stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ahmet Mümtaz İdil
Kariyeri

İlk ve orta öğrenimini Zonguldak'ta tamamladı. 1974'te Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Rus Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ne “misafir öğrenci” olarak devam etti. Prof. Dr. Cem Eroğul ve Prof. Dr. Mete Tunçay’ın öğrencisi oldu. Hacettepe Ü. Felsefe Bölümü’nde İoanna Kuçuradi ve Oruç Aruoba’nın öğrencisi oldu. A.Ü.Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi bölümünde iki yıl yüksek lisans eğitimi gördü. Prof. Dr. İnci San ve Prof. Dr. Cahit Kavcar’ın öğrencisi oldu.
1992 yılında Telif Hakları ve Sinema Genel Müdürlüğünde Genel Müdür Yardımcısı oldu. Bir yıl sonra aynı bölümün Genel Müdürlüğüne geçti ve bir yıl bu görevi yürüttü. Daha sonra yeniden gazeteciliğe döndü. Sırasıyla Siyah Beyaz gazetesinde Yazı İşleri Müdürlüğü, Günaydın Gazetesi’nde Ankara İstihbarat Şefliği, Akşam gazetesinde köşe yazarlığı yaptı.1998 yılında yeniden Kültür Bakanlığına Basın Müşaviri olarak döndü. Aynı yılın sonunda Çorum İl Kültür Müdürülüğüne sürüldü ve 2002 yılında Müsteşar Yardımcısı olarak Ankara'ya döndü, 2003 yılında emekli oldu.
1977 yılında Dönemeç dergisinde edebiyat hayatına atılan Mümtaz İdil'in bugüne kadar Türk Dili, Sanat Olayı, Yarın, Bilim ve Sanat, Dönemeç, Varlık, Gösteri, Cumhuriyet Kitap Eki, Türkiye Yazıları gibi periyodik yayınlarda binden fazla makalesi yayınlandı. Akşam, Günaydın, Siyah Beyaz gazetelerinde köşe yazarlığı da yapan İdil, Başkent Üniversitesi yayın organı Bütün Dünya dergisinin "sürekli yazarları" arasında yer alıyor. İdil profesyonel gazeteciliğe 1984 yılında ANKA Ajansı'nda dış politika muhabiri olarak başladı. Daha sonra aynı ajansta Ekonomi bölüm şefliği görevini üstlenen İdil, İngilizce yayınlan Anka Review dergisi editörlüğünü de yaptı. Anka Ekonomik Bültenin editörlüğünü de üstlendi. 2009'dan bu yana yürütmekte olduğu Odatv Ankara temsilciliği görevini sürdüren İdil, aynı zamanda Gaziantep Haberler, Dağarcık gibi gazete ve dergilerin de Ankara temsilciliğini de yürütüyor. A.Mümtaz İdil, Etkin Yayınevi, Öteki Yayınevi, Ka Kitap gibi yayın kuruluşlarının yönetim kurulunda yer alıyor ve Ankara temsilciliği görevinde bulunuyor. Mümtaz İdil ayrıca Halkın Dostları adlı İnternet sitesinin de imtiyaz sahibi ve genel yayın yönetmenliğini yapmıştır.
Kitapları

Atak Oyunun İki Dehası: Alekhin-Tal (1.Baskı Beta Yayınları, 1985, 2. Baskı Broy Yayınları, 2010)
Bir Sevgi'nin Öyküsü: Sevgi Soysal (1. Baskı Kavram Yayınları, 1986, 2. Baskı Kültür Bakanlığı Yayınlarrı, 1997)
Caligula (Etkin Yayınları, 1, Baskı Mayıs 2003, 7. Baskı 2013)
Rasputin (Etkin Yayınları, 1. Bskı Mayıs 2003, 8. Baskı 2013)
Spartacus (Etkin Yayınları, Son Baskı Ekim 2013)
Dostoyevski (Etkin Yayınları Son Baskı Nisan 2014)
Gerçeklik ve Roman (Akademi Kitabevi 1984, Araştırma İnceleme 1. Ödülü, Dayanışma Yayınları 1. Baskı Nisan 1983)
Sovyet Romanı (Yarın Yayınları, 1984)
100 Soruda Satranç (ANKA Yayınları, 1.Baskı 2011, 2. Baskı 2013)
Pinokyolar Ülkesinde Filler Kral Olur (Ka Kitap, 1. Baskı Şubat 2016)
Saygın Kel Adamın Ölümü (Ka Kitap, 1. Baskı Şubat 2015, 2. Baskı Şubat 2015)
Şeytanla Çorba İçenin Kaşığı Uzun Olur (Destek Yayınları, 1. Baskı Haziran 2016)
Çevirileri

