stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Venüs'ü Dünyalaştırma
Dünyalaştırma için önerilen yaklaşımlar > Yoğun karbondioksit atmosferinin ortadan kaldırılması

Venüs'ün dünyalaştırılması açısından en büyük sorun, gezegenin çok kalın bir karbondioksit atmosferine sahip olmasıdır. Venüs'ün yüzeyindeki basınç 9,2 MPa (91 atm; 1.330 psi) düzeyindedir. Bu durum, sera etkisi yoluyla yüzey sıcaklığını yüzlerce derece artırarak herhangi bir önemli organizmanın varlığını imkansız hale getirmektedir. Bu nedenle Venüs'ün dünyalaştırılmasına yönelik tüm yaklaşımlar, atmosferdeki karbondioksitin neredeyse tamamının bir şekilde uzaklaştırılmasını içermektedir.
Dünyalaştırma için önerilen yaklaşımlar > Biyolojik yaklaşımlar

Carl Sagan tarafından 1961 yılında önerilen yöntem, karbonu organik bileşiklere bağlamak için genetiği değiştirilmiş alglerin kullanımını içermekteydi. Bu yöntem Venüs'ün dünyalaştırılmasıyla ilgili tartışmalarda hala önerilse de, sonraki keşifler biyolojik yöntemlerin tek başına başarılı olamayacağını göstermiştir.
Bu yöntemin zorlukları arasında karbondioksitten organik moleküller üretmek için hidrojen gerektiği gerçeği yer alır. Venüs'te hidrojen son derece nadirdir ve bunun sebebi, Venüs'ün koruyucu bir manyetosferden yoksun olmasıdır. Bu durum, gezegenin üst atmosferini güneş rüzgarının doğrudan etkisine maruz bırakmış ve Venüs'ün başlangıçtaki hidrojeninin büyük bir kısmının uzaya kaçmasına yol açmıştır. Ayrıca, Sagan'ın belirttiği gibi organik moleküllerde bağlanan karbon, sıcak yüzey ortamı nedeniyle hızla tekrar karbondioksite dönüşecektir. Venüs, atmosferindeki karbondioksitin büyük bir kısmı uzaklaştırılmadan soğumaya başlamayacaktır.
Dünyalaştırma için önerilen yaklaşımlar > Hidrojen eklenmesi

Birch'e göre Venüs'ü hidrojenle bombalamak ve bunu karbondioksitle reaksiyona sokmak, Bosch reaksiyonu yoluyla elementel karbon (grafit) ve su üretebilir. Bütün Venüs atmosferini dönüştürmek için yaklaşık 4 × 1019 kg hidrojen gerekir[kaynak belirtilmeli] ve bu kadar büyük miktarda hidrojen, gaz devi gezegenlerden veya onların uydularındaki buzdan elde edilebilir. Başka bir olası hidrojen kaynağı, gezegenin kendi içindeki olası rezervuarlardan bir şekilde hidrojen çıkarmak olabilir. Bazı araştırmacılara göre Dünya'nın manto ve/veya çekirdeği, Dünya'nın ilk oluşumundan bu yana orada kalmış büyük miktarda hidrojen barındırıyor olabilir. Dünya ile Venüs'ün başlangıçtaki oluşumları ve iç yapıları genel olarak benzer kabul edildiğinden, aynı durum Venüs için de geçerli olabilir.
Kalan atmosfer, yaklaşık 3 bar (yani Dünya atmosferinin üç katı) olacak şekilde çoğunlukla azottan oluşacak, bunun bir kısmı yeni su okyanuslarına çözünerek atmosfer basıncını Henry yasasına uygun olarak azaltacaktır. Basıncı daha da düşürmek için azot aynı zamanda nitratlar şeklinde bağlanabilir.
Fütürist Isaac Arthur, Güneş'ten elde edilen iyonize hidrojenden oluşan bir parçacık ışını oluşturmak için, yıldız sağma ve yıldızlaşma (yıldızdan madde çekmek) olarak adlandırılan varsayımsal süreçleri kullanmayı önermiştir. Geçici olarak "hydro-cannon" adı verilen bu cihaz Venüs'ün yoğun atmosferini inceltmek için kullanılabilir, aynı zamanda hidrojenin karbondioksit ile reaksiyona girerek su oluşturması için de kullanılabilir ve böylece atmosfer basıncını daha da düşürebilir.
Dünyalaştırma için önerilen yaklaşımlar > Atmosferin doğrudan uzaklaştırılması

