stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İnebahtı Deniz Muharebesi
Muharebe Öncesi

Ana madde: Osmanlı-Venedik Savaşı (1570-1573)
O dönemde Kıbrıs, oldukça hareketli Mısır - İstanbul deniz ticaret yolu üzerinde önemli bir engeldi. Ada Venediklilerin elinde bulunuyor, adada yuvalanan, Venedik desteğindeki Hristiyan korsanlar sık sık ticaret ve hac gemilerini vuruyorlardı. Kıbrıs'ın vaktiyle Müslüman bir ülke olduğu gerekçesiyle fetva alınıp savaş açıldı. Kıbrıs'ın önemli merkezleri Lefkoşa ve Mağusa, zorlu mücadelelerden sonra zaptedildi. Fethi tamamlandıktan sonra Kıbrıs, beylerbeyliği haline getirildi (1570-1571).
Osmanlı Devleti'nin Kıbrıs adasını alması, Avrupa'da büyük tepkilere yol açtı. Bunun sonucu olarak Papa V. Pius, İspanya kralı ve Venedik dukası, Osmanlılara karşı birleştiler. Bu birleşmeyi imza ile de onayladılar. (15 Mayıs 1571) Kutsal İttifak adı verilen bu antlaşmayı, Osmanlılar öğrendiler. Dîvan'da, bu tarihlerde, bazı görüş ayrılıkları yüzünden anlaşmazlık vardı. Bu durum, alınacak tedbirleri durduruyor, Donanmayı Hümayun amiralliğinin, Preveze'den yazdığı yardım isteklerini cevapsız bırakıyordu. Sonunda Dîvan, Avrupa karşısına güçlü bir donanma ile çıkma konusunda karara vardı. Ancak Dîvandaki anlaşmazlık yüzünden, Osmanlı donanmasının başına, bir kara ordusu kumandanı olan Müezzinzade Ali Paşa getirildi. İstanbul'a gelen ikinci bir haber, Osmanlı sularına gelmekte olan Haçlı donanması ile ilgiliydi. Sokollu, bu donanmayı durdurmak görevini de gene bir kara ordusu kumandanı olan Pertev Mehmed Paşa'ya verdi.
Sonuç

Bu deniz savaşını Osmanlı donanmasının kaybetmesine başlıca sebep, Uluç Ali Paşa ile birkaç reis hariç, yeniçeri ağalığından bu makamlara gelmiş olan Pertev ve Müezzinzade Ali Paşa gibi cesur ve cengâver olmakla beraber denizcilik yönünden ehliyetli olmayan komutanların emirlerinde bulunması idi. Bundan başka Mart ayından yani yaklaşık olarak yedi aydan beri sürekli olarak denizde bulunan gemilerin tamire muhtaç ve personelin yorgun ve bir kısmının terhis edilmiş veya izinli olarak donanmadan ayrılması sonucu denizci olmayan sipahilerle takviye edilmiş olmaları gibi sebepler de bu yenilgide etkili olmuşlardı. Buna karşılık müttefik donanmasındaki bütün komutanların tecrübeli birer denizci olmaları, filoların iyi sevk ve idare edilmeleri, personelin sayıca ve teçhizat yönlerinden üstün oluşu, özellikle top miktarı fazla olan galias tipi gemilerin sağladığı ateş kudreti gibi hususlar, bu deniz savaşını müttefikler lehine sonuçlandırmıştır.
İnsan Genom Projesi

İnsan Genom Projesi logosu
İnsan Genom Projesi (İngilizce: Human Genome Project, kısaca HGP), insan DNA'sını oluşturan baz çiftlerini belirlemek, insan genomunun tüm genlerini fiziksel ve işlevsel açıdan tanımlamak ve gen haritasını çıkarmak amacını güden uluslararası bir bilimsel araştırma projesi. Farklı ülke ve kurumların iş birliğiyle yürütülen en büyük biyoloji projesidir. Projenin planlaması, 1984 yılında ABD hükûmeti tarafından kabul edildikten sonra başladı. Proje resmi olarak 1990'da başladı ve 14 Nisan 2003'te tamamlandığı duyuruldu. "Tam genom" düzeyi yalnızca Mayıs 2021'de GCA_00991475 derlemesinin üçüncü sürümünde arşivlendi.
Araştırma

