stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Wilmar Roldán

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Kişisel bilgileri
| Tam ismi | Wilmar Alexander Roldán Pérez |  |
| Doğum tarihi | 24 Ocak 1980 (44 yaşında) |  |
| Doğum yeri | Remedios, Antioquia |  |
Hakemlik görevi
| Yıl | Turnuva | Görevi |
| 2008-günümüz | FIFA listesi | Hakem |
Wilmar Alexander Roldán Pérez (d. 24 Ocak 1980, Remedios), Antioquia asıllı Kolombiyalı futbol hakemi.
2003 yılında hakemliğe başlayan Wilmar, 2008 senesinden beri FIFA hakemidir.
2011 Copa América organizasyonunda 2 grup maçının yanı sıra, Venezuela ile Peru arasında oynanan üçüncülük maçını da yönetmiştir. Roldán ayrıca, 2012 Yaz Olimpiyatları ve 2014 FIFA Dünya Kupası elemelerinde de görev yapmıştır.
Mart 2013 tarihinde FIFA'nın, Brezilya'da organize edilecek 2014 FIFA Dünya Kupası için 52 kişilik aday hakem listesinde yer almıştır.
Why Angels Cry

|  "Why Angels Cry"> 2006 Eurovision Şarkı Yarışması şarkısı |
| --- | --- |
Ülke: Kıbrıs Cumhuriyeti
Şarkıcı(lar): Annet Artani
Dil: İngilizce
Besteci(ler): Peter Yiannakis
Söz yazar(lar)ı: Peter Yiannakis
Finallerdeki sonuçları
Yarı final derecesi: 15.
Yarı final puanı: 57
Sahneye çıkış kronolojisi
◄ "Ela Ela (Come Baby)" (2005)   
"Comme ci, comme ça" (2007) ►
"Why Angels Cry" (Türkçe: Neden melekler ağlar), Annet Artani tarafından seslendirilen 2006 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Kıbrıs Cumhuriyeti'ni temsil eden şarkı. Şarkı İngilizce dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Peter Yiannakis tarafından yazılmıştır.
Şarkı yarışmada İrlanda'nın temsilcisi Brian Kennedy'in şarkısı "Every Song Is a Cry for Love"'dan sonra ve Monako'nun temsilcisi Séverine Ferrer'in şarkısı "La coco-dance"'den önce 9. sırada çıkmıştır. Yarışmanın yarı finalinde 23 şarkı arasından 15. olmuştur. Böylece şarkı Finale yükselememiştir.
Bir sonraki gelen 2007 yarışması'nda Kıbrıslı katılımcı, "Comme ci, comme ça" adlı şarkısıyla Evridiki olmuştur.
Kaynaklar

↑  Börnig, Jürgen-Peter; Wynn M. de Graaf (18 Kasım 2009). "Interview with Annet Artani". Radio International. 13 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2009.
Wormeldange

| Wormeldange |
| --- | --- |

Ülke:  Lüksemburg
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Wormeldange, Lüksemburg'un komünlerinden biridir.
Wormingford

| Wormingford |
| --- | --- |
Kent
WormingfordWormingford'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Essex
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Wormingford, İngiltere'nin Essex kontluğunda bulunan bir civil parish.
Wilthen

| Wilthen |
| --- | --- |


Wilthen
Ülke:  Almanya
Eyalet: Saksonya
Nüfus (31 Aralık 2010)
 • Toplam: 5.523
Wilthen, Almanya'nın Saksonya eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre  5,523 kişidir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4402410-1  MusicBrainz: 66469a5e-a8e3-4945-b7e2-16b8ed3aa355  NKC: xx0166964  VIAF: 246941693
Wilsonville, Oregon

| Wilsonville |
| --- | --- |
Şehir


Ülke: ABD
Eyalet: Oregon
İlçeler: Clackamas, Washington
Yüzölçümü
 • Toplam: 19,22 km²
Rakım: 47 m
Nüfus (2010)
 • Toplam: 19.509
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-08.00 (Pasifik)
 • Yaz (YSU): UTC-07.00 (Pasifik)
Wilsonville ABD'nin Oregon eyaletine bağlı Clackamas ve Washington ilçelerinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 19.509'dur.
Vize, Akçakale

