stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kedi köpekbalığıgiller
Cinsler

Familya, 17 cins ve 150'den fazla tür içerir, bu da onu en büyük köpekbalığı familyası yapar.
Apristurus Garman, 1913
Asymbolus Whitley, 1939
Atelomycterus Garman, 1913
Aulohalaelurus Fowler, 1934
Bythaelurus Compagno, 1988
Cephaloscyllium T. N. Gill, 1862
Cephalurus Bigelow and Schroeder, 1941
Figaro Whitley, 1928
Galeus Rafinesque, 1810
Halaelurus T. N. Gill, 1862
Haploblepharus Garman, 1913
Holohalaelurus Fowler, 1934
Parmaturus Garman, 1906
Pentanchus H. M. Smith and Radcliffe in Smith, 1912
Poroderma A. Smith, 1838
Schroederichthys A. Smith, 1838
Scyliorhinus Blainville, 1816
Kladogram

Scyliorhinidae
Scyliorhininae
Galeinae
Pentanchini
Galeini
Galeina
Halelaelurina
Atelomycterininae
Schroedericthyinae
Anatomi ve görünüş

Kedi köpekbalıkları, uzun, kedi benzeri gözleri ve çok geriye yerleştirilmiş iki küçük sırt yüzgeci ile ayırt edilebilir. Çoğu tür oldukça küçüktür, boyu 80 cm'yi aşmaz; Scyliorhinus stellaris gibi birkaçı 1,6 m uzunluğa ulaşabilir. Türlerin çoğu, çizgilerden yamalara ve noktalara kadar değişen desenli bir görünüme sahiptir.
Apriturus cinsinin özellikleri çoğunlukla koyu renkli gövdeler ve alt kuyruk yüzgecinin başladığı yerin önünde biten uzun bir anal yüzgeçlere sahip olmalarıdır. Apriturus türlerinin burunları düzdür. Ayrıca üst ve alt labial olukları da sunarlar.
Sonik kirpi dişleri ifadesi ilk önce iki taraflı simetrik bir model olarak bulunur ve embriyonik çenenin belirli bölgelerinde bulunur. Sonik kirpi (insanlarda SHH geni tarafından kodlanan salgılanan bir protein), farklı organların büyümesinde ve modellenmesinde rol oynar. Her 18-38 günde bir, köpekbalıklarının gelişim sürecinin ortak bir özelliği olarak dişler değiştirilir.
Cephaloscyllium cinsinin kedi köpekbalıkları, tehdit edildiğinde midelerini su veya hava ile doldurarak, çevrelerini bir ila üç kat artırma gibi tuhaf bir yeteneğe sahiptir.
Scyliorhinus retifer gibi bazı kedi köpekbalıkları biyofloresandır.
Dağılım

Kedi köpekbalıkları, Apriturus cinsinin üyeleri gibi, çok sığ gelgitler arası sulardan 2.000 m (6.600 ft) veya daha fazla derinliğe kadar değişen, dünya çapında ılıman ve tropik denizlerdeki deniz yataklarının çevresinde bulunur. Kırmızı benekli kedi köpekbalığı, Peru'dan Şili'ye kadar uzanan sığ kayalık sularda yaşar ve kış aylarında daha derin sulara göç eder. Genellikle küçük aralıklarla sınırlıdırlar. Yavru ve yetişkin Scyliorhinus retifer, Massachusetts'ten Nikaragua'ya kadar Atlantik'in yumuşak veya kayalık diplerinde yaşar. Yetişkinler, muhtemelen yumurta biriktirme bölgelerine olan ihtiyaçlarından dolayı yumuşak, kumlu diplerde yaşama eğilimindedir.
Davranış

Bazı kedi köpekbalıkları, zayıf yüzücü oldukları için uzun mesafeli göçlere maruz kalmazlar. Gece olduğu için bazı türler gün boyunca yarıklarda birbirine yakın uyurlar ve geceleri avlanırlar. Scyliorhinus canicula gibi bazı türler eşeysel olarak monomorfiktir ve erkek ve dişilerin ayrı alanlarda yaşadığı habitat ayrımı sergiler; erkekler açık deniz yataklarında, dişiler ise mağaralarda yaşama eğilimindedir. Bazı kedi köpekbalığı türleri, yumurtadan yeni çıkmış köpekbalıkları için yuva görevi görebilecek yapılandırılmış habitatlara yumurta kasaları bırakabilir.
Üreme

