stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Schechter Mektubu
Dış bağlantılar ve kaynaklar

Bibliography of Khazar Studies18 Ağustos 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Kevin Alan Brook. The Jews of Khazaria. 2nd ed. Rowman & Littlefield Publishers, Inc, 2006.
Dunlop, Douglas M. The History of the Jewish Khazars, Princeton, N.J.: Princeton University Press, 1954.
Golb, Norman and Omeljan Pritsak. Khazarian Hebrew Documents of the Tenth Century. Ithaca: Cornell Univ. Press, 1982.
Khazar Self Perception: A Study of the Schechter Text26 Mayıs 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Zuckerman, Constantin. "On the Date of the Khazar’s Conversion to Judaism and the Chronology of the Kings of the Rus Oleg and Igor." Revue des Etudes Byzantines 53 (1995): 237-270.
| g t Hazarlar |
| --- | --- | --- |
Bizans  • Bulgarya  • Abbâsîler  • Arap–Hazar Savaşları  • Kıpçaklar  • Meshchera  • Hazar Barışı  • Radhanitler  • Rus  • Volga ticaret yolu  • Dinyeper ticaret yolu 
| Hazar kağanları | Tong Yabgu Kağan  • Böri Şad  • İrbiş  • Busir  • Bihar  • Parsbit  • Zekeriya  • Bulan  • Obadiah  • Hizkiya  • I. Menaşşe  • Hanuka  • İshak  • Zebulun  • II. Menaşşe  • Nisi  • I. Aaron  • Menahem (Hazar)  • Benjamin  • II. Aaron  • Yusuf  • David  • Georgius |  |
| Diğer kişiler | Alp Ilteber  • Alp Tarkan  • Balgatzin  • Barcık  • Bulchan  • Hazer Tarkhan  • Oleg  • Gotialı John  • IV. Leon  • Papatzys  • Pesakh  • Ras Tarkan  • Serach  • Sfengus  • Svyatoslav  • Theodora  • Çiçek  • Yitzhak ha-Sangari |  |
| Coğrafi yerler | Altın Tepeler  • Azak  • Belencer  • Chersonesos  • Dinyeper  • Dağıstan  • Gözleve  • İtil  • Kefe  • Kafkaslar  • Kazarki  • Kerç  • Kırım  • Hamlic  • Hazaran  • Humar  • Levedia  • Saltovo-Mayaki  • Samandar  • Sambalut  • Sambat  • Samiran  • Samosdelka  • Sakşın (Saray Batu)  • Sarkel  • Semikarakorsk  • Sudak  • Taman  • Tmutarakan |  |
| Bağlantılılar | Abazalar  • Alanlar  • Arsiya  • Belencerler  • Karaçaylar  • Başkurtlar  • Burtalar  • Kırım Gotları  • Doğu Slavları  • Kuzey Kafkasya Hunları  • Juhuri  • Kabarlar  • Çerkesler  • Lazlar  • Lezgiler  • Macarlar  • Mordvinler  • Oğuzlar  • Onogurlar  • Peçenekler  • Sabirler  • Serir  • İdil Bulgarları |  |
| Araştırmacılar | Mihail Artamonov  • Vasiliy Barthold  • D.M. Dunlop  • Norman Golb  • Peter B. Golden  • Lev Nikolayeviç Gumilyov  • Alexander Harkavy  • Thomas S. Noonan  • Svetlana Pletneva  • Omeljan Pritsak |  |
| Kalanlar | Kırım Karayları  • Hazar Yazışmaları  • Schechter Mektubu  • Kahire Genizası  • Hazarca  • Hazar kuramı  • Kurgan hipotezi  • Onüçüncü Kabile  • Kurgularda Hazarlar  • Kuzari  • Kiev Mektubu  • Mandgelis Belgesi  • Kızıl Yahudiler  • Subbotniks  |  |
Kategori
Alman Sosyal Birliği (Batı Almanya)

