stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Windsor’un Şen Kadınları (opera)
Konu özeti > II. Perde > Sahne 1

Garter Hani:
Thames'de iyice ıslanan Sır Falstaff bu başarısız çapkınlığının sonucunu unutmak için bu han kösesinde içkisini içmektedir. Bu hana kıyafet değiştirmiş olan Herr Fluth gelir. Güya tesadüfen onun yanına oturup kendini Herr Bach olarak tanıtarak Sır Falstaff'la yarenliğe başlar. Kendisinin sözde Frau Fluth'e aşık olduğunu ona söyler ve ondan yardım ister. Sır Falstaff da bu kadının evine bir önceki gün gitmiş olduğunu ve ona yeni bir mektup gönderip bu öğleden sonra yeniden buluşmak üzere yeni bir randevu aldığını Bach'a övünerek ifşa eder. Bu sahne sahte Bach Herr Fluth'un hiddet gösterisiyle sona erer. (Herr Fluth: "Wie freu’ ich mich").
Konu özeti > II. Perde > Sahne 2

Herr Reich evinin arkasındaki bahçe.:
Anna Reich'a kur yapmak isteyen Junker Sparlich ve sonra Dr. Cajus Anna ile buluşmak üzere ayrı ayrı bahçeye sessizce yaklaşırlar. Fenton ise diğer taraftan görünerek kıza bir serenad yapmaya başlar (Fenton:Horch, die Lerche singt im Hain). Anna bahçeye iner; kendini sevdiği Fenton'un kolları arasına atıp birlikte aşk yemini ederler.
Herr Fluth’un evinde bir oda:
Falstaff Frau Fluth'la bu öğleden sonra olan randevusuna pek ciddi ve kararlı bir tavırla gelmiştir. Ama Frau Reich yine gelir; Herr Fluth'un her şeyi bildiğini ve intikam almak üzere eve gelmekte olduğunu haberini verir. Bu sefer Sır Falstaff'in aklı başındadır ve saklanmak istemez. Fakat iki kadın onun şişman Frau Brentford kılığında evden kaçmasını sağlayacaklarını soyleyince onların kıyafet değiştirme tekliflerini kabul eder. Herr Fluth yanında dostlarıyla gelir ve başta çamaşır sepeti evi arar ve kimseyi bulamaz. Fakat karısı yanında sahte Frau Brentford ile gözükünce; eskiden beridir hiç sevmediği ve evine gelmesini yasak ettiği sisman Frau Brentford'un evinde bulunmasına kafasi atip ondan hırsını almaya karar verir. Sahte Frau Brentford'u, Sır Falstaff'i, bir temiz dayakla evinden kapı dışarı eder.
Konu özeti > III. Perde > Sahne 1

Herr Reich’in evi:
Fakat Sır Falstaff iki kadını ayartma kararından ayrılmamıştır. Diğer taraftan iki kadın kocalarını ondan aldıkları pusuladan haberdar ederler. Özellikle karisinin sadakatine inanmayip gayet kıskanç davranışlar gösteren  Herr Fluth karısı tarafından affedilmesini ister. Bu sefer dördü birlikte Sır Falstaff'a üçüncü bir komplo kurarlar.
Windsor Parkında bir maskeli dans organize edilecektir. Bu dansa efsanevi avcı, Herne kıyafetine girmiş olan Sır Falstaff gelip kadınlarla buluşabilecektir. Frau Reich kızı Anna Reich'in Dr. Cajus'la evlenmesini istemekte olduğu için kızına hemen Dr. Cajus tarafından tanınabilecek kırmızı renkte bir cin giysisi verir. Anna'nın babası ise Herr Reich kızının Junker Spärlich ile evlenmesini istemektedir ve onun tarafından tanınması için kızına yeşil renkte bir cin giysiyi giymesi için verir. Fakat Anna'nın sevdiği; Fenton'dur bu nedenle anne ve babasının verdikleri giysilerden yeşili Dr. Cajus'e ve kırmızıyı Junker Spärlich'e giymeleri için verir.
Konu özeti > III. Perde > Sahne 2

