stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kaçak (dizi, 2013)

| Kaçak |
| --- | --- |
Dizinin afişi
Format: Televizyon dizisi
Tür: Polisiye   Aksiyon   Macera   Mafya
Senarist: Zülküf Yücel
Yönetmen: Volkan Kocatürk   Serkan Birinci
Başrol: Gürkan Uygun   Hasan Küçükçetin   İnanç Konukçu   Berk Hakman   Mustafa Avkıran   Begüm Birgören   Burak Deniz   Metin Coşkun   Yosi Mizrahi   Haluk Bilginer   Yağmur Tanrısevsin ve diğerleri
Tema müziği bestecisi: Kıraç   Nevzat Yılmaz
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 2
Bölüm sayısı: 52 (bölümleri listesi)
Yapım
Yapımcı: Ali Gündoğdu
Mekân: İstanbul Sivas
Gösterim süresi: 100 dakika
Yapım şirketi: Süreç Film
Yayın bilgileri
Kanal: atv (HD)
Görüntü formatı: 576i (16:9 SDTV)   1080i (HDTV)
Ses formatı: Stereo
Yayın tarihi: 24 Eylül 2013 - 3 Şubat 2015
Durumu: Sona erdi


Kaçak, Süreç Film imzalı, ilk bölümü 24 Eylül 2013'te yayınlanan, yönetmenliğini Volkan Kocatürk'ün yaptığı, senaryosunu Zülküf Yücel'in kaleme aldığı polisiye, aksiyon, mafya ve macera türündeki Türk televizyon dizisidir. 2 sezondan oluşan dizi, 3 Şubat 2015 tarihinde yayınlanan 52. bölümü ile final yaparak ekrana veda etmiştir.
Çekimler

Dizinin ilk bölümünün çekimleri Sivas'ta gerçekleştirilmiştir, diğer bölümlerin çekimleri ise İstanbul'da gerçekleştirilmiştir.
Konu

Yeraltı dünyasının en acımasız adamının oğlunu öldüren ve bu yüzdende kimliğini değiştirerek Anadolu'da ücra bir kasabada kahvecilik yapmaya başlayan eski bir polisin mafyaya karşı savaşmasını anlatmaktadır.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

Ana madde: Kaçak karakterleri listesi
Not: Aşağıda yer alan ana karakterlerin detaylı açıklamaları, yardımcı karakterler ile diğer karakterler hakkında detaylı bilgiler ve bölüm numaralarıyla ilgili bilgi edinmek için karakter listesine bakınız.
| Ana karakter listesi> Oyuncu.Oyuncu | Ana karakter listesi> Karakter.Karakter | Ana karakter listesi> Oynadığı sezonlar.1 | Ana karakter listesi> Oynadığı sezonlar.2 | Ana karakter listesi> . | Ana karakter listesi> . | Ana karakter listesi> . | Ana karakter listesi> . |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Gürkan Uygun | Serhat Hakeri | Ana | Ana |  |  |  |  |
| Hasan Küçükçetin | Dadaylı | Ana | Ana |  |  |  |  |
| İnanç Konukçu | Doktor Nazmi | Ana | Ana |  |  |  |  |
| Berk Hakman | Ertan Demir | Ana | Ana |  |  |  |  |
| Mustafa Avkıran | İsmet Ali Topçuoğlu | Ana |  |  |  |  |  |
| Begüm Birgören | Merve Topçuoğlu Demir | Ana | Ana |  |  |  |  |
| Burak Deniz | Burak Topçuoğlu | Ana | Ana |  |  |  |  |
| Metin Coşkun | Erol Demir | Ana | Ana |  |  |  |  |
| Yosi Mizrahi | Rusyalı | Ana |  |  |  |  |  |
| Haluk Bilginer | Ustura Faysal |  | Ana |  |  |  |  |
| Yağmur Tanrısevsin | Tülay Mengen |  | Ana |  |  |  |  |
Yayın takvimi

| Sezon | Sezon | Bölüm sayısı | Bölüm sayısı | Orijinal yayın tarihi> Başlangıç tarihi | Orijinal yayın tarihi> Bitiş tarihi | Orijinal yayın tarihi> Kanal |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 34 | 34 | 24 Eylül 2013 | 25 Haziran 2014 | atv |
|  | 2 | 18 | 18 | 9 Eylül 2014 | 3 Şubat 2015 (Final) | atv |
Bölümler

