stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vanadzor
Demografi > Din

Nüfusun çoğunluğu Ermeni Apostolik Kilisesi'ne mensuptur. Vanadzor, Lori eyaletinin nüfusuna hizmet veren Ermeni Apostolik Kilisesi'nin Gougark Piskoposluğu'nun merkezidir.
2016 yılı itibarıyla şehride 4 kilise ve 2 şapel bulunmaktadır:
Meryem Ana Kilisesi: 1831 yılında açılan ve Garakilisa 'kara kilisesi' olarak da bilinen kilise, şehrin korunmuş en eski kiliselerinden biridir. Kilise, 1999 yılında tamamen yenilenmiştir.
Kamakatar Şapeli: Şehrin kuzeydoğusunda yer almaktadır. Aslen Orta Çağ'dan kalma olan mevcut bina, 1841'de yeniden inşa edildi.
Kutsal Bakire Meryem'in Doğuşu Kilisesi: 1895'te açılan kilise, kentin küçük Rus Ortodoks cemaatine hizmet vermektedir.
Surp Sarkis Kilisesi: Vanadzor'da 200 yılında açılan kilise, piskoposluk binasının yakınında bulunmaktadır.
Narek Aziz Krikor Katedrali: 2000 yılında açılan katedral, Ağıtlar Kitabı'nın 1000. yıldönümü anısına Naregli Aziz Krikor'un adını taşımaktadır. Şu anda Ermeni Apostolik Kilisesi Gougark Piskoposluğunun merkezidir.
Kutsal Çocuklar Şapeli: 2006 yılında, Vanadzor'daki Tsitsernak çocuk kampında açıldı.
Vanadzor sakinlerinin çoğu geleneksel olarak, ilk kez 1946 yılında gelen protestan Batı Ermenileri tarafından kurulan Ermeni Evanjelik Kilisesi'nin üyesidir. O zamanlar herhangi bir dini faaliyet kanunen cezalandırılsa da, Evanjelik geleneğin takipçileri inançlarını uygulamaya devam ettiler ve Sibirya'ya sınır dışı edilmekten kaçınmak için bodrumlarda gizlice toplandılar. Özellikle Musa Dağ (Musa Ler) Ermenileri, polis ve mahalle nöbetçilerinin sürekli tehditlerine rağmen Evanjelik inancının ve geleneklerine bağlılığın öncüsü oldular.
Demografi > Kültür

Vanadzor, MÖ 4. binyıldan kalma birçok kalıntıya ev sahipliği yapan yakındaki Mashtots tepesi de dahil olmak üzere çeşitli arkeolojik alanlara sahiptir. 1938 yılında açılan Lori-Pambak Arkeoloji Müzesi, Gugark bölgesinin tarihine ve etnografyasına adanmıştır. Şu anda yaklaşık 34.000 parça ve eserden oluşan bir koleksiyona sahiptir.
Vanadzor, Lori Eyaleti'nin ve kuzeydoğu Ermenistan'ın kültür merkezidir. Charles Aznavour'un adını taşıyan Vanadzor Kültür Evi, Ermenistan'daki en büyük merkezlerden biridir. Eduard Kzartmyan Müzik Okulu, 1934 yılında kurulmuş önemli bir sanat okuludur. Vanadzor Güzel Sanatlar Müzesi 1974'ten beri, yazar Stepan Zoryan'ın ev müzesi ise 1990'dan beri faaliyet göstermektedir.
Şehir , Vanadzor Bohem Oda Tiyatrosu, Vanadzor Müzikal Tiyatrosu, Hovhannes Abelyan'ın adını taşıyan Vanadzor Drama Tiyatrosu ve Vanadzor Kukla Tiyatrosu gibi birçok tiyatroya ev sahipliği yapmaktadır. Vanadzor'un diğer ünlü sanat toplulukları arasında Horevel Folke Dans Topluluğu (1958 yılında kurulmuştur), Vanadzor Oda Müziği Korosu (1989) ve Vanadzor Oda Orkestrası (1993) bulunmaktadır.
Vanadzor ayrıca Lousnelius, Lav Eli ve Vordan Karmir gibi birçok ünlü hard rock grubunun da yapımcılığını üstlendi.
Şehirde 2016 yılı itibarıyla dört halk kütüphanesinin yanı sıra dört çocuk kütüphanesi de bulunmaktadır.
Ulaşım

