stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ateş (anlam ayrımı)
Biyoloji

Ateş ağacı
Ateş böceği
And tilkisi (Pseudalopex culpaeus), And çakalı, Ateş Toprakları tilkisi, Macellan tilkisi, Culpeo, ...
Ateş yanıklığı (Erwinia amylovora)
Tıp

Ateş (tıp) : Normalin üzerinde vücut ısısı
ani ateş basmasını (İng: hot flash veya hot flush)
Tıp > Ateşli hastalıklar

Akut Romatizmal Ateş
Kırım-Kongo Kanamalı (Kırım-Kongo Hemorajik Ateş, KKKA)
Tıp > Kitaplar

Henri Barbusse'ün bir romanı: Ateş
Ateş Geçitleri
Harry Potter ve Ateş Kadehi
Tıp > Filmler

Ateş Üstünde Yürümek (film)
Harry Potter ve Ateş Kadehi (film)
Askeri

Patlayıcı silahların atılması; ateş (silah)
ateş gücü
Ateşli silahlar
Rum ateşi: eski çağ napalmı
Kişiler

Örnekler :
Abdülkadir Ateş
Adnan Ateş
Ateş Amiklioğlu veya Mustafa Ateş Amiklioğlu
Atilla Ateş
Ceyda Ateş
Hasan Ateş, bkn. Battalhöyük, Adıyaman
Haydar kemal ateş
Kemal Ateş
Necati Ateş
Solgun Ateş
Süleyman Ateş
Prof. Dr. Toktamış Ateş
Prof. Dr. Ateş Vuran, bkn. İstanbul Ticaret Üniversitesi
Yılmaz Ateş
Hayali karakterler

Ateş Kralı Ozai
Ateş Kralı Sozin
Coğrafya

Güneş
Ateş Toprakları (Tierra del Fuego)
Phaseolus

Phaseolus Fabaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Phaseolus ( fasulye , yabani fasulye ) , Fabaceae familyasından , esas olarak Mezoamerika olmak üzere Amerika'ya özgüyaklaşık 70 bitki türü içeren otsu ila odunsu yıllık ve çok yıllık asma cinsidir. Ekonomik açıdan en önemli baklagil cinslerinden biridir. Türlerden beşi Kolomb öncesi dönemlerden beri fasulyeleri için evcilleştirilmiştir : P. acutifolius (tepary fasulyesi), P. coccineus (sürüngen fasulyesi), P. dumosus (yıl fasulyesi), P. lunatus (lima fasulyesi) ve P. vulgaris (sıradan fasulye).  Bunların arasında en önemlisi , bugün tropikal, yarı tropikal ve ılıman iklimlerde dünya çapında yetiştirilen sıradan fasulye , P. vulgaris'tir
Toluidin

Üç toluidin izomeri vardır. Bu izomerler o-toluidin, m-toluidin ve p-toluidindir ve ön ekteki harf sırasıyla orto; meta; ve para pozisyonlarını ifade eder. Üçü de kimyasal yapıları anilin ile benzer olan aril aminlerdir ancak benzen halkasına bir metil grubu ikame edilmiştir.
| Toluidin izomerleri |
| --- | --- | --- | --- |
| Metil grubunun pozisyonu | orto | meta | para |
| Yaygın ad | o-toluidin | m-toluidin | p-toluidin |
| Diğer adlar | o-metilanilin | m-metilanilin | p-metilanilin |
| IUPAC adları | 2-metilanilin | 3-metilanilin | 4-metilanilin |
Kimyasal formülleri: C7H9N
Molekül kütlesi: 107,17 g/mol
| Camsı geçiş sıcaklığı | 189 K | 187 K | Camsılaşma görülmez |
| Erime noktası | −23 °C | −30 °C | 43 °C |
| Kaynama noktası | 199–200 °C | 203–204 °C | 200 °C |
| Özgül ağırlık | 1,00 g/cm3 | 0,98 g/cm3 | 1,05 g/cm3 |
| Manyetik alınganlık | 76.0 × 10−6 cm3/mol | 74.6 × 10−6 cm3/mol | 72.1 × 10−6 cm3/mol |
| CAS numarası | [95-53-4] | [108-44-1] | [106-49-0] |
| SMILES | Cc1ccccc1N | Cc1cccc(N)c1 | Cc1ccc(N)cc1 |