| Alman Sosyal Birliği Deutsch-Soziale Union |
| --- | --- |

Genel başkan: Otto Strasser
Kuruluş tarihi: 17 Haziran 1956
Kapanış tarihi: 25 Mayıs 1962
Önceli: Kara Cephe
Ardılı: Bağımsız İşçi Partisi
Merkez: Münih
İdeoloji: Strasserizm
Siyasi pozisyon: Aşırı sağ
Resmî renkler:   Siyah
Alman Sosyal Birliği (Almanca: Deutsch-Soziale Union), Kara Cephe'nin kurucusu Otto Strasser tarafından 1956 yılında Batı Almanya'da kurulan siyasi bir partiydi. Strasser'in Almanya'ya dönüşünden sonra kurulan dernek 1962'de feshedildi. DSU seçimlerde kayda değer oy almayı başaramadı. 1960 yılında Strasser fahri başkan oldu ve yerine Johann Löw başkan seçildi. Löw'ün halefi Erhard Kliese, 1962'de ayrılıkçı olarak Bağımsız İşçi Partisi'ni (Unabhängige Arbeiter-Partei) kurdu.
Assisi nakış

Bir basit Assisi kuş motifi
Assisi nakış, antik İtalyan geleneğine dayalı sayılı iplik nakışının bir formu olup, ana motifler boş bırakılarak arka planın nakış dikişiyle doldurularak ana temanın ortaya çıkarılması yöntemidir. Bu isim İtalya'nın Assisi kasabasından türemektedir.
Tekniğin tanımlaması

Assisi işi, ana motif boş bırakıldığında arka planın doldurulması yönteminin kullanılması metodudur. Arka planın doldurulmasında kanaviçe işi (çapraz dikiş) yöntemi kullanılır ve Siyahişi nakış, Holbein dikiş daha sonra motifin ana hatları için kullanılarak etrafı çevreleyen kıvrık süsleme yaratılır.
Ayrıca kullanılan dikiş örneklerinin bilinenleri, çapraz dikiş, İtalyan çapraz dikiş ve Cezayir örgü dikişleridir. İplik renklerinde geleneksel olanlardan kırmızı, mavi, yeşil veya arka plan için altın rengi, ana hatlar için siyah veya kahverenginden biri kullanılırdı. Geleneksel motifler geniş bir şekilde hanedan armacılığına ait hayvanlardı ve bunlar hayvan ve kuş çiftleri şeklinde olup simetrik bir düzende süslü filigramla çevrilmiş bir şekilde gösteriliyordu.
En eski parçalarda figürler kumaş üzerine elle çiziliyor ve Holbein dikişiyle çevriliyordu. Yine arka plan mümkün olduğu kadar dolduruluyordu. Daha modern parça örnekleri kâğıt üzerine dikkatlice düzenlenmektedir.
Tarih

Tarihsel olarak İtalya, uzun dönem geleneksel parlak ve renkli nakışa sahipti. Onüçüncü ve ondördüncü yüzyılllarda hanedan armacılığın ait nakış daha basit olan yine şekil ve desenleri geliştirdi. Burada da güzel keten bezi üzerindeki desen ve motifler boş bırakılmakta ve ana hatlar ve arka plan ise renkli ipek ile doldurulmaktaydı. Motifler geleneksel dizayn olan kuş ve hayvan çiftlerinden kuvvetli bir şekilde etkilenmişlerdi. Bu ilk nesneler, daha çok sıklıkla sunak elbiseleri ve ayinde papazın giydiği kolsuz kıyafetler gibi dini amaçlar için kullanıldı.
Onaltıncı yüzyıl ile Assisi işi daha çok popüler hale geldi ve geniş bir motif serisi kullanıldı. Bunların çoğu Rönesans betimleme tasvirleri olan satir, demon ve "mitsel yaratık"lara dayanıyordu.
Onsekizinci ve ondokuzuncu yüzyılda bu nakış formu inişe geçti ve pek çok desen ve şekil kayboldu. Yirminci yüzyıl döneminde sadece İtalya'nın Assisi kasabasında nakışın bu formu yeniden hayat buldu ve buranın ismini aldı. 1902 yılında 'Laboratorio Ricreativo Festivo Femminile San Francesco di Assisi' kuruldu. Buradaki amaç elsanatları dükkânları yerel geleneksel elsanatını yeniden yaşatacak ve fakir kadınlara kendi gelirlerini elde etme olanağını sağlayacaktı. Bu küçük ev endüstrisi gelişti ve bu modern dizayn sayılı iplik nakışını kullanarak çabuk bir şekilde İtalya, Avrupa ve daha sonra diğer ülkelerde yayıldı.
Tarih > Modern Assisi işi

