stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sarah Sutton
İlk yılları ve kariyeri

Basingstoke, Hampshire, İngiltere'de doğan Sutton küçüklüğünde bale yaptı. 11 yaşındayken Alice Harikalar Diyarında 1973 televizyon filmi versiyonunda Alice rolünü oynayarak en genç Britanyalı oyuncu oldu.[kaynak belirtilmeli]
1978 yılında Diana Purwell rolüyle The Moon Stallion ve 1980 yılında Susannah Walcott rolüyle The Crucible filminde oynadı.
1981 ve 1983 yılları arasında BBC bilimkurgu dizisi Doctor Who'da Dördüncü ve Beşinci Doktor'un yol arkadaşı Nyssa rolünde oynadı.
Genel Pratisyen olan kocası Mike'tan Hannah adını verdikleri bir kızları oldu ve Sutton bir süre Doctor Who dizisine ara verdi. 1984 yılında Peter Davison'ın son Doctor Who bölümü olan The Caves of Androzani bölümüdne kısa süreyle göründü. 1989 yılında Casualty dizisinin bir bölümünde Sarah Dryden rolünü oynadı. 1991 yılında Unnatural Pursuits bölümünde Wendy rolünde oynadı.[kaynak belirtilmeli]
Sutton, 1993 yılında Doctor Who Children in Need özel bölümü Dimensions in Time'da Nyssa rolünü oynadı ve 1999 yılından Big Finish Productions tarafından yapılan çeşitli  Doctor Who radyo oyunlarında yer aldı. Kasım 2013'te 50. yıl dönümüne özel The Five(ish) Doctors Reboot filminde yer aldı.
İgor Akimuşkin

| Igor Ivanovich Akimushkin |
| --- | --- |
Doğum: 02 Mayıs 1929(1929-05-02) Moskova
Ölüm: 19 Nisan 1993 (63 yaşında) Moskova
Eğitim: Kandidat
Mezun olduğu okul(lar): Moskova Devlet Üniversitesi (1952)
Meslek: Biyolog, Yazar
İşveren: Institute of Oceanology
Tanınma nedeni: Hayvanların yaşamıyla ilgili popüler bilimsel kitapların yazarı (Altı ciltlik "Hayvanların Dünyası" dizisi)

İgor İvanoviç Akimuşkin (1 Mayıs 1929 – 1993), Sovyet zoolog ve yaza.
İgor İvanoviç Akimuşkin, 1 Mayıs 1929 yılında Moskova'da doğdu. 1952'de Moskova Devlet Üniversitesi Biyoloji Fakültesi'nden mezun oldu.
İlk kitapları olan Hiç Karşılaşmadığınız Canavarın İzleri ve Efsanelerin İzinde 1961'de yayımlandı.[kaynak belirtilmeli]
Igor Akimushkin, çok sayıda popüler bilim kitabı yazdı ve araştırmalarıyla bilime önemli katkılarda bulundu. Çalışmaları süresince deniz yaşamını keşfeden araştırmalar yaptı. Eserlerinin çoğu başka dillere çevrildi. Kalamar cinsi olan Cycloteuthis akimushkini, 1968 yılında zoolog arkadaşı Filippova tarafından Igor Akimushkin'in onuruna isimlendirilmiştir.
En bilinen eseri ise altı ciltlik Hayvanların Dünyası adlı kitap serisidir.
Rusya Bilimler Akademisi Shirshov Oşinoloji Enstitüsü'nde çalıştı.
Vila Cova à Coelheira (Vila Nova de Paiva)

Vila Cova à Coelheira Portekiz'de Vila Nova de Paiva belediyesine bağlı olan, 32,17 km2 yüzölçümüne sahip, 1.317 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Vila Nova de Paiva'nın bucakları |
| --- | --- |
Vila Nova de Paiva bayrağıVila Nova de Paiva arması  Alhais • Fráguas • Pendilhe • Queiriga • Touro • Vila Cova à Coelheira • Vila Nova de Paiva
Vila Cova à Coelheira (Seia)

