stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vakit (gazete)

| --- | --- |
Gazetenin 4 Ağustos 1931 tarihli sayısında yer alan bir haber
Tür: Günlük gazete
İmtiyaz sahibi: Diyarbakırlı Filip Efendi, Ahmet Emin Yalman, Mehmet Asım Us
Kuruluş tarihi: 15 Mayıs 1875
Dil: Türkçe
Son yayım tarihi: 1949
Genel merkez: İstanbul, Türkiye
Vakit, İstanbul'da yayımlanan bir gazeteydi. İlk defa 15 Mayıs 1875'te Diyarbakırlı Filip Efendi (1828-1900) İstanbul'da Kemalzade Lastik Said Bey başyazarlığı altında yayınlanmaya başladı. Gazetenin yönetimi önce Ketenciler başındaki Han-ı Halil'de iken, sonraları Bab-ı Ali caddesindeki 54 numaraya taşınmıştı. Gazete o dönemde 30 paraya satılırdı. Yayınlanan makaleler imzasız olup yazıların altında "Muharriri evvel" imzası vardı. Vakit mücadeleci gazete olarak kısa zamanda en çok okunan gazetelerden biri oldu. Gazetenin yayınlanmasına bir süre göz yumuldu fakat daha sonra Padişah Abdülaziz'in ve hükûmetin tahammülü kalmadı, Vakit kapatıldı.
1917 yılında Ahmet Emin Bey (Yalman) Gödesli Mehmed Asım Bey (Us) ile ortak olarak gazetenin imtiyazını aldı. Gazetenin yönetimi ve basımı için Cağaloğlu'daki Amedi matbaası ve üst katında bulunan bütün tesis ve eşyası ile birlikte 50 liraya tutuldu. Böylece Vakit gazetesi Ali Naci Karacan'ın başyazarlığı altında 22 Ekim 1917'de yeniden yayın hayatına başladı. Gazetenin yazı kurulunda Necmettin Sadık, Kazım Şinasi ve Ruşen Eşref yer aldılar. Ziya Gökalp, Hüseyin Cahit, Halide Edip gibi isimler de halka söylemek istedikleri bir şey olduğu zaman Vakit sütunlarını tercih ediyorlardı. Ziya Gökalp'in Araplara bağımsızlık verilmesi yönündeki,Yeni Mecmua sütunlarında ortaya attığı fikri Vakit gazetesinde de yayınlandı. Vakit, İttihat ve Terakki yönetimiyle tek başına mücadele eden bir gazete oldu.
O sırada İstanbul'da Vakit dışında Tasvir, Tanin, Sabah, İkdam ve Tercüman gazeteleri yayınlanmaktaydı. Vakit gazetesi 20 paraya satılmaktaydı. 1918'de gazete Cağaloğlu'nun alt başında bulunan beş katlı bir binaya taşındı. Almanya'dan yeni bir matbaa makinesi alınıp getirildi.
Vakit gazetesinin çok başarılı olup o dönemde öncü bir rol oynamasına rağmen, ortağı Mehmet Asım'ın kardeşi Hakkı Tarık Bey ile gazete işlerinde bazı anlaşmazlıklar çıkması üzerine ve yazı işleri müdürü Enis Tahsin'in gazetenin siyasi yazarı Ahmed Şükrü ile birlikte ayrılmaları dolayında Ahmet Emin hissesini 12.000 liraya Mehmet Asım'a satarak ortaklıktan ayrılıp 26 Mart 1923'te Vatan gazetesini çıkarmaya başladı.
1934'e kadar Vakit, Ekim 1934'ten Aralık 1938'e kadar Kurun, Ocak 1948'den Aralık 1949'a kadar ise Yeni Gazete adıyla yayımlandı. Kadrolu yazar ve yöneticileri arasında Enis Tahsin Til, Hakkı Tarık Us, Ahmet Rasim, Ahmet Şükrü Esmer, Ömer Rıza Doğrul, Refik Ahmet Sevengil, Sadri Ertem, Yekta Ragıp Önen, Fikret Adil, İsmail Safa, Osman Cemal Kaygılı, Kemal Ahmet gibi isimler yer aldı. Ayrıca, Reşat Nuri Güntekin ve Refik Halit'in yazıları da yayımlandı.
Metin Türkcan

| Metin Türkcan |
| --- | --- |
Doğum: 3 Şubat 1971 (54 yaşında)   Karabük, Türkiye
Başladığı yer: Türk
Tarzlar: Heavy Metal, rock
Meslekler: Müzisyen, Gitarist
Etkin yıllar: 1986-günümüz

