Ramla Muharebesi (1105)

| g t Haçlı Muharebeleri (1096–1303) |
| --- | --- |
 Birinci Haçlı Seferi Kserigordos  Kırkgeçit  İznik  I. Dorileon  I. Antakya  Maaret  I. Kudüs  I. Aşkelon Seferler Arası Dönem Arsuf  Malatya  Merzifon  I. Ereğli   II. Ereğli  I. Ramla  II. Ramla  Harran  Artah  III. Ramla  I. Trablus  Sayda  I. Şayzar  El-Sinabra  Sarmin  Ager Sanguinis  Hab  Sur  Yibna  Azez  Ba'rin  II. Şayzar  Urfa 1144  Urfa 1146  Busra İkinci Haçlı Seferi 2. Dorileon  Efes  Büyük Menderes Vadisi  Honaz Dağı  Şam Seferler Arası Dönem Afrin  Ayıntab  II. Aşkelon  Hula Gölü  Bekaa  I. Bilbeis  Harim  Babeyn  II. Bilbeis  I. Dimyat  Montgisard  Marj Ayyun  Yakup Kalesi  Belvoir Kalesi  Afula  Kerek  Ayn Göz  Hıttin  II. Kudüs  Sur Üçüncü Haçlı Seferi Akşehir  Konya  I. Akka  I. Arsuf  Yafa Beşinci Haçlı Seferi III. Kudüs  II. Dimyat Altıncı Haçlı Seferi'nin sonrası IV. Kudüs  Harbiye Yedinci Haçlı Seferi III. Dimyat  Mansûre  Fâriskûr Geç Haçlı Seferleri Kayserya  Hayfa  II. Arsuf  Safed  II. Antakya  Sekizinci Haçlı Seferi  Krak des Chevaliers  Dokuzuncu Haçlı Seferi  II. Humus  II. Trablus  III. Trablus  II. Akka  Arvad 
| g t Selçuklu-Haçlı Savaşı   (1097-1127) |
| --- | --- |
Nikea - Birinci Dorileon - Antakya ·  Maara - Kudüs - Askalon - Malatya - 1101 Haçlı Seferi - Merzifon - Birinci Ramla - İkinci Ramla - Harran - Artah - Üçüncü Ramla - Trablusşam - Norveçli Haçlı Seferi - Şayzar - El-Sannabra - İkinci Dorileon - Sarmin - Ager Sanguinis - Hab - Azez - Merc-i Suffar - Edessa Kuşatması (1146)
Üçüncü Ramla Muharebesi (ya da Ramleh) 27 Ağustos 1105'te Haçlı Kudüs Krallığı ile Mısırlı Fâtımîler arasında gerçekleşti. Ramla kasabası, Ramla kasabası, Kudüs'ten Aşkelon'a giden yol üzerinde uzanıyordu, ikincisi Filistin'deki en büyük Fâtımî kalesiydi. Aşkelon'dan Fâtımî veziri El-Efdâl Şehinşâh, 1099'dan 1107'ye kadar yeni kurulan Haçlı krallığına neredeyse her yıl saldırılar düzenledi. İki ordunun Ramla'da karşılaşması üç kez oldu, üç savaştan üçüncüsü en kanlı olanıydı.
Dönemin Fâtımî orduları, Arap ve Berberi süvarileri tarafından desteklenen Sudanlı okçu birliklerine güveniyordu. Okçular yaya olduğundan ve atlılar mızrak ve kılıçla saldırıyı beklediklerinden, bir Fâtımî ordusu tam olarak Frank ağır süvarilerinin saldırmakta ustalaştığı türden hareketsiz bir hedef oluyorlardı. Haçlılar, Türk atlı okçularının taciz etme ve kuşatma taktiklerine sağlıklı bir saygı geliştirirken, Fâtımî ordularının etkinliğini göz ardı etme eğilimindeydiler. Aşırı güven, ikinci Ramla savaşında bir Haçlı felaketine yol açarken, daha sık görülen sonuç bir Fatımi yenilgisiydi. "Franklar, Selahaddin'in saltanatına kadar, Müslüman Suriye ve Mezopotamya'dan gelen ordular gibi Fâtımîlerden asla korkmadılar."
1101 Ramla Muharebesi'nde olduğu gibi, 1105'te Haçlılar I. Baudouin'in önderliğinde hem süvari hem de piyadeye sahipti. Ancak üçüncü savaşta Fâtımîler, Haçlıların büyük tehdidi olan atlı okçuluk da dahil olmak üzere Şam'dan gelen bir Selçuklu Türk kuvveti tarafından takviye edildi. İlk Frenk süvari hücumuna direndikten sonra, savaş günün büyük bir bölümünde şiddetli bir şekilde devam etti. İlk Frenk süvari hücumuna direndikten sonra, savaş günün büyük bir bölümünde şiddetli bir şekilde devam etti. Baudouin, Fâtımîler'i bir kez daha savaş alanından sürmeyi ve düşman kampını yağmalamayı başardıysa da, onları daha fazla takip edemedi: "Franklar zaferlerini Baudouin'in faaliyetlerine borçlu görünüyorlar. Arkası için ciddi bir tehdit haline gelen Türkleri yendi ve Fâtımîler'i bozguna uğratan kesin hücumu yönetmek için ana muharebeye geri döndü." Zafere rağmen Fâtımîler, Kudüs Krallığı'na yıllık baskınlar yapmaya devam ettiler ve bazıları geri püskürtülmeden önce Kudüs'ün duvarlarına ulaştı. Fâtımîler ve Haçlılar arasındaki bir sonraki büyük çatışma, 1123'teki Yibneh Muharebesi idi.