stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Élie Cartan
Çalışmaları > Lie sözde grupları

Cartan'ın (Lie'den sonra) "sonlu sürekli gruplar" (veya "sonlu dönüşüm grupları") olarak adlandırdığı Lie gruplarının yapısı problemini çözdükten sonra, Cartan, şimdi Lie sözde grupları olarak adlandırılan "sonsuz sürekli gruplar" için benzer problemi ortaya koydu. Lie gruplarının sonsuz boyutlu bir analogu (Lie gruplarının başka sonsuz genellemeleri vardır. Cartan tarafından ele alınan Lie sözde grubu, aynı dönüşümü içeren ve bu kümedeki iki dönüşümün bileşiminin sonucunun (mümkün olduğunda) aynı kümeye ait olduğu özelliğine sahip bir uzayın alt kümeleri arasındaki bir dizi dönüşümdür. İki dönüşümün bileşimi her zaman mümkün olmadığından, dönüşümler kümesi bir grup değil (modern terminolojide bir groupoid), dolayısıyla adı sözde gruptur. Cartan, yalnızca söz konusu dönüşümler tarafından aktarılmış sınıflara manifoldların alt bölümü olmayan manifold dönüşümlerini dikkate aldı. Bu tür sözde dönüşüm gruplarına ilkel denir. Cartan, karmaşık analitik dönüşümlerin her sonsuz boyutlu ilkel sözde grubunun altı sınıftan birine ait olduğunu gösterdi:
n karmaşık değişkenin tüm analitik dönüşümlerinin sözde grubu;
sabit bir Jacobiyen ile n karmaşık değişkenin tüm analitik dönüşümlerinin sözde grubu (yani, tüm hacimleri aynı karmaşık sayıyla çarpan dönüşümler);
Jacobiyen bire eşit olan n karmaşık değişkenin tüm analitik dönüşümlerinin sözde grubu (yani, hacimleri koruyan dönüşümler);
belirli bir çift katlı integrali koruyan 2n > 4 karmaşık değişkenin tüm analitik dönüşümlerinin sözde grubu (semplektik sözde grup);
yukarıda bahsedilen çift katlı integrali karmaşık bir fonksiyonla çarpan 2n > 4 karmaşık değişkenin tüm analitik dönüşümlerinin sözde grubu;
2n+1 karmaşık değişkenin tüm analitik dönüşümlerinin sözde grubu, belirli bir formu karmaşık bir fonksiyonla (temas sözde grubu) çarpıyor.
Gerçek değişkenlerin analitik fonksiyonlarıyla tanımlanan ilkel sözde gerçek dönüşüm grupları için benzer sözde grup sınıfları vardır.
Çalışmaları > Diferansiyel sistemler

Cartan'ın diferansiyel sistemler teorisindeki yöntemleri belki de en derin başarısıdır. Geleneği bozarak, en başından problemleri, belirli değişkenler ve bilinmeyen fonksiyonlardan bağımsız olarak, tamamen değişmez bir şekilde formüle etmeye ve çözmeye çalıştı. Böylelikle ilk kez keyfi bir diferansiyel sistemin "genel" çözümünün tam bir tanımını verebildi. Bir sonraki adımı, verilen sisteme yeni bilinmeyenleri ve yeni denklemleri birleştirmeyi içeren bir "uzatma" yöntemiyle tüm "tekil" çözümleri de, orijinal sistemin herhangi bir tekil çözümü, yeni sistemin genel bir çözümü haline gelecek şekilde belirlemeye çalışmaktı. Cartan, yöntemini işlediği her örnekte tüm tekil çözümlerin tam olarak belirlenmesine yol açtığını göstermesine rağmen, genel olarak bunun keyfi bir sistem için her zaman geçerli olacağını kanıtlamayı başaramadı; böyle bir kanıt 1955'te Masatake Kuranishi tarafından elde edildi.
Cartan'ın başlıca aracı, tezini izleyen on yıl içinde yaratılmasına ve geliştirilmesine yardım ettiği dış diferansiyel formlar hesabıydı ve sonra olağanüstü bir ustalıkla diferansiyel geometri, Lie grupları, analitik dinamikler ve genel görelilikteki en çeşitli problemlere uygulamaya başladı. Sadece onun olağanüstü cebirsel ve geometrik kavrayışı ile mümkün olan son derece eliptik bir tarzda ele alarak çok sayıda örneği tartıştı.
Çalışmaları > Diferansiyel geometri

