Beşşar Esad
Kamusal imajı > Yerel muhalefet

Daha fazla bilgi: Suriye muhalefeti
Esad yönetimine karşı seküler direniş esas olarak Suriye muhalefetinin merkez sol ve sağ muhafazakâr gruplarının koalisyonunu oluşturan iki siyasi organ olan Suriye Ulusal Konseyi ve Suriye Muhalif ve Devrimci Güçler Ulusal Koalisyonu tarafından temsil edilmektedir. Özgür Suriye Ordusu milislerinin askeri komutanları ve sivil liderleri de bu konseylerde temsil edilmektedir. Koalisyon, Suriye Geçici Hükümeti'nin siyasi kanadını temsil etmekte ve Baas diktatörlüğünü devirmek için tabandan gelen aktivizm, protestolar ve silahlı direniş yoluyla Suriye'nin demokratik geçişini hedeflemektedir. Suriye muhalefeti içinde daha az etkili olan bir grup, Esad ailesinin iktidarına son vermek isteyen ancak sol kanat sosyalist partilerin koalisyonu olan Demokratik Değişim için Ulusal Koordinasyon Komitesi'dir (NCC). Haziran 2011'de kurulan NCC koalisyonundaki başlıca partiler Demokratik Arap Sosyalist Birliği, Suriye Demokratik Halk Partisi ve Komünist İşçi Partisi'dir.
Ulusal Demokratik Birlik (NDR) 1980 yılında kurulan ancak Baas hükûmeti tarafından yasaklanan sosyalist partilerden oluşan eski bir sol muhalefet koalisyonuydu. NDR 1980'lerdeki ülke çapındaki protestolar ve 2000'lerdeki Şam Baharı sırasında aktifti. İç savaşın ilk yıllarında Suriye'deki Dürziler öncelikle tarafsız kalmaya çalışarak "çatışmanın dışında kalmaya çalıştılar". Dürzi-İsrailli siyasetçi Mecelli Vahabi 2016 yılında, Dürzi bölgelerindeki görece zayıflığına rağmen Esad hükûmetini yarıdan fazlasının desteklediğini iddia etti. Tarafsız kalmaya ve Dürzi bölgelerini savunmaya çalışan "Haysiyet Şeyhleri" hareketi, liderleri Şeyh Vahid el-Balus'un suikasta kurban gitmesinin ardından hükûmeti suçladı ve altı hükûmet güvenlik görevlisinin öldüğü geniş çaplı protestolar düzenledi. Dürzi toplumu zaman içinde Esad hükûmetine şiddetle karşı çıkmaya başlamış ve İran'ın Suriye'ye artan müdahalesine karşı olduğunu yüksek sesle dile getirmiştir. Ağustos 2023'te Dürzilerin çoğunlukta olduğu Süveyda kentinde Esad rejimine karşı kitlesel protestolar patlak verdi ve bu protestolar daha sonra Güney Suriye'nin diğer bölgelerine de yayıldı. Suriyeli Dürzi toplumunun dini lideri Dürzi din adamı Hikmet el-Haciri "İran'ın ülkeyi işgaline" karşı savaş ilan etti. Hem Baas rejiminin hem de IŞİD örgütünün şiddetli bir muhalifi olan Suriyeli Sufi alim Muhammed el Yakubi, Esad yönetimini Suriye halkını büyük bir yıkıma ve sefalete sürükleyen bir "terör saltanatı" olarak tanımladı.
