stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hunlar

Bu madde Avrupa Hun İmparatorluğu'nu kurmuş halk hakkındadır.Vikipedi'nin anlam ayrımı için Hunlar (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Hunlar, MS 4-6. yüzyıllar arasında Orta Asya, Kafkaslar ve Doğu Avrupa'da yaşayan göçebe bir halktır. İlk olarak Volga'nın doğusunda, o zamanlar İskitya'nın bir parçası olan bir bölgede yaşadıkları tahmin edilmektedir. MS 370 yılına gelindiğinde Hunlar Volga bölgesine varmış ve 430 yılına gelindiğinde ise Avrupa'da kısa ömürlü de olsa geniş bir hakimiyet kurmuşlardır. Gotları ve Roma sınırları dışında yaşayan diğer birçok Cermen halkını fethetmiş ve diğerlerinin Roma topraklarına kaçmasına neden olmuştu. Hunlar, özellikle Attila döneminde Doğu Roma İmparatorluğu'na sık ve yıkıcı baskınlar yaptılar. 451'de Hunlar, Batı Roma eyaleti Galya'yı işgal ettiler ve burada Katalonya Tarlaları Savaşı'nda Romalılar ve Vizigotlardan oluşan birleşik bir orduyla savaştılar ve 452'de İtalya'yı işgal ettiler. 453'te Attila'nın ölümünden sonra Hunlar Roma için büyük bir tehdit olmaktan çıkmış ve Nedao Savaşı'ndan sonra imparatorluklarının çoğunu kaybetmişlerdir (454?). Hun isminin varyantları Kafkasya'da 8. yüzyılın başlarına kadar kaydedilmiştir.
Kökenler

Hunların kökeni ve diğer eski antik topluluklar ile ilişkileri hâlâ kesinlik kazanmamış tartışmalı bir konudur. Akademisyenler genellikle Hunların kökenlerini Orta Asya'ya dayandırmakla beraber hangi kavimden türedikleri konusunda ortak bir fikre sahip değillerdir. Klasik kaynaklar Hunları 370 yılı civarında Avrupa'da birden ortaya çıkan bir kavim olarak tanımlamaktadır. Pek çok Romalı yazar Hunların köklerini diğer bozkır göçebe toplumları ile bağdaştırmaya çalışmıştır. Romalı yazarlar aynı zamanda Hunların Avrasya stepleri olarak adlandırılan bölgeden Kırım'a gelerek Gotlar'a saldırmalarını konu alan hikâyelerden bahsetmektedirler. Jordanes'in Getika eseri Gotların Hunları kötü ruhların ve cadıların soyundan gelen bir halk olarak gördüklerini belirtmiştir
Kökenler > Hiung-nular ile ilişkileri

Joseph de Guignes ilk defa 18. yüzyılda 4. ve 5. yüzyılda yaşamış Avrupa Hunları ile M.Ö. 3. yüzyıl ile M. S. 2 yüzyıl arasında Çin ve Moğolistan'da yaşamış Hiung-nu halkı arasında kökensel bir bağ olduğu iddiasını öne sürmüştür. İlerleyen yıllarda Hiungnuların (Türk tarih literatüründe Büyük Hun İmparatorluğu) kuzey kolunun Çin ile yaptıkları savaşı kaybetmelerinden ötürü kuzey batıya göç etmesi ve Avrupa Hunlarının kısmende olsa göç eden bu halkların kökensel, kültürel ve genetik açıdan bir devamı olduğu fikri yaygınlaşmaya başladı. Akademisyenler aynı zamanda Eftalitler'in ve Kidaritlerin'de Hunlar ile akraba bir kavim olduğunu düşünmeye başlamışlardır.
Otto J. Maenchen-Helfen bu geleneksel fikrin birincil kaynak olarak arkeolojik bulgulara dayanmak yerine yazılı kaynaklara dayandığı gerekçesini öne sürerekten güvenilmez olduğunu savunan ilk kişi olmuştur. Maenchen-Helfen'in çeşitli çalışmaları sonucunda Xiongnu ve Hunların aynı kavim veya aynı ataya sahip olan akraba kavimler olması fikri tartışmalı bir konu olmaya başlamıştır. Buna ek olarak daha önce Hunlar ile bağdaşlaştırılmış Eftalitler'in (Akhunlar) ve Kidarite Krallığı'nın da Hunlardan farklı bir kavim olduğuna dair çalışmalar yürütülmüştür. Walter Pohl ise hiçbir savaşçı bozkır konfederasyonunun etnik olarak tek bir milletten oluşmadığını, tarihte görülen farklı gruplarca kurulmuş benzer isimli devletlerin bu isimleri ismin prestiji yüzünden seçtiklerini veya diğer devletler tarafından kan bağına bakılmaksızın sadece geldikleri yer veya yaşayış tarzları yüzünden onlara bu isimlerin verildiklerini söylemiş ve Hiung-nular, Akhunlar ve Avrupa Hunları arasında bir köken ya da kan ilişkisi olmadığını savunmuştur. Fransız tarihçi Étienne de la Vaissière ise 2005 yılında yayınladığı makalesinde, Hunların ve Hiung-nuların, yeni buluntular ışığında aynı kavim olduğunu ileri sürmüştür.
Dil