Windsor Parkı:
Parktaki dans çok parlak bir mehtap altında yapılmaktadır ve arka plandan bir koro şarkısı duyulur. Halk cin, peri, hayalet maskeleri ve böcek kıyafetleri ile gelirler. Başlarında büyük geyik boynuzlu avcı kılığında Herr Fluth vardır. Sır Falstaff'ta kendi avcı kıyafeti ile  gelir ve tam Frau Fluth ve Frau Reich'a yaklaştığı zaman kadınlar onun arkasında bulunan hayalet ve böcek kılıklı kişilerin orman ruhları olduğundan korktuklarını bağırarak kaçmaya başlarlar. (Du reizend liebes Schaetzschen) Başlarında Herr Fluth bulunan gençlerden oluşan bu gruptan Falstaff da kaçmaya çalışır ama onlar Falstaff'i yakalayıp alayla tartaklarlar. Yaşlı çapkın çırpınarak herkesten  af ve merhamet diler. Dr. Cajus ve Junker Spärlich de bekledikleri gibi Anna'yı yakalayacakları yerine birbirini yakalamışlardır ve Anna'nın ortadan kaybolduğunu açıklarlar. Herkes kıyafetlerini çıkarıp bir kenara koyarlar. Çok geçmeden Anna Reich ve Fenton da gelirler ve bu parkta bulunan bir küçük kilisede evlendiklerini ilan ederler. Herkes dans ve eğlentiye başlar ve opera kıvanç ve neşe dolu bir hava içinde sona erer.
Ünlü müziksel parçalar

"Horche, die Lerche singt" (Fenton)
"Als Büblein klein an der Mutter Brust" (Falstaff)
"Nun eilt Herbei" (Frau Fluth)
Seçilmiş ses ve video kayıtları

| Yıl | Roller   | Orkestra şefi,  Opera evi ve Orkestra | Marka |
| --- | --- | --- | --- |
| 1953 | Arnold van Mill,  Walter Berry,  Peter Klein, Karl Terkal, Wilma Lipp | Wilhelm Schüchter Koro ve Orkestra, Bayerische Staatsoper, Münih |  |
| 1963 | Gottlob Frick,  Ernst Gutstein,  Kieth Engen,  Fritz Wunderlich,  Edith Mathis | Robert Heger Koro ve Orkestra, Bayerische Staatsoper, Münih | EMI |
| 1977 | Karl Ridderbusch,  Wolfgang Brendel,  Claes-Håkan Ahnsjö,  Heinz Zednik,  Helen Donath,  rudeliese Schmidt,  Lilian Sukis | Rafael Kubelik  Koro ve Orkestr Bayerischen Rundfunks | Decca |
| 2002 | Franz Hawlata,  Dietrich Henschel,  Heinz Zednik,  Juliane Banse,  Regina Klepper | Helmuth Froschauer Landesjugendchor NRW  ve WDR Rundfunkorchester Köln | Capriccio |
Dışsal kaynaklar

IMSLP Projesi "The Merry Wives of Windsor (Nicolai, Otto)" maddese 30 Eylül 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce) (Erişme:26.1.2011)
Almanca Libretto[ölü/kırık bağlantı] (Almanca) (Erişme:26.1.2011)
Ingilizce Libretto 25 Eylül 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce) (Erişme:26.1.2011)
Diskografi (Almanca)  (Erişme:26.1.2011)
MIDI parcalari Opera "in a nutshell  23 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Almanca)  (Erişme:26.1.2011)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 300113943  LCCN: n81081328  MusicBrainz work: 4bf24d79-c394-4209-9fc0-d323355148f3  VIAF: 182661787   WorldCat (LCCN): n81-081328
Selim Ragıp Emeç

