stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İnsinerasyon
Teknolojinin Geleceği ve Sürdürülebilirliği

Atıktan enerji üretim tesisleri, aynı cep telefonlarında da olduğu gibi, sürekli olarak iyileştirme çalışmalarının ve yeniliklerin gerçekleştiği uzun bir geçmişe sahiptir. Dolayısıyla bu teknoloji, geleceğin ihtiyaç ve koşullarına da karşılık verebilecek düzeydedir. (Eswet, 2013)
Evsel atık yakma sistemlerinin sürdürülebilir bir şekilde hayata geçirilebilmesi için; İyi planlanmış ve oturmuş bir entegre atık yönetim sisteminin varlığı gereklidir. (Aynur, 2011)
Atıkların iyi işletilen düzenli depolama tesislerinde depolanmakta olması ve depolama sahasının yanma sonucu oluşan atıkların depolanmasına imkan sağlaması gerekmektedir. Yanabilir özellikte asgari 50.000 t/yıl miktarında kentsel atığın sürekli temin garantisi olmalı ve gelen atığın miktarındaki değişimin haftalık %20‟yi aşmaması gerekmektedir (The World Bank, 1999;Aynur, 2011). Yakılacak atığın ortalama ısıl değerinin asgari 1.600 kcal/kg civarında olması ve hiçbir şekilde 1.400 kcal/kg altına düşmemesi gereklidir.Halkın, yakma dolayısı ile artacak atık bertaraf tariflerini ödeme kapasite ve isteğinin varlığı olmalıdır.Yakma tesisleri orta veya ağır sanayi bölgelerine kurulmalı ve kalifiye personel tarafından işletilmelidir. Evsel atık yakma tesislerinde atık gaz; gaz temizleme sistemine geçmeden önce 200 C kada soğutulabilmesi ve gaz temizleme sisteminin en az 2 basamaklı ESP içermesi gereklidir. Atık gazın çıktığı bacanın bölgedeki en yüksek bina ile arasında 1 km ya da 70 m bulunması gereklidir (The World Bank, 1999; Aynur, 2011).
Teknolojinin Çevresel Etkileri

Atık yakma işletmelerinin muhtemel etkileri şu ana başlıklar altında toplanır:
·       Havaya ve suya salınan genel proses emisyonları (koku da dahil olmak üzere) (İdari özet, 2005)
·        Genel proses tortu üretimi (İdari özet, 2005)
·        Proses ses ve titreşimi (İdari özet, 2005)
·        Enerji tüketim ve üretimi (İdari özet, 2005)
·        Hammadde (reaktif) tüketimi (İdari özet, 2005)
·        Genellikle atıkların depolanmasından kaynaklı olan kaçak emisyonlar (İdari özet, 2005)
·        Zararlı atıkların depolama/taşıma/işleme risklerinin azaltılması (İdari özet, 2005)
·        Gelen atığın ve giden kalıntıların taşınması (İdari özet, 2005)
·        Atığın kapsamlı şekilde ön işlemden geçmesi (örneğin atık kaynaklı yakıtların hazırlanması) (İdari özet, 2005)
Modern emisyon standartlarının uygulanması ve yürürlüğe konması ile çağdaş kirlilik kontrol teknolojilerinin kullanımı havaya salınan emisyon seviyesini o kadar düşürmüştür ki bu seviyede artık atık yakımı kaynaklı kirlilik riskleri oldukça düşük olarak düşünülmektedir. Bu tür teknolojilerin havaya salınan emisyonları kontrol etmek amacıyla sürekli olarak ve etkin bir şekilde kullanımı çevreye ilişkin temel bir konuyu temsil etmektedir. (İdari özet, 2005)
Birçok atık yakma işletmesinin, aksi takdirde kirletici özelliğe sahip olması muhtemel olan yönetilmemiş atıkların etkin bir şekilde arıtılmasını sağlamak konusundaki rolünün dışında, atıktan enerji üretme şeklindeki geri kazanım sürecinde özel bir rolü vardır. Atık yakma işletmeleri (genellikle de belediye atıkları olmak üzere), atığın enerji değerini geri kazanma becerisini artırmak için belirli ilkeleri uyguladığında, çevreye yönelik bu olumlu katkıdan faydalanma düzeyini arttırır. Endüstriye yönelik önemli bir çevresel fırsat da, bu sebeple, enerji tedarikçisi olarak kendi potansiyelini artırmaktır. (İdari özet, 2005)
Atık Yakma Teknolojisinde  Maliyet

