stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
F.T. Island
Konser Turları > Asya turları > Japon turları

F.T. Island Summer Arena Tour Run!Run!Run! (2012): Osaka, Nagoya, Saitama
F.T. Island Arena Tour FREEDOM (2013): Sendai, Shizuoka, Osaka, Nagano, Tokyo, Saitama
F.T. Island Autumn Tour REPLAY (2013): Tokyo, Hokkaido, Osaka, Fukuoka, Shizuoka, Nagoya
F.T. Island Autumn Tour TO THE LIGHT (2014): Tokyo, Hokkaido, Osaka, Aichi, Kanagawa
F.T. Island Arena Tour THE PASSION (2014): Saitama, Nagoya
5th Anniversary Autumn Tour WHERE'S MY PUPPY (2015): Tokyo, Niigata, Osaka, Fukuoka, Sapporo, Sendai, Hiroshima, Tokyo (finale)
F.T. Island Arena Tour LAW of FTISLAND: NWU (2016): Osaka, Tokyo, Aichi, Tokyo (additional)
F.T. Island Autumn Tour WE JUST DO IT (2016): Osaka, Hiroshima, Aichi, Nagano, Niigata, Miyagi, Fukuoka, Tokyo
|
Konser Turları > Asya turları > Avrupa turları

FTHX EUROPE & LATIN Americas Tour (2015): Paris, Santiago, Mexico City, New York, Los Angeles
|}
Konser Turları > Bulunduğu konserler

FNC Kingdom Concert (2013)
FNC Kingdom Concert (2014)
FNC Kingdom Concert (2015)
FNC Kingdom Concert (2016)
Konser Turları > Özel performanslar

Live Concert DVD First Island (2007)
1st Concert In Tokyo Cheerful Sensibility (2007)
2nd Live Concert Rock Prince (2009)
Livehouse Tour Prologue of F.T. Island (2009)
New Year Concert My First Dream (2009)
Incheon Korean Music Wave (2010)
F.T. Island MBC DVD Collection (2010)
Men's Stories (2010)
F.T. Island Live Concert Tour In Seoul (2010)
F.T. Island Zepp Tour (2010)
KOREAN POP NIGHT- Singapore (2010)
F.T. Island HALL TOUR "So today…" ENCORE (2011)
KOREAN MUSIC WAVE- Malaysia (2011)
Summer Final "Messenger" (2011)
Encore Concert, Memory In F.T. Island (2011)
X-mas live at Yokohama Arena (2012)
Incheon Korean Music Wave (2013)
F.T. Island 6th Anniversary Concert FTHX- Seoul (2013)
Fashion Crowd Challenge- China (2015)
The 14th Korea Times Music Festival (2016)
KCON in France (2016)
MBC Korean Music Wave- Fukuoka (2016)
Filmografi

Cheongdam-dong 111 (2013-14)
Coming Out FTISLAND (2015)



grubun ana vokali Lee Hong-gi, La Cigale'da iken
Michel Ney

| Michel Ney |
| --- | --- |

Lakabı: Le Rougeaud, le Brave des Braves
Doğum: 10 Ocak 1769(1769-01-10) Saarlouis, Fransa
Ölüm: 7 Aralık 1815 (46 yaşında) Paris, Fransa
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı, Paris, Fransa
Bağlılığı:  Fransa Krallığı    Birinci Fransa İmparatorluğu
Branşı: Fransız Kara Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1787-1815
Rütbesi: İmparatorluk Mareşali
Komutası: Grande Armée
Çatışma/savaşları: Fransız Devrim Savaşları   Napolyon Savaşları
Ailesi
Eşi: Aglaé Auguié
Çocukları: Napoléon Joseph Ney; Michel Louis Félix Ney; Eugène Michel Ney; Edgar Napoléon Henry Ney
İmza

