stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Broca afazisi
Sebepleri > Yaygın sebepler

İnme veya beyin anoksisi .
Beyin tümörü
Beyin travması
Sebepleri > Daha az yaygın sebepler

Otoimmün rahatsızlık
Paraneoplastik sendrom
Mikrometastaz
Nörodejeneratif hastalıklar
Bazı enfeksiyonlar (örneğin, Bartonella henselae )
Metabolik hastalık (örneğin, Hiperosmolar hiperglisemik durum)
Sebepleri > Daha az yaygın sebepler > Yaygın sebepler

Ekspresif afazinin en yaygın görülen sebebi inmedir. İnme, beynin bir bölgesinde görülen ve genellikle damarda kan pıhtılaşması veya damar tıkanıklığından kaynaklanan hipoperfüzyon nedeniyle ortaya çıkar. Afazi çeşitleri, inme hastalarının %34 ile %38'inde görülür. Ekspresif afazi, inmeden kaynaklanan yeni afazi vakalarının yaklaşık %12'sinde görülür.
Çoğu vakada ekspresif afazi, beynin Broca bölgesinde veya bu bölge çevresinde yaşanan bir felçten kaynaklanır. Broca bölgesi, dil baskın yarım küredeki premotor korteksin alt kısmında yer alır ve motor konuşma hareketlerini planlamaktan sorumludur. Bununla birlikte, beynin diğer bölgelerinde felç geçiren hastalarda da ekspresif afazi vakaları görülmüştür. Klasik ekspresif afazi semptomları olan hastalar genel olarak akut beyin lezyonlarına sahipken, daha büyük, yayılmış durumdaki lezyonları olan hastalarda global afazi olarak adlandırılabilecek veya sınıflandırılmamış çeşitli semptomlar görülmektedir.
Ekspresif afazi ayrıca beyin travması, tümör, beyin kanaması ve ekstradural apseden de kaynaklanabilir.
Serebral lateralizasyonu anlamak, beynin hangi bölgelerinin hasar gördüğünde ekspresif afaziye neden olduğunu anlamak açısından önemlidir. Geçmişte, dil üretimi alanının sol ve sağ elini kullanan bireyler arasında farklılık gösterdiğine inanılıyordu. Eğer bu doğru olsaydı, Broca'nın sağ yarım küredeki homolog bölgesine verilen zararın, solak bir bireyde afaziye yol açması gerekirdi. Yakın zamandaki çalışmalar, solak bireylerin bile tipik olarak sadece sol yarım kürede dil fonksiyonlarına sahip olduklarını göstermiştir. Bununla birlikte, sol elini kullanan bireylerin sağ yarım kürede dil hakimiyetine sahip olma olasılığı daha yüksektir.
Sebepleri > İlaç tedavisi

Aktif konuşma terapisine ek olarak, farmasötikler de ekspresif afazi için yararlı bir tedavi yöntemi olarak kabul edilmiştir. Bu çalışma alanı nispeten yenidir ve konu ile ilgili yeni araştırmalar yapılmaya devam etmektedir.
Aşağıdaki ilaçların afazi tedavisinde kullanılması önerilmiştir ve bu ilaçların etkinliği kontrol çalışmaları ile araştırılmıştır.
Bromokriptin – Katekolamin sistemleri üzerinde etkilidir
Pirasetam – Çalışma mekanizması tam olarak anlaşılamamıştır, ancak büyük bir olasılıkla kolinerjik ve glutamaterjik reseptörlerle etkileşime girmektedir
Kolinerjik ilaçlar (Donepezil, Aniracetam, Bifemelane ) – Asetilkolin sistemlerine etki eder
Dopaminerjik psikostimülanlar : (Deksamphetamin, Metilfenidat )
En fazla etki, serebral plastisiteyi artırabilen ve dil işlevini iyileştirmeye yardımcı olabilen pirasetam ve amfetamin tedavilerinde görülmüştür. İnme sonrası tedaviye hemen başlandığı durumlarda, pirasetamın en etkili madde olduğu gözlemlenmiştir, ancak kronik vakalarda kullanıldığında çok daha az etkili olmuştur.
Bazı çalışmalarda bromokriptin maddesinin, terapi ile birlikte kullanıldığında sözel akıcılığı ve kelime hatırlama yeteneğini arttırdığı gösterilmiştir. Kullanım alanı ise akıcı olmayan afazi ile sınırlı görünmektedir.
Donepezil, kronik afazi vakalarında etkili olma eğilimi göstermiştir.
Hiçbir çalışma, herhangi bir ilacın afazi tedavisi için etkili bir tedavi olduğuna dair çürütülemez kanıtlar bulmamıştır. Ayrıca, hiçbir çalışma herhangi bir ilacın dil geri kazanımına özgü çalıştığını göstermemiştir. Dil fonksiyonlarının iyileştirilmesi ve diğer motor fonksiyonların iyileştirilmesindeki ilaç etkinliği karşılaştırıldığında, iyileşmenin, sinir ağlarının küresel plastisitesindeki artıştan kaynaklandığı ortaya çıkmıştır.
1066 Lobelia