Scyliorhinus retifer gibi birçok kedi köpekbalığı türü yumurtlar ve her iki ucunda "denizkızı kesesi" olarak bilinen kıvırcık dalları olan sert yumurta keselerinde korunmak için deniz tabanına yumurta bırakır. Bir kedi köpekbalığının yumurtadan çıkması için neredeyse bir yıl gerekir. Bazı kedi köpekbalıkları, yumurtaları yumurtlayıp bir yıl boyunca oturmalarına izin vermek yerine, köpekbalığı yumurtadan çıkmadan birkaç ay öncesine kadar yumurtaları tutar. Bazı kedi köpekbalıkları, embriyoları tamamen gelişene kadar tutarak ve daha sonra canlı doğum yaparak ovoviviparlık, aplasental canlılık sergiler. Bazı kedi köpekbalıkları dişinin göğüs yüzgeçlerini ısırarak ve tutarak çiftleşir ve onu çiftleşme pozisyonuna sokar.
Akvaryum

Atelomycterus macleayi, nadiren 60 cm'den (24 inç) fazla uzunluğa ulaştığı için ev akvaryumları için tercih edilen bir türdür. Ancak Atelomycterus marmoratus, ev akvaryumlarında en yaygın kedi balığı türüdür.
Scyliorhinus canicula
Scyliorhinus canicula
Kedi köpekbalığı yumurtası (deniz kızı kesesi)
Mehmet Moğultay

| Mehmet Moğultay> Türkiye Adalet Bakanı |
| --- | --- |
Görev süresi 27 Temmuz 1994 - 5 Ekim 1995
Başbakan: Tansu Çiller
Yerine geldiği: Seyfi Oktay
Yerine gelen: Bekir Sami Daçe
Türkiye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Görev süresi 20 Kasım 1991 - 27 Temmuz 1994
Başbakan: Süleyman Demirel
Yerine geldiği: Metin Emiroğlu
Yerine gelen: Nihad Matkap
Türkiye Büyük Millet Meclisi 18., 19. ve 20. Dönem Milletvekili
Görev süresi 14 Aralık 1987 - 25 Mart 1999
Seçim bölgesi: 1987 – İstanbul 1991 – İstanbul 1995 – İstanbul
Kişisel bilgiler
Doğum: 1945 Tunceli
Ölüm: 4 Temmuz 2017 (72 yaşında) Amerika Birleşik Devletleri
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Partisi: Sosyaldemokrat Halkçı Parti  (1987-1995)  Cumhuriyet Halk Partisi  (1995-1999)
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Mehmet Moğultay (d. 1945, Tunceli - ö. 4 Temmuz 2017, Amerika Birleşik Devletleri), Türk avukat, siyaset - devlet adamı, eski Adalet Bakanı, eski Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı.
Hayatı

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. 1969-1987 tarihleri arasında serbest avukatlık yaptı. 1987-1999 yılları arasında TBMM 18., 19. ve 20. Dönemleri'nde üç dönem İstanbul Milletvekili seçildi. 1999 Genel Seçimleri'nde TBMM 21. Dönemi'nde, İstanbul'da, CHP'den tekrar liste başı oldu. Sosyaldemokrat Halkçı Parti'de ve Cumhuriyet Halk Partisi'nde Genel Sekreter Yardımcısı, MYK Üyesi ve Parti Meclisi Üyesi seçilerek bu partilerin üst düzey kademelerinde görev aldı.
Türkiye Büyük Millet Meclisinde Plan ve Bütçe Komisyonu Üyesi, TBMM Başkanvekili ve TBMM Hesaplarını İnceleme Komisyonu Başkanı olarak görev yaptı. 1991-1995 yılları arasında 49. ve 50. DYP-SHP Koalisyon Hükûmetleri'nde ve sonrasında CHP ve SHP'nin CHP adı altında birleşmesiyle DYP-CHP Hükûmetlerinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ve Adalet Bakanlığı görevlerinde bulundu. Az Fransızca bilen Moğultay evli ve üç çocuk babasıdır.
Ölümü

