Klaus Mann
Yaşamı > Savaş sonrası yılları ve ölümü

Klaus Mann Almanya'da fazla kalamayacağını hissediyordu. 1947 yılında İngilizce verdiği konferansta umutsuzluğunu dile getiriyordu: "Evet, ben kendimi anavatanımda bir yabancı gibi hissediyordum. Bir uçurum beni eski yurttaşlarımdan ayırıyor. Ne zaman Almanya'da bulunsam, aklımdan hiç çıkmayan bir düşünce benimle birlikte oluyor: ‚Dönüş yok!‘ - Yes, I felt a stranger in my former fatherland. There was an abyss which separated me of those who used to be my countrymen. Wherever I went in Germany, the […] nostalgic Leitmotiv followed me: ‚You can’t go home again!‘"
1948 yılından itibaren yeniden, uzunca bir zaman kalacağı Pacific Palisades / Kaliforniya'da, finansal açıdan bağlı olduğu babasının evinde yaşadı. 11 Temmuz'da intihar teşebbüsünde bulundu. Bu olay duyulunca baba evini terk etti ve arkadaşlarının yanında kaldı. Ağustos ayında arkadaşı Fritz Landshoff, Amsterdam'da bulunan Bermann Fischer/Querido Yayınevi'nde ona bir iş buldu, fakat burada birkaç ay çalıştı. Arkadaşı Herbert Schlüter'e bildirdiğine göre, yazmakta zorlanıyordu: "Çocukluğumda yazabildiğimden daha zor. O zamanlar, kendimi becerikli birisi gibi ifade edebildiğim bir dilim vardı. Şimdi iki dilin arasında sıkışıp kaldım. İngilizce'de sanırım hiçbir zaman, Almanca'daki gibi kendimi evimde hissetmeyeceğim. Ama sanırım ben Alman değilim..." Yazar olarak artık kendisi ile kimsenin ilgilenmeyeceğinden korkuyordu. Mephisto romanının yeni baskısını, daha önce anlaşma imzalamalarına rağmen, "Bu romanda Bay Gründgens çok önemli bir rol oynuyor" gerekçesi ile basımını red eden Langenscheidt Yayınevi sahibi Georg Jacobi, onu ümitsizliğe düşürmüştü.
1949 yılı günlüğü şu cümle ile başlar: "Bu notları artık yazmayacağım. Bu yılı yaşamayı istemiyorum. - I am not going to continue these notes. I do not wish to survive this year." Baharda bir darbe de, birleşme sonrası Gottfried Bermann tarafından yönetilen Querido Yayınevi'nden geldi. Wendepunkt'un basmamak için, Klaus Mann'a oyalayıcı mektuplar yazdılar. Gerçekten de Der Wendepunkt ölümünden sonra, 1952 yılında, Thomas Mann'ın baskıları sonucu, Almanya'da yayınlandı.
Nisan ayı başlarında, tamamlanmamış romanı The Last Day üzerinde çalışmak için, Cannes'daki Pension Pavillon Madrid'e taşındı. Roman, intiharın, gelişimini tamamlamamış bir dünyaya karşı bir tepki olduğu temasını işliyordu. 21 Mayıs 1949 tarihinde çok fazla uyku hapı aldıktan sonra Cannes'da öldü. Ölmeden bir gün evvel Hermann Kesten'e, annesine ve kızkardeşine yazdığı mektuplarda yazma zorluklarından, para sorunlarından ve kendisini depresyona sokan hava koşullarından bahsetmişti. Aynı zamanda yaz için planladığı aktiviteleri de yazmıştı. Gizli bir ölüm isteği, politik ve şahsi hayal kırıklıkları ve güncel durumların vahameti Klaus Mann' intihara götürdü.
Klaus Mann Cannes'ta Cimetière du Grand Jas mezarlığına defnedildi. Cenazede aileden sadece kardeşi Michael vardı. Michael mezarı başında kemanı ile Benedetto Marcello'dan ağır bir parça çaldı. Anne ve babası, Erika ile birlikte Avrupa'yı kapsayan bir konferans dizisi nedeni ile Stockholm'de bulunuyorlardı. Ölüm haberini aldıklarında birlikte seyahate devam; fakat kokteyllere katılmama kararı aldılar. Erika Mann mezar taşına Lukas-Protestan'dan bir alıntıyı İngilizce kazıttı: "Çünkü kim yaşamına sahip olmak isterse, onu kaybeder; kim ama yaşamını kaybetmeyi göze alırsa [...], o yaşama sahip olur - For Whosoever Will Save His Life Shall Lose It. But Whosoever Will Lose His Life […] The Same Shall Find It." Bu sözleri Klaus Mann, bitiremediği son romanı The Last Day için slogan olarak belirlemişti. Erika Mann'ın bir yıl sonra, babasının önsözü ve Max Brod, Lion Feuchtwanger ve Hermann Kesten gibi arkadaşlarının katkıları ile hazırladığı Klaus Mann'ı Hatırlamak - Klaus Mann zum Gedächtnis yayınlandı..