stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Babil (film)
Aldığı ödüller

79. Akademi Ödülleri
En iyi  müzik - Gustavo Santaolalla
64. Altın Küre Ödülleri
En iyi film (Drama)
2006 Cannes Film Festivali
En İyi Yönetmen Ödülü
Jüri Özel Ödülü (Ekümenik)
Teknik Büyük Ödül (Kurgu)
Palm Springs Uluslararası Film Festivali
En iyi film
En iyi yönetmen
Aday olduğu ödüller

79. Akademi Ödülleri
En iyi film
En iyi Yönetmen - Alejandro González Iñárritu
En iyi özgün senaryo - Guillermo Arriaga
En iyi yardımcı kadın oyuncu - Adriana Barraza
En iyi yardımcı kadın oyuncu - Rinko Kikuchi
En iyi  müzik - Gustavo Santaolalla
En iyi kurgu
Not : 79. Akademi Ödüllerinin sonuçları 25 Şubat 2007 tarihinde açıklanacaktır.
64. Altın Küre Ödülleri
En iyi film
En iyi Yönetmen - Alejandro González Iñárritu
En iyi senaryo - Guillermo Arriaga
En iyi yardımcı kadın oyuncu - Adriana Barraza
En iyi yardımcı kadın oyuncu - Rinko Kikuchi
En iyi yardımcı erkek oyuncu - Brad Pitt
En iyi müzik - Gustavo Santaolalla
2006 Cannes Film Festivali
Altın palmiye
En İyi Yönetmen
Jüri Özel Ödülü
Teknik Büyük Ödül
Mithat Aydın

| Mithat Aydın |
| --- | --- |
Doğum: 1884 Aydın
Ölüm: 28 Aralık 1959 (75 yaşında)
Milliyet: Türk
Meslek: Siyasetçi

Mithat Aydın (1884, Aydın - 28 Aralık 1959), Türk siyasetçidir.
İstanbul Mühendis Mektebi mezunudur. Demir yolu mühendisliği, Mühendis Mektebi topoğrafya öğretmenliği ve dahiliye müdürlüğü, Samsun-Sivas Demir Yolu Yapım Heyeti fenniye müdürlüğü, Anadolu Demir Yolu Köprüler şube şefliği, Ereğli Karadere İnşaat İşletme Müdürlüğü, TBMM II. (ara seçim), III. ve VIII. Dönem Aydın; V., VI. ve VII. Dönem Trabzon milletvekilliği yapmıştır. Evlenmiş ve bu evlikten dört çocuğu olmuştur. 28 Aralık 1959 günü, 75 yaşında, ölmüştür.
Mithat Aydın, Atatürk'ün yattığı Anıtkabir'in yerini önerdiği ve kabul edilerek inşaanın buraya yapıldığı bilinmektedir.
Seliwanoff testi

Seliwanoff testi, aldoz ve ketoz şekerlerini birbirinden ayıran kimyasal bir testtir. Şeker bir keton grubu içeriyorsa, bu bir ketozdur. Bir şeker bir aldehit grubu içeriyorsa, bu bir aldozdur. Bu test, ısıtıldığında ketozların aldozlardan daha hızlı dehidrate olması prensibine dayanır. Testi tasarlayan kimyager Theodor Seliwanoff'un adını almıştır. Ketoz içeren bir çözeltiye eklendiğinde, hızlı bir şekilde pozitif bir test olduğunu gösteren kırmızı bir renk oluşur.
Aldoz içeren bir çözeltiye eklendiğinde bunun yerine daha yavaş oluşan açık pembe gözlenir.
Seliwanoff reaksiyon zinciri
Reaktifler resorsinol ve konsantre hidroklorik asitten oluşur:
Polisakkarit ve oligosakkarit ketozların asit hidrolizi, daha basit şekerler ve ardından furfural verir.
Kurutulmuş ketoz daha sonra koyu kiraz kırmızısı renkli bir molekül üretmek için bir dizi yoğunlaştırma reaksiyonunda iki eşdeğer rezorsinol ile reaksiyona girer.
Aldozlar soluk pembe bir renk oluşturmak için hafifçe reaksiyona girebilir.
Fruktoz ve sükroz, pozitif test veren iki yaygın şekerdir. Sükroz, fruktoz ve glikozdan oluşan bir disakkarit olduğu için pozitif test verir.
Bu testi yapmak için genellikle 6M HCl kullanılır. Ketozlar daha hızlı kurutulur ve daha güçlü renkler verir. Aldozlar çok yavaş tepki verirler ve soluk renkler verirler.
Fedor Fedorovic Selivanov (8 Ekim 1859, Gorodischtsche, Pensa – 1938) olarak doğan Theodor Seliwanoff (veya Seliwanow), 1887'de Odesa, Ukrayna'daki Metchnikow Odesa Üniversitesi'nde çalışırken Seliwanoff testini icat eden bir Rus kimyagerdi.
Karl Brandt (doktor)

