stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Endonezya ekonomisi
Makro-ekonomik eğilimler

Bu Endonezya gayri safi yurt içi hâsılasının piyasa fiyatlarında IMF tarafından milyon rupiah seviyesindeki rakamlarla birlikte bir eğilim çizelgesidir.
| Yıl | GSYİH | Dolar alışverişi (rupiah) | Enflasyon endeksi (2007=100) | Nominal kişi başı GSYİH (ABD doları yüzdesi olarak) | SAGP kişi başı GSYİH (ABD yüzdesi olarak) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1980 | 60,143.191 | 627 | 10 | 5.25 | 5.93 |
| 1985 | 112,969.792 | 1,111 | 11 | 3.47 | 5.98 |
| 1990 | 233,013.290 | 1,843 | 16 | 3.01 | 6.63 |
| 1995 | 502,249.558 | 2,249 | 24 | 4.11 | 8.14 |
| 2000 | 1,389,769.700 | 8,396 | 53 | 2.32 | 6.92 |
| 2005 | 2,678,664.096 | 9,705 | 83 | 3.10 | 7.51 |
| 2010 | 6,422,918.230 | 8,555 | 121 | 6.38 | 9.05 |
Satın alma gücü paritesi karşılaştırmaları için ABD Doları, yalnızca 3,094.57 rupiah ile çevrilir.
2009 yılında kişi başı ortalama ücret $2.32 ABD doları idi.
Makro-ekonomik eğilimler > Enflasyon

2011 yılında Endonezya'nın enflasyon oranı yüzde 3.79 iken hükûmetin belirlediği yüzde 5.65 hedefinin altında kalmıştı.
Ekonomik yapı

2006 yılı verileri ile Endonezya ekonomisinin yapısı
| İşkolu | Alt işkolu | 2006 çıktısı (Rp trilyon) | 2003 yılından bu yana artış (%) |
| --- | --- | --- | --- |
Tarım vb.: 
|  | Gıda bitkileri | 223 | 35 |
|  | Arazi bitkileri | 63 | 34 |
|  | Hayvancılık vb. | 51 | 27 |
|  | Ormancılık | 30 | 63 |
|  | Balıkçılık | 73 | 60 |
Madencilik: 
|  | Petrol ve gaz | 188 | 97 |
|  | Petrol dışı ve gaz | 131 | 145 |
|  | Maden ocakçılığı | 36 | 87 |
İmalat: 
Petrol ve gaz üretimi: 
|  | Petrol arıtma | 120 | 139 |
|  | Doğal gaz | 54 | 94 |
|  | Maden ocakçılığı | 213 | 35 |
Petrol dışı ve gaz: 
|  | Gıda, tütün, içecekler | 213 | 38 |
|  | Tekstil, ayakkabı, vb. | 91 | 34 |
|  | Ahşap, ağaç ürünleri | 44 | 48 |
|  | Kağıt, baskı | 40 | 43 |
|  | Gübreler, kimyasallar ve lastik | 96 | 68 |
|  | Çimento, metalik olmayan maden | 29 | 50 |
|  | Demir, çelik, temel metaller | 20 | 52 |
|  | Taşıma araçları, makineler | 222 | 87 |
|  | Diğer imalat | 7 | 67 |
Elektrik, gaz, su: 
|  | Elektrik | 21 | 51 |
|  | Gaz | 5 | 119 |
|  | Su temini | 4 | 43 |
İnşaat: 
|  | İnşaat, yapı | 249 | 98 |
Ticaret, oteller, restoranlar: 
|  | Ticaret, toptan ve perakende ticaret | 387 | 48 |
|  | Oteller | 17 | 52 |
|  | Restoranlar | 92 | 45 |
Ulaşım, iletişim: 
Ulaşım: 
|  | Kara yollar | 81 | 106 |
|  | Su yolları | 16 | 43 |
|  | Nehirler, feribotlar | 5 | 54 |
|  | Hava taşımacılığı | 15 | 96 |
|  | Diğer | 2 | 49 |
Haberleşme: 
|  | Haberleşme | 88 | 123 |
Finans, emlak, iş: 
|  | Bankacılık | 98 | 31 |
|  | Banka dışı finans | 27 | 87 |
|  | İlişkili hizmetler | 2 | 82 |
|  | Gayrimenkul | 98 | 72 |
|  | İş hizmetleri | 47 | 71 |
Diğer hizmetler: 
Kamu işkolu: 
|  | Hükûmet, savunma | 104 | 63 |
Özel işkolu: 
|  | Sosyal hizmetler, toplum hizmetleri | 60 | 92 |
|  | Eğlence, dinlenme | 10 | 46 |
|  | Kişisel, ev hizmetleri | 100 | 69 |
Kaynak: Endonezya İstatistik Bürosu (Biro Pusat Statistik), yıllık üretim verileri.
Ekonomik yapı > Tarım, hayvancılık, ormancılık ve balıkçılık

