stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Afyonkarahisar'da spor
2024-25 Sezonu > Türkiye Kupaları (2024-25)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Afyonkarahisar takımlarının Türkiye kupalarındaki maçları (2024-25) | Afyonkarahisar takımlarının Türkiye kupalarındaki maçları (2024-25) | Afyonkarahisar takımlarının Türkiye kupalarındaki maçları (2024-25) | Afyonkarahisar takımlarının Türkiye kupalarındaki maçları (2024-25) | Afyonkarahisar takımlarının Türkiye kupalarındaki maçları (2024-25) | Afyonkarahisar takımlarının Türkiye kupalarındaki maçları (2024-25) | Afyonkarahisar takımlarının Türkiye kupalarındaki maçları (2024-25) | Afyonkarahisar takımlarının Türkiye kupalarındaki maçları (2024-25) |  |  |

| Takım | Branş | Lig | Kupa | Tur | Rakip | Rakip | Sonuç | Sonuç | Sonuç |
| Afyonspor | Futbol | F 2. Lig | F Türkiye Kp | 2.tur (D) | Adıyaman FK AŞ | F 3. Lig | 8-10 Ekim | 0-5 | Elendi |
Kaynak:
Spor Tesisleri

1938 yılında yapılıp, 1971 yılında çimlenen Atatürk Stadyumu, Zafer Stadyumu'nun yapımıyla 2017 yılında yıkılmıştır. Ayni şekilde 1976 yılında açılan Atatürk Kapalı spor salonu da 2019 yılında yıkılmıştır. Yerine 2018 yılında Prof. Dr. Veysel Eroğlu Spor Salonu açılmıştır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Stadyumlar, Kapalı Spor Salonları

| İlçe | Spor tesisi | Kapasitesi | Son işlem | Yararlanan kulüp | Ligi |
| Merkez | Zafer Stadyumu | 14.558 | 2015 | Afjet Afyonspor | F 2. Lig |
| Sandıklı | Sandıklı Şehir  Stadyumu | 2.500 | 1986 | Sandıklıspor | BAL |
| Bolvadin | Bolvadin Belediye  Tesisleri | 1.000 | 2018 | Bolvadin Belediyespor | BAL |
| Merkez | Prof. Dr. Veysel Eroğlu Spor Salonu | 2.833 | 2018 | Afyon Belediyespor | BSL |
| Merkez | Prof. Dr. Veysel Eroğlu Spor Salonu | 2.833 | 2018 | Afyon Belediye Yüntaş | Efeler L. |
| Şuhut | Şuhut Belediye Stadı | 1.000 |  |  |  |
| Merkez | Afyon Atatürk Stadyumu | 10.000 | 2017 | Yıkıldı |  |
| Merkez | Atatürk Spor Salonu | 2.000 | 2019 | Yıkıldı |  |
Yukarıdaki tabloda, önemli tesisler ve liglerde yer alan kulüplerin maç yaptığı tesisler yer almıştır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Yüzme Havuzları
| İlçe | Spor tesisi | Kapasitesi | Son işlem | Bağlı Olduğu  kurum | Özellikleri-tesisleri |
| Merkez | Kocatepe Kapalı Yüzme  Havuzu | 320 | 2018 | Kocatepe Üniversitesi | Yarı olimpik-6x25 |
Kaynak:
Parve

Parve etiketiyle işaretlenmiş bir ürün
Kaşerut kurallarına göre Musevilikte et ile süt ürünlerinin aynı anda tüketilmesi yasaktır, et yiyen bir kişinin bunun üzerine süt veya süt ürünü içeren bir yiyecek yiyebilmesi için 3-6 saat kadar bir süre geçmesi gerekir. Yahudiliğe göre et veya süt grubundan sayılmayan sebze, meyve, hububat gibi besinlere Parve adı verilir.
Parve kategorisinde bulunan yiyecekler hem etlilerle hem de sütlülerle birlikte tüketilebilir. Bunun için bunların bulunduğu yiyeceklerin ambalajında Parve olduğunu belirten bir ibare mutlaka bulunur.
Ebru Ceylan

| Ebru Ceylan |
| --- | --- |
Doğum: Ebru Yapıcı 26 Ocak 1976 (49 yaşında) Ankara, Türkiye
Mezun olduğu okul(lar): Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi,  Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
Meslek: Fotoğraf sanatçısı Senarist Oyuncu
Etkin yıllar: 1992-günümüz
Evlilik: Nuri Bilge Ceylan (e. 2003)
Çocuk(lar): 2

