stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Paulette Coquatrix
Yaşamı

Coquatrix, Bruno Coquatrix'in karısıydı. 1950'lerin başlarından itibaren, 1952'ye kadar kocası Bruno Coquatrix tarafından yönetilen Comédie-Caumartin şovlarının kostümlerini hazırlamıştır.
1979'da eşi öldüğünde, eşinden kalan gösteri salonu Olympia'yı (Paris) kızı Patricia ile eşit paylarda paylaştı. Genel müdür olarak ise 1954'te şirkete katılan yeğeni Jean-Michel Boris olmuştur.
Coquatrix, Ağustos 2001'de gösteri salonlarını Vivendi grubuna sattı. Kızı Patricia, 2002 yılının Ocak ayına kadar Olympia'nın sanat yönetmenliğini yaptı.
Paulette Coquatrix, 28 Mayıs 2018'de Paris'te 102 yaşında ölmüştür.
Roger Guillemin

| Roger Charles Louis Guillemin |
| --- | --- |
Roger Charles Louis Guillemin
Doğum: 11 Ocak 1924(1924-01-11) Dijon, Fransa
Ölüm: 21 Şubat 2024 (100 yaşında) San Diego, ABD
Milliyet: Fransa
Vatandaşlık: ABD
Mezun olduğu okul(lar): Université de Montréal   Université de Bourgogne
Ödüller: Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü 1977

Kariyeri
Dalı: Biyoloji, Nöroloji
Çalıştığı kurumlar: Baylor College of Medicine
Doktora öğrencileri: Wylie Vale
 

Roger Charles Louis Guillemin (d. 11 Ocak 1924; Dijon, Bourgogne, Fransa - ö. 21 Şubat 2024, San Diego, ABD), 1976 Ulusal Bilim Madalyası ve 1977 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi Fransa doğumlu ABD vatandaşı bilim insanı.
Kariyeri

Nörohormonlar üzerine yaptığı çalışmalarıyla bilinir. 1977 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü Andrew Schally ve Rosalyn Sussman Yalow ile paylaşmıştır.
Kariyeri > Kitapları

Wade, Nicholas (1981). The Nobel Duel. Doubleday. ISBN 978-0-385-14981-5.
Dipsiz Göl

Dipsiz Göl (Rize) ile karıştırılmamalıdır.
| Dipsiz Göl |
| --- | --- |


Havza
Konum: Doğanşar, Sivas, Türkiye
Koordinatlar: 40°5′31.6″K 37°34′0.2″D﻿ / ﻿40.092111°K 37.566722°D﻿ / 40.092111; 37.566722
Dipsiz Göl, Sivas'ın Doğanşar ilçesinde bulunan volkanik bir göldür. Dipsiz Göl, Doğanşar'a 16, Sivas'a 82 km mesafede, Doğanşar-Sivas Karayolu'nun hemen yanında bulunmaktadır ve Çatpınar köyüne çok yakındır. Gölün derinliği bilinmediğinden bu ismi almıştır. Amatörce yapılan ölçümlere göre derinliği 14 metredir. Suyun çıktığı alanın bir müddet sonra çökmesiyle Dipsiz Göl oluşmuştur. Gölün fazla sularının yol bulup akması sonucu 200 metre ileride Dipsiz Göl Şelalesi oluşmuştur. Gölün etrafında göl tabanından çıkan suyun haricinde, çok sayıda tatlı su gözesi ile dört ayrı çeşme bulunmaktadır.
Dipsiz Göl'ün yakınında aynı isimle bir de şelale bulunmaktadır.
IV. Gustav Adolf

| IV>  Gustav Adolf |
| --- | --- |
Genç Per Krafft'ın portresi, 1809
İsveç kralı
Hüküm süresi: 29 Mart 1792 - 29 Mart 1809
Taç giymesi: 3 Nisan 1800
Önce gelen: III. Gustav
Sonra gelen: XIII. Karl
Vekil: XIII. Karl (1792-1796)

