stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fenerbahçe (futbol takımı)
UEFA Avrupa Ligi > Lig aşaması > Haftaya göre sonuçlar

| --- | --- |
G: Galibiyet
B: Beraberlik
M: Mağlubiyet
E: Evinde
D: Deplasman
: Son 16 (seri başı)
: Play-off (seri başı)
: Play-off (seri başı değil)
| Hafta | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Saha | E | D | E | D | D | E | E | D |
| Sonuç | G | B | B | M | G | M | B | B |
| Pozisyon | 13 | 13 | 14 | 21 | 15 | 21 | 23 | 24 |
Kaynak: UEFA
UEFA Avrupa Ligi > Lig aşaması > Puan tablosu

| Sıra | Takımg t  | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Lazio | 8 | 6 | 1 | 1 | 17 | 5 | +12 | 19 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 2 |  Athletic Bilbao | 8 | 6 | 1 | 1 | 15 | 7 | +8 | 19 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 3 |  Manchester United | 8 | 5 | 3 | 0 | 16 | 9 | +7 | 18 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 4 |  Tottenham Hotspur | 8 | 5 | 2 | 1 | 17 | 9 | +8 | 17 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 5 |  Eintracht Frankfurt | 8 | 5 | 1 | 2 | 14 | 10 | +4 | 16 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 6 |  Lyon | 8 | 4 | 3 | 1 | 16 | 8 | +8 | 15 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 7 |  Olimpiakos | 8 | 4 | 3 | 1 | 9 | 3 | +6 | 15 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 8 |  Rangers | 8 | 4 | 2 | 2 | 16 | 10 | +6 | 14 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 9 |  Bodø/Glimt | 8 | 4 | 2 | 2 | 14 | 11 | +3 | 14 | Play-off turuna (seri başı) |
| 10 |  Anderlecht | 8 | 4 | 2 | 2 | 14 | 12 | +2 | 14 | Play-off turuna (seri başı) |
| 11 |  FCSB | 8 | 4 | 2 | 2 | 10 | 9 | +1 | 14 | Play-off turuna (seri başı) |
| 12 |  Ajax | 8 | 4 | 1 | 3 | 16 | 8 | +8 | 13 | Play-off turuna (seri başı) |
| 13 |  Real Sociedad | 8 | 4 | 1 | 3 | 13 | 9 | +4 | 13 | Play-off turuna (seri başı) |
| 14 |  Galatasaray | 8 | 3 | 4 | 1 | 19 | 16 | +3 | 13 | Play-off turuna (seri başı) |
| 15 |  Roma | 8 | 3 | 3 | 2 | 10 | 6 | +4 | 12 | Play-off turuna (seri başı) |
| 16 |  Viktoria Plzeň | 8 | 3 | 3 | 2 | 13 | 12 | +1 | 12 | Play-off turuna (seri başı) |
| 17 |  Ferencváros | 8 | 4 | 0 | 4 | 15 | 15 | 0 | 12 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 18 |  Porto | 8 | 3 | 2 | 3 | 13 | 11 | +2 | 11 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 19 |  AZ | 8 | 3 | 2 | 3 | 13 | 13 | 0 | 11 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 20 |  Midtjylland | 8 | 3 | 2 | 3 | 9 | 9 | 0 | 11 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 21 |  Union SG | 8 | 3 | 2 | 3 | 8 | 8 | 0 | 11 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 22 |  PAOK | 8 | 3 | 1 | 4 | 12 | 10 | +2 | 10 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 23 |  Twente | 8 | 2 | 4 | 2 | 8 | 9 | -1 | 10 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 24 |  Fenerbahçe | 8 | 2 | 4 | 2 | 9 | 11 | -2 | 10 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 25 |  Braga | 8 | 3 | 1 | 4 | 9 | 12 | -3 | 10 |  |
| 26 |  Elfsborg | 8 | 3 | 1 | 4 | 9 | 14 | -5 | 10 |  |
| 27 |  Hoffenheim | 8 | 2 | 3 | 3 | 11 | 14 | -3 | 9 |  |
| 28 |  Beşiktaş | 8 | 3 | 0 | 5 | 10 | 15 | -5 | 9 |  |
| 29 |  Maccabi Tel Aviv | 8 | 2 | 0 | 6 | 8 | 17 | -9 | 6 |  |
| 30 |  Slavia Praha | 8 | 1 | 2 | 5 | 7 | 11 | -4 | 5 |  |
| 31 |  Malmö | 8 | 1 | 2 | 5 | 10 | 17 | -7 | 5 |  |
| 32 |  RFS | 8 | 1 | 2 | 5 | 6 | 13 | -7 | 5 |  |
| 33 |  Ludogorets Razgrad | 8 | 0 | 4 | 4 | 4 | 11 | -7 | 4 |  |
| 34 |  Dynamo Kyiv | 8 | 1 | 1 | 6 | 5 | 18 | -13 | 4 |  |
| 35 |  Nice | 8 | 0 | 3 | 5 | 7 | 16 | -9 | 3 |  |
| 36 |  Karabağ | 8 | 1 | 0 | 7 | 6 | 20 | -14 | 3 |  |
Kaynak: UEFA
Sıralama kuralları: Sıralama kriterleri
UEFA Avrupa Ligi > Play-off

