stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Meteoroit
Meteoritler

Meteorit, bir meteoroitin veya asteroidin atmosferden geçerken geride kalan ve yok olmadan yere çarpan kısmıdır. Meteoritler her zaman olmasa da bazen hiper hızlı çarpma kraterleriyle birlikte bulunur; enerjik çarpışmalar sırasında çarpan cismin tamamı buharlaşarak geriye meteorit bırakmayabilir. Jeologlar "bolit" terimini astronomlardan farklı bir anlamda, çok büyük bir çarpıştırıcıyı belirtmek için kullanırlar. Örneğin, USGS bu terimi "çarpan cismin kesin doğasını bilmediğimizi ima etmek için... örneğin kayalık veya metalik bir asteroit mi yoksa buzlu bir kuyruklu yıldız mı olduğunu bilmediğimizi ima etmek için" genel bir büyük krater oluşturan çok hızlı cisim anlamında kullanmaktadır.
Meteoroitler Güneş Sistemi'ndeki diğer cisimlere de çarpmaktadır. Ay ya da Mars gibi atmosferi olmayan ya da çok az olan cisimlerde de kalıcı kraterler bırakırlar.
Meteoritler > Etkilerin sıklığı

Herhangi bir günde Dünya'ya çarpacak en büyük cismin çapının yaklaşık 40 santimetre (16 inç), belirli bir yılda yaklaşık dört metre (13 ft) ve belirli bir yüzyılda yaklaşık 20 m (66 ft) olması muhtemeldir. Bu istatistikler aşağıdaki şekilde elde edilir:
En azından beş santimetreden (2,0 inç) kabaca 300 metreye (980 fit) kadar olan aralıkta, Dünya'nın göktaşlarını alma oranı aşağıdaki gibi bir güç yasası dağılımına uyar:
Burada N (>D), bir yıl içinde Dünya'ya çarpması beklenen D metre çapından daha büyük nesnelerin sayısıdır. Bu, yerden ve uzaydan görülen parlak göktaşlarının gözlemlerine ve Dünya'ya yakın asteroitlerin araştırmalarına dayanmaktadır. Tahmin edilen oran 300 m (980 ft) çapın üzerinde biraz daha yüksektir; güç yasası ekstrapolasyonunun öngördüğünden yaklaşık 10 kat daha sık olmak üzere her birkaç milyon yılda bir iki kilometre (1,2 mil) asteroid (bir teraton TNT eşdeğeri) dünyaya çarpmaktadır.
Meteoritler > Çarpma krateri

Ana madde: Çarpma krateri
Ay, Merkür, Callisto, Ganymede ve çoğu küçük uydu ve asteroit dahil olmak üzere katı Güneş Sistemi nesneleriyle meteoroit çarpışmaları, bu nesnelerin çoğunun baskın coğrafi özellikleri olan çarpma kraterlerini oluşturur. Dünya, Venüs, Mars, Europa, Io ve Titan gibi aktif yüzey jeolojik süreçlerine sahip diğer gezegen ve uydularda, görünür çarpma kraterleri zaman içinde aşınabilir, gömülebilir veya tektonik tarafından dönüştürülebilir. Erken literatürde, çarpma kraterlerinin önemi yaygın olarak kabul edilmeden önce, kripto patlama veya kriptovolkanik yapı terimleri, şu anda Dünya'da çarpma ile ilgili özellikler olarak kabul edilenleri tanımlamak için sıklıkla kullanılmıştır. Bir meteor çarpma kraterinden fırlatılan erimiş karasal malzeme soğuyabilir ve tektit olarak bilinen bir nesne şeklinde katılaşabilir. Bunlar genellikle meteoritlerle karıştırılır.
Meteoritler > Meteorit galerisi

İki tektit, bir göktaşı çarpmasından kaynaklanan erimiş karasal püskürme
Esquel palasitinin kısmi bir dilimi
Willamette Meteoriti, Oregon, ABD
Wisconsin'e 1868 düşen bir meteorit
Marília Meteoriti, Brezilya, Marília'da düşen bir kondrit H4 (1971)
Arizona Doğa Tarihi Müzesi'nde Tucson Göktaşı'nın arkasında poz veren çocuklar
Cezayir, Tindouf'tan breşleşme ve karbon kapanımları içeren göktaşı
Galeri

