stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mersin
Nüfus

Bu veriler Mersin ilinin şehir merkezinin nüfus verileridir. İl nüfusu için Mersin (il) sayfasına bakınız.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 45.200 | 21.171 | 24.029 |
| 1935 | 62.343 | 27.620 | 34.723 |
| 1940 | 67.010 | 30.007 | 37.003 |
| 1945 | 74.855 | 33.148 | 41.707 |
| 1950 | 84.368 | 36.463 | 47.905 |
| 1955 | 95.349 | 50.104 | 45.245 |
| 1960 | 121.517 | 68.485 | 53.032 |
| 1965 | 143.948 | 86.692 | 57.256 |
| 1970 | 177.454 | 112.982 | 64.472 |
| 1975 | 226.555 | 152.236 | 74.319 |
| 1980 | 303.275 | 216.308 | 86.967 |
| 1985 | 411.654 | 314.350 | 97.304 |
| 1990 | 547.835 | 422.357 | 125.478 |
| 2000 | 733.660 | 537.842 | 195.818 |
| 2007 | 825.299 | 623.861 | 201.438 |
2008 yılında merkez ilçe Akdeniz, Mezitli, Toroslar ve Yenişehir ilçelerine ayrılmıştır. Bu ilçelerle birlikte il merkezi nüfusu aşağıdaki gibidir.
| Yıl | Nüfus |
| --- | --- |
2008: 807.694
2009: 842.230
2010: 843.429
2011: 859.680
2012: 876.958
2012 yılında ilin tamamı büyükşehir sınırlarına girmiştir.
Ekonomi

Liman Mersin ekonomisinin dayanak noktasıdır ve Türkiye'nin dünyaya açılan kapısı durumundadır.
Doğu Anadolu, Batı Akdeniz ve İç Anadolu'daki fabrika ve ticaret firmaları ithalat ve ihracatını Mersin üzerinden yaparlar.
Türkiye'nin en büyük ikinci Serbest Bölgesi olan Mersin Serbest Bölgesi burada kurulmuştur ve 436 şirkete ev sahipliği yapmaktadır. İşleticisi MESBAŞ'tır. Mersin-Tarsus Organize Sanayi Bölgesi'nde 150'ye yakın firma faaliyet göstermektedir.
Mersin'de iş merkezlerinin çokluğu, nakliye ve gümrük firmalarının sayıca fazlalığı bu yüzdendir. Mersin Serbest Bölgesi de benzer özellikleri ile Mersin ve ülke ticaretinde önemli bir yer tutar.
Günlük hayatın vazgeçilmezlerinden olan alışveriş merkezleri Mersin'de yatırımlarını sıklaştırmaktadırlar. 2009 yılında Avrupa'nın en iyisi seçilen Forum Alışveriş Merkezi, PalmCity ve Sayapark AVM, Soli Center, Mersin Marina AVM, Tarsu Avm vb. Ticaret merkezleri Mersin'de çoğalmaktadır. 2009 yılında Multi Turkmall tarafından yapılan Forum Mersin Alışveriş ve Yaşam Merkezi, Avrupa'nın en büyük perakende organizasyonu Uluslararası Alışveriş Merkezleri Konseyi(ICSC) tarafından Avrupa'nın en iyi alışveriş merkezi seçildi.
Erkek nüfusunun %80'i ve kadın nüfusunun %69'u istihdam ediliyor. İşsiz nüfus yaklaşık %7'dir.
Hızla hayata geçirilen GAP, Ataş Rafinerisi ve sahip olduğu geniş hinterlandı sayesinde Mersin Limanı, Türkiye'nin konteyner hacmi bakımından ikinci, kargo tonajı bakımından altıncı büyük limanıdır.
Türkiye'nin en önemli iç turizm merkezidir. Son yıllarda turizmde yapılan atamalar ve sahile yapılan yeni otellerle Türkiye'nin yeni turizm bölgesi olma yolundadır. Yat turizminin gelişmesi amacıyla uluslararası standartlara uygun 500 yat bağlama ve 300 yat karaya alma kapasiteli Mersin Ana Yat Limanı (Mersin Marina) tamamlanmış olup ihaleye çıkılmıştır. Mersin coğrafi açıdan lojistik merkez özelliğine sahip bir kenttir. Halihazırda bulunan liman, demiryolu taşımacılığının yanı sıra karayolu taşımacılığında da Mersin önemli bir noktadadır. Mersin Büyükşehir Belediyesi, Uluslararası Nakliyeciler Derneği ve Mersin Valiliği ile ortak olarak Mersin Lojistik Merkezi'ni kurma çalışmalarını tamamlamak üzeredir. Doğu Anadolu, Batı Akdeniz ve İç Anadolu'daki şirketler ithalat ve ihracatını Mersin üzerinden yapar. Mersin'de iş merkezlerinin çokluğu, nakliye ve gümrük firmalarının sayıca fazlalığı bu yüzdendir. Mersin Serbest Bölgesi de benzer özellikleri ile Mersin ve ülke ticaretinde önemli bir yer tutar. Yapıldığında Türkiye'nin en uzun binası konumundaki Metropol Ticaret Merkezi (MERTİM) 52 katlıdır ve Akdeniz ilçesindedir
Alışveriş merkezleri Mersin'de yatırımlarını sıklaştırmaktadır. 2009 yılında Avrupa'nın en iyisi seçilen Forum Alışveriş Merkezi, Marinavista, Beymen Mall, Carrefour vb. Ticaret merkezleri Mersin'de çoğalmaktadır. Ayrıca Media Markt ve Vatan Bilgisayar ucuz bilişim malzemeleri ile rekabeti sağlamaktadır.
Ekonomi > Tarım