| Vize |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
VizeVize'nin Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 36°46′19″N 38°57′18″E﻿ / ﻿36.772°K 38.955°D﻿ / 36.772; 38.955
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Akçakale
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 323
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63500
Vize, Şanlıurfa ilinin Akçakale ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Vize; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 323 |  |
| 2018 | 335 |  |
| 2017 | 523 |  |
| 2016 | 517 |  |
| 2015 | 310 |  |
| 2014 | 292 |  |
| 2013 | 278 |  |
| 2012 | 241 |  |
| 2011 | 212 |  |
| 2010 | 187 |  |
| 2009 | 188 |  |
| 2008 | 183 |  |
| 2007 | 111 |  |
İran'da insan hakları

İran Şehinşah Devleti'nde (1925-1979), İran İslam Cumhuriyeti döneminde (1979'dan günümüze), hükûmetin İran vatandaşlarının haklarına yönelik muamelesi İranlılar, uluslararası insan hakları aktivistleri, yazarlar, STK'lar ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından eleştirilmişti. Şahların yönetimi altındaki monarşi, çoğu Batılı örgüt tarafından berbat bir insan hakları siciline sahip olduğu için geniş çapta saldırıya uğrasa da, ondan sonra gelen İslam Cumhuriyeti hükûmeti birçokları tarafından daha da kötü kabul ediliyor.
Pehlevi hanedanı - Rıza Şah Pehlevi ve oğlu Muhammed Rıza Şah Pehlevi - bazen "kraliyet diktatörlüğü" veya "tek adam yönetimi" olarak tanımlandı ve siyasi muhalefeti bastırmak için gizli polis, işkence ve infazlar kullandı. Muhammed Rıza Şah Pehlevi'nin saltanatı sırasında, idam edilen siyasi mahkûm sayısına ilişkin tahminler 100'den 300'e kadar değişiyor.
İslam Cumhuriyeti yönetiminde, hapishane sistemi merkezileştirildi ve büyük ölçüde genişletildi, erken bir dönemde (1981-1985) 7900'den fazla insan idam edildi. İslam Cumhuriyeti, hem uluslararası insan hakları normlarına uymayan (suçlara yönelik ağır cezalar, mağduru olmayan suçların cezalandırılması, ifade ve basın özgürlüğünün kısıtlanması, din özgürlüğünün kısıtlanması vb.) hem de İslam Cumhuriyeti'nin anayasasına ve yasalarına uyan kısıtlamalar ve cezalar nedeniyle eleştirildi; gazete bürolarının bombalanması, dayak, işkence, tecavüz ve siyasi mahkûmların ve muhaliflerin/sivillerin yargılanmadan öldürülmesi vb. eylemler için.
Pehlevi Hanedanı (1925-1979)

İran Şahanşah Devleti döneminde İran hükûmeti, 1925'ten 1979'a kadar sürdü. Mahkûmlara işkence ve kötü muamele kullanımı Pehlevi saltanatı sırasında zaman zaman değişti, ancak her iki hükümdar da – Rıza Şah Pehlevi ve oğlu Muhammed Rıza Şah Pehlevi – sansür, gizli polis, işkence ve infazlar uyguladı.
Pehlevi Hanedanı (1925-1979) > Muhammed Rıza Şah dönemi

