stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vahi Öz

| Vahi Öz |
| --- | --- |

Doğum: Vahe Özanyan 3 Kasım 1911(1911-11-03) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 12 Şubat 1969 (57 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Prostat kanseri
Defin yeri: Feriköy Mezarlığı
Milliyet: Ermeni
Vatandaşlık: Türkiye
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1928-1968

Vahi Öz'ün Feriköy Mezarlığı'nda yer alan kabri, İstanbul
Vahi Öz ya da doğum adıyla Vahe Özanyan, (3 Kasım 1911, İstanbul - 12 Şubat 1969, İstanbul), Türkiye Ermenisi oyuncu.
Hayatı

İstanbul'da doktor bir babanın oğlu olarak Vahe Özanyan adıyla dünyaya gelen Vahi Öz, Türkiye Ermenilerindendir.  Samsun Lisesi'nde okudu. 1928'de Samsun Gençlik Mahfeli'nde sahneye çıktı, oyunculuğa Halkevi piyeslerinde başladı. İstanbul Şehir Tiyatrosu'na girerek profesyonel olarak oyunculuğa atıldı. 1938-1945 yıllarında Ankara Radyosu temsil kolunda görev yaptı. 1946'da Ses Tiyatrosuna girdi ve oyuncu koçluğu yaptı. 1947’de ilk filmi olan Bir Dağ Masalı filminde oynadı. Sinemada yükselişi sürerken Adile Naşit ve Aziz Basmacı ile Naşit Tiyatrosu'nu kurdu.
1960’larda Horoz Nuri tiplemesiyle ün kazandı. Komedi filmlerinde Mualla Sürer ile beraber iyi bir ikili oluşturdular. 1964 yılında Serengil Plak için bir 45'lik yaptı. 45'liğin arka yüzü olan B yüzünde Öztürk Serengil 'le birlikte söyledikleri "Bekarlıktan Kurtulduk" adlı parçası yer alıyordu. Oyunculuğun yanı sıra yönetmenlik de yapmıştır. 1968'de kendi adına bir de tiyatro topluluğu kurmuştur.
Prostat kanserine yakalanarak hayata veda etmiştir. Hastanedeyken eşinin aktarımına göre son sözleri ''Çok şükür kimseye borcum yok'' olmuştur. Kabri Feriköy Mezarlığı'ndadır. Beş defa evlenen Öz'ün son eşi kendisi gibi oyuncu Jale Öz'dür. Jale Öz eşinin vefatından sonra sanatçının tiyatro amblemli kol düğmeleri ile tiyatroda kullandığı makyaj takımını Nejat Uygur'a hediye etmiştir.
Filmografi

