stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kakadu
Dağılım ve habitat

Kakaduların doğal yaşam alanları, gerçek papağanlara göre çok daha sınırlıdır ve doğal olarak yalnızca Avustralya, Endonezya, Filipinler ve bazı Pasifik adalarında bulunurlar. 21 türden 11'i sadece Avustralya'da yaşarken, yedi tür ise yalnızca Filipinler, Endonezya, Papua Yeni Gine ve Solomon Adaları'nda görülür. Yakınlardaki Palawan ve Sulawesi adalarında ve birçok Pasifik adasında bulunmalarına rağmen, Borneo'da hiçbir kakadu türü yaşamamaktadır; ancak Yeni Kaledonya'da fosil kalıntılarına rastlanmıştır.
Üç tür hem Yeni Gine'de hem de Avustralya'da bulunur. Galah gibi bazı türlerin yayılış alanları oldukça geniş olup Avustralya'nın büyük bir bölümünde görülürken, Batı Avustralya'ya özgü Calyptorhynchus baudinii veya Endonezya'nın Tanimbar Adaları'na özgü Cacatua goffiniana gibi bazı türlerin yayılış alanları ise kıtanın veya bir ada grubunun küçük bir bölümüyle sınırlıdır. Bazı kakadu türleri, Yeni Zelanda, Singapur ve Palau gibi doğal yaşam alanlarının dışındaki bölgelere kazara getirilmiştir. Ayrıca, iki Avustralya corella türü de kıtada doğal olarak bulunmadıkları bölgelere insanlar tarafından taşınmıştır.
Kakadular, subalpin bölgelerdeki ormanlardan mangrovlara kadar çok çeşitli yaşam alanlarında bulunabilirler. Ancak hiçbir tür, tüm habitat tiplerinde yaşamaz. Galah ve sultan papağanı gibi en yaygın türler, ot tohumlarıyla beslenen açık alan kuşlarıdır. Genellikle oldukça hareketli, hızlı uçuculardır ve göçebe bir yaşam sürerler. Kuş sürüleri, iç bölgelerin geniş alanlarında dolaşarak tohum ve diğer besin kaynaklarını ararlar. Kuraklık, sürüleri daha kurak bölgelerden tarım alanlarına doğru göç etmeye zorlayabilir. Calyptorhynchus lathami gibi diğer kakadu türleri ise ormanlık alanlarda, yağmur ormanlarında, çalılıklarda ve hatta yüksek dağ ormanlarında yaşarlar. Cacatua haematuropygia mangrovlarda yaşar ve kuzey Luzon'da bulunmaması, muhtemelen oradaki mangrov ormanlarının azlığından kaynaklanmaktadır. Ormanlarda yaşayan kakadular genellikle yerleşiktir, çünkü besin kaynakları daha istikrarlı ve öngörülebilirdir. Birkaç tür, insan etkisiyle değişen ortamlara iyi uyum sağlamış ve tarım arazilerinde ve hatta kalabalık şehirlerde bile görülebilirler.
Davranış

Kakadular gündüz aktiftir ve yiyeceklerini bulmak için gün ışığına ihtiyaç duyarlar. Güneş tüneklerini ısıtana kadar bekledikten sonra beslenmeye başlarlar. Tüm türler genel olarak oldukça sosyaldir ve renkli, gürültülü sürüler halinde tünemek, yiyecek aramak ve yolculuk etmek gibi aktivitelerde bulunurlar. Sürülerin büyüklüğü, yiyecek bolluğuna göre değişir. Yiyecek bol olduğunda yüz veya daha az kuştan oluşan küçük sürüler halinde yaşarlar. Ancak kuraklık veya benzer zorlu koşullarda bu sürüler binlerce, hatta on binlerce kuşa ulaşabilir. Kimberley bölgesinden kaydedilen bir gözlemde, 32.000 Cacatua sanguinea türüne ait bir sürü tespit edilmiştir. Açık arazilerde yaşayan türler, ormanlık bölgelerde yaşayanlara göre daha büyük sürüler oluştururlar.
