stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Aykut Erçetin

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Aykut Erçetin
Doğum tarihi:  14 Eylül 1982 (42 yaşında)
Doğum yeri:  Göppingen, Almanya
Boyu:  1,87 m (6 ft 1+1⁄2 in)
Mevkii:  Kaleci
Altyapı kariyeri
1987-1996:  Eislingen
1996-2001:  Stuttgart
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2001-2003 |  Stuttgart II |  2 |  (0) |
| 2003-2014 |  Galatasaray |  39 |  (0) |
| 2014-2015 |  Çaykur Rizespor |  1 |  (0) |
| Toplam |   |  42 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2000 |   Türkiye U-17 |  3 |  (0) |
| 2000 |   Türkiye U-18 |  6 |  (0) |
| 2003 |   Türkiye U-21 |  2 |  (0) |
| 2004-2008 |  Türkiye A2 |  5 |  (0) |
| 2006 |   Türkiye |  1 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Aykut Erçetin (d. 14 Eylül 1982, Göppingen), Türk eski futbolcudur.
Kulüp kariyeri > Çaykur Rizespor

2014-15 sezonu başında kadrosuna Sinan Bolat'ı katan Galatasaray ile sözleşmesi uzatılmayan Erçetin, İstanbul Başakşehir FK, Konyaspor, Mersin İdman Yurdu, Adanaspor ve Elazığspor gibi kulüplerle görüşse de 18 Ağustos 2014 günü Mehmet Özdilek'in çalıştırdığı Çaykur Rizespor'a transfer oldu.
Millî takım kariyeri

Almanya doğumlu olan futbolcu, 2000 yılında Türkiye'yi tercih ederek U-17 ve U-18 millî takımlarda oynadı. Daha sonra 2003 yılında bir kez U-21 millî takımı ile Avustralya'ya karşı oynayan Erçetin, 2004-2008 yılları arasında 4 kez de A2 millî takım kalesini korumuştur. 2004 yılında dönemin A millî takım hocası Ersun Yanal yönetimindeki Türkiye karması adına Galatasaray'a karşı oynanan özel maçta oynamıştır. A millî takımın 12 Nisan 2006 tarihinde Azerbaycan ile yapacağı karşılaşmanın aday kadrosuna ilk kez dâhil edilse de karşılaşmada süre almamıştır.
Özel hayatı

Aykut'un Annesi Sakarya, babası ise Marmaraereğlisi'nde doğsa da daha sonra Almanya'ya göç ettikleri için Aykut, Almanya'da doğmuş ve bu ülkenin de pasaportuna sahip olmuştur. Ayrıca Aykut kaleci olduğu dönemde eğitimini sürdürmüş ve hem diller hem de spor yüksek okulunu bitirmiştir. Babası eski bir Hentbol kalecisidir. Daha sonra eski Hentbol kalecisi olan babası futbola başladığı kulübe lisans alarak futbol kaleci antrenörü olmuştur ve Aykut'u da çalıştırmıştır. Dört kardeş olan Aykut'un küçük kardeşi Erkut da futbola başladı. Babaları onun da antrenörlüğünü yaptı. Bir de ikiz kardeşleri var, Melis ve Deniz. Babaları daha sonra Deniz'in de antrenörlüğünü yaptı. Erkut futbolu bıraksa da, Deniz Erçetin futbola tıpkı ağabeyi Aykut gibi devam ediyor. Kız kardeşi Melis ise eskrim yapmakta. Melis'e Türkiye'den bir teklif gelmediği Almanya millî takımı adına yarışıyor. Bir röportajda özel hayatında ne yaptığı sorusuna ise Aykut; "Benim için arkadaşlık çok önemli. Çevrem çok dardır. Bu konuda çok seçiciyim. Karşımdaki insana güvenmek çok önemli. Başlangıçta kendimi çok açmam. Güvenebileceğim ışığını görürsem dost olurum. Bunun dışında bir köpeğim var. Ailem benim için çok önemli. Sık sık buraya geliyorlar. Fırsat buldukça ben gidiyorum. Dışarıda yemek yemeyi çok seviyorum. Türkiye'de dışarıda yemek yemek yanlış algılanıyor. Almanya'da insanlar ev gezmelerinde değil dışarıda yemekte buluşur. Bu nedenle benim için dışarıda yemek bir hayat tarzı. Sinemayı da seviyorum." cevaplarıyla vermiştir. Aykut ayrıca Beş sene Latince, üç sene Fransızca eğitimi almış daha sonra kendini her açıdan eğitmek için üç ay da İspanyolca kursuna gitmiştir.
Kariyer istatistikleri