Ana madde: Hunca
Hunca, M. S. 4. ve 5. yüzyıllarda konuşulmuş ölü bir dildir.Ayrıca bazı kaynaklarda Hunların dili her zaman Türk dil ailesinde sınıflandırılmıştır, denmektedir Dönemin tarihçi ve diplomatlarının kayıtları Avrupa Hun İmparatorluğu'nda Hunca'nın yanı sıra Gotların ve diğer kavimlerin dillerinin de konuşulmuş olduğunu ortaya koymaktadır. Hyun Jin Kim, Hunların develetin çeşitli bölümlerinde hiçbir dil dominant olmayacak şekilde, Latince, Gotça, Sarmatça ve Hunca'yı kapsayan dört kadar dili konuştuğunu savunmuştur.
Hunca hiçbir metin günümüze ulaşmamış olduğundan ötürü dil hakkındaki kaynaklar neredeyse tamamen yabancı kaynaklarda geçen özel isimlerden oluşmaktadır. Günümüzde Hun dili sınıflandırılamamakla birlikte, genellikle Moğol dilleri, Yenisey dilleri ve Türki diller ile akraba olduğuna dair teoriler oluşturulmaktadır. Ancak pek çok akademisyen bu iddiaları ikna edici bulmamakta, dilden günümüze ulaşmış söz varlığının çok küçük olması nedeni ile sınıflandırılamayacağını öne sürmektedir.
Macar Türkolog Gyula Németh, Hunlar Hangi Dili Konuşurdu adlı makalesinde Avrupa Hunlarının dili üzerine şu açıklamayı yapmaktadır: Tüm bunlardan yola çıkarak Avrupa Hunlarının yönetici boyunun ve elbette Hun halkının da Türk dilini konuştuğunu, daha doğrusu bir halk olarak Türki olduğunu söyleyebiliriz. Lajos Ligeti de Attila ve Hunların Tarihi Kökenleri makalesinde, Avrupa Hunlarının dili ile ilgili şu saptamalarda bulunmaktadır: ...var olanlardan çıkarılabilecek sonuç, her iki bölgede de genellikle Türki konuşan bir halkla karşı karşıyayız. Péter Váczy ise Avrupa'da Hunlar adlı makalesinde Antropoloji, Latin yazarlarını destekliyor; Hunlar Türktüler. Ama Türk olan sadece dış görünüşleri değildi, dilleri de Türk idi. tanımlamasını yapmaktadır.
Türkçe ve Moğolca üzerine uzmanlaşmış Macar dilbilimci Lajos Ligeti, Attila ve Hunların Tarihi Kökenleri çalışmasında Hunların kökeni ilgili şöyle söylemiştir: Ama egemen olan Attila halkının ve boyunun Türk olduğu gerçeği yadsınamaz. Burada çok sayıda Türk kökenli ad kanıt olarak gösterilebildiği gibi, Attila'nın ölümünden sonra egemen hanedan ailesinin erkeklerinin yönetiminde oluşturulan alt imparatorluklar tamamen saf Türk halkları içermekteydi. Peter Vaczy ise Hunların Türk kökenlerinin, eski dönem kaynakları ve antropolojik veriler ile desteklendiğini belirttikten sonra şu açıklamayı yapmaktadır: Ama Türk olan sadece dış görünüşleri değil, dilleri de Türk idi.
Ek olarak Attila, Bleda, Laudaricus, Onegesius, Ragnaris ve Ruga gibi Hunca özel isimlerin büyük olasılıkla bir Cermen dili kökenli olduğu tahmin edilmektedir. Bu dilin Moğolca ve Türk dillerinin bir karışımı olmuş olabileceği ise Karl Heinrich Menges tarafından savunulmuştur. Lajos Ligeti ve Edwin G. Pulleyblank gibi akademisyenler ise Yenisey dilleri dil ailesine mensup Ketçe gibi Sibirya dillerinin Hunların ve Hiung-nuların dilleri ile akraba olduğu veya dillerinin temelini oluşturduğunu savunmuşlardır.
Tarih

