stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kelebek önsavı

Zassenhaus  Hasse diagramı "kelebek" önsavı - daha küçük altgrupları  diyagramın üst kısmına doğrudur
Matematikte, Kelebek önsavı veya Zassenhaus önsavı, Hans Zassenhaus adına ithaf edilir, bir grubunun altgrupların kafesinin  veya bir modülün altmodullerin kafesinin veya daha genel herhangi moduler kafes için teknik bir sonuçtur.
Önsav: Varsayım  (G,\Omega )  bir grup ile operatorlerinin ve  A ve  Caltgruplarıdır. Varsayım
kararlı altgruplarıdır. Öyleyse,
Schreier arıtma teoremi'nin verilen sorunsuz kanıtını  Zassenhaus önsavının özelliği sağlar. İlgili çeşitli grupların çizilen Hasse diagramına çalışırken 'kelebek' belirginleşir.
Debra Morgan

Debra Morgan, Dexter Morgan'ın ağzı bozuk kız kardeşidir. Ahlak masasında çalışmakta iken "Ice Truck Killer" davası ona cinayet masasına geçiş şansı tanımıştır. Dexter'ın öz abisi olan Rudy'ye (Brian) aşık olur ve onun buz kamyonu katili olduğunu bilmez. Rudy onu Dexter'a ulaşmak için kullanır. Fakat olaylar Rudy'nin istediği gibi gitmez ve Dexter Debra'ya olan düşkünlüğünden Rudy'yi öldürür. Debra olaylardan sonra zorlu bir süreç geçirir. Batista'nın terfi almasından sonra dedektif olur. Onun bu hızlı kariyer yükselişine babasının arkadaşı olan Matthews  büyük katkı sağlamıştır. Onu cinayet masasında teğmen olarak görevlendirmiştir. Debra'nın aşk hayatı karmaşıktır. Öncebir seri katil sonra ise babası yaşındaki bir FBI ajanına aşık olur. Dexter'ın seri katil olduğunu öğrendiğinde şok geçirir. Ve Maria Laguerta'yı öldürür. Brain Surgeon tarafından vurularak öldürülür.
Yaban Kazları II

| --- | --- |
Yaban Kazları II
Film afişi
Yönetmen: Peter Hunt
Yapımcı: Euan Lloyd
Senarist: Reginald Rose
Oyuncular:  Scott Glenn  Barbara Carrera  Edward Fox  Laurence Olivier  Robert Freitag  Kenneth Haigh  Stratford Johns  Derek Thompson  Robert Webber 
Müzik: Roy Budd
Görüntü yönetmeni: Michael Reed
Kurgu: Keith Palmer
Stüdyo: Frontier Films Thorn EMI Screen Entertainment
Dağıtıcı: Thorn EMI
Çıkış tarih(ler)i: 18 Ekim 1985 (1985-10-18)
Süre: 125 dakika
Ülke: Birleşik Krallık
Dil: İngilizce
Bütçe: £11 milyon
Yaban Kazları II (İngilizce özgün adı: Wild Geese II), Peter Hunt tarafından yönetilen 1985 yapımı İngiliz aksiyon-gerilim filmi, Daniel Carney'in 1982 tarihli The Square Circle adlı romanından uyarlanmıştır; filmde bir grup paralı asker, Rudolf Hess'i Berlin'deki Spandau Hapishanesi'nden kaçırmak için kiralanır. Film, yine Euan Lloyd'un yapımcılığını üstlendiği ve Carney'nin bir romanından uyarlanan 1978 yapımı Yaban Kazları filminin devamı niteliğindedir. İlk filmde Albay Allen Faulkner rolünde oynayan Richard Burton, rolünü yeniden canlandırmayı planlıyordu, ancak çekimler başlamadan günler önce öldü, Faulkner'ın yerini paralı askerlerden biri olarak Edward Fox tarafından canlandırılan kardeşi aldı. Devam filminde orijinal filmden hiçbir karakter yer almamaktadır.
Oyuncular

