stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Migren
Tedavi > Diğer

İntravenöz metoklopramid ya da intranazal lidokain diğer potansiyel seçeneklerdir. Metoklopramid, acil servise getirilenler için önerilen tedavidir. Tek doz damar içi deksametazon bir migren nöbetinin standart tedavisine eklendiğinde, takip eden 72 saat içinde nükseden baş ağrısında %26 azalma sağlar Sürmekte olan bir migren baş ağrısını tedavide spinal manipülasyon, kanıtlarla desteklenmemektedir. Opioidler ve barbitüratların kullanılmaması tavsiye edilir.
Prognoz

Migrenli insanlarda uzun süreli prognoz değişkenlik gösterir. Migrenli kişilerin çoğunun hastalıklarından dolayı verimden düştükleri dönemler olur, ancak, normalde durum oldukça tehlikesizdir ve ölüm riskinin artmasıyla ilişkilendirilmez. Hastalığın dört ana biçimi vardır: Belirtiler tamamen ortadan kaldırılabilir, belirtiler devam edebilir ama zamanla gitgide azalır, belirtiler aynı sıklıkta ve şiddette sürebilir ya da nöbetler kötüye gidebilir ve sıklaşabilir.
Auralı migrenler, iskemik inme için riski iki katına çıkararak bir risk faktörü olarak görülmektedir. Genç bir yetişkin olmak, kadın olmak, hormonal kontrasepsiyon kullanmak ve sigara içmek bu riski arttırır. Ayrıca, servikal arter diseksiyonuyla da bir ilişkisi olduğu görülmektedir. Aurasız migren, bir faktör olarak görünmüyor. Kalp sorunlarıyla ilişkisi, arada ilişki olduğunu destekleyen yalnızca bir çalışma olması nedeniyle sonuca bağlanmamıştır. Ancak genel olarak migrenin, felç veya kalp hastalığından doğan ölüm riskini arttırdığı görülmemektedir. Auralı migreni olan kişilere uygulanan migren önleyici tedavi, bununla ilişkili felçleri engelleyebilir.
Epidemiyoloji

Dünya genelinde, migren insanların %10'undan fazlasını etkiler. Amerika Birleşik Devletleri'nde, erkeklerin %6'sı ve kadınların %18'i belirli bir yıl içinde migrene yakalanır.
Hastalığın hayat boyu sürme riski erkeklerde %18, kadınlarda ise %43. Avrupa'da, yetişkin erkeklerin %6-15'i ve yetişkin kadınların %14-35'i yılda en az bir kez migrenden muzdarip olmaktadır; yani toplamda insanların %12-28'i hayatlarının bir noktasında migrenden etkilenir. Migren oranları, Asya ve Afrika'da, batı ülkelerine nazaran biraz daha düşüktür.
Kronik migren, nüfusun yaklaşık olarak %1,4'ünden %2,2'sine kadar görülür.
Bu rakamsal veriler, yaşa göre büyük ölçüde değişir: migren, en yaygın olarak 15 ile 24 yaş arasında başlar, en sık 35 yaş ile 45 yaşlarında görülür. Çocuklarda, 7  yaşındakilerin %1,7'sinde ve 7 ila 15  yaş arasındakilerin %3,9'unda migren görülür, ergenlik döneminden önce erkek çocuklarda biraz daha fazla yaygındır.
Ergenlikte migren kadınlar arasında daha yaygınlaşır ve hayat boyu devam eder; yaşlı kadınlarda yaşlı erkeklere nazaran iki kat daha yaygındır. Kadınlarda aurasız migren, auralı migrenden daha yaygındır; ancak erkeklerde her iki tip de benzer sıklıkta görülür.
Perimenopoz sırasında, şiddeti azalmadan önce belirtileri sıklıkla daha kötüye gider. Belirtiler, yaşlıların üçte ikisinde ortadan kalkarken, %3 ila %10 arasında devam eder.
Tarihçe

