stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mahmud Celaleddin Paşa (1839-1899)

| Mahmud Celaleddin Paşa |
| --- | --- |

Maliye Nazırı
Görev süresi 1887-1888
Kişisel bilgiler
Doğum: 1839 Vefa, Fatih, İstanbul
Ölüm: 1899
Vatandaşlığı:  Osmanlı İmparatorluğu
Çocuk(lar): Salih Münir Paşa   Şemseddin Ziya Bey
Mahmud Celaleddin Paşa (d. 1839- ö. 1899) Osmanlı devlet adamı ve Klasik Türk müziği bestecisiydi. Girit ve Bursa Valiliği, Maliye, Ticaret ve Nafia Nazırlıkları yaptı.
Mahmud Celaleddin 1839 yılında İstanbul'un Vefa semtinde doğdu. Kazasker Ziya Bey'in torunu, İstanbul Defterdarlığı'ndan Mehmed Aziz Bey'in oğludur.
Mesleki kariyeri

Rüştiye ve Darülmaarif eğitimleri yanında özel öğretmenlerden arapça ve Fransızca eğitimi almıştır. Kamu görevlerine 17 yaşında Bab-ı Ali'de Katip Muavini olarak başladı. Çok geçmeden titiz çalışması ve düzgün yazısıyla esas kadroya alınmış, kısa sürede başkatipliğe kadar terfi ettirilmiştır.
Mehmed Emin Âli Paşa ile birlikte 1867 yılında Girit'te görevlendirildi. 1866 yılında başlayan Girit'teki isyanın yatıştırılmasında Mehmed Emin Ali Paşa'nın gayrımüslim nüfus ile müslüman nüfus ayrıcalıklarını dengelemek konusundaki ustalıklı diplomasisi etkili olurken Mahmud Celaleddin de çalışkanlığı ve titiz çalışmasıyla dikkati çekmiş, Mühürdarlıka getirilmiştir. 1887 yılında Maliye Nazırı oldu. 1889 yılında Girit Valiliğine getirildi. 1891 yılında Ticaret ve Nafia Nazırlığı yaptı. 1897 yılında Halil Rıfat Paşa hükûmetinde tekrar Nafia Nazırı oldu ve 1899 yılında ölene kadar bu görevde kaldı.
Mahmud Celaleddin Paşa siyasetteki rolünün yanı sıra Klasik Türk müziğine büyük katkılarda bulunmuştur. 25 kadar şarkısı günümüze ulaşmıştır. Müzik konusunda zamanın sanatçılarından Tanburi Cemil Bey, Kemençeci Vasilaki ve Lemi Atlı ile birlikte çalıştı. Sesinin güzelliği ile tanınırdı.
Salisburyli John

| Salisburyli John |
| --- | --- |

Doğum: 1120 Salisbury, Wiltshire, İngiltere Krallığı
Ölüm: 25 Ekim 1180 Chartres, Eure-et-Loir, Fransa Krallığı
Din: Hristiyanlık (Katolik)

John of Salisbury ya da Johannes Parvus (d. 1120 - ö. 25 Ekim 1180), İngiliz din adamı, yazar, eğitimci ve diplomat.
Katolik düşüncedeki Çifte kılıç kuramı hakkında dinî otoritenin dünyevî otoritelerden daha üstünlüğünü vurgulamış ve dinî iktidara (Papalığa) boyun eğmeyen kralların tiranlaştığını söylemiştir.
Hayatı

Hristiyanlığın ve dolayısıyla Kilise'nin güçlü bir konuma sahip olduğu bir dönemde, 1120 (bazı kaynaklara göre 1115) yılında, İngiltere'nin Salisbury kentinde dünyaya gelen John, on iki yıl boyunca Paris'te, skolastik düşüncenin en önemli merkezlerinden biri olan Pierre Abélard'ın okulunda eğitim görmüştür.
1148 yılında Canterbury Başpiskoposu Theobald'ın hizmetine girmiş, ona 7 yıl hizmet ettikten sonra Theobald'ın 1161'deki ölümünün ardından yeni başpiskopos Thomas Becket'e hizmet vermeye başlamıştır. Ancak 1164 yılında İngiltere Kralı II. Henry ile Thomas Becket arasında çıkan büyük bir yetki tartışmasının sonunda Becket ülkeden kaçmış, Salisburyli John ise sürgüne gönderilmiştir.
Fransa kralı VII. Louis, 1176'da John'u ülkesine davet etmiş ve ona Chartres piskoposluğu görevini vermiştir. Salisburyli John, ölümüne dek bu görevde kalmıştır.
İngiliz asıllı tek Papa olan IV. Hadrianus ile yakın bir dostluk kurmuş olan John'un en önemli iki eseri, 1159 tarihinde yazdığı Policraticus ile aynı yıl tamamladığı Metalogicus'tur.
Eserleri