Budala, F.M.Dostoyevski (2 cilt) (Rusça, 1. Baskı 1995, 2. Baskı, Eylül 2016)
Meçhul Bir Kadından Mektup, Stefan Zweig (Ruşça) (1. Baskı Tez Yayınlar, 1999, 2. Baskı Bencekitap, 2008)
Delikanlı, F.M.Dostoyevski (3 Cilt, Rusça, 1. Baskı 1996)
Foma, M.Gorki (Evrensel Yayınları)
Çocukluğum, M.Gorki (Evrensel Yayınları)
Ekmeğimi Kazanırken, M.Gorki (Evrensel Yayınları)
Benim Üniversitelerim, M.Gorki (Evrensel Yayınları)
Kumarbaz, F.M.Dostoyevski (1. Baskı Ocak 2016)
Yeraltından Notlar (F.M.Dostoyevski, 1. Baskı Ocak 20016)
Büyük Adamlar (Rusça, Grigory Petrov, Etkin Yayınevi, 1. Baskı Mayıs 2014)
Aziz Ogan

| Aziz Ogan |
| --- | --- |

Doğum: 1888 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 1956 (67-68 yaşlarında) İstanbul, Türkiye
Meslek: Arkeolog, Müzeci
Çocuk(lar): Jale (1914-2001)

Aziz Ogan (1888, İstanbul –  1956, İstanbul) Türk arkeolog, müzeci.
Türkiye'nin ilk arkeologlarındandır. İzmir Arkeoloji Müzesi'ni kurmuş ve İstanbul Arkeoloji Müzeleri'nin müdürlüğünü yapmıştır. İlk Türk kadın arkeolog Jale İnan'ın babasıdır.
Yaşamı

