Rosalind Franklin
Kişisel hayatı

Franklin en iyi bir agnostik olarak biliniyor. Görünüşe göre dinî inancının yokluğu, kendi meraklı zihninden ziyade, kimsenin nüfuzundan kaynaklanmadı. Şüpheciliğini küçük bir çocuk iken gelişmeye başladı. Annesi, Franklin'in tanrı varlığına inanmayı reddettiğini hatırlayarak onun şöyle dediğini anımsar "Aslında, O'nun O değil olduğunu nasıl biliyorsun?". Daha sonra bilimsel deneyimlerine dayanarak düşüncelerini açıkça belirtti ve 1940'ta babasına yazdı:
‘Bilim ve gündelik hayat ayrılamaz. Bilim benim için hayatın kısmi bir açıklaması … İnanç tanımını kabul etmiyorum yani ölüm sonrası hayat inanışı ... İnancını gelecekteki kendiniz ve diğerleri kaderi gibi gelişimlerinize dayanmaktadır. Bana öyle geliyor ki, seninki daha bencil ... bir yaratıcıya ait soru: Neyin yaratıcısı? ... Bir yaratanının ya da ilkel maddenin yaratıcısını evrenin küçük bir köşesinde olan önemsiz ırkımla ilgilenmek için herhangi bir nedeni olduğuna inanmam için hiçbir sebep görmüyorum’
Ancak Yahudi geleneklerini terk etmedi. Lindores Okulu'ndaki tek Yahudi öğrenci olarak, arkadaşları kiliseye gittiğinde tek başına İbranice derslere devam etti. Babasının isteğine saygılı bir şekilde Cambridge'deki Newnham College'nın ilk döneminde Yahudi Cemaati'ne katıldı. Kız kardeşi "her zaman bilinçli bir Yahudi" olduğunu söyledi.
Franklin yurtdışı özellikle trekking gezi severdi. 1929'da Noel'ini nitelikli hale getirmek için büyükbabasının İngiltere kışından kaçmak için gittiği Fransa Menton'a  tatil için gitti. Ailesi tatillerini sık sık Wales ya da Cornwall'da geçirdi. 1938'de Fransa'ya yaptığı gezi sırasında Fransızca bir sevgi duymaya başladı. Fransız yaşam biçimini İngiliz yaşam biçiminden çok daha üstü görüyordu. Buna karşılık, İngiliz halkını "boş aptal yüzler ve çocuksu cömertliklere sahipler “ şeklinde tanımlardı. 1939'da İkinci Dünya Savaşı eve dönüşünde ilan edildiği için neredeyse Norveç'te sıkışıp kalıyordu. Bir başka deyişle, 1946'da Jean Kerslake ile Fransız Alpleri'ni gezdi ve neredeyse hayatına mal oldu. Ama annesine " İnsanları, ülkeyi ve yemekleri seviyorum. Fransa'da sonsuza dek mutlu bir şekilde dolaşabileceğimden oldukça eminim” yazdı.
ABD'ye birkaç profesyonel gezi yaptı ve özellikle Amerikalı arkadaşları arasında sevinçli olduğunu sürekli gösteriyordu. Los Angeles'taki California Üniversitesi'nden William Ginoza, Watson'un açıklamalarının tam tersi olduğunu hatırlattı ve Maddox'un söylediği gibi bu  Amerikalıların güneşli tarafı dedi.
Genellikle siyasi görüşlerini dile getirirdi. Başlangıçta Winston Churchill'i savaşa teşvik için suçladı, ancak daha sonra yaptığı konuşmalar için ona hayran kaldı. Profesör John Ryle'ı 1940'ta parlamento için bağımsız bir aday olarak aktif olarak destekledi, ancak  John Ryle başarısız oldu.
Kimseyle samimi bir ilişkisi yoktu ve her zaman en derin kişisel hislerini kendine sakladı. Genç günlerinden sonra, karşı cinsten olan yakın arkadaşlığından kaçındı. Kuzenlerinin onları ziyaret ettikten sonra Roland'a ona eşlik etmesi için para verdi. Daha sonraki yıllarında, yatak odasını paylaştığı Ernst Wohlgemuth ile evlenip Chicago'dan Notting Hill'e taşınan Evi Ellis, onu Ralph Miliband ile tanıştırmak, ancak başarısız oldu. Sayre'ye göre, ameliyat geçirdiği sırada Mering'e olan hissini itiraf etmişti, ancak ailesi bunu reddetti. Ancak Mering daha sonra onu ziyaret ettiğinde ağladı ve tüm mektuplarını imha etti.
En yakın kişisel ilişkisi muhtemelen post-doktora öğrencisi Donald Caspar'la birlikte idi. 1956'da California Üniversitesi'nden Berkeley'e yaptığı turdan sonra Colorado'daki evinde onu ziyaret etti ve o daha sonra mektubunda Caspar için "o sevilip evlenilecek biri” dediği dikkat çekiyordu. Sayre'ye yazdığı mektupta ise Casper için "ideal bir eşleşme" demiştir.