stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hezârfen Ahmed Çelebi
Kültürel etkileri

Hezârfen Ahmed Çelebi, Türk havacılık tarihinin en kayda değer kişilerinden birisi olarak görülmektedir ve Türkiye'de kültürel açıdan çok önemli bir yer edinmiştir. Hezârfen Ahmed'in kültürel etkilerinin bazılarına şöyle örnekler verilebilir:
PTT idaresinin 17 Ekim 1950 tarihinde İstanbul'da toplanan Milletlerarası Sivil Havacılık Kongresi için çıkardığı üç hatıra pulundan açık mavi ve koyu yeşil renkli 20 kuruşluk olanının taşıdığı temsilî resim, Hezârfen Ahmed'in Galata Kulesi'nden Üsküdar'a uçuşunu tasvir etmektedir.
İstanbul'un Çatalca ilçesi sınırları içinde olup Büyükçekmece Gölü'nün kuzeyinde yer alan ve 1992'den beri Türkiye'nin uluslararası tescilli ilk özel havaalanı olarak hizmet veren İstanbul Hezarfen Havalimanı, adını Hezârfen Ahmed Çelebi'den almıştır.
Yönetmenliğini Mustafa Altıoklar'ın yaptığı 1996 yapımı İstanbul Kanatlarımın Altında filmi, IV. Murad dönemindeki İstanbul'u ve Hezârfen Ahmed'in uçuş öyküsünü işlemiştir. Filmde Hezârfen Ahmed'i Ege Aydan, Lâgarî Hasan Çelebi'yi Okan Bayülgen, Evliyâ Çelebi'yi de Haluk Bilginer canlandırmıştır.
Ahmed Çelebi, 2010 yılının sonlarında üç boyutlu kısa bir animasyona konu edilmiştir.
2012 yılında Fazıl Say tarafından bestelenmiş olan Hezârfen Ney Konçertosu'nda Hezârfen Ahmed Çelebi'nin hikâyesi anlatılmıştır. Hezarfen Ney Konçertosu; İstanbul 1632, Galata Kulesi, Uçuş ve Cezayir Sürgünü adlı birbirine bağlı dört bölümden oluşmaktadır.
2010–2017 yılları arasında TRT Çocuk kanalında Hezârfen Ahmed Çelebi'nin küçüklüğünde yaşadıklarını ve uçuş merakını anlatan Küçük Hezarfen isimli bir çizgi film yayınlanmıştır.
Bir dönem TRT Çocuk kanalında yayınlanan Pırdino adlı çizgi dizinin bazı bölümlerinde Sercan Tutal tarafından canlandırılmıştır.
2015–2017 yılları arasında yayınlanan Muhteşem Yüzyıl: Kösem dizisinde Ushan Çakır tarafından canlandırılmış ve uçuşu gösterilmiştir.
2014'ten beri TRT Çocuk'ta yayınlanan Rafadan Tayfa çizgi filminin "İcat Peşinde" isimli 20. bölümünde Hezârfen Ahmed Çelebi'ye atıfta bulunulmuştur.
17. yüzyılın ilk yarısına ait olan bu İstanbul gravüründe, sol alt tarafta Hezârfen Ahmed'in uçuşunu gerçekleştirdiği yer olduğuna inanılan Galata Kulesi görülmektedir.
Hezârfen'in temsilî uçuş güzergâhı.
1950 yılında Sivil Havacılık Kongresi için çıkarılmış olan ve Hezârfen Ahmed Çelebi'nin uçuşuna atıfta bulunan posta pulu.
Müsned

Müsned, Hanbelilik'in kurucusu Ahmed bin Hanbel'in toparladığı Hadis eseri.
780 yılında Bağdat'ta doğan Ahmed bin Hanbel'in 815 (hicri 200) yılından 843 (hicri 228) yılına kadar 700.000 hadis arasından seçerek meydana getirdiği eser 904 kadar sahâbînin rivayetlerini ihtiva etmektedir.
Neustrasya

