stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İndigo çocuk

İndigo çocuk, bir New Age teorisine göre özel, sıra dışı ve bazen doğaüstü özelliklere veya yeteneklere sahip olduğuna inanılan çocuk.
Bu teoriye dayanan düşünce Nancy Ann Tappe tarafından 1970'lerde ortaya çıkarılmış ve Jan Tober ile Lee Carroll tarafından daha da geliştirilmiştir. İndigo çocuk kavramı 1990'ların sonuna doğru bir dizi kitap ve yayında yer almış, sonraki on yılda bazı filmlerle popülerlik kazanmıştır. Çeşitli kitaplar, konferanslar ve ilgili malzemeler ile çeşitli İndigo çocukların doğası ve yetenekleri fikri çerçevesinde inanç oluşturulmuştur. Bu inançlar, onların kendi yaşıtlarına göre daha empatik ve yaratıcı olmaları, kendi gibi telepati ve paranormal yeteneklere sahip olma gibi durumlarıyla insan evriminin bir sonraki aşaması olmaları arasında yorumlanır.
Hiçbir bilimsel çalışma bu olgunun varlığını veya İndigo çocuk özelliklerini desteklememektedir. Bazı durumlarda, çocuklarında öğrenme güçlüğü bulunan aileler, bu kavramı alternatif bir açıklama aracı olarak benimsemektedir. Uzmanlar bunu, anne-babaların pediyatrik tanı ya da psikiyatrik tedaviden kaçmak için kullandığı bir yol olarak görmektedir. Bu çocukları tanımlamak için kullanılan özellikler listesinde hemen hemen herkese uygulanacak kadar tarafsız bir Forer etkisi formu olması eleştirilmiştir.
Pseudomethoca plagiata

Pseudomethoca plagiata, Pseudomethoca cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Protomonotresinae

Protomonotresinae, Protomonotresidae familyasına bağlı bir hayvan altfamilyasıdır.
Taksonomi

Protomonotresinae altfamilyasına bağlı cinsler (2023):
Acanthiella - Rieger and Sterrer, 1975
Archimonotresis - Meixner, 1938
Prorogonophora - Riedl, 1954
Protomonotresis - Reisinger, 1924
Pseudomethoca puchella

Pseudomethoca puchella, Pseudomethoca cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Pseudomethoca diligibilis

Pseudomethoca diligibilis, Pseudomethoca cinsine bağlı bir böcek türüdür.
Platygaster

Platygaster Platygastrinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
İlhan İskender Armağanı

İlhan İskender Armağanı, Türkiye'de tiyatro sezonunun en başarılı sanatçılarını ödüllendirmek ve oyuncu İlhan İskender'in anısını yaşatmak için Dormen Tiyatrosu'nun 1958 yılından itibaren düzenlediği tiyatro ödülleridir.
Türkiye'deki ilk özel tiyatro ödülüdür. 1930 doğumlu oyuncu İlhan İskender'in kansere yakalanarak erken yaşta ölümü üzerine onun anısı bu armağan ile yaşatılmıştır.
Ödül kazananlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Sezon | En İyi Kadın Oyuncu | En İyi Erkek Oyuncu |  En İyi Oyun Yazarı |  En İyi Rejisör |
| 1958-1959 | Nedret Güvenç  (Cyrano de Bergerac) | Ulvi Uraz  (Nina) |  |  |
| 1959-1960 | Yıldız Kenter  (Salıncakta İki Kişi) | Müşfik Kenter  (Salıncakta İki Kişi) |  |  |
| 1960-1961 | Gülriz Sururi  (Sokak Kızı İrma) | Altan Erbulak  (İkinci Baskı) |  |  |
| 1961-1962 | Yıldız Kenter  (Nalınlar) | Behzat Butak  (Göç) |  |  |
| 1962-1963 | Ayla Algan  (Fizikçiler) | Genco Erkal  (Aslan Asker Şvayk) |  |  |
| 1963-1964 | Yıldız Kenter  (Pembe Kadın) | Ulvi Uraz (Gözlerimi Kaparım, Vazifemi Yaparım) |  |  |
| 1964-1965 | Nisa Serezli ve Ayfer Feray  (Şahane Züğürtler) | Yıldırım Önal  (Sezar ve Kleopetra) |  |  |
1965-1966: 
| 1966-1967 | Gülriz Sururi  (Teneke) | Erol Keskin  (Openheimer Olayı) |  |  |
| 1967-1968 | Nisa Serezli  (Tatlı Kaçık) | Münir Özkul  (Kanlı Nigar) | Melih Cevdet Anday  (Mikado'nun Çöpleri) | Sermet Çağan  (Polisler) |
1968-1969: 
1969-1970: 
| 1970-1971 | Suna Selen  (Sizi Seviyorum Madam) | Erol Günaydın  (Oliver) | Recep Bilginer  (Utanç Dünyası) | Haldun Dormen (Oliver) ve  Hamit Akınlı (Ay Battı) |
| 1971-1972 | Gülriz Sururi  (Hint Kumaşı) | Müşfik Kenter (Bedel) | Başar Sabuncu  (Şerefiye) | Genco Erkal (Rosenbergler Ölmemeli) ve Haldun Dormen  (Yaygara 70) |
Not

