stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tiyatro Direktörü
Hazırlanma ve Temsilleri

Bu eser Avusturya ve Kutsal Roma İmparatoru II. Joseph'in bir "imparatorluk emiri" üzerine sipariş verilip hazırlanmıştır. Bu opera siparişi  İmparatorun kızkardeşi olan  ve kocası Prens Albert Saksonyalı ile Habsburg Hollanda'nın ortak olarak genel valisi olan Prenses Maria Christina'nın Viyana'yı ziyaretinde Schönbrunn Sarayı'nda " Kış Bahçesi Orangerie Pavyonu"'nda kışın Şubat ayında yapılan "Bir Kış Günü İlkbahar Festivali (Fruhlingfest an einem Wintertage)" eğlenceleri için verilmiştir. Bu eğlenceler imparatorun Almanca liberettolu Alman singspiel janrında operaların hazırlanmasını destekleme ana fikirden gelmiştir ve imparator bu eğlenceler için sipariş ettiği eserlerin tiyatro oyuncularının kaprislerini ele alan komedi olmasını istemiştir. Bu eğlenceler için en önemli etkenlik imparatorun sipariş ettiği iki opera eseri arasında bir yarışma şeklini almıştır. Mozart'ın hazırladığı "Der Schauspieldirektör (Tiyatro Direktörü)" eseri ile İtalyan asıllı saray müzik direktörü olarak  görevli olan Antonio Salieri tarafından hazırlanan Prima la musica e poi le parole (Önce Müzik ve Sonra Söz) adını taşıyan benzer konulu opera eseri arasında yapılmıştır. 7 Şubat 1786 günü imparatorun davet ettiği özel misafirler dahil 80 kadar seyirci için  Mozart'ın eseri "Orangerie" pavyonunun bir tarafında ve Salierinin eseri öbür tarafında temsil edilmiştir. Özel davetli seyircilerin Salieri'nin eserini tercih ettikleri bildirilmektedir.
Eserin halka açık ilk prömiyer yapımı ve temsili imparator için özel temsilden dört gün sonra 11  Şubat 1786'de Kärntnertor  Tiyatrosu, Viyana'da yapılmıştır, Bu yapım için eser ancak 4 gün arka arkaya temsil edilmiştir.
Bu 1 perdelik operanın müziksel olan kısmı hayli kısadır ve müziksel katkı 20 dakikayı geçmemektedir. Toplam 10 rolden 6 tanesi konuşma rolü olup müziksel katkı için bir bas, bir tenor ve iki soprano şarkı söylemektedirler. Bu müziksel kısımda 1 arietta, 1 rondo, 1 üçlü trio ve 1 kuartet finale şarkısı bulunmaktadır ve konuşma rollerinin konuşma diyalogları müziksel parçalardan çok daha fazla  yer almaktadır.
Bu eserin orijinal konuşma dilli diyaloglarında ve hatta müziksel parçalarının libretto metinlerinde bestelenme zamanında moda olmuş ama günümüzde hemen hemen unutulmuş oyunlar ve librettolar kısımlarına imalar bulunmaktadır. Bunun için 20. yüzyıl başından beri Mozart eserlerinin yeniden popüler olduğu dönemde bu eserin yapımlanıp temsil edilmesi sırasında çok kere libretto metninde  büyük revizyonlar ve hatta tümüyle yeni değiştirmeler yapılmaktadır.
Roller

| Rol | Ses tipi | Prömiyerde roller, & Subat 1786 (Orkestra şefi:-) |
| --- | --- | --- |
| Frank, bir tiyatro direktörü | konuşma rolü | Gottlieb Stephanie |
| Eiler, bir bankacı | konuşma rolü | Johann Franz Hieronymus Brockmann |
| Buff, bir buffo şarkıcı | bas | Joseph Weidmann |
| Monsieur Vogelsang, bir şarkıcı | tenor | Valentin Adamberger |
| Madame Herz, bir şarkıcı | soprano | Aloysia Weber |
| Mademoiselle Silberklang, | soprano | Caterina Cavalieri |
| Herz, bir aktör | konuşma rolü | Joseph Lange |
| Madame Pfeil, bir aktris | konuşma rolü | Anna Maria Stephanie |
| Madame Krone, bir aktris | konuşma rolü | Johanna Sacco |
| Madame Vogelsang, bir aktris | konuşma rolü | Maria Anna Adamberger |
Konu Özeti

