stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fuad er-Rikabi
İlk yılları ve kariyeri > Kasım yılları

14 Temmuz Devrimi'nden kısa bir süre sonra Başbakan ve Savunma Bakanı olan Abdülkerim Kasım başkanlığındaki bir kabine kuruldu. Baas Partisi'ni temsil eden Rikabi, Kalkınma Bakanı olarak atandı. Yeni hükûmetin kontrolü ele geçirmesinden kısa bir süre sonra, Irak milliyetçilerini ve komünistleri temsil eden Kasım ile Arap milliyetçilerinin çıkarlarını temsil eden Abdüsselam Arif arasında bir güç mücadelesi başladı. Irak, Mısır ve Suriye'den oluşan bir birlik olan Birleşik Arap Cumhuriyeti'ne (BAC) katılmaya davet edilmişti. Baasçılığın, Baas Partisinin ve Birleşik Arap Cumhuriyeti'nin başlıca kurucusu Mişel Eflak; Kasım 1958'in sonunda Kasım'ın hükûmetini Birleşik Arap Cumhuriyeti'ne katılmaya ikna etmeye çalışmak için Irak'ı ziyaret etti. İktidar mücadelesini kaybeden Arif, 30 Kasım 1958'de Başbakan Yardımcısı ve İçişleri Bakanlığı görevlerinden istifa etmek zorunda kaldı. Bu da Baas Partisi'nin Irak Bölge Şubesi'ni de içeren Arap milliyetçilerinin faaliyetlerinin durdurulmasına yol açtı. Arif'in zorunlu istifasını ve Kasım hükûmetinin artan otoriter davranışını protesto etmek için, Rikabi de dahil olmak üzere bir dizi kabine üyesi protesto amacıyla istifa etti.
Hem Arif'in hem de BAC yanlısı Albay Abdülvehhab eş-Şevaf'ın 1959 Musul Ayaklanması'ndaki başarısızlığı, Rikabi'yi ve Baas Partisi'nin Irak Bölge Şubesini, Arap milliyetçiliğini güvence altına almanın tek yolunun Kasım'ı öldürmek olduğu sonuca varmasına yol açtı. Kasım'in popülaritesindeki düşüşün ardından, Irak Bölge Şubesi suikast girişimini 7 Ekim 1959 olarak belirledi. Girişim başarısız oldu ve önde gelen Baasçıların çoğu ve Rikabi de dahil olmak üzere komplonun önde gelen isimleri Suriye'ye kaçtı. Başarısız suikast girişiminin ardından Baas Partisi örgütü zayıfladı ve 29 Kasım 1959'da Bölge Komutanlığı feshedildi.
İlk yılları ve kariyeri > Sürgün

