stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çerkes güzeli
Osmanlı'da Çerkes güzeli fikri

Birçok Osmanlı padişahının eşleri, İslam dinine geçmiş etnik Çerkeslerden oluşmaktaydı. Valide sultanlar arasında Perestü Valide Sultan, Pertevniyal Valide Sultan, Tirimüjgan Valide Sultan, Nükhetseza Başhanımefendi  etnik olarak Çerkes kökenliydi.
Önemli Çerkes Hatunlar arasında Şemsiruhsar Hatun, Saçbağlı Sultan yer almış; Haseki sultanları ise Mahidevran Sultan, Hümaşah Haseki Sultan, Hatice Muazzez Haseki Sultan ve Ayşe Haseki Sultan oluşturmuştur.
Çerkes asıllı Başkadınefendiler, Bedrifelek, Bidar, Kamures ve Servetseza olmuş, Kadınefendileri ise Bezmara, Düzdidil, Hayranıdil, Meyliservet, Mihrengiz, Neşerek, Nurefsun, Reftaridil, Şayan oluşturmuştur. Osmanlı hareminde yer almış diğer önemli Çerkes kökenli şahıslar arasında Cevherriz, Ceylanyar, Dilfirib, Nalanıdil, Dürdane, Hüsnicenan, Safderun ve Nergis bulunur.
Çerkeslerin güzelliğini öven "Lepiska Saçlı Çerkes" ("lepiska", düz sarı saçı ifade eder) gibi birkaç klasik Türk müziği ve şiiri de vardı. Türkiye'de yabancı bir etnik grup olarak Avrupai fiziksel özellikleri ile nitelendirdikleri için de Çerkesler bazen övülmektedir.
Abdülmecid'in, karısını keman çalarkenki tasviri, 1915
Ölümün Zaferi

| --- | --- |


Sanatçı: Pieter Brueghel
Yıl: yak. 1562
Tür: Ahşap üzerine yağlı boya
Boyutlar: 117 cm × 162 cm (46 in × 64 in)
Konum: Prado Müzesi, Madrid
Ölümün Zaferi (Felemenkçe De Triomf van de Dood), Flaman ressam Pieter Brueghel tarafından çizilmiş bir tablodur. Yaklaşık 1562'de, ahşap üzerine yağlı boya ile çizilmiştir. 117 x 162 cm boyutlarındaki tablo Madrid'deki Prado Müzesi'nde sergilenmektedir.
Tablo, 16. yüzyıl Flaman okulunun özelliklerini gösterir. Rönesans hümanistlerinden biri olan Brueghel, bu tabloda diğer eserlerinden uzaklaşarak, daha önceki Flaman geleneğinin büyük ustası olan Hieronymus Bosch'un eserlerine yaklaşır. Hiciv ve ahlakî ders yönleri ağır basan bu tablo, Bosch'un Prado Müzesi'nde sergilenen eserlerine benzer.
Bosch'un etkisi tabloda, ölümün birkaç farklı hâlinin, özgür biçimde ve oldukça detaylı çizilmiş birden fazla sahnede anlatılmasıyla ortaya çıkar. Tablonun teması, Orta Çağdaki Ölüm Dansı'nı akla getirir. Ancak bu tablonun, yüz yıl önce çizilmiş olan Dünyevi Zevkler Bahçesi ile olan ortak bir yönü, Ölüm Dansı temasından uzaklaşmasını sağlar: Brueghel'in tablosundaki kalabalıklar iblislerden değil iskeletlerden oluşur. Bu durum, semavî bir dine inancı değil, kötümser ateizmi akla getirir.
Tablo > İçerik