ABD'de tedavi gördüğü hastanede 4 Temmuz 2017 günü öldü. 8 Temmuz 2017 günü Teşvikiye Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Viviani teoremi

Üçgenin içerisinde kalan herhangi bir P noktası için, bu noktadan kenarlara indirilen dikmelerin uzunlukları toplamı  s + t + u, eşkenar üçgenin yüksekliğine eşittir.
Adını Vincenzo Viviani'den alan Viviani teoremi, herhangi bir iç noktadan bir eşkenar üçgenin kenarlarına olan en kısa mesafelerin toplamının üçgenin yüksekliğinin uzunluğuna eşit olduğunu belirtir. Çeşitli matematik yarışmalarında, ortaokul matematik sınavlarında yaygın olarak kullanılan bir teoremdir ve gerçek dünyadaki birçok probleme uygulanabilirliği vardır.
İspat

Bu isapt, bir üçgenin alanının, tabanının yarısı ile yüksekliğinin çarpımı, yani bir kenar ile o kenara ait yüksekliğin çarpımının yarısı olduğu şeklindeki kolayca kanıtlanabilen önermeye dayanır.
ABC yüksekliği h ve kenarları a olan bir eşkenar üçgen olsun.
P üçgenin içindeki herhangi bir nokta olsun ve s, t, u P'nin kenarlara olan dik uzaklıkları olsun. P'den A, B ve C'nin her birine bir doğru çizerek PAB, PBC ve PCA üçgenlerini oluşturun.
Şimdi, bu üçgenlerin alanları  {\frac {u\cdot a}{2}},  {\frac {s\cdot a}{2}} ve  {\frac {t\cdot a}{2}}'dır. Bunlar çevreleyen üçgeni tam olarak doldurur, dolayısıyla bu alanların toplamı çevreleyen üçgenin alanına eşittir.
Yani şöyle yazabiliriz:
ve böylece
Q.E.D.
İlişkisel karşıtanlam

Bunun tersi de geçerlidir: Bir üçgenin bir iç noktasından kenarlarına olan uzaklıkların toplamı noktanın konumundan bağımsızsa, üçgen eşkenardır.
Uygulamaları

Daha fazla bilgi: Üçlü çizim
Viviani teoremi, bir eşkenar üçgenin kenarlarına paralel doğruların, yanıcılık grafiği gibi üçlü çizim yapmak için koordinatlar verdiği anlamına gelir.
Daha genel olarak, aynı şekilde düzenli bir simpleks üzerinde koordinatlar verilmesini mümkün kılar.
Genişletmeler > Paralelkenar

Bir paralelkenarın herhangi bir iç noktasından kenarlara olan uzaklıkların toplamı, noktanın konumundan bağımsızdır. Bunun tersi de geçerlidir: Eğer bir dörtgenin iç kısmındaki bir noktadan kenarlara olan uzaklıkların toplamı noktanın konumundan bağımsızsa, o zaman dörtgen bir paralelkenardır.
Sonuç, karşılıklı kenarları paralel olan herhangi bir 2n-gene genelleştirilebilir. Karşılıklı paralel kenarların herhangi bir çifti arasındaki mesafelerin toplamı sabit olduğundan, paralel kenar çiftleri arasındaki tüm ikili toplamların toplamının da sabit olduğu sonucuna varılır. Sonuç, karşılıklı kenarları paralel olması gerekmeyen bir eşkenar altıgen için geçerli olduğundan, genel olarak tersi doğru değildir.
Genişletmeler > Düzgün çokgen

Eğer bir çokgen düzgün (hem eşaçılı hem de eşkenar) ise, bir iç noktadan kenarlara olan uzaklıkların toplamı noktanın konumundan bağımsızdır. Spesifik olarak, n çarpı apoteme eşittir; burada n kenar sayısı ve apotem merkezden bir kenara olan mesafedir. Bununla birlikte, tersi geçerli değildir; kare olmayan paralelkenar bir karşı örnektir.
Genişletmeler > Eşaçılı çokgen

