Ömer Seyfettin öyküleri listesi

| 144 | 1/2 | 1938 | Ömer Seyfettin Külliyatı (Muallim Ahmet Kitabevi) | Gazeteye hikâye yetiştirmesi gereken yazar, tembellik eder ve bu görevi yerine getirecek gücü bulamaz. Yanına gelen arkadaşı Camsap, onu ayağa kaldırmak için 1/2 lakabını taktığı bir adamın hikâyesini anlatmaya başlar. Rumeli’nin kaybedilmesinden sonra İstanbul’a gelen Camsap, kalıcı bir iş bulamamış ve gazetelerde geçici iş yaparak geçimini sağlamaktadır. Bir tanıdığının yönlendirmesiyle Eğitim Bakanlığı’na başvurur ve İstanbul’a bir günlük uzaklıktaki bir kasabanın okuluna öğretmen olarak atanır. Okuldaki öğretmen ve yöneticiler ciddiyetsizdir. Özellikle okul müdürü; cüssesi, sözleri, zekası, yönetimi, okulun durumu hep yarım olduğu için 1/2 lakabıyla anılmaktadır. Okulun idaresiyle ilgilenmeyen 1/2, aynı zamanda keskin bir İttihatçıdır. Bir süre sonra Camsap okuldan ayrılır, yıllar sonra 1/2'yi İstanbul’da, Damat Ferid Paşa’nın içişleri bakanının arabasında görür; eskiden İttihatçı olan 1/2'nin şimdi de İtilafçı olduğunu anlar ve her yere bu kadar kolay uyum sağlama başarısının yarım bir insan olmasından kaynaklandığını anlatır. | - |
| 145 | Mahcupluk İmtihanı | 1938 | Ömer Seyfettin Külliyatı (Muallim Ahmet Kitabevi) | Dört yıl önce bir memurluk görevinde Müstemend’in altında çalışan Hayranzade Şemî Bey, bir anda zenginleşmiş, kurduğu işletmede Müstemend’i yanında uşak olarak çalıştırmaya başlamıştır. İşletmenin genç ve kurnaz müdiresi Peride, işe alınacak katip için yapılacak sınavı Hayranzade ile konuşur ve namuslu birini bulmak için utangaçlık testi yapmayı, müstehcen konulardan bahsedince utanan kişiyi işe almayı teklif eder. Peride’nin sevgilisi Sermet, bu bağlantısını gizleyerek sınava gelir, Peride de ona utanma numarası yapmasını söyler. Duruma şahit olan Müstemend, Hayranzade’yi uyarmak ister ama Peride araya girip engel olur. Hayranzade, Sermet’in utangaçlığını beğenir ve işe almayı kabul eder. Sınava üç aday daha gelir; Peride onlara patronun utangaçlığı sevmediğini söyleyince adaylar cüretkar davranarak Hayranzade’yi kızdırırlar, verilen arada Müstemend’in uyarması üzerine bu defa utangaçlık numaraları yaparlar. Hayranzade bu adayları da beğenip işe almaya karar verir, ama Peride onları korkutarak kaçırır. Peride, sevgilisi Sermet’i alıp odasına götürür. Anahtar deliğinden onları izleyen Müstemend, Hayranzade’ye haber verir. Hayranzade ise Peride’yi sevdiğini, bu yüzden onu işten kovamayacağını söyler; anahtar deliğinden tekrar bakacakken Peride kapıyı açar ve Hayranzade’yi yakalar. Peride önce Hayranzade’yi mahkemeye vermekle tehdit edip yüklü bir tazminat çeki alır, sinirleri bozulduğu için on gün işe gelmeyeceğini, o yokken yeni katip Sermet’in de bir şey öğrenemeyeceği için onun da işe gelmeyeceğini, bu on günlük sürede patronunun arabasını ödünç alacağını söyler. Peride’yi kaybetmek istemeyen Hayranzade, bütün şartları kabul eder. | Tek perdelik oyun biçiminde kaleme alınmıştır. |
