stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Galatasaray Sergileri
Galatasaray sergilerinin doğuşu

1910'larda resim öğrenimi için Avrupa'ya giden İbrahim Çallı, Hikmet Onat, Nazmi Ziya Güran, Feyhaman Duran, Hüseyin Avni Lifij ve Namık İsmail gibi sanatçılar, I. Dünya Savaşı başlayınca Türkiye'ye döndüler. Çallı Kuşağı ya da "1914 Kuşağı" olarak anılan bu sanatçılar eğitim gördükleri Fransa ve Almanya'da izlenimciliği tanıyıp; Türkiye'de de bu akım doğrultusunda çalıştılar. Resimlerini önce Galatasaraylılar Yurdu'nda, ardından da Galatasaray Lisesi'nde sergilemeye başladılar. Böylece "Galatasaray Sergileri" doğdu.
1916 sergisi

Galatasaray sergilerinin ilki, Osmanlı Ressamlar Cemiyeti tarafından 1916 ilkbaharında Veliaht Abdülmecit'in himayesinde Galatasaraylılar Yurdu'nda açıldı. Sergiye 49 sanatçı, 190 eserle katıldı. Daha önce bu kadar çok sayıda sanatçının eserini içeren ve kalite bakımından birbirine yakın tabloların yer aldığı bir sergi açılmamış olduğu için çok büyük ilgi uyandırdı. Sanatçıların ve yapıtların isimlerinin yer aldığı 12 sayfalık  bir katalog hazırlanmıştı
1917 sergisi

İkinci sergi, 1917'de Galatasaraylılar Yurdu'nda açıldı. Bu sergide Maarif Vekaleti Namık İsmail'in "Tefekkür" adlı tablosunu ödüllendirerek “Elvah-ı Nakşiye Koleksiyonu”na dahil etmiştir.
1921 sergisi

1921 sergisi Galatasaray Lisesi'nin resim dershanesiyle yanındaki iki sınıfta düzenlendi. O sene "Osmanlı Ressamlar Cemiyeti", "Türk Ressamlar Cemiyeti" adını almıştı. Yeni cemiyetin tüzüğü ve sergilere ilişkin aldığı yeni kararlar serginin kataloğunda yer aldı. Ağustos ayı süresince açık kalacak sergilere katılabilmek için bir heyet oluşturulması ve sergilenecek eserler bu heyetin denetiminden geçmesi kararlaştırılmıştı.
1922 sergisi

Halife Abdülmecit himayesinde düzenlendi. İlk defa bir nü eser sergide yer aldı. Bu, Namık İsmail Bey'in "Üryan" isimli tablosudur.
1923 sergisi

Türk Kurtuluş Savaşı'nın zaferle sonuçlanmasından sonra gerçekleşen ilk sergi olan 1923 sergisinin açılışında Halife Abdülmecid Efendi adına yaveri Ekrem Bey, Gazi Mustafa Kemal Paşa ve eşi adına mebus Hamdullah Suphi Bey, Besim Ömer Paşa, Ruşen Eşref, Yakup Kadri, Yusuf Akçura beyler, Türk Ocağı Yönetim Kurulu, ressamlar, gazeteciler bulundu.
1924 sergisi

1924 sergisinin açılışı Reisicumhur adına vali Raşit Bey tarafından yapıldı. 1923 sergisinde Mustafa Kemal'i temsilen bulunan Hamdullah Suphi Bey konuşmasında sanatçıların ulusal konuları ele almasını açıkça istemişti. Bu isteği dikkate alan sanatçılar, 1924 sergisi için daha çok Türk Kurtuluş Savaşı resimleri hazırladılar ve yapıtlarının çoğu resmi kurumlar tarafından alındı
Sergilerin Ankara'ya taşınması

İcra Vekilleri Heyeti, 1926'da "Türk Sanayi Nefise Birliği" adını alan cemiyetin sergilerini artık Ankara'da açmasına karar verdi. Galatasaray sergileri de devam ediyor, ancak Ankara'da açılan sergide satılmayan tablolar sergileniyordu. Bu durum, Galatasaray sergilerine ilginin azalmasına sebep oldu.
1927 sergisi