Atık yakma teknolojilerinde, işletme ve ilk yatırım maliyetleri oldukça yüksektir.
Avantajlar

Diğer atık bertarafı yöntemlerine göre en az alan ihtiyacı (Sezer, 2012)
Giren atığın ağırlık olarak %25'e, hacim olarak %10'a azaltılması  (Sezer, 2012)
Atık nakliye bedellerinin azaltılması (şehrin içine kurulması halinde)  (Sezer, 2012)
Küllerin inşaat sektöründe hammadde olarak kullanılması  (Sezer, 2012)
Enerji üretimi (elektrik ve sıcak su)  (Sezer, 2012)
Sera etkisi oluşturan fosil kaynaklı yakıtlarının kullanımın azaltılması  (Sezer, 2012)
Dezavantajlar

Yüksek ilk yatırım maliyeti  (Sezer, 2012)
Yüksek işletme maliyetleri  (Sezer, 2012)
Halkın tepkisi   (Sezer, 2012)
Teknolojinin Dünyadaki Mevcudiyeti

Atık yakma teknolojisinin yüzlerce yıl öncesine dayanan geçmişi bulunmakta olup, şu an Avrupa'da en sık kullanılan gelişmiş atık bertaraf yöntemidir. Dünya genelinde 2000 adet yakma tesisi bulunmaktadır. AB (EU 28) ülkelerinde 400 adet tesis bulunmaktadır ve bu tesisler yılda 72 milyon ton belediye atığı işleme kapasitesine sahiptir. 2002 – 2012 yılları arasında düzenli depolama %18 azalmış, geri dönüşüm %11 ve yakma ise %7 oranında artmıştır. (Waste Management, Waste to Energy, Volume 4, K.Thome-Kozmiensky, S. Thiel, 2014 (syf 49- 50); İstaç, 2015)
AB'de her yıl 80 milyon tondan fazla evsel atık düzenli depolanmakta ve bu da küresel ısınmaya olumsuz yönde önemli ölçüde etki etmektedir. Minimum düzenli depolamaya örnek olarak gösterilebilecek ülkeler arasında olan Almanya, Belçika, İsveç, Hollanda, Avusturya ve Danimarka %3 veya daha az seviyede düzenli depolamayı tercih etmektedir28 . (Waste Management, Waste to Energy, Volume 4, K.Thome-Kozmiensky, S. Thiel, 2014 (syf 49- 50); İstaç, 2015)
Uygulama Örnekleri > Almanya

Avrupada kentsel katı atıkların yakma ile bertarafının yaygın şekilde sağlandığı ülkelerden biri Almanya‟dır. Almanya‟da toplam 59 adet yakma tesisi bulunmaktadır ve toplam atık yakma tesislerinin kapasitesi 257 kton/yıldır (European Commission, 2006.a;Aynur, 2011). Almanya‟da yayınlanan yönetmeliğe göre, 2005 yılından itibaren, tüm belediyeler ve belediye birlikleri, geri kazanılamayan atıkları yakmak zorunda olacaktır. Almanya‟da Neustadt'taki katı atık yakma tesisinin kapasitesi 56 000 t/yıl‟dır. Baca gazı arıtma birimi, hiç atıksu üretmeden çalışmaktadır. İlk önce yakma sonucu oluşan ham baca gazı, 220 °C'ye soğutulur, sonra yıkayıda oluşan gazdaki partikül ve su karışımı çamurla birlikte bir doğru akışlı kurulama biriminden geçer. Baca gazındaki çamur, bir santrifüjlü püskürtücü ile kabarcıklara ayrılıp kolaylıkla kurutulur. Kurutma enerjisinin baca gazından alınmasıyla gazın baca gazı çıkış sıcaklığı 160 °C düşer. Baca gazı, daha sonra yüksek verimli siklon ayırıcısına geçer. Siklonlarda, 15 µm'den daha büyük olan partiküller ayıklanır ve daha sonra baca gazı bir yıkayıcıdan geçer. Bu yıkayıcıda sıcaklık 75 °C'ye düşürülür. İkinci bir yıkayıcıda HCl ve HF absorpsiyonu gerçekleştirilmek üzere gaz dolgu kolondan geçer. (Aynur, 2011)
SO2 ve aerosol ayırımı için gaz akımı jet yıkayıcısında gerçekleştirilir. Jet yıkayıcısından sonra, baca gazları yine dolgulu bir yıkayıcıdan geçer. Sistemin sonunda baca gazı 60 °C sıcaklıkla 55 m yüksek olan bir baca vasıtasıyla alıcı ortama verilir (R&R Bilimsel ve Teknik Hizmetler Ltd. Şti & DHV Consultants, 2010; Aynur, 2011)
Uygulama Örnekleri > Fransa

