stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Japonya'daki Tatar ve Başkurt toplulukları

Japonya'da Tokyo Camii
Japonya'daki Tatar ve Başkurt toplulukları, Rusya'da Ekim Devrimi ile Çarlık yıkılıp, sosyalist-komünist düzen kurulunca, Orta asya'da yaşayan çok sayıda Türkler değişik ülkelere kaçtılar.
Kazan Tatarları ve Başkurtlar'ın bir kısmı 1919 yılında Mançurya üzerinden (1200 aileden oluşan bir grup) Japonya'ya geçti ve Tokyo (özellikle Yoyogi civarı) ve Kobe başta olmak üzere birkaç büyük şehre yerleşti.
Kurban Gali-Ayaz İshaki güç mücadelesi

Tatarlar ve Başkurtların Japonya'da ilk işleri, belli bir bölgede toplanıp okul ve mescit açmak olmuş. Burada çocuklarına dinlerinin yanı sıra kültürlerini, dillerini, örf ve adetlerini de öğretmişlerdir.
Türkiye'ye göç

Japonya'da yaşayan Tatarlar ve Başkurtlar, 1930'lı yıllarda Ayaz İshaki gibilerin teşvikinden sonra yaşadıkları ülke yerine Türkiye'nin vatandaşlığına geçmeyi tercih ettiler. Yaptıkları müracaat her ne kadar İsmet İnönü zamanında kabul görse de İkinci Dünya Savaşı çıkınca resmi işlem bir süre ertelendi.
Japonya'daki Tatarlar'ın vatandaşlık istekleri resmi olarak ancak 1953 yılında tamamlanarak İstanbul Eyüpsultan ilçesi Nüfus İdaresine kayıtlandılar. Bir süre sonra da Tokyo Büyük Elçiliğinden nüfus cüzdanlarını ve pasaportlarını aldılar.
Jackson, Wyoming

| Jackson |
| --- | --- |
Şehir
Jackson şehri

JacksonBloomfield'in Amerika Birleşik Devletleri'ndeki konumu
Ülke:  ABD
Eyalet: Wyoming
İlçe: Teton
İdare
 • Belediye başkanı: Sara Flitner
Yüzölçümü
 • Şehir: 426,95 km²
Nüfus (2019)
 • Şehir: 10.559
 • Yoğunluk: oto/km²
 • Metropol: 31.464
Zaman dilimi: UTC-08.00 (PZD)
Jackson, Amerika Birleşik Devletleri'nin Wyoming eyaletinde yer alan bir şehirdir.
Demografi

2010 yılı ABD nüfus sayımında şehir nüfusu %45,6'sı kadın ve %54,1'i erkek olmak üzere 9.577 olarak tespit edilmiştir. Nüfusun %79,8'i kendini Beyaz olarak tanımlarken %1,4'ü Asyalı, %0,4'ü Afroamerikan, %0,8'i Amerikan Yerlisi ve %15,2'si diğer gruplardan olarak kayda geçmiştir. Aynı nüfus sayımına göre şehirdeki 3.964 hanenin 1.858'inde aileler, 2.106'sında ise bekar kişiler yaşamaktadır.
ABD Nüfus Sayım Bürosu tahminlerine göre şehir nüfusu 2019 yılında 10.559'e ulaştı.
Turizm

Yellowstone Millî Parkı güney girişine en yakın havaalanı ulaşımı Jackson şehrindendir. Park, Jackson'dan yaklaşık 95 km. kuzeyde yer almaktadır. Grand Teton Ulusal Parkı, şehrin yaklaşık 20 km kuzeyindedir.
Joyeuxiella

Joyeuxiella, Dipylidiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Janssen Madalyası (Fransız Bilimler Akademisi)

