stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Merzifonlu Kara Mustafa Paşa Cami

Bu madde Amasya'daki bir cami hakkındadır.Bu adla bilinen diğer cami için Karaköy Camii sayfasına bakınız.
| --- | --- |


Genel bilgiler
Konum: Merzifon, Amasya, Türkiye 
Koordinatlar: 40°52′22″K 35°27′50″D﻿ / ﻿40.87278°K 35.46389°D﻿ / 40.87278; 35.46389
Açılış: 1666
Teknik ayrıntılar
Kubbe sayısı: 1
Minare sayısı: 1

Merzifonlu Kara Mustafa Paşa Cami ya da Paşa Cami, Merzifon'un ilçe merkezinde bulunan ve 1666 yılında Osmanlı Sadrazamı Merzifonlu Kara Mustafa Paşa tarafından yaptırılan cami, aynı zamanda ilçenin en büyük camisidir.
Tarihçe

Cami 19. Osmanlı padişahı IV. Mehmed döneminde yapılmıştır.
Mimarisi

Cami dikdörtgen ve kesme taştan yapılmıştır. İbadet edilen bölüm iki kısımdan oluşmuştur. Caminin ana ibadet bölümü tek kubbeli olan bölümdür. Payeler arasında kalan bölümlerden, orta kısım yarım kubbeli büyük bir niş haline getirilmiştir. Bölümler ise küçük kubbelerle örtülerek ana ibadet mekanı ile birleştirilmiştir. Orta bölümdeki nişin yüksekliği yanlara göre daha fazla olduğu için caminin iç dizaynı farklı bir tasarıma sahiptir. Camiyi üç sıra pencere aydınlatmaktadır.
Restorasyon

Mülkiyeti Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne ait olan Kara Mustafa Paşa Cami'nin onarımına ait restorasyon projeleri, Merzifon Müftülüğünün desteği ile Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafınca yaptırılmış ve cami 2005 Eylül başında hizmete açılmıştır.
Galeri

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Cami avlusundaki şadırvan
Şadırvan külahının iç kısmında Zileli Emin tarafından yapılan manzara resimleri, Geç dönem Osmanlı resim sanatına örnektir.
Bedesten çarşısı tarafından cami avlusunun giriş kapısı
Caminin giriş kapısı ve kitabesi
Caminin genel görünümü
Caminin genel görünümü
Caminin iç mekânının genel görünümü
Caminin genel görünümü
Merzifonlu Kara Mustafa Paşa Camisi'nin avlusundaki anıt ağaçlar
Merzifonlu Kara Mustafa Paşa Camisi'nin avludan girişi
Orhan Cami (Adapazarı)

| --- | --- |


Genel bilgiler
Konum: Türkiye  Adapazarı
Koordinatlar: 40°46′45″K 30°24′01″D﻿ / ﻿40.77917°K 30.40028°D﻿ / 40.77917; 30.40028
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Kesme taş
Minare sayısı: 1