Bazı kakadu türleri, su kaynaklarının yakınında tünemeyi tercih ederken, bazıları ise tünedikleri yerler ile beslendikleri alanlar arasında uzun mesafeler kat eder. Kakadular banyo yapmak için, baş aşağı sarkabilir, yağmurda uçabilir veya ağaçların tepesindeki ıslak yapraklarda çırpınabilirler. Tıpkı insanlardaki sağlaklık veya solaklık gibi, kakaduların da baskın olarak kullandıkları bir ayakları vardır. Türlerin büyük çoğunluğu (%87-100 oranında) sol ayaklarını kullanırken, birkaç tür sağ ayaklarını tercih eder.
Davranış > Beslenme ve yiyecek arama

Kakadular çok yönlü beslenirler ve başlıca bitkisel gıdalar tüketirler. Tohumlar tüm türlerin beslenmesinde önemli bir yer tutar; kakadular bu tohumları güçlü gagalarıyla kırıp açarlar. Galahlar, korellalar ve bazı siyah kakadular genellikle yerde beslenirken diğerleri çoğunlukla ağaçlarda yiyecek arar. Yerde beslenen türler, tohumların yoğun olduğu bölgelerde sıkı ve çekişmeli gruplar halinde, tohumların daha seyrek bulunduğu yerlerde ise daha dağınık bir şekilde dolaşarak yiyecek ararlar; ayrıca görüş alanının açık olduğu yerleri tercih ederler. Cacatua pastinator ve Cacatua tenuirostris, toprak altındaki yumruları ve kökleri kazmak için uzun gagalara sahiptir. Cacatua leadbeateri ise, çift diken (Rumex hypogaeus) bitkisinin etrafında dönerek yürür ve bitkinin yer altı kısımlarını bükerek çıkarır.
Bazı kakadu türleri, Avustralya'nın kurak bölgelerinde yaygın olan eucalyptus, banksia ve hakea ağaçlarının kozalaklarında saklanan tohumlarla beslenerek hayatta kalır. Bu ağaçlar, serotini adı verilen bir stratejiyle tohumlarını uzun süre muhafaza ederler. Bu odunsu meyveler birçok tür için ulaşılamazdır ve daha çok tropikal bölgelerde papağanlar, kakadular ve kemirgenler tarafından tüketilir. Büyük kakaduların güçlü gagaları büyük kozalakları açabilirken, küçük hayvanlar için bu kozalaklar çok serttir. Birçok yemiş ve meyve, yiyecek arayan kakadunun ağırlığını taşıyamayacak kadar ince dalların ucunda bulunur. Bu durumda kakadu, dalı kendine doğru büker ve ayağıyla tutar.
Bazı kakadular çok çeşitli yiyeceklerle beslenen genelcilerken, bazıları belirli yiyeceklerde uzmanlaşmıştır. Calyptorhynchus lathami, Allocasuarina cinsi ağaçların kozalaklarında, özellikle de A. verticillata türünün kozalaklarında uzmanlaşmıştır. Kozalakları ayağıyla tutar ve tohumları diliyle çıkarmadan önce güçlü gagasıyla parçalar. Bazı türler, özellikle üreme dönemlerinde çok sayıda böcek yerler; hatta Calyptorhynchus funereus türüne ait kakadunun beslenmesinin büyük bir kısmını böcekler oluşturur. Kakadular büyük gagalarını, çürüyen odunların içindeki kurtçukları ve larvaları çıkarmak için kullanır. Kakaduların yiyecek aramaya harcadığı süre mevsime göre değişir. Bolluk zamanlarında sabah ve akşam sadece birkaç saat beslenmeleri yeterli olabilir ve günün geri kalanını ağaçlarda tünerek veya tüylerini temizleyerek geçirirler. Ancak kış aylarında günlerinin büyük bir kısmını yiyecek aramaya harcayabilirler. Üreme döneminde besin ihtiyaçları arttığı için bu dönemde yiyecek aramaya daha fazla zaman ayırırlar. Kakaduların büyük kursakları vardır; bu sayede ağaca tünedikten sonra bir süre daha yiyecek depolayabilir ve sindirebilirler.
