Boz sincap
Davranışları ve ekolojileri

Sciuridae familyasının birçok üyesi gibi, boz sincap da dağınık bir istifçidir; yiyecekleri daha sonra geri almak üzere çok sayıda küçük önbellekte biriktirir. Bazı önbellekler oldukça geçicidir, özellikle de daha güvenli bir yere yeniden gömülmek üzere saatler veya günler içinde geri alınabilecek ani bir yiyecek bolluğunun olduğu yerin yakınında yapılanlar. Diğerleri daha kalıcıdır ve aylar sonrasına kadar geri alınmaz. Her sincabın her sezon birkaç bin önbellek yaptığı tahmin edilmektedir. Sincaplar bu önbelleklerin yerleri için çok hassas bir uzamsal hafızaya sahiptir ve onları geri getirmek için uzak ve yakın yer işaretlerini kullanırlar. Koku, kısmen yiyecek önbelleklerini ortaya çıkarmak ve ayrıca diğer sincapların önbelleklerindeki yiyecekleri bulmak için kullanılır. Zemin çok kuru olduğunda ya da karla kaplı olduğunda koku güvenilmez olabilir.
Sincaplar bazen diğer hayvanların sakladıkları yiyecekleri bulmalarını engellemek için aldatıcı davranışlarda bulunurlar. Örneğin, izlendiklerini hissettiklerinde nesneyi gömüyormuş gibi yaparlar. Bunu, yeri her zamanki gibi hazırlayarak, örneğin bir çukur kazarak veya bir çatlağı genişleterek, yiyeceği yerleştiriyormuş gibi yaparak, aslında ağızlarında gizleyerek ve ardından nesneyi bırakmış gibi "önbelleği" kapatarak yaparlar. Ayrıca yiyecekleri gömerken bitki örtüsünün arkasına saklanırlar ya da ağaçların tepesine gizlerler (eğer rakipleri ağaçta yaşamıyorsa). Böylesine karmaşık bir repertuar, davranışların doğuştan gelmediğini ve zihin teorisi düşüncesini ima ettiğini göstermektedir.
Boz sincap, bir ağaca baş aşağı inebilen çok az memeli türünden biridir. Bunu ayaklarını çevirerek yapar, böylece arka pençelerinin tırnakları geriye dönük olur ve ağaç kabuğunu kavrayabilir.
Boz sincaplar, ağaçların çatallarında, çoğunlukla kuru yaprak ve dallardan oluşan ve drey olarak bilinen bir tür yuva inşa eder. Dreylerin çapı kabaca küreseldir, yaklaşık 30 ila 60 cm arasındadır ve ısı kaybını azaltmak için genellikle yosun, devedikeni, kuru ot ve tüylerle yalıtılır. Erkekler ve dişiler üreme mevsimi boyunca ve soğuk kış dönemlerinde kısa sürelerle aynı yuvayı paylaşabilir. Sincaplar sıcak kalmak için bir drey'i paylaşabilirler. Ayrıca bir evin tavan arasına ya da dış duvarlarına da yuva yapabilirler; burada zararlı olarak görülebilecekleri gibi elektrik kablolarını kemirme alışkanlıkları nedeniyle yangın tehlikesi de yaratabilirler. Ayrıca sincaplar bir ağacın gövdesine ya da büyük bir dalına oydukları kalıcı bir ağaç kovuğunda da yaşayabilirler.
Boz sincaplar krepeskülerdir, ya da günün erken ve geç saatlerinde daha aktiftirler ve yaz gününün ortasında sıcaktan kaçınma eğilimindedirler. Kış uykusuna yatmazlar.
Boz sincaplar yılda iki kez üreyebilir, ancak daha genç ve daha az deneyimli anneler normalde ilkbaharda yılda tek bir yavru doğurur. Yiyecek mevcudiyetine bağlı olarak, daha yaşlı ve daha deneyimli dişiler yazın tekrar üreyebilir. Yiyeceğin bol olduğu bir yılda, dişilerin %36'sı iki yavru doğurur, ancak yiyeceğin az olduğu bir yılda hiçbiri bunu yapmaz. Üreme mevsimleri Aralık-Şubat ve Mayıs-Haziran ayları arasındadır, ancak bu daha kuzey enlemlerde biraz gecikir. İlk yavru Şubat ya da Mart ayında, ikincisi ise Haziran ya da Temmuz ayında doğar, ancak yine de iklim, sıcaklık ve yem mevcudiyetine bağlı olarak doğum birkaç hafta ilerleyebilir ya da gecikebilir. Herhangi bir üreme sezonunda, dişilerin ortalama %61-66'sı yavru doğurur. Bir dişi gebe kalamazsa veya yavrularını alışılmadık derecede soğuk hava veya avlanma nedeniyle kaybederse, yeniden kızgınlığa girer ve daha sonra bir yavru doğurur. Bir dişi kızgınlığa girmeden beş gün önce, 500 metreye kadar uzaklıktan 34 kadar erkeği kendine çekebilir. Boz sincaplar, rekabet hâlindeki erkeklerin bir baskınlık hiyerarşisi oluşturacağı ve dişinin kurulan hiyerarşiye bağlı olarak birden fazla erkekle çiftleşeceği bir tür poliandri sergiler.
Normalde her batında bir ila dört yavru doğar, ancak mümkün olan en büyük yavru sayısı sekizdir. Gebelik süresi yaklaşık 44 gündür. Yavrular 10 hafta civarında sütten kesilir, ancak bazıları vahşi doğada altı haftaya kadar daha geç sütten kesilebilir. Yavrular 12 hafta sonra yuvadan ayrılmaya başlar ve sonbaharda doğan yavrular genellikle anneleriyle birlikte kışı geçirir. Her dört sincap yavrusundan yalnızca biri bir yaşına kadar hayatta kalabilir ve bir sonraki yıl ölüm oranı %55 civarındadır. Ölüm oranları daha sonraki yıllarda %30 civarına düşer ve 8 yaşına geldiklerinde keskin bir artış gösterir.
Nadiren, dişiler beş buçuk aylık gibi erken bir yaşta östrusa girebilir,  ancak dişiler normalde en az bir yaşına kadar doğurgan değildir. Ortalama ilk kızgınlık yaşı 1,25'tir. Doğurgan bir erkeğin varlığı, kızgınlık dönemindeki bir dişide yumurtlamayı tetikleyecektir. Erkekler bir ila iki yaş arasında cinsel olarak olgunlaşır. Dişiler için üreme ömrü 8 yıldan fazla görünmektedir ve Kuzey Karolina'da 12,5 yıl belgelenmiştir. Bu sincaplar esaret altında 20 yaşına kadar yaşayabilir, ancak vahşi doğada avlanma ve yaşam alanlarının zorlukları nedeniyle çok daha kısa ömürlüdürler. Doğduklarında yaşam beklentileri 1-2 yıldır, bir yetişkin tipik olarak altı yaşına kadar yaşayabilir ve istisnai bireyler 12 yıla kadar yaşayabilir.