Michel Ney (10 Ocak 1769 - 7 Aralık 1815), Mareşal Ney olarak da bilinir, Fransız Devrim Savaşları ve Napolyon Savaşları'nda savaşmış Fransız mareşal ve askeri komutan.
Napolyon'un kurmuş olduğu Birinci Fransız İmparatorluğu'ndaki 26 mareşalden biriydi. Napolyon tarafından Elchingen Dükü ve Moskova prensi unvanlarını almıştır. Askerleri tarafından Le Rougeaud ("kızıl yüzlü" ve "kırmızı") I. Napolyon tarafından le Brave des Braves ("cesurların en cesuru") olarak tanımlanıyordu. Napolyon'un hemen hemen her savaşında yanında eşlik etti. Son olarak 1815'te Napolyon, Waterloo Muharebesi'nde yenildikten sonra 3 Ağustos 1815'te İngiliz kuvvetleri tarafından tutuklandı ve Fransa'ya kralın güçlerine teslim edildi. 7 Aralık 1815'te Paris'te yer alan Lüksemburg Bahçesi'nde kurşuna dizilerek idam edildi.
İlk yılları

Ney, Fransa'nın Lorraine eyaletinde, Fransa-Almanya sınırında yer alan Sarrelouis kasabasında doğdu. Bir bakır ustası ve Yedi Yıl Savaşı gazisi olan Pierre Ney (1738-1826) ve Marguerite Greiveldinger'in oğluydu.
Almanya sınırında yaşadığı için Ney, Almanca da öğrendi. 1782 yılına kadar Sarrelouis'de eğitim gördü, 1784'te bir defterdarlık bürosunda memur olarak çalışmaya başladı.
Askeri hayatı > Fransız Devrim Savaşları

Ney, devlet memurluğuna devam etmek istemeyerek 1787'de Albay-General Hüssar Alayına katıldı. Bourbon monarşisi altındaki Fransız Ordusunun subay birliklerinin daha üst rütbelere terfi edilmemesine rağmen Ney, astsubaylığa hızla yükseldi.
Fransız Devrimi'nin ardından Ney, Fransız Devrim Ordusu'nun alt bölüğü olan Kuzey Ordusu'nda görev yapmaya başladı. Eylül 1792'de Valmy Muharebesi'nde çarpışmaya katıldı ve Ekim ayında Cumhuriyet subayı olarak görevlendirildi. Subay olarak 1793'te Neerwinden Muharebesi'ne katıldı ve yine 1793'te Mainz Kuşatması'nda yaralandı. 1794 Haziran'ında Sambre-et-Meuse Ordusu'na katıldı.
Ney, Ağustos 1796'da tuğgeneralliğe terfi etti ve Alman cephelerinde ki süvarilere komuta etti. 17 Nisan 1797'de Neuwied Muharebesi sırasında Ney, Fransız toplarını ele geçirmek isteyen Avusturyalı mızraklılarına karşı bir süvari hücumuna önderlik etti. Çatışma sırasında Ney atından düşerek yakalandı; 8 Mayıs'ta Avusturyalı bir generalle takas edilerek serbest kaldı. Mannheim'in ele geçirilmesinin ardından Ney 28 Mart 1799'da tümen generali olarak 25 Eylül'den 23 Ekim'e kadar Ren Ordusu'na kısa süreli komuta etti. Daha sonra 1799'da, İsviçre ve Tuna ordularındaki süvarilere komuta etti. Aynı yıl Winterthur Muharebesi'nde bileğinden yaralandı. Aralık 1800'de Jean Victor Marie Moreau komutası altında Hohenlinden Muharebesi'nde savaştı. Eylül 1802'den itibaren Ney, İsviçre'deki Fransız birliklerine komuta ederek diplomatik görevlerde bulundu.
Askeri hayatı > Napolyon Savaşları