Migren ile ilgili ilk açıklama, milâttan önce 1200  civarında antik Mısır'da yazılmış Ebers Tıp Papirüsü'nde yer alır. İsa'dan önce 200 yılında, Hipokrat tıp okulundaki yazılar, görsel auranın baş ağrısından önce geldiği ve kusma yoluyla kısmi rahatlama sağlandığını tanımlamıştır.
Aretaeus tarafından yapılan bir ikinci yüzyıl tanımı, baş ağrılarını iki türe ayırır: baş ağrısı, sefali ve heterokroni. Bergamalı Galen, hemikrani (yarım baş) terimini kullanmış ve migren kelimesi buradan türemiştir. Galen ayrıca ağrının beyin omurilik zarları ve kafadaki kan damarların nedeniyle ortaya çıktığını ileri sürmüştür. Migren ilk olarak, 1887 yılında, Fransız bir kütüphaneci olan Louis Hyacinthe Thomas tarafından, şimdi de kullanılan iki türe ayrılmıştır – auralı migren (migraine ophthalmique) ve aurasız migren (migraine vulgaire).
Trepanasyon, kafatası içinde kasıtlı delik açma, milâttan önce 7,000  yılında uygulanmıştır. Bu işlemin uygulandığı bazı kişiler yaşasa da pek çoğu enfeksiyon nedeniyle ölmüştür. Bu işlemin “kötü ruhların kaçmasına izin vererek” işe yaradığına inanılırdı. William Harvey 17. yüzyılda, trepanasyonun bir migren tedavi yöntemi olarak kullanılmasını önermiştir.
Migren için birçok tedavi denenmiş olsa da ancak 1868'de, kullanılan bir maddenin etkili olduğu ortaya çıkmıştır. Bu madde, 1918'de içinden ergotamin izole edilen fungus ergo idi. Methysergide 1959 yılında ve ilk triptan olan sumatriptan 1988 yılında geliştirildi. 20. Yüzyılda yapılan daha iyi çalışmalarla etkili önleyici tedbirler bulundu ve onaylandı.
Toplum ve kültür

Migren, önemli derecede hem tıbbi masraflara hem de verimlilik kaybına neden olmaktadır. Yılda 27 milyar Euro'dan fazla maliyetiyle, Avrupa Topluluğundaki en masraflı nörolojik bozukluk olduğu tahmin edilmektedir. Amerika Birleşik Devletleri'nde, doğrudan masrafların 17  milyar dolar olduğu tahmin edilmektedir. Bu maliyetin yaklaşık onda biri triptan maliyetidir. Dolaylı masraflar yaklaşık 15 milyar dolar tutmakta ve bunun en büyük kısmını işgücü kaybı oluşturmaktadır. Migren ağrısı ile çalışmaya devam edenlerde ise yaklaşık üçte bir oranında iş verimliliği azalmaktadır. Ayrıca, kişinin ailesi için de olumsuz etkileri sık sık görülür.
Araştırma

Kalsitonin gen ilişkili peptidlerin (CGRP) migrenle ilişkili ağrıların patojenezinde rol oynadığı ortaya çıkmıştır. Olcegepant ve telcagepant gibi CGRP reseptör anatgonistleri, migren tedavisi için hem in vitro hem de klinik çalışmalarda araştırılmıştır. 2011 yılında Merck, araştırma aşamasındaki ilaçları telcagepant ile ilgili III. aşama klinik denemeleri durdurmuştur. Transkranial manyetik stimülasyon tedavisi umut vadeden tedavilerdendir.
Kortikal yayılan depresyon animasyonu
Petasites hybridus (öksürük otu) kök ekstresinin migrenin önlenmesinde etkili olduğu gösterilmiştir.
Belirli bir yılda migren yaşayan kadınların (üstte) ve erkeklerin (altta) yüzdesi
İşlev kaybına uyarlanmış yaşam yılı [[migren için her 100,000  sakin, 2002 yılında
  veri yok
  <45
  45–65
  65–85
  85–105
  105–125
  125–145
  145–165
  165–185
  185–205
  205–225
  225–245
  >245
'Baş Ağrısı, George Cruikshank (1819)
Demir Devrinden bir trepanated kafatası. Kafatasındaki deliğin çevresi, yeni bir kemik doku büyümesi ile yuvarlak hale geliyor; bu da o kişinin operasyondan sağ çıktığını gösteriyor.
Giovanni Girolamo Saccheri

| Giovanni Girolamo Saccheri |
| --- | --- |
Doğum: 5 Eylül 1677(1677-09-05) Sanremo
Ölüm: 25 Ekim 1733 (56 yaşında)
Milliyet: İtalyan

