stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alvimopan

Alvimopan molekül modeli
Alvimopan, periferik etkili bir μ-opioid reseptör antagonisti gibi davranan bir ilaçtır. Mayıs 2008'de postoperatif ileus tedavisi için şu anda sadece Gıda ve İlaç Dairesi tarafından onaylanmıştır.
Yan etkiler

Uzun süreli alvimopan kullanan hastalarda potansiyel miyokard enfarktüsü riski vardır.
Ananteroides

Ananteroides, Buthidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Ananteris

Ananteris, Buthidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Pallas (Gigant)

Yunan mitolojisinde, Pallas (/ˈpæləs/; Eski Yunanca : Πάλλας), hadım edilen Uranüs'ün kanından ve Gaia'dan olan yaratıklar olan Gigantlardan biriydi. Mitograf Apollodoros'a göre, Gigantların Olimpos tanrılarıyla kozmik savaşı olan Gigantomahia sırasında, Athena tarafından öldürülüp derisi yüzüldü. Athena'nın "Pallas" lakabının kökeni belirsiz olsa da, Epicharmus'un tanımlanamayan bir oyunundan bir parçaya göre (MÖ 540 ile yaklaşık 450 arasında yazılmıştır), Athena Pallas'ın derisinden pelerin yapıp onu giymeye başladıktan sonra Pallas lakabını almıştır.
Apollodorus ve Epicharmus tarafından anlatılan bu hikâye, Athena'nın bir rakibini öldürüp derisini yüzdüğü ve yüzdüğü deriden kalkan yaptığı birkaç hikâyeden biridir. Örneğin Euripides, "Gigantların, Phlegra'da tanrılara karşı savaştığı savaş" sırasında Athena'nın öldürüp derisini yüzdüğü varlığın "Gorgon" (muhtemelen burada Gigantlardan birinin ismi) olduğunu söylerken destansı şiir Meropis, Athena'nın Gigant Asterus'u öldürüp derisini yüzerek onun aşılmaz derisinden kendine kalkan yaptığını anlatır. Hatta hikâyelerden birinde bu derisi yüzülen ve ismi Pallas olan kişinin Athena'nın ona tecavüz etmeye çalışan babası olduğu anlatılır
MS 4. yüzyılın sonlarında Latin şair Claudian, Gigantomachia'sında, Minerva'nın Gorgon kalkanı sebebiyle taşa dönüşen birkaç Gigant'tan biri olan Pallas'ın "Bana ne oluyor? Tüm uzuvlarımı ürperten bu buz da neyin nesi? Nedir beni bu mermer prangalara hapseden bu uyuşukluk?" dediğini yazar. Daha sonra kardeşi Damastor, Pallas'ın taşlaşmış bedenini bir silah olarak kullanarak onu tanrılara fırlatır.
Pallas aynı zamanda Gigantın bazen karıştırıldığı bazen de özdeşleştirildiği bir başka Titan'ın da adıydı.
notlar

↑  For the birth of the Gigantes see Hesiod, Theogony 185 29 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Hyginus, Fabulae Preface 28 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. gives Tartarus as the father of the Giants.
↑  Apollodorus, 1.6.2 29 Mayıs 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
↑  Burkert, p. 139.
↑  See Guillén, p. 83, who says that this might have been an invention of Epicharmus', "suggesting a comic etymology for the name of Pallas". See also Suidas s.v. Παλλάς (Pallas) 24 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., which says her epithet derived "from brandishing (pallein) the spear, or from having killed Pallas, one of the Giants". Other accounts give other derivations for her name, see for example Pallas the daughter of Triton.
↑  Robertson, p. 42.
↑  Euripides, Ion 987–997 22 Temmuz 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
↑  Robertson, p. 42, pp. 43–44; Yasumura, pp. 50, 173 n. 44; Janko, pp. 191–192 (14.250–61).
↑  Robertson, p. 42; Wilk, p. 82; Burkert, p. 140; Cicero, De natura deorum 3.59; Clement of Alexandria, Protrepticus 2.28.2 16 Mayıs 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
↑  Claudian, Gigantomachia 91–103 (pp. 286–289).
Amor d'água fresca

