stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Trafik değişimi
Kavram

Trafik değişimi, ağ üzerindeki webmaster kişilerin kendi aralarında web sitelerini ziyaret etmelerine dayanır. Kullanıcılar, kredi kazanmak için değişim programındaki diğer üye siteleri gezer. Bu krediler, daha fazla web trafiği almak için kullanılır. Böylece ağda bulunan sitelere gelen ziyaretçi sayısını artmış olur.
İlgili sistemler, tanıtılan web sitesinin program aracılığıyla trafik alabilmesi için kaç web sitesi görüntülemesi gerektiğini gösteren belirli bir kredi oranı uygular. Daha yüksek kredi oranı kazanmak için ücretli üyelikler sunulur.İzleyiciler web sitesi sahibi veya bağlı kuruluş olduğundan, farklı web sitelerini ilginç bulabilir ve kendi internet sayfasından onlara bağlantı (internet) verebilir. Çoğu trafik programı, 10 saniyeden 60 saniyeye kadar bir süre sınırlaması tanımlar. Bazı yüksek kalitedeki siteler, kullanıcı etkileşimini sağlamak için captcha doğrulamalarını geçmenizi isteyebilir.
Hemen hemen tüm trafik değişim programları ücretsizdir, ancak birçoğu ücretli üyelere özel avantajlar sunarak satın almaları için kredi teklif eder. Ayrıca kullanıcıların kendi referans ağlarını oluşturmalarını teşvik ederek daha fazla kredi kazanmalarına imkan sağlar.
Bir trafik takası borsasında kazanılan kredi, bir alt oluşturucu sayesinde kullanıcının farklı trafik borsalarında referans ağı oluşturmalarına sağlayabilir.
Trafik değişim programları genellikle ücretsiz reklam vermek isteyen ya da düşük bütçeli reklam kampanyaları için değişim programlarını katılan küçük işletme sahipleri veya pazarlama uzmanları tarafından kullanılmaktadır.
Tarihçe

Trafik değişim programları, web (world wide web) dünyasının başlangıç dönemine kadar uzanır. İlk zamanlar yalnızca kuruluşlar tarafından çalışanlar arasında site paylaşmak için kullanıldı. Üyeler, şimdilerde popüler olan sosyal imlemeye benzer bir şekilde sayfaları değerlendirirdi. İlginç web siteleri bulmanın zor olduğu zamanlarda, web'e yeni giren bir kuruluş için trafik borsası paha biçilmez bir araçtı.
1994 yıllarında trafik değişimleri kurumsal intranet ağlarından web'e taşındı. Sayfaları değerlendirerek bir topluluk oluşturmak amacı üyelerin görüntüleme karşılığında ödüllendirmesiyle sonuçlandı.
Trafik borsalarından para kazanmak 1996 yılını buldu. Ana konsept, ilginç siteleri bulmaya dayalı bir araçken ticari bir araca dönüştü. Bu yön değişikliği ve ticari kazanım popülerliği daha da artırdı.
Trafik Değişimi ve Hemen Çıkma Oranı

Çoğu webmaster, web sitesinin ziyaretçi sayısını artırmak için trafik değişim programlarına katılıyor. Trafik değişim programları, 3 ile 60 saniyelik bir zamanlamayla hem otomatik hem de manuel gezinme seçeneklerini sunuyor. Bir 'otomatik sörf (autosurf)' programı, veritabanındaki siteleri döndürmek için bir insan müdahalesine ihtiyaç duymaz. Öncelik olabildiğince fazla web trafiği oluşturmaktır. Bu uygulama etiksel tartışmalara da yol açmaktadır çünkü web sitesinin popülerliğin çarpıtabilir. İnsanların Traffic Exchange programını kullanmasının ilk nedeni, ürünlerini ve hizmetlerini benzer düşüncelere sahip pazarlamacılara tanıtmaktır. Sıralamayı olumsuz etkileyebilecek faktörlerden biri de Hemen Çıkma Oranıdır. Bir web sitesi veya blogun hemen çıkma oranı yüksekse, arama motorları bunu insanların içerikle ilgilenmediği olarak yorumlar. Hemen çıkma oranı, bir ziyaretçinin sitede kaldığı ortalama süreye göre hesaplanır. Yani trafik değişim siteleri bir yandan site ziyaret oranını artırırken diğer yandan hemen çıkma oranını da artırıyor. Daha yüksek bir hemen çıkma oranı genellikle SEO performansına zarar verir, bu nedenle bir trafik değişimi kullanmak aynı zamanda spam risklerini  beraberinde getirecektir.
Trafik Değişimleri ve AdSense

