stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kamuflaj
Askeriye

18. yüzyıla kadar kullanılmayan bu strateji, teknolojik silahların ilerlemesi ile cazip hale geldi. Eski dönemlerde düzenli orduların elbiseleri rengârenk ve her grubun rengi farklıydı. Bu, cephede düşman ve dostun anlaşılması için önemli bir unsurdu. Ne var ki, Sanayi Devrimi ile gelişen teknoloji ve silah endüstrisindeki ilerlemeler sonucu, gizlenmenin önemi ortaya çıktı.
Ghillie Suit adlı kamuflaj ile bir keskin nişancı.
Lasioglossum pleurospeculum

Lasioglossum pleurospeculum, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lasioglossum pinnatum

Lasioglossum pinnatum, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lasioglossum platychilum

Lasioglossum platychilum, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lasioglossum plasunicum

Lasioglossum plasunicum, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
İslam İşbirliği Teşkilatı bayrağı

| İslam İşbirliği Teşkilatı bayrağı |
| --- | --- |
İslam İşbirliği Teşkilatı bayrağı

Ayrıntılar
Kullanan(lar): İslam İşbirliği Teşkilatı
Kabul tarihi: 28 Haziran 2011
Oran: 2:3
1981-2011 yılları arasında kullanılan eski İslam İşbirliği Teşkilatı bayrağı
İslam İşbirliği Teşkilatı bayrağı 2011 yılıdna İslam İşbirliği Teşkilatı'nı temsil etmek için tasarlanmış ve kabul edilmiştir.
Beyaz zemin üzerine yeşil hilal ve Dünya çizimi vardır ve üzerinde Kâbe resmedilmiştir.
Eski bayrak

Eski bayrak 1981'de kabul edilmiştir. Yeşil zemin üzerinde beyaz bir yuvarlak ve içinde kırmızı bir hilal vardır, hilalin üzerinde Arapça Hat sanatıyla Allahu Ekber yazmaktadır.
Jérémy Berthod

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  24 Nisan 1984 (40 yaşında)
Doğum yeri:  Tassin-la-Demi-Lune, Fransa
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Auxerre
Numarası:  23
Altyapı kariyeri
1997-2002:  O. Lyon
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2002-2007 |  O. Lyon |  104 |  (3) |
| 2007-2008 |  Monaco |  13 |  (0) |
| 2008-2012 |  Auxerre |  69 |  (1) |
| 2013-2015 |  Sarpsborg 08 |  38 |  (4) |
| Toplam |   |  224 |  (8) |
Millî takım kariyeri
| 2002-2003 |   Fransa U-19 |  15 |  (3) |
| 2003-2007 |   Fransa U-21 |  8 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: Aralık 2011 
Jérémy Berthod (d. 24 Nisan 1984, Tassin-la-Demi-Lune), Fransız futbolcudur.
Kariyeri > Kulüp kariyeri

2002 yılında Olympique Lyonnais takımında profesyonel olan Berthod, kariyerindeki ilk maçına 13 Eylül 2003 tarihinde 1-1 biten maçta şu an oynadığı takım olan Auxerre karşısında çıktı. İlk golünü ise 4 Ocak 2006 tarihinde 4-0 kazandıkları maçta Strasbourg'a karşı attı. Berthod, 6 Temmuz 2007 tarihinde 2 milyon € karşılığında Monaco'ya transfer oldu. Orada sadece 12 maç yapabilen Berthod, 14 Haziran 2008 tarihinde Auxerre'e transfer oldu.
Kariyeri > Millî takım kariyeri

Berthod, Fransa U-19 fromasını 15 kez giydi ve 3 gol attı. Fransa U-21 formasını ise 8 kez giyme başarısı gösterdi. Ayrıca Fransa U-21 formasıyla 2006 Avrupa 21 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'nda da mücadele etti.
Başarıları > Kulüp

Ligue 1: 2002-03, 2003-04, 2004-05, 2005-06, 2006-07
Trophée des champions: 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007
Özel hayatı