1888'de İstanbul'da dünyaya geldi. Babası, Edremit eşrafından merhum Hacı Ahmed Halil zade Ahmed'dir.
1910 yılında Sanayi-i Nefise Mektebi resim bölümünden mezun oldu. Babasının arkadaşı olan Osman Hamdi Bey'in teşviki ile arkeolojiye ilgi duyan Aziz Bey, mezuniyetinden sonra Eski Eserler Müzesi'nde çalışmaya başladı. Arkeoloji bilgisini sağlamak için İzmir, Manisa ve Aydın vilâyetlerinde yapılan kazılarda görevlendirildi.
1914'te İzmir Asar-ı Attika müfettişliğine tayin oldu. Ancak seferberlik ilanı üzerine yedek subay olarak olarak askere alındı. Önce Çanakkale ve Kafkas cephelerinde bulundu; ardından Şam'da görevlendirildi. Türk ordusunda görevli bulunan ünlü Alman arkeolog Theodor Wiegand'ın yardımcılığını yaptı; Şam Müzesi'nin kurulması ve şehrin antik planının tespiti işlerinde çalıştı. Baalbek'teki Jüpiter Mabedi'nin ordu tarafından tamirinde  ve İsviçreli bir heyet tarafından Emevi Camisi'nin etrafındaki ev ve dükkânların kaldırılıp yapının ortaya çıkarılması işlerinde çalıştı. Şam'da bulunduğu sürece ayrıca Sanayi-I Nefise Mektebi müdürlüğü yaptı. 8 Ağustos 1918'te terhis oldu ve İzmir'deki görevine döndü. İzmir'in işgali üzerine İstanbul'daki Arkeoloji Müzesi'nde hafriyat ve tasnif işleri ile görevlendirildi.
İzmir'in kurtuluşu üzerine 1922'de ordudaki müfettişlik görevine yeniden başladı. İzmir Arkeoloji Müzesi'nin, müze içindeki resim galerisinin ve kütüphanenin kurulmasını sağladı. Bergama ve Efes'te buluntuların sergilenmesi için yerel müzelerin kurulmasına çalıştı.
1931'de İstanbul Arkeoloji Müzeleri Umum Müdürlüğü'ne atandı ve bu görevi emekli oluncaya kadar 23 yıl sürdürdü. Bu görevi sırasında müzede Mezopotamya, Mısır ve Part buluntularının sınıflandırılmasını; kimya laboratuvarı, fotoğraf ve heykel atölyelerinin kurulmasını; Ayasofya'nın müze haline getirilmesini sağladı. İstanbul Arkeoloji Müzesinin ahşap olan çatısının betona çatı ile değiştirilmesi müzeye yaptığı önemli katkılardandır.
1933'te Avrupa müzelerini incelemek üzere Avrupa'da bir seyahate çıktı. Avusturya, Almanya, Hollanda, İngiltere, Fransa ve İtalya'nın önemli müzelerini ziyaret etme ve İtalya ile Yunanistan'da çeşitli kazıları incelemek fırsatı buldu. 1934'te Türkiyeye gelen İsveç Veliahdı Prens Adolf Güstav'ın  Bursa, İstanbul ve İzmir seyahatlerinde kendisine refakat etti. 1939'da New York'ta açılan Dünya Sergisi'nde Türkiye Cumhuriyeti pavyonlarındaki Asarı Atika ve Müze Sergisi heyeti başkanlığıyla New York'a gidip çeşitli Amerikan müzelerini inceledi.
Türk Tarih Kurumu, Viyana, Berlin, Prag ve Fin Asar-ı Atika Enstitüleri ile Almanya'nın Mainz İlimler Akademisi'ne üye idi.
Bergama, Efes tarih ve rehberleri İzmir Müzesi'nin Türkçe ve Fransızca rehberlerini yayınlamış; Fethiye Camisi (Teotokos Pamakaristos Manastırı), İstanbul Surları, Çinili Köşk'e ait yayımlar yapmıştır.
1953 yılında emekli oldu. 1956 yılında hayatını yitirdi. 5 çocuk sahibi olan Aziz Ogan'ın, 1914 doğumlu kızı Jale, babasının mesleğine yönelmiş ve Türkiye'nin ilk kadın arkeoloğu olmuştur.
Maya Angelou
Eserleri

"Bir Kadının Yüreği"
"Annem ve Ben"
"Benim Adımla Toplanın"
"Kafesteki Kuşun Şarkısı"
"Kızıma mektuplar"
"And Still I Rise"
"Phenomenal woman"
"The Complete Collected Poems"
"Poems"
"On the Pulse of Morning"
"Woman Work"
"Life Doesn't Frighten me"
"Kadın Kalbi"
"Graduation"
"I Shall Not Be Moved"
"A brave and Startling Truth"
"Shaker, Why Don't You Sing?"
Cibali

| Cibali |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°01′25″N 28°57′34″E﻿ / ﻿41.02358°K 28.95936°D﻿ / 41.02358; 28.95936
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Fatih
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 0.28 km²
Nüfus (2023): 7.199
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34083 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 2. seçim çevresi 
Cibali, İstanbul'un Fatih ilçesinde, Unkapanı'ndan Eyüpsultan'a doğru Haliç'in batı kıyısındaki mahalle. 2008 yılında yapılan bir düzenleme ile Haydar, Haraççı Karamehmet, Kasap Demirhun Mahalleleri'nin birleştirilmesiyle oluşturulmuştur.
Bizans surlarının içereside yer alan Cibali semtinin karşı yakasında Kasımpaşa, yan tarafında ise Balat ve Fener semtleri semti yer alır. Haraççı Kara Mehmed ile Küçük Mustafa Paşa mahallelerinin eteklerinde Haliç kıyısında kurulmuş bir semttir. Kuzeyinden Haliç'e paralel Abdülezel Paşa Caddesi (Kadir Has Caddesi) geçmektedir.
Bizans döneminde, İstanbul'un Haliç'i de çevreleyen surlarının bugünkü Cibali semtinde bulunan kapısına “Porta Puteae” veya “Porta del Pozzo” dendiği söylenir. Pierre Gilles, aynı kapıya “Porta Jubalica” dendiğini söyler. Bu adlar 18. yy'a kadar semtte oturmuş olan İspanya kökenli Yahudilerden almış olmalıdır.
1453'te Fatih Sultan Mehmet döneminde İstanbul'un fethiyle Osmanlı'ya geçen Cibali semtinin ismi fetih sırasında Haliç sahilinde bulunan bir kale kapısından İstanbul surlarının içerisine giren Cebe Ali'den geliyor. Fatih Sultan Mehmet dönemi kumandanlarından olan Cebe Ali Bey'in Osmanlı döneminde silah lojistiğinden sorumlu olan Cebeciler ocağının ilk kumandanı olduğu düşünülür. Cebe Ali Bey İstanbul'un fethi sırasında önemli başarılar sağlayarak Haliç sahilinde Bizans'ın İstanbul surlarına açılan kale kapısından içeri girmiştir. Sonra İstanbul şehrine girdiği bu kapının ismine Cebe Ali kapısı denmeye başlanmış ardından halk arasında zamanla bozularak Cibali kapısı denmeye başlanmış ve semte de Cibali ismi verilmiştir.
Tarihçe

