stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ehliyet (hukuk)
Fiil Ehliyeti > Fiil Ehliyetinin Şartları > Fiil Ehliyetine Göre Kişiler

Tam ehliyetliler: Fiil ehliyetinin tüm koşullarına sahip kimselerdir. Ayırt etme gücü olan, ergin ve kısıtlı olmayan bütün gerçek kişilerdir.
Tam ehliyetsizler: Fiil ehliyeti hiç olmayan kişilerdir. Ayırt etme gücünden yoksundur.
Sınırlı ehliyetliler: Tam ehliyetli olduğu halde birtakım sebepten ehliyeti sınırlanmış kişilerdir. Yasal danışman atanmış kişi bu gruptadır.
Sınırlı ehliyetsizler:Ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar bu gruba girer. Ergin olmayanlar yasal temsilcilerinin rızası olmadan borç altına giremezler. Ayrıca yasal temsilcilerinin rızası olsa dahi kefil olamaz, bağış yapamaz ve vakıf kuramazlar.
Ceza Ehliyeti

Ana madde: Ceza ehliyeti
Ceza ehliyeti, ceza hukuku açısından, bir kişinin suçlu sayılabilmesi için gerekli niteliklerdir. Bu nitelikten en temeli yaş sınırıdır.
Zarar ilkesi

Zarar ilkesi, bireylerin eylemlerinin sadece diğer bireylere zarar vermemek için sınırlanması gerektiğini öne sürer. John Stuart Mill, 1859 tarihli "Özgürlük Üzerine" adlı denemesinde ilkeyi şu şekilde açıklamıştır: "Medeni bir toplumun herhangi bir üyesi üzerinde, isteğine karşı doğru bir şekilde uygulanabilecek gücün tek amacı, başkalarına zarar verilmemesini sağlamaktır."  Bu ilke, Fransa'nın 1789 tarihli İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi'nde de şu şekilde ifade edilmiştir: "Özgürlük, başkalarına zarar vermeyen her şeyi yapma özgürlüğünde yatar; bu nedenle her insanın doğal haklarının sınırları, diğer toplum üyelerine aynı hakları sağlayanlar dışında belirlenemez. Bu sınırlar yalnızca yasalarla belirlenebilir." Bu ilke, daha önce Thomas Jefferson'ın 1785 tarihli "Virginia Eyaleti Üzerine Notlar" adlı eserinde de ifade edilmiştir. Jefferson burada, "Hükümetin meşru güçleri, sadece başkalarına zarar veren eylemlere kadar uzanır" şeklinde yazmıştır.
Kısıtlamalar

On Liberty kitabında J.S. Mill, ilkesinin ruhsal olarak hasta kabul edilen kişilere, "barbarlar"a (küçüklerle eş tuttuğu kişilere) ve küçüklere uygulanmadığını belirtirken, İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirgesi kadınları, köleleri, yabancıları ve küçükleri ilgilendirmediği için vatandaş olmadıklarını ifade etmiştir.
İlkenin modern yorumları genellikle ırk veya cinsiyet ayrımı yapmamaktadır.
Daha geniş tanımları

Aynı makalede, Mill ilkeyi ikiye ayırır:
Bu ilkelerin ilki, bireyin, kendi çıkarları dışında hiç kimsenin ilgilendirmediği eylemlerinden dolayı topluma hesap vermek zorunda olmadığıdır. Toplum, bireyin davranışlarından hoşlanmadığı veya onaylamadığı durumlarda, sadece kendi iyilikleri için gerektiğini düşünüyorsa, tavsiye, öğüt, ikna veya başkalarının kaçınması gibi önlemlerle tepkisini dile getirebilir. İkinci olarak, diğerlerinin çıkarlarına zarar veren eylemler için birey sorumludur ve toplum, kendi korunması için gerekli olduğuna inanıyorsa, sosyal veya yasal cezalara tabi tutulabilir.
İkinci ilke, sosyal otorite ilkesi olarak bilinir hale gelmiştir.
Ancak, ikinci ilke aynı zamanda daha geniş anlamlarda zararın tanımını da içerir, hatta topluma zarar verme dahil. Zarar kavramı, sadece başka bir bireye zarar vermeyle sınırlı değildir, bireylerin çoklu olarak zarar görmesi durumunu da kapsayabilir ve bu bireylerin belirli bir tanımı olmayabilir.
Bu, zaman içinde yavaşça ortaya çıkan zararı belirlemek için önemli bir ilkedir. Bu tür zararın öngörülebilir olduğu ancak zarar veren eylemin gerçekleştiği anda henüz mevcut olmadığı durumlarda uygulanır. Ayrıca, geniş kirlilik atıklarını özel mülkte boşaltma hakkından lisanslama sorunlarına ve ihanet hakkına kadar diğer konulara da uygulanır.
Pierre Laurent (siyasetçi)