Selim Ragıp Emeç ya da Mehmet Selim Emeç (d. 1899, İstanbul - ö. 2 Ağustos 1970), Türk gazeteci ve siyasetçi.
1899 yılında İstanbul'da doğan Selim Ragıp Emeç, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Vakit ve Tercüman-ı Hakikat gazeteleri yazarlıkları, öğretmenlik, Son Saat, Son Posta gazetesi sahipliği ve Başyazarlık, TBMM IX. ve X. Dönem Bursa, XI. Dönem İzmir Milletvekilliği, X. Dönem Meclis Kütüphanesi Komisyonu Başkanlığı yapmıştır. Evli olan Selim Ragıp Emeç; gazeteci Çetin Emeç, gazeteci Aydın Emeç, gazeteci Leyla Tavşanoğlu ve Zeynep Gezgin'in babasıdır.
I. Dünya Savaşı'na katılan Emeç, savaştan sonra Vakit ve Tercüman-ı Hakikat gazetelerinde çalıştı. 16 Mart 1925 tarihinde Hakkı Tarık Us ile birlikte Son Saat gazetesini kurdu. 27 Temmuz 1930'da Ekrem Uşaklıgil, Halil Lütfü Dördüncü ve Zekeriya Sertel ile Son Posta gazetesini yayımlamaya başladı.
Emeç, 1932 yılında Zekeriya Sertel ile birlikte Alpullu ve Uşak Şeker Fabrikaları'ndaki yolsuzlukları gazetede günlerce manşete taşımalarından ötürü açılan davalar dolayısıyla üçer yıl hapis cezasına çarptırıldı. Üçer yıl hapis cezası, 1,5 seneye düşürülen Sertel ve Emeç, 1,5 sene Sultanahmet Cezaevi'nde (Günümüzde "Four Seasons Otel") yattı. Selim Ragıp Emeç, Zekeriya Sertel, Ekrem Uşaklıgil ve Halil Lütfü Dördüncü'nün gazetedeki hisselerini devretmesinden sonra Son Posta'nın tek sahibi oldu ve dönem dönem Başyazarlığını da yaptı.
27 Mayıs Darbesi'yle tutuklanarak Yassıada'ya gönderildi. Yargılanarak 4 yıl 2 ay hapis cezasına çarptırılan Emeç, Kayseri Cezaevi'ne gönderildi. Sağlık sorunları nedeniyle tahliye edilen Emeç, hakkındaki suçlamalardan da beraat etti.
Matbuat Cemiyeti ve Gazete Sahipleri Sendikası'nın kuruculuğu ve başkanlıklığı yapmıştır.
Yusuf Erbay

| Yusuf Erbay |
| --- | --- |
Doğum: 30 Ağustos 1961 Trabzon
Milliyet:  Türkiye
Eğitim: Ankara Üniversitesi
Meslek: Bürokrat

Doç. Dr. Yusuf Erbay (d. 30 Ağustos 1961, Trabzon), Türk bürokrat.
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nden 1986 yılında mezun oldu. İngiltere'de, The Victoria University of Manchester'da Avrupa Topluluğu üzerine master yaptı. Çukurova Üniversitesi Yönetim ve Organizasyon Bölümünde Doktorasını tamamladı. 2000 yılında "Yönetim Bilimi Doçenti" unvanını aldı.
Kariyer

Urla ve Banaz'da Kaymakam vekilliği, Karaisalı ve Korgan kaymakamlıkları, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü'nde Şube Müdürlüğü, Daire Başkanlığı ve Genel Müdür Yardımcılığı, Nevşehir Valiliği, TOBB Genel Sekreterliği yaptı. 2003-2008 yılları arasında Yalova Valiliği, 2008-2009 yılları arasında Merkez Valiliği yapmıştır. 2009 yılında tekrar Yalova Valiliğine atanmıştır. Bakanlar Kurulu'nca 18/8/2010 tarihinde alınan karar uyarınca merkez valiliğne atanmıştır. Ocak 2011'de tekrar mahkeme kararıyla Yalova valiliğine dönmüş ve Mart 2011'de İçişleri Bakanlığı'ndaki tüm görevlerinden istifa edip CHP'den milletvekili aday adayı olmuştur ancak listede yer bulamayınca İçişleri Bakanlığı'na dönmüş ve merkez valisi olmuştur. 2020 yılında emekliye ayrılmıştır.
Uluslararası görevleri

