stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fernando Couto
Kulüp kariyeri

1988 yılında Porto takımında profesyonel olan Couto, daha sonra; Famalicão ve Académica takımlarında da top koşturdu. 1990 yılında tekrar Porto'ya dönen Couto, Porto forması altındaki ilk maçına; 3 Ekim 1990 tarihinde 8-1 kazandıkları maçta Portadown karşısında çıkarken; ilk lig maçına ise, 21 Ekim 1990 tarihinde 2-0 kazandıkları maçta Vitoria Setubal karşısında çıktı ve o maçta da Porto forması altındaki ilk golünü attı. 1994 yılında İtalya Serie A takımlarından Parma'ya transfer olan Couto, o formayla ilk maçına; 4 Eylül 1994 tarihinde 2-0 kazandıkları maçta Cremonese karşısında çıktı ve o maçta da Parma forması altındaki ilk golünü attı. Couto, Parma ile ilk sezonunda UEFA Kupası'nı kazandı. 1996 yılında İspanya La Liga takımlarından Barcelona'ya transfer oldu. Couto, Barcelona forması altındaki ilk maçına; 7 Eylül 1996 tarihinde 2-1 kazandıkları maçta Espanyol karşısında çıktı. Couto, Barcelona ile ilk sezonunda La Liga, Copa del Rey, Supercopa de España, UEFA Kupa Galipleri Kupası ve UEFA Süper Kupası şampiyonluğu yaşadı. 1998 yılında yine İtalya Serie A takımlarından Lazio'ya tarnsfer oldu. Couto, Lazio forması altındaki ilk maçına; 29 Ağustos 1998 tarihinde İtalya Süper Kupası mücadelesinde 2-1 kazandıkları Juventus karşısında çıkarken; ilk lig maçına ise, 13 Eylül 1998 tarihinde 1-1 biten maçta Piacenza karşısında çıktı. Lazio forması altındaki ilk golünü ise; 27 Eylül 1998 tarihinde 2-2 biten maçta Perugia karşısında attı. Couto, Lazio ile ilk sezonunda yine UEFA Kupa Galipleri Kupası'nı kazandı. 2005 yılına kadar Lazio'da top koşturan Couto, aynı yıl tekrar eski takımı Parma'ya geri döndü. Couto, Parma forması altındaki ilk maçına; 11 Eylül 2005 tarihinde 1-0 kaybettikleri maçta Chievo karşısında çıkarken; ilk golünü ise, 15 Nisan 2007 tarihinde 1-1 biten maçta Catania karşısında attı. Couto, 20 Ocak 2008 tarihinde Inter karşısında maçın 86. dakikasında skor 2-1 Parma'nın üstünlüğüyle devam ederken Inter adına gole giden topu elle kesti ve hakem Andrea Gervasoni tarafından kırmızı kartla oyun dışında kaldı ve Inter maçı 3-2 kazandı. Kariyerindeki son maçına ise; 18 Mayıs 2008 tarihinde 2-0 kaybettikleri maçta yine Inter karşısında çıktı ve Couto, 2008 yılında futbolu bıraktığını açıkladı.
Millî takım kariyeri

Couto, daha önce Portekiz U-20 ve Portekiz U-21 formalarını da giydi. U-21 formasıyla 1989 yılında FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası'nda şampiyonluk yaşadı. Portekiz formasını ilk kez; 19 Aralık 1990 tarihinde 1-0 kazandıkları maçta ABD karşısında giyerken; ilk golünü ise, 24 Şubat 1993 tarihinde 3-1 kaybettikleri maçta İtalya karşısında penaltıdan attı. 14 Haziran 1996 tarihinde ise 1996 Avrupa Futbol Şampiyonası grup aşamasında Türkiye karşısında gol atarak takımının maçı 1-0 kazanmasını sağladı. Couto, 1996 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda çeyrek final, 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda yarı final ve 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda final sevinci yaşadı. Millî formayı son kez; 30 Haziran 2004 tarihinde 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası mücadelesinde 2-1 kazanıp finale yükseldikleri maçta Hollanda karşısında giydi. Couto, millî formayı 110 kez giydi ve sekiz gol attı.
Kariyer istatistikleri > Kulüp

