stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hipatia

| Hypatia |
| --- | --- |
Hypatia
Doğum: 370 İskenderiye, Mısır
Ölüm: 415 İskenderiye, Mısır
Ölüm sebebi: Linç
Milliyet: Yunan

Kariyeri
Dalı: Felsefe, Matematik, Astronomi
Etkilendikleri: Platon, Plotinus, Aristo, İskenderiyeli Theon (babası) ve Eudoxus
Etkiledikleri: Synesius
 

Hypatia (Yunanca: Υπατία; 370–415) Yunan filozof, matematikçi ve astronomdur. İskenderiye Kütüphanesi'nde felsefe, matematik ve astronomi üzerine dersler vermiştir. Yeni Platonculuk öğretisine bağlı olan Hypatia, Atina Akademisi'nin Eudoxus'ün başını çektiği Matematik geleneğine üye idi. Hypatia doğayı; mantık, matematik ve deney ile açıklamaya çalıştı.
Hypatia, günümüze kadar ulaşmış olan sayılı kaynaktan biri olan Yunan tarihçi Socrates Scholasticus'un "Historia Ecclesiastica" adlı eserine göre; İskenderiye'nin en önemli iki figürü olan, İskenderiye Valisi Orestes ile İskenderiye piskoposu Cyril arasında anlaşmazlıklara sebebiyet verdiği ve politik işlere karıştığı gerekçesi ile 415 yılında kıptî Hristiyan bir çete tarafından taşlanarak öldürülmüştür.
Hypatia'nın devrin en güzel kadınlarından biri olduğu ve Vali Orestes'in bizzat Hypatia'dan ders aldığı sıralarda Hypatia'ya âşık olduğu bilinmektedir.[kaynak belirtilmeli] Anlaşmazlıklara ise Vali Orestes'in İskenderiye'de Piskopos Cyril'in kışkırtmaları ile Hypatia'ya karşı hızla büyüyen nefretin önüne geçmeye çalışması olmuştur. Hypatia, İskenderiye'ye Hristiyanlığın hakim olduğu son yıllarında Piskopos Cyril, Hypatia'yı hedef göstererek İncil'den yaptığı alıntılar ile halkı kışkırtmış ve Hypatia, halk tarafından "dinsiz" ve "şeytan" olarak nitelendirilmiştir. Kısa bir süre içerisinde de Kıptî bir Hristiyan çetesi tarafından taşlanarak öldürülmüştür.
Eserlerinden günümüze ulaşabileni yoktur; fakat Sinesius ile yazıştığı mektupların bir bölümü mevcuttur.
Yaşamı

Bir matematikçi, astronom ve filozof olan Hypatia, dönemin ünlü matematikçisi olan Theon'un kızıydı. Hypatia'nın annesi hakkında günümüze herhangi bir kaynak ulaşmamıştır. Hypatia ilk eğitimini babasından almıştır. Ardından Atina'da ve Roma'da eğitimine devam etmiştir. Eğitimini aldıktan sonra 400 yılında memleketine geri dönmüştü ve İskenderiye Kütüphanesi'ndeki Platon Okulu'nda dersler vermeye başladı. Hypatia bu okulda, içerisinde Hristiyanlık, Paganizm ve Musevilik gibi birçok inanca sahip öğrencisine Platon ve Aristo'nun öğretilerini kazandırdı. Bu öğrencileri arasında ileride İskenderiye valisi olacak olan Orestes ve Ptolemais'in piskoposu olacak olan Synesius da vardı.
Günümüze ulaşabilmiş 5. yy'dan kalma kaynaklar[kaynak belirtilmeli] Hypatia'yı; Platon, Aristo ve Plotinus'un felsefelerinin öğreticisi olarak tanımlar. Fakat Kıptî Nikiû piskoposu İoannis'in yazdığı 7. yy'dan kalan "Vakainame" adlı eserde Hypatia için şunlar söylenmiştir: "Hypatia helenistik bir pagan idi. Her zaman büyüye, usturlaba ve müzik enstrümanlarına bağlı kalmıştı. Ayrıca insanları şeytanî hileler ile kandırmıştı." Fakat bütün Hristiyanlar, Nikiû piskoposu İoannis veya Hypatia'yı öldüren çete gibi Hypatia'ya karşı düşman değildiler. Hatta bazı Hristiyanlar Hypatia'yı, erdem ve iffetin sembolü saymıştır.[kaynak belirtilmeli]
Ölümü

