stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dikmen, Serik
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 535    
1997: 515
| g t Serik mahalleleri |
| --- | --- |
 Abdurrahmanlar  Akbaş  Akçaalan  Akçapınar  Alacami  Aşağıçatma  Aşağıkocayatak  Aşağıoba  Belek  Belkıs  Belpınar  Berendi  Bilginler  Boğazkent  Bozdoğan  Bucakköy  Burmahancı  Büğüş  Cumalı  Cumhuriyet  Çakallık  Çanakçı  Çandır  Çatallar  Demirciler  Deniztepesi  Dikmen  Dorumlar  Eminceler  Eskiyürük  Etler  Gebiz  Gedik  Gökçepınar  Hacıosmanlar  Hasdümen  Haskızılören  Haspınar  Kadriye  Karadayı  Karataş  Karıncalı  Kayaburnu  Kırbaş  Kozağacı  Kozan  Kökez  Kuşlar  Kürüş  Merkez  Nebiler  Orta  Pınarcık  Sarıabalı  Şatırlı  Tekke  Töngüşlü  Üründü  Yanköy  Yenimahalle  Yeşilvadi  Yeşilyurt  Yukarıçatma  Yukarıkocayatak  Yumaklar  Zırlankaya 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Gonia

Gonia Goniini oymağına bağlı bir cinstir.
Geçiş fosili

Geçiş fosili veya ara geçiş fosili, hem atalarıyla hem de torunlarıyla ortak özellikler paylaşan bir canlının fosilleşmiş kalıntısıdır. Özellikle bir canlı grubunun, yaşam tarzı ve topografik anatomisi bakımından atalarından keskin bir şekilde farklılaştığı durumlarda önem kazanır. Bu fosiller esasen taksonomik ayrımların insan aklının bir ürünü olduğunun hatırlatıcısıdır. Çünkü fosil kayıtlarının eksik olması sebebiyle, geçiş fosilinin genellikle, ayrımın yaşandığı noktaya tam olarak ne kadar yakın olduğunu bilmenin bir yolu yoktur. Öyleyse geçiş fosillerinin kendilerinden çok daha sonra yaşamış grupların doğrudan atası olduğu varsayılamaz ancak yakın akraba olduklarından ata canlının neye benzediğini tahmin etmek için model olarak kullanılırlar.
Charles Darwin'in Türlerin Kökeni kitabı ilk kez 1859'da yayımlandığında, fosil kayıtları hakkında bilinenler oldukça azdı. Darwin geçiş fosillerinin eksikliğinin öne sürülmesini "kuramıma yöneltilebilecek en belirgin ve ciddi itiraz" olarak görmüş ancak bunu jeolojik kayıtların son derece yetersiz olmasına bağlamıştır. O dönemde mevcut olan sınırlı koleksiyonlara dikkat çekti ancak mevcut bilginin doğal seçilim yoluyla evrim teorisini desteklediğini açıklamıştır. Aslına Archaeopteryx yalnızca iki yıl sonra, 1861 yılında keşfedildi ve bu cins, kuş olmayan dinozorlar ile kuşlar arasında klasikleşmiş bir ara geçiş formudur. O zamandan bu yana çok daha fazla geçiş fosili bulundu ve artık tüm omurgalı sınıflarının akraba olduklarına dair bol miktarda kanıt mevcut. Sınıf düzeyinde geçişlerin kimi spesifik örnekleri şunlardır: tetrapodlar ve balıklar, kuşlar ve dinozorlar ve memeliler ve "memeli benzeri sürüngenler".
"Kayıp halka" terimi insan evrimine dair popüler bilim yazılarında, hominidlerin evrimindeki bir boşluğa atıfta bulunmak için yaygın olarak kullanılagelmiştir. Daha çok herhangi bir yeni geçiş fosili bulgusunu ifade etmek için kullanılır. Ancak doğanın evrimden önceki yorumuna gönderme yaptığı için bu terim bilim insanları tarafından kullanılmıyor.
Popüler örnekler > Archaeopteryx