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 Şubat 2025 (2025-02-13) 1 | Fenerbahçe  | 3 - 0 |  Anderlecht | İstanbul, Türkiye |
| 20.45 |  Dušan Tadić  11'  Bright Osayi-Samuel  29'  Edin Džeko  42'  Sofyan Amrabat  45'  Yusuf en-Nesyri  57'  | Rapor |   8' César Huerta  | Stadyum: Şükrü Saracoğlu Stadyumu  Hakem: Nikola Dabanović (Karadağ) Yardımcı hakemler: Vladan Todorović, Srđan Jovanovic Dördüncü hakem: Miloš Bošković VAR hakemleri: Pascal Müller, Robert Schröder   |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 Şubat 2025 (2025-02-20) 2 | Anderlecht  | 2 - 2 |  Fenerbahçe | Anderlecht, Belçika |
| 23.00 |  Luis Vazquez  19', 55'  Théo Leoni  36'  | Rapor |   4'  24' Yusuf en-Nesyri   45+1' Fred   53' Bright Osayi-Samuel   63' Yusuf Akçiçek  | Stadyum: Lotto Park  Hakem: Sandro Schärer (İsviçre) Yardımcı hakemler: Stéphane De Almeida, Jonas Erni Dördüncü hakem: Luca Cibelli VAR hakemleri: Lukas Fähndrich, Lionel Tschudi   |
UEFA Avrupa Ligi > Son 16

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 6 Mart 2025 (2025-03-06) 1 | Fenerbahçe  | 1 - 3 |  Rangers | İstanbul, Türkiye |
| 20.45 |  Alexander Djiku  30'  Talisca  67'  | Rapor |   7' Cyriel Dessers   42', 81' Václav Černý   54' John Souttar  | Stadyum: Şükrü Saracoğlu Stadyumu  Hakem: Alejandro Hernández (İspanya) Yardımcı hakemler: José Naranjo, Guadalupe Porras Ayuso Dördüncü hakem: José Luis Munuera VAR hakemleri: Cesar Soto Grado, Valentín Gómez   |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 Mart 2025 (2025-03-13) 2 | Rangers  | 0 - 2 (uz.) (3 - 2 p) |  Fenerbahçe | Glasgow, İskoçya |
| 23.00 |  Dujon Sterling  25'  Leon Balogun  30'  John Souttar  37'  Mohamed Diomande  45+2'  Cyriel Dessers  45+2'  Ianis Hagi  90+3'  Rıdvan Yılmaz  116'  | Rapor |   19' Talisca   45', 73' Sebastian Szymański   108' Alexander Djiku   117' İrfan Can Kahveci  | Stadyum: Ibrox Stadyumu  Hakem: Espen Eskås (Norveç) Yardımcı hakemler: Jan Erik Engan, Isaak Elias Bashevkin Dördüncü hakem: Rohit Saggi VAR hakemleri: Pol van Boekel, Christian Dingert   |
|   |   | Penaltılar |   |  |
|   |  James Tavernier   Václav Černý   Ianis Hagi   Tom Lawrence   |   |   Dušan Tadić   Edin Džeko   Alexander Djiku   Fred   Mert Hakan Yandaş  |  |
2024 İran cumhurbaşkanlığı seçimi

