stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Slaughterhouse
Geçmişi > Shady Records ve EP

Grubun ikinci albümlerini 2010'da çıkarmayı planladığı duyuruldu. Crooked I albümün adının No Muzzle olacağını söyledi. 2009 sonunda Royce da 5'9", grup ile Shady Records görüşmeler yürütüldüğünü doğruladı ve ikinci albümlerinin büyük bir şirketten yayınlanması gerektiğini düşündüğünü ifade etti.
Grup ve Shady Records arasında söylentiler artarken; Royce da 5'9" "Bar Exam 3" freestyle'ında Shady Records'tan söz etti ve grup "Beamer, Benz, or Bentley (Shady Megamix)" adında bir parça yayınladı. 28 Nisan'da verdiği bir röportajda Royce da 5'9", Shady sözleşmesinin bir hafta içinde imzalanacağını ifade etti. Joe Budden haricindeki üyeler, Eminem'in Recovery albümünün delüks basımındaki "Session One" adlı parçada yer aldılar.
Haziran 2010'da grubun Slaughterhouse EP adında bir EP çıkaracağı yönünde haberler çıktı. Bu arada grubun Shady Records sözleşmesinde sona geldikleri ve ikinci albümün kayıtlarına başladıkları doğrulandı. Royce, grup şirketle anlaşsa da anlaşmasa da Eminem'in projede büyük ölçüde etkili olacağını ifade etti. 12 Ocak 2011'de grubun Yelawolf ile birlikte resmen Shady Records'a katıldığı duyuruldu. Grup ve Yelawolf, Eminem ile birlikte XXL dergisinin Mart 2011 sayısının kapağında yer aldılar.
Bu arada Slaughterhouse EP, 8 Şubat 2011'de E1 Music üzerinden yayınlandı. Kayıtta Frequency, Sean C & LV ve Mr. Porter beatleri yer aldı.
Geçmişi > Welcome to: Our House

Grubun ikinci stüdyo albümü ve Shady Records'tan çıkan ilk projesi Welcome to: Our House 28 Ağustos 2012'de yayınlandı. Prodüksiyonunda Eminem'in büyük etkisi bulunan albümde Alex da Kid, Mr. Porter, No I.D., T-Minus ve Hit-Boy altyapıları kullanıldı. Albüm, çıktığı hafta 52 bin sattı ve Billboard 200 listesine ikinci sıradan giriş yaparak; grubun bugüne kadarki en başarılı projesi oldu.
Diskografi

Slaughterhouse (2009), E1
Welcome to: Our House (2012), Shady, Interscope
Slaughterhouse EP (2011), E1
On the House (2012)
House Rules (2014)
Basra Körfezi adlandırma sorunu

Basra Körfezi, farklı adlarla anılmaktadır. Körfezin Türkçe yaygın adı olan Basra Körfezi, körfezin kıyısında yer alan Basra şehrinden kaynaklanır.
Körfez, tarih boyunca eskiden "Fars ülkesi" olarak adlandırılan İran sebebiyle Fars Körfezi (veya "Pers Körfezi") adıyla anılmıştır. Bu ad, Arap ülkeleri tarafından 1960'lardan beridir tartışılmaktadır. Farslar ve Araplar arasındaki rekabet ile Panarabizm ve Arap milliyetçiliği sebebiyle Arap Körfezi adı pek çok Arap ülkesinde benimsenmiştir. Körfez için bu iki ismin dışında da isimler önerilmiştir.
Ekim 2018'de, Birleşmiş Milletler'in bir ajansı olan Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü, Menşe Adlarının Korunması için Lizbon Anlaşmasına ve Uluslararası Kayıtlarına dayanan resmi belgede Basra Körfezi'ne kaydolur. İran Körfezi İncisi'nin Tescil Belgesinde bu ismin kabul edilmesi, su kütlesinin isminin bu şekilde kabul edildiğini gösterdi. Uluslararası hukuka dayanan bu anlaşmaya göre, hiçbir ülke, hükûmet veya kuruluş, Basra Körfezi'ne başvurmak için başka bir isim kullanamaz.
Genel bakış