| Karl Brandt |
| --- | --- |
Brandt Doktorlar davası duruşmaları sırasında
Doğum: 08 Ocak 1904(1904-01-08) Mulhouse, Alsace-Lorraine
Ölüm: 02 Haziran 1948 (44 yaşında) Landsberg Cezaevi
Ölüm sebebi: Asılarak idam
Meslek: Doktor
Tanınma nedeni: Adolf Hitler'in özel doktoru
Siyasi parti: NSDAP
Evlilik: Anni Rehborn (1934-1948 öldü)
Çocuk(lar): Adolf Karl Brandt (d. 4 Ekim 1935)
İmza

Karl Brandt (d. 8 Ocak 1904 - ö. 2 Haziran 1948), Alman hekim ve Nazi savaş suçlusu. 1939'dan Nazi ötanazi programını yönetti ve Ağustos 1944'te Adolf Hitler'in kişisel doktoru seçildi. Vekili Werner Heyde ve diğerleriyle beraber insanlar üzerinde yapılan deneylere karıştı. II. Dünya Savaşı'nın bitmesinden ve Almanya'nın yenilgisinden sonra Brandt, insanlığa karşı işlenen suçlardan suçlu bulunduktan sonra asılarak idam edildi.
Karl Brandt, 1928'de bir tıp doktoru oldu. 1932 Ocak'ta Nazi Partisi'ne katıldı ve 1933'te SA üyesi oldu. 1934 Temmuz'da SS'in bir üyesi oldu ve SS-Untersturmführer olması kararlaştırıldı.
1 Eylül 1939'da Brandt, Philipp Bouhler'le beraber Hitler tarafından T-4 ötanazi programının başına getirilmesine kararlaştırıldı. SS'de düzenli terfileri aldığı Ocak 1943'e kadar bir tümgeneraldi. 16 Nisan 1945'te Gestapo tarafından Berlin'den çıkıp ailesine gitmek için hareket ederken tutuklandı ve bundan dolayı Amerikalı kuvvetlere teslim edilecekti. Karl Brandt, Berlin'de bir mahkeme tarafından ölüme mahkûm edildi. 2 Mayıs 1945'te Karl Dönitz'in emri ile serbest bırakıldı. 23 Mayıs 1945'te İngilizler tarafından tutuklandı.
Karl Brandt ve karısı Anni, Hitler'in Berchtesgaden'deki özel evi Berghof olarak bilinen Hitler'in yakın çevresinin üyeleriydiler. Nazi Almanyası'nda grupların dışında bu çoğu, Hitler'in ailesi vazifesi görürlerdi ve (ve onların eşleri) Eva Braun, Albert Speer ve onun karısı Margarete Speer, Dr. Theodor Morell, Martin Bormann, Hitler'in fotoğrafçısı Heinrich Hoffmann ve Hitler'in karargâh subaylarını kapsardı. Bu iç halkanın üyeleri olarak, Brandts'ın, Berghof'un yakınında bir evi vardı ve orada bolca zaman harcadı. Brandt'ın Hitler'e kişisel yakınlığına rağmen, Hitler Brandt'ın, Ruslar tarafından esir alınmaktan kaçınma umuduyla Amerikan hatlarına doğru eşi Anni ve çocuklarını yollamış olduğunu savaşın sonundan önce öğrendiği zaman çok kızmıştı. Sadece Heinrich Himmler'in araya girmesiyle ve iç halka üyelerinin diğerleri, savaşın son günlerinde Brandt'ı idam edilmekten kurtardı ama Brandt, 1948'de savaş suçları işlediği gerekçesiyle idam edildi.
Kapıcılar Kralı

| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen: Zeki Ökten
Yapımcı: Arif Keskiner
Senarist: Umur Bugay
Oyuncular: Kemal Sunal Sevda Ferdağ Bilge Zobu Şevket Altuğ Sevil Üstekin Feridun Çölgeçen Can Kolukısa Güner Sümer Özcan Özgür Yüksel Gözen Mete Sezer
Müzik: Zafer Dilek
Görüntü yönetmeni: İzzet Akay
Kurgu: İsmail Kalkan
Stüdyo: Çiçek Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi, macera
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1976
Çıkış tarih(ler)i: 1 Mayıs 1977
Süre: 84 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Çekim yer(ler)i: Cihangir, İstanbul
Diğer adları: King of the Doormen
Kapıcılar Kralı, yönetmenliğini Zeki Ökten'in yaptığı, senaryosunu Umur Bugay'ın yazdığı, başrollerinde Kemal Sunal, Sevda Ferdağ, Bilge Zobu ve Sevil Üstekin'in yer aldığı 1976 yapımı Türk filmidir. Film, 1975 yılında çekilen Hanzo ve Şaşkın Damat filmlerinden sonra Zeki Ökten ve Kemal Sunal'ın üçüncü ortak çalışmasıdır. Türk sinema sanatçısı Kemal Sunal'ın kariyerindeki en unutulmaz filmlerinden biri olarak kabul edilen Kapıcılar Kralı, 14. Altın Portakal Film Festivali'nde Kemal Sunal'a En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü kazandırarak kariyerindeki ilk büyük ödülünü almasını sağlamış ve bu ödülü "bir komedi filmiyle kazanan ilk oyuncu" olmuştur.
Konusu

Karısı ve iki çocuğuyla birlikte daha iyi bir yaşam umutlarıyla İstanbul'a gelen Seyit (Kemal Sunal); büyük bir apartmanda kapıcılık yapmakta, karısı da evlere temizliğe gitmektedir. Eski apartman yöneticisi ile arası pek iyi olan Seyit, onun istifa etmesinden sonra gelen yeni yönetici ile arası iyi değildir. Apartmanda olup bitenleri lehine çevirmeyi ve yerini sağlama almayı beceren, zamanla apartmandaki tüm olaylara hâkim olan ve daire sakinlerini âdeta parmağında oynatan Seyit, kısa zamanda köşeyi döner. Eline geçen her işi maddi anlamda değerlendiren Seyit, nihayetinde apartmanın %51 hissesini satın alır ve daire sakinlerinden itibar görmeye başlar.
Oyuncular ve karakterler

Kemal Sunal – Kapıcı Seyit
Sevda Ferdağ – Mahir'in ev arkadaşı (ses. Füsun Kokucu)
Bilge Zobu – Albay Zafer (ses. Mücap Ofluoğlu)
Sevil Üstekin – Hacer (ses. Suna Pekuysal)
Şevket Altuğ – Sarhoş
Can Kolukısa – "Kılıbık" Fehmi (ses. Gazanfer Özcan)
Özcan Özgür – Mahir (ses. Zafer Önen)
Feridun Çölgeçen – Übeyit Bey (ses. Türker Tekin)
Güner Sümer – Nuri (ses. Dinçer Çekmez)
Güler Ökten – Fehmi'nin eşi
Mete Sezer – Memur Ferit
Hikmet Gül – Makbule (ses. Sacide Keskin)
Yüksel Gözen – Müdür Mithat (ses. Sait Ergenç)
Ekrem Dümer – Doktor (ses. Ünal Gürel)
Mine Zeren – Apartman sakini
Fatoş Tez – Leyla
Gülten Ceylan – Selma
Demircan Türkdoğan
Diler Saraç – Doktor'un eşi
Serpil Baykul – Fehmi'nin kızı
Itır Gürdemirel – Makbule'nin kızı
Nisan Akman – Memur Ferit'in kızı
Sabahat Işık – Memur Ferit'in eşi
Soner Yağız – İbrahim (Kapıcı Seyit'in oğlu)
Banu Bolaman – Kezban (Kapıcı Seyit'in kızı)
Mürüvvet İşsever – Albay Zafer'in eşi
Film hakkında

