stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vikipedi
Eleştiriler

Murat Bardakçı, Habertürk TV'de hazırlayıp sunduğu Tarihin Arka Odası programında Vikipedi'deki bilgileri birkaç kez eleştirmiştir. Vikipedi'deki kendi biyografi maddesinden örnek vererek yanlış bilgiler içerdiğini ve Vikipedi'yi intihal açısından, öğrencilerin akademik performansı için olumsuz bir kaynak olduğunu vurgulamakta ve Vikipedi'nin bu yüzden Türkiye'de yasaklanmasını savunmaktadır.
Vikipedi'ye Türkiye'den erişim engelinin 15 Ocak 2020'de Türkiye Cumhuriyeti Anayasa Mahkemesi kararının ardından Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından kaldırılmasının ardından 23 Ocak 2020'de Habertürk gazetesi yazarlarından Fatih Altaylı “Davutoğlu’nun Anımsattıkları” başlıklı bir yazı kaleme aldı. Altaylı, Murat Bardakçı'nın Vikipedi'ye dönük eleştirilerine katıldığını ifade etti ve “Vikipedi gerçekten bir facia. Tam Türk işi. Yalan dolan eksik gedik. Wikipedia ne kadar zengin ise bu o kadar fakir. Yanlışlar her ikisinde de var ama Türkçe Vikipedi özensizlik, ilgisizlik üzerine inşa edilmiş. Ama burada doğru olan kapatılmasını ya da yasaklı kalmasını istemek değil, düzeltilmesini talep etmek. Güvenilir bir kaynak hâline gelmesi için çaba göstermek ve bunu talep etmek.” ifadelerine yer verdi.
Vikipedi için yapılan eleştirilerden biri de maddeleri denetleyen editörlerin kaynakları "kabul görmeye değer" ya da "layık olmayan" olarak sınıflandırması nedeniyle marjinal görüşlerin dışlanmasına yol açtığı, denetleyen editörlerinde literatüre yeterince hakim olmaması üzerinedir.
Türkiye'de erişim engeli

Ana madde: Vikipedi'ye Türkiye'den erişimin engellenmesi
29 Nisan 2017'de Vikipedi'ye Türkiye'den erişim Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından idari tedbir uygulanmak suretiyle engellenmiştir. 2 yıl 8 ay 17 gün aradan sonra (992 gün), 15 Ocak 2020 tarihinde Türkiye saati ile 22.30'da Anayasa Mahkemesi kararıyla yeniden erişime açılmıştır.
Türkçe Vikipedi ana sayfası, Eylül 2022
Jimmy Wales, Vikipedi'nin kurucusu
Vikipedist bir protestocu. Panoda Vikipedi formatıyla [kaynak belirt] yazıyor.
Son değişiklikler sayfasında en son yapılmış değişiklikler gösterilir.
Vikipedi tarafsızlık ilkesi ile yönetilmektedir.
Almanca Vikipedi'nin DVD'si
Üst-belirlenme

Üst-belirlenme, gözlemlenen tek bir etkinin birçok etken ki bunlardan bir tanesi dahi bu etkinin sağlanmasında yeterli olabilecekken, tarafından oluşturulduğu düşüncesi. Bu,Sigmund Freud'un psikanalizinin orijinal anahtar düşüncelerinden birisidir.
"İleri" Sosyalist Hareket

| "İleri" Sosyalist Hareket Социалистическое движение "Вперёд" |
| --- | --- |

Kuruluş tarihi: 2005
Kapanış tarihi: 2011
Merkez: Moskova, Rusya
İdeoloji: Sosyalizm, Troçkizm, sosyalist feminizm
Siyasi pozisyon: Merkez sol
Uluslararası üyelik: Dördüncü Enternasyonal
İnternet sitesi
www.vpered.org.ru
Rusya Federasyonu
«İleri» Sosyalist Hareket (Sozialisticheskoe Dvizhenie «Vpered»; Социалистическое движение «Вперёд»), Rusya'da sol radikal bir politik örgüt. 2005 yılında Rusya'da CWI (İşçi Enternasyonali Komitesi) şubesinden çıkan aktivistler tarafından kuruldu. «İleri» Sosyalist Hareket'in şubeleri birkaç Rusya şehrinde var.
İdeoloji