Doğum: 1 Kasım 1778 Stockholm Sarayı, İsveç
Ölüm: 7 Şubat 1837 (58 yaşında) St. Gallen, İsviçre
Defin: 29 Mayıs 1884 İsveç ve Norveç Birliği
Hanedan: Oldenburg Hanedanı
Babası: III. Gustav
Annesi: Sofya Magdalena
Dini: Lütercilik
IV. Gustav Adolf (1 Kasım 1778 - 7 Şubat 1837), 1792'den 1809'a kadar İsveç kralıdır. Kendisi, III. Gustav'ın ve Sophia Magdalena'nın en büyük oğludur.
Vesayet hükümeti

IV. Gustav Adolf'un vesayet hükûmeti ya da diğer adıyla Reuterholm rejimi, resmi olarak Dük XII. Karl tarafından yönetiliyordu, ancak uygulamada danışman Gustaf Adolf Reuterholm tarafından yönetiliyordu. Gustaf 1756 yılında doğdu ve Gustav III'e muhalifti. Bir mason olarak Dük Karl (o da bir masondu) üzerinde önemli bir etkisi vardı. Güçlü bir güvenlik polisi kuruldu ve hem Armfelt gibi Gustavcılar hem de Reuterholm'un eski radikal arkadaşları zulüm gördü.
1792'de geniş bir basın özgürlüğü denemesi kısa sürede yerini daha baskıcı bir politikaya bıraktı. İsveç Akademisi, Reuterholm'un seçilmemesine misilleme olarak 1795 yılında askıya alındı.
IV. Gustav Adolf 1796'da reşit oldu ve Reuterholm'un St Petersburg'da kralı evlendirme girişimindeki dış politika başarısızlığının ardından görevden alındı. Reuterholm daha sonra Tempelcreutz adı altında yurtdışında gezgin bir hayat sürdü ve 1813'te öldü.
Saltanatı

IV. Gustav Adolf, babası III. Gustav bir suikast sonucu öldürüldüğünde sadece 14 yaşındaydı. Gustav Adolf ancak Dük Karl'ın vasiliğinden sonra 1796'da tahta geçti.
IV. Gustav Adolf'un iktidardaki dönemi Napolyon'dan hoşlanmaması ve İsveç'in Napolyon Savaşları'na katılmasına yol açan İsveç'in askerî gücü hakkındaki gerçekçi olmayan görüşüyle karakterize edildi. Naip olarak kendisine duyulan güven zamanla azaldı.
IV. Gustav Adolf'un dış politikası onun çöküşü oldu. Basit bir ifadeyle, her şey 1806'da Napolyon'un Avrupa kıtasındaki tüm düşmanlarını yenmesiyle başladı. Napolyon'un rakibi olarak sadece Büyük Britanya kalmıştı. Bir yıl önce İngiltere, Trafalgar deniz savaşında Fransız filosunu yenmiş ve dünyanın en güçlü deniz gücü olarak konumunu sağlamlaştırmıştı.
1806 yılında Napolyon, İngiltere'ye ulaşmak amacıyla, ülkeyi boyun eğmeye zorlamak için tüm Avrupa limanlarını İngiliz donanmasına kapatan büyük bir ticaret ablukası, 'kıta sistemi' uyguladı. Napolyon ilgili tüm ülkelere yeni stratejiyle ilgili direktifler gönderdiğinde, İsveç büyük Avrupa çatışmasına ciddi bir şekilde dahil oldu.
İsveç kendisini çok zor bir durumda buldu. İsveç'in önündeki seçenekler ya önemli ticaret ortağı Büyük Britanya ile ticaret yapmaya devam etmek - ve böylece Avrupa'nın büyük bir bölümünü fethetmiş olan Fransa ile savaşa girmek - ya da Napolyon'un taleplerine boyun eğmek ve bunun yerine dünyanın en güçlü deniz filosuna sahip olan Büyük Britanya ile resmen savaşa girmekti.
IV. Gustav Adolf için seçim yapmak zor değildi. Napolyon'dan nefret etmeye başlamıştı ve kişisel olarak renklendirdiği Napolyon karşıtı politikasında kararlıydı - İsveç bu nedenle İngiltere ile ticaret yapmaya devam edecekti. Daha önce Danimarka'yı Napolyon'un yanında yer almaya zorlamış olan İsveç'in etrafı şimdi düşmanlarla çevriliydi.
İsveç'in büyük siyasi oyundaki gelecekteki rolü, 1807 yılında Napolyon'un yeni müttefiki Rusya'nın hükümdarı Çar I. Aleksandr ile Avrupa'nın geleceğini görüşmek üzere bir araya gelmesiyle belirlendi. İsveç'in Napolyon'un İngiltere'ye yönelik ticari ablukasına katılmayı reddetmesi meselesini çözmek Rus Çarı'na düştü. Karar, Finlandiya Körfezi'ndeki savunmasız konumuyla Rus başkenti St Petersburg'u korumak için uzun süredir Finlandiya'nın bazı bölgelerini ele geçirme hedefi olan Rusya'nın lehineydi.
21 Şubat 1808'de Finlandiya'da İsveç'e karşı savaş, 24.000 Rus askerinin sınırdaki Kymijoki nehrini geçmesiyle başladı. Saldırı sürpriz bir şekilde ve savaş ilanı olmadan gerçekleşti. Zayıf donanımlı İsveç-Fin ordusu adım adım kuzeye doğru geri çekilirken Ruslar da arkalarından geliyordu.
1809 sonbaharında Hamina Barışı imzalandı. Bu İsveç'in o güne kadar imzaladığı en zorlu barıştı. Krallığın yüzölçümü üçte bir oranında küçüldü ve İsveç nüfusunun neredeyse bir milyonu (nüfusun dörtte biri) Rus egemenliği altına girdi. IV. Gustav Adolf Mayıs 1809'da bir darbeyle tahttan indirildi. Sonunda İsviçre'ye yerleşti ve 1837'deki ölümüne kadar orada yaşadı.
Saltanatı > Politika