Zaman: 1786
Mekan: Viyana
Müziksel parçalar

Bu 1 perdelik kısa operanın müziksel olan kısmı hayli kısadır ve müziksel katkı 20 dakikayı geçmemektedir. Toplam 10 rolden 6 tanesi konuşma rolü olup müziksel katkı için bir bas, bir tenor ve iki soprano şarkı söylemektedirler. Eserin müziksel kısmında 4 müziksel parça bulunmaktadır:
"Da schlägt die Abschiedsstunde", arietta, Madam Herz
"Bester Jüngling", rondo, Matmazel Silberklang
"Ich bin die erste Sängerin", üçlü, Matmazel Silberklang, Madam Herz, Mösyö Vogelsang
"Jeder Künstler strebt nach Ehre", kuartet finale şarkısı, Matmazel Silberklang, Madam Herz, Mösyö Vogelsang, Buff
Seçilmiş audio ve video disk kayıtları

| Yıl | Roller Madame Herz, Matmazel Silberklang, Vogelsang, Buff | Orkestra Şefi ve Orkestra | Kayıt tipi ve marka |
| --- | --- | --- | --- |
| 1968 | Sylvia Geszty, Rosemarie Rönisch, Peter Schreier, Hermann Christian Polster | Helmut Koch, Berlin Kammerorchester | CD: Berlin Classics Cat: 9136. |
| 1986 | Magda Nador, Krisztina Laki, Thomas Hampson, Harry van der Kamp | Nikolaus Harnoncourt, Royal Concertgebouw Orkestrası | CD: Teldec Cat: 8 43336  (+ Ek: Önce müzik sonra söz (Prima la musica, poi la parole) |
| 1990 | Edita Gruberová, Kiri Te Kanawa, Uwe Heilmann, Manfred Jungwirth | John Pritchard  Viyana Filarmonik Orkestrası | CD: Decca, Cat: 475 7049  (+Ek: konser aryaları) |
| 2001 | Cyndia Sieden, Sharon Baker, John Aler, Kevin Deas | Martin Pearlman, Boston Baroque Orkestrası | CD: Telarc. Cat: 80573 |
| 2006 | Aleksandra Zamoiska, Evmorfia Metaxaki, Bernhard Berchtold, Radu Cojocariu | Elizabeth Fuchs, Junge Philharmonie Salzburg (Salzburger Marionetten kuklalar tiyatrosu temsilinin video kaydı) | DVD: Deutsche Grammophon Cat: 073 4244 (+Ek: Bastien ve Bastienne) |
Dış kaynaklar

Anderson, James, (1993)  The Complete Dictionary of Opera and Operetta, Wings Books, ISBN 0-517-09156-9
Rushton, Julian (1998), "Der Schauspieldirektor" Kaynak: Stanley Sadie (Ed.), [[The New Grove Dictionary of Opera Cilt:4  sayfa: 213–214. Londra: MacMillan, ISBN 0-333-73432-7, ISBN 1-56159-228-5 (İngilizce)
Smith, Erik (2001), "Der Schauspieldirektor", Kaynak: Holden, Amanda (Ed.), The New Penguin Opera Guide, Harmandsworth: Penguin. say.608. ISBN 0-14-029312-4 (İngilizce)
Eserin ilk temsilinin yapıldığı Schönbrunn Sarayı'nda "Kış Bahçesi Orangerie Pavyonu"
Üçnokta Dağı

