stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Eş'arilik
Eş'ârîyye'nin diğer i'tikâdî fırkalara göre konumu

Eş'ârîlik, genellikle itikadda düşünceleri hususunda orta bir konumda olsa da sık sık Selefîliğe Mu'tezile'den daha yakındır. Tabiî olaylar, nedenleri bilinmeyen (onlara göre bilinen) sırf bir ilâhî ilkenin ürünüdürler ve bu ilkece yönetilirler. Bu anlayış, bütün tabiat olaylarını Allah'ın fiilleri yapmaktadır. Mâturîdîler de tabiî nedensellik konusunda aynı görüştedir. Bu düşüncenin tam karşısında ise Mu'tezile ve filozoflar bulunmaktadır. Onlar ise teveelüd veya tabiat fillerini kabul etmişler, Allah'ın nedensel olarak etki ettiğini söylemişlerdir. Ancak Mutezile ve filozoflar arasındaki fark ise filozofların Allah'ın bir sebep yaratmadığını ve yoktan var etmenin mümkün olmadığı görüşüdür. Bu düşünce ise Allah inancı olarak diğer Müslümanların hepsinden farklı bir inançtır. Filozofların düşünceleri genellikle Aristoteles felsefesi etrafında toplanmakta olup bazıları neredeyse sırf Aristo'yu taklit ediyordu. Sonraki dönemlerde ise Eş'arîler de bu akımdan etkilenmiş ve görüşlerini Antik felsefenin alt yapısı üzerine bina etmiş, nedensellik dışında (bkz. Aristoteles'in dört sebebi) Aristoteles mantığını kabul etmişlerdi.
Eş'ârîliğin en büyük tenkitçilerinden birisi, meşhur filozof İbn-i Rüşd'dür. Aslında genel olarak kelâm ve kelâmcılara karşı çıkmış olsa da İbn-i Rüşd, tenkitlerini en çok Gazzali ve Eş'ariyye üzerinde yoğunlaştırır.
Eş'ârîyye ismi her ne kadar Ehl-i Sünnet'e mensup iki ekolden birisinin ismi olsa da bu ekolün ortaya çıkışı dikkate alındığında Ehl-i Bid'ata mukabil kullanılması itibarıyla genel anlamda Mâtûridîyyeyi de içine alarak Ehl-i Sünnet'in genel ismi olarak anlaşılmaktaydı. Zîrâ o yıllarda akaidin önemli meselelerinden birini teşkil eden Allah'ın sıfatları meselesinde birbirine zıt iki görüş ileri sürülüyordu. Bunlar, sıfatları kabul eden Selefiyye görüşü ile onların bir kısmını kabul etmeyen Muattıla görüşü idi. Selefiyyeye sıfatları kabul etmesi sebebiyle "Sıfâtiyye" deniliyordu. Eş'ârî, Selefiyyeye geçtikten ve Eş'ariyye ekolünün temsilcisi olduktan sonra sıfatları kabul eden Ehl-i Sünnet'e "Eş'ârîyye" denilmiştir. İşte bu bakımdan Eş'ârîyye, Ehl-i Bid'ata mukabil olarak kullandığı takdirde Maturidiyyeyi de içine almaktadır.
Eş'ârîyye Mezhebi, Mu'tezileye karşı bir anti-tez olarak doğmuş ve başlangıçta Selef akidesini esas almıştır; fakat akaid meselelerinin ele alınışında kelâm bir istidlâl olarak kullanılmış ve te'vile yer verilmiştir. Eş'ariyyeye mensup kelâm âlimleri zamanla te'vile daha çok yer vermiş, zaman zaman da kelâmda yenilikler yaparak Kelâmı felsefe metotlarla tartışabilecek bir güce kavuşturmuşlardır. Gazzâlî'nin faaliyetleri bu hususun en canlı örneği olarak ele alınabilir. Kısacası Eş'ârî kelâmında aklın büyük önemi vardır. Eş'ariliğin  çıkışındaki ortam da bunun böyle olmasını zorunlu kılıyordu.
Tarihçe

