stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Storm Shadow
Operatörler

Storm Shadow tarafından kullanılan bir Microturbo TRI 60-30 harcanabilir turbojet motoru
Mavi renkte Storm Shadow operatörleri
Storm Shadow/SCALP EG
Allah'ın Cenneti

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Muhsin Ertuğrul
Senarist: Ziya Şakir Soku
Hikâye (eser): Ziya Şakir
Müzik: Sadettin Kaynak
Görüntü yönetmeni: Cezmi Ar
Kurgu: Muhsin Ertuğrul
Stüdyo: İpek Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi
Renk: Siyah-Beyaz
Yapım yılı: 1939, Türkiye
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
26 Ekim 1939 tarihli Cumhuriyet gazetesinde "Allahın Cenneti" filminin reklamı.
Allah'ın Cenneti, Ziya Şakir'in aynı adlı eserinin senaryolaştırılıp Muhsin Ertuğrul'un yönetmeliğinde çekilmiş 1939 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular

Feriha Tevfik Negüz
Hazım Körmükçü
Behzat Haki Butak
Münir Nurettin Selçuk
Gülseren Sadak
Perihan Yanal
Hadi Hün
Halide Pişkin
Emin Beliğ Belli
Muammer Karaca
Yasemin Esmergül
Hakkı Necip Ağrıman
Jeyan Mahfi Ayral Tözüm
Nezihe Becerikli
Neşet Berküren
Yaşar Özsoy
Muhip Arcıman
Saim Bilge
Yavuz Sultan Selim ve Yeniçeri Hasan

| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen: Münir Hayri Egeli
Yapımcı: İhsan İpekçi
Senarist: Münir Hayri Egeli
Oyuncular: Ayhan Işık   Münir Özkul   Feridun Çölgeçen
Cinsi: Sinema filmi
Renk: Siyah beyaz
Yapım yılı: 1951
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Yavuz Sultan Selim ve Yeniçeri Hasan, konusunu tarihten alan 1951 yapımı bir Türk filmi.
Oyuncular

Ayhan Işık
Münir Özkul
Orhon Murat Arıburnu
Feridun Çölgeçen
Muhip Arcıman
Hasan Ceylan
Nedret Güvenç
Ahmet Tarık Tekçe
Nevin Aypar
Ferhan Tanseli
Gülistan Güzey
Ayla Karaca
Sabahat Tanık
Bakiye Feyazoff
Üvercinka

1958'de Yeditepe Yayınları tarafından yayımlanan Üvercinka'nın ilk basım kapağı. İlk basımda Süreya'nın 1953-1957 yılları arasında yayımladığı şiirlerden sadece yirmi dokuzuna yer verilmiştir.
Üvercinka, Cemal Süreya'nın 1958'de Yeditepe Yayınları tarafından yayımlanan ilk şiir kitabıdır. Kitabın ilk basımında şairin 1953-1957 yılları arasında yayımladığı şiirlerden sadece yirmi dokuzuna yer verilmişken sonraki basımlarda şiir sayısı artırılmıştır. Yayımlandığı dönemde büyük ilgi gören kitap, 1959'da Yeditepe Şiir Armağanı'nı kazanmıştır. Eserin adı, Süreya'nın iş yerinde tanıştığı ve âşık olduğu bir kadına "Üvercinka" adını vermesinden gelmiştir. Kitap-lık dergisinin Türkiye'nin kuruluşunun 75. yıldönümü sebebiyle 1998'de hazırladığı "75 Yılda 75 Kitap listesi"nde 36. sırada yer almıştır. Ocak 2015'ten itibaren Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanmaktadır.
Yazım ve yayımlanma > Adlandırma

