stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Akova, Kadirli
Coğrafya

Köy; Osmaniye il merkezine 53 km, Kadirli ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 110
2019: 109
2018: 114
2017: 137
2016: 135
2015: 140
2014: 136
2013: 133
2012: 121
2011: 135
2010: 135
2009: 131
2008: 139
2007: 126
2000: 171
1990: 198
1985: 387
Adenomyozis

Adenomyozis, normalde uterusu hizalayan hücreler rahim duvarının kas dokusuna doğru büyüdüğünde ortaya çıkan bir hastalıktır. En sık, tam dönem gebelik geçirmiş 30 yaş üstü kadınlarda görülür. Tam süreli gebeliği olmayan kadınlarda nadirdir. Menopozdan sonra adenomyozis oluşmaz. Ancak menopozdan önce mevcut olan adenomyozis, menopozdan sonra teşhis edilebilir. Postmenopozal kadınlarda pelvik cerrahi sonrası doku örneklerinde de bulunabilir.
Nedenler

Adenomiyozun nedeni tam olarak anlaşılamamıştır. Bazı araştırmacılar, hamilelik, doğum veya cerrahi bir prosedür sırasında rahmin iç duvarına verilen hasarın bir sonucu olduğuna inanıyor.
Belirtiler

Adenomyozisten etkilenen kadınların çoğunda herhangi bir belirti görülmez. Adenomyozis, sıklıkla laparotomi veya laparoskopi gibi pelvik cerrahi sonrası rahim dokusu biyopsilerinde bulunur. Semptomlar mevcut olduğunda şunları içerir:
Ağır veya uzun süreli adet dönemleri (menoraji)
Ağrılı adet kanaması (dismenore)
Bir dönemden diğerine giderek kötüleşen adet krampları
Cinsel ilişkiye girildiği esnada ağrı hissedilmesi
Adet dönemi haricinde ara kanamaların görülmesi
Adet dönemi içerisinde pıhtılı kanamaların gelmesi
Adenomyozis de, rahim genel olarak kendi boyunun 2 veya 3 katına kadar çıkabilir. Bu sebepten dolayı da, hastaların bir kısmı karınlarının alt kısmının büyüdüğünden veya hassaslaştığından şikayet ederek doktora görünebilir.
Tedavi

Adenomyozisli kadınların çoğunda herhangi bir belirti görülmez. Pelvik ağrı veya ağır adet kanaması mevcut olduğunda, şüpheli adenomyozis genellikle nonsteroid antienflamatuar ilaçlar ile başarılı bir şekilde tedavi edilir. Eğer ciddi semptomlar varsa ve menopoz yakın değilse histerektomi de yapılabilir. Menopoz tamamlandıktan sonra veya histerektomi sonrası semptomlar kaybolur.
Aglais

Aglais, Plethodontidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Taksonomi

Aglais cinsine bağlı türler (2024):
Aglais caschmirensis
Aglais ichnusa
Aglais io
Aglais milberti
Aglais orizana
Aglais urticae
Taksonomi > Soyu tükenen türler

Aglais karaganica ✝
Alfândega da Fé

Alfândega da Fé  belediyesi, Portekiz'in Norte bölgesine bağlı Alto Trás-os-Montes altbölgesinin belediyelerinden biridir.
Bucaklar

Belediyede 20 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.
Agrobom
Alfândega da Fé
Cerejais
Eucísia
Ferradosa
Gebelim
Gouveia
Parada
Pombal
Saldonha
Sambade
Sendim da Ribeira
Sendim da Serra
Soeima
Vale Pereiro
Vales
Valverde
Vilar Chão
Vilarelhos
Vilares de Vilariça
Girikihaciyan

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Girikihaciyan
il:: Diyarbakır
İlçe:: Ergani
Köy:: Ekinciler
Türü:: Höyük
Tahribat:: Tarım
Tescil durumu:: Tescilli
Tescil No ve derece:: 
Tescil tarihi:: 
Araştırma yöntemi: Kazı

Girikihaciyan, Diyarbakır ili Ergani ilçesinin 20 km. güneydoğusunda yer alan bir höyüktür. Eski adı Ekinciyan olan Ekinciler Köyü'nün 1 km. doğusundaki höyük Gerikihaciyan adıyla da bilinir. Çapı 175-250 metre olan tepe 3 metre yüksekliktedir.
Kazılar

