stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2019 Meksika Grand Prix
Sonuçlar > Yarış

| Poz>  | No>  | Pilot | Marka | Tur | Zaman/Durum | BS | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 44 |  Lewis Hamilton | Mercedes | 71 | 1.36:48.904 | 3 | 25 |
| 2 | 5 |  Sebastian Vettel | Ferrari | 71 | +1.766 | 2 | 18 |
| 3 | 77 |  Valtteri Bottas | Mercedes | 71 | +3.553 | 6 | 15 |
| 4 | 16 |  Charles Leclerc | Ferrari | 71 | +6.368 | 1 | 13 |
| 5 | 23 |  Alexander Albon | Red Bull Racing-Honda | 71 | +21.399 | 5 | 10 |
| 6 | 33 |  Max Verstappen | Red Bull Racing-Honda | 71 | +1.08.807 | 4 | 8 |
| 7 | 11 |  Sergio Pérez | Racing Point-BWT Mercedes | 71 | +1.13.819 | 11 | 6 |
| 8 | 3 |  Daniel Ricciardo | Renault | 71 | +1.14.924 | 13 | 4 |
| 9 | 10 |  Pierre Gasly | Scuderia Toro Rosso-Honda | 70 | +1 tur | 10 | 2 |
| 10 | 27 |  Nico Hülkenberg | Renault | 70 | +1 tur | 12 | 1 |
| 11 | 26 |  Daniil Kvyat | Scuderia Toro Rosso-Honda | 70 | +1 tur | 9 |  |
| 12 | 18 |  Lance Stroll | Racing Point-BWT Mercedes | 70 | +1 tur | 16 |  |
| 13 | 55 |  Carlos Sainz Jr. | McLaren-Renault | 70 | +1 tur | 7 |  |
| 14 | 99 |  Antonio Giovinazzi | Alfa Romeo Racing-Ferrari | 70 | +1 tur | 15 |  |
| 15 | 20 |  Kevin Magnussen | Haas-Ferrari | 69 | +2 tur | 17 |  |
| 16 | 63 |  George Russell | Williams-Mercedes | 69 | +2 tur | 19 |  |
| 17 | 8 |  Romain Grosjean | Haas-Ferrari | 69 | +2 tur | 18 |  |
| 18 | 88 |  Robert Kubica | Williams-Mercedes | 69 | +2 tur | 20 |  |
| YD | 7 |  Kimi Räikkönen | Alfa Romeo Racing-Ferrari | 58 | Aşırı Isınam | 14 |  |
| YD | 4 |  Lando Norris | McLaren-Renault | 48 | Geri çekildi | 8 |  |
En Hızlı Tur:  Charles Leclerc (Ferrari) - 1.19.232 (Tur 53)
Kaynak:
Notlar
En hızlı tur için bir puan içerir
Daniil Kvyat başlangıçta 9. oldu ancak Nico Hülkenberg ile çarpışmaya neden olduğu için 10 saniye zaman cezası aldı.
Paşaçukuru Şelalesi

Paşaçukuru Şelalesi veya Paşaçukuru Şelaleleri, Rize ilinin Merkez ilçesine 29 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir şelaledir. Kaynağı Kırtıl Dağı olan Paşaçur Deresinden doğan şelale, Küçükçayır köyü sınırları içerisindedir.
11351 Leucus