Üçnokta Dağı, Alberta, Kanada'nın Kananaskis Country bölgesindeki Elbow Nehri vadisinde yer alan 2.595 metre (8.514 fit) yüksekliğindeki üç noktalı bir dağ zirvesinin tanımlayıcı adıdır. Calgary'nin güneybatısında bulunur ve Highway 66'dan görülebilir. Üçnokta Dağı'nın en yakın yüksek zirvesi, 4,7 km (2,9 mil) güneyde bulunan Bluerock Dağı'dır. Dağın adı, 1951 yılında Kanada Coğrafi Adlar Kurulu tarafından resmîleştirilmiştir.
Jeoloji

Üçnokta Dağı, Prekambriyen'den Jura dönemlerine kadar oluşmuş tortul kayalardan oluşur ve daha sonra Laramide orojenezi sırasında doğuya doğru itilip daha genç kayaların üzerine çıkmıştır.
İklim

Köppen iklim sınıflandırmasına göre Üçnokta Dağı, soğuk ve karlı kışlar ile ılıman yazların görüldüğü subarktik iklim bölgesinde yer alır. Sıcaklıklar −20 °C'nin altına düşebilir ve rüzgar soğuma faktörüyle −30 °C'nin altına inebilir. Hava koşulları açısından, tırmanış için en uygun aylar Haziran ile Ekim arasıdır. Dağdan gelen yağmur suları Elbow Nehri'nin kollarına akar.
Pichincha

| --- | --- |
Pichincia ve Quito

En yüksek noktası
Yükseklik: 4.794 M
Çıkıntı: 1.642 metre (5.387 ft)
Koordinatlar: 0°10′38″G 78°35′56″B﻿ / ﻿0.17722°G 78.59889°B﻿ / -0.17722; -78.59889
Jeoloji
Dağ türü: Stratovolkan
Pichincia, Ekvador 'un başkenti Quito'da bir volkan. Dağın iki zirvesi vardır. Bunlardan, Rucu Pichincha (Quechua: Yaşlı Pichincha) (4.690 m), kendisinden daha yüksek kardeşi (4.794 m)  Guagua Pichincha  (Quechua: Genç Pichincha)' a göre şehre daha yakında bulunur. En son 1999 yılında çok faal olan dağ, patlaması sonucu şehirde kül yağmuruna sebep olmuştur. Quito'nun coğrafi konumu sebebiyle, muhtemel lav akıntılarının şehre tehlike arz etmeyeceği farzedilir. Rucu Pichincha'a çıkan yol şehrin fakir mahallelerinden geçtiği için tamamen tehliksiz olmasa da, günlük tur ile kolayca çıkılır. Buna karşın, Quito'nun dışındaki Lloa köyünden ulaşılan Guagua Pichincha'a tırmanış tamamen güvenlidir.
Avrupa'nın ilk ünlü dağcılarından biri olan Alexander von Humboldt, 1802'de iki zirvede de çeşitli ölçümler yapmıştır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh89005813  NLI: 987007534406805171  VIAF: 315130558
Karlingia

Karlingia, Karlingiinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Bozdağlar

| --- | --- |
Bozdağlar ve yakın çevresi

Yükseklik: 2.157 metre (7.077 ft)
Koordinatlar: 38°21′19″K 27°44′22″D﻿ / ﻿38.35528°K 27.73944°D﻿ / 38.35528; 27.73944
Jeoloji
Dağ türü: Sıradağlar
Türkiye' deki konumu
Bozdağlar, İzmir, Manisa ve Aydın illerinde yer alan dağ sırasıdır. Antik dönemlerdeki adı Tmolos'dur.
Konumu

