stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Veri bilimi
Veri biliminin uygulandığı bazı alanlar > Finans alanındaki veri bilimi uygulamaları

"Finansal teknolojilerin gelişmesiyle birlikte 21. yüzyılda risk yönetimi, portföy yönetimi, tahmin ve trend analizleri gibi finansal alanlar, veri bilimi uygulamaları tarafından optimize edilmesiyle birlikte büyük önem kazanmıştır. Gelişen teknoloji sayesinde veri bilimciler, siber saldırıları kolayca tespit edebilir ve anormal işlemleri önceden engelleyebilir. Bankacılık sektöründe büyük yere sahip olan makine öğrenimi algoritmaları ve başarılı analizler ile kredi risk değerlendirmeleri otonom hale getirilebilmektedir. Bu gelişmeler, finans sektöründe daha güvenli, verimli ve etkili kararlar alınmasına olanak sağlamaktadır"
Veri bilimi alanındaki eğitim faaliyetleri

Eğitim ile veri bilimi arasında özel bir ilişki söz konusudur. Öğrenme süreci ve eğitim kurumları, zengin veriler içermektedir ve toplum için büyük bir önem taşımaktadır. Bu nedenle eğitim, özellikle veri bilimi için çok uygun bir alandır. Veri bilimi, işletmelerin bilgisayarları ve bilişim teknolojilerinin iş süreçlerini değiştirmesiyle benzer bir şekilde devrim yapma potansiyeline sahip yeni bir paradigmadır. Bu yeni zorluklar, teknolojik ilerlemelere ayak uydurmak ve onların toplumun yararına şekillendirmek için büyük fırsatlar sunarken aynı zamanda üniversitelere ve genel olarak yükseköğrenime sorumluluklar yükler. Aşağıda Türkiye'de ve Dünyada veri bilimi alanındaki bazı eğitim faaliyetleri görülmektedir.
| Üniversite | Yüksek Lisans Program Adı | Ülke |
| --- | --- | --- |
| Bahçeşehir Üniversitesi | Büyük Veri Analitiği ve Yöntemi | Türkiye |
| İstanbul Teknik Üniversitesi | Büyük Veri ve İş Analitiği | Türkiye |
| Illionis University | Veri Bilimi Alanında Bilgisayar Bilimleri | ABD |
| Carnegio Mellon University | İş Zekası ve Veri Analizi | Avustralya |
| Castelldefels School of Social Science | Veri Bilimi ve İş Analitiği | İspanya |
| Arden University | Veri Analizi ve Kurumsal Mimari | Birleşik Krallık |
| Universite Cote D'Azur | Yüksek Performans Bilgisi ve Veri Bilimleri | Fransa |
| Yeditepe Üniversitesi | Veri Bilimi | Türkiye |
| Yıldız Teknik Üniversitesi | Veri Bilimi ve Büyük Veri | Türkiye |
Veri biliminde etik ve veri koruma

İnternetten veya mağazalardan alışveriş yaparken satıcı firmalar tarafından kullanıcılara belirtilen, ancak kullanıcılar tarafından pek üstünde durulmayan, şahsi verilerin aktarıldığı bir sistem mevcuttur. Bununla ilgili 7 Nisan 2016 tarihinde Kişisel Verilerin Korunması Kanunu Resmî Gazete’de yayınlanmıştır. Özellikle web üzerinden, e-ticaret yoluyla üyelerden veya mağazalar yoluyla ziyaretçilerden gelen pek çok veri toplanmaktadır. Bu gizlilik ve üyelik bilgilendirme sözleşmeleri okunmalı ve bilgilerimizin depolandığı unutulmamalıdır.
“Türkiye’de 24.03.2016 tarihinde TBMM Genel Kurulu’nda kabul edilen “6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu” 07.04.2016 tarihli 29677 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.” Kanun kapsamında, kişisel verilerin işlenmesinde başta özel hayatın gizliliği olmak üzere kişilerin temel hak ve özgürlüklerinin korunması ile ilgili esasların düzenlenmesi amaçlanmaktadır. Kişisel verilerin korunması konusundaki çalışmalar devam etmektedir. Bilgi ve iletişim teknolojilerdeki gelişmeler nedeniyle dünyada sürekli olarak yön değiştirmekte ve sosyal, iktisadi açılardan uluslararası bir konuma gelmektedir. Başta sosyal ağlar, bulut bilişim, büyük veri analizi ve küreselleşmenin getirdiği etkilerle pek çok etken kişisel verilere erişimi ve verilerin toplanıp kullanılmasını değiştirmiş ve kolaylaştırmıştır.
Vytenis Jankūnas