Ana madde: Archaeopteryx
Archaeopteryx, kuşlarla yakın akraba olan bir teropod dinozor cinsidir. 19. yüzyılın sonlarından itibaren, bilinen en eski kuş olduğu paleontologlar tarafından kabul görmüş ve referans kitaplarında yer almıştır. Ancak 2011 yılında yapılan bir çalışma bu düşünceyi sarsmış ve Archaeopteryx'in kuşların ortak atasına yakın ancak kuş olmayan bir dinozor olabileceğini iddia etmiştir.
Bugün Güney Almanya olarak bilinen yerde, 150 milyon yıl önce Geç Jura döneminde yaşamıştır. O vakitler Avrupa sıcak ve sığ bir tropikal denizin çevrelediği bir takımadaydı ve ekvatora şimdi olduğundan daha yakındı. Şekil olarak Avrupa saksağanına benzeyen ve muhtemelen en irileri bir kunduz kadar olan Archaeopteryx'in uzunluğu yaklaşık 0,5 metreydi. Küçük boyutuna, geniş kanatlarına ve uçma veya süzülme yeteneğine rağmen Archaeopteryx'in diğer küçük Mezozoyik dinozorlarıyla olan ortak noktaları kuşlarla paylaştıklarından daha fazladır. Özellikle deinonychosaurlarla (dromaeosaurlar ve troodontidler) şu özellikleri paylaşır: keskin dişlerle dolu bir çene, üç parmaklı bir pençe, kemikli uzun bir kuyruk, oldukça uzayabilen ikinci ayak parmağı ("ölümcül pençe"), tüyler (homeotermiyi düşündürür) ve çeşitli iskelet özellikleri. Bu özellikleri dikkate alındığında Archaeopteryx apaçık bir şekilde dinozorlar ve kuşlar arasında bir geçiş fosili adayıdır ve bu nedenle hem dinozorlara hem de kuşların kökenine dair yapılan araştırmalarda önemli bir role sahiptir.
İlk bütün fosil örneği 1861'de duyurulmuş ve o zamandan bu yana on fosil örneği daha ortaya çıkarılmıştır. Bu on bir fosilin çoğunda tüy izleri bulunmaktadır (bu tarz yapıların en eski doğrudan kanıtlarından biridir). Üstelik uçuş tüylerinin gelişmiş bir formuna sahip olduklarından Archaeopteryx fosilleri, tüy evriminin Geç Jura'dan önce başladığının kanıtıdır.
Popüler örnekler > Australopithecus afarensis

Ana madde: Australopithecus afarensis
Hominid Australopithecus afarensis, modern bipedal (iki ayaklı) insanlar ve onların dört ayaklı insansı ataları arasında yer alan bir evrimsel geçiş noktasıdır. A. afarensis iskeletinin bazı özellikleri iki ayaklı olduklarına dair güçlü kanıtlar sunmaktadır. Öyle ki bazı araştırmacılar iki ayaklılığın A. afarensis'ten çok önce evrimleştiğini öne sürmektedir. Pelvisleri insansılardan ziyade insanlarınkine daha çok benzemektedir. İlyak kanatlar kısa ve geniştir. Sakrum da yine geniş olup doğrudan kalça ekleminin arkasında yer alır. Eklem ekstansörlerinde güçlü bir bağlanma olduğuna dair net bir kanıt dik duruşa işaret etmektedir.
Pelvisleri tamamen insanlarınkine benzemese de iki ayaklılığa önemli ölçüde uyum sağlamak için radikal bir şekilde yeniden biçimlendirilmiştir. Femur kalçadan dize doğru açı yapar. Bu özellik ayağın vücudun orta çizgisine daha yakın düşmesini sağlar ve alışılmış iki ayaklı hareketi güçlü bir şekilde gösterir. Günümüz insanları, şempanzeleri ve örümcek maymunları aynı özelliğe sahiptir. Büyük ayak parmakları öne doğru çekilmiştir ve bu da arka bacaklarla dalları kavramayı imkansız hale getirmese de zorlaştırmıştır. Hareket kabiliyetinin yanı sıra A. afarensis, günümüz şempanzelerinden (insanın yaşayan en yakın akrabası) biraz daha büyük bir beyne ve maymunlardan ziyade insanınkine benzeyen dişlere sahipti.
Popüler örnekler > Pakicetidler, Ambulocetus

