stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Enderunlu Vâsıf
Eserleri

Enderunlu Vasıf şiirlerini tek bir divan içinde toplayıp yayınlamıştır. Şairin bu tek divanının el yazması ile hazırlanmış birkaç nüshası bulunmaktadır. Ayrıca Hicri 1257 (1841)'de Bulak, Kahire, Mısır'da basılmıştır ve Hicri 1257'de ve Hicri 1285 (1869)'da İstanbul'da iki edisyonun Osmanlıca baskısı yapılmıştır. Değişik yazma nüshalarda ve baskılarda divanın içeriği genellikle aynı olması gerekirken değişik yazma nüshalar arasında ve yazma nüshalar ile baskı edisyonları birbiriyle tıpatıp uyuşmamaktadır. Bulak, Kahire baskısı edisyon ile Istanbul'da Hicri 1285 (1869)'de basılan edisyon içerikleri birbiriyle aynıdır; fakat İstanbul Hicri 1257 edisyonunun içeriği diğer basımlar içeriğinden farklıdır.
Örneğin İstanbul Üniversitesi kütüphanesinde bulunan ve her ikisi de "Dîvân-i Gülşen-i Efkâr-i Vâsıf-i Enderûnî" başlığını taşıyan iki nüshadan biri diğer nüshadan daha fazla sayıda şiir kapsamlıdır. En kapsamlı olan nüsha Bağdat'ta tâlik hattı ile Hasan Efendi isimli bir hattat tarafından hazırlanmış olup içinde toplam 5,000 beyti aşkın muhteva bulunmaktadır. Bu nüsha içinde 2 münacaat; 5 naat; 1 Mevlana'ya naat; (4 tanesi II. Selim için, 3 tanesi II. Mahmud için ve 1 tanesi valide sultan için) 8 methiye; 1 kaside-ı ramazaniye; 89 tarih düşme; 139 gazel; 1 terkibibend; 933 bendden oluşan (ve bir annenin kızına öğütleri ve kızın annesine yanıtları konulu) 2 tane muhammes; 218 şarkı; 1 müseddes; 65 kıta ve 11 müfred ihtiva etmektedir.
İçerikleri aynı olan ve ikisi de "Dîvân-i Gülşen-i Efkâr-i Vâsıf-i Enderûnî" başlığını taşıyan Hicri 1257 (1841) Bulak, Kahire baskısı edisyon ile İstanbul'da Hicri 1285(1869)'da basılan edisyonda toplam 5,968 beyitten oluşan 531 şiir bulunmaktadır. Bu edisyonlar içinde (3'u kıta ve 1 tanesi muhammes olan) 4 münacaat; (11 tanesi kıta ve 1 tanesi muhammes olan) 12 tane naat; 11 methiye; (86 tanesi kıta, 2 tanesi kaside, 1 tanesi müsebba ve 1 tanesi terciibend olan) 90 tarih düşürne; 141 gazel; (188 tanesi murabaa, 24 tanesi muhammes, 4 tanesi müseddes, 1 tanesi gazel şekilli olan) 217 tane şarkı; 2 tane tahmiş; 1 tane taştir; 3 tane terkibibend; 57 tane kıta ve 11 tane müfred ihtiva ederler. İstanbul'da Hicri 1257'de basılan edisyon başlık olarak Vasıf Osman Bey Divanı adını taşımakta ve toplam 5,968 beyitten oluşan 531 adet şiiri içinde ihtiva etmektedir.
Enderunlu Vasıf döneminde yaptırılan (köşk, saray gibi) bazı büyük yapılar için manzum kitabeler yazmıştır. Örneğin Sultan II. Mahmud döneminde Üsküdar'da yaptırılmış ve günümüzde yıktırılmış olan Şerefabad Kasrı için kitabeyi Vasıf yazmıştır.
Enderunlu Vasıf yaşadığı dönemde Türk Sanat müziği sever olarak bilinmiştir. Yazdığı şiirler (özellikle şarkıları) günün bestecileri tarafından güfte olarak Türk Sanat müziği parçaları olarak bestelenmiş ve icra edilmiştir. Güftesi Enderunlu Vasıf'a ait olan bu Türk Sanat müziği parçalarının çoğu günümüzde bile müzisyenler tarafından bilinmekte; konser, radyo ve TV programlarında çalınmakta ve müzikseverler tarafından sevilerek dinlenmektedir.
Değerlendirme