Başlığın diğer anlamları için Orhan Gazi Camii sayfasına bakınız.
Orhan Camii, Adapazarı şehir merkezinde Orhan Gazi adına yapılmış camii. Kesme taştan yapılan camii dikdörtgen planlıdır.
Orhan Gazi'nin komutanlarından Konuralp Bey bölgede Bizans'ın küçük kalelerini fetheder. Bugünkü şehir merkezini oluşturan köye yapılan Orhan Gazi adına camii yaptırıldığı rivayet edilmektedir. Bugünkü Orhan camiinin, ilk yapılan camii ile yapı itibarıyla benzemediği ileri sürülür. Minarenin üzerinde olan 1316/1318 yılları yapının II. Abdulhamit zamanında yeniden yapıldığı tarihi gösterir. Yıkılan eski Ada köyünün camii, 1893/1894 yılları arasında Adapazarı kaymakamı Mehmet Nüzhet Paşa öncülüğünde halk tarafından yenilenmiştir.
Osmanlı arşivlerindeki belgelerden Sapanca'ya bağlı Beloyan Köyü'nün camii hatibine vakfedildiği anlaşılmaktadır. Caminin ilk halinin erken dönem mimarisi örneklerinden olan Büyükesence Camii'ne benzediği düşünülmektedir. Anılan cami çantı tekniği ve beşikörtüsü çatı kullanılmıştır. Orhan Camii yenilenirken çatı tarzı korunmuştur.
Kubbesiz olan caminin, ahşap çatısı kiremit örtülüdür. 1967 Mudurnu depreminde yıkılan minaresi onarılmış, fakat 1999 Gölcük depreminde yeniden hasar alında profilden yeniden yapılmıştır.
Yakın tarihe kadar beton avlu ile çevrili caminin duvarları kaldırılmış, çevre düzenlemesi yapılmıştır. Sakarya halkının yardımı ile Uganda'da Sakarya Orhan Camii yaptırılmıştır.
Sakarya çevresinde Orhan Gazi adına yapılmış pek çok başka cami de vardır:
Mekece Orhan Camii
Geyve Orhan Camii
Dernekkırı Orhan Camii
Büyüktersiye (Büyükesence) Orhan Camii
Müezzinler Orhan Camii
Şeyhler (Kaynarca) Orhan Camii
Şeyhtimarı Orhan Camii,
Kızılcaali Orhan Camii
Büyükkaynarca Orhan Camii
Zeamet Orhan Camii
Akçakoca Orhan Camii
Kandıra Orhan Camii
Kocaali Orhan Camii
1894 depreminde hasar gören camii 1901 yılında yeniden yapılmıştır.
Moskova Tarihi Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Etkin
Konum: Moskova, Rusya
Koordinatlar: 55°44′20″K 37°37′57″D﻿ / ﻿55.73889°K 37.63250°D﻿ / 55.73889; 37.63250
Başlama: 1816 (Rekonstrüksiyon 1991)
Tamamlanma: 1823 (Rekonstrüksiyon 1993)
Açılış: 1823
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1
Resmî site
Moskova Tarihi Camii (Rusça:  Московская историческая мечеть, Tatarca:  Мәскәү тарихи мәчете), Yapımı 1816-1823 rekonstrüksiyonu da 1991-1993'te yapılan Moskova'nın en eski camisi.
Moskova Zamoskvorechye, Bolshaya Tatarskaya caddesinde bulunan Moskova'nın en eski cami. 1823 yılında tatarlar tarafından ibadete açıldı.
Tarihi

1816 yılında Moskova'da yaşayan müslüman tüccarlar Makay Abdulov, Nadran İzmaylov, Mirza Radi Navruzov ve Mula Abdula Uzbekov Rus Çarı I. Aleksandr'a Kazan'daki ve St. Petersburg'daki taştan yapılmış minareli camiler gibi bir cami yapma teklif sundular. Minareli caminin yapılması hükümdar tarafından yasaklanmıştı. Sadece 1823 yılında Müslüman topluluğundan tüccar Haşalov, dışarıdan bakıldığında ev gibi duran ve camiye hiç benzemeyen dua evini yapmaya izni almıştı. 1823 yılının sonbaharında Tatar Müslüman topluluğu tarafından tek katlı dua evi yapılmıştı. 1880'da ise yeni düzenleme planı onaylanmıştır.
Yapıldıktan sonra Moskova Tarihi Camii bütün imtihanlara rağmen zor zamanlarda ayakta kalabildi. Sovyetler Birliği döneminde caminin imamı Abdulla Hazra kurşuna dizildi ve 1939 yılında cami kapatılıp minaresi tahrip edildi. Cami de askerlik şubesi yapıldı ve basım evi atölyesi açıldı.
Müslümanların çabalarıyla 1991 yılında cami Müslümanlara geri verildi. Caminin rekonstrüksiyonu Suudi Arabistan Büyükelçiliğinin de katkılarıyla 1993 yılın Mayıs ayında tekrar açıldı.
Arnavutluk-Türkiye ilişkileri

| --- | --- |



 Arnavutluk:  Türkiye
 
Diplomatik Misyon
Arnavutluk'un Ankara Büyükelçiliği: Türkiye'nin Tiran Büyükelçiliği
Arnavutluk-Türkiye ilişkileri, Türkiye'nin Arnavutluk'la sürdürdüğü uluslararası politikaları içerir.
İlişkilerin tarihçesi