Tarımsal arazi transferi hareketi ve 1803 sikke uygulaması Kral'ın artı hesabındadır. Riksdag sadece bir kez toplandı (1800'de Norrköping'de). Güç, Kral ve danışmanlarının etrafında toplanmıştı. Basın özgürlüğü, fikirlerinin babasının öldürülmesinden sorumlu olduğuna inandığı Aydınlanma'dan nefret eden Gustav Adolf tarafından daha da kısıtlandı.
Napolyon Savaşları sırasında 1805'te tarafsızlığın terk edilmesi ve 1808-1809 Finlandiya Savaşı felaketi, başarısız bir hükümdar imajı yaratmıştır. Fransa ve Napolyon'dan duygusal olarak hoşlanmamasının dış politikada gerekli bir değişikliği engellediği düşünülmektedir. Her ne kadar kişisel liderlik vasıfları sınırlı olsa da, yaşanan aksilikler o dönemde İsveç için elverişsiz jeopolitik durum (1807 Rusya-Fransa ittifakı), uzun süredir kötü yönetilen bir ordu ve subaylar ile sivil yetkililer arasında süregelen çözülme bağlamında görülmelidir.
Mart 1809'daki darbenin ardından Gustav Adolf, Gripsholm'de bir süre kaldıktan sonra ailesiyle birlikte Almanya'ya nakledildi. Baden'li Fredrika ile olan evliliği 1812'de sona erdi ve tahtta hak iddia etmeye devam eden oğlu Gustav ('Vasa Prensi'), 'Albay Gustavsson' (Gustav Adolf hayatının son döneminde kendisini böyle adlandırıyordu) olarak trajik bir şekilde dolaşırken babasını parayla destekledi.
Bânîcûrîler

