stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Aşk ve Gurur (film, 2005)
Oyuncu kadrosu

Keira Knightley: Elizabeth Bennet
Matthew Macfadyen: Fitzwilliam Darcy
Brenda Blethyn: Bayan Bennet
Donald Sutherland: Bay Bennet
Tom Hollander: William Collins
Rosamund Pike: Jane Bennet
Carey Mulligan: Catherine (Kitty) Bennet
Jena Malone: Lydia Bennet
Talulah Riley: Mary Bennet
Judi Dench: Lady Catherine de Bourgh
Simon Woods: Charles Bingley
Tamzin Merchant: Georgiana Darcy
Claudie Blakley: Charlotte Lucas
Kelly Reilly: Caroline Bingley
Rupert Friend: George Wickham
Rosamund Stephen: Anne de Bourgh
Cornelius Booth: Albay Fitzwilliam
Penelope Wilton: Bayan Gardiner
Peter Wight: Bay Gardiner
Meg Wynn Owen: Bayan Reynolds
Sinead Matthews: Betsy
Yapım > Kostüm tasarımı

BAFTA ödülü kazandığı 2004 yapımı Hemşire filmiyle olan çalışmasıyla bilinen Jacqueline Durran kostüm tasarımcısı olarak tutuldu. O ve Wright filme televizyon uyarlamasından ayırt etme arzuları yüzünden ''ele alınması zor şey olarak'' yaklaştı. Wright'ın yüksek bel ölçüsünü sevmemesinden dolayı Durran, imparatorluk silueti (1790'lardan sonra ünlü oldu) yerine sıkça korseli, doğal bel ölçüsü dahil onsekizinci yüzyıl modasına odaklandı. Kuşak ayrımı belirlendi: Genç karakterler saçı ve elbiseleri ilkel İngiliz Naipliği tarzı türünde giyinecekken, yaşlı karakterler onsekizinci yüzyıl ortası modasını giyecekti. Bayan Bennet'in yaşlı kuşaktan olduğu ve elbisesinin onarılmış olduğu ortaya çıktı.
Durran'ın kostümleri farklı karakterler arasında sosyal rütbenin vurgulanmasına yardımcı oldu. Durran görüşmesi sırasında Netherfield Ball'daki tüm kadınların çağdaş tanınmışlığı nedeniyle beyaz giyinmesi görüşünü belirtti. Bu fikir Wright'ın onu işe alma nedeni oldu. Tüm kostümler elbiselerin olduğu gibi el yapımı yapıldı. Ancak kostümler ve saç tarzları tarihsel doğruluk kurban edilerek günümüz seyircisine hitap edecek şekilde ayarlandı.
Durran, Bennt'in kız kardeşinin ayrt edilmesine yardımcı olması için, sevdiğinin kırsal bölgede olmasından dolayı Elizabeth'i erkek tarzı giydirdi. Diğer kız kardeş için Durran ''Benntlerin parası olmadığı için Jane'in bir parça baştan savma ve ev yapımı giyindi. Aydın kadın Mary ciddi ve pratik iken, Lydia ve Kitty'de gençliklerini bir türü olarak Tweedledum ve Tweedledee etkisi var. Eğer biri yeşil giyiniyorsa, diğeri yeşil ceket giyecektir. Yani sizde her zaman iki arasında görsel asimetri olmalıdır.'' dedi. 1940 yapımı filme göre 2005 yapımı Bennet kardeşleri yıpranmış ama rahat elbiselerle gösterdi.
Bay Darcy'nin kostümü bir dizi aşamadan geçti. Durran bunun hakkında:
''Onu ilk gördüğümüzde üzerinde kaskatı bir ceket vardı. İlk bölüm için bu katı biçimde kaldı. Zamanla çok daha yumuşak kumaşla benzer kesimler yaptık. Ve daha sonra tamamıyla farklı astarsız bir ceket kesimine sahip oldu. Bunu tamamlanmamış haliyle giydi. Bir sabah sisslerin arasında yürüyordu. Tamamıyla onsekizinci yüzyıl ölçüleriyle işlenilmemişti. ''
Yapım > Çekimler