Örgüt programında «kendimizi bolşevizm devrim mirasının, Enternasyonal sol muhalefetin ve Dördüncü Enternasyonal’in halefleri olarak kabul ediyoruz» deniyor.
Politik faaliyet

Ana Faaliyetler: öğrenci ve işçi hareketi, Belediye Konut Ekonomisi reformuna, demokratik ve yurtaş haklarına tacize karşı direnç. Örgüt, 2006 kış ve ilkbaharında Moskova'da, Moskova bölgesinde, Saratov'da, Tyumen'de konut ödemelerinin yükselmesine karşı protestolarda aktif olarak yer aldı. Nisan ve mayıs aylarında Yaroslavldaki örgütün aktivistleri Holodmaş fabrikasının kapatılmasına karşı yapılan greve yardımcı oldular. Haziran ayında örgüte yakın şair Kirill Medvedev'in şiir dinletesi yapıldı, orada fabrikanın grev komitesine yardım olarak para toplandı. 2006 haziran ayında «İleri» Şelehov'da (İrkutsk bölgesinde) öğretmenlerin grevine destek kampanyası hazırladı. 2006 ilkbaharından beri «İleri» binalar aralarında yeşil alan bırakmazsızın yapılan inşaatlara karşı protestolarda etkin yer alıyor. Ayrıca Rusya hükûmetinin eğitim reformuna karşı çıkıyor.
«İleri» bağımsız sendikal örgütlerle iletişimde bulunuyor (Tüm Rusya iş konfederasyonu, Rusya iş konfederasyonu, «İş savunma»).
Örgütler arası ve enternasyonal iletişim

Bir de Fransız ve Alman Dördüncü Enternasyonal'in şubeleriyle (Devrim Komünist Ligası ve Devrim Sosyalist Ligası) temaslarda bulunuyor.
Yayınlar

Örgüt «İleri» gazetesi çıkarıyor. 2006 yılında bağımsız sendikalarla ve diğer profesyonel birliklerle beraber «Bağımsız Sendika» dergisini yayımlamaya başladı. Küreselleşme ve sosyal hareketler enstitüsüyle ve Tüm Rusya Iş Konfederasyonu ile beraber «Sol politika» dergisini çıkarıyor.
Şemsettin Ataman

| Şemsettin Ataman |
| --- | --- |
Doğum: 1913 Posof
Ölüm: 22 Mayıs 1997 (83-84 yaşlarında)
Eğitim: Gazi Eğitim Enstitüsü
Meslek: Siyasetçi, eğitmen, yazar
Çocuk(lar): 5

Şemsettin Ataman (1913 - 22 Mayıs 1997), Türk siyasetçi, eğitmen ve yazardır.
Hayatı

Ataman, 1913 yılında Ardahan'ın Posof ilçesinde doğdu. Babasının adı Altun, annesinin adı ise Ayşe'ydi.
İlk ve ortaokulu Ardahan'da okudu. Daha sonra Erzurum Öğretmen Okulu ve Gazi Eğitim Enstitüsü Pedagoji Bölümünü bitirdi. Köy Enstitülerinde öğretmenlik ve müfettişlik yaptı. Bir süre Kars Millî Eğitim Müdürlüğü ve Ankara Maliye Okulu'nun da müdürlüğünü yaptı. 1957 seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi'nden Kars milletvekili seçilerek Türkiye Büyük Millet Meclisine girdi.
22 Mayıs 1997'de vefat eden Şemsettin Ataman, evli ve 5 çocuk babasıydı. Ataman az düzeyde Almanca biliyordu.
Hayatı > Kitapları

Telli Pınar[kaynak belirtilmeli]
Benim Dünyam[kaynak belirtilmeli]
Sarı Yapraklar
Dipnotlar

1 2 3 4 5 6 7  "TBMM Albümü (Cilt 2)". Tbmm.gov.tr. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2012.
↑  "Yeni milletvekilleri". Milliyet. 29 Ekim 1957. s. 5.  |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
Vahiy Kitabı