↑  Ödülü reddetti
↑  Ödülü reddetti
Platydytes

Platydytes Bidessini oymağına bağlı bir böcek cinsidir.
Platygasterites

Platygasterites Platygastrinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Çeşmelisebil, Sarayönü

| Çeşmelisebil |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Konya ilinin Türkiye'deki konumu
ÇeşmelisebilÇeşmelisebil'in Konya'daki konumu
Koordinatlar: 38°37′25″N 32°33′00″E﻿ / ﻿38.6236°K 32.5501°D﻿ / 38.6236; 32.5501
Ülke:  Türkiye
İl: Konya
İlçe: Sarayönü
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 332
İl plaka kodu: 42
Çeşmelisebil, Konya'nın Sarayönü ilçesine bağlı bir mahalledir. Kasabanın eski belediye binası avlusunda dört adet mezar stili ve bir adet alınlık bulunmaktadır ve doğusunda yer alan höyükte Hellenistik, Roma ve Osmanlı dönemine ait keramikler bulunmuştur. Antik dönemdeki ismi Kıstanus idi.
Konar göçer, yörük geleneğini devam ettiren Kara Tekeli, Karakoyunlu, Sarı Keçili, Bolacalı ve Honamlı yörük cemaatleri tarafından kurulmuştur.
İklim

Karasal iklim görülmektedir.
| g t Sarayönü mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Batı İstasyon  Doğu İstasyon  Fatih  Hatip  İnli  Saraç  Selimiye  Yukarı 
Kırsal Mahalleler:  Bahçesaray  Başhüyük  Boyalı  Büyükzengi  Çeşmelisebil  Değirmenli  Ertuğrul  Gözlü  Kadıoğlu  Karabıyık  Karatepe  Kayıören  Konar  Kurşunlu  Kuyulusebil  Ladik  Özkent  Yenicekaya 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Platydoris

Platydoris, Discodorididae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
İoannis Lavrendis

Yannis Lavrentis, Yunan atlet.
Atina'da düzenlenen 1896 Yaz Olimpiyatları'nda yarıştı. Maratonda yarışan 17 atletten biri olmakla birlikte yarışı bırakan 7 atletten de biriydi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  Dünya Atletizm Birliği: 14992158
Platyeurysa