Erkek kardeşi Alexandre de kendisi gibi futbolcu ve defans bölgesinde oynamaktadır.
Kırmıtlı, Harran

| Kırmıtlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
KırmıtlıKırmıtlı'nın Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 36°53′50″N 39°02′57″E﻿ / ﻿36.8972°K 39.0492°D﻿ / 36.8972; 39.0492
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Harran
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 226
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63510
Kırmıtlı, Şanlıurfa ilinin Harran ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Kırmıtlı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 226 |  |
| 2018 | 215 |  |
| 2017 | 214 |  |
| 2016 | 217 |  |
| 2015 | 251 |  |
| 2014 | 259 |  |
| 2013 | 260 |  |
| 2012 | 235 |  |
| 2011 | 223 |  |
| 2010 | 215 |  |
| 2009 | 212 |  |
| 2008 | 212 |  |
| 2007 | 206 |  |
Lasioglossum stuchilum

Lasioglossum stuchilum, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lasioglossum strigosigena

Lasioglossum strigosigena, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Kandil

Kandil geceleri için İslami bayramlarsayfasına bakınız.
Basit bir kandil.
19. yüzyıldan pirinç bir kandil.
Hindistan'da bir kandil.
Milano Arkeoloji Müzesi'nde bulunan bazı antik dönem kandilleri.
Kandil, içinde sıvı bir yağ ve fitil bulunan kaptan oluşmuş aydınlatma aracıdır. Binlerce yıl öncesinden itibaren insanlar tarafından aydınlatma amaçlı kullanılmıştır. 1780'lerde Argand lambası, 1850'lerde gaz lambası kandillerin yerini almıştır. Yağ tabanlı kandiller, günümüzde artık yalnızca yarattıkları ambiyans sebebiyle, yahut dinî amaçlarla kullanılmaktadır.
Kandiller, zamana ve yere göre, kil ve pişmiş toprak, pirinç, bronz gibi farklı malzemelerden yapılmıştır. Yağ olarak zeytinyağı ya da çeşitli hayvansal yağlar kullanılmıştır.
Kandil sözcüğü, Arapça kandil (قنديل) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu sözcüğün kökeni Latince candēla olup, İngilizce candle ve Fransızca chandelle aynı kökendendir.
II. Selim döneminden başlayarak dinî geceler minarelerde yakılan kandillerle duyurulup kutlandığından bu geceler kandil geceleri adını almıştır.
Jérémy Pied

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Jérémy Pied
Doğum tarihi:  23 Şubat 1989 (35 yaşında)
Doğum yeri:  Grenoble, Fransa
Boyu:  1,73 m (5 ft 8 in)
Mevkii:  Sağ Bek, Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Lille
Numarası:  26
Altyapı kariyeri
2008:  Olympique Lyon B
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2008-2012 |  Olympique Lyonnais |  56 |  (4) |
| 2009-2010 |  → FC Metz (kiralık) |  39 |  (4) |
| 2012-2016 |  Nice |  93 |  (2) |
| 2014-2015 |  → Guingamp (kiralık) |  41 |  (4) |
| 2016-2018 |  Southampton |  6 |  (0) |
| 2018- |  Lille |  22 |  (0) |
| Toplam |   |  257 |  (14) |
Millî takım kariyeri
| 2008-2009 |   Fransa U-19 |  10 |  (2) |
| 2010 |   Fransa U-20 |  5 |  (0) |
| 2011 |   Fransa U-21 |  1 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Jérémy Pied (d. 23 Şubat 1989), defans ve Orta saha bölgesinde görev yapan Fransız futbolcudur.
Başarıları > Olympique Lyon

Coupe de France (1) : 2012
İslamcılığın eleştirisi

2012'de Avustralya'nın Sidney şehrinde İslamcıların yaptığı bir gösterideki pankart: "Peygambere [Muhammed] hakaret eden herkesin kellesini uçurun"
İslamcılık veya Siyasal İslam olarak bilinen İslami uyanış hareketinin lider ve vaizlerinin fikir, hareket ve uygulamaları, gayrimüslimler yanında Müslümanlar (genellikle İslami modernist ve liberaller) tarafından eleştirilmiştir.
İslamcılığı veya İslamcılığın bazı unsurlarını eleştiren yazar, bilim insanı ve liderler arasında Macid Navaz, Reza Aslan, Abdelwahab Meddeb, Muhammed Sa'id al-'Ashmawi, Haled Abu 'l- Fadl, Gilles Kepel, Matthias Küntzel, Joseph EB Lumbard, Olivier Roy ve Endonezyalı İslami grup Nahdlatul Ulama bulunuyor.
İslamcı hareketin eleştirilen ilkeleri şunlardır:
İslam'dan dönme ve İslam'a hakareti önlemek için ifade özgürlüğüne getirilen kısıtlamalar ;
İslam'ın sadece bir din değil, aynı zamanda bir yönetim sistemi olduğu tezi;
Tarihsel Şeriat veya İslam hukukunun, insanlığın erişebileceği ve İslam'ın gerçekten uygulanabilmesi için uygulanması gerekli olan tek, evrensel bir hukuk sistemi olduğu anlayışı.
Açıklama