Venüs'ün atmosferinin inceltilmesi çeşitli yöntemlerle, belki de bir kombinasyonla denenebilir. Atmosfer gazlarını doğrudan Venüs'ten uzaya yükseltmek muhtemelen zor olacaktır. Venüs yeterince yüksek bir kaçış hızına sahip olduğu için, asteroit çarpışmalarıyla atmosferin uzaklaştırılması pratik olmayacaktır. Pollack ve Sagan 1994 yılında yaptıkları hesaplamalarda 700 km çapında bir cismin Venüs'e saatte 20 km'den daha yüksek hızla çarpması durumunda, çarpma noktasından bakıldığında ufkun üzerindeki tüm atmosferin dışarı atılacağını, fakat bunun toplam atmosferin binde birinden az olduğunu ve atmosfer yoğunluğu azaldıkça verimin azalacağını belirttiler. Bu nedenle bu tür dev cisimlerden çok sayıda kullanılması gerekecektir. Landis, atmosferin basıncını 92 bar'dan 1 bar'a düşürmenin, atmosferin uzaklaştırılmasının verimli olduğu varsayılsa bile en az 2.000 çarpışma gerektireceğini hesapladı. Daha küçük cisimler de işe yaramayacaktır, çünkü çok daha fazlasına ihtiyaç duyulacaktır. Bombardımanın şiddeti, uzaklaştırılan atmosferin yerine geçecek önemli ölçüde gaz çıkışına neden olabilir. Dışarı atılan atmosferin çoğu Venüs yakınlarındaki güneş yörüngesine girecek ve daha fazla müdahale olmazsa, Venüs'ün kütleçekimi tarafından yakalanıp yeniden atmosferin bir parçası haline gelebilecektir.
Bombardımanı içeren başka bir yöntem ise, büyük bir Kuiper kuşağı cisminin yörüngesini saptırarak Venüs ile çarpışma rotasına sokmaktır. Çoğunlukla buzdan oluşan bu cisim, Venüs yüzeyinin birkaç kilometre altına nüfuz edebilecek kadar yeterli hıza sahipse, çarpan cisimden buharlaşan buzdan kaynaklanan kuvvetler ve çarpmanın kendisi, litosferi ve mantoyu karıştırarak Venüs'ten orantılı miktarda madde (magma ve gaz olarak) fırlatabilir. Bu yöntemin ikinci sonucu, Venüs için yeni bir uydu veya bir süre sonra yüzeye geri düşecek yeni bir meteorit enkazı olabilir.
Atmosferdeki gazın daha kontrollü bir şekilde uzaklaştırılması da zor olabilir. Venüs'ün aşırı yavaş dönüşü ve gezegenin jeostatik yörüngesi, yüzeyin pratik olmayan bir mesafesinde bulunduğundan uzay asansörlerinin inşasını çok zorlaştırır ve uzaklaştırılacak çok yoğun atmosfer, kitle sürücülerini gezegenin yüzeyinden yükleri uzaklaştırmak için işe yaramaz hale getirir. Olası çözümler arasında kitle sürücülerini yüksek irtifa balonlarına veya atmosferin büyük bölümünün üzerine uzanan balonla desteklenen kulelere yerleştirmek, uzay fıskiye sistemleri veya rotovatörleri kullanmak yer alır.
Ayrıca atmosferin yoğunluğu (ve buna bağlı sera etkisi) önemli ölçüde azaltılırsa, yüzey sıcaklığı (şu anda etkili bir şekilde sabit) gündüz ve gece tarafları arasında muhtemelen büyük ölçüde değişecektir. Atmosfer yoğunluğunun azaltılmasının bir başka sonucu da, büyük hacimli atmosferin hızla ısınıp soğuyacağı terminatörde dramatik hava olayları veya fırtına bölgelerinin oluşması olabilir.
Gece-gündüz döngüsünü değiştirmek

