Haristan Muharebesi
Savaş

Sefer, Esad ve artık çoğunluğu Suriyeli olan ordusu olan için bir felaket olmuştu; Ceyhun'un kuzeyindeki Emevi kontrolü tamamen çökmüştü ve vali tam bir yıkımdan kurtulabilmiş olsa da önemli kayıplar vermişti. Esad birliklerini Belh'e geri götürdü ancak Türgeşler Tokharistan'da kaldı ve onlara İbn Sureyc de katıldı. Araplar kışın sefere çıkmadıkları için Esad adamlarını terhis etti. Öte yandan İbn Sureyc'in ısrarı üzerine Türgeş kağanı, yerel halkı Emevilere karşı ayaklandırmayı umarak Aşağı Tokharistan'a kış saldırısı başlatmaya karar verdi. Bu saldırıda ona sadece İbn Sureyc ve takipçileri değil, Sogdlu ve Tokharistan'ın yerli prenslerinin çoğu da katıldı.
Esad, 7 Aralık akşamı, Türgeş ve yaklaşık 30.000 kişilik müttefiklerinin yakınlardaki Jazzah kalesinde olduğuna dair mesajlar Balkh'a ulaştığında bundan haberdar oldu. Esad, işaret ateşlerinin yakılmasını emretti ve Suriye birliklerini harekete geçirdi, ancak onları savaşmaya ikna etmek için her adama yirmi dirhem ödemek zorundaydı. Esad, başlangıçta yerel Horasan Araplarından yardım istemeyi reddetti, bu da o zamana kadar ikincisi ile Emevi rejiminin temsilcileri arasında var olan güvensizliğin seviyesini gösteriyordu; ancak sonunda pes etti ve 7.000 kişilik bir kuvvet topladı.Bu arada Suluk, Khulm'a saldırdı, ancak püskürtüldükten sonra Peroz Nakhsher/Peroz Bakhshin'e yürüdü. Balkh'ı atlatan Türgeş, Cüzcan'ın başkentini ele geçirdi ve sonra dağıldı ve her yöne atlı akıncı grupları gönderdi, bazıları Balkh'ın yaklaşık 350 kilometre güneyinde ve doğusunda bulunan Marw al-Rudh'a kadar ulaştı. Bu muhtemelen yiyecek aramak için yapıldı, çünkü böylesine büyük bir ordu kış boyunca başka türlü sürdürülemezdi. Ancak İbn Sureyc'in beklentilerinin aksine, Cüzcan hükümdarı, Khulm valisi tarafından bu olaylardan haberdar edilen ve Türgeş'le çatışmaya giden Esad'ın tarafını seçti.
El-Taberi'nin takip eden savaşla ilgili anlatımı karışıktır ve Oryantalist H. A. R. Gibb'e göre "yeniden ele almanın izlerini göstermektedir", ancak Esad'ın Türgeş hükümdarını ve İbn Sureyc'i Haristan yakınlarında şaşırtmayı başardığı anlaşılmaktadır. El-Taberi'ye göre, Esad, Türgeş ordusunun dağıldığını, Mansur ibn Salim el-Bajali komutasındaki 300 süvariden oluşan öncü birliği, eşit büyüklükteki bir Türgeş keşif birliğiyle karşılaştığında, onu yendiğinde ve birkaç Türgeş esir aldığında öğrendi. Daha sonra Esad, önce el-Sidrah köyünde, sonra Haristan'da kamp kurarak ilerledi[d] ve sonunda başkent Cüzcan'dan yaklaşık iki fersah uzaklıktaki bir yere ulaştı - yaklaşık 10-12 kilometre (6-7 mil).
Sonraki çatışmada, İbn Sureyc'in hemen altındaki Türgeş galip geldi ve bildirildiğine göre Esad'ın çadırına ulaştı. Ancak, Araplar arkadan saldırdıktan sonra -bildirildiğine göre Cüzcan hükümdarının önerisi üzerine- Türgeş ve müttefikleri dağıldı ve kaçtı. Kaçarken Türgeşler, kadınlarıyla birlikte kamplarını terk ettiler; buna kağanın karısı da dahildi; esir alınmasını önlemek için bir hadım hizmetçisi tarafından bıçaklandı. Emeviler ayrıca Türgeş'in ele geçirdiği 155.000 koyun, "her türlü gümüş kap" ve birçok Müslüman esir de dahil olmak üzere muazzam ganimetleri geri aldılar. Suluk, atı çamura saplandığı için zar zor kaçmayı başardı. Neyse ki Müslümanlar onu tanımadı ve İbn Sureyc tarafından kurtarıldı.
Esad ganimetleri adamları arasında bölüştürdü ve esir Türgeş kadınlarını yerel İran toprak sahibi soyluları olan dehganlara gönderdi. Ayrılışından dokuz gün sonra Belh'e dönmeden önce beş gün zafer kazandığı yerde kaldı. Oradan, kağanın kaçtığı Jazzah'a doğru yola çıktı. Suluk, Emevilerin takibinden kaçtı, ancak Araplar kısa sürede yoğun yağmur ve kar nedeniyle engellendi ve bu da kağan ve İbn Sureyc'in Yukarı Tokharistan'a kaçmasına ve oradan da Usrushana'ya geçmelerine olanak sağladı. Horasan'da geride bırakılan Türgeş akıncı grupları, Esad ve subayları tarafından teker teker yakalandı veya yok edildi ve sadece birkaç Soğdlu, Ceyhun'u geçerek geri kaçmayı başardı.