stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hill küresi
Güneş sistemi için Hill küreleri

Aşağıdaki tablo ve logaritmik grafik, JPL DE405 gök günlüğünden ve NASA Solar System Exploration web sitesinden elde edilen değerler kullanılarak yukarıda belirtilen formülle (yörünge dış merkezliği dahil) hesaplanan Güneş Sistemindeki bazı cisimlerin Hill kürelerinin yarıçapını göstermektedir.
| Cisim | Milyon km | au | Cisim yarıçapı | Yay-dakika | En uzak uydu (au) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Merkür | 0,1753 | 0,0012 | 71,9 | 10,7 | — |
| Venüs | 1,0042 | 0,0067 | 165,9 | 31,8 | — |
| Dünya | 1,4714 | 0,0098 | 230,7 | 33,7 | 0,00257 |
| Mars | 0,9827 | 0,0066 | 289,3 | 14,9 | 0,00016 |
| Jüpiter | 50,5736 | 0,3381 | 707,4 | 223,2 | 0,1662 |
| Satürn | 61,6340 | 0,4120 | 1022,7 | 147,8 | 0,1785 |
| Uranüs | 66,7831 | 0,4464 | 2613,1 | 80,0 | 0,1366 |
| Neptün | 115,0307 | 0,7689 | 4644,6 | 87,9 | 0,3360 |
| Ceres | 0,2048 | 0,0014 | 433,0 | 1,7 | — |
| Plüton | 5,9921 | 0,0401 | 5048,1 | 3,5 | 0,00043 |
| Eris | 8,1176 | 0,0543 | 6979,9 | 2,7 | 0,00025 |
Güneş sistemi cisimleri Hill yarıçaplarının logaritmik grafiği
1972-73 NBA sezonu

Elvin Hayes, 1972-73 NBA sezonunda gösterdiği üstün performansla Washington Bullets'ın şampiyonluğuna katkıda bulunarak o yılın en değerli oyuncusu unvanını kazandı.
1972-73 NBA sezonu profesyonel basketbol ligi NBA'in 27. sezonudur. Sezon sonunda New York Knicks takımı, Los Angeles Lakers'i 1973 NBA Finalleri'nde 4-1 ile geçerek lig şampiyonluğunu kazanmıştır.
Önemli olaylar

Cincinnati Royals taşındı ve adı Kansas City-Omaha Kings oldu. Takım iç saha maçlarını Kansas City, Missouri ve Omaha, Nebraska arasında bölüştü.
1973 NBA All-Star Maçı; Chicago'daki Chicago Stadium'da oynandı ve maçı Doğu Batı'ya karşı 104-84'lik skorla kazandı. Boston Celtics takımının oyuncusu Dave Cowens maçın MVP ödülünü aldı.
Bu sezon ABC TV'nin 2002-03 NBA sezonuna kadar NBA maçlarını yayınladığı son sezon oldu.
Philadelphia 76ers sezonu 9-73 galibiyet/yenilgi oranı ile tamamladı ve lig tarihinin en kötü performansını sergiledi.
Sezon sıralaması > Doğu Konferansı

| Takım | G | Y | Oran | 1>  ile fark |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Boston Celtics | 68 | 14 | .829 | - |
| New York Knicks Ş | 57 | 25 | .695 | 11 |
| Buffalo Braves | 21 | 61 | .256 | 47 |
| Philadelphia 76ers | 9 | 73 | .110 | 59 |
| Takım | G | Y | Oran | 1>  ile fark |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Baltimore Bullets | 52 | 30 | .634 | - |
| Atlanta Hawks | 46 | 36 | .561 | 6 |
| Houston Rockets | 33 | 49 | .402 | 19 |
| Cleveland Cavaliers | 32 | 50 | .390 | 20 |
Sezon sıralaması > Batı Konferansı

| Takım | G | Y | Oran | 1>  ile fark |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Milwaukee Bucks | 60 | 22 | .732 | - |
| Chicago Bulls | 51 | 31 | .622 | 9 |
| Detroit Pistons | 40 | 42 | .488 | 20 |
| Kansas City-Omaha Kings | 36 | 46 | .439 | 24 |
| Takım | G | Y | Oran | 1>  ile fark |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Los Angeles Lakers | 60 | 22 | .732 | - |
| Golden State Warriors | 47 | 35 | .573 | 13 |
| Phoenix Suns | 38 | 44 | .463 | 22 |
| Seattle SuperSonics | 26 | 56 | .317 | 34 |
| Portland Trail Blazers | 21 | 61 | .256 | 39 |
Ş - NBA Şampiyonu
1972-73 NBA istatistik liderleri