İzmir ilinde Buca sırtlarından başlayarak, Kemalpaşa-Bayındır ilçeleri arasında devam eder, daha sonra Turgutlu, Salihli, Alaşehir ile Ödemiş, Kiraz ve Ödemiş, Kiraz ile Nazilli arasında yer alır.
Birçok önemli zirveye ev sahipliği yapar; Kemalpaşa-Nif Dağı, Armutlu-Mahmut Dağı, Ödemiş-Bozdağ, Bozdağlar üzerinde yer alır. Bozdağ, 2159 metre ile Honaz Dağı ve Murat Dağından sonra Ege Bölgesi'nin en yüksek 3. tepesidir.
1.150 metrede, dağın zirvesine en yakın yerleşim olan Bozdağ Beldesi'ne, İzmir'den iki ayrı yol izlenerek ulaşılabilir. Birinci yol, beldenin idari yönden bağlı olduğu Ödemiş İlçesi üzerindendir. Güneyde olduğu için kış aylarında açık olma olasılığı yüksek olan bu yol, tarihi bir yerleşim olan Birgi ile bir set gölü olan Gölcük üzerinden Bozdağ'a ulaşır. Kış koşullarının ağır geçtiği yıllarda buzlanma nedeniyle kapanan Kuzeydeki yol ise Salihli üzerinden Bozdağ'a ulaşır.
Ayrıntıları

İzmir ilinin Buca ilçesi sırtlarından başlar.Bu sıralarda daha çok küçük tepeler halindedir. Bu şekilde devam ederek Torbalı ve Kemalpaşa ilçeleri bölgesine gelir. Buraya kadar önemli bir yükselti yoktur.
Bu bölgeden sonra aniden yükselerek Kemalpaşa ilçesi sınırındaki Nif Dağını oluşturur. Bu dağın yükseltisi 1509 metredir. Nif Dağı su bakımından bol bir bölgede bulunur.Dağdan Nif çayı ve Fertek çayının bir bölümü doğar.
Nif Dağından sonra 450 metrelik Karabel Geçidi gelir.
Buradan sonra aniden yükselerek 1470 metrelik Mahmut Dağı gelir. Mahmut Dağı'ndan Kurudere ve Fertek çayı doğar. Bu dağdan sonra yükselti pek fazla 1000 metrenin altına düşmez.
Bu dağdan sonra 700 metredeki Cınardibi Yaylası gelir.
Ardından Oren Tepe bulunur. Tepenin rakımı 1300 metredir. Ören tepeden ise kuzeye Kamberler deresi, güneye ise Uladı Cayı akar. Bu bölgede Kamberler Yaylası bulunur.Bu bölge zengin su kaynakları ile dikkat çeker.
Sonra ise Alan Kıyı Yaylası gelir, Alan Kıyı Yaylası piknik açısından uygun bir yöredir. Bu yörede pek önemli bir yükselti yoktur.
Ancak Turgutlu yüzünde 1450 metrelik Dededağ belirir. Oldukça ihtişamlı bir dağdır. Burada ormanlarıyla ünlü Ovacık Yaylası bulunur. Bu bölgeden kuzeye, Akşar Çayı güneye Ergenli Çayı akar. Bu dağın tam karşısında 1250 metrelik Gökgedik Tepesi bulunur. Bu bölgedeki Ergenli Çayı ve Falaka çayı arasındaki Çatmadağ 1470 metre yüksekliktedir.
Bu bölgeye kadar olan yaylalardan çok daha büyük Dağmarmara bölgesi üzerinde 5'ten fazla köy barındırır. Kuzeye Çıkrıkçı Çayı, güneye Falaka Çayı ve Aktaş Çayı akitir. Rakımı ortalama 700 metredir. Kiraz tarımı yoğun yapılır. Artık bozdağların geniş yaylaları bu bölgededir. Sırasıyla Ovacık yaylası ve Gencer Yaylası'na geçilir.
Ovacık Yaylasının tam arkasında 1372 metrelik Keldağ bulunur. Keldağ çok sivri ve bölgeye hakim bir tepedir. Çok ihtişamlıdır.
Keldağın arkasında geniş Horzum Düzlügü bulunur. Bu bölgeden kuzeye Kelebek Çayı, güneye Rahmanlar çayı akar. Kelebek Çayı büyük bir çaydır. Bu arada Çamyayla ve Başova Yaylası bulunur.
Bu bölgeden sonra Subatan Yaylası, Ayvacık Yaylası, Kılıç Yaylası ve Artıcak Yaylası bulunur. Subatan Düdeni ve Ayvacık Düdeni incelemeye değerdir. Bu yöreden kuzeye Sart çayı akar.
Ardından gelen Gölcük Sırtlanbayırı 1450 metredir. Ardındaki Gölcük Yaylası'nı ve Gölcük Gölünü iyi bilinir. Yayla hem tırmanışa hem pikniğe hem de fotoğrafa çok uygundur. Konaklama tesisi olan 2 yayladan biridir. Gölcük Gölünün bulunduğu yer tektonik olaylar sonucu belirlenmiştir. Ancak göl heyelan set gölüdür.
Yayla bozdağlar üzerindeki en büyük yayladır. Rakımı 1050 metredir. Kuzeye Tabak Çayı akar. Doğuda ise Çaldağı bulunur; yüksekliği 1670 metredir.
Bu dağdan sonra Bozdağ Yaylası gelir. Yayla 1050 metre yüksekliktedir.
Turizm