Araştırma, İnsan Genomun'dan 175.000 baz çiftlik parçalar yapay bakteri kromozomlar haline getirip bakterilerde çoğaltılarak gerçekleştirilmiştir. Dizi çözümlemeleri yapıldıktan sonra, parçaların birbiriyle örtüşen dizileri belirlenmiş ve her parçanın özel enzimlerce kesilme profili kaydedilerek genomdaki yeri saptanmıştır. Bu çalışmalarda otomatik DNA dizi analiz teknikleri ve bilgisayar teknolojilerindeki hızlı gelişmelerin büyük katkısı olmuştur.
Projenin sonucu, etik tartışmaları da beraberinde getirdi. Çünkü bu projenin, öjenik çalışmaların önünü açacağı ve bu amaç doğrultusunda yapılacak deneysel girişimlere de hız kazandıracağı belirtiliyor. Projeye karşı çıkanlar bu projenin, doğanın doğal düzenini tehlikeye atacağını ve insanın, istihdamdan sigortaya kadar günlük yaşamın her alanında “Genetik Ayrımcılığa” yol açacağını ileri sürmekte. Muhalifler özellikle öjenizm faktörünün altını çizerken, bu projeyle insanların, diğer canlı türlerinin genleriyle beraber yapılacak deneysel çalışmaların sınırlarını büyük ölçüde genişleteceğini, bu yüzden de sonu belirsiz bir biyolojik ve ekolojik felakete götüreceğini öne sürüyorlar.
İnsan Genom Projesi kapsamında etik, yasal ve sosyal konular için ayrılan bütçe toplam bütçenin yüzde beşini (yaklaşık 60 milyon $) kapsamaktaydı. Bu konuya önem verilmesindeki neden genetik bilgiye dayanarak yapılabilecek olası ayrımcılık ve istismarın genetik araştırmaların boyutu geliştikçe ve genetik testlerin maliyeti düştükçe daha da artacağı kaygısıdır. ELSI'de süregelen birçok proje ELSI'nin muhtemel etkilerini kapsarken bazıları literatür, konferanslar, seminerler ve basın aracılığıyla eğitimi amaçlar. Bu kapsamda hedef kitle olan doktorlar, eğitimciler, öğrenciler, din adamları ve hukukçular için çeşitli eğitici materyaller de sağlanmaktadır. Bütün bu çabalar İnsan Genom Projesi'nin insanlara ve uzmanlara en uygun şekilde aktarılması ve uygulama alanlarında hataların en aza indirilmesi ya da engellenmesi içindir.
4 Eylül 2007'de, Craig Venter kendi DNA dizisinin tümünü yayınlamıştır. Bu, bir insanın 6 milyar harflik genomunun yayınlandığı ilk seferdir.
Tarihçe

