stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
J. K. Rowling
Eserleri ve yayınları > Diğer kitapları > Cormoran Strike serisi

Guguk Kuşu (roman) (Robert Galbraith mahlasıyla) (2013)
İpekböceği (Robert Galbraith mahlasıyla) (2014)
Kötülük Kariyeri (Robert Galbraith mahlasıyla) (2015)
Ölümcül Beyaz (Robert Galbraith mahlasıyla) (2018)
Kötü Kan (Robert Galbraith mahlasıyla) (2020)
The Ink Black Heart (Robert Galbraith mahlasıyla) (2022) -Türkçe'ye Henüz Çevrilmedi-
The Running Grave (Robert Galbraith mahlasıyla) (2023) -Türkçe'ye Henüz Çevrilmedi-
Boş Koltuk, Rowling'in yetişkinler için yazmış olduğu ilk kitaptır. Doğan Kitap tarafından Dost Körpe çevirisiyle Türkçeye kazandırılmıştır.
Bundan bir yıl sonra Robert Galbraith mahlasıyla yayımlanan Guguk Kuşu adlı eserin de  aslında Rowling'e ait olduğu The Sunday Times Gazetesi tarafından ortaya çıkartılmıştır. Cormoran Strike adlı dedektifin maceralarını konu alan ve İpekböceği romanıyla devam eden polisiye seri Pegasus Yayınları tarafından Zeynep Heyzen Ateş  çevirisiyle Türkçeye kazandırılmıştır.
Eserleri ve yayınları > Makaleler

"The First It Girl: J.K. Rowling reviews Decca: the Letters of Jessica Mitford ed by Peter Y Sussman", The Daily Telegraph 26 Temmuz 2006
Introduction to "Ending Child Poverty" in Moving Britain Forward. Selected Speeches 1997–2006 by Gordon Brown, Bloomsbury (2006)
Foreword to the anthology Magic, Gil McNeil ve Sarah Brown tarafından değiştirilme, Bloomsbury (2002)
The Fringe Benefits of Failure, and the Importance of Imagination 6 Eylül 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., J.K. Rowling, Harvard Magazine, 5 Haziran 2008
Foreword to "Harry, A History", written by Melissa Anelli, Pocket (2008)
Hanobası, Aksaray

| Hanobası |
| --- | --- |
Köy

 Aksaray'ın Türkiye'deki konumu
HanobasıHanobası'nın Aksaray'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Aksaray
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1276 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 595
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0382
İl plaka kodu: 68
Posta kodu: 68010
Hanobası, Aksaray ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. 29 Aralık 1998'de Sarayhan'ın belde statüsü kazanmasıyla bu beldeye bağlı bir mahalle haline geldi. 12 Kasım 2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı yasa çerçevesinde Sarayhan Belde Belediyesi'nin kapatılması üzerine 2014 yılında tekrar köye dönüştürüldü.
1831'de Hanobası Köyü'nde, Çimeli aşiretine mensup 7 hanede 22 erkek nüfus ikamet etmekteydi. 1834’te ise köyde, Boynuinceli Aşiretine bağlı Hacıahmedli Cemaati'ne ait 26 hanede 102 erkek nüfus yaşamaktaydı. Bu durum, köyün Aksaray’da iki farklı cemaatin bir arada yaşadığı nadir köylerden biri olduğunu göstermektedir.
Coğrafya

Aksaray il merkezine 45 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 595
2021: 602
2020: 623
2019: 640
2018: 640
2017: 655
2016: 672
2015: 688
2014: 697
1990: 916
1985: 930
Seyitgazi

| Seyitgazi |
| --- | --- |
İlçe

 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Eskişehir
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Yeşim Altın
 • Belediye başkanı: Uğur Tepe (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1558 km²
Rakım: 1000 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 13.405
 • Kır: -
 • Şehir: 12.844
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 26950
İl alan kodu: 0222
İl plaka kodu: 26
Resmî site http://www.seyitgazi.bel.tr/
Seyitgazi (Antik Çağda: Nakoleia), Eskişehir'in 43 kilometre güneyinde yer alan küçük bir ilçesidir. İsmini, Arapların İslamiyeti Anadolu'ya yaymak üzere Bizans İmparatorluğu'na karşı verdiği mücadelelerin birinde şehit düşen Battal Gazi'den alır. Ayrıca günümüzde Alevi inancındaki Anadolu Müslümanlığının da önemli uğrak yerlerindendir.
Tarihçe