| Keşif |
| --- | --- |
Keşfeden: K. Reinmuth
Keşif yeri: Heidelberg Gözlemevi
Keşif tarihi: 1 Eylül 1926
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (1066) Lobelia
Telaffuz: /loʊˈbiːliə/
Adın kaynağı: Lobelia (Çiçekli bitki)
Alternatif adlandırma: 1926 RA · 1941 SK 1965 AL1 · A911 QB
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı · (iç) arka plan
Yörünge özellikleri
Dönem 4 Eylül 2017 (JG 2458000,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 106,28 yıl (38.818 gün)
Günöte: 2,9050 AB
Günberi: 1,8990 AB
Yarı büyük eksen: 2,4020 AB
Dış merkezlik: 0,2094
Yörünge periyodu: 3,72 yıl (1.360 gün)
Ortalama ayrıklık: 146,53°
Ortalama devinim: 0° 15d 52.92s / gün
Eğiklik: 4,8237°
Çıkış düğümü boylamı: 345,15°
Perihelyon açısı: 16,910°
Fiziksel özellikler
Mutlak parlaklık (H): 12,3
Boyutlar: 6,014±0,404 km
Geometrik albedo: 0,488±0,079
  
1066 Lobelia, geçici ismi 1926 RA, asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen, yaklaşık 6 kilometre çapında parlak bir arka plan asteroitidir. 1 Eylül 1926'da astronom Karl Reinmuth tarafından Almanya'daki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevi'nde keşfedildi. Asteroit, adını Lobelia çiçekli bitkisinden almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma

Lobelia, ana kuşağın aile dışı arka plan asteroittir. İç asteroit kuşağında Güneş'i 1,9–2,9 AB uzaklıkta; her 3 yıl ve 9 ayda bir döner (1.360 gün; 2,40'lık yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0.21'lik bir eksantrikliğe ve 5 °'lik bir eğime sahiptir. Asteroit ilk olarak Ağustos 1911'de Heidelberg'de A911 QB olarak gözlemlendi. Gövdenin gözlem yayı, Heidelberg'deki resmi keşif gözleminden bir ay sonra, Ekim 1926'da Simeiz Rasathanesi'nde başlar.
Fiziksel özellikleri

Asteroitin spektral tipi bilinmemektedir.
Fiziksel özellikleri > Rotasyon süresi

2017 itibarıyla, fotometrik gözlemlerden Lobelia'nın döner ışık eğrisi elde edilmedi. Gövdenin dönme süresi, dönme ekseni ve şekli bilinmemektedir.
Fiziksel özellikleri > Çapı ve albedosu

NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmaya göre, Lobelia 6.014 kilometre çapında ve yüzeyi 0,488 gibi yüksek bir albedoya sahip.
İsimlendirme

Bu küçük gezegen, lobelias olarak da bilinen çiçekli bitkilerin bir cinsi olan Lobelia çiçeğinin adını almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir (H 101).
İsimlendirme > Reinmuth'un çiçekleri

Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini (1009) ile (1200) arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.
Rattan