Platyeurysa Tropidocephalini oymağına bağlı bir cinstir.
Vorkutlag

| Vorkutlag Воркутлаг Rekalag, Pекалаг |
| --- | --- |
Zorlu çalışma kampı
  Bayrak Mühür Arma [[Vorkutlag |]] 
Takma adlar: Vorkuta, Vorkuta Gulagı, Воркута
Koordinatlar: 67° 29' 48.4080 K 64° 3' 38.2968 D
Kuruluş: 1932
Kapanış: 1962
Yüzölçümü
 • Toplam: 28,69 km²
Nüfus (1932-1962)
 • Toplam: 2.000.000
Vorkuta endüstriyel toplama kampı kompleksi, Kuzey Kutup Dairesi'nin 160 km yukarısında bulunuyordu. Şehrin yaklaşık 15.000 kişilik bir nüfusu ve 50.000'den fazla mahkuma sahip yaklaşık 50 kampı vardı. (Gulag'ın yazarı Tomasz Kizny'nin koleksiyonundan bir fotoğraf).
Yaygın olarak Vorkutlag (Воркутлаг) olarak bilinen Vorkuta Düzeltici Çalışma Kampı', (Rusça: Воркутинский исправительно-трудовой лагерь, Vorkutinskiy ispravitel'no-trudovoy lager) Rekalag (Rusça: Pекалаг; Nehir Kampı) veya Vorkuta 6 Numaralı Düzeltici Özel Çalışma Kampı (Rusça: Воркутинский исправительно-трудовой лагерь № 6  Vorkutinskiy ispravitel'no-trudovoy lager' No. 6), 1932'den 1962'ye kadar Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti içerisindeki Komi Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin Vorkuta şehrinde bulunan Sovyetler Birliği'nin büyük bir GULAG çalışma kampıydı.
Vorkutlag, GULAG sistemindeki en büyük kamplardan biriydi; kamp savaş esirleri, muhalifler, siyasi tutuklular ("devlet düşmanları") ve sıradan suçlular dahil olmak üzere 1951'deki zirvesinde 73.000 Sovyet ve yabancı mahkûmu barındırıyordu. Bu mahkûmlar kömür madenlerinin inşasında, kömür madenciliği işlerinde ve ormancılıkta zorlu işçilik olarak kullanıldılar. Kamp, 1932'den 1934'e kadar Tüm Birlik Devlet Siyasi İdaresi, 1934'ten 1946'ya kadar NKVD ve 1946'dan 1962'de kapatılana kadar İçişleri Bakanlığı tarafından yönetildi. Vorkuta Gulagı, Temmuz 1953'teki Vorkuta Ayaklanması'nın çıktığı yerdi.
Tarihçe > Vorkutlag'ın kuruluşu, 1930-1932

1930'da jeolog Georgi Çernov (1906–2009), Vorkuta Nehri kıyısında önemli kömür yatakları keşfetti. Çernov'un babası jeolog Aleksandr Çernov (1877–1963), Vorkuta sahalarını da içeren Peçora kömür havzasının gelişimini destekledi. Bu keşifle Komi ÖSSC'de kömür madenciliği endüstrisi başladı. (O zamanlar kömür sahasının sadece güney kısımları Komi ÖSSC'ye aitti. Vorkuta da dahil olmak üzere kuzey kısmı, Arhangelsk Oblastı'na bağlı Nenets Özerk Okrugu'na aitti.) 1931'de kömür yatağının yanında bir jeolog yerleşimi kuruldu ve işçilerin çoğu Uhta-Peçora Gulag kampının mahkûmlarıydı. Vorkuta kampı, Sovyet yetkilileri tarafından bir yıl sonra 1932'de GULAG sisteminin genişletilmesi ve Vorkuta nehri kıyısında, Rusya SFSC'nın Komi ÖSSC (günümüzde Komi Cumhuriyeti, Rusya) içinde yer alan Peçora Nehri havzasındaki bir bölgede kömür yataklarının keşfedilmesi için kuruldu. Kamp, Moskova'dan yaklaşık 1.900 kilometre uzaktaydı ve Kuzey Kutup Dairesi'nin 160 kilometre yukarısındaydı. Vorkuta kasabası, Sovyetler Birliği'nin en büyük ikinci kömür havzası olan Peçora Kömür Havzası'nın kaynaklarından yararlanmak için inşa edilen kampı desteklemek için 4 Ocak 1936'da kuruldu. Kamp, esas olarak kömür madenciliği ve ormancılık amacıyla inşa edildi. Vorkuta'nın Gulag sisteminde, Sovyet hapishane sistemindeki kullanımının zirvesi sırasında yaklaşık 132 alt kamp vardı. Vorkuta, 26 Kasım 1943'te kasaba statüsüne erişti.
Tarihçe > 1936 Troçkist ayaklanması

