stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Spinnaker Tower

| --- | --- |
Kule görünümü

Genel bilgiler
Durum: Tamamlandı
Tür: Gözlem kulesi
Konum: Portsmouth, Birleşik Krallık
Koordinatlar: 50°47′44″K 1°06′31″B﻿ / ﻿50.79556°K 1.10861°B﻿ / 50.79556; -1.10861
Temel atma: 2001
Tamamlanma: 18 Ekim 2005
Maliyet: 34,6 milyon £
Sahip: London Legacy Development Corporation
Yükseklik: 170 m
Teknik ayrıntılar
Kat sayısı: 4
Zemin alanı: 300 m²
Asansör sayısı: 1
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): HGP Greentree Allchurch Evans
İmarcı: The Millennium Commission
Yapı mühendisi: Scott Wilson Halcrow Yolles
Baş müteahhit: Mowlem


Spinnaker Tower ("Spinnaker Kulesi"), İngiltere'nin Portsmouth kentinde bulunan bir gözlem kulesidir. 18 Ekim 2005 tarihinde açılmış olup 170 metre yüksekliktedir. Portsmouth Limanı'nın yeniden geliştirilmesinin merkezinde yer almaktadır.
Kule, yerel firma HGP Architects ve mühendislik danışmanları Scott Wilson tarafından tasarlanmış ve Mowlem tarafından, çelik işçiliği ise Butterley Engineering tarafından yapılmıştır. Spinnaker Tower, tasarımıyla Portsmouth'un denizcilik tarihini yansıtır ve adını dışarı doğru balon gibi şişen bir yelken türü olan spinnaker'dan alır.
Antonie van Leeuwenhoek (dergi)

| --- | --- |
ISO 4: Detaylı arayın  
Dizinleme CODEN · JSTOR (alt) · LCCN (alt) MIAR · NLM (alt) · Scopus
CODEN: ALJMAO
ISSN: 0003-6072 (basılı) 1572-9699 (internet) 
LCCN: sn86012330
OCLC no.: 221740919
Bağlantılar
 Dergi anasayfası 
Antonie van Leeuwenhoek, Springer tarafından yayımlanan, mikrobiyolojiyi konu alan hakemli bir bilimsel dergidir. Dergi 1934 yılında kurulmuş olup aylık olarak yayımlanmaktadır. Genel yayın yönetmeni Mike Jetten'dır. Derginin adı, mikrobiyolojinin babası olarak kabul edilen Antonie van Leeuwenhoek'ten gelmektedir.
Özetleme ve dizinleme

Derginin özeti ve indeksi aşağıdaki bibliyografik veri tabanlarında yer almaktadır:
Aquatic Sciences and Fisheries Abstracts
Biological Abstracts
BIOSIS Previews
CAB Abstracts
Current Contents/Life Sciences
Embase
Food Science & Technology Abstracts
Index Medicus/MEDLINE/PubMed
Science Citation Index
Scopus
Journal Citation Reports'a göre derginin 2022 etki faktörü 2,6'dır.
Silmarillion

| --- | --- |
The Silmarillion

Yazar: J. R. R. Tolkien
Çevirmenler: Serap Erincin, Hakan Aytutucu (Altıkırkbeş) Berna Akkıyal (İthaki)
Kapak sanatçısı: Murat Bozkurt (Altıkırkbeş)
Ülke: İngiltere
Dil: İngilizce
Konu: Orta Dünya Tarihi
Tür: Fantezi
Yayım: 1977 (özgün) 2001 (Türkçe)
Yayımcı: Altıkırkbeş Yayınları  İthaki Yayınları
Sayfa: 689
ISBN: 9789752733947
Silmarillion (The Silmarillion), J. R. R. Tolkien¹in ölümünden sonra oğlu Christopher Tolkien tarafından, daha sonra ünlü bir fantastik hikâye yazarı olacak olan Guy Gavriel Kay yardımı ile İngiliz yazar J. R. R. Tolkien'in epik Orta Dünya hikâyelerinin birleştirilmesi ile oluşturulmuş 1977'de yayımlanmış epik kitap. Hobbit ve Yüzüklerin Efendisi hikâyelerinin geçtiği dünyanın arka planını ve tarihini oluşturur.
Genel bakış

