stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Aşk felsefesi
Doğu gelenekleri

Max Weber'in din ve cinsellik arasındaki yakın ilişki olarak adlandırdığı şey göz önüne alındığında, Hindistan'da lingam ve yoni'nin ya da Çin'de Yin ile yang'ın, erkek ve dişi ilkelerine dayanan kozmik kutupluluğun yapılandırıcı bir biçimi olarak rolü belki de daha anlaşılırdır. Tantra, maithuna ya da kutsal cinsel birleşme yoluyla bütün bir kutsal cinsellik geleneği geliştirmiş ve bu gelenek Budizmle birleşerek cinsel aşkın aydınlanmaya giden bir yol olarak görülmesine yol açmıştır: Saraha'nın ifadesiyle, "Lotus ve vajra arasında oluşan bu mutluluk verici haz... tüm kirleri ortadan kaldırır".
Daha sade bir ifadeyle, Hinduların evlilikte aşkın temeli olarak dostluk geleneğinin izi Vedaların ilk zamanlarına kadar sürülebilir.
Konfüçyüs bazen bir sevgi felsefesini (dinin aksine) ifade ediyor olarak görülür.
Doğu gelenekleri > Hinduizm'de aşk ve sevgi

Hinduizmde aşk, adanmışlık aşkı veya ilahi bir amaç için aşk olarak adlandırılır. Hindu bir keşiş ve filozof olan Swami Vivekananda, "Evrendeki her şey ilahi kökenlidir ve sevilmeyi hak eder; ancak, bütünün sevgisinin parçaların sevgisini de içerdiği unutulmamalıdır." demiştir.
Doğu gelenekleri > Budizm'de aşk ve sevgi

Budizmde sevgi evrenseldir, aydınlanmaya ulaşmak için sevginin tüm insanlık için olması gerekir. Dhammapada "sonbaharda solmuş bir nilüferi koparır gibi kendi sevginizi koparın. Barış yolunda, Buddha'nın gösterdiği Nirvana yolunda çabalayın."
Doğu gelenekleri > Konfüçyüsçülükte aşk ve sevgi

Konfüçyüsçülükte aşk, insan ilişkilerinde sevgiye önem verir.  Ren, Konfüçyüsçülüğün öğretilerinin merkezinde yer alan ve farklı sosyal ilişkilere odaklanan yardımsever sevgi anlamına gelen bir erdemdir.
Konfüçyüs'ün Analektleri'nin IV ,
"4.1 Üstat dedi ki, ren'e yerleşmek en adil yoldur. Eğer kişi ren'in ortasında yaşamayı seçmezse, bilgi nereden gelecek?
4.7 Üstat dedi ki, insanlar oldukları kişi tipine göre hata yaparlar. Onların hatalarını gözlemleyerek ren'i anlayabilirsiniz."
Doğu gelenekleri > İslam Dünyasında Aşk ve Sevgi

Ana maddeler: İlahi aşk ve Sufi metafiziği
Özellikle Platon'un Symposion'unda da ele alınan Batı Dünyasında da o dönem tartışılan, Dünyevi (beşeri) aşk ve göksel aşk (ilahi aşk) görüşü ve ayrımı İslam Dünyası'nda da tartışma konusu olup, büyük bir etki bırakmıştır.
İmirtolu

| İmirtolu |
| --- | --- |
Köy

 Tokat'ın Türkiye'deki konumu
İmirtoluİmirtolu'nun Tokat'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Tokat
İlçe: Zile
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1020 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 179
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0356
İl plaka kodu: 60
Posta kodu: 60402
İmirtolu, Tokat ilinin Zile ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1940 yılı kayıtlarında İmidolu, 1944 yılı kayıtlarında ise Eymirdolu olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Tokat il merkezine 93 km, Zile ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 179
2020: 184
2019: 189
2018: 216
2017: 206
2016: 213
2015: 212
2014: 215
2013: 205
2012: 208
2011: 192
2010: 201
2009: 205
2008: 208
2007: 238
2000: 201
1990: 580
1985: 665
Şeyyad Hamza

