stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Demokratik Sol Parti
Tarihçe > Kuruluşundan önce

Türkiye'de demokratik solun temelleri, ortanın solu adıyla 1960'ların başında atıldı. 1963'te demokratik işçi hakları için verilen ve kazanılan mücadeleden doğan bu hareket, İsmet İnönü'nün başkanlığını yaptığı Cumhuriyet Halk Partisinde parti içi muhalefete dönüştü.
Ortanın solu hareketindeki "sol" sözcüğü parti içinde ve dışında yoğun tepkilerle karşılaştı; fakat hareketi başlatanların direnci Türkiye'deki solculuk anlayışına siyasal meşruluk kazandırdı. Ortanın Solu Hareketi bunu, Marksizm'den farklılığını vurgulayarak yaptı. Hareketi toplumsal ve ulusal özelliklere dayandırarak, inançlara saygılı laikliği benimsediler. Bu sayede halkın güvenini kazandılar.
Bülent Ecevit'in öncülüğündeki Ortanın Solu hareketi, 1960'ların sonlarında Demokratik Sol adını benimsedi. Bu hareket 12 Mart Muhtırası'nın ardından adeta bir demokrasi mücadelesine girişerek, askerin siyasete müdahalesine karşı çıktı. Bu konuda İnönü ile ters düşen Ecevit, genel sekreterlik görevinden istifa ederek, parti içinde çalışmalarını daha etkin bir biçimde sürdürdü. Millî Şef İsmet İnönü parti meclisi seçiminde Ecevit'e yenilerek, bunun üzerine 34 yıllık genel başkanlığını bıraktı.
Ecevit, 14 Mayıs 1972'de Mustafa Kemal Atatürk ve İsmet İnönü'nün ardından CHP'nin üçüncü genel başkanı oldu. Parti, Ecevit'in genel başkanlığı ve demokratik sol akımıyla büyük bir ivme kazanarak yükselişe geçti. Bunun en somut göstergesi dönemin CHP'sinin oy oranlarındaki değişimdir. 1969 seçimlerinde CHP'nin oyları % 27,37'e kadar gerilemişken, 1973'te % 33.30'a, 1977'de % 41.38'e yükselmiştir. "Umudumuz Karaoğlan!" sloganları da 1973 Seçimleri'nde atılmaya başlanmıştır.
Türk Silahlı Kuvvetleri'nin yaptığı 12 Eylül 1980 Darbesi'nin ardından diğer parti başkanlarıyla beraber Bülent Ecevit de siyasetten uzaklaştırıldı ve bir süre gözaltında tutuldu. Daha sonra bütün partilerin ileri gelenleriyle birlikte 10 yıl süreyle siyasete girmesi yasaklandı. Ecevit gazeteciliğe döndü ve Şubat 1981'de Arayış dergisi'ni çıkarmaya başladı. Arayış'a ya da başka kanallara verdiği demeçlerden dolayı yargılandı ve cezaevine girdi. MGK, 16 Ekim 1981'de tüm siyasi partilerle birlikte CHP'de kapattı.
Tarihçe > 2023 seçimleri ve parti içi karışıklıklar

Ayrıca bakınız: 2023 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi ve 2023 Türkiye genel seçimleri
AK Parti Genel Başkanvekili Binali Yıldırım’ın Demokratik Sol Partiyi ziyaret etmesi üzerine eski DSP’li 74 bakan ve milletvekili, CHP Genel Başkanı ve Millet İttifakı cumhurbaşkanı adayı Kemal Kılıçdaroğlu’nu desteklediklerini açıkladı. 21. Dönem DSP Samsun Milletvekili Tarık Cengiz, "Bugün görüyoruz ki; DSP’nin şu anki yönetimi birkaç sandalye uğruna pazarlıklar yapmaktadır" açıklamalarında bulundu.
7 Nisan 2023 tarihinde DSP Genel Başkanı Önder Aksakal, il başkanlarına ve Parti Meclisi'ne sormadan 14 Mayıs'taki seçimlerde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ı destekleme ve genel seçimlere AK Parti listelerinden katılma kararı aldıklarını açıkladı. Bu gelişmenin ardından DSP genel başkan yardımcıları Onur İste, Selçuk Karakülçe ve Dilara Tambova görevlerinden istifa ettiler. Ayrıca Konya'da DSP Yunak İlçe Başkanı Hüseyin Atıcı, önceki dönem DSP Konya Tuzlukçu İlçe Başkanı Nevzat Şahin ve Bilecik ili Bozüyük İlçe Başkanı Ethem Yavuz Öncel, partilerinin Cumhur İttifakı'na katılmasının ardından istifa ederek, CHP'ye geçtiler. AK Parti listelerinde üç DSP'li aday gösterildi. Sadece Önder Aksakal milletvekili olabildi. Aksakal'ın milletvekili olmasıyla DSP, 12 yıl aradan sonra yeniden TBMM'de temsil edilmeye başlandı.
Tarihçe > 2024 yerel seçimleri