Ana madde: Kaçak bölümleri listesi
Kasubi Mezarları

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Kasubi Mezarları, 2007
Konum:  Uganda
Kriter: Kültürel: i, iii, iv, vi
Referans: 1022
Tescil: 2001 (25. oturum)
Tehlike: 2010 — Günümüz
Bölge: Afrika
Uganda'nın Kampala şehrindeki Kasubi Mezarları, dört kabaka (Buganda kralları) ve Baganda kraliyet ailesinin diğer üyeleri için yaptırılmış mezar alanlarıdır. Kraliyet geçmişi nedeniyle, site geleneksel mimarinin önemli bir örneğinin yanı sıra Ganda halkı için manevi ve politik açıdan önemli bir yer olmaya devam etmektedir. Aralık 2001'de UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi ve "Sahra-altı Afrika'nın tamamında bitki materyalleri kullanılarak yapılan en dikkat çekici yapılardan biri" olarak tanımlandı.
Bölgede bulunan bazı büyük binalar, Mart 2010'da gerçekleşen bir yangında neredeyse tamamen tahrip oldu. Bunun sonucunda, Temmuz 2010'da Tehlike altındaki Dünya Mirasları listesine dahil edildi.
Kanazawa Kalesi

| Kanazawa Kalesi 金沢城 |
| --- | --- |
Kanazawa, Japonya 
Kanazawa Kalesi
Koordinatlar: 36°33′51.54″K 136°39′33.22″D﻿ / ﻿36.5643167°K 136.6592278°D﻿ / 36.5643167; 136.6592278
Tip: Japon kalesi
Yapı tarihçesi
İnşa: 1554
İnşa ettiren: Sakuma Morimasa
Kullanım tarihi: 1580-1945
Kanazawa Kalesi (Japonca: 金沢城, romanize: Kanazawa-jō), Japonya'nın Kanazawa kentinde bulunan bir kaledir. Kale, 16. yüzyılda 	Sakuma Morimasa tarafından inşa edilmiş olup Kenroku-en'in yanında yer almaktadır. Sengoku ve Edo dönemlerinde Kaga Beyliği'nin merkeziydi.
Tarihçe

Kale, 1583 yılında Maeda boyunun Kaga bölgesini kurmak için Kanazawa'ya taşınmasıyla kuruldu. Japonya'nın Kore'yi istilalarından (1592-1598) sonra 1592'de büyük ölçüde yeniden inşa edildi ve bu sırada hendeği kazıldı. 1620-1621'de ve 1631-1632'de yakılıp yeniden inşa edildi, ardından 1759'daki Büyük Kanazawa Yangını sırasında neredeyse tamamen yok oldu, ardından 1762 ve 1788'de yeniden inşa edildi (Ishikawa-mon kapısı). Birkaç küçük yangın ve depremin ardından kale, 1881 yılında çıkan yangınla yeniden yıkıldı.
1788 Ishikawa Kapısı da dahil olmak üzere geriye kalanlar artık kale arazisinin bir parçasıdır. Sanjukken Nagaya (“önemli bir kültürel varlık”) ve Tsurumaru Deposu kalan diğer iki yapıyı oluşturmaktadır.
Hishi Yagura, Gojikken Nagaya Deposu ve Hashizume-mon Tsuzuki Yagura, geleneksel inşaat teknikleri kullanılarak 2001 yılında aslına sadık kalarak 1809'daki görünümüne kavuşturuldu. Bugün kullanılan ağaç gövdeleri, tavan kirişleri için büyük Amerikan servisi ile Japon servisidir. Bu, o kadar büyük bir iç yapıyı temsil ediyor ki, 17. yüzyılın sonlarında "1000 tatami hasırdan oluşan saray" olarak adlandırılıyordu. Kalenin kendine özgü beyazımsı kiremitleri kurşundan yapılmıştır. Bunun nedeni sadece yanmaz olmaları değil, aynı zamanda efsaneye göre kuşatma durumunda eritilip mermi haline getirilebilmeleridir.
Konuyla ilgili yayınlar