Scott Glenn - John Haddad
Barbara Carrera - Kathy Lukas
Edward Fox - Alex Faulkner
Laurence Olivier - Rudolf Hess
Robert Webber - Robert McCann
Kenneth Haigh - Albay Reed-Henry
Stratford Johns - Mustapha El Ali
John Terry - Michael Lukas
Robert Freitag - Karl Stroebling
Ingrid Pitt - Fahişe
Patrick Stewart - Rus General
Paul Antrim - R.S.M. Murphy
Derek Thompson - Patrick Hourigan
Michael N. Harbour - KGB Adamı
David Lumsden - Joseph
Malcolm Jamieson - Pierre
Billy Boyle - Devenish
Richard Burton - Allen Faulkner (arşiv görüntüleri)
Richard Harris - Rafer Janders (arşiv görüntüleri)
Winston Ntshona - Julius Limbani (arşiv görüntüleri)
Brook Williams - Er Samuels (arşiv görüntüleri)
Glyn Baker - Er Esposito (arşiv görüntüleri)
Yapımı

Orijinal film ABD'de pek popüler olmamıştı ama dünya çapında daha iyi bir performans göstermişti. Nisan 1984'te Richard Burton ve Scott Glenn filmin başrol oyuncuları olarak duyuruldu. Roger Moore'dan ilk filmdeki rolünü yeniden canlandırması istendi, ancak devam filminin senaryosunu beğenmedi. Lewis Collins, yapımcı Euan Lloyd ile yapılan bir sözleşme nedeniyle başlangıçta Haddad'ı oynamak için imzalandığını iddia etti ancak rol Amerikalı Scott Glenn'e gitti.
Burton filmi çektikten sonra "en az altı aylığına yeniden emekli olmayı planladığını" söyledi. Ağustos 1984'te, çekimlerin başlamasından bir hafta önce Burton Cenevre'deki evinde kalp krizi geçirerek öldü. Yapımcı Euan Lloyd onu yeni ziyaret etmişti. Lloyd, "Bronz ve sağlıklı görünüyordu ve İsviçre'de güzel bir tatilden sonra film için fiziksel muayenesini yeni geçmişti" dedi. Burton'ın yerine Edward Fox getirildi.
Hess (1933)
Olivier (1938)
Laurence Olivier bazı yönlerden Rudolf Hess'e benziyordu.
Dark Age

| Dark Age |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Başladığı yer: Hamburg, Almanya
Tarzlar: Melodic death metal
Etkin yıllar: 1995 - günümüz
Müzik şirketi: AFM
Resmî site: www.dark-age.de

Üyeler: Eike Freese   André Schumann   Martin Reichert   Jörn Schubert   Alex Henke

Eski üyeler: Torsten Eggert   Oliver Fliegel   Hendrik Brückner   Finn Dierks   Sonja

Dark Age bir Alman metal grubudur. Almanya'da 1995 yılında Eike Freese (gitar ve vokal), André Schumann (bateri) ve Oliver Fliegel (bas gitar) tarafından kurulmuştur.
1994'te, Eike Freese, André Schumann ve Oliver Fliegel Dyer's Eve adında bir death metal grubu kurdu. Bir sene sonra ismi Dark Age olarak değiştirildi. Dark Age ismi Vader'in bir parçasından esinlenilmiştir, eski ismi ise bir Metallica parçasından. 1995 yılının sonbaharında, Doubtful Existence adlı ilk demolarını kaydettiler. 1995 yılının aralık ayında klavyeci Martin Reichert, 1996 yılının ocağında gitarist Finn Dierks gruba katıldı. Oliver Fliegel 1996 yılında gruptan ayrıldı. Finn Dierks ABD'ye gittikten sonra yerine Jörn Schubert geldi.
1998'in yazında, Remedy Records ile bir sözleşmeden sonra, Dark Age ilk albümü olan The Fallu yayınladı. 2000 yılında Insurrection albümü yayınlandı ve Wacken Open Air'de sahne aldılar. 2002 yılında, The Silent Republic' Stage One-studio'da kaydedildi. 2003 yılında, kendi stüdyolarını açtılar ve 5000den fazla seyirci karşısında Wacken Open Air'de tekrar sahne aldılar.
2003 yılında, grup, demo parçalarını bir koleksiyon hâlinde Remonstrations adında yayınladı. İlk demo parçalarının kayıtlarını tekrar yaptılar. Bir karşılaştırma olarak, demo parçaların orijinal versiyonlarını da eklediler.
2004 yılında, grubun kendi adı da olan Dark Age isimli albümün kaydı yapıldı ve yayınlandı aynı yıl. Bir sene sonra, "DVD Live, So Far..." Hamburg'da kaydı yapıldı. 2006'da, Thorsten Eggert gruptan çıktı ve Alex Henke katıldı. 2008'de Minus Exitus yayınlandı.
6.albümleri Acedia 2009'da kasımda yayınlandı. Ve 7.albümleri A Matter of Trust 6 ekim 2013'te AFM Record aracılığıyla yayınlandı.
Diskografi