Rattan, (Malayca: rotan), Calamoideae alt familyasına ait yaklaşık 600 tür palmiyenin adıdır. Rattan palmiye türlerinin ve cinslerinin en büyük çeşitliliği Güneydoğu Asya'nın kapalı gölgelikli yaşlı tropikal ormanlarındadır, ancak tropikal Asya ve Afrika'nın diğer bölgelerinde de bulunabilirler. Çoğu rattan palmiyesi, diğer palmiye türlerinden farklı olarak tırmanma alışkanlıkları nedeniyle lianalar olarak kabul edilir. Birkaç tür de ağaç benzeri veya çalı benzeri alışkanlıklara sahiptir.
Rattan palmiye Sulawesi, Endonezya
Rattan palmiye türlerinin yaklaşık %20'si ekonomik açıdan önemlidir ve geleneksel olarak Güneydoğu Asya'da hasır mobilya, sepet, baston, dokuma hasır, halat ve diğer el sanatlarının üretiminde kullanılmaktadır. Rattan kamışları dünyanın en değerli kereste dışı orman ürünlerinden biridir. Bazı rattan türlerinin yenilebilir pullu meyvesi de vardır. Son 30 yılda ticari yetiştiriciliğe yönelik artan girişimlere rağmen, neredeyse tüm rattan ürünleri hala yabani olarak hasat edilen bitkilerden elde edilmektedir. Rattan kaynakları artık ormansızlaşma ve aşırı tüketim nedeniyle hızla tehdit altındadır.  Rattan, tarihte ticari kökenleri sebebiyle Manila kamışı veya Malakka kamışı olarak da bilinirdi.
Ekosistem

Çoğu rattan palmiyesi ekolojik olarak lianalar olarak sınıflandırılır, çünkü pek çok olgun rattan palmiyesi asma benzeri bir alışkanlığa sahiptir ve diğer bitki örtüsünün içinde ve üzerinde gezinir. Bununla birlikte rattan, odunsu lianalardan birkaç yönden farklıdırlar. Rattanlar palmiye oldukları için dallanmazlar ve gövdenin toprakla temas eden kısmında nadiren yeni kök yapıları geliştirirler. Tek çeneklidirler ve bu nedenle ikincil büyüme göstermezler. Bu, rattan gövde çapının her zaman sabit olduğu anlamına gelir. Yavru rattan palmiyeleri, genellikle yaklaşık 2-5 santimetre  çapında, yapraklar arasında uzun boğumlar bulunan yetişkinlerle aynı genişliğe sahiptir. Bu aynı zamanda genç rattan palmiyelerinin, gençken bile her zaman yapısal desteğe ihtiyaç duyan diğer lianaların aksine, bağımsız kalabilecek kadar sert olduğu anlamına gelir. Birçok rattan palmiye, diğer bitkilerin üzerine tırmanmaya yardımcı olmak ve otçulları caydırmak için kanca görevi gören dikenlere de sahiptir. Dikenler ayrıca, sadece daha dar desteklere tırmanabilen diğer sarmaşıkların aksine, rattanlara geniş çaplı ağaçlara tırmanma yeteneği verir. Rattanların yüzlerce metre uzunluğa kadar büyüdüğü bilinmektedir.
Rattanlar aşırı kullanım tehdidi altındadır, çünkü hasatçılar gövdeleri çok gençken kesmekte ve yeniden filizlenmelerine izin vermemektedir. Sürdürülebilir olmayan rattan hasadı genel orman ekosistemini bozmaya yol açabilir. Rattan işleme süreci de çevre için kirletici olabilir. Rattanın işlenmesinde zehirli kimyasalların ve petrolün kullanılması toprak, hava ve su kaynaklarını ve nihayetinde insanların sağlığını etkilemektedir. Buna ek olarak, geleneksel rattan üretim yöntemi bitkinin uzun vadeli arzını ve işçilerin gelirini tehdit etmektedir.
Kullanım Alanları

Temizlenmiş rattan sapları görünüş olarak bambuya benzer. Bambunun aksine, rattan saplarının içi boş değildir. Dünyadaki rattan nüfusunun çoğu (%70) Endonezya'da yetişir. Dünyadaki arzın geri kalanı Filipinler, Sri Lanka, Malezya, Bangladeş ve Hindistan'dan gelmektedir.
Kullanım Alanları > Besin kaynağı