Şeyyad Hamza, 13. yüzyılda Akşehir ve Sivrihisar'da yaşamış sufi şairlerden biridir.
Yaşam öyküsü

Şeyyad Hamza'nın hayatı ile ilgili pek çok bilgi bulunmamaktadır. Hatta yaşadığı yüzyıl bile tartışma konusu olmuştur. Doerfer ve Adamoviç gibi araştırmacılar onun 14. ve 15. yüzyılda yaşadığını öne sürmüştür. Buna karşı Türk araştırmacı ve yazarlar çağdaş araştırmalarda Şeyyad Hamza'nın 13. yüzyılın son çeyreği ile 14. yüzyılın ilk yarısında yaşadığını kanıtlamışlardır. Şeyyad Hamza bir şiirinde, 1348 yılında Anadolu'da ortaya çıkmış kara veba salgınından söz etmektedir. Akşehir'deki Nasreddin Hoca mezarlığında ise miladi takvime göre 1348 yılında ölmüş ASL HATUN BNT HMZ SYYAD (Hamza Şeyyad kızı Aslı Hatun) mezarı bulunmaktadır.
Tarikat

Fuad Köprülü'ye göre Şeyyad Hamza Batini (yani Babai, Haydari, Abdal, Kalenderi) babalarından biridir, ama çağdaş zamanda Köprülü'ye ait bu yorumun gerçekliği sorgulanmaya başlanmıştır.
Şeyyad adı ile ilgili görüşler

Şeyyad sözcüğünün iki anlamı vardır. Birine yalancı, sahtekar, boşboğaz gibi anlamlar yüklenirken diğerine ise sıvacı, kireçli bina yapan kişi gibi anlamlar yüklenmektedirLamii Çelebi onu iki fıkrasında boşboğaz olarak tanıtmaktadır ama Lamii Çelebi'nin eserinde geçen Şeyyad'ın Şeyyad Hamza olduğu kesin değildir. Başka bir olasılık ise bu adın Fuzuli (ve ya Hatayi) gibi alçak gönüllülük gösteren bir takma ad olmasıdır. Buna karşı Feridun N. Uzluk ve Amil Çelebioğlu  gibi yazarlar bu adın 13. ve 14. yüzyılda yüksek sesle manzumeler okuyan kişilere verilen takma bir ad olduğunu öne sürerken, Sadettin Buluç 'Şeyyad' sözcüğünün Mevleviler arasında kullanılan bir unvan olduğununu yazmaktadır ve Dâstân-ı Maktel-i Hüseyin adlı eserde Şeyyad-ı Mevlevi diye anılan bir Mevlevî dervişi de bulunmaktadır.
Sanatı

Şeyyad Hamza hece ve aruzla şiirler söyleyebilen, İslam kültürünü kavramış gezgin bir mutasavvıftır.
Hece ile yazdığı parçalar nazım tekniği itibarı ile güzeldir. Aruzla yazdığı parçalarda pek başarılı olamamıştır. Ayrıca şiirlerinde Türk şiirinin kuruluşundan çizgiler vardır.
Klasik şiirlerinde özellikle naatları önemlidir. Bu manzumelerinde kuvvetli bir Arapça, Farsça bilgisi ve İslam kültürü hâkimdir.
Daha çok sufi çehresiyle tanınan Şeyyad Hamza, dörtlük, mesnevi, kaside, gazel gibi nazım şekilleriyle manzum eserler vermiştir. Özellikle dini-tasavuufi Türk edebiyatı sahasında önemli bir yeri vardır.
Eserleri

Şeyyad Hamza'nın bilinen beş mesnevisi ve diğer şiirleri mevcuttur.
Eserleri > Destân-ı Yûsuf

