stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Debrecen Muharebesi
Kuşatma

General Friessner-Pico'nun kurmay başkanı General Helmut von Grolman riskli bir General Grolman, General Pliyev Grubu'nu ilk kuşatma girişiminin, Alman - Macar kuvvetlerinin düzensiz biçimde yönetildiğini ve başarılı bir kuşatma için yeterli kuvvetin elde bulunmaması nedenleriyle başarısız olduğunu düşünmektedir. Grolman, durumun değiştiğini ve artık böyle bir girişimin olanaklı olduğunu ileri sürdü. General Friessner-Pico, kurmay başkanının öne sürdüğü görüşleri kabul etti.
Hazırlanan plana göre 503. Ağır Panzer Taburu'nun Tiger II tanklarının öncülüğünde 1. Panzer Tümeni ve 23. Panzer Tümeni doğu yönünde taarruz edecektir. General Paul Klatt'ın 3. Dağ Tümeni ile 15. Piyade Tümeni ve 8. SS Süvari Tümeni "Florian Geyer" ise batı yönünde taarruz edecek bir görev kuvveti olarak düzenlendi. Feldherrnhalle Panzer Kolordusu (iki tümenli), 13. Panzer Tümeni ve 46. Piyade Tümeni, girişilecek olan bu çevirme harekâtında olası bir Sovyet yarma teşebbüsüne karşı geride tutulacaktı.
Taarruz 23 Ekim 1944 günü başladı. 23. Panzer Tümeni, 24 Ekim gecesi saat 02:00 dolaylarında Debrecen'in kuzeydoğusundaki Nagykálló bölgesine ulaştı. Bölge, zaten Alman 3. Dağ Tümeni tarafından işgal edilmişti. Alman birliklerinin bu bölgeye ulaşmasıyla Pliyev Grubu'nun kuşatılması tamamlanmıştı. Gruba bağlı bir kolordu yoklama taarruzlarıyla kuşatmayı yaracak bir zayıf nokta aradı. Fakat kısa sürede başarısız oldu. Maraşel Malinovski daha kuzeydeki kuvvetlerini bölgeye kaydırdı. Ancak bu girişim de Alman - Macar kuvvetlerinin direnciyle durduruldu. General Friessner başarmıştı, General Malinovski'nin taarruzu durdu.
Durumun çok ciddi olduğunu gören General Pliyev birliklerine kuşatma çemberine karşı taarruza geçilmesini emretti. Fakat bu girişimler de başarılı olamadı.
Mareşal Malinovski 25 Ekim'de büyük bir taarruza başladı. Ancak taarruz 1. Panzer Tümeni ve 23. Panzer Tümeni'nden bir mekanize alay tarafından durduruldu. Diğer yandan aynı gün General Pliyev de Alman 3. Dağ Tümeni mevzilerine yönelik olarak bir kuşatmadan kurtulma girişiminde bulundu.
Ertesi gün, 26 Ekim'de Nyíregyháza 23. Panzer Tümeni tarafından geri alındı.
Bu arada General Wöhler, 8. Ordu'yu kuşatmadan çıkartmak için Nyíregyháza yönünde harekete geçti. General Wöhler'in ordusu 28 Ekim'de General Pliyev kuvvetleri etrafındaki kuşatmayı kaldırarak çekilmiştir.
Sonuç