Tarım, ülkenin GSYİH'sının yüzde 14,43'üne katkıda bulunan kilit bir işkoludur. Şu anda tarım amaçlı kullanılan Endonezya toprak alanının yaklaşık yüzde 30'u mevcut ve yaklaşık 49 milyon Endonezya çalışanını (toplam Endonezya iş gücünün %41'i) istihdam etmektedir. Endonezya'nın önemli tarımsal ürünleri palmiye yağı, doğal kauçuk, kakao çekirdeği, kahve, çay, manyok, pirinç ve tropik baharatlardır.
Ekonomik yapı > Hidrokarbonlar

Endonezya, Ortadoğu'nun dışındaki 2008 yılına kadar Petrol İhraç Eden Ülkeler Örgütü (OPEC - Organization of Petroleum Exporting Countries) üyesi olan Asya'dan tek ülkedir ve halen bir net petrol ithalatçısıdır. 1999'da, ham petrol ve kondensat (yoğuşma) üretimi ile günde ortalama 1.5 milyon varil (240.000 m³) ve arıtma da dahil olmak üzere 1998 takvim yılı içinde petrol ve gaz sektörü GSYİH'ye yaklaşık %9 katkıda bulunmuştur. 2005 itibarıyla, Endonezya'daki ham petrol ve kondensat üretimi günde 1.07 milyon varil (170.000 m³) oldu. Bu, 1990'lı yıllardan beri öncelikle yaşlanan petrol alanları ve petrol üretim teçhizatlarına yatırım yapılmaması nedeniyleydi. Üretimde yaşanan bu gerileme, 2005 yılında yurt içi tüketimde yılda yaklaşık %5.4 oranında önemli bir artışla birlikte 1,2 milyar dolarlık bir petrol ithalatı maliyeti getirmişti.
Devlet tüm petrol ve maden haklarının sahibidir. Yabancı şirketler, ancak üretim paylaşımı ve iş sözleşmeleri yoluyla katılım gösterebilirler. Petrol ve doğal gaz müteahhitleri sözleşme bölgelerindeki tüm keşif, üretim ve geliştirme maliyetlerini finanse etmekle yükümlüdürler; Üretilen petrol ve gazdan işletme, keşif ve geliştirme maliyetlerini geri kazanma hakkına sahiptirler.
Sanayinin yakıt üretimi, yaşlanan petrol sahaları ve yeni donanımlara yatırım yapılmaması nedeniyle yıllar içinde önemli ölçüde azalmıştır. Sonuç olarak, ham petrol ihracatçısı olmasına rağmen, Endonezya şimdi petrol ürünlerinde net bir ithalatçıdır. 2004'te 7 milyar ABD doları olan yakıt fiyatları daha önce destekli (sübvanse) olmuştu. Mevcut cumhurbaşkanı, yakıt fiyatlarındaki devlet desteğinin çeşitli aşamalarda önemli ölçüde azaltılması görevini üstlendi. Hükûmet, devlet desteklerindeki kesintilerin bu yıl bütçe açığını gayri safi yurt içi hasılanın (GSYİH) %1'ine indirmeyi hedeflediğini, geçen yıla göre yaklaşık %1.6'dan aşağıya düşürdüğünü belirtti. Aynı zamanda ekonomik zorlukları hafifletmek için hükûmet nitelikli vatandaşlara bir defalık devlet desteği teklif etti.
Ekonomik yapı > Hidrokarbonlar > Petrol ve gaz dışı madencilik