1995 Yılından itibaren Türkiye'yi Avrupa Konseyi nezdinde pek çok alt komite ve üst komite niteliğindeki yönlendirme komitesinde temsil etmiştir.
Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesinin "Yerel ve Bölgesel Demokrasi Yönlendirme Komitesi"nde (CDLR) 4 yıl boyunca Türkiye'yi temsil etti ve 1999-2000 yıllarında Yönlendirme Komitesi (CDLR) Başkanlığı görevini yürütü
Avrupa Konseyi Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresinde Türkiye'yi temsil eden Türk Delegasyonu'nun Milli Sekreteri Görevini yürüttü.(1995-2000)
Avrupa Konseyi Sınır ötesi İşbirliği Seçilmiş Uzmanlar Komitesi Üyeliği görevini 3 yıl süreyle yürütmüştür. (1995-1998)
Uluslararası Odalar Birliği (ICC) Yönetim Kurulu Üyesi (2002-2003)
Türk-Alman İş Konseyi Eşbaşkanı (2002-2003)
Eserleri

Avrupa Topluluğu Çevre Politikası, Türk Kamu Yönetimi, Çokuluslu Şirketlerin Yönetim ve Organizasyonu, Uluslararası Çevre Faaliyetleri ve Yerel Yönetimler konusunda çok sayıda makalesi ve kitapları yayınlanmıştır.
| g t Nevşehir valileri |
| --- | --- |
 Fazıl Uybadın (1954-1955)  Hilmi Dağcıoğlu (1955-1957)  Ali Celalettin Coşkun (1957-1958)  Nafi Tamer (1958-1960)  Şeref Tolungüç (1960)  Rafet Yıldırım (1960-1962)  M. Zühtü Öner (1962-1964)  Seyit Faruk Önder (1964-1965)  Nüzhet Erman (1966-1967)  Eşref Ayhan (1968-1970)  Mehmet Aldan (1970-1972)  Ferruh Güven (1972-1975)  Mecit Sönmez (1975-1977)  Dursun Toprak (1977-1978)  Fikret Yılmazer (1978-1979)  Ali Fevzi Alaloğlu (1979-1980)  Ahmet Başsoy (1980-1983)  Muzaffer Yüzgeç (1983-1984)  Süleyman Oğuz (1984-1985)  Erdoğan Atasoy (1985-1988)  Özdemir Hanoğlu (1988-1990)  Aykut Ozan (1990-1992)  Oktay Engin (1992-1993)  Sait Eker (1993-1996)  Şinasi Kuş (1996-1998)  Mehmet Yılmaz (1998-2000)  Doç.Dr.Yusuf Erbay (2000-2002)  Alaattin Turhan (2003-2006)  Mehmet Asım Hacımustafaoğlu (2006-2009)  Osman Aydın (2009-2010)  Abdurrahman Savaş (2010-2013)  Mehmet Ceylan (2013-2016)  İlhami Aktaş (2016-2020)  İnci Sezer Becel (2020-2023)  Ali Fidan (2023-) 
| g t Yalova valileri |
| --- | --- |
Kaymakamlar  (1929-1995):  Şefik Refik Soyer (1929-1935)  Hüsnü Erkin (1935-1938)  Hüsnü Ergin (1938-1939)  Niyazi Ülkü (1939)  Nurettin Aynuksa (1941)  Edip Yavuz (1944-1945)  Orhan Öztrak (1945-1947)  Hüsnü Uğuralp (1947)  Selim İmece (1951)  Avni Dümer (1952-1954)  Hüsnü Ergin (1954)  Nizamettin Erkmen (1954-1960)  Mehmet Aldan (1960)  Faruk Tülay (1960-1961)  Burhanettin Ergun (1961-1965)  Tahir Tortop (1965-1966)  Mahir Şellaki (1966-1969)  İskender Saltoğlu (1969-1975)  Osman Görken (1976)  Orhan Aykan (1981-1985)  Bekir Toksoy (1985-1988)  Rahim Yaldız (1988)  Yaşar Yaycı (1990-1995) 
Valiler  (1995-günümüz):  Yaşar Yaycı (1995-1997)  Nihat Özgöl (1997-2000)  Yusuf Erbay (2003-2008)  Mehmet Ersoy (2008-2009)  Yusuf Erbay (2009-2010)  Dursun Ali Şahin (2010-2011)  Yusuf Erbay (2011)  Osman Çapalı (2011)  Esengül Civelek (2011-2014)  Selim Cebiroğlu (2014-2016)  Tuğba Yılmaz (2016-2018)  Muammer Erol (2018-2023)  Hülya Kaya (2023-)
Yasemin Devrimi

