stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Taksonomi (biyoloji)
Tarihçe > Linnaean öncesi > Orta Çağ

Orta Çağ'da taksonomi büyük ölçüde Aristotelesçi sisteme dayanmakla birlikte, yaratıkların felsefi ve varoluşsal düzenine ilişkin eklemeler de yapılmıştır. Bu, Batı skolastik geleneğindeki büyük varlık zinciri gibi kavramları içeriyordu ve yine nihai olarak Aristoteles'ten türetilmişti.
Aristoteles'in sistemi, o dönemde mikroskopların olmaması nedeniyle bitkileri ya da mantarları sınıflandırmıyordu, çünkü onun fikirleri scala naturae (Doğal Merdiven) uyarınca tüm dünyayı tek bir süreklilik içinde düzenlemeye dayanıyordu. Bu da büyük varlık zincirinde dikkate alınmıştır.
Prokopius, Gazzeli Timoteus, Demetrios Pepagomenos ve Thomas Aquinas gibi bilginler tarafından ilerlemeler kaydedilmiştir. Orta Çağ düşünürleri, pragmatik taksonomiden ziyade soyut felsefeye daha uygun olan soyut felsefi ve mantıksal kategorizasyonlar kullanmışlardır.
Tarihçe > Linnaean öncesi > Rönesans ve erken modern dönem

Rönesans ve Aydınlanma Çağı boyunca, organizmaları kategorize etmek daha yaygın hale geldi ve taksonomik çalışmalar eski metinlerin yerini alacak kadar iddialı hale geldi. Bu durum bazen organizmaların morfolojisinin çok daha detaylı bir şekilde incelenmesine olanak tanıyan sofistike optik lenslerin geliştirilmesine bağlanmaktadır.
Teknolojideki bu sıçramadan yararlanan ilk yazarlardan biri, "ilk taksonomist" olarak adlandırılan İtalyan doktor Andrea Cesalpino'dur (1519-1603). Magnum opus'u De Plantis 1583'te çıktı ve 1500'den fazla bitki türünü tanımladı. İlk olarak tanıdığı iki büyük bitki familyası kullanımdadır: Asteraceae ve Brassicaceae.
17. yüzyılda John Ray (İngiltere, 1627-1705) birçok önemli taksonomik eser kaleme almıştır. Muhtemelen en büyük başarısı, 18.000'den fazla bitki türünün ayrıntılarını yayınladığı Methodus Plantarum Nova'dır (1682). Taksonlarını birçok birleşik karaktere dayandırdığı için, sınıflandırmaları belki de o zamana kadar herhangi bir taksonomist tarafından üretilen en karmaşık sınıflandırmalardı.
Sonraki büyük taksonomik çalışmalar Joseph Pitton de Tournefort (Fransa, 1656-1708) tarafından üretilmiştir. Onun 1700 tarihli çalışması Institutiones Rei Herbariae, 698 cinste 9000'den fazla tür içeriyordu ve genç bir öğrenci olarak kullandığı metin olduğu için Linnaeus'u doğrudan etkiledi.
Tarihçe > Linnaean dönemi

Ana madde: Linnaean taksonomi
İsveçli botanikçi Carl Linnaeus (1707-1778) taksonomide yeni bir çağ başlattı. Başlıca eserleri olan 1735 tarihli Systema Naturae 1. Baskı, 1753 tarihli Species Plantarum ve Systema Naturae 10. Baskı ile modern taksonomide devrim yaratmıştır. Çalışmaları, hayvan ve bitki türleri için standartlaştırılmış bir binomial adlandırma sistemi uyguladı ve bu da kaotik ve dağınık bir taksonomik literatüre zarif bir çözüm olduğunu kanıtladı. Sadece sınıf, takım, cins ve tür standartlarını getirmekle kalmadı, aynı zamanda kitabından bitki ve hayvanları çiçeğin daha küçük kısımlarını kullanarak (Linnaean sistemi olarak bilinir) tanımlamayı mümkün kıldı.
Bitki ve hayvan taksonomistleri Linnaeus'un çalışmalarını geçerli isimler için "başlangıç noktası" olarak kabul etmektedirler (sırasıyla 1753 ve 1758). Bu tarihlerden önce yayınlanan isimler "Linnaean öncesi" olarak adlandırılır ve geçerli kabul edilmez (Svenska Spindlar'da yayınlanan örümcekler hariç). Linnaeus'un kendisi tarafından bu tarihlerden önce yayınlanan taksonomik isimler bile Linnaean öncesi olarak kabul edilir.
Tarihçe > Taksonominin dijital çağı