1927'de düzenlenen 11. Galatasaray Sergisi Türk resminde yeni bir evrenin başlangıcı oldu. Sergide 1914 Kuşağı'nın yanı sıra, o günlerde Avrupa'dan yeni dönen Zeki Kocamemi ve Ali Avni Çelebi gibi genç sanatçılar da yer aldı. Bu iki sanatçının kübizmden dışavurumculuğa kadar dönemin bütün eğilimlerini özümsemiş olduklarını yansıtan inşacı (konstrüktif) yapıtları, izlenimci yaklaşımın artık etkisini yitirdiğini gösteriyordu. 1929'da Ali Avni Çelebi, Zeki Kocamemi, Refik Epikman, Cevat Hamit Dereli, Mahmut Cüda ve Nurullah Berk gibi genç kuşak sanatçıların öncülüğünde Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği kuruldu. Müstakiller, 1929’da Galatasaray Sergileri’nin antitezi olarak Beyoğlu’nda boş bir birahanede ilk sergilerini açtı.
Galatasary sergilerinin sonu

1951'de Galatasaray Lisesi, 35 yıldan beri süre gelen bu etkinliğe son kez ev sahipliği yaptı. 1952 yılında yapılması planlanan Galatasaray Sergisi, bütün hazırlıklar yapılmı olmasına rağmen, okul binasındaki tadilat gerekçesiyle yapılamadı. Beyoğlu'nda daha uygun bir sergi mekanı arayan Güzel Sanatlar Birliği, söz konusu sergiyi ancak Kasım 1952 tarihinde Amerikan Haberler Merkezi'nde açabildi. Sergiler “Güzel Sanatlar Birliği İstanbul Sergisi” olarak devam eder. Güzel Sanatlar Birliği Resim Derneği, daha sonraki yıllarda Fransız Kültür Merkezi ve Taksim Sanat Galerisi'nde açtığı bu sergileri halen sürdürmektedir.
Sarıyar, Aybastı

| Sarıyar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ordu
Koordinatlar: 40°42′29″N 37°26′17″E﻿ / ﻿40.708°K 37.438°D﻿ / 40.708; 37.438
Ülke:  Türkiye
İl: Ordu
İlçe: Aybastı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Sarıyar, Ordu'nun Aybastı ilçesinin bir mahallesidir. Eski adı Borta dır. Bu kelime bir Türk lehçesi olan Çağatayca Yük, bargir, yabu, kiracı hayvanı: borta=Kapı, geçiş toroslarda (antalyanın üst bölgelerinde) anlamındadır. Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük.. Budapest: Section Orientale de la Société Ethnographique Tongroise.) Ayrıca aynı lehçede ayrıca bir çiçek ismidir. Sarıyar mahallesinin Aybastı'ya uzaklığı 11 km dir. Karadeniz sahiline uzaklığı ise 40 km dir. Mahallenin Borta adında bir de yaylası bulunmaktadır. 1990'lı yıllardan sonra İstanbul ve yurtdışına çok göç vermiştir.
Coğrafi konumu

Sarıyar mahallesi, Aybastı ilçe merkezine 9 km mesafede olup kuzeydoğu istikametindedir. Kabataş ilçesi, Sefalık, Beylerli ve Kutlular köylerine komşudur. Sarıyar Köyü; Baş çayır, Aşağı ve Yukarı Çorak, Köy içi, Kölemenli, Cıddo, Kefeli ve Belan olmak üzere sekiz mahalleye ayrılmıştır.
Köy hemen hemen dağınık bir araziye kurulmuş olup yerleşim dağınıktır. Mahallenin ulaşımı karayolu ile sağlanmaktadır. Bu yolda zaman zaman iyileştirme çalışmaları yapılmakta olup 2022 yılında köy içindeki yollar beton yol olarak yenilenmiştir.
Nüfusu