BAC döneminde, Baas Partisi iki gruba ayrıldı; Eflakçılar - Eflak'ın takipçileri - ve Nasırcılar - Cemal Abdünnasır'ın takipçileri. Bu çatışmada Rikabi, parti liderliğini kontrol eden Eflakçılara karşı Nasırcı fraksiyonu destekledi. Baas Partisi Ürdün Bölge Komutanlığı Sekreteri Abdullah Rimavi'nin partideki görevlerinden alınması ve Eflakçıların etkisine karşı çıkan Rimavi'nin Devrimci Baas Komutanlığını kurmasıyla çatışma tırmandı. Rikabi, Haziran 1959'da Baas Partisi'nin önde gelen organı olan Ulusal Komutanlıkla açıkça karşı karşıya geldi. 24 Haziran'da Beyrut'ta düzenlediği basın toplantısında Baas Partisi'nin Irak Bölge Şubesinin, Ulusal Komutanlık ile ilişkilerini kestiğini belirtti. Verdiği sebep, Ulusal Komutanlığın sapkınlar tarafından yönetilmesiydi. BAC'nın dağılmasını, Ulusal Komutanlığın komünistler gibi Arap karşıtı milliyetçi gruplarla işbirliğini ve ulusal devrimci görüşlere sahip üyelerin sınır dışı edilmesini kanıt olarak gösterdi. Rikabi ayrıca Ulusal Komutanlığın Baas inançlarına olan inancını kaybettiğine inanıyordu ki bu inançlara en çok Irak Bölge Şubesi ihtiyaç duyuyordu. Irak Bölge Şubesi 1959 Musul Ayaklanması'nda yer aldı.
Ulusal Komutanlık, bu suçlamalara, Rikabi'nin parti adına söz söyleme ehliyetinin bulunmadığını ve ayrıca Irak Bölge Komutanlığı'nın 29 Kasım 1959'da feshedilmesiyle Baas Partisi Irak Bölge Şubesi adına konuşma hakkını kaybettiğini açıklayarak yanıt verdi. Yeniden oluşturulan Irak Bölge Komutanlığı, 2 Şubat 1962'de Rikabi'yi örgütten ihraç eden ve Talib Hüseyin eş-Şabibi'yi Genel Sekreter olarak atayan bir karar aldı. Rikabi'ye yönelik saldırılar devam etti ve Temmuz 1960'ta Irak Bölge Kongresi, Ulusal Komutanlığı kendisine Rikabi'ye karşı soruşturma başlatması için çağırdı. Beyrut'taki dördüncü ulusal konferansta Ulusal Komutanlık, Rikabi'nin bundan böyle Baas Partisi işlerinde hiçbir sorumluluğu olmadığını belirten bir kararı kabul etti. 14 Ekim 1960'ta Baas Partisi, Rikabi'ye Irak Bölgesel Kongresi tarafından kendisine yöneltilen suçlamalara yanıt vermesini emretti. Rikabi, kendisine yöneltilen suçlamalara yanıt vermediği, Devrimci Baas Komutanlığı'na verdiği destek ve Ulusal Komutanlık karşıtı düşüncelerini uygun parti organları aracılığıyla paylaşmaması sebepleriyle 15 Haziran 1961'de Baas Partisi'nden ihraç edildi.
Rikabi'nin Ulusal Komutanlıkla ilk karşılaşmasından kısa bir süre sonra Rimavi, Devrimci Baas Komutanlığı adına Ulusal Komutanlığa karşı mücadelesinde Rikabi'yi desteklediğine dair bir bildiri yayınladı. BAC'nin 1962'de dağılmasının ardından, Arapların Sesi (Radyo Kahire), Rikabi'den "Irak Arap Sosyalist Baas Partisi'nin [Genel Sekreter] GS'si" olarak bahsederek, BAC'nin dağılmasına karşı olduklarını açıkladı. Rikabi'nin 1962'nin başlarında Devrimci Baas Komutanlığı üyesi olduğu bildirildi.
Nasırcı yıllar

Rimavi ve Suriye Bölgesel Şubesinden sığınan diğer Filistinlilerle birlikte Rikabi, Nasırcı bir siyasi hareket olan Sosyalist İttihatçılar Hareketi'ni kurdu. Rikabi, 1965'teki istifasına kadar (1963'te Kasım'ı deviren) Cumhurbaşkanı Abdüsselam Arif'in Köy İşleri Bakanı oldu.
Tutuklanma ve ölüm

Rikabi 1971'de tutuklandı ve ardından Irak Güvenlik Servisi tarafından hapishanede öldürüldü. Ölümünün resmi açıklaması, diğer mahkûmlar tarafından öldürülmesiydi. Ancak özgür Arap basını bundan dönemin Irak hükûmetini sorumlu tuttu.
Rikabi, 1963'te Mısır'daki düğün günlerinde, Mısır Devlet Başkanı Cemal Abdünnasır'ın (solda) yanında otururken
Rikabi (sağda son kişi), Irak Devlet Başkanı Abdüsselam Arif (sağdan ikinci), 1960'lar
1937

