stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Erikli Baba Tekkesi

| --- | --- |


Koordinatlar: 40°59′28″K 28°54′53″D﻿ / ﻿40.99111°K 28.91472°D﻿ / 40.99111; 28.91472
Mimari
Tamamlanma: 1993
Özellikler
Malzemeler: Ahşap
Erikli (Eryek) Baba Tekkesi, İstanbul'un Zeytinburnu ilçesinde bulunan bir Alevi-Bektaşi dergâhıdır.
İstanbul surlarının Yedikule Kapısı dışında, Kazlıçeşme mahallesine adını veren  tarihî çeşmenin yakınındadır. Geçmişi, Osmanlı Devleti'nin kurulduğu yıllara kadar giden ve İstabul'un fethi ile ilişkilendirilen dergâh, 1993 yılında yeniden inşa edilip faaliyetlerine başlamıştır. Tekkenin önündeki kitabesiz Erikli Baba Türbesi, günümüzde de pek çok insan tarafından ziyaret edilir.
Tarihçe

Tekkeye adını veren ve bahçesinde mezarı bulunan Erikli (Eryek) Baba'nın gerçek kimliği ve hayatı hakkında bilgiler yetersizdir. Ancak 14. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin kuruluşu sırasında İstanbul'a gelen Horasan erenlerinden olduğu kabul edilir ve kış günü erik bulmasıyla anılır. Gerçek adının Es-seyid Muhammed Eryek olduğu düşünülen Erikli Baba'nın, Hacı Bektaş Veli’nin ilk halifelerinden olduğu kabul edilir.
Osmanlı orduları İstanbul'u kuşattığında yeniçeriler, dergâhın yakınındaki Altınkapı karşısına ordugâh kurmuş; Eryek Baba Dergahı, yeniçerilere gıda ve moral desteğinde bulunmuştu. Dergâh, İstanbul’un fethinden sonra da yeniçerilerin yetiştirildiği bir yer oldu.
Dergâh, geçmişte "Yedikule Bektaşi Dergahı" ve postnişinlik ve zâkirlik yapmış kişilerden dolayı "Sütürşümar Mehmet Baba Dergahı", "Perişan Mehmet Ali Baba Tekkesi", "Şeyh Abdullah Tekkesi", "Zakirbaşı Bektaşi Dergâhı" gibi isimlerle anıldı.
Dergâhın haziresinde mezarı bulunan postnişinlerden biri, Seyyid Mehmet Baba'dır. 1799-1800'de Mehmet Baba'nın ölümünden sonra posta Hüseyin Baba oturmuştur. 1826'da II. Mahmut döneminde Alevi-Bektaşi Ocakları yasaklanıp tahrip edildiğinde tekke yıkıdı, Eryek Baba türbesine ve diğer mezarlara ise dokunulmadı. Postnişin Hüseyin Baba, Birgi'ye sürgün edildi.
Tekkenin yeniden canlandırılması, el-Hac Mehmed Perişan Baba döneminde gerçekleşti. Halefi olan Seyyid Hafız Mustafa Baba, tekkeyi büyüttü.
Dergah, Millî Mücadele yıllarında Mustafa Kemal ve arkadaşlarının yanında yer aldı. Dergah'taki mezarlıkta tüneller kazılarak silah saklandı ve işgale karşı direnen millî güçlere teslim edildi. 1925'te çıkan kanunla tekke ve zaviyeler kapatıldığında bir süre açık kalıp faaliyetlerini sürdüren dergâh  daha sonra gönüllü olarak kapandı ve yöneticileri anahtarlarını TBMM'ye teslim etti.
Yapı, 1925'te sonra konut olarak kullanıldı; bakımsız kaldı. İstanbul'un fethinden sonra  550 yıl kadar Kazlıçeşme'de yer tutan deri imalatının çok kirlettiği Kazlıçeşme'de bulunan sanayi tesisleri 1990'da Tuzla'ya taşınmış ve Erikli Baba Dergâhı harabeye dönmüş olarak ortaya çıkmıştır. Dergâh'ı, 1993'te kurulan Erikli Baba Kültür Derneği restore etti.
Günümüzde bünyesinde 600 kişilik aşevi, kurbanlar için kesimhane, cenaze hizmetleri için gasilhane ve morg ve eğitim etkinlikleri için kütüphane bulunur. Yapının ikinci katı, cemevi olarak kullanılır.
Popüler kültürde Ares