1990 lı yıllarda Köy yaklaşık 350 haneye ve 1000 kadar nüfusa sahip iken, nüfusun büyük kısmı İstanbula göç etmiştir. Göçün en büyük nedeni, bölgede tek geçim kaynağı olan fındık üretiminin artan nüfus için bir kaynak olarak değerini yitirmesi, öte yandan fındık fiyatlarının reel olarak düşmesidir. Bununla birlikte, göç edenler her yıl ağustos-Eylül aylarında (özellikle fındık mevsiminde) köye kısa süreli dönüş yapmaktadır. Bu dönemde nüfus 1000 kişinin üzerine çıkabilmektedir. Diğer zamanlarda mahalle nüfusunun çoğunluğunu yaşlılar oluşturmaktadır. Mahalleden göçenler İstanbul'da; Güneşli, Çekmeköy, Üsküdar, Beykoz ve Sultanbeyli ilçelerinde, Ankarada; Sincan ve Kazan ilçelerinde oturmaktadır. Ayrıca başta Almanya ve Fransa olmak üzere Arabistan ve İsrail gibi ülkelere de göçler olmuştur.
Ekonomisi

Mahallenin coğrafi yapısı tipik Karadeniz köylerinin özelliklerini yansıtmaktadır. Engebeli yerlişim yerleri birbirinden kopuk, düz alan az, ormanlık vaziyette bir coğrafyaya sahiptir. Bu çetin coğrafyada mahalle nüfusu geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır. Fındık, patates, ceviz, mısır, üretimi yapılan köylerde sebzecilik az da olsa görülmektedir. Büyükbaş, küçükbaş, arıcılık ve kümes hayvancılığı, yapılmaktadır. Mahallede köy merası bulunmaktadır.
Sarıyar Mahalleninde Kefeli mahallesinde ve Baş çayır mahallesinde olmak üzere iki tane okula sahiptir. Mahallede Sağlık Ocağı bulunmamaktadır. Ama son yıllarda yapılan çalışmalar netice vermemiştir. Mahallede beş Camii ve birde Kur' an kursu bulunmaktadır. Fakat Kur'an kursu faaliyette değildir. Mahallede yıllara göre el sanatları kursları ve birinci kademe okuma yazma kursları düzenlenmektir. Küçük olmakla birlikte kişilerin ihtiyaçlarına cevap verebilecek tipte bakkallar bulunmaktadır. Özellikle bu bakkallarda çocuk yiyeceği, sigara ve tüp satılmaktadır. Baş çayırda oldukça iyi durumda futbol sahası bulunmaktadır.
Mahallede elde edilen ürünlere dayalı olarak yöresel yemekler tüketilmektedir. Pancar, et, tavuk, mısır unu, balak, sebze ve meyve, bal, yumurta, süt, peynir, turşu, pirinç çok tüketilmektedir. Özellikle her sofrada lahana türü yemek bulunur.
Özellikle kışa hazırlık için yapılan konserve, reçel, elma ve armut pekmezi, salamura, turşu, meyve konserveleri yine önemli derecede mahallenin besinleridir.
Sariyar Eski Türkçede ay isimleri

| g t Aybastı mahalleleri |
| --- | --- |
 Alacalar  Armutlu  Beştam  Çakırlı  Çukur  Esenli  Fatih  Hisarcık  Karamanlı  Kayabaşı  Koyunculu  Kutlular  Küçükyaka  Ortaköy  Pelitözü  Sağlık  Sarıyar  Safalık  Toygar  Uzundere  Zaferimilli 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
X-Men (film)

