stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İbrahimhalil Han Sarayı

| İbrahimhalil Han Sarayı |
| --- | --- |

Yerel ad 
Konum: Şuşa Devlet Tarih ve Mimari Koruma Alanı, Şuşa, Azerbaycan
Kuruluşu: 18. yüzyıl
Kurucusu: Penahali Han
İbrahimhalil Han Sarayı veya İbrahimhalil Han Şatosu, Şuşa şehrinin güneydoğu kesiminde, Taşaltı köyü yakınlarında bulunan tarihi bir saraydır. Bazı kaynaklarda sarayın, İbrahimhalil Han döneminde Han'ın ikametgâhı olmasıyla ilgili olarak Karabağ Han Sarayı olarak da anılıyor.
Tarihi

Han'ın sarayının bulunduğu kaleler, Azerbaycan'ın feodal döneminin kale-şehirlerinin karakteristiğidir. Mimari ve planlama açısından 18. yüzyılın başlarından itibaren oluşmaya başlayan küçük feodal devletler olan hanlıkların başkentleri olan bu kalelerde, hükümdar ve ailesinin ikameti, güvenliği ve faaliyetlerini sağlamak için saray kompleksi ve diğer yardımcı binalar bulunuyordu. 16. - 18. yüzyıllarda Azerbaycan'daki yönetici kalelere İçeri kale, Bala kale veya Ark (örneğin Tebriz'de olduğu gibi) deniyordu.
Genellikle feodal şehirlerin inşası hükümdarın kalesinin inşasıyla başlar. Şuşa kalesinin bulunduğu bölge eşsiz bir stratejik özelliğe sahip olduğu için Penahali Han'ın kalesi de dahil olmak üzere kale içindeki kalelerin inşasına Şuşa kalesinin inşası ile eş zamanlı olarak başlanmıştır. Mirza Adıgözel Bey'e göre Panahali Han'ın hükümdarlığı sırasında Şuşa'da Han ailesinin üyeleri için "geniş binalar ve yüksek saraylar" inşa edildi.
Karabağ tarihçisi Mir Mehdi Hazani, Şuşa kalesinin yapımından bahsederken Penahali Han'ın emriyle kale içinde saraylar inşa edildiğini de vurgulamaktadır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Penahali Han, Şuşa'da küçük bir kaleye benzer kale duvarlarıyla çevrili bir saray inşa etti. Kendi sarayına yakın bir tepede de oğlu İbrahimhalil için bir saray yaptırdı. | ” |
Mimari özellikleri