2024 İran cumhurbaşkanlığı seçimi, 19 Mayıs 2024'te görevdeki İran cumhurbaşkanı İbrahim Reisi'nin ölümünün ardından düzenlenen, birinci turu 28 Haziran 2024'te, ikinci turu 5 Temmuz 2024'te yapılan cumhurbaşkanlığı seçimidir.
Dört adayın yarıştığı seçimlerin ilk turunda, Mesud Pezeşkiyan oyların %44'ünü alarak birinci oldu. Said Celili %40 oyla ikinci sırada yer alırken, Muhammed Bakır Galibaf %14 oy aldı ve Mustafa Purmuhammedi %1'in altında kaldı. Pezeşkiyan, oy pusulasındaki tek reformist adaydı. Hiçbir adayın salt çoğunluğu sağlayamaması nedeniyle, 5 Temmuz'da Pezeşkiyan ve Celili arasında ikinci tur seçim yapıldı. Pezeşkiyan, oyların %53,7'sini alarak seçimi kazandı. İçişleri Bakanlığı, 6 Temmuz 2024'te Pezeşkiyan'ın zaferini ilan etti ve Celili kısa süre sonra yenilgiyi kabul etti.
Seçimin ilk turu %39,93'lük katılım oranıyla İran İslam Cumhuriyeti tarihinde bir cumhurbaşkanlığı seçimi için en düşük katılıma sahne oldu. İkinci turda katılım oranı %49,68'e yükseldi. Pezeşkiyan, oy pusulalarının tasdik sürecinin tamamlanmasının ardından cumhurbaşkanlığı koltuğuna oturdu. 28 Temmuz'da yapılan törenle resmen göreve başladı.
Arka plan

Ana madde: 2024 Verzigan helikopter kazası
19 Mayıs 2024 tarihinde İran cumhurbaşkanı İbrahim Reisi, Azerbaycan cumhurbaşkanı İlham Aliyev ile birlikte Giz Galası Barajının açılışını yapmak üzere İran-Azerbaycan sınırına yaptığı ziyaretten geri dönmek için helikopter kullandı. Yolculuk sırasında, kendisini ve diğer sekiz yolcu ve mürettebatı taşıyan helikopter Doğu Azerbaycan eyaletindeki Verzigan şehri yakınlarında yaklaşık 13:30'da (UTC+03:30) düştü. İran kuvvetleri, kazanın ardından yoğun sis ve rüzgar nedeniyle olay günü 20:39'da kazanın yakınlarına vardı. İlerleyen saatlerde helikopterin enkazı bulundu ve uçaktaki dokuz yolcu ve mürettebatın tamamının öldüğü tespit edildi. Bunun üzerine Cumhurbaşkanı Birinci Yardımcısı Muhammed Muhbir İran Anayasası'nın 131. Maddesi uyarınca cumhurbaşkanı vekili oldu.
Seçim sistemi