İstanbul Üniversitesi Prehistorya Kürsüsü ve Chicago Üniversitesi Doğu Bilimleri Enstitüsü ortak çalışmasında (Güneydoğu Anadolu Tarihöncesi Araştırmaları Karma Projesi) çerçevesinde 1963 yılında yapılan yüzey araştırmaları sırasında saptanmıştır. Kazı çalışmaları aynı yıl, proje üyelerinden P. J. Watson ve C. Redman başkanlığında başlatılmıştır. Bu çalışmaları 1970 yılında üç haftalık ikinci bir kazı çalışması izlemiştir.
Tabakalanma

Höyük kazılarında iki ana kültür evresi ortaya çıkarılmıştır. Alt ve üst yerleşme katları olarak adlandırılan bu kültür evreleri, Geç Halaf ve Halaf Sonrası'dır.
Buluntular

En üstteki kültür evresi olan Halaf Sonrası yerleşme katında ulaşılabilen tek kalıntının 60 cm. kalınlığında bir taş duvar olması nedeniyle bu dönemin mimarisi bilinmemektedir. Ayrıca bazıları sıvanmış olan çukurlar bulunmuştur. Halaf Sonrası dönem yapı katlarında çapları 2,27 ile 4,5 metre arasında değişen, Halaf mimarisine özgü yuvarlak yapılar (tolos) gün ışığına çıkarılmıştır. Bu yapılardan birinin tabanı sıkıştırılmış toprak, daha geç olan diğeri ise çamur sıvadır. En küçük tolosun çapı 2,25 olarak ölçülmüştür. Bir çeşit kiler olarak kullanılmış olduğu düşünülmekle birlikte bu yönde bir kanıt ele geçirilmemiştir.
Halaf Sonrası Dönem, Halaf Dönemi'nde olan boyalı çanak çömlek gibi çok az buluntu vermektedir. Diğer buluntular arasında kilden yapıma sapan taşları (kaplardaki suyu ısıtmak için kullanılmış da olabilir), kil kaşık, mühür, insan ve hayvan heykelcikleri, ağırşaklar ve süzgeç parçalarıdır.
Halaf yontma taş endüstrisinde hammaddenin % 70'i çakmak taşı, kalanı obsidiyendir. Özellikle dilgi yapımında obsidiyen kullanılmıştır. Atık obsidiyen bulunmamasının bu malzemenin yerleşmeye, imal edilmiş olarak getirildiğini düşündürmektedir. İyi kaliteli olmayan çakmak taşı ise yerel kaynaklardan çıkarılmış taşlardır. Halaf Sonrası Dönem'de ise tümüyle çakmak taşı kullanılmıştır. Sürtme taş buluntular ise çoğu bazalttan öğütme taşları, havan ve havan elleri, topuzlar, yassı baltalar, taş kaplar, halkalar ve süs eşyası (boncuk) olarak bulunmuştur.
Halaf Dönemi'ne dayandırılan kemik aletler, olasılıkla deri işçiliğinde kullanılan kaburga ya da yassı kemiklerden, ucu yuvarlatılmış aletler ve çeşitli bızlerdir.
Bulunan üç gömüt sağlam, biri ise tahrip olmuş durumdadır. Gömütler, başları doğuya gelecek şekilde ve büzülmüş durumda gömülmüştür ve hiçbirinde gömüt hediyesi yoktur.
Buluntulara göre höyük sakinleri evcil türlerden koyun (Ovis aries), keçi (Capra hircus), sığır (Bos taurus), köpek (Canis lupus familiaris) ve domuz beslemiş, yabanıl türlerden ise yaban koyunu, keçi, kızıl geyik, yaban eşeği, kızıl tilki, tavşan avlamış, kaplumbağa yakalamıştır. Bunların yanında tatlısu kabukluları, kuşlar, kemirgenler, balık ve küçük etçilere ait kemikler de bulunmuştur. Bitkisel kalıntılarsa emmer buğdayının temel besin olduğunu göstermektedir. Emmer buğdayının yanı sıra arpa tarımı da yapılmıştır. Nohut ve mercimek, acı burçak gibi baklagiller de tarımı yapılan bitkilerdir. Sığırın varlığı, saban kullanıldığına bir işaret olarak kabul edilmektedir.
Değerlendirme