Seyitgazi'ye ilk yerleşim M.Ö. 3000 - 3500 tarihleri arasındadır. Tarihteki esas belirgin yeri M.Ö. 800-600 yıllarında başlar. Seyitgazi'nin Bizans İmparatorluğundan alınmasından sonra 70-80 hanelik Türkmen halkı yerleştirilmiş ve adına da Türkmen Köyü denmiştir. Seyitgazi ismini de Seyyid Battal Gazi Külliyesi yapıldıktan sonra almıştır. Friglerden başlayarak canlı bir merkez olan Seyitgazi'nin nüfusu 15-20 bin gibi büyük sayılara ulaşmıştır. 1531'de Kanuni tarafından gönderilen bir fermanla Karacapınar, Hatıplar, Belenk, Kalfal, Yenice ve Özbek adını taşıyan altı mahallesi olmuştur. Bugün Derebenek, İkiçeşme, Hacıyunus ve Aşagısöğüt mahalleleri bulunan Seyitgazi'nin ayrıca bunlara bağlı İlme ve Soğulcak isimli yerleşim birimleri de vardır.
Kültür

Yöreye ait dokuma çeşitleri zili, cicim, gökmendil'dir. Bölgede el örgüsü çorap kullanımı yaygındır. İlçede özellikle koç boynuzlu, çatıklı, çalı yaprağı, vişne dalı, güllü, patates çiçeği, katip yazısı, deve boynu adını verdikleri çoraplar örülmektedir. Bu motifler genellikle çorabın burun ve topuk kısmındadır. Kadın çorapları daha çok kısa konçsuz olup patik adıyla anılır. İlçede el işi oya yaygındır. Boncuk, mekik ve iplik oyası yapılır. Bunlardan bir kısmı "Bahçe güzeli, yattı kalktı, tavuk ayağı, su taşı, yasemin, horoz ibiği, hanım çantası, elti eltiye küstü, tren yolu, halkalı şeker, kartopu" isimleri ile anılır. İlçeye özgü yerel kıyafetler günümüzde sadece bayramlarda ve özel günlerde giyilmektedir. Özellikle kadınlar düğünde kadife sim işlemeli şalvar üzerine sarkan, belden aşağıya kadar uzun olup yakası kol kapakları ve arka kısmı sim işlemelidir.
Mimari

Eski bir yerleşim yeri olmasına rağmen Osmanlı sivil mimarisinin özelliklerini taşıyan binalar yanında tek katlı ve iklim özelliklerine uygun yapılar vardır. Bu binalar genellikle kerpiçten örülme, kalın duvarlı olup çatı örtüleri önceden dam biçiminde iken zamanla kiremit örtü yaygınlık kazanmıştır. Evlerde en çok kullanılan bölüm ilk giriş bölümü olup "Hayat" da denir. Burası bazen mutfak görevini de görmüştür. Oturma ve yatak odası olarak kullanılan odalarda yüklük adını taşıyan yatak ve benzeri eşyaların konulduğu bölmeler ve sandık yeri bulunur. Bazı evlerde duvar içine gömülü olarak, duvarlar yanında ahşaptan yapılmış dolaplar bulunur. Geçim tarım ve hayvancılığa dayandığı için süt ve süt ürünleri başta olmak üzere, çeşitli ihtiyaç maddelerinin korunduğu ev bölümüne, "Harcevi" ya da "Tulukevi" adı verilir. Eski evlerde tuvalet evden uzakta (avlu) bahçenin bir köşesinde bulunur. Evdeki odaların birinde ya da birkaçında hamamlık adı verilen banyo bölümleri vardır. Avlu içerisinde evle bitişik ahır ve samanlık bulunur. Eski ev içi görüntüsü tavan süslemesi ve dolap süslemesi 1970'li yıllardan itibaren taş tuğla ve beton malzemenin kullanıldığı modern binalarda yapılmaya başlanmıştır. Seyitgazi'de şehir imar planı uygulamaya başlaması ile birlikte İkiçeşme ve Hacıyunus mahallelerine bağlı modern yerleşim yerleri oluşmuştur. Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde önemli yollar üzerinde bulunan Seyitgazi'nin günümüzde bu özelliğini yeniden kazandığı görülmektedir.
Coğrafya

