Aleksandr İzvolski
Bosna krizi

Ana madde: Bosna krizi
Bir diğer öncelikli hedef, Rusya'nın uzun süredir devam etmekte olan Boğaziçi ve Çanakkale Boğazı'nın (beraber "Boğazlar" olarak bilinir) Rus savaş gemilerine açma (yani, ön şart olmadan serbest dolaşım izni verilmesi ve Rusya'ya münhasır hak olarak tanınması) hayata geçirmek, bu Rusya'ya, Akdeniz'e serbest geçiş ve Karadeniz Filosunu sadece Karadeniz bölgesinin sahil savunması için değil ama aynı zamanda onu küresel çıkarlarını desteklemekte kullanma şansı verecekti.
1881'de yenilenen Üç İmparator İttifakı'nın gizli maddelerinden birinde, Avusturya-Macaristan, 'uygun gördüğü anda Bosna-Hersek'i ilhak etme hakkı' olduğunu savundu ve iddianın aralıklı olarak Avusturya-Rusya anlaşmalarında tekrar edildiği belirtildi. Buna Rusya tarafından itiraz edilmedi, ancak St Petersburg şartları dayatmaya devam etti. İzvolski, Çar II. Nikolay'ında desteğiyle, Rusların Boğazlara erişiminin iyileştirilmesi için Avustuya'nın desteği karşılığında Bosna-Hersek'in ilhakını önerdi. Bu amaçla İzvolski, 16 Eylül 1908'de Buchlov'un Moravya kalesinde, Avusturya Dışişleri Bakanı Baron (sonra Kont oldu) Alois Lexa von Aehrenthal bir araya geldi ve orada Boğazların Rusya'ya açılması ve daha sonraki bir diplomatik konferansta böyle bir açılışı desteklemek karşılığında Avusturya'nın Bosna-Hersek'e katılmasını desteklemeyi kabul etti.
Aehrenthal'in, 5 Ekim 1908'de ilhak ilanı, Osmanlı İmparatorluğu pahasına, Berlin Antlaşması şartlarının değiştirilmesi önemli bir Avrupa krizi yarattı. İzvolski, Aehrenthal ile herhangi bir anlaşmaya vardığını reddetti. Daha sonra Aehrenthal'ın niyetlerinin önceden bilindiğini bile reddetti ve Bosna-Hersek'in statüsüyle başa çıkmak için çağrılan bir toplantıya başarısız davrandı. Diplomasideki 'çıkmaz' ancak, Almanların Rusların eninde sonunda birleşmeyi kabul etmeleri ve Sırbistan'a da aynı şekilde davranmalarını talep ettikleri 1909 yılının St Petersburg notuna göre çözüldü. Alman Başbakanı Bülow, Sırbistan'da bir Avusturya savaşı olasılığı olduğunu ve daha doğrudan ihtimal İzvolski'nin orijinal ilhak anlaşmasında kayıtsız kaldıklarını ispatlayan belgeleri Almanlar tarafından serbest bırakılmacağını belirtti. İzvolski hemen destek verdi. Rus pan-Slavcıları tarafından (Bosna'yı kendilerinin olduğunun hisseden) Sırplara "ihanet" ettiği düşünülen, şaşkın İzvolski nihayet görevden alındı.
Tarihçilik, geleneksel olarak Avusturyalı ilhak krizini Aehrenthal'ın kapısına koyar. Bununla birlikte, tarihçi Christopher Clark, I. Dünya Savaşı'nın sebepleri üzerindeki 2012 yılındaki Sleepwalkers isimli çalışmasında, şu görüşü sunar "kanıtlar, krizin yaptığı seyir gösteriyor ki İzvolski iş ve itibarını kurtarmak için en abartılı düzende yalan söyledi. Rus dışişleri bakanı, [ilk] Londra'nın Boğazlar'ın Rus savaş gemilerine açılmasına olan talebini destekleyeceği yönünde [ve] ilhakın Rus ulusalcı görüşüne olan etkisini büyük ölçüde küçümseyerek iki ciddi hata yapmıştı, [ne zaman] St Petersburg'daki basın tepkisinin rüzgarını aldı, hatasını fark etti, panikledi ve kendisini Aehrenthal tarafından kandırıldığı üzerine inşa etmeye başladı." İlhak krizini takip eden yıllar, artan 'şovenist halk duygusu' ortamında ve yaşamsal bir ilgi alanında aşağılanma duygusu ile Ruslar önemli bir askeri yatırım programı başlattıkları görülür.