöntemlerin altında yatan teolojik bir neden olduğu da unutulmamalıdır. Polygraphia kitabının önsözü, kriptografinin günlük uygulanabilirliğinin Trithemius tarafından "Tanrı tarafından özel olarak yetkilendirilmiş bir ruhun büyülü yollarla yeryüzünden cennete ulaşma yeteneğinin seküler bir sonucu" olarak tasarlandığını eşit derecede ortaya koymaktadır. Robert Hooke, Of Dr. Dee's Book of Spirits adlı bölümde John Dee'nin Queen Elizabeth I ile iletişimini gizlemek için Trithemian steganografisini kullandığını öne sürmüştür. Bu kitapta kullanılan şifreler arasında, şifrelenmiş her harfin yerine Latince İsa hakkında kısa bir cümlenin yazıldığı "Ave Maria" şifresi de bulunmaktadır.
Polygraphia ve Steganographia gibi örtülü/gizli metinlerinin yazılma nedeni bilinmemektedir. Muhtemel açıklamalar ya gerçek hedef kitlesinin Maximilian gibi seçilmiş birkaç kişi olduğu ya da Trithemius'un sıkıcı bir alana halkın dikkatini çekmek istediği yönündedir.
Çalışmaları

Exhortationes ad monachos, 1486
De institutione vitae sacerdotalis, 1486
De regimine claustralium, 1486
De visitatione monachorum, about 1490
Catalogus illustrium virorum Germaniae, 1491–1495
De laude scriptorum manualium, 1492 (1494'te basıldı) Zum Lob der Schreiber; Freunde Mainfränkischer Kunst and Geschichte e. V., Würzburg 1973, (Latince/Almanca)
De viris illustribus ordinis sancti Benedicti, 1492
In laudem et commendatione Ruperti quondam abbatis Tuitiensis, 1492
De origine, progressu et laudibus ordinis fratrum Carmelitarum, 1492
Liber penthicus seu lugubris de statu et ruina ordinis monastici, 1493
De proprietate monachorum, before 1494
De vanitate et miseria humanae vitae, before 1494
Liber de scriptoribus ecclesiasticis, 1494
De laudibus sanctissimae matris Annae, 1494
De scriptoribus ecclesiasticis, 1494
Chronicon Hirsaugiense, 1495–1503
Chronicon Sponheimense, y. 1495-1509 - Chronik des Klosters Sponheim, 1024-1509; Eigenverlag Carl Velten, Bad Kreuznach 1969 (Almanca)
De cura pastorali, 1496
De duodecim excidiis oberservantiae regularis, 1496
De triplici regione claustralium et spirituali exercitio monachorum, 1497
Steganographia, y. 1499
Chronicon successionis ducum Bavariae et comitum Palatinorum, y. 1500-1506
Nepiachus, 1507
De septem secundeis id est intelligentiis sive spiritibus orbes post deum moventibus, y. 1508 (The Seven Secondary Intelligences, 1508); astrolojiye dayanan bir dünya tarihi.
Antipalus maleficiorum, 1508
Polygraphia, 1508'de yazıldı, 1518'de basıldı.
Annales Hirsaugienses, 1509–1514. Tam başlık şöyledir: Annales hirsaugiensis...complectens historiam Franciae et Germaniae, gesta imperatorum, regum, principum, episcoporum, abbatum, et illustrium virorum, "Hirsau Yıllıkları... Fransa ve Almanya'nın tarihi, imparatorların, kralların, prenslerin, piskoposların, başrahiplerin ve ünlü kişilerin kahramanlıkları dahil"'in Latincesi. Hirsau, Württemberg yakınlarında bir manastırdı ve başrahibi eseri 1495'te sipariş etti, ancak Trithemius'un iki ciltlik, 1.400 sayfalık eseri bitirmesi 1514'e kadar sürdü. İlk baskısı 1690 yılında yapılmıştır. Bazıları bu eseri ilk hümanist tarih kitaplarından biri olarak kabul eder.
Compendium sive breviarium primi voluminis chronicarum sive annalium de origine regum et gentis Francorum, y. 1514
De origine gentis Francorum compendium, 1514 - An abridged history of the Franks / Johannes Trithemius; AQ-Verlag, Dudweiler 1987; 978-3-922441-52-6 (Latince/İngilizce)
Liber octo quaestionum, 1515
Marquard Freher, Opera historica, Minerva, Frankfurt/Main, 1966
Johannes Busaeus, Opera pia et spiritualia (1604 ve 1605)
Johannes Busaeus, Paralipomena opuscolorum (1605 ve 1624)
Polygraphiae (1518) – kriptografi üzerine ilk basılı kitap
1591'de John Dee tarafından kopyalanan Steganographia'dan bir grafik
Johannes Trithemius'un Tilman Riemenschneider tarafından yapılan mezar kabartması
Catalogus illustrium virorum Germaniae, 1495
Beytepe, Beypazarı

