stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Anne Tyler
Yazma stili, etkileri ve felsefesi > Zamanın geçişi ve küçük, tesadüfi olayların rolü

Zamanın geçişinin rolü ve onun Tyler'ın karakterleri üzerindeki etkisi her zaman görülür. Pek çok romanındaki hikâyeler, sadece geri dönüşlerle de olsa, on yıllara yayılır. Joyce Carol Oates, zamanın rolünü şu şekilde vurgular: "[Tyler'ın romanları], gerçek yaşamın kıvrımlı sürüklenmesinde olay örgüsüz gibi hareket eder, "olay örgüsünü" oluşturan zamanın kendisidir: anlam, James Joyce'un apifaniler olarak adlandırdığı, birikmiş hafızanın parıltılarında zamanın iki katına çıkmasıyla ortaya çıkar. Tyler'ın bize gösterdiği gibi, aile hayatının ayrıntıları doğru perspektiften bakıldığında şaşırtıcı bir anlam verebilir." Bu ayrıntılarla ilgili olarak, Tyler kendisi şöyle yorumluyor: "Büyük olaylara karşı küçük olaylara gelince: Hepsinin önemli olduğuna inanıyorum. Hepsi karakteri açığa vuruyor, beni en çok ilgilendiren faktör bu... Yine de küçük detayların bu kadar anlamlı olabilmesi beni büyülüyor."
Kakutani, Saint Maybe'yi de benzer bir şekilde tanımlar: "Çeşitli karakterlerin bakış açıları arasında gidip gelen Bayan Tyler, Bedloes'in yaşamlarında yirmi yılın izini sürüyor ve bize aile üyelerinin yaşamlarını şekillendiren büyük ve küçük olayları, ailevi sevgi ve yükümlülük duygularının yıllar içinde değiştiği neredeyse algılanamaz yolları gösteriyor." Yine Breathing Lessons hakkındaki incelemesinde Kakutani, "her zamanki zarafeti ve cömertliği ile, ebeveynler ve çocuklar, kocalar ve eşler tarafından yapılan sürekli değişen antlaşmaları kronikleştirebilir ve bunu yaparken, zamanın geçişi tarafından yapılan hem kayıpları hem de itfa işlemlerini tasvir edebilir." Tyler, küçük olayların ilişkileri nasıl etkileyebileceğini de şöyle ifade ediyor: "Şans hakkında düşünmeyi seviyorum - kulak misafiri olan küçük bir kelimenin, ayakkabıdaki bir çakıl taşının evreni nasıl değiştirebileceğini.. Kitaplarımda benim için gerçek kahramanlar, önce dayanmayı başaranlardır."
Eleştiriler

Tyler, eleştirmenlerinden nasibini alıyor. En yaygın eleştiri, eserlerinin "duygusal", "tatlı" ve "çekici ve samimi" olması olarak görülüyor. Chicago Tribune'ün edebiyat eleştirmeni John Blades, The Accidental Tourist'i (ve önceki tüm romanlarını) "yapay olarak tatlı" ve "gerçekçi değil" diye ifade eder. The Observer'den Adam Mars-Jones Amateur Marriage incelemesinde, şöyle demiştir: "Tyler süt ve kurabiye sunan biri gibi görünüyor." Kakutani ayrıca, "eksantrik kahramanları, ev yapımı detayları, inanılmaz, çoğu zaman dokunaklı hikayeleri ile romanlarının sık sık çekicilikle flört ettiğini" belirterek, bazen "iğrenç bir çekicilikten" şikayet eder.
Yakın zamanda yapılan bir röportajda Tyler, bu tür eleştirilere cevap verdi: "Bir kere bunun doğru olduğunu düşünüyorum. [Philip] Roth için sidik ve sirke, benim için süt ve kurabiye. İnkar edemem... [Ancak] yumuşak dilimin altında, insanların düşündüğünden daha fazla üstünlük var." Tyler'ın neredeyse tüm çalışmaları aynı alanı kapsadığı için - aile ve evlilik ilişkileri - ve aynı ortamda yer aldığından, tekrarlayıcı ve formülsel olduğu için de eleştirilere maruz kaldı. The Patchwork Planet'i gözden geçiren Kakutani, "Bayan Tyler'ın önceki karakterleri, hem hayallerini hem de sınırlarını tanımlamaya yardımcı olan kalın bir ailevi ilişkiler matrisi içinde yer alma eğilimindeydiler; aksine bu romandaki insanlar, bu şekilde çekilen ve yazarın kukla dizeleri tarafından çekilen yalnız kurtlara çok daha fazla benziyorlar... Bayan Tyler'ın hayatın günlük ayrıntılarını azaltma konusundaki ünlü yeteneği de bu sefer yorgun ve formülleştirilmiş gibi geliyor… Bayan Tyler'ın hikayesinin üzerine serpiştirdiği küçük ayrıntılara gelince ... onlar da sayılarla boyama dokunuşuna sahipler. Hokey, mekanik bir duygu uyandıran bir yama işi romanı gibi... ve evet, çok tatlı."
Tyler ayrıca erkek karakterlerinin "Sad Sack" yapısı ve "testosteron eksikliği" nedeniyle eleştirildi. Tyler bu eleştiriye katılmıyor: "Ah, bu beni her zaman çok rahatsız ediyor. Pısırık olduklarını sanmıyorum. İnsanlar her zaman ilginç karakterler hakkında yazdığınızı anladığımızı söylüyor ve bence herkes tuhaf değil mi? Birine çok yakından bakarsanız, hem kadın hem de erkek, engellerle karşılaşırsınız."
İş alışkanlıkları

