stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yelnya Muharebesi
Sovyet planlaması

Desna üzerinde bir Alman köprübaşı olan bu küçük çıkıntı, Moskova'ya yönelik herhangi bir taarruz için birçok "sıçrama noktası"ndan sadece biri durumundadır. Bu haliyle Yelnya çıkıntısı her iki taraf açısından da önemli bir simge haline gelmiştir. Almanlar elde tutabildiklerini, Sovyetler Birliği ise ortadan kaldırabileceğini kanıtlamak istemektedir.
Stavka, 26 Ağustos'ta  İhtiyat Cephesi'nin General Georgi Jukov komutasındaki 24. Ordu'suna Yelnya çıkıntısına taarruz ermesi için emir verdi. Taarruz, çıkıntının dipten kesilmesi için yapılacaktı. Operasyon planına göre dış çember, 102. Tank Tümeni ve 303. Piyade Tümeni tarafından çevrilecektir. Içteki kuzey kıskacı, 100. Piyade Tümeni ve 107. Piyade Tümeni, güney kıskacı ise 106. Mekanize Piyade Tümeni tarafından oluşturulacaktır. 303. Piyade Tümeni dış çemberin güney kanadını oluşturmakla görevli olmasına karşın güney kıskacı oluşturacak olan 10. Mekanize Piyade Tümeni'ne de destek olacaktı. Çıkıntının merkez kesimine (doğu) taarruz edecek olan kuvvetler 19. Piyade Tümeni'yle 309. Piyade Tümeni'dir. Çıkıntının, güçlü bir biçimde tahkim edilmiş olan kuzey ve güney kesimleri, Alman kuvvetlerinin olası çekilme hatlarını kesmek için 103. Motorize Tümen ve 120. Piyade Tümeni tarafından tutulmaktadır. Taarruza tahsis edilmiş olan hava gücü, 24. Ordu'daki, topçu ateşini düzenlemek ve keşif işlerinde kullanılmak üzere 20 uçaklık bir kuvvettir. Avcı ya da taarruz hava unsurları bulunmamaktadır.
Taarruz

İlk taarruz 17 Ağustos'ta, Desna'nın doğu kıyılarında çıkıntının uç kesimindeki beş piyade tümenine karşı başlatıldı. Ancak bu taarruz, yüksek zayihata karşın ancak sınırlı derecede başarılı olabildi ve 21 Ağustos'ta durduruldu. Daha sonra 24. Ordu, bütünleme personeli ve yeni tümenlerde önemli ölçüde takviye edildi. Bu takviyelerle 23 Ağustos itibarıyla 24. Ordu, 10 tümenlik bir kuvvet haline gelmiştir. Bu tümenlerden 2'si tank, biri motorize tümendir. Ayrıca topçu olarak da güçlü bir hale getirildi. Öyle ki bir sonraki taarruzda 20 km. genişlikte ve 32 km. derinlikte bir sahayı ateş altına alacaktır. Yeni taarruzun 30 Ağustos'ta başlaması planlandı. Ayrıca Batı Cephesi ve Briansk Cephesi'nin daha kuzey ve güneydeki taarruzlarıyla eşgüdüm sağlanması da planlandı.
Yenilenen taarruz, son derece şiddetli çatışmaların ardından başarılı oldu. Taarruzun güney ve kuzey kanatlarındaki hücum grupları 4 Eylül'de derinlemesine ilerleme sağlamış ve savunmadaki Alman 20. Kolordu'sunu iki yandan sarmış, tüm çıkıntıyı kesip alma tehdidi oluşturmuştu. Cephenin diğer kesimlerde zaten muharebe halinde olan zırhlı birliklerle bölgeyi takviye edemeyen Merkez Ordular Grubu komutası, çıkıntının muharebe edilerek tahliyesi emrini verdi. Kızıl Ordu birlikleri 6 Eylül 1941 tarihinde Yelnya kentini geri aldı ve 8 Eylül'de 24. Ordu, çıkıntıyı temizledi. Sovyet taarruzu bu tarihe kadar devam etti. Bu tarihte yeni Alman savunma hatları önünde durduruldu.
Bu tarihe, kadar Wehrmacht'ın uğradığı en önemli yenilgiydi. Öte yandan Sovyetler'in ilk başarılı planlanmış taarruz harekâtıydı. Alman kayıpları ölü, yaralı ve tutsak olarak 45 bindir. [kaynak belirtilmeli]
Sovyet kayıpları, Kızıl Ordu standartlarına göre bile çok yüksektir. 30 Ağustos - 8 Eylül arasında muharebeye sokulan 103.200 kişiden 31.853'ü zayiattır. Toplam kuvvetin yaklaşık üçte biri, muharebe zayiatı olmuştur. Stavka, 13 Eylül'deki bir yönergeyle, taarruun özensiz düzenlendiği, sevk ve idare edildiği ve aşırı kayıplar gösterilerek Jukov'u kritik etmiştir. Ayrıca 24. Ordu'nun komuta kademesinde görev yapan General Konstantin Rakutin, muharebe sırasında ölmüştür.
Sonuçları