| Pierre Laurent (siyasetçi) |
| --- | --- |

Görevde
Makama geliş  20 Eylül 2012
Yerine gelen: Nicole Borvo Cohen-Seat
Île-de-France konsil üyesi
Görev süresi 2010-2015
Fransız Komünist Partisi Ulusal Sekreteri
Görev süresi 2010-2018
Yerine geldiği: Marie-George Buffet
Yerine gelen: Fabien Roussel
Avrupa Sol Partisi Başkanı
Görev süresi 5 Aralık 2010 - 17 Aralık 2016
Yerine geldiği: Lothar Bisky
Yerine gelen: Gregor Gysi
Kişisel bilgiler
Doğum: 01 Temmuz 1957 (67 yaşında) Paris, Fransa
Partisi: Fransız Komünist Partisi
Bitirdiği okul: Pantheon-Sorbonne Üniversitesi
Mesleği: Gazeteci
Pierre Laurent (d. 1 Temmuz 1957, Paris), Fransız Komünist Partisi Genel Sekreteri ve Avrupa Solu Partisi Başkanı.
Kariyeri

Ekonomi öğrenimi boyunca Komünist Öğrenciler Birliği militanları arasında yer almış ve 1982-1985 yılları arasında birlik ulusal sekreterliğini üstlenmiştir. L'Humanité'de gazetecilik, editörlük ve yazı işleri müdürlüğü yapmıştır. 2000 yılından itibaren Komünist Parti'nin merkez yönetiminde yer almıştır. 2009 yılında Parti'nin ulusal koordinatörü olarak 2 numaralı göreve getirilmiş ve gazete yönetiminden ayrılmıştır. 20 Haziran 2010 tarihinde Komünist Parti Ulusal Sekreteri, 5 Aralık 2010 tarihi itibarıyla de Avrupa Solu Partisi Başkanı olmuştur. 10 Şubat 2013 tarihinde Komünist Parti Genel Sekreterliğine %100 oy olarak tekrar seçilmiştir. 20 Eylül 2012 tarihinde Nicole Borvo Cohen-Seat'ın istifası ile beraber Paris senatörlüğü görevine getirilmiştir.
Kariyeri > Görevler

Parti Yönetimi
20 Haziran 2010 - 25 Kasım 2018: Fransız Komünist Partisi Ulusal Sekreteri
5 Aralık 2010 - 17 Aralık 2016: Avrupa Solu Partisi Başkanı
Senato
20 Eylül 2012 - 1 Ekim 2023: Paris Senatörü
6 Ekim 2020 - 1 Ekim 2023: Senato Başkanvekili
Pierre Laurent
Catherine Vautrin

Catherine Vautrin (Reims, 2015)
Catherine Vautrin (d. 26 Temmuz 1960, Reims) Fransız eski bakan ve sağ siyasetçi.
İş hukuku alanında eğitim görmüştür. 1983 yılında Reims belediye meclisine seçilmiştir. 2002'de ilk kez UMP'den Marne milletvekili seçilmiş olup halen milletvekilidir. 3. Jean-Pierre Raffarin Hükümeti'nde önce fırsat eşitliğinden ardından da yaşlılardan sorumlu devlet sekreteri olarak yer almıştır. Dominique de Villepin Hükümeti'nde ise toplumsal uyum ve pariteden sorumlu bakan olarak yer almıştır. 2008 yılından itibaren meclis başkanvekili olarak görev sürdürmektedir. 2012 yılında UMP genel başkanlığı için Jean-François Copé'yi desteklemiş, Copé'nin genel başkan olmasının ardından UMP genel saymanı olmuş ve görevini 2014 yılında ise bu görevinden istifa etmiştir. 2024 yılında sağlık ve çalışma bakanı olarak atanmıştır.
Görevleri