General Malinovski'nin 2. Ukrayna Cephesi'ne bağlı üç kolordu, çatışmalarda ağır kayıplara uğradılar. Budapeşte'nin Sovyet birliklerince hızla ele geçirilmesi planı böylece gecikmiş oldu ve Macaristan, Avrupa'daki savaşın sonuna kadar Almanya'nın müttefiki olarak kalmaya devam etti. Kanije karşı taarruzu, Alman kuvvetlerinin eşit şartlarda büyük ölçekli bir Kızıl Ordu kuvvetini yenilgiye uğrattıkları son Alman karşı taarruzu olmuştur. Alman kuvvetleri, Sovyet taarruzunu kırmakla istikrarlı bir cephe hattını yeniden kurmayı başrdılar ve 2. Ukrayna Cephesi'nin ileri hareketini durdurarak Wöhler'in ordusunu bir felaketle karşılaşmasını önlemiş oldular. Ancak bu Alman başarısı kısa ömürlü olacaktı. Nyíregyháza, 30 Ekim 1944 tarihinde Kızıl Ordu birliklerinin eline geçti. Hemen ardından Kızıl Ordu, güney yönünde Budapeşte üzerine yürüdü, 4 Kasım 1944'te Macaristan'ın başkenti civarına ulaştı.
Macaristan başkentinin kısa sürede 2. Ukrayna Cephesi kuvvetlerinin kontrolüne geçmesi önleyen Debrecen Harekâtı, Sovyet kuvvetlerinin Macaristan içlerinde batıya doğru hiçbir yerde 100 – 200 km'den fazla ilerleyememesini sağladı  Öte yandan 2. ve 3. Ukrayna Cephesi kuvvetlerini, Budapeşte yönündeki taarruzlarını yeniden başlatmadan önce kendi pozisyonlarında bıraktı. Debrecen tank muharebeleri, Budapeşte yaklaşımlarını ileri hatlarda savunan Alman panzer birliklerince kazanıldı. İleriki günlerde gerçekleşen taarruzlarla Kızıl Ordu, Macaristan'ı işgal ederek Mihver Devletleri kuvvetlerinin, Güney Karpatlar'ı kış savunma mevzileri olarak kullanmalarını da engellemiş oldu.
Dipnotlar

↑  Das Deutsche Reich und der Zweite Weltkrieg (German official history, Volume 8), Sh: 876
↑  Kayıp rakamları Mihver kayıpları olarak verilmiştir. Pat Mc Taggart'ın World War II Magazine adlı makalesinde (Mart 1997), General Fretter-Pico'nun 6. Ordusu savaşın sonunda  ciddi kayıplara uğramıştı. Ekim ayı sonunda dört panzer tümeni, iki mekanize tümen ve bir piyade tümeninin toplam savaşçı mevcudu 8.450 kişiydi. Silah olarak mevcutlar 67 tank, 58 taarruz topu, 62 ağır tanksavar ve 176 parça toptu.
↑  When Titans Clashed, Sh: 299: 19.713 ölü ve kayıp, 64.297 yaralı
↑  Mihver kayıplarını gösteren bu rakamlar German official history, 2007 kaynaklıdır, Sh: 876
1 2  Stalingrad to Berlin, Sh: 362
↑  German official history, Sh: 822
↑  German official history, Sh: 874
↑  Third Axis Fourth Ally, Sh: 201
↑  Third Axis Fourth Ally, Sh: 202
↑  German official history, Sh: 873
↑  Third Axis Fourth Ally, Sh: 200-201.
↑  The Road to Berlin, Sh: 394-395
↑  German official history, Sh: 875
Kleine-Levin sendromu

Kleine-Levin sendromu (KLS) veya uyuyan güzel hastalığı, bilişsel ve davranışsal değişikliklerle birlikte ortaya çıkan, tekrarlayan epizodik hipersomniya ataklarıyla karakterize edilen nadir bir nörolojik hastalıktır. Bu değişiklikler, bazen hiperseksüalite, hiperfaji, duygusal dengesizlik ve çevreyi algılamada bozukluk (derealizasyon) gibi semptomlarla kendini gösteren disinhibisyon (davranışları veya sözleri kontrol edememe) içerebilir. Hastalar genellikle on yıldan uzun bir süre boyunca tekrarlayan ataklar yaşar ve bu durum ilerleyen yaşlarda yeniden ortaya çıkabilir. Bireysel ataklar genellikle bir haftadan uzun sürerken, bazı vakalarda aylarca devam edebilir. Bu durum, KLS hastalarının kişisel, profesyonel ve sosyal hayatlarını önemli ölçüde olumsuz etkileyebilir. Sendromun seyri ve semptomların şiddeti hastalar arasında farklılık gösterir. Çoğu hasta, yaklaşık on yıl içinde ortalama 20 atak geçirir. Ataklar arasındaki süre ise birkaç ay sürebilir.
Belirtiler