1529 beyitten oluşur. Kullanılan aruz kalıbı "fâilâtün fâilâtün fâilün"  kalıbıdır. Bu mesnevi eser Şeyyad Hamza'nın en meşhur mesnevisi olup Yûsuf ve Züleyhâ hikâyesinin anlatır. Bu konu Kur’an'daki Yûsuf kıssasında bulunmaktadır. Bu eserin Sula Fakih'in aynı adlı eserinden özetlenerek kaleme alındığı kabul edilmektedir. Kaynağı Kur'an tefsirleri olmakla beraber Şeyyad Hamza bu manzum eserinde bu konuyu kendi düşünceleri ve duyguları ile geliştirmiş ve sade bir uslûp ile kaleme almıştır. Modern divan edebiyatı kritiklerine göre bu eser Eski Anadolu Türkçesinin kuruluş dönemi özelliklerini yansıtmaktır. Yine bu kritikler bu mesnevideki ağız özellikleri, arkaik kelimeler ve deyimler bakımından eserin dönemin en karakteristik mesnevisi olduğunu kabul etmektedirler.
Bu eser üzerinde yapılan modern akademik kritik incelemeler şunlardır: Talat Tekin (1951) Șeyyad Hamza’nın Destân-i Yusuf Mesnevisi Üzerinde Dil Tetkikleri, mezuniyet tezi. Türkiyat Araştırma Merkezi; Osman Yıldız (2008) Seyyad Hamza, Yusuf u Züleyha [Destân-i Yûsuf] Giriş-İnceleme-Metin-Dizinler, Ankara; İbrahim Taş, (2008) Yusuf ve Zeliha, İstanbul; Emin Eminoğlu, (2008) Destân-i Yûsuf. s. 184-186). Stephanie Bowie Thomas (1992) The Story of Joseph in İslamic Literatüre With on Annotated Translation of the Pre-Ottoman Destân-i Yusuf by Seyyad Hamza, New York, Colombia University adı ile basılmış kitap hazırlanan bir yüksek lisans tezinin İngilizce çevirisidir. Ayrıca bu mesnevinin tam metni kritik eklerle birlikte bastırılıp yayımlanmıştır: Ümit Özgür Demirci ve Şenol Korkmaz Giriş-Metin-Günümüz Türkçesine Aktarma-Dizin ve Sözlük-Tıpkıbasım.
Eserleri > Dâsitân-ı Sultân Mahmûd

79 beyitlik bir mesnevidir. Eserde Sultan Gazneli Mahmud ile bir derviş arasında yapılan edebî ve felsefi diyalog ele alınmakta ve değişik iki kişisel felsefi görüşe göre madde ile anlam karşılaştırılması yapılmaktadır. Ana teması nefsini kontrol etmesini bilen dervişin saltanat süren hükümdardan daha üstün bir insan olduğu iddiasıdır. Şeyyad Hamza'nın şiirlerinin çoğunda olduğu gibi dönem devlet idarecilerinin zulmü ele alınmakta ve şikayet konusu edilmektedir.
Eserleri > Ahvâl-i Kıyâmet

Bu mesnevi eserin büyük bir kısmı olan 289 beyitlik metin Şeyyad Hamza tarafından yazılmıştır. Tek yazma nüsha Ankara'daki Millî Kütüphane'de bulunmaktadır (nr. 3772, vr. 69b-80b). Bu yazma nüsha asıl Şeyyad Hamza metni değildir. Bu nüshadan, sonradan görüşleri değişik olan Seyyad Îsâ tarafından Şeyyad Hamza metinin bazı kısımlarının değiştirildiği ve metine yeniden 55 beyit daha eklendiği anlaşılmaktadır. Eserde ele alınan başlıca konular kıyamet kopması, Kur'an-ı Kerim'deki Yûsuf kıssasın nasıl ortaya çıkacağı; evrenin, varlıkların ve meleklerin nasıl öldürülüp nasıl diriltileceği, paygamber Muhammed'in İslam ümmetine nasıl şefaat edeceğidir.
Bu eser üzerinde yüksek lisans tezi: Esra Durmaz (1994) Seyyad Hamza’nın Ahvâl-i Kıyameti, MU Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü.
Eserleri > Mi‘racnâme

