Yahudiler ile ilgili komplo teorileri
Arkadan Vurma Söylemi > Kökenleri

Savaşın sonlarına doğru, Almanya, pratik olarak bir askeri diktatörlüktü. Başkomutan (Almanca: “Oberste Heeresleitung”) ve Mareşal Paul von Hindenburg, Kayzer'e danışmanlık yapıyordu. Yenilgiyle sonuçlanan 1918 Batı Cephesi saldırısından sonra, mücadele kötüye gitti ve başkomutan Hindenburg, sivil yönetime hızlıca geçmek için hazırlık yaptı. 
11 Kasım 1918'de, Weimar Cumhuriyeti temsilcileri, itilaf devletleri ile ateşkes imzalayıp Birinci Dünya Savaşı'nı sona erdirdiler. Ateşkesi takip eden Versay Antlaşması, daha fazla sınır ve ekonomik kayba neden oldu. Kayzer yönetimden çekilmeye zorlandığından ve askerin yürütme gücü elinden alındığından, sivil yöneticiler antlaşmadan dolayı suçlandı. Versay Antlaşmasındaki imza bir sivil olan Matthias Erzberger’e aitti ve Erzberger daha sonra hainlik suçuyla öldürüldü.
Arkadan vurma teriminin resmi olacak ortaya çıkışı, 1919 sonbaharına denk gelir. Ludendorff, Berlin’deki İngiltere elçisiyle yemek yerken, elçi Neil Malcolm, Ludendorff’a Almanya’nın kendisince neden savaşı kaybettiğini sorunca, Ludendorff, bir liste dolusu nedenle birlikte, içeride bulunan bazı hainlerin olduğunu belirtti.
Malcolm, “yani arkadan mı vuruldunuz?” dedi. Ludendorff terimi çok beğendi ve “evet, kesinlikle öyle oldu, arkadan vurulduk” dedi. Böylece hiç yok olmayacak bir efsane ortaya çıktı. Ludendorff, terimi çok beğendiğinden, diğer askerlerle paylaştı ve daha sonra terim Almanya'nın her yerine yayıldı. Terim, sağcı politikacılar tarafından da çok beğenildi ve 1918 Alman ihtilali sonrası, sosyal demokratların yönettiği Weimar yönetimine karşı saldırılarda kullanıldı. 1919 yılında, Alfred Roth, Otto Arnim takma adıyla yazdığı “Ordudaki Yahudiler” adlı kitabında, Yahudilerin savaşa casus veya kazanç amaçlı katıldıklarını yazdı. Ayrıca Yahudi subayların, diğer askerleri negatif etkileyecek, yenilgiyi kabul eden bir tavır ve zihniyetle onlara yaklaştığını belirtti. Bu kitap, arkadan vurma efsanesini dile getiren ilk yayınlardan biri oldu.
1919 Kasım'ında, yeni seçilen Weimar Millî Kurulu, Untersuchungsausschuß für Schuldfragen birimini kurarak, Dünya Savaşı'nın ve Almanya'nın yenilmesinin sebeplerini incelemeye başladı. 18 Kasım'da Hindenburg, 17 Aralık 1918 tarihli Neue Zürcher Zeitung gazetesinden bir yazı okudu. Yazıda, Alman ordusunun, sivil bir kitle tarafından sırtından vuruldu deniyordu (“von der Zivilbevölkerung von hinten erdolcht”). Hindenburg'un bu terimi parlamentoda kullanması, I. Dünya Savaşı sonrası Almanya'sında bu savın daha geniş kitlelere yayılmasına neden oldu. 
Richard Steigmann-Gall arkadan vurma efsanesinin 3 Şubat 1918 tarihli bir vaazla ortaya çıktığını söyledi. Bu vaaz Protestan subay ve din adamı olan Bruno Doehring tarafından savaşın bitmesinden 6 ay önce dile getirilmişti. Öte yandan Alman bilim insan Boris Barth, Doehring'in bu terimi kullanmadığını fakat ihanetten bahsettiğini söyledi. Barth, terimin, merkezci politikacıların 2 Kasım 1918 tarihinde Münih'te gerçekleştirdikleri toplantıda ilk olarak kullanıldığını ve terimin İlerici Koalisyon üyelerinden Ernst Müller-Meiningen tarafından, dinleyicileri kavgaya teşvik etmek için kullanıldığını belirtti. Bart ayrıca terimin, yurtsever Deutsche Tageszeitung gazetesi tarafından, Hindenburg'un sözlerini tekrarlayan yazılarla gündeme getirildiğini söyledi.
Almanya'nın yenilgisinin Yahudilerle olan ilişkisi hakkındaki komplo teorileri Kurt Eisner gibi Almanya doğumlu Yahudileri işaret gösterdi. Kurt, 1916'dan itibaren, savaşın yasa dışı doğasıyla ilgili yazılar yazdı ve Şubat 1919 tarihinde öldürülmesine kadar Münih İhtilali’ne büyük katkısı oldu. Friedrich Ebert yönetimindeki Weimar Cumhuriyeti, Gustav Noske, General Groener ve Almanya’nın her yerinde sayıları artmakta olan Freikorps yardımıyla (ki Cumhuriyet bu silahlı grubu tolere ediyordu) işçilerin ayaklanmalarını şiddetle bastırdı. Cumhuriyet’in bu tolerasyonu nedeniyle ve arkadan vurma efsanesiyle saldırılara maruz kaldı, Matthias Erzberger  ve Walther Rathenau gibi birçok üyesi öldürüldü ve liderleri suçlular ve Yahudiler olarak Alfred Hugenberg gibi sağcı medyacılar tarafından adlandırıldılar.
Dolchstoß, sağcı ve geleneksel olarak muhafazakâr politik partiler tarafından propagandalarda kullanıldı ve Weimar Cumhuriyeti’nin ilk yıllarında oldukça popüler olarak kullanıldı. Bu terim Hitler için özellikle önemliydi. Almanya’nın yenildiği haberini bir gaz saldırısı sonucu yaşadığı körlükten dolayı tedavi görürken öğrendi. Kariyeri boyunca Hitler, Alman ordusunu arkasından Kasım Suçluları’na karşı ağzına geleni söyledi. Geçici başkan Friedrich Ebert bile bu efsaneyi güçlendiren bir girişimde bulundu. Dönen gazileri selamlarken “hiçbir düşman sizi yenmedi” (kein Feind hat euch überwunden!) dedi. Bunu söylerken içerideki arkadan vuranları ima etti.