Davranış > Yırtıcılar ve tehditler

Bayağı doğan ve küçük kartalların galahları avladığı, Aquila audax türüne ait kartalların ise Cacatua galerita türüne ait kakaduları öldürdüğü gözlenmiştir. Yumurtalar ve yavrular çeşitli tehlikelere karşı savunmasızdır. Farklı varanus türleri, ağaçlara tırmanarak yuva kovuklarına girebilir. Kaydedilen diğer yırtıcılar arasında Filipinler'deki Rasa Adası'nda benekli orman baykuşu; Cape York Yarımadası'nda ametist pitonu, Melloria quoyi ve dev beyaz kuyruklu fare gibi kemirgenler; Kanguru Adası'nda ise fırça kuyruklu keseli sıçanlar bulunur. Dahası, Kanguru Adası'nda Calyptorhynchus lathami kakadularıyla yuva yeri için rekabet eden galahlar ve küçük korellaların, bu kakaduların yavrularını öldürdüğü de gözlenmiştir. Şiddetli fırtınalar yuvaları su basarak yavruların boğulmasına, termitler ve ağaç kurtları ise yuvaların içten çökmesine neden olabilir.
Diğer papağanlar gibi kakadular da psittacine gaga ve tüy hastalığına (PBFD) yakalanabilir. Bu viral enfeksiyon, tüy dökülmesine, gaga deformasyonuna ve kuşların genel bağışıklık sisteminin zayıflamasına yol açar. Özellikle Cacatua galerita, küçük korellalar ve galahlar arasında yaygın olan bu hastalık, bugüne kadar 14 farklı kakadu türünde tespit edilmiştir. PBFD'nin doğadaki büyük ve sağlıklı popülasyonlar üzerinde önemli bir etkisi olmasa da, küçük ve stres altındaki popülasyonlar için ciddi bir tehdit oluşturabilir.
İspanya'nın Granada kentindeki Almuñecar Kuş Bahçesi'nde yapılan dışkı analizlerinde, bir Cacatua alba ve bir Cacatua galerita kakadunun Haemoproteus adlı protozoonla, bir diğer Cacatua galerita kakadunun ise sıtma paraziti Plasmodium ile enfekte olduğu anlaşılmıştır. Amazon papağanı ve Amerikan papağanları gibi, kakadularda da sıkça kloakal papillomlar gelişir. Kakadularda görülen bu papillomların, bir jakoda bulunan bir virüsle ilişkili olabileceğine dair bazı bulgular olsa da, bu papillomların kansere dönüşüp dönüşmediği ve tam olarak neden oluştukları henüz bilinmemektedir.
Davranış > Sosyal öğrenme

Kakaduların sosyal etkileşimler yoluyla yeni beceriler edinebildiği gözlenmiştir. Yeni Güney Galler'de araştırmacılar ve gönüllü bilim insanları, kakaduların birbirlerinden çöp kutusu kapaklarını açmayı öğrenmesiyle bu davranışın nasıl yayıldığını takip etmişlerdir. Çöp kutusu açma davranışı, uzak banliyölere göre komşu banliyölerde çok daha hızlı yayılmıştır. Dahası, farklı bölgelerdeki kuşlar bu karmaşık işi başarmak için kendilerine özgü yöntemler geliştirmişlerdir.