Vahiy kitabı (Grekçe: ᾿Αποκάλυψις Ἰωάννου), Esinleme Kitabı ya da kısaca Vahiy, Yeni Ahit'in sonuncu kitabıdır. Birinci ayette geçen Apokalips (Grekçe: apokálypsis) ifadesi “örtüsünü açmak” ya da “ortaya çıkarmak” anlamına gelir ve genellikle ruhi şeylerin vahyedilmesine veya Tanrı'nın iradesinin ve amaçlarının ifşasına atıfta bulunmak için kullanılır (Luka 2:32; 1. Korintoslular 14:6, 26; 2. Korintoslular 12:1, 7; Galatyalılar 1:12; 2: 2; Efesoslular 1:17). Yeni Ahit'in tek peygamberlik kitabıdır. Kitap, mektup biçiminde yazılmıştır ve bir dizi vizyonları doğru sırayla zirveye kadar anlatır. Bu tüm Kutsal Kitap'ın uygun bir sonudur.
Yazar > Kutsal Kitap'ın tanıklığı

Elçi Yuhanna şu sözlerle kendini yazar olarak tanıtır: "İsa Mesih’ten gelen vahiy. Tanrı bu vahyi ona, yakında gerçekleşmesi kesin olan şeyleri kullarına göstersin diye verdi. O da meleğini göndererek, hizmetkârı Yuhanna’ya bunu simgelerle iletti.“ (Vahiy 1:1)
Bu giriş sözlerine göre kitabın yazarı Her Şeye Kadir Tanrı'dır. Mesaj, meleği aracılığıyla elçi Yuhanna'ya sunan İsa Mesih tarafından iletildi. Bu nedenle bu kitap Yuhanna'nın vahyi değildir, fakat Yuhanna'ya iletilen bir vahiydi.
Yazar hem İsa'nın kulu olduğu, hem de bu kitabı okuyan ve dinleyen tüm Hristiyanların kardeşi ve onlarla birlikte sıkıntıya ortak olduğu söylüyor. Ayrıca "insanlara Tanrı’yı anlattığından ve İsa’ya şahitlik ettiğinden dolayı" Patmos Adası'na sürgün edildiği belirtiyor (Vahiy 1:9). Hitap ettiği kişiler onu iyice tanıyorlardı. Yazdığı ayrıntılarla da yazar kendini Elçi Yuhanna olarak tanıttı.
Yazar > Tarihin tanıklığı

Erken dönem Hristiyan tarihçilerinin çoğu Vahiy kitabının yazarı Elçi Yuhanna olduğunu desteklemektedir. İkinci yüzyılın ilk yarısında yazan Papias, kitabın apostolik kökenli olduğuna inanıyordu. İkinci yüzyılda yaşayan Şehit Justin, Yahudi Tryphon ile yaptığı diyalogda şunları yazdı: "Ayrıca, bizimle birlikte olan, Yuhanna denilen ve Mesih'in elçilerine ait olan biri, bir vahiyde kehanet etti."
Irenaeus, İskenderiyeli Klement ve Tertullianus (ikinci yüzyılın sonu ve üçüncü yüzyılın başı) gibi Elçi Yuhanna'nın da kâtip olduğunu açıkça belirtir. Üçüncü yüzyılın seçkin bir Kutsal Kitap bilgini olan Origenes şöyle yazdı: “Nihayet, İsa’nın göğsüne yaslanan Yuhanna bir incil bıraktı ... O, Apokalips'i yazdı." (Yuhanna 13:25)
Yazar > Dinbilimcilerin görüşleri

