stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Şeker mi Şaka mı Scooby-Doo!
Piyasaya sürülme

Şaka mı, Şeker mi? Scooby-Doo!  filmi Werner Home Video tarafından 4 Ekim 2022'de dijital olarak yayınlandı. 18 Ekim 2022'de Warner Bros tarafından DVD olarak satışa sunuldu.
Film, TV prömiyerini 14 Ekim 2022'de Cartoon Network'te yaptı ve ardından ertesi gün HBO Max'ta yayınlandı.
Eleştiriler

Heather Hogan, Autostraddle için yaptığı bir incelemede filmden, "Scooby-Doo'da büyüyen insanlar için bile çok komik bir film" diye bahsetti. Genel olarak, film, inceleme toplama sitesi olan  Rotten Tomatoes'da şimdilik üç incelemeye sahiptir ve izleyicilerden %45 çürük puan almıştır.
10'lar Grubu

Onlar Grubu ve İvi Stangali
10'lar Grubu, Bedri Rahmi Eyüpoğlu'nun öğrencilerinin kurduğu, 1947-1955 arasında aktif olmuş bir ressamlar grubudur.
Grup, Türk resmine kendine özgü bir üslup kazandırmak ve Batı sanatını Türk motifleriyle harmanlayarak halkı sanata özendirmek amacı ile kurulmuştur. Elif Naci’nin "Türk resminin kaynakları Alpler'ın ötesinde değil, Toroslar'ın eteğinde aranmalıdır." sözü, grubun sloganı idi. İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nin yemekhanesinde açılan ilk sergisinin girişinde bir yanda El Greco'nun bir resminin röprodüksiyonu, bir yanda da Anadolu kilimi nakışının asılmış olması grubun genel eğilimini ortaya koymaktadır.
10'lar Grubu, 1942'de Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun atölyesinden on öğrenci tarafından kuruldu. Bu on öğrenci Ivi Stangali, Leyla Gamsız, Hulusi Sarptürk, Mustafa Esirkuş, Nedim Günsür, Fahrünnisa Sönmez, Turan Erol, Orhan Peker, Mehmet Pesen ve Fikret Otyam idi. İlk sergiden sonra üye sayısı bir yıl içinde otuza ulaşan topluluğa katılan sanatçılar; Adnan Varınca, Nevin Demiryol (Çokay), Perihan Ege, Özden Ergökçen, Naim Fakihoğlu, Fuat İgbelli, Remzi Raşa, Gönül Tiner, Hayrullah Tiner, İlhan Uğhan, Sedat Uslu, Cafer Yazdıran, Sema Akdağ, Necmi Başkurt, Cezmi Çelebioğlu, Aliye Kara, Osman Yenisey ve İlkay Üçkaya'dır.
Bedri Rahmi'nin teşviki ile kurulan 10'lar, Türk resim sanatında belli bir sanat anlayışı çevresinde toplanarak ortak bir sanat biçemi oluşturmaya çalışan ilk topluluktur ve bir öğrenci hareketinin çok ötesine geçerek Türk resim sanatı tarihinde önemli bir yer edinmiştir. Sekiz yıl boyunca sergiler açan topluluk 1955 yılında dağılmıştır.
Kuruluşu