Son yirmi yıl içinde, Assisi nakışının modern versiyonu evrim geçirdi. Pek çok farklı renkler ve desenler arka plan örneği için kullanıldı ve motifler tamamıyla farklıydı. Buna rağmen geleneksel versiyon Assisi kasabasında hala uygulanmaktadır. Burada evinin önünde oturup yerel nakış kooperatif dükkânlarına Assisi nakış işi işleyen kadınlar görülür.
Kaynaklar ve Dış bağlantılar

Örnekler
History, working-methods, free designs 1 Mayıs 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Arap Soğuk Savaşı

Arap Soğuk Savaşı (Arapça: الحرب العربية الباردة‎ el-ḥarb el-`arabiyyah el-bāridah), Arap dünyasında 1952'de Cemal Abdünnâsır'ı iktidara getiren Mısır Devrimi ile 1979'da İran-Arap gerginliklerinin Arap içi çatışmayı tutmasına neden olan İran Devrimi'nin neden olduğu siyasi rekabetti. Bir tarafta Mısır önderliğindeki yeni kurulan cumhuriyetler ile diğer tarafta Suudi Arabistan önderliğindeki geleneksel krallıklar bulunmaktaydı.
Nâsır, laik, pan-Arap milliyetçiliğini ve sosyalizmi, krallıkların İslamcılığına ve rantçılığına yanı sıra bölgedeki Batılı karışıklıktaki algılanan zorluklarına bir yanıt olarak benimsedi ve ayrıca İsrail'in bağımsızlığı ve 1948 savaşındaki yenilginin getirdiği aşağılamaya karşı kendisini Arap ve Filistin onurunun en önde gelen savunucusu olarak adadı. Yavaş yavaş, Nâsırcılık, başta Suriye, Irak, Libya, Kuzey Yemen ve Sudan olmak üzere ülkelerindeki monarşilerin yerini aldıkları diğer Arap liderlerinin desteğini kazandı. Bu durum üzerine ülkeler arasında çeşitli birleştirme girişimleri yapıldıysa da tamamı çeşitli siyasi nedenlerden dolayı başarısızlıkla sonuçlandı.
Buna karşılık, Suudi Arabistan, Ürdün, Fas ve diğer Körfez monarşileri, doğrudan ve dolaylı yollarla Nâsır'ın etkisine karşı koymaya çalışırken birbirine yaklaştılar.
Arap Soğuk Savaşı ifadesi ilk olarak Amerikalı siyaset bilimci ve Orta Doğu bilgini Malcolm H. Kerr tarafından 1965 yılında Arap Soğuk Savaşı kitabında ve daha sonraki baskılarda kullanılmıştır. Adına karşın Arap Soğuk Savaşı, Soğuk Savaş'ın aksine aslında kapitalist ve komünist ekonomik sistemler arasında bir çatışma değildi. Amerika Birleşik Devletleri ile Sovyetler Birliği arasındaki daha geniş çatışmaya bağlayan şey, ABD'nin Suudi liderliğindeki monarşilere ve Sovyetler Birliği'nin de Nâsırcı cumhuriyetleri desteklemesiydi ancak teoride neredeyse tüm Arap devletleri Bağlantısızlar Hareketi üyeleriydi ve sosyalist cumhuriyetler kendi ülkelerindeki komünist partileri dışladılar.
1970'lerin sonunda, Arap Soğuk Savaşı'nın bir dizi faktör nedeniyle sona erdiği düşünülmektedir. Sovyetler Birliği, Arap müttefikleri olan laik cumhuriyetleri destekleme konusunda ABD'ye ayak uyduramadı. Bu rejimler, ekonomik durgunluk, yolsuzluk ve 1967 ve 1973 savaşlarında İsrail'e karşı aldıkları yenilgiler nedeniyle halk arasında giderek itibarlarını kaybetti. Nâsır'ın halefi Enver Sedat, 1978'de İsrail ile barış anlaşması yaptı ve 1979 İran Devrimi'nin ardından İslamcılığın popülerlik kazanması ve İran'ın bu konuda bölgesel bir güç haline gelmesiyle Şii ve Sünni Müslüman devletler arasındaki çeşitli vekalet savaşları nedeniyle Mısır ve Suudi Arabistan aralarında müttefiklik yaptı.
Damat Koğuşu