Cartan'ın diferansiyel geometriye katkıları daha az etkileyici değildir ve Riemann ile Darboux'un ilk çalışmaları kasvetli hesaplamalar ve küçük sonuçlarda kaybolduğu için tüm konuyu yeniden canlandırdığı söylenebilir, tıpkı bir nesil önce temel geometri ve değişmez teoride olduğu gibi. Onun yol gösterici ilkesi, Darboux ve Ribaucour'un klasik diferansiyel geometride yapılan her şeyin çok ötesinde, muazzam bir esneklik ve güç verdiği "hareketli çerçeveler" yönteminin önemli bir uzantısıydı. Modern terimlerle, yöntem, aynı tabana sahip olan ve tabanın her noktasında aynı noktada lif demeti (fiber bundle) E üzerinde etkili olan gruba eşit bir life sahip olan ana lif demetinin bir lif demeti E ile ilişkilendirilmesinden oluşur. E, tabanın üzerindeki teğet demetiyse (Lie, esasen "temas elemanlarının" manifoldu olarak bilindiğinden), karşılık gelen grup genel doğrusal gruptur (veya klasik Öklid veya Riemann geometrisinde dik [ortogonal] gruptur). Cartan'ın diğer birçok türdeki lifi ve grubu işleyebilme yeteneği, bir kişinin ona bir lif demeti hakkındaki ilk genel fikrini vermesini sağlar, ancak bunu açıkça tanımlamamıştır. Bu kavram, modern matematiğin tüm alanlarında, özellikle küresel diferansiyel geometri ve cebirsel ve diferansiyel topolojide en önemli konulardan biri haline geldi. Cartan, şimdi evrensel olarak kullanılan ve 1917'den sonra, Riemann modelinden daha genel ve belki de evrenin genel görelilik çizgisinde bir tanıma daha iyi uyarlanmış bir "geometri" türü bulmak için birkaç geometrinin önceki girişimlerinin yerini alan bağlantı tanımını formüle etmek için kullandı.
Cartan, Riemann geometrisinin çok daha zarif ve basit bir sunumunu elde etmek için bağlantı kavramını nasıl kullanacağını gösterdi. Bununla birlikte, ikinci en önemli katkısı, simetrik Riemann uzaylarının keşfi ve çalışılmasıydı; matematiksel bir kuramın başlatıcısının aynı zamanda onu tamamlayan kişi olduğu birkaç örnekten biridir. Simetrik Riemann uzayları çeşitli şekillerde tanımlanabilir; en basiti, kapsayıcı olan, noktayı sabit bırakan ve mesafeleri koruyan bir "simetri" nin uzayın her noktası etrafındaki varoluşu varsayar. Cartan'ın keşfettiği beklenmedik gerçek, basit Lie gruplarının sınıflandırılmasıyla bu alanların tam bir tanımını vermenin mümkün olmasıdır; Bu nedenle, otomorfik fonksiyonlar ve analitik sayı teorisi (görünüşte diferansiyel geometriden çok uzak) gibi matematiğin çeşitli alanlarında, bu alanların giderek daha önemli hale gelen bir rol oynaması şaşırtıcı olmamalıdır.
Genel göreliliğe alternatif teori

Cartan rakip bir yerçekimi teorisi yarattı, ayrıca Einstein-Cartan teorisi.
Yayınları