Salisburyli John'un siyasal görüşlerinin hemen hemen tümünü kapsayan Devlet Adamının Kitabı (Latince: Policraticus) adlı eseri, Augustinus'un Tanrı Devleti adlı yapıtından sonra Orta Çağ'da yazılan ilk kapsamlı siyasal inceleme kitabı olarak görülmektedir. Bu yapıtında John'un Kilise Babaları'ndan değil de, büyük ölçüde Plutarkhos, Cicero ve Seneca gibi antikçağ düşünürlerinden etkilendiği kabul edilmektedir.
Devlet Adamının Kitabı'nın Orta Çağ siyasal düşüncesi bakımından bir diğer önemi de, henüz Aristoteles'in Politika adlı eserinin Latinceye çevrilmediği ve dolayısıyla okuryazar Kilise çevrelerinde pek bilinmediği bir dönemde, politicus sözcüğünü, ilk kez ‘devletin kurumlarını anlatmak üzere’ kullanmasıdır.
Ayrıca, Devlet Adamının Kitabı'nda ortaya konulan görüşler, siyasal iktidarın pratik düzenlenişiyle ilgili olmaktan çok, siyasetin ahlaki temelleriyle ilgili yeni bir sistematik kuram oluşturma girişimi olarak da dikkat çekmektedir. Bu yeni sistemleştirme girişiminin temellerini ise, organizmacı toplum anlayışı ile tiranlık kavramı oluşturmaktadır.
Fikirleri

