stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ayşe Böhürler
Hayatı ve kariyeri

1963 yılında Kayseri'de doğdu. Erenköy Kız Lisesi'nden mezun oldu. Üniversiteyi İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde bitirdi. 1992'den itibaren medyada görev almaya başladı. Çeşitli dergiler ve televizyon kanallarında çalıştı. Kanal 7'deki programlarıyla Türkiye Yazarlar Birliği Yılın Televizyon Programcısı ödülüne layık görüldü. 1995 yılından itibaren Başörtüsü, İran'da Kadın, Avrupalı Türk Parlamenterler, Garaudy, Hayme Ana, Kitaba Adanmış Bir Ömür-Ali Emiri Efendi, Biz İngiliz Müslüman Kadınları belgesellerinin çekimlerinde görevler üstlendi. Genellikle İslam, kadın hakları ve mülteci sorunu ile alakalı belgesellerin yapımında bulunmuştur. 2007'den beri Yenişafak gazetesinde yazarlık yapmaktadır. 2023 Türkiye genel seçimlerinde Kayseri milletvekili olarak meclise girmiştir. Üç çocuk annesidir.
Bar-İlan Üniversitesi

İsrail'deki Bar-İlan Üniversitesi'nin havadan görünümü (2010)
Bar-İlan Üniversitesi, İsrail'in ikinci en büyük üniversitesi.
Ana yerleşke Ramat Gan'da 24.500 öğrenci eğitim görmektedir. Ayrıca Ürdün Vadisi, Safed, Celile ve Aşkelon yerleşkelerinde eğitim verilmektedir.
Aurora consurgens

Aurora consurgens'te bulunan kara bir meleğin resmi
Aurora consurgens; bazı el yazmalarında kendisine eşlik eden zengin resimlendirmelerle ünlü, 15. yüzyıldan kalma bir simya incelemesidir. Geçen yüzyılda metin daha çok "Sahte Aquinas" olarak anılırken, bazı el yazmalarında orijinal olarak atfedildiği Thomas Aquinas'ın lehine olan argümanlar da vardır.  Latinceden İngilizceye çevrilen başlık "Yükselen şafak"tır.
Genel bakış

Aurora consurgens, Gümüş Sular'ın ibn Umail tarafından yapılan Latince çevirisi üzerine bir yorumdur. Özellikle son (7.) benzetmesinde (de confabulatione dilecti cum dilecta) ana bölümlerde yorumlayarak Şarkıların Şarkısı'na da atıfta bulunur. Bu tür bir eser için alışılmadık bir şekilde metne yaklaşık otuz yedi güzel suluboya minyatür eşlik eder. Çizimler, insan veya hayvan biçiminde tasvir edilen simya sembollerinin temsilleridir. Örneğin cıva yılan, altın güneş ve gümüş ay olarak tasvir edilmiştir. Bu çizimler, Panopolis'li Zosimos'un Otantik Anılarında bulunan, bilinen en eski Yunan simya sembollerinden bazılarını içermektedir.
Galeri

Zadith, Bilgelik Hazine Evini açan Anahtarı taşır.
Eski bir bilge heykeli, The Silvery Water'da anlatıldığı gibi bir tapınakta bilgelik tabletini tutar.
Athanor'daki Chimera
Yapışık zıtlıklar
Zıtların Emzirilmesi
Ölüm müziği
Güneş ve ay mızrak dövüşü
Vesubia

Vesubia, Lycosidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Aşık Veysel, Karabağlar

| Aşık Veysel |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir ilinin Türkiye'deki konumu
Aşık VeyselAşık Veysel'in İzmir'deki konumu
Koordinatlar: 38°22′59″N 27°08′17″E﻿ / ﻿38.3831°K 27.1381°D﻿ / 38.3831; 27.1381
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Karabağlar
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Sınır komşuları: Osman Aksüner, Cennetoğlu, Karabağlar, Yunus Emre, Aydın, Seyhan, Akıncılar, İnkılap 
Ad babası: Âşık Veysel 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 2.067
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35110
Aşık Veysel, İzmir ilinin Karabağlar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 2.067 |  |
| 2018 | 2.167 |  |
| 2017 | 2.200 |  |
| 2016 | 2.215 |  |
| 2015 | 2.272 |  |
| 2014 | 2.322 |  |
| 2013 | 2.367 |  |
| 2012 | 2.402 |  |
| 2011 | 2.436 |  |
| 2010 | 2.424 |  |
| 2009 | 2.430 |  |
| 2008 | 2.410 |  |
| 2007 | 2.513 |  |
Vestre Bjonevatnet

