stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Marlene Dietrich
Sahne ve kabare

1950'lerin başından 1970'lerin ortalarına kadar, Dietrich neredeyse yalnızca bir kabare sanatçısı olarak çalıştı ve dünya çapındaki büyük şehirlerdeki büyük tiyatrolarda canlı performans sergiledi.
1953'te, Dietrich'e Las Vegas Strip'teki Sahara Hotel'de canlı görünmesi için haftada 30.000$ teklif edildi. Gösteri kısaydı, sadece onunla ilgili birkaç şarkıdan oluşuyordu. Jean Louis tarafından tasarlanan, cüretkar şeffaf "çıplak elbisesi" - şeffaflık yanılsaması veren ipek sufleden ağır boncuklu bir gece elbisesi - çok fazla tanıtım yaptı.
Dietrich'in 1960 yılında bir konser turu için Batı Almanya'ya dönüşü karışık bir tepki aldı. Sürekli olarak olumsuz yazı yazan basına ve anavatanına ihanet ettiğini düşünen Almanların yüksek sesli protestolarına rağmen, performansı büyük kalabalığın ilgisini çekti. Berlin'deki Titania Palast tiyatrosundaki performansları sırasında protestocular "Marlene Evine Dön!" sloganları attı. Öte yandan, Dietrich, saltanatları sırasında sürgünde yaşayan Nazilerin rakibi olan Dietrich gibi Berlin Belediye Başkanı Willy Brandt da dahil olmak üzere diğer Almanlar tarafından sıcak karşılandı. Tur sanatsal bir zaferdi, ancak finansal bir başarısızlıktı. Karşılaştığı düşmanlık yüzünden duygusal olarak tükenmiş durumda kaldı ve bir daha asla ziyaret etmeyeceğine ikna olarak ayrıldı. Ancak Doğu Almanya onu iyi karşıladı.
Aynı zamanda, iyi karşılandığı İsrail turuna da çıktı; 1962'de Pete Seeger'in savaş karşıtı marşı "Where Have All the Flowers Gone"un Almanca versiyonu da dahil olmak üzere, konserleri sırasında Almanca bazı şarkılar söyledi ve böylece İsrail'de Almanca kullanımına karşı resmi olmayan tabuyu yıktı.
1965'te "ilkelere cesurca bağlılığı ve Yahudi halkı için tutarlı dostluk sicili nedeniyle" İsrail Cesaret Madalyonunu alan ilk kadın ve Alman olacaktı.
Broadway'de iki kez sahne aldı (1967 ve 1968'de) ve 1968'de Özel Tony Ödülü aldı. Kasım 1972'de Dietrich'in Broadway şovu An Evening with Marlene Dietrich'in bir versiyonu olan I Wish You Love Londra'da çekildi. İşbirliği için kendisine 250.000 dolar ödendi, ancak sonuçtan memnun değildi. Gösteri İngiltere'de BBC'de ve ABD'de CBS'de Ocak 1973'te yayınlandı.
Dietrich, Eylül 1975'e kadar yoğun bir performans programıyla devam etti. Clive Hirschhorn ona neden performans göstermeye devam ettiğini sorduğunda, "Bunun göz alıcı olduğunu mu düşünüyorsun? Bunun harika bir hayat olduğunu ve bunu sağlığım için yaptığımı mı düşünüyorsun? Şey, öyle değil. Zor bir iş. Ve Mecbur olmasalar kim çalışırdı?"
60'lı ve 70'li yaşlarında Dietrich'in sağlığı bozuldu: 1965'te rahim ağzı kanserinden kurtuldu ve bacaklarında dolaşım bozukluğu yaşadı. Dietrich, ağrı kesicilere ve alkole giderek daha fazla bağımlı hale geldi. 1973'te Maryland'deki Shady Grove Müzik Fuarı'nda bir sahne düşüşü sol uyluğunu yaraladı ve yaranın iyileşmesi için deri nakli yapılması gerekti. Ağustos 1974'te sağ bacağını kırdı.
Sahne ve kabare > Paris yılları