Venüs, kendi ekseni etrafında bir tam dönüşünü 243 Dünya gününde tamamlar. Bu, Güneş Sistemi'nde bilinen herhangi bir cismin en yavaş dönüş süresidir. Dolayısıyla bir Venüs yıldız günü, bir Venüs yılından daha uzundur (243'e karşı 224,7 Dünya günü). Bununla birlikte Venüs'teki bir kavuşum gününün uzunluğu, yıldız gününden önemli ölçüde daha kısadır. Venüs'ün yüzeyindeki bir gözlemci için, bir gün doğumundan diğerine kadar geçen süre 116,75 gün olacaktır. Bu nedenle Venüs'ün yavaş dönüş hızı, Dünya'nın kutup bölgelerindeki gündüz-gece döngülerine benzer şekilde (daha kısa), fakat küresel-aşırı uzun gündüz ve gecelere neden olacaktır. Bir kavuşum gününün kesin süresi dünyalaştırma için çok önemlidir çünkü 117 gün süren gündüz, Alaska'nın daha ılıman bölgelerindeki bir yaza eşdeğerken, 58 günlük gündüz ise yüksek arktik'te bulunan çok kısa bir üreme mevsimine neden olacaktır. Bu durum, sürekli don ile sürekli buz ya da yeşil ve gür kutupaltı ormanları arasındaki farkı yaratabilir. Yavaş dönüş, aynı zamanda önemli bir manyetik alan eksikliğini de açıklıyor olabilir.
Gece-gündüz döngüsünü değiştirmek > Uzay aynaları

Yaklaşık iki ay süren "gece" dönemindeki çok karanlık koşulların yarattığı sorun, Znamya projesi deneylerine benzer şekilde 24 saatlik bir yörüngede (Dünya'daki bir jeostatik yörünge ile aynı mesafede) bulunan bir uzay aynası kullanılarak çözülebilir. Bu deneylerden elde edilen verileri genişleterek Venüs koşullarına uygulamak, çapı 1700 metrenin biraz altında olan bir uzay aynasının gezegenin tüm gece tarafını 10-20 dolunay parlaklığında aydınlatabileceği ve yapay bir 24 saatlik ışık döngüsü oluşturabileceği anlamına gelir. Daha büyük bir ayna, daha güçlü aydınlatma koşulları yaratabilir. Daha ileri tahminler, yaklaşık 400 lüks (normal ofis aydınlatmasına veya Dünya'da açık bir gündeki gün doğumuna benzer) aydınlatma seviyelerine ulaşmak için yaklaşık 55 kilometre çapında yuvarlak bir aynanın gerektiğini öngörmektedir.
Paul Birch, gezegenin tamamını L1 noktasında kalıcı bir gölgeleme sistemi ile güneş ışığından koruyarak ve yüzeyi kutup yörüngesinde dönen bir soletta aynasıyla aydınlatarak 24 saatlik bir ışık döngüsü üretilebileceğini öne sürmüştür.
Gece-gündüz döngüsünü değiştirmek > Dönüş hızının değiştirilmesi