Dünyevî iktidar olarak krallıklar ve dinî iktidar olarak Papalık arasındaki üstünlük tartışması ilk kez Papa I. Gelasius ile 5. yüzyılda başlamıştı ve yüzyıllardır sürmekteydi. Bu fikre göre Tanrı, hem Papalığa hem de krallara iki ayrı otorite vermişti ancak Papalığın otoritesi krallarınkinden daha üstündü. Çifte kılıç kuramı olarak kavramsallaşan bu tartışma, Salisburyli John'un yaşadığı dönemde de şiddetli bir şekilde sürmekteydi. Örneğin Papa III. Innocentius, Papalık'ın diğer tüm krallıklardan üstün olduğunu şu sözlerle açıklıyordu: “Krallar beden üzerinde iktidar sahibidir; papazlar ise ruh üzerinde. Ruh bedenden ne kadar değerli ise, Papalık da krallıklardan o kadar değerlidir. (...) Hiçbir kral, İsa'nın vekiline kendini adayarak hizmet etmediği sürece doğru bir hükümranlık süremez.”
Salisburyli John, bu üstünlük tartışmasında Papalığın iddiasını benimsemiş ve daha da ötesinde, Papalık'a itaat etmeyen kralların zalim bir tirana dönüştüğünü, dolayısıyla öldürülmeleri gerektiğini söylemiştir.
John, çifte kılıç kuramını daha da radikalleştirerek hem dünyevî, hem de dinî iktidarın kaynağının Tanrı olduğunu ve Tanrı'nın her iki iktidarı da Katolik Kilisesi'ne verdiğini iddia etmiştir. Dolasıyla kralların kendi iktidarları yoktur; sahip oldukları tüm otoritenin kaynağı Tanrı ve Papalıktır.
Tanrı her iki otoriteyi de Kilise'e vermiştir ancak Kilise, savaş yanlısı bir kurum olmadığı için dünyevî iktidarını krallara teslim etmiştir. Yani Krallar bu iktidarı yalnızca Kilise'nin hedefleri doğrultusunda kullanma hakkında sahiptir. Din uğruna savaşılması gerektiğinde bunu Kilise değil, krallıklar gerçekleştirmelidir.
Salisburyli John, çifte kılıç kuramı hakkındaki bu fikirlerini Kitab-ı Mukaddes'deki ayetlere ve Roma hukukuna dayandırır. Örneğin Eski Ahit'te Samuel Peygamber, Kral Saul'u tahtan indirmiştir. Keza Roma hukukundaki kanunlara göre bir yetkiyi veren kişi, o yetkiyi verdiği kimseden geri alma hakkına da sahipti.
Tiranlaşma tehlikesinin sadece krallar için geçerli olmadığını, pekâlâ Kilise mensuplarının da tiranlaşabileceğini söyleyen John, gerektiğinde Kilise'ye karşı da mücadele edilebileceğine işaret etmiştir.
Salisburyli John'a göre üç tür tiran vardır. İlki aile veya iş ortamında mevcut olan ‘küçük tiranlar'dır. Bu tip tiranlarla mücadele çok kolaydır; dünyevî kanunlarla ve devlet gücüyle bu tiranların kötülüğü engellenebilir. İkincisi tür ise yozlaşıp tirana dönüşen Kilise mensuplarıdır. John, bu kesimle nasıl mücadele edileceği konusunda sessiz kalır. Zira ona göre tiranlaşan Kilise mensuplarına dünyevî yasalar uygulanamaz. Bu konudaki tek yetkili yine bizzat Katolik Kilisesi'dir. Dolayısıyla bu konu Kilise'nin bir iç sorunudur, yani dışarıdan kimse karışamaz. Salisburyli John için tiranlaşan Kilise mensuplarına karşı, normal insanların yapacağı tek şey sabretmek olmalıdır.
Üçüncü ve en önemli tiran tipi ise yozlaşmış krallardır. Tiranlaşmış bir krala karşı adeta her şey mübahtır: Krala dalkavukluk ederek kandırmak, takiye yapmak, kralın ülkesine ambargo uygulamak gibi tüm yöntemler denenebilir. Ancak tüm bu müdahalelere rağmen kral düzelmiyorsa, öldürülecektir.
Artigiana Düşkünler Evi

Artigiana Düşkünler Evi, 16 Mart 1838 tarihinde Fiume'li (bugünkü Rijeka-Hırvatistan) İtalyan asıllı Giacomo Anderlich tarafından kimsesiz çocuklara ve muhtaç yaşlı kimselere yardım etmek amacıyla kurulmuştur. İlk zamanlarda Sultan Abdülmecit, Sultan Abdülaziz, Avusturya İmparatoriçesi, Arşidük François Charles, Arşidük Maximilien ve Bavyerya Başpiskoposu gibi ünlü insanlar bu kuruma destek vermişlerdir.
1950 ve 1960 yılları arasındaki yönetim kurulu başkanı Belçikalı iş insanı Gabriel Couteaux'un etkili çalışmaları sonucunda eski müstakil küçük evler yıktırılarak yerlerine 1500 m²'lik bir bahçenin etrafında, daha modern ve daha kullanışlı bir bina inşa edilmiştir.
Günümüz

Artigiana Düşkünler Evi, Türkiye Cumhuriyeti Bakanlar Kurulunun 7/1067 sayılı ve 25.7.1970 tarihli kararı ile Kamu Yararına Çalışan Dernek olarak tescil edilmiştir. Konu ile ilgili binanın girişinde aşağıdaki yazı da yer almaktadır.
"Bu Hayır müessesesi sinesinde yaşlıları barındırmak gayesiyle 1838 senesinde Sultan Abdülmecit'in nakdi yardımı ve fermanı ile tesis edilmiş ve Türkiye Cumhuriyeti Hükümetinin Müsaadeleri ve Cumhurbaşkanı Sayın Cevdet Sunay'ın Himayekar Müzaheretleriyle Binalar 1966/67 Senesinde yeniden inşa ve restore edilmiştir. Türkiye Cumhurbaşkanlığı 13 Aralık 1967 - 3/8010."
Artigiana Düşkünler Evi'nde din, dil ve ırk farkı gözetmeksizin Müslümanlar, Hristiyanlar ve Musevilerin de barındığı gibi Türk, İtalyan, Fransız, İngiliz, Avusturyalı, Alman ve Rus vs. çeşitli milletlere mensup kişiler kurumun masraflarına katkıda bulunarak genellikle tek kişilik odalarda misafir edilmektedir.
Manshoon