Gösteriler 23 yıldır devlet başkanlığı koltuğunda oturan Zeynel Abidin Bin Ali'ye karşı düzenlendi.
Göstericiler
Yasemin Devrimi, halkın ayaklanması üzerine 23 yıldır Tunus'u yöneten Zeynel Abidin Bin Ali'nin ülkeden kaçmasıyla sonuçlanan durumun genel adıdır
Yasemin Devrimi, Tunus'un birçok şehrinde gerçekleşen protestolardır. Protestocuların hedef aldığı başlıca konular işsizlik, gıda enflasyonu, siyasi yozlaşma, ifade özgürlüğü ve kötü yaşam koşulları olmakla beraber, 23 yıldır ülkeyi yöneten  Zeynel Abidin Bin Ali'nin başkanlığı bırakıp 14 Ocak 2011'de ülkeden kaçmasıyla sonuçlanan olaylar bütünüdür. Kasım 2010'da, meyve sebze satıcısı olan işsiz bir üniversite mezununun, satış arabasına polisin el koymasından sonra kendini ateşe vermesi ile başlayan protestolar Tunus'ta son 30 yıldır yaşanan sosyal ve siyasal olayların en dramatik dalgalarından biriydi ve yaralanmalar ve hayat kayıpları ile sonuçlandı. Bin Ali'nin ayrılmasından sonra, yeni bir seçim 60 gün içinde yapılacaktı.
Renkli Devrimlerin jeopolitik terminolojisi ile paralel olarak, Protestolar batılı medyada Yasemin Devrimi olarak da adlandırılır. Medyanın bu yöndeki etkisinden dolayı, diğer protestoları ve Başkan Ben Ali'nin bu çıkışını Twitter Devrimi veya Wikileaks Devrimi olarak adlandırırlar.
Arka plan

Facebook ve YouTube gibi sosyal medya sitelerinde arabalara ve mağaza camlarına saldıran gençleri dağıtan polisin görüntüleri anında yayınlanmış olmasına rağmen, 18 Aralık'taki Sidi Bu Zeyd isyanları büyük ölçüde fark edilmeden devam etti. Bir protestocu, Muhammed Buazizi sebze meyve arabasına el koyulmasına karşı yaptığı protestoda kendini yakarak kurban etti. Sonuç olarak sevk edildiği Tunus'taki hastanede 4 Ocak'ta hayatını kaybetti. El Cezire ve CBS gibi medya ağlarında da dikkat çekildiği üzere, Tunus'taki isyanlar sıra dışı ve önemliydi, çünkü özellikle bölgedeki diğer ülkelerle karşılaştırıldığında Tunus, zengin ve stabil bir bölge olarak görülüyordu.
Ayrıca El Cezire İngilizce Tunuslu aktivistlerin, Buazizi için Twitter'da yayınlanan destek mesajlarıyla dünyanın bazı bölgelerinde sesleri en çok çıkan gruplardan biri haline geldiğini belirtti.
Aynı ağdaki bir op-ed makale bu eylemin "Tunuslu gençler tarafından umutsuzluğun intihar protestosu" olduğunu söylemiştir. Devlet elindeki Ulusal Dayanışma Fonu ve Ulusal İş Fonu'nun geleneksel olarak ülkeye birçok yardım ve servislerde bulunduğu ancak "bu yükü devletten topluma", zengin şehir ve kasabaların etrafındaki köyler ve gecekondu kasabalarına kaydırmaya başladığına dikkat çekti. Ayrıca "merkezi tarımsal ve kurak alanların güney bölgelerinin sürekli bir şekilde marjinalleştirilmesi"ni de aktarmıştır.
Protestolar ayrıca "fakirlik, işsizlik ve siyasi baskının ölümcül bir kombinasyonu: birçok Arap toplumunun üç karakteristik özelliği"nden dolayı da bir "başkaldırı" olarak adlandırılmaktadır.
Medyada ve STK'lar arasında epeyce eleştirilmiş olan Bin Ali'nin Tunus hükûmeti Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa tarafından desteklenmiştir ve dahası; "ekonomik ajandası Kuzey Afrika'da uygulanabilecek harika bir model olarak görüldü ve çatışmalı icra programlarında güvenilir bir müttefik olduğunu" kanıtladı. Sonuç olarak, ABD ve Fransa'nın ilk tepkileri böylece engellenmiş oldu.
Tutuklamalar