| Kategori | Oyuncu | Takım | İstatistik |
| --- | --- | --- | --- |
| Maç başına sayı | Nate Archibald | Kansas City - Omaha Kings | 34.0 |
| Maç başına rebound | Wilt Chamberlain | Los Angeles Lakers | 18.6 |
| Maç başına asist | Nate Archibald | Kansas City - Omaha Kings | 11.4 |
| Sayı% | Wilt Chamberlain | Los Angeles Lakers | .727 |
| Faul% | Rick Barry | Golden State Warriors | .902 |
NBA ödülleri

MVP: Dave Cowens, Boston Celtics
Yılın çaylağı: Bob McAdoo, Buffalo Braves
Yılın koçı: Tom Heinsohn, Boston Celtics
All-NBA İlk beş:
John Havlicek, Boston Celtics
Nate Archibald, Kansas City-Omaha Kings
Kareem Abdul-Jabbar, Milwaukee Bucks
Spencer Haywood, Seattle SuperSonics
Jerry West, Los Angeles Lakers
All-NBA Çaylak Takımı:
Dwight Davis, Cleveland Cavaliers
Bob McAdoo, Buffalo Braves
Fred Boyd, Philadelphia 76ers
Jim Price, Los Angeles Lakers
Lloyd Neal, Portland Trail Blazers
NBA All-Defensive Takımı:
İlk beş:
Dave DeBusschere, New York Knicks
John Havlicek, Boston Celtics
Wilt Chamberlain, Los Angeles Lakers
Jerry West, Los Angeles Lakers
Walt Frazier, New York Knicks
İkinci takım:
Paul Silas, Boston Celtics
Mike Riordan, Baltimore Bullets
Nate Thurmond, Golden State Warriors
Norm Van Lier, Chicago Bulls
Don Chaney, Boston Celtics
Not: Tüm bilgiler NBA.com28 Ocak 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. sitesinde tarih sayfalarından derlenmiştir.
| g t NBA sezonları |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Bu yılla ilgili: 2024 Draft • 2024 Playoffları • 2024 Finalleri • 2024'te spor
| 1940'lar |  |  |  |  |  |  |  | 1946-47 | 1947-48 | 1948-49 |
| 1950'ler | 1949-50 | 1950-51 | 1951-52 | 1952-53 | 1953-54 | 1954-55 | 1955-56 | 1956-57 | 1957-58 | 1958-59 |
| 1960'lar | 1959-60 | 1960-61 | 1961-62 | 1962-63 | 1963-64 | 1964-65 | 1965-66 | 1966-67 | 1967-68 | 1968-69 |
| 1970'ler | 1969-70 | 1970-71 | 1971-72 | 1972-73 | 1973-74 | 1974-75 | 1975-76 | 1976-77 | 1977-78 | 1978-79 |
| 1980'ler | 1979-80 | 1980-81 | 1981-82 | 1982-83 | 1983-84 | 1984-85 | 1985-86 | 1986-87 | 1987-88 | 1988-89 |
| 1990'lar | 1989-90 | 1990-91 | 1991-92 | 1992-93 | 1993-94 | 1994-95 | 1995-96 | 1996-97 | 1997-98 | 1998-99 |
| 2000'ler | 1999-00 | 2000-01 | 2001-02 | 2002-03 | 2003-04 | 2004-05 | 2005-06 | 2006-07 | 2007-08 | 2008-09 |
| 2010'lar | 2009-10 | 2010-11 | 2011-12 | 2012-13 | 2013-14 | 2014-15 | 2015-16 | 2016-17 | 2017-18 | 2018-19 |
| 2020'ler | 2019-20 | 2020-21 | 2021-22 | 2022-23 | 2023-24 |  |  |  |  |  |
Ümit Yalçın