Şuşa Kalesi'ndeki kalelerin benzersiz mimari özellikleri, antik çağlardan beri gezginlerin ve kent ziyaretçilerinin ilgisini çekmiştir. Örneğin, 19. yüzyılın ortalarında "Kafkas" (Rusça: Кавказ) gazetesi şunları yazıyordu:"Şehirdeki çeşitli evler ve konutlar arasında Han ailesinin üyelerinin yaşadığı saraylar öne çıkıyor: benzersiz bir karaktere sahipler. Köşelerde yuvarlak kuleler bulunan yüksek duvarlarla çevrilidirler."
Tarihsiz nazım plana göre, Şuşa kalelerinin hemen hemen hepsinin benzer bir konfigürasyona sahip olduğu belirlenmiştir. Planı dikdörtgen olan yapının dört köşesine savunma kuleleri yerleştirilmiştir. İçeriden bu surların bitişiğinde kale sakinlerine hizmet edenlerin ikameti için saray tipi binalar yapılmıştır. Şahbulag Kalesi'nin mimari özellikleri, Şuşa kalelerinin hacim-mekân çözümünü ve plan oluşumunu etkilemiştir.
Şahbulag kalesinde olduğu gibi bu kalelerin girişleri kuzey yönünde yer almaktadır. Doğrudan girişe karşı savunmak için, kapının önüne "Г" şeklinde bir geçişe sahip prizmatik bir kapakla tamamlanmış bir kule dikilmiştir.
İbrahimhalil Han'ın sarayı, dört tarafı surlarla çevrili kare planlı bir yapıdır. Kale surlarının dört köşesinde içten açılan yarım daire biçimli kuleler yer alır. Saray sakinlerine hizmet eden hizmetliler, kale içinden kulelere bağlanan konutlarda yaşıyordu.
Kalenin kuzeye bakan ana girişi, çıkıntılı prizmatik bir hacimle korunmaktadır. Bu bakımdan kalenin girişi Şuşa kalesinin Gence kapısında kullanılan tekniği tekrarlamaktadır. Bu tip inşaat tekniği, kapının savunmasını güçlendirerek, kapıya doğrudan yaklaşma olasılığını sıfıra indirir.
Giriş kapısının konstrüktif çözümü de dikkat çekiyor. Masif taştan (2.40 x 0.70 x 0.45 m) kapı sövesi, masif taştan yapılmış ve 2.10 metre yüksekliğindeki kapı kasasına oturmaktadır. Kapı sövesinin üzerinde düzgün kesme taşlardan yapılmış kabartma bir kemer yer alır. Kemerin kulak zarı, idol duvarlı büyük yontulmamış taşlardan yapılmıştır. Bu giriş kapısı çözümü, Şuşa şehrinin mimarisinde yaygındır.
Saray külliyesine dahil olan tüm yapılar, iyi yontulmuş küçük taşlardan yapılmış tonozlu tavanlarla örtülmüştür. Şuşa'daki bu tür tonozlu tavanların yapım tekniği oldukça basitti. Böylece yapının duvarları örüldükten sonra içi toprakla doldurularak toprak üzerine çatı yapımına geçiliyordu. İnşa edilen tavanın duvarları kuruduktan sonra binanın içi topraktan arındırılmıştır.
İskele, Anamur

| İskele |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mersin ilinin Türkiye'deki konumu
İskeleİskele'nin Mersin'deki konumu
Koordinatlar: 36°04′23″N 32°52′08″E﻿ / ﻿36.073°K 32.869°D﻿ / 36.073; 32.869
Ülke:  Türkiye
İl: Mersin
İlçe: Anamur
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 2.146
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 324
İl plaka kodu: 33
Posta kodu: 33650
İskele, Mersin ilinin Anamur ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 2.146 |  |
| 2018 | 2.151 |  |
| 2017 | 2.013 |  |
| 2016 | 1.948 |  |
| 2015 | 1.918 |  |
| 2014 | 1.909 |  |
| 2013 | 1.762 |  |
| 2012 | 1.764 |  |
| 2011 | 1.738 |  |
| 2010 | 1.705 |  |
| 2009 | 1.645 |  |
| 2008 | 1.689 |  |
| 2007 | 1.765 |  |
İsrafil

