stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alem-i Nisvan
Tarihçe

Bir kadın Müslüman dergisinin yayınlanma fikri, 19. ve 20. yüzyılın önemli Kırım Tatar yayıncısı ve fikir insanı İsmail Gasprinski'nin (İsmail Gaspıralı) eşi Zehra Akçura-Gasprinski'nin önerisiyle ortaya çıkmıştır. Kadınların bu konudaki istekleri, Gasprinski tarafından eşinin yayınlamakta olduğu Tercüman ana gazetesinin sayfalarında periyodik olarak gündeme getirildi ve sonuç olarak ayrı bir yayın talep edildi. Akçurin(a)-Gasprinskaya, 1887 yılında "Terbiye" adlı bir kadın dergisi çıkartma girişiminde bulundu, daha sonra 1891 yılında Gasprinski, "Kadın" gazetesine iki ayda bir ek düzenleme izni istedi. Ancak talepler Rus İmparatorluğu yetkililerinden destek görmedi. Nihayet 1905 yılındaki devrimden sonra mevzuatın serbestleştirilmesinden sonra yeni bir dergi çıkartılabildi.
Derginin öncelikli amacı Müslüman kadınları eğitmekti; okuma yazma bilmeyenlerin kalmaması, kültürel seviyenin yükseltilmesi ve Şeriat hukukunun öğrenilmesi hedefleniyordu. Yeni baskının editörlüğü için Gasprinski, kızı Şefika'yı seçti ve editör-yayıncı görevini verdi.
Slogan olarak "Müslimelere mahsus edebî ve tedrîsî haftalık mecmuadır" ibaresi kullanılıyordu.
Tercüman gazetesinde yayınlanan bir ilanda da belirtildiği üzere, derginin şeriat hukukunda kadınların haklarına ilişkin dini metinlerin yanı sıra hijyen, ev işleri ve iğne işi gibi laik konularda da yayınlar yapmaya başladı. Bilim ve edebiyat üzerine birer bölüm de bulunuyordu. Tamamen eğlence ve boş zaman değerlendirecek sayfalar bulunmasa da, eğlenceli bir okuma için Müslüman kadınlara, ünlü kadınların biyografileri, diğer ülkelerle ilgili hikâyeler, bilim sayfaları ve mektuplar sunuluyordu.
Dergi, Tercüman gazetesine haftalık ücretsiz bir ek olarak yayımlanmaya başlamıştı. İlk sayı 3 Mart 1906 tarihinde Bahçesaray şehrinde yayımlandı. 1908-1909 arasındaki kesintiden önce dergi bağımsız bir yayındı. Yayının 1910'dan itibaren tekrar başlamasından sonra, metinleri Tercüman gazetesinin sayfalarına yerleştirildi.
Alem-i Nisvan'ın ilk sayısının hemen ardından, yine İsmail Gaspıralı'nın öncülüğünde, Rusya'daki Türklerin ilk çocuk dergisi olan Alem-i Sıbyan ve bir ay sonra da yalnız beş sayı yayınlanabilen mizah dergisi Ha Ha Ha çıkarıldı.
Derginin son sayısı 1911'de yayınlandı.
Türkiye'de Hakkı Tarık Us Kütüphanesi'ndeki 4. sayısı dışında hiçbir kütüphanede derginin herhangi bir nüshası bulunmamaktadır. 1906 yılına ait 15, 35 ve 36. sayıları Paris'teki École des hautes études en sciences Sociales (Sosyal Bilimler Yüksek Tahsil Okulu)'nun arşivinde bulunmaktadır. Alem-i Nisvan, bir dönem ilavesi olarak içinde yer aldığı Tercüman gazetesi gibi, Çarlık Rusyası egemenliği altında yaşayan bütün Türk ve müslüman eyaletlerle beraber Osmanlı topraklarına, Mısır, Çin Türkistanı, Hindistan ve Japonya'ya kadar yayılmıştı.
Anısı ve mirası