Cemal Süreya, ortaokul ikinci sınıftayken tanıştığı Seniha Nemli ile 1953'te evlenmiş ve 1954'te Mülkiye'den mezun olmuştur. Eşiyle arası problemli olan Süreya, Eskişehir Vergi Dairesi'nde tanışıp bir süre beraber olduğu kadın için "Üvercinka" adını kullanmıştır. 11 Ağustos 1955'te Maliye Müfettiş Muavini olarak İstanbul'a atanan şairin "Üvercinka"yla ilişkisi bitmiştir. Asım Bezirci'ye verdiği bir röportajda "üvercinka"nın anlamı için şunları söylemiştir:
"Üvercinka anılması güvercinle karışık bir ad. Bir kadın adı. Barışa, aşka, dayatmaya dönük bir kavram: Kitaba ad olarak seçmeme gelince bunun iki nedeni var: Birisi belli: günümüz şiiri ve bu arada benim şiirim kelimeyi zorlayan bir şiir. O adla şiirimi özetlemiş ya da bir parça belirtmiş oluyorum galiba. İşin ikinci nedeni son derece özel, salt günlük yaşamama ilişkin bir şey."
Yazım ve yayımlanma > Yayımlanma

Üvercinka, Süreya'nın ilk şiir kitabı olarak Şubat 1958 tarihinde Yeditepe Yayınları tarafından yayımlanmıştır. İlk basımda 1953-1957 yılları arasında yayımladığı şiirlerden sadece yirmi dokuzuna yer verilirken sonraki basımlarda "Şiir", "Sürek Avı" ve "Gazel" başlıklı şiirleri de eklenerek kitapta otuz iki şiir yer almıştır. Kitabın ilk baskısı altı ay içinde tükenmiştir.  Süreya bu kitap için 150 lira telif ücreti almıştır.
Üvercinka, 1959'da Cemal Süreya'ya Arif Damar'ın İstanbul Bulutu'yla Yeditepe Şiir Armağanı'nı kazandırmıştır. Ödülden önce bu kitapla ilgili Cemal Süreya, "Osman Mazlum" takma adıyla 18 Ocak 1958'de "Mavisini Dağıtan Uslu Çiçek" başlıklı bir yazı kaleme almış ve yazısında Arif Damar'ın bu şiir kitabında İkinci Yeni etkisi gördüğünü ve kelime seçiminde sağlam bir işçilik gösterdiğini yazmıştır.
Karşılama

Süreya'nın ilk şiir kitabı Üvercinka, 1958 yılında yayımlandıktan hemen sonra edebiyat ortamında büyük ilgi uyandırmıştır. Mustafa Şerif Onaran, eserin bağlamında şair için "Alışılmış kelimelerin alışılmış duyguların şairi değil." derken Ahmet Oktay ise "Asıl yeniliği eşyayı soyutlaştırışından ve dilinden geliyor." diye yazmıştır. Muzaffer İlhan Erdost, Üvercinka henüz yayımlanmadan Pazar Postası'nda yazdığı yazıda okurun çıkacak olan Üvercinka'da yeni değerleri bulacağına ve bunları yadırgamayacağına dair görüşlerini yazmıştır. Asım Bezirci, Muzaffer İlhan Erdost'un Cemal Süreya'yı güçlü bir şair olarak itham etmesini abartılı bulduğunu ancak Üvercinka'yı okuduktan sonra fikrinin değiştiğini belirtmiştir. Orhan Duru, Üvercinka'yı bir kuşağın şiir kitabı olarak nitelemiştir. Duru ayrıca şiirlerdeki şaşırtma ve ton değişikliğinin, okurun alışık olmadığı bir tarz olduğunu belirterek şairin temayla da insanın derinliğine indiği tespitinde bulunmuştur.
Cemal Süreya, Üvercinka'yı değerlendirmiş ve kitabının Türk şiirine ne kattığını şu sözlerle dile getirmiştir:
"Üvercinka'yı bir kelimeyle özetliyorum: şok. O kitaptaki çok şiirimde şok etkisi aradım. Sonra dile büyük bir yaslanışım var. Humour var. Kusurlu şiirler, biliyorum. Kusurlu olmalarını istedim."
Ayrıca 1982 yılında Gösteri dergisinde çıkan Doğan Hızlan'la yaptığı bir röportajda kitabını değerlendirdiği zaman hoşuna gitmeyen şiirler ve dizeler olduğunu ifade etmiş; 1986 yılında Enver Ercan'la yaptığı röportajda "tahammül edemediği" şiirleri arasında "San", "Gül", "Dalga", "Güzelleme" ve "Süveyş"i eklerken "çok kötü" şiirler arasında "Şiir", "Sizin Hiç Babanız Öldü Mü?", "Nehirler Boyunca Kadınlar Gördüm", "Şarkısı Beyaz" ile "Üç Adet Yıldız"ı dahil etmiştir.
Beş Hasta Var

