stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Uluumay Osmanlı Halk Kıyafetleri ve Takıları Müzesi
Tarihçe

Şair Ahmet Paşa Medresesi 1999 yılında Bakanlar Kurulu kararıyla Bursa Valiliğince hazırlanan bir protokolle Uluumay'a teslim edilmesinden sonra; Bursa Ticaret ve Sanayi Odası (BTSO) tarafından masrafları karşılanan restorasyon çalışmaları tamamlanarak 2004 yılında sürekli sergi olarak ziyarete açılmıştır.. Esat Uluumay ayrıca, Osmanlı coğrafyası içindeki farklı semavi dinlerden, dini önderlerin kıyafetlerini içeren koleksiyonun sergilendiği bir galeriyi de 2010 yılında Profesör Nurhan Atasoy'la birlikte açmıştır. Osmanlı Halk kıyafet takı ve yaşam objeleri hakkında toplanmış en büyük koleksiyonu korumak, tanıtmak ve geliştirmek üzere; Esat Uluumay tarafından 2013 yılında Uluumay Vakfı kurulmuştur.2018 yılından itibaren Vakfın yönetim kurulu başkanı Feyza Uluumay Gökalp'dir.
Tahir Paşa Konağı Kent Müzesi

Mudanya Tahir Paşa Konağı Kent Müzesi, 2013 yılından bu yana Mudanya'da 18. yüzyıl yapısı konakta hizmet veren müzedir.
Müze, 5 Temmuz 2013 tarihinde ziyarete açıldı. 1724 yılına tarihlenen müze binası, 18. yüzyıl Lale Devri mimarisinin ayakta kalan az sayıda örneğindendir.
1985 yılında Kültür Bakanlığı tarafından kamulaştırılan tarihi konağın; alt katı 2012 yılına kadar ilçe kütüphanesi olarak hizmet vermiştir. 18 odalı konak, 2012 yılında Mudanya Belediyesi'ne devredildikten sonra mimar Mustafa Turgut tarafından restore edildi ve kent müzesi olarak ziyarete açıldı.
Müzede konağın orijinal eşyaları sergilenmektedir. Alt katta ayrıca  “Kardeş şehirler bankosu”, “Girit odaları”, “Mudanya Bandosu köşesi” gibi bölümler yer almaktadır.
Bursa Arkeoloji Müzesi

| Bursa Arkeoloji Müzesi |
| --- | --- |


Açılış: İlk açılış 1904 Mevcut binasında açılış 1972
Konum: Osmangazi, Bursa
Koordinatlar: 40°11′45″K 29°02′28″D﻿ / ﻿40.19583°K 29.04111°D﻿ / 40.19583; 29.04111
Tür: Arkeoloji müzesi
Koleksiyon(lar): Muhtelif heykeller Roma-Bizans dönemi elektron ve sikkeler
Koleksiyon boyutu: 25.000 (sergilenen 2000)
Resmî site: http://www.bursamuzesi.gov.tr/
Bursa Arkeoloji Müzesi, Bitinya ve Misya bölgelerinde bulunmuş MÖ 3000'den Bizans devri sonlarına kadar olan devirlere ait eserlerin sergilendiği arkeoloji müzesidir.
1904 yılında İstanbul Arkeoloji Müzesi'nin bir şubesi olarak kurulan müze, İstanbul Arkeoloji Müzesi (1899) ve Konya Arkeoloji Müzesi'nden (1902) sonra Türkiye'nin en eski üçüncü müzesidir. Günümüzde Bursa Kültürparkı içinde yer alır. Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı müzede 25 bin eser bulunur, 2 bin kadarı sergilenmektedir.
Tarihçe