Kleine-Levin Sendromu (KLS) hastaları, tekrarlayan uzun süreli uyku atakları (hipersomniya) yaşarlar. Ataklar sırasında hastalar, genellikle günde 15 ila 21 saat uyur ve uyandıklarında bilişsel işlevlerinde belirgin bir yavaşlama görülür. Aşırı uyku ihtiyacına ek olarak, hastaların önemli bir kısmında aşırı yeme (hiperfaji) ve olağandışı besinlere yönelik aşerme görülür. Özellikle erkek hastalarda hiperseksüalite (cinsel dürtülerde artış) yaygındır. Hastalar, bilişsel ve duygusal değişiklikler yaşayabilir; bunlar arasında ciddi ilgisizlik (apati), çevreyi algılamada bozukluk (derealizasyon), halüsinasyonlar, sanrılar ve depresif semptomlar yer alır. Bazı vakalarda, hastalar çocukça davranışlar sergileyebilir, iletişim becerileri ve motor koordinasyonları bozulabilir.
Hastalık sırasında yapılan uyku çalışmaları, yavaş dalga uykusunun (derin uyku) atakların başında azaldığını, REM uykusunun ise atakların sonlarına doğru azaldığını göstermektedir. Bazı hastalar, ataklardan sonra kısa süreli uykusuzluk yaşayabilir ve aşırı neşeli veya konuşkan hale gelebilir. KLS atakları genellikle grip benzeri bir enfeksiyon, yüksek ateş veya baş travması gibi tetikleyicilerin ardından ortaya çıkar. İlk atakların yaklaşık %75’i bir enfeksiyon sonrası meydana gelir. Ancak, tekrarlayan ataklar genellikle belirgin bir tetikleyici olmadan gelişir. Bu durum, hastaların günlük yaşamlarını ve sosyal etkileşimlerini büyük ölçüde etkileyebilir.
Epidemiyoloji

Kleine-Levin Sendromu (KLS) üzerine yapılan geniş ölçekli popülasyon çalışmaları bulunmamaktadır. Hastalığın görülme sıklığının milyonda 1-2 vaka olduğu tahmin edilmekle birlikte, Fransız araştırmacılar tarafından yapılan daha yeni çalışmalar bu oranın milyonda 3’e kadar çıkabileceğini öne sürmektedir. KLS, ABD ve İsrail'deki Yahudi toplulukları arasında daha sık görülmektedir. Sendromu taşıyan bireylerin birinci derece akrabaları, genel popülasyona kıyasla daha yüksek risk taşısa da, hastalığın aile içinde görülme oranı yalnızca yaklaşık %1’dir. Vakaların %68-72’si erkeklerden oluşmaktadır. KLS hastalarının genetik bozukluklara sahip olma olasılığı genel nüfusa göre daha yüksek olup, yaklaşık üçte biri doğum sırasında komplikasyon yaşamıştır. Ayrıca, bazı araştırmalar KLS hastalarının yaklaşık %10’unun hastalık öncesinde bir nörolojik rahatsızlığa sahip olduğunu ve %10’unun önceden psikiyatrik sorunlar yaşadığını göstermektedir. Hastalığın belirli bir mevsimde daha sık görüldüğüne dair kesin bir kanıt bulunmamaktadır.
Tarihçe