|  "Amor d'água fresca"> 1992 Eurovision Şarkı Yarışması şarkısı |
| --- | --- |
Ülke: Portekiz
Şarkıcı(lar): Dina
Dil: Portekizce
Besteci(ler): Ondina Veloso
Söz yazar(lar)ı: Rosa Lobato de Faria
Orkestra Şefi: Carlos Alberto Moniz
Finallerdeki sonuçları
Final derecesi: 17.
Final puanı: 26
Sahneye çıkış kronolojisi
◄ "Lusitana paixão" (1991)   
"A cidade (até ser dia)" (1993) ►
Amor d'água fresca, ("Tatlı su sevgisi") Dina tarafından seslendirilen ve İsveç'in kenti Malmö'de yapılan 1992 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Portekiz'i temsil eden şarkı. Şarkı Portekizce dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Rosa Lobato de Faria tarafından yazılmıştır.
Şarkı DINA sevgilisini farklı meyveler dizisiyle ve "tatlı suya olan sevgisiyle" karşılaştırarak orta derecede tempoda bir sayı. Böylece, "seni seçti, seni seçti ve sepet içine koydu" diyor ve sevgilisinin "erik gözleri / Ve böğürtlen ağzını" anlatıyor.
Şarkı yarışmada İsveç'in temsilcisi Christer Björkman'ın şarkısı "I morgon är en annan dag"'dan sonra ve Kıbrıs Cumhuriyeti'nın temsilcisi Evridiki'nin şarkısı "Teriazoume"'dan sonra 8. sırada çıkmıştır. Yarışmada 23 şarkı arasından 17. olmuştur.
Bir sonraki şarkı 1993 yarışması'nda Portekizli katılımcı, "A cidade (até ser dia)" adlı şarkısıyla Anabela olmuştur.
Anantrum

Anantrum, Bothriocephalidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Alıçlı

Alıçlı aşağıdaki anlamlara gelebilir.
Alıçlı, Çekerek
Alıçlı, Besni
Alıçlı, Ladik
Alıçlı, Ömerli
Alıçlı, Arapgir
Alıçlı, Yeşilli
Alıçlı, Eşme
Alıç

Alıç, Ilgaz - Çankırı ili Ilgaz ilçesine bağlı köy
Adi alıç - Gülgiller familyasından bir alıç türü
Allocalvolia

Allocalvolia, Winterschmidtiinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Allobunodera

Allobunodera, Allocreadiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Allocara

Allocara Mictini oymağına bağlı bir cinstir.
Amazonas (Venezuela eyaleti)

| Amazonas eyaleti |
| --- | --- |


Ayrıntılar
Kabul tarihi: 25 Eylül 2002  (21 yıl önce) (2002-09-25)
Oran: 2:3
Tasarım: Renkler:   Mavi  Yeşil  Kırmızı
Tasarlayan: Lucibel Sánchez
Amazonas Eyaleti bayrağı, Venezuela'nın güneyinde bulunan Amazonas Eyaleti'nde resmi olarak tanınan ve kullanılan bölgesel ve eyalet sembolüdür.
Tarih

28 Şubat 2002 tarihinde, 012-02 sayılı kararnameyle Vali Liborio Guarulla, Venezuela'nın bu federal varlığının sakinlerinin kendine özgü özelliklerini tanımlayacak bir sembol olarak devlet bayrağının oluşturulması için halka açık bir yarışma düzenledi. Sonunda seçilen bayrak, 25 Eylül 2002 tarihinde yarışmayı kazanan grafik tasarımcı Lucibel Sánchez tarafından yaratılan ve Baniva etnik kökenine sahip Eyalet Valisi Licenciado Liborio Guarulla Garrido tarafından aynı şekilde kararlaştırılan bayraktı.
Andrena aerifera