Türklerin Arnavutlarla ilk karşılaşması 14. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin Balkanlar'da yayılması ile başladı. 1385 yılında bir Arnavut ordusu yapılan Savra Savaşı'nı Osmanlılar kazandı ve Arnavutlar Osmanlı egemenliği altına girdiler.  1402 yılında Osmanlı padişahı Yıldırım Bayezid'in Timurlenk'le yaptığı Ankara Savaşı'nı kaybetmesiyle başlayan Fetret Devri Arnavutluk'ta Osmanlı egemenliğinin bir süre boyunca zayıflamasına yol açtı. Ancak II. Murat döneminde Osmanlı egemenliği tekrar geri getirildi. 1443-1468 yılları arasında bir kısım Arnavutlar Arnavut lideri İskender Bey'in kumandası altında Osmanlı yönetimine karşı ayaklandılar. Ancak bu ayaklanma uzun sürmesine rağmen başarısızlıkla sonuçlandı.
Osmanlılar egemenlikleri altındaki Hristiyan halklarının dinlerine karışmıyorlar, kendi dinlerini özgürce izlemelerine izin veriyorlardı. Bu yüzden Osmanlı yönetimi boyunca Balkan halklarının çoğu kendi dinlerinde kaldılar. Ancak Arnavutlar, Boşnaklarla beraber buna bir istisna oluşturdular ve 17. yüzyıl başlarında kitle halinde Müslümanlığa geçmeye başladılar. Müslüman olan Arnavutlar Osmanlı Devleti'nin diğer bölgelerine göç ettiler, devlet yönetiminde başarı kazanarak önemli görevlere getirildiler. Köprülü ailesi başta olmak üzere birçok Arnavut kökenli devlet adamı Sadrazamlık düzeyine kadar yükseldiler. Arnavut kökenli Kavalalı Mehmet Ali Paşa 19. yüzyıl başlarında Mısır'ın yönetimini ele geçirerek Osmanlı yönetimine karşı çıktı. Hidivlik unvanını alan Mehmet Ali Paşa ve torunları modern Mısır'ın temellerini attılar.
Arnavutlar Balkanlardaki uluslararasında Osmanlı yönetiminden ayrılan en son ulus oldular. Ancak 1913 yılında Balkan Savaşları'ndan sonra yapılan Bükreş Antlaşması'yla Arnavutluk Osmanlı Devleti'nden bağımsızlığını kazandı. 1925 yılında Arnavutluk Cumhuriyeti ilan edildi. 1928 yılında ise Ahmet Zogu kendini kral ilan ederek Arnavutluk Krallığını kurdu. 1939 yılında Faşist İtalya Arnavutluk'u işgal etti. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Enver Hoca'nın önderliği altında Arnavutluk Sosyalist Halk Cumhuriyeti kuruldu. 1990 yılında tekrar demokrasiye geri dönene kadar Arnavutluk dünyanın en içine kapanık ülkelerinden biri olarak kaldı. 1913-1992 yılları arasında Türkiye'nin Arnavutluk ile olan ilişkileri çok zayıf bir düzeyde kaldı. Ancak Türkiye'de yaşayan Arnavut kökenli Türkler ve iki toplum arasındaki yoğun tarihi ve kültürel ilişkiler, iki ülke arasında bir köprü oluşturmaya devam etti.
Gümüş

Başlığın diğer anlamları için Gümüş (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Gümüş, elementlerin periyodik tablosunda simgesi Ag (Ag sembolü Latince argentum kelimesinden gelir) olan, beyaz, parlak, değerli bir metalik element. Atom numarası 47, atom ağırlığı 107,87 gramdır. Erime noktası 961,9 °C, kaynama noktası 1950 °C ve özgül ağırlığı da 10,5 g/cm³'tür. Çoğu bileşiklerinde +1 değerliklidir. Günümüzde Dünya'da 53 yıllık gümüş rezervi kaldığı tahmin ediliyor. Yeni gümüş rezervleri keşfedilmezse 2078 yılında Dünya'daki gümüş rezervlerinin tükenebileceği tahmin ediliyor.[kaynak belirtilmeli] En çok gümüş üretimi yapan ülkeler Meksika, Çin, Peru Şili ve Avustralya'dır.
Tarihçe