1839 Canlı organizmaların yapıtaşı olarak hücreler (Schleiden, Schwann)
1859 Evrimsel kavramlar, türlerin kökeni (Charles Darwin)
1865 Mendel kuralları (Gregor Mendel)
1879 Mitozda kromozom (Flemming)
1900 ABO kan grup sistemi
1901 Kalıtımın kromozom teorisi (Sutton)
İnsanda mendelyan kalıtım (Bateson, Garrod)
Kromozomlar (Boveri)
1908 Popülasyon Genetiği (Hardy Weinberg)
1909 Doğuştan metabolizma bozuklukları (Garrod)
1911 Prosophila genetiği (Marga)
1915 Kalıtımın kromozomal teorisi
1941 Bir gen bir enzim kavramı (Beadle ve Tatum)
1942 DNA'nın X-Ray difraksiyonu
1944 Genetik bilginin temeli olarak DNA (A very, Machead, Mc Canty)
1951 Genler DNA içerir (Herskey, Chase)
1953 DNA'nın çifte sarmal yapısı (Watson, Crick)
1955 46 İnsan kromozomu
1956 DNA polimeraz bulundu (Arthur Kornberg)
Orak hücreli anemi
1958 DNA'nın semikosevatif replikasyonu
1959 Kromozom anomalileri tanımlandı
1961 m-RNA bilgiyi taşıyor
Yeni doğanda ilk metabolik bozukluk (fenil ketonüri)
1966 Genetik kod
1968 İlk restriksiyon anemi
1972 İlk rekombinant DNA molekülü
1976 İlk gen mühendisliği şirketi
1977 DNA dizilenmesi yöntemleri (Sanger ve Maxam-Gilbert)
1977 İntronların keşfi
1978 β-globin gen yapısı
Rekombinant DNA ile somatostatin üretimi
1981-1982 İlk transgenik fare
Gen bankası detaları oluşturuldu.
1983 İlk genetik hastalık haritalandı.(Huntington hastalığı)
1985 Polimeraz zincir reaksiyonu'nun keşfi (Saiki, Mullis tarafından yapılmıştır)
1986 Pozisyonel klonlama
İlk insan genetik haritası (RFLP)
1987 YAC'ların keşfi
1989 Yeni genetik marker olarak mikrosaklitler
Sequence tagged sites (STS) Anahtar Marker
1990 İnsan genom projesi başladı.
ELSI oluşturuldu, Etik, Legal, Sosyal program BAC'ların keşfi (Bacteral artificial chromosome)
1991 Gen fragmanlar expressed sequence tag (EST)
Kistik fibroz geninin klonlanması
1992 İnsan genomunun 2'nci nesil haritası
Dataların serbest bırakılması
1994 İlk genetik olarak değiştirilmiş besin domates
Ayrıntılı insan gen haritası
Microbial genome project
1995 İş yerlerinde genetik ayrımcılığın yasaklanması
İnsan genomunun fiziksel haritası tamamlandı
1996 Fare genetik haritası
280.000 EST İnsan DNA dizilenmesi başladı
1997 E. coli genomu dizilendi.
1998 Celera genomics firması 3 yıl içinde projenin tamamlanacağını duyurdu.
Mycobacterium tuberculosis dizilendi
Single nucleatide polymorphism
1999 22.kromozom dizilenmesi tamamlandı
2000 Genomik bilgiye serbest ulaşım (Bill Clinton, Tony Blair)
Meyve sineği genomu dizilendi.
21. kromozom
Dizi sonuçları açıklandı.
2003 Eksiklikler giderilerek her iki grup da taslaklarını tamamladı.
İnsan ve fare çalışmalarının bitirilmesi hedeflendi.
2005 İnsan Genom Projesi için her iki grubun da çalışmaları devam ediyor.
Replikasyon
İnsan genomunun bir kitap serisi olarak sunulan ilk çıktısı, Wellcome Collection, Londra'da sergilenmektedir.
Somut Şiir Manifestosu