Moggach, ''tanım içermeyen ve çok görselliği olmayan bir kitap olmasına rağmen'' romanın oldukça çekilebilir olduğuna inanıyordu. Wright'a göre birçok dönem filmi gerçek dışı görünmelerinden dolayı fotoğraf yerine ilhamı boyamaya dayanıyordu. Bu yüzden, birçok karakterin yakın çekim kullanılarak çekilmesi dahil hikâyede halk için Austen'in düz yazılarını kullandı. Ayrıca yapımcılar kitaba göre birçok romantik sahneyi değiştirdi. Örneğin Darcy ilk olarak neoklasik mimariyle bir bina da yağmur fırtınası önerdi; kitapta bu sahne bir papaz evinde geçmekteydi. İkinci önerisi şafak vaktinde sisli dubaların oluşmasıydı; kitapta o ve Elizabeth yaygın gün ışığında kırsal yolda yürüyorlardı. Wright ''birçok dönem filmi sıradanlığı vardır; bazıları filmde vardır bazıları yoktur. Fakat benim için bunun onlara sorulması önemliydi'' dedi.
Senaryo gelişimi sırasında, ekip yer araması için dört, beş ay harcadı. Film 2004 yazında İngiltere'nin içinde tamamen tek mekanda 11 hafta zamanlanarak çekildi. Ortak yapımcı Paul Webster ''bu boyuttaki bir filmin tamamıyla tek mekanda çekilmesi oldukça alışılmadık. Wright'ın fikri gerçekçilik oluşturmaya çalışmaktı, oyuncuların dinlenmesine ve çevrelerini hissetmelerine izin verdi'' dedi. Yapım tasarımcısı Sarah Greenwood ve set dekoratörü Katie Spencer'ın altında çalışan ekip altı farklı ilçede yedi arazide çekim yaptı. Çünkü ''Birleşik Krallık'ta olan hiçbir şeye yirmibirinci yüzyıl tarafından dokunulmamıştı''. Birçok yer çekimlere uygun olması için önemli çalışmalar gerektirdi. Görsel efekt şirketi Double Negative birçok mekanı çağdaş hale getirerek dijital olarak düzenledi; yabani otları yok ettiler, pencere çerçevelerindeki altın kaplamayı arttırdılar ve özel araba yolu ve elektrik direği gibi tarihsel hataları kaldırdılar. Double Negative ayrıca filmin isim dizisi için harf büyüklüğü kullandı.
Yapım ekibi belirli karakterlerin zenginliğini daha iyi iletmek için özellikle büyük görünümlü konutlar seçti. Yerlerden bir tanesi İngiltere'de geniş köy evi olan Derbyshire'deki Chatsworth House'du. Chatsworth ve Wilton House kitaptaki kurgusal bina Pemberley'in yerine kullanıldı. İngiltere'deki birçok yer aramasından sonra Kent'deki kale hendeğiyle kuşatılmış malikane evi Groombridge Place, Longbourn için seçildi. Yer yöneticisi Adam Richards Groombridge Place'in ''engin cazibesi'' olduğuna inanıyordu. 17. yüzyıl kalkınmasından bu yana dokunulmamıştı. Wright'ın gerçekçilik fikrini yansıtması için Groombridge Place'in içi eski ama modaya uygun olarak tasarlandı. Cambridgeshire'deki Burghley House Rosings'in yerine kullanıldı. Stamford şehri ise Meryton olarak kullanıldı. Diğer yerler Haddon Hall (Lambton'daki Han), Stourhead Palladian Köprüsü (Rosings'in Bahçesi için) ve Peak District (Elizabeth ve Gardiners'ların gezisi için)'di. İlk dans sahnesi Lincolnshire'daki patates deposunda çekildi.
Yapım > Müzik