Bânîcûrîler veya Ebu Davudîler, Tuharistan ve Hindukuş'un bazı bölgelerini yöneten kısa ömürlü bir İran hanedanıdır. 908 yılında yıkılmalarına kadar Sâmânîlerin vasallarıydılar.
Hanedanın İran asıllı olduğu ileri sürülmüşse de, adının sonundaki “cûr”un Türkçede rütbe ve unvan olarak kullanıldığı dikkate alınırsa, Simcûrîler gibi onların da Türk olduğu söylenebilir. Bânîcûrîler’in soyları ve tarihleri hakkındaki bilgiler çok azdır. Hânedanın kurucusu Bânîcûr’un Abbâsî halifeleri Mansûr ve Mehdî’nin çağdaşı olduğu sanılmaktadır. Bânîcûr’un oğlu Hâşim (ö. 857/858), Yukarı Ceyhun kenarında Vahş ve Helâverd dağlık bölgelerinin hâkimiydi. Ailenin kesin olarak bilinen ilk ferdi, Hâşim’in torunu olan Dâvûd bin Abbas’tır. Dâvûd, 847/48 itibaren Belh valisiydi. Belh dışındaki Nevşâd Sarayı ile şehirdeki bazı yapıları inşa ettirmiştir. Saffârî emiri Yakûb bin Leys 872’de Belh’i işgal ettiği zaman bütün bu yapılar tahrip edilmiştir. Dâvûd Sâmânîler’in idaresindeki Semerkant’a kaçtıysa da kısa bir süre sonra Belh’e geri dönmüş ve 873'te orada ölmüştür.
Dâvûd’un yeğeni Muhammed bin Ahmed, Bedehşan bölgesindeki Enderâbe ve Penchîr şehirlerini idaresi altına aldıktan sonra Belh’te hüküm sürmüştür (874-899). Saffârîler’den Amr bin Leys, Muhammed ile birlikte Sâmânî Hükümdarı İsmail bin Ahmed’i hâkimiyeti altına almak istediyse de Belh yakınındaki 900 yılında ezici bir yenilgiye uğradı ve esir alındı. Bu tarihten itibaren Belh Sâmânîler’in idaresine geçti.
Hükümdarlar

Hâşim bin Bânîcûr (r. 848–857)
Dâvûd bin Abbas bin Hâşim (r. 857–873)
Muhammed bin Ahmed bin Bânîcûr (r. 873-898/899)
Ahmed bin Muhammed (r. 899–908)
Renée Simonot

| Renée Simonot |
| --- | --- |
Renée Simonot
Doğum: Jeanne Renée Deneuve 10 Eylül 1911(1911-09-10) Le Havre, Fransa
Ölüm: 11 Temmuz 2021 (109 yaşında) Paris, Fransa
Meslek: Oyuncu seslendirme sanatçısı
Etkin yıllar: 1918–2001
Evlilik: Maurice Dorléac (e. 1940; ö. 1979)
Çocuk(lar): 4, Françoise Dorléac ve Catherine Deneuve dahil
Akraba: Christian Vadim (torunu) Chiara Mastroianni (torunu)

Renée Simonot (doğum adı: Jeanne Renée Deneuve; 10 Eylül 1911 - 11 Temmuz 2021), Fransız aktris ve dublaj sanatçısı.
Yaşamı

Simonot, 10 Eylül 1911'de Le Havre, Fransa'da doğdu. 1918'de çocuk oyuncu olarak başladığı oyunculuk kariyerini 2001 yılına kadar devam ettirdi. Ülkesi Fransa'da yayına giren Olivia de Havilland ve Sylvia Sidney gibi Hollywood oyuncularının yer aldığı İngilizce filmlerin Fransızca çevriminde seslendirme yaptı. Ayrıca Les Misérables adlı tiyatro oyunuyla sahne aldı. Oyuncular Françoise Dorléac ve Catherine Deneuve'ün annesiydi.
Ölümü

Simonot, 11 Temmuz 2021 tarihinde Paris, Fransa'da 110. yaş gününe iki ay kala solunum durmasından vefat etti.
Molson Canadian

| --- | --- |

Tip: Kanada lager bira
Üretici: Molson
İlk üretim yılı: 1959
Alkol miktarı: %5.0 (İrlanda: %4)
Değişik biçimleri: Molson Canadian Light; Molson Canadian 67; Molson Canadian 67 Sublime; Molson Canadian 6.0 Coldshots
Bir Molson Kanadalı Dodge Büyük Karavan modeli.
Molson Canadian, Molson Coors Brewing Company'nin Kanada bölümü olan Molson Brewing tarafından üretilen hacmen %5 alkol oranlı lager birasının (İrlanda'da %4) bir markasıdır. Bira 1959 yılında tanıtıldı.
Ödüller

