Humus, Suriye
Demografi

| Yıl | Nüfus |
| --- | --- |
12. yüzyıl: ~7,000
1785: ~2,000
1860'lar (tahmîni): 15,000–20,000
1907 (tahmîni): ~65,000
1932 : 65,000
1960 : 136,000
1978 : 306,000
1981 : 346,871
1994 : 540,133
2004 : 652,609
2005 (tahmîni): 750,000
2008 (tahmîni): 823,000
2012 (geçerli sayım): 900,492
2013 (tahmîni): Suriye İç Savaşı sebebiyle düşüş beklenmektedir.
Humus, 7,000 üzerindeki nüfusuyla, 12. yüzyıl, İslam kontrolü altındaki Suriye döneminde, ülkedeki en büyük şehirlerden biri olmuştur. 1785 yılında ise, şehrin nüfusu 2,000 üzerine kadar azalmıştır, bu sayı ise neredeyse tamamen Müslüman ve Yunan Ortodoks inançları arasında ayrılmıştır. 1860'lı yıllarda nüfusta bir sıçrama görüldü ve toplam nüfus 15,000 ila 20,000 kişiyi bulmuştur. 1907 yılında, Humus'un nüfusu, üçte ikisini Müslümanların ve geriye kalan Hristiyanların oluşturduğu, kabaca 65,000 kişi civarında seyretmiştir. 1981 yılının nüfus sayımında şehir nüfusu 346,871 de kalmış, 1994 yılında 540,133'e yükselmiştir. Suriye Merkez İstatistik Bürosu'nun, 2004 yılı sayımına göre Humus, %51.5'ini erkeklerin, %48.5'ini isi kadınların oluşturduğu, toplam 652,609 kişilik bir nüfusa sahip bulunmuştur. Bağımsız bir 2005 yılı sayımında şehir 750,000, 2008 Suriye sayımına göre ise Humus'un nüfusu 823,000 olarak sayılmıştır. Özel 2012 yılı sayımlarına göre ise Humus'un nüfusu, 900,492 olarak belirlenmiştir. 2013 yılı ve sonrasındaysa resmî veya özel bir sayım yapılmasa da, son zamanlarda şiddeti iyice artan Suriye İç Savaşı sebebiyle, birçok Suriyelinin, çeşitli ülkelere mülteci olarak gitmesi sebebiyle, ülke genelinin ve dolayısıyla Humus'un da nüfusunda büyük bir düşüş beklenmektedir.
Günümüzde, Humus nüfusu, Suriye'nin genel din çeşitliliğini yansıtır (Savaş harici geniş zaman). Ve çoğunlukla Sünni Müslümanlardan oluşurken, Alevi Müslüman, Yunan Ortodoks ve Süryani Ortodoks azınlıklarda bulunur. 1880'lerde, "Batı Filistin Araştırması", Humus bölgesi ve yakın çevresinde yaşayan 5,500 civarı Yunan Ortodoks Hristiyan ve 1,500 civarı Süryani Ortodoks Hristiyan olduğunu gözler önüne sermiştir. Tarihte uzun yıllar boyunca Antakya (Hatay)'da yer alan ve Süryani Ortodoksluğunun merkezi olan, Süryani Ortodoks Patrikhanesi, 13. yüzyıl'da Mardin'e taşındıktan sonra, 1933'te olumsuz bir politik durum sebebiyle Humus'a taşınmış ve Humus manastırı ve şehri, 1933'ten, 1959'a kadar, 26 yıl boyunca Süryani Ortodoks Kilisesi ve mezhep mensuplarının dini merkezi olmuştur. Sonrasında daha uygun görülmesi sebebiyle merkez Şam'a taşınmıştır.
1948 Filistinli Göçü'nden sonra, Orta Doğu'da çeşitli ülkelerde kurulan Filistin Mülteci Kampları'ndan birisi de Humus'ta, Humus Kampı adı altında yer almaktadır ve 14,000 üzerinde Filistinli mülteci yaşamaktadır. Kampın çoğu sakini, eskiden Kuzey Filistin olarak geçen ve şu anda, diğer Filistin bölgeleri (Batı Şeria, Gazze Şeridi) aksine, tamamıyla İsrail kontrolünde olan bölgeden, Akka ve Hayfa şehirlerinden gelmektedir.
20. yüzyıl başlarında, günümüzde hâlâ tartışma konusu olan, Ermeni Kırımı sırasında, Osmanlı Devleti'nin, Zorunlu Göç Yasası ile çeşitli yerlere taşıdığı Ermenilerden, 20,000 kadarı, Osmanlı kontrolü altında, o zamanlar Osmanlı Devleti sınırları içerisinde ve Orta Doğu topraklarının ortalarında yer alan Humus'a ve çevre köylere göç etmiş/ettirilmiştir.
Şehirde, küçük bir Yunan azınlık toplulukta yaşamaktadır ve şehrin çeşitli bölgelerinde toplanmışlardır.
Elagabalus'a adanan, Emesa Tapınağı'nın ve El-Gebal'e ibadet edilmesini sağlayan içerisindeki kutsal taşın resmedildiği bir Roman parası. Bu taş Hacerü'l-Esved'e de benzetilir. Paranın öbür yüzünde ise hile ile tahta geçen Uranius Antoninus görülmektedir
Humus'un yaklaşık 40 kilometre batısında bulunup, ünlü bir UNESCO Dünya Mirası olan Krak des Chevaliers.
Gaius Julius Sampsigeramus'un mezarı.
Tarihi, 6. yüzyıl'a kadar dayanan, Aziz Elian Kilisesi'nde bulunan bazı freskler.
Müslüman fethiyle beraber, camiye çevrilen, Büyük El Nuri Camii'nin içerisinden bir kesit.
Louis-François Cassas tarafından çizilen, Humus'un romantik bir illüstrasyonu. Yerdeki sanatçı, kendi korumaları tarafından ve meraklı yerel halk tarafından sarılmış bir şekilde, Ortaçağ Humus Kalesi'ni çizmektedir. Bir Gezgin ve ressam olan Cassas, bu sanatçıda kendisini ifade etmiştir.
Humus'taki, Osmanlı mimarisi'nin önemli ve büyük bir örneği olan, hala aktif konumdaki, Halid bin Velid Camii.
1920'den, 1924'e, Fransız Halep Devleti ve Fransız Şam Devleti'nin birleştirilerek, Fransız Suriye Devleti'nin (Fransız Suriye Bölgesi) kurulmasına kadar, Humus'un idari olarak bağlı kaldığı, Fransız Şam Devleti bayrağı.
Gece yapılıcak, oturma eyleminden hemen önce Kuvvetli Meydanı yakınlarında, Kuvvetli Caddesi'nde (Kuvatlı Caddesi, Quwatli Street), Beşşar Esad yönetimi ve yanlılarına karşı, gösteri yapan onbinlerce Humus sakini.