stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Beyazlar

Başlığın diğer anlamları için Beyaz (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Avrupa asıllı kişilerin coğrafi dağılımı. Teal mavisi ile gösterilen bölgelerin Avrupalılığı tartışmalıdır.
Beyaz, genellikle Avrupa asıllı kişileri belirtmek için kullanılan, ten rengi veya ırk ile ilişkili bir sınıflandırma. Bağlam ve bölgeye göre farklılık gösteren terim, Amerika Birleşik Devletleri'nin nüfus sayımında Orta Doğulu ve Kuzey Afrikalıları da beyaz sayması gibi, diğer bağlamlarda beyaz kabul edilmeyen grupları da kapsayabilir.
Açık ten renkleri ile karakterize edilen "Beyaz" teriminin kullanımı Antik Mısır'a ve Greko-Romen dönemine kadar gitmektedir ancak bu bağlamda bir Pan Avrupa kimliği yerine sadece ten rengine veya bu ten rengi ile ilişkili halklara atıfta bulunmuştur. Modern kullanımda Avrupa asıllı kişileri Siyahi ve Kızılderililerden ayırmak için 17. yüzyılda kullanılmaya başlanan terim, 19. yüzyılda ırksal anlamlar da taşımaya başlamıştır.
İlk ortaya çıktığı dönemler olan 17. yüzyıl ve takip eden zamanlarda "Beyazlar" ve "Beyaz ırk" kavramı Avrupa'da tamamen kabul görmemiştir. Modern kullanımı öncesinde halklar kendilerini "Beyaz" olarak sınıflandırmak yerine, ırk, ecdat ve etnik aidiyetlerini bağlı oldukları milliyete göre belirlemiştir. Nazi Almanyası'nda, günümüzde Beyaz olarak kabul edilen Slav halkları Almanlardan farklı bir ırk olarak tanımlanmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Beyazlık kavramı özellikle İngilizce konuşan Amerika Birleşik Devletleri (Beyaz Amerikalılar), Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda, Birleşik Krallık ve Güney Afrika Cumhuriyeti gibi ülkeleri kapsayan Anglosfer'de yaygınca kullanılmaktadır. Avrupa'da ise ırk ve milliyet arasındaki fark daha karışık olup kendini sınıflandırma genellikle milliyet üzerinden gerçekleşmektedir.[kaynak belirtilmeli]
Galata Kulesi
Tarihi

Ana madde: Galata Kulesi tarihi
Tarihi > Arka plan, inşası ve Cenevizliler dönemi

Bizans İmparatorluğu ile ittifak hâlinde olan Cenevizliler 1267'de, Haliç'in kuzeyinde bulunan Galata'da "Pera" adlı bir koloni kurdu. Hakimiyet alanlarını bölgeyi kuzeydoğusundaki tepeye doğru izinsiz bir şekilde genişleten Cenevizliler, 1335-1349 yılları arasında bu tepenin yamaçlarında, hendeklerle çevrili sur ve kuleler inşa etti. Günümüzde Galata Kulesi olarak bilinen ve bir gözetleme kulesi olmasının yanı sıra karadan yapılabilecek bir kuşatmada, koloninin düzlükte bulunan kıyı kısmının korunması amacı güden surların baş kulesi, 1348'de inşa edildi. Kulenin önünde, yapıya iki yanından bitişik bir biçimde, düz sur hattından yarım daire şeklinde çıkıntı yapan bir barbakan vardı. Dört sur hattının kesiştiği ve Pera'nın ana girişinin bulunduğu bu kısım, üzerindeki levhaya göre 1 Nisan 1452'de tamamlanan inşasıyla Pera'nın Osmanlı İmparatorluğu kontrolüne girmesinden önce inşa edilmiş son tahkimattı. Bu dönem kule, tepesinde yer alan haçtan ötürü "Turris S. [Sancte] Crucis" ("Kutsal Haç Kulesi") olarak anılıyordu.
Ağustos 1348'de Bizanslılar ile Cenevizliler arasında, ticari çekişmelerin yol açtığı bir savaş patlak verdi. Savaşın Bizans zaferiyle 1349'da sona ermesinin ardından barış sağlanırken aynı yıl, Bizans İmparatoru VI. İoannis tarafından yayımlanan bir fermanla, Galata Kulesi'nin bulunduğu tepenin kontrolü Cenevizlilere teslim edildi.
Tarihi > Cumhuriyet dönemi > 1960'lara kadar kullanımı, 1965 restorasyonu ve sonrası

