Akran denetimi
Denetmenlere görev verilmesi

Bir dergi veya kitap yayınevinde, denetmen seçimi tipik olarak editöre düşen bir görevdir. Bir makale geldiğinde, editör uzmanlardan onun hakkında bir değerlendirme talep eder; bu uzmanlar önceden bu konuda istekli olduklarını belirtmiş olabilir. Fon veren kurumlar ise genelde başvuruların gelmesinden önce bir denetmenler paneli veya komitesi oluştururlar.
Tipik olarak denetmenler yazarların yakın meslektaşları, öğrencileri veya arkadaşları arasından seçilmez. Bir çıkar çatışması olabilecekse denetmenlerin bunu editöre bildirmeleri gerekmektedir. Dergiler genelde makale yazarından makaleyi denetlemeye ehil kişilerin isimlerini vermelerini isterler. Bazı dergilerde bu, makale sunmanın bir şartıdır. Yazarlar bazen sundukları makalenin kimin tarafından denetlenmesini istemediklerini de belirtme hakkına sahiptir; bu durumda gerekçe göstermeleri gerekir (bu tipik olarak çıkar çatışması şeklinde ifade edilir). Bazı sahalarda derginin Katkı (Teşekkür) bölümünde çalışmaya katkıları belirtilen (ama yazar olmayan) kişiler de denetmen olarak görev alamaz.
Editörlerin denetmen seçimi için yazarlardan görüş almalarının nedeni, akademik yazımın çok uzmanlaşmış olmasıdır. Editörler genelde birçok uzmanlık sahasına bakarlar ve hepsinin uzmanı olmayabilirler, çünkü editörler zamanlarının tamamını bu işe adamış olup bilim yapmıyor olabilirler. Ama editör, bir aday havuzundan denetmenleri seçtikten sonra onların kimliğini yazarlara bildirmek zorunda değildir. Bilimsel dergilerde denetmenlere birbirlerinin kimliği bildirilmez. Bu konudaki politikalar akademik sahaya göre fark eder.
Denetmenlerin göreve alınması siyasi bir sanat sayılabilir çünkü denetmenler ve çoğu zaman editörler de, ücretsiz çalışırlar; denetmenlik yapmak, denetmenin asıl faaliyetlerinden, örneğin kendi araştırmasından, zaman eksiltir. Ancak, çoğu potansiyel denetmenin kendisi de yayım yaptığı veya en azından bilimsel dergileri okuduğu için yayımcılık sisteminin iyi çalışması için denetmenlere gerek olduğunu bilir. Denetmenler ayrıca kendi sahalarının standartlarına uymayan çalışmalarının yayımını engelleme fırsatına sahiptir, bu bakımdan yaptıklarının sorumluluklu bir iş olduğunu bilirler. Eğer bir araştırmacı bir makalesini bir dergide yeni yayımlanmışsa veya yakın gelecekte o dergiye bir makale sunmayı planlıyorlarsa, bu durum editöre o araştırmacıdan denetmen olmasını istediği zaman bir avantaj verebilir. Keza, fon veren kurumlar, halen veya geçmişte kendilerinden fon almış kişiler arasından kendilerine denetmen ararlar. Bir araştırma fonu almanın veya mesleki kuruma üye olmanın şartlarından biri denetmen olarak görev almak olabilir.
Akran denetim organizasyonu yapanların karşılaştığı bir diğer sorun da, bazı makale veya fon başvurularında, uzman sayılabilecek kişilerin çok az sayıda olmasıdır. Gerçek uzmanlar bu sahada çalışmış olan ve metindeki incelikleri yakalayabilecek kişilerdir. Bu durumda denetmen anonimliği ve çıkar çelişkisinden kaçınma amaçları sağlanamayabilir veya gerçek uzmanların bulunamama olasılığı artar. Düşük prestijli dergiler ve az para veren finansman kurumları gerek duydukları uzmanları göreve almakta özellikle yetersiz kalabilmektedir.
Anonimlik denetmen bulmayı daha da zorlaştıran bir unsurdur. Bilimsel topluluklarda meslekî atıflar ve şöhret önemlidir; prestijli bir dergi için denetmenlik yapmak onur kaynağı olsa da, anonimlik kısıtlaması, kişinin belli bir makalenin denetmenliğini yaptığını ilan etmesine izin vermez. Buna karşın meslekî atıflanma ve şöhrete yayım yaparak ulaşılır, denetmenlik yaparak değil.
Akran denetimi bir makale matbaaya gitmesiyle son bulmayabilir. Jurnal kulüpleri o sahada çalışan kişiler makaleleri değerlendirip onun anlam ve önemini tartışırlar. Jurnal kulüpleri çoğu zaman dergi editörlerine mektup veya e-posta göndererek yayımlanmış makaleleri değerlendirip eleştirebilirler.