stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Utah Jazz
Tarihi > 1990'lar

1990'lar başladığında Utah Jazz'ın playoff'lardaki kederi sürüyordu. 1990'da Phoenix Suns'a ilk turda, 1991'de Portland Trail Blazers'a ikinci turda elendiler. Kadrosunu Jeff Malone ile güçlendiren Utah, veteran oyuncu Darrell Griffith'i 1991-1992 sezonunda serbest bıraktı. Salon 1991'de Salt Palace'dan Delta Center'a taşındı. 1992'de konferans finaline yükselmeyi başardılar, fakat yine Portland'a elendiler. 1993-1994 sezonunda ise Utah, Jeff Malone'u Philadelphia 76ers'a vererek karşılığında eksiksiz, saf bir şutör olan skorer gard Jeff Hornacek'i aldı. Jazz, yine konferans finalinde bu sefer Houston Rockets'a elendi.
1994-1995 sezonuna iddialı başlayan Utah'ın playoff'un ilk turunda Houston'a elenmesi hayalkırıklığı yarattı. İri pivot Greg Ostertag ve Bryon Russell kadroya dahil edildi. 1995-1996 sezonunun sonunda takım tarihinde üçüncü kez konferans finallerine ulaşmayı başardı fakat Seattle SuperSonics'a 4-3 kaybetti.
Sonraki iki sezon Utah Jazz tarihinin en başarılı dönemini yaşadı. 1996-1997 lig sezonunu Stockton, Malone, Hornacek, Russell, Ostertag, Antione Carr, Howard Eisley ve Shandon Anderson'lı efsanevi kadrosuyla 64 galibiyet 18 mağlubiyetle kapattı. Playoff finaline kadar da çok zorlanmadan ilerleyen Utah, finalde bu sefer Michael Jordan'lı Chicago Bulls'a kaybetti. İlk defa normal sezonun "En Değerli Oyuncu" (MVP) ödülünü Utah'lı bir oyuncu Karl Malone aldı.
1997-1998 sezonunda kadrosunu koruyan Utah şampiyonluğun favorileri arasındaydı. Stockton sakatlıktan dolayı ilk 18 maçı kaçırdı, fakat yıl sonunda gülen yine 62-20 (galibiyet-mağlubiyet) ile Utah oldu. 98' NBA Finaline gelindiğinde rakip yine Chicago Bulls'tu. Los Angeles Lakers'ı 4-0 ile aşan Utah bu yıl kupayı kazanmaya kararlıydı, fakat serinin 6. maçında Delta Center'da Michael Jordan'ın Bryon Russell'a verdiği fake ve attığı basket ile 86-87 ile kazanan Bulls oldu. Seri böylece 4-2 sonlanmış oldu ve Chicago şampiyondu.
1999'da grev nedeniyle 50 maç oynanabilen ligi 37-13 ile sonlandırdı. Karl Malone normal sezonun "En Değerli Oyuncu" (MVP) ödülüne ikinci defa layık görülürken takım playoff ikinci turunda Portland Trail Blazers'a eleniyordu.
Tarihi > 2000'ler

