stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mehmet Uygun (ressam)
Karma sergiler

| --- | --- |
 1987 4. Esbank Resim Sergisi, Eskişehir, Ankara, İstanbul  1988 49. Devlet Resim Sergisi, Ankara, İstanbul  1988 22. DYO Resim Sergisi, İzmir, Ankara, İstanbul  1989 50. Devlet Resim Sergisi, Ankara, İstanbul  1989 50. Devlet Özgün Baskı Sergisi, Ankara, İstanbul  1989 23. DYO Resim Sergisi, İzmir, Ankara, İstanbul  1990 51. Devlet Resim Sergisi, Ankara, İstanbul  1990 51. Devlet Özgün Baskı Sergisi, Ankara, İstanbul  1990 19. Körfez Festivali Resim Sergisi, İzmit  1990 4. Tekel Resim Sergisi İstanbul  1991 52. Devlet Resim Sergisi, Ankara, İstanbul  1992 26.DYO Resim Sergisi, İzmir, Ankara, İstanbul  1992 9. Esbank Resim Sergisi, Eskişehir, Ankara, İstanbul  1992 2. İstanbul Sanat Fuarı, İstanbul  1993 27.DYO Resim Sergisi, İzmir, Ankara, istanbul  1993 10. Esbank Resim Sergisi, Eskişehir, Ankara, İstanbul  1994 4. İstanbul Sanat Fuarı, Akbank Koleksiyonu, İstanbul  1994 Karma Sergi Gallery Juno, New York  1995 “Öğretim Üyeleri Sergisi” Karsu Sanat Galerisi, İstanbul  1996 IMKB 10. Yılı Sergisi, İstanbul  1997 TJK Resim Sergisi, İstanbul  1998 “Karşılaşmalar 3” Resim Sergisi, İstanbul  1999 “Bizden ve Onlardan” Sergisi, Tem Sanat Galerisi, İstanbul  2000 “Kapılar” Sergisi, PG Art Gallery, İstanbul  2000 “Bizden ve Onlardan” Sergisi Tem Sanat Galerisi, İstanbul  2001 “Köprü-Kake Haşhi” Kare Sanat Galerisi, İstanbul :  2001 Tonomi Çağdaş Sanat Müzesi, Toyomo, Japonya  2001 Galeri Replika, Karma Resim Sergisi, İstanbul  2001 11. İstanbul Sanat Fuarı, Teşvikiye Sanat Galerisi, İstanbul  2001 İş Bankası Koleksiyonu, Kibele Sanat Galerisi, İstanbul  2002 Toyoma İnternational Art Exhibit, Toyoma, Japonya  2003 12. İstanbul Sanat Fuarı, Teşvikiye Sanat Galerisi, İstanbul  2003 “Empati” Sergisi, İstanbul Sanat Fuarı, İstanbul  2003 Galeri Repilka, Özgün Baskı Sergisi, İstanbul  2004 “Sevgi ve Barış” Sergisi, İstanbul Sanat Fuarı, İstanbul  2004 AHK Çağla Cabaoğlu Art Gallery, Antalya  2005 Art İstanbul, Çağla Cabaoğlu Art Gallery, İstanbul  2006 Art İstanbul, Çağla Cabaoğlu Art Gallery, İstanbul  2006 “Ben olsam, Art Istanbul Fuari, Teşvikiye Sanat Galerisi, Istanbul  2007 Art İstanbul Sanat Fuarı, Eylül Sanat Galerisi, İstanbul  2007 “Öngörüler” Sergisi, M.K.M. Istanbul  2007 “Natürmort” Sergisi Teşvikiye Sanat Galerisi, İstanbul  2007 “Kadının Rengi” Sergisi M.K.M. Sanat Galerisi, İstanbul  2007 “Gerçeklik ve Ötesi”, Art Istanbul, Casa Dell'Arte, İstanbul  2008 “Ustalardan Karma” Sergisi, Artisan Sanat Galerisi, Istanbul  2008 “Ustalardan Seçmeler”, Olcay Art, Istanbul  2008 “İlk Buluşma Bodrumda”, Casa Dell'Arte Galeri, Bodrum  2008 “Haliç”, Rezan Has Muzesi, İstanbul  2009  Nurol Sanat Galerisi, Ankara  2009  Contemporary İstanbul, Galeri Baraz, İstanbul  2009 “Çağdaş 1” Resim ve Heykel sergisi, Bali Art Gallery, İstanbul
Ödüller