Benesch, Oleg and Ran Zwigenberg (2019). Japan's Castles: Citadels of Modernity in War and Peace. Cambridge: Cambridge University Press. s. 374. ISBN 9781108481946.
De Lange, William (2021). An Encyclopedia of Japanese Castles. Groningen: Toyo Press. ss. 600 pages. ISBN 978-9492722300.
Mitchelhill, Jennifer (2013). Castles of the Samurai:Power & Beauty. US: Kodansha. ISBN 978-1568365121.
Schmorleitz, Morton S. (1974). Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co. ss. 121-123. ISBN 0-8048-1102-4.
Motoo, Hinago (1986). Japanese Castles. Tokyo: Kodansha. s. 200 pages. ISBN 0-87011-766-1.
Schmorleitz, Morton S. (1974). Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co. ss. 144-145. ISBN 0-8048-1102-4.
Turnbull, Stephen (2003). Japanese Castles 1540-1640. Osprey Publishing. s. 64 pages. ISBN 1-84176-429-9.
Kartaca Kuşatması (439)

Başlığın diğer anlamları için Kartaca Muharebesi sayfasına bakınız.
Kartaca, Vandallar tarafından Batı Roma İmparatorluğu'ndan 19 Ekim 439 günü alınmıştır. Genserik liderliğinde Vandallar Cebelitarık Boğazı'nı Afrika'ya doğru geçip, krallıklarının başkenti yaptıkları Hippo Regius'u Ağustos 431'de ele geçirdiler. Romalılar ile arasında huzursuz bir barış olmasına rağmen, Genserik Ekim 439'da Kartaca'ya sürpriz bir saldırı yaptı. Kartaca'yı ele geçirdikten sonra Vandallar şehri yağmaladılar ve krallığının yeni başkenti yaptılar.
Kara Kilise

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  İran
Kriter: Kültürel: ii, iii, vi
Referans: 1262
Tescil: 2008 (32. oturum)
Bölge: Asya-Pasifik
Kara Kilise veya Aziz Thaddeus Manastırı (Ermenice: Սուրբ Թադէոսի վանք Surb Tadeos Vank; Azerice ve Farsça: قره کلیسا Gara Kilise), İran'ın Batı Azerbaycan Eyaleti'nde, Maku kentine yaklaşık 20 km mesafede bulunan bir Ermeni antik manastır.
Maku yakınlarındaki dağlık bölgede bulunan ve büyüklüğü nedeniyle bölgede her noktadan görülebilen yapının, iki konik kubbeli çatısı karakteristik özelliğidir.
Manastır, İsa'nın 12 havarisinden biri olan aziz St. Thaddeus adına MS 68 yılında o yıllarda bölgeye hakim olan Ermeniler tarafından şimdiki yerinde inşa edilmiştir. Yapı, 1319 yılında büyük bir deprem sonrası çok zarar gördü ve 1329 yılında aslına sadık kalınarak tekrar inşa edildi. 19. yüzyılda ise Kaçar hükümdarlarından Abbas Mirza tarafından kapsamlı bir tadilattan geçirildi. 2008'de ise yakınlarındaki Aziz Stepanos Manastırı ve Dzordzor Şapeli ile birlikte UNESCO Dünya Mirası listesine alınmıştır.
Resimler

Bölge haritası
İç görünüm
Manastırın panoromik görünümü
Kamboçya Kraliyet Jandarması

| Kamboçya Kraliyet Jandarması |
| --- | --- |
KangYuthipol Khemarak Phumin
Kamboçya Kraliyet Jandarması arması
Kuruluş: 9 Ekim 1970
Karargâh: Phnom Penh
Komuta
Genelkurmay Başkanı: Sao Sokha
Genel Bilgiler
Etkin personel sayısı: 30.000
Kamboçya Kraliyet Jandarması (Khmerce: កងរាជអាវុធហត្ថ; KangYuthipol Khemarak Phumin), 1970 yılında kurulmuş olan Kamboçya Kraliyet Silahlı Kuvvetleri'nin parçası jandarma kuvveti. Kamboçya kralı ve silahlı kuvvetler komutanı Norodom Sihamoni'ne bağlı olan ve "askeri polis" olarak da tanımlanan bu jandarma birlikleri kamu düzeninin, rejimin ve iç güvenliğin korunmasından sorumludur.
Paramiliter güçler şeklinde oluşturulan jandarma birlikleri bir güç olarak bütün ülkenin bütün illerine dağıtılmıştır. Merkezi Kamboçya Kraliyet Silahlı Kuvvetleri'nin de merkezi olan başkent Phnom Penh'dedir. Günümüzdeki komutanı general rütbesinde olan ve Kamboçya Başbakanı Hun Sen'in eski kişisel koruması ve danışmanı  olan Sao Sokha'dur.
Görevleri