Yerel Yönetimler
13 Mart 1983 - 16 Mayıs 1999: Reims belediye meclisi üyesi
16 Mart 2008 - ... : Reims belediye meclisi üyesi
15 Nisan 2014 - 16 Ocak 2024: Reims Metropol başkanı
Meclis
19 Haziran 2002 - 30 Nisan 2004: Marne 2. seçim çevresi milletvekili
20 Haziran 2007 - 20 Haziran 2017: Marne 2. seçim çevresi milletvekili
26 Eylül 2008 - 20 Haziran 2017: Meclis başkanvekili
Hükûmet
31 Mart 2004 - 28 Ekim 2004: İstihdam, Çalışma ve Toplumsal Uyum Bakanı nezdinde, Fırsat Eşitliği ve Uyumdan sorumlu Devlet Sekreteri
28 Ekim 2004 - 31 Mayıs 2005: Sağlık Bakanı nezdinde, Yaşlılardan sorumlu Devlet Sekreteri
2 Haziran 2005 - 15 Mayıs 2007: İstihdam, Toplumsal Uyum ve Konut Bakanı nezdinde, Toplumsal Uyum ve Eşlikten (Parite) sorumlu Bakan
11 Ocak 2024 - ... : Çalışma, Sağlık ve Dayanışma Bakanı
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb16056770k (data)  GND: 1321644175  ISNI: 0000 0000 6239 9425  SUDOC: 069661537  VIAF: 89840539
2. Pierre Messmer Hükûmeti

2. Pierre Messmer Hükûmeti Beşinci Cumhuriyet'in 9. hükûmetidir. 1973 Fransa genel seçimleri sonucunda, 2 Nisan 1973 tarihinde, cumhurbaşkanı Georges Pompidou tarafından başbakanlığa Pierre Messmer atanmış, 5 Nisan 1973 tarihinde Bakanlar, 12 Nisan 1973 tarihinde de Devlet Sekreterleri atanmıştır. Hükûmet 27 Şubat 1974 tarihinde son bulmuştur.
Başbakan

Başbakan : Pierre Messmer (UDR)
Bakanlar

Mühürdar, Adalet Bakanı : Jean Taittinger (UDR)
Dışişleri Bakanı : Michel Jobert
İçişleri Bakanı : Raymond Marcellin (FNRI)
Ordu Bakanı : Robert Galley (UDR)
Maliye ve Ekonomi Bakanı : Valéry Giscard d'Estaing (FNRI)
Milli Eğitim Bakanı : Joseph Fontanet (CDP)
Fiziki Planlama, Donanım, Konut ve Ulaştırma Bakanı : Olivier Guichard (UDR)
İdari Reformlardan sorumlu Bakan : Alain Peyrefitte (UDR)
Çevre ve Doğanın korunmasından sorumlu Bakan : Robert Poujade (UDR)
Kültürel İşler Bakanı : Maurice Druon
Tarım ve Kırsal Kalkınma Bakanı : Jacques Chirac (UDR)
Bilimsel ve Endüstriyel Kalkınma Bakanı : Jean Charbonnel (UDR)
Ticaret ve Zanaat Bakanı : Jean Royer
Parlamento ile İlişkilerden sorumlu Bakan : Joseph Comiti (UDR)
Çalışma, İstihdam ve Nüfus Bakanı : Georges Gorse (UDR)
Kamu Sağlığı ve Sosyal Güvenlik Bakanı : Michel Poniatowski (FNRI)
Ulaştırma Bakanı : Yves Guéna (UDR)
Enformasyon Bakanı : Philippe Malaud (FNRI)
Posta ve Telekomünikasyon Bakanı : Hubert Germain (UDR)
Denizaşırı İller Bakanı : Bernard Stasi (CDP)
Gaziler ve Savaş Mağdurları Bakanı : André Bord (UDR)
Devlet Sekreterleri