1976 yılı, Kemal Sunal'ın kariyerindeki en önemli ve yoğun yıllardan birisiydi; zira sanatçı o yıl tam altı filmde başrol oynadı. 1972 yılında sinemaya adımını atmış olan Sunal, kısa süre içerisinde popülerliğini arttırmış, büyük rollerde oynamaya ve birçok yönetmenden film teklifleri almaya başlamıştı. O dönemde özellikle Hababam Sınıfı serisindeki "İnek Şaban" karakteriyle dikkatleri üzerine çeken Sunal, o zamana kadar başrol oynadığı filmlerde genellikle kurnazlığa aklı pek ermeyen, zekâdan yoksun, kavrayışta güçlük çeken saf akıllı ve komik rolleri oynadı. Ancak 1976 yapımı Kapıcılar Kralı, bu düzenin yıkıldığı ilk yapım olarak seyirci karşısına çıktı.
Bu filmde Kemal Sunal, saf ve komik Şaban karakterinden tamamen bağımsız olan "Seyit" rolünü oynadı. Bulunduğu toplum tarafından pek itibar görmeyen ve sürekli ezilen Seyit; zeki, kurnaz, paragöz, işgüzar ve komikliği yanında asabi bir karakterdir. Karısı ve iki çocuğuyla kapıcılık yaptığı apartmanda yaşayan Seyit, aynı zamanda elindeki parayı harcamaya kıyamayan maddiyatçı işçi sınıfının ve ataerkil kökenden gelen Anadolulu baba figürünün de temsilî bir örneğidir. Dolayısıyla bu karakter, Sunal'ın önceki rollerine hiç benzememekteydi. Kapıcılar Kralı, sinemada bambaşka bir Kemal Sunal'ın gözüktüğü ilk filmdi.
Yönetmen Zeki Ökten ile Kemal Sunal, daha öncesinde Hanzo (1975) ve Şaşkın Damat (1975) filmlerinde beraber çalışmışlardı. Kapıcılar Kralı da ikilinin üçüncü ortak çalışması oldu. Filmin senaryosunu Umur Bugay kaleme aldı, yapımcılığını ise Arif Keskiner üstlendi. Çiçek Film şirketine ait olan yapım, apartman metaforu üzerinden ülkenin sınıfsal ve toplumsal yapısını işlemiştir. Film esasında, saf görünüşlü ancak cin gibi kurnaz ve işini bilen bir kapıcının apartman sakinleriyle olan renkli ilişkilerini anlatan bir komedi filmidir.
Senarist Umur Bugay, bu filmdeki karakterleri geliştirerek ileriki zamanlarda çekilen Bizimkiler dizisini yarattı. Dizi, 1989-2002 yılları arasında 15 sezon kesintisiz olarak yayımlandı.
Çekim aşaması

Türk sinemasında sokak yaşamını ve samimi toplumsal ilişkileri iyi gözlemleyen senarist Umur Bugay'ın yazdığı Kapıcılar Kralı filminin ilk etapta Nişantaşı'nda çekilmesi planlanmıştı. Bu konuda yapılan apartman aramaları ve anlaşmalar sonuçsuz kalınca, filmin yönetmeni Zeki Ökten'in öğrencilik yıllarında konakladığı Cihangir'deki Güneşli Sokak karar kılındı. Burası özellikle o dönemlerde kapıcı-apartman sakini ilişkilerinin hareketli yaşandığı bölgelerden biriydi. Umur Bugay'ın bizzat incelemelerinin ardından sokağın Alman Hastanesi yönü girişindeki ikinci apartman olan Selahattin Zeren Apartmanı film için uygun bulundu. Apartman yöneticisi ve kapıcısı ile yapılan olumlu görüşmeler sonrasında film çekimi için ilk adım atılmış oldu.
Umur Bugay, Selahattin Zeren Apartmanı yöneticisi ile kapıcı dairesini ziyaret ettikleri zaman Anadolu'nun ücra bir köşesinden göç etmiş Kapıcı Seyit ve üç çocuğundan çok etkilendi ve filmdeki kapıcı karakterine de "Seyit" adını verdi. Apartmandaki kapıcı dairesinin doğal yapısını da film sırasında muhafaza ettirdi.
Kısa sürede çekimlerine başlanan film, çevre halkından da büyük ilgi gördü. Film setinin sık sık vatandaşlar tarafından ziyaret edilmesi sonrası, Zeki Ökten'in önerisiyle filmin ileri bölümleri sabahın erken saatlerine alındı. Filmin bazı sahnelerinde sokak arkasına saklanan meraklı izleyiciler kameralara yansımıştır.
Öte yandan, filmin çekimleri sırasında gerçek kapıcı ve karısı evin diğer odasında bekletilirken, çiftin üç çocuğundan yaşları uygun olan ikisi (İbrahim ve Kezban) filmde oynatılmıştır.
Filmin koşu sahneleri Bakraç Sokak ve Oba Sokak'ta çekilirken, Güneşli Sokak 1977'de çekilen Çöpçüler Kralı filmine de ev sahipliği yapmıştır. Çöpçüler Kralı'nda, sokağın Cihangir Parkı'ndan sonraki Samanyolu Sokak'a kadar uzanan bölümü kullanılmıştır.
Ödüller

