Aşkelon Muharebesi
Muharebe

Hem Arap hem de Haçlı kaynaklarına göre Fatımiler veziri Haçlıların böyle bir orduyla hemen hücuma geçeceğini hiç beklememekteydi. Fatımiler ordusu ve vezir El-Efdâl Şehinşâh muharebeye hazır değildi. Vezir El-Efdâl Şehinşâh Aşkelon kalesi yakında bulunan  bir vadinin içindeki "El Macdal" adli küçük bir düzlükte ordugah kurmuş Kudüs'e gidecek ordusunun eksik gediğini gidermekle meşguldü. Ordugahının etrafında birkaç sürü halinde develer, sığırlar, koyunlar ve keçiler merada otlamaktaydılar. Vezir bunları Kudüs geri alınınca halka yiyecek dağıtabilmek için toplatmıştı. Ertesi gün sürülerle hayvan yanlarında olarak  Fatımiler ordusu Kudüs'e gitmek üzere yürüyüşe çıktı. Ordunun yanında bulunan hayvan sürüsü ordusunun mevcudunun gerçek asker mevcudundan çok daha büyük olduğu hissini vermekteydi. El-Efdâl Şehinşâh bir büyük Haçlılar ordusunun Aşkelon üzerine gelmek hedefiyle Kudüs'ü terk ettiğinden haberdar değildi. Haçlılar ordusu Aşkelon kalesi yakınlarında  geldiği zaman bu hayvan sürüsünün içinde de geçmek zorunda kalmıştı.
12 Ağustos'ta Haçlılar keşif birlikleri Vezir El-Efdâl Şehinşâh'ın kamp mevkini buldular. Haçlılar ordusu Fatımiler ordugahı üzerine yürümekte iken Godfrey de Bouillon ordusunu savaş düzenine soktu. Ordu 9 kısma bölündü sol kanatta Godfrey de Bouillon; sağ kanatta Raymond de Saint-Gilles ve orta kanatta Tancred, Eustace, Robert Curthose ve IV. Gaston Bearn  bu kısımlara komuta etmekteydiler. Merkez kanat ise iki alt-kısma bölünmüştü; her alt-kısmın ön sırasında piyadeler yürümekte idi. Bu savaş düzeni Haçlılar Aşkelon kalesi yakınlarına geldiklerinde de uygulanmıştı. Bu halde merkez kanadı kalenin Kudüs Kapısı ile Yafa Kapısı arasında; sağ kanat da Akdeniz kıyısına ulaşmakta ve sol kanat Yafa Kapısı karşısında ona paralel idi.
O günlerin tarihini yazan Müslüman ve Haçlı kronik-tarih yazarların hepsi Fatımilerin vezirinin hiç hazırlıksız ve beklemediği bir zamanda yakalandıklarında hemfikirdiler. Muharebe başlayınca iki taraf önce yaylım ok atımları yaptılar ve birbirlerine iyice yaklaşınca mızraklar ve kılıç gibi keskin ve sivri el silahları kullanarak göğüs göğse çarpışmaya giriştiler. Fatımiler ordusundan merkezde bulunan Etiyopyalı savaşçılar gayet çevik olarak çarpışmaya giriştiler ve bu arada Fatımiler ordusu öncüleri Haçlıların yan tarafına sarkmaya başladılar. Fakat Godfrey sol kanattan merkeze destek verip bu sorunları çözdü. El-Efdâl Şehinşâh'ın ordusunun asker sayısı büyüktü ama Haçlılar Anadolu'dan gelirken gayet iyi savaşçılar olan Selçuklular orduları ile savaşarak muharebe tecrübesi kazanmıştı ve Fatımiler paralı ordusunu biraz hafif ve tecrübesiz savaşçılar olarak bulduklarını kronik-tarihçiler tarafından belirtilmiştir.
Bu çarpışmalar Fatımiler ağır süvari hücumuna geçmeye fırsat bulamadan Haçlılar lehinde gelişti. Bu gelişmeyi yanlış tefsir eden El-Efdâl Şehinşâh ve etrafındaki askerler paniğe kapıldılar ve El-Eftal etrafındaki birlikler ile savaş düzenini bozup kalenin daha güvenlikli duvarları arakasına çekildi. Raymond kendi kanadı karşısından bulunan Fatımiler birliklerin deniz kıyışına kadar püskürttü. Fatımiler askerlerinden bazıları ağaçlara tırmanmaya başladılar ve ağaç üzerinde iken Haçlılar oklarına hedef oldular. Bu panik daha ciddileşti ve kaleye kapısından içeriye sığınmaya çalışan bazı Fatımiler askerleri duvarlara sıkışıp canlarını kaybettiler.
Bu muharebede Fatımilerin 1000-1200 kadar ölü verdikleri tahmin edilmiştir. Haçlıların zayiatı ise bilinmemektedir.