| Beytepe |
| --- | --- |
Mahalle
 Ankara
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Beypazarı
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 307
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06730
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (3. seçim bölgesi) 
Beytepe, Ankara ilinin Beypazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 970 | ADNKS |
| 2008 |  2% | 952 | ADNKS |
| 2009 |  0% | 952 | ADNKS |
| 2010 |  6% | 892 | ADNKS |
| 2011 |  2% | 870 | ADNKS |
| 2012 |  1% | 860 | ADNKS |
| 2013 |  4% | 829 | ADNKS |
| 2014 |  13% | 719 | ADNKS |
| 2015 |  12% | 635 | ADNKS |
| 2016 |  3% | 613 | ADNKS |
| 2017 |  9% | 560 | ADNKS |
| 2018 |  12% | 493 | ADNKS |
| 2019 |  12% | 435 | ADNKS |
| 2020 |  6% | 411 | ADNKS |
| 2021 |  11% | 366 | ADNKS |
| 2022 |  6% | 344 | ADNKS |
| 2023 |  11% | 307 | ADNKS |
Digitized Sky Survey

| --- | --- |
Diğer isimler: DSS
Koordinatlar: 31°16′37″S 149°03′58″E﻿ / ﻿31.276811°G 149.0661°D﻿ / -31.276811; 149.0661 
Gözlemevi kodu: 260
Web sitesi: archive.stsci.edu/cgi-bin/dss form
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Digitized Sky Survey (DSS), Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü (STScI) tarafından 1983 ve 2006 yılları arasında üretilen gece gökyüzünün çeşitli fotoğrafik astronomi araştırmalarının sayısallaştırılmış bir versiyonudur. Kuzey Göksel Yarımküre için Palomar Gözlemevi Gökyüzü Araştırması ve Güney Göksel Yarımküre için SERC/ESO araştırmasının fotoğraf plakalarına dayanmaktadır. DSS'nin görüntülerine web üzerindeki çeşitli veri merkezleri aracılığıyla FITS ve GIF formatında ücretsiz olarak erişilebilir, fakat telif hakkı ile korunmaktadır.
DSS'nin ilk versiyonu 1994 yılında 102 CD'de yayınlanmıştır (DSS First Generation, sıkıştırma 1:10). 1996 yılında, daha yüksek çözünürlüğe (piksel başına 1 veya 1,7 yay-saniye) sahip ikinci bir versiyon (DSS Second Generation) piyasaya sürüldü ve şu anda kırmızıda yaklaşık %98, kızılötesinde %99 ve mavi spektral aralıkta %45 kapsama alanına ulaşmaktadır.
Oxybasis chenopodioides

Bataklık kazayağı (Chenopodium chenopodioides), ıspanakgiller familyasına ait, tek yıllık otsu kazayağı türü.
Kuzey Afrika, Orta ve Güney Batı Asya, Kuzey Amerika'da yayılım gösterir.
Türkiye'de, Batı ve Orta Anadolu'da yayılış gösterir. Deniz seviyesinden 1-900 metre yüksekteki tuzlu bataklıklarda yaşar. Mayıs-Ağustos aylarında çiçeklenir ve 5–30 cm boylanabilir.
Kunduz

Başlığın diğer anlamları için Kunduz (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Bir kunduz tarafından kemirilmiş bir ağaç
Kunduz, kunduzgiller (Castoridae) familyasından Castor cinsine mensup, Kuzey yarımküre su kıyılarında yaşayan kemiricilerin ortak adıdır. Yaşayan iki türü vardır: Eski Dünya kunduzu (Castor fiber) ile Yeni Dünya kunduzu (Castor canadensis).
Fiziksel özellikleri

Şişman, kamburumsu görünüşlü, yuvarlak başlı, kısa kulaklıdırlar. Kuyruk hariç ortalama 71 santimetre uzunluğunda ve 23 kilogram ağırlığındadırlar. Geniş ve yassı kuyrukları ortalama 38 santimetre uzunluğunda olup, pullu bir deriyle kaplıdır. Bu kuyrukları yüzerken dümen vazifesi görür. Kuyruklarını, bent ve yuva yaparken çamur ve toprağı sıkıştırmak ve düzlemek için duvarcı malası gibi kullanırlar.
Davranış

Kunduzlar tek eşlidir. Koloni hayatı yaşarlar. Genelde gececil hayvanlardır. Geceleri üretken bir şekilde çalışırlar.
Kunduz yuvası