1977: 14. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Yönetmen - Zeki Ökten
1977: 14. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Erkek Oyuncu - Kemal Sunal
1977: 14. Altın Portakal Film Festivali - En İyi İkinci Film - Arif Keskiner ve Abdurrahman Keskiner
Resim galerisi

Filme ev sahipliği yapan Selahattin Zeren Apartmanı'nın bugünkü görünümü.
Çekimlerin yapıldığı apartmanın sokağından başka bir görünüm.
Filmin çekildiği Cihangir'deki Güneşli Sokak'ın bugünkü görünümü.
Ahmet Hamdi Tanpınar

| Ahmet Hamdi Tanpınar |
| --- | --- |

Doğum: 23 Haziran 1901(1901-06-23) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 24 Ocak 1962 (60 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Aşiyan Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Mezun olduğu okul(lar): İstanbul Üniversitesi
Meslek: Şair ·  yazar ·  siyasetçi ·  akademisyen

Ahmet Hamdi Tanpınar (23 Haziran 1901, İstanbul - 24 Ocak 1962, İstanbul); Türk şair, romancı, deneme yazarı, edebiyat tarihçisi, siyasetçi ve akademisyendir.
Cumhuriyet neslinin ilk öğretmenlerinden olan Ahmet Hamdi Tanpınar, "Bursa'da Zaman" şiiri ile geniş bir okuyucu kitlesi tarafından tanınmış bir şairdir. Şiir, hikâye, roman, deneme, makale, edebiyat tarihi gibi birçok türe yönelen Tanpınar, "Yirmi Beş Senenin Mısraları" adı altında beş yazılık bir deneme serisi de yayımlamıştır.
TBMM VII. dönem Maraş milletvekilidir.
Edebî hayatı