1999-2000 normal sezonunu Ortabatı Grubu birincisi olarak bitiren Utah ikinci turda yine Portland'a elendi. Tatile girdiğildiğinde ise Jeff Hornacek emekli olmuş ve Howard Eisley'in yerine 4 takımın dahil olduğu bir takas zinciri sonrası Donyell Marshall alınmıştı. Jazz, NBA Seçmeleri'nde tercih hakkını DeShawn Stevenson'dan yana kullandı. 2000-2001 sezonunu da 53-29 ile kapatan Utah, playoff ilk turda Dallas Mavericks'e elendi.
2001-2002 sezonu başlamadan takıma 1999'da NBA Seçmeleri tarihinde seçilen en genç Avrupalı Andrei Kirilenko'da katıldı. Kirilenko, takıma yeni bir hava getirse de sezon 44 galibiyet 38 mağlubiyet ile sonlandı ve ilk turda Sacramento Kings'e elenildi. 2002-2003 sezonu geldiğinde Donyell Marshall ve Bryon Russell başka takımlara yollandı ve Matt Harpring Philadelphia 76ers'dan alındı. Bu sezonu da 47-35 ile tamamlayan Utah, yine ilk turda Sacramento Kings'e elenmekten kurtulamadı. Bu mağlubiyetten sonra artık takım için bir devir kapanıyordu, John Stockton emekli oldu ve Karl Malone şampiyonluk yüzüğü için Los Angeles Lakers'ın yolunu tuttu.
2003-2004 sezonu öncesinde otoriteler Jazz'ı ligin en zayıf takımlarından biri olarak görüyordu, fakat takım Kirilenko'nun önderliğinde Raja Bell ve Matt Harpring'in önemli katkılarıyla sezonu dengeli biçimde götürdü ama playoff'u son anda kaçırdı.
2004-2005 sezonu öncesinde takım Carlos Boozer ve Mehmet Okur ile sözleşme imzaladı ve Ostertag'i Sacramento'ya yolladı. Takımdaki potansiyelin bu yıl ortaya çıkabileceği düşünülüyordu, fakat sakatlıklar takımı ciddi biçimde etkiledi. Arroyo, Raul Lopez ile başlayan zincir Boozer ve Kirilenko ile devam etti. Bu zor dönemde Sloan'da genç oyunculara olan ilgisizliği yüzünden ciddi biçimde eleştirilere uğradı. Arroyo yıl ortasında Detroit'e yollandı ve karşılığında Elden Campbell alındı, fakat bu oyuncu da kısa bir süre sonra serbest bırakıldı. 2004-05 bittiğinde ise takım 26 galibiyet 56 mağlubiyet ile son 23 yılın en kötü dönemini yaşıyordu.
2005 yazında NBA tarihinin en büyük takas zinciri (5 takım, 13 oyuncu ve iki seçim hakkı) sonrası Raja Bell Phoenix Suns'a, Raúl López Memphis Grizzlies'e, Kirk Synder de New Orleans Hornets'e yollandı, Utah da NBA Seçmeleri'nde 3. sıradan oyun kurucu Deron Williams'ı aldı.
2007 sezonunda sakatlıklardan kurtulabilen Utah Jazz, Mehmet Okur, Carlos Boozer, Deron Willams ve Andrei Kirilenko dörtlüsüyle büyük bir çıkış yakalayarak, Kuzeybatı Grubu'nu lider bitirmiştir.
Oyuncular > Güncel kadro

1 Temmuz 2015 itibarıyla
Oyuncular > Emekli numaralar

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
Utah Jazz emekliye ayrılan formalar
| Numara | Oyuncu | Pozisyon | Oynadığı Yıllar |
| 1 | Frank Layden | Baş antrenör | 1981-1988 |
| 4 | Adrian Dantley | Forvet | 1979-1986 |
| 7 | Pete Maravich | Gard | 1974-1979 |
| 9 | Larry H. Miller | Takım Sahibi | 1985-2009 |
| 12 | John Stockton | Gard | 1984-2003 |
| 14 | Jeff Hornacek | Gard | 1994-2000 |
| 32 | Karl Malone | Forvet | 1985-2003 |
| 35 | Darrell Griffith | Gard | 1980-1991 |
| 53 | Mark Eaton | Pivot | 1982-1993 |
| (Spiker) | "Hot" Rod Hundley | Yayıncı | 1974-2009 |