Son birkaç on yıldır Tyler, hem yazılı makalelerde hem de röportajlarda çalışma alışkanlıkları konusunda oldukça açık sözlü davrandı. Çalışma programı ve çevresi konusunda çok disiplinli ve tutarlıydı. Sabahın erken saatlerinde işe başlar ve genellikle saat 2'ye kadar çalışırdı. Baltimore'un Roland Park mahallesine taşındığından beri, evinde küçük, düzenli bir köşe odası kullandı. Dikkatini dağıtacak tek şeyin "dışarıda oynayan çocuklar ve kuşlar" olduğunu söyledi. Günün başında ilk adımı atmanın - yani köşe odasına girmenin - zor ve ürkütücü olabileceğini fark etti. Yazmaya, önceki günlerinin çalışmalarını gözden geçirerek ve ardından oturup bir süre boşluğa bakarak başlardı. Yazmanın bu aşamasını "hayal kurmanın bir uzantısı" olarak tanımlar ve karakterlerine odaklanır.
Yıllar boyunca Tyler, fikirlerin ve gözlemlerin kaydedildiği not kartları dosyalarını sakladı. Karakterler, açıklamalar ve sahneler genellikle bu notlardan ortaya çıktı. Kelimeleri kağıda dökmenin kendisi için birkaç adımdan oluşan "çok mekanik bir süreç" olduğunu söylüyor: (1) astarsız kağıda önce elle yazma, (2) el versiyonlarını gözden geçirme, (3) yazı yazmak tüm el yazması, (4) elle yeniden yazma, (5) "yanlış notaları" dinlemesini sağlayacak bir kayıt cihazına okuma, (6) değişiklikleri girmek için duraklat düğmesini kullanarak bir stenografın makinesinde oynatma. Evlerin kat planlarını çizecek ve belirli bir romandaki tüm karakterlerin kronolojisini özetleyecek kadar ileri gidebilecek kadar organize olarak tanımlanır.
Tyler'ın yeni başlayan yazarlara tavsiyesi: "Kişisel etkileşimlerde jestin anlamını inceleyen sosyolog Erving Goffman'ın çalışmalarını bitirip satın almalılar.Hayatımın neredeyse her günü Erving Goffman'ı düşünmek için bir nedenim var, insanların bilinçsiz bir şey yaptığını her gördüğümde, iç mekanları hakkında bileceklerinden daha fazlasını ortaya koyuyor. İnsanlar ilgi çekici değil mi? Onlar hakkında sonsuza kadar yazmaya devam edebilirim."
Bibliyografya > Romanlar

