stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Oskar Becker

Prusya Kralı I. William'a saldıran kişi için Oskar Becker (suikastçı) sayfasına bakınız.
| Oskar Joachim Becker |
| --- | --- |
Doğum: 5 Eylül 1889(1889-09-05) Leipzig
Ölüm: 13 Kasım 1964 (75 yaşında) Bonn
Vatandaşlık: Alman
Eğitim: Leipzig Üniversitesi St. Thomas School, Leipzig
Mezun olduğu okul(lar): Universität Leipzig

Kariyeri
Dalı: Matematik, matematik tarihi, felsefe
Çalıştığı kurum: Bonn Üniversitesi Freiburg Üniversitesi
Tez: Über die Zerlegung eines Polygons in exklusive Drei- ecke auf Grund der ebenen Axiome der Verknüpfung und Anordnung (1914)
Doktoradanışmanı: Karl Friedrich Wilhelm Rohn Otto Ludwig Hölder
Doktora öğrencileri: Max Bense, Jürgen Habermas
 

Oscar Becker (5 Eylül 1889 - 13 Kasım 1964), bir Alman filozof, mantıkçı, matematikçi ve matematik tarihçisiydi.
Erken dönem yaşamı

Becker, Leipzig'de doğdu ve burada matematik eğitimi aldı. 1914'te Otto Hölder ve Karl Rohn danışmanlığında Bağlantı ve Düzen Aksiyomları Temelinde Çokgenlerin Kesişmeyen Üçgenlere Ayrıştırılması Üzerine ("On the Decomposition of Polygons in non-intersecting triangles on the Basis of the Axioms of Connection and Order") adlı  doktora tezini hazırladı.
I. Dünya Savaşı'nda görev aldı. Edmund Husserl ile felsefe çalışmak için geri döndü ve Habilitationsschrift adlı çalışmasını 1923'te Geometrinin Fenomenolojik Temelleri ve Fiziksel Uygulamaları Üzerine Araştırmalar ("'Investigations of the Phenomenological Foundations of Geometry and their Physical Applications") üzerine yazdı. Becker, Husserl'in gayriresmi olarak asistanı ve daha sonra Fenomenolojik Araştırma Yıllığı'nın ("Yearbook for Phenomenological Research") resmi editörlüğünü yaptı.
Fenomenoloji ve matematiksel felsefe alanındaki çalışmalar

Becker, en önemli çalışması olan Matematiksel Varoluş'u ("Mathematical Existence") 1927'de "Yearbook"ta yayımladı, aynı yıl Martin Heidegger'in Varlık ve Zaman'ı ("Being and Time") da bu dergide çıktı. Becker bu dönemde Heidegger'in seminerlerine katılmıştır.
Becker, sadece Husserlci fenomenoloji'yi değil, çok daha tartışmalı bir şekilde Heideggerci hermeneutik'i kullandı ve aritmetik sayma'yı "ölüme doğru olmak" olarak tartıştı. Çalışmaları hem neo-Kantçılar hem de Becker'in alıngan bir şekilde cevap verdiği daha ana akım, rasyonalist mantıkçılar tarafından eleştirildi. Bu çalışma, başlığındaki konuyla ilgili birçok ilginç analiz içermesine rağmen, matematiğin temelleri alanındaki sonraki tartışmalar üzerinde büyük bir etkiye sahip olmamıştır.
Becker, David Hilbert ve Paul Bernays ile Hilbert'in biçimci metamatematik'inde potansiyel sonsuzun rolü üzerine tartıştı. Becker, Hilbert'in sonluluğa bağlı kalamayacağını, ancak potansiyel sonsuzu varsaymak zorunda olduğunu savundu. Hilbert ve Bernays'in potansiyel sonsuzu zımnen kabul ettikleri, ancak ispatlarındaki her tümevarımın sonlu olduğunu iddia ettikleri yeterince açıktır. Becker, bir yüklemin her bir doğal sayı için geçerli olduğunu iddia etmenin aksine, evrensel olarak nicelenmiş cümleler biçimindeki tutarlılık iddiaları için tam tümevarım gerektiği konusunda haklıydı.
Fenomenoloji ve matematiksel felsefe alanındaki çalışmalar > Paraontologie

Becker, Heidegger'i tartışırken Almanca Paraontologie neolojizmini ortaya atmıştır. Temelde farklı olsa da bu kullanım, Nahum Chandler, Fred Moten ve diğerleri tarafından siyahlık tartışmalarında daha yakın zamanda İngilizce "paraontology" teriminde bazı küçük etkiler sağlamıştır.
Sezgisel ve modal mantık