Andrena aerifera, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Ananás, Tocantins

| Ananás |
| --- | --- |
belediye
Ülke:  Brezilya
Bölge: Kuzey
Eyalet:  Tocantins
Ananás, Brezilya'nın Tocantins eyaletinde bulunan belediyedir.
| g t  Tocantins'in belediyeleri |
| --- | --- | --- |
Başkent: Palmas
| Batı   (Ocidental) |  Abreulândia  Aguiarnópolis  Aliança do Tocantins  Alvorada  Ananás  Angico  Aragominas  Araguacema  Araguaçu  Araguaína  Araguanã  Araguatins  Arapoema  Augustinópolis  Axixá do Tocantins  Babaçulândia  Bandeirantes do Tocantins  Barrolândia  Bernardo Sayão  Brasilândia do Tocantins  Brejinho de Nazaré  Buriti do Tocantins  Cachoeirinha  Cariri do Tocantins  Carmolândia  Carrasco Bonito  Caseara  Chapada de Areia  Colinas do Tocantins  Colméia  Couto de Magalhães  Cristalândia  Crixás do Tocantins  Darcinópolis  Divinópolis do Tocantins  Dois Irmãos do Tocantins  Dueré  Esperantina  Fátima  Figueirópolis  Filadélfia  Formoso do Araguaia  Fortaleza do Tabocão  Goianorte  Guaraí  Gurupi  Itaguatins  Itaporã do Tocantins  Jaú do Tocantins  Juarina  Lagoa da Confusão  Luzinópolis  Marianópolis do Tocantins  Maurilândia do Tocantins  Miracema do Tocantins  Miranorte  Monte Santo do Tocantins  Muricilândia  Nazaré  Nova Olinda  Nova Rosalândia  Oliveira de Fátima  Palmeirante  Palmeiras do Tocantins  Palmeirópolis  Paraíso do Tocantins  Pau d'Arco  Peixe  Pequizeiro  Piraquê  Pium  Praia Norte  Presidente Kennedy  Pugmil  Riachinho  Rio dos Bois  Sampaio  Sandolândia  Santa Fé do Araguaia  Santa Rita do Tocantins  Santa Terezinha do Tocantins  São Bento do Tocantins  São Miguel do Tocantins  São Salvador do Tocantins  São Sebastião do Tocantins  Sítio Novo do Tocantins  Sucupira  Talismã  Tocantinópolis  Tupirama  Tupiratins  Wanderlândia  Xambioá  |  |
| Doğu   (Oriental) |  Almas  Aparecida do Rio Negro  Arraias  Aurora do Tocantins  Barra do Ouro  Bom Jesus do Tocantins  Campos Lindos  Centenário  Chapada da Natividade  Combinado  Conceição do Tocantins  Dianópolis  Goiatins  Ipueiras  Itacajá  Itapiratins  Lagoa do Tocantins  Lajeado  Lavandeira  Lizarda  Mateiros  Monte do Carmo  Natividade  Novo Acordo  Novo Alegre  Novo Jardim  Palmas  Paranã  Pedro Afonso  Pindorama do Tocantins  Ponte Alta do Bom Jesus  Ponte Alta do Tocantins  Porto Alegre do Tocantins  Porto Nacional  Recursolândia  Rio da Conceição  Rio Sono  Santa Maria do Tocantins  Santa Rosa do Tocantins  Santa Tereza do Tocantins  São Félix do Tocantins  São Valério da Natividade  Silvanópolis  Taguatinga  Taipas do Tocantins  Tocantínia  |  |
Andrena afghana

Andrena afghana, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Andrena afrensis

Andrena afrensis, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Andrena afimbriata

Andrena afimbriata, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Andrena agilis