Kleine-Levin Sendromu’nun (KLS) erken tanımlamalarına dair ilk kayıt, 1815 yılında, yüksek ateş sonrası aşırı iştah ve uzun süreli uyku hali yaşayan genç bir erkek hasta üzerine yapılmıştır. Benzer belirtilere sahip başka bir vaka ise 1862 yılında Brierre de Boismont tarafından belgelenmiştir.
Hastalığın sistematik olarak incelenmesi, 1925 yılında Frankfurtlu nörolog Willi Kleine'nin, sürekli uyku hali yaşayan beş hastayı ayrıntılı bir şekilde tanımlamasıyla başladı. Dört yıl sonra, New Yorklu psikiyatrist Max Levin benzer bir vaka bildirdi ve 1935’te Kleine’nin incelediği bir vakayı da içeren daha fazla vaka hakkında bir makale yayımladı. Levin, bazı hastalarda aşırı iştah ve sürekli yorgunluk görüldüğünü belirtti.
1942 yılında, nörolog MacDonald Critchley hastalık üzerine yazılar yazdı ve 1962’de, 11 hasta üzerinde yaptığı gözlemleri ve daha önce yayımlanmış 15 vakayı içeren kapsamlı bir çalışma yayımladı. II. Dünya Savaşı sırasında Kraliyet Donanması’nda görev yaparken incelediği hastalar arasında sinirlilik ve kendine yabancılaşma (depersonalizasyon) belirtilerinin yaygın olduğunu fark etti. Critchley, bu durumu Kleine-Levin Sendromu olarak adlandırdı ve dört temel özelliğini tanımladı: hiperseksüalite, ergenlik döneminde başlangıç, kendiliğinden düzelme ve kompulsif yeme. İlk başta hastalığın yalnızca erkekleri etkilediğini düşündü, ancak daha sonraki çalışmalar bazı kadın hastaların da olduğunu gösterdi.
1970’lerde hastalığın psikodinamik ve psikanalitik açıklamaları üzerine çeşitli teoriler geliştirildi. 1980’de, Hawaii-Kafkas kökenli bir ailede dokuz aile üyesinin KLS hastası olduğu tespit edildi. 1990 yılında, Schmidt hastalık için tanı kriterlerini oluşturdu ve Uluslararası Uyku Bozuklukları Sınıflandırması (ICSD) bu kriterleri daha da geliştirdi. KLS, yineleyen hipersomniya türlerinden biri olarak uyku bozuklukları kategorisine dahil edildi. 2005 yılına kadar hiperfaji (aşırı yeme) ve hiperseksüalitenin tüm vakalarda görüldüğü düşünülse de, o yıl yayımlanan yönergeler bu semptomların her hastada ortaya çıkmadığını belirtti.
İsmail Hakkı Musa

| Dr>  İsmail Hakkı Musa |
| --- | --- |

2005
Millî İstihbarat Teşkilatı Müsteşarı Vekil
Görev süresi 10 Şubat 2015 - 10 Mart 2015
Yerine geldiği: Hakan Fidan
Yerine gelen: Hakan Fidan
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Nisan 1960 (64 yaşında) Dağbaşı, Araklı, Trabzon, Türkiye
Bitirdiği okul: Nancy 2 Üniversitesi
Mesleği: Diplomat, bürokrat
İsmail Hakkı Musa (d. 1 Nisan 1960, Dağbaşı, Araklı, Trabzon) Türk diplomat ve bürokrat. 2015 yılında kısa bir süreliğine Millî İstihbarat Teşkilatı müsteşarlığına vekâlet etti, Türkiye'nin Çin Halk Cumhuriyeti Büyükelçisi olarak görev yapmaktadır.
Yaşamı

1987 yılında Nancy II Üniversitesi Hukuk, İktisat ve İşletme Fakültesi Siyasi İktisat Bölümü'nden mezun oldu. 1988 yılında Nancy II Üniversitesi'nde yüksek lisans yaptı. 2001-2008 yıllarında ise aynı üniversitede Kamu Hukuku/Topluluk Hukuku alanında doktora yaptı.
Dışişleri Bakanlığı'nda çeşitli görevler üstlendi. 8 Ocak 2004-29 Eylül 2005 tarihleri arasında Kazan başkonsolosu, 15 Ekim 2007-12 Eylül 2009 tarihleri arasında Lyon başkonsolosu, 15 Eylül 2009 - 30 Ekim 2011 tarihlerinde Dışişleri Bakanlığı İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanı, 1 Kasım 2011-15 Ekim 2012 tarihlerinde Brüksel büyükelçisi olarak görev yaptı, 2012 yılında MİT müsteşar yardımcılığına atandı. MİT Müsteşarı Hakan Fidan'ın seçimlerde aday olmak için istifa etmesi üzerine 10 Şubat 2015 tarihinde MİT Müsteşarlığı'na vekaleten atandı. Bu görevini 10 Mart 2015 tarihine kadar sürdürdü. 11 Kasım 2016 - 13 Mart 2021 tarihlerinde Paris büyükelçisi olarak görev yaptı. Konsolosluk İşleri Genel Müdürlüğü yaptı. 4 Mart 2023'te Çin büyükelçisi olarak atandı.
Evli ve iki çocuk sahibi olup, Fransızca ve İngilizce bilmektedir.
Võro halkı