Bu tablo, panoramik bir ölüm peyzajıdır: uzaklarda gökyüzü, yanmakta olan şehirlerin dumanıyla örtülmüştür ve altındaki denize gemi enkazları dağılmıştır. Kıyıda, etrafında bir ölüm ordusunun toplandığı bir ev gözükür. Dağılmış ve yıkılmış durumdaki manzara, insanlığın bayağılığını, zalimliğini ve sağduyu eksikliğini vurgular. Manzaranın çeşitli yerlerinde, tepelerinde içine cesetlerin bırakıldığı tekerlekler olan direkler ve asılanların cesetlerinin sallandığı darağaçları vardır.
Tablonun orta kısmında tek başına ve güçsüz biçimde duran bir haç bulunur. Ölüm, tabut kapaklarından yapılma kalkanlar taşıyan iskeletlerden oluşmuş ordusuyla ilerlemektedir. Bu ordunun önündeki insanlar, elindeki tırpanla insanları öldüren atlı bir iskelet tarafından, üzerinde haç bulunan büyük bir kutunun içine doğru sürülmektedir. Tablonun her yerinde, çaresizce kaçışan ya da sonuçsuzca karşı koymaya çalışan insanlara saldıran iskeletler vardır. İnsanlar birçok farklı yolla öldürülmektedir: iskeletler insanları asmarak, boğmarak, boğazlarını keserek öldürürken, iskelet köpeklerin parçaladığı kurbanlar da vardır.
Sol tarafta, zalim görünümlü bir iskeletin sürdüğü arabanın içinde birçok kafatası vardır. Tabloda, toplumun her kesiminden insanlar, çiftçiler, askerler, soylular ve krallar, ölüme aynı şekilde maruz kalmaktadır. Ölümün gücünü işleyen bu tema, Orta Çağ'da sıkça kullanılmıştır. Tablonun ön orta bölümünde bir köpek, yere düşmüş annesinin kucağındaki ölü bir çocuğun yüzünü kemirir. Tablonun bu bölümündeki ölüler kefenlenmektedir. Biri, tabuta bile konmuştur.
Bruegel tabloda mizahi durumlara da yer vermiştir. Tablonun sağ alt köşesinde, birbirlerine kapılmış iki aşık, etraflarında olup bitene ilgisizdir. Arkalarındaki iskelet ise, erkek aşığı taklit ederek, ut çalıyormuş gibi yapar. Kareli elbise giymiş bir ozan, aşıkların yanındaki üzeri yemeklerle dolu masanın altına saklanmaya çalışır. Onun hemen önünde, insanları korumak için kılıcına davranan bir adam dikilmektedir.
Genel olarak kasvetli bir temaya sahip olan tabloda, daha çok karanlık renkler kullanılmıştır.
Tablo > Yorum

16. yüzyıl ortalarındaki yaşam tarzının detaylarını içeren tablo, bu açıdan tarihî anlamda bilgilendiricidir. İnsanların kıyafetleri ve kart oyunları gibi hususlar tabloda ayrıntı şekilde ele alınmıştır. Ayrıca tabloda benzersiz şekilde, 16. yüzyılda kullanılan bir idam şekli olan işkence çarkı da betimlenmiştir. Müzik aletleri ve ilk mekanik saatler gibi nesneler sayesinde, 1560'ların yaşam tarzı hakkında bilgi edinilebilir.
Bazı yorumlara göre Brueghel, 1568'de başlayan Seksen Yıl Savaşı'nın öncesindeki gittikçe kötüleşen politik durumdan etkilenmiştir. Ancak tablo savaştan 6 yıl önce çizilmiştir. Bir başka yoruma göre tablo, ressamın 1562'de çizdiği Dulle Griet gibi bir savaş alegorisidir. Tablo, 14. yüzyılda tüm Avrupa'yı etkileyen ve Kara Ölüm olarak adlandırılan salgını da betimliyor olabilir. Tabloda ayrıca, Orta Çağ'daki toplumsal dönüşüm ve feodalizmin yıkılışı da yer alır. Sol taraftaki taçlı adam iktidarı ya da gücü temsil eder. Başında, elinde kum saati tutmakta olan bir iskelet vardır. Başka bir iskeletin para dolu fıçılara uzanması, feodalizmin sonunu getiren tüccarlaşmayı temsil ediyor olabilir.
Kültürel etkileri

