stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Abdullah Gegiç
Teknik direktörlük kariyeri

Teknik direktörlük hayatına 1961'de FK Bor takımı çalıştırarak başladı. İlk sezonunda takımı üçüncü lige çıkarıp, 62-63 sezonunda da ikinci lige çıkarmıştır.
FK Bor takımındaki başarılarıyla dikkat çekip önce Yugoslavya U-21 millî takımda görev almış, 1965'te kısa bir süre Yugoslavya millî futbol takımını çalıştırmıştır.
1966-67 sezonunda çalıştırdığı Partizan takımını 1966 yılında Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası finaline yükseltmiştir ancak ligde başarısız olmuştur. Avrupa takımlarının böylece dikkatini geçti.
Partizan takımında gösterdiği başarı ile Türkiye'de görev almıştır. 66-67 yılları arası Fenerbahçe'yi çalıştırmış, iki Yugoslav öğrencisini getirmiş ve lig ikincisi yapmıştır.
1967'den 1971'e 4 sezon Eskişehirspor'un teknik direktörlüğünü yapmıştır. Eskişehirspor'u çalıştırdığı dönemde futbolda Anadolu ihtilalini başlatan hoca olmuştur. 1969-70 ve 1970-71 sezonlarında iki kere lig ikincisi olmuş, aynı sezonlar Türkiye Kupası finaline çıkmış, 1970'te alamasa da 1971'de kupayı almıştır. Aynı yıl Cumhurbaşkanlığı Kupası'nı da kazanmıştır. Eskişehir'in Fuar Şehirleri Kupası'nda dönemin en güçlü takımlarından Sevilla FC'yi elediği maçta da takımın başındadır.
1969'da kısa bir süre Türkiye millî futbol takımını da çalıştırmış. Oynattığı 6 maçta 3 galibiyet 3 mağlubiyet almıştır.
Eskişehirspor'daki başarıları sayesinde üç büyüklerden Beşiktaş'a geçer. 1972-73 sezonunda ligi altıncı bitirir ama Türkiye Spor Yazarları Derneği Kupası'nı kazanır. Sonraki sezon da lig ikincisi olup Başbakanlık Kupası'nı kazanır.
Daha sonra 1 sezon (1974-75) Bursaspor'u, 1 sezon (1975-76) Fenerbahçe'yi ve kısa dönemler de Samsunspor ve Adana Demirspor'u çalıştırmıştır.
Abdulah Gegić, Türkiye'de en uzun süre görev alan yabancı teknik direktördür. Daha sonra 1979'da Türk vatandaşlığına da geçmiştir ve Abdullah Gegiç adını almıştır. Fatih Terim, Mustafa Denizli ve Şenol Güneş'e birçok dönemlerde rehberlik etmiştir. Köln Spor Akademisini bitirmiş, sonraki yıllarında bazı takımlar için danışmanlık yapmıştır. Eskişehir Atatürk stadının V.I.P girişine ismi verilmiştir. 21 Haziran 2008'de ölmüş, memleketi Yeni Pazar'da gömülmüştür.
Teknik direktör başarıları

RCD Kupası: 1
Menâpirzâde Nuri Bey

Yusuf Paşazâde (Menâpirzâde) Nuri Bey, Reji Komiseri Nuri Bey (d. 1844, Kahramanmaraş -  ö. 16 Temmuz 1906 İstanbul), Gürcü asıllı Osmanlı siyasetçi, müzisyen.
Osmanlı Devleti'nde meşrutiyet rejiminin kurulması için mücadele etmiş; bu amaçla   Yeni Osmanlılar adlı gizli örgütün kurucuları arasında yer almış bir Osmanlı aydınıdır. Devrin diğer muhalif aydınları Namık Kemal, Ziya Paşa, Ali Suavi gibi yurtdışına çıkıp yayınladıkları Hürriyet Gazetesi'nde onlara katıldı. II. Abdülhamit döneminde  padişahın has müşavirliği, mâbeyn kâtipliği ve tütün rejisi komiserliği gibi önemli görevlerde bulundu; “reji komiseri” lakabıyla anıldı. Şiirleri, güfteleri ve birkaç tiyatro eseri ve besteleri vardır.
Osmanlı sadrazamlarından Gürcü Ağa Yusuf Paşa'nın oğludur.
Yaşamı

