stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Patrick Moore
Bibliyografya

Moore birçok popüler kitap yazdı. 1962'den 2011'e kadar uzun süredir devam eden yıllık Astronomi Yıllığı'nın editörlüğünü yaptı, aynı zamanda o dönemdeki diğer birçok bilim kitabının editörlüğünü yaptı. Ayrıca çocuklar için bilimkurgu romanları yazdı; RT Fishall mahlasıyla mizahi eserler yazdı. Aşağıdaki liste bu nedenle ayrıntılı değildir.
A Guide to the Moon, 1953, 978-0-393-06414-8
Mission to Mars, 1955
The Planet Venus, 1956
The Voices of Mars, 1957
A Guide to the Planets, 1960, 0-393-06319-4
Stars and Space, 1960
A Guide to the Stars, 1960, Library of Congress Catalog Card No. 60-7584
Oxford Children's Reference Library Book 2: Exploring the World, 1966
The Amateur Astronomer's Glossary, 1966 (The A-Z of Astronomy olarak yeniden basıldı)
Moon Flight Atlas, 1969
Observer's Book of Astronomy, 1971, 0-7232-1524-3
Challenge of the Stars, 1972, 0528830457
Can You Speak Venusian?, 1972, 0-352-39776-4
How Britain Won the Space Race, 1972 (with Desmond Leslie)
Next Fifty Years in Space, 1976, 0-86002-033-9
Astronomy Quiz Book, 1978, 0-552-54132-X
The Scott Saunders series (6 çocuk bilimkurgu romanı), 1970'lerin sonlarında
Bureaucrats: How to Annoy Them (humour) (writing as R.T.Fishall), 1982, 0-09-929370-6
New Observer's Book of Astronomy, 1983, 0-7232-1646-0
Armchair Astronomy, 1984, 0-85059-718-8
Travellers in Space and Time, 1984, 0-385-19051-4
Stargazing: Astronomy Without A Telescope, 1985, 0-906053-92-7
Explorers of Space, 1986, 0-86134-092-2
The Astronomy Encyclopaedia, 1987, 0-85533-604-8
Astronomers' Stars, 1987, 0-393-02663-9
Television Astronomer: Thirty Years of the "Sky at Night", 1987, 0-245-54531-X
Exploring the Night Sky with Binoculars, 1988, 0-521-36866-9
Space Travel for the Under Tens, 1988, 0-540-01179-7
The Universe for the Under Tens, 1990, 0-540-01209-2
Mission to the Planets, 1991, 0-304-34088-X
New Guide to the Planets, 1993, 0-283-06145-6 (Türkçesi: Gezegenler Klavuzu, 1996, 975-403-036-7)
The Sun and the Moon (Starry Sky), 1996, 0-09-967911-6
The Guinness Book of Astronomy, 1995, 0-85112-643-X
The Stars (Starry Sky), 1996, 0-09-967881-0
The Sun and the Moon (Starry Sky), 1996, 0-09-967911-6
The Planets (Starry Sky), 1996, 0-09-967891-8
Eyes on the Universe: Story of the Telescope, 1997, 3-540-76164-0
Exploring the Earth and Moon, 1997, 1-85361-447-5
Philip's Guide to Stars and Planets, 1997, 0-540-07235-4
Brilliant Stars, 1997, 0-304-34972-0
Patrick Moore on Mars, 1998, 0-304-35069-9
Patrick Moore's Guide to the 1999 Total Eclipse , 1999, 0-7522-1814-X
Countdown!, or, How nigh is the end?, 1999, 0-7181-2291-7
Exploring the Night Sky with Binoculars, 2000, 9780521793902
The Star of Bethlehem, 2001, 0-9537868-2-X
80 Not Out: The Autobiography, 2003, 978-0-7509-4014-6
2004 The Yearbook of Astronomy, 2003, 0-333-98941-4 (editör)
Our Universe: Facts, Figures and Fun, 2007, 1-904332-41-2
216 Kleopatra