1930'larda Vorkuta, geçici olarak yalnızca zorunlu çalıştırma için değil, aynı zamanda siyasi muhalifleri, özellikle Troçkistleri "yeniden eğitmek" için bir kamp olarak kullanıldı, Ağustos 1936'da başlayan Büyük Tasfiye'nin bir parçası olarak Lev Troçki'nin takipçilerinin ve destekçilerinin çoğu Josef Stalin tarafından Sibirya'daki Gulaglara gönderildi, idam edildi veya sürgün edildi. Troçki'nin takipçilerinin, Menşeviklerin ve diğer parti gruplarının tasfiyeleri ve mahkûmiyetleri Büyük Tasfiye'den çok önce başladı, ancak Stalin partinin üst düzey üyelerinden daha fazla şüphe duymaya başladıkça cinayetler ve mahkûmiyetler arttı. 27 Ekim 1936'da Troçkist tutsaklar, çok uzun ve büyük bir ayaklanmaya dönüşen bir açlık grevi ve küçük bir ayaklanma başlattılar. Ayaklanma ve grev hakkında bir rapor hazırlayan İvan Horoşev şunları yazdı: “1930'ların ortalarında ve sonlarında, Vorkuta'daki Troçkistler son derece düzensiz bir gruptu; bazıları hâlâ kendilerine Bolşevik-Leninist diyorlardı.” Horoşev "gerçek Troçkistlerin" "Vorkuta madeninde yaklaşık 500, Uhta-Peçora kampında 1.000'e yakın ve Peçora bölgesinde kesinlikle birkaç bin" olduğunu tahmin ediyordu (bu rapor Batı'ya 1961'e kadar ulaşmayacaktı.).
Aleksandr Soljenitsin'e göre grevciler, diğer şeylerin yanı sıra "siyasilerin suçlulardan ayrılmasını, sekiz saatlik bir işgününü, siyasetçiler için özel tayınların yeniden kurulmasını ve iş performansından bağımsız olarak tayınların verilmesini" talep ettiler. Horoşev'in kendi anlattıklarına göre, özel tayınlarla ilgili olan talep hariç, taleplerin özeti benzerdir. Horoşev'e göre, açlık grevindekiler yalnızca “mahkumların yiyecek kotasının onların üretim normlarına bağlı olmaması gerektiği konusunda ısrar ettiler. Üretkenlik teşviki olarak gıda tayınına değil nakit ikramiyeye başvurulmasını önerdiler.” 8 Mart 1936'da 132 gün süren protesto ve grevlerden sonra grevciler, "NKVD karargahından şu sözlerle hazırlanmış bir radyogram aldılar: 'Vorkuta madenlerinde tutulan açlık grevcilerine tüm taleplerinin karşılanacağını bildirin'.” Gulag sisteminde yaşanan en uzun ayaklanma olarak kabul edilen 5 aylık grev, Troçkist grevcilerin zaferiyle sonuçlandı. Grevin sona ermesinden kısa bir süre sonra, kamplardaki ve Sovyetler Birliği çevresindeki Troçkistler de dahil olmak üzere siyasi muhaliflerin çoğu, daha sonra Büyük Tasfiye sırasında idam edilecekti. Vorkuta'dan kurtulan isimsiz bir kişi, 1934'te meydana gelen Troçkist ayaklanmadan önce başka bir açlık grevi olduğunu ve bu grevin de zaferle sonuçlandığını iddia eden bir yazı yazdı.
Tarihçe > Vorkutlag, 1932-1961