Fransada 210 adet evsel atık yakma tesisi bulunmaktadır. Bu tesislerin toplam kapasitesi 11748MT/yıl‟dır. Fransa‟da yapılan tesislerden en önemlisi Paris şehrindeki St. Quen bölgesinde bulunan 'çöp santrali'dir. Tesisin kuruluşundaki amaç Pariste üretilen kentsel atığın %30 unu bu tesiste yakılmasını sağlamaktı. Tesis 3 adet her birinin kapasitesi 28t/s olan hareketli ızgaralardan oluşmaktadır. 1990 yılında kurulan tesis 1992 yılında toplam 635153 ton atık bertarafını gerçekleştirmiş ve 1,538,600 ton buhar 19800 MWh elektrik üretmiştir. St. Quen Santrali, son derece modern mimarisi ile göze çarpan iyi bir örnektir ve bitirildiğinde 155 milyon dolara mal olmuştur. (Aynur, 2011)
Çevre Mühendisliği ve Teknoloji İlişkisi

Atıkların, termal bertaraf yöntemleri kullanılarak bertarafı büyük maliyetler gerektirmektedir. Bu da atıkların bertarafı sonrasında ekonomik değeri olan son ürün ve enerji elde etmeye yönelik çalışmaların yapılmasına neden olmuştur. Atıklar bileşenlerine bağlı olarak enerji potansiyeli oldukça yüksek maddelerdir. Dünyada enerji tüketiminin hızla artması buna karşın kaynaklarının hızla tükenmesi; atıkların enerji potansiyellerinin değerlendirilmesi açısından oldukça önemlidir. Dünya genelinde atıktan pek çok sistemle enerji üretimi söz konusudur. Ancak enerji üretiminin %90‟ı yakma ile sağlanmaktadır (Tezcakar, Can, 2010;(Aynur, 2011)
Yakma teknolojileri, Çevre Mühendisliği uygulamalarıyla sağlanmaktadır. Çevre mühendisleri, yakma teknolojilerinden kaynaklı sorunları minimuma indirmek ve  enerji kazancının en yüksek seviyede olmasını sağlamak için çalışmalar yapar.
Şablon:Atık yakma
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4075026-7  NDL: 00572236  NKC: ph139192  NLI: 987007541075905171
M. Sunullah Arısoy

| Sunullah Arısoy |
| --- | --- |
Doğum: 25 Mart 1925 (99 yaşında) Şile, İstanbul
Ölüm: 19 Aralık 1989 (64 yaşında) Kuşadası, İzmir
Meslek: Şair, yazar.
Milliyet: Türk

M. Sunullah Arısoy (25 Mart 1925, Şile, İstanbul - 19 Aralık 1989, Söke, Aydın), Türk şair ve yazar.
1948'de ilk şiir kitabını, 1958'de  ilk ve tek romanını, 1962'de ilk ve tek hikâye kitabını yayımladı. Daha çok şiirleri ile tanındı. Türkçenin arılaşması için çalışan Arısoy'un kitapları dışında çeşitli dergilerde hikâyeleri, şiirleri ve düşünce yazıları yayımladı; şiir ve mizah antolojileri de hazırladı.
Yaşamı