Ana madde: Balinaların evrimi
rekonstrüksiyonu
iskeleti
Balinalar, kara memelilerinin soyundan gelen deniz memelileridir. Pakicetidler soyu tükenmiş bir toynaklı familyasıdır ve en erken balinaları içeren bu grup Raoellidae familyasından Indohyus'un en yakın kardeş grubudur. Bundan 53 milyon yıl önce, Erken Eosen devrinde yaşamıştır. İlk fosil örnekleri 1979 yılında Pakistan'da, eski Tetis Denizi'nin kıyılarından çok da uzak olmayan bir nehirde bulundu. Pakicetidler su altında duyabiliyordu ve ses iletimi çoğu kara memelisinde olduğu gibi kulak zarıyla değil gelişmiş kemik iletimiyle sağlanıyordu. Bu farklılık su altındayken yönlü işitmeye engel olur.
Ambulocetus natans bundan 49 milyon yıl önce yaşadı ve 1994 yılında Pakistan'da keşfedildi. Muhtemelen hem suda hem de karada yaşıyordu ve timsah gibi görünüyordu. Eosende, ambulocetidler, koylarda ve Kuzey Pakistan'daki Tetis Okyanusu'nun haliçlerinde yaşıyordu. Ambulocetid fosilleri her zaman kıyıya yakın sığ deniz yataklarında, bol miktarda deniz bitkisi fosili ve kıyı yumuşakçalarıyla birlikte bulunur. Her ne kadar ambulocetidlerin fosilleri sadece deniz yataklarında bulunuyor olsa da oksijen izotop değerleri gösteriyor ki çeşitli tuzluluk derecelerinde su tüketiyorlardı. Bazı örneklerde deniz suyu tüketimine dair herhangi bir kanıt bulunmazken diğerlerinin ise dişlerinin fosilleştiği dönemde tatlı su tükettiğine dair bir kanıt bulunmuyor. Ambulocetidlerin geniş aralıklardaki tuz yoğunluklarını tolere edebildikleri açıktır. Diyetleri arasında su içmek için kıyıya yanaşan kara hayvanları veya nehirlerde yaşayan tatlı su canlıları yer alıyordu. Bu nedenle ambulocetidler, balinaların tatlı sularda ve denizlerde yaşayan ataları arasında bir geçişi temsil eder.
Popüler örnekler > Tiktaalik

Ana madde: Tiktaalik
Tiktaalik, Geç Devoniyen dönemde yaşamış, soyu tükenmiş bir Sarcopterygii cinsidir ve tetrapodlarla (dört ayaklılar) benzer birçok özelliğe sahiptir. Zamanında, oksijen fakiri sığ su habitatlarına uyum sağlayacak şekilde gelişmiş birçok antik sarcopterygii soyundan biridir. Bu adaptasyonlar tetrapodların evrimine yol açmıştır. İyi korunmuş fosilleri, 2004 yılında Kanada'nın Ellesmere Adası'ndaki Nunavut'ta bulundu.
Tiktaalik yaklaşık olarak 375 milyon yıl önce yaşadı. Paleontologlara göre bu canlı, 380 milyon yıllık fosillerinden bilinen Panderichthys gibi tetrapod olmayan omurgalılar ile 365 milyon yıllık fosillerinden bilinen Acanthostega ve Ichthyostega gibi erken tetrapodlar arasında bir geçiş fosilidir. Tetrapod benzeri özelliklere sahip ilkel bir balık gibi görünmesi sebebiyle kaşifi Neil Shubin, Tiktaalik'e "fishapod" (balıkpod - pod: ayak) lakabını taktı. Daha önce birçok kez keşfedilmiş daha balık benzeri geçiş fosillerinden farklı olarak Tiktaalik'in yüzgeçlerinde, ilkel bilek kemikleri ve parmakları anımsatan ilkel ışınlar var. Ağırlık taşıyıcı işlev görüyor olabilirler. Tüm modern tetrapodlar gibi kaburga kemikleri, ayrık pektoral kemere sahip bağımsız şekilde hareket edebilen bir boynu ve akciğerleri vardı ancak bir balık gibi de pulları, solungaçları ve yüzgeçleri vardı.
Popüler örnekler > Amphistium

