N. R. Pogson
Profesyonel Kariyeri

| Asteroit keşifleri: 8 |
| --- | --- |
42 Isis: 23 Mayıs 1856
43 Ariadne: 15 Nisan 1857
46 Hestia: 16 Ağustos 1857
67 Asia: 17 Nisan 1861
80 Sappho: 2 Mayıs 1864
87 Sylvia: 16 Mayıs 1866
107 Camilla: 17 Kasım 1868
245 Vera: 6 Şubat 1885
South Villa Rasathanesi'nde 1851 yılında asistan olarak çalıştıkran sonra, 1852'de Oxford'daki Radcliffe Rasathanesi'ne geçti. Küçük bir gezegen olan İsis'i keşfetmesiyle Lalande madalyası aldı. Oxford dönemi, değişken yıldızları inceleme ve diğer rutin araştırmaları kapsamaktadır. 1854 yılında Sir George Airy'nin Dünya'nın yoğunluğunu belirlemek için yaptığı çalışmaya katkı vermiştir. 1859 yılında John Lee'ye ait olan Hartwell Rasathanesi'ne yönetici olarak atanmıştır. 1859'dan 1860'a kadar Kraliyet Astronomi Topluluğu'unun aylık yayınlarında on dört adet araştırma yayınlamıştır. Bu araştırmalar değişken yıldızlar ve diğer küçük gezegenler üzerinedir. Sir Charles Wood devlet astronomu olarak 1860 yılında Madras'a atamıştır.
1861'de Hindistan'a ulaşmasından ve Madras Rasathanesi'nde çalışmaya başladıktan sonra, yoğun bir şekilde araştırmalarını sürdürerek Asia adında bir gezegen keşfetmiştir. Bunu izleyen yedi sene içinde beş küçük gezegen ve yedi değişken yıldız keşfetmiştir. 11015 numaralı Madras Kataloğu'nda ve (1887'ye kadar) 51101 sayılı yıldız rasatlarında bulunmuş, bu çalışmaları yayınlanmamıştır. Pogson'un kendini izole etmesine rağmen öldüğü zaman 134 yıldız, 106 değişken yıldız, 21 değişken olduğu tahmin edilen yıldız ve yedi muhtemel süpernova keşfetmiştir.
Pogson, ayrıca özel keşif gezileri, 18 Ağustos 1868'de tam Güneş tutulması gözlemi düzenlemiş ve spektometrik çalışmalarda bulunmuştur. Ayrıca o zaman keşfedilmemiş olan Helyum bağlantılı bir ışık tayfıyla ilgili gözlemlerde ve çalışmalarda bulunmuştur. 
En bilinen katkısı Yunan astronom Hipparchus tarafından tanıtılan bir yıldız büyüklüğü sistemiyle ilgilidir ki bu sisteme göre birincil derecede büyük yıldızlar, altıncı derecede büyük olan yıldızlardan yüz kat daha parlaktır. Pogson'un 1856'daki önerisi bunu bir standart hâline getirmek ve böylece birinci derecede büyük bir yıldız ikinci derecede büyük bir yıldıza göre 1001/5 ya da 2,512 kez daha parlaktır. Bu yüzden yüzün beşinci dereceden kökü Pogson Oranı olarak anılır. 
m yıldız büyüklüğü ve L yıldız 1 ve yıldız 2'nin parlaklıkları olmak üzere büyüklük ilişkisi aşağıdaki gibidir:
1868 ve 1871'de, Pogson Hindistan'da yapılan Güneş tutulması ile ilgili keşif gezilerine katılmıştır. 2 Aralık 1872'de bir cisim gözlemledi ki (X/1872 X1 olarak kaydedilmiştir) bunun Biela Kuyruklu Yıldızı'nın dönüşü olduğu düşünülmektedir.
Pogson'un asistanlarından biri Chintamani Raghunatha Chary'dir. Pogson ile uzun yıllar çalışmış ve 1878 yılında emekli olduğunda bu durum, Pogson için kabullenmesi zor olmuştur. Pogson, ayrıca İngiltere'deki çalışma ortaklarıyla ve Hindistan bürokrasisi ile de sürekli artan zorluklar yaşamaktaydı. Bir zamanlar Pogson'a hayranlığıyla bilinen George Airy, giderek daha az destekleyici oldu ve hem onun İngiltere'ye dönme çabalarına hem de yapmak istediği çalışmalar için devlet teşviki başvurularına görmezden gelen bir tavır sergiledi. Pogson ise buna karşılık inatçı davranış ve güney yarımkürede yapılması istenen bir gözleme katkı vermemiştir. 
Pogson Madras'ta 30 sene çalışmış ve bu süre boyunca asla izin kullanmamıştır. Sağlığı bozulmuş ve Haziran 1891'de ölmüştür. Pogson, Chennai'deki Aziz George Katedrali'nde gömülmüştür.