| --- | --- |

Yönetmen: Atıf Yılmaz
Yapımcı: Cemil Filmer
Senarist: Atıf Yılmaz Nejat Saydam
Hikâye (eser): Ethem İzzet Benice
Müzik: Hulki Saner
Görüntü yönetmeni: Turgut Ören
Stüdyo: Lale Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1957
Çıkış tarih(ler)i: 9 Ocak 1957 (1957-01-09)
Süre: 123 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Diğer adları: There Are Five Patients (İngilizce)
Beş Hasta Var, Atıf Yılmaz'ın yönettiği 1957 yapımı Türk filmidir. Filmin senaryosu Atıf Yılmaz ve Nejat Saydam'a aittir.
Oyuncular

Filmin başlıca oyuncuları,
Nedret Güvenç
Muzaffer Tema
Sadri Alışık
Refik Kemal Arduman
Settar Körmükçü
Tamer

Vikisözlük'te , , , veya  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Tamer, bir erkek ismi ve soyadı, şu anlamlara gelebilir.
Tamer ile başlayanlar

Tamer Akbaş (d. 1940), Türk asker
Tamer Akkal (d.1974), Türk iş insanı ve siyasetçi
Tamer Arda (1959-1981), Türk devrimci
Tamer Başar (d. 1946), Türk bilim insanı
Tamer Başoğlu (1938-), Türk heykeltraş ve eski rektör
Tamer Dağlı (d. 1970), Türk ekonomist ve siyasetçi
Tamer Dodurka (1960-), Türk akademisyen
Tamer Ersoy (d. 1945), Türk bürokrat
Tamer Garip (d. 1962), Kıbrıslı senarist, yapımcı ve yönetmen
Tamer Güney (1936-2020), Türk eski futbolcu ve teknik direktör
Tamer Gürsoy (d. 1959), Türk eğitimci, söz yazarı ve besteci
Tamer Hassan (d. 1968), Kıbrıs Türkü asıllı Britanyalı oyuncu
Tamer Kaptan (1938-2003), Türk futbolcu ve teknik direktör
Tamer Karadağlı (d. 1967), Türk oyuncu ve seslendirme sanatçısı
Tamer Karatekin (d.1981), Yugoslav satranç oyuncusu
Tamer Koçel (d.1946), Türk eski rektör
Tamer Levent (d. 1950), Türk oyuncu, yönetmen, sanat yönetmeni ve yazar
Tamer Osmanağaoğlu (d.1963), Türk siyasetçi
Tamer Oyguç (d. 1966), eski Türk basketbolcu
Tamer Özceviz (1968-2010), Türk sinema ve dizi oyuncusu
Tamer Salah (d. 1986), Filistinli futbolcu
Tamer Şahinoğlu (d.1962), Türk ressam
Tamer Tuna (d. 1976), Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör
Tamer Yeşildağ (d. 1985), Türk YouTuber
Tamer Yiğit (d. 1942), Türk sinema sanatçısı
Tamer Yiğit (1974 doğumlu oyuncu) (d. 1974), Alman-Türk yönetmen, sinema sanatçısı ve müzisyen
Tamer ile bitenler

