Memetik
Uygulamalar

Memetiği uygulayan araştırma metodolojileri birçok isimle anılır: Viral pazarlama, kültürel evrim, fikirlerin tarihi, sosyal analitik ve daha fazlası. Bu uygulamaların çoğu, doğrudan memler üzerine literatüre atıfta bulunmaz, ancak kültürün anlamsal birimlerini, bilimsel çalışma ile ilgili olduğu varsayılan, kendi kendini kopyalayan ve mutasyona uğrayan bilgi kalıpları olarak ele alan, fikir yayılımının evrimsel merceği üzerine kuruludur. Örneğin, halkla ilişkiler alanı, yeni fikirleri tanıtma ve sosyal söylemi değiştirme girişimleriyle doludur. Bunu yapmanın bir yolu, bir mem tasarlamak ve onu çeşitli medya kanalları aracılığıyla dağıtmaktır. Uygulamalı memetiğin tarihi bir örneği, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk Körfez Savaşı'nın bir parçası olarak 1991'de yürütülen Halkla İlişkiler kampanyasıdır.
Memetiğin zor bir karmaşık sosyal sistem sorununa, çevresel sürdürülebilirliğe uygulanması yakın zamanda thwink.org'da denendi Çeşitli stok ve akış simülasyon modellerinde meme türlerini ve memetik enfeksiyonu kullanan Jack Harich, en iyi -ve belki de sadece- memler tarafından açıklanabilen birkaç ilginç fenomen gösterdi. Bir model, Politik İktidar Yerinin Düello Döngüleri, siyasette yolsuzluğun norm olmasının temel nedeninin, bir diğeriyle karşı karşıya gelen bir geri bildirim döngüsünün yapısal avantajından kaynaklandığını ileri sürdü. Başka bir model, Zor Problemlere Çözümlerin Memetik Evrimi, karmaşık çözümlerin zaman içinde nasıl geliştiğini ve bu sürecin nasıl geliştirilebileceğini göstermek için memleri, evrimsel algoritmayı ve bilimsel yöntemi kullandı. Bu modellerden elde edilen içgörüler, sürdürülebilirlik sorununa memetik çözüm öğeleri tasarlamak için kullanılıyor.
Sürdürülebilirlik alanındaki diğer bir memetik uygulaması, 2013 baharında Joe Brewer ve Balazs Laszlo Karafiath tarafından yürütülen çalışmadır. Bu çalışma, Twitter ve Facebook'tan toplanan 1000 benzersiz metin tabanlı ifade ve iklim aktivistleriyle yapılandırılmış görüşmelere dayanmaktadır. Başlıca bulgu, küresel ısınma meminin yayılmada etkili olmamasıydı çünkü onu öğrenen insanların zihninde duygusal baskıya neden oluyordu. İklim değişikliği hakkındaki söylemde, her biri diyaloğun gerçekleştirilebileceği bir rezonans noktasını temsil eden beş merkezi gerilim ortaya çıktı. Gerilimler, Uyum/Uyumsuzluk (insanlar doğal dünyanın bir parçası olsun ya da olmasın), Hayatta Kalma/Yok Olma (geleceği, uygarlığın apokaliptik çöküşü ya da insan ırkının tamamen yok olması olarak tasavvur etmek), İşbirliği/Çatışma (insanlık sorunları çözmek için bir araya gelebilir mi?), Momentum/Tereddüt (iklim değişikliğini ele almak için toplu ölçekte ilerleme kaydedip kaydetmediğimiz hakkında) ve Elitist/Sapkın (tartışmanın her iki tarafının karşı tarafın uzmanlarını güvenilmez addedmesi).
Ben Cullen, kitabı Bulaşıcı Fikirler 'de mem fikrini arkeoloji disiplinine getirdi. "Kültürel Virüs Teorisi" terimini icat etti ve bunu arkeoloji teorisini neo-Darwinci paradigmaya iliştirmek için kullandı. Arkeolojik memetik, mem kavramının özellikle maddi kültüre uygulanmasına yardımcı olabilir.
Center Leo Apostel for Interdisipliner Studies'den Francis Heylighen, "memetik seçim kriterleri" dediği şeyi öne sürdü. Kriterler, bu seçim kriterlerinin nicel analizlerin testine dayanıp dayanamayacağını bulmak için özel bir uygulamalı memetik alanının yolunu açtı. 2003 yılında Klaas Chielens, seçim kriterlerinin test edilebilirliği üzerine bir yüksek lisans tezi projesinde bu testleri gerçekleştirdi.
Bencil Sesler ve Dilbilimsel Evrim'de, Avusturyalı dilbilimci Nikolaus Ritt, memetik kavramları işlevselleştirmeye ve bunları erken İngilizcedeki uzun vadeli ses değişimlerinin ve değişim komplolarının açıklanması için kullanmaya çalıştı. Kültürel değişimi ele almak için genelleştirilmiş bir Darwinci çerçevenin, yerleşik, konuşmacı merkezli yaklaşımların bunu yapamadığı durumlarda açıklamalar sağlayabileceği iddia edilmektedir. Kitap, memlerin olası maddi yapısı hakkında nispeten somut önerilerde bulunur ve deneysel olarak zengin iki vaka çalışması sunar.
Avustralyalı akademisyen SJ Whitty, proje yönetiminin özünde uygulayıcılarının dili ve hikâyeleri olan bir mem kompleksi olduğunu savundu. Bu radikal yaklaşım, bir projeyi ve yönetimini bir illüzyon olarak görür: insan beyni tarafından yaratılan, biçimlendirilen ve etiketlenen duygular, beklentiler ve duyumlar topluluğu hakkında bir insani kurgu. Whitty'nin yaklaşımı, proje yöneticilerinin proje yönetimini kullanma nedenlerinin bilinçli olarak karı maksimize etmeye yönelik olmadığını düşünmelerini ve proje yönetimini doğal olarak meydana gelen, kendi kendine hizmet eden, organizasyonları kendi amaçları doğrultusunda şekillendiren gelişen bir süreç olarak düşünmeye teşvik edilmesini gerektirir.
İsveçli siyaset bilimci Mikael Sandberg, kurumsal ve teknolojik evrimin " Lamarkçı" yorumlarına karşı çıkıyor ve 1990'larda İsveç'te hükümet ve özel kuruluşlarda bilgi teknolojilerinin yaratıcı inovasyonunu memetik bir bakış açısıyla inceliyor. Aktif ("Lamarkçı") BT stratejisinin etkilerini kullanıcı-üretici etkileşimi ile karşılaştıran İsveçli kuruluşlardan elde edilen kanıtlar, ortak evrimsel etkileşimin BT yaratıcılığının arkasında "Lamarkçı" BT stratejisinden neredeyse dört kat daha güçlü bir faktör olduğunu göstermektedir.