Kamboçya Kraliyet Jandarması'nın görevleri şu şekilde tanınlanmıştır;
Ülkede barış ve istikrarın sağlanması
Kamboçya hükümetinin terörizm olarak tanımladığı faaliyetlerin engellenmesi
Şiddet içeren gruplara karşı mücadele
Cezaevlerindeki ayaklanmaları bastırmak
Organize suç gruplarını araştırmak ve önlemek
Şüpheli suçluları tutuklamak
Devletin ve özel mülkiyetin korunmasını sağlamak
Acil durumlar, doğal afetler, iç karışıklıklar ve silahlı çatışmalarda sivillere yardım etme ve yardımcı olma.
Savaş halinde diğer güvenlik güçlerine yardımcı olmak
Yapısı

Kamboçya Kraliyet Jandarması, 10 farklı taburdan oluşmaktadır. Her tabur 500 ila 1000 arasında jandarma  barındırır. Merkezi başkent Phnom Penh'dedir. Mobil ekipler, acil müdahale ekipleri, süvari ve piyade taburları gibi yapılara sahiptir. Jandarma eğitim okulu Kandal'dadır.
Silahlar

Jandarma birliklerinin envanterinde şu silahlar bulunur:
| İsim | Tip | Orijin |
| --- | --- | --- |
| TT-33 | Tabanca | Sovyetler Birliği |
| Makarov PMM | Tabanca | Sovyetler Birliği |
| Type 54 | Tabanca | Çin |
| Type 56 | Piyade tüfeği | Çin Halk Cumhuriyeti |
| Type 56-1 | Piyade tüfeği | Çin Halk Cumhuriyeti |
| Type 56-2 | Piyade tüfeği | Çin Halk Cumhuriyeti |
| AKM | Piyade tüfeği | Sovyetler Birliği |
| AKMS | Piyade tüfeği | Sovyetler Birliği |
| SS1-V1 | Piyade tüfeği | Endonezya |
| M16A1 | Piyade tüfeği | Amerika Birleşik Devletleri |
| CAR-15 | Piyade tüfeği | Amerika Birleşik Devletleri |
| FN FAL | Muharebe tüfeği | Belçika |
| HK MP5A4 | Hafif makineli silah | Almanya |
| RPD | Hafif makineli tüfek | Sovyetler Birliği |
| Type 56 | Hafif makineli tüfek | Çin Halk Cumhuriyeti |
| Type 77 | Ağır makineli tüfek | Çin Halk Cumhuriyeti |
| PKM | Genel amaçlı makineli tüfek | Sovyetler Birliği |
| Type 80 | Genel amaçlı makineli tüfek | Çin Halk Cumhuriyeti |
| B-40 | Tanksavar | Sovyetler Birliği |
| RPG-7D | Tanksavar | Sovyetler Birliği |
| Type 69 | Tanksavar | Çin Halk Cumhuriyeti |
| M203 | Bomba atar | Amerika Birleşik Devletleri |
| M79 | Bomba atar | Amerika Birleşik Devletleri |
Katar Kara Kuvvetleri

| Katar Kara Kuvvetleri |
| --- | --- |
Katar Kara Kuvvetleri arması
Etkin: 1971 -
Ülke:  Katar
Bağlılık: Katar Silahlı Kuvvetleri
Tipi: Kara Kuvvetleri
Büyüklük: 8.500 Personel 92 Tank 464 Zırhlı Araç 24 Kundağı Motorlu Silahlar 12 Çekili Topçular 21 Çoklu Roketatarlar 
Karargâh: Doha
Savaşları: Körfez Savaşı
Komutanlar
Komutan: bilinmiyor
Katar Kara Kuvvetleri, Katar'ı karadan gelebilecek her türlü saldırıya karşı korumakla görevlidir. Bu kuvvet 1971 yılında kurulmuştur. Katar Silahlı Kuvvetleri komutası altındaki en büyük kuvvettir.
K-19