Becker, L. E. J. Brouwer'in sezgisel mantığının biçimselleştirilmesine yönelik bir başlangıç yaptı. Husserl'in fenomenolojisine dayalı bir sezgisel mantık semantiği geliştirdi ve bu semantik Arend Heyting tarafından kendi formalizasyonunda kullanıldı. Becker, sezgisel mantık için uygun olan dışlanmış orta reddinin formülasyonu ile biraz başarısız bir şekilde mücadele etti. Becker sonunda klasik ve sezgisel olumsuzlama ayrımını doğru bir şekilde yapamadı, ancak bir başlangıç yaptı. Becker, matematiksel varlık üzerine yazdığı kitabın bir ekinde, sezgisel mantık için biçimsel bir kalkülüs bulma problemini ortaya koydu. 1950'lerin başında bir dizi çalışmasında modal, sezgisel, olasılıksal ve diğer felsefi mantıkları inceledi.
Becker, modal mantığa (zorunluluk mantığı ve olasılık) katkılarda bulunmuştur ve Becker postulatı, modal durumun zorunlu olduğu iddiası (örneğin P olasılığının P olasılığının zorunluluğunu ima ettiği ve ayrıca zorunluluğun yinelenmesi) onun adına adlandırılmıştır. Becker Postulatı, daha sonra Amerikalı süreç teologu Charles Hartshorne tarafından, mantıksal pozitivist ve sözde kanıtın muhalifi Rudolf Carnap ile yapılan konuşmaların teşvikiyle, Tanrı'nın varlığına dair Ontolojik kanıt'ın formüle edilmesinde rol oynamıştır.
Matematik tarihi

Becker ayrıca antik Yunan matematiği tarihine ve yorumlanmasına da önemli katkılarda bulunmuştur. Becker, diğer birçokları gibi, Metapontumlu Hippasus tarafından beşgen kenarının (ya da daha sonraki daha basit ispatlarda üçgenin) orantısızlığının keşfedilmesiyle Yunan matematiğinde ortaya çıkan "kriz" ve (kelimenin tam anlamıyla) "irrasyonel" sayı tehdidi üzerinde durmuştur. "Kriz"in Alman teorisyenleri için karenin Pisagor köşegeni, etkisi bakımından Cantor yüksek dereceli sonsuzluklar üretme yöntemine ve Gödel'in biçimsel aritmetiğin tamamlanmamışlığı ispatındaki Gödel köşegenleştirme yöntemine benziyordu. Becker, daha önceki birkaç tarihçi gibi, Öklid'de geometrik büyüklüklerin aritmetik ifadelerinden kaçınılmasının, oran ve orantılar için, ölçülemezlik şokundan geri tepmenin bir sonucu olarak kaçınıldığını öne sürmektedir. Becker ayrıca Öklid orantı teorisinin tüm teoremlerinin, Becker'in Aristotle's Topics adlı eserde ifade edildiğini bulduğu ve Becker'in Theaetetus'a atfettiği Eudoxus tekniğine daha eski bir alternatif kullanılarak kanıtlanabileceğini göstermiştir. Becker ayrıca kısıtlanmamış dışlanmış ortayı reddeden yapıcı bir mantığın Öklid'in ispatlarının çoğunu yeniden inşa etmek için nasıl kullanılabileceğini göstermiştir.
Wilbur Knorr ve David Fowler gibi daha yeni revizyonist yorumcular, Becker gibi yirminci yüzyılın başlarında yazan erken Yunan matematiği tarihçilerini, kendi zamanlarının krizini gayrimeşru bir şekilde erken Yunan dönemine yansıtmakla suçlamışlardır. (Bu "kriz" hem yirminci yüzyıl küme teorisi ve matematiğin temelleri krizini hem de Birinci Dünya Savaşı, Kayzer'in devrilmesi, komünist ayaklanmalar ve Weimar Cumhuriyeti'nin genel krizini içerebilir).
Daha sonraki düşünceleri