Unutulmuş Diyarlardaki yaşan en güçlü insan büyücülerden biridir. Zhentarimin lideri olan büyücü son derece tehlikeli ve şeytanidir.
Kara Şebeke, Sıkıntılar Zamanında Tanrı Bane'in ölümünden sonra karışıklıklar yaşar, şebekenin bir kısmı Bane'i öldürüp gücünün bir kısmını ele geçiren Cyric'e inanmaya başlar. Cyric inananlarıyla ona karşı olanların çekişmeleri Zhentarim içinde liderlik kaosuna neden olur. Ancak Manshoon tüm rakiplerini öldürüp liderliği ele geçirir. Manshoon, üzerinde rünlerin kazılı olduğu siyah bir maske takar ve bu maskeninde yardımıyla çok iyi kamufle olabilir. Halkın arasında tanınmadan, herhangi bir köylüymüş gibi dolaşır. Halk onun aleyhinde tek bir cümle bile söylemeye cüret edemez. Manshoon'un nefesi her an için enselerindedir. Tek bir kötü sözün bile onlar için ne anlama geldiğini az çok bilirler. Manshoon Faerûn üzerinde birçok  kopyasını yaratmış ve bu kopyaları kullanarak çeşitli organizasyon ve örgütlerin içerisine sızar. 
Manshoon kendisine engel olan kişileri ya da engelleri ne pahasına olursa olsun ortadan kaldırmasıyla ünlenmiştir. Elminster en büyük ve en nefret ettiği ancak hiçbir zaman ortadan kaldıramadığı düşmanıdır.
Yunus Emre Enstitüsü

| Yunus Emre Enstitüsü |
| --- | --- |

Kısaltma: YEE
Kuruluş: 5 Mayıs 2007 (17 yıl önce) (2007-05-05)
Kurucu: Türkiye hükûmeti
Tür: Kültürel kuruluş
Yasal statü: Vakıf
Merkez: Altındağ, Ankara
Başkan: Prof. Dr. Abdurrahman Aliy
Başkan Yardımcısı: Doç. Dr. Cahid Şenel
Resmî site: yee.org.tr
Yunus Emre Enstitüsü, Ankara merkezli Yunus Emre Vakfı'na bağlı olarak faaliyet gösteren Türk eğitim ve kültür kuruluşudur.
Faaliyetleri

Türk dili, tarihi, kültürü, sanatı gibi alanlarda sertifika programlarıyla eğitim-öğretim uygulamalarını gerçekleştirmek enstitünün hedefleri arasındadır. Enstitü, kuruluş amaçları doğrultusunda Türk kültürünün, tarihinin, dilinin ve edebiyatının daha iyi tanıtılması ve öğretilmesi için araştırmalar yapmak; farklı kurumlarla iş birliği içerisine girerek bilimsel çalışmaları desteklemek ve ortaya çıkan sonuçları çeşitli yayınlar vasıtasıyla kamuoyuna duyurmak amacına yönelik olarak da pek çok faaliyet yürütmektedir.
Yunus Emre Vakfı'na bağlı olarak kurulan Yunus Emre Enstitüsü, kuruluş amaçlarını gerçekleştirmek üzere eğitim ve öğretim faaliyetleri ile bilimsel araştırma ve uygulamaları yürütmektedir. Yunus Emre Enstitüsü, Türk dili, tarihi, kültürü, sanatı ve müziği alanlarında yetkin akademisyen ve araştırmacıların yetişmesine katkı sağlamayı; sertifika programlarıyla eğitim-öğretim uygulamalarını gerçekleştirmeyi de hedeflemektedir. Yunus Emre Enstitüsü yurt dışında çeşitli ülkelerde açacağı Yunus Emre Türk Kültür Merkezleri ile Türkiye'nin, Türk dilinin, kültürünün, sanatının ve tarihinin tanıtılması adına çalışmalar yapacaktır. Yunus Emre Türk Kültür Merkezleri'nde bilimsel projeler, kültürel etkinlikler ve kurslar aracılığıyla bir taraftan Türkiye'nin tanıtımına katkı sağlanırken, diğer taraftan da Türkiye ile diğer ülkeler arasında dostluk pekiştirilecek ve kültürler arası münasebetler artırılacaktır. Yunus Emre Türk Kültür Merkezleri bünyesinde yürütülecek olan Türkçe dil kursları sayesinde hem yabancı dil olarak Türkçe öğrenmek isteyenlere Türkçe öğrenim imkânı sağlanmış olacak hem de ilgili ülkelerdeki Türk vatandaşlarının, dillerini daha yakından tanımaları temin edilerek Türkiye ile kültürel bağlarının devamı sağlanacaktır.
Yunus Emre Enstitüsü , yurt dışında kurduğu merkezlerde eğitim ve öğretim çalışmalarının yanı sıra kültürel ve sanatsal faaliyetler yürütmekte, bilimsel araştırmalara destek vermektedir.
2009 yılında faaliyetlerine başlayan Yunus Emre Enstitüsü'nün 6 Mart 2024 itibarıyla 65 ülkede 85 merkezi bulunmaktadır. Bu merkezlerde isteyen herkese Türkçe öğretilmektedir. Çeşitli seminerler, sempozyumlar, konferanslar ve paneller düzenlenen merkezlerde kültür ve sanat dünyasının önde gelen isimleri sanatseverlerle buluşuyor.
Şubeler