Yelnya Taarruzu ertesinde Sovyet 100. Piyade Tümeni ve 127. Piyade Tümeni, "Muhafız" unvanıyla onurlandırıldı. Tümenlerin numaraları sırasıyla 1. ve 2. olarak değiştirildi. Ardından 26 Eylül'de 107. Piyade Tümeni, 5. Muhafız Tümeni, 120. Piyade Tümeni ise 6. Muhafız Tümeni olarak yeniden adlandırıldı.
1941 Eylül'ünde 24. Ordu, muhtemelen Kızıl Ordu'nun en güçlü ordusuydu. Buna karşın başka yerde Sovyet cepheleri kuşatılma ve imha edilme tehdidi altındayken küçük bir çıkıntının alınması için kullanılmıştı. Daha da kötüsü, Tayfun Harekâtı 1941 Ekim ayı başlarında başladığında 24. Ordu hâlen fazlasıyla zayıftı.
Dipnotlar

↑  103. Tank Taburu tarafından takviyeli
Arnavutluk Ana (anıt)

| --- | --- |
Nëna Shqipëri


Genel bilgiler
Durum: Tamamlandı
Tür: Anıt
Konum: Tiran, Arnavutluk
Koordinatlar: 41°18′31″K 19°50′25″D﻿ / ﻿41.30861°K 19.84028°D﻿ / 41.30861; 19.84028
Tamamlanma: 1971
Yükseklik: 12 m
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Kristaq Rama, Muntaz Dhrami ve Shaban Hadërri

Arnavutluk Ana (Arnavutça: Nëna Shqipëri), Arnavutluk'un başkenti Tiran'da bulunan bir anıttır. Anıt, 1971 yılında açılmış olup Ulusal Şehitler Mezarlığı'nda yer almaktadır ve ülke için canlarını verenlerin ebedi uykusunu koruyan bir anne olarak temsil eder.
Anıt betondan yapılmış ve Kristaq Rama, Muntaz Dhrami ve Shaban Hadërri tarafından yapılmıştır. 3 metrelik bir temel üzerinde durmaktadır ve temel üzerine "Lavdi e përjetshme dëshmorëve të atdheut" (Anavatan şehitlerine sonsuz şeref) yazmaktadır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
İgor Girsanov

Rus mathematikçi (1934–1967)
| Igor V>  Girsanov |
| --- | --- |
Doğum: 10 Eylül 1934(1934-09-10) Türkistan, Kazak ÖSSC
Ölüm: 16  Mart 1967 (32 yaşında) Sayan Dağları
Milliyet: Rus
Mezun olduğu okul(lar): Moskova Devlet Üniversitesi
Tanınma nedeni: Girsanov teoremi

Kariyeri
Dalları: Matematik
Doktoradanışmanları: Andrey Nikolayeviç Kolmogorov  Yevgeniy Dınkin 
 

İgor Vladimiroviç Girsanov (Rus. И́горь Влади́мирович Гирсанов; (10 Eylül 1934 - 16 Mart 1967) olasılık teorisine ve uygulamalarına önemli katkılarda bulunmuş Rus matematikçi.
Hayatı