| Vytenis Jankūnas |
| --- | --- |
Uyruk: Litvanyalı
Alanı: Fotoğrafçılık


Vytenis Jankūnas (d. 1961), New York'ta yaşayan ve çalışan bir Litvanyalı-Amerikalı bir fotoğrafçı ve sanatçıdır. Çalışmaları fotoğraf, resim ve karma medya çalışmalarından oluşmaktadır.
Biyografi

Vytenis Jankūnas 1961'de Kaunas, Litvanya'da doğdu Vilnius'taki (Litvanya) Ulusal MK Čiurlionis Sanat Okulu'ndan mezun oldu.
Sergileri > Kişisel sergileri

2017 – “Stories from J 2 Manhattan,” Sla307 Art Space, New York, NY (USA).
2016 – “Rongis kin / Stuck on the Train,” Art Hall Gallery, Tallinn (Estonya); “Stuck on the Train,”
2015 – “Stuck on the Train / Pakeleivis,”
2001 – “Where is My Fuckin’ Experience,”
1994 – “Bricks,”
Bibliyografya

'17—1 Lietuvos Fotografija / Lithuanian Photography. Lietuvos fotomeninkų sąjunga, Vilnius 2017; 12 Aralık 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ŠMC  / CAC 2007 - 2017. Šiuolaikinio meno centras / Contemporary Art Centre, Vinius, 2017; Art Vilnius '17, Contemporary Art Fair. Lithuanian Art Gallerists’ Association, 2017, Vilnius. Catalogue; Random Rapid Heartbeats. Selected projects from the CAC Vilnius programme. 2016.10.22-12.04, Contemporary Art Centre, Vilnius 2016, Catalogue; 12 Aralık 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Art Vilnius '16, Contemporary Art Fair. Lithuanian Art Gallerists’ Association, 2016, Vilnius. Catalogue; ŠMC – 15 metų / CAC 15 years. Šiuolaikinio meno centras / Contemporary Art Centre, Vinius, 2007; 101,3 KM. Šiuolaikinio meno centras, 2006. Katalogas; Pažymėtos teritorijos. Tyto Alba, Vilnius 2005; Buying time: Nourishing Excellence. June 19 – July 2, 2001. Sotheby’s, New York. Catalogue; Traditionen I Dag. Väsby Konsthall. 2001/04/14 – 05/13. Catalogue; Tradicija ir ateitis / Tradition and Future, Vilnius, 2000 10 06 – 11 12. Katalogas; 100 Contemporary Lithuanian Artists. Soros Center for Contemporary Arts in Lithuania. 2000.R. Paknys Publishing House, 2000; Tapybiška. 11-oji Vilniaus tapybos trienalė, Išleido Šiuolaikinio meno centras, 2000. Katalogas; 8. Kunstmarkt Dresden 1999, Ausstellungskatalog; Lithuanian Art 1989–1999: The Ten Years. Contemporary Art Centre, Vilnius, September 10 – October 24, 1999. Catalogue; Lietuviu skulptura 1940–1990 Lietuvos dailes muziejaus rinkiniuose. Katalogas / Catalogue. Lithuanian Sculpture 1940-1990 Collections of the Lithuanian Museum of Art. Lietuvos dailes muziejus. Vilnius, 1998; From Outside to the Side. Kulturforum Rheine e. V. Kunstakademie Vilnius. Vilnius, 1998. Catalogue; Skulptura 1975–1990. Aidai, Vilnius, 1997; Guide Apollonia. Art contemporain de l’Europe centrale et orientale / Contemporary Art of Central and Eastern Europe. Frac Alsace, Editions du Counseil de l’Europe. Srasbourg, 1997; Beyond Freedom. New York, 1996; Lietuvos daile ’97 / galerijos pristato / Art in Lithuania ’97 / Galeries Present. Vilnius, 1997; 1995: Lietuvos daile / 1995: Art in Lithuania. Vilnius, 1995. Catalogue; Duona ir druska / Bread and Salt. SSMC Lietuvoje, Berlin, 1994. Catalogue; IX Vilniaus tapybos trienale / IXth Vilnius Painting Triennial. Vilnius, 1993. Katalogas; Das Gedachtnis der Bilder. Baltische Photokunst heute / The memory of Images. Baltic Photo Art Today. Stadtgalerie Kiel, Nieswand Verlag, Kiel, 1993. Catalogue; Aujourd’hui les Baltes. Art Contemporain d’Estonie, Lettonie, Lituanie. Paris, 1993. Catalogue; Moscow International Art Fair “Art MIF-93.” Art MIF publishers, Moscow, 1993. Catalogue; Litauische Malerei auf Papier. IFA, Berlin. 1992. Katalog; Granito skulpturos kurybine stovykla. Klaipeda / Smiltyne. 1989/VI.15/VII.26. Katalogas. Klaipėda, 1989.
50 (sayı)