Başbakan nezdinde Devlet Sekreteri : Paul Dijoud (FNRI)
Başbakan nezdinde Devlet Sekreteri : Pierre Mazeaud (UDR)
Dışişleri Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Jean de Lipkowski (UDR)
Dışişleri Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Jean-François Deniau (FNRI)
İçişleri Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Pierre Vertadier (UDR)
Ordu Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Aymar Achille-Fould (CDP)
Maliye ve Ekonomi Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Jean-Philippe Lecat (UDR)
Milli Eğitim Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Suzanne Ploux (UDR)
Milli Eğitim Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Jacques Limouzy (UDR)
Fiziki Planlama, Donanım, Konut ve Ulaştırma Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Christian Bonnet (FNRI)
Fiziki Planlama, Donanım, Konut ve Ulaştırma Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Aimé Paquet (FNRI)
Bilimsel ve Endüstriyel Kalkınma Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Henri Torre (UDR)
Parlamento ile İlişkilerden sorumlu Bakan nezdinde Devlet Sekreteri : Olivier Stirn (UDR)
Çalışma, İstihdam ve Nüfus Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Christian Poncelet (UDR)
Kamu Sağlığı ve Sosyal Güvenlik Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Marie-Madeleine Dienesch (UDR)
Ulaştırma Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri : Pierre Billecocq (UDR)
Revizyonlar

20 Nisan 1973 tarihli başlık değişmesi
Başbakan nezdinde, Kamu Hizmetinden sorumlu Devlet Sekreteri: Paul Dijoud
Başbakan nezdinde, Gençlik, Spor ve Eğlenceden sorumlu Devlet Sekreteri: Pierre Mazeaud
26 Nisan 1973 tarihli başlık değişmesi
Fiziki Planlama, Donanım, Konut ve Ulaştırma Bakanı nezdinde, Yaşam Alanı İnşaasından sorumlu Devlet Sekreteri: Christian Bonnet
Fiziki Planlama, Donanım, Konut ve Ulaştırma Bakanı nezdinde, Turizmden sorumlu Devlet Sekreteri: Aimé Paquet
23 Ekim 1973 tarihli revizyon
Kamu Hizmeti Bakanı: Philippe Malaud
Enformasyon Bakanı: Jean-Philippe Lecat
Maliye ve Ekonomi Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri: Henri Torre
| g t  Fransa hükûmetleri (Beşinci Cumhuriyet) |
| --- | --- |
Charles de Gaulle (1959-1969):  Debré (1959)  Pompidou 1 (1962)  Pompidou 2 (1962)  Pompidou 3 (1966)  Pompidou 4 (1967)  Couve de Murville (1968) 
Georges Pompidou (1969-1974):  Chaban-Delmas (1969)  Messmer 1 (1972)  Messmer 2 (1973)  Messmer 3 (1974) 
Valéry Giscard d'Estaing (1974-1981):  Chirac 1 (1974)  Barre 1 (1976)  Barre 2 (1977)  Barre 3 (1978) 
François Mitterrand (1981-1995):  Mauroy 1 (1981)  Mauroy 2 (1981)  Mauroy 3 (1983)  Fabius (1984)  Chirac 2 (1986)  Rocard 1 (1988)  Rocard 2 (1988)  Cresson (1991)  Bérégovoy (1992)  Balladur (1993) 
Jacques Chirac (1995-2007):  Juppé 1 (1995)  Juppé 2 (1995)  Jospin (1997)  Raffarin 1 (2002)  Raffarin 2 (2002)  Raffarin 3 (2004)  de Villepin (2005) 
Nicolas Sarkozy (2007-2012):  Fillon 1 (2007)  Fillon 2 (2007)  Fillon 3 (2010) 
François Hollande (2012-2017):  Ayrault 1 (2012)  Ayrault 2 (2012)  Valls 1 (2014)  Valls 2 (2014)  Cazeneuve (2016) 
Emmanuel Macron (2017-):  Philippe 1 (2017)  Philippe 2 (2017-2020)  Castex (2020-2022)  Borne (2022-2024)  Attal (2024-)
Bob Brown