Silmarillion üç parçadan oluşur:
Ainulindalë ("Ainur'un müziği") - Eä'nin, yani dünyanın yaratılışı.
Valaquenta ("Valar'a dair"))  - Valar'ın ve Maiar'ın, Eä'deki iki doğaüstü varlığın tanımı.
Quenta Silmarilion  ("Silmarillerin tarihi"))  - İlk Çağda ve öncesinde olan olayların tarihi.
Bu üç parça aslında ayrı çalışmalar iken, oğlu Christopher Tolkien'in isteğiyle beraber yayımlandı. J. R. R. Tolkien kitabı tamamen bitiremeden öldüğü için, oğlu Christopher geri kalan kısımları babasının eski notlarını kullanarak bitirirken birkaç yerde ise tamamen baştan kurguladı.
Silmarillion, Tolkien'in diğer Orta Dünya eserleri gibi, Dünya'nın geçmişinde yaşanmış gibi kurgulanmıştı. Bu amaç doğrultusunda, Silmarillion Bilbo'nun Ayrıkvadi'de yazdığı 3 ciltlik Elfçe'den Çeviriler kitabından çevrilmiş olarak kurgulandı.
Silmarillion, Kayıp Öyküler ve Tom Bombadil'in Maceraları gibi, Hobbit ve Yüzüklerin Efendisi'ni de barındıran, Orta Dünya Kozmolojisi'ni tanımlayan, kapsamlı fakat eksik, efsanevi hikâyelerden oluşmaktadır. Kitabın en göze çarpan bölümleri şunlardır:
"Ainur'un müziği"
"Beren ve Lúthien'e dair"
"Turambar Túrin'e dair"
"Tuor'a ve Gondolin'in yıkılışına dair"
Eärendil'in yolculuğuna ve Öfke Savaşına dair"
Charles Adolphe Wurtz

| Adolphe Wurtz |
| --- | --- |

Doğum: 26 Kasım 1817(1817-11-26) Wolfisheim, near Strazburg,  Fransa
Ölüm: 10 Mayıs 1884 (66 yaşında) Paris,  Fransa
Milliyet: Fransız
Eğitim: Strasbourg Üniversitesi
Ödüller: Faraday Lectureship Prize (1879) Copley Medal (1881)

Kariyeri
Dalı: Kimya
Doktoradanışmanı: Amédée Cailliot
Diğer akademik danışmanlar: Justus von Liebig
Doktora öğrencileri: Charles Friedel Armand Gautier
Diğer önemli öğrencileri: Jacobus Henricus van 't Hoff Alexander Zaytsev
 

Charles Adolphe Wurtz (26 Kasım 1817; Strasbourg – 10 Mayıs 1884; Paris), Alsaslı Fransız kimyager. Marcellin Berthelot ve Henri Étienne Sainte-Claire Deville gibi kimyagerlerin şüpheci görüşlerine karşı, atom teorisini ve kimyasal bileşiklerin yapıları hakkındaki fikirleri onlarca yıldır savunduğu için en iyi hatırlanan bilim insanlarından biridir. Wurtz, organik kimyacılar tarafından Wurtz reaksiyonu, alkil halojenürlerin sodyum ile reaksiyona sokulmasıyla karbon-karbon bağları oluşturulması ve etilamin, etilen glikol ve aldol reaksiyonu keşifleriyle tanınır. Wurtz aynı zamanda etkili bir yazar ve eğitimciydi.
Hayatı