Vanadzor, Ermenistan'ın diğer bölgelerine demiryolu ve ulusal otoyollarla bağlanmaktadır. Erivan'a giden M-3 otoyolunu Bagrataşen'deki Gürcistan sınırına bağlayan M-6 otoyolu, Vanadzor'dan geçmektedir. Şehir ayrıca M-8 otoyolu üzerinden doğudaki Tavuş Eyaleti ile de bağlantılıdır. Vanadzor'da, şehri Gümrü üzerinden Erivan'a ve Ayrum üzerinden Tiflis'e bağlayan Güney Kafkasya Demiryolları'nın hizmet verdiği bir tren istasyonu bulunmaktadır. Nisan 2012'de, Ayrum'a giden hattın güvenli bir şekilde kullanılmasını sağlamak amacıyla Vahagnadzor'un hemen batısındaki Zamarlu geçidi üzerinde bir yedek köprü açılmıştır. Vanadzor ile Fioletovo (Dilijan'ın batısı) arasında yeni bir demiryolu bağlantısı da önerildi.
Vanadzor'un 44 km (27 mi) kuzeyinde yer alan Stepanavan Havaalanı, şehre en yakın havalimanıdır.
Ekonomi > Endüstri

Vanadzor şehri, ana sanayi merkezidir. Kentin sanayisi oldukça çeşitlidir; hazır giyim imalatı, kimyasal ürünler, inşaat malzemeleri ve süt ürünleri alanında uzmanlaşmış birçok firma bulunmaktadır. Şehrin en büyük hazır giyim üreticileri 1962 yılında kurulan "Dav-Gar" hazır giyim fabrikası, 1977 yılında kurulan Darbbag Dikiş Fabrikası (1996 yılında özelleştirilmiştir), 1990 yılında kurulan "Sarton" Dikiş Fabrikası, 2000 yılında kurulan "Ruz-Dan" hazır giyim fabrikasıdır. Vanadzor'un en büyük kimya tesisleri arasında 1929 yılında kurulan "Vanadzor ChimProm", 1967 yılında kurulan polimerik malzemeler için "Gipk" işletmesi ve 1998 yılında kurulan polimerik malzemeler için "Gary Group" bulunmaktadır. 1988'de kurulan "Beton" işletmesi, 2004'te kurulan "Bionik" fabrikası ve "Karaberd" fabrikası yapı malzemeleri konusunda uzmanlaşmıştır. "DIET LLC", "K&K" fabrikası ve "Katnagorts" tesisi süt ürünleri konusunda uzmanlaşmıştır. Vanadzor'un diğer önemli sanayi tesisleri arasında 1956 yılında kurulan "Ardvin" elektromekanik fabrikası, 1996 yılında kurulan "Gems De Luxe" değerli taş işleme işletmesi ve "Jerutsogh" ısıtma ekipmanları fabrikası bulunmaktadır.
Vanadzor'da başta tüf, bazalt ve kil olmak üzere inşaat malzemeleri üreten birçok küçük tesis de faaliyet göstermektedir. Ayrıca şehir, 1961 yılında açılan Vanadzor Termik Santrali'ne ev sahipliği yapmaktadır.
Ekonomi > Turizm

Vanadzor, ılıman iklimi, temiz havası ve maden kaynakları nedeniyle kuzey Ermenistan'da bir tatil merkezidir. Şehirde ve yakın kırsalda birçok otel ve spa tesisi inşa edilmiştir.
Şehir, Ermenistan'ın diğer büyük şehirleriyle demiryolu ve otoyol ile bağlantılıdır.
Vanadzor Armenia Health Resort & Hotel, su arıtma prosedürleri (maden suyu "Lori") ve çamur / turba tedavisi ile en önemli tatil köyleri arasındadır.
Eğitim