| --- | --- |
Leucus'un şekil modelinin çoklu ortogonal perspektiflerden görünümü
Keşif
Keşfeden: SCAP
Keşif yeri: Beijing Xinglong Gözlemevi
Keşif tarihi: 12 Ekim 1997
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (11351) Leucus
Telaffuz: /ˈljuːkəs/
Adın kaynağı: Leucus (Yunan mitolojisi)
Alternatif adlandırma: 1997 TS25 · 1996 VP39
Küçük gezegen kategorisi: Jüpiter truvalısı Yunan · arka plan
Yörünge özellikleri
Dönem 13 Eylül 2023 (JD 2460200,5)
Belirsizlik parametresi 0
İlk önkeşif tarihi: 25 Haziran 1982
Günöte: 5,652 AU
Günberi: 4,953 AU
Yarı büyük eksen: 5,302 AU
Dış merkezlik: 0,0659
Yörünge periyodu: 12,21 y (4.460 g)
Ortalama ayrıklık: 43,784°
Ortalama devinim: 0° 4d 50.607s / gün
Eğiklik: 11,546°
Çıkış düğümü boylamı: 251,087°
Perihelyon açısı: 160,955°
Jüpiter MOID: 0,0942 AU
TJüpiter: 2,955
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: D B–V = 0,739±0,044 V–R = 0,498±0,044 V–I = 0,900±0,057
Mutlak parlaklık (H): 10,979±0,037
Boyutlar: 63,8 × 36,6 × 29,6 km
Ortalama çap: 41 km (volume equivalent)
Sinodal dönme süresi: 445,683±0,007 sa
Eksen eğikliği: 13° (wrt ecliptic) 10° (wrt orbit)
Kutup ekliptik enlemi: +77°
Kutup ekliptik boylamı: 208°
Geometrik albedo: 0,037±0,001
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
11351 Leucus /ˈljuːkəs/ Yunan kampı olarak adlandırılan bölümde bulunan, yaklaşık 40 kilometre (25 mil) çapında, orta büyüklükte bir Jüpiter truvalısıdır. Nisan 2028'de Lucy görevi kapsamında yakın uçuş yapılması planlanan hedeflerden biridir. D-tipi asteroit olduğu varsayılan, 466 saatlik bir dönüş periyoduna sahip olan son derece yavaş bir dönen bir cisimdir. 12 Ekim 1997'de Pekin Schmidt CCD Asteroid Programı (SCAP) tarafından Çin'in Hebei eyaletindeki Xinglong İstasyonunda keşfedilmiş ve daha sonra adını Yunan mitolojisindeki Akha savaşçısı Leucus'tan almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma

Leucus, Jüpiter ile 1:1 yörünge rezonansına sahip olan karanlık görünümlü bir Jüpiter truvalısı asteroididir. Jüpiter'in yörüngesinden 60° ilerisinde, gezegenin önünde bulunan L4 Lagrange noktasındaki Yunan kampı olarak adlandırılan bölgede yer almaktadır.
Güneş'in etrafındaki yörüngesini, Güneş'e 5,0-5,6  AU mesafede, her 12 yıl ve 2 ayda bir (4.440 gün; yarı ana eksen 5,29 AU) tamamlamaktadır. Yörüngesinin ekliptiğe göre 0,06 dışmerkezliği ve 12° yörünge eğimi bulunmaktadır. Cismin gözlem yayı, Xinglong'daki resmi keşif gözleminden 15 yıldan fazla bir süre önce, Temmuz 1982'de Siding Spring Gözlemevi'nde yapılan ilk keşifle başlamaktadır.
Keşif > Lucy görev hedefi

Cismin 2021 yılında uzaya fırlatılan Lucy uzay aracı tarafından yakın geçiş uçuşuyla ziyaret edilmesi planlanmaktadır. Bu geçişin 18 Nisan 2028 tarihinde gerçekleşeceği öngörülmektedir. Bu geçiş esnasında Lucy asteroide 5,9 km/s (13.000 mph) bağıl hızla 1.000 km (620 mi) mesafeye yaklaşacaktır.
Fiziksel özellikler

Leucus, Jüpiter truvaları arasında baskın spektral tip olan D tipi bir asteroit olarak sınıflandırılmaktadır. Jüpiter truvalarının geri kalanı çoğunlukla karbonlu C tipi ve ilkel P tipi asteroitlerden oluşmaktadır.
Fiziksel özellikler > Yavaş dönen

2013 baharında, Kaliforniya Güneş Sistemi Çalışmaları Merkezi'nde (CS3) gök bilimciler Robert Stephens ve Daniel Coley tarafından 0,35/0,4 metrelik Schmidt-Cassegrain teleskopu kullanılarak yapılan fotometrik gözlemlerden Leucus'un dönme ışık eğrisi elde edilmiştir. Işık eğrisi, 0,53 büyüklüğünde (U=2+ ) parlaklık değişimiyle 513,7 saatlik olağanüstü yavaş bir dönüş süresi olduğunu göstermiştir. Ana olmayan eksen rotasyonuna (NPAR) dair hiçbir kanıt bulunamamış olup, cisim bilinen cisimler arasında en yavaş dönenlerden birisidir.
Lucy uzay aracının planlanan ziyaretine hazırlık olarak Leucus, 2016 yılında SwRI'da görevli Marc Buie ve DLR'de görevli Stefano Mottola tarafından bir kez daha gözlemlenmiştir. Elde edilen çift modlu ışık eğrisi, 440 saatlik biraz daha kısa bir süre ve 0,7 büyüklükte bir genlik sonucunu vermiştir.
Fiziksel özellikler > Çap ve albedo