Dietrich'in şov dünyası kariyeri büyük ölçüde 29 Eylül 1975'te Avustralya'nın Sidney kentinde bir performans sırasında sahneden düşüp uyluk kemiğini kırınca sona erdi. Ertesi yıl, kocası, Rudolf Sieber, 24 Haziran 1976 tarihinde kanserden öldü. Dietrich'in kamera önündeki son filmi, başrolünü David Bowie'nin oynadığı ve David Hemmings'in yönettiği ve başlık şarkısını söylediği Just a Gigolo'da (1979) kısa bir görünümdü.
Dietrich, Paris'te 12 Avenue Montaigne'deki dairesine çekildi. Hayatının son 13 yılını çoğunlukla yatalak olarak geçirdi ve ailesi ve çalışanlar da dahil olmak üzere yalnızca seçilmiş birkaç kişinin dairesine girmesine izin verdi. Bu süre zarfında çok sayıda mektuplar yazdı ve telefon görüşmeleri yaptı. Otobiyografisi Nehmt nur mein Leben (Sadece Hayatımı Al), 1979'da yayınlandı.
1982'de Dietrich, hayatı hakkında bir belgesel film olan Marlene'e (1984) katılmayı kabul etti, ancak filmde görünmeyi istemedi. Filmin yönetmeni Maximilian Schell'in sadece sesini kaydetmesine izin verildi. Film birkaç Avrupa film ödülü kazandı ve 1984'te En İyi Belgesel dalında Akademi Ödülü'ne aday gösterildi. Newsweek, filmi "eşsiz bir film, belki de harika bir film yıldızı hakkında şimdiye kadar yapılmış en büyüleyici ve etkileyici belgesel" olarak adlandırdı.
1988'de Dietrich, Udo Lindenberg'in bir nostalji albümü için şarkıların sözlü girişlerini seslendirdi.
Dietrich'in kızı ve torunu, Kasım 2005'te Alman dergisi Der Spiegel'e verdiği bir röportajda, Dietrich'in bu yıllarda siyasi olarak aktif olduğunu söyledi. Ronald Reagan, Mihail Gorbaçov ve Margaret Thatcher dahil olmak üzere dünya liderleriyle telefonla iletişim halinde kaldı ve kendisine aylık 3.000 ABD dolarının üzerinde bir fatura geldi. 1989'da Babelsberg Stüdyolarını kapanmaktan kurtarma çağrısı BBC Radio'da yayınlandı ve o yıl Berlin Duvarı'nın yıkılışı vesilesiyle televizyonda telefonla konuştu. Ayrıca 1990 baharında, Fransız kuvvetleri radyo istasyonunda Almanya'daki Berlinli arkadaşlarına hitaben şunları söyledi: eski Fransa cumhurbaşkanı Mitterrand ile Berlin'in birleşik bir Almanya'nın başkenti olacağına dair kendisine verdiği sözle ilgili en son konuşmasıydı.
Ölümü