Bazı rattan meyveleri yenilebilir, turunçgillere benzer ekşi bir tadı vardır. Bazı rattanların meyvesi ejderha kanı adı verilen kırmızı bir reçine yayar; bu reçinenin antik çağda tıbbi özelliklere sahip olduğu düşünülmüş ve diğer kullanımlarının yanı sıra kemanlar için boya olarak kullanılmıştır. Hindistan'ın Assam eyaletinde filiz sebze olarak da kullanılmaktadır.
Sap uçları nişasta bakımından zengindir ve çiğ veya kavrulmuş olarak yenebilir. Uzun saplar içme suyu elde etmek için kesilebilir. Palmiye kalbi de çiğ veya pişmiş olarak yenebilir.
Kullanım Alanları > Tıbbi potansiyel

2010 yılının başlarında, İtalya'daki bilim adamları rattan ağacının, yapay kemik üretimi için yeni bir “ahşaptan kemiğe” işleminde kullanılacağını duyurdu. Süreç küçük rattan parçalarının bir fırına verilmesiyle başlıyor. Bu parçalara kalsiyum ve karbon ekleniyor. Daha sonra bu ahşap, fırın benzeri başka bir makinede yoğun basınç altında ısıtılıyor ve bir fosfat çözeltisi ekleniyor. Bu işlem, kemik materyalinin neredeyse birebir kopyasını üretiyor. İşlem yaklaşık 10 gün sürmektedir. Duyurunun yapıldığı sırada kemik koyunlarda test ediliyordu ve önemli bir olumsuz belirti görülmemişti. Avrupa Birliği odundan kemiğe programını finanse edilietmektedir.
Kullanım Alanları > Rattan sandalye

Rattanlar sepet ve mobilya yapımında yaygın olarak kullanılmaktadır. Parçalara ayrıldığında, rattan mobilya yapmak için ahşap olarak kullanılabilir. Rattan, diğer birçok ahşap türü gibi boya  tutar, bu nedenle birçok renk çeşidi mevcuttur ve birçok stilde işlenebilir. Ayrıca, iç kısmı ayrılabilir ve hasır haline getirilebilir. Tipik bir örgü modeli Wiener Geflecht, Viyana örgüsü olarak adlandırılır. Bu model 18. yüzyıl Viyana'sında icat edilmiş ve daha sonra en belirgin şekilde Thonet sandalyesinde kullanılmıştır. Rattan hafif, dayanıklı ve esnek olduğu için iyi bir malzemedir ve dış mekan kullanımına uygundur.
Kullanım Alanları > Giyim

Geleneksel olarak, Endonezya'nın Seram Adası'ndaki Wemale etnik grubunun kadınları bellerine rattan kuşaklar takarlardı.
Kullanım Alanları > Fitiller

Rattan, kamış difüzörlerinde (genellikle aromaterapide veya sadece dolapları ve odaları kokulandırmak için kullanılır) uçucu yağları fitillemek için kullanılan tercih edilen doğal malzemedir, çünkü her bir rattan kamış, yağı kaptan sapa doğru fitilleyen ve buharlaşma difüzyon işlemi yoluyla havaya koku salan 20 veya daha fazla geçirgen kanal içerir. Buna karşılık, bambudan yapılan kamışlar uçucu yağların geçişini engelleyen düğümler içerir.
Kullanım Alanları > El sanatları

Rattanın mobilya için uygun olmasını sağlayan özelliklerinin çoğu, onu el sanatları ve sanat eserleri için de popüler bir seçim haline getirmektedir. Kullanım alanları arasında rattan sepetler, bitki kapları ve diğer dekoratif işler yer almaktadır.
Olancho (il)

| Olancho ili |
| --- | --- |
İl
Departamento de Olancho
  Bayrak 

Ülke:  Honduras
Başkent: Juticalpa
Kuruluş: 1825
Yüzölçümü
 • Toplam: 24.038 km²
Nüfus (2015)
 • Toplam: 537.306
 • Yoğunluk: 22/km²
Olancho, Honduras'ın bir ilidir. İlin nüfusu 2015 yılı itibarıyla 537.306'dır. İlin başkenti Juticalpa şehridir.
Mantova Veraset Savaşı