IRAS, Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini ve ardından gelen NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen gözlem ve araştırma göre, Leucus'un sırasıyla 42,1 ve 34,2 kilometre çapında olduğu ve 0,06 ila 0,08 değerinde düşük albedoya sahip olduğu görülmüştür. Asteroid Işık Eğrisi Bağlantısı, IRAS tarafından elde edilen verilere göre 0,05'lik daha düşük bir albedo ve 42,1 kilometrelik bir çap verisi edile edilmiştir.
Adlandırma

Bu küçük gezegen Yunan mitolojisinde, Homeros'un İlyada'sındaki Akha savaşçısı Leucus'tan esinlenilerek adlandırılmıştır. Efsaneye göre Leucus Odysseus'un arkadaşıydı. Truva Savaşı sırasında Truva Kralı Priamos'un elli oğlundan biri olan Antiphus tarafından öldürüldü. Resmi adlandırma referansı Küçük Gezegen Merkezi tarafından 22 Şubat 2016'da yayınlanmıştır (M.P.C. 98711).
2017-2019 arasındaki örtülme olaylarında gözlemlenen Leucus'un siluetleri, her biri akorlara uyacak şekilde yerleştirilmiş bir şekil modeline sahiptir.
Crécy Muharebesi

Crécy Muharebesi 26 Ağustos 1346'da kuzey Fransa'da gerçekleşmiş bir muharebedir. Muharebe, Kral VI. Philipe komutasındaki bir Fransız ordusu ile Kral III. Edward liderliğindeki bir İngiliz ordusu arasında gerçekleşti. Fransızlar, Yüz Yıl Savaşları sırasında kuzey Fransa'yı geçerken İngilizlere saldırdılar, bu da İngiliz zaferine ve Fransız tarafına ağır can kaybına neden oldu.
İngiliz ordusu 12 Temmuz'da Cotentin Yarımadası'na inmişti. Fransa'nın en zengin topraklarının bazılarından Paris'in 3 km yakınına kadar uzanan bir yolu yakıp, üzerindeki birçok kasabayı yağmaladılar. Ardından İngilizler, Flandre'den saldırıya geçen müttefik Flaman ordusuyla bağlantı kurmak umuduyla kuzeye ilerledi. Flamanların geri döndüğünü duyan ve takipte olan Fransızları geçici olarak geride bırakan Edward, ordusuna Crécy-en-Ponthieu yakınlarındaki bir yamaçta savunma pozisyonu hazırlamasını sağladı. Sayıca çok üstün olan Fransız ordusu  26 Ağustos'un sonlarında İngilizlere saldırdı.
Kısa bir okçuluk düellosu sırasında, Fransız paralı arbaletçilerden oluşan büyük bir kuvvet, Galli ve İngiliz uzunyaycıları tarafından bozguna uğratıldı. Fransızlar daha sonra atlı şövalyeleri tarafından bir dizi süvari saldırısı başlattı. Bunlar, hazırlıksız olmaları, kaçan arbaletçilerin arasından zorla geçmek zorunda kalmaları, çamurlu zemin, yokuş yukarı hücum etmek zorunda kalmaları ve İngilizler tarafından kazılan çukurlar nedeniyle düzensizdi. Saldırılar, İngiliz okçularının ağır kayıplara neden olan etkili ateşiyle daha da kırıldı. Fransız hücumları, savaş için atlarından inmiş olan İngiliz man-at-armsa ulaştıklarında, itici güçlerinin çoğunu kaybetmişlerdi. Bunu takip eden göğüs göğüse çarpışma "canice, acımasız, zalimce ve çok korkunç" olarak anlatıldı. Fransız hücumları gece geç saatlere kadar devam etti ve hepsi de aynı sonucu verdi: şiddetli çatışmaların ardından Fransızların geri çekilmesi.
İngilizler daha sonra Calais limanını kuşattı. Savaş, Fransız ordusunun kuşatmayı hafifletme kabiliyetini bozdu; kasaba ertesi yıl İngilizlerin eline geçti ve 1558'e kadar iki yüzyıldan fazla İngiliz egemenliğinde kaldı. Crécy, uzun yayın Batı Avrupa savaş alanında baskın bir silah olarak etkinliğini ortaya koydu.
Arka plan

