stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bilek güreşi
Kurallar

Sporcular Komuttan önce rakibinin koluna baskı uyguluyamaz.
Rakiplerden birinin dirseğinin masanın üzerinde bulunan ve yarışmacıların dirseklerini koydukları yerden kalkması veya bunun dışına çıkması kural ihlali sayılır.
Sporcuların yıkış yapamadıkları elleriyle tuttukları elceklerden ellerini bırakmaları fauldür.
Hakem tutuşu yapılırken sporcuların hakemin kapattığı parmakları oynatması elini ve bileğini hakemin izni olmadan düzeltmesi kural dışıdır.
Yarışmada hakemin verdiği karar değiştirilemez. Ancak sonuca itiraz etme hakkı vardır. Oyuncu isterse belli bir miktar ücret yatırarak maçın sonucuna itiraz edebilir. Hakemler tarafından da uygun görülürse maç tekrarı yapılabilir. Hakemler maçın tekrarına karar vermez ise yatırılan ücret yanar.
Yarışmaya başlar iken eller birbirine paralel ve dirsekler masa üzerindeki pedlere temaslı olması gerekmektedir. Hiçbir sporcu yarışmaya diğerlerine göre avantajlı başlayamaz.
Maç esnasında bir sporcunun 2 faul alması durumunda maçı diğer sporcu kazanmış sayılır.
Sporcu müsabakada iki kere yıkılması durumunda elenir.
Bir defa yıkılan sporcu mağluplar grubundan yarışmaya devam eder. Kazanan sporcu ise yarışmaya galipler tarafından devam eder.Mağlup olan sporcu bu gruptaki diğer mağlup sporcularla karşılaşır ve yenerse final maçına çıkabilir.
Canvas LMS

| --- | --- |

Geliştirici(ler): Instructure
Güncel sürüm: 2024.11.16 / 16 Kasım 2024 (52 gün önce) (2024-11-16)
Programlama dili: Ruby
İşletim sistemi: Windows, Mac OS X, Linux (platform bağımsız)
Tür: Öğrenim Yönetim Sistemi (LMS)
Lisans: AGPL çekirdek, kapalı kaynak kodlu genişletmeler
Resmî sitesi: instructure.com/canvas
Kod deposu: github.com/instructure/canvas-lms  
Canvas LMS, açık kaynak lisanslı bir çekirdek (opencore) ile geliştirilmiş, bu çekirdeğin etrafında pek çok ücretli ve kapalı kaynak kodlu hizmetleri de sunan, freemium bir öğrenim yönetim sistemidir. Canvas LMS'in sadece çok kısıtlı çekirdek özellikleri açık kaynak lisansla dağıtılmakta olup, pek çok işlevseti için kullanıcılar ücretli çözümlere zorlanmaktadır.
Canvas LMS; işbirlikçi çalışma, rozet sistemi, tartışma alanları gibi araçlarla öğrenenlere esnek bir öğrenme ortamı sunmaktadır. Canvas LMS öğrenme yönetim sistemi responsive tasarıma sahiptir, bu sayede öğrenenler tüm işletim sistemlerinden ve tarayıcılardan hatta mobil cihazlarından da erişimlerini sağlayabilmektedir.
Canvas LMS, e-öğrenme faaliyetleri için birçok araç ve kolaylık barındırmaktadır. Bu araçlara ek olarak; Instructure firmasının MOOC/dükkân arayüzü olarak sunduğu Canvas Catalog gibi ücretli ek hizmetlerden ya da üçüncü parti araç ve hizmetleri listelendiği Edu App Center gibi uygulama marketlerinden faydalanabilirsiniz.
Sürüm politikası

İlk sürümünü 2011 yılında çıkaran Canvas LMS'in çekirdeği, Instructure firması ile açık kaynak topluluklarının ortak çalışmasının ürünüdür.
Instructure firması, kapalı kaynak kodlu Canvas LMS ürün ailesi için ayda bir, açık çekirdekli kısıtlı sürüm içinse bazen gün aşırı "rolling release" sürümler duyurmaktadır.
Türkiye'de Canvas LMS kullanan üniversiteler