Becker, hayatının sonunda somut varoluşsal alana karşı biçimsel ve Platonik alan sezgisi arasındaki ayrımı yeniden vurgulamış, en azından kehanet terminolojisine geçmiştir. Becker, Dasein und Dawesen adlı eserinde mantik kehanet olarak adlandırdığı şeyi savunmuştur. Heideggerci türden Hermeneutik, bireysel olarak yaşanan varoluşa uygulanabilir, ancak "mantik" deşifre sadece matematikte değil, estetik ve bilinç dışının araştırılmasında da gereklidir. Bu alanlar, doğanın simetrileri gibi ebedi ve yapısal olanla ilgilenir ve hermeneutik değil, mantik bir fenomenoloji tarafından uygun bir şekilde araştırılır. (Becker'ın bilinçdışının zamansızlığına ve biçimsel doğasına yaptığı vurgu, Jacques Lacan'ın açıklamasıyla bazı paralellikler taşır).
İletişim ve yazışmalar

Becker, dönemin en büyük matematikçi ve filozoflarından bazılarıyla kapsamlı bir yazışma sürdürdü. Bunlar arasında matematikçilerden Ackermann, Adolf Fraenkel (daha sonra Abraham), Arend Heyting, David Hilbert, John von Neumann, Hermann Weyl ve Ernst Zermelo ile filozoflardan Hans Reichenbach ve Felix Kaufmann bulunuyordu. Becker'in yirminci yüzyıl matematiğinin bu önemli isimlerinden ve önde gelen mantıksal pozitivist filozoflardan aldığı mektuplar ve Becker'in onlara yazdığı mektupların kendi kopyaları İkinci Dünya Savaşı sırasında yok edilmiştir.
Becker'in Weyl ile yazışmaları, Weyl'in Becker'e yazdığı mektupların kopyaları korunduğu ve Becker sık sık Weyl'in kendi mektuplarından alıntılar yaptığı ya da bunları yorumladığı için yeniden yapılandırılmıştır (bkz. kaynakça). Belki aynı şey bu değerli ama kayıp yazışmaların diğer bazı kısımları için de yapılabilir. Weyl, Husserl'in fenomenolojisine duydukları karşılıklı hayranlık ve Husserl'in Becker'in çalışmalarına duyduğu büyük hayranlık göz önüne alındığında, Becker ile yazışmaya büyük umutlar ve beklentilerle girmiştir. Ancak, yapısalcılık ve sezgiciliğe sempati duyan Weyl, Becker tarafından savunulan sözde bir sonsuzluk sezgisi hakkında Becker ile tartıştığında sabrını kaybetti. Weyl, Becker'in bu pozisyonda ısrar etmesi halinde matematiğe fenomenolojik yaklaşımları gözden düşüreceği sonucuna vardı.
Nazizm ve ihmal

Becker'in daha önceki çalışmalarına duyulan saygının, daha sonraki Nazi bağlılıklarından zarar görmesi ve Hitlerizm'den kaçan göçmen mantıkçılar ve matematikçiler tarafından referans veya yayınlanmış yorum eksikliğine yol açması mümkündür. "Sanatın Boşluğu ve Sanatçının Cesareti" konulu konferansı, oldukça standart Nazi tarzında bir "İskandinav Metafiziği" sunar.
Oskar Becker'e göre, "Nietzsche'nin Dionysian-Dithyrambs'ının ritmi Will to power ile özdeşti ve gençlik anlamında fiziksel olarak SA'nın yürüyüş ritmiyle aynıydı.
Oskar Becker, SS bakış açısıyla SS Güvenlik Servisi (SD) tarafından oluşturulan "SD-Dossiers über Philosophie-Professoren" (yani felsefe profesörlerine ilişkin SD dosyaları) içinde şu şekilde sınıflandırılmıştır: "parti üyesi olmayan ancak Nasyonal Sosyalizme sadık, Nasyonal Sosyalist ideolojiyi pekiştirmeye çalışan".
Becker'in öğrencisi olan iki yetkin filozof, Jürgen Habermas ve Hans Sluga, daha sonra Nazizmin Alman akademisi üzerindeki etkisi konusuyla uğraşmışlardır. Heidegger'in fikirlerinin teorik bilime (matematik bir yana) uygulanması, özellikle İngilizce konuşulan dünyada yakın zamanda yaygınlaşmıştır. Dahası, Becker'in polemikçi cevapları muhtemelen eleştirmenlerini daha da yabancılaştırdı.
75 yaşında Bonn'da öldü.
Bibliyografya > Becker'in çalışmaları

