Sorocaba
Tarihçe

1591-1602 dönemide Breziulya Genel Valisi olan Dom Francisco de Sousa, günümüzdeki Sorocaba bölgesinde altın bulunduğu dedikodusunu duyunce bu mevkide Portekiz Krallığı'nın üstünlüğünü şenbolik olarak göstermek için bu mevkiye gelip yerleşip "Nova Vila de Nossa Senhora da Ponte de Mont Serrat" adı verdiği bir köysel yerleşke kurdu. Fakat bu boklğede gerecekte altın bulunmadı ve Genel Vali bu köyden ayrıldı ve köy tarımsal bir alan oldu. 20 yıl sonra yerleşkenin adı yine genel Vali de Sousa tarafından  İtavuvu ismi verildi.
1654'te "Bandeiraantes" adı verilen bir arcoğrafik araştırma grubunun bir üyesi olan Baltasar Fernandes bu mevkiin bir şehir olamsina yola açan ilk yatırımı yaptı. Köyde önce  Fernando Prestes Meydanında (şimdi Katedral olan) "Nossa Senhora da Ponte Kilisesi"'ni yaptırdı ve yıllar sonra da"São Bento de Parnaíba  (günümüzde São Bento) Manastırı"'ni inşa ettirdi. Bu bölgede bulunan yerli Amerikalılarai Hristoyanlığa dönüştürmek, fakirler ve hastalara destek sağlamak ve köy çocuklarının eğitimini sağlamak için  Baltasar Fernandes  Bendiüktin kesişlerini davet etti ve yapılan manatıırı Benediktin tarikatına hibe etti. Bu sıraalrda yerleşkede sokaklar belirlendi ve ebu sokaklar kenarında evler yapılmaya başlandı.
1661'de  Baltasar Fernandes o vakit il merkezi olan Sao Paulo'ya giderek orada vali olan  Correia de Sá e Benevides'den yerleşkeye resmen belediye statüsü verilmesini istedi. 1 Mart 1661'de çıkartılan bir beyanname ile bu yerleşkeye resmen kbelediye statüsü verildi ve ismi  "Vila de Nossa Senhora da Ponte de Sorocaba" olarak konuldu. Yerel idare için bir resmi Belediye İdare Konseyi kuruldu.
Belediyenin gelişmesi "Trdesillas" kuralların göre oldu ve bu belediyede madencilik ve ticari depoculuk geliştirldi. O aman kadar yerleşkenin başlıca ekonomik geçim yolu Yerli Amerikalı kölelerin alımı ve satımı olmuştu. 17. yüzyıl başlarından itibaren tedruicn bu ticaret değişti. Ülkede ulaşım katırlarl yapılmaktaydı. Günümüzdeki Sorocaba mevki ve civarı katır üretilip, yetitirlip yılın belirli dönemlerinede bunların sürüler halinde toplanı[p daha büyük şehirlere sürmek başlıca ekonomik geçim yolu oldu. Sonradan Rio Grande del Sul eyaleti kurucusu olan Albay Cristóvão Pereira de Abreu 1773'te büyük bir sürü katırı sanki alay merasimi ile gibi yerleşkenin sokaklarından geçirerek yerleşkenin hemen dışında bir panayır gibi katır alım satım mevkine götürmesi şehrin ekonomisini değiştirdi. Bundan sonra Sarocaba katır sürülerinin getirilmesi ve alım satımında ilk etap olmaya başladı. Sorocaba şehri güney-kuzey yönlerinde olan yollarda Rio Grande do Sul, Minas Gerais ave Rio de Janeiro eyaletlerini olan ticaret için stratejik mevkii dolayışla yakındaki her eyalet ve belediyeden toplanıp sürüler halinde getirlen katırlar ve atlar "Feira de Muares" adı verilen alım-satım panayırına sürülüp orada alım-satım yapıldıktan sonra dağılım yapılma merkezi oldu. Bu sürece Brezilya tarihçileri "tropeirismo" adını vemektedirler. Bu gelişmeyi takip ederek şehre gelen sürücülerüleri ve alım-satımcıları ve aracialri ağırlamak için Sorocaba'da yan sektörler kurulmaya başlandı. Bu dönemin 1770-1870 arasında olduğu kabul edilmektedir.
1861-1865 Amerikan İç Savaşı sırasında güneyin blokaja uğraması dolayısıyla büyük İngiltere pamuklu sanayi pamuk bulanmamaktaydılar. İngiliz sanayiciller dünyada pamuk üretebilecek yeni tarım alanları bulma uğraşına girdiler. Bu yeni pamuk tarımı alanalri arasında Sorocaba'yı da içinnde bulunduran Sao Paulo eyaleti bulunmaktaydı. 1852'de  Francisco Goncalves de Oliveira Machado Soocaba yakınlarında ilk pamuk plantasyonun açtiler. İklim ve arazi pamuk yetiştirmeye çok elverişli olduğu için Sorocabo çok geçmeden pamuk yetiştirme tarım merkezi oldu.
20 Haziran 1820'de Sao Paulo'dan Sorocabo'ya demiryolunun açılması şehridin gelişmesinde bir etap daha açtı. İngiltere'den getirlen 6 lokomotif ve 62 marsandız vagonu Soracaba'dan mallar, hayvanlar ve insabnlar taşınması için buir devrim oldu. 
3 Nisan 1873'te telgraf hizmeti de Sorocaba'ya geldi.
Sorocaba belediyesi 1811'den itibaren Itu bölgesine bağlanmıştı. 30 Mart 1871'de Srocaba Belediyesi bağımsız olarak doğrudan doğruya eyalete bağlandı.
Pamuk tarımının iyi gelişmesi Sorocaba'nın sanayileşmesine adımların atılmasına neden oldu. Birkaç İngiliz pamuklu üreticisi Sorocaba'dan ham madde alma yerine mamul pamuklu almayı uygun görüp bu şehir etrafında pamuk ipliği ve pamuklu kumaş fabrikaları kurmak için yatırımlar yaptiler. 1892'de Manoel José da Fonseca "Kop]unun Maodannası "" adli bir pamuklu kumsaas fabrikası ve "Votorantım Santa Rosalia Fabrikası" bunlardin başında gelir. Bu tuğladan yapılmış büyük fabrika binaları, yüksek bacaalr ve duman şehrin tarımsal atmosferini sanayi atmosferine değiştirdi. İşte bu dionemde Soroca "Paulista Manchesteri" takma adını aldı.
Demiryollarının gelmesi ile Latin Amerika'da ilk defa msanayi şeklinde metalurji fabrikası İpanema Demir Kraliyet Fabrikası oldu. Avrupa'da İ. Dünya Savaşı başlaması Brezilya'nın pamuk ve pamuklu sektörlerine gayet kötü tetkilerde bulundu. Bu sektörde devaml;i buhran ta 1970'ki yıllarda Brezilya ve Sorocaba'nın bu sektörlerden çekilmesine kadar devşm etti. Pamuk ve pamuklu sekrtorund eki buhran şehirde yani arayışlara yol açtı. Şehirde tüm infrastürkleri ile kurulmuş olan bir sanayi parkı bu gelişmeye destek sağladı.
Günümüzde bu sanayi parkında 1700 şirket bulunmaktadır ve makine üretimi, çelik ve ağır sanayi, otomotif sanayai, aootomotiv yan sanayi, tekstil ve tarım makinaları, kimaya sannayı, eczacılık samnnayı, petrokimya sanayi, selüloz ve kâğıt sanyi, çimento sanayii, elektronik sanayi, telekom-endutrisi gibi çok geniş imalat sanayi kollarında ürteim birimleri bulunmaktadır.