1996: Doubtful Existence (Demo)
1996: Promotion Tape Winter '96/'97 (Demo)
1998: The Fall (Demo)
1999: The Fall (Remedy Records)
2000: Insurrection
2002: The Silent Republic
2003: Remonstrations (EP)
2004: Dark Age
2006: Live, So Far... (DVD)
2008: Minus Exitus
2009: Acedia
2013: A Matter of Trust
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 10296681-3  MusicBrainz: ec638d1f-2bfe-45c6-a423-c1132bee04a0  VIAF: 145030802
Çokludoğrusal form

Çokludoğrusal cebirde, bir çoklu doğrusal form
burada V K alanı üzerinde bir vektör uzayıdır, bu her n değişkeni içinde  ayrı ayrı doğrusal dır.
n = 2 için, yani yalnızca iki değişken, ƒ bir çiftedoğrusal form olarak adlandırılır.
Çoklu doğrusal formların bir önemli tipi are dalgalı çoklu doğrusal formlarıdır. Bunun iki bağımsız değişkenin değişimi altında işareti değiştirebilen toplamsal özelliği var.2 den öte karakteristik varsa, bunun eşdeğer olduğu söylenebilir
iki kez aynı bağımsız değişken verilirse  form kayboluyor. (Karakteristik 2 istisnai durumdur ve daha fazla özen gerektirir.) Bunun özel durumu  determinant formları ve diferansiyel formlardır.
I. Henry
Erken Yaşam (1068-1099) > Çocukluk ve görünüş, 1068–1086

Henry İngiltere'de Selby, Yorkshire'da muhtemelen 1068'de yazın ya da yılın son haftalarında doğdu. Normandiya Dükü olarak 1066'da kazandığı Hastings Muharebesi ile İngiltere'nin Normanlar tarafından fethini sağladıktan sonra İngiltere tahtına geçen Fatih William ile karısı Mathilde de Flandre'nin evliğinden olan 10 çocuğundan hayatta kalan en genç üçüncü oğlu idi. Henry'nin annesi Flanders'lı Matilda, Fransa kralı II. Robert'ın torunuydu ve muhtemelen Henry'ye amcası Fransa kralı I. Henry'nin adını verdi. Hayatta kalan en büyük ağabeyi olan Robert Curthose ile arasında 15-20 yaş fark bulunmaktaydı.
Tarihçi David Carpenter'ın tanımladığı gibi, siyah saçlı "kısa, tıknaz ve namlu göğüslü" olarak, fiziksel olarak ağabeyleri Robert Curthose, Richard ve William Rufus'a benziyordu. Yaş farklarının ve Richard'ın erken ölümünün bir sonucu olarak, Henry muhtemelen ağabeylerini nispeten az görecekti. Yaşları yakın olduğu için muhtemelen kız kardeşi Adela'yı iyi tanıyordu.
Gençliği hakkında elde çok az belge bulunmaktadır. Tarihçiler Warren Hollister ve Kathleen Thompson, onun ağırlıklı olarak İngiltere'de büyüdüğünü öne sürerken, Judith Green başlangıçta Dükalık'ta büyüdüğünü iddia ediyor. Salisbury Başpiskoposu olan Osmund'un yanında bir müddet kalıp eğitimini, özellikle Latinceyi, geliştirdiği belgelidir. Burada iken papazlık için geliştirilmiş yüksek ileri eğitim aldığı çok muhtemeldir. Buna baş gösterge kendisine verilen "beuclerc (iyi katip)" lakabıdır. Kralın üçüncü ve son oğlu olduğuna göre kilisede ileri mevkilere yetişmesini sağlamak için babası ve ailesi tarafından bu türlü yüksek eğitim almaya teşvik edildiği çok olasıdır. Fakat 1086'da bir kilise kariyerine girmekten vazgeçtiği babası tarafından kendine verilen "Arma"'dan anlaşılmaktadır ve bu arma kilise kariyerine gireceklere değil askerlik kariyerine giren şövalyelere verilmekteydi. Robert Achard adında bir eğitmen tarafından askeri eğitim aldı ve Henry, 24 Mayıs 1086'da babası tarafından şövalye ilan edildi.
Erken Yaşam (1068-1099) > Cotentin Kontu, 1088–1090