1990 19. Körfez Resim Yarışması Birincililik Ödülü
1991 8. Esbank Resim Ödülü
1996 İMKB10. yıl Resim Yarışması İkincilik Ödülü
1997 Türkiye Jokey Kulübü İkincilik Ödülü
1999 11. Tekel Resim Yarışması Birincilik Ödülü
1999 TJK Resim Yarışması Başarı Ödülü
2000 TJK Özgün Baskı Başarı Ödülü
Mövenpick

|  |
| --- | --- |
Tür: Gıda
Sahibi: Nestlé
Kökeni: İsviçre
Çıkış: 1948
Satış alanı: Dondurma
Web sitesi: Sitesi
Mövenpick, Nestlé şirketi tarafından üretilen İsviçre menşeli bir dondurma markasıdır.
Tarihi

İlk Mövenpick restoranı, 19 Temmuz 1948'de Ueli Prager tarafından Zürih'te açıldı. 1958'e kadar İsviçre'nin her yanında sekiz restoran vardı. Prager, 1991 yılına kadar şu anda Mövenpick Hotels & Resorts adlanan Mövenpick grubunun işletme müdürü olarak kalacaktı.
İlk olarak, 1960'larda, dondurma Mövenpick grubu tarafından yalnızca restoran satışları için üretildi. Bursins'teki tesis 1972 yılında inşa edildi, ancak üretim artık Rorschach'ta daha büyük bir birime kaydırıldı.
1974'te Mövenpick, daha sonra Scholler Lebensmittel GmbH & Co KG olarak bilinen dondurma üreticisi Theo Schöller tarafından Almanya'da lisans aldı. 2002 yılında AB düzenleyicileri araştırdı ve daha sonra bazı Avrupa ülkelerinde Mövenpick'i satma lisansı dahil olmak üzere Sudholuck'tan Scholler Holding Grubunu satın almak için Nestlé'yi onayladı. Karar, Nestlé'nin dondurma pazarındaki konumunu güçlendirirken, Unilever'in pazardaki rolü sektörde güçlü rekabetin devam etmesini sağladı.
Mart 2000'de Mövenpick, Auckland merkezli Chateau Creme Delight Dondurma şirketini satın aldı. 2002'de Bauer, Mövenpick'i Birleşik Krallık'ta dağıtmak ve pazarlamak için lisans aldı. Nisan 2003'te Nestlé, Mövenpick dondurmasının uluslararası haklarını otel grubundan satın aldı ve “Swiss Premium Ice Cream” adında bağımsız bir iş birimi kuruldu. Satın alma sözleşmesi Yeni Zelanda üretim tesislerini içermiyordu. Mövenpick markalı dondurma ilk olarak Amerika'nın 1980'lerin sonlarında Turlock, Kaliforniya'daki bir tesiste Sunnyside Farms Dairy tarafından üretildi.
2014 yılı itibarıyla, işletme merkezi Vevey'de (İsviçre) bulunan "Nestlé Super Premium" adlı bir yan kuruluş tarafından işletilmektedir.
Ürünleri

Mart 2018'de olduğu gibi, Mövenpick ürünlerini “koleksiyonlar” altında sınıflandırıyor: dondurmalar, sorbitler, 'on the go' ve sınırlı sürümler. Premium düşük yağlı yoğurtlar Mövenpick markası altında yaratılmış, ilk olarak 2013 yılında Almanya'nın Bauer markasıyla satılmıştır. 2017 yılında, yoğurt sınırlı sayıda kiraz-çikolata, vanilya, kafe nougatine ve erik tarçınını içeriyordu.
Sakrament