| Kulüp performansı> Sezon.Porterkiz | Kulüp performansı> Kulüp.Porterkiz | Kulüp performansı> Lig.Porterkiz | Lig> Maç.Lig | Lig> Gol.Lig | Kupa> Maç.Taça de Portugal | Kupa> Gol.Taça de Portugal | Lig Kupası> Maç. Taça da Liga | Lig Kupası> Gol. Taça da Liga | Kıtasal> Maç. Avrupa | Kıtasal> Gol. Avrupa | Toplam> Maç.Toplam | Toplam> Gol.Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1987-88 | Porto | Primeira Liga | 1 | 0 |  |  | - | - | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 1988-89 | Famalicão | Portekiz İkinci Ligi |  |  |  |  | - | - | - | - |  |  |
| 1989-90 | Académica | Liga de Honra |  |  |  |  | - | - | - | - |  |  |
| 1990-91 | Porto | Primeira Liga | 25 | 3 |  |  | - | - | 4 | 0 | 29 | 3 |
| 1991-92 | Porto | Primeira Liga | 32 | 2 |  |  | - | - | 4 | 0 | 36 | 2 |
| 1992-93 | Porto | Primeira Liga | 26 | 4 |  |  | - | - | 7 | 2 | 33 | 6 |
| 1993-94 | Porto | Primeira Liga | 23 | 1 |  |  | - | - | 9 | 0 | 32 | 1 |
| İtalya | İtalya | İtalya | Lig | Lig | Coppa Italia | Coppa Italia |  Lig Kupası |  Lig Kupası |  Avrupa |  Avrupa | Toplam | Toplam |
| 1994-95 | Parma | Serie A | 27 | 4 | 2 | 0 | - | - | 8 | 1 | 37 | 5 |
| 1995-96 | Parma | Serie A | 12 | 0 | 0 | 0 | - | - | 2 | 0 | 14 | 0 |
| İspanya | İspanya | İspanya | Lig | Lig | Copa del Rey | Copa del Rey |  Copa de la Liga |  Copa de la Liga |  Avrupa |  Avrupa | Toplam | Toplam |
| 1996-97 | Barcelona | La Liga | 26 | 0 | 5 | 1 | - | - | 4 | 1 | 35 | 2 |
| 1997-98 | Barcelona | La Liga | 18 | 0 | 2 | 0 | - | - | 51 | 0 | 25 | 0 |
| İtalya | İtalya | İtalya | Lig | Lig | Coppa Italia | Coppa Italia |  Lig Kupası |  Lig Kupası |  Avrupa |  Avrupa | Toplam | Toplam |
| 1998-99 | Lazio | Serie A | 22 | 2 | 5 | 0 | - | - | 8 | 0 | 35 | 2 |
| 1999-00 | Lazio | Serie A | 14 | 0 | 5 | 0 | - | - | 7 | 0 | 26 | 0 |
| 2000-01 | Lazio | Serie A | 18 | 0 | 4 | 0 | - | - | 8 | 0 | 30 | 0 |
| 2001-02 | Lazio | Serie A | 29 | 1 | 2 | 0 | - | - | 4 | 0 | 35 | 1 |
| 2002-03 | Lazio | Serie A | 15 | 0 | 4 | 0 | - | - | 12 | 1 | 31 | 1 |
| 2003-04 | Lazio | Serie A | 23 | 3 | 4 | 1 | - | - | 41 | 0 | 31 | 4 |
| 2004-05 | Lazio | Serie A | 24 | 3 | 0 | 0 | - | - | 3 | 0 | 27 | 3 |
| 2005-06 | Parma | Serie A | 23 | 0 | 1 | 0 | - | - | - | - | 24 | 0 |
| 2006-07 | Parma | Serie A | 23 | 1 | 1 | 0 | - | - | 2 | 0 | 26 | 2 |
| 2007-08 | Parma | Serie A | 17 | 0 | 1 | 0 | - | - | - | - | 18 | 0 |
| Toplam | Porterkiz | Porterkiz | 107 | 10||||||colspan="2"|-||24||2||131||12 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Toplam | İspanya | İspanya | 44 | 0 | 7 | 1 | - | - | 9 | 1 | 60 | 2 |
| Toplam | İtalya | İtalya | 247 | 14 | 29 | 1 | - | - | 58 | 2 | 334 | 17 |
| Kariyer toplamı | Kariyer toplamı | Kariyer toplamı | 398 | 24 | 36 | 2 | -- | -- | 91 | 5 | 525 | 31 |
Üç Supercoppa Italiana maçında da forma giydi (1995, 1998, 2004).
1UEFA Şampiyonlar Ligi ön eleme maçında da forma giydi.
Camilo Torres