Bithynia ve Mysia bölgesinde bulunmuş, MÖ 3000 yılından Bizans dönemi sonuna kadar devirlere ait ele geçen buluntular, 1904 yılından itibaren Bursa İdadi-i Mülkîsi'nin (Bursa Erkek Lisesi) bir bölümünde toplanmaya başlandı. Sultan II. Abdülhamit'in tahta çıkış yıldönümü olan 1 Eylül 1904'te, Bursa Maarif Müdürü Azmi Bey'in (Akalın) çabaları ve valilik onayı ile lise binasının bir bölümünde Müze-i Hümâyun'un şubesi açıldı. Müzenin ilk kataloğu Fransız arkeolog Gustav Mandel tarafından hazırlandı. 1908 yılında basılan bu Fransızca katalog, 189 sayfadan oluşmaktaydı.
Müzeyi 1929'a değin içinde bulunduğu lisenin ilgilileri tarafından yönetildi. 1929'da lisedeki yapıtlar Yeşil Medrese'ye taşındı ve 8 Nisan 1930'dan itibaren bu yeni yerinde sergilenmeye başladı.
Müze, 1972 yılında mimar Ertem Yücel'in projesi uyarınca Bursa Kültürpark içinde inşa edilen yeni binaya taşındı 15 Temmuz 1972'de ziyarete açıldı.
Müzenin MÖ 650 yılından MS 1453'e kadar ikibin yılık döneme ait sikkelerden oluşan “sikke teşhir kataloğu” 2007 yılında, Türkçe- İngilizce olarak arkeolog Recep Okçu tarafından hazırlandı.
2010-2013 arasında restorasyon nedeniyle kapalı bulunan müze, Mayıs 2013'te yeniden ziyarete açılmıştır.
Eserler

Müzede sergilenen eserler arasında; 15 milyon yıl öncesine dayanan fosiller; Aktopraklık Höyüğü'nden Kalkolitik Döneme ait kadın cesedi ve diğer buluntular; Yortan kültürüne ait pişmiş toprak mezar buluntuları; Antandros (Edremit) Nekropolü'nden figürin, kap kacak ve süs eşyaları; Bursa ovasında bulunmuş Greko-Pers mezar steli (ikisi İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde olan dünyadaki üç örnekten birisidir); Roma dönemine ait taş eserler; Zeus ve Herakles tasvirleri, Kibele heykelleri, Athena ve Apollon'un bronz büstleri; değişik formdaki keramik kaplar, Bizans dönemine ait gümüş, bronz ve pişmiş toprak eserler ile Arkaik, Klasik, Helenistik, Roma ve Bizans dönemlerine ait altın, gümüş ve bronz sikkeler bulunmaktadır.
Müze bahçesinde ise zengin bir stel koleksiyonu sergilenmektedir.
Aleksandr Alyabyev

| Aleksandr Alyabyev |
| --- | --- |

Doğum: 4 Ağustos 1787 Tobolsk
Ölüm: 22 Şubat 1851 Moskova
Meslek: Besteci, piyanist
Etkin yıllar: 1810-1851
İşveren: Nikolajev Enstitüsü
Ödüller: Aziz Vladimir Nişanı

Alexander Alexandrovich Alyabyev (Rusça: Алекса́ндр Алекса́ндрович Аля́бьев, d. 4 Ağustos 1787, Tobolsk - ö. 22 Şubat 1851, Moskova), bir Rus bestekardır. Yedi opera, yirmi müzikli komedi, bir senfoni, üç yaylı çalgılar dörtlüsü, 200'den fazla şarkı ve birçok başka eser yazdı.
Biyografi