Ebru Ceylan (eski soyadıyla Ebru Yapıcı, d. 1976, Ankara), Türk fotoğrafçı, senarist ve oyuncu. Eşi Nuri Bilge Ceylan'ın İklimler filmindeki oyunculuğu ile ünü artmıştır.
Hayatı

Fotoğrafçılığa 1992'de AFSAD'da başladı, çeşitli sergilere katıldı ve ödüller kazandı. Marmara Üniversitesi Sinema Televizyon bölümünden mezun olduktan sonra, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Film Yapımı bölümünde yüksek lisans yaptı. İlk kısa filmi Kıyıda, 1998'de Cannes Film Festivali'nin yarışmalı bölümüne seçildi. Kısa filmler yapmaya devam etmektedir.
İlk kez Uzak filminde küçük bir rol aldığı yönetmen eşi Nuri Bilge Ceylan'ın dördüncü uzun metrajlı filmi İklimler'de başrol oynadı. Yönetmenin bir sonraki filmi Üç Maymun'un ise sanat yönetmenliğini yaptı, hikâyesini yazdı, senaryosuna katkıda bulundu.
Ebru Ceylan, bu yıl (2024) 77'ncisi düzenlenecek Cannes Film Festivali jürisine seçilmiştir.
CF Tigres UANL

Tigres UANL, 7 Mart 1960 tarihinde kurulmuş bir futbol kulübüdür. Liga MX'de mücadele etmektedir.
Başarıları > Ulusal

Liga MX: 1977-78, 1981-82, Apertura 2011, Apertura 2015, Apertura 2016, 2017 Apertura
Copa MX: 1975-76, 1995-96, Clausura 2014
Ascenso MX: Invierno 1996, Verano 1997
Segunda División: 1973-74
Interliga: 2005, 2006
Campeón de Campeones: 2016, 2017
Başarıları > Uluslararası

SuperLiga: 2009
Copa Libertadores ikinciliği: 2015
CONCACAF Şampiyonlar Ligi: 2020
CONCACAF Şampiyonlar Ligi ikinciliği: 2015-16, 2016-17, 2019
Kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Teknik Direktörleri

Grimaldo González (1971-72)
Alfonso Portugal (1982-83)
Hugo Fernández (1988-89)
Carlos Reinoso (1989-92)
Carlos de los Cobos (1994-95)
Víctor Manuel Vucetich (1995-1996)
Alberto Guerra (1997)
Miguel Mejía Barón (1999)
Víctor Manuel Vucetich (1999-2000)
Ricardo Ferretti (2000-2003)
Nery Pumpido (2003-2004)
Leonardo Álvarez (2005)
Ricardo Ferretti (2006)
José Luis Trejo (2006)
Mario Carrillo (2006-2007)
Américo Gallego (2007-2008)
Manuel Lapuente (2008-2009)
José Pekerman (2009-2009)
Daniel Guzmán (2009-2010)
Ricardo Ferretti (2010-2021)
Miguel Herrera (20 Mayıs 2021 – 9 Kasım 2022)
Diego Cocca (16 Kasım 2022 – 9 Şubat 2023)
Marco Antonio Ruiz (9 Şubat 2023 – 9 Nisan 2023)
Robert Siboldi (10 Nisan 2023 – 4 Haziran 2024)
Veljko Paunović (9 Haziran 2024 – günümüz)
Logoları