19 Mayıs 1804'te I. Napolyon Fransa imparatoru olduktan sonra Ney, döneminin Fransa Mareşali'ne eşdeğer olan İmparatorluk Mareşali rütbesinin simgesi olan mareşal asasını aldı. 1805'te Grande Armée'nin VI. Kolordusu'nun komutasını aldıktan sonra Elchingen Muharebesi'nde kazandığı zaferden dolayı övgüler aldı. Kasım 1805'te Ney, Tirol'ü işgal ederek Innsbruck'u Arşidük John'un elinden aldı. 1806 seferinde Jena-Auerstedt Muharebesi'nde savaşarak, hemen ardından Erfurt'u işgal etti. Seferin ilerleyen günlerinde Ney, Magdeburg'u kuşattı. 1807 seferinde ise, Napolyon'u Eylau'da yenilgiden son anda kurtarmak için takviye kuvvetlerle yardıma geldi. Seferin ilerleyen günlerinde Ney, Güttstadt'ta savaştı ve Friedland'da ordunun sağ kanadına komuta etti. 6 Haziran 1808'de Elchingen Dükü oldu. Ağustos 1808'de VI. Kolordu komutasında İspanya'ya gönderildi ve bir dizi küçük çatışmaya katıldı. 1809'da Puerto de Baños'ta Robert Wilson komutasındaki bir İngiliz-Portekiz kuvvetiyle çatışmaya girdi. Ney, 1810 yılında Portekiz'in işgalinde Mareşal André Masséna'nın yanında yer aldı. Burada Ciudad Rodrigo ve Almeida'yı ele geçirdi. 27 Eylül 1810'da Bussaco Muharebesi'nde yenilgiye uğradı. İlerleyen süre zarfında Masséna ve Ney, 61.000 kişilik ordudan 21.000 askeri birkaç ay süren açlık sırasında kaybettikten sonra, yiyecek ve malzeme yetersizliği nedeniyle geri çekilmek zorunda kaldılar. Ney, Arthur Wellesley'in kuvvetleriyle artçı birlik olarak birkaç sefer (Pombal, Redinha, Casal Novo ve Foz de Arouce) çatıştı ve bu sayede Fransız ordusunu takip eden Koalisyon kuvvetlerini, ana Fransız kuvvetinin 1811'de geri çekilmesini sağlayacak kadar uzun süre oyalamayı başardı.
Askeri hayatı > Rusya seferi

Ana madde: Napolyon'un Rusya seferi
1812'de Michel Ney'e, Rusya İmparatorluğu'nun işgali sırasında Grande Armée'nin III. Kolordusu'nun komutası verildi. Ney, Smolensk'te boynundan yaralandı. Daha sonra Borodino'da savaştı. Moskova'dan geri çekilme sırasında Ney artçı birliklere komuta etti. Krasnoi Muharebesi sırasında ana ordudan kopan Ney, ağır kayıplar vermeden Dinyeper Nehri üzerinden yoğun bir sis içinde kaçmayı ve Orşa'da ana orduya yeniden katılmayı başardı. Bu hareketinden ötürü Ney'e imparator I. Napolyon tarafından “cesurların en cesuru” lakabı verildi.
1814'te Paris düştüğünde ve Bourbonlar tahta geri döndüğünde, Napolyon'a ilk tahttan çekilme ve sürgünü kabul etmesi için baskı yapan Ney, yeni tahta çıkan Kral XVIII. Louis tarafından terfi ettirildi, övüldü ve Fransa Soylusu ilan edildi. Ney, yeniden kurulan monarşiye bağlılık yemini edip soylu kabul edilmiş olmasına rağmen, doğuştan halktan birisi olduğu için Kraliyet Sarayı'ndakiler ona küçümseyerek bakmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Askeri hayatı > Yüz Gün Savaşı