Cibali semti İstanbul'un fethinden sonra halkın büyük çoğunluğunu ayak takımının oluşturduğu ve Rumların yanına ek olarak Türkler gibi yeni milletlerin de göç etmesiyle iyice kalabalık ve sıkışık bir yer olmaya başlamıştır. Ardından Cibali Osmanlı yönetimi altında zamanla meyhanelerin oldukça yoğun bulunduğu bir semt haline gelmiş ve meyhaneleriyle tanınır olmuştur. Fakat günümüzde Cibali'de hiçbir meyhane kalmamıştır. Cibali'de yapılaşma çoğunlukla sıkışık ve ahşap malzemeli olduğu için tarihinde sık sık büyük yangınlarla karşılaştırmıştır. Ayrıca 4. Murad dönemindeki büyük İstanbul yangını aynı sebeplerden dolayı Cibali'den çıkmıştır ve hatta 4. Murad tütün ve alkol yasağını bu yangını bahane ederek "Cibali'de çok meyhane var insanlar buralarda oturup alkol ve tütün içiyor bu yüzden de tütünün ateşi yangına sebep oluyor." diyerek çıkarmıştır. İlerleyen dönemlerde 2. Mahmud zamanında Cibali ye ilk kez İstanbul'daki müslim ve gayrimüslimlerin asayişinin sağlanması için karakol yapılmıştır. Daha sonraları 1954'te bu karakolda geçen Cibali Karakolu adlı oyundan dolayı Cibali Karakolu ismiyle ün salmıştır. Sonraki yıllarda Cibali'de yaşanan en önemli değişim, Osmanlı imparatorluğunun borçlarını ödemek için yabancılar tarafından kurulan düyunu umumiye aracılığıyla Fransız tütün rejisine verilerek 1883 yılında kurulan ve Cibali için büyük bir sosyoekonomik değişim getiren Cibali Tütün Fabrikası'dır. Bu fabrika için Cibalinin seçilmesinin nedenleri Eminönü ve Unkapanı arasında bulunan tütün işleme atölyelerinin fazla olması ve Cibali'de işi olarak çalışabilecek çok insanın bulunmasıydı. Daha sonraları cumhuriyet kurulduğunda Türkiye üzerindeki kapitülasyonlar kaldırınca tütün fabrikası 1 mart 1925 tarihinde devlet yönetimine geçmiştir. 1995 yılına gelindiğinde fabrika kapatılmıştır ve Kadir Has Üniversitesi'ne devredilmiştir. 2002 yılında yerleşkenin restorasyonu tamamlanınca Kadir Has Üniversitesi eğitime başladı. Bu sefer de üniversitenin açılarak binlerce öğrencinin gelmesiyle Cibali'de son büyük değişim yaşanmıştır ve Cibali su anki halini almıştır. Bugün Cibali orta-alt katmanların, küçük esnaf, işçi ve asıl iç göçle gelenlerin yerleştiği bir semttir. Göçle gelenlerin çoğu Rizelidir. Gelenekçi ve muhafazakâr bir toplumsal yapıya sahiptir. Semtin Haliç kıyısı tarafındaki mezbelelikler ve tersane 1985-1989 döneminde kaldırılmış, yerlerine çocuk parkı ve park yapılmıştır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 |  | 10.189 | ADNKS |
| 2010 |  14% | 8.732 | ADNKS |
| 2011 |  0% | 8.698 | ADNKS |
| 2012 |  2% | 8.834 | ADNKS |
| 2013 |  1% | 8.704 | ADNKS |
| 2014 |  2% | 8.507 | ADNKS |
| 2015 |  1% | 8.400 | ADNKS |
| 2016 |  2% | 8.220 | ADNKS |
| 2017 |  2% | 8.057 | ADNKS |
| 2018 |  2% | 7.894 | ADNKS |
| 2019 |  3% | 8.097 | ADNKS |
| 2020 |  6% | 7.617 | ADNKS |
| 2021 |  2% | 7.487 | ADNKS |
| 2022 |  1% | 7.383 | ADNKS |
| 2023 |  2% | 7.199 | ADNKS |
Ulaşım > Otobüs Hatları