Dietrich, 7 Mayıs 1992 tarihinde, Paris'teki dairesinde 90 yaşında böbrek yetmezliğinden öldü. Cenaze töreni, 14 Mayıs 1992 tarihinde, Paris'teki La Madeleine Roma Katolik kilisesinde düzenlenen bir anma töreniydi. Dietrich'in cenazesine kilisenin içinde ve dışında Almanya, Rusya, ABD, İngiltere ve diğer ülkelerden birkaç büyükelçiler dahil ve dışarıda binlercesi olmak üzere yaklaşık 1.500 yas tutan kişi katıldı. Fransız bayrağına örtülü kapalı tabutu sunağın altına oturtuldu ve Fransa Cumhurbaşkanı François Mitterrand tarafından beyaz kır çiçekleri ve gül buketi ile süslendi. Fransa'nın Onur Lejyonu ve ABD Özgürlük Madalyası dahil olmak üzere üç madalya, tabutun dibinde, askeri tarzda, Dietrich'in bir aktris olarak kariyerinde, nazilere karşı kişisel mücadelesinde somutlaşmış görev duygusunu simgeleyen bir törende sergilendi. Cenazesindeki Rahip şunları söyledi: "Herkes hayatını bir film ve şarkı sanatçısı olarak biliyordu ve herkes onun sert tavırlarını biliyordu ... Bir asker gibi yaşıyordu ve bir asker gibi gömülmek isterdi". Tesadüf eseri, fotoğrafı o yıl Paris'in her tarafına yapıştırılan Cannes Film Festivali afişinde kullanılmıştır.
Dietrich vasiyetinde, doğum yeri olan Berlin'de ailesinin yanına gömülmek istediğini ifade etti. Cesedi, 16 Mayıs 1992'de vasiyetini yerine getirmek için oraya götürüldü. Tabutu, Amerikan statüsüne uygun bir Amerikan bayrağı ile  kaplandı. Tabutu Berlin'den geçerken, tabutuna çiçekler atılmıştır, çünkü Dietrich çiçekleri severdi ve hatta sonraki şovlarında kullanmak üzere ona atılan çiçekleri saklardı. Dietrich, Schöneberg'deki Städtischer Friedhof III'te, annesi Josefine von Losch'in mezarının yanında ve doğduğu evin yakınında defnedildi. Onu hain olarak gören pek çok Alman onun Berline gömülmesini istememiştir.
Filmografi

1922: So sind die Männer (Der kleine Napoléon) - Georg Jacoby
1922: Tragödie der Liebe - Joe May
1923: Der Mensch am Wege - Wilhelm Dieterle
1923: Der Sprung ins Leben - Johannes Guter
1925: Eine Dubarry von heute - Alexander Korda
1925: Manon Lescaut - Arthur Robinson
1926: Der Juxbaron - Willi Wolff
1926: Der Tänzer meiner Frau - Alexander Korda
1926: Kopf hoch, Charly! - Willi Wolff
1926: Madame wünscht keine Kinder - Alexander Korda
1927: Prinzessin Olala - Robert Land
1927: Sein größter Bluff - Harry Piel
1927: Café Elektric - Gustav Ucicky
1928: Ich küsse Ihre Hand, Madame - Robert Land
1929: Das Schiff der verlorenen Menschen - Maurice Tourneur
1929: Die Frau, nach der man sich sehnt - Kurt Bernhardt
1930: Gefahren der Brautzeit - Fred Sauer
1930: Der blaue Engel - Josef von Sternberg
1930: Fas - Josef von Sternberg sa Gary Cooperom
1931: X27 (Dishonored) - Josef von Sternberg
1932: Shanghai Express - Josef von Sternberg
1932: Blonde Venus - Josef von Sternberg
1933: Song of Songs - Rouben Mamoulian
1934: The Scarlett Empress - Josef von Sternberg
1935: The Devil is a Woman - Josef von Sternberg
1936: The Garden of Allah - Richard Boleslawski
1936: Desire - Frank Borzage
1937: Angel - Ernst Lubitsch
1937: Tatjana - Jaques Feyder
1939: Destry rides again - George Marshall
1940: The Seven Sinners - Tay Garnett
1941: The Flame of New Orleans - René Clair
1941: Manpower - Raoul Walsh
1942: The Spoilers - Ray Enright
1942: Pittsburgh - Lewis Seiler
1942: The Lady is willing - Mitchel Leisen
1944: Follow the Boys - Edward E. Sutherland
1944: Kismet - William Dieterle
1946: Martin Roumagnac - Georges Lacombe
1947: Golden Earrings - Mitchell Leisen
1948: A Foreign Affair - Billy Wilder
1949: Jigsaw - Fletcher Markle
1950: Stage Fright - Alfred Hitchcock
1951: No Highway in the Sky - Henry Koster
1952: Rancho Notorious - Fritz Lang
1956: Around the World in Eighty Days - Michael Anderson
1957: The Monte Carlo Story - Samuel A. Taylor i Giulio Machi
1958: Touch of Evil - Orson Welles
1958: Witness for the Prosecution - Billy Wilder
1961: Judgement at Nuremberg - Stanley Kramer
1962: The Black Fox, The True Story Of Adolf Hitler - Louis C. Stoumen
1964: Paris when it Sizzles - Richard Quine
1972: I wish you Love - Clark Jones
1978: Schöner Gigolo, armer Gigolo - David Hemmings sa David Bowieem
1984: Marlene - Maximilian Schell
Popüler kültürde