Bir iç noktadan eşaçılı çokgen kenarlarına olan uzaklıkların toplamı noktanın konumuna bağlı değildir.
Genişletmeler > Dışbükey çokgen

Dışbükey (konveks) bir çokgenin herhangi bir iç noktasından kenarlara olan uzaklıkların sabit bir toplamına sahip olması için gerek ve yeter koşul, eşit uzaklık toplamlarına sahip doğrusal olmayan üç iç noktanın bulunmasıdır.
Genişletmeler > Düzgün çokyüzlü

Bir düzgün çokyüzlünün iç kısmındaki herhangi bir noktadan kenarlara olan uzaklıkların toplamı, noktanın konumundan bağımsızdır. Ancak bunun tersi dört yüzlüler için bile geçerli değildir.
Konuyla ilgili okumalar

Gueron, Shay; Tessler, Ran (2002). "The Fermat-Steiner problem". Amer. Math. Monthly. 109 (5). ss. 443-451. doi:10.2307/2695644. JSTOR 2695644.
Samelson, Hans (2003). "Proof without words: Viviani's theorem with vectors". Math. Mag. 76 (3). s. 225. doi:10.2307/3219327. JSTOR 3219327.
Chen, Zhibo; Liang, Tian (2006). "The converse of Viviani's theorem". The College Mathematics Journal. 37 (5). ss. 390-391. doi:10.2307/27646392. JSTOR 27646392.
Kawasaki, Ken-Ichiroh; Yagi, Yoshihiro; Yanagawa, Katsuya (2005). "On Viviani's theorem in three dimensions". Math. Gaz. 89 (515). ss. 283-287. doi:10.1017/S002555720017785X. JSTOR 3621243.
Zhou, Li (2012). "Viviani polytopes and Fermat Points". Coll. Math. J. 43 (4). ss. 309-312. arXiv:1008.1236 $2. CiteSeerX 10.1.1.740.7670 $2. doi:10.4169/college.math.j.43.4.309.
Viviani teoreminin görsel ispatı:

1.P noktasından ABC eşkenar üçgeninin kenarlarına olan en kısa mesafeler gösterilmiştir.

2.Sırasıyla AB, BC ve CA'ya paralel olan ve P'den geçen DE, FG ve HI doğruları PHE, PFI ve PDG benzer üçgenlerini tanımlar.

3.Bu üçgenler eşkenar olduğundan, yükseklikleri dikey olacak şekilde döndürülebilir.

4.PGCH bir paralelkenar olduğundan, PHE üçgeni yukarı kaydırılarak yüksekliklerin toplamının NUI üçgeninin yüksekliğine eşit olduğu gösterilebilir.
Metan için yanıcılık grafiği
Ankara (isim)

Roma İmparatoru Gallienus döneminden bir Ankyra sikkesi, Ankara adının çıpadan geldiği efsanesini yansıtıyor.
Ankara, tarih boyunca pek çok değişik isimle anılmıştır. Şehir, Frigler, Galatlar ve Romalılar (Klasik, Helenistik ve Bizans dönemlerinde) tarafından gemi çapası anlamına gelen Ἄγκυρα (Klasik Yunancada Anküra okunur) olarak adlandırıldı; bu ad Latin harfleri ile Batılı kaynaklarda Ankyra ve Ancyra olarak yazılmıştır. Ankara, Arapça kaynaklarda "Beldei-el Selasil", "Mamuriye" ve "Ma'muriye-i Selâse" olarak geçer. Klasik Yunanca "Anküra" şeklinde telaffuz edilen şehrin adı, Araplar tarafından korunmuştu. Türkler'in Anadolu'ya gelmesinden sonra bu ad "Ankara" ve "Engürü" olarak değişime uğradı, batı dillerine de "Angora" olarak geçti. "Engürü" adı, Arapça ekiyle Engüriye olmuştur. Ankara'yı egemenliğinde tutan devletler tarafından basılan sikkelerde kullanılan resmî ad, Selçuklular'da "Ankara", İlhanlılar döneminde "Engürü" ve "Engüriye", Osmanlı Devleti'nde "Engürü" ve "Ankara" olmuştur. Osmanlılar'da 16. yüzyıldan itibaren şehrin adı resmen Ankara (آنقره) olmasına rağmen, halk arasında "Engürü", Batılılar arasında ise "Angora" şeklinde kullanılmaya devam etmiştir. Cumhuriyetin ilanından sonra diğer adların kullanımı son bulmuş ve Ankara adı evrenselleşmiştir.
Hitit Dönemi ve öncesi