Modern taksonomi, DNA dizilimi, biyoenformatik, veritabanları ve görüntüleme gibi teknolojilerden büyük ölçüde etkilenmektedir.
Modern sınıflandırma sistemi > Âlemler ve üst âlemler

Ana maddeler: Âlem (biyoloji) ve Üst âlem
Carl Linnaeus'un keşfinden çok önce bitkiler ve hayvanlar ayrı âlemler olarak kabul ediliyordu.[kaynak güvenilir mi?] Linnaeus, fiziksel dünyayı bitkisel, hayvansal ve mineral âlemlere ayırarak bunu en üst sıra olarak kullandı. Mikroskopideki ilerlemeler mikroorganizmaların sınıflandırılmasını mümkün kıldıkça, âlemlerin sayısı arttı, beş ve altı âlem sistemleri en yaygın olanlarıydı.
Üst âlemler nispeten yeni bir gruplamadır. İlk olarak 1977 yılında önerilen Carl Woese'nin üç üst âlem sistemi daha sonrasına kadar genel kabul görmemiştir. Üç üst âlem yönteminin temel özelliklerinden biri, daha önce tek bir alem olan bakteriler (bazen monera olarak da adlandırılan bir alem) içinde gruplandırılan arke ve bakterilerin, hücreleri çekirdek içeren tüm organizmalar için ökaryotlar ile ayrılmasıdır. Az sayıda bilim insanı altıncı bir alem olan arkeleri dahil etmekte ancak üst âlem yöntemini kabul etmemektedirler.
Protistlerin sınıflandırılması üzerine kapsamlı yayınlar yapan Thomas Cavalier-Smith, 2002 yılında arkea ve ökaryotları bir araya getiren klad olan neomuranın bakterilerden, daha doğrusu aktinomisetotadan evrimleşmiş olabileceğini öne sürmüştür. 2004 yılında yaptığı sınıflandırmada arkeobakterileri bakteriler âleminin bir alt âleminin parçası olarak ele almış, yani üç üst âlemli sistemi tamamen reddetmiştir. Stefan Luketa 2012 yılında geleneksel üç üst âleme prionobiyota (aselüler ve nükleik asitsiz) ve virüsobiyotayı (aselüler ancak nükleik asitli) ekleyerek beş "üst âlem" sistemini önermiştir.
| Linnaeus 1735 | Haeckel 1866 | Chatton 1925 | Copeland 1938 | Whittaker 1969 | Woese et al>  1990 | Cavalier-Smith 1998 | Cavalier-Smith 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 âlem | 3 âlem | 2 üst âlem | 4 âlem | 5 âlem | 3 üst âlem | 2 üst âlem, 6 âlem | 2 üst âlem, 7 âlem |
| (ele alınmadı) | Protista | Prokaryota | Monera | Monera | Bakteri | Bakteri | Bakteri |
| (ele alınmadı) | Protista | Prokaryota | Monera | Monera | Arkea | Bakteri | Arkea |
| (ele alınmadı) | Protista | Ökaryot | Protoktista | Protista | Ökarya | Protozoa | Protozoa |
| (ele alınmadı) | Protista | Ökaryot | Protoktista | Protista | Ökarya | Kromista | Kromista |
| Vegetabilia | Plantae | Ökaryot | Plantae | Plantae | Ökarya | Plantae | Plantae |
| Vegetabilia | Plantae | Ökaryot | Plantae | Fungi | Ökarya | Fungi | Fungi |
| Animalia | Animalia | Ökaryot | Animalia | Animalia | Ökarya | Animalia | Animalia |
Ana madde: Âlem (biyoloji)
Modern sınıflandırma sistemi > Son kapsamlı sınıflandırmalar