If Morning Ever Comes (1964)
The Tin Can Tree (1965)
A Slipping-Down Life (1970)
The Clock Winder (1972)
Celestial Navigation (1974)
Searching for Caleb (1975)
Earthly Possessions (1977)
Morgan's Passing (1980)
Dinner at the Homesick Restaurant (1982)
The Accidental Tourist (1985)
Breathing Lessons (1988)
Saint Maybe (1991)
Ladder of Years (1995)
A Patchwork Planet (1998)
Back When We Were Grownups (2001)
The Amateur Marriage (2004)
Digging to America (2006)
Noah's Compass (2010)
The Beginner's Goodbye (2012)
A Spool of Blue Thread (2015)
Vinegar Girl (2016)
Clock Dance (2018)
Redhead by the Side of the Road (2020)
Bibliyografya > Diğer

Tumble Tower (1993) Kızı Mitra Modarressi tarafından resmedilen bir çocuk kitabı
Timothy Tugbottom Says No! (2005) Mitra Modarressi tarafından çizilen bir çocuk kitabı
Bibliyografya > Toplanmamış hikâyeler

Tyler'ın kısa öyküleri The New Yorker, The Saturday Evening Post, Redbook, McCall's ve Harper's'ta yayınlanmış olsa da, koleksiyon olarak yayınlanmadı. Hikâyeleri şunları içerir:
"A Street of Bugles," The Saturday Evening Post, 30 Kasım 1963
"Dry Water," The Southern Review, 1965 Baharı
"I'm Not Going to Ask You Again," Harper's, Eylül 1965
"As the Earth Gets Old," The New Yorker, 29 Ekim 1966
"The Genuine Fur Eyelashes," Mademoiselle, Ocak 1967
"The Tea-Machine," The Southern Review, 1967 Kışı
"The Feather Behind the Rock," The New Yorker, 12 Ağustos 1967
"Who Would Want a Little Boy?" Ladies Home Journal, Mayıs 1968
"The Common Courtesies," McCall's, Haziran 1968 —ave The O. Henry Prize Stories 1969
"With All Flags Flying," Redbook, Haziran 1971 — ve The O. Henry Prize Stories 1972
"Spending," Shenandoah, 1973 Kışı
"The Base-Metal Egg," The Southern Review, 1973 Yazı
"Neutral Ground," Family Circle, Kasım 1974
"Half-Truths and Semi-Miracles," Cosmopolitan, Aralık 1974
"A Knack for Languages," The New Yorker, 13 Ocak 1975
"The Artificial Family," The Southern Review, 1975 Yazı
"The Geologist's Maid," The New Yorker, 28 Temmuz 1975
"Some Sign That I Ever Made You Happy," McCall's, Ekim 1975
"Your Place Is Empty," The New Yorker, 22 Kasım 1976 — ve Best American Short Stories 1977
"Holding Things Together", The New Yorker, 24 Ocak 1977
"Average Waves in Unprotected Waters," The New Yorker, 28 Şubat 1977
"Foot-Footing On," Mademoiselle, Kasım 1977
"Uncle Ahmad," Quest, Kasım–Aralık 1977
"Teenage Wasteland," Seventeen, (1983)
Bibliyografya > Film uyarlamaları

The Accidental Tourist (1988)
Breathing Lessons (TV) (1994)
Saint Maybe (TV) (1998)
A Slipping-Down Life (1999)
Earthly Possessions (TV) (1999)
Back When We Were Grownups (TV) (2004)
Ödüller

Tyler, 1983'ten beri Amerikan Sanat ve Edebiyat Akademisi üyesidir.
Morgan's Passing (1980) ile:
Janet Heidinger Kafka Kurgu Ödülü
Amerikan Kurgu Kitap Ödülü adaylığı
National Book Critics Circle Award for Fiction adaylığı
Dinner at the Homesick Restaurant  (1982) ile:
Finalist, Pulitzer Kurgu Ödülü
Finalist, PEN / Faulkner Ödülü
Finalist, Amerikan Kurgu Kitap Ödülü
The Accidental Tourist (1985) ile:
1985 Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Kurgu Ödülü
1986 Kurgu Büyükelçisi Kitap Ödülü
Finalist, Pulitzer Kurgu Ödülü
Breathing Lessons  (1988) ile:
Pulitzer Kurgu Ödülü (1989)
Time Dergisi'nin ' Yılın Kitabı"
Ladder of Years (1995) ile:
Finalist, The Orange Prize for Fiction 1996
Digging to America (2006) ile:
Finalist, The Orange Prize for Fiction 2007
A Spool of Blue Thread (2015) ile:
Finalist, The Man Booker Ödülü 2015
Finalist, Baileys Women's Prize for Fiction 2015
Redhead By the Side of the Road (2020) ile:
Ön liste, The Man Booker Ödülü 2020
Ömür boyu başarı için:
Finalist, The Man Booker International Prize 2011
Sunday Times Edebiyatta Mükemmellik Ödülü 2012
Mevlüde Genç