Hypatia'yı ölene kadar savunmuş olan İskenderiye Valisi Orestes ile Hypatia'yı "dinsizlik" ve "şeytanlık" ile suçlayan İskenderiye piskoposu Cyril arasındaki kavga şehir çapında bir provokasyona dönüşür ve olaylar Hypatia'nın 415'te taşlanarak ve derisinin yüzülmesiyle öldürülmesine kadar varır.
Hypatia'nın ölümü hakkında bugün en güvenilir kaynak, bir Hristiyan olan Socrates Scholasticus'un 439'da yazmayı tamamladığı "Historia Ecclesiastica" adlı yapıtıdır. Bu yapıta göre olaylar Socrates Scholasticus'un anlatımı ile şöyle gelişir:
...Hypatia'nın sık sık Vali Orestus ile görüşmesi Hristiyanların hoşuna gitmiyordu. Hypatia'nın, Vali Orestus ile Piskopos Cyril'in uzlaşmasını engellemeye çalıştığı düşünülüyordu. Böyle düşünen bir grup bağnaz, Peter adındaki çete liderleri ile birlikte Hypatia'nın evinin önünde pusuya yattılar ve onu beklemeye başladılar. Hypatia eve geldiğinde ise onu kaçırıp Caesareum adındaki bir kiliseye götürdükten sonra tamamen soydular. Ardından onu taşlayarak öldürdüler. Daha sonra Hypatia'nın parçalanmış bedenini alıp Cinaron adındaki bir yerde yaktılar.
Çalışmaları

Aritmetik üzerine 13 ciltlik bir yorum.
Apollonius'un Konik'leri üzerine yorum.
Ptolemy'nin "Almagest"i üzerine düzenleme.
Babası Theon'un yazdığı "Öklid'in Elementleri" adlı eser üzerine düzenleme.
"The Astronomical Canon" (Astronominin Kanunları) adlı kitabı.
Hypatia'nın bilime katkıları; gök cisimlerinin sınıflandırılmasında, hidrometrenin bulunmasında, sıvıların yoğunluk derecesinin belirlenmesinde ve daha birçok konuda etkili olmuştur.
Kültürel mirası

1847 Yılında Fransız şair Charles Marie René Leconte de Liste kendisi hakkında Hypatie10 Mayıs 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ve Hypatie et Cyrille10 Mayıs 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1857) adlı eserler verdi. Liste, Hypatia'yı eserlerinde "savunmasız ve güzel" olarak betimledi.
1853 yılında İngiliz yazar Charles Kingsley Hypatia'ya atfen, "Hypatia - or New Foes with an Old Face" adlı romanını yayınladı. Kingsley romanında Hypatia'yı "kendini beğenmiş ve erotik bir kahraman" olarak tasvir etti.
1884 yılında keşfedilen bir asteroide Hypatia'ya atfen, "238 Hypatia" adı verildi.
2 Ocak 1893'te "Hypatia" adlı bir oyun sahnelendi. Haymarket Tiyatrosu, Londra.
2009 yılında Hypatia'nın hayatını konu alan "Agora" adlı film çekildi.
2018'de ilk baskısı yapılan Azra Kohen'e ait olan "AEDEN" adlı kitap yazarı tarafından Hypatia'ya ithaf edildi.
Hypatia, Alfred Seifert
Hypatia öldürülmeye götürülürken, Louis Figuier (1866)
Hypatia öldürülürken, Charles William Mitchell
Afghanis-tan

Afganistan ile karıştırılmamalıdır.
| --- | --- |
Afghanis-tan
あふがにすタン (Afuganisu-tan)
Tür: Komedi, tarih, moe
Manga
Yazar: Timaking
Yayımcı: SansaiBooks
Dergi: Online
Demografik: Seinen
Yayın tarihi: Ekim 2003 – Şubat 2005
Cilt sayısı: 1
Manga
Pakis-tan
Yayımcı: SansaiBooks
Dergi: Online
Demografik: Seinen
Yayın tarihi: Şubat 2005 – Mart 2005
Cilt sayısı: 1
Afghanis-tan (Japonca: あふがにすタン Afuganisu-tan; "Afganistan"), Timaking tarafından yazılan bir yonkoma manga serisidir. Seri, Ekim 2003-Şubat 2005 tarihleri arasında SansaiBooks tarafından çevrimiçi olarak bir cilt halinde yayınlandı. Pakis-tan adlı bir yan manga Şubat-Mart 2005 tarihleri arasında yayınlandı.
Konusu

Afganis-tan, 19. yüzyılda sömürgecilik döneminden başlayarak Afganistan'ın ve komşu ülkelerinin modern tarihini moe antropomorfizmi aracılığıyla anlatmaktadır. Kısa ve beceriksiz bir bishōjo olan ana karakter, Afganistan'ın ulusal bir kişiliğidir. Diğer kadın karakterler, Pakistan ve Özbekistan gibi yakın Orta Asya uluslarını temsil etmektedir. İlerleyen zamanlarda Birleşik Krallık, Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri gibi çeşitli zamanlarda Afganistan'da savaşan diğer ülkeler de ortaya çıkmaktadır. Çizgi romanda Taliban rejimi ve El Kaide terörist grubu da temsil ediliyor.
Her yonkoma şeridine, tasvir edilen ulusların geçmişinin ve tarihinin bir kısmını düzyazıyla açıklayan bir "Afgan Hatırası" eşlik etmektedir. Ek sayfalar, karakterlerin kısa biyografilerini vermektedir.
Uluslararası çatışmayı betimleyen bir moe manga olması ve ülkeleri kişileştirmesi biraz eleştiri aldı. Bununla birlikte, her ülkenin tarihinin ve geçmişinin uygun bir tasvirini karakterlerinin kişiliğiyle harmanlama çabasıyla da dikkat çekmiştir.
Karakterler