| Kulüp | Sezon | Lig> Oyn | Lig> Gol | Kupa> Oyn | Kupa> Gol | Avrupa> Oyn | Avrupa> Gol | Toplam> Oyn | Toplam> Gol |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Galatasaray | 2002-03 | 0 | 0 | 0 | 0 | - | - | 0 | 0 |
| Galatasaray | 2003-04 | 7 | 0 | 1 | 0 | - | - | 8 | 0 |
| Galatasaray | 2004-05 | 0 | 0 | 1 | 0 | - | - | 1 | 0 |
| Galatasaray | 2005-06 | 0 | 0 | 4 | 0 | - | - | 4 | 0 |
| Galatasaray | 2006-07 | 4 | 0 | 2 | 0 | - | - | 6 | 0 |
| Galatasaray | 2007-08 | 13 | 0 | 6 | 0 | 1 | 0 | 20 | 0 |
| Galatasaray | 2008-09 | 1 | 0 | 7 | 0 | 2 | 0 | 10 | 0 |
| Galatasaray | 2009-10 | 7 | 0 | 4 | 0 | 1 | 0 | 12 | 0 |
| Galatasaray | 2010-11 | 6 | 0 | 2 | 0 | 3 | 0 | 11 | 0 |
| Galatasaray | 2011-12 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| Galatasaray | 2012-13 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Toplam |  | 39 | 0 | 27 | 0 | 7 | 0 | 73 | 0 |
| Kariyer toplam | Kariyer toplam | 39 | 0 | 27 | 0 | 7 | 0 | 73 | 0 |
Başarıları > Kulüp

Süper Lig: 2005-06, 2007-08, 2011-12, 2012-13
Türkiye Kupası: 2004-05 2013-14
Süper Kupa: 2008, 2013
Başarıları > Kurtardığı penaltılar

| Müsabaka | Rakip | Tarih | Dakika | Maç Sonucu | Penaltı Kullanan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Regionalliga Süd | SV 07 Elversberg | 18.05.2002 | '17 | 1 - 2 | Minas Hantzidis |
| Türkiye Kupası | Bucaspor | 23.10.2009 | '79 | 2 - 1 | Mehmet Batdal |
Aykut, 2007-08 sezonunda.
Aykut Erçetin 2011-12 sezonunda Galatasaray formasıyla Eskişehirspor karşılaşmasında.
Aykut Erçetin Sivasspor maçı öncesinde ısınırken.
Aykut Erçetin
Aykut Erçetin 2012-13 Süper Lig madalyasıyla
PGC 32540

| PGC 32540 |
| --- | --- |
PGC 32540 ve NGC 3419 (altta)
Gözlem verisi (Dönem J2000)
Takımyıldız: Aslan
Sağ açıklık (α): 10sa 51d 19,9s
Dik açıklık (δ): +14° 01′ 24″
Galaksi sınıfı: SB(s)b: sp
Görünür büyüklük (V): 14,1
Görünür büyüklük (B): 14,9
Yüzey parlaklığı (SB): 12,7
Görünür boyut (V): 2,47′ × 0,30′
Özellikler
Grup veya küme: NGC 3367 Grubu LGG 216
Kırmızıya kayma (z): 0,010257 ± 0,000005
Helyo dikey hız ( v_{r}): (3075 ± 1) km/s
Mesafe: 152,31 MIy (46,7 Mpc)
Katalog belirtmeleri
NGC 3419A • PGC 32540 • UGC 5965 • CGCG 066-042 • MCG +02-28-019 • 2MASX J10511994+1401241 • GALEXASC J105119.89+140124.5