Endonezya dünyanın en büyük kalay pazarına sahiptir. Mineral üretimi geleneksel olarak boksit, gümüş ve kalay ağırlıklı olmakla birlikte, Endonezya ihracat pazarları için bakır, nikel, altın ve kömür üretimini genişletmektedir.
1993 yılının ortasında, Madenler ve Enerji Bakanlığı, kömür işkolunu yabancı yatırımlara açmış ve sonuçta önde gelen Endonezya kömür üreticileri şu an Birleşik Krallık şirketleri -BP ve Rio Tinto gibi- arasında bir ortak girişime sahip konuma gelmiştir. 1999 yılında toplam kömür üretimi, 55 milyon tonluk ihracat da dahil olmak üzere 74 milyon metrik tona ulaşmıştır. 2011 yılı kömür üretimi 353 milyon ton olarak gerçekleşmiştir. 2014 yılı itibarıyla Endonezya, toplam 458 Mt'luk üretim ve 382 Mt'luk ihracatla dünyada üçüncü en büyük üretici konumuna erişmiştir. Bu üretim hızıyla, rezervler gelecek 61 yılda, yani 2075 yılı civarında tükenecektir. İç piyasa yerine getirmesi gereken İç Pazar Yükümlülüğü (DMO - Domestic Market Obligation) düzenlemesi nedeniyle tüm üretimleri ihraç edemez. 2012'de DMO oranı %24.72'dir. Ve 2014'ten itibaren düşük dereceli kömür ihracatı yapılmamaktadır; bu nedenle Güney Kalimantan ve Güney Sumatra'da kömür kalorisi değerini 4,500 kcal/kg'dan 6,100 kcal/kg'a yükselten Kömür yükseltme teknolojisi süreci inşa edilecektir.
Ayrıca bakınız: kömür üretimine göre ülkeler listesi ve Bunyu
İki ABD şirketi Endonezya'da üç bakır/altın madenini işletmektedir; sırasıyla nikel ve altın için önemli miktarda yatırım yapan bir Kanadalı ve bir İngiliz şirketi bulunmaktadır. 1998'de Endonezya'da toprak altında bulunan altının değeri 1 milyar dolar, bakır değeri ise 843 milyon dolardı. Altın, bakır ve kömürden gelen alındılar, 3 milyar doların %84'ünü oluşturuyordu. Bu 1998 yılında mineral madencilik işkolu tarafından kazanılmıştı. Vedanta Resources ve Tata Grubu gibi Hindistan'daki servet grupları Endonezya'da önemli madencilik etkinliklerine sahiptir.
Nisan 2011: Endonezya, dünyanın Alüminyum oksit üretiminin %5'ini üreten Tayan, West Kalimantan alüminyum oksit projesinin eklenmesi ile dünyanın ikinci büyük alüminyum oksit üreticisi olacaktır. Endonezya'daki diğer şirketler tarafından daha da geliştirilebilen 100 çeşit alüminyum oksit türevinin olması nedeniyle proje cevherlerin sadece Alüminyumdan oluşmasını sağlamayacaktır.
Ekonomik yapı > Hidrokarbonlar > Petrol ve gaz dışı imalat