Eskişehir'e 43 km uzaklıkta bulunan Seyitgazi'den Eskişehir ve Afyon yönüne asfalt yollar olması ve bu yolun şehirler arası otobüsler için daha kısa olması nedeni ile tercih edilmektedir.
Ekonomi

İlçede Eti Maden İşletmeleri dışında un-yem, yağ, patlayıcı ve kimya-makine sanayi mevcuttur. Bunun dışında önemli bir sanayi kuruluşu olmaması dolayısıyla iş sahası sadece tarım ve hayvancılığa dayanır. Tarım ve hayvancılık alanında kısmen mevsimlik bir çalışma gözlenir. Tahıl şeker pancarı ve bakliyat türlerinin üretiminde çalışmalar daha sıktır. Halk ekmek ihitiyacını modern fırınların yanında bahçelerindeki 'tandır' adı verilen fırınlardan da sağlar.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 17.679 | 1.723 | 15.956 |
| 1935 | 19.316 | 1.731 | 17.585 |
| 1940 | 20.527 | 1.791 | 18.736 |
| 1945 | 22.742 | 1.871 | 20.871 |
| 1950 | 24.814 | 2.040 | 22.774 |
| 1955 | 25.422 | 2.276 | 23.146 |
| 1960 | 26.604 | 2.577 | 24.027 |
| 1965 | 26.372 | 2.612 | 23.760 |
| 1970 | 25.992 | 2.556 | 23.436 |
| 1975 | 25.835 | 2.819 | 23.016 |
| 1980 | 24.691 | 2.910 | 21.781 |
| 1985 | 25.657 | 3.600 | 22.057 |
| 1990 | 24.762 | 3.223 | 21.539 |
| 2000 | 21.701 | 3.281 | 18.420 |
| 2007 | 17.624 | 3.197 | 14.427 |
| 2008 | 17.219 | 3.035 | 14.184 |
| 2009 | 16.900 | 2.940 | 13.960 |
| 2010 | 16.222 | 2.890 | 13.332 |
| 2011 | 15.783 | 2.826 | 12.957 |
| 2012 | 15.192 | 2.795 | 12.397 |
| 2013 | 15.023 | 15.023 | veri yok |
| 2014 | 14.240 | 14.240 | veri yok |
| 2015 | 13.753 | 13.753 | veri yok |
| 2016 | 13.203 | 13.203 | veri yok |
| 2017 | 12.987 | 12.987 | veri yok |
| 2018 | 13.405 | 13.405 | veri yok |
| 2019 | 13.009 | 13.009 | veri yok |
| 2020 | 12.844 | 12.844 | veri yok |
| 2021 | 12.651 | 12.651 | veri yok |
| 2022 | 12.587 | 12.587 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
250 Yıllık İnsan

| --- | --- |
انسان ۲۵۰ساله

Yazar: Seyyid Ali Hamenei
Çevirmen: Muaz Pazarpaşı
Dil: Farsça
Konular: Din, Tarih, Siyaset
Tür: Tarih
Yayım: 2011 (özgün) 2014 (Türkçe)
Yayımcı: İman Cehadi (özgün) Fetva Yayıncılık (Türkçe)
Sayfa: 448
ISBN: 9786055030285
'250 Yıllık İnsan, tam adıyla 250 Yıllık İnsan Hz. Peygamber (s.a.a.)’den İmam-ı Zaman (a.f.)’a Kadar Ehl-i Beyt’in İki Yüz Elli Yıllık Mücadele Tarihi Seyyid Ali Hamenei'nin 2011 yılında Farsça yayınlanmış olan kitabı. 2014 yılında Fetva Yayıncılık'tan Muaz Pazarpaşı'nın çevirisi ile Türkiye'de yayınlanmıştır.
Yazar

