stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tuğ
Etimoloji

(Tuğ/Tuk/Doğ/Dok) kökünden türemiştir. İşaret, alamet anlamları taşır. Tuğra (padişah mührü) sözü de bu kökten türemedir. Toğ/Tok, eski Türkçede tavuk demektir ve kağanların direğin üzerine diktirdiği Altın Tavuk ile ilgili görünmektedir. Dokuz sözü Tuğuz - Toğuz dönüşümünün bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır.
Türk (Müslümanlar için kullanılan terim)

Türk (Yunanca: Τούρκοι/Tourkoi, Sırp-Hırvatça: Turci/Турци, Arnavutça: turk) etnik adı, etnik-dilsel geçmişlerine bakılmaksızın bölgedeki tüm Müslüman yerleşimcileri belirtmek için Müslüman olmayan Balkan halkları tarafından yaygın olarak kullanılmıştır. Ancak bunların çoğunluğu gerçekten de etnik Türklerdi. Osmanlı İmparatorluğu'nda İslam inancı resmi dindi ve Müslümanlar gayrimüslimlerden farklı haklara sahipti. Müslüman olmayan etnik-dini gruplar, farklı millet grupları olarak tanımlanıyordu.
Türk kelimesi aynı zamanda Osmanlı yönetimi sırasında İslamlaştırılmış bölgedeki tüm grupları, özellikle de Müslüman Arnavutlar ve Slav Müslümanları (çoğunlukla Boşnaklar) belirtmek için de kullanılmıştır. Balkan Hristiyanları için İslam'a geçmek Türkleşmek, "Osmanlı yönetimine boyun eğmek ve Osmanlı yaşam tarzını benimsemek", dolayısıyla "Türk olmak" ile eş anlamlıydı. Güney Slav dillerinde, Boşnaklara karşı daha saldırgan görülen türev terimler de vardır, örneğin poturiti, poturčiti ve poturica (hepsi esasen "Türk" veya "Türkleştirmek" anlamına gelir). Slav Müslümanlar, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki en baskın okul olan Sünni İslam'ın Hanefi mezhebini takip eder. Ayrıca Balkanlar'daki Ortodoks Hristiyan Romanlar, Müslüman Romanlara Xoraxane derler, bu kelimenin Balkan Roman dilindeki anlamı basitçe Müslüman/Türk'tür.
Michael Sells tarafından ortaya atılan Christoslavism dini ideolojisine göre, din, yüzyıllar boyunca Güneydoğu Avrupa'daki çalkantılı etnik çatışmalar sırasında ittifakların ve etnik kimliğin sürdürülmesinde, Orta Çağ'dan itibaren önemli bir rol oynamıştır. Sells, Hırvat Roma Katolik ve Sırp Doğu Ortodoks etnik ve milliyetçi hareketlerinde görüldüğü gibi, "Slavların doğası gereği Hristiyan olduğuna ve Hristiyanlıktan herhangi bir dönüşümün Slav ırkına ihanet olduğuna dair bir inancın" var olduğunu varsayar. Slav Müslümanlar, bu nedenle, İslam'a geçerek "Türk oldukları" için etnik akraba olarak görülmediler.
Yunanistan'da Yunan Müslümanları için de aynı inanç vardı; onlar esasen "Türk olmuşlardı." Tourkalvanoi ("Türk-Arnavutlar") ise ülkede önemli bir azınlık olan Müslüman Arnavutlar için yaygın bir terim haline geldi. Bu terimlerin hepsi artık kendi dillerinde ve atıfta bulundukları gruplar tarafından aşağılayıcı etnik hakaretler olarak kabul ediliyor.
I. Dünya Savaşı'nın sona ermesi ve Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılmasının ardından, Osmanlı Müslümanlarının çoğu modern Türk vatandaşlığının bir parçası haline getirildi.
Tunus Ulusal Demiryolu Şirketi

