stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Eşit Bakım Emeği Günü
Tarihi

Eşit Bakım Emeği Günü 2016 yılında Almut Schnerring ve Sascha Verlan tarafından başlatıldı. Temelleri kadınların, erkeklerle kıyaslandığında ortalama olarak önemli ölçüde daha az gelir elde ettiğini hatırlatan Eşit Ücret Günü’ne dayanmaktadır. Eşit Bakım Emeği Günü, 2018'den bu yana klische* esc eV 26 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. tarafından organize edilmektedir ve 2019'da bir yıl boyunca Federal Siyasi Eğitim Merkezi tarafından finanse edilmiştir. 2020 yılında, Eşit Bakım Emeği Günü çatısı altında ülke çapında (Almanya) 20'den fazla şehirde etkinlikler düzenlenmiştir. Bonn'da gerçekleşen iki günlük konferansın amacı, bir manifesto yazımı için talepler ve olası çözümler geliştirmek amacıyla Almanya'daki bakım durumunun tartışılmasıdır. Temel olarak, doğumdan ölüme kadar gerçekleşen bakım çalışmalarını gösteren sekiz atölye gerçekleştirilmiştir: 1. Doğum ve obstetrik, 2. Aile emeği ve çocuk yetiştirme, 3. Zihinsel yük ve öz bakım, 4. Bakım ve bakıcılık, 5. Temel gelir ve bakım hesapları, 6. Bakım şirketleri, 7. Bakım ve çevre, 8. Yaşlı bakımı ve yaşam sonu bakımı.
Eşit Bakım Emeği Günü Manifestosu

Eşit Bakım Emeği Manifestosu (Equal Care Manifest) 20 Mayıs 2020'de yayınlanmıştır ve bakım çalışmalarının sosyal bir temelde tanınması çağrısında bulunmuştur. Meslek örgütleri, bilim insanları ve yardım kuruluşlarının katılımıyla nihayetinde 18 talepte bulunulmuştur. Bu talepler; bakım mesleklerinde daha iyi ücret ve cinsiyetler arasında karşılıksız bakım emeği çalışmalarının eşit dağılımının yanında, "ulusal seviyede karşılıksız bakım emeği çalışmaları, bakım emeği çalışmalarının iş deneyimi olarak sayılması yoluyla değer yaratma ve bakım emeği sorumluluğunun özel sektör tarafından da üstlenilmesi" konularını da içermektedir. 
Eşit Bakım Emeği Günü girişimi, Bakım Devrimi Ağı’nın (Care Revolution) bir üyesidir. Ayrıca pek çok alandaki temsilciler tarafından da desteklenmektedir.
Eşit Bakım Emeği Günü ve Eşit Ücret Günü

Eşit Ücret Günü’nün odak noktası ücretli iş için eşit ücret olsa da, Eşit Bakım Emeği Günü aynı zamanda aile içinde gerçekleşen ve gönüllü olarak sağlanan karşılıksız bakım emeğini de göz önünde bulundurur. Eşit Bakım Emeği Günü ücretli ve ücretsiz hizmetlerin koşullarının karşılıklı bağımlı, birbirine bağımlı ve bazen de birbirleriyle rekabet ettiğine dikkat çekmektedir: "Birçok politikacı ve ekonomist, ailede çalışmanın paha biçilmez olduğunu iddia ediyor- iki anlamda [...]. Her şeyden önce, aile için 'sevgiden' ya da 'insanlığın kurtuluşu' için gönüllü olan ve genellikle biraz daha sessizce, milyarlarca ödenmemiş çalışma saatinin, eğer gerçekten ödenmek isteniyorsa, erişilemez olduğu gerçeğinden bahsedilir. Cinsiyete özgü ücret farkı kısmen de olsa, ödenmemiş olmaması ve ücretli işler arasında rekabet yaratmaması ve bunun sonucunda profesyonel bakım çalışmalarının hafife alınmasından kaynaklanmaktadır. Cinsiyete ve bunun sonucunda sektöre özgü ücret farklılıklarına ek olarak, Eşit Bakım Emeği Günü, Almanya'daki kadınların karşılıksız yaptıkları günlük ortalama 4,5 saat olan ücretsiz çalışmaya da dikkat çekmektedir (2019 yılındaki durum). Oxfam 2020 tarafından yayınlanan bir sosyal eşitsizlik çalışması, dünyanın dört bir yanındaki kadınların karşılıksız olarak 12 milyar saat çalıştığını göstermiştir.
Toplumsal Cinsiyet Bakım Emeği Açığı