2010 yılında, Endonezya satışları esas olarak neredeyse %100 yerel bileşenleri ile 7.6 milyon motosiklet üretmiştir. Honda, pazarın %50,95'lik pazar payıyla liderliğini sürdürdü ve bunu Yamaha %41,37'lik pazar payı ile takip etti.
2011 yılında perakende otomobil satışları bir önceki yıla göre % 19.26 artışla 888.335 adet olarak gerçekleşmiştir. Toyota, %35,34 ile yerel otomobil pazarına hakimken bunu %15,44 ile Daihatsu ve %14,56 ile Mitsubishi izledi. 2011'den bu yana, bazı yerel kökenli otomobil üreticileri Düşük Maliyetli Yeşil Araç (LCGC - Low Cost Green Car) olarak sınıflandırılır Endonezya otomobillerini tanıttı. 2012'de otomobil satışları yüzde 24.8 artarak 1 milyon adet sınırı üzerinde, 1.116 milyon adete yükselmiştir.
Endonezya Tekstil Birliği, 2013'te tekstil işkolunun 175 milyon dolarlık yatırım çekebileceğini bildirmiştir. 2012'de bu işkoluna yapılan yatırım 247 milyon dolar olup bunun sadece 51 milyon dolarlık kısmı yeni tekstil makineleri için olmuştur. 2012 yılında tekstil işkolunun ihracatı 13,7 milyar dolar seviyesindeydi.
Ekonomik yapı > Elektrik, gaz ve su temini

Ayrıca bakınız: Endonezya'da jeotermal enerji, Endonezya'da enerji ve Endonezya'da nükleer enerji
2006 yılı çıktıları ile ilgili ana istatistikler yukarıdaki tabloda verilmiştir.
Endonezya'da son zamanlarda nükleer santrallerin olası kullanımı konusunda ilgiler yükselmektedir. Endonezya 3 araştırma reaktörü işletmektedir.
Ekonomik yapı > Ulaşım ve iletişim

Deloitte'a göre, 2011 yılında Endonezya'da internet ile ilgili etkinlikler, ülkenin gayri safi yurt içi hasılasının (GSYİH) %1.6'sını oluşturmuştur. Bu, sırasıyla %1.51 ve %1.45 oranında, elektronik ve elektrikli cihaz ihracatı ve sıvılaştırılmış doğalgazdan daha büyüktü.
Ekonomik yapı > Finans, emlak ve iş hizmetleri

2015 yılında Endonezya finans hizmetleri, 14'ü dikey konglomera, 28'i yatay konglomera ve 8'i karışık konglomera olmak üzere toplam 50 konglomera (yerli ve / veya yabancı mülkiyet) tarafından elde edilen 7,589 trilyon Rp'yi aşmıştır. Bunlardan 35'i temel bankacılık işkollarında, 1'i sermaye piyasası işkolunda, 13'ü banka dışı işkollarında ve 1'i özel finans işkolundadır.
Ekonomik yapı > Finans, emlak ve iş hizmetleri > Borç Servis Oranı

Haziran 2011 sonunda, Endonezya'nın borç servis oranı %21.6 ile tehlikeli eşik olan %30'un oldukça altındaydı.
Ekonomik yapı > Küçük işletmeler

2010'da %48 çevrimiçi kullanım büyümesi ile Endonezya'da 50 milyon küçük işletme bulunmaktaydı; bu nedenle Google, 2012'den önce Endonezya'da bir yerel büro açma girişiminde bulunmuştur.
Ekonomik yapı > İhracat > Otomotiv