2002-12
| g t Liga MX |
| --- | --- |
2024-25 takımları:  América  Atlas  Atlético San Luis  Cruz Azul  Guadalajara  Juárez  León  Mazatlán  Monterrey  Necaxa  Pachuca  Puebla  Querétaro  Santos Laguna  Tijuana  Toluca  UANL  UNAM 
Sezonlar:  1919-20  1920-21  1921-22  1922-23  1923-24  1924-25  1925-26  1926-27  1927-28  1928-29  1929-30  1930-31  1931-32  1932-33  1933-34  1934-35  1935-36  1936-37  1937-38  1938-39  1939-40  1940-41  1941-42  1942-43  1943-44  1944-45  1945-46  1946-47  1947-48  1948-49  1949-50  1950-51  1951-52  1952-53  1953-54  1954-55  1955-56  1956-57  1957-58  1958-59  1959-60  1960-61  1961-62  1962-63  1963-64  1964-65  1965-66  1966-67  1967-68  1968-69  1969-70  1970  1970-71  1971-72  1972-73  1973-74  1974-75  1975-76  1976-77  1977-78  1978-79  1979-80  1980-81  1981-82  1982-83  1983-84  1984-85  1985-86  1986-87  1987-88  1988-89  1989-90  1990-91  1991-92  1992-93  1993-94  1994-95  1995-96  1996-97  1997-98  Kış 1998  Yaz 1999  Kış 1999  Yaz 2000  Kış 2000  Yaz 2001  Kış 2001  Yaz 2002  2002 Apertura  2003 Clausura  2003 Apertura  2004 Clausura  2004 Apertura  2005 Clausura  2005 Apertura  2006 Clausura  2006 Apertura  2007 Clausura  2007 Apertura  2008 Clausura  2008 Apertura  2009 Clausura  2009-10  2010-11  2011-12  2012-13  2013-14  2014-15  2015-16  2016-17  2017-18  2018-19  2019-20  2020-21  2021-22  2022-23  2023-24  2024-25 
Diğer:  Gol kralları  İstatistikler ve rekorlar  Kazanan teknik direktörler  Sezonlar  Şampiyonlar  Tüm zamanların puan durumu  Hat trick'ler  Futbolcular 300+  Yabancı 
| g t CONCACAF Şampiyonlar Kupası şampiyonları |
| --- | --- |
 1962: Guadalajara  1963: RC Haïtien  1967: Alianza  1968: Toluca  1969: Cruz Azul  1970: Cruz Azul  1971: Cruz Azul  1972: Olimpia  1973: Transvaal  1974: Municipal  1975: Atlético Español  1976: Águila  1977: América  1978: Leones Negros de la Universidad de Guadalajara, Comunicaciones, Defence Force  1979: FAS  1980: Universidad Nacional  1981: Transvaal  1982: Universidad Nacional  1983: Atlante  1984: Violette  1985: Defence Force  1986: Alajuelense  1987: América  1988: Olimpia  1989: Universidad Nacional  1990: América  1991: Puebla  1992: América  1993: Saprissa  1994: Cartaginés  1995: Saprissa  1996: Cruz Azul  1997: Cruz Azul  1998: DC United  1999: Necaxa  2000: Los Angeles Galaxy  2002: Pachuca  2003: Toluca  2004: Alajuelense  2005: Saprissa  2006: América  2007: Pachuca  2008: Pachuca  2008-09: Atlante  2009-10: Pachuca  2010-11: Monterrey  2011-12: Monterrey  2012-13: Monterrey  2013-14: Cruz Azul  2014-15: América  2015-16: América  2016-17: Pachuca  2017-18: Guadalajara  2018-19: Monterrey  2020: Tigres UANL  2021: Monterrey  2022: Seattle Sounders  2023: León  2024: Pachuca
Abdou Diallo

Abdou Diallo (d. 4 Mayıs 1996), defans pozisyonunda görev yapan Senegalli millî futbolcudur. El-Arabi'de forma giymektedir.
Kariyer İstatistikleri