Enderunlu Vâsıf'in divanında günlük dile ve gerçek anlatımlara rastlanır. Ahmet Hamdi Tanpınar onun için zevk çözülüşünün vesikası tanımını kullanır.
Dış kaynaklar

İpekten, Halûk (1989), Enderunlu Vâsıf: hayatı, kişiliği ve şiirlerinden seçmeler, Ankara: Kültür Bakanlığı
Gazi Üniversitesi'nin eski kampüsleri

1926 yılında Gazi Eğitim Enstitüsü olarak Ankara'da kurulan Gazi Üniversitesi, Türkiye'nin diğer şehirlerine de kampüsler, fakülteler, yüksekokullar ve meslek yüksekokulları kurmuş eğitim-öğretim faaliyetlerine devam etmiştir. Bu okul ve kampüslerin büyük bölümü 2006 yılında açılan yeni üniversitelerin temellerini oluşturmuş ve yeni isimler almıştır.
Üniversiteler ve bu üniversitelere bağlanan fakülteler ve okullar:
| Ahi Evran Üniversitesi | Kastamonu Üniversitesi | Hitit Üniversitesi | Nevşehir Üniversitesi | Çankırı Karatekin Üniversitesi | Abant İzzet Baysal Üniversitesi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kırşehir Eğitim Fakültesi | Eğitim Fakültesi | Fen Edebiyat Fakültesi | Hacı Bektaş Veli Meslek Yüksekokulu | Güzel Sanatlar Fakütesi | İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi |
| Kırşehir Fen – Edebiyat Fakültesi | Kastamonu Orman Fakültesi | İktisadi İdari Bilimler Fakültesi |  | İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi | Eğitim Fakültesi |
| Kırşehir Ziraat Fakültesi | Kastamonu Fen-Edebiyat Fakültesi | Çorum İlahiyat Fakültesi |  |  |  |
| Kırşehir Sağlık Yüksekokulu | Kastamonu Sağlık Yüksekokulu | Çorum Mühendislik Fakültesi |  |  |  |
| Kırşehir Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu | Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu | Tıp Fakültesi |  |  |  |
| Kırşehir Meslek Yüksekokulu | İnebolu Su Ürünleri Fakültesi | Çorum Sağlık Yüksek Okulu |  |  |  |
| Mucur Meslek Yüksekokulu | Sivil Havacılık Yüksekokulu | Meslek Yüksek Okulu |  |  |  |
| Çiçekdağı Meslek Yüksekokulu | İhsangazi Meslek Yüksekokulu |  |  |  |  |
Ahi Evran Üniversitesi

Eğitim Fakültesi (eski adı: Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi)
Eski adı Kırşehir Eğitim Fakültesi olan okul 1961 yılında Erkek Öğretmen Okulu olarak açılmış 1982 yılında ise Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi'ne bağlanmıştır. 24 yıl Gazi Üniversitesi'ne bağlı olan okul, adı ve bağlantıları değiştirilerek 01.03.2006 tarih ve 5467 sayılı kanun ile kurulan Ahi Evran Üniversitesi'ne bağlanmıştır.
Fen-Edebiyat Fakültesi (eski adı: Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi)
Eski adı Kırşehir Fen Edebiyat Fakültesi olan okul 1999 yılında Gazi Üniversitesi'ne bağlı olarak kurulmuştur. 7 yıl Gazi Üniversitesine bağlı kaldıktan sonra Ahi Evran Üniversitesinin kurulmasıyla adı ve bağlantıları değiştirilmiş ve bu üniversiteye bağlanmıştır.
Ziraat Fakültesi
Sağlık Yüksek Okulu
Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu
Kırşehir Meslek Yüksek Okulu
Mucur Meslek Yüksek Okulu
Çiçekdağı Meslek Yüksek Okulu
Kastamonu Üniversitesi