Andrena agilis, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Pampita

| Carolina "ita" Ardohaín |
| --- | --- |
2006 yılında Pampita
Genel bilgiler
Diğer ad(ları): Pampita
Evlilik(ler)i: Martín Barrantes (e. 2002; b. 2005) Roberto García Moritán (e. 2019)
Boyu: 1,68 m (5 ft 6 in)
Saç rengi: Kahverengi
Göz rengi: Kahverengi
Ajansı: Dotto Models
Pampita - official website

 
Ana Carolina Ardohaín Dos Santos (17 Ocak 1978 doğumlu) Arjantinli bir model, televizyon kişiliği, dansçı, televizyon sunucusu ve oyuncudur. O, doğduğu Arjantin eyaleti olan La Pampa'nın kısaltması olan Pampita takma adıyla tanınır.
Kariyer

Carolina Ardohain, 2013'ten beri Citroën ve Citroën DS serisini temsil etmektedir. Mayıs 2016'da Pampita, Bailando 2016 danslı gerçeklik şovunda jüri üyesi olarak yer aldı. Haziran 2017'den itibaren Pampita Online adlı talk show'u sunmaktadır.
Andrena africana

Andrena africana, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Amanita rhodophylla

| Amanita rhodophyllaMikoloji karakteristikleri |
| --- | --- |
: yenilebilirlik: bilinmiyor
Amanita rhodophylla, Amanita cinsine bağlı bir mantar türüdür.
Andrena agilissima

Andrena agilissima, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Amanita rhopalopus

| Amanita rhopalopusMikoloji karakteristikleri |
| --- | --- |
: yenilebilirlik: yenmez
Amanita rhopalopus, Amanita cinsine bağlı bir mantar türüdür.
Palladyanizm

Palladio'nun I Quattro Libri dell'Architettura kitabının 1736 Londra baskılı bir çevirisinde yer alan şekliyle, bitiştirilmiş revaklı bir villa.
Palladio'nun Villa Rotonda eserinin planı. Evin özellikleri, yapımını izleyen yıllarda Avrupa'daki sayısız Palladyan tarzda eve örnek teşkil etti.
Palladyanizm Avrupa'da beliren, ismini Venedikli mimar Andrea Palladio'dan (1508–1580) alan ve onun yaptığı tasarımları örnek gösteren mimari tarzdır. Bugün palladyan mimari olarak bilinen akım, Palladio'nun orijinal kavramlarının evrimleşmesi sonucu ortaya çıktı. Palladio'nun eserleri genel olarak vurgulu bir simetri, pespektif ile Antik Yunan ve Antik Roma'dan ilham alan antik klasik tapınak mimarisinden izler taşır. 17. yüzyıldan itibaren Palladio'nun bu yorumlaması, Palladyanizm denilen bir tarza evrildi. Bu akım 18. yüzyıla kadar gelişimini sürdürdü.
Palladyanizm en temel olarak, 17. yüzyıl ortalarında Britanya'da popülerlik kazansa da, buradaki gelişimi iç savaş ve onu izleyen dönemde empoze edilen sadelik yüzünden uzun süreli olamadı. 18. yüzyıl başlarında tekrar moda olan akım, sadece İngiltere'de değil, doğrudan İngiltere'den esinlenen Prusya'da da kendini gösterdi. Bu dönemde Berlin'de yaşayan Kont Francesco Algarotti'nin, Burlington'ın İngiltere'de başlattığı akımın bir benzerini Büyük Friedrich'e tavsiye ettiği yönünde yazılar yazdığı öne sürülmektedir. Ancak, Knobelsdorff'un Unter den Linden'deki opera salonu (Campbell'in Wanstead House'tan esinlendiği bilinmektedir) 1741'de çoktan inşa edilmişti. Yüzyılın sonunda bu akım Avrupa'da gördüğü ilgiyi yavaş yavaş kaybederken Britanya'nın Kuzey Amerika'daki kolonilerinde büyük bir popülerlik dalgasıyla karşılaştı. Buradaki örnekler arasında Güney Karolina'daki Drayton Hall, Newport, Rhode Island'taki Redwood Kütüphanesi, New York'taki Morris-Jumel Köşkü, Annapolis, Maryland'daki Hammond-Harwood House ve Thomas Jefferson'ın Virginia'daki Monticello ve Poplar Forest'ı örnek olarak verilebilir.
Tarz, Avrupa'da 19 ve 20. yüzyıllar boyunca devam ettiği gibi, özellikle umumi binalarda ve belediye binalarında etkisini gösterdi. 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Gothic revival akımına rakip oldu. Bu diğer akımı temsil eden Augustus Pugin ise, Palladyanizm'in antik tapınaklardan aldığı ilhamın Protestan ve Anglo-Katolik kiliseler ve yaşam tarzı için fazla pagan kaçtığını iddia etti. Ancak Palladyanizm, mimari bir tarz olarak popülerliğini sürdürerek evrilmeye devam etti. Modern binalarda görülen alınlıklar, simetri ve oranlar açık bir biçimde bu akımdan izler taşır.
Palladio'nun mimarisi