Girikihaciyan, MÖ 5. binyılda iskan edilmeye başlanan, 200-500 kişilik tarımcı küçük bir köy yerleşimi olarak görülmektedir. Halaf Kültürü etkisindeki bu yerleşimin, Halaf'tan ya da yakın bir bölgeden geldikleri ve 200-500 yıllık bir süre içinde iskan edildiği düşünülmektedir.
Alanyalı, Toroslar

| Alanyalı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mersin ilinin Türkiye'deki konumu
AlanyalıAlanyalı'nın Mersin'deki konumu
Koordinatlar: 37°05′26″N 34°30′45″E﻿ / ﻿37.0906°K 34.5125°D﻿ / 37.0906; 34.5125
Ülke:  Türkiye
İl: Mersin
İlçe: Toroslar
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 132
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 324
İl plaka kodu: 33
Posta kodu: 33251
Alanyalı, Mersin ilinin Toroslar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Alanyalı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 132 |  |
| 2018 | 130 |  |
| 2017 | 136 |  |
| 2016 | 139 |  |
| 2015 | 142 |  |
| 2014 | 134 |  |
| 2013 | 134 |  |
| 2012 | 139 |  |
| 2011 | 141 |  |
| 2010 | 152 |  |
| 2009 | 150 |  |
| 2008 | 147 |  |
Franklin'in Kayıp Seferi

Franklin'in Kayıp Seferi (Franklin's Lost Expedition) 19. yy'da coğrafya ve denizcilik alanında önemli bir yer kaplayan Kuzeybatı Geçidi'ni bulma çabaları üzerine  girişilmiş önemli bir keşif seferidir.
Franklin'in Kayıp Seferi
Keşif öncesi

19. yy'da Kuzey Amerika'nın batı arktik bölgeleri karadan ciddi oranda keşfedilmişti ve bu sayede uzun süredir Pasifik'e ulaşmanın kolay yolu olarak düşünülen Kuzeybatı Geçidi'ne yönelik sefer planları yapılmaya başlanmıştı. Baffin arazisi yakınlarında Lancester boğazı adını almış yerin de keşfiyle Beaufort denizi'ne denizden büyük ölçüde yaklaşılmıştı. Donmuş denizin ve adaların arasından uygun bir rota bulunursa Pasifik-Atlantik bağlantısı bulunacaktı. İngilizler yeni bir keşif seferi hazırlığına giriştiler ve 1844'te seferin başına Sir John Franklin getirildi ve donanmanın iki önemli gemisi HMS Erebus (1826) ve HMS Terror'ün kullanılması kararlaştırıldı. John Franklin, 1801 ve 1803 yıllarında yapılan Avustralya keşif seferlerine de mürettebat olarak katılmıştı. John Franklin, kaptanlık kariyerinin başlarında Kuzeydoğu Geçidi'ni bulma amacıyla düzenlenen seferlerde Spitsbergen'e kadar yelken açmıştı. Ayrıca Trafalgar Muharebesi'nde de yer almıştır.
Sir Franklin'in altında Francis Crozier ve James Fitzjames gibi 2 tecrübeli kumandan yer alıyordu ve 2 gemide 138 mürettebat hizmet veriyordu. Ayrıca gemilerde motor yapısı olsa da rüzgar gücüyle ilerliyorlardı, zira bu motor yapısının sadece buzlu suyu çalkalama ve buzları savurma amacıyla kullanılması planlanmıştı. Gemiler Arktik soğuk hava koşullarına uygun hale getirilmek için birtakım yenilemelerden geçmiştir. Gövde çift kat ahşap malzemeyle sağlamlaştırılmış olup demir bir örtü ile kaplanmıştır. Bunların yanında 200 teneke kutu da yardım çağrısı için yazılmış kağıt-not taşımak için depolanmıştır.
Keşif

Yüzlerce denizciye uzun süre yetecek kadar sağlam bir stok ve tam donanımlı 2 geminin 19 mayıs 1845'te Thames Nehri'nin ağzından demir almasıyla sefer başlamıştı, keşif grubu doğrudan Atlantik'e geçmedi ve Britanya'nın doğu kıyısı boyunca seyahat ederek İskoçya açıklarındaki Orkney adalarının yanından geçti. Seferin yetkililerinden kumandan Crozier'dan kalan mektuplara göre Atlantik geçilirken; bir hayli ağır hava şartları sefer grubunu zorlamıştır.
Gemiler arktik sulara girdiklerinde ilk başlarda seyahat sorunsuz ilerliyordu, öncelikle rahatça Lancaster Boğazı'ndan geçildi ve keşif grubu Beechey adasında kışladı. Şartların nispeten harekete izin vermesi üzerine grup güneye doğru yol tutarak Cornwallis adası'nın batı sahilini izleyerek Peel boğazına ulaştılar ve daha sonra Franklin boğazı adını alacak boğazda ilerlediler. Bundan sonra kral William adası açıklarında Victoria boğazı ortasında buzlar arasında sıkışıp kaldılar.
Felaket