Marlene Dietrich, yönetmenliğini Fatih Akın'ın üstleneceği ve 2025'te yanyınlanacak olan Marlene adlı dizide Alman aktris Diane Kruger tarafından canlandırılacak.
James Stewart ve Marlene Dietrich, 1939
Marlene Dietrich Almanya'nın  Bremen, Duisburg ve Leipzig şehirlerini bombalayan Amerikan 401. Bombardıman Filosu Pilotları ile birlikte, 29 Ekim 1944
Marlene Dietrich ve ABD askerleri, 1944
Marlene Dietrich, 1959'da Paris'te kaydedilen bir röportajda film ve kabare kariyerini tartışıyor.
Fenerbahçe (futbol takımı)

Fenerbahçe (futbol takımı) 2007-08 sezonu, Fenerbahçe'nin kuruluşundan itibaren 101. ve ulusal ligdeki 50. sezonudur. Bu sezonda Fenerbahçe, Turkcell Süper Lig, Türkiye Kupası ve UEFA Şampiyonlar Ligi'nde mücadele etmiştir.
Özel maçlar ve hazırlık karşılaşmaları

| Hazırlık Maçları |
| --- | --- | --- | --- |
| 15.07.2007 | Saint Pölten | 0 - 2 | Fenerbahçe |
| 18.07.2007 | Schwadorf | 0 - 1 | Fenerbahçe |
| 19.07.2007 | Mödling | 1 - 2 | Fenerbahçe |
| 21.07.2007 | Sparta Praha | 0 - 1 | Fenerbahçe |
| 28.07.2007 | Fenerbahçe | 1 - 1 | Shakhtar Donetsk |
| 01.08.2007 | Fenerbahçe | 2 - 2 | Kocaelispor |
| 06.02.2008 | Fenerbahçe | 0 - 1 | Pendikspor |
TFF Süper Kupa

Ana madde: 2007 Türkiye Süper Kupası
UEFA Şampiyonlar Ligi Maçları

Ana madde: 2007-08 UEFA Şampiyonlar Ligi
UEFA Şampiyonlar Ligi Maçları > 1. Tur (G Grubu)

| Takım | Puan | O | G | B | M | AG | YG | Ave>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1.  Inter | 15 | 6 | 5 | 0 | 1 | 12 | 4 | +8 |
| 2.  Fenerbahçe | 11 | 6 | 3 | 2 | 1 | 8 | 6 | +2 |
| 3.  PSV | 7 | 6 | 2 | 1 | 3 | 3 | 6 | -3 |
| 4.  CSKA Moskova | 1 | 6 | 0 | 1 | 5 | 7 | 14 | -7 |
Fortis Türkiye Kupası

Ana madde: 2007-08 Türkiye Kupası
Fortis Türkiye Kupası > C Grubu

| Takım | Puan | Maç | G | B | Y | G+ | G- | Avr>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. Fenerbahçe | 8 | 4 | 2 | 2 | 0 | 13 | 5 | +8 |
| 2. Kayserispor | 8 | 4 | 2 | 2 | 0 | 8 | 1 | +7 |
| 3. Şanlıurfaspor | 5 | 4 | 1 | 2 | 1 | 7 | 5 | +2 |
| 4. Gaziantepspor | 5 | 4 | 1 | 2 | 1 | 4 | 3 | +1 |
| 4. Alanyaspor | 0 | 4 | 0 | 0 | 4 | 3 | 21 | -18 |
Fortis Türkiye Kupası > Çeyrek final