Vila Cova à Coelheira Portekiz'de Seia belediyesine bağlı olan, 10,00 km2 yüzölçümüne sahip, 574 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Seia'nın bucakları |
| --- | --- | --- | --- |
| Seia bayrağı | Alvoco da Serra • Cabeça • Carragosela • Folhadosa • Girabolhos • Lajes • Lapa dos Dinheiros • Loriga • Paranhos da Beira • Pinhanços • Sabugueiro • Sameice • Sandomil • Santa Comba • Santa Eulália • Santa Marinha • Santiago • São Martinho • São Romão • Sazes da Beira • Seia • Teixeira • Torrozelo • Tourais • Travancinha • Valezim • Várzea de Meruge • Vide • Vila Cova à Coelheira | Alvoco da Serra • Cabeça • Carragosela • Folhadosa • Girabolhos • Lajes • Lapa dos Dinheiros • Loriga • Paranhos da Beira • Pinhanços • Sabugueiro • Sameice • Sandomil • Santa Comba • Santa Eulália • Santa Marinha • Santiago • São Martinho • São Romão • Sazes da Beira • Seia • Teixeira • Torrozelo • Tourais • Travancinha • Valezim • Várzea de Meruge • Vide • Vila Cova à Coelheira | Seia arması |
Seabiscuit

| Seabiscuit |
| --- | --- |
George Woolf ve Seabiscuit
Babası: Hard Tack
Büyük babası: Man o' War
Kısrak: Swing On
Kısrak babası: Whisk Broom II
Cinsiyet: Aygır
Doğum: 1933
Ülke: ABD
Yetiştirici: Gladys Mills Phipps
Sahibi: Charles Howard
Antrenör: 1) Sunny Jim Fitzimmons  2) Tom Smith
Kayıt: 89: 33-15-1
Kazançları: $437,730
Önemli başarıları
Massachusetts Handicap (1937) Brooklyn Handicap (1937) Bay Meadows Breeders' Cup Handicap (1937, 1938) Havre de Grace Handicap (1938) Match race against War Admiral (1938) Match race against Ligaroti (1938)  (1938) Pimlico Special (1938) Hollywood Gold Cup (1938) San Antonio Handicap (1940) Santa Anita Handicap (1940)
Ödülleri
U.S. Champion Handicap Male (1937 & 1938) U.S. Horse of the Year (1938)
Başarıları
United States Racing Hall of Fame (1958) #25 – Top 100 U.S. Racehorses of the 20th Century Life-size statue at Santa Anita Park
 Son güncelleme:
Seabiscuit (23 Mayıs 1933 – 17 Mayıs 1947), ABD doğumlu, safkan yarış atı ve aygır. Katıldığı 13 yarışın 3 tanesinden birinci olarak ayrılmayı başaran aygır 1940 yılı Santa Anita Handicap galibidir.
Soy ağacı

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Babası Hard Tack b. 1926 | Man o' War ch. 1917 | Fair Play ch. 1905 | Hastings |
| Babası Hard Tack b. 1926 | Man o' War ch. 1917 | Fair Play ch. 1905 | Fairy Gold |
| Babası Hard Tack b. 1926 | Man o' War ch. 1917 | Mahubah b. 1910 | Rock Sand |
| Babası Hard Tack b. 1926 | Man o' War ch. 1917 | Mahubah b. 1910 | Merry Token |
| Babası Hard Tack b. 1926 | Tea Biscuit  1912 | Rock Sand br. 1900 | Sainfoin |
| Babası Hard Tack b. 1926 | Tea Biscuit  1912 | Rock Sand br. 1900 | Roquebrune |
| Babası Hard Tack b. 1926 | Tea Biscuit  1912 | Tea's Over ch. 1893 | Hanover |
| Babası Hard Tack b. 1926 | Tea Biscuit  1912 | Tea's Over ch. 1893 | Tea Rose |
| Kısrak Swing On b. 1926 | Whisk Broom II ch. 1907 | Broomstick b. 1901 | Ben Brush |
| Kısrak Swing On b. 1926 | Whisk Broom II ch. 1907 | Broomstick b. 1901 | Elf |
| Kısrak Swing On b. 1926 | Whisk Broom II ch. 1907 | Audience  1901 | Sir Dixon |
| Kısrak Swing On b. 1926 | Whisk Broom II ch. 1907 | Audience  1901 | Sallie McClelland |
| Kısrak Swing On b. 1926 | Balance b. 1919 | Rabelais br. 1900 | St. Simon |
| Kısrak Swing On b. 1926 | Balance b. 1919 | Rabelais br. 1900 | Satirical |
| Kısrak Swing On b. 1926 | Balance b. 1919 | Balancoire b. 1911 | Meddler |
| Kısrak Swing On b. 1926 | Balance b. 1919 | Balancoire b. 1911 | Ballantrae |
Vila Franca de Xira (bucak)

