İran Cephesi
Kuvvetlerin düzeni

Kaçar kuvvetleri tek bir kuvvet değil, belirli bölgeler de kurulmuştu. Her ilçenin kendi taburu ve her vilayetin birkaç taburu vardı. Boy gruplaşmasına bağlı olarak her bölge, genellikle kendi şefleri altında bir ya da bazen iki tabur sağlıyordu. Taburların gücü 600 ila 800 arasındaydı. Sayıları dört ila sekiz top arasında değişen topçu bataryaları vardı. Düzensiz birliklerin sayısı her bölgede yaklaşık 50.000'i buluyordu; aşiret atlılarından ve sayısı belirsiz yaya askerlerden oluşuyordu ve hepsi de kötü silahlanmıştı. Taburları kontrol eden reislerin taraf değiştirmesi alışılmadık bir durum değildi. Bu kuvvetlerin bazıları Kaşkay Aşiretleri, Tangistani Aşiretleri, Laristani Aşiretleri ve Khamseh Aşiretleri mensuplarıydı. İran merkezi hükûmetinin ayrıca İsveçli subaylardan oluşan ve yaklaşık 6.000 askerden oluşan İran Merkezi Hükûmet Jandarması vardı. Bu 6,000 askerin sadece 2,000'i atlıydı. Her biri dokuz taburdan oluşan altı alay halindeydiler ve silahları arasında Mauser tüfekleri, on iki makineli tüfek ve dört dağ topu vardı. Kaçar kuvvetleri Tahran, Kazvin ve Hemedan'a dağılmıştı ve amaçları ülkenin tahmini 930 millik bir mesafeyi kapsayan ana yollarını İran kontrolünde tutmaktı.
1914 yılında Enver Paşa, Birinci Kuvve-i Seferiye kumandanı Yarbay Kâzım Bey'e (11 Aralık) ve Beşinci Kuvve-i Seferiye kumandanı Yarbay Halil Bey'e (25 Aralık) şu emri verir "Göreviniz, tümeninizle birlikte İran'a doğru hareket etmek ve Tebriz üzerinden Dağıstan'a ilerlemek, burada genel bir isyan başlatmak ve Rusları Hazar Denizi kıyılarından püskürtmektir."
Alman operasyonları Wilhelm Wassmuss ve Kont Kanitz tarafından yürütüldü. Alman Lawrence olarak bilinen Wassmuss, İranlı aşiretleri Britanya'ya karşı bir isyana teşvik etmeye çalışıyordu.
1914'te Hint Ordusu'nun güney nüfuz bölgesinde birkaç birliği vardı; subayları aşiret güçleriyle savaşma konusunda deneyimliydi. 1917 yılının sonunda Tümgeneral Lionel Dunsterville başkanlığında bir İngiliz kuvveti oluşturuldu. Dunsterville, 18 Ocak 1918'de Bağdat'a komutayı devralmak üzere yola çıkmış ve Dunsterville'in kuvvetleri nihayetinde yaklaşık 1.000 kişiye ulaşmıştı. Bir sahra topçu bataryası, makineli tüfek grubu, üç zırhlı araç ve ayrıca iki uçak tarafından destekleniyorlardı. Seyyar sahra hastaneleri, kurmay subaylar, karargah personeli ile birlikte toplam kuvvet yaklaşık 1.300 kişi idi. Dunsterville'e "Irak'dan İran üzerinden Anzali limanına gitmesi, oradan da gemiye binerek Bakü'ye geçmesi" emredilmişti.
Rusya uzun zamandan beri bölgede kuvvet bulunduruyordu. İran Kazak Tugayı ve Ermeni General Tovmas Nazarbekyan komutasındaki Rus Kafkas Ordusu'nun küçük bir birliği burada konuşlanmıştı. Kazak Tugayı sekiz bölük, küçük bir piyade taburu ve altı Krupp topundan oluşan bir atlı bataryadan oluşuyordu; toplam güçleri 2.000'i geçmiyordu. Ruslar ayrıca Andranik Ozanyan komutasındaki Ermeni gönüllü birliklerinden bir müfrezeyi de bu bölgeye taşımıştı.
Harekâta katılan kuvvetler
Britanya Hint Ordusu
Nikolai Baratov tarafından komuta edilen Rus Kafkas Ordusu'nun Terek Cossacks birlikleri
İran Kazak Tugayı
1914, Ermeni gönüllü birlikleri
Dunsterville, askerleriye
Asuri isyancılarından Ağa Petros Türk askerini ve sancaklarını esir aldıktan sonra adamlarını selamlarken