Ana madde: İran'da Seçimler
İran cumhurbaşkanı, İran Anayasası'nın 114. Maddesinde belirtildiği üzere, her dört yılda bir "halkın doğrudan oyuyla" seçilir. Cumhurbaşkanı, ülkenin doğrudan seçilen en üst düzey yetkilisi, yürütme organının başıdır ve Yüce liderden sonra en önemli ikinci pozisyonudur. İran'ın siyasi sisteminde Yüce lider, Cumhurbaşkanından çok daha fazla güce sahiptir. En düşük oy kullanma yaşı 18'dir.
İran İslam Cumhuriyeti Anayasası'na göre Şii İslam'a inanan, Anayasa'ya, Velayet-i fakih ideolojisine ve İslam Cumhuriyeti'ne sadık olan her İran vatandaşı cumhurbaşkanlığı seçimlerine aday olarak katılabilir. Anayasa Koruma Konseyi tarafından yönetilen Seçim İzleme Ajansı adlı bir kurum, kayıtlı adayları inceler ve seçime katılacak adayları belirler.
Anayasa Koruma Konseyi belirli adayların reddedilme nedenlerini kamuoyuna açıklamaz, ancak bu nedenler her adaya özel olarak açıklanır. Kadınların aday olması anayasal olarak engellenmemiştir; ancak adaylık kaydı yaptıran tüm kadınlar Anayasa Koruma Konseyi tarafından seçilme hakkından mahrum bırakılmıştır. Anayasayı Koruma Konseyi sözcüsü "Hiçbir kadını kadın olduğu için reddetmedik" diyerek, kadınların seçimlere katılmasının önünde herhangi bir engel bulunmadığını açıklamıştır.
Anayasayı Koruma Konseyi tarafından onaylananlar halk oylamasına sunulur. Oyların salt çoğunluğunu (%50 artı bir) alan aday seçimleri kazanma yeterliliğini sağlar. Hiçbir aday yeterli oyu alamazsa, bir sonraki cuma günü en çok oyu alan iki aday arasında bir seçim daha yapılır. Seçim sırasında oy kullanan İranlılar, nüfus cüzdanlarına bunu gösteren bir damga almaktadır.
Anayasaya göre, sonuç belli olduğunda Yüce lider, seçilen cumhurbaşkanının atanma kararnamesini imzalamakla yükümlüdür. Teorik olarak Yüce liderin imzalamayı reddetmesi halinde seçilen cumhurbaşkanı, cumhurbaşkanlığı görevini üstlenmeyecektir. Şimdiye kadar görev yapan Yücel liderler seçilmiş cumhurbaşkanlarının atanma kararnamesini imzalamışlardır. Seçilen cumhurbaşkanı İslamî Şûra Meclisi'nde düzenlenen oturumunda, Anayasayı Koruma Konseyi üyeleri ve Yüksek Mahkeme başkanının huzurunda bir yemin okumalı ve imzalamalıdır. Seçilen cumhurbaşkanı bu yeminde resmi dini (İslam'ı) koruyacağına, Anayasa'yı ve İslam cumhuriyeti'ni koruyacağına ve kendisini ulusun ve dinin hizmetine adayacağına yemin etmelidir.
Seçim takvimi

Reisi'nin ölümünün 20 Mayıs'ta duyurulmasının ardından yetkililer oylamanın 28 Haziran'da yapılacağını, aday kayıtlarının 30 Mayıs'tan 3 Haziran'a, kampanya sürecinin ise 12 Haziran'dan 27 Haziran'a kadar süreceğini açıkladı.
Claudius Aelianus

| Claudius Aelianus |
| --- | --- |

Doğum: 175 Praneste, Roma
Ölüm: 235 (59-60 yaşlarında) Roma
Milliyet: Romalı
Meslek: Yazar ve retorik öğretmeni
Tanınma nedeni: De nature animalium (Hayvanların Doğası Üzerine) adlı yapıtı
Etkilendikleri: Platon, Aristoteles, İsokrates, Plutarkhos ve Homeros

Claudius Aelianus (Praneste, Roma 175 - Roma 235), Yunanca yazmış Romalı yazar ve retorik (belagat) öğretmeni.
Yunanca konuşup yazmadaki ustalığı dolayısıyla "tatlı dilli" olarak da anılırdı. Yapıtlarını Yunanca yazdı. Büyük hayranlık duyduğu Platon, Aristoteles, İsokrates, Plutarkhos ve Homeros gibi yazarları özenle inceledi. Kendinden önceki yazarlardan aktardığı alıntıların günümüze kalmasını sağladığı için çok değerlidir.
Aelianus daha çok De nature animalium (Hayvanların Doğası Üzerine) adlı yapıtıyla tanınır. Kitap genellikle anekdot, halk masalı ya da fabl türünde, ahlak dersi veren ilginç kuş ve hayvan öykülerinden oluşur. Bu öyküler Karanlık Çağlar boyunca sürecek olan hayvan kitapları ve tıp risaleleri geleneği için bir ilk örnek oluşturmuştur.
Aelianus Varia Historia (Çeşitli Öyküler) adlı yapıtında da insanları, görenekleri ve mucizevi olayları anekdotlar biçiminde anlatır. Öteki yapıtlarından ancak bazı bölümler günümüze ulaşabilmiştir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90607007  BNE: XX963905  BNF: cb13092007b (data)  CANTIC: a11084984  CiNii: DA01428499  GND: 119160285  ISNI: 0000 0000 7980 209X  LCCN: n82032651  NDL: 00462084  NKC: ola2001100302  NLA: 35816447  NLG: 113320  NLI: 987007448706205171  NSK: 000329740  NTA: 069365504  RERO: 02-A000003928  SELIBR: 175772  SUDOC: 030060087  Trove: 288029  VIAF: 100219416   WorldCat (LCCN): n82-032651
Supermarine Swift

