stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Balina ve yunuslar listesi
Mysticeti : Dişsiz balinalar > Cetotheriidae familyası: Cüce gerçek balina

Ayrıca bakınız: Cetotheriidae
Cüce gerçek balina, gerçek balinalar ile birçok özelliği paylaşır ancak ayırt edici çene yapıları ve sırt yüzgeçleri ile gerçek balinalardan ayrılır. Cüce gerçek balinanın kafası gövdesinin ¼’ünden daha fazla değildir ama gerçek balinaların kafaları vücutlarının yaklaşık ⅓’üdür.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Cins Caperea Gray, 1864 - 1 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Cüce gerçek balina, Pigme gerçek balina, Küçük gerçek balina | Caperea marginata  Gray, 1846 | DD IUCN | Bilinmiyor |  |   3-3,5 ton |  |
Mysticeti : Dişsiz balinalar > Eschrichtiidae familyası: Gri balina

Ayrıca bakınız: Eschrichtiidae
Gri balina, gerçek balinalar ve çatal kuyruklu balinalardan yeteri kadar farklı olduğu için yalnızca kendisinin bulunduğu bir familyada sınıflandırılmıştır. Gri balina bentos yiyen tek dişsiz balinadır, sığ denizlerin dip çamurlarından küçük organizmaları süzer. Gebelik dönemleri de dişsiz balinalarda pek görülmeyecek şekilde bir yılın üzerindedir.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Cins Eschrichtius - 1 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Gri balina, Boz balina | Eschrichtius robustus  Lilljeborg, 1861 | LC IUCN | 26.000 |  |   15-40 ton |  |
Odontoceti : Dişli balinalar

Ana madde: Dişli balinalar
Dişli balinalar (Odontoceti), balinaların bir parvo takımını oluşturur. Adından anlaşılacağı gibi, balina çubuğu yerine dişleri vardır. Dişli balinalar etkin avcılardır ve balık, kalamar ve bazen deniz memelileri ile beslenirler.
Odontoceti : Dişli balinalar > Monodontidae familyası : Beyaz balinagiller (Deniz gergedanı ve Beyaz balina)

Ayrıca bakınız: Beyaz balinagiller
Beyaz balinagiller (Monodontidae) familyasında iki sıra dışı balina türü bulunur: Erkeklerinin uzun bir boynuzu bulunan deniz gergedanı ve beyaz balina.
Beyaz balinagillerde sırt yüzgecinin yerine gövdenin orta noktasının hemen ardında sert bir çıkıntı yer alır. Bu büyük bir olasılıkla buzun altında yüzmenin getirdiği bir adaptasyondur. Yan yüzgeçler küçük ve uçları yuvarlaktır. Hemen hemen tüm servikal omurlar birbirine kaynaşmamıştır, dolayısıyla kafanın gövdenden bağımsız dönmesi mümkündür. Hiçbirinde boğaz oyukları yoktur.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Cins Monodon - 1 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Deniz gergedanı | Monodon monoceros  Linnaeus, 1758 | NT IUCN | 25.000 |  |  900-1.500 kilogram |  |
Cins Delphinapterus - 1 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Beyaz balina, Beluga | Delphinapterus leucas  Pallas, 1776 | NT IUCN | 100.000 |  |  1,5 ton |  |
Odontoceti : Dişli balinalar > Phocoenidae familyası : Musurgiller