| Vestre Bjonevatnet |
| --- | --- |

Havza
Konum: Oppland; Norveç 
Vestre Bjonevatnet; Norveç'in Oppland idari bölgesi sınırları içerisinde bir göldür.
Azerbaycan Devlet Tiyatro Müzesi

| Cafer Cabbarlı adına Azerbaycan Devlet Tiyatro Müzesi |
| --- | --- |
Cəfər Cabbarlı adına Azərbaycan Dövlət Teatr Muzeyi


Açılış: 25 Kasım 1934 (89 yıl önce) (1934-11-25)
Konum: Bakü, Azerbaycan
Koordinatlar: 40°22′11″K 49°50′32″D﻿ / ﻿40.36972°K 49.84222°D﻿ / 40.36972; 49.84222
Koleksiyon boyutu: 135.000
Kurucu: Ağakerim Şerifov
Resmî site: teatrmuzeyi.musigi-dunya.az
Cafer Cabbarlı adına Azerbaycan Devlet Tiyatro Müzesi (Azerice: Cəfər Cabbarlı adına Azərbaycan Dövlət Teatr Muzeyi), Azerbaycan tiyatrosunun tarihine adanmış Azerbaycan'daki ilk müzedir.
Tarihi

Müze 1934'te kurulmuştur. Müzenin kurucusu ve ilk müdürü Ağakerim Şerifov olmuştur. Müze Merkezi binasında yer almaktadır. Müze başlangıçta Azerbaycan Devlet Akademik Müzik Tiyatrosu'nun binasında bulunuyordu, daha sonra İçerişehir'de bulunan kilisenin binasına devredilmiştir. 25 Kasım 1934'te müzenin açılış töreni yapılmıştır. Etkinliğe tanınmış sanatçılar Bülbül, Şevket Memmedova, Hüseynkulu Sarabski, Aleksandr Tuganov, Ulvi Recep, İsmail Hidayetzade ve diğerleri katılmıştır. 1935 yılında müze, Azerbaycan oyun yazarı Cafer Cabbarlı'nın adını almıştır. 1963 yılında Azerbaycan Devlet Tiyatro Müzesi feshedilmiş ve Nizâmî'nin adını taşıyan Azerbaycan Edebiyat Müzesi'nin tiyatro ve drama bölümü olmuştur. 1968 yılında Azerbaycan SSC hükûmeti bu bölüm temelinde Cafer Cabbarlı adına Azerbaycan Devlet Tiyatroları Müzesi'nin kurulmasına karar vermiştir. Yeni oluşturulan müzeye Nizami Azerbaycan Edebiyat Müzesi binasının 4. katında odalar verilmiştir.
1991'de Moskova Müzesi'nin Vladimir Lenin'in adını taşıyan taşıyan şubesi, Azerbaycan Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı'na devredilmiştir. Bakanlık, Müze Merkezi'nin yanı sıra Devlet Halı ve Uygulamalı Sanatlar Müzesi ve Azerbaycan Bağımsızlık Müzesi'ni kurmuştur. Böylece Azerbaycan tiyatro tarihinin zengin bir sergisi oluşturulmuştur.
Sergi