Vila Franca de Xira Portekiz'de aynı adı taşıyan Vila Franca de Xira belediyesine bağlı olan, 193,25 km2 yüzölçümüne sahip, 18.442 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Vila Franca de Xira'nın bucakları |
| --- | --- |
Vila Franca de Xira bayrağıVila Franca de Xira arması  Alhandra • Alverca do Ribatejo • Cachoeiras • Calhandriz • Castanheira do Ribatejo • Forte da Casa • Póvoa de Santa Iria • São João dos Montes • Sobralinho • Vialonga • Vila Franca de Xira
Sayonara Zetsubō Sensei

| --- | --- |
Sayonara Zetsubō Sensei
さよなら絶望先生 (Sayonara Zetsubō Sensei)
Tür: Kara mizah, hiciv
Manga
Yazar: Kōji Kumeta
Yayımcı: Kodansha
Diğer yayımcı: NA Del Rey Manga (eski) Kodansha USA
Dergi: Weekly Shōnen Magazine
Demografik: Shōnen
Yayın tarihi: 27 Nisan 2005 – 13 Haziran 2012
Cilt sayısı: 30
Anime televizyon dizisi
Yönetmen: Akiyuki Shinbo
Yapımcı: Atsushi Moriyama
Senarist: Kenichi Kanemaki
Müzik: Tomoki Hasegawa
Stüdyo: Shaft
Lisans: NA Nozomi Entertainment
Kanal: tvk, CTC, TVS, SUN, Tokyo MX, TVA, KBS, Kids Station
Yayın tarihi:  7 Temmuz 2007  –  22 Eylül 2007
Bölüm sayısı: 12
Anime televizyon dizisi
(Zoku) Sayonara Zetsubō Sensei
Yönetmen: Akiyuki Shinbo Yukihiro Miyamoto
Yapımcı: Atsushi Moriyama
Senarist: Shaft Yūichirō Oguro
Müzik: Tomoki Hasegawa
Stüdyo: Shaft
Lisans: NA Nozomi Entertainment
Kanal: tvk, CTC, TVS, SUN, Tokyo MX, TVA, KBS, BS11 Digital, Kids Station
Yayın tarihi:  5 Ocak 2008  –  29 Mart 2008
Bölüm sayısı: 13
Orijinal video animasyonu
(Goku) Sayonara Zetsubō Sensei
Yönetmen: Akiyuki Shinbo Yukihiro Miyamoto
Yapımcı: Atsushi Moriyama Hiroaki Morita Masayuki Haryu
Senarist: Shaft Akiyuki Shinbo
Müzik: Tomoki Hasegawa
Stüdyo: Shaft
Lisans: NA Nozomi Entertainment
Yayın tarihi:  17 Ekim 2008  –  17 Şubat 2009
Bölüm sayısı: 3
Anime televizyon dizisi
(Zan) Sayonara Zetsubō Sensei
Yönetmen: Akiyuki Shinbo Yukihiro Miyamoto
Yapımcı: Junnosuke Miyamoto
Senarist: Shaft Akiyuki Shinbo
Müzik: Tomoki Hasegawa
Stüdyo: Shaft
Lisans: NA Nozomi Entertainment
Kanal: tvk, CTC, TVS, SUN, Tokyo MX, TVA, KBS, BS11 Digital, Kids Station
Yayın tarihi:  4 Temmuz 2009  –  26 Eylül 2009
Bölüm sayısı: 13
Orijinal video animasyonu
(Zan) Sayonara Zetsubō Sensei Bangaichi
Yönetmen: Akiyuki Shinbo Yukihiro Miyamoto
Yapımcı: Junnosuke Miyamoto
Senarist: Shaft Akiyuki Shinbo
Müzik: Tomoki Hasegawa
Stüdyo: Shaft
Lisans: NA Nozomi Entertainment
Yayın tarihi:  17 Kasım 2009  –  17 Şubat 2010
Bölüm sayısı: 2
Orijinal video animasyonu
Sayonara Zetsubō Sensei Special
Yönetmen: Akiyuki Shinbo Yukihiro Miyamoto
Yapımcı: Junnosuke Miyamoto
Senarist: Shaft Akiyuki Shinbo
Müzik: Tomoki Hasegawa
Stüdyo: Shaft
Lisans: NA Nozomi Entertainment
Yayın tarihi: 31 Ocak 2012
Sayonara Zetsubō Sensei (Japonca: さよなら絶望先生; "Güle Güle Umutsuzluk Öğretmeni"), Kōji Kumeta tarafından yazılan bir manga serisidir. Seri, Nisan 2005-Haziran 2013 tarihleri arasında Kodansha'nın Weekly Shōnen Magazine dergisinde yayınlandı. Seri, hayatın, sözün ve kültürün tüm yönlerini mümkün olan en olumsuz ışıkta alan bir öğretmen olan Nozomu Itoshiki'yi takip etmektedir.
Shaft tarafından hazırlanan bir anime televizyon serisi uyarlaması Temmuz-Eylül 2007 tarihleri arasında yayınlandı. İkinci sezonu Ocak-Mart 2008 ve üçüncü sezonu ise Temmuz-Eylül 2009 tarihleri arasında yayınlandı. Ek olarak üç OVA serisi hazırlandı.
Sayonara Zetsubō Sensei, 2007 yılında 31. Kodansha Manga Ödülü'nü shōnen dalında kazandı.
Konusu