Abdullah Gül Üniversitesi
Adıyaman Üniversitesi
Antalya Üniversitesi
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi
Eskişehir Teknik Üniversitesi
Anadolu Üniversitesi
Rezip

| Rezip |
| --- | --- |
Köy

 Adıyaman'ın Türkiye'deki konumu
RezipRezip'in Adıyaman'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Adıyaman
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1020 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 641
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0416
İl plaka kodu: 02
Posta kodu: 02010
Rezip, Adıyaman ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı 1835 ve 1919 yılı kayıtlarında Rezib olarak geçmektedir. 2007 yılı kayıtlarında Kayatepe olarak kaydedilen köyün adı, Adıyaman İl Özel İdaresi'nin 7 Ağustos 2014 tarihli oturumunda Rezip olarak değiştirilmiştir.
Coğrafya

Köy, Adıyaman il merkezine 19 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 641
2021: 664
2020: 709
2019: 720
2018: 749
2017: 824
2016: 846
2015: 880
2014: 959
2013: 967
2012: 1.009
2011: 1.048
2010: 1.059
2009: 1.117
2008: 1.075
2007: 1.121
2000: 1.389
1990: 1.340
1985: 1.266
Semiramis

Başlığın diğer anlamları için Semiramis (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Şammuramat'ın hayatına dayanan efsanevi bir figür olan Semiramis, 18. yüzyıl İtalyan illüstrasyonunda silahlı bir Amazon olarak tasvir edilmiştir
Semiramis (/səˈmɪrəmɪs, sɪ-, sɛ-/; Süryanice: ܫܲܡܝܼܪܵܡ Šammīrām, Ermenice: Շամիրամ Šamiram, Yunanca: Σεμίραμις, Arapça: سميراميس Samīrāmīs) efsanevi Lidyalı - Babilli Onnes ve Ninus'un karısıydı ve Horenli Musa'ya göre Asur tahtına Ninus'un yerine geçmiştir. Esas olarak Ktesias'ın eserlerinden esinlenen Diodoros'un anlattığı efsaneler onu ve onun Onnes ve Kral Ninus ile olan ilişkilerini anlatır.
Ermeniler ve Irak, kuzeydoğu Suriye, güneydoğu Türkiye ve kuzeybatı İran'daki Süryaniler hala kız çocuklarına Şamiram ismini vermektedirler.
Asıl ve tarihi Sammuramat, ismin orijinal Akadca biçimi olup, MÖ 824-811 yılları arasında hüküm süren V. Şamşi-Adad'ın Asurlu karısıydı. Oğlu III. Adad-nirari reşit olup iktidarı ele alana kadar beş yıl boyunca Yeni Asur İmparatorluğu'nu naip olarak yönetmiştir. Siyasi belirsizliklerin olduğu bir dönemde ülkeyi yönetti ve bu durum, Asurluların kültürel geleneklerinde izin verilmeyen bir kadının yönetimini neden kabul etmiş olabileceklerini kısmen açıklayabilir. Ortadoğu ve Levant'ın büyük bir bölümünü fethetmiş ve yıkıcı bir iç savaşın ardından imparatorluğu istikrara kavuşturup güçlendirmiştir. Başarılı bir şekilde hüküm süren bir kadın olmasının Asurlular'ın ona özel bir saygı duymasına neden olmuş olabileceği ve başarılarının nesiller boyunca anlatılarak giderek efsanevi bir figüre dönüşmüş olabileceği tahmin edilmektedir.
Semiramis ismi, Darius'un Behistun Yazıtı'da dahil olmak üzere kökenleri unutulmuş veya bilinmeyen Batı Asya ve Anadolu'daki çeşitli anıtlara uygulanmıştır. Herodot, Fırat'ı sınırlayan yapay kıyıları ona atfeder. Adını biliyordu çünkü Babil'in bir kapısına yazılmıştı. Mezopotamya, Medler, İran, Levant, Anadolu, Arap Yarımadası ve Kafkasya'nın çeşitli yerleri Semiramis'i anımsatan isimler mevcuttur.
Tarihi figür