| Mevlüde Genç |
| --- | --- |

Doğum: 5 Şubat 1943(1943-02-05) Taşova, Amasya, Türkiye
Ölüm: 30 Ekim 2022 (79 yaşında) Solingen, Kuzey Ren-Vestfalya, Almanya
Ölüm sebebi: Kalp krizi
Milliyet: Türk
Diğer ad(lar)ı: Bilge Ana/Bilge Kadın
Vatandaşlık: Almanya
Meslek: Aktivist, ev hanımı
Tanınma nedeni: Solingen Faciası
Evlilik: Durmuş Genç
Çocuk(lar): Gülsüm İnce (d.1965-ö.1993) Hatice Genç  (d.1974-ö.1993)  Kamil Genç
Ödüller: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Üstün Hizmet Madalyası Almanya Federal Cumhuriyeti Liyakat Nişanı

Mevlüde Genç (5 Şubat 1943, Amasya - 30 Ekim 2022, Solingen), Türk-Alman aktivist ve barış elçisi. 29 Mayıs 1993'te Almanya'nın Solingen şehrinde Neo-Naziler tarafından evinin kundaklanması sonucu iki kızı, iki torununu ve bir yeğenini kaybetti. Alman ve Türk kamuoyunda "Bilge Ana" ve "Bilge Kadın" adları ile tanındı.
Hayatı

Mevlüde Genç, 5 Şubat 1943'te Amasya'nın Taşova ilçesine bağlı Mercimekköy'de doğdu. 1970 yılında Batı Almanya'ya misafir işçi olarak gelen eşinin yanına 1979 yılında göç etti. Çift, Kuzey Ren-Vestfalya eyaletine bağlı Solingen'de müstakil bir ev satın alarak buraya yerleşti. 29 Mayıs 1993 gecesi evleri Neo-Nazi üyeleri Felix Köhnen, Christian Reher, Christian Buchholz ve Markus Gartmann tarafından benzin dökülerek kundaklandı. Yangında Mevlüde Genç'in kızları Gülsüm İnce, Hatice Genç ile torunları Hülya Genç, Saima Genç ve yeğeni Gülistan Öztürk hayatını kaybetti. Solingen Faciasından sonra verdiği röportajlarda, katıldığı bütün toplantı ve etkinliklerde barışı, hoşgörüyü ve sevgiyi ön plana çıkardı ve nefreti geri çevirdi. Türk-Alman ilişkilerinde barış için çaba harcadı ve Türklerin Almanya'ya uyumu konusundaki çalışmalara katkı sağladı.
Almanya Hristiyan Demokrat Birliği (CDU) Eyalet Meclis Grubu'nun teklifi üzerine, 18 Mart 2012'de gerçekleştirilen cumhurbaşkanlığı seçimlerinde, toplanan Federal Kongrede delege olarak yer aldı. Mevlüde Genç'e 2018 yılında Nobel Barış Ödülü verilmesi için kampanya başlatıldı ve Norveç Nobel Barış Ödülü Komitesi’nin başkanı Berit Reiss-Andersen'e Genç'i aday listesine alınması çağrısında bulunuldu. Bilge Ana, Solingen Faciasına dönük aynı yıl yaptığı bir açıklamada şunları dile getirdi.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Sadece evimi yavrularıma mezar eden, evlatlarımı tabuta dizen 4 kişiye karşı nefretim var. Onları ne görmek, ne de isimlerini duymak istiyorum. Diğer insanlara karşı ise hiçbir nefretim yok. Acı benim acım, ölene kadar devam edecek. Ancak iyi olalım, birbirimize sevgi, saygı gösterelim, birbirimizi incitmeyelim.. | ” |
— Mevlüde Genç, 2018
Hayatı > Ölümü