1937 yılında akademide göreve başlayan Bedri Rahmi, atölyesinde öğrenim gören ve 1946'da Akademi'nin lise dengi ilk bölümünü tamamlayacak olan öğrencilerine bir sergi düzenleme öğüdünü vermişti. Çoğu bir yıl sonra diploma konkuruna girecek olan genç sanatçılar, akademinin yemekhanesinde 1947 yılının baharında sergi açmayı kararlaştırdılar ve on kişi olmalarından ötürü 10'lar adını aldılar. İlk 10'lar Grubu sergisi Turan Erol'a göre 1947 yılında gerçekleşmiştir; Kaya Özsezgin ise sergi tarihini 1946 olarak ifade etmektedir.
Grup üyeleri, ne yalnızca Batı'ya, ne de yalnızca ülkeye bağlı kalınarak özgün bir Türk Sanatı oluşturulamayacağı düşüncesini taşımaktaydı. "Onlar Grubu"nun manifestosu, Akademi yemekhanesinde düzenledikleri serginin girişine sağlı sollu asılmış her biri iki metre boyunda iki resimde simgelenmiştir. Bu resimlerden biri, Anadolu'dan "saf bir kilim nakışı" diğeri ise "El Greco düzenlemesi"nden alınmış bir figürden ibaretti. Böylece Doğu ve Batı sanatlarının birleşimini aradıkları; kilim nakışıyla, bir Avrupalı ressamın yapıtını eşdeğer düzeyde gördüklerini ifade etmişlerdir.
Sergileri

10'lar Grubu, akademi yemekhanesinde açılan ilk sergiden sonra ikinci sergisini ressam Leyla Gamsız'ın İstanbul'un Asmalımescid semtinde Balyoz Sokak'taki "2,5 Odalık Dairecik" diye adlandırdığı dairesinde açtı. Bu ikinci sergide üye sayısı yirmiye çıkmıştı. Grup, bu iki sergi sonrasında her yıl bir sergi açtı. 1948 yılı İstanbul sergisini, 1949 Beyoğlu Sanatseverler Kulübü sergisi izledi. 1949'daki 10. Devlet Sergisi'ne de grup üyeleri toplu olarak katıldı.
10'lar Grubu, 1950 yılında elli sayfadan oluşan bir katalog yayınlamıştır. Bedri Rami Eyüboğlu, Şekip Tunç, Fikret Adil, Şevket Rado'nun yazılarının da olduğu katalogda kırk yedi resim yer aldı. 1951 yılında Fransız konsolosluğunda; 1952 ve 1953'te Beyoğlu Amerikan Haberler Bürosu'nda sergi açıldı. Grup, Ankara'daki ilk sergisini 1953 yılı Nisan ayında Helikon Sanat Galerisi'nde düzenledi.
Son on toplu sergilerini 1954 yılında, İstanbul Amerikan Haberler Merkezi'nde açan 10'lar Grubu üyeleri, bu serginin ardından bireysel çalışmalara öncelik vererek, öznel görüşlerini sergileyen eserler üretmeye yöneldi. Topluluk herhangi bir dağılma kararı almamış olsa da, bu tarihte grubun işlevini tamamlamış olduğu izlenimi doğmuş ve öncesinde topluluktan ayrılmalar olmuştu.
1952 Yaz Olimpiyatları'nda Amerika Birleşik Devletleri

Amerika Birleşik Devletleri, Finlandiya'nın başkenti Helsinki'de düzenlenen 1952 Yaz Olimpiyatları'na 286 sporcuyla (245 erkek, 41 kadın) katıldı. 40'ı altın, toplam 76 madalya kazanan ülke, madalya sıralamasının zirvesinde yer aldı.
Modern pentatlon

| Sporcu | Kategori | Binicilik | Eskrim | Yüzme | Atıcılık | Koşu | Toplam | Sıra |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| Frederick Denman | Bireysel | 9:51.3 | 28 | 4:36.9 | 186 | 15:53.5 | 62 | 6 |
| Thad McArthur | Bireysel | 10:09.8 | 23 | 4:13.6 | 175 | 14:20.4 | 68 | 8 |
| Guy Troy | Bireysel | 9:34.3 | 25 | 5:10.9 | 185 | 16:19.1 | 95 | 14 |
| Frederick Denman Thad McArthur Guy Troy | Takım | 27 | 50 | 49 | 41 | 48 | 215 | 4 |
1952 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Erkekler 110 metre engelli

