stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
16.kanal VHF
Kanal kullanımı > Rutin çağrı

birbiryle genel amaçlı görüşme yapan istasyonlar kanalda fazla vakit geçirmeden boş ve kendileri için ayrılan uygun bir kanalda anlaşıp o kanala geçerler. 16.kanalda aynı zamanda tehlike aciliyet ve seyir emniyeti çağrıları da yapıldığı için bu yapılan kısa çağrılar kanalı fazla meşgul etmemiş olur. genel amaçlı çağrılar deniz-kıyı veya deniz-deniz arasında gerçeklebilir. 16.Kanaldan yapılan manuel çağrılarda çağrı yapmadan önce kanal 2 dakika dinlenir. Bu dinlemede amaç kanalda o an için bir tehlike, acelelik veya emniyet haberleşmesinin olmadığından emin olunmasıdır. Bu haberleşmeler rutin haberleşmeden daha fazla öneme haiz olduğundan bu tip haberleşmeler rutin haberleşme ile kesilemez. Kanalın önemine binaen rutin çağrılarda şu maddeler dikkate alınır:
Çağrılar 1 dakikadan daha uzun olmaz.
Çağrıya cevap alınamazsa tekrarlamak için en az 2 dakika beklenir,
Çağrı en fazla 3 kere tekrar edilir
Çağrının 3’üncü tekrarından sonra en azından 5 dakika beklenir.
Çağrılar amatör telsizcilik jargonunun tam zıttı olarak,önce çağrı yapılan istasyonun söylenmesi ve sonra da çağrı yapan istasyonun söylenmesi şeklinde gerçekleşmektedir. Denizden-denize rutin çağrı yapan 2 istasyon, çağrıyı 16.kanaldan deniz-deniz arası iletişimi için ayrılmış kanallara taşırlar. Deniz-kıyı arası iletişim gerçekleştiren istasyonlar da iletişimlerini kıyı-deniz iletişimi için ayrılmış kanallara taşıyarak 16. kanalı diğer denizcilerin de kullanması için müsait duruma getirir.
Kanal kullanımı > Tehlike çağrısı

Ana madde: Tehlike sinyali
Denizcilikte tehlike çağrıları geminin batması, gemide yangın, sürüklenme, çatışma, yan yatma, su alma, karaya oturma, ateşli saldırı, tekneyi kontrol edememe ve gemi terk gibi bir geminin veya insanın acil yardıma ihtiyacı olduğu durumlarda yapılan çağrılardır. Bu çağrılar 3 kere söylenen "Mayday" ifadesi ile başlayıp devamında burası(this is) denilerek 3 kere çağrı işareti(gemi adı) söylenerek devam eder. Bu değişmez kuralın ardından çağrıyı yapan kişi isterse bir süre duraklayabilir (4-5 saniye) bu durum çağrıyı dinleyen diğer istasyonların söylenecek konum ve tehlike mesajını iyi işitebilmesi ve not alabilmesi için hazır olması gereken süreyi sağlamaktadır. Gemi adını 3 kere tekrar eden istasyon tehlike mesajını iletmeye başlar. Mesajın içerisinde bir konum bilgisi de bulunmaktadır. Eğer çağrıyı yapan istasyon matematiksel konum gibi net veriler veremiyor veya bu bilgileri sağlayabilecek cihazlar bulundurmuyorsa bulunduğu bölgeye yakın cisimlerden(ada, burun, şamandıra, fener) kerterizler alarak kendi mevkisini iletebilir veya yaklaşık olarak bulunduğu yer hakkında bilgiler sunabilir. Denizde tehlikede olan bir gemiye cevap vermek ve yardıma gitmek zorunludur. Tehlike çağrıları bazı durumlarda aracı istasyonlar ile tekrarlanmaktadır. Bu çağrılar, "Mayday relay" ifadesi ile başlar ve aynı kurallarla devam eder. Tehlike mesajı hiç bir yorum ve ekleme olmaksızın doğrudan aktarılır.
Gerçek olmayan tehlike çağrıları yapmak bir çok ülkede para cezası, lisans iptali ve hatta hapis ile sonuçlanan cezaları içermektedir.
Kanal kullanımı > Acelelik çağrısı