| --- | --- |
Yönetmen: İlker Savaşkurt
Yapımcı: Şennur Büyükmeriç, Abbas Nokhasteh, İlker Savaşkurt
Senarist: Mehmet Kala, Şeref Nokta
Oyuncular: Barış Atay Musa Can Pekcan Halit Karataş
Müzik: Uğur Ateş
Görüntü yönetmeni: Serdar Ünlütürk
Sanat yönetmeni: Erdinç Aktürk
Kurgu: İlker Savaşkurt
Yapım şirketi: Openvizor, Amirler Film
Dağıtıcı: Chantier
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2017
Çıkış tarih(ler)i: 29 Eylül 2017 (2017-09-29)
Süre: 104 dk.
Ülke: Türkiye Birleşik Krallık
Dil: Türkçe
Hasılat: ₺42.417
Damat Koğuşu, yönetmenliğini İlker Savaşkurt'un gerçekleştirdiği 2017 çıkışlı Türkiye ve Birleşik Krallık ortak yapımı dram filmidir. Filmin senaryosunu Mehmet Kala ve Şeref Nokta tarafından yazılmıştır. Filmin başlıca rollerinde Barış Atay Mengüllü, Musa Can Pekcan ve Halit Karataş oynamıştır. Filmin yapımcılığını Şebnur Büyükmeriç, Abbas Nokhasteh ve İlker Savaşkurt üstlenmiştir. Filmin müzikleri Uğur Ateş tarafından derlenmiş, görüntü yönetmenliğini ise Serdar Ünlütürk yapmıştır.
Konusu

Damat Koğuşu filmi, Türkiye'deki cezaevlerinde yaşanan gerçek olaylardan esinlenerek kurgulanmıştır. Film, cinsel suçlardan hüküm giymiş erkeklerin tutulduğu özel bir koğuşta geçmektedir. Yusuf, karısını öldürmek suçundan hüküm giymiştir ve bu özel koğuşa gönderilir. Burada diğer mahkûmlarla tanışır ve koğuşun kendine özgü kuralları ve hiyerarşisi olduğunu fark eder. Film, Yusuf'un bu yeni ve tehlikeli ortamda hayatta kalma mücadelesini ve koğuşta yaşanan şiddet, zorbalık ve adalet arayışını anlatır.
Ödül ve adaylıkları

| Yıl | Ödül / Festival | Kategori | Sonuç | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | 21. Sofya Uluslararası Film Festivali | "Uluslararası En İyi Film Ödülü" | Aday gösterildi |  |
| 2017 | 21. Sofya Uluslararası Film Festivali | "En İyi Balkan Filmi Ödülü" | Aday gösterildi |  |
| 2017 | 21. Sofya Uluslararası Film Festivali | "Genç Jüri Ödülü" | Kazandı |  |
| 2017 | Harlem Uluslararası Film Festivali | "En İyi Film" | Kazandı |  |
Kütahya Kalesi
Aşağı kale

Fatih Sultan Mehmed zamanında yapılarak eklenen "Aşağı Hisar" bölümü daha alçaktır. Alçakta bulunduğu için yaklaşık yetmiş beş metre uzunluğunda bir hendeği bulunuyordu. Bu kalenin yapılma sebebi yalçın bir kaya altından çıkan ve "Ilıpınar" denen su kaynağının kale sınırları içerisine alınıp kuşatma sırasında düşmanın o suyu zapt etmemesi ve halkın susuz kalmaması içindir. Kalenin bu bölümünde yirmi kadar ev ve bir de mescit vardır. Yukarı kaleden buraya birkaç iniş yolu vardır. Kulelerin arası yaklaşık ikişer kulaç olup birbirine çok yakın kulelerdi.
Kale kapıları