Napolyon'un Fransa'ya döndüğünü duyduğunda, Fransa'da barışı sağlamaya ve XVIII. Louis'e sadakatini göstermeye kararlı olan Ney, Napolyon'un Paris'e yürüyüşünü durdurmak için bir ordu organize etti. Ney ayrıca krala, Napolyon'u demir bir kafes içinde canlı olarak geri getirme sözü verdi. Ney'in planlarından haberdar olan Napolyon ona bir mektup gönderdi: “Seni Moskowa Savaşı'ndan sonra nasıl kabul ettiysem yine öyle kabul edeceğim.” 14 Mart'ta Ney, Lons-le-Saunier'de (Jura) 6.000 kişilik küçük bir orduyla Napolyon'a katıldı. Kral, Ney'in 'ihanetinin' başkentte duyulmasından iki gün sonra Paris'i terk etti. 15 Haziran 1815'te Napolyon, Ney'i Kuzey Ordusu'nun sol kanadının komutanı olarak atadı. 16 Haziran'da Napolyon'un kuvvetleri aynı anda iki ayrı savaşa girmek üzere iki kanada ayrıldı. Napolyon Ligny'de Mareşal Blücher'in önderliğindeki Prusya ordusuna saldırırken, Ney ise Quatre Bras'da Wellington dükü Arthur Wellesley'e saldırdı. Ney'in İngiliz ordularına karşı verdiği savaşta Ney'in ordusunun yavaş hareket etmesi Napolyon'u kızdırmıştır. Ney, Quatre Bras'ta daha erken galip gelemediği için eleştirilse de, Napolyon'un Ney'e kasabayı ele geçirme emrini gerçekte ne zaman verdiği hala tartışılmaktadır.
18 Haziran'da Waterloo'da Ney yine Fransız ordusunun sol kanadına komuta ediyordu. Öğleden sonra 3:30 sularında Ney, İngiliz-Müttefik hatlarına karşı toplu bir süvari hücumu emri verdi. Ney'in süvarileri düşman toplarını ezip geçse de düşman piyadelerin kare düzeninde dizildiğini gördü ve piyade ya da topçu desteği olmadan düşman piyadelerinin düzenini bozmayı başaramadı. Bu durum yine Ney'in eleştirilmesine neden olmuş ve bazıları Napolyon'un Waterloo'daki yenilgisine bunun yol açtığını iddia etmiştir. Ney ve ordusu, ele geçirdikleri İngiliz savaş toplarının ateşleme deliklerine demir çiviler çakmayı başaramadılar. Üstelik Ney'in süvarileri topların ateşleme deliklerini kapatmak için gereken teçhizatı taşıyordu ve savaşın geri kalanında bu İngiliz savaş toplarını kullanılamayacak hale getirecekti. Çok sayıda topun kaybedilmesi orduyu zayıflatır ve İngiliz-Müttefik Ordusunun savaştan çekilmesine neden olabilirdi. Ney, bu başarısızlıktan ötürü öfkeyle kılıcını bir İngiliz topunun kenarına vururken görülmüştür. Günün sonunda Ney, adamlarına bağırarak son piyade hücumlarından birine liderlik etmiştir: “Gelin ve bir Fransa mareşalinin nasıl öldüğünü görün!" Birçok yorumcunun söylediğine göre, Ney o an ölümü arzuluyordu ancak ölüm henüz onu istemiyordu.
Ölümü

Napolyon 1815 yazında yenilip tahttan indirilip ikinci kez sürgüne gönderildiğinde, Ney 3 Ağustos 1815'te tutuklandı. Mareşal Jeannot de Moncey'e Ney'i yargılamak üzere toplanan askerî mahkemenin başkanlığını üstlenmesi emredildi ancak Mareşal bunu reddederek bir süreliğine hapsedildi. Bunun üzerine kral, Mareşal Jourdan'ı mahkeme başkanı olarak atadı. 9 Kasım 1815'te mahkeme toplandı. Ancak mahkemeden oy çokluğu ve yetki sorunlarından dolayı nihai bir sonuç çıkmadı. Ney, 16 Kasım'da Senato Meclisi tarafından vatana ihanetten yargılandı. Ney'in hayatını kurtarma girişimlerinde bulunan avukatı André Dupin, 1815 Paris Antlaşması uyarınca doğduğu yer Sarrelouis'in Prusya tarafından ilhak edilmesinden dolayı Ney'in artık Prusyalı olduğunu ve Fransız mahkemesi tarafından vatana ihanet suçundan yargılanamayacağını belirtti. Ney avukatının sözünü keserek ve şunları söyleyerek avukatının çabalarını sonlandırmıştır: “Je suis Français et je resterai Français!” (“Ben Fransızım ve Fransız kalacağım!”)." 4 Aralık'ta Meclis üyeleri karar vermeleri için çağırıldığında, yüz otuz yedi kişi ölüm cezası, on yedi kişi sürgün ve beş kişi de çekimser oy kullandı. Sadece tek bir oy beraat etmesi yönündeydi ve bu oyun sahibi de Borglie dükü olan Victor de Broglie idi. 6 Aralık 1815'te Ney, ölüme mahkûm edildi ve 7 Aralık 1815'te Paris'te Lüksemburg Bahçesi yakınında kurşuna dizilerek idam edildi. Göz bağı takmayı reddetti ve bilinene göre infaz emrini verme hakkına sahipti:
Askerler, ateş emri verdiğimde, doğrudan kalbime ateş edin. Emrimi bekleyin. Bu size son emrim olacak. Mahkûmiyetimi protesto ediyorum. Fransa için yüzlerce savaşa katıldım, ama ülkeme karşı yapılan tek bir savaşa bile katılmadım. Askerler, ateş!
Ölümünün ardından Ney, Paris'te Père Lachaise Mezarlığı'na gömülmüştür.
Ney'in doğum yeri olan Saarlouis
1792 yılında Michel Ney, sous-lieutenant (ikinci teğmen) 4. Hussars, Adolphe Brune, 1834
Eylau Muharebesi'nde Ney
Losvinka deresindeki muharebe, Peter von Hess
1812 yılında Kovno Muharebesi'nde Ney, Denis-August-Marie Raffet
The Execution of Marshal Ney (Mareşal Ney'in İdamı) (1868), Jean-Léon Gérôme
Ney'in mezarı, Père Lachaise Mezarlığı
Hayvanperestlik