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  19. yüzyıl  20. yüzyıl  21. yüzyıl
Onyıllar::  1910'lar  1920'ler  1930'lar  1940'lar  1950'ler
Yıllar::  1934  1935  1936  1937  1938  1939  1940
| --- | --- |
Miladi: 1937   MCMXXXVII
Ab urbe condita: 2690
Asur: 6687
Bahâî: 93 – 94
Bengal: 1344
Berberi: 2887
Birmanya: 1299
Bizans: 7445 – 7446
Budist: 2481
Discordian: 3103
Ermeni: 1386   ԹՎ ՌՅՁԶ
Etiyopya: 1929 – 1930
Fransız cumhuriyetçi: 145 – 146
Hicrî: 1355 – 1356
Hint: 
 - Kali Yuga: 5038 – 5039
 - Shaka Samvat: 1859 – 1860
 - Vikram Samvat: 1993 – 1994
Holosen takvimi: 11937
İbrani: 5697 – 5698
İran: 1315 – 1 BP – MÖ 1316 BP
Juche: 26
Kıpti: 1653 – 1654
Kore: 4270
Tayland güneş: 2480
g t 
1937 bir yıldır.
Olaylar > Şubat

5 Şubat - Anayasa'nın 2. Maddesi'nde yapılan değişiklikle, 6 ilke Anayasa metnine girdi: Türkiye Devleti Cumhuriyetçi, Milliyetçi, Halkçı, Devletçi, Laik ve İnkılapçıdır. Resmi Dili Türkçedir. Makam Ankara şehridir.
Olaylar > Mart

21 Mart - Dersim İsyanı gerçekleşti.
Olaylar > Mayıs

8 Mayıs - LZ 129 Hindenburg Alman zeplini yanmıştır.
Olaylar > Haziran

15 Haziran - 3008 sayılı iş kanunu yürürlüğe konulmuştur.
Olaylar > Temmuz

8 Temmuz - Türkiye, Afganistan, İran ve Irak'la Sadabat Paktı'nı imzaladı.
Olaylar > Ekim

25 Ekim - Mustafa Kemal Atatürk, İsmet İnönü'nün yerine Celal Bayar'ı başbakan olarak atadı.
Olaylar > Kasım

16 Kasım - İran ve Irak sınırlarına ulaşacak olan Diyarbakır-Cizre demiryolunun temeli atıldı.
Olaylar > Ay veya günü bilinmeyenler

İstanbul / Galata Rıhtımı'nda, Galata Yolcu Salonu inşa edildi.
Doğumlar > Ocak

4 Ocak - Dyan Cannon, Amerikalı oyuncu
17 Ocak - Alain Badiou, Fransız filozof
30 Ocak - Boris Spassky, Rus satranç büyükustası
Doğumlar > Şubat

1 Şubat - Don Everly, Amerikalı müzisyen (ö. 2021)
3 Şubat - İrfan Atasoy, Türk oyuncu, yapımcı, senarist ve yönetmen
5 Şubat - Cüneyt Arkın (Fahrettin Cüreklibatır), Türk tıp doktoru, dizi, sinema, tiyatro oyuncusu, senarist, yapımcı ve yönetmen (ö. 2022)
20 Şubat - Ülkü Tamer, Türk şair, oyuncu ve çevirmen (ö. 2018)
Doğumlar > Mart

6 Mart - Valentina Tereşkova, Rus kozmonot
11 Mart - Aleksandra Zabelina, Sovyet eskrimci
17 Mart - Ramdas Agarwal, Hint siyasetçi (ö. 2017)
23 Mart - İbrahim Ebuleyş, Mısırlı iş insanı (ö. 2017)
30 Mart - Warren Beatty, Amerikalı oyuncu
Doğumlar > Nisan

1 Nisan - Yılmaz Güney, Türk sinema sanatçısı (ö. 1984)
10 Nisan - Bella Ahmadulina, Tatar ve İtalyan kökenli şair
25 Nisan - Marilyn B. Young, Amerikalı tarihçi ve akademisyen (ö. 2017)
28 Nisan - Saddam Hüseyin, Iraklı siyasetçi (ö. 2006)
Doğumlar > Mayıs

8 Mayıs - Ahmet Özacar, Türk futbolcu
9 Mayıs - Rafael Moneo, İspanyol bir mimar
13 Mayıs - Roger Zelazny, Polonyalı/Amerikalı bir yazar
23 Mayıs - Jorge Martínez Boero, Arjantinli otomobil yarışçısı (ö. 2004)
Doğumlar > Haziran