| Kulüp | Sezon | Lig | Lig> Maç | Lig> Gol | Kupa> Maç | Kupa> Gol | Lig Kupası> Maç | Lig Kupası> Gol | UEFA> Maç | UEFA> Gol | Diğer> Maç | Diğer> Gol | Toplam> Maç | Toplam> Gol |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Monaco | 2014-15 | Ligue 1 | 5 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | 8 | 0 |
| Monaco | 2016-17 | Ligue 1 | 5 | 0 | 4 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | 11 | 0 |
| Monaco | Toplam | Toplam | 10 | 0 | 5 | 0 | 3 | 0 | 1 | 0 | — | — | 19 | 0 |
| Zulte Waregem (kiralık) | 2015-16 | Pro League | 33 | 3 | 2 | 0 | — | — | — | — | — | — | 35 | 3 |
| Mainz 05 | 2017-18 | Bundesliga | 27 | 2 | 3 | 1 | — | — | — | — | — | — | 30 | 3 |
| Borussia Dortmund | 2048-19 | Bundesliga | 28 | 1 | 3 | 0 | — | — | 7 | 0 | — | — | 38 | 1 |
| Paris Saint-Germain | 2019-20 | Ligue 1 | 16 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | 3 | 0 | 1 | 0 | 23 | 0 |
| Paris Saint-Germain | 2020-21 | Ligue 1 | 22 | 0 | 5 | 0 | — | — | 8 | 0 | 1 | 0 | 36 | 0 |
| Paris Saint-Germain | 2021-22 | Ligue 1 | 9 | 0 | 1 | 0 | — | — | 2 | 0 | 1 | 0 | 13 | 0 |
| Paris Saint-Germain | Toplam | Toplam | 47 | 0 | 7 | 0 | 2 | 0 | 13 | 0 | 3 | 0 | 72 | 0 |
| Kariyer Toplamı | Kariyer Toplamı | Kariyer Toplamı | 145 | 6 | 20 | 1 | 5 | 0 | 21 | 0 | 3 | 0 | 194 | 7 |
Millî takım istatistikleri

| Millî takım | Yıl | Maç | Gol |
| --- | --- | --- | --- |
|  Senegal | 2021 | 7 | 1 |
| Toplam | Toplam | 7 | 1 |
Millî takım istatistikleri > Millî takım golleri

| No>  | Tarih | Yer | Rakip | Skor | Sonuç | Maç türü |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 1 Eylül 2021 | Stade Lat-Dior, Thiès, Senegal |  Togo | 2–0 | 2-0 | 2022 FIFA DKE |
Başarıları > Monaco

Ligue 1 : 2016-17
Başarıları > Paris Saint-Germain

Ligue 1: 2019-20
Coupe de France: 2019-20,2020-21
Coupe de la Ligue: 2019-20
Trophée des Champions: 2019,2020
UEFA Şampiyonlar Ligi ikincisi: 2019-20
Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi
Arka plan > İlk Suriye milliyetçileri

On dokuzuncu yüzyılın ortalarında Butrus el-Bustani, reforme edilmiş bir Osmanlı İmparatorluğu'nda barındırılması gereken doğal bir Suriye ulusunun varlığını öne süren ilk kişilerden biriydi. Arap Edebiyatı Rönesansı ile Fransız Devrimi'nden etkilenen ve Osmanlı İmparatorluğu'nun Jön Türkler ve İkinci Meşrutiyet Dönemi'ne sebep olan sürünen ekonomik marjinalleşmesini tersine çevirmek için dini özgürlüğe sahip bir anayasal monarşi getirme girişimi olan Tanzimat reformlarını şekillendirmek isteyen Nahda'ya aitti.
El-Bustani'nin etkili bir takipçisi, 1893'te Beyrut'ta rahip olarak atanan Belçikalı Cizvit tarihçi Henri Lammens'ti. Kendisi Büyük Suriye'nin eski zamanlardan beri Arap Yarımadası, Mısır, Levanten koridoru ve Toros Dağları dahil olmak üzere Bereketli Hilal içindeki tüm halkları kapsadığını iddia etti.
Buna, büyük ölçüde Avrupa romantik milliyetçiliğine benzeyen, Osmanlı geçmişini sarsacak ve birçok kişinin yeniden medeniyetin beşiği olarak görmeye başladığı şeyi modern dünyanın ön sahnesine itecek, Levant'a bir Ulusal Uyanış'ın gelişini idealleştiren son derece idealist bir yurtseverliğin yükselişi de eşlik etti. Bu yönüyle Suriye milliyetçiliğine ve vatanseverliğine olan inancını dile getirmeye başlayan Halil Cibran'ın eserleri merkezdedir. Cibran'ın da dediği gibi,
"Size inanıyorum ve kaderinize inanıyorum. Bu yeni uygarlığa katkıda bulunacağınıza inanıyorum. ... İyi birer vatandaş olacağınıza inanıyorum. Peki iyi bir vatandaş olmak nedir? New York ve Washington'un, Chicago ve San Francisco'nun kulelerinin önünde durup yürekten şunu söylemektir: "Ben Şam'ı, Biblos'u, Sur'u, Sayda'yı ve Antakya'yı inşa eden bir halkın soyundan geliyorum ve burada sizinle birlikte ve isteyerek inşa etmek için bulunuyorum."
Tarihçe > Çatışmadan uzlaşmaya