Haled Abu al-Fadl, İslamcılığın ya da cihatçı İslamcılığın gelişimini açıklarken, onu dini dirilişin bir ifadesi değil, çeşitli faktörlerin yarattığı bir fenomen olarak tanımlar:
Geleneksel olarak "farklı görüş ve düşünce okullarına müsamaha gösteren ve hatta kutlayan ve aşırılığı marjinalleştiren" İslam hukukçularının bağımsızlık ve dini otoritesinin baltalanması. Sömürgecilik sonrası Müslüman ülkelerin çoğunda hukukçuları destekleyen özel dini vakıflara devletin el koyması, hukukçuların çoğunu devletin maaşlı çalışanlarına dönüştürdü, onların sosyal ve siyasi meşruiyetlerini azalttı.”
Suudi Vahhabi doktrininin bu dini otorite boşluğunda ilerlemesi. 10 milyarlarca dolarlık petrol ihracat parasıyla finanse edilen ve saldırgan bir şekilde kendi dini anlayışını tebliğ eden doktrin, kendisini birçok okuldan biri olarak değil, İslam'ın tek, bozulmamış, gerçek, "doğru yoluna" dönüş olarak konumlandırdı. "Katı literalizmi ile entelektüelizme, mistisizme, İslam içindeki herhangi bir mezhepsel farklılığa aşırı düşmanlığı ile geleneksel fıkıh öğretilerinden  farklıydı.
Bu Vahhabi literalizmi ve darlığına eklenen popülist çağrılar, modern çağda sert despotik hükümetler ve müdahaleci gayrimüslim güçler tarafından maruz kalınan Müslüman aşağılanmasına yönelik popülist çağrılardır."
İfade özgürlüğünün sınırları

Ortadoğu siyasetini uzun süredir gözlemleyen ve İslamcıların siyasete katılmasının destekçisi olan yazar Graham Fuller'a göre, Bazı İslamcıların oynadığı en korkunç rollerden biri, İslam'la ilgili herhangi bir yazıya karşı "acımasızca" saldırmak ve yasal işlemler başlatmaktı.
İslamcı ortodoksi uygulamasının ilk kurbanlarından 1940'ların İran'ının bir din adamı ve önemli entelektüel şahsiyeti olan ve 1946'da İslami bir militan grup olan Fadayan-ı İslam tarafından tekfir suçlamasıyla öldürülen Ahmed Kesravi'dir .
76 yaşındaki Müslüman ilahiyatçı ve uygulamacı Mahmud Muhammed Taha, halka açık bir törenle 18 Ocak 1985'te diğer suçlamaların yanı sıra "sapkınlık" ve "İslam hukukunun uygulanmasına karşı çıkmak" suçlamalarıyla Hartum'da  asıldı.
Taha, Sudan'da kurulduğu şekliyle şeriat hukukuna karşı çıkmıştı, çünkü esas olarak, dayandığı Kuran ayetlerinin (Medine ayetleri olarak bilinir) belirli bir yer ve amaç - yani yedinci yüzyıl Medine İslam şehir devletini yönetmek için uyarlandığına ve Mekke'de nazil olan ve (Taha'nın inandığı) ideal İslam dinini temsil eden ayetlerin bunları geçersiz kıldığına- inanıyordu.
Belki de Arap dünyasında İslamcılar tarafından saldırıya uğrayan en ünlü sözde mürted, saldırganlar tarafından taciz edilip boynundan bıçaklanan ve hayatının geri kalanını sakat yaşayan Mısırlı Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Necib Mahfuz'dur. Diğerleri arasında romancı Mısırlı Salahaddin Muhsin var.
Mısırlı feminist romancı Nawal El Saadawi, İslam karşıtı yazdığı için defalarca mahkemede yargılandı ... 'İslam'ı rencide eden' yazılar nedeniyle üç yıl ağır çalışmaya mahkûm edildi; ve kocasına, mürteolduğu gerekçesiyle ondan boşanması emredildi, ancak suçlamalar düştü; İslam ve Arap edebiyatı profesörü Nasr Ebu Zeyd'i Kuran hakkındaki yazılarından dolayı dinden çıkmakla suçladı ve karısına onu boşaması emredildi. . . ."
Mısırlı yazar Farag Fʊda, 8 Haziran 1992'de İslam Cemaati-Cemaa İslamiye militanları tarafından  diğer entelektüellere örnek olması için öldürüldü.
İslamcılar genellikle kötü, şiddet ve aşırılık yanlıları ve sistem içinde çalışan "iyi" ılımlılar olarak ayrılırken, siyaset bilimci Gilles Kepel 1990'larda Mısır'da "İslamcı ılımlılar ve aşırılık yanlılarının birbirlerinin eylemlerini tamamladıklarına" dikkat çekiyor.
Farag Foda'nın öldürülmesi davasında, "İslam dünyasında en saygı duyulan şeyhlerden biri" olan "ılımlı" Şeyh Muhammed el-Gazali, Foda'nın katillerinin yargılanmasında katilleri savundu; Müslüman olarak doğan herkesin Şeriat'a karşı hareket ettiğinde cezası ölüm olan dinden dönme suçundan suçlu olacağını açıkladı. Bu cezayı infaz edecek bir İslam devleti olmayınca, bu sorumluluğu üstlenenler kınanmazlardı."
Tekfir