Ana madde: Avrupa Hun İmparatorluğu
Kavmin MS 4. yüzyılda bugünkü Kazakistan'dan Volga-Don havzalarına ulaştıkları tahmin edilmektedir.[kaynak belirtilmeli] M. S. 375'te Hunların Ostrogotları (Doğu Gotları) içine alıp Vizigotları (Batı Gotları) kovması Kavimler Göçü'nün başlamasında etkili nedenlerden biri olmuştur.
Hunlar Pannonia'ya (bugünkü Macaristan) yerleştikten sonra 433'te Batı Roma İmparatorluğu generali Flavius Aetius ile anlaşarak Pannonia ve İlirya'nın (bugünkü Slovenya, Hırvatistan ve Bosna-Hersek) bir kısmının hükümdarlığını Batı Roma İmparatorluğu'na kabul ettirmişlerdir. 441'de Attila önderliğinde Batı Roma İmparatorluğu'nu istila etmiş ve Hun İmparatorluğu'nu kurmuşlardır. Fakat imparatorluğun ömrü çok uzun olmamıştır. Attila'nın ölümüyle oğulları arasında taht kavgaları başlamıştır. Çıkan kavgalar sonucunda Attila'nın kurduğu imparatorluk dağılmıştır.
Birinci Humus Muharebesi

Başlığın diğer anlamları için Humus Muharebesi sayfasına bakınız.
| g t Levant’ın Moğollar tarafından istilası |
| --- | --- |
 Ayn Calut  Birinci Humus  Dokuzuncu Haçlı Seferi  Elbistan  İkinci Humus  Vadi el-Haznedar  Şakhab 
Birinci Humus Muharebesi, 10 Aralık 1260 tarihinde, Moğol İmparatorluğu'nun, Suriye'ye akınlar düzenleyen, İran kolu İlhanlılar ile Suriye'yi elinde bulunduran Eyyubiler Devleti arasında yapılmıştır. Moğollar Halep'i istilâ edip yağmaladıktan sonra ileri harekâta devam ederek Humus'a geldiler. Burada Hâlid b. Velîd'in kabri civarında meydana gelen ve I. Humus Savaşı olarak bilinen savaşta Eyyûbîler'in Humus, Hama ve Halep askerlerinden oluşan müttefik kuvvetleri karşısında bozguna uğradılar
Memlüklerin, Ayn Calut Muharebesi'nde, Eylül 1260'ta, Moğollara karşı aldığı tarihi galibiyet sonucu, İlhanlı hanı, Hulagu, intikam amaçlı olarak, Eyyubi Şam Sultanı ve bazı diğer Eyyubi prenslerini idam ettirmiş ve Suriye'deki Eyyubi yönetiminin büyük bir kısmının sonunu getirmiştir. Ancak yine de Ayn Calut yenilgisi Moğolları Suriye ve Levant'tan geri çekilmeye itmiştir.
Bunun sonrasında, Halep, Şam gibi ana Suriye şehirleri, Memlük işgaline bırakılmıştır. Ancak Humus, Hama gibi şehirler, küçük çaplı Eyyubi yöneticileri kontrolünde kalmıştır ve bu savaşta Memlüklerden daha çok bu Eyyubi yöneticileri savaşmıştır.
Savaş, Hulagu ve Altın Orda yöneticisi Berke arasındaki Moğol İç Savaşı sırasında olduğu için, İlhanlılar tekrar toprak ele geçirebilmek için sadece 6,000 asker gönderebilmişlerdir. Bu sefer, Ayn Calut Muharebesi'nden hemen önce, Memlüklerin Levant'a girmesiyle, Gazze topraklarından çıkarılan Baidu gibi Moğol savaşçıları tarafından yönetilmiştir. Bu sefer ile Halep'i kısa sürede geri alan İlhanlılar, güneye Humus'a doğru gelmişler ve şehrin dışında kesin bir yenilgiye uğramışlardır. Bu yenilgi, Suriye'de tekrar toprak sahibi olmak için yapılan ilk seferi sona erdirmiştir. Gelecekte başka seferler sonucu savaşlar olmasına rağmen, birkaç tane kısa süreli toprak kazancı hariç, hiçbiri İlhanlılar lehine bitmemiştir.
Ahmet Mazhar Bozdoğan

