stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Belediye binası

Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en eski yerel yönetim merkezi olan New York Belediye Binası, 1812'de yapımı tamamlandı
South Palm Beach, Florida, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki belediye binası, polis ve itfaiye istasyonu
İngiltere, Kent'teki 16. yüzyıl Fordwich Belediye Binası, tasarımında bir pazar salonunu yakından andırıyor
Avustralya Topluluğu'nun kuruluşu münasebetiyle Sidney Belediye Binası, 1901
13. yüzyıldan kalma Eski Belediye Binası, Wrocław, Polonya
Gotik'ten Rönesans'a geçişten yarı ahşap bir belediye binası örneği olarak Almanya'daki Alsfeld belediye binası
İstanbul Belediye Sarayı, 1960 yılında başlanan yapı, 1970 yılında tamamlanarak hizmete açılmıştır. Günümüzde halen İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından kullanılmaktadır.
Stockholm Belediye Binası.
Belediye binası, bir şehrin, kasabanın veya diğer belediyenin baş idari binasıdır. Genellikle şehir veya kasaba konseyini, ilişkili departmanlarını ve çalışanlarını barındırır. Ayrıca genellikle bir şehir, kasaba, ilçe, kontluk veya belde belediye başkanının ve belediyenin yürütme organının merkezi olarak da işlev görür.
Geleneksel olarak, 19. yüzyılın ortasına kadar, konseyi barındıran binanın ayrılmaz bir parçası olarak geniş bir açık oditoryum (veya "salon") bulunurdu. Salon, konsey toplantıları ve diğer önemli etkinlikler için kullanılabilir. Bu geniş oditoryum, "belediye binası" terimleriyle bütün binayla ve içinde yer alan idari kurumla özdeşleşmiştir. Eğer binada böyle büyük bir salon bulunmuyorsa, yerel olarak "konsey odaları", "belediye binası" veya benzeri terimler tercih edilebilir.
Yerel yönetim, binayı toplumun yaşam kalitesini artırmak ve geliştirmek için kullanma çabasına girebilir. Birçok durumda, "belediye binaları" sadece hükûmet işlevleri için değil, aynı zamanda çeşitli sivil ve kültürel etkinliklere yönelik tesislerin bulunduğu binalar olarak da hizmet verir. Bunlar, sanat sergileri, sahne performansları, sergiler ve festivaller gibi etkinlikleri içerebilir. Modern belediye binaları veya "sivil merkezler", çeşitli amaçlar ve esneklik gözetilerek tasarlanmaktadır. Bazı Avrupa ülkelerinde, town hall, Noel Bayramı'nın ilan edildiği yer olabilir, örneğin Finlandiya'da Turku ve Porvoo ile Estonya'da Tartu.
Yerel yönetimin sembolleri olarak, şehir ve kasaba belediye binaları kendilerine özgü bir mimariye sahip olabilir ve binalar büyük tarihi öneme sahip olabilir - örneğin Londra'daki Guildhall. Şehir belediye binaları, aynı zamanda kentlerini simgeleyen kültürel ikonlar olarak da hizmet verebilir.
Terim