1 Haziran - Morgan Freeman, Amerikalı aktör ve yönetmen
2 Haziran - Sally Kellerman, Amerikalı oyuncu
11 Haziran - Robin Warren, Avustralyalı patolog
27 Haziran - Joseph P. Allen, emekli NASA astronotu
Doğumlar > Temmuz

12 Temmuz - Bill Cosby, Amerikalı oyuncu
18 Temmuz - Hunter S. Thompson, Amerikalı gazeteci ve yazar (ö. 2005)
Doğumlar > Ağustos

5 Ağustos - Akın Çakmakçı, Türk bürokrat (ö. 2001)
Doğumlar > Eylül

7 Eylül - June Harding, Türk oyuncu (ö. 2019)
8 Eylül
Barbara Frum, Kanadalı radyo ve televizyon gazetecisi
Les Wexner, Amerikalı milyarder iş insanı
16 Eylül
Pavel Bobek, Çek şarkıcı (ö. 2013)
Aleksandr Medved, Belarus asıllı Sovyet güreşçi (ö. 2024)
Doğumlar > Ekim

11 Ekim - Bobby Charlton, İngiliz futbolcu
Doğumlar > Kasım

30 Kasım - Ridley Scott, İngiliz film yönetmeni
Doğumlar > Aralık

1 Aralık - Willie Evans, Amerikan futbolcu
17 Aralık - John Kennedy Toole, Amerikalı bir yazar
26 Aralık - John Horton Conway, İngiliz matematikçi
31 Aralık - Anthony Hopkins, Galler doğumlu sinema oyuncusu
Ölümler > Haziran

2 Haziran - Sattar Yerubaev, Kazak yazar (d. 1914)
Ölümler > Temmuz

8 Temmuz - Diana Abgar, Ermeni diplomat ve yazar (d. 1859)
Ölümler > Ağustos

11 Ağustos - Edith Wharton, Amerikalı yazar ve moda tasarımcısı (d. 1862)
Ölümler > Eylül

2 Eylül - Pierre de Coubertin, Fransız Olimpiyat Oyunları kurucusu (d. 1863)
14 Eylül - Tomáš Garrigue Masaryk, Çekoslovakya'nın kurucusu ve ilk cumhurbaşkanı (d. 1850)
30 Eylül - Miheil Cavahişvili, Gürcü yazar (d. 1880)
Ölümler > Ekim

30 Ekim - Aleksandr Şotman, Sovyet devlet adamı (d. 1880)
Ölümler > Aralık

28 Aralık - Maurice Ravel, Fransız besteci (d. 1875)
Ölümler > Ay veya günü bilinmeyenler

Abdullah Azmi Efendi, Osmanlı Devleti devlet adamı (d. 1868)
Kölemen Abdullah Paşa, Osmanlı Devleti harbiye nazırı, müşir (d. 1846)
Nobel Ödülü kazananlar

Barış – Robert Cecil
Edebiyat – Roger Martin du Gard
Fizik – Clinton Davisson, George Paget Thomson
Kimya – Walter Haworth, Paul Karrer
Tıp – Albert Szent-Györgyi
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh2008002437  NKC: ch969071  NLI: 987007547240505171
Abdullah Rimavi