Nozomu Itoshiki, depresyonda olan ve bütün intihar girişimleri başarısızlıkla sonuçlanan bir öğretmendir. Seri, 32 sorunlu öğrencisinin trajikomik maceralarının anlatmaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

"アニメ批評：「絶望先生」　地上波の限界に挑戦？　絶賛の"絶望ぶり"再現" (Japonca). 5 Eylül 2007. 29 Eylül 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ağustos 2022.
Santos, Carlo (14 Eylül 2010). "Sayonara, Krauser-sensei - RTO". Anime News Network. 15 Eylül 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Vila Franca (Viana do Castelo)

Vila Franca Portekiz'de Viana do Castelo belediyesine bağlı olan, 9,01 km² yüzölçümüne sahip, 1.824 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Viana do Castelo'nun bucakları |
| --- | --- | --- | --- |
| Viana do Castelo bayrağı | Afife • Alvarães • Amonde • Anha • Areosa • Barroselas • Cardielos • Carreço • Carvoeiro • Castelo do Neiva • Chafé • Darque • Deão • Deocriste • Freixieiro de Soutelo • Lanheses • Mazarefes • Meadela • Meixedo • Monserrate • Montaria • Moreira de Geraz do Lima • Mujães • Neiva • Nogueira • Outeiro • Perre • Portela Susã • Santa Marta de Portuzelo • Santa Leocádia de Geraz do Lima • Santa Maria de Geraz do Lima • Santa Maria Maior • Serreleis • Subportela • Torre • Vila de Punhe • Vila Franca • Vila Fria • Vila Mou • Vilar de Murteda | Afife • Alvarães • Amonde • Anha • Areosa • Barroselas • Cardielos • Carreço • Carvoeiro • Castelo do Neiva • Chafé • Darque • Deão • Deocriste • Freixieiro de Soutelo • Lanheses • Mazarefes • Meadela • Meixedo • Monserrate • Montaria • Moreira de Geraz do Lima • Mujães • Neiva • Nogueira • Outeiro • Perre • Portela Susã • Santa Marta de Portuzelo • Santa Leocádia de Geraz do Lima • Santa Maria de Geraz do Lima • Santa Maria Maior • Serreleis • Subportela • Torre • Vila de Punhe • Vila Franca • Vila Fria • Vila Mou • Vilar de Murteda | Viana do Castelo arması |
Saruhan