|   |
| --- | --- | --- | --- |
Turkcell Süper Lig

Ana madde: 2007-08 Süper Lig
2007-2008 Sezonu Süper Lig ikinci yarı
Turkcell Süper Lig > Puan Durumu

| Sıra | Takımg t  | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme veya küme düşme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Galatasaray | 34 | 24 | 7 | 3 | 64 | 23 | +41 | 79 | 2008-09 UEFA Şampiyonlar Ligi üçüncü ön eleme turu |
| 2 | Fenerbahçe | 34 | 22 | 7 | 5 | 72 | 37 | +35 | 73 | 2008-09 UEFA Şampiyonlar Ligi ikinci ön eleme turu |
| 3 | Beşiktaş | 34 | 23 | 4 | 7 | 58 | 32 | +26 | 73 | 2008-09 UEFA Kupası ikinci ön eleme turu |
| 4 | Sivasspor | 34 | 23 | 4 | 7 | 57 | 29 | +28 | 73 | 2008 UEFA Intertoto Kupası ikinci tur |
| 5 | Kayserispor | 34 | 15 | 10 | 9 | 50 | 31 | +19 | 55 | 2008-09 UEFA Kupası birinci tur |
| 6 | Trabzonspor | 34 | 14 | 7 | 13 | 44 | 39 | +5 | 49 |  |
| 7 | Denizlispor | 34 | 13 | 6 | 15 | 48 | 48 | 0 | 45 |  |
| 8 | MKE Ankaragücü | 34 | 11 | 10 | 13 | 36 | 44 | -8 | 43 |  |
| 9 | Gaziantepspor | 34 | 11 | 10 | 13 | 36 | 45 | -9 | 43 |  |
| 10 | Ankaraspor | 34 | 10 | 11 | 13 | 35 | 38 | -3 | 41 |  |
| 11 | Gençlerbirliği OFTAŞ | 34 | 10 | 10 | 14 | 30 | 36 | -6 | 40 |  |
| 12 | İstanbul BB | 34 | 10 | 8 | 16 | 44 | 47 | -3 | 38 |  |
| 13 | Bursaspor | 34 | 9 | 11 | 14 | 31 | 40 | -9 | 38 |  |
| 14 | Konyaspor | 34 | 10 | 6 | 18 | 37 | 64 | -27 | 36 |  |
| 15 | Gençlerbirliği | 34 | 9 | 8 | 17 | 44 | 51 | -7 | 35 |  |
| 16 | Manisaspor | 34 | 7 | 8 | 19 | 42 | 62 | -20 | 29 | 2008-09 1. Lig |
| 17 | Çaykur Rizespor | 34 | 7 | 8 | 19 | 32 | 64 | -32 | 29 | 2008-09 1. Lig |
| 18 | Kasımpaşa | 34 | 8 | 5 | 21 | 26 | 56 | -30 | 29 | 2008-09 1. Lig |
Kaynak: TFF
Sıralama kuralları: Puan Kendi aralarındaki maçlar Gol farkı Atılan gol sayısı
Notlar:
1 2 3  Kendi aralarındaki maçlarda: Fenerbahçe 12 puan, Beşiktaş 3 puan (5-7), Sivasspor 3 puan (4-8)
↑  2007-08 Türkiye Kupası şampiyonu olarak
1 2  Kendi aralarındaki maçlarda: Gaziantepspor 2-1 Ankaragücü, Ankaragücü 1-0 Gaziantepspor (Eşitlik var, genel gol farkına bakılır)
1 2  Kendi aralarındaki maçlarda: İstanbul BB 1-0 Bursaspor, Bursaspor 2-2 İstanbul BB (İstanbul BB önde)
1 2 3  Kendi aralarındaki maçlarda: Manisaspor 7 puan, Çaykur Rizespor 6 puan, Kasımpaşa 4 puan
Turkcell Süper Lig > Fenerbahçe 2007-2008 Sezonu Oyuncu İstatistikleri