Google arama motoru, AdSense kullanan sitelerin trafik değişim programlarına katılmasına izin vermez. Web sitesinin bir trafik borsasında reklamını yapmak isteyen Adsense kullanıcıları, Adsense reklamları olmayan trafik borsalarında reklam vermek için ayrı sayfalar oluşturmalıdır. Bir trafik değişiminden kaynaklanan trafiği, AdSense veya Adfly gibi diğer reklam ağları kullanılarak para kazanılan bir web sitesine göndermek, kullanıcının ağdan yasaklanmasına neden olabilir.
Vay Başıma Gelenler

| --- | --- |

Yönetmen: Semra Dündar
Yapımcı: Kemal Öğün
Senarist: Semra Dündar
Oyuncular: Hüsnü Şenlendirici   Metin Keçeci  Merve Altınkaya  Sinan Bengier  Levent İnanır  Hüseyin Elmalıpınar  Müge Oruçkaptan  Abidin Yerebakan  Melek Yargıcı  Mustafa Şen  Volkan Baş  Ali Bulut  Derya Şen  Metin Şentürk  Burak Yırtar  Osman Bayar  Tülay Bulut  Sencar Sağdıç
Müzik: Hüsnü Şenlendirici
Kurgu: İlyas Uygur
Dağıtıcı: Warner Bros Türkiye
Türü: Komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2013
Çıkış tarih(ler)i: 4 Ekim 2013 (2013-10-04)  Türkiye
Süre: 109 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Hasılat: 1.897.479 TL 
Devam filmi: Vay Başıma Gelenler! 2 Buçuk
Vay Başıma Gelenler, 04 Ekim 2014 tarihinde vizyona giren, başrollerini Hüsnü Şenlendirici ve Metin Keçeci'in paylaştığı komedi filmi. Filmin yönetmeni ve senaristi Semra Dündar'dır, yapımcısı ise Kemal Öğün'dır.
Oyuncular

Hüsnü Şenlendirici - Murat 

Metin Keçeci - Meto

Merve Altınkaya - Zeynep

Sinan Bengier - Efe Dede

Levent İnanır - Organik Rıfat

Hüseyin Elmalıpınar - Kazım Amca

Müge Oruçkaptan - Ayşe

Abidin Yerebakan - Canavar

Melek Yargıcı - Tülin

Mustafa Şen

Volkan Baş 

Ali Bulut 

Derya Şen 

Metin Şentürk - Sorgu Memuru

Burak Yırtar 

Osman Bayar 

Tülay Bulut 

Sencar Sağdıç
Doğu Türkistan millî futbol takımı

| --- | --- |

Federasyon: Doğu Türkistan Futbol Federasyonu
Konfederasyon: CONIFA
Teknik direktör: Elşad İslam
En çok gol atan: Ihtiyar Yusupov (2)
İlk maç
 Doğu Türkistan 8–2 Batı Papua  (Lahey, Hollanda; 19 Ekim 2019)
En farklı galibiyet
 Doğu Türkistan 8–2 Batı Papua  (Lahey, Hollanda; 19 Ekim 2019)
En farklı mağlubiyet
 Tamil İlam 3–0 Doğu Türkistan  (Cergy, Fransa; 14 Aralık 2019)
Doğu Türkistan millî futbol takımı, günümüzde Çin sınırları içerisinde bulunan Doğu Türkistan bölgesini temsil eden millî futbol takımıdır. Takım, Uygur millî futbol takımı olarak da bilinmektedir. Doğu Türkistan millî futbol takımı, CONIFA üyesidir.
Tarihçe

