stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Davudî İsmailîlik

Davudî İsmailîlik veya Davudî İsmailîyye, Nizarî İsmailîlik'ten sonraki en yaygın İsmailiyye koludur. Kökeni birçok ayrışmaya dayanmaktadır. 1094 yılında Fâtımî Hâlifesi ve sultanı Ebû Tamîm Ma’add el-Mûstensir bil-Lâh'ın ölümünün ardından halef oğul Nizâr'ın yerine daha küçük olan ʿAhmed el-Mustâ‘lî vezir El-Melik el-Efdâl ibn Bedr el-Cemâli Şehenşâh tarafından tahta geçirilmiş ve imâm olarak ilân edilmiştir.
Davudîler geleneksel kıyafetleriyle.
Tâyyîb’îyye İmâmet i'tikadı ve diğer Mustâ‘li Bohralar'ın sırasıyla ana gövde olan "Davudî İsmailîyye" kolundan ayrılış tarihleri.
Nizâr el-Mustafâ'nın taraftarları Nizarî İsmâilîyye'yi oluşturarak ayrılırken, daha sonraları ʿAhmed el-Mustâ‘lî'nin taraftarları sayılan Mustâlîlik kolu ise yine bir taht karmaşası sonucu Hâfızîler ve Tâyyibîler olarak ikiye ayrılmıştır.
Tarihçe

Daha sonra ise Tâyyibî kolu tekrar büyük bir ayrışmaya sahne olmuş, 1592 yılında Süleyman bin Hassan'ın Hindistan'daki 27nci Dâ'î el-Mutlak olan Seyyidnâ Davûd Bin Kutub Şah'ı tanımaması üzerine, Yemen'de "Ehl-i Hakk" olarak da bilinen Süleymânî Buhra oluşmuştur. Böylece Tâyyibîliğin ikiye bölünmesi üzerine Hindistan'da Davudî İsmâilîlik, Yemen'de de Süleymanî İsmâilîlik kolları ortaya çıkmıştır.
Günümüzde ise bu Fâtımî-Tâyyibî-Davûdîlik dâvet hareketinin başında Elli Üçüncü Dâ'î el-Mutlak olan El-Cemeâ't-us Seifiyeh Akademisi eski Rektörü Syedna "Mufaddal Seif’ûd-Dîn" bulunmaktadır.
Ayrıca bakınız: Ebû Tamîm Ma’add el-Mûstensir bil-Lâh, El-Melik el-Efdâl ibn Bedr el-Cemâli Şehenşâh, ʿAhmed el-Mustâ‘lî, İsmâilîyye, Mustâlî, Tâyyibî, Nizârîlik ve Alevî-Tâyyîbî-Davûdî Dâ’î/Me’zûn el-Mutlak listesi
İsmâilîlik soy ağacı

|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
Dávid Sigér

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Dávid Miklós Sigér
Doğum tarihi:  30 Kasım 1990 (33 yaşında)
Doğum yeri:  Debrecen, Macaristan
Boyu:  1,75 m (5 ft 9 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Ferencváros
Numarası:  18
Altyapı kariyeri
2002-2007:  Debrecen
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2007-2014 |  Debrecen |  0 |  (0) |
| 2008-2010 |  → Létavértes (kiralık) |  50 |  (9) |
| 2012 |  → Létavértes (kiralık) |  15 |  (3) |
| 2012-2013 |  → Mezőkövesd (kiralık) |  16 |  (1) |
| 2014-2018 |  Balmazújváros |  123 |  (12) |
| 2018- |  Ferencváros |  89 |  (8) |
| Toplam |   |  293 |  (33) |
Millî takım kariyeri
| 2019- |   Macaristan |  14 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 6 Ağustos 2023 (2023-08-06) 
Dávid Miklós Sigér (d. 30 Kasım 1990), orta saha pozisyonunda görev yapan Macar futbolcudur.
Garum

Baelo Claudia'da bir garum imalethanesi
Garum, villa Aulus Umbricius Scaurus, Pompeii; G(ari) F(los) SCAM(bri) SCAURI
Garum, Antik Roma döneminde yemeklerde kullanılan bir tür balık sosudur. Afrodizyak etkisi olduğuna inanılırdı. Roma'da daha yaygın olmasına rağmen Antik Yunanistan'dan gelmiştir.
Daha çok Ton balığı, yılan balığı gibi balıkların iç organlarının tuzlanmasıyla yapılırdı. Şarap, sirke, karabiber, yağ ve su gibi katkılarda kullanılırdı. Genel olarak yemeklerde kullanılmasının yanına ilaç olarak veya kozmetik amaçlı da kullanılmıştır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Garudinodes