Metin Aslan Türkcan (d. 3 Şubat 1971, Karabük), Türk müzisyen, gitarist.
Yaşamı

Lise eğitimini Kadıköy Anadolu Lisesinde tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi Dericilik Bölümüne girdi. Daha sonra Müjdat Gezen Sanat Merkezi'nde müzik eğitimi aldı.
Müzik Kariyeri

Müzik kariyerine 14 yaşında başladı. İlk grubu Metafor ile birlikte çeşitli metal müzik cover'ları yaptı. Bu grubun dağılmasından sonra yine bir metal müzik cover grubu olan Disgrace grubunda çalışmalarına devam etti. Disgrace ile birlikte Discrazy adlı bir cover albümü yayımladı. Disgrace'in dağılmasının ardından Murat İlkan tarafından kurulan Chrokee isimli grupta gitarist olarak yer aldı. Bu grubun da dağılmasının ardından Pentagram ile kariyerine devam etti. 1992'de Pentagram'a dâhil olan fakat kısa süre sonra gruptan ayrılan Türkcan, 2000 yılında gruba yeniden ve kalıcı olarak katıldı. Pentagram'ın yanı sıra yaklaşık 21 yıl boyunca rock sanatçısı Şebnem Ferah'ın gitaristliğini yaptıktan sonra Ağustos 2017'de kendisiyle yollarını ayırdı. 2008 yılında Metoboy adlı kendi grubunu kurdu, 2016 yılında ise Vakti Geldi adlı solo albümünü yayımladı. Bu albüme çeşitli rock sanatçıları vokalleriyle katkıda bulundular.
Diskografi > Solo albümler

Vakti Geldi (2016)
Üç (Single), (Ceren Deniz ile) (2020)
Diskografi > Pentagram ile

Trail Blazer (İkinci baskının bonustrack'lerinde) (1994)
Unspoken (2001)
Bir (2002)
1987 (Konser - DVD) (2008)
Wasteland (2011), (Single)
MMXII (2012)
MMXIV (Konser Albümü) (2014)
Akustik (2017)
Bu Düzen Yıkılsın (2020), (Single)
Sur (2021), (Single)
Pride (2021), (Single)
Akustik Konser (Konser Albümü+Videoları), (2022)
Makina Elektrika (2022)
Diskografi > Şebnem Ferah ile

Perdeler (2001)
Kelimeler Yetse (2003)
Can Kırıkları (2005)
10 Mart 2007 İstanbul Konseri (2007)
Benim Adım Orman (2009)
Od (2013)
Parmak İzi (albüm) (2018)
Diskografi > Ogün Sanlısoy ile

Üç (2006)
Diskografi > Disgrace ile

D İs Crazy (1993)
Diğer

2010 yılında ESP Gitarları ile sözleşme imzalayarak resmî endorser olmuş ve Türkiye'de ilk kez isme özel tasarlanmış elektrogitar modeli kendisi için üretilmiştir.
Metin Türkcan ESP Metoboy, ESP Viper SG ve ESP Eclipse 1 ve Yamaha APX akustik gitarlarını kullanmaktadır.
Ayrıca aktivisttir, birçok doğa eyleminde ve iklim krizlerinde mücadele vermektedir ve bu konularla alakalı şarkılar da yapmıştır.
İsmail Hakkı Dümbüllü

| İsmail Hakkı Dümbüllü |
| --- | --- |
İsmail Hakkı Dümbüllü
Doğum: 1 Ocak 1897(1897-01-01) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 5 Kasım 1973 (76 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Trafik kazası
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Diğer ad(lar)ı: Halk komiği
Meslek: Oyuncu