1960'tan önceki tüm haritalarda ve pek çok çağdaş uluslararası antlaşma, belge ve haritada, körfez (İngilizce olarak) "Fars körfezi" adıyla geçmektedir. Bu, Yunan coğrafyacılar Strabon ve Batlamyus'dan beridir Pers İmparatorluğu'nun bir dönem körfezin tüm kuzeyini kaplamasına ve bunun dışında körfez kıyısında pek çok Arap emirliği bulunmasına dayanan bir adlandırmaydı. 10. yüzyılda Hristiyan bir Arap olan tarihçi Agapius, körfezi "Fars körfezi" olarak adlandırmıştır.
Arap ülkeleri de 1960'lara kadar "Fars körfezi" ismini kullanmışlardır; fakat bu onyılda yükselen Arap milliyetçiliği nedeniyle, körfeze kıyısı olan Arap ülkeleri de dahil olmak üzere bazı arap ülkeleri körfez için yaygın bir şekilde "الخليج العربي" (el-Ḫalīǧ el-ʻArabiyy; Arap Körfezi) adını kullanmaya başladı. Bu İran'ın batı üzerinde azalan politik etkisi ve Arap ülkelerinin petrol ticareti nedeniyle artan etkisiyle birleşince "Arap körfezi" adının da batıda yaygınlaşmasına sebep oldu.
"Arap Körfezi" (Sinus Arabicus) adı, daha önce Kızıl Deniz için kullanılmıştı.
Gerard Mercator, 1541 yılında Basra şehri Osmanlı hakimiyetindeyken körfez için "Eski Fars Körfezi, şimdi Basra Denizi" ifadesini kullandı. 1569 yılındaki haritasında ise körfez için Mare di Mesendin (Musandam Körfezi) adını kullandı. Günümüzde Türkçede kullanılan "Basra Körfezi" adı da buradan gelmektedir.
Birleşik Krallık'ın 1830'ların sonlarında bölgedeki deniz yollarını kontrol altına almak isteğinden dolayı, Londra'da 1840 yılında yayımlanan Times Dergisi körfezi "Britanya Denizi" olarak adlandırdı; fakat bu ad başka hiçbir yerde kullanılmadı.
İnternet arama motoru google, google maps'den Pers Körfezi adını çıkararak yerini boş bıraktı. Bunun üzerine İran Kültür Bakanlığı'ndan yapılan açıklamada "Google, çok açık bir gerçek olan 'Fars Körfezi' tanımlamasını kullanmaktan kaçındığına göre, artık onun saygınlığı ve güvenilirliği de tartışmalı hale gelmiştir" denildi.
Önerilen alternatif isimler

Belli devletler ülke içinde yazılanlar dışında uluslararası alanda da belli isimleri kullandıklarından adlandırma halen çekişmelidir. Bazı kaynaklar "Körfez" veya "Arap-Fars Körfezi" adlarını kullanmışlardır. 1979 yılındaki İran İslam Devrimi'nden sonra bazı İslami gruplar "İslam Körfezi" ismini önermişlerdir. Bu önerinin kaynağı bilinmemektedir; fakat bazı kaynaklar bu önerinin İslam cumhuriyetinin ilk önderleri olan Ruhullah Humeyni, Mehdi Bazargan ve Sadık Halkali tarafından desteklendiğini öne sürmektedir. İran, Arap ve Müslüman çoğunluğa sahip olan komşusu Irak tarafından işgal edildiğinde bu öneri reddedildi.
İran'ın bakış açısı

İran sadece "Fars körfezi" adını kullanır ve "Arap Körfezi" veya sadece "Körfez" olarak adlarını tanımaz. İran bunlardan ikincisini yansız bir adlandırma olarak kabul etmez ve tarihsel ismin kullanılmasını önlemek için etkin bir katkı olduğunu iddia eder. "Fars körfezi" adını kullanmayan yabancı havayolu şirketlerinin, İran havasına girmeleri yasaklanmıştır.
İran'ın bakış açısı > Ulusal Fars Körfezi Günü