İngiliz Milletler Topluluğu ülkelerinde belediye binası" terimi, hatta bir şehirde bile kullanılabilir. Bu genellikle Birleşik Krallık'ta (Manchester Belediye Binası ve Liverpool Belediye Binası gibi örnekler), Avustralya'da (Sydney Belediye Binası), Yeni Zelanda'da ve diğer yerlerde görülür.
Bazı bölgelerde insanlar, "şehir binası" terimini bir şehir statüsündeki bir belediyenin konsey ofislerini belirtmek için kullanır. Bu, Kuzey Amerika'da şehir belediyeleri ile kasaba belediyeleri arasında bir ayrım yapıldığı durumdur. Bu terim, İngiliz Milletler Topluluğu ülkelerinde bazen (ancak daha nadiren) bir isim olarak da kullanılır: örneğin, Avustralya'daki Brisbane Şehir Belediyesi ve Birleşik Krallık'taki Cardiff, Norwich ve Bristol Şehir Belediyeleri için örnekler verilebilir. İrlanda'daki Dublin Şehir Belediyesi de başka bir örnektir. 2002'de açılan Londra Şehir Belediye Binası ise geleneksel bir belediye otoritesinin değil, bir bölgesel stratejik otoritenin merkezi olması bakımından istisnai bir durumdur.
Oxford İngilizce Sözlüğü, genel terimleri özetler:
Belediye binası: Kent belediyesinin idaresi, mahkeme oturumları, halk toplantıları, eğlenceler vb. için kullanılan bir bina; (erken dönemde daha büyük bir binada veya bina setinde bu tür amaçlar için kullanılan) büyük bir salon."
Şehir binası: "Belediye hükümetinin başlıca idari binası veya ofisleri.
İngiltere ve Galler'in bazı bölgelerinde İl Meclisi yönetimleri genellikle "ülke binası" veya "bölge binası" olarak adlandırılan bir binadan faaliyet gösterir. Benzer şekilde, kendi meclisleri olan alt birimlere sahip şehirler, "ilçe binaları"na sahip olabilir. İskoçya'da daha büyük şehirlerde yerel yönetim "Şehir odaları"ndan, diğer durumlarda ise "Şehir evleri"nden faaliyet gösterir.
Diğer bazı isimler de zaman zaman kullanılır. Londra Şehri'nin idari merkezi olan Guildhall, Anglo-Sakson kökenli adını korur ve vergilerin ödendiği bir yer anlamına gelir. Birmingham, Coventry ve Nottingham gibi birkaç İngiliz şehirde tercih edilen terim "Konsey Evi"dir. Bu durum Bristol için de 2012 yılına kadar geçerliydi, ancak o tarihte binaya "Şehir binası" adı verildi. Birmingham'da Konsey Evi ve İlçe binası arasında bir ayrım vardır. İlçe binası, ondan önce var olan bir konser ve toplantı mekanıdır. Sheffield'da ayrım, yerel yönetimin bulunduğu İlçe binası ile konser ve balo salonu olan Şehir binası arasındadır. Leeds'te ise İlçe binası, 1850'lerde yerel yönetimin bir merkezi olarak inşa edilmiş olup şu anda çoğunlukla bir konser, konferans ve düğün mekanı olarak hizmet verirken, belediye işlevlerinin çoğu 1933 yılında yeni Sivil merkeze taşınmıştır.
Tarihçe