Müzenin koleksiyonunda çeşitli sergiler, fotoğraflar, afişler, yönetmenler, oyuncular ve oyun yazarlarının el yazmaları, mektuplar, rol yapma kitapları, fotoğraflar ve negatifler, kıyafet ve sahne eskizleri, mektuplar yer alıyor. Müze, Azerbaycan tiyatrosunun tarihini yansıtan bir koleksiyona sahiptir. Ziyaretçiler, Mirza Fetali Ahundov'un "Lenkeran Hanlığı'nın Veziri" (1873) komedisine dayanan ilk tiyatro performansının afişini, ilk tiyatro topluluğunun bir fotoğrafını (1888), Doğu'nun ilk operası "Leyli ve Mecnun"un prömiyer programının (1908) yanı sıra "Hamlet" (1926) performansının bir filmini görebilirler.
Ayşecik Fakir Prenses

| --- | --- |

Yönetmen: Ertem Göreç
Yapımcı: Hulki Saner Hürrem Erman
Senarist: Hamdi Değirmencioğlu
Hikâye (eser): Mark Twain
Görüntü yönetmeni: Kriton İlyadis
Stüdyo: Er-Ay Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, aile
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1963
Çıkış tarih(ler)i: 25 Kasım 1963 (1963-11-25)
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Diğer adları: Aysecik the Poor Princess (ABD'de)
Ayşecik Fakir Prenses, Hamdi Değirmencioğlu'nun senaryosunu yazdığı, Ertem Göreç'in yönettiği 1963 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular

Filmin başrol oyuncusu Zeynep Değirmencioğlu'dur.
Ayşecik Cimcime Hanım

| --- | --- |

Yönetmen: Hulki Saner
Yapımcı: Hulki Saner Hürrem Erman
Senarist: Erdoğan Tünaş
Müzik: Metin Bükey
Görüntü yönetmeni: Ali Uğur Costas Prosos
Stüdyo: Erman Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Macera, komedi
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1964
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Önceki film: Ayşecik Çıtı Pıtı Kız
Devam filmi: Turist Ömer Dümenciler Kralı
Ayşecik Cimcime Hanım, Erdoğan Tünaş'ın senaryosunu yazdığı, Hulki Saner'in yönettiği 1964 yapımı siyah-beyaz Türk filmidir. Filmin yapımcıları Hulki Saner ve Hürrem Erman'dır.
Oyuncular

Filmin başroldeki oyuncuları Zeynep Değirmencioğlu ve Sadri Alışık'tır.
Vahi Öz
Mualla Sürer
Hayri Esen
Neriman Köksal
Bar-le-Duc

| Bar-le-Duc |
| --- | --- |

  Arma 
Bölge: Lorraine
Département: Meuse
İdare
 • Başkan: Nelly Jaquet (PS)
Yüzölçümü
 • Toplam: 23.62 km²
Rakım: 240 m
En yüksek nokta: 327 m (1.072 ft)
En alçak nokta: 175 m (574 ft)
Nüfus (2006)
 • Toplam: 16.041
Bar-le-Duc, resmî adıyla Bar, Meuse departmanın merkezi olan komün. Kuzeydoğu Fransa'daki Lorraine bölgesinde yer alır.
Ayşecik Çıtı Pıtı Kız

| --- | --- |

Yönetmen: Hulki Saner
Yapımcı: Hulki Saner Hürrem Erman
Senarist: Erdoğan Tünaş
Müzik: Metin Bükey
Görüntü yönetmeni: Costas Prosos
Stüdyo: Erman Film Saner Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, Aile
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1964
Çıkış tarih(ler)i: 20 Nisan 1964 (1964-04-20)
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Önceki film: Turist Ömer
Devam filmi: Ayşecik Cimcime Hanım
Diğer adları: Aysecik: Pretty Girl
Ayşecik Çıtı Pıtı Kız, senaryosunu Erdoğan Tünaş'in yazdığı, Hulki Saner'ın yönettiği 1964 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcıları Hulki Saner ve Hürrem Erman'dır.
Oyuncular