İsrail ile karıştırılmamalıdır.
İsrafil (Arapça: إسرافيل), İslam inançlarına göre dört büyük melekten birisidir. İsrâfil'in görevi kıyamet günü Sûr'a üflemektir.
İsrâfil, el-Kazvinî (1270) İsrafilin İslam dışındaki meleklerden Uriel, veya Raphael'in karşılığı olduğu ileri sürülür.
İsrâfil kıyamet gününde Allah'ın emri ile iki defa Sûr'a üfleyecektir. "Sûr'a üflenir ve Allah'ın dilediği kimseler dışında göklerdeki herkes ve yerdeki herkes ölür. Sonra ona bir daha üflenir, bir de bakarsın onlar kalkmış bekliyorlar."
İsrâfil'in birinci üflemesi ile yer ve gökteki bütün canlılar ölecek ve dünya hayatı sona erecektir. İkinci defa üflemesiyle de bütün canlılar dirilecek ve ahiret hayatı başlayacaktır. İsrâfil, Sûr'a üfüreceği için, Sûr Meleği de denilmiştir. Muhammed'e Sûr'un mahiyeti sorulunca şöyle demiştir: "Üfürülen bir boynuzdur." "İsrâfil Sûr'u tutmuş hazır bir şekilde kendisine ne zaman üfürmek için emredileceğini bekliyor."
İsrâfil'in sûr'a üfürmesini anlatan uzun bir hadis, tefsir kitaplarında konu ile ilgili ayetlerin açıklamasında kullanılmıştır. Hadisin bazı cümleleri sahih hadis kitaplarında konu ile ilgili bahislerde geçmekle beraber, bazı cümleleri ifade ve manâ bakımından münker kabul edilmiştir. Hadisin tek râvisi olan İsmail b. Râfi Medine'nin kıssacılarındandır. Kıssacılar kulaktan kulağa geçen hikâyeleri kolaylıkla ezberleme kabiliyetleri ile bilinirdi.
İslâm'da İsrâfil'e ve diğer meleklere atfedilen yüceliklerden dolayı Muhammed'in bazen onların ismi ile dua ettiği rivayet edilir: "Ey Allah'ım, Cebrâil, Mikâîl ve İsrâfil'in Rabbi, göklerin ve yerin yaratıcısı, gaybı ve şehâdet âlemini bilen. Sen kullarının arasındaki ihtilaflar hakkında hüküm sahibisin. Beni izninle ihtilaf edilen şeylerde hakka kavuştur. Sen dilediğini sırat-ı müstakim'e kavuşturursun.
İkili devlet sistemi

İkili devlet sistemi veya ikili devlet teşkilatı, ülkenin doğu-batı veya sağ-sol olarak ikiye ayrılıp yönetilmesidir. Eski Türk Devletlerinde uygulanan bir yönetim biçimidir. İkili teşkilat sistemi ilk olarak Asya Hun Devleti'nde Mete Han zamanında uygulanmıştır. Son olarak uygulayan Türk devleti de Karahanlılar'dır.
Ülkenin doğusunu kağan yönetirken batıyı yönetenlere yabgu unvanı verilirdi. Yabgu genelde kağanın kardeşi veya oğludur. Batı kanadının iç işlerinden sorumludur. Dış işlerde hakana bağlıdır.
İslamiyet öncesinde Türkler ülkeyi yöneten hükümdara yönetme görevinin Gök Tanrı tarafından verildiğine inanırlardı. Bu inanca ise “Kut” inancı denirdi ve bu inanca göre yönetme görevinin kan bağıyla nesilden nesile aktarıldığına inanırlardı.Kut inancı sebebiyle ülkenin ikiye bölünmesi kolaylaşırdı. Kağanın çadırının girişi ve tahtı Gök Tanrının sembolü Güneş olarak kabul edildiği için doğuya bakar Kağan doğuyu yönetirdi.
Geniş topraklara sahip olan ülkenin yönetimi daha kolaylaşırdı ancak yönetimde bulunan çifte hükümdarlık anlaşmazlıklara ve iç karışıklıkların çıkmasına sebep olurdu. Bu durum devletin yıkılmasını veya ikiye ayrılmasını kolaylaştırırdı.
Tip 44 karabina

| Tip 44 karabina |
| --- | --- |
Rifle_Type44.JPG 
Çeşidi: Süvari karabinası
Uyruğu:  Japon İmparatorluğu
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1912–1960'lar
Kullanıcılar: bkz. Kullanıcılar
Kullanıldığı savaşlar: I. Dünya Savaşı İkinci Çin-Japon Savaşı II. Dünya Savaşı Çin İç Savaşı Endonezya Ulusal Devrimi Kore Savaşı Birinci Çinhindi Savaşı Malaya İç Savaşı
Üretim tarihi
Tasarımcı: Nariakira Arisaka
Tasarlandığı tarih: 1911
Üretildiği tarih: 1911–1942
Üretim adedi: 91,900
Çeşitleri: bkz. Varyantlar
Özellikler
Ağırlık: 33 kg (72 lb 12 oz)
Uzunluk: 966 mm (38 in)
Namlu uzunluğu: 487 mm (19,2 in)