2019 yerel seçimlerinde Demokratik Sol Parti'nin belediye meclislerinde aldığı oylar yurt çapında yaklaşık olarak %1 bandında iken 5 yıl sonra yapılan bu seçimlerde yurt geneli belediye meclis oyları %0,11 seviyesine gerilemiştir. Seçimlerde 1 ilçe ve 2 adet belde belediyesi DSP tarafından kazanılmıştır fakat DSP'nin kazandığı beldelerden bir tanesi olan Büyükkarıştıran'da Cumhuriyet Halk Partisi tarafından seçimde usulsüzlükler yapıldığı iddia edilerek iptali istenilmiş ve CHP'nin seçim kurullarına yapmış olduğu bu itiraz kabul edilerek Büyükkarıştıran'da seçim 2 Haziran 2024 tarihinde yenilenmiştir. Yenilenen seçimde Büyükkarıştıran belde belediyesini CHP'nin adayı kazanmıştır. Bunun sonucunda DSP'nin belediye sayısı 1 ilçe ve 1 belde olmak üzere ikiye düşmüştür.
Siyasi ideoloji

DSP siyasi yelpazede merkez solda yer alan, parlamenter düzene ve anayasaya bağlı olan Ecevitçi demokratik sol bir partidir.
Parti programı

ile ilgili metin bulabilirsiniz.
Demokratik Sol Parti Meclisinin 3 Ekim 2003 tarihli toplantısında günün koşullarına göre yenilenmek için ele alınan programın tam metni, 6 Ekim 2003 Pazartesi günü açıklanmıştır. Program; küreselleşme, kayıt dışı ekonomi, emek-sermaye ilişkisi, üretim, girişimcilik, işsizlik, kültür, bilgi toplumu, uzay teknolojisi, kamu yönetimi ve "yerel yönetim anlayışı", sendikalaşma ve "üniversitelere bakış açısı" gibi çok sayıda konuyu içermektedir.
Genel Başkanlar

| # | İsim | Resim | Görev Başlangıcı | Görev Bitişi | Görev Süresi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Rahşan Ecevit   (17 Aralık 1923-17 Ocak 2020) |  | 14 Kasım 1985 | 13 Eylül 1987 | 1 yıl, 303 gün |
| 2 | Bülent Ecevit   (28 Mayıs 1925-5 Kasım 2006) |  | 13 Eylül 1987 | 7 Mart 1988 | 176 gün |
| 3 | Necdet Karababa   (1935) |  | 7 Mart 1988 | 15 Ocak 1989 | 314 gün |
| (2) | Bülent Ecevit   (28 Mayıs 1925-5 Kasım 2006) |  | 15 Ocak 1989 | 25 Temmuz 2004 | 15 yıl, 192 gün |
| 4 | Zeki Sezer   (12 Nisan 1957) |  | 25 Temmuz 2004 | 11 Nisan 2009 | 4 yıl, 260 gün |
| - | Saffet Başaran   (Vekil)  (1945) |  | 12 Nisan 2009 | 17 Mayıs 2009 | 35 gün |
| 5 | Masum Türker   (1951) |  | 17 Mayıs 2009 | 13 Aralık 2015 | 6 yıl, 210 gün |
| 6 | Önder Aksakal   (1960) |  | 13 Aralık 2015 | Görevde | 9 yıl, 63 gün |
Milletvekilleri