Ulusal Fars Körfezi Günü 30 Nisan günü (ilk olarak 2010 yılında) tüm İran'da ve özellikle Basra Körfezi'ne kıyısı olan şehirlerde törenlerle kutlanır.
İran İslam Cumhuriyeti, 30 Nisan gününü I. Abbas'ın Portekizlileri Hürmüz Boğazı'ndan dışarı atarak Hürmüz Adası'nı ele geçirmesinin yıldönümü olması nedeniyle Ulusal Fars Körfezi günü ilan etti. Karar Yüksek Kültür Devrimi Kurulu tarafından Muhammed Hatemi'nin yönetiminde alındı ve kararın sebebinin belli Arap ülkelerinin "Fars Körfezi"ni yeniden adlandırmak istemelerinin olduğu açıklandı.
İran İslam Cumhuriyeti Posta Kurumu, "Ulusal Fars Körfezi Günü" anısına bir seri pul bastı.
Üçüncü grupların bakış açısı > Birleşmiş Milletler > Genel Sekreterlik

Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği, personelinden körfez için sadece "Fars Körfezi" adını kullanmalarını istemiştir. Son olarak, genel sekreterlik 1994 ve 1999 yıllarında BM belgelerinde sadece Fars Körfezi adının kullanılması gerektiği yönünde iki talimat yayımlamıştır.
Üçüncü grupların bakış açısı > Birleşmiş Milletler > Coğrafi Ad Uzmanları Grubu

Coğrafi Ad Uzmanları Grubu, Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği tarafından 1959 yılında kurulmuş ve bu körfez için "Fars Körfezi" adının kullanılmasını uygun bulmuştur.
Grup adlandırma sorununu 28 Mart - 4 Nisan 2006 tarihleri arasında Viyana'da gerçekleşen 23. oturumunda tartışmıştır. Toplantının raporuna göre, "ülkelerin bir coğrafi varlık için farklı bir ad yaratmalarının veya kullanmalarının önüne geçilemez."
2002 yılında Berlin'de düzenlenen Sekizinci Birleşmiş Milletler Coğrafi Adların Standartlaştırılması Konferansı'nda, "Arap Körfezi" adının kullanımı "hatalı" olarak tanımlanmıştır.
Üçüncü grupların bakış açısı > Uluslararası Hidrografi Kurumu

Uluslararası Hidrografi Kurumu, körfez için İran Körfezi (Fars Körfezi) adını kullanır.
Üçüncü grupların bakış açısı > Birleşik Krallık

Birleşik Krallık hükûmetine ait olan Britanya'nin Resmi Kullanımı için Coğrafi Adlar Kalıcı Kurulu, "Fars Körfezi" (The Persian Gulf) ismini körfez için doğru ad olarak tanımlamıştır.
Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği'nin adlandırma sorunu üzerine aldığı karar.
"Fars Körfezi" (Latince), Amsterdam Üniversitesi, 1689 dünya haritasi. Basra Körfezi, kırmızı bir ok ile gösterilir.
"Fars Körfezi" (Waldseemuller'in haritası)
Bâtınîlik