2011 yılında, Kırım Mühendislik ve Eğitim Üniversitesi'nde derginin çıkarılışının 105. yıldönümüne adanmış bilimsel bir konferans düzenlendi. Modern Kırım kadın dergisi Arzy (Türkçe: Düş) kendisini derginin halefi olarak görektedir.
Konuyla ilgili yayınlar

Yund, Kerim. "Gaspıralı Şefika". Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi. III. s. 289.
Devlet, Nadir (1985). Rusya Türkleri'nin Milli Mücadele Tarihi. Ankara. ss. 201-202.
Ortaylı, İlber (1968). Çarlık Rusyası'nda Türkçülük Hareketleri ve Gaspıralı İsmail Bey. İstanbul.
2003'te futbol

ABD Créteil futbol takımının 2003-2004 sezonu iç saha forması
Aşağıda 2003 yılında futbolda yaşanan gelişmelere yer verilmiştir.
Olaylar

FIFA Konfederasyonlar Kupası: Fransa trajediyle gölgelenen bu turnuvayı kazandı. (Bkz. Ölenler)
UEFA Şampiyonlar Ligi: Milan uzaltmaları 0-0 biten final maçında Juventus'u penaltılarla 3-2 mağlup ederek kupayı altıncı kez kazandı.
UEFA Kupası: Porto final maçında karşılaştığı Celtic'i Derlei'nin uzaltmalarda attığı gümüş golle 3-2 mağlup ederek kupayı ilk kez kazandı.
UEFA Süper Kupası: Milan Porto'yu 1-0 yenerek dördüncü kez Süper Kupa'yı müzesine götürdü.
Copa Libertadores: Arjantin kulübü Boca Juniors, Brezilya kulübü Santos'u toplam 5-1 yenerek kupayı beşinci kez kazandı.
Recopa Sudamericana: Paraguay kulübü Olimpia, Arjantin kulübü San Lorenzo'yu 2-0 mağlup ederek kupanın sahibi oldu.
Türkiye Kupası: Trabzonspor, Gençlerbirliği'ni 3-1 yenerek kupayı altıncı kez kazandı.
Süper Lig: Beşiktaş, 8 puan farkla şampiyon oldu.
FIFA Kadınlar Dünya Kupası - Almanya final maçında karşılaştığı İsveç'i uzaltmalarda 2-1 mağlup ederek kupanın sahibi oldu.
18 Şubat; Tekirova Belediyespor kuruldu (Antalya, Türkiye)
22 Şubat; Hollanda kulübü Sparta Rotterdam teknik direktörü Dolf Roks kovuldu, yerine Chris Dekker getirildi.
28 Şubat; Kulüp başkanı Robert Maaskant, Go Ahead Eagles'dan ayrıldı ve RBC'a geri döndü.
7 Mart; Meksika kulübü Guadalajara'nın yeni teknik direktörü Hans Westerhof oldu.
26 Mart; Teknik direktör Mike Snoei Vitesse'den kovuldu ve yerine Edward Sturing getirildi.
17 Temmuz; Real Madrid, Manchester United'dan David Beckham ile 35 milyon € bonservis bedeliyle anlaştı.
11 Nisan; Avustralya, 2002 FIFA Dünya Kupası elemelerinde Amerikan Samoası'nı 31-0 mağlup ederek dünyadaki en farklı maç rekoru kırdı. Ayrıca aynı maçta Avustralyalı futbolcu Archie Thompson 13 gol atarak bir uluslararası maçta en çok gol atan futbolcu oldu.
9 Temmuz; Real Madrid Juventus'tan Zinedine Zidane ile 72 milyon € bonservis bedeli ile anlaşarak transfer rekoru kırdı.
28 Temmuz; Üçüncü Avrupa Gençler Bölgeler Arası Futbol Şampiyonası finalinde İtalya'nın Piedmont takımı, Fransa'nın Maine takımını 3-1 mağlup ederek kupanın sahibi oldu.
8 Ağustos; Satellite TV'nin Rupert Murdoch BSkyB kanalı, 510 milyon € ile Premier League'in 2004-2007 sezonları arasındaki yayın haklarını aldı.
19 Eylül; Hollanda kulübü Roda'nin teknik direktörü Jan van Dijk kovuldu ve yerine Belçikalı Georges Leekens getirildi.
10 Ağustos; PSV, Eredivisie'de yeni sezonun açılış maçı olan Utrecht'i Amsterdam ArenA'da 3-1 yenerek Johan Cruijff Schaal'ı kazandı.
25 Eylül; Hollanda kulübü Zwolle, teknik direktör Peter Boeve'yi kovdu.
1 Ekim; Guadalajara teknik direktörü Hans Westerhof takımın başkanı oldu.
20 Kasım; Teknik direktör Rinus Israël ADO Den Haag'dan ayrıldı ve BAE takımı Al Wahda SCC ile anlaştı.
28 Kasım; Asya Şampiyonası elemelerinde İran ve Lübnan'ın karşılaştığı maçta Ali Dayi İran millî takımındaki 85. golünü atarak Ferenc Puskás'ın rekorunu kırdı.
14 Aralık; Tokyo'da yapılan Kıtalararası Kupa'da Boca Juniors uzaltmaların 1-1 bittiği maçta Milan'ı penaltılarla 3-1 yendi.
Lig şampiyonları > Afrika