| Abdullah Rimavi |
| --- | --- |

Ürdün Dışişleri Bakanı
Görev süresi 29 Ekim 1956 - 13 Nisan 1957
Ürdün Bölgesel Şubesi Bölgesel Komutanlığı Bölge Sekreteri
Görev süresi 1952 - 1 Eylül 1959
Yerine geldiği: Yok - makam oluşturuldu
Yerine gelen: Münif Razzaz
Arap Sosyalist Baas Partisi Ulusal Komutanlığı Üyesi
Görev süresi Haziran 1954 - 1 Eylül 1959
Ürdün Bölgesel Şubesi Bölgesel Komutanlığı Üyesi
Görev süresi 1952 - 1 Eylül 1959
Kişisel bilgiler
Doğum: 1920 Beni Zeyd el-Garbiya, Filistin Mandası
Ölüm: 5 Mart 1980 (59-60 yaşında)
Milliyeti: Filistinli-Ürdünlü
Abdullah Rimawi (Arapça: عبد الله الريماوي; Abdullah er-Rimawi, 1920 - 5 Mart 1980) 1950'lerde Ürdün'deki Baas Partisi'nin başkanıydı. 1957'de Süleyman Nabulsi hükûmetinde dışişleri bakanı olarak görev yaptı. Sadık bir pan-Arabist olan Rimawi, Ürdün'deki Haşimi yönetici ailesinin en sesli muhaliflerinden biri haline geldi ve Suriye ile birleşmeyi tercih etti. 1957'de (bir parçası olduğu) sol hükûmet ile kraliyet ailesi arasındaki kriz nedeniyle Ürdün'den kaçtı. Birleşik Arap Cumhuriyeti'ne (BAC; 1958'de Mısır ve Suriye arasındaki birliğin sonucu) yerleşti ve burada BAC Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır'a yakınlaştı. 1959'da bu yakınlık, Nasır ile anlaşmazlığı olan Baas Partisi'nden ihraç edilmesine sebep oldu. Kısa bir süre sonra Arap Sosyalist Devrimci Baas Partisi adında ayrı bir parti kurdu. Sürgünü sırasında, Ürdün monarşisine saldırmak veya monarşiyi baltalamak için bir dizi girişimde bulunduğu iddia edildi.
İlk yılları

Rimavi 1920 yılında Filistin'de İngiliz manda yönetimi döneminde Ramallah yakınlarındaki Beyt Rima kasabasında doğdu. İlkokulu memleketinde, ortaokulu Kudüs'teki Arap Koleji'nde okudu ve 1937'de mezun oldu. Daha sonra Batı siyaset teorisi ve Asya kıtasında milliyetçiliğin yükselişi üzerine çalıştığı Beyrut Amerikan Üniversitesi'ne kaydoldu. 1940 yılında matematik ve doğa bilimleri alanında lisans derecesi ile mezun oldu. Daha sonra, Rimavi Filistin'e döndü ve Nablus okul idaresinde profesör olarak bir iş buldu. Daha sonraları Yafa, Tulkarim ve Remle'deki çeşitli liselerde 1945'e kadar çalışacaktı.
Filistin Savaşı ve Ürdün'de Baas'ın kuruluşu

1945'te Arap Yüksek Komitesi (AYK; İngiliz Mandası altındaki Filistinli Arapların başlıca siyasi organı) yeniden kuruldu ve Rimavi, komitenin Kamu Eğitim Dairesi Başkanlığına atandı. 1947'de tasarlanan ve Filistin'in iki ayrı Arap ve Yahudi devletine bölünmesini öneren Filistin Paylaşım Planı'nın sesli bir muhalifi oldu. Ocak 1948'deki Filistin Savaşı sırasında Rimavi, AYK radyosundan Haganah yüzünden (Yahudi paramiliter gücü) "zengin Arapların" evlerinden kaçtığı iddialarını reddeden bir yayın yayınladı. Birçok Filistinlinin kendilerini savaş için eğitmek üzere Arap savaşçı kamplarına katılmak üzere ayrıldığını belirtti. Aynı yıl 1948'de Rimavi, Abdülkadir el-Hüseyni'nin Kutsal Cihat Ordusuna katıldı.
Rimavi ve Abdullah Na'vas, 1948'de sosyal, kültürel ve siyasi El-Baas gazetesini kurdular, ancak o zamanlar ikisi de Baas Partisi'ne resmi olarak katılmadı. Ancak, Kahire'de sürgünde bulunan Ürdün Ordusu generali Abdullah el-Tal'ın yardımıyla her ikisi de ertesi yıl 1949'da Ürdün'de parti şubesini kurdu. Savaşın sonunda, Filistin'in İngiliz Mandası olan bölgenin (göreceli olarak) küçük bir kısmı İsrail'in eline geçti, ancak Ürdün'ün Arap Lejyonu Batı Şeria adı verilen geniş bir bölgeyi ele geçirdi. Batı Şeria'nın Ramallah - Kudüs bölgesinde popüler olan Rimavi, İsrail ile Ürdün arasındaki 1949 Ateşkes Anlaşmalarına açıkça karşı çıktı. Dönemin Ürdün Başbakanı Tevfik Ebu el-Hüda'nın emriyle tutuklandı ve ülkenin güney çölünde bulunan Bayir Hapishanesine hapsedildi. Rimavi, 18 Ekim'de açlık grevine başladı ve kısa süre sonra Ebu el-Huda ile yakın ilişkileri olan Raghib en-Naşaşibi'nin yardımıyla serbest bırakıldı.
Siyasi kariyeri > Parlemento üyeliği

