stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Askeriye
Organizasyon > Yetenek geliştirme

Genellikle askerî "güç" olarak adlandırılan yetenek gelişimi, tartışmasız insanlık tarafından bilinen en karmaşık faaliyetlerden biridir; çünkü aşağıdakileri belirlemeyi gerektirir: belirlenen tehditlere karşı koymak için stratejik, operasyonel ve taktiksel yetenek gereksinimleri; edinilen yeteneklerin kullanılacağı stratejik, operasyonel ve taktik doktrinler; öğretilerin yürütülmesinde yer alan kavramların, yöntemlerin ve sistemlerin tanımlanması; bunların savaşta kullanımları için yeterli miktarda ve kalitede üretecek üreticiler için tasarım spesifikasyonlarının oluşturulması; kavram, yöntem ve sistemlerin satın alınması; kavramları, yöntemleri ve sistemleri en etkin ve verimli kullanacak bir kuvvet yapısı oluşturmak; askerî eğitim, öğretim ve uygulama sağlayarak bu konsept, yöntem ve sistemleri kuvvet yapısına entegre etmek; savaş şartlarında askerî organizasyonları devamlılığını ve performansının kesilmesine izin vermeyecek şekilde, personele verilen sağlık hizmetleri, ekipmanın bakımını da içine alarak askerî lojistik sistemi oluşturmak; yaralı personelin iyileşmesini sağlayacak hizmetler ve hasarlı ekipmanı tamir edecek ve son olarak demobilizasyonu sağlacak, barış zamanı gerekliliklerine göre savaş stoğu fazlasını düzenleyecek.
| Askerî güç göstergesi> Ortalama sıralama | Askerî güç göstergesi> Ülke | Askerî güç göstergesi> Final askerî güç skoru | Askerî güç göstergesi> Aktif personel ('000) | Askerî güç göstergesi> Tank | Askerî güç göstergesi> Hava aracı | Askerî güç göstergesi> Saldırı helikopterleri | Askerî güç göstergesi> Uçak gemileri | Askerî güç göstergesi> Denizaltılar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | 0.94 | 0.90 | 0.86 | 0.95 | 0.95 | 0.95 | 0.95 |
| 2 |  | 0.80 | 0.81 | 0.95 | 0.90 | 0.90 | 0.52 | 0.86 |
| 3 |  | 0.79 | 0.95 | 0.90 | 0.86 | 0.86 | 0.52 | 0.90 |
| 4 |  | 0.72 | 0.38 | 0.38 | 0.76 | 0.81 | 0.76 | 0.81 |
| 5 |  | 0.69 | 0.86 | 0.81 | 0.81 | 0.19 | 0.76 | 0.76 |
| 6 |  | 0.61 | 0.33 | 0.24 | 0.67 | 0.43 | 0.90 | 0.57 |
| 7 |  | 0.52 | 0.76 | 0.57 | 0.71 | 0.71 | 0.05 | 0.67 |
| 8 |  | 0.52 | 0.52 | 0.33 | 0.38 | 0.57 | 0.76 | 0.43 |
| 9 |  | 0.50 | 0.19 | 0.14 | 0.52 | 0.67 | 0.52 | 0.57 |
| 10 |  | 0.47 | 0.57 | 0.67 | 0.57 | 0.57 | 0.05 | 0.67 |
| 11 |  | 0.41 | 0.71 | 0.62 | 0.48 | 0.48 | 0.05 | 0.52 |
| 12 |  | 0.34 | 0.62 | 0.76 | 0.62 | 0.38 | 0.05 | 0.14 |
| 13 |  | 0.32 | 0.43 | 0.52 | 0.43 | 0.76 | 0.05 | 0.14 |
| 14 |  | 0.32 | 0.24 | 0.71 | 0.33 | 0.48 | 0.05 | 0.33 |
| 15 |  | 0.30 | 0.05 | 0.05 | 0.10 | 0.24 | 0.52 | 0.43 |
| 16 |  | 0.28 | 0.48 | 0.43 | 0.24 | 0.14 | 0.52 | 0.05 |
| 17 |  | 0.23 | 0.14 | 0.48 | 0.19 | 0.29 | 0.05 | 0.33 |
| 18 |  | 0.19 | 0.29 | 0.19 | 0.29 | 0.33 | 0.05 | 0.14 |
| 19 |  | 0.12 | 0.67 | 0.29 | 0.05 | 0.10 | 0.05 | 0.10 |
| 20 |  | 0.10 | 0.10 | 0.10 | 0.14 | 0.05 | 0.05 | 0.14 |
Puanlandırmada bileşenleri yüzde ağırlıkları: Aktif personel  (5%), tanklar (10%), saldırı helikopterleri (15%), hava araçları (20%), uçak gemileri (25%), denizaltılar (25%).
Kaynak: Şekil 56, Sayda 41, Credit Suisse (Eylül 2015)
Savaşta > Stratejik zafer

