Janaki Ammal
Araştırmaları

Sitogenetik konusunda uzman olan Janaki, şeker kamışı biyolojisi üzerinde çalışmak için Coimbatore'deki Şeker Kamışı Yetiştirme İstasyonuna katılmıştır. O zamanlar, dünyanın en tatlı şeker kamışı Papua Yeni Gine'den Saccharum officianarum çeşidiydi ve Hindistan onu Güneydoğu Asya'dan ithal etmiştir. Hindistan'ın yerli şeker kamışı çeşitlerini geliştirmek amacıyla, 1920'lerin başında Coimbatore'de Şeker Kamışı Yetiştirme İstasyonu kurulmuştur. Janaki, laboratuvarda melezlerin melezlenmesi yoluyla poliploid hücreleri manipüle ederek, Hindistan koşullarında gelişebilecek yüksek verimli bir şeker kamışı türü üretmeyi başarmıştır. Araştırması ayrıca şeker kamışının Hindistan'daki coğrafi dağılımını analiz etmeye ve şeker kamışının Saccharum Spontaneum çeşidinin Hindistan'dan geldiğini belirlemeye yardımcı olmuştur. Bununla birlikte, Janaki için Coimbatore'deki erkek akranları arasında uzlaştırılamaz sorunlar yaratmıştır. Çalışmalarından etkilenen Kraliyet Bahçe Bitkileri Derneği, Janaki'yi dünyanın dört bir yanından bitki koleksiyonuyla ünlü Kew Bahçeleri yakınlarındaki Wisley'deki kampüslerinde sitolog yardımcısı olarak çalışmaya davet etmiştir.
Janaki, İngiltere'de geçirdiği yıllar boyunca çok çeşitli bahçe bitkileri üzerinde kromozom çalışmaları yapmıştır. Birçok durumda kromozom sayıları ve ploidi üzerine yaptığı çalışmalar, türlerin ve çeşitlerin evrimine ışık tutmuştur. 1945'te C. D. Darlington ile birlikte yazdığı Kültürlü Bitkilerin Kromozom Atlası, birçok tür üzerine kendi çalışmalarının çoğunu içeren bir derlemedir. Dernekte üzerinde çalıştığı bitkilerden biri de manolyaydı. Bugüne kadar, topluluğun Wisley'deki kampüsünde ektiği manolya çalıları var ve bunların arasında adını taşıyan küçük beyaz çiçekleri olan bir çeşit vardır: Magnolia Kobus Janaki Ammal. Japon ve Çin efsanelerinde kutlanan bir çiçek olan bu çeşidin çiçekleri, 'tepals' adı verilen kaynaşmış sepals ve taç yapraklarından oluşmaktadır. Bugün, Avrupa'da sadece birkaç fidanlık çeşitliliği yetiştirmektedir.
Janaki ayrıca tıbbi ve diğer bitkilerin yanı sıra Solanum, Datura, Mentha, Cymbopogon ve Dioscorea cinsleri üzerinde çalışmıştır. Soğuk ve nemli kuzeydoğu Himalayalar'da, soğuk ve kuru kuzeybatı Himalayalar'a kıyasla daha yüksek bitki türleşme oranını poliploidiye bağlamıştır. Ayrıca, ona göre, kuzeydoğu Hindistan florasında Çin ve Malaya unsurlarının birleşmesi, bunlar ve bu bölgedeki doğal flora arasında doğal melezleşmeye yol açarak bitki çeşitliliğine daha fazla katkıda bulunmuştur.
Emekli olduktan sonra Janaki, tıbbi bitkiler ve etnobotaniğe özel bir önem vererek araştırmasının orijinal bulgularını yayınlamaya devam etmiştir. Yaşadığı ve çalıştığı Madras Üniversitesi Saha Laboratuvarında bir şifalı bitki bahçesi geliştirmiştir.
1950'lerin başlarında Kraliyet Bahçıvanlık Derneği'nin Garden Wisley'sinde çalışan bir genetikçi olan Dr. Janaki, kolşisin'in suda bir stok solüsyonun oluşturulduğu ve büyüyen uca uygulandığı Manolya da dahil olmak üzere bir dizi odunsu bitki üzerindeki etkilerini araştırmıştır. Kromozomların iki katına çıkması, hücrelere normal sayının iki katını vermektedir. Ortaya çıkan bitkiler daha ağır dokulu yapraklara sahiptir; çiçekleri değişkendir, genellikle daha kalın tepelere sahiptir ve daha uzun süre dayanmalarına yardımcı olmaktadır. Manolya kobus tohumları miktar olarak mevcut olduğundan, birkaç fide Dr Janaki Ammal tarafından tedavi edilmiştir ve nihayetinde Wisley'deki Battleston Tepesi'ne dikilmiştir.