Alexander Vasilievich Alyabyev, 1787'de Sibirya'daki Tobolsk şehrinde, zengin bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası, Tobolsk Valisi Alexander Vasilievich Alyabyev'di. Genç yaşlardan itibaren müziğe ilgi duyan Alyabyev, yeteneklerini geliştirerek besteci olarak tanındı. Ancak hayatı sadece müzikle sınırlı kalmadı; 1812'de Napolyon Savaşları sırasında Rus Ordusu'na katıldı ve 1823'e kadar subay olarak görev yaptı. Alyabyev, Rus ordusunun Dresden ve Paris'e girişi gibi önemli olaylara tanıklık etti ve bu süreçte iki ödül kazandı.Ancak 1825'te hayatı büyük bir trajediyle karşılaştı. Alyabyev, emekli Albay TM Vremev ile bir iskambil oyunu sırasında yaşanan bir anlaşmazlık sonucu, albayın vurulmasıyla sonuçlanan bir olaya karıştı. Albay, birkaç gün sonra dalak yırtılması nedeniyle hayatını kaybetti ve Alyabyev cinayet suçlamasıyla tutuklandı. Olayın kesin delillere dayanıp dayanmadığı belirsiz olsa da, Çar I. Nikolay tarafından memleketi Tobolsk'a sürgün edildi.
1831'de serbest bırakılan Alyabyev, birkaç yıl Kafkasya'da kaldıktan sonra Moskova'ya döndü. Müziğe olan ilgisini sürdürerek birçok eser üreten besteci, 1851 yılında Moskova'da hayatını kaybetti.
Stil

Alyabyev, ülkesinin halk müziğiyle ilgilenen ilk Rus bestecilerden biriydi. Özellikle sürgüne gönderildikten sonra halk şarkıları derlemeye başladı. Daha sonraki eserlerinde halk müziği öğelerine yer verse de bunu Mikhail Glinka kadar tutarlı bir şekilde yapmadı. Erken dönem eserleri Beethoven'a olan hayranlığını gösterirken, aynı zamanda çok sayıda salon müziği de besteledi. Genel olarak tarzı daha muhafazakâr kabul edilir ve özellikle şarkı besteciliği nedeniyle erken dönem Schubert ile karşılaştırılır. Ancak, geç dönem eserlerinin büyük bir kısmının kaybolmuş olması, besteciliğinin değerlendirilmesini zorlaştırmaktadır.
Alyabyev, orkestral ve oda müziği eserleri ile piyano eserleri de besteledi, ancak çalışmalarının odağını vokal müzik, özellikle de şarkıları oluşturuyordu. Bestecilik kariyeri sürgüne gönderilmesiyle ani bir kesintiye uğradı. İlk başta iyi bir ün kazandı ve bu, ünlü Bolşoy Tiyatrosu'nun açılış müziğini bestelemesine kadar ilerledi. Ancak, 1825 yılından sonra eserleri neredeyse hiç seslendirilmedi ve hayatının sonuna kadar sahne yasağına tabi tutuldu. Yalnızca bazı şarkıları popülerliğini korudu; özellikle de 19. yüzyılda büyük bir üne kavuşan The Nightingale (Solovey) adlı şarkısı.
Sovyetler Birliği döneminde Alyabyev, Rus ulusal müziğinin öncülerinden biri olarak kısmen yeniden keşfedildi. Buna rağmen günümüzde adı dışında pek az şeyi bilinmektedir.
The Nightingale

Alyabyev’in en ünlü eseri, Anton Delvig’in bir şiirine dayanan The Nightingale (Соловей) adlı şarkıdır. Bu şarkıyı 1825 yılında hapisteyken bestelemiştir. Rusya'da halk şarkısına benzer şekilde ulusal bilince yerleşmiştir.
Şarkı, Pauline Viardot tarafından Gioachino Rossini’nin The Barber of Seville (Sevil Berberi) operasındaki Rosina’nın şan dersi sahnesine eklenmesiyle daha geniş kitlelerce tanınmıştır. Daha sonra Adelina Patti ve Marcella Sembrich de bu geleneği sürdürmüştür.
Mikhail Glinka ve Mily Balakirev, şarkı üzerine piyano varyasyonları yazmıştır. Franz Liszt de şarkının bir transkripsiyonunu yapmıştır
Bu şarkı, Pyotr İlyiç Çaykovski’nin çocukluk döneminde en sevdiği şarkılardan biriydi, çünkü annesi ona sık sık bu şarkıyı söylerdi.
Alyabyev’in diğer şarkıları arasında Ja vizhu obraz (Seni Görüyorum), Ja vas ljubil (Seni Sevdim), Uvy, zachem ona blistajet (Ah, Neden Bu Kadar Parlak?) ve Pierre-Jean de Béranger'in şiirine dayanan Nishchaja (Yoksul Kadın/La Pauvre Femme) bulunmaktadır.
Kompozisyonlar

