Otantisite

Sanatsal özgünlük: Saksafoncu Johnny Hodges iş başında, caz çalarken. Filozof Jean-Paul Sartre caz müziğinin sanatsal özgürlüğü ve kişisel özgünlüğü temsil ettiğini söylemiştir.
Otantiklik, otantisite veya özgünlük, psikoloji, varoluşçu psikoterapi, varoluşçu felsefe ve estetik alanlarında bir kişilik kavramıdır. Varoluşçulukta otantisite, sosyal uyuma yönelik dış baskılara rağmen bir kişinin eylemlerinin değerler ve arzularıyla uyumlu olma derecesidir. Bilinçli benlik, (Almanca: Geworfenheit) durumuyla, kendi yaratmadığı bir absürd dünya (değer ve anlamdan yoksun) içine "atılmış" olma durumuyla, dolayısıyla Benlik'ten farklı ve başka dış güçler ve etkilerle karşılaşır. Bir kişinin özgünlükten yoksun olması, diğer insanlarla ve kişinin kendisiyle ilişkilerinde kötü inanç olarak kabul edilir; dolayısıyla özgünlük Delphi Okyanusu'nun talimatında yer alır: "Kendini tanı."
Sanatta özgünlük konusunda filozoflar Jean Paul Sartre ve Theodor Adorno, bir Amerikan müzik türü olan caz hakkında karşıt görüş ve fikirlere sahiptir; Sartre cazın özgün olduğunu söylerken Adorno cazın özgün olmadığını söylemiştir. Birçok müzikal alt kültür sanatsal özgünlük gerektirir, yoksa topluluk bir sanatçıyı özgünlükten (yaratıcı, müzikal veya kişisel) yoksun olduğu için poseur olarak görür; sanatsal özgünlük birçok müzik türünün ayrılmaz bir parçasıdır, rock (örneğin punk rock ve heavy metal), club music (örneğin house ve techno) ve hip-hop türleri dahil ancak bunlarla sınırlı değildir.
18. yüzyılda Romantik filozoflar Aydınlanma Çağı'nın entelektüalizmine karşı gerekli denge unsurları olarak sezgi, duygu ve doğa ile bağlantıyı tavsiye etmişlerdir.[kaynak belirtilmeli] 20. yüzyılda Anglo-Amerikan özgünlük kaygıları, ana dili İngilizce olmayan varoluşçu filozofların yazılarına odaklanmıştır; bu nedenle, "varoluşçuluk" teriminin sadık, gerçek ve doğru çevirisi çok tartışılmış, bu amaçla filozof Walter Kaufmann varoluşçu filozoflardan oluşan bir kanon oluşturmuştur. Kaufmann'ın kanonunda Danimarkalı Søren Kierkegaard (1813-1855), Alman Martin Heidegger (1889-1976) ve Fransız Jean-Paul Sartre (1905-1980) yer almaktadır. Bu varoluşçular için, bilinçli benlik, dış güçleri içeren absürd, materyalist bir dünyada varoluşla (olmak ve yaşamak) hesaplaşır, örneğin Almanca: Geworfenheit (Atılmışlık) ve Benlik'ten farklı ve başka entelektüel etkiler.
Kişisel özgünlük (kişisel otantisite), bir kişinin dış dünyanın Benlik üzerindeki etkilerine yanıt olarak nasıl davrandığı ve değiştiği konusunda sergilenir. Sanatçılar arasında "sanatta özgünlük" sanatçının değerlerine sadık bir sanat eserini tanımlar. Psikoloji alanında otantisite, bir kişinin hayatını sosyal gelenekler, akrabalık ve görev gibi toplumun dış taleplerine göre değil, gerçek Benlik ve kişisel değerlerine uygun olarak yaşamasını tanımlar.
Kierkegaard, Nietzsche ve Martin Heidegger gibi varoluşçu filozoflar, "otantikliği" tanımlamak ve tarif etmek için toplumun normlarını oluşturan sosyal yapıların varoluşsal ve ontolojik önemini araştırmışlardır. Bir gazeteci için, toplumsal normları körü körüne kabul etmemek, entelektüel açıdan özgün bir haber üretmeye katkıda bulunur; bu da muhabirin mesleki etiğine ve kişisel değerlerine sadık kalmayı seçmesiyle sağlanır. Ancak, gazetecilik pratiğinde, muhabirin özgünlüğü (mesleki ve kişisel) kurumsal yayıncılığın ticari gereklilikleriyle sürekli olarak çelişir.