| --- | --- |

Tarihçe
SSCB
Adı:  K-19, KS-19, BS_19 
Kızağa konuluşu:  17 Ekim 1958
Denize indirilişi:  8 Nisan 1959
Bitirilişi:  12 Kasım 1960
Görevlendirme:  30 Nisan 1960
Hizmetten çıkışı:  19 Nisan 1990
Takma adı:  Widowmaker, Hiroshima
Akıbet:  Tersane 85 Nerpa'ya çekilerek parçalandı.
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  Hotel sınıfı denizaltı
Deplasman:  4,095 ton
Uzunluk:  114 m
Genişlik:  9.2 m
Su çekimi:  7.1 m
İtme gücü:  2 × 70 MW nükleer reaktör,2 dişli türbin, 2 şaft, 39.200 shp (29 MW)
Hız:  15 kn (28 km/s) su yüzeyi,  26 kn (48 km/s) sualtı
Menzil:  57,500 (26 kn (48 km/s))
Dayanıklılık:  60 gün(gıda ve fiziksel sağlık ile sınırlı)
Test derinliği:  250 m (test) 300 m (tasarlanan)
Kişi kapasitesi:  125 subay ve denizci
K-19 Sovyet 658, 658м, 658с sınıfı (NATO rapor adı Hotel sınıfı) denizaltılardan ilk nesil nükleer denizaltı olup nükleer balistik füzeler (özellikle R-13 füzeleri) ile donatılmış denizaltıdır. 1958'de kızağa konulup, 1959'da denize indirilmiş, 12 Temmuz 1960'ta ilk kez donanma bayrağı çekilmiş ve tüm teslim edilme testleri 12 Kasım 1960 tarihinde tamamlanmıştır. Inşaat ve hizmet ömrü boyunca geçirdiği çok sayıdaki kazalar nedeniyle, denizciler ve subaylar arasında resmi olmayan "Hiroşima" takma adını almıştır.
Zaman Çizelgesi

16 Ekim 1957: Sovyet Donanması tarafından sipariş edildi.
17 Ekim 1958: Severodvinsk tersanesinde balistik füzeler ile donatılmış bir nükleer denizaltı olarak kızağa konuldu.
1959: balast tanklarının inşası sırasında çıkan yangın sonucu üç kişi öldü.
11 Ekim 1959: isimlendirilmesi ve başlatma töreni. Şampanya şişesi 5. Acil Birimden 3.Kaptan V.V. Panov tarafından atılır. Kauçuk kaplı gövde yüzünden şişe kırılmadan geri sıçrar.
Ocak 1960: Saat değişikliği sırasındaki karışıklıktan dolayı mürettebat, bir reaktör kontrol çubuğunun eğilmesine neden olur. Hasar çok geniş kapsamlıdır, reaktörun tamir için ayrılması gerekir. Sonuç olarak, sorumlu subay görevden alınır ve Kaptan Panov'un da rütbesi düşürülür.
30 Nisan 1960: Görevlendirme.
12 Temmuz 1960:Denizaltı'nın sancağı ilk defa çekilir.
13-17 Temmuz 1960:İlk deniz denemeleri.
12 Ağustos-8 Kasım 1960:Toplam 10.779 mil boyunca çeşitli deniz denemeleri yürütüldü.
12 Kasım 1960:Denizaltı görevlendirildi ve 2. Kaptan Nikolay Vladimiroviç Zateyev denizaltının ilk komutanı oldu.
Aralık 1960: Soğutucudaki problemler sebebiyle ana devre pompası arızalandı. Severodvinsk'ten uzmanlar çağrıldı ve denizde bir hafta tamir yapıldı.
1961:Füzeler yüklenip, kapağının kapanırken çarpması ile bir denizci öldü.
3 ve 4 Temmuz 1961:Nükleer kaza.
6 Ağustos 1961:26 Mürettebata kaza sırasında gösterdikleri cesaretten dolayı madalya verildi.
14 Aralık 1961:Hotel II (658м) sınıfına yükseltildi.
Nükleer Kaza

