stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Béla Lugosi
İlk filmleri

Lugosi ilk olarak 1917 tarihli Az ezredes (İngilizce ismi The Colonel (Albay)) isimli filmde rol aldı. Almanya'ya gitmeden önce Macaristan'da, 1917 ile 1918 arasında on iki filmde oynadı. Béla Kun'un kurduğu Macar Sovyet Cumhuriyeti'nin 1919'da yıkılmasının ardından sol görüşlü kişiler ile sendikacılar korumasız hale gelmişti. Bir oyuncu sendikasının kuruluşunda yer almış olan Lugosi'nin de filmlerde oynaması yasaklandı. Almanya'da sürgündeyken az sayıda ancak iyi tepkiler alan filmlerde oynadı. Bunların arasında, kötü şöhretli Yahudi aktris Dora Gerson ile birlikte oyadığı, Karl May'ın romanlarından uyarlanmış Auf den Trümmern des Paradieses (Cennetin Eşiğinde) ve Die Todeskarawane (Ölüler Kervanı) gibi filmler de vardı. Lugosi Ekim 1920'de Amerika'ya yerleşmek amacıyla Almanya'yı terk etti ve aralık ayında yasa dışı yollardan New Orleans'a girdi. Mart 1921'de Ellis Island'da yasal kontrole tabi tutuldu.
Amerika'ya vardığında boyu 1,85 m. ağırlığı 82 kg. olan Lugosi, bir süre işçi olarak çalıştı. Daha sonra New York'taki Macar göçmenlerinin kurduğu tiyatroya girdi. Amerika'daki ilk önemli rolünü 1923'te, J. Gordon Edwards'ın yönettiği The Silent Command (Sessiz Emir) melodramında Edmund Lowe ve Carl Harbaugh ile birlikte oynadı. Lugosi 1929'da San Francisco'lu zengin bir dul olan Beatrice Weeks ile evlenip üç gün sonra boşanınca Hollywood sosyetesinde ve skandallarında yer buldu. Weeks'e göre Lugosi'nin Clara Bow ile ilişkisi vardı.
Bram Stoker'ın Dracula romanından Hamilton Deane ve John L. Balderston tarafından yapılan tiyatro uyarlamasında Lugosi başrolü aldı. Horace Liveright'ın yapımcılığını üstlendiği oyun başarılı oldu. Sahnedeki eleştirel övgü alan oyunculuğuna rağmen Lugosi, Universal Pictures oyunun haklarını satın alıp 1930'da bir film prodüksiyonu üzerinde çalışmaya başladığında, Drakula rolü için ilk düşünülen oyuncu değildi.
Sürüp giden söylentilere göre Universal'in Drakula rolü için ilk tercihi sessiz film oyuncuü Lon Chaney'di, ancak Chaney'in yapımdan hemen önce ölmesi sebebiyle rolü Lugosi aldı. Aslında Chaney'in Metro-Goldwyn-Mayer ile 1925'ten beri devam eden uzun süreli bir sözleşmesi vardı ve stüdyo oyuncuün Universal'in yapımında rol almasına olumlu bakmıyordu.
Filmi yöneten Browning, Chaney ile pek çok projede birlikte çalışmıştı, hatta Chaney'in son beş filminin dördünü yönetmişti. Bu durum da Universal'in ilk tercihinin Chaney olduğu iddiasını destekliyordu. Ancak Browning, filmi çekmesi düşünülen asıl yönetmen olan Paul Leni'nin ölümü üzerine son anda verilen bir kararla yönetmen seçilmişti. Gerçekte Universal'in rol için ilk tercihi muhtemelen, stüdyonun 1928 tarihli filmi The Man Who Laughs'daki rolüyle beğeni toplayan Conrad Veidt'ti.
Dracula filminin 1931'deki başarısının ardından Lugosi Universal ile sözleşme imzaladı. 26 Haziran 1931'de de Amerikan vatandaşlığını elde etti. 1933'te üçüncü eşi Lillian Arch ile evlendi. Bela G. Lugosi adında bir oğulları olan çift 20 sene sonra 1953'te boşandı.
Tek tip roller