Morasko adlı gök taşının açmış olduğu krater
Arizona çöllerinin kuzeyindeki, Barringer meteor krateri
Arizona'daki Barringer krateri, çarpma (İngilizce: impact) yoluyla meydana geldiği ispat edilen ilk kraterdir.
Dünya'da tek parça kalmış en büyük meteorid olan Hoba
2008 TC3 meteorit parçaları 28 Şubat 2009'da Sudan, Nubian Çölü'nde bulundu.
Aerojele gömülmüş 10 µm çapında ve izi 1,5 mm uzunluğundaki bir göktaşı.
Atmosferik ablasyonun etkilerini gösteren NWA 859 demir göktaşı
Atacama Büyük Milimetre Dizisi (ALMA) bölgesinden görülen bir meteor
Büyük meteor olaylarının dünya haritası üzerinde gösterimi
Gerçek zamanlı olarak dünya atmosferine giren yaklaşık on milimetrelik bir Perseid göktaşı. Göktaşı, izin parlak başında yer alıyor ve mezosferin iyonlaşması kuyrukta hâlâ görülebiliyor.
Leonid meteor yağmurunun bir meteoru; fotoğraf meteoru, gün batımı sonrası parlamayı ve uyanmayı farklı bileşenler olarak gösteriyor.
Bir meteor yağmuru sırasında uzun bir pozlama süresi boyunca fotoğraflanan birden fazla göktaşı
Grafikte meteor yağmuru
Hoba göktaşı, bir Boeing 747 ve bir New Routemaster otobüsü ile dikkate değer çarpanların yaklaşık boyutlarının karşılaştırılması
Murnpeowie, parmak izlerine benzeyen regmaglypts'li bir demir göktaşı (Avustralya, 1910)
17 Ekim 2012'de bir evin çatısına çarpan 61.9 gram Novato göktaşı tarafından yapılan çarpma krateri.
Afgan Bağımsızlık Günü

|    Afgan Bağımsızlık Günü |
| --- | --- |
2011 yılındaki kutlamalardan bir fotoğraf
Ülke: Afganistan
Kutlayanlar: Afganistan
Türü: Tarihsel
Tarih: 19 Ağustos
Afgan Bağımsızlık Günü, 8 Ağustos 1919 tarihinde imzalanan Britanya'dan bağımsızlık anlaşması olan ünlü Ravalpindi Antlaşması'nın ardından, 19 Ağustos 1919 tarihinde Emanullah Han tarafından Afganistan'ın bağımsızlığının ilan edilmesini anma günüdür.
Gün, 1992'ye kadar kutlanmıştır. Sivil savaşlar ve tedirginlik kutlamaları engellemiştir. Taliban, 1996'da Kabil'i ele geçirince bayram tekrar başlamıştır.
Isparta Gönen Fen Lisesi

| Gönen Fen Lisesi |
| --- | --- |

Kuruluş: 1939
Ülke: Türkiye
Şehir: Isparta
İlçe: Gönen
Türü: Fen Lisesi
Müdür: Önder Kaya
Müdür yardımcısı: Ali Oğur   Güney Toker   Raci Hamdioğlu
Eğitim dili: Türkçe
Yabancı dil(ler): İngilizce   Almanca
Öğrenci sayısı: 385
Öğretmen sayısı: 32
Adresi: Göletevleri Mahallesi Eğitim Caddesi No:26 Gönen/Isparta
Resmî sitesi: http://gonenfenlisesi.meb.k12.tr
Koordinat: 37°57′43″K 30°30′54″D﻿ / ﻿37.96194°K 30.51500°D﻿ / 37.96194; 30.51500
Gönen Fen Lisesi (FL) Türkiye'nin ilk köy enstitülerinden biridir. 2014 yılında Fen Lisesi olmuştur.
Tarihçe