Toplumsal cinsiyet bakım açığı toplumsal cinsiyet eşitliğinin bir göstergesidir. Karşılıksız bakım emeği çalışmalarına harcanan zamandaki cinsiyete özgü farkı ölçer. Alman Federal Hükûmeti tarafından 2019 yılında yayınlanan Eşitlik Raporu, kadınların erkeklerden daha fazla bakım emeği sağladıklarını göstermektedir. Bu rapora göre, cinsiyet bakım emeği açığı yüzde 52,4'tür ve Federal İstatistik Ofisi tarafından 2012 ve 2013 yılları arasında hesaplanan bir zaman kullanımı anketi temelinde belirlenmiştir. Cinsiyet bakım emeği açığı yaşa ve yaşam durumuna bağlı olarak değişir. 34 yaş grubunda yüzde 110.6 ile en yüksek değerine ulaşır ve yaşla birlikte azalır. Çocuklu ailelerde, bakım emeği açığı yüzde 83,3 ile en yüksek değerindedir, ancak yalnız yaşayan kadınlar da bakım emeği faaliyetlerine yalnız yaşayan erkeklerden daha fazla zaman harcarlar. Küresel Acil Yardım ve Kalkınma Örgütü Oxfam, dünyanın dört bir yanındaki kız çocuklarının ve kadınların öncelikle karşılıksız bakım emeği çalışmalarından sorumlu olduğunu ve bunun da kız çocuklarının eğitime daha az erişime sahip olması anlamına geldiğini, bunun da mesleki gelişimlerini olumsuz yönde etkilediğini ve sosyal eşitsizliğin daha da kötüleştiğini belirtmektedir.
Küresel Bakım Zinciri

Bakım emeği, duygusal, hane içi ve bakım görevlerinin dağılımındaki cinsiyetler arasındaki hiyerarşik dengesizliğe ki bu cinsiyet haricinde etnik köken ve sosyal statü özelliklerini de içerir, tekabül eder ve bakım emeği sektöründeki emek göçüne yansır. Sosyolojide, ücretli ve ücretsiz bakım emeği görevlerinin belirli nüfus grupları içinde küresel olarak yeniden dağıtılması, küresel bakım zinciri olarak adlandırılır. Tipik bir ulus ötesi bakım emeği düzenlemesinde, sanayileşmiş bir ülkeden zengin bir aile, ekonomik açıdan daha fakir bir ülkeden bir göçmeni işe alır ve göçmenin geride bıraktığı evdeki bakımı ise daha yoksul, yaşlı veya kırsal kesimden kadınlar tarafından üstlenilir.
Zihinsel Yük

Zihinsel yük (mental load), görünür görevlerin arkasında yatan tüm yönetim süreçlerini içeren görünmez bakım alanını tanımlar. Günlük yaşamda birçok kez yinelenen basit ve karmaşık yapılacaklar listesi ve sorular vardır: “Hangi gıdalar satın alınmalı ve ne zaman?”, “Hangi faturaların ödenmesi gerekiyor?”, “Ev sahibine yaz!”, “Yeni diş macunu satın al!” gibi. Türkiye özelinde de zihinsel yük konusunda çalışmalar yapılmaya başlamıştır.
Eşit Bakım Emeği Günü'nün Türkiye'deki Yansımaları