Denize adam düşmesinde, makine veya motor arızaları sebebiyle geminin çatışma riski olmadan kontrol edilemediği durumlarda, tıbbi tavsiye veya ilerleyen süreçte tehlikeye dönüşecek durumlarda yapılan çağrılardır. Bu çağrılar, "Pan pan" ifadesi ile başlar ve tehlike çağrısında yapıldığı gibi devam ettirilir.
Kanal kullanımı > Seyir emniyeti(güvenlik) çağrıları

Seyir emniyeti ile ilgili bir mesaj yaymak ya da önemli meteorolojik uyarılar (fırtına ihbarı, denizde başıboş gezen konteyner, fener sönmesi bilgisi vb) için emniyet haberleşmesi yapılır. Bu çağrılar, "Security" ifadesi ile başlar. Belirli zaman ve bölgelerde sahil güvenlikler tarafından tekrarlanan seyir emniyeti çağrıları yapılmaktadır.
Summit Venture gemisinin 1980 yılında Sunshine Skyway Köprüsü ile çarpıştığında köprünün çökmesine neden olan olaya ait gerçek tehlike çağrısı ses kaydı.
Ulaş Tuna Astepe

| Ulaş Tuna Astepe |
| --- | --- |
Doğum: 5 Mayıs 1988 (36 yaşında) İzmit, Türkiye
Eğitim: Mimar Sinan Üniversitesi
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 2008-günümüz

Ulaş Tuna Astepe (d. 5 Mayıs 1988, İzmit), Türk oyuncudur.
Yaşamı

Ulaş Tuna Astepe 5 Mayıs 1988'de İzmit'te dünyaya geldi. İlk ve ortaöğrenimini İzmit'te tamamladıktan sonra İstanbul Erkek Lisesinde yatılı olarak okudu. Yükseköğrenimini Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünde yaptı.
2008 yılında Osmanlı Cumhuriyeti filminde kostüm asistanlığı yapan Astepe, ardından tiyatro ve televizyon projelerinde yer almaya başladı. Karadayı dizisinde Orhan, Analar ve Anneler  dizisinde Mustafa, Rüya adlı dizide Alaz, Sen Anlat Karadeniz'de Tahir karakterini canlandırdı.
Berkun Oya'nın yazıp yönettiği Bayrak ve Babamın Cesetleri, Sami Berat Marçalı'nın sahnelediği Cam Yapraklar oyunlarında rol aldı.
Emre Yeksan'ın yönettiği Körfez filminde Selim karakterini canlandıran Astepe, ayrıca Üniversiteli, Zayiat, Meşakkat ve Karısı, Balık Havuzu adlı kısa filmlerde de yer almıştır.
Filmografisi

| Televizyon> Yıl | Televizyon> Yapım | Televizyon> Rol | Televizyon> Notlar | Televizyon> Kanal |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012-2015 | Karadayı | Orhan Kara | Yardımcı oyuncu | atv |
| 2015 | Analar ve Anneler | Mustafa | Başrol oyuncusu | atv |
| 2017 | Rüya | Alaz Noyan | Başrol oyuncusu | Show TV |
| 2018-2019 | Sen Anlat Karadeniz | Tahir Kaleli | Başrol oyuncusu | atv |
| 2021-2022 | Barbaroslar: Akdeniz'in Kılıcı | Hızır Reis | Başrol oyuncusu | TRT 1 |
| 2022 | Hayat Bugün | Başhekim Doç. Dr. Barış Güvener | Başrol oyuncusu | Show TV |
| Yakında | Çift Kişilik Oda | Kaan | Başrol oyuncusu | NOW |
İnternet
| Yıl | Yapım | Rol | Notlar | Platform |
| 2024 | İlk ve Son | Cihan Alaca | Başrol oyuncusu | BluTV |
Filmler
| Yıl | Yapım | Rol | Notlar | Tür |
| 2010 | Üniversiteli |  | Yardımcı oyuncu | Kısa film |
| 2013 | Zayiat | Mete | Yardımcı oyuncu | Kısa film |
| 2013 | Meşakkat ve Karısı |  | Yardımcı oyuncu | Kısa film |
| 2015 | Balık Havuzu |  | Yardımcı oyuncu | Kısa film |
| 2017 | Körfez | Selim | Başrol oyuncusu | Sinema filmi |
| 2020 | Sarı, Siyam, Kanocular ve Ev Sahibi |  | Başrol oyuncusu | Kısa film |
Tiyatro oyunları