Don DeLillo'nun Underworld isimli romanında, J. Edgar Hoover bu tablodan etkilenmektedir. Ayrıca tablonun ismi, romanın prologunda yer alır.
Arturo Pérez-Reverte'nin gizem romanı La tabla de Flandes'te (Flaman Tablosu) tarif edilen tablo Ölümün Zaferi'dir.
Anne Rice'ın Vampirle Görüşme isimli romanında tablodan bahsedilir.
Sylvia Plath'ın Two views of a cadaver room (Bir Kadavra Odasından İki Görüntü) isimli şiirinin ikinci kıtasında bu tablo anlatılır.
Monty Python'ın İspanyol engizisyonu hakkındaki bir skecinin yazılarında arka plan olarak bu tablo kullanılmıştır.
Arkada tabuttan kalkanlarla ölüm ordusu, önde aşıklar, ozan ve kılıçlı adam
İşkence çarkı (Catherine çarkı)
Serinyayla, Haymana

| Serinyayla |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 39°10′08″N 32°32′02″E﻿ / ﻿39.1689°K 32.5339°D﻿ / 39.1689; 32.5339
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Haymana
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 306
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06860
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (1. Seçim Bölgesi) 
Resmî site 
Serinyayla, Ankara ilinin Haymana ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Ankara iline 118 km, Haymana ilçesine 43 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 120 | ADNKS |
| 2014 |  13% | 104 | ADNKS |
| 2015 |  26% | 131 | ADNKS |
| 2016 |  43% | 187 | ADNKS |
| 2017 |  9% | 170 | ADNKS |
| 2018 |  81% | 308 | ADNKS |
| 2019 |  35% | 201 | ADNKS |
| 2020 |  6% | 214 | ADNKS |
| 2021 |  14% | 244 | ADNKS |
| 2022 |  3% | 252 | ADNKS |
| 2023 |  21% | 306 | ADNKS |
Masumların Katliamı (Bruegel)

Kraliyet Koleksiyon'ndaki tablo
Masumların Katliamı tablosunun meşe üzeri çeşitli yağlıboya versiyonları 16. yüzyıl Hollandalı ressamlar Pieter Brueghel (baba) ve oğlu Genç Pieter Brueghel tarafından yapılmıştır. Eser, İncil'deki “Masumların Katliamı” anlatımını, Seksen Yıl Savaşları olarak da bilinen, İspanyol yönetimine karşı Hollanda İsyanı'nın başlangıcında Hollanda'da bir kış katliamını resmeden bir tablodur. Halen Yaşlı Bruegel'e (y.1565-1567) ait tek versiyon olduğu düşünülen bu tablo, İngiliz Kraliyet Koleksiyonu'ndadır. Eser bir süreliğine Hampton Court Sarayı'nda, 2017'de ise Windsor Kalesi'ndeydi. Kutsal Roma İmparatoru II. Rudolf, tablodaki ölü ve ölmekte olan çocukların resimlerini gizlemek için üzerinin boyanmasını emretmişti.
Viyana Sanat Tarihi Müzesi'nde (katliamı gösteren tek versiyon), Brüksel'deki Belçika Kraliyet Güzel Sanatlar Müzeleri'nde ve Bükreş'teki Romanya Ulusal Sanat Müzesi'ndeki önde gelen örnekleri kapsayan 7 veya 14'e kadar versiyonu listeleyen farklı sanat tarihçileriyle, diğer pek çok resim Genç Pieter Breughel'e atfedilir. Genç Pieter Breughel de bir örneği Belçika Kraliyet Güzel Sanatlar Müzeleri'nde bulunan Masumların Katliamı'nın kendi farklı kompozisyonunu yaptı.
Arkaplan