Tamamı Palladio tarafından tasarlanan binaların hepsi Venedik ve Veneto bölgesindedir. Bunlar arasında Vicenza'da rehber kitaplarında Palladio Şehri olarak da geçen yoğun bir palazzo dokusu, villalar ve Venedik'teki Redentore başta olmak üzere kiliseler yer alır. Palladio'nun mimari incelemelerinde Romalı mimar Vitruvius'un ve 15. yüzyılda Klasik Roma mimarisini inceleyerek matematiksel oranları süsten daha çok önemseyen Rönesans'a dönük eserler veren Leon Battista Alberti'nin prensipleri irdelenir.
Palladio, villalarını daima vaziyetlerine referans alarak tasarladı. Eğer bir tepe üzerindeyse (Villa Capra örneğindeki gibi), cepheler sıklıkla eşdeğer biçimde tasarlanmaktaydı ve böylece kullanıcıların her yönden güzel manzarayı görebilmesi sağlanmış oluyordu. Aynı örneklerde, revaklar binanın dört cephesine de eklenerek ev sakinlerinin kırsal bölgenin keyfini çıkarırken güneşten korunmalarını sağlamak amaçlanıyordu. Bu mantık, günümüzdeki Amerikan tarzı sundurmalarda sürdürülmektedir. Palladio bazen revaklı dışa açık galerileri (loca), revaklara alternatif olarak kullandı. Bu konsept en temel olarak gömme revak veya elemanlara bakan delikli duvarlarla çevrili tek katlı iç oda şeklinde görülmektedir. Kimi zamanlarda bu localar, birinci kat seviyesinde, alttaki bir başka locanın üzerine eklenerek çifte loca oluşturmak şeklinde yapılıyordu. Localar bazen bir alınlık eşliğinde cephelerde vurgulanıyordu. Villa Godi'nin odak noktasında, bir revak yerine bir loca bulunur. Bunun yanında ana binanın bitişlerinde de localar yer alır.
Palladio, villalarının cephelerini sıklıkla Roma tapınağı cephelerinin üzerine tasarladı. Sıklıkla haç biçiminde ele alınan tapınak etkileri, daha sonraları mimarın eserlerinin belirgin bir özelliği oldu. Palladyan villalar genel olarak üç katlı olarak ele alındı. Kaba yontulmuş bir bodrum veya giriş katı, genel olarak servis kısımlarını ve küçük odaları içeriyordu. Bunun üzerinde dış basamaklardan bir revak aracılığıyla erişilen piano nobile yer alır. Burada ana kabul odası ve yatak odaları yer alır. Bu kısmın üzerinde alçak bir ara katla beraber ikincil yatak odaları ve konaklama kısımları yer alır. Her odanın villa ve diğer odalarla arasındaki matematiksel ilişki 3:4 ve 4:5 gibi basit oranlar üzerinden tasarlanmıştır. Daha önceki mimarlar, benzer formülleri basit simetrik cepheleri dengelemek adına kullansalar da, Palladio bunu genelde kare kullanarak binanın tümüne ilişkilendirdi.
Palladio, tasarladığı villaların sahip olduğu "çiftlik evi" ve "zengin tüccarların haftasonunda kullandığı ev" olmak üzere birleşen ikili doğası üzerine derinlemesine düşündü. Bu simetrik tapınak benzeri evler genel olarak eşdeğer bir simetri gözeterek tasarlanıyordu ve iki taraftaki alçak ve uzun kanatlar, at, çiftlik hayvanları ve tarım ambarları olarak işlev görüyordu. Bu kanatlar bazen işlevselliğinin ötesinde, villayı tamamlamak ve vurgulamak adına bir kolonad ile villaya bağlanıyordu. Ancak bunların ana binaya ait olma gibi bir amaçları bulunmuyordu. 18. yüzyıldaki Palladyan mimarlar ise bu kısımları binanın bir parçası olarak dahil etme eğilimi gösterdi.
Palladyan pencere

