stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Maurice Sarrail
Biyografi > Erken dönem kariyer

Carcassonne'da doğan Sarrail, St Cyr'e devam etti ve 1 Ekim 1877'de üçüncülükle mezun oldu. Piyade asteğmeni olarak atandı. Alay hizmeti ve terfisi normal seyrini izlemiştir. Ekim 1882'de teğmenliğe, 1887'de yüzbaşılığa ve 1897'de chef-de-bataillon'a (binbaşı) terfi etti. 1901 yılında, rütbelilerin sadık cumhuriyetçi subaylara dönüştürüldüğü École Militaire d'Infanterie'nin (St. Maixent) komutanlığına atandı.
1902 yılında yarbaylığa terfi etti. 1904'ten 1906'ya kadar Temsilciler Meclisinin bulunduğu Palais Bourbon'un askeri komutanı olarak görev yaptı ve 1905'te albaylığa terfi etti. 1907'de Savaş Bakanlığında piyade müdürü oldu ve bu görevi dört yıl boyunca sürdürdü. 1908'de General de Brigade oldu. Radikal sosyalist arkadaşı Joseph Caillaux'nun ilk hükûmetini kurduğu 1911 yılında tümen generalliğine terfi etti ve 1 Kasım 1913'te VIII. Kolordunun komutası kendisine verildi.
Birçok Fransız subayının aksine Sarrail mason ve Dreyfusard'dı. 1914'te solcu bir hükûmetin iktidara gelmesinin ardından, sonbaharda Joffre'nin yerine başkomutan olarak atanacaktı, ancak bu gerçekleşemeden savaş patlak verdi.
Biyografi > Birinci Dünya Savaşı: batı cephesi 1914-15 > Ardenler Muharebesi

Ağustos 1914'te Ardenler'deki Virton'da Pierre Ruffey'in Üçüncü Ordusunun bir parçası olan VI. Kolorduya komuta etti. VI. Kolordu fazladan (üçüncü) bir piyade tümeniyle güçlendirilmişti ve Alman VI. Yedek Kolordusuyla karşı karşıya geldi. Sarrail Kolordusu, Ruffey'in Üçüncü Ordusunun güçlü Alman karşı saldırılarına dayanabilen tek kolordusuydu (diğerleri Brochin'in V. Kolordusu ve Victor-Rene Broelle'in IV. Kolordusuydu). Sonunda kuşatmadan kaçınmak için geri çekilmek zorunda kaldı. Sarrail, artçıyı oluşturan 42. Tümen'e "kranın (cesaretin) kanıtını verdiniz" dedi.
30 Ağustos'ta Sarrail, Ruffey'in yerine Üçüncü Ordu Komutanlığına terfi ettirildi. Eylül başında IV. Kolordu onun komutasından alındı ve Michel-Joseph Maunoury'nin Paris yakınlarındaki yeni Altıncı Ordusuna gönderildi.
Biyografi > Birinci Dünya Savaşı: batı cephesi 1914-15 > Kış 1914-15

Paris ve Chalons'dan Verdun'a giden ve Verdun'un 20 km batısındaki Aubreville'den geçen demiryolu, 7 km kuzeydeki Alman işgali altındaki Aubreville Tepeleri'nden bombardıman altındaydı. Uçaklar tarafından yönlendirilen Fransız topçularının saldırıları işe yaramayınca, Sarrail 1914-15 kışının büyük bölümünü Almanları Tepeler'den çıkarmaya çalışarak geçirdi. Üçüncü Ordu sadece Kasım ayında 10.000 kayıp vedi.
7 Kasım'da Sarrail, sadece bir önceki ay Üçüncü Ordudan on altı askerin kendi kendini yaralamaktan ya da görev yerlerinden firar etmekten idama mahkûm edildiğini bildirdi.
Biyografi > Birinci Dünya Savaşı: batı cephesi 1914-15 > Argonne ve görevden alınma: 1915