Vanadzor, şehir nüfusuna ve Lori ve Tavuş illeri sakinlerine hizmet veren birçok eğitim kurumuna ev sahipliği yapmaktadır. Aşağıdaki eğitim kurumları şu anda şehirde faaliyet göstermektedir:
Hovhannes Tumanyan'ın adını taşıyan Vanadzor Devlet Üniversitesi, 1965 yılında beş fakülteyle açıldı:
Filoloji Fakültesi,
Tarih ve Coğrafya Fakültesi,
Pedagoji Fakültesi,
Biyoloji ve Kimya Fakültesi,
Fizik ve Matematik Fakültesi.
Petros Melkonyan'ın adını taşıyan Ermenistan Ulusal Politeknik Üniversitesi'nin Vanadzor kampüsü, 1959'dan beri faaliyet gösteriyor ve 2 fakülte dahil:
Teknoloji ve Sektörel İktisat Fakültesi,
Doğa Bilimleri ve İletişim Sistemleri Fakültesi.
Ermeni Ulusal Tarım Üniversitesi'nin Vanadzor kampüsü, 2004'ten beri faaliyet göstermektedir.
Mkhitar Gosh Ermeni-Rus Uluslararası Üniversitesi, 1995 yılında açıldı.
29 Ekim 2016'da, tüm bölgedeki iş ve teknoloji ortamını tanıtmak amacıyla şehirde Vanadzor Teknoloji Merkezi açıldı. 2009 yılı itibarıyla kentte 6 teknik ortaokul, 30 halk eğitim okulu ve 20 kreş faaliyet göstermektedir.
Spor > Futbol

Vanadzor'da en popüler spor futboldur. 1936'da kurulan ve 2006'da feshedilen Lori Vanadzor, şehrin en eski futbol kulübüdür. Ermenistan'ın bağımsızlığından sonra kulüp, maddi sıkıntılar sebebiyle 2006 yılında feshedildi ve bu süreçte şehri yerel müsabakalarda temsil etti.
Kentin en büyük spor salonu 5.000 seyirci kapasiteli Lori Stadyumu'dur. Esas olarak futbol maçlarında kullanılır. Stadyumun UEFA'nın gerekliliklerini karşılayacak şekilde yeniden geliştirilmesi planlanmaktadır.
2017 yılında, Vanadzor'un yerli bir iş adamı olan Tovmas Grigoryan tarafından Lori adında yeni bir futbol kulübü kuruldu. Kulüp, profesyonel futbola ilk çıkışını 2017-18 Ermenistan Birinci Ligi müsabakasıyla yaptı.
Spor > Diğer sporlar

Futsal, şehrin popüler takım sporları arasında yer alıyor. VSU futsal takımı Ermenistan Futsal Premier Ligi'nde oynuyor. Vanadzor Ermenistan Spor Arenası, takımın ana mekanıdır.
Vanadzor'da hentbol ve voleybol da popülerdir. Kentte yüzme, atletizm, halter, satranç, artistik jimnastik, masa tenisi ve badminton okulları dahil pek çok spor okulu belediyenin denetiminde faaliyet göstermektedir.
Lori Eyaleti'nde kış sporları da yapılmaktadır. Vanadzor yakınlarındaki bir kayak merkezi, genellikle Aralık ile Mart ayları arasında uzanan karlı mevsim boyunca faaliyet göstermektedir.
Kardeş şehirler

Vanadzor'un kardeş şehirleri şunlardır:
Bagneux, Fransa (1967)
Pasadena, ABD (1992)
Zhuzhou, Çin (2004)
Podolsk, Rusya (2004)
Kislovodsk, Rusya (2005)
Batum, Gürcistan (2006)
Maardu, Estonya (2007)
Vanadzor'daki eski haçkarlar
Vanadzor şehir merkezi
Vanadzor'un güneydoğudan görünümü
Vanadzor çevresindeki ormanlar
Vanadzor Merkez parkı
Ermeni Apostolik Kilisesi'nin Gougark Piskoposluğu
Narek Aziz Krikor Katedrali
Adını Charles Aznavour'dan alan Vanadzor Kültür Evi
Tren istasyonu
Vanadzor'da kimya endüstrisi
Gugark Otel
Vanadzor Devlet Üniversitesi
Vanadzor kayak merkezi
Vanadzor belediye binası
İzlanda Basketbol Federasyonu