Seyyid Ali Hüseyni Hamenei (Farsça: سید علی حسینی خامنه‌ای, d. 17 Temmuz 1939; Meşhed), İran'ın dini ve siyasi yüce lideri. 3 Haziran 1989 tarihinde Ayetullah Humeyni'nin vefat etmesi üzerine, 4 Haziran 1989 tarihinde İran'ın dini lideri olarak seçildi.
İçerik

250 Yıllık İnsan, Seyyid Ali Hamaney'in Şii imamların siyasi hayatı ve mücadeleleri hakkındaki açıklamalarının bir koleksiyonunu içeren bir kitaptır. Kitabın içeriği, Mayıs 1980'den Mart 2011'e kadar İran Yüce Lideri'nin konuşmaları arasından seçilmiştir. Eser 17 bölümden oluşmaktadır.
Bu eserin temel yaklaşımı, 250 yıllık insan teorisine dayanmaktadır. Bu teoriye göre, Şii imamlarının hayatı, görünüm farklılıklara rağmen, devamlı bir harekettir. Bu hareket, Muhammed'in ölümünden başlayıp Hicri 260 yılına kadar devam etmiştir. 250 yıllık olan bu süre içinde Şii imamlar İslam hükûmeti kurma düşüncesinde idiler.
İçerik > Kitabın Bölümleri

Birinci Bölüm: Peygamberi Azam
İkinci Bölüm: İmamet
Üçüncü Bölüm: Emîrü'l-mü'minîn
Dördüncü Bölüm: Fatimeh El Zehra
Beşinci Bölüm: İmam Hassan
Altıncı Bölüm: İmam Hüseyin
Yedinci Bölüm: Zeyneb-i kubra ve Kerbela sefirlerinin hareketi
Sekizinci Bölüm: Kerbela olayından sonraki siyasi ve ictimai durumu
Dokuzuncu Bölüm: İmam Seccad
Onuncu Bölüm: İmam Bakır
On birinci Bölüm: Emevî hükûmetinin son yılları ve İmam Sadık'ın İmameti
On ikinci Bölüm: İmam Sadık
On üçüncü Bölüm: Gizli Teşkilat
On dördüncü Bölüm: İmam Kazım
On beşinci Bölüm: İmam Rızâ
On altıncı Bölüm: İmam Cevad, İmam Hadi ve İmam Askeri
On yedinci Bölüm: 250 Yıllık insanın hareket amacı
Tercüme

Eser Dünya Ehlibeyt Kurultayı tarafından İngilizce, Fransızca ve Hausaca'ya çevirilmiştir. Ayrıca bu eser Arapça, Urduca, Azerice, Rusça, Malayca ve Türkçe gibi dillere de çevirilmiştir.
Şehit Kâmil Olayı

| Şehit Kâmil Olayı |
| --- | --- |
Tarih: 21 Ocak 1920 (1920-01-21)
Konum: Gaziantep
Sonuç: Halk galeyana geldi, Antep'te halk Fransız kuvvetlerine karşı şehri savunmaya başladı.
Şehit Kâmil Olayı, 21 Ocak 1920 tarihinde o zamanki adı Antep olan Gaziantep'te gerçekleşen olay.
Olay

