stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
CSO Ada Ankara

Bu madde 2020'de açılan konser salonu hakkındadır.CSO'nun 2020'ye kadar kullandığı konser salonu için Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Konser Salonu sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Tesisin dışarıdan görünümü

Genel bilgiler
Tür: Konser salonu
Şehir: Ankara
Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 39°55′59″K 32°51′02″D﻿ / ﻿39.93306°K 32.85056°D﻿ / 39.93306; 32.85056
Başlama: 1995
Tamamlanma: 2020
Açılış: 2020

Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın ana konser salonu
Gece görüntüsü, Ekim 2024
CSO Ada Ankara, Ankara’da Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası konserleri için 1995-2020 arasında inşa edilmiş senfonik müzik salonu.
Ulus ile Kızılay arasındaki Atatürk Kültür Merkezi Alanı'nın (AKM)  "sanat ve kültür alanı" olarak tanımlanan 4. bölgesinde, tarihî Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Konser Salonu'nun yanı başında yer almaktadır.
Türkiye'de özel olarak senfonik konser salonu olmak amacıyla inşa edilmiş ilk binasıdır  Mimarları Semra Uygur ve Özcan Uygur'dur.
154 bin metrekarelik arazi üzerinde inşa edilmiş, beş bloktan oluşan anıtsal bir yapıdır.
Tarihçe

Atatürk Kültür Merkezi alanında 4. Bölgede CSO Konser Salonu inşa edilmesine  Atatürk’ün Doğumunun 100. Yılının Kutlanması ve Atatürk Kültür Merkezi Kurulması Hakkındaki Kanun" un 4. maddesine göre, Cumhurbaşkanının nezdinde kurulan "Millî Komite"nin 14 Aralık 1990 tarihli toplantısında karar verilmiştir.
Bayındırlık Bakanlığı tarafından 1992 yılında ilan edilen ve 46 projenin katıldığı mimari yarışmada Uygur Mimarlık’ın tasarladığı proje "zaman içinde eskimeyecek bir yapı olarak değerlendirilerek" birinci geldi. Projenin inşaat 1995'te ihale edildi; temel atma töreni 1997 yılında yapıldı.
Mimarlar, geçmiş ve gelecek arasında bir durak olarak tasarladıkları yapıyı, geçmişi ifade eden Ankara Kalesi ve "gelecek" olarak gördükleri Anıtkabir ile aynı aks üzerinde konumlandırdılar. Fuayede zeminin tam ortasında görülen cam çizgi ile binanın  Ankara Kalesi - Anıtkabir aksında bir müzik durağı oluşu simgelendi. Küre şeklinde tasarlanan 2500 kişilik büyük salon ve 1000 kişilik küçük salon, pnömatik balon kalıp sistemiyle yapıldı.  Daha önce siloların yapımında kullanılan bu sistem, Türkiye'de ilk defa bu konser salonunun inşasında denendi. Salonların içindeki teraslamalarda ve döşemelerde ise geleneksel kalıp sistemi kullanıldı.
Alanda bulunan ve yarışma şartnamesinde yıkılacağı belirtilmiş olan tarihi tren bakım hangarlarının çağdaş sanatlar müzesine dönüştürülmesi kararı verilince  eski vagon tamirhaneleri ve cer atölyelerinin restorasyonu ve yeni bir binanın tasarımı konser salonu ile uyumlu olarak gerçekleştirildi. Cer Modern adlı modern sanat müzesinin inşaatı 2010 yılında tamamlandı
Atatürk Kültür Merkezi Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Konser Salonu, 3 Aralık 2020 tarihinde açıldı. Salonun açılışı, 4 gün süren etkinliklerle kutlandı. 3 ve 4 Aralık'ta gerçekleşen açılış konserine  Angela Gheorghiu  ile Güher & Süher Pekinel Kardeşler'in solist  olarak katıldı; Cemi'i Can Deliorman yönetimindeki CSO ve solist sanatçılar tarafından  Ferit Tüzün, Özkan Manav, Georg Frideric Handel, Francesco Cilea, Georges Bizet, Manuel de Falla, Ernesto de Curtis, Agustín Lara'nın eserleri seslendirildi. 5 Aralık'ta ana konser salonunda İdil Biret konser, Mavi Salon'da Büşra Kayıkçı bir resital verdi.
Binada  Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası sanatçılarının yanı sıra; Ankara Devlet Çoksesli Müzik Korosu, Ankara Türk Dünyası Müzik Topluluğu, Ankara Devlet Türk Halk Müziği Korosu, Ankara Devlet Klasik Türk Müziği Korosu, Devlet Halk Dansları Topluluğu ile birlikte yaklaşık 600 sanatçının çalışması öngörülmektedir.
Yapında konser salonu dışında 10 bin kişilik açık hava konser alanı, CSO Müzesi, bir restoran ve bir kafeterya, çalışma ofisleri, kiralanabilir ticari alanlar, CSO dükkânı hizmet vermektedir.
Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın tarihi binasından yeni binasına taşınma hikâyesi "Müzikli Bir Göç Müzikali" belgesele konu olmuştur.
Yapı elemanları