| --- | --- |
Tip: Devlet şirketi
Endüstri: Demiryolu ulaşımı
Kuruluş: 27 Aralık 1956
Genel merkezi: Tunus, Tunus
Önemli kişiler: Tevfik Bufeyid (Yönetim Kurulu Başkanı)
Sahibi: Tunus hükûmeti
Çalışan sayısı: 5.370
Web sitesi: www.sncft.com.tn
Tunus'un demiryolu ağı
Tunus Ulusal Demiryolu Şirketi (Arapça: الشركة الوطنية للسكك الحديدية التونسية, romanize: El-Şerike El-Vataniye lil'sikak El-Hadide Et-Tunisiye; Fransızca: Société Nationale des Chemins de Fer Tunisiens (SNCFT)), Tunus'un devlete ait demiryolu hizmetlerini işleten kurumdur. Şirket, 27 Aralık 1956 tarihinde kurulmuş olup Ulaştırma Bakanlığı'na bağlıdır. Şirketin merkezi Tunus'ta yer almaktadır.
Tunus, demiryolu ulaşım sisteminin çoğunu Fransız döneminden devraldı ve hükûmet altyapıyı daha da geliştirdi. Tarihsel nedenlerden dolayı, ülkede iki farklı demiryolu hat açıklığı vardır. SNCFT, ülkenin kuzeyinde 471 km'lik 1,435 mm standart hat açıklığı ve ülkenin orta ve güney kesiminde 1.674 km'lik 1,000 mm'lik metre hat açıklığına sahip hatları yönetmektedir ve ulusal düzeyde hem yolcu hem de yük hizmetleri sunmaktadır. Hatlardan 65 km'si elektrikli ve 8 km'si ise çift hat açıklığındadır. Tunus'un komşu Cezayir ile Gardimav sınırı üzerinden bir demiryolu bağlantısı vardır, ancak yolcu hizmetleri günde tek bir gidiş-dönüş ile sınırlıdır.
Galeri

Safakes'te bir dizel lokomotif
Nabil'de dizel tren
Cebel Cellud deposu
Sahil Metro
Tunus Radyosu

| --- | --- |
Tip: Radyo ağı
Merkez: Tunus, Tunus
Ulus: Tunus
Sahibi: Tunus hükûmeti
Önemli kişiler: Şükrü Şeniti (Genel müdür)
Yayın tarihi: 31 Ağustos 2007
Resmi site: radiotunisienne.tn
Tunus Radyo Kuruluşu (RT) (Arapça: مؤسسة الإذاعة التونسية, romanize: Müesese el-İdayet et-Tunisiye) veya kısaca Tunus Radyosu, Tunus merkezli bir devlet radyo ağıdır. 31 Ağustos 2007 tarihinde Tunus Radyo ve Televizyon Kurumu'nun ikiye ayrılması sonucu kurulmuştur. Merkezi Tunus'ta yer almaktadır.
Tunus Radyosu, Avrupa Yayın Birliği, Afrika Yayın Birliği ve Arap Devletleri Yayın Birliği üyesidir.
Hizmetler

Tunus Radyosu, dördü ulusal ve altısı yerel olmak üzere 10 radyo kanalını yönetmektedir.
Ulusal kanallar:
Radio Tunis (Radio Nationale) - genel amaçlı.
Radio Tunisie Culture - kültür ve sanat.
Radio Jeunes - gençlik.
Radio Tunis Chaîne Internationale (RTCI) - uluslararası.
Yerel kanallar:
Radio Sfax
Radio Monastir
Radio Gafsa
Radio Le Kef
Radio Tataouine
Radio Panorama
Tunus Radyosu'nun Tunus'taki genel merkezi
Ton (dilbilim)

Tonlu diller, tonun anlam ayırıcı nitelik taşıdığı dillerdir. Tonlama, konuşulmakta olan bütün dillerde vurgu veya konuşmaya eşlik eden duygu gibi çeşitli  hususları ifade etmekte önemli olsa da, tonlu dillerin farkı bu dillerde kullanılan tonun dildeki ünlü ve ünsüz seslerle aynı düzeyde sesbirim vasfı taşımasıdır.
Dünyanın değişik bölgelerinde tonlu diller konuşulmaktadır.
Tonlu dillerin coğrafi dağılımı