The Village Philosopher (1823)
The Nightingale (1827)
The Mermaid and the Fisherman (1842)
Ammalat-Bek (1843–47)
A Prisoner in the Caucasus (1845)
Morning and Evening
Moonlit Night, or The House Spirits
Celebration of Muses (which opened the Bolshoi Theatre (1825)
The Magic Drum, or the Sequel to The Magic Flute
incidental music to Shakespeare's The Merry Wives of Windsor
incidental music to Shakespeare's A Midsummer Night's Dream
three string quartets
Three Tens, or The New Two Day Adventure
Piano Trio in E-flat major (1815)
Piano Trio in A minor (1834)
Osmanlı Evi Müzesi

| Osmanlı Evi Müzesi |
| --- | --- |

Koordinatlar: 40°11′29″K 29°02′44″D﻿ / ﻿40.19139°K 29.04556°D﻿ / 40.19139; 29.04556
Tür: Etnografya
Önemli parça(lar): Baş odadaki kalemişi motiflerle dekorlu ahşap dolap, harem odasındaki sedef kakmalı ahşap ev gereçleri
Kültür ve Turizm Bakanlığı bünyesindeki diğer müzeler
Osmanlı Evi Müzesi. Bursa'da II. Murad külliyesinin karşısında bulunan ve 17. yüzyıl Osmanlı yaşam tarzının sergilendiği müze.
Günümüzde müze olarak kullanılan 17. yüzyıla ait üç katlı ahşap ev, Bursa'da halen ayakta kalan en eski evlerden birisidir. Bu evin yerinde, daha önce Sultan II. Murad'ın bir köşkü olduğu sanılmaktadır. Bu nedenle ev aynı zamanda Fatih Sultan Mehmet'in doğduğu ev olarak bilinir. Müzede Osmanlı yaşam tarzı sergilenirken döneme ait giysi ve kıyafetlere de yer verilmiştir.
Yapının 17. yüzyılda  bir paşanın konutu olarak yapıldığı tahmin edilir. 1946 yılında Milli Eğitim Bakanlığı Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırılarak restore edilmiştir. 1958 yılında müze olarak ziyarete açıldıktan sonra  1973 yılında tekrar onarılmış ve düzenlenmiş; 1992'de ziyarete kapatılmış; 2005'te üçüncü düzenlemeyle Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü tarafından yeniden ziyarete açılmıştır.
Mimari özellikleri

Taş temel üzerine oturan evin doğu cephesi birinci kat hizasına kadar sıvalıdır, hafif dışa taşkın ilk katta ahşap hatıllar arasında zikzak örülmüş tuğla kullanılmıştır. Zemin ve birinci katlardaki odaların pencereleri dış sofayla bağlantılıdır. İlk yapıldığında sokağa tamamen kapalı olan birinci katın Muradiye külliyesine bakan doğu cephesinde sonradan dört adet pencere açılmıştır. Konutun ikinci katında ise göz seviyesinde dokuz, bunların üstünde beş adet pencere bulunmaktadır. Pencereler ahşap kanatlıdır.
Zemin ve birinci kata girişi  evin batı cephesinden sağlanır. Zemin kat ahşap korkuluklu balkon, üst katı ise Bursa kemeri tarzında pencerelerle dışa açılır. Yapının kuzey bölümü sıvalıdır; güney cephesi ise sağırdır. Önü açık eyvanlı bir sofa ile eyvan, iki yanında birer oda vardır. Plan üst katta tekrar eder. Ahşap merdivenle çıkılan birinci katın ortasında konuk salonu, yemek ve harem odaları yer alır.
Avluda kesme taştan mermer yalaklı bir çeşme bulunur.
Çalınan eserler