545 beyitlik sade bir dille yazılmış, didaktik konulu bir eserdir.
Bu eser üzerinde yüksek lisans tezi: Gülten Fesel Güzelışık (1996) Şeyyad Hamza: Mi‘racnâme, MÜ Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü.
Eserleri > Vefât-ı Hazret-i Muhammed aleyhi’s-selâm

453 beyitliktir. Ancak bunlardan 356 tanesi Şeyyad Hamza'ya aittir. Geri kalan 127 beyti müstensihe aittir.
Bu eser üzerinde yuksek lisans tezi: Fatma Turhal Güler (1996) Vefât-ı Hazret-i Muhammed aleyhi’s-selam MÜ Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü).
Eserleri > Diğer şiirleri

Şeyyad Hamza'nın mesnevileri dışında 16 parça şiiri daha tespit edilmiştir. İkisi beşerî bir aşkın dinsel olmayan karakterde ifadesi olarak görülmüştür.
Eserleri > Diğer şiirleri > Seçilmiş bir şiir

Şeyyad Hamza'nın şiirlerine bir örnek olarak "değil mi" redifli gazelinden seçilmiş şu beyitler verilmektedir:
Begüm hûblar sana müştak değil mi

Ya hüsnün bahçası Uçmak değil mi



Dudağın şerbeti sayru sağıldır

Sözün hastelere tiryak değil mi



Kamu tertiblerün yirlü yirinde

Seni koçmak Sekiz uçmak değil mi



Eğer ben hastenün elin alursan 

Sirât köprüsün geçmek değil mi
Bayat, Kargı

| Bayat |
| --- | --- |
Köy

 Çorum'un Türkiye'deki konumu
BayatBayat'ın Çorum'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Çorum
İlçe: Kargı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 14,4 km²
Rakım: 1532 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 55
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0364
İl plaka kodu: 19
Posta kodu: 19902
Bayat, Çorum ilinin Kargı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1919 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Taşköprü ilçesine bağlıyken, 28 Temmuz 1936'da Kargı ilçesine bağlandı.
Coğrafya

Köy, Çorum il merkezine 146 km, Kargı ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 55
2020: 48
2019: 53
2018: 69
2017: 69
2016: 73
2015: 78
2014: 84
2013: 60
2012: 56
2011: 59
2010: 67
2009: 74
2008: 83
2007: 85
2000: 117
1990: 226
1985: 315
Cesare Borgia

| Cesare Borgia |
| --- | --- |

Valentinois Dükü
Hüküm süresi: 17 Ağustos 1498 – 12 Mart 1507

Doğum: 13 Eylül 1475(1475-09-13) Roma, Papalık Devleti
Ölüm: 12 Mart 1507 (31 yaşında) Viana, Navarra Krallığı
Defin: Santa Maria Kilisesi, Viana
Eş(ler)i: Albret Charlotte
Çocuk(lar)ı: Louise Borgia
Hanedan: Borgia ailesi
Babası: Rodrigo Borgia
Annesi: Vannozza dei Cattanei
Dini: Hristiyan Katolik
Meslek: Asker, Siyasetçi, Kardinal
Cesare Borgia (13 Eylül 1475 - 12 Mart 1507), güç mücadelesiyle Machiavelli'nin Prens kitabına büyük bir ilham kaynağı olan Valensiya kökenli İtalyan politikacı ve condottieri. Papa VI. Alexander'ın gayrimeşru oğluydu ve Borgia Hanedanı mensubuydu.
Kilisede görev yaptıktan sonra babasının papalık atamalarıyla kardinal oldu. Ağabeyinin 1498'deki ölümünden sonra kardinallikten istifa etti. Bu görevden istifa eden ilk kişi olarak tarihe geçmiştir. 1500'lü yıllarda Fransa Kralı XII. Louis'ye paralı asker olarak hizmet verdi ve İtalya Savaşları'nda Milano ve Napoli'yi istila etti. Aynı zamanda İtalya'nın merkezinde papalığa bağlı bir devlet kurdu fakat babasının ölümünden sonra iktidarı elinde tutamadı. Machiavelli'ye göre bu güç kaybının sebebi öngörü eksikliği değil Borgia'nın yeni bir papa yaratma konusundaki başarısızlığından kaynaklanıyordu.
İlk yılları