| --- | --- |

Keşif 
Keşfeden: J. Palisa
Keşif yeri: Pola Gözlemevi
Keşif tarihi: 10 Nisan 1880
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (216) Kleopatra
Adın kaynağı: Kleopatra (Mısır kraliçesi)
Alternatif adlandırma: A880 GB · 1905 OA 1910 RA
Küçük gezegen kategorisi: ana kuşak  · (orta)  arka plan 
Sıfatlar: Kleopatrian, Kleopatrean
Yörünge özellikleri 
Dönem 23 Mart 2018 (JD 2458200.5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 137,60 yr (50.259 g)
Günöte: 3,4951 AU
Günberi: 2,0931 AU
Yarı büyük eksen: 2,7941 AU
Dış merkezlik: 0,2509
Yörünge periyodu: 4,67 y (1.706 g)
Ortalama ayrıklık: 346,24°
Ortalama devinim: 0° 12d 39.6s / gün
Eğiklik: 13,113°
Çıkış düğümü boylamı: 215,36°
Perihelyon açısı: 180,11°
Bilinen doğal uydusu: 2 (Alexhelios · Cleoselene)
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: M (Tholen) · Xe (SMASS) M  B–V = 0,713 U–B = 0,238
Mutlak parlaklık (H): 7,30 7,35±0,02 · 7,45
Boyutlar: yaklaşık = 0,18±0,02 (276 × 94 × 78) ± 15% km
Ortalama çap: 118±2 km 122±30 km 103±4 km 121,6±1,6 km 135±2 km
Kütle: (3,0±0,3)×1018 kg  (2,97±0,02)×1018 kg
Ortalama yoğunluk: 3,45±0,41 g/cm3 yaklaşık 4,5 g/cm3 (büyük olasılıkla Çap = 135 km için 3,6±0,4 g/cm3 ve Çap = 109 km için 5,4±0,4 g/cm3)
Sinodal dönme süresi: 5,385280±0,000001 sa
Geometrik albedo: 0,152 (hesaplanan) 0,1164±0,004 0,170 0,149±0,005 0,1111±0,0336 0,1068 0,200±0,028
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
216 Kleopatra, ortalama çapı 120 kilometre (75 mi) olan büyük bir M-tipi asteroittir ve uzun kemiğe veya haltere benzeyen şekli ile dikkat çekmektedir. 10 Nisan 1880'de Avusturyalı astronom Johann Palisa tarafından şu anda Hırvatistan'ın Pula kentinde bulunan Avusturya Donanma Pola Gözlemevi'nde keşfedilmiştir ve adını ünlü Mısır kraliçesi Kleopatra'dan almıştır. 2008'de keşfedilen ve daha sonra Alexhelios ve Cleoselene olarak adlandırılan iki küçük küçük gezegen uydusuna sahiptir.
Yörünge ve sınıflandırma

Kleopatra, ana kuşağın arka plan popülasyonundan aile dışı bir asteroittir. Orta asteroit kuşağından 2,1–3,5 AU uzaklıkta her 4 yıl 8 ayda bir (1.706 gün; yarı büyük eksen 2,79 AU) Güneş'in etrafında döner. Yörüngesi ekliptiğe göre 0,25 eksantrikliğe ve 13 °'lik bir eğime sahiptir. Gezegenin gözlem yayı, Pola Gözlemevi'ndeki resmi keşif gözleminden on gün sonra, 20 Nisan 1880'de Leipzig Gözlemevi'nde (534) başlar.
Fiziksel özellikler > Büyüklük ve şekil

Kleopatra, ortalama (hacim eşdeğeri) çapı 120±2 km ve alışılmadık derecede uzun bir şekli olan nispeten büyük bir asteroittir.
20° K enleminden gözlenen Kleopatra'nın animasyonlu görünümü
20° G enleminden gözlenen Kleopatra'nın animasyonlu görünümü
Uzatılmış şeklinin ilk haritalaması, 19 Ocak 1991'de sekiz farklı konumdan yapılan yıldız örtülme gözlemleriyle gösterildi. Avrupa Güney Gözlemevi tarafından yürütülen La Silla'daki ESO 3,6 m Teleskobu ile yapılan müteakip gözlemler, benzer boyutta iki farklı lobu olan bir çift kaynak gösterecek şekilde yorumlandı. Arecibo Gözlemevi'ndeki radar gözlemleri, asteroitin iki lobunun bir jambon kemik şeklini andıran bir şekilde birbirine bağlı olduğunu gösterdiğinde bu sonuçlar tartışmalı bir hal aldı. Ayrıntılı bir şekil modeli sağlayan radar gözlemleri, Science Magazine'in kapağında yer aldı. Daha sonraki modeller, Kleopatra'nın daha uzun olduğunu ve radar gecikmeli Doppler görüntüleme, uyarlanabilir optikler ve yıldız örtülmelerini kullanan en yeni modeller ise 267 × 61 × 48 km boyutlarında olduğunu öne sürdü.
Fiziksel özellikler > Uydular