| --- | --- |
Körfuknattleikssamband Íslands
Spor: Basketbol
Etki alanı: İzlanda
Kısaltma: KKÍ
Kuruluş tarihi: 29 Ocak 1961
Üyelik: FIBA
Bölgesel üyelik: FIBA Avrupa
Genel merkez: Reykjavík
Başkan: Kristinn Albertsson
Genel müdür: Hannes Sigurbjörn Jónsson
Erkekler antrenörü: Craig Pedersen
Kadınlar antrenörü: Benedikt Guðmundsson
Resmî internet sitesi
kki.is

İzlanda Basketbol Federasyonu (İzlandaca: KörfuknattleTyikssamband íslands - KKÍ), İzlanda'daki basketbolun yönetim organıdır, FIBA Avrupa ve Uluslararası Basketbol Federasyonu (FIBA) üyesidir. İzlanda'nın ulusal basketbol takımlarını yönlendirmekte ve denetlemektedir.
Federasyon 29 Ocak 1961'de kuruldu ve ilk başkanı Bogi Þorsteinsson oldu. Şu anki başkanı Kristinn Albertsson'dur.
Müsabakalar

Erkekler'de
İzlanda Erkek Premier Ligi
I. Lig (İzlandaca: 1. deild karla)
II. Lig (İzlandaca: 2. deild karla)
III. Lig (İzlandaca: 3. deild karla)
Kadınlar'da
İzlanda Kadın Premier Ligi
I. Lig (İzlandaca: 1. deild kvenna)
II. Lig (İzlandaca: 2. deild kvenna)
Milli takımları > İzlanda milli erkek takımı

İzlanda erkek milli basketbol takımı
İzlanda 20 yaş altı erkek milli basketbol takımı
İzlanda 19 yaş altı erkek milli basketbol takımı
İzlanda 17 yaş altı erkek milli basketbol takımı
Milli takımları > İzlanda milli kadın takımı

İzlanda kadın milli basketbol takımı
İzlanda 20 yaş altı kadın milli basketbol takımı
İzlanda 19 yaş altı kadın milli basketbol takımı
İzlanda 17 yaş altı kadın milli basketbol takımı
Ödülleri

İzlanda'da Yılın Basketbol Oyuncusu
Başkanları

Bogi Þorsteinsson 1961-1969
Hólmsteinn Sigurðsson  1969-1973
Einar Bollason  1973-1976
Páll Júlíusson  1976-1977
Sigurður Ingólfsson  1978-1979
Stefán Ingólfsson  1979-1981
Kristbjörn Albertsson  1981-1982
Helgi Ágústsson  1982-1983
Þórdís Anna Kristjánsdóttir  1983-1984
Eiríkur Ingólfsson  1984-1985
Björn Björgvinsson  1985-1988
Kolbeinn Pálsson  1988-1996
Ólafur Rafnsson  1996-2006
Hannes S. Jónsson  2006-2023
Guðbjörg Norðfjörð Elíasdóttir 2023-
Hannes S. Jónsson, Federasyon başkanı
Gerçeküstücülük