| # | Adı | Seçim Bölgesi | Görevi |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Önder Aksakal | İstanbul (II) | Demokratik Sol Parti Genel Başkanı |
Demokratik Sol Parti ve seçimler > Genel seçimler

| Seçim | Genel Başkan | Oy> # | Oy>  % | Oy> ± Y | Sandalye> # | Sandalye> ± | Meclisteki durumu | Meclisteki sırası | Dahil olduğu hükûmet | Harita |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1987 |  Bülent Ecevit | 2.044.576 | %8,53 | - | 0 / 450 | - | — | 4. | - |  |
| 1991 |  Bülent Ecevit | 2.624.301 | %10,75 |  2,22 | 7 / 450 |  7 | Muhalefet | 5. | - |  |
| 1995 |  Bülent Ecevit | 4.118.025 | %14,64 |  3,89 | 76 / 550 |  69 | Koalisyon | 4. | 55. Türkiye Hükûmeti |  |
| 1999 |  Bülent Ecevit | 6.919.670 | %22,17 |  7,53 | 136 / 550 |  60 | Koalisyon | 1. | 57. Türkiye Hükûmeti |  |
| 2002 |  Bülent Ecevit | 383.609 | %1,22 |  20,95 | 0 / 550 |  136 | — | 9. | - |  |
| 2007 |  Zeki Sezer | Seçimlere CHP listelerinden katıldı. 13 aday milletvekili oldu. | Seçimlere CHP listelerinden katıldı. 13 aday milletvekili oldu. | Seçimlere CHP listelerinden katıldı. 13 aday milletvekili oldu. | Seçimlere CHP listelerinden katıldı. 13 aday milletvekili oldu. | Seçimlere CHP listelerinden katıldı. 13 aday milletvekili oldu. | Muhalefet | - | - |  |
| 2011 |  Masum Türker | 108.089 | %0,25 |  0,97 | 0 / 550 | 13 | — | 9. | - |  |
| 2015 Haziran |  Masum Türker | 86.585 | %0,19 |  0,06 | 0 / 550 |  | — | 8. | - |  |
| 2015 Kasım |  Masum Türker | 31.805 | %0,07 |  0,12 | 0 / 550 |  | — | 13. | - |  |
| 2023 |  Önder Aksakal | Seçimlere AK Parti listelerinden katıldı. 1 aday milletvekili oldu. | Seçimlere AK Parti listelerinden katıldı. 1 aday milletvekili oldu. | Seçimlere AK Parti listelerinden katıldı. 1 aday milletvekili oldu. | Seçimlere AK Parti listelerinden katıldı. 1 aday milletvekili oldu. | Seçimlere AK Parti listelerinden katıldı. 1 aday milletvekili oldu. | Hükûmete Destek | - | - |  |
Demokratik Sol Parti ve seçimler > Yerel seçimler

| Seçim | Genel Başkan | Fotoğraf | İl Genel Meclisi+  BB İlçe Belediye Meclisi> Oy | İl Genel Meclisi+  BB İlçe Belediye Meclisi>  % | ± | Belediye | Harita |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1989 | Bülent Ecevit |  | 1.998.819 | %9.03 | - | 37 / 1.984 | Hiçbir ilde 1. olamadı |
| 1994 | Bülent Ecevit |  | 2.463.853 | %8.75 |  0,27 | 23 / 2.695 |  |
| 1999 | Bülent Ecevit |  | 5.885.132 | %18.70 |  9,95 | 193 / 3.200 |  |
| 2004 | Bülent Ecevit |  | 683.782 | %2.12 |  %16,58 | 35 / 3.193 |  |
| 2009 | Zeki Sezer |  | 1.164.625 | %2.83 |  %0,73 | 63 / 2.903 |  |
| 2014 | Masum Türker |  | 149.650 | %0.33 |  %2,50 | 5 / 1.351 |  |
| 2019 | Önder Aksakal |  | 378.706 | %0.82 |  %0,49 | 6 / 1.355 |  |
| 2024 | Önder Aksakal |  | 50.965 | %0.11 |  %0,71 | 2 / 1.386 |  |
Belediye başkanları

| # | İsim | İl | İlçe | Belde |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Haydar Çorum | Eskişehir | Mihalıççık |  |  |  |  |
| 2 | Nihat Başer | Sivas | Gemerek | Çepni |  |  |  |