Eğitim Fakültesi (eski adı: Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Fakültesi)
1956 yılında Kız İlköğretmen Okulu olarak kurulan okul 1982 yılında Eğitim Yüksek Okulu adını almış, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi'ne bağlanmış ve ilkokullara sınıf öğretmeni yetiştirmeye başlamıştır. 1992 yılına gelindiğinde okul eğitim fakültesine dönüştürülmüştür. 2006 yılında Kastamonu Üniversitesi'nin kurulmasıyla fakülte Gazi Üniversitesi'nden ayrılarak Kastamonu Üniversitesi'ne bağlanmıştır.
Orman Fakültesi (eski adı: Gazi Üniversitesi Kastamonu Orman Fakültesi)
1992 yılında Gazi Üniversitesi'ne bağlı olarak Gazi Üniversitesi Kastamonu Orman Fakültesi adıyla kurulan okul 2006 yılında Kastamonu Üniversitesi'nin kurulmasıyla fakülte Gazi Üniversitesi'nden ayrılarak Kastamonu Üniversitesi'ne bağlanmıştır
Fen-Edebiyat Fakültesi
Sağlık Yüksek Okulu
Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu
İnebolu Su Ürünleri Fakültesi
Sivil Havacılık Yüksek Okulu
İhsangazi Meslek Yüksekokulu
Hitit Üniversitesi

Fen-Edebiyat Fakültesi(eski adı: Gazi Üniversitesi Çorum Fen-Edebiyat Fakültesi)
2003 yılında Gazi Üniversitesi'ne bağlı olarak kurulan fakülte 2006 yılında Hitit Üniversitesi'nin kurulmasıyla adı ve bağlantıları değiştirilerek Gazi Üniversitesi'nden ayrılmış ve bu üniversiteye bağlanmıştır.
İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi (eski adı: Gazi Üniversitesi Çorum İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi)
1993 yılında Gazi Üniversitesi'ne bağlı olarak 11.000 m² arazi üzerine kurulan okul 1997 yılında eğitime başlamış 2001 yılında ilk mezunlarını vermiştir. 2006 yılında Çorum'da Hitit Üniversitesi'nin kurulmasıyla okulun adı ve bağlantıları değiştirilmiş ve bu üniversiteye bağlanmıştır.
Mühendislik Fakültesi (eski adı: Gazi Üniversitesi Çorum Mühendislik Fakültesi)
1992 yılında Gazi Üniversitesi'ne bağlı olarak kurulan fakülte 2006 yılında adı ve bağlantıları değiştirilerek Hitit Üniversitesine bağlanmış ve Hitit Üniversitesi Mühendislik Fakültesi adını almıştır.
İlahiyat Fakültesi (eski adı: Gazi Üniversitesi Çorum İlahiyat Fakültesi)
1992 yılında Gazi Üniversitesi'ne bağlı olarak kurulmuştur. Türkiye'de din bilimleri alanında yükseköğretim veren 24 ilahiyat fakültesinden biridir. İlk mezunlarını 1998 yılında veren okul, 2006 yılında yapılan değişiklikle Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi adını almıştır.
Tıp Fakültesi
Sağlık Yüksek Okulu
Meslek Yüksek Okulu (eski adı: Gazi Üniversitesi Çorum Meslek Yüksek Okulu)
Makine Meslek Yüksekokulu adıyla 1975 yılında kurulan okul 1992 yılında Gazi Üniversitesi'ne bağlanmış, 2006 yılında ise Hitit Üniversitesi Meslek Yüksek Okulu adını almıştır.
Çankırı Karatekin Üniversitesi

Güzel Sanatlar Fakültesi ( eski adı: Gazi Üniversitesi Çankırı Güzel Sanatlar Fakültesi)
İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi (eski adı: Gazi Üniversitesi Çankırı İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi)
2006 yılında Gazi Üniversitesi 'ne bağlı olarak kurulmuştur. 2007  Çankırı Karatekin Üniversitesi'nin kurulmasıyla, fakültenin adı ve bağlantıları değiştirilmiş Çankırı Karatekin Üniversitesi' ne bağlanmıştır.
Abant İzzet Baysal Üniversitesi

İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi (eski adı: Gazi Üniversitesi Bolu İdari Bilimler Yüksek Okulu)
1978 yılında Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'ne bağlı olarak Sevk ve İdarecilik Yüksek Okulu olarak kurulan okul 1983 yılında Gazi Üniversitesi'ne bağlanmış ve Bolu İdari Bilimler Yüksek Okulu adını almış; 1987 yılında fakülteye dönüştürülerek “İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi” adıyla varlığını sürdürmüştür. 9 yıl Gazi Üniversitesi' ne bağlı olarak eğitim veren okul 1992 yılında Abant İzzet Baysal Üniversitesi'ne bağlanmıştır.
Eğitim  Fakültesi (eski adı: Gazi Üniversitesi Bolu Eğitim Yüksekokulu)
Tarihi 1914'te dayanan okul 1982 yılında Gazi Üniversitesi'ne bağlamıştır. 10 yıl Gazi Üniversitesine bağlı olan okul 1992 yılında Abant İzzet Baysal Üniversitesine bağlanmış ve Eğitim Fakültesi yapılmıştır.
Nevşehir Üniversitesi

Hacı Bektaş Veli Meslek Yüksek Okulu (eski adı: Gazi Üniversitesi Hacı Bektaş Veli Meslek Yüksek Okulu)
2003 yılında Gazi Üniversitesi' ne bağlı olarak kurulan okul 2007 yılında adı ve bağlantıları değiştirilerek Nevşehir Üniversitesi' ne bağlanmıştır. Okul 5.000 metrekare kapalı 36.000 metrekare açık alana sahiptir.
İhsan Karasioğlu

İhsan Karesioğlu ya da İhsan Karasioğlu, (d. 1914, Yunanistan/Dimetoka) - (ö. 8 Kasım 1991), Türk siyasetçidir.
Lise mezunudur. Çiftçilik, Serbest Ticaret, Sümerbank Yerli Malları Pazarları Müessesesi Tesellüm Sevk ve Ambar Hizmetleri Servis Şef Yardımcılığı, TBMM VIII., IX. ve X. Dönem Çanakkale Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.
İhsan Karasioğlu 8 Kasım 1991 tarihinde İstanbul'da öldü. Cenazesi Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
Dünya Ağrısı

| --- | --- |

Yazar: Ayfer Tunç
Ülke: Türkiye
Tür: Roman
Yayım: Ocak 2014
Yayımcı: Can Yayınları
Sayfa: 336 sayfa
ISBN: 9789750719288
Dünya Ağrısı, 2014 yılında yayımlanan Ayfer Tunç romanı.
Yabancılaşma, baba-oğul çatışması, geçmişle hesaplaşma, şiddet ve toplumsal bellek temalarını işleyen bir romandır. Eser, küçük bir Anadolu şehrinde yaşayan bir otelci (Mürşit) ile otelin sürekli müşterilerinden birinin (Madenci) dostluklarından yola çıkarak okuyucuları insan olmanın açmazları üzerine  düşünmeye sevk ederken bir yandan da  Türkiye'nin  gündemindeki temel meseleleri, yakın geçmişteki toplumsal travma yaratan olayları anımsatır.  Roman kahramanı Mürşit'in bakış açısından yazılmıştır.
Kitap ismini “zamane hastalığı” anlamındaki bir edebiyat terimi olan ve başka disiplinlerin de kullandığı Almanca  “Weltschmerz” kavramından alır. Yazar, bu kavramı “sebepsiz keder” olarak kullanmıştır. Kitabın iki ana kişisi işlendiğini bildikleri ama görmezden gelinen suçlarının ağırlığı nedeniyle dünya ağrısı çekerler.
Konusu