İgor Girsanov, 10 Eylül 1934'te Türkistan'da (o zamanki Kazak ÖSSC) doğdu. Ailesi 1950 yılında Moskova'ya göç edene kadar Bakü'de eğitim gördü. Okul yıllarında Moskova Devlet Üniversitesi matematik kulübünün aktif bir üyesiydi ve birçok Moskova matematik olimpiyatında birincilik kazandı.
Girsanov, 16 Mart 1967'de Sayan Dağları'nda yürüyüş sırasında geçirdiği bir kaza sonucu 32 yaşındayken vefat etti.
Akademik yaşamı

Girsanov, 1952-1960 yılları arasında Moskova Devlet Üniversitesi'nde lisans ve lisansüstü öğrencisiydi. Mezuniyetinin ardından fakülteye katıldı.
1965 yılında Moskova Devlet Üniversitesi'nde yeni kurulan Olasılık ve İstatistik Laboratuvarı'nın başkanı oldu.
1961 yılına kadar, Markov süreçleri teorisini geliştiren Yevgeniy Dınkin etrafında birleşmiş bir matematikçi grubunun üyesi olarak çalıştı. Tezinde, Feller süreci kavramını ortaya koydu. Aynı tezde, Markov süreçlerinin kısmi diferansiyel denklemlerin çözümüne uygulanması problemini ele aldı. Kesikli katsayılı eliptik ve parabolik denklemleri inceleyen ilk matematikçiler arasındaydı. Stokastik diferansiyel denklemler üzerine yaptığı çalışmalarda katsayıların süreksizliğinin çözümün biricik olmasını engellemediği koşulları belirlemiştir. Markov süreçlerinin genel teorisi üzerine de önemli makaleler üretti.
Girsanov, kendisine yabancı gelen matematik konularını bile çok çabuk öğrenebiliyordu. Aynı zamanda stokastik süreçlerle ilgisi olmayan sorular hakkında da düşünüyordu. Örneğin, basit bir spektruma sahip dinamik bir sistem örneği oluşturdu. Boris Mityagin ile işbirliği yaparak topolojik doğrusal uzaylarda değişmezimsi ölçüler üzerinde çalıştı.
1960'lı yıllara doğru SSCB'de sanayi ve ekonomide yönetim sorunları ön plana çıkmaya başladı. Bu alanda çok sayıda matematikçi çalışıyordu ve çoğunlukla bilindik matematiksel araçları kullanıyorlardı. Girsanov da bu çerçevede çalışmalara başladı. Ancak 1961 yılında yaklaşımını değiştirdi. Ele aldığı konuları daha geniş bir şekilde anlamaya başladı ve yeni matematiksel teknikler geliştirdi.
Girsanov, matematiksel ekonominin savunucusu oldu ve bu alanı nicel yöntemlere karşı çıkanlara karşı aktif olarak savundu. Araştırma sonuçlarının endüstride uygulama alanı vardı.
Kimyaya uygulamaları konusunda on beş makale yayınladı. İlgi alanları arasında kimyasal reaktörlerin optimum kontrolü de vardı.
Ayrıca optimizasyon problemleri için gerekli fonksiyonel analizi geliştirerek teorik matematiğe olan ilgisini sürdürdü.
Arnavutluk Basketbol Federasyonu

Arnavutluk Basketbol Federasyonu (FSHB) (Arnavutça: Federata Shqiptare e Basketbollit) Arnavutluk Basketbol Ligi, Arnavutluk Kadınlar Basketbol Ligi, Cumhuriyet Kupası ve Arnavutluk Basketbol Süper Kupası'nın düzenleyicisidir. Aynı zamanda Arnavutluk milli basketbol takımının da düzenleyicisidir. Federasyona kayıtlı 37 kulüp vardır. Bunların 591 kadın oyuncu, 803 erkek oyuncu bulunmaktadır.
| --- | --- |
Federata Shqiptare e Basketbollit
Spor: Basketbol
Kısaltma: FSHB
Kuruluş tarihi: 1946
Üyelik: FIBA
Üyelik tarihi: 1947
Bölgesel üyelik: FIBA Avrupa
Genel merkez: Tiran
Başkan: Avni Ponari
Erkekler antrenörü: Antonis Konstadinides
Kadınlar antrenörü: Erdal Borova
Resmî internet sitesi
fshb.basketball
Arnavutluk Bağımsızlığı'nın 100. Yıl Kutlamaları