Kuzeybatı İtalya'da Orta Çağlar başlarında bulunan Neustrasya (Lombard) ile karıştırmamalıdır. için Neustrasya (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Merovenjler Hanedanı altındaki Franklar Krallığı içinde Neustrasya (sınırları portakal renkli olarak verilmiştir.)
752'de Karolenj İmparatorluğu altkrallığı olan Neustrasya (Batı Francia)
Neustrasya veya Neustriya (Türkçe anlamda "yeni batı arazileri") Franklar Krallığı veya "Francia" içinde (krallığın güney ve doğu taraflarında olan Avusturasya'ya nazaran) batı yörelerinde bulunan arazilerden oluşmuş bir antik ülkedir.
Neustrasya (ve Avusturasya), Franklar Krallığı'nın Merovenj Hanedanı'dan kralı olan 1. Clovis'in 711'de ölmesi ile varisi olan 4 oğlu arasında bölüştürülmesi sonucu ortaya çıkan bir ülkedir. Neustrasya ilk ortaya çıktığı zaman modern Fransa ülkesinin hemen hemen tüm kuzeyyindne oluşmakta idi ve ana şehirleri Paris ve Soissons idi. Sonradan Neustrasya arazileri Karolenj İmparatorluğu'nun bir alt krallığı olarak Sen Nehri ile Loire Nehri arasında bulunan regnum Neustriae veya Batı Francia adı verilen arazilere ışım olarak kullanılmıştır.
Karolenj İmparatorluğu Neustrasya altkralları ayrıca bu altkrallığın Bretonlar ile Vikingler yerleşkelerine sınır bölgelerde Neustrasya sınır kontları için "Neustrasya Sınır Kontluğu" adli bölgeler de yaratmışlardı. Bu "Neustrasya Sınır Kontluğu" yöneticileri 10. yüzyılların sonlarında Güçlü Robert'ın soyundan gelen Capet Hanedanı mensuplarının ellerine geçmiştir.
Capet Hanedanı 987'de Karolenj Hanedanı'nın son mensuplarının elinde bulunan Neustrasya Krallığı'nın kralı olmuşlardır. Bundan sonra Neustrasya terimi bir politik ve coğrafik terim olarak ortadan kalkmış ve bu araziler Fransa'nın yöreleri olarak yeni isimlerle anılmaya başlanmışlardır.
Neustrasya'da hüküm sürenler > Merovenjler Hanedanı Neustrasya kralları

Franklar Krallığı veya Francia'nın üçe ayrılıp Neustrasya, Avusturasya ve Burgundi krallıkları olarak bunların ayrı ayrı yönetimi 6. yüzyılın sonlarında ortaya çıkmıştır. Bu nedenle daha önce de Parais merkezli ve Soissons merkezli Franklar Krallığı hükümdarları bu listede bulunmamaktadır.
II. Chlothar, 584–629
I. Dagobert, 629–639
II. Clovis , 639–657
III. Chlothar, 657–673
III. Theuderic, 673
II. Childeric, 673–675
III. Theuderic, 675–691
IV. Clovis, 691–695
III. Childebert, 695–711
III. Dagobert, 711–715
II. Chilperic, 715–721
IV. Theuderic, 721–737
III. Childeric, 743–751
Neustrasya'da hüküm sürenler > Neustrasya Saray Nazırları

Bunlar Neustrasya sarayında en yüksek yönetim görevlileri idi. Ama zamanla tedricen daha fazal idevlet iktidar gücü kullanarak Ebroin'den sonra "fiili" devlet hükümdarlık görevlerini krallın adına kendi başlarına yapmaya başladılar.
Landric, 613'e kadar
Gundoland, 613–639
Aega, 639–641
Erchinoald, 641–658
Ebroin, 658–673
Wulfoald, 673–675
Leudesius, 675
Ebroin, 675–680 (tekrar)
Waratton, 680–682
Gistemar, 682
Waratton, 682–686 (tekrar)
Berthar, 686–688
Pepin Herstalli, 688–695
II. Grimoald, 695–714
Theudoald, 714–715
Ragenfrid, 715–718
Charles Martel, 718–741
Kısa Pepin , 741–751
Neustrasya'da hüküm sürenler > Karolinjler hanedanından Neustrasya alt-kralları