Doğu Türkistan Futbol Federasyonu 2019 yılında kurulmuştur. Bu federasyon, Doğu Türkistan Cumhuriyeti'nin 1949 yılında Çin tarafından ilhak edilmesinin ardından Doğu Türkistan'ı temsil etmek amacıyla kurulan ilk futbol federasyonudur. Federasyon, millî takımın yanı sıra Uygurlar'ın Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Norveç, İsveç, Hollanda, Almanya, Belçika, Fransa ve Avustralya gibi ülkelerde düzenlediği futbol organizasyonlarını da yönetmektedir.
Şu ana kadar iki resmi maça çıkan Doğu Türkistan millî futbol takımı, ilk maçını 19 Ekim 2019 tarihinde Hollanda'nın Lahey kentinde Batı Papua ile oynamıştır ve takım, maçı 8-2'lik skorla kazanmıştır. Takımın ikinci maçı, 2020 CONIFA Dünya Futbol Kupası'na katılmak için Tamil İlam ile yapılan eleme maçıdır ancak takım, bu maçı 3-0'lık skorla kaybetmiştir ve kupadan elenmiştir.
Kitsuki

| Kitsuki 杵築市 |
| --- | --- |
Şehir
Kitsuki şehri

  Bayrak 
KitsukiKitsuki'nin Japonya'daki konumu
Ülke:  Japonya
Bölge: Kyūshū
Prefektörlük: Ōita
İdare
 • Belediye başkanı: Kyosuke Yasaka
Yüzölçümü
 • Toplam: 280.03 km²
Nüfus (2012)
 • Toplam: 31.925
 • Yoğunluk: 110/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.kitsuki.lg.jp
Kitsuki (Japonca: 杵築市 Kitsuki-shi), Japonya'nın Ōita prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 280.03 km² olan şehrin nüfusu 29 Şubat 2012 tarihi itibarı ile 31,925'tir.
Palatini özdeşliği

Palatini özdeşliği, genel görelilik ve tensör hesabında;
Burada,  \delta \Gamma _{\nu \sigma }^{\rho } Christoffel sembollerinin bir türünü,  \nabla _{\rho } ise kovaryant türevi ifade eder. Adını Attilio Palatini'den almıştır.
Dipnotlar

↑  Christoffel, E.B. (1869), "Ueber die Transformation der homogenen Differentialausdrücke zweiten Grades", Jour. für die reine und angewandte Mathematik, cilt B. 70, ss. 46-70
Hackenbroich

Hackenbroich, Almanya'nın Dormagen şehrinde bulunan bir ilçedir. Nüfusu 8,689 kişidir. Almanya'nın Rhein-Kreis Neuss bölgesine bağlıdır. Hackenbroich, doğası ile harika bir mahalledir. Göller, Ren Nehri ve Chorbusch ormanı, Hackenbroich'te yer alır. Ayrıca, Hackenbroich mahallesinde birçok Türk bulunur ve Türk restoranı, hatta marketi bulunur. Hackenbroich mahallesinin, Rhein-Kreis Neuss bölgesinde en iyi okullardan birine ev sahipliği yapmaktadır ve bu okul Schule am Chorbusch okuludur.
Neş'e Erdok

Neş'e Erdok (d. 1940, Üsküdar, İstanbul) Resim atölyesi öğretim üyesi ve ressam. İ.D.G.S.A. Resim Bölümü Neşet Günal Atölyesi'nden mezun oldu. 1965-66 yıllarında Madrid'de Escuela Eutral de Idromas'ta ve Eseuela Diplomética'da İspanyol Dili, Edebiyatı, Uygarlığı ve Sanat Tarihi üzerine çalışmalar yaptı. Millî Eğitim Bakanlığı hesabına Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'ne öğretim üyesi yetiştirilmek üzere Fransa'ya gönderildi. Paris'te Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts'da Prof. Chaplain Midy ve Prof. Pierre Matthey de Etang yanında resim çalışmaları yaptı. 1981 yılında profesör oldu.
Aralarında; Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi İstanbul Devlet Resim Heykel Müzesi, İstanbul Modern Sanat Müzesi, Norton Simon Müzesi'nin de bulunduğu, yurt içi ve yurt dışında çeşitli müze ve özel koleksiyonlarda resimleri bulunan sanatçı, bugüne dek 100'ü aşkın karma sergide yer almıştır.
Ödüller

