Ambroise Paré
Tıp

Paré keskin bir gözlemciydi ve günün inançlarının eldeki kanıtların yerini almasına izin vermedi. Otobiyografik kitabı Farklı Yerlerde Yolculuk'ta anlattığına göre Paré, savaş alanına döndüğünde bilimsel bir yöntemi uyguladı. Geleneksel şekilde kaynayan mürver yağı ve koterizasyon ile tedavi edilen bir grup hastayı ve geri kalanını yumurta sarısı, gül yağı ve terebentin ile yapılan bir tarifle karşılaştırdı ve gece boyunca kaldı. Paré, kaynar yağla tedavi edilen askerlerin acı içinde olduğunu, merhemle tedavi edilenlerin ise terebentinin antiseptik özelliklerinden dolayı iyileştiğini keşfetti. Böylece bu yöntemin etkinliğini kanıtladı ve daha sonra koterizasyondan kaçındı. Ancak bunun gibi tedaviler yıllar sonrasına kadar yaygın olarak kullanılmadı. İlk kitabı olan Arquebus ve ateşli silahların neden olduğu yaraları tedavi etme yöntemi 1545'te yayınladı.
Paré ayrıca ampütasyon sırasında koterizasyon yerine arterlerin ligatürünü (ilk olarak Galen tarafından kullanılan) yeniden kullandı. Kırmızı-sıcak bir demir ile yaraları mühürlemenin olağan yöntemi, kanamayı durdurmada başarısız oldu ve hastaların şoktan ölmesine neden oldu. Bağlama tekniği için modern hemostatların öncülü olan "Bec de Corbeau" ("karga gagası")'nı tasarladı. Ligatürler sıklıkla enfeksiyon yaysa da, cerrahi uygulamada hala önemli bir dönüm noktasıydı. Paré, 1564 tarihli Treatise on Surgery adlı kitabında ampütasyon sırasında kanamayı önlemek için ligatür kullanma tekniğini ayrıntılı olarak anlattı. Paré, yaralı askerlerle yaptığı çalışmada, ampute kişilerin kesilen 'hayalet' uzuvda duyu olarak algıladıkları acıyı kayda geçirdi. Paré, hayalet ağrıların uzuv kalıntılarında değil beyinde (günümüz tıp camiasının fikir birliği) meydana geldiğine inanıyordu. Ayrıca birçok beyin cerrahisi prosedürü gerçekleştirdi.
1542'de Perpignan kuşatması sırasında Fransız ordusuna eşlik eden Paré, mermi çıkarmaya yardımcı olmak için yeni bir teknik kullandı. Bir savaş sırasında, Maréchal de Brissac omzundan vurularak yaralandı. Mermiyi bulmak imkansız göründüğünde Paré, kurbandan vurulduğu zaman tam olarak bulunduğu konuma gelmesi fikrini öne sürdü. Bu sayede mermi Henry'nin kişisel cerrahı Nicole Lavernault tarafından bulundu ve çıkarıldı.
Paré, 16. yüzyılın ortalarında kadın doğumunun ilerlemesinde önemli bir figürdü. Podalik versiyon uygulamasını yeniden canlandırdı ve baş prezentasyonu durumunda bile bu ameliyatı yapan cerrahların bebeği parçalamak ve bebeği parça parça çıkarmak zorunda kalmadan, genellikle bebeği güvenli bir şekilde doğurtabileceğini gösterdi.
Paré ayrıca, bir yol olmadığı için dişlerin diş etlerinden çıkmadığı ve bu başarısızlığın bir ölüm nedeni olduğu inancıyla, diş çıkarma sırasında bir lanset kullanarak bebeklerin diş etlerinin delinmesi yöntemini tanıttı. Bu inanç ve uygulama, bazı istisnalar dışında, on dokuzuncu yüzyılın sonuna doğru giderek daha tartışmalı hale gelene ve ardından terk edilinceye dek yüzyıllar boyunca devam etti.
Paré, çalışmalarını Latinceye çeviren öğrencisi Jacques Guillemeau tarafından ustalıkla görevlendirildi ve daha sonraki bir dönemde ebelik üzerine bir inceleme yazdı. Bunun İngilizce çevirisi 1612'de Childbirth (veya Kadınların Mutlu Doğumu)  adıyla yayınlandı.
1552'de Paré, II . Henry yönetimindeki Valois Hanedanlığı'nın kraliyet hizmetine kabul edildi; ancak kralın 1559'da bir turnuva sırasında kafasına aldığı ölümcül darbede kralı iyileştiremedi. Paré, 1590'da ölene kadar Fransa Krallarının hizmetinde kaldı ve II. Henry, II. Francis, Charles IX ve Henry III'e hizmet etti.
Henri IV'ün başbakanı Sully'ye göre Paré bir Huguenot'du ve 24 Ağustos 1572'de, St. Bartholomew Katliamı günü, Kral Charles IX Paré'yi bir elbise dolabına kilitleyerek hayatını kurtardı. 20 Aralık 1590'da 80 yaşında doğal nedenlerden ötürü Paris'te öldü ve Saint André-des-Arts kilisesine gömüldü. Paré'nin Huguenot davasına sempati duyduğuna dair kanıtlar olsa da, tehlikeden kaçınmak için Katolik gibi görünmeye devam etti: iki kez evlendi, gömüldü ve çocuklarını Katolik inancına göre vaftiz ettirdi.
Paré'nin eserlerinden oluşan bir koleksiyon (savaş alanındaki askerleri tedavi etme deneyimlerine dayanarak bunları hayatı boyunca ayrı ayrı yayınladı) 1575'te Paris'te yayınlandı. Bu eserler sık sık yeniden basıldı, Almanca ve Hollandaca olarak birkaç baskı çıktı ve İngilizce çeviriler arasında Thomas Johnson'ın (1634) çevirisi vardı.