1988'de, Mauna Kea Gözlemevlerinde UH88 teleskobu kullanılarak bu asteroitin yörüngesinde dönen uydular veya toz için bir arama yapıldı, ancak bir sonuca ulaşılamadı. Eylül 2008'de Franck Marchis ve çalışma arkadaşları, Keck Gözlemevi'nin uyarlanabilir optik sistemini kullanarak Kleopatra'nın yörüngesinde dönen iki uydu keşfettiklerini duyurdular. Şubat 2011'de küçük gezegen uyduları Alexhelios (dış) ve Cleoselene (iç) olarak adlandırıldı, uyduların isimleri Kleopatra'nın çocukları Alexander Helios ve Kleopatra Selene II'den gelmektedir. Dış ve iç uydular yaklaşık 8,9 ± 1,6 ve 6,9 ± 1,6 km çapında, sırasıyla 2,7'lik  ve 1,8  günlük periyotlara sahipler.
Fiziksel özellikler > Kütle, yoğunluk ve bileşim

Kleopatra'nın düzensiz şekli yörünge modellemesini zorlaştırsa da iki uydunun varlığı, kütlesini tahmin etmek için bir yol sağlar. En son uyarlanabilir optik gözlemler ve modelleme, Kleopatra'nın kütlesini (1,49±0,16)×10-12 M⊙ veya (2,97±0,32)×1018 kg olarak verir, bu da daha önce düşünülenden önemli ölçüde daha düşüktür. Kleopatra için en iyi hacim tahmini ile birleştirildiğinde, bu 3,38±0,50 g/cm3 bir kütle yoğunluğu gösterir.
Bu son kütle yoğunluğu sonuçları, Kleopatra'nın saf metalik bir nesne olduğu hakkında kabul edilmiş görüşü sorgulamaktadır. Kleopatra'nın radar albedo'su, güney yarımkürede yüksek bir metal içeriğine işaret etmektedir, ancak ekvator boyunca daha yaygın olan S- ve C-sınıfı asteroitlere benzemektedir. Bu gözlemleri uzlaştırmanın bir yolu, Kleopatra'nın dinamik dengede önemli ölçüde gözenekliliğe sahip moloz yığını bir asteroit olduğunu varsaymaktır.
Kökeni

Kleopatra'nın şeklini, dönüşünü ve uydularını açıklayan olası bir kaynak, onun belki de 100 milyon yıl önce eğik bir çarpma sonucu yaratılmış olmasıdır. Artan dönüş, asteroitin uzamasına ve Alexhelios'un ayrılmasına neden olabilirdi. Cleoselene ise daha sonra, yaklaşık 10 milyon yıl önce ayrılmış olabilirdi. Kleopatra bir değen ikilidir - eğer çok daha hızlı dönüyor olsaydı, iki lob birbirinden ayrılarak gerçek bir ikili sistem oluştururdu.
2017'de VLT-SPHERE tarafından görüntülenen Kleopatra ve iki uydusu
Asteroit Kleopatra'nın kuzey İtalya ile boyut karşılaştırması
İnsan bilgisayar

NACA Yüksek Hızlı Uçuş İstasyonu "Bilgisayar Odası" (1949)
17. yüzyılın başlarından beri kullanılan İngilizce "Computer" terimi (bilinen ilk yazılı kaynağın tarihi 1613'tür), "hesaplama yapan kişi" anlamına geliyordu. Yani elektronik bilgisayarlar ticari olarak satışa sunulmadan önce matematiksel hesaplamalar yapan kişi. Alan Turing, "insan bilgisayar"ını "sabit kurallara uyması gereken; bu kuralların hiçbir ayrıntısından sapma yetkisine sahip olmayan" biri olarak tanımladı. 19. yüzyılın sonlarından itibaren genellikle kadınlardan oluşan ekipler, uzun ve sıklıkla sıkıcı hesaplamalar yapmak için kullanılıyordu ve paralel olarak yapılabilmesi için işlemler gruplara bölünüyordu. Sonuçların doğruluğunu kontrol etmek için aynı hesaplamalar sıklıkla ayrı ekipler tarafından bağımsız olarak yapıldı.
Yirminci yüzyılın sonlarından bu yana "insan bilgisayar" terimi, zihinsel hesap makinesi olarak da bilinen olağanüstü mental aritmetik yeteneğine sahip kişiler için de kullanılmaya başlandı.
Matematiksel tablolar