2017 Aydın Doğan Ödülü
2006 16. Artist İstanbul Sanat Fuarı, Onur Ödülü
1986 Sedat Simavi Vakfı Görsel San. Öd. (Füreya Koral ile birlikte)
1981 "Yurtta Sulh Cihanda Sulh 1981", Vakko Resim Yar. Büyük Öd.
1980 14. DYO Resim Sergisi, Mansiyon
1979 "Yeni Eğilimler Sergisi", Başarı Öd. İ.D.G.S.A. Osman Hamdi Sal.
Sergiler > Kişisel Sergiler

1972	Maison des Beaux – Arts, Paris
1974	İ.D.G.S.A. Osman Hamdi Salonu, İstanbul
1977	Galeri Baraz, İstanbul
1981	Maçka Sanat Galerisi, İstanbul
1982	Vakko Sanat Galerisi, İstanbul
1984	Urart Sanat Galerisi, İstanbul
1986	Urart Sanat Galerisi, Ankara
1986	Urart Sanat Galerisi, Ankara
1990	Urart Sanat Galerisi, İstanbul
1990 	Kadın Eserleri Kütüphanesi, Haliç, İstanbul
1991	Urart Sanat Galerisi, Ankara
1992	Artisan Sanat Galerisi, İstanbul
1993	Galeri Lebriz, İstanbul
1994	Yapı Kredi Bankası, Kazım Taşkent Galerisi, İstanbul
1994	Yapı Kredi Bankası, Kemal Satır Galerisi, Adana
1994	Yapı Kredi İzmir Sanat Galerisi, İzmir
1995	Urart Sanat Galerisi, Ankara
1996	Nadya Sanat Galerisi, Ortaköy, İstanbul
1996	Desen Sergisi, Art – Home Sanat Galerisi, Mersin
1997	Yapı Kredi Bankası, Kazım Taşkent Galerisi, İstanbul
1999	Evin Sanat Galerisi, Bebek, İstanbul
2000	Evin Sanat Galerisi, Bebek, İstanbul
2002	Karşı Sanat Galerisi, Beyoğlu, İstanbul
2003	Galeri Nev Sanat Galerisi, Ankara
2004	Koşuyolu Sanat Galerisi, İstanbul
2005	Desenler, Koşuyolu Sanat Galerisi, İstanbul
2006	Evin Sanat Galerisi, İstanbul
2008	Evin Sanat Galerisi, İstanbul
2011	Evin Sanat Galerisi, İstanbul
2013	Evin Sanat Galerisi, İstanbul
2015	 "1953 - 2014 Desenler", Evin Sanat Galerisi, İstanbul
Sergiler > Karma Sergiler