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Bryan Singer
Yapımcı: Ralph Winter   Lauren Shuler Donner
Hikâye (eser): Stan Lee Jack Kirby
Uyarlama: Tom DeSanto  Bryan Singer  David Hayter
Oyuncular: Patrick Stewart Hugh Jackman Ian McKellen Halle Berry   Famke Janssen James Marsden Tyler Mane Bruce Davison Rebecca Romijn Anna Paquin Ray Park
Müzik: Michael Kamen
Kurgu: Steven Rosenblum Kevin Sitt John Wright
Dağıtıcı: 20th Century Fox
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Aksiyon
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2000
Süre: 104 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: 75.000.000 $
Hasılat: 296.340.000 $
Devam filmi: X2
X-Men, Marvel Comics'in süper kahraman çizgi romanlarından sinemaya uyarlanan 2000 yılı ABD yapımı X-Men serisinin ilk filmidir. Olağan Şüpheliler ile adını duyuran Bryan Singer'ın imzasını taşıyan filmin senaryosunu David Hayter yazmıştır. Oyuncu kadrosunda, Hugh Jackman, Patrick Stewart, Ian McKellen, Halle Berry, Famke Janssen, James Marsden, Rebecca Romjin-Stamos ve Anna Paquin gibi güçlü isimleri barındıran film hayali bir dünyada, süper güçleri normal insanlarda güvensizlik yaratan bir grup mutantın hikâyesini anlatır. Hikâye, iki mutant, Wolverine ve Rogue'u, kendi taraflarına çekmeye çalışan, amaçları mutantların varlığını insanlara kabul ettirmek olan ama izledikleri yollar birbirine tamamen zıt olan iyi ve kötü iki grubun mücadelesini anlatır: Profesör Xavier'in X-Men'i ve Magneto'nun Mutant Kardeşliği.
Çizgi romandan sinemaya ilk adaptasyon çalışmaları 1984 yılına kadar gider. James Cameron ve Kathryn Bigelow yönetmen koltuğu için düşünülen isimlerdi. Film hakları 1994 yılında 20th Century Fox tarafından satın alındı ve Josh Whedon'un da aralarından bulunduğu birçok isim tarafından senaryolar ve tretman hazırlandı. 1996 yılında senaryoda birkaç değişiklikle birlikte, Beast ve Nightcrawler karakterleri bütçe düşünülerek stüdyo tarafından senaryodan çıkarıldı, yönetmen olarak Bryan Singer ile anlaşıldı. Bu film Hugh Jackman'ın Hollywood' taki ilk filmidir ve çekimlere üç hafta kala filme dahil olmuştur. X-Men yayınlandığı dönemde olumlu eleştiriler almış ve gişede büyük başarı sağlamıştır. Bu başarı devam filmlerinin çekilmesine ve süperkahraman filmlerinin yeniden popüler olmasına vesile olmuştur.
Konusu

Rogue sevgilisi ile öpüşürken sevgilisinin yaşam enerjisini çeker ve neredeyse onu öldürür. Bunun üzerine evden kaçar. Wolverine ise kafes dövüşleri yapmaktadır. Yolları bir dövüş sonrasına bir barda kesişir. Rogue Wolverine'nin aracına gizlice biner. Wolverine isteksizce de olsa onu yanına alır. Yolda Sabretooth onlara saldırır. Wolverine, Sabretooth'la dövüşürken patlamak üzere olan araçta mahsur kalan Rogue'yi Cyclops ve Strom'dan kurtarır. Birlikte Prof.X'in okuluna gelirler. Bu sırada Mystique bir senatörü kaçırır. Magneto, senatör üzerinde bir deney yaparak onu mutanta çevirir. Rogue istemeden Wolverine'nin gücünü emer. Mystique'nin Bobby'nin (Iceman) kılığına girerek onu okuldan ayrılması için yönlendirmesi ile Rogue okuldan kaçar. Wolverine peşine düşer. Tren garında Magneto ve ekibi onlara saldırır. Amaçları Wolverine değil Rogue'yi kaçırmaktır. Magneto'nun planı dünya liderlerinin Amerika'da bir arada toplandıkları sırada Rogue'nin gücünü kullanarak liderleri mutanta çevirecek bir saldırı düzenlemektir. X-Men bunu durdurmak için oraya giderler. Özgürlük Heykeli içinde dövüşürler. Enerji dalgası liderlere doğru giderken Xmen, Magneto'yu durdurur, cihazı patlatırlar. Rogue ölmek üzere iken Wolverine ona dokunarak yenilenme gücünü verir ve Rogue'yi kurtarır.
Oyuncular