Robert James "Bob" Brown (27 Aralık 1944) Avustralyalı eski politikacı, tıp doktoru, eski bir senatör olan çevreci ve eski Avustralya Yeşiller Parlamentosunun lideri. Brown 1996 federal seçimleri sonrasında Avustralya Yeşilleri senatosunun ilk grubunu oluşturmak için Yeşiller Batılı Avustralya senatörü Dee Margetts oturuma katılarak, Tazmanya Yeşiller aday listesinde Avustralya Senatosu olarak seçildi. 2001'de ve 2007'de tekrar seçildi.
Tazmanya Parlamentosu'na hizmet ederken, Brown başarılı biçimde korumalı yaban alanlarında büyük bir artış için kampanya yaptı. Brown 1992'de partinin kurulumundan 2012 Nisan'a kadar Avustralya Yeşiller'e önderlik etti. Anketlerin devlet ve federal düzeyinde yaklaşık %10 büyüdüğü bir dönem (2010 yılında öncelikli oyların %13.9'u). 2002'den 2004'e kadar, senato da ikincil partiler gücün dengesini tuttuğunda, Brown iyi tanınan bir politikacı haline geldi. 2003 Kasım'da Brown Amerika başkanı George W. Bush tarafından yapılan bir konuşma sırasında arada söz  söylediği için parlamentodan uzaklaştırıldığı zaman uluslararası medyanın ilgi konusu oldu.
13 Nisan 2012 tarihinde, Brown Yeşiller Başkanlığından istifa etti ve Senato Haziran ayında istifa etmek niyetini belirtti. Bu 15 haziran 2012'de gerçekleşti.
Erken yaşam ve eğitim

Brown Oberon, New South Wales doğdu, ikizlerden birisi ve Trunkey devlet Okuluna, Coffs Harbour lisesine (1957-60) ve Blacktown Boys lisesine katıldı. Onun son yılında, o okul kaptanı seçildi.
Mezun olduktan sonra, Brown Sydney üniversitesinde tıp bölümüne kayıt oldu, tıp ve cerrahlık lisans derecesini elde etti.
Ön Parlamento kariyeri

Brown Royal Canberra Hastanesinde bir süre tıp uygulaması yaptı. Hastanedeki görev süresi boyunca, o ve diğer kıdemli sağlık çalışanı  askere çağrılan ama Vietnam savaşında savaşmak istemeyen genç adamların onaylamayı reddetmesi ile barışsever bir tutum aldılar. O sonra Darwin'de ve Alice Springs Hastanelerinde başkan olarak çalıştı. Sonuncu makamında John Hawkins ile tanıştı,
Brown  1970'te Londra'ya seyahat etti ve Hounslow Cottage Hastanesinde ve South Kensington'da St Mary Abbot Hastanesin de çalıştı Jimi Hendrix'in vücudunu getirdikleri zaman, O St Mary Abbot Hastanesinde görev başında asistan doktordu.
Emekliliği sırasında, pek çok basın kuruluşu onun Hendrix'in öldüğünü ilan etmesini hatalı olarak bildirdi. Brown onun birkaç saat içinde öldüğünü açıkladı ve Hendrix resmen farklı bir doktor tarafından öldürüldüğü ilan edildi. O doktor da şans eseri bir Avustralyalı.
Brown 1972'de Tazmanya'ya taşındı ve Launceston'da pratisyen hekim olarak çalıştı. O kısa süre içinde devletin çevre hareketinin içine girdi, özellikle Lake Pedder'i korumak için mücadele etti. 1972'ye kadar, o yeni kurulmuş Avustralya'nın ilk yeşil partisi Birleşik Tazmanya Grubu'nun bir üyesiydi.
1976'da, o nükleer enerjili savaş gemisi USS Enterprise'nin Hobart'a ulaşmasına karşın Mt Wellington'un zirvesinde protestosuna bir hafta  dayandı.
Devlet politikaları