Muhammed Rıza, babasının 1941'de Sovyetler ve Amerikalılar tarafından tahttan indirilmesinden sonra hükümdar oldu. Siyasi mahkûmlar (çoğunlukla Komünistler) işgalci güçler tarafından serbest bırakıldı ve şah (o sırada veliaht prens) artık parlamentonun kontrolünü elinde tutmadı. Ancak 1949'da Şah'a yönelik bir suikast girişiminden sonra, sıkıyönetim ilan edebildi, komünistleri ve diğer muhalifleri hapsedebildi ve kraliyet ailesinin basındaki eleştirilerini kısıtladı.
1953'te Başbakan Muhammed Mosaddık'ı deviren Şah yanlısı darbenin ardından Şah, muhaliflerine yönelik yeniden baskı kurdu ve siyasi özgürlük azaldı. Musaddık'ın siyasi grubu Ulusal Cephe'yi yasadışı ilan etti ve liderlerinin çoğunu tutuklattı. Tudeh partisinin 4000'den fazla siyasi aktivisti tutuklandı (477'si silahlı kuvvetlerde olmak üzere), 40'ı idam edildi, 14'ü işkence altında öldü ve 200'den fazlası ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.
Gücünün zirvesindeyken, şahın gizli polisi SAVAK'ın neredeyse sınırsız yetkileri vardı. Teşkilat, CIA ile yakın işbirliği yaptı.
Uluslararası Af Örgütü'nün 1974-1975 Yıllık Raporuna göre, "yıl boyunca [1975] zaman zaman toplam siyasi mahkum sayısının 25.000 ila 100.000 arasında olduğu bildirildi."
Pehlevi Hanedanı (1925-1979) > Muhammed Rıza Şah dönemi > 1971-77

1971'de bir jandarma karakoluna yapılan gerilla saldırısı (üç polisin öldürüldüğü ve iki gerillanın serbest bırakıldığı, "Siahkal olayı" olarak bilinir), hükûmete karşı "yoğun bir gerilla mücadelesi" ve hükûmetin sert karşı önlemlerinin fitilini ateşledi. Şah'ı devirmek için "silahlı mücadeleyi" benimseyen ve uluslararası Üçüncü Dünya anti-emperyalist devrimcilerinden (Mao Zedong, Ho Chi Minh ve Che Guevara) esinlenen gerillalar, 1970'lerin ilk yarısında yüzlerce kişinin hükûmet güçleriyle çatışmalarda öldüğü ve onlarca İranlının idam edildiği dönemde oldukça aktifti. Uluslararası Af Örgütü'ne göre, Şah en az 300 siyasi infaz gerçekleştirdi.
İşkence, silah depolarını, güvenli evleri ve gerillaların suç ortaklarını bulmak için ve ayrıca devlet düşmanlarını destekçi olmaya ikna etme girişimlerinde kullanıldı.
1975 yılında, insan hakları grubu Uluslararası Af Örgütü – 1970'lerde üyeliği ve uluslararası etkisi büyük ölçüde artan – İran'daki siyasi mahkûmlara yönelik muamele hakkında "Avrupa ve Amerikan basınında geniş yer bulan" bir rapor yayınladı. 1976'ya gelindiğinde, bu baskı, "çok sayıda uluslararası kuruluş ve yabancı gazete"nin yanı sıra yeni seçilen Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Jimmy Carter tarafından yapılan tanıtım ve inceleme sayesinde önemli ölçüde yumuşatıldı.
İslam Cumhuriyeti, (1979'dan beri) > Devrim sonrası > Yeni Anayasa

İslam Cumhuriyeti'nin yeni anayasası Aralık 1979'da referandumla kabul edildi. Ayetullah Humeyni devrimin tartışmasız lideri olmasına rağmen, devrimin Şah'ın yerine demokrasiyi getireceğini uman birçok destekçisi vardı. Sonuç olarak, anayasa, seçilmiş bir cumhurbaşkanı ve yasama organı için geleneksel liberal demokratik yetkileri, ve vatandaşları için medeni ve siyasi hakları Humeyni'nin arzu ettiği teokratik unsurlarla birleştirdi. Ama üstün olan teokrasiydi. Anayasa, egemenliği Tanrı'ya verdi, seçilmiş olmayan yönetim organlarını/otoritelerini seçilmişleri denetlemekle görevlendirdi ve medeni/siyasi hakları İslam'ın yasalarına/ilkelerine tabi kıldı.
İslam Cumhuriyeti, (1979'dan beri) > Devrim sonrası > İlk on yıl