1947: Gençlik Günahı
1947: Bir Dağ Masalı
1947: Hülya
1948: Kanlı Taşlar
1950: İstanbul Geceleri
1950: Parmaksız Salih
1952: Deli
1952: Efelerin Efesi
1952: Kan Kardeşler
1952: Süt Kuzuları
1952: Şaban Çingeneler Arasında
1952: Yıldırım Beyazıt Ve Timurlenk
1953: Köprüaltı Çocukları
1954: Ahretten Gelen Adam
1955: Kadının Fendi
1955: Meçhul Kadın
1955: Basmacı Güzeli
1956: Kadifeden Kesesi
1956: Katibim
1958: İhtiras Rüzgarları
1959: Tütün Zamanı
1960: Felaket Kadını
1960: Cumbadan Rumbaya
1961: Bir Demet Yasemen
1961: Kara Dut
1961: Tatlı Günah
1961: Ayrı Dünya
1961: Hazreti Ömer'ın Adaleti
1961: Şafakta Buluşalım
1961: Sahte Prens
1961: Toto Ali Milyoner
1962: Ne Şeker Şey
1962: Gönül Avcısı
1962: Aşk Güzeldir
1962: Gol Kralı Cafer
1963: Badem Şekeri
1963: Ayşecik Canımın İçi
1963: Bahçevan
1963: Bazıları Dayak Sever
1963: Çapkın Kız
1963: Liman Yosması
1963: Sayın Bayan
1963: Barut Fıçısı
1963: Bulunmaz Uşak
1963: Şaşkın Baba
1963: Şıpsevdi
1963: Tatlı Sert
1963: Yaralı Aslan
1963: Bir Öpücük Ver Bana
1964: Kadın Berberi
1964: Anasının Kuzusu
1964: Bomba Gibi Kız
1964: Kader Kapıyı Çaldı
1964: Fıstık Gibi Maşallah
1964: Bana Derler Külhanlı
1964: Kimse Fatma Gibi Öpemez
1964: Keşanlı Ali Destanı
1964: Öpüşmek Yasak
1964: Ayşecik Çıtı Pıtı Kız
1964: Fatoş'un Fendi Tayfur'u Yendi
1964: Turist Ömer
1964: Ayşecik Cimcime Hanım
1964: Filinta Kadri
1964: Fabrikanın Gülü
1965: Tamirci Parçası
1965: Şakayla Karışık
1965: Şepkemin Altındayım
1965: Kart Horoz
1965: Babamız Evleniyor
1965: Cici Kızlar
1965: Helal Adanalı Celal
1965: Sevdalı Kabadayı
1965: Sevişmek Yasak
1965: Sevgili Öğretmenim
1965: Nazar Değmez İnşallah
1965: Komşunun Tavuğu
1966: Çalıkuşu
1966: Üsküdar'dan Topkapı'ya
1967: Çifte Tabancalı Damat
1967: Trafik Belma
1967: Ringo Kazım
1967: Nemli Gözler
1967: Bekar Odası
1968: Benimle Evlenir Misin
1968: Vuruldum Bu Kıza
1968: Kara Sevda
1968: Kanlı Nigar
1968: Bir Damat Aranıyor
1968: Efkârlı Sosyetede
Yönetmenlikleri

1952: Süt Kuzuları
1952: Kan Kardeşler
1965: Hacı Baba
Senaryoları

1952: Süt Kuzuları
Plakları

1960'lı yıllarda Yeşilçam'da oyuncuların plak yapma modasına Vahi Öz de uydu ve 1964 yılında Serengil Plak için bir 45'lik yaptı. 45'liğin ön yüzünde "Bedia" adlı parça; arka yüzü olan B yüzünde ise Öztürk Serengil'le birlikte söyledikleri "Bekârlıktan Kurtulduk" adlı parçası yer alıyordu. "Bedia"; Vahi Öz'ün filmlerinde sıklıkla birlikte oynadığı ve sürekli takıldığı rol arkadaşı Mualla Sürer'in bu filmlerdeki adıdır (Vahi Öz'ün filmlerdeki adı ise "Horoz Nuri" idi). Bu ikilinin filmlerde sürekli olarak birbirleriyle tatlı sert atışıp didiştikleri filmlerin popülaritesini arttırmıştı. Plağın adı buradan gelmektedir.
Sinan Alaağaç

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Sinan Alağaç
Doğum tarihi:  14 Mayıs 1960(1960-05-14)
Doğum yeri:  Eskişehir, Türkiye
Ölüm tarihi:  24 Kasım 1985 (25 yaşında)
Ölüm yeri:  Bolu, Türkiye
Mevkii:  Kaleci
Altyapı kariyeri
-1980:  Eskişehirspor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1980-1985 |  Eskişehirspor |   |   |
| Toplam |   |  0 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 1981-1982 |   Türkiye U-21 |  4 |  (0) |
| 1983 |   Türkiye |  0 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 5 Temmuz 2011 
Sinan Alaağaç, (14 Mayıs 1960, Eskişehir - 24 Kasım 1985 Bolu), Türk futbolcudur. Eskişehirspor camiasi için kulübün gelmiş geçmiş en büyük kalecilerinden birisi olarak görülmektedır. Henüz 25 yaşında iken takımının Abant'taki kampında yaptığı antrenmandan sonra yemeğe inmemesi üzerine takım sorumlularının odasına gitti. Hastahaneye giderken yolda yapılan tüm müdahalelere rağmen hayatını kaybetti.[kaynak belirtilmeli] Daha önce sarılık ve diğer karaciğer rahatsızlığı nedeniyle Eskişehir deki hastanelerde uzunca bir tedavi görmüştü. Eskişehirspor'da kalecilik yapan Sinan Ören'in dayısıdır.[kaynak belirtilmeli]
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