İsmail Hakkı Dümbüllü (1897, İstanbul - 5 Kasım 1973, İstanbul) Geleneksel Türk Tiyatrosunun son temsilcisi, orta oyunu ve tulûat sanatçısıdır.
Yaşadığı dönemin en ünlü güldürü sanatçılarındandır. Kel Hasan Efendi'nin yanında çalışarak tulûat sanatını öğrendi. Sözlü kültür tiyatro geleneklerini radyo, sinema gibi mecralara da aktarıp geleneksel Türk tiyatro sanatının daha çok kişi tarafından bilinir hâle gelmesi ve orta oyunu türünün devamlılığını sağlamada etkili oldu.
Gözlemeci, Kavuklu'ya Hile, Çifte Hamamlar, Ters Biyav ve Kanlı Nigâr oynadığı oyunlar arasında en çok bilinenlerdir. 1940'lı yılların sonlarında sinemada bir ‘halk komiği’ tanımlamasıyla yıldızlaşan Dümbüllü; oynadığı filmlerde en çok Nasreddin Hoca tiplemesi ile özdeşleşmiştir.
Hocası Kel Hasan Efendi'nin orta oyununu temsil eden kavuğunu ve tuluat sanatının simgesi kabul edilen fesini devralmıştır.
Yaşamı

1897 yılında İstanbul'un Üsküdar semtinde doğdu. Babası padişah II. Abdülhamid'in silahşorlarından Zeynel Abidin Efendi, annesi Fatma Azize Hanım idi. Ailesi ona "İsmail Hakkı" adını verdi. Üsküdar İttihat-ı Terakki Mektebi'nde ilköğrenimini tamamladıktan sonra askeri ortaokula devam etti. Tiyatro merakı yüzünden askerî ortaokuldan atıldı.
Tiyatroya Karagöz Hüseyin'in sahnesinde amatör olarak başladı. 1917'den itibaren Kel Hasan Efendi'nin tiyatrolarında profesyonel olarak sahneye çıktı. 1926 yılına kadar Kel Hasan'ın yanında çalışarak tuluat geleneğini öğrendi. Kavuklu Hamdi, Komik Naşid Efendi, Küçük İsmail Efendi, Abdürezzak gibi dönemin ünlü orta oyuncuları ile çalışma fırsatı buldu. Kantocu Peruz Hanım'ın söylediği "Dümbüllü" kantosuna bir gazel ekleyerek söylemesi nedeniyle "Dümbüllü İsmail" olarak tanındı. Kel Hasan'ın bir konuşmasında, kardeşi Recep Sefa'ya “oğlum sen dramatik adamsın, hiçbir zaman komik olmazsın, işte komiklik bu adama mahsustur, benden sonra bu adam bu sanatın ehli gözüküyor” dediği aktarılmaktadır.
İsmail Dümbüllü, 1928'de Tevfik İnce ile Direklerarası'nda Hilal Tiyatrosunu kurdu. Kendisi orta oyunundaki Kavuklu'nun yeni şekli olan Uşak rolüne çıkarken, Tevfik İnce Pişekar karakterinin yeni şekli olan Jön (evin beyi) rolüne çıkıyordu. 1933'ten sonra birlikte Anadolu turnelerine çıktılar. Gezginci tiyatroyu geleneksel oyunla birleştirerek halka sundular. Gözlemeci, Kavuklu'ya Hile, Çifte Hamamlar, Ters Biyav ve Kanlı Nigâr oynadığı oyunlar arasında en çok bilinenlerdi.
Dümbüllü, sanatını tiyatro dışında radyoda da icra etti. Tuluat ve orta oyunu dağarcığından oyunları radyoda canlandırarak radyo yayınlarını geleneksel Türk tiyatrosunu halka anlatma aracı olarak kullandı. TRT İstanbul Radyosu’nda on beş günde bir yayımlanan ve sunuculuğunu Orhan Boran’ın yaptığı müzik eğlence programında Dümbüllü’nün Tevfik İnce ile birlikte rol aldıkları bölüm dinleyicilerden büyük ilgi gördü.
Dönemin ünlü komedyenlerinin âşık atışması gibi sahnede birbiriyle atıştıkları “Türkiye Komikler Müsabakası” adlı yarışmalarda sıklıkla Naşit Bey ile karşılaştı. Naşid Efendi'nin 1943 yılında ölümünden sonra orta oyunu geleneğini sürdüren en önemli isim Dümbüllü oldu.
1946 yılından itibaren elliye yakın sinema filminde rol aldı. Harman Sonu (1946), Keloğlan (1948), Dümbüllü Macera Peşinde (1948), İncili Çavuş (1951), Nasreddin Hoca (1965) gibi filmlerde rol aldı. Oynadığı filmlerde en çok Nasreddin Hoca tiplemesi ile özdeşleşti.
Türk tiyatrosunda geleneğin simgesi olan kavuğu ve fesi “Kanlı Nigar” oyununu Altan Karındaş’la birlikte Arena Tiyatrosu’nda sahneleyen Münir Özkul’a 17 Nisan 1968 tarihinde seyirci huzurunda sürpriz olarak teslim etti.
1968'den sonra zaman zaman sahneye çıkmaya, radyo oyunlarında yer almaya devam etti. 1970’te, Nurhan Damcıoğlu ve Halit Akçatepe ile birlikte Çalıkuşu Opereti’nde rol aldı.
Geçirdiği bir trafik kazasından sonra 5 Kasım 1973’te 75 yaşına öldü. Cenazesi, 30 Ekim 1973 tarihinde açılan Boğaziçi Köprüsü üzerinden geçirilen ilk kişi olan Dümbüllü Üsküdar daki Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Kel Hasan'ın fesi ve kavuğu