1844 yılında Kahramanmaraş'ta dünyaya geldi. Babası, o sırada Maraş mutasarrıfı olan Gürcü Ağa Yusuf Paşa, annesi ise saraylı bir hanımdır. Babası, III. Ahmet saltanatında kısa bir süre sadrazamlık yaptı ve o henüz çocukken idam edilerek öldü. Annesi de yedi ay sonra hayatını kaybetti
Nuri Bey, Beyazıd Rüştüyesi'nde öğrenim gördü. Ayrıca Fransızca ve çeşitli ilimler konusunda ders aldı. Annesinin saraylı olması ve ağabeyi Fazıl Bey'in II. Abdülhamit’in üvey annesi Piristû Kadın Efendi ile evli olması nedeniyle sarayla yakın ilişkisi vardı. 1853’te henüz bir çocukken Harem-i Hümayun’a kâtip olarak alındı. Memurluk yaşamına Tercüme Kalemi’nde devam etti.
İlk evliliğini 18 yaşında iken yaptı, bu evlilik boşanma ile sonuçlandı. İkinci evliliği 1861'de evlendikten birkaç ay sonra eşinin koleradan ölümü ile son buldu. Eşinin ölümünden sonra hicaza gidip hacı oldu. Üçüncü kez evlenerek son eşinden üç çocuk sahibi oldu.
Yaşamı > Genç Osmanlılar Cemiyeti’nin kuruluşu

Tercüme Odası  ve Mir’at Mecmuası’ndan tanıdığı, Tanzimat devrinde Osmanlı Devleti'nde yürütülen ıslahat çalışmalarını yeterli bulmayan arkadaşları ile birlikte ( Namık Kemal, Mehmet Bey, Ayetullah Bey, Refik Bey ve Reşat Bey) 1865'te “Meslek” adında gizli bir ihtilalci örgüt kurdu (Örgüt, daha sonra Yeni Osmanlılar Cemiyeti adını almıştır). Belgrad Ormanı'ndaki ilk toplantıda diğer beş üyenin oylarıyla örgütün başkanı oldu.
Örgüt, 5 Haziran 1867 günü meclisin dağıtılmasını, devletin ileri gelenlerinden Mehmet Emin Âli Paşa, Keçecizade Fuat Paşa, Mütercim Mehmed Rüşdi Paşa’nın öldürülmesini planladı ancak planları ortaya çıktı. 3 Haziran 1867’de hükümet tarafından Cemiyet’e karşı geniş bir takip ve tutuklama hareketine girişildi. Nuri Bey, gıyabında yapılan bir yargılama sonucu arkadaşları Mehmet ve Reşat Beylerle birlikte 15 yıl Akka’da sürgün cezası aldı ve Avrupa’ya kaçtı.
Yaşamı > Avrupa’ya kaçışı ve Paris Komünü

Yurtdışına kaçmış olan diğer muhaliflerle 10 Ağustos 1867’de Paris’te Fazıl Mustafa Paşa’nın evinde yapılan toplantının ardından Reşat ve Mehmet Bey’lerle Jersey Adası'na gitti. Sultan Abdülaziz’in Paris ziyareti sırasında Jersey’de bulundu. Sultan’ın Yeni Osmanlılar tarafından 1869’dan itibaren Paris’te çıkarılan "İttihat" adlı gazetenin yazarlarından birisi oldu.
1870’te Fransa'nın yenilgisi ile sonuçlanan Fransa-Prusya Savaşı'nın ardından kuşatılan Paris’te Mehmet ve Reşat Beyler ile birlikte gönüllü olarak şehrin savunmasına katıldı. Paris'in Almanlar'a teslim olmasından sonra 3 arkadaş Belçika’ya geçerek gazeteci Agâh Efendi’ye misafir oldular.
Nuri Bey, genel af üzerine 1872’de Reşat Bey ile birlikte Türkiye'ye döndü; Namık Kemal'in çıkardığı "İbret " gazetesinde Paris Komünü'nü savunan yazılar yazdı.
Yaşamı > Akka Sürgünü