| 146 | İnat | 1938 | Ömer Seyfettin Külliyatı (Muallim Ahmet Kitabevi) | “İnat eşekte olur” sözünün doğru olduğuna uzun zaman boyunca inanmış olan yazar, bu düşüncesinden nasıl vazgeçtiğini anlatır. Canı sıkıntısını gidermek için yazıp bastırdığı hikâye üzerine Efruz Bey’den mektup almıştır. Çayırın ve çimenin farklı şeyler olduğunu söyleyen Efruz Bey’in bu mektubu üzerine yazar kısa bir araştırma yapar ve çayır ile çimenin aynı şey olduğunu öğrenip bunu Efruz Bey’e söylemek üzere Heybeliada’ya gider. Efruz Bey ve yanındakiler, yazarın söylediklerine şiddetle karşı çıkarlar, haksız oldukları anlaşılsa da geri adım atmazlar. Yazar bunun üzerine eve dönmek üzere yola çıkar, yol kenarında otlayan eşekleri görünce Efruz Bey ve yanındakilerin ne kadar inatçı olduğunu anlar. | Hürriyete Layık Bir Kahraman, Asilzadeler, Bilgi Bucağında, Tam Bir Görüş ve Açık Hava Mektebi adlı öykülerin devamıdır. |
| 147 | Bir Çocuk Aleko | 1943 | Ömer Seyfettin Külliyatı (Muallim Ahmet Kitabevi) | Ali, altı aydır Gelibolu’daki bir Rum fırıncının yanında çalışmaktadır. Ustası, savaş çıkacağı için devlet tarafından diğer Hristiyanlarla birlikte bölgeden tahliye edildiğinde Ali köyüne gider, ama oranın da tahliye edildiğini görür. Ailesinin Malkara’daki akrabalarının yanına gitmiş olabileceğini düşünerek yürümeye başlar. İki gün boyunca aç ve susuz yürüdükten sonra yolda bir Rum kafilesine rastlar. Türk olduğunu öğrenirlerse yardım etmeyeceklerini düşünerek, köydeki komşusundan öğrendiği Rumcasıyla yanlarına gidip yardım ister, adının da Aleko olduğunu söyler ve kafileye katılır. Kafile üç gün yürüdükten sonra bir Rum köyüne yerleşir, Ali de kilisede hizmetçi olarak çalışmaya başlar. Ailesinin nereye gittiğini öğrendikten sonra buradan ayrılma planı yapan Ali, Rumların kilisede Türklerin yenilmesi için dua ettiğini ve savaştan sonra bütün Türkleri öldürme planları yaptığını görerek rahatsız olur. Papaz bir gün, Çanakkale Savaşı’ndaki İngiliz kumandanına yazılmış gizli bir mektubu Ali’ye verir ve bunu cepheye giderek bu mektubu İngilizlere vermesini ister. Ali yola çıkar, cepheye gider ve mektubu Türklere verir. Mektupta Türklerin Hristiyanları öldürdüklerine dair yalan beyanlar bulunduğunu gören Türk askerleri, Ali’yi yanlarına alırlar ve teklifi üzerine onu Rum görünümlü ajan olarak kullanmayı kabul ederler. Ali mektubu da alarak İngiliz siperlerine gider, Rum olduğunu söyleyerek mektubu iletir. Ali’nin Türkçe de bildiğini gören İngilizler, ondan Türk siperlerine gitmesini, Türk paşasının çadırına saatli bomba bırakmasını, sonra da oradan uzaklaşmasını isterler. Ali kabul eder ve bombayı Türk siperine götürmeden İngiliz tarafında patlatmanın yolunu düşünür. Bu sırada yanlışlıkla bombanın düğmesini çevirir ve yarım saatlik geri sayımı başlatır. Saati durduramadığını görünce yemek yer, vakit geçirir, İngiliz komutanın yanına gider ve onu laflarıyla oyalar. Fırıncılıkta alışık olduğu yarım saatlik dilimin sonuna geldiğini hissedince Türk olduğunu itiraf eder. İngilizler onu tutuklayamadan bomba büyük bir gürültüyle patlar. | - |