Somut şiir manifestosu Augusto de Campos tarafından kaleme alınmıştır. Somut şiir; görsel şiir ve deneysel şiir olarak da bilinen şiir türüdür. Türk Edebiyatı'ndaki başlıca temsilcileri: Serkan Işın ve Tarık Günersel'dir.
Somut şiir, dil öncesi topyekûn bir sorumluluk üstlenmekle başlar: iletişimin elzem esasları gibi tarihsel tabirlerin önermelerini onaylar. O, sırf önemsiz araçlar oldukları için, yaşamasız, kişiliksiz, fikirleri defnetme konusunda ısrar eden kuralları içeren tarihsiz mezar taşları gibi duran sözcüklerin yutulmalarına karşıdır.
Somutçu şair kelimelerden vazgeçmez. Kelimelerle kapalı imalarda bulunmaz. O kelimeleri yaşatmak, gerçekliğe döndürmek, canlandırmak için onların merkezine doğru yol alır.
Somutçu şair bir sözcüğü, olasılıkların manyetik alanında, hareketli bir nesne, yaşayan bir hücre, fiziksel, kimyasal ve ruhsal özellikleriyle bütünlüklü bir organizma olarak görür, yaşayan bu kalbin dolaşım duyargalarına temas eder.
Gerçeklikten uzaklaşmaya ya da onu alaşağı etmeye çabalamanın ötesinde, somut şiir kendini yiyen iç düşünümlerin, gözlemlerin ve aptal basitliğindeki bir gerçekliğin karşısındadır. O kendini nesnelerden önce, bir soyut gerçeklik mevkiinde konumlandırmaya, yaymaya niyet eder.
Uzlaşmacı şiirin yıkılması için destek, atomik öz ve Orta Çağ zırhlarıyla melezleşen çağdışı yapılar gibi yüzyıl başında yerle bir edilen eski bildik tasımsal-söylemsel esaslar yeniden tebliğ ediliyor.
Sözcüklerin bir ziyafetteki kadavralar gibi arz-ı endam ettiği sözdizimsel yapıların bakış açılarına karşı somut şiir yepyeni bir yapısal anlam önerir; kayıpsız bir ele geçirme kabiliyeti ya da şiirselleştirebilir deneyimin çağdaş özünün geri çekilmesi.
Stéphane Mallarmé (bir zar atımı, 1897), James Joyce (finnegans wake), Ezra Pound (kantolar, ideogramlar), Edward Estlin Cummings ve ikincil düzlemde Guillaume Apollinaire (kaligramlar) ve de Fütürist ve Dadacıların deneysel atakları bu biçimsel birimi dize olan geleneksel yapıyı ortadan kaldırmaya çalışan yeni şiirsel hareketin, temelinde duruyor.
Somut şiir ya da ideogram bir ilişkisel işlevler alanına dönüşüyor.
Şiirsel öz, artık dizenin ardışık ve çizgisel zincirleme görüntüsünde mevkilendirilmeyecek, şiirin bütün parçalarının arasındaki dengeler ve ilişkiler düzeninde kendini konumlandıracak.
Grafik ve sessel, işlevler ve bağıntılar(“benzerlik ve yakınlık unsurları”) ve bir komposizyon öğesi olarak uzamın özgürce kullanımı, anlamın ideogramik sentezleriyle bağlaşık gözün ve sesin eşzamanlı diyalektiğini besler, “sözselsesselgörsel” (verbivocovisual) bir bütüntük yaratılır. Böylece öncelikle sözcükler ve deneyim, sağlam bir görüngübilimsel olanaksız yapı tarafından bitiştirilir.
Somut Şiir: Zaman-Uzam'daki Nesne-Kelime gerilimidir.
Kurtcan Çelebi

| Kurtcan Çelebi> Türkiye Büyük Millet Meclisi 28. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  2 Haziran 2023
Seçim bölgesi: 2023 – Ankara (II)
Kişisel bilgiler
Doğum: 1985 (39-40 yaşında) Samsun, Türkiye
Bitirdiği okul: Anadolu Üniversitesi
Resmî site: https://www.kurtcancelebi.com/
Kurtcan Çelebi, (d. 1985, Samsun) Türk iş insanı ve siyasetçi. TBMM 28. dönem AK Parti Ankara milletvekilidir.
Yaşamı

Kurtcan Çelebi 1985 yılında Samsun'da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Ankara'da tamamladı. Anadolu Üniversitesi Kamu Yönetimi Bölümünden mezun oldu. Üretim ve hizmet sektöründe faaliyet gösteren bir iş insanıdır.
Siyasi kariyeri