Birçok organizma grubu için kısmi sınıflandırmalar mevcuttur ve yeni bilgiler elde edildikçe revize edilmekte ve değiştirilmektedir; ancak, yaşamın çoğunun veya tamamının kapsamlı, yayınlanmış incelemeleri daha nadirdir; son örnekler, protistlere vurgu yaparak yalnızca ökaryotları kapsayan Adl ve diğerleri, 2012 ve 2019; hem ökaryotları hem de prokaryotları Sıralama derecesine kadar kapsayan Ruggiero ve diğerleri, 2015'tir. Ancak her ikisi de fosil temsilcilerini hariç tutmaktadır. Ayrı bir derleme (Ruggiero, 2014) ise günümüze ulaşan taksonları familya derecesine kadar kapsamaktadır. Veritabanı odaklı diğer uygulamalar arasında Encyclopedia of Life, Küresel Biyoçeşitlilik Danışma Tesisi, NCBI taksonomi veritabanı, Interim Register of Marine and Nonmarine Genera, Open Tree of Life ve Yaşam Kataloğu yer almaktadır. Paleobiology Database fosiller için bir kaynaktır.
Uygulama

Biyolojik taksonomi, biyolojinin bir alt disiplinidir ve genellikle "taksonomist" olarak bilinen biyologlar tarafından uygulanmaktadır, ancak hevesli doğa bilimciler de sıklıkla yeni taksonların yayınlanmasında yer almaktadırlar. Taksonomi, yaşamı tanımlamayı ve düzenlemeyi amaçladığından, taksonomistler tarafından yürütülen çalışmalar biyolojik çeşitliliğin incelenmesi ve bunun sonucunda ortaya çıkan koruma biyolojisi alanı için çok önemlidir.
Uygulama > Organizmaları sınıflandırma

Ana madde: Taksonomik seviye
Biyolojik sınıflandırma, taksonomik sürecin kritik bir bileşenidir. Sonuç olarak, kullanıcıya taksonun akrabalarının ne olduğunun varsayıldığı konusunda bilgi verir. Biyolojik sınıflandırma, diğerlerinin yanı sıra (en kapsayıcıdan en az kapsayıcıya doğru) taksonomik sıralamaları kullanır: üst âlem, âlem, şube, sınıf, takım, familya, cins, tür ve suş.
Uygulama > Taksonomik açıklamalar

Ayrıca bakınız: Tür tanımı
Taksonların tanımlanmasını düzenleyen belirli kurallar yoktur, ancak yeni taksonların adlandırılması ve yayınlanması bir dizi kurala tabidir. Zoolojide, daha yaygın olarak kullanılan sınıflar (üst familyadan alt türe kadar) için adlandırma, Uluslararası Zoolojik Adlandırma Kodu (ICZN Kodu) tarafından düzenlenir. Fizyoloji, mikoloji ve botanik alanlarında, taksonların adlandırılması algler, mantarlar ve bitkiler için Uluslararası İsimlendirme Kodu (ICN) tarafından yönetilir.
Bir taksonun ilk tanımı beş ana gereklilik içerir:
Taksona Latin alfabesinin 26 harfini temel alan bir isim verilmelidir (yeni türler için binomiyal veya diğer türler için uninomiyal).
İsim benzersiz olmalıdır (yani homonim olmamalıdır).
Tanım, isim taşıyan en az bir tip örneğine dayanmalıdır.
Taksonu tanımlamak veya diğer taksonlardan ayırmak için uygun nitelikler hakkında ifadeler içermelidir (teşhis, ICZN Kodu, Madde 13.1.1, ICN, Madde 38, morfolojiye dayalı olabilir veya olmayabilir). Her iki kod da bir taksonun içeriğinin tanımlanmasını (sınırlanmasının) isminin tanımlanmasından bilinçli olarak ayırmaktadır.
Bu ilk dört gereklilik, kalıcı bir bilimsel kayıt olarak, çok sayıda özdeş kopya halinde elde edilebilecek bir eserde yayınlanmalıdır.
Bununla birlikte, genellikle taksonun coğrafi aralığı, ekolojik notlar, kimya, davranış vb. gibi çok daha fazla bilgi dahil edilir. Araştırmacıların taksonlarına nasıl ulaştıkları değişir: mevcut verilere ve kaynaklara bağlı olarak, yöntemler çarpıcı özelliklerin basit nicel veya nitel karşılaştırmalarından, büyük miktarlarda DNA dizisi verilerinin ayrıntılı bilgisayar analizlerine kadar değişir.
Uygulama > Yazar alıntısı