Resimde, İncil'in Yeni Ahit'indeki Aziz Matta İncili 2:16-18'de anlatılan bir olay anlatılmaktadır: Kral Hirodes, Müneccimler tarafından İsa'nın Beytüllahim'de doğduğunu öğrendikten sonra, askerlerine Beytüllahim'de 2 yaşın altındaki tüm bebek çocukları öldürmelerini emretti. (İncil'deki anlatımda bir melek İsa'nın ailesini uyardı ve onlar Mısır'a kaçtılar.) “Masumların Katliamı” olayı 28 Aralık'ta Katolik, Lüteriyen ve Anglikan kilise takvimlerinde Noel Bayramı'nın dördüncü günü olarak anılır.
Bruegel muhtemelen Seksen Yıl Savaşları olarak da bilinen, İspanyol yönetimine karşı Hollanda İsyanı'nın başlangıcında işgalci İspanyol birliklerinin davranışlarına bir yorum olarak, olayı Flaman köylülerinin İspanyol askerleri ve Alman paralı askerleri tarafından saldırıya uğradığı 16. yüzyıldan kalma bir Hollanda köyü olarak resmetti.
1564-65'in çok şiddetli kışı, saçaklardan sarkan buz sarkıtları ve kalın bir buz tabakasıyla kaplı bir gölet ile karla kaplı olay yeri resmine ilham vermiş olabilir: şiddetli kış aynı zamanda 1565 tarihli Karda Avcılar tablosuna da ilham kaynağı olmuştur.
Sürümler

Kraliyet Koleksiyonu'ndaki Yaşlı Bruegel'in versiyonu Kutsal Roma İmparatoru II. Rudolph tarafından satın alındı ve 1600 civarında Prag'daydı. Rudolph, birçok bebeğin kendi imparatorluk armaları olan çift başlı kartal taşıyan askerler tarafından katledildiğini gösteren resmi beğenmedi ve çocukların üzerini yiyecek ve hayvanlar da dahil olmak üzere başka küçük nesnelerle boyattı. Böylece burası bebek katliamı değil bir yağma sahnesi haline geldi. Daha sonraki aşırı boyama, 1998'deki koruma çalışmaları sırasında ortaya çıktı ve Lorne Campbell, Kraliyet Koleksiyonu'ndaki tablonun Yaşlı Bruegel'in orijinal versiyonu olduğunu belirledi.
Bu versiyon muhtemelen Otuz Yıl Savaşları'nın sonunda 1648'de İsveç ordusu tarafından Prag Kalesi'nden yağmalanan imparatorluk koleksiyonundaki birçok tablodan biriydi: 1652'de tablo Kraliçe Kristina'nın koleksiyonundaydı ve bu Koleksiyon, 1660 yılında Breda'da sürgündeki II. Charles tarafından satın alındığında İngiliz Kraliyet Koleksiyonu'na girdi.
"BRVEGEL" 1565–67 olarak imzalanmıştır ve 102 × 155 santimetre (40 × 61 inç) boyutlarındadır.
Viyana Sanat Tarihi Müzesi'ndeki versiyonun uzun süre Yaşlı Pieter Bruegel'in orijinali olduğu düşünülüyordu. 17. yüzyılın başlarında tablo Neue Burg'daydı ve 1748'de Gemäldegalerie'ye verildi. Artık tablonun, oğlu Genç Pieter Breughel veya stüdyosu tarafından yapılan bir kopyası olduğu düşünülmektedir. Üzeri boyanmadığı için katliamın orijinal ayrıntılarını gösterir; bu aynı zamanda diğer erken versiyonlarda da geçerlidir. Tablo "BRVEG" imzalıdır. Genç Breughel tarafından imzalanan ve bilinen en eski tablolarından biri olan 1593 tarihli bir versiyon, Lons-le-Saunier'deki Musée des Beaux-Arts'ta bulunmaktadır.
".BRVEGEL. 15.." imzalı başka bir kopya İsveç'teydi ve daha sonra eski Sovyet hükûmeti tarafından satılmadan önce Ermitaj Müzesi'ndeydi. 1979'da Paris'te, 2005'te Sotheby's'de ve ardından 2012'de Christie's'de Genç Pieter Breughel tarafından yapılmış resim 1,8 milyon sterline satıldı. Romanya'nın Sibiu kentindeki Brukenthal Müzesi'ndeki bir başka versiyon ise 'P. BRVEGEL' imzasını taşımaktadır. 2009 yılında Sotheby's'de satılan, Belçika ve Hollanda menşeli, yine Genç Pieter Breughel'e atfedilen versiyon 4,6 milyon £'ya satıldı.
Grande Jatte Adası'nda Bir Pazar Öğleden Sonrası