I. Dünya Savaşı sonrasında imzalanan Mondros Mütarekesinin İtilaf Devletlerine verdiği yetkilere dayanarak önce İngiliz, ardından da Fransız kuvvetlerince işgal edilen Antep'te gerçekleşmiştir. Olayın gerçekleştiği tarihte, 14 yaşında olan Mehmet Kâmil, üvey annesi Hatice Hanım ile birlikte sırtlarında kendir çubukları taşımaktaydı. Evlerine döndükleri sırada, Hatice Hanım, o dönemde Fransız askerlerinin erzak deposu olarak kullandıkları bir fırının önünde dinlenmek istedi. Mehmet Kâmil ise arkadaşı Zavar Halil ile birlikte arkasından geliyordu. Bu sırada karşılarına çıkan üç Fransız askeri, Hatice Hanım'a saldırarak peçesini açmak istedi. Hatice Hanımın askerlere direnmesi ve bağırması üzerine, Mehmet Kâmil koşarak askerlerin üzerine saldırdı. Askerler, süngü ile Mehmet Kâmil'i öldürerek fırının içerisine saklandılar. Olayı gören Antep halkı galeyana gelerek fırına saldırdı.
Halkı sakinleştirmek için olay yerine gelen jandarma ve polis birlikleri çağrıldı. Mehmet Kâmil'in cenazesi ise, ertesi gün öğle namazının ardından kaldırılarak defnedildi.
Sonrası

Mehmet Kâmil'in öldürülmesi Antep halkının tepkisine neden oldu. Olayın ardından, şehir genelinde büyük bir miting düzenlendi. Mitingde "Fransızlar yurdumuzdan çekilin, burası Türk memleketidir" sloganları atıldı. Şehirde bulunan Fransız kumandanı Yarbay Saint-Marie, Mehmet Kâmil'in ailesine taziye ziyaretinde bulundu. Yarbay, olay nedeniyle aileye tazminat teklif etse de, Mehmet Kâmil'in babası Ökkeş Ağa, bu teklifi reddetti. Kaynaklarda, Antep'in kurtuluşunu başlatan olayın bu olduğu ileri sürülmüştür.
Olayı izleyen aylarda, Fransız güçleri ile Antep halkı arasındaki çatışmaların şiddeti artmaya başladı. Bu süreçte Fransız askerlerine karşı mücadelesi ile halkın da takdirini kazanan Teğmen Sait Bey'in de öldürülmesi, Antep halkının direncini daha da artırsa da, düzenli güçlere karşı direnemeyen şehir 9 Şubat 1921 tarihinde teslim oldu. Fakat Sakarya Meydan Muharebesinin ardından imzalanan Ankara Anlaşması ile, Fransız güçleri şehri boşalttı.
İlerleyen yıllarda, Mehmet Kâmil'in adı Gaziantep'in çeşitli yerlerinde yapılan okullara, camilere, sosyal tesislere verilmiş, anısına bir de anıt yapılmıştır. Ayrıca Gaziantep'in ilçelerinden birinin de (Şehitkamil) adı olmuştur.
Dipnotlar

↑  Bu yetkilerin İtilaf Devletlerince anlaşmaya aykırı olarak kullanıldığı bazı kaynaklarda dile getirilmektedir. Mesela; ŞENOL, KÜÇÜKDEMİRCİ, IŞILDAK, s. 38
1 2 3  ÖZGÜR, s. ?
1 2 3  Türkiye Kültür Portalı (25 Şubat 2013). "ŞEHİT KAMİL HİKAYESİ - Gaziantep". kulturportali.gov.tr. 18 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2020.
1 2 3 4 5 6  "Şehit Kâmil'in belgeseli yapıldı". Hürriyet. 2 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2020.
↑  ÖZTÜRK, s. 78
↑  "'Şehit Kamil annesinin örtüsü için şehit oldu'". Milliyet.com.tr. 15 Ağustos 2010. 20 Ağustos 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Eylül 2010.
1 2 3 4 5  Şehit Kâmil Kaymakamlığı. "Şehit Kâmil Kimdir?". sehitkamil.gov.tr. 20 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2020.
1 2 3  ŞENOL, KÜÇÜKDEMİRCİ, IŞILDAK, s. 38
Lindsey Graham