Lugosi, Dracula ile aynı yıl çekilen Frankenstein filminde oynamayı kabul etmedi. Ağır makyaj ile oynanacak olan ve çok az diyaloğa sahip canavar rolünde oynamak istemediği için, filmin yönetmeni James Whale, tıpkı daha sonra Bride of Frankenstein filmindeki Dr. Pretorius rolünde olacağı gibi, Lugosi'nin rolünü Boris Karloff'a verdi. Söylentilere göre oyuncu ile yönetmen arasında, canavarın nasıl yorumlanması gerektiğine ilişkin görüş ayrılığı vardı. Lugosi canavarın, Shelley'nin kitabındakine daha yakın bir çizgide, diyaloğa sahip olacak şekilde yorumlanması gerektiğini düşünüyordu.
Son dönemde ortaya çıkarılan bir kupür albümünde Lugosi'nin filmde Boris Karloff ile birlikte rol alacağı belirtiliyordu. Bu durum Lugosi'nin filmde canavarı değil Dr. Frankenstein'ı canlandıracağını düşündürmektedir. Ancak yine aynı albümden anlaşıldığı üzere, canavarı oynayacak olan Lugosi kendinde yeterli fiziksel kuvveti bulamadı ve stüdyodan başka bir rol istedi. Böylece Frankenstein canavarı rolü Karloff'a verilirken Lugosi de Murders in the Rue Morgue filminde rol aldı.
Frankenstein rolü ile bir anda yıldızlaşan Karloff, ileriki yıllarda Lugosi'nin en büyük rakibi olacaktı. İkili The Black Cat (1934), The Raven (1935), Son of Frankenstein (1939) (ve ufak cameo rolleriyle yer aldıkları Gift of Gab (1935)) gibi pek çok Universal filminde birlikte rol aldı. Rollerinin büyüklüğünden bağımsız olarak afişlerde Lugosi'nin ismi her zaman Karloff'un ardından ikinci sırada yer aldı. Lugosi'nin Karloff'a karşı tavrı hakkında çeşitli söylentiler vardır. Kimine göre Lugosi Karloff'un uzun süreli başarısını ve korku filmleri haricinde de roller alabilmesini kıskanıyordu. Başka söylentilere göre ise iki oyuncu, en azından bir süre için, iyi arkadaş olmuşlardı. Karloff'un bir röportajında belirttiğine göre Lugosi, birlikte oynamaya başladıkları ilk dönemde ona güvenmiyordu. Ancak zaman geçtikçe araları düzeldi ve birlikte dostça çalışmaya başladılar.
Çok az makyajla ve ağır aksanlı doğal sesiyle canlandırdığı Drakula rolünün ardından, Frankenstein rolünü oynayamayan Lugosi, daha sonraki kariyerinde Murders in the Rue Morgue, The Raven ve Son of Frankenstein gibi Universal yapımı filmler ile White Zombie gibi bağımsız korku filmlerindeki kötü adam karakterlerinden ibaret olan, birbirine benzer rollerde oynadı. İmajının bir parçası haline gelen aksanı, aynı zamanda oynayabileceği rolleri de kısıtlamaktaydı.
Lugosi'ye The Black Cat (1934) ve The Invisible Ray (1936) filmlerinde kahraman rolleri ile bir macera serisi olan The Return of Chandu'da romantik bir rol verildi ancak üzerindeki tek tip karakter etkisi bu rollerde başarılı olmasını engelledi. Kendisi gibi Macar asıllı olan Peter Lorre ve Paul Lukas'ın aksine Lugosi'nin aksanı oldukça belirgindi ve bu durum da ona çok çeşitli rollerin teklif edilmesini engelliyordu.
Ölümü ve ölüm sonrası rolleri