Mühimmat: 6.5×50mm Arisaka 7.62×39mm (savaş sonrası Çin modifikasyonu)
Etki: Kurmalı silah
Atış hızı: 700 m/s (2.300 ft/s) 6,5x50mm
Etkili menzil: 366 m (400 yd)
Azami menzil: 2.000 m (2.200 yd)
Besleme sistemi: 5 mermili içten şarjör
Tip 44 süvari tüfeği (四四式騎銃, Yonyon-shiki kijū/Yonjūyon-shiki kijū), Japon üretimi bir kurmalı tüfektir. Tüfek, yaygın olarak Tip 44 karabina olarak da bilinir. Tip 44, her ikisi de Tip 38 hizmet tüfeği temeline dayandığından Tip 38 karabina ile karıştırılabilir. 1911'de Arisaka Nariakira tarafından tasarlanan tüfek, süvari birlikleri için tasarlanan bir karabinadır. Tüfeğin sabit bir süngüsü vardı ve ilk olarak I. Dünya Savaşı'ndan önce hizmete alındı. Yüksek sayılarda üretilen tüfek, II. Dünya Savaşı'nın ilk yıllarında hala üretimdeydi.
Tarihçe

Tip 44, 1911'de üretilmeye başlandı ve 1912'de (Meiji Dönemi'nin 44. yılı, tüfeğe bu yüzden Tip 44 ismi verilmiştir) Japon ordusunun hizmetine girdi ve 1945'te II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Japonya tarafından kullanılmaya devam etti, tüfeğin üretimi bundan üç yıl öncesine, 1942'ye kadar devam etti. Bu yıllar boyunca yaklaşık 91.000 Tip 44 tüfek üretildi.
Tüfek süvari birliklerinin kullanması için tasarlanmış olsa da nakliye birimleri gibi diğer birçok birime tahsis edilmiş ve bazı süvari birimleri Tip 38 karabinayı kullanmaya devam etmiştir.
II. Dünya Savaşı'nın ardından, Tip 44 Çin Halk Kurtuluş Ordusu ve donanması tarafından kullanılmaya devam etmiştir. Bu tüfeklerden çoğu Çin İç Savaşı ve Kore Savaşı sırasında görülmüştür.
Geliştirme

Tip 44 tüfek, süvari askerlerini çok fazla silahla teçhiz etmemek adına Tip 38 karabina temelinden geliştirilmiştir, önceden bir süvari Tip 32 süvari kılıcına, tip 38 karabinaya ve bir süngüye sahip olmalıydı. Tip 44 karabinanın Tip 38'den temel farkı, bir diken süngüye sahip olması ve arkaya doğru katlanabilerek namlunun altında kilitli halde durabilmesidir.
Tüfeğin sağ tarafında, arpacığın tam olarak altında o dönemde Japon askerlerine verilen süngü dövüşü tekniklerinde kullanım için Tip 30 süngününkini taklit eden bir kanca bulunuyordu.
Tip 44, ayrıca dipçiğin içinde iki parçalı bir temizleme çubuğunu barındıran bir bölme içeriyordu ve bu bölmeye dönen bir kapak yoluyla erişiliyordu. Tüfek 6.5×50mm Arisaka mermilerini ateşliyordu ve beş mermilik bir iç şarjör kullanıyordu.
Tip 44, geri tepme ile ilgili problemlerden dolayı durdurulmadan önce kısa bir süre boyunca 7.7×58mm Arisaka mermileri ile test edildi.
Geliştirme > Varyantlar