| Tiyatro> Yıl | Tiyatro> Oyun | Tiyatro> Rol |
| --- | --- | --- |
| 2011 | Bayrak |  |
| 2012 | Cam Yapraklar | Barry |
| 2013 | Babamın Cesetleri | Doktor |
Jean-Jacques Rousseau

| Jean-Jacques Rousseau |
| --- | --- |
1753'te Rousseau
Doğumu: 28 Haziran 1712(1712-06-28) Cenevre, Cenevre kantonu
Ölümü: 2 Temmuz 1778 (66 yaşında) Ermenonville, Fransa 
Çağı: 18. yüzyıl felsefesi (modern felsefe)
Bölgesi: Batı felsefesi
Okulu: Toplum sözleşmesi, realizm
İlgi alanları: Siyaset felsefesi, Müzik, Eğitim, Edebiyat, Otobiyografi
Önemli fikirleri: Genel İrade (Volonté générale), Amour-propre, İnsanlığın Ahlaki Basitliliği, Çocuk Merkezli Eğitim, Sivil Din, Halk Egemenliği ve Pozitif Özgürlük.
 Etkilendikleri Platon, Aristoteles, Sokrates, Machiavelli, Hobbes, Locke, Descartes, Voltaire, Diderot, Leibniz, D'Épinay, Condillac 
 Etkiledikleri Kant, Fransız Devrimi, Amerikan Devrimi, Robespierre, Saint-Just, Romantizm, Napoleon Bonaparte, Hume, Gibbon, Paine, Smith, Hegel, Marx, Nietzsche, Darwin, Freud, Derrida, de Sade, Strauss, Bloom, Montessori, Goethe, Thoreau, Tolstoy, Dewey, Kitsikis, Madame de Staël, Schopenhauer, Fichte, Rawls, Kemal Atatürk 
İmzası: 
Jean-Jacques Rousseau (UK /ˈruːsoʊ/, US /ruːˈsoʊ/; 28 Haziran 1712 - 2 Temmuz 1778), Cenevreli filozof, yazar ve besteciydi. Onun siyaset felsefesi, Avrupa'da Aydınlanma Çağı'nın ilerlemesinin yanı sıra Fransız Devrimi'nin yönlerini ve modern siyasi, ekonomik ve eğitim düşüncesinin gelişimini etkiledi.
Özel mülkiyeti, eşitsizliğin kaynağı olarak gören Eşitsizlik Üzerine Söylev'i ve meşru bir siyasi düzenin temellerini ortaya koyan Toplumsal Sözleşme'si modern siyasi ve sosyal düşüncenin köşe taşlarıdır. Rousseau'nun Julie ya da Yeni Heloise (1761) adlı duygusal romanı, kurguda romantizm öncesi ve romantizmin gelişimi açısından önemlidir. Emile ya da Eğitim Üzerine (1762) adlı eseri, bireyin toplumdaki yeri üzerine bir eğitim incelemesidir. Modern otobiyografiyi başlatan ve ölümünden sonra yayınlanan İtiraflar (1770) ve tamamlanmamış Yalnız Gezenin Hayalleri (1776) adlı eserleri, 18. yüzyılın sonlarındaki "Duyarlılık Çağı"nı örnekledi ve daha sonra modern yazını karakterize eden öznellik ve iç gözlem üzerine artan bir odaklanma içeriyordu.
Hayatı

