Marie-Louise von Motesiczky
Yaşamı ve çalışmaları

Marie-Louise, okulu henüz on üç yaşında bıraktıktan sonra Viyana, Lahey, Frankfurt, Paris ve Berlin'de sanat derslerine katıldı. 1927/28'de Max Beckmann tarafından Frankfurt'taki Städelschule'deki ustalık sınıfına katılmaya davet edildi. Beckmann, 1920'de Motesiczky ailesiyle tanıştırıldı. 1925'te ikinci eşi olacak şarkıcı Mathilde von Kaulbach ('Quappi', 1904–86) ile onlar aracılığıyla tanıştı. Beckmannın etkisi erken dönem portrelerinde, natürmortlarında ve 1940'lardan itibaren alegorik konularda görülüyordu. Ayrıca Marie-Louise'in ömür boyu arkadaşı ve akıl hocasıydı. Max Beckmann'dan sonra eserlerini etkileyen ikinci büyük isim Oskar Kokoschka'ydı. Geniş arkadaş çevresi arasında heykeltıraş Marie Duras, sanat tarihçisi Sir Ernst Gombrich ve sanatçı Milein Cosman da vardı.
12 Mart 1938'deki Anschluss'un (Avusturya'nın Alman Üçüncü Reich'ına ilhakı) ertesi günü, Marie-Louise ve annesi Henriette Viyana'dan ayrıldı. Marie-Louise'in teyzesi Ilse von Leembruggen'in Lahey'de yaşadığı Hollanda'ya gitti. Orada Ocak 1939'da ilk kişisel sergisini açtı, ancak kısa süre sonra annesiyle birlikte İsviçre üzerinden İngiltere'ye gitti. Londra'da Oskar Kokoschka (1886-1980) ile buluştular. Marie-Louise'in otuz yıldan fazla sürecek bir ilişki geliştireceği yazar Elias Canetti (1905-94) ile tanıştı ve yazışmaları 1992'ye kadar devam etti. Canetti, 1942'de 'Marie-Louise'e bir aforizma koleksiyonu verdi (bunlar ölümünden sonra yayınlandı). Marie-Louise'in Canetti'nin portresi Londra'daki Ulusal Portre Galerisi'ndedir. Kardeşi Karl Viyana'da kalmıştı. Marie-Louise'in resimleri de dahil olmak üzere eşyalarının önemli bir bölümünü Londra'ya göndermeyi başardı. Bunlar sonunda Marie-Louise ve annesi tarafından 1941'de Londra'ya yapılan bombalı saldırıların ulaşamayacağı bir yerde satın alınan Buckinghamshire'daki Amersham'daki eve yerleştirildi. Marie-Louise bundan sonra Amersham'da ve daha sonra Hampstead'de yaşadığı her yerde yalnızca stüdyosu için değil, aynı zamanda Canetti'nin Viyana'daki kütüphanesi ve Canetti için de yer sağlandı.
Britanya'da von Motesiczky, Uluslararası Sanatçılar Birliği'ne katıldı. 1944'te Londra'daki Çekoslovak Enstitüsü'nde eserleri sergilendi. Savaştan sonra, annesi 1960 yılına kadar Amersham'da kalırken, o Londra'da bir daire kiraladı. Hayatlarının geri kalanında evleri olacak olan Hampstead'deki 6 Chesterford Gardens'taki büyük bir eve taşındılar. 1952'de Lahey ve Amsterdam'da açılan iki kişisel sergiyi, 1950'lerde ve 60'larda Almanya ve Avusturya'da açılan başka sergiler izledi. Chesterford Gardens'a taşındıktan sonra Marie-Louise'in zamanının çoğu giderek annesinin bakımına ayrıldı. Bu, pek çok açıdan onun en dikkat çekici çalışmasını ortaya çıkardı. Annesinin, yaşın getirdiği tahribatları ama aynı zamanda iki kadın arasındaki derin duygusal bağı da ifade eden bir dizi gözü kara portre bu durumun örneğidir. Beckmann ve Kokoschka'nın etkisi yanında Marie-Louise'in kendine özgü bir tarzının gelişimi izlenmeye başladı.
Kendi ülkesindeki ilk başarı, 1966'da Viyana Secession'da, daha sonra Linz, Bremen ve Münih'e giden büyük bir kişisel sergi düzenlemesiyle geldi. Birleşik Krallık'taki atılımı, 1985 yılında Londra'daki Goethe Enstitüsü'nde büyük bir retrospektifle gerçekleşti. Büyük beğeni topladı ve büyük bir Avusturyalı sanatçı olarak itibarının pekiştiğini gördü. Ancak sergileme sadece gösteri amçlıydı. The Independent'ın ölüm ilanında yazdığı gibi; "Motesiczky'nin resimlerini hiçbir zaman satmasına gerek olmadı, aslında onları yanında tutmayı tercih etti". Retrospektife Gunther Busch, Richard Calvocoressi ve Ernst Gombrich'in makaleleri eşlik etti. Tate Galerisi üç tablo aldı ve sergi Cambridge'deki Fitzwilliam Müzesi'ne kondu. Hayatının son büyük sergisi 1994 yılında Viyana'daki Avusturya Galerie Belvedere'de gerçekleşti. Marie-Louise, 10 Haziran 1996'da Londra'da öldü. Külleri Viyana'daki Döbling Mezarlığı'ndaki aile mezarlığına gönderildi.