Toluidinlerin kimyasal özellikleri anilininkine oldukça benzerdir ve toluidinler diğer aromatik aminlerle ortak özelliklere sahiptir. Aromatik halkaya bağlı amino grubu nedeniyle toluidinler zayıf baziktir. Toluidinler saf suda zayıf çözünürler ancak organik aminlerde olduğu gibi amonyum tuzlarının oluşumu nedeniyle asidik suda iyi çözünürler. Orto- ve meta-toluidinler viskoz sıvılardır ancak para-toluidin pul pul bir katıdır. Bu fark p-toluidin moleküllerinin daha simetrik olmasından kaynaklanır. p-Toluidin, p-nitrotoluenin indirgenmesinden elde edilebilir.
Titanyum tetraklorür

| --- | --- |


Adlandırmalar
IUPAC adıTitanium(IV) chloride
Sistematik IUPAC adıtetraklorotitanyum
Diğer adlartitanyum(IV) klorür
Tanımlayıcılar
CAS numarası: 7550-45-0
ChemSpider: 22615
ECHA InfoCard: 100.028.584 
PubChem CID: 24193
UN numarası: 1838
CompTox Bilgi Panosu (EPA): DTXSID8042476 
Özellikler
Molekül formülü: TiCl4
Molekül kütlesi: 189
Görünüm: renksiz sıvı
Yoğunluk: 1,72
Erime noktası: -24,1°C
Kaynama noktası: 136,4°C
Tehlikeler
NFPA 704 (yangın karosu):    3 0 2W
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). 
Bilgi kutusu kaynakları
Titanyum tetraklorür TiCl4 formülüne sahip bir inorganik bileşiktir. Uçucu bir sıvıdır. Havadaki nem ile etkileşiminde opak titanyum dioksit ve hidrojen klorür bulutları oluşturur. Su ile egzotermik bir tepkimeye girer. Havada oluşturduğu HCl gazı tehlike arz etmektedir. Güçlü bir Lewis asididir.
Güvenlik

Titanyum tetraklorürün oluşturduğu tehlikeler genellikle suyla tepkimeye girerek hidroklorik asit açığa çıkmasıyla oluşur, hidroklorik asit kendisi de oldukça aşındırıcıdır ve buharları da aşırı derecede tahriş edicidir. Titanyum tetraklorür, THF ve su gibi zayıf bazlarla bile ekzotermik olarak adüktler oluşturan güçlü bir Lewis asididir.
Gözpınarı, Afşin

| Gözpınarı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kahramanmaraş
Koordinatlar: 38°12′54″N 36°49′41″E﻿ / ﻿38.215°K 36.828°D﻿ / 38.215; 36.828
Ülke:  Türkiye
İl: Kahramanmaraş
İlçe: Afşin
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 76
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0344
Posta kodu: 46500
Resmî site 
Gözpınarı, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Göz, İğdemlik ve Mamo obaları daha önceleri Ağcaşar köyüne bağlı iken, 13 Ağustos 1951'de birleşerek Gözpınarı adıyla bağımsız bir köy haline geldi. Gözpınarı, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle oldu.
Coğrafya