Araştırmacı Matteo Sisto ve Samir Gurung'un "Neo-tekfirizm " dediği bazı İslamcılar, liberal ve laik entelektüelleri ana akım Müslümanlara hedeflemenin ötesine geçtiler. Cezayir İç Savaşı'nda cihatçı İslami grup GIA, cihadı aktif olarak desteklemeyen herkesi hükûmetle işbirlikçi, İslam'dan çıkmış ve uygun askeri hedef olarak gördü. Grup yabancıları katletti ve Cezayirlileri "İslam hukukunu çiğnemekten", "kafirlikten Batı kıyafetleri giymeye kadar uzanan çeşitli ihlaller" nedeniyle idam etti.
Irak iç savaşında Tekfir, Sünni isyancılar tarafından da geniş bir şekilde tanımlandı.. Bağdat'ta en az iki falafel satıcısı öldürüldü çünkü "yedinci yüzyılda falafel yoktu" ve bu nedenle katillerin gözünde İslami olmayan bir bid'at  idi.
Bu, gazeteci George Packer gibi bazılarına göre Seyyid Kutub'un takipçilerinin, irtidattan suçlu olanları  tekfir etme ve öldürme isteklerinde ne kadar ilerlediklerinin bir yansımasıydı. Önde gelen Iraklı Sünni din adamı Haled al-Mulla'ya göre, 2014 yılının ortalarından itibaren cihatçı gruplar El Kaide ve Daiş, "300'den fazla Sünni imam ve vaizi" öldürmüştü.
Birkaç ay sonra Daiş'in kendi şeriat yargıçlarından birini "aşırı tekfirci eğilimleri" gerekçesiyle idam ettiği bildirildi.
Tekfir > Hariciler

Bazı İslamcılar, tekfir etmeye ve İslamdan çıktığını ilan edenleri öldürmeye istekli oldukları için diğer Müslümanlar tarafından Hariciler olarak kınandı. İslamcılar genellikle Batı Aydınlanmasının düşünce ve ifade özgürlüğü fikirleriyle kirlenmemiş İslam'a döndüklerini ve aşırı katılığı 7. yüzyıldaki Haricilikle mahkûm ettiler. Esasen siyasi konumlarından hareketle, onları hem ana akım Sünni hem de Şii Müslümanlardan ayıran aşırı doktrinler geliştirdiler. Hariciler, kendilerini tekfir eden Müslümanları tekfir etmeye hazır olmalarıyla özellikle dikkat çekmişlerdi.
Siyasete vurgu > Diğer konuların ihmal edilmesi