Salihli-Ödemiş yolu üzerinde Kırkoluklar adlı bir doğal dinlenme alanı vardır. Hayrat olarak yapılan yaklaşık 40 tane oluktan akan içilebilir, soğuk ve lezzetli suyu, olukların hemen arkasında bulunan bir deresi, yemyeşil bir Bozdağ manzarası ve yöreye özgü ürünlerin (Bozdağ kekik balı, ıhlamur balı vb.) satıldığı çardakları bulunmaktadır. Temmuz 2016'da yeri değiştirilmiştir.
Timur (anlam ayrımı)

Timur
Timur Işık
Timur Selçuk - Türk pop müzik yorumcusu, piyanist ve besteci.
Togan Timur - Ming Hanedanı
Timur Bekmambetov - uzun metrajlı film ve reklam filmleri yönetmeni.
Timur Metin - Türk bürokrat.
Büyük Timur İmparatorluğu
Ahmetcan Kaplan

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Ahmetcan Kaplan
Doğum tarihi:  16 Ocak 2003 (22 yaşında)
Doğum yeri:  Trabzon, Türkiye
Boyu:  1,89 m (6 ft 2+1⁄2 in)
Mevkii:  Stoper
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Ajax
Numarası:  13
Altyapı kariyeri
2013-2020:  Trabzonspor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2020-2022 |  Trabzonspor |  13 |  (0) |
| 2022- |  Ajax |  15 |  (0) |
| Toplam |   |  28 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2018-2019 |   Türkiye U-16 |  8 |  (0) |
| 2019-2020 |   Türkiye U-17 |  14 |  (1) |
| 2021-2022 |   Türkiye U-19 |  5 |  (1) |
| 2022-2024 |   Türkiye U-21 |  7 |  (0) |
| 2024- |   Türkiye |  0 |  (0) |
| Toplam |   |  34 |  (2) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 19 Ocak 2025 (2025-01-19) 
Ahmetcan Kaplan (d. 16 Ocak 2003, Trabzon), stoper mevkiinde oynayan Türk profesyonel futbolcu. Eredivisie ekiplerinden Ajax forması giymektedir.
Kulüp kariyeri > Trabzonspor

Kaplan, 2013 yılında futbola Trabzonspor altyapısında başladı  ve 2020'de as takıma yükseldi.
Kulüp kariyeri > Ajax

Ağustos 2022'de 9,5 milyon Avro karşılığında Hollanda ekibi Ajax'a transfer oldu.
İstatistikleri > Millî takım istatistikleri

| № | Tarih | Millî takım | M | G | A |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 2018-2019 |  Türkiye U-16 | 8 |  |  |
| 2. | 2019-2020 |  Türkiye U-17 | 14 | 1 |  |
| 3. | 2021-2022 |  Türkiye U-19 | 5 | 1 | 1 |
| 4. | 2022-2024 |  Türkiye U-21 | 5 |  |  |
| 5. | 2024 |  Türkiye |  |  |  |
| 5. | A Millî Toplam | A Millî Toplam |  |  |  |
| Alt Toplam | Alt Toplam | Alt Toplam | 32 | 2 | 1 |
Başarıları