| --- | --- |


Sanatçı: Georges Seurat
Yıl: 1884-1886
Tür: Tuval üzerine yağlı boya
Boyutlar: 207,6 cm × 308 cm (817 in × 121 in)
Konum: Şikago Sanat Enstitüsü, Chicago, ABD
Grande Jatte Adası'nda Bir Pazar Öğleden Sonrası (Fransızca: Un dimanche après-midi à l'Île de la Grande Jatte) Fransız ressam Georges Seurat'ın 1886 yılında tamamladığı tablosu. Bu eser, ondokuzuncu yüzyıl sonları ve yirminci yüzyıl başlarında Fransız Yeni izlenimci ressamlar tarafından yaygın olarak kullanılan noktacılık tekniğinin en iyi orneklerinden biri kabul edilir.
Tablo, ABD'de Şikago Sanat Enstitüsü'nde sergilenmektedir.
Chicago Güzel Sanatlar Enstitüsü tarafından satın alınması

1923'te Frederick Bartlett Chicago Güzel Sanatlar Enstitüsü mütevelli heyetine seçildi. O ve ikinci karısı olan Helen Birch Bartlett o zamana kadar topladıklari Fransız izlenimcilik veya empresyonizm ve yeni izlenimcilik veya postempresyonizm ve Modernist üsluplu tablo koleksiyonlarını enstitüye ödünç olarak verdiler. Helen o zamanki modern ve avangart Fransız ressamları ve resim eserlerinde çok meraklı ve bilinçliydi; ve kocasının bunlardan güzel bir koleksiyon kurmasına önayak olmuştu. 1924'te Chicago Güzel Sanatlar Enstitüsü profesyonel ve eksper çalışanları Seurat'ın "Grande Jatte Adası'nda Bir Pazar Öğleden Sonrası" adlı eserinin sanat eseri piyasasında olduğundan haberdar olmuşlardı ve kurumun mütevelli heyetini ve özellikle Frederick Bartlett'in bu eseri satın almasına önayak oldular. Günümüzde bu eser Chicago Enstitüsünde sergilenmekle beraber sahipliği "Helen Birch Anısına Koleksiyonu" içindedir.
Amerikan ressam Don Celender 1974-75 yıllarında yazdığı Observation and Scholarship Examınation for Art Historians, Museum Directors, Artists, Dealers and Collectors (Sanat Tarihcileri, Muze Mudurleri, Sanat Eseri Simsarlari ve Sanat Eseri Koleksiyonculari icin Gozlemler ve Bilmsel Calismalar Imtihani) adlı kitapta bu eserin 1924'teki maliyetinin $24.000,00 olduğunu yazmıştır. Bu maliyetin gerçek olup olmadığı Enstitü tarafından ne doğrulanmış ne de tekzip edilmiştir. Bu eserin satın alımında Enstitü'nün kendi fonlarından da katkı yapılıp yapılmadığı bile bilinmemektedir.
Seurat tarafından benzer eserler

La Grand Jatte için Eskiz, 1884 Zoom[ölü/kırık bağlantı]
Oturan Figürler, 1884
Die İnsel La Grande Jatte mit Ausfluglern, 1884
Peyzaj ve figürler, 1884–1885
Figürler grupları, 1884–1885
Tümünün Eskizi, 1884–1885
Su kenarında kadınlar, 1885–1886
Tablonun Chicago Güzel Sanatlar Enstitüsü sergi salonunda yeri
NGC 7220