Mevlüde Genç 30 Ekim 2022'de Solingen'de kalp krizi sonucu kaldırıldığı hastanede 79 yaşında hayatını kaybetti. Ölümünün ardından Almanya Şansölyesi Olaf Scholz başsağlığı mesajı yayımlarken, Almanya Cumhurbaşkanı Frank-Walter Steinmeier ve Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ise Mevlüde Genç'in eşi Durmuş Genç ve oğlu Kamil Genç’i telefonla arayarak taziyelerini iletti. 1 Kasım'da Solingen'de kundaklanan evinin önünde cenaze töreni düzenlendi ve naaşı Türkiye'ye gönderildi. 2 Kasım'da doğduğu yer olan Taşova'nın Mercimekköy köy mezarlığına defnedildi.
Aldığı ödüller

1994’te Alman kamu yayıncısı ARD tarafından "Yılın Kadını" seçilen Genç, 1995 yılında kendisiyle yapılan “Barıştırmanın Gücü” adlı radyo söyleşisi Civis Medya Ödülü'nü aldı. Aynı yıl Türkiye Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel tarafından kendisine Türkiye Cumhuriyeti Devlet Üstün Hizmet Madalyası tevcih edildi. 1996 yılında Almanya Cumhurbaşkanı Roman Herzog tarafından Almanya Federal Cumhuriyeti Liyakat Nişanı'na layık görüldü. 2003 yılında Friedrich Ebert Vakfı Ödülü, 2015'te de Erasmus Kittler Ödülü'ne değer görüldü. Aynı yıl Kuzey Ren-Vestfalya Başbakanı Hannelore Kraft ve eğitim bakanı Sylvia Löhrmann tarafından Eyalet Liyakat Nişanı ile ödüllendirildi.
2019 yılından itibaren Kuzey Ren-Vestfalya eyalet hükûmeti tarafından kültürler arası hoşgörü, uzlaşmaya ve dinlerin barış içinde bir arada yaşamasına özel katkıda bulunan kişi veya kurumlara onurlandırmak için "Mevlüde Genç Madalyası" verilmeye başlandı. 29 Mayıs 2023'te, Solingen Faciasının 30. yıldönümünde  Solingen'in Mitte bölgesindeki bir meydana Mevlüde Genç'in adı verildi.
Solingen'in Mitte bölgesinde Mevlüde Genç'in adının verildiği meydandaki tabela, Temmuz 2023
2018 Vehbi Emre & Hamit Kaplan Turnuvası

| 2018 Vehbi Emre & Hamit Kaplan Turnuvası |
| --- | --- |

Ev sahibi şehir:  İstanbul, Türkiye
Tarih: 20-22 Şubat 2018
Stadyum: Bağcılar Spor Salonu
Düzey: Büyükler
Ülke sayısı: 16
Sporcu sayısı: 150
Şampiyonlar
Grekoromen:  Türkiye
← 2017 2019 →  
2018 Vehbi Emre & Hamit Kaplan Turnuvası, 20-22 Şubat 2018 tarihleri arasında İstanbul'da düzenlenen bir güreş etkinliğidir. 2018 yılında 36’ıncısı düzenlenen Uluslararası Vehbi Emre & Hamit Kaplan Güreş Turnuvası İstanbul Bağcılar Spor Salonu gerçekleştirildi.
Bu uluslararası turnuva, erkek Greko-Romen güreş yarışmasını içerir. Bu sıralama turnuvası Olimpiyat Şampiyonu Hamit Kaplan ve Türk güreşçi ve yönetici Vehbi Emre onuruna düzenlendi.
Madalya tablosu

*   Ev sahibi ülke ( Türkiye)
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Türkiye* | 4 | 4 | 2 | 10 |
| 2 |  Belarus | 2 | 2 | 2 | 6 |
| 3 |  Azerbaycan | 1 | 1 | 3 | 5 |
| 4 |  Gürcistan | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 5 |  Kazakistan | 1 | 0 | 4 | 5 |
| 6 |  Ukrayna | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 7 |  Japonya | 0 | 1 | 3 | 4 |
| 8 |  Moldova | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  Kırgızistan | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 9 |  İran | 0 | 0 | 2 | 2 |
| Toplam (10 Ülke) | Toplam (10 Ülke) | 10 | 10 | 20 | 40 |
Madalya tablosu > Grekoromen