Kanipakam'daki Lord Shiva Tapınağı'nda bir Nandi heykeli
Hayvanlara tapma (veya hayvanperestlik, zoolatri), hayvanları içeren dini veya ritüel uygulamaları belirten bir şemsiye terimdir. Bu, hayvan tanrılara tapmayı veya hayvan kurban etmeyi içerir.
Klasik yazar Diodorus, hayvanlara tapmanın kökenini, devler tarafından tehdit edilen tanrıların hayvan kılığına girdiği bir efsaneye dayandırır. İnsanlar daha sonra bu hayvanlara tapmaya başladılar ve tanrılar normal hallerine döndükten sonra bile devam ettiler (Lubbock, 2005, s. 252). 1906'da Weissenborn, hayvanlara tapmanın, insanların doğal dünyaya olan hayranlığından kaynaklandığını öne sürdü. İlkel insan, benzersiz bir özelliği olan bir hayvanı gözlemler ve açıklanamazlığı merak uyandırırdı (Weissenborn, 1906b, s. 282). Mucize, ilkel insanın bu ayırt edici özelliği gözlemlemesinden kaynaklandı. Bu nedenle, ilkel insan taklit edilemez özelliklere sahip hayvanlara tapıyordu. Lubbock, hayvanlara tapmanın aile isimlerinden kaynaklandığını öne sürdü. Toplumlarda aileler kendilerine ve çocuklarına belirli hayvanların adını verir ve sonunda o hayvanı diğer hayvanlardan üstün tutarlardı. Sonunda, bu görüşler derin bir saygıya dönüştü ve aile hayvanına tam anlamıyla tapmaya dönüştü. Bir hayvanın kutsal olduğu inancı, sıklıkla beslenme yasalarının onların tüketimini yasaklamasına neden olur. Dinler, bazı hayvanları kutsal saymanın yanı sıra, bazı hayvanların pis olduğu şeklindeki zıt tutumu da benimsemiştir.
İlahiyatın, enkarne bir tanrı gibi hayvanlarda somutlaştığı ve daha sonra yeryüzünde insanlar arasında yaşadığı fikri, İbrahimi dinler tarafından göz ardı edilir (Morris, 2000, s. 26). Valdocular gibi sapkın sayılan mezhepler, hayvanlara tapmakla suçlandı. Independent Assemblies of God ve Pentekostal kiliselerde hayvanların çok az dini önemi vardır. Hristiyanlık ve İslam dinleri yayıldıkça, hayvanlar, özellikle Afrika kültürleri arasında, kült ritüellerinde ve dinde giderek daha az önemli ve sembolik hale geldi.
Andok Dağı