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- |
Doğumu: 1953 Adana
Ölümü: 25 Ocak 2022
Spor
Spor: Yüzme
Ahmet Mazhar Bozdoğan (1953 - 25 Ocak 2022), Türk yüzücü, yüzme antrenörü ve akademisyendir. Türkiye Yüzme Federasyonu başkanlığı yapmıştır.
İlk yılları

1953 yılında Adana'da doğdu. İlkokulu Ata Koleji ve Çukurova Kolejinde, liseyi Adana Koleji ve Işık Kolejinde okudu. Lisans eğitimini Çukurova Üniversitesinde tamamladı.
Sporculuk kariyeri

Yüzme sporuyla ilkokul yıllarında tanıştı. 1966 yılında Adana'da düzenlenen Türkiye Şampiyonası'nda ilk şampiyonluğunu elde etti. 1970 yılında yapılan Ulusal Yüzme Şampiyonasında 11 ulusal rekor kırdı. İki ay gibi kısa bir sürede 36 ulusal yüzme rekoru kırdı. Altın Çocuk, Platin Çocuk, rekor kıran makine vb. isimlerle anıldı. 1966 ve 1976 yılları arasında 100, 200, 400, 800 ve 1500 metre serbest stil genç rekorları ile 200, 400, 800 ve 1500 serbest stil rekorlarını kırdı. 12 yıl üst üste Türkiye'yi Dünya Şampiyonası, Akdeniz Oyunları, Balkan Şampiyonası ve Avrupa Şampiyonası'nda temsil etti.
Adana Demirspor Kulübü'nden Galatasaray Spor Kulübüne transfer oldu. Aynı zamanda Galatasaray'da sutopu oyuncusuydu. 1977-1978 sezonunda Galatasaray'da sporculuk kariyerine son verdi.
Akademisyenlik kariyeri

Akademik kariyerine 1977 yılında Anadoluhisarı Spor Akademisinde eğitmen olarak başladı. 10 yılı aşkın süre boyunca birçok yüzme antrenörüne ve sporcuya antrenörlük yaptı. 2000-2004 yılları arasında Türkiye Yüzme Federasyonunda yüzme millî takımından sorumlu yönetim kurulu üyeliği yaptı. Yüzme sporuyla ilgili beş kitaptan oluşan serisinin ilk kitabı 1986 yılında yayımlandı.
Bozdoğan, ölümüne kadar Marmara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda yardımcı doçent olarak çalıştı.
Türkiye Yüzme Federasyonu başkanlığı

2008 yılında Türkiye Yüzme Federasyonu başkanlığına seçildi. 2013 yılında Michael Phelps'in antrenörü Bob Bowman'ı Türk Yüzme Fedarasyonuna tam yetkili danışman olarak getirdi.
Kişisel hayatı