İnsan bilgisayarları, örneğin trigonometri ve logaritma gibi on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıl Batı Avrupa matematik tablolarını hesaplamak için kullanıldı. Her ne kadar bu tablolar çoğunlukla projeyi yöneten matematikçilerin isimleriyle bilinse de, bu tür tablolar aslında çoğu zaman kim olduğu belli olmayan bilgisayarlardan oluşan bir ordunun eseriydi. Daha sonraları navigasyon ve mühendislik için yüksek derecede kesinliğe sahip daha doğru tablolara ihtiyaç duyulmaya başlandı. Yaklaşımlar farklıydı ancak bunlardan biri projeyi evde tamamlanan bir parça iş biçimine bölmekti. Toplumun meslek sahibi olmayı veya işe gitmeyi uygunsuz bulduğu, genellikle eğitimli orta sınıf kadınlardan oluşan bilgisayarlar, hesaplama paketlerini posta yoluyla alıp geri gönderiyordu. Kraliyet Astronomi Topluluğu sonunda yeni bir komiteye, 1925'te insan bilgisayarları için tek profesyonel organizasyon olan Matematiksel Tablolar Komitesi'ne yer açtı.
Akışkan dinamiği

Afsluitdijk'in 1927 ile 1932 yılları arasında Hollanda'nın Zuiderzee kentinde inşa edilmesinin etkilerini tahmin etmek için de insan bilgisayarlar kullanılmıştı. Bilgisayar simülasyonu ise Hendrik Lorentz tarafından kuruldu.
Meteoroloji konusundaki ileri görüşlü bir diğer uygulama ise, 1922'de 64 bin insanın gerekli diferansiyel ilkel denklemleri sayısal olarak çözerek tüm dünya için hava durumunu tahmin edebileceğini düşünen Lewis Fry Richardson'ın bilimsel çalışmasıdır. 1910 civarında, bir yığma barajın içindeki gerilimleri hesaplamak için insan bilgisayarlarını zaten kullanmıştı.
Alıntılar

↑  "computer". Oxford English Dictionary. Third. Oxford University Press. March 2008. 1613 'R. B.' Yong Mans Gleanings 1, I have read the truest computer of Times, and the best Arithmetician that ever breathed, and he reduceth thy dayes into a short number.
↑  Turing 1950.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28  Grier 2005.
1 2 3 4 5  Sobel 2016.
↑  Evans 2018.
↑  Campbell-Kelly & Croarken 2003.
↑  Beenakker, C. "Lorentz and the Zuiderzee Project". Instituut-Lorenz for Theoretical Physics, University of Leiden. 12 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2015.
↑  Hunt 1998.
↑  Roache 1998.
NACA insan bilgisayarları - 1950'lerde Süpersonik Basınç Tüneli personeli
1954, NACA bilgisayarı mikroskop ve hesap makinesiyle çalışıyor
Uygulama yolu

Ağızdan sıvı uygulaması.
Farmakoloji ve toksikolojide uygulama yolu, bir ilacın, sıvının, zehrin veya başka bir maddenin vücuda alınma yoludur.
Uygulama yolları genellikle maddenin uygulandığı yere göre sınıflandırılır. Yaygın örnekler arasında oral ve intravenöz uygulama yer alır. Uygulama yolları ayrıca etki hedefinin nerede olduğuna göre de sınıflandırılabilir. Etki topikal (lokal), enteral (sistem çapında etki, ancak gastrointestinal sistem yoluyla iletilir) veya parenteral (sistemik etki, ancak GI yolu dışındaki yollarla iletilir) olabilir. Uygulama yolu ve dozaj formu, ilaç dağıtımının yönleridir.
Sınıflandırma