Mantova Veraset Savaşı (1628-1631), Gonzaga hanedanının doğrudan son erkek vâris ve Mantova ve Montferrat’ın hükümdarı olan II. Vincenzo’nun 1627 Aralık ayında ölümüyle başlayan ve Otuz Yıl Savaşları ile bağlantılı bir savaştı. Topraklar, Habsburg İspanyası’nın İtalyan topraklarından askerleri ve yardım malzemelerini Flandre’deki ordularına taşımasına izin veren bir kara yolu olan İspanyol Yolu’nun kontrolü için son derece önemliydi. Savaş, Fransa doğumlu Nevers Dükü’nü destekleyen Fransa ile onun uzak kuzeni Guastalla Dükü’nü destekleyen İspanya arasındaki bir vekalet savaşıydı.
Çatışmalar, İspanyolların Mart 1628'den Nisan 1629'a ve ardından Eylül 1629'dan Ekim 1630'a kadar iki defa kuşattığı Montferrat'taki Casale kalesinde yoğunlaştı. Nisan 1629'da Nevers Düküne Fransız yardımı, İmparatorluk birliklerinin Kuzey Almanya’dan İspanya'yı destek için Kuzey İtalya'ya kaymasına yol açtı. Temmuz 1630'da Mantova’yı almasına rağmen Fransız destekli İsveç’in Otuz Yıl Savaşı’na müdahalesi, İmparator II. Ferdinand’ı birliklerini geri çekmeye ve barış yapmaya zorladı.
Haziran 1631'deki Cherasco Antlaşması, Nevers Dükü'nü küçük toprak kayıpları karşılığında Mantova ve Montferrat Dükü olarak onayladı. Daha da önemlisi Fransa'ya Alpler'den geçişleri kontrol eden Pinerolo ve Casale'yi bıraktı. İmparatorluk ve İspanyol kaynaklarının Almanya'dan saptırılması, İsveçlilerin kendilerini Kutsal Roma İmparatorluğu içinde konuşlandırmasına izin verdi ve bundan dolayı Otuz Yıl Savaşı'nın 1648'e kadar devam etmesinin önemli bir nedeniydi.
Arka plan

1308'den beri Mantova Dükalığı, 1574'te evlilik yoluyla Montferrat Dükalığı’nı da kontrolü altına alan Gonzaga hanedanlığı tarafından yönetiliyordu. Her iki dükalık da Kutsal Roma İmparatorluğu’nun bir parçasıydı ve ayrıca İspanyol yönetimindeki Milano Dükalığı’nın egemen olduğu Lombardiya bölgesinin güvenliği için stratejik bir öneme sahipti. Bu bölgenin kontrolü, İspanya ve Avusturya'daki Habsburg hükümdarlarının Fransa'da yüksek huzursuzluğun olduğu güney eyaletleri Languedoc ve Dauphiné’yi tehdit etmelerine ve İspanyol Yolu olarak bilinen karayolu tedarik yolunu korumaları için önemliydi.
Lombardiya ve Napoli Krallığı’nın İspanyol yönetimi altında olması, İspanyol orduları için önemli bir asker ve malzeme kaynağıydı ve 17. yüzyıl boyunca Avrupa'daki İspanyol gücünün temelini oluşturuyordu. Geçen yıllarda, Finale'nin alınması ve bağımsız Piombino ve Monako Prenslikleri ile Modena ve Mirondola’daki kalelerin kontrolünün alınmasıyla İspanya'nın bölgedeki konumu güçlenmişti. Bu genişleme hamleleri, bölgesel rakipleri olan Venedik Cumhuriyeti ve Papalık Devletinin hükümdarı olan Papa VIII. Urbanus tarafından artan bir endişeyle izlendi.
Şubat 1627'de Gonzaga hanedanının son erkeği olan II. Vincenzo, Mantova ve Montferrat Dükü oldu ve sağlığının kötü olduğunu bildiğinden ardından kimin geleceğini çözmeye çalıştı. Montferrat kadınlara mirasa izin verirken Mantova izin vermediği için yasal durum epey karışıktı. Ek olarak dukalıklar bağımsız devletler olarak yönetiliyordu fakat teknik olarak İmparatorluk tımarı olarak statüleri Kutsal Roma İmparatoru’na veraset üzerinde bir ölçüde kontrol sağlıyordu. Bu sorunlara rağmen en güçlü aday II. Vincenzo'nun kuzeni ve bir Fransız olan Nevers Dükü yaşıtı Charles Gonzaga idi.
Dükalıklar Fransız etkisi altına girerse ve İspanya Lombardiya Valisi Córdoba Madrid ile bunu önlemek için askeri müdahale konusunda tartışmalara başlarsa yasallık İspanyol tehdidi karşısında pek önemli değildi. Diğer alternatifler arasında iddiası esas olarak Montferrat'a kadar uzanan Savoy Dükü I. Charles Emmanuel ve bir başka uzak Gonzaga kuzeni olan ve İtalya'daki İmparatorluk Genel Komiseri görevini yapan Guastalla Dükü II. Ferrante Gonzaga vardır. Konumunu sağlamlaştırmak için Nevers Dükü Charles, oğlu II. Charles Gonzaga’nın Montferrat'ın varisi olan Vincenzo'nun yeğeni Maria Gonzaga ile evlenmesini sağladı. Evlilik töreni 23 Aralık 1627'de Vincenzo'nun ölmesinden üç gün önce yapıldı. Nevers Dükü, 17 Ocak'ta Mantova’ya geldi ve İmparator II. Ferdinand'a İmparatorluğun düklüğünü tanımasını talep eden bir elçi gönderdi.
Stratejik Hedefler