Dümbüllü'nün hocası Kel Hasan Efendi'den devralıp 1968'de Münir Özkul'a devrettiği fesi ve kavuğu Türk tiyatro oyuncuları arasında geleneksel bir törende devredilmektedir. Bu fes ve kavuk Türk tiyatro oyunculuğu mirasını temsil eder.
Münir Özkul, Dümbüllü'den aldığı ve tuluat sanatının simgesi sayılan fesi Ferhan Şensoy'a; Ferhan Şensoy ise 2016'da Rasim Öztekin' e, Rasim Öztekin'de 2020 yılında Şevket Çoruh'a Baba Sahne'nin açılışında Şevket Çoruh devretmiştir. Orta oyununu temsil eden kavuk ise Münir Özkul tarafından 1989’da Ortaoyuncular Tiyatro Topluluğu’nun kurucusu Ferhan Şensoy’a, 2016 yılında Ferhan Şensoy tarafından Rasim Öztekin'e devredilmiştir. Rasim Öztekin 2020 Ağustos ayı itibarıyla tiyatrodan emekli olmuş olması nedeniyle, Kavuk'u "Türkiye'deki sanat yapmanın zorluklarına karşı, sanatı ile kazandıklarını yine tiyatroya yatırarak Kadıköy'de Baba Sahne'yi kuran" Şevket Çoruh'a devredeceğini açıklamış, 20 Eylül 2020 tarihinde Harbiye Cemil Topuzlu Açık Hava Tiyatrosu'nda düzenlenen özel bir devir teslim töreniyle Kavuk, Çoruh'a devredilmiştir. Böylece 2020 yılında Fes ve Kavuk üçüncü kez tek bir sanatçıda buluşmuştur.
Filmografisi

1945: Bu Kadar
1946: Kızılırmak - Karakoyun
1947: Kılıbıklar
1948: Dümbüllü Macera Peşinde
1948: Keloğlan
1950: Harman Sonu Dönüşü
1950: Sihirli Define
1951: İncili Çavuş
1951: Ne Sihirdir Ne Keramet
1952: Dümbüllü Sporcu
1952: Vur Patlasın Çal Oynasın
1952: Yıldızlar Revüsü
1953: Kırk Gün Kırk Gece
1954: Bayram Gecesi
1954: Canlı Karagöz (Mihriban Sultan)
1954: Dümbüllü Tarzan
1954: Fındıkçı Gelin
1954: Nasreddin Hoca ve Timurlenk
1959: Şeytan Mayası
1962: Ekmek Parası
1962: Gol Kralı Cafer
1963: Temem Bilakis
1965: İstanbul Kazan Ben Kepçe
1965: Nasreddin Hoca
1965: Serseri Aşık
1965: Soytarı
1971: Nasreddin Hoca
Antalya'da bulunun İsmail Dümbüllü kabartması.
Tırnak işareti

Tırnak işareti (“ ”), bir noktalama işaretidir. Kelime veya kelime gruplarının bir başına bir de sonuna gelecek şekilde (ikili olarak) kullanılır.
Tırnak işareti (“ ”), bir noktalama işaretidir. Kelime veya kelime gruplarının bir başına bir de sonuna gelecek şekilde (ikili olarak) kullanılır. Tırnak işareti içindeki bir cümlede yeniden tırnak içine alınması gereken sözler tek tırnak işareti içine alınır.
Kullanımı