2007 yılında Ak Parti bünyesinde siyasete başladı. 2007-2011 yılları arasında Mamak İlçe Gençlik Kollarında çeşitli görevlerde bulunmuştur. 2011 yılında Mamak İlçe Gençlik Kolları Başkanı seçilmiştir. 2012 yılında Genel Merkez Gençlik Kolları Yönetim Kurulu Üyesi, Yerel Yönetimlerden ve Seçim İşlerinden Sorumlu Başkan yardımcılığı görevlerini yürüttü.
2014 Yerel Seçimlerinde Mamak Belediyesi ve Ankara Büyükşehir Belediyesi Meclis üyesi seçildi. 2014-2018 yılları arasında Ankara İl Gençlik Kolları Başkanı olarak görev yaptı. 2018 yılında gerçekleştirilen 27. Dönem Genel Seçimlerinde Ankara 3. Bölge Milletvekili adayı gösterildi. 2018-2021 yılları arasında Ak Parti Genel Merkez Teşkilatında Ege Bölge Koordinatörü olarak görev yaptı. 2021 yılında Ak Parti Merkez Karar Yürütme ve Yönetim Kurulu Üyeliğine seçildi.
Özel hayatı

Evli ve üç çocuk babasıdır.
Mr. Bean (karakter)

Fotoğraf Almanya'nın Hürth kentindeki UCI Sinemasında çekildi. Rowan Atkinson, Bean filmi için bir tanıtım turunda, 1997
Mr. Bean İngiliz komedi televizyon programı Mr. Bean'den, animasyon yan ürünü ve iki komedi filminden kurgusal bir karakterdir. Rowan Atkinson tarafından yaratıldı ve canlandırıldı ve ilk kez 1 Ocak 1990'da yayınlanan pilot bölümde televizyonda ilk kez göründü.
Genel Bakış

Mr. Bean, İngiltere'de Flat 2, 12 Arbor Road, Highbury, Londra adresinde yaşamaktadır. Bean olarak bahsettiği adından ve varsa mesleğinden hiç bahsedilmez. İlk film uyarlaması olan Mr. Bean'de "Mr.", pasaportunda "ad" alanında görünür ve Londra Ulusal Galerisinde bekçi olarak gösterilir. Doğum tarihi 15 Eylül 1956 veya 6 Ocak 1955 (sonuncusu Rowan Atkinson'ın gerçek doğum tarihidir) olarak çeşitli şekillerde verilir.
Giyimi

Bay Bean kahverengi tüvit ceket, beyaz gömlek, ince kırmızı kravat, kahverengi pantolon, siyah ayakkabı giyer ve siyah dijital hesap makineli saatini takar. Zaman zaman kıyafetini içinde bulunduğu sahneye göre değiştirir.
The Return of Mr. Bean bölümünde Bean, doğum gününü kutlamak için şık bir restorana giderken koyu kırmızı kravatlı gri bir takım elbise giyer. Aynı bölümde Bean smokin giymiştir. The Curse of Mr. Bean'in Laneti bölümünde Bean, öğle yemeği için sandviç yapmak için parka giderken, açık yeşil gömlek ve koyu yeşil kravatla uzun koyu yeşil bir palto giyer. Bean, kız arkadaşıyla bir korku filmi izlemeye gittiği aynı bölümde, markalı kıyafetlerini giyiyor ancak markalı kahverengi tüvit ceketi yerine açık renkli kahverengi bir süveter giyiyor.
Kişiliği

Mr. Bean çocuksu, bencil, son derece rekabetçi ve günlük görevlere çeşitli alışılmadık planlar ve icatlar getirir. Nadiren konuşur ve konuştuğunda, genellikle komik bir şekilde alçak sesle mırıldanan birkaç kelimedir. İnsanların eşyalarını almasından da hoşlanmaz. Bay Bean çoğu kez dünyanın işleyişinin temel yönlerinden habersiz görünür ve günlük programı genellikle yüzmeye gitmek, televizyon seyretmek, yeniden dekore etmek veya kiliseye gitmek gibi normalde basit etkinlikler olarak kabul edilebilecek şeylere yönelik girişimlerini içerir. Mizahı, büyük ölçüde, sorunlara yönelik orijinal (ve çoğu zaman saçma) çözümlerinden - genellikle kendi kendine yol açtığı - ve bunları çözerken başkalarına karşı tamamen umursamamasından, huysuzluğundan ve ara sıra kötü niyetinden gelir.
Etkiler