1923'teki Türkiye'de cumhuriyetin ilanı sonrasında da kule, itfaiye teşkilâtı ile deniz kuvvetleri tarafından kullanılmaya devam etti. Galata Kulesi'ne aktarılmak üzere Şubat 1930'da sökülerek Mart 1930'da kulenin tepesine yerleştirilen İngiliz Bahriye Hastanesi'ndeki vakit küresi, Kasım 1934 itibarıyla faaliyete geçti.
1959-1960 kışında, üst kısımdaki ahşap odaların kirişlerinin çürüyerek çökmesinin ardından boşaltılan kulenin, İstanbul Belediyesi Başkanı Haşim İşcan'ın girişimiyle sonucunda onarım ve restorasyon çalışmaları yapılarak turistik bir tesise dönüştürülmesi kararlaştırıldı. Çalışmalar için 15 Eylül 1964'te yapılan ihaleyi Yapıtaş kazanırken 28 Eylül 1967'de gerçekleştirilen bir törenle kule tekrar açıldı.
Çalışmalarla birlikte bodrum katı, bir servis katı olarak düzenlendi. Zemin kat bir giriş katı niteliği kazanırken; giriş ekseninin karşısına, bu kattan altıncı kata kadar ulaşan iki asansör eklendi. Birinci kat bir şark kahvesi, ikinci kat kulenin tarihiyle ilgili bir müze, üçüncü kat turistik eşyaların satıldığı satış reyonlarının yer aldığı bir kat, dördüncü kat Ceneviz Meyhanesi adını taşıyan bir meyhane, beşinci kat kuledeki yiyecek ve içecek servisi yapılan mekânlar tarafından kullanılacak bir mutfak, altıncı kat tuvaletler ile vestiyerin yer aldığı bir lobi, ziyaretçilerin ulaşabileceği son kat olan sekizinci kat ise bir gece kulübü olarak düzenlendi. Restoran kısmının inşasını gerçekleştiren Ünal Kardeşler, Şubat 1968'deki ihale sonucunda kulenin işletme haklarını da İstanbul Belediyesinden beş yıllığına kiraladı. Yapılan düzenlemeler sonrasında kulenin turistik tesis olarak açılışı ise 30 Mayıs 1969'da gerçekleştirildi. Kardeşler'in Belediye ile olan kiralama sözleşmesi, ilk beş yılın ardından her yıl yenilenmekteydi.
3 Eylül 1989 tarihli T.C. Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu kararıyla Galata Kulesi ve Çevresi adlı bir "turizm merkezi" oluşturularak kule ile çevresi, Turizm Bakanlığının yetki alanına girdi.
Tarihi > Cumhuriyet dönemi > Vakıflar Genel Müdürlüğü dönemi ve 2020 restorasyonu