Kalenin toplam üç kapısı vardı. Biri doğuya bakan, aşağı çarşıya inilen üç kat demir kapıydı ve bu kapının dışında, sağda ve solda olmak üzere beyaz mermerlerden yapılma gösterişli arslan heykelleri bulunuyordu. Bu kapı önündeki gözcülerin koğuşundan şehir tamamıyla gözükürdü. Bir kapı da güney tarafında "Sultanbağı" tarafına açılırdı. Üçüncü kapıdan ise aşağı kaleye inilirdi ve doğuya bakıyordu.
İç kale

İç kale, Kütahya Kalesi'nin batısında dört köşe bir kalecikti. Çepeçevresi yaklaşık bin adımdı. İç kalenin batı tarafında küçük bir kapısı vardı. Kapının tahta kanatlarının yüzü manda derisiyle kaplıydı, demir değildi. Bu kapının iç yüzünde iki su sarnıcı, bir mescit; dizdar, imam, müezzin ve kethüda hanesi ile iki buğday ambarı ve sekiz adet de ev bulunuyordu. Bunlardan başka bir yapı olmayıp gayet boş bir kaleydi.
İç kale > Ciğer mücadelesi

Kütahya Kalesi gayet geniş ve ahalisi bol olduğundan eskiden kasaplar satışlarına kaleden başlarlar, aşağı şehre inesiye kadar da ellerindeki ciğer bitermiş. Uzun bir müddet aşağı şehirli koyun ciğeri alamamış. Bu sebeple aşağı şehirliyle kaleli arasında büyük kavga olurmuş. Daha sonra bir ferman yazılıp aşağı şehirlinin kasaplardan istifade etmesi sağlanmıştır.
Dunaújváros

| Dunaújváros |
| --- | --- |

  Bayrak Arma 
Ülke:  Macaristan
İl: Fejér
Yüzölçümü
 • Toplam: 52.66 km²
Nüfus (2009)
 • Toplam: 48.562
 • Yoğunluk: 922/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Posta kodu: 2400
Alan kodu: 25
Dunaújváros (Dunapentele, 1951–1961 Sztálinváros)  Tuna Nehri boyunca, Merkezi Transdanubia’da bir şehirdir. Şehir Fejér eyaleti içinde yer almaktadır.
Tarih

Dunaújváros, eyaletin en yeni şehirlerinden biridir. Sosyalist yönetim idaresi altındayken ülkenin endüstrileşmesi sırasında 1950 yıllarında, o sırada köy olarak var olan  Dunapentele  bitişiğine yeni bir şehir olarak  inşa edildi.
Tarih > Dunapentele

Dunapentele, 1950 yılına kadar inşa edilmedi. İnşaat Danube’nin sağ tarafında başladı. Alana antik dönemlerden itibaren yerleşime başlanmıştı. Macaristan’ın batısı Pannonia   ismi altında   Roma  bölgesiyken, bu yerde bölge sınırında  bulunmakta olan bir askeri kamp ve bir kasaba Intercisa olarak adlandırılıyordu. Macarlar 10ncu yüzyıl başlarında bölgeyi ele geçirdiler. Köy, kısa süre içinde ortaçağ Yunan azizi Pantaleon  tarafından kurulduktan sonra Pentele olarak adlandırıldı. 
Köy, 1541 ve 1688 yılları arasında Osmanlı yönetimi altındaydı, 15-yıl savaşı süresinde kasaba tamamıyla tahrip edildi. Prens Francis II Rákóczi tarafından yönetilen özgürlük savaşı sırasında yer tekrar terk edildi. 18nci yüzyılda köy, zenginleşmeye başladı. 1830 yılında köy her hafta iki pazar yeri günü hakkını elde etti. 1831 yılında salgın kolera ve köylü isyanı vardı. 1833 yılında Pentele’ye V. Ferdinand  tarafından kasaba statüsü (oppidum) garanti edildi. Vatandaşlar 1848-49 özgürlük savaşında rol aldılar.
Nüfus yapısı