İtalyan besteci Dario Marianelli filmin müziklerini yazdı. Wright ile yapacakları dört işbirliğinden ilkiydi. Onların iş birliği Paul Webster'ın 2001 yapımı The Warrior filminde Marianelli ile çalışırken Wright'ı tanıştırmasıyla başladı. İlk konuşmalarında Marianelli ve Wright, Ludwig van Beethoven'ın piyano sonatları hakkında tartıştı. Bu özgün film müziğinin ''kaynak noktası haline geldi'' ve ''başlangıç noktası'' oldu. Müzik eleştirmeni William Ruhlmann'a göre Marainelli'nin besteleri ''tanıdık romantik konulara eşlik eden güçlü romantik lezzet'' içeriyordu.
Marinelli film başlamadan parçaların birkaçını film başlamadan önce tamamladı. Marinelli ikici kız çocuğunun doğumu nedeniyle erkek oyuncular onun müziğiyle oynarken orada değildi. Müzikler, Wright'ın dünyadaki en iyi piyanistlerden olduğunu düşündüğü Fransız piyanist Jean-Yves Thibaudet tarafından çalındı. Thibaudet, İngiliz Oda Orkestrası'na eşlik etti. Film müzikleri en sonunda on yedi enstrümantal parça içerdi.
Yapım > Kurgu

— Deborah Moggach filmin kurgusu üzerine
Beş saatlik BBC uyarlamasının tersine Wright filmin sahne zamanını iki saat dokuz dakikaya sıkıştırdı. Wright film hakkında ''açıkça Elizabeth ve Darcy hakkında. Bu hikâyeden herhangi bir şeyi eksiltirseniz kesecek ne kalır'' dedi. Özgün kitaptan yapılan en önemli değişikliklerden bazıları bazı önemli bölümlerdeki zaman sıkıştırması dahil, Wickham ve yedek askerlerin ayrılışı, Elizabeth'in Rosings Park'ını ve Hunsford Papaz Evi'ni ziyaret edişi, Elizabeth'in Pemberley'i ziyaret edişi, Lydia'nın aşkıyla kaçması ve sonraki buhranlar; Bay ve Bayan Hurst, Bay ve Bayan Phillips, Lady ve Maria Lucas, Bayan Younge, Lydia'nın arkadaşlarından birkaçı (Colonel ve Bayan Forster dahil) ve birçok asker memuru ve kasaba halkı dahil birkaç yardımcı karakterin çıkarılması ve karakterlerin olayları yansıttı ya da zıt düştüğü birkaç bölümün çıkarılması —örneğin Elizabeth'in, Darcy'nin mektubunu okuduktan sonra fikrini değiştirmesi.
Moggach ve Wright filmin nasıl biteceğini tartıştılar. Fakat, ''Elizabeth'in savurgan bir düğünle kraliçe olmasını istemediklerinden dolayı'' bir düğün sahnesiyle bitmeyeceğini biliyorlardı. Kuzey Amerika'da gösterime girmesinden kısa bir süre önce film, final sahnesi dahil (romanda olmayan) değiştirildi. Bu, Kuzey Amerika Jane Austen Derneği (Jane Austen Society of North America - JASNA) için bir şikayet kaynağı oldu. Geniş gösterimden önce gala öncesi özel gösterimde filmi izledikten sonra JASNA eski başkanı Elsa Solender ''Jane Austen'in bütünüyle hiçbir şey içermiyor, filmin üçte ikisi tutarsız, bu bayağılık ile seyirciye hakaret ve gösterime girmeden önce kesilmeli'' yorumunu yaptı. Gala öncesi özel gösterimde seyircilerin istemeden gülünç bulmasında sonra değiştirilen sahneler İngiliz sürümünden kaldırıldı. Ancak daha sonra seyirciler bu sürümü görmekten hariç tutulduklarından yakındı. Bu nedenle film özgün Birleşik Krallık gala tarihinden 10 hafta sonra Birleşik Krallık ve İrlanda'da yeniden gösterime girdi. Özgün İngiltere sürümü Bay Bennet'in Elizabeth'i kutsamasıyla ve Darcy ile evliliğiyle bitti. Böylece kitabın son bölümü atlanılmış oldu. Darcy'nin diğer ana karakterlerin hayatları ileriki birkaç yıl üzerinden özetlenmiş oldu.
Temel temalar ve inceleme > Romantizm ve gerçekçilik