Jules Janssen Ödülü ile karıştırılmamalıdır.
| Janssen Madalyası |
| --- | --- |
Açıklama: Pierre Janssen onuruna dağıtılmaktadır.
Dağıtan: Fransız Bilimler Akademisi
Tarih: 1886 (1886)
Ülke: Fransa
Resmî sitesi: Website
Janssen Madalyası, Fransız Bilimler Akademisi tarafından astrofizik alanında ilerleme kaydedenlere verilen bir ödüldür.
Ödül 1886'da kuruldu, ancak ilk madalya bir yıl sonra verildi. Madalyanın ilk kazananını belirleyecek komisyon, spektroskopi bilimi üzerine çalışması üzerine Alman fizikçi Gustav Kirchhoff'u seçti. Ancak Kirchhoff, ödülün açıklanmasından birkaç ay önce 17 Ekim 1887'de 63 yaşında öldü. Komisyon, ödül için yeni bir alıcı seçmek yerine, Akademi'nin 26 Aralık 1887 tarihli oturumunda açılış madalyasının "bu büyük Heidelbergli aliminin anısına ve onuruna" mezarına konulacağını duyurdu.
Ödül bienal olarak planlanmıştı, ancak 1888'de ve daha sonra 1889'da verildi. Comptes rendus de l'Académie des Sciences'ın 1889 cildindeki bir açıklama, ödülün ilk yedi yıl boyunca her yıl ve ardından 1894'ten itibaren iki yılda bir verileceğini açıklığa kavuşturdu.
Bu ödül, Fransız Astronomi Topluluğu tarafından verilen yıllık bir ödül olan Jules Janssen Ödülü (1897'de yaratılmıştır) ile aynı değildir. Her iki ödül de Fransız gök bilimci Pierre Janssen'e (1824-1907) (daha çok Jules Janssen olarak bilinir) ithaf edildi. Janssen, Akademi ödülünü kurdu ve açılış komisyonunun bir üyesiydi.
Ödülü Kazananlar

1887 - Gustav Kirchhoff  (ölümünden sonra)
1888 - William Huggins
1889 - Norman Lockyer
1890 - Charles Augustus Young
1891 - Georges Rayet
1892 - Pietro Tacchini
1893 - Samuel Pierpont Langley
1894 - George Ellery Hale
1896 - Henri Deslandres
1898 - Aristarkh Belopolsky
1900 - Edward Emerson Barnard
1902 - Aymar de la Baume Pluvinel
1904 - Aleksey Pavlovitch Hansky
1905 - Gaston Millochau (gümüş yaldız ödülü)
1906 - Annibale Ricco
1908 - Pierre Puiseux
1910 - William Wallace Campbell
1912 - Alfred Perot
1914 - René Jarry-Desloges
1916 - Charles Fabry
1918 - Stanislas Chevalier
1920 - William Coblentz
1922 - Carl Størmer
1924 - George Willis Ritchey
1926 - Francisco Miranda da Costa Lobo
1928 - William Hammond Wright
1930 - Bernard Ferdinand Lyot
1932 - Alexandre Dauvillier
1934 - Walter Sydney Adams
1936 - Henry Norris Russell
1938 - Bertil Lindblad
1940 - Harlow Shapley
1943 - Lucien Henri d'Azambuja
1944 - Jean Rösch
1946 - Jan Hendrik Oort
1949 - Daniel Chalonge
1952 - André Couder
1955 - Otto Struve
1958 - André Lallemand
1961 - Pol Swings
1964 - Jean-François Denisse
1967 - Bengt Strömgren
1970 - Gérard Wlérick
1973 - Lucienne Devan (gümüş yaldız ödülü)
1976 - Paul Ledoux
1979 - Jean Delhaye
1982 - Georges Michaud
1985 - Pierre Lacroute
1988 - Lodewijk Woltjer
1990 - Pierre Charvin
1992 - Henk C. Van de Hulst
1994 - Serge Koutchmy
1999 - Jean-Marie Mariotti
2003 - Gilbert Vedrenne
2007 - Bernard Fort
2011 - Francois Mignard
2019 - Eric Hosy
Irène Cahen d'Anvers'in portresi