Avrupa'da Norveççe, İsveççe, Litvanyaca, Limburgca, Sırpça, Hırvatça ve Boşnakça ile Slovencenin kimi lehçeleri tonalite özellikleri gösterse de bunlar genelde vurgu olarak kabul edilir. Hint yarımadasında konuşulan tonal özellik gösteren bir diğer Hint-Avrupa dili de Pencapçadır.
Afrika'da çoğu Sahra altı dili (Doğu'da Swahili ve batıda Wolof dili ile Fulani hariç) tonlu dillerdir. Hausa ise Sami dillerin uzak akrabası sayılsa da, tonal bir dildir.
Doğu Asya'da pek çok dil tonludur; bunlar arasında çeşitli Çin dilleri, Vietnamca, Tayca, Lao, Burmaca sayılabilir.
Yeni Gine'deki dillerin çoğu da tonludur.
Kuzey ve Güney Amerika'daki kimi yerli dillerin de tonaliteye rastlanır. Alaska'da Na-Dené dilleri, ABD'deki Güneydoğu Amerikan (Navajo dili dahil) ve Meksika'daki Oto-Manguean diller bunlardan bazılarıdır.
Leptenchelys

Leptenchelys, Bascanichthyini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Türkiye'de sigorta prim afları

Ekonomik kriz ve benzeri nedenler ile çalışma olanağı olup da üretilebilecek ürün türünün pazarlanamadığı süreçlerden dolayı maddi açıdan kişilerin çalışırken ödemesi ön görülen, sosyal güvence sigorta primlerinin daha sonraki süreçlerde ödemesine olanak sağlayan, TBMM tarafında kanuna bağlanılan geçmişe dönük prim borcu ödeme hakkı. Yasal prosedürler gereği bu aflar sadece geçmişe dönük 5 yıllık bir süreyi dikkate alır.
Yıllara göre çıkarılan af yasaları (Resmi Gazete)

08 Mayıs 2008 Perşembe - Resmî Gazete Sayı: 26870 - Kanun No: 5754 - Kabul Tarihi: 17/4/2008
26 Mayıs 2008 Pazartesi - Resmî Gazete Sayı : 26887 - Kanun No. 5763 - Kabul Tarihi: 15/5/2008
İç bağlantılar

SGK
Bağ-Kur
SSK
Lepthercus

Lepthercus Nemesiidae familyasına bağlı bir cinstir.
The Immigrant (film, 1917)

| --- | --- |

Yönetmen: Charlie Chaplin Edward Brewer
Yapımcı: John Jasper
Senarist: Charlie Chaplin Vincent Bryan Maverick Terrell
Oyuncular: Charles Chaplin Edna Purviance Eric Campbell
Stüdyo: Mutual Film Corporation
Türü: Sessiz film
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 17 Haziran 1917, ABD
Süre: 20 dakika
Dil: İngilizce (yazılar)
The Immigrant, (Göçmen) Charles Chaplin'in yönettiği ve başrolünde yer aldığı 1917 ABD yapımı sessiz bir komedi filmidir. Chaplin'in Mutual Film Corporation'la çektiği sessiz filmlerin on birincisidir.
Charlie Chaplin'in Avrupa'dan ABD'ye gemiyle yolculuk eden bir göçmeni canlandırdığı filmin başrollerinde Edna Purviance, Charlie Chaplin ve Eric Campbell vardır. Film Broke, A Modern Columbus, Hello USA, The New World  adlarıyla da bilinir.
Chaplin, Mayıs 1916 ile Ekim 1917 arasında  Mutual Film Corporation'la ileride onun en tanınmış filmleri olacak bir dizi kısa komedi filmi çekmişti. Immigrant bu filmlerin en ünlülerinden biridir. Chaplin de sonradan otobiyografisinde Mutual Film Corporation'da geçirdiği zamanı kariyerinin en mutlu yılları olarak tanımlayacaktır.
"Göçmen", 1998 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilerek ABD Ulusal Film Arşivi'nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.
Konu