Antik Roma'da, adaletin yürütüldüğü, toplantıların yapıldığı ve ticaretin gerçekleştiği büyük salonlara "bazilika" denirdi.
Orta Çağ'da, feodal bir lordun evinin ana ve bazen tek odası olan büyük salon, lordun ailesi ve hizmetkarlarıyla birlikte yaşadığı, yemek yediği, uyuduğu ve yönetim ve adaleti sağladığı yerdi. Salon faaliyetleri, feodal malikanenin, toplumun yönetim birimi olan malikane evlerine, kalelere ve saraylara dönüşmesinde önemli bir rol oynardı.
Orta Çağ'ın son döneminde, birçok Avrupa kasabası, sokak seviyesinde bir pazar yeri olarak işlev gören kapalı bir alandan ve üzerinde kamu veya sivil amaçlarla kullanılan bir veya daha fazla odadan oluşan ortak pazar salonları inşa etti. Bu binalar genellikle ayrılmış şehir meydanları için öncüllerdi.
Modern kavram olan belediye binası, yerel veya bölgesel yönetimin yükselişiyle gelişti. Bir lord veya prensiyal hükümdar yerine seçilmiş veya atanmış temsilciler tarafından yönetilen şehirler, toplanabilecekleri bir yer gerektiriyordu. 1135 tarihli Köln Şehir Sarayı, Orta Çağ şehirlerinin belediye otonomisini gösteren önemli bir örnektir. 1297 ve 1299 yıllarında inşa edilen Siena Cumhuriyeti'nin Palazzo Pubblico binası ve Floransa Cumhuriyeti'nin Palazzo Vecchio adlı belediye binaları, geniş bir toplantı salonu ve birçok idari odadan oluşur. Her iki bina da oldukça yüksek kulelerle süslenmiş olup, halkın hayatlarını düzenleyebileceği eski saatlere sahiptir ve belgelerin saklandığı depoları bulunur. Bu özellikler, Avrupa genelindeki belediye binaları için standart hale gelmiştir. 15. yüzyılda inşa edilen Brüksel Belediye Sarayı, 96 metrelik bir kulesiyle Orta Çağ döneminin en görkemli örneklerinden biridir ve Viyana Rathaus gibi 19. yüzyıl belediye binaları için bir model olarak hizmet vermiştir.
19. yüzyılda, belediye binaları genellikle halka ücretsiz eğitim sağlamak amacıyla okuma odaları içermekteydi ve belediyenin bir halk kütüphanesi kurması ve sürdürmesi alışılmış hale gelmişti. Büyük toplantı salonu veya buluşma yeri olan belediye binaları, resepsiyonlar, ziyafetler, balolar ve halka açık etkinlikler için bir mekan haline gelmiştir. Belediye binaları genellikle halk konserlerine olanak sağlamak için büyük orglarla donatılmıştır.
20. yüzyılda, belediye binaları halka oylama, sınavlar, aşılamalar, felaket zamanlarında yardım ve savaş kayıplarının listelerinin duyurulduğu yerler olarak halka hizmet etmiştir, ayrıca daha yaygın olan sivil işlevler, kutlamalar ve eğlenceler için de kullanılmıştır. Yerel konseyler, yönetimsel işlevleri giderek modern ofislere taşıma eğilimindedir. Yerel yönetimleri barındırmak için tasarlanan ve inşa edilen yeni mekanlarda, bir idari ofis ve bir sivil belediye binalarının işlevleri ayrılmış hale gelmiştir.
Dil

Özellikle Kuzey Amerika'da, "şehir binası" terimi, belediye yönetimini veya genel olarak yönetimi ifade etmek için bir metafor olarak kullanılabilir. Örneğin, "Şehir binasına karşı mücadele edemezsin" deyimiyle bu anlamı taşır. İngilizcede "Belediye binası" terimi ise genellikle daha az resmi çağrışımlara sahiptir.
Daha fazlası için

Cunningham, Colin (1981). Victorian and Edwardian Town Halls. Londra: Routledge & Kegan Paul. ISBN 071000723X.
Tittler, Robert (1991). Architecture and power: the town hall and the English urban community, c.1500–1640. Oxford: Clarendon Press. ISBN 978-0-19-820230-1.
Drooker, Arthur (2021). City Hall: Masterpieces of American Civic Architecture. Schiffer Publishing. ISBN 978-0-76-436049-7.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  HDS: 026452  LCCN: sh85026266  NLI: 987007283814905171
Kaçelova Muharebesi

| g t 93 Harbi |
| --- | --- |
 Balkan Cephesi Ziştovi  Niğbolu  I. Şıpka Geçidi  Elana  II. Şıpka Geçidi  Kara Lom Karahasanköy  Popköy  Kaçelova  Ablanova  Pelişat  Lofça  III. Şıpka Geçidi  Gorni Dubnik  Plevne  Maçka  Taşkesen  IV. Şıpka Geçidi  Filibe  Harmanlı Kafkasya Cephesi Sohum  Kızıltepe  Halyaz  Zivin  Gedikler  Yahniler  Alacadağ  Deveboynu  Erzurum  Kars 
Kaçelova Muharebesi, diğer adlarıyla Katselovo, Katselova, Kacjelovo veya Kacjelova Muharebesi, Osmanlı İmparatorluğu sınırlarındaki Kaçelova [en] köyü civarında ve 93 Harbi sırasında 5 Eylül 1877 tarihinde Osmanlı zaferiyle sonuçlanan bir çatışmaydı.
Muharebe