Ana madde: Sammuramat
Semiramis'in başarıları açıkça efsanevi Pers, Ermeni ve Yunan tarih yazımının alanına girse de, tarihi Sammuramat kesinlikle var olmuştur. Kocasının ölümünden sonra oğlu III. Adad-nirari'nin naibi olarak görev yapmış olabilir. Böylece, o dönemde Sammuramat, kuzeyde Kafkas Dağları'ndan güneyde Arap Yarımadası'na, doğuda Batı İran'dan batıda Kıbrıs'a kadar uzanan geniş Yeni Asur İmparatorluğu'nun (MÖ 911-605) kontrolünü elinde tutuyor olabilirdi.
Dicle kıyısındaki Aššur kentinde bir dikilitaş yaptırdı ve üzerine "Şamşi-Adad'ın kraliçesi, Evrenin Kralı, Asur Kralı, Adad Nirari'nin annesi, Evrenin Kralı, Asur Kralı, Şalmaneser'in gelini, Dünyanın Dört Bölgesinin Kralı, Şammuramat'ın dikilitaşı" yazılmıştır.
Diodorus Siculus'a göre efsane

MÖ 1. yüzyılda yaşamış Yunan tarihçi Diodorus'a göre Semiramis, soylu ebeveynlerden, Askalonlu balık tanrıçası Derketo'nun kızı ile bir ölümlünün kızıydı. Derketo'nun kendisini doğumda terk ettiğini ve boğularak öldüğünü anlatmıştır. Güvercinler, kraliyet çobanı Simmas onu bulana kadar çocuğu beslemişlerdir. Semiramis, Kral Ninus'un generallerinden Onnes veya Menones ile evlenmiş ve kralın danışmanı olmuştur. Nasihatleri onu büyük başarılara götürmüştür. Baktra Kuşatması'nda, bizzat bir grup askerin liderliğini yaparak önemli bir savunma noktasını ele geçirerek şehrin düşmesini sağlamıştır.
Ninus o kadar etkilenmişti ki, ona aşık olmuştur. Önce kendi kızı Sonanê'yi kendisine eş olarak vermeyi teklif ederek, sonra da ceza olarak gözlerini çıkarmakla tehdit ederek Onnes'i kendisine eş olarak vermeye zorlamıştır. Kral korkusundan ve karısına duyduğu çaresiz tutkudan dolayı Onnes "bir tür çılgınlığa ve deliliğe kapılmış" ve kendini asmıştır. Ninus daha sonra Semiramis ile evlenmiştir.
Diodorus, Semiramis ile Ninus'un evlendikten sonra Ninyas adında bir oğullarının olduğunu anlatır. Kral Ninus, Baktriyalılar da dahil olmak üzere Asya'yı fethettikten sonra bir okla ölümcül şekilde yaralanmıştır. Semiramis, ordunun kendi talimatlarını yerine getirmesini sağlamak için oğlunun kılığına girmiş; ordu, talimatların yeni hükümdarlarından geldiğini sanıyordu. Diodorus, onun 42 yıl saltanat sürdüğünü, Asya'nın büyük bölümünü fethettiğini ve birçok başarıya imza attığını yazmaktadır. Antik Babil'i restore etmiş ve şehri tamamen çevreleyen yüksek bir tuğla duvarla koruma altına almıştır. İran'da Ekbatan da dahil olmak üzere birçok saray inşa etmiştir.
Asya'yı etkili bir şekilde yönetmiş ve imparatorluğa Libya ve Etiyopya'yı eklemiştir. Hindistan Kralı Stabrobates (Supratika) ile savaşa girmiş ve zanaatkarlarına, Hintlileri gerçek filler elde ettiğine inandırmak için develerinin üzerine koyu tenli bizonların işlenmiş derilerini giydirerek sahte filler biçiminde bir askeri kukla ordusu inşa ettirmiştir. Bu plan başlangıçta başarılı olmuş, ancak karşı saldırıda yaralanmış ve ordusunun büyük kısmı yok edilmiş, hayatta kalanlar İndus'u yeniden geçip batıya doğru geri çekilmek zorunda kalmıştır.
Diodorus, Behistun Yazıtı'nı yanlışlıkla ona atfetmiştir; artık bunun Büyük Darius tarafından üretildiği bilinmektedir. Diodorus'un Semiramis hakkındaki yazıları, Ktesias'ın yazılarından büyük ölçüde etkilenmiştir, ancak Semiramis hakkındaki yazıları her zaman Ktesias'ın yazılarını takip etmemektedir.
Daha sonraki geleneklerde