1066'daki Norman Fethi'nden bu yana, İngiliz hükümdarları Fransa'da kendilerini Fransa krallarının vasalı yapan unvanlara ve topraklara sahipti. Fransa Kralı VI. Philip (h. 1328-1350) ile İngiltere Kralı III. Edward (h. 1327-1377) arasında yaşanan bir dizi anlaşmazlığın ardından, 24 Mayıs 1337'de Philip'in Paris'teki Büyük Konseyi, Edward'ın vasal olarak yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle Edward'ın Fransa'da sahip olduğu toprakların Philip'in eline geçmesine karar verdi. Bu, 116 yıl sürecek olan Yüzyıl Savaşları'nın başlangıcı oldu.
Bunu sekiz yıl süren aralıklı ama pahalı ve sonuçsuz savaşlar izledi: Edward kuzey Fransa'ya üç kez sefer düzenledi ama sonuç alamadı; Gaskonya neredeyse tamamen kendi haline bırakıldı ve Fransızlar yıpratma savaşında önemli ilerlemeler kaydetti. 1345 başlarında Edward kuzeyde bir sefer daha düzenledi; ana ordusu 29 Haziran'da yola çıktı ve Edward diplomatik işlerle ilgilenirken 22 Temmuz'a kadar Flandre'daki Sluys açıklarında demirledi. Muhtemelen Normandiya'ya çıkarma yapma niyetiyle denize açıldığında, bir fırtına yüzünden dağıldı. Başka gecikmeler de oldu ve kış gelmeden bu kuvvetle herhangi bir harekâta girişmek imkânsız hale geldi. Bu arada Derby Kontu Henry, bir Anglo-Gaskon ordusunun başında Gaskonya'ya doğru hızlı bir sefer düzenledi. Bergerac ve Auberoche muharebelerinde iki büyük Fransız ordusunu ağır bir yenilgiye uğrattı, Périgord ve Agenais'de 100'den fazla Fransız kasabasını ve tahkimatını ele geçirdi ve Gaskonya'daki İngiliz mülklerine stratejik derinlik kazandırdı.
Mart 1346'da sayıları 15.000 ila 20.000 arasında değişen, Anglo-Gaskonların kraliyet ailesinin tüm subayları dahil sahaya sürebileceği tüm kuvvetlerden "muazzam derecede üstün" ve VI. Philip'in oğlu ve vârisi Normandiya Dükü John tarafından komuta edilen bir Fransız ordusu Gaskonya üzerine yürüdü. Stratejik ve lojistik açıdan önemli olan Aiguillon kasabasını kuşattılar. 2 Nisan'da Fransa'nın güneyi için tüm sağlıklı erkekler için resmi silahlanma çağrısı olan arrière-ban ilan edildi. Fransızların mali, lojistik ve insan gücü çabaları bu saldırıya odaklanmıştı. Artık Lancaster olan Derby, Edward'a acil bir yardım çağrısı gönderdi. Edward sadece ahlaki olarak vasalına yardım etmekle yükümlü değildi, aynı zamanda sözleşmeye göre de bunu yapmak zorundaydı; Lancaster ile yaptığı sözleşmede, Lancaster'ın ezici bir sayı ile saldırıya uğraması durumunda Edward'ın "onu bir şekilde kurtaracağı" belirtiliyordu.
Bu arada Edward yeni bir ordu kuruyor ve bu orduyu taşımak için 700'den fazla gemi topluyordu - o güne kadarki en büyük İngiliz filosu. Fransızlar Edward'ın çabalarının farkındaydı ve kuzey Fransa'ya bir İngiliz çıkarması ihtimaline karşı güçlü donanmalarına güveniyorlardı. Bu güven yersizdi ve Fransızlar Edward'ın Manş Denizi'ni başarıyla geçmesini engelleyemediler.
Karşıt kuvvetler > Fransız ordusu

