stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Edmond Halley
Halley ve Principia

Principia'nın ortaya çıkmasında Halley'in katkısı büyüktür. O sıralarda gezegenlerin elips şeklinde yörüngeler izlediği biliniyor ama nedeni bilinmiyordu. Halley, iki bilim adamı (Robert Hooke ve Sir Christopher Wren) ile bu konuda iddiaya girdi ve konu ile ilgili bilgi almak üzere Isaac Newton'a başvurdu. Bu buluşma hakkındaki bilgileri Newton'un sırdaşı Abraham de Moivre'ın notlarından öğreniyoruz.
Sorunun temeli matematiğin ters kare yasası ile ilgilidir. Newton, Halley'e bunu hesapladığını söyler ama hesaplarını bulamaz. Halley'in ısrarları üzerine problemi tekrar çözer ve iki yıl inzivaya çekilerek şaheseri Principia'yı tamamlar. Halley'in katkısı Principia'yı yazması için Newton'a baskı yapmak ile sınırlı kalmaz. Maddî durumu çok iyi olmamasına rağmen kitabın basım masraflarını karşılar ve Newton ile bazı bilim adamları arasında çıkan anlaşmazlıklarda arabuluculuk yapar.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Halley'in dehası, Newton'ın daha büyük matematiksel dehasını fark etmesi ve Principia Mathematica'nın basım masraflarını kendi cebinden ödemesi idi. Çünkü Kraliyet Cemiyeti o sırada meteliksizdi." | „ |
Halley ve kuyruklu yıldızı

Halley adını taşıyan kuyruklu yıldız, sanılanın aksine Edmund Halley tarafından keşfedilmemiştir. Halley, sadece 1406, 1531, 1607 yılında başkaları tarafından gözlemlenen kuyruklu yıldızların aslında tek ve aynı kuyruklu yıldız olduğunu anlamış ve 1758 yılında geri döneceğini tahmin etmişti. Kuyruklu yıldız geri döndüğünde Halley hayatta değildi ama astronomi dünyası tarafından Halley Kuyruklu Yıldızı olarak anılıyordu.
Halley ismi alanlar

Halley kuyruklu yıldızı — Halley, kuyruklu yıldızın geri dönüşünü tahmin etti.
Mars'taki Halley krateri
Ay'daki Halley krateri
Halley Araştırma İstasyonu, Antarktika
Dipnotlar

↑  "Edmond Halley". 5 Ağustos 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Eylül 2006.
↑  Bill Bryson (2004). Hemen her şeyin kısa tarihi. Boyner yayınları. 975700446-4.
↑  Carroll, Robert Todd (13 Şubat 2006). "hollow Earth". The Skeptic's Dictionary. 18 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2006.
↑  H. E. Bell, The Savilian professors' houses and Halley's observatory at Oxford, Notes and Records Roy. Soc. London 16 (2) (1961), 179-186.
↑  Kuyruklu yıldız ilk olarak 1456 yılında Paolo dal Pozzo Toscanelli tarafından kesin olarak belirlense de isim babası Halley olacaktı.
Edmund Halley 1687 yılında.
Pirinç