Uygulama yolları genellikle uygulama yerine (veya maruziyete) göre sınıflandırılır.
Etkin maddenin uygulama yerinden hedef etkiyi gösterdiği yere kadar izlediği yol veya seyir genellikle daha ziyade farmakokinetik (ilaçların alımı, dağılımı ve eliminasyonu süreçleriyle ilgili) bir konudur. İstisnalar arasında transdermal veya transmukozal yollar yer alır ve bunlar hala yaygın olarak uygulama yolları olarak adlandırılır.
Aktif maddelerin hedef etkisinin yeri genellikle daha çok farmakodinamik bir konudur (örneğin ilaçların fizyolojik etkileriyle ilgili). Bunun bir istisnası topikal uygulamadır, bu da genellikle hem uygulama yerinin hem de etkisinin lokal olduğu anlamına gelir.
Topikal uygulama bazen hem lokal uygulama yeri hem de lokal farmakodinamik etki olarak tanımlanırken bazen de etkilerin lokasyonuna bakılmaksızın sadece lokal uygulama yeri olarak tanımlanmaktadır.
Sınıflandırma > Uygulama yerine göre > Enteral/gastrointestinal yol

Gastrointestinal sistem yoluyla uygulama bazen enteral veya enterik uygulama olarak adlandırılır (kelime anlamı 'bağırsaklar yoluyla'). Enteral/enterik uygulama genellikle oral (ağız yoluyla) ve rektal (rektum içine) uygulamayı içerir, çünkü bunlar bağırsaklar tarafından alınır. Bununla birlikte, ağızdan verilen ilaçların alımı midede de gerçekleşebilir ve bu nedenle gastrointestinal (gastrointestinal sistem boyunca) bu uygulama yolu için daha uygun bir terim olabilir. Ayrıca, sublingual (dil altı) ve sublabial veya bukkal (yanak ve diş etleri/gingiva arası) gibi genellikle enteral olarak sınıflandırılan bazı uygulama yerleri, bağırsaklara ulaşmadan gastrointestinal sistemin proksimal kısmında alınır. Kesin olarak enteral uygulama (doğrudan bağırsaklara) sistemik uygulama için kullanılabileceği gibi, kontrast maddelerin görüntüleme için bağırsaklara infüze edildiği kontrast lavmanında olduğu gibi lokal (bazen topikal olarak da adlandırılır) olarak da kullanılabilir. Bununla birlikte, etkilerin konumuna göre sınıflandırma amacıyla, enteral terimi sistemik etkileri olan maddeler için ayrılmıştır.
Birçok ilaç tablet, kapsül veya damla olarak ağızdan alınır. Doğrudan mideye uygulama yöntemleri arasında gastrik besleme tüpü veya gastrostomi yer alır. Maddeler, duodenal beslenme tüpü ve enteral beslenmede olduğu gibi ince bağırsaklara da yerleştirilebilir. Enterik kaplı tabletler midede değil bağırsakta çözünecek şekilde tasarlanmıştır, çünkü tablette bulunan ilaç midede tahrişe neden olur.
Rektal yol, özellikle yaşamın sonunda kullanılanlar olmak üzere birçok ilaç için etkili bir uygulama yoludur. Rektumun duvarları birçok ilacı hızlı ve etkili bir şekilde emer. Rektumun distal üçte birine verilen ilaçlar, karaciğerden "ilk geçiş etkisini" en azından kısmen önler, bu da birçok ilacın oral yoldan daha fazla biyoyararlanımına izin verir. Rektal mukoza, ilaçların hızlı ve etkili bir şekilde emilmesini sağlayan yüksek oranda vaskülarize bir dokudur.
Fitil, rektal uygulama için uygun olan katı bir dozaj formudur. Hospis bakımında, devam eden ilaçların rahat ve gizli bir şekilde uygulanmasını sağlamak için tasarlanmış özel bir rektal kateter, sıvı formülasyonların distal rektumda verilmesi ve tutulması için pratik bir yol sunarak sağlık uygulayıcılarına rektal uygulamanın yerleşik faydalarından yararlanmanın bir yolunu sunar. Murphy damlası rektal infüzyona bir örnektir.
Sınıflandırma > Topikal yol