Baki Tamer (1924-2004), Türk oyuncu
Cahide Tamer Aksel (1915-2005), Türk mimar
Cihat Tamer (d. 1943), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
Doğan Tamer (d.1938), Türk oyuncu
İsmail Tamer (d.1956), Türk siyasetçi
Meral Tamer (d. 1946), Türk gazeteci ve yazar
Mustafa Tamer (d. 1958), Türk bürokrat
Nafi Tamer (1911-1974), Türk bürokrat
Rauf Tamer (d. 1937), Türk gazeteci ve yazar
Salih Murat Tamer (d. 1961), Türk büyükelçi
Tel Tamer, Suriye de kasaba
Ülkü Tamer (1937-2018), Türk şair, gazeteci, oyuncu ve çevirmen
Fatima Sana Shaikh

| Fatima Sana Shaikh |
| --- | --- |
2020'de Fatima
Doğum: 11 Ocak 1992 (33 yaşında) 
Milliyet: Hint
Meslek: Aktris
Etkin yıllar: 1997-günümüz

Fatima Sana Shaikh (d. 11 Ocak 1992), Hint sinema oyuncusu. Hintçe sinema ve televizyondaki çalışmaları ile tanınır. Fatima, Chachi 420 ve One 2 Ka 4 gibi filmlerde çocuk sanatçı olarak yer aldı. Yıllar sonra, 2009'da Stuttgart Almanya'da "Bollywood ve Ötesi" festivalinde "Hindistan'ın Alman Yıldızı" ödülünü alan Hint drama filmi Tahaan'da Zoya'yı oynadı.
2016'da Pekin Uluslararası Film Festivali'nde ve ikinci BRICS festivalinde gösterilen spor drama filmi Dangal'da Hint serbest güreşçi Geeta Phogat'ı canlandırdı.
Filmografi

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  |  | Henüz gösterime girmemiş filmleri belirtir. |
| Yıl | Film | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1997 | Ishq (1997 film) |  | Çocuk sanatçı olarak |
| 1997 | Chachi 420 | Bharti Ratan | Çocuk sanatçı olarak |
| 1998 | Bade Dilwala | Baby Sana | Çocuk sanatçı olarak |
| 2001 | One 2 Ka 4 | Müfettiş Abbas'ın en küçük kızı | Çocuk sanatçı olarak |
| 2008 | Tahaan | Zoya |  |
| 2012 | Bittoo Boss | Priya |  |
| 2013 | Akaash Vani | Sumbul |  |
| 2015 | Nuvvu Nenu Okkatavudam | Sruti | Telugu film |
| 2016 | Dangal | Geeta Phogat | Başrol |
| 2018 | Thugs of Hindostan | Zafira Baig | Başrol |
| 2020 | Palkein Kholo |  | Muzik klibi |
| 2020 | Ludo (film) | Pinky | Netflix'de yayınlandı |
| 2020 | Suraj Pe Mangal Bhari | Tulsi Rane | Başrol |
| 2021 | Ajeeb Daastaans | Lipakshi | Netflix |
|}
| Dizi | Roller | Not |
| --- | --- | --- |
| Best Of Luck Nikki | Richa Shivoy | Özel Görünüm |
| Ladies Special | Geeti |  |
| Agle Janam Mohe Bitiya Hi Kijo | Suman |  |
Övgüler

| Yıl | Film | Ödüller | Kategori | Sonuç | Referans |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | Dangal | Ekran Ödülleri | En iyi Kadın Oyuncu (Popüler) | Aday gösterildi |  |
| 2017 | Dangal | Haber 18 Film Ödülleri | En İyi Çıkış (Kadın) | Kazandı |  |
| 2017 | Dangal | Jackie Chan Aksiyon Filmi Ödülleri | En İyi Aksiyon Kadın Oyuncu | Kazandı |  |
Evli Mi Bekar Mı

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Muhsin Ertuğrul
Yapımcı: Kazım Taşkent
Senarist: Muhsin Ertuğrul
Oyuncular: Heyecan Başar   Münir Özkul   Fikret Hakan
Görüntü yönetmeni: Cezmi Ar
Stüdyo: Doğan Kardeş
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi, Kısa
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1951
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Evli Mi Bekar Mı, Muhsin Ertuğrul'un yazıp yönettiği 1951 yapımı Türk komedi filmi.
Oyuncular