PGC 32540 (NGC 3419A), Aslan takımyıldızında yaklaşık olarak 152,31 MIy (46,7 Mpc) uzaklıkta bulunan bir çubuklu sarmal gökadadır. NGC 3367 Grubu'nun bir üyesidir.
Fenerbahçe
Yer

Fenerbahçe, Kadıköy - İstanbul ili Kadıköy ilçesine bağlı mahalle
Spor

Fenerbahçe Spor Kulübü
Spor > Futbol

Fenerbahçe Erkek Futbol Takımı
Fenerbahçe Kadın Futbol Takımı
Fenerbahçe A2 Futbol Takımı
Fenerbahçe Gelişim Takımları (U19-U18-U17-U16-U15-U14-U13-U12)
Spor > Basketbol

Fenerbahçe (Erkek Basketbol Takımı)
Fenerbahçe (Kadın Basketbol Takımı)
Fenerbahçe Tekerlekli Sandalye Basketbol Takımı
Spor > Voleybol

Fenerbahçe (Erkek Voleybol Takımı)
Fenerbahçe (Kadın Voleybol Takımı)
Spor > E-Spor

Fenerbahçe Espor
Spor > Amatör Şubeler

Fenerbahçe (Erkek Atletizm Takımı)
Fenerbahçe (Kadın Atletizm Takımı)
Fenerbahçe (Erkek Yüzme Takımı)
Fenerbahçe (Kadın Yüzme Takımı)
Fenerbahçe (Kadın-Erkek Yelken Takımı)
Fenerbahçe (Erkek Kürek Takımı)
Fenerbahçe (Kadın Kürek Takımı)
Fenerbahçe (Erkek Boks Takımı)
Fenerbahçe (Kadın Boks Takımı)
Fenerbahçe (Erkek Masa Tenisi Takımı)
Fenerbahçe (Kadın Masa Tenisi Takımı)
Müze

Fenerbahçe Müzesi
Şiir

Fenerbahçe - Yahya Kemal Beyatlı'nın Kendi Gök Kubbemiz adlı kitabındaki şiirlerinden biridir.
Diğer

Fenerbahçe vapuru
Kasrül Bahili Muharebesi

| g t Müslümanların Maveraünnehir'i fethi |
| --- | --- |
 İlk Fetihler Kuteybe'nin seferleri (705–715)  Aksu (717) Emevî - Türkeş muharebeleri Kasrül Bahili (720/1)  Susuzluk Günü (724)  Baykend (729)  Kamarca Kuşatması (729)  Dar Geçit (Vakatüşşib) (731)  Yevm el Atkal (737)  Haristan (737) Diğer Haris bin Süreyc İsyanı (734–736)  Nasr'ın seferleri (738–741)  Talas Muharebesi (751) 
Kasrül Bahili Muharebesi (ya da Qasr al-Bahili'nin Kurtarılması), Türk Türkeş (Türgiş) Devleti'nin kuşatmasından Qasr al-Bahili'nin küçük kalesindeki Arap garnizonunun başarılı bir şekilde kurtarılmasıydı. Emevi Halifeliği'nin Horasan valisi tarafından gönderilen, el-Musayyab ibn Bişr el-Riyahi komutasındaki bir Arap yardım gücü kuşatmayı kırmayı ve garnizonu Semerkant'taki güvenliğe götürmeyi başardı.
Kuşatma, Arapların yakın zamanda bastırdığı Türgişlerin Maveraünnehir istilasının başlangıcını oluşturdu ve bölge, sonraki yirmi yıl boyunca iki imparatorluk arasında bir savaş alanına dönüştü.
Arka plan