1 Nisan 1873’te Namık Kemal’in Vatan yahut Silistre adlı oyununun Gedikpaşa Tiyatrosu’nda sahneye konulmasından sonra Nuri Bey, İbret’te halkın coşkusunu aktaran bir yazı yazdı.  Gazete, 6 Nisan 1873'te kapatıldı. Bunda, özellikle Nuri Bey'in 131 sayılı İbret’teki yazısı etkili olmuştu. O gün, kimi konuları görüşmek için edebi kurulunda görev yaptığı Güllü Agop Tiyatrosu'na giden Nuri Bey, tutuklandı. Aynı gün tutuklanan Namık Kemal, Ahmet Mithat,Tevfik Ebüzziya ve Hakkı Beylerle birlikte 9 Nisan'da bir vapura bindirilerek İstanbul’dan uzaklaştırıldı. Akka’ya sürüldü. 3 yıl 2 ay Akka’da kaldıktan sonra V. Murat'ın tahta çıkması üzerine 1876’da İstanbul’a döndü. Sürgün yaşamını “Akka” adlı eserinde anlattı.
Yaşamı > II. Abdülhamit devri

Sürgünden döndükten sonra İstanbul’da Meclis-i Sıhhiye üyesi oldu. II. Abdülhamit devrinde şehzadeliğinden beri tanıdığı padişahın has müşavirliği, mâbeyn kâtipliği ve tütün rejisi komiserliği gibi görevlerde bulundu. II. Abdülhamit’in “İttihad-i İslam” adlı siyasi projesine yakın durdu. 9 Nisan 1888’de kendisine “bâlâ” rütbesi verildi.
1906’da hayatını kaybetti. Türbesi Kısıklı'da Selâmi Ali Efendi Türbesi hazîresindedir.
İbnülemin Mahmut Kemal İnal, "Nûr-ü’l Kemâl" adlı biyografik eserde Menâpirzâde Nuri Bey'in yaşamını anlatmıştır. 
Edebiyatla da uğraştı. Birkaç kitabı, makaleleri, şiirleri vardır. Doğu ve batı müziği konusunda bilgili olan Nuri paşa, piyan ve flüt çalardı. Halkın beğenisini okşayan güfte ve besteler yapmıştır.
Hakkında yazılan eserler

Şeker, Şemsettin (2018). Sadık Bir Muhalif: Yeni Osmanlılar'dan Menapirzade Nuri Bey. Dergâh Yayınları. ISBN 978-975-995-289-1.
Karl Radek

| Karl Radek |
| --- | --- |
Карл Бернгардович Радек
Radek, 1919
Doğum: Karl Berngardovich Radek Lemberg, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Ölüm: 19 Mayıs 1939 (53 yaşında) Verhneuralsk, Sovyetler Birliği
Vatandaşlık: Rus İmparatorluğu Sovyetler Birliği
Meslek: Devrimci, yazar, gazeteci, yayıncı, politikacı, teorisyen
Etkin yıllar: 1904–1939
Siyasi parti: Sovyetler Birliği Komünist Partisi
Evlilik: Rosa Mavrikievna Radek Larissa Reissner

Karl Bernhardoviç Radek (Rusça: Карл Бернга́рдович Ра́дек) (d. 31 Ekim 1885 – ö. 19 Mayıs 1939), Sovyet siyaset adamı ve gazetecidir. I. Dünya Savaşı öncesinde Polonya ve Almanya'daki sosyal demokratik eylemlerde ön plana çıkmış, 1917 Rus Devrimi sonrası ise önemli bir sosyalist liderdir.
Yaşamı

Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun Lemberg kentinde Avusturya asıllı bir Yahudi ailenin çocuğu olarak, Karol Sobelsohn ismi ile, doğdu. Radek ismini Stefan Żeromski'in eseri Syzyfowe prace'deki favori karakteri, Andrej Radek'den aldı.
1904 yılında "Polonya-Litvanya Sosyal Demokrat Partisi"'ne (SDKPiL) katıldı.
Varşova'da 1905 Rus Devrimi'ne devrimine katıldıktan sonra 1906'ya dek tutuklu kaldı.
1907'de Almanya'nın Leipzig kentine giderek Almanya Sosyal Demokrat Partisi'ne (SDP) girdi. Partinin sol kanadının yayın organları olan gazetelerde çalıştı. 1917 Şubat Devrimi'nden sonra Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin (RSDİPB) yurt dışı bürosunda yer aldı. 1917 Ekim Devrimi'nden Rusya'ya döndü. Mart 1918 tarihli Brest-Litovsk Barış Antlaşması'nı imzalayan Sovyet delagasyonundaki görevi sırasında Alman askerleri arasında etkili bir anti-militarist ve sosyalist propaganda yürüttü.
Aynı yıl Almanya'daki devrimci ayaklanmaya katılmak için Berlin'e gitti. Alman Komünist Parisi'nin kuruluş kongresine katıldı ve merkez komitesi üyeliğine seçildi. Talat Paşa gibi İttihat ve Terakki önderleriyle Sovyetler adına görüşmelerde bulundu.
Rusya'ya döndükten sonra Sovyetler Birliği Komünist Partisi (RKP-B) Merkez Komitesi üyeliğine seçildi. Mayıs 1924'e dek süren bu görevi sırasında III. Enternasyonal yürütme kurulu üyeliği yaptı. 1927'de Troçkist muhalefet içinde yer aldığı için partiden çıkarıldı ve Tobolsk'a sürgüne gönderildi. 1930'da özeleştiri yaparak partiye yeniden üye oldu ve İzvestia'nın yazı grubunda yer aldı; 1935'te yeni 1936 Sovyet Anayasası'nı hazırlayan komisyonda üyelik yaptı. 1936'da tutuklandı. Troçkist gizli etkinlikleri katıldığını kabul etmesi üzerine 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Bu dönemde çalışma kampında hapis arkadaşı tarafından öldürüldüğü rapor edildi. Ancak, tarihe Kruşçev Çözülmesi dönemi olarak geçen 1950'ler ortaları ile 1960'ların başlarında olan zamanda yapılan araştırmaya göre, Lavrenti Beriya'nın emirleri doğrultusunda NKVD tarafından öldürüldüğü ortaya çıktı.
Karl Radek (soldan 3.) Komintern'in 2. Dünya Kongresi'nde, Moskova, 1920
Caner Taslaman

| Prof>  Dr. Caner Taslaman |
| --- | --- |
Doğum: Osman Caner Uygun 1968 (56-57 yaşında) İstanbul, Türkiye
Vatandaşlık: Türkiye
Meslek: Akademisyen
Etkin yıllar: 2003-günümüz
Tanınma nedeni: Kur'ancılık merkezli görüşleri ve yazıları
Resmî site: canertaslaman.com

Akademik geçmişi
Alma mater: Boğaziçi Üniversitesi Marmara Üniversitesi İstanbul Üniversitesi
  
Akademik çalışmaları
Disiplin: Filozof
Alt disiplin: Din felsefesi, bilim felsefesi
Kurumu: Yıldız Teknik Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi
Ana ilgi alanı: Bilim felsefesi
 

Osman Caner Taslaman (d. 1968, İstanbul), Türk akademisyen, Kur'an araştırmacısı ve yazardır.
Büyük Patlama teorisi, televizyon ve radyo programlarında din ve bilim tartışmaları ile tanınır. Günümüzde Yıldız Teknik Üniversitesi'nde felsefe hocası olarak çalışmaktadır.
Hayatı