Gümüş çok eski zamanlardan beri bilinmekle birlikte yine de altın ve bakırdan sonra keşfedilmiştir. Altın az olmasına rağmen, dünyanın her yanına yayılması sebebiyle daha önce kullanılmaya başlanmıştır. Ayrıca tabii halde gümüş az olup, çok derinlerde bulunuyordu. Gümüşün MÖ 3100 yıllarında Mısırlılar ve MÖ 2500 yıllarında Çinliler ve Farslar tarafından kullanıldığı belirtilmiştir. Yunan tarihinde Atina'daki gümüş madenlerine rastlanır. MÖ 800 yıllarına doğru gümüş, Nil nehri havalisinde para olarak kullanılmaya başlanmıştır. Gümüşü ilk olarak Romalıların işlemeye başladıkları iddia edilmektedir. Endüstri ilerledikçe daha karışık ve saf olmayan gümüş filizleri üzerinde çalışılmaya başlandı. Bugün gümüş büyük bir nisbette bakır, kurşun ve çinko üretimindeki yan ürünlerden elde edilir.
Bulunuşu

Çok eskiden gümüş, dünyanın birçok yerlerinde az miktarda bulunan doğal gümüş kaynaklarından elde ediliyordu. Doğal gümüş; saf veya daha çok altın, bakır, cıva ve diğer metallerle alaşımlar halinde bulunuyordu. Norveç'te, Güney Peru'da, Colorado'da kazılarda işlenmiş büyük külçeler bulunmuştur. İspanya'da 1860'ta sekiz tonluk bir külçe çıkartılmıştır. Gümüş, daha çok yer kabuğuna dağılmış bileşikler halinde bulunur. En çok rastlanan gümüş filizleri; argentit (Ag2S) ve gümüş klorür (AgCl) olmaktadır. Arsenik veya antimonla karışmış sülfür filizleri de vardır.
Üretimi

Gümüş, tarihte çeşitli yöntemlerle cevherlerinden ayrılmıştır. En eski metotlardan biri, kurşunla karıştırma yöntemidir. Bu yöntemde gümüş cevherleri veya saf olmayan gümüş ürünleri kurşun veya kurşun filizleriyle basit bir fırında eritilir ve gümüş-kurşun karışımı elde edilir. Buradan da kolay bir şekilde saf gümüş kazanılır.
Diğer bir yöntem de, amalgama metodudur. Çamur haline getirilen gümüş cevherleri, tuz ve cıvayla muamele edilerek, elementel gümüş elde edilir. Bundan başka, siyanat yöntemi gibi başka gümüş elde etme yöntemleri de geliştirilmiştir. Türkiye'de en fazla gümüş üretimi Kütahya Gümüşköy'de gerçekleştirilmektedir.Kütahya ilinin dışında; Mardin, Gaziantep, Trabzon, Gümüşhane, Ardahan, Antalya, Bursa, Niğde, İzmir, Elazığ, Amasya ve Balıkesir illerinden de gümüş çıkarılmaktadır.[kaynak belirtilmeli]
Özellikleri

Gümüş, ışığı çok iyi yansıtan, dövülebilen, sünek bir metaldir. Bir gram gümüşten 2 km uzunluğunda ince tel çekilebilir. Elektrik sistemde küp ve altıgen olarak kristallenir. Koordinasyon sayısı altı olduğu hallerde, yaklaşık atom çapı 1,444 angström değerini alır.
Atmosferde oksitlenmeye karşı büyük bir mukavemet gösterir. Bakırdan daha zor, altından ise daha kolay oksitlenir. Standart elektrot potansiyeli 0,7978 V dur. Asitlere ve birkaç organik maddeye karşı dayanıklıdır. Fakat nitrik asit ve derişik sıcak sülfürik asitte kolayca eritilir. Ayrıca kükürt ve birçok kükürt bileşikleriyle hemen birleşir. Gümüş eşya üzerindeki kararmanın sebebi, havadaki hidrojen sülfür ve yumurta gibi bazı yiyeceklerde bulunan kükürttür.
Periyodik tabloda ağır metaller grubu içinde yer alan gümüşün, çoğu özellikleri bakırın özelliklerine benzemekle beraber bakır, çoğu bileşiklerinde iki değerlikli olması ile gümüşten farklıdır.
Özellikleri > Alaşımları