Molson Canadian, çeşitli bira endüstrisi ödülleri kazanmıştır:
Kanada Bira Ödülleri - 2006 Altın Madalya 'Kuzey Amerika Tarzı Lager'
Dünya Bira Kupası - 2002 Gümüş Madalya
Monde Seçimi - 6 Zaman Altın Madalya Ayrımı (2002, 2001, 1997, 1991, 1990, 1989).
Mega Fıçı

"Molson Canadian Mega Keg", dünyanın en büyük Molson Canadian fıçısı anıtıdır. Anıt 11 metreye 5 metre veya kabaca üç katlı bir bina yüksekliğindedir.
Ulusal Hokey Ligi

Şubat 2011'de Molson, Ulusal Hokey Ligi ile ortaklığa girdi, ancak bir dizi mahkeme kararı sebebiyle ortaklığın başlangıcını 6 Ekim'deki 2011-12 sezonunun açılış gecesine kadar erteledi.
Yedi yıl süren 375 milyon dolarlık anlaşma, haklar için yaklaşık 100 milyon dolar, garantili reklam satın alımlarında yaklaşık 100 milyon dolar ve Molson tarafından yapılacak özel promosyon etkinlikleri için yaklaşık 100 milyon dolarlık bütçe içermekteydi.
Monolitik çekirdek

Monolitik ve mikro çekirdeğin karşılartırması
Monolitik çekirdek, işletim sisteminin tamamının çekirdek alanında çalıştığı bir işletim sistemi mimarisidir. Mikro çekirdek ve hibrit çekirdek mimarilerinin aksine uygulamaların doğrudan çekirdek alanı ile iletişim kurmasına izin verir ve bir kullanıcı alanı barındırmaz. Çekirdek alanı, uygulamalarla doğrudan temasta olduğu için güvenlik konusunda diğer mimarilere göre genellikle zayıftır.
Aygıt sürücüleri, bu mimaride çekirdeğe yüklenebilir ve çekirdek modülleri olarak çalıştırılabilir.
Örnekler

Bazı Unix benzeri çekirdek modelleri bu mimariyi kullanır.
Linux çekirdeği
FreeBSD
OpenBSD
NetBSD
Bazı diğer çekirdekler de örneklenebilir.
MS-DOS
MS-DOS çekirdeğinde çalışan Windows 9x
Yüklenebilir modüller

Modüler işletim sistemleri (örneğin OS-9) ve birçok modern monolitik çekirdekli işletim sistemi (örneğin OpenVMS, Linux, FreeBSD, NetBSD, DragonFly BSD, Solaris ve AIX), çalıştırılabilir çekirdek modüllerini destekler.
Bu modüller, işletim sistemine eklenip çıkarılabilir. Bunlara uyumlu işletim sistemiçekirdeklerine "modüler monolitik çekirdek" denir. Buradaki modülerlik, çekirdek mimarisini değiştirmez, yani örneğin monolitik çekirdeği mikro çekirdek yapmaz. Bu yüzden "modüler monolitik çekirdek" ile "hibrit çekirdek" veya "mikro çekirdek" karıştırılmamalıdır.
Modül yüklemek, işletim sistemine işlevsellik kazandırabilir ve modifiye edebilmeyi sağlar. Yüklenebilir modüller, bilgisayar performansına yük bindirebilir.
Aşık Veysel Müzesi