Jean-Jacques, 28 Haziran 1712 günü, günümüzde İsviçre sınırları içerisinde bulunan (O dönem Cenevre Cumhuriyeti olan.) Cenevre kentinde doğmuştur. 4 Temmuz 1712'de vaftiz edilmiştir. Rousseau'nun annesi Suzanne, doğumdan dokuz gün sonra, doğum sonrası enfeksiyon kaptığı için ölmüştür. Rousseau, daha sonraları bu olayı "ilk talihsizliği" olarak nitelendirecektir. Bir saatçinin oğludur. Babası Isaac, Topkapı Sarayı'nda saat tamirciliği yapmıştır. 9-10 yaşlarına kadar babası Isaac ve teyzesi ile kalmıştır. Rousseau on yaşında iken babası Isaac, şehirdeki bir toprak sahibi ile kavga etmişti. Bu tartışmanın ardından babası, Rousseau'yu kardeşine emanet edip Nyon'a taşınmıştır. Isaac, Nyon'a giderken yanında Rousseau'nun teyzesini de götürmüştür. Isaac o günden sonra bir daha asla Rousseau'yu ziyaret etmemiştir. Daha sonradan Isaac'in, Rousseau'nun teyzesi ile evlendiği açığa çıkar.
Hayatı > Gençlik Yılları

Babası tarafından terk edilen Rousseau, amcası ile bir süre kaldıktan sonra evden kaçarak Cenevre'yi terk eder. Savoy Dükalığı'na gelip bir rahibin yanına sığınır. Rahip onu Françoise-Louise de Warens ile tanıştırır. Warens, o zamanlar 29 yaşında protestan geçmişi olan ve kocasından ayrılış bir kadındır. Profesyonel bir misyonerdir, Pidmond kralı ona katoliklere protestanlığı yayması için para vermiştir. Babası ve amcasından destek görmeyen Rousseau o dönemlerde para kazanmak için uşaklık, sekreterlik yapmış ve İtalya'yı dolaşmıştır. Fransa'da bulunduğu sürede Warens ile yaşamıştır, onu idolleştirmiş ve "maman" diye çağırmıştır. Bağlılığından gurur duyan Warens, onun bir mesleğe başlamasını sağlamaya çalışmış ve onun için müzik dersleri ayarlamıştır. Rousseau, bir noktada rahip olma fikriyle kısa bir süre bir ruhban okuluna da katıldı.
Hayatı > Erişkinliğe Giriş Dönemi

Rousseau yirmi yaşına ulaşınca Warens onu sevgilisi olarak aldı aynı anda evin kahyası ile yakınlaştı. Cinsel ilişkileri (Ménage à trois) onun aklını karıştırdı ve de rahatsız etti. Olanlara rağmen Rousseau Warens'i hayatının aşkı olarak gördü.
Eğitim almış katolik din adamlarından oluşan bir çevresi vardı. Bu sayede edebiyat ve fikrin dünyasına girdi. İyi bir öğrenciydi ama yirmili yaşlarında sıkça geçirdiği uzun hipokrondi nöbetleri zamanında kendini felsefe, matematik ve müzik çalışmalarına adadı. Yirmi beş yaşında annesinden küçük bir miras aldı ve bunu Warens'in ona zamanında ettiği yardımların karşılığını ödemek için kullandı. Yirmi yedi yaşında Fransa'nın Lyon kentinde öğretmen olarak işe girdi.
1742'de Rousseau, Académie des Sciences'a servet kazandıracağına inandığı yeni bir numaralı nota sistemi sunmak için Paris'e taşındı ama başarısız oldu. O yıl Denis Diderot ile arkadaş oldu.
1743'ten 1744'e kadar Rousseau, Fransa'nın Venedik büyükelçisi Comte de Montaigue'nin sekreteri olarak onurlu ama düşük maaşlı bir göreve sahipti. Bu, onda İtalyan müziğine, özellikle de operaya ömür boyu sürecek bir sevgi uyandırdı.
Hayatı > Paris'e Dönüş

