Türk Kurtuluş Savaşı'nda Eskişehir
Mondros sonrası

30 Ekim 1918'de imzalanan Mondros Ateşkes Antlaşması, İtilaf Devletleri'nin güvenlik gerekçesiyle Osmanlı İmparatorluğu sınırları içindeki önemli noktaları işgal edebilecekleri kararını taşıyordu. 13 Kasım 1918'de İstanbul'a çıkan İngiliz kuvvetleri, İstanbul - Bağdat demiryolu hattında önemli gördükleri yerleri işgale başladılar. 1919 yılının ocak ayının sonlarında Eskişehir de işgalden nasibini almış, Eskişehir Garı çevresinde 520 kişilik bir İngiliz birliği karargahını kurmuştur.
İzmir'in İşgali Eskişehir'de büyük tepki görmüş, Eskişehirliler 17 Mayıs 1919'da Odunpazarı'nda düzenledikleri mitingle İzmir'in işgalini protesto etmişlerdir. Miting öncesinde, mitingin tertip heyeti tarafından hazırlanan beyanname halka okunmuş, miting sonrasında ise alınan kararlar Sadaret makamına, Hariciye ve Dâhiliye nezaretlerine telgraf ile bildirilmiştir. Mitingden sonra dükkanlar 24 saat matem işareti olarak kapatılmış, birçok protesto telgrafı çekilmiştir.  Leon Rouillon, Pour La Turquie adlı eserinde bu mitingden şöyle söz etmektedir:
"Her yerde silah var, az bir süre sonra kaçınılmaz olarak bir ayaklanma olacak. Halkın silahlandırıldığını ve Türkler açısından müttefiklerin politikasının anlamsız ya da tek yanlı olduğunu müşahede ediyoruz. Mütarekenin açıkça ihlaliyle Yunanlıların İzmir'e çıkmaları müttefiklerce desteklendi. Sonuçta orada dayanılmaz, iğrenç işler yaptılar. Eskişehir'de gün boyunca şiddetli gösteriler yapıldı. Mağazalar kapatıldı. Gönüllü birlikler oluşturuldu..."
Bu mitingin ardından işgale karşı olan direniş, daha örgütlü hale gelmiş ve güçlenmiştir. Bu süreçte oluşan ortam içinde Eskişehir’de Kuvâ-yi Milliye örgütlenmesi için birtakım teşebbüslere gidilmiş olsa da Dâhiliye Nezareti'nin Eskişehir Mutasarrıflığına gönderdiği 7 Temmuz 1919 tarihli telgrafta: “Kuvâ-yi Milliye teşkilatı için teşebbüsat kat’iyyen caiz değildir” emri ile bu adımlar engellenmek istenmiştir. 4 Eylül 1919 tarihinde gerçekleştirilen Sivas Kongresi'ne Eskişehir'den üç delege katılmıştır. Bunlar Bayraktarzade Hüseyin Bey (Akbaşlı), Hüsrev Sami (Kızıldoğan) ve Siyahizade Halil İbrahim Bey'dir.
Sivas Kongresi sonrasında 12 Eylül 1919’da bütün komutan ve valilere “Hükümet, ulusun sevgili Padişahına dileklerini ulaştırmasını engelleyip, onunla bağlantısını kesmekte ve gerçekleşen haince davranışını sürdürmekte direndiğinden, ulus da yasal bir hükümet başa geçinceye değin İstanbul Hükümeti ile yönetim yönünden ilişkisini ve İstanbul ile her türlü telgraf ve posta haberleşme ve ulaştırmasını büsbütün kesmeye karar vermiştir. Her yerdeki sivil memurlar, askeri komutanlarla birlikte bu kararı yerine getirecek ve sonucu Kongre Genel Kuruluna bildirecektir ” kararı, Mutasarrıf Hilmi Bey’e de iletilmiş ancak o bu karara uymamış, Sivas Kongresi kararlarına karşıt tavır sergilemiştir.
1 Ekim 1919'da Damat Ferit hükûmeti'nin istifa etmesi üzerine yeni bir hükûmet kurulmuş, hükûmetin başı Ali Rıza Bey olmuştur. Bu arada Eskişehir mutasarrıflığına da Kuvâ-yi Milliye karşıtı Hilmi Bey'in yerine Kuvâ-yi Milliye yanlısı olan Çolakoğlu Sabri Bey getirilmiştir. Mutasarrıf Hilmi 4 Ekim 1919'da öğle yemeği için evine giderken uğradığı bir saldırı sonucunda öldürülmüştür.
17 Mart 1920'de Ali Fuat Paşa, 143. Alay ile birlikte Eskişehir - Ankara arasındaki demiryolunu yeniden ele geçirmiş ve denetimi sağlamıştır. 20 Mart 1920 tarihinde ise 20. Kolordu komutan vekili olan Mahmut Bey, Eskişehir'de bulunan İngiliz kuvvetlerine bir uyarı yapmış ve Eskişehir'i bir saat içinde terk etmelerini istemiştir. Aynı gün işgal kuvvetleri çok sayıda mühimmat bırakarak Eskişehir'i terk etmişlerdir.