Gönen Öğretmen Okulu 1939 yılında önce Köy Eğitmenleri Kursu Okulu olarak açılmış daha sonra ise 1940 yılında köy enstitüsü olarak kurulmuştur. 1954 yılında Öğretmen Okulu, 1976 yılında Öğretmen Lisesi ve 1989 yılında Anadolu Öğretmen Lisesi olarak, 2014 yılında ise Gönen Fen Lisesi olarak değiştirilmiş ve halen eğitim ve öğretim vermeye devam etmektedir. Ünlü Türk yönetmen Zeki Demirkubuz bu okulda bir müddet öğrenim görmüştür.
Sally Greengross, Greengross Baronesi

| Sally Greengross, Greengross Baronesi |
| --- | --- |

Lordlar Kamarası Kıdemli Üyesi
Görev süresi 2000-2022
Kişisel bilgiler
Doğum: Sally Ralea Rosengarten 29 Haziran 1935(1935-06-29) Brighton ve Hove, İngiltere
Ölüm: 23 Haziran 2022 (86 yaşında) Londra, İngiltere
Ölüm nedeni: Doğal nedenler
Milliyeti: İngiliz
Partisi: Crossbench Partisi
Evlilik(ler): Alan Greengross (e. 1959 - 2018, ölüm)
Çocuk(lar): 4
Bitirdiği okul: Brighton ve Hove Yüksek Okulu Londra Ekonomi Okulu
Mesleği: Siyasetçi
Sally Ralea Greengross, Greengross Baronesi, OBE (önceki soyadı: Rosengarten; 29 Haziran 1935 - 23 Haziran 2022), İngiliz siyasetçidir.
Yaşamı ve kariyeri

Greengrass, 29 Haziran 1935'te Sally Ralea Rosengarten doğum adıyla Brighton ve Hove, İngiltere’de doğdu. Brighton ve Hove'deki kızlar bağımsız bir okul olan Brighton ve Hove Yüksek Okulu ile ardından gittiği Londra Ekonomi Okulu'nda eğitim alarak mezun oldu. Crossbench Partisi’nden siyasete girdi. 1987 ile 2000 yılları arasında Yaş Konseyi İngiltere Genel Müdürü olarak görev aldıktan sonra 2000 yılında Lordlar Kamarası’na kıdemli üye olarak girmiş 2022 yılındaki ölümüne kadar görevine devam etmiştir. Ayrıca Londra Krallar Koleji ile Ulusal Laik Toplum Örgütü’nde görev yapmıştır. Hizmetleriyle 1993‘te İngiltere Kraliçesi’nin doğum günü etkinliklerinde İngiltere Kraliyet Şeref Nişanı (OBE) ile onurlandırılmıştır.
Özel yaşamı ve ölümü

1959’dan 2018 yılındaki ölümüne kadar siyasetçi Alan Greengross ile evli olup dört çocuğu olan Greengross, 23 Haziran 2022’de doğal nedenlerden Londra, İngiltere’de 87. yaş gününe bir hafta kala vefat etmiştir.
Afganistan Demokratik Halk Partisi

| Afganistan Demokratik Halk Partisi Farsça: حزب دموکراتيک خلق افغانستان‎, Hezb-e dimūkrātĩk-e khalq-e Afghānistān   Peştuca: د افغانستان د خلق دموکراټیک ګوند‎, Da Afghanistān da khalq dimukrātīk gund |
| --- | --- |

Son lider: Muhammed Necibullah
Kuruluş tarihi: 1 Ocak 1965
Kapanış tarihi: Mart 1992
Ardılı: Afganistan Vatan Partisi Afganistan Ulusal İslam Hareketi (Türk üyeleri) Afganistan Ulusal Birleşik Partisi
Merkez: Kabil
Gazete(ler): Khalq (1966)  Parcham (1969)
Gençlik kolu: Afganistan Demokratik Gençlik Örgütü
Üyelik: 160.000
İdeoloji: Komünizm Marksizm-Leninizm
Siyasi pozisyon: Aşırı sol
Resmî renkler: Kırmızı ve sarı
Parti bayrağı