Cartan'ın makaleleri 6 cilt olan Oeuvres complètes'inde toplandı. (Paris, 1952-1955). İki mükemmel ölüm ilanı bildirisi S. S. Chern ve C. Chevalley, Bulletin of the American Mathematical Society, 58 (1952); ve J. H. C. Whitehead, Kraliyet Cemiyeti'nin Ölüm Bildirileri (1952)'ndedir.
Sur la structure des groupes de transformations finis et continus, Thesis, Nony, 1894, 27 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 13 Aralık 2020
Sur certaines expressions différentielles et le problème de Pfaff, Série 3 (Fransızca), 16, Paris: Gauthier-Villars, 1899, ss. 239-332, doi:10.24033/asens.467, ISSN 0012-9593
Leçons sur les invariants intégraux, Hermann, Paris, 1922
La Géométrie des espaces de Riemann, 1925
Leçons sur la géométrie des espaces de Riemann, Gauthiers-Villars, 1928
La théorie des groupes finis et continus et l'analysis situs, Gauthiers-Villars, 1930
Leçons sur la géométrie projective complexe, Gauthiers-Villars, 1931
La parallelisme absolu et la théorie unitaire du champ, Hermann, 1932
Les Espaces Métriques Fondés sur la Notion d'Arie, Hermann, 1933
La méthode de repère mobile, la théorie des groupes continus, et les espaces généralisés, 1935
Leçons sur la théorie des espaces à connexion projective, Gauthiers-Villars, 1937
La théorie des groupes finis et continus et la géométrie différentielle traitées par la méthode du repère mobile, Gauthiers-Villars, 1937
The theory of spinors, New York: Dover Publications, 1981 [1938], ISBN 978-0-486-64070-9
Les systèmes différentiels extérieurs et leurs applications géométriques, Hermann, 1945
Oeuvres complètes, 3 parts in 6 vols., Paris 1952 to 1955, reprinted by CNRS 1984:
Part 1: Groupes de Lie (in 2 vols.), 1952
Part 2, Vol. 1: Algèbre, formes différentielles, systèmes différentiels, 1953
Part 2, Vol. 2: Groupes finis, Systèmes différentiels, théories d'équivalence, 1953
Part 3, Vol. 1: Divers, géométrie différentielle, 1955
Part 3, Vol. 2: Géométrie différentielle, 1955
Élie Cartan and Albert Einstein: Letters on Absolute Parallelism, 1929–1932 / original text in French & German, English trans. by Jules Leroy & Jim Ritter, ed. by Robert Debever, Princeton University Press, 1979
Jiang Qing

| Jiang Qing |
| --- | --- |
Jiang Qing (Ekim 1976)
Doğum: Li Shumeng 19 Mart 1914 Şantung, Çin Cumhuriyeti
Ölüm: 14 Mayıs 1991 (77 yaşında) Pekin, Çin
Vatandaşlık: Çin Cumhuriyeti (1914–1949)   Çin (1949–1991)
Siyasi parti: Çin Komünist Partisi
Evlilik: Tang Na (1936–1937)   Mao Zedong (1938–1976)
Çocuk(lar): Li Na (d. 1940)
İmza