Eş'ârî ekolü 10. ve 11. yüzyıllarda (hicri 4. ve 5.) önce Irak ve Suriye'de yaygınlık kazanmaya başlamış, daha sonra da Nizamiye medreselerine Eş'ârî âlimlerinin tayin edilişiyle geniş bir alana yayılma imkânı bulmuş ve Mısır ile Mağrîb ülkelerine kadar yayılmıştır. İmam Bakillâni ve Ebül Maâli gibi düşünürlerin yönetimi altında gittikçe gelişen bu öğreti baskısını diğer i'tikādî fırkalar üzerine öylesine arttırmıştır ki Eş'arilik karşıtı akımlar, 12. yüzyıl'da batıya geçerek inançlarını Endülüs Arapları arasında yaşamak zorunda kalmışlardır.
Eş'ârî'den sonra bu ekole mensup olarak ortaya atılan fikirleri geliştiren âlimler arasında şunları saymak mümkündür: Ebû Bekir el-Bâkıllânî (403/1012-1013); İmâmu'l-Haremeyn Cüveynî (478/1085-86); Ebû Hâmid Gazzâli (505/1111); Şehristânî (548/1153-54); Fahreddin er-Râzî (606/1209-10); Sayfullah Âmidî (631/1233-34); Beydâvî (685/1286-87); Sa'dud-din Teftâzânî (793/1390-91); Seyyid-i Şerif-i Cürcânî (816/1413-14); Celâlu'd-din Devvâni (908/15025-03).
Mezhepte farklı görüşlerin çok fazla olması

Eş'arilik, farklı görüşleri içerme bakımından diğer Sünnî mezheplerinden daha geniş durumda bulunmaktadır: Mesela Ebu İshâk İsferâyînî ve Halîmî'nin velilerin keramet göstermesinin mümkün olmadığını söylemeleri, Fahreddin er-Râzî'nin kullar için iyilik (husun) ve kötülüğün (kubuh) olduğunu kabul etmesi, Cüveynî ve bazılarının büyük-küçük günah diye bir ayrımın ontolojik olarak olmadığını iddia etmeleri, Eş'ari'nin mukallidinin (aklıyla düşünmeden İslâm'a inanan kimse) mü'min olamayacağını, ama kâfir veya müşrik de olmadığını söylemesi (bu sadece Eş'arî'nin kendi görüşü olup mezhebi bu görüşte değildir), yine Eş'arî'nin kadınlardan da dört peygamber (nebî) olduğunu söylemesi (bu sadece Eş'arî'nin kendi görüşü olup mezhebi bu görüşte değildir), yine Cüveyni'nin peygamberler için küçük günah işlemiş olmalarının mümkün olduğunu söylemesi, mezhebin kurucusu hariç diğer Eş'arilerin Varlığın mahiyetten (idealardan) farklı ve ona ilâve olduğunu kabul etmeleri, Kâdı Bâkıllâni'nin Allah'ın duyma, koklama, doku idrakleri olan üç subûtî sıfatı daha olduğunu iddia etmesi gibi daha çok örnekler verilebilir. Mezhebin kendi içinde ihtilafları gerçekten çok olduğu için Yusuf Şevki YAVUZ, mezhebin görüşlerinin bir noktada toplanamayacağını ifade etmiştir.
İzzettin Doğan

İzzettin Doğan, (d. 1940, Malatya) Cem Vakfı genel başkanı, Alevi Vakıfları Federasyonu onursal başkanı, Cem Radyo, Cem TV ve Habercem kurucusu, profesör, uluslararası hukuk uzmanı.
Hayatı ve Kariyeri