Sakrament, Hristiyanlıkta Tanrı'nın aktif olarak yer aldığına inanılan kutsal törenlere verilen addır. Hristiyanlık inancına göre sakrament Tanrı'nın kutsamasını, merhametini, lütfunu iştirak eden inananlara ulaştıran veya görünmeyen gerçekliği temsil eden görünen semboldür. Buna örnek olarak vaftiz etme verilebilir. Vaftizde su Kutsal Ruh'un hediyesinin lütfunu, günahların affını ve Kilise'nin bir üyesi olmayı temsil eder. Sakramente bir başka bakış ise Kutsayıcı Lütuf'un onayının fiziki bir işareti olmasıdır.
Yedi sakrament, Rogier van der Weyden, y. 1448
Katolik ve Ortodoks Hristiyanlarda 7 sakrament vardır, Protestanlarda 2, Quakerler ise sakramente inanmaz.
Vaftiz: Hristiyanlığın kabulünün ikrarı.
Efkaristya (Kinonia - komünyon): Ekmek ve şarap ayini.
Güçlendirme gizemi (Krizmasyon): Elçisel kilise geleneği, Kutsal Ruh ile güçlendirme.
Tövbe ve Günah İtirafı: Ruhani kişiye, işlenmiş olduğu günahı itiraf etme, tövbe etmek.
Yağ sürme: Hasta yağı ve ölüm halindekileri kutsama.
Ruhbanlık: Rahiplik, Tanrı'ya ve kilise topluluğuna hizmet etmek için kendini adamış kişiler, ruhani görevliler.
Evlilik: Evlilik antlaşması.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX524871  BNF: cb119517300 (data)  GND: 4051342-7  LCCN: sh85116252  LNB: 000052813  NDL: 00628529  NKC: ph116352  NLI: 987007551185005171
Sakrum

Sakrumun pelvis tarafı (ön kısmı)
Sakrum (Latince: os sacrum), insan anatomisinde omurganın alt kısmında büyük, üçgen şekilli kemik. Birinci ila beşinci sakral omurun (S1-S5) birleşmesiyle oluşur.
Sakrumu oluşturan omurlar birleşmeye 12 yaşında başlar. Omurlar arasında boşluklar görüldüğünde kişinin 20 yaşından küçük olduğu söylenebilse de omurların tam birleşmesi genelde 25 yaşından sonra gerçekleşir.
Basis ossis sacri adı verilen yukarıdaki tabanında beşinci bel omuru (L5) ile olan eklem, apex ossis sacri adı verilen "tepesi"nde kuyruk sokumuyla (koksiks) olan eklem bulunur. İlium ile olan eklemleri için (sakroiliak eklem) sağ ve sol tarafında (lateral kenarlarında) L şeklinde eklem yerleri mevcuttur. Sakrumu oluşturan birinci omurun (S1) öndeki çıkıntısına promontorium adı verilir.
Sahte peygamber

İsa'nın sahte peygamberleri kuzu postuna bürünen yırtıcı kurtlara benzettiğine inanılır.
Sahte peygamber veya yalancı peygamber, teolojide peygamber olduğunu iddia eden ancak o dinin veya aynı gelenekten gelen başka dinlerin inananları tarafından peygamberliği kabul edilmeyen kişileri tanımlamak için kullanılan bir kavram. Bu kavram zaman zaman Mesih olduğunu iddia eden kişiler için sahte Mesih şeklinde de kullanılır. Tarih boyunca başka dinlerin mensuplarınca sahte peygamber veya sahte Mesih addedilen kişiler kendilerine az veya çok taraftar bulmuşlardır.
İbrahimî dinlerde