Über die Zerlegung eines Polygons in exclusive Dreiecke auf Grund der ebenen Axiome der Verknuepfung und Anordnung (Leipzig, 1914)
"Contributions Toward a Phenomenological Foundation of Geometry and Its Physical Applications," from Beiträge zur phänomenologischen Begründung der Geometrie und ihre physikalischen Anwendungen (Jahrbuch für Philosophie und phänomenologische Forschung IV 1923, 493–560). Selections trans. by Theodore Kisiel, in Phenomenology and the Natural Sciences, ed. Joseph Kockelmans and Theordore J. Kisiel, Evanston IL: Northwestern University Press, 1970, 119–143.
Mathematische Existenz. Untersuchungen zur Logik und Ontologie mathematischer Phänomene (Jahrbuch für Philosophie und phänomenologische Forschung, Vol. VIII, 1927, 440–809.
"The Philosophy of Edmund Husserl," transl. R. O. Elverton, in The Phenomenology of Husserl, ed. R. O. Elverton, Quadrangle Books, Chicago: 1970, 40–72, originally "Die Philosophie Edmund Husserls. Anlässlich seines 70. Geburtstags dargestellt" in Kantstudien vol. 35, 1930, 119–150.
“Eudoxus-Studien: I: Eine voreudoxische Proportionenlehre und ihre Spuren bei Aristoteles und Euklid,” Quellen und Studien zur Geschichte der Mathematik, Astronomie und Physik B. II (1933), 311–330. [reprinted in Jean Christianidis, ed. Classics in the history of Greek Mathematics, Boston Studies in the Philosophie of Science, vol. 240, Dordrecht/Boston: 2004, 191–209, with intro. by Ken Saito, 188–9.] “II: Warum haben die Griechen die Existenz der vierten Proportionale angenommen,” 369–387, “III: Spuren eines Stetigkeitsaxioms in der Art des Dedekindschen zur Zeir des Eudoxos,” vol. 3 (1936) 236–244, “IV: Das Prinzip des ausgeschlossenen Dritten in der griechischen Mathematik,” 370–388, “V: Die eudoxische Lehre von den Ideen und den Farben, 3 (1936) 389–410.
"Zur Logik der Modalitäten", in: Jahrbuch für Philosophie und phänomenologische Forschung, Bd. XI (1930), pp. 497–548
Grundlagen der Mathematik in geschichtlicher Entwicklung, Freiburg/München: Alber, 1954 (2. Aufl. 1964; diese Aufl. ist auch text- und seitenidentisch erschienen als Suhrkamp Taschenbuch Wissenschaft 114. Frankfurt a. M. : Suhrkamp, 1975)
Dasein und Dawesen (1964)
Letters to Hermann Weyl, in Paolo Mancosu and T. A. Ryckman, “Mathematics and Phenomenology: The Correspondence between O. Becker and H. Weyl,” Philosophia Mathematica, 3d Series, vol. 10 (2002) 174–194.
Bibliyografya > İkincil kaynaklar

Annemarie Gethmann-Siefert, Jürgen Mittelstraß (eds): Die Philosophie und die Wissenschaften. Zum Werk Oskar Beckers (Philosophy and the Sciences: On the Work of Oskar Becker), Munich, Fink, 2002 .
Wilbur R. Knorr, “Transcript of a Lecture Delivered at the Annual Convention of the History of Science Society, Atlanta, Dec. 28, 1975” in Jean Christianidis, ed. Classics in the history of Greek Mathematics, Boston Studies in the Philosophie of Science, vol. 240, Dordrecht/Boston: 2004, 245–253, esp. 249–252.
Joseph Kockelmans and Theordore J. Kisiel, intro. to transl. of Becker, in Phenomenology and the Natural Sciences, Evanston IL: Northwestern University Press, 1970, 117–118.
Paolo Mancosu and T. A. Ryckman, “Mathematics and Phenomenology: The Correspondence between O. Becker and H. Weyl,” Philosophia Mathematica, 3d Series, vol. 10 (2002) 130–173, bibliography 195–202.
Paolo Mancosu, ed. From Brouwer to Hilbert, Oxford University Press, 1998, 165–167 (on Hilbert's formalism), 277–282 (on intuitionistic logic).
Zimny, L., “Oskar Becker Bibliographie,” Kantstudien 60 319–330.
Stefania Centrone & Pierluigi Minari (2019), Oskar Becker on Modalities, Logos Verlag Berlin GmbH, ISBN 9783832550318
Stefania Centrone & Pierluigi Minari (2022), Oskar Becker, On the Logic of Modalities (1930): Translation, Commentary and Analysis, Springer Nature, ISBN 9783030875480
"The Oskar Becker collection". The Philosophical Archive. University of Konstanz. 18 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi.
"Oskar Becker (1889-1964) | The National Library of Israel". 23 Mayıs 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Otto Pöggeler (2009), "Oskar Becker Als Philosoph", Kant-Studien, De Gruyter, doi:10.1515/kant.1969.60.3.298
Yüzey gerilimi