Malatya’nın Kırlangıç köyünde doğdu. Babası, Ağuiçen/Ağuçan Ocağı’ndan (ki Alevî inancına göre kökeni Muhammed’e ve Ali’ye giden 12 İmamdan İmam Zeynel Abidin’e kadar ulaşan bir soy zincirini kapsar) Hüseyin Doğan dede, annesi Baba Mansur Ocağı’ndan Seyit Süleyman dedenin kızı Elif Ana’dır.[kaynak belirtilmeli]
İlkokulun bir bölümünü Malatya Gazi İlkokulunda tamamladıktan sonra orta ve lise eğitimini Galatasaray Lisesinde tamamladı. Yüksek öğrenimini bitirdiği İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde “Devletler Umumî Hukuku” kürsüsünde asistanlık yaptı. Birleşmiş Milletlerin (BM) açtığı sınavı kazanarak aldığı bursla Cenevre’de BM hukuk komisyonunda 6 ay çalıştı. Fransa’nın Nancy kentinde 1,5 yıl süren çalışmalar sonucunda “Devletin Milletlerarası Antlaşmalardan Doğan Hak ve Borçlara Halefi yeti Sorunu” konulu doktora tezi ile “Hukuk Doktoru” unvanını aldı. İstanbul Üniversitesi, Marmara Üniversitesi, İstanbul Teknik Üniversitesi ile çok sayıda üniversitede Devletler Umumî Hukuku ve Avrupa Ekonomik Topluluğu Hukuku alanında dersler verdi. İstanbul Üniversitesi'nde Profesör olduktan sonra 1994 yılında Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne profesör olarak atandı ve 1994-1999 yılları arasında Galatasaray Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nün başkanlığını yaptı. Okan Üniversitesi Mütevelli Heyeti üyesidir.
Yukarıaydere

| Yukarıaydere |
| --- | --- |
Köy

 Ardahan'ın konumu
YukarıaydereYukarıaydere'nin Ardahan'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Ardahan
İlçe: Hanak
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2300 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 93
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0478
İl plaka kodu: 75
Posta kodu: 75900
Yukarıaydere, Ardahan ilinin Hanak ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Yukarıaydere ile Aşağıaydere köylerinin eski Tzurmanidir. Tzurmani (წურმანი), Türkçeye Zurman ve Surman olarak girmiştir. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Zurman (زورمان) ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Surman (سورمال) olarak geçer.
Tsurmani köyü, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Eruşeti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde tespit edilmiş Gürcüce yazılı haçtaş (kvacvari) da bu dönemden kalmış olmalıdır. Ayrıca megalit kalelere ait kalıntılar, buranın eski çağlardan itibaren yerleşme olduğunu göstermektedir.
Tsurmani köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adı Osmanlı tahrir defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlı Zurman-i Ulya (Yukarı Zurman), Zurman-i Süfla (Aşağı Zurman) ve Zurman-i Vasat (Orta Zurman) olmak üzere Zurman adı taşıyan üç köy bulunuyordu. Bu üç yerleşim de bu tarihte boşalmıştı. Bununla birlikte Yukarı Tsurmani ile Aşağı Tsurmani köylerinin 19. yüzyılda yeniden meskun hale gelmişti.
Yukarı Zurman köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresince "Yukarı Tsurmal" (Цурмалъ верхній) adıyla kaydedilmiş olan yerleşim, Ardahan sancağının Ardahan kazasına bağlı Sors nahiyesinin 16 köyünden biriydi. Köyün nüfusu, 71'i erkek ve 66'sı kadın olmak üzere, 18 hanede yaşayan 137 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Rus idaresi sırasında köyün nüfusu artmış, 1896'da 148, 1906'da 231 kişiye ulaşmıştır.
Yukarı Tsurmal köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Yukarı Tsurmal köyünü de kapsayan Ardahan bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.
Yukarı Tsurmani köyü, 1928 yılında Yukarı Surmal (یوقاری سورمال)  adıyla Kars vilayetinin Ardahan kazasının Hanak nayihesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 416 kişiden oluşuyordu. Tsurmali veya Surmal Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yukarıaydere olarak değiştirilmiştir. Yukarıaydere köyünün nüfusu 1965 yılında 684 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 219 kişi okuma yazma biliyordu.
Yukarıaydere köyünde üç adet megalit kaleye ait kalıntılar bulunmaktadır. Köyün 400 metre kuzeydoğusunda, dere kenarındaki kale kalıntılarının çevresinde ayrıca eski yerleşme izleri de tespit edilmiştir. Yukarıaydere'de ayrıca bir köylünün evinde, köyün Hristiyan geçmişine ait iki eski taş bulunmaktadır. Bunlardan birinin üzerinde oyma bir haç figürü yer alır. Bir kvacvari olan diğer taşta Gürcüce bir yakarış metni yer alır. Gürcü Asomtavruli alfabesiyle yazılmış metin, 13-14. yüzyıllara tarihlenmektedir.
Coğrafya