1915 yılının başlarında Sarrail'in siyasi müttefikleri onu Joffre'nin yerine başkomutan olarak lanse ettiler.
Almanlar 20 ve 30 Haziran ile 12 ve 13 Temmuz 1915 tarihlerinde Argonne'da saldırıya geçtiler. Joffre, Üçüncü Ordunun kötü bir performans sergilediğinden ve "inisiyatifi düşmana bıraktığından" yakınmıştır. Joffre, Üçüncü Orduyu Dubail'in Doğu Ordular Grubundan de Castelnau'nun Merkez Ordular Grubuna transfer etti ve 16 Temmuz'da Dubail, de Castelnau'ya yazdığı mektupta Sarrail'in liderliğiyle ilgili endişelerini dile getirdi ve karşısındaki Almanların gereksiz kayıplar vermeden "saldırgan bir tutum" sürdürdüğünü, oysa Sarrail'in birçok küçük saldırıyla "moral üstünlüğünü" korumaya çalıştığını ve sonunda geri püskürtüldüğünü belirtti. 16 Temmuz'da Joffre Dubail'den Argonne'daki "ısrarlı başarı eksikliğini" araştırmasını istedi. Dubail Joffre'ye iki ayrı rapor gönderdi: Operasyonlarla ilgili olanı kısmen olumluydu ama Sarrail'in planlarını "çok basit" olmakla ve tümenlerini "katı bölgelerde" tutmakla eleştiriyordu. Moralle ilgili raporda ise Üçüncü Ordudaki "keyifsizlik" - Sarrail ile XXXII. Kolordu komutanı arasında "karşılıklı güven eksikliği" ve Üçüncü Ordu personelindeki sorunlar, üst karargâhlara yanlış raporlar gönderildiği iddiaları da dâhil - eleştiriliyor ve Sarrail'in görevden alınması tavsiye ediliyordu.
Joffre 22 Temmuz 1915'te Sarrail'in yerine Humbert'i getirdi ve bu hareket Fransa'da siyasetçiler ile askerler arasında savaşın ilk doğrudan çatışmasını yarattı. Siyasi solda ortaya çıkan kargaşa Kutsal Birlik hükûmetini neredeyse silip süpürüyordu. Castelnau, yaklaşan taarruzun hazırlıkları sırasında Humbert'i yakından denetledi ve Sarrail'in mirası olan kötü engel ve barınak inşaatları ile topçular arasındaki "kusurlu uygulamaları" eleştirdi.
Biyografi > Selanik