Ayrıca bakınız: Musurgiller
Musurgiller familyasında yer alan balina türleri okyanus yunuslarından farklıdır. Liman yunusları dişleri düzleşmiş iken okyanus yunuslarının dişleri koniktir. Liman yunusları, okyanus yunuslarından daha fazla sayıda yavruyu daha kısa zamanda büyütürler. Altı türün tamamının da yan yüzgeçleri küçüktür, gagaları yoktur ve küt burunludurlar. Hepsinin alt ve üst çenesinde en az 11 çift diş bulunur.
Liman yunuslarının yedi türü okyanusta ama kıyı yakınlarında yaşar. En iyi tanınan türü Kuzey Yarımküre'nin tamamında bulunan bayağı musurdur.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Cins Neophocaena - 2 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Sırt yüzgeçsiz liman yunusu | Neophocaena phocaenoides  Cuvier, 1829 | VU IUCN | Bilinmiyor |  |   30-45 kilogram |  |
| - | Neophocaena asiaeorientalis  Pilleri & Gihr, 1972 | VU IUCN | 1.000 |  |   30-45 kilogram |  |
Cins Phocoena - 4 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Bayağı musur, Musur | Phocoena phocoena  Linnaeus, 1758 | LC IUCN | 700,000  |  |   75 kilogram |  |
| Vaquita | Phocoena sinus  Norris & McFarland, 1958 | CR IUCN | 500 |  |   50 kilogram |  |
| Gözlüklü liman yunusu | Phocoena dioptrica  Lahille, 1912 | DD IUCN | Bilinmiyor |  |   60-84 kilogram |  |
| Kara liman yunusu | Phocoena spinipinnis  Burmeister, 1865 | DD IUCN | Bilinmiyor |  |   50-75 kilogram |  |
Cins Phocoenoides - 1 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Beyaz yanlı musur | Phocoenoides dalli  True, 1885 | LC IUCN | 1.100.000 |  |   130-200 kilogram |  |
Odontoceti : Dişli balinalar > Physeteridae familyası : İspermeçet balinasıgiller

Ayrıca bakınız: İspermeçet balinasıgiller
İspermeçet balinasının kafası gövdesinin ⅓’i uzunluğunda, geniş ve kare şeklindedir. Solunum deliği sola kayıktır, derisi genelde kırışıktır ve üst çenesinde diş yoktur.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Cins Physeter - 1 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| İspermeçet balinası | Physeter macrocephalus  Linnaeus, 1758 | VU IUCN | 200.000-2.000.000 |  |  25-50 ton |  |
Odontoceti : Dişli balinalar > Kogiidae familyası : Cüce ispermeçet balinasıgiller

Ayrıca bakınız: Cüce ispermeçet balinasıgiller
Cüce ve pigme ispermeçet balinaları, ispermeçet balinasına benzer ama çok daha küçüktürler. Sırtları koyu gri, karınları ise daha açık renktedir. Küt ve kare şeklinde kafaları vardır ve çeneleri geridedir. Ön yüzgeçleri kafaya yakın, sırt yüzgeçleri ise sırtın gerisindedir.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Cins Kogia - 2 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Cüce ispermeçet balinası | Kogia sima  Owen, 1866 | DD IUCN | Bilinmiyor |  |   250 kilogram |  |
| Pigme ispermeçet balinası | Kogia breviceps  Blainville, 1838 | DD IUCN | Bilinmiyor< |  |  400 kilogram |  |
Odontoceti : Dişli balinalar > Platanistoidea üst familyası : Nehir yunusları

Ayrıca bakınız: Nehir yunusları
Nehir yunusları tatlısu ve haliçlerde yaşayan beş yunus türünü kapsar. Balinaların Platanistoidea üst familyasında sınıflandırılırlar. Dört türü tatlısu ırmaklarında, beşinci türü olan La Plata yunusu tuzlusu haliçlerinde ve okyanusta yaşar ancak bilimsel olarak okyanus yunusları familyasında sınıflandırılmamıştır. Tüm türler balık yakalamayı kolaylaştıracak adaptasyonlar geçirmiştir. Uzun, forseps şeklinde ve birçok küçük diş barındıran gagaları vardır. Keskin dönüşleri kolaylaştıran geniş ön yüzgeçleri, küçük gözleri ve başlarını oynatmalarını sağlayan kaynaşmamış omurları bulunur.
Odontoceti : Dişli balinalar > Platanistoidea üst familyası : Nehir yunusları > Iniidae familyası