Askerî strateji, savaşta ve askerî seferlerde kuvvetlerin bir başkomutan tarafından yönetilmesi, ulusal ve müttefik olarak bir bütün halinde büyük askerî kuvvetlerin veya orduların, donanmaların ve hava kuvvetlerinin bileşen unsurlarının kullanılması; ordu grupları, deniz filoları ve çok sayıda hava taşıtı gibi. Askerî strateji, savaşan devletlerin, geniş bir görüşle olası sonuçlarından çıkarımlarını ve komuta yapısının dışından gelen endişeleri de içeren, uzun vadeli politikalarının projeksiyonudur. Askerî strateji, sahadaki güçlerin yönetimi ve aralarındaki çatışmadan ziyade savaş tedariki ve planlamayla ilgilidir. Stratejik askerî planlamanın haftaları kapsayabilir, ancak daha çok aylar hatta yıllardır.
Savaşta > Operasyonel zafer

Operasyonel hareketlilik, savaş ve askerî doktrin içinde, taktiklerin dakik detaylarını stratejinin kapsayıcı hedefleriyle koordine eden komuta seviyesidir. Operasyonel sanat ile eş anlamlıdır.
Savaşta > Taktik zafer

Askerî taktikler, doğrudan çatışmada düşmanla çarpışmak ve yenmenin yollarıyla ilgilidir. Askerî taktikler genellikle saatler veya günler boyunca birlikler tarafından kullanılır ve bölüklerin, taburların, alayların, tugayların ve tümenlerin, deniz ve hava kuvvetleri eşdeğerlerinin, belirli, çok yakındaki görev ve amaçlarına odaklanır.
Eski Mısır askerî formasyonunun tasviri
Fransa ve İngiltere deniz güçleri, Chesapeake Muharebesi'nde karşılıklı ateş açarken
20. yüzyılda, hava kuvvetleri Britanya Savaşı, Britanya Savaşı'ndaki bu Alman bombacılarında olduğu gibi, kendi savaşlarını veren birer ayrı askerî kuvvet oldular.
Askerî komuta örneği; Birleşik Devletler Müşterek Muharip Komutanlığı'nın sorumluluk alanı haritası.
Kanada CF-18 Hornet'i lazer güdümlü bir bomba atarken
Gerilla yapısı
Modern Hint Donanmasının temeli olarak kabul edilen Maratha Donanması, saldırı sırasında sıklıkla kara ve deniz koordinasyon taktikleri kullandı ve onlarla Babürlüler ve Portekizlilere karşı birçok savaş kazandı.
Lazarus

Lazarus, şu anlamlara geliyor olabilir;
Lazarus, Yeni Ahit'te öldükten sonra İsa tarafından diriltildiği belirtilen kişi.
Lazarus etkisi, 2015 yapımı bir bilim kurgu filmi.
Lazarus refleksi, yeni ölmüş insanların canlı insanlar gibi refleks hareketleri yapmaları.
Lazarus sendromu, ölen bir kişinin tekrar canlanması veya canlılık belirtileri göstermesi.
Lazarus taksonu, nesli tükendi sanılıp tükenmediği ortaya çıkan türlerin yer aldığı liste.
Lazarus, bir yazılım programı.
Lazarus Çocuğu, bir Hollywood filmi.
Aziz Lazarus Zografos, (ö. 867) Bizanslı keşiş ve ressam.
Lazarus, Travie McCoy'un ilk stüdyo albümü.
Lazaros Papadopulos, profesyonel Yunan basketbolcu.
Lazaros Christodoulopoulos, orta saha pozisyonunda görev yapan Yunan millî futbolcu.
Lazarus (şarkı), David Bowie'nin Blackstar albümünden bir parça.
Makina Kafa