Fransız ordusunun tam büyüklüğü, Crécy seferinin mali kayıtları kayıp olduğu için daha da az kesin olmakla birlikte, İngilizlerden önemli ölçüde daha büyük olduğu konusunda fikir birliği vardır. Modern kroniklerin hepsi ordunun o dönem için son derece büyük olduğunu belirtmektedir. Toplam sayıları veren iki kişi ordunun büyüklüğünü 72.000 ya da 120.000 olarak tahmin etmektedir. Atlı man-at-arms sayısı 12.000 ya da 20.000 olarak verilmektedir. Bir İtalyan kronikçi 100.000 şövalye (man-at-arms), 12.000 piyade ve 5.000 arbaletçi olduğunu iddia etmiştir. Çağdaş tarihçiler arbaletçilerin sayısını 2.000 ila 20.000 arasında tahmin etmektedir.
Bu sayılar tarihçiler tarafından, savaştan altı yıl öncesine, 1340 yılına ait mevcut savaş hazinesi kayıtlarına dayanılarak abartılı ve gerçek dışı olarak nitelendirilmektedir. Clifford Rogers, "Fransız ordusunun [İngilizlerin] en az iki katı, belki de üç katı kadar büyük olduğunu" tahmin etmektedir. Modern tahminlere göre, 8.000 atlı asker Fransız ordusunun çekirdeğini oluşturuyor, büyük ticaret kenti Ceneviz'den kiralanan iki ila altı bin paralı yaylı arbaletçi ve "belirsiz sayıda da olsa çok sayıda piyade" tarafından destekleniyordu. Farklı donanım ve eğitim seviyelerine sahip ne kadar piyade, milis ve levazım askerinin mevcut olduğu kesin olarak bilinmemekle birlikte, tek başlarına İngiliz ordusundan sayıca üstün oldukları söylenebilir.
Fransız man-at-arms İngilizlere benzer şekilde donatılmıştı. Tamamen zırhsız atlara binerler ve genellikle kül renginde, demir uçlu ve yaklaşık 4 metre (13 ft) uzunluğunda tahta mızraklar taşırlardı. Fransız ordusundaki man-at-armsların çoğu yabancıydı: birçoğu macera ruhu ve sunulan cazip ücret oranları nedeniyle bireysel olarak katılmıştı. Diğerleri Philip'in müttefiklerinin katkıda bulunduğu birliklerdi: üç kral, bir prens-piskopos, bir dük ve üç kont Fransız olmayan bölgelerden gelen maiyetlere liderlik ediyordu.
Philip tahta çıktığından beri Fransız ordularında giderek artan oranda arbaletçi bulunuyordu. Fransa'da çok az okçu olduğundan, bunlar genellikle yurtdışından, genellikle Cenova'dan toplanırdı; yabancı kökenli olmaları sık sık paralı asker olarak adlandırılmalarına yol açıyordu. Profesyonel askerlerdi ve savaşta, her birinin arkasında üç arbaletçinin barınabildiği, kendi taşıyıcıları olan çok büyük kalkanlar olan pavisler tarafından saldırılardan korunuyorlardı. Eğitimli bir arbaletçi silahını dakikada yaklaşık iki kez, uzun yaylılardan yaklaşık 200 metre (220 yd) daha kısa bir etkili menzile ateşleyebilirdi.
Savaş > Okçu düellosu