Gezegenin dönüş hızının artırılması isteniyorsa (mevcut dönüş hızının yukarıda belirtilen potansiyel olumlu iklimsel etkilerine rağmen), bu işlem yörüngede dönen güneş aynalarının inşasından, hatta Venüs atmosferinin uzaklaştırılmasından çok daha fazla enerji gerektirirdi. Birch, Venüs'ün dönüşünü Dünya benzeri bir güneş döngüsüne çıkarmak için yaklaşık 1,6 × 1029 Joule (50 milyar petawatt-saat) gerektiğini hesaplamıştır.
Bilimsel araştırmalar, çapı 100 kilometreden (60 mil) büyük asteroitlerin veya kuyruklu yıldızların yakın geçişlerinin, bir gezegeni yörüngesinde hareket ettirmek veya dönüş hızını artırmak için kullanılabileceğini öne sürmektedir. Bunu yapmak için gereken enerji oldukça büyüktür. Fogg'un dünyalaştırma üzerine yazdığı kitapta tartıştığı kavramlardan biri, her biri ışık hızının %10'u hızla hareket eden üç katrilyon nesnenin Venüs ve Güneş arasında her 2 saatte bir dönerek Venüs'ün dönüş hızını artırmaktır.
G. David Nordley kurgusal eserinde, Venüs atmosferinin kitle sürücüleri aracılığıyla uzaya aktarılmasıyla Venüs'ün dönüş hızının 30 Dünya gününe çıkarılabileceğini öne sürmüştür. Birch tarafından yapılan bir öneri, yüksek hızlı kütle akışları aracılığıyla enerji ve momentumu Venüs'ün ekvatoru etrafındaki bir kuşağa aktarmak için dinamik sıkıştırma elemanlarının kullanılmasını içermektedir. Hesaplamalarına göre ışık hızının yaklaşık %10'u olacak yeterince yüksek hızlı bir kütle akışı, Venüs'e 30 yıl içinde 24 saatlik bir gün kazandırabilir.
Situs inversus

| Situs inversus |
| --- | --- |

Situs inversus kalbin ve akciğerlerin ayna görüntüsünde konumlanmasına sebep olur.
Uzmanlık: Medikal genetik 
Nedenleri: Gen
Sıklık: 0.01%
Situs inversus (situs transversus veya oppositus olarak da adlandırılır), iç organların ayna görüntüsünde olduğu konjenital bir durumdur. İç organların normal düzenine situs solitus denir. Kalpsel problemler daha yaygın görülse de situs inversus duruma sahip olan birçok birey, durumdan kaynaklı olan medikal belirtiye veya komplikasyonlara sahip değildir. Modern tıbbın gelişimine kadar bu durum genelde fark edilmemekteydi.
Situs inversus, nüfusun %0,01'inde yani 10.000 kişide bir görülür. Bu durumun en yaygın tipi olan situs inversus totalis, tüm iç organların tamamen sağdan sola geçmesidir. Kalp; genelde normal konumu olan sol göğüste değil, sağ göğüstedir ve bu duruma dekstrokardi (sağkalplilik) denir. Organların arasındaki ilişki değişmediği için situs inversus durumuna sahip olan çoğu birey, medikal belirti ve komplikasyon göstermez.
Situs inversusun daha nadir görülen bir tipi olan izole levokardi, diğer iç organlar ayna görüntüsünde iken kalbin normal görüntüsünde olması durumudur. İzole levokardi; kalp defekti riski taşıdığı için bu duruma sahip hastalar, ameliyata ihtiyaç duyabilir.
Daha da nadir olarak görülen situs ambiguus veya heterotaksi durumunda organların yeri tam olarak belirli değildir. Bu hastalarda karaciğer orta hatta bulunabilir, dalak hiç bulunmayabilir veya birden çok olabilir ve bağırsak malrotasyona uğramış olabilir. Genelde yapılar çifter bulunur veya hiç bulunmaz. Bundan dolayı bu duruma sahip hastalar, situs inversus totalise sahip hastalara göre daha çok medikal sorunla karşılaşır.
Belirtiler

