Orta Amerika Federal Cumhuriyeti
Hükûmet ve politikaları > Federal hükûmet

Orta Amerika Federal Cumhuriyeti anayasasına göre, federal hükûmet "halkçı, temsilci ve federal" olarak tanımlanıyordu. Tüm seçilmiş yetkililer, doğrudan değil, dolaylı seçimlerle belirleniyordu; seçmenler, kendileri adına oy kullanacak kişileri seçiyorlardı. Başkanlık, başkan yardımcılığı ve yasama seçimlerinde üç tur oy kullanılıyordu; ilk turda seçmenler seçicilere oy veriyor, ikinci turda bu seçiciler başka bir grup seçiciye oy veriyor ve kazanan seçiciler, üçüncü turda kamu görevi için adaylara oy veriyorlardı. Oy kullanma zorunluydu.
Federal hükûmet ayrıca yasama, yürütme ve yargı olmak üzere üçe ayrılıyordu. Hiçbir federal görev için görev süresi sınırlaması yoktu. Federal Kongre, Orta Amerika Federal Cumhuriyeti'nin çift meclisli yasama organıydı. Milletvekilleri Meclisi alt kanadı oluşturuyordu ve her 30.000 kişi başına bir milletvekili düşecek şekilde 41 milletvekilinden oluşuyordu. Her milletvekilinin bir yedek milletvekili bulunuyordu. Milletvekilleri Meclisi'nin üyelerinin yarısı her yıl seçiliyordu. Senato, her eyaletten ikişer senatör olmak üzere toplam on senatörden oluşuyordu. İlk kez 24 Nisan 1825'te göreve başlayan Senato, Milletvekilleri Meclisi tarafından kabul edilen yasaları onaylayan fiili bir yürütme konseyi gibi hareket ediyordu. Senato ayrıca başkana danışmanlık yapıyor ve Yüksek Mahkeme kararlarını gözden geçirebiliyordu. Üyelerin üçte biri her yıl seçiliyordu. Milletvekilleri Meclisi ise Senato'nun yasama vetosunu üçte iki çoğunlukla veya vergi yasamaları için dörtte üçlük çoğunlukla geçersiz kılabiliyordu. 1824'ten 1838'e kadar toplamda 11 kongre dönemi yaşanmıştı.
Federal cumhuriyetin yürütme dalının başında devlet başkanı vardı. Dört yıllık bir dönem için seçilir ve Federal Ordu'nun başkomutanı olarak görev yapardı. Başkanın üç sekreteri (bakan) vardı: ilişkiler sekreteri, savaş sekreteri ve hazine sekreteri. Federal anayasanın 111. maddesi, başkanın art arda bir kez yeniden seçilmesine izin veriyordu, tekrar seçildikten sonra başkanın bir dönem görevden ayrılması gerekiyordu. Orta Amerika Federal Cumhuriyeti başkanı, diğer çağdaş Latin Amerika başkanlarına kıyasla nispeten zayıftı, başkan yasaları veto edemiyor veya cep vetosu uygulayamıyor, yasaları yeniden değerlendirilmek üzere Federal Kongre'ye geri gönderemiyor ve Federal Kongre tarafından geçirilen tüm yasaları on beş gün içinde yürürlüğe koymak zorunda kalıyordu. Federal anayasanın yazarları, diktatörlük yetkilerine sahip caudillo benzeri bir devlet başkanının yükselişine karşı çıkmak için başkanın yetkileri üzerine birkaç denetim getirerek yasama üstünlüğünü sağlamaya çalıştıklarından, başkanlık nispeten zayıftı. 20. yüzyıl Kosta Rikalı avukatı ve Kosta Rika Üniversitesi rektörü Rodrigo Facio Brenes [es], Orta Amerika Federal Cumhuriyeti'nin devlet başkanlığını "sadece dekoratif" olarak tanımlamıştır.
Yüksek Adalet Divanı, federal cumhuriyetin yargı kolu olarak 2 Ağustos 1824'te kuruldu. Mahkeme, her iki yılda bir seçilen altı yargıçtan oluşuyordu. İlk yargıçlar, 29 Nisan 1825'te göreve başladı. Yüksek Mahkeme, Federal Kongre tarafından geçirilen anayasaya aykırı yasalarla ilgili kararlarını uygulayamıyordu, çünkü kararları Federal Kongre'nin incelemesine tabiydi.