Siyasi mahkumların öldürülmesinin büyük çoğunluğu İslam Cumhuriyeti'nin ilk on yılında meydana geldi ve ardından şiddetli baskı azaldı.
Devrimden sonra yeni rejim, egemenliğini sağlamlaştırmaya çalıştı. İnsan hakları grupları, protestocuların ve İslami hükümetin mahkumlarının maruz kaldığı kayıpların sayısının birkaç bin olduğunu tahmin ediyor. İlk idam edilenler eski sistemin üyeleriydi - kıdemli generaller, ardından 200'den fazla üst düzey sivil yetkili. Duruşmaları kısa sürdü ve savunma avukatları, jüriler, şeffaflık veya sanıkların kendilerini savunma fırsatı yoktu. Ocak 1980'e kadar "en az 582 kişi" idam edildi. Ağustos 1979'un ortalarında, Humeyni'nin hukukçular tarafından teokratik yönetim fikrine karşı çıkan birkaç düzine gazete ve dergi kapatıldı. Siyasi partiler yasaklandı (Ağustos 1979'da Ulusal Demokratik Cephe, Ocak 1980'de Müslüman Halkın Cumhuriyetçi Partisi), Mart 1980'de üniversitelerde bir tasfiye başladı.
Ocak 1980 ile Haziran 1981 arasında uyuşturucu ve cinsel suçlardan "yeryüzündeki yolsuzluğa", karşı devrim planlamaktan ve İsrail için casusluktan muhalif gruplara üyeliğe kadar her şey için (en azından) 900 infaz daha gerçekleşti. Ve ondan sonraki yıl içinde en az 8.000 kişi idam edildi. Askeri tarihçi Spencer C. Tucker tarafından sağlanan tahminlere göre, 1980-1985 döneminde 25.000 ila 40.000 İranlı tutuklandı, 15.000 İranlı yargılandı ve 8.000 ila 9.500 İranlı idam edildi.
Temmuz ile Eylül 1988 arasında 3000 ila 30.000 siyasi mahkum, Dini Lider Ayetullah Ruhullah Humeyni'nin emriyle idam edildi. Hükûmet infazları gizli tutmaya çalışırken, 2020 yılına kadar BM Özel Raportörleri IRI'ye cinayetleri "insanlığa karşı suçlar" olarak nitelendiren bir mektup göndermişti.
İslam Cumhuriyeti, (1979'dan beri) > Devrim sonrası > 1990'lar ve zincirleme cinayetler

Ana madde: İran'da zincirleme cinayetler
1990'larda bir dizi faili meçhul cinayet ve bir şekilde İslam Cumhuriyeti sistemini eleştiren entelektüeller ve siyasi aktivistlerin ortadan kaybolması yaşandı. 1998'de bu şikayetler "zincirleme cinayetler" veya İran'ın 1998 Seri Cinayetleri olarak bilinen üç muhalif yazarın (Muhammed Cafer Puyande, Muhammed Muhtari, Mecid Şerif), bir siyasi liderin (Daryuş Furuher) ve karısının iki ay içinde öldürülmesiyle doruğa ulaştı. Toplamda 80'den fazla yazar, çevirmen, şair, siyasi aktivist ve sıradan vatandaşın birkaç yıl içinde öldürüldüğü düşünülüyor.
Reformist gazeteciler ve medya, cinayetleri ortaya çıkarmayı başarırken, zincirleme cinayetlerin çoğunun ifşa edilmesinden sorumlu olan adam - İstihbarat Bakanlığı ajanından gazeteciliğe ve reformcuya dönüşen Said Haccaryan - öldürülmeye çok yaklaştı ve Besic'in bir üyesi tarafından ciddi şekilde sakatlandı; ve Enformasyon Bakanlığı güvenlik yetkilisi yardımcısı Said İmami, hapishanedeki cinayetlerden sorumlu tutuldu, iddiaya göre intihar etti, ancak birçoğu onun öldürüldüğüne ve "öldürmelerden üst düzey yetkililerin sorumlu olduğuna" inanıyor.
İran reform hareketinin yükselişi ve 1997'de ılımlı İran cumhurbaşkanı Muhammed Hatemi'nin seçilmesiyle birlikte, insan hakları durumunu iyileştirmek için İran medeni ve ceza kanunlarını değiştirmek için çok sayıda hamle yapıldı. Ağırlıklı olarak reformist olan parlamento, konuşma özgürlüğünün artırılmasına, cinsiyet eşitliğine ve işkencenin yasaklanmasına izin veren birkaç yasa tasarısı hazırladı. Bunların hepsi, Anayasa Koruma Konseyi ve o sırada İran hükûmetinin önde gelen muhafazakar figürleri tarafından reddedildi veya önemli ölçüde kısıtlandı.
Önemli mahkumlar