Maveraünnehir bölgesi, 7. yüzyılın ortalarında Müslümanların İran ve Horasan'ı fethetmesinin ardından, Emevi lideri Kuteybe bin Müslim tarafından el-Velid I (h. 705-715) döneminde fethedildi. Ancak, bölgenin yerli İranlı ve Türk halklarının ve özerk yerel yöneticilerin sadakatleri şüpheli kalmaya devam etti; bu durum, 719'da Transoxiana prenslerinin, Halifeliğin valilerine karşı askeri yardım için Çinlilere ve Türgeş vasallarına bir talep dilekçeci göndermesiyle ortaya çıktı.
Durum, Arap valisi Abdurrahman ibn Nuaym'ın beceriksizliği yüzünden daha da kötüleşti. 720'de göreve gelen halefi Said de pek iyi değildi: eyalette hiç deneyimi yoktu ve savaş karşıtı yapısı ona Horasanlılar tarafından alaycı bir lakap olan Khudhnaynah'ı (kelimenin tam anlamıyla 'Çarpıcı') kazandırdı. Said, yetenekli Shu'bah ibn Zuhayr al-Nahshali'yi Semerkant'taki vekili olarak atadı, ancak yerel halk isyan ettikten sonra görevden alındı ve yerine belki de "isyancıları yatıştırmak için boşuna bir girişimde bulunarak" Uthman ibn Abdullah ibn Mutarrif ibn al-Shikhkhir getirildi.
Sonrası

Kalenin kurtarılması kutlandı ve hikâye ve şarkılarla yeniden anlatıldı, ancak aynı zamanda Müslümanların  karşı karşıya olduğu tehlikeli durumu da ortaya koydu. Bu olaylar Emevileri yetenekli general Said bin Amr el-Haraşi'yi Horasan valisi olarak atamaya yöneltti. El-Haraşi hızla inisiyatifi ele geçirdi, Semerkant'ta isyancıları yendi ve Müslüman yönetimini, Fergana Vadisi hariç, Kuteybe zamanındaki haline neredeyse geri getirdi; Fergana vadisi üzerinde etkili kontrol kaybedildi.Yine de, 724'te el-Haraşi'nin halefi Müslim bin Said el-Kilabi ve ordusu, Fergana'yı bastırmaya çalıştığında Türgeş'in elinde ağır bir yenilgiye uğradı ("Susuzluk Günü"). Bu yenilgi Arapları savunmaya itti ve hiçbir meydan savaşı yaşanmasa da, sonraki birkaç yıl içinde Maveraünnehir'deki Arap konumu hızla çöktü.
Arap yönetimine karşı yaygın bir hoşnutsuzluk, 728'de Transoksanya'da genel bir ayaklanmaya yol açtı ve Türgeş'in askeri yardımıyla Araplar neredeyse tüm bölgeden çıkarıldı, hatta 737'de Horasan'ı işgal ettiler. Bundan sonra Maveraüünehir çekişmeli bir yer olmaya devam etti ve Araplar, 738'de Suluk Çor'un öldürülmesinden sonra Türgeş kağanlığının iç savaşlara sürüklenmesinden yararlanan Emevi valisi Nasr bin Sayyar'ın 739-741'deki seferlerine kadar önceki konumlarına kavuşamadılar.
Hal Roach

| Hal Roach |
| --- | --- |
Roach, 1920 yılında
Doğum: Harry Eugene Roach 14 Ocak 1892(1892-01-14) Elmira, New York, ABD
Ölüm: 02 Kasım 1992 (100 yaşında) Los Angeles, California, ABD
Defin yeri: Woodlawn Cemetery, Elmira, New York
Meslek: Yapımcı Yönetmen Senarist
Etkin yıllar: 1912–1992
Evlilik: Marguerite Nichols (e. 1915; ö. 1941) Lucille Prin (e. 1942; ö. 1981)
Çocuk(lar): 6, Hal Roach Jr. ve Margaret Roach dahil olmak üzere.