| Makina Kafa |
| --- | --- |
Format: Televizyon programı
Tür: Talk show
Proje tasarımcısı: Okan Bayülgen
Yönetmen: Efe Hızır Barış Gürkan
Sunucu: Okan Bayülgen
Tema müziği bestecisi: Ayça Varlıer Ebru Yaşar Öykü Gürman Pamela Spence Dolunay Obruk
Açılış müziği: makinakafa
Bitiş müziği: makinakafa
Besteci: rol müzik grubu
Ülke: Türkiye
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 1
Yapım
Yönetici yapımcı: Okan Bayülgen Reyhan Tüysüz
Yapımcı: Reyhan Tüysüz
Kurgucu: Barış Gürkan Enes Buladı Elif Durmaz
Mekân: İstanbul
Gösterim süresi: 120-200 dk
Yapım şirketi: Makina Medya Yapımevi
Yayın bilgileri
Kanal: Show TV
Görüntü formatı: 576i (SDTV)
Yayın tarihi: 5 Ekim 2013 (2013-10-05) - 30 Mayıs 2014 (2014-05-30)
Durumu: Sona erdi.
Kronoloji
Önce gelen: Disko Kralı
Sonra gelen: Dada Dandinista


Makina Kafa, Okan Bayülgen'in hazırlayıp sunduğu talk-show programıdır. Yapılan açıklamaya göre 2 Ekim'de Muhallebi Kafa, 3 Ekim'de Çıplak Kafa, 5 Ekim 2013'te Makina Kafa; Show TV'de yayınlanmaya başlamıştır.
Programlar

Haftada üç gece farklı adlarla yayınlanacak programların isimleri Makina Kafa, Muhallebi Kafa ve Çıplak Kafa'dır.
Programlar > Makina Kafa

Televizyon Makinası ve Disko Kralı programlarının devamı niteliğindeki programda çeşitli ünlülerin konuk edildiği ve çeşitli konuların tartışıldığı talk şov programıdır. 5 Ekim 2013'te başlamıştır. Makina Kafa 10 Ocak 2014 tarihinden itibaren cuma geceleri devam eden program 30 Mayıs 2014 tarihinde sona ermiştir.
Programlar > Muhallebi Kafa

Muhallebi Kralı programının devamı niteliğindedir. Belli bir konuda uzmanlaşmış yahut bilgi-birikim sahibi kişilerin konuk edilip o konu hakkında bilgi alışverişi yapacak seviyede tartışma ortamının olduğu talk şov programıdır. 2 Ekim 2013'te başlamış, 19 Kasım 2013 tarihinde sona ermiştir.
Programlar > Çıplak Kafa

Kral Çıplak programının devam niteliğindedir. Ancak Kral Çıplak programından farklı olarak program, konu ağırlıklı olan ve Muhallebi Kafa'ya göre daha fazla talk şov unsurlarının bulunduğu bir programdır. 3 Ekim 2013'te başlamış, 21 Kasım 2013'te sona ermiştir.
İlya Repin

| İlya Repin |
| --- | --- |
Otoportre, 1878 (Rus Devlet Müzesi, Sankt-Peterburg).
Genel bilgiler
Doğum: 5 Ağustos (eski takvimle 24 Temmuz) 1844 Çuguyev, Rus İmparatorluğu (günümüzde Ukrayna)
Ölüm: 29 Eylül 1930 (86 yaşında) Kuokkala, Finlandiya (günümüzde Rusya)
Uyruk: Rus İmparatorluğu
Alanı: ressam, heykeltıraş
Sanat eğitimi: İmparatorluk Sanatlar Akademisi
Katıldığı akımlar: Realizm