İki konser salonu ve onları birleştiren üçgen biçimli fuayeyi içeren blok; yerin 13 metre altındaki diğer dört blok ile çevrelenmiştir: Diğer bloklar; koro çalışma binası, sanatçı çalışma binası, otopark binası ve güç merkezidir. Her bir yapı elemanı üçgen prizma (fuaye), yumurta (büyük salon) ve küre (küçük salon) olmak üzere ayrı tekil biçimlere sahiptir.
Mavi Salon: Küre biçimindeki yapı, 518 koltuklu bir oda müziği salonudur.
Ana Konser Salonu: Yumurta biçimindeki yapı, 2023 koltuklu bir senfonik konser salonudur. Seyircilerin orkestranın etrafında balkonlarda toplandığı "Bağ stili" adı verilen oturuş düzenindedir.
Fuaye: İki konser salonunu birleştiren üçgen prizma şeklindeki yapı, 1500 kişi kapasiteli fuayedir.
CSO Evi: Sanatçıların çalışma/prova alanları, ofislerin yer aldığı bloktur.
Kapalı otopark:800 araç kapasitelidir.
Güç merkezi:Yapının enerji ihtiyacının karşılanması için sonradan projeye eklenen beşinci blok
CSO Müzesi

Yapı içinde bir Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası ve tarihini izleyicilere sunacak müze kurma çalışmaları 2020 yılı itibarıyla devam etmektedir. Tarihî binadaki özel enstrümanlar, kurulacak müzede sergilenmek üzere yeni binaya taşınmıştır. Müzede  Türkiye'nin çok sesli müzik tarihine tanıklık eden enstrümanlar, tarihi plaklar, CSO konserlerinden fotoğraflar, İstiklal Marşı'nın ilk kaydının yer aldığı 1933 tarihli taş plak sergileniyor. Osman Zeki Üngör'e ait keman, müzede sergilenen değerli enstrümanlardandır.
Gre Virike Höyüğü
Kazılar

Gre Virike Höyük ilk kez  Karkamış Barajı su toplama sahası altında kalacak olan arkeolojik yerleşimler konusunda bölgede yüzey araştırmaları yapan Guillermo Algaze'nin ekibi tarafından 1989 yılında saptanmıştır. Daha sonra ODTÜ TAÇDAM'ın (Tarihsel Çevre Değerlerini Araştırma Merkezi) "Ilısu ve Kargamış Baraj Gölleri Altında Kalacak Arkeolojik Kültür Varlıklarını Kurtarma Projesi" kapsamında Prof. Dr. A. Tuba Ökse başkanlığındaki bir ekip tarafından kapsamlı bir yüzey araştırması yapılmıştır. Kazı çalışmaları ise yine Prof. Dr. Tuba Ökse başkanlığındaki bir ekip tarafından 1999 – 2001 yılları arasında yapılmıştır.
Tabakalanma