Bu görüş, bugünün Avrupa'da yaygın olan tefsirinde artık temsil edilmemektedir. Yuhanna İncili ve onun üç mektuptarıyla yapılan bir karşılaştırmaya dayanarak dilbilimsel, içerik ve biçimsel farklar argüman olarak belirtilmiştir. Vahiy'in yazarı, elçi olarak otoritesini öne sürmez. Yuhanna İncili'nin yazarı onun adını anmaktan kaçınırken Vahiy kitabının yazarı üç defa adından bahseder (Vahiy 1:4, 9; 22:8).
Teologların çoğu, yazarın bir grup peygambere ait olan erken dönem Hristiyan bir peygamber olduğunu kabul eder; onlara göre bu yüzden melek "peygamberler kardeşleri"nden (Vahiy 22:9) söz ediyor. Dil ve düşünce dünyası, Filistin Yahudi Hristiyanlığından bir kökene işaret eder. Metinde kendisi Efes'ten önce Patmos Adası'nda sürgünde yaşadığını anlatmaktadır (Vahiy 1:9). Bu nedenle İngilizce konuşulan dünyada, Vahiy'in yazarı, Patmoslu Yuhanna olarak da adlandırılır.
Yazar > Dinbilimcilerin görüşlerinin eleştirisi

• Farklı yazı üslubu: Vahiy'in içeriğinin oldukça farklı olduğu düşünülürse üslup farklılığı herhangi bir zorluk yaratmamalıdır. Yuhanna'nın bu görünümlerde gördüğü benzersizdi, daha önce hiç böyle bir şey görmemişti.
• Elçi olarak otoritesi: Yuhanna en son yaşayan elçi idi. İlk okuyucuları tarafından açıkça iyi biliniyordu ve daha fazla tanımlamaya gerek yoktu.
• Yazarın Hristiyan bir peygamber olması varsayımı: "Peygamber kulları" kavramı Vahiy'de iki kez geçer (Vahiy 10:7; 11:18). Bu şekilde adlandırılan kişiler Yuhanna'nın "peygamber kardeşleri"dir (Vahiy 22:9).
Yunanca prophḗtēs terimi, İbranice navíʼ teriminin karşılığıdır. M.S. 33'te Pentikost'ta, Tanrı'nın Ruhu'nun Yeruşalim'deki öğrencilerin üzerine önceden bildirilmiş olan dökülmesi, onların "peygamberlik etmelerine" neden oldu. Demek ki “Tanrı'nın büyük şeylerini” ilan ettiler ve Tanrı'nın Oğlu'nun bilgisini açıkladılar ve söylenenlerin önemini dinleyicileri için açıkladılar (Elçilerin İşleri 2:11-40). Peygamberlik etmek yalnızca geleceği öngörmeyi içermez. Elçi Pavlus şöyle dedi: “Oysa peygamberlik sözleri söyleyen kişi; konuşmasıyla insanların ruhen güçlenmesini, cesaret ve teselli bulmasını sağlar.” (1. Korintoslular 14:3) Pavlus, peygamberliği tüm Hristiyanların araması için uygun ve özellikle arzu edilen bir hedef saydı.
Bu aynı zamanda, şüphesiz insanüstü bir kaynaktan, yani Tanrı tarafından ilham edilmiş olmakla birlikte Hristiyan peygamberliğinin, esas olarak önceden haber vermekle değil, bunun yerine çoğu zaman şimdiki zamanla ilgili şeylerle ilgilendiğini açıkça ortaya koymaktadır.
Elbette özel olarak seçilmiş veya peygamber olarak hizmet etme armağanına sahip bazı kişiler vardı (1. Korintoslular 12:4-11, 27-29). Pavlus peygamberlik etme armağanına sahipti ancak öncelikle bir elçi olarak biliniyor. (Elçilerin İşleri 20:22-25; 27:21-26, 31, 34; 1. Korintoslular 13:2; 14:6). Peygamberler olarak tayin edilen kişiler (Agabus, Yahuda ve Silas), elçilerin yanı sıra Hristiyan cemaati için mükemmel sözcüler idi (1. Korintoslular 12:28; Efesoslular 4:11).
Vahiy 10:7'ye peygamber kullarına bildirdiği “iyi haberin kutsal sırrı” açıldı. İsa kendisi, iyi haberin bu sırrının anlama ayrıcalığı öğrencilerine verildiğini söyledi (Markos 4:11). Duyuru faaliyetine katılan tüm Hristiyanlar melek tarafından geniş anlamda "peygamber kardeşleri" nitelenebildiler. Ayrıca elçi Yuhanna, tanrısal haberler aldığı ve inananlara ilettiği için bir peygamber olarak nitelenebilir. Bunun için Vahiy'in yazarını Hristiyan peygamberlerden oluşan özel bir grup (Vahiy 22:9) içinde aramak Kutsal Kitap'ın ifadeleriyle uyuşmaz.
Tarih ve Yer > Kutsal Kitap'ın ve tarihin tanıklığı