Topikal uygulama yolunun tanımı bazen hem uygulama yerinin hem de bunun farmakodinamik etkisinin lokal olduğunu belirtir.
Diğer durumlarda topikal, vücudun lokalize bir bölgesine veya etkinin yerine bakılmaksızın bir vücut parçasının yüzeyine uygulanan olarak tanımlanır. Bu tanıma göre, topikal uygulama, maddenin deri üzerine uygulandığı ancak sistemik dağılıma ulaşmak için vücutta emildiği transdermal uygulamayı da içerir.
Kesinlikle lokal etki olarak tanımlanırsa, topikal uygulama yolu, gastrointestinal sistem tarafından zayıf bir şekilde emilebilen ilaçların enteral uygulamasını da içerebilir. Bu tür ilaçlardan biri, gastrointestinal sistemde emilemeyen ve sadece Clostridium difficile kolit tedavisi için oral olarak kullanılan antibiyotik vankomisindir.
Yol seçimi

İlaç uygulama yollarının seçilme nedeni çeşitli faktörler tarafından yönetilmektedir:
İlacın fiziksel ve kimyasal özellikleri. Fiziksel özellikler katı, sıvı ve gazdır. Kimyasal özellikler çözünürlük, stabilite, pH, tahriş edicilik vb.
İstenen etki yeri: etki yerel ve ulaşılabilir olabilir veya genel ve ulaşılabilir olmayabilir.
İlacın farklı yollardan emilim derecesinin oranı.
Sindirim sularının etkisi ve ilaçların ilk geçiş metabolizması.
Hastanın durumu.
Akut durumlarda, acil tıpta ve yoğun bakım tıbbında, ilaçlar çoğunlukla intravenöz olarak verilir. Bu en güvenilir yoldur çünkü akut hastalarda kan akışının veya bağırsak hareketliliğinin değişmesi nedeniyle maddelerin dokulardan ve sindirim sisteminden emilimi genellikle öngörülemeyebilir.
Yol seçimi > Uygunluk

Enteral yollar genellikle hasta için en uygun yollardır, çünkü herhangi bir delme veya steril prosedür gerekmez. Enteral ilaçlar bu nedenle kronik hastalıkların tedavisinde sıklıkla tercih edilir. Ancak bazı ilaçlar sindirim sistemindeki emilimleri düşük veya öngörülemez olduğu için enteral olarak kullanılamaz. Transdermal uygulama rahat bir alternatiftir; ancak transdermal uygulama için uygun olan sadece birkaç ilaç preparatı vardır.
Yol seçimi > İstenen hedef etki

Aynı ilaçlar uygulama yoluna bağlı olarak farklı sonuçlar doğurabilir. Örneğin, bazı ilaçlar gastrointestinal sistemden kan dolaşımına önemli ölçüde emilmez ve bu nedenle enteral uygulamadan sonraki etkileri parenteral uygulamadan sonraki etkilerinden farklıdır. Bu durum, morfin gibi opiatların antagonisti olan naloksonun (Narcan) etkisiyle örneklendirilebilir. Nalokson, intravenöz olarak verildiğinde merkezi sinir sistemindeki opiat etkisine karşı koyar ve bu nedenle opiat aşırı dozunun tedavisinde kullanılır. Aynı ilaç yutulduğunda sadece bağırsaklara etki eder; burada opiat ağrı tedavisi altında kabızlığı tedavi etmek için kullanılır ve opiatın ağrı azaltıcı etkisini etkilemez.
Yol seçimi > Oral

Oral yol genellikle en uygun olanıdır ve en az maliyetlidir. Ancak bazı ilaçlar gastrointestinal sistemde tahrişe neden olabilir. Gecikmeli salınımlı veya zaman salınımlı formülasyonlarda gelen ilaçlar için, tabletlerin veya kapsüllerin kırılması ilacın amaçlanandan daha hızlı verilmesine yol açabilir. Oral yol sadece küçük moleküller içeren formülasyonlarla sınırlıdır, biyofarmasötikler (genellikle proteinler) midede sindirilir ve böylece etkisiz hale gelir. Biyofarmasötikler enjeksiyon veya infüzyon yoluyla verilmelidir. Bununla birlikte, son araştırmalar bu ilaçların oral biyoyararlanımını iyileştirmek için çeşitli yollar bulmuştur. Özellikle permeasyon arttırıcılar, iyonik sıvılar, lipid bazlı nanotaşıyıcılar, enzim inhibitörleri ve mikroiğneler potansiyel göstermiştir.
Oral uygulama genellikle Latince "ağız yoluyla" anlamına gelen "per os" kelimesinden gelen "PO" ile gösterilir.
Oral uygulamanın biyoyararlanımı, bağırsak epitelinden emilen ilaç miktarından ve ilk geçiş metabolizmasından etkilenir.
Yol seçimi > Lokal