Henry, tarihçi John Le Patourel'in "Henry'nin çetesi" olarak nitelendirdiği batı Normandiya ve doğu Bretonya'dan bir destekçi ağı kurarak kısa sürede kendini kont olarak kabul ettirdi. İlk destekçileri arasında Mandevilleli Roger, Redversli Richard, Richard d'Avranches ve Robert Fitzhamon ile birlikte kilise adamı Salisbury'li Roger vardı. Robert, Henry ile yaptığı anlaşmaya geri dönmeye ve kontluğu yeniden ele geçirmeye çalıştı, ancak Henry'nin kontrolü bunu engelleyecek kadar sağlamdı. Robert'ın düklük yönetimi kaotikti ve Henry'nin topraklarının bazı kısımları, Rouen'in merkezi kontrolünden neredeyse bağımsız hale geldi.
Bu dönemde ne William ne de Robert, Henry'ye güvenmemiş görünüyor. William Rufus'a karşı isyanın sona ermesini bekleyen Henry, Temmuz 1088'de İngiltere'ye döndü. Kral ile bir araya geldi, ancak annesinin mülklerini kendisine vermesi için onu ikna edemedi ve sonbaharda Normandiya'ya geri döndü. Ancak o uzaktayken, Henry'yi potansiyel bir rakip olarak gören Bayeux Piskoposu Odo, Robert'ı Henry'nin William Rufus ile birlikte ona karşı komplo kurduğuna ikna etmişti. Odo, Henry'yi yakaladı ve Neuilly-la-Forêt'e hapsetti ve Robert, Cotentin Kontluğunu geri aldı. Henry kış boyunca orada tutuldu, ancak 1089 baharında Normandiya soylularının kıdemli unsurları, Robert'ın onu serbest bırakması için anlaştı.
Artık resmi olarak Cotentin Kontu olmasa da Henry, Normandiya'nın batısını kontrol etmeye devam etti. Ağabeyleri arasındaki mücadele devam etti. William Rufus, İngiltere'deki yönetimine karşı direnişi bastırmaya devam etti, ancak Normandiya ve komşu Ponthieu'daki baronlarla Robert'a karşı bir dizi ittifak kurmaya başladı. Robert, Fransa kralı I. Philip ile ittifak kurdu. 1090'ın sonlarında William Rufus, Rouen'de güçlü bir kasabalı olan Conan Pilatus'u Robert'a isyan etmeye teşvik etti; Conan, Rouen'in çoğu tarafından desteklendi ve komşu dük garnizonlarına da bağlılıklarını değiştirmeleri için çağrıda bulundu.
Robert, baronlarına yardım çağrısında bulundu ve Kasım ayında Rouen'e ilk gelen Henry oldu. Savaş patlak verdi ve her iki taraf da şehrin kontrolünü ele geçirmeye çalışırken vahşi, kafa karıştırıcı sokak çatışmalarına yol açtı. Robert ve Henry savaşa katılmak için kaleden ayrıldılar, ancak Robert daha sonra geri çekildi ve Henry'yi savaşa devam etmesi için bıraktı. Savaş Robert kuvvetlerinin lehine döndü ve Henry, Conan'ı esir aldı. Henry, Conan'ın efendisine sırt çevirmesine kızmıştı. Onu Rouen Kalesi'nin tepesine çıkardı ve ardından, Conan'ın büyük bir fidye ödeme tekliflerine rağmen, onu kalenin tepesinden atarak öldürdü. Çağdaşları, Henry'nin Conan'a uygun şekilde hareket ettiğini düşündüler ve Henry, savaştaki kahramanlıklarıyla ünlendi.
Erken Saltanat, 1100–1106 > Tahta Çıkışı, 1100