Yüzey gerilimi, fizikokimyada bir sıvının yüzey katmanının esnek bir tabakaya benzer özellikler göstermesinden kaynaklanan etkiye verilen addır. Bu etki bazı böceklerin su üzerinde yürümesine olanak verir. Bir gazla bir sıvının ya da birbirleriyle karışmayan iki sıvının temas yüzeyleri gerilmiş esnek bir zara benzer. Bu gerilim likidin serbest yüzüne ait ise buna yüzey gerilimi; iki sıvının sınır yüzeyine ait ise arayüzey gerilimi (yüzeyler arası gerilim) adını alır.
Bu olay kinetik teori yardımıyla açıklanır. Sıvı içerisindeki bir molekül kendini çevreleyen öteki moleküllerin etkisine uğramış olduğundan simetri nedeniyle bu kuvvetlerin bileşkesi sıfırdır. Bunun sonucu olarak molekül hiçbir kuvvetin etkisinde değildir. Ama sıvının yüzeyindeki bir molekül ele alınırsa, buhar fazdaki birim hacme düşen molekül sayısı, sıvı fazdakinden çok daha az olduğundan sıvı yüzeyinde denkleşmemiş kuvvet alanları bulunur ve molekül sıvının içerisine doğru çekilir ve sıvının yüzü gergin bir zar biçimini alır. Yüzey geriliminin etkisi altındaki sıvı yüzeyi, sıvının öteki kısımlarından farklı özellikler taşır.
Bilimsel tanımla; sıvı yüzeyinde birim uzunluğu gergin tutan kuvvete yüzey gerilimi denir. Birimi dyne/cm'dir. Dar tüplerde gözlenen sıvı yükselme ve alçalması olan kapilarite olayının nedeni de yüzey gerilimidir.
Bazı maddelerin yüzey gerilimleri

| Sıvı | Sıcaklık°C | Yüzey Gerilimi, γ |
| --- | --- | --- |
| Asetik asit | 20 | 27.6 |
| Asetik asit (40.1%) + Su | 30 | 40.68 |
| Asetik asit(10.0%) + Su | 30 | 54.56 |
| Aseton | 20 | 23.7 |
| Dietil ether | 20 | 17.0 |
| Ethanol | 20 | 22.27 |
| Ethanol (40%) + Su | 25 | 29.63 |
| Ethanol (11.1%) + Su | 25 | 46.03 |
| Glyserol | 20 | 63 |
| n-Hekzan | 20 | 18.4 |
| Hidroklorik asid 17.7M Sıvı Solüsyon | 20 | 65.95 |
| Izopropanol | 20 | 21.7 |
| Cıva | 15 | 487 |
| Metanol | 20 | 22.6 |
| n-Oktan | 20 | 21.8 |
| Sodyum Klorit 6.0M Sıvı Çözelti | 20 | 82.55 |
| Sakaroz (Şeker) (55%) + Su | 20 | 76.45 |
| Su | 0 | 75.64 |
| Su | 25 | 71.97 |
| Su | 50 | 67.91 |
| Su | 100 | 58.85 |
Yüzey gerilimini etkileyen faktörler

Sıvının sıcaklığının artırılması veya sıvıya deterjan veya sabun gibi etkenlerin karıştırılması yüzey gerilimini azaltır. Yüzey gerilimi düşürülen sıvı içerisine kiri daha rahat almaktadır. Bu yüzden yüzey gerilimi düştükçe daha iyi temizlik yapılabilmektedir.
Babushka Lady