Yahya Kemal, onun şiir zevkinin, millet ve tarih hakkında görüşlerinin oluşmasında önemli rol oynadı. Celâl Sahir Erozan'ın bir şiir ve hikâye toplamı şeklinde yayımladığı seriden “Altın Kitap”taki “Musul Akşamları”, yayımladığı ilk şiir oldu (Temmuz 1920). Daha sonraki şiirleri Dergâh, Millî Mecmua, Anadolu Mecmuası, Hayat, Görüş, Yeni Türk Mecmuası, Varlık, Kültür Haftası, Ağaç, Oluş, Ülkü, İstanbul, Aile, Yeditepe gibi kültür ve edebiyat dergilerinde yayımlandı. Yahya Kemal'in çıkardığı Dergâh'ta 1921-1923 arasında 11 şiiri yayımlandı. En tanınmış şiiri olan “Bursa'da Zaman”ın ilk hâli “Bursa'da Hülya Saatleri” başlığıyla 1941'de Ülkü mecmuasında yayımlandı. Vefatına yakın zamanda yaptığı bir seçimle "Şiirler" adıyla basılan kitabına otuz yedi şiirini aldı. Bu eser, Tanpınar'ın ilk ve tek şiir kitabıdır. Bu esere alınmasını uygun bulduğu şiirlerin hepsi hece vezniyledir. Vefatından sonra İnci Enginün tarafından bir araya getirilen ve "Bütün Şiirleri" başlıklı antolojide 74 şiir bulunmaktadır.
1930'da ilk makalesi "Şiir Hakkında" yayımlandı.
Bir bilim insanı olarak “XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi” adlı eseriyle edebiyat tarihçiliğine yeni bir görüş ve bakış açısı getirmiştir. Hem bu eserde hem de diğer edebiyat yazılarında ayrıntılara büyük önem vermiş, edebî şahsiyetler ile metinler hakkındaki şairane üslubunu belgelere dayanan bilimsel bir tarih anlayışıyla harmanlamıştır. Bu eser iki cilt hâlinde düşünülmüş fakat tamamlanamamıştır. Yayımlanan birinci cilt, Tanzimat'tan başlayıp 1885'e kadar olan dönemi ele almaktadır.
İkinci kitabı olan “Namık Kemal Antolojisi”ni 1942 yılında yayımladı. 1943'te öykülerini içeren “Abdullah Efendinin Rüyaları”nı yayımladı. Bu, onun basılı ilk edebiyat yapıtıdır. Aynı yıl “Yağmur”, “Güller ve Kadehler” ve “Raks” gibi ünlü şiirleri yayımlandı; “Bursa'da Hülya Saatleri” şiiri, “Bursa'da Zaman” adıyla tekrar basıldı.
İlk romanı Mahur Beste 1944'te Ülkü dergisinde tefrika edildi. Tanpınar'ın önemli çalışması Beş Şehir, 1946'da kitaplaştı. Huzur romanı 1948'de Cumhuriyet'te tefrika edildikten sonra büyük değişikliklerle kitap hâline getirilip 1949'da yayımlandı. Aynı yıl Millî Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel'in ısmarladığı XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi adlı eserinin 600 sayfalık ilk cildini yayımladı. İki cilt olarak tasarladığı bu eserin ikinci cildi yarım kalmıştır. Sahnenin Dışındakiler adlı romanı 1950'de Yeni İstanbul gazetesinde tefrika edildi.
1954 yılında Saatleri Ayarlama Enstitüsü romanının Yeni İstanbul gazetesinde tefrikası yapıldı, 1955 yılında ise ikinci hikâye kitabı olan Yaz Yağmuru yayımlandı. 1957 ve 1958 yıllarında Cumhuriyet gazetesinde yayımlanan yazılarına ağırlık verdi.
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Euripides'ten "Alkestis" (Ankara 1943), "Elektra" (Ankara 1943) ve "Medeia" (Ankara 1943), Henry Lechat'tan da "Yunan Heykeli" (İstanbul 1945) tercümeleri de bulunmaktadır.
Ölümünden sonra

Ahmet Hamdi Tanpınar'ın sağlığında yayımlatamadığı birçok çalışması ölümünü takip eden yıllarda teker teker yayımlanmıştır.
1970'li yıllardan sonra Tanpınar'a artan ilgiyle onun hayatı, hatıraları, şahsiyeti ve eserlerindeki başlıca tema ve fikirleri üzerine çok sayıda eser ve makale yazılmış, tezler hazırlanmıştır. Abdullah Uçman ile Handan İnci'nin hazırladığı "Bir Gül Bu Karanlıklarda: Tanpınar Üzerine Yazılar" başlıklı derleme, Ahmet Hamdi Tanpınar hakkında 2007'ye kadar yayımlanmış 855 yazı ile 27 kitabın ayrıntılı bibliyografyasını ve aralarından seçilmiş 110 yazının metnini bir araya getirmektedir.
Enis Batur 1992 yılında "Ahmet Hamdi Tanpınar'dan Seçmeler" adlı bir kitap hazırladı. 1998 yılında da Canan Yücel Eronat tarafından hazırlanan “Tanpınar'dan Hasan Âli Yücel'e Mektuplar” kitaplaştı.
Tanpınar'ın önceki kitaplara girmemiş yazıları ve söyleşileri ise "Mücevherlerin Sırrı" adı altında toplanarak yayımlandı. 1953 yılında yazmaya başladığı ve 1962 yılında vefatına kadar tuttuğu notlar, 2007'de "Günlüklerin Işığında Tanpınar'la Baş Başa" başlığıyla neşredildi.
Bunların dışında Zeynep Kerman tarafından derlenen 111 mektup "Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Mektupları" başlığıyla yayımlandı. Canan Yücel Eronat, "Tanpınar’dan Hasan Âli Yücel'e Mektuplar"ı hazırladı. Alpay Kabacalı, "Bedrettin Tuncel'e Mektuplar" başlığıyla 7 mektubu derledi. Ahmet Hamdi Tanpınar'ın günlükleri de İnci Enginün ile Zeynep Kerman tarafından gerekli notlar ve açıklamalarla birlikte "Günlüklerin Işığında Tanpınar'la Baş Başa" adı altında toplandı. Öğrencilerinin tuttuğu ders notları "Edebiyat Dersleri" ve "Tanpınar'dan Yeni Ders Notları" ismiyle basıldı.
Eleştiriler