| Arnavutluk Bağımsızlığı'nın 100>  Yıl Kutlamaları |
| --- | --- |
Tarih: 28 Kasım 2012 (2012-11-28)
Konum: Arnavutluk
Katılanlar: Arnavutlar bütün dünyada
Arnavutluk Bağımsızlığı'nın 100. Yıl Kutlamaları, 2012'de tüm yıl süren kutlamadır. Arnavutların modern tarihin ilk Arnavut devleti olan bağımsız Arnavutluk'u kurmalarının 100. yıl dönümünü kutlamasıdır.
Arjantin devlet başkanı

Arjantin devlet başkanı (İspanyolca: Presidente de Argentina), resmi olarak Arjantin Ulusunun Başkanı olarak bilinir (İspanyolca: Presidente de la Nación). Arjantin'in hem devlet başkanı hem de hükûmet başkanıdır. Ulusal Anayasa'ya göre, Başkan aynı zamanda federal hükûmetin baş yöneticisi ve silahlı kuvvetlerin Başkomutanıdır.
Arjantin tarihi boyunca; Devlet Başkanlığı ofisi hem unvanı hem de özellikleri ve yetkileri bakımından birçok değişikliğe uğramıştır. Mevcut Başkan Javier Milei, 10 Aralık 2023'te yeminini edip göreve başlayarak önceki başkan Alberto Ángel Fernández'in yerine geçmiştir.
Arjantin Anayasası, çeşitli anayasal değişikliklerle birlikte, başkanın ve görev süresinin ve seçim yönteminin gerekliliklerini, yetkilerini ve sorumluluklarını belirler.
Başkanlık Olanakları
Casa Rosada
Başkanın ofisi
Başkanlık koltuğu
Audi A8
Tango 01
Yaşamakta olan eski cumhurbaşkanları

Isabel Martínez de Perón, 1974-1976 yılları arasında devlet başkanıydı.
4 Şubat 1931 (93 yaşında)
Adolfo Rodríguez Saá,
 2001 yılında devlet başkanıydı.
25 Temmuz 1947 (77 yaşında)
Eduardo Duhalde,
 2002-2003 yılları arasında devlet başkanıydı.
5 Ekim 1941 (83 yaşında)
Cristina Fernández de Kirchner,
 2007-2015 yılları arasında devlet başkanıydı.
19 Şubat 1953 (71 yaşında)
Mauricio Macri,
2015-2019 yılları arasında devlet başkanıydı.
8 Şubat 1959 (65 yaşında)
Alberto Ángel Fernández,
2019-2023 yılları arasında devlet başkanıydı.
2 Nisan 1959 (65 yaşında)
Archboldia

Archboldia, Ptilonorhynchidae familyasına bağlı bir kuş cinsidir.
Şahcihan Mia

| Şahcihan Mia |
| --- | --- |

Bangladeş Parlamentosu Üyesi
Görev süresi 7 Ocak 2019 - 21 Ekim 2023
Yerine geldiği: ABM Ruhul Amin Howlader]
Seçim bölgesi: Patuakhali-1
Görev süresi 6 Ocak 2009 - 5 Ocak 2014
Yerine geldiği: Altaf Hüseyin Çovduri
Yerine gelen: ABM Ruhul Amin Howlader
Diyanet İşlerinden Sorumlu Devlet Bakanı
Görev süresi 6 Ocak 2009 - 24 Ocak 2014
Başbakan: Şeyh Hasina Vecid
Yerine geldiği: A. F. Hasan Arif
Yerine gelen: Mücbil Hak Mucip
Kişisel bilgiler
Doğum: 17 Ocak 1940(1940-01-17) Dakka, Bangladeş
Ölüm: 21 Ekim 2023 (83 yaşında) Bangabandhu Şeyh Mucib Tıp Üniversitesi, Dakka, Bangladeş
Defin yeri: Patuakhali Belediye Mezarlığı
Partisi: Bangladeş Avami Birliği
Çocuk(lar): 4
Bitirdiği okul: Brajmohan Koleji (BM Koleji)
Mesleği: Hukukçu ve siyasetçi
Şahcihan Mia (Bengalce:শাহজাহান মিয়া; 17 Ocak 1940 - 21 Ekim 2023), Bangladeşli hukukçu ve siyasetçi.
Yaşamı ve kariyeri