Beş parasız şekilde Paris'e dönen Rousseau Thérèse Levasseur'in arkadaşı ve daha sonra sevgilisi olmuştur. Thérèse annesinin ve hiçbir işe yaramayan kardeşlerinin tek destekçisi olan bir terziydi. İlk başta Rousseau ile birlikte yaşamadılar, ancak daha sonra Rousseau Thérèse ve annesini hizmetçisi olarak yanına aldı ve geniş ailesini geçindirme yükünü kendisi üstlendi. İtiraflarına göre, Thérèse onun yanına taşınmadan önce ona bir oğul ve dört kadar çocuk daha doğurdu (bu sayı için bağımsız bir doğrulama yok)
Rousseau, Thérèse'i "onuru" uğruna yeni doğan bebeklerin her birini bir kimsesizler hastanesine (yetimhane) vermeye ikna ettiğini yazdı. 1751'de Madame de Francueil'e yazdığı mektupta önce çocuklarını büyütecek kadar zengin değilmiş gibi davrandı, ancak İtiraflar'ın IX. Kitabında durumun böyle olmadığını yazdı.
Rousseau, Académie de Dijon'un sponsorluğunda Mercure de France'da yayınlanmak üzere sanat ve bilimlerin gelişiminin ahlaki açıdan faydalı olup olmadığı konulu bir makale yarışmasına katıldı ve kazandı; Rousseau'nun 1750 tarihli Bilimler Ve Sanatlar Üstüne Söylev birincilik ödülü aldı ve ona önemli bir ün kazandırdı.
Müziğe karşı ilgisini sürdürdü. 1752 yılında hem müziğini bestelediği hem de sözlerini yazdığı "Le devin du village" (Köy Kehaneti) adlı operayı yazdı ve Kral XV. Louis için sahneye koyuldu. Operayı beğenen kral Rousseau'ya ömür boyu maaş vermeyi teklif etti Rousseau bu büyük onuru reddetti ve "bir kralın emekli maaşını reddeden adam" olarak ün kazandı.
Hayatı > Cenevre'ye Dönüş