Hatırlanması gerekenler
Mark Eaton
Darrell Grifth
Jeff Hornacek
Jeff Malone
Karl Malone
Mehmet Okur
Carlos Boozer
Andrey Kirilenko
New Orleans Jazz logosu.
2010'lu yıllarda kullanılan logo.
2004/05 - 2009/10
Aeroflot'un 20 sefer sayılı uçuşu

| --- | --- |

Özet
Tarih: 4 Ocak 1965 (yerel saatle)   3 Ocak 1965 (MSK)
Olay türü: Kontrollü uçuşta yere çarpma
Bölge: Almatı Havalimanı yakınları
Koordinatlar: 43°21′59.85″K 77°3′18.19″D﻿ / ﻿43.3666250°K 77.0550528°D﻿ / 43.3666250; 77.0550528
Hava taşıtı

Kalkış: Domodedovo Havalimanı, Moskova, Rusya SFSC
Duraklama: Omsk Tsentralny Havalimanı, Omsk Oblastı, Rusya SFSC
Destinasyon: Almatı Havalimanı, Almatı, Kazakistan SSC, Sovyetler Birliği
Yolcu sayısı: 95
Mürettebat: 8
Yaralı sayısı: 17
Ölü sayısı: 64
Kurtulanlar: 39
Hava taşıtı modeli: İlyuşin-Il18B
İşletmeci: Aeroflot
Sefer sayısı: 20
Kuyruk numarası: СССР-75685


Aeroflot'un 20 sefer sayılı uçuşu, 4 Ocak 1965'te Moskova'dan Almatı'ya yapılan bir tarifeli uçuş sırasında düşük görüş mesafesi koşullarında düşerek uçaktaki 103 kişiden 64'ünün ölmesiyle sonuçlanan bir Aeroflot uçuşudur.
Uçak

Kaza yapan uçak, Kazakistan Sivil Havacılık Müdürlüğü Aeroflot'a ait bir İlyuşin İl-18B CCCP-75685 idi. Uçak kaza yaptığında 6.802 uçuş saatine sahipti.
Mürettebat

Uçuşta sekiz mürettebat üyesi vardı. Kokpit ekibi şunlardan oluşuyordu:
Kaptan pilot Konstantin Sergeviç Artamonov
Gözetmen kaptan ve Kazakistan Sivil Havacılık Dairesi Başkanı Rishat Nurmukhametoviç Azakov
Yardımcı pilot Nikolay Aleksandroviç Slamikhin
Uçuş mühendisi Anatoliy Galiyeviç Şakirov
Seyrüseferci Vladimir Vasiliyeviç Pristavka
Radyo operatörü Nikolay Nikolayeviç Safonov
Kabinde uçuş görevlileri Stanislav Valentinoviç Port ve Augustina Yakovlevna Kuzmenykh vardı.
Sonuçlar

Kazanın nedenleri şu şekilde tanımlanmıştır:
hava koşullarının iniş için gereken minimum güvenlik koşulların altına inmesi rağmen mürettebatı bu durumdan haberdar etmeyen hava trafik kontrolörü;
yaklaşımı uygularken ve güvensiz havalarda uçarken mürettebat hatası.
Kazanın ikincil bir nedeni, METAR'ın kötü hava yoğunlaştığında 20.00, 20.15 ve 20.30'da hava durumu raporları sağlamamasıydı ve bu da yaklaşımla devam etmesi gerekip gerekmediğini belirlemek için mürettebata yardımcı olacaktı.
Kazakistan Sivil Havacılık Müdürlüğü başkanının, o gün on beş saat çalıştığı ve uçuş için sağlık sertifikası olmadığı için mürettebata uçuşta yardımcı olmaması gerektiği de belirtildi.
Dipnotlar

↑  Bazı kaynaklar sefer sayısını 101 olarak belirtirken bazıları 20 olarak belirtir.
Hisarözü, Göynük

| Hisarözü |
| --- | --- |
Köy

 Bolu'nun Türkiye'deki konumu
HisarözüHisarözü'nün Bolu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bolu
İlçe: Göynük
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1020 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 121
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0374
İl plaka kodu: 14
Posta kodu: 14782
Hisarözü, Bolu ilinin Göynük ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Bolu iline 107 km, Göynük ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 121
2021: 114
2020: 111
2019: 101
2018: 117
2017: 114
2016: 111
2015: 110
2014: 109
2013: 107
2012: 114
2011: 89
2010: 91
2009: 93
2008: 104
2007: 91
2000: 103
1990: 144
1985: 182
Karaaliler, Göynük