36CE Cebeci - Eminönü
399B Emniyettepe - Eminönü
399C Sultangazi Peron - Eminönü
41Y Ayazağa - Yenikapı
44B Hamidiye Mahallesi - Eminönü
48E Göktürk - Eminönü
55T Gaziosmanpaşa - Taksim
99 Akşemsettin - Eminönü
99A Gaziosmanpaşa - Eminönü
99Y Yeşilpınar - Eminönü
Ulaşım > Tramvay ve Teleferik Hatları

Eminönü - Alibeyköy Cep Otogarı
Işığın parçacık teorisi

Optikte, ışığın tanecik teorisi, Pierre Gassendi ve Thomas Hobbes tarafından ışığın sınırlı hız ve enerji ile doğrusal olarak hareket eden küçük ve ayrık parçacıklardan oluşması olarak tanımlanmıştır. Bu kuram, atomculuğun alternatif açıklaması olarak temellendirilmiştir.
Mekaniksel Felsefe

17. yüzyılın başlarında, çeşitli Avrupalı filozoflar, 1610'dan 1650li yıllara kadar evrenin madde ve hareketten oluştuğunu düşünen ve evreni geniş çaplı mekanizma olarak tarif eden mekaniksel felsefeyi benimsemiştir. Mekaniksel felsefe, Epikürizm ve Epikür'ün atomizmine göre temellendirilmiştir. Bu kurama göre insan vücudu, aklı, ruhu ve düşünceleri dâhil evrendeki her şey, hareket eden çok küçük sonsuz sayıdaki parçacıklardan, atom, meydana gelmiştir. 17. yüzyılın başları süresince, mekaniksel felsefenin atomla ilgili kısmı büyük ölçüde Gassendi, René Descartes ve diğer atomcular tarafından geliştirilmiştir.
Pierre Gassendi's atomist madde kuramı

Gassendi'nin ana felsefesi atomist madde kuramıdır. Yayınlanan önemli çalışması, Sentegma (dizim) Felsefesi'nde, Gassendi maddenin halini ve dünyanın doğal olayını boşluk ve atom olarak açıklamaya çalışmıştır. Epikür atomizmi Hristiyan teolojisine uygun olarak değiştirmiştir:
Tanrı vardır.
Tanrı, sınırlı sayıda, parçalanamayan ve hareket eden atomları yaratmıştır.
Tanrı ile maddenin yaratılışında kutsal ve devam eden bir ilişki vardır.
Özgür irade
İnsan ruhu vardır.
Gassendi, atomların boş bir alanda hükümsüz olarak hareket ettiğini düşünmüştür, bu düşünce Aristocuların evren tamamen maddeyle doludur görüşünü yalanlar. Gassendi ayrıca, bilginin insan düşüncelerinin manevi olmayan kısmıyla özellikle görü durumunda kazanılacağını söylemiştir.
Parçacık kuramları