Cezayir - USM Alger
Kamerun - Cottonsport Garoua
Fildişi Sahili - ASEC Mimosas
Mısır - Zamalek
Libya - Al-Ittihad
Mali - Stade Malien
Fas - Hassania Agadir
Nijerya - Enyimba
Tunus - Espéance
Lig şampiyonları > Asya

Hong Kong - Sun Hei
İran - Sepahan
Lig şampiyonları > Avrupa

Danimarka - Copenhagen
İngiltere - Manchester United
Fransa - Lyon
Almanya - Bayern Münih
İzlanda - KR
İrlanda - Shelbourne
İtalya - Juventus
Hollanda
Eredivisie - PSV
Eerste Divisie - Den Haag
Portekiz - Porto
Rusya - CSKA Moskova
İspanya - Real Madrid
İsveç
Allsvenskan - Djurgården
Svenska Cupen - Elfsborg
Türkiye - Beşiktaş
Lig şampiyonları > Kuzey ve Orta Amerika

Meksika:
Clausura - Rayados de Monterrey
Apertura - Pachuca
Lig şampiyonları > Güney Amerika

Arjantin
Clausura - River Plate
Apertura - Boca Juniors
Bolivya - Bolívar
Torneo Apertura - The Strongest
Torneo Clausura - The Strongest
Brezilya - Cruzeiro
Kolombiya - Once Caldas
Ekvador - LDU Quito
Paraguay - Libertad
Uruguay - Peñarol
Uluslararası turnuvalar

UNCAF Kupası, Panama (9 - 23 Şubat 2003)
Kosta Rika
Guatemala
El Salvador
Baltık Kupası, Estonya (3 - 5 Temmuz 2003)
Letonya
Litvanya
Estonya
Pan American Oyunları in Santo Domingo (2 - 15 Ağustos 2003)
Erkekler Turnuvası
Arjantin
Brezilya
Meksika
Kadınlar Turnuvası
Brezilya
Kanada
Meksika
FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası, BAE (27 Kasım - 19 Kasım 2003)
Brezilya
İspanya
Kolombiya
FIFA 17 Yaş Altı Dünya Kupası, Finlandiya (13 - 30 Ağustos 2003)
Brezilya
İspanya
Arjantin
Afro-Asian Oyunları, Haydarabad (22 - 31 Ekim 2003)
Hindistan
Özbekistan
Zimbabve
Ölenler