Kampta yaklaşık 102 mahkûm barındırılıyordu, çoğu 1932'de yakındaki İnta, Uhta ve diğer kamplardan Vorkuta'ya nakledildi ve kısa süre sonra kampın boyutu 332 mahkûma ulaştı. 1937'de Peçora Ana Hattı'nın inşaatı başladı; yeni demiryolu, Moskova'yı Vorkuta, Konoşa, Kotlas ve İnta kampları ile Avrupa Rusyası'nın diğer kuzey bölgelerine bağlayan Kuzey Demiryolu'na bir ekti. Demiryolu, Vorkutlag ve diğer yakın Gulaglardaki onbinlerce mahkûm tarafından inşa edildi ve 1941'de tamamlandı, Vorkuta'ya ilk tren 28 Aralık 1941'de geldi, Vorkuta sakinleri bu önemli etkinliğe katıldı ve demiryolunun yapımından sorumlu Yakov Fomin tarafından fotoğraflandı. 1939'dan itibaren Polonyalı mahkûmlar, Polonya'nın işgalinden 1941'de Almanya'nın Sovyetler Birliği'ni işgaline kadar Vorkuta'da tutuldu. Vorkuta'da Doğu Cephesi'nde yakalanan Alman savaş esirlerinin yanı sıra suçlular, Sovyet ve Sovyet müttefiki ülkelerin vatandaşlarından muhalifler, devlet düşmanı olarak kabul edilenler ve Kore Savaşı sırasında esir düşen Amerikan askerleri de tutuldu. Pek çok mahkûm kampta hayatta kalamadı ve soğuk iklimde donarak veya Vorkuta'daki yiyecek kıtlığından dolayı açlıktan öldüler ya da ölene kadar aralıksız çalıştırıldılar. Mahkûmlara yiyecek olarak çok az bir miktar olsa da çavdar ekmeği, karabuğday, biraz et, balık ve patates verildi. Mahkûmlar, bu yüzden yemek için fareleri veya başıboş köpekleri öldürmeye başvurdu. Kampta kendine zarar verme yaygındı, bir mahkûm yaralanırsa koşulların daha iyi olduğu hastaneye gönderiliyordu. Kampta her mahkûm için ortalama çalışma süresi günde 16 saatti. Gulagı koruyan ve yöneten muhafızlar NKVD, MVD ve Kızıl Ordu'nun bir parçasıydı. Muhafızlar, temel askerlik hizmetlerini tamamladıktan sonra çoğunlukla üç yıllık sözleşmelerle işe alınıyordu. Yönetmelikler, muhafızların belirlenen çalışma alanının dışına çıkan veya kamp çitinin çok yakınında bulunan herhangi bir mahkûmu uyarmadan ateş etmesine izin veriyordu.
Tarihçe > Silahlı Lesoreid Ayaklanması, 1942

Silahlı Lesoreid Ayaklanması, 24 Ocak'ta uzaktan ağaç kesmeye dayalı bir kamp olan Vorkutlag'ın Lesoreid bölümünde başladı. Ayaklanma mahkûm ve mahkûm olmayan 100'den fazla kişiyi içeriyordu. Lesoreid'in tutuklu olmayan şefi Mark Retyunin liderliğindeki isyancılar, nihai hedefleri belirsizliğini koruyor olsa da, yakındaki Ust'-Usa kasabasını ele geçirmeyi hedefliyorlardı. Retyunin ve grubu, kamp muhafızlarını silahsızlandırdı ve etkisiz hale getirdi, ardından diğer mahkûmları isyana katılmaya davet etti. Ust'-Usa'ya doğru yola çıkmadan önce kamp depolarından yiyecek, ekipman ve giyecek aldılar.
İsyancılar, kasabanın iletişim bürosuna, Devlet Bankasına, NKVD ofisine ve hapishaneye başarılı bir şekilde saldırarak bu süreçte mahkûmları serbest bıraktı. Ancak, havaalanında püskürtüldüler ve yerel milis ofisinde şiddetli bir çatışma yaşadılar. Yakındaki Polya-Kur'ya kamp bölümünden militarize muhafızlar da dahil olmak üzere takviye kuvvetleri, isyancıları Ust'-Usa'dan geri çekilmeye zorladı.
Kırk bir isyancı, Kuzey Peçora Ana Hattı üzerindeki en yakın istasyon olan Kojva'ya ulaşmaya çalışırken kızaklarla kaçtı. Yolculukları boyunca, bir silah konvoyu da dahil olmak üzere çeşitli kaynaklardan daha fazla malzeme ve silah aldılar. İsyancılar çabalarına rağmen takip edildiklerini anladılar ve rotalarını Lija Nehri'nin batısına doğru değiştirdiler.
Yardımcı Sekreter Narkom ve Obkom İkinci Sekreteri Vajnov liderliğindeki hükûmet güçleri, isyancılarla her iki tarafta da zayiat verildiği birkaç karşılaşmaya girdi. Retyunin liderliğindeki ana isyancı grubu 2 Şubat'ta yenildi ve birkaç isyancı yakalanmak yerine kendi canlarına kıymayı seçti. Son isyancı grubu 4 Mart'ta yakalandı. Toplamda, isyanda 48 isyancı öldürüldü ve 8'i yakalandı.
Tarihçe > Vorkuta Ayaklanması, 1953