Annesi kimya mühendisi, babası doktor olan Caner Taslaman, küçük yaşlardan itibaren doğa bilimleri ile ilgilendi. İlkokulu, ortaokulu ve liseyi İstanbul'da tamamladıktan sonra, Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji Bölümünde üniversite eğitimini tamamladı. Üniversite eğitimi sırasında özellikle antropoloji, din sosyolojisi, din ve bilim gibi alanlarla ilgilendi.
Marmara Üniversitesi Felsefe ve Din Bilimleri Bölümünde, Büyük Patlama Teorisi'nin felsefe ve teoloji ile bağlantısı üzerine yaptığı teziyle yüksek lisans, Evrim Teorisi'nin felsefe ve teoloji ile bağlantısı üzerine yaptığı teziyle de doktora derecesini kazandı. Kuantum teorisi'nin felsefe ve teoloji ile bağlantısı üzerine yazdığı kitap ile doçent, bilim-felsefe-din üçgenindeki çalışmalarıyla 2014'te Yıldız Teknik Üniversitesi'nin Felsefe Bölümünde ise profesörlük derecesini almıştır. "Küreselleşme Sürecinde Türkiye'deki İslam" çalışmasıyla ikinci doktorasını İstanbul Üniversitesi Siyasi Bilimler Fakültesinde tamamladı. Tokyo Üniversitesi'nde ve daha sonra Oxford Üniversitesi'nde post-doktora çalışmaları yaptı.
Harvard Üniversitesi’nde ve Cambridge Üniversitesi’nde misafir akademisyen olarak bulunmuştur. Son dönemdeki çalışmalarında ve yurt dışında bulunduğu üniversitelerde en çok odaklandığı konu, modern bilim-felsefe-din ilişkisidir. Taslaman, günümüzde Yıldız Teknik Üniversitesi Felsefe Bölümünde profesör öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır.
Adnan Oktar - Kızıl İmamcılar

1980'li yıllarda Adnan Oktar grubunun içinde yer alan Caner Taslaman, bu dönemde Adnan Hocacılar diye adlandırılan grupla yakın temasta olmuştur. Daha sonra bu gruptan ayrılıp; devlet raporlarına göre şahsi nüfuz ve menfaat elde etme amacıyla kurulan dini Kızıl İmamcılar grubuna katılan Taslaman, faaliyetlerine burada devam etmiştir. TBMM tutanaklarına göre; 1998 yılında Türk güvenlik güçlerince bu grubun içerisinde yer aldığı için göz altına alınmış ve borsada yasaklı işlem yaptığı iddiası ile yargılanmıştır. Adnan Oktar müridi olduğu döneme denk gelen 1986 yılında ise Atatürk'e hakaret ettiği gerekçesi ile 3 yıla kadar hapis istemi ile yargılanmış; bu davadan dolayı da Uygun olan soyadını Taslaman olarak değiştirmiştir.
Kitapları

Ahlak, Felsefe ve Allah
Allah, Felsefe ve Bilim
Allah'ın Varlığının 12 Delili
Arzulardan Allah'a
Big Bang ve Tanrı
Bir Müslüman Evrimci Olabilir mi?
Evren'den Allah'a
Evrim Teorisi, Felsefe ve Tanrı
Kuantum Teorisi, Felsefe ve Tanrı
Kur'an ve Bilimsel Zihnin İnşası
Küreselleşme Sürecinde Türkiye'de İslam
Modern Bilim, Felsefe ve Tanrı
Terörün ve Cihadın Retoriği
İslam ve Kadın
Neden Müslümanım?
Hayretten Hayranlığa Aforizmalarım
Tarihselcilik: Çelişkiler Bataklığında
Tanrı Parçacığı
Fıtrat Delilleri
İbrahim Efendi

Oğlanlar Şeyhi İbrahim Efendi, Osmanlı döneminde yaşamış Ekberi meşrepli, Bıçakçı Ömer Dede (Şeyh Emir Sıkkinî)’ye atfedilen (Melâmetîyye/Melâmîyye-î Bayramîyye Tarikâtı)  tasavvuf okuluna mensup bir sufi ve tasavvuf önderi. Olanlar, Oğlanlar, Oğlan Şeyh veya Aksarayi lakaplarıyla da bilinir.
Hayatı

Bayramı-Melami şeyhlerinden İbrahim Efendi. Küçük yaşta şeyhi ve dedesi Şah Ali'nin sorduğu bir soruya verdiği yanıt üzerine "Bu oğlancık şeyhtir" demesi üzerine lakabı Oğlanlar Şeyhi olarak kalmıştır. 1591 veya 1592 tarihinde kesin olarak bilinmemekle birlikte Konya-Aksaray-Eğridere veya İstanbul Aksaray'da doğdu, 1655'te İstanbul'da öldü. 
Genç yaşta geldiği İstanbul'da Eğrikapı Halveti Tekkesi Şeyhi Hakkizade Osman Efendi'ye bağlandı. Gavsî tekkesine şeyh oldu. Vahdet-i Vücud görüşünü işleyen eserler kaleme aldı.
Alıntılar