Adolphe Wurtz (hiçbir zaman "Charles" adını kullanmadı), Lutherci babası Johann Jacob (Jean Jacques) Wurtz'un papaz olduğu Wolfisheim kasabasının yakınındaki Strazburg'da doğdu. Adolphe'nin annesi Sophie Kreiss 1878'de öldü.
1834'te Strazburg'daki Protestan spor salonundan ayrıldığında babası, teoloji ile birlikte tıp okumasına izin verdi. Kendisini özellikle mesleğinin kimya yönüne adadı ve o kadar başarılı oldu ki, 1839'da Strasbourg Tıp Fakültesi'nde Fransızca: Chef des travaux chimiques olarak atandı. 1842 yaz döneminde Giessen Üniversitesi'nde Justus von Liebig'in yanında çalıştı. 1843 yılında Strazburg'dan albümin ve fibrin üzerine yazdığı tezle tıp doktoru olarak mezun olduktan sonra Paris'e gitti ve burada ilk olarak Jean Baptiste Dumas tarafından Antoine Balard'a yönlendirildi. Balard'daki işi birkaç ay sürdü ve ardından Wurtz, Dumas'ın özel laboratuvarında çalışmaya başladı. 1845'te École de Médecine'de Dumas'nın asistanı oldu ve dört yıl sonra onun yerine organik kimya dersleri vermeye başladı.
Ecole de Médecine'de kendisine ait bir laboratuvar bulunmadığından, 1850'de Rue Garanciere'de özel bir laboratuvar açtı; ancak üç yıl sonra bina satıldı ve laboratuvaru terk etmek zorunda kaldı. 1850'de Versay'daki yeni Institut National Agronomique'de kimya profesörlüğü derecesi aldı, ancak enstitü 1852'de kapatıldı. Ertesi yıl tıp fakültesindeki "eczacılık ve organik kimya" kürsüsü Dumas'nın istifası ile; "tıbbi kimya" kürsüsü ise Mathieu Orfila'nın ölümüyle boşaldı. Bu bölümlerin her ikisi de kaldırıldı ve Wurtz, yeni tanımlanan "organik ve mineral kimyası" görevine atandı. (Aynı zamanda Eugene Soubeiran'a yalnızca eczacılığa ayrılmış yeni bir bölümde görev verildi). 1866 yılında Wurtz tıp fakültesi dekanlığı görevini üstlendi. Bu pozisyonda, bilimsel eğitime ayrılan binaların yeniden düzenlenmesi ve yeniden inşasını sağlamak için çaba harcadı ve uygun şekilde donatılmış öğretim laboratuvarlarının sağlanmasında Fransa'nın Almanya'dan  çok geride olduğunu öne sürdü (bkz. Les Hautes Etudes pratiques dans les universités allemandes, 1870).
1875'te dekanlık görevinden istifa ederek fahri dekan unvanını koruyarak, hükûmetin kurduğu Sorbonne'daki yeni organik kimya kürsüsünün ilk sahibi oldu. Ancak yeterli laboratuvarı bulmakta büyük zorluk yaşadı. Yeni Sorbonne'un modern bilimsel laboratuvarlar sağlayan binaları, ölümünden on yıl sonra, 1894'e kadar tamamlanmadı.
Wurtz, Avrupa'daki hemen hemen her bilimsel topluluğun onursal üyesiydi. Paris Kimya Derneği'nin (1858) ana kurucusuydu, ilk sekreteriydi ve üç kez başkan olarak görev yaptı. 1867'de Théophile-Jules Pelouze'den sonra 1880'de Fransız Bilimler Akademisi'nin başkan yardımcısı ve 1881'de başkanı oldu. 1881'de Wurtz ömür boyu senatör seçildi. Ve Wurtz'un adı Eyfel kulesine yazılan 72 isimden biridir.
Wurtz, 10 Mayıs 1884'te, muhtemelen şeker hastalığına bağlı komplikasyonlar nedeniyle Paris'te öldü ve şehrin kuzeydoğusundaki Père Lachaise Mezarlığı'na gömüldü.
Çalışmaları

Historie des doctrines chimiques depuis Lavoisier jusqu'à nos jours (Fransızca). Paris: Hachette et C.ie. 1868.
Dictionnaire de chimie pure et appliqueée (Fransızca). A–B . Paris: Hachette et C.ie. 1869.
Dictionnaire de chimie pure et appliqueée (Fransızca). C–G. Paris: Hachette et C.ie. 1870.
Dictionnaire de chimie pure et appliqueée (Fransızca). P–S. Paris: Hachette et C.ie. 1876.
Dictionnaire de chimie pure et appliqueée (Fransızca). S–Z. Paris: Hachette et C.ie. 1878.
Charles Adolphe Wurtz'un Strasburg'daki heykeli
Claire Deville (1818-1881), Antoine Jérôme Balard (1802-1876) ve Charles-Adolphe Wurtz'un (1817-1884) fotoğrafı, (Parigi Ecole Normale Superieure'deki kimya belgeleri)
Wurtz'un 1869 yılında basılan araştırma kitabının ilk sayfası, Dictionnaire de chimie pure et apliqueée
Petros Vulgaris