Rimavi, siyasi kariyerine 1950'de Ramallah Bölgesi'nin Bağımsız bir temsilcisi olarak (o sırada Ürdün'de Baas Partisi resmen yasaklanmıştı) Ürdün Parlamentosu'na seçildiğinde başladı. Parlamentonun geri kalanıyla birlikte, I. Abdullah yönetimindeki Ürdün Haşimi Krallığı'nı kurmak için Batı Şeria (Arap Lejyonunun 1948 Savaşı'nda ele geçirdiği) ve Mavera-i Ürdün arasındaki yeni birliği resmen tanımak için oy kullandı. Seçilmeden önce Kudüs'te hukuk okudu ve 1951'de hukuk sertifikası aldı. 1951 baharında Rimavi, Baas Partisi'nin Ramallah'taki evinde ilk örgütsel konferansına ev sahipliği yaptı. Partinin genel sekreteri olarak Rimavi'nin seçildiği partinin bölge komuta konferansı 1952'de yapıldı. Kral Hüseyin o zamandan beri, I. Abdullah'ın öldürülmesinin ardından kısa bir süre kral olan babası Talal'in yerini almıştı. Filistin çevreleri arasındaki etkili ilişkisini kullanan Rimavi, Ürdün'deki Mısır askerî ataşesine amacı İsrail topraklarına silahlı baskınlar yapmak olan ülkenin ilk Filistinli fedai birliklerini kurmasında yardım etti.
Rimavi, Ürdün genelinde parti üyeleri toplamada ve Baas Partisi'nin Arap milliyetçisi fikirlerine Ürdün Nehri'nin her iki yakasındaki şehirlerde ve parlamentoda halk desteğini artırmada etkili oldu. Meclis koltuğunu 1956 yılına kadar koruyabildi. Parlamentodaki hizmetleri sırasında Rimavi ve Abu Navas, Haşimi yönetici ailesine siyasi muhalefetin çekirdeğini oluşturdular. Baas Partisi, 1955'te Ürdün'de Yüksek Mahkeme kararının parti üyeleri tarafından kazanılmasının ardından yasallaştı. Bu süre zarfında Rimavi, Ürdün'deki diğer Arap milliyetçisi meslektaşları gibi pan-Arapçı Mısırlı Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır'ın ateşli bir savunucusu haline geldi. Nasır, özellikle o yıl Sovyet bloğu ile bir silah anlaşması imzalamış, pan-Arap birliğini şiddetle savunmuş ve Soğuk Savaş döneminde Arap dünyasının siyasi yolu olarak "pozitif tarafsızlığı" benimsemişti.
Siyasi kariyeri > Baas ile bölünme, kıymık partisinin oluşumu