| Camilo Torres Restrepo |
| --- | --- |

Doğum: 3 Şubat 1929 Bogotá
Ölüm: 15 Şubat 1966 (37 yaşında) Santander
Bağlılığı:  ELN
Hizmet yılları: 1960-1966
Çatışma/savaşları: Kolombiya İç Savaşı

Camilo Torres Restrepo (Bogotá, 3 Şubat 1929 - Santander, 15 Şubat 1966) Kolombiyalı din adamı, kurtuluş teolojisinin savunucusu, Kolombiya Sosyoloji Fakültesi kurucusu, Ulusal Kurtuluş Ordusu (ELN) üyesi gerilla. Hayatı boyunca Marksizmle Katolik inancını buluşturmaya çalışmıştır.
Hayatı > Gençlik Yılları

3 Şubat 1929 günü Bogotá'da dünyaya geldi. Babası doktor Calixto Torres Umaña ve annesi Isabel Restrepo Gaviria liberal burjuva kökenliydi. Ailesiyle birlikte küçüklüğünü Avrupa'da geçridikten sonra 1934 yılında ülkesine döndü. 1937 yılında babasıyla annesi ayrılınca Camilo ve kardeşi Fernando annesiyle birlikte kaldılar. Ortaöğretim döneminde öğretmenlerine karşı sürekli olarak eleştirel yaklaşmasından dolayı çeşitli soruşturmalar geçirecek, okuldan atılacaktır. Bu yüzden farklı okullarda sürdürdüğü ortaöğretimini Cervantes Lisesinde 1946 yılında tamamladı. Kolombiya Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne başlar ancak sadece bir yarıyıl okur. Kız arkadaşının babası aracılığıyla tanıştığı Dominiken rahiplerinin sosyal hayata dair fikirlerinden etkilenir. Kendisi de rahip olmak ister ve kararını vermek üzere inzivaya çekilir. Kararını verdikten sonra Kilise saflarına katılır ve özellikle sosyal sorunlarla ilgilenmeye başlar.
Hayatı > Din adamlığı ve akademik hayatı

Din adamlığına başlar başlamaz meslekdaşı Gustavo Perez ile birlikte halkın içinde bulundupu yoksulluk ve toplumsal yapıdaki sosyal adaletsizlik dikkatini çeker. Bu alandaki çalışmalara yoğunlaşır. 1955 yılında Leuven Katolik Üniversitesi'nde okumak için Belçika'ya gider. Burada Kolombiyalı öğrencilerle birlikte sosyoekonomik araştırmalar grubu kurar. Avrupa'da bulunduğu süre içinde Paris'te Cezayirli direnişçilerle bir araya gelir, sendikacılarla toplantılar yapar. 1958 yılında sosyolog olarak üniversiteden mezun olur. 1959 yılında Kolombiya'ya döndüğünde yoksullara yardımcı olmak ve özellikle işçi sınıfı hareketi içinde yer almak ister. Aynı yıl Kolombiya Üniversitesi Ekonomi Fakültesinde öğretim üyesi olarak Sosyoloji Bölümünü kurar. Bogota'nın yoksul semtlerinde sosyal dayanışma projelerini öğretmen ve öğrencilerle beraber örgütler. 1960 yılında Latin Amerika Sosyoloji Fakültesinin kurucuları arasında yer alır. 1962 yılında Tarım Reformu teknik komitesinde yer alır. Aynı yıl kardinal Luis Concha Córdoba'nın isteği doğrultusunda üniversitedeki akademisyenliği bırakır. 1963 yılına gelindiğinde artık yoksul Hristiyanların sosyal adaletsizliğe karşı silahlı mücadele başlatabileceklerini düşünmektedir.
Hayatı > Siyasi hayatı