Yahudilik bir Mesih beklentisi içinde olmakla beraber, Yahudilere göre İsa beklenen Mesih değildir; bu yüzden onun Mesihlik iddiası kabul edilmemiştir. Yine Yahudilerin kendi içlerinden çıkan ve değişik Mesihlik iddialarında bulunan David Alroy, Sabetay Sevi, Gazzeli Natan gibi şahsiyetler Mesih olarak görülmemişlerdir.
İsa'nın geleceğini bildirdiği Paraklit bir kişi değil, Kutsal Ruh olduğundan Paraklit'i sahiplenen değişik isimlerin peygamberliği Hristiyanlarca reddedilmiştir. Gnostikler, Paraklit'i Mani için bir meşruiyet kaynağı olarak ileri sürmüştür. İsa kendisinden sonra sahte peygamberler geleceği ve onları meyvelerinden tanımak gerektiği ilkesine öğretileri arasında yer vermiştir. Hristiyanlar peygamberlik iddiasında bulunan öğretilerin kurucuları Mani (bkz. Maniheizm), Muhammed (bkz. İslam), Joseph Smith (bkz. Mormonluk) gibi kişileri peygamber olarak tanımamıştır.
Kur'an'ın Ahzab Suresi'ne göre (ayet 40) son peygamber Muhammed'dir. Muhammed'den sonra peygamberlik iddiasında bulunan öğretilerin kurucuları Bahaullah (bkz. Bahailik), Wallace D. Fard (bkz. İslam Milleti) gibi kişiler Müslümanlarca peygamber olarak görülmezler.
San Sperate

| San Sperate Santu Sparàu |
| --- | --- |
Komün
Comune di San Sperate
San Sperate
Ülke: İtalya
Bölge: Sardinya
İl: Güney Sardinya
Yüzölçümü
 • Toplam: 26,24 km²
Rakım: 41 m
Nüfus (2016)
 • Toplam: 8.312
 • Kent yoğunluğu: 317/km² (820/mil²)
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Posta kodu: 09026
Alan kodu: 070
Resmî site www.sansperate.net/istituzionale
San Sperate (Sarduca: Santu Sparàu) Sardinya'nın Güney Sardinyande bir komün ve küçük kasabadır. Yüzölçümü 26,24 km²'dir. 
Komünün nüfusu 8.312 kişidir ve nüfus yoğunluğu kilometrekare başına 317 kişidir.
Komşu komünler

San Sperate komünü şu komünlerle sınır komşusudur: Assemini, Decimomannu, Monastir, Sestu ve Villasor.
Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri

| --- | --- |
Monsieur Ibrahim et les Fleurs du Coran
Eric-Emmanuel Schmitt'in Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri (Monsieur Ibrahim et les Fleurs du Coran) adlı romanının 2004'te Bilge Kültür Sanat Yayınevi'nden çıkan Türkçe baskısının kapağı.
Yazar: Eric-Emmanuel Schmitt
Çevirmen: Bahadır Bozkurt
Kapak sanatçısı: Mehmet Neşeli
Ülke: Fransa
Dil: Fransızca
Konular: Gerçekçi, duygusal
Tür: Roman
Yayımcı: Bilge Kültür Sanat
Sayfa: 60
ISBN: 9758509985
Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri, Fransız yazar Eric-Emmanuel Schmitt'nin 2001 yılında yayımladığı biyografik romanıdır. Özgün adı Monsieur Ibrahim et les Fleurs du Coran olan roman Türkiye'de ilk kez 2004 yılında Bilge Kültür Sanat Yayınevi'nden Bahadır Bozkurt'un Türkçe çevirisiyle çıktı.
Eric-Emmanuel Schmitt'in 1960'lı yıllarda Paris'te başlayıp Anadolu'da biten bu duygu dolu naif romanı, farklı dinlere mensup ve aralarında büyük yaş farkı olan iki insanın, 12 yaşındaki yoksul Musevi çocuk Momo'yla (Musa), 60'lı yaşlarındaki Müslüman-Türk bakkal İbrahim Bey'in arasında gelişen sevgi ve hoşgörüye dayalı dostluğu anlatmaktadır. Bu iki insanın isimlerinin (Musa ve İbrahim) mensubu oldukları dinlerin her ikisinin de kitaplarında aynen mevcut olması, romanın hümanist bir mesaj içerdiğini okuyucuya daha baştan sezdiriyor.
Eric-Emmanuel Schmitt'in bu çok satan romanı 2001 yılında 'Fransız Akademisi' büyük ödülünü kazanmıştı.
Konusu