Kahramanmaraş il merkezine 163 km, Afşin ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 76    
1997: 79
Nipro

| --- | --- |

Osaka'daki Nipro merkez binası
Tip: Halka açık şirket KK
Endüstri: Tıbbi cihaz
Kuruluş: 8 Temmuz 1954 (1954-07-08)
Genel merkezi: 3-9-3 Honjo-nishi, Kita-ku, Osaka 531-8510, Japonya
Önemli kişiler: Yoshihiko Sano, (İcra kurulu başkanı ve başkan)
Ürün: Tıbbi cihazlar İlaç İlaç camı
Gelir:  $  2.562 milyar (Mali yıl 2012)                    (¥ 241.021 milyar) (Mali yıl 2012)
Net gelir:  $ 108 milyon (Mali yıl 2012)                    (¥  10.232 milyar) (FY 2012)
Alt kuruluş(lar): 58 (Japonya’da 10 ve denizaşırı 48)
Çalışan sayısı:  19,327 (birleştirilmiş) (31 mart 2013 itibarıyla)
Web sitesi: Official website
Dipnotlar / referanslar {{{dipnotlar}}}
Nipro Corporation (ニプロ株式会社, Nipro Kabushiki-gaisha) bir Japon tıbbi ekipman imalatı şirketidir. 1954 yılında kurulan şirketin merkezi Osaka'dadır ve Tokyo Menkul Kıymetler Borsası ve Osaka Menkul Kıymetler Borsası'nda işlem görmektedir.
2013 itibarıyla şirketin Japonya, Asya, Kuzey ve Güney Amerika ve Avrupa'da 58 yan kuruluşu vardır.
İş birimleri ve ürünler

Tıbbi ürünler
Böbrek ürünleri
Enjeksiyon ve infüzyon ürünleri
Müdahale ve anestezi ürünleri
Kardiyopulmoner ürünler
Diyabetik bakım ürünleri
İlaçlar
Genel ilaçlar
İlaç seti ürünleri
Cam ürünler
Cam tüpler
Şişeler, ampuller, şırıngalar, kartuşlar
Vakum şişeleri için cam ampuller
Flakon, şırınga, ampul imalat makineleri
Uzay fiziği

IMAGE uydusuyla elde edilen ultraviyole Aurora australis'in yapay renkli görüntüsü, NASA'nın Mavi Bilye fotoğrafıyla birleştirilmiştir.
Uzay fiziği (aynı zamanda uzay plazma fiziği olarak da bilinir), Dünya'nın üst atmosferinde ve Güneş Sistemi'nin geri kalanında doğal olarak oluşan plazmaları inceleyen bilim dalıdır. Aeronomi, kutup ışıkları, gezegen iyonosferleri ve manyetosferleri, radyasyon kuşakları ve uzay havası koşulları (topluca güneş-yer fiziği olarak bilinir) konularını içerir. Ayrıca, Güneş fiziği, güneş rüzgarı, koronal ısınma problemi, güneş kaynaklı enerjik parçacıklar ve helyosferi inceleyen helyofizik disiplinini de kapsar.
Uzay fiziği hem temel bilim hem de uygulamalı bilimdir ve radyo iletimi, uzay aracı operasyonları (özellikle haberleşme ve meteoroloji uyduları) ve meteoroloji gibi alanlarda uygulamaları vardır. Uzay fiziğindeki önemli fiziksel süreçler arasında manyetik yeniden bağlanma, sinkrotron radyasyonu, halka akımları, Alfvén dalgaları ve plazma kararsızlıkları yer alır. Sondaj roketleri ve uzay araçları ile yapılan doğrudan yerinde ölçümler, plazmalar tarafından üretilen elektromanyetik radyasyonun dolaylı uzaktan algılanması ve teorik manyetik hidrodinamik kullanılarak incelenir.
Uzay fiziği ile yakından ilişkili alanlar arasında, temel fizik prensiplerini ve yapay plazmaları inceleyen plazma fiziği, Dünya atmosferinin alt katmanlarını araştıran atmosfer fiziği ve Güneş Sistemi dışındaki doğal plazmalar üzerinde çalışan astrofiziksel plazma çalışmaları yer alır.
Tarihçe