Lugosi 73 yaşındayken, 16 Ağustos 1956'da, Los Angeles'taki evinde bir kanepede yatarken öldü. Söylentilere göre öldüğü anda elinde  Ed Wood'unfilm projelerinden biri olan The Final Curtain'ın senaryosu vardı.
Lugosi, oğlunun ve beşinci eşinin isteği üzerine ünlü Drakula kostümlerinden birini giymiş olarak, Culver City Kaliforniya'daki Holy Cross Mezarlığı'na gömüldü. Genel kanının aksine Lugosi bu elbise içinde gömülmeyi vasiyet etmemişti. Béla Lugosi Jr, daha sonra defalarca bu fikrin kendisine ve annesi Lillian'a ait olduğunu belirtti.
Lugosi'nin rollerinden biri de, ölümünden sonra gösterime giren Ed Wood filmi Plan 9 from Outer Space'deydi. Bu filmde Lugosi'nin daha önce çekilmiş görüntüleri bir dublörün görüntüleriyle birleştirilerek kullanıdı. Ed Wood bu görüntüleri, finansal destek bulamadığı için iptal ettiği bir film projesi için çekmişti. Wood Plan 9'ı çekerken senaryoyu Lugosi'nin bu görüntülerini içerecek şekilde yazdı ve gerekli ek görüntüler için bir dublör kullandı. Lugosi'den daha zayıf olan bu dublör göründüğü her sahnede, Lugosi'nin Abbott and Costello Meet Frankenstein filminde yaptığı gibi gözlerinden aşağısını peleriniyle kapattı.
Etkileri

1979'da Lugosi - Universal Pictures Davası'nın sonucunda Kaliforniya Yüksek Mahkemesi, Bela Lugosi'nin kişilik haklarının, telif hakları gibi mirasçılarına aktarılamayacağına hükmetti. Mahkeme, bir ünlünün şöhretinden ve görsel imajından kaynaklanan hakların, kişinin ölümüyle birlikte sona ermiş olacağına karar verdi.
Tim Burton'ın 1994 yapımı biyografik filmi Ed Wood'da Lugosi ile Wood'un ilişkisi de anlatıldı. Filmde Lugosi'yi canlandıran Martin Landau yardımcı erkek oyuncu dalında Akademi Ödülü kazandı. Lugosi'nin oğlu Bela G. Lugosi, filmi daha görmeden, babasının filmdeki varlığına itiraz etti. Ancak Landau ile yaptığı uzun görüşmeler sonrasında, Landau'nun şirketinde filmi izledi ve Landau'nun filmdeki oyunculuğuyla babasını onurlandırdığını söyledi. Lugosi, aslında filmde canlandırıldığı kadar çok küfretmiyordu ve Plan 9 filminin afişinde ilk sırada değil, konuk yıldız olarak Tor Johnson ve Vampira'nın ardında yer almıştı.
Yine Ed Wood hakkındaki The Worst (En Kötüsü) isimli müzikal için, Amerikalı mizahçı, şarkı yazarı ve yazar Josh Allan Friedman, Bela Lugosi ve Bela's Funeral Dirge (Bela'nın Cenaze Ayini) isimli iki şarkı hazırlandı. Lugosi'nin adı ayrıca, The Kinks'in Celluloid Heroes isimli şarkısında da yer aldı. 1979'da gothic rock grubu Bauhaus Bela Lugosi's Dead isimli bir şarkı yaptı. Voltaire'in Vampire Club isimli şarkısında "Bela Lugosi yaşan bir ölüdür". sözleri yer aldı. Alman müzisyen Bela B. de sahne ismini Lugosi'den ilhamla seçti. Sanal bir müzik grubu olan Mistula'nın bir üyesine Bella Lugosi adı verildi. 2006'da İngiliz rock grubu The Jalapeños "Go Ape!" isimli albümde "For Bela" ve (Ed Wood filmleri hakkındaki) "Hubcaps Over Hollywood" isimli şarkılara yer verdi. Bu albümün kapağında oyuncuün bir resmini kullanmak için Lugosi Jr.'a başvuran grup, bunun için ödeme yapılması gerektiği cevabını aldı. Hollandalı müzik grubu Outerspace Overdose da Pull the string albümlerindeki Disco Bloodbath isimli şarkıda Lugosi'nin Glen or Glenda filmindeki repliklerini kullandı.
Lugosi'nin üç filminden parçalar kült televizyon dizisi Mystery Science Theater 3000'da yer aldı. The Corpse Vanishes 105. bölümde, The Phantom Creeps serisi programın 2. sezonu boyunca, Ed Wood yapımı Bride of the Monster 423. bölümde kullanıldı. Sledge Hammer dizisinin de Last of the Red Hot Vampires isimli bölümü Béla Lugosi'ye saygı bölümü olarak hazırlandı. Bölümün sonuna, Mr. Blaskó'ya adandığı yazıldı. Lugosi'nin Dracula tasviri, Susam Sokağı'ndaki Count von Count karakterinin esin kaynağı oldu.
2001'de BBC Radyo 4'te, Lugosi'nin üzerine yapışmış olan tek tip rollerden kurtulma çabasını anlatan There Are Such Things isimli bir radyo oyunu yayınlandı. Oyuna Dracula Cemiyeti tarafından en iyi dramatik sahneleme dalında Hamilton Dean Ödülü verildi.
Lugosi'nin 1931 tarihli Dracula filminde giydiği pelerinlerden biri Universal Stüdyoları'nda halen saklanmaktdır. oyuncu  Hollywood Yıldızlar Geçidi'nde bir yıldıza sahiptir (6340 Hollywood Bulvarı). Ayrıca bir heykeli, Budapeşte'deki Vajdahunyad Kalesi'ne dikilmiştir.
Filmografi