1754'te Cenevre'ye geri dönerken kalvinizmi yeniden benimsedi ve Cenevre vatandaşlığını yeniden aldı. 1755 yılında ikinci en büyük eserini yazdı. "İnsanlar Arasındaki Eşitsizliğin Kaynağı ve Temelleri Üzerine" (Bilimler Ve Sanatlar Üzerine Söylev'in argümanlarını detaylandıran.)
Ayrıca yirmi beş yaşındaki Sophie d'Houdetot ile tamamlanmamış bir romantik ilişki kurdu. Sophie, Rousseau'nun oldukça sert davrandığı ev sahibesi Madame d'Épinay'in kuzeni ve misafiriydi. Orada tanıştığı Encyclopédistesler'in samimiyetsiz sohbetlerinden, sığ ve katı ateizmlerinden nefret etti. Rousseau'nun Encyclopédistes'ten kopuşu, Diderot, La Mettrie ve D'Holbach'ın materyalizminin aksine, insan ruhunun ve evrenin ruhsal kökenine olan ateşli inancını vurguladığı üç büyük eserinin oluşumuyla aynı zamana denk geldi. Bu dönemde Rousseau, Fransa'nın en zengin ve en güçlü soylularından ikisi olan Charles II François Frédéric de Montmorency-Luxembourg ve Prince de Conti'nin desteğini ve himayesini gördü. Bu adamlar Rousseau'yu gerçekten sevdiler ve herhangi bir konuda sohbet etme yeteneğinden keyif aldılar, ama aynı zamanda onu XV. Louis'den ve metresi Madame de Pompadour'u çevreleyen siyasi gruptan intikam almanın bir yolu olarak kullandılar. Rousseau çok ileri gitti ve bazılarının meşgul olduğu iltizam uygulamasını eleştirdiğinde reddedildi.
Rousseau'nun 800 sayfalık duygu romanı Julie, ou la nouvelle Héloïse 1761'de büyük bir başarı elde etti. Kitabın İsviçre kırsalının doğal güzelliğine dair coşkulu betimlemeleri halk arasında büyük bir ilgi uyandırdı ve sonraki on dokuzuncu yüzyılda Alp manzaraları çılgınlığının kıvılcımını ateşlemeye yardımcı oldu.
1762 yılında Du Contrat Social, Principes du droit politique (Toplumsal Sözleşme)'yi yayınladı.
Rousseau, Mayıs ayında Emile Ya Da Eğitim Üzerine adlı eserini yayımladı. Emile'in ünlü bir bölümü olan "The Profession of Faith of a Savoyard Vicar", dini inancın bir savunması olmayı amaçlıyordu. Rousseau'nun dinin savunulması için bir sözcü olarak alçakgönüllü bir köylü geçmişe sahip bir Katolik papazı seçmesi (makul bir şekilde gençken tanıştığı nazik bir piskoposa dayanıyordu) o dönem için başlı başına cüretkar bir yenilikti. Papazın inancı Socinianism (ya da bugünkü adıyla Unitarianism) idi. İlk günahı vsr. reddettiği için, hem Protestan hem de Katolik yetkililer gücendi.
Ayrıca Rousseau, insanları erdeme yönelttiği ölçüde bütün dinlerin eşit derecede değerli olduğunu ve bu nedenle insanların içinde yetiştikleri dine uymaları gerektiğini savunmuştur. Bu dini kayıtsızlık, Rousseau ve kitaplarının Fransa ve Cenevre'den yasaklanmasına neden oldu. Paris Başpiskoposu tarafından kürsüden indirildi, kitapları yakıldı ve tutuklanması için emirler çıkarıldı. Cenevre'den Jacob Vernes gibi eski arkadaşları onun görüşlerini kabul edemediler ve şiddetle çürüten yazılar yazdılar.
Hayatı > Voltaire Ve II. Friedrich

Rousseau'nun Emile'i Fransız parlamentosunu kızdırıp sonra, parlamento tarafından hakkında tutuklama emri çıkarılarak İsviçre'ye kaçmasına neden oldu. Daha sonra, İsviçre makamları da ona karşı anlayışsız olduklarını kanıtlayınca (Hem Emile'i hem de Toplum Sözleşmesi'ni kınayarak) Voltaire, Rousseau'ya gelip onunla yaşaması için bir davet gönderdi.
Rousseau daha sonra Voltaire'in davetine cevap vermediği için pişman olduğunu ifade etmiştir. Temmuz 1762'de, Rousseau'ya Bern'de ikamet etmeye devam edemeyeceği bilgisi verildikten sonra, d'Alembert ona Prusyalı II. Frederich tarafından yönetilen Neuchâtel Prensliği'ne taşınmasını tavsiye etti. Daha sonra Rousseau, Neuchâtel'den on beş mil uzaklıktaki Môtiers'de ikamet etme davetini kabul etti. 11 Temmuz 1762'de Rousseau, II. Frederich'e Fransa'dan, Cenevre'den ve Bern'den nasıl sürüldüğünü anlatan bir mektup yazdı ve onun korumasını istedi. Ayrıca geçmişte Frederich'i eleştirdiğini ve gelecekte de onu eleştirmeye devam edeceğini belirterek, "Majesteleri beni istediğiniz gibi elden çıkarabilir." dedi. II. Frederich dostu olan Neuchâtel valisi Marischal Keith'a bir mektup yazdı:
Bu zavallı talihsize yardım etmeliyiz. Tek suçu, iyi olduğunu düşündüğü garip fikirlere sahip olmaktır. Ona ihtiyacı olduğu kadar verme nezaketini göstereceğiniz yüz kron göndereceğim.
Frederich'ten aldığı yardımdan etkilenen Rousseau o andan itibaren Frederich'in yürüttüğü faaliyetleri detaylıca takip ettiğini belirtmiştir. Yedi Yıl Savaşları sona ermek üzereyken Rousseau, Frederich'e bir kez daha yazarak aldığı yardım için teşekkür etti ve onu askeri faaliyetlere son vermeye ve bunun yerine halkını mutlu etmeye çalışmaya çağırdı. Frederich bilinen bir yanıt vermedi, ancak Marischal Keith'e Rousseau'nun kendisine "azarladığı" yorumunu yaptı.
Hayatı > Firar Dönemi