İnsanlarla ilişkileri

İnsan faaliyetleri, bazı kakadu türlerini olumlu, bazılarını ise olumsuz yönde etkilemiştir. Açık arazide yaşayan birçok tür, insan etkisiyle ortaya çıkan değişikliklerden, özellikle de güvenilir tohum kaynaklarının artmasından ve su erişiminin kolaylaşmasından büyük fayda sağlamıştır. Bu değişiklikler, hayatta kalmalarına katkıda bulunmuş ve yabancı gıdaları da içeren bir beslenme düzenine uyum sağlamalarına yardımcı olmuştur. Ancak bu olumlu etki, görünüşe göre yalnızca Avustralya'daki açık arazi kakadularıyla sınırlıdır; zira Avustralya dışında benzer yaşam alanlarını tercih eden kakadu türlerinde popülasyon artışı gözlenmemiştir. Ağırlıklı olarak ormanlarda yaşayan türler ise, yaşam alanlarının yok olmasından ciddi şekilde etkilenmiştir. Bu türlerin genellikle daha özelleşmiş beslenme alışkanlıkları vardır ve egzotik yiyecekleri diyetlerine dahil etmekte zorlanmışlardır. Doğu Avustralya'da yaşayan Calyptorhynchus funereus bu duruma önemli bir istisnadır.
İnsanlarla ilişkileri > Durumları ve korunmaları

IUCN (Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği) ve BirdLife International'a göre, yedi kakadu türü hassas (Vulnerable) ve daha yüksek risk kategorilerinde yer alırken, bir tür ise tehdit altında (Near Threatened) olarak sınıflandırılmaktadır. Bu türlerden ikisi, Cacatua sulphurea ve Cacatua haematuropygia, kritik tehlike altında olarak kabul edilmektedir.
Kakadulara yönelik en büyük tehditler, doğal yaşam alanı kaybı ve yasa dışı yabani hayvan ticaretidir. Tüm kakadular yuvalamak için ağaçlara ihtiyaç duyarlar. Bu nedenle ağaç kayıpları onları olumsuz etkiler. Ayrıca, birçok türün özel habitat gereksinimleri vardır veya küçük adalarda yaşadıkları ve doğal olarak sınırlı yayılış alanlarına sahip oldukları için bu habitatların kaybına karşı da savunmasızdırlar. Kakaduların evcil hayvan olarak popüler olması, yakalanmalarına ve ticaretlerinin yapılmasına yol açarak bazı türleri tehdit altına sokmuştur. 1983-1990 yılları arasında Endonezya'dan 66.654 Cacatua moluccensis kakadu ihraç edilmiştir. Bu rakam, ülke içinde ticareti yapılmak üzere yakalanan veya yasa dışı yollarla ihraç edilen kuşları içermemektedir. Birçok türün yakalanması daha sonra yasaklanmış olsa da, yasa dışı ticaret devam etmiştir. Kuşlar, sandıklara veya bambu borulara tıkılmış halde Endonezya ve Filipinler'den deniz yoluyla kaçırılmaktadır. Avustralya'dan yasa dışı olarak çıkarılan kakadu popülasyonları arasında hem nadir hem de yaygın türler mevcuttur. Sakinleştirilmiş olan kuşlar naylon çoraplarla sarılarak uluslararası uçuşlarda refakatsiz bagajlar içerisindeki PVC borulara yerleştirilmektedir. Bu kaçak ticaret sırasında türlerin ölüm oranı %30'dur. Yumurtaların kaçakçılar tarafından kolayca gizlenebilmesi, bu kaçakçılık yönteminin de giderek daha sık kullanılmasına katkıda bulunmuştur. Bu yasa dışı ticaretin, Avustralya türlerini Amerikan papağanı gibi denizaşırı türlerle takas eden organize suç örgütleri tarafından yönetildiği düşünülmektedir.
Nesli Tehlike Altındaki Türlerin Ticaretine İlişkin Sözleşme (CITES), sultan papağanı (Nymphicus hollandicus) dışında kalan tüm kakadu türlerini koruma altına almıştır. Söz konusu sözleşme, vahşi popülasyonlardan elde edilen papağanların ithalat ve ihracatını belirli koşullar altında ve özel lisanslarla sınırlandırmaktadır. Cacatua goffiniana, Cacatua haematuropygia, Cacatua moluccensis, Cacatua sulphurea ve Probosciger aterrimus türleri (tüm alt türleri dahil olmak üzere), en yüksek koruma statüsünü ifade eden CITES Ek I listesinde sınıflandırılırken, sultan papağanı haricindeki diğer kakadu türleri ise CITES Ek II listesinde yer almaktadır.