| Sıra | Futbolcu | Maç | Gol |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | Volkan Demirel | 39 | 0 |
| 2. | Serdar Kulbilge | 10 | 0 |
| 3. | Volkan Babacan | 3 | 0 |
| 4. | Diego Lugano | 37 | 1 |
| 5. | Roberto Carlos | 34 | 2 |
| 6. | Yasin Çakmak | 20 | 0 |
| 7. | Gökçek Vederson | 44 | 3 |
| 8. | Can Arat | 6 | 0 |
| 9. | Önder Turacı | 22 | 0 |
| 10. | Deniz Barış | 14 | 0 |
| 11. | Edu Dracena | 44 | 3 |
| 12. | Gökhan Gönül | 35 | 1 |
| 13. | Kemal Aslan | 12 | 3 |
| 14. | Aurélio | 47 | 5 |
| 15. | Ali Bilgin | 27 | 2 |
| 16. | Alex de Souza | 41 | 18 |
| 17. | Selçuk Şahin | 32 | 3 |
| 18. | Uğur Boral | 36 | 2 |
| 19. | Gürhan Gürsoy | 4 | 0 |
| 20. | Claudio Maldonado | 10 | 0 |
| 21. | Colin Kâzım-Richards | 41 | 2 |
| 22. | Mateja Kežman | 36 | 18 |
| 23. | Semih Şentürk | 38 | 19 |
| 24. | İlhan Parlak | 6 | 2 |
| 25. | Deivid | 46 | 16 |
| 26. | Stephen Appiah | 13 | 2 |

8 Nisan 2008'de Chelsea ile oynanan Şampiyonlar Ligi çeyrek final maçında Fenerbahçe ilk 11'i.
Altıkapı, Yalvaç

| Altıkapı |
| --- | --- |
Köy

 Isparta'nın konumu
AltıkapıAltıkapı'nın Isparta'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Isparta
İlçe: Yalvaç
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1121 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 219
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0246
İl plaka kodu: 32
Posta kodu: 32400
Altıkapı, Isparta ilinin Yalvaç ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1478'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Isparta il merkezine 112 km, Yalvaç ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 219
2021: 226
2020: 236
2019: 236
2018: 235
2017: 223
2016: 214
2015: 236
2014: 238
2013: 247
2012: 261
2011: 250
2010: 253
2009: 264
2008: 267
2007: 268
2000: 378
1990: 402
1985: 498
Ebubekir Hâzım Tepeyran

| Ebubekir Hâzım Tepeyran |
| --- | --- |

Doğum: 1864 Niğde, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 5 Haziran 1947 (83 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Sahrayıcedid Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Meslek: Devlet adamı ve yazar

Ebubekir Hâzım Tepeyran (1864 - 5 Haziran 1947), Türk devlet adamı ve yazardır.
Osmanlı döneminde Dahiliye Nazırlığı, Cumhuriyet döneminde II., VI. ve VII. dönemlerde Niğde milletvekilliği yapmıştır. Türk edebiyatında ikinci gerçekçi köy romanı olan Küçük Paşa’nın yazarıdır. Yazar Oktay Akbal’ın dedesidir.
Yaşamı