2 Ağustos 1100 öğleden sonra, Kral William, bir avcı ekibi ve Henry de dahil olmak üzere bir dizi Norman soylusu eşliğinde New Forest'ta ava çıktı. Muhtemelen baron Walter Tirel tarafından atılan bir ok William Rufus'a çarptı ve onu öldürdü. Kralın kasten öldürüldüğünü öne süren çok sayıda komplo teorisi öne sürüldü; avlanma riskli bir faaliyet olduğu ve bu tür kazalar yaygın olduğu için çoğu modern tarihçi bunları reddediyor. Kaos patlak verdi ve Tirel, ya ölümcül oku attığı için ya da haksız yere suçlandığı ve Kral'ın ölümü için günah keçisi yapılacağından korktuğu için olay yerinden Fransa'ya kaçtı.
Henry atını Winchester'a sürdü ve burada artık kimin tahtta en iyi iddiaya sahip olduğuna dair bir tartışma çıktı. Breteuil'li William, hâlâ yurtdışında olan, Haçlı Seferi'nden dönen ve Henry ile baronların önceki yıllarda saygı duydukları Robert'ın haklarını savundu. Henry, Robert'ın aksine, hüküm süren bir kral ve kraliçenin çocuğu olarak doğduğunu savundu ve bu nedenle ona Porfirogennetos hakkı altında bir hak iddia etti. Gerginlikler alevlendi, ancak Henry de Beaumont ve Meulan'lı Robert tarafından desteklenen Henry, hakimiyeti elinde tuttu ve baronları onu takip etmeye ikna etti. Winchester Kalesi'ni işgal etti ve kraliyet hazinesini ele geçirdi.
Canterbury başpiskoposu Anselmus William Rufus tarafından sürgüne gönderilmişti ve York başpiskoposu Thomas, İngiltere'nin kuzeyindeki Ripon'daydı. Henry, İngiliz geleneğine uygun olarak ve yönetimini meşrulaştırmak için çeşitli taahhütler içeren bir taç giyme töreni tüzüğü yayınladı. Yeni kral, sorunlu bir ülkede düzeni yeniden kurmuş olarak kendini tanıttı. William Rufus'un din adamları tarafından baskıcı olarak görülen Kilise'ye yönelik politikalarından vazgeçeceğini duyurdu; baronların mülkiyet haklarının kraliyet tarafından suiistimal edilmesini önleyeceğine söz verdi ve Kral Edward'ın daha nazik geleneklerine dönüşü garanti etti; İngiltere genelinde "sağlam bir barış kuracağını" iddia etti ve "bu barışın bundan böyle korunmasını" emretti.
Henry, çoğu yeni topraklarla zengin bir şekilde ödüllendirilen mevcut destekçi çevresine ek olarak, mevcut yönetimin çoğunu hızla yeni kraliyet ailesine dahil etti. William Rufus'un şansölyesi William Giffard, Winchester piskoposu oldu ve önde gelen şerifler Urse d'Abetot, Haimo Dapifer ve Robert Fitzhamon hükûmette üst düzey bir rol oynamaya devam ettiler. Buna karşılık, popüler olmayan Durham piskoposu ve önceki rejimin önemli bir üyesi olan Ranulf Flambard, Londra Kulesi'ne hapsedildi ve yolsuzlukla suçlandı. William birçok Kilise pozisyonunu boş bırakmıştı ve Henry, yeni hükûmetine daha fazla destek sağlamak amacıyla bunlara adaylar göstermeye başladı. Atamaların kutsanması gerekiyordu ve Henry, Anselmus'a bir mektup yazarak, başpiskopos henüz Fransa'dayken taç giydiği için özür diledi ve ondan hemen geri dönmesini istedi.
Erken Saltanat, 1100–1106 > Matilda ile Evlilik, 1100