Genç Karl, Şarlman'ın oğlu, 790–811
I. Lothar, 817–831
Pepin Akitanyali, 831–838
III. Karl (Dazlak Karl), 838–856
Kekeme Louis, 856–879
Kekeme Louis Neustrasya alt-krallık merkezi olan Le Manş'dan, Erişpoe'nin Kasım 857'de suikaste uğrayıp katledilmesinden sonra kovulmuştur.
Neustrasya'da hüküm sürenler > Neustrasya sınır kontluğunun Capetler kontları

Karolenjler İmparatorluğu'nun yıkılma döneminde "Neustrasya" Kontu unvanını Bretonya ve Norma sınır kontları unvan olarak taşımışlardı. Fakat 911-987 döneminde Güçlü Robert'in Rovertian hanedanından gelen torunları Capet Hanedanı mensupları olarak birleşik bir Neustrasya sınır kontu arazilerini sinir kontu olarak idare etmişlerdir. Bunlar şöyle sıralanabililer:
Robert, 911–922
Büyük Hugh, 922–956
Hugh Capet, 956–987
Tarihsel kaynaklar

Yaşanan günlerde Neustrasya prespektifine göre hazırlanmış olan ana tarihsel kaynak 8. yüzyılda ismi bilinmeyen bir tarihçi yazar tarafından hazırlanmış kronolojik bir tarih yazme eseri olan Liber Historıae Francorum adlı eserdir. Bu eser Neustrasya Saray Nazırı olan Charles Martel tarafından 751'de kardeşi Kont Childebrand'a sipariş edilip hazırlatılmış olan "Fredegar'ın Kronikleri" adlı kronik tarihsel yazma esere kaynak olmuştur.
Beslenme

Başlığın diğer anlamları için Beslenme (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Örnek bir beslenme etiketi
Beslenme, canlılığın gereklerini yerine getirmek için gerekli olan maddeleri, canlı dışı ortamdan edinme faaliyetine verilen isimdir.
Canlılar beslenme şekillerine göre 2'ye ayrılırlar. Bunlar:
Ototrof canlılar (kendibeslek)
Heterotrof canlılar (ardıbeslek, ışbeslek)
Bu ayrımda temel kriter, canlının yaşamını sürdürmek, diğer deyişle metabolizma faaliyetlerini sürdürebilmek için gereken enerjinin kaynağıdır. Ototrof canlılar bu enerjiyi doğal çevreden alırlar, heterotrof canlılar ise, başka canlıların biyokütlelerinde depolanmış enerjiyi kullanırlar.
Metabolizma için gereken enerji, organizma açısından besindir. Dolayısıyla ototrof organizmalara, kendi besinini üretebilen organizmalar demek de olanaklıdır. Keza, heterotrof organizmalar da başka canlıları "yiyerek" beslenen organizmalardır.
Canlıların beslenme biçimleri yönünden ototrof ve heterotrof olarak ayrımı, bu canlıların kullandıkları karbonun kaynağı açısından da net bir ayrımdır. Ototrof organizmalar, metabolizma için gereken karbonu atmosferdeki karbondioksitden alırlar. Heterotrof organizmalar ise gerekli karbonu, diğer canlıların biyokütlelerinden sağlarlar. Dolayısıyla ekosistemde yer alan canlılar, ekosistemdeki karbon çevrimi içinde farklı rollere sahiptirler.
Ototrof canlılar

Kendi besinlerini kendi sentezleyen, su (H2O), karbondioksit (CO2) ve inorganik tuzlardan organik bileşikler esas olarak glikoz oluşturan, enerjiyi bu organik bileşiklerde depolayan canlılardır. Bitkiler ve algler günes ışığını kullanarak besinlerini kendileri üretir. Bu canlılar kendi içinde:
Fotosentetik ototroflar. (Fotoototroflar) Biyokimyasal olaylar için gereksinim duydukları enerjiyi güneş ışınlarından, fotosentezle sağlayan canlılardır. Örn: Yeşil ve mor bakteriler.
Kemosentetik ototroflar. (Kemoototroflar) Kendileri için gerekli olan enerjiyi amonyak (NH3),hidrojensülfür (H2S) gibi belli organik maddeleri oksitleyerek, kimyasal yoldan, kemosentezle sağlayan canlılardır. Örn: Nitrit, nitrat ve demir bakterileri.
Heterotrof canlılar