Garudinodes, Arctiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Garudinia

Garudinia, Arctiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Dongtai

| Dongtai 东台市 |
| --- | --- |
İlçe düzeyi şehir
Dongtai şehri
Dongtai İstasyonu
DongtaiDongtai'nin Çin'deki konumu
Koordinatlar: 32°47′42″K 120°31′8″D﻿ / ﻿32.79500°K 120.51889°D﻿ / 32.79500; 120.51889
Ülke:  Çin
Eyalet: Jiangsu
İl düzeyi şehir: Yancheng
Yüzölçümü
 • Toplam: 3221 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 990.208
 • Yoğunluk: 307,42/km²
Zaman dilimi: UTC+08.00 (CST)
Resmî site www.dongtai.gov.cn
Dongtai (Çince: 东台市; pinyin: Dōngtái shì), Çin'in Jiangsu eyaletine bağlı Yancheng il düzeyi şehrinde bulunan bir şehirdir. Şehir, eyaletin doğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 3.221 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 990.208'dir.
Disjecta (Beckett deneme)

Disjecta: Miscellaneous Writings and a Dramatic Fragment (Disjecta: Çeşitli Yazılar ve Bir Dramatik Parça) Samuel Beckett'in kariyeri boyunca yazdığı, daha önceden toplu hâlde basılmamış yazılarından oluşan bir derlemedir. Derlemenin başlığı genelde yazılı yapıtlar için kullanılan ve dağılmış kalıntılar ve parçalar anlamına gelen Latince "disjecta membra" teriminden gelir. Derleme, James Joyce'un Our Exagmination Round His Factification for Incamination of Work in Progress 'de çıkmış olan Finnegans Wake adlı yapıtının ilk versiyonu hakkında Beckett'in tanınmış denemesini de içerir. Bazı denemeler yazıldığı özgün dille yayımlanmıştır.
İçindekiler

Ruby Cohn'in önsözü
İçindekiler > Bölüm I: Estetik üzerine denemeler

Dante...Bruno.Vico..Joyce - Finnegans Wake üzerine deneme
Le Concentrisme - hayali bir şair ve onun tarafından kurulduğu farzedilen akım üzerine bir açıklama (Fransızca)
Dream of Fair to Middling Women'dan seçmeler
1937 tarihli Almanca mektup (Almanca)
Les Deux Besoins (İki İhtiyaç) (Fransızca)
İçindekiler > Bölüm II: Yazarlar hakkında sözcükler

Diğer yazarlar
Mozart hakkında Mörike
Proust hakkında Feuillerat
Leishmann'ın Rilke çevirisi
Thomas McGreevy
Yeni İrlanda şiiri
Ezra Pound
Dante hakkında Papini
Sean O'Casey
Censorship in the Street (Sokakta sansür)
Jack B. Yeats
Denis Devlin
McGreevy on Jack B. Yeats hakkında McGreevy
Kendisi
The Possessed (Çılgın)
Murphy hakkında (McGreevy'ye)
Murphy hakkında (Reavy'ye)
1951 yapıtları hakkında
Oyun Sonu hakkında
Play hakkında
Murphy hakkında (Sighle Kennedy'e)
Oyun Sonu için program notu
İçindekiler > Bölüm III: Ressamlar hakkında sözler

Geer van Velde
La Peinture des van Velde (Van Veldelerin resmi) (Fransızca)
Peintres de l'Empêchement (Aksaklığın ressamları) (Fransızca)
Three Dialogues
Henri Hayden İnsan-Ressam (Fransızca)
Jack B. Yeats'a övgü (Fransızca)
Henri Heyden
Bram van Velde
Avigdor Arikha için (Fransızca)
İçindekiler > Bölüm IV: İnsan Arzuları