1925 yılında Şile'de doğdu. Babasının subay olması nedeniyle çocukluk yılları Anadolu'da geçti. Diyarbakır Süleyman Nazif İlkokulu'ndan 1935 yılında mezun oldu. İstanbul Üsküdar I. Ortaokulu'ndan sonra Haydarpaşa Lisesine girdi, fakat eğitimini yarıda bırakıp çeşitli işlerde çalıştı. Lise eğitimini sonradan tamamladı.
1948-1949 ders yılında Tavşanlı'nın Kızılçukur köyünde öğretmenlik yaptı. Ardında Garp Linyitleri Tunçbilek İşletmesi Yeni Cezaevinde baş kontrolör ve cezaevi öğretmeni olarak görev  yaptı. Cezaevi lağvedildikten sonra Ankara'ya gitti; Sümerbank Satın Alma Müdürlüğü'nde Ticaret Şefi olarak çalıştı.
İş yaşamının yanı sıra hayatı boyunca kültür ve sanat derneklerinde çeşitli görevler aldı. 1953'te bir grup arkadaşıyla Cahit Sıtkı Tarancı’nın başkanlığında Türk Edebiyatçılar Derneği'ni kurdu; derneğin genel sekreterliğini üstledi. Ayrıca 15 yıl  Ankara Sanatseverler Derneği'nin sanat kolu başkanlığını yürüttü.
Halkevleri'nde amatör olarak tiyatroculukla ilgilenen Arsoy, 1961’de Meydan Sahnesi'nde profesyonel oyunculuk yaptı. 1961-1963 yılları arasında Türk Dil Kurumu'nda tanıtma kolu başkanlığı, Türk Dili dergisinde yazı kurulu üyeliği yaptı. Türkçe'nin arılaşması adına çalışmalar yaptı; "Arı Dile Doğru" başlıklı radyo konuşmaları bu çalışmalarındandır.
1968 yılında Sümerbank Genel Müdürlüğü'nden emekliye ayrıldıktan sonra 1982'ye kadar  Türk Tarih Kurumu Basımevi'nde Müdür Yardımcılığı yaptı. 1969-1979 yılları arasında TRT Ankara Televizyonunda programlar yaptı, belgesel filmler seslendirdi.
1982'de Türk Tarih Kurumundaki görevinden alınınca Kuşadası'na yerleşti. 19 Aralık 1989’da Kuşadası’nda öldü.
M. Sunullah Arısoy Şiir Ödülü

Ölümünden sonra  yazara ait beş bin kitap eşi Ülkü Arısoy tarafından Kuşadası Eğitim ve Geliştirme Vakfı (KEGEV)’na bağışlandı. Vakıf, yazarın hatırasını yaşatmak üzere 1997'den beri her yıl  "M. Sunullah Arısoy Şiir Ödülü" vermektedir.
Yazın yaşamı