Parçacık kuramları, atomizm kuramlarına atomun daha küçük parçalara bölünemeyeceği ve parçacıkların bölünebilirliği konuları haricinde benzemektedir. Parçacıklar tekildir, ölçülemeyecek kadar küçüktür, şekil, boyut, renk ve diğer fiziksel özelliklere sahip parçacıklar işlevlerini değiştirerek mekanik ve biyolojik bilimleri etkilerler. Bu düşünce daha sonra, bileşiklerin özelliklerinin bileşiği yapmak için kullanılan elementlerden farklı olduğu fikrine öncülük etmiştir. Gassendi, parçacıkların farklı türlerde maddeleri taşıyan parçalar olduğunu iddia etmiştir. Bu parçacıklar aynı zamanda, hayvan, bitki ve Güneş gibi kaynaklardan ışımaktadır. Robert Boyle parçacık işlevini kullanarak vakum ve plenum arasındaki farkı örnekleyen bir parçacık işlevi destekçisidir. Boyle'un, buradaki amacı mekaniksel felsefe ve atomist kuramı desteklemektir. Gassendi'den yarım yüzyıl sonra, Isaac Newton parçacık işlevi kuramlarını kendi parçacık kuramı olan ışığın fiziği kuramını geliştirmek için kullanmıştır.
Parçacık işlevi kuramında ışığın tanımı

Isaac Newton dalgaların doğrusal hareket etmeyeceğinden ışığın yansıma ve kırılım olan geometrik doğasının sadece ışık parçacıklardan oluşuyorsa açıklanabileceğini savunmuştur. Newton Christiaan Huygens’in ışığın dalgalardan oluştuğunu iddia eden kuramının ispatını aramıştır.
Newton, beyaz ışık huzmesini iki prizmayı ışığa spektrum yaptıracak açıyla ayarlamışken, ilk prizmada spektrum gerçekleşmiş; ancak ikincisinde tekrar birleşme olup spektrum beyaz ışığa dönüşmüştür bu yüzden Newton seri halindeki deneylerinin 44.sünde ışığın parçacıklardan oluştuğunu söyleyerek deneylerini sonuçlandırmıştır.
Sir Isaac Newton

Bu büyük ölçüde Isaac Newton tarafından geliştirilmiştir. Newton’un kuramı, Newton’un saygınlığı sayesinde, Huygens’in dalga yüzü kuramına göre yüz yıldan fazla süre geçerli kalmıştı. Ancak, ışığın parçacık kuramı ışığın kırınım, girişim ve kutuplu oluşunu(polarizasyonunu) yeterli olarak açıklayamayınca başarısız oldu ve Huygens’in dalga kuramının gerisinde kaldı.
Bir yere kadar, Newton’un ışığın parçacık kuramı 20. Yüzyılda tekrar ortaya çıktı, ışığın olayı (fenomen), şu anda parçacık ve dalga olarak açıklanır.
Newton’un parçacık kuramı güçlerin maddesel uçları gibi gerçeklik anlayışının bir detayıdır. Albert Einstein’ın, Newton’un fiziki gerçekliğini tanımlaması:
Newton’un fiziki gerçekliği uzay, zaman, nokta parçacık (material point) ve gücün kavramı olarak nitelendirilir. (nokta parçacıklar arası etkileşim). Uzaydaki nokta parçacık kanununa göre fiziki olaylar harekette olduğu gibi düşünülür. Nokta parçacık, gerçekliğin şu ana kadarki değiştirilebilir olan (sübjektif anlamda) tek örneğidir. Nokta parçacık kavramı; açıkça gözlemlenebilir objelerdir; yerinden oynatılabilir objelerin benzerliği; genişletme (metafizikte), biçim, boyutsal çevre, tüm “iç” nitelikler, tespit edilen eylemsizlik, öteleme ve güç kavramının özellikleri kaldırılarak ortaya çıkarılabilir.
Işığın tüm kaynakları parçacık (corpuscle) olarak bilinen kaynağı orta düzeyde çevreleyen çok fazla sayıda küçük parçalar yayar.
Bu parçacıklar tamamen esnek, katı ve ağırlıksızdır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4338253-8
Trabzon Olayları