2004 yılı verilerine göre Mersin'de arazi varlığının takriben yüzde 55'i orman ve fundalık arazi yüzde 35'i işlenen arazi, yüzde 4 civarı çayır ve mera, geri kalan araziler ise yerleşim alanı veya tarıma elverişsiz alanlardır.
Mersin'de üretilen Anamur muzu dünyaca ünlenmiştir. Tarıma dayalı sanayi gelişme göstermektedir. Mersin merkezde kayısı, ceviz, kiraz, şeftali ve sebze yaygın olarak üretilirken son yıllarda tropikal meyve ve sebzeler de üretilmeye başlanmıştır. Batı Mersin'de daha çok Anamur, Bozyazı, Aydıncık, Silifke ve Erdemli ilçelerinde muz, turunçgiller, çilek, papaya, pepino, ananas, salatalık ve domates yetiştirilmektedir.
Kültür > Sanat

Kentte kültür düzeyi yüksek ve kültürel çalışmalar son derece yoğundur. Mersin ilinde, okuma yazma bilenlerin oranı %99'dur.
Türkiye'nin 3 büyükşehirden sonra açılan ilk devlet opera ve balesi Mersin'dedir. Mersin Devlet Opera ve Balesi gösterilerini Mersin Kültür Merkezi'nde sergilemektedir.
Ayrıca Mersin'de her yıl Uluslararası Mersin Müzik Festivali (Festival of International Mersin Music) düzenlenmektedir.
Mersin Ticaret ve Sanayi Odası'nın desteği ile 2007'den itibaren "Mersin Kenti Edebiyat Ödülü" verilmektedir. Şimdiye kadar Nezihe Meriç (2007), Tahsin Yücel (2008), Latife Tekin (2009), Osman Şahin (2010), Leyla Erbil (2011), Ahmet Oktay (2012) bu ödülü aldılar. "Mersin Kenti Edebiyat Ödülü" Türkiye'de bir kent adına verilen ilk ve tek edebiyat ödülüdür. [kaynak belirtilmeli]
Kentte düzenli olarak Mersin Türk Sanat Müziği Festivali ve Mersin Uluslararası Nevit Kodallı Çoksesli Korolar Festivali gibi aktiviteler de düzenlenmektedir.
Büyükşehir belediyesinin yanında Akdeniz ve Yenişehir ilçe belediyeleri kurdukları tiyatrolarla değişik zamanlarda halka ücretsiz tiyatro gösterileri sunmaktadır.
Kültür > Turizm