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %±    |
| --- | --- | --- |
| 1949 | 3.949 | —     |
| 1960 | 30.976 | %+684.4 |
| 1970 | 45.129 | %+45.7 |
| 1980 | 60.736 | %+34.6 |
| 1990 | 59.028 | %−2.8 |
| 2001 | 55.309 | %−6.3 |
| 2008 | 49.183 | %−11.1 |
2001 yılında Dunaújváros, 55.309 kişilik bir nüfusa sahip olup, dağılım şöyledir (92.5% Macar, 0.6% Roma, 0.6% Alman, 6.3% diğer). Dinler: 38.9% Roma Katolik, 8.3% Kalvenist, 2% Lutheran, 37.8% ateist, 0.2% diğer, 12.8% cevapsız.
Uluslararası ilişkiler > İkiz kasabalar — Kardeş şehirler

Dunaújváros, aşağıdaki yerlerle ikizdir:
| --- | --- |
  Elbasan, Arnavutluk   Linz, Avusturya   Silistre, Bulgaristan   Villejuif, Fransa   Terni, İtalya:   Gyurgyevó, Romanya   Sremska Mitrovica, Sırbistan   İnegöl, Türkiye   Alchevsk, Ukrayna
Dunaújváros
Uranüs'ün uyduları

Uranüs ve 6 büyük uydusunun karşılaştırması. Soldan sağa: Puck, Miranda, Ariel, Umbriel, Titania ve Oberon
Uranüs, güneş sisteminin yedinci gezegenidir ve bilinen 28 doğal uydusu vardır. Bu uydulara William Shakespeare ve Alexander Pope'un eserlerindeki karakterlerin isimleri verilmiştir. Titania ve Oberon adı verilen ilk iki uydu 1787 yılında İngiliz astronom William Herschel tarafından keşfedilmiştir. Bu keşifleri 1851 yılında William Lassell tarafından (Ariel ve Umbriel) ve 1948 yılında Gerard Kuiper (Miranda) tarafından keşfedilen üç hidrostatik dengeye sahip uydu izlemiştir. Bu beş uydu gezegensel kütleye sahiptir ama güneşin etrafında dönmedikleri için cüce gezegen kategorisine alınmazlar. Kalan uydular 1985 sonrasında Voyager 2 uzay aracı ve dünya merkezli teleskoplar tarafından keşfedilmiştir.
Uranüs uyduları on üçü iç ay, beşi büyük ay ve dokuz düzensiz ay olmak üzere üç grupta incelenir. İç aylar küçük ve koyu renklidir ve gezegenin halkalarıyla aynı özellikleri taşırlar. Beş büyük ay, hidrostatik dengeye sahip olacak kadar büyük kütleye sahiptir, bunlardan dördü üzerinde kanyon ve volkanik oluşumlar gözlenmiştir. Bu beş aydan en büyü olan Titania, 1,578 km çapa sahiptir ve güneş sistemindeki 8. büyük aydır. Kütlesi dünya'nın uydusu olan Ay'ın kütlesinden 20 kat daha azdır. Düzensiz ayların yörüngeleri ise gezegenden son derece uzak ve eğimli elips şeklinde yörüngelerdir.
Keşif

Keşfedilen ilk iki uydu olan Titania ve Oberon gezegenin keşfinden altı yıl sonra, 11 Ocak 1787'de William Herschel tarafından keşfedildi. Daha sonraları Herschel altıya kadar uydu ve belki de bir gezegen halkası keşfettiğini düşünmüştür. Yaklaşık 50 yıl boyunca Herschel'in ekipmanları Uranüs'ün uydularının göründüğü tek teleskop olarak kaldı. 1840'larda daha iyi teleskoplar e Uranüs'ün gökyüzündeki daha uygun konumu sayesinde Titania ve Oberon yeniden gözlemlenebildi. Daha sonra iki yeni ay, Ariel ve Umbriel 1851 yılında William Lassell tarafından keşfedildi. Uranüs'ün uydularının Roma rakamları ile adlandırılması sistemi astronomi yayınları arasında uzun bir süre karışıklık yarattı, Herschel'in Titania ve Oberon'u Uranüs II ve IV olarak adlandırmasının mı, yoksa William Lassell'in bu uyduları I ve II olarak adlandırmasının mı kullanılacağı kesinleştirilemedi. Ariel ve Umbriel'in gözlemlerinin doğrulanmasıyla Lassell, Uranüs'ün uydularını gezegenden dışarı doğrı I, II, III ve IV olarak adlandırdı; bu adlandırma kalıcı oldu. 1852'de Herschel'in oğlu John Herschel, o dönemde bilinen dört uyduya günümüzdeki isimlerini verdi.
İsimler