NGC 7220
NGC 7220, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Kartal takımyıldızı yönünde bulunur. SB0 tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. Amerikan astronom Frank Muller tarafından 1886 yılında 66,04 cm (26 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Söğüttepe, Haymana

| Söğüttepe |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 39°24′N 32°24′E﻿ / ﻿39.4°K 32.4°D﻿ / 39.4; 32.4
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Haymana
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 138
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06860
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (1. Seçim Bölgesi) 
Resmî site 
Söğüttepe, Ankara ilinin Haymana ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Ankara iline 84 km, Haymana ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 119 | ADNKS |
| 2014 |  51% | 58 | ADNKS |
| 2015 |  7% | 62 | ADNKS |
| 2016 |  8% | 57 | ADNKS |
| 2017 |  0% | 57 | ADNKS |
| 2018 |  107% | 118 | ADNKS |
| 2019 |  20% | 94 | ADNKS |
| 2020 |  6% | 88 | ADNKS |
| 2021 |  15% | 75 | ADNKS |
| 2022 |  9% | 68 | ADNKS |
| 2023 |  103% | 138 | ADNKS |
Karlı Manzara

| --- | --- |


Sanatçı: Vincent van Gogh
Yıl: 1888
Tür: Yağlı boya
Konum: Solomon R. Guggenheim Müzesi, New York
Karlı Manzara, Vincent van Gogh tarafından 1888 yılında yapılmış bir tablodur. Arles'te yaptığı ilk tablolardan birisi olduğu düşünülmektedir. Van Gogh'un 1882 ila 1889 yılları arasında yaptığı ve karlı manzara gösteren en az on yağlı ve suluboya tablolarından birisidir. Tabloda La Crau ovaları, Montmajour yapısı ve yatay hizasındaki tepelere uzanmaktadır.
Arles

Van Gogh, Karlı Manzara isimli bu tabloyu boyadığında 35 yaşındaydı. Fransa'nın güneyinde bulunan Arles'te yaşarken kariyerinde büyük bir ilerleme yaşamıştır; Nîmes, Avignon ve Arles bölgelerindeki tarlaları, çiftlikleri ve insanları resmederek yaptığı en iyi işlerden bazıları burada ortaya çıkartmıştır.
Bu alanlar, Van Gogh'un Hollanda ve Paris'te gördüğü yerlerden çok farklıydı. İnsanların ten ve saç renkleri daha koyuydu ve insanların konuştuğu dil Fransızcadan daha çok İspanyolca gibi geliyordu. Renkler daha hayat doluydu. Araziler düzlüklerden dağlara kadar çeşitlilik gösteriyordu. Burada Van Gogh, "etrafındaki dünyayı Japon ahşap bloklarından esinlendiği bir tür modele indirgeyen, detayları ortadan kaldıran ve formları basitleştiren bir parlaklık ve ışık" bulmuş ve "kompozisyonun ana hatlarını güçlendiren ve rengin nüanslarını birkaç canlı tonlara indirgeyen güneşin etkisini" kullanmıştır.
Boyama