Yukarıaydere köyü, Ardahan il merkezine 48 km, Hanak ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 93
2021: 108
2020: 108
2019: 112
2018: 116
2017: 103
2016: 103
2015: 103
2014: 101
2013: 110
2012: 119
2011: 122
2010: 128
2009: 128
2008: 135
2007: 117
2000: 203
1990: 387
1985: 623
Tatar Ramazan Sürgünde

Başlığın diğer anlamları için Tatar Ramazan sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Yönetmen: Melih Gülgen
Yapımcı: Melih Gülgen
Senarist: Kerim Korcan eser Safa Önal
Oyuncular: Kadir İnanır Hayati Hamzaoğlu Esin Moralıoğlu Yıldırım Gencer Kazım Kartal
Müzik: Ahmet Kaya
Stüdyo: Gülgen Film
Türü: Dram
Yapım yılı: 1992,Türkiye
Süre: 95 dakika
Dil: Türkçe
Önceki film: Tatar Ramazan
Tatar Ramazan Sürgünde, yapımcı ve yönetmenliğini Melih Gülgen'in yaptığı; serinin ikinci ve son filmi. 1992 yapımı olan film, ilk film Tatar Ramazan'ın devamı niteliğindedir. Olaylar yine II. Dünya Savaşı'nın sürdüğü 1942 yılında geçmektedir ve yine Cumhuriyet gazetesinin manşetleriyle açılır. "700 kasaba, 70 vilayet ve 7 düvelde namı söylendi" yazısıyla biter.
Konusu