Süper Lig (2): 2021-22
Süper Kupa (2): 2020, 2022
Misti

| --- | --- |


En yüksek noktası
Yükseklik: 5.822 M
Koordinatlar: 16°17′47″G 71°24′38″B﻿ / ﻿16.29639°G 71.41056°B﻿ / -16.29639; -71.41056
Jeoloji
Dağ türü: Stratovolkan
Tırmanma
En kolay rota: tırmanışı kolay, kısmen karsız
Misti, Peru'da bir volkan. Dağ, hemen Arequipa şehrinin yakınlarında bulunup, onun sembolü olarak kabul edilir. Yakınlarda bulunan ama şehir imajı olarak daha az baskın olan 6.075 m yükseklikteki Nevado Chachani, kendini Misti'nin dikkat çekici şekli kadar göstermez de. Misti'nin zirvesine 6 m'lik bir demir haç yerleştirlmiştir.
Düzenli konik şekli nedeniyle dağ, çok büyük bir kum yığınını çağrıştırır. Kısmen karsız olmasından tırmanmak kolaydır. Bunun için asıl engel gevşek kumdur.
Volkanik faaliyeti, dumanlı gaz ve buhar salınımı ile renkli kükürt kayaçla sınırlıdır. Son patlama 1784'te olmuştur.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh2003004110  NLI: 987007544770405171  VIAF: 315141780
Licancabur

| --- | --- |
Licancabur ve Laguna Verde

En yüksek noktası
Yükseklik: 5.920 m
Çıkıntı: 1.426 metre (4.678 ft)
Koordinatlar: 22°50′01″G 67°52′58″B﻿ / ﻿22.83361°G 67.88278°B﻿ / -22.83361; -67.88278
Jeoloji
Dağ türü: Stratovolkan
Licancabur, 5.920 m yüksekliğinde sönmüş bir volkan. Bolivya-Şili sınırında Laguna Verde gölü yakınlarında bulunup, Atacama Çölü üzerinde yükselir. Kraterinin içinde Dünya'nın en yüksekteki gölü bulunur. Dış sıcaklık -30 °C dereceyi bulsa da gölde, çok sayıda canlı mevcuttur.
Dağa en yakın yerleşim yeri San Pedro de Atacama köyüdür. Dağın hemen yanında, çok günlü turlarla Bolivya şehri Uyuni ve Salar de Uyuni'ne giderken bağlantılı olarak ziyaret edilen  ünlü Laguna Verde bulunur. Bolivya tarafındaki zirve (Şili'deki tarafın aksine) normalde buzsuzdur.
Zirveye giden en kolay yol, Bolivya tarafında bulunan  Laguna Verde'den başlar. Şili tarafından tırmanış, buradaki arazi mayınlı olduğundan şu an imkânsızdır. Zirveye tırmanışın kendisi, yumuşak volkan kumu, keskin kenarlı çakıl taşları ve yüksek irtifa sebebiyle çok zahmetlidir. Hem normal yol boyunca hem de hemen zirvede İnka zamanından kalma kalıntılar bulunur. San Pedro de Atacama (Şili) ve Uyuni'den (Bolivya) turizm büroları, zirveye turlar düzenlerler.
Lanín Dağı

| --- | --- |
Lanin Ocak 1997

En yüksek noktası
Yükseklik: 3.747 m
Çıkıntı: 2.624 metre (8.609 ft)
Koordinatlar: 39°37′58″G 71°29′59″B﻿ / ﻿39.63278°G 71.49972°B﻿ / -39.63278; -71.49972
Jeoloji
Dağ türü: Stratovolkan
Lanín, Arjantin Andlar 'ında  San Martín de los Andes 'ın yaklaşık 50 km kuzeyinde sönmüş bir volkan. Milli park Parque Nacional Lanín 'de bulunan Lanin  Fuji'ye benzerliği sebebiyle Arjantin 'in en güzel dağı olarak kabul edilir. Dağın adı Mapuche dilinden gelir ve "sönmüş" anlamındadır. Volkan, Neuquén eyaletinin bayrak ve armasında resmedilmiştir.
Neuquén eyalet arması
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh2002003723  NLI: 987007537337505171  VIAF: 242768112
Kōhoku, Saga