10 Ocak - Julinho (73), Brezilyalı futbolcu
26 Şubat - Antoni Torres (59), İspanyol futbolcu ve teknik direktör
28 Şubat - Albert Batteux (83), Fransız futbolcu
17 Nisan - Jean-Pierre Dogliani (60), Fransız futbolcu
26 Haziran - Marc-Vivien Foé (28), Kamerunlu futbolcu
1 Ağustos - Guy Thys (80), Belçikalı futbolcu ve teknik direktör
8 Ağustos - Jimmy Davis (21), İngiliz futbolcu
31 Ağustos - Pierre Cahuzac (76), Fransız futbolcu
1 Ekim - Cheung Yiu Lun (25), Hong Konglu futbolcu
21 Kasım - Emil Pažický (76), Slovak futbolcu
| g t Futbol kronolojisi |
| --- | --- |
Genel bakış: Dünya'da futbol · Dünya'da kadınlar futbol
Kronoloji: Futbol kronolojisi
Tarih: Tarihöncesi futbol · Futbol tarihi
19. yüzyıl: 1840'lar · 1850'ler · 1860'lar · 1870 · 1871 · 1872 · 1873 · 1874 · 1875 · 1876 · 1877 · 1878 · 1879 · 1880 · 1881 · 1882 · 1883 · 1884 · 1885 · 1886 · 1887 · 1888 · 1889 · 1890 · 1891 · 1892 · 1893 · 1894 · 1895 · 1896 · 1897 · 1898 · 1899
20. yüzyıl: 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999
21. yüzyıl: 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
Mutfak Tartışması

Nixon ve Kruşçev
Mutfak Tartışması (İngilizce: Kitchen Debate, Rusça: Кухонные дебаты); 24 Temmuz 1959'da Moskova'daki Sokolniki Parkı'nda Amerikan Ulusal Sergisi'nin açılışında ABD Başkan Yardımcısı Richard Nixon ile Sovyet Başbakan Nikita Kruşçev arasında tercümanlar vasıtasıyla plansız olarak gerçekleşen bir dizi ikili görüşmeye verilen isim. ABD'li yetkililer parkta sergi için sıradan bir ABD vatandaşının sahip olabileceğini iddia ettikleri bir ev örneği inşa ettiler. Kapitalist tüketici pazarının meyvelerini ve ABD'deki yaşam tarzının konforlarını Ruslara göstermek için evin içi iş gücü tasarrufu sağlayan çeşitli dinlence araçları ile doldurulmuştu. Renkli olarak filme alınan ve her iki ülkede de yayınlanan bu tartışmalarda Nixon ABD yaşam tarzına vurgu yapmaktaydı.
TV yayını

ABD'de üç büyük TV kanalı 25 Temmuz tarihinde Mutfak Tartışmaları'nı yayınladı. Nixon ve Kruşçev görüşmelerin iki ülkede eş zamanlı olarak yayınlanmasına karar vermiş oldukları için bu durumu protesto ettiler ve kendileri hazır oluncaya kadar da görüntüleri yayınlamayacaklarını söylediler. ABD kanalları ise, yayının  geciktirilmeden yayınlaması gerektiğini belirterek, aksi takdirde görüntülerin güncelliğini yitireceğini söylüyorlardı. ABD yayınından iki gün sonra, 27 Temmuz tarihinde, geç saatlerde de olsa, Nixon'un konuşmalarının bir kısmı tercüme edilerek, program Moskova televizyonunda da yayınlandı.
The New York Times gazetesi tarafından bu programı "Doğu ile Batı arasındaki uçurumu yansıtan, fakat dişe dokunur hiçbir konuya temas etmeyen, politik açıdan önemsiz bir olay" olarak tanımlanmıştı. Gazete ayrıca kamuoyunun bu olay hakkında ikiye bölündüğünü belirtmekteydi. Diğer yandan, Time dergisi tarafından Moskova sergisini de kapsayan haberiyle birlikte Nixon'a övgüler düzülmekteydi.
Gayri resmî yapılan bu görüşmeler TV yayınından sonra Nixon'a büyük popülerlik kazandırmıştı. SSCB'ye yapılan bu gezi Nixon'un profilini kamuoyu nezdinde yükseltti ve yapılacak seçimlerde Cumhuriyetçi Parti başkan adayı olarak seçilmesinde şansını büyük ölçüde artırdı.
Sovyet Başbakan Nikita Kruşçev ve ABD Başkan Yardımcısı Richard Nixon Amerikan Ulusal Sergisi için özel olarak yapılmış evin mutfağında sosyalizm ve kapitalizmin üstünlüklerini tartışırken (Moskova, Temmuz 1959). Fotoğraf: Thomas J. O'Halloran (Kongre Kütüphanesi koleksiyonundan).
Pedro Madruga