4 Temmuz 1961 tarihinde birinci kaptan Nikolay Vladimiroviç Zateyev komutasındaki K-19, Güney Grönland yakınlarında  talimler yaparken reaktör soğutma sistemindeki önemli bir sızıntıdan dolayı, arka tarafta bulunan reaktörde su basıncı sıfıra düştü ve soğutma pompalarının iflasına neden oldu. Başka bir kazadan dolayı uzun menzilli telsiz sistemi zaten devre dışı olduğundan Moskova ile bağlantı kurulamadı. Reaktör sıcaklığı kontrolsüz bir şekilde 800 °C'ye (yaklaşık olarak yakıt çubuklarının erime noktası) ulaştı ve zincirleme reaksiyonlar SCRAM(acil reaktör kapatma) mekanizması üzerinden takılan kontrol çubuklarına rağmen devam etti. Kapatma mekanizması, iflas etmiş olan soğutma sistemine ihtiyaç duyduğundan reaktör ısınmaya devam etti. Zateyev ve başka görevlilerin daha önceki taleplerine rağmen, denizaltıya herhangi bir yedek soğutma sistemi konulmamıştı.
Nükleer Kaza > Ölen mürettebat üyeleri

Bazı mürettebat üyeleri reaktörün soğutma sistemini onarımı sırasında ölümcül radyasyon dozlarına maruz kaldılar. Kazadan sonraki üç hafta içinde ağır radyasyon rahatsızlığından bu üyelerin hepsi öldü.
Kısa bir süre zarfında 4 ila 5 Sv (yaklaşık 400-500 rem) doz radyasyon alan bir kişinin, sonraki 30 gün içinde %50 yaşam-ölüm şansı olduğu kabul edilir.
| İsim | Rütbe | Radyasyon dozu | Ölüm tarihi |
| --- | --- | --- | --- |
| Korchilov, BorisBoris Korchilov | Teğmen | 54 Sv (Sievert)  = 5400  rem  | 10 Temmuz 1961 |
| Ryzhikov, BorisBoris Ryzhikov | Starshina (Astsubay kıdemli çavuş) | 8.6 Sv = 720 röntgen | 25 Temmuz 1961 |
| Ordochkin, YuriyYuriy Ordochkin | Starshina, 1. sınıf (Çavuş) | 11 Sv = 990 röntgen | 10 Temmuz 1961 |
| Kashenkov, EvgenyEvgeny Kashenkov | Starshina, 2. sınıf | 10 Sv = 845 röntgen | 10 Temmuz 1961 |
| Penkov, SemyonSemyon Penkov | Er | 10 Sv = 890 röntgen | 18 Temmuz 1961 |
| Savkin, NicolaiNicolai Savkin | Er | 11 Sv = 930 röntgen | 13 Temmuz 1961 |
| Charitonov, ValeryValery Charitonov | Er | 11 Sv = 935 röntgen | 15 Temmuz 1961 |
| Povstyev, YuriyYuriy Povstyev | Kıdemli yüzbaşı,   Harekât bölümü komutanı | 7.5 Sv = 629 röntgen | 22 Temmuz 1961 |
Diğer birçok mürettebat da izin verilen seviyeleri aşan dozlarda radyasyon aldı ve tıbbi tedavi gördü. Takip eden iki yıl içinde on beş denizci daha yan etkilerden dolayı öldü.
Popüler kültür

K-19: Tehlikeli Saatler (2002), Harrison Ford ve Liam Neeson oynadığı, temel olarak K-19'un ilk felaket hikâyesine dayanan film.
Dipnotlar