| Ülke | Şehir | Ülke | Şehir |
| --- | --- | --- | --- |
|  Türkiye | Ankara |  ABD | Washington |
|  Afganistan | Kabil |  Almanya | Berlin, Köln |
|  Arnavutluk | İşkodra, Tiran |  Avusturya | Viyana |
|  Azerbaycan | Bakü | Endonezya | Cakarta |
|  Belçika | Brüksel |  Çin | Pekin |
|  Güney Kore | Seul |  İrlanda | Dublin |
|  İspanya | Madrid |  Japonya | Tokyo |
|  Kanada | Toronto |  Lübnan | Beyrut |
|  Meksika | Meksika |  Nijerya | Abuja |
|  Pakistan | Lahor |  Ruanda | Kigalai |
|  Senegal | Dakar |  Somali | Mogadişu |
|  Suriye | Azez |  Tunus | Tunus |
|  Bosna-Hersek | Saraybosna, Mostar, Foynitsa |  Cezayir | Cezayir |
|  Fas | Rabat |  Fransa | Paris |
|  Güney Afrika | Johannesburg |  Hırvatistan | Zagreb |
|  Gürcistan | Tiflis |  Hollanda | Amsterdam |
|  Japonya | Tokyo |  İngiltere | Londra |
|  İran | Tahran |  İtalya | Roma |
|  Karadağ | Podgorica |  Kazakistan | Astana |
|  Katar | Doha |  Kosova | İpek, Priştine, Prizren |
|  Kuzey Kıbrıs | Lefkoşa |  Lübnan | Beyrut |
|  Macaristan | Budapeşte |  Kuzey Makedonya | Üsküp |
|  Malezya | Kuala Lumpur |  Mısır | Kahire |
|  Moldova | Komrat |  Polonya | Varşova |
|  Romanya | Bükreş, Köstence |  Rusya | Moskova, Kazan |
|  Sırbistan | Belgrad |  Sudan | Hartum |
|  Ürdün | Amman |  Ukrayna | Kiev |
Ankara'daki merkez binaları
Tiran'daki bir temsilciği.
Thomas Banks