Kitapların ve yazıların adları ile başlıkları tırnak içine alınır:
Yahya Kemal'in bazı şiirleri “Kendi Gök Kubbemiz” adı altında yayımlandı.
“Yazım Kuralları” bölümünde bazı uyarılara yer verilmiştir.
Metin içerisinde geçen bazı özel isimler vurgulanmak istendiğinde kullanılır:
Yıllardır "Varlık" dergisini büyük bir zevkle okurum.
Metin içerisinde özellikle belirtilmek istenen kısımlar tırnak içine alınabilir:
Yeni bir “barış taarruzu” başladı.
Not: Cümle içerisinde özel olarak belirtilmek istenen sözler, kitapların ve yazıların adları ve başlıkları tırnak içine alınmaksızın koyu yazılarak veya eğik yazıyla (italik) dizilerek de gösterilebilir:
Höyük yerine Anadolu'da tepe sözcüğü kullanılır.
Cahit Sıtkı'nın Şairin Ölümü şiirini Yahya Kemal çok sevmişti.
Tırnak işareti bir metin içerisinde başkalarından veya başka metinlerden aktarılan sözlerin (alıntıların) başına ve sonuna konur:
Atatürk "Yurtta sulh cihanda sulh." sözüyle barışa verdiği önemi dile getirmiştir.
Tilkiye "Tavuk kebabı yer misin?" diye sormuşlar; "Adamı güldürmeyin." demiş.
Karşılıklı konuşmalarda uzun çizgi (—) işareti yerine  kullanılabilir:
Bir yaz günü aslan su içip serinlemek amacıyla göl başına gelmiş. O sırada yaban domuzu da suya eğiliyormuş. Aslan: "Çekil bakalım da su içelim." diye kükremiş. "Ne demek çekil?" demiş yaban domuzu.
Cümle içinde geçen yabancı sözcükler tırnak içine alınır.
Köpeğin İngilizce karşılığı "dog"dur.
Not: Birden fazla paragrafı kapsayan alıntılarda, her paragraf ayrı ayrı tırnak içine alınır.
Kullanımı > Diğer noktalama işaretleri ile birlikte kullanımı

Tırnak içine alınan ifade tam bir cümle ise kendi noktalama işaretlerini korur. Bu cümlenin sonuna gelen ünlem, soru, nokta, virgül gibi noktalama işaretleri tırnak işaretinin "içine" konur:
Kurda "Neden boynun kalın?" demişler; "İşimi kendim görürüm de ondan." demiş.
Bir alıntı yapılacağı "şöyle söylemiş, demiş ki" ve benzeri şekillerde anons edildiğinde, alıntıdan önce iki nokta konur:
Ne güzel söylemiş D. H. Lawrence: "Çok biliyoruz ama az duyuyoruz."
Kral Eğleniyor piyesi başarı kazanamayınca Alphonse Daudet der ki: "Doğru, kral eğleniyor; fakat kraldan başka eğlenen yok!"
Tırnak içerisine alınmış sözcüklerden sonra gelen ekler ayrıca kesme işareti (') ile ayrılmaz ve tırnak ile ek arasında boşluk bırakılmaz.
Reşat Nuri Güntekin'in “Acımak”ını okumanızı tavsiye ederim.
Tırnak arasındaki ifade içerisinde yeniden tırnak kullanılması gerekirse tek tırnak işareti (') kullanılır:
Annem kardeşime "Neden öğretmenine 'Annemler veli toplantısına katılamayacak.' dedin?" diye sordu.
Edebiyat öğretmeni "Şiirler içinde 'Han Duvarları' gibisi var mı?" dedi ve Faruk Nafiz’in bu güzel şiirini okumaya başladı.
Ayraç (parantez) ile tırnak işaretinin kullanılacağı yerlerin birbirine karıştırılması hâlinde anlama bakılır. Tırnak işareti içindeki kısım çıkartıldığında anlam bozulurken, parantez içindeki kısım çıkartıldığında anlam bozulmaz:
Hatasız (kusursuz) kul olmaz.
Cahit Sıtkı'nın "Otuzbeş Yaş" adlı şiirini ilk kez ortaokulda okumuştum.
Yusuf Ahıskalı