↑  «Own truth» 7 Şubat 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (September 2003) (Rusça)
↑  Historical overview 4 Kasım 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Rusça)
↑  "Amerika Birleşik Devletleri Nükleer Düzenleyici Komisyonu "Öldürücü doz" tanımı". 13 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2017.
↑  "Convert from Roentgen (R) to rad or from Roentgen (R) to rem?". 17 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2017.
↑  СУБМАРИНА, СБЕРЕГШАЯ МИР 6 Haziran 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. TPYд. 21 November 2002. (Rusça)
↑  "Vasili Arkhipov: Cold War Russian hero -- Sott.net". SOTT.net (İngilizce). google.com/+SottNet. 17 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Kasım 2015.
Kabardeyler

| --- | --- |
[[Dosya:Kabardins-postcard.jpg |frameless]]1900'lerin başında Kabardey bir aile ve Kabardey bayrağı
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Türkiye: 1.035.000
 Rusya  Kabardino-Balkarya: 520,000
 Ürdün: 102.000
 Suriye: 43.000
 Suudi Arabistan: 23.000
 Amerika Birleşik Devletleri: 3.600
 Almanya: 2.100
 Özbekistan: 1.300
 Ukrayna: 473
Diller
Kabardeyce (Doğu Adigece),Türkçe,Arapça
Din
İslam (Hanefi) azı Hristiyan (Mozdok rayonu civarında)
Kabardeyler veya Kabartaylar (Kabardeyce: Къэбэрдей qabardajxar; Adigece: Къэбэртайхэр qabartaːjxar; Türkçe: Kabardeyler; Rusça: кабардинцев kabardintsev; Arapça: القبرطاي أو القبردي), Kuzey Kafkasya'nın yerlisi olan Çerkesleri oluşturan 12 boydan biridir. Rusya içindeki özerk Kabardey-Balkarya Cumhuriyeti'ne adını veren halklardan biridir (diğeri Balkarlar). Nüfuslarının bir kısmı başta Kabartay-Balkar Cumhuriyeti olmak üzere Kuzey Kafkasya ve Rusya Federasyonu içinde olmakla birlikte, büyük bir kısmı 19. yüzyıl sonunda yaşanan soykırım ve sonrasındaki Büyük Çerkes Sürgünü ile birlikte diyasporada yaşamaktadır. Türkiye, Mısır, Suriye ve Ürdün gibi Orta Doğu ülkeleri diyaspora Kabardeylerinin yoğunluk kazandığı yerler olmakla birlikte Avrupa ve Kuzey Amerika'da da önemli sayıda Kabardey nüfusu bulunmaktadır.
Adlandırma

Kabardey kendilerine verdikleri isimken diğer Çerkes boyları ve Abazalar onlara Kabartay der.
Dil

Ulusal dil Kabardeycedir. Kuzeybatı Kafkas dillerinin Çerkes dilleri kolunda bulunur. Adigece ile yer yer karşılıklı anlaşılabilirliğe sahiptir. Kabardeyler de Adige grubuna dahil olduğu için her iki dil de Adığabze (Adigece) olarak adlandırılır. Kabardey dilinde dört lehçe vardır: Büyük Kabardey, Mozdok, Beslan ve Kuban. Büyük Kabardey ve özellikle de Beslan lehçesi yazın dili için esas alındı. Lehçeler arasındaki fark özellikle çok az ve çoğunlukla fonetik ve morfolojiktir. Sözcük hazinesi Arapça, Türkçe, Rusça ve Farsçadan çok sayıda sözcük içerir. Yerli sözcük yapılarında ilk göze çarpan özellik eş sesli ve çok anlamlı olmasıdır. İlk Kabardey gramer kitabı Pedagog Sh. B. Nogmov (1840-1843) tarafından derlendi. İlk Kabardeyce-Rusça sözlük 1889'da çıktı. Sovyet yönetimi döneminde Kabardey dilinin bazı yönleri (tarihi gelişimi, lehçe farlılıkları vb) kısmen detaylı olarak çalışıldıysa da yönetim, hukuk ve resmi prosedürde Rusça kullanılır. Ancak gerekirse Kabardeyce de kullanılabilir.
Din

Kabardeylerin çoğunluğu Müslümandır.İslam Kırım Tatarları ve Osmanlı İmparatorluğu aracılığla Kabardeyler arasında yaygınlaştırılmıştır.Özellikle İslam dini 17. ve 18.yüzyıllarında baskın bir şekilde yayılmıştır.Bugün Kafkasya'da Mozdok rayonu Kabardeyleri hariç tüm Kabardeyler Müslüman'dır. Kabardeyler Hanefi Müslüman'dır.
Eğitim