50 (elli), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 51'den önce yer alır ve 49'dan sonra gelir.
Bilim

Kalayın atom numarasıdır.
Fizikte bir sihirli sayıdır.
Spor

Uluslararası Bir Günlük Kriket (ODİ) turnuvasında 50'şer atışla oynanır.
Din

Kabala inancında 50 Bilgelik Kapısı vardır.
Hristiyanlıkta, Paskalya'yı takip eden 50'nci günde Hamsin Yortusu kutlanır.
Diğer

Amerika Birleşik Devletleri'nde 50 eyalet vardır.
Evlilik yıllarında "altın" yıldönümüdür.
Hacımusalar Höyüğü

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Hacımusalar Höyüğü
il:: Antalya
İlçe:: Elmalı
Köy:: Beyler
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: Tescilli
Tescil No ve derece:: 1483 / 1
Tescil tarihi:: 01.07.1992
Araştırma yöntemi:: Kazı

Hacımusalar Höyüğü-Choma,Antalya ili Elmalı İlçesinin 15–20 km. güneybatısında, Hacımusalar ile Beyler köyleri arasında yer alan bir höyüktür. Hacımusalar Höyük, Beyler Höyük olarak da bilinmektedir. Tepe, 350 x 300 metre boyutlarında olup 13 metre yüksekliktedir. 1970'li yıllarda kurutulan bir gölün kenarında, verimli bir ovada yer almaktaydı.
Kazılar

Höyükte yüzey araştırmaları 1949 yılından itibaren M. S. F. Hood ve M. Mellink tarafından yürütülmüştür. Kazı çalışmaları ise 1994 yılında başlamış olup Bilkent Üniversitesi'nden İlknur Özgen başkanlığında sürdürülmüştür.
Tabakalanma

Yerleşimin Neolitik Çağ'dan Orta Bizans Dönemi'ne kadar kesintisiz olarak iskan gördüğü anlaşılmaktadır ve antik çağda adının Khoma olduğu belirtilmektedir. Kazılarda saptanan tabakalar Erken Tunç Çağı, Roma ve Bizans Demir Çağı'dır.
Buluntular