Sadi idam edildikten ve üst düzey liderleri tutuklandıktan sonra parti, Arap milliyetçisi isyancılara karşı Batı yanlısı cumhurbaşkanı Camille Chamoun'un yanında yer aldığı 1958 yılına kadar yeraltında kaldı.
Tarihçe > Çatışmadan uzlaşmaya > 1961 darbesi

1961'in son gününde, Lübnan ordusundaki bölük komutanları olan iki SSMP üyesi, yaklaşık 200 sivil SSMP üyesi tarafından da destek alarak Fuad Şehab'a karşı başarısız bir yıldırım darbesi girişimine öncülük etti. Akademik literatürde darbe, partinin ideolojik şiddet tercihinden ("oy pusulası yerine mermi"), Lübnan devletinden dışlanma konusundaki hayal kırıklığından ve Fuad Şehab'ın yönetimine yönelik hem siyasi hem de askeri eleştiriden kaynaklandığı açıklandı.
Darbe girişimi yeni bir yasaklama ve liderlerinin çoğunun hapsedilmesiyle sonuçlandı. Partinin bilinen aktivistlerinin çoğu, 1969'daki genel affa kadar hapiste veya sürgünde kaldı. 1969'da parti yeniden Arap milliyetçiliğine yöneldi.
Tarihçe > Çatışmadan uzlaşmaya > Lübnan İç Savaşı

| Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi |
| --- | --- |

Bağlı gruplar: Lübnan Ulusal Hareketi (LUH), Lübnan Ulusal Direniş Cephesi (LUDC)
Lider(ler): İnam Raad, Abdullah Sadi, İsham el-Mahayri
Merkez(ler): Hamra Caddesi (Beyrut), Amyun, (Şimal) Dur eş-Şuyeir (Lübnan Dağı)
Etkin bölgeler: bütün Lübnan
Durum: Aktif
Büyüklük: 10.000 savaşçı
Müttefikler: Lübnan Ulusal Direniş Cephesi  FKÖ  Lübnan Komünist Partisi  Lübnan Komünist Aksiyon Örgütü Lübnan Ulusal Hareketi  FHKC  İlerici Sosyalist Partisi  Suriye Arap Ordusu  Hizbullah  Emel Hareketi  El-Murabitoyn
Rakip(ler): Lübnan Kuvvetleri Kaplan Milisleri Ketaib Partisi Sedir Muhafızları İsrail Savunma Kuvvetleri Güney Lübnan Ordusu Islami Birleşme Hareketi Gelecek Hareketi
Çatışma(lar): Lübnan İç Savaşı (1975-1990) İsrail-Lübnan sınır çatışmaları (2023-günümüz) Hamas-İsrail Savaşı
Ana madde: Lübnan İç Savaşı
1975'te Lübnan İç Savaşı'nın patlak vermesiyle SSMP, Falanjistlere ve onların Lübnan Cephesi müttefiklerine karşı Lübnan Ulusal Hareketi (LUH) ile ittifak yapan bir askeri birlik kurdu. SSMP, Lübnan İç Savaşı'nı, Suriye ulusunun İsrail'e karşı bir kurtuluş savaşından uzakta, küçük devletlere bölünmesinin kaçınılmaz sonucu olarak gördü. 1970'lerin ortalarında, parti içinde "Filistinli fraksiyonlara yakın reformist bir kol ile Şam'a daha meyilli bir başka kol" arasında gerilimler vardı; 1978'de bu iki kol yeniden birleşti.
1982 Lübnan Savaşı'nda İsrail karşıtı güçlerin yenilgisinden sonra, SSMP İsrail işgaline direnmek için yeniden bir araya gelen bir dizi örgüte katıldı, buna parti üyesi Halid Elvan tarafından Batı Beyrut'taki bir Wimpy Cafe'de iki İsrail askerinin öldürülmesi de dahildir. ABD Federal Soruşturma Bürosu, Beyrut'u kuşatan İsrailliler tarafından desteklenen Lübnan'ın yeni seçilen cumhurbaşkanı Beşir Cemil'in 1982'de öldürülmesinden SSMP'yi sorumlu tutuyor. Bir SSMP üyesi olan Habib Şartuni suikasttan tutuklandı ve sonunda 2017'de suçlu bulundu.
Parti 1983'te Lübnan Ulusal Kurtuluş Cephesine katıldı. 1985 yılında, partinin bir üyesi Sana'a Mehaidli, Güney Lübnan'ın Jezzin kentinde bir İsrail askeri konvoyunun yanında bomba yüklü bir araç patlattı. İki İsrail askerini öldürdü ve bilinen ilk kadın intihar bombacılarından biri oldu.
Tarihçe > Çatışmadan uzlaşmaya > İç Savaş sonrası