Ana madde: Béla Lugosi filmografisi
Ek kaynaklar

Bela Lugosi: Dreams and Nightmares, Gary D. Rhodes ve Richard Sheffield, (2007) Collectables/Alpha Video Publishers, ISBN 0-9773798-1-7
The Immortal Count: The Life and Films of Bela Lugosi, Arthur Lennig (2003), ISBN 0-8131-2273-2
Bela Lugosi (Midnight Marquee Actors Series), Gary Svehla ve Susan Svehla (1995), ISBN 1-887664-01-7
Bela Lugosi: Master of the MacAbre, Larry Edwards (1997), ISBN 1-881117-09-X
Films of Bela Lugosi, Richard Bojarski (1980), ISBN 0-8065-0716-0
Sinister Serials of Boris Karloff, Bela Lugosi and Lon Chaney, Jr., Leonard J. Kohl (2000), ISBN 1-887664-31-9
Vampire over London: Bela Lugosi in Britain, Frank J. Dello Stritto (2000), ISBN 0-9704269-0-9
Bela Lugosi: Biografia di una metamorfosi, Edgardo Franzosini (1998), ISBN 88-459-1370-8
Son of Frankenstein filminde Béla Lugosi önemli bir rol oynamaktadır.
Make Me

"Make Me", Amerikan R&B sanatçısı Janet Jackson'ın 2009 yılında yayımlanan ikinci derleme albümü "Number Ones"tan yayımlanan ilk ve tek tekli çalışmasıdır. Söz yazımı, Jackson, Rodney Jerkins, Thomas Lumpkins ve Michaela Shiloh tarafından yapılan şarkının yapımı yine Jackson ve Jerkins tarafından üstlenildi. Başta sanatçının resmî internet sitesinde 14 Eylül 2009 tarihinde ücretsiz olarak dinlenebilen şarkı, 22 Eylül 2009 tarihinde dijital yükleme olarak da yayımlandı. Şarkının daha sonra, Jackson'ın ikinci derleme albümü "Number Ones"taki tek yeni şarkı ve albümden çıkan ilk tekli olduğu duyuruldu.
Genel