Ana madde: Yassı balıklar
Pleuronectiformes (yassı balıklar) ışın yüzgeçli balıkların bir takımıdır. Modern yassı balıkların en bariz özelliği asimetrik olmasıdır ve yetişkin balıklarda gözler kafanın aynı tarafındadır. Kimi familyalarda gözler daima kafanın sağ tarafındayken (dekstral veya sağ gözlü yassı balık) kimilerinde daima sol tarafta (sinistral veya sol göz yassı balık) yer alır. İlkel psettodes cinsi her iki tip balıktan da eşit miktarda içerir ve genellikle diğer familyalara göre daha az asimetriktir. Takım diğer ayırt edici özellikleri ise çıkıntılı gözler, deniz tabanında yaşamaya (bentos) adapte olmak ve sırt yüzgecinin kafaya doğru ilerlemiş olması.
Amphistium 50 milyon yıl önce yaşamış ilkel bir yassı balıktır ve geçiş fosili olarak bilinir. Amphistium'un başı tipik omurgalı kafatası ile modern yassı balıklar arasındaki geçişi gösterir öyle ki gözler ne modern yassı balıklarda olduğu gibi kafanın tek bir tarafındadır ne de birçok omurgalıda olduğu gibi her iki tarafta yer alır. Gözlerden biri kafatasının orta üst kısmına yakın bir yerdedir. Bunun üzerine paleontologlar şu sonucu vardı: "bu değişim kademeli bir şekilde, doğal seçilim yoluyla evrimle tutarlı bir şekilde  gerçekleşti—tabi araştırmacıların vakti zamanında buna inanmaktan başka seçeneği olmadığı için aniden değil."
Amphistium Lütesiyen İtalya'nın Monte Bolca Lagerstätte'sinden çıkarılan birçok balık fosili türünden biridir. Amphistium'un akrabası Heteronectes ise Fransa'nın biraz daha eski katmanlarından gelen oldukça benzer durumda bir fosildir.
Popüler örnekler > Runcaria

Tohumlu bitkilerin Orta Devoniyen dönemine ait bir öncüsü Belçika'da tanımlandı ve en eski tohumlu bitkilerden 20 milyon önce yaşadı. Küçük ve radyal simetrik olan Runcaria, bir kupula ile çevrelenmiş, kabuklu bir megasporangiumdur. Megasporangium, çok loblu zarın üzerinde çıkıntı yapan, açılmamış bir distal uzantıya sahiptir. Uzantının anemofil tozlaşmaya sebep olabileceği düşünülmektedir. Runcaria, sert bir tohum kabuğu ve poleni ovüle gönderecek bir sistem hariç tohumlu bitkilerin tüm niteliklerine sahipti.
Fosil kaydı

Ana madde: Tafonomi
Her geçiş fosili fosil kayıtlarında görünmez çünkü bunlar tam değildir. Organizmalar ancak en uygun koşullar bir araya geldiğinde nadiren fosilleşir ve bunların da sadece çok küçük bir kısmı keşfedilebilmiştir. Paleontolog Donald Prothero, fosil kayıtlarının verdiği sonuçlara isnaden bilinen tür sayısının, toplamda bilinen canlı türleri sayısının %5'inden daha az olmasının bu gerçeği açıkladığını ifade ediyor ve buna ek olarak fosiller aracılığıyla bilinen tür sayısının şimdiye kadar yaşamış tüm türlerin %1'inden çok daha az olması gerektiğini öne sürüyor.
Bir biyolojik yapının fosilleşmesi için özel ve nadir koşullar gerektiğinden mantıken, bilinen fosiller, yaşamış tüm canlıların yalnızca küçük bir yüzdesini teşkil eder ve her keşif evrime dair anlık bir görüntü sağlar. Türler arasındaki geçiş ancak geçiş fosilleri tarafından gösterilebilir ve desteklenebilir.
Fosil kayıtları oldukça düzensizdir ve birkaç istisna dışında sert dokulara sahip organizmaların korunma ihtimali yumuşak dokulu organizmalara göre daha yüksektir, öyle ki bu canlılar fosil kayıtlarında ya çok az görülür ya da hiç görülmez. Fosilleşme ihtimali yüksek görülen gruplar: omurgalılar, derisidikenliler, dallıbacaklılar ve eklem bacaklıların kimi gruplarıdır.
Tarihi > Darwin sonrası