Tarihi bir oyundan bir parça.
Beckett 1936'da, Samuel Johnson'ın Vanity of Human Wishes şiirinden esinlenerek Human Wishes (İnsan Arzuları) adında bir uzun oyun yazmaya başladı. Yarım bırakılan bu oyunun bir kısmı daha önce 1980 yılında Ruby Cohnun Just Play'inde yayınlanmıştı.
| g t Samuel Beckett'ın düz yazı eserleri |
| --- | --- |
Romanlar: Sıradan Kadınlar Düşü • Mercier ile Camier • Murphy • Molloy • Malone Ölüyor • Adlandırılamayan • Watt •  Acaba Nasıl?
Öyküler: First Love • Fizzles • Stirrings Still • Compagnie • Mal vu mal dit • Worstward Ho • Le Dépeupleur
Öykü Toplamları: Aşksız İlişkiler • Hiç İçin Metinler
Kurgu dışı: Three Dialogues (Georges Duthuit ve Jacques Putnam ile birlikte) • Disjecta • Proust
Dosya tanımlayıcı

Dosya tanımlayıcı, Unix ve Unix benzeri işletim sistemlerinde internet soketi gibi her bir dosya veya giriş/çıkış kaynağı için işleme özgü benzersiz bir tanımlayıcıdır.
Dosya tanımlayıcıları genellikle pozitif tam sayılar ile ifade edilirler. Negatif değerler, bir değere sahip olmadığını veya hata durumlarını ifade etmek için kullanılır.
Dot and the Kangaroo

Aynı isimli film için Dot and the Kangaroo (film)sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Yazar: Ethel Pedley
İllüstratör: Frank Mahony
Ülke: Avustralya
Dil: İngilizce
Tür: Çocuk romanı
Yayım: 1899
Yayımcı: Angus & Robertson
Medya türü: Basılı
Sayfa: 81
ISBN: 1-4191-1659-2
OCLC: 224601955
Dot and the Kangaroo, Ethel Pedley'in yazdığı, 1899'da yayımlanan çocuk romanıdır. Avustralya'nın outback olan kısımlarında kaybolan ve başta kanguru olmak üzere antropomorfik diğer keselilerle arkadaşlık yapan Dot adlı kız çocuğunun başından geçenleri konu almaktadır. 1977'de animasyon film olarak sinemaya uyarlanmıştır.
Kitaptaki Dot, "yerli ayı" (koala kastedilerek) ve keseli sıçanın tasviri
Dot ile Kanguru'nun tanıştığı anı tasvir eden çizim
Fransa-Suriye Savaşı

| g t Fransa-Suriye Savaşı |
| --- | --- |
Çarpışmalar El Nusayriye Dağları  Halep Bölgesi  Meyselun  Şam  Sıçramalar Tel Hay  Samah  Kudüs
Fransa-Suriye Savaşı 1920'de yeni kurulan Suriye Arap Krallığı'nın Haşimi hükümdarları ile Fransa arasında gerçekleşti. Meyselun Muharebesi'nde doruğa ulaşan bir dizi çatışma sırasında Fransız kuvvetleri, 24 Temmuz 1920'de Şam'a girerek Haşimi hükümdar Kral Faysal ve yandaşlarının güçlerini yendi. 25 Temmuz'da Suriye'de, Alaeddin ed-Dürubi'nin başkanlığında yeni bir Fransız yanlısı hükûmet ilan edildi ve Suriye bölgesi sonunda Suriye ve Lübnan Mandası altında birkaç bağımlı devlete bölündü. Irak'taki yeni mandadaki konumlarından endişe duyan İngiliz hükümeti, kaçak Faysal'ı Irak'ın yeni kralı ilan etmeyi kabul etti.
Arka plan