Talebesi ve halifesi Sunullah Gaybi'nin Sohbetname adlı eserinden aktarılan sözleri:
"Sohbette şart odur ki, zorluk, sıkıntı olmaya."
"Tasavvuf kitaplarıyla meşgul olmayın. Sizi yoldan alıkor."
"Yaratılmışa Hak bak, Yaratan'dan ötürü."
"Namazların, bütün ibadet ve taatlerin hakikatinin varlığı mahveylemekten ibaret olduğunu beyan eylemek sadedinde bu güzel beyti buyururlardı:Namazınla niyazınla sücudun, / Kamu mahveylemek'çündür vücudun."
"Masivayı içinden atıp yok etmede Hüda'yı dahi atıp yok etmek gerektir. Niçin? Yine Hüda için. Mevhum (vehimde tahayyül ve tasavvur edilen) Hüda'yı yok etmeksizin hakiki Hüda ispat edilmiş olmaz."
"Dânânın daveti seni sanadır."
Eserleri

Divan
Müfid-i Muhtasar
Vahdetnâme
Dil-i Dana
Konuyla ilgili yayınlar

Bilal Kemikli, Müfid-i Muhtasar, Kitabevi Yayınları.
Bilal Kemikli, "Yunus Yolunda Bir Mutasavvıf Şair: Oğlanlar Şeyhi İbrahim Efendi", VII.Uluslararası Türk Halk Edebiyatı Semineri, 7-9 Mayıs 1997, Eskişehir
Sunullah Gaybi, Sohbetname, Haz. H. Rahmi Yananlı, Büyüyenay Yayınları
Çamköy, Bergama

| Çamköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir'in Türkiye'deki konumu
ÇamköyÇamköy'ün İzmir 'deki konumu
Koordinatlar: 39°05′17″N 27°04′48″E﻿ / ﻿39.088°K 27.08°D﻿ / 39.088; 27.08
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Bergama
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 7,39 km²
Rakım: 252 m
Nüfus (2023): 161
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35700
Çamköy, İzmir ilinin Bergama ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
1984 yılında Büyükşehir olan İzmir'de, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köy ve beldelerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Bergama Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, İzmir il merkezine 106 km, Bergama ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Mahalle, Bergama'nın batısında olup, D.550/ numaralı Çanakkale-İzmir (Bergama-Ayvalık) devlet/uluslararası yoluna, Ovacık Mahallesi'nde 1,9 km.lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır..
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 161
2022: 158
2021: 159
2020: 170
2019: 182
2018: 174
2017: 191
2016: 196
2015: 199
2014: 211
2013: 213
2012: 209
2011: 208
2010: 219
2009: 212
2008: 223
2007: 220
2000: 388
1990: 577
1985: 472
1965: 415
Tunus'un Fethi (1574)

| g t 1515-1577 Osmanlı-İspanya Savaşı |
| --- | --- |
 Cezayir (1516)  Cezayir (1519)  Cezayir Adası  Formentera  Cezayir (1529)  Şerşel  Koron  Tunus (1534)  Tunus (1535)  Minorka (1535)  Pulya (1537)  Preveze  Kastelnovo  Girolata  Cezayir (1541)  Mostaganem (1543)  Cenova  Mostaganem (1547)  Cerbe (1551)  Trablus  Ponza  Bicâye  Vahran (1556)  Bizerte  Minorka (1558)  Mostaganem (1558)  Cerbe (1560)  Lipari  Napoli  Vahran (1563)  Malta  Gırnata  Tunus (1569)  İnebahtı  Tunus (1573)  Pulya (1573)  Tunus (1574) 
Tunus'un Fethi, 1515-1577 Osmanlı-İspanya Savaşı'nda evre.
Kaptan-ı derya Kılıç Ali Paşa komutasındaki Osmanlı donanmasının taşıdığı Koca Sinan Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu 1574 yılında Tunus'u ele geçirerek İspanyol işgaline son verdi.
Tunus, 1881 yılında Fransızlar tarafından işgal edilene kadar aralıksız olarak Osmanlı egemenliğinde kaldı.
Sefer öncesi