İnsanlarla ilişkileri > Kültür

Bir kakadunun bilinen en eski Avrupa tasviri, Kutsal Roma İmparatoru II. Frederick tarafından yazılan De arte venandi cum avibus adlı doğancılık kitabında yer almaktadır. Daha önce en eski tasvir olduğu düşünülen bir sonraki Avrupa tasviri ise Andrea Mantegna'nın 1496 tarihli Madonna della Vittoria adlı tablosunda bulunmaktadır. Kakadular daha sonra, 1683'ten sonra önce Amsterdam'da, sonra İngiltere'de yaşamış Macar ressam Jakob Bogdani (1660-1724) ve Hollandalı ressam Melchior d'Hondecoeter'in (1636-1695) resimlerinde de görülmüştür. Hondecoeter resimlerinde birçok kuşla birlikte kakadulara da yer vermiştir. İngiliz ressam Joseph Wright of Derby, An Experiment on a Bird in the Air Pump adlı tablosunda bir kakaduyu resmetmiştir. Tabloda kakadunun ne olduğu/başına ne geldiği belli değildir. Kakadular, 20. yüzyılın başlarındaki Avustralya Federasyon mimarisinin dekoratif motiflerinde sıkça kullanılan Avustralya bitki ve hayvanlarından biriydi. 1958'de Londra'nın Camden Town semtindeki bir evcil hayvan dükkanına yapılan bir ziyaret, İngiliz ressam William Roberts'a Tate Galerisi koleksiyonunda yer alan The Cockatoos adlı tablosunu yapması için ilham vermiştir. Amerikalı sanatçı ve heykeltıraş Joseph Cornell ise, eserlerinde kesilmiş kağıt kakadular kullanmıştır.
Callocephalon fimbriatum, 27 Şubat 1997'de Avustralya Başkent Bölgesi'nin resmî hayvan sembolü olarak belirlenmiştir. Kısa bir süre faaliyet gösteren düşük maliyetli havayolu şirketi Impulse Airlines ise, kurumsal kimliğinde (uçaklarında da görülen) Cacatua galerita kakadusunu kullanmıştır. Kendine özgü gaga ve yüz rengiyle dikkat çeken Probosciger aterrimus ise, Dünya Papağan Vakfının sembolü olarak kullanılmaktadır.
1970'lerin iki polis dramasında, başrollerde evcil kakaduları olan karakterler yer almıştır. 1973 yapımı Serpico filminde Al Pacino'nun karakterinin beyaz bir evcil kakadusu vardı ve Baretta adlı televizyon dizisinde Robert Blake'in karakteri Fred adlı bir Cacatua galerita triton ile görülmekteydi. Bu dizinin popülaritesi, 1970'lerin sonlarında kakaduların evcil hayvan olarak popülaritesinde buna paralel bir artışa yol açmıştır. Kakadular zaman zaman reklamlarda görülmüştür. Örneğin, 2008 yılında Cockatoo Ridge Şarapları'nın önce 'küstah' bir yaklaşımla hazırlanan, sonra ise daha ılımlı bir hale getirilen reklam kampanyasında bir kakadu kullanılmıştır.
İnsanlarla ilişkileri > Zekâ

Oxford Üniversitesi, Viyana Üniversitesi ve Max Planck Enstitüsü'nden bir bilim insanı ekibi, on eğitimsiz Cacatua goffiniana üzerinde deneyler gerçekleştirmiş ve bu kuşların karmaşık mekanik bulmacaları çözebildiklerini tespit etmiştir.
Palmiye kakadusunun güçlü bir gagası ve kırmızı yanakları vardır. 55-60 cm (22-24 in) uzunluğunda ve 910-1.200 g (2,01-2,65 lb) ağırlığında olan bu kuş, en büyük kakadudur.
Calyptorhynchus latirostris, Avustralya'nın Sidney kentindeki Taronga Hayvanat Bahçesi'nde bakıcısıyla birlikte.