13 Eylül 2009 tarihinde düzenlenen 2009 MTV Video Müzik Ödülleri töreninde Janet Jackson, 25 Haziran 2009'da ölen ağabeyi Michael Jackson'ın anısına "Scream" adlı şarkıyı seslendirdi. Ödül törenini izleyen süreçte de "Make Me" adlı şarkısını tekli olarak yayımladı. Başta kendi resmî sitesinde ücretsiz olarak dinlenebilen şarkı, sonrasında dijital yükleme olarak da satışa sunuldu. "Make Me", Michael Jackson'ın 1979 yılı şarkısı olan "Don't Stop 'Til You Get Enough" şarkısına atfen kaydedilen bir şarkıdır. Sanatçının önceki stüdyo albümü olan "Discipline" için de dört şarkı bestelemiş olan Rodney 'Darkchild' Jerkins'in ve Jackson'ın yapımını üstlendiği şarkı, sanatçının yeni bir stüdyo albümü öncesinde yayımladığı bir ara eser olarak nitelendirilmektedir.
Yayımlanma ve tanıtım

Albümden yayımlanan "Make Me", Jackson'ın resmî internet sitesinde 13 Eylül 2009 tarihinde ücretsiz dinlenebilir bir şekilde yayımlandı. 22 Eylül 2009'da ise şarkı satın alınabilir dijital yükleme formatında satışa sunuldu. MTV'den Gil Kaufman, "Janet, sevgili ağabeyine olan teşekkürünü bu şarkıyı internet sitesine koyarak verdi... Son albümlerindeki S&M temasını yıkarcasına, "Make Me", eğlenceli, neşeli tonda ve esnek bir disko şarkısı." şeklinde bir yorum yaptı.
Yapımcı Jerkins ise: "Son bir aydır stüdyodaydık. Amacımız Janet'ın özüne dönüp esas müzik tarzında şarkılar yapmaktı. Özellikle Janet'ın hayran kitlesini düşünerek, onlara kucak açan bir albüm yapmak istedik. Birçok yüksek tempolu şarkı sizi iyi hissettirebilir. Janet'ın birçok farklı yönü var. Ben bir hayranım, her zaman da Janet'ın hayranlarından biriyim. Rhythm Nation, Control, Janet... bunlar sizi kesin bir yolda hissetmenizi sağlıyor. Bunlar eğlenceli ve heyecan vericiydi."
Bir ay sonra, 13 Ekim 2009 tarihinde UME, yayımladığı bir sayıda "Make Me" adlı şarkının Janet Jackson'ın ikinci stüdyo albümüne yer alacağı ve bu albümün toplamda otuz üç bir numaraya yükselen şarkısını içereceğini duyurdu. İki disklik albüm, Control (1986) ile Discipline (2008) arasında çeşitli listelerde zirveye yükselen şarkıları içermektedir.
Müzik videosu

Şarkı için hazırlanan bir müzik videosu, Robert Hales tarafından yönetildi. Klip ilk defa 20/20 adlı programda 20 Kasım 2009 tarihinde gösterime girdi. Digital Spy'dan Nick Levine, video hakkında "Çok fazla dans görüntüsü var, Janet burada çok güzel göründüğü gibi Jam & Lewis klasiklerinde olduğu gibi bir hava yakalamış. Kısaca? Baştan sona eğlenceli bir üç dakika. Doğru, bu bizim için Escapade'e  dönüş gibi." yorumunu yaptı. E! Online'dan Jefferson Reid ve Lindsay Miller, videonun geleceğe dönük temalar içeren ve bu hâliyle ağabeyi Michael Jackson'a benzeyen bir görünüme sahip olduğunu belirtti.
Listeler

| Liste (2009) | Tepe noktası |
| --- | --- |
 İtalya: 46
 Japonya: 17
 Birleşik Krallık: 73
 ABD Billboard Hot Dance Club Songs: 1
 ABD Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs: 71
Listeler > Liste birincilikleri

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| Önce gelen "Bad Romance" ile Lady Gaga | ABD Billboard Hot Dance Club Songs bir numaralı şarkısı 9 Ocak 2010 | Sonra gelen "One Love" ile David Guetta ve Estelle |
Loop I kabarcığı