Roman 1960'lı yıllarda Paris'in, çeşitli etnik ve dini gruplara mensup alt sınıftan çalışan insanların yaşadıkları karışık bir mahalesinde geçer. "Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri" romanı, İçinde genelevlerin bile bulunduğu bu kozmopolit semtte yaşayan iki insan üzerine odaklanmıştır. Bunlardan ilki 12 yaşlarında yoksul, Yahudi bir yeniyetme olan Musa'dır (Herkes ona Momo der). Annesi ve erkek kardeşi evi terk ettiği için babası ile yaşamaktadır. Ancak babasının da psikolojik sorunları vardır ve onunla pek ilgilenmemektedir. Hayatı yeni yeni tanımaya başlayan ve yaşıtlarından da pek fazla arkadaşı olmayan bu çocuk ihtiyacı olan ilgiyi ve sevgiyi çevresindeki fahişelerde arar.
Romanın diğer kahramanı ise mahallenin yaşlı Müslüman bakkalı Mösyö İbrahim'dir. O da en az Momo kadar yalnız bir insandır, kimi kimsesi yoktur ve dükkânını gecenin geç saatlerine kadar açık tutar. Fransa'da Müslüman ve Arap kelimeleri aynı anlamda kullanıldığı için herkes tarafından Arap zannedilen ve 'Arap bakkal' olarak çağrılan İbrahim bey aslında Türk'tür. İbrahim Bey Kuran'a gönülden bağlı, inançlı bir insandır ve sufi'dir. İlginç bir adam olan İbrahim Bey'in sakin ve sade görünümünün altında derin bir felsefi birikim yatar, sabırlıdır, kanaatkârdır, paylaşımcıdır, 
hoşgörülüdür ve bilgedir.
Momo sık sık alışveriş için gittiği bu bakkal dükkânında Mösyö İbrahim'le tanışır ve zamanla bu iki yalnız insan arasında sıcak bir dostluk gelişir. Hattâ tanışmalarının öyküsü de biraz tuhaftır: Momo her seferinde bu dükkândan ufak tefek şeyler aşırır. Ancak olgun bir insan olan İbrahim bey bu küçük hırsızlıkların farkında olduğu halde ses çıkarmaz. İbrahim bey Momo'ya Müslüman ve Arap olmanın farklarını anlatır, ona Kur'an'dan pasajlar okur, bu kitaptan hayatın sırları ile ilgili ipuçlarını aktarır. Aşk, mutluluk ve yaşama dair öğütler verir:
Verdiğin sende kalır, esirgediğin ise sonsuza dek kaybolur..
Bir süre sonra Momo'nun aklî dengesi pek yerinde olmayan babası intihar edip ölünce, Mösyö İbrahim onu evlat edinir. Sonunda kırmızı renkli bir spor araba satın alan Mösyö İbrahim, bakkal dükkânını kapatır ve Momo'yla birlikte doğduğu topraklara, yani Anadolu'ya doğru uzun ve şiirsel bir yolculuğa çıkarlar.
Önce uğradıkları İstanbul'da hem camileri hem kiliseleri gezerler, semazenleri izlerler. Bu kozmopolit şehirde farklı dinlerin ve inançların bir arada uyum içinde bu kadar uzun süre yaşayabilmiş olmasını gözleriyle görmesi, Momo'nun ruhunun terbiye olması ve olgunlaşmaya başlamasının ilk aşamasını oluşturur. Orta Anadolu'da Mösyö İbrahim'in doğduğu köye doğru giderlerken yolda uğradıkları her yerleşim yerinde bu hümanizm derslerine yenileri eklenir ve olgunlaşıp arınan Momo basit güzelliklere değer verebilmeyi öğrenir.
Mösyö İbrahim, doğduğu köyün çok yakınında geçirdiği bir trafik kazasında ölünce, Momo'ya iki şey bırakır: içinde mavi kır çiçeklerinin kurutulmuş olduğu bir Kur'an ve Paris'teki bakkal dükkânı. Momo Paris'e döner ve bakkal dükkânının başına geçer.
Film uyarlamaları