| Ümit Yalçın |
| --- | --- |

Türkiye'nin Londra Büyükelçisi
Görev süresi 1 Ekim 2018 - 14 Mart 2023
Yerine geldiği: Abdurrahman Bilgiç
Yerine gelen: Osman Koray Ertaş
Türkiye Dışişleri Bakanlığı Müsteşarı
Görev süresi 15 Ekim 2016 - 6 Ağustos 2018
Yerine geldiği: Feridun Sinirlioğlu
Yerine gelen: Makam kaldırıldı
Türkiye'nin Kuveyt Büyükelçisi
Görev süresi 2012-2012
Yerine geldiği: Mehmet Hilmi Dedeoğlu
Yerine gelen: Salih Murat Tamer
Kişisel bilgiler
Doğum: 1967 (56-57 yaşında) Ankara, Türkiye
Milliyeti: Türk
Evlilik(ler): Gül Yalçın
Çocuk(lar): 1
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi
Mesleği: Diplomat, bürokrat
Ümit Yalçın, (d. 1967, Ankara) Türk diplomat ve bürokrat. 2018-2023 yılları arasında Türkiye'nin Birleşik Krallık büyükelçisi olarak görev aldı.
Eğitimi

Aslen Konya, Hadim'li olan Ümit Yalçın 1967 yılında Ankara'da doğdu. Konya Anadolu Lisesi'ni bitirdi. lisans eğitimini Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nde tamamladı.
Kariyeri

1989 yılında Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı'na girip aday meslek memuru olarak Doğu Avrupa Dairesi'nde göreve başladı. Üstlendiği görevler arasında Rotterdam ve Filibe Başkonsolosluğunun yanı sıra Bağdat ve Moskova Büyükelçiliklerinde görev aldı. 2012'de kısa bir süre Kuveyt Büyükelçiliği görevinde bulundu. Dışişleri Bakanlığı İkili Siyasi İşler Genel Müdürlüğü görevini de üstlenmiş olan Yalçın, 2015 Rus Suhoy Su-24 uçağının düşürülmesi sonrası krize giren Türkiye-Rusya ilişkilerinin normalleşmesi için çaba gösterdi. 2014 yılında bakanlıkta Ortadoğu'dan Sorumlu Müsteşar Yardımcısı olan Yalçın, 29 Eylül 2016 itibarıyla eski müsteşar, Feridun Sinirlioğlu'nun Türkiye'nin Birleşmiş Milletler Daimi Temsilcisi olarak New York'a atanmasının ardından Dışişleri Bakanlığı Müsteşarlığına atanacağı belirtilmiştir. 6 Ekim 2016 tarihinde vekaleten üstlendiği müsteşarlık görevine 15 Ekim 2016'da resmen atanmıştır. Müsteşarlık görevini Ağustos 2018'e kadar sürdürdü ve 20 Eylül 2018'de yayınlanan kararname ile Abdurrahman Bilgiç'in yerine Türkiye'nin Londra Büyükelçisi olarak atandı.
Gül Yalçın ile evli olan Ümit Yalçın'ın bir çocuğu vardır.
Tek ülkede sosyalizm

Tek ülkede sosyalizm düşüncesinin fikir babası olan Joseph Stalin
Tek ülkede sosyalizm, 1924 yılında Josef Stalin tarafından ortaya konulan, ertesi yıl Nikolay Buharin tarafından geliştirilen ve son olarak Stalin tarafından devlet politikası olarak benimsenen bir kuramdır.
Tezin ana düşüncesi

Bu teze göre, 1917 ve 1921 yılları arasında Avrupa'da Rusya hariç tüm sosyalist devrimlerin yenilgiye uğraması göz önüne alındığında, Sovyetler Birliği kendini içten güçlendirmeye başlamalı ve dünya ekonomisinden yalıtık şekilde sosyalizmi inşa etmelidir.
Arka plan

1925'ten önce Vladimir Lenin'de ve Bolşevik Partisi'nin metinlerinde, hatta Stalin ve Buharin'de var olmayan bir teori olan tek ülkede sosyalizm, önceleri zorunluluktan ötürü oluşan ve öz inanç olmayan bir ideoloji olarak tanıtılsa da, zamanla Sovyetler Birliği içindeki siyasi yapının seyrini tanımlayan bir unsur oldu. 1925 öncesi, ileri kapitalist ülkelerde devrim gerçekleşmeden proletarya diktatörlüğünün eninde sonunda yıkılacağı ve nihai zaferin ancak dünya devrimi ile elde edilebileceği dışında bir görüş ifade bile edilmiyordu. Bürokrasi, çıkarlarının teorik plandaki yansıması olarak bu teoriyi pratikte bürokratik bir karşı-devrim dönemiyle birlikte önce SSCB'de ardından Komintern'deki dünya Komünist partilerinde hakim kıldı.
Temel görüşler