Hugh Jackman (Wolverine / Logan) Kafes dövüşleri yaparak hayatını sürdüren Kanadalı bir mutanttır. 15 yıl kim olduğunu, adının Wolverine olduğunu, adamantium denen bir metalden oluşan iskelete ve pençelere sahip olduğunu hatırlayamadan yaşamıştır. Mutant güçlerinden bazıları, gelişmiş duyular, vücudunda oluşan yaraların hızlıca iyileşmesi ve metal pençeleridir.
Patrick Stewart (Profesör Charles Xavier) X-Men grubunun ve Xavier Yetenekli Gençler okulunun kurucusudur. Genetik mutasyonda bir otoritedir ve en büyük arzusu insanoğlu ile mutantların barış içinde yaşamasıdır. Tekerlekli sandalyeye bağımlı yaşasa da, Magneto ile birlikte icat ettikleri Cerebro adlı devasa bilgisayar sayesinden daha da gelişmiş olan çok güçlü telepati yeteneği (insanların beyinlerine girecek kadar) vardır.
Ian McKellen (Magneto / Erik Lehnsherr)
Anna Paquin (Rogue / Marie D'ancanto)
Halle Berry (Storm / Ororo Munroe)
Rebecca Romijn-Stamos (Mystique / Raven Darkholme)
James Marsden (Cyclops/Scott Summers)
Bruce Davison (Senatör Kelly)
Ray Park (Toad)
Famke Janssen (Dr. Jean Grey)
İbrahim Şevki Atasagun

| İbrahim Şevki Atasagun |
| --- | --- |

Cumhuriyet Senatosu Başkanı
Görev süresi 2 Aralık 1965 - 19 Kasım 1970
Yerine geldiği: Mehmet Enver Aka
Yerine gelen: Tekin Arıburun
Türkiye Sağlık Bakanlığı Müsteşarı
Görev süresi 16 Ocak 1958 - 14 Temmuz 1960
Kişisel bilgiler
Doğum: 1899 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 28 Mayıs 1984 (85 yaşında)
Defin yeri: Cebeci Asri Mezarlığı, Ankara
Bitirdiği okul: Darülfünun Tıp Fakültesi
Mesleği: Hekim, siyasetçi
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Türkiye
İbrahim Şevki Atasagun (1899; İstanbul - 28 Mayıs 1984; Ankara), Türk siyasetçi ve doktordur. 2 Şubat–28 Mart 1966 tarihleri arasında Cemal Gürsel'in bitkisel hayata girmesi sebebiyle cumhurbaşkanı vekili olarak görev yapmıştır.
Hayatı