Tepenin batı yamacındaki açmada Erken Tunç Çağı mimarisi açığa çıkarılmıştır. Bu tabakanın mimarisi Troya ve diğer Batı Anadolu Erken Tunç Çağı mimarisinde görüldüğü gibi megaron benzeri yapılardan oluşmaktadır. Bu kesimde yapılan kazılarda kırmızı ve siyah açkılı çanak çömlek parçaları ile pişmiş toprak figürler, bir mühür, ağırşaklar, tezgâh ağırlıkları ve tunç iğneler ele geçmiştir.
Höyüğün merkezinde bir Bizans kilisesi, mozaik zeminler ve duvar resimleri ortaya çıkarılmıştır. "Üç koçlu bir yapı" olarak tanımlanmaktadır ve güneyinde bir mezarlık bulunmaktadır. Kilisenin ilk halinde bile 600 metrekarelik bir yapı olduğu ortaya çıkarılmıştır. Kazı başkanı İlknur Özgen'in açıklamalarına göre, Antik Döneme ait piskoposluk listelerinde Hacımusalar'ın (Khoma) bir piskoposluk merkezi olarak gösterilmesi, bir bakıma bu bulguları desteklemektedir. Yine kazı başkanının yaptığı açıklamalara göre yerleşmenin etrafının bir surla çevrili olduğu ve oldukça iyi tahkim edildiği ortaya çıkmıştr. Ancak Bizans Dönemi'nde sur yenilenmemiştir. Bunun nedeni, yerleşmenin dini bir merkez olmasına ve bu nedenle sakinlerinin din adamlarından ibaret olabileceğine bağlanmaktadır.
Höyüğün batısında kazılan yine Bizans kilisesi ise, kaçak kazılar ve inşaat malzemesi alınması nedeniyle oldukça hasar görmüştür.
Karatepe-Aslantaş Açık Hava Müzesi

| Karatepe-Aslantaş Açık Hava Müzesi |
| --- | --- |
Karatepe duvarları

Açılış: 1958
Konum: Kadirli, Türkiye
Koordinatlar: 37°18′01″K 36°15′00″D﻿ / ﻿37.30028°K 36.25000°D﻿ / 37.30028; 36.25000
Tür: Arkeoloji
Karatepe-Aslantaş Açık Hava Müzesi, Türkiye'nin Osmaniye ilinde bulunan bir açık hava arkeoloji müzesidir. Müze, Karatepe antik kentinde yer almakta olup Karatepe mekânı, Aslantaş ise taş heykellerdeki aslan figürünü tanımlamaktadır. Alan aynı adı taşıyan bir millî parkın içinde yer almaktadır.
Konumu

Müze, Osmaniye ili Kadirli ilçesine bağlı Kızyusuflu köyünde 638 m yüksekliğindeki Karatepe'nin kuzeyinde yer almaktadır. Kadirli'ye 22 km, Osmaniye'ye ise 30 km mesafededir. Aslantaş Barajı göletinin batısında yer alır ve Karatepe-Aslantaş Millî Parkı'nın bir parçasıdır.
Yöre halkının aslan taş heykellerinden adını aldığı Aslantaş adıyla diğer yerlerden ayrılması amacıyla Karatepe-Aslantaş adı verilmiştir. Müze alanı, Andırın Ovası'na bakan ormanlık arazi içerisinde bir tepe üzerinde yer almakta olup, üç tarafı Aslantaş Baraj Gölü ile çevrili bir yarımadadır.
Tarihçe

Karatepe, Kilikya'yı Andırın-Göksun üzerinden İç Anadolu'ya bağlayan Akyol adı verilen tarihi kervan yolu üzerindedir. Güzergah Hititler, Haçlılar ve son zamanlarda Yörükler tarafından kullanılmıştır.
Alan, geçmişi M.Ö. 8. yüzyıla kadar uzanan eski bir kalenin kalıntılarını içermektedir. Başlangıçta Azatiwadaya olarak adlandırılan surlarla çevrili yerleşim, Geç Hitit krallığı Quwê'nin kralı Azativada tarafından kuruldu. Kuzeyden gelen işgalcilere karşı savunma amacıyla inşa edilmiştir. Krallığın sur ve diğer toprakları MÖ 720-725 döneminde ya da MÖ 680 yıllarında doğudan Asurlular tarafından fethedilmiştir.
Yerleşim tesadüfen Saimbeyli koyuncuları tarafından keşfedilmiştir. Durumu köy okulu öğretmeni Ekrem Kuşçu'ya bildirdiler, o da durumu Adana Müzesi Müdürü Naci Kum'a bildirdi. Hükûmet, 1946 baharında başlayan kazıları yürütmek üzere İstanbul Üniversitesi'nde Alman arkeoloji profesörü Helmuth Theodor Bossert'i görevlendirdi. Türk kadın arkeolog Halet Çambel, arkeologlar ekibinin önemli isimlerinden biriydi. 1952 yılında gerçekleştirilen kazılara daha sonra Bahadır Alkım da katıldı. Çambel'in çabalarıyla ören yeri ve yakın çevresi, 28 Eylül 1958 tarihinden itibaren Karatepe-Aslantaş Millî Parkı olarak ilan edildi.
Açık hava müzesi