Konjenital kalp defektlerine sahip olmayan bireyler; genelde durumlarına bağlı olan medikal komplikasyonlardan uzak, normal ve standart sağlıklı hayatlar sürdürürler. En sıkça karşılaşılan büyük arter transpozisyonu olmak üzere, situs inversus totalise sahip bireylerde görülen konjenital kalp hastalığının prevalansı %5-10 arasındadır. En sık konjenital kalp hastalıklarına neden olan tipi, %95 ile levokardili situs inversustur.
Situs inversus totalise sahip birçok kişi, kaburga kırığı veya apandisit gibi farklı durumlar için medikal çözümlere başvurmadan önce kendi anormal durumlarının farkında değillerdir. Durum, ayrıca bazı ilaçların verilmesi veya baryum grafisi ya da enema gibi testler sonucu da ortaya çıkabilir. Organların ters oluşu, durumun genelde asemptomatik olması nedeniyle kafa karışıklığına neden olabilir. Örneğin; situs inversuslu bir hasta, apandisit için doktora başvurduğunda apandisi orada olduğu için alt sol karın ağrısının olduğunu söyleyecektir. Böyle bir durumda hastanın situs inversuslu olduğunu bilmek tanıyı hızlandırabilir. Bu nadir duruma sahip olan hastalar, muayene olmadan önce doktorlarını bilgilendirmelidir ki onlar da kalp sesi ve diğer belirtileri bu bilgiyle göz önünde bulundurabilirler. Medikal künye de eğer birey olay anında iletişim kuramıyorsa sağlık çalışanlarını bilgilendirebilir.
Situs inversus, aynı zamanda genelde organ bağışçılarının situs solituslu olması sebebiyle organ naklini zorlaştırır. Kalpler ve karaciğerler kiral oldukları için ayna görüntüsüne sahip olan o organların normal olan boşluğa yerleştirilmesi sırasında geometrik problemler ortaya çıkar. Örneğin, kalp nakline ihtiyacı olan bir hastanın büyük arterlerinin hepsinin donör kalbe bağlanması gerekir. Ancak; situs inversuslu bir hastada bu yapılar terstir ve damarların uyuşması için bazı basamaklar gerekir.
Nedenler

Situs inversus, genellikle otozomal resesif bir genetik durum olmasına rağmen X kromozomuyla bağlantılı da olabilir ve durum, tek yumurta ayna ikizlerinde de görülebilir.
Situs inversusa sahip bireylerin %25'i, primer siliyer diskinezi (PSD) denilen bir duruma sahiptir. PSD, erken embriyonik gelişimde meydana gelen bir sorunla silyanın disfonksiyona uğramasıdır. Normal silya, erken gelişimde iç organların yerini belirler ve bundan dolayı PSD'li embriyoların situs inversusa sahip olma ihtimali %50'dir. Ve eğer ki varsa bu hastanın, situs inversus, kronik sinüzit ve bronşektazi üçlüsüyle tanımlanan Kartagener Sendromu’na sahip olduğu söylenebilir. Silya; aynı zamanda akciğerlerden mukusu temizlemekle görevli olduğundan dolayı bu disfonksiyon, akciğer enfeksiyonları riskini artırır. Kartagener sendromu; düzgün sperm flagella fonksiyonu, çalışan silyalar ile sağlandığından dolayı erkek kısırlığı ile de kendini gösterebilir.
Anatomiye etkisi