İlk iki uydu 1787'de keşfedildi ama 1852'ye (iki uydu daha keşfedildikten bir yıl sonra) kadar bunlara isim verilmedi. Uydulara Uranüs'ün kaşifinin oğlu olan John Herschel tarafından isim verilmesine karar verildi. Herschel uydulara Yunan mitolojisinden isimler vermek yerine, William Shakespeare'in Bir Yaz Gecesi Rüyası adlı romanındaki iki perinin ismi olan Oberon ve Titania ve Alexander Pope'un Bukleye Tecavüz adlı eserindeki mitolojik yaratıkların ismi olan Ariel ve Umbriel isimlerini verdi.
Uranüs uydularına verilen diğer isimler ve geldikleri yer şöyledir:
Bukleye Tecavüz (Alexander Pope):
Ariel, Umbriel, Belinda
William Shakespeare oyunları:
Bir Yaz Gecesi Rüyası: Titania, Oberon, Puck
Fırtına: (Ariel), Miranda, Caliban, Sycorax, Prospero, Setebos, Stephano, Trinculo, Francisco, Ferdinand
Kral Lear: Cordelia
Hamlet: Ophelia
Hırçın Kız: Bianca
Troilus ve Cressida: Cressida
Othello: Desdemona
Romeo ve Juliet: Juliet, Mab
Venedik Taciri: Portia
Size Nasıl Geliyorsa: Rosalind
Kuru Gürültü: Margaret
Kış Masalı: Perdita
Atinalı Timon: Cupid
Uranüs aylarıyla aynı ismi taşıyan bazı astreoidler: 171 Ophelia, 218 Bianca, 593 Titania, 666 Desdemona, 763 Cupido ve 2758 Cordelia.
Uranüs'ün uyduları listesi

| Uzaklık NO | NO | Uydu | Çapı (km) | Dönüş süresi (gün) | Kütle (1014 kg) | Keşif yılı | Grubu | Görüntüsü |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | VI | Cordelia | 40 | 0.27 | 0.04 | 1986 | İç |  |
| 2 | VII | Ophelia | 43 | 0.29 | 0.05 | 1986 | İç |  |
| 3 | VIII | Bianca | 51 | 0.33 | 0.09 | 1986 | İç |  |
| 4 | IX | Cressida | 80 | 0.35 | 0.34 | 1986 | İç |  |
| 5 | X | Desdemona | 64 | 0.36 | 0.18 | 1986 | İç |  |
| 6 | XI | Juliet | 94 | 0.37 | 0.56 | 1986 | İç |  |
| 7 | XII | Portia | 135 | 0.42 | 1.70 | 1986 | İç |  |
| 8 | XIII | Rosalind | 72 | 0.46 | 0.25 | 1986 | İç |  |
| 9 | XXVII | Cupid | 18 | 0.51 | 0.005 | 2003 | İç |  |
| 10 | XIV | Belinda | 90 | 0.55 | 0.49 | 1986 | İç |  |
| 11 | XXV | Perdita | 30 | 0.61 | 0.017 | 1999 | İç |  |
| 12 | XV | Puck | 164 | 0.76 | 2.90 | 1985 | İç |  |
| 13 | XXVI | Mab | 25 | 0.92 | 0.012 | 2003 | İç |  |
| 14 | V | Miranda | 474 | 1.47 | 65 | 1948 | Ana |  |
| 15 | I | Ariel | 1 086 | 2.56 | 1 353 | 1851 | Ana |  |
| 16 | II | Umbriel | 1 123 | 4.44 | 1 172 | 1851 | Ana |  |
| 17 | III | Titania | 1 580 | 8.65 | 3 527 | 1787 | Ana |  |
| 18 | IV | Oberon | 1 464 | 13.76 | 3 014 | 1787 | Ana |  |
| 19 | XXII | Francisco | 22 | -266 | 0.008 | 2003 | Dış |  |
| 20 | XVI | Caliban | 72 | -579 | 0.27 | 1997 | Dış |  |
| 21 | XX | Stephano | 32 | -676 | 0.021 | 1999 | Dış |  |
| 22 | XXI | Trinculo | 18 | -758 | 0.005 | 2001 | Dış |  |
| 23 | XVII | Sycorax | 150 | -1 283 | 2.30 | 1997 | Dış |  |
| 24 | XXIII | Margaret | 20 | 1 694 | 0.006 | 2003 | Dış |  |
| 25 | XVIII | Prospero | 50 | -1 992 | 0.08 | 1999 | Dış |  |
| 26 | XIX | Setebos | 48 | -2 202 | 0.07 | 1999 | Dış |  |
| 27 | XXIV | Ferdinand | 20 | -2 823 | 0.006 | 2003 | Dış |  |
Kaynaklar: NASA/NSSDC, Sheppard, et al. 2005. Yeni keşfedilen dış düzensiz uydular (Francisco'dan Ferdinand'a kadar) için en isabetli veri Natural Satellites Ephemeris Service ile üretilmiştir. Düzensiz uydular Güneş tarafından ciddi oranda pertürbe edilmiştir.
William Herschel
Doğal kaynak yönetimi