Filmin başlıca oyuncuları şunlardır,
Zeynep Değirmencioğlu
Hülya Koçyiğit
Cüneyt Arkın
Sadri Alışık
Vahi Öz
Mualla Sürer
Ayşecik ve Sihirli Cüceler Rüyalar Ülkesinde

| --- | --- |
Filmin özgün sinema afişi
Yönetmen: Tunç Başaran
Yapımcı: Özdemir Birsel
Senarist: Tunç Başaran Hamdi Değirmencioğlu L.Frank Baum (Roman)
Müzik: Yıldırım Gürses
Görüntü yönetmeni: Mustafa Yılmaz Rafet Şiriner
Stüdyo: Hisar Film Ören Film SES Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Fantastik, komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1971
Çıkış tarih(ler)i: 1 Mart 1972 (1972-03-01)
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Ayşecik ve Sihirli Cüceler Rüyalar Ülkesinde, Tunç Başaran ve Hamdi Değirmencioğlunun senaryosunu yazdığı, Tunç Başaran'ın yönettiği 1971 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı Özdemir Birsel'dir.L.Frank Baum'un Oz büyücüsü romanını yerli uyarlamasıdır.Aynı zamanda 1939 tarihli Oz büyücüsü filminin yerli versiyonudur
Oyuncular

Filmin başlıca oyuncuları şöyledir,
Zeynep Değirmencioğlu
Metin Serezli
Süleyman Turan
Ali Şen
Suna Selen
Mine Sun
Cemal Konca
Sıtkı Sezgin
Münir Özkul
Azerbaycan Devlet Ziraat Üniversitesi

| Azerbaycan Devlet Ziraat Üniversitesi |
| --- | --- |

Kuruluş: 1929
Tür: Ulusal
Rektör: Zafer Kurbanov
Akademik personel: 560
Öğrenciler: 5.040
Konum: Gence, Azerbaycan
Yerleşke: Kentsel
Web sitesi: adau.edu.az
Azerbaycan Devlet Ziraat Üniversitesi (Azerice: Azərbaycan Dövlət Aqrar Universiteti), Azerbaycan'ın Gence şehrinde bulunan bir devlet üniversitesidir. Üniversitenin 8 okulu, 3830 öğrencisi ve 560 öğretim üyesi vardır. Ayrıca Kazah'ta yaklaşık 500 muhabir öğrencinin bulunduğu bir eğitim sitesi bulunmaktadır.
Tarihçe

Azerbaycan Devlet Ziraat Üniversitesi tarihinin izleri, 14 Kasım 1920'de kurulan Bakü Politeknik Enstitüsü'nün Ziraat Bölümü'ne kadar sürmektedir. Aslen Bakü'de bulunan okul, 1920'de Kızıl Ordu'nun işgali ve yeni devlet olan Azerbaycan SSC'nin kurulmasından sonra kuruldu. Yeni hükûmet, bir önceki teknik okul olan Bakü Politeknik Okulu'nun kapatılacağını ve daha geleneksel bir politeknik enstitüsü olan Bakü Politeknik Enstitüsü ile değiştirileceğini açıkladı. Yeni okul, çok çeşitli endüstrilerde mühendis yetiştirmeye odaklandı: Tarım, inşaat mühendisliği, elektromekanik, ekonomi ve petrol. Yeni okul, Azerbaycan'ın ihtiyaçlarını karşılamak için vurgusu değiştiği için yıllar içinde birçok isim değişikliğine gitti. 1923 yılında okulun adı Azerbaycan Politeknik Enstitüsü olarak değiştirildi. Mart 1929'da Azerbaycan Komünist Partisi, okulun tarım, ekonomi ve petrol alanlarını kapsayan üç bağımsız okula bölünmesine karar verdi.
Bugün üniversite, Azerbaycan'da tarım sektörü için üniversite düzeyinde diploma sunan tek devlet okuludur.
Binası

Azerbaycan Devlet Ziraat Üniversitesinin 276 Atatürk Caddesi'ndeki ana binası 1897 yılında yapılmıştır. DUMA adlı Zemstvo ofisi oraya yerleşti. 1908 yılında bina Gence Valiliği'nin ikametgâhına dönüştürüldü. Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti, başkentin Gence olduğu 1918 yılında bu binada faaliyet göstermiştir. ADC Parlamentosu toplantıları eskiden bu binada yapılıyordu. ADC müzesi, antik tarihi-mimari tarzda inşa edilmiş yakındaki binada yer almaktadır.
Asya pirinci