Lübnan'daki SSMP, Suriye'nin Lübnan'ı işgalini geniş ölçüde destekledi ve işgalin ardından Suriye yanlısı partilerle (8 Mart İttifakı dahil) ittifak kurdu.
SSMP Lübnan'da bir dizi genel seçime katılarak 1992'de altı sandalye kazandı, ancak sonraki seçimlerde hem 2005 hem de 2009'da iki sandalye kazanarak bir düşüş gördü. SSMP, Lübnan'daki 2008 ihtilafında silahlı adamların bir SSMP ofisine saldırmasıyla kendisine yer buldu.
Esad Hardan iki dönem parti liderliği yaptı. Hardan'ın yerine 2020 yılında Rabih Banat geçti, ancak partide Suriye hükümeti ve 8 Mart İttifakına daha yakın olan Hardan'ın takipçileri ile Saad Hariri yönetimine daha yakın olan Banat'ın takipçileri arasında giderek artan bir bölünme yaşandı. 2022 Lübnan genel seçimlerinde parti herhangi bir sandalye kazanamadı ve şu anda Lübnan Parlamentosunda temsil edilmiyor.
SSMP-L, İsrail-Hamas Savaşı bağlamındaki çatışmalarda ve İsrail ile Hizbullah arasındaki sınır çatışmalarında yer almış ve bir üyesini kaybetmiştir.
Tarihçe > Suriye'de SSMP