DSP Kurucu Genel Başkanı Rahşan Ecevit, 2015 Ankara Kitap Fuarı'nda
Ecevit, DSP Genel Başkanı iken 1999-2002 arasında başbakanlık yapmıştır.
2007'de DSP'nin Milas başkanlığı binası ve Zeki Sezer'in posteri.
DSP'nin Haziran 2015 genel seçimleri kampanyasından bir poster.
Nükleer karşıtı hareket

Three Mile adası kazasının ardından 14 Ekim 1979'da Batı Almanya'nın Bonn kentinde düzenlenen nükleer karşıtı protestoya 169.000 kişi katıldı.
3 Ekim 2009'da Fransa'nın kuzeydoğusundaki Colmar'da nükleer karşıtı gösteri
19 Eylül 2011'de Tokyo, Japonya'daki Meiji Shrine kompleksinde meydana gelen Fukushima Daiichi nükleer felaketinin ardından nükleer santral karşısı gösteri.
Nükleer karşıtı hareket, çeşitli nükleer teknolojilere karşı çıkan sosyal bir harekettir. Bazı doğrudan eylem grupları, çevre hareketleri ve profesyonel organizasyonlar kendilerini yerel, ulusal veya uluslararası düzeyde bu hareketle özdeşleştirmiştir.  Başlıca nükleer karşıtı gruplar arasında Nükleer Silahsızlanma Kampanyası, Dünya Dostları, Greenpeace, Nükleer Savaşın Önlenmesi için Uluslararası Hekimler, Barış Eylemi ve Nükleer Bilgi ve Kaynak Servisi bulunmaktadır. Hareketin ilk amacı nükleer silahsızlanmaya ilişkindi, ancak 1960'ların sonlarından beridir nükleer enerji kullanımına da karşı çıkılmaktadır. Birçok nükleer karşıtı grup hem nükleer enerjiye hem de nükleer silahlara karşı çıkar. 1970'lerde ve 1980'lerde yeşil partilerin ortaya çıkması genellikle nükleer karşıtı siyasetin doğrudan bir sonucuydu.
Bilim insanları ve diplomatlar, 1945'te Hiroşima ve Nagazaki'ye atılan atom bombalarından bu yana nükleer silah konusunu tartışmaktadır. Yerel halk, 1954'te Pasifik'te yapılan kapsamlı testlerden itibaren nükleer silah testleri konusunda endişe duymaya başladı. 1963'te birçok ülke, atmosferik nükleer testleri yasaklayan Kısmi Test Yasağı Anlaşmasını onayladı.
Temmuz 1977'de İspanya'nın Bilbao kentinde nükleer enerjiye karşı 200.000 kişinin katıldığı büyük bir protesto düzenlendi. 1979'daki Three Mile Island kazasının ardından New York'ta 200.000 kişinin katıldığı nükleer karşıtı bir protesto düzenlendi. 1981'de, Hamburg'un batısındaki Brokdorf Nükleer Santrali'ni protesto etmek için Almanya'nın en büyük nükleer enerji karşıtı gösterisi gerçekleşti; yaklaşık 100.000 kişi 10.000 polis memuru ile karşı karşıya geldi. En büyük protesto 12 Haziran 1982'de New York'ta gerçekleşti ve nükleer silahlara karşı bir milyon insan gösteriye katıldı. Batı Berlin'deki 1983 nükleer silah protestosuna yaklaşık 600.000 kişi katıldı. Mayıs 1986'da Çernobil felaketinin ardından tahminen 150.000 ila 200.000 kişi İtalya'nın nükleer programını protesto etmek için Roma'da yürüdü.
Nükleer karşıtı organizasyonlar

