İnsan bilgisayar
Bilimdeki geçmişi

Rönesans dönemindeki gökbilimciler, gezegenlerin konumlarını hesaplamaya yönelik temel çalışmalarından dolayı kendileri için sıklıkla "matematikçi" terimini kullandılar. Genellikle kendilerine yardımcı olması için bir "bilgisayar" işe aldılar. Johannes Kepler gibi bazı insanlar için, bir bilim insanına hesaplamada yardımcı olmak, daha büyük araştırmalara geçene kadar geçici bir görevdi. 1617'de ölmeden önce John Napier, "muhtemelen çok sayıda öğrencisi ve bilgisayarı olan bilgili kişilerin" gelişmiş bir logaritma tablosu oluşturabilecekleri yolları önerdi.
Fransız Alexis Claude Clairaut (1713-1765), Halley Kuyruklu Yıldızı'nın dönüş zamanını belirlemek için gerekli olan hesaplamaları iki meslektaşı Joseph Lalande ve Nicole-Reine Lepaute arasında böldü ve böylece bilgi işlem daha organize bir hale geldi. İnsan bilgisayarlar, 1760'ların sonlarında almanaklar için gök tabloları oluşturmak amacıyla astronomik nesnelerin gelecekteki hareketlerini planlamaya devam etti.
İngiliz Deniz Kuvvetleri Komutanlığı için Denizcilik Almanağı üzerinde çalışan bilgisayarlar arasında William Wales, Israel Lyons ve Richard Dunthorne vardı. Proje boyunca Nevil Maskelyne projenin denetlenmesinde rol aldı. Maskelyne, bilgisayar ekibinin yapmak zorunda olduğu hesaplamaların sayısını azaltmak için mümkün olduğunca sık olarak diğer kaynaklardan tabloları ödünç alıyordu.
Kadınlar, denizde navigasyon için kullanılan İngiliz Denizcilik Almanağı için 1780'lerden 1815'e kadar otuz beş bilgisayardan biri olarak çalışan Mary Edwards gibi bazı istisnalar dışında, genel olarak dışlanmıştı. Amerika Birleşik Devletleri de 1840'larda denizcilik almanağının kendilerine ait olan versiyonu üzerine çalıştı. Maria Mitchell, bu çalışmanın kadrosundaki en tanınmış bilgisayarlardan biriydi.
İnsan hesaplamalarındaki diğer gelişmeler arasında Royal Greenwich Gözlemevi'nin Octagon Room'unda Royal Gök bilimci olarak çalışan George Airy'nin bir grup erkek çocuktan oluşan grubun yaptığı çalışma yer alıyordu. Airy'nin 1835'ten sonra işe alınan bilgisayarlar on beş yaşa kadar olabiliyordu ve birikmiş astronomik veriler üzerinde çalışıyorlardı. Daha sonra Airy'nin Octagon Room'u bir yöneticiyle birlikte organize etme şekli, önceden basılmış bilgi işlem formları ve sonuçların standartlaştırılmış hesaplama ve kontrol yöntemleri (Denizcilik Almanak bilgisayarlarının çalışma şekline benzer şekilde) önümüzdeki 80 yıl boyunca bilgi işlem operasyonları için bir standart olarak kalacaktı.
Kadınlar 1865'ten sonra bilgisayarla giderek daha fazla ilgilenmeye başladı. Özel şirketler onları bilgi işlem yapmak ve ofis personelini yönetmek için işe almaya devam etti.
1870'lerde Amerika Birleşik Devletleri Sinyal Birlikleri, hava durumunu takip etmek için insan bilgisayarları organize etmenin yeni bir yolunu oluşturdu. Bu, ABD Donanması'nın ve Smithsonian meteoroloji projesinin önceki çalışmalarına dayanıyordu. Sinyal Birlikleri, hızlı bir şekilde toplanması ve "iki saatlik yoğun vardiyalar" halinde tamamlanması gereken verileri işleyen küçük bir bilgi işlem personeli kullandı. Her bir insan bilgisayar, verilerin yalnızca bir kısmından sorumluydu. Böylece hesaplamalar hızlıca gerçekleştirilebiliyordu.
19. yüzyılın sonlarında Edward Charles Pickering "Harvard Bilgisayarları"nı bir araya getirdi. Onlarla iş yapan ilk kadın olan Anna Winlock, 1875 yılında Harvard Gözlemevi'nden bir bilgisayar işi istedi. 1880'e gelindiğinde Harvard Gözlemevi'nde çalışan bilgisayarların tamamı kadındı. Standart bilgisayar ücreti saatte yirmi beş sentten başlıyordu. Orada çalışmak için o kadar büyük bir talep vardı ki, bazı kadınlar Harvard Bilgisayarları için ücretsiz çalışmayı teklif etti. Bu çağdaki kadın gökbilimcilerin çoğu bilgisayarlardı ve muhtemelen en tanınmışları sırasıyla 1888, 1893 ve 1896'da Pickering ile çalışan Florence Cushman, Henrietta Swan Leavitt ve Annie Jump Cannon'du. Cannon, yıldızları dakikada üç gibi bir oranda sınıflandırabiliyordu. Harvard Computers'dan Mina Fleming, 1890'da The Draper Catalog of Stellar Spectra'yı yayınladı. Katalog yıldızları spektral çizgilere göre düzenledi. Katalog, Harvard Computers tarafından genişletilmeye devam edildi ve birbirini izleyen ciltlerde yeni yıldızlar eklenmeye devam etti. Elizabeth Williams, Lowell Gözlemevi'nde yeni bir gezegen olan Plüton'un aranmasında hesaplamalara dahil oldu.
1893 yılında Francis Galton, Royal Society'ye rapor veren Bitki ve Hayvanların Ölçülebilir Özelliklerine İlişkin İstatistiksel Araştırmalar Yürütme Komitesi'ni kurdu. Komite, bilimsel araştırmalar için ileri teknikler kullandı ve birçok bilim insanının çalışmalarını destekledi. Komite tarafından desteklenen ilk bilim insanı olan WF Raphael Weldon, onun bilgisayarı olan eşi Florence Tebb Weldon ile birlikte çalıştı. Weldon, August Leopold Crelle tarafından oluşturulan logaritmalar ve matematiksel tabloları kullanıyordu ve o zamanlarda hesaplama makinesi yoktu. Londra Üniversitesi'nde laboratuvarı olan Karl Pearson, Weldon'un yaptığı çalışmanın "komite tarafından engellendiğini" düşünüyordu  ancak Pearson, komitenin veri korelasyonu için kullanabileceği bir matematiksel formül yarattı. Pearson korelasyon formülünü kendi Biyometri Laboratuvarı'na getirdi. Pearson'un hem erkek hem de kadın gönüllü ve maaşlı bilgisayarları vardı. Alice Lee, histogramlar ve ki-kare istatistikleriyle çalışan maaşlı bilgisayarlarından biriydi. Pearson ayrıca Beatrice ve Frances Cave-Brown-Cave ile de çalıştı. Pearson'un laboratuvarı 1906'da matematiksel tablo yapma sanatında oldukça ustalaşmıştı.