| Supermarine Swift |
| --- | --- |
Supermarine Swift
Türü: Avcı uçağı
Ulusal köken:  Birleşik Krallık
Üretici: Supermarine
İlk uçuş: 29 Aralık 1948
Hizmete giriş: 1954
Hizmetten çıkış: 1967
Durumu: Hizmet dışı
Ana kullanıcı: Kraliyet Donanması
Üretim sayısı: 197
Supermarine Swift, Supermarine tarafından üretilen Birleşik Krallık yapımı bir jet avcı uçağıdır. 1940'ların sonunda geliştirilmiş olup ilk uçuşunu 29 Aralık 1948 tarihinde gerçekleştirdi ve 1954'te Kraliyet Donanması'nın hizmetine girdi.
26 Eylül 1953'te Yarbay Mike Lithgow'un pilotluğundaki bir Swift F.4, 737,7 mil/saat (1.187 km/saat) hıza ulaşarak dünya mutlak hız rekorunu kırdı. Swift, manevra kabiliyetinde ciddi sorunlar ortaya çıkınca 1961 yılında hizmetten çıkarıldı.
Teknik özellikler (FR Mk.5)

Veri kaynağı Supermarine Aircraft since 1914 (2nd ed.)
Genel özellikler
Mürettebat: 1
Uzunluk: 12,88 m (42 ft 3 in)
Kanat açıklığı: 9,86 m (32 ft 4 in)
Yükseklik: 4,01 m (13 ft 2 in)
Kanat alanı: 30,44 m2 (327,7 ft2)
Boş ağırlık: 6.094 kg (13.435 lb)
Brüt ağırlık: 9.831 kg (21.673 lb)
Yakıt kapasitesi: 778 imp gal (3.540 L)
Güç kaynağı: 1 × Rolls-Royce Avon RA.7R turbojet,  3.192 kN (7.175 lbf) itme
Performans
Maksimum sürat: 1.150 km/sa (710 mph, 620 kn)
Menzil: 1.014 km (630,1 mi, 547,5 nmi)
Azami irtifa: 14.000 m (45.800 ft)
Tırmanma oranı: 74,5 m/s (14.660 ft/dak)
Mühimmat
Silahlar: 2 × 30 mm ADEN topu
Roketler: Çeşitli
Bombalar: Çeşitli
Supermarine Scimitar

| Supermarine Scimitar |
| --- | --- |
Supermarine Scimitar
Türü: Uçak gemisi tabanlı avcı uçağı
Ulusal köken:  Birleşik Krallık
Üretici: Supermarine
İlk uçuş: 19 Ocak 1956
Hizmete giriş: 1957
Hizmetten çıkış: 1969
Durumu: Hizmet dışı
Ana kullanıcı: Kraliyet Donanması
Üretim sayısı: 76
Supermarine Scimitar, Supermarine tarafından üretilen Birleşik Krallık yapımı bir uçak gemisi tabanlı jet avcı uçağıdır. 1950'lerde Supermarine Attacker yerine geliştirilmiş olup ilk uçuşunu 19 Ocak 1956 tarihinde gerçekleştirdi ve 1957 yılında Kraliyet Donanması'nın hizmetine girdi. Tamamen Supermarine tarafından geliştirilen ve üretilen son uçaktır.
Uçak, Kraliyet Donanması tarafından nükleer silahlarla donatılma potansiyeli de içeren düşük seviyeli bir saldırı uçağı olarak işletildi ve de Havilland Sea Venom ve de Havilland Sea Vixen gibi diğer uçaklar tarafından tanıtımından önce bile bir avcı uçağı olarak yerini aldı. Bir dizi kaza nedeniyle nispeten yüksek bir yıpranma oranı yaşadı. Hizmetinin son yıllarına doğru, sıklıkla havadan yakıt ikmal tankeri olarak kullanıldı. 1969'da hizmetten çıkarıldı ve yerine Blackburn Buccaneer gibi daha yeni ve daha yetenekli uçaklarla değiştirildi.
Teknik özellikler (F.1)