22 Haziran 1989 tarihinde  Osmanlı Evi Müzesi'nden iki adet tombak şamdan çalınmış; Londra'daki Sotheby's müzayede firması tarafından 24 Nisan 1991 günü düzenlenen bir müzayede satışa sunuldukları tespit edilerek şamdanlar ikili görüşmeler yoluyla 1991 yılında Türkiye'ye iade edilmiş ve Bursa Müzesi'nde koruma altına alınmıştır.
Bursa Devlet Tiyatrosu

| Bursa Devlet Tiyatrosu |
| --- | --- |

Kurucu: Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı
Kuruluş tarihi: 1957 (68 yıl önce) (1957)
Konum: Osmangazi, Bursa, Türkiye
Bursa Devlet Tiyatrosu, Bursa'da 1957'den bu yana Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'ne bağlı olarak faaliyetlerini sürdüren yerleşik bölge tiyatrolarından biridir. Devlet Tiyatroları bünyesinde açılmış ilk bölge tiyatrosudur.
Tarihçe

Vali İhsan Sabri Çağlayangil'in sinema olarak kullanılan eski Halkevi binasını tiyatro haline getirip 1957'de Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'ne devretmesi ile kuruldu.
1957-1971 tarihleri arasında bir turne tiyatrosu olarak hizmet verdi. 1971'de Ali Cengiz Çelenk'in müdürlüğü ile yerleşik düzene geçti ve kendi kadrosu ile repertuvarını oluşturdu.
Bursa Devlet Tiyatrosu'nun kullandığı tiyatro binası, adını Bursa'da ilk Türk tiyatrosunu kuran Vali Ahmet Vefik Paşa’dan alır. Ahmet Vefik Paşa, 1879-1882 yılları arasında Bursa’da valilik yapmış ve valiliği döneminde şehirde bir tiyatro kurmuştu. Ahmet Vefik Paşa’nın kurduğu ilk tiyatro, bugünkü Heykel'de, Ziraat Bankası merkez şubesi olan binanın yerinde idi ve ilk olarak Ahmet Vefik Paşa'nın adapte ettiği Moliere'in Meraklı adlı oyunu sahnelenmişti. Bugün kullanılan tiyatro binası ise 1935 yılında Vali Şefik Soyer tarafından Halkevi binası olarak yaptırılmıştır. Bina, 1950-1951'de Dr. Edip Akyürek tarafından genişletilerek bugünkü şeklini aldı ve sinema (Marmara Sineması) olarak kullanıldı. Bursa Devlet Tiyatrosu'na tahsis edilen bu bina, 28 Eylül 1957'de "Ahmet Vefik Paşa Tiyatrosu" adıyla perdelerini açtı. Açılışta Rossini’nin Sevil Berberi sahnelendi. 30 Eylül 1957’de Celal Esad Arseven’in yazdığı, Behzat Butakʼın sahneye koyduğu “III. Selim” oynandı. Tiyatro müdürü olarak Ragıp Haykır görevlendirildi.
Lillian Helman imzalı “Küçük Tilkiler”, 1 Ekim 1971 tarihinde Bursa Devlet Tiyatrosu'nun yerleşik kadrosu ile Ahmet Vefik Paşa Tiyatrosu'nda sahnelediği ilk oyun oldu. İlk müdür, Ali Cengiz Çelenk idi. Daha sonra tiyatro müdürlüğünü Adnan Açıkdüşünenler, Yalın Tolga, Feyha Çelenk, Selim Gürata, Mehmet Gökçer, Halil Balkanlar, Arzu Tan Bayraktutan ve Ömer Naci Topcu gibi tiyatro sanatçıları üstlendi.
Bina içinde bir salon 1985 yılında oda tiyatrosu olarak düzenlenerek "Feraizcizade Mehmet Şakir Oda Tiyatrosu" adıyla hizmete girdi; böylece Bursa Devlet Tiyatrosu ikinci bir sahneye sahip oldu.
Bursa Devlet Tiyatrosu'nun kullandığı Ahmed Vefik Paşa Tiyatrosu binası.
Bursa Atatürk Müzesi