Jiang Qing (19 Mart 1914 - 14 Mayıs 1991), Çinli siyasetçi.
Hayatı

Li Shumeng, 19 Mart 1914 yılında dünyaya geldi. 1929 yılında bir tiyatro topluluğuna girdi. 1933 yılında komünistlerin kurduğu bir örgüt içindeki çalışmalarından dolayı tutuklanarak hapsedildi. Serbest bırakıldıktan sonra Şanghay'a gitti ve Dien Dong adlı sol eğilimli bir film şirketinin çektiği filmlerde küçük roller aldı. 1937 yılında Japonlar Şanghay'a saldırınca milliyetçi hükûmetin savaş dönemindeki başkenti Zhongqing'e kaçtı. Bir süre hükûmet denetimindeki Merkezi Sinema Stüdyosu'nda çekilen filmlerde oynadıktan sonra milliyetçilerden ayrılarak Yan'an'daki komünist güçlere katıldı. Mao Zedong ile ilk kez tiyatro öğretmenliği yaptığı Lu Xun Sanat Akademisi'nde Mao'nun verdiği bir konferans sırasında karşılaştı. 1938 yılında Yan'an'da Mao Zedong ile evlendi. Bu evlilik birçok parti üyesince eleştirildi. Mao'nun boşandığı karısının o sırada Moskova'da bir hastanede yatıyor olması eleştirilerin başlıca kaynağıydı. Parti yöneticileri 30 yıl süreyle siyasetten uzak durması koşuluyla Jiang Qing'in Mao Zedong ile evlenmesine razı oldu. 1949 yılında Çin'in kurulmasından sonra yabancı konukları ağırlamanın ve çeşitli kültürel çalışmalara katılmanın dışında ön planda görünmedi. 1963 yılında Pekin Opera ve Balesi'nde geleneksel Çin sanat biçimleriyle işçilerin yaşamına ilişkin temaları işlemeyi amaçlayan bir hareketi destekleyerek siyasal alanda daha etkin olmaya başladı. Çin kültür yaşamının önde gelen kişilerini hedef alan bir saldırıya dönüşen bu hareket Kültür Devrimi'nin başlamasıyla doruğuna ulaştı. 1966 yılında kitle toplantılarındaki ateşli konuşmaları ve radikal gençlik kitlelerinin oluşturduğu Kızıl Muhafızlar ile kurduğu bağlar sayesinde büyük bir güce kavuştu. Mao'nun çok güvendiği insanlardan biri olarak Kültür Devrimi'ni yöneten komitenin başkan yardımcısı ve Çin Komünist Partisi Merkez Komitesi üyesi oldu. 1960'lı yılların sonlarında Kültür Devrimi'nin gerilemeye başlamasıyla birlikte etkisi azaldı. 1974 yılında Mao'nun Çin'i istikrarlı bir çizgiye oturtma politikasının sözcüsü olarak yeniden ön plana çıktı.
Dış Bağlantılar

IMDb'de  Jiang Qing
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11945489k (data)  CiNii: DA07010294  GND: 119367351  ISNI: 0000 0001 0602 5098  LCCN: n81120140  NDL: 00623001  NKC: xx0025903  NLA: 36501986  NLG: 209389  NLI: 987007263573805171  NTA: 071560017  RERO: 02-A026117113  SNAC: w6vr1w9b  SUDOC: 02740594X  Trove: 1261778  VIAF: 32804921   WorldCat (LCCN): n81-120140
Olağanüstü hâl

Olağanüstü hâl ya da kısa adıyla OHAL, olağanüstü bir yönetim düzeninin gerekli olduğu doğal afet, tehlikeli salgın hastalık, ekonomik bunalım, kamu düzenini tehlike altına sokan yaygın şiddet vakaları gibi durumlarda başvurulan uygulamadır.
Uluslararası hukuk ile ilgisi

Uluslararası hukuk açısından bakıldığında olağanüstü hâl durumunda özgürlükler ve haklar kısıtlanabilir. Örneğin bir hükûmet bir kişiyi yargılama olmaksızın alıkoyabilir. Kanunlarla belirlenmiş olan, temel özgürlükleri içeren "sınırlanamayan haklar" kapsam dışıdır.
Olağanüstü hâl örnekleri