| Lindsey Graham |
| --- | --- |

Resmî portre, 2013
Güney Karolina'dan ABD Senatörü
Görevde
Makama geliş  3 Ocak 2003 Tim Scott ile birlikte
Yerine geldiği: Strom Thurmond
Güney Karolina'nın 3. Bölgesinden ABD Temsilciler Meclisi Üyesi
Görev süresi 3 Ocak 1995 - 3 Ocak 2003
Yerine geldiği: Butler Derrick
Yerine gelen: Gresham Barrett
Güney Karolina Temsilciler Meclisi Üyesi
Görev süresi 12 Ocak 1993 - 3 Ocak 1995
Yerine geldiği: Lowell Ross
Yerine gelen: William Sandifer
Kişisel bilgiler
Doğum: Lindsey Olin Graham 9 Temmuz 1955 (69 yaşında) Central, Güney Karolina, Amerika Birleşik Devletleri
Partisi: Cumhuriyetçi Parti
Bitirdiği okul: Güney Karolina Üniversitesi
Askerî hizmeti
Bağlılığı: Amerika Birleşik Devletleri
Branşı: Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1982-1988 (aktif) 1989-1995 (Hava Ulusal Muhafızı) 1995-2015 (rezerv)
Rütbesi: Albay
Lindsey Olin Graham (d. 9 Temmuz 1955, Central), Amerikalı siyasetçi. Cumhuriyetçi Partili olup 2003'ten beri Güney Karolina senatörüdür. 1995-2003 yılları arasında Güney Karolina 3. bölge temsilcisi olarak görev yapmıştır. 2016 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimlerinde başkan adaylığını duyurmuş ancak sonradan yarıştan çekilmiştir. Kasım Süleymani'nin ölümünden sonra: Ayetullah'tan sonra Tahran'daki en önemli adamı öldürdük. Bu eylem geçmişte yaptıklarının intikamını almak için değildi. Saldırı organize eden birini öldürmek için önleyici savunmaya yönelik bir saldırıydı demiştir. 13 Nisan 2020'de dünyada yaşanan COVID-19 salgını nedeniyle Çin'in cezalandırılmasını gerektiğini böylece bunun gelecekte caydırıcı bir rol oynayacağını belirtti.
Hof Van Twente

| Hof Van Twente |
| --- | --- |
Belediye

  Bayrak Mühür 
Ülke:  Hollanda
İl: Overijssel
İdare
 • Belediye başkanı: Ellen Nauta
Nüfus (1 Ocak 2024)
 • Toplam: 35.438
Resmî site hofvantwente.nl
Hof van Twente, Hollanda'nın doğusunda, Overijssel ilinin Twente bölgesinde yer alan bir belediyedir. 1 Ocak 2001 tarihinde Diepenheim, Goor, Markelo, Delden belediyelerinin birleşmesiyle kurulmuştur.
Coğrafya

Belediyenin merkezi Goor kasabasıdır. Diğer önemli yerleşim yerleri arasında Delden, Diepenheim, Markelo, Hengevelde ve Bentelo bulunmaktadır. Hof van Twente, tarım arazileri, ormanlar ve tarihi yapılarla zengin bir kırsal alana sahiptir.
Tarihçe

Goor, 1263 yılında şehir haklarını elde etmiştir. Geç Orta Çağ'da Utrecht piskoposunun temsilcisi olan "Drost" burada ikamet etmiştir. Delden ise 1333 yılında şehir haklarına sahip olmuştur ve yakınlarındaki Twickel Kalesi ile tanınır. Markelo bölgesinde ise tarih öncesi tümülüsler bulunmuştur.
Ekonomi

Hof van Twente'nin ekonomisi tarım, turizm ve sanayiye dayanmaktadır. Goor ve Delden kasabalarında çimento, metal ve plastik üretimi gibi sanayi faaliyetleri bulunmaktadır. Ayrıca, Twente Kanalı üzerindeki Goor limanı, bölgenin ticaretine katkı sağlamaktadır.
Gezilecek Yerler

Bölge, yürüyüş ve bisiklet rotalarıyla ünlüdür. Twickel Kalesi'nin parkları ve ormanları halka açıktır. Ayrıca, Diepenheim'da Diepenheim Malikanesi,  Warmelo Kalesi ile Den Haller Su Değirmeni ve Markelo ile Goor arasındaki Weldam Kalesi'nin bahçeleri ziyaret edilebilir. Delden'de 15. yüzyıldan kalma Gotik Aziz Blasius Kilisesi ve Delden Tuz Müzesi bulunmaktadır.
Kültür ve Etkinlikler