Raporlara göre blogcular ve bir rap şarkıcısı tutuklandı. Haklarında hiçbir haber alınamadığı için, Tunus Korsan Partisi aktivistleri Slah Eddine Kchouk, Slim Amamouve Azyz Amamy'nin "kaybolduğu" rapor edildi. Sınır Tanımayan Gazeteciler, daha önce Tunus'ta ya tutuklanmış ya da kaybolmuş olan altı blogcu ve aktivistin tutuklanmasının dikkatleri çektiğini ve "muhtemelen" onlar gibi başkalarının da olduğunu aktardı.
Yasaklı Tunus İşçi Komünist Partisi başkanı ve Bin Ali'yi eleştirenlerin önde gelenlerinden biri olan Hamma Hammami 12 Ocak'ta tutuklandı ancak iki gün sonra serbest bırakıldı.
Yerel siyasi tepkiler

28 Ocak'ta bir ulusal televizyon yayını sırasında, Zeynel Abidin Bin Ali olay çıkaran grupları eleştirdi, onları "aşırı ve çıkarcı" olarak nitelendirdi ve sert cezalar konusunda gözdağı verdi. Ayrıca "doğrulama olmaksızın her şeyi Tunus'a düşman olan medya tarafından dramatize etmeye, allayıp pullamaya ve deforme etmeye dayalı yayın yapan bazı yabancı televizyon kanalları"nı suçladı. Açıklamaları önemsenmedi ve protestolar devam etti.
29 Aralık'ta Bin Ali'nin İletişim Bakanı Usame Ramdani'yi çıkarmak için kabinesini karıştırdı, aynı zamanda ticaret ve el sanatları, din işleri, iletişim ve gençlik bakanlıkları ile ilgili değişiklikler de ilan etti. Sonraki gün Sidi Bu Zeyd, Cendube ve Zağvan valilerinin görevden alındığını açıkladı.
2011 Ocak ayında, Bin Ali 300.000 yeni iş imkanının yaratılacağını söylemişti ancak ne anlama geldiğini tam olarak doğrulamamıştı. Ancak, "es geçilemeyecek bir terörist eylemi olan, geceyarısı hükûmet binalarına ve hatta evlerindeki sivillere saldıran maskeli çetenin yaptıklarını" da anlattı. Daha sonra İlerici Demokrat Parti lideri Ahmed Necib Şebbî, polisin kendini korumak için ateş açmasına ilişkin yasal açıklamalara rağmen "gösterilerin şiddet içermediğini ve gençlerin iş haklarını aradıklarını" söyledi ve "9 Ocakta ölenler için cenaze merasimlerinin eylemlere dönüştüğünü, ve polisin bu cenazelerde olan gençlere ateş açtığını" da ekledi. Daha sonra protestocuların "sivil haklarını aradıklarını ve hiçbir terörist hareketi ya da dini slogan atılmadığını" söyleyerek Bin Ali'nin yorumlarını eleştirdi ve Bin Ali'yi "günah keçisi aramak"la suçladı. Lafta kalan iş imkânı "söz"lerini de eleştirmeyi ihmal etmedi.
10 Ocak'ta hükûmet kargaşayı bastırmak için tüm okul ve üniversitelerin geçici olarak kapandığını duyurdu.
Ofisten ayrılmadan günler önce Bin Ali, Tunus Anayasası'nı değiştirmeyeceğini açıkladı ki bu da yaşı gereği 2014'te başkanlığını düşürecekti.
Başkan Bin Ali'nin istifası