Tarihçi Peter H. Wilson, “büyük güçlerden hiçbiri İtalya’da bir çatışma aramıyordu” iddiasında bulunsa da çatışmaya, Córdoba ve Madrid arasındaki iletişimsizlik ve Nevers Dükü'nün uzlaşmayı reddetmesi de dahil olmak üzere birkaç olayın sebep olduğunu savunuyor. Kuzen olsalar da İspanya ve Avusturya Habsburgları her zaman aynı hedefleri paylaşmıyorlardı. İspanya her zaman için Kuzey İtalya'daki konumunu güçlendirmeye çalışırken Ferdinand Almanya'daki kaynaklarını bölgeye kaydırmaktan kaçınmanın yanı sıra veraset sorununa kendisi karar vererek İmparatorluk otoritesini artırmak istiyordu. Ferdinand karısı ve ölen II. Vincenzo'nun kız kardeşi olan Eleonora'nın önerdiği teklifte, Montferrat'ın başkenti Casale Montferrato’nun yeni inşa edilen kalesi karşılığında Nevers Dükü'nü dük olarak kabul etmeyi onayladı.
Bu çözüm, özellikle de Fransa başbakanı Kardinal Richelieu Nevers Dükü'nün Habsburg kuklası olarak gördüğü ve La Rochelle Kuşatması ile meşgul olduğu için kabul edilebilir görülüyordu. Lakin bu çözüm 1613-1617 yılları arasında Montferrat’a sahip olmak için savaşan Córdoba ve Charles Emmanuel'in hırsları yüzünden baltalandı. Vincenzo'nun ölümünden kısa bir süre önce ikili düklüğü paylaşmayı kabul ettiler, düklüğün büyük bölümü Savoy'a bırakılırken İspanya da Casale'yi alacaktı. Bu antlaşma İspanya Kralı IV. Felipe ve başbakanı Olivares tarafından da onaylandı. 26 Ocak'ta Ferdinand, Córdoba'ya Mantova veya Montferrat'a asker göndermemesini emretti ve 1 Nisan'da veraset konusunda kesin bir karar verilene kadar her iki bölgeye de el koydu. Belirlenen tarihe gelene kadar savaş çoktan başlamış olacaktı.
Fransa gibi büyük devletler bile aynı anda birden fazla cephede savaşmak zorunda kaldığından 17. yüzyıl diplomasisi, rakiplere karşı ittifaklar kurarak yeni cepheler açmaya veya mevcut bir savaşı sona erdirerek kaynakları farklı cepheye odaklamayı amaçlıyordu. Bu ilkeler Habsburglar için de geçerliydi. Kendi ordusundan yoksun olan Ferdinand, genellikle isteksiz olan Alman müttefiklerine veya Albrecht von Wallenstein gibi pahalı paralı askerlerin desteğine güveniyordu. İspanya İmparatorluğu’nun devasa kaynakları kayıplarının yerlerini daha kolay doldurabileceği anlamına gelse de İtalya'daki bir saldırının finanse edilmesi Flanders'daki seferlerinin askıya alınmasını gerektiriyordu. Habsburgları Almanya'da savunmaya yapmaya zorlayan Mantova veraseti üzerindeki bu savaş, Otuz Yıl Savaşı üzerinde aşırı büyük bir etki yarattı.
I. Aşama: Ocak 1628 - Haziran 1629

