Amerika Birleşik Devletleri ekonomisi
Gelir ve servet > Gelir eşitsizliği

Gelir eşitsizliği küresel olarak tartışılan bir konu haline geldi. CIA World Factbook'a göre, ABD gelir eşitsizliğinde 2017'de 156 ülke arasında 41. sırada yer aldı (yani, ülkelerin %74'ü daha eşit bir gelir dağılımına sahipti). Kongre Bütçe Ofisi'ne göre, hanehalklarının %1'i, 1979'da vergi öncesi gelirin %9'unu, 2007'de %19'unu ve 2014'te %17'sini kazanmıştır. Vergi sonrası gelir için, bu rakamlar sırasıyla %7, %17 ve %13 idi. Bu rakamlar, 1979 ve 2007 yılları arasında üst düzey kazananlar tarafından elde edilen gelirlerin payını 1979 ve 2007 arasında ikiye katlamış, ardından Büyük Durgunluk ve Başkan Barack Obama tarafından 2013 yılında uygulanan vergi oranları ve yeniden dağıtım politikalarının ardından bir miktar düşmüştür (yani Uygun Bakım Yasası ile üst %1 ve düşük gelirli kişilere yönelik yardımlar için Bush Vergi Kesintilerinin sona ermesi). 2012 gelirini 1979 gelir dağılımını (1950–1980 arasındaki eşitlikçi dönemi temsil eden) kullanarak yeniden değerlendiren ailelerin %99'u ortalama 7,100 dolar daha fazla gelir elde edecekti. Amerika Birleşik Devletleri'nde 2005'ten 2012'ye kadar çoğu büyükşehir bölgesinde (3'te 2'den fazla oranda) gelir eşitsizliği artmaktaydı.
Gelir elde edenlerin ilk yüzde 1'i 2009'dan 2015'e kadar olan gelir kazançlarının yüzde 52'sini oluştururken, gelirlerin devlet transferleri hariç piyasa geliri olarak tanımlandığı, toplam gelir payları 1976'da yüzde 9'dan 2011'de yüzde 20'ye yani iki katına çıktı. 2014 OECD raporuna göre, toplam vergi öncesi piyasa gelir artışının %80'i 1975'ten 2007'ye kadar ilk %10'a yükselmiştir.
Bir dizi ekonomist ve diğerleri, gelir eşitsizliği ile ilgili artan endişeleri dile getirerek, "derinden endişe verici", adaletsiz, demokrasi/sosyal istikrar için bir tehlike ya da ulusal bir gerilemenin işareti olarak adlandırdılar. Yale profesörü Robert Shiller şöyle dedi: "Bugün karşı karşıya olduğumuz en önemli sorun, bence, Amerika Birleşik Devletleri'nde ve dünyanın başka yerlerinde artan eşitsizliktir." Paris Ekonomi Okulu'ndan Thomas Piketty, 1980 sonrası eşitsizlikteki artışın, ülkenin finansal istikrarsızlığına katkıda bulunarak 2008 krizinde rol oynadığını savunuyor. 2016'da ekonomistler Peter H. Lindert ve Jeffrey G. Williamson, eşitsizliğin ülkenin kuruluşundan bu yana en yüksek seviyede olduğunu iddia etti. 2018 yılında, gelir eşitsizliği, 0.485'lik bir Gini katsayısı ile ABD Sayım Bürosu tarafından kaydedilen en yüksek seviyedeydi.