Yokohama'nın semti için Kōhoku, Yokohama sayfasına bakınız.
| Kōhoku 江北町 |
| --- | --- |
Kasaba
Kōhoku kasabası
Kasabadan görünüm
  Bayrak 
KōhokuKōhoku'nun Japonya'daki konumu
Koordinatlar: 33°13′14″K 130°9′26″D﻿ / ﻿33.22056°K 130.15722°D﻿ / 33.22056; 130.15722
Ülke:  Japonya
Bölge: Kyūshū
Prefektörlük: Saga
İlçe: Kishima
Yüzölçümü
 • Toplam: 24,88 km²
Nüfus (2024)
 • Toplam: 9.586
 • Yoğunluk: 390/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.town.kouhoku.saga.jp
Kōhoku (Japonca: 江北町, romanize: Kōhoku-chō), Japonya'nın Saga prefektörlüğünde bulunan bir kasabadır. Kasaba, prefektörlüğün ortasında Rokkaku Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 24,88 km² olan kasabanın nüfusu 31 Mayıs 2024 tarihi itibarı ile 9.586'dır.
Kōhoku'nun ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır.
Malurus splendens

Malurus splendens, Maluridae familyasından ötücü kuş türü. Avustralya’nın orta batı New South Wales eyaletinden güneybatı Queensland’a kadar Batı Avustralya’nın kıyılarında bulunur. Kuru ve yarı-kuru bölgelerde yaşar. Eşeysel dimorfizm gösteren bu türün erkekleri üreme döneminde parlak mavi ve kara renkli tüylere sahiptir. Üreme dönemi dışında erkekler ile dişi ve genç kuşlar asıl olarak boz-kahve tüylere sahiptir. İlk başlarda tüm soluk renkli kuşlar dişi sanıldığı için bu türün çokeşli olduğu sonucuna yanlışlıkla varılmıştır. Önceleri ayrı tür olduğu sanılan mavi ve kara tüylü değişik ırklara sahiptir. Malurus cinsi kuşların hepsinde olduğu gibi bu türde sosyal olarak tekeşlidir ancak eşler farklı bireylerle çiftleşir ve birbirlerine yavruları büyütürken yardımcı olurlar. Erkek kuşlar pembe ya da mor taç yapraklarını kopararak kur gösterisi sırasında dişiye sunar.
Doğal yaşam alanları ormanlık alanlardan çorak fundalıklara kadar değişir ama her zaman saklanacak kadar yoğun bitki örtüsü olan yerleri tercih eder. Daha doğuda yaşayan Malurus cyaneus türünün tersine insanların yerleşmesine adapte olamamış ve şehirleşmiş bölgelerden uzaklaşmıştır. Bu tür genellikle böcekçildir ama arada tohum ile de beslenir.
Taksonomi

Malurus splendens, Avustralya ve Yeni Gine’de yaşayan Malurus cinsi 12 kuş türünden biridir. En yakın akrabası Malurus cyaneus türüdür. Bu iki mavi renkli tür, kuzeybatı Avustralya’da yaşayan Malurus coronatus türü ile yakın akrabadır.
İlk örnekler King George Sound’da toplanmıştır ve bu tğr 1830 yılında Fransız doğa tarihçileri Jean René Constant Quoy ve Joseph Paul Gaimard tarafından Saxicola splendens olarak taksonomik kayıtlara geçirilmiştir. 1833 yılında da John Gould Malurus pectoralis olarak tanımlamıştır. Gould kuş türünü doğru cinse yerleştirmiş olsa da önceki yazarların verdiği ad öncelik kazanmıştır. Bilimsel adı “parlak” anlamına gelen Latince splendens sözcüğünden gelir.
Maluridae familyasındaki tüm kuşlar gibi M. splendens türü de gerçek çit kuşları  (Troglodytidae familyası) ile akraba değildir. Önceleri sinekkapangiller (Muscicapidae) familyası içinde sınıflandırılmış daha sonra da ötleğengiller (Sylviidae) familyasında sınıflandırılmıştır. 1975 yılında ise kendine ait Maluridae familyası tanınmıştır.  Son zamanlarda yapılan DNA analizleri, Maluridae familyasının Meliphagidae ve Pardalotidae familyaları ile akraba olduğu ve büyük Meliphagoidea üst familyasında sınıflandırılabileceği ortaya çıkmıştır.
Taksonomi > Alt türleri