Banks'in ünlü yapıtı; Shakespeare - Resim ve Şiir heykeli
Thomas Banks'in Dr Anthony Addington heykeli, 1790, Victoria ve Albert Müzesi
Thomas Banks, (d. 29 Aralık 1735, Londra - ö. 2 Şubat 1805, Londra), İngiliz heykeltıraş.
Bilirkişi bir babanın oğlu olan Banks, 1750 yılında bir tahta oyma sanatçısına çıraklıkla sanat yaşamına adım attı. Boş zamanlarında heykel denemeleri üzerine çalıştı. 1772 yılında okuldan kazandığı bir bursla Roma'ya eğitim görmeye gitti.
Londra Royal Academy'de eğitim gördü. 1763 yılında "Epaminondas'ın Ölümü" adlı yapıtıyla ilk önemli çıkışını yaptı. 1779 yılında döndüğü İngiltere'de İmparatoriçe Büyük Catherine tarafından satın alınan "Kelebek Yakalayan Aşk Tanrısı" adlıı yapıtı ses getiren sanatçı, ayrıca bir önemli eserini de aynı iki yıllık süreçte (1781-1783) verdi: "Briseis’in Yitişine Öfkelenen Aşil"
Sanatçının en önemli yapıtları arasında St Paul Katedrali ve Shakespeare'in devasa Resim ve Şiir adlı tablo-heykeli bulunmaktadır.
Özgürlük ve Demokrasi Partisi

| Özgürlük ve Demokrasi Partisi  |
| --- | --- |

Kısaltma: ÖZDEP
Kurucu: Mevlüt İlik
Kuruluş tarihi: 19 Ekim 1992
Kapanış tarihi: 23 Kasım 1993
Önceli: Halkın Emek Partisi
Ardılı: Özgürlük ve Eşitlik Partisi Demokrasi Partisi
İdeoloji: Kürt milliyetçiliği
Siyasi pozisyon: Merkez sol
Özgürlük ve Demokrasi Partisi, Türkiye'de Demokratik Toplum Hareketi sürecinde 1992 yılında kurulmuş siyasi parti. HEP'in kapatılma ihtimaline karşı 19 Ekim 1992'de kuruldu. Ardından kapatma davası açıldı.
ÖZDEP'li yöneticiler davanın sonuçlanmasını beklemeden 30 Nisan 1993'te fesih kararı aldılarsa da, bu karar Anayasa Mahkemesi'ne ulaşmadan partinin kapatılmasına karar verildi.
23 Kasım 1993 tarihinde Özgürlük ve Demokrasi Partisi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa Mahkemesi tarafından programındaki devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğü aleyhine hükümler bulunması nedeniyle kapatıldı.
ÖZDEP'in avukatı Hasip Kaplan'dı.
ÖZDEP'in kapatılması

30 Nisan 1993 tarihinde Anayasa Mahkemesi'ndeki dava devam ederken ÖZDEP'in kurucu üyelerinin toplantısında ÖZDEP'in kapatılmasına karar verildi. 11 Mayıs 1993 tarihinde Baş Savcı tarafından anayasa mahkemesine davanın esasına ilişkin mütalaasını hazırlamıştır. ÖZDEP'in gönüllü kapatmaya gitmesinden dolayı esasa ilişkin mütalaasını sunmamıştır. 14 Temmuz 1993 tarihinde Anayasa Mahkemesi, programının Devletin bölünmez bütünlüğünü ve ulusun birliğini bozmaya yönelik olduğu ve Anayasa ilesiyasi partilerin kuruluşuna ilişkin Kanunun 78 (a), 81 (a) ve (b) bölümlerini ihlalettiği gerekçesi ile ÖZDEP'in kapatılmasına karar vermiştir. Anayasa Mahkemesinin kararı 14 Şubat 1994 tarihinde Resmî Gazete'de yayınlandı.
İstanbul Beylikdüzüspor

Beylikdüzü Bayan Voleybol Takımı, Beylikdüzü Spor Kulübü'nün voleybol takımdır. Kulüp 1990 yılında kurulmuştur. İstanbul'da faaliyet göstermektedir. Renkleri mavi ve beyazdır. Kulüp başkanı Mahmut Küçükdoğan, voleybol şube sorumlusu Suat Göktaşı‘dır. Voleybol takımının antrenörlüğünü Abdullah Saral yapmaktardır. Maçlarını 50.Yıl Spor Salonu'nda oynamaktadır. 2009-2010 sezonunda Bayanlar Türkiye 1.Voleybol Ligi'nde küme düştükten sonra liglere bir daha katılmamıştır.
Kadrolar > 2009-10 sezonu