Vakıflar Genel Müdürlüğü 17 Nisan 2019 tarihli yazısıyla, Vakıflar Yasası'nın 30. maddesine dayanarak kulenin mülkiyetinin, Kule-i Zemin Vakfı adına kendilerine devredilmesi yönünde bir başvuruda bulundu. 13 Mayıs 2019 itibarıyla kulenin mülkiyeti, Kule-i Zemin Vakfı adına Vakıflar Genel Müdürlüğüne geçti ve Belediye, kulede kiracı statüsünde kaldı. İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından bu devre karşı başlatılan yasal girişim sonuçsuz kalırken 31 Aralık 2019 itibarıyla BELTUR adına düzenlenmiş kira sözleşmesi sona erdi.
Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy 18 Ocak 2020'de yaptığı duyuruyla, Galata Kulesi'ni de içeren "Beyoğlu Kültür Yolu" adlı turizm, kültür ve sanat projesi kapsamında kulenin etrafında kamulaştırma çalışmalarının yapılacağını ve kule çevresinde bir meydan oluşturulacağını açıkladı. Nisan 2020 itibarıyla İstanbul Büyükşehir Belediyesinin kuleden tahliyesine dair süreç başlatılırken Belediyenin buna karşı başlattığı yasal girişim ise olumsuz sonuçlandı ve 16 Mayıs 2020 itibarıyla kulenin mülkiyeti, Kule-i Zemin Vakfı adına İstanbul Vakıflar 1. Bölge Müdürlüğüne geçti.
Restorasyon çalışmaları için yapılan ihaleyi kazanan ES Yapı, 30 Haziran 2020 itibarıyla çalışmalarına başladı. 1960'lardaki çalışmalar ve sonrasında iç kısma eklenen tüm unsurlar ve dekorasyonlar kaldırılırken hem iç hem de dış cephede restorasyon ve yenileme çalışmaları gerçekleştirildi. Bir sergi merkezi ve müze olarak düzenlenen kule, İstanbul'un Kurtuluşu'nun yıldönümü olan 6 Ekim 2020'de, Galata Kulesi Müzesi adıyla tekrar hizmete girdi.
Çalışmalar kapsamında kulenin dışında yer alan meydana, Taksim-Tünel nostaljik tramvayı tasarımına sahip bilet gişesi konuldu. Zemin katı, bilet kontrol ve güvenlik noktası ile altıncı kata kadar ulaşan asansörün girişinden oluşacak şekilde düzenlendi. Birinci kat, müze mağazası hâline getirildi. İkinci kat, Hezârfen Ahmed Çelebi'nin Galata Kulesi'nden süzülüşünün bir animasyonunun gösterildiği bir ekranla birlikte simülasyon alanı olarak düzenlenmiş olup bunu ve kulenin gözlemevi olarak kullanıldığı dönemini konu alan bir sergi alanını da içermeye başladı. Üçüncü kat Kurtuluş Savaşı'na ait fotoğrafların, dördüncü kat Galata Kulesi ve Surlarına ait bilgi ve eserlerin, beşinci kat Galata Kulesi ve İstanbul ile ilgili eserlerin sergilendiği kalıcı sergi alanları olarak yenilendi. Geçiş alanı olarak kullanılan altıncı katın ardından ulaşılan ve geçici sergi alanı olan yedinci kata, İstanbul'un bir bölümünü gösteren bir maket ile pencere önlerine konumlanan seyir dürbünleri konuldu. Sekizinci kat ise seyir terası olarak düzenlendi.
1 Kasım 2023'te, Galata Restorasyon tarafından kulenin çatısında restorasyon çalışmalarına başlandı.
Konumu ve mimarisi > Önceki dönemlerdeki mimari farklılıklar > 1348-1509 arası