Ana maddeler: Arap Ayaklanması ve 1919 Alevi İsyanı
Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru, Edmund Allenby'ın Mısır Seferi Kuvvetleri 30 Eylül 1918'de Şam'ı ele geçirdi ve kısa bir süre sonra 3 Ekim 1918'de Haşimi hükümdarı Faysal da Arap İsyanı'nın son aşamalarında Şam'a girdi. 5 Ekim 1918'de General Allenby'ın izniyle Faysal, Şam'da bir Arap anayasal hükûmetinin kurulduğunu duyurdu.
Osmanlı İmparatorluğu'nun işgal altındaki kalıntılarını Fransa ve İngiltere arasında bölen ve başlangıçta gizli bir antlaşma olan 1916 Sykes-Picot Anlaşması'nın uygulanmasının ardından, Levant'ta Fransız askeri yönetimi kuruldu. General Henri Gouraud, Fransız hükûmetinin Orta Doğu'daki temsilcisi ve Suriye merkezli Fransız Levant Ordusunun komutanı olarak atandı.
Avrupa'da Suriye Arap Krallığı'nı bir Fransız mandasına dönüştürecek olaylar yaşanırken, aynı zamanda el-Fatat (Genç Arap Topluluğu) gibi Suriye milliyetçisi toplumların ulusal bir kongreye hazırlanmalarını da hızlandıracaktı. Bu Suriye milliyetçisi toplumlar, Arap dünyasını Haşimi hükümdarı Faysal altında birleştiren bir Arap krallığı için tam bağımsızlığı savundular. Suriye Ulusal Kongresinin ilk resmi toplantısı 3 Haziran 1919'da yapıldı ve el-Fatat üyesi Haşim el-Etasi başkanlığına seçildi. 25 Haziran'da King-Crane Komisyonu Şam'a “Ya Bağımsızlık, Ya Ölüm” protestoları ile geldi. 2 Temmuz 1919'da Suriye Kongresi, Suriye'nin Faysal'ın kral olduğu tamamen bağımsız bir anayasal monarşi olarak kurulması, ABD'den yardım istenmesi ve Fransız iddialarının reddedilmesi ile ilgili bir dizi karar aldı. Faysal'ın ya İngilizlerin ya da Amerikalıların yardımına geleceğine ve Fransızlara müdahale edeceğine dair umutları, birçok kişinin Suriye Arap Krallığı'nın yaratılması ve yıkılması için belirleyici katalizör olarak gördüğü şeydi. İngiliz-Fransız Anlaşması ile umutlar hızla söndü. İngiliz-Fransız Anlaşması, İngiliz birliklerinin Suriye'den çekilmesine sebep oldu ve İngiliz ordusunun Suriye'deki müdahalesinin sona erdiğinin sinyalini verdi.
Sonunda Faysal, Ocak 1920'de Clemenceau ile, Fransızların Suriye devletinin varlığını destekleyeceğini ve Fransız hükûmeti danışmanlar ve teknik uzmanlar tedarik eden tek hükûmet olarak kaldığı sürece Suriye'de asker konuşlandırmayacağını şart koşan müzakerelere zorlanacaktı. Bu uzlaşma haberi, Faysal'ın Fransa'ya olan bağlılığını tersine çevirmesi için hemen baskı yapan, Faysal'ın şiddetle Fransız karşıtı ve bağımsızlık yanlısı destekçileri için iyiye işaret etmedi.
Savaş kronolojisi > Ülke çapında isyanlar

Ocak 1920'deki Clemenceau müzakerelerinin ardından, Suriye genelinde ara sıra Fransız kuvvetlerine yönelik şiddetli saldırılar meydana geldi ve Suriye Kongresi, Mart 1920'de Faysal'ı Suriye kralı ilan etmek ve Suriye Arap Krallığı'nı resmen kurmak için toplandı. Haşim el-Etasi başbakan oldu. Bağımsız Suriye Arap Krallığı, 8 Mart 1920'de Şam'da, egemenliğinin doğası konusunda Fransızlarla bariz bir anlaşmazlık içinde ilan edildi.
Bu eylem İngilizler ve Fransızlar tarafından derhal reddedildi ve Nisan 1920'de Milletler Cemiyeti tarafından San Remo Konferansı, Fransızların Suriye üzerindeki mandasını açıkça kurmak için çağrıldı. Kısaca, Suriye Arap milliyetçilerinin Fransızlarla savaşı, yeni ilan edilen Suriye Arap Krallığı için yıkıcı bir kampanya haline geldi. Bölgede Arap milisler tarafından başlatılan Tel Hai Muharebesi ve Samah'a yapılan baskın gibi çeşitli şiddet olayları, Fransızlara yönelik daha fazla uluslararası desteğe yol açtı.
Milletler Cemiyeti, Suriye'nin Fransız Mandasını planlandığı gibi verdikten sonra, Fransız General Gouraud, Suriye Arap Hükûmetine birliklerini dağıtması ve Fransız kontrolüne tabi tutması için bir ültimatom yayınladı. Fransızlarla uzun ve kanlı bir savaşın sonuçlarından endişelenen Kral Faysal, 14 Temmuz 1920'de bizzat teslim oldu, ancak mesajı General'e ulaşamadı ve Kral Faysal'ın savunma bakanı Yusuf el-Azma, kralı görmezden gelerek, Suriye Arap Krallığı'nı Fransız ilerleyişinden korumak için Meyselun'a bir ordu gönderdi. Şam Haşimi Hükûmeti, Fransız ültimatomuna isteksizce boyun eğdi ve birliklerini dağıttı.
Savaş kronolojisi > Meyselun Muharebesi