Heyecan Başaran
Münir Özkul
Fikret Hakan
Agah Hün
İbrahim Delideniz, Garson Osman rolünde
Suna Pekuysal, Suna Bulaner rolünde
Kamuran Yüce, YKB memuru rolünde
Radyoaktif atık

Az radyoaktif maddelerin taşınması
Radyoaktif atıklar, serbestleştirme sınırlarının üzerinde aktivite konsantrasyonu içeren ve bir daha kullanılması düşünülmeyen nükleer ve radyoaktif maddeler ile radyoaktif madde bulaşmış ya da radyoaktif olmuş yapı, sistem, bileşen ve malzemelerdir.
Tıp, endüstri, araştırma gibi değişik uygulama alanlarında değişik aktivite, fiziksel ve kimyasal durumlarda radyoaktif atıklar ortaya çıkar. Radyoaktif atıkların yarılanma ömürleri elementin türüne göre değişmekle birlikte birkaç yıldan yüzyıllar mertebesine kadar olabilir. Radyoaktif atık, özel bir kontrol sistemi altında yönetilmelidir.
Transuranik atıkların nakliye için hazırlanması
Radyoaktif atık tipleri

Radyoaktif atıklar taşınma, depolama ve atık düzenlemelerini kolaylaştırmak için içerdiği radyoaktif malzemenin konsantrasyonu ve radyoaktif kaldıkları süre dikkate alınarak sınıflandırılırlar. Kategorilerin tanımı ülkeden ülkeye değişmekle beraber radyoaktif atıklar düşük seviye, orta seviye ve yüksek seviyeli atıklar olarak sınıflandırılabilir.
Düşük seviyeli atıklar (DSA), normal olarak işçi tulumları, taşıma kapları, şırıngalar gibi malzemelerin az miktardaki kısa ömürlü radyoaktivite ile teması sonucu oluşur. DSA'lar genellikle lastik eldivenler kullanılarak işleme tabi tutulur. Nükleer güç santrallerinin hizmetten çıkarılması esnasında oluşan birçok atık DSA sınıfına girer.
Orta seviyeli atıklar (OSA), tipik olarak nükleer malzeme ile birlikte kullanılmış ekipman veya radyoaktif akışkanların temizlenmesinde kullanılmış iyon değişim reçineleri gibi daha çok endüstriyel malzemelerdir. Bunlar tipik olarak ihmal edilebilir düzeyde ısı üretirler, fakat kısa veya uzun süreli radyasyon yayarlar ve korunmak için zırhlama gerekir. Kullanılmış nükleer yakıtların yeniden işlenmesi sırasında yakıtın çözülmeyen metal kısımlarını içeren atıklar OSA kategorisinde değerlendirilir.
Yüksek seviyeli atıklar (YSA), fisyon reaksiyonu sonucunda ortaya çıkan yüksek derecede radyoaktif ve uzun ömürlü elementleri içerirler. Yüksek seviyeli atık kategorisinde ayrım yeniden işlenilmeyecek olan kullanılmış nükleer yakıt (KNY) ve yeniden işleme uygulamasının kalıntıları arasında yapılır. Bu iki alt grup biçim ve içerik olarak farklılıklar arz etseler de (örneğin yeniden işleme atıkları akışkandır) benzer şekilde yönetilirler. Birçok ülke, uygulanacak atık yönetiminin gerektirdiği özelliklere bağlı olarak değişik atık sınıflandırma sistemi geliştirmiştir. Atıklar sınıflarının gerektirdiği şekilde işlenmekte ve bertaraf edilmektedirler.
Depolanması

Radyoaktif atıkların uzun süreli depolanması amacıyla yapılan tesislerdeki yaklaşım, radyoaktif atıkların konsantre edilmesi ve matris olarak tanımlanan beton, asfalt, cam gibi kapalı ortamlarda saklanmasıdır. Radyoaktif atıklar içlerindeki radyonüklitlerin yarı ömrüne ve diğer özelliklerine bağlı olarak değişik sürelerde depolanmaları gerekir.
Radyoaktif atıklar için yapılan depolama tesisleri kabaca iki grupta toplanabilir; yakın yüzey depolama tesisleri ve derin depolama tesisleri.
Radyoaktif atıkların çevre ve insan sağlığını etkilememesi, insanların ve çevrenin en etkin şekilde korunması amacı ile bütün dünyada çalışmalar sürdürülmektedir. Bu amaçla, radyoaktif atıklar ve atık nihai bertaraf tesislerinin envanterleri, gelecek nesillerin de açık şekilde bilgilendirilmesi ve atık kayıtlarına kolaylıkla ulaşmalarını sağlayacak koşullarda düzenlenir ve saklanır.
Yasal düzenleme

Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IAEA) tarafından hazırlanmış olan Joint Convention on the Safety of Spent Fuel Management and on the Safety of Radioactive Waste Management isimli anlaşma ile (Kullanılmış Yakıt ve Radyoaktif Atık Yönetimi Güvenliği Birleşik Sözleşmesi) temel güvenlik ölçütleri; teknik ve yönetimsel açılardan belirlenerek atık güvenliği uluslararası ölçekte güvence altına alınmıştır.
Türkiye'de Radyoaktif Atık Yönetimi ve Depolama tesisleri hususundaki yasal düzenleme 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanununun 4. Maddesinin (f) bendinde ve "Radyasyon Güvenliği Tüzüğünün" 8. Maddesinin (c) bendinde yer almaktadır. Belirtilen yasal yetkiler çerçevesinde TAEK Çekmece Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezi bünyesinde Düşük ve Orta Seviyeli Radyoaktif Atık (LILW) işleme ve geçici depolama tesisi kurulmuş olup, bu tesis faaliyetlerine devam etmektedir.
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Radyoaktif atıkların okyanusa dökülmesi

1993'ten önce, ülkelerin okyanuslara nükleer atık atmasını engelleyen hiçbir uluslararası yasa yoktur. 1946'dan 1993'e kadar olan dönemde, ABD de dahil olmak üzere on üç ülke, nükleer atıklarını atmak için okyanus çöplüğünü kullanmıştır. 1946'da, "ilk boşaltma operasyonu Kuzey Doğu Pasifik Okyanusu'nda, Kaliforniya kıyılarının yaklaşık 80 kilometre açıklarındaki bir alanda gerçekleşmiştir.
1957'de Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IAEA), Radyoaktif Atıkların Denize Boşaltılmasına ilişkin ilk Danışma Grubu Toplantısını düzenlemiştir. Ertesi yıl, BM ilk Deniz Hukuku Konferansı'nı (UNCLOS I) düzenlemiştir. Bu iki toplantı, nükleer atıkların okyanusa boşaltılmasına ilişkin uluslararası hukukun temelini oluşturulmuştur 1972'de birçok ülke, Atıkların ve Diğer Maddelerin Dampingi Yoluyla Deniz Kirliliğinin Önlenmesine İlişkin Londra Sözleşmesi'ni kabul etmiştir. Sözleşme, yüksek seviyeli radyoaktif atıkların okyanusa boşaltılmasını yasaklayarak 1975 yılında yürürlüğe girmiştir. Bu sözleşmeye göre, düşük seviyeli atıkların boşaltılmasına hala izin verildiğini, ancak yalnızca özel bir izin verildikten sonra izin verildiğini unutmamak gerekir.
1983'te, düşük seviyeli atık boşaltımı için bir moratoryum kabul edilmiştir. 1985 yılında, Londra Sözleşmesinin Akit Tarafları bu gönüllü moratoryumu başlatmıştır. 1993 yılında sözleşmenin tarafları, radyoaktif atıkların ve maddelerin denizden uzaklaştırılmasını yasaklayan bir kararı kabul etmişlerdir. Bu karar 20 Şubat 1994'te yürürlüğe girerek denizde radyoaktif atıkların yok edilmesini tamamen yasaklamıştır.
Eski okyanus çöplük alanlarını incelemek için birkaç keşif ve araştırma yapılmıştır. Kuzeydoğu Atlantik atık boşaltma alanında en son 1996 yılında araştırma yapılmıştır. Antropojenik radyonüklidler (insan aktivitesinden kaynaklanan radyoaktif nüklitler) için deniz yatağının üzerinde toplanan örnekleri analiz etmişlerdir. Analiz, bu bölgede ölçülebilir ancak ihmal edilebilir düzeyde radyoaktivite artışı olduğunu göstermiştir.
1992'den 1994'e kadar, Rus ve Norveç ortak keşif gezileri Kara Denizi'ndeki dört çöp sahasını ziyaret etmiştir. Su, tortu ve organizmalardan örnekler alınmıştır. Yine, radyoaktif kontaminasyon, atık konteynerlerine yakın alınan tortu örnekleri dışında ihmal edilebilir düzeyde olmuştur. Anketlerin bulguları, okyanusu güvensiz hale getirmek için çok fazla çöp atmanın gerekeceğini gösterse de, okyanusu radyoaktif yaparsak ne kadar büyük bir felaket olacağını ancak hayal edebilirsiniz.
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Derin Jeolojik Bertaraf