Kolombiya'da Ulusal Cephe hükûmetlerini oluşturan liberal ve muhafazakâr partilerin birliğine karşı Halkın Birleşik Cephesi adlı muhalif oluşumda yer alır. Hareket kentte ve kırda halkın ihtiyaçlarının karşılanmasının yanı sıra demokrasinin hayata geçirilmesini amaçlar. Öğrencileriyle birlikte barışçı eylemlerde ön saflarda bulunur. Cephe sayesinde ELN temsilcileri Torres ile temas etme fırsatı yakalar.
Hayatı > Gerilla hayatı

Akademik hayatını geride bıraktıktan sonra siyasete giren Torres, kurucuları arasında olduğu cepheden ayrılarak gerillalara katılır. Sıradan bir üye olarak katıldığı ELN gerillları arasında ruhani ve ideolojik destek veren Torres aynı zamanda Katolik inancını Marksizmle buluşturmaya çalışır. kolombiya Silahlı Kuvvetleri birliklerine karşı pusu kuran ELN birlikleriyle katıldığı  ilk silahlı çatışmada hayatını kaybeder. Öldükten sonra ELN tarafından şehit mertebesine yükseltilecektir. Bu dönemde söylenen aşağıdaki söze de ilham kaynaklığı yapmıştır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ |   İsa yaşasaydı, gerilla olurdu! | „ |
Hayatı > Ölümü

Torres, 15 Şubat 1966 tarihinde Patio Cemento adı verilen bölgede öldürülür. 15. Bucaramanga Tugayına bağlı Albay Alvaro Valencia Tovar komutasındaki askerler tarafından düzenlenen harekâtın ayrıntıları uzun süre gizli kalır. Yıllar sonra emeklilik döneminde Camilo'nun sonu adlı bir kitap kaleme alan Albay Tovar, Camilo Torres'in öldürülüş hikâyesini anlatır. Gizli bir yere gömüldüğü iddia edilen naaşın konumunun Torres'in ABD'de yaşayan doktor ağabeyi Fernnado'nun haberdar edildiği yazılır. Ancak aynı Tovar bir röportaj sırasında Torres'in naaşının ölümünden üç yıl sonra bulunduğu yerden çıkartılarak Bucaramanga kentine getirilip yakıldığını iddia eder. Tovar'a göre Torres'in ölümünün ardından Minnesota'dan askeri yetkililere mektup yazan ağabeyi, kardeşinin mezarının ileride siyasetçiler tarafından mabet olarak kullanılabileceğinden endişelendiğini belirtmiştir. Bunun üzerine Tovar, Torres'i çatışmanın olduğu yere gömmüştür. Komutasındaki birlik garnizonundaki şehit askerler için yapılacak olan askeri bir anıtın yapılması gündemdeyken ceset mezarından çıkartılacak ve yakılacaktır. Tovar, Torres'in küllerinin bu anıtın içinde olduğunu ve bunu sadece kendisinin bildiğini iddia edecektir.
Geleneği

Uruguay söz yazarı Daniel Viglietti 1967 yılında yazdığı Cruz de Luz adlı eseri Torres'e ithaf eder. Eser Şilili şarkıcı Víctor Jara tarafından bestelenerek ünlü olmuştur.
Kübalı söz yazarı Carlos Puebla Camilo Torres adlı eserin Torres için yazmıştır.
1970 yılında Dominik Cumhuriyeti'nde kurulan Corecato adlı örgüt Katolik Kilisesi rahipleri ve üniversite öğrencileri tarafından Joaquín Balaguer hükûmetinin baskılarına karşı kurulmuştur.
Antioquia Tiyatro Üniversitesi'nin adı Torres'in anısına Camilo Torres Restrepo Tiyatro Üniversitesi olarak değiştirilmiştir.
Merkezi Bogota'da olan Kolombiya Üniversitesi Merkez Kütüphanesi, Torres'in anısına Camilo Torres Kütüphanesi olarak bilinmektedir.
Tunja'da yer alan Kolombiya Pedagoji ve Teknoloji Üniversitesi'nin ana meydanının adı Camilo Torres Restrepo Meydanı'dır.
Şili Sol Hristiyan Partisi üyeleri Augusto Pinochet diktatörlüğü döneminde rejim karşıtı duvar resimleri yapan Camilo Torres adlı bir grup kurmuşlardı.
Torres'in sosyoloji eğitimi gördüğü Katolik Üniversitesi'nin bulunduğu Leuven'de onun adını taşıyan bir öğrenci yurdu bulunmaktadır.
Torres'in Valle Üniversitesi'ndeki büstü
Torres Kolombiyalı köylü çocuklarla birlikte
Hakkında yazılan eserler