Film, edebiyat ve Austen bilginleri özellikle önceki uyarlamalara kıyasla Aşk ve Gurur'da romantizme dikkat etti. Sarah Ailwood filme ''Austen'in kitabının esas olarak romantik yorumlanması'' olarak dikkat çekti. Ayrıca Oxford Brookes Üniversitesi'nden Catherine Stewart-Beer, Elizabeth'in Derbyshire uçurumundaki varlığına ''Wright'ın güçlü biçimsel tarzının Postmodern Romantizm'e çarpıcı büyülü çağrışımı'' dedi. Ama bunu Austen'den daha az ve Emily Brontë'in Uğultulu Tepeler kitabını daha fazla anımsatır gibi buldu. Provence Üniversitesi akademisyeni Lydia Martin film için ''filmin romantik önyargısının değişimlerle gösterildiği'' kararını verdi.
Filmin belirgin görünümü olan gerçekçilik teması bir röportajında Wright tarafından onaylandı. Ursinus Koleji film çalışmaları profesörü Carole Dole 2007'deki makalesinde Aşk ve Gurur'u ''genç izleyicilere saygısız gerçekçilik ve ülke evleri, çekici manzaralar ve otantik dönem ayrıntıları için klasik miras filminin saygınlığının melez kucaklaşması'' olarak tartıştı. Filmde Longbourn'un çiftlikte tamamıyla tavuk, sığır ve domuzla çalışılması olarak tasviri gibi ''saygısız gerçekçilik'' yer almıştır.
Temel temalar ve inceleme > Aile

Moggach hikâyenin üç kız kardeş ile mayalanmış aile canlılığıyla özellikle ilgilendi. Brock Üniversitesi profesörü Barbara K. Seeber kitabın aksine filmde ailesel vurgunun romantizm zerinden anlatıldığına inanıyordu.
Stewart-Beer ve Austen bilgini Sally B. Palmer Bennet ailesinin tasvirinde değişiklik fark etti. Stewart-Beer aile evi için ''düzensiz olabilirdi, bu sürüm böyle, mutlu bir ev —fazla mutlu ve Austen'in özgün Longbourn sürümünden daha az işlevsiz'' olduğunu belirtti.
Temel temalar ve inceleme > Elizabeth Bennet'in tasviri

Wright, filmin ''mümkün olduğunca öznel'' olmasını Elizabeth'in bakış açısından başlayarak tasarladı. Elizabeth'in özelliğine olan bu odaklanma romandan bazı dramatik değişiklere sebep oldu. Elizabeth'in ailesi ile ilişkisi giderek soğuk ve duygusal yönden mesafeli oldu. Buna kanıt olarak; film ilerledikçe Elizabeth'in Jane'den kademeli olarak uzaklaşması gösterilebilir; kitapta Elizabeth'in zor olaylardan sonra Jane'in duygularına daha fazla güvenmesinden aksine bir durum söz konusudur. Wright, kitabın onları aşırı duygusal gösterdiğini düşünerek iki kız kardeş arasında gerçek bir ilişki oluşturmak ve onları ayrı büyütmek istedi. Moggach'ın Elizabeth için niyeti ''sırlarını kendinde tutmasıydı. Onlar onun için büyük bir yük. O hepsini kendinde tutarken biz onun için daha ve daha fazla hissediyoruz. Ben inanıyorum ki gerçek komedi acıdan doğar''.
Stewart-Beer, filmdeki Elizabeth tasvirini, Austen'in özgün Elizabeth'inden uzak buldu. ''İki Elizabeth'de nadiren eğlenceye ve kıkırdamaya meyilli olsa da, gerçek Elizabeth çakılıp kalmış olgunluğunun güçlü duygularına sahipti''. George Washington Üniversitesi profesörü Laurie Kaplan'a göre Wright Elizabeth'e kitap ile tutarlı odaklanırken, senaryo Elizabeth'in kendini tanıma bağlantısını kaldırdı. Kaplan bu kaldırmaların sadece ruhu ve Austen'in hikâyesinin esasını değil izleyicilerin beklentisini de bozacağına inanıyordu.
Yayın > Pazarlama