TED Üniversitesi bünyesindeki Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları Merkezi’nin Almut Schnerring ve Sascha Verlan ile iş birliği içerisinde 2021 yılında bu günü kutlaması ile Eşit Bakım Emeği Günü ilk kez uluslararası bir değer kazanmış ve Eşit Bakım Emeği farkındalığı Türkiye’ye kadar uzanmış oldu. Türkiye'de Bakım Emeği üzerine bilgilendirici çalışmalar da 2021 yılı itibarıyla yayımlanmaya başlamıştır.
TED Üniversitesi, bahsi edilen işbirliği kapsamında günlük yaşantının çok önemli bir kısmını meşgul eden bakım işlerinin arka planında yatan düşünme, planlama ve organize etme emeğini araştırmak ve bakım emeğinin kadın-erkek çiftleri arasında ne şekilde bölüşüldüğünü anlamak amacıyla, “Zihinsel Yük Araştırması: TED Üniversitesi Örneği]” başlıklı bir çalışma gerçekleştirmiştir. Bu çalışma Eşit Bakım Emeği Günü Kutlaması kapsamında 01 Mart 2021 tarihinde TED Üniversitesi Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları Merkezi tarafından yapılmıştır. İkinci Eşit Bakım Emeği Günü 1 Mart 2023 tarihinde kutlanmıştır. Yine bu bağlamda TED Üniversitesi akademisyenleri tarafından çeşitli makale ve çalışmalar yayımlanmıştır. Görünmeyen bakım emeğinin daha görünür olmasını ve değer verilmesini talep eden Eşit Bakım Emeği Manifestosu bu etkinlik kapsamında tanıtılmıştır. Almanca orijinalinden farklı olarak COVID-19 sürecinin yarattığı bakım emeği sorunları da bu Türkçe manifestoya dahil edilmiş ve manifesto Türkiye’nin yasalarına ve toplum yapısına uyarlanmıştır. Bu manifesto “Görünürlük ve Takdir” “Adil Bölüşüm” ve “Yapısal Destek” gibi somut sosyal, siyasi ve ekonomik talepleri içermektedir.
Theaetetus (matematikçi)

| Atinalı Theaitetos |
| --- | --- |
Tam adı: Θεαίτητος
Doğumu: y. MÖ 410'lar Atina
Ölümü: y. MÖ 369 (48 yaşlarında) 
Çağı: Klasik Antik Çağ
İlgi alanları: Matematik, Felsefe
 Etkilendikleri Cyreneli Theodorus 
Atinalı Theaitetos (Grekçe: Θεαίτητος; yaklaşık MÖ 417 – 369) veya Theaetetus, muhtemelen Atina deme Sunium'lu Euphronius'un oğlu olan Yunan matematikçi. Başlıca katkıları, Öklid'in Elemanlar kitabı 10. bölümde yer alan irrasyonel uzunluklar üzerineydi ve tam olarak beş normal dışbükey çokyüzlü olduğunu kanıtlıyordu. Sokrates ve Platon'un bir arkadaşı ve Platon'un adını taşıyan Sokratik diyaloğunun ana karakteridir.
Hayatı ve çalışmaları