Mersin 321 km sahil şeridi ile Türkiye'nin önemli bir sahil kentidir. Mersin kıyılarının yaklaşık 108 km'lik bölümünü doğal kumsallar oluşturmaktadır. Önemli tarihi ve turistik mekanlara sahip olmasıyla turizmde son yıllarda adını sıkça duyurmaya başlamıştır.
Alahan Manastırı, Cennet ve Cehennem Obrukları, Kızkalesi, Ayaş, Yumuktepe, Soli-pompeipolis, Eshab-ı Kehf Mağarası, Anemurium tarihi kalıntıları, Kleopatra Kapısı gibi turizmde ilgi çekici mekanlara ev sahipliği yapmaktadır.
Önemli plajları ise Anamur, Kızkalesi, Susanoğlu ve Ayaş'tır.
Tisan, Taşucu, Narlıkuyu ve Dana Adası ise özellikle yerli turistlerin sıklıkla ziyaret ettiği bölgelerdir.
Yayla turizminde beğenilen ve ilgi çeken yaylalar ise Gözne, Ayvagediği, Soğucak, Fındıkpınarı, Çamlıyayla, Namrun ve Sorgun Yaylalarıdır.
Papa XVI. Benedictus'un 2008 yılını "Saint Paul Yılı" İlan Etmesi ile Mersinin Tarsus ilçesi Hristiyan turistlerin uğrak yeri olmuştur.
2008 yılında Mut ilçesinde bulunan Alahan Manastırı ve Tarsus ilçesinde bulunan Aziz Pavlus Kuyusu ve Anıt Müzesi UNESCO Dünya Miras Alanları kapsamındaki yerler listesine alınmıştır.
Yumuktepe
Soli
Kazanlı
Alahan Manastırı
Kızkalesi, Erdemli
Narlıkuyu
Cennet ve Cehennem Çökükleri
Astım Mağarası
Yapraklı Koy
Aynalıgöl Mağarası, Eshab-ı Kehf Mağarası, Cennet ve Cehennem Obrukları, Kleopatra Kapısı, Gümüşkum, Çamdüzü, Erdemli Çamlığı, Pullu, Karaekşi, Karabucak ve Bahçeyeri Orman İçi Dinlenme Yerleri, Narlıkuyu Mağarası, Susanoğlu, Kapızlı, Gözne, Fındık Pınarı, Çamlıyayla (Namrun) ve Sorgun Yaylaları, Çamlıyayla Cehennem deresi ve papazın bahçesi, Pompeiopolis, Tarsos, Neopolis, Krykos, Kilindria, Selevkeia ve Anemurion İlkçağ Kent Kalıntıları, Anamur, Meydancık, Kız Kalesi, Silifke Kalesi, Soli, Alahan Manastırı, Haghia Thekla Bazilikası, Uzuncaburç, Akkale, Gözlükule Yerleşmeleri, Tarsus Camii, Lal Ağa Camisi, Erdemli, Silifke, Tarsus, Narlıkuyu Mozaik Müzeleri ve Uray Caddesi örnek gösterilebilir.
Kültür > Etkinlikler

Uluslararası Tarsus Yarış Maratonu
Akdeniz Belediyesi Çocuk Tiyatroları Festivali
Mersin Üniversitesi Kültür ve Spor Şenliği
Uluslararası Silifke Kültür Haftası
Yenice Barış ve Kültür Festivali
Tarsus Karacaoğlan Şiir Akşamları
Mersin Müzik Festivali
Mersin Uluslararası Müzik Festivali
Mersin Nevit Kodallı Polifonik Korolar Şenliği
Mersin Sanat Müziği Festivali
Mersin Narenciye Festivali
Mersin Tantuni Festivali
Mersin Yemek Kültürü (tantuni, cezerye, kerebiç)
Mersin Altın Limon Film Festivali
Mersin Tiyatro Festivali
Mut Kayısı Festivali
Tarsus Üzüm Festivalim
Silifke Batırık Festivali
Spor