Ares, modern popüler kültürde sıklıkla yer almıştır. Kendisi genellikle en genel klasik mitolojide antik Yunanistan'daki savaş tanrısı olarak görünür.
TV ve Film

Ares Disney tarafından yapılan Herkül filminde Jay Thomas tarafından seslendirilmektedir.
Ares, Zeyna: Savaşçı Prenses, Herkül: Efsanevi Yolculuklar ve Genç Herkül adlı televizyon dizisinde normal bir karakterdir.
Ares, 2011 yapımı Immortals filminde Daniel Sharman tarafından canlandırılmıştır.
Kısa ömürlü televizyon dizisi Valentine'da Ares, Ari adıyla geçen bir iş adamıdır.
Ares Titanların Öfkesi ve Titanların Savaşı filmlerinde de görünür.
Ares, 2009 animasyon filmi Wonder Woman'da ana düşmanıdır.
Ares, DC Genişletilmiş Evreni filmi Wonder Woman'da da ana düşman olarak görünür.
Kitaplar ve Çizgi Romanlar

Planet Comics'te, Ares (Mars olarak geçer) karakter olarak görünür.
Ares, Suzanne Collins'in yazdığı The Underland Chronicles adlı kitap serisindeki ana karakterdir.
John C. Wright'ın Chronicles of Chaos'unda, Ares ana karakterdir.
Ares, hem DC Comics hem de Marvel Comics'te bir karakterdir.
Ares, webcomic Lore Olympus'un 82. bölümde ilk görünümünü yapan bir yan karakterdir.
Ares, Patrick Moore'un bilimkurgu romanı Mission_to_Mars'ta (roman) Mars gezegenine inen ikinci uzay gemisine verilen isimdir.
Percy Jackson kitap serisinde Ares, ilk romanda Percy Jackson ve Şimşek Hırsızı'nda büyük bir düşman ve serinin geri kalanında yardımcı bir karakterdir.
Video oyunları

Ares, Zeus: Olympus'un Efendisi ve Poseidon: Atlantis'in Efendisi genişleme paketinde görünür.
Ares, Age of Mythology'de kullanılabilir bir karakterdir.
Ares ayrıca Spartan: Total Warrior'daki son boss savaşıdır.
Ares, 2005 video oyunu God of War'da ana düşman ve son boss savaşıdır.
Ares, God of War II'de yeniden ortaya çıkmaktadır. Daha sonra Kratos'un savaşlarından biri Ares'in buz mezarı üzerinde gerçekleştiği için kalıntıları God of War III'te görülmektedir.
Ares aynı zamanda God of War: Ghost of Sparta'da da görünür.
Ares daha sonra, tüm serinin bir ön filmi olan God of War: Ascension'da da göründü.
Ares ayrıca Ascension'ın çok oyunculu modunda oyuncuların bağlılıklarını taahhüt edebilecekleri dört tanrıdan biri olarak görünür.
Ares, çok oyunculu çevrimiçi savaş arenası Smite'de oynanabilir bir karakterdir.
Ares, Injustice: Gods Among Us'ta oynanabilir bir dövüşçüdür.
Ares (ア レ ス Aresu, Japon versiyonunda Aless) Fire Emblem: Genealogy of the Holy War'dan bir karakterdir.
Ares (ア レ ス, Ἄρης), Koei Tecmo'nun Warriors Orochi 4'te oynanabilir bir karakterdir.
Bilim

Ares, Apollo programının bir uzantısı olan Uzay Mekiğinin yerini alan NASA'nın nakliye gemisinin adıdır.
Spor Dalları