Londra'daki Salvador Dali sergisi, 2005.
Gerçeküstü fotoğraf çift Achraf Baznani
Gerçeküstücülük ya da sürrealizm, Avrupa'da birinci ve ikinci dünya savaşları arasında gelişmiştir. Temelini, akılcılığı yadsıyan ve karşı-sanat için çalışan ilk dadaistlerin eserlerinden alır. Sürrealizm, aklın kontrolünden kaçan şuur akışının, rastlantıya bağlı ruh durumlarının, düzensiz hayallerin ve rüyaların sanata aktarılmaya çalışıldığı bir edebiyat akımıdır.
1924'te "Manifeste du Surrealisme"i (Sürrealizm Manifestosu) hazırlayan şair Andre Breton'a göre gerçeküstücülük, bilinç ile bilinç dışını birleştiren bir yoldur. Gerçeküstücülük akımı, gerçek dışı anlamında değil aksine gerçeğin insandaki iz düşümü şeklinde bir yaklaşımdır.
Sigmund Freud'un teorilerinden etkilenen Andre Breton için, bilinçdışılık düş gücünün temel kaynağı, deha ise bu bilinçdışı dünyasına girebilme yeteneğiydi.
Breton’un yanı sıra Louis Aragon, Benjamen Peret, otomatik yazı yöntemleri üzerinde deneyler yaptılar. Kendi söylemleriyle, "gerçeküstü dünyanın düşsel, cinsel, sapkın imgelerini geliştirmeye" başladılar.
Gerçeküstücülük, yöntemli bir araştırma ile deneyi ön planda tutuyor, insanın kendi kendisini irdeleyip çözümlemesinde sanatın yol gösterici bir araç olduğunu vurguluyordu.
1925'ten sonra gerçeküstücüler dağılmaya, başka akımlara yönelmeye başladı. Ancak bu akım, resimden, sinemaya, tiyatroya kadar birçok sanat dalını derinden etkiledi. Andre Breton'un yanı sıra P. J. Jouve, Pierre Reverdy, Robert Desnos, Louis Aragon, Paul Eluard, Antonin Arnaud, Raymond Queneau, Philippe Soupault, Arthur Cravan, Rene Char, Federico Garcia Lorca, Salvador Dali, Rene Magritte gerçeküstücülük akımının önemli isimleridir.
Teknikler

Gerçeküstücü sanat, bunun altında şiir, düz yazı ve resim, üretim aşamasında birçok özgün teknik ve oyun kullanmaktadır. Bunlardan birçoğu özgür hayalgücünü artırmak ve bilincin etkisini azaltmak üzerine kuruludur. Bilinçdışı üretim gerçeküstücülükte merkezdedir.
Teknikler > Özdevim

Otomatizm olarak da bilinen bu teknik, gerçeküstücülüğün en önemli tekniklerinden biridir. Önemli örnekleri şunlardır;
Teknikler > Özdevim > Kendiliğinden çizim ve resim

Kendiliğinden çizimin amacı bilinçaltını ortaya çıkarmaktır. El çizim yapılan ortam üzerinde rastgele hareketler yapar. Şans eseri ve/veya hatalar ile bilinçaltı ortaya çıkarılmaya çalışılır.
İlk örneklerini André Masson üretmiştir. Ünlü uygulayıcıları Joan Miro, Salvador Dali, Jean Arp ve Andre Breton'dur. Daha sonraları ressamlar bunu resimlerinde de uygulamışlardır. Elektronik ortamlarda da örnekleri bulunur. Pablo Picasso'da, eskiz ve litografi çalışmalarında bu tarz denemelerde bulunmak istediğini belirtmiştir.
Diğer yandan bu tür çalışmalar ana akım gerçeküstücülük tarafından eleştirilmiştir de. Çizimin doğası ve yapılan hatalardan dolayı hiçbir zaman bilinçdışında kalınamayacağı ileri sürülmüştür; "Masson'a göre kendiliğinden görseller iki farklı aşama içerir, bilinç ve bilinçsiz."
Teknikler > Özdevim > Kendiliğinden yazın

Kendiliğinden yazın, bilinçli bir süreçten geçmeyen yazma tekniğinin ürünüdür. Bu teknikte yazan kişi yazıya bilinciyle müdahale etmez, akıcı bir şekilde yazar. Daha sonra da yazısı üzerinde düzeltmeler, eklemeler yapmaz. Bazı durumlarda ise yazan kişi trans halindedir.
Teknikler > Özdevim > Kendiliğinden şiir

En eski gerçeküstücü tekniktir. Dadaist kökleri bulunur.
Teknikler > Kaligram

Guillaume Apollinaire tarafından geliştirilmiştir. Kendiliğinden şiire benzer. Şiirde kelimeler ve harfler bir şekli tamamlar, bu şekil şiirin konusuyla ilgili olur.
Teknikler > Dekalkomani

Max Ernst uygulayıcılarındandır. Tuvale kalın bir boya tabakası sürüldükten sonra boya hala kurumamış iken, üstü folyo türü malzemeyle kaplanır. Malzeme kaldırıldıktan sonra, tuvalde kalan kısım resmin iskeletini oluşturur.
Teknikler > Grataj