Şarlo, Avrupa'dan New York'a giden bir gemide yalnız başına yolculuk eden fakir bir göçmendir. Edna ise dul ve hasta annesi ile birlikte yolculuk yapan genç bir kızdır. Şarlo yolculuk esnasında kumar oynayarak bir miktar para kazanır. Fakat daha sonra bu parayı, tüm parası bir kumarbaz tarafından çalınan Edna'ya verecektir. Onun cebine parayı gizlice koyarken bir polis tarafından yankesici sanılarak yakalanır; fakat durum kısa sürede açıklığa kavuşur ve Edna bu sayede Şarlo'nun kendisine yardım etmeye çalıştığını anlamış olur. Özgürluk Anıtı göründüğünde ABD'ye geldiklerini anlayan göçmenlerin yolculuğu sona erer. Edna ve Şarlo vedalaşarak ayrılırlar.
Filmin ikinci yarısı, eski kıyafetleri içinde sokaklarda perişan halde dolaşan Şarlo ile açılır. Şarlo bu esnada yolda bozuk para bulur ve hemen karnını doyurmak için bir lokantaya girer. Burada kendisi gibi beş parasız olan Edna ile karşılaşır ve ona da yemek ısmarlar. Onlar yemek yerken hesap için parası yetersiz olan bir müşterinin iri yarı baş garson (Eric Campbell) tarafından dövülüşünü görünce hemen cebindeki parayı kontrol eder ama cebi delik olduğu için parayı düşürdüğünü fark eder. Şarlo durumu Edna'ya çaktırmadan çözmeye çalışır. Baş garsonun onu hesap için sıkıştırmaya başladığı sırada onlara rastlayan ve iş teklifinde bulunan bir sanatçı sayesinde durumu düzeltir ve bin bir gayretin sonunda -artık Edna durumu fark etmiş olsa da- hesabı bir şekilde ödemeyi başarır. Filmin sonunda Şarlo'nun ısrarları sonucunda Şarlo ve Edna evlendirme dairesine girerler.
Film hakkında notlar

İlk olarak 17 Haziran 1917'de gösterime giren filmin çekimleri esnasında, o günün şartları için bile bir hayli fazla çekim yapılmış ve 90.000 feetlik negatif kullanmıştı. Bunları düzenleyip filmin son halini oluşturmak için Chaplin'in dört gün dört gece boyunca neredeyse aralıksız bir şekilde çalışması gerekmişti.
Kevin Brownlow ve David Gill'in belgeseli Unknown Chaplin'de anlatıldığı üzere filmin ilk yarısındaki hikâye, ikinci yarısından sonra oluşturulmuş ve çekilmiştir. Filmin ikinci yarısında beş parasız olan kahramanımız, yolda bulduğu bozuk para ile karnını doyurmak için bir lokantaya gider; ancak oraya giderken delik cebinden parayı düşürdüğü için zor durumda kalır. Chaplin, onun bu fakirliğini Avrupa'dan henüz yeni gelmiş fakir bir göçmen olmasına bağlayarak filmin ilk yarısındaki hikâyeyi geliştirmiştir. Bu hikâye filmin ikinci yarısında da yer alan Edna'nın nereden geldiğine de mantıklı bir dayanak noktası oluşturur.
Filmin ikinci yarısındaki garson, ilk çekimler boyunca Henry Bergman'dı. Bergman her türlü rolde oynayabilen başarılı bir oyuncu olsa da Chaplin bu sahne için yanlış aktör seçtiğini düşündü ve neredeyse yarısını tamamladığı sahnelerin tümünden vazgeçerek garson rolünü Eric Campbell'a verip çekimlere en baştan başladı.
Filmin lokanta sahnelerinin çekimi sırasında  -Chaplin'in aşık olduğu göçmen genç kızı canlandıran- Edna Purviance'ten çekimi tekrarlanan sahneler boyunca o kadar çok fasulye yenmesi istenmiştir ki, Edna sonunda buna dayanamayıp hastalanmıştır.
Filmin gemide geçen ilk yarısında Chaplin'in göçmenlerle ilgili işlem yapan memuru tekmelediği sahne, yıllar sonra onun Amerikan aleyhtarlığının delili olarak sunulacak ve 1952'de Amerika'yı terk etmesi için yapılan baskılarda kullanılacaktır.
Filmin gemide geçen sallantılı sahnelerini çekmek için bir kameranın alt kısmina bir pendulum yerleştirilmiş, böylece kendiliğinden sallanan bu kamera ile dalgalı bir denizde ilerleyen gemideki sallantı hissi verilmiştir.
Oyuncular