Başlığın diğer anlamları için Pirinç (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Kahverengi, beyaz ve kırmızı indica pirinci karışımı, ayrıca yabani pirinç,  Zizania türleri
Pirinç, Buğdaygiller familyasından Oryza sativa (Asya pirinci) veya daha az yaygın olarak Oryza glaberrima (Afrika pirinci) türüne ait bitki ve bu bitkinin tohumlarıdır. Yabani pirinç adı genellikle terim her ne kadar yabani ve evcilleştirilmiş olsa da Zizania ve Porteresia cinslerinin türleri için kullanılır ayrıca ilkel veya ekilmemiş Oryza çeşitleri için de kullanılabilir.
Bir tahıl olarak ıslah edilmiş pirinç, dünyadaki insan nüfusunun yarısından fazlası için, özellikle Asya ve Afrika'da en yaygın tüketilen temel gıdadır. Şeker kamışı ve mısırdan sonra dünya çapında en yüksek üçüncü üretime sahip tarım ürünüdür. Şeker kamışı ve mısır mahsullerinin büyük bölümleri insan tüketimi dışındaki amaçlar için kullanıldığından, pirinç dünya çapında insanlar tarafından tüketilen kalorinin beşte birinden fazlasını sağlayan, insan beslenmesi ve kalori alımı açısından en önemli gıda ürünüdür. Birçok pirinç çeşidi vardır ve mutfak tercihleri bölgesel olarak değişir.
Küçük rüzgarla tozlaşan çiçeklerle Oryza sativa
Pirinç yetiştirmek için geleneksel yöntem, genç fideleri yerleştirirken veya sonrasında tarlaları sular altında bırakmaktır. Bu basit yöntem iyi bir sulama planlaması gerektirir ancak su altında büyüme durumu olmayan daha az dayanıklı yabani ot ve haşere bitkilerinin büyümesini azaltır ve haşereyi caydırır. Pirinç ekimi için su basması zorunlu olmasa da, diğer tüm sulama yöntemleri büyüme dönemlerinde yabani ot ve zararlı kontrol için daha fazla çaba ve toprağı gübrelemek için farklı yaklaşım gerektirir.
Bhutan]'dan pişmiş kahverengi pirinç
Tek çenekli olan pirinç normalde yıllık bitki olarak yetiştirilir, ancak tropikal alanlarda çok yıllık olarak da yaşayabilir ve 30 yıla kadar budanmış bitki kökünden süren filizler vasıtasıyla mahsul üretebilir. Pirinç ekimi, düşük işgücü maliyetleri ve yüksek yağmur düşüşü olan ülke ve bölgeler için çok uygundur. Ancak pirinç, su kontrollü teras sistemlerinin kullanılmasıyla dik bir tepede veya dağ alanda bile neredeyse her yerde yetiştirilebilir. Ana türü Asya'ya ve Afrika'nın belirli bölgelerine özgü olsa da, yüzyıllarca süren ticaret ve ihracat, onu dünya çapında birçok kültürde yaygınlaştırdı. Pirinç üretimi ve tüketiminin 2010 yılında küresel sera gazı emisyonlarının %4'ünden sorumlu olduğu tahmin edilir.
Özellikler

Pirinç bitkisi 1-18 m (3-59 ft) uzunluğa kadar büyüyebilir, bu bazen çeşitliliğe ve toprak verimliliğine bağlı olarak daha çok olabilir. Uzun, ince yaprakları 50-100 cm (20-40 in) uzunluğunda ve 2-25 cm (3⁄4-9+7⁄8 in) genişliğindedir. Küçük rüzgarla tozlaşan çiçekler sarkık çiçeklenme 30-50 cm (12-20 in) uzunluğa kadar dallı bir yay şeklinde üretilir. Yenilebilir tohum tanesi (caryopsis) 5-12 mm (3⁄16-15⁄32 in) uzunluğunda ve 2-3 mm (3⁄32-1⁄8 in) kalınlığındadır.
Pirincin işlenmesi ve yan ürünleri

Kırık taneler: Bir tam tanenin dörtte üçünden küçük olan pirinç taneleri. Pirinç unu yapımında ve evcil hayvan mamalarında kullanılır.
Pirinç kabuğu: Pirinç tanesini içine alan dış kaplama veya kabuk tabakası. Kabuk yenmez.
Pirinç kepeği: Pirincin üst tabakası. Tahıllarda, karışımlarda ve vitamin konsantrelerinde bir bileşendir ve pirinç kepeğinin gıda kalitesinde olmayan cinsleri hayvan yemlerinde kullanılır.
Pirinç kepeği yağı: Pirinç kepeğinden çıkartılan yüksek kaliteli bir yemeklik yağdır.
Pirinç unu: Öğütülmüş kabuksuz veya esmer pirinçtir. Alerjenik değildir ve bu da onu, glütene ve buğday unu ürünlerine karşı alerjisi bulunanlar için bir buğday alternatifi olarak çok değerli hâle getirir. Pirinç hamuru, cips ve başka aperitif yiyecekler ve kahvaltı amaçlı tahıl ürünleri üretilmek üzere tabaka hâline getirilebilir.
Pirinç tipleri