1978'de Brown Tazmanya Yaban Hayat Topluluğu'nun müdürü olarak atandı. 1970'in sonlarında o Franklin Dam'ın inşaatını önlemek için kampanyanın lideri olarak ortaya çıktı, Hidroelektrik projesinin bir parçası olarak Franklin Nehri vadiyi su altında bırakabilirdi. Kampanya boyunca itiraz edilirken, Brown 150 insan arasındaydı. Sonradan Hobart'ta Risdon hapishanesinde 19 gün geçirdi. 1983'te serbest bırakıldığı günde Tazmanya Parlamentosunun bir üyesi haline geldi. Franklin kampanyası başarılı oldu ve federal hükûmeti müdahalesi Franklin Nehri'ni 1983'te korudu.
Makamının ilk dönemi boyunca, Brown özel üyelerin bilgi edinme özgürlüğü, onurlu bir şekilde ölmek, parlamento maaşlarını artırmak, kafes tavuğu endüstrisini yasaklama ve nükleersiz Tazmanya'yı savunmayı içeren girişimlerini geniş bir yelpazede tanıttı. Tazmanya meclisi hem liberal hem de işçi üyeleri yarı otomatik silahları yasaklamak için oy kullandı, Port Arthur katliamı öncesinde 9 yıl başarılı bir şekilde federal liberal aynı sonuçlara ulaşması için teklif verdi.
1989'da Tazmanya'nın orantısal temsil sistemi, Yeşillere Tazmanya meclis yasama organının 35 mevkiinden 5'inde kazanması için izin verdi ve Brown onların lideri oldu. Yeşil bağımsızların bütçeyi kabul ettiği fakat gensoru önergesinin olmadığı, müzakere edilmiş anlaşmanın(Michael Field ve Bob Brown tarafından imzalandı) temelinde Azınlık İşçi Parti hükûmetini desteklemeye karar verdi ve ALP  departman atamalarını danışmak, yasama araştırma servisi sağlamak, parlamentoda eşit imkânlar ve istihdam içeren bir reform gündemi, haberleşme özgürlüğü, millî parkları koruma ve enerji sözleşmelerinin genişletilmesinin kamunun bilgilendirilmesi ve madencilik şirketlerinin telif ücretleri için daha açık bir parlamenter sistem geliştirmek için karar verdi.  Anlaşma 1992'de, orman konuları ile ilgili bozuldu. 1993'te Brown meclisten istifa etti ve federal temsilciler meclisi ayakta kalmakta başarısız oldu.
Federal politics