Ağustos 2014'te, Endonezya toplam üretimi 878.000 birim araç iken, Ağustos 2014'te, Endonezya 126.935 Tamamlama Oluşturumu (CBU - Completelety Build Up) ünite araç ve 71.000 Tamamen Demonte (CKD - Completely Knock Down) araç ünitesi ihraç ettiğinden, ihracat toplam üretimin %22.5'ini oluşturmuştur. Otomotiv ihracatı ithalatının iki katından fazladır. Tahminen, 2020'ye kadar otomotiv ihracatı, CPO ihracatı ve ayakkabı ihracatının ardından üçüncü olacaktır.
Ağustos 2015 boyunca, Endonezya 123.790 motosiklet ihraç ederken; egemen olan üreticiler, 83.641 motosiklet ihraç etmiş ve Endonezya ihraç ürünlerinde ülkenin üretim üssü haline getirileceğini ilan etmiştir.
Ekonomik yapı > Diğer hizmetler > Genel hükûmet, Özel hizmetler

Haziran 2011'in sonu itibarıyla, sabit devlet varlıkları 1,265 trilyon Rp (128 milyar dolar) iken, devlet hisse senetlerinin değeri 50 trilyon Rp (5,0 milyar dolar) ve diğer devlet varlıkları 24 trilyon Rp (2,4 milyar dolar) idi.
Ekonomik yapı > Endonezyalı göçmen işçiler

Endonezyalı göçmen işçilerin en bilinen varış yeri Malezya'dır (yasadışı işçiler dahil). 2010'da bir Dünya Bankası raporuna göre Endonezya, toplam 7 milyar dolar değerinde dünyanın ilk on havale alan ülkeleri arasında yer almıştır.
Mayıs 2011 itibarıyla yurt dışında çalışan 6 milyon Endonezya vatandaşı vardır, bunların 2.2 milyonu Malezya'da, 1.5 milyonu da Suudi Arabistan'da ikamet etmektedir.
Ekonomik yapı > Gurbetçi işçiler

Turistler ve yabancı uyruklu kişiler dışındaki 111,752 kişi hariç Endonezya'da yaşayan yabancı uyruklu kişi sayısı, geçen yıla göre %6 artarak 67,056 yabancı vatandaş vize uygulamasına geçirilerek 2010 yılına göre %10 artmıştır. 6 aydan bir yıla kadar vize alanlar çoğunlukla Çinli, Japon, Güney Koreli, Hint, Amerikalı ve Avustralyalılar'dı. Bunların birkaç tanesi yeni iş yapan girişimcilerdi.
Ekonomik zorluklar

Ancak, 1965 yılında hükûmet değişiklikleri yapılarak ülkenin yoksulluk oranının düşürülmesinde önemli ilerlemeler kaydedilmişti. 1965 yılında GSYİH'da %8'lik bir gerilemeyle başlayan sert bir resesyona giren ülke, 1970'lerde ekonomik açıdan petrol sarsıntısından çok fazla fayda sağlamaya başlamıştı. Bu gelişme, petrol karşı-şoklarına rağmen 1980'lerde ve 1990'larda da devam etti. Bu dönemlerde GSYİH seviyesi ortalama %7,1 oranında yükseldi. Endonezya, resmî yoksulluk oranı %60'lardan %15'lere gerileyerek tutarlı bir büyüme kaydetmişti. Bu gelişmeye rağmen, nüfusun yaklaşık %13.33'ü (2010 yılı tahmini) yoksulluk sınırının altında kalmaktadır.
Ekonomik zorluklar > İşgücü huzursuzluğu