Kazılarda ortaya çıkarılan mimari yapılar Erken Tunç Çağı ve Orta Tunç Çağı'na tarihlenmektedir. Birkaç boyalı çanak çömlek parçası da yerleşimin Erken Kalkolitik Çağ (Halaf) ve Orta Kalkolitik Çağ'a (Obeyd) kadar geri gittiği şeklinde yorumlanmaktadır. Güney yamaçta ortaya çıkarılan Bizans Dönemi'ne tarihlenen kerpiç duvarlı yapılar, bu dönem yerleşimin ortaya koymaktadır.
Buluntular > Yerleşim içi mezarlar

Tunç Çağı'na tarihlenen iki mezar, Güneydoğu Anadolu'da farklı bir gömü geleneğini ortaya koymaktadır. Çapı 120 x 95 cm derinliği ise 70 cm olan oval mezar çukurunun çevresi dört sıra iri taşla örülmüştür. Üst kireçtaşı levhalarla kapatılmıştır. Sanduka mezar olarak yapılmaya başlandığı ama levha taş eksikliğinden dolayı bu şekilde bırakıldığı düşünülmektedir. Bununla birlikte içinde iki çocuk iskeleti olan mezarda gömüt armağanları oldukça zengindir. Çok sayıda küçük kap, çocuklar için oyuncak olarak edinilmiş olduğu anlaşılan ve çocuklarla birlikte gömülmek istenen pişmiş topraktan kuş biçimli çıngırak, iki oyuncak kağnı tekerleği, üç tunç iğne ve akik boncuklar, muhtemelen oyuncak olarak iş gören küçük bir banyo teknesi, gömüt armağanları olarak bırakılmıştır. Yerleşimde bulunan buna benzer bir mezar ile bir çömlek mezar, bebek ve çocukların yerleşim içinde gömülme geleneğini göstermektedir. Bu uygulama, bu toplumda ana ile bebeği arasındaki duygusal bağların güçlülüğünü gösteren bir belge olarak görülebilir.
Buluntular > Anıtsal mezar kompleksi > Çömlek Mezar

Ayrıca diğer bir taraftan çömlek mezar içinde bulunan ayrı bir mezar yapısında antropoljik bulgular, bireyin kemik yapısının ince ve kırılgan olması, toprağın asitli ve kireçli durumundan kaynaklanan tahribata uğamış olduğu görülmektedir. Uzun kemikler büyük oranda eksik olduğu gözükmektedir. Dişlerin birçoğu süt dişleri olmasına rağmen iyi korunmuşlardır. Bu antropolojik incelemeden  yapılan yaş tayininde iskelet 9 aylık bebeğe ait olduğu belirlenmiştir.
Buluntular > Anıtsal mezar kompleksi > Mimari

Döşemenin kuzeydoğu bölümünde, taban ve yanları, nemin kerpiç yapı malzemesini tahrip etmesini önlemek için 3 cm kalıntılar alçı ile sıvanmış iki havuz yer almaktadır. Havuzlar 1,35 x 2,50 metre ölçülerinde ve 1,80 metre derinliktedir. Kuzeydeki havuzun tabanında ele geçen buluntular MÖ 3. binyılın ilk yarısına tarihlenmektedir. Güneydeki diğer havuz içine Erken Tunç Çağı III'te oda mezar yapılmıştır. Kerpiç döşemenin güneybatısında merdivenli bir tünel bulunmaktadır. Bazalt bloklarla yapılmış olan tünel, 1 x 1 metre boyutlarında olup 45 derecelik bir eğimle ve basamaklı olarak yer altına inmektedir. Tünelin, bir yer altı su kaynağına indiği anlaşılmaktadır.
Kilise Tepe Höyüğü

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Kilise Tepe Höyüğü
il:: Mersin
İlçe:: Mut
Köy:: Kışlaköy
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: 
Tescil No ve derece:: 
Tescil tarihi:: 
Araştırma yöntemi:: Kazı