| Yusuf Ahıskalı |
| --- | --- |
Doğum: 10 Mart 1909(1909-03-10) Trabzon, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 26 Haziran 1983 (74 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Yeşilova semt mezarlığı
Mahlas: Çağlayan
Meslek: Yazar Şair
Dil: Türkçe
Eğitim:  Trabzon Ticaret Lisesi  İstanbul Sultanahmet Ticaret Lisesi  İstanbul Yüksek İktisat ve Ticaret Okulu 
Dönem: 1940 kuşağı
Tür: Toplumcu gerçekçilik
Etkin yılları: 1939-1980
  Etkilendikleri Nâzım Hikmet Sait Faik Abasıyanık Sabahattin Ali Orhan Veli 

Yusuf Ahıskalı (10 Mart 1909, Trabzon - 26 Haziran 1983, İstanbul), Türk sosyalist yazar, şair ve gazetecidir.
"Çağlayan" takma adını kullanmış; birçok yayın ve matbaa kurmuş; toplumcu gerçekçi bir üslubla öykü, şiir ve oyunlar yazmış, kitaplar ve dergiler çıkarmıştır. 1940 kuşağının çabuk unutulan şair ve yazarlarından biri olmuştur. Sosyalist bir ideoloji benimsemesine rağmen hayatında hiçbir siyasi partiye üye kalmamıştır. Fakat Türkiye Sosyalist Partisi ile ilişkisi olduğu için bir süre hapis yatmıştır.
Eserleri

Ahıskalı, bütün eserlerini kendi kurduğu matbaalarda basmış ve yayımlamıştır. Arkadaş Basımevi, Yeni Ses Neşriyatı, Esi Yayınları ve Mete Matbaası'nın kurucusudur. Ahıskalı'nın ilk matbaası olan Arkadaş Basımevi 1942'de, Mete Matbaası ise 1960 yılında kurulmuştur. Bu yayınevleri üniversite öğrencilerinin yanı sıra dönemin yazarlarının devamlı uğradığı; sanat ve edebiyat söyleşilerinin yapıldığı bir yer olmuş ve neredeyse bir edebiyat ekolüne dönüşmüştür.
Eserleri > Şiir

Hitabe (1945)
Kazın Ayağı (1946)
Keçi Ayaklı İlah Pan (1952)
İstanbul'un Destanı (1953)
Harp Sonrası Hapishanelerin Destanı (1957)
Mevsimler (1959)
İşte Hürriyet (1960)
Estek Köstek (1963)
Portrem (1963)
Şiirlerle Nasrettin Hoca (1965-1976)
Rubailer (1968)
Ufak Ufak (1969)
İki Kuşak (1969)
Duvarlar Ötesi (1975)
Eserleri > Öykü

"Bizden İyileri" (1940)
"Yedeksubayın Aşkı" (1944)
"Kocakarının İki Oğlu" (1944)
"Bonnard'ın Tablocuğu" (1960)
"Bunalım" (1971)
"Savaş Çocukları" (1979)
Eserleri > Piyes

Mürşit (1960)
Kakabu (1972)
Eserleri > Siyasi eserleri

Yeni İnsanlık Bilimi ve Bildirisi (1970)
Sosyalizmin Gelişme Yılı 1946 (1970)
Şöbiyet

| Şöbiyet |
| --- | --- |
Tabakta şöbiyet dilimleri
Alternatif isim: Warbat, Shaabiyat
Ülke(ler): Türkiye ,Suriye
Türü: Şerbetli tatlılar
Ana malzemeler: şeker, un, tereyağı, vanilya
Warbat
Warbat Kudüs.
Şöbiyet (Shaabiyat (شعيبيات) veya Warbat)(Arapça: وربات‎), Türk mutfağında baklavaya benzeyen bir tatlıdır. Muska şekli olmasıyla baklavadan ayrılmaktadır. Kaymakla servis edilebilir.
Şöbiyet, adını Arapça halka ait anlamında "şaabiyat" sözcüğünün Oğuzcaya uyarlanmış halinden almaktadır.
Yörelere Göre Çeşitleri > Gaziantep Şöbiyeti / Antep Şöbiyeti