Ana madde: Makedonya Cephesi
Biyografi > Selanik > 1915 > Stratejik seçenekler

Fransa Başbakanı René Viviani, cumhuriyetçi sosyalist bir general olan Sarrail'i Doğu Akdeniz'e yapılacak bir sefere komuta etmesi için atayarak koalisyon hükûmetini güçlendirdi. Kendisine başlangıçta bir İngiliz tümeni (İngiliz yetkililer tarafından büyük bir isteksizlikle kabul edilmiştir) ve Çanakkale Boğazı'ndan Bailloud'nun tümeni verilmiştir. Joffre, Sarrail'i "asabi bir general" olarak tanımlamış, Fransa'da bir hükûmet darbesi planladığından şüphelenmiş ve bu iş için Louis Franchet d'Espèrey'i tercih etmişti. Sarrail başlangıçta kolordu büyüklüğünde bir kuvvete komuta etmenin ciddi bir tenzil-i rütbe olduğunu düşündü. Savaş Bakanı Alexandre Millerand ile 3 Ağustos'ta görüştükten sonra, kuvvetinin adının Napolyonvari imalar taşıyan "Doğu Ordusu" olarak değiştirilmesi, fazladan dört tümenle takviye edilmesi ve İngiliz generallerin emrinde olmaması koşuluyla kabul etti. Resmi olarak 5 Ağustos'ta atandı. Sarrail'in 11 Ağustos tarihli notunda İzmir, İskenderun ya da Selanik'e çıkarma yapılması ya da Edremit Körfezi'ne inilerek Çanakkale'ye yürünmesi öneriliyordu. Joffre bu önerilerin lojistik fizibilitesini şiddetle eleştiriyordu. Ağustos ayı boyunca Cumhurbaşkanı Raymond Poincaré, Viviani ve Millerand, Joffre'yi planlanan Asya Seferi için dört tümeni serbest bırakmaya zorladılar ve sonunda Joffre, sonbahar taarruzundan sonra bunu yapacağına söz verdi. Ulusal Güvenlik Çalışmaları Ofisine operasyonun lojistiğini eleştirtti.
31 Ağustos 1915'te İngiliz Savaş Bakanı Horatio Herbert Kitchener Fransa'nın Çanakkale Boğazı'nın Asya kıyısına altı tümen çıkaracağı konusunda bilgilendirildi. Joffre muhtemelen Sarrail'in planlarını engellemek için İngilizleri devreye sokuyordu. Bulgaristan'ın 6 Eylül'de savaşa girerek Sırbistan'ın arkasını tehdit etmesi, sonunda Sarrail'in daha iddialı planlarının rafa kaldırılması gerektiği anlamına geliyordu. Joffre Selanik'e gidecek bir askeri misyonu çoktan kabul etmişti (4 Ağustos), ancak Bulgar Ordusunun harekete geçtiği 22 Eylül'e kadar hazır olamadı. 28 Eylül'de Sarrail'e Asya'daki Türkiye'de değil, Selanik'te bir sefere komuta etmesi gerektiği söylendi. İtilaf yanlısı ama teknik olarak hâlâ tarafsız olan Yunan hükûmeti, resmi bir diplomatik protestoda bulundu. Savaş Bakanı tarafından görüşleri sorulan Sarrail, İtilaf Kuvvetleri'nin prestiji açısından İngilizlerin Gelibolu'daki varlıklarını sürdürmeye teşvik edilmesini tavsiye etti. Sarrail, 30.000 İngiliz askerinin Selanik'i savunmasını, üç ya da dört Fransız kolordusunun ise Bulgaristan'ın başkenti Sofya'ya doğru ilerlemesini önerdi. Joffre bunların çoğunu onaylamıyordu ama engelleyecek değil, sadece zorlaştırabilecek bir konumdaydı.
Biyografi > Selanik > 1916 > İlkbahar

Sırp Ordusu Aralık ve Ocak aylarında İngiliz ve Fransız savaş gemilerinin eşlik ettiği Fransız ve İtalyan nakliye gemileri tarafından Arnavutluk'tan tahliye edildi. Bazıları Bizerte'ye, ama çoğu 11 Ocak'ta Yunan hükûmetinin öfkesine rağmen bir chasseurs alpins taburu tarafından işgal edilen Korfu'ya tahliye edildi. Korfu'daki Sırplar daha sonra Fransız General Piarron de Mondesir komutasında her biri 20.000 kişiden oluşan altı tümen halinde örgütlendi.
Ocak 1916'da Sarrail'e Makedonya Cephesi'ndeki tüm İtilaf birliklerinin komutası verildi. İngilizlerin onayı olmadan Selanik'te hiçbir harekât yapılmayacağı konusunda anlaşmaya varılmıştı. İngiliz Genelkurmay Başkanı Robertson, Fransızların İngilizlerin takviye etmesini istediği Selanik'teki İtilaf varlığının sadece Sarrail'e görev bulmak için devam ettirildiğinden şüpheleniyordu ki bu tam olarak doğru değildi - Joffre Romanya'yı müttefiklerin yanında savaşa sokmayı umuyordu. 4 Mart 1916'da, Almanların Verdun'a saldırmasından iki gün sonra, Joffre -Robertson'u kızdıracak şekilde- Sarrail'e İttifak Güçleri birliklerini sıkıştırmak için bir taarruz "çalışması" emrini verdi. Sarrail 21 tümene ihtiyacı olduğunu ve Sırplar gelmeden önce büyük bir şey yapamayacağını söyledi. Mart ayında kralcı Yunan birliklerine Avusturya-Macaristan ve Bulgar kuvvetlerine karşı çıkmamaları emredildi.
Joffre 10 Mart'ta Sarrail'e Selanik'teki varlığının İttifak Güçleri kuvvetlerini bağlamak için bir blöf olduğunu, aynı zamanda Yunanistan ve Romanya'yı İtilaf tarafına çekmeyi amaçladığını, ancak aynı zamanda büyük bir taarruz için "gerçek hazırlıklar" yapması gerektiğini yazdı. İtilaf Devletleri'nin 12 Mart'taki konferansında Rusya ve Sırbistan Selanik'ten büyük bir taarruz için bastırdı ama bu İngiliz-Fransız onayını almadı. Joffre, Sarrail'e bir "gösteri" için izin verdi (20 Nisan), ancak beş gün sonra Robertson'a büyük bir taarruz öneren bir mektup yazdı. Bu da İngilizlerin onayını almadı.
13 Nisan 1916'da Selanik'teyken İngiliz 85. Tugayı, General Sarrail'e Aziz Michael ve Aziz George Büyük Haçı'nın takıldığı bir tören geçidi yaptı. Bu törenin yeri belirtilmemiştir.
Biyografi > Selanik > Görevden alınma