Afganistan
Afganistan Demokratik Halk Partisi (Farsça: حزب دموکراتيک خلق افغانستان‎‎, Peştuca: د افغانستان د خلق دموکراټیک  ګوند), Afganistan'da faaliyet göstermiş eski siyasi parti. Nisan 1978'de gerçekleştirdiği Sevr Devrimi ile var olan hükûmeti devirerek yönetimi ele geçirmiş ve Afganistan Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulmasına yol açmıştır. Afganistan Demokratik Cumhuriyeti yıkıldıktan sonra parti kapatılmıştır. Fakat Afganistan Vatan Partisi olarak devam etmiştir.
Afganistan Ulusal Cephesi

| Afganistan Ulusal Cephesi |
| --- | --- |


Kuruluş: 2011 - günümüz
Lider(ler): Hacı Muhammed Mohaqiq Abdül Reşid Dostum Ahmed Ziya Mesud
Etkin bölgeler: Afganistan
İdeoloji: İslami Demokrasi
Afganistan Ulusal Cephesi (Farsça: جبهه ملی افغانستان‎, Jabhe Melli; AUC) 2011 sonlarında Ahmed Ziya Mesud, Hacı Muhammed Mohaqiq ve Abdül Reşid Dostum tarafından kuruldu. AUC, genellikle, 2001 sonlarında ABD hava desteği ile Afganistan'daki Taliban iktidarını ortadan kaldıran Kuzey İttifakı'nın askeri kanadının parçalarının reforme edilmesiyle ortaya çıkan bir oluşum olarak kabul edilir. Ulusal Cephe, Taliban'ın iktidarı tekrar almasına ve askeri gücünü tekrar kazanmasına karşı çıkar. Ulusal Cephe başkanı Ahmed Ziya Mesud, 11 Eylül saldırılarından 2 gün önce suikasta uğrayan Kuzey İttifakı lideri Ahmet Şah Mesud'un kardeşidir.
Rahmetabad

| Rahmet Abad رحمت آباد |
| --- | --- |
Eyalet merkezi
Rahmet AbadŞehrin İran'daki konumu
Ülke:  İran
Eyalet: Merkezi Eyaleti
Rakım: 1718 m
Nüfus (2006)
 • Toplam: 438
Zaman dilimi: UTC+03.30 (IRST)
 • Yaz (YSU): UTC+04.30 (IRST)
Rahmet Abad (Farsça: رحمت آباد, İran'da Merkezi Eyaleti'nin bir eski kenttir.
Tahran'a 80 km uzaklıktaki şehir, denizden 1350 m. yüksekte kuruludur. Kuru ve soğuk bir iklimi vardır.
Agadez

Başlığın diğer anlamları için Agadez (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Bir minareden Agadez
Konum:  Nijer
Kriter: Kültürel: ii, iii
Referans: 1268
Tescil: 203 (Bilinmiyor oturum)
Bölge: Afrika
Agadez, daha eskiden Agades, 118.244 (2012 nüfus sayımı) kişilik nüfusu ile Orta Nijer'deki en büyük şehridir. Sahra'da bulunur ve geleneksel Tuareg-Berber federasyonlarından biri olan Aïr'in başkentidir. Kent ayrıca Agadez Bölgesi'nin de başkentidir. 2011 yılı itibarıyla, kent komünlerinin toplam nüfusu 124.324 kişidir.
Günümüzde Agadez, bir pazar kasabası olarak ve çevredeki uranyum madenlerinin taşıma merkezi olarak gelişim göstermektedir. Şehrin önemli yapıları arasında, ilk olarak 1515 yılında inşa edilmiş, 1844 yılında aynı tarzda yeniden inşa edilen Agadez Camisi, Kaocen Sarayı (şimdi otel) ve Agadez Sultan Sarayı gösterilebilmektedir. Şehir aynı zamanda deve pazarı ve gümüş ve deri işçiliği ile de ünlüdür.
Cristiano Piccini