Besinlerini ölü veya canlı diğer organizmaların biyokütlelerinden sağlayan canlılar heterotrof canlılardır. Tüm hayvan ve mantar türleri ile birçok bakteri türü bu gruba girmektedir. Heterotrof canlılar besin çeşidine göre üç gruba ayrılırlar:
Herbivorlar: (otçullar) bitkilerle beslenen canlılar. (gevişgetiren memeliler, kemiriciler, bazı böcekler)
Karnivorlar: (etçiller) hayvansal besinlerle beslenen canlılar. (tüm etçiller, kediler, birçok deniz hayvanı)
Omnivorlar: Hem bitkisel hem de hayvansal besinlerle beslenen canlılar: (insan, evsıçanı, ayı, domuz)
Heterotrof beslenme ayrıca üç tipe ayrılabilir:
Organik besin maddelerini katı besinler halinde alan veya başka canlı organizmayı bütün veya parçalar halinde yutan ve bunları sindirerek emen canlılara holozoik canlılar, bu tarz beslenmeye de holozoik beslenme denir. bu canlılar besinlerini bulmak için sürekli hareket halindedirler.
Erimiş organik besinleri doğrudan hücre zarlarından emerek beslenen canlılara saprozoik canlılar, bu tarz beslenmeye de saprozoik beslenme denir. bu canlılar besinlerini katı halde alamazlar, çürümekte olan hayvan ve bitkilerden sağlarlar. maya ve küf mantarları, bazı tek hücreli hayvanlar, bakterilerin çoğu bu gruba dahildir (bkz.fermantasyon), (bkz.putrifikasyon).
Herhangi bir canlının, konukçu veya konak adı verilen başka bir organizmanın üzerinde veya içinde yaşayarak onun zararına beslenmesine parazitik beslenme denir. parazitik canlılar besinlerini katı parçalar halinde alabildikleri gibi, konukçunun dokularındaki veya vücut sıvısındaki organik molekülleri de emebilirler. çeşitli solucanlar, virüsler, mantarlar ve bazı bakteriler bu gruba dahildir.
Besin

Besin, canlıların metabolizma süreçleri için gerekli olan maddedir. Bu besinler:
Yağlar
Karbonhidratlar
Proteinler
olarak 3 ana başlığa ayrılır.
Beslenme tıbbı

Beslenme tıbbı, beslenme alışkanlıklarının değiştirilerek ağızdan alınan vitamin ve mineral desteğinde bulunulmasına dayanır.
Genellikle hap veya şurup olarak uygulanır.
Tarihçe

Canlı bir organizmanın düzgün fonksiyon yapabilmesi için çok sayıda vitamin (A'dan E'ye harflerle gösterilir) ve (çinko, magnezyum ve krom gibi) mineral alması gerekmektedir. Vitamin ve minerallerin eksikliği hastalıklara yol açmaktadır. İlk olarak 1753'te Deniz kuvvetlerinde doktor olan James Lind tarafından gözlemlenmiştir. Lind uzun yolculuklara çıkan ve taze sebze ve meyve yiyemeyen denizcilerin iskorbüt hastalığına yakalandığını belirlemiş ve öğünlerine limonata eklenmesinin iskorbütü önlediğini gözlemlemiştir.
Her kişinin bireysel beslenme gereksinimlerinin bulunmaktadır. Bir kişi için yeterli ve uygun kabul edilen beslenme şekli ve kullanım miktarları, bir başka kişi için uygun olmayabilir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX524953  HDS: 016224  NARA: 10644258
Hardaliye