Tatar Ramazan, Adana Kapalı Cezaevi'ne sürgüne gelmeden ünü gelmiştir. Bütün hapishanede Tatar Ramazan'ın adaleti koruyup kollayan, güçsüzü ezdirmeyen, mert biri olduğu konuşulmaktadır. Bütün cezaevi Tatar Ramazan'ın gelişini merakla beklemektedir. Ezilen mahkûmlar, Tatar Ramazan'ı kendileri için bir kurtarıcı olarak görürler. Sonunda Ramazan gelir ve "Merhaba yarenler, merhaba felaket arkadaşlarım" diyerek hapishane ahalisiyle selamlaşır.
Yıllardır mapushane köşelerinde ağalık düzeni kuran Abdurrahman Çavuş ve yancısı Akseli Ali, mahkûmları baskı altına almışlardır. Koğuş ağası Abdurrahman Çavuş ve Akseli Ali, Tatar Ramazan'ın hapishaneye gelmesinden  rahatsız olur. Tatar Ramazan hapishaneye gelince, soygun çarklarının duracağını düşünerek endişelenirler. En başta Tatar ile iyi geçinmeye çalışırlar, diğer mahpusların üzerine gittikleri gibi gidemezler. Fakat Tatar Ramazan, durumu Kirmastılı ile konuşarak anlar, fakat gene de kendini tutmaya çalışır. Bu arada sevgilisi Zeynep de Tatar'ı görmek için hapishaneye gelir fakat Tatar o sırada "Benim adım Tatar Ramazan, ben bu oyunu bozarım!" diyerek  müdürle takıştığından kapalıya atılmıştır. Zeynep de Tatar'ı göremeyince deliye döner en sonunda hapishaneye girerek bağırmaya başlar. En sonunda Tatar da onu duyar ve tam konuşmaya başladıklarında üzerine gelen gardiyanlardan korkan Zeynep kendini yukarı kattan atar ve ölür.
Zeynep'in ölümüyle artık Tatar'ı durduracak bir şey kalmamıştır. Abdurrahman Çavuş'da hapishane bahçesinde Tatar'a meydan okumaktadır. Sonunda Tatar Ramazan, "Gel dedin geldim, Abdurrahman Çavuş" diyerek üstüne yürür Çavuş'un. Bıçaklar çekilir ve sahne başlar. Bu sırada Kirmastılı Ağa, Aksekili'yi içeri kilitler ve Tatar Ramazan'ın Abdurrahman Çavuş'la tek başına dövüşmesini sağlar. Tatar Ramazan bir hamleyle Abdurrahman Çavuş'u bıçaklar. Çavuş kanlar içinde yere düşer. O anda Tatar Ramazan etrafına dönerek yapılanların aslında mahpuslar için olduğunu söyler, herkes Ramazan'a sahip çıkıp "Ben vurdum, biz vurduk" diyerek üstüne kapanır. Yönetim yukarıdan tehdit edip teslim olmasını ister. O arada elinde bıçağıyla Tatar Ramazan aradan çıkar ve şöyle der:
Burada vurulacak birisi vardı, onu da ben vurdum! Benim adım TATAR RAMAZAN! Gücün varsa gelip alsana!
Bu bölümde özellikle Kirmastılı karakterine dikkat edilmelidir. Kerim Korcan, yıllarca hapiste yatmış ve orada rastladığı mahkûmlardan yola çıkarak bu karakterleri yaratmıştır. Kirmastı, Bursa'nın Mustafakemalpaşa ilçesinin eski adıdır. Kirmastılı karakteri, yiğitliğin ve mertliğin sembolüdür.
Film 700 kasaba, 70 vilayet ve 7 düvelde namı söylendi yazısıyla biter.
Oyuncular

Kadir İnanır - Tatar Ramazan
Hayati Hamzaoğlu - Abdurrahman Çavuş (ses. Saadettin Erbil)
Esin Moralıoğlu - Zeynep (ses. Şebnem Ünaldı)
Yıldırım Gencer - Kirmastılı Dayı (ses. Metin Serezli)
Kazım Kartal - Akseli Ali (ses. Ersan Uysal)
Turgut Bağır - Bıçkın Cafer
Yaşar Kutbay - Baş Gardiyan
Yusuf Çağatay - Veli Gardiyan
Kudret Karadağ - Karacahöyüklü Mehmet
Ayşecan Tatari - Çocuk
Teknik Ekip > Yapımcı

Melih Gülgen
Teknik Ekip > Müzikler

Ahmet Kaya - Şu dağlarda kar olsaydım
Ahmet Kaya - Hüseyin'e Yakılan Ağıt
Teknik Ekip > Yapım