| --- | --- |

En yüksek noktası
Uç noktası: 2840
Yükseklik: 9.317 ft (2.840 m)
Koordinatlar: 38°35′51″K 41°15′32″D﻿ / ﻿38.59750°K 41.25889°D﻿ / 38.59750; 41.25889
Coğrafya
Ülke: Türkiye
Eyalet/İl: Diyarbakır
İlçe: Kulp
Andok Dağı, Diyarbakır ili Kulp ilçesinin Muş sınırında bulunmakta olup 2840 metre yüksekliğiyle Diyarbakır'ın en yüksek dağı konumundadır.
Etkileyici bir floraya sahip olan dağda onlarca doğal su kaynağı bulunmaktadır. Bölgede doğa sporları açısından önemli bir yeri olan Andok Dağı, yüksek irtifa dağcılığı için bölgedeki en önemli tırmanma parkurudur. Daha önceleri Türkiye Dağcılık Federasyonunun faaliyet programında yer alan Andok, son yıllarda güvenlik sorunları nedeniyle tırmanışlara kapatılmıştır. Ancak yine de her yıl temmuz ayında dağın zirvesinde bulunan Şeyh Muhammede Andok'un türbesine yapılan geleneksel ziyaretlerden dolayı bu tarihlerde dağa tırmanış etkinlikleri mevcuttur.
George Stephenson

| George Stephenson |
| --- | --- |

Doğum: 9 Haziran 1781 Northumberland, İngiltere
Ölüm: 12 Ağustos 1848 (67 yaşında) Derbyshire, İngiltere
Defin yeri: Westminster Abbey
Meslek: Makine mühendisi
Evlilik: Frances Henderson (1802–1806)   Elizabeth Hindmarsh (1820–1845)
Çocuk(lar): Robert (1803-1859)
İmza

Ulusal Demiryolu Müzesi'ndeki George Stephenson heykeli, York
George Stephenson, (9 Haziran 1781 - 12 Ağustos 1848) ilk buharlı lokomotif olan "Rocket"i tasarlayan İngiliz makine mühendisidir. Demir yollarının babası olarak da bilinir. Tasarladığı "Rocket" adlı lokomotif, 1829 yılında, Liverpool-Manchester hattında, saatte 22 km hızla, 12942 kg yükü çekti.
Hayatı ve çalışmaları

Stephenson ilk olarak Newcastle'da bir kömür madeninde işe başladı. Burada kömür yüklü katarları çekecek lokomotifler inşa etti. İlk olarak kömür ile çalışan lokomotifleri inceledi. Daha sonra buharlı makineler hakkında bilgisi arttı ve on yıl içinde bunları da inşa etmeye başladı.
Stephenson 1814'te kömürle çalışan bir seyahat lokomotifi tasarladı. Bu 30 tonu çekebilirdi. Kömürle çalışan flanşlı ve rayları tam kavrayabilen tekerleri icat etti. Daha sonra bunu buharlı lokomotiflerine uyguladı. Birçok tasarım yaptı.
Stephenson's Rocket (Stephen'in Roketi), Londra'daki Bilim Müzesi'nde.
Sıcak şarap

Sıcak şarap (mulled wine), kırmızı şaraba dayanan sıcak alkollü içecektir. Şeker ve baharatlarla 70-80 dereceye ısıtılır. Geleneksel olarak, Avusturya, Almanya, İsviçre ve Çek Cumhuriyeti'nde Noel pazarlarında ve açık havada düzenlenen festivallerde kullanılır.
İlk sıcak şarap tarifleri 17. yüzyıldandır. Tarihi tariflere göre kırmızı şaraba baharat, şeker ve yumurta sarisi eklenir ve çikolata kaplar içinde servis edilir.
Gordan Jandroković

Gordan Jandroković (d.2 Ağustos 1967), 2017 yılından bu yana Hırvatistan Parlamentosu Başkanı olarak görev yapan bir Hırvat diplomat ve siyasetçidir. Daha önce 2008-2011 yılları arasında Dışişleri ve Avrupa Entegrasyonu Bakanı, 2010-2011 yılları arasında ise başbakanlar Ivo Sanader ve Jadranka Kosor’un kabinelerinde Başbakan Yardımcısı olarak görev yapmıştır.
Jandroković
Siyasi Kariyer