Derin jeolojik bertarafın bir fikir olarak düşünülmesinden on yıllar önce, radyoaktif atık, terapötik kullanım için radyum üretimi, silahlar ve atom gücü üzerine araştırma ve 1950'lerden başlayarak enerji üretiminin kendisi gibi faaliyetlerle üretilmekteydi. Bu atıkların çoğu denize atılmıştır, ancak radyoaktivite seviyesinin nispeten düşük olduğu ve uygun bir sahanın mevcut olduğu yerlerde, yüzeyde bertaraf da kullanılmıştır. Jeolojik bertaraf süreci, nükleer atıkların insan erişemeyeceği noktaya kadar toprağa gömülmesine odaklanmıştır.
Toprağa atık konulması sonucunda ortaya çıkabilecek bir takım sorunlar bulunmaktadır. Herhangi bir malzemenin dışarı sızmasını önlemek için atığın uygun şekilde korunması gerekmektedir. Gömme yeri su seviyesinin üstünde veya altında ise, atıklardan sızıntı su tablasını kirletebilmektedir. Ayrıca, atığın gömülme alanına uygun şekilde sabitlenmesi ve ayrıca ani kirlenmeye neden olabilecek büyük bir sismik olay durumunda yapısal olarak desteklenmesi gerekmektedir. Terörizmle ilgili endişeler de ortaya çıkmaktadır.
Yucca Dağı nükleer atık deposu, yakın zamanda takip edilen ve gelecekte Birleşik Devletler hükûmeti tarafından hâlâ sürdürülebilecek muhtemel bir jeolojik bertaraf projesi olarak görülmektedir. Federal hükûmet, gelecekteki nükleer depolama için sitenin geliştirilmesine oy vermiştir. Obama yönetimi, Yucca Dağı'nın "tartışma dışında" olduğunu söyleme konusunda kararlı davransa da, Kongre, federal bütçenin bir parçası olarak projeyi finanse etmeye devam etmek için 2009'da 10'a 1'lik bir farkla oy kullanmıştır. Bu projeyi çevreleyen bir dizi endişe vardır ve nihai uzun vadeli uygulanabilirliği, onu çevreleyen siyasi belirsizlik korunmaktadır.
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Vitrifikasyon