Kalenin yıkık iç ve dış surları 4–6 m yüksekliğinde, 2–4 m kalınlığındadır. Harçsız çift taş duvarların içi moloz ve toprakla doldurulmuştur. Sur, güney-kuzey yönünde 376 m, doğu-batı yönünde ise 196 m'ye kadar uzanmaktadır. Duvar yapısı 18–20 m mesafede, sadece 28'i tespit edilebilen toplam 34 dikdörtgen burçla güçlendirilmiştir. Doğu-batı doğrultusundaki duvarlar aslına uygun olarak restore edilmiştir.
Kalenin biri güneybatıda, diğeri kuzeydoğuda olmak üzere iki kapısı bulunmaktadır. Güneybatı kapısında iki adet aslan taş heykeli bulunmaktadır. Kapının yanındaki iki odanın duvarları bazalt taşı üzerine dönemin inanç ve yaşam tarzını anlatan rölyeflerle kaplıdır. Fenike alfabesi ile Luvi hiyeroglifleri ile aynı metnin yer aldığı Karatepe iki dilli yazıtı burada bulunmaktadır. Kapının içinde Eski Mısır cüce tanrısı Bes'in taş heykeli ve Fenike yıldırım tanrısı Baal'in 3 m yüksekliğinde taş heykeli bulunmaktadır. Kuzeydoğu kapısında, insan başlı, aslan gövdeli mitolojik yaratık olan sfenks'in iki taş heykeli yer alıyor. Yan odalarda çeşitli kabartmalar ve bir başka Karatepe iki dilli yazıtı bulunmaktadır. Karatepe iki dilli yazıtı, Fenike alfabesi yardımıyla MÖ 20. yüzyıla kadar uzanan Anadolu hiyerogliflerinin şifresinin çözülmesini sağladı.
Tepede tahıl kuyuları ve saray olduğu sanılan iki yanmış yapı kalıntısı yer alır. Açık hava müzesindeki eserlerin büyük çoğunluğu yerinden çıkmamıştır. Sergilenmek üzere müze binasına sadece küçük eşyalar götürüldü.
Ziyaretçiler, açık hava müzesinde geziye başlamadan önce Karatepe ile ilgili çok dilli görsel sunum alabilmektedir.
Açık hava müzesindeki Hitit taş kabartması.
Kuzey Kapısı'ndaki Fenike alfabesi.
Güney Kapısı'ndaki Luvi hiyeroglifleri.
29 (sayı)

29 (yirmi dokuz), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 30'dan önce yer alır ve 28'den sonra gelir.
Kahin Tepe