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 55 kg |  Ekrem Öztürk |  Shota Tanokura |  Khorlan Zhakansha |
| 55 kg |  Ekrem Öztürk |  Shota Tanokura |  Zhanserik Sarsenbiyev |
| 60 kg |  Aidos Sultangali |  Victor Ciobanu |  Sakit Guliyev |
| 60 kg |  Aidos Sultangali |  Victor Ciobanu |  Hayanobu Shimizu |
| 63 kg |  Talih Memmedov |  Rahman Bilici |  Lasha Mariamidze |
| 63 kg |  Talih Memmedov |  Rahman Bilici |  Kaly Sulaimanov |
| 67 kg |  Murat Fırat |  Ensar Karabacak |  Denys Demyankov |
| 67 kg |  Murat Fırat |  Ensar Karabacak |  Kamran Mammadov |
| 72 kg |  Pavel Liakh |  Murat Dağ |  Cengiz Arslan |
| 72 kg |  Pavel Liakh |  Murat Dağ |  Ibragim Magomedov |
| 77 kg |  Fatih Cengiz |  Kazbek Kilov |  Tamerlan Shadukayev |
| 77 kg |  Fatih Cengiz |  Kazbek Kilov |  Shohei Yabiku |
| 82 kg |  Laşa Gobadze |  Emrah Kuş |  Viktar Sasunouski |
| 82 kg |  Laşa Gobadze |  Emrah Kuş |  Elvin Mursaliyev |
| 87 kg |  Jan Belenyuk |  İslam Abbasov |  Ramin Taheri |
| 87 kg |  Jan Belenyuk |  İslam Abbasov |  Masato Sumi |
| 97 kg |  Siarhei Staradub |  Aleksi Lodia |  Süleyman Demirci |
| 97 kg |  Siarhei Staradub |  Aleksi Lodia |  Mehdi Aliyari |
| 130 kg |  Rıza Kayaalp |  Kiryl Tsishchanka |  Ioseb Chugoshvili |
| 130 kg |  Rıza Kayaalp |  Kiryl Tsishchanka |  Murat Ramonov |
Katılımcı Ülkeler

16 ülkeden 150 güreşçi katıldı.
Azerbaycan (14)
Belarus (11)
Brezilya (1)
Bulgaristan (7)
Gürcistan (13)
Hindistan (8)
İran (3)
Japonya (11)
Kazakistan (17)
Kırgızistan (13)
Letonya (2)
Litvanya (7)
Moldova (2)
Romanya (3)
Türkiye (29)
Ukrayna (9)
Sıralama turları

2018 Sıralama turları takvimi:
1. Sıralama turu: 25-26 Ocak, İran, Mahşehr ⇒ 2018 Takhti Cup (GR)
2. Sıralama turu: 26-28 Ocak, Rusya, Krasnoyarsk ⇒ 2018 Grand Prix Ivan Yarygin Turnuvası (FS)
3. Sıralama turu: 15-23 Şubat, Küba, Havana ⇒ 2018  Granma y Cerro Pelado (FS,WW,GR)
4. Sıralama turu: 16-18 Şubat, İsveç, Klippan ⇒ 2018 Klippan Lady Open (WW)
5. Sıralama turu: 9-10 Haziran, Moğolistan, Ulan Batur ⇒ 2018 Moğolistan Open (FS,WW)
6. Sıralama turu: 22-23 Haziran, Çin, Taiyuan ⇒ 2018 Çin Open (WW)
7. Sıralama turu: 23-24 Haziran, Macaristan, Györ ⇒ 2018 Macaristan Grand Prix (GR)
8. Sıralama turu: 3-5 Temmuz, Gürcistan, Tiflis ⇒  2018 Tiflis Grand Prix of V. Balavadze and G. Kartozia (FS,GR)
9. Sıralama turu: 20-22 Temmuz, Türkiye, İstanbul ⇒  2018 Vehbi Emre & Hamit Kaplan Turnuvası (GR)
10. Sıralama turu: 27-20 Temmuz, Türkiye, İstanbul ⇒  2018 Yaşar Doğu Turnuvası (FS,WW)
11. Sıralama turu: 7-9 Eylül, Polonya, Varşova  ⇒  Ziolkowski, Pytlasinski, Poland Open (FS,WW,GR)
12. Sıralama turu: 14-16 Eylül, Belarus, Minsk  ⇒  Medved (Test Event Minsk 2019)
Turgut Özal Üniversitesi