Uzay fiziğinin kökleri, pusulanın prensibini keşfeden ancak nasıl çalıştığını anlayamayan Çinlilere kadar uzanmaktadır. 16. yüzyılda William Gilbert, De Magnete adlı eserinde Dünya'nın manyetik alanının ilk açıklamasını yaparak, Dünya'nın kendisinin büyük bir mıknatıs olduğunu ve pusula iğnesinin neden kuzeyi gösterdiğini açıkladı. Pusula iğnesinin manyetik sapması denizcilik haritalarına kaydedildi ve saat ustası George Graham tarafından Londra yakınlarında yapılan detaylı incelemeler, Alexander Von Humboldt tarafından adlandırılan ve bugün manyetik fırtınalar olarak bildiğimiz düzensiz manyetik dalgalanmaların keşfedilmesine yol açtı. Gauss ve Wilhelm Weber, Dünya'nın manyetik alanının sistematik değişimlerini ve rastgele dalgalanmalarını gösteren hassas ölçümler yaptılar. Bu, Dünya'nın yalıtılmış bir gök cismi olmadığını ve özellikle Güneş ile güneş lekelerinin etkisi altında olduğunu düşündürdü. Anders Celsius ve Olof Peter Hiorter 1747'de bireysel kutup ışıkları ile buna eşlik eden jeomanyetik tedirginlikler arasında bir ilişki fark ettiler. 1860 yılında Elias Loomis, kutup ışıklarının en sık görüldüğü bölgenin manyetik kutup çevresinde 20-25 derecelik bir oval olduğunu gösterdi. 1881 yılında Hermann Fritz, sabit manyetik alan çizgilerini gösteren "izokazm" haritasını yayımladı.
1870'lerin sonlarında Henri Becquerel, kaydedilen istatistiksel korelasyonlara dair ilk fiziksel açıklamayı sundu ve güneş lekelerinin hızlı protonların kaynağı olabileceğini öne sürdü. Bu protonlar, Dünya'nın manyetik alanı tarafından kutuplara yönlendiriliyordu. 20. yüzyılın başlarında bu fikirler Kristian Birkeland'ı bir terrella (bir vakum odasında Dünya'nın manyetik alanını simüle eden laboratuvar cihazı) geliştirmeye yöneltti. Bu cihaz, güneş rüzgarını oluşturan enerjik parçacıkları simüle etmek için katot ışın tüpü kullanıyordu. Böylece, Dünya'nın manyetik alanı ile güneş rüzgarı arasındaki etkileşim hakkında bir teori formüle edilmeye başlandı.
Uzay fiziği, 1950'lerin başlarında ilk doğrudan ölçümlerle ciddi anlamda başladı. Van Allen liderliğindeki bir ekip yaklaşık 110 km yüksekliğe roketler fırlattı. Sovyetler'in ikinci uydusu Sputnik 2 ve ABD'nin ilk uydusu Explorer 1'deki Geiger sayaçları, daha sonra Van Allen kuşakları olarak adlandırılan Dünya'nın radyasyon kuşaklarını tespit etti. Explorer 10, Dünya'nın manyetik alanı ile gezegenler arası uzay arasındaki sınırı inceledi. Daha sonraki uzay araçları, Dünya yörüngesinin dışına çıkarak güneş rüzgarının bileşimi ve yapısını çok daha ayrıntılı bir şekilde inceledi. Bunlar arasında Wind uzay aracı (1994), Advanced Composition Explorer (ACE), Ulysses, 2008'de Interstellar Boundary Explorer (IBEX) ve Parker Solar Probe bulunmaktadır. STEREO ve halen aktif olan SOHO gibi diğer uzay araçları ise Güneş'i incelemiştir.
İlave okumalar

Kallenrode, May-Britt (2004). Space Physics: An Introduction to Plasmas and Particles in the Heliosphere and Magnetospheres (İngilizce). Springer. ISBN 978-3-540-20617-0.
Gombosi, Tamas (1998). Physics of the Space Environment (İngilizce). New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-59264-2.
Siniša Anđelković