İlk etapta 3 genç denizci öldü ve felaketzedeler Beechey adası'na gömüldüler. Bu olaydan sonra keşif seferi bir trajediye dönüştü, zira buzlar 1846 ilkbaharında da erimedi ve gemiler bir daha da buz kapanından kurtulamadılar. Yolcular 18 ay boyunca buz esaretinde kalacak  ve bu esnada tüm stoklar azar azar bitecekti. Seferin lideri kaptan Sir John Franklin 1847 Haziran'ında öldü. 22 Nisan 1848'de sağ kalan grup üyeleri nihayet gemileri terk etti ve Kuzey Amerika anakarasına içlerine doğru sandallarını da çekerek güneye doğru ilerlediler. Yıllar sonra İnuit (eskimo) yerlilerinin ifadelerine göre hastalıklı, zayıf onlarca üniformalı adamın yerlilerden yiyecek ve malzeme dilendiği ortaya çıkmıştır. Bölgeyi tanımadıkları için felaketten kurtulanlar da hastalık ve açlıkla Kanada'nın kuzeyinde ölmüşlerdir. Tüm bunlara ek olarak 1933'te Kral William Adasında bulunan cesetler üstünde yapılan otopsiler sonucu, mürettebat arasında gemilerin terk edilmesi sonrası yamyamlık görüldüğü de belgelendi.
Modern araştırmalar

1980'lerde yürütülen çalışmalara göre felaketin kaynağı bir tür zehirlenme olabilir, zira Beechey adası'ndaki mezarlarda denizcilerin naaşlarında olması gereken miktarın çok üstünde kurşuna rastlanmıştır. Yaygın teori de konserve kaplardaki kurşunun veya içme suyu hattındaki yapılardaki kaplamanın zehirlenmeye yol açmış olabileceğidir. Kurşun zehirlenmesinin tek başına bir etmen değil de zorluklar yaşayan mürettebat üzerinde ek bir sorun olduğu ve açlık, iskorbüt gibi hastalıkları derinleştirdiği düşünülmektedir. British Columbia'dan zehirbilimci Jennie Christensen'in Beechey adası'ndaki naaşlardan birinin tırnakları üzerindeki element incelemesine dayanan yeni çalışması da çinko yetersizliği üzerine görüş belirtmektedir. Çinko yoksunluğunun duygusal gel-gitler, ishal, bağışıklık sistemi iflası gibi sıkıntılara yol açtığı bilindiğinden bu teori de makul görülmektedir.
Alg patlaması

Ekim 2011'de uydudan çekilmiş, Erie Gölü'nün on yıllardır yaşadığı en kötü yosun patlamasını gösteren fotoğraf. Şiddetli bahar yağmurları gölün içine gübre akışına sebep olmuş, bu ise mikrosistin üreten siyanobakterilerin büyümesini teşvik etmiştir.
Alg veya yosun patlaması (İngilizce: Algal bloom), tatlı veya tuzlu su sistemlerinde alg (su yosunu) popülasyonunda hızlı bir artış veya birikmedir. Patlamalar kendini çoğu zaman etkiledikleri su kaynağındaki renk değişikliği ile belli eder. Alg terimi, makroskopik su yosunları, çok hücreli organizmalar veya siyanobakteriler gibi mikroskobik, tek hücreli organizmalar gibi pek çok suda yaşayan fotosentetik organizmayı kapsar. Buna rağmen alg patlaması terimi genel olarak makroskopik alglerin değil, mikroskopik, tek hücreli alglerin hızlı büyümesini belirtir.
Patlamalar gübrelerin suya karışması sonucu azot veya fosfor gibi besin maddelerinin su sistemine girerek aşırı alg büyümesine yol açması ile oluşur. Fazla miktarda besinin su kaynağına girerek yosun büyümesine ve oksijenin tükenmesine yol açmasına ötrofikasyon denir. Bu patlamalar güneş ışığının diğer canlılara ulaşmasını engelleme, sudaki oksijen seviyelerinin tükenmesine neden olma ve yosun türüne bağlı olarak, suya toksin bırakma gibi zararlı etkilere neden olabilir ve su kaynağında yer alan tüm ekosistemi etkiler. Bunun sonucunda balık ölümleri, şehirlerin su kaynaklarının kesilmesi veya balık çiftliklerinin kapatılması gibi sonuçlar doğabilir.
Ek resimler