Kariyeri
Dalı: Matematikçi
Çalıştığı kurum: Torino Üniversitesi Pavia Üniversitesi
Akademik danışmanları: Tommaso Ceva
 

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Logica demonstrativa, 1701 ve "Euclides ab omni nævo vindicatus" (1733) adlı eserin ön yüzü.
Giovanni Girolamo Saccheri (İtalyanca telaffuz: [dʒoˈvanni dʒiˈrɔːlamo sakˈkɛːri]; d. 5 Eylül 1667, Sanremo - ö. 25 Ekim 1733, Milano), İtalyan Cizvit rahip, skolastik filozof ve matematikçidir.
Hayatı

Saccheri, Sanremo'da doğdu. 1685'te Cizvit tarikatına girdi ve 1694'te rahip olarak atandı. 1694'ten 1697'ye kadar Torino Üniversitesinde felsefe ve 1697'den ölümüne kadar Pavia Üniversitesinde felsefe, teoloji ve matematik dersleri verdi. Matematikçi Tommaso Ceva'nın himayesindeydi ve Quaesita geometrika (1693), Logica demonstrativa (1697) ve Neo-statica (1708) dahil olmak üzere birçok eser yayımladı.
Hayatı > Geometrik çalışması

Bugün esas olarak, ölümünden kısa bir süre önce 1733'te yayımlanan son yayını ile tanınmaktadır. Şimdi Öklid dışı geometrinin erken bir keşfi olarak kabul edilen Euclides ab omni naevo vindicatus (Öklid Her Kusurdan Kurtuldu) adlı eseri, 19. yüzyılın ortalarında Eugenio Beltrami tarafından yeniden keşfedilene kadar karanlıkta kaldı.
Saccheri'nin çalışmasının amacı görünüşte Öklid'in paralel önermesine karşı herhangi bir alternatifin reductio ad absurdum yöntemi aracılığıyla olmayacağını gösterip Öklid'in geçerliliğini sağlamaktı. Bunu yapmak için paralel varsayımın yanlış olduğunu varsaydı ve bir çelişki türetmeye çalıştı.
Öklid'in varsayımı, bir üçgenin iç açılarının toplamının 180° olduğu ifadesine eşdeğer olduğu için, açıların toplamının 180°'den az ya da çok olduğu hipotezini değerlendirdi.
İlki, Öklid'in ikinci varsayımıyla çelişen, düz çizgilerin sonlu olduğu sonucuna yol açtı. Yani Saccheri doğru bir şekilde bunun olmayacağını kanıtladı. Bununla birlikte, ilke şimdi hem ikinci hem de beşinci önermelerin reddedildiği eliptik geometrinin temeli olarak kabul edilmektedir.
İkinci olasılığı çürütmek daha zor çıktı. Aslında mantıksal bir çelişki çıkaramadı ve bunun yerine sezgisel olmayan birçok sonuç çıkardı; bunlardan bir örnek, üçgenlerin bir maksimum sonlu alanı ve mutlak bir uzunluk birimi olduğu şeklindedir. Sonunda şu sonuca varmıştır: "Dar açı hipotezi kesinlikle yanlıştır, çünkü düz çizgilerin doğasına aykırıdır". Bugün, sonuçları hiperbolik geometrinin teoremleridir.
Saccheri'nin gerçekten, yaşamının son yılında çalışmasını yayınlarken, Öklid dışı geometriyi keşfetmeye son derece yaklaştığı mı yoksa bir mantıkçı mı olduğu konusunda bazı küçük tartışmalar vardır. Bazıları, Saccheri'nin sadece hiperbolik geometrinin görünüşte mantıksız yönlerinden gelebilecek eleştirilerden kaçınmak için yaptığı gibi sonuca vardığına inanmaktadır.
Saccheri'nin eserinde geliştirdiği bir araç (şimdi Saccheri dörtgeni olarak adlandırılır), 11. yüzyıl Fars bilgini Ömer Hayyam'ın Öklid'deki Zorlukları Tartışmasında (Risâla fî sharh mâ ashkala min musâdarât Kitâb 'Uglîdis) bir emsali vardır. Bununla birlikte Hayyam, dörtgeni önemli bir şekilde kullanmazken, Saccheri sonuçlarını derinlemesine araştırmıştır.
Hayatı > Çalışmaları