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  | Bu maddede belli bir etnik grubun bakış açısının ağırlıkta olduğu bir tür sistemik yanlılık sorununun bulunduğu düşünülmektedir. Maddenin evrenselleştirilmesi ve uygun hâle getirilmesi için lütfen tartışmaya katılınız. Şablonu maddeden çıkarmadan önce şablonun yardım sayfasını lütfen inceleyiniz. |  |
Trabzon olayları, II. Meşrutiyet sonrası Ermeni Komitecilerin Trabzon ve Samsun illerinde neden oldukları olaylardır. Periyodik olarak tekrarlanmış ve ağırlıklı olarak 1917 Bolşevik İhtilali'ne kadar devam etmiştir.
Olayların gelişimi

Samsun ve Trabzon konumları itibarıyla Karadeniz'in Anadolu'ya açılan kapıları hükmündeydiler. Bu konum bugün de güncelliğini korumaktadır. Ermeni komiteciler de bu önemin farkında olarak Erzincan, Erzurum, Sivas, Şebinkârahisar, Van ve Elazığ gibi illere yaptıkları silah sevkiyatını, bu limanları kullanan ve eşya ticareti yapan tüccarlar aracılığıyla yapmaktaydılar. Savaş ilanından önce bu bölgede çok yaygın bir şubeleşmeye giden komiteciler, Rusya'nın bölgedeki konsoloslarından bilgi almakta, aynı zamanda yine Rusya'nın telgraf hatlarını kullanarak bölgesel koordinasyonlarını sağlamaktaydılar.
Tahkikat ve isyan girişimi

Silah ithali için Giresun iskelesine büyük önem verilmişti. Bu bölgedeki silah kaçakçılığı, Vahan Badelyan ve Kel Artin isimli iki Ermeni tarafından kontrol ediliyordu. Bir gün Rus vapurlarından çıkartılmakta olan bir saman balyasının vinçten boşalarak dağılması üzerine, samanların arasında bulunan 400 martin ile çok sayıda mavzer tüfekleri ve mermiler ortaya çıktı. Böylece gümrük ambarlarında yapılan aramalar ve tahkikat sonucunda, ticaret eşyaları arasında çok sayıda tüfek ve cephane ele geçirildi.
Bir başka olay da Giresun'da gerçekleşmişti. Giresun'un Rus torpidosu tarafından bombardımanı sırasında Ermeniler, büyük sevinç gösterileri yapmışlar ve Müslüman halk ile hükûmet memurlarına hakaretler yağdırmışlardı. Ayrıca Samsun'da yapılan bir aramada birçok silah ve cephaneden başka Ermeni kilisesinin zeminliğinde büyük çapta 20 memeli bomba ile bomba yapımında kullanılan çokça araç ve gereç bulunmuştur. Bu sandıkların üzerinde ise Ermenice ‘’Samsun Ermeni Piskoposluğuna verilecektir’' ibaresi bulunmuştu.
Sonuç

Ermeniler, bu bölgede, yüksek iktisadi durumları sayesinde asker kontrolünden ve idari baskılardan nispeten kurtulmuşlardı. Bu rahatlık onların limanları istedikleri gibi kontrol etmelerine ve silah sevkiyatını kolayca yapabilmelerine imkân sağlamaktaydı. Rus konsolosluklarının bölgedeki etkinliği onlara ayrıca büyük bir güç sağlamış oluyordu. Bölgede çıkan karışıklıkların, Rus saldırıları ile paralel zamanlarda olmasından anlaşıldığı üzere Ermeniler dış güçler ile paralel hareket etmeleri sayesinde bu güce sahip olmuşlardı.
Dedem, Gofret ve Ben

| Dedem, Gofret ve Ben |
| --- | --- |
Format: Televizyon dizisi
Tür: Komedi Aile
Senarist: Çetin Büyükakın Alper Erze
Yönetmen: Zeki Alasya
Başrol: Zeki Alasya Selma Güneri İclal Aydın Hâzım Körmükçü Nejat İşler Barış Küçükgüler Halit Ergenç
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 1
Bölüm sayısı: 39
Yapım
Yapımcı: Osman Yağmurdereli
Yapım şirketi: TRT Yağmur Ajans
Yayın bilgileri
Kanal: TRT 1
Görüntü formatı: 4:3
Ses formatı: Stereo
Yayın tarihi: 2001 - 2001
Durumu: Sona erdi