Ana madde: Meyselun Muharebesi
Kral Faysal'ın Fransa'nın ültimatomunu kabul etmesine rağmen, Yusuf el-Azma boyun eğmeyi reddetti. Modern, iyi donanımlı profesyonel Fransız Ordusuna göre zayıf silahlanmış, dağılmış birlikler ve sivillerden oluşan küçük bir grup yetiştirdi ve onları Meyselun'a götürdü. Savaşın sonucu hakkında hiçbir yanılsaması olmamasına rağmen, el-Azma, Fransız işgalinin herhangi bir meşruiyetini reddetmek için Arap Suriyesi'nin savaşmadan teslim olmayacağını açıkça belirtmek istedi. 24 Temmuz'daki Meyselun Muhrebesi, Suriye'nin ezici bir yenilgisiyle sonuçlandı. General Mariano Goybet komutasındaki Fransız kuvvetleri, Suriye kuvvetlerini kolaylıkla mağlup etti. Yusuf el-Azma'nın kendisi savaşta öldürüldü.
Savaş kronolojisi > Son aşamalar

Ana madde: Şam'ın ele geçirilmesi (1920)
Savaşın son aşaması, Fransız kuvvetlerinin hiçbir direniş görmeden Şam'a girdiği 24 Temmuz 1920'de gerçekleşti. Ertesi gün, Suriye Arap Krallığı kaldırıldı ve Fransız yönetimi resmen yeniden kuruldu.
Sonrası

Ana madde: Fransız Suriye ve Lübnan Mandası
San Remo Konferansı ve Kral Faysal'ın Suriye'deki kısa ömürlü monarşisinin Meyselun Muharebesi'nde yenilmesinin ardından, Fransız general Henri Gouraud bölgede sivil yönetimi kurdu. Manda bölgesi altı devlete bölündü. Bunlar Şam Devleti (1920), Halep Devleti (1920), Alevi Devleti (1920), Cebel Dürzi (1921), özerk İskenderun Sancağı (1921) (günümüzde Türkiye'deki Hatay) ve Büyük Lübnan'dı (1920), (günümüzdeki modern Lübnan).
Bibliyografya

Fransa'nın Suriye'yi işgali 1919-1920
8 Mart 1920'de ilan edilen Suriye Arap Krallığı haritası
Fransız gazilerine ödül - Kilikya Levant madalya yasası 18 Temmuz 1922
Filistin'de Yahudilerin toprak satın alması

31 Aralık 1944 itibarıyla, tamamına sahip olunan, bölünmemiş topraklarda paylaşılan ve imtiyazlı Devlet Toprakları da dahil olmak üzere, Yahudilere ait toprakları gösteren harita.
Yahudilerin Filistin'de toprak satın almaları, 1880'lerden 1948'de İsrail Devleti'nin kuruluşuna kadar Yahudilerin Osmanlı ve Filistin Mandasından toprak satın almalarıydı. Şimdiye kadar bu tür en büyük satış Sursock Satın Alımları olarak biliniyordu. 1944 itibarıyla Yahudiler Filistin topraklarının %6'sını satın almıştı.
Arazi

19. yüzyılın sonlarına doğru, Siyonist hareketin kurulması, birçok Avrupalı Yahudi'nin Filistin'e göç etmesine neden oldu. 1880'lerin sonları ile 1930'lar arasındaki arazi alımlarının çoğu, "Kuzeyde Akka ve Güneyde Rehovoth, Esdraelon (Yizreel) ve Ürdün Vadileri ve daha az ölçüde Celile'de" dahil olmak üzere kıyı ovasında bulunuyordu. Göç, Filistin'i ekonomik, sosyal ve politik olmak üzere birçok yönden etkiledi.
Talmud, İsrail Diyarı'na yerleşmenin dini bir görev olduğundan bahseder.
Ekonomik etki