İstanbul Nişantaşı Sultanisinden ve askerî öğrenci olarak girdiği Darülfünun Tıp Fakültesinden mezun oldu. Tabip teğmen rütbesiyle Batı Cephesi'nde Türk Kurtuluş Savaşı'na katıldı ve üsteğmenliğe yükseltilerek İstiklâl Madalyası'yla ödüllendirildi. Askerî Tıbbiye Okuluna müzakereci hekim olarak atandı, 1926'da iç hastalıkları uzmanı eğitimini tamamladı. Genelkurmaydan izinli olarak girdiği tıp fakültesi hijyen doçentliği sınavını kazanınca ordu ile bağlantısı saklı kalmak üzere beş yıl izinli sayıldı. 3 Ekim 1933'te Erzurum Askeri Hastanesine atandı. 1934'te binbaşı oldu. Tekirdağ Askerî Hastanesi'nin ardından Siirt Askerî Hastanesi'nde görevlendirildi. 1941'de yarbaylığa atanmasından sonra doğu hizmetinde bulundu. Ankara Harp Okulu Baştabipliğine alındı. Askeri Mevki Hastanesi 2. Tabipliğine atandı. Genelkurmay Sağlık Dairesinde çalıştı. Gülhane Askeri Tıp Akademisi hijyen profesörlüğüne getirildi. 1953'te tuğgeneral, 1956'da tümgeneralliğe yükseltildi. Kara Kuvvetleri Sağlık Dairesi Başkanlığına atandı. 21 Eylül 1957 tarihinde emekliye ayrıldı. 1958 - 1960 arası Sağlık Bakanlığı Müsteşarlığı görevini yürüttü.
15 Ekim 1961'de yapılan seçimde Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi adayı olarak Cumhuriyet Senatosu Nevşehir üyeliğine seçildi. 2 Haziran 1968'deki üçte bir yenileme seçiminde yeniden seçildi ve bu görevi 5 Haziran 1977'deki yenileme seçimlerine kadar devam etti. 1963 ve 1964 yıllarında Millî Savunma Komisyonu başkanı olarak görev yaptı. 4 Haziran 1962 - 7 Şubat 1963 tarihleri arasında partisinden ayrılarak bağımsız kaldı. Bir süre sonra partisine döndü ancak 25 Şubat 1964'te tekrar ayrıldı ve 9 Nisan 1964'te Adalet Partisi'ne katıldı. 28 Ekim 1961'de yapılan ilk Cumhuriyet Senatosu Başkanlık Divanı seçiminde başkanvekili oldu. 2 Kasım 1962'deki seçime kadar bu görevi yürüttü. 2 Aralık 1965'te de Cumhuriyet Senatosu Başkanlığına seçildi ve bu görevi 9 Kasım 1970 gününe kadar devam etti.
Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel'in tedavi amacıyla Amerika Birleşik Devletleri'ne gittiği 2 Şubat 1966 tarihinden TBMM tarafından görevden alındığı 28 Mart 1966 tarihine kadar cumhurbaşkanlığına vekillik etti. Parlamento başkanlarının çağrılısı olarak Berlin, Polonya, Çekoslovakya, İran, Pakistan ve Macaristan'ı resmen ziyaret eden Senato heyetlerine başkanlık etti.
Ölümü

28 Mayıs 1984'te Ankara'da öldü, Cebeci Asri Mezarlığı'nda toprağa verildi.
İstanbul Moda Akademisi

İstanbul Moda Akademisi. Bugünün ve geleceğin moda eğitim platformu.
Türkiye'nin en yetkin “moda eğitim platformu” İstanbul Moda Akademisi (İMA); uluslararası standartlarda, modayı 360 derece ele alan global anlayışı ile bugünün ve geleceğin moda profesyonellerini yetiştirmek üzere Avrupa Birliği, Ekonomi Bakanlığı ve İstanbul Tekstil ve Konfeksiyon İhracatçı Birlikleri (İTKİB) tarafından 2007 yılında kuruldu.
2008 yılı itibarıyla başlatılan eğitim programları il...e İMA, öğrencilerinin; moda, tasarım ve sanat bilinci yüksek, global pazarlar ve moda pazarlaması farkındalığı olan, endüstrinin ihtiyaç duyduğu niteliklere sahip, yaratıcı ve yenilikçi düşünebilen, problem çözücü, risk alabilen profesyoneller olarak yetişmelerini hedefler.
Vizyon ve stratejisinin temelinde uluslararası kültürün parçası olmayı tutan İMA'nın bu uluslararası stratejisi öğrencilerine dünya kalitesindeki moda okularına, uluslararası moda markalarına ve tasarımcılarına ulaşma fırsatı sunar. Dünya çapında başarısı kanıtlanmış sistemleri bünyesine adapte eden İMA, University of Arts London/London College of Fashion başta olmak üzere Polimoda, Institut Français de la Mode, Domus Academy ve Nottingham Trent University gibi dünyaca ünlü uluslararası moda okulları ile işbirliği yapar.
İMA, öğrencilerinin moda, sanat ve tasarıma yaklaşımlarını geliştirmek ve çeşitlendirmek, görsel ve entelektüel altyapılarını beslemek amacıyla akademik ve sürekli eğitimlerinin yanı sıra sanata ve modaya dair değerli organizasyonlara katkıda bulunarak, ev sahipliği yapar.
Dinamik eğitim ortamı, İstanbul'da modanın merkezi kabul edilen Nişantaşı'nda son teknolojiyle donanmış binası ve bünyesindeki Türkiye'nin en geniş moda kütüphanesi ile İMA'nın temel eğitim alanları: moda tasarımı, moda teknolojisi, moda yönetimi ve pazarlaması, moda perakendeciliği, moda fotoğrafçılığı ve medyadır. Bu beş temel başlık çerçevesinde tüm eğitimleri kurgulanır.
Uluslararası Ortaklıklarımız
İMA & London College of Fashion
İMA & Polimoda
İMA & Institut français de la mode
İMA & Domus Academy
Ulusal Ortaklarımız
Boğaziçi Üniversitesi Yaşamboyu Eğitim Merkezi (BÜYEM)
Işık Üniversitesi
Eğitim Programları
Akademik Programlar
Moda Portfolyosu Hazırlık Programı
Moda Tasarımı ve Teknolojisi Lisans Programı (London College of Fashion işbirliğinde)
Moda Endüstrisine Kariyer Köprüleri; Moda Tasarımı ve Yönetimi
Profesyonel Gelişim Programları
Moda Tasarımı
Moda Yönetimi
Moda Perakendesinde Merchandising ve Satın Alma
Görsel Mağazacılık ve Vitrin Tasarımı
Uluslararası Pazarlarda Moda Marka Yönetimi
Moda Fotoğrafçılığı
Moda Editörlüğü
Styling Programı
Moda Tasarımında Photoshop ve Illustrator
Moda İllüstrasyonu
Yaratıcı Drapaj Teknikleri
resmi internet adresi