| Karaaliler |
| --- | --- |
Köy

 Bolu'nun Türkiye'deki konumu
KaraalilerKaraaliler'in Bolu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bolu
İlçe: Göynük
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1286 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 68
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0374
İl plaka kodu: 14
Posta kodu: 14782
Karaaliler, Bolu ilinin Göynük ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Bolu iline 88 km, Göynük ilçesine 34 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 68
2021: 68
2020: 70
2019: 70
2018: 78
2017: 71
2016: 74
2015: 73
2014: 84
2013: 91
2012: 93
2011: 88
2010: 83
2009: 67
2008: 74
2007: 58
2000: 54
1990: 92
1985: 109
Elektronik belge sağlama
ANKOS

ANKOS (Anadolu Üniversiteleri Kütüphaneleri Konsorsiyumu), dünyada 90'lı yılların sonlarına doğru ortaya çıkmış, bilgiye elektronik ortamda daha ekonomik aynı zamanda  etkin bir şekilde erişim ilkelerine dayalı, kütüphaneler arasında bir iş birliği modeli olarak kurulmuş olan konsorsiyumların Türkiye'deki bir uygulamasıdır. Büyük bir gönüllü topluluğudur. Birçok üniversite bu konsorsiyuma üye olarak online veritabanlarına, e-kaynaklarına çok uygun koşullarda abone olmuştur. Türkiye'de bu konsorsiyumun yönetimi ODTÜ (Orta Doğu Teknik Üniversitesi) 'dedir.
Ayrıca Anadolu'daki onbinlerce nüfuslu üniversiteleri makale, elektronik dergi ile tanıştıran oluşumdur. ANKOS öncesinde kütüphane kültürü olan köklü üniversiteler (Boğaziçi Üniversitesi, ODTÜ Üniversitesi) ve bazı vakıf üniversiteleri dışında yabancı dergi veya veritabanı kütüphanelerde nadir görülen bir durumdu. Konsorsiyum sayesinde çoğu üniversiteler veritabanlarına abone olarak medeni araştırma kaynaklarını kullanıcılarına sunmaktadırlar.
Konsorsiyum amaçları

Abone olunan veya satın alınan e-kitapların veritabanlarının rasyonel gelişiminin göz önüne alınması ve konsorsiyuma katılan kurumların kullanıcılarının eğitimsel ve araştırmaya yönelik ihtiyaçlarının karşılanması için daha fazla kaynağın alımı gibi konularda üyeler arasında ortak politika birliğinin sağlanması hedeflenmektedir.
Personelin eğitiminin ve personel değişiminin üye kütüphaneler arasında sağlanması hedeflenmektedir.
Telif hakları, lisans anlaşmaları ve dünyadaki diğer konsorsiyumlar konusunda yurt içi ve yurt dışında uygun enstitü ve organizasyonlarla işbirliği yapılarak, ANKOS'un uluslararası gelişmelere katılımının arttırılması hedeflenmektedir.
Türkiye Akademik Kütüphaneleri'nin gelişmesinin sağlanması için gerekli girişimlerde bulunulması hedeflenmektedir.
1941 Aeroflot Tupolev TB-3 kazası

| --- | --- |
TB-3 - prototip G-2
Özet
Tarih: 26 Aralık 1941 (1941-12-26)
Olay türü: Kaza
Bölge: Dmitriyevka, Kazakistan SSC'nin 6 km kuzeybatısı
Hava taşıtı

Kalkış: Almatı Havalimanı, Almatı, Kazakistan SSC
Duraklama: Abay Havalimanı, Karağandı, Kazakistan SSC
Destinasyon: Kazan Havalimanı, Kazan, Tataristan ÖSSC
Yolcu sayısı: 28
Mürettebat: 6
Ölü sayısı: 26
Kurtulanlar: 8
Hava taşıtı modeli: Tupolev TB-3
İşletmeci: Aeroflot
Kuyruk numarası: CCCP-L3043