Vorkuta ayaklanması, 19 Temmuz 1953'ten 1 Ağustos 1953'e kadar Vorkutlag'daki çeşitli kamplarda bölgedeki kömür madenlerinde çalışmaya zorlanan mahkûmların greve gitmesiyle meydana geldi. Başlangıçta pasif bir iş bırakma şeklinde olan ayaklanma, 19 Temmuz 1953'te veya öncesinde tek bir "bölümde" başladı ve hızla diğer beş bölüme yayıldı. İlk talepler - mahkûmlara bir devlet savcısına erişim ve adalet hakkı verilmesi - hızla siyasi taleplere dönüştü. Yabancı yardım olmasa bile, maden ana çerçevelerinin tekerlekleri dönmeyi durduğundan ve yanlarına mahkûmlar tarafından sloganlar çizilen ve mürettebatının haber yaydığı trenlerle haber yayıldığından, yakın bölgelerdeki grevler açıkça görülüyordu. Grevdeki toplam mahkûm sayısı 18.000'e ulaştı. Mahkûmlar, dikenli tel çevrelerinde sabit kaldı. İlk grevi takip eden bir hafta boyunca kamp yönetimi görünüşe göre hiçbir şey yapmadı; çevre muhafızlarını artırdılar, ancak mahkûmlara karşı hiçbir zorlayıcı eylemde bulunmadılar. Madenler, SSCB Devlet Savcısı Roman Rudenko, İç Birlikler Komutanı İvan Maslennikov ve Moskova'dan diğer üst düzey yetkililer tarafından ziyaret edildi. Generaller, kamp avlularında boş boş oturan mahkûmlarla barışçıl bir şekilde konuştu. Yine de, 26 Temmuz'da kalabalık, maksimum güvenlikli cezaevine baskın düzenleyerek 77 mahkûmu serbest bıraktı. Moskova'dan gelen komiserler, yanıtlarını planlayarak Vorkuta'da kaldılar. Mahkûmlar daha düşük üretim hedefleri, maaşlar ve yılda ikiden fazla mektup yazmalarına izin verilmesini talep ettiler. Yılda ikiden fazla mektup yazılmasına izin verilmesi ve yılda bir ziyaretçiye izin verilmesi de dahil olmak üzere tavizler verildi, ancak mahkûmlar daha fazlasını talep etti. 31 Temmuz'da kamp şefi Kuzma Derevyanko "sabotajcılara" yönelik toplu tutuklamalara başladı; mahkûmlar barikatlarla karşılık verdi. Ertesi gün, 1 Ağustos'ta, mahkûmlar ve gardiyanlar arasında daha fazla kansız çatışmaların ardından Derevyanko kalabalığa doğrudan ateş emri verdi ve en az 53 işçi öldü ve 135 kişi yaralandı (çoğu tıbbi yardımdan mahrum kaldı, daha sonra öldü), ancak tahminler değişir. Aleksandr Soljenitsin'e göre 66 kişi öldü. Vurulanlar arasında Letonyalı Katolik rahip Jānis Mendriks de vardı.
Tarihçe > Vorkuta'nın kapanışı, 1962