Fransız ordusu öğleden sonra geç saatlerde, esir alınmayacağını belirten kutsal savaş sancakları oriflamme'yi açarak ilerledi. Onlar ilerlerken, alanda ani bir fırtına koptu. İngiliz okçular yaylarının tellerinin gevşemesini önlemek için yaylarını germediler. Bazı modern tarihçiler tarafından benimsenen çağdaş bir anlatıya göre, yağmur Ceneviz arbaletlerinin tellerini zayıflatarak güçlerini ve menzillerini azaltmıştır; diğer modern tarihçiler ise yay tellerinin deri kaplamalarla korunduğunu ve bu nedenle Cenevizlilerin fırtınadan İngiliz okçular kadar etkilenmediğini belirtmektedir.
Cenevizliler İngiliz uzun yaylılarıyla bir okçuluk düellosuna giriştiler. Uzun yaylılar rakiplerinin menzilini aştılar ve atış hızları üç kattan daha fazlaydı. Arbaletçiler ayrıca koruyucu pavislerinden yoksundular; bu pavisler ve yedek mühimmat stokları hâlâ Fransız yük vagonundaydı. Çamur aynı zamanda silahlarının üzengilerini yere bastırmalarını gerektirdiği için yeniden doldurma kabiliyetlerini de engelliyor ve dolayısıyla ateş hızlarını yavaşlatıyordu.
İtalyanlar hızla yenildiler ve kaçtılar; pavisleri olmadan savunmasız olduklarının farkında olarak, sadece göstermelik bir çaba göstermiş olabilirler. Modern tarihçiler ne kadar kayıp verdikleri konusunda hemfikir değildir; bazı çağdaş kaynaklar hiç atış yapamamış olabileceklerini öne sürerken, bu düello üzerine yakın zamanda yapılan bir uzman çalışması, aceleyle belki iki yaylım ateşi açtıkları ve ardından İngilizlerle gerçek bir değişim yaşanmadan geri çekildikleri sonucuna varmaktadır. Savaşın bu aşamasında İtalyan kayıpları muhtemelen azdı.
Alençon'un tümenini takip eden şövalyeler ve soylular, bozguna uğratılmış paralı askerler tarafından engellenerek geri çekilirken onlara saldırdılar. Çoğu çağdaş anlatıya göre arbaletçiler en iyi ihtimalle korkak, daha büyük ihtimalle de hain olarak görülüyordu ve birçoğu Fransızlar tarafından öldürüldü. Geri çekilen Cenevizliler ile ilerleyen Fransız süvarilerinin çarpışması, önde gelen savaşı kargaşaya sürükledi. Uzun yaylılar toplu birliklere ateş etmeye devam etti. İngiliz bumbarta toplarının ateşlenmesi karışıklığı daha da artırdı, ancak çağdaş anlatılar bunların önemli kayıplar verdirip verdirmediği konusunda farklılık göstermektedir.
Kayıplar

Savaştaki kayıplar oldukça dengesizdi. Tüm çağdaş kaynaklar İngiliz kayıplarının çok düşük olduğu konusunda hemfikirdir. Savaştan sonra yapılan bir sayıma göre İngiliz ölülerinin üç ya da dört man-at-armsdan ve az sayıda rütbeli askerden oluştuğu ve toplamda kırk kişi olduğu bildirilmiştir. Bazı modern tarihçiler tarafından bu sayının çok az olduğu ve İngiliz ölümlerinin üç yüz civarında olabileceği öne sürülmüştür. Bugüne kadar savaşta ölen sadece iki İngiliz tespit edilebilmiştir; iki İngiliz şövalyesi de esir alınmıştır, ancak bunun savaşın hangi aşamasında gerçekleştiği belirsizdir.
Fransız kayıplarının çok yüksek olduğu düşünülmektedir. Savaştan sonra İngiliz subayları tarafından yapılan bir sayıma göre, 1.542 Fransız soylu man-at-arms cesedi bulunmuştur (belki de ertesi günkü çatışmada ölen yüzlerce kişi buna dahil değildir). 2.200'den fazla hanedan armasının İngilizler tarafından savaş ganimeti olarak savaş alanından alındığı bildirilmiştir. Teçhizatları yağmalanmaya değmediği için, daha düşük doğumlu piyade askerleri için böyle bir sayım yapılmamıştır. Onların da kayıplarının ağır olduğu düşünülmesine ve çok sayıda kişinin okla yaralandığı söylenmesine rağmen, aralarındaki kayıplar için güvenilir rakamlar mevcut değildir. Sadece savaşın ikinci gününde ölenlerin sayısının son derece fazla olduğu söylenir; tahminler 2.000 ile bizzat Edward III'e göre 4.000 arasında değişmektedir.
Fransız tarafında öldürülenler arasında bir kral (Johann von Böhmen), dokuz prens, on kont, bir dük, bir başpiskopos ve bir piskopos olmak üzere orantısız sayıda kodaman yer alıyordu. Ayton'a göre, bu ağır kayıplar dönemin şövalyelerinin sahip olduğu şövalyelik ideallerine de bağlanabilir; zira soylular, özellikle de şövalye yoldaşlarının gözünün önündeyken, onursuzca savaş alanından kaçmaktansa savaşta ölmeyi tercih ederlerdi.
Sıradan Fransız askerleri arasındaki kayıplar için güvenilir rakamlar mevcut değildir, ancak bunların da ağır olduğu düşünülmektedir. Jean Le Bel 15.000-16.000 kayıp olduğunu tahmin etmektedir. Froissart Fransız ordusunun toplam 30.000 ölü ya da esir verdiğini yazar. Modern tarihçi Alfred Burne, toplam 12.000 Fransız ölüsünden "saf bir tahmin" olarak 10.000 piyade tahmin etmektedir.
Sonrası