| --- | --- |

Üretici: Kırklareli Üzüm Üreticileri Tarımsal Bağ.,  Ellez Bağcılık
Köken: Türkiye
Tat: Tatlı (üzüm şırasına kıyasla daha güçlü ve yoğun)
Hardaliye, Kırklareli ve çevresinde olgunlaşmış yaş üzümden yapılan alkolsüz bir içecek türü. Kırklareli Hardaliyesi Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Yapımında papazkarası cinsi olgunlaşmış yaş üzüm, vişne ve ayva yaprağı, kırılmış siyah hardal tohumu kullanılır. Fermente bir içecektir ancak içerisine konulan hardal tohumları alkol oluşumunu engeller; bu şekilde mayalanmadan alkolsüz bir üzüm içkisi olarak tüketilir.
Mustafa Kemal Atatürk, 20 Aralık 1930 tarihinde Kırklareli'ni ziyaretinde, hardaliyeyi tadarak bu içeceğin millî bir üretim hâline getirilmesini öğütlemiştir. 2010 yılında bir grup müteşebbisin Kırklareli Kızılcıkdere Organize Sanayi Sitesinde bir hardaliye fabrikası kurması ile geleneksel üretimden seri üretime geçilmiştir.
Hardaliyenin geçmişi

Geçmiş yüzyıllarda bağcılık, Kırklareli için çok önemli bir ekonomik değer olmuştur. Öyle ki Kırklareli'nin eski isimlerinden birisi, Bulgarca “üzüm şehri” demek olan “Lozengrad”dır. Evliya Çelebi ünlü seyahatnamesinde Kırklareli ve civarında rastladığı “içinde adam yürüse kaybolur” diye anlattığı o üzüm bağlarından bahsetmiştir. Kırklareli'de bağcılığın en geliştiği yerlerden biri Üsküp beldesiydi. Trakya'nın iç kesimlerindeki ve Kırklareli'deki bağlardan toplanan üzümler çeşitli yollarla Üsküp'te toplanırdı. Istrancalar'ın güney etekleri boyunca Evciler köyü (Eski Adı Ayvacı), İslambeyli (Rumeli, Urunbeyli), Kızılağaç (Yatroz), Kışlacık (Urgaz) yollarını takip ederek Kıyıköy'e (Midye) kadar ulaşan yollar limanda gemilere yüklenerek Avrupa'nın liman kentlerine kadar ulaşmakta idi.
Şarap üretimi Rumlar ve Yahudi azınlığın elinde yaygınlaşmıştı. Müslüman ahali ise üzümü pestil, pekmez, pelte, beyaz şıra, kehribar renginde kükürtlü şıra yapımında, yaprağını sarmalık olarak kullanmak suretiyle değerlendirmiştir. Hardaliye üretiminin Osmanlı döneminde geleneksel yöntemler yardımıyla üzüm şırasını koruyabilme amacıyla geliştirildiği düşünülmektedir. 1900'lü yıllarda hardaliye içeceğinin İstanbul'da Kırk Kilise Hardaliyesi ismiyle satışının yapıldığı tespit edilmiştir.
Cumhuriyet döneminde ise Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Paşa, 20 Aralık 1930 tarihinde Kırklareli'ni ziyaretinde, kendisine bir belediye görevlisi tarafından sunulan hardaliyeyi çok beğenmiş ve dönemin Kırklareli Belediye Başkanı ve kentin eşrafının bulunduğu topluluğa hardaliyenin millî bir üretim hâline getirilmesini öğütlemiştir. Ancak uzun süre bu konuda bir girişim olmamış, 2000'li yıllara kadar hardaliye, varlığını ev üretimi olarak sürdürmüştür. 2010 yılında bir grup müteşebbisin Kırklareli Kızılcıkdere Organize Sanayi Sitesinde bir hardaliye fabrikası kurması ile geleneksel üretimden seri üretime geçilmiştir.
Hardaliye yapımı