Bâtınîlik ya da Bâtınîyye (Arapça: الباطنية, El-Bāṭiniyyeh); İslamda Kur'an âyetlerinin görünür anlamlarının dışında, daha derinde gerçek anlamları bulunduğu inancı, ayetleri buna göre yorumlayan akıma Bâtınîlik, bu düşünceyi benimseyen kişiye de Bâtınî denir. Şiîlikte bu anlamları ancak Tanrı ile ilişki kurabilen ve Ali'nin soyundan gelen masum On İki İmam'ın bilebileceğine inanılır.
Bâtınîlik kelimesi Arapça Bâtın'dan üretilmiştir. Bâtın; gizli olan, bir şeyin gerçeği, iç yüzü anlamına gelir. Aynı zamanda İslâmi anlayışta Allah'ın 99 adından biridir.
Terim, İranlı Gazzâlî gibi Ehl-i Sünnet Alimleri tarafından bu görüşleri benimseyen kişilere yönelik suçlayıcı bir anlam yüklenerek de kullanılmıştır. Tarihte en iyi bilinen örnekleri İsmâililerdir. Al kirmani ve Nâsır-ı Hüsrev gibi Fâtımî-İsmâiliyye yazarların bunun aksini savunmalarına rağmen bir kısım Sünnî âlimlere göre bu gruplar dini metinlerin, ibadet ve kuralların dış anlamlarını reddetmektedirler. Selefiyye âlimlerin başı olan Takıyyüddin İbn Teymiyye, bazı Şîa grupları, İslam'ın mistik yönü olan Sûfî akımlar ile İbn Rüşd, İbn Sînâ ve Fârâbî gibi filozofları Bâtınîyye olarak vasıflandırır. (Ayrıca bakınız:Zâhiriyye)
Bâtınîlik sadece bir akım ya da grup değildir. Tarihte ve günümüzde derin etkileri olan bir düşünce sistemidir. Örneğin Kur'anda geçen salat, secde, rüku veya abdest gibi kavramlar Ehl-i Sünnet gelenekte şekil, kapsam, miktar gibi ayrıntılı emirler gibi algılanır ve ele alınırken Alevîler'in Cem törenlerinde aynı kavramlar sembolik olarak, şekle ve miktara bağlı olmadan, manevi anlamlarıyla temsil edilirler.
Ayrıca bakınız: Bâtın, İslâm, Tarikât, Sûfilik, Alevîlik, Hurûfî-Bektâşî inancı, Ezoterizm ve Ghulat-i Şîʿa
Bâtınîlikte inanç özellikleri

Ana maddeler: İbaha, Hûlul ve Tenasüh
İsmailiye mezhebinde yedi imama inanılır ve bütün temsiliyet ve kutsiyet yedinci imâm olan Muhammed b. İsmâil'e verilir. Kâdim dinler tamamen ilga edilmiş olup ve bu yedi imâmın dini yaymakla ve yüceltmekle görevlendirilmiş olan birer de yardımcısı vardır. Peygamberlere “Nâtık/Konuşan” ve yardımcılarına da “Sâmet/Susan (Vâsi/Esas) İmâm” unvanı verilmiştir. Her yedi “Sâmet” silsilesinin sonunda bir “Nâtık” gönderildiği ve böylece dinin sürekli olarak geliştirildiğine inanılır. Âdem’den ve oğlu Şît’ten itibaren altı “Nâtık–Sâmet” silsilesinden sonra (Nûh–Sâm), (İbrâhîm–İsmâil), (Mûsâ–Hârûn), (Îsâ–Şem’ûn), (Muhammed–Ali), (Muhammed b. İsmail el-Mektûm (Meymûn el-Kaddâh)–Abdullah b. Meymûn el-Kaddâh ve Oğulları) ile hitam bulan “Nâtıklar ve Sâmetler silsilesi” ile sürmektedir. Gözle görülen eşyanın tasavvufî mânalarını kaldıran Abdullah b. Meymûn el-Kaddâh idi ve her Bâtınî ona itaatle yükümlüydü. Muhammed’den sonra bir peygamber daha gelecektir. Ayrıca, müntesipler bütün semavî nass’ların açıklamaları ile hadislerin tamamının uydurma olduğuna inanmakla yükümlüdür. Dinî tekliflerin kâmilen ref’edilmiş olmakla birlikte, sadece milletlerin an’anelerine hürmeten bunlara değer verildiği ve bu öğretilerin bütün önem ve değerlerinin aslında bir hiç olduğuna inanılırdı.
Bâtınîlik akımı, Ehl-i Sünnet anlayıştaki dini emirleri reddeden ve yasakları kaldıran (İbâhiyye) itikadî fırkalar yanında, son derece gizli bir şekilde teşkilatlanmış örgütler vasıtasıyla merkezî idareye karşı girişilmiş isyan faaliyetlerinin başını çeken çeşitli siyasi gruplar için de kullanılmış bir lâkaptır.
Ayrıca Bâtınîlik’te hûlul ve tenâsüh gibi inanışlar da görülmektedir. Bâtınîlik, tarihin çeşitli dönemlerinde farklı isimlerle anılmıştır. Bunlar İbâhiyye ve Mezdekiyye, İsmâiliyye (Seb’iyye), Karmatîler, Sabbâhiyye (Haşhaşiyye), Dürzîlik; ve Nusayrîlik gibi isimlerle anılırlar.
Bâtınîlikte inanç özellikleri > Bâtınîlik ve tasavvuf