Nükleer karşıtı hareket, yerel, ulusal ve uluslararası düzeyde faaliyet gösteren sosyal bir harekettir. Çeşitli grup türleri kendilerini hareketle özdeşleştirmiştir:
Clamshell Alliance ve Shad Alliance gibi doğrudan eylem grupları
Friends of the Earth ve Greenpeace gibi çevreci gruplar
Ralph Nader's Critical Mass gibi tüketici koruma grupları
Nükleer Savaşın Önlenmesi için Uluslararası Hekimler gibi Profesyonel kuruluşlar
Avrupa Hür İttifakı gibi siyasi partiler
Nükleer karşıtı organizasyonlar > Uluslararası organizasyonlar

European Nuclear Disarmament
Friends of the Earth International, 77 ülkede var olan çevreci örgüt ağı. Ancak 2014'ten beri FOE (İngiltere) duruşunu yumuşattı; nükleer reaktörlere karşı şiddetli muhalefet, yeni nükleer (fisyon) reaktörlerin inşasına hala karşı çıkan, ancak mevcut olanların kapatılmasına karşı kampanya yapmayan daha pragmatik bir muhalefete dönüştü.
Global Zero, kendini nükleer silahların ortadan kaldırılmasını sağlamaya adamış uluslararası partizan olmayan bir grup.
Global Initiative to Combat Nuclear Terrorism
Greenpeace
Nükleer Silahları Kaldırmak İçin Uluslararası Kampanya
International Network of Engineers and Scientists for Global Responsibility
Nükleer Savaşın Önlenmesi için Uluslararası Doktorlar;  IPPNW, 1984'te UNESCO Barış Eğitimi Ödülü'ne ve 1985'te Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü.
Nuclear Information and Resource Service
OPANAL
Pax Christi International
Ploughshares Fund
Bilim ve Dünya İlişkileri üzerine Pugwash Konferansı
Sosyalist Enternasyonal
Sōka Gakkai
Birleşmiş Milletler Silahsızlanma İşleri Ofisi
Dünya Silahsızlanma Kampanyası
Dünya Yaşamı Koruma Birliği
Eleştiri

İklim değişikliği ile alakalı etkili politikalarda anlaşmak için girişimler devam etmektedir. Nükleer yanlısı çevreci gruplar, çevrecilerin nükleer karşıtı geleneksel tutumlarını tersine çevirmeye çalışıyor. Film yapımcısı Rob Stone'un Pandora's Promise belgesel filmi (2013) bu eğilimin güzel bir örneğidir.
Bazı çevreciler nükleer karşıtı hareketi, fosil yakıtların ve nükleer enerji dışındaki alternatiflerin çevresel maliyetlerini küçümsemek ve nükleer enerjinin çevresel maliyetlerini abartmakla eleştiriyor. Sayısız nükleer uzmandan biri ve Pittsburgh Üniversitesi'nde Fahri Fizik Profesörü olan Bernard Cohen, muhtemelen en sık alıntılanan kişidir. Kapsamlı yazılarında güvenlik konularını ayrıntılı olarak inceler. Nükleer güvenliği, çok çeşitli diğer fenomenlerin göreceli güvenliğiyle karşılaştırmasıyla tanınır.
Nükleer karşıtı aktivistler, radyofobik duyguları halk arasında yaymakla suçlanıyor. Boston Üniversitesi'nden Samuel MacCracken, yakıtların üretimi ve nakliyesinin yanı sıra kirlilik de hesaba katılırsa, yılda 50.000 ölümün doğrudan nükleer olmayan santrallere atfedileceğini savunur. Nükleer olmayan santrallerin nükleer santrallerle aynı standartlarla yargılanması durumunda, her nükleer olmayan santralin ABD'de yılda 100 ölüme neden olduğunu savundu.
Nükleer karşıtı hareketi eleştirenler, yenilenebilir enerji kaynakları için gereken sermaye kaynaklarının nükleer enerji için gerekli olanlardan daha yüksek olduğunu kanıtlayan bağımsız çalışmaları argümanlarında kullanır.
Nisan 2007'de Sierra Club Küresel Isınma Direktörü Dan Becker, "Kirli kömür santrallerinden tehlikeli nükleer enerjiye geçmek, sigara bırakıp uyuşturucuya başlamak gibidir" dedi. James Lovelock ise bu görüşü eleştirmektedir: "Nükleer enerjiye karşı olan muhalefet, Hollywood tarzı kurgu, Yeşil lobiler ve medya tarafından beslenen irrasyonel bir korkuya dayanıyor." ". . . Ben bir Yeşil'im ve hareketteki arkadaşlarımdan nükleer enerjiye karşı haksız itirazlarından vazgeçmelerini rica ediyorum."
Nevada Desert Experience üyeleri, 1982.
2010 yılındaki bir tartışmada Stewart Brand, "Dünyanın nükleer enerjiye ihtiyacı var mı?"
Asım Gültekin