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Siniša Anđelković
Doğum tarihi:  13 Şubat 1986 (38 yaşında)
Doğum yeri:  Kranj, Yugoslavya
Boyu:  1,86 m (6 ft 1 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Palermo
Numarası:  4
Altyapı kariyeri
:  Triglav Kranj
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2004-2008 |  Triglav Kranj |  69 |  (3) |
| 2008-2009 |  Drava Ptuj |  54 |  (1) |
| 2010 |  NK Maribor |  32 |  (2) |
| 2011-2017 |  Palermo |  120 |  (1) |
| 2011-2012 |  → Ascoli (kiralık) |  22 |  (1) |
| 2012-2013 |  → Modena (kiralık) |  32 |  (2) |
| Toplam |   |  329 |  (10) |
Millî takım kariyeri
| 2011-2015 |   Slovenya |  5 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: Şubat 2017 
2015'te Palermo formasıyla Siniša Anđelković
Siniša Anđelković (d. 13 Şubat 1986), Sloven futbolcudur.
Güzelcehisar Bazalt Sütunları

Güzelcehisar Bazalt Sütunları'na ait fotoğraflar
Güzelcehisar Bazalt Sütunları, Bartın, Türkiye'de bulunan bir tabiat anıtıdır. Bazalt sütunları, 80 milyon yıl önce oluşmuştur volkanik karakterdedir. Sütunlar yaklaşık 50 metre yüksekliğinde ve 5 kilometre uzunluğundadır. Alan, karasal bir ekosisteme sahiptir ve ılıman geniş yapraklı ve karma ormanlar olarak bilinen bir orman çeşidiyle kaplıdır.
Güzelcehisar Bazalt Sütunları, 14 Ağustos 2017 tarihinde tabiat anıtı olarak ilan edilmiştir. Ziyaretçilere, sütunlar çevresinde kamp yapma, manzara izleme, fotoğraf çekme ve kuş gözlemi gibi çeşitli etkinlikler sunulmakta, ayrıca 800 metre uzunluğunda bir ahşap yürüyüş yolu da bulunmaktadır. Bu alan, hem doğal güzellikleri hem de ekosistem çeşitliliği açısından bir turistik merkezdir.
Jeoloji

Güzelcehisar Bazalt Sütunları, 80 milyon yaşında olup Geç Kretase'ye tarihlenmektedir. Sütunlardaki volkanik kayaçlar, genelde bazalt ve volkanosedimanter özellikler taşımaktadır. Bu bazaltlar, volkanik etkinlik sırasında yavaş bir şekilde soğudukları için dikey çatlaklar meydana getirerek bugünkü sütun şeklini almışlardır. Beşgen yapıya sahip olan bu sütunlar, deniz seviyesine yakın alanlarda düzenli bir geometriye sahipken, yüksek kotlarda heyelan, tektonik hareketler ve dayanım sorunları nedeniyle bu şekil bozulmaktadır. Cambu Formasyonu'nda yer alan Güzelcehisar Bazalt Sütunları, lav akıntısı sonucu oluşmuştur ve traki-andezit kayaçlardan meydana gelir. Yaklaşık 50 m yüksekliğindedir. Sütunlar sahil şeridi boyunca 5 km'lik uzunluğa sahiptir ve 14,30 hektarlık bir alan kaplamaktadır.
Doğa ve yaşam