Romanın başkahramanı olan Mürşit, bir Orta Anadolu kentinde babadan kalma oteli işletmektedir ancak otele fazla sahip çıkmaz. Gençliğinde felsefe okumak için İstanbul'a giderek hayatın anlamını bulacağını düşünmüş ama babasının hastalığı nedeniyle geri dönmek zorunda kalmış ve hayatı istemediği bir yönde devam ilerlemiştir. Yatalak babası, annesi ve kız kardeşlerine bakmak zorunda kalan Mürşit, bir türlü sevemediği Şükran'la evlenmiş, ona iyi bir eş ve çocuklarına iyi bir baba olamamıştır. Kendisinden çok babasına benzeyen oğlu Özgür ile sürekli çatışma içindedir. Tekdüze süregiden hayatı içinde baba yadigârı otel değiştirilmeden kalır, şehre gelen ayaktakımının sığınağı haline gelirken şehrin ağaçları kesilmiş, meydanları küçülmüş, lokanta ve meyhaneleri azalmış; halk umudunu altın madeni açılacağı söylentisine bağlamıştır. Sürekli bir iç sıkıntısı duyan Mürşit ise bir türlü hayalini kurduğu uzaklara gidememiştir.
Geçmişinden kaçmak için maden ocağında çalışmak üzere İstanbul'dan gelen maden mühendisi Uzay, Mürşit'in oteline yerleşir. Aralarında yakın bir bağ kurulan iki yalnız ve hayattan kopuk adam, birlikte rakı içip dağlara bakarak dünya ağrılarından kurtulmaya çalışırlar. Suçluluk duygusu altında ezilmelerine neden olan benzer bir sırra sahip olmaları onları birbirine yakınlaştırır. Mürşit'in hayatını etkileyen sır, ona geçmişte işlediği suçu hatırlatan çocukluk arkadaşı Cumhur'un rüyasına girmesiyle ortaya çıkar. Mürşit, Madenci'ye hikâyesini anlatıp içini döktükçe biraz olsun rahatlar.
Ankara Birlik Tiyatrosu

| Ankara Birlik Tiyatrosu |
| --- | --- |
Kısaltma: ABT
Kurucu: Zeki Göker
Kuruluş tarihi: 10 Eylül 1971 (53 yıl önce) (1971-09-10)
Konum: Ankara, Türkiye
Ana sahne: Ankara Birliği Sahnesi
Resmî site
Ankara Birlik Tiyatrosu, kısa adıyla (ABT) 10 Eylül 1971 tarihinde Zeki Göker ve arkadaşları tarafından kurulmuş olan tiyatro topluluğudur.
12 Mart diktatörlüğünün karanlığına karşı, cezaevlerindeki devrimcilere giysi ve para desteği sağlamak, Anadolu kentlerinde turneler aracılığıyla kentler arasında iletişim sağlamak, halkın içine düştüğü karamsarlığı kırmak, devrimci umudu yükseltmek amacıyla kuruldu.
Halil Ergün’den Ankara Birliği Sahnesi’nin “Birlik” sözcüğünü kullanma onayını alarak, Aziz Nesin’in “Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz” oyunu ile turneye çıktı ve hiç dönmeksizin ilk üç yıl Anadolu’yu dolaştı.
Faaliyetleri