Yunanistan'da Aris adı verilen birçok spor kulübü vardır. Bunların en ünlüsü Aris Thessaloniki'dir. Kulübün amblemi de Tanrı Ares'tir.
Gümrü

| Gümrü Գյումրի |
| --- | --- |
Şehir ve kentsel topluluk
Üstten aşağıya, soldan sağa; Abovyan Caddesi • Belediye Binası • Gümrü Katedrali • Dzitoghtsyan Ulusal Mimarî Müzesi • İstiklal Meydanı • Gümrü silüeti
  Bayrak Arma 
Takma ad: Hayrakağak ("Baba-şehir")
Gümrü
Koordinatlar: 40°47′22″K 43°50′51″D﻿ / ﻿40.78944°K 43.84750°D﻿ / 40.78944; 43.84750
Ülke:  Ermenistan
Marz: Şirak
Kumayri ismiyle Urartular tarafından: 5. yüzyıl
Aleksandropol ismiyle I. Nikolay tarafından: 1837
İdare
 • Tür: Belediye başkanı-meclis
 • Belediye başkanı: Samvel Balasanyan
Yüzölçümü
 • Toplam: 54 km²
Rakım: 1,509 m
Nüfus (2011): 121,976
 • Yoğunluk: 2,300/km²
Zaman dilimi: UTC+04.00 (AMT)
Posta kodu: 3101-3126
Alan kodu: (+374) 312
Plaka kodu: 45 am
Resmî site gyumricity.am
Gümrü (Ermenice: Գյումրի, eskiden Александрополь Aleksandropol), Şirak ilinin en büyük şehridir. Başkent Erivan'nın 120 km kuzeybatısında yer alır, Ermenistan'nın ikinci büyük şehridir. (nüfusu (2001): 150.917)
Tarihi boyunca ismi pek çok kere değişmiştir. Bilinen ilk ismi Kumayri veya Gyumri'dir, (1840-1924) yılları arasında Alexandropol, Rus Komünist Devrimi'nden sonra Leninakan (1924-1990), Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra Gyumri ismini tekrar aldı.
Tarih

Bugün Modern Gümrü'nün yerinde bulunduğu yerdeki en eski yerleşim biriminin Yunan Kolonistler tarafından MÖ 5. yüzyılda kurulmuş olduğu düşünülüyor. Bir başka görüşse şehrin Kimmerler tarafından MÖ 6. yüzyılda kurulduğudur. Sonra sırasıyla Persler, Makedonyalılar, Romalılar ve Bizanslılar tarafından yönetilen şehir MS 11. yüzyılda Selçuklu Hanedanı'larla birlikte Türk egemenliği altına girdi. 24 Aralık 1638'de imzalanan Kasr-ı Şirin Antlaşması'yla Safevi Devleti yönetimine girdi.
1837-1924 arasında Aleksandropol olan kentin adı, önce Leninakan, bağımsızlığın kazanılmasından sonra (1991) Kumayri'ye (Gümrü) dönüştürüldü. Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Türkiye ile Sovyet Ermenistan arasındaki savaş ve onu izleyen barış antlaşması bu kentte imzalandı (3 Aralık 1920).
Kardeş şehirler

Gümrü şehri tablodaki şehirlerle kardeş şehir ilan edilmiştir.
| Tarih | Şehir | Ülke |
| --- | --- | --- |
| 1990 | Alexandria |  Amerika Birleşik Devletleri |
| 1998 | Ashfield |  Birleşik Krallık |
| 2004 | Filibe |  Bulgaristan |
| 2006 | Osasko |  Brezilya |
| 2009 | Créteil |  Fransa |
| 2011 | Mozdok |  Rusya |
| 2012 | Piteşti |  Romanya |
| 2013 | Nardò |  İtalya |
| 2013 | Białystok |  Polonya |
| 2013 | Şian |  Çin |
| 2014 | Domodedovo |  Rusya |
| 2015 | Glendale |  Amerika Birleşik Devletleri |
| 2019 | Petah Tikva |  İsrail |
| 2020 | Halle |  Almanya |
| 2022 | Tver |  Rusya |
| g t Ermenistan'daki şehirler |
| --- | --- | --- |
| 1 000 000 + şehirler | Erivan (başkent) |  |
| 100 000 + şehirler | Gümrü · Vanadzor |  |
| 20 000 + şehirler | Abovyan · Ararat · Armavir · Artaşat · Aştarak · Çarentsavan · Eçmiyazin · Gavar · Goris · Hrazdan · İcevan · Kapan · Masis · Sevan |  |
| 10 000 + şehirler | Alaverdi · Artik · Dilican · Martuni · Metzamor · Nor-Haçn · Sisian · Spitak · Stepanavan · Vardenis · Vedi · Yeğvard |  |
| 10 000 - şehirler | Agarak · Ahtala · Aparan · Ayrum · Berd · Byureğavan · Cermuk · Çambarak · Dastakert · Kacaran · Maralik · Meğri · Noyemberyan · Şamluğ · Talin · Taşir · Tsağkadzor · Tumanyan · Vayk · Yeğegnadzor |  |
Gümrü haritası
Frankenweenie (film, 1984)