Osmanlı kuvvetlerine Mehmed Ali Paşa komuta ederken, Rus ordusu Tsesareviç [en] Aleksandr Romanov’un genel komutasındaydı. Muharebe sonucunda Osmanlılar, ağır çatışmaların ardından Rus ordusunu Kaçelova'dan [en] Gorsko Ablanovo’ya geri püskürttü. Mehmed Ali Paşa Ablanovo’ya ulaştığında, Alexey Timofeev'in [ru] karşı saldırı girişimlerini geri püskürterek Ablanovo Muharebesi ile 6 Eylül’de Rusları köyden çıkarmayı başardı.
Galeri

Kaçelova'daki çatışma sırasında öldürülen iki Bulgar kaptana (Vladimir Nezhintsov ve Yanko Voivodich) adanmış anıt
Bibliyoğrafya

Bodart, Gaston (1908). Militär-historisches Kriegs–Lexikon (1618–1905) [Tarihsel Askerî Savaş Sözlüğü (1618–1905)] (Almanca). Viyana: C. W. Stern.
Wiedstruck, Franz; Grzesicki, Viktor (1911). Der Russisch-Türkische Krieg 1877-1878 auf der Balkan-Halbinsel [1877-1878 Rus-Türk Savaşında Balkan Yarımadası] (Almanca). 4. Viyana: L. W. Seidel & Sohn. ISBN 9783747758342.
Mehmed Ali Paşa (doğum adıyla Ludwig Karl Friedrich Detroit), y. 1877
Fravitas

| Fravitas |
| --- | --- |
 Konstantinopolis patriği 
Görevlendiriliş: 489
Dönem bitişi: 490
Mezhep: Kalkedon Hristiyanlığı
Fravitas, (Yunanca: Φραβίτας, Fravitas ; ö. 490), Fravitas olarak da bilinir, Flavitta veya Flavianus II, Konstantinopolis patriğidir (489–490).
Seçimi

Nikiforos Kallistos Ksantopulos'a göre, Konstantinopolis Patriği Akakios'un ölümü üzerine İmparator Zeno, Konstantinopolis'teki büyük kilisenin sunağına iki sayfa kâğıt koydurmuştur. Birinin üzerinde Tanrı'nın, patrik olmasını istediği kişinin ismini boş kağıda yazacak bir melek göndermesi için dua yazıyordu. 40 gün oruç ve namaz kılınması emredildi. Kilise, gizli bir hadım olan imparatorluk bakanının himayesine verildi ve imparatorluk mührü, evrakların bulunduğu tabutun üzerine yerleştirildi.
Fravitas, Aziz Tekla banliyö kilisesinin sorumlusu olan bir papazdı. Hırsla dolan adam, hadıma yüklü miktarda para ödedi ve boş sayfaya adını yazması karşılığında daha fazlasını vereceğine söz verdi. 40 günün sonunda tabut açıldı; Fravitas'un adı bulundu ve evrensel alkışlar arasında tahta oturdu. 4 ay içinde öldü ve güçlü hadım, vasiyetname uygulayıcılarına vadedilen altını talep etmeye başladı. Bu iğrenç hikâyeyi imparatora anlattılar. Sahteci bütün işlerinden atıldı ve şehirden kovuldu. İmparator Zeno, başarısızlığından utanarak yeni patriğin seçimini din adamlarına emanet etti. Ancak Zeno, Fravitas ve Papa III. Felix arasındaki atamaya ilişkin yazışmalarda bu hikâyeye dair hiçbir iz bulunmuyor.
Patrikliği