| --- | --- |
Võro bayrağı
Toplam nüfus
50.000-70.000 (74,499) 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Estonya
Diller
Võro, Estonca
Din
Evancelikal Lüterci
İlgili etnik gruplar
Estonlar  ·  Seto halkı
Võro halkı (Võro dili: võrokõsõq, Estonca: võrukesed, Fince: võrolaiset), çoğunlukla Estonya'nın güneydoğusundaki Võru vilayetinde yaşayan bir Baltık-Fin halkıdır.
Yaklaşık 70.000 kişi Võru'da yaşıyor ve daha pek çoğu, çoğunlukla Tartu ve Tallinn'de olmak üzere başka şehirlerde yaşamalarına rağmen pek çok kişi de kendini Võro olarak tanımlamaktadır.
Estonya 2011 nüfus sayımına göre Võro konuşanların oranı.
Video yardımcı hakem

VAR monitörü
Samsunspor-Manisa maçında orta hakemin VAR değerlendirmesi sonucu penaltı vuruşu kararı verdiği an.
Video yardımcı hakem (İngilizce: Video assistant referee: VAR), yardımcı hakemin maç görüntüsünü yeniden oynatarak mikrofonlu kulaklık vasıtasıyla iletişim kurduğu maç hakeminin futbol maçı sırasında verdiği bazı kararları gözden geçiren sistemdir. Video yardımcı hakem sistemi birçok organizasyonda standart hâle gelmiştir. VAR sistemi 2018 yılında resmî olarak kullanılmaya başlanmıştır.
Vostoçni Uzay Üssü

| Vostoçni Uzay Üssü Космодром Восточный |
| --- | --- |
Mirni, Rusya 
Soyuz-2 roketinin fırlatılışı
Koordinatlar: 51°53′04″K 128°20′05″D﻿ / ﻿51.88444°K 128.33472°D﻿ / 51.88444; 128.33472
Tip: Uzay üssü
Yapı bilgisi
İdare: Roskosmos
Yapı tarihçesi
İnşa: 2018
Vostoçni Uzay Üssü (Rusça: Космодром Восточный Kosmodrom Vostoçni), Rusya'nın Amur Oblastı'nda inşa halinde olan bir uzay üssüdür. Üssün 2018 yılında tamamlanması planlanmakta olup Kazakistan'daki Baykonur Uzay Üssü'ne olan bağımlılığı azaltacaktır.
Roberta Vinci