Günümüzde taksonomi kayıtları dört ırk tanımaktadır: Batı Avustralya'da M. s. splendens, Orta Avustralya'da M. s. musgravei (önceden M. s. callainus adı verilmişti), Doğu Avustralya'nın iç bölgelerinde M. s. melanotus ve Güneybatı Queensland'de M. s. emmottorum Başlangıçta üç alt tür ayrı türler olarak sınıflandırılmıştır ancak Avustralya'nın içleri araştırıldıktan sonra bunların bulunduğu bölgelerin sınırlarında melezleşmeler olduğu anlaşılmıştır. Dolayısıyla 1975 yılında ilk üç form Malurus splendens türünün ırkları olarak tanımlanmıştır.
M. s. splendens, Batı Avustralya'nın ortası ve güneyinde bulunur, bu form Quoy ve Gaimard tarafından ilk olarak 1830 yılında sınıflandırılan formdur.
M. s. melanotus, John Gould tarafından 1841 yılında ayrı bir tür olarak sınıflandırılmıştır. Güney Avustralya'da Adelaide'ın kuzeydoğusundan Batı Victoria'ya, Batı New South Wales'e ve Güneybatı Queensland'a kadar olan bölgede bulunur. Ana ırktan kara renkli sırtı ve daha beyaz olan karnı ile ayrılır.
M. s. musgravei, 1922 yılında amatör ornitolog Gregory Mathews tarafından Orta Avustralya'nın Eyre Gölü havzasında ayrı bir tür olarak tanımlanmıştır. Güney Avustralya'nın çoğu kısmında ve Northern Territory'nin güneyinde  Acacia aneura ve cüce okaliptüs ormanlarında bulunur. Ana ırktan farkı üst tüylerinin daha açık mavi ve turkuaz olması ve kıçının kara olmasıdır. Bu ırk, Samuel White tarafından örneği toplanan ve John gould tarafından 1867 yılında M. callainus olarak tanımlanan tür ile aynıdır. Callainus adının verildiği örneğin günümüzde musgravei ve melanotus adı verilen ırkların melezi olduğu anlaşıldığı için musgravei adı tekrar kullanılmaya başlanmıştır.
M. s. emmottorum, Güneybatı Queensland'ta bulunan bu form 1999 yılında Schodde ve Mason tarafından yapılan yeniden değerlendirme sonucu alt tür olarak sınıflandırılmıştır. Bilimsel adı Batı Queensland'ta yaşayan olan çiftçi ve amatör biyolog Angus Emmott'a ithafen verilmiştir.
Taksonomi > Evrimsel tarihçe

Ornitolog Richard Schodde 1982 yılında Malurus splendens ve Malurus cyaneus türleri için güneyde ortaya çıktıklarını önermiştir. Geçmişte bir zaman güneybatı (splendens) ve güneydoğu (cyaneus) anklavlarına ayrılmışlardır. Güneybatı güneydoğudan daha kuru olduğu için, koşullar uygun olduğunda splendens anakaranın içlerine doğru yayılmıştır. Bu yayılmayı takip eden kuru buzul dönemlerinde üç ayrı bölüme bölünmüşler ve tekrar şartlar uygun olduğunda bir araya gelip melezleşme başlamıştır. Bu durum ayrılan formların tür olacak kadar uzaklaşmamış olması nedeniyle orijinal ayrılmanın yakın zamanlarda olduğunu belirtmektedir. Daha detaylı moleküler çalışmalar bu hipotezin değişmesine neden olabilir.