1990'ların sonları ve 2000'lerin başında Jane Austen yarı uyarlamalarının dizisinden sonra, Aşk ve Gurur Austen'in daha eskiye dayalı sürümü olarak seyircileri dönem draması dünyasının içine geri çekti. Ana akımı ve genç izleyicileri cezbetmek için ''sonunda kadınların beğenebileceği bir romantizm'' ve ''önceki büyük sahne Austen uyarlamalarına göre daha ticari'' gibi gözlemci atıflarda bulunularak pazarlandı. 1996 yapımı Romeo + Juliet filmine benzer bir başlık için & işareti ''ve'' kelimesiyle değiştirildi.
Birçok yorumcu Aşk ve Gurur'un ana afişini aynı demografiği çekme girişimi olarak görerek 1995 yapımı Aşk ve Yaşam'ın afişine benzetti. Reklamcılık filmin, Austen'den bahsetmeden önce 2001 yapımı romantik komedi filmi Bridget Jones'un Günlüğü filminin yapımcılarından geldiğini belirtti. Aşk ve Gurur ve önceki uyarlamalar arasındaki farklılığı vurgulamak için resimler yayınlanarak hayranların resimleri indirmesine izin verildi.
Yayın > Gişe

Aşk ve Gurur 11 Eylül 2005'te Toronto Uluslararası Film Festivali'nde özel Gala Gösterimi olarak galasını yaptı. Film 16 Eylül'de Birleşik Krallık'ta ve İrlanda'da gösterime girdi. İlk hafta 397 ekranda sahnelenirken, £2.5 milyon ($4.6 milyon) kazanarak en yüksek noktaya ulaştı. Film iki haftadan fazla en üstte kaldı ve Birleşik Krallık gişesinde o zamana kadar toplam £9 milyon kazandı. Geniş yerel gösterimde 412 ekranda sahnelendi.
Film 11 Kasım 2005'te ABD'de ilk gösterimini yaptı ve hafta sonu açılışında 215 ekranda sahnelenerek $2.9 milyon kazandı. İki hafta sonra 1299 ekransa sahnelendi ve hasılatı $7.2 milyona yükseldi. Film, toplam $38,405,088 ABD hasılatı ile 2004 Şubat 2006'nın haftasında gösterimden kalktı. Filmin ABD dağıtıcısı Focus Features'ın başkanı Jack Foley, Aşk ve Gurur'un Amerika'daki başarısını Austen'in çekiciliğine bağladı.
Aşk ve Gurur, United International Pictures tarafından fazladan 59 ülkede gösterime girdi. Dünya çapında $121,147,947 hasılat ile ABD'de 2005 yılının en yüksek hasılat yapan 72. film ve uluslararası 41. film oldu.
Yayın > Ev medyası

Universal Pictures Home Entertainment, Şubat 2006'da yönetmen Wright'ın, Austen'in hayatını incelediği ses yorumu ve Elizabeth ve Darcy'nin son sahnesi dahil, filmin DVD'sini ABD'de ve Birleşik Krallık'ta yayınladı. Universal, Wright'ın 2007 yapımı Kefaret filmine rast gelmesi için 13 Kasım 2007'de DVD'nin özel kurgusunu yayınladı. Özel kurgu, geniş ekran ve tam ekran, özgün müzik parçaları ve bir kitapçık içeriyordu. Filmin blu-ray sürümü Universal tarafından 26 Ocak 2010'da ABD'de yayınlandı.
Tepkiler > Eleştirel görüşler