Futboldan önce atletizm ve hentbol da oynadı. Anadolu Üniversitesi Maden Fakültesinde yüksek öğrenimini tamamlayıp 1982 yılında maden mühendisi, 1983 yılında da yüksek lisansını yaparak yüksek maden mühendisi olarak üniversiteden mezun oldu.
Futbolculuk kariyeri > Millî takım kariyeri

Başarılı performansı ile millî takıma kadar yükseldi.
6 kez millî takımlara çağrıldı, 4 kez Türkiye U-21 millî takımı formasını giydi. İki kez Türkiye A millî takıma davet edildi ve iki kez yedek kaleci olarak takım kadrosunda yer aldı.
İstatistikleri > Millî takım istatistikleri

| No>  | Tarih | Millî takım | Maç sayısı | Gol sayısı |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 1981-82 |  Türkiye U-21 | 4  | 0 |  |  |  |  |  |  |  |
| 1. | 1983 |  Türkiye | 0  | 0 |  |  |  |  |  |  |  |
| Toplam | Toplam | Toplam | 4 | 0 |  |  |  |  |  |  |  |
Güncelleme 5 Temmuz 2011
Kazakistan'daki Azeriler

Kazakistan Azerileri, Kazakistan'da yaşayan Azerilerdir. Kazakistan Azerileri, 1930'lu yıllarda Kazakistan'a yerleşen Azerilerin torunlarıdır.
2007 yılı gayri resmî verilerine göre Kazakistan'da 110.000 ile 300.000 arasında Azeri yaşamaktadır. Kazakistan resmî verilerine göre 1 Ocak 2012 tarihinde 93.490 etnik Azeri yaşamaktadır.
| g t Ülke ve bölgelere göre Azeri nüfusu |
| --- | --- |
 Azeri diasporası 
Geleneksel alanlar:  Azerbaycan  Güney Azerbaycan  Borçalı  Derbent  İrevan  Kars  Kerkük  Zengezur 
Eski SSCB:  Rusya Dağıstan  Ermenistan  Gürcistan  Kazakistan  Kırgızistan 
Avrupa:  Almanya  Birleşik Krallık  Fransa  İspanya  Bulgaristan 
Asya:  İran  Irak 
Amerika:  Kanada 
Ayrıca bakınız:  Batı Azerbaycan
Didem Balçın

| Didem Balçın |
| --- | --- |
Doğum: 18 Mayıs 1982 (42 yaşında) Ankara, Türkiye
Milliyet:  Türkiye
Meslek: Oyuncu
Evlilik: Can Aydın (e. 2020)
Çocuk(lar): 1

Didem Balçın Aydın (d. 18 Mayıs 1982, Ankara), Türk oyuncu.
Hayatı

Babası Kilisli, annesi ise Arnavut kökenlidir. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü Oyunculuk Anasanat Dalından mezun oldu. Mezuniyetinin ardından İstanbul'a gelerek çeşitli dizilerde sinema ve reklam filmlerinde rol aldı. İlk olarak Levent Kırca Tiyatrosu'nun Ateşin Düştüğü Yer oyununda görev aldı. 2009 yılında Nergis Öztürk ile beraber kendi tiyatrosunu kurdu. Bunu Yapan İki Kişi isimli komedi oyunu ile Lions En İyi Komedi Kadın Oyuncu ödülünü ortağı ile birlikte aldı. Sonraki yıllarda birçok tiyatro oyununda görev alan oyuncu, 2011 yılında ablası Özlem Kunduracı ile beraber Doda Sanat Eğitim Danışmanlık Yapım Şirketini kurdu.
Babası TRT Radyosu'nda çalışmaktadır. Annesi Nur Balçın ise 1975 yılında Japonya tarafından düzenlenen bir güzellik yarışmasında Türkiye'yi temsil etmiştir.
Filmografisi