Ankara Birlik Tiyatrosu, Samsun’da yerleşik salonda 1,5 yıl, daha sonra Ankara’da (Eti Sanat Merkezi ve Şölen Sanat Merkezi) 11 yıl ve 1987’den itibaren de İstanbul Kocamustafapaşa (ABT Kültür Merkezi) ve daha sonra Aksaray’da (ABT Sanat Evi) olmak üzere 2006 yılına dek (yönetmen Zeki Göker'in vefatına kadar geçen süre içinde) 35 yıl kesintisiz varlığını sürdürdü.
Bu sürede 40’ın üzerinde oyun sergiledi. Anadolu'nun hiç gidilmeyen bir tek kenti ya da ilçesi kalmadı. Hatta bazı köylere giderek, sahnenin olmadığı yerlerde, köy kahvelerinin masaları üzerinde veya traktör römorkları üzerinde oyunlar sahneledi.
Avrupa'nın 5 ülkesinde (Almanya, Fransa, İngiltere, Hollanda, Avusturya) 10 yıl turneler yaptı. Bu turnelerin bazılarına Grup Kızılırmak ile birlikte çıktı.
Ankara ve İstanbul’da 6 noktada kültür merkezleri inşa etti.
“Güneşe Merdiven Dayayanlar” başlığı ile Hasan Hüseyin, Yılmaz Güney, Rıfat Ilgaz, Hasan İzzettin Dinamo, Orhan Kemal, Nâzım Hikmet ve İbrahim Kaypakkaya’nın yaşamlarını oyunlaştırarak kitlesel anma geceleri yaptı.
1992 yılında Sultanahmet Cezaevi’ni açıkhava sineması ve kültürel etkinlikler için 'Sultanahmet'in Orta Yeri Sinema' adı altında düzenledi. Bu etkinlik de polis tarafından engellenip cezaevi kapısı mühürlendi, 21 sanatçı ve çalışan gözaltına alındı.
“Merhaba Sinema” başlığıyla İstanbul'da Gezi Parkı içinde ve Doğu ve Güneydoğu'da seyirciyi sinema ile buluşturdu.
Tiyatro atölyeleri ve çocuk kulüpleri ile sanatsal eğitim çalışmaları yaptı.
Kuruluşundan itibaren Zeki Göker, Ender Yiğit, Rıza Akın, Ercan Demirel, Deniz Oral, Semra Dinçer, İhsan Sanıvar, İlyas Salman, Berrin Cerrahoğlu, Bilge Can Göker, Güzide Balcı, A. Haluk Ünal, Feridun Koç, Mehmet Esatoğlu, Orhan Aydın, Güney Zeki Göker, Arif Akkaya, Ayşe Emel Mesci, İlkay Akkaya, Tuncay Akdoğan, Engin Günay, Almıla Uluer, Erdoğan Akduman, Nejmi Aykar, Arzu Gamze Kılınç, Yaşar Güner, Levent Kırca, Yekta Keçeli, Ercan Ertan gibi birçok sanatçı ABT'de rol almış, Erhan Gökgücü, Yavuzer Çetinkaya ve Zeki Göker gibi yönetmenler oyunlar sergilemişlerdir.
Tiyatro anlayışı

ABT, tiyatroyu sosyalizm mücadelesinde bir araç olarak görüp, oyunlarını da sınıf mücadelesi temelli politik tiyatronun kurucusu Piscator çizgisinde ve genelde Brecthyen (Epik) tarzda bir anlatımla sahnelemiştir. Yönetmen Zeki Göker, bir röportajında şöyle demiştir:
Tiyatro bizim için araçtır. Biz önce devrimci, sonra sanatçıyız. Bu nedenle de politik tiyatro yapıyoruz.
Seyircisi çoğunlukla tiyatrodan yoksun bırakılmış yığınlardır ve anlatımında da bu seyirci dramaturjisinin etkisi vardır.
Oyunlarının geneli kara mizah, kabare veya belgesel tiyatro örnekleridir.
Devlet yardımına başvurmadan ve sermaye çevrelerinden destek almadan tiyatro yapan ender profesyonel tiyatroların başında gelir.
Sınıfsal bakışı ve muhalif/sosyalist oyunları nedeniyle oynadığı neredeyse tüm oyunlar defalarca yasaklanıp hepsi mahkeme kararıyla oynanmıştır.
Oyunlarından Bazıları

Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz, Aziz Nesin
Kara Düzen, Muzaffer İzgü - Zeki Göker
Yeniden Doğarız Ölümlerde, Muzaffer İzgü - Zeki Göker
Alo Orası Tımarhane mi, Galip Arcan
Özgürlüğün Bedeli, Emmanuel Roblès
Güneşin Katli, Zeki Göker
Teneke, Yaşar Kemal
Davulun Sesi, Muzaffer İzgü - Zeki Göker
Hastane mi Kestane mi, Turhan Temuçin
Savunma Öyküsü, Emmanuel Roblès
İcraatın İçinden İnsan Manzaraları, Zeki Göker
Pir Sultan Abdal, Erol Toy
Ana, Bertolt Brecht (Maxim Gorki'den uyarlama)
Üç Kuruşluk Diktatör, Muzaffer İzgü
Haziranda Ölmek Zor, Zeki Göker
Güneşten Bir Parça, Zeki Göker
Ben Devletim Oynatmam, Zeki Göker
Bir Güzel Çirkin Kral, Zeki Göker
Karanlıkta Işık Damlaları, Zeki Göker
Güneşe Merdiven Dayayanlar, Zeki Göker
Gurbet Kuşları, Mrozek
Canavar Cafer, Refik Erduran
Bir Ulu Çınar, Zeki Göker
Tiyatrocu, Zeki Göker
Kral Çıplak, Zeki Göker
Nuh'un Gemisi, Zeki Göker
Günde Dünü Yaşamak, Zeki Göker
Rıfat Ilgaz, Gül Göker
Oyunlarından Bazıları > ABT Çocuk Tiyatrosu Oyunları