2007 Tunca Sanat Galerisi, Artİstanbul 2007, İstanbul
2007 Evin Sanat Galerisi, Artist 2007, Tüyap-İstanbul
1996 Evin Sanat Galerisi, İstanbul
1995 Odessa Sanat Müzesi, Ukrayna
1995 Artium Sungur Sanat Evi, İstanbul
1994 "Nazım" Srg., C.R.R Konser Salonu Fuayesi
1993 Toprakbank Sanat Galerisi, İstanbul
1992 "Je-Turc-Ils", Mulhouse, Fransa
1991 Galeri Lebriz, İstanbul
1990 Yapı Kredi Kazım Taşkent Sanat Galerisi, İstanbul
1989 Urart Sanat Galerisi, Ankara
1988 Destek Reasürans Galerisi, İstanbul
1987 Tanbay Sanat Galerisi, Ankara
1986 Sanfa Sanat Galerisi, İstanbul
1985 Yeni Eğilimler Sergisi, MSÜ
1983 Maçka Sanat Galerisi, İstanbul
1982 "Türk Resminde Figür ve Portre", Galeri Baraz
1979 "Sanat 78 Sergisi", AKM, İstanbul"
1978 "Çağdaş Türk Resim Sergisi" Moskova, Bakü, Sovyetler Birliği
1978 "Çağdaş İstanbul Resmi" Srg, Devlet Galerisi, Ankara, İzmir
1977 İ.D.G.S.A. Öğretim Üyeleri ve Yardımcıları Resim-Heykel Srg.
1977 Tiglat Sanat Galerisi, İstanbul
1975 XXXVI. Devlet Resim ve Heykel Sergisi, Ankara
1975 Cumalı Sanat Galerisi, İstanbul
1973 İ.D.G.S.A. Osman Hamdi Salonu, "90. Yıl Öğretim Üyeleri Srg."
1973 VII. DYO Sergisi, İzmir
1970 Galeri d'Orly, Aéroport de Paris
1969 "Atelier Chaplain Midy" Srg., Cinema Studio 28, Paris
1966 MEB XXVII. Devlet Resim ve Heykel Sergisi, Ankara
1965 Quetrieme Biennale de Paris
1965 MEB XXVI. Devlet Resim ve Heykel Sergisi, Ankara
1964 MEB XXV. Devlet Resim ve Heykel Sergisi, Ankara
Franz Reichelt

| Franz Reichelt |
| --- | --- |
Franz Reichelt paraşüt takımıyla
Doğum: 16 Ekim 1878(1878-10-16) Wegstädtl, Bohemya Krallığı
Ölüm: 04 Şubat 1912 (33 yaşında) Paris, Fransa
Meslek: Terzi

Franz Reichelt (16 Ekim 1878 - 4 Şubat 1912), "Uçan Terzi" olarak da bilinen ve Eyfel Kulesi'nden kendi yaptığı giyilebilir paraşütle atlayarak ölen Avusturya doğumlu terzi ve mucittir. Reichelt, havacılar için uçaktan atlamak zorunda kaldıklarında hayatta kalmalarını sağlayacak giyilebilir bir paraşüt takımı geliştirmeye odaklanmıştı. Mankenlerle yaptığı ilk deneylerinde başarılı olan Reichelt, daha sonraki deneylerinde bunu tekrarlayamadı.
Uygun yükseklikteki bir platformdan yapacağı deneyin bu yeni buluşunu kanıtlayacağına inanan Reichelt, Eyfel Kulesi'nin yere en yakın ilk platformundan atlayış yapabilmek için Paris Bölgesi Emniyet Müdürlüğü'ne defalarca dilekçe verdi. Sonunda 1912'de izin almayı başardı ve 4 Şubat günü manken kullanmak yerine bizzat kendisinin atlayışı gerçekleştirmeyi düşündüğünü açıkça belirtti. Tüm vazgeçirme çabalarına rağmen Reichelt atlayışı gerçekleştirdi ve paraşütün açılmaması sonucu yaklaşık 57 metreden düşerek hayatını kaybetti. Ertesi gün gazeteler "gözükara mucit" başlığıyla Reichelt'in ölüm haberini verdi. Ayrıca atlayışı esnasında çekilen görüntüler basında yer aldı.
İlk Yılları

Reichelt, 1878 yılında Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'na bağlı Bohemya Krallığı'nın Wegstädtl kentinde dünyaya geldi. 1898 yılında ailesiyle birlikte Paris'e taşındı. 1909 yılında Fransa vatandaşlığı alarak adını "François" olarak değiştirdi ve Paris'te başarılı bir terzi dükkânı açtı.
Deneyleri