Ana madde: Mersin'de spor
Önemli spor tesisleri: Mersin Stadyumu (25.534), Burhanettin Kocamaz Stadyumu (4.201), Edip Buran Spor Salonu (2.200), Servet Tazegül Spor Salonu (7.500), Olimpik Kapalı Yüzme Havuzu (1.000), Nevin Yanıt Atletizm Kompleksi (3.271)
Yeni Mersin İdmanyurdu, 2024-2025 sezonunda 2. Lig'de yer almaktadır. Silifke Belediyespor 3. Lig'de mücadele etmektedir. Anamur Belediyespor, Tarsus İdman Yurdu, Mezitli 33 Spor ve Homurlu 1951 Spor Bölgesel Amatör Lig'de Mersin'i temsil etmektedir. Kadınlar Futbol 3. Ligi'nde 5 takımı bulunmaktadır. Mersin Büyükşehir Belediyespor Basketbol Süper Ligi'nde yer almaktadır. Kadınlar Basketbol Süper Ligi'nde Çukurova Basketbol ve Tarsus Belediyesi mücadele etmektedir. Voleybolda Erkekler 2. Ligi'nde Yücelen Anamurspor; Kadınlar 2. Ligi'nde Tarsus Amerikan Koleji, Okura Lojistik Mersin İhtisas Spor ve Siyah Beyaz Spor Kulübü bulunmaktadır. 6 erkek, 1 kadın Voleybol Bölgesel Lig takımı vardır. Hentbolda erkekler ve kadınlar 1. liglerinde birer takımı bulunmaktadır.
Silifke Belediyespor, Ziraat Türkiye Kupası 2. turunda Fatsa Belediyespor'a elenmiştir. Yeni Mersin İdmanyurdu 4. turdan katıldığı kupada Kırklarelispor'a elenmiştir.
Mersin özellikle atletizm alanında önemli başarılar elde etmiştir. Olimpiyat Şampiyonu güreşçi Ahmet Kirişçi Mersinlidir ve Mersinli Ahmet olarak bilinir.
Ayrıca Mersinli bir atlet olan Nevin Yanıt, Barcelona'da düzenlenen 2010 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda 100 metre engelli koşusunda yarı final ve finalde kendisine ait Türkiye rekorlarını yenileyerek 12,63 saniyelik derecesiyle Avrupa Şampiyonu olan sporcudur.
Mersin, Türkiye tarihinde 2. kez 20-30 Haziran 2013 yılında düzenlenmiş olan Akdeniz Oyunları'na ev sahipliği yapmıştır. Olimpiyatlar öncesi, birçok spor tesisi yapılmıştır. Böylece Mersin olimpiyatlara uygun çok sayıda spor tesisine sahip olmuştur.
Düzenli olarak Yamaç Paraşütü ve Doğa Sporları Festivali düzenlenir. Arslanköy, yamaç paraşütüne en uygun doğal ortamı oluşturmaktadır.
Eğitim

Şehirde dört üniversite vardır. Bunların ikisi vakıf, ikisi devlet üniversitesidir. Şehrin kendi adıyla anılan Mersin Üniversitesi, 1992 yılında açılmıştır. Şu an bünyesinde 19 adet fakülte ve 11 adet meslek yüksekokulu ile 42.639 öğrenci barındırmakta olup gelişmekte olan bir üniversitedir. İldeki bir diğer üniversite ise Yenice'de bulunan Çağ Üniversitesi'dir. Son açılan üniversite ise Toros Üniversitesi'dir. Ayrıca ODTÜ ve İTÜ'nün Deniz Bilimleri Enstitüleri ve Selçuk Üniversitesi Taşucu Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Bulunmaktadır. En son olarak Tarsus Üniversitesi açılmıştır.
Medya

Kanal 33
Mersin TV (Aktif ancak karasal yayın olarak devam ediyor.)
İçel TV
Sun RTV
Güney TV
Radyo Metropol (101.8)
Tarsus Süper FM (91.1)
Örgün FM (94.7)
Tarsus FM (95.5)
Tarsus Yaren FM (98.3)
Mix FM (91.6) (sadece yabancı müzik, 1993-günümüz)
Kent Radyo (98.5)
Hilal FM (105.5)
İçel FM (95.0)
Mersin FM (104.6)
Mersin Üniversitesi Radyosu (102.8)
Radyo Akdeniz (90.8)
Radyo Çetin (102.5)
Radyo Mer (100.4)
Radyo Sefa (107.5)
Radyo Ülkü (106.5)
Sun Radyo (96.1)
Yörük FM (105.7)
Gözde FM (89.6)
Mutlu FM (98.9)
Radyo Merkoç (99.8)
Radyo Sinko (98.8)
Mersin Haber
Mersin Radikal
Tarsus Haber
Akdeniz Gazetesi
Çukurova Gazetesi
Güney Gazetesi
Mersin Haberci Gazetesi
Mersin Hakimiyet Gazetesi
Mersin Gazetesi
Mersin Vatan Gazetesi
Mersin İmece Gazetesi
Yeni Güney Gazetesi
Mersin Kent Gazetesi
Mersin Blok Haber
Tarsus Gazetesi
Kardeş şehirler