Güzelcehisar Bazalt Sütunları'nda sadece karasal bir ekosistem yer almaktadır. Bu ekosistemin büyük bir kısmı, Ilıman Batı Karadeniz Geniş Yapraklı Karışık Ormanı olarak bilinen bir ekosistem türüdür. Bu orman, kayın, gürgen, sapsız meşe, kayacık, akçaağaç, kızılağaç, kestane, ıhlamur, orman gülü, defne, karayemiş, alıç ve üvez gibi geniş yapraklı ağaçların karışımından oluşan bir meşcere yapısı sunmaktadır. Ayrıca, bu doğal orman yapısının yanında, karasal ekosistem çeşitliliğini artıran ve alana doğal peyzaj değeri katan bir kayalık ekosistemi bulunur. Güzelcehisar Bazalt Sütunları'ndaki karasal çeşitliliğin yanı sıra, mevsimsel derelere bağlı olarak gelişen makrofitik ve riparyan sistemler de bulunur.
Koruma alanının kuzey sınırlarında bulunan sahil bölümünün küçük bir kısmında yer alan kumul sistemleri ve bu bölgeyi çevreleyen Karadeniz'e ait deniz ekosisteminin varlığı da dikkate değer bir unsurdur. Ancak, bu sistemler, alan içinde bir ekosistem özelliği taşımamakta; daha ziyade, ekolojik fonksiyonlarıyla koruma alanının ekolojik bütünlüğünü destekleyen temel unsurlar olarak değerlendirilmektedir.
Doğa ve yaşam > Flora

Kayın (Fagus orientalis), gürgen (Carpinus betulus), sapsız meşe (Quercus petrae), kayacık (Ostrya carpinifolia) tabiat anıtındaki baskın geniş yapraklı ağaç türleridir. Aynı zamanda alan içerisinde sıklıkla kızılağaç (Alnus glutinosa), ova akçaağacı (Acer campestre), çınar yapraklı akçaağaç (Acer platanoides), karaağaç (Ulmus glabra), ıhlamur (Tilia argentea), kestane (Castanea sativa), defne (Laurus nobilis), karayemiş (Laurocerasus officinalis) ve orman gülü (Rhodendron ponticum) gibi ağaçlara ve çalımsı türlere de rastlanılmaktadır.
Doğa ve yaşam > Fauna

Kirpi, yarasa, kaplumbağa, kurbağa, kertenkele, sincap, çakal, tilki, gelincik, kaya sansarı, yaban domuzu, karaca, tavşan ve kurt gibi çeşitli hayvan türleri, tabiat anıtı alanında yaşamaktadır.
Turizm

Güzelcehisar Bazalt Sütunları, 14.08.2017 tarihinde Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından bir tabiat anıtı ilan edildi. 2020 tarihli bir habere göre, sütunları ziyaret etmek için bölgeye üç yılda 200 bin turist gelmiştir.
Turizm > Ulaşım

Tabiat anıtına ulaşmak için, Bartın il merkezinden Bartın Limanı istikametinde ayrılan yol kullanılarak batıya doğru yaklaşık 8 km ilerlenmelidir. Ardından, yol üzerindeki güneybatıya yönelen Güzelcehisar yol ayrımından saparak yaklaşık 11 km daha devam edildiğinde anıta varılmaktadır.
Turizm > Tesisler ve faaliyetler

Sütunların olduğu bölgede kamp yapılabilmektedir. İki farklı manzara seyir terasında, fotoğraf çekme, etkinliklere katılma ve manzarayı izleme fırsatları sunulmaktadır. Ayrıca, ilkbahar ve sonbahar aylarında kuş gözlemi de yapılabilmektedir. 800 metre uzunluğundaki ahşap yürüyüş yolu, ziyaretçilere yürüyüş yapma olanağı sağlamaktadır.
Güzelcehisar'daki bazalt sütunlar, yaklaşık 50 m yüksekliğine kadar ulaşır
Bölgedeki ormanda yaşayan yaban domuzları
Sütunların izlenebileceği ahşap yürüyüş yolu
Kat

Bir kat planı (kırmızı zemin  Amerika düzeninde 5., Avrupa düzeninde 4. kat olarak sayılır)
Kat, insanların (yaşamak, çalışmak, depolama, eğlence vb. için) kullanabileceği bir zemine sahip bir binanın herhangi bir yatay bölümlerinden her biridir.
Birçok bölgede zemin veya sokak seviyesindeki kata "zemin kat" veya "giriş katı" denir (yani ayrıca rakamla ifade edilmediği gibi altındaki kata "bodrum kat", üstündeki kata ise "birinci kat" denir). Bu bağlamda "zemin kat" ve "giriş katı" ile "ilk kat" eş anlamlıdır, bu da bölgeye ve ülkeye göre kat numaralandırmalarının farklılık göstermesine yol açabilir. Türkiye'de ise de Zemin kat, ana giris kapısına göre yol seviyesindeki katı, ifade eder. Zemin kattan sonraki katlara ise 1'den başlayarak, kat sayısı kadar kat numarası verilir.
İki katlı bir ev veya bazen çift katlı olarak adlandırılırken bir katlı bir ev ise tek katlı olarak adlandırılır.
Genel bakış