Vorkuta kampı, SSCB İçişleri Bakanlığı'nın emriyle tasfiye edildi ve sonunda 1962'de kapatıldı.Nikita Kruşçev'in iktidara gelmesi ve destalinizasyonu başlatmasıyla Gulaglar kapatıldı. Vorkuta en iyi bilinen Gulaglardan biri oldu, Sovyetler Birliği'nin en kötülerinden biri olarak şöhret kazandı. 1932'den 1962'de kapatılana kadar yaklaşık 2 milyon mahkûm Vorkutlag'dan geçti, kamptaki ölü sayısının 200.000 olduğu tahmin ediliyor. Mahkûmların çoğu Vorkuta'nın kapatılmasından sonra serbest bırakıldı, ancak eski mahkûm olan çok sayıda Sovyet vatandaşı, ya yerleşim yerlerindeki kısıtlamalar, ya mali durumlarının kötü olması ya da gidecek yerleri olmaması nedeniyle Vorkuta'da yaşamaya devam etti. Sovyetler Birliği'nin totaliter rejiminin insan hakları ihlallerini kaydetmeye ve halka duyurmaya odaklanan bir Rus insan hakları örgütü olan Memorial, Vorkuta bölgesinde devletten emekli maaşı alan 40.000 kişiden 32.000'inin eski gulag mahkûmları veya onların soyundan geldiğini tahmin ediyor.
II. Dünya Savaşı sırasında Vorkutlag > Çalışma koşulları

II. Dünya Savaşı sırasında kamptaki çalışma koşulları özellikle acımasızdı. Çalışma saatleri tutuklu olmayanlar için sekizden on saate, tutuklular için on saatten on iki saate çıkarıldı. Tarım arazilerinin işgal edilmesi ve yiyeceklerin Kızıl Ordu'ya kitlesel olarak yönlendirilmesi nedeniyle ülke çapında yiyecek kıtlığı, Gulag mahkûmlarını beslemenin yüksek bir öncelik olmadığı anlamına geliyordu. 1943 ve 1944'te Vorkutlag mahkûmlarının çoğu açlığın eşiğinde yaşıyordu. Bir bütün olarak Gulag sisteminin ölüm oranı da bu dönemde yükseldi. 1939 ve 1940'ta ölüm oranları sırasıyla bin mahkûmda 38,3 ve bin mahkûmda 34,7 idi. 1941'de binde 67,3'e, 1942'de binde 175,8'e ve 1943'te binde 169,7'ye yükseldi.
II. Dünya Savaşı sırasında Vorkutlag > Kömür üretimi

Önemli bir kömür üretim yeri olarak Vorkutlag, Sovyetler Birliği'nin savaş ekonomisinde savaş makinesinin fabrikalarına kömür tedarik ederek önemli bir rol oynadı. Almanya'nın savaştaki ilk hamleleri, Sovyetler Birliği'nin kömürünün büyük bölümünü sağlayan Ukrayna'ya yönelikti. 1941'in sonunda, Nazi ordusu Ukrayna'nın neredeyse tamamını işgal ederek Sovyet kömür üretimini yarıya indirdi. 1943'ten itibaren Vorkutlag'ın mahkûm nüfusu ve kömür çıkarma oranı dramatik bir yükseliş yaşadı. 17 Mart 1943'te kamp müdürü Leonid Tarhanov [ru]'un görevden alınması ve yerine Mühendis-Albay (ve daha sonra Tümgeneral) Mihail Maltsev [ru]'in getirilmesi ile Vorkutlag kömürünün önemi vurgulandı. Maltsev, kampın üretimini denetlemek üzere NKVD direktörü Beria tarafından kişisel olarak seçildi.
Maltsev, üretimi büyük ölçüde artırmak için askeri deneyimini kullandı. Hem mahkûmların hem de mahkûm olmayanların çalışma saatlerini artırdı ve disiplini geliştirmek için çalışkan mahkûmları ödüllendirdi ve işe yaramayanları cezalandırdı. Tipik olarak, çalışkanlığın ödülü erken tahliye şeklinde gelirken, cezalar genellikle infazdı.
Maltsev'in 1943-47 arasındaki görev süresi boyunca Vorkuta'daki kömür üretimindeki artış muazzamdı. Bu beş yıllık dönemde, yıllık kömür üretimi iki kattan fazla arttı. 1940'tan Maltsev'in Vorkuta'dan ayrılmasından bir yıl sonrasına, 1948'e kadar yıllık kömür üretimi on sekiz kat arttı. Bu sadece Maltsev'in yönetiminden değil, aynı zamanda Sovyet hükûmetinin kampa yaptığı büyük yatırımdan da kaynaklanır.
II. Dünya Savaşı sırasında Vorkutlag > Kömür üretimi > Leningrad için önemi