Diğerleri, eşitsizlik konusunun, kronik işsizlik ve durgun büyüme gibi gerçek sorunları düşündüklerinden siyasi bir oyalama olduğunu söyleyerek aynı fikre katılmıyorlar. George Mason Üniversitesi iktisat profesörü Tyler Cowen, eşitsizliği "kırmızı bir ringa balığı" olarak nitelendirerek, bir ülke içindeki artışını yönlendiren etkenlerin aynı anda küresel olarak azalmasını sağlayabileceğini ve eşitsizliği azaltmaya yönelik yeniden dağıtım politikalarının durgun ücretlerin asıl sorunu ile ilgili iyiden daha fazla zarar verebileceğini savunarak gerçek sorun olabileceğini söyledi. Robert Lucas Jr., Amerikan yaşam ölçütlerinin karşılaştığı belirgin sorunun çok fazla büyüyen bir hükûmet olduğunu ve bu son politikanın, Avrupa tarzı vergilendirme, refah harcamaları ve düzenleme yönünde değişerek, süresiz olarak ABD'yi önemli ölçüde daha düşük, Avrupa düzeyinde bir gelir yörüngesine sokuyor olabileceğini savunmuştur. Bazı araştırmacılar, eşitsizlik eğilimleri hakkındaki iddialarla ilgili temel verilerin doğruluğuna itiraz ettiler ve ekonomistler Michael Bordo ve Christopher M. Meissner, 2008 mali krizi için eşitsizliğin suçlanamayacağını savundular.
Kongre Araştırma Servisi tarafından hazırlanan bir rapora göre, sermaye kazancı vergilerinde ilerlemenin azalması, 1996'dan 2006'ya kadar ABD'de genel gelir eşitsizliğinin artmasına en büyük katkıda bulunmuştur.
2010 yılı itibarıyla ABD, OECD ülkeleri arasında Türkiye, Meksika ve Şili'nin arkasından dördüncü en geniş gelir dağılımına sahipti. Brookings Enstitüsü Mart 2013'te gelir eşitsizliğinin artmakta ve kalıcı hale gelmekte olduğunu ve ABD'deki sosyal hareketliliği keskin bir şekilde azalttığını söylemişti. OECD, İskandinav ülkeleri, Avustralya, Kanada, Almanya, İspanya ve Fransa'nın arkasından, sosyal hareketlilikte ABD'nin 10. sırada yer aldığını belirtmiştir. Gelişmiş büyük ülkelerden sadece İtalya ve Büyük Britanya'nın hareketliliği daha düşüktür. Bu, kısmen fakir çocukları ekonomik açıdan mağdur bırakan Amerikan yoksulluğunun derinliğine atfedilmiş olsa da, diğerleri ABD'de nispi bir artışın yapay geliri sıkıştırmalı ülkelerde daha yüksek ve daha yaygın olarak dağıtılan gelir aralığından dolayı matematiksel olarak, biri ABD'de daha fazla hareketlilikten hoşlansa ve bu tür uluslararası karşılaştırmaların ne kadar anlamlı olduğunu sorgulamış olsa bile, zor olduğunu gözlemlemişlerdir.
1970'lerden beri verimlilik ve ortalama gelirler arasında genişleyen bir boşluk bulunmaktadır. Verimlilik ve gelir artışı arasındaki uçurumun başlıca nedeni, çalışan kişi başına düşen saatlerdeki düşüştür. Diğer nedenler arasında işgücüne giren göçmenlerin (Güncel Nüfus Anketi gelir verilerinde sayılmayan) işçi tazminatının bir payı olarak nakit dışı kazançların artması, İşgücü İstatistikleri Bürosu ve Güncel Nüfus Anketi tarafından farklı enflasyon ayarlayıcılarının kullanımı da dahil olmak üzere istatistiksel çarpıtmalar, daha az emek yoğun işkollarına yönelik üretkenlik artışları, emekten sermayeye kayma gelirleri
beceri açığı odaklı ücret eşitsizliği, verimlilik, gizli teknoloji kaynaklı amortisman artışları ve ithalat fiyat ölçüm problemleri ile yanlış şişirilmiş ve/veya savaş sonrası afet durumlarında meydana gelen gelir dalgalanmasının ardından doğal bir ayarlama dönemi bulunmaktadır.
OECD tarafından yapılan bir 2018 çalışmasına göre, işsiz ve risk altındaki işçilerin neredeyse hiç devlet desteği almadıkları ve çok zayıf bir toplu pazarlık sistemi tarafından daha da geri çekildikleri göz önüne alındığında, ABD çok daha yüksek gelir eşitsizliği ve düşük gelirli işçilerin daha büyük bir yüzdesine sahiptir.