VIII. İoannis
Yaşam öyküsü > Tek imparatorluk dönemi

1425'te babasının ölümü ile VIII. İoannis tek imparator olmuştur. Kuşatma altında iken Venedik'e devredilmiş Selanik 1430'da Osmanlılar eline geçmiştir. Böylelikle Bizans İmparatorluğu, sadece başkentin yakın çevresi ile Konstantinopolis ve Mora'dan ibaret kalmıştır. Bu imparatorluğun devamı Konstantinopolis'in kara surlarına ve Mora yarımadasının korunmasına kaldığı anlaşılmıştır. VIII. İoannis ve Mora despotları olan kardeşleri Mora Despotluğu'nun özellikle Korint kıstağında bulunan Heksamilion surlarını pekiştirip savunması ve yeni kiliseler, manastırlar inşa ederek gelişmesi ile uğraşmışlardır.
VIII. İoannis uzun bir müddetten beri Hristiyan kiliselerinin Papa altında birlikte olmasını savunmakta idi ve en sonunda Papa IV. Eugenius Ferrarra'da bir yeni konsey toplamayı isteyince bu konseye katılmaya karar vermiştir. 1437'de 700 Ortodoks Kilisesi ve Bizans devlet memuru ile İtalya'ya gidip bu konseye katılmıştır. Bizans delegeleri arasında Konstantinopolis Patriği II. Joseph ve İtalya ve Avrupa'da bir Eflatuncu filozof olarak pek tanınmış George Gemistor Plethon da bulunuyordu. Bu toplantılar uzun sürmüştür ve Ferrara'da veba salgını çıktığı için Floransa'ya nakledilmiştir. En sonundan Ortodoks Kilisesinin birçok taviz vermesi sonucunda 5 Temmuz 1439'da Hristiyan Ortodoks ve Hristiyan Katolik mezheplerinin birbirine uzlaştırıp Papalık altında birlik sağlayan Floransa Konseyi kararları Laaententur Cueli (Cennet sevinsin) adı ile Floransa Katedrali'nde ilan edilmiştir. VIII. İoannis Venedik üzerinden bir gemi ile Şubat 1440'ta Konstantinopolis'e geri gelmiştir. VIII. İoannis'in bu 1437-1440 arasında Konstantinopolis'ten ayrı olduğu dönemde taht naipliğini küçük kardeşi Konstantin yapmıştır.
Konstantinopolis'e dönüşten sonra Ortodoks Kilisesi içinde bu birliğe genel itirazlar hemen başlamış ve 1441'de bu bildiriye isimlerini koymuş olanların çoğu bir manifesto yayınlayarak Floransa Konsey kararlarından vazgeçtiklerini ilan etmişlerdir. Bu gelişmelerden devamlı haberdar olan Papa IV. Eugenuius açıkça  bir aksi reaksiyon göstermemiştir.
Buna bir neden de Avrupalıların (özellikle Macar ve Sırpların) Osmanlılara karşı büyük bir Haçlı Seferi hazırlamakta olduklarıdır. II. Murad'ın verdiği birçok taviz ile imzalanan Edirne-Segedin Anlaşması sonucu Sultanlıktan oğlu genç II. Mehmed lehine feragat etmişti ve bunu imzalayanların kutsal kitapları üzerine verdikleri yeminlerle barış andına uyacaklarına inanmıştı. Fakat Papalık temsilcisi olan Kardinal Guiliano Cesarini bir Hristiyan'ın bir gayri-Hristiyan'a verdiği yeminin önemi olmadığını ve olsa bile özel günah çıkarma ile bu yeminin bozulabileceğini önermişti. Böylece János Hunyadi komutası altında Macar ve Sırp hükümdarlarının dahil oldukları büyük bir Haçlı ordusu Balkanlardan geçmiş; Niş önünde Osmanlı Rumeli eyalet ordularını yenmiş  ve Bulgaristan'dan geçerek Varna'da Karadeniz kıyısına varmıştı. Tekrar Osmanlı ordusu komutanlığına çağrılan II. Murad hemen bir ordu ile Haçlılar üzerine yürüyüp 10 Kasım 1444'te Varna Savaşı'nda galip gelmiş ve Haçlı ordusunu ortadan silmiş ve Macar Kralı, Papa temsilcisi Kardinal gibi idarecileri bu savaşta ölmüşlerdi.
Avrupa Haçlı ordusunun Osmanlılara yenilmesi ile VIII. İoannis'in Avrupa ile birlik sayesinde Bizans'in kurtarılıp korunması savını inanılmaz bir düşe dönmüştür. O zamana kadar güttüğü bütün politikalarını suya düşüren bu sonuç sanki yetişmezmiş gibi VIII. İoannis'in Osmanlı devletine haraç veren sadık bir vassal devlet olarak Bizans'ın II. Murad'in bu zaferini gönülden kutlaması gerekmiştir.
Haçlı ordusunun kurulup ilerleyişi sırasında Mora Despotları Korint kıstağını geçip asıl Yunanistan'da arazi almak peşindeydiler. Bir Osmanlı vassal dükü hükmü altında bulunan Atina ve Tebai'yi ellerine geçirmişlerdi. Arnavutluk'a kadar uzanan bir akın yapmışlardı. En son olarak Delfi civarını ele geçirmişlerdi. Bu bardağın suyunu taşıran son damla olmuş ve buna çok kızan II. Murad Varna Savaşı'ndan hemen sonra mevsimin geçtiğine bakmadan Mora üzerine yürümüş ve Mora kuvvetlerini Korint kıstağındaki yeniden pekiştirilmiş Heksamilion surları arkasına püskürtmüştür. Bu surların Osmanlıları durduracağını sanan Mora Bizanslıları II. Murad'in elinde bulunan yeni silahlardan habersizdiler. Osmanlı ordusu, elindeki yeni daha hiç bilinmeyen bir silah olan, uzun topları ile Heksimilyon surlarını yerle bir etmiştir. Sonra Osmanlı ordusu iki koldan Mora'ya akın yapmış ve önemli miktarda ganimet ve esir toplamıştır. Havanın elverişsizliği dolayısıyla bu akınlar bir fetih şekline dönüşmemiş ve Osmanlı ordusu hemen çekilmiştir. Osmanlıların Mora'ya hücum edip ayrılması VIII. İoannis'in Mora'da Bizans'ın kendini koruyabileceği hayallerini de yok etmiştir.
17 Eylül 1448 II. Kosova Savaşı'nda II. Murad'ın Osmanlı ordularının Macar ve müttefiklerinin ordularını darmadağın etmesi Bizans'ın artık çaresiz olduğunu açığa koymuştur.
VIII. İoannis bu son Osmanlı zaferinden on bir gün sonra çocuksuz ölmüştür. Taht kardeşlerine kalmıştır. Küçük kardeşi olan Demetrios Paleologos'un entrikalarına rağmen, anneleri olan Helena'nın gayretleri dolayısıyla Mora Despotu olan küçük kardeşi Konstantin taç giyerek Bizans İmparatoru olmuştur.