Alg patlamaları ekosistem ve insan toplumu için sorun oluşturabilir
1999'da, İngiltere'de Devon ve Cornwall'un güney kıyılarında bir patlama
2005 yılında Baltık Denizi'nde, İsveç'in Gotland adasının kıylarındaki fitoplanktonların uydu görüntüsü
Akbaba, Sultandağı

| Akbaba |
| --- | --- |
Köy

 Afyonkarahisar'ın Türkiye'deki konumu
AkbabaAkbaba'nın Afyonkarahisar'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Afyonkarahisar
İlçe: Sultandağı
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
Rakım: 1020 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 144
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0272
İl plaka kodu: 03
Posta kodu: 03910
Akbaba, Afyonkarahisar ilinin Sultandağı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1923'ten beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Afyonkarahisar il merkezine 80 km, Sultandağı ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 144
2021: 146
2020: 148
2019: 142
2018: 162
2017: 155
2016: 156
2015: 160
2014: 159
2013: 160
2012: 163
2011: 160
2010: 154
2009: 160
2008: 163
2007: 165
Akin

Akin, Aksaray, Aksaray ili merkez ilçesine bağlı köy
Akin, Şereflikoçhisar, Ankara ili Şereflikoçhisar ilçesine bağlı mahalle
Akin, Seyitgazi, Eskişehir ili Seyitgazi ilçesine bağlı mahalle
Fransa'daki Rusya İmparatorluğu Sefer Kuvveti

| Fransa'daki Rusya İmparatorluğu Sefer Kuvveti |
| --- | --- |
Экспедиционный корпус русской армии во Франции и Греции

Etkin: 1916-1917
Ülke:  Rus İmparatorluğu
Bağlılık: Rus İmparatorluk Ordusu
Sınıfı: Piyade
Tipi: Sefer görev birliği
Savaşları: I. Dünya Savaşı Batı Cephesi
Komutanlar
Tören Şefi: General Nikolay Lohvitskiy
Fransa'daki Rusya İmparatorluğu Sefer Kuvveti (Rusça: Экспедиционный корпус Русской армии во Франции и Греции) Üçlü İtilaf Antlaşması gereğince Çarlık Rusyası tarafından I. Dünya Savaşı sırasında Fransa ve Yunanistan Krallığı saflarında savaşmak üzere gönderdiği askerî birliklerin genel adıdır. Sürmekte olan I. Dünya Savaşı sırasında Fransa Batı Cephesindeki muharebelere destek amacıyla 1915 yılında müttefiki Çarlık Rusyası'ndan askeri destek talep eder. Talep ilk başta aşırı yüksek bir seviyede, 300 bin asker olarak iletilir. Genelkurmay Başkanı Mihail Alekseyev asker gönderilmesine tamamen karşı olsa da Çar II. Nikolay tugay seviyesinde bir birliğin gönderilmesini sağlar. İlk Rus birlikleri Nisan 1916'da Marsilya Limanına çıkmıştır. Daha sonra bir birlik de Makedonya Cephesine destek amacıyla Yunanistan Krallığı'na gönderilmiştir. Fransa'daki birlikler 16 Nisan - 9 Mayıs 1917 tarihleri arasında gerçekleştirilen ancak başarısız olan Nivelle Taarruzu'na katılmıştır. Bu taarruzda yaşanan olağanüstü yüksek zaiyatın ardından Fransız Ordusu'nda ayaklanmalar çıkmıştır. Ayrıca memleketleri Rusya'da yaşanan Şubat Devrimi'nin haberini alan Rus birlikleri savaşa devam etme konusunda isteksiz davranmaya başlar. Rus askerler Fransız Ordusunda yaşanan ayaklanmaya destek vermeye başlayınca, içindeki Bolşevik unsurlardan arındırılan birlikler dağıtılmıştır. Fransız komutasında muharebelere farklı birlikler altında devam eden Rus askerler 11 Kasım 1918 Ateşkesi'ne kadar Batı Cephesinde çarpışmıştır.
Arka plan