| Roberta Vinci0 |
| --- | --- |

Kişisel bilgi
Vatandaşlık:  İtalya
Doğum yeri: Taranto, Apulia, İtalya
Doğum tarihi: 18 Şubat 1983 (41 yaşında)
Yaşadığı yer: Palermo, İtalya
Boy: 1,63 m (5 ft 4 in)
Profesyonellik: 1999
Oyun stili: Sağ el, Tek el backhand
Toplam ödül: 10,599,760 $
Tekler
Kariyer rekoru: 565–412
Toplam kupa: 10 WTA, 9 ITF
En yüksek sıralama: No. 7 (9 Mayıs 2016)
Güncel sıralama: No. 7 (9 Mayıs 2016)
WTA Finalleri: YF (2015)
Grand Slam tekler
 Avustralya Açık: 3T (2006, 2010, 2013, 2016)
 Fransa Açık: 4T (2013)
 Wimbledon: 4T (2012, 2013)
 Amerika Açık: F (2015)
Çiftler
Kariyer rekoru: 415–205
Toplam kupa: 25 WTA, 10 ITF
En yüksek sıralama: No. 1 (15 Ekim 2012)
Güncel sıralama: No. 67 (8 Şubat 2016)
WTA Finalleri: YF (2012, 2013)
Grand Slam çiftler
 Avustralya Açık: Ş (2013, 2014)
 Fransa Açık: Ş (2012)
 Wimbledon: Ş (2014)
 Amerika Açık: Ş (2012)
Millî takım turnuvaları
Fed Kupası: Ş (2006, 2009, 2010, 2013) 23-6
Son güncelleme: 6 Haziran 2016
Roberta Vinci (d. 18 Şubat 1983, Taranto, Apulia, İtalya) İtalyan profesyonel tenis oyuncusu.
Tenise 3 yaşında başlayan Vinci, tek kadınlar sıralamasında 9 Mayıs 2016 tarihinde 7. sırada yer alarak kariyerinin en yüksek derecesine ulaşmıştır. Kariyerinde 5 kez çiftlerde Grand Slam şampiyonluğu bulunan Vinci 2015 yılında da Amerika Açık turnuvası tek kadınlar finalinde vatandaşı Flavia Pennetta 7-6 ve 6-2'lik setlerle yenilerek turnuvada ikinciliği elde etmiştir.
Büyük finalleri > Grand Slam > Tekler: 1 (1 Finalist)

| Sonuç | Yıl | Şampiyona | Zemin | Rakibi | Skor |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Finalist | 2015 | Amerika Açık | Sert |  Flavia Pennetta | 6-7(4-7), 2-6 |
Büyük finalleri > Grand Slam > Çiftler: 8 (5 şampiyonluk, 3 finalist)

| Sonuç | Yıl | Şampiyona | Zemin | Partneri | Rakibi | Skor |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Finalist | 2012 | Avustralya Açık | Sert |  Sara Errani |  Svetlana Kuznetsova  Vera Zvonareva | 5-7, 6-4, 6-3 |
| Şampiyon | 2012 | Fransa Açık | Toprak |  Sara Errani |  Maria Kirilenko  Nadia Petrova | 4-6, 6-4, 6-2 |
| Şampiyon | 2012 | Amerika Açık | Sert |  Sara Errani |  Andrea Hlaváčková    Lucie Hradecká | 6-4, 6-2 |
| Şampiyon | 2013 | Avustralya Açık | Sert |  Sara Errani |  Ashleigh Barty  Casey Dellacqua | 6-2, 3-6, 6-2 |
| Finalist | 2013 | Fransa Açık | Toprak |  Sara Errani |  Yekaterina Makarova  Elena Vesnina | 5-7, 2-6 |
| Şampiyon | 2014 | Avustralya Açık | Sert |  Sara Errani |  Yekaterina Makarova  Elena Vesnina | 6-4, 3-6, 7-5 |
| Finalist | 2014 | Fransa Açık | Toprak |  Sara Errani |  Hsieh Su-wei  Peng Shuai | 4-6, 1-6 |
| Şampiyon | 2014 | Wimbledon | Çim |  Sara Errani |  Tímea Babos  Kristina Mladenovic | 6-1, 6-3 |
Tekler performansı

| Turnuva | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | G-M |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Grand Slam turnuvaları
| Avustralya Açık | - | ÖE1 | ÖE2 | ÖE3 | ÖE1 | 3T | 1T | 1T | 1T | 3T | 1T | 2T | 3T | 1T | 2T | 3T | 10-11 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Fransa Açık | - | ÖE2 | ÖE2 | 1T | 1T | 1T | 1T | ÖE1 | 1T | 2T | 3T | 1T | 4T | 1T | 1T |  | 6-11 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Wimbledon | - | 1T | ÖE3 | ÖE3 | 3T | - | 2T | ÖE2 | 3T | 2T | 3T | 4T | 4T | 1T | 1T |  | 14-10 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Amerika Açık | 1T | ÖE1 | - | 1T | 1T | 1T | 1T | 2T | 1T | 1T | 3T | ÇF | ÇF | 3T | F |  | 18-13 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
Çiftler performansı

