Sudan Demokratik Cumhuriyeti
Tarih > Devrimci Komuta Konseyi

Darbeden haberdar olan eski baş yargıç Babikir İvadullah'ın da katıldığı darbe liderleri, kendilerini Numeyri'nin başkanlığındaki kolektif yürütme yetkisine sahip on üyeli Devrimci Komuta Konseyi'ne (DKK) katıldılar. Kontrolü ele geçiren DKK, bağımsız "Sudan sosyalizmi"ni ilerletmeye adanmış bir "demokratik cumhuriyet"in kurulduğunu ilan etti. DKK'nin ilk eylemleri arasında Geçiş Dönemi Anayasası'nın askıya alınması, tüm devlet kurumlarının kaldırılması ve siyasi partilerin yasaklanması yer aldı. DKK ayrıca birçok endüstriyi, işletmeyi ve bankayı kamulaştırdı. Ayrıca Numeyri, altmış üç sivil politikacının ve zorla emekli olan kıdemli ordu subaylarının tutuklanmasını emretti.
DKK politika direktiflerini uygulamak için yeni bir hükûmet kurmak üzere başbakan olarak atanan İvadullah, darbenin askeri bir diktatörlük kurduğu fikrini ortadan kaldırmak istedi. DKK'ten sadece üç subayın yer aldığı yirmi bir üyeli bir kabineye başkanlık etti. Kabinede savunma bakanı olan Numeyri de vardı. Kabinenin diğer askeri üyeleri, iç güvenlik ve iletişim portföylerini elinde tutuyordu. Kabinedeki iki Güneyliden biri olan ve arz bakanı ile daha sonra Güney işlerinden sorumlu bakan olan John Garang da dahil olmak üzere İvadullah rejiminin dokuz üyesinin komünist olduğu iddia edildi. Diğerleri kendilerini Marksist olarak tanımladı. DKK siyasi ve idari deneyimden yoksun olduğundan, komünistler hükûmet politikalarını ve programlarını şekillendirmede önemli bir rol oynadılar. Bireysel SKP üyelerinin etkisine rağmen, DKK parti ile işbirliğinin bir kolaylık meselesi olduğunu iddia etti.
Kasım 1969'da, rejimin komünist yardım olmadan ayakta kalamayacağını iddia ettikten sonra, İvadullah başbakanlığı kaybetti. Devlet başkanı olmasının yanı sıra büyük ölçüde sivil bir hükûmetin başkanı olan Numeyri, onun yerini aldı. İvadullah, BİK başkan yardımcısı olarak pozisyonunu korudu ve hükûmette dışişleri bakanı ve sol unsurlarla önemli bir bağlantı olarak kaldı.
Ensar liderliğindeki muhafazakar güçler, DKK için en büyük tehdidi oluşturuyordu. İmam el-Hadi el-Mehdi, hükûmetin Ensar hareketine saldırmaya karar verdiğine inanarak, Hartum yakınlarındaki Nil'deki Aba Adası kalesine çekilmişti. İmam, demokratik hükûmete dönüş, komünistlerin iktidardan dışlanması ve DKK yönetimine son verilmesini talep etmişti. Mart 1970'te düşman Ensar kalabalıkları, Numeyri'nin İmam'la görüşmek için adayı ziyaret etmesini engelledi. Daha sonra hükûmet güçleri ile 30.000 kadar Ensar üyesi arasında çatışma çıktı. Ensar teslim olma ültimatomunu görmezden gelince, hava destekli ordu birlikleri Aba Adası'na saldırdı. Savaş sırasında yaklaşık 3 bin kişi öldü. İmam, Etiyopya sınırından kaçmaya çalışırken öldürüldü. Hükûmet, Sadık el-Mehdi'yi Mısır'a sürgün etti ve burada Nasır, Ensar hareketinin başı olarak amcasının yerine geçmesini önlemek için onu gözetim altında tutacağına söz verdi.
Bu muhafazakar muhalefeti etkisiz hale getirdikten sonra DKK, hükûmetteki komünist katılımını aşamalı olarak kaldırmak için siyasi organizasyonunu sağlamlaştırmaya odaklandı. Bu strateji SKP içinde bir iç tartışma başlattı. Parti genel sekreteri Abdulhalik Mahcub liderliğindeki ortodoks kanat, komünistlerin eşit ortaklar olarak katıldığı bir halk cephesi hükûmeti talep etti. Ulusal komünist kanat ise hükûmetle işbirliğini destekledi.
Ordu, Ensar'ı Aba Adası'nda ezdikten kısa bir süre sonra, Numeyri SKP'ye karşı harekete geçti. Abdulhalik Mahcub'un sınır dışı edilmesini emretti. Ardından, SKP genel sekreteri yurtdışında birkaç ay geçirdikten sonra yasadışı bir şekilde Sudan'a döndüğünde, Numeyri onu ev hapsine aldı. Mart 1971'de Numeyri, geleneksel bir komünist kalesi olan sendikaların hükûmet kontrolü altına alınacağını belirtti. DKK ayrıca komünist bağlantılı öğrenci, kadın ve meslek örgütlerini de yasakladı. Ek olarak Numeyri, SKP de dahil olmak üzere tüm siyasi partilerin kontrolünü üstlenecek olan Sudan Sosyalist Birliği (SSB) adlı ulusal bir siyasi hareketin planlı oluşumunu duyurdu. Bu konuşmanın ardından hükûmet, SKP'nin merkez komitesini ve diğer önde gelen komünistleri tutukladı.
Ancak SKP, zarar görmemiş olan gizli bir organizasyonu elinde tuttu. Partiye karşı daha fazla önlem alınamadan SKP, Numeyri'ye karşı bir darbe başlattı. Darbe, 19 Temmuz 1971'de, komploculardan biri olan Binbaşı Hişam el-Atta'nın, Numeyri'yi ve DKK'nin başkanlık sarayındaki toplantısını bastığı ve onları ele geçirdiği zaman meydana geldi. Atta, ulusal hükûmet olarak görev yapmak üzere komünistlerin öne çıktığı yedi üyeli bir devrimci konsey seçti. Ancak darbeden üç gün sonra Numeyri'ye sadık ordu olan birlikleri sarayı bastı, Numeyri'yi kurtardı ve Atta ile yandaşlarını tutukladı. Darbeden SKP'yi sorumlu tutan Numeyri, yüzlerce komünist ve muhalif askeri yetkilinin tutuklanmasını emretti. Hükûmet daha sonra bu kişilerin bazılarını idam etti ve diğerlerini hapse attı.
SKP'nin darbesinden sağ kurtulan Numeyri, sosyalist bir devlet kurmaya olan bağlılığını yeniden teyit etti. Ağustos 1971'de yayınlanan geçici bir anayasa, Sudan'ı "sosyalist demokrasi" olarak tanımladı ve DKK'nin yerini alacak bir başkanlık hükûmet biçimi sağladı. Ertesi ay yapılan bir plebisit, Numeyri'yi altı yıllık bir dönem için devlet başkanı seçti.