Kilise Tepe Höyüğü, Mersin İl merkezinin batısında, Mut İlçesi'nin kabaca 20–21 km. güneydoğusunda, Silifke'nin 36 km. kuzeybatısında Kışlaköy Köyü'nün 1 km. kuzeyinde yer alan bir höyüktür. Göksu Nehri üzerinde yapımı planlanan Kayraktepe Barajı su toplama sahası içinde kalacak olan höyük Maltepe Höyüğü olarak da bilinmektedir.
Kazılar

Höyük ilk olarak James Mellaart tarafından Maltepe Höyüğü adıyla bilim dünyasına tanıtılmıştır. Mellaart, MÖ 2. ve 3. binyıla ait Demir Çağı buluntularından söz etmektedir. Höyükte daha sonra, 1965 yılında David French tarafından yüzey toplaması yapılmıştır. French, höyükten Kilise Tepe olarak söz etmektedir. Baraj gölü altında kalacağı anlaşılan höyükte Ankara İngiliz Arkeoloji Enstitüsü ve Silifke Müzesi işbirliğiyle, beş yıllık bir kazı projesi olarak 1994-98 yılları arasında gerçekleştirilen kazılar J. Nicholas Postgate yönetiminde yapılmıştır. Bu kazı çalışmalarına ilişkin sonuçlar 2007 yılında yayımlanmış olup aynı yıl yine beş yıllık bir kazı projesi başlatılmıştır.
Tabakalanma

Tabakalanma, yukarıdan aşağıya doğru (yeniden eskiye),
Bizans Dönemi,
Geç Roma Dönemi,
Demir Çağı,
Geç Tunç Çağı,
Orta Tunç Çağı,
Erken Tunç Çağı
şeklinde belirlenmiştir.
Buluntular

Kazılarda ortaya çıkartılan ve yaklaşık 35 metreküp hacmi olduğu hesap edilen bir tahıl deposuyla bunun yakınlarında keşfedilen bir ikincisi, Hitit başkenti Hattuşa'nın Geç Tunç Çağı yeraltı tahıl depolarıyla benzerlik göstermektedir. Yaklaşık 100 kişinin bir yıllık tahıl tüketimini depolayabilecek yeraltı tahıl depolarının, tek bir evden daha fazlasına hizmet ettiği düşünülmektedir.
Değerlendirme

Hitit İmparatorluğu'nun MÖ 1190 dolaylarında çöküşünden (Bronz Çağı Çöküşü) sonra, halkı muhtemelen Luvice konuşan Kilise Tepe'nin terk edildiği ya da küçük yerel otoritelerin bir parçası olduğu ileri sürülmektedir.
Silifke Müzesinde sergilenmekte olan buluntular.
Irak başbakanı

| Irak Cumhuriyeti Başbakanı  |
| --- | --- |
Irak arması
Görevdeki Muhammed Şiya es-Sudani 27 Ekim 2022 tarihinden beri
Resmî ikamet: Cumhuriyet Sarayı, Bağdat, Irak
Atayan: Cumhurbaşkanı
Görev süresi: Dört yıllık dönem, yenilenebilir
Oluşum: 11 Kasım 1920
İlk sahibi: Abdurrahman el-Gilani
Maaş: Yıllık 96.000 $
Websitesi: https://www.pmo.iq/pme/indexe.htm
Irak başbakanı, Irak hükûmetinin başıdır. Irak Anayasası'nın koyduğu hükümler gereğince; Irak vatandaşı olan Şii Müslümanların arasından seçilir. Mevcut başbakan, 27 Ekim 2022 tarihinden beri Muhammed Şiya es-Sudani'dir.
Tarihçe

Başbakan aslen atanmış bir makamdı, devlet başkanına bağlıydı ve Irak Parlamentosunun nominal lideriydi. Yeni kabul edilen anayasaya göre başbakan, ülkenin aktif yürütme organıdır. Nuri el-Maliki, 21 Nisan 2006'da başbakan olarak seçildi. 14 Ağustos 2014'te el-Maliki, Haydar el-İbadi'nin yerine geçmesine izin vermek için Irak başbakanlığı görevinden istifa etmeyi kabul etti. 25 Ekim 2018'de Adil Abdülmehdi, 2018 seçimlerinden beş ay sonra yemin ederek göreve başladı. Abdülmehdi 2019'da görevinden istifa etti. Abdülmehdi, ülkedeki siyasi anlaşmazlık nedeniyle bir kez daha bu kez geçici başbakan olarak atandı.[kaynak belirtilmeli] Abdülmehdi'nin yerine 7 Mayıs 2020'de meclis tarafından onaylanan Mustafa el-Kazimi getirildi. El-Kazimi'nin yerine 2021 Irak parlamento seçimlerinden sonra es-Sudani getirildi.
Atanma