Friedrich Engels, çok daha önce Komünizmin Prensipleri adlı eserinde, tek ülkede sosyalizmin mümkün olamayacağını savunmuştur.
Stalin, Lenin'in bazı söylev notlarına dayanarak devrimin ölmüş olan liderinin de tek ülkede sosyalizm fikrinin yanında olduğunu savunmuştur.
Günümüzde bu ifade, Troçkistler ve diğerlerince Marksist Sosyalizme karşıt olduğu ileri sürüldüğü için, devrimci Marksizmin temel önermesi olan ve sosyalist toplumun ancak dünya çapında inşa edilebileceği ve emperyalist burjuvazinin ancak bu planda alt edilebileceğini belirten Dünya devrimine karşıt olarak kullanılmaktadır.
Anisol

Anisol veya metoksibenzen, anasona kokusunu ve tadını veren fenolik bir kimyasal bileşik olup formülü CH3OC6H5'tür. Anisol bir eterdir, alkol içerisine su eklendiği zaman su ile mikroemülsiyon oluşturur ve rakı, uzo gibi içkilerin renginin beyazlaşmasını sağlar.
Toksisite

Aşırı toksik olmayıp sıçanlar için LD50 değeri 3700 mg'dir. Ana tehlikesi yanıcı olmasıdır.
Özgür üreticiler birliği

Özgürler birliği veya Üreticilerin özgür birliği veya, sıklıkla Marx'ın ifade ettiği gibi, Özgürce bir araya gelmiş bireyler birliği), bir devletin, toplumsal sınıfın veya otoritenin ve üretim biçimlerinden kaynaklanan özel mülkiyetin olmadığı bir yerde bireyler arası ilişki.
Hakkında

Marksist yoruma göre; Bir kez özel mülkiyet ortadan kaldırılınca, bireyler onların özgürce kendi varoluş koşullarını üretmek ve yeniden üretmekten ve kendi bireysel ve yaratıcı ihtiyaç ve arzularını sağlamaktan onları alıkoyan üretim biçimlerine başvurmaktan mahrum kalmayacaklardır. Bu terim anarşistler tarafından da kullanılmakta ve sıklıkla tam anlamıyla gelişmiş komünist toplumun bir özelliği olarak ele alınmaktadır.
Özgür üreticiler birliği kavramı proletarya kavramı çerçevesinde daha açık anlaşılabilir. Proleter mülk ve üretim aracı sahibi olmayan kimsedir ve dolayısıyla hayatını devam ettirmek için üretim araçlarının sahibine sahip olduğu tek şeyi yeteneklerini (emek gücünü) satar. Mülksüz, gelirsiz bireyler, mülk sahiplerine (veya kapitalistlere), proleterlerin hayatını devam ettirebilmesini sağlayan maaş karşılığında değiş tokuş yapabilecekleri sermayenin birikimini sağlamak için kullandıkları düşünen ve hareket eden bir tüketim ürününü pazarda bulabilmeleri olanağını sağlar. Proleterler ve üretim araçlarının sahipleri arasındaki ilişki proleter hayatını devam ettirmek için sadece emeğini satabilme hakkına sahip olduğu için bir zorunluluk ilişkisidir. Hayatını devam ettirmesini sağlayan maaş karşılığında üretim kapasitesini satarak proleter, baskı ve sömürü ilişkisi içerisinde kendi ürettiği ürün ve hizmetlere yabancılaşırken alıcının(mülk sahibinin) talebi doğrultusunda kendi pratik etkinliğini ortaya koymaktadır. Özgür üreticiler birliği, sınıflı topluma son verecek olan bireylerin üretim araçlarına serbestçe sahip olması için eğer özel mülkiyete son verildiğindeki toplum biçimi olacaktır;bu toplumda ne mülk sahipleri ne proleterler sadece özgürce bir arada yaşayan bireyler olacak.
Özgür üreticiler birliği tarafından özel mülkiyetin ortadan kaldırılması komünist ve anarşistlerin özgün hedefidir: hem anarşi hem de komünizm tarafından tarif edilmiştir. Diğerleri statükoda değişiklik olması için özgür üreticiler birliğinin rehberlik yapması gerektiğine inanırken, değişik eğilimlerin gelişimi sonucu bu hedef göz ardı veya bertaraf edilmiştir.
Yaman

