stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ermeni isyanları
Konuyla ilgili yayınlar

Erickson, Edward J. (2001). Ordered to Die: A History of the Ottoman Army in the I World War. Greenwood Publishing Group. ISBN 9780313315169.
Shaw, Stanford Jay (1977). History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. Cambridge University Press.
Sakarya, İhsan (1984). Belgelerle Ermeni sorunu (Gnkur. Basımevi bas.). Turkey: Gnkur. Askeri Tarih ve Stratejik Etüt Başkanlığı yayınları. s. 492.
Hinterhoff, Eugene (1984). Persia: The Stepping Stone To India. Marshall Cavendish Illustrated Encyclopedia of World War I, vol iv. New York: Marshall Cavendish Corporation. ISBN 0-86307-181-3.
Méndez, Rafael Méndez (1926). Four yıls beneath the Crescent. Londra: Charles Scribner's Sons. ISBN 1-903656-19-2.
Pastırmacıyan, Karekin (1918). Why Armenia Should be Free: Armenia's Role in the Present War. Hairenik Pub. Co. s. 45. 11 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Kasım 2009.
İhsan Bal, Ermeni Terörü ve Dış bağlantıları, Ermeni Araştırmaları 1. Türkiye Kongresi'nde sunduğu bildirisi
Sedat Laçiner, Türkler ve Ermeniler, (Ankara U.S.A.K. Yayınları, 2005).
Samuel Weems, Ermenistan: Terörist “Hristiyan” Ülkenin Sırları, (Armenia: Secrets of A “Christian” Terrorist State), Azeri Türkçesinden çeviren Hüseyin Adıgüzel (İstanbul: İleri Yayınları, March 2006), ISBN 975-6288-82-5, 392 sayfa.
4 Aralık 1918'da Paris Barış Konferansı'na önerilen Ermeni Devleti
Osmanlı Bankasını Basan Ermeniler Fransa'da
Ermenilerden el yapımı kartuşları
Şehir çarpışmasında binalar arasında siper almış Ermeni fedaileri
Ermeni Gönüllü Tugayları
Kafkaslarda Düzensiz Atlı birlik
4. Ermeni Tümeni Sarıkamışa doğru ilerleyen güçleri Barduz Geçidinde karşılamış ve bu gücün cephedeki yerine geçikmesine sebep olmuştur.
Hasankale'deki çatışmalardan kaçan Müslüman mülteciler (1915)
Aram Manukyan Van İsyanında yönetici idi ve General Yudeniç şehre geldiğinde Batı Ermeni Yönetimi valisi olarak atadı
20 Nisan, Van isyanında Ermenilerin savunma hattı
Van Şehrinin çatışmalardan sonraki hali
Haziran, Urfa isyanınından bir grup Fedayi 21 Mayıs'ta General Yudeniç Van şehrine geldi.
Erzurum olayları esnasında Alvar Köyü'nden Müslüman mülteciler
Abhazya Prensliği

Abhazya Prensliği (Türkçe: Abazistan; Abhazca: Аԥсуа Аҳра; Gürcüce: აფხაზეთის სამთავრო, apkhazetis samtavro), Gürcistan Krallığı içerisinde devam eden iç karışıklıklar içerisinde ortaya çıkmış feodal karakterli eski bir devlettir. Bağımsızlığını kaybetmesinden sonra önce Osmanlı İmparatorluğu tarafından sonra da Çarlık Rusyası tarafından belli ölçüde otonomi elde edip varlığını sürdürse de, 1864 yılında Rusya tarafından tamamen ele geçirilmiştir.
Arka plan

