Paris mezmurlar kitabı
Tanım

Paris mezmurlar kitabı, İbraniceden halk ağzı Yunancaya çevrilmiş Davud'un 150 mezmurunun bir kopyasıdır. mezmurlar kitabının ardından, başka bir dua dizisi olan Eski Ahit'in ilahileri gelir. Bu metinlerin her ikisi de, özel adanmışlık egzersizlerinde din adamı olmayan üyeler tarafından kullanılmak için özellikle çok uygundur. Mezmur yazısının bu kullanımının popülaritesi, kraliyet ve aristokrat himaye edenler için yapılmış, çoğu zaman bolca resimlendirilmiş, çok sayıda mevcut lüks nüshaya yansımıştır. Paris mezmurlar kitabı, bu türün Bizans dönemine ait en önemli örneğidir.
Paris mezmurlar kitabı, yalnızca İncil metinlerini değil, aynı zamanda tüm dua döngüsünün kapsamlı bir yorumlayıcı perdahını da içerir. Erken kilise yazarlarının yazılarıyla ilgili tefsir eserlerinden alıntılar ve yorumlardan oluşan bu tefsir, ayetleri çevreler. Ana metinden daha küçük bir perdeyle yazılmış olsa da, perdah her sayfada, her sayfada birkaç ayete indirgenen mezmurlardan çok daha fazlasını kaplar. Perdahın uzunluğu, uzun mezmurların 8 sayfaya kadar yer kaplamasına neden olur.
Perdahlı İncil metinleri genellikle manastır kütüphaneleri, din adamları ve ilahiyatçılar tarafından sipariş edilirdi.
Paris mezmurlar kitabının klasik ve kraliyet ikonografisi ve görkemi, yine de, bir imparatorluk himayesini güçlü bir şekilde işaret ediyor; perdah ise VII. Konstantinos gibi ciddi entelektüel ve ruhani eğilimleri olan bir okuyucuyu ima eder.
El yazması, resimli bir İncil kitabı (Parisinus graecus 70); bir İncil Kitabı (Londra, Britanya Kütüphanesi Add MS 11 300); bir İncil Kitabı (Venedik, Marciana Millî Kütüphanesi Marcianus graecus I 18); Elçilerin İşleri (Oxford, Bodleian Library MS. Canon. Gr. 110); ve Caesarea'lı Basileios (Oxford, Corpus Christi 26) da dahil olmak üzere, aynı döneme ait diğer birkaç Bizans el yazmasına çok benzeyen minusucule bouletée adı verilen ve 10.-12. yüzyıllara özgü yazım karakterinde yazılmıştır. Paris mezmurlar kitabı ile birlikte bu kitaplar, büyük olasılıkla Konstantinopolis'te ve aynı yazıhanede (scriptorium) kaleme alınmış ve resimlenmiştir.
El yazmasının sanat tarihindeki önemi, metinlerini gösteren 14 mükemmel, tam sayfa resme dayanmaktadır. Bu tek sayfalık resimler el yazmasına sonradan eklenmiştir ve normal toplama yapısının bir parçası değildir. Metinden önceki ilk yedi resim, genellikle kişileştirmelerle (personifikasyon) birlikte mezmurların yazarı olan Davud'un hayatından sahneleri tasvir eder. Sekizinci minyatür, tövbe Mezmurlarının başlangıcına işaret eder; ve Musa, Yunus, Hanna, Hezekiel ve Hezekiya'yı betimleyen son 6, Eski Ahit'in ilahilerini tanıtır ve örneklendirir. Minyatürlerin konusu ise şu şekildedir:
| folyo | açıklama |
| --- | --- |

1v:: Davud, Melodia (μελωδία) ve Ekho (εχο) arasında;
2v:: Davud, Kuvvet (ἰσχύς) yardımıyla aslanı öldürüyor;
3v:: Samuel, Davud'a kutsal yağ sürüyor, Şefkat (πραότης) gözlemlerken;
4v:: Güç (δύναμις) eşliğinde Davud, Golyat'ı kesiyor, Kibir (ἀλαζόνεια) kaçıyor;
5v:: Davud'un Kudüs'e muzaffer dönüşü;
6v:: Saul tarafından Davud'a taç giydirilmesi;
7v:: Davud, Hikmet (σοφία) ve Peygamberlik (προφητεία) ile çevrili ve Mezmur 71'e açık iken ayakta duruyor;
136v:: Nathan, Batşeba hakkında Davud'u azarlar; Tövbe (μετάνοια) ile Davud'un Pişmanlığı;
419v:: Musa Kızıl Deniz'i bölüyor, çöl, gece, derinlik ve Kızıl Deniz'in kişileştirilmesiyle;
422v:: Musa Emir Tabletleri'ni alıyor;
428v:: Hanna, Samuel'in doğumu nedeniyle Tanrı'ya şükrediyor;
431v:: Yunus peygamberin hayatından bazı sahneler (sinematografik anlatımla)
435v:: İşaya'nın Duası, Gece (νύξ) ve Şafak (ὄρθρος) ile;
446v:: Kral Hezekiya.

Jean Porcher, tam sayfa resimleri beş sanatçıya veya ele atfederken, 6 minyatürü baş sanatçı ya da El A'ya atfeder.