| Âşık Veysel Müzesi |
| --- | --- |


Açılış: 21 Mart 1982
Koordinatlar: 39°27′40″K 36°09′55″D﻿ / ﻿39.46111°K 36.16528°D﻿ / 39.46111; 36.16528
Tür: Müze-ev
Yönetici: Sivas Müze Müdürlüğü
Âşık Veysel Müzesi, Türkiye'de Sivas'ta, Şarkışla ilçesinin Sivrialan Köyü'nde ünlü halk ozanı Âşık Veysel'in müze olarak düzenlenen evidir.
Âşık Veysel Şatıroğlu'nun doğduğu ev Kültür Bakanlığı tarafından 1979 yılında kamulaştırılmış, 1982 yılında yenilenerek müze olarak ziyarete açılmıştır. Ev ve 2012'de yapılan ek binadan oluşan müzede Âşık Veysel'in  fotoğrafları, kişisel eşyaları, şiirleri ve onunla ilgili yayınlanan eserler ve balmumu heykeli sergilenmektedir.
İki bina arasındaki "Karanlık Oda" denen bölüm bulunur. Bu bölümde ziyaretçiler görme engelli Âşık Veysel'in dünyasını anlamak için bu karanlık odadan geçerler. Müzede Âşık Veysel, görme engelli ziyaretçilere kabartma yazılarla anlatılır.
Tarihçe

Görme yetisini çiçek hastalığı sonucu kaybeden Âşık Veysel, Sivas'ta 1931'de düzenlen Âşıklar Bayramı'nda Ahmet Kutsi Tecer tarafından keşfedilmiş ve şiirleri ülke çapında tanınmıştı. Ozan, bir çok vilayeti gezdikten ve 6 köy enstitüsünde saz öğretmenliği yaptıktan sonra "Bütün hislerim kulaklarımda… Şehirde o gürültüler kulağımı kapatıyor." diyerek 1946'da ani bir kararla köyüne dönerek çiftçilikle uğraşan ve 21 Mart 1973'te ölmüştür. Köydeki evi, 1979 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı  tarafından  kamulaştırıldı. İki oda ile  odaların bitişiğindeki mutfak, depo ve salondan oluşan ev, müze olarak düzenlenip 21 Mart 1982'de ziyarete açıldı.
2009 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü tarafından restore edildi; 7 Aralık 2012'de yeniden ziyarete açıldı. Tasarımı ve kürasyonu, 2012 yılında Sivas Müze Müdürlüğü tarafından İsveç’in Stockholm kentindeki Synskadades Müzesi ile birlikte yürütülen  "Avrupa Birliği-Türkiye Kültürlerarası Diyaloğu Müzeler Hibe Programı" kapsamındaki "Müzeler Arası Kültür İttifakı Projesi" kapsamında yeniden düzenlendi. Düzenleme esnasında müze binası çevre dostu malzemelerle yenilenmiş, sergi alanı yeniden tasarlanmıştır. Bu  düzenleme sırasında Aşık Veysel'in evinin yanına iki katlı ek bir bina inşa edilmiş, ek binanın ikinci katı bir misafirhane olarak düzenlenmiştir.
Bu proje dahilinde Âşık Veysel'in hayatını konu alan ve daha önce hiç yayımlanmamış bazı radyo ve televizyon kayıtlarının yer aldığı bir belgesel hazırlanmıştır. Hacı Mehmet Duranoğlu'nun hazırladığı  belgesel, Aşık Veysel Müzesi'nde İsveç Synskadades Müzesi'nde düzenli olarak gösterilir. Belgesel, her ziyaretçiye erişilebilir bir deneyim sunmak üzere, İngilizce altyazıyla ve işaret dili seslendirmesi gösterilmektedir 2023 yılında yayımlanan bir habere göre müzeye, bir yıl içerisinde ortalama 20 bin yerli ve yabancı ziyaretçinin gelmektedir.
Müzenin rehberliğini uzun süre sürdürmüş olan Aşık Veysel'in torunu Cemal Şatıroğlu'nun vefatı üzerine bu görevi, Aşık Veysel'in yol arkadaşlarından biri olan Eyüp Güleryüz'ün oğlu Mustafa Güleryüz üstlenmiştir.
Ziyaret planı