Fransa 2015 Paris saldırıları sonrasında olağanüstü hâl ilân etti.
ABD 11 Eylül saldırıları sonrasında hâlen geçerli olan olağanüstü hâli ilân etti.
12 Haziran 2016'da 2016 Orlando gece kulübü saldırısı sonucunda Florida eyaleti Orange County'de olağanüstü hâl ilân etti.
Wood Buffalo belediyesi Fort McMurray Yangını sonucunda Alberta, Kanada'da olağanüstü hâl ilân etti.
Filipinler tropik fırtına felaketi sonucunda olağanüstü hâl ilân etti.
Myanmar mezheplerle ilgili şiddet sonucunda Meiktila'da olağanüstü hâl ilân etti.
Kırım, Ukrayna'daki enerji sıkıntısı nedeniyle olağanüstü hâl ilân etti.
Kaliforniya valisi Jerry Brown 6 Ocak 2016'da gerçekleşen gaz sızıntısı nedeniyle olağanüstü hâl ilân etti.
ABD'de Kuzey Karolina, Tennessee, Maryland, Pensilvanya, Georgia, Virginia, Batı Virginia ve New Jersey gibi eyaletler kar fırtınası nedeniyle olağanüstü hâl ilân ettiler.
2016'da Venezuela'da protestolar nedeniyle olağanüstü hâl ilân etti. Nicolas Maduro protestoların arkasında ABD'nin olduğunu söyledi.
2016 Türkiye askerî darbe girişimi sonrasında Türkiye genelinde 2 yıl süreyle olağanüstü hâl ilân edildi.
6 Şubat 2023 tarihinde yaşanan Türkiye Gaziantep-Kahramanmaraş depremleri nedeniyle depremden etkilenen 10 ilde 3 ay süreyle olağanüstü hal ilan edildi.
Ülkelere göre uygulamalar > Türkiye

Ana madde: Türkiye'de olağanüstü hâl
1982 anayasasının 119. maddesine göre, "Cumhurbaşkanı; savaş, savaşı gerektirecek bir durumun başgöstermesi, seferberlik, ayaklanma, vatan veya Cumhuriyete karşı kuvvetli ve eylemli bir kalkışma, ülkenin ve milletin bölünmezliğini içten veya dıştan tehlikeye düşüren şiddet hareketlerinin yaygınlaşması, anayasal düzeni veya temel hak ve hürriyetleri ortadan kaldırmaya yönelik yaygın şiddet hareketlerinin ortaya çıkması, şiddet olayları nedeniyle kamu düzeninin ciddî şekilde bozulması, tabiî afet veya tehlikeli salgın hastalık ya da ağır ekonomik bunalımın ortaya çıkması hallerinde yurdun tamamında veya bir bölgesinde, süresi altı ayı geçmemek üzere olağanüstü hal ilan edebilir. Olağanüstü hal ilanı kararı, verildiği gün Resmî Gazetede yayımlanır ve aynı gün Türkiye Büyük Millet Meclisinin onayına sunulur. Türkiye Büyük Millet Meclisi tatilde ise derhal toplantıya çağırılır; Meclis gerekli gördüğü takdirde olağanüstü halin süresini kısaltabilir, uzatabilir veya olağanüstü hali kaldırabilir. Cumhurbaşkanının talebiyle Türkiye Büyük Millet Meclisi her defasında dört ayı geçmemek üzere süreyi uzatabilir. Savaş hallerinde bu dört aylık süre aranmaz". Türkiye tarihinde üç kez genel olağanüstü hâl ilân edilmiştir. 1978 ila 1983 arasında sıkıyönetim olağanüstü hâl ile değiştirildi ve Kasım 2002'ye kadar yürürlükte kaldı. 20 Temmuz 2016'da Türkiye askerî darbe girişimi sonrasında Türkiye genelinde 3 ay süreyle olağanüstü hâl ilân edildi. 21 Temmuz 2016 saat 01.00 itibarıyla olağanüstü hâlin geçerli olması mecliste 115'e karşı 346 oyla kabul edildi. 20 Temmuz 2016'da ilan edilip, 7 kez uzatılan olağanüstü hâl uygulaması iki yılın ardından 18 Temmuz 2018'de tamamen kaldırıldı.
En son 2023 yılı Şubat ayında Güneydoğu Anadolu civarlarında meydana gelen depremin çok ciddi hasarlara sebep olması sebebiyle bölgedeki on ilde (Sonradan Elazığ da eklenerek on bire çıkarıldı) OHAL ilan edilmiş, depremzedelere gelen yardımlara zarar vermeye kalkışanlar OHAL kapsamında tutuklanmıştır.
İnsülin benzeri büyüme faktörü 1 reseptörü