Veri kaynağı Supermarine Aircraft since 1914
Genel özellikler
Mürettebat: 1
Uzunluk: 16,84 m (55 ft 3 in)
Kanat açıklığı: 11,33 m (37 ft 2 in)
Yükseklik: 5,28 m (17 ft 4 in)
Kanat alanı: 45,1 m2 (485 ft2)
Boş ağırlık: 10.869 kg (23.962 lb)
Brüt ağırlık: 15.513 kg (34.200 lb)
Güç kaynağı: 2 × Rolls-Royce Avon 202 turbojet, her biri 50 kN (11.250 lbf) itme
Performans
Maksimum sürat: 1.190 km/sa (740 mph, 640 kn)
Menzil: 2.291 km (1.424 mi, 1.237 nmi)
Azami irtifa: 14.000 m (46.000 ft)
Tırmanma oranı: 34,3 m/s (6.751 ft/dak)
Kanat yükü: 344,28 kg/m2 (70,515 lb/ft2)
Mühimmat
Silahlar: 4 × 30 mm ADEN top
Roketler: 16 adede kadar 51 veya 76 mm güdümsüz roket (pilon başına 4)
Füzeler: 4 × AGM-12 Bullpup veya AIM-9 Sidewinder
Bombalar: 4 × 454 kg bomba veya bir adet Red Beard serbest düşüşlü nükleer bomba
Türk Hava Kuvvetleri
Tarihçe > İlk süreç

Ana madde: Osmanlı Tayyare Bölükleri
Osmanlı Tayyare Bölükleri'nin tarihi Haziran 1909'a kadar uzanmaktadır. Havacılığın kurumsal anlamda gelişebilmesi için yurtdışına eğitim amaçlı gönderilecek olan personelin seçilmesi amacıyla 1 Haziran 1911 tarihinde kurulan Tayyare Komisyonu, Türk Hava Kuvvetlerinin kuruluşu sayılır. Osmanlıya ait hava savaş birlikleri Balkan Savaşları'na (1912-1913) ve I. Dünya Savaşı'na (1914-1918) aktif katılımda bulundular. Filo Aralık 1916 tarihinde bu süreçteki en yüksek uçak sayısına ulaştı, Osmanlı Tayyare Bölükleri'nin elinde 90 adet aktif uçak bulunmaktaydı. Osmanlı Hava Kuvvetlerinin kurulabilmesi için birçok dış yardım geldi bunların çoğu İttifak devletleri tarafından yapıldı. Bu yardımlara bir örnek Alman İmparatorluğu Luftstreitkräfte'da görevli As Pilot unvanına sahip Hans-Joachim Buddecke'nın Osmanlı pilotları ile birinci dünya savaşı öncesi tatbikat uçuşu yapmasıdır. Birinci dünya savaşı sonrası ağır hasar gören tayyare bölükleri, Genel Hava Müfettişiliği (Kuva-yı Havaiye Müfettiş-i Umumiliği) tarafından yeniden kurulmaya çalışılsa da personel ve kaynak yetersizliğinden kâğıt üzerinden kalmaktan öteye geçememiştir.
Birinci dünya savaşının bitmesiyle beraber Osmanlı Devleti, itilaf devletleri tarafından işgal edilince bazı Türk havacıları İstanbul, İzmir, Konya ve Diyarbakır gibi şehirlerde birinci dünya savaşından kalan uçaklar ile yeni birlikler kurmaya çalıştılar. Bu süreçte kalan Türk pilotları Konya Hava Üssünde toplandı. Mustafa Kemal ve silah arkadaşları tarafından 23 Nisan 1920'de Ankara'da Türkiye Büyük Millet Meclisinin kurulmasından sonra Büyük Millet Meclisi ilk iş olarak düzenli ve disiplinli orduların kurulmasını esas kabul etmiş ve bu esasın paralelinde, Ankara hükûmeti Millî Savunma Bakanlığının 13 Haziran 1920 tarihli emriyle, Harbiye Dairesi'ne bağlı olarak Hava Kuvvetleri (Kuva-yı Havaiye) Şubesi kurulmuştur. Bu şube Harbiye Dairesinin yönetimi altında süratle, elde kalan uçakların tamiri ve tekrar kullanılması üzerine çalışma yaptı. Kurtuluş Savaşı sırasında onarılan uçaklar kullanılmıştır.
1 Şubat 1921 tarihinde teşkilat değişikliği yapılmış ve Hava Kuvvetleri (Kuva-yı Havaiye) Şubesi'nin ismi de Hava Kuvvetleri Genel Müdürlüğü (Kuva-yı Havaiye Müdüriyeti Umumiyesi) şeklinde değiştirilmiştir. Bunu takiben, 5 Temmuz 1922 tarihinde bir teşkilat değişikliği daha yapılmış, Hava Kuvvetleri Genel Müdürlüğü yerine tümen yetkisinde Hava Kuvvetleri Müfettişliği (Kuva-yı Havaiye Müfettişliği) kurulmuştur.
Tarihçe > Hava Kuvvetleri Müfettişliği