İmzası
 
İlya Yefimoviç Repin (Rusça: Илья́ Ефи́мович Ре́пин, Ukraynaca: Ілля Юхимович Рєпін, (5 Ağustos (eski takvimle 24 Temmuz) 1844, Çuguyev, Harkov Guberniyası, Rus İmparatorluğu - 29 Eylül, 1930, Kuokkala, Viipuri Eyaleti, Finlandiya) Rusya'nın önde gelen ressam ve heykeltıraşlarındandır. Peredvijniki (Geziciler) sanat okulunun bir üyesi olan Repin, çalışmalarının önemli bir bölümünü, doğduğu memleketi olan Ukrayna'ya adamıştı. Gerçekçi eserlerinin çoğunda büyük bir psikolojik derinlik vardır ve mevcut sosyal düzenle olan gerilimi yansıtırlar. 1920'lerin sonlarında hakkında ayrıntılı eserler yayınlanmış ve yaklaşık on yıl sonra bir Repin tutkusu gelişmiştir. SSCB'deki "Sosyalist Realist sanatçılar tarafından örnek alınması gereken model bir "ilerici" ve "gerçekçi" olarak övülmüştür.
Hayatı ve çalışmaları > Gezginler

Repin'in 1864'te başkente gelmesiyle yaklaşık aynı zamanda bir grup öğrenci İmparatorluk Akademisi'ndeki akademik resmîyete başkaldırdılar. Bu grup, Akademi'nin altın madalya yarışmasında konu belirlenmesi ve ayrıntılı kuralcılığa karşı çıkıyorlardı. "Gezginler" olarak da bilinen "Peredvizhniki Sanatçıları Derneği", Rus sanatını gayriresmî kanadını meydana getirdiler. Repin öğrenciliğinden beri sempati duyduğu ama kariyerine zarar vermemek için mesafeli durduğu Gezginler grubuna, Avrupa'dan geri dönüşünden kısa bir süre sonra, 1878'de, katıldı. Bu halkçı akım Repin'in milliyetçi duygularına uyuyordu, kendisi de kısa zamanda derneğin ileri gelenlerinden biri oldu.
1852'den sonra Sankt Petersburg'a yerleşti ama anavatanı Ukrayna'yı ziyaretlerine devam etti, ayrıca arada yabancı ülkelerdeki geziler de yaptı. Viyana (1873), Paris (1878 ve 1900), Berlin (1896), Venedik (1897) ve Roma'da (1911) sergilere katıldı.
Hayatı ve çalışmaları > Tarihi ve çağdaş konular