İslamcılık, İslam'ın siyasal üstünlüğüne adanmış bir hareket olmasına rağmen bazıları, siyaset lehine inancın ihmal edildiği ve maneviyat veya dine odaklananlardan ziyade "organizatör, meraklı ve politikacıların", harekette "en fazla etkiye sahip" olduğunu ifade ediyorlar.
Diğer gözlemciler, İslamcılığın darlığına ve genel olarak dünyayı incelemeye ve anlamlandırmaya ilgisizliğine dikkat çektiler. Habib Bulares, genel olarak hareketin "tutarlı teoriler oluşturmaya çok az enerji harcadığını" ve İslam düşüncesi veya maneviyatına hiçbir katkı sağlamadığını söylüyor. Olivier Roy, "Ebul Ala Mevdudi, Hasan el-Benna, Seyyid Kutub'un 1978'den önceki kuruluş yazılarından beri... "onun entelektüel durgunluğundan şikayet ediyor.
Britanya'da aktif olan İslamcı gruplardan biri olan  Hizb ut-Tahrir'in eski bir aktivisti Ed Husain, İslamcı adlı kitabında siyasetin "Tanrı ile ilişkisini" dışladığını hissettiğini ve aynı şeyi diğer gruplarda da gördüğünü yazdı. Husain, "Müslümanların İslam'a dönmeleri gerektiği konusunda vaaz verdik, ancak genç aktivistlerin çoğu nasıl dua edileceğini bilmiyordu" diyor.
Olivier Roy, insan toplumu ve davranışı üzerine sistematik bir çalışmanın bile İslami olmadığı gerekçesiyle reddedildiğinden şikayet etti:
"Ne tarih (çünkü İslam öncesi zamanların cahiliyesine geri dönüş dışında bir anlama gelmiyordu) ne de antropoloji (çünkü insanlık sadece erdemin icrasıydı) vardır. İslam'da derin bir psikoloji (içindeki ötekine giriş olarak görülen bir günahtı) ya da sosyoloji (çünkü parçalanma fitne, cemaatin bölünmesi ve dolayısıyla cemaatin yansıttığı ilahi birliğe bir saldırı olduğu için) yoktur.
Aslında farklılaşan her şey toplumun birliğine tehdit olarak görülüyor.
Siyasete vurgu > Erdeme bağımlılığı

Roy, İslamcılığın temel stratejisinin, "erdemli Müslümanlar olmadan İslam devleti, İslami devlet olmadan erdemli Müslümanlar olmaması" şeklindeki bir "kısır döngüden" muzdarip olduğunu savunuyor. İslamcılara göre, "İslami toplum ancak siyaset yoluyla var olur, ancak siyasi kurumlar ancak onları yönetenlerin erdeminin bir sonucu olarak işlev görür, ancak toplum önceden İslami ise yaygınlaşabilecek bir erdemdi." Lider seçme süreci, seçimlerin yapısı, güçler üzerindeki denge gibi konuları değil, "öznel" nitelikleri aramayı içermekteydi;
Emir "günahtan uzak durmalı", "samimiyet, eşitlik, adalet", saflık" " yetenek, sadakat", ve "ahlaki bütünlüğün yanı sıra ... diğer ilgili kriterlere" (Hassan al-Turabi) sahip olmalıdır.
Siyasete vurgu > İslamcıların iktidardaki başarısızlığı

Roy'a göre kişisel erdemin, gücün yozlaşması ve insan zayıflığının üstesinden gelebilecek "kurumlar inşa etme" konusundaki başarısızlığının örnekleri, İran İslam Cumhuriyeti'nde ve mücahit Afganistan'da açıkça görülmektedir.
Her iki durumda da, onları iktidara getiren kahraman İslami fedakarlık, yerini, ganimette "haklarını talep eden" siyaseti tırmanıcı, kariyerci ve vicdansız işadamları gibi erdemsiz bir yönetime bırakmıştı.
İslamcılar, iktidar yozlaşmasına karşı "diğer ideolojiler"den daha başarılı değillerdi.
İran'da başarısızlık sadece hükümete destekte değil, İslami uyanışın gerilemesinde de görülüyor. İslamcı gücün tükendiği yerlerde "camiler tıklım tıklım dolu" ama "İslamcılık iktidarı ele geçirdiğinde camiler boşalıyor." "İslamcı İran'da ... sokakta namaz kılan bir insan neredeyse hiç görülmez." İran'da siyasi olarak ayrıcalıklı bir sınıf oluşturan İslam hukukçuları, devrimin ilk yıllarında "genel olarak özenli bir nezaketle muamele gördüler". "'Günümüzde din adamları bazen okul çocukları ve taksi şoförleri tarafından hakarete uğruyor ve Kum'un dışına çıkarken genellikle normal kıyafetler giyiyorlar."
Onun hayal kırıklığının izlerinin Sudan'da, Türkiye'de Erbakan'da veya Cezayir gerilla savaşında da bulunması olanaklıdır.
Siyasete vurgu > İslami politikaların başarısızlığı > Cinsiyetlerin ayrılması