Rousseau (1762-1765) yıllarında Môtiers'de yaşadı. Zamanını okuyarak, yazarak ve James Boswell (Aralık 1764) gibi ziyaretçilerle tanışarak geçirdi. Bu arada yerel bakanlar, onun bazı sorun çıkarabilecek yazılarından haberdar oldular ve civarda kalmasına izin vermemeye karar verdiler. Daha sonra, Rousseau'nun kendi papazı Frédéric-Guillaume de Montmollin, onu alenen Deccal olarak suçlamaya başladı. Dini saldırılar cemaatçileri kızdırdı ve yürüyüşe çıkacağı zaman Rousseau'yu taş yağmuruna tuttular. 6–7 Eylül 1765 gece yarısı, Rousseau'nun kaldığı eve taşlar atıldı ve bazı camlar kırıldı. Yerel bir yetkili olan Martinet, Rousseau'nun evine geldiğinde balkonda o kadar çok taş gördü ki, "Aman Tanrım, bu bir taş ocağı!" dedi. Rousseau'nun Môtiers'deki arkadaşları şehri terk etmesini önerdi.
Rousseau, İsviçre'de kalmak istediğinden, münzevi bir evi olan küçük bir adaya, Île de St.-Pierre'e taşınma teklifini kabul etmeye karar verdi. İki yıl önce kovulduğu Bern Kantonu içinde olmasına rağmen, tutuklanma korkusu olmadan bu ada evine taşınabileceği konusunda gayri resmi olarak güvence verildi ve öyle de yaptı (10 Eylül 1765). Ancak, 17 Ekim 1765'te Bern Senatosu, Rousseau'ya on beş gün içinde adayı ve tüm Bern topraklarını terk etmesini emretti. Kalış süresini uzatmak için izin isteyerek cevap verdi ve sahip olduğu yalnızca birkaç kitapla kendi yetki alanlarındaki herhangi bir yerde hapsedilmeyi ve masrafları kendisine ait olmak üzere yaşarken ara sıra bir bahçede yürüme izni almayı teklif etti. Senatonun yanıtı, Rousseau'yu yirmi dört saat içinde adayı ve tüm Bern topraklarını terk etmeye yönlendirmek oldu. 29 Ekim 1765'te Île de St.-Pierre'den ayrıldı ve Strasbourg'a taşındı.
Frederich'ten Potsdam'a, Paoli'den Korsika'ya, Saint-Lambert'ten Lorraine'e, yayıncı Rey'den Amsterdam'a ve David Hume'dan İngiltere'ye davetler aldı.
Daha sonra Hume'un İngiltere'ye gitme davetini kabul etmeye karar verdi.
Hayatı > Paris'e Dönüş

9 Aralık 1765'te, Fransız hükûmetinden Paris'e gelmek için bir pasaport alan Rousseau, bir hafta sonra Paris'e gitmek üzere Strasbourg'dan ayrıldı ve arkadaşı Conti Prensi'nin sarayında konakladı. Burada Hume ve ayrıca çok sayıda arkadaşıyla tanıştı ve şehirde çok göze çarpan bir figür oldu.
Hayatı > Paris'e Dönüş > Walpole'un Mektubu