Sidney Taronga Hayvanat Bahçesi'nde uçan pembe kakadu.
ABD'de kafasının üzerindeki dikleşmiş sorguçlarıyla tutsak bir Cacatua galerita.
Avustralya, NSW'de bir çift Callocephalon fimbriatum (kırmızı başlı erkek). Kakadular güçlü eş bağları kurarlar.
Beyaz bir kakadu, sol ayağıyla kafes tellerine tutunurken, pençeleri, pullu derisi ve karakteristik zigodaktil ayak yapısı net bir şekilde görülmektedir.
Cacatua goffiniana yalnızca Endonezya'daki Tanimbar adalarında yaşar; Singapur'da ise doğaya kaçmış birkaç bireye rastlanmaktadır.
Henry Stacy Marks'ın suluboya ve guaj eskizi.
Evcil hayvan olarak satılmak üzere elle büyütülmüş "Umbrella kakadu" olarak da bilinen Cacatua alba yavruları.
Perth'te doğal yaşam alanlarında gözlemlenen Cacatua tenuirostris türüne ait kakadular. Fotoğraftaki sağdaki kuş, kısa çimlerin arasındaki toprağı uzun gagasıyla eşeleyerek yiyecek arıyor.
Doğu Sidney'de bir balkona kuş yemi yemeye gelen bir Cacatua galerita
Cacatua galerita kakaduları, Sturt Alışveriş Merkezi'nin polistirenden yapılmış dış cephesini kemirerek tahrip ediyorlar.
Cacatua haematuropygia, yalnızca Filipinler'de yaşayan ve kritik tehlike altında olan bir türdür.
Hassas tür olarak sınıflandırılan Cacatua ophthalmica, yalnızca Yeni Britanya'da yaşar.
Kanatları kırpılmış bir Cacatua moluccensis, yaklaşık 52 cm (20 in) uzunluğa ve 775-935 gram ağırlığa sahip, en büyük beyaz renkli kakadu türüdür. Kakadular evcil hayvan olarak beslendiklerinde gürültücü ve ilgi bekleyen davranışlar gösterebilirler.
Evcil bir sultan papağanı. Bu papağan yaklaşık 32 cm (13 in) uzunluğundadır ve açık ara en küçük ve en hafif kakadu türüdür.
Kakaduların Avrupa'daki varlığına dair erken kanıtlardan biri, yaklaşık 1640 tarihli bir Hollanda natürmortunda tasvir edilmeleridir.
Impulse Airlines'a ait bir Boeing 717-26R tipi uçağının kuyruk kısmında yer alan Cacatua galerita.
Mariya Vladimirovna Romanova

Rusya Grandüşesi Mariya Vladimirovna Romanova (Mariya Vladimirovna Romanova, Kiril: Мари́я Влади́мировна Рома́нова; d. 23 Aralık 1953; Madrid, İspanya), 1917 Bolşevik Devrimi ile sona eren Rus İmparatorluğu'nu üç yüz dört yıl yöneten Romanov Hanedanı'nın temsilcisi olan Rus İmparatorluk Ailesi'nin başkanlığı ve Tüm Rusya'nın İmparatoriçesi unvanı konusunda 1992'den beri hak iddia eden hanedan üyesidir. Rakibi Prens Nikolay Romanoviç Romanov ile kendisi Romanov Hanedanı'nın 21. yüzyıldaki en büyük savunucusudur. [kaynak belirtilmeli]
Resmî olarak, Rus İmparatorluk Ailesi tarafından günümüzdeki en yetkili Rus hanedan üyesi seçilmiştir ve yeniden hanedanın ülke yönetiminde söz sahibi olması durumunda kendisi Tüm Rusya'nın Otokratı ve İmparatoriçesi unvanının birinci derece sahibidir. Bu unvan günümüzdeki Rusya, Belarus, Ukrayna, Kazakistan, Finlandiya, Estonya, Letonya, Litvanya ve Polonya olmak üzere dokuz ülkenin siyasi yönetim yetkisini içerir.