Kadınlar için kapsamlı bir tesettür ve cinsiyet ayrılığı, erkeklerin "kadınlar tarafından dikkatlerinin dağılmasını" engellediğini ve "toplumdaki işlerini başarılı bir şekilde yürütmelerine" olanak tanıdığını iddia eden Ebul A'la Mevdudi gibi İslamcılar tarafından savunuldu. Ancak eleştirmenler, kadınlara saygı eksikliğinden şikayet ettiler.
Belki de en katı cinsiyet ayrımı politikası olan ülkede  İngilizce öğretmeni olarak çalışan hayal kırıklığına uğramış bir İslamcı Ed Husain, Suudi erkeklerin kadınlara karşı tutumu karşısında şaşırmıştı. Husain, bir İslamcı olarak taklit etmek istediği, Suudilerin katı cinsiyet ayrımı politikasına rağmen, kadınların kaçırılmasıyla ilgili üzücü hikâyeler duyduğundan ve İngiltere ya da daha "laik" Suriye gibi ülkelerde hiç karşılaşmadığı, öğrencileri tarafından sert çekirdekli pornografi indirilmesiyle karşılaştığından şikayet etti. Karısının ılımlı giyinmesine rağmen;
"Yerel geleneklere saygıdan, uzun siyah bir abiye giymiş ve saçını siyah bir fularla kaplamıştı. . . . Yine de iki kez arabalı gençlerin aralarından geçmekle suçlandı. . Süpermarketlerde Faye'den sadece beş dakika uzakta olmam gerekiyordu ve Suudi erkekler yanlarından geçerken müstehcen sözler fısıldıyorlardı. Faye, British Council'de yerel kadınlarla deneyimlerini tartıştığında, 'Suudi Arabistan'a hoş geldiniz' dediler.

 Suudi Arabistan'a kendi inancımdan ve kimliğimden tamamen emin olarak ulaşmamış olsaydım, ikisini de kaybedebilirdim. Vahhabilik ve katılığı beni kolaylıkla İslam'dan uzaklaştırabilirdi.
Belirsizlik

Tarık Osman, İslamcılığı "her şeyi herkese" vadetmek ve sürdürülemez çatışma ve çelişkilere yol açmakla eleştirdi: yoksul kitlelere alternatif bir sosyal hizmet sağlayıcı; hayal kırıklığına uğramış genç için kızgın bir platform; kimlik arayanlara 'saf dine dönüşü' bildiren yüksek sesli bir borazan; varlıklı ve liberaller için "ilerici, ılımlı bir dini platform"; ... ve aşırı uçlarda, retçi ve radikaller için şiddet içeren bir araç."
Modern zamanlarda ilgisizlik

Olivier Roy, İslamcılığın "harekete geçirici bir slogan" olarak fevkalade başarılı olmasına rağmen, "modern devletlerin yönetilmesi ile ilgili sorunlara yanıt vermediğini" savunuyor. Roy, Arap Baharı'nın ardından en eski ve en büyük İslamcı hareketin (Müslüman Kardeşler) partisinin açık ara en çok oy alan parti olduğu Mısır'a işaret ediyor. 2012 cumhurbaşkanlığı seçimlerini kazandı, ancak bir yıl içinde milyonlarca kişinin katıldığı büyük protestoların ardından ordu tarafından devrildi ve ezildi.
Başka bir eleştirmen olan Abdullahi Ahmed An-Na'im, İslam hukukunun çok sayıda hüküm sağladığı aile hukukunda bile, Şeriat hukukunun merkezi bir yönetim için net bir temel sağlamadığını, çünkü merkezi yönetim fikrinin var olmadığını savunuyor.
Erken İslam vurgusu