Abhazya'ya Gürcistan Krallığı içerisinde bir dükalık (saeristavo) olarak 12. yüzyıldan itibaren Şervaşidze (Şarvaşidze, Çaçba ya da Şaraşia) ve Dadiani klanı tarafından yönetilmiş Tsuhumi Dükalığı olarak değinilir. Abhaz tarihinin bu dönemi hakkında bilgiler oldukça kısıtlıdır. Cenovalılar 14. yüzyılda Abhazya kıyıları boyunca kendi ticaret kolonilerini kurmuştur ancak kısa bir süreliğine işlek olarak çalışmıştırlar. 1454 yılında Kaptan-ı Derya Hamza Bey komutasındaki Osmanlı donanmasının (içinde bir de Sebastopolis adlı Ceneviz kolonisi bulunan) Sohumkale'yi kısa süreliğine ele geçirdi. 1450'li yıllarda Gürcistan Krallığı'nda iç karışıklıklar ortaya çıktı. Şervaşidzeler, Gürcistan Kralı VIII. Giorgi'ye karşı başlatılan ve VI. Bagrat tarafından yönetilen büyük isyana katıldılar 1463 yılında kral isyancılar tarafından Çihori Muharebesi'nde yenilgiye uğratıldı. Bunun sonucunda Gürcistan 3 rakip krallık ve 5 prensliğe bölündü. Abhazya prensleri, İmereti Krallığı'na tabi Dadiani hanedanı tarafından yönetilen Megrelya Prensliği vasallarıydılar. Ancak vasallık büyük çoğunlukla temsiliydi, Megrel ve Abhazya yöneticilerinin ikisi de sadece kendi bağımsızlıklarını sağlamak için savaşmakta başarılı değil aynı zamanda birbirleri ve İmereti ile sınırlarında mücadele etmekteydiler. Kendi belirledikleri sınırlarını idare etmekle meşgul İmereti krallarının bölgeyi kendi haline bırakması ile Abhazya Prensliği'nin bağımsızlığı büyük ölçüde sembolikti. 1490 yılında Gürcistan Krallığı'nın antlaşmayla 3 krallığa ayrılması ile bölünme resmîleşmiş oldu: Kartli, Abhazya'nın bir parçası olduğu İmereti ve Kaheti krallıkları
16.-18. Yüzyıllar