Gülgen Film
Kozan Katliamı

| g t Kurtuluş Savaşı |
| --- | --- |
 Trakya ve Boğazlar   İstanbul'un İşgali Şehzadebaşı Baskını  Trakya'nın İşgali  Çanakkale Krizi  İstanbul'un Kurtuluşu Batı Cephesi   İzmir'in İşgali  Urla  Malgaç  Bergama  Erbeyli  Erikli  Tellidede  Aydın  Servetiye Cephesi  Akbaş  Yaz Taarruzu (1920)  Gediz  1. İnönü  2. İnönü  Kütahya-Eskişehir  Sakarya  Büyük Taarruz Dumlupınar  Balıkesir  İzmir Doğu Cephesi   Oltu  Sarıkamış  Kars  Gümrü  Batum  2. Artvin Güney Cephesi   Antep  Çukurova  Karboğazı  Karabucak  Kozan  Kovanbaşı  Maraş  Urfa  Yüreğir  Fadıl  Kanlı Geçit İç Cephe   Ali Galip Olayı  Kuvâ-yi İnzibâtiye  Anzavur  Hart  Düzce  Aynacıoğulları  Geyve  Çerkez Ethem  Çopur Musa  Demirci Mehmet Efe  Milli Aşireti  Yozgat  Konya  Koçgiri  İntikam Alayı  Pontus El-Cezire Cephesi   I. Süleymaniye Taarruzu Diğer   Samsun Bombardımanı 
Ağzıkaraca Köyü şehitliği. Öldürülen Çamurdan Ailesi'ne ait mezarlık.
Ağzıkaraca Köyü şehitliği. Öldürülen Çamurdan Ailesi'ne ait mezarlık.
Kozan Katliamı veya Kozan Ermeni olayları, 1920 yılı Kaç Kaç Olayı'nda, Camili, İmamoğlu ve Ağzıkaraca, İmamoğlu'nda da Ermeniler Türklere saldırmış, pek çok insanı öldürmüştür. Kaç Kaç olayında, Fransız işgal günlerinde Kozan yöresinden İmamoğlu'na gitmekte olan Çamurdanzade ailesinden kadınlar ve çocuklar, Ağanın köprüsü başında öldürüldüler. Kozan Müftüsü Hafız Osman (Çamurdan)'ın Kızkardeşi Emine (Çamurdan) Hanım, Ermeni Kamavorlar tarafından "Namaz kılarken" İmamoğlu yakınlarında, Ağzıkaraca Köyü Ağanın Köprüsü adlı mevkiide öldürüldü.
Öğrenme nesneleri

Teknoloji alanındaki gelişmeler insanların öğrenme yolarında da değişikliklere yol açtı. Geleneksel sınıf ortamı, uzaktan eğitimin gelişimine uyum sağladı ve okullar artan nüfus, masraf ve genişleyen coğrafi alanlar yüzünden çevrimiçi müfredatlar oluşturmaya başladı. Webe dayalı formatta, düşük masraflı, yüksek kaliteli eğitim oluşturmak için geleneksel sınıfa dayalı eğitim, materyal ve bilgi alma ihtiyacı öğrenme nesnesi kavramına giden yolu açtı. Öğrenme nesneleri; uzaktan eğitim maksadıyla hazırlanan ve Öğrenme Yönetim Sistemi'nde çalıştırılan e-öğrenme içeriklerine denir. Öğrenme nesnesi kavramındaki temel düşünce eğitimle ilgili içeriğin çeşitli öğrenme ortamlarında tekrar kullanılabilen küçük parçalara bölünmesidir. Geleneksel olarak, eğitimle ilgili içerik birkaç saatlik süreden oluşur. Öğrenme nesneleri ise süreleri iki ilâ 15 dakika arasında değişen çok daha küçük birimlerdir.
Öğrenme nesnesi nedir?