| --- | --- |


Sanatçı: Pierre-Auguste Renoir
Yıl: yaklaşık 1880
Tür: Yağlı boya resim
Boyutlar: 65 cm × 54 cm (26 in × 21 in)
Konum: Foundation E.G. Bührle, Zürih
Irène Cahen d'Anvers'ın Portresi veya Mavi Kurdeleli Küçük Kız (Fransızca: La Petite Fille au ruban bleu) veya Küçük Irène (Fransızca: La Petite Irène), Fransız Empresyonist sanatçı  Pierre-Auguste Renoir’ ın yağlı boya tablosu’dur.
Zengin Fransız Yahudi bankacı Louis Cahen d'Anvers tarafından 1880'de sipariş verilen tablo, kızı Irène Cahen d'Anvers'i 8 yaşında tasvir eder. 
II. Dünya Savaşı ‘nda tablo Naziler tarafından Avrupa ülkelerinin organize yağmalanması sırasında çalındı. 1946'da yeniden ortaya çıktı ve "Almanya'da bulunan Fransız şaheserlerinden" biri olarak Paris'te sergilendi. 2014 yılında “Monuments, Fine Arts, and Archives program” (Türkçe: Anıtlar, Güzel Sanatlar ve Arşivler programı) tarafından kurtarılan sanat eserlerinden biri olarak “The Monuments Men” filminde yer aldı.
Irène Cahen d'Anvers

Bu tabloya konu olan Irène Cahen d'Anvers (1872–1963), portrenin yapıldığı sırada 8 yaşındaydı. Zengin Yahudi Fransız bankacı Kont Louis Cahen d'Anvers'ın en büyük kızı 1891'de 19 yaşında iken Kont Moïse de Camondo ile evlendi. Ağustos 1897'de daha sonra evlenip boşanacağı Camondo'nun ahır sahibi Kont Charles Sampieri (1863-1930) ile olan ilişkisinden sonra ayrıldılar.
Irène'in de Camondo'dan Nissim ve Béatrice adında iki çocuğu oldu. I. Dünya Savaşı sırasında Nissim, Fransız Hava Kuvvetleri'nde savaş pilotu oldu ve 1917'de Loren üzerindeki çatışmada öldürüldü. 1935'te Moïse de Camondo, içindekiler ve büyük bir sanat koleksiyonuyla birlikte 63 rue de Monceau'daki Paris malikanesini kendisinin ve Irène'in oğlunun onuruna Musée Nissim de Camondo'yu yaratmak için kullanılması için Musée des Arts Décoratifs'e miras bıraktı. II. Dünya Savaşı sırasında, Béatrice, eski kocası ve iki çocuğu, Yahudi soyları nedeniyle Auschwitz'te Naziler tarafından öldürüldü.
Irène, savaşı İtalyan adını ve pasaportunu kullanarak Paris'te (apartman rue de la Tour) saklanarak geçirdi. Béatrice'in kızı ve tek varisi olarak Irène, Fransız Rivierası'ndaki kumarhanelerde çarçur edeceği büyük de Camondo servetini aldı. Irène'in Sampieri'den Claude Germaine (1903-1995) adlı bir kızı da oldu ve bu kız Fransız dövüşçü ve yarış arabası sürücüsü André Dubonnet ile evlenecekti. Irène 1963'e kadar yaşadı ve 91 yaşında Paris'te öldü.
Jackson, Ohio

| Jackson |
| --- | --- |
Şehir
Jackson şehri

  Mühür 
JacksonDothan'nın Amerika Birleşik Devletleri'ndeki konumu
Ülke:  ABD
Eyalet: Ohio
İlçe: Jackson
Yüzölçümü
 • Toplam: 426,95 km²
Nüfus (26 Kasım 2009)
 • Toplam: 6.397
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-08.00 (PZD)
Jackson, Amerika Birleşik Devletleri'nin Ohio eyaletinde yer alan ve Jackson ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 6.397'dir.
Demografi > 2010 Sayımı