Fransa 1917'deki siyasi ve askeri krizden kıl payı kurtulurken, Sarrail'in artık Almanlarla haince temaslarda bulunduğundan şüphelenilen sosyalist politikacılar Joseph Caillaux ve Louis Malvy ile olan ilişkisi kaderini belirledi.
Başbakan olduktan sonra Georges Clemenceau, Sarrail'i görevden almak için hızla harekete geçti. Savaş Komitesinin ilk toplantısında (6 Aralık) Selanik'i ana tartışma konusu haline getirdi ve "Sarrail orada kalamaz" dedi. Clemenceau ve Philippe Petain (Batı Cephesi'ndeki Fransız kuvvetlerinin Başkomutanı) Sarrail'in halefi olarak Louis Franchet d'Espèrey'i tercih etti, ancak Foch (Genelkurmay Başkanı) Adolphe Guillaumat'ın bu göreve getirilmesini savundu ve önce Petain, ardından da Başbakan ikna edildi. Clemenceau 10 Aralık'ta Sarrail'e görevden alındığını bildirdi.
Sarrail'in "büyük zorluklarla mücadele etmek zorunda kaldığı ve büyük hizmetler verdiği" 11 Aralık'ta yapılan bir basın açıklamasıyla duyuruldu. Görevden alınmasının herhangi bir siyasi sonucu olmadı ve savaşta daha fazla yer almadı.
Biyografi > Daha sonraki kariyeri

Sarrail anılarını yazmak üzere Montauban'daki evinde emekliliğe ayrıldı. Selanik operasyonlarını anlatan bu eser, I. Dünya Savaşı'nın bitiminden kısa bir süre sonra Mon Commandement en Orient adıyla yayımlandı.
Siyasi müttefikleri 1924'te iktidara döndüğünde yüksek komiser olarak Suriye'ye gönderildi. Fransız sağı bu atamayı eleştirdi. Sarrail serbest seçim sözü verdi ve siyasi partilerin kurulmasına izin verildiğini söyledi. Ancak bu vaatleri yerine getirmeye hiç niyeti yoktu ve bunun yerine Dürzi şeflerini ayartmaya, tutuklamaya ve sürgüne göndermeye çalıştı. Büyük Suriye İsyanı sırasında Şam'ın bombalanması emrini verdikten sonra 30 Ekim 1925'te geri çağrıldı. Şam'ın bombalanması uluslararası öfke ve kınamaya yol açtı.
Kasım 1914'te Légion d'honneur Büyük Subayı oldu ve Ocak 1916'da aynı Büyük Haç Nişanı ile ödüllendirildi. Eylül 1917'de kendisine Médaille militaire verildi. Sırbistan kendisine Kılıçlı Karađorđe'nin Yıldızı Nişanı ve Beyaz Kartal Nişanı verdi.
Mareşal Ferdinand Foch'tan birkaç gün sonra, 23 Mart 1929'da Paris'te öldü. Kanada Kayalıkları'ndaki iki dağ zirvesi onların onuruna adlandırılmıştır; Sarrail Dağı ve Foch Dağı yan yana durmaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