II. Dünya Savaşı'nın en uzun kuşatması olan Leningrad Kuşatması sırasında Leningrad şehri, Vorkutlag kömürünün önemli bir alıcısıydı. Ukrayna'daki Don ve Moskova kömür havzalarının kaybedilmesinin ardından Vorkuta, Eylül 1941'den Ocak 1944'e kadar neredeyse tamamen abluka altında kalan Leningrad'a en yakın kömür kaynağı oldu. Sovyetler Birliği'ndeki yaygın kömür kıtlığı ve özellikle Leningrad'daki büyük ihtiyaç, Vorkuta kömür altyapısının genişletilmesini hızlandırmak için acil bir ihtiyaç doğurdu. Vorkutlag'ın kömürü, kuşatılmış Leningrad için hayati bir enerji kaynağıydı.
Konum

Vorkuta Gulag kampı, Sovyetler Birliği'nin Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'ndeki Komi Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içerisindeki Vorkuta'da bulunuyordu. Kuzey Kutup Dairesi'nin yaklaşık 160 km yukarısında ve Ural Dağları'na yaklaşık 50 km mesafede bulunuyordu. Kasaba ve kamp, Komi ÖSSC'nin kuzeydoğusunda bulunuyordu. Oktyabrskiy yerleşiminin 8 km güneyinde, Sovetskiy köyünün 13 km batısında ve Zapolyarnıy'ın 14 km doğusundaydı. Çevredeki yerleşim birimleri, köyler, kasabalar ve arazilerin tümü, Komi ÖSSC'nin kuzeydoğu ucunun tamamını oluşturan Vorkuta Şehri veya Vorkuta Bölgesi adlı daha büyük bir bölgede bulunuyordu. Komi ÖSSC ve Vorkuta Şehri, Avrupa Rusyası'nın en kuzeyinde yer almaktadır.
İklim

Vorkuta, Kuzey Kutup Dairesi'nin içerisinde ve Avrupa Rusyası'nın en kuzeyinde yer aldığı için aşırı derecede soğuktu. Kıştan yaza ortalama sıcaklıklar -25 °C ila 18 °C iken, -52 °C'ye kadar düşebiliyordu. Vorkuta, kısa ve serin yazlar ile çok soğuk ve karlı kışlara sahip arktik altı bir iklime (Köppen Dfc) sahiptir. Geceyarısı güneşi veya "kutup gündüzü", güneşin üç ay boyunca batmadığı Vorkuta'da yaşanırdı ve 30 Mayıs'tan 14 Temmuz'a kadar sürerdi, 17 Aralık'tan 27 Aralık'a kadar da kutup gecesi yaşanırdı. Kutup geceleri Vorkutlag'daki mahkûmları büyük ölçüde etkilerdi, mahkûmlara iklimden sağ çıkmaları için yeterince iyi giysiler verilmezdi ve birçoğu donarak ölürdü.
Ortalama sıcaklık Şubat ayında yaklaşık -20 °C ve Temmuz ayında yaklaşık 13 °C'dir. Vorkuta'nın iklimi, hem Kuzey Atlantik'e olan uzaklığından hem de ilkbaharda soğuk hava getiren Kuzey Buz Denizi'ne olan yakınlığından etkilenir.
Günümüzde Vorkuta

Vorkuta, günümüzde Rusya'daki Komi Cumhuriyeti içerisinde bir kasabadır. Gulag kamplarının kalıntıları terk edildi ve kısmen veya neredeyse tamamen yok edildi. Vorkuta'nın nüfusu büyük ölçüde azalıyor ve Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra yavaş yavaş terk ediliyor, madencilik şirketleri Rusya'nın daha güney bölgelerine gittiler. Kömür madeni şirketleri çalışan yokluğundan dolayı Vorkuta'yı terk etmeden önce nüfusun çoğu kömür madenlerinde çalışıyordu Günümüzde Vorkuta oldukça küçük bir nüfusa sahiptir, tahmini nüfusu yaklaşık 50.000'dir ve azalmaya devam etmektedir.