Sandra Faber
Kariyeri ve araştırmaları

1972'de Faber, Kaliforniya Üniversitesi, Santa Cruz'daki Lick Gözlemevi fakültesine katıldı ve Üniversitedeki ilk kadrolu kadın oldu. 1976'da Faber, galaksilerin parlaklığı ve tayfları ile içlerindeki yıldızların yörünge hızları ve hareketleri arasındaki ilişkiyi gözlemledi. Ortaya çıkan yasa, kendisi ve ortak yazar, yüksek lisans öğrencisi Robert Jackson'dan sonra Faber-Jackson ilişkisi olarak bilinecekti. Üç yıl sonra, o ve iş arkadaşı John S. Gallagher, o noktada yayınlanan karanlık maddenin varlığına dair tüm kanıtları toplayan bir makale yayınladılar. 1983'te, karanlık maddenin hızlı hareket eden nötrinolardan ("sıcak karanlık madde") oluşmadığını ve bunun yerine muhtemelen keşfedilecek yavaş hareket eden parçacıklardan ("soğuk karanlık madde") oluştuğunu gösteren orijinal bir araştırma yayınladı.
1984 civarında Faber, karanlık maddenin galaksi oluşumunun ve evriminin bir parçası olduğuna dair teorilerini aydınlatmak için Joel Primack, George Blumenthal ve Martin Rees ile işbirliği yaptı. Bu, galaksilerin Büyük Patlama'dan günümüze nasıl oluştuğuna ve evrimleştiğine dair ilk öneriydi. Bazı detayların yanlış olduğu kanıtlanmış olsa da, makale hala evrendeki yapı bilgisi için mevcut çalışma paradigması olarak durmaktadır. Faber ve çalışma arkadaşları, yüksek hızlı galaksi akışlarını keşfetti.
1985 yılında Faber, Keck Teleskobu'nun yapımına ve Hubble Uzay Teleskobu için ilk geniş alanlı gezegen kamerasının yapımına dahil oldu. UC Berkeley fizikçisi Jerry Nelson, Keck teleskopunu tasarladı, ancak Faber, tüm dünyada büyük optik teleskoplar fikrinin satılmasına yardımcı oldu. Keck teleskopu, 36 altıgen bölümden oluşan yeni tipte 10 metrelik birincil aynaya sahip, dünyanın en büyük ikinci optik teleskopudur.
Sandra Faber, Keck I için ilk ışıklı enstrümanı denetleyen Bilim Yönlendirme Komitesine eş başkanlık etti. Ayrıca Keck I'in birincil aynası için yüksek optik kalitesinde ısrar etmeye devam etti ve Keck II'de de çalışmaya devam etti.
1980'lerin sonlarında Faber, 400 galaksinin boyutlarını ve yörünge hızlarını kataloglamaya çalışan "Yedi Samuray" işbirliği adlı sekiz yıllık bir projeye dahil oldu. Bu hedef karşılanmamış olsa da, grup herhangi bir galaksiye olan mesafeyi tahmin etmenin bir yolunu geliştirdi ve bu, evrenin toplam yoğunluğunu ölçmenin en güvenilir yollarından biri haline geldi.
1990 yılında, Hubble Uzay Teleskobu için geniş alanlı gezegen kamerasının yörüngede devreye alınmasına yardım etti. Bunu kariyerinin en heyecan verici ve en iyi bilinen aşamalarından biri olarak tanımladı. Hubble'ın optiği kusurluydu ve Faber ve ekibi, nedeni küresel sapma olarak teşhis etmeye yardımcı oldu. 1995'te Faber, UCSC'ye Üniversite Profesörü olarak atandı.
Faber, gökadaların merkezlerinde süper kütleli kara delikleri aramak için Hubble Uzay Teleskobu'nu kullanan Nuker Ekibinin baş araştırmacısıydı. En son çalışmalarından biri, ilk ışığını 1996'da gören Keck II teleskopu için yeni bir optik spektrografın eklenmesini içeriyordu. Yeni ekleme, Keck II'nin uzak galaksileri gözlemleme gücünü 13 kat artırdı. Hubble Teleskobu tarafından alınan en büyük evren araştırması olan CANDELS projesini oluşturmak için diğer bilim insanlarıyla da bir araya geldi.
UCSC'de araştırması evrendeki yapının evrimi ve galaksilerin evrimi ve oluşumu üzerine odaklandı. Buna ek olarak, kozmolojik olarak uzak galaksilerin spektrumlarını elde etmek için Keck teleskoplarında DEIMOS cihazının geliştirilmesine öncülük etti. 1 Ağustos 2012'de University of California Observatories'in Geçici Direktörü oldu.
Sandra Faber, Annual Review of Astronomy and Astrophysics'in eş editörüdür.