Sunulah Arısoy'un yazın yaşamı 1941 de başladı. İlk şiiri 1941 yılında Yücel Dergisi’nde yayımlanan Vasiyet adlı şiiridir. Aynı yıl, "18 Yılda Türk Edebiyatı" başlıklı ilk yazısı Yeni Türk dergisinde yayımlandı. Şiirlerini Dost, Türk Dili, Varlık, Pazar Postası ve Akis gibi dergilerde yayımlamayı sürdürdü.
Arısoy’un ilk şiirlerinde Garip şiirinin etkisi görülmekteydi. Cemal Süreya, Edip Cansever, Turgut Uyar gibi şairlerle çokça vakit geçiren şair, İkinci Yeni şiirinin etkisiyle şiirler yazdı. 1956'da yayımlanan Yaban Mavisi, İkinci Yeni şiirine yaklaştığı ilk eseridir.  1960 sonrasında toplumsal gerçekçi çizgide karamsar içerikli, kısa şiirler yazmaya yöneldi. Divan edebiyatı’na özgü gazel tarzı şiirler denedi, Türk halk şiirinin özelliklerinden ve temalarından yararlandı.
Arısoy Ulus gazetesinde yazarlık yaptı. Haftalık Aktüalite Dergisi'nin başyazarlığını yürüttü. Şiirin dışında öykü, roman, antoloji ve siyaset türlerinde eserler verdi.
Arısoy'un kaleme aldığı Karapürçek adlı roman ilk olarak Ulus gazetesinde 1958'de tefrika edildi; ilk baskısı Varlık Yayınları tarafından Mayıs 1958’de, ikinci baskısı da Eylül 1972’de yapıldı. Kendi öğretmenlik deneyiminden esinlenerek yazdığı bu romanda, kendi isteğiyle bir köyde görev yapan ve cehaleti yenmeye çalışan idealist bir öğretmenin öyküsünü anlattı.
Çeşitli dergilerde altı küçük hikayesi yayımlandı. Balıkesir Postası’nda çıkan "Deli", yazarın ilk hikâyesi idi. Kitaplaşmış bir de uzun hikayesi vardır. "Tedirginin Biri" adlı bu uzun hikâye, 1962 yılında Sun Yayınları tarafından yayınlandı. Bu hikâyede yazar, topluma yabancılaşmış, toplum tarafından dışlanmış bir kişiyi ele aldı.
Eserleri

Garipler Treni, 1948
Muhteşem Kavga, 1951
Mustafa Kemal Türküsü, 1953
Yaban Mavisi, 1956
Dışa Vuran Karanlık, 1961
Yanlış Yaşadık, 1970
Karapürçek, 1958
Tedirginin Biri, 1962
Deste, 1953
Türk Hiciv ve Mizah Antolojisi, 1967
Türk Hikâye Antolojisi, 1967. (Yaşar Nabi ve Mustafa Baydar'la)
Türk Halk Şiiri Antolojisi, 1995
Atatürk, 1987
Şimdi Konuş

Şimdi Konuş, çağdaş Amerikalı yazar Kaylie Jones'un bir romanıdır. Özgün adı Speak Now olan roman, Banu Irmak tarafından Türkçeye kazandırılmış olup İstiklal Kitabevi tarafından yayımlanmıştır.
Clara Sverdlow, lise yıllarından sevgilisi olan Niko Kamenski tarafından, yaklaşık yirmi yıl, sessiz adımlarla takip edilir. Sürekli çakırkeyif gezen bir alkolik olan Clara, otuzlu yaşlarının ortasında, Mark ile yaptığı, temelleri pek sağlam olmayan evlilikle mutluluğu bulur. Fakat koca bir gölge gibi üzerlerine çöken geçmiş, Clara ve Mark'ın mutluluğunu sürekli taciz eder.
Clara'nın babası Viktor bir Rus'tur ve siyasi bir mahkûm olarak Auschwitz'de bulunmuştur. Viktor, Toplama Kampı'nda mahkûmlara yardım eder, gaz odalarına giden binlerce masum kurbana yol gösterir. Kamptan sağ kurtulup ABD'ye giden Viktor'un beraberinde taşıdığı suç ve korku, kızı Clara'nın doğasını ve bütün yaşamını etkiler. Clara bu durumu hiçbir zaman anlayamaz, doğuştan var olan bir hastalık olarak kabul eder. Her davranışını biçimleyen bu durum, kök salmış bütün korkularının da asıl kaynağıdır. Mark'ın ise kendi sorunları vardır; belalı adamlarla bağlantıları olan bir erkek kardeşi aşırı dozdan ölmüştür.
Birlikte kırılgan bir mutluluğu yakalamış olan Clara ve Mark, mucizevi biçimde sahip oldukları bebek sayesinde geçmişi unutmaya ve normal insanlar gibi yaşamaya çalışırlar. Ne var ki Clara'yı gölge gibi takip eden Niko Kamenski, onların hayatlarına gizlice girer ve bir felaketi de beraberinde getirir. Clara ile Mark'ın tek umudu, geçmişle hesaplaşmak ve çok geç olmadan yaşadıkları anla yüzleşmektir.
Saliha Sultan (II. Mustafa'nın eşi)

| Saliha Sultan |
| --- | --- |
Saliha Sultan'ın Jean-Baptiste Vanmour tarafından yapılmış portresi (17. yüzyıl)
Doğum: (?) 1680 Azapkapı, İstanbul
Ölüm: 21 Eylül 1739 İstanbul
Defin yeri: Yeni Camii Turhan Hatice Valide Sultan Cedîd Havâtîn Türbesi
Din: Müslüman
Evlilik: II. Mustafa
Çocuk(lar): I. Mahmud