Charlie Chaplin - Göçmen
Edna Purviance - Göçmen Genç Kız
Eric Campbell - Baş Garson
Henry Bergman - Slav Göçmen Kadın ve Lokantadaki Sanatçı
Albert Austin - Slav Göçmen ve Lokantadaki Müşteri
Kitty Bradbury - Edna'nın Annesi
Loyal Underwood - Göçmen
Stanley Sanford - Gemideki Kumarbaz Hırsız
John Rand - Lokantada Dayak Yiyen Adam
James T. Kelly - Lokantadaki Müşteri
Frank J. Colernan - Gemideki Memur, Kumarbaz ve Lokanta Sahibi
Tom Harrington - Evlendirme Memuru
Stanley Sanford - Gemideki Kumarbaz
William Gillespie  - Lokantadaki müzisyen
The Immigrant
Tomris Bakır

| Tomris Bakır |
| --- | --- |
Doğum: Tomris Akbaşoğlu 5 Kasım 1941, İzmir
Ölüm: 25 Şubat 2020 (78 yaşında), İzmir
Vatandaşlık: Türk
Meslek: Arkeolog
Tanınma nedeni: Kazı Başkanı Daskyleion

Akademik geçmişi
Alma mater: Heidelberg Üniversitesi
Tez: Der Kolonnettenkrater in Korinth und Attika (1974)
Doktora danışmanı: Roland Hampe
  
Akademik çalışmaları
Disiplin: Klasik arkeoloji
 

Tomris Bakır (5 Kasım 1941 - 25 Şubat 2020), Türkiye'den seramik konusunda uzmanlaşmış bir klasik arkeologdur. Daskyleion kazılarının başkanı olarak görev yapmıştır.
Biyografi

Tomris Akbaşoğlu, 5 Kasım 1941'de İzmir'de doğdu. Lisans derecesini Ankara Üniversitesi'nden aldı. Heidelberg Üniversitesi Arkeoloji Enstitüsü'nde doktorasını tamamladı. Doktora danışmanı Roland Hampe idi. Arkeolog Güven Bakır ile evlendi.
Türkiye'ye döndükten sonra, 1977'den itibaren, Erzurum Atatürk Üniversitesi'nde Yardımcı Doçent olarak ders verdi. 1988 yılında İzmir Ege Üniversitesi'ne Profesör olarak atandı ve 2010 yılında emekli olana kadar burada çalıştı. 1988'den 2010'a kadar Daskyleion Kazıları Başkanı olarak görev yaptı. Bakır'ın kazıları özellikle Pers satrapının yerleşim yerindeki yerleşimine odaklandı. Alanda kazılar yürüttüğü süre boyunca, Zerdüşt tapınağı olarak yorumlanan bir bina kazıldı. Onun başkanlığında alanda yapılan çalışmalar sırasında açığa çıkarılan önemli buluntular arasında iki mühür ve bir bulla; ithal amphoralar; yanı sıra birçok çanak çömlek parçası sayılabilir. 2003 yılında Bandırma Arkeoloji Müzesi'nin kuruluşuna vesile oldu. Ayrıca, uluslararası saygın bir araştırmacıydı: Alman Arkeoloji Enstitüsü 7 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.'nün (DAI) ve diğer kuruluşların bir üyesiydi.
25 Şubat 2020'de İzmir'de yaşamını yitiren Bakır'ın cenazesi 26 Şubat'ta Güven Camii'nde kılınan namazın ardından Bornova Yakaköy Mezarlığı'na defnedildi.
Resepsiyon