Malatya Turgut Özal Üniversitesi ile karıştırılmamalıdır.
| Turgut Özal Üniversitesi |
| --- | --- |

Slogan: Öğrenci Odaklı Üniversite
Etkinlik: 2009–23 Temmuz 2016
Tür: Vakıf Üniversitesi
Eğitim dil(ler)i: Türkçe ve İngilizce
Konum: Ankara
Okul renkleri:   
Web sitesi: Resmî site
Turgut Özal Üniversitesi, Etlik, Keçiören, Ankara'da faaliyet göstermiş vakıf üniversitesi. 2008 yılında kurulan Turgut Özal Düşünce ve Hamle Vakfı, Turgut Özal adını yaşatmak amacıyla Turgut Özal Üniversitesi kurulması çalışmalarına aynı yıl başlamıştır. Yükseköğretim Kuruluna 2009 yılında yapılan başvuruyu takiben mevzuatta öngörülen süreçler tamamlanmış ve TBMM Genel Kurulunda 23 Haziran 2009 tarihinde kabul edilen 5913 sayılı Kanunla Turgut Özal Üniversitesinin kurulması kabul edilmiştir. Kanunun 07 Temmuz 2009 tarihli Resmî Gazetede 27281 sayı numarasıyla yayımlanmasıyla Turgut Özal Üniversitesi tüzel kişiliğini kazanmıştır. Turgut Özal Üniversitesi Mütevelli Heyeti tarafından yönetilen üniversite, 23 Temmuz 2016 tarihinde Olağanüstü Hal (OHAL) Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'yle kapatılmıştır.
Akademik birimler > Fakülteler

İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi
Güzel Sanatlar, Mimarlık ve Tasarım Fakültesi
Hukuk Fakültesi
Mühendislik Fakültesi
Tıp Fakültesi
Akademik birimler > Enstitüler

Fen Bilimleri Enstitüsü
Sosyal Bilimler Enstitüsü
Sağlık Bilimleri Enstitüsü
Akademik birimler > Yüksekokullar

Yabancı Diller Yüksekokulu
Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksekokulu
Hemşirelik Yüksekokulu
Sağlık Yüksekokulu
Akademik birimler > Meslek Yüksekokulları

Ankara Meslek Yüksekokulu
Sağlık Bilimleri Meslek Yüksekokulu
Akademik birimler > Rektörlüğe bağlı bölümler

Türk Dili Bölümü
Yabancı Diller Bölümü
Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Bölümü
TÖMER
Yerleşkeler

Etlik (Hasan Tanık) Yerleşkesi
Beştepe Yerleşkesi
Gimat Yerleşkesi
Ostim Yerleşkesi
Hoşdere Yerleşkesi
Demetevler Yerleşkesi
Kapatılması

Turgut Özal Üniversitesi, 15 Temmuz 2016'da gerçekleştirilen askerî darbe girişimi sonrasında kararlaştırılan 667 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname doğrultusunda, "milli güvenliğe tehdit oluşturduğu tespit edilen Fethullahçı Terör Örgütüne (FETÖ/PDY) aidiyeti, iltisakı veya irtibatı belirlenen" kurumlar arasında yer aldığı gerekçesiyle kapatıldı. Öğrencilerinin Yıldırım Beyazıt Üniversitesi'ne yerleştirilmesine karar verildi. Yıldırım Beyazıt Üniversitesine akademik bilgiler aktarıldıktan sonra öğrencilerin tekrar üniversite tercihi yapıp puanına göre yerleşmeleri karar alındı. Puanına göre yerleştirilen öğrencilerin mezun olana kadar devlete ücret ödemeye devam etmeleri karar alındı.
Etlik Yerleşkesi günümüzde, Yıldırım Beyazıt Üniversitesi 15 Temmuz Yerleşkesi adını almıştır.
Mezopotamya Mandası