Brown Tazmanya için Avustralya senatosuna seçildi, John Howard'ın tutucu hükûmeti için aleyhinde, yeşilin desteklenmesi, insan hakları konuları, Tibet, doğu Timor ve batı Papua gibi uluslararası konular çok konuşuldu. O ayrıca  anayasal değişiklikleri için, ormanları korumak için, radyoaktif atık boşaltımını engellemek için, Aborjın çocukların zorunlu cezasını yasaklamak için, misket bombası kullanımını ve sera azalmasını önlemek için kanun tasarılarını tanıttı.
2001'deki federal seçimlerinde Brown çok artmış bir oyla senato için tekrar seçildi ve 438 sığınmacı Norveçli bir yük gemisi MV Tampa tarafından Hint okyanusunda batan botlarından kurtarıldıktan sonra Christmas adası'na yerleşmelerinin (genellikle Afganistan'dan) kabulünü Başbakan John Howard'ın reddetmesi üzerine çok konuşuldu. Brown Tampa olayında John Howard'ın tutumu için muhalefet lideri Kim Beazley'in kabulünü aynı ölçüde eleştirdi.
Brown 2003 Irak'ın işgalinde Avustralya'nın katılımı için muhalefetine sesini duyurdu ve bir savaş karşıtı/barış hareketi öncüsü olarak kabul edildi. Başkan Bush 23 Kasım 2003'te Canberra'yı ziyaret ettiği zaman, Parlamentonun iki yasama organının birleşmesi için söylevi sırasında Brown ve senatör Kerry Nettle konuşmaya müdahale etti. Bush'un konuşması sırasında Brown ve Nettle Küba Guantanamo'da esir tutulan iki Avustralyalı David Hicks ve Mamdouh Habib ile ilgili olarak belirtiler gösterdiler, aynı zamanda (Habib sonra suçlama olmaksızın serbest bırakıldı ve Hicks terör için malzeme sağlamaktan hapis yattı) tutuklanmaları sonrasında sırasıyla Afganistan ve Pakistan'da ABD güçleri tarafından gözaltına alındılar. Bush nidalarını güler yüzlülük ile kabul etti fakat meclisin konuşmacısı Neil Andrew resmi olarak Brown ve Nettle'ı ismiyle çağırdı. Bunun anlamı ikisi de parlamentodan ertesi gün Çin Başkanı Hu Jintao'dan benzer bir söylevin bulunmaktan 24 saat boyunca uzaklaştırıldı.
2004 Kasım'da, orman ve odun yongası ihracat şirketi Gunns Limited medya raporlarının şirkete karşı" devam eden zararlı şirketler ve aktiviteler" il ilgili söylediği bir davada Brown ve diğerlerini 6.3 milyon dolar dava etti. Gunns tarafından yayınlanan orijinal dava tasarısı Yargıtay tarafından başarısız sonuçlandı. Gunns en sonunda 13 Aralık 2006'da Brown'a karşı tazminat talebi ile kaybetti.
Brown 28 Kasım 2005'te resmi olarak Yeşillerin ilk Federal Parlamento Lideri seçildi, sonrasında 1996'da onun senatoya seçiminden beri neredeyse hizmetinin  10 yılında fiilen liderdi.
2007'nin başlarında, Brown üç yıl içinde kömür ihracatının yasaklandığını göreceği önerisi için medyanın bölümlerini ve ana politik partilerin küçümsemelerini kendine çekti. Brown kömür ihracatını "Enerji endüstrisinin eroin alışkanlığı" olarak tanımladı ve belirtti ki alternatif teknolojilerin ihracatı öncelik olmalı.
Brown 2007'deki federal seçimlerde yeniden seçildi. Kasım 2005'te Yeşiller Ulusal Konferansında karşı durma niyetini tekrar duyurdu.
İstifa

Brown uzun vadeli ortağı Paul Thomas ile çevresel bilinçlendirme yaratmak için Bob Brown Vakfını kurdu. Kurduğu günden bu yana, Bob Brown Vakfı Miranda Gibson, Charlie Wood, Isaac Astill ve Drew Hutton'nu içeren pek çok Avustralyalı çevreciye ulusal ödüller verdi.
8 Ocak 2013'te Brown'un Avustralya Deniz Çobanı Koruma Derneği'nin müdürü olarak atanacağı duyuruldu. Nisan 2014'te istifa etti.
Yayınları

Brown pek çok kitap yayınladı Wild Rivers (1983), Lake Pedder (1986), Tarkine Trails (1994), The Greens (1996) (Peter Singerile), Memo for a Saner World (2004), Valley of the Giants (2004), Tasmania's Recherhe Bay (2005), Earth (2009) ve In Balfour Street (2010). 2004'te James Norman Brown'un ilk biyografisi Bob Brown: Nazik Bir Devrimci yayınladı.
Ödüller