Theaitetos, Platon gibi, Yunan matematikçi Kyreneli Theodoros'un öğrencisiydi. Kyrene, Sidra Körfezi'nin doğu ucunda, şimdi Libya'da olan Kuzey Afrika kıyılarında müreffeh bir Yunan kolonisiydi. Theodoros, ölçülemez nicelikler teorisi'ni (İngilizce: theory of incommensurable quantities) araştırmıştı ve Theaitetos, bu çalışmaları büyük bir heyecanla sürdürdü. Özel olarak, çeşitli irrasyonel sayı biçimlerini karekök olarak ifade edilme biçimlerine göre sınıflandırdı. Bu teori, Öklid'in Elemanlar kitabının 10. bölümünde ayrıntılı olarak sunulmuştur.
Theaitetos, aslında Atina'nın yerlisi olan birkaç Yunan matematikçiden biriydi. Antik Yunan matematikçilerinin çoğu, İyonya kıyılarına, Karadeniz'e ve tüm Akdeniz Havzasına dağılmış sayısız Yunan şehrinden geliyordu.
Görünüşe göre, burnunun keskinliği ve gözlerinin şişkinliği ile Sokrates'e benziyordu. Bu ve onun hakkında bildiklerimizin çoğu, kendisinden sonra bir diyaloğa Theaitetos adını veren Platon'dan geliyor. Görünüşe göre, şimdi MÖ 369'da olduğu tahmin edilen Korint'te bir Atina savaşında savaştıktan sonra eve giderken yaralar ve dizanteri yüzünden öldü. Bazı bilim adamları alternatif ölüm tarihi olarak Korint'te daha önceki bir savaşın tarihi de olan MÖ 391'i ölüm tarihi olarak savunuyorlar.
Ay'daki Theaitetos krateri onuruna onun adını almıştır.
Riigikogu

| Estonya Eyalet Meclisi  Riigikogu |
| --- | --- |
15. yasama dönemi

Tür
Tür: Tek meclisli 
Tarih
Kuruluş: 23 Nisan 1919
Dağılış: 1940-1991
Başkanlık
Başkan: Lauri Hussar, Estonya 200  10 Nisan 2023 tarihinden beri 
Birinci Başkan Yardımcısı: Toomas Kivimägi, Reform  15 Nisan 2024 tarihinden beri 
İkinci Başkan Yardımcısı: 	Arvo Aller, EKRE  10 Nisan 2023 tarihinden beri 
Yapı
Sandalye: 101

Siyasi gruplar: Hükümet (52)   Reform (39)    Estonya 200 (13) Muhalefet (49)   SDE (14)    EKRE (11)    Isamaa (11)    Merkez (7)    ERK (1)    Bağımsız (5) 
Seçimler
Oylama sistemi: Parti listeli nispi temsil Modifiye D'Hondt yöntemi
Son seçim: 5 Mart 2023
Sonraki seçim: 2027
Toplantı yeri
Toompea Kalesi, Tallinn
Website
www.riigikogu.ee
Riigikogu (Türkçe: Devlet Meclisi), Estonya'nın tek meclisli parlamentosudur. Devletle ilgili tüm önemli sorunlar Riigikogu'dan geçer. Riigikogu, mevzuatı onaylamaya ek olarak, başbakan ve Yüksek Mahkeme başkanı dahil olmak üzere yüksek yetkilileri atar ve (tek başına veya gerekirse daha geniş bir seçim kurulundaki yerel yönetim temsilcileriyle birlikte) başkanı seçer.
23 Nisan 1919, Estonya Kurucu Meclisinin açılış oturumu, Estonya Parlamentosu'nun kuruluş günüdür.
Atmosferik termodinamik

Atmosferik termodinamik, dünya üzerindeki ısının, iklim veya hava koşulları dahilinde işe dönüşmesini inceleyen alandır. Klasik termodinamikin kurallarını takip eden atmosferik termodinamik nemli hava, bulutların oluşumu, astronomik conveksiyon, sınır tabakası meteorolojisi ve atmosferdeki dikey durağanlık gibi fenomenlerin üzerinde çalışır. Atmosferik termodinamik şemalarfırtına tahmin araçlarının geliştirilmesinde kullanılır. Atmosferik termodinamik Sayısal hava modellerinde bulut mikrofizik ve konveksiyon (iklim) parametrizasyonlara için bir temel teşkil eder ve pek çok iklimi göz önünde tutmak için kullanılır buna konvektif –denge iklimi modeli de dahil.
Genel bakış