Ana madde: Iniidae
Iniidae familyasında tek bir cins ve iki tür bulunur ancak Amazon nehir yunusu üç alt tür olarak sınıflandırılmıştır:
Amazon nehir yunusu - Inia geoffrensis
Inia geoffrensis geoffrensis - Amazon havzası popülasyonu (Bolivya'da Teotonio Rapids yukarısındaki Madeira Nehri akaçlama alanı dışında)
Inia geoffrensis humboldtiana - Orinoco havzası popülasyonu
Bolivya nehir yunusu - Inia geoffrensis boliviensis- Madeira Nehri akaçlama alanı içindeki Amazon havzası popülasyonu
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Cins Inia - 2 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Amazon nehir yunusu | Inia geoffrensis  Blainville, 1817 | DD IUCN | Bilinmiyor |  |   150 kilogram |  |
| Araguaia nehir yunusu | Inia araguaiaensis  Hrbek, Da Silva, Dutra, Farias, 2014 | NE | Bilinmiyor |  Mavi renkli alanda |   150 kilogram |  |
Odontoceti : Dişli balinalar > Platanistoidea üst familyası : Nehir yunusları > Lipotidae familyası

Ana madde: Lipotidae
Lipotidae familyasında da tek bir cins ve tür bulunur: Çin nehir yunusu. Fosil kayıtlarına göre bu yunusun ilk olarak 25 milyon yıl önce ortaya çıktığı ve Pasifik Okyanusu’dan Yangtze Nehri’ne 20 milyon yıl önce göç ettiği bilinmektedir. 2006 yılı sonunda Yangtze nehrinde yapılan yunus araştırması sonucunda bir tane yunus ile bile karşılaşılmayınca soyu kısmen tükenmiş sayılmıştır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Cins Lipotes - 1 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Çin nehir yunusu,  Beyaz nehir yunusu | Lipotes vexillifer  Miller, 1918 | CR IUCN | 0-13 |  |  130 kilogram |  |
Odontoceti : Dişli balinalar > Platanistoidea üst familyası : Nehir yunusları > Platanistidae familyası

Ana madde: Platanistidae
Platanistidae familyasının tek bir türü olduğu düşünülmekteydi: Ganj ve İndus nehir yunusu. Ancak kafatası ve omurilik yapısındaki ve lipid içeriğindeki farklılıklar nedeniyle 1970'lerin başında biliminsanları bu iki popülasyonun iki ayrı tür olduğunu ilan ettiler. 1988 yılında bu çalışmaların sonuçları sorgulandı ve sınıflandırma 1970 öncesine çevrildi. Dolayısıyla, günümüzde Platanista cinsinde iki alt tür bulunmaktadır: Platanista gangetica minor (İndus nehir yunusu) ve Platanista gangetica gangetica (Ganj nehir yunusu).
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Cins Platanista - 1 tür: 
| Türkçe adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Tahminî küresel populasyonu | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| Ganj ve İndus nehir yunusu | Platanista gangetica  Roxburgh, 1801 | EN IUCN | 1,100 |  |   200 kilogram |  |
Odontoceti : Dişli balinalar > Platanistoidea üst familyası : Nehir yunusları > Pontoporiidae familyası

Ana madde: Pontoporiidae
La Plata yunusu Pontoporiidae familyasında ve Pontoporia cinsindeki tek türdür.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Cins Pontoporia - 1 tür: 
| Adı | Bilimsel adı | Korunma durumu | Popülasyon | Dağılımı | Boyutu | Resim |
| La Plata yunusu,  Franciscana | Pontoporia blainvillei  Gervais & d'Orbigny, 1844 | VU IUCN | 4,000-4,500 |  |   50 kilogram |  |
ATLAS deneyi