| Tournament | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | G-M |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Grand Slam turnuvaları
| Avustralya Açık | - | 3T | 1T | ÇF | 1T | 1T | 2T | 2T | 2T | 2T | 1T | F | Ş | Ş | 3T | 3T | 30-13 |  |  |  |  |  |  |  |
| Fransa Açık | ÇF | ÇF | 1T | SF | 1T | 3T | 1T | 1T | 1T | 2T | 3T | Ş | F | F | 3T |  | 33-14 |  |  |  |  |  |  |  |
| Wimbledon | - | 3T | 1T | 3T | 1T | - | 1T | - | 1T | 3T | 3T | ÇF | 3T | Ş | 3T |  | 20-10 |  |  |  |  |  |  |  |
| Amerika Açık | SF | 1T | - | 1T | 3T | 2T | 1T | - | 1T | 1T | ÇF | Ş | ÇF | 2T | 3T |  | 22-12 |  |  |  |  |  |  |  |
Vittorio Veneto (zırhlı)

| --- | --- |
 Vittorio Veneto, 1940'ta tamamlanmadan kısa bir süre önce
Tarihçe
İtalya
Adı:  Vittorio Veneto
Adının geldiği yer/kişi:  Vittorio Veneto Savaşı
Sipariş:  10 Haziran 1934
İnşa eden:  'San Marco' Trieste, Cantieri Riuniti dell' Adriatico (C.R.D.A.)
Kızağa konuluşu:  28 Ekim 1934
Denize indirilişi:  25 Temmuz 1937
Görevlendirme:  28 Nisan 1940
Hizmetten çıkışı:  1 Şubat 1948
Liste dışı:  1 Şubat 1948
Akıbet:  1951–54'te hurdaya çıkarıldı
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  Littorio sınıfı zırhlı
Deplasman:  Standart: 40 723 ton(41 376 tw)  Tam yük: 45 237 ton(45 963 tw)
Uzunluk:  237,76 m
Genişlik:  32,82 m
Su çekimi:  9,6 m
İtme gücü:  128 000 ihp buhar motoru
Hız:  30 knot (56 km/h; 35 mph)
Menzil:  20 knot hızda 3920 deniz mili
Kişi kapasitesi:  1830–1950
Silah donanımı:  3 × 3 381 mm top  4 × 3 152 mm top  4 × 1 120 mm top  12 × 1 x 90 mm top  20 × 37 mm'lik uçaksavar topu  10 x 2 20 mm uçaksavar topu
Zırh:  Kemer: 350 mm  Taret: 350 mm  Kule: 260 mm
Uçak mevcudu:  3 uçak (IMAM Ro.43 veya Reggiane Re.2000)
Vittorio Veneto, II.Dünya Savaşı sırasında Regia Marina'da (İtalya Kraliyet Donanması) hizmet veren Littorio sınıfı zırhlıların ikinci üyesiydi. Geminin omurgası Ekim 1934'te inşa edildi, Temmuz 1937'de denize indirildi ve Ağustos 1940'ta İtalyan filosunda hizmete girdi. Adını, Birinci Dünya Savaşı sırasında Vittorio Veneto'daki İtalyan zaferinden aldı. Üç kardeş gemisi vardı: Littorio, Roma ve Impero, savaş sırasında Imperio tamamlanamadı. Üç adet üçlü tarette dokuz adet 381 milimetrelik (15 inç) bir ana bataryaya sahipti ve 30 knot hız yapabiliyordu.
Vittorio Veneto, dünya savaşı sırasında uzun bir hizmet gördü. Savaşın başlarında, Kasım 1940'ta Teulada Burnu Deniz Muharebesi'ne ve Mart 1941'de Matapan Burnu Muharebesi'ne katıldı. Matapan Burnu ve Aralık 1941'de birkaç kez torpidolar yüzünden hasar görmesine rağmen, Kasım 1940'ta Taranto'ya yapılan İngiliz baskını sırasında hasar görmeden kurtuldu. 1941 ve 1942'nin başlarında Malta'ya giden İngiliz konvoylarına saldırmak için kullanıldı, ancak İtalyan filosundaki akaryakıt sıkıntısı yüzünden faaliyetleri azalttı. Vittorio Veneto, İtalya'nın savaştan çekilmesinin ardından Eylül 1943'te Müttefiklere teslim olan İtalyan gemileri arasında yer aldı ve sonraki üç yılı Mısır'da İngiliz kontrolü altında geçirdi. Savaştan sonra Britanya'ya savaş ödülü olarak verildi ve ardından hurdaya ayrıldı.
Özellikler