Harry Eugene " Hal " Roach Sr. (d. 14 Ocak 1892 - ö. 2 Kasım 1992), aynı adı taşıyan Hal Roach Studios'un kurucusu olan Amerikalı bir film ve televizyon yapımcısı, yönetmeni ve senaristiydi.
Roach, 1910'lardan 1990'lara kadar sektörde aktifti ve bugün en çok Laurel ve Hardy serisi, şovmen Charley Chase'in filmleri ve Our Gang isimli kısa film komedi dizisi ile hatırlanır.
1984 yılında, 92 yaşındaki Roach'a “sinema sanatı biçimine yaptığı benzersiz katkılardan dolayı" Akademi Onur Ödülü takdim edildi.
Kaynaklar

↑  Skretvedt, Randy (2016), Laurel and Hardy: The Magic Behind the Movies, Bonaventure Press. p.608.
↑  "Academy Awards Acceptance Speech Database". Academy of Motion Picture Arts and Sciences. 29 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2020.
William Coors

William Kistler Coors (2016)
William Kistler "Bill" Coors (d. 11 Ağustos 1916 – ö. 13 Ekim 2018), Amerikalı iş insanıdır. 11 Ağustos 1916'da  Golden, Kolorado'da doğdu. "Coors Brewing Company" 'nin kurucusu olan Adolph Coors'un (1847-1929) torunudur.
Dedesinin kurduğu şirkette farklı birimlerde  64 yıldır aralıksız çalışmış 1973'ten 2003'e kadar yönetim kurulu üyeliği yapmıştır.
Kendisi  Princeton Üniversitesi mezunudur.
Amerikalı iş insanı William Coors 13 Ekim 2018'de 102 yaşında ölmüştür.
Cumhuriyet Halk Partisi 31. Olağan Kurultayı

| Divan Başkanı Kurultay Başkanı  |
| --- | --- |

Görevdeki Hakkı Süha Okay 19-20 Kasım 2005 tarihleri arasında görev yaptı.
Cumhuriyet Halk Partisi
Öneren: CHP İl Başkanları
Önceli: Şinasi Öktem (2005)
Oluşum: 4 Eylül 1919
Açılışı yapan: Mustafa Kemal Paşa
Ardılı: İsmet Atalay (2008)
Oy dağılımı
Deniz Baykal (%100.0)
Cumhuriyet Halk Partisi 31. Olağan Kurultayı, 19-20 Kasım 2005 tarihlerinde düzenlenmiş CHP kurultayıdır. Divan başkanlığını Hakkı Süha Okay'ın yaptığı kurultayın ilk gününde (19 Kasım 2005) genel başkanlık seçimi yapılmış ve görevdeki genel başkan Deniz Baykal geçerli oyların tamamını alarak yeniden genel başkan seçilmiştir. Bu kurultaydan birkaç ay önce düzenlenen 13. Olağanüstü Kurultayda Deniz Baykal parti içi muhalefetin yoğun destek verdiği rakibi Mustafa Sarıgül'ü yendiği için karşısına herhangi bir aday çıkmamıştır. O dönem parti içi muhalefetin yapmış olduğu tüzük değişikliği önerisi de Deniz Baykal tarafından kabul edilmemiş ve 20 Kasım 2005'te yenilenen Parti Meclisi (PM) ve Yüksek Disiplin Kurulu (YDK) seçimleriyle kurultay sona ermiştir.
2004 yerel seçimlerinde CHP'nin ağır yenilgi alması sonucu parti içerisinde yaşanan karışıklıklar bu kurultayla azalmıştır. Baykal yönetimi partideki gücünü PM ve YDK'yi yenileyerek korumuş ve 2008 yılına kadar kurultay düzenlenmemiştir. Parti içi muhalefetin dillendirdiği tüzük değişikliği talebiyse 2008 Olağan Kurultayı sonrasında toplanan 14. Olağandışı Kurultayda yapılmıştır.
Parti Meclisi Seçimi (80 üye)