26 Aralık 1941 günü Aeroflot tarafından işletilen bir Tupolev TB-3 (ANT-6 modelinin kargo-yolcu versiyonu); Almatı Havalimanı'ndan Abay Havalimanı'na giderken Dmitriyevka, Kazakistan SSC'nin 6 km kuzeybatısına düştü ve bunun sonucunda uçakta bulunan Kazakistan SSC yöneticileri de dahil 34 kişiden 26'sı öldü. Bu olay, Kazakistan'da belgelenen ilk uçak kazasıdır.
Uçak

Kaza yapan uçak, Sivil Hava Filosu Kazakistan Bölgesel İdaresi, Aeroflot'a ait bir Tupolev TB-3 CCCP-L3043 idi. 1939'da üretildi (fabrika numarası 22182) ve aynı yıl Sivil Hava Filosu Kazakistan Bölgesel İdaresi, Aeroflot'a teslim edildi. Uçak kaza yaptığında 2.150 uçuş saatine sahipti.
Kaza

Kaptan pilot A. İ. Solovyov'un Tupolev TB-3'te uçuş tecrübesi olmamasına ve bu nedenle yolcu olarak kokpitte oturmasına rağmen; üstlerin talimatıyla uçak, yardımcı pilot G. S. Tupçiy tarafından uçuruldu. Uçakta toplam 34 kişi vardı ve yakıt depolarında 3,2 ton yakıt doldurulmuştu. Kalkış ağırlığı yaklaşık bir ton aşıldı.
Hava tahminlerine göre, Bakanas ilçesinde sis olmalıydı ama aslında sis, Almatı ilçesinde başlamıştı. Buna rağmen sivil hava filosu departmanı başkanı A. Y. Gatuşkin uçağın kalkmasına karar verdi. Bu karara havalimanı başkanı V. A. Kudinov tepki göstermedi ve uçuşun iptalini talep etmedi.
Uçak Almatı'dan Kazan'a yakıt için Karağandı'da duraklayarak gidiyordu. Uçakta Kazakistan'ın üst düzey devlet yetkilileri vardı. Uçuşun ilk etabında, Almatı'dan kalkıştan sonra uçak türbülanslı alçak bulutlara ve sise girdi. Şiddetli buzlanma pilotun Almatı'ya dönmeye karar vermesine neden oldu ancak uçak yaklaşık 100-150 metre irtifada uçarken dik bir şekilde sola döndü ve irtifa kaybetti. Dmitriyevka, Kazakistan SSC'nin yaklaşık 6 km kuzeybatısına uçak düştü ve alev aldı. Kaza sonucunda uçaktaki 34 kişiden her iki pilot da dahil olmak üzere 26'sı öldü.
Kayda değer yolcular

Uçakta aşağıdaki devlet yetkilileri bulunuyordu:
İvan Semonoviç Klimentyev - Kazakistan SSC Halk Komiserler Konseyi 1. Başkan Yardımcısı, Kazakistan Komünist Partisi Merkez Komitesi Bürosu adayı.
Gabdulla Urazbaeviç Buzurbaev - Kazakistan Komünist Partisi Merkez Komitesi Sekreteri
Kaldıbay Baymanov - Kazakistan SSC Yüksek Konseyi Başkanlığı Sekreteri
A. Kadırbekov - Devlet çiftlikleri komiseri
D. V. Popov - Motorlu Taşıt Komiseri
N. A. Tabunov ve I. Dosanov - Merkez Komitesi eğitmeni
F. İ. Dedus - Merkez Komitesi öğretim görevlisi
E. O. Neçay - Et ve et endüstrisi komiseri yardımcısı
A. V. Naryşkin - Karağandı Oblastı İcra Komitesi Başkan Vekili
Jarmagambetov - Komsomol Akmola Bölge Komitesi Sekreteri
Araştırma