Yazar, Patmos Adası'ndan yazının yazıldığı yer olarak bahseder ve o sırada Tanrı'nın sözünü vaaz ettiği ve İsa Mesih'e tanıklık ettiği için sürgünde olduğunu belirtir (Vahiy 1:1, 9).
En eski kayıtlara göre, Yuhanna Vahiy'i M.S. 96 civarında, Yeruşalim'in yıkılmasından yaklaşık 26 yıl sonra veya İmparator Domitianus'un saltanatının sonuna doğru yazdı. Irenaeus, Vahiy hakkında yazdığı Tüm Sapkınlıklara Karşı Beş Kitap (V, xxx) adlı çalışmasında bunu doğrular: "Çünkü [Apokalips] çok uzun zaman önce de görülmedi, ama neredeyse çağımızda, Domitianus'un saltanatının sonunda görüldü."
Hem Eusebius hem de Hieronymus bu tanıklığa katılıyor. Domitianus, Yeruşalim'i yok eden Roma güçlerine komuta eden Titus'un kardeşiydi. Titus öldüğünde Domitianus Vahiy'in yazılmasından 15 yıl önce imparator oldu. Tanrı olarak kendisine tapınılmayı talep etti ve Dominus et Deus noster ("Rabbimiz ve Tanrımız") unvanını aldı.
İmparatorluk kültü, sahte tanrılara tapan insanları rahatsız etmedi, ancak ilk Hristiyanların katılması imkansızdı; bu konuda kendi inançlarına aykırı hareket etmeyi reddettiler. Domitianus'un saltanatının (M.S. 81-96) sonlarına doğru, Hristiyanlar ciddi şekilde zulme uğradılar. Yuhanna'nın Domitianus tarafından Patmos'a sürgün edildiğine inanılıyor. Domitian M.S. 96'da öldürüldüğünde, yerine daha hoşgörülü bir imparator olan Nerva geçti ve sonunda Yuhanna'yı serbest bıraktı. Yuhanna, yazdığı görünümleri Patmos'a sürgün edildiğinde aldı.
Tarih ve Yer > Dinbilimcilerin görüşleri

19. yüzyılın sonlarına kadar Kutsal Kitap biliminde, Apokalips'in ortaya çıkışına ilişkin erken tarihlendirme kullanılmıştır. Bunun için belirleyici faktör –Berger ve Nord'un bugün hâlâ belirttiği gibi– şuydu: “Yeruşalim'in henüz yıkılmaması, [..] MS 70'ten önce ortaya çıkmasını öne sürüyor." 1883'te Friedrich Engels de Vahiy'in yazılışı M.S. 68/69'a tarihlendirdi. 
Antik yazarlardan (Suetonius) ve kilise babalarından (özellikle Lyonlu Irenaeus) gelen bilgilere göre şimdi Domitianus'un saltanatı (81–96) Vahiy kitabının yazılış zamanı olarak tercih ediliyor.
| U>  Riemer | T>  Holtz | A>  Satake | E>  Pagels |
| --- | --- | --- | --- |
| M.S. 95 civarında | M.S. 95 | M.S. 70'ten sonra | M.S. 68 civarında ya da M.S. 90-96 |
Ulrike Riemer'e (1998) göre "Irenaeus'un MS 95 civarına tarihlendirilmesinden şüphe etmek için makul bir neden yoktur." Yazarların çoğu bu tarihlemeye bağlı kalmaktadır. Riemer, 37 Avrupalı yayınını saymaktadır.
Ayrıca Traugott Holtz M.S. yaklaşık 95 yılına tarihlemeyi de “büyük ölçüde kabul edilmiş olarak görüyor. ... Bununla birlikte, Vahiy'in mevcut haliyle 1. yüzyılın sonuna tarihlenmesi, kendisi veya başkaları tarafından zaten yaratılmış olan ... metin parçalarının yazardan entegre ettiği varsayımını dışlamaz.”
Eleştirel-yorumsal Açıklama'nın (2008) şu anki baskısının editörü Akira Satake de Irenaeus'un ifadesini kullanıyor (“Domitian'ın saltanatının sonunda”) ve “bu tarihin [...] diğer bazı Kilise Babaları tarafından onaylandığını görüyor. (İskenderiyeli Klement, Origenes, Victorinus von Poetovio, Sezariyeli Eusebius, Psödo-Augustinus, Hieronymus).” [Metin pasajlarını gösteren alıntılar].
Elaine Pagels dikkatli bir şekilde yorum yapıyor: "... zaman büyük olasılıkla MS 68 civarında veya MS 90 ile 96 arasındadır. Bunun için kesin bir kanıt yok, ancak sonraki tarih bana daha makul görünüyor."
Sadece Trajan döneminde (M.S. 98–125) veya hatta Hadrian döneminde (M.S. 132 civarında) yazıldığına dair son varsayım, geç bir tarihleme olarak görülüyor. Satake, esas olarak çağdaş tarih ve imparatorluk kültüne dayanan bu argümanı "ikna edici" bulmuyor.
Kutsal Kitap'ın Kanonu