O, hakkında okuduğumuz Semiramis'tir

Ninus'un yerine geçtiğini ve onun eşi olduğunu;

Şimdi Sultan'ın yönettiği toprakları elinde tutuyordu.
—Dante İlahi Komedya, V. Kanto, 60'dan 62'ye mısralar
Olumsuz tasvirler mevcut olsa da, genel olarak Semiramis, Hristiyanlığın yükselişinden önce olumlu olarak görülüyordu. Orta Çağ'da ise fuhuş ve şehvetle ilişkilendirilmeye başlanmıştır. Bir hikâyede, oğluyla ensest bir ilişki yaşadığı, bunu ebeveyn-çocuk evliliklerini meşrulaştıran bir yasa çıkardığı ve sonunda onu öldürmeden önce romantik rakiplerini caydırmak için Bekâret kemerini icat ettiği iddia ediliyordu. Bu, ilk olarak Augustus'un saltanatında Pompeius Trogus'un Evrensel Tarihi'nde ortaya çıkmış gibi görünüyor; bu tarih yalnızca Justinius'un daha sonraki özetinde günümüze ulaşmıştır; hikayenin dolaşımı muhtemelen beşinci yüzyılda Orosius'un Paganlara Karşı Yedi Tarih Kitabı adlı evrensel tarihiyle popüler hale getirilmiştir; bu kitap "pagan karşıtı polemik" olarak tanımlanmıştır.
Dante, İlahi Komedya'da (Cehennem V) Semiramis'i Cehennemin İkinci Çemberi'ndeki şehvet düşkünlerinin ruhları arasına yerleştirir. Petrarca'nın Aşkın Zaferi'nde (III. kanto, 76. mısra) yer alır. "Kötü aşk"ı örnekleyen üç kadından birisidir, diğer ikisi Byblis ve Myrrha'dır. Floransalı yazar Giovanni Boccaccio'nun 1361-1362 yıllarında yazdığı tarihi ve mitolojik kadınların biyografilerinden oluşan De Mulieribus Claris adlı eserde yer almaktadır. Batı edebiyatında yalnızca kadınların biyografilerine ayrılmış ilk koleksiyon olması bakımından dikkat çekicidir. Semiramis, askeri ve siyasi başarılarından dolayı her zaman hayranlık uyandırmıştır.
Geç Orta Çağ ve Rönesans'ta itibarı kısmen yeniden canlanmıştır. Christine de Pisan'ın 1405'te tamamlanan Kadınlar Şehri Kitabı'na dahil edildi ve on dördüncü yüzyıldan itibaren kadınlar için Dokuz Değerli listesinde sıklıkla yer almıştır.
Edebi referanslar

Semiramis, Voltaire'in trajedisi Sémiramis ve Pedro Calderón de la Barca'nın draması La hija del aire gibi birçok oyunda ve aralarında Antonio Vivaldi, Christoph Willibald Gluck, Domenico Cimarosa, Josef Mysliveček, Giacomo Meyerbeer ve Gioachino Rossini'nin de bulunduğu düzinelerce bestecinin operalarında yer almıştır. Arthur Honegger, Paul Valéry'nin 1934 tarihli "bale-pandomim"i Semiramis'in müziklerini bestelemiş; eser uzun yıllar ihmal edildikten sonra 1992'de yeniden canlandırılmıştır.
Eugène Ionesco'nun Sandalyeler adlı oyununda Yaşlı Kadın karakteri Semiramis olarak anılmıştır.
Semiramis, William Shakespeare'in Titus Andronicus (II.1) ve Hırçın Kız (Ind.2) oyunlarında anılmıştır. Semiramis tasviri kadın yöneticiliğinin metaforu olarak kullanılmıştır. Bazen kadınların yönetimiyle ilgili siyasi anlaşmazlıklar sırasında, hem olumsuz bir karşılaştırma olarak (örneğin İngiltere Kraliçesi I. Elizabeth'e karşı) hem de iyi yöneten bir kadının örneği olarak referans alınmıştır. Güçlü kadın hükümdarlar Danimarka Kraliçesi I. Margaret ve Büyük Katerina'ya Kuzeyin Semiramis'i unvanı verilmiştir.
Geoffrey Chaucer'in Canterbury Hikâyeleri adlı eserinde The Man of Law's Tale isimli beşinci hikayede sultanın annesinin de Semiramis gibi kötü bir kadın olduğu ima edilmeye çalışılır.
Yirminci yüzyılda Semiramis birçok Kılıç ve sandalet filminde görünmüştür. 1954 yapımı Babil Kraliçesi filminde Rhonda Fleming, 1963 yapımı Ben Semiramis'im filminde ise Yvonne Furneaux tarafından canlandırılmıştır.
İki Babil