Rimavi, tutuklama emrinin ardından Suriye'de sivil bir sürgün olarak yaşadı ve Şam'da ikamet etti. 1958'de Suriye ve Mısır, Abdünnasır'ın önderliğinde birleşerek Birleşik Arap Cumhuriyeti'ni kurdu. Kuzey Bölgesi (Suriye) genel valisi Abdühamid Serrac'ın yardımıyla Rimavi ve sürgün arkadaşları, Devrim Konseyi'ni kurdu. Örgütün başlıca amacı Kral Hüseyin'i ve Ürdün'ün Haşimi yönetici ailesini devirmekti. BAC'nin yardımıyla Ürdün'de temmuz ayında Irak'taki Haşimi rejiminin devrilmesine denk gelen bir askeri darbe girişiminde bulundular. Ancak aynı ay içinde Rimavi'nin planları Ürdün makamları tarafından keşfedildiğinde komplo suya düştü.
Rimavi, Serrac ve Cumhurbaşkanı Nasır'ın güçlü bir destekçisiydi ve parti liderliğinin çoğunluğu onların politikalarına giderek daha fazla karşı çıkıyordu. Eylül 1959'da, Lübnan'ın Beyrut kentinde Suriye şubesi kapatılan Baas Partisi'nin genel kongresi sırasında, Rimavi partinin Ulusal Komutanlığı'ndaki (BUK) görevinden alındı. Rimavi'nin katılmadığı kongrenin belirtilen amacı, parti yönetimindeki "fırsatçı unsurları temizlemek" idi. BUK, Rimavi'yi partiyi "bozmak" ve diğer "ağır ihlaller" yapmakla suçlarken, BUK'nin bu eylemleriyle ilgili sorgulanmak üzere rapor vermemişti. Birkaç gün sonra, 6 Eylül'de Rimavi, aleyhindeki iddiaları reddetti ve sözleşmeyi hükümsüz ilan etti. Ocak 1960'ta, birliğin yıldönümünde Nasır'ı tebrik ettiğini açıkladı, oysa Suriye Baas liderliği birliği yalnızca kutladı, ancak Nasır'ın onu oluşturmadaki rolünü kabul etmedi. Mayıs ayında Rimavi ve meslektaşları Suriye'de Devrimci Baas Partisi (DBP) adında rakip bir Baas Partisi kurdu.
BAC'd4 siyasi partiler yasaklandığından, DBP'nin faaliyetleri Şam merkezli olmasına rağmen BAC dışındaki Arap dünyasıyla sınırlıydı. 19 Mayıs'taki parti kongresinde Suriye Baas Partisi üyelerinden hiçbiri yer almazken, Arap dünyasının çeşitli ülkelerinden temsilciler Rimavi ve diğer dört Ürdünlü sürgünü geçici parti komutanlığına atadı. 28 Ağustos 1959'da Rimavi, BAC'nin "Arap milliyetçiliğinin kalesi" olduğunu ilan etti ve Kral Hüseyin'i, Irak Başbakanı  Abdülkerim Kasım'ı ve Tunus Cumhurbaşkanı Habib Bourgiba'yı Arap milliyetçiliğinin düşmanları olarak kınadı. Rimavi, Ürdün makamları tarafından Ocak 1960'ta dönemin Ürdün Başbakanı Hazza el-Mecali'ye yönelik bir suikast girişiminde kişisel olarak yer almakla suçlandı. Mecali, BAC'den Rimavi'nin Ürdün'de yargılanmasını talep etti, ancak talebi reddedildi.
Suriye, Nasır karşıtı bir darbenin ardından 1961'de BAC'den ayrıldı ve bunun sonucunda Rimavi Kahire'ye taşındı. Ayrılmayı desteklediği için Baasçı Ulusal Komutanlığı şiddetle kınadı ve Bölge Komutanlığının konumunu protesto etmek için kaçan çok sayıda Suriyeli ve Filistinli parti üyesi ve Irak şubesi başkanı Fuad er-Rikabi ile birlikte, Sosyalist İttihatçılar Hareketi adı verilen Nasır yanlısı yeni bir örgüt kurdular.
Ürdün'e dönüş

1971'de, Nasır'ın ölümünden bir yıl sonra, Rimavi Kral Hüseyin tarafından affedildi ve Ürdün'e döndü. Rimavi, 1961 ve 1971 yılları arasında sürgünden dönen monarşinin eski muhaliflerinin sonuncularından biriydi.
Konuyla ilgili yayınlar

Anderson, Betty Signe (2005). Nationalist voices in Jordan: the street and the state. University of Texas Press. ISBN 0-292-70625-1. 17 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021.
Aruri, Nasser Hassan (1972). Jordan: a study in political development (1921-1965). Springer. ISBN 90-247-1217-3. 17 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021.
Dann, Uriel (1991). King Hussein and the Challenge of Arab Radicalism: Jordan, 1955-1967. Oxford University Press. ISBN 0195071344. 17 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021.
Joffe, George H. (2002). Jordan in transition. Palgrave Macmillan. ISBN 0-312-29538-3. 17 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021.
Morris, Benny (2004). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ISBN 0-521-00967-7.
Oron, Yitzhak (1961). Middle East Record Volume 2, 1961. The Moshe Dayan Center. 17 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021.
Oron, Yitzhak (1960). Middle East Record Volume 1, 1960. The Moshe Dayan Center. 17 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021.
Shlaim, Avi (2009). Lion of Jordan: The Life of King Hussein in War and Peace. Random House Digital, Inc. ISBN 978-1-4000-7828-8. 17 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021.
Rimavi (soldan ilk) Mısır Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır ile (sağdan ilk), Ocak 1957
İberya Krallığı