Hof van Twente, yıl boyunca çeşitli kültürel etkinliklere ev sahipliği yapmaktadır. Bölgedeki sanat galerileri, müzeler ve festivaller, ziyaretçilere zengin bir deneyim sunar. Ayrıca, yerel mutfak ve geleneksel el sanatları da bölgenin kültürel mirasının bir parçasıdır.
Hof van Twente, doğal güzellikleri, tarihi yapıları ve kültürel zenginlikleriyle ziyaretçilerine unutulmaz deneyimler sunan bir bölgedir.
Evren, Ankara

| Evren |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Ankara
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Bekir Kınacı
 • Belediye başkanı: Hüsamettin Ünsal (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 179,74 km²
Rakım: 900 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 3.606
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 06770
İl alan kodu: 312
İl plaka kodu: 06
Resmî site Belediye
Evren, eskiden Çıkınağıl, Ankara ilinin bir ilçesidir. Güneyde Aksaray'a bağlı Sarıyahşi ilçesi, kuzeyde ve doğuda Kızılırmak Nehri, batıda Şereflikoçhisar ilçesi ile çevrilidir.
Tarih

Anadolu uygarlıklarının her dönemin yaşandığı Evren, Anadolu'nun en eski yerleşim merkezlerinden birisidir. Hititler, Frigler, Persler, Romalılar, Selçuklu Hanedanı, Karamanoğulları ve Osmanlılar bu bölgede tarih boyunca çeşitli yerleşim yerleri oluşturmuşlardır.
Kültür Bakanlığının ilçe ve çevresinde yaptırmış olduğu araştırmalar sonucu M.Ö. 2400 yıllarına kadar Tunç Çağı, Demir Çağı ve Roma dönemine ait eserlerin varlığı saptanmıştır. Ayrıca baraj sularının kıyısında yapılan kazılarda tufan dönemine ait olabileceği belirtilen 10 milyon yıllık fosil kalıntıları bulunmuş ve halen çalışmalar aralıklarla devam etmektedir.[kaynak belirtilmeli]
Selçuklu ve Osmanlılar döneminde Türklerin yerleşim bölgesi olan Evren üzerinde aynı zamanda tarihi İpek Yolu geçmektedir.
Şu an ilçede yaşayan halkın genelinin Türkmen boylarından olduğu bir araştırmaya göre[hangileri?] de "Derbent"* oldukları sanılmaktadır.
1963 yılına kadar köy statüsünde olup Çıkınağıl adı ile anılan ilçe, 1957 yılında önceki kuruluş yeri Hirfanlı Baraj Gölü suları altında kalması nedeni ile şu anki mevkisine taşınmıştır. 1963 yılında Şereflikoçhisar ilçesine bağlı olarak belde olmuş, 1982 yılında ise adı Evren olarak değiştirilmiştir. 1990 yılında çıkarılan 3644 sayılı kanun ile adı "Evren" kalmak kaydı ile ilçe statüsüne dönüştürülerek 2.8.1991 tarihinde de ilk kaymakamı atanmıştır.
İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 9 köy ve 5 mahalleden oluşmaktadır. Askeri darbe dolayısıyla, 21 Mayıs 1984'te Çıkınağıl adıyla bir belde olan yerleşimin adı "Evren" olarak değiştirildi.
Derbent: Sınır üzerinde bulunan küçük kale, dağ üzerindeki geçitlerde ve boğazlarda bulunan karakol. Ayrıca iki dağ arasındaki geçit ve boğaz anlamına da gelir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 6.928 | 3.810 | 3.118 |
| 2000 | 6.167 | 4.363 | 1.804 |
| 2007 | 4.027 | 2.844 | 1.183 |
| 2008 | 4.513 | 2.980 | 1.533 |
| 2009 | 3.822 | 2.494 | 1.328 |
| 2010 | 3.343 | 2.175 | 1.168 |
| 2011 | 3.227 | 2.016 | 1.211 |
| 2012 | 3.011 | 1.885 | 1.126 |
| 2013 | 2.995 | 2.995 | veri yok |
| 2014 | 2.901 | 2.901 | veri yok |
| 2015 | 2.847 | 2.847 | veri yok |
| 2016 | 2.784 | 2.784 | veri yok |
| 2017 | 2.753 | 2.753 | veri yok |
| 2018 | 3.606 | 3.606 | veri yok |
| 2019 | 3.097 | 3.097 | veri yok |
| 2020 | 3.045 | 3.045 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Mahalleler