2003 yılında güneybatıdan çekilmiş bir fotoğraf: Solda eski Teksas Okul Kitap Deposu binası, ortada Dal-Tex Binası ve sağda Dallas County Records Annex yer almaktadır. Bu binalar Dallas'ta önemli tarihi ve kültürel yapılar arasında yer alır.
Babushka Lady ya da Türkçe çevirisiyle Bayan Nine, John F. Kennedy suikastı sırasında olayın gerçekleştiği alanda bulunan ve suikastı fotoğraflamış olabileceğine inanılan kimliği belirsiz kadın için kulanılan takma ad. Lakabını yaşlı Slav kadınlara verilen ad olan Babuşka'dan alır.
Görgü tanıkları tarafından olay sırasında elinde kamerayla ana caddeyle Elm Sokağı arasındaki çimlerde bulunduğu görülmüştür. Suikastin kaydedildiği videoda da Bayan Babuşka elinde kameraya görülmektedir. Ayrıca suikast gerçekleştikten hemen sonra herkes kaçışırken kadının yüzünde kamerayla halâ aynı noktada beklediği Zapruder filminde de görülmektedir. Suikastten sonra Elm Sokağı'nın karşısındaki tepeye çıkarak oradaki kalabalıkla birlikte tetikçiyi aramıştır. Fotoğraflarda en son Elm Sokağı'nda yürürken görülmektedir. Kadın FBI tarafından bulunduktan sonra çektiği görüntüleri teslim etmesi talep edildi; ancak teslim etmedi. Kadının kim olduğu veya o anda orada ne yaptığı hala bilinmiyor.
Kimliği

Bayan Babuşka hiç ortaya çıkmadı. Polis ve FBI onu bulamadı ve FBI'ın yerel fotoğraf dükkânlarını araştırmasına rağmen onun bulunduğu açıdan çekilmiş hiçbir filme rastlanmadı.
Kimliği > Beverly Oliver

1970'te Beverly Oliver isimli bir kadın ortaya çıktı ve Bayan Babuşka'nın kendisi olduğunu iddia etti. 1963'te Colony Club'ta şarkıcı ve dansçı olarak çalıştığını söyledi. 1994'te, Kennedy suikastının gerçekleştiği günü anlatan Dallas'ta Kâbus başlıklı bir anı yayınladı. Oliver yayınladığı anıda iş yerinde kendilerini FBI ajanı olarak tanıtan iki kişiyle görüştüğünü ve adamların filmi banyo etmek için istediğini ve 10 gün içinde geri getireceklerini ancak filmin bir daha hiç geri gelmediğini yazdı.
Beverly Oliver'ın anısı Oliver Stone'un 1991 yapımı JFK filminde Beverly isimli bir kadının Dallas gece kulübünde Jim Garrison'la tanıştığı bir sahneye konu oldu. Lolita Davidovich'in canlandırdığı rolde Oliver, suikastın gerçekleştiği yerde baş örtüsü takan ve çektiği filmi FBI ajanı olduğunu iddia eden iki kişiye verdiğinden bahseden bir kadın olarak tasvir edildi.
HSCA Raporu

Mart 1979'da olayı araştıran HSCA'nın Görsel Kanıt Heyeti Bayan Babuşka'ya ait filmleri bulamadığını belirtti: "Öncelikle, HSCA görsel danışmanı Robert Groden heyeti ilgili fotoğrafik meseleler ve materyaller konusunda bilgilendirdi. HSCA müfettişleri önerilen film ve fotoğrafların çoğunu tespit etti, ancak bazı parçalar hiçbir zaman tespit edilemedi."
Suikast Kayıtları İnceleme Kurulu'nun Açık Duruşması

18 Kasım 1994'te, suikast araştırma görevlisi Gary Mack Suikast Kayıtları İnceleme Kuruluna Kodak'ın Dallas Ofisi yöneticisinin, Zapruder filmini üretirlerken otuzlu yaşlarda siyah saçlı bir kadının suikastı içeren bir kayıt getirdiğini söylediğini sundu. Mack'e göre, ofis yöneticisi, kadının film ofisinde federal soruşturmacılara ana caddeden Elm Sokağı'na geçip birkaç kişiyle birlikte Kennedy'nin lumiziniyle Texas Okul Kütüphanesi'nin fotoğraflarını çektiğini söyledi. Mack, Kodak yöneticisinin kendisine fotoğrafın bulanık ve işe yaramaz olduğunu iddia ederek kadının muhtemelen kimliğini vermeden eve döndüğünü belirtti. Mack, hikâyedeki kadının Bayan Babuşka olduğunu önerdikten sonra kurula:"Bevelry Oliver'ın Bayan Babuşka olduğuna inanmıyorum." dedi.
Aynı gün Oliver, Suikast Kayıtları İnceleme Kuruluna suikast sırasında 17 yaşında olduğunu belirtti. Oliver kurula Kennedy vurulduğunda yaklaşık 5-10 metre yakınından 8 mm'lik kamerayla olayı kaydettiğini ve kendini FBI ajanı olarak tanıtan bir adam tarafından filme el konulduğunu söyledi. Oliver esrar taşıması sebebiyle yakalanmaktan korktuğu için kamerayı adama teslim ettiğini iddia etti.
1934-35 Division 1