Aromatik pirinç: Kavrulmuş fındık veya patlamış mısıra benzer bir doğal aroması ve tadı vardır. En yaygın yerli aromatik pirinçler basmati, jasmine ve della 'dır.
Kısa taneli pirinç: Kısa, tombul, hemen hemen yuvarlak olan tanelerdir.
Orta taneli pirinç: Uzunluğu eninin iki veya üç katı olan, uzun taneli pirinçten daha kısa ve geniş taneler. Pişirilmiş taneler daha nemli ve yumuşak olur ve uzun taneli pirince göre birbirine yapışma eğilimi daha fazladır.
Tatlı pirinç: Kısa, tombul, opak taneli pirinç. Pişirildiğinde pirinç şeklini kaybeder ve çok yapışkan ve glutenli olur.
Uzun taneli pirinç: Uzunluğu eninin dört veya beş katı olan uzun ve ince taneler. Pişirildiğinde tane tane, hafif ve yumuşak olur.
Dünya pirinç üretimi

Çeltik daha ziyade tropikal ve suptropikal iklim şartlarında, güney ve güneydoğu Asya ile Afrika'da yaygın olarak yetiştirilir. En çok Muson Asyası'nda yetişir.
Dünya pirinç üretimi > Türkiye pirinç üretimi

Çeltik (Kabuğu çıkarılmamış pirinç) Türkiye'nin bütün bölgelerinde yetiştirilmektedir, fakat en fazla ekiliş alanı ve üretim miktarına sırasıyla Marmara ve Karadeniz Bölgeleri sahiptir. Buna karşılık Ege ve Doğu Anadolu Bölgelerinde ekiliş çok azdır.
En fazla çeltik %70,2 oranıyla Marmara Bölgesinde üretilir. Edirne %41,2 oranıyla Türkiye'de en çok pirinç üretimi yapan ildir.
Yerel ürünlerde ayrıcalık oluşturulmasında ve bu ürünlerin kırsal ekonomiye katkısının yükselmesinde önemli yer tutan 'coğrafi işaretler' pirinçte de ürünün değerini artırıyor.
Türk Patent ve Marka Kurumundan İpsala pirinci, Karacadağ pirinci, Tosya Pirinci, Bolu Kıbrıscık pirinci ve Konuralp pirinci için coğrafi işaret tescili alındı. Ayrıca İpsala pirinci için AB coğrafi işaret başvurusu yapıldı. Terme pirinci, Gönen pirinci, Biga inci pirinci ve Yusufeli pirinci için coğrafi işaret tescili başvurusu bulunuyor.
| Dünya Çeltik Üretimi - 2005 (milyon metrik ton) |
| --- | --- |
 Çin: 185
 Hindistan: 129
 Endonezya: 54
 Bangladeş: 40
 Vietnam: 36
 Tayland: 27
 Myanmar: 25
 Pakistan: 18
 Filipinler: 15
 Brezilya: 13
 Japonya: 11
Dünya Toplamı: 700
Kaynak:  Gıda ve Tarım Örgütü (FAO)19 Haziran 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Mineraller ve vitaminler