Cassar, George H. (2011). Lloyd George at War, 1916–18. Anthem Press, London. ISBN 978-0-857-28392-4.
Clayton, Anthony (2003). Paths of Glory. Cassell, London. ISBN 0-304-35949-1.
DiNardo, Richard L. (2015). Invasion: The Conquest of Serbia, 1915. Santa Barbara: Praeger. ISBN 9781440800924.
Doughty, Robert A. (2005). Pyrrhic Victory. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-02726-8.
Greenhalgh, Elizabeth (2005). Victory Through Coalition. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-09629-4.
Haythornthwaite, Philip J. (1994). The World War One Sourcebook. Arms and Armour Press, London. ISBN 1-85409-102-6
Herwig, Holger (2009). The Marne. Random House. ISBN 978-0-8129-7829-2.
Palmer, Alan (1998). Victory 1918. Weidenfeld & Nicolson. ISBN 0-297-84124-6.
Prete, Roy (2009). Strategy And Command, 1914. McGill-Queen's University Press. ISBN 978-0-7735-3522-0.
Sumner, Ian (2012). They Shall Not Pass: The French Army on the Western Front 1914–1918. Pen & Sword. ISBN 978-1-848-84209-0.
Tuchman, Barbara (1962). August 1914. Constable & Co. ISBN 978-0-333-30516-4.
Marne Muharebesi mevzileri, 9 Eylül.
General Maurice Sarrail ve kurmay başkanı, Selanik
Yunanistan sınırı boyunca çatışmalar, 1916
Sarrail (sağda), Venizelos ve Amiral Kountouriotis ile birlikte Makedonya cephesindeki Yunan "Ulusal Savunma" birliklerini teftiş ediyor
Guanganmen Olayı

Guang'anmen Olayı (Japonca: 広安門事件, Hepburn: Kōanmmon Jiken) veya Kuanganmen Olayı, Ulusal Devrim Ordusu'nun 29. Ordusu tarafından, 26 Temmuz 1937'de, İkinci Çin-Japon Savaşı'nın başlangıç aşamasında, Hebei-Chahar Siyasi Konseyi'nin kontrolü altındaki Beiping'de, şimdiki Pekin'de gerçekleşen Japon ordusuna yönelik bir saldırıydı. 7 Temmuz'daki Marco Polo Köprüsü Olayı ve 25 Temmuz'daki Langfang Olayı'nın ardından gerçekleşti.
O sırada Çin ordusu, Hebei'nin güney yarısında Baoding ve Shijiazhuang'da ve Shanxi'deki Datong'da büyük sayılar halinde toplanıyordu ve Japon ordusunu Fengtai Bölgesi'nde her taraftan kuşatmıştı, Japon tarafında ise Kwantung Ordusu'nun yeni seferber edilmiş birlikleri ve Japon Kore Ordusu Tianjin ve Beiping (Pekin) bölgesine ulaşma sürecindeydi. Kuanganmen Olayı, iki ordu arasındaki gerginlik derecesinin arttığı bir sırada meydana gelen bir olaydı.
Saldırı