Saruhan Sancağı, Osmanlı Devleti'nde bir sancak
Saruhanoğulları Beyliği
Saruhanlı
Saruhan (film)
İstanbul'da fayton

Osmanlı devrinden bir faytoncu, Brooklyn Müzesi koleksiyonu.
İstanbul'da fayton kültürü devri Osmani'den kalan bir ulaşım sistemidir ve kentte 1950'lere kadar kullanıldığı görülmüştür. Cumhuriyet devrinden sonra, gelişen yeni teknolojik ulaşım sistemlerinin de etkisiyle kentte fayton kullanımında azalma olmuş ve "tematik" bir görünüm alarak ağırlıkla Adalar'da turistlere hitap eder olmuştu. Ulaşımda fayton ve benzeri araçlarının kullanımı Osmanlı'da elit çevre arasında ortaya çıktı. Sultan Abdülaziz devrinde de kira faytonları kullanılmaya başlandı. ‘‘Lando’’ ‘‘Kupa’’ tarzı faytonlar kapalı faytonlardı. II. Mahmud devrinin hâkim paradigması olan modernleşmeyle de atlı araba/fayton kullanımı arttı ve 1826'daki bir nizamname ile faytoncular esnaf topluluğu haline geldiler. Ülke içinde haremlik-selamlık fikriyatı olduğundan kadın ve erkeklerin beraber faytona binmeleri yaygın olmayan bir biçemdi ve II. Abdülhamid devrinde yasak edilmişti. Faytocnuların müşteri bekleme yerleri Eminönü Meydanı, Sirkeci, Sultanahmet Meydanı, Fatih, Edirnekapı, Beyoğlu Tünel önü ve Galatasaray, Taksim Meydanı, Harbiye ve Karaköy'dü. Beşiktaş, Sarıyer, Beykoz, Üsküdar, Bakırköy, Yeşilköy, Kadıköy, Erenköy, Kartal, Maltepe, Pendik ve Büyükada ise faytonu çok olan semtlerdi.
Hayvan hakkı ihlalleri

Ayrıca bakınız: Türkiye'de hayvan hakları
İBB önündeki fayton protestolarından (Ocak 2020)
Cumhuriyet devrinde sembolik bir hâl alan faytonculuk özellikle Adalar'da devam etti. Ancak faytoncuların hayvan hakkı ihlalleri sık sık basına yansımaya devam etti. Adalar'da denetim ve yönetim eksikliği ücretlerin keyfi olarak saptanması ve faytoncuların daha disiplinsiz davranmaları gibi sorunlar doğururken hayvan hakkı ihlalleri ise en önemli sorun haline gelmiştir. Faytoncuların kullandığı atların güç ve kapasitelerinin üzerinde kullanılması, atların birer meta olarak görülmesi, denetimsizlik nedeniyle ahırların çevresel etkiler yaratması ve atların yetersiz ve kötü beslenmesi Adalar'da yaşanan hayvan hakkı ihlallerinden bazılarıdır. Faytoncular ise faytonun Adalar'daki en önemli ulaşım aracı olduğu fikrindedir ve kendi içlerinde belirli bir denetim ve rutin kontrollerin yapıldığı düşüncesidir.
Hayvan hakkı ihlalleri > Faytonların kaldırılması