100 g pişirilmemiş haşlanmış pirinçte mineral ve vitaminler:
| İsim | İsim 2 | Miktar mg |
| --- | --- | --- |
| B1 vitamini | tiyamin | 0,07 |
| B2 vitamini | biboflavin | 0,049 |
| Demir |  | 0,8 |
| E vitamini |  | 0,11 |
| Fosfor |  | 115 |
| Kalsiyum |  | 28 |
| Magnezyum |  | 25 |
| Potasyum |  | 115 |
| Sodyum |  | 5 |
Çeltik Tarlaları
Jumli Marshi, kahverengi pirinç Nepal
Pirinç birçok şekil, renk ve boyutta olabilir.
El yapımı mikroskop altında tek pirinç tanesi
Oryza sativa, yaygın olarak Asya pirinci olarak bilinir
Kanada doları

1882'de basılan dört dolarlık bir Kanada banknotu.
Kanada doları, Kanada'da kullanılan para birimidir. Yalnızca $ işaretiyle veya diğer dolar para birimlerinden ayırmak için CA$, Can$ veya C$ ile gösterilmektedir. Bir Kanada doları, 100 sentten oluşmaktadır. Uluslararası kodu CAD olup, Kanada'daki yıllık enflasyon oranı 2012 yılında %1,06'dır. Kanada dolarını rezerv para birimi olarak kullanan bankalar da bulunmaktadır. Kanada ihracatının %84'ünü ABD'ye ithalatın %56'sı ABD ile yapıldığından Kanada için en önemli olan çapraz kur Amerikan dolarıyla olandır. Küresel mali kriz nedeniyle Kanada doları ABD doları karşısında değer kaybetmektedir.
Metal paralar

1 cent
5 cent
10 cent
25 cent
1 dolar
2 dolar
Banknotlar

5 dolar
10 dolar
20 dolar
50 dolar
100 dolar
Raate Yolu Muharebesi

Raate Yolu Muharebesi, Ocak 1940'ta Sovyetler Birliği ile Finlandiya arasındaki Kış Savaşı sırasında Suomussalmi Muharebesi'nin bir parçası olarak yapılan ve Fin zaferi ile sonuçlanan bir muharebeydi.
7 Aralık 1939'da Sovyet 163. Tüfek Tümeni Suomussalmi'yi ele geçirdi, ancak kendisini Finlandiya topraklarının derinliklerinde kapana kısılmış buldu. Bunun üzerine Sovyet 44. Tüfek Tümeni 163.'ye yardıma gönderildi. Sonraki hafta, Albay Hjalmar Siilasvuo'nun sayıca az olan Fin 9. Tümeni, Raate-Suomussalmi yolunda Sovyet güçlerinin ilerleyişini durdurdu ve onları ağır bir şekilde mağlup etti.
Arka plan

Suomussalmi Savaşı sırasında Finler, 11 Aralık 1939'da Raate Yolu'nu kestiler. Eylem, Suomussalmi kasabasındaki Sovyet 163. Tüfek Tümeni'ne giden ikinci güney ikmal yolunu kapattı. Finler ayrıca 13 Aralık'ta ilk kuzey ikmal yolunu kestiler ve Sovyetler, Kiantajärvi Gölü üzerinden yeni bir ikmal yolu açmaya zorlandı. 163. Tümen neredeyse kuşatılmıştı ve Suomussalmi'de büyük kayıplar verdi. Durum kötüye gidiyordu ve 20 Aralık'ta 163. Tümen komutanı Andrei Zelentsov, Suomussalmi'den geri çekilmek için izin istedi. Yanıt olarak, 44. Tümen'in bir kısmı, 305. Tüfek Alayı'nın 1. Taburu ve 662. Tüfek Alayı'nın 3. Taburu, Suomussalmi yakınlarındaki 163. Tümen birliklerini takviye etmek için gönderildi. 44. Tümenin tamamı Raate Yolu boyunca ilerlemek üzere olduğundan, Kızıl Ordu karargahında Zelentsov'un endişeleri anlaşılmadı.  İyi eğitimli Sovyet 81. Dağ Tüfek Alayı, Suomussalmi Savaşı'nda önemli bir rol oynadı.
Askeri tarihçilerin çoğu, Raate Yolu Savaşı'nı 1 Ocak'tan 7 Ocak 1940'a kadar tarihlendiriyor. Raate Yolu, tüm Kış Savaşı boyunca bir savaş alanıydı. 44. Tümen'e karşı ana savaştan önce Finler, Raate Yolu üzerinde 163. Tümen'in bir kısmına karşı savunma savaşları yaptı. Ayrıca Kış Savaşı'nın geri kalanında doğu tarafında, sınırın yakınında, yolda bazı savaşlar yapıldı.
Savaş