Durum, göğüs kafesi ve karın bölgesindeki tüm majör yapıları etkiler. Genelde organlar, basitçe sagital düzlemde yer değiştirmişlerdir. Kalp, göğüs kafesinin sağ bölümünde bulunurken mide ve dalak da karnın sağ bölümünde bulunur, karaciğer ve safra kesesi de sol taraftadır. Kalbin normalde sağ odacığı olan bölüm solda ve normalde sol odacığı olan bölüm ise sağda kalır. Akciğer anatomisi terstir ve sol ciğer üç loblu iken sağ ciğer iki lobludur. Bağırsaklar gibi içsel yapılar olan kan damarları, sinirler ve lenf damarları da ayrıca yer değiştirmiştir.
Eğer ki kalp göğüs kafesinin sağına yerleşmişse durum, “dekstrokardili situs inversus” veya “situs inversus totalis” olarak bilinir. Eğer ki kalp, göğüs kafesinin sol tarafında yani normal konumunda yerleşikse bu çok daha nadir bir durumdur (genel popülasyonda 2.000.000’da 1) ve “levokardili situs inversus” veya “situs inversus incompletus” olarak bilinir.
Optik diskin situs inversustan etkilenişi, Monofiksasyon Sendromu’ndaki gibi azalmış binoküler ve stereoskopik görüşle birlikte tek veya çift yanlı olarak görülebilir. Optik diskin disversiyonu ve retina damarlarının anormal bir doğrultuda (temporal bölgeden değil de nazal bölgeden) bulunmasıyla karakterizedir.
Situs inversusun el tercihinini önemli bir ölçüde etkilediğine dair bir kanıt bulunamamıştır. Primer siliyer diskineziye sahip situs inversuslu hastaları inceleyen bir 2004 çalışmasına göre sağlak situs inversuslu oranı, situs solituslularınkinden pek de farklı değildir.
Tanı

Situs inversus tanısı koymak için X ışını, ultrason, bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme (MR) gibi görüntüleme teknikleri kullanılabilir.
Herhangi bir potansiyel tedavi için tamamen ve oldukça invazif olarak hastanın iç organlarının yeniden düzenlendiği bir ameliyat gerekir. Situs inversusun çok nadir olarak ek bir problem ortaya çıkardığı düşünülürse böyle bir ameliyat gereksizdir. Situs inversuslu hastalar için herhangi bir medikal veya cerrahi tedavi önerilmez, bunun yerine hastanın kendi özgün anatomisinin farkında olması sağlanır ve bunun sonucunda ortaya çıkabilecek semptomların tedavisi yapılır.
Sıklık

Nüfusun %0,01’ini etkileyen nadir bir durumdur.
Tarihi

Dekstrokardi (kalbin göğüs kafesinin sağ tarafında bulunması durumu), ilk olarak Leonardo da Vinci tarafından görülmüş ve çizilmiş, ardından 1643’te Marco Aurelio Severino tarafından da fark edilmiştir. Situs inversus, bir asırdan fazla bir süre sonra Matthew Baillie tarafından tanımlanmıştır.
Etimoloji

Situs inversus terimi, “iç organların tersyüz pozisyonu” anlamına gelen Latince cümle situs inversus viscerumun kısaltılmış formudur.
Kayıtlara geçen önemli vakalar

Belgelendirilmiş situs inversus durumuna sahip bazı önemli kişiler şunlardır:
İspanyol şarkıcı, söz yazarı, aktör ve müzik yapımcısı Enrique Iglesias
Kanadalı-Amerikan aktris, yazar ve komedyen Catherine O-Hara
Amerikan NBA basketbol oyuncusu Randy Foye. Fark edilebilir hiçbir komplikasyon yaşamamıştır ve organları ters olmasına rağmen profesyonel sporculuk kariyerininin etkilenmemesi beklenmektedir.
İdam mangası tarafından idam edilmiş Taylandlı bir suçlu olan Ginggaew Lorsoungnern. Durumu, göğsünün sol tarafından vurulduktan sonra hayatta kalması ile ortaya çıkmıştır. Morgda uyandıktan sonra geri götürülmüş ve idam ettirilmiştir.
California eyaletinin Carlsbad şehrinde bulunan Ashtanga Yoga Merkezi'nin müdürü Tim Miller.
Oregon eyaletinin Molalla şehrinde yaşamış, nadir görülen levokardili situs inversus durumuna sahip olup hiçbir komplikasyon olmadan 99 yaşına kadar durumunu bilmeden hayatta kalmış olan Rose Marie Bentley. Vücudunu, öğrencilerin kalbindeki damarların anormal yerleşimini fark edip kadavranın incelenmesini istemesi üzerine durumunun ortaya çıkarıldığı Oregon Sağlık ve Bilim Üniversitesi'ne bağışlamıştır.
Ayrıca Bakınız