İnsülin benzeri büyüme faktörü 1 (IGF-1) reseptörü, insan hücre membranında bulunan bir proteindir. İnsülin benzeri büyüme faktörü 1 (IGF-1) adı verilen bir hormon ve IGF-2 adı verilen ilişkili bir hormon tarafından aktive edilen bir transmembran reseptörüdür. Tirozin kinaz reseptörleri sınıfına aittir. Bu reseptör, moleküler yapı olarak insüline benzeyen bir polipeptit protein hormonu olan IGF-1'in etkilerine aracılık eder. IGF-1 büyümede önemli bir rol oynar ve yetişkinlerde de anabolik etkilere sahiptir, yani iskelet kası ve diğer hedef dokuların hipertrofisini indükleyebilir. IGF-1 reseptöründen yoksun olan fareler, gelişimlerinin sonlarında ölürler ve vücut kütlelerinde çarpıcı bir azalma gösterirler. Bu, reseptörün güçlü büyüme teşvik edici etkisini gösterir.
Yapı

İki alfa alt birimi ve iki beta alt birimi, IGF-1 reseptörünü oluşturur. Hem α hem de β alt birimleri, tek bir mRNA öncüsünden sentezlenir. Bu öncül daha sonra glikozile edilir, proteolitik olarak bölünür ve fonksiyonel bir transmembran αβ zinciri oluşturmak için sistein bağları ile çapraz bağlanır. α zincirleri hücre dışında bulunurken, β alt birimi membranı geçer ve ligand uyarımı sonrası hücre içi sinyal iletiminden sorumludur. IGF-1R'nin moleküler ağırlığı yaklaşık 320 kDa'dur. Alıntı? 30 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Reseptör, çeşitli IGF bağlayıcı proteinlerle birlikte insülin reseptörü ve IGF-2R'den (ve bunların ilgili ligandları IGF-1 ve IGF-2'den) oluşan bir ailenin üyesidir.
IGF-1R ve insülin reseptörünün her ikisi de ATP için bir bağlanma bölgesine sahiptir, bu ATP otofosforilasyon için fosfat sağlamak üzere kullanılır. IGF-1R ve insülin reseptörü arasında %60'lık bir homoloji vardır. Tirozin 1165 ve 1166'nın otofosforilasyon komplekslerinin yapıları, IGF1R kinaz biriminin kristalleri içinde tanımlanmıştır.
Ligand bağlanmasına yanıt olarak α zincirleri, β zincirlerinin tirozin otofosforilasyonunu indükler. Bu olay, hücre tipine özgü olmakla birlikte, genellikle hücrenin hayatta kalmasını ve hücre çoğalmasını destekleyen bir hücre içi sinyal zincirini tetikler.
Aile üyeleri

IGF-1 reseptörü de dahil olmak üzere tirozin kinaz reseptörleri bir hücre içinde, belirli proteinler üzerindeki belirli tirozinlere fosfat gruplarının eklenmesini sağlayarak etki ederler. Bu fosfat grubu eklenmesi, "hücre sinyal" kaskadları olarak adlandırılan yolakları indükler. IGF-1 reseptörünün aktivasyonunun olağan sonucu, mitoz geçirebilen hücrelerde hayatta kalma, çoğalma ve iskelet kası ve kalp kası gibi dokularda büyüme (hipertrofi) olur.
Embriyonik gelişim sırasında, IGF-1R yolağı, gelişmekte olan uzuv tomurcukları (limb buds) ile ilgilidir.
IGFR sinyal yolağı, hamilelik ve emzirme döneminde meme dokusunun fizyolojik gelişimi sırasında kritik bir öneme sahiptir. Hamilelik sırasında kanal ve bez dokusunu oluşturan epitel hücrelerinde yoğun bir proliferasyon olur. Sütten kesmenin ardından hücreler apoptoza uğrar ve tüm doku yok edilir. Bu genel süreçte çeşitli büyüme faktörleri ve hormonlar yer alır. IGF-1R'nin hücrelerin bu farklılaşmasında rolü olduğuna ve sütten kesme tamamlanana kadar apoptozu inhibe etmede anahtar bir role sahip olduğu düşünülmektedir.
İşlev > İnsülin sinyali