Sochaux, topladığı 48 puanla Ligue de Football Professionnel şampiyonu olmuştur.
Mücadele eden takımlar

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Olympique Alès  FC Antibes  AS Cannes  SC Fives  Olympique Lillois  Marseille  Montpellier HSC  FC Mulhouse |   |  SC Nîmes  RC Paris  Red Star Paris  Rennes  Excelsior AC Roubaix  FC Sète  Sochaux  Strasbourg |
Lig Tablosu

| Sıra | Kulüp | Puan | Maç | G | B | Y | AG | YG | AV | Katılım | Avrupa, Division 2 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Sochaux | 48 | 30 | 22 | 4 | 4 | 94 | 36 | +58 |  | Fransa Şampiyonu |
| 2 | Strasbourg | 47 | 30 | 21 | 5 | 4 | 73 | 33 | +40 |  |  |
| 3 | RC Paris | 37 | 30 | 16 | 5 | 9 | 77 | 57 | +20 |  |  |
| 4 | FC Sète | 36 | 30 | 13 | 10 | 7 | 52 | 45 | +7 |  |  |
| 5 | AS Cannes | 33 | 30 | 14 | 5 | 11 | 62 | 48 | +14 |  |  |
| 6 | FC Mulhouse | 33 | 30 | 14 | 5 | 11 | 66 | 67 | -1 |  |  |
| 7 | Olympique Lillois | 31 | 30 | 14 | 3 | 13 | 56 | 46 | +10 |  |  |
| 8 | Excelsior AC Roubaix | 31 | 30 | 13 | 5 | 12 | 51 | 48 | +3 |  |  |
| 9 | Marseille | 31 | 30 | 13 | 5 | 12 | 76 | 72 | +4 |  | (Coupe de France Şampiyonu) |
| 10 | Rennes | 27 | 30 | 11 | 5 | 14 | 57 | 49 | +8 |  |  |
| 11 | SC Fives | 25 | 30 | 12 | 1 | 17 | 45 | 61 | -16 |  |  |
| 12 | Red Star Paris | 23 | 30 | 8 | 7 | 15 | 58 | 72 | -14 |  |  |
| 13 | Olympique Alès | 23 | 30 | 10 | 3 | 17 | 52 | 73 | -21 |  |  |
| 14 | FC Antibes | 23 | 30 | 8 | 7 | 15 | 49 | 80 | -31 |  |  |
| 15 | Montpellier HSC | 17 | 30 | 7 | 3 | 20 | 37 | 86 | -49 |  | Division 2'ye düşenler |
| 16 | SC Nîmes | 15 | 30 | 5 | 5 | 20 | 35 | 67 | -32 |  | Division 2'ye düşenler |
(Galibiyet:2 puan, Beraberlik:1 puan, Yenilgi:0 puan)
Division 2'den yükselen takımlar takip eden sezonda Division 1'de oynayacaklar.
FC Metz: Division 2 şampiyonu
Valenciennes: Division 2 ikincisi
Gol krallığı

| Sıra | Oyuncu | Ülke | Kulüp | Gol |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | André Abegglen |   İsviçre | Sochaux | 30 |

| 2 | Roger Courtois |  Fransa   İsviçre | Sochaux | 29 |

| 3 | Franz Weselik |  Avusturya | FC Mulhouse | 24 |

| 4 | Joseph Alcazar |  Fransa | Marseille | 22 |

| - | Jean Secember |  Fransa | Excelsior AC Roubaix | 22 |
1956-57 Division 1

Saint-Étienne, topladığı 49 puanla Ligue de Football Professionnel şampiyonu olmuştur.
Mücadele eden takımlar

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Angers SCO  RC Lens  Olympique Lyonnais  Marseille  FC Metz  AS Monaco  FC Nancy  OGC Nice  Nîmes Olympique |   |  RC Paris  Stade de Reims  Rennes  Saint-Étienne  UA Sedan-Torcy  Sochaux  Strasbourg  Toulouse FC  Valenciennes |