Savaşın başlangıcında, Siilasvuo'nun 9. Tümeni, Sovyet 163. Tümenini çoktan yok etmişti. Ardından Suomussalmi'ye 12 kilometre uzaklıktaki Haukila yakınlarında yolda durdurulan Sovyet 44. Tümenini imha etme emri aldı. Finlandiya 9. Tümeni, her biri komutanlarının adını taşıyan dört filoya bölündü. Belirleyici savaşın 5 Ocak 1940 08:30'da başlaması emredildi.
Savaşlar, Sovyet birliklerinin çoğunun bulunduğu ve "Mandelin" ve "Mäkiniemi" filolarının saldırdığı Haukila'ya odaklandı. "Mäkiniemi" filosu, esas saldırıdan birkaç gün önce Haukila'ya doğru hareket etmeye başladı. Aynı zamanda, yeni 3. NKVD Sınır Muhafız Alayı, Sovyet 44. Tümenine yardım etmek için gönderildi. Ertesi sabah, Fin birlikleri, Sovyet güçlerinin ortasında birkaç noktada mayınlarla güçlendirilmiş güçlü engelleme pozisyonları tuttu. 6 Ocak'ta, Finler düşman kuvvetlerini daha küçük parçalara ayırmaya devam ederken, Raate Yolu boyunca yoğun çatışmalar meydana geldi. Sovyetler, ön saldırılarda çok sayıda tankı kaybederek Fin barikatlarını zırhla aşmaya çalıştı ancak başarısız oldu. Sonunda, gece 9 da Aleksey Vinogradov gecikmiş bir şekilde tümenine Sovyet sınırına çekilme emri verdi.
Çaresiz kalan Sovyet birlikleri, Kiantajärvi Gölü üzerinden kuzeye kaçmaya başladı . Birçok asker uygun giysi veya malzeme olmadığı için donarak öldü. Sovyet birliklerinin kıliç artıkları doğuya kaçmaya çalıştı, ancak Kari filosu tarafından saldırıya uğradılar. Daha doğuda, "Fagernäs" filosu Fin kontrolü altında stratejik bir köprü tutamadı. 7 Ocak'ta "Fagernäs" filosu köprüyü yeniden ele geçirdi ve öğleden önce tüm Sovyet direnişi bastırıldı. Temizlik iki gün sürdü ve bu süre zarfında Finler yüzlerce aç ve donmuş Sovyet askerini topladı. 44. Tümenin diğer kalıntıları, Finler tarafından takip edilen kuzey ormanlarından kaçarak bölgeden çekilmek zorunda kaldı ve sonunda birkaç küçük grup halinde sınıra ulaştı.
Fin ordusu bu savaşta muazzam miktarda malzeme ele geçirdi.  Sovyetler zaferlerinden o kadar emindi ki, enstrümanlar, pankartlar ve notalarla dolu bir askeri bando 44. Tümen ile bir zafer geçit töreni yapmak için cepheye gitmisti. Finler, ele geçirilen materyaller arasında askeri müzik aletlerini buldular.
| Fin istatistikleri | Sovyet istatistikleri |
| --- | --- |
4.822 tüfek: 4.340 tüfek
106 makineli tüfek: 97 makineli tüfek
190 hafif makineli tüfek: 252 hafif makineli tüfek
71 top parçası: 55 top parçası
29 tanksavar silahı: 30 tanksavar silahı
14 adet tanksavar tüfeği: 12 tanksavar tüfeği
43 tank: 37 tank
10 zırhlı araç: 
260 kamyon: 
20 traktör: 
2 araba: 
1.170 at:
Kayıplar