1 Ocak 1766'da Grimm, müvekkillerine, II Frederick tarafından Rousseau'ya yazıldığı söylenen bir mektubu dahil ettiği bir rapor yazdı. Bu mektup aslında Horace Walpole tarafından şakacı bir aldatmaca olarak yazılmıştı. Walpole, Rousseau ile hiç tanışmamıştı ama Diderot ve Grimm'i çok iyi tanıyordu. Mektup kısa sürede geniş bir tanıtım buldu. 16 Şubat 1766'da Hume, Marquise de Brabantane'ye şunları yazdı: "Prusya Kralı'nın sözde mektubuyla bağlantılı olarak kendime izin verdiğim tek şaka, Lord Ossory'nin yemek masasında benim tarafımdan yapıldı." Bu olay Hume'un Rousseau ile ilişkisindeki daha sonraki kopuşun nedenlerinden birisidir.
Hayatı > İngiltere

4 Ocak 1766'da Rousseau, Hume, tüccar De Luze (Rousseau'nun eski bir arkadaşı) ve Rousseau'nun evcil köpeği "Sultan" ile Paris'ten ayrıldı. Dover'a giden bir gemiye bindiler. 13 Ocak 1766'da Londra'ya vardılar. David Garrick, gelişlerinden kısa bir süre sonra, Kral ve Kraliçe'nin de katıldığı bir gecede Drury Lane Tiyatrosu'nda Hume ve Rousseau için bir loca ayarladı. Garrick kendi başına bir komedide ve ayrıca Voltaire'in bir trajedisinde oynuyordu. Rousseau performans sırasında o kadar heyecanlandı ki çok fazla eğildi ve neredeyse locanın dışına düşüyordu. Hume, Kral ve Kraliçe'nin performanstan çok Rousseau'ya baktığını gözlemledi. Daha sonra Garrick, Rousseau'ya akşam yemeği servis etti ve Rousseau, Garrick'in oyunculuğunu övdü.
Bu sırada Hume, Rousseau hakkında olumlu bir görüşe sahipti; Hume, Madame de Brabantane'e yazdığı bir mektupta, Rousseau'yu dikkatle gözlemledikten sonra, bundan daha nazik ve erdemli biriyle hiç karşılaşmadığı sonucuna vardığını yazdı. Hume'a göre Rousseau "nazik, mütevazı, sevecen, ilgisiz, aşırı duyarlıydı". Hume başlangıçta Rousseau'yu Londra'daki Madam Adams'ın evinde misafir etti, ancak Rousseau o kadar çok ziyaretçi almaya başladı ki kısa süre sonra daha sessiz bir yere taşınmak istedi. Onu bir Galler manastırına yerleştirmesi için bir teklif geldi ve bunu kabul etmeye meyilliydi, ancak Hume onu Chiswick'e taşınmaya ikna etti. Rousseau şimdi Thérèse'den kendisine yeniden katılmasını istedi.
Bu arada, o zamanlar Paris'te olan James Boswell, Thérèse'e Rousseau'ya kadar eşlik etmeyi teklif etti.(Boswell daha önce Motiers'de Rousseau ve Thérèse ile tanışmıştı; daha sonra Thérèse'e bir granat kolye de göndermiş ve Rousseau'ya yazarak onunla ara sıra iletişim kurmak için izin istemişti.) Hume ne olacağını önceden tahmin etmiş: "Bazı olaylardan korkuyorum, arkadaşımızın onuruna ölümcül olacak olaylardan." demiştir Boswell ve Thérèse bir haftadan fazla bir süredir birlikteydiler ve Boswell'in günlüğündeki notlara göre birkaç kez cinsel ilişkiye girerek ilişkiyi tamamladılar.
Rousseau daha uzak bir yere taşınmaya hevesli olduğu için, Fransızca konuşan zengin ve yaşlı bir dul olan Richard Davenport, Thérèse ve Rousseau'yu Staffordshire'daki Wootton Hall'da ağırlamayı teklif etti. 22 Mart 1766'da Rousseau ve Thérèse, Hume'un tavsiyesine karşı Wootton'a doğru yola çıktı. Hume ve Rousseau bir daha asla buluşamayacaktı. Başlangıçta Rousseau, Wootton Hall'daki yeni konaklama yerini beğendi ve yerin doğal güzelliği ve geçmiş acıları unutarak nasıl yeniden doğmuş gibi hissettiği hakkında olumlu şeyler yazdı.