Binbaşı Hirobe komutasındaki 2. Çin Garnizon Piyade Alayı'nın 2. Taburu, Japon sakinlerine koruma sağlamak amacıyla 26 kamyonla Pekin surları içindeki Japon kışlasına doğru yola çıktı. Özel Hizmet Ajansı başkanı Takuro Matsui, daha önce Hebei-Chahar Siyasi Konseyi yetkilileriyle, Beiping'in hemen dışındaki Guang'anmen kapılarından birliklerin geçişi konusunda görüşmeler yapmış ve Belediye Başkanı Qin Dechun'un onayını almıştı. Ancak, Konseyin askeri ve siyasi danışmanlarından Binbaşı Tokutaro Sakurai, temas kurmak için akşam 6:00 civarında Guang'anmen'e doğru ilerlediğinde, nöbet tutan Çin birlikleri kapıyı kapalı tuttu. Sonunda, daha fazla görüşmeden sonra, kapılar akşam 7:30 civarında açıldı ve Japon birlikleri geçmeye başladı, ancak ilk 3 kamyon geçtikten sonra Çinliler onlara ateş etmeye başladı. Kapı aniden kapandığında birliklerin üçte ikisi geçti ve Hirobe'nin birlikleri kapının içinde ve dışında bölündü. Makineli tüfekler ve el bombalarından beklenmedik şekilde yoğun ateş alıyorlardı ve Japon ve Çinli danışmanlar Çin birliklerini sakinleştiremediği için saat 20:00'de Japonlar hem kapıların içinden hem de dışından karşılık olarak saldırdı. Çin tarafı takviye aldı ve Japonları kuşattı, ancak Fengtai Bölgesi'ndeki tugay komutanı Masakazu Kawabe tarafından bir yardım kolu gönderilmesine rağmen, saat 21:30'da Çinlilerle yapılan müzakereler, Çin ordusunun mesafesini koruyacağı, kapıların içindeki Japonların duvarların içindeki elçilik arazilerine hareket edeceği ve dışarıda kalan Japonların Fengtai'ye geri döneceği yönünde bir öneri üretti. Saat 22:00'den biraz sonra çatışmalar sona erdi ve ertesi gün saat 02:00 civarında Hirobe'nin birliği elçilikteki kışlaya girdi. Japon ordusunun çatışmadaki toplam kaybı 2 ölü ve 17 yaralıdır. Ölenlerin ikisi de üst rütbeli erdir ve yaralıların dökümü bir binbaşı, bir yüzbaşı, bir çavuş, iki üst rütbeli er, bir er birinci sınıf, yedi er ikinci sınıf, iki bağlı sivil ve bir haber muhabiridir. Tokutaro Sakurai ile seyahat eden tercüman da çatışmada öldürüldü.
Little Compton, Warwickshire

| Little Compton, Warwickshire |
| --- | --- |
Kent

Little Compton, WarwickshireLittle Compton, Warwickshire'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Warwickshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Little Compton, Warwickshire, İngiltere'nin Warwickshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Hellboy: The Crooked Man

| --- | --- |

Yönetmen: Brian Taylor
Yapımcı:  Mike Richardson  Jeff Greenstein  Jonathan Yunger  Les Weldon  Robert Van Norden  Yariv Lerner 
Yazar:  Christopher Golden  Mike Mignola  Brian Taylor 
Oyuncular:  Jack Kesy  Jefferson White  Adeline Rudolph  Joseph Marcell  Leah McNamara 
Müzik: Sven Faulconer
Görüntü yönetmeni: Ivan Vatsov
Kurgu: Ryan Denmark
Stüdyo:  Millennium Media  Dark Horse Entertainment  Nu Boyana Film Studios  Campbell Grobman Films 
Dağıtıcı: Ketchup Entertainment
Çıkış tarih(ler)i: 2024 (2024)
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Hellboy: The Crooked Man, Mike Mignola tarafından yaratılan Dark Horse Comics karakteri Hellboy'a dayanan bir Amerikan süper kahraman korku filmi. Yapımcılığını Millennium Media, Dark Horse Entertainment, Nu Boyana Film Studios ve Campbell Grobman Films'in üstlendiği ve Ketchup Entertainment tarafından dağıtılan film, Hellboy film serisi'nin ikinci reboot'u ve serinin dördüncü canlı aksiyon filmidir. Filmin yönetmenliğini Brian Taylor, Mignola ve Christopher Golden ile birlikte yazdığı senaryodan, özellikle de Mignola tarafından yazılan The Crooked Man sınırlı serisinden esinlenerek yaptı. Filmde Hellboy rolünde Jack Kesy, Jefferson White ve Adeline Rudolph ile birlikte rol alıyor. Çekimler Mart 2023'te Bulgaristan'da başladı ve Mayıs ayında tamamlandı.
Landsberg am Lech (ilçe)