11 Kasım 1100'de Henry, Westminster Abbey'de İskoçya kralı III. Malcolm'un kızı Matilda ile evlendi. Henry 31 yaşındaydı, ancak soylular için geç evlilikler XI. yüzyılda alışılmadık bir durum değildi. Çift muhtemelen Salisbury Piskoposu Osmund aracılığıyla önceki on yılın başlarında tanışmıştı. Tarihçi Warren Hollister, Henry ve Matilda'nın duygusal olarak yakın olduklarını, ancak birlikteliklerinin kesinlikle politik olarak da etkili olduğunu savunuyor. Matilda başlangıçta bir Anglo-Sakson ismi olan Edith olarak adlandırılmıştı ve Batı Sakson kraliyet ailesinin bir üyesiydi, Edgar Ætheling'in yeğeni, Edmund'un torunuydu ve Büyük Alfred'in soyundan geliyordu. Henry için, Matilda ile evlenmek hükümdarlığına meşruiyet kazandırdı ve hırslı bir kadın olan Matilda için bu, İngiltere'de yüksek statü ve güç için bir fırsattı.
Bununla birlikte, Matilda bir dizi manastırda eğitim görmüştü ve resmi olarak rahibe olma yemini etmiş olabilir, bu da evliliğin ilerlemesine engel teşkil ediyordu. Rahibe olmak istemedi ve Henry ile evlenme izni için Anselmus'a başvurdu ve Başpiskopos konuyu değerlendirmek için Lambeth Sarayı'nda bir konsey kurdu. Bazı muhalif seslere rağmen, konsey, Matilda'nın bir manastırda yaşamış olmasına rağmen, aslında bir rahibe olmadığı ve bu nedenle evlenmekte özgür olduğu sonucuna vardı; bu, Anselmus'un daha sonra onaylayarak evliliğin devam etmesine izin verdiği bir karardır. Matilda, zaman zaman İngiltere'de naip olarak hareket ederek, konseylere hitap ederek ve başkanlık ederek ve sanatı kapsamlı bir şekilde destekleyerek Henry için etkili bir kraliçe olduğunu kanıtladı. Çiftin kısa süre sonra 1102 doğumlu Matilda ve 1103 doğumlu William Adelin adında iki çocuğu oldu; Richard adında genç yaşta ölen ikinci bir oğulları da olması mümkündür. Bu çocukların doğumundan sonra Matilda, Westminster'da kalmayı tercih ederken, Henry ya dini nedenlerle ya da kraliyet yönetişim mekanizmasına dahil olmaktan zevk aldığı için İngiltere ve Normandiya'yı dolaştı.
Henry'nin kayda değer bir cinsel iştahı vardı ve önemli sayıda metresten hoşlandı, bu da pek çok gayri meşru çocuğa, en az dokuz oğluna ve çoğunu tanıdığı ve desteklediği göründüğü 13 kızıyla sonuçlandı. Evli olmayan Anglo-Norman soylularının fahişeler ve yerel kadınlarla cinsel ilişkiye girmesi normaldi ve kralların da metresleri olması bekleniyordu. Bu ilişkilerin bir kısmı Henry evlenmeden önce gerçekleşti, ancak birçoğu Matilda ile evlendikten sonra gerçekleşti. Henry'nin çeşitli geçmişlerden gelen çok çeşitli metresleri vardı ve ilişkilerin nispeten açık bir şekilde yürütüldüğü görülüyor. Asil metreslerinden bazılarını siyasi amaçlarla seçmiş olabilir, ancak bu teoriyi destekleyecek kanıtlar sınırlıdır.
Hükümet, Aile ve Ev > Kilise ile İlişkiler > Kişisel İnançlar ve Dindarlık

Dönemin diğer yöneticileri gibi, Henry de Kilise'ye bağışta bulundu ve çeşitli dini toplulukları himaye etti, ancak çağdaş tarihçiler onu alışılmadık derecede dindar bir kral olarak görmediler. Bununla birlikte, kişisel inançları ve dindarlığı hayatı boyunca gelişmiş olabilir. Henry her zaman dine ilgi duymuştu, ancak sonraki yıllarında ruhani meselelerle çok daha fazla ilgilenmeye başlamış olabilir. Eğer öyleyse, düşüncesindeki büyük değişiklikler, oğlu William Adelin'in öldüğü 1120'den ve kızının evliliğinin çöküşün eşiğine geldiği 1129'dan sonra meydana gelmiş gibi görünüyor.
Dini reformun bir savunucusu olarak Henry, Kilise içindeki reformist gruplara kapsamlı bir şekilde bağışta bulundu. Muhtemelen entelektüel nedenlerle, Cluniac tarikatının keskin bir destekçisiydi. Cluny'deki manastıra para bağışladı ve 1120'den sonra bir Cluniac kuruluşu olan Reading Abbey'e cömertçe bağışta bulundu. Reading'in inşaatı 1121'de başladı ve Henry, onu hanedan soyunun bir sembolü haline getirerek zengin topraklar ve kapsamlı ayrıcalıklar bahşetti. Ayrıca, katip topluluklarının Augustinus kanonlarına dönüştürülmesini, cüzzamlılar için hastanelerin kurulmasını, manastırların sağlanmasını ve Savigniacs ve Tironensians'ın karizmatik tarikatlarını genişletmeyi teşvik etmeye odaklandı. Hevesli bir eski eser koleksiyoncusuydu ve 1118'de Konstantinopolis'e Bizans eşyalarını toplamak için bir elçi gönderdi. Bunların bir kısmı Reading Manastırı'na bağışlandı.
Ölüm ve Miras > Ölüm