Sadi, SSMP'nin İtalyan tarzı bir Risorgimento yaratarak "Büyük Suriye" projesini hayata geçirecek bir örgüt olmasını amaçlamıştı. Parti antikomünist komplocu söylemleri destekliyor ve her şeyi kapsayan totaliter bir devletin kurulmasına inanıyordu. Parti 1950'ler boyunca şiddetli ayaklanmalar planlayan ve terörist saldırılar, siyasi suikastlar ve diğer suç eylemleri gerçekleştiren aşırı milliyetçi bir oluşum olarak hareket etti. Suriye Komünist Partisi ve Baas Partisi başlıca rakipleriydi ve her ikisi de SSMP'yi Arap birliğini baltalamayı ve Batı'nın bölgedeki çıkarlarına yardım etmeyi amaçlayan Batı destekli bir siyonist proje olarak suçluyordu. SSMP'nin 1955 yılında üst düzey bir Suriyeli subay ve Arap milliyetçisi olan Adnan el-Maliki'yi öldürmesinin ardından Suriyeli yetkililer partiyi yasakladı ve Baas ve komünist partilerin baskısı altında üyelerine karşı bir cadı avı başlattı. 1950'ler boyunca SSMP üyeleri yakalanarak yargılandı, hapsedildi ya da öldürüldü ve partinin ülkedeki siyasi güç statüsü sona erdi. SSMP on yıllar boyunca Suriye'de yasa dışı bir grup olarak kaldı ve partinin imajı Maliki olayının yanı sıra Batı çıkarlarına yakınlığı ve Suriye halkının kızdığı Arap karşıtı tutumları nedeniyle zedelendi.
SSMP'nin Lübnan İç Savaşı sırasındaki ve Hizbullah'ın yakın müttefiki haline geldiği Lübnan siyasetindeki tutumu Suriye'ninkiyle uyumluydu ve bu da parti ile Suriye hükümeti arasında bir yakınlaşmayı kolaylaştırdı. Hafız Esad'ın başkanlığının son yıllarında partiye giderek daha fazla müsamaha gösterildi. Oğlu Beşşar Esad'ın 2000 yılında görevi devralmasından sonra da bu süreç devam etti. 2001 yılında, hala resmi olarak yasaklı olan partinin, Baas liderliğindeki Ulusal İlerici Cephe yasal partiler koalisyonunun toplantılarına gözlemci olarak katılmasına izin verildi. Parti, 2005 baharında Suriye'de "sınırlı bir siyasi faaliyete izin verme girişimi" olarak tanımlanan bir şekilde yasallaştırıldı.
Zamanla, SSMP ve Suriye Baas rejimi, düşmanlıktan müttefikliğe uzanan tarihsel ilişkilerinde dramatik bir dönüş yaşadı. Süreç, partinin Hafız Esad'ın Suriye'nin Lübnan üzerindeki kontrolünü sağlamlaştırma ve FKÖ gibi bölgesel hedeflerinin SSMP'nin Büyük Suriye'yi kurma hedefiyle tutarlı olduğunu, SSMP'nin Lübnan'da bir Suriye vekili olarak hareket ettiğini hesaba katmasıyla başladı. İttifak, Suriye İç Savaşı sırasında güçlendi.
22 Nisan 2007'de Suriye Halk Meclisi seçimlerinde parti, parlamentodaki 250 seçimden 3'ünü kazandı. 2015'te gazeteci Terry Glavin, "Fakat Baas rejiminin 2012'deki düzmece ulusal seçimleri sırasında kısa ve dostane bir fetret dönemi dışında SSMP, 2005'ten beri Esad'ın iktidar koalisyonunun bir üyesiydi" diye yazdı. Suriye lideri Ali Haydar, 2012'den beri Ulusal Uzlaşma İşlerinden Sorumlu Devlet Bakanı olarak Şam hükümetinde Baas partisi üyesi olmayan iki bakandan biridir.
Tarihçe > Suriye'de SSMP > Esad sonrası dönem

Esad diktatörlüğünün yıkılmasının ardından SSMP, kendisini eski rejimden ayıran bir bildiri yayınlayarak Esad'ı "partimizin kurumlarının parçalanmasına katkıda bulunmakla" suçladı ve ulusal egemenliği, kurumları ve çıkarları korumak için birlik çağrısında bulundu. Bildiride ayrıca İsrail'in Suriye'de devam eden işgaline karşı çıkılması çağrısında bulunuldu.
Tarihçe > Ürdün'de SSMP

1966'da Kral Hüseyin, güvenlik servislerini Ürdün'deki SSMP'yi ortadan kaldırmak için harekete geçirdi. Parti Filistin halkı arasında aktifti.
2013 yılında partinin takipçileri "Ürdün'deki Suriye Sosyal Milliyetçileri Hareketi"ni kurdu.
İdeoloji > Milliyetçilik > Büyük Suriye, doğal Suriye