| Sinema> Yıl | Sinema> Yapım | Sinema> Rol |
| --- | --- | --- |
| 2007 | Hayattan Korkma | Tuğba |
| 2009 | Başka Dilde Aşk | Leyla |
| 2010 | Çakallarla Dans | Fatma |
| 2010 | Çıkış Noktası | Nil |
| 2012 | Açlığa Doymak | Burcu |
| 2012 | Göl Zamanı | Şahika |
| 2012 | Çakallarla Dans 2: Hastasıyız Dede | Fatma |
| 2013 | I II III IV | Ebru |
| 2014 | Gulyabani | Yasemin |
| 2014 | Çakallarla Dans 3: Sıfır Sıkıntı | Fatma |
| 2014 | Oflu Hoca'nın Şifresi | Asiye |
| 2016 | Çakallarla Dans 4 | Fatma |
| 2018 | Çakallarla Dans 5 | Fatma |
| 2022 | Çakallarla Dans 6 | Fatma |
| 2024 | Mükemmel Aile | Ayten |
| 2024 | Sırrını Biliyorum | Roza |
| 2024 | Çakallarla Dans 7 | Fatma |
Televizyon
| Yıl | Yapım | Rol |
| 2003 | Gurbet Kadını | Gülnaz |
| 2003 | Serseri Aşıklar | Yeliz |
| 2005 | Rüzgarlı Bahçe | Menekşe |
| 2006 | 29-30 | Bilge |
| 2006 | Gözyaşı Çetesi | Mine |
| 2007 | Gurbet Yolcuları | Seher |
| 2007 | Sevgili Dünürüm | Didem |
| 2009 | Kasaba | Iraz |
| 2009 | Olacak O Kadar | Sunucu |
| 2010 | Gönülçelen | Didem |
| 2010 | Kadınları Anlama Kılavuzu | Özge |
| 2011 | Farklı Desenler | Duygu |
| 2011 | Firar | Gönül |
| 2014 | Dila Hanım | Arzu |
| 2014-2018, 2019 | Diriliş Ertuğrul | Selcan Hatun |
| 2017 | Ölene Kadar | Şahika Yoranel |
| 2017-2018 | Yalaza | Alev Yanardağ |
| 2018 | Meleklerin Aşkı | Melike Çekilmez |
| 2019-2022 | Kuruluş Osman | Selcan Hatun |
| 2024 | Korkma Ben Yanındayım | Aylin Ulusöz |
| 2025- | Bir Zamanlar İstanbul | Fidan |
İnternet
| Yıl | Yapım | Rol |
| Yakında | Binbir Gece Masalları | Cadı |
| Yakında | Zihnime Bir Bilet |  |
Tiyatro oyunları

| Tiyatro oyunları> Yıl | Tiyatro oyunları> Oyun adı | Tiyatro oyunları> Notlar |
| --- | --- | --- |
| 2002 | Bernarda  Alba'nın Evi | Okul Oyunu |
| 2003 | Ay Carmela | Mezuniyet Terzi |
| 2003 | Kafkas  Tebeşir Dairesi | Okul Oyunu |
| 2005-2007 | Ateşin  Düştüğü Yer | Levent Kırca Tiyatrosu |
| 2007 | Gereği  Düşünüldü | Levent Kırca Tiyatrosu |
| 2014 | Parkta Güzel Bir Gün | Moda Sahnesi |
| 2016 | En Kısa Gecenin Rüyası | Moda Sahnesi |
| 2017 | Joseph K. | DasDas |
| 2020 | Ben Varım | DasDas |
| 2021 | Deli Bayramı | DasDas |
| 2023 | Titus Kompleks | DasDas |
Oskanca