Logica demonstrativa (Latince). Pavia: eredi Carlo Francesco Magri. 1701.
Neostatica (Latince). Milano: Giuseppe Pandolfo Malatesta. 1708.
Konuyla ilgili yayınlar

Martin Gardner, Öklid Dışı Geometri, The Colossal Book of Mathematics, Bölüm 14, WWNorton & Company, 2001, 0-393-02023-1
M. J. Greenberg, Öklid ve Öklidyen Olmayan Geometriler: Gelişim ve Tarih, 1. baskı. 1974, 2. baskı. 1980, 3. baskı. 1993, 4. baskı, WH Freeman, 2008.
Girolamo Saccheri, Euclides Vindicatus 24 Mayıs 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1733), düzenlenmiş ve GB Halsted tarafından çevrilmiştir, 1. baskı. (1920); 2. baskı. (1986), John Corcoran tarafından yapılan inceleme: Matematiksel İncelemeler 88j:01013, 1988.
Saccheri'nin Dörtgeni
BP

Başlığın diğer anlamları için BP (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Endüstri: Yağ ve normal benzin, Alternatif yakıtlar
Kuruluş:  1908  Anglo-Persian Oil Company  1935  Anglo-Iranian Oil Co.  1954  British Petroleum  1998  BP Amoco plc  2001  BP plc 
Genel merkezi:  Londra, Birleşik Krallık
Hizmet alanları: Dünya çapında
Önemli kişiler: Helge Lund (Başkan) Bernard Looney (Yönetim Kurulu Başkanı) Murray Auchincloss (Finans Direktörü)
Ürün: BP petrol ve alt ürünler BP servis istasyonları Air BP Uçak yakıtları  Castrol motor yağı ARCO benzin istasyonları am/pm depo Aral servis istasyonları
Gelir:  164.195 Milyar $ (2021)
Net gelir:  7.563 Milyar $ (2021)
Öz kaynak:  90.439 Milyar $ (2021)
Çalışan sayısı: 65.900 (2021)
Web sitesi: www.bp.com www.petrolofisi.com.tr
BP plc (LSE: BP, NYSE: BP)  Britanyalı enerji şirketi ve çok uluslu petrol şirketidir. Merkezi Birleşik Krallık'ın başkenti Londra'dadır. Şirket dünyadaki en büyük özel enerji şirketlerinden biridir ve dünyanın en büyük altı enerji şirketi arasındadır. 1908 yılında Anglo-Persian Oil Company olarak kurulmuştur. 1954'te British Petroleum adını almıştır. 2024 yılı itibari ile Türkiye pazarından çıkması beklenmektedir. Bu konu ile alakalı 16 Kasım 2023 tarihinde sözleşme imzalanmıştır. Bu sözleşme ile Petrol Ofisi, (Vitol) Türkiye'deki BP istasyonlarını satın alacak ve işletecektir. 14 Kasım 2024'te ise tamamen Petrol Ofisi'ne satılmıştır.
BP İstasyonu
Danimarka'da rüzgâr enerjisi

Kopenhag yakınındaki rüzgar türbinleri
Danimarka'da rüzgâr enerjisi
Danimarka'da rüzgar enerjisi, Danimarka'nın enerji ihtiyacının %140'ına denk gelmektedir.
Danimarka rüzgar enerjisi üretiminin %75'ini kıyı şeridine kurduğu türbinlerden sağlamaktadır.
Üretim