2012 yılında Adalar'da yaşanan hayvan hakkı ihlalleri için İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin bulduğu çözüm, elektrikli faytonların tercih edilmesi ve var olan faytonların bir kısmının kamulaştırılması gibi sınırlı etki göstermiştir. Bu hayvan hakkı ihlalleri gündeme geldiği zaman çoğu kez siyasi bir malzeme olarak kullanıldı. Ekrem İmamoğlu adaylık sürecinde “Oylarımız Hayvanlar İçin” kampanyası kapsamında Hayvan Hakları Yasama İzleme Delegasyonunun verdiği taahhütnamesini imzalayarak, Adalar'da "Atlı Fayton’ları kaldırarak yerine akülü ulaşım araçları koyacağı ve kurtarılan atların ekolojilerine uygun geniş doğal ortamlarda rehabilite edilerek ölene kadar yaşamlarını sürdürmelerini sağlayacağı..." sözünü verdi. 20 Aralık 2019'da Adalar'da 81 atta ruam hastalığının tespit edilmesi ve bu atların itlaf edilmesi hayvan hakkı savunucularının ve kamuoyunun tepkisini çekti. Bu hadise sonrasında Adalar'da üç aylık bir süre zarfında faytonlara at koşulması yasak edildi. Faytoncular ise açlık grevi yapma ve atları salma tehdidinde bulundu.
Ocak 2020 tarihli belediye raporunda yılda ortalama 400 atın öldüğü, 20-25 yıl ömre sahip atların 2 yıl içinde öldükleri belirtildi. 16 Ocak 2020'de ise İBB Meclisi'nde faytonların kamulaştırılması kararı onandı. Alınan bu kararı, 19 Ocak 2020 tarihli köşe yazısında Cumhuriyet gazetesi yazarı Zülâl Kalkandelen "Adalar’da atlı fayton utancına son!" başlığıyla duyurdu. 19 Haziran 2020 tarihinden itibaren Adalar'da ulaşım elektrikli araçla yapılmaya başlandı.
Saruga

Saruga Pachygastrinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
İran ırkı

İran ırkı (ya da İran-Afgan ırkı) İran platosu'nda yaşayan ve fiziksel olarak benzerliğe sahip nüfusları ihtiva eden bir tarihi terimdir. İran ırkı Kafkas ırkı'nın bir parçası kabul edilmiş, Nordik ırk (Germen ırkı) ve Akdeniz ırkı ile ilişkilendirilmiştir.
Özellikleri

Carleton S. Coon 1936 yılında tamamladığı ünlü fiziksel antropoloji çalışması The Races of Europe'da İranlıları Nordik ırk'ın (Germen ırkı) bir parçası olarak sınıflandırmıştır. Carleton S. Coon'a İran ırkını göre uzun yüzlü, yüksek başlı ve belirgin burunlu olarak tanımlamıştır. Amerikalı antropolog John Lawrence Angel da İran ırkı ve Nordik ırkını aynı ırk kabul etmiş, İran ve Germen halklarını Kafkas ırk'ının İran-Nordik altgrubuna dahil etmiştir.
Venedik Mimarlık Bienali

