Plüralizm (siyaset teorisi)
Plüralist iktidar anlayışı

Olası iktidar kaynaklarının listesi neredeyse sonsuzdur: yasal yetki, para, prestij, beceri, bilgi, karizma, meşruiyet, boş zaman ve deneyim. Plüralistler aynı zamanda potansiyel ve fiili güç arasındaki farkları da vurgularlar. Fiili güç, birini bir şey yapmaya zorlama yeteneği anlamına gelir ve iktidarın bir nedensellik olarak görülmesidir. Dahl, iktidarı "A'nın B'nin tepkilerini kontrol edecek şekilde hareket etme kapasitesi gibi gerçekçi bir ilişki" olarak tanımlamaktadır.
Potansiyel iktidar, kaynakları gerçek güce dönüştürme olasılığını ifade ede. Pek çok kaynaktan biri olan nakit, işe koşulmadığı sürece sadece bir banknot yığınıdır. Örneğin Malcolm X, büyürken kesinlikle zengin bir insan değildi ancak hapis cezasından sonra birçok gruptan para aldı ve güçlü kişiliği ve organizasyon becerileri gibi diğer kaynakları kullandı. Amerikan siyaseti üzerinde çoğu varlıklı insandan daha büyük bir etkisi olmuştur. Para gibi belirli bir kaynak otomatik olarak iktidarla eş tutulamaz çünkü kaynak ustaca ya da beceriksizce, tamamen ya da kısmen kullanılabilir ya da hiç kullanılmayabilir.
Plüralistler, toplumsal heterojenliğin tek bir grubun hakimiyet kurmasını engellediğine inanmaktadır. Onlara göre siyaset esasen tercihlerin bir araya getirilmesi meselesidir. Bu da koalisyonların doğası gereği istikrarsız olduğu anlamına gelir, dolayısıyla rekabet kolayca korunur. Dahl'ın görüşüne göre "siyasi heterojenlik sosyoekonomik heterojenliği takip ettiği" için toplumsal farklılaşma iktidarı giderek dağıtmaktadır. Bu durumda, Hamed Kazemzadeh, örgütsel üyeliğin bireyleri demokratik normlara göre sosyalleştirdiğini, katılımı artırdığını ve pazarlık ve müzakerenin mümkün olması için toplum siyasetini ılımlılaştırdığını savunmaktadır. İktidar çalışmalarına yönelik plüralist yaklaşım, herhangi bir toplulukta iktidar hakkında kategorik hiçbir şeyin varsayılamayacağını belirtir. O halde soru, bir topluluğu kimin yönettiği değil, herhangi bir grubun gerçekten yönetip yönetmediğidir. Bunu belirlemek için plüralistler belirli sonuçları inceler. Bunun nedeni, insan davranışının büyük ölçüde atalet tarafından yönetildiğine inanmalarıdır. Bununla birlikte, açık faaliyetlere fiili katılım, liderliğin sadece bir itibardan daha geçerli bir göstergesidir. Plüralistler aynı zamanda herhangi bir grubun kendi ifade ettiği değerlere sadık kalmak için kendini ortaya koyması gereken belirli bir konu veya zaman noktası olmadığına, bunun yerine bunun mümkün olduğu çeşitli konular ve noktalar olduğuna inanırlar. Ayrıca, eyleme geçmenin de bir maliyet vardır, bu sadece kaybetmek değil, zaman ve çaba harcamaktır. Bir yapısalcı iktidar dağılımlarının oldukça kalıcı bir doğaya sahip olduğunu iddia edebilirken bu gerekçe iktidarın aslında süre bakımından büyük farklılıklar gösteren meselelere bağlı olabileceğini söylemektedir. Ayrıca, bir sistem içindeki aktörlere odaklanmak yerine, liderlik rollerinin kendisine vurgu yapılmaktadır. Bunlar incelenerek, bir toplumda ne ölçüde bir iktidar yapısının mevcut olduğu belirlenebilir.
Plüralist ekolün üç ana ilkesi şunlardır: I) Kaynaklar ve dolayısıyla potansiyel iktidar toplumun her tarafına dağıtılmıştır; II) En azından bazı kaynaklar nedereyse herkes tarafından kullanılabilir; ve III) Her zaman potansiyel iktidar miktarı fiili iktidar miktarını aşar.
Son ve önemli olarak, ampirik gözlem yoluyla kanıtlanmadıkça hiç kimse tümüyle muktedir değildir. Bir alanda etkili olan bir birey ya da grup başka bir alanda zayıf olabilir. Büyük askeri müteahhitler savunma konularında kesinlikle ağırlıklarını ortaya koyarlar ancak tarım veya sağlık politikaları üzerinde ne kadar etkileri vardır? Dolayısıyla iktidarın bir ölçüsü de kapsamı ya da bir araştırmacı tarafından gözlemlendiği üzere başarılı bir şekilde uygulandığı alanların aralığıdır. Plüralistler, birkaç istisna dışında iktidar sahiplerinin genellikle nispeten sınırlı bir etki alanına sahip olduğuna inanırlar. Plüralist elitist bir duruma yer bırakır, A grubu sürekli olarak birden fazla grup üzerinde iktidar sahibi olmalıdır. Bir plüralist bu kavramı kabul edebilmesi için bunun deneysel olarak gözlemlenmesi ve tanım gereği böyle varsayılmaması gerekir.
Tüm bu nedenlerden ötürü iktidar verili kabul edilemez. Gerçekte kimin yönettiğini bilmek için onu deneysel olarak gözlemlemek gerekir. Plüralistlere göre bunu yapmanın en iyi yolu, kimin hangi tarafta yer aldığını ve nihayetinde kimin kazanıp kaybettiğini not ederek çok çeşitli spesifik kararları incelemektir. Sadece bu çeşitli tartışmaların çetelesini tutarak gerçek iktidar sahiplerini belirlemeye başlayabiliriz. Plüralizm, davranışsalcılık ile ilişkilendirilmiştir.
Plüralist iktidara karşıtlık genellikle kişinin iktidarının kaynağından kaynaklanır. Belirli gruplar iktidarı paylaşıyor olsalar da bu gruplar içindeki insanlar kendi nitelikleriyle gündemi belirler, meselelere karar verir ve liderlik rollerini üstlenirler. Bazı teorisyenler, bu niteliklerin aktarılamayacağını, dolayısıyla elitizmin hala var olduğu bir sistem yarattığını savunmaktadır. Bu teorinin hesaba katmadığı şey, diğer gruplardan destek alarak bu niteliklerin üstesinden gelme olasılığıdır. Çıkar grupları diğer örgütlerle iktidar birliği yaparak bu devredilemez niteliklerin üstesinden gelebilirler. Bu anlamda, siyasi plüralizm bu hususlar için hala geçerlidir.