IGF-1, en az iki hücre yüzey reseptörüne bağlanır: IGF1 Reseptörü (IGFR) ve insülin reseptörü. IGF-1 reseptörü "fizyolojik" olan reseptör gibi görünmektedir, IGF-1'i insüline bağladığından çok daha yüksek afinitede bağlar. İnsülin reseptörü gibi, IGF-1 reseptörü de bir reseptör tirozin kinazdır, yani belirli tirozinlere bir fosfat molekülünün eklenmesini sağlayarak sinyal oluşturur. IGF-1, insülin reseptörünü, insülinin potensinin yaklaşık 0.1 katı kadar aktive eder. Bu sinyalin bir kısmı, IGF1R/insülin reseptörü heterodimerleri yoluyla da olabilir (karışıklığın nedeni, bağlanma çalışmalarının, IGF1'in insülin reseptörüne insülinden 100 kat daha az seviyede bağlandığını göstermesidir ancak bu, IGF1'in in vivo insülin reseptörünün fosforilasyonunun indüklenmesinde ve hipoglisemideki gerçek gücü ile ilişkili değildir).
İşlev > Yaşlanma

Dişi farelerde yapılan çalışmalar, hem supraoptik çekirdeğin (SON) hem de paraventriküler çekirdeğin (PVN) normal yaşlanma ile IGF-1R immünoreaktif hücrelerinin yaklaşık üçte birini kaybettiğini göstermiştir. Ayrıca, yaşlı kalorik olarak kısıtlanmış (CR) fareler, yaşlı Al farelere kıyasla benzer sayıda IGF-1R immünoreaktif hücre sayısını korurken, daha yüksek sayıda IGF-1R immünoreaktif olmayan hücre kaybetmiştir. Sonuç olarak, yaşlı CR fareleri, normal yaşlanan farelere kıyasla IGF-1'e karşı artan hipotalamik duyarlılığı yansıtan daha yüksek bir IGF-1R immünoreaktif hücre yüzdesi gösterir.
İşlev > Kraniyosinostoz

IGF1R'deki mutasyonlar, kraniyosinostoz ile ilişkilendirilmiştir.
İşlev > Vücut büyüklüğü

IGF-1R'nin küçük köpek ırklarında vücut büyüklüğü üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğu gösterilmiştir. "Amino asit 204'te yüksek oranda korunmuş arjinini histidine dönüştüren chr3:44,706,389'da bir SNP", özellikle küçük vücut boyutuyla ilişkilidir. Bu mutasyonun, reseptörün ligand bağlayıcı hücre dışı alt biriminin sisteinden zengin birimi içinde birkaç hidrojen bağı oluşumunu önlediği tahmin edilmektedir. 13 küçük köpek ırkından dokuzu mutasyonu taşımaktadır ve birçok köpek bu mutasyon için homozigottur." Birkaç küçük ve orta boy ırktaki daha küçük bireylerin de bu mutasyonu taşıdığı gösterilmiştir.
IGF-1R'nin yalnızca bir işlevsel kopyasını taşıyan fareler normal olmakta ancak vücut kütlesinde ~%15'lik bir azalma sergilemektedir. IGF-1R'nin köpeklerde vücut büyüklüğünü düzenlediği de gösterilmiştir. Bu genin mutasyona uğramış bir versiyonu, birkaç küçük köpek ırkında bulunur.
İşlev > Gen inaktivasyonu/silinmesi