Eric-Emmanuel Schmitt'in 2001 tarihli çok satan ödüllü romanı "Monsieur Ibrahim et les Fleurs du Coran", Fransız yönetmen François Dupeyron tarafından 2003 yılında aynı adla sinemaya da uyarlandı. Senaryoyu da yönetmenle birlikte bizzat yazarın kendisi uyarlayıp yazmıştı. İbrahim Bey ve Kuran'ın Çiçekleri adıyla 17 Eylül 2004'te Türkiye'de de gösterilen filmin baş rollerinde Mısır'lı aktör Ömer Şerif ve genç Fransız oyuncu Pierre Boulanger oynamışlardır. İlk gösteriminin yapıldığı Venedik Film Festivali'nde Ömer Şerif'e "Seyirci özel ödülü" verildi. Fransa'nın Oscar'ı olarak kabul edilen César Ödülleri yarışmasında "En iyi erkek oyuncu" ödülü de yine Ömer Şerif'e gitti. Film ayrıca "En iyi yabancı dilde film" dalında Altın Küre'ye aday gösterildi. Momo rolündeki Pierre Boulanger'e Chicago Film Festivali'nde "En İyi Erkek Oyuncu" ödülü verildi.
Rodos ve On İki Ada'nın işgali

| g t Trablusgarp Savaşı |
| --- | --- |
 Trablus  Derne  Tobruk  Konfide  Beyrut  Çanakkale (I)  On İki Ada  Çanakkale (II) 
Rodos ve On İki Ada'nın İşgali veya On İki Ada'nın işgali isimli harekât 1912 yılında On İki Ada'nın Trablusgarp Savaşı sırasında İtalyanlar tarafından yapılan çıkarmalar sonucu işgale uğramasıyla gerçekleşti.
Harekat öncesi durum

Taraflar arasındaki diplomatik temaslarda İtalyanlar, Osmanlı hükümetini barışa zorlamak için Ege Denizi'ndeki birkaç adanın işgal edilmesinin veya Anadolu sahil kentlerinden birine çıkartma yapmanın Üçlü Ittifak'a aykırı olmayacağını illeri sürüyor, hatta Rodos ve Oniki Ada'nın Avrupa'da değil, Asya'da bulunduklarını iddia ediyorlardı.
İtalya, Akdeniz'de harekete geçmeden önce diğer Avrupalı devletlerin onayını almak istiyordu. Avusturya'ya ilk başvuru yapıldı. Ekim 1911 İtalyanlar niyetlerini haberdar ettikten sonra Avusturya Hariciye Nâzırı Aerental böyle bir girişimin Balkanlarda durumu bozabileceğini ve 1882 tarihli Üçlü ittifak antlaşmasının 7. maddesinde belirtilmiş Avusturya çıkarlarına zarar vereceğini söyleyerek karşı çıktı. İtalya, Üçlü ittifak anlaşmasını yenilememe tehdidiyle Avusturya'yı yumuşatmayı başardı.
Almanya ise başlangıçta ilgisiz davrandı. Osmanlı Devleti'nin Rodos ve Oniki Ada'da önemsenecek bir askeri kuvveti bulunmadığından Adaları işgal etmenin İtalya'ya hiçbir yarar sağlamayacağını görüşünü sergiledi.
Fransa ve İngiltere'nin yaklaşımları ise diğer devletlerinkinden farklı olmadı. Fransız hükûmetinin görüşüne göre, Osmanlı Devleti barışa yanaşmıyordu o yüzden İtalya'nın hareket serbestisine sahip çıkması gerektiğini düşünüyordu.
İngiltere ise, İtalya'nın yapacağı harekât çıkarlarını zedelemediği sürece Adaların işgali ve Türk şehirlerinin taciz edilmesinde bir sorun görmüyordu. Boğazlar (İstanbul Boğazı ve Çanakkale Boğazı) üzerinde hakimiyet kurmaya çalışan Rusya ise İtalya'nın Osmanlı'yı bir iki hayati noktasından vurmasının Rusya'yı memnun edeceğini ve bunun Rus isteklerine sürekli muhalefet eden Türklerin burnunu sürteceğini söylemiştir.
Osmanlı Devleti ise Rodos, Sakız, Sisam ve Midilli gibi önemli gördüğü adalara takviye kuvvetleri sevketmek ve yine Rodos ve Midilli ile Limni ve İstanköy adalarına silah göndermek suretiyle tedbirler almaya çalıştı.
İtalya önceden adaların Anadolu ile irtibatını kesmek ve böylece Ege'deki harekâtının Osmanlı Devletince izlenmesine engel olabilmek amacıyla haberleşme kablo ve istasyonlarını tahrip eden İtalyan Donanması, adaları işgal için harekete geçti.
Adaların işgali > Stampalia