| --- | --- |
Film Afişi
Yönetmen: Tim Burton
Yapımcı: Julie Hickson, Rick Heinrichs
Senarist: Lenny Ripps
Hikâye (eser): Tim Burton
Oyuncular: Shelley Duvall, Daniel Stern, Barret Oliver
Müzik: David Newman, Michael Convertino
Kurgu: Ernest Milano
Stüdyo: Walt Disney Pictures
Dağıtıcı: Buena Vista Distribution
Türü: Kurmaca, Fantastik
Renk: Siyah-Beyaz
Çıkış tarih(ler)i: 14 Aralık 1984 (1984-12-14)
Süre: 30’
Ülke:  ABD
Dil: İngilizce
Frankenweenie, Tim Burton'ın yönettiği, 1984 Walt Disney Pictures yapımı bir kısa filmdir.
Hikâye

Victor, köpeği Sparky'ye sıkı sıkıya bağlıdır fakat oyun oynadıkları bir gün Sparky kaza sonucu ölür. Derste, elektrik akımının kasları hareket ettirdiğini öğrenen Victor'un aklına çılgın bir fikir gelir.
Uzun metraj film

Ana madde: Frankenweenie (film, 2012)
2012 yapımı stop motion animasyon film, kısa film baz alınarak çekilmiştir.
Birgitta (İsveç prensesi)

İsveç Prensesi Birgitta (Birgitta Ingeborg Alice Bernadotte; 19 Ocak 1937 – 4 Aralık 2024) İsveç kraliyet ailesinin bir üyesi, Västerbotten Dükü Prens Gustaf Adolf ve Saxe-Coburg ve Gotha Prensesi Sibylla'nın ikinci çocuğu ve Kral XVI. Carl Gustaf'ın ablasıydı.
Aile

Stockholm'deki Haga Sarayı'nda doğdu. Prens Gustaf Adolf ve Prenses Sibylla'nin ikinci çocuğu ve İsveç Kralı VI. Gustaf Adolf'un torunudur. Kız kardeşleri; Prenses Margaretha, Prenses Désirée ve Prenses Christina'dır. Danimarka Kraliçesi II. Margrethe'nin kuzenidir.
Kız kardeşleri arasında prens statüsünde bir adamla evlenen tek kişidir ve prenslerle evlenen prenseslerin kraliyet statülerini koruma geleneğine uygun olarak Prenses Birgitta, Hohenzollern prensleri ve eşlerinin tarihsel olarak hak sahibi olduğu Yüce Altesleri nden daha yüksek olan Kraliyet Altesleri ni kullanmayı sürdürmüştür.
Evlilik

1959'da Almanya'daki arkadaş ve akrabalarını ziyaret eden Birgitta, gelecekteki kocasıyla bir kokteyl partisinde tanıştı.
15 Aralık 1960'ta Hohenzollern Prensi Johann Georg (31 Temmuz 1932 - 2 Mart 2016) ile nişanı duyuruldu.
Sivil tören, 25 Mayıs 1961'de Stockholm Kraliyet Sarayı'nda ve dini tören, 30 Mayıs/31 Temmuz 1961'de Sigmaringen'deki Sankt Johann Kilisesi'nde gerçekleşti. Nedimeler, gelinin kız kardeşi Prenses Christina ve kuzeni Danimarka Prensesi Benedikte; sağdıçlar, gelinin erkek kardeşi Veliaht Prens Carl Gustaf ve kuzeni Wisborg Kontu Michael Bernadotte'ydi.
Evliliğinden üç çocuğu oldu: Carl (1962), Désirée (1963) ve Hubertus (1966). Birgitta ve çocuklarının, 1979'da İsveç'te mutlak ekberiyet hakkına geçildikten sonra tahtta hakları oldu. Ancak 1980'de yapılan düzenlemeyle tahta geçiş hakkı sadece Kral'ın çocukları ve amcası Prens Bertil'e verildi. Prens Bertil'in çocuğu olmadan ölmesi üzerine Prenses Birgitta, olası bir şekilde, Kral ve çocuklarının ölmesi üzerine Kraliçe olacak kişi olarak belirlendi.
Prens Johann Georg ve Prenses Birgitta, yasal olarak evli kalsalar da 1990'da ayrıldılar. Kocası Münih'te yaşarken Birgitta İspanya'daki Mayorka adasında yaşıyordu. Kocası, 2016 yılında öldü.
Sosyal hayat