Çar II. Aleksandr'ın 1881'de cinayetinden az evvel başlayarak, Repin Rusyadaki ihtilal hareketi temalı bir dizi resim yaptı: İtiraf Reddi, Bir Propagandacının Tutuklanması, Buluşma ve Onu Beklemiyorlardı. Sonuncusu, Rus ve Ukrayna millî motiflerini ve tezatlı ruh hallerini bir araya getiren bir şaheseri sayılır. Büyük ebatlı Kursk'ta Dinî Resmî geçit, Rus Millî tarzının prototipi sayılır, çünkü farklı sosyal sınıflar ve bunlar arasındaki gerilimleri göstermektedir; bunlar geleneksel dinî uygulamalar içinde yerlerini almışlar, yavaş ama önüne geçilmez bir ilerleyen hareket içinde bütünleşmişlerdir.
1885'te Repin psikolojik olarak en yoğun eserlerinden biri olan Korkunç İvan ve Oğlu 'nu tamamladı. Bu tuvalde, İvan, kontrolden çıkmış bir hiddetle oğluna vurup onu ölümcül şekilde yaralamasının ardından oğluna sarılmış, dehşet dolu bir ifade içinde gösterilmektedir. İvan'ın korku dolu çehresi ile oğlunun, huzurlu yüzü bir tezat oluşturmaktadır.
Repin'in en karmaşık tablolarından Osmanlı İmparatoru IV. Mehmed'e Mektup Yazan Zaporojya Kazakları, onu on yıldan fazla bir süre meşgul etti. Bu tabloda Ukrayna Kazak milliyetçiliğini sergilemeyi amaçlamıştır. 1870'lerin sonlarında başladığı bu tabloyu 1891'de bitirmiş, hemen ardından tablo Çar tarafından, o zamanlar bir tablo için rekor bir ücret olan 35.000 ruble'ye satın alınmıştı.
Olgunluk çağında Repin pek çok meşhur Rus'un portesini yapmıştır. Bunların arasında romancı Leo Tolstoy, saray fotoğrafçısı Rafail Levitsky, bilim adamı Dmitri Mendeleyev, devlet adamı Konstantin Pobedonostsev, besteci Modest Musorgski, çellist Aleksandr Verjbiloviç, filantropist Pavel Tretyakov ve Ukraynalı şair ve ressam, Taras Şevçenko bulunur.
1903, Rus hükûmeti ondan İmparatorluk Rusya'sı Devlet Konseyi'nin törensel bir toplantısını temsil eden bir 400x877 cm ebatlı tablo sipariş etti. Repin, iki öğrencisi ile beraber bu tabloyu tamamladı. Tamamlanması iki yıl süren bu tabloda seksenden fazla devlet büyüğünün portresi bulunmaktadır. Repin'in romatizması sağ elini neredeyse felç ettiği için bu tablonun büyük bir kısmını sol eliyle yapmıştır.
1905 Rus-Japon Savaşı'nın Rusya'nın malubiyetiyle sonlanmasının ardından Rusya'da sosyal gerginlikler başladı. St. Petersburg Kanlı Pazarındaki barışçıl nümayişin şiddetli bastırılışı Repin'e ilham olmuş, Kanlı Pazar ve Kızılın Cenazesi adlı eserleri yapmıştır. Bu dönemde Repin ders vermeyi bıraktı ve Tolstoy'la beraber idam cezasının sona erdirilmesi için faaliyetlere girişti. 1911'de Roma'yı ziyaret etti, sonra Kuokkala'da anılarını yazmaya koyuldu.
Repin Finlandiya hayranı oldu, 1919'da Finlandiya Sanat Derneği'ne 23 Rus sanatçısının birer tablosunu ve kendisine ait 7 eseri bağışladı. Atheneum müzesi'ndeki Repin koleksiyonu bu şekilde hayata kavuştu.
Hayatı ve çalışmaları > Hayatının sonları

Repin, Finladiya Büyük Dükalığı'ndaki Kuokkala'da, Penaty olarak adlandırdığı evini kendisi tasarladı. (Penaty kelimesi, ev tanrıları anlamına gelen Latince "Penates"ten türemişti). 1917 Ekim Devriminden sonra Finlandiya bağımsızlığını ilan etti. Çeşitli Sovyet kuruluşları Repin'i Rusya'ya geri dönmesi için davet etti ama kendisi yolculuk için çok yaşlı olduğunu öne sürerek reddetti. Ölümünden sonra bulunan, bu dönemde yazılmış özel mektuplarında Bolşevikler iktidarda oldukça Rusya'ya dönmeyeceğini yazmıştır.
Bu dönemde Repin zamanının çoğunu dinî konuların resimlerini yapmaya ayırdı, ama bu konuları işleme tarzı geleneksel değil, yenilikçiydi. Geçici Yönetimin Başı Aleksandr Kerenski'nin bir portesi hariç, 1917 devrimi ve onu izleyen Sovyet dönemi hakkında kayda değer bir resim yapmadı. Son tablosu olan Hopak, Ukrayna Kazakları temalı, neşeli ve coşkulu bir tuvaldi. 
Repin 29 Eylül 1930'da Kuokkala'da öldü ve evinin yakınına gömüldü.
Devam Savaşı'ndan sonra Finlandiya, Kuokkala'yı Sovyetler Birliğine bıraktı ve kasaba (Leningrad Oblast'ına bağlı) Repino olarak yeniden adlandırıldı. Penaty, UNESCO'nun Sankt Petersburg ve İlgili Anıtlar Grubu adlı Dünya Miras sitesinin parçasıdır. Penaty 1940'ta bir ev müzesi olarak halka açıldı.
Eserleri