Temsilciler Meclisi; cumhurbaşkanını, yardımcılarını ve Bakanlar Kurulu başkanını seçer. Cumhurbaşkanlığı Konseyi daha sonra içinden bir başbakanı oybirliğiyle seçer. Buna göre, Cumhurbaşkanlığı Konseyi iki hafta içinde görev için bir aday üzerinde anlaşmak zorundadır. Bunu başaramazsa, başbakanı belirleme sorumluluğu Parlamentoya geri döner. Bu durumda, Temsilciler Meclisi adaylığı salt çoğunlukla onaylamalıdır. Başbakan bir ay içinde kendi Bakanlar Kurulunu aday gösteremezse, Cumhurbaşkanlığı Konseyi başka bir başbakan seçer.
Doğrudan bağlı kurumlar

Irak Terörle Mücadele Bürosu doğrudan başbakana rapor verir. Irak TMB, tüm Irak Özel Operasyonel Kuvvetleri içeren bir oluşum olan Irak Terörle Mücadele Komutanlığını yönetir. 30 Haziran 2009 itibarıyla, Irak TMB'yi ayrı bir bakanlık yapmak için bir yıldır devam eden bir mevzuat vardı.
İkamet

Başbakanlık ofisi Bağdat'taki el-Zakura Binası'nda bulunur.
El-Zakura Binası, Bağdat (2019)
Panevėžys (il)

| Panevezys İli |
| --- | --- |
İl
Panevėžio apskritis

  Bayrak Arma 
Ülke: Litvanya
Başkent: Panevėžys
Nüfus (20 Ocak 2016)
 • Toplam: 231.063
Panevezys ili, Litvanya'da yer alan bir ildir. İlin başkenti Panevėžys şehridir. İlin nüfusu 20 Ocak 2016 tarihi itibarıyla 231,063'tür.
| g t Litvanya'nın illeri |
| --- | --- | --- |
|  Alytus  Kaunas  Klaipėda  Marijampolė  Panevėžys  Šiauliai  Tauragė  Telšiai  Utena  Vilnius  |  Alytus  Kaunas  Klaipėda  Marijampolė  Panevėžys  Šiauliai  Tauragė  Telšiai  Utena  Vilnius  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n2008035912  MusicBrainz: 566d632a-664a-4bb9-8ef3-cb04f774d444  VIAF: 135097545   WorldCat (LCCN): n2008-035912
İstanbul Deniz Müzesi