Evli olan Bozdoğan, 2 çocuk babasıydı. 25 Ocak 2022'de öldü. Cenazesi Çengelköy Mezarlığı'na defnedildi.
Çengelköy Mezarlığı'ndaki kabri
Makula dejenerasyonu

| Makula dejenerasyonu |
| --- | --- |

Uzmanlık: Oftalmoloji 
Makula dejenerasyonu ya da sarı nokta hastalığı, kelime anlamı itibarı ile, makulada meydana gelen herhangi dejeneratif bir süreci tanımlasa da, bu makalede yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD) anlatılmaktadır.
Makula; sarı nokta da denilen ve keskin görmeden sorumlu retina tabakasının ortasında çok küçük bir alanı kapsamaktadır. Karşıya baktığımızda kornea ve lens tarafından ışık makulaya odaklanır. Görmemiz merkezde daha keskin kenarlara doğru ise daha zayıftır. Makula dejenerasyonu işte bu sarı noktanın hasarlanması sonucu ortaya çıkar.
Makula dejenerasyonunun gelişmesinde temel risk faktörü ilerleyen yaştır. Bunun yanı sıra aile öyküsü, cinsiyet (kadınlarda daha fazla), açık renkli göz, hipertansiyon, kalp hastalığı, sigara öyküsü ve UV ışınları da risk faktörleridir. 
Hastalık, duyusal retinanın hemen arkasında yer alan, retina pigment epitelini, koriokapillaris dokusu ve Bruch membranı gibi dokuları etkilemekle birlikte, görme kaybı fotoreseptör hücrelerin hasarlanması sonucunda gelişmektedir. Makula dışında kalan retina alanları sayesinde, çevresel görme korunur. Bu nedenle makular dejenerasyon tam bir körlüğe yol açmaz, ancak yakın çalışmayı ve okumayı çeşitli optik yardımcı cihazlar olmadan imkânsız hale getirebilir.
Gelişimi ve tipleri

YBMD, yaşa bağlı olarak genetik ve çevresel faktörlerin rol oynadığı bir süreç sonrasında gelişir. Retinayı besleyen damarlardaki bazı dejeneratif süreçler, yangısal unsurların açığa çıkması ve retina dokuları yapısal bileşenlerindeki bir takım değişiklikler sonrası gelişir. Bu değişiklikler sonrasında retina pigment epiteli atrofiye gider ve fotoreseptör hücrelerde kayıp meydana gelir.
Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD) erken ve geç evre olarak iki aşamaya sahiptir;
Erken evrede makulada, pigmenter değişiklikler ve retina altı dokularda biriken "drusen" adı verilen lipid (yağ) içerikli birikimler vardır, görme keskinliği normaldir.
Geç evre, yaş - eksüdatif - tip veya kuru - atrofik - tip olarak ikiye ayrılır, bu evrede görme kaybı vardır. Yanı tedavi edilmediğinde kalıcı körlük'e yol açar.
YBMD'nin bu iki tipi, tedavi ve prognoz açısından farklılık gösterir;
Hastaların yaklaşık %80'inde atrofik tip bulunsa da, görme kaybından %80-90 oranında eksüdatif tip sorumludur. Atrofik tipte görme kaybı yıllar içerisinde gelişir. Atrofik tipte, bulguların başlangıcından yaklaşık 10 yıl sonra görme %0,1 seviyesine iner. Eksüdatif tipte ise görme kaybı daha ani olur. Atrofik tipte, retina pigment epitel ve fotoreseptör kaybı vardır; eğer bu değişikliklere, retina altında ve bazen retina içinde yeni damarlar ile birlikte fibrotik oluşumlar eşlik ederse yaş tip YBMD meydana gelir. 
Görme kaybı ortalama olarak 75 yaşında ortaya çıkmaktadır. Elli yaşından sonra görülme sıklığında doğrusal bir artış olur. Geç tip YBMD (görme hasarı var), 50 yaşının üzerindekilerin %2'sinde, 65 yaşın üzerindekilerin %0,7–1,4'ünde ve 85 yaşından sonra %11–19 oranında görülür.
Risk faktörleri