Danimarka'da rüzgar enerjisi üretimi Danimarka'da enerji üretiminin başını çekmektedir. Ülke ihtiyacının %140'ı kadar rüzgar enerjisi üretip bu alanda Dünya lideridir. Ayrıca ürettiği rüzgar enerjisinin bir kısmına da Almanya, Norveç ve İsveç'e ihraç etmektedir.
Tüketim

2018'den itibaren rüzgar enerjisinin devlet politikası haline gelmesiyle tüm fabrika ve evlerin enerji ihtiyacının en az %50'sini rüzgar enerjisinden karşılamak zorundadır.
Yatırım

2018'den itibaren Danimarka'da rüzgar enerjisine 800 milyon euroluk yatırım olmuştur.
Özel sektörde ise Kriegers Flags adlı bir şirket 2021 kadar Danimarka Kuzey Denizi Rüzgar Çiftliğini kurmayı hedeflemektedir.
Damat İbrahim Paşa

Bu madde 1596, 1597 ve 1599-1601 dönemlerinde üç defa Sadrazamlık yapmış olan bir Osmanlı devlet adamı hakkındadır.18. yüzyılda 9 Nisan 1718 - 1 Ekim 1730 yılları arasında Sadrazamlık yapmış olan aynı isimli kişi için  Nevşehirli Damat İbrahim Paşa sayfasına bakınız.
| Damat İbrahim Paşa> Osmanlı Sadrazamı |
| --- | --- |
Görev süresi 4 Nisan 1596 - 25 Temmuz 1596
Hükümdar: III. Mehmed
Yerine geldiği: Koca Sinan Paşa
Yerine gelen: Yusuf Sinan Paşa
Görev süresi 5 Aralık 1596 - 3 Kasım 1597
Hükümdar: III. Mehmed
Yerine geldiği: Yusuf Sinan Paşa
Yerine gelen: Hadım Hasan Paşa
Görev süresi 6 Ocak 1599 - 10 Temmuz 1601
Hükümdar: III. Mehmed
Yerine geldiği: Cerrah Mehmed Paşa
Yerine gelen: Yemişçi Hasan Paşa
Kişisel bilgiler
Doğum: 1517 Hırvatistan veya Bosna Eyaleti
Ölüm: 10 Temmuz 1601 Belgrad
Defin yeri: Şehzade Camii Haziresi
Damat İbrahim Paşa, (d. ? - ö. 10 Temmuz 1601) III. Mehmed saltanatı döneminde 4 Nisan 1596-27 Ekim 1596, 5 Aralık 1596-3 Kasım 1597 ve 6 Ocak 1599-10 Temmuz 1601 tarihleri arasında üç kez, toplam üç yıl on bir ay yirmi yedi gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamıdır.
Sultan III. Murad'ın kızı Ayşe Sultan'la evlenmesi sebebiyle Damad olarak anılan İbrahim Paşa, Kanije Kalesini feth etmesi sebebiyle de Kanije Fâtihi unvanı ile meşhurdur.
18. yüzyıldaki Lale Devri'nin sadrazamı Nevşehirli Damat İbrahim Paşa ile karıştırmamalıdır.
Değerlendirme

Osmanlı sadrazamları arasında mühim bir mevki işgal eden Damat İbrahim Paşa'nın gayretli bir vezir ve başarılı bir kumandan olduğunda; irtikabı olmadığında ve cömert ve güleryüzlü olduğunda kaynaklar genellikle kaynaklar anlaşmaktadır. Emrine verilen orduları sevk ve idareyi bilmiş ve bilhassa zemin ve zamana göre aldığı siyasi tedbirler ile gerek Lübnan harekâtında ve gerek Macaristan serhadlerinde Osmanlı nüfuz ve hâkimiyetini süratle tesise muvaffak olmuştur. Gerçekleştirmeye çalıştığı Avusturya sulhu planları ölümü ile yarım kalmış, fakat Macaristan serhadlerinde kendi yolunu takip edecek olan Sokolluzade Lala Mehmed Paşa ve Kuyucu Murat Paşa gibi kuvvetli iki devlet adamının yetişmesini temin etmiştir. Diğer taraftan birçok değerli devlet adamını ile şahsi yararsız hale getirmiş; özellikle Serdar Ferhat Paşa'nın, Kırım Hanı I. Fetih Giray'ın, ölümlerine neden olmuştur.
Peçevi tarihi dahil, önemli tarihler Damat İbrahim Paşa'nın karakterini tenkit etmişlerdir. Özellikle 20. yüzyılın önemli tarihçilerinden İsmail Hakkı Uzunçarşılı onun hakkında gayet sert tenkitler yapmıştır.
Akrep