Atkinson, Fransız komedyen ve yönetmen Jacques Tati tarafından yaratılan eski komedi karakteri Monsieur Hulot'u karakter üzerindeki etkisi olarak gösterdi. Atkinson ayrıca, daha önce benzer "beceriksiz aptal" karakterleri canlandıran Peter Sellers'ın, özellikle de Tatlı Budala filmindeki (1968) Hrundi Bakshi ve Pembe Panter filmlerinde Müfettiş Clouseau'nun etkisine de değindi.
Görünümler

Mr. Bean, hem TV dizisinin hem de onun animasyonlu Mr. Bean: The Animated Series'in ve aynı zamanda Bean (1997) ve Mr. Bean's Holiday (2007) film serisine dayanan uzun metrajlı filmlerin ana karakteridir. Bean ayrıca Londra 2012 Olimpiyatları açılış töreninde ve 2017 Çin filmi En Komik Komedyen: Film'de konuk oyuncu olarak yer aldı.
Rowan Atkinson’un, Mr. Bean Tatilde filminde giydiği takım elbisesi, Londra Film Müzesi’nde sergilenmektedir.
Yük bağlaşımlı aygıt

Ultraviyole görüntüleme için kullanılan, kablolu bir pakette özel olarak geliştirilmiş bir CCD
Yük bağlaşımlı cihaz (CCD) (İngilizce; Charge Coupled Device) veya CCD sensörü, bir dizi bağlantılı veya birleştirilmiş kapasitör içeren bir entegre devre'dir. Harici bir devrenin kontrolü altında, her kapasitör elektrik yükünü komşu bir kapasitöre aktarabilir. CCD sensörleri, dijital görüntülemede kullanılan önemli bir teknolojidir.
Bir CCD'de görüntü sensörü, piksel'ler p katkılı metal–oksit–yarı iletken (MOS) kondansatörleri ile temsil edilir. Bir CCD'nin temel yapı taşları olan bu MOS kondansatör'ler, görüntü alımı başladığında ters çevirme eşiğinin üzerinde etki altında bırakılır ve gelen foton'ların yarıiletken-oksit arayüzde elektron yüklerine dönüştürülmesine izin verir; CCD daha sonra bu yükleri okumak için kullanılır.
CCD'ler ışık algılamaya imkan veren tek teknoloji olmasa da, CCD görüntü sensörleri, yüksek kaliteli görüntü verilerinin gerekli olduğu profesyonel, tıbbi ve bilimsel uygulamalarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Tüketici ve profesyonel dijital kameralar gibi daha az kalite talepleri olan uygulamalarda genellikle CMOS sensörler (tamamlayıcı MOS sensörleri) olarak da bilinen aktif piksel sensörü'ler kullanılır. Ancak CCD'lerin erken dönemde sahip olduğu büyük kalite avantajı zamanla azaldı ve 2010'ların sonlarından bu yana CMOS sensörleri, CCD görüntü sensörlerinin yerini büyük ölçüde veya tamamen değiştirmiş olan baskın teknolojidir.
Dijital fotoğraf makineleri ve video kameralarda ışığa duyarlı yüzey olarak iş görür. Bir tabakanın üstüne dizilmiş ışığa duyarlı foto diyotlardan oluşur. Bunlar, düşen ışığı elektrik gerilimine çevirir. Ne kadar aydınlık olursa ışık hücresinde (fotosel) biriken gerilim de o kadar yüksek olur. Matriks gerilim, bir analog-dijital çevirici (ADC) ve işlemci vasıtası ile resme çevrilir.
CCD algılayıcı teknolojisi, CMOS teknolojisinden daha eskidir. CMOS teknolojisi, daha az enerji tükettiği ve daha ucuz olduğu için pek çok fotoğraf makinesi üreticisi, özellikle orta format makine üreticileri tarafından tercih edilir. CCD sensörlerin ise yüksek kalite olanları PhaseOne, Hasselblad, Leica, Mamiya gibi Büyük Format fotoğraf makinesi üreticileri tarafından tercih edilir. Bunun sebebi CMOS sensörün büyük formatlar için yetersiz oluşudur.
CCD sensörler, CMOS sensörlere göre daha iyi ışık alır, buna karşılık çok aydınlık veya doğrudan objektife ışık giren ortamlarda zaaf gösterirler. CCD sensörler profesyonel çekimler için, CMOS sensörler ise aktüel çekimler ve meraklılar için daha uygundur.
İşlemin temelleri