İncil'de destekleyici kanıtların bulunmamasına rağmen, Hristiyan papaz Alexander Hislop'un 1853'te yazdığı İki Babil adlı kitap, Semiramis'in Babil'in Fahişesi olarak nitelendirilmesinde özellikle etkili olmuştur. Hislop, Semiramis'in çok tanrıcılığı ve bununla birlikte tanrıça tapınmasını icat ettiğini iddia etmiştir. Katolik Kilisesi'nin başkanının, Semiramis ve İncil'deki kral Nemrud tarafından kurulan ve antik Babil'in pagan dinini yaymak için binlerce yıllık gizli bir komployu miras aldığını ve yaymaya devam ettiğini iddia etmiştir. Grabbe ve diğerleri, bu kitaptaki iddiaları metinlerin hatalı anlaşılmasına dayandığı gerekçesiyle reddettiler ancak bunların varyasyonları Evanjelik Protestanların grupları gibi bazıları tarafından kabul ediliyor.
Hislop, Semiramis'in kraliçe eşi ve İncil'deki Babil Kulesi'ni inşa eden Nemrud'un annesi olduğunu ileri sürmüştür. Semiramis ve Nemrud'un ensest erkek çocuğunun Akad tanrısı Tammuz olduğunu ve dinlerdeki tüm ilahi eşleşmelerin bu hikayenin yeniden anlatımı olduğunu söylemiştir. Bu iddialar hala bazı Evanjelik Protestan grupları arasında Jack Chick broşürleri, çizgi romanlar ve ilgili medya aracılığıyla dolaşmaktadır.
Eleştirmenler, Hislop'un spekülasyonlarını yanlış anlaşılmalara dayalı olduğu için reddetmişlerdir.
Lester L. Grabbe, Hislop'un iddiasının, özellikle de Ninus'u Nemrud ile özdeşleştirmesinin, tarihi Babil ve dininin yanlış anlaşılmasına dayandığını iddia etmiştir. Grabbe, Hislop'u, kendisiyle ilişkilendirilen tek bir metinde bile Semiramis'in eşi olarak tasvir ettiği için ve tarihi metinlerde kendisinden bahsedilmediği halde onu "fahişelerin annesi" olarak tasvir ettiği için eleştirmiştir.
Ralph Woodrow da bu yorumu eleştirmiş ve Alexander Hislop'un farklı kültürlerden çeşitli mitlerin bölümlerini "aldığını, seçtiğini ve karıştırdığını" belirtmiştir.
Modern kültürde