Palladyan pencere veya Venedik penceresi, Palladio'nun pek çok eserinde görülebildiği gibi, onun erken dönem kariyerindeki markalaşmış kullanımlardan biriydi. Bu elemanın ortasında, üstünde yarım daire biçiminde kemer bulunduran bir pencere açıklığı bulunur. Bu kemer, bir kemer ayağı ile taşınır ve küçük bir saçak içerir. Yanındaki diğer iki açıklık ise pilasterlerle çevrilir. Venedik'teki kütüphanesinde, Sansovino bu şemayı içteki kolonlar yerine iki iç pilasterle değiştirerek çeşitlendirdi. Bu formun Palladyan veya Venedik usulü olarak tanımlamak yanlıştır, zira ilk defa Donato Bramante (Ackerman) tarafından kullanılıp daha sonraları Sebastiano Serlio (1475–1554) tarafından yedi ciltlik mimari kitabı Tutte l'opere d'architettura et prospetiva'da bahsedilmiştir. Vitruvius ve Roma mimarisi üzerine açıklamalar yapan bu kitapta, kemerli bir pencerenin iki yanında birer alçak dikdörtgen açıklık tasvir edilmektedir ve ilk defa antik Roma'daki taklarda rastlanılmaktadır. Palladio bu motifi sıkça kullandı. Bunlardan en kayda değeri, Vicenza'daki Basilica Palladiana'nın cephesindeki sırakemerlerdir. Aynı şekilde Villa Godi ve Villa Forni Cerato'nun girişlerinde bu forma rastlamak mümkündür. Formun Venedik penceresi olarak adlandırılması, belki de bu formun Veneto'da çok yoğun olarak kullanılmasından dolayıdır. İsim kökeni ne olursa olsun, bu öge, Palladyan binalarda en değişmeyen ögelerden biri olarak kalmayı sürdürdü. James Lees-Milne'e göre bunun Britanya'da ilk kez ortaya çıkışı Londra'daki Burlington House'un biçimi değiştirilmiş kanatlarıyladır. Bu örnekte, formun kaynağı olarak doğrudan Palladio yerine, ara kaynak olan Inigo Jones'un Whitehall Palace'ı gösterilmektedir.
Her ne kadar Burlington bunu öyle farz etmiş olsa da, bunun bir çeşidi olan ve bir körkemer içeren form, Palladyan değildir. Modern bilim, Burlington'ın mülkünde düz bir duvara çizdiği üç birbirine benzer şemanın aslında Scamozzi kökenli olduğunu belirtir. Burlington, bu motifi 1721'de akrabası Lord Bruce için Savernake Forest'ta yaptığı Tottenham Park'ın cepheleri için kullandı (şimdiye dek formu değiştirildi). Kent, bu motifi alarak Parlamento Evleri'ni ve Holkham Hall'un kuzey cephesini tasarlarken kullandı. Bu formun değiştirilmiş örnekleri 1760'lardan itibaren geniş çaplı olarak Neoklasik mimaride kullanıldı.
Erken Palladyanizm