Alaska'daki Tongass Ulusal Ormanı Birleşik Devletler Orman Servisi tarafından yönetilmektedir.
Doğal kaynak yönetimi, yönetimin hem mevcut hem de gelecek nesiller için yaşam kalitesini nasıl etkilediğine özellikle odaklanarak, arazi, su, toprak, bitkiler ve hayvanlar gibi doğal kaynakların yönetimidir.
Doğal kaynak yönetimi, insanların ve doğal peyzajın birbiri ile etkileşim şeklini yönetmekle ilgilenir. Doğal miras yönetimi, arazi kullanım planlaması, su yönetimi, biyolojik çeşitliliğin korunması ve tarım, madencilik, turizm, balıkçılık ve ormancılık gibi endüstrilerin gelecekteki sürdürülebilirliğini bir araya getirir. İnsanların ve geçim kaynaklarının peyzajlarımızın sağlığına ve üretkenliğine dayandığını ve arazinin yaşayanları olarak eylemlerinin bu sağlık ve üretkenliğin korunmasında kritik bir rol oynadığını kabul eder.
Doğal kaynak yönetimi, özellikle kaynaklar ve ekoloji hakkında bilimsel ve teknik bir anlayışa ve bu kaynakların yaşamı destekleme kapasitesine odaklanır. Doğal çevre yönetimi, doğal kaynak yönetimine benzer. Akademik bağlamlarda, doğal kaynaklar sosyolojisi, doğal kaynak yönetimi ile yakından ilgilidir; ancak ondan farklıdır.
Tarih

Sürdürülebilirliğe yapılan vurgu, 19. yüzyılın sonlarında Kuzey Amerika meralarının ekolojik doğasını anlamaya yönelik erken girişimlere ve aynı zamanlardaki kaynak koruma hareketine kadar uzanabilir. Bu tür bir analiz, 20. yüzyılda, koruma stratejilerinin doğal kaynakların azalmasını durdurmada etkili olmadığı kabulüyle birleşti. Kaynak yönetiminin iç içe geçmiş sosyal, kültürel, ekonomik ve politik yönlerini hesaba katan daha entegre bir yaklaşım uygulandı. Brundtland Komisyonu ve sürdürülebilir gelişme savunuculuğundan başlayarak daha bütünsel, ulusal ve hatta küresel bir form gelişti.
2005 yılında Avustralya Yeni Güney Galler hükûmeti, bir uyarlamalı yönetim yaklaşımına dayalı olarak uygulama tutarlılığını iyileştirmek için bir “Kaliteli Doğal Kaynak Yönetimi Standardı” oluşturdu.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, doğal kaynak yönetiminin en aktif alanları balıkçılık yönetimi, sıklıkla vahşi yaşam yönetimi ile ilişkilendirilmiş olan ekoturizm ve mera yönetimi ve orman yönetimidir. Avustralya'da, Murray Darling Havza Planı ve havza yönetimi gibi su paylaşımları da önemlidir.