1952 Yaz Olimpiyatları'nda erkekler 110 metre engelli mücadelesi, 23-24 Temmuz'da yapıldı.
Sonuçlar > Elemeler

| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Harrison Dillard |  Amerika Birleşik Devletleri | 13.9 |  |
| 2 | Sergey Popov |  Sovyetler Birliği | 14.8 |  |
| 3 | Olivier Bernard |  İsviçre | 15.1 |  |
| 4 | Erdal Barkay |  Türkiye | 15.2 |  |
| 5 | Edmundo Ohacho |  Şili | 15.4 |  |
| 6 | Olli Alho |  Finlandiya | 15.4 |  |
| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Yevhen Bulanchyk |  Sovyetler Birliği | 14.4 |  |
| 2 | Edmond Roudnitska |  Fransa | 14.9 |  |
| 3 | Estanislao Kocourek |  Arjantin | 15.0 |  |
| 4 | Risto Syrjänen |  Finlandiya | 15.4 |  |
| 5 | Juan Lebron |  Porto Riko | 15.4 |  |
| 6 | Fouad Yazgi |  Mısır | 16.1 |  |
| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Jack Davis |  Amerika Birleşik Devletleri | 14.0 |  |
| 2 | Stanko Lorger |  Yugoslavya | 14.8 |  |
| 3 | Samuel Anderson |  Küba | 15.1 |  |
| 4 | Wolfgang Troßbach |  Almanya | 15.1 |  |
| 5 | Téofilo Davis |  Venezuela | 15.7 |  |
| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ken Doubleday |  Avustralya | 14.5 |  |
| 2 | Jack Parker |  Büyük Britanya | 14.8 |  |
| 3 | Gordon Crosby |  Kanada | 14.8 |  |
| 4 | Teófilo Colón Molinaris |  Porto Riko | 15.2 |  |
| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ray Weinberg |  Avustralya | 14.4 |  |
| 2 | Väinö Suvivuo |  Finlandiya | 14.9 |  |
| 3 | Jörn Gevert |  Şili | 15.2 |  |
| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Arthur Barnard |  Amerika Birleşik Devletleri | 14.4 |  |
| 2 | Peter Hildreth |  Büyük Britanya | 14.7 |  |
| 3 | Michitaka Kinami |  Japonya | 15.0 |  |
| 4 | Ingi Þorsteinsson |  İzlanda | 15.6 |  |
| 5 | Jacques Dohen |  Fransa | 15.7 |  |
| 6 | Johny Fonck |  Lüksemburg | 16.1 |  |
Sonuçlar > Yarı final

| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Harrison Dillard |  Amerika Birleşik Devletleri | 14.0 |  |
| 2 | Arthur Barnard |  Amerika Birleşik Devletleri | 14.2 |  |
| 3 | Ken Doubleday |  Avustralya | 14.5 |  |
| 4 | Sergey Popov |  Sovyetler Birliği | 14.7 |  |
| 5 | Edmond Roudnitska |  Fransa | 14.9 |  |
| 6 | Peter Hildreth |  Büyük Britanya | 14.9 |  |
| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Jack Davis |  Amerika Birleşik Devletleri | 14.4 |  |
| 2 | Yevhen Bulanchyk |  Sovyetler Birliği | 14.4 |  |
| 3 | Ray Weinberg |  Avustralya | 14.5 |  |
| 4 | Stanko Lorger |  Yugoslavya | 14.6 |  |
| 5 | Väinö Suvivuo |  Finlandiya | 14.9 |  |
| 6 | Jack Parker |  Büyük Britanya | 15.0 |  |
Sonuçlar > Final

| Sıra | Atlet | Ülke | Derece (otomatik) | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Harrison Dillard |  Amerika Birleşik Devletleri | 13.91 | OR |
|  | Jack Davis |  Amerika Birleşik Devletleri | 14.00 |  |
|  | Arthur Barnard |  Amerika Birleşik Devletleri | 14.40 |  |
| 4 | Yevhen Bulanchyk |  Sovyetler Birliği | 14.73 |  |
| 5 | Ken Doubleday |  Avustralya | 14.82 |  |
| 6 | Ray Weinberg |  Avustralya | 15.15 |  |
İkinci Kiev Muharebesi