Mia, 17 Ocak 1940'ta Dakka, Bangladeş'te doğdu. Brajmohan Koleji'nde (BM Koleji) eğitim gördü. Bangladeş Avami Birliği'nden siyasete girerek 2009-2023 yılları arasında iki dönem Bangladeş Parlamentosu'nda delege ve 2009-2014 yılları arasında Diyanet İşlerinden Sorumlu Devlet Bakanı olarak görev yapmıştır. Aynı zamanda Aralık 2019 tarihine kadar partisinin Patuakhali Sadar Upazila yerleşkesi başkanlığını yürüttü.
Özel yaşamı ve ölümü

Evli ve dört çocuk sahibi olan Mia, 21 Ekim 2023'te solunum yetmezliği nedeniyle tedavi gördüğü Bangabandhu Şeyh Mucib Tıp Üniversitesi, Dakka, Bangladeş'te 83 yaşında ölmüştür. Cenazesi Patuakhali Belediye Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Şahbender Korkmaz

Şahbender Korkmaz, (d. 29 Mart 1964, Divriği, Sivas) Türk şair.
Hayatı

Cumhuriyet Üniversitesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü'nü bitirdi. Sivas, İstanbul, Bursa ve Ankara'da çeşitli işlerde çalıştı. 1997'den itibaren öğretmenlik yaptı. Şiir, öykü ve deneme yazıları İmece Sanat, Damar, Cönk, Karşı, Sombahar, Şiir Ülkesi, İnsancıl, Kıyı, Sincan İstasyonu ve Turnalar gibi dergilerde yer aldı. Edebiyatçılar Derneği üyesidir. İlk şiir kitabı Aşeka, 1994'te yayımlandı. Edebiyat Kafe adlı web portalının editörlüğünü yapmaktadır.
Şiir kitapları

Aşeka
Hakkında yazılanlar

Aydoğan Yavaşlı / Lâf Şiirden Açılmışsa... (Damar dergisi, sayı: 52, 1995)
Archboldomys

Archboldomys, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Arceremaeidae

Arceremaeidae Oppioidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi

Arceremaeidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Arceremaeus - Hammer, 1961
Tecteremaeus - Hammer, 1961
Arceuthobium oxycedri

Arceuthobium oxycedri, Santalaceae ailesine bağlı, ardıçgüveleği olarak bilinen, bir güvelekgiller türüdür.
Bilimsel Tanımı

Arceuthobium oxycedri 2 ila 15 cm büyüyebilen yarı parazit bir bitkidir. Juniperus türleri üzerinde görülen bitkinin gövde yaprakları hayli kısadır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Vikitür'de konuyla ilgili taksonomik bilgiler bulunur:
Arceuthobium oxycedri meyveleri
Şefik İnan

| Osman Şefik İnan |
| --- | --- |
Doğum: 1913 Kütahya, Türkiye
Ölüm: 27 Ocak 1972 (59 yaşında)
Milliyet: Türk
Meslek: Siyasetçi

Osman Şefik İnan (1913, Simav, Kütahya - 27 Ocak 1972), Türk siyasetçidir.
Hayatı

Siyasal Bilgiler Fakültesi ve Paris Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Paris Hukuk Fakültesi'nden Doktora derecesi aldı. Paris Üniversitesi İstatistik Enstitüsüne devam etti. İstatistik Genel Müdürlüğü, Türkiye Emlak Kredi Bankası İdare Meclisi Üyeliği, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Öğretim Üyeliği, Kurucu Meclis Cumhuriyet Halk Partisi Temsilciliği (6 Ocak 1961 - 25 Ekim 1961), 1. (XII) ve 2. (XIII) Dönem Çanakkale Milletvekilliği ile Devlet ve Maliye Bakanlıkları yaptı. Evli ve iki çocuk babasıdır. İçişleri bakanlarından Faik Öztrak'ın damadı, Eski İçişleri Bakanı Orhan Öztrak, TRT'nin ilk genel müdürlüğünü yapmış Adnan Öztrak, Devlet Bakanlığı, Fahri Korutürk ve İhsan Sabri Çağlayangil dönemlerinde Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği yapmış İlhan Öztrak ve eski Hazine Müsteşarı ve Tekirdağ milletvekili Faik Öztrak'ın eniştesidir.
Yeraltı Demiryolu