ATLAS deneyi, (A Toroidal LHC ApparatuS) Avrupa Nükleer Araştırma Merkezi'nde (CERN) 10 Eylül 2008'de deneyine başlanmış olan Büyük Hadron Çarpıştırıcısında kurulan altı deneyden biridir. Diğerleri CMS deneyi, LHCb deneyi, LHCf deneyi Alice deneyi ve Totem deneyidir. ATLAS ve CMS genel amaçlı, LHCb b-fiziği üzerine, LHCf deneyi astroparçacıklar (kozmik ışın) fiziği, Alice ağır iyon fiziği ve Totem ise toplam tesir kesiti ölçümü üzerinedir.
Deneyin göbeğinde proton demetleri çarpıştıkları zaman, farklı enerjilerde birçok temel parçacığın ortaya çıkması beklenmektedir. ATLAS deneyi şimdiye dek gözlenmiş veya gözlenmemiş birçok parçacığı izlerini, enerjilerini, momentumlarını ölçecek şekilde genel amaçlı olarak tasarlanmıştır. LHC nin çarpışma enerjisi olan 14 TeV ve ışınlığı olan 1034 p/cm²/s daha önceki deneylerde ulaşılmamış özelliklerdir. Bu zor şartlar, ATLAS deneyini şimdiye dek yapılmış bütün parçacık fiziği deneyleri arasında en büyüğü ve en karmaşığı olmaya itmiştir.
Deneylere büyük medya ve bilim dünyasının ilgisi dünyanın sonu kehanetleri arasında başlandı (2008). Lakin gerçekleşen aksilikler ve kazalar sonucu 2009 yılının neredeyse tamamı deney aletinin tamiratlarıyla geçti. ATLAS deneyi, 2012 yılı temmuz ayında CMS ile birlikte Higgs Bozonunun gözlemlendiği iki LHC deneyinden biri olarak tarihe geçti. Süpersimetrik parçacıklara dair anlamlı bilgilerin toplanması için bir süre daha bekleneceği tahmin edilmektedir.
Fizik uygulaması

ATLAS deneyi Standart Modeli deneysel olarak tamamlamak için gereken Higgs bozonunu keşfetmek dışında, top kuark ile ilgili detaylı araştırmalar yapmayı da amaçlar. Bunun dışında yeni fizik modelleri (Süpersimetri, BBT, Ek Boyutlar), mikro kara delikler(bu sayede büyük devasa kara deliklerin yapısını anlatabilme adına), evrendeki madde-karşımadde oransızlığı da araştırılacak konular arasındadır ([karşıt madde oluşturmak içinde aynı zamanda deneyler sürdürülmekte ve kimi söylentilere göre üretilmiştir]).
Deney aleti

ATLAS deney ölçüm aleti, iz ölçen iç dedektör, enerji ölçen kalorimetre ve muon odalarından başka süperiletken mıknatıs sistemi ve veri tetikleme, toplama ve kayıt sistemlerinden oluşur.
44 m boyunda, çapı 22 m olan bir silindir şeklindedir. Ağırlğı 7.000 ton olan bu cihaz, yerin 100m altında dünyadaki en büyük insan yapısı mağarada çalışacaktır.
Deney aleti > İç dedektör

Proton demet borusundan radial yönde 1,5 cm den başlayarak 1,2m ye dek uzaklaşan 3 ayrı kısımdan oluşur. Görevi yüklü parçacıkların bıraktıkları izleri kaydederek momentum bilgisine ulaşmayı sağlamaktır. Bunu solenoid manyetik alan yardımı ile yapar. En içte Pixel, ortada SCT ve dışta TRT vardır.
Geçiş ışınımı iz sürücüsü(Transition radiation tracker, TRT), İç algılayıcının(Inner Detector) en dış kısmında bulunan bileşenidir. TRT straw iz sürücüsü ve geçiş ışınımı radyasyonu algıcı olmak üzere iki bileşenden oluşur.
Deney aleti > Kalorimetre