Atmosfer dengede olmayan sistemlere bir örnektir. Atmosferik termodinamik suya ve onun dönüşümüne odaklanır.Çalışmanın alanı enerjinin korunmasını, ideal gaz kanununu, özgül ısı kapasitelerini, adyabatik süreçleri (ki bu entropikorunması) ve nemli adyabatik süreçleri içerir. Çoğu trofosferik gaz ideal gaz gibi davranır ve suyun kaynaması havanın en önemli iz bileşeni olarak düşünülebilir.
İlerleyen başlıklarda suyun faz geçişi, homojen ve heterojen çekirdek, çözülmeyen maddelerin etkisi bulut yoğunlaşması, buz kristalleri ve bulut damlacıklarında aşırı doymuşluğun rolünü anlatır. Nemli hava ve bulut teorileri düşünüldüğünde sıklıkla çeşitli sıcaklıklar, mesela eşdeğer potansiyel sıcaklıklar, ıslak termometre ve gerçek sıcaklıkları içerir. Bağlı alanlar enerji, momentum ve kütle geçişi, hava parçacıkları ve bulutlar arasında türbülans etkileşimi, konveksiyon, tropik kasırgalar dinamikleri ve atmosferin büyük ölçekli dinamiğidir.
Atmosferik termodinamiğin önemli rolü hava parsel üzerinde etkili adyabatik ve diabatic güçlerin hava hareketi ilkel denklemlerde yer ya ızgara çözülmesi veya subgrid parametrizasyonlara cinsinden ifade edilmesidir. Bu eşitlikler sayısal havanın ve iklim tahminlerinin temelidir.
Tarihi

19. yüzyılın başlarında termodinamikçiler Sadi Carnot, Rudolf Clausius ve Émile Clapeyron akışkan bedenlerin dinamiği ve kaynamaları, yanma ve basınç döngüsüyle ilişkili olan matematik modeli geliştirdiler. Mesela; Clausius–Clapeyron denklemi. 1873'te, termokimyacı Willard Gibbs "Akışkanları termodinemiğinde grafik methodlarını" yayınladı.
Bu tarz kurumlar Atmosferik termodinamiğin teorik modellerin geliştirilmesine yönelik uygulamaya başlayacaktı bu da doğal olarak en iyi beyinlerin dikkatini çekecekti. Atmosferik termodinamik 1860'larda kuru ve nemliyi tedavi için bulunduısı iletmeyen süreçler. 1884'te Heinrich Hertz ilk atmosferik termodinamik diagramını icat etti (emagram). Pseudo-ısı iletmeyen süreç von Bezold tarafından icat edildi, ayrıca havayı genişleyen, yükselen, soğuyan olarak tanımladı.1888'de üzerinde çalıştığı Atmosferin Termodinamiği'ni yayınladı.
1911’de von Alfred Wegener Thermodynamik der Atmosphäre'i yayınladı, Leipzig, J. A. Barth.
Bilimin bir kolu olarak gelişen atmosferik termodinamik bundan sonra çürümeye başlamıştı. Frank W. Very’nin 1919 yayınladığı "Atmosferik termodinamik" terimi takip edilebildi: "Astronomik termodinamik açısından dünyanın radyant özellikleri" (Westwood Astrofizik Rasathanesi'nin Rastlantısal Bilimsel Makalesi). Konu 1970'lerin ders kitaplarında görünmeye başladı. Bugün, atmosferik termodinamik hava tahmini ayrılmaz bir parçasıdır.
Tarihi > Kronoloji