1570 yılında Palladio I Quattro Libri dell'Architettura adlı eserini yayımladı ve bu Avrupa'daki birçok mimara ilham verdi.
17. yüzyıl boyunca, İtalya'da okuyan birçok mimar Palladio'nun eserlerini öğrendi. Yabancı mimarlar, ülkelerine döndüklerinde ülkelerindeki iklim, topoğrafya ve müşterilerin kişisel zevklerine uyarak Palladio'nun eserlerini uyarlama yoluna gitti. Dünyadaki izbe Palladyanizm örneklerinin çoğu bu şekilde yapıldı. Ancak bu tarz 18. yüzyıla kadar popülerliğinin zirvesine erişemedi. Bu tarihten sonra başta İngiltere, Galler, İskoçya, İrlanda ve daha sonra Kuzey Amerika olmak üzere birçok coğrafyada etkisini gösterdi. Venedik'te ise Barok mimarinin aşırılıklarına tepki olarak Palladyan prensiplere dönmeyi amaçlayan bir ortam oluştu. En erken dönem neo-Palladyan'lar arasında, her ikisi de duvarcı olarak eğitilen Domenico Rossi (1657–1737) ve Andrea Tirali (1657–1737) yer almaktadır. Onların biyografi yazarı olan Tommaso Temanza, hareketin en yetenekli ve bilgili savunucusu oldu. Onun elinde Palladio'nun örneklerinden alınan miras, doğru kurallar eşliğinde yazıldı ve neoklasisizm'e yön verdi.
Ancak Palladio'nun dünyadaki en etkili takipçisi, İngiliz Inigo Jones oldu. Jones, İtalya'yı gezdi ve 1613–14 döneminde Palladio'nun bilimsel incelemesini tamamladı. Jones'un, çağdaşlarının ve sonraki takipçilerin "Palladyanizm"i çoğunlukla cepheler üzerineydi ve düzen dikte eden matematiksel formüller kesin bir biçimde uygulanmadı. Wilton House gibi, İngiltere'de 1640 ve 1680'ler arasında inşa edilen birtakım taşra evleri, böylesi bir Palladyan tarzdadır. Bunları, Jones'un, Greenwich'teki Queen's House'u, Whitehall'daki Banqueting House'u, Londra'da kral I. Charles adına yapılan ama tamamlanmayan sarayı gibi başarılar izledi.
Ancak Jones'un savunduğu Palladyan tasarımlar, daha çok iç savaşın kargaşasından korunmak amacıyla I. Charles'a yaltaklanan bir konsepte dahildi. Stuart'ın restorasyonunun ardından Jones'un Palladyanizm'i, William Talman, John Vanbrugh, Nicholas Hawksmoor ve hatta Jones'un öğrencisi John Webb'in yöneldiği barok tasarımlarla gölgelendi.
Neo-Palladyanizm > İrlanda Palladyanizmi