Bilimsel bir isimden sonra bir "otorite" yerleştirilebilir. Otorite, adı ilk kez geçerli bir şekilde yayınlayan bilim insanının veya bilim insanlarının adıdır. Örneğin, Linnaeus 1758 yılında Asya filine Elephas maximus bilimsel ismini vermiştir, bu nedenle isim bazen "Elephas maximus Linnaeus, 1758" şeklinde yazılır. Yazarların isimleri genellikle kısaltılır: Linnaeus için L. kısaltması yaygın olarak kullanılır. Botanikte, aslında, standart kısaltmaların düzenlenmiş bir listesi vardır (bkz. yazar kısaltmasına göre botanikçiler listesi). Otorite atama sistemi botanik ve zooloji arasında biraz farklılık gösterir. Bununla birlikte, bir türün cinsi orijinal tanımlamadan bu yana değiştirilmişse orijinal otoritenin adının parantez içinde yer alması standarttır.
Fenetik

Taksimetri veya sayısal taksonomi olarak da bilinen fenetikte organizmalar, filogenileri veya evrimsel ilişkileri ne olursa olsun genel benzerliklerine göre sınıflandırılır. Bu da taksonlar arasında hipergeometrik bir "mesafe" ölçüsü ile sonuçlanır. Fenetik yöntemler, paylaşılan atasal (veya plesiomorfik) özellikleri paylaşılan türetilmiş (veya apomorfik) özelliklerden ayırt etmediğinden, modern zamanlarda nispeten nadir hale gelmiş ve büyük ölçüde kladistik analizlerle yer değiştirmiştir. Bununla birlikte, komşu birleştirme gibi bazı fenetik yöntemler, daha gelişmiş yöntemlerin (Bayes çıkarımı gibi) hesaplama açısından çok pahalı olduğu durumlarda ilişkilerin hızlı tahmincileri olarak varlığını sürdürmüştür.
Veritabanları

Modern taksonomi, sınıflandırmaları ve bunların belgelerini aramak ve kataloglamak için veritabanı teknolojilerini kullanır. Yaygın olarak kullanılan bir veritabanı bulunmamakla birlikte, belgelenmiş her türü listelemeye çalışan Catalogue of Life gibi kapsamlı veritabanları bulunmaktadır. Katalog, Nisan 2016 itibarıyla tüm âlemler için 1,64 milyon tür listelemiştir ve modern bilim tarafından bilinen tahmini türlerin dörtte üçünden fazlasını kapsadığını iddia etmektedir.
Konuyla ilgili yayınlar

Datta, Subhash Chandra (1988). Systematic Botany (4 bas.). New Delhi: New Age International. ISBN 9788122400137. 13 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2015.
Stace, Clive A. (1989) [1980]. Plant taxonomy and biosystematics (2.. bas.). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9780521427852. 13 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Nisan 2015.
Stuessy, Tod F. (2009). Plant Taxonomy: The Systematic Evaluation of Comparative Data. Columbia University Press. ISBN 9780231147125. 13 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2014.
Turrill, W. B. (1938). "The Expansion Of Taxonomy With Special Reference To Spermatophyta". Biological Reviews. 13 (4): 342-373. doi:10.1111/j.1469-185X.1938.tb00522.x.
Wiley, Edward O.; Lieberman, Bruce S. (2011). Phylogenetics: Theory and Practice of Phylogenetic Systematics (2. bas.). John Wiley & Sons. ISBN 9780470905968.
Song Hanedanı ressamı Huang Quan (903-965) tarafından nadir hayvanların tasviri (写生珍禽图)
Systema Naturae'nin başlık sayfası, Leiden, 1735
Omurgalıların sınıf düzeyinde evrimi, aile sayısını gösteren iğlerin genişliği. İğ diyagramları evrimsel taksonomi için tipiktir.
Aynı ilişki, kladistik için tipik bir kladogram olarak ifade edilir
Modern sınıflandırmanın temel şeması. Başka birçok seviye kullanılabilir; yaşamdaki en yüksek seviye olan üst âlem hem yeni hem de tartışmalıdır.
Tropikal bir ibrik bitkisi olan Nepenthes smilesii için tip örneği
Filogenetik ve fenetik (karakter tabanlı) kavramların karşılaştırılması
Zoran Simović