Max Ernst ve Joan Miró'nun uyguladıkları bu teknik, tuvalden kurumuş boyanın kazınmasıyla yapılır.
Teknikler > İstemsiz heykelcilik

Farkında olmadan, bilinçsizce cisimlerin formlarını değiştirmektir.
Bu cisimler ataş, kâğıt parçası gibi sıradan şeyler de olabilirler.
Teknikler > Diğerleri

Kolaj
Kesip biçme
Yansılama
Üst Özdevim
Gerçeküstücülük
Don Kişot

Başlığın diğer anlamları için Don Kişot (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha
Kitabın ilk basım kapağı
Yazar: Miguel de Cervantes Saavedra
Çevirmen: Reşat Nuri Güntekin (YKY)
Ülke:  İspanya
Dil: İspanyolca
Konu: Şövalyelik maceraları
Türler: Roman (hiciv, mizah, macera, psikoloji, pikaresk)
Yayım: 1605 (1. bölüm) 1615 (2. bölüm)
Yayımcı: Juan de la Cuesta
Medya türü: Basılı
Don Kişot (İspanyolca telaffuz: [doŋ kiˈxote]) veya Don Kihote (İspanyolca telaffuz: [doŋ kiˈʃote]), İspanyol yazar Miguel de Cervantes tarafından yazılan klasik bir romandır. İlk olarak 1605 ve 1615 yıllarında iki bölüm halinde yayımlanan roman, Batı edebiyatının kurucu eserlerinden biri olarak kabul edilir ve genellikle ilk modern roman olarak değerlendirilir. Roman, birçok tanınmış yazar tarafından "tüm zamanların en iyi kitabı" ve "dünya edebiyatının en iyi ve en merkezi eseri" olarak nitelendirildi. Aynı zamanda dünyanın en çok tercüme edilen kitaplarından biri ve tüm zamanların en çok satan romanlarından biridir.
Romanın konusu, La Mancha'da yaşayan ve alt tabaka soylu olan Alonso Quijano'nun maceralarına odaklanır. Quijano, okuduğu şövalye romanslarına kendini öyle kaptırır ki aklını yitirir ve Don Kişot de la Mancha adını alarak gezgin bir şövalye olmaya karar verir. Amacı, şövalyelik geleneğini yeniden canlandırmak ve ülkesine hizmet etmektir. Yanına sadık bir silahşor olarak basit bir köylü olan Sancho Panza'yı alır. Sancho, Don Kişot’un yüce söylemlerine karşılık, pratik zekâsı ve saf gerçekçiliğiyle hikâyeye ayrı bir boyut kazandırır. Romanın ilk bölümünde Don Kişot, dünyayı olduğu gibi görmek yerine, kendini efsanevi bir şövalye hikâyesinin başkahramanı olarak hayal etmeyi tercih eder. Ancak Salvador de Madariaga’nın Guía del lector del Quijote adlı eserinde belirttiği gibi, hikâye boyunca "Sancho’nun ruhu gerçeklikten hayale yükselirken, Don Kişot’unki ise hayalden gerçeğe doğru alçalır."
Bu kitap, edebiyat dünyasında derin bir etki bıraktı; Alexandre Dumas'ın Üç Silahşorlar (1844) ve Edmond Rostand'ın Cyrano de Bergerac (1897) eserlerindeki doğrudan göndermeler bunun en açık kanıtıdır. Mark Twain, kitabın "ortaçağ şövalyelik saçmalığına duyulan hayranlığı dünyadan silip süpürdüğünü" söyleyerek ona duyduğu hayranlığı dile getirdi. Pek çok eleştirmen tarafından tüm zamanların en büyük edebi eseri olarak kabul edilmektedir.
Yazılış aşaması