Tasavvufun Şîa ile alâkalı olduğu ve bazı mutasavvıfların müteşeyyî’ oldukları bilinmekle beraber, bu olguyu bütüne yayarak tasavvuf Şiîlikten doğmuştur ve her ikisinin kökeni de İran'dadır demek mümkün değildir. Tasavvufun kökeni epey eski zamanlara dayanmaktadır. Yeni Eflâtunculuk, Yunan felsefesi, Kabalizm ve İran etkilerinin henüz oluşmamış olduğu eski devirlerde de tasavvuf hareketlerine rastlamaktayız. Bu ilk mistiklere ait eserlerden günümüze kadar elimizde kalanları bulunmamakla beraber, sadece rivayet ve menkıbeleri hayâtta kalmıştır. Tasavvufa Helenistik etkiler Hakîm et-Tirmizî’den sonra Fârâbî’nin getirdiği yenilikler sayesinde girmeye başlamıştır. Şîa/Müteşeyyî’ Sûfîlerle Ehl-i Sünnet mutasavvıfları birbirleriyle karıştırmamaya özen göstermek gerekir. Bu nedenledir ki, İslâm ortadoksluğundan farklılık gösteren her fikir hareketinin Şiî veyahut da Şiîlik ve Bâtınîlik ile ilgili olduğunu ileri sürmek hatalı olur. İslâmî felsefe akımlarından bazılarının hiç de Bâtınî olmamalarına rağmen kendilerini dışarıya karşı böyle göstermektedirler.
Ayrıca bakınız: Bâtıni, Şiîlik, Tasavvuf, Kabbala ve Felsefe
Tefsir anlayışları; Bâtınîlerin taraftar toplama amacıyla muhkem ayetler üzerinde te'vil yollarına başvurdukları ifade edilir.
Bâtınîlikte inanç özellikleri > Budizm, Şamanizm, Hristiyanlık, Mazdek ve Mani dinlerindeki inançların İslam toplumlarınca benimsenmeleri

Ana maddeler: Budizm, Şamanizm, Hristiyanlık, Mazdekçilik ve Mani dini
Bâtınîler tarafından Budizm’in düşünce yapısı tasavvuf yolundan ayrılan ayrı bir bâtınî mezhep halinde sunulurken, Maniheizm ve Mazdekiyye gibi dinlerin temsil ettiği i’tikadî manzumeler İbâhiyye tarafından özümsenmekteydi. Hristiyanlığın telkin ettiği tanrının insana benzeyişi ve İsa’ya hulûlü kuramı gibi hoşa giden ve zihinlere en uygun gelen kısımları ise Bâtınîliğin “Alâllah” kulları tarafından temsil edilmesi şeklinde arz edilmekteydi. Ayrıca, Türk dininin i'tikadî kuramları içerisinde yer alan Gök Tanrı ile Ali bin Ebû Tâlib’in semâvî mekânları birbirleriyle tam bir uyumluluk göstermekteydi.
Tarihçe ve yayılım > Bâtınî şiiler