Ankara civarında Hititler'den ve daha önceki medeniyetlerden kalma çeşitli arkeolojik siteler olmakla beraber bunların adları bilinmemektedir.
Frigya

Ankyra, Frigler zamanında önemli bir kentti. Pers İmparatorluğu'na giden Kral Yolu üzerinde bulunuyordu ve MÖ 333'te Büyük İskender'in III. Darius ile savaşmaya giderken Ankyra'dan geçtiği kayıtlarda yer alır.
Tarihçi Pausanias’a göre Ankyra, Kral Midas’ın kurduğu kentti. Pausanias, "gemi çapası" anlamına gelen Ankyra adının, Frig kralı Midas'ın bir demir parçası bulduğu yere Anker (Yunanca gemi çapası anlamında) ismini vermesinden kaynaklandığını ve Kral Midas'ın, kente adını veren çapayı Zeus Tapınağı'nda sakladığını söylemektedir.
2. yüzyılın ortalarında yaşamış olan Lidyalı seyyah Pausanias, Galatlar'ın Anadolu’ya yerleşmeleri hakkında bilgi verirken, Ankara’dan da söz eder. "Ankyra" kentini Gordios'un oğlu Midas’ın kurduğunu ve Frigler'in bir kenti olduğunu anlatır. Yunanca ve Latince gemi çapası demek olan kentin ismi için açıklama yapma gereğini duyan Pausanias, Midas’ın bulduğu gemi çapasının, kendi dönemine kadar Jüpiter Tapınağı'nda saklandığını söyleyerek kentin isminin hikâyesini aktarır. Çapa, 2. yüzyıldan itibaren sikkelerin üzerine de işlenmektedir. Gene Pausanias, adı geçen metinde, Midas kaynağı adı ile bilinen ve üzerine öyküler yazılan su kaynağının Ankyra kentinde olduğunu bildirir ve "İşte Galatlar bu Ankyra kentini aldılar" der.
Galatya

6. yüzyıl Bizans tarihçisi Stephanos Byzantinos, coğrafya sözlüğünde MÖ 2. yüzyılda Afrodisiaslı Apollonius'a dayandırarak Ankara'nın kuruluşuna dair bilgiler vermektedir. Bu bilgilere göre MÖ 278'de Anadolu'ya gelen Galatlar, Pontus kralı I. Mithridatis Ktistes ile birlikte Mısır'a karşı bir savaşa girer, onları mağlup ederek denize kadar sürer ve Mısırlılar'ın gemilerinden aldıkları çapaları da zafer nişânı olarak beraberlerinde yurtlarına getirir. Galatlar, bu zafer üzerine onlara verilen topraklar üzerinde bir kent kurar, adını da "çapa" anlamına gelen "Ankyra" koyarlar. Ankara'da MÖ 240 veya 239 yılında Selevkos İmparatoru Selevkos II Kallinikus ile kardeşi Antiokus arasındaki çarpışma Ankyra Muharebesi olarak tarihe geçmiştir.
Roma İmparatorluğu

Kelt boylardan Tektosaglar, MÖ 1. yüzyılda Ankyra'yı ele geçirdiler ama daha sonra Romalıların kontrolü altına girdiler. MÖ 25'te Ankyra'nın bulunduğu Galatya resmen Roma İmparatorluğu'nun bir vilayeti hâline geldi. Tarihçi Strabon, "Ankyra Kalesi Tektosaglara aittir. Burası Blaudos dolayındaki Lidya’ya doğru uzanan Phryg kenti ile aynı ismi taşır" demektedir. (Galatya'daki Ankyra'dan başka, Frigya'da da bir Ankyra vardı.)
Roma İmparatorluğu > Ankyra'nın lakapları