Cervantes, çalışmalarını dilin Orta Çağ biçimi olan eski İspanyolcadan bolca örnekleme yaparak modern İspanyolca dilinde yazdı. Temmuz 1604'te Cervantes, eserin ilk bölümünün haklarını bilinmeyen bir meblağ karşılığında yayıncı Francisco de Robles'a sattı. Basım ruhsatı Eylül'de verildi, basımı Aralık'ta tamamlandı ve kitap 16 Ocak 1605'te çıktı.
Eserin satış başarısı, korsan basımlara zemin hazırladı. 1614 yılında gizemli bir yazar tarafından Avellaneda mahlasıyla sahte bir ikinci bölüm yayınlandı. Bu gelişme, Cervantes'i gerçek bir ikinci bölüm yazmaya teşvik etti ve yeni sahte kitapların önüne geçmek niyetiyle olay örgüsünde Don Kişot'u öldürdü. Bu ikinci eser Cervantes'in ölümünden bir sene önce, 1615 yılında yayınlandı.
Hiciv yönü

Cervantes, hakikatte öyle olmadığı halde, ünlü kişilere atfedilerek, süslü sözlerle doldurulmuş olan ve böylece yazarının aslında okura karşı sahtekarlık yapmış olduğu dönemin şövalyelik romanlarını eleştirir. Ona göre bu tür hilekâr tutumlar yerine, yazar özgün olabilmeli ve bu uğurda gerektiğinde yerleşik kalıplarla kavga ederek ve okuru aldatmaksızın ona ulaşabilmelidir.Cervantes'in yine roman kahramanları üzerinden, eski dönemi temsil eden şövalyelik romanlarına yönelik eleştiride bulunurken, "akıllıca sanattan mahrum" bu eserlerin, gereksiz kimseler gibi Hristiyanlık topraklarından kovulması gerektiğinin belirtilmesi dikkat çekicidir.
Ana karakterler

Ana madde: Don Kişot karakterleri listesi
Don Kişot (Alonso Quijano): Şövalye serüvenleri okumaktan aklı karışmış yaşlı bir aristokrat. Kitabın ana karakteridir.
Rosinante: Don Kişot'un atı.
Sancho Panza: Don Kişot'un silâhtarı.
Dulcinea del Toboso: Don Kişot'un sevdiği kız. Gerçek adı Aldonza Lorenzo'dur.
Konu

La Mancha ilinde yaşayan 50'li yaşlarında  bir aristokrat olan Alonso Quijano, şövalye kitaplarına takıntılıdır. O kadar çok okur ki, sonunda çıldırır. Fakat sadece şövalyelerle ilgili konularda çıldırmıştır, diğer konularda ise son derece akıllı bir asilzadedir. Quijano şövalye kitaplarını okuya okuya iyice onlara özenir. Dedesinden kalma zırh, kılıç vs aletleri temizler, kendi gibi sıska olan atını da eyerleyip yola çıkar. Sonra komşusu Sancho Panza'yı vali yapma vaatleriyle kandırıp kendine silahtar yapar. Bir köylü kızını da sevgilisi ilan eder. Ve her şeyini bırakıp yollara düşer.
Türkçe baskısı

Romanın Türkçe baskısı Roza Hakmen çevirisiyle YKY tarafından yayınlandı. Romanın arka kapağında şu sözcükler kullanıldı:
Romanın 'öz' babası Miguel de Cervantes Saavedra, kendisini izleyen tüm romancıları yapıtlarının 'üvey' babası konumuna düşüreceğini -çünkü Don Quijote'den şu ya da bu biçimde etkilenmemiş tek büyük romancı yoktur- (...) okuruna seslenirken bilebilir miydi?" Jale Parlanın yerinde saptamalarıyla: "Shekaspeare'le birlikte belki de ilk kez 'modern' okuru düşleyen" ve sadece "şövalye romanları"nınn değil, "Rönesans'ta kullanılan bütün yazınsal türlerin otoritesini yıkan" bu öncü yazarın, "1605 yılından beri en çok okunan, en çok sevilen, en çok yorumlanan ve yeniden en çok yazılan" ve belki postmodern anlatıyı bile dört yüzyıl önceden haber veren bu öncü romanı, ilk kez tam anlamıyla Tükçede. 
La Mancha'lı Yaratıcı Asilzade Don Quijote, Roza Hakmen'in İspanyolca aslından yaptığı tam metin çeviriyle (ve Ahmet Güntan'ın şiir çevirileriyle) nihayet dilimizde.
İspanya edebiyat tarihinin en önemli ismi sayılan Cervantes, Don Quijote'yi İspanyolca yazmıştır. İspanyolca ismin Türkçe telaffuzu Don Kişot değil, Don Kihote'dir. Türkiye'de neden doğru kullanılmadığı sorusu ise şöyle açıklanabilir: Fransız İhtilali'nin Osmanlı İmparatorluğu üzerindeki etkileri ve sonrasında yavaş yavaş nükseden Fransız hayranlığı neticesinde, birçok Fransızca eser Osmanlı'nın ilgi odağına yerleşti. Tanzimat döneminde Don Quijote'nin Fransızca baskıları (Don Quichotte) okunurdu. Eserin Fransızcadaki telaffuzu ise Don Kişot'tur. Dolayısıyla yapılan ilk çevirilerde Don Quijote'nin dilimize aktarımı çevirinin çevirisi biçiminde ilerledi.
Tarihçiler listesi