| Landsberg am Lech |
| --- | --- |
İlçe
  Arma 

Ülke:  Almanya
Eyalet: Bavyera
Başkent: Landsberg am Lech
Yüzölçümü
 • Toplam: 804.38 km²
Nüfus (31 Aralık 2020)
 • Toplam: 121.019
 • Yoğunluk: 150/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Landsberg am Lech Almanya'nın Bavyera eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 31 Aralık 2020 tarihi itibarıyla 121.019'dur. İlçenin merkezi Landsberg am Lech şehridir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4034338-8  VIAF: 244531145
III. Theophanes

| Kudüs Rum Ortodoks Patriği III>  Theophanes |
| --- | --- |

Kilise: Rum Ortodoks Kilisesi
Piskoposluk bölgesi: Kudüs
Doğum: 1570 Dimitsana, Yunanistan
Ölüm: 5 Aralık 1644 (74 yaşında) Konstantinopolis, Osmanlı İmparatorluğu
III. Theophanes (Yunanca: Θεοφάνης Γ; 1570 - 1644, Konstantinopolis), 1608 ile 1644 yılları arasındaki Kudüs Rum Ortodoks patriğiydi.
Hayatı

Patrik Theophanes'in yaşamının ilk yılları bilinmemektedir. IV. Sophronius'ün halefi olarak, Sophronius'un Kutsal Topraklardaki Hristiyan mabetleri üzerindeki Ortodoks düşünceleri savunmaya devam etti. 1611 yılında Osmanlı padişahı I. Ahmed'den gelen bir fermanla Theophanes, Ermenilerin Kutsal Ateş kutlamalarını benimsemelerini engellemiştir.
Aziz Sabas Manastırı'nda yaşayan Sırp keşişlerin kötü mali yönetimi nedeniyle manastırı, Latinlere ve Ermenilere teslim etmemek için değerli kutsal eşyaları satmak zorunda kalmıştır. Patrik, 1631-1634 yılları arasında Sultan IV. Murad'dan, II. Mehmed ve I. Selim'in Rum Ortodoks patriğine göndermiş olduğu bir dizi fermanın devamı niteliğinde fermanlar almıştır.
Patrik III. Theophanes, Metropolit Filaret'in 1 Haziran 1619'da Moskova Patriği olmasını tescillemek üzere Moskova'ya gitti. Ağustos 1620'de Moskova ziyaretinden dönerken, Lehistan-Litvanya Birliği topraklarında yeni bir metropolitlik kurdu; Kiev, Galiçya ve Rutenya Metropolitliği.
1644 yılında öldü.
Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim

| Neustadt (Aisch)-Bad Windsheim |
| --- | --- |
İlçe
  Arma 

Ülke:  Almanya
Eyalet: Bavyera
Başkent: Neustadt an der Aisch
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.267.54 km²
Nüfus (31 Aralık 2020)
 • Toplam: 101.272
 • Yoğunluk: 81/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Neustadt (Aisch)-Bad Windsheim Almanya'nın Bavyera eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 31 Aralık 2020 tarihi itibarıyla 101.272'dir. İlçenin merkezi Neustadt an der Aisch şehridir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4075339-6  ISNI: 0000 0004 0427 7082  LCCN: n85283541  NLI: 987007567277505171  VIAF: 129079073   WorldCat (LCCN): n85-283541
Beyaz Angolalılar