1751: Charles Le Roy havanın doygunluk noktasının çiy noktası sıcaklığı olduğunu fark etti
1782: Jacques Charles hidrojen balonunu icat etti ve ölçülebilen sıcaklık ve basınçta Paris'te uçtu
1784: önerilen yükseklikle birlikte sıcaklık değişimi kavramı
1801-1803: John Dalton, buhar basıncı kanunu geliştirdi
1804: Joseph Louis Gay-Lussac havayı incelemek için balonla çıkış yaptı
1805: Pierre Simon Laplace yüksekliğe bağlı olarak değişen basınçlar kanunu geliştirdi
1841: James Pollard Espy siklon enerjinin convection teorisi üzerine kağıtlar yayınladı
1889: Hermann von Helmholtz and John William von Bezold içerik olarak potansiyel sıcaklığı kullandı, von Bezold adyabatik lapse oranını ve pseudoadiabatı kullandı
1893: Richard Asman constructs first aerological sonde (pressure-temperature-humidity)
1894: John Wilhelm von Bezold eş değer sıcaklığı kullandı
1926: Sir Napier Shaw tepigramı tanıttı
1933: Tor Bergeron published paper on "Bulutlar için fizik ve Yağış"'ta süper soğumayla yağışı tanımlar (su damlalarının varlığı yüzünden buz kristallerindeki yoğunlaşarak büyüme)
1946: Vincent J. Schaeffer and Irving Langmuir ilk bulut tohumlama deneyini yaptılar
1986: K. Emanuel tropikal siklon olarak carnot ısı motorunu kavramsallaştırmıştır
Uygulamaları > Hadley Döngüsü

Hadley Döngüsü ısı motoru olarak düşünülebilir. Hadley döngüsü identified yükselen sıcak ve equatorialdaki nemli havayla karşılaşan soğuk havanın sikülasyona girmesi ve birlikte net bir kinetik enerjiye ulaşmaları olarak tanımlanır. Hadley sistemi termodinamiğin verimi, ısı moturu olarak düşünülebilir, üzerinde nispeten sabit olmuştur. 1979~2010 periyodu, ortalama 2.6%,aralığı boyunca, Hadley rejimi tarafından üretilen güç yıl başına yaklaşık 0.54 TW ortalama oranında arttı; Bu tropikal deniz yüzeyi sıcaklıkları gözlenen eğilim ile tutarlı sisteme enerji girdisi bir artış yansıtmaktadır.
Uygulamaları > Tropikal siklon Carnot döngüsü

Kasırganın termodinamik yapısı ısı motoru olarak modellenebilir running between sea temperature of about 300 K and tropopause which has temperature of about 200K. Yüzeye yakın yolculuk havanın parseller hava genleşir artan nem ve sıcak sürebilir ve yoğunlaşma sırasında nem (yağmur) serbest görünmesini sağlar. Yoğunlaşma sırasında gizli ısı enerjisinin serbest bırakılması kasırga mekanik enerjisini sağlar. Hem üst troposferde azalan sıcaklık veya kasırgalar hem de maksimum rüzgarları artacak yüzeye yakın atmosferin giderek artan sıcaklığıyla. Kasırga dinamiklerine uygulandığında bir Carnot ısı motoru çevrimini tanımlar ve maksimum kasırga yoğunluğunu tahmin ediyor.
Uygulamaları > Suyun kaynaması ve küresel iklim değişikliği

Clausius–Clapeyron ilişkisi atmosferin su tutma kapasitesinin sıcaklıkla %8 C nasıl arttığını gösterir. (doğrudan basınç ya da yoğunluk gibi parametrelere bağlı değildir.) Su tutma kapasitesi ya da "denge buhar basıncı", August-Roche-Magnus formülü kullanılarak yaklaştırılabilir.
(where  e_{s}(T) is the equilibrium or saturation vapor pressure in hPa, and  T is temperature in degrees Celsius). Bu atmosferik sıcaklığın yükseldiğinde (örnek olarak sera gazları) üstel olarak mutlak nemin de yükselmesi gerektiğini gösterir (sabit olarak varsayarsak göreceli nem). Ama, bu saf termodinamik argümanı üzerinde düşünülecek bir tartışma konusudur çünkü convective süreç nedeniyle artan alanlarına yoğun kurutma neden olabilir.
subsidence, yağış verimliliği konveksiyon yoğunluğu etkilenebilir olabilir ve bulut yoğunluğuve bu da göreceli nemle ilişkilidir.[kaynak belirtilmeli]
Ayrıca

