Çocuk felci
Korunma > Aşı

Ana madde: Çocuk felci aşısı
Çocuk felciyle mücadele için dünya genelinde iki tür aşı kullanılmaktadır. Her iki tip de çocuk felcine karşı bağışıklık oluşturmakta ve bireyleri hastalıktan korumada etkili olmaktadır.
Canlı ancak zayıflatılmış bir virüsün bir serotipine dayanan ilk aday çocuk felci aşısı virolog Hilary Koprowski tarafından geliştirilmiştir. Koprowski'nin prototip aşısı 27 Şubat 1950'de sekiz yaşında bir çocuğa uygulandı. Koprowski 1950'ler boyunca aşı üzerinde çalışmaya devam etmiş, bu da o zamanki Belçika Kongosu'nda büyük ölçekli denemelere ve 1958-1960 yılları arasında Polonya'da yedi milyon çocuğun PV1 ve PV3 serotiplerine karşı aşılanmasını sağlamıştır.
İkinci çocuk felci virüsü aşısı 1952 yılında Pittsburgh Üniversitesinde Jonas Salk tarafından geliştirilmiş ve 12 Nisan 1955 tarihinde dünyaya duyurulmuştur. Salk aşısı veya inaktive poliovirüs aşısı (IPV), formalin ile kimyasal olarak inaktive edilen bir tür maymun böbrek doku kültüründe (vero hücre hattı) yetiştirilen poliovirüse dayanmaktadır. İki doz inaktive poliovirüs aşısından sonra (enjeksiyon yoluyla verilir), bireylerin yüzde 90'ı veya daha fazlası her üç poliovirüs serotipine karşı koruyucu antikor geliştirir ve üç dozun ardından en az yüzde 99'u poliovirüse karşı bağışıklık kazanır.
Daha sonra Albert Sabin başka bir canlı oral çocuk felci aşısı (OPV) geliştirdi. Bu aşı, virüsün subfizyolojik sıcaklıklarda insan dışı hücrelerden tekrar tekrar geçirilmesiyle üretilmiştir. Sabin aşısındaki zayıflatılmış poliovirüs, vahşi poliovirüs enfeksiyonunun ve replikasyonunun birincil bölgesi olan bağırsakta çok verimli bir şekilde replike olur, ancak aşı suşu sinir sistemi dokusunda verimli bir şekilde replike olamaz. Sabin'in oral polio aşısının tek bir dozu, alıcıların yaklaşık yüzde 50'sinde her üç poliovirüs serotipine karşı bağışıklık oluşturur. Üç doz canlı zayıflatılmış oral aşı, alıcıların yüzde 95'inden fazlasında her üç poliovirüs tipine karşı koruyucu antikor üretir. Sabin'in aşısının insan deneyleri 1957'de başladı ve 1958'de ABD Ulusal Sağlık Enstitüleri tarafından Koprowski ve diğer araştırmacıların canlı aşılarıyla rekabet ederek seçildi. 1962 yılında ruhsatlandırılan aşı, kısa sürede dünya çapında kullanılan tek çocuk felci aşısı haline geldi.
OPV, vahşi poliovirüsün oral-oral ve fekal-oral yollarla kişiden kişiye bulaşmasını etkili bir şekilde engeller, böylece hem bireysel aşı alıcılarını hem de daha geniş olarak toplumu korur (sürü bağışıklığı). IPV iyi bir bağışıklık sağlar ancak vahşi poliovirüsün fekal-oral yolla yayılmasını önlemede daha az etkilidir.
Oral polio aşısı ucuz, uygulaması kolay ve bağırsakta mükemmel bağışıklık sağladığından (endemik olduğu bölgelerde vahşi virüsle enfeksiyonu önlemeye yardımcı olur), birçok ülkede poliomyeliti kontrol etmek için tercih edilen aşı olmuştur. Çok nadir durumlarda (750.000 aşı alıcısı başına yaklaşık bir vaka), oral polio aşısındaki zayıflatılmış virüs felç edebilecek bir forma dönüşür. 2017 yılında, aşı kaynaklı poliovirüs (cVDPV) kaynaklı vakalar, vahşi çocuk felci vakalarının rekor seviyelere ulaşması nedeniyle ilk kez vahşi poliovirüs vakalarını geride bırakmıştır. Sanayileşmiş ülkelerin çoğu, çocuk felcine karşı tek aşı olarak ya da oral polio aşısı ile birlikte geri dönüşü olmayan inaktive çocuk felci aşısına geçmiştir.