Aspleni
Kiralite
Ektopia kordis
Büyük Johann Friedrich Meckel
Polispleni
Kartagener sendromlu dekstrokardili situs inversusa sahip bir hastanın aksiyal BT görüntüsü.
Kartagener sendromlu bir hastanın aksiyal BT görüntüsündeki situs inversus (karaciğer ve IVK solda, dalak ve aort sağda).
Situs inversus otozomal resesif kalıtım ile geçiş yapar.
Kudüs Film Festivali

| Kudüs Film Festivali פסטיבל הקולנוע ירושלים |
| --- | --- |


Konum: Kudüs, İsrail
Yönetmen: Ilan de Vries
http://www.jff.org.il
Kudüs Film Festivali (İbranice: פסטיבל הקולנוע ירושלים), her yıl İsrail'in Başkenti Kudüs'de düzenlenen uluslararası bir film festivalidir. Festival ilk defa 17 Mayıs 1984'te Lia van Leer'in öncülüğünde gerçekleştirildi. Dünyanın birçok yerinden gönderilen filmler burada bir elemeden geçerek çeşitli kategorilerde ödüllendirilirler.
Tarihi

Lia van Leer, Cannes Film Festivali'nde bir süre görev yaptıktan sonra İsrail'de de benzer bir etkinlik düzenlemeye karar verdi. Jeanne Moreau, Lillian Gish, Warren Beatty ve John Schlesinger  bu etkinliğin düzenlenmesine katkı sağlamak için İsrail'e geldiler.
1989'da van Leer, Amerikalı hayırsever Jack Wolgin'i, festivalin en iyi filmi için kendi adını taşıyan bir kategori kurmaya ikna etti. Bu sayede "Wolgin Ödülü", zamanla İsrail'in en prestijli sinema filmi ödülü oldu.
Van Leer, 84 yaşında festivalin yönetmenliğinden istifa ederek yerini Ilan de Vries'e bıraktı.
Festival Yarışmaları

Festival, en büyük ödülleri taşıyan yarışmalarla İsrail sinemasını öne çıkarıyor, yerel sanatı uluslararası gazetecilere ve profesyonellere tanıtıyor, İsrail prömiyerlerinin yanı sıra en iyi İsrail filmlerinin retrospektifleri ve yeni restorasyonlarını gösteriyor. Bu yarışmalar aracılığıyla İsrailli sinemacılara uzun metraj, belgesel, öğrenci ve kısa film dallarında 10 milyon dolara yakın ödül verildi.
Ödüller

Festivalde yapılan yarışmalarda, Wolgin Ödülü, Anat Pirchi Drama Ödülü, Özgürlük Ruhu Ödülü, Arşiv Fotoğrafının Yaratıcı Kullanımı Ödülü ve FIPRESCI Ödülü'nün yanı sıra İsrail'de Görsel İşitsel Belgenin Korunması Forumu'nda da ödüller verilmektedir.
Ödüller > İsrail Sineması Ödülleri