İtalya'nın hedefindeki ilk ada Stampalia (Astipalaia/Astipalea) idi. Stampalia coğrafi konumu bakımından büyük stratejik öneme sahipti. Ada 24 Nisan 1912 tarihinde Amiral Presbitero komutasındaki bir İtalyan filosu tarafından işgal edildi. Adada karşı koyabilecek Osmanlı'ya ait savunma kuvveti mevcut değildi. Adaya çıkan İtalyan askerleri, yerli Rumlar tarafından büyük bir törenle karşılandılar. İşgal Atina ve New York'taki Rum basını tarafından da övgü ile karşılandı.
Adaların işgali > Herke

9 Mayıs 1912'de Herke (Harki) adası işgal edildi. "Europa", "Toscanna" ve "Duca degli Abruzzi" kruvazörlerinin refakatında adaya 103 İtalyan askeri çıktı. İtalyan askerleri adayı kısa zamanda ele geçirip adada bulunan Türk jandarma birliğini esir aldı. İtalyan birliğinin komutanı Rum Belediye Başkanını Herke'nin idaresi ile görevlendirdikten sonra İtalyan birlikleri savaş gemileri ile adadan ayrıldılar.
Adaların işgali > Kilimli

12 Mayıs 1912'de Kilimli (Kalymnos/Kalimnos) Amiral Presbitero'nun
komutasındaki iki İtalyan torpidobotu ile çıkarılan 50 askerle işgal
edildi. Adayı korumakla görevli 10 kişilik bir jandarma birliği bulunuyordu. Kilimli'nin işgalini, Stampalia'nın işgalinden beri oradaki Türkler tarafından bekleniyordu. Bu yüzden işgali sakin ve çaresiz karşıladılar. Adanın işgali Rum halkı tarafından memnuniyetle karşılandı. Adada bulunan Kaymakam ve Mahkeme Başkanı dahil bazı yetkililer adada gizli yerlerde saklanmışlardı. Bu kişiler kısa zaman içinde bulunduktan sonra caddelerde dolaştırılıp alay edildikten sonra gemilere bindirildiler.
Adaların işgali > İncirli

12 Mayıs günü İncirli (Nisyros/Nissiros/Nisiros) adasına İtalyan kuvvetleri çıktı. "Roma" isimli savaş gemisi ve torpidobotu Lefcantio kıyılarına demir attı. Adaya 50 kişilik bir müfreze birliği çıkarıldı. Adada bulunan 6 jandarma'yı esir aldılar ve adaya İtalyan bayrağını çektiler.
Adaların işgali > Rodos

Amiral Viale, Amiral  Presbitero komutasındaki filolar ve Amiral Revel komutasındaki
nakliye gemileri ve çıkartma kuvvetleri Rodos adasına yöneldiler. İtalyan gemilerinin bir kısmı liman önünde gösteri yaparak adanın kuzey ucuna doğru seyrederken diğer kısmı da nakliye gemileriyle beraber Rodos şehrinin güneyinde bulunan ve çıkartma için uygun bir yer olan Kalitea Plajı'na yöneldiler. İtalyanlar adaya ilk askeri çıkarmağı 4 Mayıs'ta gerçekleştirdi. İtalyanlar, adada bulunan Osmanlı kuvvetlerinin mevcudunu 2.000 ile 5.000 kişi arasında tahmin ediyorlardı. Adada ise sadece 960-1.200 kişi olan Osmanlı kuvvetleri bulunuyordu. Rodos Valisi Suphi Bey'in İtalyanlara karşı koyacak gücü yoktu. Bu yüzden vali adanın işgalini protesto etmek için görevinden ayrıldı. Bazı yabancı kaynaklar Rodos'un Osmanlı yönetiminin yerli Müslüman halktan 10.000 kişiyi milis gücü olarak silahlandırdığını iddia ediyor fakat bunların savaşa katılıp katılmadığı bilinmiyor. Adada bulunan Osmanlı kuvvetleri savunma açısından daha müsait olan merkezdeki Psithos (Psinthos) köyüne çekildiler. Kuvvet gücünü yüksek tahmin ettiklerinden dolağı İtalyanlar hemen Osmanlı Kuvvetlerinin üzerine yürümeye cesaret edemediler. Ancak İtalyanların adaya çıkardıkları asker sayısı 10.400 kişiyi bulduğunda Korgeneral Ameglio, Psithos'a yürüme emrini verdi. Hiçbir yerden yardım alamayan Türk askerlerinin başka bir düşmanı da yerli Rumlardı, Türklere yiyecek vermedikleri gibi adanın bütün halkı İtalyanlara yardımcı olmak için adeta seferber oldular. Türkleri gözetlemek için tepelerde sabahlara kadar nöbet tutular, en küçük bir hareketi bile İtalyanlara haber verdiler. 15 Mayıs'ta Psithos'a İtalyan saldırısı başladı. Denizden ve karadan başlayan  bombardıman karşısında iki gün dayanabilen Türk birlikleri, kendilerinden on misli güçlü düşman çemberini yaramayınca teslim oldular. 17 Mayıs'ta, Osmanlı garnizonu başlarında komutanları Abdullah Bey ile teslim oldular. Böylece Rodos'ta Osmanlı hakimiyeti sona erdi.
Adaların işgali > Leros

