Mortimer J. Adler
Din ve teoloji

Adler, fazla inancı olmayan bir Yahudi ailede doğdu. Yirmili yaşlarının başında St. Thomas Aquinas'ı ve özellikle Summa Theologica'yı keşfetti. Yıllar sonra, "entelektüel kemer sıkma, bütünlük, kesinlik ve parlaklığın ... teoloji çalışmasını tüm felsefi ilgi alanları arasında en üst sıraya koyduğunu" yazdı. Hevesli bir Thomist olarak, Katolik felsefe ve eğitim dergilerine düzenli katkıda bulunuyor ve Katolik kurumlarında sık sık konuşmalar yapıyordu, öyle ki bazıları onun Katolikliğe döndüğünü düşünmeye başladı.
1940'ta James T. Farrell, Adler'ı "Roma Katolik Kilisesi'nin önde gelen Amerikalı yol arkadaşı" olarak adlandırdı. Farrell, Adler için doğru olanın "Roma Katolik Kilisesi'nin dogmasında öne sürülen şey" olduğunu ve Étienne Gilson, Jacques Maritain ve Martin D'Arcy gibi Katolik filozoflar gibi "aynı melodiyi söylediğini" söyledi. Adler, Katolik kilisesinin kitaplarını yasakladığı Nobel ödüllü Fransız Yahudi filozof Henri Bergson'a da büyük hayranlık duyuyordu. Bergson, işbirlikçi Vichy rejimi sırasında din değiştirmeyi reddetti ve Yahudilere İlişkin Tüzük'e rağmen, önceki görüşlerini yeniden ifade etti. Sonuç olarak önceki tüm görevlerinden ve onurlarından mahrum kaldı. Farrell, Adler'in Kilise'ye katılmadaki gecikmesini "pastalarını isteyen ve ... onu da yemek isteyen" Hristiyanlar arasında olmasına bağladı ve onu, resmi olarak Katolik olmak için ölüm döşeğine gelene kadar bekleyen İmparator I. Konstantin ile karşılaştırdı.
Adler'in teolojik konular hakkında kararını vermesi uzun zaman aldı. 1980'de How to Think About God: A Guide for the Twentieth-Century Pagan'ı yazdığında, kendisini kitabın alt başlığındaki pagan olarak gördüğünü ifade etti. Mars Hill Audio Journal'ın (2001) 51. cildinde Ken Myers, How to Think About God yayımlandıktan sonra Adler ile yaptığı 1980 röportajına yer veriyor. Myers o anı şöyle anlatır: "O röportaj sırasında ona neden kendisinin Hıristiyan inancını hiç benimsemediğini sordum. Hayatı boyunca bir dizi Hıristiyan düşünürden derinden etkilenmiş olsa da ... din değiştirmesinin önünde entelektüel değil ahlaki engeller olduğunu açıkladı. Daha fazla açıklama yapmadı."
Myers, Adler'in nihayet "Cennetin Tazısı'na teslim olduğunu" ve bu röportajdan sadece birkaç yıl sonra, 1984'te bir Episkopal olarak "inanç itirafında bulunduğunu ve vaftiz edildiğini" belirtiyor. Myers, Adler'in din değiştirmesiyle ilgili içgörüler sunarak, onu 1990'da Christianity dergisinde yayımlanan bir makaleden alıntılıyor: "Hıristiyanlığı seçmemin başlıca nedeni, gizemlerin anlaşılmaz olmasıydı. Kendimiz çözebilseydik, ifşanın ne anlamı vardı? Tamamen anlaşılır olsaydı, o zaman başka bir felsefe olurdu."
Arkadaşı Deal Hudson'a göre Adler "uzun yıllardır Katolikliğe ilgi duyuyordu" ve "Roma Katoliği olmak istiyordu, ancak kürtaj, ailesinin ve arkadaşlarının karşı çıkması gibi sorunlar" onu uzak tuttu. Birçok kişi ikinci eşi Caroline'den çekindiğini de düşünmektedir. Hudson, Adler'in son adımı ancak 1998'de eşinin ölümünden sonra atmasının tesadüf olmadığını öne sürüyor. Aralık 1999'da, son yıllarını geçirmek için taşındığı San Mateo'da Adler, uzun süredir arkadaşı ve hayranı olan Piskopos Pierre DuMaine tarafından Katolik Kilisesi'ne resmen kabul edildi. Bir diğer arkadaşı Ralph McInerny, "Sonunda, hayatı boyunca olmak için çalıştığı Roma Katoliği oldu" diye yazdı.
Hayatının büyük bir bölümünde Katolik olmamasına, Neo-Thomist harekete ömür boyu katılım göstermemesine rağmen, Amerikan Katolik Felsefe Derneği'ndeki neredeyse aynı uzunluktaki üyeliği nedeniyle, McInerny'ye göre Adler'i "Katolik bir filozof" olarak kabul etmemiz gerekir.