Mariya Vladimirovna, "Grandüşes" (Büyük Düşes, diğer Avrupa kraliyet ailelerinin "Prenses" unvanından daha üstün görülen bir imparatorluk unvanı) unvanını, "Emperyal Hazretleri" (de jure Emperyal Majesteleri) hitap sıfatıyla birlikte, doğumundan günümüze değin kullanmaktadır ancak bu unvan ve sıfat için hakkı, imparatorluğun yıkılmasından dolayı, resmî olarak yoktur. Prusya Prensi Franz Wilhelm Victor Christoph Stephan'la evli kaldığı süre (9 yıl) boyunca, diğer unvan ve hitap sıfatlarının yanında, 11. nesil "Prusya Prensesi" olarak "Kraliyet Majesteleri" unvanını kullanmış ve Almanya tahtı için eşinden sonra gelerek sekizinci sırada bulunmuştur ancak boşanma sebebiyle hem eşinin Grandük unvanı hem de kendisinin Prusya hakları alınmıştır.
Grandüşes Mariya, I. Victoria (Büyük Britanya ve İrlanda Kraliçesi, Hindistan İmparatoriçesi)'nın büyük büyük torunudur ve yine II. Elizabeth'in üçüncü nesil kuzenidir (uzak akrabalık). Grandüşes'in eski eşi Prusya Prensi Franz Wilhelm de I. Victoria'nın büyük büyük büyük torunu ve Prens Charles'ın dördüncü nesil kuzenidir. Bunun yanı sıra Grandüşes, III. Aleksandr (İmparator)'ın iki taraftan da büyük büyük torunudur. Gürcistan Prensi İrakli Bagration-Muhraneli'nin yeğenidir. Ayrıca Grandüşes İstanbul seyahati sırasında kendisinin, zorla Hristiyan yapılarak Kastilya ve Leon Kralı VI. Alfonso ile evlendirilen Endülüs asilzadesi Sevilla Prensesi Zaida vasıtasıyla Muhammed'in de 32. kuşaktan torunu olduğunu açıklamıştır ancak bu, kanıtlanmış bir bilgi değildir.
Hayatı

Mariya Vladimirovna, Rus İmparatorluk Ailesi'nin eski reisi ve Tüm Rusya'nın İmparatoru unvanını isteyen ve resmî olmayarak kullanan Grandük Vladimir Kiriloviç Romanoff ve onun eşi, Gürcü kökenli ve modern Gürcistan ile Ermenistan'ı yıllarca yönetmiş olan Muhrani (Bagrationi-Muhraneli) Hanedanı'na mensup bir prenses ve Leh asilzadesi iken önce Amerikalı Sumner Moore Kirby, ardından da V.K. Romanoff ile evlenerek Rusya Grandüşesi olan Grandüşes Leonida Georgiyevna'nın kızı olarak İspanya'nın başkenti Madrid'de dünyaya geldi. (Baba tarafından) dedesi Grandük Kiril Vladimiroviç ve babaannesi de Viktorya Feyodorovna (doğum adı Edinburgh ve Sakson-Coburg-Gotha Prensesi Victoria Melita)'dır.
Grandüşes Mariya Vladimirovna Romanova, Paris ve Madrid'de Runnymede Koleji'nde okudu. Ardından üniversite eğitimi için birkaç dönem Oxford Üniversitesi'ne gitti ve orada Rus Tarihi ve Edebiyatı eğitimi aldı.