Görüntüleri yakalamak için bir CCD'de, fotoaktif bir bölge (epitaksiyel silikon tabakası) ve bir kaydırma yazmaç'dan (CCD, doğrusu) yapılmış bir iletim bölgesi vardır.
Görüntü bir mercek aracılığıyla kapasitör dizisine (fotoaktif bölge) yansıtılır ve her kapasitörün o konumdaki ışık yoğunluğuyla orantılı bir elektrik yükü biriktirmesine neden olur.
Çizgi tarama kameralarında kullanılan tek boyutlu dizi, görüntünün tek dilimini yakalarken, video ve hareketsiz kameralarda kullanılan iki boyutlu dizi, sensörün odak düzlemine yansıtılan görüntüye karşılık gelen iki boyutlu resmi yakalar. Dizi görüntüye maruz kaldığında, bir kontrol devresi her kapasitörün içeriğini komşusuna (kaydırma yazmaç (ing: shift register) olarak çalışarak) aktarmasına neden olur. Dizideki son kapasitör, yükünü bir yük amplifikatörüne boşaltır, bu ise yükü voltaja dönüştürür. Bu işlemi tekrarlayarak, kontrol devresi yarı iletkendeki dizinin tüm içeriğini bir dizi voltaja dönüştürür. Sayısal bir cihazda, bu voltajlar daha sonra örneklenir, sayısallaştırılır ve genellikle bellekte saklanır; bir analog cihazda (analog video kamera gibi), voltajlar sürekli bir analog sinyale işlenir (örneğin, şarj yükselticisinin çıkışını alçak-geçişli bir filtreye besleyerek), bu daha sonra işlenir ve iletim, kayıt veya diğer işlemler için diğer devrelere verilir.
Ayrıntılı operasyon fiziği > Şarj üretimi

MOS kapasitörleri ışığa maruz bırakılmadan önce tükenme bölgesine doğru taraflandırılırlar; n-kanallı CCD'lerde, beys kapısının altındaki silisyum hafifçe p-katkılı veya içseldir. Kapı daha sonra güçlü ters çevirme eşiğinin üzerinde pozitif bir potansiyele saptırılır ve bu sonuçta MOSFET'te olduğu gibi kapının altında bir n kanalın oluşmasıyla sonuçlanır. Ancak bu termal dengeye ulaşmak zaman alır: Düşük sıcaklıkta soğutulan üst düzey bilimsel kameralarda saatlere kadar.. Başlangıçta kutuplamanın ardından delikler alt tabakanın içine doğru itilir ve yüzeyde veya yüzeye yakın hiçbir hareketli elektron yoktur; CCD bu nedenle derin tükenme adı verilen denge dışı bir durumda çalışır.
Daha sonra tükenme bölgesinde elektron-delik çiftleri oluştuğunda, bunlar elektrik alanı tarafından ayrılır, elektronlar yüzeye doğru hareket eder ve delikler altlığa doğru hareket eder. Dört çift oluşturma süreci tanımlanabilir:
fotoğraf üretimi (%95'e kadar kuantum verimliliği),
Tükenme bölgesindeki üretim,
yüzeyde üretim ve
Nötr kütlede üretim.
Son üç süreç, karanlık akım üretimi olarak bilinir ve görüntüye gürültü katar; toplam kullanılabilir entegrasyon süresini sınırlayabilirler. Elektronların yüzeyde veya yüzeye yakın birikmesi, görüntü entegrasyonu tamamlanana ve yük aktarılmaya başlayana veya termal dengeye ulaşılana kadar devam edebilir. Bu durumda kuyunun dolduğu söylenir. Her bir kuyucuğun maksimum kapasitesi, kuyu derinliği olarak bilinir, tipik olarak piksel başına yaklaşık 105 elektrondur. CCD'ler normalde iyonlaştırıcı radyasyona ve CCD çıkışında gürültüye neden olan enerjik parçacıklara karşı hassastır ve CCD kullanan uydularda bu durumun dikkate alınması gerekir.
Yük paketleri (elektronlar, mavi), kapı elektrotlarına (G) pozitif voltaj uygulanarak oluşturulan “potansiyel kuyularda” (sarı) toplanır. Kapı elektrotuna doğru sırayla pozitif voltaj uygulamak, yük paketlerini aktarır.
Sony ICX493AQA 10,14 megapiksel APS-C (23,4 × 15,6 mm) dijital fotoğraf makinesinden CCD Sony α DSLR-A200 veya DSLR-A300, sensör tarafı
İbn Haldun