2011 itibarıyla Endonezya'da emek militanlığı, Grasberg madeninde görülen büyük bir grev ve başka yerlerdeki çok sayıda grevle arttı. Ortak bir sorun, yabancı şirketlerin Endonezya'nın katı çalışma yasalarından kaçmalarına yönelik çalışmalardı; bununla ilintili olarak çalışanlara işçi sözleşmeleri çağrısı yapılmasıydı. New York Times, Endonezya'nın ucuz emek üstünlüğünün kaybolabileceği endişesini dile getirdi. Bununla birlikte, belirlenmiş ölçütlerin altında ücret ve koşulları kabul edecek geniş bir işsiz havuzu mevcut durumdaydı. Militanlığın artışındaki bir diğer etmen, diğer ülkelerdeki hakim ücretlerin internet yoluyla bilinir olması ve yabancı şirketlerin Endonezya'da ürettikleri karşılığı cömert kârlar sayesinde artan farkındalıktı.
1 Eylül 2015'te, Endonezya'daki binlerce işçi daha yüksek ücretler konusunda ve iş kanunlarının iyileştirilmesi için ülke çapında gösteriler gerçekleştirdi. Yaklaşık 35.000 kişi ülkenin çeşitli yerlerinde toplandı. 2016 yılına kadar asgari ücretin yüzde 22-25 oranında artmasını ve yakıt da dahil olmak üzere temel malların fiyatlarının düşürülmesini talep etmektedirler. Sendikalar ayrıca hükûmetin iş güvenliğini sağlamasını ve işçilerin temel haklarını vermesini talep etmektedirler.
Ekonomik zorluklar > Eşitsizlik

Cakarta'ya ekonomik farklılık ve doğal kaynak kazancı akışı, Açe ve Irian Jaya gibi bölgelerdeki ayrılıkçı hareketlere hoşnutsuzluk kazandırmış ve hatta katkıda bulunmuştur. Coğrafi olarak en fakir beşinci bölge tüketimin yalnızca %8'ini oluşturmakta, en zengin beşincisi bölge ise % 45'ini oluşturmaktadır. Düzensiz büyüme ve memnuniyetsizlik sorununu kısmen çözen yerinden yönetim konusunda yeni kanunlar olsa da, bu yeni politikayı uygulamaya koyma konusunda birçok engel vardır.
Aleyhte Bölgeler Bakanı, Nisan 2011'de Makassar'da yapılan Endonezya Ticaret ve Sanayi Odası (Kadin) toplantısında Endonezya'nın aleyhte bölgeleri olarak sınıflandırılan 184 naipliğinden, yaklaşık 120 naipliğinin Endonezya'nın doğu kesiminde yer aldığını belirtmiştir.
Ekonomik zorluklar > Eşit olmayan ülke

Endonezya, Haziran 2016'da nüfusunun yüzde birinin Endonezya'nın 1.8 trilyon dolarlık servetinin yüzde 49,3'üne sahip olması nedeniyle eşit olmayan ülke olarak sınıflandırılabilir. Rakam geçen yılki rakam olan yüzde 53.5 ile daha iyi nitelendirilebilir, ancak Rusya'nın ardından yüzde 74.5, Hindistan'ın ardından yüzde 58.4 ve Tayland'ın ardından yüzde 58 ile dördüncü sırada yer almaktadır.
Ekonomik zorluklar > Enflasyon

Endonezya'da enflasyon uzun zamandır başka bir sorun olmuştur. Politik karışıklıklar yüzünden, ülke bir zamanlar 1964-1967 yılları arasında yıllık enflasyonda %1,000'li seviyelerde hiperenflasyon görmüş ve bu ciddi yoksulluk ve açlık yaratmak için yeterli olmuştu. Yeni Düzen yönetiminin ilk on yılında (1970-1981) ekonomi çok hızlı bir şekilde toparlanmış olsa da, enflasyon yıllık olarak %10'dan daha az seviyelerde düşmemişti. 1980'lerin ortasında enflasyon yavaşlamış, ancak petrol fiyatlarındaki düşüşe bağlı olarak ihracat cazibesini önemli oranda düşüren ekonomi de zayıf kalmıştı. Ekonomi, ihracata yönelik imalat işkolunun iyileşmesi nedeniyle 1989-1997 yılları arasında yine hızlı bir büyüme sergilemiş; enflasyon oranı ekonomik büyümeden daha yüksek olmuş ve bu da birkaç Endonezyalı arasında genişleyen boşluğa neden olmuştur. Enflasyon 1998'de Asya mali krizi sürecinde zirveye çıkmış ve %58'in üzerinde bir artış göstererek yoksulluk oranının 1960'lı yıllarda yaşanan krizdeki kadar artmasına neden olmuştur. Son yıllarda ekonomik iyileşme ve büyüme sürecinde hükûmet enflasyonu düşürmeye çalışmaktadır. Bununla birlikte, Endonezya enflasyonunun küresel dalgalanma ve iç piyasa rekabetinden etkilenmiş olduğu görülmektedir. 2010 yılı itibarıyla, enflasyon oranı yaklaşık %7 iken, ekonomik büyüme %6 idi. Bugüne kadar, enflasyon, Endonezya alt orta sınıfını, özellikle fiyat artışı sonrası yiyeceklerini karşılayamayacakları şekilde etkilemektedir.
En iyi başarım