Uzun süreli depolama ve bertaraf yöntemlerinden biri, camlaştırma olarak bilinen bir teknik olan kullanılmış yakıtın işlenmesini ve bir cama dönüştürülmesini içermektedir. Fransa, Almanya, Belçika, Rusya, Birleşik Krallık, Japonya ve ABD dahil olmak üzere nükleer enerji programı olan çoğu ülkede 40 yıldan fazla bir süredir YSA hareketsizliği için kullanılmaktadır.
Cam, nispeten çözülmez, kompakt ve katı olduğu için uzun vadeli bir saklama formu olarak arzu edilmektedir. Bu formda saklamak ve kullanmak daha kolaydır, yerden tasarruf sağlar ve maliyeti düşürür. Cam aynı zamanda yüksek kimyasal dayanıklılığa sahiptir ve aşındırıcı bir ortamda binlerce hatta milyonlarca yıl bozulmadan kalmasına izin vermektedir. Cam genellikle kırılgan bir malzeme olarak düşünülse de, uygun şekilde işlenmiş bir borosilikat cam bloku inanılmaz derecede esnektir. Vitrifikasyon süreci oldukça basittir, ancak uygulanması zor olabilmektedir. Önce atık kurutulur, ardından nitratları oksitlere dönüştürmek için ısıtılır. Atık malzemeye cam oluşturan katkı maddeleri eklenir ve tekrar 1000 °C civarında ısıtılır. Erimiş sıvı, camı soğutmak ve oluşturmak için uygun bir muhafaza kabına dökülür. Katılaştıktan sonra, son vitröz ürün, atık kirleticileri makro ve mikro yapısına dahil eder ve tehlikeli atık bileşenleri hareketsiz hale getirilir.
Nükleer atıkları hareketsiz hale getirmek için şu anda kullanılan iki ana cam türü, borosilikat ve alüminofosfat camlardır. Bu malzemelerin her ikisi de yüksek atık yüklemelerine izin verir ve büyük miktarlarda aktiniti hareketsiz hale getirebilir. Borosilikat camlar, örneğin kütlece yüzde 7,2'ye kadar PuO 2'yi barındırabilir. Vitrifikasyon genellikle atık depolama için tercih edilen yöntem olmasına rağmen, hem gerekli kurulum hem de kullanılan malzemelerle mevcut tekniklerin bazı dezavantajları vardır. Vitrifikasyon, yüksek bir ilk yatırım maliyetine, yüksek işletme maliyetine ve nitelikli personel gerektiren karmaşık bir teknolojiye sahiptir. Bu, nükleer enerji santrallerinden gelen YSA gibi nispeten büyük miktarlarda radyoaktif atığın kararlı bileşime sahip olduğu yerlerde ekonomik olarak en uygun hale getirir. Ne yazık ki, mevcut nesil camlar, ikincil atık akışlarından üretilen büyük miktarlarda MoO 3 ve asil metalleri işleyememektedir. Bu bileşikler, borosilikat camlarda zayıf bir şekilde çözünür ve bu, malzemeye yüklenebilecek atık miktarını sınırlayarak işlem süresini ve malzeme maliyetlerini artırmaktadır.
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Yakma

Radyoaktif ve diğer atıkların hem de yanıcı elemanları yakılabilir bir hacmini azaltmak için yakma düşünülen yöntemlerdendir. Pek çok türde tehlikeli atığın (örn. Atık yağlar, çözücüler) ve tehlikeli olmayan atıkların (belediye atığı, biyokütle, lastikler, kanalizasyon çamuru) yakılması birçok ülkede emisyon limitlerine tabi olarak uygulanmaktadır.
Radyoaktif atık durumunda, nükleer enerji santrallerinden, yakıt üretim tesislerinden, araştırma merkezlerinden (biyomedikal araştırma gibi), medikal sektörden ve atık arıtma tesislerinden DSA'ın arıtılması için kullanılmıştır.
Yanıcı olmayan bileşenlerin ayrıştırılmasının ardından atık, özel olarak tasarlanmış bir fırında yaklaşık 1000 o C'ye kadar sıcaklıklarda yakılmaktadır. Yakma sırasında oluşan gazlar ve dumanlar atmosfere salınmadan önce arıtılmakta ve filtrelenmektedir. Uluslararası standartlara ve ulusal düzenlemelere uygun olunmalıdır. Yakma işleminden sonra, radyonüklidleri içeren ortaya çıkan kül, bertaraf edilmeden önce sementasyon veya bitüminleştirme gibi ek şartlandırma gerektirebilmektedir. Maliyet etkin olduğu kabul edilirse, sıkıştırma işlemi hacmi daha da azaltmak için de kullanılabilmektedir. Özellikle DSA için, atığın yoğunluğuna bağlı olarak yaklaşık 100'e varan toplam hacim azaltma faktörleri elde edilmektedir.