Kuzey Amerika ve Kanada'daki çeşitli Yeraltı Demiryolu kaçış yollarının haritası
Yeraltı Demiryolu, 19. yüzyılın başından ortasına kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde kurulan ve Afrikalı-Amerikalı köleler tarafından köleliğin kaldırıldığı özgür eyaletlere, Kanada'ya ve Nova Scotia'ya kölelik karşıtları ve kölelik karşıtlığına sempati duyanlar yardımıyla kaçmak için kullanılan gizli yollar ve güvenli evler ağıydı. Bu terim aynı zamanda kaçakçılara yardım eden, siyah ve beyaz, özgür veya köle, tüm kölelik karşıtları için de kullanılmaktadır. Meksika'ya veya denizaşırı ülkelere çeşitli diğer yollar da bulunmaktaydı. 1763-83 yılları haricinde İspanyol toprakları olan Florida'ya, güneye doğru giden daha erken bir kaçış yolu, 17. yüzyılın sonlarından Florida'nın 1821'de ABD toprağı olmasına dek kullanılmıştır. Kaçak köleler, Florida'nın el değiştirmesinin ana nedeni idi. Bununla birlikte, şu anda genel olarak Yeraltı Demiryolu olarak bilinen ağ, 1700'lerin sonlarında kuruldu ve kuzeydeki özgür eyaletler ve Kanada'ya doğru uzanarak 1850-1860 arasında doruğa ulaştı. Bir tahmin 1850'de 100.000 kölenin Yeraltı Demiryolu aracılığıyla kaçtığını belirtmektedir.
Köleliğin yasaklandığı Britanya Kuzey Amerikası (günümüzde Kanada), uzun sınırı birçok erişim noktası sağladığı için popüler bir hedefti. Kanada'ya kaçan eski kölelerin çoğu Ontario'ya yerleşmiştir. ABD Nüfus Sayımı rakamları sadece 6 bin kişi göstermesine rağmen, 20 yıllık en yoğun döneminde 30.000'den fazla kişinin demiryolu sayesinde kaçtığı söylenmektedir. Çok sayıda kaçış hikâyesi, 1872 yılında, daha sonra Philadelphia Vigilance Komitesi'ne başkanlık eden kölelik karşıtı William Still'in The Underground Railroad Records adlı kitabında yer almıştır.
Politik arka plan