Gaziantep Şöbiyeti / Antep Şöbiyeti Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından 06.04.2022 tarihinde tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Curt Eisner

| Curt Eisner |
| --- | --- |
1974 yılında Curt Eisner
Doğum: 28 Nisan 1890(1890-04-28) Zabrze, Polonya
Ölüm: 30 Aralık 1981 (91 yaşında) Lahey, Hollanda
Milliyet: Alman
Tanınma nedeni: Entomolog
Önemli eser(ler): Parnassiana nova

Curt Eisner (d. 28 Nisan 1890, Zabrze - ö. 30 Aralık 1981, Lahey), kar kelebekleri veya Parnassiinae konusunda uzmanlaşmış bir Alman entomologdu. Parnassinae koleksiyonları Leiden'de bulunan dünyanın en büyük doğa tarihi müzelerinden biri olan Naturalis'te (Naturalis Biyolojik Çeşitlilik Merkezi), Ornithoptera ve Morphidae koleksiyonları Berlin'deki Museum für Naturkunde'dedir (Doğal Tarih Müzesi).
1890'da Polonya'nın Zabrze şehrinde doğdu. 1930'larda Berlin Dahlem'de yaşamıştır. 1936'da ise o dönemde Almanya'da yaygın olan siyasi fikirlerin baskısından kaçmak için kendi ülkesinden Hollanda'ya kaçtı. Ancak, Hollanda'da da güvende değildi ve savaş sırasında  koleksiyonlarından uzak durmak zorunda kaldı. Savaştan sonra faaliyetlerine devam edebildi. Parnassius'a olan ilgisini 1927'de Berlin'de tanıştığı arkadaşı ve hocası Felix Bryk'ten almıştı. Bryk ile birlikte çıkardıkları Parnassiana dergisini (sorumlu editör olarak Bryk) 1930'dan Nisan 1939'a kadar yayınladılar.
Savaş yıllarında, koleksiyonu Rijksmuseum van Natuurlijke Historie (Ulusal Doğa Tarihi Müzesi), Leiden'de güvenli bir şekilde saklandı. Savaş sonrasında, özellikle Andrey Avinoff'un, tüm koleksiyonu satın almak için ciddi girişimleri oldu ve muhtemelen sunulan para miktarı, Alman vatandaşlığını ve mal varlığının çoğunu kaybetmiş olan bir adam için çok çekici olmalıydı. Koleksiyonunu coğrafi olarak kendisinden ayırmak istemeyen Eisner, Hollanda'da  çalışmalarına devam edebildiği için de kısmen savaş sırasında aldığı yardım için minnettarlığını ifade etmek amacıyla koleksiyonunu Leiden müzesine bağışladı. Bu bağış için, Hollanda Kraliçesi tarafından halka açık koleksiyonlara hizmetlerinden dolayı gümüş madalya ile ödüllendirildi. Eisner, haftalık olarak bir şirket şoförüyle müzeye getirilerek koleksiyonunda çalıştı ve savaşın ardından koleksiyonu iki katına çıktı. Dünya genelinde insanlarla iletişim halindeydi ve ölümüne kadar değiş tokuş yoluyla koleksiyonunu geliştirmeye devam etti.
Eisner'ın Parnassius konusundaki bilgisi eşsizdi. Taksonomi yaklaşımı, birçok kişiye göre biraz modası geçmiş gibi görünebilir, ancak diğerlerinden daha derinlemesine bir bilgiye dayanıyordu. Birçok kişi, modern bir yaklaşımın daha az ayrıntılı bir bilgiyi dengeleyebileceğini düşünürken, Eisner'ın lepidopteroloji alanındaki katkıları nedeniyle kelebek bilimcileri tarafından oluşturulmuş bir uluslararası dernek olan SEL (Societas Europaea Lepidopterologica) tarafından 12 Nisan 1980 Genel Kurulunda Fahri Üye olarak aday gösterildi.
Seçilmiş çalışmaları

