Yafa-Kudüs demiryolu
Tarihçe > 1892 - 1914

Hat resmi olarak 26 Eylül 1892 tarihinde açıldı. Ancak trenle yolculuk, orijinal planda öngörülen 3 saatlik sürenin aksine yaklaşık 3.5 ile 6 saat arasında (at arabasıyla seyahat ile yaklaşık aynı süre) sürmekteydi. Buna rağmen, açılış etkinliği dünya çapında medyada yer almıştı. Yosef Navon, projede yer aldığı için Fransız Légion d'honneur (Şeref Nişanı) ile ödüllendirildi, bir Türk madalyası ve 1895 veya 1896'da da Bey unvanı aldı.
1892'de demiryolunun günlük kazancı günlük inşaat giderlerinden yaklaşık %20 oranında daha düşük olan bir mali açık verdi. Yük taşıma geliri toplam gelirin yaklaşık üçte ikisini oluşturuyordu. Projeye dahil olan yatırımcılar ve şirketler bu durumdan dolayı zorlandılar, özellikle J. Frutiger'ın bankası, Navon'un yatırımlarının tasfiye edilmesine neden oldu. Turist trafiği beklenenden daha düşüktü ve bakım sorunları ortaya çıktı. Her gün yalnızca tek yönde bir trenin sefer yapmasına izin verildiği için seyahat süresi 6 saate kadar uzamıştı. Bir Kudüs - Yafa treni sabah Kudüs'ten ayrıldıktan sonra ancak öğleden sonra tekrar Kudüs'e dönüyordu. E. A. Reynolds-Ball, o zaman zarfında yazılmış rehber kitabı, Kudüs ve Çevresi İçin Pratik Bir Rehber kitabında şöyle yazdı: "Tren zahmetli şekilde dik rampayı tırmanırken, benim kendimin de zaman zaman yaptığı bir beceri olan, trenden atlamak ve hat boyunca çiçekleri toplayıp tekrar trene binmek sadece sıradan bir faaliyet düzeyi gerektiriyordu."
Mayıs 1894'te, tüm sorunların ışığında, Société du Chemin de Fer Ottoman de Jaffa à Jérusalem et Prolongements yeni bir finansman girişimi başlattı ve çok sayıda yatırımcı çekmeyi başardı. Yeniden örgütlenme girişimi hattın verimliliğinin artmasını sağladı ve turizm imkânı arttı, ancak Yahudi toprak alımları ve göçüyle ilgili Osmanlı kısıtlamaları turist trafiği üzerinde olumsuz bir etki yaptı. Ayrıca turizme zarar veren bir kolera salgını da vardı. Yük taşıma trafiği 1893 ile 1894 yılları arasında yaklaşık %50 arttı. 1895 yılında, demiryolu hattında iyileştirmeler yapıldı ve Yafa'da Chelouche Köprüsü olarak bilinen bir köprü inşa edildi, öte yandan Chelouche Ailesi Neve Tzedek şehrine fon bulunmasına yardım etti. Demiryolu 1897 yılı itibarıyla karlı hale geldi. Ancak, Selah Merrill 1898'de hattın iflas halinde olduğunu yazdı. Dahası, Yafa'dan Kudüs'e olan yolcu ve yük trafiği yüksek olmakla birlikte, yol boyunca çok az yolcu ve yük miktarı bulunmaktaydı.
Theodor Herzl, Ekim 1898'de Filistin'i ziyaret etti, ancak Yafa - Kudüs demiryolu'ndan etkilenmedi. Hattın Siyonist girişim için önemli olduğunu düşünmüyordu, ancak bir başka Siyonist lider olan Zalman David Levontin, Mart 1901'de demiryolunu satın almaya yönelik bir plan hazırladı. Her durumda Filistin'deki Yahudi yerleşimi demiryolundan faydalandı. Baron Edmond de Rothschild, hat boyunda yer alan birkaç köyü finanse ederek, köylerin mali gelişimlerine katkıda bulundu. Kudüs'teki turistlerin hediyelik eşya ihtiyaçlarını karşılamak için 1906] yılında Boris Schatz tarafından bir sanat ve el sanatları okulu kuruldu.
Demiryolu şirketi, 1896 ile I. Dünya Savaşı arasında, 1902'de ve 1912'de tekrar Filistin'e yayılan Altıncı Kolera Pandemisi ve Osmanlı makamlarının gittikçe artan milliyetçi  otoritesine rağmen genel bir büyüme eğilimi gösterdi. 1903 yılına gelindiğinde turistik mevsimler için daha fazla lokomotife ihtiyaç duyulduğu açıktı. Demiryolu şirketi, 1904 yılında Alman Borsig Şirketi'nden 0-4-4-0'lık bir Mallet lokomotifi sipariş verdi. Lokomotif 1905'te hizmete girdi. İki lokomotif daha da 1908'de geldi. 1914'te üretilen son lokomotif ise muhtemelen savaş sırasında Britanya tarafından ele geçirildi ve Filistin'e hiç ulaşmadı.