Yerel Kabarcık (Güneş ve Beta Canis Majoris yıldızını içeren) ve Loop I kabarcığı'nın (Antares'i içeren) sanatsal tasviri.
Loop I Kabarcığı Samanyolu'nun Orion kolu'nda bulunan yıldızlararası maddedir. Güneş'in bakış açısıyla, Samanyolu gökadasının merkezine doğru uzanır. İki dikkat çekici tünel (Lupus Tüneli), Yerel kabarcık ile Loop I kabarcığı'nı bir ilmek gibi birbirine bağlar.
Gökçekanat, Bingöl

| Gökçekanat |
| --- | --- |
Köy

 Bingöl'ün Türkiye'deki konumu
GökçekanatGökçekanat'ın Bingöl'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bingöl
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1381 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 333
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0426
İl plaka kodu: 12
Posta kodu: 12100
Gökçekanat, Bingöl ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Karaveliyan olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Bingöl il merkezine 19 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 333
2021: 338
2020: 330
2019: 332
2018: 364
2017: 394
2016: 419
2015: 443
2014: 440
2013: 465
2012: 458
2011: 474
2010: 488
2009: 475
2008: 456
2007: 413
2000: 456
1990: 609
1985: 632
1965: 388
2003'te Billboard Hot 100'da bir numara olan single'lar listesi

Rap şarkıcısı 50 Cent'in "In da Club" şarkısı dokuz ardışık hafta zirvede kalarak 2003'ün en uzun soluklu bir numaralı şarkılarından biri oldu. Ayrıca, yılın en iyi performans sergileyen şarkısı olarak belirlendi.
Billboard Hot 100, Amerika Birleşik Devletleri'nde en iyi performans gösteren single çalışmalarını sıralayan bir listedir. Billboard dergisi tarafından yayımlanan ve Nielsen SoundScan tarafından derlenen bu liste, haftalık fiziksel ve dijital satış rakamlarının yanı sıra, müzik yayınlarını da esas almaktadır. 2003 yılında listede, 12 farklı single zirveye yükselse de, ilk kez 2002 yılında zirveye yükselen Eminem şarkısı "Lose Yourself", 2003 yılının bir numaralı şarkıları arasında sayılmadı.
2003 yılı içinde listede yedi iş birliği zirveye yükseldi. Destiny's Child grubunun üyelerinden Beyoncé'nin, solo kariyerindeki ilk bir numaralı şarkısı Jay-Z ile düet yaptığı "Crazy in Love" oldu. Knowles, rap şarkıcısı 50 Cent, rap şarkıcısı P. Diddy ve dancehall şarkıcısı Sean Paul'un adı zirvedeki iki farklı çalışmada birden yer aldı.
50 Cent'in "In da Club", Knowles'un "Baby Boy" şarkısı dokuz ardışık hafta bir numarada kaldı ve böylece 50 Cent ile Knowles, yılın en uzun soluklu bir numaralı şarkılarına imza atan şarkıcılar oldu. Hip hop ikilisi OutKast'ın "Hey Ya!" şarkısı ise 2003 yılında üç, 2004 yılında altı hafta bir numarada kalarak toplamda dokuz hafta zirvede kaldı. Billboard, ilk kez 2003 yılında bir numaraya yükselmesi sebebiyle "Hey Ya!" şarkısını da 2003'ün en uzun soluklu bir numaralı şarkılarından biri olarak kabul etti. Beyoncé, 17 hafta bir numarada kalarak yılın en fazla bir numarada kalan şarkıcısı oldu. 50 Cent'in "In da Club" şarkısı, 2003'ün en iyi performans sergileyen single'ı olarak belirlendi.
"Get Busy" ve "Baby Boy" şarkılarıyla adı bir numarada yer alan Sean Paul, 2003'e kadarki Hot 100 listelerinde en iyi performans sergileyen Jamaika doğumlu şarkıcı olma unvanını elde etti. American Idol yarışmacılarından Clay Aiken'in ilk single'ı "This Is the Night", 1998 yılından bu yana listeye bir numaradan giriş yapan ilk çalışma oldu. Tüm bunların dışında 2003 yılı, 1955 yılından bu yana bir yıl içinde en çok iş birliğinin zirveye yükseldiği yıl olarak kayıtlara geçti ancak iki yıl sonra, sekiz iş birliğinin zirveye yükselmesiyle bu özellik 2005 yılına ait oldu.
Ayşegül Yüksel