Festival, en iyi uluslararası filmlere ödül veriyor. Diğer ödüller arasında, insanın adalet ve özgürlük uğruna sürekli mücadelesini konu alan sinematik eserler için Özgürlük Ruhu Ödülü, deneysel film için Kesişmeler ödül yarışması, Uluslararası İlk Ödül, Yahudi kimliği ve tarihi konularını ele alan filmler için Yahudi Deneyimi Ödülü yer alıyor. ve Lise Öğrencileri için Wim van Leer Ödülü.
Gila Almagor ve Claude Lanzmann Kudüs Film Festivalinde, 2010
Mavi Işıklar

| Mavi Işıklar |
| --- | --- |
Mavi Işıklar 2016 Konseri
Genel bilgiler
Unvanı: Altın Mikrofon 1965-66: İkinciliği
Doğum: 7 Eylül 1964 İstanbul Erkek Lisesi
Başladığı yer: İstanbul, Türkiye
Tarzlar: Rock,  Anadolu rock
Etkin yıllar: 1964 -1971;1990-günümüz
Müzik şirketi: Ada Müzik
İlişkili hareketler: Nejat Toksoy, The Beatles, Murat Ses, Moğollar, Silüetler

Üyeler: Çetin Yavuzdoğan Cihat Günaydın Zamir Manisa Adnan Göyken Attila Şimşek Acar Tanlak Fikret Ural

Eski üyeler: Metin Yavuzdoğan Nejat Toksoy

Mavi Işıklar, Türk rock müzik grubu. 7 Eylül 1964 yılında kurulmuş ve 1960'ların rock müziği rüzgarlarının estiği dönemlerde şarkılarıyla çok ses getirmiş bir rock müzik grubudur. Grup Çetin ve Metin Yavuzdoğan kardeşler, Nejat Toksoy, Cihat Günaydın ve Zamir Manisa'dan oluşuyordu.
Kuruluş

Mavi Işıklar'ın kuruluş yılı olarak 1964 olsa da kurucularının tanışıklığı çok daha öncesine dayanmaktadır. Metin Yavuzdoğan, Nejat Toksoy ve Çetin Yavuzdoğan İstanbul Erkek Lisesi'nde birlikte okuduklarından birbirileri ile tanışıklığa sahip kişilerdi. Bu dönemlerde lise öğrenimi için Amerika'ya giden Nejat Toksoy Amerika'da sörf müziği furyası ile tanışmasıyla beraber, Amerika'da tanıştığı bu yeni tarzı müzik plağı şeklinde Türkiye'ye getiren Nejat Toksoy, arkadaşları Metin Yavuzdoğan ve Çetin Yavuzdoğan kardeşler ile birlikte yanlarına Cihat Günaydın ve Zamir Manisa'yı da alarak grubun ilk temellerini İstanbul'da attılar. Sonrasında Çetin Yavuzdoğan'ın Nejat Toksoy'a grubun solisti olmasını teklif etmesiyle beraber Mavi Işıklar Resmi olarak çalışmalarına 7 Eylül 1964'te başlamış oldu.
Üyeleri > Grubun ana kadrosu

Solist: Nejat Toksoy
Bas Gitarist: Çetin Yavuzdoğan
Solo Gitarist: Cihat Günaydın
Baterist: Zamir Manisa
Piano: Metin Yavuzdoğan
Üyeleri > Sonradan katılanlar

Baterist: Ayzer Danga (Zamir Manisa Askere Gidince Bir Süreliğine Gelmiştir)
Baterist: Atilla Şimşek (Ayzer Danga sonrasında gelmiştir.) (Aktif Olarak Üye)
Solo Gitarist: Adnan Göyken (Cihat Günaydın Askere Gidince Gelmiştir)
Solo Gitar: Rıdvan Yılmaz (Cihat Günaydın'In Vefatı Üstüne Gelmiştir)
Elektro Gitar-Solist: Acar Tanlak (Nejat Toksoy Askere Gidince Gelmiştir)
Elektro Gitar: Fikret Ural (?)
Üyeleri > Söz Yazarları

Ülkü Aker (Mavi Işıklar'a ait Benim Dünyam Sensin Parçasını yazmıştır)
Atilla Akman (Mavi Işıklar'a ait İyi Düşün Taşın Parçasını yazmıştır)
Yeşim Demirci (Çetin Yavuzdoğan'ın o dönemdeki kız arkadaşıdır.)