| 148 | Kazın Ayağı | 1947 | Ömer Seyfettin (Ali Canip Yöntem'in kitabı) | Sülalesi tüccar olan ve kendisi de çocukluktan itibaren ticaretle uğraşmış olan Mahfuzizade Hacı Afif Efendi, yirmi beş yaşına geldiğinde babasını kaybeder. Kalan mirası kardeşleriyle paylaşır, çok geçmeden komşu tüccarlardan Giritli İbrahimaki’nin kızıyla evlenir, kayınpederi düğünün ertesi gününde ölünce serveti büyür. Şükretmek için hacca gidip gelen Afif Efendi, artık cimri ve kimseye güvenmeyen, her haberi “Kazın ayağı öyle değil,” diyerek karşılayan biri olmuştur. Bu nedenle kendisine Kazın Ayağı lakabı takılan Afif Efendi, cimriliği ve güvenmezliği sayesinde ticarette çok para kazanır. En büyük rakibi Gompogolos Ağa bir gün Afif Efendi’yi ziyaret eder ve karlı bir iş imkânından bahseder. Afif Efendi her zaman olduğu gibi yine şüpheyle yaklaşır. (Hikâye burada yarım kalmıştır.) | Ömer Seyfettin'in sağlığında tamamlanamamış, ölümünden sonra mevcut haliyle yayımlanmıştır. |
| 149 | Foya | 1947 | Ömer Seyfettin (Ali Canip Yöntem'in kitabı) | Yazar, eski bir milletvekilinin lüks evini ziyaret eder. Bu milletvekili, kültür ve sanat hayatına dair en temel bilgiden bile yoksun, eski bir İttihat ve Terakki Cemiyeti üyesidir. Yazar bir kitaptan ne kadar para kazanılacağını sorar, sonra da Cemiyetin bütün sırlarını anlatacağı bir anı kitabı yazmak istediğini söyler. Amacı para ve şöhret kazanmak olan bu adamın tek endişesi, Cemiyet yöneticilerinin ülkeye geri dönüp kendisinden hesap sorması ihtimalidir. Bu nedenle, yazarla nasıl bir kitap yazması gerektiği üzerine konuşur. (Hikâye burada yarım kalmıştır.) | Ömer Seyfettin’in roman olarak yazmaya başladığı bu eserin tefrika edileceği 1919 sonlarında duyurulmuş, ancak yazar eseri tamamlayamadan yaşamını yitirmiştir. |
| 150 | Sultanlığın Sonu | 1947 | Ömer Seyfettin (Ali Canip Yöntem'in kitabı) | Kırım Savaşı gazisi kaymakam Mahmut Bey, Kocamustafapaşa’daki konağında yaşayan, herkesin hürmet ettiği bir adamdır. O ölünce aynı hürmet kızı Fatma Hanım’a da gösterilir. İstanbul’daki bir depremde birçok ev yıkılınca Fatma Hanım mahalledeki aileleri konağının bahçesindeki çadırlarda konaklatır. Deprem sırasında annesini kalp krizinden kaybeden maliye katibi Sabri Bey de bu bahçede kalmaya başlamıştır. Kederinden rakıya başlayan Sabri Bey, bu sarhoşluğu sayesinde çok hoşsohbet bir adam olmuş, bahçedeki diğer insanları sohbetiyle eğlendirmeye başlamıştır. (Hikâye burada yarım kalmıştır.) | Ömer Seyfettin’in roman olarak yazmaya başladığı bu eserin tefrika edileceği 1919 sonlarında duyurulmuş, ancak yazar eseri tamamlayamadan yaşamını yitirmiştir. |
| 151 | Heykel | 1 Ekim 1956 | Yeditepe | Heykeltıraş Behzat, belediyenin Sultanahmet Meydanına dikilmek üzere bir heykel yarışması başlattığını duyarak sevinir ve sevincini yazarla paylaşır. Çok geçmeden Behzat’ı tekrar gören yazar, yarışmada istenen heykelin, su taşıyan bir eşek heykeli olduğunu öğrenen Behzat’ın hayalkırıklığına uğrayarak yarışmaya girmekten vazgeçtiğini öğrenir. | 10 Ağustos 1919 tarihli bu öykü, İstanbul’u o dönemde kontrol eden İşgal Kuvvetleri Komiserliği tarafından sansürlenerek yayımlanamamış, yıllar sonra keşfedildikten sonra 1956 yılında yayımlanabilmiştir. |