Pozitif psikoterapi
Kurucu hakkında

Pozitif psikoterapinin kurucusu Nossrat Peseschkian, İran kökenli Alman bir psikiyatrist, nörolog, psikoterapist ve psikosomatik tıp uzmanıydı. 1960'ların sonu ve 1970'lerin başında çeşitli kaynaklardan ilham almıştır:
Hümanistik psikolojiyi ve onu takip eden gelişmeleri doğuran, o dönemin hakim ruhu.
Viktor Frankl, Jacob L. Moreno ve Heinrich Meng gibi önemli ve etkili psikoterapistler ve psikiyatristlerle kişisel etkileşimler.
Bahai Dini'nin hümanist ve bütünleştirici ilke ve değerleri.
Bütünleştirici bir yaklaşım arayışı, özellikle o dönemde Almanya'da psikanalistler ve davranış terapistleri arasındaki çatışmaların olumsuz deneyimleri nedeniyle.
Kültürel açıdan duyarlı bir metodoloji arayışının yönlendirdiği kapsamlı kültürlerarası gözlemler.
Peseschkian'ın yaşam öyküsü ve kişiliği bu yaklaşımın oluşumunu büyük ölçüde etkilemiştir. Peseschkian biyografi yazarı tarafından "iki dünya arasında bir gezgin" olarak tanımlanmıştır (); biyografisinin alt başlığı Doğu ve Batı'dır.
Peseschkian'a göre pozitif psikoterapinin gelişiminde 1954'ten itibaren Avrupa'da yaşayan bir İranlı olarak edindiği deneyimler etkili olmuştur. Bu deneyim, kültürler arasındaki davranış, gelenek ve tutum farklılıklarının keskin bir şekilde farkına varmasını sağlamıştır.
Bu farkındalık çocukluğunda, kendi dini geleneklerinin Müslüman, Hristiyan ve Yahudi sınıf arkadaşları ve öğretmenlerininkinden nasıl farklı olduğunu gözlemlemesiyle başladı. Deneyimleri onu farklı dinler ve insanlar arasındaki ilişkiler üzerine düşünmeye ve tutumların dünya görüşleri ve aile kavramlarından kaynaklandığını anlamaya yöneltti. Uzmanlık eğitimi sırasında Peseschkian, farklı psikiyatrik, nörolojik ve psikoterapötik yöntemler arasındaki çatışmalara tanık oldu; bu deneyimler ona önyargıları bir kenara bırakmanın önemini öğretti
Pozitif psikoterapi, Kurt Goldstein, Abraham Maslow ve Carl Rogers tarafından kurulan hümanistik psikoloji ve psikoterapinin temellerine kadar uzanmaktadır. Psikanalizin güçlü etkisi ve Neo-Freudyen, psikosomatik ve Balint'inki gibi odak odaklı yaklaşımlar da dahil olmak üzere sonraki gelişmeleri de Peseschkian'ın bakış açısını şekillendirmiştir. Bu bölünmelere yanıt olarak, aralarındaki boşlukları doldurabilecek bir meta teori inşa etmeyi amaçlamıştır. Aynı zamanda, Bahai Dini'nin bazı ilkeleri Peseschkian'ı hayatı boyunca etkilemiş ve ona ilham vermiştir. Bu ilkeler bilim ve din arasındaki uyumu, Bahai'nin insanı "paha biçilemez değerde mücevherlerle dolu bir maden" olarak görmesini ve kültürel çeşitliliği kucaklayan küresel bir toplum vizyonunu kapsıyordu. Bu ilkeler onun çalışmalarını ve felsefi bakış açısını şekillendirmede önemli bir rol oynamıştır.
Pozitif psikoterapinin ilerlemesi, zaman içinde gelişimine katkıda bulunan çeşitli faktörlere bağlanabilir. Bu faktörler arasında sürekli tıp eğitiminden edinilen içgörüler, psikoterapötik ve psikosomatik uygulamalarda hastalarla çalışarak edinilen deneyimler, farklı kültürlerden, dinlerden ve değer sistemlerinden bireylerle etkileşimlerin yanı sıra psikoterapi yöntemlerinin çeşitliliği ve çeşitliliği yer almaktadır. Bu birikimli deneyimler, 1969'da "Farklılaşma Analizi "nin yaratılmasıyla sonuçlandı ve bu analiz daha sonra geliştirilerek 1977'de pozitif psikoterapi olarak ortaya çıktı. Peseschkian tarafından yazılan Psychotherapy of Everyday Life (1974) ve "In Search of Meaning" (1983) gibi ilk kitapların başlıkları, psikanaliz ve varoluşçu psikoterapi ekollerinin pozitif psikoterapinin gelişimi üzerindeki etkisini yansıtmaktadır.
Therapy (1980), 1970'lerde sistemik aile terapisi ile paralel gelişiminin altını çizmektedir. Peseschkian bu yaklaşım üzerine toplamda 29 kitap ve çok sayıda makale yazarak bu yaklaşımın geniş bir literatüre sahip olmasına ve yaygınlaşmasına katkıda bulunmuştur.