| Asım Gültekin |
| --- | --- |
Doğum: 1975 Taşova, Amasya, Türkiye
Ölüm: 22 Temmuz 2020 (45 yaşında) Yalova, Türkiye
Defin yeri: Doğu Mahallesi Mezarlığı, Amasya
Meslek: Gazeteci, öğretmen ve yazar
Dil: Türkçe
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Kartal Anadolu İmam Hatip Lisesi Marmara Üniversitesi

Asım Gültekin (1975; Taşova, Amasya - 22 Temmuz 2020; Yalova), Türk gazeteci, eğitmen ve yazardır.
1975 yılında Amasya'nın Taşova ilçesinde doğan Gültekin; lise eğitimini Kartal Anadolu İmam Hatip Lisesinde, üniversite eğitimini ise Marmara Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği bölümünde tamamladı.
Farklı illerdeki okullarda edebiyat öğretmenliği yaptı. Uzun yıllar boyunca Türkiye Dergiler Birliği başkanlığı görevinde bulundu, gelenek haline gelen Dergi Günleri/Dergi Fuarlarını başlattı. Dünya Dergiler Birliği'nin kurulmasına öncülük etti. Dil ve etimolojiyle olan ilgisinden ötürü, Dil Evi Etimoloji Topluluğu'nu kurdu. 2008'de yılın öğretmeni seçildi.
Çeşitli yayınevlerine ve dergilere editör, danışman ve yayın kurulu olarak katkı sağladı. Biat, Seher, Kitap Postası, Cafcaf ve CF dergilerini çıkardı. Kültür sanat haberlerinin derlendiği Dünya Bizim sitesinin kurucuları arasında yer aldı ve uzun yıllar genel yayın yönetmenliğini üstlendi. Temmuz, Yörünge, Yedi İklim, Yeni Şafak, Sağduyu, Millî Gazete, Karar Gazete Vakit, Şehrengiz, Düş Çınarı, Kırklar, Gerçek Hayat, Genç gibi dergi ve gazetelerde de kültür yazıları yayımlandı.
22 Temmuz 2020'de 45 yaşında Yalova'da kalp krizi sonucu öldü. 23 Temmuz 2020'de memleketi Taşova'da, Doğu Mahallesi Mezarlığı'na defnedildi.
Evli ve 2 çocuk babasıydı.
Kitapları

Birden Bine Türkçede Sayıların Kökeni Üzerine Denemeler (İz Yayınları)
Alışmak Ölümüne Karşı (İz Yayınları)
Kamimine

| Kamimine 上峰町 |
| --- | --- |
Kasaba
Kamimine kasabası
Belediye binası
  Bayrak 
KamimineKamimine'nin Japonya'daki konumu
Koordinatlar: 33°19′11″K 130°25′34″D﻿ / ﻿33.31972°K 130.42611°D﻿ / 33.31972; 130.42611
Ülke:  Japonya
Bölge: Kyūshū
Prefektörlük: Saga
İlçe: Miyaki
Yüzölçümü
 • Toplam: 12,80 km²
Nüfus (2024)
 • Toplam: 9.806
 • Yoğunluk: 770/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.town.kamimine.lg.jp
Kamimine (Japonca: 上峰町, romanize: Kamimine-chō), Japonya'nın Saga prefektörlüğünde bulunan bir kasabadır. Kasaba, prefektörlüğün doğusunda Saga Ovası'nda yer almaktadır. Yüzölçümü 12,80 km² olan kasabanın nüfusu 30 Nisan 2024 tarihi itibarı ile  9.806'dır.
Kamimine'nin ekonomisi ağırlıklı olarak tarıma dayanmaktadır.
Kardeş şehirler