Savaşın sonucu Clifford Rogers tarafından "İngilizler için tam bir zafer", Ayton tarafından ise "eşi benzeri görülmemiş" ve "yıkıcı bir askeri aşağılanma" olarak tanımlanır. Sumption ise bunu "Fransız Kraliyeti için siyasi bir felaket" olarak değerlendirir. Savaş, 13 Eylül'de İngiliz parlamentosuna ilahi lütfun bir işareti ve savaşın o güne kadarki büyük maliyeti için bir gerekçe olarak övgü dolu ifadelerle rapor edildi. Çağdaş bir tarihçi "Fransızlar acelecilik ve dağınıklık yüzünden yok edildiler" diye yazmıştır. Rogers, diğer faktörlerin yanı sıra, İngilizlerin "üstün organizasyon, uyum ve liderlikten" ve "Fransızların disiplinsizliğinden" yararlandığını yazmaktadır. Ayton'a göre, "İngiltere'nin askeri bir güç olarak uluslararası ünü, bir akşamki zorlu savaşla sağlanmıştır."
Edward, on bir ay sonra düşecek olan Calais'yi kuşatarak seferi sonlandırdı, Crécy Muharebesi Fransız ordusunun şehri kurtarma yeteneğini zayıflatmıştı. Bu, kuzey Fransa'da iki yüz yıl boyunca elde tutulacak bir İngiliz antreposunu güvence altına aldı. Savaş, uzun yayın Batı Avrupa savaş alanında baskın bir silah olarak etkinliğini ortaya koydu. İngiliz ve Galli okçular İtalya'da önemli sayıda paralı asker olarak görev yaptı ve bazıları Macaristan'a kadar gitti. Modern tarihçi Joseph Dahmus, Crécy Muharebesi'ne Orta Çağ'ın Yedi Belirleyici Muharebesi adlı eserinde yer vermiştir.
III.Edward
III. Edward
VI. Philippe
III. Edward'ın 1346'daki chevauchée'sinin güzergah haritası
İngiliz uzun yayları tarafından zırhı delmek için kullanılan bodkin uçlu ok ucunun modern bir replikası
Crécy Muharebesi'nde kullanılan bir İngiliz bumbartasının tasviri
İtalyan arbaletçiler
Crécy Muharebesi haritası



Mavi noktalar
 – İngiliz okçular

Mavi bloklar
 – diğer İngiliz piyadesi


Kırmızı noktalar
 – Fransız arbaletçiler

Kırmızı dikdörtgenler
 – Fransız man-at-arms
Crécy Muharebesi (19. yüzyıl gravürü)
Crécy Muharebesi, muharebeden 80 yıl sonra düşünüldüğü şekliyle
III. Edward Crécy savaş alanında ölüleri sayarken
2018'de savaş alanı
1974 FIFA Dünya Kupası