"Sebze tarlalarını narenciye bahçesine çevirmek için arazi satan çiftçiler, dünya pazarlarına ve deniz taşımacılığının mevcudiyetine bağımlı hale geldi. Dünya pazarının narenciye talebinin azalması ve ulaşım araçlarının yetersizliği bu insanların ekonomik durumunu ciddi şekilde tehlikeye attı.
Nüfus üzerindeki etkisi

Kalkınma Direktörü Lewis French, 1931'de topraksız Araplar için bir şirket kurdu. 3.271 başvurudan sadece 664'ü kabul edildi ve geri kalanı reddedildi.
Kaynaklar

↑  "Palestine: Land ownership by sub-district (1945) - Map (1 August 1950)". 11 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2022.
↑  {Village Statistics, April 1945 10 Mayıs 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
↑  Isaac Herzog (1967). The Main Institutions of Jewish Law: The law of obligations. Soncino Press. s. 51. 17 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2022.
↑  Ruth Kark (1984). "Changing patterns of landownership in nineteenth-century Palestine: the European influence". Journal of Historical Geography. 10 (4): 357-384. doi:10.1016/0305-7488(84)90069-0.
1 2  Jonathan R. Adelman (2008). The rise of Israel: a history of a revolutionary state. Taylor & Francis. s. 58. ISBN 978-0-415-77509-0. 5 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2011.
↑  Murat Ocak (2002). The Turks: Ottomans (2 v.). Yeni Türkiye. ISBN 9789756782590. 17 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2022. Even though the Ottoman government was disturbed by this decision, it was compelled to take it, in order to close all doors to the Jews in 1891 and to prohibit the sale of Palestinian land to Jews, even if they were Ottoman citizens, in 1892.
↑  Aryeh L. Avneri (1982). The Claim of Dispossession: Jewish Land-Settlement and the Arabs, 1878-1948. Transaction Publishers. s. 117. ISBN 9781412836210. 17 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2022. ... the High Commissioner promulgated an edict forbidding the sale of more than 300 dunams of land or the sale of land worth more than 3000 Palestinian Pounds (LP.), without his prior permission.
↑  Hallbrook 1981.
↑  Table 2 showing Holdings of Large Jewish Lands Owners as of December 31st, 1945, British Mandate: A Survey of Palestine: Volume I - Page 245. Chapter VIII: Land: Section 3., prepared by the British Mandate for the United Nations 18 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Survey of Palestine Retrieved 4 July 2015
↑  Anglo-American Committee of Inquiry on Jewish Problems in Palestine and Europe, J. V. W. Shaw, General Assembly, Special Committee on Palestine, United Nations (1991). A Survey of Palestine: Prepared in December, 1945 and January, 1946 for the Information of the Anglo-American Committee of Inquiry. 1. Institute for Palestine Studies. ISBN 0-88728-211-3. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
↑  Facts and Fables (RLE Israel and Palestine): The Arab-Israeli Conflict. Routledge. 2015. s. 38. ISBN 978-1-317-44775-7. 25 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2022.
1 2  Porath, pp. 87–88
Filistin tarım arazisi mülkiyeti (1945)
Filistin Mandası etnik haritası 1947BM Filistin paylaşım planı.
Filistin'deki arazi alımlarını finanse etmek için KKL toplama kutuları 1904'ten itibaren Yahudiler arasında dağıtıldı.
Bir Arap toprak sahibinden toprak satın alan Yahudi hahamlar, 1920'ler.
Şam Kapısı'nda Siyonist karşıtı gösteri, 8 Mart 1920
Galata

Başlığın diğer anlamları için Galata (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Galata |
| --- | --- |
Semt
Galata ve çevresi, Beyoğlu
 Beyoğlu
Ülke:  Türkiye
Bölge: Marmara
İl: İstanbul
İlçe: Beyoğlu
Zaman dilimi: UTC+03.00 (UDAS)
Alan kodu: (+90) 212
Plaka kodu: 34
Arap Camii'nin bulunduğu sokağın Abdullah Biraderler tarafından çekilmiş bir fotoğrafı. (1880-1893)
Galata, İstanbul ilinin Beyoğlu ilçesinde yer alan bir semttir. Azapkapı, Tophane ve Galata Kulesi'nin arasında kalan bölge olarak tarif edilir. Bölgenin nüfusu artınca özellikle 19. yüzyılda yerleşim yerleri yukarıya doğru yayılmıştır. Yapılan elçilik binaları da yukarı kısmın büyümesinde etkili olmuştur. Galata, uzun yıllar boyunca rıhtımıyla ülkenin dışa açılan bir kapısı olmuştur. Tarihî olarak denizcilerin bir uğrak yeri olma niteliğini taşımıştır. II. Mehmed'in İstanbul'u fethinden önce bir Ceneviz kolonisi olan bölge, Osmanlılara barış ile teslim edildiği için geniş ölçüde ayrıcalıklar tanınmıştır ve bu durum Osmanlı İmparatorluğu'nun sonuna kadar devam etmiştir. Semti çevreleyen surlar 19. yüzyılda yıkılmıştır.
Kentin en önemli tarihî eserlerinden biri Galata Kulesi'dir. Galata'da sinagoglar ve Rum, Ermeni ve Aziz Petre gibi Gürcü kiliseleri mevcuttur. 1671 tarihinden bu yana var olduğu bilinen Zülfaris Sinagogu, 500. Yıl Vakfı Türk Musevileri Müzesi olarak 25 Kasım 2001'de açılarak hizmete girmiştir.
Galeri