| --- | --- |

Konum: Araç, Kastamonu, Türkiye
Bölge: Karadeniz Bölgesi
Koordinatlar: 41°13′48″N 33°23′31″E﻿ / ﻿41.2301°K 33.3919°D﻿ / 41.2301; 33.3919
Tür: tapınak, atölye, yerleşim alanı
Tarihçe
Kuruluş: en geç M.Ö. 9 bin
Devir(ler): Akeramik Neolitik
Sit ayrıntıları
Buluntu(lar): öğütme taşı, süs eşyası
Kazı tarihleri: 2018-2022
Arkeologlar: Nurperi Ayengin
Kahin Tepe, Türkiye'nin Kastamonu ilinin Araç ilçesi sınırları içindeki Başköy yakınlarında yer alan 1. derece arkeolojik sit alanıdır. Yapılan tespitler ve buluntulara göre Kahin Tepe, en erken MÖ. 12.000-7.000 arasına tarihlenen Akeramik Neolitik Çağ ve III. II. binyıl arası Orta-Erken Tunç Çağı'nda yerleşim gördüğü düşünülmektedir.
Sit alanındaki kazılar Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün destekleriyle Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı Kastamonu Müze Müdürlüğü başkanlığında Düzce Üniversitesi'nden Nurperi Ayengin danışmanlığında yürütülmüştür. 2022 itibari ile Filyos Barajı'nın inşasından ötürü kazı çalışmaları durdurulmuştur; Kahin Tepe'nin ise su altında kalacağı tespit edilmiştir.
Araştırma ve kazılar

Kahin Tepe hakkında ilk araştırmalar ilk defa 1950'li yıllarda İsmail Kılıç Kökten tarafından yapılmış; ilk sistemli yüzey çalışmaları ise Aslı Erim Özdoğan ve ekibi tarafından 1995-98 yılları arasında yapılmıştır. İlk kazılar ise Nurperi Ayengin ve ekibi tarafından 2018 yılında Filyos Barajı inşası sırasında kurtarma kazısı olarak başlatılmış olup 3 sezon devam etmiştir. Daha sonrasında Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın Mayıs 2022'de aldığı karara göre, bölgedeki baraj inşası sebebiyle kazı çalışmaları durdurulmuş, bölgenin barajdan ötürü su altında kalacağı tespit edilmiştir.
Tabakalanma

Kazılar sonucunda Kahin Tepe'de iki tabakaya ulaşılmıştır:
I. tabaka: Akeramik Neolitik Çağ: Kazı alanında herhangi bir karbon izi bulunmadığından net tarihlendirme yapılamamıştır; alandaki sürtme ve yontma taş endüstrisi, ayrıca dini inanışıyla ilişkili olduğu tahmin edilen mimari ve objelerin değerlendirilmesiyle bu katmanın Akeramik Neolitik Çağ'a tarihlendiği düşünülmektedir. II. Tabakadaki adak çukurları bu tabakayı tahrip etmiştir.
II. tabaka: Erken Tunç Çağı'nın sonu-MÖ. 2.000 arası.
Buluntular

Kahin Tepe, Karadeniz'deki en eski yerleşim yeridir. Bölgede yapılan kazılar sonucu bulunan buluntular bölgede Erken Tunç Çağı ve Akeramik Neolitik Çağ'a tarihlendirilen yerleşim yerleri olduğunu ortaya koymaktadır. Kahin Tepe'nin, bölge yakınlarında kalan diğer çağdaşları arasında bir ara istasyon görevi gördüğü düşünülmektedir.
Bölgenin doğusunda kalan Erken Tunç Çağı yerleşimi, bir tür sur sistemiyle çevrildiği tahmin edilse de bakanlık açıklamasına göre bu surlara dair bir buluntu yoktur. Bölgede ayrıca adak çukurları bulunmaktadır; ayrıca tarım arazisi olarak kullanılmasından ötürü tahribe uğramıştır. Bölgenin yanındaki akarsu, hendek görevi görmektedir.
Alanın kazıları sırasında ayrıca Akeramik Neolitik Çağ'a tarihlenen adak çukurları ve yuvarlak planlı yapılar ortaya çıkarıldı. Bunun yanında yine Akeramik Neolitik'e tarihlenen öğütme taşı, süs eşyası gibi eserler de ortaya çıkarılmıştır. Elde edilen buluntulara göre buradaki yuvarlak planlı yapılar bir tür atölye olmalıdır. Araştırma ekibi başkanı Ayengin'in açıklamalarına göre, bölgede ortaya çıkarılan hayvan figürleri ve dikili taşlar üzerindeki figürlerin bir tür dini inanış ile ilişkili olduğu tahmin edilmektedir. Kahin Tepe, bu özelliği ile, çağdaşı olduğu Göbeklitepe ile benzerlik göstermektedir. Ayengin, gelecek kazı dönemlerinde tapınak alanlarının da bulunabileceğini ifade etmiştir.
Değerlendirme ve yorumlar