Vahiy, antik Kilise'de, özellikle Roma İmparatorluğu'nun doğu kesimlerinde çok tartışmalıydı. Ancak Kilise Babalarının çoğu tarafından kanonik olarak kabul edildi. Sadece Athanasius'un 39. Paskalya mektubuyla (M.S. 367) Vahiy, o zamanlar Batı'daki hemen hemen tüm Hristiyanlar tarafından kanonik bir kitap olarak kabul edildi. Çağdaş Doğu Kiliselerinde, Vahiy, ibadette asla okunmayan tek Yeni Ahit kutsal kitabıdır. Süryani Ortodoks Kilisesi, Yuhanna'nın Vahyi'ni hiç tanımıyor ve Kutsal Kitap'larında da basmıyor.
Metin Tarihi

Belki de kanonikliği hakkındaki tartışma nedeniyle Vahiy, Yeni Ahit'in diğer kitaplarından daha az kopyalandı. Korunmuş 320 onsiyal el yazmalarından sadece bir düzine kadarı Vahiy'den metinler ve sadece çok azı metnin tamamını sunuyor.
Kopyalanırken yorumlanması zor olan ifadeler nedeniyle metin aktarımına normalden daha sık müdahaleler yapılmış, buna göre, hayatta kalan metinlerde ayrılıklar var. Yeni Ahit'in diğer bölümlerinin aksine, Kodeks Alexandrinus, Kodeks Sinaiticus'tan önce bile en önemli metin tanığıdır. Kodeks Vaticanus sonunu kaybetmiştir ve bu nedenle Vahiy metni korunmamıştır.
Kanon Dizileri ve El Yazmaları

Kartaca Konsili’nden önce (M.S. 397) hazırlanmış dördüncü yüzyıla ait kanon listelerinden birçoğu Yunanca Kutsal Metinler'in günümüzde kabul edilen dizisiyle tamamen uyuşur. El yazmalarına gelince yazarlar ilk önce papirüs kâğıt olarak kullandılar. Papirüs, aynı adı taşıyan bir su bitkisinden yapılır. Yazıcılar yaklaşık M.S. 4. yüzyıldan itibaren el yazmalarında papirüs yerine genellikle dana, kuzu ya da keçi derisinden yapılan ve daha dayanıklı bir malzeme olan vellum (bir parşömen türü) kullanılmaya başladılar. Bu vellumlardan günümüze dek ulaşan bazıları çok önemli Kutsal Kitap el yazmalarını içerir.
Kanon Dizileri ve El Yazmaları > Kanon Dizileri