Aşk ve Gurur 2005 yılına kadar Greer Garson ve Laurence Olivier'in başrollerinde olduğu meşhur fakat garip bir şekilde kusurlu olan 1940 yapımı siyah beyaz uyarlamasından sonra sadece ikinci sadık film sürümüydü. The Times 1995 televizyon uyarlamasını çok baskın ve çok evrensel beğenisi olan, sinematik ölçüt olarak halkın aklında geçmişti kalmış olduğunu düşündü. Wright'ın filmi sonuç olarak özellikle konu değişimi ve oyuncu seçimi ilişkisi içinde, hayranları tarafından şüphecilikle bir araya geldi. 2005'te Gurur ve Önyargı'nın altı büyük uyarlaması kıyaslandığında The Daily Mirror sadece 1995 uyarlamasında ve 2005 yapımı filmine 10 üzerinden 9 verdi. Diğer uyarlamalar altı veya daha azının arkasında kaldı. Film Rotten Tomatoes'da %85'lik bir derece ile 10 üzerinden 7.7 puan aldı. Sitenin eleştirmenlerin fikir birliği bölümüne: ''Tabii ki sinemanın diğer uyarlaması Jane Austen'in romanını beğenir. Fakat  kilit oyunculuklar ve çağdaş film yapımı duyarlılığı bu tanıdık dönem parçasını taze ve eğlenceli yapıyor'' yazıldı. Film Metacritic'de 37 yorumdan 100 üzerinden 82 puan aldı ve ''evrensel beğeni'' olarak sınıflandırıldı.
Eleştirmenler filmin zaman sınırlamasının televizyon dizisinin derinliğini ve karışıklığını zapt etmediğini iddia ettiler ve Wright'ın uyarlamasına "belli ki dizi kadar cesur ve yenilikçi değil" dediler. Kuzey Amerika Jane Austen Derneği başkanı Joan Klingel Ray, Jennifer Ehle'nin eskiden rol içi biraz fazla ağır olduğunu söyleyerek Knightley ve Macfadyen genç yaşlarını tercih etti. The Guardian'dan Peter Bradshaw, seçkin oyunculuğu için Knightley'i överken, başrol oyuncularının Firth ve Ehle'den biraz daha acemi olduklarını düşündü. BBC film eleştirmeni Stella Papamichael, Knightley'in henüz en iyi oyunculuğu olduğunu düşündü. Eleştirmenler, Darcy'nin Macfadyen betimlemesi hakkında görüş ayrılığına düştüler. Kademeli duygusal değişikliğini eksikliğini kitaptaki kadar beğenmediler ve güvensiz ve hassa kişiliğinin kitaptaki karaktere Firth'e göre daha uygun olmasını övdüler.
Eleştirmenler filmin diğer görünüşüne de dikkat çektiler. The Sydney Morning Herald için yazan Sandra Hall, Austen'in yapı dünyasının parçasına gelenek ve görenekler ile birlikte dikkatsiz olduğu için Wright'ın gerçekçilik dikkatini eleştirdi. Başka bir eleştiride Time Out dergisi Austen'in hicvinin parlak duygusunun yokluğundan yakındı. Daha olumlu olarak Variety dergisinden Derek Elley bolca detay sağladıkları ve kitabın gençlik özünü kaldırdıkları için Wright ve Moggach'ı övdü. Filmden aynı derecede memnun olan San Francisco Chronicle'dan Ruthe Stein, Wright'ın olağanüstü ilk film denemesi yaptığını yazdı. USA Today'dan Claudia Puig ''yıldız gibi uyarlama, büyüleyici ve duygu ve zekanın nefis karışımı'' dedi.
Etki ve miras