İtalyanlar, Rodos'tan sonra Leros adasına yöneldiler. Adanın limanına gelen İtalyan gemileri, karşılarında hiçbir savunma kuvveti göremediler. 12 Mayıs'ta adaya 500 asker çıkaran İtalyanlar, Türk karakolunda bulunan 14 jandarma ile bütün Osmanlı memurlarını esir aldılar. İtalyan donanması, diğer küçük adaları da hiçbir mukavemetle karşılaşmadan işgal etti. Amiral Presbitero yerli Rum halkı tarafından büyük coşkuyla karşılandı.
Adaların işgali > İstanköy

İstanköy (Kos) adası 20 Mayıs 1912 günü işgal edildi. "Napoli" savaş gemisinden karaya çıkan askerler hiçbir direnişle karşılaşmadan askeri ve mülki yetkilileri esir aldı. Gece boyunca İtalyanlar Coan Limanı'ndan  demirli kaldıktan ve Rum halktan Türk kuvvetlerinin durumu hakkında bilgi aldıktan sonra İstanköy içerisinde ilerleyerek 20 jandarmayı esir alıp İstanköy'ü işgal ettiler.
Adaların işgali > Diğer adalar

12 Mayıs 1912'de Kaşat (Kaşot/Kasos), Batnaz (Patmos), Kerpe (Karpathos), İlyaki (Tilos). 16 Mayıs 1912'de Lipsos (Leipso). 19 Mayıs 1912'de Sömbeki (Symi/Syme/Simis). Ayrıca bu adalar dışında sayıları 15'i bulan küçük adacıklar da işgale uğradı. Böylece Rodos ve Oniki Adalarla onların etrafındaki küçük adalar İtalyan hakimiyetine geçmiş oldu.
Sonuç

Dörtyüz yıl boyunca Osmanlı'nın hoşgörüsü sonucu imtiyazlı bir hayat süren Adalar halkı, İtalyanları, hristiyanlığın kurtarıcıları gibi karşıladılar ve kiliselerde kurtuluş ayinleri düzenlediler. Yerli Rum halkın İtalyan askerleriyle yaptıkları işbirliği sonucu Rodos ve On İki Ada'daki Osmanlı hakimiyeti sona erdi. 
Ayrıca Osmanlı Devleti adaları kaybedince malları için yüksek gümrük vergileri uygulanmaya başlandı.
Görseller

Oniki Ada valiliği haritası. Belediyeler alfabetik sıraya göre numaralanmış
Ege Denizi'ndeki adalar ve Oniki Ada (Dodekanes)
"Pisa" zırhlısı Trablus yakınlarında iken
İtalyan birlikleri 4 Mayıs 1912'de Rodos'a ayak basarken
16 Mayıs 1912: Rodos'ta Türk garnizonun İtalyan generali Ameglio'a Psithos yakınlarında teslim olurken