Rejimin destek tabanının merkezinde Suriye siyasetine, sendikalara, gençlik örgütlerine, öğrenci birliklerine, bürokrasiye ve silahlı kuvvetlere hakim olan Baas yanlıları yer alıyor. Baas partisi kurumları ve siyasi faaliyetleri "rejimin ayakta kalmasının hayati sütunlarını" oluşturmaktadır. Baas partisi liderliğindeki Ulusal İlerici Cephe'deki (NPF) politikacıların aile ağları ve Esad ailesine sadık işadamları bir başka destek kutbunu oluşturuyor. Seçim listeleri, "yeterince sadık" görülmeyen adayları ihraç eden Baas partisi yönetimi tarafından denetlenmektedir. Suriye iç savaşının çeşitli aşamalarında Suriye'deki Aleviler ve Hristiyanlar gibi dini azınlıkların sekülerliği nedeniyle Esad hükûmetini destekledikleri bildirilmiş olsa da, Esad hükûmetinin kendilerini "kukla" olarak kullanmaya çalıştığını ve Arap olmayan farklı etnik kökenlerini inkâr ettiğini iddia eden Süryani Hristiyanlar arasında muhalif hareketler bulunmaktadır. Suriye'nin Alevi toplumu Beşar Esad'ın temel destek tabanını oluşturmasına ve askeri ve güvenlik aygıtlarına hakim olmasına rağmen, Nisan 2016'da BBC News Alevi liderlerin Esad'la aralarına mesafe koymayı amaçlayan bir belge yayınladıklarını bildirdi.
Suriye'deki Çerkesler de, Suriye genelinde Baasçı baskılar ve katliamlar şiddetle arttıkça rejimin güçlü muhalifleri haline geldi ve Çerkes etnik azınlık üyeleri zulümden korkarak Suriye'den kaçmaya çalıştı. Suriye'deki en büyük Hristiyan örgüt olan Suriye Askeri Konseyi 2014 yılında Özgür Suriye Ordusu ile ittifak kurarak Esad rejimine karşı Suriye muhalefetine katılan Hristiyan gruplardan biri oldu. Hey'etu Tahrîri'ş-Şâm grubunun lideri Ahmed Şara, 2023 Kahramanmaraş depremleri bağlamında Esad rejimini Suriye'yi "son 12 yıldır devam eden bir depreme" dönüştürmekle suçladı.
"Haziran 2014'te Esad, hükümetin kontrolündeki bölgelerde yapılan tartışmalı cumhurbaşkanlığı seçimlerini %88,7 oy oranıyla kazandı. Muhaliflerin kontrolündeki bölge sakinleri de dahil olmak üzere seçime katılım oranının %73.42 olduğu tahmin edilmektedir. Rejimin seçim komisyonu ülke dışında yerinden edilmiş milyonlarca Suriye vatandaşını da oy kullanmaktan men etmiştir. Bağımsız gözlemciler ve akademisyenler oybirliğiyle bu olayı Esad'ın iktidarını meşrulaştırmak için düzenlenen sahte bir seçim olarak nitelendirmektedir. Beşşar yemin töreninde muhalefeti "teröristler" ve "hainler" olarak suçlarken, "sahte Arap baharı" olarak tanımladığı süreci desteklediği için Batı'ya saldırdı.
Times of Israel, "Şam'ın merkezindeki Sünni ağırlıklı, orta sınıf bir mahallede" görüşülen çeşitli kişilerin Esad'a bağlılık göstermesine rağmen, gizli polisin toplumdaki yaygın etkisi ve korkular nedeniyle rejime verilen gerçek desteği ayırt etmenin mümkün olmadığını bildirdi. Hem Hafız hem de Beşar döneminde Suriye Cumhurbaşkanı Yardımcısı olarak görev yapmış olan Baasçı muhalif Abdülhalim Haddam, Beşar Esad'ı İran'ın emperyal planlarının bir piyonu olarak küçümsedi. Her iki otokrat döneminde var olan güç dinamiklerini karşılaştıran Khaddam şunları söyledi:
"[Beşar] babası gibi değil. Babası İranlıların Suriye'nin içişlerine karışmasına asla izin vermedi. Hafız Esad döneminde bir İran heyeti Suriye'ye geldi ve Müslüman Alevi Suriyelilerin bir kısmını Şii İslam'a döndürmeye çalıştı... Esad Dışişleri Bakanına İran Büyükelçisini çağırarak bir ültimatom vermesini emretti: Heyetin Suriye'yi terk etmesi için 24 saati var... Beşar'ın onlara [İranlılara] güç ve kontrol vermesinin aksine [Hafız döneminde] hiçbir güçleri yoktu."