| Oskanca |
| --- | --- |
Oskanca lejantlı Marsika Konfederasyonu Denariusu
Ana dili olanlar: Samnium, Campania, Lucania, Calabria ve Abruzzo
Bölge: Güney ve Güney-Merkez İtalya
Ölü dil: >79 CE
Dil ailesi: Hint-Avrupa  İtalikOsko-Umbriya (Sabel)OskanOskanca
Önceki formlar: Ön Hint-Avrupaca Ön İtalikOskanca 
Yazı sistemi: Eski İtalik
Dil kodları
ISO 639-3: osc
Dilbilimci listesi: osc
Glottolog: osca1244
MÖ 6. yy Demir Çağı İtalyası'ndaki dillerin yaklaşık dağılımı
Oskanca, Güney İtalya'da konuşulmuş soyu tükenmiş bir Hint-Avrupa dilidir. İtalik dillerin Osko-Umbriya koluna mensuptur. Oskanca bu sebeple Umbriyacayla yakın akrabadır.
Oskanca; Samnitler, Aurunklar (Ausonlar) ve Sidikinler de dahil olmak üzere bir dizi kabile tarafından konuşulmuştur. Son iki kabile genellikle "Oski" adı altında gruplandırılmıştır. Oskan grubu; Osko-Umbriya veya Sabel ailesinin bir parçasıdır; bu grup, Oskanca'yı ve sadece Ortadoğu İtalya'nın küçük kabilelerinden Hernikler, Marrukinler ve Pelinyi'nin bıraktığı yazıtlardan bilinen üç varyantı (Hernikçe, Marrukince ve Pelinyice) içerir. Etrüsk alfabesinden uyarlanan Merkez Oskan alfabesi, MÖ 5. yüzyıldan muhtemelen MS 1. yüzyıla kadar Campania ve çevresindeki bölgelerde Oskanca için kullanıldı.
Kanıtları

Oskanca MÖ 5. yüzyıla kadar uzanan yazıtlardan bilinmektedir. En önemli Oskanca yazıtları Tabula Bantina, Tabula Osca (Oskanca Tableti) ve Cippus Abellanus'tur. Puglia'daki Teanum Apulum'da eski para biriminin Oskancada yazıldığına dair kanıtlar bulunmaktadır (MÖ 300'ün öncesine işaret ediyor). Pompeii duvarlarındaki Oskanca grafitiler, MS 1. yüzyıla doğru en az bir kentsel çevrede devamlılığın olduğunu gösteriyor.
2017 itibarıyla son yıllardaki hızlı bir artışla birlikte toplamda 800 Oskanca yazı bulundu. Oskanca; "yerli" Oskanca yazısı, Yunanca temelli Güney Oskanca yazısı ve nihayetinde baskın gelen Roma Oskanca yazısı da dahil olmak üzere zaman ve mekana göre çeşitli yazılarla kullanıldı.
Kanıtları > Ölümü

Güney İtalya'nın kıyı bölgelerinde Oskancanın MÖ 400'ten MÖ 100'e kadarki üç yüz yıllık Yunanca iki dilliliğinde hayatta kaldığı düşünüldü. Bu da onu, bir dilin ne baskın olduğu ne de diğerinin öldüğü "olağandışı ve istikrarlı bir toplumsal çokdillilik olayı" yapmakta fakat Roma dönemi boyunca hem Oskanca hem de Yunanca, eski Yunanca lehçelerinin devamı niteliğindeki Griko'nun tartışmalı olasılığı dışında, Güney İtalya'dan zamanla silindi. Oskancanın kullanımı Sosyal Savaş sonrasında azaldı. Oskanca konuşma bölgesindeki şehirlerde bulunan grafitiler dilin günlük kullanımda kaldığını gösteriyor. Bunu destekleyen kanıtlardan biri, MS 62 depreminden sonra yeniden inşa edilen ve bu yüzden de MS 62-79 yılları arasında yazılmış olması gereken Pompeii duvarlarındaki Oskanca grafitilerin varlığıdır. Diğer akademisyenler, Roma kolonizasyonunun ardından halk yazıtlarının yok oluşunu öne sürerek bunun Oskancanın hayatta kalmasına dair güçlü bir kanıt olmadığı fikrindeler. İki dilin farklı şartlar altında aynı anda var olması da olasılıklar dahilindedir. Latince siyasi, dini ve yönetimsel önem taşırken Oskanca "düşük" seviyeli bir dil olarak görülmüş olabilir. Bu fenomene iki dillilikli diglosya (iki dillilik) denir. MS 1. yüzyıldan kalma bazı Oskanca grafitiler var ama Latince konuşan Roma vatandaşlarının Latince konuşmayan atalarının olduğu İtalya'dan kanıt bulunması nadir bir durumdur.
Genel özellikleri