Vahiy kitabı Kutsal Kitabın erken kanon dizilerinde geçer:
|  | İsim | Yıl (M> S.) | Not |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Muratori Fragmanı (İtalya) | 170 |  |
| 2 | İrenaeus (Anadolu) | 180 |  |
| 3 | İskenderiyeli Klemens | 190 |  |
| 4 | Tertullianus (Kuzey Afrika) | 207 |  |
| 5 | Origenes (İskenderiye) | 230 |  |
| 6 | Eusebios (Filistin) | 320 | Bazı bölgede şüphelendi, fakat Eusebios tarafından kabul edildi. |
| 7 | Cheltenham-Listesi (Kuzey Afrika) | 365 |  |
| 8 | Athanasios (İskenderiye) | 367 |  |
| 9 | Epiphanios (Filistin) | 368 | Bazı bölgede şüphelendi, fakat Epiphanios tarafından kabul edildi. |
| 10 | Amphilokhios (Anadolu) | 370 | Bazı bölgede şüphelendi. |
| 11 | Philaster (İtalya) | 383 | Bazı bölgede şüphelendi, fakat Philaster tarafından kabul edildi. |
| 12 | Hieronymus (İtalya) | 394 | Bazı bölgede şüphelendi, fakat Hieronymus tarafından kabul edildi. |
| 13 | Augustinus (Kuzey Afrika) | 397 |  |
| 14 | Kartaca Konsili (Kuzey Afrika) | 397 |  |
Kanon Dizileri ve El Yazmaları > Papirüs El Yazmaları

Vahiy kitabının birçok ayetleri eski Papirüs El Yazmalarında bulunur.
|  | Simge | İsim | Tarih (M> S.) | Dil | Bulundukları Yer | İçerik |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  {\mathfrak {P}}^{18} | P. Oxyrhynchus 1079 | 200-400 | Yunanca | Londra (İngiltere) | Vahiy 1:4-7 |
| 2 |  {\mathfrak {P}}^{24} | P. Oxyrhynchus 1230 | 300-400 | Yunanca | Newton (ABD) | Vahiy 5:5-8; 6:5-8 |
| 3 |  {\mathfrak {P}}^{43} | Inv. 2241 | 500-700 | Yunanca | Londra (İngiltere) | Vahiy 2:12-13; 15:8; 16:2 |
| 4 |  {\mathfrak {P}}^{47} | Papirüs Chester Beatty III | 200-300 | Yunanca | Dublin (İrlanda) | Vahiy 9:10-11:3; 11:5-16:15; 16:17; 17:2 |
| 4 |  {\mathfrak {P}}^{85} | Gr. 1028 | 300-500 | Yunanca | Strazburg (Fransa) | Vahiy 9:19-10:1, 5-9 |
| 5 |  {\mathfrak {P}}^{98} | P. IFAO inv. 237b | 150-250 | Yunanca | Kahire (Mısır) | Vahiy 1:13-20 |
| 6 |  {\mathfrak {P}}^{115} | P. Oxyrhynchus 4499 | 200-400 | Yunanca | Oxford (İngiltere) | Vahiy 2:1-3, 13-15, 27-29; 3:10-12; 5:8-9; 6:4-6; 8:3-8; 8:11-9:5; 9:7-16; 9:18-10:4, 8; 11:5, 8-15; 11:18-12:6, 9-10, 12-17; 13:1-3, 6-12, 13-16, 17-14:3, 5-7, 10-11, 14-16; 14:18-15:1, 5-7 |
Kanon Dizileri ve El Yazmaları > Vellum ve Deri El Yazmaları

Vahiy kitabının tümü bazı meşhur Vellum ve Deri El Yazmalarında bulunur.
|  | Simge | İsim | Tarih (M> S.) | Dil | Bulundukları Yer |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | א | Kodeks Sinaiticus | 4. yüzyıl | Yunanca | Londra (İngiltere) |
| 2 | A | Kodeks Alexandrinus | 5. yüzyıl | Yunanca | Londra (İngiltere) |
| 3 | C | Kodeks Ephraemi Syri reskriptus | 5. yüzyıl | Yunanca | Paris (Fransa) |
Edebiyat