Henry, Matilda ve Geoffrey arasındaki ilişkiler, Kral'ın son yıllarında giderek gerginleşti. Matilda ve Geoffrey, İngiltere'de gerçek bir destekten yoksun olduklarından şüpheleniyorlardı. 1135'te Henry'yi Normandiya'daki kraliyet kalelerini o hala hayattayken Matilda'ya teslim etmeye çağırdılar ve Norman soylularının ona derhal bağlılık yemini etmesi konusunda ısrar ettiler, böylece Henry'nin ölümünden sonra çifte daha güçlü bir konum verilecekti. Henry, muhtemelen Geoffrey'in Normandiya'da iktidarı ele geçirmeye çalışacağı endişesiyle bunu yapmayı öfkeyle reddetti. Güney Normandiya'daki baronlar arasında Ponthieu Kontu III. William liderliğindeki yeni bir isyan patlak verdi ve bunun üzerine Geoffrey ve Matilda isyancıları desteklemek için müdahale etti.
Henry, sonbahar boyunca güney sınırını güçlendirerek sefer düzenledi ve ardından Kasım ayında, görünüşe göre hala sağlıklıydı. Biraz avlanmanın tadını çıkarmak için Lyons-la-Forêt'e gitti. Orada hastalandı - tarihçi Henry of Huntingdon'a göre, doktorunun tavsiyesine karşı çok fazla ("fazlasıyla") tasemenbalığı yedi - ve durumu bir hafta içinde kötüleşti. Durum ölümcül göründüğünde, Henry itirafta bulundu ve Gloucesterli Robert ve sarayın diğer üyelerinin de katıldığı Amiens Başpiskoposu Hugh'u çağırdı. Geleneklere uygun olarak, Henry'nin ödenmemiş borçlarını kapatmak ve ödenmemiş müsadere cezalarını iptal etmek için hazırlıklar yapıldı. Kral 1 Aralık 1135'te öldü ve cesedi, mumyalandı. Baronlar eşliğinde Rouen'e götürüldü; bağırsakları yerel olarak Notre-Dame du Pré manastırına gömüldü ve korunan ceset, Reading Manastırı'na gömüldüğü İngiltere'ye götürüldü. Fakat bu manastır İngiltere'de Protestan Reformu döneminde yıkılmış ve Henry'nin mezarı da kaybolmuştur.
Henry'nin çabalarına rağmen, miras tartışmalıydı. Kralın ölümüyle ilgili haberler yayılmaya başladığında, Geoffrey ve Matilda, Gloucesterli Robert gibi bir dizi Matilda destekçisinin de dahil olduğu kraliyet ordusuna karşı yürüttükleri seferde isyancıları desteklemek için Anjou'da bulunuyorlardı. Bu baronların çoğu, kral düzgün bir şekilde gömülene kadar Normandiya'da kalmaya yemin etmişti, bu da onların İngiltere'ye dönmelerini engelledi. Norman soyluları, Theobald'ı kral ilan etmeyi tartıştı. Theobald'ın küçük erkek kardeşi Stephen, askeri ailesiyle birlikte hızla Boulogne'dan İngiltere'ye geçti. Hugh Bigod, Henry'nin ölüm döşeğindeyken baronları Matilda'ya yeminlerinden döndüğüne  ve kardeşi Henry'nin yardımıyla Stephen'ın İngiltere'de iktidarı ele geçirdiğine ve 22 Aralık'ta kral olarak taç giydiğine dair şüpheli bir şekilde yazdı. Matilda İngiltere ve Normandiya üzerindeki iddiasından vazgeçmedi, önce Stephen'ın taç giyme törenine izin verme kararına karşı Papa'ya başvurdu ve ardından 1135 ile 1153 arasında Anarşi olarak bilinen uzun süreli bir iç savaş başlatmak için İngiltere'yi işgal etti.