| İstanbul Deniz Müzesi |
| --- | --- |

Müze binası
Açılış: 1897 (127 yıl önce) (1897)
Konum: Beşiktaş, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°02′30″K 29°00′20″D﻿ / ﻿41.04167°K 29.00556°D﻿ / 41.04167; 29.00556
Tür: Denizcilik müzesi
Resmî site: denizmuzeleri.dzkk.tsk.tr/v1/besiktas-deniz-muzesi-komutanligi
Deniz Müzeleri Komutanlığı bünyesindeki diğer müzeler
 İstanbul Deniz Müzesi  Çanakkale Deniz Müzesi  İskenderun Deniz Müzesi  Mersin Deniz Müzesi  İzmir Müze Gemiler  Gölcük Deniz Müzesi 
İstanbul Deniz Müzesi, Türkiye'nin denizcilik alanında en büyük müzesidir, içerdiği koleksiyon çeşitliliği açısından dünyanın sayılı müzelerinden biridir. Koleksiyonunda yaklaşık 20.000 adet eser bulunmaktadır. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'na bağlı olan İstanbul Deniz Müzesi Türkiye'de kurulan ilk askeri müzedir.
İstanbul Deniz Müzesi; 1897 yılında, dönemin Bahriye Nazırı Hasan Hüsnü Paşa'nın emirleri, Miralay (Albay) Hikmet Bey ve Yüzbaşı Süleyman Nutku'nin büyük gayret ve çabaları sonucu Tersane-i Amire'de (Osmanlı Devlet Tersanesi Kasımpaşa, İstanbul'da) küçük bir binada "Müze ve Kütüphane İdaresi" İsmi ile kurulmuştur
Önceleri düzenlemesi yapılmamış, müze deposu olarak sergiye açılmıştır. 1914 yılında Bahriye Nazırı olan Cemal Paşa, denizciliğin tüm kollarında olduğu gibi müzede de reform yapmış ve müdürlüğe Deniz Yüzbaşı Ressam Ali Sami Boyar'ı getirerek, bilimsel anlamda yeniden düzenlenmesine olanak sağlamıştır. Boyar, Türk gemilerinin tam ve yarım modellerinin yapılması için "gemi model atelyesi" ve mankenlerin yapıldığı "mulaj-manken atelyesi"ni kurarak, müzeciliğin geliştirilmesine ve bugünkü halini almasına temel oluşturmuştur.
II. Dünya Savaşı 'nın başlamasıyla, eserler korunma amacıyla Anadolu'ya nakledilmiştir. Savaş sonunda 1946 yılında müzenin tekrar İstanbul'a taşınmasına karar verilmiş ve müze o günün koşullarında en uygun yer olan Dolmabahçe Camii Külliyesi'ne taşınmış, yeni müze müdürü Haluk Şehsuvaroğlu idaresinde iki yıllık bir çalışmadan sonra 27 Eylül 1948 yılında ziyarete açılmıştır. 1961 yılında müze Beşiktaş İskele Meydanı'nda Türk Amirali Kaptan-ı Derya Barbaros Hayreddin Paşa'nın anıtı ve türbesi yanında, bugünkü bulunduğu yere taşınmıştır.
Ana sergi binası 3 katlı olup, 1500 m² lik alana sahiptir. Binada bulunan 4 büyük salon ve 17 oda sergileme alanı olarak kullanılmış ve salonlara rüzgâr yönlerinin isimleri verilmiştir. Müzede, saltanat kayıkları, bahriyeli kıyafetleri, el yazmaları, gemi modelleri, sancaklar, haritalar ve portolanlar, tablolar, tuğralar ve armalar, kadırgalar, seyir aletleri, gemi baş figürleri ile silahlar sergilenmektedir.Giriş bölümde ise küçük yaş gruplarının eğitici oyun alanı ve hediyelik eşya bölümü vardır.
Restorasyonu tamamlanan müze, 4 Ekim 2013 tarihinde tekrar ziyarete açılmıştır.
Galeri

Müzenin girişi
Değişik dönem deniz bayraklı pano
Müzenin içinde muhafaza edilen Osmanlı kayıkları
Mustafa Kemal Paşa'nın kayıkları
Açık havada sergilenen çeşitli gemi silahları
Locomotive Breath

| "Locomotive Breath" |
| --- | --- |
"Locomotive Breath" kapağı
Aqualung albümünden Jethro Tull şarkısı
Kaydedilme: Aralık 1970 - Şubat 1971
Tarz: Progressive rock hard rock blues rock
Süre: 4:23
Yazar: Ian Anderson
Yapımcı:  Ian Anderson  Terry Ellis 
"Locomotive Breath", İngiliz progresif rock grubu Jethro Tull'un 1971 tarihli Aqualung albümünden, 4:23 uzunluğunda progresif rock, hard rock ve blues rock tarzlarında bir şarkıdır.
Aralık 1970 ile Şubat 1971 arasında kaydedilen "Locomotive Breath", dünyadaki nüfus artışı üzerine bir eleştiri olarak yazılmış olup, bir trenin uğultu ritmini tekrarlayarak ilerler. Aqualung albümündeki çıkışına ek olarak, "Locomotive Breath" iki farklı single (tekli) olarak yayınladı ve bir canlı konserlerin favori parçalarındandır. Jethro Tull'un en bilinen şarkılarından biridir.
Arka planı