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Zoran Simović
Doğum tarihi:  2 Kasım 1954 (70 yaşında)
Doğum yeri:  Mojkovac, Yugoslavya SFC
Boyu:  1,86 m (6 ft 1 in)
Mevkii:  Kaleci
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1975-1980 |  Napredak Kruševac |  108 |  (1) |
| 1980-1984 |  Hajduk Split |  83 |  (0) |
| 1984-1990 |  Galatasaray |  188 |  (1) |
| Toplam |   |  379 |  (2) |
Millî takım kariyeri
| 1983-1984 |   Yugoslavya |  10 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Galatasaray-Neuchâtel Xamax Maçı Kadrosu
Zoran Simoviç (d. 2 Kasım 1954), Galatasaray'da uzun yıllar kalecilik yapmış Karadağlı futbolcudur. Galatasaray'ın 1980'lerdeki 'yeniden dirilişi'nde en önemli oyuncuların başında gelmektedir.
Futbol'dan sonraki yaşamı

1994 yılında Mehmet Ali Erbil'in sunduğu Gol Show programında kalecilik yapmıştır.
Galatasaray'a transfer olduğu 1984'ten 2004'e kadar Türkiye'de yaşayan Simoviç, 2004-2006 yılları arası Sırbistan 1. lig takımlarından FK Napredak Kruševac kulübünün başkanlığını yapmıştır.
13 Temmuz 2010 tarihinde Simoviç, Kruševac'da gayrimenkul dolandırıcılığı iddiasıyla tutuklandı ancak yaklaşık bir ay sonra mahkeme tarafından serbest bırakıldı. Günümüzde halen Kruševac'da (Alacahisar) gayrimenkul işi yapmaktadır.
Simoviç, 2010 yılının Ağustos ayında, Belgrad'ta Beograd, UEFA Avrupa Ligi maçı için Galatasaray futbol takımını ziyaret etmiştir.
Simoviç, 2020 yılında Türk vatandaşı olmuştur.
Atina toplu taşıma sistemi

| --- | --- |
Tip: Devlet
Genel merkezi: Atina, Yunanistan
Alt kuruluş(lar): OSY S.A., STASY S.A.
Sahibi: Yunan hükümeti
Tüm (planlanan) Metropoliten demiryolu ağının (Metro, Banliyö Treni, Troleybüs ve Tramvay).
Atina Toplu Taşıma Sistemi, Yunanistan'ın en büyük taşımacılık sistemidir. Sistem, OASA S.A. kuruluşu tarafından işletilmektedir ve Atina'nın tüm kentsel ve metropoliten alanlarına hizmet etmektedir.
Şirketler

Ocak 2011'de Yunan hükûmeti, ayrı ayrı şirketlerin sadece iki şirket çatısı altında birleştirilerek sistemin baştan düzenlenmesi önerisinde bulundu. Bunlardan birisi tramvay ve metrodan, diğeri otobüs ve troleybüslerden sorumlu olacaktı. Mart 2011'de hükûmet 3920 sayılı kanunu yürürlüğe koyarak Atina Metro İşletme Şirketi'nin (AMEL) Atina-Pire Elektrik Demiryolları ve Athens Tram ile birleşerek "STASY S.A." (Yunanca: ΣΤΑΣΥ Α.Ε.) adında yeni bir şirket oluşturmasına izin verdi. Ayrıca ETHEL S. A. ve ILPAP S. A. şirketleri "OSY S.A." (Yunanca: ΟΣΥ Α.Ε.) adı altında birleşti. Birleşmeler 10 Haziran 2011'de ilan edildi.  Üst yönetimin birleşmesi çabuk gerçekleştiği hâlde  eski şirketlerin icraat ve destek seviyesinde birleşmesi yavaş ilerlemiştir.
Temmuz 2011 itibarıyla Atina Toplu Taşıma Sistemi şu şirketlerden oluşmaktadır:
OSY S. A. (Yuna nca: ΟΣΥ Α.Ε. )
Otobüs ve troleybüs ağı
STASY S. A. (Yuna nca: ΣΤΑΣΥ Α.Ε. )
Atina tramvay hattı (eskiden Tram S. A tarafından işletiliyordu)
Atina metrosu; eski 1 no'lu hat ve yeni 2 ve 3 no'lu hatlar
TRAINOSE S. A. (Yuna nca: ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. )
TrainOSE S. A. tarından Proastiakos adı altında işletilen ve Yunanistan Demiryolları Örgütü (OSE)) hatlarını kullanan bir banliyö treni sistemi. Pire, Magoula ve Koropi arasındaki kısım, hattın kentsel kısmı sayılır.
OSE ana hattının (Pire-Ayos Stefanos arası) TrainOSE S. A. tarafından işletilen kısmı
OSY ve STASY, tamamen OASA'nın mülkiyetine girdi. TrainOSE (Proastiakos kısmı için) Atina Kentsel Ulaşım Kurumu (Yunanca: Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Αθηνών - Ο.Α.Σ.Α.) adında bir devlet şirketiyle işbirliği içerisinde çalışmaktadır.
ISAP, ETHEL ve ILPAP, tamamen OASA S. A. mülkeyetine geçmiştir. AMEL ve Tram S. A., Haziran 2011'e kadar Attiko Metro S. A. (Yunanca: Αττικό Μετρό Α.Ε.) adında, bugün tamamen Yunan hükûmetinin mülkiyetinde bulunan bir şirketin iştirakleriydi.
OASA, kendisine ait ulaşım araçlarının içerisinde çekilecek renkli ve siyah-beyaz fotoğraf ve vidyolar için düzenli olarak yarışmalar düzenlemektedir.
Galeri

