Halil Sultan Zülkadir
Öldürülmesi

Çaldıran Savaşı'ndan önce Şah İsmail'in Azerbaycan'da toplanan ordusunda Fars valisi Halil Sultan Zülkadir de bulunmaktaydı. Kaynaklarda ve bilimsel literatürde Çaldıran Savaşı'na katılan Safevi birliklerinin sayısına ilişkin çeşitli rakamlar bulunmaktadır. Bu rakamların çoğu 20-25 bin kişi etrafında dönmektedir. İskender Bey Münşi'nin “Tarîh-i Âlemârâ-yı Abbâsî” adlı eserine göre Halil Sultan'ın emrinde 1500 kişilik bir kuvvet vardı. “Alamara-yi Safavi ”ye göre, Şah İsmail yoğun çatışmalar sırasında Halil Sultan'ın savaşın dışında kaldığını gözlemledi ve savaşçılarından birini ona katılması için gönderdi, böylece kendi kuvvetiyle savaşa katılabilecekti. Ancak Halil Sultan bu emri reddetti. Şah İsmail ona tekrar bir adam gönderdi, ancak bu sefer Halil Sultan ve kuvvetleri kayıtsızlık göstererek savaş alanını terk etti. Şah İsmail'in Tebriz'e döndükten sonra yaptığı önemli icraatlardan biri de Fars vilayetinin valisi Halil Sultan Zülkadir'i cezalandırmak oldu. Şah İsmail, Halil Sultan'ın korkaklığını affetmedi ve idamını emretti. Şah İsmail bu emrin yerine getirilmesini, bazı kaynaklarda “Kor Süleyman” olarak anılan Süleyman Bey adındaki komutanlarından birine emanet etti. Cellat Süleyman Bey emri yerine getirmek üzere Şiraz'a doğru yola çıktı. Şiraz'a vardıktan sonra Süleyman Bey, Halil Sultan'a Şah'ın kendisini Çaldıran ovasından kaçtığı için 12 kırbaç cezasına çarptırdığını bildirdi. Süleyman Bey cezayı uygulamak için hizmetkârlardan uzak bir yer seçti. Halil Sultan bunu kabul etti ve Süleyman Bey ile yalnız gitti. Orada Süleyman Bey, Halil Sultan'a Şah'ın onun ölümünü emrettiğini bildirdi. Halil Han bu cezayı boyun eğerek kabul etti ve sonuç olarak başı kesildi. Bu olay Hasan Bey Rumlu'nun “Ehsan al-Tavarikh” adlı eserinde şu şekilde anlatılmaktadır:
Şiraz hakimi Halil Sultan Zülkadir'in Rum padşahı ile yaptığı savaşta hata yapması nedeniyle İskender, ünlü kağan muhafızı Kor Süleyman'a hayatının harman yerinin yakılmasını emretti. Kör Süleyman, beklenmedik bir felaket gibi Şiraz'a geldiğinde, Halil Sultan'ın huzurunda çok sayıda insanın bulunduğunu gördü ve kulağına usulca şöyle dedi:
Şah'ın emri, seni on iki sopa darbesiyle cezalandırıp geri dönmemdir. Bu toplantıda bu emre uyarsam bu sana saygısızlık olur. Gözlerden uzak bir odaya gitsen daha iyi olur, ben de emri uygulayıp geri döneceğim.
Halil Sultan tek başına bir odaya girdi. Kör Süleyman da peşinden gelerek idamla ilgili verdiği cezayı ona gösterdi. İnançlarına sadık olan Halil Sultan direnmeden dizlerinin üzerine çöktü. Kör Süleyman onun boynuna vurdu, başını aldı, odadan çıktı ve dünyanın sığınağı olan dergâha gitti. Şanlı han İskender, Şiraz hükümdarlığını Ali Bey Zülkadir'e verdi.
Halil Sultan Zülkadir'ın savaşa katılmamasının nedeni bilinmemekle birlikte, Osmanlı ordusunda Zülkadir savaşçılarının bulunması ve kendi aşiretinden insanlarla savaşmak istememesi nedeniyle böyle bir adım attığı sanılıyor.
"Tarih-i alemara-yi Şah İsmail"de şahın idam cezasını yerine getirip geri döndükten sonra Urmiye eyaletini Süleyman Bey'e bağışladığı belirtilmektedir.' Her ne kadar savaştan sonra Şah onu idam etse de soyundan gelenlerin o eyaletin mülkiyetinden mahrum bırakılmaması ve oğlu Ali Han Sultan'ın İran hakimi olarak atanması ilginçtir.
Bazı kaynaklarda Sultan Halil'in idam edilme nedeni farklıdır. Nitekim kaynaklar, Şah İsmail'in grubuyla birlikte Tebriz'e çekilirken, kendilerini takip eden Osmanlıların kuvvetli bir saldırı yaptığını, bunun sonucunda şahın muhafızlarından ayrılarak yoluna tek başına devam ettiğini ve bir bataklığa düştüğünü gösteriyor. Arkadan gelen Osmanlı ordusundan canını kurtarmaya çalışan Şiraz hakimi Halil Han Zülkadir, onu bataklıktan çıkaramadan kaçtı ve daha sonra bu ihanetten dolayı idam cezasına çarptırıldı.