Buraya kadar ulaşabilen parçacıkların enerjisi ölçen kısımdır. En dışta bulunan muon dedektörlerine çoğunlukla sadece muonlar ulaşabilir. Bu kısmın görevi, muonların manyetik alandaki yollarını izleyip, momentumlarını ölçmektir. Yüklü parçacıkların yollarını momentumları ile ters orantıli bir eğri haline getirmeyi amaçlayan süperiletken 3 ayrı elektro-mıknatıs sistemi vardır.
Deney aleti > Kalorimetre > Sarmal

Proton çarpışmalarında ortaya çıkan en ilginç olayları hızla bulmayı ve bu olaylara ait bütün verileri bir merkezde toplamayı amaçlayan sistemdir.
Deney aleti > Kalorimetre > Birinci Seviye

Donanım temelli tetikleyicidir. Her saniye meydana gelecek yaklaşık 1 milyar proton proton etkileşiminden ilginç olan 75-100 bin olayı ikinci seviyeye aktarır. Tetiklemenin gerçekleştiği her olay için dedektörlerin faaliyete geçmiş olan kısımlarını belirler.
Deney aleti > Kalorimetre > İkinci Seviye

Yazılım temelli tetikleyicidir. Birinci seviyenin belirlemiş olduğu kısımlarda çalışarak, daha hassas seçimler yapar ve üçüncü seviyeye saniyede yaklaşık 1000 kadar olayı aktarır.
Deney aleti > Kalorimetre > Üçüncü Seviye

Olay filtresi olarak da adlandırılan yazılım temelli tetikleyicidir. Her saniye, ikinci seviyeden gelen olaylardan 200 kadarını kaydeder.
Galeri

ATLAS TRT, kozmik ışınım ölçümleri, dış görünüm Eylül 2005
ATLAS, Kasım 2005
ATLAS, Eylül 2006
ATLAS, Şubat 2006
ATLAS, Şubat 2006
The ATLAS, Şubat 2007
RJ-45 kabloları
Süperiletkenler
LHC'deki protonlar arasındaki çarpışmalarla oluşan aday Higgs bozonu olayları.
Étienne-Louis Malus

| Etienne-Louis Malus |
| --- | --- |

Doğum: 23 Temmuz 1775(1775-07-23) Paris, Fransa
Ölüm: 24 Şubat 1812 (36 yaşında) Paris, Fransa
Milliyet: Fransız

Kariyeri
Dalı: Matematik, Fizik
Çalıştığı kurumlar: Fransız Bilimler Akademisi
 

Étienne-Louis Malus (d. 23 Temmuz 1775, Paris - ö. 24 Şubat 1812, Paris) Fransız mühendis, matematikçi ve fizikçi.
Hayatı

Malus, ilk yıllarında Mézières'te bir mühendislik okuluna başladı ve burada yeteneğini fark eden ünlü matematikçi Monge'den dersler aldı. 1793'te okulu bırakmak zorunda kaldı ve orduya katıldı. 1798'de Napolyon'un Mısır'ı işgalinde yer aldı.
Aynı yılın Ağustos ayında İngiliz Amiral Nelson, ani bir saldırıyla İskenderiye yakınlarındaki Ebukır limanında demirleyen Fransız donanmasını yok etti. Bu olay Napolyon’un Fransa ile bağlantısının kesilmesine yol açtı ve Fransız orduları Mısır’a hapsedildi. O sırada Kahire'de bulunan Malus defterine şunları yazdı:
O andan itibaren Avrupa ile tüm iletişimimizin koptuğunu fark ettik ve doğduğumuz toprakları yeniden görme umudumuzu kaybetmeye başladık.
Ertesi yıl Napolyon'un teşvikiyle Kahire Enstitüsü matematik bölümünde görev yaptı. Mısır'dan döndükten sonra Anvers, Strazburg ve Paris'te resmî görevlerde bulundu ve optik üzerine araştırmalar yaptı. 1810'da Fransız Bilimler Akademisi matematik bölümünün bir üyesi oldu ve İngiltere ile Fransa arasında süren savaşa rağmen Birleşik Krallık Bilimler Akademisi Royal Society tarafından Rumford Madalyası ile ödüllendirildi. Ayrıca yaptığı çalışmalarla birçok onursal ödül aldı.
Akademik Çalışmaları