Yuvalarını, adacıklarda ağaç dallarını kubbe şekline getirip çamurla sıvayarak oluştururlar. Tipik bir yuva 2m yüksekliğinde ve 6m çapındadır. Bu barınaklara girişler su altından, tünellerle gerçekleşir. Her barınak en fazla sekiz kunduzdan oluşan geniş aileye ev sahipliği yapar.
| --- | --- |
Kunduz Yuvası - Kuzey Amerika: Kunduz Yuvası Kesiti
Kunduz barajı

Kunduzlar ağaç dallarını, bitki örtüsünü, kayaları ve çamuru kullanarak barajlar inşa ederler. Yuvalarına yakın mesafede, mansap yönünde inşa edilen bu setler, suyun akışını  yavaşlatır, tortuyu yakalar. Barınağın çevresindeki suyun derinliğini artırır, erozyonu azaltır. Suyun akış basıncını azaltmak için akışın yönünü değiştirerek inşaata başlarlar. Ön pençeleriyle çamur, dişlerinin arasında da ahşap taşırlar. Oluşan baraj göleti çakal, kurt ve ayı gibi yırtıcı hayvanlara karşı koruma sağlar. Kış aylarında yiyeceklerini barındırmalarına yardımcı olur. Bu yapılar doğal çevreyi değiştirerek, genel ekosistemin bu değişim üzerine inşa edilmesine yol açar. Meydana gelen sulak alanların ekosistemdeki diğer organizmalar üzerindeki etkileri nedeniyle kunduzlar kilittaşı tür olarak kabul edilirler. Yaşam alanı oluşturan, önemli ölçüde değiştiren, sürdüren veya yok eden bir tür oldukları için  ekosistem mühendisi [en] olarak anlandırırlar. Bilinen en büyük kunduz barajı Kanada'nın Alberta kentindeki Wood Buffalo Ulusal Parkı'ndadır ve uzunluğu 775 metredir.
Korunma

Eskiden Asya'nın kuzey memleketlerinde, Kanada'nın ve Avrupa'nın Tuna gibi büyük nehirlerin kıyılarında bol bulunurlardı. Britanya adalarındaki bireylerin nesli tükenmek üzeredir. Avrupalılar Kuzey Amerika'ya ayak bastıklarında kunduzlar, hemen hemen bütün orman nehirlerinde bulunurdu. Kolay avlandıklarından nesilleri azaldı. Bugün Don ve Elbe nehirlerinin bazı yerlerinde, Polonya ve Rusya'nın hızlı akan sularında nesilleri korunmaya çalışılmaktadır.
Kunduz barajı - Yaroslavl, Rusya
Senta Berger

| Senta Berger |
| --- | --- |
Berger 2017'de
Doğum: 13 Mayıs 1941 (83 yaşında) Viyana
Milliyet: Avusturyalı
Meslek: Oyuncu, yapımcı ve yazar
Etkin yıllar: 1955–günümüz
Evlilik: Michael Verhoeven (e. 1966–2024)
Çocuk(lar): 2

Senta Berger (2010)'da
Senta Berger ve Robert Vaughn TV dizisi The Man From U.N.C.L.E. setinde (1964)'te
Senta Berger, (Almanca telaffuz: [ˈzɛnta ˈbɛʁɡɐ]; d. 13 Mayıs 1941, Viyana), Avusturyalı aktris, yapımcı ve yazardır.
Yaşamı ve kariyeri

Berger, 13 Mayıs 1941'de Viyana'da doğdu 1955'te oyunculuğa başladı. Film yönetmeni Michael Verhoeven ile 1966'da evlenmiş iki erkek çocuğu vardır. Yer aldığı bazı yapımlar arasında; Martha und Tommy, Die weiße Rose, Das schreckliche Mädchen, Zimmer mit Frühstück ve Mutters Courage sayılabilir. Kazandığı ödüller arasında; üç Bambi Ödülü, iki Romy Ödülü, bir Adolf Grimme Ödülü, bir Alman Fİlm Ödülü, bir Bavyera Film Festivali Ödülü ve bir tanede Altın Kamera Ödülü yer almaktadır.
Kaynaklar

↑  Berger, Senta: Porträt. mdr.de. 2 February 2004
↑  "Arşivlenmiş kopya". 18 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2021.
↑  "Berlinale 1977: Juries". berlinale.de. 8 Mayıs 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2010.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 18 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2021.
↑  "Berlinale: 1998 Juries". berlinale.de. 8 Mayıs 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012.
↑  "filmografi". 9 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Nokia N75