Saf gümüş kolay paslanmaz. Elektrik ve ısıyı çok iyi iletir. Fakat, çok yumuşak olup, mekanik kuvvete karşı direnci azdır. Ayrıca atmosferde parlaklığını kaybederek donuklaşır. Bu sebepten daha sert diğer metallerle alaşımları halinde kullanılır.
Gümüşün kadmiyum ve çinko ile yaptığı alaşımlar, parlaklığını çok daha yavaş kaybeder. Buna antimon ve kalay ilave edilirse, bu parlaklık ve dayanıklılık daha da artar. Gümüşün diğer metallerle yaptığı daha birçok alaşımları vardır. Bunlar endüstride saf gümüşten çok daha fazla kullanılır, çok pahalı olması bunun en büyük nedenlerindendir.
Özellikleri > Bileşikleri

Gümüş, bileşiklerinde ekseriyetle bir (+1) değerlidir. Bilinen pek çok bileşiğinden önemlileri şunlardır.
Gümüş oksit (Ag2O): Gümüş nitrat çözeltisi, sodyum veya potasyum hidroksit ile muamele edilirse, kahverengi bir çökelti meydana gelir. Dayanıklı değildir ve 300 °C'nin üzerine ısıtılırsa, tamamen gümüşe dönüşür.
Gümüş sülfür (Ag2S): Doğada argentit minerali halinde bulunur. Gümüş tuzunun çözeltisi üzerinden hidrojen sülfür geçirmekle elde edilen kararlı bir bileşiktir.
Gümüş nitrat (AgNO3): En önemli gümüş tuzudur. Renksiz ağır kristaller teşkil eder. Tıpta dağlamak maksadıyla kullanılır. Siğil tedavisinde çok iyidir. Ayrıca deriyi ve organik maddeleri karartmada tercih edilir. Deriyi kararttığından "cehennem taşı" ismini almıştır. Suda ve alkolde kolayca çözündüğünden, birçok gümüş bileşiklerinin elde edilmesinde ilkel madde olarak kullanılır. En çok kullanıldığı yerler; başta fotoğrafçılık olmak üzere, mürekkepler, saç boyası yapımı ve gümüş kaplamacılığıdır.
Gümüş siyanür (AgCN): Gümüş tuzuna sodyum veya potasyum siyanürün ilave edilmesiyle meydana gelen zehirli beyaz bir tuzdur. Alkali siyanürlerle kompleks siyanürler teşkil eder. Bu tuzlar da kaplamacılıkta önemlidir.
Gümüş halojenürler: Gümüş klorür (AgCl), gümüş bromür (AgBr), gümüş iyodür (AgI); gümüş nitrat çözeltisine halojen tuzları ilavesiyle elde edilirler. Hepsi de ışığa karşı hassas olup, fotoğrafçılık endüstrisinde önemli yerleri vardır. Altın atomunun yarıçapı, gümüş atomu yarıçapından daha küçük olduğu için gümüş daha bir iletkendir.
Kullanıldığı yerler

