Orta Çağ Sıcak Dönemi
Kuzey Amerika

2009'da Mann ve çalışma arkadaşları, Orta Çağ İklim Anomalisi sırasında Güney Grönland ve Kuzey Amerika'nın bazı bölgelerinde 1961–1990 seviyelerini aşan sıcaklıklar (çalışmada 950 ila 1250 arasında tanımlanmıştır) ve bazı bölgelerde 1990–2010 dönemindeki sıcaklıkları  bulmuşlardır. Kuzey Yarımküre'nin çoğu, Küçük Buz Devri sırasında (1400'den 1700'e kadar olan çalışmada tanımlanmıştır) önemli ölçüde soğuma gösterdi. Labrador ve Amerika Birleşik Devletleri'nin izole edilmiş kısımları yaklaşık olarak 1961-1990 dönemi kadar sıcak görünmüştür.
Amerika'nın İskandinav kolonizasyonu daha sıcak dönemlerle ilişkilendirilmiştir. Ortak teori, Norveçlilerin Grönland'daki alanları ve uzak kuzeydeki diğer uzaktaki topraklardaki alanları kolonileştirmek için buzsuz denizlerden yararlandığıdır. Bununla birlikte, Columbia Üniversitesinden yapılan bir araştırmaya göre, Grönland'ın daha sıcak havalarda kolonileşmediğini aslında ısınma etkisinin çok kısa vadeli olduğunu göstermektedir.  MS.1000'de, iklim Vikinglerin Newfoundland'a seyahat etmesi ve orada kısa ömürlü bir karakol kurması için yeterince sıcaktı.
Yaklaşık 985'ten itibaren Vikingler, her ikisi de Grönland'ın güney ucuna yakın olan Doğu Yerleşimi ve Batı yerleşimini kurdu. Koloninin ilk aşamalarında, beslenmelerinin yaklaşık dörtte birini deniz ürünlerinden alarak sığır, koyun ve keçileri beslediler. İklim 1250 civarında soğuduktan ve fırtınalı hale geldikten sonra, diyetleri sürekli olarak okyanus kaynaklarına kaydı; 1300 civarında, fok avı yiyeceklerinin dörtte üçünden fazlasını sağlıyordu.
1350'ye gelindiğinde, ihracatlarına olan talep azaldı ve Avrupa ile ticaret oranı düştü. Yerleşim yerlerinden alınan son belge de 1412'den kalmadır ve sonraki on yıl boyunca, Avrupalılar, esas olarak İskandinav ülkelerindeki çiftliklerin artan bulunabilirliği gibi ekonomik faktörlerin neden olduğu, kademeli bir geri çekilme gibi görünen bir durumdan ayrıldılar.
Chesapeake Körfezi'nde (şimdi Amerika Birleşik Devletleri'nde Maryland ve Virginia), araştırmacılar Orta Çağ Sıcak Dönemi (yaklaşık 950–1250) ve Küçük Buz Devri'nde (yaklaşık 1400–1700) büyük sıcaklık değişiklikleri (o zamanın ortalama sıcaklığından farklılıklar) buldular. (20. yüzyılın başlarına kadar devam eden soğuk dönemlerle birlikte), muhtemelen Kuzey Atlantik termohalin dolaşımının gücündeki değişikliklerle ilgilidir. Aşağı Hudson Vadisi'ndeki Piermont Bataklığındaki çökeltiler, 800 ile 1300 arasında kuru bir Orta Çağ Sıcaklığı dönemini göstermektedir.
Uzun süreli kuraklıklar batı Amerika Birleşik Devletleri'nin birçok bölgesini ve özellikle doğu Kaliforniya'yı ve Büyük Havza'nın batısını etkiledi. Alaska, benzer sıcaklıkta üç zaman aralığı yaşadı: 1–300, 850–1200 ve 1800 sonrası. Kuzey Amerika Orta Çağ Sıcak Dönemi bilgisi, özellikle batı Amerika Birleşik Devletleri'nin kurak bölgelerinde, bazı Kızılderili yerleşim yerlerinin kullanım dönemlerinin tarihlendirilmesinde yararlı olmuştur. MWP kuraklıkları, Cahokia gibi doğu Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Kızılderili yerleşimlerini de etkilemiştir. Daha yakın tarihli arkeolojik araştırmaların gözden geçirilmesi, alışılmadık kültürel değişikliklerin işaretlerinin araştırılması genişledikçe, bazı erken modellerin (örneğin, şiddet ve sağlık sorunları) daha önce düşünüldüğünden daha karmaşık ve bölgesel olarak farklı olduğunu göstermektedir. Buna örnek olarak yerleşimlerin bozulması, uzun mesafeli ticaretin bozulması ve nüfus hareketleridir.