1570'lerde Osmanlı donanması Tshumi kalesini zapt etti ve burayı bir Türk kalesi Suhum-Kale'ye çevirdi (bu nedenle modern adı Suhumi). Abhazya, Hristiyanlığın ancak yavaş yavaş İslam'la yer değiştirmesine rağmen Osmanlı ve İslam etkisine girdi ve iktidardaki Şervaşidze ailesi ancak 18. yüzyılın ikinci yarısında İslam'ı benimsedi. O zamana kadar, dağlık konumu ve geçilemez ormanlarıyla büyük ölçekli istilalardan korunan Abhazya, bağımsızlığını korudu ve köleler istisna olmak üzere geleneksel Kafkasya mallarında ticaretten kar elde etti.
16. ve 18. yüzyıllar boyunca, Abhazya prensleri, Megrelya prensleriyle aralıksız sınır çatışmalarına karıştılar. Sonuç olarak, Şervaşidze hükümdarları doğudaki mülklerini önce Ğalidzga nehrine ve ardından Enguri'ye kadar genişlettiler. Prens Zegnak'ın 1700'lerde ölmesiyle prensliği oğulları arasında bölündü. En büyük oğlu Rostom, kendisini Lihni köyündeki ikametgâhından Bzıb nehri üzerindeki günümüz Gagra'dan Ğalidzga'ya kadar olan kıyıda, Bzıb Abhazya olarak da bilinen Abhazya Prensi ilan etti. Cikeşia, Ğalidzga ve Kodor Nehri arasındaki Abcua'yı kabul etti; ve Kvapu, Ğalidzga'dan Enguri'ye kadar uzanan ve daha sonra Kvapu'nun oğlu Murzakan'dan sonra Samurzakano olarak bilinen, kıyıdaki bir bölgenin lordu oldu. Dal-Tzabal (Tzebelda, Tsabal) dağlık bölgelerinde herhangi bir merkezi yönetim yoktu ancak Marşania klanının hakimiyetindeydi. Eskiden Zygia (Gürcü kaynaklarında Ciketi) olarak bilinen Sadzni, günümüzdeki Abhazya'nın kuzeyinde Gagra ve Soçi şehirleri arasında uzanıyordu ve Geçba klanı tarafından yönetiliyordu. Bu bölgeler ayrıca Şervaşidze-Çaçba evinin temsilcileri veya Açba (Ançabadze), Emhaa (Emuhvari), Ziapş-İpa, İnal-İpa, Çabalurhua ve Çhotua gibi diğer soylu ailelerin temsilcileri tarafından yönetilen birkaç küçük tımarı da içeriyordu. Bütün bu bölgeler az ya da çok Abhazya prenslerine bağlıydı.
Abhazya Prensliği, Osmanlı'ya karşı aktif olarak savaştı. 1725 ve 1728'de ayaklanmacılar Sohum Kalesi'ni kuşattı. 1733'te büyük bir Osmanlı ordusu Megrelya Prensliği ve Abhazya'nın önemli bir bölümünü harap etti. Bu genel bir kargaşaya neden oldu. Abhazlar, Osmanlı ordusunu yenerek onları prensliğin büyük bir bölümünden çıkardı. Osmanlıların elinde sadece birkaç kıyı kalesi kaldı. Feodal parçalanmaya rağmen Batı Gürcistan'daki krallık-prenslikler Osmanlı'ya karşı birleşik bir güçle savaştı. Hutunia Şervaşidze, İmereti Kralı I. Solomon komutasındaki İmereti, Abhazya ve Megrelya birleşik ordusunun Osmanlı'yı yendiği Hresili Muharebesi'ne (1757) katıldı. Abhazya Prensliği, 1770'te St. Petersburg'dan gelen bir Rus müfrezesi ve Megrelya Prensliği tarafında Poti'de Osmanlı'ya karşı muharebede yer aldı. 1771 yılında Abhaz ayaklanmacılar Sohum kalesini ele geçirdiler ancak ayaklanmacılar arasındaki bölünme nedeniyle kaleyi ellerinde tutamadılar. 1779'da Abhazya prensleri Keleş Bey ve Bekir Bey Osmanlı ordusu ile birlikte İmereti Kralı I. Solomon tarafından desteklenen Megrelya Prensliği'ne karşı başarısız olacak bir sefer düzenledi muharebe Ruhi Kalesi'nde gerçekleşti.
Osmanlı ve Rus İmparatorluğu Arasında

Keleş Bey Abhazya'nın İslam'ı benimseyen ilk prensi gibi görünmektedir bu nedenle ona Suhum-Kale'si verilmiştir. Ancak Abhazya prenslerinin bu din değişimleri geri dönüşsüz değildi; 19. yüzyıl boyunca Ruslar ve Osmanlılar bölgeyi kontrol etmek için mücadele ederken, Şervaşidze hanedanının çeşitli mensupları dini bölünmede taraf değiştirmekteydi. Rusya ile diplomatik ilişki kurmak için ilk atılım 1803 yılında, Doğu Gürcistan'ın genişleyen Çarlık imparatorluğuna ilhakından kısa bir süre sonra (1801) söz konusu Keilaş Bey tarafından yapılmıştır. Bu prens oğlu Aslan Bey tarafından 2 Mayıs 1808'de öldürüldükten sonra kısa bir süre için Osmanlı yanlısı yönetim galip geldi. Aslan Bey, İmereti'nin son kralı II. Solomon ile birlikte Rus İmparatorluğu'na karşı aktif olarak savaştı. 2 Temmuz 1810'da Rus Donanması Suhum-Kale'ye saldırdı ve Aslan-Bey'in yerine rakibi Hristiyanlığa dönen ve Giorgi adını alan Sefer Bey (1810-1821) tahta geçti. Abhazya, özerk bir prenslik olarak Rus imparatorluğuna katıldı. Ancak, Giorgi'nin ve aynı zamanda varislerinin yönetimi, komşu Suhum-Kale ve Ruslar tarafından garnizon edilen Bzıb bölgesi ile sınırlıyken diğer kısımlar Müslüman soyluların egemenliği altında kalmıştır. Bir sonraki Rus-Türk savaşı, Rus konumlarını güçlendirdi ve Abhazya seçkinleri arasında, özellikle dini bölünmeler yoluyla daha fazla ayrılığa yol açtı. Kırım Savaşı sırasında (1853-1856), Rus kuvvetleri Abhazya'yı boşaltmak zorunda kaldı ve Prens Mihail (1822-1864) görünüşte Osmanlılara bağlandı. Daha sonra Rus varlığı güçlendi ve Batı Kafkasya dağlıları 1864'te Rusya tarafından yenildi. Bu sıkıntılı bölgede Rus yanlısı bir "tampon bölge" olarak işlev gören Abhazya'nın özerkliğine artık Çarlık hükûmetince ihtiyaç kalmamış ve Şervaşidze yönetimi sona ermiştir; Kasım 1864'te Prens Mihail haklarından feragat etmek ve Voronej'e yerleşmek zorunda kaldı. Abhazya, 1883'te Kutaisi Guberniyası'nın parçası olarak bir okrug'a dönüştürülen Suhum-Kale'nin özel bir askeri vilayeti olarak Rus İmparatorluğu'na dahil edildi.
Lihni İsyanı