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Ceneviz dönemindeki kulenin gerçeğe en yakın tasvirleri olarak kabul edilen Liber insularum Archipelagi'nin Marciana Millî Kütüphanesi (solda, 1420'ler-1430'lar) ve Düsseldorf Üniversite ve Eyalet Kütüphanesi (1485-1490) kopyalarındaki tasvirler
İnşası tamamlandığında kule, parçası olduğu surların ana kulesi konumundaydı. Kulenin önünde, yapıya iki yanından bitişik bir biçimde, düz sur hattından yarım daire şeklinde çıkıntı yapan ve surların dış kısmı hendeklerle çevrili olduğundan kule ile arasındaki kısımda bir avlu meydana getiren, günümüzde ise bazı kalıntıları bulunan bir barbakan vardı. Ceneviz döneminde kulenin tepesinde bir haç yer almaktaydı. Üzerindeki izlere göre kule, gerektiği zaman kaldırılabilen, şehrin içiyle hendeklerin dışı arasındaki ulaşımı sağlayan ve günümüzde varlığını sürdürmeyen bir ahşap köprüye de sahipti.
Cristoforo Buondelmonti'ye ait Liber insularum Archipelagi'nin, günümüzde çeşitli arşivlerde yer alan farklı sürümlerinde kule, farklı şekillerde tasvir edilmiş olup aralarında tutarsızlıklar mevcuttur. Bu tasvirlerdeki silindirik yapıda olanlar, gerçeğe en yakın olanlarıdır. 1420'ler ile 1430'lar civarına tarihlenen Marciana Millî Kütüphanesi kopyasındaki Konstantinopolis haritasında kule; konik çatısı, bir sağır kemer dizisiyle çıkma yapan üst katı ve silindirik yapısıyla, diğer kulelerden daha yüksek bir şekilde tasvir edilir. Aynı eserin 1485-1490 yılları arasında tarihlenen Düsseldorf Üniversite ve Eyalet Kütüphanesi kopasındaki haritada, kulenin tepesinde Ceneviz bayrağı yer alır. Bu iki tasviri karşılaştıran Sağlam; ilkinde kulenin "dar ve yüksekçe" koni şeklindeki çatısının mazgallı bir siperle çevrili, ikincisinde ise çatının "çok daha basık ve geniş" olduğunu ve saçaklarının da mazgallardan dışarı taştığına dikkat çeker. Bununla birlikte ikinci kopyada, "kulenin beden duvarını bir tamirat izi gibi tam ortadan enine ikiye bölen tek bir kuşağa sahip" olduğunu ve bu durumun 1453'teki tahribat ve onarımı "doğrularcasına ... bir varsayım" olduğunu belirtir.
Bölgenin 1453'te Osmanlı hakimiyetine girmesiyle kule, Ahmed Vefik Paşa'nın aktardığı anonim Osmanlı kaynaklarına göre yaklaşık 7,5 m kadar kısalmasına yol açan tahribata maruz kaldı. Pera'ya yönelik padişah fermanının ardından bu tahribat durdurularak kule tekrar yükseltildi ve tepesindeki haç, Osmanlı bayrağıyla değiştirildi.
Kulenin ilk dönemine ait, Cristoforo Buondelmonti'nin  adlı eserinin çeşitli kopyalarında yer alan bazı tasvirler (soldan sağa): 1420'lere tarihlenen Ulusal Denizcilik Müzesi kopyası, 1465'e tarihlenen Vatikan Kütüphanesi kopyası, 1465-1475 arasında tarihlenen Fransa Millî Kütüphanesi kopyası, 1470 civarına tarihlenen Floransa Ulusal Merkez Kütüphanesi kopyası, 1475 civarına tarihlenen Walters Sanat Müzesi kopyası, 15. yüzyıla tarihlenen Bodleian Kütüphanesi kopyası, Henricus Martellus Germanus'un  adlı ve 1495 tarihli eserindeki kopya.
Konumu ve mimarisi > Önceki dönemlerdeki mimari farklılıklar > 1509-1794 arası