Asya pirinci veya Oryza sativa, tüm dünyada yaygın olan pirinç türüdür. Çeşitleri dünya çapında en yaygın türlerdir ve ilk olarak 13.500 ila 8.200 yıl önce Çin'deki Yangtze Nehri havzasında evcilleştirilen çiftlik pirincidir. Afrika pirinci de dünyada popüler olsa da, Asya pirinçi daha büyük yeri kapsar. Genetiği değiştirilmiş pirinç türleri  de son zamanlarda mevcuttur. Bu türlerden düzleştirilmiş pirinç, şişmiş pirinç, kırık pirinç, esmer pirinç, kırmızı pirinç, siyah pirinç, kaynatılmış pirinç, beyaz pirinç, sarı pirinç, baldo pirinç, aromatik pirinç, hibrit pirinç, çok yıllık pirinç, yapışkan pirinç, otlu pirinç çeşitleri üretilmekdedir.
Oryza sativa, 12 kromozom boyunca 430Mb'den oluşan bir genoma sahip bir buğdaygildir. Genetik olarak değiştirilmesinin kolay olmasıyla ünlüdür ve tahıl biyolojisi için model bir organizmadır.
Türleri

Ambemohar
Arborio
Basmati
Butan kırmızı pirinci
Bora saul
Calasparra pirinci
Calrose pirinci
Camargue pirinci
Carnaroli
Champa pirinci
Dubraj pirinci
Altın pirinç
IR8
Japon pirinci
Japonica pirinci
Jasmati
Yasemin pirinci
Joha pirinci
Koshihikari
Maratelli
Matta pirinci
Molakolukulu
Nàng Thơm Chợ Đào
Navara pirinci
Nishiki pirinci
Patna pirinci
Paw hsan hmwe
Pokkali pirinci
Ponni pirinci
Pusa 1121
Red Cargo
Riceberry
Samba
Sasanishiki
Semi-dwarf IR36
Sona Masuri
Tulaipanji
Vialone Nano
Wehani pirinci
Yamada Nishiki
Zizania
Askerî lojistik

Askerî lojistik, silahlı kuvvetlerin harekât, tedarik ve bakımının planlanması ve yürütülmesi bilim dalıdır. Askerî teçhizat tasarımı, geliştirilmesi, temin edilmesi, depolanması, dağıtımı, bakım ve onarımı, tahliyesi ve bertaraf edilmesi; askerî personelin ulaşımı; tesislerin temin edilmesi ya da inşası, bakım ve onarımı, işletilmesi ve bertaraf edilmesi; hizmetlerin temin edilmesi veya donanımı; sağlık ve tıbbi hizmet desteği sağlamak gibi görevlerle ilgilenir.
Lojistik, en genel haliyle hayatımızın önemli bir parçasıdır. Lojistikten en az biçimde de olsa yararlanmayan bir faaliyet neredeyse yoktur. Lojistiğin temel fonksiyonlarından biri eksik ya da ihtiyaç duyulan malların ikame edilmesi olduğundan mal tüketiminin olduğu her yer ve zamanda lojistiğe rastlanır. Savaş, oldukça karmaşık bir süreç olarak nitelendirilir ve lojistikle tarih boyunca iç içe olmuştur. Askerî lojistik geniş kapsamlı bir konu olduğundan farklı zamanlarda, farklı araştırmacılar tarafından farklı şekillerde tanımlanmıştır. Jerome G. Peppers, lojistiği silahlı kuvvetlerin askeri-savunma kabiliyetlerini yaratan ve sürdüren özel bir sistem olarak tanımlamıştır. "Yaratmak" ve "sürdürmek" gibi anahtar kelimeler lojistiğin bir süreç olduğunu anlatır; kesintiye uğramaması gereken bir faaliyettir. Lojistik faaliyetlerindeki her bir kesinti veya ihmal silahlı kuvvetlerin kabiliyetlerini etkiler. J.H. Skinner'e göre lojistik, silahlı kuvvetleri desteklemek amacıyla yapılan planlama, hazırlık ve malzeme tedarikini içeren büyük bir örgütsel vazifedir. Bu vazife silahlı kuvvetlerin yaşamlarını, barış zamanındaki talim ve eğitimlerini, seferberliklerini, kriz zamanı konuşlandırma ve savaş ilerlemesini, savaş durumunda muharebe kabiliyetlerini ve barışın korunmasındaki sürdürülebilir operasyonlarını etkiler. Ayrıca askerî lojistik, devletin ekonomik kaynakları ve askerî-savunma tali sistemleri arasında, stratejik ve operasyonel amaçların gerçekleştirilmesinde ihtiyaç duyulan bütün ölçümlerin planlanıp uygulandığı bir köprü olarak da tanımlanabilir. Lojistik sanatı, stratejik, operasyonel ve taktiksel planların savaş alanındaki mevcut durumla entegre edilmesinde yatmaktadır.
Bir devletin ekonomik altyapısı, silahlı kuvvetlerin niteliğini ve niceliğini belirleyen önemli bir faktördür. Aynı şekilde, lojistik kabiliyet de savaşta konuşlandırılabilecek kuvvet sayısını belirler. Bu anlamda ekonomik-lojistik faktörler stratejinin sınırlarını belirler. Lojistiğin etkileri özgün stratejik planlara ve spesifik operasyonlara göre değişiklik gösterebilir.
Tarihçe