Saliha Sultan (ö. 21 Eylül 1739, İstanbul) Osmanlı padişahı I. Mahmud'un annesi, Valide Sultan ve Sultan II. Mustafa'nın eşiydi.
Hayatı

Bazı kaynaklarda İstanbul doğumlu olduğu iddia edilmiştir ancak kökeni, saraya alınışı hakkında bilgi bulunmamaktadır. Çocukluğunu Haliç'in kuzey kesimindeki mahallelerde geçirdi. IV. Mehmet'in eşi Rabia Gülnuş Valide Sultan tarafından saraya alınarak iyi bir eğitim gördü. İlerleyen zamanlarda oğlu II. Mustafa ile evlendirildi. 1696 tarihinde Sultan I. Mahmud'u dünyaya getirdi. Oğlunun 1730 yılında tahta çıkmasıyla Valide Sultan oldu. Oğlunun 24 yıllık saltanatının ilk 9 yılı boyunca Valide Sultan olarak kaldı. İstanbul Azapkapı’da 1732-1733 yılında Saliha Sultan Çeşmesi'ni yaptırmıştır. Sokollu Mehmet Paşa Camii, Saliha Sultan Sıbyan Mektebi ve Yeşildirek Hamamı ile bir külliye oluşturan çeşme, tarihsel süreçte çeşitli koruma sorunları ile karşı karşıya kalmıştır. Azapkapı Saliha Sultan Çeşmesi son olarak Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından 2005 yılında “Kuveyt Türk” Katılım Bankası sponsorluğunda onarılmıştır. 1739 yılında oğlunun saltanatı sırasında öldü. Cenazesi İstanbul Eminönü'nde Yeni Camii Turhan Hatice Valide Sultan Türbesi'ne gömüldü.
Galeri

Saliha Sultan'ın tarafından yaptırılmış bir çeşme. - Ali Saim Ülgen arşivinden.
Saliha Sebkati Vâlide Sultan'ın oğlu I. Mahmut.
Yavuz Baydar

| Yavuz Baydar |
| --- | --- |
Yavuz Baydar, 2014
Doğum: 1956 (68-69 yaşında) Fatih, İstanbul, Türkiye
Eğitim: Stockholm Üniversitesi
Meslek: Gazeteci

Yavuz Baydar (d. 1956, Fatih, İstanbul) Türk gazeteci, medya eleştirmeni, müzik ve sinema yazarıdır.
Baydar, The Arab Weekly ve Huffington Post için Türkiye siyaseti, Orta Doğu ve uluslararası ilişkiler konularında blog yazıları kaleme alıyor; online haber sitesi Artı Gerçek için aralıklı olarak yorum yazıları yazıyor.
Ailesi Batı Trakya kökenlidir. Baba tarafından dedesi, İskeçeli Baytar Mehmet Efendi, 1920'lerde Türk azınlığı lideri olarak mücadele vermiş, 1930-35 arasında Yunan Parlamentosu'nda milletvekili olarak görev almıştır.
Amcası Mustafa Baydar, Cumhuriyet tarihinin ve edebiyatın önde gelen figürleri ile ilgili kitapları ve araştırmaları ile tanınan, Cumhuriyet Gazetesi'nde uzun yıllar düzeltme şefi olarak çalışmış bir gazetecidir.
Eğitimi

İlk, orta ve lise öğrenimini Eskişehir'de tamamlayan Yavuz Baydar, 1976 yılında, Endüstri Mühendisliği okuduğu ODTÜ'den o sıralarda yaşanan öğrenci olayları ve siyasi baskı ortamı nedeniyle ayrılarak İsveç'e gitti. Yüksek öğrenimini Stockholm'de tamamladı.
Stockholm Üniversitesi Bilgi İşlem Fakültesi Sibernetik ve Enformatik mezunudur.
Kariyeri