Niğdeli Murat Paşa soyundan, Niğde Tahrirat Müdürü Bekir Beyzâde Hasan Efendi ile Muhsine Hanım'ın oğlu olarak 1864 yılında Niğde'nin Yenice Mahallesi'nde doğdu. Niğde'de halk arasında "Tepeyran" denilen, Yenice Mahallesi'ndeki "Tepeviran" semtinde doğduğu için bu ismi soyadı olarak aldı. Babasının görevi nedeniyle Isparta ve Antalya'da öğrenim gördükten sonra babasının yeniden Niğde'de görevlendirilmesi üzerine ortaöğrenimini 1879'da Niğde Rüştiyesi'nde tamamladı. Bir süre Tahrirat Kalemi'nde görev yaptı.
Niğde'de teftişe gelen Konya valisi Müşir Mehmet Sait Paşa ile tanıştıktan sonra onun daveti ile 1882 yılında Konya'ya gitti. Konya Maarif Meclisi Kâtibi olarak görev yaparken Vilayet Gazetesi'nde de yazarlık yaptı. İlk şiirleri Konya Vilayet Gazetesi'nde yayımlandı. Arapça ve Farsça biliyorken kendi özel gayreti ile Fransızca öğrendi.
Mehmet Sait Paşa'dan sonra Konya valisi olan Abdurrahman Nurettin Paşa'nın Kastamonu'ya tayin olması üzerine 1885'te onunla birlikte Kastamonu'ya gitti. Kastamonu Vilayeti Mektûbî Mümeyyizliği'ne atanan Ebubekir Hâzım, bu şehirde kaldığı altı yıl boyunca bir yandan da Vilayet Gazetesi yazarlığı ve Îdâdî Mektebi'nde öğretmenlik yaptı.
Valinin İzmir'e tayini üzerine 1891'de İzmir'e gitti. İzmir'de mektupçuluk ve Vilayet Gazetesi'nde yazarlık yaptı; Halit Ziya başta olmak üzere birçok edebiyatçı ile tanıştı. 1893'te Edirne valisi olan Abdurrahman Paşa'nın yanında vali muavini olarak çalıştı. Paşa Edirne valiliğinden ayrıldıktan sonra da görevini sürdürdü ve başarılı çalışmaları nedeniyle Dedeağaç Mutasarrıflığına atandı. İki yıl sürdürdüğü mutasarrıflık görevi sırasında astronomi ile uğraştığı, Paris’ten kitap ve gazete getirttiği, Jön Türkler’den olduğu gibi iddialarla padişah II. Abdülhamit’e jurnallendi ve görevden alındı.
Yaşamı > Valilikleri

İstanbul’a dönüp kendine iftira atıldığını kanıtlayan Hâzım Bey, 45 gün sonra Musul valisi olarak atandı. Bu görevi sırasında 1899 yılında bir petrol şirketi kurma girişiminde bulundu ancak mabeyn başkatipliğinden gelen bir emirle bu işten vazgeçmek zorunda kaldı. İki yıl süren Musul valiliğinin ardından yine bir jurnal üzerine İstanbul’a çağrıldı ve Şûrâ-yı Devlet üyeliğine atandı.
1903 yılında ayaklanmaların sürdüğü Manastır valisi olarak görevlendirildi; eşkıyalık ve isyanları bastırmada başarı gösterdi.
1906’da azledilen Bağdat valisinin yerine atandı ancak Bağdat, Musul, Basra vilayetlerine gönderilen ıslah heyeti başkanının tutumunu onaylamadığı için bu görevden alınmasını isteyince Sivas valiliğine, ardından Ankara valiliğine atandı.
1908’de altı ay Ankara valisi olarak görev yaptıktan sonra İstanbul Şehremini (belediye başkanı) olarak görevlendirildi. Bu görevden tahsisat anlaşmazlığı nedeniyle ayrıldı. Edebiyat alanında çalışmalarını sürdürmekte idi. 1910 yılında tek romanı Küçük Paşa yayımlandı.
1911’de Hicaz valiliğine, 1912’de Beyrut valiliğine atandı. 1913’te Halep valiliğine atandığında bu atamanın usulsüz olarak yapıldığı gerekçesiyle görev yerine gitmedi ve ikinci defa Beyrut valisi oldu. Ne var ki yerine başkası görevlendirilmiş olduğundan kendisi “Şuray-ı Devlet Mülkiye ve Maarif Dairesi Başkanlığı” yaptı. Dört yıl sonra sağlık durumu nedeniyle bu görevden ayrıldı ve 1918'de Bursa valiliğine atandı.11 Mart 1919'da Bursa valiliğinden alınıp İttihatçı olduğu iddiasıyla yargılandı, beraat etmesinin ardından yeninden görevine döndü ve Şubat 1920'ye kadar Bursa valisi olarak görev yapmayı sürdürdü.
Yaşamı > Bakanlıkları