Wright'ın uyarlaması oldukça farklı görüşlerden dolayı 1995'teki dizi kadar aynı kültürel etkiye sahip olmayı başaramadı. Ancak gösteriminden üç sene sonra bile Knightley, 1995 yapımını izlemeyen genç izleyici neslin arasında Elizabeth Bennet ile ilişkilendirildi. Film hakkındaki çeşitli görüşler göz önüne alındığında, JASNA altı ülkeden on dokuz Austen bilgininin işbirliği ile 2007 yılında çevrimiçi dergisi Persuasions On-Line'ın düzenlenmiş özel sayısını yayınladı; amaç tartışmayı geliştirmek ve bilimsel analizi teşvik etmekti. JASNA bunu daha önce yalnızca bir kere 1996 yapımı Emma filmi için yapmıştı.
Aşk ve Gurur kıyafet draması ve miras filmi türündeki sonraki yapımları etkiledi. Edebiyat eleştirmenleri, Wright'ın uyarlamasının etkin bir şekilde "Austen'in ünlü romantizmini popülerleştirdiğini ve romanını basit bir ana akım izleyicisi için kolay bir görsel okuma olarak beyazperdeye aktardığını" iddia etti.
Aşk ve Gurur'un yapımı Wright'ın Working Title Films ile ilişkisiyle başladı. Filmin oyuncu ve ekibinin birçok üyesi Wright'ın sonraki yönetmenlik çabalarına katıldı. Kefaret filminin uyarlamasını Aşk ve Gurur'a doğrudan bir tepkime olarak gördü. Wright, Knightley, Blethyn, Marianelli, Thibaudet, Greenwood ve Durran'ı tuttu. Kefaret, arzularını ve hayallerini, gerçekleri ve kurguyu karıştırmış genç bir yazarın yalıtılmış İngiliz ülke evinde yaşaması dahil Austen'in benzer temalarını kullanıyordu. Wright'ın 2009 yapımı filmi The Soloist Hollander, Malone ve Marianelli'yi içeriyordu. Hollander ayrıca 2011 yapımı Hanna'da da oynadı. Wright'ın 2012 yapımı filmi Anna Karenina Knightley, Macfadyen, Marianelli, Durran ve Greenwood'u içeriyordu ve filmin yapımcılığı Bevan, Eric Fellner ve Webster tarafından yapıldı.
11 Aralık 2017 tarihinde Netflix, Şili'den bir kişinin filmi yıl boyunca 278 kez izlediğini duyurdu. Daha sonra bu kişinin kendisini filme "takıntılı" olarak ilan eden 51 yaşında bir kadın olduğu ve Elizabeth Bennet'ı "feminist bir ikon" olarak gördüğü bildirildi.
Senarist Deborah Moggach, filmin 1995 yapımı BBC uyarlaması aynı adlı dizinin gölgesinde kalacağından kaygı duyarak filmin periyodunu değiştirdi.
Stamford, Lincolnshire kurgusal köy Meryton'u temsil etti. (Yedek asker betimlemesinin çekimi)
Chatsworth House'da kısmen oluşturulmuş Pemberly'nin çekimi, Austen'in Darcy'nin evi için ilham kaynağı olduğuna inanılıyor.
South Jordan, Utah

| South Jordan |
| --- | --- |
Şehir
South Jordan şehri

South JordanSouth Jordan'ın Amerika Birleşik Devletleri'ndeki konumu
Ülke:  ABD
Eyalet: Utah
İlçe: Salt Lake
İdare
 • Belediye başkanı: Tom Dolan
Yüzölçümü
 • Toplam: 426.95 km²
Nüfus (26 Kasım 2009)
 • Toplam: 59.366
 • Yoğunluk: 128/km²
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
Resmî site Official City site
South Jordan, Amerika Birleşik Devletleri'nin Utah eyaletinde yer alan ve Salt Lake ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 36,956'dır.
Demografi > 2010 Sayımı

15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 17,353 kişiden, 7,405 evden ve 4,415 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise %97,7 Beyaz, %0,3 Yerli Amerikan ve %1,4'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Konstantinopolis