Vittorio Veneto, toplam 237,76 metre (780,1 ft) uzunluğundaydı ve 32,82 m (107,7 ft) genişliğe ve 9,6 m (31 ft) drafta sahipti. Washington Deniz Antlaşması'nın 35.000 tonluk (36.000 ton) kısıtlamasına aykırı olan 40.724 uzun tonluk (41.377 ton) standart deplasman ile tasarlandı. Gemi, 128.000 beygir gücünde (95.000 kW) dört şaft Belluzo dişli buhar türbini ile itiliyordu. Motorlar, 30 knot (56 km / s; 35 mph) maksimum hız ve 20 knot (37 km / s; 23 mph) hızda 3.920 mil (6.310 km; 3.410 nmi) menzil sağlıyordu. Vittorio Veneto, kariyeri boyunca 1.830 ila 1.950 kişi arasında bir denizci ekibiyle yüzmüştür.
Vittorio Veneto'nun ana silahı, üç tarette üçlü olmak üzere dokuz adet 381 milimetre (15 inç) 50 kalibrelik Model 1934 silahtı. Üst üste yerleştirilmiş taretler düzeninde iki taret öne yerleştirildi ve üçüncüsü kıç tarafa yerleştirildi. İkincil silahı, üst yapının 4 köşesine yerleştirilmiş üçlü tarette on iki adet 152 mm (6 inç) toplardı. Bunlar, dört adet 120 mm (4,7 inç) / 40 Model 1891/92 topla desteklendi; bu silahlar eski silahlardı ve öncelikle yıldız mermilerini ateşlemek için tasarlanmıştı. Vittorio Veneto, on iki adet 90 mm (3,5 inç) / 53 Model 1939 silahtan, sekiz ikili ve dört tekli düzende yirmi adet 37 mm (1,5 inç) / 54 silahtan ve on altı adet 20 mm'lik uçaksavar bataryasına sahipti. 30 kilometre (19 mil) menzilde yüzey hedeflerini ve 80 km'de (50 mil) uçakları tespit edebilen "EC 3 ter Gufo" radarı Temmuz 1943'te gemiye sonradan eklendi.
Kariyer > İnşaası

Vittorio Veneto, 1934 inşaat programı kapsamında sipariş edilmiş ve I.Dünya Savaşı sırasında 1918'de Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'na karşı belirgin bir İtalyan zaferi olan Vittorio Veneto Muharebesi üzerine adlandırılmıştır. 28 Ekim 1934'te (kardeş gemisi Littorio ile aynı gün) Cantieri'de omurgası kızağa konulmuştur. Vittorio Veneto 25 Temmuz 1937'de denize indirildi ve büyük inşaatı Ekim 1939'da tamamlandı. Tasarımda tekrar tekrar yapılan değişiklikler ve ağır zırh plakasındaki eksiklikler nedeniyle montaj işlemi sürekli ertelendi. Vittorio Veneto, denemelerine başlayamadan 4 Ekim'de, altını biriken kirlerden arındırmak için Venedik'e taşındı. Littorio sınıfının sığabileceği İtalya'daki tek kuru havuz Venedik Arsenaliydi.