Hardaliye, koyu renkli ve kokulu üzümlerin ezilip, cibresi (şıra ve ezilmiş üzüm tanelerinden oluşan karışım) ile birlikte içerisine vişne yaprağı, hardal tohumu ve koruyucu amaçla belli oranlarda KSorbat ve Na-Benzoat katılarak, belli koşul ve sürede fermente edilerek üretilmektedir.
Geçmişte hardaliye üretiminde papazkarası ve pamit cinsi üzümlerin tercih edildiği bilinir. Günümüzde ise cardinal ve alphonse cinsi üzümler daha çok tercih edilirken, nasıl sonuçlar alınacağının tespiti için cabernet sauvignon, cinsaut ve öküzgözü cinsi üzümlerle de üretilme yoluna gidilmektedir.
Hardaliyenin hazırlanması üzümlerin en olgun dönemlerine rast gelecek şekilde bağ bozumu sonrasında başlar. Bu sebeple eylül ortalarından itibaren, ekim ve kasım ayları boyunca hardaliye yapımı sürdürülmektedir.
Hardaliye yapımındaki püf noktalardan birisi özellikle meşe odunundan hazırlanan alt kısmından 10–12 cm yükseklikte bir de musluğu bulunan fıçılardır. Bu fıçılar gibi toprak küplerde de hardaliye üretimi yapılmaktadır ancak bu geleneksel gereçlerden biraz uzaklaşılmıştır.
Olgunlaşmış kendine has kokusu ve rengi olan üzümler yıkanıp, ezilmeden dikkatlice saplarından ayrılır. Hafif çatlatılan (fakat ezilmemesi şarttır) üzümler bir sıra fıçıya dizilir. Üzerine bir kat vişne yaprağı, onun üzerine de hafif çatlatılmış siyah hardal tohumu dizilir. Bu dizme işlemi fıçının üzerinde 5-6 parmak boşluk kalıncaya kadar sürdürülür. Dizme işlemi bitince üzerine üzümlerden dökülen şıra ve üzüm tozu dökülür. Hardal tohumu üzüm şırasının mayalanmasını engelleyecek, dolayısıyla alkole dönüşmemesini sağlayacaktır.
Hardaliyenin olgunlaşması için ortam sıcaklığının 20-25 derece olması tercih edilir. Birer gün arayla musluktan alınan şıra, fıçının üst kısmından yine ilave edilir. Hardaliyenin içime hazır olması için 20-22 gün beklenir. Elde edilen şıra tortusundan arındırılması için süzülüp içime hazır hâle getirilir.
Saklanması sırasında da serin gölge bir yerde muhafazasına dikkat edilir. Çok sıcak veya soğuk ortamlar hardaliyenin nefasetine olumsuz etki eder.
Hardaliye üreticileri

Kırklareli ilinde üretici kayıt belgesine sahip 3 adet hardaliye üreticisi bulunmaktadır. Bu üreticiler:
Kırklareli Üzüm Üreticileri Tarımsal Bağcılık Dış Ticaret A.Ş. 65.000 Litre / Yıl
Ellez Bağcılık Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. 30.000 Litre / Yıl
Ali Baba'nın Çiftliği Doğana Hardaliye 5000 Litre/ Yıl
Bu iki firmaya fason üretimi yaptırarak kendi markasıyla hardaliye satışı yapan firmalar da mevcuttur:
Nişikli Turizm A.Ş. 7000 Litre / Yıl
Karlıbağ Hardaliye Ltd. Şti. 60.000 Litre / Yıl
Kutbay Benni Hardaliye 30.000 Litre / Yıl
Muhammed Biriya

| Muhammed Biriya |
| --- | --- |

Azerbaycan Milli Hükümeti Kültür ve Eğitim Bakanı
Görev süresi 12 Aralık 1945 - 12 Aralık 1946
Kişisel bilgiler
Doğum: Muhammed Bağırzade 1914 Tebriz
Ölüm: 1985-02-19 Tebriz
Partisi: Azerbaycan Demokrat Fırkası
Yaşadığı yer: Tebriz   Bakü
Mesleği: şair   siyasetçi
Dini: İslam
Ödülleri: 
Takma adı: Biriya
Muhammed Biriya veya Muhammed Bağırzade (1914, Tebriz - 1985, Tebriz) - şair, siyasetçi, Azerbaycan Milli Hükumeti Kültür ve Eğitim Bakanı, Tebriz'de kurulan Azerbaycan Sendikası başkanı, Milli Hükûmetin Milli Meclis üyesi, Azerbaycan'ın şairleri ve yazarları derneğinin yönetim kurulu üyesi, baskı mağduru.
Tebriz'de yayımlanan birçok gazete ve dergide şiirleri ve makaleleri yayımlandı. 1943-1946 yıllarında Tebriz'de yayınlanan "Yumruk", "Edebiyat Sayfası" ve "Zafer" gazetelerinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. "Çetirbazlar", "Gazete Bürosunda", "Stalingrad", "Erbab ve Çiftçi", "Mussolini", "Hitler ve Mussolini" gibi oyunların yazarıdır.
Azerbaycan Milli Hükûmeti Kültür ve Eğitim Bakanı olarak görev yaptığı süre boyunca okullarda dersler Azerbaycan Türkçesi ile yapılmaya başlandı, yeni müfredat oluşturuldu, ders kitapları Azerbaycan Türkçesiyle yazıldı. Milli demokratik harekete katılımı nedeniyle kendisine "21 Azer" madalyası ve "Settarhan" nişanı verildi.
Azerbaycan Milli Hükûmeti'nin yıkılmasından sonra Baküye göç etti. Burada zulüm gördü ve faaliyetleri nedeniyle defalarca hapse atıldı ve sürgüne gönderildi. Toplam 22 yıl boyunca Sovyet rejimi tarafından hapsedildi ve sürgüne gönderildi. Tebriz'e döndükten sonra orada tutuklandı. Hayatının son yıllarını hapiste geçirdi.
Hayatı > İlk yıllar