14 Ocak'ta, Bin Ali hükûmetini dağıttı ve acil durum ilan etti. Yetkililer acil durumun nedeninin, Tunusluları ve mal mülklerini korumak olduğunu söylediler. Ayrıca insanların üç kişiden fazla gruplar halinde dolaşmasına izin verilmedi ve aksi olursa tutuklamalar oldu, koşmaya ya da kaçmaya çalışanlara ise ateş açıldı. Ayrıca onu düşürmeyi amaçlayan gösterileri etkisiz hale getirmek için altı ay içinde yeni bir seçim yapılmasını istedi.[kaynak belirtilmeli]
France24, askerî güçlerin havaalanlarının kontrolünü ele geçirdiğini ve ülkenin hava sahasını da kapattıklarını bildirdi.
Aynı gün, bölgesine indirebileceği bir uçak isteğini Fransa'nın reddetmesi üzerine Bin Ali ülkeden kaçtı ve Cidde'ye gitti. Başbakan Muhammed Gannuşi vekaleten başkanın yetkilerini devraldı.
Suudi Arabistan sığınma sağlamadaki niyetlerinin Tunus'taki gerilimleri dağıtmak olduğunu -Tunus'ta İslamcılarla uzun süre mücadele eden- Bin Ali'ye karşı bir sempati duymadıklarını belirtti. 
15 Ocak sabahı, Tunus devlet televizyonu Bin Ali'nin resmî olarak istifa ettiğini ve Gannuşi'nin gücü bir parlamento sözcüsü Fuad el-Mubazza'ya devrettiğini açıkladı. Bu olay Tunus Anayasa Mahkemesi Başkanı Fethi Abdennahder'in, Bin Ali'nin ayrılmasının iyi olduğunu, Ganuşi'nin bu gücü elinde tutmaya hakkı olmadığını ve Mebazaa'ya yeni Tunus parlamento seçimlerini organize etmesi için 60 gün verileceğini söylemesinden sonra gerçekleşti. Mebazaa, ülke için en iyi olanın bir Ulusal Birlik Hükûmeti kurulması olduğunu belirtti.
Sonuçlar

Tunus'ta başlayan devrim hareketleri giderek Kuzey Afrika ülkelerinde ve Orta Doğu'da başlayan Arap diktatörlerine karşı bir protesto hareketinin başlamasına neden oldu. Üniversite okumuş ve genç nüfusun fazla olduğu ülkeler Yasemin Devrimi'nden sonra bilinçlenerek kendi ülkelerinde de benzer bir şeylerin yapılabileceğini düşünmeye başladılar. Protestoların en belirgin sonuçlarından biri de gitgide artan internet özgürlüğüydü.
Youtube ve Flickr gibi web sitelerinin yasakları kaldırıldı. Yorumcular internetin Bin Ali'nin düşürülmesine katkıda bulunduğu konusunda ikiye bölünmüşken,
Facebook, kriz boyunca nüfusun yaklaşık %20'si tarafından ulaşılabilir olarak kaldı) ve Tor anonim ağı Tunus'tan bir trafik dalgası kabardığını rapor etti.
2011'deki Yasemin Devrimi sonrasındaki ilk devlet başkanlığı seçimi olan, 23 Kasım 2014 tarihinde yapılan başkanlık seçiminin ilk turunda Nida Tunus partisinin lideri El-Beci Kaid es-Sibsi birinci, Munsif Marzuki ise ikinci yüksek oyu alarak ikinci tura kaldılar. İkinci turda %55.68 oy oranı ile es-Sibsi devlet başkanı seçilmiş ve 31 Aralık 2014 tarihinde yemin ederek görevine başlamıştır.
Tepkiler > Diğer iç tepkiler

12 Ocak'ta Tunus Borsası 3 günlük %9.3'lük düşüş yaşadı. Tunus'taki sokağa çıkma yasağından sonra, market endeksi yabancı bir ihmale karşı korunma pahasına neredeyse son 2 yılın en yüksek seviyesine ulaşan kredi ihmal takasında %3.8 daha düştü.
Tepkiler > Uluslararası ve sivil tepkiler