Temmuz 1866'da Rus makamlarının vergilendirme amacıyla Abhazların ekonomik koşulları hakkında bilgi toplama girişimi Lihni isyanına yol açtı. İsyancılar Mihail Şervaşidze'nin oğlu Giorgi'yi prens ilan ettiler ve Suhumi'ye yürüdüler. Sadece General Dmitry Sviatopolk-Mirsky liderliğindeki güçlü Rus takviyeleri aynı Ağustos ayındaki isyanı bastırabildi. Rusların sert tepkisi akabinde özellikle 1877'de Türk birliklerinin yaptığı çıkarma ile başlayan Kafkas dağlılarının isyanına yerel halkın da katılmasından sonra, Abhaz muhacirlerinin Osmanlı İmparatorluğu'na büyük bir göçüne yol açtı. Sonuç olarak, birçok bölge neredeyse terk edildi ve Abhazya'nın nüfusu üç kat azaldı.
Diller

Abhazya Prensliği'nin ana yönetim dili Gürcüce idi.
Evliya Çelebi eserinde Şervaşidze Hanedanı'nın Megrelce dilini konuştuğundan bahseder: "Abazaların başlıca kabilesi, Phasus'un karşı kıyısında konuşulan Megrel dilini konuşan Çaçlardır."
Soçi ve Sadzen bölgesinde yaşayan Kuzey Abhazları kendi ana dillerinin yanı sıra Abazaca, Çerkesce ve Ubıhça dillerini de konuşuyorlardı.
Prensler

| Prens | Saltanat |
| --- | --- |
1. Putu Şervaşidze: 1580–1620
2. Seteman Şervaşidze: 1620–1640
3. Sustar Şervaşidze: 1640–1665
4. Zegnak Şervaşidze: 1665–1700
5. Rostom Şervaşidze: 1700–1730
6. Manuçar Şervaşidze: 1730–1750
8. Zurab Şervaşidze: 1750–1780
9. Keleş Ahmet Bey Şervaşidze: 1780–1808
10. Aslan Bey Şervaşidze: 1808–1810
11. Sefer Ali Bey (Giorgi): 1810–1821
12. Ömer Bey (Dimitri): 1821–1822
13. Miheil Şervaşidze: 1822–1864
Gürcistan Krallığı içerisinde Tshumi Dükalığı (Eristaviliği)
1866 Lihni İsyanı sırasında Abhazya Prensliği bayrağı
Abhazya Prensliği'nin son yöneticisi Miheil Şervaşidze'nin Gürcü dilinde, Gürcü alfabesiyle yazılmış mezar taşı Miheil Şervaşidze'nin oğlu Giorgi Şervaşidze tarafından yaptırılmıştır.
Wilson Bentley