Jandroković, 2003, 2007, 2011, 2015, 2016 ve 2020 yıllarında yapılan seçimlerde arka arkaya altı kez Hırvatistan Parlamentosu’na milletvekili olarak seçilmiştir.
Parlamentodaki kariyeri boyunca, diğer görevlerinin yanı sıra, 2003-2004 yılları arasında Ekonomi, Kalkınma ve Yenileme Komitesi başkanlığı ve 2004-2007 yılları arasında Dış Politika Komitesi başkanlığı yapmıştır. Aynı dönemde, Hırvatistan-AB Ortak Parlamento Komitesi Delegasyonu başkanlığı görevini üstlenmiştir. Hırvatistan'ın Avrupa Birliği'ne katılımından sonra, 2011-2015 yılları arasında Hırvatistan Parlamentosunun 7. döneminde sırasıyla Avrupa Entegrasyonu Komitesi ve ardından Avrupa İşleri Komitesi başkan yardımcısı olarak görev yapmıştır. 23 Ocak 2016'da Avrupa İşleri Komitesi Başkanı seçilmiştir. Eylül 2016'daki olağanüstü seçimlerin ardından, 14 Ekim 2016'da Hırvatistan Parlamentosu Başkan Yardımcısı seçilmiştir.
2016 yılında, iktidardaki koalisyonu oluşturan iki parti arasında yapılan anlaşmaya göre (Hırvat Demokratik Birliği - HDZ, lider: Başbakan Andrej Plenković ve Bağımsız Listeler Köprüsü - Most, lider: Božo Petrov), Jandroković'in 2018 yılında (mevcut yasama dönemi bitmeden) parlamento başkanlığını devralması planlanmıştı. Ancak, HDZ ile Most arasındaki koalisyonun bozulması üzerine, Božo Petrov, 4 Mayıs 2017'de parlamento başkanlığından istifa etti. Ertesi gün Jandroković, yeni parlamento başkanı olarak seçildi. 2020 seçimlerinin ardından, 22 Temmuz 2020'de yeniden parlamento başkanı seçildi.
Kişisel Yaşamı

Sonja Matašić ile Evli ve 3 çocuk babasıdır.
Abdera, Trakya

Abdera ve kurucu şehirlerinin konumu
Abdera, Batı Trakyada İskeçe sınırları içinde kalan Nestos ırmağı ağzı yakınlarında deniz kıyısında yer alan Antik Yunan kentidir.
Abdera kentinin insanları çabuk parlayan, sükunetle düşünerek hareket etmeyi bilmeyen; ön yargılı, dar ufuklu insanlar olarak tanındıklarından Eski Çağ'ın yergi ve taşlama yazarlarına sık sık konu olmuşlardır. Şehir halkının zihinsel tuhaflıkları, garip mantık yürütmeleri ile ilgili öyküler günümüze kadar gelmiştir.
İlkçağ felsefesinin ünlü düşünürlerinden Leukippos ile öğrencisi Demokritos M.Ö. 5. yüzyılda Abdera'da yaşamış ve doğumyerleri Abdera olmasa da “Abderalı düşünürler” olarak tanınmışlardır. Abdera kenti, bu iki düşünürün kurucusu olduğu düşünce ekolüne adını vermiştir.
Batı Kapısı Kalıntıları
Griffin motifli Abdera sikkesi
Tarih

Kent ilk kez bir koloni olarak Klazomenai şehrinden Timesias tarafından MÖ 654'te kurulmuştu. Ancak bir sonra kolonistler Trakyalılar tarafından kovuldu. İ.Ö.540 dolaylarında istila edilmesi üzerine İonya'yı terk eden Perslerden kaçan Teosluların şehre sığınması ile Abdera yeniden kurulmuş oldu ve Trakya'nın iç bölgesinde canlı bir ticaret geliştirdi. İ.Ö. 5. yüzyılda Delos birliğinin zengin bir üyesiydi. İ.Ö. 4. yüzyılın başında Trakya akınlarından büyük zarar gördü ve önemini büyük ölçüde yitirdi. Abdera'nın yerinde bugün Yunanistan'ın Avdhira adlı kenti bulunmaktadır.
Antik Abdera öyküleri

