István Tisza
Dış politika ve Büyük Savaş > Savaş üzerine görüşleri

Tisza imparatorluğun Balkanlara doğru yayılmasına karşı çıkmıştır (bakınız 1908 Bosna Bunalımı) çünkü "Çifte Monarşi'de zaten gereğinden çok Slav var"dır ve Slav sayısının daha da artması Çifte Monarşinin bütünlüğünü tehdit edecektir.
Mart 1914'te Tisza, İmparator Franz Josef'e bir memorandum yazdı. Mektubu olası bir kıyametten bahseden küskün bir tondaydı. O zamana kadar bilinmeyen "Weltkrieg" (Dünya Savaşı demektir) sözünü mektubunda aynen kullanmıştır:
"Almanya'nın iki komşusunun [Rusya ve Fransa] dikkatli bir şekilde askerî hazırlıklar içinde olduğuna inanmaktayım ancak bize karşı Balkan devletlerinden oluşan bir gruplanmayı gerçekleştirmeden ve üç taraftan saldırarak kuvvetlerimizin çoğunluğunu doğu ve güney cephelerinde kalmaya mecbur tutacak bir duruma gelmeden savaş başlatmayacaklardır."
Franz Ferdinand'ın suikaste uğradığı gün Tizsa hemen Viyana'ya hareket ederek dışişleri bakanı Kont Berchtold ve Ordu komutanı Conrad von Hötzendorf ile görüştü. Dışişleri bakanı ve ordu komutanı bu tartışmayı silah yoluyla, hemen Sırbistan'a saldırarak çözmeyi önerdi. Tisza ise Sırbistan hükûmetine suikastın organizasyonunda rolü olup olmadığını belirtmesi için zaman vererek ve uluslararası durumun kısa sürede yatışacağını söyleyerek barışçıl bir çözüm önerdi. Budapeşte'ye dönerek Franz Josef'e yazdığı mektupta silahli çatışma için bir sorumluluk almayacağını çünkü Sırbistan'ın suikastı düzenlediğine dair bir kanıt olmadığını yazdı. Tisza Sırbistan ile bir savaşın Rusya ile bir savaşa neden olacağı ve sonrasında da genel bir Avrupa savaşı çıkacağını belirterek Sırbistan ile savaşa karşı çıkmıştır. Hatta başarılı bir Avusturya-Macaristan savaşının bile Macaristan Krallığı'nın bütünlüğü için felaket olacağını ve Avusturya politikasının sonraki kurbanının Macaristan olacağını düşünüyordu. Tisza, Sırbistan'a karşı başarılı bir savaştan sonra Avusturya'lıların Macaristan Krallığı'na muhtemel bir saldırısını ve Macaristan'ı bölme isteklerini ima etmekteydi. İkinci İtalyan Bağımsızlık Savaşı sonrası ortaya çıkan siyasi tablo nedeniyle İtalyan ittifakına güvenmiyordu. Balkan Savaşlarından sonra Romanya ve Bulgaristan'ın tehditlerini hissediyor ve Romanya'nın doğudan saldıracağından korkuyordu. Ayrıca Almanya'nın sergileyeceği duruştan da çok emin değildi. Almanya'nın takınacağı tutum devletin güvenliği için son derece önemliydi.
Franz Josef ile Conrad von Hötzendorf arasında geçen bir konuşmada, Conrad'ın "Eğer Almanya'nın cevabı bizim yanımızda olacakları ise Sırbistan ile savaşacak mıyız?" sorusunda imparator "Öyle olursa evet" diye cevap verir. "Eğer farklı yanıt verirlerse?" sorusunu ise "O zaman Monarşi yalnız kalacaktır" diye cevaplar.
II. Wilhelm savaşı destekleyerek Rumen saldırısını etkisiz hâle getireceğine ve Sofya üzerinde baskı kuracağına söz verir. Bundan sonra bile Tisza hâlâ barışçıl bir çözüm peşindeydi ama en çok istediği suikast üzerine yapılacak olan resmî soruşturmanın sonucunu görmekti. Tisza'nın tek önerisi Rusya'nın Sırbistan'ı desteklememesi için Sırbistan'ın tamamen yok eilmemsi önerisidir ve kabul edilmiştir. Konsey sonunda Sırp hükûmetine bir ültimatom göndererek hemen birlikleri hareket ettirmeye başlamıştır.
Ültimatom gönderildikten sonra bakış açısı değişmiştir. Ültimatomun süresi 48 saat içinde dolacak idi ve Tisza "savaş ilân etmek için bir duruş almak zor bir karardı ancak şimdi gerekliliğine kesin olarak kaniyim" diye yazmıştır. Ancak hâlâ Sırbistan'ın ilhakına karşıydı ama bu görüşünde başarılı olamamıştır. 4 Ağustos 1914'te Rusya, Almanya, Britanya ve Fransa'nın da savaşa girmesiyle çatışma dünya savaşına dönüşmüştür.
Tisza Viyana'da bulunan bağlantıları nedeniyle Avusturya-Macaristan içinde Macaristan'ın çıkarlarını en iyi şekilde temsil edeceğini düşündüğü için istifa etmedi. Ayrıca istifa etmesi savaşın çıkması ile İtilaf Devletlerine zayıflık mesajı gönderecekti.
Savaşa karşı olan ilk tutumu yalnızca savaşın ardından 17 Ekim 1918'de mecliste yaptığı konuşma ile halka açıklanmıştır. Bu konuşmadan hatırlanan tek kısım şöyledir:
"Biz [Macarlar] bu savaşı kaybettik. Monarşı ve Macaristan başından sonuna kadar barış istemekteydi ta ki düşmanın sistematik olarak bizi aşağılayıp yok etmek için çalıştığına dair bir dizi kanıt bulunana kadar.(...)Sırp hükûmetinin suikastın örgütlenmesinde parmağı olduğunun kanıtlarını bulduğumuzda Sırbistan'a ültimatom vermekten başka yapacak bir şey yoktu ...[ültimatomda] savaşın ihtiyatî tedbir olduğunu belirttik.