Parnassiana nova, XII. Kritische Revision der Gattung Parnassius. (Fortsetzung 8). Zoöl. Meded. Leiden 35 (4): 33-49.(1957)
Parnassiana nova, XV. Kritische Revision der Gattung Parnassius. (Fortsetzung 10). Zoöl. Meded. Leiden 35: 177-203.(1957)
Parnassiana nova, XXXIII. Nachträgliche Betrachtungen zu der Revision der Subfamilia Parnassiinae. (Fortsetzung 6). Zoöl. Meded. Leiden 38 (17): 281-294, Taf. XXI—XXII.(1963)
Parnassiana nova XLIX. Die Arten und Unterarten der Baroniidae, Teinopalpidae und Parnassiidae (Lepidoptera). Zool. Verhand. Leiden 135: 1-96.(1974)
Parnassiidae-Typen in der Sammlung J. C. Eisner Zool.Verh., n° 81, 1966. frontispice couleur, 190 pp., 84 planches N&B hors-texte.
Obituary of Felix Bryk pdf[ölü/kırık bağlantı]
Selected articles by Eisner for the Leiden Museum including the series on Parnassiana nova and Erebia  3 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Zobodat Full bibliography in Nota Lepidopterologica 6 Ağustos 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Auh’lu Eldar

| Auh’lu Eldar |
| --- | --- |

Auh’lu Eldar’ın mezar taşı.
Michigan naibi
Görev süresi 1844-1845
Yerine geldiği: Şuayp Molla
Yerine gelen: Gekhi Gunojevski
Kişisel bilgiler
Doğum: Eldar, Çeçence: Элдарха 1820 Auh, Çeçenistan
Ölüm: 1845 Shovkhal-Berdy, İçkerya,  Kafkasya İmamlığı
Dini: İslam
Auh’lu Eldar (Çeçence: Элдарха; d. 1820, ö. 1845 Shovkhal-Berdy, İçkerya, Çeçenya), 19 yüzyılın ilk yarısının Çeçen askeri lideri, Michigan ve Kaçkalyık'ın naibi. Nokkhoi ailesinden geliyor. Kafkas Savaşı'na katılmıştır. 1845’te Dargo Savaşı'nda öldü.
Julian Sands

| Julian Sands |
| --- | --- |
Julian Sands, 2011
Doğum: Julian Richard Morley Sands 04 Ocak 1958(1958-01-04) Otley, West Riding of Yorkshire, İngiltere
Kaybolma: 13 Ocak 2023  Mount Baldy, Kaliforniya, ABD.
Durumu: Şablon:Missing for
Meslek: Aktör
Etkin yıllar: 1982–günümüz
Evlilik: Sarah Harvey (e. 1984; boşandı 1987) Evgenia Citkowitz (e. 1990)
Çocuk(lar): 3

Julian Richard Morley Sands  (4 Ocak 1958 - 13 Ocak 2023), ABD'de yaşayan İngiliz aktör. The Killing Fields, A Room with a View, Warlock, Arachnophobia, Boxing Helena ve Leaving Las Vegas gibi filmlerdeki rolleriyle tanınır . Televizyonda 24'te Vladimir Bierko, Smallville'de Jor-El ve Banshee'de Yulish Rabitov rolleriyle tanınır.
Julian Sands, 1990
Sands, 13 Ocak 2023'te Los Angeles'ın kuzeydoğusundaki San Gabriel Dağları'nda yürüyüş yaparken kayboldu. Havada ve karada yapılan arama sonucunda, arabasının yeri tespit edildi ancak kendisinden hiçbir iz bulunamadı. 15 Ocak'ta cep telefonundan gelen sinyaller, bilinen son konumunun San Antonio Dağı (Baldy Dağı) yakınlarında olduğunu gösterdi. Başka sinyal gelmedi, bu da telefonun gücünün bittiğini işaret etti. Sands ailesi, Julian Sands'in kaybolmasının ardından 11. günde bir açıklama yaparak "kahramanca arama ekiplerini" ve "Julian'ı eve getirmek için karada ve havada" gösterdikleri çabaları övdü.
19 Haziran 2023'te, Sands'in ortadan kaybolmasından beş ay sonra, San Bernardino İlçesi Şerif Departmanı resmi bir topluluk Nixle tavsiyesi yayınladı ve 80'den fazla arama ve kurtarma üyesinin 17 Haziran 2023'te Sands'i aramak için Baldy Dağı'ndaki uzak bölgelere indiğini belirtti. Danışma belgesi, Ocak ayından bu yana, Sands'i bulmak için 500 gönüllü arama saatini aşan sekiz resmi arama görevi yapıldığını belirtti. 28 Haziran 2023'te kaybolduğu bölgede ulaşılan bir cenazenin oyuncuya ait olduğu belirlendi.