Abderalıların mantığı garip bir şekilde kullanışına ilişkin birçok hikâye anlatılmıştır. Örneğin şehir doğu ve batı olarak ikiye ayrıldığında batıda kalanların "kendilerine ait olan Doğuyu" kaybetmekten şikayet ettiği, doğuda kalanların ise "kendilerine ait Batı" için yas tuttukları anlatılır.
Abdera, müstesna bir zekâya sahip, devasa atlarıyla da tanınmıştı. Kentin en güzel tapınağı, Poseidon'un üç dişli mızrağının bir darbesiyle denizden çıkardığı Arion adlı ata adanmıştı. Evler, gemiler ve sütunlar at motifleriyle bezenirdi; ahırlar ise evin bir parçası sayılır ve basit fresklerle bezenirdi. Ancak bazı atlar daha da yüksek derecede lüksün peşindeydi. Bir kısrağın, ahırdaki odası için aynalar istediği, sahibinin yatak odasındaki aynaları dişleriyle söktüğü; zevkine uymayan tahta kaplama kısımları parçalayarak ayırdığı anlatılır.
Abdera tarihinin bir diğer ünlü olayı, at ayaklanması idi. Bu ayaklanmada kentin atları şaha kalkıp şehrin altını üstüne getirmiş; erkeklerle katırları öldürmüş; kadınlara tecavüz etmişler ancak kahraman Herakles, Abderalıların yardımına koşunca teslim olmuşlardı.
Abderalılar hakkında eserler

Alman şair Christoph Martin Wieland, 1781'de “Dahi ile Dar Kafalılar Üzerine Bir Felsefe Romanı” alt başlığı taşıyan Abderalılar adlı bir roman yazmıştır. Eser muhtemelen Corpus Hippocraticum da denen Hipokrat külliyatı arasına karışmış birkaç mektuptan ilham ile kaleme alınmıştır. Ana teması, dogmacılık, dar kafalılık, bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmak gibi konularla ilgili taşlamalardır.
Haldun Taner'in Eşeğin Gölgesi adlı oyunu da Abderalılardan ilham alır. Oyunda Abdera adı,” “Abdalya ülkesi” olarak değiştirilmiştir.
Abdera Okulu

Ana madde: Abdera Okulu
Atomculuk düşüncesinin kurucularından Miletli Leukippos, Abdera'ya gelerek bir okul kurmuş ve kendisi gibi oraya göçen Teos'lu genç Demokritos'u yetiştirmiştir. Sicilyalı Empedokles ve İzmirli Anaksagoras da kimi felsefe tarihçilerine tarafından Abdera Okulu'ndan kabul edilmişler ve Abdera'da yaşamamış olsalar da Abderalı düşünürler olarak anılmışlardır.
Abderalı düşünür Leukippos
Abderalı düşünür Democritus
Denizli Çardak Havalimanı

Denizli Çardak Havalimanı (IATA: DNZ, ICAO: LTAY), Türkiye'nin Denizli iline ve Afyonkarahisar'ın Dazkırı, Evciler ve Başmakçı ilçelerine hizmet veren sivil-askerî kategorideki havalimanı. Çardak ilçe sınırları içinde olan havalimanının Denizli il merkezine 65, Çardak ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. 1991'de hizmete giren havalimanının 16.890 m²'lik, yıllık 2,200,000 yolcu kapasiteli terminali mevcuttur.
Hava yolları ve uçuş noktaları

| Hava yolları | Uçuş noktaları  |
| --- | --- |
AJet: İstanbul-Sabiha Gökçen
Pegasus: İstanbul-Sabiha Gökçen
Türk Hava Yolları: İstanbul
Iran Airtour Airlines: Tahran
Qeshm Airlines: Tahran