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  26 Eylül 1992 (32 yaşında)
Doğum yeri:  Florence, İtalya
Boyu:  1,90 m (6 ft 3 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Atlético San Luis
Numarası:  2
Altyapı kariyeri
1997-2002:  Sporting Arno
2002-2011:  ACF Fiorentina
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2010-2015 |  ACF Fiorentina |  1 |  (0) |
| 2011-2012 |  → Carrarese Calcio (kiralık) |  32 |  (1) |
| 2012-2013 |  → Spezia Calcio (kiralık) |  30 |  (0) |
| 2013-2014 |  → AS Livorno Calcio (kiralık) |  20 |  (0) |
| 2014-2015 |  → Real Betis (kiralık) |  12 |  (0) |
| 2015-2017 |  Real Betis |  39 |  (2) |
| 2017-2018 |  Sporting CP |  24 |  (0) |
| 2018-2022 |  Valencia CF |  34 |  (2) |
| 2020-2021 |  → Atalanta BC (kiralık) |  1 |  (0) |
| 2022 |  Red Star Belgrade |  10 |  (0) |
| 2022-2024 |  1. FC Magdeburg |  30 |  (5) |
| 2024 |  UC Sampdoria |  10 |  (0) |
| 2024- |  Atlético San Luis |  7 |  (0) |
| Toplam |   |  250 |  (10) |
Millî takım kariyeri
| 2011 |   İtalya U-19 |  5 |  (1) |
| 2011-2012 |   İtalya U-20 |  7 |  (0) |
| 2013 |   İtalya U-21 |  1 |  (0) |
| 2018-2019 |   İtalya |  3 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 31 Ocak 2025 (2025-01-31) 
Cristiano Piccini (d. 26 Eylül 1992), İtalya profesyonel futbolcu. Defans mevkiinde görev almaktadır. Liga MX ekiplerinden Atlético San Luis'de forma giymektedir.
Başarıları > Betis

Segunda División: 2014–15
Başarıları > Sporting CP

Taça de Portugal ikimcilik: 2017–18
Taça da Liga: 2017–18
Başarıları > Valencia

Copa del Rey: 2018–19
Başarıları > Red Star Belgrade

Superliga (Sırbistan): 2021–22
Sırbistan Kupası: 2021–22
Elektrokimya

Elektrokimya, kimya biliminin bir alt dalı olup elektronik bir iletken (metal, grafit veya yarı iletken) ile iyonik bir iletken (elektrolit) arayüzeyinde gerçekleşen reaksiyonları inceler. Elektrokimyada amaç kimyasal enerji ve elektrik enerjisi arasındaki değişimi incelemektir.
Eğer harici bir voltaj uygulanarak bir kimyasal reaksiyon meydana getiriliyor veya, pilde olduğu gibi, bir kimyasal reaksiyon bir voltaja neden oluyorsa bu bir "elektrokimyasal reaksiyondur. Bir molekülden diğerine doğrudan yük taşınımı, elektrokimyanın konusu değildir.
Tarihçe > 16. ile 18. yüzyıllar arasındaki gelişmeler

16. yüzyıl, elektriğin yavaş yavaş anlaşılmaya başlandığı yüzyıl olmuştur. Bu yüzyılda, İngiliz bilim insanı William Gilbert 17 yıl boyunca ağırlıklı olarak manyetizma ve elektrik üzerine çalışmış ve bu çalışmaları ona manyetizmanın babası unvanını kazandırmıştır. Gilbert, mıknatısların üretimi ve güçlendirilmesi üzerine farklı metotlar keşfetmiştir.
1663'te Alman fizikçi Otto von Guericke, sürtünme ile çalışarak statik elektrik üreten ilk elektrik jeneratörünü geliştirdi.
1700'lerin ortalarında, Fransız kimyacı Charles François de Cisternay du Fay, aynı yüklerin birbirini ittiği, zıt yüklerin birbirini çektiği iki farklı tür statik elektriğin varlığını keşfetti.
Charles-Augustin de Coulomb, 1781'de elektrostatik çekim kanununu geliştirdi. İtalyan doktor ve anatomi uzmanı Luigi Galvani, 1791'de yazdığı eserinde ("De Viribus Electricitatis in Motu Musculari Commentarius" (Latince: Elektriğin kas hareketlerine etkisi üzerine yorumlar)) kimyasal reaksiyonlar ve elektrik arasında bir köprü kurarak elektrokimyanın doğumunu belirledi.
Tarihçe > 19. yüzyıl