Wilson Bentley, (9 Şubat 1865 - 23 Aralık 1931) kar tanelerini dikkatlice çeken ve günümüze kaydeden Amerikalı meteorolog ve fotoğrafçıdır.
| Doğum Tarihi: | 9 Şubat 1865 |
| --- | --- |
Ölüm Tarihi:: 23 Aralık 1931
Kardeşleri:: Charles F Bentley
Mesleği:: Meteorolog, Fotoğrafçılık
Doğduğu Yer:: Amerika Birleşik Devletleri
Biyografi

Bentley, 9 şubat 1865'te Vermont Jericho' da doğdu. Kar taneleri ile genç iken ailesinin çifliğinde bu işe başladı. ''Hayatımda beni en çok etkileyen kar taneleri oldu.'' dedi. On beş yaşındayken annesinin ona aldığı mikroskopla gördüğünü çizmeye çalıştı. 15 Ocak 1885'te ilk kar tanesini fotoğrafladı. Hayatı boyunca 2.000' den fazla kar tanesi görüntüsü yakaladı. Kar taneleri erimeden önce kaydedilemeyecek kadar karmaşıktı, bu yüzden bir bileşik mikroskoba bir körüklü kamera bağladı.
Bentley, kar tanelerini "küçük güzellik mucizeleri" ve kar kristallerini "buz çiçekleri" olarak nitelendirdi. İşbirliğiyle George Henry Perkins'in, profesörü doğal tarih de Vermont Üniversitesi'nden Bentley hiçbir iki kar kristalinin aynı olmadıklarını iddia ettiği bir makale yayınladı. Bu kavram halkın hayal gücünü yakaladı ve National Geographic, Nature, Popular Science ve Scientific American gibi dergilerde başka makaleler yayınladı..Bentley ayrıca bulutlar ve sis de dahil olmak üzere her türlü buz ve doğal su oluşumlarını fotoğrafladı . Yağmur damlası boyutlarını kaydeden ilk Amerikalıydı ve ilk bulut fizikçilerinden biriydi .
23 Aralık 1931'de yaptığı çiflikte zatürre nedeniyle öldü. Yazdığı Kar Kristalleri   adlı kitabı  McGraw-Hill tarafından yayımlandı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 99038618  BNF: cb125069723 (data)  DSI: 6198  GND: 12244471X  ISNI: 0000 0001 1649 973X  LCCN: n79026859  NKC: jn20020912005  NLI: 987007276397505171  NTA: 09501781X  PIC: 4461  RKD: 393018  SNAC: w6rr26vp  SUDOC: 116431962  ULAN: 500088866  VIAF: 57495331   WorldCat (LCCN): n79-026859
TCG Kılıç Ali Paşa

Türk Donanmasının iki gemisine TCG Kılıç Ali Paşa adı verilmiştir:
TCG Kılıç Ali Paşa (D-350), 1941'de HMS Matchless (G52) adıyla denize indirilen Kraliyet Donanması'na ait M sınıfı bir muhripti. 1959'da Türk Donanması'na satılarak adı Kılıç Ali Paşa olarak değiştirildi ve 1970'te hizmet dışı bırakıldı.
TCG Kılıç Ali Paşa (D-349), 1945'te USS Robert H. McCard (DD-822) adıyla denize indirilen Birleşik Devletler Donanması'na ait Gearing sınıfı destroyerdir. 1980'de Türk Donanması'na satıldı ve Kılıç Ali Paşa olarak yeniden adlandırıldı. 29.09.1998'de hizmet dışı bırakıldı.
Samsung SPH-N270

| Samsung SPH-N270 |
| --- | --- |

Batarya: 1000 mAh Li-Ion
Ağırlık: 132 g (4,7 oz)
Ekran: 128 X 160 px TFT LCD, 65,536 renk
Bağlantı: CDMA 850/1900
Samsung SPH-N270  veya  Matrix telefon 2003 yılında piyasaya sürülen ve Matrix Reloaded'de kullanılan telefona benzeyen bir cep telefonu. Matrix'in tasarım ekibi, özellikleri ve piyasaya çıkış tarihi filmle çakışacak bir telefon geliştirmek için Samsung ile yakın bir şekilde çalıştı. SPH-N270, günlük kullanım için bir ana telefon olarak tasarlanmamıştı. Bunun yerine, sadece nadir ve kaliteli malların bir parçası olarak serinin taraftarlarına pazarlanmıştır.
Özellikler