| --- | --- |

Konstantinopolis haritası
Konum: Fatih, İstanbul, Türkiye
Bölge: Marmara Bölgesi
Parçası: Roma İmparatorluğu Bizans İmparatorluğu Latin İmparatorluğu Osmanlı İmparatorluğu
Tarihçe
Kurucu: I. Konstantin
Kuruluş: 11 Mayıs 330
Kültür(ler): Yunan Latin Bizans Osmanlı
Olay(lar): Konstantinopolis kuşatmaları   şehrin düşüşü dahil (1204 ve 1453)
Konstantinopolis veya Kostantiniyye (Osmanlıca: قسطنطينيه, romanize: Kostantînīyye; Grekçe: Κωνσταντινούπολις, romanize: Kōnstantinoúpolis; Latince: Constantinopolis), Roma İmparatorluğu (330–395), Bizans İmparatorluğu (395–1204 ve 1261–1453), Latin İmparatorluğu (1204–1261) ve Osmanlı İmparatorluğu'na (1453–1922) başkentlik yapmış tarihî bir şehir. Günümüzde şehir, Atatürk'ün inkılaplarından biri olarak 1928'de Latin harflerine geçilmesi sonrası, kentin Türkçe adının Latin harfleriyle yazılmış hali olan İstanbul olarak adlandırılmaktadır.
Etimoloji ve isim

Bizans döneminde kullanılan adıyla Konstantinopolis; 1453'te Osmanlı padişahı Fatih Sultan Mehmet'in fethinden sonra Kostantiniyye, Dersaadet, İstanbul gibi değişik adlarla anılmıştır. Bunlardan resmî amaçlarla en çok kullanılanı Kostantiniyye'dir.
Şehir Osmanlıların eline geçtikten sonra da Konstantinopolis (Kostantiniyye) ismi kullanılmaya devam edilmiştir, bunun yanında İstanbul adı da yaygın olarak kullanılmıştır.
Osmanlı İmparatorluğu'nun sonlarına doğru İstanbul dışındaki adlar kullanımdan kalkmıştır. Buna karşın diğer dillerde Konstantinopolis adlandırması devam etmiş, kent Osmanlı Türkçesinde استانبول (İstanbul) olarak adlandırılırken Latin harfleriyle yazıldığında Konstantinopolis kullanılmıştır. Türkçede Latin harflerine geçiş sonrasında Türk Devleti diğer ülkelerden kentin Türkçe adını kullanmalarını talep etmeye başlamış, zamanla dünya genelinde İstanbul adı yaygınlaşmıştır.
Modern Yunancada İstanbul'un adı hâlâ Konstantinopolis olarak geçmektedir.
Tarih

Ana madde: İstanbul'un tarihi
Tarih > Byzantion ve Bizans dönemi (MÖ 667-MS 330)

MÖ 667 yılında Antik Yunanistan'dan gelen Megaralı kolonistler bugünkü tarihî yarımadanın en doğusuna Byzantion (Yunanca: Βυζάντιον) adlı şehir devletini kurdular. Byzantion, MÖ 196'da Romalılar tarafından işgal edilinceye kadar şehir devleti özelliğini korumuştur. Bu antik Yunan şehri bugünkü İstanbul'un kentsel ilk atası olarak kabul edilir.
Tarih > Konstantinopolis ve Bizans İmparatorluğu dönemi (330-1453) > Roma başkenti Konstantinopolis ve geç Roma dönemi (330-395)

İstanbul'un başkentlik tarihi Roma İmparatorluğu'nun Doğu-Batı ayrılmasından 65 yıl önce başlamıştır. 11 Mayıs 330 tarihinde Roma İmparatoru I. Konstantin Byzantion'u imparatorluğun yeni başkenti seçmiş ve Yeni Roma (Latince: Nova Roma) diye tekrar isimlendirmiştir. İlk zamanlarından itibaren yeni başkentin tarihçileri kurucusunun adından dolayı onu Konstantin'in Şehri; Konstantinopolis diye anmaya başlamışlardır (Yunanca: Κωνσταντινούπολις veya Κωνσταντίνου Πόλις). Şehir hızla eski site sınırlarından taşarak batıya doğru yayılmaya başlamıştır.
Büyük Konstantin döneminden başlayarak Roma İmparatorluğu'nun başkenti ve Roma İmparatorluğu yıkıldığı MS 395'ten itibaren ardılı olan Doğu Roma İmparatorluğu'nun başkenti olur.