| Venedik Mimarlık Bienali Biennale Architettura |
| --- | --- |
Türü: mimarlık bienali
Sıklığı: iki yılda bir
Konum(lar): Venedik, İtalya
Açılış: 1980
En yeni: 2018
Sonraki festival: 2021
Resmî site: labiennale.org/en/architecture/
Venedik Mimarlık Bienali olarak bilinen Venedik Bienali Uluslararası Mimarlık Sergisi, Venedik, İtalya'da iki yılda bir düzenlenen küresel mimarlık sergisidir. Dönüşümlü olarak bir yıl sanat, bir yıl mimarlık bienalleri gerçekleştiren Venedik Bienali'nin mimarlık bölümüdür. 1975'ten itibaren Venedik Sanat Bienali'nin bünyesinde mimarlık sergileri gerçekleştirilmeye başlanmış, 1980 yılında ayrı bir bienal olarak Venedik Mimarlık Bienali başlatılmıştır.
Mimarlık alanındaki en köklü ve geniş katılımlı uluslararası buluşmalardan olan, bu nedenle mimarlık alanındaki güncel tartışmalara yön veren Venedik Mimarlık Bienali'nin temel gündemi çağdaş toplumsal, ekolojik ve teknolojik meseleleri mimarlık pratiği üzerinden araştırmak ve sergilemektir. Sergilerin yanı sıra, bienalin kamusal programında konferanslar, paneller, atölye çalışmaları gibi etkinlikler de düzenlenmektedir. Bienal genel olarak Venedik'te iki temel yerleşkede gerçekleşmektedir: 19. yüzyılda Napolyon Bonapart tarafından inşa edilen kent bahçesi Giardini ile eski Venedik Tersanesi'ndeki kapalı ve açık mekânlar kullanılmaktadır. Bu iki yerleşkeye ilave olarak Venedik kentindeki kimi müzeler, saraylar, meydanlar, vakıf binaları gibi farklı mekânlar da kimi bienallerde kullanılabilmektedir.
Her Venedik Mimarlık Bienali için Venedik Bienali Danışma Kurulu farklı bir küratör ya da küratörler belirlemektedir. Bu küratör, düzenleyeceği bienalin temasını belirleyerek ilan eder ve bu tema dahilinde çalışmalar üretecek mimarları, şehir plancılarını, sanatçıları, akademisyenleri davet ederek bir sergi gerçekleştirir. Bu ana serginin yanı sıra, Venedik Mimarlık Bienali yerleşkelerinde Brezilya, Kanada, İngiltere, Mısır gibi ülkelerin kalıcı sergi mekânları olan pavyonlar bulunur; 2020 itibarı ile 59 ulusal pavyon bulunmaktadır. Bu ulusal pavyonlarda genellikle o bienalin konusuna temas eden sergiler gerçekleştirilir. Türkiye de 2014 yılından beri Venedik Tersanesi'ndeki (Arsenale) Türkiye Pavyonu mekânında mimarlık bienaline ulusal katılım göstermektedir.
Her Venedik Mimarlık Bienali'nde en iyi ulusal katılım, en iyi proje, en iyi gelecek vadeden katılımcı gibi çeşitli dallarında Altın ve Gümüş Aslan ödülleri verilmekte, ayrıca mimarlık dünyasına yaptığı katkılardan ötürü bir isim Yaşam Boyu Başarı Ödülü ile ödüllendirilmektedir.
15. Mimarlık Bienali ana sergisinden, 2016
FOA tarafından küratörlüğü gerçekleştirilen Venedik Bienali Britanya Pavyonu'ndan görüntü, 2012
Sverre Fehn tarafından tasarlanan Kuzey Ülkeleri Pavyonu 29 Mart 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Sergiler ve ödüller > 2021

Küratörlüğünü Massachusetts Teknoloji Enstitüsü Mimarlık ve Kent Planlama Fakültesi dekanı mimar Hashim Sarkis'in gerçekleştirdiği 17. Venedik Mimarlık Bienali, Birlikte Nasıl Yaşayacağız? (How Will We Live Together?) temasıyla düzenlendi. Sarkis, bu tema ile dünyanın içinde bulunduğu ekonomik, toplumsal ve ekolojik krizlerde bir arada yaşamanın yollarını araştırmayı amaçladığını belirtmiştir. 2020 yılında gerçekleşmesi planlanmış olan bienal, COVID-19 salgını nedeniyle 2021 yılı mayıs ayında açılmıştır.
Sergiler ve ödüller > 2018