| Nokia N75 |
| --- | --- |
Arka kamera: 2 MP / 1600 x 1200 piksel / 8 kat dijital yakınlaştırma
İşletim sistemi: Symbian 9.1, S60 Üçüncü Sürüm
Bellek: 50 MB'a kadar dahili bellek
Bellek kartı: microSD (2 GB'a kadar destek)
Ağ: WCDMA 850/1900 GSM 850/900/1800/1900
Çıkış tarihi: 2007
Batarya: 800 mAh Nokia BL-5BT batarya
Veri girişi: Tuş takımı
Fiziksel büyüklük: 95 mm (3,7 in) x 52 mm (2,0 in) x 20 mm (0,79 in)
Ağırlık: 123,5 g (4,36 oz)
Ekran: 240 x 320 piksel, 2,4 inç, 16 milyon renk
Medya: AAC, eAAC, AAC+, MP3, WMA
İşlemci: ARM, 220 MHz
Önceki: Nokia 6682 Nokia N71
Sonraki: Nokia 6650 fold
Bağlantı: Bluetooth, USB-to-Pop-Port, SMS, MMS
İlişkili: Nokia 6290 Nokia N73 Nokia N76 Nokia N95
Form faktörü: Kapaklı telefon
Harici ekran: 160 x 128 piksel, 256,000 renk
Nokia N75, Nokia tarafından geliştirilen bir akıllı telefondur. İşletim sistemi olarak Symbian'ın S60 platformunun 3. sürümünü kullanır. Amerika Birleşik Devletleri'nde operatör olan AT&T Mobility, N75'in kullanımını sağlar. Cihaz, özellikle Amerikan 3G pazarı için üretilmiş olup WCDMA 850/1900 frekanslarını destekler; ancak CTI Movil tarafından Arjantin'de, Entel tarafından Şili'de, Comcel tarafından Kolombiya'da, Claro tarafından Dominik Cumhuriyeti'nde, Telcel tarafından Meksika'da, Claro tarafından Porto Riko'da ve Movistar tarafından Venezuela'da da bulunabilir.
Özellikler

| Özellik |
| --- | --- |
Form faktör: Kapaklı
İşletim sistemi: Symbian 9.1, S60 Üçüncü Sürüm
İşlemci: TI OMAP 1710 ARM-926 220 MHz
Hafıza: Dahili 50 MB, microSD yuvasıyla genişletilebilir
GSM frekansları: 850/900/1800/1900
GPRS: Var
EGPRS: Var
WCDMA: Var (850/1900 MHz) (Kuzey Amerika ve Avustralya)
Dahili ekran: TFT Matrix, çapraz 2,4 inç, 16 milyon renk, 240x320 piksel.
Harici ekran: TFT Matrix, çapraz 1,36 inç, 262.144 renk, 128x160 piksel
Kamera: 2 MP (Sensör: Toshiba CMOS, F/3, 5 mm) Flaş: LED, 20 kat dijital yakınlaştırma, Exif
Video kaydı: Video: MPEG-4, H.263, VBR, CIF (352 x 288)@15 fps Ses: AAC Düşük Karmaşıklık (1 kanal, 16 bit, 48 kHz, 72 kbit/s)
Multimedya mesajlaşma: Var
Video görüşmeleri: Yok
Bas konuş: Yok
Uygulama desteği: Java MIDP 2.0, 3D API (JSR-184)
Hafıza kartı yuvası: Var, microSD, 2 GB'a kadar, çalışırken değiştirilebilir
Bluetooth: Var, 2,0 EDR (3 Mbit/sn)
IrDA: Var
Veri kablosu desteği: Var, Pop-Port, USB 2.0 Tam Hız, Yığın Depolama Modunu destekler
Tarayıcı: WAP 2.0/xHTML/Full HTML
E-posta: Var
Müzik çalar: Var
Radyo: Stereo FM
Video oynatıcı: Var
Polifonik tonlar: Var, 64 akor
Zil sesleri: Var, MP3, NB-AMR, WB-AMR, Gerçek Tonlar, WAV, AAC, eAAC+, Realaudio, M4A
HF hoparlör: Var
Çevrimdışı mod: Var
Pil: 800 mAh'lik lityum iyon pil (BL-5BT)
Şarj cihazı: 2 mm konnektör
Konuşma süresi: 4 saat
Bekleme süresi: 8,5 gün (200 saat)
Ağırlık: 123 gr
Boyutlar: 95 x 52 x 20 mm
Diğer: Flash Lite 1.1, tam HTML tarayıcı, abonelik tabanlı müzik indirme hizmetleriyle kullanım için OMA Dijital Haklar Yönetimi, TTS, Ses Tanıma, ek AT&T uygulamalarıyla önceden yüklenmiştir
Eleştiriler

CNet 3/5 verdi, arama kalitesini ve ekranı beğenirken pil ömrünü ve kamerayı beğenmedi. Mobile Tech Review 4/5 verdi. PCMag benzer övgü ve eleştirilerle 2,5/5 verdi.
Harici bağlantılar

Resmi Nokia N75 ürün sayfası[ölü/kırık bağlantı]
N75 teknik özellikleri
N75 incelemesi