İrlanda'daki Palladyan diriliş döneminde, oldukça mütevazı evler dahi neo-Palladyan kalıplar içinde inşa edildi. İrlanda'daki Palladyan mimari, İngiltere'dekinden bazı yönleriyle ayrılır. Diğer ülkelerdeki gibi Palladio'nun temel fikirlerinden ilerleyen bu mimari, belki de doğrudan kıta Avrupası'ndan gelen ve Britanya'daki evrimden uzakta kalan mimarlarca tasarlandığından, asıl fikirlere daha bağlı kaldı. Ancak yine de, yapılar buradaki daha nemli ve soğuk havaya uyum sağlamak zorundaydı.
Palladyanizm açısından en öncü İrlandalı mimarlardan biri Sir Edward Lovett Pearce'dır (1699–1733). Sir John Vanbrugh'nun kuzeni olan Pearce, aslında onun bir öğrencisiydi. Onun gibi barok tasarımlar yapmayı reddeden mimar, İrlanda'ya dönmeden önce Fransa ve İtalya'da üç yıl mimarlık eğitimi aldı. En ünlü Palladyan eseri, Dublin'deki eski İrlanda Parlamento Evleri'dir. Üretken bir mimar olan Pearce, 1727'de Drumcondra House'un güney cephesini, 1728'de Cashel Sarayı'nı tasarladı.
İrlanda'daki en belirgin Palladyan örneklerden biri, Dublin yakınlarındaki Castletown House'tır. İtalyan mimar Alessandro Galilei (1691–1737) tarafından tasarlanan yapı, belki de İrlanda'da Palladio'nun matematiksel oranlarıyla tasarlanan tek yapıdır. Bina aynı zamanda, Washington'daki Beyaz Saray'ı etkileyen üç İrlanda köşkünden biridir.
Diğer örnekler arasında Dublin'deki Palladyan Rotunda Hastanesi'ni de tasarlayan Alman kökenli mimar Richard Cassels'ın Russborough adlı yapısı, Florence Court ve County Fermanagh gibi yapılar yer almaktadır. İrlanda'daki Palladyan taşra evleri, genelde Lafranchini kardeşler tarafından uygulanan, dinç Rokoko alçı kaplamalarıyla örülüydü. İrlanda'ya özgü olan bu uygulama, İngiltere'deki çağdaşlarından daha cafcaflıydı. Dublin'in büyük bir kısmı 18. yüzyılda inşa edildi ve bu nedenle George dönemi mimarisi şehre damgasını vurdu. Ancak kötü planlama ve yoksulluk nedeniyle, son yıllara kadar Dublin, yüksek kalitedeki 18. yüzyıl evlerinin yıkık vaziyette gözlendiği nadir kentlerden biri olarak kaldı. 1922'den sonra, İrlanda'daki diğer yerlerde bulunan Palladyan yapılardan, hurda getirisi nedeniyle kurşun çatı kaplamaları söküldü. Binalar da çatıyı temel alan aşırı miktarlardaki vergiler sebebiyle terk edildi. Bazı çatısız Palladyan evler halen az nüfuslu İrlanda kırsalında bulunabilmektedir.
Alim Yıldız

Alim Yıldız (1968, Sivas) Türk akademisyen, bürokrat.
İlk ve orta öğrenimini Sivas'ta, yükseköğrenimini Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde 1992 yılında tamamladı. Aynı fakültede Türk-İslam edebiyatı alanında yüksek lisans yaptı. İstanbul, Aydın ve İzmir'de öğretmenlik görevlerinde bulundu. 1998 yılında Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Türk-İslam Edebiyatı Anabilim Dalında araştırma görevlisi oldu. Doktora çalışmasını 2002 yılında Dokuz Eylül Üniversitesinde tamamladı. 2004'te yardımcı doçent, 2006'da doçent, 2012 yılında Profesör oldu.
Değişik gazete ve dergilerde şiir ve yazıları yayımlandı. Muştu ve Buruciye Edebiyat dergilerinde yayın yönetmenliği, Sultanşehir dergisinde sanat danışmanlığı görevini üstlendi. Şiirlerinden bir kısmı bestelendi.
Prof. Dr. Alim Yıldız'ın yayımlanmış 30'un üzerinde kitabı, ulusal ve uluslararası toplantılarda sunduğu çok sayıda tebliği ve çeşitli dergilerde yayımlanan ilmî makaleleri bulunmaktadır. 2016 yılında Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Rektörü olarak atanmıştır.