Teknik araştırmanın sonucunda yere düşmeden önce uçak neredeyse bir ton aşırı yüklenmesine rağmen tamamen operasyoneldi. Aynı zamanda, pilot Solovyov'un yoğun siste ("kör") aletlerle uçmak için gerekli deneyime sahip olmadığı ve diğer pilot Tupçiy'in bu tip uçaklarda uçma deneyimi olmadığı rapor edildi. Kazanın diğer bir nedeni ise uçuş rotası boyunca hatalı meteorolojik tahmin idi.
Kazanın ana suçlusu, GVF departmanı Gatuşkin olarak belirlenmiş, böyle bir şey için yetkisi olmamasına rağmen eğitimsiz mürettebatın uçmasına izin vermişti. Uçuşun iptal edilmesini talep etmeyen Almatı Havalimanı başkanı da suçlu gösterildi.
Bikinkoninik asit tahlili

Bikinkoninik asit tahlili (bicinchoninic acid assay - BCA assay), Smith tahlili olarak da bilinir. Tahlil ismini yaratıcısı  Pierce Kimyasal Şirketi' ndeki Paul K. Smith' den alır. Bu biyokimyasal metod, Lowry, Bradford ve Biüret metodlarında olduğu gibi bir solusyondaki (0.5 μg/mL - 1.5 mg/mL) total protein konsantrasyonunun belirlenmesinde kullanılır. Total protein konsantrasyonu numune solusyondaki yeşilden mora renk değişimi ile gözükür. Renk değişimi protein konsantrasyonu ile değişir. Kolorimetrik tekniklerin yardımı ile protein konsantrasyonu belirlenir.
Mekanizma

BCA stok solusyonu bileşenlerini oldukça bazik olan pH 11.25 ortamda barındırır. BCA stoğu, bikinkoninik asit, sodyum karbonat, sodyum bikarbonat, sodyum tartarat ve bakır (II) sülfat pentahidrat içerir.
BCA tahlili temelinde iki tepkimeye dayanır. İlki proteindeki peptit bağlarının Cu2+ iyonlarını Cu+ ya indirgemesidir ve bu adım sıcaklığa bağlı bir reaksiyondur. Cu2+ solusyondaki protein sayısı ile paralel indirgenir. İkinci adımda ise bikinkoninik asitin 2 molekülü ile Cu+ iyonu birleşerek 562 nm dalgaboyun'da ışığı güçlü bir şekilde emen mor renkli komplexi oluşturular.
The bikinkoninik asit Cu+ komplexi proteindeki sistein, tiriptofan, tirozin ve sistinden etkilenirler. Yüksek sıcaklıklarda (37 - 60 °C), peptit bağları reaksiyon komplexinin oluşmasına yardım eder. BCA tahlilinin yüksek sıcaklıktaki ortamda yapılması önerilir. Bununla tahlil hassasiyetini artırmak ve eşit dağılmamış aminoasit içeriğinden kaynaklanan çeşitliliği engellemek hedeflenir.
Solusyonda bulunan protein miktarı absorpsiyon spektroskopisi ölçülerek ve konsantrasyonu bilinen bir protein solusyonu (standart) ile karşılaştırılarak nicelleştirilebilir.
Karacalar, Göynük

| Karacalar |
| --- | --- |
Köy

 Bolu'nun Türkiye'deki konumu
KaracalarKaracalar'ın Bolu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bolu
İlçe: Göynük
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 554 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 139
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0374
İl plaka kodu: 14
Posta kodu: 14782
Karacalar, Bolu ilinin Göynük ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Bolu iline 115 km, Göynük ilçesine 15 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 139
2021: 161
2020: 165
2019: 159
2018: 165
2017: 175
2016: 161
2015: 145
2014: 153
2013: 155
2012: 147
2011: 153
2010: 134
2009: 138
2008: 137
2007: 115
2000: 159
1990: 254
1985: 266
Neo-Baasçılık