Kahire'deki Semiramis InterContinental Oteli onun adını taşıyor. 1921 Kahire Konferansı'nın gerçekleştiği ve Winston Churchill'in başkanlık ettiği yer burasıdır.
Semiramis, Japon hafif roman ve anime serisi Fate/Apocrypha of the Fate serisinde Red Assassin rolünde yer alır. Aynı serinin mobil oyunu Fate/Grand Order'da da yer almaktadır.
Semiramis, 1973 yılında Dedicato a Frazz adlı bir LP çıkaran İtalyan progresif rock grubudur.
Semiramis, Malice Mizer'ın " İlluminati " (1998) adlı şarkısında geçmektedir.
John Myers Myers'ın 1949 tarihli Silverlock romanında Semiramis, genç Lucius'u baştan çıkarmak için alayını durduran şehvetli, buyurgan bir kraliçe olarak görünür; Lucius bir eşeğe dönüştürülmüştür.
Christopher C. Doyle'un Mahabharata Sırrı üçlemesinin üçüncü kitabı olan The Secret of the Druids (2017) kitabında Semiramis, amrita (nektar) peşinde babasının krallığına saldıran güçlü Hint kralı Sthabarpati'nin kendisinden uzaklaşmış kızı olarak tasvir ediliyor. Oğlunun kendisine komplo kurduğunu öğrendiğinde tahtından feragat eder ve tanrıça olarak saygı gördüğü İrlanda'ya yerleşir.
Costanza Casati'nin "Babil" adlı kitabında başkarakter Semiramis'tir. Kitap, Semiramis'in mütevazı başlangıcından Asur İmparatorluğu'nun büyük tahtına yükselişini anlatıyor.
MÖ 824'te Asur'un kontrol ettiği yaklaşık alan (daha koyu yeşil)
Çoban, Ernest Wallcousins'in 1915'te çizdiği Babe Semiramis'i Bulur
Vardges Sureniants'ın 1899 tarihli Yakışıklı Ara'nın cesedine bakan Semiramis tablosu
Semiramis'in Babil'deki ayaklanmayı duyması, Giovanni Francesco Barbieri, 1624, Güzel Sanatlar Müzesi, Boston
Deliçay

Deliçay Mersin ilinde bir akarsudur. Geçmişte Serince, Selinti ve Anhiyaleos gibi adlarla da bilinmiştir. Deliçay genellikle düzensiz debisi olan akarsulara verilen ortak bir isim olmakla birlikte Mersin'de özel isim olarak kullanılmıştır.
Akarsuyun kaynağı Toros Dağları'ndaki Değirmendere köyüdür. Bu yörede adı da Değirmendere deresidir. Güney doğuya doğru akarak Çandır, Parmakkurdu ve Hebilli köylerinden geçer. Aşağı çığırda Deliçay adını alan akarsu Mersin kentinin büyümesi sonunda kent dokusu içerisinde kalmıştır. Deliçay, kentin doğusundaki semtlerden geçip, Karaduvar (Antik Anchiale) semtinin hemen doğusunda  36°28′49″K 34°42′57″D﻿ / ﻿36.48028°K 34.71583°D﻿ / 36.48028; 34.71583 koordinatlarında Akdeniz'e dökülür.
Deliçay yağış alanı 30500 hektardır. Ortalama debisi düşük olmakla birlikte, yağışlı mevsimlerde debi büyük ölçüde artmaktadır. 1983 yılında 300 m3/sn ölçülmüştür.
Üzerinden O-51'de bulunan Deliçay Viyadüğü geçmektedir.
Anamur Çayı

