Gvozdansko Kuşatması
Hazırlık

1573'ün başlarında, kuzeybatı Hırvatistan'da bir köylü isyanı başladı. İsyan hızla bastırıldı, ancak ağır kayıplar verildi. İsyan, ülkedeki malî ve askerî durumu daha da kötüleştirdi. Osmanlı İmparatorluğu, Mart 1573'te Venedik Cumhuriyeti ile yerel sancakbeylerinin kuvvetlerini Hırvatistan'a yönlendirmelerine olanak tanıyan bir barış antlaşması imzaladı. 1573 ve 1574 yılları boyunca, sınırdaki birkaç kale tahrip edildi ve Hırvat kuvvetleri saldırıları güçlükle engelledi. 15 Mayıs 1574'te, Hırvat Parlamentosu iki yeni kale inşa etmeye ve Slunj da dahil olmak üzere yedisini güçlendirmeye ve fon toplanmasına yardımcı olmak için yeni vergiler getirmeye karar verdi. Ancak, bu tedbirlerin genel savunma durumu üzerinde önemli bir etkisi olmadı.
19 Aralık 1574'te Hırvatistan Parlamentosu'nun bir oturumunda Gašpar Alapić, Ban Juraj Drašković ile birlikte Hırvatistan'ın eş-Ban'ı seçildi. Sultan II. Selim aynı ay öldü ve yerine oğlu III. Murad geçti.  Gazi Ferhad Paşa, 1575'te Bihać'e yapılan başarısız bir saldırı da dahil olmak üzere sınır daki birçok saldırıyı yönetti. Eylül ayında, savaşta öldürülen Habsburg Generali Herbard VIII von Auersperg liderliğindeki bir orduyu yendi ve daha sonra Bosna Sancağı'na geri döndü. Yıl boyunca yaptığı eylemler Hırvat savunmasını ciddi şekilde zayıflattı ve böylece Korana, Mrežnica ve Kupa nehirlerine doğru ilerleme sağlandı.
Sultan III. Murad, 22 Kasım 1575'te babasının İmparator II. Maximilian ile yaptığı barış antlaşmasını onaylasa da, II. Maximilian'ın yönettiği topraklara Osmanlı akınları durmadı. Ertesi yıl 50-60 Osmanlı akını kaydedildi. 1576'da Una'nın batısında ve Sava ile Drava nehirleri arasında eşzamanlı saldırılar düzenlendi. Nisan 1576'da, yaklaşık 7 bin Osmanlı askeri Gvozdansko'nun kuzeyindeki Hrastovica kasabasına saldırdı, ancak kasabanın garnizonu saldırıyı püskürttü. Haziran ayında, Osmanlılar Gvozdansko'nun güneybatısındaki Bužim kasabasını ele geçirdiler ve kısa bir süre sonra 130 kişilik garnizona sahip olan Gvozdansko Kalesi'ne saldırmaya başladılar. Osmanlılar, Hırvat Askeri Sınır Komutanı Johann Auersperg, Vladislav Bukovački ve Juraj Mindsenti'nin önderliğindeki takviye kuvvetlerin gelmesiyle üç gün süren çatışmalardan sonra geri çekildiler. Doğu tarafındaki kale duvarları Osmanlı topçuları tarafından kısmen aşıldı.
Cazin kasabası 18 Temmuz'da ele geçirildi. Yıl sonuna kadar, Una ve Glina nehri arasındaki alanın büyük kısmı Osmanlı kontrolü altına girdi. Bölgede kalan Hırvat kaleleri izole edildi ve çevreleri terk edildi. 
Ülkedeki zor durum, hem Alapić hem de Drašković'in İmparator'dan görevlerinden almalarını istediği için, banın belirsiz konumundan da etkilendi. Ban daha sonra Krsto Ungnad'a teklif edildi, ancak şartları imparator tarafından reddedildi. 12 Ekim'de II. Maximilian öldü ve yerine oğlu II. Rudolf geçti. II. Rudolf, hem Drašković hem de Alapić'e mektuplar göndererek, görevlerini yerine getirmeye devam etmelerini istedi. 25 Aralık'ta Habsburg ve Osmanlı temsilcileri 8 yıllık bir barış antlaşması imzaladı.
1577'deki Hırvat savunma hattı Drava Nehri'nden Senj kasabasına kadar uzanmaktaydı. 4.729 erkek, sınır kaleleri ve kasabalarında konuşlandırıldı. Habsburg yetkilileri, Askeri Sınırı güçlendirmeyi ve asker sayısını artırmayı planladı. Rudolf II, sınırı güçlendirme görevini amcası II. Karl'a verdi.
Temmuz ayında Bihać çevresinde ve Kordun bölgesinde yeni bir Osmanlı akın dalgası başladı. Eylül ayında Gazi Ferhad Paşa komutasındaki ordu, Cazin'in kuzeyindeki Glina Nehri'ne kadar kalan kaleleri ele geçirdi.