| Angolanos Brancos> Toplam nüfus |
| --- | --- |
Tahmini 200.000 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Diller
Portekizce, Almanca, Afrikaans
Din
Hristiyanlık (Çoğunluk)
Beyaz Angolalılar (Portekizce: Angolanos Brancos), daha çok Portekiz'den gelen Avrupa sömürge nüfuslarının torunlarıdır. Angola'daki beyaz yerleşimcilerin büyük çoğunluğu hem sömürge günlerinde hem de bugün Portekiz kökenlidir. Almanlar ve Afrikanerler Angola'nın güney bölgelerine yerleşti, Almanlar Moçamedes ve Benguela'da, Afrikanerler ise Huíla Eyaletinde yoğunlaştı. Boerlerin ve Almanların çoğu 1975'te Namibya ve Güney Afrika'ya gitti. 1975 yılına kadar Benguela'da Deutsche Schule Benguela adında Almanca eğitim veren bir okul vardı. Ayrıca Ruslar, Ukraynalılar, Polonyalılar ve Beyaz Brezilyalılar da nüfusu oluşturmaktadır.
Şu anda beyazlar, Angola'da azınlık bir etnik gruptur ve ülke nüfusunun %1'inden fazlasını oluşturmaktadır. Beyaz nüfus genellikle Portekizce konuşur.
Beyaz Angolalıların çoğu Portekiz kökenlidir, çok azı ise Alman ya da Hollandalı kökene sahiptir.
Ingibjörg Ólöf Isaksen

Ingibjörg Ólöf Isaksen, (d. 14 Şubat 1977) İzlandalı siyasetçidir.
| Ingibjörg Ólöf Isaksen |
| --- | --- |

Resmi Portre
Alþingi Milletvekili
Görevde
Makama geliş  25 Eylül 2021
Kişisel bilgiler
Doğum: 14 Şubat 1977 (47 yaşında) Reykjavík, İzlanda
Partisi: İlerici Parti
Evlilik(ler): Sigurjón Karel Rafnsson
Çocuk(lar): 6
Kariyeri

2003 yılında İzlanda Öğretmenler Üniversitesi'nden (günümüzde İzlanda Üniversitesi'ne bağlı) spor bilimleri alanında lisans derecesi aldı. Ingibjörg, 2003'ten 2012'ye kadar öğretmen olarak çalıştı.
2012 - 2014 yılları arasında Eyjafjörður topluluk konsey üyesi ve 2014 - 2021 yılları arasında Akureyri belediye meclis üyesi oldu. 2014'ten 2017'ye kadar Akureyri spor konseyinin başkanlığını yaptı.
2021 yılında İlerici Parti'den Kuzeydoğu seçim bölgesi milletvekili seçildi.
Kişisel Yaşamı

Sigurjón Karel Rafnsson ile evlidir ve altı çocuğu vardır.
Said bin Abdülmelik

Said bin Abdülmelik bin Mervan (Arapça: سعيد بن عبد الملك بن مروان, Saʿīd bin Abdülmelik bin Mervan; ö. 750), Said el-Hayr ('İyi Said') olarak da bilinir, Emevi ordu komutanı ve valisiydi.
Babası Halife Abdülmelik'in (685-705 arası hükümdarlık dönemi) ilk dönemlerinde Kudüs'teki Kubbet-üs-Sahra'nın inşasında rol oynadı. Babası döneminde belirsiz bir süre Musul'u yönetti ve oradaki çeşitli inşaat ve altyapı çalışmalarından sorumluydu. Said daha sonra kardeşi Halife I.Velid  (hd. 705-715) veya kuzeni Halife Ömer bin Abdülaziz (717-720 arası hükümdarlık dönemi) tarafından Musul civarında mülk edindi ve burayı bir kanalla tarım alanına dönüştürdü. 724 ve 725'te Anadolu'daki Bizanslılara karşı yaz seferleri düzenledi. Yeğeni Halife II. Velid'nin yönetimi sırasında, Şubat 743 ile Nisan 744 arasında Said Filistin valisi olarak görev yaptı, ancak Velid II'nin ölümünden sonra bölgedeki isyancılar tarafından kovuldu. Said, Abbasilerin 750 yılında hanedanı devirmesinden sonra Ramla yakınlarında Emevi hanedanının katledilmesi sırasında öldürüldü.