"Lojistik" kelimesi Yunanca "hesaplamada yetenekli" anlamına gelen "logistikos" kelimesinden türemiştir. Kelime idari anlamda ilk defa Roma İmparatorluğu ve Bizans İmparatorluğu zamanlarında "Logista" adında askerî bir yetkili ile kullanılmıştır. O zamanlarda bu kelime, sayısal hesaplamalarla ilgili bir beceri anlamına geliyordu.
Tarihin ilk zamanlarında orduların tedariki yağmacılık ve toplayıcılıkla sağlanıyordu. Özellikle yiyecek ve hayvan yemleri için oldukça etkili bir yöntemdi, ancak bir bölgede uzun zaman boyunca kalmak kaynakları tüketiyordu ve orduları hareket etmeye ya da farklı bir yöntemle tedariklerini sağlamaya zorluyordu. Kullanılan ikinci bir yöntem ise, ordunun ihtiyaç duyduğu veya duyabileceği malzemeleri gemiler, yük hayvanları ve vagonlar aracılığıyla ya da sırtlarında taşıyarak yanlarında getirmeleriydi. Bu yöntem ordunun bir süre kendi kendine yeterli olmasını sağlıyordu. 19. yüzyıla kadar askerler seferde ihtiyaç duyacağı mühimmatın çoğunu yanında taşıyabiliyordu. Ancak, bu yöntem uzun yük trenlerine sebep oluyordu ve ordunun ilerleyişini yavaşlatıyordu. Hızlı ateş edebilen silahların icadıyla da bir ordunun kendi tedarikini sağlaması oldukça zorlaştı. Sanayi Devrimi ile yeni teknolojik, idari, teknik gelişmeler; malzemelerin, orduların arka tarafında korunup cepheye doğru taşındığı üçüncü bir yöntemin kullanılmasına olanak sağladı. Bu durum 20. yüzyılda "lojistik devrimi" başlattı ve modern orduları bu yeni sisteme muhtaç hale getirerek kabiliyetlerini oldukça yükseltti.
Tarihçe > 5. yüzyıl - 15. yüzyıl arası