Hayvan ve bitki türlerinin sabit olmadığı ve zamanla değiştiği düşüncesi 18. yüzyıla kadar uzanır. Darwin'in 1859 yılında yayınlanan Türlerin Kökeni kitabı buna düşünceye sağlam bir bilimsel temel kazandırdı. Ancak Darwin'in çalışmasının bir zayıf yönü de Darwin'in de bizzat belirttiği üzere paleontolojik kanıtların eksikliğiydi. Doğal seçilimin cins ve familyalarda görülen çeşitliliğe sebep olması kolayca görülebilse de daha yüksek taksonomik gruplar arasındaki dönüşümü çıkarabilmek daha zordu. Darwin çalışmasını yayınladıktan yalnızca iki yıl sonra, 1861 yılında keşfedilen Archaeopteryx'in Londra örneği ilk kez yüksek taksonomik gruplar arasında, kuşlar sınıfıyla daha bazal sürüngenler arasında bir bağlantı olduğunu ortaya çıkardı. Böylece, Archaeopteryx gibi geçiş fosilleri yalnızca Darwin'in teorisini doğrulamakla kalmadı ayrıca kendi başlarına evrimin ikonları haline geldiler. Örneğin 1904 tarihli İsveççe bir ansiklopedik sözlük olan Nordisk familjebok'te Archaeopteryx'in hatalı bir rekonstriksüyonu yer almış (görselde görülebilir) ve şu şekilde tanımlanmıştı: "ett af de betydelsefullaste paleontologiska fynd, som någonsin gjorts" ("şimdiye kadar yapılmış en önemli paleontolojik keşiflerden biri").
Tarihi > Bitkilerin yükselişi

Ara fosiller yalnızca hayvanlardan ibaret değildir. 20. yüzyılın başlarında bitki şubelerinin haritalanmasının artmasıyla birlikte damarlı bitkilerin ataları araştırılmaya başlandı. 1917'de Robert Kidston ve William Henry Lang, İskoçya'nın Aberdeenshire kentindeki Rhynie çörtünün içinde oldukça ilkel bir bitkinin fosilleşmiş kalıntılarını buldular ve ona Rhynia adını verdiler.
Rhynia bitkisi küçük ve çubuk şeklindeydi. Her birinin ucu sporangium ile kaplı, yapraksız, dikotomik şekilde basitçe dallanan gövdelere sahipti.
En ünlü geçiş fosillerinden biri olan Archaeopteryx, kuşların teropod dinozorlardan evrildiğinin kanıtıdır.
A. afarensis - yürür haldeyken
Tiktaalik roseae'nin gözlerinin üzerinde hava delikleri vardı.
Tiktaalik roseae'nin yaşam restorasyonu
Modern yassı balıklar asimetriktir ve her iki gözü de başın aynı tarafındadır.
Başın üst orta kısmında tek gözü olan Amphistium fosili
Devoniyen dönemde yaşamış Runcaria, tohum benzeri bir yapıya sahiptir ancak katı bir tohum kabuğundan ve poleni ovüle gönderecek bir sistemden yoksundu.
Archæopteryx'in 1904 tarihli tarihi bir rekonstriksüyonu
Rhynia'nın rekonstriksüyonu
Dünya Veteriner Hekimleri Birliği

WVA logosu.
Dünya Veteriner Hekimler Birliği (WVA), Veteriner hekimlik mesleğini dünya çapında temsil eden küresel bir meslek kuruluşu. Bu birlik, ulusal düzeydeki veteriner hekimleri birlikleri için ve veteriner tıbbın farklı alanlarında çalışan veteriner hekimler için bir çatı kuruluştur. Türk Veteriner Hekimleri Birliğide bu birliğin bir üyesidir.
Dünya veteriner hekimleri birliği, Hayvan ve insan sağlığı konularının yanı sıra hayvan refahı konusunda ve birliğe üye örgütlerin/hekimlerin hakları konusunda faaliyetler gösterir. Veteriner hekimliği mesleğinin ve veteriner tıp biliminin geliştirilmesini amaçlar.
Kuruluşu

1863 yılında Dr J. Gamgee, ilk Uluslararası Veteriner Hekimler Kongresini topladı. Sonrasında bu girişim "Dünya Veteriner Hekimleri Birliği" halini aldı. Ulusal düzeydeki meslek kuruluşları bu organizasyona üye oldular, bu sayede uluslararası koordinasyon sağlanmış oldu.
Organizasyonlar

Birliğin rutin görevlerinin yanı sıra yürüttüğü bazı organizasyonlar da vardır. Bunlardan en önemlisi olan Dünya Veteriner Kongresinin 32.'si 2015 yılında İstanbulda gerçekleşmiştir. 2001 yılında alınan bir karar ile Nisan ayının son Cumartesi gününü “Veteriner Hekimler Günü” olarak kutlanmaya başlanmıştır. Ayrıca 2011 yılı "Dünya Veteriner Hekimler Yılı" olarak kutlanmıştır.
Dünya'ya yakın cisim çalışmaları merkezi