Şubat ayının başından Mayıs 1936'nın başına kadar hapisteyken Sadi, Lübnan'daki Fransız yetkililerin gizli örgütü keşfetmesinden, liderini ve yardımcılarını tutuklamadan üç ay önce yazmaya başladığı Ulusların Yaratılışı'nı tamamladı. Sadi kitabında, güneyde Süveyş Kanalı'na kadar uzanan tüm tarihi Suriye'yi kapsayan ve modern Suriye, Filistin, İsrail, Lübnan, Ürdün, Kuveyt ve Irak'ı kapsayan bir anayurtta bir Suriye ulusunun varlığına olan inancını formüle etti. Suriye milletinin içinde geliştiği tarihi çevrenin sınırları, kuzeydoğuda Toroslar ve kuzeybatıda Zagros Dağları'ndan Süveyş Kanalı ve Kızıldeniz'e kadar uzanan, genellikle Suriye'ye atfedilen kapsamın çok ötesine geçmiştir. Güneyde Sina Yarımadası'na ve Akabe Körfezi'ne, batıda Kıbrıs Adası da dahil olmak üzere Akdeniz'den, doğuda Arap çölünün kemerine ve Basra Körfezi'ne kadar uzanır.[üçüncül kaynak gerekli] Sadi'ye göre, bu bölge aynı zamanda Suriye Bereketli Hilali olarak da adlandırılıyor ve Kıbrıs Adası da onun yıldızıdır.
Dolayısıyla bu doğal coğrafi faktörler, insanın varlığını, inançlarını, alışkanlıklarını ve değer sistemlerini kurduğu toplumsal çerçeveyi yaratır. Sadi'nin etnik milliyetçiliklere yönelik eleştirisi, onu bir coğrafi milliyetçilik çerçevesi, "doğal vatan" fikri geliştirmeye yöneltti. Bu modeli Bereketli Hilal örneğine uyguladığında vardığı sonuç açıktı: Akdeniz'in doğusunda yer alan havzanın doğal coğrafi faktörleri, onun medeniyetlerin beşiği olmasını sağlayan şeydi. İnsanlık tarihi ve onu birleştirmeye çalışan hareketler boyunca, etnik, dini, kültürel asimilasyon ve karıştırma yoluyla yüksek bir kültür ve medeniyet kurmasına izin veren ve onu tüm emperyalist güçlerin imrendiği ödül haline getiren şeydi. Sadi, tüm etnik-dinsel grupların kendilerini Hristiyanlık öncesi dönem imparatorlukları olan Babil, Asur, Hitit ve Aram krallarının, daha sonra da İslam imparatorluklarının torunları olarak görmelerini savundu. SSMP, Büyük Suriye'nin, açıkça tanımlanmış coğrafi sınırlarıyla Suriye halkının doğal evi olduğunu, ancak halkının Osmanlı işgali, sömürgecilik ve mezhepçilik nedeniyle bir kimlik bunalımından muzdarip olduğunu iddia etti. Sadi, Suriye ulusunun rönesansının ulusal dayanışmanın güçlendirilmesi, sömürgeciliğe karşı direniş ve laikliğin benimsenmesi sayesinde bu "yozlaşmış" güçlerin tasfiyesiyle kaçınılmaz olarak bağlantılı olduğunu iddia etti.
Sadi'nin, kendisi aslında bir ırk karışımı olan sözde Suriye "ırksal birliğine" dönüş yoluyla ülkenin etnik ve dini toplulukları arasındaki "uyum" vizyonunda, ne İslam ne de pan-Arabizm önemliydi ve bu nedenle din de önemli değildi. Sadi'nin ulus kavramı, etnik köken, ırk, dil veya dine dayanmaktan ziyade, belirli bir coğrafyada yüzyıllar boyunca insanlar arasındaki tarihsel somut etkileşimlerle şekillendi. Bu aynı zamanda Arapların tek bir ulus oluşturamayacakları, ancak birçok ulusun Arap olarak adlandırılabileceği sonucuna varmasına neden oldu.
İdeoloji > Milliyetçilik > Suriye halkı

Arap dünyasındaki diğer militan milliyetçi partilerden farklı olarak Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi, Hristiyanlık öncesi dönemi yücelten ve tüm Suriye halklarının "Büyük Suriye" altında birleşmesini savunan ayrıcalıklı bir milliyetçilik biçimini benimsemesi bakımından benzersizdi. Parti Hristiyanları, Müslümanları ve Dürzileri saflarına kabul ediyor, ancak siyonizme karşı olsalar bile Suriye'deki Yahudileri üyeliğe kabul etmiyordu.