Muhammed Hacı Gulam oğlu Bağırzade, 1914'te Tebriz'de doğdu. Babası marangozdu. 1920 yılında ailesiyle birlikte önce Tebriz'den Bakü'ye, bir yıl sonra da Horasan'a taşındı. İlk eğitimini Horasan'da aldı. Annesi hastalanınca doktorlar Horasan'ın havasının ona zararlı olduğunu söylediler. Daha sonra 1923 yılında ailesiyle birlikte Bakü'ye taşındı. 1929 yılında Bakü'de bulunan 37 numaralı yedi yıllık okuldan mezun oldu ve Petrol Mühendisliği Teknik Koleji'ne girdi. Annesi ve amcası öldükten sonra Ocak 1933'te ailesiyle birlikte Tebriz'e döndü. Tebriz'e döndükten sonra bir süre "Şahin" gazetesinin yayınevinde düzeltmen olarak çalıştı. 1934'ten 1938'e kadar Tebriz'de Beldiyye idaresinde görev yaptı.
1938 yılında Tebriz'de bulunan 27. Alayın 3. Tümeninde askerlik görevine başladı. Askerlik hizmetini tamamladıktan sonra ilk olarak Tebriz şehir idaresinin su dairesinde sekreter olarak çalıştı. 1941 yılında demiryolu idaresinde muhasebeci olarak çalışmaya başladı.
Eserleri

İlk şiirleri 1924 yılında Bakü'de yayınlanan "Divar" dergisinde yayımlandı. 1930'lu yıllarda Azerbaycan Türkçesinde ve Farsça lirik gazeller yazmaya başladı. Kendisine "Biriya" lakabını aldı. "Biriya", ikiyüzlülükten uzak, yalansız demektir. 11 Ekim 1941'den itibaren Tebriz'de yayınlanan "Vatan Yolunda" gazetesinde şiirleri ve yazıları yayımlandı. Ayrıca "Rehber", "Zafer", "Merdom", "Demavend", "Xavere No" ve "Azerbaycan" gazetelerinde de şiirler ve yazılar yazmıştır. 1941-1946 yılları arasında Şah rejimine karşı, faşizme karşı ve vatanseverlik ruhuyla yazdığı şiirleri Güney Azerbaycan şehirlerinde elden ele dolaşiyordu. 1941 yılında bir grup Güney Azerbaycanlı aydınla birlikte Bakü'ye davet edildi. Burada yazdığı şiirler "Komünist" gazetesinde yayımlandı. 1943 yılında Tebrizde, "Edebiyat Sayfası" adında bir gazete yayınlamaya başladı. Gazete 1945'e kadar faaliyet gösterdi. 1945'ten itibaren Tebriz'de yayınlanan "Zafer" gazetesinin genel yayın yönetmenliğini yaptı.
Hayatı boyunca birçok kitap yayımlandı. Bakü'de basılan kitap "Yürek Sözü" adıyla 5.000 tirajla basılmıştır. 118 sayfalık kitap 2 bölümden oluşuyor. Birinci bölümde şairin çeşitli konularda yazdığı kırk sekiz lirik şiir, ikinci bölümde ise elli yedi satirik eseri yer almaktadır. Bu kitap 17 Temmuz 1944'te "Muhammed Biriya. Izbrannie stihi" adıyla Rusça yayımlandı. Mikayil Rafili bu kitabın önsözünü yazdı ve editörlüğünü yaptı.
Tebriz'de basılan ilk kitabın adı "Vatanım Azerbaycan'a"dır. "Halife Geri" yayınevi tarafından yayımlanan bu kitapta şairin 34 şiiri yer almaktadır. "Üsyan" ve "Hücum" kitapları 1945 yılında Tebriz'de "Firdovsi" yayınevi tarafından basıldı. Şairin "Üsyan" kitabında 30, "Hücum" kitabında ise 18 şiiri yer almaktadır.
Azerbaycan Milli Hükûmeti kurulduktan sonra şairliğinin yanı sıra oyunlar da yazdı ve sahneledi. "Çetirbazlar", "Ruzname idaresinde", "Stalingrad", "Erbab ve Ekinci", "Mussolini", "Hitler ve Mussolini" gibi yazdığı küçük oyunlar Tebrizde Erk Tiyatrosu'nda ve Marağa Şehir Tiyatrosu'nda sahnelendi.
Hatırası