German Guzman Campoz, Rahip Gerilla Camilo Torres, Kaldıraç Yayınları 1970 Çeviren: Erol Selver
Eymen ez-Zevahiri

| Eymen ez-Zevahiri |
| --- | --- |
Eymen ez-Zevahiri Kasım 2001
Doğum: 19 Haziran 1951 Maadi, Kahire, Mısır
Ölüm: 31 Temmuz 2022 (71 yaşında) Kabil, Afganistan
Eğitim: Kahire Üniversitesi
Meslek: İslam ilahiyatçısı, Genel cerrahi uzmanı 
Tanınma nedeni: El Kaide lideri
Din: Sünni islam
Evlilik: Azza Ahmed (e. 1978; ö. 2001)

Eymen ez-Zevahiri (Arapça: أيمن محمد ربيع الظواهري; 19 Haziran 1951 - 31 Temmuz 2022), Mısırlı bir ilahiyatçı, genel cerrahi uzmanı ve tıp doktoru. 2011-2022 yılları arasında el-Kaide'nin lideriydi. Daha önceden Mısır İslami Cihadı'nın emiriydi. Eşi ve altı çocuğundan üçü Afganistan'da 11 Eylül saldırılarının ardından, 2001 sonlarında gerçekleşen bir hava saldırısında öldürüldüğü iddia edildi. Ancak öldü haberinden sonra birçok kez konuşmaları ve video kayıtları yayınlandı. 2 Mayıs 2011'de Usame bin Ladin'in ölümüyle birlikte El-Kaide'nin yeni lideri olduğu öne sürülmüş, bu, 16 Haziran günü El-Kaide'den yapılan bir basın bildirisiyle doğrulanmıştı. 11 Eylül saldırılarından sonra ABD Dışişleri Bakanlığı ez-Zevahiri'nin yakalanmasını sağlayacak bilgiyi verene 25 milyon dolar ödül vadetmişti.
Eymen ez-Zevahiri, Kahire'de tıp okudu. Başarılı bir şekilde çalışmalarını 1974 yılında tamamladı. Üç yıl boyunca Mısır ordusunda cerrah olarak görev aldı. Bundan sonra Kahire'deki bir hastanede çalıştı. 1980 ve 1981 yıllarında Eymen ez-Zevahiri, Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi'ne yardım etmek amacıyla Pakistan'a gitti.
Eymen ez-Zevahiri, çok sayıda El-Kaide raporları dahil birkaç eserin yazarıdır. Arapça, İngilizce ve Fransızca konuşabilmekteydi.
Eymen ez-Zevahiri 31 Temmuz 2022'de, Kabil'de ABD'ye ait bir insansız hava aracı saldırısıyla öldürüldü.
1 Ekim Anti-Faşist Direniş Grupları