İlaçların neredeyse doğrudan etki bölgesine ulaştırılmasıyla sistemik advers etki riski azaltılır.
Örneğin deri emilimi (dermal emilim), ilacın doğrudan deriye ve umulur ki sistemik dolaşıma verilmesidir. Bununla birlikte, cilt tahrişine neden olabilir ve kremler veya losyonlar gibi bazı formlar için dozajın kontrol edilmesi zordur. Cilde temas ettiğinde, ilaç ölü stratum corneum'a nüfuz eder ve daha sonra canlı epidermise, dermise ve kan damarlarına ulaşabilir.
Yol seçimi > Ağız inhalasyonu

İnhale edilen ilaçlar hızla emilebilir ve hem lokal hem de sistemik olarak etki edebilir. Doğru dozu elde etmek için inhaler cihazlarla uygun teknik gereklidir. Bazı ilaçlar hoş olmayan bir tada sahip olabilir veya ağzı tahriş edebilir.
Genel olarak, toz partiküller halinde akciğere verilen dozun sadece %20-50'si ağızdan solunduğunda akciğerde birikecektir. Geriye kalan %50-70'lik depolanmamış aerosolize partiküller nefes verme ile akciğerden temizlenir.
Solunan >8 μm toz partikül, yapısal olarak merkezi ve iletken hava yollarında (iletken bölge) atalet impaksiyonu ile birikmeye yatkındır.
Çapı 3 ila 8 μm arasında olan ve solunan toz halindeki partiküller büyük ölçüde akciğerin geçiş bölgelerinde çökelme yoluyla birikme eğilimindedir.
Çapı <3 μm olan inhale edilmiş toz partikül, yapısal olarak difüzyon yoluyla öncelikle periferik akciğerin solunum bölgelerinde birikmeye yatkındır.
Üst ve merkezi hava yollarında biriken partiküller genellikle sistemik olarak büyük ölçüde emilir çünkü mukosiliyer klirens ile sadece kısmen uzaklaştırılırlar, bu da taşınan mukoza yutulduğunda oral yolla emilimle sonuçlanır ve ilk geçiş metabolizması veya fekal yolla kayıp yoluyla eksik emilim bazen biyoyararlanımı azaltabilir. Bu, klinisyenlere veya araştırmacılara hiçbir şekilde solunan partiküllerin yutulan partiküllerden daha büyük bir tehdit olmadığını göstermemelidir, sadece farklı partikül yüzeylerinin boyutu veya lipo/hidrofilikliği ne olursa olsun bazı partiküllerde her iki yöntemin bir kombinasyonunun meydana gelebileceğini gösterir.
Yol seçimi > Nazal inhalasyon

Bir maddenin burun yoluyla solunması, ilacın bir kısmının solunum yollarına girmeden önce ağız boşluğu yerine intranazal olarak emilmesi dışında, oral inhalasyonla neredeyse aynıdır. Her iki yöntem de maddenin kendi başlangıç boşluklarında farklı seviyelerde birikmesine neden olabilir ve bu boşluklardan herhangi birindeki mukoza seviyesi yutulan madde miktarını yansıtacaktır. Soluma hızı genellikle akciğerlere giren madde miktarını belirleyecektir. Daha hızlı soluma daha hızlı emilimle sonuçlanır çünkü daha fazla madde akciğerlere ulaşır. Akciğerde emilime direnç gösteren bir formdaki maddeler muhtemelen burun pasajında ve ağız boşluğunda emilime direnç gösterecektir ve genellikle önceki boşluklarda emilimi başarısız olduktan ve yutulduktan sonra emilime daha da dirençlidirler.