Daha fazla bilgi: Akakios bölünmesi
Fravitas aynı anda İskenderiyeli III. Petrus'a komünyon talebinde bulunan mektuplar yazdı ve Romalı Papa III. Felix'e onay ve işbirliği için bir sinodal düzenledi. Sinodal, Akakios ve dostu III. Petrus'dan daima ayrı duran Konstantinopolis rahipleri tarafından Roma'ya taşındı. Zeno'nun mektubunda Fravitas'a karşı büyük bir sevgi olduğu belirtiliyordu; Zeno, onun atanması için yalnızca onu layık gördüğü ve kiliselerde barış ve birliği yeniden sağlamak için çalışmıştı. Mektuplardan çok memnun olan Papa III. Felix, Zeno'nun mektubunu heyete ve Roma'nın tüm din adamlarına yüksek sesle okuttu ve onlar da yüksek sesle onaylarını dile getirdiler.
Papa, Konstantinopolis'teki rahiplerden, Akakios ve III. Petrus'un adlarının diptiklerden çıkarılmasını istediklerinde, rahipler bu konuda kendilerine bir talimat verilmediğini söylediler. Papa'nın sevinci, Fravitas'un III. Petrus'a gönderdiği ve Roma ile her türlü birliğin reddedildiğini belirten mektubun bir kopyasının Roma'ya ulaşmasıyla mahvoldu. Papa rahiplerden bir daha tek kelime duymak istemiyordu. Nikiforos Kallistos Ksantopulos'un hikâyesi doğru olsun ya da olmasın, Fravitas bu ikiyüzlülük yüzünden utanç içinde kalmıştır.
Ahmet Taşhomcu

| Ahmet Taşhomcu |
| --- | --- |
Doğum: 1966 Menemen, İzmir, Türkiye
Meslek: Çömlekçilik
Ödüller:  2004 Dünya Çömlekçilik Yarışması, ikincilik  2017 Uluslararası Çömlek Yarışması, beş dalda birincilik  2019 Uluslararası Çömlek Yarışması, birincilik  2024 Yaşayan İnsan Hazinesi 

Ahmet Taşhomcu (d.1966, Menemen, İzmir), Türk çömlekçi.
Türkiye'nin  Yaşayan İnsan Hazineleri Ulusal Envanteri'nde yer alan bir zanaatkârdır. Geleneksel yöntem ve tekniklerin yanı sıra farklı pişirim teknikleri uygulaması ve kendine özgü üslup ve tekniğe sahip olması ile  bilinir. 2017 ve 2019 Uluslararası Çömlek Yarışması dünya birincisidir.
Yaşamı

1966 yılında İzmir'in Menemen ilçesinde doğdu. Çömlekçiliği çocuk yaşlarda çömlek ustası Ali Özoğlu’nun yanında başladı. 1996 yılına kadar çeşitli atölyelerde, küçük boy (küçükçü), orta boy (ortacı) ve büyük boy (büyükçü) tornacısı olarak çalıştı. Askerliğini yaptıktan sonra Menemen’de kendi atölyesini kurdu. Menemen yöresine ait topraklardan elde edilen demiroksit oranı yüksek kırmızı toprağı kullanan Taşhomcu, geleneksel yöntem ve tekniklerin yanı sıra farklı pişirim teknikleri uygulaması ve kendine özgü üslup ve tekniğe sahip olması ile tanındı. Büyük ölçülerde çömlekler üreten Taşhomcu, çömlekçilikte kullanılan formların dışında sanatsal formlar da elde etti.
2003 yılında Almanya’nın Köln şehrindeki Gafa Fuarı’na katıldı çalışmalarını bir stantta sergiledi. 2004 yılında, İtalya’nın Faenza kentinde düzenlenen,  Dünya Çömlekçilik Yarışması’nda ikincilik ödülü aldı. Bu deneyimlerin ardından 2004 -2006 yılları arasında Menemen’de yapılan üç  uluslararası çömlek yarışmasını düzenledi.
2007'de atölyesini Antalya'ya taşıdı. Eskişehir’de düzenlenen Pişmiş Toprak Sempozyumu'nda 2012 ve 2016 yıllarında 5 kez birincilik ödülü aldı.  2016 -2018 yılları arasında Irak’ın Erbil kentinde çömlek üretimi yaptı.
2017'de Rusya'nın Novosibirsk kentinde düzenlenen 13. Uluslararası Çömlek Yarışması'na katıldı. "En geniş çaplı çömlek formu çekme", "gözü kapalı bir çömlek oluşturma", "kendi kültürünü anlatan bir form", "minyatür eser" ve "serbest eser" dallarında yarıştı ve beş dalda da birincilik elde etti. 2019'da İtalya'da düzenlenen Uluslararası Çömlek Yarışması'na kurduğu ekiple katıldı; ekip altı dalda madalya aldı; kendisi gözü kapalı çömlek yarışmasında birincilik elde etti.
Taşhomcu, açtığı sergilerin yanı sıra  çömlekçilik alanında yarışmalarda jüri üyelikleri yaptı. Çömlek üretimien Menemen’de 2018'de kurduğu atölye de devam etti. 2024'te  Yaşayan İnsan Hazineleri Ödülü'ne layık görüldü.
Ahmed bin Hanbel Türbesi