Tunuslu bilgin ve gazeteci Abdelwahab Meddeb gibi eleştirmenler, 1400 yıllık Müslüman tarihinde, taklit edilmeye değer gerçek İslam'ın sadece birkaç on yıl boyunca uygulandığına dair İslamcı inançtan yakındılar. Seyyid Kutub (ö. 1966) İslam'ın "yüzyıllarca" yok olduğunu ve "Müslüman toplumunun aslına döndürülmesinin gerekli olduğunu" vaaz etti ve Muhammed'in sahabe örneğini takip etti. Yunan, Roma, Fars, Hristiyan veya Yahudi mantığı, sanatı, şiiri, vb. gibi İslami olmayan herhangi bir kültürden veya öğrenimden kendilerini koparmakla kalmayıp, aynı zamanda kendilerini "geçmiş yaşamlarından", aile ve arkadaşlarından "tamamen" ayırdılar.
İslamcılar da gerçek ve orijinal İslam'ın ne zaman var olduğu konusunda hemfikir değiller. Ebul Ala Mevdudi bunun, Peygamber dönemi ve Raşidun'un 30 yıllık yönetim dönemi, Kutub'un kardeşi Muhammed, "İslam'ın ... gerçek biçimiyle tatbik edildiği" tek zamanın, ilk iki halifenin dönemi ve ayrıca MS 717'den 720'ye kadar olan üç yıl (toplam 15 yıl) olduğunu düşünüyordu. Ayetullah Humeyni'ye göre, beşinci Halife Ali'nin saltanatı, Müslümanların taklit etmesi gereken tek gerçek İslami dönemdi.
Meddeb, bunun yalnızca herhangi bir gayrimüslim kültürü değil, İslam'ın Altın Çağı da dahil olmak üzere Müslüman tarihinin çoğunu dışladığına işaret ediyor: Allah'ın egemenliği Medine'nin ilk dört halifesinin mi? . . . Hâlâ ... İslam'ın birçok halkının tarihsel katkılarının çeşitliliği ile aktardığı güzellikleri sevebilir ve bunlara karşılık verebilir mi?"
O ve Tarık Osman, ilk dört halifeden üçünün öldürüldüğü, "düşmanlıkların" mücadelelerin ve "hizmet tartışmalarının" ve "neredeyse sürekli" utanç verici kan dökme olaylarının yaşandığı bir dönemin ne kadar mükemmel olabileceğini sorguladı. Meddeb, "doğru hidayet"in bir asır sonra, İbn Hanbel ile ortaya çıkan kutlamasına işaret eder.
Din ve devletin birleşmesi

Harekette en sık alıntılanan sloganlardan biri Müslüman Kardeşler'in sloganıdır: İslam bir din ve bir devlettir. Ancak, bir eleştirmenin şikayet ettiği gibi, slogan "ne bir Kuran ayeti ne de bir hadisten alıntıdır; Selefi hareket tarafından popüler hale getirilen bir 19. yüzyıl siyasi sloganıdır".
Din ve devletin birleşmesi > Tarihsel bağlam

Eleştirmenler, bu birleşmenin İslam'a özgü olmadığını, modern öncesi çağın bir özelliği olduğunu iddia ediyor.
Rıza Aslan'a göre:
Bu aynı zamanda din ve devletin tek bir bütün olduğu bir dönemdi. ...  Yahudi, Hristiyan, Zerdüşt ya da Müslüman  . . . Dininiz etnik kökeniniz, kültürünüz ve sosyal kimliğinizdi... Dininiz vatandaşlığınızdı.
Jülyen sonrası Roma İmparatorluğu Hristiyandı ve İznik Hristiyanlığının "resmen onaylanmış ve yasal olarak uygulanan versiyonu" vardı.
İran'daki Sasani İmparatorluğu, Zerdüştlüğün resmi olarak onaylanmış ve yasal olarak uygulanan bir versiyonuyla yine Zerdüşt'tü.
Hindistan alt kıtasında, Vaisnava krallıkları, bölgesel kontrol için Savia krallıkları ile savaştı. Çin'de Budist yöneticiler, siyasi üstünlük için Taocu yöneticilerle savaştı. "Böylece her din bir kılıç diniydi. `"