Kasım 1960'ta Birgitta, Amerika-İskandinav Vakfı'nın 50. yıldönümü için büyükbabası Kral VI. Gustaf Adolf adına kız kardeşi Prenses Désirée'yle ABD'yi ziyaret etti. Onurlarına, Chicago'daki Renaissance Blackstone Hotel'de Belediye Başkanı Richard Daley tarafından prensesler için bir balo düzenlendi.
Prenses Birgitta, İsveç dışındaki golf ve yardım kuruluşlarıyla da ilgilenmiştir. Amcası Prens Bertil öldüğünde devraldığı Kraliyet İsveç Golf Derneği'nin onursal yönetim kurulu üyesi olmuştur.
Unvanlar, onurlar ve armalar > Unvanlar

19 Ocak 1937 - 25 Mayıs 1961: Kraliyet Altesleri İsveç Prensesi Birgitta
25 Mayıs 1961 - 4 Aralık 2024: Kraliyet Altesleri İsveç ve Hohenzollern Prensesi Birgitta
Unvanlar, onurlar ve armalar > Onurlar > Ulusal onurlar

İsveç: Seraphim Kraliyet Nişanı
Unvanlar, onurlar ve armalar > Onurlar > Yabancı onurlar

Almanya: Federal Almanya Cumhuriyeti Başarı Nişanı, 1. Sınıf
İsveç Prensesi Birgitta ve Hohenzollern Prensi Johann Georg'un Stockholm'deki evlenme günü.
Birgitta'nın İsveç prensesi olarak arması
Worcestershire

| Törensel Worcestershire Kontluğu Ceremonial County of Worcestershire |
| --- | --- |
  Bayrak Arma 
 Worcestershire'in İngiltere'de konumu
Ülke:  İngiltere
Bölge: Batı Midlands
"Shire" tip kontluk ve merkezi: Worcestershire,  Worcester
Yüzölçümü
 • Toplam: 1741 km²
Nüfus (2019)
 • Toplam: 592.057
 • Yoğunluk: 340/km²
Worcestershire (İngilizce telaffuz: [ˈwʊstərʃər]  ( dinle)), İngiltere'nin Batı Midlands bölgesinde bir "shire" tipi kontluktur. Yönetim merkezi Worcester'dedir.
1974'te yürürlüğe giren 1972 İngiltere Yerel İdare Reform Kanunu ile tarihi Worcestershire kontluğu (West Midlands'a verilen Halesowen ve Stourbridge kentleri hariç) ve tarihi Herefordshire kontluğu birleştirilip "Hereford ve Worcester" adlı bir metropoliten olmayan kontluk yerel idaresi kurulmuştu ve merkezi Worcester'da bulunmaktaydı. Bu yeni kontluk 1998'e kadar halkın şikayetlerine rağmen yerel hizmetleri vermeye devam etti. 1998'da John Benham başkanlığındaki Yerel İdare Komisyonu Raporu'ndan sonra yapılan yeni bir yerel idare reformu ile "Hereford ve Worcester Kontluğu" eskisi gibi ikiye bölündü. Hem Herefordshire hem de Worcestershire yeniden törensel kontluklar olarak kurulup örgütlendirildiler. Tekrar kurulan Worcestershire iki seviyeli "shire" kontluk yerel idare tipini seçti. (Herefordshire ise tek- seviyeli kontluk idaresi tercih etti).
Yeni Törensel Worcestershire Kontluğu'nun yüzölçümü 1.741 km²; 2008 tahminine göre nüfusu 557,600 kişi ve nüfus yoğunluğu 320 kişi/km² dir.
Komşu kontluklar