| g t Doğu Cephesi |
| --- | --- |
 1941 Barbarossa • Brest-Litovsk • Bialistok-Minsk • Raseiniai • Brodi • Smolensk • Yasamal • Kiev • Tallinn • Duhovşçina • Yelnya • Roslavl • Odessa • Leningrad • I. Harkov • Kırım • Rostov • Sivastopol • Moskova 1942 I. Rzhev-Vyazma • Toropets-Holm • Demyansk • Velikiye Luki • Mars • II. Harkov • Mavi • Stalingrad • Uranüs • Kış Fırtınası • Küçük Satürn • Tatsinskaya • Yüzük • Sinyavin 1943 III. Harkov • Kursk • Prohorovka • Kutuzov • Rumyantsev • Suvorov • II. Kiev 1944 Dinyeper • Korsun-Şevçenkovski • Narva • Dinyeper-Karpatlar • Jitomir-Berdiçev • Krasnoye • Uman-Botoşani • Kirovograd • Kamenets-Podolski • 1. Yaş-Kişinev • 1. Târgu Frumos • Bagration • Vilnüs • Radzymin • Şyaulyay Taarruzu • Lvov-Sandomierz • Lublin-Brest • Doppelkopf • 2. Yaş-Kişinev • Debrecen • Belgrad • Panzerfaust •  Budapeşte 1945 Vistül-Oder • Gündönümü • Doğu Prusya • Königsberg • Balaton • Doğu Pomeranya • Silezya • Viyana • Seelow • Berlin • Prag 
II. Kiev Muharebesi, II. Dünya Savaşı sırasında Doğu Cephesi'nde Kızıl Ordu tarafından gerçekleştirilen üç stratejik harekâtı (ikisi taarruz, biri savunma) ve bir Wehmacht karşı taarruz harekâtını ifade etmektedir. Tüm bu harekâtlar, Wehmacht'ın Kursk'a yönelik başarısız Hisar Harekâtı ardından, 3 Ekim - 22 Aralık 1943 tarihleri arasında gerçekleşmiştir. Savaşın, Kızıl Ordu tarafından başlatılan yaz taarruzu, Dinyeper gerisine çekilmiş olan Mareşal Manstein'in Güney Ordular Grubu'na yöneldi. Bu hatta Manstein, kayıplarını gidermek ve güç kazanmak niyetindeydi fakat gelişmeler buna fırsat vermedi. STAVKA, Merkez Cephesi'ne (20 Ekim 1943 tarihinden itibaren Belarus Cephesi adını alacaktır) ve Voronej Cephesi'ne (20 Ekim 1943 tarihinden itibaren 1. Ukrayna Cephesi adını alacaktır), Almanların kendilerini toparlamalarından önce Dinyeper geçişlerini zorlamaları yönünde emir verdi. Bu girişim, Ekim ayında başarısız olunca, harekâta katılan güçler, 2. Ukrayna Cephesi'nin bazı birlikleriyle de takviye edilerek 1. Ukrayna Cephesi emrine verildi. General Vatutin komutasındaki 1. Ukrayna Cephesi, Kiev'in kuzey ve güneyinde sağlam dayanaklar oluşturdu. Alman tarafında ise General Hermann Hoth komutasındaki deneyimli 4. Panzer Ordusu bulunmaktadır.
İlk girişim

Vatutin ordularının 1943 yılı Ekim ayında, Kiev'in güneyindeki konuşlanmasında, engebeli araziden kaynaklanan bazı ciddi sorunları vardı. Walther Nehring komutasındaki 24. Panzer Kolordusu, etkili savunma mevzilerinde, Sovyet kuvvetleri karşısında sağlam durumdaydı. Bu durumda General Vatutin güçlerini, kuzeydeki konumunda toplamaya karar verdi. General Pavel Rybalko komutasındaki 3. Muhafız Tank Ordusu, yanıltıcı taarruzların ve karanlığın koruması altında Kiev'in kuzey kesimine hareket etti. Topçu unsurları, Almanların dikkatini çekmeden kuzeye kaydırıldı. Mareşal Vatutin, bu hazırlıkların ardından kentin kuzeyindeki pozisyonunu genişletecek bir dizi çatışmayı başlattı. Sonuçta oldukça geniş bir cepheden taarruz etmesini sağlayacak bir durum elde etmiş oldu.
İkinci girişimin ilk evresi