Farelerde IGF-1 reseptör geninin silinmesi erken embriyonik gelişim sırasında ölümle sonuçlanır ve bu nedenle büyüme hormonu (GH) duyarsızlığı (Laron sendromu) durumundan farklı olarak IGF-1 duyarsızlığı insan popülasyonunda gözlenmez.
Klinik önemi > Kanser

IGF-1R'nin meme, prostat ve akciğer kanseri dahil olmak üzere bazı kanserlerde rolü vurgulanmıştır. Bazı durumlarda anti-apoptotik özellikleri, kanserli hücrelerin kemoterapötik ilaçların veya radyoterapinin sitotoksik özelliklerine direnç kazanmasına neden olur. Erlotinib gibi EGFR inhibitörlerinin kullanıldığı meme kanserinde IGF-1R, bir heterodimerin yarısını oluşturarak direnç kazandırır. Bu işlem, EGFR ve IGF-1R arasında bir "crosstalk" olarak adlandırılır. Ayrıca meme kanseri ile vaskülarizasyonu indükleme yeteneği kazandırması ve bu sayede orijinal tümörün metastatik potansiyelini artırması yoluyla ilişkilendirilmiştir.
Artan IGF-1R seviyeleri, primer ve metastatik prostat kanseri hastalarının çoğunda gösterilmiştir. Prostat kanseri hücreleri androjen bağımsızlığına ilerlediğinde, hayatta kalmak ve büyümek için IGF-1R sinyalinin gerekli olduğu gösterilmiştir. Ek olarak, ilerlemiş hastalığı taklit eden ölümsüzleşmiş prostat kanseri hücreleri, IGF-1R ligandı IGF-1 ile tedavi edildiğinde, hücreler daha motil hale gelir. IGF reseptör ailesinin üyeleri ve bunların ligandlarının da köpeklerin meme tümörlerinin karsinogenezinde rol oynadığı görülmüştür. IGF1R, TCGA verilerinin analizine dayalı olarak çeşitli kanser türlerinde amplifiye olmuştur ve gen amplifikasyonu kanserde IGF1R'nin aşırı ekspresyonu için bir mekanizma olabilir.
İnhibitörleri

IGF-1R ve insülin reseptörünün (IR) yapılarının, özellikle ATP bağlanma bölgesi ve tirozin kinaz bölgelerindeki benzerliğinden dolayı, seçici IGF-1R inhibitörlerinin sentezlenmesi zordur. Mevcut araştırmalarda öne çıkan üç ana inhibitör sınıfı şunlardır:
AG538 ve AG1024 gibi tirfostinler. Bunlar erken klinik öncesi testlerdedir. QSAR çalışmalarında açıklandığı gibi EGFR'de kullanıldıklarında ATP ile kompetitif olsalar da, ATP ile kompetisyona girdikleri düşünülmemektedir. Bunlar, IR'ye göre IGF-1R'ye karşı bir miktar daha fazla seçicilik gösterir.
Novartis tarafından bulunmuş ve IR'ye göre IGF-1R'ye çok daha fazla (100 kat) seçicilik gösteren NVP-AEW541 gibi pirolo(2,3-d)-pirimidin türevleri.
Monoklonal antikorlar, bu sınıf muhtemelen en spesifik ve umut verici terapötik bileşiklere sahiptir. Şu anda denemelerden geçenler arasında figitumumab yer alıyor.
Etkileşimler

İnsülin benzeri büyüme faktörü 1 reseptörünün aşağıdakilerle etkileşime girdiği gösterilmiştir:
ARHGEF12,
C-src tirozin kinaz,
Cbl geni,
EHD1,
GRB10,
IRS1,
Mdm2,
NEDD4,
PIK3R3,
PTPN11,
RAS p21 protein aktivatörü 1,
SHC1,
SOCS2,
SOCS3 ve
YWHAE.
Düzenlenmesi

IGF1R'nin microRNA miR-7 tarafından negatif olarak düzenlendiğini gösteren kanıtlar vardır.
IGF-1R yapısının şematik diyagramı