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 65.496 kişi, 26.845 ev ve 17.835 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de  %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Demografi > 2000 Sayımı

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 57.537 kişi, 23.685 ev ve 17.708 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de  %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Jean Graton

| Jean Graton |
| --- | --- |
Graton 1983'te
Doğum: 10 Ağustos 1923(1923-08-10) Nantes, Fransa
Ölüm: 21 Ocak 2021 (97 yaşında) Brüksel, Belçika
Çalışma alan(lar)ı: Yazar, Çizgi Roman Sanatçısı
Önemli çalışmaları: Michel Vaillant (Yarışçı Con)
Jean Graton (10 Ağustos 1923, Nantes – 21 Ocak 2021, Brüksel), Fransız çizgi roman sanatçısı ve yazar.
Yaşamı

Graton 10 Ağustos 1923'te Nantes, Fransa'da doğdu. 1957'den itibaren hazırladığı oto yarışçısı karakter Michel Vaillant (Yarışçı Con) konulu çizgi romanları ile biliniyordu.
Ölümü

Graton 21 Ocak 2021'de Brüksel, Belçika'da 97 yaşında öldü.
Irène Jacob

| Irène Jacob |
| --- | --- |
Irène Jacob in 2017
Doğum: Irène Marie Jacob 15 Temmuz 1966 (58 yaşında) Suresnes, Fransa
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1987-günümüz
Ajans: Christopher Robba
Evlilik: Jérôme Kircher (e. 2000)
Çocuk(lar): 2
Ödüller: Cannes Film Festivali En İyi Kadın Oyuncu Ödülü
Resmî site: irenejacob.net

Irène Marie Jacob (d.15 Temmuz 1966, Suresnes), Polonyalı film yönetmeni Krzysztof Kieślowski ile yaptığı çalışmalarla tanınan Fransız-İsviçreli oyuncu. Kieślowski filmi Véronique'in İkili Yaşamı ile 1991 Cannes Film Festivali En İyi Kadın Oyuncu Ödülü'nü kazandı ve 1994 çıkışlı Üç Renk: Kırmızı ile BAFTA En İyi Kadın Oyuncu Ödülü'ne aday gösterildi. Diğer filmleri arasında The Secret Garden (1993), Al di là delle nuvole (1995), Kaçakların Peşinde (1998) ve Sonsuzluk (2016) bulunmaktadır.
Filmografi

1987 - Vi ses igen, barn
1991 - Veronikas dubbelliv
1993 - Den hemlighetsfulla trädgården
1994 - Den röda filmen
1995 - Bortom molnen
1995 - Othello
1997 - Farlig identitet
1998 - U.S. Marshals
1998 - Det amerikanska köket
1999 - Mitt liv hittills
1999 - Spioner och passioner
2008 - The Dust of Time
2009 - The French Kissers
Rusya erkek millî buz hokeyi takımı

| Rusya |
| --- | --- |
Rusya'nın arması oyuncu formalarında kullanılan rozet.
Takma ad(lar): Красная Машина (Kırmızı Makine)
Federasyon: Rusya Buz Hokeyi Federasyonu
Baş antrenör: Ilya Vorobiev
Yardımcılar: Anvar Gatiyatulin Igor Nikitin Harijs Vītoliņš Oleg Znarok
Kaptan: Pavel Datsyuk
Takım rengi:      
IIHF kodu: RUS