Temmuz 1910 yılından itibaren Reichelt, havacıların giyebileceği, normal bir havacı üniformasından çok ağır olmayan, birkaç çubuk, ipek bir paraşüt kumaşı ve az miktarda kauçuk ilave ederek bir tasarım elde etti.
Modern havacılığın doğuşu güvenlik önlemleriyle birlikte daha etkili bir paraşütün geliştirilmesine olan ilgiyi artırdı ve bu da beraberinde kaçınılmaz kazaları getirdi. 1783'te Louis-Sébastien Lenormand'ın ve baloncu Jean-Pierre Blanchard'ın erken dönem paraşüt çalışmaları ve elde ettiği başarılar, sabit kanopi paraşütlerinin (atlama başlamadan önce açık vaziyette) zaten yaygın olarak havacılıkta kullanılmasına vesile olmuştu. Ancak 1910 yılında hala bir uçaktan veya düşük irtifadan atlamalarda kullanılmak üzere geliştirilmiş bir paraşüt çeşidi yoktu.
İlk havacılar ve balon pilotları arasında bilinen bazı ölümcül kaza hikâyelerini duyan Reichelt, yeni bir paraşüt tasarımıyla ilgilenmeye başladı. İlk testleri son derece başarılıydı. Katlanabilir ipek kanatlarla donatılmış mankenler, beşinci kattan boşluğa bırakıldıklarında yere oldukça hafif bir şekilde iniyorlardı. Ancak Reichelt'in asıl hedef olan "giyilebilir paraşüt" prototipini oluşturmak oldukça zahmetli bir süreçti. Yine de, Aéro-Club de France'ın önde gelen havacılık faaliyetlerinden La Ligue Aérienne'e sunmak üzere tasarımının ilk prototipini hazırladı. Ancak yetkililer, kanopinin oldukça zayıf olduğunu söyleyerek tasarımı test etmeyi reddettiler. Buna rağmen pes etmeyen Reichelt, kaldığı binanın yüksek katlarından mankenlerle yaptığı deneylerine devam etti. Ancak bu testlerin hiçbiri başarılı olmadı.
1911 yılında Albay Lalance, Aéro-Club de France'a havacılara bir güvenlik paraşütü üretimi için kazananın 10.000 franklık para ödülü alacağı bir yarışma tertip etmesini emretti. Üç yıl boyunca açık olan yarışmada, paraşütün ağırlığının 25 kg'dan fazla olmaması şart koşulmuştu. Reichelt, yarışmaya katılmak için tasarımını iyileştirip malzemenin yüzey alanını 12 metrekareye kadar artırdı. Ancak testler hala başarısız oluyor ve mankenler çok sert bir şekilde yere çakılıyordu. Aynı yıl L'Ouest-Éclair isimli bir gazetede çıkan habere göre Reichelt, Joinville'de kendisinin bizzat katıldığı testleri gerçekleştirip 8 ila 10 metre aralığından boşluğa atladı. Fakat atladığı saman yığını ciddi bir sakatlık yaşamasını önledi. Yine aynı yıl Le Matin gazetesine yansıyan habere göre bulunduğu bir başka atlama girişimi bacağının kırılmasıyla sonuçlandı. Reichelt aynı yılın ilerleyen aylarında mankenlerle test çalışmalarına devam etti. Bu esnada tanıdıklarının da bulunduğu La Presse gazetesine verdiği bir röportajda, Eyfel Kulesi'nin ilk katından atlayış yapmak için resmen izin almaya çalıştığını ancak bunun reddedildiğini açıkladı. Reichelt, tasarımlarının başarısızlığını düşme mesafesine bağlamaktaydı. Bu sebeple Eyfel Kulesi'nden yapılacak bir atlayışın iznini almak için oldukça heveslenmişti.
Eyfel Kulesi Atlayışı