Gümüş' ün kullanıldığı alanları sıralayacak olursak;
fotoğraf sanayii, elektronik, para imali, süs eşyası ve takı yapımı, alaşımlar, dişçilik ‘tir.
Ayrıca, yapay yağmur yağdırmakta, ayna sırlarının yapımında, bilgisayar röle kontaklarında, pil yapımında da kullanılmaktadır.Gümüş elektriği çok iyi geçirdiğinden ve kolayca tel haline geldiğinden, elektrik teli olarak kullanılmaktaydı. Fakat nadir bulunması ve kıymeti dolayısıyla, artık bu amaçla kullanılmamaktadır. Bugün daha ziyade süs eşyası üretiminde, ayna yapımında, fotoğrafçılıkta, bazı ilaçlar ve alaşımların hazırlanmasında kullanılır. Bazı gümüş paralar, %90 gümüş, %10 bakır alaşımından yapılmıştır. Gümüş eşyada (%92,5 gümüş + %7,5 bakır) kullanılır.
Saf gümüş, aynı zamanda asetik asit, boyalar ve fotoğraf maddeleri elde etmede de kullanılır. Keza toz halinde gümüş, cam ve ahşabı elektrik iletkeni yapmak için yeni seramik tipi kaplama işlerinde kullanılmaktadır.
Gümüş zeolitler, acil durumlarda, deniz suyundan içilebilir su elde etmek için kullanılabilmektedir.
Kullanıldığı yerler > Gümüş kaplama

Gümüş kaplanacak parçalar, anodu gümüş olan elektrolitik banyoda katoda bağlanırlar. Banyodaki elektrolit, sodyum arjantisiyanür, NaAg(CN)2 veya benzeri bir kompleks gümüş tuzudur. Bu tür elektrolitler diğerlerine, mesela gümüş nitrata (AgNO3) göre kaplanacak yüzeyin daha düzgün kaplanmasını sağlarlar.
Gümüşten yapılmış nesnelerin temizlenmesi

Gümüş eşya yüzeyinde kararma meydana getiren gümüş sülfür (Ag2S), çoğu kez bir aşındırıcı toz kullanılarak temizlenir. Bu yöntemle yüzeyden gümüş aşınması, gümüş ve gümüş alaşımı eşya için pek zararlı görülmemekle birlikte, özellikle gümüş kaplamalar için uygun değildir. Temizleme, kimyasal yoldan basitleştirilerek:
3Ag2S + 2Al → Al2S3 + 6Ag
şeklinde ifade edilebilen bir seri tepkimeden istifade edilerek gerçekleştirilebilmektedir. Bunun için şöyle hareket edilir: Suyun bir litresine bir yemek kaşığı çamaşır sodası ve bir kaşık sofra tuzu katılarak, emaye bir kap içinde hazırlanmış çözelti, kaynar sıcaklığa getirilir. Kabın dibine alüminyum bir tabak konulur. Bunun üzerine her tarafının çözelti içinde kalmasına dikkat edilerek gümüş eşya yerleştirilir. Üç dakika kaynatılır. Sonra gümüşler sıcak suda durulanır. Gümüşler temiz ve parlak hale gelir. Burada elektro-kimyasal bir reaksiyon meydana gelmekte, soda-tuz çözeltisi elektrolit görevi yapmaktadır.
Gümüş standardı

Altın standardı gibi, temel para biriminin gümüşle tanımlandığı bir para sistemidir. Bu standarda göre, diğer paralar, istendiğinde, hiçbir kısıtlamaya. Keza gümüş sikke basımı, gümüşün serbestçe ithal ve ihraç edilebilmesi mümkündür. Dünyada gümüş standardı 20.yüzyılın erken dönemlerine kadar Çin, Meksika ve bazı küçük ülkeler tarafından kullanılmıştır.
Simyacıların gümüş için kullandığı sembol.
Gümüş örneği
Periyodik tabloda gümüşün yeri
Moskova Anıt Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Etkin
Konum: Moskova, Rusya
Koordinatlar: 55°43′31″K 37°29′49″D﻿ / ﻿55.72528°K 37.49694°D﻿ / 55.72528; 37.49694
Başlama: 1995
Tamamlanma: 1997
Açılış: 1997
Mimar(lar): I. Tazhiev
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1
Minare yüksekliği: 60 metre

Moskova Anıt Camii (Rusça:  Мемориальная мечеть, Tatarca:  Мемориал мәчет), Yapımı 1995-1997'de yapılan, 1941-1945 yılları arasında Rusların Nazi Almanya'sına karşı vatan topraklarını savunmak için yaptıkları Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan zaferle çıkmalarının ardından Müslümanların bu savaşa yaptığı katkılara ithaf edilmiş bir camii.
Moskova, Park Pobedy'de (Rusça:  парк победы, Türkçe:  Zafer Parkı) ayrıca bir sinegog ve bir de kilise de yaparak bugün ve gelecekte dinler için bir birlik sembolü oluşturmak için inşa edilmiştir.
Tarihi