Ankyra'nın nasıl adlandırıldığını Ankyra'da basılmış sikkelerdeki ibareleri inceleyerek takip etmek mümkündür.
Roma istilasını izleyen yıllarda Ankyra ismi sikkelerde görülmedi. İşgal sonrasında Galatya, Roma resmî terimiyle bir koinon, yani bir birlik idi, Ankyra da bu koinonun resmî kimliği olmayan büyük bir kenti idi. O dönem Ankyra'da sikkeler basılır ama üzerlerinde ΚΟΙΝΟΝ ΓΑΛΑΤΙΑΣ veya ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ ΓΑΛΑΤΩΝ (Galatya Koinon'u) yazardı. Galatya, resmen bir Roma eyaleti olduktan sonra Ankyra, Augustus zamanında saygıdeğer anlamına gelen Sebaste adı ile onurlandırıldı. Diğer iki eski Galatya şehri Pessinus ve Tavium'a da aynı onursal isim verildiğınden Ankyra için bu ada bir de Tectosagon (şehre eskiden sahip olan Galat boyunun adı) eklendi ve bunun ardından basılan sikkelerde ΣΕΒΑΣΤΗΝΩΝ ΤΕΚΤΟΣΑΓΩΝ (Sebastenon Tektosagon) ibaresi yer aldı. MS 80 yılında basılan sikkelerde "Sebastene Tektosages" ibâresi kullanılmasına karşın "Ankyra" yazılı değildi. Zirâ Ankyra hâlâ bir polis (şehir) değildi. Ancak, sonraki yüzyıllarda Ankyra gittikçe önem kazandı ve bu durum basılan sikkelerde şehrin adından da anlaşılabilmektedir.
Nero (54-68), Ankyra'ya Metropolis unvanı verdi. Bu, gerek sikkelerde, gerekse Augustus Tapınağı'ndaki yazılarda ilân edilmiştir. Antoninus Pius (MS 138-161) döneminden başlayarak Gallienus dönemine kadar basılmış olan sikkelerin arka yüzlerinde MHTPOΠOΛIC THC ΓAΛATIAC (Metropolis tes Galatias, Galatların Metropolisi) veya MHTPOΠOΛEΩC ANKYPAC (Metropoleos Ankyras, Ankyra Metropolisi) ibaresi bulunmaktadır.
Ankyra şehri, 211-217 yılları arasında imparator olan Antoninus Caracalla'nın şehre yaptığı pek çok iyilik nedeniyle onun döneminde Antoniniana unvanını almıştır. Örneğin bir madalyada ΑΝΤΩΝΕΙΝΙΑΝΗ ΑΝΚΥΡΑ ΜΕΤΡΟ (Antoniniana Ankyra Metro[polis]) yazar.
Caracalla zamanında Ankara ayrıca "Neokoros" unvanını da almıştır. Neokoros, bir eyaletteki tüm tapınaklardan sorumlu bir din adamıdır; bu din adamları imparatorlarını tanrılaştırma işlevini de üstlenince, imparatorlar adına tapınaklar inşa eden şehirler de Neokoros olarak adlandırıldılar. Neokoros olmak bir şehir için onur kaynağı idi. Gallienus zamanındaki sikkelerde şehrin ikinci kere Neokoros olduğunu belirtmek için sikkelerin üzerinde BN (bis neokoros, iki kere neokoros) yazıldığı görülür.
Roma İmparatorluğu > Telaffuz ve transliterasyon

"Ἄγκυρα" kelimesi klasik Yunanca telaffuzla 'Anküra' okunur, Koini ve Bizans Yunancasında bu, 'Ankira' olarak değişmiştir. (Modern Yunancada ise 'Angyira' okunur) Yunan harflerinden Latin harflerine transliterasyonu yapıldığında, Batılı kaynakların bazılarında "Ankyra", bazılarında ise "Ancyra" olarak yazılır.
Şehrin adı, klasik Latince kaynaklarda "Ancyra" şeklinde yazılmıştır. Klasik Latincede 'Ankira' olarak telaffuz edilen Ancyra'nın, Halk Latincesi ve ondan türeyen Latin dillerinde telaffuzu 'Ansira'ya dönüşmüştür. Almancaya geçen Eski Yunanca sözcüklerde ise k harfi korunmuştur, dolayısıyla Ankyra 'Ankira' olarak okunur.
Arapça kaynaklarda