Petros Voulgaris (Yunanca: Πέτρος Βούλγαρης, 13 Eylül 1884 – 26 Kasım 1957) 1945'te kısa bir süre Yunanistan başbakanı olarak görev yapan bir Yunan Amiraliydi.
Türk Deniz Kuvvetleri

| Türk Deniz Kuvvetleri |
| --- | --- |
Türk Deniz Kuvvetleri arması
Etkin:  1081 (Resmî iddia, Ege denizindeki ilk Türk filosu)   10 Temmuz 1920 (Deniz İşleri Müdürlüğü)  1928 (Deniz Müsteşarlığı)  15 Ağustos 1949 (Türk Deniz Kuvvetleri) 
Ülke:  Türkiye
Bağlılık: Millî Savunma Bakanlığı
Tipi: Deniz Kuvvetleri
Görevi: Türkiye Cumhuriyeti'nin deniz güvenliğini sağlamak
Büyüklük: 45.000 Askerî personel  154 Toplam Donanma Gücü 16 Fırkateyn  9 Korvet  19 Hücumbot 13 Denizaltı  34 Sahil Güvenlik botu  11 Mayın gemisi
Parçası: Türk Silahlı Kuvvetleri
Karargâh: Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Bakanlıklar, Ankara
Slogan: Etkin. Caydırıcı. Saygın.
Renkler: Üniforma: Siyah veya Beyaz    Forslar: Kırmızı, Beyaz   
Marş: Deniz Kuvvetleri Marşı
Yıl dönümleri: 27 Eylül Preveze Deniz Zaferi ve Deniz Kuvvetleri Günü
Savaşları: Türkiye'nin katıldığı savaşlar listesi
Website: dzkk.tsk.tr
Komutanlar
Komutan: Oramiral Ercüment Tatlıoğlu
Kurmay Başkanı: Koramiral İbrahim Özdem Koçer
Nişanlar
Fors: 
Deniz Havacılık Madalyonu: 
Direk Ucu Flaması: 
USS Wasp Amfibi Hazırlık Grubu'nun üst düzey liderleri ve TCG Anadolu'nun Türk personeli.
Türk Deniz Kuvvetleri, Türkiye'yi denizden gelebilecek her türlü saldırıya karşı korumakla görevlidir. Türk Silahlı Kuvvetleri komutası altındaki en büyük 2. kuvvettir. Kuruluş tarihi, ilk Türk denizcisi kabul edilen Çaka Bey'in İzmir'de oluşturduğu donanmanın kuruluş tarihi olan 1081'dir. 9 Kasım 2016 tarihinde değiştirilerek kabul edilen Olağanüstü Hal Kanun Hükmünde Kararnamesi ile bu tarihe dek Genelkurmay Başkanlığı kuruluş ve kadrolarında bulunan Komutanlık, Millî Savunma Bakanlığı kadro ve kuruluşuna geçirilmiştir. Ayrıca aynı Kararname, cumhurbaşkanı ve başbakanın kuvvet komutanı ve astlarına emir verebilmesini ve bu emirlerin hiçbir kurum, kuruluş veya kişinin onayı olmaksızın yerine getirilmesini de düzenlenmiştir.
Tarihçe > Kuruluşu