Cesare Borgia'nın hayatının birçok bölümü gibi, doğum tarihi de şüphelidir. Cesare Borgia, Subiaco'da(1475 ya da 1476'da) Kardinal Roderic Llançol i de Borja ve hakkında çok az bilgi bulunan İtalyan metresi Vannozza dei Cattanei'in gayrimeşru çocuğu olarak doğdu. Rodrigo Borgia'nın Vanozza'dan üç çocuğu daha vardı, bunlar: Juan, Gioffre ve Lucrezia'ydı. Borgia Ailesi, kökeni Valensiya Krallığı'na dayanan, 15. yüzyılın ortalarında şöhrete kavuşmuş bir aileydi; Cesare'nin büyük amcası Valensiya Piskoposu Alphonse Borgia (1378-1475), 1455 yılında Papa Callixtus III ismiyle papalığa seçilmişti. Cesare'nin babası Papa VI. Alexander ise evlilik dışı bir çocuğu olduğunu açıklayan ilk papa'ydı. Büyük ihtimalle Papa VI. Sixtus, Cesare'ye 1 Ekim 1480 tarihli papalık fetvasında doğumunu kanıtlama gerekliliğinden kurtulma hakkı verdi. Turuncu saçları ve kahverengi gözleriyle çevresinde çok güzel bir çocuk olarak tanınıyordu; uzun boylu, yakışıklı ve babası gibi hırslı bir çocuktu.
Yaşamı > Kilise Dönemi

Cesare, 7 yaşındayken Papalık Başkâtibi ve Valensiya Katedral Papazı yapıldı. İlk öğretmenlerinin ikisi de Katalonyalı olan Paolo Pompilio ve Giovanni Vera'ydı. Öğretmenleri onu "İtalya'nın en yakışıklı adamı" olarak tanımlamalarının yanı sıra Cesare'nin çok parlak zekalı bir çocuk olduğunu söylüyorlardı. Cesare'nin güç mücadeleleriyle geçen kariyeri kilisede başlamıştı. 1489'da hukuk okumak için Perugia Üniversitesine gitti, bu üniversiteden Pisa Üniversitesine geçti ve burada İtalya'da tanınmış bir yargıç olan Filippo Decio'nun yanında çalıştı. Kilise ve Medeni Hukuk diploması aldı. 1491'de Pamplona Piskoposluğuna, 1492'de (Babası Papa seçildikten sonra) Valensiya Başpiskoposluğuna atandı. 1493'te hem Castres hem de Elne'ye piskopos olarak atandı. Ayrıca 1494'te Saint-Michel-de-Cuxa Manastırının Başrahibi unvanını da aldı. Cesare 18 yaşında kardinal oldu.
Cesare'nin dini yönü yok denilecek kadar azdı. Papalık'ta çapkınlığı, oldukça lüks giysileri ve avcılık partileriyle ünlenmişti. VI. Alexander, umutlarını, Cesare'nin Doğu İspanya'da Gandía Dükü olan ve 1496'da Papa'nın yönetimine isyan eden soylulara karşı (Özellikle Orsini Ailesine) seferler yürüten, papalığın askeri kuvvetlerinin kumandanı olan küçük kardeşi Giovanni'ye bağladı. Fakat 1497'de Giovanni şüpheli bir şekilde öldü. Bu suikastın ardında Cesare'nin olduğuna inanılır. Giovanni'nin yok oluşu hem Cesare'nin uzun zamandır beklediği askeri kariyerinin kapılarını açabilir hem de Cesare ve Aragonlu Sancha'nın arasındaki çekişmeyi çözebilirdi. Aragonlu Sancha, Cesare ve Giovanni'nin küçük kardeşleri olan Gioffre'nin karısıydı ve iki kardeşle de ilişkisi vardı. Gioffre'nin kıskançlık sonucu Giovanni'yi öldürdüğü rivayetler arasındadır. Ayrıca Giovanni'nin cinsel bir ilişki soncunda öldüğü muhtemeldir.
17 Ağustos 1498'de Cesare kardinallikten istifa eden ilk kişi oldu. İstifasının sebebi askeri kariyerine başlamak istemesiydi. Aynı gün içinde Fransa Kralı XII. Louis, Cesare'ye Valentinois Dükü ünvanını verdi. Cesare, bu unvan sayesinde uzun yıllar boyunca "Valentino" diye anılacaktı.
Sonraki Yıllar ve Ölümü