Telefonun en dikkat çekici özelliği, ekranı ortaya çıkarmak için takılan yay yüklü kafa kulaklığıdır. Kulaklık, önemli durum bilgisini görüntülemek için aşağıdayken, ekranın küçük bir miktarı görünür durumda kalır. Telefon, kulaklığı kapatarak gelen aramayı cevaplayacak şekilde yapılandırılabilir.
N270'te bulunan 1000mAh lityum iyonun, matris telefona uygun bir arka plakası vardır, bu da onu biraz tescilli kılar. SPH-N270'te üç konektör bulunur. Alttaki iki port, bir duvar şarj aleti / araç adaptörü ve bir USB kablosu dahil olmak üzere çeşitli uzantılar için kullanılır. Üst kısımdaki bağlantı noktası bir kulaklık seti içindir, ancak SPH-N270'in estetiği düşünülerek tasarlandığından, telefonun çoğu kullanıcısı kafa kulaklığı kullanmaz.
Fiziksel kolaylıklar haricinde telefon, yardımlı bir A-GPS alıcısı, İngilizce ve İspanyolca dilleri, çoklu alarmlar, takvim, yapılacaklar listesi ve basit bir hesap makinesi özellikleri var. Samsung SPH-N270'in dikkat çekici bir özelliği ses ile entegrasyondur. Telefonda kayıtlı 300 kişi menüden otomatik olarak aranabilirken, isimlerinin söylenmesi de bir telefon çağrısını tetikler. Ayrıca, telefon rehberinde bulunmayan kişiler için telefon numaraları konuşulabilir. Telefonun metni kullanıcının konuşmasına uydurma seçeneği vardır. Ekranda görüntülenen haneler, ses tanıma özelliğini geliştirmek için kullanıcı tarafından sesli olarak okunacaktır.
Şili Silahlı Kuvvetleri

| Şili Silahlı Kuvvetleri |
| --- | --- |
İspanyolca: Fuerzas Armadas de Chile
Şili Savunma Bakanlığı bayrağı
Kuruluş: 1810
Birimler:  Şili Ordusu  Şili Donanması  Şili Hava Kuvvetleri
Karargâh: Santiago
Komuta
Başkomutan:  Cumhurbaşkanı Gabriel Boric
Savunma Bakanı:  Maya Fernández Allende
Genelkurmay Başkanı:  José Nogueira León
Genel Bilgiler
Askerlik yaşı: 18
Etkin personel sayısı: 80,000 
Rezerve personel sayısı: 40,000
Maliye
Harcamalar: US$5,58 (2022)
GSYİH paydası: 1.9% (2021)
Sanayi
Yerli yardımlar: FAMAE ENAER ASMAR DTS SISDEF DESA LINKTRONIC Detroit Chile
Dış yardımlar:  Avustralya  Brezilya  Kanada  Çek Cumhuriyeti  Fransa  Almanya  İsrail  İtalya  Polonya  İsveç  Tayvan  Birleşik Krallık  ABD
İlgili maddeler
Rütbeler: Şili'nin askerî rütbeleri ve nişanları
Şili Silahlı Kuvvetleri (İspanyolca: Fuerzas Armadas de Chile), Şili Ordusu, Hava Kuvvetleri ve Donanması'ndan oluşan birleşik askerî organizasyondur. Şili cumhurbaşkanı ordunun başkomutanıdır ve Savunma Bakanı aracılığıyla politika belirler. Son yıllarda ve birkaç büyük yeniden teçhizat programının ardından Şili Silahlı Kuvvetleri Latin Amerika'nın teknolojik açıdan en gelişmiş ve profesyonel silahlı kuvvetlerinden biri hâline gelmiştir. Şili Ordusu çoğunlukla Almanya, Amerika Birleşik Devletleri, Brezilya, İsrail, Fransa ve İspanya'dan ekipman tedarik etmektedir.
Yapısı > Kara Kuvvetleri