Mudanya Mütarekesi'nin 11 Ekim 1922 tarihinde imzalanması ile birlikte 14 Kasım 1922 tarihinde Kasımpaşa'daki Bahriye Nezareti binası İstanbul Bahriye Kumandanlığı karargâhı haline getirilmiş ve küçük tonajlı harp gemilerinin (Burakreis, Sakız, İsareis ve Kemalreis gambotları ile Taşoz sınıfı üç muhrip) bakım ve onarımlarının yaptırılarak harekâta hazır hale getirilmesi için çalışmalar başlatılmıştır.
Ayrıca, bu çalışmalar paralelinde okul gemisi olarak kullanılması planlanan TCG Hamidiye Kruvazörü onarıma alınmıştır.
Lozan Antlaşması gereği, Boğazlar bölgesinin özel bir komisyon tarafından idare edilecek tarafsız bir statüde olması nedeniyle Marmara Denizi içinde Donanmaya ait üs teşkil edecek bir liman yapılmasına karar verilmiş ve bu maksatla en elverişli bölge olan İzmit Körfezi'nde uygun yerlerin fizibilite çalışmaları yapılmıştır. 1923 yılında Marmara Üssü Bahri ve Kocaeli Müstahkem Mevki Kumandanlığı adı altında yeni bir komutanlık İzmit'te teşkil edilmiş ve aslında kilise olan Fransız okul binası satın alınarak, Komutanlık Karargâhı bu binaya nakledilmiştir. İzmit Bahriye Kumandanlığı ise bu Komutanlığa bağlanmıştır.
İzmir Bahriye Kumandanlığı Karargâhı, İstiklal Harbi'ni takiben Kordon Boyu'nda kiralanan bir bina içinde kurulmuştur. Bu komutanlık deniz emniyet ve müdafaa işlerini yürütmüştür. Emrine Mayın Grubu, Müstahkem Mevki Bahriye Müfrezesi, Uzunada İşaret İstasyonu, İzmir Atölyeleri ve Tayyare Bölüğü verilmiştir.
Donanma Komutanlığı, İstanbul Bahriye Komutanlığı binasında küçük bir bölümde faaliyet göstermiştir. Gemilerin hemen hepsi hurda durumda olduğundan bu Komutanlık öncelikle çalışmalarını gemilerin bakım ve onarımı üzerinde yoğunlaştırmıştır.
Cumhuriyet'in ilanından bir yıl gibi kısa bir süre sonra Mustafa Kemal Atatürk, 11 Eylül-21 Eylül 1924 tarihleri arasındaki Karadeniz seyahatini Cumhuriyet Donanması'nın denize çıkan ilk gemisi olan Hamidiye Kruvazörü ile yapmıştır.
Mustafa Kemal Atatürk, Deniz Kuvvetleri gibi çok pahalı bir yatırım ve zaman gerektiren bir gücün bir anda oluşturulamayacağını çok iyi bilmekteydi. Bu nedenle, Deniz Kuvvetlerinin mevcut durumunu geliştirecek ve geleceğini planlayacak özerk bir Vekaletin kurulması gerekliliğine içtenlikle inanmaktaydı. Mustafa Kemal Atatürk'ün bu açık ve kesin desteğinden sonra, Kastamonu Milletvekili Ali Rıza Bey'in önerisi ile Türkiye Büyük Millet Meclisinden 30 Aralık 1924 tarihinde Bahriye Vekaleti (Denizcilik Bakanlığı) yasası çıkarılmıştır. Bahriye Vekaleti, Millî Müdafaa Vekaleti'nden ayrı bir kuruluş olarak görev yapmaya başlamış, eğitim, tatbikat, denetleme gibi alanlarda Erkan-i Harbiye-i Umumiye Reisliği (Genelkurmay Başkanlığı)'ne bağlanmıştır.
Tarihçe > Deniz Müsteşarlığı (1928-1949)