Bakır'ın Korinth krater çömlekleri (column-craters) Der Kolonnettenkrater in Korinth und Attika üzerine çalışması, çömlekçiliğin "yöntemli ve özenli bir incelemesi" olarak tanımlandı. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, ölümünde onu "Daskyleion Antik Kentini dünyaya tanıtan [ve] Türk Arkeolojisinde yeni ufuklar açan değerli bir öğretmen" olarak tanımladı.
Seçilmiş Yayınlar

Der Kolonnettenkrater in Korinth und Attika zwischen 625 ve 550 v. ( Triltsch, Würzburg 1974).
Korint seramiğinde aslan figürünün gelişimi (Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi, İzmir 1982).
'Archäologische Beobachtungen über die Residenz in Daskyleion' , Pallas. Revue d'études antikalar (1995).
Herausgeberin mit Heleen Sancisi-Weerdenburg: Ahameniş Anadolu. Ahameniş Dönemi Anadolu Birinci Uluslararası Sempozyumu Bildiri Kitabı, Bandırma, 15–18 Ağustos 1997 (Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten, Leiden 2001).
Daskyleion (Balıkesir Valiliği, Balıkesir 2011).
Leptictidium

Leptictidium (Latince "ince gelincik"), Pseudorhyncocyonidae familyasının nesli tükenmiş bir cinsi.Eosen'de Kuzey Avrupa'da birçok farklı türleri ile yayılım göstermiştir.
Restorasyonu
İskelet üzerinde yapılan incelemeler, bilim insanlarının, Leptictidium'larla kanguruların, hem fizyolojik, hem de DNA haritası yönünden ciddi benzerlikler taşıdığını tespit etmelerini sağlamıştır. Bu canlının, Avustralya'da bulunan kangurulara neden bu kadar benzediği bilim insanları arasında tartışma konusudur.
Leptecophylla

Leptecophylla Ericaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Laurentophryne

Laurentophryne, Bufonidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Leo Kottke

| Leo Richard Kottke |
| --- | --- |
2007 yılında Kottke
Genel bilgiler
Doğum: 11 Eylül 1945 (79 yaşında) Athens, Georgia, Amerika Birleşik Devletleri
Meslekler: Müzisyen
Çalgılar: Vokal, gitar
Etkin yıllar: 1966-günümüz
Müzik şirketi: Capitol, Chrysalis, Private Music, Oblivion Records
İlişkili hareketler: Mike Gordon, John Fahey
Resmî site: leokottke.com

Herbst Theatre'da Kottke, San Francisco, Kaliforniya, 27 Ocak 2007
Leo Kottke (d. 11 Eylül 1945), Amerikalı akustik gitaristtir. Blues, caz ve halk müziğine dayanan parmak izi stili ve senkoplu, polifonik melodileriyle bilinmektedir. Çalgısının yaygın olarak tanınan bir ustası olarak ortaya çıkması için, kısmî işitme kaybı ve neredeyse kariyerini sonlandıracak olan sağ elindeki tendon hasarına rağmen kişisel engelleri aşmıştır. Şu anda ailesiyle beraber Minneapolis bölgesinde yaşamaktadır.
Öncelikle enstrüman kompozisyonuna ve çalmaya odaklanan Kottke, kendisinin "bunaltıcı bir günde kazın osurması" olarak tanımladığı sesiyle ara sıra şarkı da söylemektedir. Konserde Kottke, kariyeri boyunca vokal ve enstrümantal seçimlerle mizahi ve genellikle tuhaf monologları serpiştirmekte ve 6 ve 12 telli gitarlarında solo çalmaktadır.
Biyografisi > İlk yılları ve yaşamı