1958'de Kabardeyce 1.ve 4. sınıflarda eğitim dili olmasına karşın 1972'lerden sonra öğretim dili Rusça olan okullarda seçmeli ders olarak verilmeye başlandı. Son dönemde ise eğitim dili Rusça olmakla birlikte Kabardeyce-Adigece de ilkokuldan liseye kadar zorunlu ders, üniversite de ise isteğe bağlı seçmeli ders olarak okutulmaktadır. Cumhuriyet'te 1957'de kurulan bir üniversite, jeofizik enstitüsü, ekonomi, dil, tarih ve edebiyat araştırmaları enstitüsü bulunmakla birlikte bu kurumlarda Kabardeyce eğitim verilmemektedir (yalnız isteyenler için seçmeli ders olarak okutulmaktadır).
İlk Gazete 1920 yılında yayınlanmıştır. Şu anda Kabardeyce, Rusça ve Balkarca gazeteler yayınlanmaktadır. Yine belirtilen dillerin hepsinde radyo ve sınırlı sürelerde olmakla birlikte tv yayını yapılmaktadır (ortalama günde 4 saat).
1980 yılı içerisinde Kabardeyce yayımlanmış kitap baskı adedi 172.000'dir. Cumhuriyet'te bu güne değin 1923-1924 Latin harfleri, 1924-1936 Latin harfleri (Yakovlev'in versiyonu), 1936 Kiril alfabesi alınmış olup sonuncusu günümüzde de kullanılmaktadır.
Kabardeyler yetiştirdikleri Kabardinskaya cinsi atlarla da meşhurdurlar.
Peucedanum

Peucedanum Apiaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Peuterey

| --- | --- |

Endüstri: Perakende
Kuruluş: 2002
Genel merkezi: Milano,  İtalya
Hizmet alanları: Tüm dünya
Ürün: Palto (giysi), Tekstil
Web sitesi: peuterey.it
Peuterey, İtalya merkezli giyim markası.
2002 yılında İtalya'da kurulan Peuterey, adını Mont Blanc dağlarının Peuterey sırtından almaktadır. Kış sporları ürünleri başta olmak üzere sportif ürünler tasarlayan Peuterey, mont ve kabanları ile adını duyurmuştur. Montun yanı sıra diğer tekstil ürünleri de tasarlamaktadır.
Şirketin ürünleri, İtalya başta olmak üzere Avrupa, Kuzey Amerika, Çin ve Japonya'daki bağımsız mağazalarda yer almaktadır. Türkiye'de ise Boyner mağazalarının çatısı altında satışa sunuluyor.
Pentax

| --- | --- |

Endüstri: Görüntüleme
Tür: Çokuluslu Anonim Şirket
Kuruluş: 1919
Genel merkezi: 
Hizmet alanları: Fotoğraf, Tıp
Pentax'ın bir modeli
Pentax, fotoğraf ekipmanı (fotoğraf makinesi, objektif), dürbün, teleskop, tıbbı gözlem cihazları ve gözlük mercekleri üreten firma.
1919'da Tokyo'da kuruldu. Gözlük mercekleri üreterek faaliyete başladı. 1938'de Asahi adında optik cihazları üretmeye başladı. 2006 yılında Hoya ile birleşti. 2011'de ise Ricoh tarafından satın alınarak Pentax Ricoh Imaging Company, Ltd. adını aldı.
1950'li yıllardan sonra Fotoğraf Makinesi ve Objektif alanında oldukça başarılı ürünler üretti. Dünyanın en büyük lens ve lens teknolojisi üreten firmalarından biridir. SLR mucididir, Canon'dan eskidir Nikon'la aynı yıllarda kurulmuştur. K10D adlı modeli ''TIPA 2007'' ve ''Avustralya Yılın En İyi Kamerası'' gibi ödüllerin de sahibidir. Filmli makine olarak tabir edilen SLR modellerinin lensleri günümüz dijital SLR modelleriyle uyumlu bir şekilde çalışabilmesinden dolayı eski manuel lensleri son yıllarda rağbet görmeye başlamıştır. Bu manuel lensler arasında günümüzde dijital modellerinde tercih edilen en popüler lensi Pentax SMC 50mm 1.7'dir.