Kurultayda seçilen Parti Meclisi (PM) üyeleri aşağıdaki gibidir. Üyelerin almış oldukları oy sayıları parantez içerisindedir.
Parti Meclisi Seçimi (80 üye) > Doğrudan seçilenler (68 üye)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Ramazan Kerim Özkan (1139)  Ufuk Özkan (1139)  Şahin Mengü (1137)  Sevgi Pekşen (1137)  Kemal Demirel (1137)  Adil Özkol (1137)  Banu Sancak (1136)  Esfender Korkmaz (1136)  Rasim Çakır (1136)  Adalet Çebi (1135)  Hüseyin Karakoç (1135)  Lütfiye Memioğlu (1135)  Tekin Bingöl (1135)  Ali Kılıç (1134)  Osman Kaptan (1134)  Malik Ecder Özdemir (1134)  Tacidar Seyhan (1134) |  Ali Oksal (1133)  Metin Şahin (1133)  Nezir Büyükcengiz (1132)  Neriman Genç (1132)  Mehmet Ali Özpolat (1132)  Şevket Arz (1131)  Ali Rıza Gülçiçek (1131)  Emin Koç (1130)  Cahide Tunç (1130)  Şenel Uçar (1130)  Ayhan Yalçınkaya (1129)  Engin Altay (1129)  İzzet Çetin (1128)  Levent Gök (1127)  Sırrı Özbek (1127)  Tülay Özüerman (1127)  Hülya Alp (1127) |  Bihlun Tamaylıgil (1126)  İsmail Cem (1126)  Yavuz Altınorak (1124)  Mustafa Özyürek (1124)  Mahmut Duyan (1122)  Enis Tütüncü (1122)  Zekeriya Akıncı (1120)  Oğuz Oyan (1120)  Esat Canan (1120)  İsmet Çanakçı (1112)  Şerif Ertuğrul (1111)  İsmet Atalay (1106)  Onur Öymen (1105)  Özlem Çerçioğlu (1103)  Güldal Okuducu (1102)  Deniz Pınar Atılgan (1101)  Abdullah Emre İleri (1099) |  Mesut Değer (1099)  Yılmaz Ateş (1096)  Şahnaz Çakıralp (1095)  Atila Sav (1091)  Cânân Aritman (1088)  Abdurrezzak Erten (1088)  Cevdet Selvi (1088)  Emine Yurdatap (1088)  Bayram Meral (1084)  Algan Hacaloğlu (1080)  Sevgi Kökbudak (1078)  Sinan Yerlikaya (1042)  Fuat Çay (1040)  Mahmut Yıldız (1010)  Eşref Erdem (905)  Mehmet Sevigen (905)  Önder Sav (793) |
Parti Meclisi Seçimi (80 üye) > Bilim, Kültür ve Yönetim Kotası (12 üye)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Kemal Kılıçdaroğlu (990)  Gülsün Bilgehan (972)  Orhan Ziya Diren (927)  Şükrü Elekdağ (878) |  Nevin Gaye Erbatur (869)  Ali Kemal Kumkumoğlu (842)  Örsan Kunter Öymen (830)  Erbaşar Özsoy (731) |  Birgen Keleş (708)  Mustafa Özyurt (690)  Arif Merdol (605)  Yıldırım Emsiz (597) |
Yüksek Disiplin Kurulu Seçimi (15 üye)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Türkan Öztekin (1133)  Mehmet Boztaş (1132)  Saliha Öğütçü (1131)  Esat Kaya Turgay (1130)  Kemal Cengizoğlu (1128) |  Orhan Akbulut (1127)  Ergün Aydoğan (1127)  Nüket Tuğcu (1127)  Tuncay Ercenk (1126)  Avni Çelebi (1125) |  Sevim Kalkandelen (1125)  Orhan Eraslan (1125)  Selahattin Öcal (1124)  Tufan Doğu (1124)  İbrahim Yılmaz (1121) |  |
Orta Çağ'da Avrupa mutfağı