Oskanca konuşanlar Latium nüfusuyla yakın temas halindeydiler. Önemli Oskan yerleşimlerinin yakınlarında Eski Latince yazılar keşfedildi. Örneğin; Garigliano Kasesi, bir zamanlar büyük bir Oskan yerleşim yeri olan Capua'ya 40 kilometreden daha az bir mesafede, Minturnae yakınlarında bulundu. Fazlaca çarpıcı fark olsa da ve Latincedeki birçok ortak kelime grubu eksik veya tamamen farklı bir biçimde olsa da Oskanca ve Latince arasında birçok benzerlik vardır. Örneğin; Latince volo, velle, volui ve diğer Ön Hint-Avrupacadaki *wel- (istemek) kökünden gelen biçimler *gher (arzulamak) kökünden gelen kelimelerle ifade edilmişti: Latince volent kelimesine karşılık Oskanca herest ('ister, arzular', Almanca soydaşı 'begehren', İngilizce soydaşı 'yearn'). Yer kelimesi, İtalyan dilbilimci Alberto Manco'nun hayatta kalan yerel bir yer ismine bağladığı bir hapax olan slaagid (yer) ile ifade edilmişti. Latince locus kelimesinin uzak soydaşıdır ve ikisi de Ön İtalik'teki "stlokos"tan türemiştir.
Sesbilimde de, Oskanca Latince'ye göre bir dizi açık farklılık sergilemiştir. Bu nedenle; Latincedeki 'qu' yerine Oskancada 'p' yer alır (Osk. pis, Lat. quis) (Kelt dillerindeki P-Keltik/Q-Keltik bölünmesine benzer), Latincedeki 'v' yerine Oskancada 'b' yer alır, Latincedeki orta 'b' veya 'd' yerine Oskancada 'f' yer alır (Osk. mefiai, Lat. mediae).
Oskanca, bilinen tüm İtalik dillerin en muhafazakarı olarak görülür ve tasdiklenmiş Hint-Avrupa dilleri arasında, ikili ünlülerin bozulmadan miras alınarak ünlü sisteminin korunmasında yalnızca Yunanca ile benzerdir.
Yazı sistemi > Alfabe

Oskanca aslen Etrüsk alfabesinden türetilen (veya onunla aynı kökten gelen) Eski İtalik yazılarından biri olan belirli bir "Oskanca alfabesi" ile yazılmıştır. Daha sonraki yazıtlar Yunan ve Latin alfabeleriyle yazılmıştır.
Yazı sistemi > Alfabe > "Etrüsk" alfabesi

Oski halkı (Osci) muhtemelen MÖ 7. yüzyılda arkaik Etrüsk alfabesini sahiplendi ancak alfabenin tanınabilir bir Oskanca varyantı yalnızca MÖ 5. yüzyıldan itibaren tasdiklenmiştir; sembol envanteri, Í ve Ú olarak yazılan I ve U'nun düşürülmüş varyantlarının tanıtımıyla klasik Etrüsk alfabesini genişletti. Ú, Oskancadaki /o/'yu temsil etmek için kullanılırken U, /u/ için ve Oskancada ~[uː] olmak üzere bir ses kayması geçiren tarihsel uzun */oː/ için kullanıldı.
Yerel alfabenin Z'si [ts] olarak telaffuz edilir. Ú ve Í, U ve I'nin türevleridir ve en eski yazılarda görünmez. Ú bir tür o sesini ve Í yüksek-orta [ẹ] sesini temsil eder. Ünlülerin çiftlenmesi uzunluğu belirtir ancak uzun bir I, IÍ olarak yazılır.
Yazı sistemi > Alfabe > "Yunan" alfabesi