Antrenör:  Abdullah Saral
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |


| 2 | Berna Sezer | 13.01.1978 | 172 | Pasör |  Türkiye |
| 3 | Burcu Çay | 16.10.1992 | 190 | Orta |  Türkiye |
| 6 | Iryna Shvachka | 05.10.1980 | 188 | Orta |  Ukrayna |
| 7 | Gülşen Yeşildağ | 12.06.1990 | 170 | Libero |  Türkiye |
| 10 | Sena Sancak | 18.07.1995 | 189 | Pasör |  Türkiye |
| 11 | Filiz Özgür | 22.05.1985 | 185 | Smaçör |  Türkiye |
| 12 | Ayşe Aydın | 22.03.1986 | 172 | Libero |  Türkiye |
| 15 | Mehtap Kamber | 01.01.1985 | 180 | Smaçör |  Türkiye |
| 16 | Nursel Şahin | 12.06.1972 | 186 | Orta |  Türkiye |
| 17 | Ferda Bulut | 03.01.1984 | 184 | Smaçör |  Türkiye |
| 18 | Hilal Şentürk | 01.12.1993 | 188 | Smaçör |  Türkiye |
ANA testi

Anti-nüklear antikorlar (ANA), hücre çekirdeği bileşenlerine karşı oluşturulmuş antikorlardır. Bunların sayısı otoimmün hastalıklar sırasında artar. ANA testi bu otoantikorların miktar ve cinsini ölçer. Otoantikorlar toplumun büyük bir kısmında bulunur, toplumun %5'inde sayıları artmıştır ve bu %5‘in yarısında da bir otoimmün hastalığa yol açarlar. ANA testi, indirekt immünflurosan ve ELİSA olmak üzere iki tipte yapılabilir. İndirekt immunflurosan olanın doğruluğu daha yüksek olmakla beraber, ELİSA tipinin kullanımı daha ucuz olduğundan daha yaygındır.
ANA titerinin 1:40 ve daha az olması normal kabul edilir. Yüksek titerler sistemik lupus (%70-80), Sjögren Sendromu (%60), römatoid artrit, otoimmun hepatit, skleroderma, polimiyosit, dermatomyosit, Addison hastalığı, ITP, Hashimoto, otoimmun hemolitik anemi ve Tip 1 diyabet ile ilişkilidir.
Ukrayna başbakanları listesi

| Ukrayna Başbakanı Прем'єр-міністр України   Prem'ier-ministr Ukrayiny |
| --- | --- |

Görevdeki Denıs Şmıhal
Atayan: Ukrayna devlet başkanı
Görev süresi: 5 yıl veya daha az süre
Oluşum: 18 Kasım 1920
Açılışı yapan: Vitold Fokin
Vekil: Başbakan Vekili
Websitesi: www.kmu.gov.ua/control/en
Ukrayna Başbakanı (Ukraynaca: Прем'єр-міністр України, Prem'ier-ministr Ukrayiny), Ukrayna'nın hükûmet başkanıdır. Ukrayna hükûmetinin en yüksek yürütme organı olan Bakanlar Kuruluna başkanlık eder.
Görevdeyken tüm adli süreçlere karşı dokunulmazlığı vardır. Başbakanlık bürosu Kiev şehir merkezindeki Bakanlar Kurulu binasında yer alır. 2005 yılı itibarıyla başbakan yıllık 202,776 Grivna (26,770 $) maaş almaktadır.
Ukrayna'nın 1991 yılında Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığını kazanmasından bu yana toplam 15 kişi başbakanlık yapmıştır. 27 Şubat 2014 tarihinde vekâleten göreve gelen Arseniy Yatsenyuk şu anki başbakandır.
Başbakan, Ukrayna Parlamentosu'nun onayıyla Devlet Başkanı tarafından atanmaktadır. Devlet Başkanı, herhangi bir bakan gibi başbakanı da istediği zaman görevden alabilir.
Ukrayna Halk Cumhuriyeti (1917-1921) > Halk Konseyi Bakanları Başkanı (Genel Sekreterya)