Repin tablolarında Ukrayna ve Rusya'daki gündelik hayatı resmetmiş ve sosyal haksızlıkları sergilemiştir. Daha sonraki eserleri tarihî konular hakkında veya meşhur Rus besteci ve yazarların portreleri olmuştur.
Eserlerinde renk ve ışık oyunlarını ustaca kullanması Empresyonizmin bir etkisi olarak yorumlanmış, sunduğu insan portreleri ise duyguları yansıtmaktasıyla öne çıkmışlardır.
Etkisi

Repin'in 340 eseri 1924'te Moskova'da, 1925'te Leningrad'da bir jübile sergisinde halka sunulmuştur ama Repin bu sergilerde hazır değildi. 1930'larda Repin'in çalışmaları Sovyet realizminin bir modeli sayılmıştır, kendisi bu konuda pek az bir gayret göstermiş olsa da. Repin'in adı, Tolstoy, Musorgski and Rimski-Korsakov'la beraber sayılır olmuştur. 1930'da, ölümünden bir ay önce yayımlanana Küçük Sovyet Ansiklopedisi'nde, "olağanüstü Rus ressam" tanımlamasıyla kaydedilmiştir.
1926'da kendisini ziyarete gelen bir Sovyet sanatçılar grubuna devrim temalı eserlerini hediye etmiştir: "Göstericilere Ateş Edilmesi", "Kızıl'ın Cenazesi, Çarın İdam Sehpası. Ayrıca Kerenski'in bir portesini de yapmıştır.
Alexander Glazunov'un Şark Rapsodisi  Op. 29 (1889), İlya Repin'e adanmıştır.
Repin tarafından yapılmış bir tablonun en yüksek fiyatı £4.5 milyon ($7.2 milyon) olmuştur, Bir Paris Kafesi adlı eser için. "Birleşik Sanatçılar Reytingi"nde, en yüksek kategori olan "1- Dünya çapında ün yapmış, en az bir yüzyıldır değerini korumuş" olarak sınıflandırılmıştır.
Asteroid 2468 Repin onu anısına adlandırılmıştır.
Hakkında yorumlar

Repin'in biyografisin yazmış olan F. ve J. Parker, onun Rus sanatındaki konumu hakkında şöyle demişlerdir:
Galeri

Korkunç İvan Oğlunu Öldürüyor, Cuma, 16 Kasım, 1581'de, 1870-1873 (Tretyakov Galerisi, Moskova)
Volga'da Sal Çekicileri, 1870-73 (Rus Devlet Müzesi, Sankt-Peterburg)
Denizaltı Krallığında Sadko, 1876 (State Russian Museum)
Elmalar ve Yapraklar, 1879 (Rusya Devlet Müzesi)
Parti 1883
Gelinini Seçen Büyük Dük 1885
Leo Tolstoy'un Portresi 1887
Mayra, Likya'daki Aziz Nikola 1889
Dmitri Mendeleev'in Portresi
Leo Tolstoy'un Portresi 1893
Yazar Alexander Zhirkevich'in Portresi 1894
II. Nikolas ve Alexandra Fyodorovna'nın Nikâhı, 1894
Develt Konseyi'nin Törensel Toplantısı, 1900
Bestseci Modest Musorgski
Anton Rubinstein
Ressamın Kızı
Konstantin Pobedonostsev (skeç)
Rusyalı Sofia Alekseyevna
Afanasy Fet
Vladimir Stasov
Pavel Tretyakov
Aleksey Pisemsky
Derzhavin önünde şiir okuyan Puşkin (1911)
17 Ekim 1905, 1906-1911
İmparator II. Nikolas
Protodeacon, 1877 (Tretyakov Galerisi)
Profesör İvanov'un Portresi, 1882
Tolstoy'un Köylü Elbisesi İçinde Portresi, 1901
"Uğursuz Bakışlı Mujik" (1877), sanatçının vaftiz babası I. F. Radov'un portresi.
Notlar ve kaynaklar