Bölgede gerçekleştirilen kazıları yürüten Ayengin, "M.Ö.12 bin ile 7 bine kadar süren Akeramik Neolitik Dönem'e tarihlenen yerleşim yeri keşfettik. Bu dönemin en meşhurlarından biri Güneydoğu'daki Göbeklitepe. Dönemin toplumsal yapısına baktığımızda, ana unsurun katı ve karmaşık bir dini inancın olduğunu biliyoruz. Bunu Göbeklitepe'den gözlemliyorduk ama Akeramik Neolitik Dönem Karadeniz'de hiç bilinmiyordu." diyerek keşfin önemini ifade etmiştir.
Gedikli Karahöyük

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Gedikli, Karahöyük
il:: Gaziantep
İlçe:: Nurdağı
Köy:: Gedikli
Türü:: Höyük
Tahribat:: Kaçak kazı, yapılaşma
Tescil durumu:: Tescilli
Tescil No ve derece:: 1886
Tescil tarihi:: 13.02.1986
Araştırma yöntemi:: Kazı

Gedikli, Karahöyük, Gaziantep il merkezinin kuzeybatısında, Nurdağı ilçesinin 7–8 km. batısında Gedikli Köyü yakınlarında yer alan bir höyüktür. Yerel adı Karahöyük olan höyüğük, Anadolu'da aynı adla bilinen diğer höyüklerle karıştırılmaması için tüm yayınlarda Gedikli Karahöyük olarak belirtilmektedir.
Höyük 24 metre yüksekliğinde, 240 x 190 metre boyutlarındadır. Sakçagözü Ovası'nın batı kenarında bulunmakta olup bu ovada ellinin üzerinde höyük yer almaktadır. Bulunduğu ovadaki büyük höyüklerden biridir. Höyükteki ilk yerleşmenin bugün için ova düzeyinin 6 metre altında kaldığı, ova düzeyinin geçen 4-5 bin yılda bu ölçüde yükselmiş olduğu ifade edilmektedir.
Kazılar

Höyük 1.900'lü yılların başından beri bilinmektedir. İlk kez Zincirli Höyük kazılarının başkanlığını yapan Robert Koldewey tarafından saptanmıştır. İlk bilimsel çalışmaları İstanbul Üniversitesi tarafından Prof. Dr. Uluğ Bahadır Alkım başkanlığında 1958 yılında yapılmıştır. Daha sonra höyükte 1964-67 yılları arasında yapılan kazı çalışmaları, yakındaki Tilmen Höyük kazılarında elde edilen bilgileri destekleyecek bilgiler elde etmek için yapılmıştır. Kazı çalışmalarına, elde edilen sonuçların yeterli görülmesiyle 1972 yılında son verilmiştir.
Tabakalanma

Kazılarda yukarıdan aşağıya doğru Osmanlı İmparatorluğu – Türk, Roma imparatorluğu, Bizans imparatorluğu, Helenistik Dönem, iki evreli Demir Çağı ve Geç Kalkolitik Çağ kültür evreleri tespit edilmiştir.
Buluntular

Çok sayıda tunç buluntu veren yerleşimde Erken Tunç Çağı III safhasına tarihlenen kremasyon (ölünün yakılması geleneği) mezarlık özellikle ilginçtir. Kremasyon geleneğinin Anadolu'da en eski Batı Anadolu'daki Keklik'le birlikte, Gedikli Karahöyük olduğu belirtilmektedir. Bu nekropolde bulunan seramiklerin bir kısmı ithal olup diğerleri yöresel sayılan kiremit kırmızısı rengindeki seramiklerdir.
Bakras Kalesi