Harman döven köylüler. Takvim es-sıhha'dan, 15'nci yüzyıl.
Orta Çağ Avrupa mutfağı, 5. yüzyıldan 16. yüzyıla kadar Avrupa kültürlerinin besinlerine, yeme alışkanlıklarına ve yemek pişirme yöntemlerine verilen genel addır. Bu dönem boyunca beslenme düzeni ve pişirme yöntemleri Avrupa genelinde değişimlere uğramış ve tüm bu değişiklikler Avrupa'nın modern mutfak kültürünün temelini oluşturmuştur.
Bu dönemde ekmek tüm Avrupa'da ana besin ögesi olarak kullanılır, tüketimde bunu yulaf lapası ve makarna gibi, tahıldan yapılmış yemekler izlerdi. Et ise sebze ve tahıllardan daha pahalı ve seçkin bir yiyecekti. Çeşni olarak en çok kullanılan ürünler şarap, koruk suyu ve sirkeydi. Yemekleri tatlandırmak için almaya gücü yetenler en sık bal ve şekere başvururdu. Et türlerinde en çok tercih edilenler tavuk ve domuz eti olur, toprak işlemede büyük öneme sahip olan büyükbaş hayvanların etleri ise her zaman daha az kullanılırdı. Kuzey Avrupa toplumları et gereksinimini büyük ölçüde morina ve ringa balıkları ile sağlar, bunun yanında diğer tatlı ve tuzlu su balıkları da yaygın biçimde tüketilirdi. Bademin hem acı hem de tatlısı yemeklerde garnitür olarak kullanılır ya da öğütülerek çorba ve yahnilere kıvam vermek için serpilirdi. Badem sütü, oruç ve paskalya perhizleri boyunca hayvan sütüne alternatif olarak içilen bir içecekti.
Bu dönemlerde yavaş ulaşım ve yetersiz saklama koşulları pek çok yiyeceğin uzun mesafeli ticaretini engelliyordu. Birçok yerde sadece varlıklı kişilerin, genellikle de soylu takımının baharat ve otlar gibi pahalı ürünleri getirmeye gücü yetiyordu. Bu nedenle zenginlerin ve soyluların mutfakları, yabancı kültürlerden etkilenmeye daha açık olmuştur. Toplumda bulunan her sınıfın bir üst sınıfı taklit etmesi sonucu, uluslararası ticaretle ve savaşlarla edinilen yeni alışkanlıklar zamanla yoksullar arasında da yaygınlaşmıştır.
Açlık ve kıtlığın olağan hâle geldiği ve toplumdaki sınıf ayrılıklarının en ağır biçimde hissedildiği bu dönemlerde yiyecekler, sosyal statünün en önemli göstergelerinden biri olmuştur. Piyasada güçlükle bulunmalarının yanı sıra lüks gıdaların tüketimi yasalarca da toplumun kimi sınıflarına yasaklanmış ve soylular sınıfına mensup olmayan sonradan görmelerin ("nouveau riche") göze çarpan tüketimine bir sınır getirilmiştir. Ayrıca, kişinin yediği yemekle işgücünün arasında kutsal ya da doğal bir bağ olduğu inancı yaygın olduğu için, yasalar, çalışan sınıfın yiyeceklerinin daha az inceltilmiş olması koşulunu getirmiştir. Bu nedenle, o dönemde beden gücü ile çalışan sınıfın yemekleri daha iri parçalı ve daha ucuzdur. Aynı dönemde tıp alanında da hekimler pahalı tonikleri, egzotik baharatları soylu kesimin hastalarına tavsiye ederken, daha kokulu, düşük kaliteli otları alt sınıflara önerirlerdi.
Öğünler