Greko-Romen Coğrafya'da İberya, (Grekçe: Ἰβηρία; İberia, Latince: Hiberia) Gürcü Kartli Krallığı (Gürcüce: ქართლი) için bir egzonim (yabancı isim) idi. Doğu ve Güney Gürcistan’da M.Ö. 4. yüzyıl - M.S. 6. yüzyıl tarihleri arasında 882 yıl var olmuş Gürcü krallığıdır.
Etimoloji

"İberya" isminin kökeni belirsizdir. İberya isminin etimolojisi üzerine Giorgi Melikişvili'ye ait bir teoriye göre Kartveli dillerinde Gürcü anlamına gelen Sver (ya da Svir) kelimesi ile bağlantılı olan ve Gürcistan anlamına gelen Çağdaş Ermenice Virkʿ (Ermenice: Վիրք ve İvirkʿ [Իվիրք] ve İverkʿ [Իվերք]) kelimesinden türediği düşünülmektedir. "S" harfi ilk örnekteki kelimenin kökü "Ver" (ya da "Vir) için bir ön ektir. Buna müteakiben İvane Cavahişvili'nin teorisine göre Sver kelimesinin bir varyasyonu olan "Sber" etnik tanımlaması "Hber" ("Hver") kelimesinden ve Ermenice varyasyonları Veria ve Viria'dan türemiştir.
Bir başka teoriye göre Kolhis ve İberya'yı birbirinden ayıran Lihi Dağlarına ithafen Kolhca "dağın diğer yakasındaki ülke" anlamına gelen "İmer" kelimesinden türemiştir. Bu ayrıca modern İmereti kelimesinin kökenidir.
Tarih > Kral Parnavaz Ve Nesli

İktidar mücadelesinde muzaffer olan I. Parnavaz (MÖ 302-237) ilk İberya Kralı oldu. Daha sonraki Gürcü kroniklerinin aktardıklarına göre bir istilayı geri püskürttükten sonra (yerel olarak Egrisi olarak bilinen) Batı Gürcistan devleti Kolhis'in önemli bir bölümü de dahil olmak üzere komşu bölgeleri zapt etti ve görünüşe göre yeni kurulan devletin Selevkoslar tarafından tanınmasını sağladı. Parnavaz'ın ayrıca büyük bir kale (Armazistsihe) ve tanrı Armazi için bir tapınak kurduğu söylenir ve ülkeyi birkaç bölgeye (saeristavo) ayırarak yeni bir idare sistemi yaratmıştır.
Onun varisleri aralarında en önemli olanı Daryal (İberya Kapıları olarak bilinir) dahil Kafkasya'nın dağlık geçitlerinin kontrollerini kazanmayı başardılar.
Bu refah zamanını takip eden dönem İberya'yı kendi bölgelerine yapılan sayısız istilalara karşı topraklarını korumak zorunda bırakan aralıksız savaş dönemiydi. İberya'nın Ermenistan Krallığı'ndan fethettiği bazı güney bölgeleri MÖ 2. yüzyılda yeniden Ermenistanla birleşti ve Kolhis toprakları ayrı prenslikler oluşturmak için ayrıldı. MÖ 2. yüzyılın sonunda Parnavaziani Hanedanından Kral Parnacomi kendi yönetimindeki asiller tarafından tahttan devrildi ve taç İberya prensesiyle evli olan MÖ 93 yılında İberya tahtına çıkan Artaşesiani Hanedanı (MÖ 90-MS 30) kurucusu Ermeni Prens Artahias'a verildi.