Birahane Darbesi
Yargılanma ve hapishane

Darbe girişiminden iki gün sonra Hitler tutuklandı ve özel Halk Mahkemesi'nde vatana ihanetle suçlandı. Hermann Göring ve Ernst Hanfstaengl de dahil olmak üzere diğerleri Avusturya'ya kaçarken, Rudolf Hess de dahil olmak üzere bazı komplocu arkadaşları da tutuklandı. Nazi Partisi'nin genel merkezine baskın düzenlendi ve gazetesi Völkischer Beobachter (Halkın Gözlemcisi) yasaklandı. Ocak 1924'te, bir acil durum kararnamesi olan Emminger Reformu, jüri sistemini kaldırdı ve onun yerine Almanya yargısında karma bir yargıçlar ve meslekten olmayan yargıçlar sistemi getirildi.
Bu, Hitler'in yasalarla ilk kez başı belaya girmiyordu. Eylül 1921'deki bir olayda, o ve SA'nın bazı adamları, Bavyera federalisti Otto Ballerstedt'in hitap edeceği Bayernbund'un ("Bavyera Birliği") bir toplantısını dağıttı ve bunun sonucunda Naziler tutuklandı. Hitler, üç aylık hapis cezasının bir aydan biraz fazlasını çekti. Yargıç Georg Neithardt, Hitler'in her iki davasında da baş yargıçtı.
Hitler'in davası 26 Şubat 1924'te başladı ve 1 Nisan 1924'e kadar sürdü. Lossow, kovuşturmada baş tanık olarak görev yaptı. Hitler, duruşmada ses tonunu yumuşattı, savunmasını halkın iyiliğine özverili bağlılığına ve onları kurtarmak için cesur eylem ihtiyacına odaklayarak her zamanki anti-Semitizm içeren konuşmalarına başladı. Darbenin kendi sorumluluğunda olduğunu iddia ederek Führer veya 'lider' unvanına ilham verdi.
Meslekten olmayan yargıçlar fanatik bir şekilde Nazi yanlısıydı ve başyargıç Georg Neithardt tarafından Hitler'i beraat ettirmekten caydırılması gerekiyordu. Hitler ve Hess, vatana ihanetten Festungshaft'de ('kale hapsi') beş yıl hapis cezasına çarptırıldı. Festungshaft, o zamanlar Alman hukukunda mevcut olan üç tür hapis cezasının en hafifiydi; mahkûmlar zorla çalıştırılmadan muaf tutuldular, kendilerine makul ölçüde konforlu hücreler sağlandı ve mahkûmun neredeyse her gün saatlerce ziyaretçi kabul etmesine izin verildi. Bu, yargıcın onurlu ancak yanlış yönlendirilmiş saiklere sahip olduğuna inandığı kişiler için geleneksel cezaydı ve Gefängnis (ortak hapishane) veya Zuchthaus (disiplin hapishanesi) cezasının damgasını taşımadı. Sonuç olarak, Hitler iyi halden dolayı erken salıverilmeden önce bu cezanın sekiz aydan biraz fazla bir süre yattı. İddiaya göre hapishane yetkilileri, Hitler'i serbest bırakmaya ikna etmesini önlemek için sağır gardiyanlar vermek istediler.
Hitler'in hitabetinin yetersiz kaldığı ilk duruşma olmasına rağmen duruşmayı, mahkeme salonunda konuşmalar yaparak fikirlerini yaymak için bir fırsat olarak kullandı. Olay ertesi gün gazetelerde geniş yer buldu. Yargıçlar etkilendi (Başkan Yargıç Neithardt, duruşmadan önce sanıklara kayırma eğilimindeydi) ve sonuç olarak, Hitler hapishanede sekiz aydan biraz fazla yattı ve 500 Reichsmarks para cezasına çarptırıldı. Ludendorff da Münih'te yargılandı. Ludendorff'un, orada tesadüfen bulunduğu hikâyesi, savaştaki hizmetleri ve bağlantıları ile birlikte Kapp Darbesinde kullandığı bir açıklama sayesinde beraat etti. Hem Röhm hem de Wilhelm Frick suçlu bulunmalarına rağmen serbest bırakıldı. Bu arada Göring, bacağına aldığı kurşun yarası nedeniyle kaçmıştı, bu da onun morfin ve diğer ağrı kesici ilaçlara giderek daha fazla bağımlı hale gelmesine neden oldu. Bu bağımlılığı hayatı boyunca devam etti.
Hitler'in duruşmadaki en büyük endişelerinden biri, Bavyera hükûmeti tarafından memleketi Avusturya'ya geri gönderilme riskiyle karşı karşıya olmasıydı. Duruşma yargıcı Neithardt, Hitler'e sempati duydu ve Weimar Cumhuriyeti'nin ilgili yasalarının "Hitler gibi bir Alman gibi düşünen ve hisseden" bir adama uygulanamayacağına karar verdi. Sonuç, Nazi liderinin Almanya'da kalması oldu.