Dâî â’zamlar tarafından yayılan bu itikadın en şöhretli müntesipleri arasında “Fâtımîler Hâlifeliği’nden Müstansır-Billâh el-Fâtımî”, “Sabbâhiyye’nin bânisi olan Hasan Sabbâh” ve “Suriye Bâtınîleri’nin Reisi Râşidüddin Sinân el-İsmâilî”, “Afrika Kıt’ası Bâtınileri’ni yöneten İbn-i Meserret”, “Pamir Alevîliği’nin kurucusu Nâsır-ı Hüsrev”, “Hindistan Bâtınîliği’nin yaratıcısı Ahmed bin Keyyâl” ve “İbn Attâş” gibi Bâtınîlik tarihinde nâm kazanmış olan “Alevî-İsmâiliyye” gelmekteydi.
Ayrıca bakınız: Yediciler, Meymûn’ûl-Kaddâh, Fâtımîler Hâlifeliği, Ebû Tamîm Ma’add el-Mûstensir bil-Lâh, Pamir Alevîliği, Muin’ed-Dîn Nâsır-ı Hüsrev, Râşid’ûd-Din Sinan el-İsmâi‘lî, Ahmed bin el-Keyyâl bin el-Khasibî, Attaş, Hasan bin Sabbah, Sabbah’îyye, EbûʿAlî el-Mansûr el-Hâkim bi-EmrʿAllâh, Dûrz’îyye ve Nusayr’îyye
Tarihçe ve yayılım > Şii-Bâtınî tarikât ve mezheplerin Türkler arasında yayılması

Tarihi olarak 9. yüzyılda oluşmaya başladığı 11. yüzyılda oluşumunu tamamladığı kabul edilmektedir. Eski Türk inanç ve geleneklerinin Bâtınî anlayışın Türkler tarafından benimsenmesinde katkısı olduğu düşünülür. Bâtınîler inanışlarını tarih boyunca daîler aracılığıyla yaymışlardır. 11. yüzyılda Hasan Sabbâh’ın görüşleri etrafında oluşan akım Fâtımîler tarafından desteklenmiştir. Liderleri Hasan Sabbâh Kazvin bölgesindeki Alamut Kalesi’ni kendisine merkez yapmış ve fedaileri aracılığıyla Nizamülmülk'ün de aralarında bulunduğu birçok devlet adamını suikast yaparak öldürtmüştür. Melikşah döneminde güçlenen hareket ortadan kaldırılmak istenmiş ancak Melikşah’ın ölümü üzerine başarılı olunamamıştır. 13. yüzyıl ortalarına kadar etkili olan bu hareket 1256 yılında Moğol hükümdarı Hülâgû'nün Alamut Kalesi’ni yıkması ile ortadan kalkmıştır.
Ayrıca bakınız: Karmatîlik, İsmâilîlik, Dürzîlik, Nizârîlik ve Haşhaşiler
Tarihçe ve yayılım > Selçuklular devrinde bâtınîlik hareketleri

Ana maddeler: Selçuklular ve Büyük Selçuklu Devleti
Hulefa-yı Fâtımî dâîlerinin Abbâsîler’in hükümran oldukları ülkelerde kuvvetli bir propaganda teşkilâtı oluşturdukları sıralarda şiîliğin korunması adına çok dikkatli davranan Selçuklu hükümdarları da Sultan Tuğrul’un i’tikaden Mu'tezile’den olan, Kerrâmîlik mezhebine mensup veziri “Amid’ûl-Melik” gibi Şîa-i Bâtıniyye’nin en önemli dâîlerinden biri tarafından istenildiği bir şekilde yönetilmekteydi. Selçukluların Anadolu’nun içlerine doğru ilerlemesiyle birlikte Selçuklu ordularıyla birlikte yürüyen Şîa-i Bâtıniyye dâ’îlerinin nüfuz alanı da Anadolu’nun içlerine doğru yayılmaktaydı.
Tarihçe ve yayılım > Selçuklular devrinde bâtınîlik hareketleri > Bâtınîliğin Kuzey Afrikaya yayılması