Tanpınar, özellikle roman alanında çok sayıda eser vermemesine rağmen, ölümünden sonra yapıtlarının yayımlanmasının yanı sıra, hakkında kırka yakın inceleme kitabı çıkmış ve yeni Türk edebiyatının başlıca inceleme alanlarından biri hâline gelmiştir.
Tanpınar, çağdaşlaşma sürecinde bireyin, geleneksel kültürle modern kültür arasında sıkışması, yaşadığı çatışma, bunun toplum hayatına yansıması, bireyin iç dünyasındaki yansımalarını romanlarında işlemiştir.
Eserleri

| --- | --- |
 Roman Huzur (1949)  Saatleri Ayarlama Enstitüsü (1962)  Sahnenin Dışındakiler (1973)  Mahur Beste (1975)  Aydaki Kadın (1987)  Suat'ın Mektubu (2018, haz. Handan İnci) Şiir Şiirler (1961) İnceleme XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi (1949, 1966, 1967)  Tevfik Fikret (1937) :  Deneme Beş Şehir (1946)  Yahya Kemal (1962)  Edebiyat Üzerine Makaleler (1969) (ölümünden sonra derlenmiştir)  Yaşadığım Gibi (1970) (ölümünden sonra derlenmiştir) Hikâye Abdullah Efendinin Rüyaları (1943)  Yaz Yağmuru (1955)  Hikâyeler (yazarın ölümünden sonra derlenmiş olan bu kitap, iki kitabındaki hikâyelerin yanı sıra daha önce kitaplaşmamış hikâyeleri de içermektedir)
Hakkında yayımlanmış eserlerden bazıları

Tanpınar'ın Şiir Dünyası, Mehmet Kaplan (İÜ Edebiyat Fak. Yay.,1964; ikinci basım, Dergâh Yay.,1983)
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Mektupları, Zeynep Kerman (1974; genişletilmiş ikinci basım, 1992)
Ahmet Hamdi Tanpınar'dan Seçmeler, Enis Batur (YKY, 1992)
Boşluğa Açılan Kapı, Haluk Sunat (Bağlam, 2004)
"Bir Gül Bu Karanlıklarda" Tanpınar Üzerine Yazılar. Hazırlayanlar: Abdullah Uçman, Handan İnci. Kitabevi, 2002.
Günlüklerin Işığında Tanpınar'la Baş Başa Hazırlayanlar: Zeynep Kerman, İnci Enginün. Dergâh Yay., 2007.
Ahmet Hamdi Tanpınar Hazırlayan: Ümit Meriç. Ufuk Kitapları, 2002.
Bir Hülya Adamının Romanı - Ahmet Hamdi Tanpınar Hazırlayan: Orhan Okay. Dergâh Yay., 2010.
Kutup Noktası: Ahmet Hamdi Tanpınar Üzerine Eleştirel Deneme, Oğuz Demiralp, İstanbul: YKY, 1993.
Yer Değiştiren Gölge, Nurdan Gürbilek, İstanbul: Metis, 1995.
Zamana Vuran Dalgalar: Virginia Woolf ve Ahmet Hamdi Tanpınar, Elmas Şahin, İstanbul: Yitik Ülke, 2015
Talih, Tesadüf ve İrade Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Romancılığı Üzerine Düşünceler, Seval Şahin, İletişim Yayınları, 2019.
Tanpınar'ın Saklı Dünyası, Hazırlayanlar: Julian Rentzsch - İbrahim Şahin, Doğu Batı Yayınları, 2018.
Haz ve Günah Bir Tanpınar Yorumu, Hazırlayan: İbrahim Şahin, Kapı Yayınları, 2012.
Bir Güneş Avcısı: Ahmet Hamdi Tanpınar, Hazırlayanlar: İbrahim Şahin - Deniz Depe -Nurcan Ankay, Doğu Kütüphanesi Yayınları, 2018.
Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
Maraş milletvekili Tanpınar.
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Aşiyan Mezarlığı'ndaki kabri
Bursa Ticaret ve Sanayi Odası