Antik tefsir
Arethas von Caesarea: In Apocalypsin Commentarius
Yeni tefsirler
David Edward Aune: Revelation. 3 Bände. Word Books, Dallas 1997; Nelson, Nashville 1998 (ausführlicher wiss. Kommentar)
Revelation 1–5. Word Biblical Commentary (WBC) 52A, 1997; ISBN 0-8499-0251-7.
Revelation 6–16. WBC 52B, 1998; ISBN 0-8499-0786-1.
Revelation 17–22. WBC 52C, 1998; ISBN 0-8499-1545-7.
William Barclay: Offenbarung des Johannes, Reihe Auslegung des Neuen Testaments, Neukirchen-Vluyn 1970, ISBN 3-7615-4517-7.
Gregory K. Beale: The Book of Revelation. A Commentary on the Greek Text. The New International Greek Testament Commentary. Eerdmans, Grand Rapids 1999, ISBN 0-8028-2174-X.
Klaus Berger: Apokalypse des Johannes: Kommentar. Verlag Herder, Freiburg/Br. 2017. ISBN 978-3-451-34779-5.
Jacques Ellul: Apokalypse. Die Offenbarung des Johannes – Enthüllung der Wirklichkeit, Neukirchen-Vluyn 1981
Heinz Giesen: Die Offenbarung des Johannes. Regensburger Neues Testament. Pustet, Regensburg 1997, ISBN 3-7917-1520-8.
Traugott Holtz: Die Offenbarung des Johannes. (NTD) Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2008, ISBN 978-3-525-51387-3.
Walter Klaiber: Die Offenbarung des Johannes, Die Botschaft des Neuen Testaments, Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2019, ISBN 978-3-788-73391-9.
Bruce J. Malina: Die Offenbarung des Johannes. Sternvisionen und Himmelsreisen. Kohlhammer, Stuttgart 2002, ISBN 3-17-014241-0 (kulturanthropologische Exegese).
Robert H. Mounce: The Book of Revelation. The new international commentary on the New Testament. Eerdmans, Grand Rapids 1998, ISBN 0-8028-2537-0.
Adolf Pohl Die Offenbarung des Johannes. R. Brockhaus, Wuppertal 1989, ISBN 3-417-25146-X.
Pierre Prigent: Commentary on the Apocalypse of St. John. Mohr Siebeck, Tübingen 2001
Rainer Riesner, Heinz-Werner Neudorfer, Eckhard J. Schnabel und Gerhard Maier: Die Offenbarung des Johannes Teil 1: Kapitel 1 - 11, Historisch Theologische Auslegung Band 5, SCM R.Brockhaus, Witten 2009 und 2019, ISBN 978-3-417-29727-0; Die Offenbarung des Johannes Teil 2: Kapitel 12-22, Historisch Theologische Auslegung, SCM R.Brockhaus, Wuppertal 2012 und 2018, ISBN 978-3-417-29728-7.
Hubert Ritt: Die Offenbarung des Johannes. Die Neue Echter Bibel 21. Echter, Würzburg 1986 (20004)
Jürgen Roloff: Die Offenbarung des Johannes. Zürcher Bibelkommentare. TVZ, Zürich 20013
Akira Satake: Die Offenbarung des Johannes. Kritisch Exegetischer Kommentar 16. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2008, ISBN 978-3-525-51616-4.
Ben Witherington III: Revelation. New Cambridge Bible Commentary. University Press, Cambridge 2003; ISBN 0-521-00068-8.
Klaus Wengst: "Wie lange noch?" Schreien nach Recht und Gerechtigkeit – eine Deutung der Apokalypse des Johannes. Kohlhammer, Stuttgart 2010
Elçi Yuhanna Patmos adasında Vahiy kitabını kaleme aldı.
Papirüs 47 ( {\mathfrak {P}}^{47}) Vahiy 13:16 – 14:4
Kodeks Sinaiticus: Matta 8:28-9:23
TCDD Taşımacılık araç stoğu listesi

TCDD Taşımacılık araç stoğu listesi, 1970 – 2016 yılları arasında TCDD, 2016 yılı ile günümüz arasında ise TCDD Taşımacılık tarafından kullanılan araç stoğu (elektrikli ve dizel lokomotifler, vagonlar, Elektrikli çoklu birim (EMU) vb.) listesini içermektedir.