Malus, ağırlıkla ışığın matematiksel olarak incelenmesiyle alakalı çalışmalar yapmıştır:
Christiaan Huygens'in ışık teorilerini doğrulamak için deneyler yaptı ve teoriyi analitik formda yeniden yazdı.
1809'da ışığın yansıma yoluyla polarizasyonunu keşfetti .
1810'da kristallerdeki ışığın çift kırılması hakkında geliştirdiği teorisini yayımlandı.
Polarize ışık şiddetinin değişimini ifade eden ve bir aletin doğrusal kutuplayıcı olup olmadığının tespit edilmesini sağlayan Malus Yasası'nı tanımladı. Gözlemleri ışığın yayılmasının daha iyi anlaşılmasını sağladı.
Malus, aynı zamanda Eyfel Kulesi üzerine metal kabartmayla ismi yazılan 72 bilim insanından biridir.
Jill Stein

| Jill Stein |
| --- | --- |

Stein, 2024
Lexington Belediye Meclisi Üyesi
Görev süresi 2005-2010
Seçim bölgesi: Lexington (II) - 2005
Kişisel bilgiler
Doğum: Jill Ellen Stein 14 Mayıs 1950 (74 yaşında) Chicago, Illinois, ABD
Vatandaşlığı:  ABD
Partisi: Yeşil Parti   (2002-günümüz)
Diğer siyasi bağlantıları: Demokrat Parti   (1968-2002)
Evlilik(ler): Richard Rohrer
Çocuk(lar): 2
Yaşadığı yer: Lexington, Massachusetts, ABD
Bitirdiği okul: Harvard Üniversitesi
Mesleği: Doktor · siyasetçi
Dini: Agnostisizm
İmzası: 
Resmî site: jillstein2024
Jill Ellen Stein (d. 14 Mayıs 1950), Amerikalı doktor, aktivist ve siyasetçidir. Yeşil Parti'nin 2012, 2016 ve 2024 seçimlerinde Amerika Birleşik Devletleri başkan adayı ve Yeşil-Gökkuşağı Partisi'nin 2002 ve 2010 yıllarında Massachusetts valisi adayı oldu.
Başkanlık kampanyaları ağırlıklı olarak iklim değişikliği ve gelir eşitsizliğinin yanı sıra sivil ve siyasi haklar reformunu ele almayı amaçlayan bir dizi reformu içeren Yeşil Yeni Anlaşma önerisine odaklandı. 2012'de Stein, 469.015 oy alarak halk oylamasının %0,36'sını oluşturdu; 2016'da ise 1,45 milyon oy ya da halk oylamasının %1,07'sini aldı.
2023 yılında Stein'ın Cornel West'in 2024 Yeşiller Partisi başkanlık kampanyasının yürütülmesine yardımcı olacağı açıklandı. West'in kampanyasını bağımsız olarak sürdürmek üzere Yeşil Parti'den çekilmesinin ardından Stein, Yeşil Parti'nin 2024 başkanlık adaylığı için kampanyasını başlattı.
İlk yılları ve eğitimi

Stein, Gladys ve Joseph Stein'ın kızı olarak Chicago, Illinois'de doğdu ve Highland Park, Illinois'de büyüdü. Stein, Chicago'daki North Shore Congregation Israel'e devam ederek Reform Yahudisi bir ailede büyüdü.
Stein, 1973 yılında psikoloji, sosyoloji ve antropoloji okuduğu Harvard College'dan dereceyle mezun oldu. Daha sonra Harvard Tıp Fakültesi'ne devam etti ve 1979 yılında mezun oldu. Stein, 25 yıl boyunca Boston bölgesinde bulunan Beth Israel Deaconess Medical Center, Simmons College Health Center ve Harvard Pilgrim Health Care'de iç hastalıkları pratiği yaptı. Ayrıca Harvard Tıp Fakültesi'nde tıp eğitmeni olarak görev yaptı.
Aktivizm ve siyasi kariyeri