Fin tarihçileri uzun yıllar boyunca Sovyet kayıplarının 17.000 civarında olduğunu tahmin ettiler. Tahmin, Ocak ayı başlarında yakalanan savaş esirlerinin sorgulanmasına dayanıyordu . Sovyet 27. Piyade Alayı subayları kayıplarını tümAlayın yüzde 70 'i olarak vermişlerdi ve Finler 44. Tümenin gücünün 20.000'den fazla adam olduğunu varsaydılar. Batılı tarihçiler, rakamlarını Fin tahminlerine uydurdu. Sovyetler, Ocak ayında Batı dünyasında yayınlanan kayıpların sayısına hemen itiraz etti ve tahminen 2.000 Finnin öldüğünü ve donma nedeniyle 900'den fazla adam kaybetmediklerini iddia ettiler. Daha sonra Finlandiyalı tarihçiler, savaştaki Sovyet zayiatlarının sayısını tespit etmek için daha fazla çaba sarf ettiler. Finler 5.000'den fazla tüfek ele geçirdi ve Kuzey Finlandiya Grubu 1.200 eski tüfeği daha ele geçirdi. Fin araştırmalarının çoğu, Sovyetlerin en az 7.000-9.000 adam kaybettiğini gösteriyor.
Finler, salgın hastalık riskini azaltmak için baharın başlarında hava ısınırken Sovyet ölülerini hızla gömdüler. Toplu mezarlar haritalarda işaretlendi ve bir haç veya direk ile işaret edildi. Daha sonra haritalar kayboldu. Paskalya zamanında, Sovyetler ölüleri toplayıp eve geri götürme talebinde bulundu. Finler, Kızıl Ordu yetkililerinin sınırı geçmesine izin vermedi ancak Raate köyü yakınlarında 300 cesedi Sovyet yetkililerine teslim etti.  Devam Savaşından Sonra, Sovyet yetkilileri ölülerine olan ilgisini kaybetti. Kızıl Ordu kısa süre sonra Raate Yolu'nu işgal etti ve savaş zamanı enkazını topladı, ancak cesetleri kendi haline bıraktı. Sovyet 44. Tümeni'nin kaderi, onlarca yıldır Sovyet tarih yazımında söz edilmeden kaldı.
Rus tarihçi Yuri Kilin'e göre Stavka kayıpların sayısını araştırmak için Ocak 1940'ta bir araştırma komisyonu kurdu. Komisyon toplam 4.674 kayıp bildirdi: 1.001 ölü, 1.430 yaralı ve 2.243 kayıp. Yıl başında tümenin gücü 13.962 kişiydi ve savaşın sonunda 9.288 kişiydi.  Rapora göre, 305. Tüfek Alayı'nın iki taburu başka bir yerde konuşlandırıldığı için tümen yetersizdi. Kilin, rapordan sonra bazı birliklerin geri döndüğünü hesapladı, bu nedenle kayıp sayısı daha az. Daha sonra Ukraynalı tarihçi Oleg Bozhko'nun yaptığı araştırma, aynı kaynağı kullandığı için benzer rakamlar verdi. Stavka raporu, Kış Savaşı'nın ortasında Ocak 1940'ta yayınlandı. Raporun istatistikleri 1 Ocak'tan başlıyor ve bu zamana kadar bölüm zaten iki haftadır ağır kayıplar vermişti. Stavka raporu, 44. Tümenin ilerlemesi sırasında Raate Yolunda diğer birimlerin uğradığı kayıplardan bahsetmedi.
Sonrası