Sıralama
Güncel IIHF: 2 
En yüksek IIHF: 1 (ilk kez 2009 yılında)
En düşük IIHF: 7 (2004)
İlk millî maç
 Rusya 2-2 İsveç  (Sankt-Peterburg, Rusya; 12 Nisan 1992)
En farklı galibiyet
 Rusya 12-3 Büyük Britanya  (Bolzano, İtalya; 26 Nisan 1994)  Rusya 10-1 Kazakistan  (Riga, Letonya; 6 May 2006)  Rusya 10-1 Danimarka  (Moskova, Rusya; 12 Mayıs 2016)  Rusya 10-1 İtalya  (Köln, Almanya; 7 Mayıs 2017)
En farklı mağlubiyet
 Finlandiya 7-1 Rusya  (Helsinki, Finlandiya; 22 Nisan 1997)  Çekya 7-1 Rusya  (Moskova, Rusya; 20 Aralık 1997)
IIHF Dünya Şampiyonası
Maçlar: 26 (ilk kez 1992 yılında)
En iyi sonuç:  Altın (1993, 2008, 2009, 2012, 2014)
Dünya Kupası
Maçlar: 3 (ilk kez 1996 yılında)
En iyi sonuç: 4. (1996, 2016)
Olimpiyatlar
Maçlar: 7 (ilk kez 1994 yılında)
Madalyalar:  Altın (2018 OAR olarak)    Silver (1998    Bronz (2002)
| Madalyalar>   Rusya  adına.Olimpiyat Oyunları |
| --- | --- | --- |
| Altın | 2018 Pyeongchang | Takım OAR olarak |
| Gümüş | 1998 Nagano | Takım |
| Bronz | 2002 Salt Lake City | Takım |
Dünya Şampiyonası
| Altın | 1993 Almanya |  |
| Altın | 2008 Kanada |  |
| Altın | 2009 İsviçre |  |
| Altın | 2012 Finlandiya/İsveç |  |
| Altın | 2014 Belarus |  |
| Gümüş | 2002 İsveç |  |
| Gümüş | 2010 Almanya |  |
| Gümüş | 2015 Çek Cumhuriyeti |  |
| Bronz | 2005 Avusturya |  |
| Bronz | 2007 Rusya |  |
| Bronz | 2016 Rusya |  |
| Bronz | 2017 Almanya/Fransa |  |
Rusya erkek millî buz hokeyi takımı (Rusça: Сборная России по хоккею с шайбой), Rusya'yı buz hokeyi dalında temsil eden erkek takımıdır. Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu (IIHF) üyesi olan Rusya Buz Hokeyi Federasyonu tarafından yönetilmektedir. 2018 yılı itibarıyla IIHF Dünya Sıralamasında ikinci sırada yer almaktadır. Takım 1992'den beri uluslararası turnuvalarda mücadele etmektedir. Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu tarafından Sovyetler Birliği ve CIS takımının devamı olarak kabul edilmektedir.
Rusya takımı, Kanada, Çek Cumhuriyeti, Finlandiya, İsveç ve Birleşik Devletler ile birlikte altı en güçlü erkek buz hokeyi millî takımlarının oluşturduğu resmî olmayan "Büyük Altı" üyesidir.
Büyük Altı Avrupa takımları, Rusya'nın 2005'ten beri yedi kez kazandığı Euro Hockey Tour'a katılmaktadır.
Rusya'nın buz hokeyi federasyonuna kayıtlı toplam 84.270 buz hokeyi oyuncusu mevcuttur. Bu sayı ülke nüfusunun yaklaşık %0.05'ine denk gelmektedir. Takımın baş antrenörü ise 2014'ten bu yana koçluk yapan Oleg Znarok'dur.
Takımın kurulmasından bu yana, Rusya her Dünya Şampiyonası turnuvasına ve her olimpik buz hokeyi turnuvasına katılmıştır. Bu turnuvalarda bugüne kadar toplam beş dünya şampiyonluğu ve bir olimpiyat altını kazanmıştır.
Tarihçe > Kökeni