Bir doktor olarak Stein, insanların sağlığı ile yerel çevrelerinin kalitesi arasındaki bağlantı konusunda giderek daha fazla endişe duymaya başladı. Daha sonra aktivizme yöneldi. 1998 yılında Massachusetts'teki "Filthy Five" kömür santrallerini protesto etmeye başladı. 1998'den beri Sosyal Sorumluluk için Hekimler'in Greater Boston bölümünün yönetim kurulunda görev yapmaktadır. Clean Water Action'ın 1998'de "Not in Anyone's Backyard Award" ve 2000'de "Children's Health Hero Award", 1999'da Toxic Action Center'ın "Citizen Award" ve 2004'te Salem State College'ın "Friend of the Earth Award" ödüllerini aldı.
Stein, Sosyal Sorumluluk için Büyük Boston Hekimleri tarafından hazırlanan iki raporun ortak yazarıdır: In Harm's Way: Toxic Threats to Child Development (2000) ve Environmental Threats to Healthy Aging (2009). In Harm's Way raporu, 2002 yılında hakemli Gelişimsel ve Davranışsal Pediatri Dergisi'nde yeniden yayınlandı.
Dipnotlar

↑  "Jobs for All with a Green New Deal". Green-Rainbow.org. 5 Eylül 2011. 19 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  Korte, Gregory (22 Haziran 2023). "Jill Stein, 2016 Green Candidate, Now Running Cornel West's Bid". Bloomberg.com (İngilizce).
↑  Nieto, Phillip (22 Haziran 2023). "Jill Stein Is Back: Failed 2016 Green Party Candidate Running Cornel West's 2024 Campaign". Mediaite (İngilizce). 15 Mayıs 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2024.
↑  McKend, Eva; Krieg, Gregory (22 Haziran 2023). "Jill Stein enlisted to help build Cornel West's third-party presidential campaign". CNN (İngilizce). 2 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2024.
↑  Trudo, Hannah (9 Kasım 2023). "Jill Stein launches 2024 bid as Green Party candidate". The Hill (İngilizce). 9 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Kasım 2023.
↑  Nathan-Kazis, Josh. "Going Green". The Forward. 12 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2024.
1 2  "Stein, a physician and internal medicine instructor, graduated magna cum laude from Harvard College in 1973, and from Harvard Medical School in 1979". 24 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2016.
1 2  "Jill Stein (G-R) Candidate for Governor". 13 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2016.
↑  "Jill was trained as a clinical doctor and served for decades as an instructor in internal medicine at Harvard Medical School". 7 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2016.
↑  "Meet Jill Stein, the Green Party Candidate for President". NBC News. 26 Mart 2016. 26 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2016.
↑  "Harvard Grad Jill Stein Faces Uphill Battle for Presidency". 3 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2016.
↑  "Jill Stein Biography". 29 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2016.
↑  "Earth Days at Salem State College – Past Friend of the Earth Award Recipients" (PDF). 6 Şubat 2011 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2016.
↑  Jill Stein;  ve diğerleri. "Environmental Threats to Healthy Aging". 25 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ekim 2012.
↑  Greater Boston Physicians for Social Responsibility (Ocak 2000). "In Harm's Way: Toxic Threats to Child Development". 21 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ağustos 2016.
↑  Jill Stein, Ted Schettler, David Wallinga, Maria Valenti, In Harm’s Way: Toxic Threats to Child Development 29 Aralık 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics, Vol. 23 (Şubat 2002), ss. S13-S22.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1266714022  ISNI: 0000 0000 6854 3723  LCCN: n2009182862  MusicBrainz: 212953df-ccb6-4982-bbda-dc713eeab4ac  VIAF: 96765510   WorldCat (LCCN): n2009-182862