Sovyet hazırlık ateşi, 3 Kasım 1943 sabahı 4. Panzer Ordusu mevzileri üzerinde başladı. Mareşal Vatutin'in birlikleri açtıkları gediklerden batı - güneybatı yönünde ilerleyip yayıldılar ve kentin batıya uzanan ulaşım hatlarını kestiler. Böylece kenti batıdan sarmış oldular. Kenti savunmakta olan Alman birlikleri açısından, kent savunulabilir olmaktan çıktı. Kızıl Ordu birlikleri kentin kuşatmasını tamamlamadan önce Alman birlikleri, sadece 6 bin tutsak bırakarak kenti terk etmeye başladılar.
Birçok kaynakta Kiev'in Kızıl Ordu birliklerince geri alınışı için 5 Kasım 1943 tarihi verilir. 1. Çek Bağımsız Tugayı, 5 Kasım'da saat 12:30'da Kiev'e doğru ilerlemeye başladı. Dinyeper'i 6 Kasım saat 02:00 dolaylarında aşıp kentin batı varoşlarını temizledi ve kenti 06:50'de aldı.
Plan iddialıydı fakat yine de Vatutin tarafından çok iyi sürdürüldü. 1. Ukrayna Cephesi hedefleri olan Jitomir, Korosten, Berdichev ve Fastov kısa sürede alındı. Kiev'in düştüğü gün 60 km. ilerleyen Sovyet tankları, takip hızında bir taarruzla Fostov'a ulaştı. Jitomir'e olan 100 km.lik uzaklık ise 5 günde aşıldı ve kent 12 Kasım 1943 tarihinde Kızıl Ordu kontrolüne geçmiştir. Kızıl Ordu birlikleri 16 Kasım 1943 günü Korosten'i geri aldı. Bu ileri harekât, Merkez Ordular Grubu'nun ana demiryolu hattını kesti ve Güney Ordular Grubu'nun kuşatılmasında ilk adımı oluşturdu.
Normalde sakin ve rahat olan Manstein, endişeliydi. General Rybalko'nun tankları, Kiev sokaklarında 5 Kasım'da ilerlerken Manstein, Kiev'i geri almayı sağlayacak bir kuvvete ulaşmak için Hitler'den, 40. ve 48. Panzer Kolordularını emrine vermesini istedi. Hitler, 48. Panzer Kolordusu'nu Manstein'in emrine verdi fakat 40. Panzer Kolordusu ile ilgili talebi geri çevirdi. Ayrıca Hitler bir nöbet değişimi yaparak 4. Panzer Ordusu Komutanı General Hoth'un yerine 10 Kasım 1943'te Erhard Raus'u atadı. General Raus, Sovyet saldırılarının durdurulması ve her iki ordu grubu arasındaki temasın yeniden sağlanmasını emretti.
Ancak bu arada Mareşal Vatutin'in taarruzu bir an önce durdurulmalıydı. Mareşal von Manstein, General Hasso von Manteuffel komutasındaki 7. Panzer Tümeni'ni kullandı. General Manteuffel'in taarruzu, sıklet merkezi oluşturmak yerine yaygın bir taarruzdu. Zırhlı unsurlarını küçük müfrezeler halinde, zik zaklar çizen bir taarruzda kullandı. Bu taarruz tekniği çok etkili olmuş, Sovyet birliklerinin kanadını yararak yaygın bir kargaşalık yaratmıştı. General Manteuffel'in kuvvetleri 19 Kasım 1943 gecesi Jitomir'i geri almıştır.
Raus'un karşı taarruzu