Bahriye Vekâleti'nin İlgasına Dair Kanunun kabulü ile Bahriye Vekaleti kaldırılmıştır. Hemen akabinde 16 Ocak 1928 tarih ve 1199 sayılı kanun ile Milli Savunma Vekâleti'ne bağlı bir Deniz Müsteşarlığı kurulmuştur.
Genç Cumhuriyet donanması, bu dönem başlarında envanterinde 4 Kruvazör (TCG Yavuz, TCG Turgut Reis, TCG Hamidiye ve TCG Mecidiye), 2 Torpido Kruvazörü (TCG Peyk ve TCG Berk) ve 3 muhrip gemisi ile Gölcük yoğunluklu olarak faaliyet göstermiştir. Bu dönemin en önemli gelişmelerinden biri de, nitelikli askerî personel eğitiminde olmuştur. Kurmay subay yetiştirmek amacıyla 2 Kasım 1930 tarihinde Deniz Harp Akademisi, Yıldız Sarayı'ndaki binasında eğitim öğretim faaliyetlerine başlamıştır.
1928'de iki adet İnönü sınıfı denizaltı, 1930'da yenilenmiş Yavuz, 1931'de üç hücumbot (Martı, Denizkuşu ve Doğan) ile dört avcı bot, 1932'de ise Adatepe, Kocatepe, Tınaztepe ve Zafer muhripleri ile Dumlupınar ve Sakarya denizaltıları Deniz Kuvvetlerine katılmıştır. 1930'da bakım ve onarımı tamamlanan Yavuz, yaklaşık 20 sene boyunca Deniz Kuvvetlerinin sancak gemisi olarak görev yapmış, birçok devlet büyüğü ve yabancı konuk bu gemide ağırlanmıştır. Atatürk, Yavuz'un diplomasideki önemini Donanma komutanına söylediği; "Yavuz gemisine ilk defa geliyorum. Yaralı da olsa bugünkü şekli o zamandan daha pek çok değerlidir. Bu gemiyi Türk Milletinin ihtiyacı olan sağlam ve kudretli bir zırhlı şekline sokacağız. Bu kudret, silah bakımından sizlere, dış politika bakımından da bizlere büyük hizmetler görecek, gurur sağlayacaktır" sözleriyle vurgulamıştır.
TBMM onayı ile 1933 yılında Donanmanın ana üssünün Gölcük Deniz Ana Üssü olmasına karar verilmiştir. Aynı yıl Gölcük Tersanesinde inşa edilen ilk gemi olan Gölcük Tankeri 26 Temmuz 1934 tarihinde kızağa konmuş ve 1 Kasım 1935 tarihinde denize indirilmiştir.
1936 yılında Montrö Boğazlar Sözleşmesi'nin imzalanmasıyla birlikte boğazlar üzerindeki Türk egemenliği pekişmiş, donanmanın önemi çok daha öne çıkmıştır. Bu öneme binaen İstanbul ve Çanakkale Müstahkem Mevkii Komutanlıkları kurulmuş ve bu komutanlıklara bağlı olarak çalışacak Deniz Komutanlığı birimleri oluşturulmuştur.
Türk Deniz Kuvvetleri, II. Dünya Harbi zamanında da boş durmamıştır. 1939 yılında İngiltere'den dört muhrip ve dört denizaltı (bkz: Refah Faciası) siparişi verilmiş ve isimlerini bizzat Atatürk'ün verdiği BATIRAY, ATILAY, SALDIRAY ve YILDIRAY denizaltıları donanmaya katılmıştır.
Birimleri

1961 yılında Deniz Kuvvetleri Komutanlığı, Karargâh ve 4 ana ast komutanlık olarak teşkilatlandırılmıştır.
Sualtı Taarruz Komutanlığı, İstanbul
Donanma Komutanlığı, Gölcük,Kocaeli
Harp Filosu Komutanlığı, Gölcük, Kocaeli
Kuzey Görev Grup Komutanlığı, Gölcük, Kocaeli
Batı Görev Grup Komutanlığı, Foça, İzmir
Güney Görev Grup Komutanlığı, Aksaz, Muğla
Denizaltı Filosu Komutanlığı, Gölcük, Kocaeli
Mayın Filosu Komutanlığı, Erdek, Balıkesir
Deniz Hava Komutanlığı, Cengiz Topel, Kocaeli
Lojistik Destek Gemileri Komodorluğu, Gölcük, Kocaeli
Gölcük Ana Üs Komutanlığı,Gölcük,Kocaeli
Envanter Kontrol Merkezi Komutanlığı, Kocaeli
Deniz İkmal Merkezi Komutanlığı, Kocaeli
Kuzey Deniz Saha Komutanlığı, Kasımpaşa, İstanbul
İstanbul Boğaz Komutanlığı, Anadolukavağı, İstanbul
Çanakkale Boğaz Komutanlığı, Çanakkale
Karadeniz Bölge Komutanlığı, Karadeniz Ereğli, Zonguldak
Kurtarma ve Sualtı Komutanlığı, Beykoz, İstanbul
Seyir Hidrografi ve Oşinografi Dairesi Başkanlığı, Çubuklu, İstanbul
Deniz Müzesi Komutanlığı, Beşiktaş, İstanbul
Deniz Tıbbi Araştırma Merkezi Komutanlığı, Tuzla, İstanbul
Tuzla Bakım, Onarım ve İstihkam Komutanlığı
Güney Deniz Saha Komutanlığı, Narlıdere, İzmir
Amfibi Kolordu Komutanlığı
1. Amfibi Deniz Piyade Tugayı, Foça, İzmir
2. Amfibi Deniz Piyade Tugayı, İskenderun, Hatay
Amfibi Görev Grup Komutanlığı, Foça, İzmir
Amfibi Gemiler Komutanlığı, Foça, İzmir
Aksaz Deniz Üs Komutanlığı, Marmaris
Akdeniz Bölge Komutanlığı, Akdeniz, Mersin
Deniz Gözetleme Komutanlığı, İzmir
İskenderun Deniz Üs Komutanlığı, İskenderun, Hatay
Ege Deniz Bölge Komutanlığı, Bayraklı, İzmir
Foça Deniz Üs Komutanlığı, Foça, İzmir
İzmir Bakım Onarım ve İstihkam Komutanlığı
Deniz Eğitim ve Öğretim Komutanlığı, Beylerbeyi, İstanbul
Eğitim Filotillası Komodorluğu, Tuzla, İstanbul
Karamürselbey Eğitim Merkezi Komutanlığı, Altınova, Yalova
Derince Eğitim Merkezi Komutanlığı, Derince, Kocaeli
Deniz KBRN Savunma ve Eğitim Merkezi Komutanlığı, Altınova, Yalova
Yıldızlar Suüstü Eğitim Merkezi Komutanlığı Gölcük, Kocaeli
Sarucapaşa Eğitim Merkezi Komutanlığı, Foça, İzmir
Birimleri > ARMERKOM