Tunuslu gazeteci Souhayr Belhassen başkanlığında uluslararası İnsan Hakları Örgütü "Tunus güvenlik güçleri tarafından silah kullanımını" kınadı ve "güvenli protesto hakkını garanti altına almak, sorumluların kim olduğunu bulup ona göre hareket etmek ve bu olaylara ışık tutmak için bağımsız bir soruşturma açılması" çağrısında bulundu.
2 Ocak'ta "hacktivist" anonim grup Tunus'un devlet eliyle yönetilen birkaç websitesini hackleme protestosuyla birlik içerisinde 'Tunus Operasyonu' ilan etti.
Bir bildiride "Anonim" şöyle seslendi: "Tunus Hükümeti, gerçekleri kendi vatandaşlarından gizli tutarak geleceği empoze etmek için, şimdiyi hatalar ve yanlış bilgilerle kontrol etmek istiyor. Bunlar olurken biz sessiz kalmayacağız. "Anonim" Tunus halkının özgürlük çağrısını duymuştur. "Anonim", Tunus halkına bu baskılara karşı savaşmada yardımcı etmek istiyor."
Bu bildiriden sonra 24 saat içerisinde, Tunus Borsası, Tunus ulusal stok exchange, Dışişleri Bakanlığı, Endüstri Bakanlığı, Tunus Hükümet Ticaret, Carthage Sarayı (ki başkanın evidir), Başkanlık seçim kurulu siteleri ve birçok başka bakanlıklara portal halinde kurulmuş bir devlet sitesi daha kullanılamaz hale geldi.
13 Ocak 2011'de yayınlanan bir videoda, Mağrip el-Kaidesi hem Tunus hem de Cezayir hükûmetlerine karşı yapılan protestolara desteklerini gösterdi. Tunus hükûmetine karşı "misilleme" için, el-Kaide "bozulmuş, suçlu ve acımasız" rejimi yıkmaya davet etti ve göstericilere askeri yardım ve eğitim imkânı sundu. Ayrıca Mağrip el-Kaidesi lideri Ebu Musab Abdülvadud Tunus'ta şeriat hukukunun kurulması çağrısında bulundu.
Tepkiler > Çıkarma sonrası durum

AB Yabancı Politikalar Şefi Catherine Ashton ve Yetkili Štefan Füle de "Tunuslu insanları barışçıl bir yolla başarılması gereken demokratik amaçlarını tanıdıklarını ve desteklediklerini" ifade ettiler ve "tüm partileri kendilerini biraz sınırlamaya ve daha fazla yara ve şiddetten kaçınmak için sakin kalmaya" davet etti. AB de "devam eden krize kalıcı demokratik çözümler bulma isteğini" ifade etti. BM Genel Sekreteri Ban Ki-moon "siyasi durumun hızla geliştiğini ve daha fazla kaybı, şiddeti ve gerginliği barışçıl bir şekilde önlemek için ilgili tüm partilerin diyalog kurması ve ellerinden gelen her çabayı göstermeleri gerektiğini" ifade etti.
Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy "Bu krize demokratik ve kalıcı çözümler getirebilecek olan tek şey diyalogdur." diye görüş bildirdi. Fransa Sosyalist Partisi Baş Sekreteri Martine Aubry Fransız hükûmetini Tunus hükûmetine karşı daha sert olmaya çağırdı. "BS'nin tam desteğinin ve birliğinin Tunus halkının arkasında olduğunu söylemek istiyorum, ve Fransa'nın bu kabul edilemez gerilimi kınama konusunda daha güçlü bir yer almasını istiyoruz."
Birleşik Krallık Dışişleri Bakanı William Hague şiddeti kınadı ve Tunus otoritelerine "durumu sessiz sedasız çözebilmek için ellerinden gelen her şeyi yapmaları" çağrısında bulundu ve "hukuk ve düzene hızlı bir dönüş, tüm taraflardan anlayış, özgür ve adil seçimlere doğru emin adımlar ve Tunus'taki siyasi özgürlüklerin en kısa zamanda geliştirilmesi" gerektiğini belirtti.
Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Barack Obama, protestocu Tunusluların cesaretini ve ağırbaşlılığını takdir etti. Tüm tarafları sakin kalmaya ve şiddetten kaçınmaya davet etti. Ayrıca Tunus hükûmetini insan haklarına saygılı olmaya ve gelecekte özgür ve adil seçimler yapmaya davet etti.