| Yaman |
| --- | --- |
Cinsiyet: Erkek
Köken
Sözcük/Ad: Türkçe
Anlam: Korkulan, cesur, güçlü, kurnaz, becerikli.
Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Yaman, Türkçede erkeklere verilen bir ad ve soyadı.
Ad

Yaman Dede (1887-1962), Türk şair
Yaman Okay (1951-1993), Türk oyuncu
Yaman Tarcan (1959-2009), Türk oyuncu
Yaman Törüner (d. 1949), Türk siyasetçi
Soyadı

Can Yaman (d. 1989), Türk oyuncu
Çağla Yaman (d. 1981), Türk hentbolcu
Fuat Yaman (d. 1958), Türk futbolcu ve teknik direktör
Furkan Yaman (d. 1996), Türk futbolcu
Hacı Arap Yaman (d. 1965), Türk bilardocu
Hakan Yaman (d. 1963), Türk yazar
Hüseyin Hüsnü Yaman (1888-1963), Türk siyasetçi
İrem Yaman (d. 1995), Türk taekwondocu
Mehmet Yaman (d. 1992), Türk futbolcu
Mehmet Nuri Yaman (1944-2011), Türk siyasetçi
Metin Yaman (d. 1939), Türk siyasetçi
Mustafa Yaman (d. 1949), Türk siyasetçi
Mustafa Yaman (d. 1961), Türk bürokrat
Volkan Yaman (d. 1983) Türk futbolcu
İndüksiyon yüzey sertleştirme

İndüksiyonla ısıtma mekanizması
İndüksiyon yüzey sertleştirme parçanın tamamında sertlik istenmediği durumlarda kullanılan alternatif bir ısıl işlem türüdür. Özellikle otomotiv sanayinde yoğun olarak tercih edilir. İndüksiyon yüzey sertleştirmede, parça teknik resmine göre sertlik istenen bölgeler elektriksel manyetik alan ile hızlı bir şekilde sertleştirme sıcaklığına çıkarılır ve ani olarak soğutulurlar. Soğutma ortamı olarak su veya yoğunluğu ayarlanmış yağ kullanılır. Bu sayede parçaların istenen bölgeleri sertleştirilirken diğer bölgeler ise yumuşak kalır.
Frankfurt Okulu

Frankfurt Sosyal Araştırma Enstitüsü
Frankfurt okulu, Almanya'da 1923 yılında kurulan ve sosyoloji, siyaset bilimi, psikanaliz, tarih, estetik, felsefe, müzikoloji gibi farklı disiplinlerden insanları bir araya getiren Toplumsal Araştırma Enstitüsü'nün bir düşünce akımı olarak ifade edilmesidir.  Okulun genel yaklaşım biçimi eleştirel teori olarak adlandırılmaktadır.
Tarihçe