| Fußball-Weltmeisterschaft 1974 |
| --- | --- |
Turnuvanın resmi logosu
Turnuva detayları
Ev sahibi ülke:  Batı Almanya
Tarih: 13 Haziran-7 Temmuz 1974
Takım: 16 (5 konfederasyondan)
Stadyum(lar): 12
Final durumu
Şampiyon:  Batı Almanya  (2. kez) 
İkinci:  Hollanda
Üçüncü:  Polonya
Dördüncü:  Brezilya
Turnuva istatistikleri
Oynanan maç: 38
Atılan gol: 97 (maç başına 2,55)
Seyirci: 1.774.022 (maç başına 46.685)
Gol kralı:  Grzegorz Lato (7 gol)
← 1970 1978 → 
1974 FIFA Dünya Kupası, FIFA'nın 4 yılda bir uluslararasında düzenlediği dünya şampiyonalarının onuncusudur. 13 Haziran ile 7 Temmuz 1974 tarihleri arasında Batı Almanya'da düzenlenmiştir.
16 ülke karmasının katılımıyla gerçekleştirilen turnuvada, toplam 38 maç oynandı. Turnuvanın ikinci aşamasında, bir üst tura yükselen 8 takım arasında A ve B grupları oluşturuldu. Kendi gruplarında birinci olan takımlar finale yükselirken ikinci sırayı alan takımlar ise aralarında üçüncülük maçı oynadı.
Turnuvanın ev sahibi olan Batı Almanya, A grubunun birincisi olarak finale yükselmeye hak kazandı. Rakip, B grubunun birincisi olarak tarihinde ilk kez final oynayan Hollanda'ydı. Münih'te oynanan final maçını 2-1'lik sonuçla Batı Almanya kazandı. Batı Almanya bu şampiyonlukla beraber, 1954'ten sonra ikinci kez FIFA Dünya Kupası şampiyonluğu elde etti. Turnuvanın üçüncüsü olan Polonya'nın oyuncusu Grzegorz Lato, turnuva boyunca atmış olduğu 7 golle turnuvanın gol kralı oldu. Önceki şampiyonanın gol kralı Gerd Müller ise bu turnuvada attığı 4 golle birlikte dünya kupalarındaki toplam gol sayısını 14'e çıkardı. İlk kez bir FIFA Dünya Kupasında mücadele etme hakkı elde eden dört takımdan Avustralya, Zaire ve Haiti gruplarını son sırada tamamlarken, Doğu Almanya birinci turu geçmeyi başardı.
Almanya, ilk kez bir FIFA Dünya Kupası organizasyonunda ev sahibi görevini üstlendi. 1990 yılında birleşen Doğu ve Batı Almanya, 32 yıl sonra, 2006 yılında bir kez daha FIFA Dünya Kupası'na ev sahipliği yaptı.
Yapılan araştırmalara göre ise turnuvada yapılan 38 maç, stadyumlara gelen toplam 1,77 milyon kişi tarafından izlenmişti. Öte yandan Brezilya, 1970 FIFA Dünya Kupası'ndaki şampiyonlukla birlikte kupayı üçüncü kez kazanarak Jules Rimet Kupası'nın sahibi olma hakkını etmiş olduğundan bu organizasyon için yeni bir kupa üretildi. İtalyan heykeltıraş Silvio Gazzaniga'nın yaptığı bu yeni tasarım, hâlen FIFA Dünya Kupası organizasyonlarında kullanılmaktadır.
Ev sahibi ülkenin belirlenmesi

Turnuvaya ev sahipliği yapmak isteyen bazı ülkelerin başarısız olan başvurularından sonra, 6 Temmuz 1966'da Londra'da düzenlenen FIFA Kongresi'nde, 1974 FIFA Dünya Kupası'nı düzenleme hakkı Batı Almanya'ya verildi. Demokratik bir şekilde yapılan oylamada Arjantin 1978 FIFA Dünya Kupası'nı, İspanya ise 1982 FIFA Dünya Kupası'nı düzenlemeye hak kazandı.
1974 FIFA Dünya Kupası'na ev sahipliği yapacak ülkenin belirlenmesinden 3 ay önce, 16 Nisan 1966 tarihinde Bavyera eyaletinin başkenti Münih'e 1972 Yaz Olimpiyatları'nı düzenleme hakkı verilmişti. Bavyera eyalet meclisi tarafından turnuvada ırkçılık yapılması ise kesinlikle yasaklanmıştı.