| İbn Haldun ابن خلدون |
| --- | --- |
İbn Haldun Enstitüsünün sembolü - Arap-Amerikan Müzesi, Michigan
Tam adı: Ebu Zeyd Abdurrahman bin Muhammed bin Haldun el Hadramî
Doğumu: 27 Mayıs 1332 Tunus, Hafsi Devleti
Ölümü: 19 Mart 1406 (73 yaşında) Kahire, Memlûk Sultanlığı 
Çağı: 14. yüzyıl
Bölgesi: Tunus, Kuzey Afrika
Okulu: İslam Düşünürü
Önemli fikirleri: Sosyoloji, tarih, felsefe, siyaset bilimi, sosyal bilimler, ekonomi
 Etkilendikleri Platon, Aristoteles, Farabi, Ebu Hanife Dinaveri, İbn-i Sina, 
 Etkiledikleri Cemil Meriç, Kemalpaşazade, Hezarfen Hüseyin, Müneccimbaşı Ahmed Dede, Katip Çelebi, Naima, Ahmet Cevdet Paşa, Hikmet Kıvılcımlı 
İbn Haldun (Arapça: ابن خلدون 27 Mayıs 1332, Tunus - 19 Mart 1406, Kahire), modern tarihyazımının, sosyolojinin ve iktisatın öncülerinden kabul edilen 14. yüzyıl düşünürü, devlet adamı ve tarihçisidir. Ayrıca İslam aleminde Liberalizm ilkelerini kitaplarında bulunduran ilk Müslüman düşünür. Köklü bir aileden geldiği için iyi bir eğitim aldı. Tunus ve Fas'ta devlet görevlerinde bulunduktan sonra Gırnata ve Mısır'da çalıştı. Kuzey Afrika'nın o dönem istikrarsız ve entrikalarla dolu siyasal yaşamı 2 yıl hapiste yatmasına neden oldu. Bedevi kabilelerini çok iyi tanımasından dolayı aranan bir devlet adamı ve danışman oldu. Mısır'da 6 defa Maliki kadılığı yaptı. Şam'ı işgal eden Timur ile görüşmesi bir fatih ile bir bilginin ilginç buluşması olarak tarihe geçti.
Siyasal yaşamdan çekildiği dönemlerde adını tarihe geçiren 7 ciltlik dünya tarihi Kitâbu'l-İber ve onun giriş kitabı olarak düşündüğü Mukaddime'yi yazdı. Eseri, Arap dünyasında etki yaratmasa da Osmanlı tarih anlayışını derinden etkilemiştir. Başta Katip Çelebi, Naima ve Ahmet Cevdet Paşa olmak üzere Osmanlı tarihçileri Osmanlı Devleti'nin yükseliş ve çöküşünü pek çok defa onun teorileriyle analiz etti. Arap dünyasında yeniden keşfedilmesi ancak Arap milliyetçiliğinin gelişmeye başlaması ile oldu. 19. yüzyıldan itibaren ise Avrupalı tarihçiler tarafından keşfedildi ve eserleri büyük takdir gördü. Öyle ki Toynbee, aradan geçen yüzyıllardan sonra onun için şöyle dedi: "Herhangi bir zamanda, herhangi bir ülkede, herhangi bir zihin tarafından yaratılmış en büyük tarih felsefesinin sahibi.".