Yunan alfabesiyle yazılan Oskanca, biri yerel alfabenin H'si diğeri de V'si olmak üzere iki eklenti dışında standard alfabeyle aynıydı. η ve ω harfleri bir nicelik belirtmez. Bazen, ηι ve ωϝ kümeleri sırasıyla ikili ünlü /ei/ ve /ou/ seslerini temsil ederken ει ve oυ kümeleri yerel alfabenin tekli ünlü /i:/ ve /u:/ seslerini temsil eder. Başka zamanlar ει ve oυ ikili ünlüler için kullanılırken o /u:/ sesi için kullanılır.
Yazı sistemi > Alfabe > "Latin" alfabesi

Latin alfabesiyle yazıldığında Oskanca Z'si [ts] sesini değil, alfabedeki [s] ile benzer yazılan [z] sesini temsil eder.
Yazı sistemi > Alfabe > Harf çevirisi (transliterasyon)

Oskanca yazıtlarından alıntı yapıldığında, "Oskanca" alfabesindekileri Latin kalın harflerine, "Latin" alfabesindekileri Latin italik harflerine ve "Yunan" alfabesindekileri modern Yunan alfabesine çevirmek geleneksel olan yöntemdir. Üç alfabenin de harfleri küçük harflerle gösterilir.
Fonoloji > Ünlüler

Ünlüler ns ve nct'den önce (ikincisinde n kaybolur) ve muhtemelen nf ve nx'den önce de düzenli olarak uzatılır. İçtürem (sestürem), bir akıcı veya genizsil ile başka bir ünsüz arasında, öncesinde veya sonrasında bir ünlünün gelişmesi, Oskancada sıklıkla görülür; diğer (akıcı/genizsil olmayan) ünsüz önce gelirse yeni ünlü önceki ünlüyle aynı olur. Diğer ünsüz sonra gelirse yeni ünlü sonraki ünlüyle aynı olur.
Fonoloji > Ünlüler > Tekli ünlüler > A

Kısa a çoğu yerde bulunur. Uzun ā başlangıç veya orta yerde bulunur. Son ā, [ɔ:] ile benzer ses çıkarmaya başlar, böylece ú veya nadiren u şeklinde yazılır.
Fonoloji > Ünlüler > Tekli ünlüler > E

Kısa e "genellikle" değişmez; orta hecede bir dudaksıldan önce u veya i olur ve başka bir sesli harften önce e, í ile yazılmış yüksek orta [ẹ]'ye yükselir. Uzun ē benzer şekilde, yazılı í veya íí'nin sesi olan yüksek orta [ẹ]'ye yükseltir.
Fonoloji > Ünlüler > Tekli ünlüler > I

Kısa i yazılırken í olur. Uzun ī, i ile yazılır, ancak çiftlenerek yazıldığında uzunluk işareti olarak ií diye yazılır.
Fonoloji > Ünlüler > Tekli ünlüler > O

Kısa o çoğunlukla değişmeden kalır ve ú diye yazılır; son sesteki -m'den önce, daha çok u gibi olur. Uzun ō, u veya uu ile gösterilir.
Fonoloji > Ünlüler > Tekli ünlüler > U

Kısa u genellikle değişmez; t, d, n'den sonra ses iu'nun sesine dönüşür. Uzun ū genellikle değişmez; tek hecelerde ī sesine dönüşmüştür ve son hecelerde ī sesine dönüşmüş de olabilir.
Fonoloji > Ünlüler > İkili ünlüler