Reichelt, Şubat 1912 başında basına Eyfel Kulesi atlayışı için sonunda izin aldığını duyurdu. 4 Şubat Pazar sabahı, iki arkadaşıyla birlikte kuleye geldi. Giymiş olduğu paraşüt takımı, kullanıcısının hareketlerini kısıtlamamaktaydı. Paraşütün açılma yöntemi ise, atlayan kişinin haç biçiminde kollarını açmasıyla gerçekleşiyordu. Atlayışı takip eden basın mensupları, kıyafet için "büyük bir çeşit kapüşonlu ipek pelerin" tabirinde bulunmuştu.
Reichelt'in ölümünün ardından açılan davada atlayış iznini veren polis memuru Louis Lépine, atlayışın mankenlerle yapılacağını sandıklarını, Reichelt'in bizzat atlayışı gerçekleştireceğinden haberleri olmadığını söyledi. Bununla birlikte, Reichelt'in kuleye çıktığı esnada yanında bulunan arkadaşlarından biriyle sonradan yapılan bir röportajda, Reichelt'in son ana kadar atlayışı yapma niyetini gizlediğini açıkça ortaya koydu. Atlayış başlamadan evvel Reichelt'in arkadaşları, bunu yapmaması konusunda ikna etmeye çalıştıysalar da başarılı olamadılar. Le Petit Journal gazetesine atlayış öncesinde verdiği demeçte, emniyet halatı kullanmak gibi bir niyeti olmadığını, canını tamamen ürettiği paraşüte emanet etmek istediğini söyledi.
Atlayış öncesi Reichelt'in talebi üzerine iniş alanına kalabalığın taşmaması için kulenin bacakları arasına halatlar çekildi. Yine atlayış öncesi Gassion isimli bir kule muhafızından son bir direniş gören Reichelt, bir süre sonra bunu da aştı ve gerekli izinleri alarak iki arkadaşı ve atlayışı kaydetmek üzere yanında gelen çekim ekibiyle beraber kuleye çıktı. Civardaki restoranlardan temin edilen masa ve sandalyelerin üst üste koyulması sonrası bunların üzerine çıkan Reichelt, 40 saniye kadar bir tereddütün ardından 30'a yakın gazeteci ve izleyenlerin gözü önünde kendini boşluğa bıraktı. Ancak atlar atlamaz paraşüt Reichelt'in bedenine dolandı ve kule dibindeki toprak zemine feci bir biçimde çakıldı. Atlayış sonrası Reichelt'in sağ bacağı ve kolu ezilirken, kafatası ve omurgası kırıldı ve anında olay yerinde öldü.
Ölümünden sonra

Ertesi gün çıkan gazeteler trajik deneyin haberleriyle doluydu. Atlayışı ve sonrasında cesedinin taşınmasını içeren görüntüler basına dağıtıldı. İlk raporlara göre Reichelt'in deli olup olmadığı sorgulansa da yakınları bunu doğrulamadılar.
Reichelt'in ölümünden sonra yetkililer, Eyfel Kulesi'nden yapılacak paraşütlü atlamalar için izin vermekten çekindiler. Mankenli paraşüt testlerine izin verilmeye devam edilirken bunun dışarısında kalan havacılık deneyleri için yapılan başvurular çoğunlukla reddedildi. 2005 yılında Norveç'li bir adam, bir giyim firmasının reklamı için yasadışı bir biçimde kuleden atlayıp Reichelt'ten bu yana kuleden atlayarak ölen ilk kişi oldu.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 108050513X  VIAF: 16145193346670461081 
Louis-Sébastien Lenormand'ın 1783'te Montpellier Gözlemevi'nin kulesinden ilk paraşütle atlayışını gösteren resim.
Reichelt, ölümcül atlayışından kısa bir süre önce Eyfel Kulesi'nin dibinde paraşüt takımıyla.
Reichelt'in atlayışı ve ölümü, cesedinin taşınması ve çarpmanın yarattığı boşluğun ölçümü filme alındı.
Paul Erdős

| Paul Erdős |
| --- | --- |
Paul Erdős in 1992
Doğum: 26 Mart 1913(1913-03-26) Budapeşte, Avusturya-Macaristan
Ölüm: 20 Eylül 1996 (83 yaşında) Varşova, Polonya
Milliyet: Macar
Mezun olduğu okul(lar): Royal Hungarian Pázmány Péter University
Tanınma nedeni: İsimdaşlar Çok fazla sayıda sonuç ve varsayım (1.500'den fazla makale) ve çok fazla sayıda ortak yazar (500'den fazla)
Ödüller: Wolf Prize (1983/84) AMS Cole Prize (1951)