| Ayşegül Yüksel |
| --- | --- |

Doğum: 8 Mayıs 1941 (83 yaşında) İstanbul, Türkiye
Meslek: Tiyatro eleştirmeni, Yazar, Akademisyen, Çevirmen
Milliyet: Türkiye
Tür: Tiyatro, Edebiyat

Prof. Dr. Ayşegül Yüksel (d. 8 Mayıs 1941, İstanbul), Türk, tiyatro eleştirmeni, yazar, akademisyen, çevirmen.
Yapıtlarıyla dram sanatı ve Türk tiyatrosu üstüne emek harcamış bir araştırmacıdır. Başlıca kitapları şunlardır:Yapısalcılık ve Bir Uygulama: Melih Cevdet Anday Tiyatrosu (1981), Haldun Taner Tiyatrosu (1986), Samuel Beckett Tiyatrosu (1992), Çağdaş Türk Tiyatrosundan On Yazar (1997), Sahneden İzdüşümler (2000),  Dram Sanatında Ezgi ve Uyum (2004), Türk Tiyatrosu Üstüne Notlar: Uzun Yolda Bir Mola (2011), William Shakespeare Yüzyılların Sahne Büyücüsü (2017), Güneşin Sofrasında: Genco Erkal’ın Dostlar Tiyatro (2019)
Ödülleri

Yazko İnceleme-Araştırma Özendirme Ödülü, 1982 (Yapısalcılık ve Bir Uygulama: Melih Cevdet Anday Tiyatrosu kitabı nedeniyle)
Türk Dil Kurumu İnceleme Araştırma Ödülü, 1982 (Yapısalcılık ve Bir Uygulama: Melih Cevdet Anday Tiyatrosu kitabı nedeniyle)
Tiyatro ve TV Yazarları Derneği "Tiyatroya Hizmet" Ödülü, 1990.
Kültür Bakanlığı Tiyatro İnceleme ve Araştırma Ödülü, 1993 (Haldun Taner Tiyatrosu kitabı nedeniyle)
Kültür Bakanlığı Tiyatro Eleştiri Ödülü, 1993 'Harold Pinter'in Git-Gel Dolap Oyununda Anlatım Dizgeleri' başlıklı makalesi için
Lioness 'Eren Uluergüven Anısına' Tiyatro Emek  Ödülü', 2005
Sanat Kurumu 'Onur Ödülü', 2005 - 2006
12. Uluslararası Ankara Tiyatro Festivali 'Emek Ödülü', 2007
Bademler Şenliği 'Erkan Yücel Onur Ödülü', 2008.
Troya Folklor Araştırmaları Derneği 'Tiyatro Ödülü', 2008
Ankara Kavaklıdere Rotaract Kulübü'nün 'Tiyatro Emek Ödülü', 2009
Dokuz Eylül Güzel Sanatlar Fakültesi Sahne Sanatları Bölümü'nün verdiği '2010 Muhsin Ertuğrul Tiyatro Emek Ödülü', 2010
Tiyatro Dergisi 'Tiyatro Ödülleri Özel Ödülü', 2010
15. Afife Tiyatro Ödülleri Yapı Kredi Sigorta Özel Ödülü, 2011
7. Sadri Alışık Anadolu Tiyatro Oyuncu Ödülleri Onur Ödülü, 2017
Tiyatro Eleştirmenleri Birliği Onur Ödülü, 2019
2019-2020 Tiyatro Gazetesi 7. Anadolu Tiyatro Ödülleri Onur Ödülü (Tören 12 Ekim 2021)
İKSV 25. İstanbul Tiyatro Festivali Onur Ödülü (Basın toplantısı 9 Eylül 2021'de 'online' olarak yapıldı.)
26. Afife Tiyatro Ödülleri Muhsin Ertuğrul Özel Ödülü, 2024
Yapıtları > Kitapları