Zirve noktasında her yıl yaklaşık 1.000 köle, Yeraltı Demiryolu'nu kullanarak köleliğin devam ettiği eyaletlerden kaçtı. Kaçan köleler için 5.000'den fazla mahkeme davası açıldı. Buna rağmen kaçan köle sayısı, köleleşmiş nüfusun doğal artışından daha azdı. Yeraltı Demiryolu ile kaçan kölelerin ortaya çıkardığı ekonomik etki çok ufak olmasına rağmen, köle sahipleri üzerindeki psikolojik etki çok büyüktü. 1793 Kaçak Köle Yasası uyarınca özgür eyaletlerden yetkililerin köle sahiplerine ya da kaçak köleleri yeniden ele geçiren temsilcilerine yardım etmeleri istenmekteydi, ancak özgür eyaletlerin vatandaşları ve hükûmetlerinin bu istekleri göz ardı etmesi sebebiyle Yeraltı Demiryolu faaliyetleri artarak devam etti.
Güneyli politikacıların güçlü lobi çalışmalarıyla 1850 Uzlaşması, Meksika-Amerikan Savaşı'nın ardından Kongre’den geçti. Bu yasa, daha katı bir Kaçak Köle Yasası'na yol açmıştır; görünüşte uzlaşma, özgür eyaletlerin görevlilerini köle avcılarına yardım etmeye zorlayarak, köle avcılarına özgür eyaletlerde faaliyet göstermeleri için dokunulmazlık sağlayarak bölgesel sorunları ele almıştır. Kanun bir kişinin kaçak olduğunu iddia etmek için çok az miktarda belgeye ihtiyaç duyduğundan, köle avcıları başta çocuklar olmak üzere  özgür siyahları kaçırdı ve köleliğe sattı. Güneyli politikacılar, kaçan kölelerin sayısını sık sık abartarak, kölelerin kaçışını Kuzeylilerin Güneylilerin mülkiyet haklarına müdahalesi olarak tanımladılar ve Kuzeylileri sık sık suçladılar. Kanun, köle olduğundan şüphelenilenleri mahkemede kendilerini savunma hakkından mahrum bırakarak, özgür statüsü almayı da zorlaştırdı. De facto bir rüşvet sistemiyle, bir şüphelinin köle olarak onayladığı bir karar alan hakimler 10 dolar ücret alırken, özgür olduğuna karar veren hakimlere 5 dolar ödenmekteydi. Güney'deki köle meselelerini görmezden gelen veya umursamayan birçok Kuzeyli, köleliği desteklemek için onları zorlayan yerel zorunluluklarla karşı karşıya kaldı. Bu, Amerikan İç Savaşı sırasında Kuzey tarafından belirtilen önemli bir şikayetti  ve Kuzey eyaletlerinin kaçak köle hukukunu görmezden geldiği algısı, Güney'in ayrılma isteği için önemli bir gerekçeydi.
Yapı

Kaçış ağı tam anlamıyla yeraltı ya da demiryolu değildi. Mecazi olarak bir yeraltı direnişi olması anlamında “yeraltı”ydı. Ayrıca, gizli kodlar olarak demiryolu terminolojisinin kullanılması sebebiyle "demiryolu" olarak biliniyordu. Yeraltı Demiryolu buluşma noktaları, gizli yollar, ulaşım ve güvenli evler ile kölelik karşıtı sempatizanların sağladığı kişisel yardımlardan oluşuyordu. Katılımcılar genel olarak küçük, bağımsız gruplar halinde organize olmuştur. Küçük ve bağımsız gruplar gizliliğin korunmasına yardımcı olmaktaydı, çünkü bireyler rota boyunca bazı "istasyonları" biliyorlardı, ancak önceki ve sonraki alanlardaki istasyonlara dair detaylara hakim değildiler. Kaçan köleler rota boyunca bir yön istasyonundan diğerine, kuzeye doğru hareket etmekteydi. Demiryolundaki "kondüktörler" farklı geçmişlere sahipti; kondüktörler arasında özgür doğmuş siyahlar, beyaz kölelik karşıtları, eski köleler (kaçan veya serbest bırakılan) ve Amerikan Yerlileri gibi farklı gruplar yer almaktaydı.  Kiliseler, din adamları ve cemaatler de sıklıkla demiryolu faaliyetlerinde rol almaktaydılar. Dostları Dini Derneği (Kuveykırlar), Kongregasyonalistler, Wesleyanlar ve Reform Presbiteryenler'in yanı sıra bazı ana akım mezheplere bağlı cemaatler (Metodist Kilisesi ve Amerikan Baptistleri) demiryolunda aktif rol oynadılar. Özgür siyahların varlığı ve desteği olmasaydı, kaçak kölelerin taciz edilmeden özgürlüğe ulaşması neredeyse hiç mümkün olmayacaktı.
Rota