Neo-Baasçılık, Suriye Arap Sosyalist Baas Partisini orijinal Baas Partisinin Ulusal Komutanlığından bağımsız hale gelen militarist bir örgüte dönüştüren Salah Cedid ve Hafız Esad liderliğindeki 1966 Suriye darbesinin bir sonucu olarak ortaya çıkan, Baasçılığın aşırı sol bir varyantıdır. Neo-Baasçılık, ordunun önceliğini vurgulayarak ve Mişel Eflak ve Selahaddin el-Bitar da dahil olmak üzere eski muhafızların klasik Baasçı liderliğini tasfiye ederek pan Arabist ideolojik temelinin ötesine geçen gerçek Baasçılıktan bir sapma olarak tanımlanmıştır. Marksizm gibi radikal sol ideolojileri benimseyen, pan Arabizmi terk eden ve Sovyetler Birliği ile bağlarını güçlendirmeye çalışan neo-Baasçı rejim, Nasırcılar gibi Arap milliyetçileri ve Irak Baasçılarıyla, özellikle de sert bir rekabet içinde oldukları Saddamcılarla çatışmaya girdi. Neo-Baasçı subaylar, 1963 Suriye darbesi sonucunda Suriye Arap Cumhuriyeti'nde iktidarı ele geçirmelerinden itibaren geleneksel sivil elitleri tasfiye ederek totaliter çizgide işleyen bir askeri diktatörlük kurdular.
Neo-Baasçılık öncelikle Hafız Esad ve oğlu Beşşar Esad'ın birbirini izleyen hükümetlerinin politikalarına dayanan Esadcılık ile ilişkilendirilmektedir. Bu sistem büyük ölçüde nepotizm ve mezhepçilikle karakterize edilmiş, Hafız Esad'ın 1970 Suriye darbesiyle iktidarı ele geçirmesi, ordu ve güvenlik güçleri içinde Alevi azınlığın hakimiyetinin pekişmesine yol açmıştır. Devlet propagandası Esadcılığı, Baas ideolojisini modern çağın ihtiyaçlarına göre evrimleştiren neo-Baasçı bir akım olarak tasvir etti. Neo-Baasçılık, Baas ideolojisinin kurucusu Mişel Eflak tarafından Baasçılığın orijinal ilkelerinden uzaklaştığı gerekçesiyle eleştirilmiştir.
İdeoloji

Neo-Baasçılık, pan Arap birliğini sağlamak için adımlar atmadan önce Suriye'de ve diğer Arap ülkelerinde eşitlikçi, sosyalist bir devlet inşa etmeye kararlı solcu devrimcilerden oluşan bir "öncü" yaratılmasını savunmaktadır. Öncü örgüt, Suriye'nin geleneksel ekonomik elit sınıflarına; büyük tarımcılara, sanayicilere, burjuvaziye ve feodal toprak ağalarına karşı sınıf mücadelesini savunan Baas Partisidir. 1970'lere gelindiğinde tarım arazilerinin %85'i topraksız köylü nüfusa ve kiracı çiftçilere dağıtıldı. Bankalar, petrol şirketleri, enerji üretimi ve büyük ölçekli sanayilerin %90'ı kamulaştırıldı. 1966'da iktidara gelen Salah Cedid liderliğindeki neo-Baasçılar, Suriye ekonomisini iyileştirmeye ve sınıf çatışması ve militan sosyalist devrim doktrinlerini komşu ülkelere ihraç etmeye odaklandı. Bu görüşe, askeri merkezli bir yaklaşımın savunucuları olan ve sosyalist hükümeti emperyalist güçlere ve onların sözde iç işbirlikçilerine karşı savunmak için Suriye ordusunu güçlendirme stratejisine odaklanan General Hafız Esad ve onun neo-Baas fraksiyonu karşı çıktı. Esad çeşitli sol grupların uzlaşmasını destekledi ve diğer Arap devletleriyle daha iyi ilişkiler kurmaya çalıştı. Parti üyelerinin çoğunluğu Salah'ı desteklese de Hafız, Suriye resmi Baas tarihinde "Düzeltici Hareket" olarak adlandırılan 1970 darbesinin ardından üstünlüğü ele geçirmeyi başardı. Esad'ın zaferi aynı zamanda ordunun Baas parti yapıları üzerindeki üstünlüğüne işaret ederek silahlı kuvvetleri siyasi gücün merkezi haline getirdi.
İdeoloji > Din konusundaki duruş