http://www.istanbulmodaakademisi.com 9 Mart 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Velâyet-i Fakih yâ Hükûmet-i İslamî

| --- | --- |
Velâyet-i Fakih yâ Hükûmet-i İslamî

Yazar: Ruhullah Humeyni
Çevirmen: Türkçeye Hüseyin Hatemi.
Dil: Farsça
Konu: İslam devleti
Tür: Dini
Yayım: 1970 (özgün) 1979 (Türkçe)
Velâyet-i Fakih (Farsça: ولایت فقیه, romanize: velāyat-e faqīh) veya Hükûmet-i İslamî (Farsça: حکومت اسلامی, romanize: Hokumat-i Eslami), İranlı Şii dini lider Ruhullah Humeyni tarafından teokratik islam devleti fikri üzerine yazılan ve 1970 yılında ilk baskısı yapılan bir kitaptır. Kitap Türkçeye "İslam Fıkhında Devlet" olarak çevrilmiştir.
Tarih

Humeyni, Irak'ta bulunan ve Şiiler tarafından kutsal kabul edilen Necef kentinde sürgündeyken, 21 Ocak - 8 Şubat 1970 tarihleri arasında bir grup öğrencisine İslami hükûmet fikri üzerine 19 ders vermiştir. Kısa süre sonra bu ders notları üç farklı kitap haline getirildi ve bu kitaplardan kısa olanı İran'a kaçak olarak sokulmuş ve devrimden önce Humeyni destekçilerine bol miktarda dağıtılmıştır.
Kitap Fransızca, İngilizce, Arapça, Türkçe ve Urduca dahil olmak üzere birçok dile çevrilmiştir.
İçerik