Sovyet komutanı Vinogradov ve iki baş subayı Volkov ve Pahomov, kritik çatışmaların ortasında geri çekildiler. Stavka'nın soruşturmsına göre bu hareket birliklerin morali üzerinde ölümcül bir etkisi oldu. Dört gün sonra Sovyet hatlarına ulaştıklarında askeri mahkemeye çıkarıldılar suçlu bulundular ve ölüm cezasına çarptırıldılar infazlar Tümen askerlerinin önünde kurşuna dizilierek yapıldı. 163. Tümen Suomussalmi köyünü kaybettikten sonra 44. Tümeni Raate Yolu üzerinde tutmak için önemli kararları Stavka'nın kendisi almıştı.
Ukraynalı bir Raate Yolu gazisi olan Çavuş Pyotr Andrevich Morozov, 1991 yılında Fin kurgusal olmayan yazar Leo Karttimo tarafından röportaj yaptı. Morozov'a göre Finler savaş esirlerini geri gönderdiler, ancak Sovyet gizli servisi NKVD hepsini 1940 yazında idam ettiği için hiçbiri evlerine dönemedi.
Bugün, eski savaş alanı, her iki tarafta da savaşta ölen herkese adanmış Kış Savaşı Anıtı'nın bulunduğu yerdir. Anıt, savaşta ölen Sovyet askerlerinin sembolik mezar taşları olarak binlerce taştan oluşan bir alanı içeriyor. Rus anıtı Eylül 1994'te dikildi ve Ukraynalılar 1998 baharında kendi anıtlarını diktiler.
Varyans analizi

Varyans Analizi (veya ANOVA, İngilizce ANalysis Of VAriance sözcüklerinin kısaltması) istatistik bilim dalında, grup ortalamaları ve (gruplar içi ve gruplar arası varyasyon gibi) bunlara bağlı olan işlemleri analiz etmek için kullanılan bir istatistiksel modeller koleksiyonudur. Varyans Analizi kullanılmaktayken belirlenmiş bir değişkenin gözlemlenen varyansı farklı değişim kaynaklarına dayandırılabilen varyans bileşenine ayrılır. En basit şekliyle varyans analizi birkaç grubun ortalamalarının birbirine eşit mi eşit değil mi olduğunu sınamak için bir çıkarımsal istatistik sınaması olur ve bu sınama iki-grup için yapılan t-test sınamasını çoklu-gruplar için genelleştirir. Eğer, çoklu  değişkenli analiz için birbiri arkasından çoklu iki-örneklemli-t-sınaması yapmak istenirse bunun I. tip hata yapma olasılığını artırma sonucu doğurduğu aşikardır. Bu nedenle, üç veya daha fazla sayıda (gruplar için veya değişkenler için) ortalamaların ististiksel anlamlığının sınama ile karşılaştırılması için Varyans Analizleri daha faydalı olacağı gerçeği ortaya çıkmaktadır.
Kısacası, ANOVA bir parametrik çıkarımsal metodu olup anakütle ortalamaları arasında farkın olup olmadığını sınamak için kullanılır. Örneğin, 'Opel ile Toyota marka araçların benzin tüketim ortalamaları aynıdır' H0 hipotezinin sınaması yapılır. Sonuç, "ortalamalar aynıdır" veya "ortalamalar aynı değildir" şeklinde çıkartılır. Bu analizdeki iki değişken arasında lineer bağlantı için (regresyon analizinde yapıldığı gibi) herhangi bir eğim katsayısı bulunmadığı kabul edilir. ANOVA analizi yapılabilmesi için en temel şart, ortalamaları incelenecek olan anakütlelerin varyanslarının aynı olmasıdır.
Bu yöntem ilk defa İngiliz istatistikçi ve genetikçi Ronald Fisher tarafından 1920'lı ve 1930'lu yıllarda geliştirilmiştir. Genel olarak istatistiksel anlamlılık sınamaları içinde F-dağılımı'nı kullanmaları ile karakterize edildikleri için bazen bu analize Fisher'in Varyans Analizi adı da verilmektedir.
Model sınıfları