İlerleyen yaş
Aile öyküsü (birinci derecede akrabasında makula dejenerasyonu olanların yaklaşık 1/4'ünde bu hastalık ortaya çıkabilir. Tek yumurta ikizlerinin %89-90'ında, çift yumurta ikizlerinin %46'sında benzer klinik tablo saptanmıştır.)
Cinsiyet (Şimdiye kadar bazı çalışmalarda orta şiddetli tipinin kadınlarda daha sık görüldüğü saptansa da daha hafif olguları kapsayan bazı epidemiyolojik çalışmalarda cinsiyetler arasında görülme sıklığı açısından herhangi bir fark saptanmamıştır.)
Hipertansiyon
Kalp hastalığı
Sigara öyküsü
UV ışınları (Son yıllarda yapılan bazı çalışmalarda ışığa maruziyetin bir risk faktörü oluşturmadığı saptanmıştır.)
Bulguları

Keskin görmede bozukluk, bulanık-puslu görme...
Görüntülerin ortası bulanık, ancak kenarları normal görünür.
Elektrik direkleri, kapı-pencere kenarları, yazıların satırları gibi düz çizgilerin dalgalı görünmesi.
Görme alanın ortasında karanlık ya da boş bir alanın belirmesi.
Tedavi

Kuru tip: Herhangi bir tedavi yöntemi yoktur. Çeşitli vitamin ve element takviyelerinin ve bazı antioksidan özelliğe sahip olan ilaçların hastalığın gidişini yavaşlatabildiği söylenmektedir.
Yaş tip: Anormal olarak gelişme gösteren ve makulaya yarar yerine zarar veren damarların çok erken dönemde lazerle yakılarak geriletilmesi mümkündür.
Son yıllarda, tam sarı nokta altında gelişen yeni damarların geriletilmesi için bazı yeni tedavi yöntemleri geliştirilmektedir. Örneğin, fotodinamik tedavide vücuda, damardan ışığa duyarlı ilaçlar verilir. Bu ilaçlar lazer ışığını normal insan dokularından daha kolay emer, retina altındaki patolojik damarlar bu fotosensitif ilaçları çevre dokulardan daha yüksek oranda içermektedir buna bağlı olarak, uygulanan lazer ışığı seçici olarak bu patolojik dokuyu etkiler. Bu tedaviye "fotodinamik lazer tedavisi" adı verilir.
Bu hastalıkta damarların oluşumunda yer alan bazı biyolojik aktif maddelere, karşı geliştirilen ilaçlar da yeni yeni klinik uygulamaya geçilmektedir. FDA gözetiminde Faz III çalışmaları tamamlanmış bu ilaçların, klinik kullanımları ile tedavi seçeneklerinde bir artış söz konusu olacaktır.
Türkiye Billie Jean King Kupası takımı

| Türkiye Billie Jean King Kupası Takımı0 |
| --- | --- | --- |

Resmi site
| Kaptan | Ali Göreç |  |
| ITF Sıralaması | 38  1 |  |
| Fed bölgesi | Avrupa / Afrika |  |
| İlk katılım | 1991 |  |
| Toplam katılım | 23 |  |
Takım istatistikleri
Toplam skor: 83 (46 - 36)
Şampiyonluk: -
İkincilik: -
Bireysel istatistikler
En çok maç kazanan: Pemra Özgen (34 - 29)
Teklerde en çok maç kazanan: Çağla Büyükakçay (15 - 9)
Çiftlerde en çok maç kazanan: Pemra Özgen (19 - 9)
En iyi çiftler takımı: İsmet Duygu Akşit Oal   Gülberk Gültekin (10 - 5)
En çok maç oynayan: Pemra Özgen (41)
En çok yıl oynayan: Pemra Özgen (41)
Son güncelleme: 14 Temmuz 2013
Türkiye Billie Jean King Kupası Takımı, Türkiye Tenis Federasyonu tarafından yönetilen ve Billie Jean King Kupası turnuvasında Türkiye'yi temsil eden milli tenis takımıdır. Milli tenis takımı, Billie Jean King Kupası'na ilk kez 1991 yılında katıldı.
Türkiye Billie Jean King Kupası Takımı, Avrupa/Afrika bölgesi 1. grupta mücadele etmektedir.
Tarihçe