Müze, görme engeli olanlar dahil tüm ziyaretçiler için erişim kolaylığı sağlamak üzere düzenleniştir. Müzede ziyaretçileri Âşık Veysel fotoğrafları ile Âşık Veysel'in anılarından kesitlerin içeren büyük panolar karşılar. Soldaki ilk oda, Âşık Veysel'in öldüğü odadır. Bu odada ozanın  pipo, ağızlık, tespih, cüzdan, paket tütün, tabaka, fincan gizi özel eşyaları sergilenir. Âşık Veysel'in sazıyla oturur vaziyetteki balmumundan heykeli bu odadadır. Duvarda Âşık Veysel'in imzası ve parmak izinin olduğu bir pano vardır.
Ana kapının sağ tarafında kalan ilk odada  L biçiminde tahta sedirler ve televizyon bulunur. Ziyaretçiler sedirde oturarak Âşık Veysel belgeselini izleyebilir. Bitişik odada mutfak vardır. Mutfakta Âşık Veysel'in kullanmış olduğu bakır tencere, tabaki fincan takımı, güğüm, lüks lambası gibi eşyalar sergilenir. Duvarda geniş aile fotoğrafı ile hakkındaki eski dergilerde hakkında çıkan yazılar asılmıştır.
Salon bölümünde Âşık Veysel'in yağlıboya tablosu, fotoğrafları, yüz maskı, oğlunun sazı bulunur. Ayrıca  içinde onun hakkında yazılmış eserler bulunan bir kütüphane ile ziyaretçi defterinin durduğu bir çalışma masası vardır.
Müzenin ev ile ek binaya bağlantı kuran ve "Karanlık Oda" adı verilen bölümde görme engelli bireyler için braille alfabesiyle yazılmış "Uzun İnce Bir Yoldayım" sözüne yer verilirken diğer misafirler için ise karanlıkta 2-3 saniye, yerleştirme sanatı sonunda Aşık Veysel heykeli beliriyor.
Ziyaretçiler salon bölümünden sonra karanlık odadan geçerek ek binaya girerler. Bu bölümde Âşık Veysel hakkında büyük panolar yardımıyla sunulan tasarımlar bulunur. Âşık Veysel dizelerinin küçük renkli kartlara basılarak tavanda oluşturulmuş gökyüzünden sarktıldığı tasarım, en ilgi gören bölümlerdendir.
Galeri

Aşık Veysel'in bağlaması
Aşık Veysel'in ses kayıt cihazı
Yıldız Dağı

Yıldız Dağı (Sivas) - Şarkışla, Turna Dağı'ndan görünüm
Yıldız Dağı'nın Aslan Doğmuş Köyünden Görünümü
Yıldız Dağı, Sivas ili sınırları içerisinde bulunan, 2.552 metre yükseklikte volkanik bir dağdır. Yıldızeli ilçesi adını bu dağdan almıştır.
Dağ ile ilgili çeşitli türküler ve efsaneler oluşmuştur. Kayak için uygun pist alanları bulunan dağ, Sivas'ın kış turizmi için önemli merkezlerinden birisi olarak ön plana çıkmıştır. Dağın zirvesinde Hitit döneminden kaldığı sanılan kale kalıntıları vardır.
Yıldız Dağı ve kış sporları

Yıldız dağının kış sporları için harika bir yapıya sahip olması üzerine kış sporları merkezi yapılarak 2016 kış sezonunda hizmete açılmış olup bölgenin kış spor eksikliğini gidermiştir
Çifte Minareli Medrese (Sivas)

Aynı adlı Erzurum'daki medrese için Çifte Minareli Medrese (Erzurum) sayfasına bakınız.
| --- | --- |


Temel bilgiler
Koordinatlar: 39°44′54″K 37°00′51″D﻿ / ﻿39.74833°K 37.01417°D﻿ / 39.74833; 37.01417
İnanç: İslam
Açılış: 1271-72
Durum: Koruma altında
Mimari
Mimar(lar): Kölük b. Abdullah(?)
Özellikler
Genişlik: 37,54 metre
Minare sayısı: 2
Malzemeler: Kesme taş, tuğla
Çifte Minareli Medrese, Türkiye'nin Sivas ilinin merkezinde yer alan medrese. Taç kapı üzerinde yer alan kitabesine göre 1271 yılında İlhanlılar Veziri Şemseddin Cüveyni tarafından yaptırılmıştır. Medrese, süslemeli taç kapısı ve tuğla-çini örgülü iki minaresi ile dikkati çekmektedir. Medresenin kapalı mekânı yok olmuş, sadece doğu yönündeki minarelerin bulunduğu asıl cephe yüzeyi ayakta kalmıştır. Şifaiye Medresesi'nin tam karşısında yer almaktadır.
Çifte Minareli Medrese'den bir görünüm, 2020
Olivia de Havilland