Olivares ve Felipe, savaş onayını verirken Casale'nin hızla alınacağını varsaydılar fakat Córdoba'nın Montferrat seferi için 12,000 askeri ve Savoy'un sağlayacağı 8,000 askeri seferber etmesi birkaç ay sürdü. Milano Dükalığı'nda zaten toplanmış olan 11,000 askere katılırken stratejik Cremona kasabasını güvene almak ve Alp geçitlerini kesmek için 6,000 başka asker daha kullandı. Kuşatmalar ancak Mart ayında başladı ve Casale Avrupa'nın en büyük ve en modern tahkimatlarından birisi olduğu için uzun kuşatma epey uzun sürecekti, bu da Nevers Dükü'ne bir ordu toplaması için zaman tanıdı. Nevers Dükü, milisler ve Fransız paralı askerleri de dahil olmak üzere, 2,000 süvari de dahil toplam 14,000 kişilik bir ordu oluşturmayı başardı. 14,000 kişilik bu ordu, nüfusu sadece 300,000 olan bir düklük için oldukça büyük bir sayıydı. İmparatoriçe Eleonora, Venedik ve Papa'nın desteğine ek olarak Nevers Dükü aynı zamanda ordusunun Kuzey Almanya'da Stralsund’u ele geçirmeye odaklanmasını isteyen Ferdinand'ın askeri komutanı olan Wallenstein tarafından da desteklendi. Bu faktörler sonucunda savaşa İmparatorluk müdahalesi Eylül 1629'a kadar ertelendi.
Charles Emmanuel liderliğindeki Savoy güçleri Nisan'da Trino’yu ardından da Haziran'da Nizza Monferrato’yu ele geçirdi ancak Casale kuşatması yine uzadı. Hollanda Cumhuriyeti’ne karşı savaştan para ve asker saptırılması İspanyolların Flandre’deki konumunu zayıflattı ve İspanyollar o bölgede savunma yapmaya zorlandı. Felipe daha sonra Casale'ye saldırmanın pişman olduğu tek siyasi eylem olduğunu kabul etti ancak İspanyolların prestijini korumak için askerlerini geri çekmedi. Olivares, Nevers Dükü'nün tüm Mantova topraklarının meşru varisi olduğunu kabul etmesine rağmen fikirlerini değiştirerek Guastalla Dükünü Mantova Dükü olarak tanıdı.
Nevers Dükü, Fransa'daki mülklerini ipotek ettirerek 6,600 adam daha topladı fakat bunların çoğu Alpleri geçerken Charles Emmanuel tarafından düşürülüp yok edildi. La Rochelle'nin Ekim 1628'de teslim olmasıyla beraber Fransa doğrudan savaşa müdahil oldu ve Mart 1629'da XIII. Louis önderliğindeki Fransız ordusu Pas de Suse'u kesen barikatlara saldırdı. Ayın sonunda Casale kuşatmasını kaldırtılar ve stratejik olarak önemli olan Savoy kalesi Pinerolo’yu ele geçirdiler.
Nisan ayında Fransa, İngiltere ve Savoy; Papalık nunciosu Kardinal Mazarin tarafından imzalanması kolaylaştırılan Susa Antlaşması’nı imzaladılar. İlki İngiliz-Fransız Savaşı’nı (1627-1629) sona erdirirken ikincisi Fransa ile Savoy arasında barışı sağlayan iki ayrı antlaşmadan oluşuyordu. Trino karşılığında Charles Emmanuel, Fransız birliklerinin Casale ve Pinerolo'da garnizon kurmasına izin verdi ve Mantova'yı güçlendirmek için topraklarından ücretsiz geçiş izni verdi. XIII. Louis ve Fransız ordusunun büyük kısmı daha sonra Huguenot İsyanı’nı bastırmak için Languedoc’a döndü.