↑  "Ilya Yefimovich Repin - Britannica Online Encyclopedia". 7 Haziran 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ocak 2012.
↑  V Marcadé - Art d'Ukraine, edition l'Age de l'Homme, 1990 Lausanne Switzerland, pg. 151 - 163
↑  Christian Brinton, (Ed.) (1921). The Ilya Repin exhibition. Kingore. s. 27. 16 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ocak 2012.  (İngilizce)
↑  Helena Soini, Ilja Repin ja Suomi. 4 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Viitattu 4.6.2008.
↑  Historic Centre of Saint Petersburg and Related Groups of Monuments – UNESCO World Heritage Centre 21 Kasım 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (whc.unesco.org)
↑  http://ryibak.pravoverie.ru/node/81 14 Aralık 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Картина крови
↑  Maria Karpenko, Jelena Kirillina, Galina Pribulskaja, Natalia Vatenina Ilja Repin — Maalauksia, grafiikkaa, 1984, стр 242, Tammi, Helsinki & Aurora, Leningrad,ISBN 951-30-5800-X
↑  http://evtushenko75.livejournal.com/26758.html 23 Mayıs 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Малоизвестный Репин
↑  "Arşivlenmiş kopya". 14 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ocak 2012.
↑  Alexander Boguslawski. "Ilya Efimovich Repin (1844-1930)". 5 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2010.
Илья Репин. Картины и биография 5 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Репин Илья Ефимович 2 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Шишанов В.А. К истории коллекции работ Репина в Витебском областном краеведческом музее
Шишанов В.А.РЕПИН И БЕЛАРУСЬ
Художественно-мемориальный музей И.Е. Репина (г.Чугуев)
Валерий Шишанов ЗДРАВНЁВО: ПОСЛЕ ОКТЯБРЯ 1917 11 Ocak 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Бурлаки на Волге (1870-1873)
The great Painter - Ilya Repin[ölü/kırık bağlantı]
Bibliyografya

Parker, Fan (1980). Russia on Canvas: Ilya Repin. Pennsylvania State University Press. ISBN 0271002522.  Repeats the standard Soviet interpretation of Repin's life and work.
Sternin, Grigory (1985). Ilya Repin: Painting Graphic Arts. Leningrad: Auroras.  Standard Soviet treatment, but well illustrated.
Valkenier, Elizabeth Kridl (1990). Ilya Repin and the World of Russian Art. New York: Columbia University Press. ISBN 0231069642.  Critical non-Soviet treatment with much fresh information, but geared primarily toward academics.
Marcadé, Valentine (1990). Art d'Ukraine. Lozan: L'Age d'Homme. ISBN 978-2825100318.
Jackson, David, The Russian Vision: The Art of Ilya Repin (Schoten, Belgium, 2006?).
Karageorgevich, Prince Bojidar, "Professor Repin," in the Magazine of Art, xxiii. p. 783 (1899)
Peter Brang: Ein unbekanntes Russland. Kulturgeschichte vegetarischer Lebensweisen von den Anfängen bis zur Gegenwart. Böhlau, Köln u. a. 2003, ISBN 3-412-07902-2.
Maria Karpenko, Elena Kirillina (Hrsg.): Ilja Repin, Malerei, Graphik. Brücken-Verlag, Düsseldorf u. a. 1985, ISBN 3-87106-150-6.
Angelika Wesenberg, Nicole Hartje und Anne-Marie Werner (Hrsg.): Auf der Suche nach Russland. Der Maler Ilja Repin. Nicolai, Berlin 2003, ISBN 3-89479-092-X.
Repin'in Zdrawneva, Belarus'daki taşra evi, günümüzde bir müzedir.
Kursk Vilayetinde Dini Geçit Töreni, 1880-83 (Tretyakov Galerisi, Moskova).
Osmanlı İmparatoru IV. Mehmed'e Mektup Yazan Zaporojya Kazakları, 1880-91 (Rusya Devlet Müzesi).
Penaty, günümüzde Repino olarak adlandırılan Kuokkala 'daki Repin Evi Muzesi.
Türk İntikam Tugayı