1947'de yönetmenliğini ve senaryosunu Esfir Şub'un yaptığı "Arazin o tayinda" filmi çekildi.  Film, genel olarak 1945-1946 yıllarında var olan Azerbaycan Milli Hükûmeti'ni ve hükûmetin kurulmasından önceki süreçleri konu almaktadır. Muhammed Biriya filmde kendi şiiri olan "Ben Diyorum"u söylüyor.
Muhammed Biriya ile aynı kampa sürgün edilen Moldovalı yazar Boris Marian da "Kaderin Dönüşleri" adlı kitabında onun hakkında yazmıştır.
1997 yılında şairin Milli Arşivler arşivinde saklanan araştırma materyallerinden yola çıkılarak "Her Adımda Bir Mezar Var" adlı kitap yayımlandı. Bu kitapta, M. Biriya'nın inceleme malzemelerinin yanı sıra, 1944 yılında hiçbir değişiklik yapılmadan yayınlanan "Yürek Sözü" kitabından alınan yirmi lirik şiir ve yirmi dokuz satirik eseri yer aldı.
2004 yılında Muhammed Biriya hakkında uzun metrajlı bir belgesel televizyon filmi çekildi. Filmin yönetmeni ve senaristi Enver Eblucdur.
Kuvvetli Caddesi (Humus)

| --- | --- |

Haritadaki yeri
Konum: Humus, Suriye 
Koordinatları: 34°43′52″K 36°42′34″D﻿ / ﻿34.73111°K 36.70944°D﻿ / 34.73111; 36.70944
Kuvvetli Caddesi, Kuvatlı Caddesi ya da tam adıyla Şükrü el Kuvvetli Caddesi, (Arapça:شارع القوتلي), Suriye'nin en büyük üçüncü şehri olan Humus'un ana caddesidir ve batı tarafındaki sonunda şehrin en büyük meydanı, Kuvvetli Meydanı'nı bulundurur. Caddenin iki tarafı da şehir merkezidir ve Merkez Humus olarak geçer. Caddenin adı, eski Suriye cumhurbaşkanı Şükrü el Kuvvetli'ye ithafen verilmiştir.
Caddenin doğudaki sonunda Büyük El Nuri Camii ve içinde eski saat kulesini barındıran Martyr Meydanı bulunur. Batıdaki sonundaysa, yeni saat kulesini içinde bulunduran Kuvvetli Meydanı yer alır.
Caddenin büyük çoğunluğu konaklama, düşük fiyatlı oteller, apartmanlar, lokantalar, kafeler ve bazı diğer mekanlarla kaplanmıştır. Bu mekanlardan birisi de şehir müzesidir.
Kaynakça ve Referanslar

↑  Carter, 2004, syf.156.
↑  Carter, 2004, syf.157.
↑  Carter, 2004, syf.158.
↑  Carter, 2004, syf.159.