Bu Sirio marka tramvayın hattı Atina şehir merkezini sahile bağlar
Atina banliyö treni
Atina'da bir Sirio tramvayı
Havaalanına ulaşımı sağlayan otobüs
Şehir merkezinde bir troleybüs
Dikenli Yol

Başlığın diğer anlamları için Dikenli Yol (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Yönetmen: Zeki Alasya
Yapımcı: Enver Özer
Senarist: Çetin Öner
Hikâye (eser): Nevin İnanç
Oyuncular: Kadir İnanır   Hülya Koçyiğit   Mine Baysan   Eşref Kolçak
Müzik: Arif Erkin
Görüntü yönetmeni: Ertunç Şenkay
Stüdyo: Özer Film
Cinsi: Sinema filmi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1986, Türkiye
Süre: 81 dk.
Dikenli Yol, başrollerini Kadir İnanır ve Hülya Koçyiğit'in paylaştığı, yönetmenliğini Zeki Alasya nın yaptığı 1986 yapımı film.
Film, 12 Eylül öncesi siyasi olaylara karışan ve bu yüzden abisinin ölümüne neden olan Hüseyin'in büyük şehre gidiş öyküsünü konu alıyor.
Oyuncular

Kadir İnanır - Hüseyin (ses. Güner Ümit)
Hülya Koçyiğit - Handan
Mine Baysan - Şükran (ses. Oya Prosçiler)
Eşref Kolçak - Aziz (ses. Pekcan Koşar)
Nezih Tuncay - Yadigar (ses. Alev Sezer)
Muadelet Tibet
Barış Altay
Hakkı Kıvanç
Tuncay Halıcıoğlu
Suat Sungur
Ahmet Eskici
Mustafa Yavuz
Estenfeld

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyalet: Bavyera
İl: Würzburg



Rakım: NHN'den 246 metre yüksek
Yüzölçümü: 18,12 km²
Nüfus: 5.060 (31 Aralık 2015)
Nüfus yoğunluğu: 279 kişi/km²
Posta kodu: 97230
Telefon alan kodu: 09305
Plaka kodu: Wü, OCH
Web sitesi: www.estenfeld.net
Belediye başkanı: Rosalinde Schraud (CSU)
Estenfeld, Almanya'nın güneyindeki Bavyera eyaletinin kuzeyinde yer alan Würzburg iline bağlı belediye. Belediye 18,12 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla 5.060 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına 279 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Rosalinde Schraud tarafından yürütülmektedir.
Cosette

Émile Bayard (1837-1891) tarafından tasvir edilen Montfermeil'deki Thénardier'ler hanındaki Cosette'in çizimi.
Cosette Victor Hugo'nun Sefiller (Les Misérables) adlı romanında kurgusal bir karakterdir. Doğum adı olan Euphrasie romanda sadece kısaca bahsedilir. Evlenmemiş bir annenin babası tarafından terk edilmiş yetim çocuğu olan Hugo, ona asla bir soyadı vermemiştir. Roman boyunca ismi yanlışlık eseri Ursule, Lark veya Mademoiselle Lanoire olarak tanımlanmıştır.
Cosette, onu sömüren ve mağdur eden Thénardierler tarafından bakılmasını sağlayan Fantine'in kızıdır. Cosette'i kendi himayerine alıp onu kızı gibi yetiştiren Jean Valjean tarafından kurtarılmıştır ve bir manastır okulunda büyümüştür.
Romanda genç bir avukat olan Marius Pontmercy'ye aşık olur.
Mukje Anlaşması