Atmosferik sıcaklık
Kimyasal termodinamik
Bulut fiziği
Denge termodinamiği
Akışkanlar dinamiği
Dengede olmayan termodinamik
Termodinamik
Özel başlıklar

Lorenz, E. N., 1955, Available potential energy and the maintenance of the general circulation, Tellus, 7, 157-167.
Emanuel, K, 1986, Part I. An air-sea interaction theory for tropical cyclones, J. Atmos. Sci. 43, 585, (energy cycle of the mature hurricane has been idealized here as Carnot engine that converts heat energy extracted from the ocean to mechanical energy).
Dahası

Bohren, C.F., and B. Albrecht (1998). Atmospheric Thermodynamics. Oxford University Press. ISBN 0-19-509904-4. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
Curry, J.A. and P.J. Webster, 1999, Thermodynamics of Atmospheres and Oceans. Academic Press, London, 467 pp (textbook for graduates)
Dufour, L. et, Van Mieghem, J. - Thermodynamique de l'Atmosphère, Institut Royal Meteorologique de Belgique, 1975. 278 pp (theoretical approach). First edition of this book - 1947.
Emanuel, K.A.(1994): Atmospheric Convection, Oxford University Press. ISBN 0-19-506630-8 (thermodynamics of tropical cyclones).
Iribarne, J.V. and Godson, W.L., Atmospheric thermodynamics, Dordrecht, Boston, Reidel (basic textbook).
Petty, G.W., A First Course in Atmospheric Thermodynamics, Sundog Publishing, Madison, Wisconsin, ISBN 978-0-9729033-2-5 (undergraduate textbook).
Tsonis, Anastasios, A.; (2002). An Introduction to Atmospheric Thermodynamics. Cambridge University Press. ISBN 0-521-79676-8. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
von Alfred Wegener, Thermodynamik der Atmosphare, Leipzig, J. A. Barth, 1911, 331pp.
Wilford Zdunkowski, Thermodynamics of the atmosphere: a course in theoretical meteorology, Cambridge, Cambridge University Press, 2004.
Termodinamik diagramı 19. yüzyılda geliştirildi günümüzde hala mevcut durumdaki potansiyel enerjiyi ya da havanın durağanlığını hesaplamak için kullanılmaktadır.
Bu konvektif sistemin doğru hareket etmesi için hava nemlendiriliyor. Derin konvektif çekirdek artan hareketle havayı genişleyip, soğutarak ve yoğunlaştırarak üretir.Yüksek seviyede taşan görünür bulutlar sonunda kütlelerini koruyarak iniş yaparlar. (rysunek - Robert Simmon).
Uçbirleştirme (genetik)

pre-mRNA'da bulunan intron ve eksonlar. Ergin mRNA uçbirleştirme sonucu oluşur.
Genetikte uçbirleştirme (İngilizce splicing) transkripsiyon sonrasında RNA'daki bazı bölümlerin (intron'ların) çıkartılıp kalan kısımlarının (eksonların) birleştirilmesidir. Ökaryotlarda uçbirleştirme sonucunda prekürsör mesajcı RNA (pre-mRNA) ergin mesajcı RNA'ya dönüşür, bu da protein sentezinde kullanılır. Uçbirleştirme bir dizi biyokimyasal tepkimeden oluşur, bunlar splisozom adı verilen bir snRNP (İngilizce small nuclear ribonucleo-proteins, küçük çekirdeksel ribonükleoproteinler) kompleksi tarafından katalizlenir.
RNA'dan parçaların çıkarılıp kalan kısımların uçlarının birleştirilmesi süreci 1977'de Philip Sharp ve Richard J. Roberts tarafından bağımsız olarak keşfedildi. Sharp ve Roberts bu keşiflerinden dolayı 1993'te Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülünü kazandılar.
Etimoloji