Ana madde: Şili Ordusu
Şili Ordusu'nun şu anki başkomutanı General de Ejército Sr. Javier Iturriaga del Campo'dur. 46.350 kişilik ordu altı askerî idari bölge ve altı tümen karargâhı altında örgütlenmiştir. Kuvvetler arasında bir özel kuvvetler tugayı, dört zırhlı tugay, bir zırhlı müfreze, üç motorlu tugay, iki motorlu müfreze, dört dağ müfrezesi ve bir havacılık tugayı bulunmaktadır. Ordu ana muharebe tankı olarak 170'ten fazla Leopard 2A4 ve 115 Leopard 1 olmak üzere Alman Leopard 1 ve 2 tanklarını kullanmaktadır. Ordunun yaklaşık 40.000 yedek askeri bulunmaktadır.
Yapısı > Deniz Kuvvetleri

Ana madde: Şili Deniz Kuvvetleri
Amiral Juan Andrés De La Maza Larraín, 3.600'ü deniz piyadesi olmak üzere 19.800 kişilik Şili Donanmasını yönetmektedir. 66 su üstü gemisinden oluşan filonun sekizi büyük muharip gemidir ve Valparaíso'da konuşlanmışlardır. Donanma, nakliye ve devriye için kendi uçaklarını işletmektedir; avcı veya bombardıman uçağı yoktur ancak saldırı helikopterleri vardır. Donanma ayrıca Talcahuano'da bulunan dört denizaltı işletmektedir.
Yapısı > Hava Kuvvetleri

Ana madde: Şili Hava Kuvvetleri
General Hugo Rodríguez González 11,050 kişilik Şili Hava Kuvvetlerinin başındadır. Hava varlıkları merkezi Iquique, Antofagasta, Santiago, Puerto Montt ve Punta Arenas'ta bulunan beş hava tugayı arasında dağıtılmıştır. Hava Kuvvetleri ayrıca Antarktika'daki Kral George Adası'nda bir hava üssü işletmektedir.
Frederica von Stade

| Frederica von Stade |
| --- | --- |
Frederica von Stade, 2014
Doğum: 1 Haziran 1945 (79 yaşında) Somerville, New Jersey, ABD
Mezun olduğu okul(lar): Mannes School of Music, New York City
Meslek: Opera sanatçısı (mezzo-soprano)
Evlilik: Peter Elkus (e. 1973; b. 1990) Michael G. Gorman (e. 1990)
Çocuk(lar): 2

Frederica " Flicka " von Stade Gorman OAL (1 Haziran 1945 doğumlu)  bir Amerikan opera sanatçısıdır.
1970'te Metropolitan Opera'daki ilk sahneye çıkışından itibaren, La Scala, Paris Operası, Viyana Devlet Operası, Salzburger Festspielhaus, Covent Garden, Glyndebourne ve Carnegie Hall dahil olmak üzere dünyanın dört bir yanındaki opera, müzikal, konser ve resitallerde sahne aldı. Birlikte çalıştığı şefler arasında Abbado, Bernstein, Boulez, Giulini, Karajan, Levine, Muti, Ozawa, Sinopoli, Solti ve Tilson Thomas yer almaktadır. En iyi klasik vokalist dalında dokuz Grammy adaylığı mevcuttur.
Mozart, Rossini ve Fransız repertuarlarıyla ve çağdaş Amerikan müziğiyle, özellikle de Jake Heggie'nin eserleriyle bilinir. Dokuz dünya prömiyerine katılmıştır. Önemli rolleri arasında Penelope, Rosina, Angelina, Charlotte, Lucette, Mélisande, Hanna Glawari ve Mrs de Rocher, Cherubino, Hänsel, Cherubin ve Octavian yer alır.
Onurlar