Van Gogh, Arles'e Şubat 1888 tarihinde vardığında yerler karla kaplıydı, kayıt edilmiş kar raporlarına göre. Bu tablonun yapıldığı zamanlarda kar erimeye başlamıştı. Bu tablonun Van Goh'un, Arles'te yaptığı ilk tablolardan birisi olduğu düşünülmektedir. Kardeşi Theo'ya 24 Şubat 1888'de yazdığı bir mektupta, Van Gogh birkaç günde üç tablo tamamladığını açıklar ve bunlardan birisinin "karlı bir manzara" olduğunu söyler.
Tablonun ön planında La Crau ovası ve arka tarafında ise Montmajour bulunmaktadır. Bu tabloda seyircinin dikkati sol alt kısımda başlayan yoldan sağ taraftaki ağaçlar, tepeler ve karla kaplanmış dağların olduğu yataylığa doğru çekilmektedir. Yatay fırça darbeleri tablonun çoğunu dolduran ovayı vurgulamaktadır; gerginlik ise ovanın içerisinden geçen yolun çapraz vuruşları ile oluşturulmuştur. Van Gogh, manzaranın bileşenlerini tasvir etmek için renk kullanmıştır. Beyaz ve menekşe kar için kullanılmıştır. Kahverengi, yeşil ve mavi renkleri ise eriyen karın bıraktığı su birikintileri ve bulamaç için kullanılmıştır. Çimenin püskülleri de yolun yan tarafları ile birlikte sarıya boyanmıştır. Görünüş; ufuk çizgisi boyunca devam eden kırmızı çatılar, kahverengi köpek ve alanda yürüyen adamın kahverengi ceketi ile siyah şapkası ile vurgulanmıştır.
Hırslı bir Japon sanatı ksilografi koleksiyoncusu olan Van Gogh, karlı sahneleri konu alan baskılardan ilham almış olabilir. Eğer öyleyse, Hollanda manzarası tablolarında kullandığı, ön planda koyu yeşiller ve kahverengiler ve gökyüzünde mavi kullanan standartlarını bırakmamıştır. Normalden farklı olan durum ise; ufuk, ufukta yüksekte oturmaktadır, dikkatler ön planda toplanmış ve eve doğru yöneltilmiştir, neredeyse sanki Van Gogh o köpek ve adamın arkasında yürüyormuş gibi. Birkaç gün sonra, yeni bir kar fırtınasının ardından, Van Gogh buna benzer ama daha az detaylı, Snowy Landscape with Arles in the Background (F391) isimli başka bir manzara tablosunu yapmıştır.
Kar teması kullanan diğer manzara tabloları

Van Gogh'un kar teması içeren diğer manzara tabloları:
Miners in the Snow, suluboya
1882
Van Gogh Museum, Amsterdam (F1202)
Wood Gatherers in the Snow
1884
Özel koleksiyon (F43)
The Parsonage Garden at Nuenen in the Snow
1885
Hammer Müzesi, Los Angeles (F67)
The Parsonage Garden at Nuenen in the Snow
 1885
Norton Simon Müzesi, Pasadena (F194)
The Old Cemetery Tower at Nuenen in the Snow
1885
Tate, Londra (F87)
Backyards of old Houses in Antwerp in the Snow
1885
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F260)
Snowy Landscape with Arles in the Background
1888
Özel koleksiyon, Londra (F391)
Snow-covered Field with a Harrow (after Millet)
1889
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F632)
Two Peasant Women Digging in a Snow-Covered Field at Sunset
1890
Foundation E.G. Bührle, Zürih, İsviçre (F695)
Bekir (kabile)

Beni Bekir bin Va'il (Arapça: بنو بكر بن وائل Banū Bekr ibn Vā'il) veya kısaca Beni Bekir, Adnani kabilelerinin büyüklerinden olan Rebia koluna ait bir Arap kabilesiydi.
Kabile, İslam'dan önce Tağliblilerle Basus Savaşı olarak bilinen 40 yıllık bir savaşa girmiştir. İslam öncesi şair Tarafe b. el-'Abd, Bekir'in mensubuydu.
Bekir'in asıl toprakları Orta Arabistan'daki Necd'deydi, ancak kabilenin bedevi kesimlerinin çoğu İslam'dan hemen önce kuzeye göç etti ve Yukarı Fırat'taki Yukarı Mezopotamya bölgesine yerleşti. Diyar Bekir bölgesi ve daha sonra Türkiye'nin güneyindeki Diyarbakır şehri, adını bu kabileden alır.
Kabile, Hicaz'da yaşayan ve Muhammed'le önemli etkileşimleri olan Beni Bekir bin Abdümenat kabilesinden farklıdır.
Kolları