Yeoju, Güney Kore
Cüneyd Suavi

| Cüneyd Suavi |
| --- | --- |
Doğum: 1948 Adapazarı
Meslek: Yazar
Milliyet: Türk

Cüneyd Suavi (d. 1948), Türk yazar.
Hayatı

1948 yılında Adapazarı'nda doğdu. Gerçek adı Şükrü Şumnu'dur. İlk ve orta öğrenimini bu şehirde tamamladı. Daha sonra Mimar Sinan Üniversite Güzel Sanatlar Akademisi'ni yüksek mimar olarak bitirip Sakarya Üniversitesi'nde asistan olarak göreve başladı. Teknik resim dersleri verdi. Zafer Dergisinde yayınlanan pek çok yazı yazdı. İleriki yıllarda profesörlüğe kadar yükselen Cüneyd Suavi evli ve 3 çocuk babasıdır.
Kitapları

Kırk Gram Tebessüm
Peygamberimizin Mucizeleri
Peygamber Tarihi
Allah'ı bildiren bilmeceler
Kısa Metrajlı Filmler İçin Senaryolar
İki Cihan Güneşi
Peygamberimiz
Ali'nin Seccadesi
Kesilen Gitar
Çiçek Bahçesi
Hayatın İçinden 1
Hayatın İçinden 2
Hayatın İçinden 3
İmdat Aşık Oldum!
Vlas Çubar

Vılas Çubar
| --- | --- |
cinsiyeti: erkek 
vatandaşlığı: Rusya İmparatorluğu, Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği 
ana dilindeki ismi: Влас Якович Чубар 
ön adı: Vlas 
doğum tarihi: 22 Şubat 1891 
doğum yeri: Fedorivka 
ölüm tarihi: 26 Şubat 1939 
ölüm yeri: Moskova 
ölüm şekli: doğal olmayan ölüm 
ölüm nedeni: execution by shooting 
konuştuğu, yazdığı diller: Ukraynaca, Rusça 
mesleği: siyasetçi, Maliye Bakanı 
çalışma alanı: political activity 
çalıştığı konum: deputy of the Supreme Soviet of the Soviet Union 
öğrenim gördüğü okul: National University "Zaporizhzhia Polytechnic" 
siyasi parti üyeliği: Sovyetler Birliği Komünist Partisi 
katıldığı: Tüm Birlik Komünist Partisi 
üyeliği: Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu, Sovyetler Birliği Merkez Yürütme Komitesi, Tüm Rusya Merkezi Yönetim Komitesi 
ödülleri: Kızıl Bayrak İşçi Nişanı 
Vılas Çubar
Vılas Yakovleviç Çubar (Ukraynaca: Влас Якович Чубар Rusça: Вла́с Я́ковлевич Чуба́рь) (22 Şubat 1891 – 26 Şubat 1939), Bolşevik devrimci, Ukrayna 1932-33 kıtlık yılları politikalarının etkili isimlerinden Sovyet politikacı.
Erken dönem yılları

Çubar 22 Şubat 1891 tarihinde Ukrayna'nın Fedorovka bölgesinde doğdu. Yaşamın erken dönemlerinde Marksist bir devrimci oldu ve 1907 yılında Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin Bolşevik kanadında yer aldı. Rus İç Savaşı sırasında aktif çalışma gösterdi ve yükseldi. 1921 yılında Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi üyesi oldu. 13 Temmuz 1923'te Çubar, Hristian Rakovski'nin Ukrayna Halk Komiserleri Konseyi Başkanı olmasını sağladı. Kasım 1926'da Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu üyesi oldu.
Büyük Temizlik dönemi

