Twelve-step suite
Arka Plan

Dream Theater'ın 1999 çıkışlı stüdyo albümü Metropolis Pt. 2: Scenes from A Memory'nin tanıtım turnesinin sonunda, Mike Portnoy alkolizminin ve uyuşturucu bağımlılığının kontrolden çıktığını düşünüyordu:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Uzun yıllar boyunca, ... alkol kullanmanın ve parti yapmanın, grupta çalmama ya da  çalışmama engel olmasına "asla" izin vermedim... On beş yıl boyunca her gün alkol ve uyuşturucu kullandım. Ama her zaman "bir nevi" bilinçli şekilde ve gecenin sonundaydı... Zamanla, sahneye yeniden çıkmadan önce içmeye başladım. Sonra Jose [Baraquio, o zamanlar Portnoy'un davul teknisyeni] gösterinin ortasında, klavye sololarındayken bana içki ikram etmeye başladı ... Daha sonrasında, günün daha erken saatlerinde, açılış grubu çalarken içmeye ve sahneye yarı sarhoş çıkmaya başladım. | ” |
Portnoy, alkolü "tercih ettiği uyuşturucu" olarak görse de, esrar, reçeteli ilaçlar ve kokain de dahil olmak üzere diğer uyuşturucuları kullandığı dönemlerden geçti. Grup arkadaşı James LaBrie, Portnoy'un "balık gibi içtiğini" belirtti; içki içmesi grup içinde bir gerilim kaynağı haline gelmişti. Portnoy, son alkollü içkisini 20 Nisan 2000'de (otuz üçüncü doğum günü), Dream Theater'ın Scenes from A Memory turunun son sahnesinden sonra tüketti. Adsız Alkolikler'in on iki adımlık programını buldu ("hayatını kurtardığını" düşünüyor) ve turne sırasında toplantılara katılmayı bir öncelik haline getirdi.
Portnoy'un alkolle mücadelesi daha önce Dream Theater'ın 1994 tarihli Awake albümündeki "The Mirror" şarkısına konu olmuştu. İçmeyi bıraktıktan sonra Portnoy, birkaç albümü kapsayacak ve on iki adımlık programı anlatacak bir dizi parça yazmaya karar verdi. Süiti beş albüme yayılmış bir konsept albüm olarak görüyor. Portnoy, süitin tamamı için başlangıçta bir lirik fikirle başladı, ancak grup, her parçayı yazarken müzikal açıdan "yeniden yaklaştı". Süit, bütünüyle canlı olarak çalınacak şekilde olarak planlandı. Tüm şarkılar "Bill W. ve arkadaşlarına" ithaf edilmiştir.
Portnoy, parçaların yazım sürecini "tedavi niteliğinde" olarak nitelendirmiştir. Ancak süiti 2009'da bitirdikten sonra, "kendisini bir çukura attığını" söylemiştir.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Yedi yıl önce güzel bir fikirdi... Bir süre sonra bu, bir zorunluluk gibi; ev ödevi gibi olmaya başladı. | ” |
Süitin ne kadar popüler olacağını bilseydi "bunu yapıp yapmayacağını bilmediğini" söylemiştir: "Eğer beş albüm öncesinde nasıl bir işe giriştiğimi fark etmiş olsaydım... sanırım on iki adımın tamamını kapsayan bir şarkı yazardım".
2010 yılında Dream Theater'dan ayrılmadan önce Portnoy, Black Clouds & Silver Linings turnesinde Twelve-step Suite'in tamamını çalmayı planlamıştı. Bu turda çalmak için kasıtlı olarak "The Shattered Fortress"i ayırmıştı. Dream Theater'ın süiti onsuz sahnelemesinin "kalbini kıracağını" söylemiştir. Mayıs 2014'te Eddie Trunk'ın "Trunk Nation" programında verdiği bir röportaj sırasında Portnoy, Amerikan heavy metal grubu Queensrÿche davası (grubun eski vokalisti Geoff Tate'in Operation: Mindcrime ve Operation: Mindcrime II albümlerinin haklarını elinde tutmasıyla sonuçlandı) hakkında yorum yaparken, Dream Theater'dan ayrılırken aynısını bu süiti için de yapmak istediğini söylemiştir.
Sonrasında Portnoy, Haken grubunun müzisyenleriyle, turnede süiti baştan sona çalmıştır.