Kuroş Zaim
Dr. Kamyar ve Araş Alayi
Rıza Alinejad
Sakine Muhammedi Aştiyani
İmadeddin Bagi
Dilara Darabi
Nazanin Fatihi
Kouhyar Goudarzi
Hüseyin Recebyan
Mehdi Recebyan
Zeyneb Celaliyan
Nergis Muhammedi
Atike Recebi
Nesrin Sutude
Mecid Tevekküli
Atena Fargadani
Kasra Nuri
Şah'ın gizli polisi SAVAK'ın başkanı Nimetullah Nasıri, Muhammed Rıza Şah Pehlevi ile birlikte, 1970.
Kara Cuma, 1978'de Şah rejimi tarafından öldürülen protestocular.
Evin Hapishanesi.
İran'da zincirleme cinayetlerin kurbanlarından biri de Millet Partisi lideri Daryuş Furuher'di.
Vitis aestivalis

Vitis aestivalis veya bilinen adıyla yazlık üzüm ya da güvercin üzümü; Kuzey Amerika'ya özgü bir üzüm türüdür. Batıda Florida ve Maine, daha doğuda ise Oklahoma ve Teksas'ı içine alan bir bölgede yetişir.
Uçalı

"Uçalı" buraya yönlendirilmektedir. Diğer kullanımlar için Uçalı(anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Uçalı(şehir) Учалы (Başkurtça) |
| --- | --- |
Учалы (Rusça)

  Bayrak 
Ülke: Rusya
Yüzölçümü
 • Toplam: 56 km²
Nüfus (2015)
 • Toplam: 37 467
Alan kodu: +734791
Resmî site http://www.uchaly-102.ru/
Uçalı, (Rusça: Учалы, Uçalı; Başkurtça: Учалы, ', Uçalı) Başkurdistan'ın, Uçalı ilçe'ın başkenti ve bir şehridir. Uçalı Camii ve Zaynulla Rasulev Camii var. Ufa Cumhuriyeti'nin başkentine 360 kilometre uzaklıktadır.
Etimoloji

Şehir, yakındaki Büyük Uchaly ve Küçük Uchaly gölleri olarak adlandırılmıştır. Gölün adının kökeni hakkında birkaç versiyon var.
Başkurt "Uchaly", "intikam" olarak çevrilir. Efsaneye göre, XIV yüzyılında Tamerlan, Toktamış döneminde Altın Orda'nın ve Sibirya Hanlığı'nın bir parçasıydı. Başkurtlar ile savaşılan Kunduzca Muharebesiden sonra, burada Tamerlan Güney Ural Başkurtların göçebelerinin yurdu oldu.
Başkurt jeologları Uçalı adının "Yuşa" kelimesinden geldiğine ve Yuşanın dağ kumu ve kil birikintilerinin renk gamı için genelleştirilmiş bir Başkurt adı olduğuna inanır. Eski zamanlardaki bu çok renkli kil-koyu sarı taşlar boya üretmek için kullanılmıştır. Ancak “Yeşme” ın “Yuşas” ın değiştirilmiş bir sesi olması mümkündür. Uralların jasper (Yeşme) kuşağı Uçalı bölgesinden geçtiğinden bu oldukça tarihsel olarak haklı.
Tarihçe