Velâyet-i Fakih siyasi olarak fakihin yönetim yetkisini ifade etmektedir. İslam düşüncesinde ve özellikle tasavvufta önemli bir terim olan velayet fıkıhta “başkaları üzerinde tasarrufta bulunma yetkisi” mânasına gelir. Bu kavramlar uzun süredir islami çevrelerde tartışılmasına karşın Humeyni, Velâyet-i Fakih kavramının anlamını genişleterek fakihlerin yetkisini daha da ileriye götürmüş, on ikinci imamın gaybeti döneminde adil bir fakihin devleti yönetmesi gerektiği tezini ortaya atmıştır. Humeynî'ye göre “veliyyü’l-emr” olan masum imamlar Muhammed’den devraldıkları velayetle dini ve dünyevi tam bir yönetim yetkisine sahiptir.
Kitabın içeriğinde "İslami hükûmet nedir?" ve "İslami hükûmet neden kurulamadı?" gibi sorular cevaplandırılmaya çalışılmış ve İslami devlet yönetiminin nasıl olması gerektiği tartışılmıştır. Kitapta şeriat hükümleri ve hadisler sıkça referans olarak kullanılmış ve Şii inancı doğrultusunda çıkarımlar yapılmıştır.
Etkilendikleri

Humeyni, Mirza Hasan Şirazi, Mirza Muhammed Taki Şirazi, Kaşif el-Gita, gibi kişilerin fiilen İslami Hükûmetler kuran din adamları olduğunu iddia etmektedir (s. 124). Humeyni Şii ulemanın görüşlerini ve uygulamalarını da örnek göstermekte, velâyet-i fakīh mevzusunu kendisinin ortaya atmadığını, bu konunun en baştan beri bilindiğini söylemektedir. Örneğin Mirza Hasan Şirazi'nin tütün aleyhine çıkardığı fetva tartışılan herhangi bir konu üzerine verilen bir fetva değildir ve devlet yönetimiyle ilgili bir hükümdür. Yine Irak'ta İngiliz yönetimine karşı Mirza Muhammed Taki Şirazi cihad fetvası vermiş, diğer din adamları da ona uymuştur. Molla Ahmed en-Neraki ve Mirza Muhammed Hüseyin Naini de fakihin, masum imamın siyaset ve yönetime dair sahip bulunduğu bütün yetkilere ve vazifelere sahip olduğunu ileri sürmüştür.
Diğer bir etkinin ise, Humeyni'nin Necef'te tanıştığı kapitalizm ve sosyalizm fikirlerine İslami alternatifler geliştirme üzerine kitapların yazarı ve din adamı Muhammed Bakır es-Sadr olduğu söylenmektedir.
Birçok gözlemci kitabın önemli ölçüde Ali Şeriati'den etkilendiğini ileri sürmektedir. Buna kanıt olarak monarşinin kaldırılması ve ekonomik ikilik olarak zalim ve ezilen kavramlarını göstermektedir. İran'ın sosyalist yazarlarından biri olan Celâl Âl-i Ahmed'in hazırladığı Gharbzadegi broşürünün de Humeyni'yi etkilediği iddia edilmektedir.
Akademisyen Vali Nasr, ulema tarafından yönetilen İslami hükûmet idealinin Platon'un Devlet adlı kitabında bulunan filozof-kral fikrine dayandığına inanmaktadır.
Eleştiri

Velâyet-i Fakih, bazı çevrelerce "Şii İslam'ın en kutsal kanonik kaynakları tarafından desteklenen amansız bir argümanın ustaca inşası" olarak övüldü. Fakat üst düzey Şii din adamlarının tepkisi çok daha olumsuzdu. Kitabın yayınlandığı dönemde önde gelen Şii ayetullahlardan olan Büyük Ayetullah Ebu'l-Kasım Hoyî, Humeyni'nin bu teorisine karşı mesafeli durmuş ve ulemanın siyasette bu kadar aktif rol almasını uygun görmemiştir. İran Devrimi sırasında hayatta olan düzinelerce Büyük Şii Ayetullah'tan yalnızca Hüseyin Ali Muntazeri Humeyni'nin konseptini onaylamıştır. Fakat 1988'de o da bu fikri reddedecektir.
Başlangıçta Devrimi desteklemiş olmasına rağmen, Büyük Ayetullah Muhammed Hüseyin Fadlallah, İranı din adamlarının mutlak güçle yönetmesi olarak gördüğü bu sistem tahayallülünü eleştirdi. O daha ziyade, din adamlarının denetim ve denge unsuru olduğu bir sistemin taraftarıydı.