| Anamur Çayı (Dragon Çayı) |
| --- | --- |
 
Konum
Ülke(ler): Mersin, Anamur
Genel bilgiler
Kaynak: Toros Dağları
Kaynak rakımı: 2000 m
Ağız: Akdeniz
Ağız rakımı: 0 m
Uzunluk: 35 km
Havza alanı: 313,2 km2
Debi: 24,43m³/sn
Anamur Çayı (Dragon Çayı), Mersin ili, Anamur ilçesinde bulunan akarsu. Toros Dağları'ndan yeraltı akarsuyu olarak doğar, 35 km sonra Anamur merkezden Akdeniz'e dökülür.
Toroslar üzerindeki Yellice, Çatalyatak ve Kızcağız Tepelerinden kaynağını alır. Sugözü Köyü'nde yeraltından güçlü karstik kaynaklar olarak çıkarlar. Gökçedere, Masat Deresi ve Kaş Deresi'ni alarak daha da büyür.
Yağışlar akarsuyun debisinde önemlidir, düzensiz rejime sahiptir. Kışın yağışlarla debi artar, ilkbaharda karların erimesiyle maksimuma çıkar. Yaz sıcaklık ve kuraklığa bağlı olarak debi nimumum seviyeye iner. Tarımsal sulamada çayın suları önemlidir, bu amaçla barajlar inşa edilmiştir.
Anamur Çayı, sarp yukarı havzasından taşıdığı alüvyonları biriktirmesiyle 30 km²'lik Anamur Ovası'nı oluşturmuştur. Eğim kırıklığının olduğu alanlarda, bazı yan kolları üzerinde 25–75 m arası şelaleler oluşur. Ovada yıllık ortalama sıcaklık 19,13 °C, yağış alçaklarda 923 mm, yükseklerde 1500 mm'dir. Kaynağı ile ağzı arasında 2000 m yükselti farkı hidroelektrik potansiyelini artırmaktadır. 313,2 km²'lik havzaya sahip akarsuyun yıllık ortalama debisi 24,43 m³/sn'dir. En fazla akım 460 m³/sn, en düşük akım 2,4 m³/sn ölçülmüştür.
Anamur Çayı, nehir kayağı ve kano sporlarına uygundur. Kılıç Deresi'ni aldığı yerden, Alaköprü'ye kadar 10 km'lik alanda su sporları yapılabilir. Zorluk derecesi genelde 1-2 iken, bazı bölümlerde ve debinin arttığı zamanlarda 3 olabilmektedir.
KKTC Su Temin Projesi Anamur Çayı'nın suyunu Kıbrıs adasına taşımaktadır. Çay suları başka bir ülkeye gönderilen önemli akarsu konumundadır. Anamur Çayı üzerine yapılan Alaköprü Barajı'nda biriktirilen sular 23 km uzunluğunda boru hattıyla deniz kenarına indirilmektedir. Deniz içinde 80 km askıda borularla Kıbrıs'a gönderilen su buradaki Geçitköy Barajı'nda biriktirilmektedir. Buradan içme ve sulama suyu olarak KKTC'ye dağıtılmaktadır. Anamur Çayı'ndan yılda 75 milyon m³ su Kıbrıs'a gönderilecektir.
Kahve şirketleri listesi

.
Kavrulmuş kahve çekirdekleri
Kahve şirketleri listesi adının verildiği dünya genelinde bilinen kahve kavurma ve dağıtımı yapan şirketlerin listesi.
Kaya kartalı

Aquila chrysaetos
Kaya kartalı (Aquila chrysaetos), atmacagiller (Accipitridae) familyasından büyük ve kahverengi bir kartal türü.
Özellikleri

Gencinin gövdesi siyaha yakındır, uçuşta beyaz kanat içi ve kuyruk dibiyle rahatça ayrılır. Başını ve boynunu ileri uzatır, kanadı gövdesine doğru daralır, kuyruğu diğer kartallardan uzun ve deniz kartalları gibi kamalı değil, küttür.
Yaşam şekli

Tüm yaşamları boyunca bir tek eşleri olur ve genellikle her yıl aynı yuvayı tercih ederler, genellikle zor erişilen yerlerdedir. Ötüşü şahin gibi bir 'tuii-u'. Diğer bir ötüşü havlamaya benzer. Kayalık dağlarda ve dağlık ormanlarda yaşar.
Uçuşta görkemli ve zariftir, gerektiğinde avına ilerlerken pike yaparak saatte 320 km hıza ulaşabilir, bu da onu gökdoğandan sonra en hızlı kuş yapar. Diğer kartallardan farklı olarak süzülürken ve dönerek yükselirken kanatlarını yukarı kaldırır.
İnsan kültüründe > Kuşçuluk

Kaya kartalı avcılar tarafından eğitilebilir. Kazakistan, Kırgızistan, Batı Moğolistan ve Çin'de, Kaya kartalları Kazak ve Kırgız göçerleri tarafından kurt avlamada hala kullanılır. Kaya kartalı Türk Halklarınca 'bürgüt' veya 'berkut' olarak bilinir. Tilkiler kartallar tarafından doğrudan doğruya öldürülür fakat kurtlar büyüklük ve güçleri nedeniyle genellikle öldürme işini avcı kendisi yapar.
İnsan kültüründe > Armacılık