Avustralya Gazetesi 'Yılın Avustralyalısı' (1983)
DKB Packard Ödülü (1984)
UNEP Küresel 500 Onur listesi (1987)
Goldman Çevre Ödülü (1990)
MAPW Seçkin Hekim Ödülü (1990)
BBC Vahşi Yaşam Dergisi 'Dünyanın En İlham verici Politikacı' (1996)
Ulusal güven Avustralya Ulusal Hazine (1998)
Yağmur Ormanları Eylem Ağı Çevre Kahramanı (2006)
Avustralya Barış Ödülü (2009)
Yılın Hümanist Avustralyalısı (2010)
Bob Brown
Salamanca Market'de, Tazmanya'da,  Aralık 2004
Bob Brown  2007 federal seçimlerinin önünü açmak için Yeşillerin iklim değişikliği politikalarını planlıyor
Bob Brown Melbourne'da  iklim değişikliği destekliyor ,5 temmuz 2008
Adam Bandt, Brian Walters ve Bob Brown 2010 Victoria Eyalet seçimleri kampanyası sırasında
Greg Barber, Bob Brown ve Brian Walters 2010'da Melbourne'de katıldığı bir protesto mitinginde
Senatör Bob Brown ile Richard Di Natale Melbourne'de  2010 Avustralya federal seçim kampanyası sırasında
2007 yılında Senatör Bob Brown
Lise Castonguay

| Lise Castonguay |
| --- | --- |
Doğum: 12 Ocak 1953 Kanada
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1981-günümüz

Lise Castonguay (d. 12 Ocak 1953), Kanadalı oyuncu. Şizofren bir hastayı canlandırdığı 2013 yapımı dram filmi Triptyque ile  şöhreti yakalamıştır.
Filmografi > Sinema

1983 : Laure Gaudreault, yönetmen: Yolande Rossignol, rolü: l'institutrice
1995 : Le Polygraphe, yönetmen: Robert Lepage, rolü: la scripte
2000 : Le ciel sur la tête, yönetmen: André Melançon, rolü: médecin
2000 : La Femme qui boit, yönetmen: Bernard Émond, rolü : Yvonne
2002 : 20h17 Rue Darling, yönetmen: Bernard Émond, rolü : Madam Kovacs
2004 : La  Neuvaine, yönetmen: Bernard Émond, rolü : Theresa
2011: Tout ce que tu possèdes, yönetmen: Bernard Émond, rolü : Pierre'in annesi
2013 : Ceci n'est pas un polar, yönetmen: Patrick Gazé, rolü : Madam Videra
2013 : Triptyque, réalisation - yönetmen: Robert Lepage ve Pedro Pires, rolü : Michelle
Ergene, Tekirdağ

| Ergene |
| --- | --- |
İlçe
 Ergene'nin Tekirdağ'daki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Tekirdağ
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Kadir Duman
 • Belediye başkanı: Müge Yıldız Topak (AK Parti)
Rakım: 120 m
Nüfus (2018, 2023, 2022, 2021, 2020, 2019, 2017, 2016, 2015, 2014, 2013)
 • Toplam: 62.458, 68,695, 67,038, 66,028, 64,820, 63,821, 60,881, 59,641, 58,311, 57,613, 56,787
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 59930
İl alan kodu: 282
İl plaka kodu: 59
Resmî site http://www.ergene.bel.tr
Ergene, Tekirdağ sınırları içinde bir ilçedir. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile kuruldu. Çorlu'dan ayrılan 16 mahalleden oluşmaktadır. Ergene ilçesi, tamamı Çorlu ilçesine bağlı Sağlık ve Yeşiltepe mahalleleri, Marmaracık, Misinli, Ulaş ve Velimeşe beldeleri ile 10 köyün birleştirilmesiyle Marmaracık merkezli olmak üzere kurulmuştur.
Nüfus

| Yıl | Toplam |
| --- | --- |
2013: 56.787
2014: 57.613
2015: 58.311
2016: 59.641
2017: 60.881
2018: 62.458
2019: 63.821
2020: 64.820
Nüfus > Mahalle nüfusları

| Mahalle | Nüfusu |
| --- | --- |
Yeşiltepe: 14.112
Sağlık: 12.091
Velimeşe: 10.033
Cumhuriyet: 6.681
Ulaş: 6.028
Marmaracık: 3.546
Vakıflar: 2.311
Misinli: 1.341
Kırkgöz: 1.244
Karamehmet: 934
Esenler: 828
Pınarbaşı: 824
Ahimehmet: 673
Yulaflı: 616
Bakırça: 616
İğneler: 386
Paşaköy: 202