Tip 44, üç varyant ile üretildi. Bu varyantlar arasındaki temel farklar, her varyantta uzunluğu ve dayanıklılığı arttırılan katlanan, namlu altındaki süngü bölmesiydi. Süngü bölmesine yapılan bu değişiklikler, atış kesinliği sorunlarını çözmek ve dipçiği güçlendirmek adınaydı. Varyantlar arasındaki daha küçük bir farklılık, dipçikteki temizleme çubuğu bölmesinde bulunabilir.
Birinci varyasyonun dipçikleri, temizleme çubuğunun her yarısı için iki deliğe sahip iken ikinci ve üçüncü varyasyonlar çubuğun iki yarısını da barındırmak için daha büyük tek deliklere sahipti.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra, Japon ordusundan ele geçirilen Tip 44 ve Tip 38'ler, HKO bu kalibrede AK ve SKS tüfekleri ile silahlandırıldığı için 7.62×39mm mermileri kullanması için modifiye edildi.
Modifiye edilen Tip 38'ler ve Tip 44'lerin iki versiyonu, sadece SKS namlulu veya bir ön kapak ve katlanan süngüye sahip SKS namlulu tüfekler idi.
Kullanıcılar

Çin: Halk Kurtuluş Ordusu tarafından kullanıldı.
Japonya: Japon İmparatorluk Ordusu'nun süvari birimleri tarafından kullanıldı.
Mançukuo: Mançukuo İmparatorluk Ordusu'nun elit süvari birimleri tarafından kullanıldı.
Kuzey Kore: Kore Savaşı'nda kullanıldı.
Güney Kore: Japon birliklerinden ele geçirildi ve Kore Savaşı'nda kullanıldı.
Alıntılanan eserler

Allan, Francis C. ve Macy, Harold W. The Type 38 Arisaka. [Tip 38 Arisaka] (İngilizce) 2007, AK Enterprises, ABD 978-0-9614814-4-5.
Çolpon-Ata

| Çolpon-Ata Чолпоната Çolpan Ata |
| --- | --- |

  Arma 
Ülke:  Kırgızistan
İl: Issık-Göl İli
Rakım: 1649 m
Zaman dilimi: +6
 • Yaz (YSU): UTC
Alan kodu: +996 3734
Çolpan Ata veya Çolpon Ata (Kırgızca: Чолпон-ата, Türkçe: Çulpan Ata), başkent Bişkek'in 240 km doğusunda, Karakol şehrinin 135 km batısında ve Issık Göl'ün kuzey kıyısında konumlanan, Issık-Göl İlçesi'nin idari merkezi bir turizm şehridir.
İsim kökeni

Чолпон: Zühre, Venüs, çobanyıldızı, çulpan, sabah yıldızı ve ата: ata anlamındadır. (Mitolojik bir koruyucu ruh adıdır.) İslam öncesi dini inanç kökenli, tahminen Türklerden Çiğil oymağının verdiği bir isimdir.
Turizm

Şehirde, büyüklü ve küçüklü sanatoria, hoteller ve konakhaneler yer alır. Çolponata şehri 1975 yılına değin şehir tipindeki kasaba mevkiinden, tamamen şehir makamına bürünmüştür. 
Zamanında şehirde 16 ulusun vekilleri varmış 17.000'e yakın halk yaşamış. 
2000-yıldan beri başka taraflardan göçüp gelenler olmuş.
Tarih

Diğer verilen isimler: Stanovishche Chalpan-Ata, Chalpan-Ata, Cholpon-Ata
Biraz kıyıdan uzakta batık köy Çengu -kızıl vadi- antik Usun Devleti başkenti (milattan önce ikinci yüzyıl) olduğu tahmin edilir. 1922 yılında kurulmuş olan Çulpan Ata, 1975 yılından sonra şehir konumundadır.
Çiğdemköy, Ünye

| Çiğdemköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ordu ilinin Türkiye'deki konumu
ÇiğdemköyÇiğdemköy'ün Ordu'daki konumu
Koordinatlar: 41°01′30″N 37°17′42″E﻿ / ﻿41.025°K 37.295°D﻿ / 41.025; 37.295
Ülke:  Türkiye
İl: Ordu
İlçe: Ünye
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 615
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 452
İl plaka kodu: 52
Posta kodu: 52300
Çiğdemköy, Ordu ilinin Ünye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Çiğdem köyünün eski adı Urmelu'dur. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Urmelu (اورملو) şeklinde geçer. Bu isim daha sonra "Ürmelü" şeklini almıştır.
Urmelu, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından tarihsel topraklarından göç eden Gürcülerin yerleştirildiği köylerden biridir. Nitekim 1882 yılına gelindiğinde buraya Acara-i Süfla (Aşağı Acara) bölgesindeki Zendidi (ზენდიდი) köyünden gelen 150 kişi (66 kadın ve 84 erkek) iskan edilmişti. 1910 yılında yapılan nüfus sayımında Urmelu köyünün nüfusu, 167'si kadın ve 206'si erkek olmak üzere, 59 hanede yaşayan 373 kişiden oluşuyordu.
Urmelu köyü, 1928 yılında Ünye kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte Ünye kazası Merkez ve Karakuş nahiyelerinden oluşuyordu. 1935 nüfusG sayımında "Çiydem" adıyla kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 397 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında "Çiğdem" şeklinde kaydedilmiş olan köyün nüfusu 714 kişiye çıkmıştı ve bu nüfus içinde 82 kişi okuma yazma biliyordu.
Çiğdemköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Coğrafya

Çiğdem köyü Ordu il merkezine 95 km, Ünye ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 615 |  |
| 2018 | 667 |  |
| 2017 | 387 |  |
| 2016 | 374 |  |
| 2015 | 370 |  |
| 2014 | 417 |  |
| 2013 | 409 |  |
| 2012 | 333 |  |
| 2011 | 335 |  |
| 2010 | 316 |  |
| 2009 | 310 |  |
| 2008 | 351 |  |
İnna Çurikova

| İnna Çurikova |
| --- | --- |
Çurikova 2018'de
Doğum: İnna Mikhailovna Çurikova 5 Ekim 1943(1943-10-05) Belebey, Başkurt, Sovyetler Birliği
Ölüm: 14 Ocak 2023 (79 yaşında) Moskova, Rusya
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1965-2023
Evlilik: Gleb Panfilov

İnna Mikhailovna Çurikova (Rusça: И́нна Миха́йловна Чу́рикова, 5 Ekim 1943, Başkurt - 14 Ocak 2023, Moskova), Rus aktris.
Filmografi

Clouds over Borsk (Тучи над Борском) (1963) as Raika, classmate Olya
Walking the Streets of Moscow (Я шагаю по Москве) (1963) as girl participating in the playful contest
Jack Frost (Морозко) (1964) as Marfúshka
Where are you now, Maxim? (Где ты теперь, Максим?) (1964) as Angelica
Cook (Стряпуха) (1965) as Barbara
Thirty Three (Тридцать три) (1965) as Rose Lyubashkina
Head nurse (Старшая сестра) (1966) as Nelly
The Elusive Avengers (Неуловимые мстители) (1966) as blond Josy
No Path Through Fire (В огне брода нет) (1967) as Tanya Tetkina
Nachalo (film) (Начало) (1970) as P`asha Stroganova/Joan of Arc
Request to speak (Прошу слова) (1967) as Elizabeth A. Uvarovа, chairman of the City Council
The Very Same Munchhausen (Тот самый Мюнхгаузен) (1979) as Jakobina von Munchhausen
The Theme (Тема) (1979) as Sasha Nikolaeva, museum guide
Valentina (Валентина) (1981) as Anna V. Khoroshih, barmaid
Wartime Romance (Военно-полевой роман)(1983) as Vera
Vassa (Васса) (1983) as Vassa Zheleznova
Dead Souls (Мертвые души) (1984) as Lady, nice in every respect
Courier (Курьер) (1987) as Lydia Alekseevna, Ivan's mother
Mother (Мать) (1990) as Pelagea Nilovna Vlassovna, Pavel's mother
Adam's Rib (Ребро Адама) (1990) as Nina Elizarovna
Casanova's Raincoat (Плащ Казановы) (1993) as Chloe
The Year of the Dog (Год Собаки) (1994) as Vera Morozova
Assia and the Hen with the Golden Eggs (Курочка Ряба) (1994) as Asya Klyachina
Shirli-Myrli (Ширли-Мырли) (1995) as Praskoviya Alekseyevna Krolikova
Bless the Woman (Благословите женщину) (2003) as Kunina
The Idiot (Идиот) (2003) as Lizveta Prokof'yevna Yepanchina, general Yepanchin's wife
Casus belli (Казус белли) (2003) as Masha
Narrow bridge (Узкий мост) (2004) as Rose Borisovna
Moscow Saga (Московская сага) (2004) as Mary Gradova
The First Circle (В круге первом) (2005) as Gerasimovich’s Wife
Spiral staircase (Винтовая лестница) (2005) as Olga Mikhalovna
Carnival Night-2, or 50 years later (Карнавальная ночь-2 или 50 лет спустя) (2006) as Inessa
Guilty Without Fault (Без вины виноватые) (2008) as Helena Kruchinina, a famous actress
Secrets of Palace Overturns. Part 7. "Vivat, Anna!" (Тайны дворцовых переворотов. Фильм 7. "Виват, Анна!") (2008) as Anna Ioanovna
Burnt by the Sun 2: Сitadel (Утомленные солнцем 2: Цитадель) (2011) as old woman
İsrafil (isim)

Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
İsrafil, bir erkek ismi, şu anlamlara gelebilir:
Ön adı İsrafil olanlar

İsrafil İsrafilov (1892–1946), Azeri asker
İsrafil Kışla (1959), Gürcü kökenli Türk siyasetçi
İsrafil Köse (1970–2016), Türk oyuncu
İsrafil Kurtcephe (1958), Türk asker, akademisyen ve Akdeniz Üniversitesi eski rektörü
İsrafil Yılmaz (1987–2016), Türk asıllı Hollandalı militan
Özbek, Elbistan

| Özbek |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kahramanmaraş
Koordinatlar: 38°12′36″N 37°27′07″E﻿ / ﻿38.21°K 37.452°D﻿ / 38.21; 37.452
Ülke:  Türkiye
İl: Kahramanmaraş
İlçe: Elbistan
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 88
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0344
Posta kodu: 46300
Resmî site 
Özbek, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Yıllar içerisinde köyden yurt içi ve yurt dışına göçler artmıştır. 2020 Nisan ayı itibarıyla 7 kişi yaşamaktadır. Yaz aylarında ise sayı artmaktadır.
Tarih

Köy sakinleri 20 yüzyılın başlarında Sünnet Köyü'nden gelmişlerdir. Başlangıçta Elbistan tarafında yerleşilmiştir. Daha sonra doğu tarafına doğru(Malatya yönü) yapılaşma devam etmiştir. İlk yerleşim yeri şu anda yıkık durumdadır.
Coğrafya

Kahramanmaraş iline 190 km, Elbistan ilçesine 23 km ve Malatya ilinede 110 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2010: 20
2007: 30
2000: 88    
1997: 107
| g t Elbistan mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Bahçelievler  Battalgazi  Ceyhan  Cumhuriyet  Esentepe  Güneşli  Kümbet  Kızılcaoba  Köprübaşı  Orhangazi  Pınarbaşı  Tepebaşı  Yeşilyurt  Yunusemre 
Kırsal Mahalleler:  Ağlıca  Akarca  Akbayır  Akören  Aksakal  Alembey  Alkayaoğlu  Armutalan  Atmalıkaşanlı  Bakış  Balıkçıl  Beştepe  Beyyurdu  Büyükyapalak  Çalış  Çatova  Çıtlık  Çiçekköy  Demircilik  Dervişçimli  Doğan  Eldelek  Elmalı  Evcihüyük  Fakıoğlu  Geçit  Gökçek  Gücük  Gümüşdöven  Günaltı  Gündere  Güplüce  Güvercinlik  Hacıhasanlı  Hasanalili  Hasankendi  Horhor  Izgın  İğde  İkizpınarı  İncecik  Kalaycık  Kalealtı  Kangal  Kantarma  Karaelbistan  Karahasanuşağı  Karahüyük  Karamağara  Kavaktepe  Kayageçit  Keçemağara  Kışlaköy  Körücek  Köseyahya  Köşkköy  Küçükyapalak  Ovacık  Özbek  Özcanlı  Sarıyatak  Sevdili  Söğütlü  Sünnetköy  Tapkıran  Tapkırankale  Taşburun  Tepebaşı  Topallı  Toprakhisar  Türkören  Uncular  Uzunpınar  Yalakköy  Yalıntaş  Yapılı  Yapılıpınar  Yapraklı  Yoğunsöğüt 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
İspanya erkek millî hentbol takımı