Mersin'in 11 şehirle kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Kushimoto, Japonya (1994)   Oberhausen, Almanya (2004)   Valparaíso, Şili (2012)   Ufa, Rusya (2012)  |   Tübenkama, Rusya (2014)   West Palm Beach, Florida, Amerika Birleşik Devletleri (2015)   Herson, Ukrayna (2016)   Durban, Güney Afrika (2016)  |   Klaipeda, Litvanya (2017)   Gazimağusa, KKTC (2017)   Ulgiy, Moğolistan (2017)  |
Galeri

Atatürk Müzesi
Mersin Deniz Müzesi
Atatürk heykeli
Refah anıtı
Mersin Universitesi
Sahil (Yenişehir)
Mersin Sahili
Mersin Katolik Kilisesi
Mersin Ortodoks Kilisesi (solda)
Mersin Deniz feneri
Muğdat Camii
Liman
Mersin Kongre ve Kültür Merkezi
Türkiyenin ve Mersinin ilk Gökdeleni
Mersin Kıyı Şeridi Yürüyüş Yolu
Mersin Kıyı Şeridi Yürüyüş Yolu
Arslanköy
Forum Mersin AVM
Limonluk, Mersin
Bozyazı Koyu
Korykos Kız Kalesi
Tisan Yarımadası in Mersin
Yenişehir ilçesinde Suriye İç Savaşı'ndan kaçarak Mersin'e yerleşen Suriyeliler için İŞKUR tarafından açılan bir meslek edindirme kursu.
Rodoslu Hieronymus

Rodoslu Hieronymus (Grekçe: Ἱερώνυμος ὁ Ῥόδιος, Latince: Hieronymus Rhodius; y. MÖ 290 – y. MÖ 230), Peripatetik bir filozof ve Arcesilaus ile Troaslı Lyco'nun muhalifiydi. Eserlerinden sadece birkaç fragman günümüze ulaşmış ve sonraki yazarların alıntılarında korunmuştur.
Yaşamı

Hieronymus, Peripatetik ekole mensuptu, ancak Cicero onun bu unvanı alma hakkını sorgulamaktadır. Ptolemaios II Philadelphus dönemine kadar yaşamış gibi görünmektedir. Felsefi rakipleri arasında yalnızca Akademik filozof Arcesilaus değil, aynı zamanda ona düşman olan Peripatetik Troaslı Lyco da vardı.
Çalışmaları

Hieronymus'tan sık sık bahseden Cicero, onun en yüksek iyiliğin acı ve sıkıntıdan kurtulmak olduğunu düşündüğünü ve hazzın kendi iyiliği için aranması gerektiğini reddettiğini söyler. Yazılarından ve mektuplarından alıntılar vardır. Diogenes Laertios, iki eserinden bahseder: On Suspense of Judgement (Yargılamanın Askıya Alınması Üzerine) ve Scattered Notes (Dağınık Notlar). Cicero'ya göre Rufinus ile karşılaştırıldığında sayılar ve ayaklar üzerine yazan Hieronymus ile aynı kişi olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca şairler üzerine bir eserin ve Hesiodos'un Aspis'i üzerine bir yorumun da yazarı olabilir.
Konuyla ilgili okumalar

Fortenbaugh, W., White, S., (2004), Lyco of Troas and Hieronymus of Rhodes: Text, Translation  and Discussion. Transaction Publishers. 0-7658-0253-8
| g t Peripatetik filozoflar |
| --- | --- |
Grek dönemi:  Aristoteles  Eudemus  Theophrastus  Aristoxenus  Chamaeleon  Phaenias  Praxiphanes  Dicaearchus  Nicomachus  Phalerumlu Demetrius  Lampsakoslu Strato  Clearchus  Rodoslu Hieronymus  Troaslı Lyco  Ceoslu Aristo  Satyrus  Critolaus  Tyreli Diodorus 
Roma dönemi:  Cratippus  Rodoslu Andronicus  Sidonlu Boethus  Messeneli Aristocles  Aspasius  Adrastus  Afrodisyaslı İskender  Themistius  Yaşlı Olympiodorus 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb123482008 (data)  CiNii: DA16735425  GND: 118704680  ISNI: 0000 0000 5752 7381  LCCN: n2004094776  NLI: 987007440517505171  NTA: 069739927  RERO: 02-A012364273  SUDOC: 032455631  VIAF: 20210111   WorldCat (LCCN): n2004-094776
Fred Hoyle

