Manhattan Projesi
Organizasyon > Manhattan Bölgesi

Mühendis Şefi Tümgeneral Eugene Reybold, Haziran 1942'de projenin ordu kısmının başına Albay James C. Marshall'ı getirdi. Marshall, Washington, D.C.'de bir irtibat ofisi kurdu ancak geçici karargahını Mühendisler Birliği'nin Kuzey Atlantik Bölümü'nden idari destek alabileceği bir yer olan New York'ta 270 Broadway'de kurdu. Böylece projenin ana yüklenicisi Stone & Webster'ın Manhattan ofisine ve Columbia Üniversitesi'ne de yakın olacaktı. Eski görev yeri olan Syracuse Bölgesi'nden personel alma izni vardı ve yardımcısı olan Yarbay Kenneth Nichols ile işe başladı.
Görevinin çoğu inşaatla ilgili olduğundan Marshall, Mühendisler Birliği İnşaat Bölümü başkanı Tümgeneral Thomas M. Robbins ve yardımcısı Albay Leslie Groves ile işbirliği içinde çalıştı. Reybold, Somervell ve Styer projeyi "Development of Substitute Materials" olarak adlandırmaya karar verdiler ancak Groves bunun dikkat çekeceğini düşündü. Mühendis bölgeleri normalde bulundukları şehrin adını taşıdığından, Marshall ve Groves bölgeyi Manhattan Bölgesi olarak adlandırmayı karar verdiler. Reybold, bu bölgeyi resmi olarak 13 Ağustos'ta kurdu. Gayri resmi olarak ise Manhattan Mühendis Bölgesi veya MED (Manhattan Engineer District) olarak da biliniyordu. Diğer bölgelerin aksine coğrafi sınırları yoktu ve Marshall bir bölüm mühendisi yetkisine sahipti. Development of Substitute Materials bir bütün olarak projenin resmi kod adı olarak kaldı ancak zamanla bu kod adının yerini "Manhattan" aldı.
Marshall daha sonra şunu kabul etti: "Atom fisyonunu hiç duymamıştım ama dört tesis bir yana, 90 milyon dolara 1 tanesini bile inşa edemeyeceğimizi biliyordum." Nichols'ın kısa süre önce Pensilvanya'da inşa ettiği tek bir TNT tesisi 128 milyon dolara mal olmuştu. Stone & Webster'dan bir yerölçüm ekibi zaten üretim tesisleri için bir saha araştırmıştı. War Production Board, Tennessee Valley Authority'nin bol miktarda elektrik gücü sağlayabileceği ve nehirlerin reaktörler için soğutma suyu sağlayabileceği izole bir bölge olan Knoxville, Tennessee civarındaki bölgeleri önerdi. Araştırma ekibi birkaç alanı inceledikten sonra Elza, Tennessee yakınlarında bir yer seçti. Conant bunun bir an önce alınmasını tavsiye etti ve Styer de kabul etti ancak Marshall, Conant'ın reaktör deneylerinin sonuçlarını bekleyerek bu öneriyi geçici olarak kabul etti. İleriye dönük süreçlerden yalnızca Lawrence'ın elektromanyetik ayrımı inşaatın başlaması için yeterince ilerlemiş görünüyordu.
Marshall ve Nichols gerekli kaynakları toplamaya başladı. İlk adım, proje için yüksek öncelik derecesi elde etmekti. En yüksek derecelendirmeler azalan sırayla AA-1'den AA-4'e kadardı, acil durumlar için ayrılmış özel bir AAA derecelendirmesi de vardı. AA-1 ve AA-2 derecelendirmeleri temel silahlar ve teçhizat içindi, bu nedenle Hizmetler ve Tedarik'in ihtiyaçlar ve kaynaklar konusunda genelkurmay başkan yardımcısı Albay Lucius D. Clay, verebileceği en yüksek derecenin AA-3 olduğunu düşünüyordu. İhtiyaç duyulması halinde kritik malzemeler için AAA derecelendirmesi de sağlayacaktı. Ama Nichols ve Marshall hayal kırıklığına uğradılar çünkü daha önce Nichols'un Pensilvanya'daki TNT fabrikasına verilen derece AA-3'tü.