RNA'dan parçaların çıkarılıp kalan kısımların birleştirilmesi sürecini tarif etmek için kullanılan İngilizce sözcük, splicing ("splaysing" okunur; Almanca splissen 'den türeme), orijinal anlamıyla bir denizcilik terimi olup, kopmuş bir halatı tamir etmek amacıyla iki ucunu birleştirme işlemi (halat dikişi) için kullanılır. Bu denizcilik terimi, zaman içinde kalas, demiryolu rayı gibi başka cisimlerin uçlarının birleştirilmesi için ve 20 yüzyılda sinemacılıkta kopan filmin tamiri ve elektrik kablo birleştirmesi için kullanılmıştır (bkz. uç birleştirme (anlam ayrımı)). RNA'da ekson ve intronların keşfi üzerine bu terime ekson uçlarının birleştirilmesi kavramı da yüklenmiştir. Bu biyolojik olguya Fransızca ve Almancada bulunmuş karşılıklar, épissage ve spleißen de aynı şekilde, genel kapsamlı "uç birleştirme" anlamını taşımaktadır. Splicing için Türkçede karşılık henüz yerleşmediği için, buradaki metinde, aynı anlam yükleme süreci uygulanarak "uçbirleştirme" terimi kullanılmıştır.
Uçbirleştirme yolları

Doğada RNA uç birleştirmesi birkaç yolla gerçekleşir. Uç birleştirmenin tipi çıkartılacak intronun yapısı ve bu tepkime için gereken katalizöre bağlıdır. Hangi yol kullanılırsa kullanılsın, çıkartılan intron kullanılmadan yıkıma uğrar.
Uçbirleştirme yolları > Splisozomal intronlar

Splisozomal intronlar genelde ökaryotların protein kodlayıcı genlerinde bulunurlar. Uç birleşme için intronun içinde bir 3' birleştirme ucu, bir 5' birleştirme ucu, bir de bir dal noktası gereklidir. Uç birleştirme splisozom tarafından katalizlenir, bu, beş ribonükleoproteinden (snRNP'den; "snörp" diye okunur) oluşan bir RNA-protein kompleksidir. snRNP'lerdeki RNA'lar belli intron dizileri ile etkileşirler ve uçbirleşmenini katalizinde rol oynayabilirler. İki farklı tip splisozom bilinmektedir, esas (majör) ve ikincil (minör) splisozomlar farklı snRNP'lar içerir.
Majör splisozomlar
Uçbirleştirme yolları > Öz-uçbirleştirme

Öz-uçbirleştirme (İngilizce self-splicing) veya otokatalitik uçbirleştirme, ribozim oluşturabilen ender intronlarda meydana gelir, bunlarda splisozomun katalizörlük işlevi yalnızca RNA tarafından sağlanır. İki cins öz-uçbirleştiren intron vardır, bunlar Grup I ve Grup II katalitik intron diye adlandırılır. Grup I ve II intronların kullandığı mekanizma bir protein varlığını gerektirmese de uçbirleştirmenin yanlışsız olabilmesi için ATP gereklidir. Bu ATP'nin üretilmesi için çeşitli metabolizma enzimleri gereklidir.
Grup I intronlu uçbirleştirmede iki transesterifikasyon tepkimesi vardır:
1) GDP, GTP veya GMP gibi bir kofaktörde yer alan bir guanin nükleozitin 3' OH grubu, 5' uçbirleşme konumundaki fosfata bağlanır.
2) İntronun 5' ucundaki 3' OH grubu bir nükleofil olur, ikinci bir transesterifikasyon ile iki ekson birleşir. İntron, lineer bir parça olarak salınır.
Grup II intronlu uçbirleştirmenin mekanizması ise şöyledir:
1) İntrondaki belli bir adenozinin '2 OH grubu, 5' uçbirleştirme konumuna saldırır, böylece "kement" (lariat) oluşturur.
2) Eksonun 5' ucundaki nukleotidin 3' OH grubu, 3' uçbirletirme konumumu ile ikinci bir transesterifikasyonu tetikler, böylece iki ekson birleşir, intron ise kement biçimli bir parça olarak salınır.