| Fred Hoyle |
| --- | --- |

Doğum: 24 Haziran 1915(1915-06-24) Gilstead, Bingley, West Riding of Yorkshire, İngiltere
Ölüm: 20 Ağustos 2001 (86 yaşında) Bournemouth, İngiltere
Milliyet: İngiliz
Vatandaşlık: Birleşik Krallık
Eğitim: Emmanuel College, Cambridge
Çocuk(lar): Geoffrey Hoyle, Dr Elizabeth Butler

Kariyeri
Dalı: Astronomi
Çalıştığı kurumlar: Institute of Astronomy, Cambridge
Doktoradanışmanı: Rudolf Peierls Maurice Pryce Philip Worsley Wood
Doktora öğrencileri: John Moffat Chandra Wickramasinghe Cyril Domb Jayant Narlikar Leon Mestel  Peter Alan Sweet
Diğer önemli öğrencileri: Paul C. W. Davies Douglas Gough
Etkiledikleri: Jocelyn Bell Burnell Jayant Narlikar Donald D. Clayton
 

Sir Fred Hoyle FRS (24 Haziran 1915 -20 Ağustos 2001), bir İngiliz astronom öncelikle yıldız nükleosentez teorisi ile fark edilmiştir ve genellikle diğer kozmolojik ve bilimsel konularda tartışmalı duruşa sahiptir özellikle "The Big Bang" teorisini reddi, bu terim BBC radyoda kendisi tarafından icat edilmiştir. Bir astronom olarak yaptığı çalışmalara ek olarak, Hoyle oğlu Geoffrey Hoyle ile birlikte sayısız kitaba sahip bir bilimkurgu yazarıdır. Hoyle Cambridge Astronomi Enstitüsü'nde çalışma hayatının çoğunu geçirdi ve birkaç yıl yönetici olarak görev yaptı. Geçirdiği felç sonrasında, Bournemouth, İngiltere'de öldü.
Hacettepe Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü

Hacettepe Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü; 1982 yılında ‘Kamu Yönetimi’ adı altında kurulmuş ve 1983 yılında lisans eğitimine başlamıştır. 1986 yılında yüksek lisans ve 1989 yılında doktora programları açılmıştır. Bölümün adı 2005 yılında ‘Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü’ olarak değiştirilmiştir. Halihazırda ‘Siyaset ve Sosyal Bilimler’, ‘Yönetim Bilimleri’, ‘Yerel Yönetimler ve Siyaset’, ‘Kamu Politikaları’ ve ‘Hukuk Bilimleri’ olmak üzere, beş anabilim dalından oluşmaktadır.
Bölümün eğitim dili İngilizcedir. Programda; 61’i bölüm içi seçmeli olmak üzere toplam 89 ders yer almaktadır. Lisans programının ilk iki yılı ağırlıklı olarak temel sosyal bilimler ve hukuk derslerinden oluşmaktadır. Üçüncü ve dördüncü yıllarda ise program tamamen öğrencinin ilgi alanlarına göre belirleyeceği seçmeli derslerden oluşmaktadır.
Erasmus+ Eğitim ve Öğretim hareketliliği kapsamında, Avrupa genelinde 30’un üzerinde üniversite ile anlaşması bulunmaktadır. Ayrıca, Avrupa dışı ülkelerde 10’un üzerinde seçkin ü̈niversite ile de öğrenci ve öğretim üyesi hareketliliği yürütmektedir.
Marduk Heykeli