Gazeteciliğe 1980 yılında, İsveç Radyo ve Televizyon Kurumunda (SR) radyo muhabirliği yaparak başladı. Haber sunucusu ve editör/yapımcı olarak devam etti.
Televizyon haberciliğine ilk adımını, 1982 yılında İsveç TV'sinde haftalık Türkçe çocuk programı Spraka'nın yapımcı ve sunucusu olarak attı. 
Ayrıca, bu tarihten itibaren 10 yıla yakın bir süre, İsveç Televizyonu Kanal1'de, haftalık Türkçe haberleri hazırladı ve sundu.
Mesleki kulvarının gazetecilik olduğuna kanaat getirince İskandinavya'nın en prestijli eğitim kurumlarından biri sayılan Stockholm Gazetecilik Yüksek Okulu'na (JH) girdi; buradan 1984'te mezun oldu.
Mezuniyetinin hemen ardından, Cumhuriyet Gazetesi İsveç ve Finlandiya muhabirliğini de üstlendi. Burada siyasi gelişmelerin yanı sıra, önde gelen film yönetmenleri, yazarlar ve müzisyenlerle mülakatlar yaptı, portreler hazırladı. Haftada birkaç kez Cumhuriyet Kültür sayfasına yazdığı müzik yazılarında jazz ve rock ile alt dallarının, modern akımların Türkiye'de tanınmasına yardımcı oldu.
1992 yılında İsveç'ten ayrılan Yavuz Baydar 1992 - 1993 yıllarında Show TV'nin Paris merkezli haber yayın biriminde Haber Müdür Yardımcısı olarak çalıştı. Ardından kısa süreliğine Londra'ya yerleşti; BBC World Service Türkçe Bölümünde yapımcı ve sunucu olarak görev aldı.
BM'de sekiz aylık bir New York deneyimi ardından 1994 yılında Türkiye'ye döndü. Yeni Yüzyıl gazetesinin kurucu kadrosunda Dış Haberler Müdürü ve yorumcu olarak çalıştı.
1996-98 arasında Milliyet gazetesinde editörlük yaptı. Radyo yöneticiliği (Show Radyo Genel Yayın Yönetmenliği) geçen kısa bir ara ardından tekrar Milliyet'e döndü. 1999 yılında ülkede basın özdenetimi alanında ilk Okur Temsilcisi (Ombudsman) olarak, Milliyet gazetesinde eleştirel köşeler yazmaya başladı.
2004 yılında gazetede bir köşe yazarının manşet olan haberine gelen şikayetleri inceleyip, söz konusu haberin yalan olduğunu ortaya çıkaran Baydar, gazete yönetimi tarafından işten ayrılmak zorunda bırakıldı.[kaynak belirtilmeli]
Baydar Milliyet'in ardından, Kasım 2004 - 23 Temmuz 2013 tarihleri arasında yaklaşık 10 yıl Çalık Holding'e bağlı Turkuvaz Medya Grubu'nun Sabah gazetesinde Okur Temsilcisi olarak çalıştı.
Radyo ve TV alanında, 1990'lı yıllarda TRT'de Açık Kapı, 2000-2004 arasında CNN Turk kanalında Soru-Cevap programını sundu; TV8'de sabah yorumları yaptı; STV Haber'de Rota programının moderatörlüğünü yaptı; TV24'te Açık Görüş programını sundu; Açık Radyo'da Yörünge ve Radio Oxigene'de Eclipse başlıklı programlarda jazz, rock, electronica, ambient ve world türlerini sundu.
Michigan Üniversitesi'nde "Ortadoğu'da basın ve demokrasi" teziyle Knight-Wallace Fellow olarak çalışma yapan Baydar, 2003-2004 arasında Dünya Ombudsmanlar Birliği'nin (ONO) Genel Başkanı görevini yürüttü.
Yavuz Baydar, 2013'te Hasan Cemal, Yasemin Çongar, Doğan Akın gibi gazetecilerle birlikte Punto24 Bağımsız Gazetecilik Platformu'nu (P24) kurdu.
Balkanlar, Kafkasya ve Ortadoğu'da çalışan gazetecilerle medya etiği üzerine çalışmaları sürmektedir. Baydar, Türk-Yunan, Türk-Kıbrıs, Türk-Ermeni gazeteci diyalog platformlarında da aktif bir isim olarak öne çıkmaktadır.
Aayla Secura