Athens, Georgia'da doğan Kottke, ailesiyle sık sık taşınıyordu ve on iki farklı eyalette büyüdü. Muskogee, Oklahoma'da yaşarken, özellikle Mississippi John Hurt'ün halk müziği ve delta blues müziğinden etkilendi. Gitarı denemeden ve kendi çalma tarzını geliştirmeden önce Kottke, trombon ve keman çalmayı öğrendi.
Bir havai fişek kazası, sol kulağındaki işitme duyusuna kalıcı hasar verdi. Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri Rezervinde görev yaparken ateşleme gürültüsüne maruz kalınca diğer kulağı da hasar gördü.
Kısmî işitme kaybı nedeniyle Deniz Kuvvetlerinden de taburcu olduktan sonra Kottke, Minnesota'daki St. Cloud State Koleji'ne (günümüzde St. Cloud State Üniversitesi) yazıldı, ancak çalışmalarını tamamlamadan önce ülke çapında otostop yapmayı tercih etti ve Twin Cities'e yerleşmeden önce sokakta enstrüman çaldı. 1966 yılının sonbaharında Minneapolis'in Cedar-Riverside bölgesindeki Scholar Coffeehouse'a geldi ve kısa süre sonra düzenli bir sanatçı oldu. Orada, 1969 yılında bağımsız Oblivion plak şirketinde yayınlanan 12-String Blues adlı ilk albümünü çıkardı. Daha sonra aynı yıl içinde, John Fahey'nin Takoma Records olarak bilinen plak şirketinde 6- and 12-String Guitar (kapağındaki hayvan resmedildikten sonra "Armadillo albümü" olarak da bilinmiştir) adlı albümünü kaydetti. Kottke'nin bu çalışması çeşitli plak şirketlerinde yeniden defalarca kez yeniden yayınlandı. Fahey'nin ajanı Denny Bruce, Kottke ile Capitol Records için anlaştı ve 1971 yılında Capitol, Kottke'nin ilk büyük plak şirketi kaydı olan Mudlark albümünü çıkardı.
1970'lerin başında albümlerde vokal ve destek müzisyenleriyle kayıt yaptı. 1972 yılında Greenhouse, 1973 yılında canlı olarak My Feet Are Smiling ve Ice Water albümlerini çıkardı. Kottke, 1975 yılında çıkardığı Chewing Pine adlı yedinci albümle Capitol ile sözleşmesini kapattı. O zamana kadar, büyük ölçüde halk festivallerindeki gösterileri nedeniyle uluslararası bir kazanım elde etti. 1976 yılında adını verdiği albümle Chrysalis Records'a geçti.
Biyografisi > Sakatlığı ve yeni çalma tarzı

1980'lerin başında Kottke, şiddetli ve agresif enstrüman çalma tarzı (özellikle 12 telli gitarda) nedeniyle ağrılı tendinit ve ilgili sinir hasarından muzdarip olmaya başladı. Sonuç olarak tarzını değiştirdi ve klasik bir tarza büründü. Parmak uçlarının eti ve parmaklarından ziyade giderek daha az miktarda tırnağını kullandı ve sağ elinin tendonunun stresinin azalması için enstrüman çalma konumunu değiştirdi. Daha klasik çalışmaya başladı. Caz odaklı bestecilik ve çalma tekniği üzerine çalıştı.
Kayıt ve performansa uzun bir ara verdi ve aynı zamanda büyük plak şirketler yerine daha küçük plak şirketlerini tercih ederek Private Music şirketine geçti. Private Music, Windham Hill tarzında yeni çağ müzik şirketi olarak kabul ediliyordu ve Kottke, müziğini sık sık bu dönemde kategorize etti. 1986 yılında bu tarzı yansıtan A Shout Toward Noon albümünü çıkardıktan sonra kısa bir ara verdi ve 1988 yılında Regards from Chuck Pink kaydıyla geri döndü.[kaynak belirtilmeli]
Biyografisi > Sonraki kariyeri