Orta Çağ'da gün ortasında öğle yemeği ve ilerleyen saatlerde daha hafif bir akşam yemeği olmak üzere günde genellikle iki öğün yemek yenirdi. Gelenek ve görenekler akşam yemeğinin çok erken yenmesini hoş karşılamazdı, bu nedenle din adamları ve seçkinler sınıfı bunu yapmaktan özellikle kaçınırdı. Çalışan erkekler kahvaltı yaparlardı, küçük çocukların, kadınların, yaşlıların ve hastaların da kahvaltı etmesi hoşgörülürdü. Zira kilise oburluğa ve diğer bedensel zaaflara karşı pek çok vaaz vermekteydi. Buna karşılık, çok para harcanan ziyafetler, alkollü içeceklerin makul ölçüde tüketildiği geç saatlere dek süren akşam yemekleri olan reresoperler (Oksitanca: rèire-sopar) ahlaki yönden yadırganmazdı. Fazla alkol tüketiminin kilise tarafından yasaklanmış olmasının nedeni, verdiği sarhoşluğun kişiyi kumara, kötü dil kullanmaya ve iffetsiz davranışlara sürüklemesidir. Kilise tarafından pek hoş karşılanmamış olmakla birlikte küçük ara öğünler ve atıştırmalar sık sık yapılırdı ve çalışan erkekler iş saatlerinde nuncheon adı verilen birkaç lokmalık yiyecekleri yemek üzere işverenlerinden izinli olurlardı.
Yemek pişirme yöntemleri

Avrupa'da tüm pişirme yöntemleri ateşin kullanılmaya başlanması ile gelişti. Sobalar, 18. yüzyıla dek kullanımda değildi ve bir aşçının yemeği açık ateş üzerinde pişirmeyi bilmesi gerekiyordu. Ocak ve şömineler ise pahalı olması nedeniyle sadece büyük malikânelerde ve fırınlarda bulunurdu. Orta Çağ toplumlarında ocağın bir komşu ile paylaşılması yaygın bir davranıştı. Bunun yanında taşınabilir ocaklar da vardı. Bunlar yiyeceklerle doldurulur ve daha sonra kömür ile yakılırdı. Bu ocakların tekerlek üzerinde hareket eden daha büyük türleri de bulunurdu ve caddelerde hamur işi yiyecekleri satmak için gezdirilerek kullanılırdı. Ancak pek çok ailede yemek sadece yalın toprak kaplarda pişirilirdi. Ateşten yararlanmanın en etkili ve kolay yolu olan bu kaplar sayesinde yemeklerin suları da ziyan olmaz, çorba olarak içilirdi. Ayrıca bu döneme ilişkin pek çok kanıt, pişirilen yemeklerde yağ oranının çok yüksek olduğunu göstermektedir. Ancak yorucu çalışma şartları ve şişmanlığın daha çok kabul görmesi nedeniyle bu önemsenmemiştir. Bu dönemde sadece yoksul kişiler, hastalar ve kendini çok yememeye alıştırmış dindar kişiler zayıf olmuştur.
Meyveler et, balık ve yumurta gibi gıdalarla birlikte sıkça tüketilen yiyeceklerdi. Tart de brymlent adı verilen bir yemek, incir, kuru üzüm, elma, armut, somon balığı, mezgit ve çekirdeği çıkarılmış erikle yapılırdı ve almaya gücü yetenlerce oldukça sık tüketilirdi. Yemeklerin belirli ölçüde malzeme ile yapılmasına, sos ve baharatlarla tatlandırılmasına dikkat edilirdi. Balığın soğuğu, baharatlarla tatlandırılmışı ve hafif sulu biçimi; kırmızı etin kurusu ve sıcak biçimi; domuz etinin fırında pişirilerek az sulandırılmış sıcak biçimi makbuldü. Bu döneme ait bazı yemek tarifi kayıtlarında kullanılan malzemelerde ise bazı gıdaların birbirlerinin yerine geçtiği belirtilmiştir; ayva turtası için ayva yerine lahana, armut yerine şalgam kullanılması gibi.