Raus için, emrine bir panzer kolordusu daha tahsis edilmiş bile olsa, abartılı bir emirdi. Yine de 4. Panzer Ordusu yakın bir tarihte, özellikle top ve roket yönünden takviye edilmişti. Vatutin'in saldırısının ilk evresinde çok ağır kayıplara uğramış olan Alman tümenleri, muharebede etkinlik gösterebilecek bir güce çıkartıldılar. 48. Panzer Kolordusu'ndan gönderilen yeni teşkil edilmiş 25. Panzer Tümeni, General Georg Jauer komutasında 7 Kasım'da bölgeye intikal etti. Fastov'a ulaştığında 7. Muhafız Tank Kolordusu tarafından durduruldu. Jitomir, 38. Ordu tarafından alındı. Sovyet 60. Ordu'su Korosten önlerindeydi. Sovyet 40. Ordu'su Kiev'den güneye hareket etti. Yorgun 27. Ordu, savunma pozisyonu aldığında bu, Alman kuvvetleri için zaman sağladı.
4. Panzer Ordusu, ciddi bir sıkıntı içindeydi. Yine de seçkin bir birlik olan 1. Panzer Tümeni ve 25. Panzer Tümenlerinin bölgeye ulaşmasıyla durum değişti. Manstein'in elinde ayrıca 7. Panzer Tümeni de vardı. Bu birlikler 48. Panzer Kolordusu emrine girdi. Bu yeni kuvvetler Fastov'u geri almak için, bir kıskaç hareketi icra edecek biçimde ileri sürüldü. Rybalko 7. Muhafız Tank Kolordusu'nu Alman taarruzunu karşılamak için ileri sürdü ve Kursk Savaşı ölçüsünde olmasa da yine de büyük bir tank savaşı gerçekleşti. Çatışmalar Kasım ortalarına, sonbahar yağmurlarının yol açtığı çamur mevsimine kadar devam etti.
Her iki taraf da ağır kayıplara uğradılar. Parçalar halinde muharebeye sokulan 25. Panzer Tümeni, daha bölgeye ilerlerken saldırıya uğradı. Birkaç kaburu dağıldı. Tümen, 10 Kasım 1943 günü Fastov'a taarruz ettiyse de başarılı olamadı. Daha sonraki muharebelerde Sovyet birlikleri tarafından öylesine kötü hırpalandı ki, geriye pek bir şey kalmadı. Muharebeler sonunda kayıttan düşüldü.
Tarafların kayıpları neredeyse dengedeydi. Sovyet kayıpları, Alman kayıplarından biraz daha fazlaydı. 4. Panzer Ordusu, Jitomir ve Korosten'in geri alarak bir parça soluk almış oldu. Vatutin'in ileri hareketi geçici olarak durduğunda yine de iyi bir durum edinmişti. STAVKA da, 1. Ukrayna Cephesi'ne önemli ihtiyat kuvvetleri aktardı.
İkinci girişimin son evresi

Aralık ayının 5'inde kış şiddetlendi ve çamur, dona çevirdi. Jitomir'in kuzeyinde, geniş bir bölgede, 48. Panzer Kolordusu bir tarama taarruzuna girişti. Takviyeli 2. Alman Hava İndirme Tümeni doğu yönünde ilerledi. Tehlikeli hale gelen durumu nedeniyle Sovyet 60. Ordu'su Korosten'e çekildi. Alman ileri hareketi Fastov'u da tehdit eder duruma gelmişti. Sovyet birlikleri oldukça tehlikeli bir durumda kaldılar.
Vatutin, isteksiz olmakla birlikte başka çare kalmadığı için STAVKA'dan takviye istedi. Vatutin, takviye olarak 1. Tank Ordusu ve 18. Ordu'yu aldı. Bu yeni birlikler, ilave bir kolordu ile Alman ilerlemesini durdurmak için hızla bölgeye ulaştılar. Sonuçta Alman ilerlemesi durduruldu ve Brusilov geri alındı. Aralık ayı sonunda iki tarafın da harekâtı sürdürecek gücü kalmamıştı.
Sonuçları