Kral Gitti Dayak Bitti
Adını Çocuklar Koysun
Mikrobun Ettikleri
Becerikli Kanguru
Kazıdaki Büyük Sır
Ali'nin Düşü
Sevimli Oyuncaklar
Abdürreşid İbrahim

Abdürreşid İbrahim Efendi çocukları ile
Abdürreşid İbrahim Efendi (Abdürreşid İsker) (23 Nisan 1857,Tara, Sibirya –  17 Ağustos 1944, Tokyo, Japonya), Türk fikir adamı, gazeteci, seyyah ve yazar.
Japonya'da İslam'ın resmi düzeyde tanınması konusunda yaptığı faaliyetler ile bilinir. Önce Rusya Müslüman Türklerini birleştirme çabalarıyla tanındı. Rusya'daki Türkleri Türkiye'ye göç etmeye özendirdi. Bu girişimlerinde büyük ölçüde başarı sağladı. Uzun seyahatlere çıktı. Hayatını Müslümanlığı yaymak için seyahatler yapmaya adamıştı. 1912'de Osmanlı vatandaşı oldu. Seyahatlerini "Alem-i İslam" adlı eserinde Osmanlı halkına anlattı; verdiği konferanslar büyük ilgi gördü. Süleymaniye Kürsüsünde adlı ünlü eserinde şair Mehmet Akif’in halka hitap ettirdiği kişi, Abdürreşid İbrahim’dir.
Yaşamı

1857’de Tobolsk ilinin Tara kasabasında dünyaya geldi. Babası Buharalı bir aileden gelen Ömer Bey, annesi Başkurt Türklerinden muallim Afife Hanım idi Çocukluğunda Rusya’daki medreselerde öğrenim gördü. 1879’da Orenburg’a geldi, bir zenginin hizmetkârlığını üstlendi ve 1880’de Hicaz’a gidişinde ona eşlik etti. Hac’dan sonra Medine’ye yerleşti; medrese öğrenimine devam etti. Beş senelik eğitiminin sonunda icazetnamesini aldı. Ayan İsker ile evliliğinden Sabahat, Favziye, Kadriye, Timur, Hasan Cangiz, Ömer Kamil isimli çocukları olmuştur.
1884’te memleketine dönen Abdürreşid İbrahim, Tara’da müderrisliğe başladı Müderrisliğe başlamasından 6 ay sonra öğrencileri ile birlikte tekrar hacca gitti; onları bir medreseye yerleştirdikten sonra memleketine dönüp modern okullar açmakla meşgul oldu.
1890’da 10 öğrencisiyle İstanbul’a geldi, onları Darüşşafaka ve Dar-üt tedris okullarına yerleştirdikten sonra memleketine döndü. Rusya’nın her bölgesinde Müslümanlar İstanbul’a öğrenci yollaması için kendisine başvurmaya başlayınca Rus hükümeti rahatsız olarak faaliyetlerine kısıtlama getirdi.
1891’de Ufa şehrine geldi; kadı olarak görevlendirdi. Rusya’daki Müslümanların en büyük mahkemesinin kadısı olmuştu. Resmi görevlerinin yanı sıra fakir ve yetimler için dernekler kurmakla meşgul oldu. Müslüman halkın dertlerine çözüm bulmak için başkent Sankt-Peterburg’a giderek içişleri ve eğitim bakanları ile görüşmeler yaptı. Rejim yanlısı müftüler tarafından hükümete şikâyet edilince canı tehlikeye girdiğinden 1895’te İstanbul’a gitti.
Yaşamı > İstanbul’daki faaliyetleri