Hâzım Bey, Bursa valisi iken kendisine teklif edilen Dahiliye Nazırlığı görevini kabul etti ve Ali Rıza Paşa kabinesinde yer aldı. Kabine istifa ettiğinde yerine kurulan Hulusi Salih Paşa hükûmetinde de aynı görevi sürdürdü. Kısa ömürlü olan bu kabineden Kuvâ-yi Milliye’nin asi olduğunu ilan etmeyi reddettiği için istifa etti.
Yaşamı > İdam Hükmü

Hükümetten istifasından sonra Kuvâ-yı Milliye’yi koruduğu gerekçesiyle tutuklanıp sekiz ay çeşitli hapishanelerde kalan Hâzım Bey, işgal ordusu tarafından kurulan Nemrut Mustafa Paşa Divanı'nda yargılanıp idama mahkûm edildi. Padişah Vahdettin cezasını Ağustos 1920’de kürek mahkumiyetine çevirdi. O günlerde idam cezasına çarptırılışını ve cezaevi günlerini ayrıntılı bir şekilde kaleme alan Hâzım Bey, daha sonra “Zalimhane Bir İdam Hükmü” adıyla yayımladı.
Yaşamı > Millî Mücadeleye Katılması

Son Osmanlı sadrazamı Tevfik Paşa’nın kurduğu hükûmet Nemrut Mustafa Paşa Divanı’nın verdiği hükümleri temyiz edince serbest kalan Hâzım Bey 24 Ocak 1921’de bir İtalyan vapuru ile İstanbul’dan ayrıldı. Kuvâ-yi Milliye’ye destek vermek üzere gizlice Ankara’ya gitti ve Ankara hükûmeti tarafından önce Sivas, sonra Trabzon valiliğine getirildi.
Koçgiri İsyanı’ndan hemen sonra vali olduğu Sivas’ta üç ay görev yaptı. Olayla ilgili değerlendirmelerini “Belgelerle Kurtuluş Savaşı”(1982) adıyla kitaplaşan anılarında anlattı.
Trabzon valiliği sırasında doğu cephesindeki savaşların sonuçlanması üzerine kurulan Elviye-i Selase Tahkik ve Tetkik Heyeti'nde başkanı olarak Kars, Ardahan ve Artvin'de görevlendirildi. Beş ay boyunca Trabzon valiliğinden izinli olan Hâzım Bey'in yerine bir başkası vali olarak atandığından Kasım 1922'de valilikten ve memuriyetten ayrıldı.
Yaşamı > Milletvekillikleri

Hâzım Bey, memuriyetten ayrıldığı yıl TBMM II. dönem milletvekili seçildi. 29 Ekim 1923'te Cumhuriyetin kurulması için önerge verenler arasında idi. Anayasanın hazırlanması sırasında meclis ve senato kurulmasını istemesi, cumhurbaşkanına geniş yetkiler tanınmasını uygun bulmaması gibi bazı düşünceleri Mustafa Kemal ile ters düşünce bir daha onun döneminde TBMM'de yer almadı. On yıl aradan sonra VI. Ve VII. dönemlerde tekrar Niğde milletvekili olarak mecliste yer aldı.
5 Haziran 1947'de İstanbul'da öldü. Erenköy'deki aile mezarlığına defnedildi. Evli ve beş çocuk babası olan Ebubekir Hâzım Tepeyran, diplomat Celal Hâzım Tepeyran'ın babası, yazar Oktay Akbal'ın dedesidir. Adı, Niğde'de bir ilköğretim okuluna verilmiştir.