| Dame Olivia de Havilland DBE |
| --- | --- |
de Havilland, 1985
Doğum: Olivia Mary de Havilland 1 Temmuz 1916(1916-07-01) Tokyo, Japonya İmparatorluğu
Ölüm: 26 Temmuz 2020 (104 yaşında) Paris, Fransa
Vatandaşlık:  Birleşik Krallık (doğumu)  ABD (1941’den sonra)  Fransa (1955’ten sonra) 
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1933-2009
Evlilik:  Marcus Goodrich (e. 1946; b. 1953)  Pierre Galante (e. 1955; b. 1979) 
Çocuk(lar): 2
Akraba(lar):  Joan Fontaine (kardeşi)  Hereward de Havilland (kuzeni)  Geoffrey de Havilland (kuzeni) 
Ödüller: Tam listesi
İmza

Dame Olivia Mary de Havilland DBE (/də ˈhævɪlənd/ ; 1 Temmuz 1916 – 26 Temmuz 2020), İngiliz-Amerikalı aktris. Sinema kariyerinindeki çalışmaları 1935'ten 1988'e kadar uzanıyordu. 49 uzun metrajlı filmde rol aldı ve zamanının önde gelen oyuncularından biriydi. 104 yaşında öldüğünde, yaşayan en yaşlı ve en fazla hayatta kalan Akademi Ödülü sahibiydi ve Hollywood sinemasının Altın Çağı'ndan hayatta kalan son büyük yıldız olarak kabul edildi. Küçük kız kardeşi Oscar ödüllü aktris Joan Fontaine'di.
De Havilland ilk olarak Captain Blood (1935) ve Vatan Kurtaran Aslan (1938) gibi macera filmlerinde Errol Flynn ile birlikte ekran çifti olarak ön plana çıktı. En iyi bilinen rollerinden biri Rüzgar Gibi Geçti (1939) filmindeki Melanie Hamilton'dur ve bu rolüyle kariyerindeki beş Oscar adaylığından ilkini ve En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında tek adaylığını almıştır. De Havilland 1940'larda karakter rollerden ayrıldı ve daha sonra Hold Back the Dawn (1941), To Each His Own (1946), The Snake Pit (1948) ve The Heiress (1949) filmlerindeki performanslarıyla öne çıktı. Bu filmlerle En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü’ne aday gösterildi.  To Each His Own  ve  The Heiress  filmleriyle ödülü kazandı. Tiyatro sahnesinde ve televizyon işlerinde de başarılıydı. De Havilland 1950'lerden itibaren Paris'te yaşadı ve Ulusal Sanat Madalyası, Légion d'honneur gibi onursal ödüller aldı. 101 yaşında Britanya İmparatorluk Nişanı alarak dame ilan edildi.
Sinema kariyerine ek olarak de Havilland, tiyatrodaki çalışmalarına devam etti, Broadway'de Romeo ve Juliet (1951), Candida (1952) ve A Gift of Time (1962) oyunlarında yer aldı. Ayrıca televizyonda çalıştı, başarılı mini dizi Roots: The Next Generations (1979) ve Anastasia: The Mystery of Anna'da (1986) rol aldı ve Primetime Emmy Ödülüne aday gösterildi. Altın Küre En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Ödülü'nü kazandı. Film kariyeri boyunca, de Havilland ayrıca iki New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü, En İyi Kadın Oyuncu Ulusal İnceleme Kurulu Ödülü ve Venedik Film Festivali Volpi Kupası'nı kazandı. Sinema endüstrisine yaptığı katkılardan dolayı Hollywood Walk of Fame'de bir yıldız vardır. O ve kız kardeşi, önemli oyunculuk kategorilerinde Akademi Ödülü kazanan tek kardeşlerdir.