Binalar genellikle içerdikleri kat sayısına göre alçak katlı, orta katlı ve yüksek katlı olarak sınıflandırılır, ancak bu kategorilerin iyi tanımlandığı söylenemez. Tek katlı evlere, özellikle Birleşik Krallık'ta, sıklıkla bungalov denir. İnşası 4 Ocak 2010 tarihinde tamamlanan ve dünyanın en yüksek gökdeleni olan Burc Halife, aynı zamanda 163 katla en fazla kata sahip olanıdır.
Her katın yüksekliği, odaların tavan yüksekliği ile her kat arasındaki döşemelerin kalınlığına dayanır. Genellikle bu toplam yaklaşık 3.0 m (10 ft) civarındadır; ancak, bu rakamın biraz altından çok üstüne kadar geniş bir aralıkta değişebilir. Bir bina içindeki katların hepsi aynı yükseklikte olmak zorunda değildir—örneğin, genellikle lobi daha yüksektir. Yüksek binalar üzerine yapılan bir inceleme, konut kulelerinde daireler için kat yüksekliğinin 3.1 m (10 ft 2 in) olabileceğini, ticari bir binada ise kiracılara kiralanan katların yüksekliğinin 3.9 m (12 ft 9.5 in) olabileceğini öne sürmektedir. Bu tür yüksek binalarda (60 veya daha fazla katlı), daha yüksek tesisat katları da bulunabilir.
Ayrıca, daha yüksek katların, altlarındaki katlara göre daha az taban alanı olabilir (örneğin, Willis Kulesi ).
İngilizcede bir evin asıl katı veya ana katı, ana daireleri içeren kattır; genellikle zemin kat veya bir üst kattır. İtalya'da bir evin ana katı geleneksel olarak zemin seviyesinin üzerinde olur ve piano nobile ("asil kat") olarak adlandırılırdı.
Çatı katı veya loft, binanın çatısının hemen altında bulunan kattır; tavanı genellikle eğimlidir ve/veya diğer katların tavanlarından farklı bir yüksekliktedir. Penthouse, bir binanın en üst katındaki lüks dairedir. Bodrum, ana veya zemin katın altındaki kattır; bir evin ilk (veya tek) bodrum katına alt zemin kat da denir.
Bölünmüş seviyeli evlerde, katlar arasındaki mesafe tam bir kat yüksekliğinden daha az bir mesafe kadardır. Özellikle asma kat, genellikle ikisinin ortasındaki bir kattır.
Kat numaralandırma, bir binanın katları için kullanılan numaralandırma sistemidir. Dünya genelinde kullanılan iki ana sistem vardır. İlk sistemde, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Çin, Japonya, Norveç, Rusya ve diğer eski Sovyet ülkeleri gibi ülkelerde kullanılan yöntemde, kat sayısı kelimenin tam anlamıyla sayılır; yani, bir kişi binanın zemin seviyesindeki ön kapısından girdiğinde, gerçek anlamda birinci katta yürür; bunun üstündeki kat dolayısıyla ikinci kat olarak sayılır. Diğer sistemde, çoğunlukla Avrupa ülkelerinde kullanılan yöntemde, zemin seviyesindeki kata "zemin kat" denir ve genellikle numara verilmez (veya "0" olarak adlandırılır); bir üst kat 1 numarayı alır ve birinci kat (ilk yükseltme) olarak adlandırılır, ilk bodrum katı '-1' olarak numaralandırılır ve bu şekilde devam eder. Her iki sistemde de, yukarı çıkıldıkça üst katların numaralandırması sıralı olarak devam eder, aşağıdaki tabloda gösterildiği gibi:
Genel bakış > Ardışık sayı kat tanımları