Cesare; son derece yetenkli bir general ve politikacı olmasına rağmen, papalıkta gücü olmadan nüfuzunu sürdürmekte sorun yaşadı. Niccolò Machiavelli; Cesare'nin, babasının iktidarındaki papalığa çok fazla iyi niyet beslemesini bir talihsizlik olarak gördüğünü aktardı. Machiavelli aktarımlarında, Cesare'nin yeni papanın lütfunu kazanmış olması durumunda iktidarını devam ettiren çok iyi bir hükümdar olabileceğini de söyler. Babası Papa VI. Alexander 18 Ağustos 1503'te öldüğünde, arzuladığı bağımsız devleti sağlayacak olan Toskana'ya bir saldırı planlıyor olması da muhtemeldir. Birliklerini Kardinaller Meclisindeki seçimi kontrol etmeleri için Roma'ya yolladı.
Yeni papa seçilen Papa III. Pius, Cesare Borgia'yı destekliyor ve Kilise Gonfalonier'i unvanını onaylıyordu fakat 26 günlük kısa bir papalık döneminin sonunda öldü. Borgiaların ezeli düşmanı Giuliano della Rovere, gücünü yitirmiş Cesare'ye Romagna için papalık desteğini ve bağışlarını sürdürmeye devam edeceği sözünü verdi ve hileli, üstadane bir politikayla onu kendisine inandırdı. Tabii Kardinaller Heyeti'nin oylarının büyük çoğunluğunu alıp Papa II. Julius ismini aldıktan sonra Cesare'ye verdiği hiçbir vaadi önemsemedi. Hatasını fark eden Cesare durumu kendi lehine döndürmeye çalışsa da, Papa II. Julius onun yaptığı her hamleyi boşa çıkardı. Cesare, kendi devletini 6 ay boyunca ele geçirdi fakat Papa'nın kuvvetiyle San Marino'dan vazgeçmek zorunda kaldı.
Aragonlu II. Ferdinand'ın düşmanlığıyla karşı karşıya kalan Cesare Borgia, Napoli'de müttefiki olarak gördüğü Gonzalo Fernández de Córdoba tarafından ihanete uğradı ve orada hapsedildi, bu sırada toprakları Papalık tarafından geri alındı. 1504'te İspanya'ya transfer edildi ve ilk olarak La Mancha'daki Chinchilla de Montearagón Kalesi'ne hapsedildi, ancak bir kaçış girişiminden sonra kuzeye, Segovia yakınlarındaki Medina del Campo'daki La Mota Kalesi'ne taşındı. Yardım alarak La Mota Kalesi'nden kaçmayı başardı ve Santander, Durango ve Gipuzkoa'yı geçtikten sonra 3 Aralık 1506'da Pamplona'ya geldi. Kastilya İşgali öncesinde deneyimli bir askeri komutan olan kayınbiraderi Navarra Kralı III. John tarafından memnuniyetle karşılandı. Borgia daha sonra Aragonlu II. Ferdinand'ın Navarra'daki komplo ortağı olan Lerín Kontu Louis de Beaumont'a sadık güçlerin elinde olan Navarra Komünü Viana'yı kuşattı (Kaleyi kuşatamadı). 11 Mart 1507 sabahının erken saatlerinde, şiddetli bir fırtına sırasında bir düşman şövalye grubu kaleden kaçtı. Kuşatmanın etkisizliğine öfkelenen Borgia, onları kovaladı, bu yüzden tek başına kaldı. Onu bu hâlde gören şövalyeler alayı onu pusuya düşürerek mızrakla yaraladı. Şövalyeler Cesare'nin lüks giysilerini, değerli eşyalarını ve son zamanlarda frengiden dolayı yüzünün yarısını kapattığı deri maskesini çaldılar. Borgia çırılçıplak soyulmuş bir şekilde yalnız başına öldü.
Cesare'den Kalanlar