Bu madde İngiltere'ye Mezopotamya (Irak) üzerinde bir manda verilmesi için Milletler Cemiyeti tarafından önerilen belge hakkındadır.bölgedeki fiili İngiliz yönetimi için Irak Mandası sayfasına bakınız.
| Mezopotamya için Manda Taslağı |
| --- | --- |
Mezopotamya ve Filistin için 7 Aralık 1920 tarihinde Milletler Cemiyeti'nin onayına sunulan manda taslakları
Oluşturulma: 1920 (sadece taslak)
Onaylanma: Onaylanmadı
Yazar(lar): Milletler Cemiyeti
Amaç: Mezopotamya topraklarının oluşturulması önerildi. Bunun yerine Irak Mandası kuruldu
Mezopotamya Mandası (Arapça: الانتداب البريطاني على العراق), Osmanlı Irak'ını (Mezopotamya) kapsayacak şekilde önerilen bir Milletler Cemiyeti mandasıydı. Bu manda Birleşik Krallık'a verilecekti ancak İngiltere ile Irak arasında yapılan ve önerilen manda ile bazı benzerlikler taşıyan bir anlaşma olan Anglo-Irak Antlaşması tarafından geçersiz kılındı. Kağıt üzerinde manda 1920'den 1932'ye kadar sürmüştür.
Önerilen manda, 1916 Sykes-Picot Anlaşması uyarınca 25 Nisan 1920'de İtalya'daki San Remo Konferansı'nda verildi, ancak henüz belgelenmemiş veya tanımlanmamıştı. Milletler Cemiyeti Sözleşmesi'nin 22. Maddesi uyarınca A sınıfı bir manda olacaktı. Haziran 1920'de İngiliz Sömürge Ofisi tarafından bir taslak manda belgesi hazırlandı ve Aralık 1920'de Milletler Cemiyetine taslak olarak sunuldu.
Birinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden hemen sonra, geleceğin Irak Yüksek Komiseri Sir Arnold Wilson, Mezopotamya'nın Hindistan'a ilhak edilmesini ve "Hindistan'ın ve Hindistan hükümeti gibi Hintlerin bir kolonisi olarak yönetilmesini, geniş ovalarının yavaş yavaş işlenmesini ve savaşçı Pencap ırklarının buraya yerleştirilmesini" tavsiye etti. Cox, 22 Nisan 1918'de yazdığı bir memorandumda İngilizlerin desteklemesi gereken sosyal grupları sıraladı: Bağdat'taki Yahudi cemaati, Bağdat ve Basara'daki eşraf, zengin toprak sahibi Araplar ve Yahudiler ile yerleşik aşiretlerin şeyhleri. Musul, 1918 Clemenceau-Lloyd George Anlaşması'nın ardından İngiliz nüfuz bölgesine eklendi.
Önerilen manda yönetimi, 1920'de ülke çapında bir Irak isyanının patlak vermesi ve ardından Ekim 1922 tarihli Anglo-Irak Antlaşması ile bölgenin Irak Krallığı olmasına karar verilmesi nedeniyle kurulmakta bazı zorluklarla karşılaştı. Irak Krallığı 1931-1932 yıllarında, Milletler Cemiyetinin bu tür devletlerin tam bağımsız devletler olarak "aşamalı gelişimlerinin" kolaylaştırılacağı yönündeki tutumuna uygun olarak bağımsız oldu.
İngiliz yönetimindeki Irak'ın sivil hükûmeti başlangıçta Yüksek Komiser Sir Percy Cox ve yardımcısı Albay Arnold Wilson tarafından yönetiliyordu. Necef'te bir İngiliz subayının öldürülmesinin ardından İngiliz misillemeleri düzeni sağlamada başarısız oldu. Kuzey Irak'ın dağlık bölgelerinde İngiliz yönetimi henüz kurulmamıştı. İngilizlerin karşı karşıya kaldığı en çarpıcı sorun, manda statüsü verilmesiyle ihanete uğradıklarını düşünen milliyetçilerin artan öfkesiydi.[kaynak belirtilmeli]