Tarihçiler listesi, ancak yalnızca Vikipedi'de biyografik girişi olanları kapsar. Başlıca tarihçiler ve tarihçiler dahil edilmiş ve isimler, kişinin tarihsel dönemine göre listelenmiştir. Girişler milliyetle değil uzmanlıklarla devam etmektedir.
Antik Çağ > Greko-Romen dünyası > Klasik dönem

Herodotos (MÖ. 484 - y. 420), Halikarnas, Batı tarihyazımını kuran Tarihler'i yazmıştır.
Thukydides (MÖ. 460 - y. 400), Peloponez Savaşı
Ksenophon (MÖ. 431 - y. 360), Atina şövalyesi ve Sokrates'in öğrencisi
Ktesias (MÖ. 4. yüzyılın başları), Yunan, Asur, Fars ve Hint tarihçisi
Antik Çağ > Greko-Romen dünyası > Helenistik dönem

Eforos (MÖ. 400 - 330 civarı), Yunan tarihi
Theopompus (MÖ. 380 - 315), Yunan tarihi
Rodoslu Eudemos (MÖ. 370 - 300), Yunan bilim tarihçisi
I. Ptolemaios (MÖ. 367 - y. 283), Büyük İskender'in generali, Ptolemaios Hanedanı'nın kurucusu
Samoslu Duris (MÖ. y. 350 - 281 sonrası), Yunan tarihi
Berossus (MÖ. 3. yüzyılın başları), Babil tarihçisi
Tauromeniumlu Timaeus (MÖ. 345 - MÖ. 250), Yunan tarihi
Manetho (MÖ. 3. yüzyıl), Mısırlı tarihçi ve Ptolemaios döneminde yaşayan Samannud'dan (eski Mısır: Tjebnutjer) rahip
Quintus Fabius Pictor (MÖ. 254 dolaylarında doğdu), Roma tarihi
İskenderiyeli Artapanus (MÖ. 3. yüzyılın sonları - 2. yüzyılın başları), Ptolemaios Mısırı'nın Yahudi tarihçisi
Yaşlı Cato (MÖ. 234 - 149), Romalı devlet adamı ve tarihçi, Origines'in yazarı
Cincius Alimentus (MÖ. 2. yüzyılın sonları), Roma tarihi
Gaius Acilius (fl. MÖ. 155), Roma tarihi
Agatharchides (fl. MÖ. 2. yüzyılın ortaları), Yunan tarihi
Polybios (MÖ. 203 - y. 120), erken Roma tarihi (Yunanca)
Sempronius Asellio (y. 158 - MÖ. 91 sonrası), erken Roma tarihi
Valerius Antias (MÖ. 1. yüzyıl), Roma tarihi
Quintus Claudius Quadrigarius (MÖ. 1. yüzyıl), Roma tarihi
Diodoros (MÖ. 1. yüzyıl), Yunan tarihi
Poseidonios (MÖ. 135 - 51), Yunan ve Roma tarihi
Midillili Theophanes (MÖ. 1. yüzyılın ortaları), Roma tarihi