| --- | --- |

Koordinatlar: 33°20′40″K 44°23′17″D﻿ / ﻿33.34444°K 44.38806°D﻿ / 33.34444; 44.38806
Konum: Bağdat, Irak
Tür: Türbe
Ahmed bin Hanbel Türbesi (Arapça: ضريح الإمام أحمد بن حنبل, romanize: Zerih-i Ahmed bin Hanbel), Irak'ın başkenti Bağdat'ta bulunan Hanbelilik mezhebinin kurucusu Ahmed bin Hanbel'e adanmış bir türbedir. Türbe, Osmanlı döneminde inşa edilmiş olup Er-Rusafe ilçesinde yer almaktadır.
Türbenin Ahmed bin Hanbel'e atfedilmesi bazı tarihçiler tarafından şüpheli bulunmuştur. Ancak, hala dünya çapında ziyaret edilmektedir.
Tarihçe

Seyyah İbn Battuta'ya göre, Ahmed bin Hanbel'in mezarı üzerine bir türbe inşa etmek için birçok girişimde bulunulmuştu, ancak gayretli yerel halk, inşa edildikten sonra yapıyı yıkacaktı. Mevcut türbe, Arif Ağa Camii olarak bilinen küçük bir Osmanlı dönemi camisinde bulunan bir odadır. 1998'de yeniden inşa edildi.
Yerel gelenek, 1937'de Babü'l-Harb mezarlığının sular altında kaldığını ve bu nedenle cesetlerin yeniden gömülmesi gerektiğini; Ahmed bin Hanbel'in cesedinin Arif Ağa Camii'ne götürüldüğünü ve oradaki bir odaya yeniden gömüldüğünü anlatır. Ancak, bu hikâye için hiçbir kanıt bulunamamış ve bu da modern tarihçilerin bundan şüphe etmesine yol açmıştır. Ayrıca tarihçi ve alim el-Bendanici (ö. 1866), Ahmed bin Hanbel'in Babü'l-Harb'de isimsiz bir mezara gömüldüğünü ve mezar taşının zamanla silindiğini, böylece varlığından hiçbir iz kalmadığını belirtmiştir; el-Bendanici'nin kendisine göre mezarlık da günümüze kadar korunamamıştır.
Türbe zamanla oldukça harap ve mobilyasız bir duruma geldi ve tek ziyaretler Bağdat'taki kutsal azizlerin mezarlarını ziyaret etmek için gelen hacılar oldu. 2021'de Al Jazeera, pandemi nedeniyle türbenin normalden daha az ziyaret aldığını bildirdi. Ayrıca Al Jazeera, türbenin son tadilatının 2010'da yapıldığını ve yerel halkın Hanbeli okulunun kubbeli türbeleri yasaklaması nedeniyle onu restore etmeyi reddettiğini belirtti.
Mimarisi

Cami ve türbe yapısı, 300 metrekarelik bir alana sahip Osmanlı tarzında inşa edilmiştir. Küçük bir avlusu vardır. Binanın tepesinde küçük bir kubbe vardır. Caminin ana girişi çok dardır. İçeride, Ahmed bin Hanbel'in mezarı, kıble duvarının arkasındaki ana odada yer almaktadır. Mezarın tepesindeki mermer mezar taşı, hepsi zamanla siteyi ziyaret eden çeşitli hacılar tarafından bağışlanan kumaş ve ipek katmanlarıyla kaplıdır.
Ken Shamrock