Sözsel olarak, "Locomotive Breath", Anderson'ın aşırı nüfusla ilgili endişesinden ilham almıştır. Ian Anderson şöyle açıklar: “Belki de günümüz dünyasına biraz daha uygun olacak bir konuda olan ilk şarkımdı. Nüfus artışının ve kapitalizmin kontrolden çıkan bir tren gibi olması hakkındaydı, bu tür durdurulamaz fikirlere dayanıyordu. Bu çılgın trenin içindeyiz, inemeyiz. Nereye gidiyor? Tabii ki, ben 1947'de doğduğumda, dünyanın nüfusu bugünkünün üçte birinden biraz daha azdı. Bu yüzden bir insanın ömrü boyunca gezegen nüfusumuzun üç kattan fazla arttığını düşünmek bende ciddi bir saplantı oluşturmuş olmalı. Nüfus artışının refah, mutluluk, yiyecek ve makul bir servet dağılımı getireceğini düşünürdünüz, ama tam tersi oldu. Ve bu her geçen gün daha da kötüleşiyor. Çok fazla uzatmayayım. İşte bu şarkının arkasında yatan düşünce buydu."
Şarkı ayrıca Anderson'ın birçok şarkıda kullandığı bir tren motifine sahiptir. Anderson daha sonra, "Blues başladığından beri tren şarkıları bizimle oldu ve ben de bunlardan payımı aldım. Konunun zaten içindeyim, çünkü toplu taşıma hayatımın bir parçası. Ben araba kullanmıyorum, bu yüzden otobüslere, trenlere ve benzerlerine güvenin." der.
Oluşum aşaması

"Locomotive Breath" o zamanlar için alışılmadık bir şekilde kaydedildi: şarkının bölümlerinin çoğu ayrı ayrı kaydedildiği için parça parça üzerine dublaj yapılarak bir araya getirildi. Ian Anderson, bas davul, hi-hat, akustik gitar ve bazı elektro gitar bölümlerinin yanı sıra normal flüt ve vokal kısımlarını da yaptı. John Evan'ın çaldığı piyano bölümleri daha sonra kaydedildi; Clive Bunker davulun geri kalanını ekledi ve Martin Barre elektro gitar parçalarını tamamladı. Anderson, şarkı hakkındaki müzikal fikirlerini diğer grup üyelerine iletmekte zorlandığı için, bu hazırlanan kayıtların tümü daha sonra birbirleri üstüne kaydedildi. Şarkı, bir trenin ritmini taklit etmek üzere düzenlendi.
Anderson, bir röportajında şarkının kayıt sürecini açıklayarak, "  Locomotive Breath' aslında hepsini bir arada çalmaya çalıştığımızda tam bir başarısızlıktı. Kaynaşamadık, uyuşamadık. Sanırım John Evan piyano girişini önce kaydetti, sonra stüdyoya iki bagetle gittim ve onları birbirine tıklattım. Bu tıklamayı parçanın önüne ekleyecektik. Daha sonra gittim ve hi-hat ile bas davul bölümlerini çaldım. Sonra Clive Bunker geldi ve tom-tomları ve zilleri ekledi. Sonra elektro-gitar ritmi kısmını baştan sona çaldım. Ve sonra kulağa biraz şarkı gibi gelmeye başlayan bir tür metronomik hissi olan bir ses oluşmaya başladı ki, tam da olmasını istediğim şey buydu. Çünkü bu raylar üzerinde giden bir demiryolu treniyle ilgili. Bu yüzden ara ara tıklamalı."
Şarkı, 1972'den itibaren Jethro Tull'un konserlerinde en çok çalınan, tekrar edilen parçalarından biri oldu.
Çıkışı