İstanbul’da iken bastırdığı ve gizlice Rusya’ya soktuğu broşür ile Rusya’da yaşayan Müslümanları Osmanlı Devleti’ne göç etmeye davet etti. Bu broşür, 70 bin Müslüman Türk’ün Anadolu’ya göçmesine vesile oldu. İstanbul’da kaleme aldığı ve gizlice Rusya’ya soktuğu ünlü "Çoban Yıldızı" adlı eserinde Rusya'nın yönetimindeki Müslüman halklara yaptığı zulümleri anlattı.
İstanbul'da iki yıl boyunca kımızcılık ve ziraatçilik ile geçimini sağlayan Abdürreşid İbrahim, 1896'da Avrupa'ya gitti. İsviçre’de tanıştığı Rus sosyalistlere Müslüman halkların sorunlarını anlattı.
Yaşamı > İlk Büyük Seyahati

Abdürreşid İbrahim, 1897’de ilk büyük seyahatine çıktı. Seyahati 3 yıl sürdü. Önce memleketi Tara’ya giden seyyah, bir süre kaldıktan sonra Japonya’ya gitti. Kısa bir süre sonra 1900’de Sankt-Peterburg’a döndü ve bir dergi çıkardı. 1902-1903 arasında tekrar Japonya’da bulundu. Rusya ve Japonya arasındaki ilişkileri inceleyip İstanbul’a aktardı. Japonların Müslümanlığa yatkın olduklarını II. Abdülhamid’e bir mektupla bildirdi ve Müslümanlığın yayılması için yardım istedi. Rus karşıtı faaliyetleri nedeniyle Rusya’nın ricası üzerine kendisinden Japonya’dan ayrılması istenince İstanbul’a döndü.
Rusya’da yaşayan Müslümanlara yönelik kitaplarından ötürü Rusya, Osmanlı Devleti’nden de sınırdışı edilmesini talep etti. 1904’te Rusya’ya teslim edildi. Odessa’da 2 hafta hapsedildikten sonra Rusyalı Türklerin büyük baskısı sonucu serbest bırakıldı.
Yaşamı > Yayıncılık Hayatı

Tahliye olduktan sonra St. Petersburg’a yerleşti, bir matbaa kurdu. Dini ve siyasi eserler yayımladı. Amacı, Rus egemenliği altındaki Türkler arasında bir birlik kurmaktı. "Ülfet" adlı bir Türkçe dergi yayımladı ve büyük ilgi gördü. Dergi, 85. Sayısında kapatıldı. 1906’da "Tilmiz" adlı Arapça bir dergi çıkarmaya başladı. O da 1907’de kapatıldı. Bunun üzerine Kazak şivesiyle yayın yapan "Serke" adı dergiyi çıkarmaya başladı.
Rusya Müslümanlarının birlik olması için aydın ve zengin kesimin katıldığı bir toplantı organize etmeye çalışan Abdürreşit İbrahim, bu konuda da Rus idaresinin engelleri ile karşılaştı. İlk toplantıyı Oka Nehri üstünde bir gemide gizlice gerçekleştirmeyi başardı. Petersburg’a döndüğünde Müslümanların birlik olmasının önemini anlatan “Bin Üç Yüz Senelik Nazra” adlı eserini yayımladı. İkinci toplantı 13 Ocak 1906’da gerçekleştirildi ve kendisinin hazırladığı “ittifak nizamnamesi” oybirliği ile kabul edildi. Rus Müslümanlara özerklik verilmesi konusunun Duma’da Müslüman milletvekilleri tarafından sürekli gündeme getirilmesi sağlandı. Abdürrreşit İbrahim, “Aftonomiya” adlı broşürde bu konuda görüşlerini dile getirmiştir. Rusya’da tüm bu faaliyetleri mümkün kılan özgürlük ortamı fazla uzun sürmedi. Yeniden baskı yönetimi başlayıp pek çok aydın sürgüne ve hapse gönderilince hayatının tehlikede olduğunu gören Abdürreşit İbrahim, Rusya’yı terk etti.