Ana madde: Sovyetler Birliği erkek millî buz hokeyi takımı
Allrussian Hokey Ligi, Rus İmparatorluğu'ndaki bazı kulüpler tarafından kuruldu ve 1911'de Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu tarafından kabul edildi. Ancak, muhtemelen yanlış anlamalardan dolayı ("hokey" Rusya'da Kanada'da geliştirilen modern buz hokeyi kurallarıyla değil bandy ile biliniyordu) Rus takımları organizasyonun dışında tutuldu.
Sovyetler Birliği'nde bu egzotik spora olan ilgi 1940'ların ikinci yarısından itibaren çoğalmaya başladı. İlk tepkiler şüpheciydi; Physical Culture and Sports isimli bir spor dergisi oyunun bandy gibi olmadığını, oldukça bireysel ve ilkel olduğunu ve bu sebepten ötürü Kanada hokeyinin ülkeye gelmemesi gerektiğini belirtmiştir. Ancak, Kanada hokeyi Sovyetler Birliği'nde daha popüler oldu.
İlk Sovyet Şampiyonası Ligi 1946'da tanıtıldı. İki yıl sonra Muscovian takımı ilk uluslararası maçında LTC Praha'yı yendi. 1952'de, SSCB Hokey Federasyonu, Uluslararası Buz Hokeyi Ligine katıldı ve böylece Dünya Şampiyonaları ile Olimpiyatlarda oynama hakkını elde etti. O yıl Rusya erkek millî buz hokeyi takımının selefi olan Sovyetler Birliği millî buz hokeyi takımının doğuşu olarak kabul edildi. Sovyetler 1954 Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası'nı kazandı ve iki yıl sonra da 1956 Kış Olimpiyatları'nda altın madalya kazandı.
O zamandan bu yana, 1991'de Sovyetler Birliği'nin çöküşüne kadar, "Kırmızı Makine" (Rusça: Красная Машина; Krasnaya Mashina) lakaplı takım, uluslararası turnuvalarda en çok yer alan takımlardan biriydi ve neredeyse her Dünya Şampiyonası ile Olimpiyat turnuvasını kazandı. 1977 yılına kadar, profesyonel oyuncular Dünya Şampiyonası'nda ve 1988'e kadar Kış Olimpiyatları'nda oynamadılar. Sovyet takımı, gerçekte bir şirkette (uçak endüstrisi, gıda işçileri, traktör endüstrisi) ya da organizasyonda (KGB, Kızıl Ordu, Sovyet Hava Kuvvetleri) düzenli olarak çalışan amatör oyunculardan oluşuyordu.
Tarihçe > SSCB'nin dağılmasından sonra

Sovyetler Birliği, 1992 Kış Olimpiyatları'ndan kısa bir süre önce dağıldı ve dolayısıyla eski Sovyet cumhuriyetlerinden oluşan birleşik takım turnuvada mücadele etti. Rus ve eski Sovyet antrenörü Viktor Tikhonov'un yönetimi altında altın madalya kazanan CIS millî buz hokeyi takımı, 21 Rus, 1 Litvanyalı ve 1 Ukraynalı olimpiyatçıdan oluşuyordu. Daha sonraki yıllarda Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu, Rusya Buz Hokeyi Federasyonu'nun turnuvadan sonraki iki aya kadar kurulmamış olmasına rağmen, bu altın madalyanın CIS takımının yerine Rus millî takımı tarafından kazanıldığını kabul etti. Ancak, Uluslararası Olimpiyat Komitesi, Rusya'yı buz hokeyinde olimpiyat şampiyonu olarak kabul etmedi.
Rusya, 6 Mayıs 1992'de bağımsız bir devlet olarak Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu'na kabul edildi. Rusya ile birlikte eski Sovyet Cumhuriyeti'nden ayrılan yedi devlette dahil olmak üzere toplam on devlet daha Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu'na katıldı. Yeni üye olan devletlere uygulanan ve Dünya Şampiyonası'nın en alt bölümünde oynamaya başlayan diğerlerinin aksine, Rusya'nın Sovyetler Birliği'nin yerine katılım sağlamasına izin verildi ve böylece 1992 Dünya Şampiyonası için elit bölümde mücadele etti. İsveç, Almanya ve İsviçre takımları ile 1992 yılının Nisan ayında oynanan beş dostluk maçı, Rusya'nın Sovyetlerin dağılmasından sonra oynadığı ilk uluslararası maçlar oldu. İlk maç 2-2 beraberlikle sonuçlanan İsveç'e karşı 12 Nisan 1992'de oynandı. Dünya Şampiyonası'nın çeyrek finalinde Rusya 2-0'lık skorla İsveç'e kaybetti. Rusya 1993 Dünya Şampiyonası'nı kazandı. Böylece ilk dünya şampiyonluğunu elde etmiş oldu. SSCB'nin daha önceki şampiyonlukları da eklendiğinde toplamda yirmi üçüncü şampiyonluğunu kazanmış oldu.
Tarihçe > Sovyet sonrası çöküş