2009'un bölgesel yönetim uygulama başarım değerlendirmesine dayanarak, bir emirle en iyi verimi gösteren yerler;
3 Vilâyet: Kuzey Sulawesi, Güney Sulawesi ve Orta Java;
10 İdarî bölge: Doğu Java Bölgesi'nde Jombang ve Bojonegoro, Orta Java'da Sragen ve Pacitan, Gorontalo'da Boalemo, Güney Sulawesi'de Enrekang, Bali'de Buleleng, Güney Sulawesi'de Luwu Utara, Orta Java'da Karanganyar ve Yogyakarta'da Kulon Progo;
10 Şehir: Orta Java'da Surakarta ve Semarang, Batı Java'da Banjar, Yogyakarta'da Yogyakarta, Batı Java'da Cimahi, Batı Sumatra'da Sawahlunto, Doğu Java'da Probolinggo ve Mojokerto, Batı Java'da Sukabumi ve Bogor.
JBIC 2010 Mali Yılı anketine (22. Yıllık Anket Raporu) göre, 2009'da Endonezya, Japon şirketleri için net satışlarda ve kârlarda en yüksek memnuniyet seviyesine sahip olduğunu tespit etti.
Yüksek net değerli bireyler

Asya Varlık Raporu'na göre, Endonezya, Asya ekonomilerinin çoğunun 10'unda öngörülen yüksek net değerli bireylerden (HNWI - High-net-worth individual) en yüksek büyüme oranına sahiptir.
Knight Frank'ın 2015 Servet Raporu 2014'te şunu bildirdi: En az bir milyar ABD Doları servetine sahip 24 kişi vardır. Bunlardan 18'i Jakarta'da bulunmakta, diğerleri Endonezya büyük şehirlerine yayılmış bulunmaktadır. En azından 100 milyon ABD doları servetli 192 kişi sınıflandırılabilir; 650 kişi servet değeri en az 30 milyon ABD doları olan yüksek net değerli birey olarak sınıflandırılabilir.
Diğer veriler

Tarım - ürünler:
pirinç, manyok (tapyoka), yer fıstığı, kauçuk, kakao, kahve, palmiye yağı, kurutulmuş hindistan cevizi içi; kümes hayvanları, sığır eti, domuz eti, yumurta
Döviz kurları:
ABD doları cinsinden Endonezya rupiahı (IDR) - 9,698,9 (2008), 9,143 (2007), 9,159,3 (2006), 9,704,7 (2005), 8,938,9 (2004)
Konuyla ilgili yayınlar

3, Pierre van der (2010). "The sources of long-term economic growth in Indonesia, 1880–2008". Explorations in Economic History. Cilt 47. ss. 294-309. doi:10.1016/j.eeh.2009.08.004.
Endonezya'nın 2. Cumhurbaşkanı Suharto. Yeni Düzen yönetiminde ülke 1970'lerden 1996'ya kadar sürekli ekonomik kalkınma yaşamıştır.
Endonezya'nın ihracatının orantılı bir temsiliyeti.
Batı Sumbawa NTB maden sahasındaki maden ocakları.
Yogyakarta'da Adisutjipto Uluslararası Havalimanı'ndaki Garuda Indonesia Havayollarına ait bir yolcu uçağı.
2006 Endonezya ihracat haritası.
Aşina Nişufu

