İkinci Ypres Muharebesi
Muharebe > St. Julien Muharebesi (24 Nisan – 5 Mayıs)

St. Julien köyü (şimdi Sint-Juliaan; 50°53′24″N 2°56′13″E﻿ / ﻿50.890°K 2.937°D﻿ / 50.890; 2.937) 22 Nisan'daki zehirli gaz saldırısına kadar 1. Kanada Tümeni'nin gerisindeydi, ardından cephe hattına dönüştü. Köydeki ilk çatışmalardan bazıları 13. Tabur CEF'in makineli tüfek müfrezesinden onbaşı Frederick Fisher'ın direnişini içeriyordu; Fisher bir avuç adam ve bir Colt makineli tüfekle iki kez dışarı çıktı ve ilerleyen Alman birliklerinin St. Julien'den geçerek Kanada cephe hattının gerisine girmesini engelledi. Ertesi gün öldürüldü.
24 Nisan sabahı, Almanlar St. Julien'in hemen batısında yeniden oluşturulan Kanada hattına doğru başka bir gaz bulutu saldılar. Askerlere mendillerine işemeleri ve mendilleri burun ile ağızlarına koymaları söylendi. Alınan önlemler yeterli olmadı ve Alman birlikleri köyü ele geçirdi. Ertesi gün Northumberland Tümeni'nin York ve Durham tugayları karşı saldırıya geçtiler, hedeflerini güvence altına alamadılar ancak köye daha yakın yeni bir hat oluşturdular. 26 Nisan'da, harekete geçen ilk Teritoryal tugay olan Northumberland Tugayı'nın 4., 6. ve 7. Taburları saldırıya geçti ve köyde bir tutunma noktası elde etti, ancak 1,954 kayıp vererek geri çekilmek zorunda kaldılar. Yüzlerce kayba rağmen, 2. Tabur Royal Dublin Fusiliers, Frezenberg ve Bellewaarde'deki savaşlara ara vermeden katıldı. 24 Nisan'da tabur, St. Julien yakınlarında bir Alman gaz saldırısına maruz kaldı ve neredeyse yok edildi.
Sarı-yeşil bulutlar İtilaf siperlerine doğru ilerlediğinde Alman Ordusu, klor gazı tüplerini ilk kez Nisan 1915'te Fransız Ordusu'na karşı Ypres'te kullandı. Gazın ananas ve biberi andıran belirgin bir kokusu vardı. Fransız subaylar, ilk başta Alman piyadelerinin bir sis perdesinin ardında ilerlediğini varsayarak birlikleri uyardı. Gaz ön Müttefik siperlerine ulaştığında, askerler göğüs ağrılarından ve boğazda yanma hissinden şikayet etmeye başladılar.
2. Kanada Saha Ambulansı'ndan Yüzbaşı Francis Scrimger, Yarbay George Gallie Nasmith'in tavsiyesi üzerine gaza karşı koymak için idrar kullanma emrini vermiş olabilir. Askerler gaza maruz kaldıklarını fark ettiler ve birçoğu olabildiğince hızlı koştu. Saldırı başladıktan bir saat sonra, Müttefik hattında 1.500 yarda (1,4 km) boşluk vardı. Klordan korkan Alman askerlerinin azı ilerleyebildi ve bu gecikme, Almanlar boşluğu değerlendiremeden önce Kanada ve İngiliz birliklerinin mevzileri geri almasını sağladı.
İlk Alman klor gazı saldırılarından sonra, Müttefik birliklerine idrarla ıslatılmış pamuklu pedlerden yapılmış maskeler verildi; peddeki ürenin kloru nötrleştirdiği keşfedilmişti. Pedler gaz dağılana kadar yüzün üzerinde tutuldu. Diğer askerler, gaz geçene kadar ağız ve buruna bağlanan, sodyum bikarbonat solüsyonuyla nemlendirilmiş bir mendil, çorap veya flanel vücut kemeri kullanmayı tercih ettiler. Askerler bu şekilde savaşmayı zor buldular ve gaz saldırılarına karşı daha iyi bir koruma yöntemi geliştirme girişimlerinde bulunuldu. Temmuz 1915'te askerler etkili gaz maskeleri ve boğulma önleyici solunum cihazları aldılar. Royal Scots'tan Er W. Hay, 22 Nisan 1915'te klor gazı saldırısından hemen sonra Ypres'e geldi:
Bir şeylerin ters gittiğini biliyorduk. Ypres'e doğru yürümeye başladık ama yoldan aşağı doğru gelen mülteciler yüzünden geçemedik. Ypres'e giden demir yolu hattı boyunca yürüdük ve yol kenarında korkunç bir durumda yatan insanlar, siviller ve askerler vardı. Gaz olduğunu söylediklerini duyduk. Cehennem gazının ne olduğunu bilmiyorduk. Ypres'e vardığımızda bir gün önce gazdan ölmüş bir sürü Kanadalının orada yattığını gördük, zavallılar ve bizim gibi gençler için oldukça korkunç bir görüntüydü. Sadece yirmi yaşındaydım, bu yüzden oldukça travmatikti ve bunu asla unutmadım ve asla unutmayacağım.
Fransız askerleri doğal olarak hazırlıksız yakalandılar. Bazıları zamanında kaçtılar, ancak çoğu, ne yazık ki! yeni tehlikeyi anlamadıkları için o kadar şanslı değildi ve dumanlar tarafından alt edildiler ve zehirlenerek öldüler. Kaçanların neredeyse hepsi öksürdü ve kan tükürdü, klor mukoza zarına saldırdı. Ölüler hemen simsiyah oldu. Gazın kaçmasına izin verdikten yaklaşık 15 dakika sonra Almanlar siperlerinden çıktılar. Bazıları, havanın solunabilir hale gelip gelmediğini tespit etmek için başlarında maskelerle önceden gönderildiler. İlerleyebileceklerini keşfettiklerinde, gazın birkaç dakika önce yayıldığı alana büyük sayılar halinde ulaştılar ve ölü adamların kollarını ele geçirdiler. Hiç esir almadılar. Dumanların tam olarak öldürmediği bir asker gördüklerinde tüfeğini kaptılar ve ona "daha iyi ölmesi için" uzanmasını tavsiye ettiler.