JPL
Dünyaya Yakın Nesne Çalışmaları Merkezi (CNEOS), Jet İtki Laboratuvarı'nın (JPL) asteroit ve kuyruklu yıldız yörüngelerini ve bunların Dünya'ya çarpma olasılıklarını hesaplama merkezidir. CNEOS, Pasadena, Kaliforniya'daki Caltech'te bulunmaktadır.
CNEOS, Dünya'ya Yakın Nesneler (NEO'lar) için yüksek hassasiyetli yörüngeleri hesaplar. Bu yörünge çözümleri, NEO'ların Dünya'ya yakın yaklaşımlarını hesaplar ve önümüzdeki yüzyıl veya daha uzun bir süre boyunca NEO çarpma olasılıklarının değerlendirmelerini üretir.
CNEOS, JPL'nin Sentry çarpışma izleme sistemine ev sahipliği yapmaktadır; bu sistem, tehlikeli asteroitlerin gelecekteki olası yörüngelerinin analizlerini gerçekleştirmekte ve önümüzdeki yüzyılda çarpışma olasılıklarını araştırmaktadır. Benzer şekilde, Scout sistemi yeni potansiyel asteroit keşiflerini izler ve gelecekteki olası hareket aralığını hesaplar. Potansiyel bir çarpışma durumunda (sanal çarpıştırıcı olarak bilinir), çarpışma zamanı ve olasılığı tahmin edilir.
CNEOS ayrıca, varsayımsal bir asteroidin daha erken bir zamanda bilinen bir miktarda saptırılması durumunda ne kadar uzağa hareket edeceğini hesaplayan NEO Saptırma Uygulamasını da yürütür.
Hanım Evladı

| --- | --- |
Yönetmen: Samim Utku
Yapımcı: Samim Utku, Necip Kavuncuoğlu
Senarist: Erdoğan Tünaş
Görüntü yönetmeni: Abdullah Gürek
Stüdyo: Tufan Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1978
Çıkış tarih(ler)i: 1978
Süre: 54 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Hanım Evladı, 1978 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular

Aydemir Akbaş
Ünsal Emre
Zerrin Doğan
Ali Şen
Mürüvvet Sim
Yüksel Gözen
Perihan Ateş
Rıza Genç
Osman Han
Yadigar Ejder
Erdinç Akbaş
Kudret Karadağ
Zeki Alpan
Erdal Güner
Golos stali

The Voice of Steel (Ukraynaca: Голос Сталі), (Türkçe: Çeliğin Sesi)
Ukraynalı black metal grubu Nokturnal Mortum'un 2009 yılında yayınlanan albüm çalışmasıdır.
Parça listesi

| Голос Сталі (Çeliğin sesi)> No. | Голос Сталі (Çeliğin sesi)> Başlık | Голос Сталі (Çeliğin sesi)> Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Інтро (Giriş)"   | 3:06 |
| 2. | "Голос Сталі (Çeliğin sesi)"   | 9:55 |
| 3. | "Валькирия (Valkür)"   | 10:48 |
| 4. | "Україна (Ukrayna)"   | 8:24 |
| 5. | "Моєї Мрії Острови (Rüyalarımdaki Adalar)"   | 11:48 |
| 6. | "Шляхом Сонця (Güneş Yolunda)"   | 9:07 |
| 7. | "Небо Сумних Ночей (Hüzünlü Gecelerin Gökyüzü)"   | 4:51 |
| 8. | "Біла вежа (Beyaz Kule)"   | 11:48 |
Kaynaklar

| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz release group: 259aef10-7c4d-47c5-bcd7-31bf2a14c99d
Goniaceae

Goniaceae Chlamydomonadales takımına bağlı bir familyadır.
Halkların Uluslararası Mücadele Birliği

| Halkların Uluslararası Mücadele Birliği International League of Peoples' Struggle |
| --- | --- |

Kısaltma: ILPS
Kuruluş yeri: Zutphen, Hollanda
Tür: Uluslararası örgüt
Amaç: Anti emperyalizm İlericilik
Genel başkan: Len Cooper
Önemli kişiler: Jose Maria Sison
Ana organ: Uluslararası Koordinasyon Komitesi (ICC)
Resmî site: i̇lps.info
1 Mayıs İşçi Bayramı'nda, Avrupa Türkiyeli İşçiler Konfederasyonu (ATIK) ve Almanya Türkiyeli Işçiler Federasyonu (ATIF) ile birlikte yürüyüş gerçekleştiren ILPS, Berlin, Almanya
Halkların Uluslararası Mücadele Birliği (İngilizce: International League of Peoples' Struggle), dünya üzerindeki anti emperyalist ve demokratik hareketleri koordine etmek amacıyla faaliyet gösteren bir uluslararası örgüttür.
Tarihçe