Cesare Borgia; Kral III. John'un emriyle Kuzey İtalya'da bulunan Viana'daki Santa Maria Kilisesi'nin içinde mermerden bir anıt mezara gömüldü. 16. yüzyılda Mondoñedo Piskoposu Antonio de Guevara, kiliseyi ziyaret ettiğinde mezarda gördüklerini ezberden yayınladı. Bu kitabe, yıllar boyunca ifade ve ölçü bakımından çeşitli değişiklikler geçirdi ve bugün en çok alıntı yapılan versiyon, 18. yüzyılda rahip ve tarihçi Francisco de Alesón tarafından yayınlanan versiyondur. Bu kitabede:
Aquí yace en poca tierra                   /İşte burada yatıyor
el que todo le temía                          /Herkesin korktuğu adam
el que la paz y la guerra                   /Barışı ve Savaşı
en su mano la tenía.                       /Avucunun içinde tutan adam.
Oh tú que vas a buscar                   /Oh, övgüye değer şeyleri
dignas cosas de loar:                      /Aramaya çıkmış gezgin:
si tú loas lo más digno,                  /En değerliyi öveceksen,
aquí pare tu camino,                     /Yolun işte tam da buraya çıkar,
no cures de más andar.                /Gereği yok uzaklara gitmenin.
Borgia, Aragonlu Ferdinand'ın eski bir düşmanıydı ve Ferdinand, III. John ve Navarralı Catherine'e karşı 1512 Kastilya İstilasının yolunu açacak olan bir kontla savaşıyordu. Koşullar iyi bilinmemekle birlikte, mezar 1523 ile 1608 yılları arasında yıkıldı ve bu sırada Santa Maria Kilisesi tadilattaydı. Efsaneye göre, bir Calahora Piskoposu bu "yozlaşmış" adamın burada yatmasının uygunsuz olduğunu düşünür ve mezarı kırıp içindeki kemikleri ezilmek üzere kasabadaki işlek caddelerden birine atar. Vicente Blasco Ibáñez, bu kilise piskoposunun babasının Papa VI. Alexander tarafından hapsedilip öldürüldüğü için bu türden bir intikam aldığını yazar. Borgia'nın kemikleri kaybolmuştu, fakat yerel efsanelere göre Cesare'nin ruhu hâlâ geziyordu. Bu kemikleri bulmak için birçok kazı yapıldı. İlk kazı 1886'da Borgialar hakkındaki birçok yazı yayımlamış Fransız tarihçi Charles Yriarte tarafından yapıldı. 1945'te ikinci kez kemikleri, bir cerrah olan Victoriano Juaristi tarafından oldukça uzun bir adli tıp muayenesi için alındı ve testler 19. yüzyılda yapılan ilk testlerle uyumluydu. Yani bu kemikler kötü şöhretli Dük'e aitti.
Cesare Borgia'nın kalıntıları daha sonra Viana'nın belediye binasına, doğrudan Santa Maria'nın karşısına gönderildi ve burada 1953'e kadar kaldı. Daha sonra, Santa Maria Kilisesi'nin dışına, doğrudan üzerine basılma tehlikesi altında olan bir yere yeniden gömüldüler. Mezar taşına İngilizcesi de dahil edilerek burada yatanın Papalık ve Navarra güçlerinin Generalissimo'su olduğu yazıldı. 2007'de, Cesare Borgia'nın ölümünün 500. yılında birçok insanın katılımıyla Borgia'nın mezarının yeniden Santa Maria Kilisesine transfer edilmesi için bir kampanya başlatıldı fakat bu istek, dini seçkinlerin direnişiyle karşılaştı. Kilisenin iç mezarları sözde sadece kardinaller ve papalar içindi ve Cesare kardinalliğinden istifa ettiğinden, oraya gömülmek için uygun değildi.
Hatırası