Törensel Worcestershire Kontluğu   West Midlands Metropoliten Kontluğu ve Gloucestershire, Herefordshire, Shropshire, Staffordshire, Warwickshire kontlukları ile komşudur.
Alt-idare birimleri

1998'de yeniden kurulan Törensel Worcestershire Kontluğu iki-seviyeli "shire" kontluk yerel idaresi tipini seçmiştir. Birinci seviyedeki kontluğa bağlı ikinci seviyede şu metropoliten olmayan yerel idare bölgeleri veya "borough"ları vardır:
| Bölgeler | Harita ayrıntıları |
| --- | --- |
 Worcester  Malvern Hills  Wyre Forest  Bromsgrove  Redditch  Wychavon: 
Törensel Worcestershire Kontluğu sınırları içinde, katedrali bulunduğu için şehir statüsündeki Worcester en yüksek nüfuslu yerleşke ve kontluğun idari merkezidir. Diğer önemli kentsel yerleşkeler  Bromsgrove, Stourport-on-Severn, Droitwich, Evesham, Kidderminster ve Malvern. Kasabalar arasında Redditch ve çok daha küçük olan Pershore, Tenbury Wells ve Upton upon Severn anılabilir.
Nüfus gelişmesi

Worcestershire için 19. ve 20. yüzyıldaki nüfus sayımlarına göre nüfusun gelişmesi şu gösterimde izlenebilir:
Kişi
Ekonomi

Worcestershire'daki toplam ekonomik faaliyeti ve ana sektörel faaliyetleri (cari fiyatlarla £mil. olarak) gösteren bölgesel gayrisafi katma değerler aşağıdaki tabloda verilmiştir:
| Yıl | Yöresel Gayrisafi Katma Değer | Tarım | Sanayi | Hizmetler |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1995 | 5,047 | 225 | 1,623 | 3,200 |
| 2000 | 6,679 | 159 | 2,002 | 4,518 |
| 2003 | 7,514 | 182 | 1,952 | 5,380 |
Görülebilecek yerler

Worcestershire'da popüler turistik yerler arasında şunlar sayılabilir:
Pershore Manastiırı
Malvern Tepeleri: Özellikle Walton Tepesi, Bredon Tepesi ve Clent Tepesi.
Bewdley: Severn Nehri ve buhar lokomatifli "Severn Valley Demiryolu" istasyonu
Evesham vadisi ve kasabası
Great Malvern Manastırı kilisesi
Hanbury Hall; Malikane konagi ve bahcesi.
Worcester'de Severn Nehri
Pershore'da veya Evesam'da Avon Nehri
Teme Nehri ve vadisi
Bromsgrove civarında Avoncroft Muzesinde tarihi yapılar: Açık havada 27 eski yapı
Worcester Katedrali
Leigh Court Tithe Barn: Kilise için toplanan tarım malları vergisi için ambar.
Tenbury Wells; Icmeler
Great Witley'de Witley Court; Yıkık eski malikane konağı
West Midlands Safari Park: Hayvanat bahçesi
Forge Mill İğne Müzesi: Hala çalışan tek 19. yüzyıl metal iğne yapım fabrikası
Cotwolds tepelerinde Broadway Kulesi
Malvern tepelerinden panorama
Meryem Ana Evi

| --- | --- |

Restore edilen evin dış görünümü, şimdi bir şapel olarak hizmet vermektedir.
Konum: Selçuk, İzmir, Türkiye
Tür: Tapınak
Sit ayrıntıları
 
 UNESCO Dünya Mirası
Tür: Kültürel
Kriter: iii, iv, vi
Belirleme: 2015 (39. oturum)
Parçası: Efes
Referans no.: 1018
Ülke:  Türkiye
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
 