| Ken Shamrock |
| --- | --- |
Ken Shamrock (1998)
Doğum adı: Kenneth Wayne Kilpatrick
Doğum: 11 Şubat 1964 (61 yaşında) Macon, Georgia, ABD
Eş(ler)i: Tina Ramirez (1985–2002)   Tonya Shamrock (e. 2005)
Profesyonel güreş kariyeri
Takma ad(lar)ı: Vince Torelli   Ken Shamrock   Shamrock   Wayne Shamrock
Boyu: 1,85 m (6 ft 1 in)
Kilosu: 110 kg (240 lb)
Eğitildiği yer: Sacramento, Kaliforniya, ABD
Eğiten: Nelson Royal   Bob Sawyer   Buzz Sawyer   Bret Hart   Leo Burke
Başlangıç: 1990
Emeklilik: 2013
Kenneth Wayne Kilpatrick ya da bilinen adıyla: Ken Shamrock (d. 11 Şubat 1964), Amerikalı karma dövüş sanatçısı ve emekli profesyonel güreşçi. 1997-1999 yılları arasında WWE'de çalışmıştır.
Profesyonel güreş kariyeri > Kariyerinin Başları (1990–1997)

Shamrock, 1988 yılında Bob Sawyer, Buzz Sawyer ve Nelson Royal'den dersler almaya başladı. Shamrock, sonunda 1990'da South Atlantic Pro Wrestling'de güreşmeye başladı ve kısa zamanda iyi işler başardı. Shamrock burada Wayne Shamrock ismiyle güreşti, kötü karakter olunca "Mr.Wrestling" Vince Torelli oldu ve bu isimle de iyi işler başardı. Shamrock, daha sonra Japonya'da güreşti.
Profesyonel güreş kariyeri > Total Nonstop Action Wrestling (2002, 2004)

Shamrock, 2002'de NWA-TNA ile anlaştı ve Gauntlet For The Gold maçını kazanarak NWA World Title'ı kazanmayı başardı. Shamrock kemerini R-Truth olarak tanıdığımız Ron Killings'e kaybetti. Ardından da TNA'den ayrıldı. 2 sene sonra geri döndü, ancak pek fazla durmadan gitti.
Güreşte

Bitirici Hareketleri
Ankle lock
Belly-to-belly suplex
İmza Hareketleri
Dragon screw
Fujiwara armbar
Hurricanrana
Jumping spin kick
Lariat
Multiple suplex variations:
Belly-to-back
Fisherman suplex
Vertical
Sleeper hold
Lakapları
"The World's Most Dangerous Man"
Giriş Müziği
"The Ultimate" by Jim Johnston
Başarıları > Profesyonel Güreş

Pro Wrestling Illustrated
Most Improved Wrestler of the Year (1997)
PWI ranked him #8 of the 500 best singles wrestlers of the PWI Years in 1998
South Atlantic Pro Wrestling
SAPW Heavyweight Championship (1 kez)
Total Nonstop Action Wrestling
NWA World Heavyweight Championship (1 kez)
Gauntlet for the Gold (2002 – Heavyweight)
World Wrestling Federation
WWF Intercontinental Championship (1 kez)
WWF Tag Team Championship (1 kez) – with Big Boss Man
King of the Ring (1998)
WWF Intercontinental Championship tournament (1998)
Ken Shamrock Jim "JR" Ross ile ropörtaj yaparken.
Cisalpin Cumhuriyeti

Cisalpin Cumhuriyeti (İtalyanca: Repubblica Cisalpina), 1797'den 1802 yılına kadar süren Kuzey İtalya'daki Cumhuriyettir.
Devletin kuruluşu

Napolyon Bonapart, İtalya'da kurulan birçok cumhuriyeti tek çatı altında birleştirmeyi amaçlamıştır. Bununla birlikte bölgede bulunan Modena Düklüğünü de kurulacak cumhuriyete eklemeyi planlıyordu. Bu amaçla Cisalpin Cumhuriyeti ilan edildi. 7 Temmuz günü yeni cumhuriyetin anayasasını yayınladı. Yeni anayasada ülkenin yönetimi kolay olması için ülke 11 bölüme ayrılacaktı. Bunlar: Adda (Lodi), Alpi Apuane (Massa), Crostolo (Reggio), Lario (Como), Montagna (Lecco), Olona (Milano), Panaro (Modena), Po (Cremona), Serio (Bergamo), Ticino (Pavia) ve Verbano (Varese). Devletin başkenti olarak Milano ilan edildi.
Devletin sınırları genişlemesi