Orta Çağ boyunca askerler, yağmacılık, toplayıcılık veya satın almalarla kendi ikmallerini sağlıyordu. Genelde askerî komutanlar birliklerine yiyecek ve malzeme desteğini sağlıyordu; ancak askerlerin maaşları karşılığında veriliyordu veya askerlerin kendi maaşlarıyla ödeme yapması gerekiyordu.
1294 yılında, John Balliol, İngiliz kralı I. Edward'ın Fransa'yı işgal etmesini desteklemeyeceğini bildirmesi üzerine I. Edward, Galler ve İskoçya'daki yetkililerin, tüccarlardan Taç'ın hakları altında sıradan piyasa fiyatlarının altına sabitlenmiş yiyecek, at ve yük arabası satın aldıkları bir sistem kurdu. Toplanan mallar emrindeki zorunlu askerler tarafından satın alınabilecek güney İskoçya ve İskoçya sınırındaki askerî depolara taşınacaktı. Bu durum 1296'da 1. İskoç Bağımsızlık Savaşı boyunca devam etti, ancak sistem yeterince rağbet görmemişti ve I. Edward'ın 1307'de ölümünden sonra pek kullanılmadı.
İngiltere II. Edward'ın tahta geçmesiyle başlayan ve III. Edward'ın ölümüyle sonlanan; tüccarların, askerlerin satın alması için malzemeleriyle ordularla buluşması istenen bir sistem kullandı. Ancak bu sistemde de tüccarlar, askerlerin malzemelerini almak zorunda olduklarını bildikleri için bunu bir kâr fırsatı olarak gördüler ve fiyatları normalden çok daha yukarı çektiler.
1337 yılında III. Edward, Fransa'ya karşı Yüz Yıl Savaşı'na girdiğinde, İngilizler lojistik ihtiyaçlarını karşılamak için yağmacılık ve toplayıcılık uygulamasına geri döndü. Bu uygulama savaş boyunca sürdü ve III. Edward'ın devrinden IV. Henry'nin hükmüne kadar devam etti.
Tarihçe > 16. yüzyıl

16. yüzyılın sonlarına doğru Avrupa orduları sayı olarak oldukça artmışlardı. 100.000'e yakın veya daha fazla askerden oluşan ordular vardı. Bu artış yalnızca ordudaki askerlerden değil, ordunun gerisinden gelen siviller ve yük trenlerinde de olmuştu. Sivillerin sayısı ordunun yarısından, bir buçuk katına kadar çıkarken; yük trenleri her 15 asker için 1 vagondan oluşuyordu. Ancak büyük çoğunluğu paralı askerlerden oluşan bu devasa ordulara devlet ikmal sağlamıyordu, askerler ve komutanlar kendi ihtiyaçlarını kendilerini karşılamak zorundaydı. Eğer askerler kalıcı olarak bir kasabada ya da şehirde konuşlanmışsa ya da iyi kurulmuş askerî rotalardan gidiyorlarsa, malzemeler yerel yetkililerin gözetimi altında kolayca temin edilebiliyordu. Bazı durumlarda da ordulara tedarik sağlayan tüccarlar, orduların peşlerine takılıyordu ve onlara tedarik sağlıyordu fakat stokları oldukça azdı ve fahiş fiyat uygulaması yapıyorlardı. Ya da bir komisyoncu tutulup önden gönderilerek, gerekirse konaklama dahil orduların tedariki için bütün ayarlamaları yapıyordu.
Bir düşman bölgesinde görev yapan ordular, kırsal bölgeleri malzeme için yağmalamak zorunda kalıyordu. Bu yöntem savaşın masraflarını düşmana ödettiren geleneksel bir yöntemdi. Fakat, orduların sayısındaki artış nedeniyle yağmacılığa bağlı kalmak büyük bir sorun teşkil ediyordu, çünkü bir ordunun nerede savaşacağı veya nereye hareket edeceği kararları stratejik görevlere göre değil, bir bölgenin ordunun ihtiyaçlarını karşılamak için yeterli olup olmadığına bakılarak veriliyordu. Kuşatmalarda, hem bir konumu kuşatan ordu hem de yardımına gelen ordular da oldukça etkilendi. Bir komutanın düzenli olarak ikmal sağlamaması halinde, kırsal kesimleri harap edilmiş bir kale ya da şehrin dayanması mümkün değildir.
Aksine, bu zamanın ordularının hareket halindeyken, orduya yeni askerler toplamak dışında, iletişim ağını korumak gibi bir ihtiyaçları neredeyse yoktu. Teoride, bu durum ordulara hareket özgürlüğü verirken, yağmalama ihtiyacı tedarikli ve amacına yönelik ilerlemeyi engelliyordu. Çoğu ordu, ihtiyacı olan malzemeleri gemiler aracılığıyla daha kolay taşıdığı için su kenarındaki yollarla kısıtlanmıştı. Özellikle top gibi, o dönemde taşınması için yüzlerce at gerektiren ve ordunun yarı hızında ilerleyen bir araç için bu yöntemin kullanılması gerekiyordu.
Tarihçe > 18. yüzyıl

Amerikan Bağımsızlık Savaşında Amerikalılar, İngilizlerin yerel satın almalarını engellediğinden, bütün malzemelerin Atlantik'i geçmesi gerekiyordu ve İngilizler ciddi şekilde kısıtlanmıştı. İngilizler savaştan sonra, altyapı inşa ederek ve imparatorluk yönetmenin de verdiği tecrübeyle bir çözüm bulmuştu. Kumanya sağlama ve Ulaştırma Kurulları üstlenene kadar, Londra, askerî yiyecek ve ulaştırma desteği yönetiminin yeniden organize edilmesiyle sorumluydu. Bu kurullar sorumluluğu aldıktan sonra 1793-94 yıllarında bu organizasyonu tamamlamıştı. Bu altyapı, Avustralya, Nova Scotia, Sierra Leone gibi uzak yerlerdeki garnizonların tedariklerini sistematik hale getirmelerinden kazandıkları deneyimin üzerine inşa edilmişti. Bu yeni altyapı, İngiltere'nin Fransız Devrim Savaşları sırasında Kıta'ya büyük seferler başlatmasına ve küresel bir koloni garnizonları ağı geliştirmesine olanak sağladı.
Tarihçe > 19. yüzyıl

Napolyon Savaşları'ndan önce askerî tedarik özel şirketlerle olan sözleşmeler, yağmacılık ve devletin malın bedelini ödeyerek el koymasıyla sağlanıyordu. Napolyon Bonapart, lojistik operasyonlarını Fransız stratejisinin büyük bir parçası haline getirdi. 1805'te Ulm Seferi sırasında, 200,000 kişilik Fransız ordusunun malzeme için kırsal kesimleri yağmalamaya ihtiyacı yoktu çünkü Alman müttefikleri tarafından bu malzemeler sağlanıyordu. Fransa müttefiki Bavyera elektörlüğü, Augsburg şehrini dev bir ikmal merkezine dönüştürdü, bu sayede Fransız ordusu yiyecek, ayakkabı ve cephane konusunda hiç sıkıntı çekmedi ve Ulm zaferinden sonra hızlıca Avusturya'yı işgal etti. Napolyon hiçbir şeyi şansa bırakmamıştı; ordusunun geçeceği güzergahlarda Bavyeralılardan belirtilen miktarlarda yiyecek hazırlamasını istedi. Fransız talepleri Alman prenslikleri için aşırı gelmeye başladığında makbuzlarla malzemelerin satın alındığı bir sistem kullanmaya başladı. Fransız müttefikleriyle yapılan anlaşmalar, Fransız ordusunun birkaç gün içinde büyük miktarlarda malzeme edinmesini sağladı. Napolyon, Passau'ya büyük bir tedarik deposu inşa etti ve Tuna nehrinden Viyana'ya mavnalar yardımıyla malzeme taşıdı. Austerlitz Muharebesi dolayısıyla orduyu hazır ve ikmal edilmiş olarak tutmak istiyordu. 1807'de Napolyon, tamamen ordunun ikmali ve malzemelerin taşınmasıyla ilgilenen ilk askerî kervanı kurdu.
Fransız sistemi, İspanya ile olan Yarımada Savaşı'nda ikmal yollarını hedef alan gerilla savaşı karşısında zayıf kalmıştı. Kuşatılmış bir Barselona'ya ikmal yapmak zorunda kaldığından bölgeyi kontrolü altına alması imkânsız hale gelmişti ve Katalonya'yı Fransa İmparatorluğu'na katma planları suya düşmüştü.
Askerî lojistiğin ilk teorik analizini İsveçli yazar Antonie-Henri Jomini yapmıştır. Napolyon Savaşları'nı çalışmış olan Jomini, 1838'de strateji, taktik ve lojistik üçlüsüyle bir teori öne sürmüştür.
Vestula

Vestula Harpactorini oymağına bağlı bir böcek cinsidir.