Öğrenme nesneleri, birbiriyle ilişkili faaliyetler, bilgi ve değerlendirme içeriklerinden oluşur ve temellerini Bilgisayar Bilimi paradigmalarından biri olan nesne yönelimli paradigmalar oluşturur. Günümüzde en çok ilgi gören, tekrar kullanılabilen parçalardır. 
Tek başına bir bütün olabilir, aynı zamanda bir bütünün parçaları olması nedeniyle, öğrenme nesneleri tekrar kullanılabilir. Üretiminde SCORM (Paylaşılabilen İçerik Nesnesi Başvuru Modeli) Standartları kullanılmalıdır. Öğrenme nesnelerine örnek olarak kitap, kalem gibi fiziksel nesnelere benzeyen ve kendine has özellikleri olan küçük yazılımlar verilebilir. Ya da dersin bölümleri, kitabın bölümlerinin kısımları, ünitelerin konuları vb. örnek olarak verilebilir. Öğrenme nesnesi, bilgi nesneleri parçalarına ayrılır. Öğrenme teknolojileri üzerine araştırma yapan Öğrenme Teknolojisi Standart Komitesi öğrenme nesnelerini şu şekilde tanımlıyor: “Teknoloji Destekli Öğretim sırasında kullanılabilen, yeniden kullanılabilen veya referans verebilen dijital ya da dijital olmayan herhangi bir varlıktır.” Öğrenme nesnelerini çeşitli amaçlar veya ortamlarda kullanabilmek için bu nesnelerin tanınması veya onları açıklayan bilgilerle sarmalanmış olması gereklidir. Bu işlem “tanımlayıcı bilgi” veya “açıklayıcı bilgi” anlamına gelen veya  “üstveri”lerle (metadata) yapılır. Örneğin, kütüphanelerde görülen kataloglar kitaplar veya belgelere kolayca ulaşılmasını ve onların tanınmasını sağlayan birer “tanımlayıcı bilgi” koleksiyonudur. O halde öğrenim nesneleri bir ders değil, dersin oluşturulmasında kullanılan parçalardır. David Wiley ise; öğrenme nesnelerini "Öğrenme nesnesi, öğrenimi desteklemek için kullanılabilen herhangi bir dijital kaynaktır.” şeklinde tanımlamaktadır. Dünyaca ünlü yazılım firmalarından olan Macromedia ve Medyasoft öğrenme nesnelerini; eğitim ve öğrenim uygulamalarında kullanılan modüler içerik parçalarının her biri olarak tanımlamaktadır. 

2004/2005 yılı itibarıyla Türkiye'de eğitim-öğretim sisteminin değişmesi ve daha çok bilgisayar ağırlıklı olması sebebiyle, öğrenme nesneleri daha geniş kitlelere ulaşmaya başladı ve herkesçe bilinir hale geldi. Öğrenme nesnelerinin arkasında yatan temel fikir, bu nesnelerin farklı öğretim materyalleri için tekrar tekrar kullanılabilir olmasıdır. Ancak burada bu nesnelerin büyüklüğü problemi ortaya çıkmaktadır. Bu problem, bu öğrenme nesnelerini hazırlayan birimin konu içeriğine bakış açısından kaynaklanmaktadır. Öte yandan, öğrenme nesnelerinin özelleştirilebilir olması, içerik ve konunun nasıl hazırlanması hususunda artı bir özelliktir. Öğrenme nesneleri kendi varlıklarını sürdürebilecek kadar kaynak ve içeriğe sahip olmalıdır; fakat bu içeriğin ve kayanağın başka bir derste kullanılamayacak kadar kısıtlı olması da gerekir. Değerlendirme, öğrencinin öğrenme nesnesi etkinliğinden edindiği bilginin ölçülmesidir.
Üstveri nedir?

Öğrenme nesneleriyle ilgili en önemli konulardan birisi arama motorları tarafından nasıl tanımlanacaklarıdır. Bu genellikle "öğrenme nesnesi üstbilgisi"  ya da  "veri hakkında bilgi"  denilen üstveri kullanılarak yapılır. Yani bir öğrenme nesnesi, öğrenme nesnesinin kendisi (veri) ve öğrenme nesnesini tanımlayıcı bilgi (üstveri) olmak üzere iki kısımdan oluşur. İlk kısım olan veri, üç temel bileşenden oluşur (Hua, 2002). Bu bileşenler aşağıda verilmiştir.
Öğrenme Hedefi
Öğrenme hedefini merkeze alan ve öğrenmeyi kolaylaştırmak için eğitim teorileri, stratejileri ve metodolojisine uygun öğrenme içeriği.
Hedeflere ulaşmaya katkıda bulunmak için uygulama ve değerlendirme.
İkinci kısım ise üstveri de denilen üstveridir. Uzmanların tanımladığı şekliyle iki çeşit üstveri vardır.
Üstveri nedir? > Teknik–tanımlayıcı üstveri