1800'de, İngiliz kimyacılar William Nicholson ve Johann Ritter, suyu elektroliz yoluyla hidrojen ve oksijene ayrıştırmayı başardılar. Kısa süre sonra Ritter, elektro-kaplama prosesini keşfetti ve elektrolitik bir proseste, kaplanan metal ile üretilen oksijen miktarının elektrotlar arasındaki mesafeye bağlı olduğunu gözlemledi.
1810 yılında, William Hyde Wollaston, galvanik pili daha da geliştirdi. Humphry Davy'nin elektroliz üzerine yaptığı çalışmalar, basit elektrolitik hücrelerde üretilen elektriğin, zıt yüklü maddeler arasındaki kimyasal reaksiyonun ve kimyasal bağlanmanın bir sonucu olduğunu gösterdi.
1820'de, Hans Christian Ørsted'in elektrik akımının manyetik etkisini keşfi, büyük çığır açan bir gelişmeydi. André-Marie Ampère, Ørsted'in deneylerini tekrarladı ve matematiksel olarak formüle etti.
1821'de, Estonyalı-Alman fizikçi Thomas Johann Seebeck iki farklı metalin ek yerlerinde ısı farkı olduğunda elektriksel bir potansiyel oluştuğunu gösterdi.
Alman bilim insanı Georg Ohm, 1827'de yayımladığı ünlü kitabı "Die galvanische Kette, mathematisch bearbeitet" (Galvanik devrenin matematiksel incelenmesi)'nde, günümüzde kendi adıyla bilinen Ohm kanunu'nu açıkladı.
Michael Faraday, gerçekleştirdiği elektrokimya deneylerinin sonuçlarını 1832 yılında ünlü iki kanunu ile açıkladı. 1836'da John Daniell elektrik üretirken hidrojen çıkarmayan hücresini keşfetti.
William Grove ilk yakıt hücresini 1839'da üretti. 1846'da Wilhelm Weber elektro-dinamometre'yi icat etti. 1866'da Georges Leclanché günümüzde tüm dünyada yaygın olarak kullanılan çinko-karbon pili'nin ilk öncüsü kabul edilebilecek hücrenin patentini aldı.
Svante August Arrhenius'un, 1884'te yayımladığı Recherches sur la conductibilité galvanique des électrolytes (Elektrolitlerin galvanik iletkenliği üzerine araştırmalar) adlı tezinin sonuçlarına göre, elektrolitler su içinde çözündüklerinde, değişen derecelerde ve elektriksel olarak zıt yüklü iyonlara ayrışıyorlardı.
1886'da Paul Héroult ve Charles M. Hall, Michael Faraday'ın tanımladığı prensiplerden yararlanarak aluminyum eldesine yönelik başarılı bir metot geliştirdiler.
1894'te Friedrich Ostwald, organik asitlerin elektriksel iletkenliği ve elektrolitik parçalanması üzerine yaptığı çalışmalarını tamamladı.
Walther Hermann Nernst 1888'de volta hücresinin elektromotor kuvvetinin teorisini geliştirdi. Ertesi yıl, üretilen akımın karakteristiklerinden yararlanarak, akımı üreten kimyasal reaksiyonun serbest enerjisinin nasıl hesaplanacağını açıklayan ve günümüzde Nernst denklemi olarak bilinen eşitliği oluşturdu.
1898'de Fritz Haber, elektrolitik proseslerde katot potansiyeli sabit tutulduğunda belirli redüksiyon ürünlerinin meydana gelebileceğini gösterdi.
Tarihçe > 20. yüzyıldaki ve yeni gelişmeler