Kaya kartalı Roma Lejyon standartları için bir modeldi. Bu sembol Mısır, Romanya ve pek çok diğer ülkelerde arma olarak kullanıldı.
İnsan kültüründe > Din

Kartal bazı kültürlerde kutsal bir kuştur ve kartal tüyleri özellikle Orta Amerika halkaları içinde olduğu kadar, Kızılderili ve Kanada'daki ilk uluslar pek çok dinin ve ruhsal geleneklerin merkezidir. Bazı yerli Amerikan halkları kartalı kutsal olarak kabul eder. Kartalın tüyleri ve çıplak kafası baş giysisi olarak kullanılır. incil ve İsa sembolü ile karşılaştırılır. Kartal tüyleri çoğu zaman yerli seremonilerde olağanüstü liderlik ve kahramanlıklar gibi başarıları şereflendirmek için kullanılır.
Potavatomi şefi Kack-Kack kartal tüyü savaş başlığıyla y. 1925
1870'li yıllarda doğu Türkistan'da kartalla avlanan avcılar canlandırması
Günlük hayatta kullanımı

Hak ve Eşitlik Partisi / Osman Pamukoğlu HEPAR amblemi
Orta Asya'da Türklerin simgesi olan hayvan
Sevil Berberi (Paisiello)

| --- | --- |
 Sevil Berberi operasının modern kostümlerle 2015 Theatre an der Vien, Viyana'da temsili)
Özgün isim: Il barbiere di Siviglia, ovvero La precauzione inutile
Müzik: Giovann Paisiello
Libretto: Giuseppe Petrosellini
Gala: 15 Eylul 1782
İlk gösterim yeri: Ermitaj Sarayı, Sankt-Peterburg, Rusya
Oyuncular:  Kont Almaviva: İspanyol asılzadesi, Lisadoro adıyla kıyafet değiştirmiş, Rosina'nin sevdiği tenor  Rosina: Dr. Bartalo'nun koruması altında öksüz kız; Kont Almiviva'nın sevgilisi soprano  Bartolo: Öğretmen, Rosina'nın kıskanç velisi bas  Figaro: Berber bariton  Don Basilio:Orgcu, Rosina'nın özel müzik öğretmeni, bas  Giovinetto: Gençlik, Bartolo'nun yaşlı uşağı: tenor  Svegliato: Uyanık, gayet uykucu uşak : bas  Noter:bas  Alcalde: tenor  Şehir muhafızları kuarteti ve usaklar kuarteti 
Sevil Berberi Opus:R 1.64 (İtalyanca: İl barbiere dı Siviglia, övvero La precauzione inutile ), libretto'su İtalyanca olarak "Giuseppe Petrosellini" tarafından Fransız Pierre Augustin Caron de Beaumarchais'nin yazdığı "Le Barbier de Séville" adlı komedi tiyatro oyunundan uyarlanarak yazılmış; besteci Giovanni Paisiello tarafından hazırlanmış "dramma giocoso" janrında bir 2 perdelik opera buffadır. İlk temsili 26 Eylül (eski Rus takvimine göre 15 Eylül) 1782'de Sankt-Peterburg Rusya'da Ermitaj Sarayı'nda "Zimnevo Dvortsa" salonunda yapılmıştır.
Bu komik opera Paisiello'nun en çok bilinen ve en başarılı opera eseridir. Günümüzde bu güzel eser aynı isimle, aynı konuyu işleyen Gioacchino Rossini'nin eseri tarafından unutturulmuştur. Her iki eserde de konu akımı orijinal Beaumarchais tiyatro oyununun konu akımını genel olarak takip etmektedir. Hatta bazı şarkılar ve diyaloglar tiyatro eserinden kelime kelime çeviridir. Paisiello ile Rossini'nin eserlerinin konusu bazı ince değişiklikler yanında birbirlerine çok benzemektedirler. Genellikle Paisiello'nun libretto yazarı Petrosellini konunun aşk hikâyesine daha çok önem vermiştir; buna karşılık Rossini'nin eserinin libretto yazarı "Cesare Sterbini" komik nitelikleri ön plan çıkarmıştır.