20. yüzyılın temel düşünce geleneklerinden birini temsil eden Frankfurt okulu, kapitalist sistem ve onun bir ürünü olarak görünen tüketim toplumuna karşı eleştirel bir tutum takınmıştır. Marksizmin eleştirel bir edinimine yönelmiş ve bu doğrultuda yeni bir eleştirel toplum teorisi kurmaya çalışmışlardır. Rus Devrimi'nin Stalinizm'e dönüşerek yozlaşması, Avrupa'da sol kanat hareketlerin yenilgisi ya da düşüşü, giderek yükselen Nazizm ve faşizm olguları, kapitalist sistemde baş gösteren yeni iktisadi ve siyasal ivmeler, Okul'un ortaya çıkış koşullarını gösterir. Hem kapitalizmin hem de Sovyet sosyalizminin eleştirisi, Frankfurt Okulu'nun ana düsturu olarak belirtilebilir.
Marksist eleştirel toplum teorisinin tıkanmış olduğu ve sergilenen pratiği ile çözümsüz bir noktaya ulaştığı düşünülmektedir. Bu tarihsel koşullarda Frankfurt Okulu, tıkanmış olan teorik alanı aşarak yeni bir eleştirel toplum teorisi ortaya koymaya yönelmiştir. Her ne kadar eleştirel kuram başlığı altında toplanarak bir bütün oluşturduğu söylenebilse de, tek tek yazarların özgünlüklerinin dışında daha genel farklı birkaç yönelim tespit edilebilir. Bir yandan, 1923'te kurulup Max Horkheimer ve Theodor W. Adorno'nun 1933'te sürgün edilmesiyle sonuçlanan ve ardından ABD'deki 1950'lere kadar sürgünlüğün ardından Frankfurt'ta yeniden kurulan Enstitü'nün çalışmalarına işaret edilebilir. Friedrich Pollock, Herbert Marcuse, Walter Benjamin, Leo Lowenthal bunlar arasında sayılabilir. Bir yandan da Jürgen Habermas'ın yoğunluklu felsefi ve sosyolojik çalışmalarıyla okulun eleştirel kuramını yeniden temellendirmeye yönelik çabaları söz konusudur. Bu noktada Albrecht Wellmer, Claus Offe ve Klaus Eder'den sözedilebilir.
Genel kuramsal çerçeve

Dolayısıyla da Okul üyelerinin çalışmaları birbirine sıkıca bağlı belli bir projenin hayata geçirilmesi değildir. Kısmen Horkheimer, Adorno, Marcuse, Lowenthal, Pollock arasında paralel çalışmalar olsa bile, yine de temel fikir ayrılıkları söz konusudur. Meşru olarak belli bir okuldan sözedilmesi, ortak fikir birliğinin hayata geçirilmesinden değil, araştırmacıların benimsedikleri eleştirel kuram anlayışından ileri gelir.
Başlangıçtaki amaç, bir dogmaya dönüştüğü düşünülen Marksizmi özüne döndürmek ve felsefeyle ilişkisini kurmaktı. Yani, Marksistler olarak Marksizmin eleştirisini yaparak, bu öğretinin kendi içinde eleştiriyi doğurabilecek üstünlüğe sahip olduğunu göstermek ve Marksizmi kemikleşmiş ortodoks yorumlardan kurtarmaktı. Ancak zamanla Marksizme mesafeli olmaya ve gittikçe Weber'in etkisine girmeye başlamışlardır. Bunda, Sovyetler Birliği'ndeki uygulamaların da etkisi olmuştur.
Okul, daha postmodernizm'in esamesinin okunmadığı erken bir dönemde, düşün dünyasına tüm postmodern tezlere kaynaklık edecek tohumlar atmıştır. Özellikle modernitenin ve modern toplum bağlamında kapitalist toplumun eleştirisi çarpıcıdır ve günümüzde normal karşılanan postmodern söylemin temeli olarak okunabilir. Örneğin moderniteyi aklı araçsallaştırma, aklı dogmalardan kurtarırken aklın kendisini dogmaya çevirmesi bağlamında eleştirmiştir. Yine kültür endüstrisi bağlamında, kapitalist topluma yoğun eleştirilerde bulunmuşlar, kapitalizmin tüm bireyleri birbirine benzeterek bireyi tek boyutlu kıldığını iddia etmişlerdir (bkz. Marcuse). Yaşayan en büyük temsilcisi aynı zamanda modernitenin bitmemiş bir proje olduğunu belirten Jürgen Habermas'tır.
Frankfurt Okulu ve Marksizm