Türkiye millî takımı, 1963 yılında kurulan ve kadın tenisçilerin yer aldığı Billie Jean King Kupası'na ilk kez 1991 yılında katıldı. Kadın millî takımı, bu turnuvaya Duygu Akşit Oal-Gülberk Gültekin-Esra Bayburt'tan oluşan kadroyla katıldı. Kadın milli tenis takımı, 19 Temmuz 1991 tarihinde gerçekleşen ilk maçında Uruguay'a 3-0 yenildi. Bir gün sonra gerçekleşen ikinci maçında ise Kenya'yı 3-0 mağlup ederek ilk galibiyetini aldı.2004 yılında 14 yaşında olan Çağla Büyükakçay bu turnuvaya katılan en genç Türk kadın tenisçi olurken, 2011 yılında 31 yaşında olan İpek Şenoğlu turnuvaya katılan en yaşlı Türk kadın tenisçi oldu.
İstatistikler

| Türkiye Davis Kupası Takımı İstatistikler |
| --- | --- | --- | --- | --- |
  En genç oyuncu: Çağla Büyükakçay  En yaşlı oyuncu: İpek Şenoğlu  En uzun maç: Assia Halo/Samia Medjahdi-Pemra Özgen/İpek Şenoğlu 3sa25dk  En uzun maç: Türkiye - Bosna-Hersek 6sa55dk  En uzun tie-break: İsmet Duygu Akşit Oal/Yasmin Kaya-Irena Mihailova/ Ivona Mihailova  En uzun final seti: İsmet Duygu Akşit Oal - Edita Liachoviciute 16 Oyun   Assia Halo/Samia Medjahdi-Pemra Özgen/İpek Şenoğlu 16 Oyun  En çok maç: Assia Halo/Samia Medjahdi-Pemra Özgen/İpek Şenoğlu 41 Oyun  En çok maç seti: İsmet Duygu Akşit Oal - Edita Liachoviciute 16 Oyun   Assia Halo/Samia Medjahdi-Pemra Özgen/İpek Şenoğlu 16 Oyun  En çok karşılaşma: Türkiye - Cezayir 88 maç  En farklı skor: Türkiye - Etiyopya  Setler: 6 - 0  En uzun galibiyet serisi: 4 maç  :
Takım kadrosu > Güncel takım kadrosu

Takım kaptanı: Ali Göreç
| Oyuncu | WTA Sıralaması | Oynadığı Yıllar | Toplam G-M | Tekler G-M | Çiftler G-M |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Pemra Özgen | #250 (Tekler) | 13 (2001–2012) (2013–) | 34–29 | 15–20 | 19–9 |
| Çağla Büyükakçay | #144 (Tekler) | 9 (2004–2012) (2013–) | 23–14 | 15–9 | 8–5 |
| Başak Eraydın | #287 (Tekler) | 1 (2013–) | 3–1 | 2–0 | 1–1 |
| İpek Soylu | #585 (Tekler) | 2 (2012) (2013-) | 2–2 | 0–0 | 2–2 |
*Son güncelleme 14 Temmuz 2013
Fed kupasında teklerde en çok kazanan tenisçi Çağla Büyükakçay.(İlk turnuvasına 14 yaşında katılmıştır)
Glokom

Normal görüş
Glokom sebebiyle daralan görüş açısı
Glokom, göziçi sıvısının iyi boşalmaması yüzünden göz tansiyonunun artmasıdır.
Halk arasında göz tansiyonu ve karasu adlarıyla bilinen glokom, milyonlarca insanı etkileyen yaygın bir
göz hastalığıdır.
Tedavi edilmezse görme kaybına neden olabilir. Glokomda, göz içindeki sıvı basıncı, görme yeteneği için gerekli olan göz sinirine zarar verecek düzeyde yüksektir. Glokom tüm dünyada en sık kalıcı görme kaybı nedenidir. Kırk yaşın üzerinde yaklaşık olarak her 40 kişiden 1'inde görülür ve hastalığın ortaya çıktığı 20 kişiden 1'inde her iki gözde kalıcı görme kaybına, yani total körlüğe neden olur. Bu hastalık iki türlü gerçekleşir: kalıcı glokom ve süreksiz glokom. Kalıcı glokom ömür boyu devam eder ama süreksiz glokom yorgun anlarda belirmeye başlar.
Belirtiler