Evren'in 13 mahallesinin 4'ü merkezde bulunmaktadır. Merkez mahallelerinde 1.721 kişi (%62,5) yaşamaktadır. En uzak mahallesi ise 23,5 km uzaklıktaki Cebirli'dir. İlçede nüfusu en fazla olan, 496 kişi ile Yeni mahallesidir. Evren'in nüfusu 2017 yılında 31 kişi azalmıştır.
Altınbaşak
Cebirli
Çatalpınar
Demirayak
Esentepe
Eskitorunabası
İbrahimbeyli
İnebeyli
Modern
Solakuşağı
Şerafettin Yılmaz
Yenimahalle
Yusufuşağı
Yönetim > Belediye başkanları

| Seçim | İsim | Parti | Parti |
| --- | --- | --- | --- |
| 1984 | Dursun Çekim |  | Doğru Yol Partisi |
| 1989 | Mithat Keskin |  | Doğru Yol Partisi |
| 1994 | İbrahim Eren |  | Doğru Yol Partisi |
| 1999 | Mithat Keskin |  | Milliyetçi Hareket Partisi |
| 2004 | Dursun Çekim |  | Adalet ve Kalkınma Partisi |
| 2009 | Nedim Keskin |  | Milliyetçi Hareket Partisi |
| 2014 | Abdülkadir Demirci |  | Adalet ve Kalkınma Partisi |
| 2019 | Hüsamettin Ünsal |  | Adalet ve Kalkınma Partisi |
| 2024 | Hüsamettin Ünsal |  | Adalet ve Kalkınma Partisi |
Prokopius

| Kayseryalı Prokopius |
| --- | --- |
Doğum: MS 500 Kayserya, Filistin, Doğu Roma İmparatorluğu
Ölüm: MS 565
Meslek: Tarihçi
Önemli eser: Gizli Tarih, Justinianus Döneminde Yapılar, Justinianus'un Savaşları

Prokopius (Yunanca: Προκόπιος ὁ Καισαρεύς, Latince: Procopius Caesarensis; y. MS 500, Kayserya - y. MS 565), Filistin kökenli Bizanslı tarihçi. İmparator I. Justinianus döneminde yapılan savaşlarda General Belisarius'a eşlik etmiş ve 6. yüzyılın en önemli tarihçisi olmuştur. Justinianus'un Savaşları, I. Justinianus'un Binaları ve Gizli Tarih isimli kitapları yazmıştır. Antik dünyanın son büyük tarihçisi olarak anılır.
Erken hayatı

Prokopius'un yaşamına dair en önemli bilgiler, kendi yazdıklarının yanı sıra, 975 yılından sonra derlenmiş bir Bizans Yunan ansiklopedisi olan Suda'da yer alır. Prokopius, Palaestina Prima eyaletindeki Kayserya’da doğmuştur. Yunan klasikleri ve retorik üzerine üst sınıf bir eğitim aldığı, olasılıkla ünlü Gazze okulunda (Gazze retorik okulu) eğitim gördüğü düşünülmektedir. Ayrıca, Berytus (günümüzde Beyrut) veya Konstantinopolis’te (bugünkü İstanbul) bir hukuk okuluna gitmiş ve ardından hukukçu (rhetor) olarak görev yapmış olabilir. Hukuk eğitimi almış biri olarak Latince bildiği açıktır; zira, savaşları ele aldığı eserde Latince kelimeler kullanmış ve çevirmiştir.