Galata bölgesinde bulunan arkeolojik eserler İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir.
Konuyla ilgili yayınlar

Arnaud, Jean-Luc (1992). "Tissu urbain et histoire: le cas de Galata". Anatolia moderna/Yeni Anadolu (Fransızca). 3: 209-227. doi:10.3406/anatm.1992.902.
Batur, Afife (Ocak 2004). "Galata and Pera 1, A Short History, Urban Development Architecture and Today" (PDF). The Bulletin of the İstanbul Technical University (İngilizce). İstanbul Teknik Üniversitesi. 55 (1): 1-10. 25 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 12 Ocak 2021.
D'Alessio, E. Dallegio (1946). "Galata et ses environs dans l'antiquité". Revue des études byzantines (Fransızca). 4: 218-238. doi:10.3406/rebyz.1946.940.
D'Alessio, E. Dallegio (1961). "Galata et la souveraineté de Byzance". Revue des études byzantines (Fransızca). 19: 315-327. doi:10.3406/rebyz.1961.1265.
Sağlam, Hasan Sercan (2020). "Galata Kulesi'nin Ceneviz dönemine yönelik bir yeniden değerlendirme". YILLIK: Annual of Istanbul Studies (2): 53-80. 8 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ocak 2021.
Sauvaget, Jean (1934). "Notes sur la Colonie génoise de Péra". Syria. Archéologie, Art et histoire (Fransızca). 15 (3): 252-275. doi:10.3406/syria.1934.3760.
Tanrıbuyurdu, Gülçin (2017). "Klâsik Türk edebiyatına yansıyan yönleriyle "Galata"". İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi. 6 (1): 21-42. 6 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ocak 2021.
Dunhuang

| Dunhuang 敦煌市 |
| --- | --- |
İlçe düzeyi şehir
Dunhuang şehri

DunhuangDunhuang'ın Çin'deki konumu
Ülke:  Çin
Eyalet: Kansu
İl düzeyi şehir: Jiuquan
Nüfus (2010)
 • Kent: 186,027
Zaman dilimi: UTC+08.00 (CST)
Resmî site www.dunhuang.gov.cn
Dunhuang (Çince: 敦煌市; pinyin: Dūnhuáng shì) Çin'in Kansu eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehir, tarihi önemi olan bir vahada kurulmuştur. Şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 186,027'dir.
Tarihçe

Dunhuang, MÖ 117'de İmparator Han Wudi tarafından il yapılmıştır. Han ve Tang hanedanlıkları döneminde Çin ile dış dünya arasında iletişimin önemli bir kapısı olmuştur. Tarihte Kuzey ve Güney İpek yollarının kesiştiği noktanın yakınlarında, önemli bir askeri merkezdi.
Yüzyıllar boyunca Budist batıdan topladıkları heykelleri Dunhuang'da biriktirmiş, yolları buradan geçen gezginler Mogao mağaralarına duvar resimleri yapmıştır. Bu mağaralarda bulunan yazmalar ve sanat eserleri Uluslararası Dunhuang Projesi kapsamında dijital ortama aktarılmıştır.
Günümüzde Dunhuang şehir merkezi önemli bir turist odağı ve ticaret merkezidir.
Ulaşım

Dunhuang'a Dunhuang Demiryolu İstasyonu, Dunhuang Havalimanı ile G215 kara yolu hizmet vermektedir.