Normalde göz içi oluşumların beslenmesi için göz içerisinde sürekli olarak bir sıvı mevcuttur. Bu göz içi sıvı, aynı zamanda sürekli olarak bazı kanallarla göz dışına atılır. Glokom, göziçi sıvısını dışarı boşaltan bu kanallarda yapısal olarak tıkanıklık oluşması veya sonradan bazı hastalıklar nedeniyle ortaya çıkar. Göziçi sıvısının yeterli boşalamamasına bağlı olarak göz içinde basınç yükselir ve yükselen göziçi basıncı da görmeyi sağlayan göz siniri hücrelerinin beslenmesini engeller. Göz siniri hücreleri yükselen göziçi basıncı nedeniyle hasar görerek yavaş yavaş öldükçe çevreden merkeze doğru görme kaybı ortaya çıkar. Hücrelerin tümü öldüğü zaman kalıcı total görme kaybı oluşur.
Kimler glokoma eğilimlidir?

Glokom dünyada milyonlarca kişide görülen ve her insanda ortaya çıkabilecek bir hastalıktır.
Bununla birlikte bazı faktörler hastalığın ortaya çıkma riskini arttırabilir. Toplumda 40 yaş
üzerinde %2, 60 yaş üzerinde %10 oranında görülür. Glokom herkeste ve her yaşta görülebilir. Ancak 40 yaşın üzerinde olanlar, ailesinde glokom bulunan kişiler, şeker hastalığı, hipertansiyonu, yüksek miyopisi ve damar hastalığı bulunanlar glokomun daha sık görüldüğü grupta yer alırlar. Özellikle glokom hastalığının ailesel geçişinin önemli olduğu ve ailesinde göz tansiyonu bulunan kişilerin bu hastalığın görülmesi açısından normale göre 8 kat daha fazla risk altında olduğu göz önünde tutulmalıdır.
Glokom riskini artıran faktörler

- İlerleyen yaş, ailede glokom geçmişi (genetik yatkınlık)
- Sigara, şeker hastalığı, migren
- Miyopi, yüksek düşük kan basıncı
- Uzun süreli kortizon tedavisi
- Göz yaralanmaları
Bu özelliklere sahip kişilerin glokom yönünden göz muayenelerini yaptırmaları uygun olur.
Teşhis

Hastalık herhangi bir belirti vermediğinden ve oluşan görme kaybı geri döndürülemediğinden glokomda erken tanı çok önemlidir. Hastalık ne kadar erken tespit edilirse, görme kaybı da o derece az olacaktır. Glokom tanısında konunun uzmanı göz hekimi tarafından yapılan detaylı bir göz muayenesi çok önemlidir. Bu muayenede görme keskinliğinin belirlenmesinin ve rutin göz kontrollerinin yanı sıra göziçi basıncının yani göz tansiyonunun ölçümü, göziçi sıvısının dışa boşaldığı kanalların yer aldığı bölgenin kontrolü ve göz sinirinin durumunun değerlendirilmesi yapılır. Gerektiği takdirde bilgisayarlı görme alanı ve göz siniri analiz yöntemleri tanıda önemli rol oynar. Göz tansiyonu 21 mmhg'ya kadar normal kabul edilir ve bunun üzerindeki değerler yüksek göz tansiyonu olarak değerlendirilir. Buna karşın göz tansiyonu tek kriter değildir ve göz tansiyonu normal ölçülen ve göz siniri hassas olan kişilerde de glokom hastalığı görülebilir. Göz tansiyonunun normalden yüksek olduğu veya normal olduğu halde göz sinirinin hasar gördüğünden şüphelenilen olgularda bilgisayarlı görme alanı ve göz siniri analiz tetkikleri göz sinirinin hasarının varlığının ve derecesinin belirlenmesinde, zaman içindeki değişimin saptanmasında önemlidir.