1930'da Uçalı köyü, eğitimli Uçalı bölgesinin merkezi haline geldi. 1930'ların sonunda, Uçalı yatağındaki keşiflerin bir sonucu olarak, demir şapkasının altın içeriği yüksek olduğu tespit edildi. 1940 yılında, yakındaki köylerden gelen adaylar bir artel düzenledi ve Maly Uçalı Gölü kıyısında bir maden inşa etmeye başladı. Altın içeren cevher, yüzeye 2-4 metre mesafedeydi, bu nedenle madencilik açık ocak idi. İş elle yapıldı - balyozla, Kyle, Crowbar ile. Cevher Buida köyüne götürüldü. 1941'de Bashzoloto güvenine bağlı olarak bağımsız bir Uçalıy madeni düzenlendi.
1954 yılında, köyün eğitimsiz Magnitogorsk bölgesinin bir parçası olması gerekiyordu. Bir madencilik ve işleme tesisinin yapımı ve altındaki bir yerleşim için, 1955'te 146 sayılı bir inşaat güvencesi yaratılmıştır.
İlk aşamada (1955 - Eylül 1958), Magnitogorsk ve Miass'ta en yakın demiryolu hatları yüz kilometreden daha uzak bir mesafede bulunduğundan ulaşım altyapısının oluşturulması gerekiyordu. Miass'ta inşaat için bir aktarma üssü kuruldu. 1958 yılının Eylül ayının sonuna kadar, oradan demiryolu indirildi. O zamandan beri, bir zenginleştirme tesisi, maden ve konut inşaatı hızla başladı.
Üçüncü aşama (1961-1963), Komsomol Merkez Komitesinin 1961'de fabrika inşaatına bir şok Komsomol-gençlik inşaat projesinin statüsünü verme kararıyla verildi. Bitkinin ve köyün yapımına yeni bir ivme kazandırıldı. Yapım önceliği üretime verildi. Bir okul, bir anaokulu, ilk yardım görevlisi yapıldı.
1962'nin sonuna kadar maden kasabası yeterince büyüdü. Sonuç olarak, Maly Uçalı, Mindyak, Buida, Uçalı yerleşim yerleri idari olarak ona bağlıydı. Yeni idari merkezin toplam nüfusu 20 bin kişiye ulaştı. Uçalı'da kentsel statü kazandırmak için bir ihtiyaç vardı ve bu da merkezi finansmanın iyileştirilmesi anlamına geliyordu.
Şubat 1963'te, RSFSR Yüksek Kurulu Başkanlığı, Uçalı yerleşimine kentsel statü tahsisi konusunda bir karar verdi. 1 Şubat 1963'te, Uçalı şehri, Küçük ve Yeni Uçalı köyleri temelinde ortaya çıktı. Bir ay sonra, Uçalı Şehri İşçi Vekilleri Konseyi'nin ilk oturumu gerçekleşti.
Dördüncü aşama (1963 - Mart 1968). 14 Mart 1968'de, işleme tesisinin ilk aşaması devreye alındı.
1975 yılında BaşkırGrazhdanproekt S.G. Shabiev, Uçalı şehri için ayrıntılı bir planlama projesi geliştiriyor.
Nüfus

37 467 nüfusa sahiptir. 2010 Rusya nüfus sayımına göre etnik yapı: başkurtlar % 50.2, tatarlar % 20.9, ruslar % 26.6 .
Galeri