Aşina Nişufu (Çince: 阿史那泥熟匐) veya Eski Türkçe İni Çor Börü 679-680 yılları arasında isyan etmiş Göktürk tigini ve Doğu Göktürk kağanı. Adı 7. asır Çin kroniklerinde geçer. Yaşamı hakkında çok az bilgi vardır. Bu yüzden, yalnızca hükümdarlık adı bilinmekte halk arasında kullanılan Türkçe adı hakkında bir bilgi bulunmamaktadır. Göktürkleri kuran Aşina hanedanı üyesi olduğu için, adında yer alan Aşina ifadesi "Göktürk" hanedanına mensup olduğunu belirtmektedir. Kendine bağlı olan destekçileri tarafından öldürülmüştür.
Yaşamı

Nişufu'nun yaşamı hakkında çok az bilgi vardır. Çin kaynaklarına göre, I. Göktürk Kağanlığı yıkıldıktan sonra Tang Hanedanlığı'nın egemenliğine giren Türklerin yeniden Türk hâkimiyetini sağlamak için uğraşan isyancılardan biridir. Nişufu da Çin sarayını basma girişiminde bulunan Kürşad gibi giriştiği bağımsızlık mücadelesi sonucunda ölmüştür. Nişufu'nun ölüm tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte, destekçilerinin ihaneti sonrasında kendi adamları tarafından öldürüldüğü düşünülmektedir.
Arka plan

Göktürk İç Savaşı ile zayıflayan Göktürk Kağanlığı iyice güç kaybetmiş ve ikiye ayrılmıştı. Bu siyasi istikrarsızlık 630 yılına gelindiğinde artık Orta Asya'da egemen bir Türk devletinin kalmamasıyla sonuçlanmış, Türk topluluklarının devlet teşkilatlanması oluşturamadıkları tek dönem olan 630-680 Ulus Bunalımı Yılları başlamıştı. Nişufu böyle bir dönemde Doğu Göktürk tahtına çıktı.
İsyan girişimi ve öldürülmesi

679 yılında Şanyu Genel Valiliği himayesindeki Türk yöneticiler olan Aşide Beŋü ve Aşide Fenzi, Aşina Nişufu'yu kağan yaparak Tang'a karşı isyan ettiler. 680 yılında, Tang ordusu Aşina Nişufu ve onun ordusunu yendi. Bu yenilginin ardından, Çin tarafından cezalandırılmaktan korkan destekçileri tarafından Nişufu öldürüldü. Aşina Nişifu'nun öldürülmesiyle birlikte, Çin'e karşı başlatılan bağımsızlık hareketleri bir ara kesintiye uğradıysa da Aşide Beŋü, Aşina Funian'ı kağan ilan ederek yine Tang'a karşı isyan etti. Ancak bu girişim de başarısız oldu. Aşide Beŋü ve Aşina Funian Tang ordusuna teslim olmak zorunda kaldı. 5 Aralık 681 tarihinde Aşide Beŋü ve Aşina Funian da dahil olmak üzere 54 Göktürk Ch'ang-an'ın Doğu Pazarında halka açık bir alanda idam edildi.
Bu dönemde yaşanan bağımsızlık isyanları, Göktürk Yazıtları'nda şu sözlerle dile getirilmiştir:
Türk milleti söyle demiş; “devlet sahibi idim, devletim şimdi hani? Kimin devleti için kazanıyorum” demiş. “Kağanlı millet idim, kağanım hani? Hangi kağanın işini-gücünü çeviriyorum” demiş. Böyle söyledikten sonra Çin imparatoruna düşman olmuşlar, ancak düşman olduktan sonra kendini tanzim ve tertip edemediğinden yine teslim olmuşlar.