27 Temmuz'da Cispadan Cumhuriyeti kurulan cumhuriyette katıldı. Avusturya, 17 Ekim'de Campo Formio Antlaşması'yla devletin varlığını kabul etti. Napolyon Bonapart, Valtellin topraklarını cumhuriyete kattı. Daha sonra; Benaco (Desenzano), Mella (Brescia), Mincio (Mantua) ve Emilia'ya bağlı 5 bölüm Mart ile Mayıs ayları arasında cumhuriyete katıldı. Devlet son halini 31 Ağustos'ta aldı. Bunların yanında devletin yönetimi iki tane konseye devredildi. Askeri Komite, Mali Komite ve Kamu Sağlığı Komitesi kurulmuştur. Ancak Avusturya ve Rus kuvvetleri burayı işgal etti. Ancak işgal kısa sürdü. Fransızlar bölgeye gelerek burada devleti tekrar kurarak restorasyon çalışmalarını başlattı. 1802 yılında Cisalpin Cumhuriyeti İtalyan Cumhuriyeti hakimiyetine girdi.
The Gentlemen

| --- | --- |
Film Afişi
Yönetmen: Guy Ritchie
Yapımcı:  Guy Ritchie  Ivan Atkinson  Bill Block 
Senarist: Guy Ritchie
Hikâye (eser):  Guy Ritchie  Ivan Atkinson  Marn Davies 
Oyuncular:  Matthew McConaughey  Charlie Hunnam  Henry Golding  Michelle Dockery  Jeremy Strong  Eddie Marsan  Colin Farrell  Hugh Grant 
Müzik: Christopher Benstead
Görüntü yönetmeni: Alan Stewart
Kurgu:  James Herbert  Paul Machliss 
Stüdyo:  Miramax  Toff Guy Films 
Dağıtıcı:  Entertainment Film Distributors (Birleşik Krallık)  STXfilms (ABD)  Filmartı (Türkiye) 
Çıkış tarih(ler)i: 3 Aralık 2019 (2019-12-03) (Curzon Mayfair Cinema) 1 Ocak 2020 (2020-01-01) (Birleşik Krallık) 24 Ocak 2020 (2020-01-24) (ABD) 14 Şubat 2020 (2020-02-14) (Türkiye)
Süre: 113 dakika 
Ülke:  United Kingdom  United States 
Dil: İngilizce
Bütçe: $22 milyon 
Hasılat: $115.2 milyon
The Gentlemen; hikâyeyi Ivan Atkinson ve Marn Davies ile birlikte geliştiren Guy Ritchie tarafından yazılan, yönetilen ve yapımcılığını üstlenen bir 2019 aksiyon komedi filmidir. Filmin başrollerinde Matthew McConaughey, Charlie Hunnam, Henry Golding, Michelle Dockery, Jeremy Strong, Eddie Marsan, Colin Farrell ve Hugh Grant yer alıyor. İngiltere'de işini satmak isteyen Amerikalı bir esrar toptancısının, kendisini baltalayacak bir şantaj ve planlar zinciri başlatmasını konu alıyor.
The Gentlemen galasını 3 Aralık 2019'da Curzon Mayfair Sineması'nda yaptı  ve 1 Ocak 2020'de Birleşik Krallık'ta Entertainment Film Distributors tarafından ve 24 Ocak 2020'de Amerika Birleşik Devletleri'nde STXfilms tarafından sinemalarda gösterime girdi. Türkiye'de ise 14 Şubat 2020 tarihinde sinemalara girdi. Eleştirmenlerden genel olarak olumlu eleştiriler aldı ve aynı zamanda ticari bir başarı elde etti; 22 milyon dolarlık bütçesine karşılık dünya çapında 115 milyon dolar hasılat elde etti. Netflix tarafından 2024 yılında Theo James'in başrolde olduğu bir spin-off televizyon dizisi yayınlandı.