| Bursa Ticaret ve Sanayi Odası |
| --- | --- |

Kısaltma: BTSO
Slogan: Bursa Büyürse Türkiye Büyür
Kuruluş: 6 Haziran 1889, Bursa
Kuruluş yeri: Bursa, Türkiye
Lider: İbrahim Burkay
Üyelik: 37000
Resmî site: https://www.btso.org.tr/
Bursa Ticaret ve Sanayi Odası (BTSO), 1889 yılında Bursa'da faaliyete geçen bir meslek kuruluşu.
Faaliyetlerini Bursa Organize Sanayi Bölgesi'ndeki binasında sürdürür. Ülkenin ilk organize sanayi bölgesi olan Bursa Organize Sanayi Bölgesi'nin hayata geçirilmesinde rol almıştır. Sanayi bölgesinde doğalgazdan elektrik elde edilecek bir çevrim santralinin kuruluşu; Bursa Uluslararası Fuar Merkezi'ni kuruluşu, Bursa Serbest Bölgesi'nin kurulmasında öncülük etmesi, BTSO'nun  gerçekleştirdiği önemli çalışmalar arasındadır.
2018 yılı itibarıyla BTSO'ya kayıtlı üyeleri en fazla inşaat (%20), perakende ticaret (%15), tekstil ve hazır giyim (%10), gıda tarım ve hayvancılık (%9) faaliyet göstermektedir.
Amacı

BTSO'nun amacı üyelerin ortak ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, sektörün gelişmesini sağlamak, üyelerin birbirleriyle ve halkla olan etkileşiminde dürüstlük ve güvenin üstünlüğünü sağlamak, mesleki disiplini ve uyumu sürdürmektir.
Tarihçe

6 Haziran 1889 tarihinde "Bursa Ticaret Odası" adıyla Bursalı iş adamlarının girişimiyle Koza Han'da Bursa Ticaret Odası adıyla kuruldu. Bir yıl sonra kurulan Sanayi Odası ile birleşerek, bir Ticaret ve Sanayi Odası kimliği kazandı. Odaya 1889 yılında 70, 1890'da 105, 1891'de 14, 1892'de 8, 1893'te 42 yeni üye kaydı yapıldı. 1927 yılında oda üyelerinin sayısı 1815'e ulaştı.
BTSO, çalışmalarını 1906 yılından sonra Bursa Belediyesi'ne ait küçük bir odada, daha sonra da Emir Han'ın arkasındaki kendisine ait üç odada sürdürdü. 1938 yılında kendine ait bir binaya geçti. 1971-1973 yılları arasında yeni bir bina inşa edildi. 1973-1999 yıllarında bu binada faaliyetini sürdürdükten sonra  Organize Sanayi Bölgesi'nde yaptırılan yeni hizmet binasına 1999 yılında geçti.
Eski başkanlar

Sait Ete (1940- 1951)
Baha Cemal Zağra (1951- 1954)
Hayri Terzioğlu  (1954- 1960)
Hasan Alkoçlar (1960- 1963)
Kamil Tolon (1963- 1965)
Abdi Biçen (1965- 1969)
Hüseyin Sungur (1969- 1972)
Selahattin Aktar (1973- 1975)
Ali Osman Sönmez (1975- 1995)
Celal Sönmez (1995-  2013)
Yönetim Kurulu

Aşağıdaki tablo BTSO'nun güncel yönetim kurulunu göstermektedir;
| Ad-soyad | Unvan |
| --- | --- |
İbrahim Burkay: Yönetim Kurulu Başkanı
Cüneyt Şener: Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı
İsmail Kuş: Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı
Hasan Gürses: Yönetim Kurulu Sayman Üyesi
İbrahim Gülmez: Yönetim Kurulu Üyesi
Aytuğ Onur: Yönetim Kurulu Üyesi
Irmak Aslan: Yönetim Kurulu Üyesi
Alparslan Şenocak: Yönetim Kurulu Üyesi
Haşim Kılıç: Yönetim Kurulu Üyesi
Muhsin Koçaslan: Yönetim Kurulu Üyesi
Yüksel Taşdemir: Yönetim Kurulu Üyesi