İspanya erkek millî hentbol takımı, İspanya'yı uluslararası turnuva ve maçlarda temsil eden erkek hentbol takımıdır. İspanya Kraliyet Hentbol Federasyonu tarafından yönetilmektedir.
İspanya, sıklıkla dünyanın en başarılı hentbol takımlarından biri olarak kabul edilmekte olup iki Avrupa Şampiyonası altın madalya kazanmıştır.
Ğreli

Ğreli köyü ve arka fonda Ahaltsihe kenti
Sapara Manastırı Aziz Saba Kilisesi.
Ğreli (Gürcüce: ღრელი; okunuşu: “ğreli”), Gürcistan’ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde Ahaltsihe Belediyesi’nde bir köydür. Ahaltsihe Havzası’nda, deniz seviyesinden 1.120 metre yükseklikte yer alır. Ahaltsihe kentine 2 km uzaklıktadır.
Ğreli, Minadze ve Çaçaraki köyleriyle birlikte Minadze temini oluşturmaktadır.
Tarihçe

Ğreli, “koyak” anlamına gelen Gürcüce “ğre” (ღრე) kelimesinden türemiş bir yer adıdır. Bu yer adı Osmanlıcaya Ğrel / Ğril (غریل) biçiminde girmiştir.
Köyde 9. yüzyılda kurulmuş olan Sapara Manastırı buranın çok eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Bu tarihte Ğreli Gürcü krallığı sınırları içinde yer alıyordu. Daha sonra birleşik Gürcü krallığının, bu krallığın zayıflaması üzerine bağımsız devlete dönüşen Samtshe-Saatabago’nun bir köyüydü. Osmalılar 16. yüzyılın son çeyreğinde köyü bu Samtshe-Saatabago’yu yöneten Gürcü atabeglerden ele geçirdiler. On yedi yıl sonra Osmanlı idaresinin gerçekleştirdiği tahrire göre köyde 15 hane yaşıyordu. Bu hanelerin vergi yükümlüsü reisleri  Elia, Zakara, Sabia, Gabriel, Grigol, Arsena, Mahara, Şalika, Matsatsa, Gogiça gibi adlarla kaydedilmişti. Bu kişi adları ve her hanenin ispenç vermesi, Ğreli’nin Hristiyan bir Gürcü köyü olduğunu göstermektedir. Bu tarihte köyde buğday, arpa, çavdar, darı, keten ve yonca tarımı ve arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu.
Ğreli, yaklaşık 250 yıl Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Çarlık Rusyası’nın eline geçti ve bu imparatorluğun bir parçası olan Gürcistan’a yeniden katıldı.
Ğreli’deki en önemli tarihsel yapı topluluğu olan ve 9. Yüzyılda inşa edilen Sapara Manastırı köyün 7-8 km uzağında yer alır. Burada birkaç kilise ve Çakeli Hanedanı’nın sarayı bulunmaktadır. Sapara Manastırı, Osmanlı yayılması yüzünden 16. yüzyılın sonlarında boşalmış, manastırın ikonaları ve diğer hazineleri Gürcistan'ın daha güvenli bölgelerine götürülmüştür.
Nüfus

2014 yılı verilerine göre köyde 394 kişi yaşıyordu. Nüfusun çoğunluğu Gürcülerden oluşuyordu.
| Sayım tarihi | Nüfus | Erkek | Kadın |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | 465 | 238 | 227 |
| 2014 | 394 | 220 | 174 |
Sapara Manastırı, 1930.