İkili ünlülerin sesleri değişmeden kalır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| /aj/ | /ej/ | /oj/ |
| /aw/ | /ew/ | (ow/ |
Fonoloji > Ünsüzler

Oskanca aşağıdaki ünsüzlere sahiptir:
|  |  | Dudaksıl | Dişyuvasıl | Öndamaksıl | Artdamaksıl | Gırtlaksıl |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Patlamalı | Ötümsüz | p | t |  | k |  |
| Patlamalı | Ötümlü | b | d |  | ɡ |  |
| Sürtünmeli | Sürtünmeli | f | s |  |  | h |
| Genizsil | Genizsil | m | n |  |  |  |
| Akıcı | Akıcı |  | l | l |  |  |
| Rotik | Rotik |  | r | r |  |  |
| Yarı ünlü | Yarı ünlü |  |  | j | w |  |
Fonoloji > Ünsüzler > S

Oskancada ünlüler arasındaki s, Latince ve Umbriyacada olduğu gibi rotasizme uğramadı ama ötümlüydü ve /z/ sesi haline geldi. Fakat ünlüler arasında orijinal rs kümesi, ya önceki ünlüyü uzatan basit bir r'ye ya da Latincedeki gibi uzun bir rr'ye dönüştü ve kelimenin sonunda orijinal rs, tıpkı Latince'de olduğu gibi r oldu. Latince'den farklı olarak, s'ler sm, sn, sl ünsüz kümelerinden ne Oskancada ne de Umbriyacada düşürülmez. Umbriyaca sesna "akşam yemeği", Oskanca kersnu ve Latince cēna.
Morfoloji > İsim çekimi

Oskancada isimler yedi durumdan biriyle çekimlenir: yalın, seslenme, belirtme, tamlayan, yönelme, ayrılma ve bulunma (sonuncusu Latincede bulunmaz). Aynı Latincede olduğu gibi farklı çekim sınıfları bulunmaktadır.
Morfoloji > İsim çekimi > İkinci çekim

Oskancadaki ikinci çekimi Latincedeki karşılığından ayıran bazı özellikler bulunmaktadır:
Eril tekil yalın bitiminde *-os > -s değişimi yaşanır, daha sonraki fonetik ve ortografik değişimlere yol açar.
Tekil yalın -eis i-gövdelerinden alınmıştır.
Çoğul yalın -ús, cansız tematik isimler için kullanılan Hint-Avrupa çoğul yalın bitimini korur, Latince ise yerine zamir çekiminden *-oi > -ī bitimini kullanır.
|  | Tekil | Çoğul |
| --- | --- | --- |
| Yalın | -s (eril) -úm (nötr) | -ús (eril) -ú (nötr) |
| Seslenme | -e | ? |
| Belirtme | -úm | -úss (eril) -ú (dişil) |
| Tamlayan | -eís | -úm |
| Yönelme | -úí | -úís |
| Ayrılma | -úd | -úís |
| Bulunma | -eí | -úís |
Morfoloji > İsim çekimi > Üçüncü çekim

Latincedeki gibi Oskancada da bu çekim i-gövdeleri ile ünsüz gövdelerini birleştirmektedir. Bu sınıfta nötr tasdiklenmemiştir.
|  | Tekil | Çoğul |
| --- | --- | --- |
Yalın: -s 
Seslenme: ?
| Belirtme | -úm, -um | -s |
| Tamlayan | -eís | -úm |
| Yönelme | -eí | -is |
| Ayrılma | -úd | -is |
| Bulunma |  | -is |
↑  Eğer ki bu bitimle /ts/ kümesi oluşursa bu küme -z olarak yazılır, ör: húrz "kapanmış yer" (< *hortos)
↑  io-gövdesi isimlerinde -im, ör: Pakis (özel isim, yalın) > Pakim (belirtme)
↑  Bazı kelimelerde gövde sonundaki ünsüzleri düşürürken bazılarında da hiç bulunmaz.
↑  Eğer ki bu bitimle /ts/ kümesi oluşursa bu küme -z olarak yazılır, ör: deívúz "bir tanrı sınfı"