29 Ekim 1923'te Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra, çağdaş havacılığa uyum sağlayacak güçlü ve modern bir hava kuvvetlerinin kurulması için çalışmalara başlanmıştır. 1923 yılında, üç hava bölüğü, bir deniz hava bölüğü ve bir hava okulundan oluşan Hava Kuvvetleri Müfettişliği'nin gücü 1926 yılına kadarki süreçte gittikçe arttırılarak, hava bölüklerinin sayısı 10'a, deniz hava bölüklerinin sayısı ise üçe çıkarılmış ve bölükler, grup komutanlıkları ve hava istasyon komutanlıkları bünyesinde sevk ve idare edilmiştir. 1924 yılında, uçuş eğitimi için diğer ülkelere personel gönderilmeye başlanmış, 1925 yılında Eskişehir'de Hava Okulu yeniden kurulmuş ve aynı yılın ekim ayında Hava Okulu ilk mezunlarını vermiştir.
1928 yılında Hava Kuvvetleri Müfettişliği, Millî Savunma Bakanlığı bünyesinde Hava Müsteşarlığı olarak tekrar yapılandırılmıştır. Aynı yıl, havacılığın pilot dışındaki diğer ihtisas ve branşları için çeşitli okullar açılmıştır ve bununla beraber 1930 yılında, Fransa ve İngiltere'ye çeşitli eğitimler için personel gönderilmiştir buna ilave olarak, İtalya ve ABD'ye de eğitim için personel gönderilmiştir.
1932 yılının başlarında, hava alayları kurulmuş ve 1 Temmuz 1932 tarihinde yürürlüğe giren bir kanunla havacı personel ayrı bir muharip sınıf olarak kabul edilmiştir. (Bu tarihe kadar, Kara ve Deniz Kuvvetleri'nden seçilerek yetiştirildikten sonra Hava Kuvvetleri'nde görevlendirilen personel, Hava Kuvvetleri'nde görev almadan önceki sınıftan sayılmaktaydı.)
1933 yılından itibaren Türk havacıları, havacılığın sembolü olan mavi renkli üniformayı giymeye başlamışlardır. 1937 yılında Hava Harp Akademisi açılmıştır. Bu sene içinde dünya savaş tarihinde bir ilk meydana gelmiş ve Atatürk'ün manevi kızı Sabiha Gökçen ilk kadın savaş pilotu olmuştur.
Tarihçe > Hava Kuvvetleri Komutanlığı