Kızıl Ordu, Merkez Ordular Grubu ile demiryolu bağlantısını kesmek veya Güney Ordular Grubu'nu kuşatmak konusunda başarılı olamadı. Buna karşın Kiev'i geri aldı, Dinyeper hattını kesti ve 4. Panzer Ordusu'na ağır kayıplar verdirdi. Alman kuvvetleri ise birkaç büyük Sovyet birliğini imha ettiler ve yaşamsal önemdeki demiryolu hattını korumayı başardılar. Birkaç gün sonra 48. Panzer Kolordusu geriye alındı ve Kızıl Ordu Noel'de, kış genel taarruzlarını (Dinyeper-Karpat Taarruzu) başlattı. Voronej Cephesi, Alman kuvvetlerini 3 Ocak 1944 tarihinde 1939'daki Polonya sınırına kadar geri atmayı başardı.
Kursk Muharebesi öncesinde, 1943 yılının Haziran ayında, Alman Dışişleri Bakanı Ribbentrop ile Sovyetler Birliği Dışişleri Bakanı Vyaçeslav Molotov arasında bir görüşme yapılmıştı. O tarihlerde Alman işgal bölgesinde olan Kirovograd'da düzenlenen toplantıda, her iki taraf barış görüşmelerinin başlaması için öngördükleri ön koşulları ortaya koymuştur. Ribbentrop, Dinyeper gerisindeki bir hatta çekilmeyi kabul ediyordu. Karşı taraf bunu kabul ettiği takdirde barış görüşmeleri başlatılabilecekti. Molotov ise (esasen Stalin), barış görüşmelerine ancak ve ancak tüm Alman kuvvetleri savaş öncesi sınırlar gerisine çekildiği takdirde başlanabileceği konusunda ısrarlıydı. "Ve konunun çözümü, muharebeye bırakılmıştı."
Kursk Muharebesi'nin hemen ardından STAVKA'nın başlattığı Kutuzov Harekâtı, Rumyantsev Harekâtı, Smolensk Harekâtı, Dinyeper Taarruzu ve Kiev Harekâtı sonucu, bir bakıma Ribbentrop'un barış için ön koşulunun, muharebeyle sağlanması olmuştur, Alman kuvvetleri Dinyeper gerisindeki hatlara çekilmiştir.
Kiev Harekâtı'nın bir diğer sonucu da, Kiev'in güneyinde Alman hatlarında bir çıkıntı oluşturmasıydı. 1. Ukrayna Cephesi kuvvetleri, Kiev'e güneyden bir çevirme harekâtı için, Kanev'in kuzeyinde bir köprübaşı elde ettiler ve buradan Kiev yönünde bir dizi yanıltıcı taarruz yaptılar. Alman kuvvetlerinin buna tepkisi, Korsun bölgesini takviye etmek oldu. Alman kuvvetleri, bu bölgeyi ne pahasına olursa olsun elde tutmaya çalıştılar. Bölge, güneyden Kiev yönünde ilerleyecek Kızıl Ordu birliklerinin gerisini tehdit eder durumdaydı. Daha sonra 1. ve 2. Ukrayna Cephesi kuvvetlerinin bir kıskaç harekâtı icra edecekleri, Korsun - Çerkassi çıkıntısı bu şekilde oluştu.
Kiev'in "Faşist" istiladan kurtuluşunun 50. yıldönümü için hatıra parası
İletken polimer