2. Dünya Savaşında ölmüş olan Müslüman askerlerin anısına yapılmıştır. Moskova Bölge Meclisin Milletvekilleri tarafından Rusya Meclisine caminin kurulmasına karşı bir şikayet gönderilmesine rağmen cami Moskova Belediye Başkanının yardımlarıyla Tataristan, Başkurdistan, Adıgeya, Kazakistan devletlerinin maddi desteği ve Rusya'nın finanse etmesi ile 6 Eylül 1997 yılında yapıldı.
Açılışa Kazakistan Devlet Başkanı Nazarbayev, Başkurdistan Devlet Başkanı Rahimov, Tataristan Devlet Başkanı Şammiyev ve Moskova Belediye Başkanı Lujkov katıldı.
Caminin dış cephesi Tatar, Özbek, Kafkas gibi üç farklı Müslüman mimarlık ekolünün geleneklerini içeriyor.
Kertenkele (film)

| --- | --- |
مارمولک Marmulek
Filmin posteri
Yönetmen: Kemal Tebrizi
Yapımcı: Menuçehr Muhammedi
Yazar: Peyman Kasımhani
Oyuncular: Perviz Perestuyi Rana Azadiver Mihran Recebi Behram İbrahimi Feride Sepahmansur
Müzik: Mohammad Reza Aligholi
Görüntü yönetmeni: Hamīd Huzui Abyane
Kurgu: Hüseyin Zendbaf
Stüdyo: Faradis
Çıkış tarih(ler)i: 2004
Süre: 115 dakika
Ülke:  İran
Dil: Farsça
Kertenkele (Farsça: مارمولک, Marmulek; İngilizce: The Lizard), yönetmenliğini Kemal Tebrizi'nin yaptığı, senaryosu Peyman Kasımhani tarafından yazılan, başrolünde Perviz Perestuyi'nin küçük çaplı bir hırsızı oynadığı 2004 yıllı İran komedi-dram filmidir. Mollalar üzerinden espri yapılan ilk filmdir. Filmin hikâyesi, We're No Angels ve The Pilgrim filmlerinin uyarlamasıdır.
Film, din adamlarını, dini, İran toplumunu ve genel olarak hayatı hicveder.
Çıkışı

Yapım, tamamlandıktan 2 ay kadar sonra gösterime girdi. Ancak birçok din adamı filmi rahatsız edici bulduğu için yönetmen filmi vizyona sokmada sorun yaşadı. Film, İran'daki Nevruz bayramında gösterime girdi, kısa ama başarılı bir vizyona sahip oldu. Tartışmalı hikâyesi nedeniyle film yaklaşık 3 hafta sonra yayından kaldırıldı. Ancak yasa dışı versiyonu kısa bir süre sonra yayınlandı ve İran halkı bunu gördü. İran'daki yasa dışı ağlar tarafından birçok kez yayınlandı. 17 yıl sonra da İran'da lisanslandı ve yasal oldu.
Ödülleri

| Yıl | Ödül | Kategori | Alıcı | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2004 | 22. Fecr Film Festivali | Başrolde En İyi Erkek Oyuncu | Perviz Perestuyi | Aday gösterildi |
| 2004 | 22. Fecr Film Festivali | En İyi Senaryo dalında Kristal Simurg | Peyman Kasımhani | Kazandı |
Montreal Dünya Film Festivali'nde En İyi Asya Filmi Altın Zenith Ödülü - (Menuçehr Muhammedi)
Filmfest Hamburg'da En İyi Teknik Film Ödülü - (Menuçehr Muhammedi)
8. İran Sinema Festivali'nin en iyi erkek oyuncu altın heykeli - (Perviz Perestuyi)
22. Fecr Film Festivali'nin birinci erkek rolü için Jüri Özel Ödülü - (Perviz Perestuyi)
22. Fecr Film Festivali seyircileri açısından en iyi film Kristal Simurg ödülü - (Menuçehr Muhammedi)
22. Fecr Film Festivali'nin en iyi yönetmeni birinci özel albümü - (Kemal Tebrizi)
22. Fecr Film Festivali Dinlerarası Ödülü - (Menuçehr Muhammedi)
Türkiye'de uyarlanması

