Aleksey Nikolayeviç Tolstoy
Hayatı

Babası kont Nikolay Aleksandroviç Tolstoy'dur. (1849-1890). Annesi Aleksandra Leontyevna Turgenyeva (1854-1906), dekabrist Nikolay Turgenyev'in yeğenidir. Soylu bir aileden gelen Aleksey Tolstoy, Lev Tolstoy’un da uzaktan akrabasıdır.
İlk öğrenimini evde özel öğretmen rehberliğinde tamamlamıştır. 1897 yılında Tolstoy’un ailesi geleceğin yazarının gerçek bir lise eğitimi alacağı Samara’ya taşınır. 1901 yılında liseden mezun olduktan sonra, öğrenimine devam etmek için Petersburg’a gider. Teknoloji Enstitüsü'nün Makine Mühendisliği bölümüne girer. Bu yıllarda Nekrasov ve Nadson’dan öykünerek ilk şiirlerini yazar.
1907’de diplomasını almasına kısa bir süre kala, kendini edebî çalışmalara adamaya karar verir ve enstitüyü bırakır.
“Mavi Nehirler Arkasında” eseri Rus folkloruyla tanışmasının bir sonucudur. Bu dönemde ilk düzyazı tecrübesini gerçekleştirmiştir. “Saksağan Masalları”.
Tolstoy'un sanatının ilk yıllarında, bu yıllarda arkadaşı olan Voloşin'in etkisi görülür. 1909 yılında ilk öyküsü olan sonraki yıllarda “Volga boyunda” adlı derlemesine giren “Turenev’de Bir Hafta” eserini yazar. Daha sonra iki romanı “Tuhaf Adamlar” ve “Topal Ağa” eserlerini yazar. Tolstoy'un eserleri, kuşkusuz büyük ve güçlü bir yazar olarak gördüğü Maksim Gorki’nin dikkatini çeker.
Birinci Dünya Savaşı Tolstoy’un planlarını değiştirdi. Savaş muhabiri olarak cephede bulunur, daha sonra İngiltere ve Fransa’ya gider. Savaş hakkında bir dizi deneme ve makale yazar (Hikayeleri: “Dağda”.1915; “Su Altında”; “Hoş Hanım”,1916). Savaş yıllarında dramaturjiye ve komediye “Şeytan” ve “Şekerim” eserleriyle yönelir. Şubat Devrimi olayları onun ilgisini tarihle ve Petro dönemiyle ilgilenmesine teşvik eden Rus devletinin problemlerine çeker. Uzun süre zamanını dönemin asıl olayı olan I. Petro ve kuşatmalarına ışık tutmak için çabalayarak arşivler üzerinde çalışmakla geçirir.
Tolstoy Ekim Devrimini düşmanca kabul eder. Çalışmaya devam eder. 1918’de yazdığı eserlerinde bu tarihi konuyu belirtir. (Hikayeleri: “Sanrı”, “Petro’nun Günü”) 1918 yılının sonbaharında ailesiyle Odessa’ya gider, oradan da Paris’e... Mülteci olmuştur. Ailesi hakkında bu dönemde Tolstoy daha sonra şunları yazar: "Göç sırasında hayat, benim hayatımın en zor dönemiydi. Orada anladım ki vatanından ayrı bir çift insan olmak kimseye gerekli değil…
1920 yılında “Nikitina’nın Çocukluğu” öyküsünü yazar.
1921 yılında Berlin’e göç eder ve Arefe grubuna (Sovyet hükûmetiyle yapılan savaştan sonra ortaya çıkan, Rus göçmenlerinin, entelektüellerinin toplumsal politik hareketi) girer. Bunun sonucunda eski arkadaşları Tolstoy’a yüz çevirirler. 1922’de Berlin’e gelen Gorki Tolstoy ile dostça ilişkiler kurar. Berlin döneminde “Aelita” romanını, “Kara Cuma” ve “Yatak Altında Bulunan El yazması” hikâyelerini yazar. 1923 yılında Tolstoy, Sovyet Rusyası'na geri döner. Dönüşünden sonra yazdığı eserlerin başında, üçlemesi “Azap Yolu” (“Kız Kardeşler”, “Yıl 1918”, 1927-28; “Kederli Sabah”. 1940-41) eserini yazar. Trilojisi yani bu üçlemesi temel olarak “Ekmek” (1937) öyküsünü andırmaktadır. 1925 -1927 yıllarında bilimkurgu romanı “Mühendis Garin’in Hiperboloidi"ni yazar.
Tarihsel romanı “Birinci Petro” (1929-1947 tamamlayamamıştır) Sovyet edebiyatında acımasız ve güçlü reform iktidarının savunuculuğunu üstlenen türün en önemli örneği sayılabilir.
Tolstoy’un öyküsü “Aelita” (1922-1923) ve romanı “Mühendis Garin’in Hiperboloid’i (1925-1927) Sovyet bilimkurgu klasiklerindendir. Diğer eserleri arasında “Rus Karakteri” (1944), drama eseri- çar rejimi hakkında fikir ayrımını anlatan “İmparatoriçe’nin Büyüsü” (1925) eserleri bulunmaktadır.
Yazarın misafir evinde ilginç, yetenekli, insanlar (yazarlar, aktörler, müzisyenler) toplanırdı. Tolstoy, 16 yıl üzerinde çalıştığı fakat tamamlayamadığı tarihi romanı “Birinci Petro” eseri ile büyük başarıya ulaşmıştır.
İç savaş sırasında sık sık denemeler, makaleler, kahramanları savaşın zor tecrübelerini yaşamış sıradan insanlardan oluşan hikâyeler yazıyordu. Savaş yıllarında drama eseri “Korkunç İvan”ı yazar (1941-1943).
Ağır hastalığı yazarın zafer günlerine kadar yaşamasına müsaade etmez ve Tolstoy 23 Şubat 1945’te Moskova’da ölür.