SSCB'nin parçalanması gibi Rusya'nın Elit Hokey Programı'da öyle oldu. 1994 Kış Olimpiyatları'nda Finlandiya'ya bronz madalya maçını kaybettiler ve turnuvayı dördüncü olarak bitirdiler. Rusya, aynı zamanda 1996 Hokey Dünya Kupası'nın halefi olan Kanada Kupası'nda mücadele etti. Ancak, NHL takımlarındaki bazı oyuncular millî takımda oynamayı reddettiler ve takım yarı finalde final galibi olan Birleşik Devletler'e kaybetti. 1998 Kış Olimpiyatları'nda da birkaç oyuncu eksik olmasına rağmen altın madalya maçına ulaştılar ve sonuçta Çek Cumhuriyeti'ne mağlup oldular.
Tarihçe > Yeniden yükseliş > Baykov dönemi

1993 ile 2007 yılları arasında altın madalya kazanamayan Ruslar, ulusal liglerini KHL olarak yeniden yapılandırdılar ve 1993 şampiyonu Vyaçeslav Baykov'u baş antrenör olarak millî takımın başına getirdiler. Bir başka 1993 şampiyonu Sergey Federov ise takım kaptanı olarak seçildi. Sonuç olarak, Rusya 2008 ve 2009 Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası'nı mükemmel derecelerle kazandı. Rusya, 2010 yılında ise finalde Çek Cumhuriyeti'ne kaybetti ve turnuvayı ikinci olarak tamamladı. Ancak felaket 2011 sezonu, Baykov'un görevden alınmasıyla sonuçlandı. Baykov 2014-2015 sezonunda, SKA, St. Petersburg'u Gagarin Kupası'nın finallerine götürerek kişisel başarısını devam ettirmiş oldu. Halen İsviçre Ulusal Hokey Ligi'nin yönetim kurulunda görev yapmaktadır.
Tarihçe > Yeniden yükseliş > Bilyaletdinov dönemi

Zinetula Bilyaletdinov 2012 yılında Baykov'un yerine millî takım teknik direktörlüğüne getirildi. Bilyaletdinov yönetiminde Rusya 2012 Erkekler Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası'nda şampiyonluğa ulaştı. Ancak, 2013 Şampiyonası ve 2014 Olimpiyat performanslarının kötü olmasının ardından Bilyaletdinov'un yerine Moskova Dinamo'nun baş antrenörü Oleg Znarok getirildi. Bilyaletdinov, Kontinental Hokey Ligi takımlarından biri olan Ak Bars Kazan'ın baş antrenörlüğüne getirildi.
Tarihçe > Yeniden yükseliş > Znarok  dönemi