23 Aralık 1969 tarihinde, Romanov (Romanoff) geleneklerine göre olgunluğa eriştiğinde Mariya babasına ve Rusya'ya bir çeşit sadakat yemini etti. Aynı zamanda, babası da çok fazla tartışmaya sebep olan bir kararname çıkardı ki bu kanuna göre baba, kural koyma yetkisi veren bir yönetici gibi, itibar verdiği ve söz hakkını tanıdığı o dönem yaşayan erkek Romanofflardan önce öldüğü takdirde, kendi kızı Mariya, imparatorluk tahtının sahibi olacaktı. Mariya'nın babası tarafından gerçekleştirilmiş bu durum, Rus İmparatorluk Ailesi'nde sadece kendi branşından kalanların tahta geçmesini garanti etmek amaçlı yapılmış bir girişim olarak görüldü ve Mariya'nın babasının bu faaliyetlerinin yasa dışı olduğu imparatorluk ailesinin diğer branşlarının reisleri tarafınca ispat edildi. Karşı çıkan bazı branş reisleri; Prens Vsevolod Ivanoviç (Konstantinovichi Branşı), Prens Roman Petroviç (Nikolayeviçi Branşı) ve Prens Andrey Aleksandroviç (Mihayloviçi Branşı).
22 Eylül 1976 tarihinde Madrid'de, Mariya ve Prusya Prensi Franz Wilhelm evlendi. Bu evliliğin ardından Franz Wilhelm, Ortodoks mezhebine geçti ve kayınbabası Rusya Grandükü tarafından verilen "Mihayl Pavloviç" ismini aldı. 1976'da evlenen çift 1982'de, tek çocukları olan Georg Mihayloviç'in doğumundan bir yıl sonra, ayrı yaşamaya başladı ve doğan bu çocuğa dedesi Grandük Vladimir tarafından "Rusya Grandükü" unvanı bahşedildi. 19 Haziran 1985 tarihinde Mariya'dan resmen boşanan Franz Wilhelm hem mezhebine hem de bir Prusyalı olarak "Prens" unvanına ve "Kraliyet Hazretleri" sıfatına geri döndü.
Günümüzde Mariya Vladimirovna Fransa ve İspanya olmak üzere belirli aralıklarla iki ülkede ikâmet etmektedir. Rusça, İngilizce, Fransızca ve İspanyolcayı ana dili olarak bilmesinin yanı sıra Almanca, İtalyanca ve Arapçayı da konuşup okuyabilmektedir. Mariya aynı zamanda, Birleşik Krallık başta olmak üzere on altı ülkeden oluşan Milletler Topluluğu'nun taht veraset sırasındadır.
Tahta Geçiş Durumunda Kullanılacak Geleneksel Resmî Unvanlar

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | İmparatorluk Majesteleri İmparatoriçe, Vladimir Kızı, I. Mariya,  Romanoff İmparatorluk Hanedanı'nın Hükümdarı,  İmparatoriçeler İmparatoriçesi,  Kraliçeler Kraliçesi,  Kâinat Lordumuza Hizmet Eden Kumandan,  Kutsal Şehirlerin Koruyucularından,  Ben, Birinci Mariya, Tanrı'nın rahmetiyle, Başta Moskova, Kiev, Vladimir, Novgorod olmak üzere Tüm Rusya Memleketlerinin İmparatoriçesi ve Otokratı, Kazan Çariçesi, Astrahan Çariçesi, Sibirya Çariçesi, Tauris Kırım Çariçesi, Gürcistan Çariçesi, Polonya Kraliçesi, Pskov Lordu, Smolensk, Litvanya, Volinya, Podolya, Finlandiya Grandüşesi, Estonya, Livonya, Kurlandiya, Semigalya, Samogitya, Belostok, Karelya, Tver, Yugra, Perm, Vyatka, Bulgarya ve diğer memleketlerin Prensesi, Nijniy Novgorod, Çernigiv Lordu ve Grandüşesi, Ryazan, Polotsk, Rostov, Yaroslavl, Belozersk, Udorya, Obdorya, Konda, Vitebsk, Mstislav ve tüm kuzey memleketleri ile Iverya, Kartalya, tüm Kabardey toprakları ve Ermeni memleketlerinin hükümdarı, Çerkezler, Dağ Prensleri ve diğerlerinin Mirasçıl Lordu ve Yöneticisi, Türkistan Lordu, Norveç Mirasçısı, Schleswig-Holstein, Stormarn, Dithmarschen, Oldenburg Düşesi ve daha fazlası, daha fazlası ve fazlası. | „ |