Osmanlı İmparatorluğu ile İspanya Krallığı arasında 1515'ten beri süren savaşta Tunus dört kez el değiştirmişti. İspanyol himayesindeki Hafsîlerin yönetimindeki Tunus 1534'te Barbaros Hayreddin Paşa tarafından alındıysa da ertesi yıl büyük bir donanmayla gelen Kutsal Roma Cermen İmparatoru V. Karl tarafından geri alınmış, 1569'da Kılıç Ali Paşa tarafından yeniden zaptedilmiş, ancak 1573'te Don Juan komutasındaki İspanyol donanması tarafından tekrar geri alınmıştı.
15 Mart 1573 tarihinde imzalanan barış antlaşmasıyla Venedik'le savaşı sonlandıran Osmanlı İmparatorluğu, 1571'de teşkil edilen Kutsal İttifak'ın fiilen dağılmasından bilistifade 1574 sefer mevsiminde bir kez daha Tunus'u hedef aldı.
Sefer öncesi > Tunus'taki İspanyol kaleleri ve kuvvetleri

Tunus şehrinin limanı olan Halkulvâdî; kuvvetle tahkim edilmiş ve içinde çok sayıda top ile 7.000 kadar savaşçı bulunan kuvvetli bir kalyedi. İki yanı denize ve göle dayanan, araları yaklaşık 22-23 metre genişlik ve 7-8 metre derinliği olan hendekle bağlanmış çok yüksek duvar ve kulelerle çevrilmiş olduğundan; ancak güneyden ve kuzeyden (Karadan) taarruzla ele geçirilmesi olanağı bulunuyordu. Komutanı Don Pietre idi.
Bastiyen Kalesi; Tunus'un Halkulvâdî'den sonra gelen ikinci savunma noktasıydı. Don Juan 1573 yılında Tunus şehrini tekrar ele geçirince şehrin savunmasını yeterli bulmadığından şehir ile göl arasında altı burçlu bu kaleyi yaptırdı. Kalenin ve dolaylı olarak şehrin savunması için, İspanyol ve İtalyan askerlerinden oluşan 8.100 kişilik bir kuvvet ayırmıştı. Bölgenin komutasını ise Gabrio Serbelloni adlı komutana bırakmıştı (Bu komutanın emrindeki kuvvetlerin bölümü şöyle idi: Pagano Derin emrinde 4.000 İtalyan, Giovanni Sinogere Salazar komutasında 4.000 İspanyol piyade ve 100 atlı).
Ayrıca, Tunus Gölü üzerindeki küçük bir ada üzerinde yapılmış olan Çekli Kalesi (Saint Jakue) ile Halkulvâdî yakınlarında Buhayra-i Halkulvadi ve Mâkal-ı Halkulvadi ve adlı zayıf üç kale de mevcuttu. Tunus şehrinde genelde Osmanlı yanlısı 100.000 kişi yaşıyordu.
Sefer öncesi > Osmanlıların sefer hazırlığı

Osmanlı başkenti 1574 Mart'ında eyaletlere gönderdiği hükümlerle sefer için asker toplama hazırlıklarına başladı. Tunus seferi için toplanan ordunun komutanlığını Yemen Seferi (1568-1570) sonucunda bu eyaleti kesin olarak Osmanlı topraklarına kattığı için Yemen Fatihi olarak anılan Koca Sinan Paşa getirildi ve Mısır Beylerbeyliği görevinden İstanbul'a çağrıldı. Kaptan-ı derya Kılıç Ali Paşa komutasındaki Osmanlı donanmasıyla taşınan Anadolu, Karaman ve Maraş eyaletlerinden askerlerin yanısıra, Trablusgarp Beylerbeyi Mustafa Paşa, Tunus Beylerbeyi (Kayrevan'da kain) Haydar Paşa ve Cezayir Beylerbeyi Ramazan Paşa da birlikleriyle Tunus Seferine çağrıldılar. Bu şekilde sefere katılan kara askerlerinin sayısı yaklaşık 40.000 oldu. Yaklaşık 48.000 kürekçinin bulunduğu Osmanlı donanması da 280 kadırga, 15 kalyon, 15 mavna ve 19 yelkenli gemiden müteşekkildi.
Sefer öncesi > Hafsî-İspanyol taarruzu (Ocak 1574)