Köleliği destekleyenlerin demiryolu içine sızması riskini azaltmak için, Yeraltı Demiryolu'yla ilişkili birçok kişi tüm projeyi değil, operasyonun sadece bir kısmını biliyordu. "Kondüktörler", kaçakları bir istasyondan bir diğerine yönlendirmekte veya taşımaktaydı. Kondüktörler bazen plantasyonlara girmek için köle rolü yapmaktaydılar. Plantasyona girmeyi başardıklarında, kölelerin kaçmasına yardımcı olarak onları kuzeye doğru yönlendirmekteydiler. Kaçak köleler geceleri yolculuk ederek, 10-20 mil (16-32 km) aralıkla yer alan istasyonlara gitmekteydiler. Köleler adımlar arasında dinlenmekte, bu esnada istasyon ustası bir sonraki istasyona yola çıkacak köle grubu hakkında bilgi vermekteydi. Köleler gündüzleri istasyonlar ve "depolar"da durarak dinlenmekte ve gizlenmekteydi. İstasyonlar genellikle ahırlarda, kilise zeminlerinin altında ya da mağaralarda ve oyulmuş nehir kenarlarında saklanma yerlerinde bulunurdu.
Kaçakların uyuyabileceği ve yemek yiyebileceği dinlenme noktalarına “istasyonlar” ve “depolar” kod adları, istasyonu yönetenlere ise “istasyon ustaları” kod adları verilmekteydi. Yardım eden veya para verenler "hissedarlar" olarak adlandırılmaktaydı. İncil'deki referansları kullanarak kaçaklar, Kanada'ya " Vaat Edilen Topraklar " veya "Cennet"; köleliğin sürdüğü eyaletler ve köleliğin kaldırıldığı özgür eyaletler arasında yer alan Ohio Nehri'ni ise "Ürdün Nehri" olarak adlandırdılar.
Rota > Terminoloji

Yeraltı Demiryolu üyeleri genellikle demiryolu metaforuna dayanarak özel terimler kullandılar. Örneğin:
Kölelerin Yeraltı Demiryolu ile irtibata geçmesini sağlayanlar "ajanlar" (veya "çobanlar"),
Rehberler "kondüktörler",
Gizlenme yerleri "istasyonlar",
Köleleri evlerinde gizleyenlere "istasyon şefleri",
Finansal destekçilere "hissedarlar",
Kaçak kölelere "yolcular" veya "kargo" denmekteydi.
Kaçak köleler "bilet" elde ediyorlar,
Genel gospel irfanına benzer şekilde, "tekerlekler dönmeye devam edecek"ti.
Kuzey Yıldızı'na işaret eden Büyük Ayı'nın kepçesi, "su kabağı" olarak biliniyordu. Demiryolu sık sık “cennet” veya “Vaat Edilen Topraklar”a, yani Kanada’ya giden “özgürlük treni” veya “İncil treni” olarak biliniyordu.
"Yeraltı Demiryolunun Babası" olarak adlandırılan ve köleleri bazen Philadelphia'daki evinde saklayan William Still, yüzlerce kölenin kaçmasına yardım etmekteydi (bazı aylar 60'a kadar). Sık sık demiryolu metaforlarını kullanarak, insanların kısa biyografilerini de içeren dikkatli kayıtlar tutmuştur. Kaçan köleler ve geride kalanlar arasındaki haberleşmede sık sık aracı olarak hareket ederek, çoğu ile yazışmalarını sürdürdü. Daha sonra bu hesapları, sistemin nasıl çalıştığını anlamak ve kaçanlarda bireysel ustalık hakkında bilgi edinmek için tarihçiler için değerli bir kaynak olan Yeraltı Demiryolu: Otantik Anlatılar ve İlk Elden Tecrübeler (1872) (The Underground Railroad: Authentic Narratives and First-Hand Accounts) kitabında yayınladı.
Still'a göre mesajların çoğu zaman kodlanması, mesajların yalnızca demiryolunda aktif olanlar tarafından anlaşılabilmesini sağlıyordu. Örneğin, "iki saatte dört büyük jambon ve iki küçük jambon üzerinden gönderdim" mesajı, dört yetişkin ve iki çocuğun trenle Harrisburg'dan Philadelphia'ya gönderildiğini belirtmekteydi. Yoluyla ek kelimesi "yolcuların" olağan trende gönderilen ziyade Reading, Pennsylvania üzerinden gittiğini kodlamaktaydı. Bu durumda, yetkililer, kaçakları engellemek için normal yere (istasyona) girmeye kandırılırken, Still doğru istasyonda kaçaklarla buluşmakta ve onları güvenliğe yönlendirmekteydi. Kaçaklar sonunda Kuzey'e veya köleliğin 1830'larda kaldırıldığı Kanada'ya kaçmaktaydılar.