2014-2016 yılları arasında Türk televizyon kanalı atv'de yayınlanan Kertenkele dizisi, bu filmin ana konusundan uyarlanmıştır.
Yardyam Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Etkin
Konum: Moskova, Rusya
Koordinatlar: 55°51′24″K 37°35′32″D﻿ / ﻿55.85667°K 37.59222°D﻿ / 55.85667; 37.59222
Başlama: 1996
Tamamlanma: 1997
Açılış: 1997
Teknik ayrıntılar
Kubbe yüksekliği (dış): 26 metre
Minare sayısı: 2
Minare yüksekliği: 41,5 metre

Yardyam Camii (Rusça:  Ярдям мечеть), yapımı 1996-1997'de Tatar Hilal Vakfı tarafından Moskova'da yapılan cami.
Tarihi

Moskova'nın Otradnoye Bölgesinde bulunan Yardyam Camii; İnam Şii Camii, bir Ortodoks kilisesi ve bir sinagogun yer aldığı bir komplekste yapılmıştır. 1996 yılında Tatar Hilal Vakfı'nın girşimleriyle inşaatı başlayan cami 14 Eylül 2007'de açıldı. Aynı yerde camiye bağlı 200-250 öğrencinin eğitim gördüğü medrese, helal et mağazı ve dini kitap mağazası da bulununan cami 2.000 kişi kapasitedir.
Site Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Aktif
Konum: İlkadım, Samsun, Türkiye
Koordinatlar: 41°17′18″K 36°20′02″D﻿ / ﻿41.28833°K 36.33389°D﻿ / 41.28833; 36.33389
Başlama: 23 Ocak 1976 (49 yıl önce) (1976-01-23)
Tamamlanma: Aralık 1985 (39 yıl önce) (1985-12)
Açılış: 1979 (46 yıl önce) (1979)
Maliyet: ₺4.779.000.000
Mimar(lar): Sevinç Şahin, Vedat İşbilir
Teknik ayrıntılar
Kubbe sayısı: 1
Kubbe yüksekliği (dış): 21 metre
Kubbe yarıçapı (dış): 28.80 metre
Minare sayısı: 1
Minare yüksekliği: 48 metre

Site Camii ya da Merkez Camii, Samsun'un İlkadım ilçesinde bulunan cami.
Tarihçe

Cumhuriyet Meydanı bitişiğindeki şehrin merkezî noktalarından birinde yer alan genelevin kapatılması ile boşalan alana bir cami inşa edilmesi fikri 17 Şubat 1972 tarihinde doğmuş ve bu fikri gerçekleştirmek amacıyla 15 Haziran 1972 tarihinde İslam Diyanet Sitesi ve Merkez Camii Yaptırma ve Yaşatma Derneği kurulmuştur. Külliye yapısı ile bir cami inşa edilmesi amacıyla bir proje yarışması yapılmış 4 Kasım 1973 tarihinde bu yarışmada İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Öğretim Görevlisi Vedat İşbilir ile Zafer Mühendislik ve Mimarlık Yüksek Okulu Öğretim Görevlisi Sevinç Şahin'in ortak eseri birinci seçilmiştir.
16 Ağustos 1972 ve 17 Aralık 1972 tarihlerinde yapılan Samsun Belediye Meclisi toplantılarında alınan kararlar ile Gazi Caddesi ve Osmaniye Caddesi'nin arasında Mevlevi Sokak sınırındaki 9,736 metrekarelik alan caminin inşası için tahsis edilmiştir. 23 Ocak 1976 tarihinde ihale edilen projenin 15 Şubat 1976 tarihinde ilk kısmının, 10 Ekim 1976 tarihinde ise ikinci kısmının inşası başlamıştır. 1979 yılında ilk kısmının inşa aşaması tamamlanan cami kısmen hizmete girmiş, Aralık 1985'te ise tamamen ibadete açılmıştır.