Znarok, 2014 Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası'nda Rusya ile şampiyonluğa ulaştı ve altın madalya kazandı. 2014 turnuvası sonucu; IIHF Dünya Şampiyonalarındaki en mükemmel kayıtları belirledi. Bu başarı nedeniyle Rusya erkek millî buz hokeyi takımı, 2014 yılında Kremlin'de ödüllendirildi.
Rusya, 2015 yılındaki turnuvada gümüş madalya, 2016 ve 2017'deki turnuvalarda ise bronz madalya kazandı. Takım ayrıca, 2016 Hokey Dünya Kupası yarı finalinde turnuvanın şampiyonu Kanada'ya yenildi.
2018 yılında Uluslararası Olimpiyat Komitesi (IOC), 2018 Kış Olimpiyatları'nda yarışan Rus sporcuların doping yaptığı gerekçesiyle Rusya'nın üyeliğini askıya aldı. Ancak IOC, olimpiyatlarda yarışan sporculara yapılan testlerin negatif çıkmasının ardından Rusya Olimpiyat Komitesi'nin üyeliğini yeniden başlattığını duyurdu.
Rusya'nın üyeliğinin askıya alınması nedeniyle, Güney Kore'nin Pyeongchang kentinde yapılan 2018 Kış Olimpiyatları'na katılan Rusya'nın, daha önce uyuşturucu ihlalleri olmayan profesyonel Rus hokey oyuncularının olimpiyat bayrağı altında "Olimpiyat Sporcuları" ismiyle yarışmasına izin verildi. Takım, finalde Almanya'yı uzatmaların sonucunda 4-3'lük skorla mağlup ederek altın madalyayı kazandı. IIHF, olimpiyatların ardından bu şampiyonluğu Rusya'nın olarak kabul etti.
Olimpiyatlardan sonra Znarok, Rus millî takımında danışmanlık görevinde kaldı. Znarok bir Dünya Şampiyonası, Olimpiyat Altın Madalyası ve kemeri ile bir Euro Hokey Turu zaferi elde etti. Ancak millî takım için ulusal oyuncu seçimlerinde SKA ve CSKA takımlarında oynayan oyunculara ağırlık vermesi sebebiyle de zaman zaman eleştirildi.
Tarihçe > Yeniden yükseliş > Vorobiev dönemi

Rusya millî takımının geçici antrenörü olarak göreve gelen İlya Vorobiev, Euro Hockey Tour ve 2018 Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası'nı kazanma görevini üstlendi. Sözleşmesi haziran ayında gözden geçirilecek olan Vorobiev, 2012'den 2017'ye kadar Metallurg Magnitogorsk'un antrenör kadrosunda yer aldı ve Rusya millî takımında ise 2015'ten Mart 2018'e kadar yardımcı antrenör olarak görev yaptı. Şu anda ise baş antrenör olarak görevini sürdürmektedir. Znarok gibi Vorobiev'de Riga'da doğdu
Turnuva kayıtları > Olimpiyat Oyunları

Ayrıca bakınız: Olimpiyat Oyunları
| Maçlar | O | G | M | T | A | Y | Koç | Kaptan | Sıra |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1956-1988:  Sovyetler Birliği'nin bir parçası olarak
 1992, Albertville:  Birleşik Takım'ın bir parçası olarak
|  1994, Lillehammer | 8 | 4 | 4 | 0 | 26 | 24 | Viktor Tikhonov | Alexander Smirnov | 4. |
|  1998, Nagano | 6 | 5 | 1 | 0 | 26 | 12 | Vladimir Yurzinov | Pavel Bure | 2 Gümüş |
|  2002, Salt Lake City | 6 | 3 | 2 | 1 | 19 | 14 | Viacheslav Fetisov | Igor Larionov | 3 Bronz |
|  2006, Turin | 8 | 5 | 3 | 0 | 25 | 18 | Vladimir Krikunov | Alexei Kovalev | 4. |
|  2010, Vancouver | 4 | 2 | 2 | 0 | 16 | 13 | Vyacheslav Bykov | Alexei Morozov | 6. |
|  2014, Sochi | 5 | 3 | 2 | 0 | 13 | 8 | Zinetula Bilyaletdinov | Pavel Datsyuk | 5. |
 2018, Pyeongchang:  Rus Olimpik Atletler olarak
|  2018, Pyeongchang | 6 | 5 | 1 | 0 | 27 | 9 | Oleg Znarok | Pavel Datsyuk | 1 Altın |