| --- | --- |


Kuruluş: 1975-2007
Lider(ler): Manuel Pérez Martínez
Amaç: İspanya Sosyalist Cumhuriyeti'ni kurmak
Etkin bölgeler: İspanya
İdeoloji: Marksizm-Leninizm
Durum: ABD, AB ve İngiltere'nin terör örgütleri listesindedir.
GRAPO'nun ana işareti
1 Ekim Anti-faşist Direniş Grupları (GRAPO), İspanya'da Marksist-Leninist bir örgüt olup İspanya Cumhuriyeti'nin yeniden kurulmasını hedeflemiştir.
GRAPO, anti-kapitalist bir örgüttür. İspanya'nın NATO üyeliğine karşıdır.
GRAPO'nun son saldırısı 2006 yılında gerçekleşmiştir. 1970'lerin sonları ve 1980'lerin başlarında oldukça aktif olan örgüt, azalan militan sayısı ve polis müdahaleleri sonucunda İspanyol yetkililerin kalan militanlar yakalandıktan sonra GRAPO'nun dağıldığını iddia etmelerine sebep olmuştur. İspanyol polisine göre, GRAPO'nun altı militanı Haziran 2007'de gözaltına alındıktan sonra örgüt dağıtılmıştır, ancak resmi olarak örgütün dağıldığını duyurmadığı bilinmektedir.
GRAPO, Avrupa Birliği'nin terör örgütleri listesinde yer almaktadır.
Tarihçe

GRAPO, İspanya Marksist-Leninist Örgütü (OMLE) kökenlidir ve OMLE, 1975'teki ilk kongresinde kendini feshetmiştir. General Francisco Franco'nun ölümünden iki ay sonra, diktatörlükten demokrasiye geçiş sürecinde, İspanya Komünist Partisi (Yeniden Kuruluş) (PCE-r) siyasi reformlara karşı bir mücadele başlattı. PCE(r) kendini farklı komisyonlara yeniden yapılandırdı; bunlardan biri Juan Carlos Delgado de Codex tarafından kurulan "faşizme karşı cephe" idi ve bu cephe GRAPO'ya dönüştü.
Bu yeni doğan hareket, 1 Ekim 1975 tarihinde dört İspanyol polisinin öldürülmesiyle, PCE(r)'nin ilk şiddet eylemiyle adlandırıldı. "Antifaşist Direniş Grupları 1 Ekim" (GRAPO) terör örgütü, bu tarihi bir başlangıç noktası olarak benimsedi. Sadece beş ay sonra, Vitoria-Gasteiz'deki gösteriler sırasında İspanyol polisi tarafından beş işçinin öldürülmesi üzerine, PCE(r), taraftarlarına silaha sarılmalarını ve merkezi bir komutanlık tarafından yönlendirilecek bir gelecekteki İspanyol "Kızıl Ordu"nun çekirdeğini oluşturmalarını söyledi. 18 Temmuz 1976 tarihinde İspanya'nın farklı bölgelerinde birçok patlayıcı düzeneği infilak ettirildi ve GRAPO, koordineli patlamalardan sorumlu olduklarını basında duyurarak bir gecede ün kazandı.
1976'da varlıklı politikacı Antonio María de Oriol y Urquijo'nun, 1977'de ise General Villaescusa'nın yüksek profilli kaçırılmasının yanı sıra, daha fazla İspanyol polisinin öldürülmesiyle birlikte GRAPO, Franco dönemi İspanyası'nda olduğu gibi kentsel gerilla bir grup olarak yerleşik hale geldi.
GRAPO, 1979'dan itibaren faaliyetlerini artırdı ve 26 Mayıs 1979'da Madrid'deki bir kafeye düzenlediği saldırıda dokuz kişiyi öldürdü. Ancak, grupun destek düzeyi 1980'lerde azaldı. Geçiş dönemi demokratik rejim, grup tarafından vaat edildiği gibi istikrarsızlaşmadı.
1984 yılında İspanyol otoriteleri, GRAPO'ya karşı polis operasyonlarını kolaylaştıran İtalyan modelinden ilham alan bir terörle mücadele yasası çıkardı ve birçok tutuklama gerçekleşti. GRAPO, yapılarını basitleştirerek "daha iyi zamanları beklerken" tepki gösterdi. Mobil militanlar aracılığıyla daha düşük bir düzeyde gizli faaliyetlerine devam etti ve kolayca oluşup kolayca ayrılan gruplar halinde hareket etmesi, tespit edilmesini zorlaştırdı.
Polis çalışmaları GRAPO'nun yapısına ciddi darbeler vurdu. Şu anda grup faaliyette değil, ancak resmi olarak kendini feshetmemiştir.
GRAPO'nun faaliyetleri