Uçalı kaymakamlığı.
Merkez meydanı. Başkurdistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti döneminde kurulan Vladimir Lenin anıtı. Uçalı kent Filarmoni (anıt arkasında).
Uçalı merkez cami.
Kış mevsimde Taşbiyek dağına görünüş.
Merkez meydanı (2018'dan beri).
İşan Zaynulla Rasulev Camii.
Uçal Madencilik ve Metalurji tesisinin Uzyilğa bakır mevduatı.
Viticuso

| Viticuso |
| --- | --- |
Kent
ViticusoViticuso şehrinin İtalya'daki konumu
Ülke:  İtalya
İl: Frosinone ili
Zaman dilimi: UTC+02.00 (OAYZD)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (OAZD)
Viticuso, İtalya'nın Lazio bölgesine bağlı Frosinone ilinde bulunan bir komündür.
Wake Up

Wake Up şu anlamlara gelebilir:
"Wake Up" (Eskimo Joe şarkısı)
"Wake Up" (Hilary Duff şarkısı)
Tuba Atav

| Tuba Atav |
| --- | --- |
Doğum: 1 Eylül 1967 (57 yaşında) Ankara
Meslek: Haber spikeri, Haber Genel Yayın Yönetmeni, Gazeteci

Tuba Atav (d. 1 Eylül 1967, Ankara), Türk gazeteci ve haber spikeri.
Hayatı

Tuba Atav, 1 Eylül 1967'de Ankara'da doğdu. Mesleğe 1991 yılında Anadolu Ajansı'nda muhabir olarak başladı. 1996 yılında Star TV'de savunma ve diplomasi alanında muhabirlik yaptı. Kanal 6'da muhabir ve Ankara Temsilcisi, ardından atv'de muhabir ve Ankara Temsilcisi olarak çalıştı. Hem Yeni Aktüel, hem de Takvim gazetesinde muhabirlik yaptı. Bir dönem Doğruya Doğru adlı programı hazırlayıp sundu. 2008'de Show TV'ye geçti. 2010 yılında aynı kanalın Haber Yayın Yönetmenliği'ne atandı. Ardından Skytürk 360'a geçerek ana haber bültenini sundu. Daha sonra yine Show TV'ye dönerek haftasonu haberlerini ve Skytürk 360'ta Doğruya Doğru programını sundu. 2015 yılında Habertürk TV'ye geçti. Bir dönem Gün Başlıyor programını hazırlayıp sundu. Kasım 2018'de Demirören Haber Ajansı Genel Müdür Yardımcısı ve Ankara Temsilcisi olarak görev yaptı. 9 Mart 2020 tarihinden beri Haber Global Ankara Temsilcisi olarak görev yapan Tuba Atav, 16 Aralık 2020 itibarıyla Haber Global Genel Yayın Yönetmeni oldu.
Çalıştığı ajanslar

1991-1996: Anadolu Ajansı
Çalıştığı dergiler

2005-2007: Yeni Aktüel
Çalıştığı gazeteler

2006-2007: Takvim
Çalıştığı TV kanalları

1996-2000: Star TV
2000-2001: Kanal 6
2001-2007: atv
2008-2013: Show TV
2011-2012: Skytürk
2012-2013: Skytürk 360
2015-2016: Habertürk TV
2020-: Haber Global
TV programları

2006-2007: Doğruya Doğru (atv)
2006-2007: Yaz Haberleri (atv)
2008: Doğruya Doğru (SHOW TV)
2008-2010: Yaz Haberleri (SHOW TV)
2010: Siyaset Meydanı Referandum Özel (SHOW TV) (Ali Kırca ile birlikte)
2011: Doğruya Doğru Seçim Özel (SHOW TV)
2011: Siyaset Meydanı Seçim Özel (SHOW TV) (Ali Kırca ile birlikte)
2012: Skytürk 360 Ana Haber Bülteni (SKYTÜRK 360)
2012-2013: Doğruya Doğru (SKYTÜRK 360)
2012-2013: Haftasonu Haberleri (SHOW TV)
2015: Gün Başlıyor (HABERTÜRK TV)
Vytautas Kolesnikovas