Tunus Beylerbeyi Haydar Paşa'nın egemen oluğu bölgeler Hafsîlerin hâkim olduğu Tunus şehrinin yaklaşık 40 kilometre yakınına yaklaşıyordu. Osmanlıların henüz resmen sefer hazırlıklarına girişmediği bir safhada 1574 Ocak ayında son Hafsî Hükümdarı VI. Muhammed Osmanlı kalesi Nabeul üzerine hücuma geçti. 8.000 Mağribî atlı ve 300 İspanyol silahşordan oluşan Hafsî-İspanyol ordusu 5 Şubat 1574'te Hammamet Muharebesi'nde Türk birlikleri karşısında bozguna uğradı.
Sefer > Osmanlı donanmasının hareketi ve çıkarma

İstanbul'da hazırlıklarını tamamlayan Osmanlı donanması 15 Mayıs 1574 günü İstanbul'dan hareket etti ve batı seferlerindeki geleneksel toplanma yeri olan Navarin'e ulaştı. Burada hareketle İspanya Krallığı egemenliğindeki Napoli Krallığı'na bağlı Calabria'nın güney kıyılarına ulaştı ve Haziran ayında küçük çaplı çıkarmalarla bölgeyi yağmaladı. Ardından Sicilya sularından geçerek Messina'ya geldi (burası da İspanyol ve bağlılarının donanmalarının Osmanlı topraklarını hedef alan saldırılarında toplanma noktasıydı). Buralarda muhtelif baskınlar icra eden ve 1 İspanyol gemisini ele geçirerek yakan Osmanlı donanması, İspanyol donanmasının bölgede bulunmadığından emin olunca 17 Temmuz'da güneye yöneldi ve 21 Temmuz 1574'te Tunus açıklarına ulaşarak eski Kartaca kalesi ve Marsa kıyılarına çıkarma harekatına başladı.
Sefer > Halkulvâdî kuşatması

Karaya çıkarılan birlikler Halkulvâdî kalesine yürüyerek 22 Temmuz 1574 günü kuşatmayı başlattı. Serdar Koca Sinan Paşa; kuşatma hazırlıkları için Trablusgarp Beylerbeyi Mustafa Kemal Paşa ile Tunus Beylerbeyi Haydar Paşa'yı görevlendirmişti. Osmanlı donanması da İspanyol donanmasını olası bir harekâtına karşı savunma düzeni aldı. Halkulvâdî yakınlarındaki İspanyol kuvvetlerin büyük bölümü kaleye çekilirken, az sayıda asker de kale dışındaki küçük tahkimat ve siperlerde direnmeye başladı.
2 Ağustos 1574 günü Arap Ahmet Paşa emrindeki kadırgalardan kalenin yakınına yeniçeriler çıkarıldı. İspanyol garnizonunun huruç harekâtı Osmanlı birliklerince püskürtüldü. Ardından kale çevresindeki hendeğin toprakla doldurulması işlemi başarıyla tamamlandıktan sonra surlara daha fazla yaklaşabilen Türk topçusu şiddetli bir ateşe başladı. Açılan gediklerden yapılan hücumlar sonucunda İspanyol garnizonu iç kaleye çekildi. Patlatılan lağımlarla 23 Ağustos günü başlatılan genel taarruz ilk gün başarıya ulaşmadıysa da ağır kayıplara uğramış İspanyol garnizonunu direnişi çözülmeye başladı ve ertesi günkü taarruz sonucu dış kale tamamen Türk birliklerinin eline geçti. 25 Ağustos'ta sürdürülen genel taarruz sonucunda iç kale de ele geçirilirken İspanyol garnizonu 5.000 ölü ve 2.000 esir verdi. Kale komutanı Don Pietro ve son Hafsî Hükümdarı VI. Muhammed de esirler arasındaydı. Ayrıca 200 ilâ 225 top da Türk ordusunca ele geçirilirken, 190'ı gemilere yüklenerek İstanbul'a taşındı, kalanı ise Tunus savunması için bırakıldı.