1915 yılı Aralık ayında Rusya'ya ziyarette bulunan Fransız siyasetçi Paul Doumer müttefik Rusya'ya tedarik edilen mühimmat karşılığında Rusya'nın Fransa'da çarpışmak üzere 300 bin asker gönderebileceğini gündem etmişti. Rus Genelkurmay Başkanlığı bu öneriye dair isteksiz olsa da Çar II. Nikolay öneriye sıcak yaklaşmıştır. Rus komutanların emrinde savaşmaları ve Fransız gemileriyle sevk edilmeleri kaydıyla öneri kabul edilmiştir.
Ocak 1916'da kurulan 1. Rus Özel Tugayının komutası General  Nikolay Lohvitskiy'ye verilir. Tugay halihazırda aktif görev yapan birliklerden değil, farklı birliklerdeki yedeklerden ve yeni silah altına alınan askerlerden oluşturulur. Tugay bünyesindeki 1. Alayın mevcudunu genellikle silah altına alınmış olan fabrika işçileri oluştururken, 2. Alayın bileşimini genellikle köylüler oluşturmuştu. Tugayın mevcudu toplamda 8942 kişiden (180 subay) oluşmaktaydı. Moskova'dan 3 Şubat 1916 tarihinde ayrılan birlikler, 16 Nisan 1916'da Marsilya'ya varmıştır.Birliklerin tüm silah ve teçhizat ihtiyacı Fransız Ordusu tarafından karşılanmıştır. İlk tugayın kurulmasının ardından benzer şekilde kurulan iki tugay da Makedonya Cephesi'nde savaşmak üzere oluşturulur ve Ağustos-Kasım 1916 döneminde Selanik'e ulaşır. Fransa'ya gönderilen Fyodor Palitzin komutasındaki ikinci  tugay da Ağustos 1916'da Fransa'ya doğru yola çıkar. Toplamda 44.319 mevcudu bulunan dört tugayın kumandasını General Aleksey Brusilov üstlenir. 1917 Şubat Devrimi'nin ardından yeni birliklerin kurulması çalışmaları iptal edilmiştir.
Tarihçe > Dahil olduğu muharebeler

Rus tugayı Champagne'daki Mailly askeri kampında konuşlandırıldıktan sonra Batı Cephesinde Suippes ile Aubérive arasındaki cephe hattına gönderilir. Rus birlikleri Verdun Muharebesi sürerken Champagne mevkiinin emniyetini almıştır. Ruslar burada Reims yakınlarındaki Fort de la Pompelle tahkimatında konuşlanmıştır. Nisan 1917'de gerçekleşen ve büyük zayiat verilerek başarısız olan Nivelle Taarruzundan sonra Rus birlikleri Fransız 7. Tümen komutanı General Georges de Bazelaire emrine verilmiştir.
Makedonya Cephesindeki Rus birlikleri de 1916 ve 1917'deki Manastır Saldırısına katılmıştır.
Tarihçe > İsyan

Çarlık Rusyası'nda yaşanan Şubat Devrimi'nin haberi Nisan 1917 başlarında önce Rus subaylarına ulaşır. subaylar ilk başlarda bu haberleri örtbas etmeye çalışsa da 12 Nisan itibarıyla olaylar resmî olarak açıklanmıştır. Bu sırada devam eden Nivelle Taarruzunda 2. Tugay 4 bin zayiat verince La Courtine'deki askerî kamptaki Rus askerler Rusya'daki silah arkadaşlarının aldıkları kararların aynısını alıp uygulamaya koymaya karar verirler. Buna göre askerler subayları tanımadıklarını ilan ediyor ve kendi temsilcilerini Sovyet organları eliyle belirliyordu. Seçilen temsilciler, diğer askerlere de çağrı yaparak emperyalist bir savaş olarak tanımladıkları savaşta savaşılmaması gerektiğini savunuyor, savaşılmayacağı için de eğitimlerin durdurulması gerektiğini belirtiyorlardı.
Savaş zamanında ayaklanmış birlikler genel ordu açısında tehlikeli görüldüğü için derhal Selanik'e gönderilmelerine Fransız komuta heyeti tarafından karar verilir. Ancak oraya gönderilmeyi reddeden birlikler Rusya'ya dönmek isteklerini iletirler. 25 Ağustos 1917 tarihinde Rusya'da iktidarda bulunan  Geçici Hükûmete bağlılığını ilan eden Rus askerlerin kampı terk etmelerine izin verilir. Kampta kalan ve ayaklanmaya devam eden çoğunlukla Bolşevik ideolojisine sahip çıkan askerler 14 Eylül 1917'den itibaren ablukaya alınır ve yiyecek-içecek verilmez.Ertesi sabah teslim olmaları emredilen askerlere bir gün süre verilir. 16 Eylül sabahı askerler teslim olmayı reddettikleri için top ateşine tutulurlar. 9 askerin ölümü ve 49'unun da ağır yaralanmasının ardından Rus askerler teslim olmak zorunda kalır. Rus askerler Kuzey Afrika'daki toplama kamplarına gönderilir. Çoğu Rusya'ya gönderilen askerlerin bir kısmı da Fransa'ya dönmüş ve topluma dahil olmuştur.
Sonrası