Birçok yazılımı destekleyen teknik üstveri, daha çok işlemlere yoğunlaşmaktadır. Örneğin, bir veritabanında bulunan hücre, satır ve sütünların tanımı, bu hücrelerde bulunan elementlerin fiziksel özellikleri teknik üstveridir.
Tanımlayıcı üstveri ise, daha çok bu yazılımları kullanan kullanıcılarla ilgilenmektedir. Örneğin, aynı veritabanındaki bu satır ve sütunların anlamını veren doküman ise tanımlayıcı üstveridir.
Üstveri nedir? > Pasif–aktif üstveri

Pasif üstveri adından da anlaşılacağı üzere, daha pasiftir, yalnızca kullanıcıyla etkileşim içindedir. Aktif üstveri ise, hem kullanıcıyla etkileşim içerisindedir hem de aktif üstveri ile oluşturulan verilerin bu işler için tasarlanmış programlarla da etkileşim içerisindedir. Kısacası, aktif üstveri her zaman için tekniktir. Ancak, her teknik olan nesneye de aktif üstveri denilemez.
Üstveri nedir? > Kullanımda olan üstveri standartları

Dublin Core
IEEE LOM
ARIADNE & IMS
CEN/ISSS LT
Öğrenme nesnelerinin genel özellikleri

Öğretimsel değeri olmak zorundadır.
Genellikle birden fazla dosyadan oluşurlar.
Tekrar kullanılabilirler.
Tek başına bir bütün olabilir.
Bir bütünün parçası olabilir.
Yönetimi genellikle zordur.
Bilgi nesnelerinde belli bir boyut ve süre söz konusu iken, öğrenme nesnelerinde kesin bir süre ya da boyut söz konusu değildir. Ancak, genellikle süreleri iki ilâ 15 dakika arasında değişir.
Öğrenme nesnesi sınıfları

Tüm öğrenme nesnelerinin belirli özellikleri vardır. Bir öğrenme nesnesini diğerinden ayıran, bu özelliklere sahip olmada gösterdikleri yöntem farklılıklarıdır. Wiley'e göre; bu sınıflandırma, beş farklı öğrenme nesnesi tipi ortaya çıkarmıştır:
Öğrenme nesnesi sınıfları > Temel

Örneğin, piyanoda akort çalan bir elin JPEG uzantılı resmi.
Öğrenme nesnesi sınıfları > Kapalı-birleşik

Örneğin, piyanoda akort çalan bir elin ses eşliğindeki videosu.
Öğrenme nesnesi sınıfları > Açık-birleşik

Örneğin, üstte bahsi geçen JPEG uzantılı resmi ve videoyu metinsel materyalle birleştiren dinamik bir web sayfası.
Öğrenme nesnesi sınıfları > Tanıtıcı-üretken

Örneğin, grafiksel olarak porte, nota anahtarı ve notaları oluşturup bunları uygun şekilde yerleştirerek öğrenciye bir akort tanıma problemi sunabilen bir Java appleti.
Öğrenme nesnesi sınıfları > Eğitici-üretken

Eğitimsel işlem kabuğu uygulaması.
Kullanım alanları

Öğrenme nesneleri nesne tabanlı yazılım sistemleriyle oluşturulur. Aynı zamanda elektronik öğrenme ortamında da kullanılır. Elektronik materyallere yeni bakış açıları ve kullanım alanları getirmektedir. Yeniden kullanılabilir olması ve üretilebilirlik özelliklerin dolayı, öğrenme stiline esneklik katar. İstenilen şekilde üretilebildiklerinden dolayı farklı beceri ve yetenekleri olan insanların ihtiyaçlarına cevap verir.
Eğitimde kullanımı

Öğrenme nesnelerinin eğitimde en belirgin kullanıcıları eğitimciler, öğrenciler ve eğitime yardımcı olan kişilerdir.