Başlığın diğer anlamları için Akrep (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Akrep anatomisi:
 1 = Başlıgöğüs (cephalothorax ya da prosoma)
 2 = Karın (mesosoma)
 3 = Kuyruk (metasoma)
 4 = Pedipalp
 5 = Bacaklar
 6 = Ağız parçaları (chelicerae)
 7 = Kıskaç (chelae)
 8 = İç kıskaç (manus)
 9 = Dış kıskaç (tarsus)
 10 = İğne (telson)
11 = Anüs
Anatomi
Sırtında yavrularıyla bir dişi akrep (Compsobuthus werneri)
Saldırı öncesi savunma pozisyonu; düşman biraz daha yaklaşırsa, iğne, sokmak için hazır (Scorpio maurus)
Kuyruk (postabdomen)
Akrepleri gece karanlığında tespit etmenin tek yolu morötesi ışığa tutmaktır
Leiurus quinquestriatus ?
İsrail, Necef Çölü, Leiurus quinquestriatus
Akrep tarağı
Scorpiones (Akrep), Arachnida (örümceğimsiler) sınıfına bağlı bir eklembacaklı takımıdır. Genellikle sıcak ve nemli bölgelerde yaşayan, vücutları sert kitin bir tabaka ile örtülü, kıvrık ve kalkık kuyruğunda zehir iğnesi bulunan, örümceklerle ilişkili hayvanlardır.
Scorpiones takımına bağlı olan 16 familya, 5 cins ve 6 tür bulunur. Türkiye'de 11 cinste toplanan 23 türü bulunur. Dünyanın en uzun birinci akrebi 23 cm boyuyla Gigantometrus swammerdami, ikincisi ise 20 cm boyuyla Pandinus imperator türleridir. Teraryumda bakılan bazı akrepler 8 yıla kadar yaşasa da, doğada ömürleri bundan daha kısadır.
Akrepler, araknoloji bilim dalı içerisinde araknologlar tarafından incelenir.
Özellikler

Karakteristik yapıları ile çok kolay tanınan ve uzunlukları 13–220 mm arasında
değişen eklembacaklılardır. Yaşadıkları ortama göre saman renginden sarıya, açık kahverenginden siyaha kadar değişen tonlarda renklere sahiptir. Sırttan ve karından (dorso-ventral) basık olup vücutları, başlıgöğüs ve karın olmak üzere iki bölümden oluşur.
Özellikler > Başlıgöğüs

Başlıgöğüs (cephalothorax ya da prosoma), "gövde" olarak da nitelendirilir. Baş ile göğsün kaynaşmasıyla oluşmuş tek parça segmentsiz yapıdır. Nispeten kısa, sırt taraftan da tek parça bir zırh ya da baş kalkanı (karapaks) denilen kabukla örtülüdür. Bir çift pedipalp, bir çift zehir çengeli ya da keliser (chelicera) ve dört çift bacak bulunur. Erkek akreplerin pedipalpleri daha ince yapılı olmasıyla dişilerden ayrılırlar.
Özellikler > Başlıgöğüs > Pedipalp