H. 553 / M. 1158 yılında İran Selçuklularının sonu olarak kabul edilen Sultan Sencer’in evlât bırakmadan ölmesi üzerine Selçuklu valileri Horasan, Irak-ı Acem, Kerman, Halep, Şam, Konya Selçuk şubeleri oluşturdukları gibi Benî Artıklar, Elgarzîler, Musul ve Halep Atabeylikleri isimleri altında bağımsızlıklarını ilân ettiler.
Fâtımîler’in son halifesi olan El-Âzıd bil-Lâh’ın H. 566 / M. 1171 tarihinde vefatı üzerine Şâfiî olan Selâhaddîn-i Eyyûbî Mısır’a yerleşti. Bunun üzerine iki yüz yetmiş sekiz sene süren Mısır Şîa’sının tarihe karışması neticesi “Mısır Şîa-i Bâtın’îyyesi” mensupları da çeşitli ülkelere dağılmak zorunda kaldılar. Böylece, Sultan Selâhaddîn-i Eyyûbî’nin baskısından bunalan Bâtın’îyye dâîleri bu yeni bağımsızlığına kavuşan bölgelere göç ettiler. O sırada Bağdat’ta hilâfet makamında oturan Müstencid-Billâh’ın Alamut Şeyh’ûl-Cebelleri tarafından suikaste kurban gittiği haberi geldi. Bunun üzerine Bâtınîler aleyhinde şiddetli fetvâlar yayınlanmaya başlandı. İlk fetvâyı da Rüstem dârı âlimlerinden ve meşhur fukahadan olan imâm Fahr’ûl-İslâm Rûyânî verdi. Bundan son derece müessir olan Bâtınîler, sonunda Fahr-ûl’İslâm’ı da hançerletmeyi başardılar. Neticede, Bağdat’taki hilâfet makâmı Bâtınîler’e karşı tavizkâr davranmak zorunda kaldı. Müstencid-Billâh’ın torunu olan “Nâsır-Lidînillâh” halife olunca Şîa-i Bâtın’îyye’ye karşı daha teveccühkâr bir tutum izledi. Hattâ bazen teşvik dahi etti.
Tarihçe ve yayılım > Bâtınîlerin Moğol ve Türk aşiretlerine yayılması

Türkler Mâverâünnehir ve İran’a yerleşmeden önce ve sonra, Budizm, Mezdekiyye, Mani dinleriyle Mecûsîlik ve Hristiyanlığın neşirleri tarafından yapılmakta olan etkin telkinler altında kaldılar.
Orta Asya’da yaşayan ve Türkler’in dini olan Şamanizm, Pamir’e kadar gelen Alevî-Bâtınî dâîlerinin savunduğu ilkeler ile kolayca kaynaşabilecek akideler ihtiva etmekteydi. “Bâtınîler” eski Türk dîninde mevcut olan bir takım inançlar ile “Şîa-i Bâtın’îyye” arasındaki benzerlikleri kullanarak büyük istifade köprüleri oluşturdular. Bu hususta en çok yararlandıkları fikir ise Ali bin Ebû Tâlib’in şahsiyetinin ilâhlaştırılması ve kendisine Türk ilâhlarının en büyüğü olan ve göğün en üst katında oturan Gök Tanrı’ya eşdeğer bir makam atfedilmesi olmuştu. 
Büveyhîler gibi Abbâsîler’e düşman olan Kutb’ûd-Dîn Muhammed Harzem Şah’ın hilâfetin Ali evlâdına devredilmesi için girişimlerde bulunması da Türkler üzerinde “Şîa-i Bâtın'îyye” lehine çok kuvvetli etkiler oluşturmuştu. “Kutbüddin Hârizmşah” zamanın Abbâsî Halifesi Nâsır-Lidînillâh’ın yerine Sâdattan Seyyid Abd’ûl-Melik Tırmizî’yi geçirmek üzereyken Moğolların taarruza geçtikleri haberinin etrafa yayılması üzerine kendi ülkesini savunmak için memleketine geri dönmek zorunda kalmıştı. Şeyh Şihab’ed-Dîn Ömer Sühreverdî’nin Havarezmşâh’ın huzurunda Abbâsî Halifeliği’nin sürekliliğinin sağlanmasının gerekliliğine lehinde uzun bir nutuk attığında Kutb’ûd-Dîn’in şiddetli muhalefetine mâruz kalmıştı.
Ayrıca bakınız: Kutb’ûd-Dîn Muhammed Harzem Şah, Abbâsî Hâlifesi, En-Nâsır’ûd-Dîn’Allah, Şeyh Şihab’ed-Dîn Ömer Sühreverdî ve Abbâsî Hâlifeliği
Tarihçe ve yayılım > Anadolu Selçukluları devrinde “Şîʿa-i Bâtın’îyye” hareketleri