Marduk Heykeli'nde Marduk, Mušḫuššu adlı yaratığa binerken ve Tiamat'ın ilkel sularında ayakta dururken tasvir edilmiştir. Babil kralı I. Marduk-zakir-şumi'ye ait bir silindir mühründen alınmıştır (MÖ 9. yüzyıl).
Marduk Heykeli ya da bilinen diğer adıyla Bêl Heykeli, Babil antik kentinin koruyucu tanrısı Marduk'un geleneksel olarak şehrin ana tapınağı kabul edilen Esagila'da yer alan bir heykeldi. Babil'de yedi Marduk heykeli mevcutken Esagila'da belirgin bir yere yerleştirilmiş ve şehrin ritüellerinde kullanılmış olan bu heykel, genellikle tanrının ana heykeline atıfta bulunur. Asullḫi olarak da adlandırılan heykel, mēsu adı verilen bir ağaç türünden yapılmış ve altın ve gümüşle kaplanmıştı.
Mezopotamya'daki diğer şehirlerdeki tanrı heykellerine yapıldığı gibi Babilliler, bu heykeli gerçek tanrılarıyla birleştiriyor ve Marduk'un heykel aracılığıyla kendi kentlerinde yaşadığına inanıyorlardı. Bu nedenle heykel, dinî öneme sahipti. Babil'deki yeni yılı festivalinde kullanılıyor ve Babil krallarının taç giyme törenlerine dahil edilerek taç, Marduk'un "elinden" alınıyordu.
Sahip olduğu önem nedeniyle heykel, bazen Babil'in düşmanları tarafından psikolojik savaş aracı olarak kullanıldı. Hitit, Asur ve Elamlar gibi düşman güçlerinin şehrin yağmalanması sırasında heykeli çalmasıyla Babil'in geleneksel ritüelleri tamamlanamadığı için Babil'de dinî ve siyasi kargaşa ortaya çıkmıştı. Heykeli çaldığı bilinen tüm yabancı kralların daha sonra kendi aile üyeleri tarafından öldürülmesini Babilliler, ilahi bir ceza olarak yorumlamıştı. Ya onu geri veren düşmanlar aracılığıyla ya da savaşıp heykeli başarılı bir şekilde geri alan Babil kralları aracılığıyla Babil'e geri getirilen heykel, büyük kutlamalara vesile olmuştu.
Heykelin nihai kaderi belirsizdir. Yaygın bir varsayım, Ahameniş Pers Kralı I. Serhas tarafından MÖ 484'te Babil yönetimine karşı yapılan isyanın ardından yıkıldığı yönünde olsa da, bu varsayım için kullanılan tarihsel kaynaklar tamamen farklı bir heykele atıfta bulunuyor olabilir. Heykelin tacının MÖ 325 yılında Büyük İskender tarafından restore edilmesi, heykelin o sırada hâlâ Esagila'da olduğunu gösterir. Daha sonraki hükümdarların Esagila'da "Marduk'a" hediyeler verdiğine dair az miktarda kaynak mevcuttur ve bu kaynaklardan bazıları, MÖ 2. yüzyılda Mezopotamya'daki Part egemenliği zamanına kadar gider.
Arka plan

Marduk, Babil şehrinin koruyucu tanrısıdır ve bu statüsünü, Babil'in ilk hanedanlığı döneminde Hammurabi'nın hükümdarlığından (MÖ 18. yüzyıl) itibaren devam ettirdi. Babil'de Marduk için yapılan ibadet asla Mezopotamya panteonundaki diğer tanrıların varlığının inkârı anlamına gelmese de bu durum, bazen tektanrıcılıkla karşılaştırılmıştı. Marduk'a tapmanın geçmişi, Babil'in tarihiyle yakından ilgilidir ve Babil'in gücü arttıkça Marduk'un diğer Mezopotamya tanrılarına göre konumu da yükseldi. MÖ 2. bin yılın sonunda Marduk, bazen sadece "efendi, tanrı" anlamına gelen "Bêl" ifadesiyle anılıyordu.
Mezopotamya mitolojisinde Marduk, bir yaratıcı tanrıydı. Babil yaratılış efsanesi Enûma Eliš'e göre, Mezopotamya'nın bilgelik tanrısı Enki'nin oğluydu ve tanrılar arasında yaşanan büyük savaş sırasında sivrildi. Efsanede, evrenin başlangıçta iki ilkel tanrının yani Tiamat (tuzlu su, dişi) ile Apsû'nun (tatlı su, erkek) bulunduğu kaotik bir su alemi şeklinde nasıl ortaya çıktığı anlatılır. Bu iki tanrı, başka tanrıları doğurdu. Bu tanrıların (Enki gibi tanrılar dahil) varoluşun bu erken aşamalarında yapacak çok az işi vardı ve bu nedenle çeşitli faaliyetlerle meşgul olurlardı.
Bir noktada çocukların yaşlı tanrıları kızdırmaya başlamasıyla birlikte Apsû, onları öldürmeye karar verir. Telaşlanan Tiamat, bu planı Enki'ye anlatır ve Enki, Apsû'yu öldürür. Tiamat, komployu Enki'ye açıklarken kendisini uyarma amacı gütse de Apsû'nun ölümüyle korkuya kapılır ve yeni eşi Kingu ile birlikte bir ordu kurarak kendi çocuklarını öldürmeye teşebbüs eder. Marduk'un diğer tanrıları, liderleri ve kralları olduğuna ikna etmesine kadar savaştaki her çarpışma Tiamat'ın zaferiyle sonuçlanır. Tanrıların Marduk'un liderliğini kabul etmesiyle birlikte Marduk; Kingu'yu yakaladıktan sonra, Tiamat'ı ise attığı devasa okla iki parçaya ayırarak öldürür.
Bu kaotik ilkel güçlerin yenilmesiyle Marduk, yeryüzünü yaratır ve gökleri düzenler. Marduk aynı zamanda, kaos güçlerini yenip uzak tutarak dünyada düzeni sağlamak için tanrılara yardım etmeleri amacıyla insanlığın yaratıcısı olarak da bilinir.
Görünümü ve diğer heykeller