'Pedipalp : Başlıgöğsün önünden iki yana doğru uzanan ve bacak (= kol) gibi görünen bir çift pedipalpleri vardır. Bütün ektsremitelerin en büyüğü ve en kalınıdır. Bunlar, makas formunda adeta eğitilmiş organellerdir. Avlarını yaralamak, yakalamak ve ezmek için bu organelleri kullanırlar. Ayrıca dokunum organı görevi de görürler. Pedipalplerin üzerinde havadaki titreşimleri algılayan ve trichobothrium olarak adlandırılan küçük duyu tüyleri bulunur. Trichobotrium'un alt kısmı fincan gibi ve ince uzun tek bir tüy bulunmaktadır. Pedipalpler, coxa, trochanter, femur, patella, tibia ve tarsus olmak üzere beş bölümden oluşur. Kalça (coxa), başlıgöğse eklenmiş pedipalpin ilk proksimal segmentidir. Uyluk bileziği (trochanter), coxa ile femur arasında ikinci segment olup kısadır. Uyluk (femur), trochanter ile patella arasında uzun ve silindirik üçüncü segmenttir. Baldır (tibia) kısmında dikenlere benzer oluşumlar bulunur. Pedipalplerin kıskaçlı dördüncü ve beşinci segmentine kıskaç ya da makas (chela) denir. Chela yı oluşturan bu kıskaçların üst bölümü sabit, alt kısmı ise hareketlidir. Hareketli veya eklemli parmağı olan dördüncü segment tarsus olup büyük ve çok net bir şekilde görülür. Kıskaçların şekli türlere göre değişiklik gösterir. Buthidae familyasında tarsuslar tipik sıralı dişlerle doludurlar. Akreplere özgü olarak tarsusda abduksiyon kas bulunmaz. Tarsusun açılması, başlıgöğsün dorso-ventral yönde kontraksiyonu ve buna bağlı olarak hidrostatik basıncın artmasıyla gerçekleşir. Tibia, beşinci ve son segment olup sabit, hareketsiz kalın kısımdır.
Özellikler > Başlıgöğüs > Keliser

Keliser (chelicera) : Pedipalplerin hemen ventralinde yer alan ve onlara oranla çok daha küçük olan başlıgöğsün ilk çift ekstremitesidir. Coxa, tibia ve tarsus olmak üzere üç segmentten oluşmuştur. Genelde pençe tırnaklı çeneler halindedirler. Familyasına bağlı olarak değişkenlik gösterir. Son iki segment (tarsus ve tibia) hareketli parmak (tarsus) ve sabit parmak (tibia) tarzında kıskaçlı bir makas oluşturacak şekilde birbirlerine eklemlidir. Bunlardan birinin çevresi sarılmış gibidir ve karapaks sınırı ile örtülüdür. İkinci segment biraz daha uzun olup üst kısmı dışa doğru konvekstir (dışbükey). İç yüzünde ise ince dikenimsi kıllarla (setea) kaplı yakalama işlemine yarayan dişe benzer oluşumlar vardır. Üçüncü segment hareket edebilen parçadır. Bu parça yakalama işlemi için ikinci makası taşıyan segment (coxa) olarak ifade edilir. Bu kısım eğilip bükülür ve avını emmeden önce yakalamaya yarar. Fakat iki nokta arasındaki uzaklık nedeniyle dinlenme esnasında sabittirler. Bu parçalardaki dişler sınıflandırmada dikkate alınır. Zehir çengelleri, avlarını tutmaya ve bazen de birbirlerine sürtülmek suretiyle ses çıkarmaya yararlar.
Özellikler > Başlıgöğüs > Bacak

Bacak: Her göğüs halkasında bir çift olmak üzere dört çift bacak vardır. Geniş bir coxa ile başlayan bacaklar yedi eklemlidir: coxa, trochanter, femur, patella, tibia, basitarsus ve telotarsus. Bacakların en uçtaki tarsal segmentinde tırnaklar (vantuz) bulunur. segmentler ince membranla birbirlerine bağlanırlar. Bacaklar, birbirlerine yakın olarak başlıgöğsün alt kısmından çıkarlar. En küçük olan birinci coxa, ikinci coxa ’ nın köşeleri arasında yer alır. En uzun coxa, dördüncü coxa’dır. Başlıgöğsün ventral yüzeyinde birinci ve ikinci coxa’ da kitinli plaklar ve salgı bezleri vardır. Bu oluşumların sindirim olayında önemli görev yaptıkları düşünülmektedir. Akrep yürüdüğünde tarsus ile son iki segment ağırlığı çeker. Bacakları, hareket ve kazma organı olarak kullanırlar. Dişi akrepler bacaklarını yavruların hareket etmesinde kullanırlar. Bacaklar üzerinde yerdeki titreşimleri algılamaya yarayan ince tüyler bulunmaktadır.
Özellikler > Başlıgöğüs > Gözler