 
Meryem Ana Evi, Efes çevresinde yer alan Bülbüldağı'nda bulunan bir Katolik mabet yeridir. Selçuk'a 7 km uzaklıktadır. Ev, 19. yüzyılda Katolik rahibesi olan Anne Catherine Emmerich (1774-1824)'in rapor edilmiş rüyalarını takiben keşfedilmiştir. Görümleri ölümünden sonra Clemens Brentano'nun kitabında toplanmıştır. Katolik Kilisesi evin gerçekten Meryem Ana'nın olup olmadığı hakkında bir yorum yapmamıştır, fakat ev keşfedildiğinden bugüne düzenli olarak hac ziyaretleri almaktadır. Anne Catherine Emmerich 3 Ekim 2004 tarihinde Papa II. İoannes Paulus tarafından kutsanmıştır.
Katolik hacılar İsa'nın annesi Meryem'in, Havari Yuhanna tarafından bu taş eve getirildiği ve cennete alınışına kadar (Katolik doktrinine göre Meryem'in göğe yükselişi, Ortodoks doktrinine göre Dormition) bu evde yaşadığına inanarak ziyaret etmektedirler.
Bu kutsal mekan çeşitli papaların ziyaretine ve Patriklik Kutsanmasına layık görülmüştür. İlk hac ziyareti 1896'da gelen Papa XIII. Leo tarafından yapılmıştır ve en son olarak 2014 yılında Papa Franciscus tarafından ziyaret edilmiştir.
Meryem'in mezarının da Bülbüldağı'nda olduğu düşünülür.
Efes antik kentin üst kapısının yanından geçilerek çıkılan Meryem Ana ören yerinde, küçük bir Bizans kilisesi bulunmaktadır. Burada İsa'nın annesi Meryem'in yaşadığına ve öldüğüne inanılır. Hristiyanlar tarafından kutsal sayılır ve ziyaret edilir, hastalara şifa aranır, adaklar adanır.
Mekan

Mabet, büyük olmaktan ziyade mütevazı bir ibadet yeri olarak tanımlanabilir. İnşaat ve korunan taşları, o zamanlardan beri korunmuş diğer binalarla tutarlı olarak Havariler Çağı'na uzanır. Yalnızca küçük bahçe düzenlemeleri ve bina dışına ibadet için eklentiler yapılmıştır. Mabede girişte ziyaretçiler Kutsal Bakire Meryem'in merkezde öne çıkarıldığı bir heykelinin olduğu genişçe bir oda ve karşıda sunakla karşılaşırlar.
Sağ tarafta daha küçük bir oda bulunur. (Geleneksel olarak Bakire Meryem'in uyuduğu asıl oda olduğuna inanılır.) Gelenekte Bakire Meryem'in uyuduğu ve dinlendiği odada, binanın dışında bulunan çeşmeye çıkan akan bir suyun bulunduğu bir çeşit kanal olduğuna inanılır.
Dilek Duvarı

Mabedin dışında, gelen ziyaretçilerin kişisel niyetlerini kağıtla veya kumaşla bağladıkları bir çeşit dilek duvarı bulunur. Çevresinde çeşitli meyve ağaçları, çiçekler ve evin daha iyi gözlemlenebilmesi için mabedin dışında ek ışıklandırmalar bulunur. Ayrıca bazı ziyaretçilerin olağanüstü doğurganlık ve iyileştirme gücü oluğuna inandıkları bir çeşit çeşme ya da kuyu bulunmaktadır.
Almanya'da Açıklanması