36°25′37″K 36°13′30″D﻿ / ﻿36.42694°K 36.22500°D﻿ / 36.42694; 36.22500
Bakras Kalesi
Bakras Kalesi'nin konumu
Bakras Kalesi (2007)
Bakras Kalesi veya halk arasındaki adıyla Tapınakçılar Kalesi, Hatay'ın Belen ilçesine bağlı Ötençay mahallesinde bulunan Helenistik dönemden kalma kaledir. Romalılar, Bizanslılar, Ermeniler ve Haçlılar tarafından kullanılmıştır. Antakya-İskenderun kara yolunun yakınlarında yer almaktadır.
İstanbul Üniversitesi Gözlemevi

İstanbul Üniversitesi Gözlemevi Araştırma ve Uygulama Merkezi, 1933 yılında Fen Fakültesi bünyesinde kurulan Astronomi ve Uzay Bilimleri Bölümü'nün araştırma ve gözlemlerinde kullanılması amacıyla açılmıştır. Gözlemsel astronomi konusunda çalışmalara ev sahipliği yapan merkez;
Yıldız, güneş, uydu, astroid, kuyrukluyıldız, meteor, metroit ve tutulma gözlemleri yapmak ve gözlem verilerini değerlendirmek.
Dünyanın sayılı 200 gözlem veri merkezi ile 1939 yılından bu yana sürdürülen veri alışverişini sürdürmek.
NASA, ESA gibi kuruluşların atmosfer dışından gözlem yapmak amacıyla uzaya gönderdiği yapay uydu verilerini alıp indirgemek ve değerlendirmek
Gerek yurt dışından alınan gerekse İstanbul Üniversitesi Gözlemevi'nde elde edilen verileri kullanarak ve gerekli bilgisayar programlarını yazarak araştırmalar yapıp yayınlamak. gibi amaçlar yürütmektedir.
Gözlemevi olarak kullanılan yapı, 1934-1936 yılları arasında, mimar Arif Hikmet Holtay'ın çizimlerine göre inşa edilmiştir. Yapı, mimari olarak rasyonel-modernist akım içinde değerlendirilmektedir. Hâlen etkin olarak aynı amaçla kullanılmaktadır.
Gözlemevi ana binası (Yapım 1933) ve etrafındaki farklı yapılaşmalar (1950), 2009 yılında başlayan yenileştirme çalışmaları projesi çerçevesinde 8 Temmuz 2013 tarihinde tamamlanmıştır. Bu çalışmalar sonucunda ana binaya karbon fiberlerle ve çeliklerle takviye ve iyileştirme yapılıp aslına uygun restorasyonu tamamlanmıştır. Çevre binaların 1999 depremi sonrası oluşan hasarlı kalıntıları tamamen yıkılarak yerine ana bina ile uyumlu Avrupa'nın en modern ve işlevsel Astronomi ve Uzay Bilimleri Bölümü ve Gözlemevi Uygulama ve Araştırma Merkezi bina kompleksi oluşturuldu.
Merkez müdürleri

Prof. Dr. Kâmuran Avcıoğlu (1990-1991)
Prof. Dr. Dursun Koçer (1991-1997)
Prof. Dr. M. Türker Özkan (1997-2007)
Prof. Dr. H. Hüseyin Menteşe (2007-2009)
Prof. Dr. A. Talât Saygaç (2009-Bugüne)
Kaynaklar

↑  "İstanbul Üniversitesi Gözlemevi Araştırma ve Uygulama Merkezi". 2 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2011.
1 2  "İ.Ü. Gözlemevi". 28 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2011.
↑  "İstanbul Üniversitesi Gözlemevi". Erişim tarihi: 17 Mart 2011. [ölü/kırık bağlantı]
| g t Türkiye'deki gözlemevleri |
| --- | --- |
 Ankara Üniversitesi Gözlemevi  Doğu Anadolu Gözlemevi  Ege Üniversitesi Gözlemevi  İstanbul Üniversitesi Gözlemevi  Ondokuz Mayıs Üniversitesi Gözlemevi  Takiyüddin'in Rasathanesi  TÜBİTAK Ulusal Gözlemevi  Ulupınar Gözlemevi 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  kulturenvanteri.com: 154209  VIAF: 141599990