Vytautas Kolesnikovas
| --- | --- |
cinsiyeti: erkek 
vatandaşlığı: Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği, Litvanya 
ön adı: Vytautas 
doğum tarihi: 25 Ekim 1948 
doğum yeri: Alytus 
ölüm tarihi: 1 Ekim 2021 
ölüm yeri: Alytus 
defin yeri: Antakalnis Cemetery 
eşi: Nijolė 
konuştuğu, yazdığı diller: Litvanca 
mesleği: siyasetçi, ressam 
çalıştığı konum: Member of the Seimas 
siyasi parti üyeliği: Sovyetler Birliği Komünist Partisi 
eserlerin telif hakkı durumu: telif haklarıyla korunan eser 
Vytautas Kolesnikovas (25 Ekim 1948 – 1 Ekim 2021), Litvan ressam, grafiker ve siyasetçi.
Yaşamı

Kolesnikovas, 25 Ekim 1948'de Alytaus, Sovyetler Birliği'nde doğdu. 1968'den 1974 yılına kadar Moskova'da sanat eğitimi aldı. Litvanya'ya geri döndükten sonra Alytus'ta çeşitli bölgesel firmalarda çalıştı ve sanat eserlerini düzenlenen çeşitli sergilerde beğeniye sundu. 1988'de Sąjūdis hareketine katıldı ve Litvanya SSCB Yüksek Sovyeti Konseyi'ne seçildi. Kolesnikovas, Yüksek Konsey'de Bilim, Eğitim ve Kültür Komisyonu Üyesi olarak yer aldı. 1990 yılındaki Litvanya Devleti'nin Yeniden Kuruluşu Yasası bildisirine imza atan aydınlar arasında yer aldı. 1993 seçimlerinden sonra Alytus'a dönerek Kültürel Miras Bölümü'nde çalıştı. 2008 yılında düzenlediği son sergiden sonra kalan yaşamını Alytus'ta kişisel sergilerle sürdürdü yakalandığı akciğer kanseri ile mücadele etti.
Ölümü

Kolesnikovas, 1 Ekim 2021'de akciğer kanseri nedeniyle doğum yeri Alytaus, Litvanya'da 72 yaşında vefat etti.
Kaynaklar

↑  "Vytautas Kolesnikovas". Visuotinė lietuvių enciklopedija (Litvanca). 1 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "1990-1992 m. kadencijos Seimo narys Vytautas KOLESNIKOVAS" (Litvanca). Seimas of the Republic of Lithuania. Erişim tarihi: 12 Aralık 2008. [ölü/kırık bağlantı]
1 2  "Lietuvos Respublikos Aukščiausiosios Tarybos AKTO Dėl Lietuvos nepriklausomos valstybės atstatymo signataras Vytautas KOLESNIKOVAS" (Litvanca). Seimas of the Republic of Lithuania. 8 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2008.
↑  Mosteikaitė, Alma (20 Eylül 2008). "Nepriklausomybės Akto signataras užsimerkęs nupieštų Lenino portretą ir kiaulės snukį". Alytaus naujienos (Litvanca). 8 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2021.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  VIAF: 6477154260618824480001
Vakıfköprü, Çarşamba

| Vakıfköprü |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Samsun
Koordinatlar: 41°18′04″N 36°40′59″E﻿ / ﻿41.301°K 36.683°D﻿ / 41.301; 36.683
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Çarşamba
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 345
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0362
Posta kodu: 55500
Resmî site 
Vakıfköprü, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Daha önceleri Cacil köyüne bağlı bir mahalle iken, 16 Ağustos 1957'de yine aynı köye bağlı Kadılı mahallesi ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Coğrafya

Samsun il merkezine 47 km, Çarşamba ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2000: 345
Wilted

| Wilted> Paris Jackson stüdyo albümü |
| --- | --- |
Yayımlanma: 13 Kasım 2020
Tarz: Bağımsız pop
Süre: 44:39
Wilted Amerikan şarkıcı ve Model Paris Jackson'ın ilk stüdyo albümüdür.
Şarkı Listesi

Collide
Undone
Repair
Cosmic
Dead Sea
Let Down
Eyelids
Scorpio Rising
Freight Train
Wilted
Another Spring