1940 yıllarına gelindiğinde hava birlikleri envanterindeki uçak sayısı yaklaşık 500 civarına ulaşmıştır. Bu sene içerisinde hava birlikleri, Balkanların en güçlü hava birliği hâline gelmiştir. Hava birliklerinin büyümesi ile daha kolay komuta edilebilmesi için 1940 yılından itibaren lojistik destek yönünden Millî Savunma Bakanlığı bünyesindeki Hava Müsteşarlığına, Harekât ve eğitim yönünden Hava Müşavirliğine bağlanmıştır. 1944 yılında ise tek bir komuta altında toplanmasına karar verilmiş ve bu amaçla 31 Ocak 1944 tarihinde Hava Kuvvetleri Komutanlığı kurulmuştur. Böylece, Kara Kuvvetleri Komutanlığı ve Deniz Kuvvetleri Komutanlığına ilave olarak, Türk Hava Kuvvetleri de, Türk silahlı kuvvetleri bünyesinde ayrı bir komutanlık seviyesine kavuşmuştur. 4 Şubat 1944 tarihinde kolordu seviyesinde fiilen faaliyete geçirilen Hava Kuvvetleri Komutanlığı'nın teşkilatlanmasında, sadece muharip hava birlikleri Hava Kuvvetleri Komutanlığı'na bağlanmış, lojistik destek birlikleri Millî Savunma Bakanlığına, eğitim kuruluşları da Genelkurmay Başkanlığına bırakılmıştır. Türk Hava Kuvvetleri, Hava Kuvvetleri Komutanlığı ismini aldıktan sonra kuvvet komutanlığına da ilk olarak Korgeneral Zeki Doğan atanmıştır.
1947 yılında Hava Kuvvetleri Komutanlığı, ordu seviyesine çıkarılmış ve 1948 yılında lojistik destek kuruluşları, 1950 yılında da Hava Harp Akademisi dışında kalan bütün hava birlik ve kurumları Hava Kuvvetleri Komutanlığına bağlanmıştır. Bunu takiben, havacılığın gelişen teknolojilerine bağlı olarak, havacılığın pilot dışındaki diğer ihtisas ve branşları ile ilgili personelin yetiştirilmesi için çeşitli dönemlerde açılmış olan okullar, 1950 yılında tek komuta altında toplanmış ve bu amaçla Hava Teknik Okullar komutanlığı kurulmuştur.
Bu gelişmelere ek olarak, Hava Kuvvetleri Komutanlığı envanterindeki uçak tiplerine artı olarak 1950 yılında jet uçaklarının alınmasına karar verilmiştir. Bu nedenle, 15 Ekim 1950'de ABD'ne jet eğitimi için sekiz uçuş personeli gönderilmiş ve bu personel 31 Ağustos 1951'de eğitimlerini tamamlayarak yurda döndükten sonra jete intibak öğretmeni olarak görevlendirilmişlerdir. Aynı yıl Hava Kuvvetleri Komutanlığında üs ve filo kuruluşuna geçilmeye başlanmış ve Balıkesir'de kurulan 9'uncu Jet Üs Komutanlığı, Türk Hava Kuvvetleri'nin ilk jet üssü, 191, 192 ve 193'üncü filolar da ilk jet filoları olmuşlardır.
Türkiye'nin 1952 yılında NATO'ya girmesiyle birlikte, jet uçaklarına geçiş dönemi hızlanmış, pervaneli uçaklar hizmet dışı bırakılmıştır. 30 Ağustos 1956 tarihinde Hava Eğitim Kolordu Komutanlığı kurulmuş ve Türk Hava Kuvvetlerinin eğitimle ilgili bütün birlik ve kurumları da bu komutanlık emrinde toplanmıştır. 1957 yılında Hava Eğitim Komutanlığı adını almıştır.
Envanter

Daha fazla bilgi: Türk Hava Kuvvetleri'nin askerî teçhizat listesi
Ayrıca bakınız: Keskin 1