| Pedro Madruga Pedro Álvarez de Sotomayor> Caminha kontu. |
| --- | --- |
Doğum: 1430 Pontevedra
Ölüm: 1486 Alba de Tormes
Babası: Fernán Yáñez de Sotomayor
Annesi: Constança Gonçalves
Dini: Katolik
Sotomayor Kalesi, Sotomayor ailesinin ikamet yeri
Pedro Alvarez de Sotomayor, Caminha Kontu, halk arasında Pedro Madruga olarak tanınır (c 1430 -. 1486), Orta Çağ Galiçyasında en önemli figürlerinden biri ve tipik bir Avrupa feodal şövalyesine örnektir.
Pedro Madruga, Sotomayor soyundan gelen Fernán Yáñez ile Ribadavia Kontesinin kız kardeşinin gayrimeşru ilişkisinden oldu. Çok erken yaşta yurtdışına çıktı. Babasının hiçbir meşru varis bırakmadan ölümünden sonra ailenin toprakları, kaleleri ve surlarınını miras aldı.
Başlangıçta sadece Sotomayor ailesinin mülklerine sahipti. Kastilya Kralı IV. Henry (1455-1474) döneminde Pedro Madruga hem kaba kuvvet, yaptırım ve siyasi oyun hem de döviz alış ve satışı yoluyla kendi zenginliğini artırdı.
1467 yılında Pontevedra, Vigo ve Redondela şehirlerinde VI. Henry'nin otoritesini icar eden konuma geldi. Sonuç olarak bu şehirler üzerinde fiili yargı yetkisini yürüten Santiago piskoposu Alonso Fonseca II ile çatışmaya girdi. Ayrıca Tui şehrinde yetkisini kullanmak istemesi üzerine kilise ile olan ilişkileri daha da kötüleşti. Sonuçta bu çatışmada onun lehine karar verildi ve Tui ile Bayona Baronu seçildi ve Mareşalliğe getirildi.
Büyük İrmandinya İsyanı sırasında arkadaşı Portekiz Kralı V. Afonso'nun ülkesine kaçtı. Portekiz'den, karşı saldırıyı Alonso Fonseca II ile birlikte düzenledi. 1470 yılında Pedro Madruga, Fonseca ve Juan Pimentel ile birlikte üç taraftan saldırırarak Galiçya'daki isyanı bastırdı. Bu olaydan sonra Pedro, Galiçya soyluları arasında seçkin bir konum işgal etti ve mülklerini artırmak için fırsat yakaladı. 1475 yılında Portekizli kralın da desteğiyle gücünün zirvesine ulaştı ve Galiçya'da feodal gücü tekeline aldı.
Bir teoriye göre, Kristof Kolomb ve Pedro aynı kişidir. 1486 yılında Pedro eski düşmanlarından gizlenmek için Katolik Hükümdarlar ile kendisi arasındaki bir anlaşma ile söylenti yayılmış olduğu düşünülmektedir. Pedro'nun 1486 yılından sonra hayatta olduğuna ve Pedro'nun oğlu ile Kolomb'un oğlunun aynı kişi olduğuna dair kayıtlar vardır.
Lütfiye Özipek