Ana madde: Anadolu Selçuklu Devleti
Bu devirde Anadolu’da Bâtınîliğin en önemli propaganda merkezini Sultan Mes’ud evvel tarafından yaptırılmış olan Mes’udiye tekkesi temsil ediyordu. Anadolu Selçukluları’nın nüfuz ve hâkimiyet sahaları tamamen Moğollar’ın denetim ve müsaadesine tâbi bulunuyordu. Birçok şehirlerde İlhanlılar’ın himâyesi altında Şiîliği neşreden “Bâtın’ûl-Mezhep Babalar” tarafından açılan zâviyelerin sayıları da gün geçtikçe artmaktaydı. Moğollar’ın nüfuzuyla Mes’udiye Medresesi müderrisi Ehl-i Sünnet âlimlerden “Şeyh Mecd’ed-Dîn İsâ” azledilerek yerine Şîa-i Bâtıniyye’nin en değerli dâîlerinden “Şems’ed-Dîn Ahmed Baba” atandı.
Sâmânîler devrinin İranî bir simâ göstermesi ve Abbâsîler’in de İran-perestişkârı olarak tarihin huzuruna çıkması gibi yedinci hicrî asırda Konya’da Mevlânâ Celâleddîn’in tesiri neticesinde Selçuklu saraylarında yaşayan şairler Anadolu’da İranîliğe doğru şiddetli bir sevgi uyandırmışlardı. Bu tesirler altında kalan Konya Selçuk sultanları da ayni duygu ve hisler içerisinde İranın tantanalı hükümdar adları ile kendi şehzâdelerini çağırmağa varacak kadar aşırı derecede ifrata kaçan birer İran hâyranı ve tâklitçisi olarak yetişmekteydiler. Konya Selçuklu sarayındaki şehzadeler hep Keyâniyan ve Sâsâniyan hükümdarlarının isimleriyle çağrılır olmuştu. Bu kültürün etkisi altında yetişen kibâr ve tâhsilli sınıflar, âlimler, şeyhler ve şâirler olanca güçleriyle İran dil ve edebiyatının gelişmesine hizmet ederlerken, diğer taraftan da asıl i’tikadi unsurları bünyelerinde barındıran Bâtıniyye Babalar bütün Türk ve Türkmen boylarını bir millî birlik ruhuyla birbirlerine kaynaştırmak için yoğun gayret sarfetmekteydiler. Öte taraftan devletin resmî dili ise Farsça’ydı.
Tarihçe ve yayılım > Anadolu Selçukluları devrinde “Şîʿa-i Bâtın’îyye” hareketleri > Bâtınîliğin Türkler arasında yayılması

“Horasan Erenleri” nâmıyla Oğuz boyları arasında kendilerine yer edinen “Şîa-i Bâtıniyye dâîleri” ve millî lisân ile konuşarak halkın ruhiyatına pek uygun telkinlerde bulunan “Bâtıniyye-Babalar,” iptidaî bir şer'ait içerisinde yaşamlarını idâme ettirme mücadelesi sürdüren ve şehirliğin ince yaşam tarzını bilmeyen “Türk Özleri” yanında kendilerini birer “Veli” olarak tanıtmayı başarıyla becermişlerdi. Bâtınîler, süslü nâzım lisanından bir şey anlamayan bu aşîretler arasında düzenledikleri sazlı ve şaraplı meclislerde geçmişin tüm hurafe ve efsanelerini halka nakletmek suretiyle insanların gönüllerinde ilâhi duygular uyandırmaktaydılar.