1975 yılından bilinen son etkinliği olan 2006 yılına kadar olan süreçte, GRAPO, bombalamalar ve silahlı saldırılar yoluyla polis, askeri personel, hakimler ve siviller dahil olmak üzere 84 kişiyi öldürdü. Örgütün finansman sağlamak amacıyla gerçekleştirdiği banka soygunlarında birçok militanı öldürüldü. Grup, başlangıçta siyasi nedenlerle ve daha sonra fidye için bir dizi kaçırma eylemi gerçekleştirdi. GRAPO'nun son saldırısı, Zaragoza'da bir geçici iş ajansının sahibi Ana Isabel Herrero'yu öldüren silahlı saldırıydı ve bu olay 2006 yılında gerçekleşti.
2000 yılında GRAPO'nun lideri Manuel Pérez 'Arenas', terör amaçlı suç örgütü kurma suçundan Fransız mahkemesinde hüküm giydi. İspanya hemen iade talebinde bulundu. Bugüne kadar GRAPO bir halefini belirlemedi.[kaynak belirtilmeli]
Destekçileri

Ekim 2011'de, İspanyol hip hop sanatçısı Pablo Hasel, bir müzik videosunda GRAPO'nun hapsedilmiş üyelerinden birini selamladığı için terörü övme suçlamasıyla tutuklandı. Kısa süre sonra serbest bırakıldı, ancak suçlamalar düşürülmedi. On yıl sonra, 16 Şubat 2021'de, Hasel, sosyal demokrat PSOE-UP hükümeti tarafından benzer suçlamalarla tekrar tutuklandı ve hapse atıldı. Bu durum, PCE(r) ve GRAPO üyeleri de dahil olmak üzere tüm siyasi tutsakların serbest bırakılmasını talep eden anti-faşist grupların ülke genelinde kitlesel gösteriler düzenlemesine yol açtı.
Şubat 2014'te, GRAPO'yu öven tweetler nedeniyle bir Twitter kullanıcısı terörü övme suçundan mahkum edildi.
Anglo-Normanlar

Anglo-Normanlar, kökeni genel olarak 1066 yılında William  tarafından gerçekleştirilen İngiltere'nin fethiyle birlikte İngiltere'yi yöneten Normanlara dayananları tanımlar. Fetihten önce de az sayıda olmakla beraber Norman varlığı bulunmaktaydı. Ancak Hastings Muharebesi'ndeki zaferin ardından adaya doğru yaşanan yoğun Norman göçü ile özgün bir toplum oluşmuştur. Normanlar tüm İngiltere'nin yanı sıra, Galler'in bir kısmını ve 1169 yılından sonra İrlanda'ya hakim oldukları için zaman içinde özgün bir kültür oluşturmuşlardır. Özellikle dilleri Normandiya'daki eski Normancadan ayrılarak evrimleşmiştir.
Norman fethi

Ana madde: İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi
İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi tamamen farklı bir dil konuşan, farklı gelenek ve kurumlara sahip bir ulus tarafından gerçekleştirildiği için diğer fethilerden farklılaşır. Adada Normanlardan önce denetimlerini kuran Anglo-Saksonlar Katolik dinine mensup ve denizci bir ulustur. Adada etkili olan Danimarka asıllı Vikigler ise Pagandır. Normanlar türdeş bir halk değildir. Anglo-İskandinav halklardan olan Normandiya'ya gelmiş ve Hristiyanlığı benimsemiş Viking asıllılardır. Dönem içinde Fransa'daki Franklar ve Galyalılarla kaynaşmışlardır. Hastings Muharebesine katılan Normanların Fransa'nın çok çeşitli bölgelerinden geldiği görülür. Kültürel olarak Kuzey Fransa uygarlığını temsil eden bu gruplar Oïl dillerini konuşurdu. İngiltere'deki Normanlar onların soyundan gelmelerine rağmen Danimarkalılarla iyi geçinmemiştir. Normanlar birliklerinde bile etnik farklılıklara tolerans göstermiyorlardı. İngiltere'nin fethinin ardından Normanlara karşı en şiddetli direniş Danimarkalı komutanlardan gelmiştir. Fetih sonrasında çoğu Anglo-Sakson asil hem topraklarını hem de unvanlarını kaybetmiştir. Toprağa bağlı olarak hayatlarını sürdüren özgür köylüler de toprağa bağlı serfler olmuştur. Kral olarak tahta geçen I. William Anglo-Saksonlardan alınan toprakları Norman asıllı baronlara dağıtır. Norman baronların bazıları Fransa'da kullandıkları adlarını kullanırken, bazıları da yeni fethedilen topraklarına gönderme yapan unvanlarını kullanır.
İngiltere'nin Normanlar tarafından fethedilmesi adaları biraz daha Avrupa'daki hakim olan kültüre bağlamıştır. Önceki dönemde daha çok Anglo-Sakson ve Viking etkisine maruz kalan ada özellikle eski Roma kültüründen kopmuş durumdadır.
Askeri etki

İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi askeri taktik ve strateji alanında da önemli değişimlerin yaşanmasına katkıda bulunmuştur. Ülkedeki yenik Anglo-Sakson askeri komutanlar artık İngiltere topraklarından ayrılmaya başlamış, Normanlar da bunu desteklemiştir. İngiltere'den ayrılanların büyük çoğunluğu Danimarka'ya dönerken, bir kısmı da Bizans İmparatorluğu'nda saray muhafızlığı yapan seçkin Vareg Muhafızlarına katılmıştır. Ülkede kalan Anglo-Sakson askerler ise süvari taktiklerine karşı yetiştirilmiş ve yeni Norman Ordusuna dahil edilmiştir. Böylece yeni Anglo-Norman Ordusu Norman asillerden oluşan süvariler, Sakson asil piyadeler, özgür İngiliz piyadeler ve kıta Avrupası'ndan gelen paralı askerlerin bir araya gelmesiyle kurulmuştur.
Normanlar Saksonlara karşı

İngiliz toplumunda özellikle modern tarih anlatımlarında anlatıldığı yoğunlukta Norman karşıtlığı bulunduğuna dair bir bulgu bulunmamaktadır. Buna rağmen İngiltere'nin Danimarka kralı Knud egemenliğindeyken yürürlükte olan murdrum yasası geçerli kalmıştır. İngiliz toplumunda Norman karşıtlığı ne seviyede olursa olsun iki halk zamanla özellikle evlilikler yoluyla kaynaşmış ve birleşmiştir. Normanlar artık kendilerini Anglo-Norman olarak tanımlar olmuştur. Yüz Yıl Savaşları ile birlikte silikleşen ayrımın ardından artık Anglo-Normanlar kendilerini İngiliz olarak tanımlar hale gelirler.
Bölgesel etkisi > Manş Adaları

Manş Adaları aslında neredeyse Norman kültürünün modern dönemlere kadar çok az bozulduğu yerlerden birisidir. Çok yakın zamanlara kadar ada halkı arasında Normanca ağırlıklı olarak konuşuluyordu. Ulaşımın kolaylaşmasının ve yeni yerleşimlerin başlamasıyla birlikte İngilizce ve İngiliz kültürü adaya hakim olmuştur.
Bölgesel etkisi > Galler

Anglo-Normanlar İngiltere topraklarında denetimi sağladıktan sonra Galler'e sayısız sefer düzenleyip çeşitli kaleler inşa etseler de başarılı olamazlar. İki bölge arasında tampon bölge olarak bataklıklarla çevrili topraklar fiili sınırı oluşturacaktır. Kilisenin de etkisiyle bölgeye giden ve yerleşen bazı asiller Norman asıllıdır.
Bölgesel etkisi > İrlanda

Anglo-Norman baronlar fetihten hemen sonra İrlanda'ya da yerleşerek yerel İrlanda kralını desteklemiştir. İrlanda'daki Leinster kralı Diarmait Mac Murchada'nın talebi üzerine İngiltere kralı II. Henry destek olarak bazı baronlarını adaya göndermiştir. İrlanda'ya gelen Normanların çoğunun Galler bölgesinden geldiği de ilginç bir veridir. Yerel Kelt unsurlarla iç içe geçen Normanlar belirli bir süre sonra kendilerini İrlandalı olarak tanımlar hale gelmiştir.