Von Stade, 1983 yılında Beyaz Saray'da sanata yaptığı önemli katkılardan dolayı Başkan Reagan tarafından ve Fransa'nın Sanatta ikinci en yüksek onuru Ordre des Arts et des Lettres  ile onurlandırıldı. Nisan 2012'de Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne seçildi. Boston ve Yale üniversitelerinden, Mannes Müzik Okulu'ndan, Cleveland Müzik Enstitüsü'nden, San Francisco Müzik Konservatuvarı'ndan ve Georgetown Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden fahri doktora dereceleri aldı.
Kitsch

Kitsch, (Kiç diye okunur), tüketicilerinde (seyreden, izleyen, dinleyen, okuyan, bakan kişilerde) estetik etki yaratan ancak
herhangi bir sanat akımı kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmayan ürünleri ifade eden bir sanat terimidir. Genellikle var olan bir tarzın "aşağı bir kopyası" olan sanatı sınıflandırmak, ifade etmek için kullanılmıştır.
Kitsch terimi, 19. yüzyılda Almanya'da ucuz ve popüler resimleri veya eskizleri betimlemek için kullanılmaya başlanmış ve ardından pek çok dile aynı kelime çevirisi yapılmadan kavramsal olarak yerleşmiştir. Modernist dönemde "taklit, popüler, değersiz, klişe, dekoratif ve kitlelere hitap eden" anlamında ve "yüksek sanat"ın karşısında konumlandırılmış ve olumsuzlama üzerinden neyin sanat olduğunu tanımlayan bir işlev de görmüştür. Zaman içinde hem anlamı hem kullanımı evrilen ve değişen kitsch, güncel sanatın benimsediği, kullandığı, ironisini sahiplendiği bir kavrama dönüşmektedir.
Kelime anlamı ve kökeni

Kitsch kelimesi, Almanca'ya ait bir kelimedir ve Fransızca'ya acotille  ya da art tape-à-l'oeil şeklinde çevrilmiştir. Ancak bu kelime, günümüzde tüm Avrupa dillerinde aynı şekilde ve aynı anlamda kullanılır. Sıfat olarak kullanıldığında, kitleler için tasarlanmış ve büyük çoğunluk tarafından beğenilen kültür ürünlerini niteler. İsim olarak ise bir zevk kategorisini tanımlar.
Bir görüşe göre kelime İngilizce'de gelişigüzel yapılmış karalama, müsvedde anlamına gelen "sketch" kelimesinin Almanca'da yanlış telaffuz edilmesinden doğmuştur. Bir başka görüşe göre Bavyera yöresinde yaygın olarak kullanılan ucuzlatmak, ayağa düşmek, bayağılaştırmak anlamlarına gelen, kimi yerel lehçelerde eski eşyadan yenisini yapmak, sokaktan çöp toplamak gibi anlamlar da kazanan "verkitschen" kelimesinden türemiş olabilir. Verkitschen fiilinden türeyen bu kavram, bir şeyin yerine başkasını satmak anlamına gelir.
Kitsch uzun zaman "çirkin", "rüküş", "zevksiz" gibi kelimelerle tanımlanmış, bu kelime akla kaba bir zevksizlik anıtı ya da kullanım eşyalarındaki gülünç ve naif bir tutumu getirmiştir. Ancak zamanla kitsch kavramının  "estetik zevkten yoksunluğu" değil, estetik kalitenin özel bir türünü nitelediği kabul edilmeye başlanmıştır.
Kavram, sanat dünyasına ilk olarak resim dalından girmiş, ardından edebiyat otoriteleri tarafından ele alınmış ve bazı eserler acımasızca eleştirilip "kitsch" ilan edilmiştir.  Mimaride kitsch yapıtlar, komik, yerine uygun olmayan, aniden insanın karşısına çıkmış bir şekil alırlar.