Lütfiye Özipek, Kıbrıslı Türk şarkıcı, O Ses Türkiye 7. sezon kazananı.
| Lütfiye Özipek |
| --- | --- |
Doğum: 1990 (33-34 yaşında) Lefkoşa
Milliyet: Kıbrıs Türkü
Eğitim: Lefkoşa Üniversitesi
Meslek: Şarkıcı
Etkin yıllar: 2017 - günümüz
Tanınma nedeni: O Ses Türkiye 7. sezon kazananı
Yaşamı

Lütfiye Özipek, 1990 yılında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin başkenti olan Lefkoşa'da doğdu. Orta öğrenimini Lefkoşa Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi'nde tamamladı. Lefkoşa Üniversitesi'nde caz müzik eğitimi aldı. Ardından müzik eğitimi için Birleşik Krallık'a gitti. 2017 yılında katıldığı O Ses Türkiye müzik yarışması'nda Gökhan Özoğuz'un takımında yer aldı ve yarışmanın 7. sezonunu birincilikle tamamlayarak O Ses Türkiye yarışmasını kazanan ilk kadın ve ilk Kıbrıslı Türk oldu. Lütfiye Özipek günümüzde çeşitli yerlerde konserler vermeye devam ediyor. Pop, caz ve alternatif müzik üzerine çalışıyor aynı zamanda da şan dersleri veriyor.
Sanatçının 2019 yılında yayınlanan Bir Bilene Sor isimli bir single'ı vardır.
6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen Kahramanmaraş deprem felaketlerinde Adıyaman İsias otel enkazı altında kalan Gazimağusa Türk Maarif Koleji Şampiyon Melekler Takımı anısına Sezen Aksu’nun “Yarası Saklım” şarkısını yorumlayıp seslendirdi.
2023 yılında En İyi Kadın Şarkıcı dalında Altın Kelebek ödülüne aday gösterildi.
Şah Abbas'ın Babür sarayına gönderdiği elçilik

Şah Abbas'ın Babür sarayına gönderdiği elçilik, Safevi Şah Abbas'ın 1620'de Babür İmparatoru Sultan Cihangir Şah'ın sarayına gönderdiği elçiliği ifade eder. Elçiliğin asıl amacı, Kandehar'ın Safevi İmparatorluğu'na ilhakını sağlamaktı.
Müzakereler