Niccolò Machiavelli, Floransa Şansölyeliği Sekreteri olarak diplomatik bir görevde Dük ile tanıştı. Machiavelli, 7 Ekim 1502'den 18 Ocak 1503'e kadar Borgia'nın davetindeydi. Bu süre zarfında, Floransa'daki amirlerine düzenli mektuplar yazdı, bunların çoğu hayatta kaldı ve Machiavelli'nin Toplu Eserlerinde yayımlandı. Prens kitabında Machiavelli, Borgia'yı bir başkasının gücüyle edinilen bir prensliğin tehlikelerini aktarmak için örnek olarak kullanır. Babası Papa VI. Alexander; ona krallık kurma yetkisi vermesine rağmen, Cesare Romagna'yı büyük ölçüde beceri ve incelikle yönetiyordu. Ancak babası öldüğünde ve Borgia ailesinin rakibi Papalık koltuğuna geldiğinde, Cesare birkaç ay içinde devrildi.
Machiavelli, Cesare Borgia'ya iki bölüm atfeder: Machiavelli'nin Prens'in VII. bölümünde anlattığı Romagna'da uzlaşının sağlanması ve 1502 Yılbaşı Gecesi'nde Senigallia'da condottierilerin öldürülmesi.
Machiavelli'nin Borgia'yı anlatımı tartışmalı bir konudur. Bazı akademisyenler, Machiavelli'nin Borgia'sının 20. yüzyıldaki devlet suçlarının habercisi olduğunu söylediler. Macaulay ve Lord Acton da dahil olmak üzere bazı tarihçiler ise, Machiavelli'nin Borgia'sını tarihselleştirerek, şiddete olan hayranlığının zamanın yaygın suçluluğunun ve yolsuzluğunun bir sonucu olduğunu açıkladı.
Şüphesiz Cesare Borgia, acımasız, cani ve ahlaksızdı. Ancak onun ruhu ve Machiavelli'nin kitabının ruhu o kadar iç içe geçmiştir ki, onları ayırmak imkansızdır.
Borgia ve Leonardo

Cesare Borgia, Leonardo Da Vinci'yi askeri mimar ve mühendis olarak kendi himayesinde ona iş verdi. Cesare, Leonardo'ya kendi alanında devam eden ve planlanan tüm inşaatları yönetmesi için sınırsız geçiş hakkı sağladı. Romagna'dayken Leonardo, Cesena'dan Porto Cesenatico'ya giden bir kanal inşa etti. Cesare ile tanışmadan önce Leonardo, Milano Dükü Ludovico Sforza'nın himayesinde yıllarca çalışmıştı, ta ki Fransa kralı XII.Louis, Sforza'yı İtalya'dan çıkarana kadar. Cesare'den sonra Leonardo, İtalya'da başka bir patron bulmakta başarısız oldu. Fransa Kralı I. Francis, Leonardo'yu hizmetine girmeye ikna edebildi ve Leonardo'nun hayatının son üç yılı Fransa'da çalışarak geçti.