Araştırma Merkezi Komutanlığı veya kısaca ARMERKOM, Türk Deniz Kuvvetleri'ne bağlı bir araştırma-geliştirme (AR-GE) kuruluşudur. Savaş Sistemleri Başkanlığı altında Yazılım Geliştirme Grup Başkanlığı, Sistem Mühendisliği Grup Başkanlığı ve Elektronik Geliştirme Grup Başkanlığı olmak üzere 3 alt başkanlıktan ve Elektronik Harp Grup Başkanlğı ve Akustik Araştırma Grup Başkanlığı adında dört ana çalışma grubu altında organize olan ARMERKOM'un başlıca araştırma alanları arasında savaş yönetim sistemleri, taktik bilgi sergileme sistemleri, keşif ve gözetleme sistemleri, veri füzyon sistemleri, taktik link sistemleri, benzetim sistemleri, gemi dahili muhabere sistemleri, elektronik harp sistemleri (ED, ET, EK), güdümlü mermi sistemleri, radar kesit alanı ölçümleri, pasif/aktif sonar sistemleri, sualtı silahları (Torpido, Mayın), suüstü/sualtı dinamik/statik akustik gürültü ölçümleri, kolay atılabilir/toplanabilir sualtı sinyal tespit sistemleri, deniz tabanı sınıflandırması ve 3 boyutlu deniz tabanı mozaik haritaları, veri/sinyal analizi, modelleme, platform veritabanı/sınıflandırma, akustik karşı tedbirler ve benzeri askeri ürün ve uygulamalar gösterilebilir.
Türk Deniz Kuvvetleri'nin yazılım ihtiyaçları ARMERKOM tarafından sağlanmaktadır.
1998 yılında faaliyete geçen ARMERKOM'a bağlı askeri tesis ve yerleşkeler İstanbul Pendik'te bulunmaktadır.
Projeler ve alımlar