Şah Abbas tahta çıktıktan sonra hem Özbek Hanlığı'nı hem de Osmanlı İmparatorluğu'nu mağlup ederek kaybettiği toprakları geri kazanmıştı. Hakimiyetinin erken döneminde Babürlüler, Kandehar'ı ele geçirmişlerdi. Kandehar, geri alınması beklenen bölgeler arasında en önemlisi olarak düşünülüyordu. Bu durumda, Cihangir Şah meseleyi diplomatik yollarla çözmeye çalıştı. Bu sırada ilk elçilik Babürlüler tarafından gönderildi. Elçilik, Babür soylusu Han Alam tarafından yönetiliyordu. Han Alam, ünlü bir soydan geliyordu ve ataları Abbas'ın büyük ilham aldığı ve sevdiği tarihi şahsiyet Timur'un hizmetkârlarıydı. İspanyol elçisi Fiqueroa o zaman Abbas'ın sarayında bulunuyordu ve Han Alam'ın mücevherlerle süslenmiş değerli tahtlar taşıdığını, kıymetli taşlarla süslü bıçaklar taşıdığını ve İsfahan'daki Hint tüccarları tarafından inanılmaz derecede zengin bir şekilde tasvir edildiğini bildirmişti. Yaklaşık 800 hizmetçi ve birkaç yüz gözcünün refakatinde Hindistan faunasının egzotik koleksiyonu korunuyordu. Elçilik heyetinin İsfahan'a gelişini kendi gözleriyle gören Türkmen asıllı İskender Bey, heyette altın harnişlerle donatılmış ve her türlü süslemeyle süslenmiş 10 değerli filin, aslanların, leoparların, antilopların, çitaların, tavus kuşlarının ve çeşitli türlerde tüyleri süpürge gibi süpüren su kamışlarının olduğu çeşitli hayvanların bulunduğunu belirtti. Heyetin üyelerinden biri de Babürlülerin saray ressamı Bişan Das'tı. O, Safevi İmparatorluğu'nda olduğu sırada birkaç resim çekti ve onları Cihangir Şah'a götürdü. Ancak bu elçiliğin asıl amacı olan Kandahar meselesini çözmek mümkün olmadı. Şah Abbas, inatla Kandehar'ın kendisine iade edilmesini talep ediyor ve hiçbir taviz vermeyeceğini belirtiyordu. Ancak son bir kez meseleyi çözmek için diplomasiyi kullanmaya karar verdi. Ayrıca Han Alam'ın elçiliğine cevap verilmek isteniyordu. Lider olarak Zeynal Han Şamlı seçildi. Bu mesele Abbas'ın elçisi Zeynal beyin Babür İmparatorluğu'na olan seyahati sırasında nazik bir şekilde yeniden gündeme geldi. Zeynal bey daha önce Abbas tarafından Avrupa'ya elçi olarak gönderilmiş, 1619 yılında ise Han Alam ile birlikte Babürlülerin sarayına gönderilmişti. İskender Bey Münşi Abbas'ın Zeynal beyin elçilik için gerekli niteliklere sahip olduğuna inandığı için onu seçmiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "O, içsel uyum, kurnazlık, nezaket, doğal güzel davranış ve mükemmel iletişim becerilerine sahipti. Bunun yanı sıra, o, şahın tamamen güvendiği bir adamdı. Kendi sırasında, Zeynal bey bir sufiye beklenen sadakat ve samimiyete dayanarak, yüksek ruhani liderin (mürşid-i kamilin) ve hayırseverin hizmetinde ne canını, ne de malını esirgeme konusunda kararlıydı." | ” |
Zeynal beyin elçiliği de Han Alam'ın elçiliği gibi görkemli bir şekilde hazırlanmıştı ki, Safevi İmparatorluğu'nun gücü küçümsenmesin. Ancak elçilik başarılı olmadı ve Babürlüler Kandehar'ı geri vermeye razı olmadılar. Birkaç yıl sonra Abbas Kandehar'ı saldırıyla ele geçirdi ve Babürlüler bunu kabul etmek zorunda kaldılar.
Kaynak

Mohammad-Ebrahim Bastani Parizi (2000). Ganj-ʿAlī Khan. Encyclopædia Iranica - Routledge & Kegan Paul. ISBN 0-7100-9090-0. 29 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2023.
Sussan Babaie (2004). Slaves of the Shah: New Elites of Safavid Iran. London, UK: I. B. Tauris. ISBN 978-1-8606-4721-5. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2023.
David Blow (2009). Shah Abbas: The Ruthless King Who Became an Iranian Legend. I.B. Tauris. ISBN 1845119894. 8 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2023.
Şah Abbas ve Cihangir'in tasviri
Yakov Gilyariyeviç Etinger

Yakov Gilyariyeviç Etinger (1887, Minsk ; 2 Mart 1951, Moskova) bir Rus kardiyologdu.
Hayatı