1934'te Çubar, Moskova'ya geldi ve burada Halk Komiserleri Konseyi Başkan Vekili, Başbakan Yardımcısı ve Emek ve Savunma Konseyi Başkan Vekili oldu. Şubat 1935'te Politbüro'ya tam üye oldu. 16 Ağustos 1937 ile 19 Ocak 1938 tarihleri arasında Maliye Halk Komiseri olarak görev yaptı. 1938'de, NKVD'nin  Solikamsk'deki Gulag şefi olarak görevlendirildi. Haziran 1938'de Büyük Temizlik sırasında tutuklandı ve Şubat 1939'da idam edildi. 1955'te destalinizasyon politikalarının ilk dalgası sırasında Sovyet hükûmeti Çubar'ı bütün suçlamalardan akladı.
Holodomor

2010'da, bir Ukrayna ceza mahkemesi, Çubar'ın Sovyet Ukrayna'nın diğer liderleriyle birlikte Holodomor için kişisel sorumluluğunun olduğu sonucuna vardı.
Vlas Chubar ve Artemy Khalatov, 1936
Theodoros Angelopulos

| Theo Angelopoulos |
| --- | --- |
Angelopoulos, 2009 yılında Atina'da Zamanın Tozu adlı filmini sunarken.
Doğum: Theodoros Angelopoulos 27 Nisan 1935(1935-04-27) Atina, Yunanistan
Ölüm: 24 Ocak 2012 (76 yaşında) Pire (şehir), Yunanistan
Meslek: Film yönetmeni ve senarist
Etkin yıllar: 1965–2012
Evlilik: Phoebe Economopoulou (1980–2012; Theo'nun ölümü ile)
Çocuk(lar): Anna Angelopoulou Katerina Angelopoulou Eleni Angelopoulou
Resmî site

Theodoros Angelopoulos (Yunanca: Θόδωρος Αγγελόπουλος) (27 Nisan 1935 - 24 Ocak 2012), Yunan sinemasının Costa Gavras ve Costas Ferris ile birlikte öncü yönetmeni. Sanatsal sinemanın en önemli çağdaş temsilcilerindendir.
Mitolojik göndermelere bol yer verilen filmlerinde, daha çok bireyden hareketle tarihsel bağlam içinde toplumsal olaylar konu edilmektedir. Özellikle entelektüel bireyin yaşama dair ızdırapları ve düş kırıklıkları işlenir. Filmlerinde geniş plan çekimler ve uzun sekanslar çokça yer alır. Çoğunu Eleni Karaindrou'nun müziklediği filmleri arasında şunlar sayılabilir: 36 Günleri, Avcılar, Kumpanya, Kitera'ya Yolculuk, Arıcı, Puslu Manzaralar, Leyleğin Geciken Adımı, Ulis'in Bakışı, Sonsuzluk ve Bir Gün, Ağlayan Çayır, Zamanın Tozu.
Theo Angelopoulos, 20-26 Eylül 2010 tarihleri arasında gerçekleştirilen 17. Altın Koza Film Festivali'nin onur konuğu olarak Adana'ya gelmiş ve ödül törenine katılmıştı. Bu festivalde yönetmenin "Kiteraya Yolculuk", "Arıcı", "Leyleğin Geciken Adımı", "Ulis'in Bakışı", "Sonsuzluk ve Bir Gün", "Ağlayan Çayır" ve "Zamanın Tozu" adlı filmlerinin "Balkanların Belleği - Theo Angelopoulos" adlı özel bir bölümde gösterileceği ilân edilmiştir.
Ayrıca 2010 yılında, Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi tarafından kendisine Fahri Doktora unvanı verilmiştir.
Angelopoulos 24 Ocak 2012 günü, akşam saatlerinde Pire-Drapetsona otoyolunda, Öteki Deniz-The Other Sea adlı yeni filminin çekimi sırasında çarpan bir motosiklet yüzünden yaşama veda etti. Olay yerinden ambulansla Faliro'daki bir hastaneye götürülen ünlü yönetmen, yoğun bakıma alındı ancak hastanede yaşamını yitirdi. Yunanistan'ın önemli gazetelerinden Kathimerini, Angelopoulos'un ölüm haberini, ölümünün şüpheli olabilecegi iması ile manşetten verdi. Gazete henüz teyit edilememekle birlikte Angelopoulos'a çarpan aracın polise ait olduğu iddiasını da dile getirdi.