Türk İntikam Tugayı (TİT), 1970'li yıllarda Kıbrıs'ta sol görüşlü Kıbrıs Türklerine ve 12 Eylül Darbesi'ne kadar geçen süreçte Türkiye'de solcu olarak bilinen ve Türkiye'ye hakaret etmekle suçladıkları kişi ve gruplara karşı suikast ve çoğunluğu ölümle sonuçlanan saldırıları düzenlediği iddia edilen yasa dışı antikomünist aşırı milliyetçi örgüt. TİT olarak üstlendikleri eylemler haricinde, bünyesindeki isimler ve lider kadrosu hiçbir zaman açığa çıkmamıştır.
12 Eylül Darbesi'nin ardından bir anda ortadan kaybolan ve uzunca bir süre duyulmayan örgütün adı, 1990'lı yılların ortalarından itibaren kimi eylemlerin sonucunda kullanılmış, fakat sonradan bu ismi kullanan grupların birbirleriyle bir alakalarının olmadığı ortaya çıkmıştır.[kaynak belirtilmeli] Bu yönüyle, günümüzde varlıklarını sürdürmedikleri, fakat kimi küçük aşırı milliyetçi grupların TİT'in mirasçılığına soyundukları söylenebilir.[kaynak belirtilmeli] Ergenekon davası sırasında mahkeme tarafından örgüt hakkında bilgi talebi üzerine MİT "TİT adının 1978 yılından beri solcu kesimin korkutulması amacıyla aşırı milliyetçi unsurlarca kullanıldığı, TİT adının hedef alınan şahıs veya kuruluşları psikolojik yönden etkilemek ve korkutmak amacıyla zaman zaman kullanıldığı, örgütün merkez komitesi ve organik yapısının oluşmadığı, paravan bir isim olarak kullanıldığı" belirtilmiştir.
Son yıllarda örgütün bazı üyeleri PKK'ya karşı yapılan askerî eylemlerde MİT'in yardımcı olmaları şartıyla serbest bırakıldı.
Örgüt tarafından düzenlendiği iddia edilen eylemler > Suikast girişimleri

İnsan Hakları İzleme Örgütü'ne göre milletvekili Mehmet Sincar'ın ve gazeteci Ferhat Tepe'nin 1993'teki cinayetleri TİT tarafından gerçekleşirilen suikastlerdi. Daha sonra Susurluk Skandalı sonrası Mehmet Sincar cinayeti ilgili bir rapor hazırlayan Kutlu Savaş; cinayeti, Mahmut Yıldırım, PKK itirafçıları Alaattin Kanat, İsmail Yeşilmen ve Mesut Mehmetoğlu'nun işlediğini öne sürdü. Daha sonra Hizbullah örgütü üyesi olmak suçuyla tutuklanan sanıklar cinayeti işlediklerini ama asıl hedeflerinin Nizamettin Toğuç olduğunu itiraf ettiler. Ancak cinayet tam olarak aydınlatılamadı.
Kıbrıs Türkü gazeteci yazar Kutlu Adalı'nın 7 Temmuz 1996'da evinin önünde öldürülmesinin ardından basında cinayeti Türk İntikam Tugayı'nın üstlendiğine dair haberler yer aldı.
12 Mayıs 1998'de, dönemin İnsan Hakları Derneği Başkanı Akın Birdal'a suikast girişiminde bulunan Demir Demirok ve Selçuk Gürz'ün azmettiricisi olan Semih Tufan Gülaltay hakkındaki mahkeme kayıtlarında Türk İntikam Tugayı üyesi olduğu iddiası yer aldı. 17 Mayıs 2006'da, Danıştay İkinci Dairesi'ne silahlı saldırı düzenleyen Alparslan Arslan ile birlikte adı geçen Saim Özmen'in, Semih Tufan Gülaltay ile bağlantı içinde olduğu iddia ediliyor.