Neo-Baasçılık dini, modern sosyalist bir toplumun doğuşunu engelleyen "gericiliğin en önde gelen sembolü" olarak görmekte ve ideologlarının sağlıklı, laik bir toplum olarak gördükleri yapının sürdürülebilmesi için dini faaliyetler üzerinde sıkı bir devlet denetimini savunmaktadır. Salah Cedid'in iktidarı döneminde Baas kendisini güçlü bir din karşıtı siyasi oluşum olarak konumlandırdı; geleneksel ulema gibi "gerici" olarak gördüğü sınıfların tasfiyesi yoluyla toplumun yukarıdan aşağıya düzenlenmesi şeklindeki Marksist-Leninist yaklaşıma bağlı kaldı. Başmüftünün resmi statüsü Baas hükümeti tarafından düşürüldü ve din adamlarının devlet işleyişindeki geleneksel rolü kısıtlandı. Devlet bakanları, yetkililer, eğitimciler vs. düzenli olarak "dinin tehlikeleri" hakkında vaazlar verirken; 1960'lar boyunca parti süreli yayınları ve dergileri düzenli olarak sosyalist devrim yoluyla dinin "yaklaşan ölümü" hakkında öngörülerde bulundu.
Salah Cedid döneminde neo-Baasçı ideologlar, Arapların geri kalmışlığının kaynağı olarak gördükleri dini açıkça kınadılar. Cedid'in bariz din karşıtı politikalarına halkın tepki göstermesinin ardından Hafız Esad, 1970'lerde İslami muhalefete karşı Ramazan el-Buti gibi hükümet yanlısı bazı din adamlarını yanına alarak ve onlara rejimden bir dereceye kadar özerklik tanıyarak sekülerleşme programını yumuşatmaya başladı. Eş zamanlı olarak rejim, sadık bir din adamları ağı aracılığıyla dini söylemi "millileştirmeye" başladı ve devlet tarafından desteklenen "İslam'ın Baasçı versiyonundan" sapan herkesi topluma yönelik bir tehdit olarak kınadı. Hafız Esad döneminde devlet destekli dini söylem, İslamcıları anatematize etmeye ve Alevi cumhurbaşkanına sadakati yeniden güçlendirmeye çalışan sol milliyetçi bir dünya görüşünü destekledi.
İdeoloji > Eleştiri

Klasik Baas liderliğinin bir üyesi olan Selahaddin el-Bitar, 1966 Suriye darbesinin "Suriye'deki Baas siyasetinin sonu olduğunu" ifade etmiştir. Baas Partisinin kurucusu Mişel Eflak da "Artık partimi tanımıyorum!" diyerek bu düşünceyi paylaşmıştır.
Arap Baas Partisinin kurucularından Cemal el-Etâsî'ye göre "Esadcılık sahte bir milliyetçiliktir. Bir azınlığın egemenliğidir ve sadece toplumun sinir sistemini kontrol eden Alevilerden bahsetmiyorum. Ordu ve muhaberatı da buna dahil ediyorum. [...] Ve sosyalist sloganlarına rağmen devlet, katkıda bulunmadan servet edinmiş bir sınıf tarafından yönetiliyor - yeni burjuvazi paraziti."
Birleşik Arap Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır, Suriye'deki neo-Baasçıları din karşıtlığı ve mezhepçilikle suçladı.