19. yüzyılın başında, Almanya'da yatalak bir Agustunyan rahibe olan Anne Catherine Emmerich, İsa'nın yaşamının son günlerini ve annesi Meryem'in yaşamının detaylarını gördüğünü belirttiği bir dizi görü raporlar. Dülmen'in tarım topluluğunda bulunan Emmerich uzun bir süredir hastadır fakat Almanya'da mistik güçleri ile bilinir ve önemli insanlar tarafından ziyaret edilir.
Emmerich'in ziyaretçilerinden biri, yazar Clemens Brentano'dur. İlk ziyaretinden sonra Dülmen'de beş yıl boyunca Emmerich'i her gün ziyaret ederek gördüklerini yazıya döker. Emmerich'in ölümünden sonra, Brentano topladığı görümlere dayanarak bir kitap basar ve kendi ölümünden sonra da ikinci kitap yayımlanır.
Emmerich'in görümlerinden biri Havari Yuhanna'nı İsa'nın annesi Meryem için Efes'te yaptığı, Meryem'in ömrünün sonuna kadar yaşamını sürdürdüğü evin tasviriydi. Emmerich evin konumu ve çevresinin topografisi hakkında bir dizi detay vermiştir.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Meryem tam olarak Efes'te değil fakat yakınında bir yerde yaşıyordu... Meryem'in evi Kudüs'ten gelen yolda solda kalan bir tepede, Efes'ten üç buçuk saatlik bir uzaklıktaydı. Bu tepe Efes'ten yukarı dik bir şekilde eğimliydi, şehir güneydoğudan yaklaşan birine göre yükselen bir zemindeydi... Dar yol güneye doğru bir tepeye uzanır, bu tepenin zirvesinde yarım saatlik bir yolculukla çıkılabilecek yamuk bir plato bulunmaktaydı. | ” |
Emmerich evin detaylarını da tasvir etmiştir: dikdörtgen taşlardan yapıldığını, pencerelerin yüksekte, düz olan çatıya yakın yerleştirildiğini, iki parçadan oluştuğunu ve merkezde bir şöminenin yer aldığını belirtmiştir. Ayrıca kapıların yeri, bacanın şekli gibi detayları da tasvir etmiştir. Bu detayları içeren kitap 1852'de Münih, Almanya'da yayımlanmıştır.
Türkiye'de Keşfi

18 Ekim 1881'de Emmerich'le konuşmalarına dayanarak Brentano'nun yazdığı kitaptan yola çıkıp, Abbé Julien Gouyet isimli bir Fransız rahip Ege Denizi'ne bakan bir dağda küçük bir taş bina ve antik Efes kalıntılarını keşfetmiştir. Emmerich'in tarif ettiği Bakire Meryem'in son yıllarını geçirdiği evin bu olduğuna inanmıştır.
Abbé Gouyet'in keşfi çoğu insan tarafından ciddiye alınmadı, fakat on yıl sonra Rahibe Marie de Mandat-Grancey, DC'in ısrarıyla, iki Lazarist misyoner Peder Poulin ve Peder Jung, İzmir'de binayı aynı kaynağı kullanarak 29 Temmuz 1891'de tekrar keşfettiler. Dört duvarlı bu çatısız kalıntının, Efes'in ilk Hristiyanlarının torunları olan 17 km uzaktaki Şirince yerlileri tarafından uzun süredir saygı gösterildiğini öğrendiler. Eve Panaya Kapulu ("Bakireye giden kapı") ismini vermişlerdi. Her yıl çoğu Hristiyan'ın Meryem'in yükselişini (Assumption/Dormition) kutladığı 15 Ağustos tarihinde buraya hac ziyareti yapılır.
Rahibe Marie de Mandat-Grancey Katolik Kilise tarafından Meryem'in Evi'nin kurucusu olarak seçildi ve öldüğü tarih olan 1915'e kadar evin kazandırılması, restore edilmesi, dağın çevresindeki alanın ve Meryem'in evinin korunmasından sorumlu olmuştur. Keşif 12. yüzyıldan kalma bir gelenek olan "Efes geleneği"ni canlandırmış ve güçlendirmiştir. Bu gelenek daha eski olan "Kudüs geleneği" ile Kutsal Bakire'nin cennete alındığı yer konusunda rekabet içindeydi. Papa XIII. Leo'nun 1896'da ve Papa XXIII. İoannes'in 1961'deki eylemleri sebebiyle Katolik Kilise, Kudüs'teki Dormition Kilisesi'nden temel affı kaldırmış ve sonra Efes'teki Meryem'in evindeki hacılara tüm zamanlar için bağışlamıştır.
Arkeoloji

Yapının restore edilmiş kısmı, yapının orijinal kalıntılarından kırmızı boyalı bir çizgi ile ayırt edilmiştir. Meryem'in Efes'le olan ilişkisi sadece 12. yüzyılda meydana çıktığı için ve kilise babalarının evrensel geleneğinde Meryem'in Kudüs'te oturduğu, dolayısıyla cennete alınmasının da orada olduğu söylendiği için bazıları alan ile ilgili şüphelerini dile getirmiştir. Destekçileri inançlarını Meryem Ana'ya adanan ilk kilise olan Meryem Ana Kilisesi'nin 5. yüzyılda Efes'te bulunmasına dayandırmışlardır.