16. Venedik Mimarlık Bienali, Serbestmekân (Freespace) başlığını taşımaktaydı ve küratörlüğünü, Grafton Mimarlık ofisi kurucusu olan mimarlar Yvonne Farrell ve Shelley McNamara üstlendi. Mimaride ölçek, hareket, günışığı gibi bağlamları "serbestlik" kavramı üzerinden inceleyen bienal 26 Mayıs-25 Kasım 2018 tarihleri arasında gerçekleşti.
Ödüller:
En İyi Ulusal Katılım için Altın Aslan: İsviçre, Svizzera 240, House Tour (Ev Turu) sergisi ile. Düzenleyenler: İsviçre Sanat Konseyi Pro Helvetia: Marianne Burki, Sandi Paucic, Rachele Giudici Legittimo. Küratörler ve katılımcılar: Alessandro Bosshard, Li Tavor, Matthew van der Ploeg, Ani Vihervaara
En İyi Ulusal Katılım İçin Özel Mansiyon: Büyük Britanya, Island (Ada) sergisi ile. Düzenleyenler: Sarah Mann, Architecture Design Fashion British Council. Küratörler: Caruso St John Architects, Marcus Taylor
En iyi katılımcı için Altın Aslan: Souto Moura Arquitectos - Eduardo Souto de Moura (Porto, Portekiz)
Gelecek vadeden genç katılımcı için Gümüş Aslan; Architecten de vylder vinck taillieu. Jan de Vylder, Inge Vinck, Jo Taillieu (Gent, Belçika)
Özel Mansiyonlar: Andramatin; Andra Matin (Jakarta, Endonezya) ve RMA Architects - Rahul Mehrotra (Mumbai, Hindistan; Boston, ABD)
Yaşam Boyu Başarı için Altın Aslan: Kenneth Frampton (İngiltere)
Sergiler ve ödüller > 2016

15. Venedik Mimarlık Bienali, Cepheden Bildirmek (Reporting from the Front) başlığı ile Alejandro Aravena küratörlüğünde gerçekleştirildi. Bienal, insanların yaşam koşullarının iyileştirilmesi için mimarlığın rolünü ve kamu yararına mimarlığı araştırmaktaydı. Mimarlık ve sivil toplum arasında bir diyalog ve buluşma alanı olması amaçlanmıştı. 28 Mayıs-27 Kasım 2016 tarihleri arasında gerçekleşti.
Ödüller:
Yaşam Boyu Başarı için Altın Aslan: Paulo Mendes da Rocha
En İyi Ulusal Katılım için Altın Aslan: Iñaqui Carnicero ve Carlos Quintáns tarafından küratörlüğü gerçekleştirilen Unfinished (Bitmemiş) sergisi ile İspanya
Sergiler ve ödüller > 2014

14. Uluslararası Mimarlık Sergisi başlığı Mimarlığın Temel Unsurları (Fundamentals), küratörü Rem Koolhaas idi. Mimarlığın Temel Unsurları, Moderniteyi Özümsemek, MondItalia olarak 3 bölümden oluşan sergi, 7 Haziran-23 Kasım 2014 tarihleri arasında gerçekleşti. Koolhaas, ana sergide tavan, pencere, kapı gibi mimari elemanların geçmişten günümüze evrimine ve ulusal mimarilerin son yüzyıldaki dönüşümüne odaklanmaktaydı.
Ödüller:
Yaşam Boyu Başarı için Altın Aslan: Phyllis Lambert
En İyi Ulusal Katılım için Altın Aslan: Kore, Hyungmin Pai, Changmo Ahn, Minsuk Cho tarafından küratörlüğü gerçekleştirilen Crow's Eye View sergisi
Monditalia bölümünün En İyi Araştırma Projesi için Gümüş Aslan: Office for Political Innovation - Andrés Jaque, Sales Oddity. Milano 2 and the Politics of Home to Home TV Urbanisms (Satış Tuhaflığı: Milano 2 ve Evden Eve TV Şehircilik Politikaları) sergisi ile
En İyi Ulusal Katılım için Gümüş Aslan: Pedro Alonso ve Hugo Palmarola küratörlüğünde Monolith Controversies (Monolit Tartışmaları) sergisi ile Şili
Ulusal Katılımlara Özel Mansiyonlar: Kanada, Fransa, Rusya
Monditalia bölümünün araştırma projelerine Özel Mansiyonlar: Radical Pedagogies: ACTION-REACTION-INTERACTION (Radikal Pedagojiler: EYLEM-REAKSİYON-ETKİLEŞİM) ile Beatriz Colomina, Britt Eversole, Ignacio G. Galán, Evangelos Kotsioris, Anna-Maria Meister, Federica Vannucchi, Amunátegui Valdés Architects, Smog.tv; Intermundia ile Ana Dana Beroš; Italian Limes ile Folder