"Locomotive Breath", Jethro Tull'un 1971'deki Aqualung albümünde çıktı. Şarkının bir düzenlemesi 1971'de ABD'de single olarak yayınlandı, arka yüzünde "Wind-Up" ile çıkan şarkı listelere giremedi. Şarkının arka yüzünde "Fat Man" ile çıkan 1976 tarihli single'ı daha başarılı oldu. Billboard listelerinde 59 numaraya ve Kanada'da 85 numaraya ulaştı. Şarkı ayrıca " Hymn 43 " adlı parçalarının B yüzü olarak da yayınlandı. İlk yayınlanmasından bu yana şarkı, Living in the Past, M.U. - The Best of Jethro Tull ve Bursting Out dahil olmak üzere birçok derleme ve canlı albümde yer aldı.
Ian Anderson, "Locomotive Breath" şarkısını en iyi 10 Jethro Tull şarkısından biri olarak seçer. Billboard, şarkıyı Jethro Tull'un en iyi tamamen rock şarkısı olarak değerlendirir ve " Aqualung " ile benzer bir teması ve hissi olduğunu söyler. Cash Box, "Ian Anderson'ın inanılmaz flüt çalışmasını" över. Ultimate Classic Rock, şarkıyı Jethro Tull'un en iyi üçüncü şarkısı olarak adlandırır ve şöyle der: "Bu melodi, Anderson'ın şarkı yazma yeteneklerinin boyutlarını gösteriyor, John Evan'ın hüzünlü piyano girişiyle başlıyor, o kadar gizli ki, bazen zar zor duyabiliyoruz ve arkasından gelen grubun kariyerinin en çarpıcı hard rock gösterisi." Şarkı, Almanca: Rock – Das Gesamtwerk der größten Rock-Acts im Check tarafından en iyi dördüncü Jethro Tull şarkısı seçildi.
Sözleri

In the shuffling madness
Of the locomotive breath
Runs the all-time loser
Headlong to his death
He feels the piston scraping
Steam breaking on his brow
Old Charlie stole the handle
And the train it won't stop going
No way to slow down
Oh-oh
He sees his children jumping off
At the stations - one by one
His woman and his best friend
In bed and having fun
He's crawling down the corridor
On his hands and knees
Old Charlie stole the handle and
The train it won't stop going
No way to slow down
Hey-hey
He hears the silence howling
Catches angels as they fall
And the all-time winner
Has got him by the balls
Oh, he picks up Gideon's Bible
Open at page one
I said, God, he stole the handle and
The train it won't stop goin'
No way to slow down
No way to slow down
No way to slow down
No way to slow down
No way to slow down
No way to slow down
Yorumlamaları ve medya görünümleri

"Locomotive Breath";
Rabbitt (başrolde Trevor Rabin) tarafından 1975'te yayınlanan Boys Will Be Boys albümünde,
Hint psychedelic rock grubu Atomic Forest tarafından 1972'de,
Italo disco kılıklı Cat Gang tarafından 1983'te,
W.A.S.P. tarafından 1989 albümleri The Headless Children 'de (bonus parça olarak),
Styx tarafından 2005 albümleri Big Bang Theory'de
Helloween tarafından 1999 albümleri Metal Jukebox'ta
yorumlanarak yeniden çalındı.
1995 yılında Janne Stark tarafından kurulan İsveçli rock grubu "Locomotive Breath", adını bu şarkıdan alıyor.
Midnight Oil'den Peter Garrett ve Jimmy Barnes, Nisan 2009'da Max TV programı My First Gig için şarkıyı coverladılar. Nick Cave'in grubu Grinderman, ses kontrolleri sırasında şarkıyı coverladı.
Ring of Honor tarafından hem ev şovlarına hem de TV kayıtlarına katılan hayranlara gösteriyi açmak için canlı etkinliklerini açmak için kullanıldı.
Şarkı, Supernatural dizisinin 8. sezonunun ilk bölümünde "The Road So Far" özetinin arka plan müziği olarak kullanıldı.
Fargo TV dizisinde Otto'nun cenazesine eşlik eden bölümde şarkının tam girişi ve ilk kısmı kullanıldı.
Şarkı, Jumanji filmindeki bir sahnede de kısaca duyulabilir.