Frankfurt Okulu, Batı Marksizmi olarak bilinen ve genelde bir iç eleştiriyle teoriye özgül yorum getirmeye çalışan teorik eğilimli Marksizmin ana akımlarından birisini oluşturur. Okulun Marksizmi edinme biçimleri de eleştireldir. Her şeyden önce Marksizmin ortodoks yorumunda görülen bazı kategorilere önemli itirazlar yapılır ve Marksizmin içinde doğup geliştiği modernizmle bağlantıları sorunsallaştırılır.
Frankfurt Okulu'nun mensupları yazılarını, toplumsal gelişme için alternatif bir yol imkânı oluşturma anlayışı içinde yazmışlardır. Bu bakımdan, sistem eleştirisinin yanı sıra kendi dayandıkları düşünce yapısının geleneksel yaklaşımlarını da eleştiri süzgecinden geçirmeye yönelirler. Ortodoks Marksizm'in dışta bıraktığı kültür ögeleri, altyapı üstyapı ayrımı, bürokrasi ve otoriterlik gibi konular üzerinde önemle durulmuştur. Bolşevik radikalizmin eleştirisi önemli bir başlıktır. Bunların dışında, Okul'un geliştirdiği Marksizm anlayışının genelgeçer kabullere müdahale ettiği ve bu nedenle Marksizm içinde oldukça tartışmalı bir konuma sahip olduğu söylenebilir.
Marksizmin, doğası gereği hakikati açıklayan bir anahtar konumda olmadığının ilanı, eleştirel kuramcıları özgül bir Marksist olma konumuna getirir. Böylece klasik Marksizmin birçok kavramının yalnızca yetersiz değil, o kavramların temel dayanaklarının da aşılması gerekliliği ortaya sürülmüş olundu. Eleştirel kuramcılar bu noktada, Marksist olamayan düşünce biçimlerinden yararlanarak Marksizmi teorik düzlemde yeniden varetmek ve geliştirmek yoluna gitmişlerdir. Negatif diyalektik (bkz: Horkheimer, Adorno), Marksizmin temelini oluşturan diyalektik anlayışın yeniden kurgulanmasıdır. Ayrıca, Tarihsel Materyalizm'in determinist ve pozitivist yorumunun dışında kaldıklarını ve hatta bu yönlü egemen yorumun ciddi bir eleştirisini yaptıklarını belirtmek gerekir.
Okul mensupları altyapı üstyapı kavramlarını bilinen anlamlarıyla kullanmazlar, çünkü kendi yaşadıkları dönemlerde bu alanların giderek daha iç içe geçmekte olduğunu ve kenetlendiğini tespit ederler. Bu, ekonomik ve siyasal alanın daha çok bütünleşmiş olması anlamına gelmektedir. Bu noktada Marksist ekonomi politikten ayrılırlar. Bu yeni durumu açıklayabilmek için Kültür endüstrisi dedikleri yeni bir kavram geliştirmişlerdir. Bu noktada siyaset bilimi, kültürel eleştiri, psikoanaliz, sosyoloji ve diğer disiplinler eleştirel kuramın içinde yer bulurlar. Mülkiyet, iş, işbölümü, bürokrasi, aile, kültürel ağlar, ideolojinin görünür ve görünmez mekanizmaları Frankfurt Okulu'nun başlıca ilgi alanlarıdır.
Frankfurt Okulu'nun müdahaleleri, Marksizmin kendi içinden aşılmasını sağlamamıştır, aksine müdahaleler Marksizmin teorik sınırlarını oldukça zorladığı için ana gövde tarafından sürekli dışlanmış, ancak Okul'un geliştirdiği perspektifler ve kavramsal araçlar, genel olarak 20.yüzyıl düşünce yaşamının gelişmesinde önemli rol oynamıştır.
Önde gelen Frankfurt Okulu düşünürleri ve üyeleri

Theodor W. Adorno
Max Horkheimer
Walter Benjamin
Herbert Marcuse
Jürgen Habermas
Alfred Sohn-Rethel
Leo Löwenthal
Franz Neumann
Franz Oppenheimer
Friedrich Pollock
Erich Fromm
Alfred Schmidt
Oskar Negt
Karl A. Wittfogel
Susan Buck-Morss
Axel Honneth
Wilhelm Reich
Balneoterapi

Zetaquira Kaplıcaları
Balneoterapi, toprak, su ve iklim kaynaklı şifalı etkenlerin banyo, içme ve soluma şeklinde, seri halde uygulanmaları ile yapılan, ortam değişimi de sağlayarak bu yörenin iklim ve biyolojik ortamının da etkisi altında ve kür tarzında gerçekleştirilen bir tedavi yöntemidir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX549769  NKC: ph115189
Acar Başkut

Acar Başkut (1935, İstanbul - 1 Ağustos 2016), opera ve tiyatro sahne dekorcusu, sahne ressamı, dekoratör ve öğretim üyesi.