Ankyra, Araplar tarafından 8. yüzyılda iki kere ele geçirilmiş, her ikisinde de Bizanslılar tarafından geri alınmıştır. 7-11. yüzyıl arasındaki Bizans-Arap mücadelesi ile ilgili epik Bizans şiiri Digenis Akritis (9 ve 10. yüzyıldan kalma), "Ankyra" kalesinden bahseder.
Bu mücadele Araplar tarafından da Battal Gazi Destanı'nda anlatılmıştır.
Battal Gazi destanında şehrin adı "Mâmûriye" olarak geçer. Battal Gazi, 8. yüzyılda Emevi döneminde yaşamıştı. 11. yüzyılda yazılan Dânişmendnâme'de de Battal Gazi destanına değinilir. Her iki destanda da "Mâmûriye", "Engürî" ve "Engüriyye" adları eş anlamlı kullanılmıştır.
Aynı dönemde Arapça kaynaklarda Ankara Kalesi'nin adı, "Kal'at üs-Selâsil"dir. Arapça Selasil, zincirler (silsilenin çoğulu) demektir, yani kalenin o zamanki adı, "Zincirler Kalesi" anlamına geliyordu. Şehrin kalesinin kapısında bulunan muazzam örme zincirler gündüz kaldırılır, gece bir perde gibi indirilirdi. Kalesinden dolayı şehir de "Beldet üs-Selâsil", yani "zincirler beldesi" olarak anılıyordu. Şehir için "Ma'muriye-i Selâse" (zincirli bayındır yer) adı da kullanılmıştır.
14. yüzyılda Ankara Kalesi hâlâ "Selasil Kalesi" adıyla anılmaktaydı. Kösedağ Muharebesi'nden (1243) sonra Anadolu Moğol hakimiyetine geçmiş, 1290'da "Engürü" şehri, Ahiler tarafından idâre edilmeye başlanmıştı. Ahilerin 1361'de şehri Osmanlı sultanı I. Murad'a teslim etmeleriyle ilgili olarak, Mehmet Neşrî’nin Kitab-ı Cihannüma'sında, ”...Serhaddı Rûm'da, kaleyi selasil'e geldi, imdi oraya Engürü derler, ol diyârın müfsitleri kâm etti, ol vakit Kale-i Engüriyye ahiler elinde idi. Ahiler, istiklâl edüp kaleyi teslim ettiler.” yazar.
Büyük Selçuklu Devleti

Arap istilasını izleyen Türk fetih sürecinde, Bizans adlarına sahip olan küçük veya terk edilmiş şehirlere Türkçe yeni adlar verilmiş (Dorylaion - Eskişehir gibi), büyük şehirlerin adları ise, Türk halk etimolojisine uydurularak korunmuştur (örneğin, Caesareia - Kayseri, Iconium - Konya). Eski Arap coğrafyacıları ve tarihçileri, Ankara'nın eski Yunan telaffuzu olan Anküra'yı Angüra olarak muhafaza etmişlerdir. Bu ad Ankara ve Engürü olarak değişime uğramış, bunlardan sonuncusu Arapça ekiyle Engüriye olarak edebî ve resmî dilde de görülmüştür. Engüriye'yi Anguriya telaffuz edenler olmuştur. Moğol istilasından önce Anguriye isimi de görülür. Bu, Türkçeleşip Ungüri sonra da Ungüriye olmuştur.
12. yüzyılda Türkmenlerin gelmesiyle Batılı kaynaklarda şehir Angora diye anılmaya başlanır. Ankara'ya has olan Ankara keçisi, Ankara kedisi, Ankara tavşanı da, Batı ülkelerinde Angora keçisi, Angora kedisi ve Angora tavşanı olarak bilinir. Angora, ayrıca, Batı dillerinde Ankara tavşanından elde edilen yünün, Rusçada ise Ankara keçisinden elde edilen tiftiğin (moher) adıdır.
Anadolu Selçuklu Devleti'nde, Ankara ismi sikkelerde ilk olarak II. Kılıçarslan'ın oğlu Ankara Meliki Mesud Şah (1095-1156) tarafından kullanılmıştır. 582-600 H. tarihleri arasında Ankara darplı sikkeleri vardır. Daha sonra II. Keyhüsrev 1237-1243 tarihlerinde Ankara darplı sikkeler basmıştır. Son olarak II. Keykavus H. 655 (M. 1257) tarihli Ankara darplı sikke basmıştır. Selçuklu adına başka Ankara darplı sikke basılmamıştır.
İlhanlı Devleti