Dedem, Gofret ve Ben, 2001 yılında TRT 1'de yayımlanmış, yönetmenliğini Zeki Alasya'nın üstlendiği, senaryosunu Çetin Büyükakın ve Alper Erze'nin yazdığı, başrollerini Zeki Alasya, Selma Güneri ve İclal Aydın'ın paylaştığı, aile ve komedi türündeki Türk televizyon dizisidir. Yapımcılığını Osman Yağmurdereli üstlenmiştir. Dizi, 39. bölümü ile sona erdi.
Konusu

Küçük bir çocuk, onu canından çok seven dedesi ve köpekleri Gofret'in hikâyesi. Yavaş yavaş yok olan çıkarsız sevgi, hoşgörü, arkadaşlık, dostluk gibi değerlerin üstüne kurulmuş bir dizi. 6 yaşında bir çocuğun haylazlığını, dedesinin sevgisini ve çocuklarından ayrı kalmış bir ana-babanın özlemini birleştiren Dedem, Gofret ve Ben, yaşam koşullarını iyileştirmek için kendilerini yok olma sürecine sokan insanların aymazlığını anlatıyor. Dizide, günümüzün acımasız sosyolojik ve ekonomik gerçekleri, hümanist ve yürekli bir dedenin gönül duvarına çarpıyor.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

| Oyuncu | Karakter |
| --- | --- |
Zeki Alasya: Rıza
Selma Güneri: Nezaket
İclal Aydın: Ayfer
Hâzım Körmükçü: Selim
Nejat İşler: Murat
Barış Küçükgüler: Ömer
Halit Ergenç: Vedat
Faruk Karaçay: Berber Mesut
Ayşen Çetiner: Yasemin
Şükrü Türen: Nejat
Selçuk Uluergüven: Hüsnü
Yağmur Kaşifoğlu: Güliz
Erdinç Akbaş: Bayram
Gürhan Elmalıoğlu: Korhan
Meral Küçükerol: Nevin
Ertaç Özden: Selami
Ayşe Tunaboylu: 
Nejat Öğünç: Ferruh
Turgay Tanülkü: Şoför
Neşe Arda: Saime
Cem Meto: Ajans Müdürü
Pelin Arviş: 
İlhan Daner: Muhtar
Zehra Şahin: 
Ökkeş Avgın: Mafya
Nurettin Küçüksavcı: Doktor Semih
Özlem Döner: 
Zülfükar Öner: Mafya
Memet Ali Alabora: Kendisi
Doğa Rutkay: Kendisi
Ergül Coşkun: Bölüm oyuncusu
Halil Kumova: Konuk oyuncu
Vlado Milunić

| Vlado Milunić |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Doğum: 3 Mart 1941(1941-03-03) Zagreb, Yugoslavya
Ölüm: 17 Eylül 2022 (81 yaşında)
Vatandaşlık:  Çekya
Çalışma ve başarıları
Mimarlık tarzı: Postmodernizm, Dekonstrüktivizm
Ünlü yapıtları: Dans Eden Ev
Vlado Milunić (3 Mart 1941, Zagreb, Yugoslavya - 17 Eylül 2022) Hırvat kökenli olup Çekya'da yetişmiş bir mimar. Halen Prag'da yaşamakta olup mimarlık eğitimini 1960 ile 1966 yılları arasında Çek Prag Teknik Üniversitesi'nde tamamlamıştır.
Daha sonra 1966 ile 1969 yılları arasında Fransa'nın başkenti Paris'te çalışmalarına devam eden Vlado Milunić 1969 ile 1990 yılları arasında bir mimar olan Jan Linek ile çalışmalar yürüttü.
En çok tanınmış eseri Dans Eden Ev projesidir. Vlado Milunić, Kanada kökenli bir mimar olan Frank Gehry ile işbirliği yaparak, Çekya'nın başkenti olan Prag'da bu yapıyı tasarlamıştır.
Diğer önemli projeleri arasında Prag'da inşa edilmiş ve 50 konutluk Barrandov Film Stüdyosu, Prosek şehrinde hemşire yurdu, Radetice şehrinde bir çocuk yaz kampı ve Areal Hvezda'da 350 konut, ofis ve mağazalardan oluşan bir yapı kompleksi gelmektedir.
Milunić, 17 Eylül 2022'de 81 yaşında öldü.