| --- | --- |
Atatürk Evi Müzesi

Genel bilgiler
Tür: Köşk, müze
Mimari tarz: Sivil mimari
Konum: Bursa, Türkiye
Koordinatlar: 40°11′42″K 29°02′23″D﻿ / ﻿40.19500°K 29.03972°D﻿ / 40.19500; 29.03972
Tamamlanma: 1895
Yenileme: 1965
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Miralay Mehmet Bey

Bursa Atatürk Müzesi, 1895'te yapımı tamamlanan tarihî bir köşktür.
Tarihçe

Bursa'nın Osmangazi ilçesinde, Çekirge Caddesi üzerinde bulunan köşkün yapımı 1895'te tamamlandı. Yapının mimarı Miralay Mehmet Bey'dir. Aynı zamanda Mustafa Kemal Atatürk'ün emriyle yaptırılmış olan Çelik Palas'ın hemen yanında yer almaktadır. Atatürk'ün Bursa'yı ikinci ziyaretinde Bursa Belediyesi bu binayı mimarı Miralay Mehmet Bey'den satın alarak Atatürk'e armağan etmiştir ve bundan sonraki Bursa ziyaretlerinde Atatürk bu köşkte kalmıştır. 1 Şubat 1938 tarihinde Atatürk, Bursa Belediye Başkanına verdiği mektupta Bursalıların kendisine karşı gösterdikleri sevgiye teşekkür etmiş, kendisine hediye edilen bu köşkü belediyeye bağışladığını yazmıştır.
Köşk 1965 yılında onarıma girdikten sonra 29 Ekim 1973 tarihinde Cumhuriyet'in 50. yılında müzeye dönüştürülerek Atatürk Müzesi adıyla ziyarete açılmıştır.
Mimari yapısı

19. yüzyıl Fransız mimarı stilinden etkilenerek yapılan bu binada ince ahşap işçilikler bulunmaktadır. Bursa'daki nadir sivil mimari örneklerden biridir. Geniş bir bahçede bulunan Atatürk Köşkü, üç kattan oluşmakta ve köşkün manzarası Bursa Ovası'na bakmaktadır.
Önemi

Bursa'daki nadir sivil mimari örneklerden biri olan köşkün salon ve odalarında Atatürk'ün kullandığı eşyalar sergilenmektedir. İkinci katta Atatürk'ün yatak odası, çalışma salonu ve banyo bölümleri bulunmaktadır. Bodrum kat mutfak ve hizmetliler için, çatı katı ise Atatürk'ün belgeliği olarak kullanılmıştır.
Bursa Atatürk Müzesi Salonu
Thoth