| --- | --- |
: Bu madde hayali bir film karakteri hakkındadır.
Montreal Comiccon 2015 - Aayla Secura
Aayla Secura, Yıldız Savaşları serisinde, atletik yapısı, etkileyici güzelliği ve derin masmavi görüntüsüyle, sayıca çok olan Jedi rütbeli askerlerden biriydi.
Düzen'in Alacakaranlık Seneleri'nde bir Jedi Şövalyesi idi ve Coruscant'taki Jedi Tapınağı'nda hizmet etti. Ayrılıkçı krizin Cumhuriyet'i parçalamak üzere olduğu dönemlerde Secura, 200 Jedi'dan oluşan kuvvetlerin bir üyesiydi ve uzak dünya Geneosis'e kaçırılmış bir Jedi'ı kurtarmak üzere gönderilmişti. Yaklaşan muazzam savaşta Secura, sağ kalanlardan biriydi. Kaba Geonosian savaşçıları tarafından Jedilardan oluşan ve idamı bekleyen grubun arasına götürüldü.
Klon Birlikleri'nin ani gelişi onu bu kötü sondan kurtarmıştı. Secura daha sonra Klon birliklerinden oluşan grubunu Geneosis savaşının ortasına götürmüştü. Işın kılıcı, dalga dalga gelen toz içinde eğitimli Cumhuriyet askerlerine adeta bir fener gibi yol gösteriyordu.
Secura yandaş olduğu Jedilar gibi Klon Savaşları'nda general olmuştu, Klon birliğini birçok görevde kullanmıştı. Dış Halka Kuşatmaları boyunca Felucia'nın renkli dünyasında mevzilenmişti. Ticaret Loncası gezegeninde, aşırı büyümüş çalılıklarını yararak, cesur Yıldız Kolordusu askerlerine liderlik etmişti.
General Secura, karşıt Ayrılıkçı kuvvetlere yaklaştığında, Coruscant'ta Başkan Palpatine Emir 66 ‘nın uygulanması emrini verdi ve Aayla'nın klon subayı Kumandan Bly'a hologramla ulaştı. Gerçekleştirilmesi gereken emir, Cumhuriyet'e ihanet eden Jedilara karşı gerekenin yapılması yönündeydi. Bly, sadakatle emri uyguladı ve silahını Jedi generaline doğrulttu.
Bir anlık dikkat kaybıyla ki bu kayıp bir Felucian uçağının havalanması sonucuydu, Aayla'nın dikkati göğe çevrildi. Bly ve birliği ateş açtı ve Secura defalarca vurularak öldürüldü.
Su kıtlığı

Dünya üzerindeki mevcut tatlı su kaynaklarının ihtiyaçları karşılayamayacak hale gelmesi üzerine tatlı su kaynaklarını (akarsular) paylaşan devletler arasında yaşanan soruna “su sorunu” denir. Genellikle iki veya daha fazla devletin topraklarından geçen akarsular (bir diğer deyişle sınıraşan sular) üzerinde yaşanır. Dünyada 43 ülkede bulunan yaklaşık 700 milyon insan su kıtlığından muzdaripdir.
Su sorunu özellikle Orta Doğu bölgesinde kendini hissettirmekte; Fırat ve Dicle nehirleri dolayısıyla Türkiye'yi de etkilemektedir. Su sorunu Birleşmiş Milletler başta olmak üzere birçok uluslararası kuruluşta ele alınmaktadır. Halihazırda, devletler arasında sürtüşmelere neden olan su kıtlığının ileride savaşlara yol açabileceğinden endişe edilmektedir.