| Proje Adı> Savaş gemileri | Türü> Savaş gemileri | Ülke> Savaş gemileri | Notlar> Savaş gemileri | Savaş gemileri | Savaş gemileri | Savaş gemileri |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| TF 2000 Projesi |  Hava Savunma Muhribi |  Türkiye | Tasarım çalışmaları devam etmektedir. |  |  |  |
| İstif sınıfı fırkateyn | Fırkateyn |  Türkiye | 4 adet üretilecektir. İlk fırkateyn olan TCG İstanbul 2024 yılında donanmaya teslim edimiştir. |  |  |  |
| Barbaros sınıfı fırkateyn yarı ömür modernizasyonu | Fırkateyn |  Türkiye | Yerli sistemler ile donatılacak gemilerden ilkinin modernizasyonunun 2024 yılında tamamlanması ve geminin hizmete alınması planlanmaktadır. |  |  |  |
| MİLDEN | Denizaltı |  Türkiye | Geliştirme aşamasında. |  |  |  |
| Yeni Tip Denizaltı Projesi | Denizaltı |  Almanya  Türkiye | Toplam 6 adet üretilecektir. İlk denizaltı TCG PİRİREİS 2024 yılında envantere alınmıştır.Reis sınıfı denizaltı olarak adlandırılmaktadır. |  |  |  |
| PREVEZE YÖM Projesi | Denizaltı |  Türkiye | Preveze sınıfı denizaltıların yarı ömür modernizasyonu gerçekleştirilecek. |  |  |  |
| FAC 55 | Hücumbot |  Türkiye |  |  |  |  |
| MARLİN İDA | İnsansız Deniz Aracı |  Türkiye | 2024 yılında envantere alındı. |  |  |  |
| Denizde İkmal Muharebe Destek Gemisi Projesi | Destek Gemileri |  Türkiye | TCG DERYA 2024 yılında Donanmaya teslim edilmiştir. |  |  |  |
Deniz piyade araçları
| Zırhlı Amfibi Hücum Aracı (ZAHA) | Zırhlı personel taşıyıcı |  Türkiye | 2024 yılında envantere alındı. |  |  |  |
Gemi silahları
| Gökdeniz | Hava savunma sistemi |  Türkiye | Phalanx CIWS sisteminin yerini alması planlanmaktadır. |  |  |  |
| Temren Füzesi | Havadan Gemiye Füze |  Türkiye | Roketsan tarafından S-70 Sea Hawk'larda kullanılmak üzere geliştirilmektedir. |  |  |  |
| Atmaca | Gemisavar füzesi |  Türkiye | 2021 yılında Donanmaya teslim edildi. |  |  |  |
| Gezgin | Seyir füzesi |  Türkiye | Geliştirme aşamasında. |  |  |  |
| Akya | Ağır torpido |  Türkiye | 2024 yılında Donanmaya teslim edildi. |  |  |  |
| Orka | Hafif torpido |  Türkiye | Geliştirme aşamasında. |  |  |  |
Envanter

Ana madde: Türk Deniz Kuvvetlerinin aktif envanteri
Türk Deniz Kuvvetleri'nde 15 fırkateyn, 4 korvet, 16 hücumbot, 11 mayın gemisi, 20 karakol gemisi, 1 amfibi hücum gemisi, 3 amfibi tank çıkarma gemisi, 2 tank çıkarma gemisi, 4 akaryakıt gemisi, 8 test ve eğitim gemisinin yanında 13 da denizaltı bulunmaktadır. Aynı zamanda kuvvet, 47 sabit kanatlı uçak ve 37 adet helikopter ile toplam 84 uçar unsura sahiptir. 1 LHD Dron ve Helikopter Gemisi.[kaynak belirtilmeli]
Komutanlar

Ana madde: Türk Deniz Kuvvetleri komutanları listesi
Rütbeler

| NATO Kodu | OF-10 | OF-9 | OF-9 | OF-8 | OF-7 | OF-6 | OF-5 | OF-4 | OF-3 | OF-2 | OF-1 | OF-1 | OF-1 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Deniz Kuvvetleri |  Büyük Amiral1 |  Genelkurmay Başkanı |  Oramiral |  Koramiral |  Tümamiral |  Tuğamiral |  Albay |  Yarbay |  Binbaşı |  Yüzbaşı |  Üsteğmen |  Teğmen |  Asteğmen |  |
| NATO Kodu | OR-9 | OR-8 | OR-7 | OR-6 | OR-5 | OR-5 | OR-5 | OR-4 | OR-4 | OR-3 | OR-3 | OR-2 | OR-1 | OR-1 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Deniz Kuvvetleri |  Astsubay KıdemliBaşçavuş |  AstsubayBaşçavuş |  Astsubay KıdemliÜstçavuş |  AstsubayÜstçavuş |  Astsubay KıdemliÇavuş |  AstsubayÇavuş |  Astsubay Astçavuş |  UzmanÇavuş |  UzmanOnbaşı |   Sözleşmeli Çavuş |   Sözleşmeli Onbaşı |  Dengi yok |    Sözleşmeli Er |    Er |
Deniz Kuvvetleri Komutanlığı binası, Ankara 2013
Türk Deniz Kuvvetleri envanterinde ait bir denizaltı
TCG Oruç Reis
TCG Yavuz(F-240)
TCG Bayraktar