1509'daki deprem sonrasında hasarların meydana geldiği kulede yapılan onarım çalışmalarının 1510 yılı ortalarında tamamlanmasıyla kule tekrar yükseltildi. Kulenin gövdesinde, 13,20 m (ikinci katın başlangıcı) ve 17,17 m (üçüncü katın başlangıcı) kotlarında olmak üzere yer alan iki tuğla kuşak, bu deprem sonrasında yapılan tadilatların izleri olarak değerlendirilir. Köksal Anadol ile Ersin Arıoğlu, bu kuşaklara bakılarak bu hizalardan itibaren kulenin yeniden inşa edildiğini ifade ederler. Semavi Eyice ise, tuğlayla oluşturulan motiflerin "tipik bir Osmanlı süsleme karakteri taşıdığı"nı belirterek görece "yalın" birinci kuşağın kulenin dış kısmında gerçekleştirilen yüzeysel bir onarımı işaret ettiğini; ikinci kuşaktan itibaren üst kısmının ise tümüyle Osmanlı döneminde inşa edildiğini yazar. Matrakçı Nasuh'un 1537 tarihli eserinde yer alan bir minyatürdeki Galata Kulesi tasvirinde; 1/2 orantılı bir şekilde kulenin tepe köşkü ile onun üzerindeki kat ve tepe köşkü katındaki yaklaşık 8 kemerli açıklık bulunur.
Kulenin 1509-1794 yılları arasından bazı tasvirleri (soldan sağa): Matrakçı Nasuh'un 1537'de yayımlanan eserinde yer alan minyatürü, Giovanni Andrea Vavassore'ye ait 16. yüzyıla tarihlenen bir gravür, Pîrî Reis'in  adlı eserinin 1629 tarihli nüshasında yer alan Mustafa bin Mehmed Cündî'ye ait minyatür, Jaspar Isaac'ın 1650-1659 yılları arasına tarihlenen gravürü, Paul Lucas'ın 1720 tarihli gravürü.
Konumu ve mimarisi > Önceki dönemlerdeki mimari farklılıklar > 1509-1965 arası

27 Temmuz 1794'te çıkan yangının neden olduğu hasarlardan ötürü kulenin çatısı ile üst katları hasar gördü. Kulenin boyu 1,9 m kadar indirilerek bu kısımdaki duvar yeniden örüldü. Bu çalışmalar kapsamında en üst katın her bir yanına, yaklaşık 1,5 m boyundaki camlı çıkmaların olduğu Ampir üsluplu köşk yapıldı.
2-3 Ağustos 1831'de çıkan yangının yol açtığı tahribat sonrasında gerçekleştirilen onarımda, kulenin üst kısmının tasarımı değiştirildi. Dört çıkmalı tasarımın yerini, duvarlarda yarım yuvarlak kemerli 14 adet pencerenin yer aldığı bir sofa alırken bunun üstündeki görece daha ufak çaplı ve pencereli katın önüne ise, yapıyı çevreleyen ve demir parmaklıklı bir balkon konuldu. Bu sofadan üst kata, sofanın ortasındaki kırk basamaklı bir merdivenle çıkılmaktaydı. 14 pencerenin yer aldığı ikinci katın üzerini kurşun kaplı konik bir çatı örterken çatının üzerine dört pencere yerleştirilmişti.
1875'teki bir fırtınada çatısının devrilmesinin ardından, en üst katın üzerine sekizgen şeklindeki iki ahşap kâgir kat ile üstlerine, 51,65 m kotuna bir teras inşa edilerek bu kâgir katların tepesine bir bayrak direği dikildi. Bu iki katı birbirine bağlayan döner merdiven kaldırılarak üst kata ulaşan 45° eğimli, düz bir ahşap merdiven konuldu. Mart 1930'da kulenin tepesine bir vakit küresi yerleştirildi.
Konumu ve mimarisi > Önceki dönemlerdeki mimari farklılıklar > 1965-2020 arası