Kariyeri
Dalları: Matematik
Çalıştığı kurumlar: Victoria University of Manchester Princeton University  Purdue University  University of Pennsylvania  University of Notre Dame  Stanford University  Syracuse University  Hebrew University of Jerusalem  Technion – Israel Institute of Technology 
Doktoradanışmanı: Lipót Fejér
Doktora öğrencileri: Joseph Kruskal George B. Purdy  Alexander Soifer  Béla Bollobás 
 

Maddede ad soyadı sırasıyla yazılmaktadır. Macar geleneğine göre Erdös Paul olarak yazılır.
Paul Erdős, 1992
Paul Erdős (Macarca: Erdős Pál Macarca telaffuz: [ˈɛrdøːʃ ˈpaːl]; d. 26 Mart 1913 - ö. 20 Eylül 1996), Macar matematikçidir.
Erdős, yüzlerce matematikçiyle kombinatorik, çizge kuramı, sayılar teorisi, klasik analiz, yaklaşıklama teorisi, kümeler teorisi ve olasılık teorisi alanlarında ortak çalışmalar yapmıştır.
Hayatı

Budapeşte, Macaristan'da Pál Erdős ("Er-döş" diye okunur) adıyla, Musevi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Dönemin Budapeşte musevileri Erdős dışında en az beş önemli düşünüre daha hayat vermiştir: Eugene Wigner, fizikçi ve mühendis; Edward Teller, fizikçi ve politikacı; Leó Szilárd, kimyacı, fizikçi ve politikacı; John von Neumann, matematikçi ve rönesans adamı ve Georg Lukács, filozof. Erdős, erken yaşlarda dahi çocuk olarak göze çarpmış ve kısa sürede akranları tarafından matematik dahisi olarak bilinmiştir.
Ünlü ve birçok ödülün sahibi olmasına karşın yaşamının büyük bir bölümünü "gezgin" olarak, dünyanın her tarafındaki bilimsel toplantılar arasında koşuşturup, arkadaş evlerinde kalarak geçirdi. Genelde bir meslektaşının evine "Beynim açık" diyerek çat kapı gelir, birkaç gün sonra yoluna devam etmeden önce iki üç matematik makalesine ortak imza atardı. "Dünya malı" kendisi için pek bir şey ifade etmez ve ödüllerden ve başka kaynaklardan aldığı paranın çoğunu ihtiyacı olanlara ya da başka hayır işlerine adardı.
Kendisine atfedilen en ünlü deyişlerinden biri "Matematikçi, kahveyi teoremlere dönüştüren bir makinedir" olmuştur; kendisi de kahveyi çok tüketen biriydi (Bu deyişin asıl sahibi, matematikçi ve enformasyon kuramcısı Alfred Renyi'dir). 1971'den sonra amfetaminler almaya başlamış arkadaşları endişelenerek kendisiyle, bir ay süreyle amfetamin almayı kesemeyeceğine dair 500$’lık bir iddiaya girmiştir. İddiayı kazanmış ancak matematiğin bir ay geriye atıldığından şikayet etmiştir: "Daha önce boş bir kağıda baktığımda aklımda fikirler uçuşurken şimdi boş bir kâğıttan başka bir şey göremiyorum." Kazandığı iddiadan sonra da alışkanlığını sürdürmüştür.
İlginç kişiliği içinde kendine özgü anlamlarıyla kullandığı belirli bir kelime dağarcığı vardı: Örneğin sürekli bir "kitap"tan söz ederdi, tanrının matematiksel teoremler için en iyi ve en zarif tanıtlamaları yazdığı hayali bir kitaptı bu (bununla birlikte kendisi ateistti ve tanrıyı şakayla karışık "üstün faşist" olarak adlandırırdı). Çocuklara "epsilon", kadınlara "patronlar", erkeklere "köle" derdi. Matematik yapmaktan vazgeçen insanları "ölmüş", ölen insanları ise "gitmiş" olarak anardı. Matematik dersi ise "vaaz" olarak geçerdi. Kendisi için düşündüğü son söz ise "Artık daha fazla aptallaşamayacağım" olmuştur.