1902'de The Electrochemical Society kuruldu.
1909'da Robert Andrews Millikan, tek bir elektronun elektrik yükünü belirleme deneylerine başladı.
1923'te Johannes Nicolaus Brønsted ve Thomas Martin Lowry, asit ve bazların nasıl davrandığına ilişkin teorilerini yayımladılar.
Arne Tiselius, 1937'de ilk gelişmiş elektroforetik cihazı yaptı ve protein elektroforezi ile ilgili çalışmalarından ötürü 1948 yılında Nobel Ödülü'ne layık görüldü.
1949'da International Society of Electrochemistry kuruldu.
1960 ve 1970'li yıllarda Revaz Dogonadze ve öğrencileri kuantum elektrokimyasını geliştirdiler.
Prensipler > Redoks reaksiyonları

Elektrokimyasal prosesler, kendiliğinden meydana gelen ve elektrik üreten kimyasal reaksiyonların veya bir elektrik akımının kimyasal bir reaksiyona yol açtığı proseslerdir. Bir redoks reaksiyonunda, bir atom veya iyonun oksidasyon derecesi (kısaca elektrik yükü) elektron aktarımı sonucu değişir.
Prensipler > Oksidasyon ve Redüksiyon

Bir elektrokimyasal reaksiyonda yer alan elementler, sahip oldukları elektron sayısı ile karakterize edilirler. Bir iyonun oksidasyon seviyesi, nötr haline oranla aldığı veya verdiği elektron sayısıdır. Eğer bir atom veya iyon, bir reaksiyonda bir elektron verirse oksidasyon seviyesi yükselir ya da tam tersine, eğer elektron alırsa oksidasyon seviyesi düşer.
Örneğin, sodyum, klor ile reaksiyona girdiğinde bir elektron verir ve 1+ oksidasyon seviyesi kazanır. Klor da böylece bir elektron alarak 1- oksidasyon seviyesi kazanır. Oksidasyon seviyesinin işareti (+ veya - oluşu) her bir iyonun elektronik yüküne karşı gelir. Zıt elektrik yüklü sodyum ve klor iyonlarının birbirini çekmesi, iyonik bağ oluşturmalarının nedenidir.
Bir maddennin elektron vermesi oksidasyon, elektron kazanması ise redüksiyondur. Elektron veren bir madde redükleyici, elektron alan madde ise oksitleyici olarak bilinir. Oksitleyici madde reaksiyonda redüklenir, redükleyici madde ise oksitlenir.
Oksidasyon ve redüksiyonun aynı anda meydana geldiği reaksiyonlar redoks reaksiyonları olarak bilinir. Bu tür reaksiyonlarda maddelerden birisi elektron alırken diğeri elektron verir.
Oksidasyonda bir oksitleyiciye gereksinim vardır. Oksijen bir oksitleyicidir ama tek oksitleyici değildir. Adına rağmen, oksidasyon reaksiyonunda oksijenin bulunmasına gerek yoktur. Nitekim, bir ateş, oksijenden başka bir oksitleyici ile beslenebilir; örneğin flor yangınları genellikle kolay kolay söndürülemez, zira flor, oksijenden daha kuvvetli bir oksitleyicidir (elektronegatifliği oksijenden daha yüksektir).
Prensipler > Redoks reaksiyonlarının dengelenmesi

Sulu çözeltilerdeki elektrokimyasal reaksiyonlar, redoks reaksiyonlarının iyon-elektron metodu kullanılarak dengelenmesiyle daha iyi anlaşılabilir. Bu metotta, H+, OH- iyonları, H2O ve elektronlar (oksidasyon değişikliklerini kompanse etmek için) hücrenin yarı-reaksiyonlarına ilave edilirler.
Prensipler > Redoks reaksiyonlarının dengelenmesi > Asidik ortam