1965'teki restorasyon sırasında kulenin çevresi, yalnızca yayaların dolaşımına tahsis edilerek trafiğe kapatılırken aynı zamanda birtakım turistik eşya dükkânlarının yer alacağı şekilde düzenlendi. Kuleye girişi sağlayan merdivenler ile girişin önündeki teras, mermer ayaklar arasında demir korkuluklarla çevrelendi. Giriş kapısı, "devrin özelliklerine yakın" bir şekilde detaylandırılarak yenilendi. Ahşap döşemeler, betonarme döşemelerle değiştirildi ve "genel olarak" doğal taşlarla kaplandı. Taş merdivenlerin basamakları da doğal taşlarla kaplandı ve merdivenler aydınlatıldı.
Bir restoran olarak düzenlenen yedinci katın ortasında bulunan ahşap merdiven kaldırılarak altıncı, yedinci ve sekizinci katları birbirine bağlayan çelik konstrüksiyon merdivenler konuldu ve bunlara Ampir proporsiyonlu ahşap korkuluk ile basamaklar eklendi. Kattaki pencerelerin çerçeve kısımları ile duvarlardaki süslemeler sadeleştirildi, pencerelerdeki camın daha çok gözükmesi sağlandı. Kulenin çatısı, görece daha az sivri olsa da 1832-1876 yılları arasındaki konik tasarımı taşıyacak şekilde, kurşun kaplı betonarme bir sistemle inşa edildi ve üzerine altın kaplama bronz bir âlem yerleştirildi. Kule duvarlarında oluşan çatlaklar onarıldı ve taşıyıcı sistem betonarme unsurlarla güçlendirildi. Asansörün zemin kattaki girişinin üzerine, Tankut Öktem ile Haluk Tezonar tarafından yapılan ve Matrakçı Nasuh'un Galata tasvirini gösteren minyatürünün bir kabartması konuldu.
Sembolik önemi ve etkinlikler

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Meme kanserine farkındalık yaratma amacıyla pembe renkle aydınlatılan (üstte, 19 Ekim 2019) ve 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı'nı kutlama amacıyla üzerine Türk bayrağı yansıtılan kule (28 Ekim 2019)
Kule, Beyoğlu'nun ve İstanbul'un sembol yapılarından biri konumundadır. Hem şehir için sembolik bir yapı olmasından hem de tepesinden şehir merkezini görme imkânı olmasından ötürü turistik bir değer taşır ve bu özelliğinden dolayı zaman içerisinde çevresinde restoranlar, kafeler ve dükkânlar açılmıştır.
Kule, zaman zaman çeşitli farkındalık yaratma, kutlama ya da anma günlerinde farklı renklerle aydınlatılır ya da video haritalama tekniğiyle gövdesine çeşitli görseller yansıtılırken bu günlerde zaman zaman kulenin çevresindeki alanda birtakım etkinlikler de düzenlenir. Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü, Dünya Kanser Günü, Dünya Diyabet Günü, Mor Gün, Yeşilay Haftası, Sevgililer Günü, Yılbaşı, Türkiye'nin resmî bayramları (23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, 19 Mayıs Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı, 30 Ağustos Zafer Bayramı, 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı), İstanbul'un Fethi'nin yıldönümü, Emniyet Genel Müdürlüğünün kuruluşunun yıldönümü gibi belirli günlere ya da haftalara dikkat çekme veya onları anma; Dünya Saati kapsamında aydınlatmasının bir süreliğine durdurulması, meme kanserine farkındalık yaratma; 15 Temmuz Darbe Girişimi'ne tepki; şehrin sembollerinden biri olan erguvanın çiçek açma mevsimine atıfta bulunma, İstanbul Gençlik Festivali'ni tanıtma, Beşiktaş'ın Süper Lig şampiyonluğunu kutlama gibi amaçlarla bu tip uygulamalar gerçekleştirilir.
Bu uygulamaların yanı sıra kule ile çevresi; gözaltındaki Devrimci Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi mensuplarının serbest bırakılmasına yönelik, şizofreni için farkındalık yaratma adına kuleye benzer bir vücut boyama çalışması, Halk Cephesi üyeleri tarafından Hayata Dönüş Operasyonu'na karşı protesto, Greenpeace mensupları tarafından nükleer enerji karşıtı protesto, SOCIAL/IST 2012 Sosyal Medya Günü kapsamında nükleer enerji karşıtı protesto, Elektrik, Gaz, Su ve Baraj Çalışanları Sendikası üyeleri tarafından işten çıkarılmalarına yönelik, kulenin bulunduğu meydana çay bahçesi açılmasına karşı protesto, prostat kanserine dikkat çekme amacıyla sembolik bir mavi kravat takılması gibi birtakım etkinlik ve protestolara ev sahipliği yaptı.
Konuyla ilgili yayınlar

Arseven, Celâl Esat (1989). Eski Galata ve Binaları (yeni harflerle bas.). İstanbul: Çelik Gülersoy Vakfı İstanbul Kütüphanesi Yayınları. ISBN 9757512044.
Bilginer, Recep (Nisan 1959). "Galata Kulesi". İETT Dergisi, 31. ss. 26-27.
Demiröz, Yasin; Acarkan, Bora (2016). Tarihi yapılarda dış cephe aydınlatması ve Galata Kulesi uygulaması (PDF). Elektrik, Elektronik ve Biyomedikal Mühendisliği Konferansı. Bursa. ss. 110-114. 13 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 6 Şubat 2021.
Gündüz, Doğan (Haziran 2004). "Galata Kulesi'ndeki saatleri ayarlama küresi". Toplumsal Tarih, 126.
Erkins, Ziya (1970). Galata Kulesi. İstanbul: Yörük Matbaası.
Galata Kulesi ve Çevresi Bölge Düzenleme Projesi. İstanbul: Beyoğlu Belediye Başkanlığı Yayınları. 1988.
"Artık bizim de bir Eiffel'imiz var: Galata Kulesi". Hayat, 27. 26 Haziran 1969. ss. 16-17.
"Fener... Zindan... Yangın kulesi... Şimdi de turistik tesis: Galata Kulesi". Hayat, 39. 23 Eylül 1965. ss. 16-17.
Arifoğlu, Nergiz (19 Mart 2018). "Galata Kulesi'nin aydınlatma tasarımı süreçleri". Kaynak Elektrik. 24 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Cristoforo Buondelmonti'ye ait Liber insularum Archipelagi'nin Marciana Millî Kütüphanesi'nde yer alan ve 1420'ler ile 1430'lar civarına tarihlenen kopyasındaki haritanın üst kısmındaki surların en tepesinde, Galata Kulesi yer alır.
Liber insularum Archipelagi'nin 1485-1490 yılları arasına tarihlenen Düsseldorf Üniversite ve Eyalet Kütüphanesi'ndeki kopyasında yer alan harita
2020'ye kadar bir restoranın yer aldığı kulenin sekizinci katından bir görünüm (Haziran 2011)
2020'ye kadar kulenin sekizinci katında yer alan restoranın, BELTUR'un işlettiği dönemden bir görüntüsü (Nisan 2015)
Kulenin günümüzdeki gece aydınlatması (Şubat 2021)
Kulenin çevresindeki surlar ile üzerindeki tuğla kuşakların da görülebildiği kulenin bir fotoğrafı (Ocak 2015)
Kulenin merdivenlerinden bir görünüm (Haziran 2021)
Beşinci kattan bir görünüm (Ocak 2021)
Yedinci kattan bir görünüm (Ocak 2021)
2020'deki restorasyon öncesinde terastan bir görünüm (Aralık 2013)
Ay Işığında Galata Kulesi, İvan Ayvazovski (1845)
17 Ekim 1950'de başlayan Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü Kongresi anısına hazırlanan ve Hezârfen Ahmed Çelebi'nin Galata Kulesi'nden süzülüşünü tasvir eden 1950 tarihli Türk posta pulu
Galata Kulesi model alınarak tasarlanan Niederlehme'deki su kulesi
İlahi Mevcudiyet

İlahi mevcudiyet, Tanrı'nın varlığı, İç Tanrı veya sadece mevcudiyet, din, Spiritüalizm ve teolojide, Tanrı'nın insanlarla "var olma" yeteneği ile ilgilenen bir kavramdır.
Bazı tek tanrıcılık türlerine göre Tanrı her yerde mevcuttur; haham bir öğretiye göre: "İlahi mevcudiyet her yerdedir."
2025 Grand Prix Zagreb Open

| Grand Prix Zagreb Open 2025 |
| --- | --- |

Ev sahibi şehir:  Hırvatistan, Zagreb
Tarih: 5-9 Şubat 2025
Stadyum: Dom Sportova
Düzey: Büyükler
Ülke sayısı: 30
Sporcu sayısı: 307
Şampiyonlar
Serbest:  ABD
Grekoromen:  İran
Kadınlar:  ABD
← 2024 2026 →  
2025 Grand Prix Zagreb Open Turnuvası, 5-9 Şubat 2025 tarihleri arasında Hırvatistan'ın Zagreb kentinde düzenlenen bir güreş etkinliğidir. Bu turnuva Dünya Güreş Birliği'nin sıralama turlarının ilki olarak gerçekleştirilmiştir.
Sıralama turları

Dünya Güreş Birliği 2025 yılı sıralama turları takvimi:
1. Sıralama turu: 5-9 Şubat, Hırvatistan, Zagreb ⇒ 2025 Grand Prix Zagreb Open
2. Sıralama turu: 26 Şubat-2 Mart, Tiran, Arnavutluk ⇒ 2025 Muhamet Malo Turnuvası
3. Sıralama turu: 29 Mayıs-1 Haziran, Moğolistan, Ulan Batur ⇒ 2025 Ulaanbaatar Open
4. Sıralama turu: 17-20 Temmuz, Macaristan, Budapeşte ⇒ 2025 Polyák Imre, Varga János & Kozma István Memorial Turnuvası
Turnuva programı

Tüm zamanlar (UTC+2)
| Tarih | Saat | Etkinlikler |
| --- | --- | --- |
| 5 Şubat | 10.30-14.30 | Eleme turları & repesaj FS 57-61-65-70-74-86 kg |
| 5 Şubat | 18.00-20.30 | Final maçları ve ödül töreni: FS 57-61-65-70-74-86 kg |
| 6 Şubat | 10.30-14.30 | Eleme turları & repesaj FS 79-92-97-125 kg & WW 50-55 kg |
| 6 Şubat | 18.00-20.30 | Final maçları ve ödül töreni: FS 79-92-97-125 kg & WW 50-55 kg |
| 7 Şubat | 10.30-14.30 | Eleme turları & repesaj WW 59-62-65-68 kg & GR 63-67 kg |
| 7 Şubat | 18.00-20.30 | Final maçları ve ödül töreni: WW 59-62-65-68 kg & GR 63-67 kg |
| 8 Şubat | 10.30-14.30 | Eleme turları & repesaj WW 53-57-72-76kg & GR 77-87 kg |
| 8 Şubat | 18.00-20.30 | Final maçları ve ödül töreni: WW 53-57-72-76kg & GR 77-87 kg |
| 9 Şubat | 10.30-14.30 | Eleme turları & repesaj GR 55-60-72-82-97-130 kg |
| 9 Şubat | 18.00-20.30 | Final maçları ve ödül töreni: GR 55-60-72-82-97-130 kg |
Madalya tablosu

*   Ev sahibi ülke ( Hırvatistan)
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ABD | 8 | 3 | 11 | 22 |
| 2 |  İran | 6 | 7 | 1 | 14 |
| – |  Bireysel Tarafsız Sporcular | 5 | 3 | 4 | 12 |
| 3 |  Azerbaycan | 3 | 5 | 8 | 16 |
| 4 |  Fransa | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 5 |  Macaristan | 1 | 4 | 5 | 10 |
| 6 |  Norveç | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 6 |  Slovakya | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 6 |  Sırbistan | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 9 |  Danimarka | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 10 |  Moldova | 0 | 1 | 3 | 4 |
| 11 |  Litvanya | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 11 |  Özbekistan | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 13 |  Kanada | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 13 |  Çekya | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 13 |  Finlandiya | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 16 |  Hırvatistan* | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 16 |  Meksika | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 16 |  Gürcistan | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 19 |  Bulgaristan | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  Ukrayna | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  Romanya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (21 Ülke) | Toplam (21 Ülke) | 29 | 29 | 48 | 106 |