Varyans Analizi'nde üç değişik sınıf model kullanılmaktadır. Bunlar şöyle özetlenebilir:
Model sınıfları > Sabit etki modelleri

Verinin normal dağılım gösteren bir anakütleden geldiğini ve ancak farklı ortalamalar dolayısıyla ayrım yapılabileceğini varsaymaktadırlar.
Model sınıfları > Rastgele etki modelleri

Verinin bir farklar hiyerarşisi ile sınırlanmış olan değişik hiyerarşi içeren anakütlelerden geldiğini varsayar.
Model sınıfları > Karışık etki modelleri

Içinde hem sabit etkiler hem de rastgele etkiler kapsayan durumları inceler.
Pratik problemlerde varyans analizi deneylemler için kullanılır ve deneylem elemanlarına uygulanan sağlatımların sayısına ve nasıl uygulandıklarına göre birkaç değişik tipe sınıflandırılmaktadırlar:
Model sınıfları > Tek-yönlü varyans analizi

Bu tür analiz iki veya daha çok sayıda bağımsız grup arasındaki farklılıkların sınanmak istenildiği hallerde uygulanır. F-dağılımına dayanır. Tipik olarak tek yönlü varyans analizi en aşağı üç değişik grup olduğu zaman uygulanmaktadır. İki-grup halinde daha kolay olarak t-testi aynı sonuçları vermektedir; çünkü bu halde t-testi ve F-testi birbirine çok yakından ilişkilidir. Bu yakın ilişki şöyle ifade edilir:
Model sınıfları > Tekrarlanan ölçülerle tek-yönlü varyans analizi

Bu tür varyans analizinde aynı elamanlara her değişik sağlatım uygulanır, yani elamanlar tekrarlanan ölçülere tabi tutulurlar. Bu yöntem kullanılırken elemanlar kalıntı etkilerine maruz kalabilirler.
Model sınıfları > Faktōryel varyans analizi

Bu tür varyans analizi eğer deneyci iki veya daha çok sayıda sağlanım (bağımsız) değişkenin etkilerini incelemek isterse kullanılır. En çok kullanılan faktōryel varyans analizi iki bağımsız değişken ve her değişken için iki değişik değer veya seviye olduğu 2x2 (ikiye iki) tasarımdır. Faktōryel varyans analizi çoklu seviyeli, 3x3 (üçe üç) veya daha yüksek sıralı 2x2x2 (ikiye ikiye iki) vb. deneylem tasarımlarında da kullanılabilirler. Ancak bu daha yüksek sayıda faktörler için analizler çok nadir olarak yapılmaktadır. Buna neden hesapların çok karmaşık ve uzun olması ve ortaya çıkartılan sonuçların açıklanmalarının çok zor olduğudur.
Model sınıfları > Karışık tasarım varyans analizi

Eğer iki veya daha çok sayıda bağımsız gruplar elemanlarına tekrar edilen ölçüler uygulayıp sınanmak istenirse, bir faktöryel karışık tasarım varyans analizi gerçekleştirilebilinir. Bunda bir faktör bağımsız olur ve diğer faktör tekrar edilebilir ölçülere bağlıdır. Bu, karışık etkiler modeline bir örnektir.
Model sınıfları > Çok değişkenli varyans analizi

Birden çok bağımlı değişken bulunduğu zaman bu tür varyans analizi kullanılır.
Modeller > Sabit etkiler modelleri

Varyans analizi içinde sabit etkiler modeli, bir deneylem içinde deneycinin deney örneklem elemanlarına yanıt değişkeni değerlerinin birkaç değişik sağlanım uyguladığı zaman değişip değişmediğini incelemek istediği hallere tatbik edilir. Bu modeller deneyciye sağlanımın tüm anakütle içinde ortaya çıkarabileceği yanıt değişken değerlerinin açıklığını kestirim yapma imkâni sağlar.