Halkların Uluslararası Mücadele Birliği, Hollanda'nın Zutphen şehrinde ABD, Afganistan, Almanya, Arjantin, Avustralya, Avusturya, Bangladeş, Belçika, Benin, Brezilya, Burma, Dominik Cumhuriyeti, Ekvator, Endonezya, Filipinler, Fransa, İngiltere, İskoçya, İspanya, İsviçre, Güney Kore, Hindistan, Hollanda, İran, İtalya, Japonya, Kanada, Kongo, Lüxemburg, Malezya, Meksika, Nepal, Nijerya, Norveç, Pakistan, Peru, Tayland, Türkiye, Yeni Zelanda ve Yunanistan olmak üzere 40 farklı ülkeden kitle örgütleri temsilcilerinin katılımı ile Mayıs 2001'de gerçekleştirdikleri ilk Uluslararası Kongreleri sonrasında kurulmuştur.
Filipin Komünist Partisi kurucusu Jose Maria Sison, kuruluşun eski genel başkanlarından biridir.
Halkların Uluslararası Mücadele Birliği, kuruluşundan bugüne kadar altı Uluslararası Kongre düzenlemiştir. En sonuncusu 23-26 Haziran 2019 tarihlerin Hong Kong'da gerçekleşmiştir.
Gongylonema neoplasticum

Gongylonema neoplasticum bir çeşit nematod cinsi parazit.
Daha önceleri Spiroptera carcinoma olarak bilinirdi. Bu isim altında, 1926 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü kazanan Johannes Fibiger'in çalışmalarına öncülük etmiştir. Fibiger çalışmalarıyla nematod enfeksiyonunun sıçanlarda mide kanseri yaptığını göstermiştir. Onun çalışmaları bir enfeksiyonun karsinojen olabileceğini gösteren ilk bulgulardandır.
Fibiger'in çalışmaları daha sonra yeniden değerlendirildi ve mevcut uzlaşma sonucunda; solucanların, daha önce hasar görmüş hücreleri kanser gelişimi yönünde stimüle ederken, sağlıklı hücreler için kendi başlarına karsinojen olmadıkları gösterilmiştir.
Ayrıca "Spiroptera neoplasticum" olarak da isimlendirilir.
Hadži-Prodan Mağarası

| --- | --- |
Хаџи-Проданова пећина
Hadži-Prodan Mağarası
Mağaranın Sırbistan'daki konumu
Diğer adı: Hadži Prodanova
Konum: Raščići köyü, İvaniçe yakınları
Bölge: orta batı Sırbistan
Koordinatlar: 43°38′0.6″K 20°14′32.3″D﻿ / ﻿43.633500°K 20.242306°D﻿ / 43.633500; 20.242306
Rakım: 630 m (2.067 ft)
Tarihçe
Devir(ler): Paleolitik
İlgili kişi(ler): Homo neanderthalensis, Homo sapiens
Hadži -Prodan Mağarası (Sırpça: Хаџи-Проданова пећина), orta batı Sırbistan'daki İvaniçe'den 7 kilometre (4,3 mi) uzaklıktaki Raščići köyünde bulunan, Paleolitik döneme tarihlenen arkeolojik sit alanı ve ulusal bir tabiat anıtıdır. Deniz seviyesinden 630 m yüksekliğe sahip oldukça dar ve yüksek ağzı, Rašćanska nehri vadi yatağının yaklaşık 40 m üzerinde yer alır ve güneye doğru bakmaktadır. 345 metre (1.132 ft) uzunluğundaki mağara Geç Kretase'de "kalın tabakalı masif" Senoniyen kalkerinde oluşmuştur. Tarih öncesi çanak çömlek parçaları ve Pleistosen fauna fosilleri İvaniçe'den Zoran Vučićević tarafından ortaya çıkarıldı. Mağara girişinde ve ana mağarada, özellikle Mağara ayısı (Ursus spelaeus) ve Demir Çağı eser keşiflerinin yapıldığı bildirildi. Mağaranın adı, 19. yüzyıldan kalma bir Sırp devrimci olan Hadži-Prodan'ın onuruna verilmiştir.