Bazı iletken polimerlerin kimyasal yapıları. Saat yönünün sol üstünden: poliasetilen; polifenilen vinilen; poliprol (X = NH) ile politiyofen (X = S); ve poliprol (X = NH) ile polifenilen sülfit (X = S).
İletken polimer veya kendiliğinden iletken polimerler (ICP'ler) elektriği ileten organik polimerlerdir.  Bu tür bileşikler metalik iletkenliğe sahip olabilir veya yarı iletkenler olabilir. İletken polimerlerin en büyük avantajı, esas olarak dağılma özelliği ile işlenebilir olmalarıdır. İletken polimerler genellikle termoplastik değildir, yani termoform değildir. Ancak, yalıtıcı polimerler gibi, organik maddelerdir. Yüksek elektrik iletkenliği sunabilirler, ancak ticari olarak temin edilebilen diğer polimerlere benzer mekanik özellikler göstermezler. Elektriksel özellikler, organik sentez yöntemleri ve gelişmiş dispersiyon teknikleriyle ince ayar yapılabilir.
Tarihçe

Polianilin, ilk olarak 19. yüzyılın ortalarında, anilinin asidik ortamda elektrokimyasal ve kimyasal oksidasyon ürünlerini araştıran Henry Letheby tarafından tanımlanmıştır. Azaltılmış formun renksiz olduğunu ancak okside olmuş formların masmavi olduğunu belirtmiştir.
İlk yüksek iletken organik bileşikler yük aktarma kompleksleriydi.  1950'lerde, araştırmacılar polisiklik aromatik bileşiklerin halojenlerle yarı iletken yük aktarma kompleks tuzları oluşturduğunu bildirdi.  1954'te, Bell Labs ve diğer yerlerdeki araştırmacılar, 8 ohm cm kadar düşük dirençlere sahip organik yük aktarma kompleksleri bildirdi.  1970'lerin başlarında, araştırmacılar tetratiafulvalin tuzlarının neredeyse metalik iletkenlik gösterdiğini buldu, 1980'de ise süper iletkenlik özelliğini gösterdi. Yük transfer tuzları konusunda geniş araştırmalar bugün devam etmektedir. Bu bileşikler teknik olarak polimer olmasa da, bu organik bileşiklerin akımı taşıyabildiğini gösterdi. Organik iletkenler daha önce aralıklı olarak tartışılırken, bu alan özellikle BCS teorisinin keşfedilmesini takiben süperiletkenlik tahmini sayesinde ilgi gördü.
1963'te Avustralyalı BA Bolto, DE Weiss ve arkadaşları 1 ohm-cm gibi düşük dirençlere sahip polipirol türevleri raporladı. Atıfları, benzer yüksek iletkenliğe sahip oksitlenmiş poliasetilenlerin birden fazla raporunu göstermektedir. Belirgin yük aktarma kompleksleri (bazıları süper iletken dahi olabilmektedir) haricinde, organik moleküller daha önceleri yalıtkan veya en iyi ihtimalle zayıf olarak ileten yarı iletkenler olarak kabul edilirdi. Daha sonra, DeSurville ve arkadaşları bir polianilin içinde yüksek iletkenlik olduğunu bildirdi.  Aynı şekilde, 1980 yılında, Diaz ve Logan elektrot görevi görebilecek polianilin filmlerini bildirdi.
Çoğunlukla 100 nanometreden daha ufak olan kuantum aleminde çalışırken, "moleküler" elektronik işlemler toplu olarak makro ölçekte gösterilebilir. Örneğin, kuantum tünelleme, negatif direnç, fonon destekli sıçrama ve polaronlar. 1977'de Alan J. Heeger, Alan MacDiarmid ve Hideki Shirakawa, oksitlenmiş iyot katkılı poliasetilende benzer yüksek iletkenlik olduğunu bildirdi.  Bu araştırma için, "iletken polimerlerin keşfi ve geliştirilmesi için" 2000 Nobel Kimya Ödülü'ne layık görüldü.  Poliasetilenin kendisi pratik uygulamalar bulamadı, ancak bilim adamlarının dikkatini çekti ve alanın hızlı büyümesini teşvik etti. 1980'lerin sonlarından bu yana, organik ışık yayan diyotlar (OLED'ler) iletken polimerlerin önemli bir uygulaması olarak ortaya çıkmıştır.