Başlığın diğer anlamları için Antik Mısır tanrıları sayfasına bakınız.
Thoth, Antik Mısır tanrısı. Sanatta genellikle kutsal kabul ettiği iki hayvan olan ibis veya babun başlı bir adam olarak tasvir edilir. Dişi karşılığı Seshat, eşi ise Ma'at'tır. Ayın, bilgeliğin, bilginin, yazının, hiyerogliflerin, bilimin, büyünün, sanatın ve yargının tanrısıdır.
Thoth'un ana tapınağı Hermopolis (Mısırbilimsel telaffuz : "Khemenu") şehrinde bulunuyordu. Mısır Arapçasında el-Ashmunein olarak bilinen Thoth Tapınağı, Hristiyanlık öncesi büyük ölçüde yıkılır. Geride kalan çok büyük pronaosu 19. yüzyılın ortalarında yıkıldı ve bir şeker fabrikasının temeli için dolgu olarak kullanıldı.
Thoth Hermopolis'te sekiz ana tanrıdan oluşan bir panteon olan "Ogdoad"ı yönetiyordu ve eşi Nehmetawy idi. Diğer şehirlerde de çok sayıda tapınağı vardı.
Thoth, Mısır mitolojisinde evreni sürdürmek ve Ra'nın güneş teknesinin her iki tarafında duran iki tanrıdan biri (diğeri Ma'at) olmak gibi birçok hayati ve önemli rol oynadı. Eski Mısır'ın daha sonraki tarihinde tanrısal anlaşmazlıkların hakemliği, büyü sanatları, yazı sistemi ve ölülerin yargılanması ile yoğun bir şekilde ilişkilendirildi.
İbn-ûl Arabiye göre ; Güneş ; İdris peygamberi temsil etmektedir . Thout'un ay tacı takması ; aslen ay gibi olabileni;  baş tacı yaptığı mânasına gelebilir  . Khem"enû (aslen bir nevi anûnaki temsili olduğunu düşündürüp ; bu sesi de vurguluyor. Khem telafuz olarak etimolojik anlamda  Kemâlat ve Kâmil kelime kökü ve Kamer yani ; ay tacı taktığı için KHEM " enû deniyor olabilir .. Kem yada Kam aynı zamanda , şamanizmde de dini lidere verilen isimdir .. Aslen göz anlamınada geldiği için , kem göz "dikkatli bakan göz temsilidir "  İdris peygamberin adını heceleyecek olursak aslen ; AD iris = iris (🧿 ; 🪬) bu semboller bir çok kültürde ; İdris peygamberi temsil ediyor olabilir , diğer adı enoch ; telaffuzu "khanocc"(ekûlt bilgilerin öğreticisi olduğu için ;   temsili olarak bu ismi almış olabilir)  Kur'an'ı Kerim'de ki ismi "İlyas peygamberdir" . Yasin Suresi Kur'an'ı Kerim'in Hekim ve Hakem süresidir ; ✋🏻Yas in suresi başta olmak üzere ;  idris peygamberin ,İslâm litareturu anlatılarında ve birçok kültürde ; özellikle Anadolu ve Mezopotamya kültürlerinde çok özel bir yeri vardır .
Wahib Atallah'a göre Nisa suresinin 51. ayetinde geçen جِبْت‎ (jibt); قِبْط‎ (Qıbt, Kıpti, İng; Copt, "Mısırlı") kelimesinin, birçok ayette tekrarlanan طَاغُوت (ṭāḡūt) ise kişileştirme ile birlikte Thoth'un Hicazi telaffuzundan başka bir şey değildi.
İsim

ḏḥwty'nin Mısır telaffuzu olasılıkla * ḏiḥautī olarak telaffuz edilir. Bu Antik Yunan'ın Thōth veya Theut almasına ve adın çeşitli şekillerde Sahidic Coptic'e çevrildiği gerçeğine dayanmaktadır. Tout, Thōth, Thaut, Taautos (Τααυτος), Thoor (Θωωρ) ve Bohairic Kıpti Thout. Bu yazımlar, ḏ palatalizasyonunun kaybı ve ḥ'nın h ie başlangıç ḏḥ > th > tʰ ile birleşmesi gibi eski Mısır dilindeki bilinen ses değişikliklerini yansıtıyor. Kıpti öncesi son y/j kaybı da yaygındır. Ünlülerin yeniden yapılandırılmasından kaçınan Egyptolojik geleneğin ardından, ünsüz iskelet ḏḥwty "Djehuti" olarak çevrilir ve tanrı bazen bu ad altında bulunur. Bununla birlikte, Yunanca "Thoth" formu daha yaygındır.
Theodor Hopfner'a göre, Thoth'un Mısır'da ḏḥwty olarak yazılan adı ḏḥw'dan gelir ve iddiaya göre bu hbj olarak yazılan ibisin bilinen en eski ismidir. -ty eki, onun ibis niteliklerine sahip olduğunu gösterir. Bu yoruma göre Thoth' "ibis gibi olan" anlamına gelir.
Eski transkripsiyonları kullanan diğer biçimleri arasında Jehuti, Jehuty, Tahuti, Tehuti, Zehuti, Techu veya Tetu bulunur.
A, Sheps, Khemennu Lordu, Asten, Khenti, Mehi, Hab ve A'an dahil olmak üzere Thoth için firavun unvanına benzer birçok unvan da bilinmektedir.
Thoth, diğer yönleriyle de bilinir; örneğin tüm ay boyunca Ay'ı temsil eden Ay tanrısı Iah-Djehuty (j3ḥ-ḏḥw.ty). Yunanlar, benzer nitelik ve işlevleri nedeniyle Thoth'u kendi tanrıları Hermes ile ilişkilendirdiler. Thoth'un unvanlarından biri olan "Üç kez büyük" Yunanca Grekçe: τρισμέγιστος çevrilmiştir. (trismégistos ), Hermes Trismegistus'u yapıyor.
Tasvirler