Yapısalcılık ve Bir Uygulama: Melih Cevdet Anday Tiyatrosu, Yazko Yayınları, İstanbul, 1981; Gündoğan Yayınları 1995 ISBN 975-520-107-6
Haldun Taner Tiyatrosu, Bilgi Yayınevi, Ankara, 1986; Habitus 2013 ISBN 978-605-4630-12-7
Çağdaş Türk Tiyatrosundan On Yazar, Mitos Boyut Yayınları, İstanbul 1997 ISBN 978-975-8106-31-8
Sahneden İzdüşümler 1975-2000, Mitos Boyut Yayınları, İstanbul, 2000 ISBN 978-975-8106-72-1
Dram Sanatında Ezgi ve Uyum, Alkım Yayınevi ISBN 978-975-6363-47-8, İstanbul, 2004; Mitos Boyut Yayınları 2011
Samuel Beckett Tiyatrosu, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1992, 1997; Dünya Kitap 2006 ISBN 978-975-304-286-4; Habitus 2012, 2017 ISBN 978-605-4630-03-5
Uzun Yolda Bir Mola: Türk Tiyatrosu Üstüne Notlar, Cumhuriyet Kitapları, İstanbul, 2011 ISBN 978-605-5525-53-8; Habitus 2017 ISBN 978-605-4630-71-4
Dram Sanatında Sınırları Zorlamak, Mitos Boyut Yayınları, İstanbul, 2013 ISBN 978-605-5127-01-5
William Shakespeare Yüzyılların Sahne Büyücüsü, Habitus Kitap, İstanbul 2017, 2018 ISBN 978-605-4630-57-8
Güneşin Sofrasında: Genco Erkal’ın Dostlar Tiyatrosu Serüveni, Kırmızı Kedi Yayınları, İstanbul 2019, 2020 ISBN 978-605-2985-81-6
Yapıtları > Çevirileri

Aslan Asker Şvayk, Jaroslav Hasek, Ataç Yayınevi, 1962
Rüya Yorum Metodu, Freud, Ataç Yayınevi, 1964
Cumartesi Gecesi ve Pazar Sabahı, Alan Sillitoe, Ağaoğlu Yayınevi, 1965
Musgrave’in Dansı, John Arden, 1980 (Ankara Devlet Tiyatroları tarafından sahnelendi. Yayımlanmadı)
Yapıtları > Derlemeler

The Paragraph, Saime Ata, Ayşe Bener, İpek Gökeri, Zeynep Güleç, Filiz Günçağ ile birlikte, Middle East Technical University, Ankara 1982
Report Writing, Saime Ata, Ayşe Bener, İpek Gökeri, Zeynep Güleç, Filiz Günçağ ile birlikte, Middle East Technical University, Ankara 1982
Nazım Hikmet’in Tiyatrosu, Yuvarlak Masa Toplantısı, Katılanlar: Yılmaz Onay, Ayşegül Yüksel, Zühtü Bayar, Refik Erduran, Özdemir Nutku, Kenan Işık, Zehra İpşiroğlu, Ergin Orbey, Ali Taygun, Nazım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfı Yayınları 2, İstanbul 1997
Elveda Dünya Merhaba Kâinat: Memet Baydur'un Ardından, Sevda Şener ve Filiz Elmas ile birlikte, Mitos Boyut Yayınları, İstanbul 2002 ISBN 978-975-8648-17-7
Yapıtları > Ortak yapıtları

Elveda Dünya, Merhaba Kainat (2002)
Türk Tiyatrosu (2013)