Marduk'un fiziksel temsili olan Marduk Heykeli, Babil'in ana tapınağı Esagila'da yer alıyordu. Babil'de aslında yedi Marduk heykeli mevcuttu ve bunlardan dördü Esagila ve çevresindeki tapınak kompleksinde, biri Marduk'a adanan ziggurat olan Etemenanki'de, ikisi ise diğer tanrılara adanan tapınaklardaydı. Marduk'un "bu" heykeli genellikle Esagila'da belirgin bir şekilde yer alan ve şehrin ritüellerinde kullanılan ana Marduk'un heykeline atıfta bulunur.
Marduk'un bu ana heykeline "Asullḫi" adı verilmiş ve heykel, mēsu adı verilen bir ağaç türünden yapılmıştı. Oyulmuş ahşap heykel, altın ve gümüş gibi değerli metallerle kaplıydı. Buna ek olarak heykele, en azından kısmen altından yapılmış dinî tören giysileri de giydirilmişti. Heykel, Esagila'daki Marduk'un E-umuša adı verilen ibadet odasında konumlanıyordu. Şehrin başlıca ritüelleriyle bağlantısı açıkça belirtilen tek heykel olup kaynaklarda nadiren ismiyle anılmasına rağmen genellikle sadece "Marduk" veya "Bêl" olarak adlandırılıyordu. "Asullḫi" adı yüzyıllar önce ayrı bir büyü ilahı ile ilişkilendirilmiş fakat daha sonra Marduk ile birleştirilmişti.
"Asarre" adı verilen bir başka Marduk heykeli, Babillilerin marḫušu dediği ve muhtemelen klorit veya steatit türündeki bir taştan yapılmıştı. "Asarre", Esagila'nın orta avlusunun kuzey tarafında, Tanrı Ninurta'ya adanmış bir şapelde tutuluyordu. Bu şapel, Ninurta'ya ithaf edilmiş olsa da Marduk heykeli ilgi odağı olarak ana figür hâline gelmişti. Zamanla Ninurta'nın kimliği ve kültünün Marduk'a dönüşmesiyle, Ninurta'ya adanan tapınağı ziyaret edenlerin, buradaki ana figürün esasında Ninurta'yı değil de Marduk'u tasvir etmesine şaşırmayacakları varsayılabilir. Diğer heykeller arasında Esagila tapınak kompleksinin bir parçası olan ancak tapınağın içinde yer almayan bir heykel de mevcuttu. Bu heykel, taskarinnu adı verilen bir tür ahşaptan yapılmış ve E-kar-zaginna Tapınağı'ndaki Enki'ye adanan bir odaya yerleştirilmişti. Ayrıca "E-namtila Tapınağı"nda bir kaymak taşı heykeli; "E-ḫursag-tilla Tapınağı'ndaki Ninurta şapelinde" hematit heykeli ve "E-gišḫur-ankia, Bēlet-Ninua Tapınağı"nda bilinmeyen bir malzemeyle yapılan heykel mevcuttu.