Olayların ardından bir grup Rus askeri savaşa devam etme isteğini iletmiş, bu birlikler Fransız Yabancı Lejyonu bünyesinde savaşmış ve özellikle II. Marne Muharebesi'nde başarı kazanmıştır. 11 Kasım 1918 Ateşkesi sonrasında Rus askerler silah bırakmış ve çoğunlukla ülkelerine dönmüştür. Sefer kuvveti bünyesinde yer aldıktan sonra Rusya'ya dönenler arasında ileride ünlü Sovyet komutan ve devlet adamı olacak olan Rodion Malinovski de vardır.
Galeri

Rus birliklerinin Fransa'ya varışı (16 Nisan 1916)
Rus birlikleri Fransız askerlerle beraber cephede
Rus birliklerinin geçişi (Ekim 1916)
Anısının yaşatılması

Rus Sefer Kuvvetinin anısı Fransa çapında çeşitli şekilde yaşatılmaktadır:
Paris'te Sen Nehri kıyısında bir anıt 21 Haziran 2011 tarihinde açılmıştır.
Reims bölgesindeki Fort de la Pompelle mevzilerinde ve Saint-Hilaire-le-Grand'daki askerî mezarda anıt 4 Eylül 2010'da açılmıştır.
La Courtine mezarlığında, kampta 1917 yılında yaşanan isyanda ölenlerin anısına bir anıt dikilmiştir. Anıtın üzerinde Savaşa hayır! yazısı Rusça долой войну! şeklinde yazılıdır.
Rus Sefer Kuvvetinin izlediği güzergâh
Rus Sefer Kuvveti anısına Paris'te Sen Nehri kıyısına dikilen heykel
Akova, Hendek

| Akova |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Sakarya'nın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 40°47′01″N 30°41′15″E﻿ / ﻿40.78362°K 30.68762°D﻿ / 40.78362; 30.68762
Ülke:  Türkiye
İl: Sakarya
İlçe: Hendek
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 1,627 km²
Nüfus (2023): 4.243
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0264
İl plaka kodu: 54
Posta kodu: 54300
Akova, Sakarya ilinin Hendek ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallede Lazlar, Karadenizliler ve az sayıda Kurmanç yaşamaktadır. Sakarya ili Hendek ilçesi Merkez Nahiyesinin Nüzhetiye (Çiftlik) Köyüne bağlı Tatarlar (Tatarköy) Mahallesi iken 28 Nisan 1958 tarihinde Akova adıyla müstakil bir köy haline gelmiştir.
Coğrafya

Sakarya il merkezine 28 km, Hendek ilçesine 4 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 900    
1997: 938
Aleksandr Konovalov

Alexander Konovalov şu anlamlara gelebilir:
Aleksandr İvanoviç Konovalov (1875–1948)
Aleksandr Vladimiroviç Konovalov (d. 1968)
Akordeon

Akordeon
Akordeon, akordiyon ya da akordion, bir körüğü harekete geçirmekle yaratılan hava akımının etkilediği serbest metal dillerinin titreşmesiyle ses çıkaran havalı çalgıdır. Bir ya da iki kılavuz ile bir körükten oluşan akordiyonda, serbest metal dillerin titreşmesi, klavyenin tuşlarına basmakla sağlanır.