Luise Auguste Wilhelmine Amalie
Prusya konsort kraliçeliği (1797-1810) > Fransa ile olan savaş

Kralın danışmanları arasında, ailesinden bazı üyeler - savaşı açıkça savunan Kraliçe Luise ve Prens Friedrich Ludwig - Fransa'ya karşı savaş yanlısı militarist gruba liderlik ediyordu. Tarafsızlığa karşı olup reformdan yana olan grup ise Baron vom Stein ve Karl August von Hardenberg tarafından yönetiliyordu. Kralın karakterini bilen Hardenberg, reform taleplerini doğrudan kraliçeye iletti. Bu, akıllıca bir hamleydi, çünkü III. Frederick William, güvendiği Kabinett danışmanlarının görevden alınmasını, Fronde hareketine benzer bir "isyan" olarak görüyordu.
Prusya, 1795'ten beri bir savaşa girmemiş olmasına rağmen, askeri liderleri Napolyon’un ordularını yenebileceklerine inanıyorlardı. Fransa karşıtı bir broşür yüzünden yaşanan küçük bir olayın ardından, Kraliçe Luise ve ailesinin baskısıyla Kral Frederick William, Napolyon ile arasındaki huzursuz barışı bozarak savaşa girmeye karar verdi. Prusya ordusu seferber edildi ve bu, Ekim 1806'da gerçekleşen Jena-Auerstedt Muharebesi'ne yol açtı. Ancak bu savaş, Prusya için tam bir felaket oldu; ordunun savaşma gücü neredeyse tamamen yok edildi. Kral ve kraliçe, Jena'daki cephede askerlerine eşlik etmişti (Luise'in "Amazon gibi" giyindiği anlatılır), ancak Fransız birliklerinden kaçmak zorunda kaldılar.
Napolyon, Berlin'i işgal etti ve bu durum kral, kraliçe ve kraliyet ailesinin doğudaki Memel'e kaçmasına neden oldu. Louise, kışın ortasında ciddi şekilde hastayken bu zorlu yolculuğu yapmak zorunda kaldı. Yolculuk boyunca yiyecek ve temiz su bulunmuyordu ve bir tanığa göre kral ve kraliçe, "ev dedikleri harap ahırlardan birinde" aynı yatakta uyumak zorunda kalmışlardı.
Sonunda, Napolyon üstün bir konumdan barış şartlarını dikte etti ve bu, 1807'de Tilsit Antlaşmaları olarak bilinecek olan sürecin başlangıcı oldu. Müzakereler sırasında Napolyon, Prusya'nın yarısını Prusya himayesine bıraktı. Kral Frederick William, hamile olan Kraliçe Luise'i de yanına çağırdı; Luise, daha iyi bir anlaşma sağlamak için Napolyon’a yalvarmak zorunda kaldı. Eşine "Tanrı aşkına, onursuz bir barış olmasın...[Prusya] en azından onurunu kaybetmeden yok olsun." diye öğüt verdi." Kral, onun varlığının Napolyon’u "daha yumuşak bir ruh haline" sokabileceğini düşündü. Luise, Prusya'yı kurtarmak için istemeyerek de olsa Napolyon ile görüşmeyi kabul etti. Napolyon daha önce onun itibarını sarsmaya çalışarak sadakatini sorgulamıştı, ancak Luise buna rağmen onunla yüzleşmeye karar verdi ve güzelliği ile cazibesini kullanarak Napolyon'u daha iyi şartlar sunmaya ikna etmeye çalıştı.
Louise, daha önce Napolyon'dan sürekli "Canavar" diye bahsediyordu, ancak yine de özel bir görüşme talep etti ve imparatorun ayaklarına kapanarak yalvardı. Napolyon, onun zarafetinden ve kararlılığından etkilenmiş olsa da hiçbir taviz vermedi. Eşi İmparatoriçe Joséphine'e yazdığı mektupta Luise için "Gerçekten büyüleyici ve bana karşı oldukça cilveli. Ama kıskanma... Ona kur yapmanın bana çok pahalıya mal olacağı kesin." diye yazdı.
Napolyon’un, Kraliçe Louise'in itibarını zedeleme çabaları başarısız oldu; aksine onu Prusya halkı gözünde daha da sevilen bir figür haline getirdi. Prusya'yı Fransız saldırganlığından koruma çabaları, onu gelecek nesillerin gözünde bir kahraman olarak ölümsüzleştirdi.