Alfred Weber
Küreselleşme

Benzer şekilde, sanayi faaliyeti de ikincil bir ekonomik faaliyet olarak kabul edilir ve imalat olarak da ele alınır. Endüstriyel faaliyet, aşağıdaki faaliyetleri içerecek şekilde daha da bölünebilir: işleme, ara parçaların oluşturulması, nihai montaj. Bugün çok uluslu şirketlerde, yukarıda listelenen üç faaliyet daha kalkınmış ülkelerin (MDC) dışında da gerçekleşebilir.
Weber'in teorisi, mevcut hareketin nedenlerinden bazılarını açıklayabilir, ancak böyle bir tartışma Weber'in kendisinden gelmemiştir. Weber, endüstriyel faaliyeti üretmenin en ucuz yolu olarak gördü. En az maliyetli konum, o halde, bugün perakendecilerin büyük pazar payları elde etmeye çalışmasına çok benzer şekilde, ürünü tüketiciye en az maliyetle pazarlamak anlamına gelir. Ekonomik olarak kar elde etmenin bir yolu olarak açıklanır; tüketici pazarı için en ucuz ürünü yaratmak, daha fazla satış hacmine ve dolayısıyla daha fazla kâra yol açar. Bu nedenle, en ucuz girdileri veya en büyük pazarları bulmak için zaman ayırmayan şirketler başarılı olamaz çünkü ürünlerinin üretimi daha maliyetli mal olur ve tüketiciye de daha pahalıya mal olur.
Teorisinin beş varsayımı vardır. İlk varsayımı, izotropik düz varsayımı olarak bilinir. Bu, modelin tek tip bir topoğrafya, iklim, teknoloji ve ekonomik sisteme sahip tek bir ülkede çalıştığı anlamına gelir. İkinci varsayımı, bir seferde yalnızca bir bitmiş ürünün dikkate alınması ve ürünün tek bir pazara sevk edilmesidir. Üçüncü varsayım, hammaddelerin belirli yerlerde sabitlendiği ve pazarın da bilinen bir sabit yer olduğudur. Dördüncü varsayım, emeğin coğrafi olarak sabit olduğu, ancak seçilen herhangi bir üretim yerinde sınırsız miktarda mevcut olduğudur. Son varsayım, nakliye maliyetlerinin, öğenin ağırlığının ve sevk edilen mesafenin doğrudan bir fonksiyonu olduğudur.
Teorisinin kullanımıyla, konumsal üçgeni yarattı. Üçgeni, bir pazar ve iki malzeme kaynağı ile kullanılır. Bu, saf malzemeleri kullanan imalatın, işleme yerini asla malzeme sahasına bağlamayacağını gösterdi. Ayrıca, yüksek ağırlık kaybı sağlayan malzemeler kullanan endüstriler, pazarın aksine malzeme kaynağına doğru çekilme eğiliminde olacaktır. Ayrıca, birçok endüstri, pazar ve malzeme arasında bir ara konum seçecektir. Son genellemenin yanlış olduğu kabul edilir çünkü nihai maliyetleri asla hesaba katmaz ve bu nedenle ara konumlara yönelik önyargılı kabul edilir.
Firmaların yerini daha fazla araştırmak için Weber iki kavram da yarattı. İlki, herhangi bir ürün veya malzeme için eşit nakliye maliyeti çizgisi olan bir izotimdir. İkincisi, toplam nakliye maliyetlerinin bir satırı olan izodapandır . İzodapan, bir konumdaki tüm izotimlerin eklenmesiyle bulunur. İzodapanların kullanılmasının nedeni emek bileşenini sistematik olarak Weber'in konum teorisine dahil etmektir.
Weber çok eleştiri aldı. Weber'in, en önemli etkiye sahip yerel bir faktör olarak kabul edilen pazar talebindeki coğrafi değişimi etkili ve gerçekçi bir şekilde hesaba katmadığı söylenmiştir. Ayrıca ulaşıma yaklaşımı, bu maliyetlerin mesafe ve ağırlıkla orantılı olmadığını ve ara konumların ek terminal ücretleri gerektirdiğini kabul etmemiştir. Emek, her yerde her zaman sınırsız miktarda mevcut değildir ve genellikle göç yoluyla oldukça hareketlidir. Ayrıca çoğu üretim tesisi, çok sayıda malzeme girdisi elde eder ve çok çeşitli pazarlar için geniş bir ürün yelpazesi üretir, bu nedenle teorisi kolayca uygulanamaz. Dahası, yığılmanın etkisini hafife almıştı.