Bağımsız

      Ukrayna Sosyal Demokrat İşçi Partisi

      Ukrayna Sosyalist-Devrimci Parti

      Anayasal Demokrat Parti

      17 Ekim Birliği
| № | № | Resim | İsim (Doğum–Ölüm) | Görev Süresi | Görev Süresi | Görev Süresi | Siyasi Parti | Yasama (Seçim) | Devlet Başkanı (Süre) | Devlet Başkanı (Süre) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 |  | Volodimir Vinniçenko Володимир Винниченко (1880-1951) | 1 | 28 Haziran 1917 | 13 Ağustos 1917 | Ukrayna Sosyal Demokrat İşçi Partisi | Merkez Konsey (Geçici) |  | Mihailo Gruşevski Михайло Грушевський  (1917-1918) |
|  | 1 |  | Volodimir Vinniçenko Володимир Винниченко (1880-1951) | 2 | 18 Ağustos 1917 | 31 Ocak 1918 | Ukrayna Sosyal Demokrat İşçi Partisi | Merkez Konsey (Geçici) |  | Mihailo Gruşevski Михайло Грушевський  (1917-1918) |
|  | 2 |  | Vsevolod Holuboviç Все́волод Голубо́вич (1885-1939) | • | 31 Ocak 1918 | 29 Nisan 1918 | Ukrayna Sosyalist-Devrimci Parti | Merkez Konsey (Geçici) |  | Mihailo Gruşevski Михайло Грушевський  (1917-1918) |
|  | 3 |  | Mikola Vasilenko Микола Василенко (1886-1935) | • | 30 Nisan 1918 | 10 Mayıs 1918 | Anayasal Demokrat Parti | Yok (Geçici) |  | Pavlo Skoropadskyi Павло Скоропадський  (1918) |
|  | 4 |  | Fedir Lyzohub Федір Лизогуб (1851-1928) | • | 10 Mayıs 1918 | 14 Kasım 1918 | 17 Ekim Birliği | Yok (Geçici) |  | Pavlo Skoropadskyi Павло Скоропадський  (1918) |
|  | 5 |  | Serhiy Gerbel Сергій Гербель (1856-1936) | • | 14 Kasım 1918 | 14 Aralık 1918 | 17 Ekim Birliği | Yok (Geçici) |  | Pavlo Skoropadskyi Павло Скоропадський  (1918) |
|  | 6 |  | Volodimir Çehivski Володимир Чехівський (1876-1937) | • | 26 Aralık 1918 | 13 Şubat 1919 | Ukrayna Sosyal Demokrat İşçi Partisi | İşçi Kongresi (Geçici) |  | Volodimir Vinniçenko Володимир Винниченко  (1918-1919) |
|  | 7 |  | Serhiy Ostapenko Сергій Остапенко (1881-1937) | • | 13 Şubat 1919 | 9 Nisan 1919 | Bağımsız | İşçi Kongresi (Geçici) |  | Simon Petliyura Си́мон Петлю́ра  (1919-1921) |
|  | 8 |  | Boris Mikolayoviç Martos Борис Мартос (1879-1977) | • | 9 Nisan 1919 | 27 Ağustos 1919 | Ukrayna Sosyal Demokrat İşçi Partisi | İşçi Kongresi (Geçici) |  | Simon Petliyura Си́мон Петлю́ра  (1919-1921) |
|  | 9 |  | Isaak Mazepa Ісаак Мазепа (1884-1952) | • | 27 Ağustos 1919 | 26 Mayıs 1920 | Ukrayna Sosyal Demokrat İşçi Partisi | İşçi Kongresi (Geçici) |  | Simon Petliyura Си́мон Петлю́ра  (1919-1921) |
|  | 10 |  | Vyaçeslav Prokopoviç В'ячеслав Прокопович (1881-1942) | • | 26 Mayıs 1920 | 14 Ekim 1920 | Bağımsız | İşçi Kongresi (Geçici) |  | Simon Petliyura Си́мон Петлю́ра  (1919-1921) |
Şakir Selim (şair)

Başlığın diğer anlamları için Şakir Selim (şair) (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Şakir Selim |
| --- | --- |
Doğum: 10 Nisan 1942(1942-04-10) Kırım
Ölüm: 18 Kasım 2008 (66 yaşında) Kırım
Meslek: Şair
Milliyet: Kırım Tatar

Şakir Selim (d. 10 Nisan 1942-18 Kasım 2008), Kırım Tatarı şair, yayımcı, çevirmen.
Kırım Tatar Edebiyatının sürgünde yetişen neslinin en tanınmış simalarındandır.