| Zemine göre yükseklik (kat) | Avrupa'da yaygın | Kuzey Amerika'da yaygın |
| --- | --- | --- |
En üst kat: Penthouse (PH), Çatı (R/RF), n . kat
| Zemin kattan 3 kat yukarıda | 3. kat (3/3F) | 4. kat (4/4F) |
| Zemin kattan 2 kat yukarıda | 2. kat (2/2F) | 3. kat (3/3F) |
| Zemin kattan 1 kat yukarıda | 1. kat (1/1F) | 2. kat (2/2F) |
Kısmen zemin üstü kat: Üst zemin (UG), Üst seviye (UL), Mezzanine (M), vb.
Zemin kat: Zemin kat (G/GF), Lobi (L), Sokak (S) 
| Zemin kat | 0. kat (0/0F) | 1. kat (1/1F) |
Kısmen yer altı katı: Alt zemin (LG), Alt kat (LL), Hol (C), Otopark (P), Yarı bodrum vb.
Zemin katın 1 katı altında: 1. bodrum (−1/−1F/B1)
Zemin katın 2 kat altında: 2. bodrum, Alt bodrum (−2/−2F/B2)
Zemin katın 3 kat altında: 3. bodrum, Alt alt bodrum (−3/−3F/B3)
Her planın, zemin kat ve yeraltı seviyelerinin nasıl adlandırıldığına bağlı olarak daha fazla çeşitliliği vardır. Birbiriyle bağdaşmayan iki uygulamanın varlığı uluslararası iletişimde sıkça karşılaşılan bir karışıklık kaynağıdır.
Ancak İngilizce konuşulan ülkelerin hepsinde bir binanın kat sayısı aynı şekilde sayılır : "yedi katlı bina" ifadesi nettir, ancak İngiltere'de en üst kata "6. kat", Amerika'da ise "7. kat" denir. Bu, örneğin, 7 katlı bir binanın une maison à 6 (altı) étages olarak adlandırıldığı Fransız kullanımıyla çelişir. Asma katlar yerine göre kat olarak sayılabilir veya sayılmayabilir.
Genel bakış > Özel uygulama özellikleri

Bazı durumlarda, binalar triskaidekafobi (on üç sayısına karşı yaygın bir batıl inanç) nedeniyle kat numaralandırmalarında on üçüncü katı atlayabilirler. Kat numaralandırması ya doğrudan 12'den 14'e geçebilir ya da kata "Skyline" veya "14A" gibi alternatif bir isim verilebilir. Doğu Asya'daki benzer bir batıl inanç nedeniyle, bazı Çin, Tayvan ve Endonezya binaları (genellikle yüksek binalar) 4. katı ve 14, 24 gibi 4 ile biten diğer kat numaralarını atlar veya atlarlar. Üçüncü katın üstündeki kat beşinci olarak numaralandırılır ve bu şekilde devam eder. Bunun nedeni tetrafobidir: Çincenin birçok çeşidinde "dört" kelimesinin telaffuzu, "ölmek" kelimesinin telaffuzuna çok benzerdir. Çin kültürel ve dilsel etkisi nedeniyle, tetrafobi Doğu Asya'nın birçok ülkesinde yaygındır. Bu nedenle, Tayvan gibi Asya ülkelerinde 4. kattaki daireler geleneksel olarak kiralamak için daha ucuz olmuştur.
Asansör düğmeleri

Dünyanın birçok yerinde, zemin seviyesinden yüksek katlardaki asansör düğmeleri genellikle karşılık gelen numaralarla işaretlenir. Birçok ülkede, modern asansörlerde Braille numaraları da bulunmaktadır; ve bu, çoğunlukla yasalarca zorunlu kılınmıştır.