Kottke, 1989 ve 1991 yılları arasında sırayla My Father's Face, That's What ve Great Big Boy albümlerini çıkardı. Bu albümlerde Lyle Lovett ve Margo Timmins de konuk olarak yer almıştı. İki yıl sonra, yapımcılığını Rickie Lee Jones'un üstlendiği Peculiaroso albümüyle geri döndü. Solo albümü One Guitar, No Vocals, 1999 yılında çıktı. 2002 yılında Kottke ve Mike Gordon (o zamanlar ara veren Phish grubu basçısı), işbirliği yaparak her ikisinin de enstrüman çalışması ve vokalini içeren Clone albümünü çıkardı. İkili, 2005 yılında Sixty Six Steps albümünü çıkardıkten sonra iki albümün desteğiyle tura çıktı.
İki düet albümünün arasında kendisi solo olarak Try and Stop Me (2004) albümünü çıkardı. 18 Mayıs 2018 tarihinde Wisconsin Üniversitesi-Milwaukee'den Müzik Performansı'nda fahri Doktora aldı ve başlangıç konuşması yaptı.
Akort

Kottke'nin gitarları genellikle alışılmadık şekilde ayarlanmıştır; kariyerinin başlarında yoğun bir şekilde açık ayarlama kullansa da, son yıllarda daha geleneksel ayarlar kullanmıştır. Ancak gitarlarını genellikle standart ayarın altında iki tam adım kadar ayarlamaktadır.
Diskografisi > Stüdyo albümleri

| Yıl | Albüm | ABD | Şirket |
| --- | --- | --- | --- |
| 1969 | 6- and 12-String Guitar |  | Takoma |
| 1970 | Circle Round the Sun |  | Symposium |
| 1971 | Mudlark | 168 | Capitol |
| 1972 | Greenhouse | 127 | Capitol |
| 1974 | Ice Water | 69 | Capitol |
| 1974 | Dreams and All That Stuff | 45 | Capitol |
| 1975 | Chewing Pine | 114 | Capitol |
| 1976 | Leo Kottke | 107 | Chrysalis |
| 1978 | Burnt Lips | 143 | Chrysalis |
| 1978 | Balance |  | Chrysalis |
| 1981 | Guitar Music |  | Chrysalis |
| 1983 | Time Step |  | Chrysalis |
| 1986 | A Shout Toward Noon |  | Private Music |
| 1988 | Regards from Chuck Pink |  | Private Music |
| 1989 | My Father's Face |  | Private Music |
| 1990 | That's What | 24 | Private Music |
| 1991 | Great Big Boy |  | Private Music |
| 1994 | Peculiaroso |  | Private Music |
| 1997 | Standing in My Shoes |  | Private Music |
| 1999 | One Guitar, No Vocals |  | Private Music |
| 2004 | Try and Stop Me |  | RCA Victor |
Diskografisi > İşbirlikleri

| Yıl | Albüm | Şirket |
| --- | --- | --- |
| 2002 | Clone (Mike Gordon ile) | RCA Victor |
| 2005 | Sixty Six Steps (Mike Gordon ile) | RCA Victor |
Diskografisi > Canlı albümleri

| Yıl | Albüm | Şirket |
| --- | --- | --- |
| 1969 | 12-String Blues | Oblivion Records |
| 1973 | My Feet Are Smiling | Capitol |
| 1980 | Live in Europe | Chrysalis |
| 1995 | Live | On The Spot |
Diskografisi > Toplama albümler

| Yıl | Albüm | Şirket |
| --- | --- | --- |
| 1974 | Leo Kottke, Peter Lang & John Fahey | Takoma |
| 1976 | 1971-1976 (Did You Hear Me?) | Capitol |
| 1976 | The Best | Capitol |
| 1983 | Voluntary Target | Pair Records |
| 1987 | The Best of Leo Kottke | Capitol |
| 1991 | Essential | Chrysalis |
| 1997 | The Leo Kottke Anthology | Rhino |
| 1997 | Hear the Wind Howl (yalnızca Avrupa'da) | DISKY |
| 2003 | The Instrumentals: The Best of the Capitol Years | Blue Note |
| 2003 | The Instrumentals: The Best of the Chrysalis Years | Blue Note |
Diskografisi > Soundtrack'ler

| Yıl | Albüm | Şirket |
| --- | --- | --- |
| 1979 | Days of Heaven | Pacific Arts |
| 1985 | Little Treasure |  |
| 1986 | Fat Guy Goes Nutzoid |  |
| 1994 | Paul Bunyan (Jonathan Winters ile) | Rabbit Ears |