Bekir bin Va'il'in İslam öncesi ve erken İslam dönemlerindeki akraba ve alt kabilelerinden bazıları şunlardır:
Adnan, Hicaz veya "Kuzeybatı Arabistan" (Kuzey Arabistan'ın Kızıldeniz kıyısı)
Rebia (ربيعة), Hicaz'dan kuzeye ve doğuya, Mezopotamya'daki El Cezire'deki Diyar Rebia'ya göç etti.
Bekir bin Va'il, Yemame, Bedevi kesimler İslam'dan önce El Cezire'deki Diyarbekir'e göç etmişti.
Hanife - çoğunlukla yerleşik olan Al-Yamama'nın başlıca kabilesiydi.
Şeyban - çoğunlukla göçebe (bedevi), İslam'dan önce güney Irak'ta Sasani Perslerine karşı Zî Kar Savaşı'na liderlik etti. Hukukçu Ahmed ibn Hanbel bu kabilenin soyundan geldiğini iddia etti.
Beni Kays bin Sa'labe - Bedevi ve yerleşik insanlar Manfuha kasabasının (şimdi Riyad'ın bir parçası) sakinleriydi. İslam öncesi şairler el-A'sha ve Tarafah da üyeleri arasındaydı.
Yaşkur - Bedevi ve yerleşik, Al-Yamama sakinleri. İslam öncesi Arabistan Yedi Asılmış Şiir kitabının sözde yazarlarından biri olan Al-Harith ibn Hillizah, Yaşkur'un bir üyesiydi.
İcl - çoğunlukla bedevi, Al-Yamama'da ve Mezopotamya'nın güney sınırlarında bulunur.
Zuhal
Abdülkays
Anazza
Necid doğusunda:
Tağlib bin Va'il, 6. yüzyılda kuzey Mezopotamya'daki Cezire ovasına göç ettiler.
Anz bin Va'il
Nammir bin Kasit
Yukarısebil

| Yukarısebil |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 39°12′N 32°42′E﻿ / ﻿39.2°K 32.7°D﻿ / 39.2; 32.7
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Haymana
Bulunduğu yer: İç Anadolu Bölgesi 
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 626
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06860
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (1. Seçim Bölgesi) 
Resmî site 
Yukarısebil, Ankara ilinin Haymana ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Köyün eski adı Şavlu'dur. Yukarısebil; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur. [kaynak belirtilmeli]
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 566 | ADNKS |
| 2014 |  33% | 382 | ADNKS |
| 2015 |  9% | 348 | ADNKS |
| 2016 |  1% | 353 | ADNKS |
| 2017 |  5% | 337 | ADNKS |
| 2018 |  37% | 463 | ADNKS |
| 2019 |  20% | 370 | ADNKS |
| 2020 |  7% | 344 | ADNKS |
| 2021 |  4% | 329 | ADNKS |
| 2022 |  2% | 336 | ADNKS |
| 2023 |  86% | 626 | ADNKS |
Kana'da Düğün

| --- | --- |


Sanatçı: Paolo Veronese
Yıl: 1563
Tür: Tuval üzerine yağlı boya
Boyutlar: 660 cm × 990 cm (260 in × 390 in)
Konum: Louvre Müzesi, Paris
Kana'da Düğün, İtalyan maniyerist ressam Paolo Veronese 'nin 1563 yılında tamamladığı ve Kutsal Kitap'ta yer alan mucizevî bir olay olan Kana'da Düğün hadisesini tasvir eden tablosudur. Tablo, bu tema üzerine yapılmış en anıtsal tablolardan biridir. 6,66 × 9,90 metre ölçülerindeki tablo, bugüne kadar tuval üzerine yapılmış en büyük resimlerden biridir. Resim, Venedik'teki San Giorgio Maggiore Kilisesinin yemekhanesinin arka duvarını süslemek için kullanılmıştır. Napolyon döneminde 1797 yılında ganimet olarak el konulan tablo, Paris'e götürüldü; bugün Louvre Müzesi'nde görülebilir.