Etinger varlıklı bir aileden geliyordu, babası bir tüccardı. Dr. olduğu Königsberg ve Berlin'de eğitim aldı. Tıpta doktora unvanı aldı. Almanya'da SPD üyeleriyle temas kurdu. Birinci Dünya Savaşı sırasında Rus ordusunda, sonra Kızıl Ordu'da doktor olarak görev yaptı. 1918'den 1920'e kadar bir hastane işletti. 1922'de karısıyla Moskova'ya taşındı ve burada üniversitede iç hastalıkları okutmanı oldu. 1935'te profesör oldu, 1941'den 1949'a kadar çocuk bölümünün başına geçti. O zamanlar kardiyoloji üzerine yaklaşık 40 bilimsel makale yazıyordu ve Kremlin'in danışmanıydı.
Doktor olarak çalışmalarına ek olarak, Etinger tiyatro ve edebiyatla ilgileniyordu ve çok sayıda sanatçıyla arkadaşlık ediyordu. Samuel Yakovleviç Marşak tarafından tercüme edilen imzalı soneler anti-Semitik histeri sırasında kendisine karşı kullanıldı.
Evlat edinen oğlu Yakov Yakovleviç Etinger'den sonra 17- 18 Ekim 1950'de tutuklandı, Kasım 1950'de yaşlı Etinger de suçlandı ve hapsedildi. Devlet Güvenlik Bakan Yardımcısı Mikhail Dmitrievich Ryumin, 1945'te ölen Sovyet Bilgi Bürosu başkanı Aleksandr Sergeviç Shcherbakov'un kötü muameleye maruz kaldığı iddiasıyla ondan bilgi almaya çalıştı. Ayrıca Yahudi Antifasist Komitesinin bir üyesi olmakla ve Sovyetler Birliği'ndeki devlet anti-Semitizminden tekrar tekrar şikayet etmekle suçlandı. Etinger mahkeme öncesi gözaltında öldü. Sürekli sorgulamaya alınması ve zayıf düşmesi sonucu hayatını kaybetti. Ancak Etinger'in evlatlık oğlu daha sonra evlatlık babasının tıbbi geçmişine değindi. Etinger ve diğer Yahudi doktorlara yönelik iddialar, Kremlin'deki Doktorlar Komplosu iddialarına karşı Yahudi karşıtı kampanyada merkezi bir rol oynadı ve bu da 1952 ve 1953'te Sovyet Yahudilerinin Sibirya'ya sınır dışı edilmesine yol açan 28 tutuklama ve söylenti yarattı .
Etinger ve evlatlık oğlu, Aleksandr Soljenitsin tarafından Takımadalar Gulag'da ayrıntılı olarak açıklanmaktadır, ancak birçok detay yanlıştır.
Edebiyatta

Jonathan Brent, Vladimir Naumov: Stalin'in Son Suçu: Yahudi Doktorlara Karşı Komplo, 1948-1953. Harper Collins, 2010. ISBN 978-0062013675 .
Michael Parrish: Küçük Terör: Sovyet Devlet Güvenliği, 1939-1953. Greenwood Yayın Grubu, 1996. ISBN 978-0275951139 . S. 247ff.
Aleksandr Soljenitsin: Gulag Takımadaları. 1973.
Musahipzade Celal

| Musahipzade Celal |
| --- | --- |
Doğum: 31 Ağustos 1868(1868-08-31) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 20 Temmuz 1959 (90 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Yazar

Musahipzade Celal (31 Ağustos 1868, İstanbul - 20 Temmuz 1959, İstanbul), Türk oyun yazarı.
Türk edebiyatında tiyatro alanında ilk yazılı eserlerin verilmeye başladığı II. Meşrutiyet döneminde yetişmiş ve sadece tiyatro alanında eser vermiş iki önemli yazardan birisidir (diğeri Refik Ahmet Nuri Sekizinci). Cumhuriyetin ilanından sonra eserler vermeye devam etmiş, konularını Osmanlı döneminden günlük yaşamdan almıştır. Osmanlı toplumunda yozlaşan değerleri hicveden komedi tarzında eserler vermiştir. Yirmiden fazla oyunu bulunur.