Gözler: Akrepler, karapaks üzerinde bir çift basit median göz ve her biri lateralde bulunan iki ile beş çift arası bir grup küçük göz taşırlar. Median gözler, genellikle aynı yönde alttaki oküler tümsek üzerinde karapaksın anterior sınırından sonra, birlikte yerleşim gösterirler. Median gözler, iki tabakadan oluşmuştur. Lateral gözler, karapaksın ön kısmında köşelerde bulunur. Eşit büyüklükte beş, dört, üç ve iki küçük osellerin grup halinde birleşmesi sonucu oluşmuştur. Bazı türlerde bu gözler körelmiştir. Bazı mağara ve mesken türleri (Sotanochactas elliotti) gözsüz de olabilir. Göz sayısı ve dağılımı tür ayrımında değerlendirilir.
Özellikler > Karın

Karın (abdomen ya da opisthosoma) : preabdomen (ya da mesosoma) ve postabdomen (ya da metasoma) olarak iki bölüme ayrılır. Ovaryum içinde gelişmenin ilk döneminde, sekiz segmetli olan preabdomen ilk yedi segmentinde, sonradan kaybolan ekstremite taslaklarına sahiptir. Küçük taslaklar halinde beliren abdomen ekstremiteleri sonradan kaybolduklarından yetişkin hayvanlarda preabdomen ve postabdomen tamamen ekstremitesizdir.
Özellikler > Karın > Preabdomen

Preabdomen : Genelde "karın" kelimesi daha çok bu bölüm için kullanılır. Başlıgöğse bütün genişliğiyle bağlanan preabdomen yedi geniş halka segmentten oluşur. Bu segmentlerin sırt taraflarında tergit, karın taraflarında sternit adı verilen kitin plak bulunur. Preabdomenin birinci segmenti dar sternitlidir. Bu sternitin ortasında, serbest kenarı yuvarlak ve ortası yarık olan eşey kapağı (genital operculum) bulunur. İkinci sternit üzerinde dokunum ve iz bulma görevi yapan bir çift tarak (pecten) organı, 3, 4, 5 ve 6. halkalarda "kitap trakeleri" adını alan solunum organına ait birer çift olmak üzere toplam dört çift solunum deliği (stigma) vardır.
Özellikler > Karın > Postabdomen

Kuyruk ya da postabdomen : Halka biçiminde 6 segmentten oluşur. İlk beş segmentin her biri tek parça kitin zırhla örtülüdür. Birçoğunda ince olan bu 5 segment, Androctonus cinsinde belirgin biçimde kalındır. Postabdomen halkaları, preabdomen halkalarına oranla daha incedir. Kuyruk halkaları (postabdomen) zehir kesesi hariç aynı kalınlıktadır. Postabdomen, dinlenme sırasında yana doğru kıvrık durur. Yürüme sırasında arkaya uzanır. Sokma anında ise, herkesçe bilinen klasik akrep görüntüsüne uygun olarak, kuyruk tamamen yay biçiminde ve üstten olmak üzere başlıgöğse doğru kıvrıktır. Postabdomenin en son halkasında armuda benzeyen zehir kesesi (telson) ve zehir kesesinin ucunda kıvrık duran bir de zehir iğnesi vardır. Kesenin içinde ayrıca iki tane zehir bezi bulunur. Zehir bezleri birbirinden bağımsız olarak ve birer kanalla iğneye açılırlar. Zehir kesesi aşağı yön hariç her yöne hareket edebilir. Zehir kesesinin ucundaki iğnenin çıkış yeri (terminal, subterminal gibi) türlere göre değişebilmektedir. İçinden bağırsak geçmekte olan telsonun sondan bir önceki halkasında dışkılık son bulmaktadır.