Asidik ortamda, genel reaksiyonu dengelemek için yarı-reaksiyonlara H+ iyonları ve su ilave edilir.
Örneğin, manganez sodyum bizmutat ile reaksiyona girdiğinde;
Dengelenmemiş reaksiyon:  {\mbox{Mn}}^{2+}(aq)+{\mbox{NaBiO}}_{3}(s)\rightarrow {\mbox{Bi}}^{3+}(aq)+{\mbox{MnO}}_{4}^{-}(aq)\,
Oksidasyon:  {\mbox{4H}}_{2}{\mbox{O}}(l)+{\mbox{Mn}}^{2+}(aq)\rightarrow {\mbox{MnO}}_{4}^{-}(aq)+{\mbox{8H}}^{+}(aq)+{\mbox{5e}}^{-}\,
Redüksiyon:  {\mbox{2e}}^{-}+{\mbox{6H}}^{+}(aq)+{\mbox{BiO}}_{3}^{-}(s)\rightarrow {\mbox{Bi}}^{3+}(aq)+{\mbox{3H}}_{2}{\mbox{O}}(l)\,
Nihayet reaksiyon, redüksiyon yarı-reaksiyonundaki elektron sayısı ile oksidasyon yarı-reaksiyonunu ve oksidasyon yarı-reaksiyonundaki elektron sayısı ile redüksiyon yarı-reaksiyonunu çarparak dengelenir.
ve dengelenmiş reaksiyon:
şeklinde gösterilebilir.
Prensipler > Redoks reaksiyonlarının dengelenmesi > Alkali ortam

Alkali ortamda, genel reaksiyonu dengelemek için, yarı reaksiyonlara OH– iyonları ve su ilave edilir. Örneğin, potasyum permanganat ile sodyum sülfit arasındaki reaksiyonda:
Dengelenmemiş reaksiyon:
 {\mbox{KMnO}}_{4}+{\mbox{Na}}_{2}{\mbox{SO}}_{3}+{\mbox{H}}_{2}{\mbox{O}}\rightarrow {\mbox{MnO}}_{2}+{\mbox{Na}}_{2}{\mbox{SO}}_{4}+{\mbox{KOH}}\,
Redüksiyon:  {\mbox{23e}}^{-}+{\mbox{2H}}_{2}{\mbox{O}}+{\mbox{MnO}}_{4}^{-}\rightarrow {\mbox{MnO}}_{2}+{\mbox{4OH}}^{-}\,
Oksidasyon:  {\mbox{2OH}}^{-}+{\mbox{SO}}_{3}^{2-}\rightarrow {\mbox{SO}}_{4}^{2-}+{\mbox{H}}_{2}{\mbox{O}}+{\mbox{2e}}^{-}\,
Asidik ortamdakine benzer şekilde, zıt yarı reaksiyonların elektron sayıları ile çarpılarak genel reaksiyon dengelenir.
Dengelenmiş denklem:
Prensipler > Redoks reaksiyonlarının dengelenmesi > Nötr ortam

Asidik ortamda kullanılan metot izlenir. Örneğin, propan gazının tam yanma reaksiyonunun, elektron iyon metodu kullanılarak dengelenmesi gibi:
Dengelenmemiş reaksiyon:  {\mbox{C}}_{3}{\mbox{H}}_{8}+{\mbox{O}}_{2}\rightarrow {\mbox{CO}}_{2}+{\mbox{H}}_{2}{\mbox{O}}\,
Redüksiyon:  {\mbox{4H}}^{+}+{\mbox{O}}_{2}+{\mbox{4e}}^{-}\rightarrow {\mbox{H}}_{2}{\mbox{O}}+{\mbox{H}}_{2}{\mbox{O}}\,
Oksidasyon:  {\mbox{6H}}_{2}{\mbox{O}}+{\mbox{C}}_{3}{\mbox{H}}_{8}\rightarrow {\mbox{3CO}}_{2}+{\mbox{20e}}^{-}+{\mbox{20H}}^{+}\,
Asidik ve bazik ortamlardakine benzer şekilde, zıt yarı reaksiyonların elektron sayıları ile çarpılarak genel reaksiyon dengelenir.
Dengelenmiş denklem: