Hani el-Hindi
Arap Milliyetçi Hareketi > Nasır ile ittifak

AMH, Cemal Abdünnasır'ın Birleşik Arap Cumhuriyeti (BAC) tarafından kurulan tek parti sistemine uygun olarak Suriye ve Gazze Şeridi'ndeki şubelerini feshetti, ancak diğer şubelerini açık tuttu. AMH, BAC döneminde Nasır ile ilişki kurmamış olsa da Suriye'nin 1961'de birlikten ayrılmasının ardından AMH, hamileri haline gelen Mısır cumhurbaşkanı ile bağlarını geliştirdi. Ayrılıkçı darbenin ardından Lübnan'a kaçan Hindi, Habaş ile birlikte örgütü yeniden inşa etmek için çalıştı. Hindi 1962'de Kahire'de Nasır'ı ziyaret etti ve Nasır ile Suriye'nin aile bağları olan yeni yöneticileri arasında önemli bir bağlantı haline geldi. İki taraf arasında gösterişsiz bir arabuluculuk yaptı ve Nasır'ın yardımcısı Abdülhakim Amir tarafından askeri yardım vaadiyle ödüllendirildi. Suriye ile Mısır arasındaki ilişkiler düzelmedi ve AMH, Mart 1962'de Suriye hükûmetine karşı yapılan başarısız darbeye küçük bir ölçüde de olsa dahil oldu.
AMH'nin 1963'te Suriye'de Baasçı-Nasırcı ittifak tarafından gerçekleştirilen ve Devlet Başkanı Nazım el-Kudsi'yi deviren başarılı darbede de küçük bir dahli oldu. AMH, Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyinde (UDKK) iki sandalye ile ödüllendirildi ve bunlardan birine planlama bakanlığı görevini yürüten Hindi sahipti. UDKK, darbenin ardından kurulan geçiş hükûmetiydi. Suriye ve Mısır darbeden kısa bir süre sonra yeniden birleşme görüşmelerine başladı, ancak ordudaki Nasırcılara yönelik tasfiyelerin ardından Nisan ayında anlaşma iptal edildi ve aralarında Hindi'nin de bulunduğu Nasırcı bakanlar istifa ettiler.
19 Temmuz'da AMH, Baas hükûmetini devirmek için Nasırcı subay Casim Elvan ile işbirliği yaptı, ancak düzenli üyelerinin bu plan hakkında çok az bilgisi ya da dahli vardı. Hindi, Elvan ve işbirlikçileriyle düzenli temas halindeydi ve onların Nasır ve Mısır istihbaratı nezdindeki temsilcisi olarak hareket ediyordu. Darbe girişimi şiddetle bastırıldı ve katılımcılar tutuklandı ya da idam edildi. Hindi Suriye'den Lübnan'a kaçtı ve AMH'nin Suriye'deki gücü azaldı.
1964 yılında AMH Beyrut'ta Arap dünyasındaki hareket temsilcilerini bir araya getiren bir ulusal konferans düzenledi. O zamana kadar AMH'nin bölgede birçok şubesi vardı ve büyük ölçüde grubun Nasır'la olan ilişkisi nedeniyle üye sayısı giderek artıyordu. Hareketin Nasır hükûmetiyle ilişkisi konferansta tartışıldı; Lübnanlı Muhsin İbrahim'in başını çektiği bazı üyeler AMH'nin daha geniş Nasırcı hareketin içine tamamen girmesini savunurken, Hindi de Suriye'nin ayrılmasıyla Nasırcılığın çok zayıfladığını düşünen AMH içindeki şüphecilerin başını çekti. Sonuçta AMH'nin mevcut organlarını ve örgütlenmesini koruyacağı, Hindi, Muhsin ve Nayif Havatme gibi genç liderlerin on üyeli AMH Ulusal Komutanlığının bir parçası olacağı bir uzlaşmaya varıldı. Buna ek olarak Hindi, Habaş ve İbrahim AMH'nin üçlü genel sekreterliği görevine seçildiler. Seçilmelerinin ardından Hindi ve arkadaşları Nasır'a Arap dünyasındaki tüm Arap milliyetçi grupların bir araya gelerek oluşturacağı ve AMH'nin de içinde yer alacağı bir pan-Arap örgütünün başına geçmesini önerdiler ancak Nasır bu öneriyi geri çevirdi.
Arap desteği olmadan İsrail'e karşı tek taraflı askerî eylemleri sınırlandırmaya çalışan Hindi ve Habaş'ın hizbi, Havatme ve İbrahim liderliğindeki aşırı sol hizip ve İsrail'e karşı derhal saldırıya geçilmesini isteyen hizip arasındaki örgüt içi gerilimler nedeniyle AMH'nin faaliyetleri 1966 yılında büyük ölçüde felç oldu. Haziran 1967'deki Altı Gün Savaşı'nda Mısır ve Suriye'nin kesin yenilgisinin ardından AMH'nin Filistinliler arasındaki güvenilirliği darbe aldı. Bunun üzerine Hindi ve Habaş güçlü bir askeri kanat oluşturma çabalarını arttırdılar.