Thoth, tasvir edildiği dönem ve sanatçının iletmek istediği görünüme bağlı olarak birçok şekilde (genellikle yeşil ibis başı ile insan formunda) tasvir edilir. Bu formda, başının üzerinde duran bir hilal üzerinde oturan ay diskinden bir başlık ile zamanların ve mevsimlerin hesaplayıcısı olarak temsil edilebilmektedir. Bir Şu veya Ankher formu olarak tasvir edildiğinde, ilgili tanrının başlığını takmasıyla tasvir edildi. Sanatta bazen Atef tacını veya Yukarı ve Aşağı Mısır'ın çift tacını taktığı da görülmüştür. Bu yaygın formda tasvir edilmediğinde, doğrudan ibis şeklini alabilmektedir.
Ayrıca denge tanrısı A'an olduğunda köpek suratlı bir babun veya babun başlı bir adam olarak görünür. A'ah-Djehuty formunda, daha insan görünümlü bir form aldı. Bu formların hepsi sembolik metaforlardır. Thoth genellikle Mısır'ın yaşam sembolü olan bir ankh tutarken tasvir edilir.
Öznitellikler

Thoth'un Mısır mitolojisindeki rolleri çoktu. Yazının ve Mısır hiyerogliflerinin mucidi ve tanrıların yazıcısıydı. Yeraltı dünyasında, Duat, bir maymun olarak göründü, denge tanrısı Aani, ölen kişinin kalbini tüye karşı tartan terazinin Maat ilkesini temsil eden tam olarak eşit olduğunu bildirdi.
Eski Mısırlılar Thoth'u kendi kendine doğmuş ve kendi kendini yetiştirmiş bir olarak görüyorlardı. O, Ma'at'ı uygun şekilde kullanan fiziksel ve ahlaki (yani ilahi ) kanunun efendisiydi. Göklerin, yıldızların, yerin ve bunlarda bulunan her şeyin oluşumunun hesabını yapan O'ydu.
Mısırlılar onu tüm bilim, din, felsefe ve büyü eserlerinin yazarı kabul ettiler. Yunanlar onu ayrıca astronomi, astroloji, sayılar bilimi, matematik, geometri, ölçme, tıp, botanik, teoloji, medeni hükûmet, alfabe, okuma, yazma ve hitabet biliminin mucidi ilan ettiler. Ayrıca, insani ve ilahi her bilgi dalındaki her eserin gerçek yazarıydı.
Mitoloji

Mısır mitolojisi, 365 günlük takvimi Thoth'a borçludur. Efsaneye göre başlangıçta yıl sadece 360 gündü ve bu günlerde Nut kısırdı. Thoth, Ay'ın ışığının 1/72'si (360/72 = 5) veya 5 gün kumar oynadı ve kazandı. Bu 5 gün boyunca Nut ve Geb, Osiris, Set, Isis ve Neftis'i doğurdu.
Osiris mitinde Thoth, İsis'e kocasını geri getirmeyi vadeder ve çiftin Horus'a hamile kalmasına izin verir. Horus ve Set arasındaki bir savaşın ardından Thoth öğüt verir ve bilgelik sağlar.