1243 Kösedağ Savaşı'nın ardından Moğollar Anadolu'yu istila ettiler. Büyük Selçuklu Devleti'nin yıkılmasından sonra Anadolu'nun büyük kısmı İlhanlıların eline geçti. İlhanlı hükümdarı Mahmud Gazan bir zamanlar Selçuk Sultanı'nın hâkimiyetinde olan Anadolu şehirlerinde kendi adına İlhanlı sikkelerini darbettirmiştir. Bu dönemde Mahmud Gazan tarafından Engür, onun halefi Ebu Said tarafından da Engüriye yazan sikkeler basılmıştır.
Osmanlı Devleti

Engürü ve Engüriye adları Osmanlı döneminde de kullanılmaya devam edildi. Osmanlı Devleti'nin kuruluş yıllarını anlatan Tevarih-i Al-i Osman'da, Tatarlara karşı savaşmak için Ertuğrul Bey'in I. Alaeddin Keykubad'a yardımını sunmasının karşılığı olarak, kendisine Söğüt bölgesinin verildiği, bunun üzerine Ertuğrul Bey ve aşiretinin yürüyüp Engüri'ye gittikleri yazar.
Evliya Çelebi, seyahatnamesinde (1648) şehre Engürü denildiğini belirtirken "Padişah defterhanesinde adı Ankara’dır." diye ekler. Örneğin, 16. yüzyıla ait çeşitli resmî evraklarda Ankara (انقره) adı geçmektedir. Aşağıda sikkelerle ilgili bölümde görüleceği üzere, II. Beyazıd döneminden itibaren darp edilen sikkelerde Ankara adı kullanılmaya başlanmıştır.
Ankara'nın resmî ad olmasına rağmen, halk arasında Engürü olarak bilinirdi. 
Ermenicenin Ankara şivesinde de kentin adı Engür veya Angürya idi. 1791'de yayımlanan bir yasaknâmede, kadınların "Engürü şalisinden" (Ankara tiftiğinden yapılma bir cins ince kumaş) entari giyinmeleri kadınların vücut hatları belli oluyor diye yasaklanmıştı Aşağıda verilen halk edebiyatından alıntılar ve seyahatname alıntılarında görüleceği üzere Engürü kullanımı (ve benzerleri) Ankara adının resmîleşmesinden sonra uzun bir süre devam etmiştir.
Osmanlı Devleti > Sikkelerde Ankara

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| Önde "MEHMED BİN MURAD HAN", arkasında "HULLİDE MÜLKUHU DURİBE ENGÜRİYE" yazıyor. |  | Önde "SULTAN BEYAZID BİN MEHMED HAN", arkasında "AZZE NASRUHU DURİBE ANKARA SENE 886" yazıyor. |
Madenî paralar şehrin resmî adının ne olduğunu gösterir. II. Murad döneminde sikkelerin basıldığı Anadolu'daki darphaneler arasında Ankara da bulunmakta idi. Engüriye adı II. Murad (1421-1451) mangırlarında belirmektedir. Ankara'da basılan sikkelerde, II. Mehmet'e kadar Engüriye, onu izleyen II. Beyazıd'dan sonra ise Ankara yazardı.
Ankara darphanesinde Ankara ismi II. Bayezid döneminde, Hicrî 886'dan (1508'den) sonra basılmaya başlandı.