Toplantı sırasında bir resim
Mukje Anlaşması, 2 Ağustos 1943 tarihinde adı Mukje olan bir Arnavut köyünde yapılan anlaşma. Müttefik Devletler, İtalyan kuvvetleri geri çekilirken komünistler'in duruma hakim olmasından rahatsızdı. Bu yüzden Arnavutluk'ta bulunan İngiliz ajanlar Ağustos 26 Temmuz 1943'te, Komünistler ile milliyetçi hareket olan Balli Kombëtar'ı bir araya getirdi. Amaç II. Dünya Savaşı sonrasında kurulacak Arnavut devleti'nin hangi temeler üzerine kurulacağını tartışmaktı.
Müttefik Devletler, liderleri ikna ederek Mukje Anlaşması'nı imzalatırdı. Ancak Kosova konusu muğlakta kaldı. Kosova, İtalya ile Arnavutluk'un işgali altındaydı. İtalyanlar buradan geri çekildiğinde burası tamamıyla Arnavutluk'a kaldı. Burada bulunan delegeler plebisit yapılmasına karar verdiler. Ancak Yugoslav Komünist hareketinin lideri Tito Kosova'yı isteyince Arnavut Komünistler burayı Yugoslavya'ya bırakmak istedi. Milliyetçiler ise bunu redederek komünistler'i vatan haini olduklarını belirtiler. Hatta bununla kalmayıp "Tito'nun köpekleri" diye bağırdılar. Bu uyuşmazlık anlaşmayı bozdu. Daha sonra milliyetçiler Komünistler'e saldırdı.
Abdul Hakim Al-Taher

Abdul Hakim Al-Taher (Arapça:عبد الحكيم الطاهر; 1949 –  1 Ocak 2021), Sudanlı aktör ve film yönetmeni.
Yaşamı

Al-Taher 1949'da Affad, Kuzey Eyaleti'nde doğdu. 1962'de çalıştığı bir tekstil fabrikasında sol elindeki parmaklarını kaybetti. Sudan Bilim ve Teknoloji Üniversitesi'nde müzik ve tiyatro eğitimi alarak 1982'de mezun oldu. Arkasından 2000'de Kahire Üniversitesi'nden yüksek lisans, 2008'de Sudan Üniversitesi'nden doktora derecesi aldı.
Kaptan Kabo olarak bilinen, Sudan'da işitme engelliler için tiyatro etkinliklerinin öncüsü olarak kabul edilen Al-Taher bu alandaki çalışmalarıyla 2003'te İspanyol Sağırlar Festivali Üstün Performans Ödülü'nü kazanmıştır.
Ölümü

Al-Taher 1 Ocak 2021'de Sudan'daki COVID-19 salgını esnasında yakanlandığı koronavirüse yenik düşmüştür.
Kimya mühendisi

Kimya mühendisleri tesisler tasarlar, inşa eder ve işletirler.
Kimya mühendisi, kimya endüstrisinde hammaddeleri çeşitli ürünlere çevirme konusunda çalışan, tesis ve ekipmanların tasarımı ve işletimi ile uğraşan ve tüm bunları gerçekleştirirken kimya mühendisliği bilgilerini kullanan kişilerin mesleki ünvanıdır. Kısaca, kimya mühendisi kimya mühendisliği ilkelerini ilgili uygulama alanlarında kullanan ve hayata geçiren kişidir. Bu alanlar şu şekilde sıralanabilir:
Endüstride çeşitli kimyasal proseslere ait tesis ve makinelerinin tasarımı, üretimi ve işletimi (kimyasal proses mühendisleri).
Gıda, içecek, kozmetik, temizlik malzemeleri ve ilaç gibi pek çok üründe kullanılan kimyasalların geliştirilmesi (kimyasal ürün mühendisleri).
Yakıt hücreleri, hidrojen enerjisi ve nanoteknoloji gibi pek çok yeni teknolojinin geliştirilmesi.
Tamamen ya da kısmen kimya mühendisliğinden türemiş malzeme bilimi, polimer mühendisliği ve biyomedikal mühendisliği gibi alanlar.