Pakis-tan (ぱきすタン, Pakisu-tan, Pakistan)
Uzbekis-tan (うずべきすタン, Uzubekisu-tan, Özbekistan)
Tajikis-tan (たじきすタン, Tajikisu-tan, Tacikistan)
Kyrgyzs-tan (きるぎすタン, Kirugisu-tan, Kırgızistan)
Turkmenis-tan (とるくめにすタン, Torukumenisu-tan, Türkmenistan)
Meriken (めりけん, ABD)
Al-Nyaida (あるにゃいだ, Arunyaida, El-Kaide)
Medya

| No>  | Başlık | Yayım tarihi |  ISBN |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Afghanis-tan (あふがにすタン, Afuganisu-tan) | 26 Temmuz 2006 | ISBN 978-4-8619-9009-0 |
| 2 | Pakis-tan (ぱきすタン, Pakisu-tan) | 30 Ağustos 2008 | ISBN 978-4-8619-9116-5 |
Lisa Niemi

| Lisa Niemi |
| --- | --- |
1990'da Lisa Niemi
Doğum: Lisa Anne Haapaniemi 26 Mayıs 1956 (68 yaşında) Houston, Texas, ABD
Eğitim: Houston Ballet Dance Company
Meslek: Yazar dansçı koreograf aktirs yönetmen
Etkin yıllar: 1975–günümüz
Evlilik: Patrick Swayze (e. 1975; ö. 2009) Albert DePrisco  (e. 2014)

Lisa Niemi Swayze (d. 26 Mayıs 1956) Amerikalı yazar, dansçı, koreograf, oyuncu ve yönetmendir. Oyuncu ve dansçı Patrick Swayze'nin eski eşidir.
İlk zamanlar

Lisa Anne Haapaniemi, Kızılhaç işçisi Edmund ve kayıtlı hemşire Karin Haapaniemi'de doğan altı çocuğun tek kızı olarak Houston, Teksas'ta doğmuştur. Niemi hayatı maksadıyla, babasının ve annesinin mesleğinin ilham kaynağı ve cesaret verici olduğunu söyledi. Nemi Amerika Birleşik Devletleri vatandaşıdır fakat aslen Finlandiya kökenlidir. 1974 yılında Houston Ballet Dance Company'den mezun olmuştur  Soyadını 1977'de Haapaniemi'den Niemi'ye tiyatro sahnesinde adıyla kısaltma kararı almıştır.
Kariyer

1970'lerde Niemi ve kocası New York'ta dans kariyerine başladı.
Kariyer > Filmler

Lisa Niemi Swayze, 2003 yapımı One Last Dance filminde kocasıyla birlikte yazdı, yönetti ve rol aldı. One Last Dance, 18 yıl önce yazılmış ve altı Drama Eleştirmenleri Ödülü kazanmış başarılı bir oyun olan Without a Word'den uyarlandı. Niemi, "Temelde New York'taki konser dansçıları olarak deneyimlerimize dayanıyordu ve insanları çok etkiledi" dedi.
Steel Dawn'da (1987)  Swayze ile birlikte rol aldı ve Beat Angel'da (2004) rol aldı. Niemi ayrıca Letters from a Killer, Next of Kin, Younger and Younger, Live! Death Row'dan Bebek Sahibi ve Slam Dansı Patsy Swayze, Urban Cowboy ve Grandview, ABD Niemi'nin yönettiği 1990 yapımı Dance filmlerinin koreografisini yaptı .
Kariyer > Televizyon

Niemi, 1990'dan 1991'e kadar Super Force TV dizisinin 23 bölümünde Carla Frost olarak rol aldı. Bir kez daha bu kez The Beast adlı TV dizisinin bir bölümünde kocasını yönetti. "No Turnning Back" adlı bölüm 9 Nisan 2009'da yayınlandı. Ölümünden önceki son performansıydı.
Kariyer > Kitaplar

29 Eylül 2009'da Niemi Swayze, The Time of My Life adlı bir anı yayınladı (9781439158586 ), New York Times Best Seller oldu ve Patrick Swayze tarafından birlikte yazılmıştır ve ölümünden kısa bir süre önce tamamlanmıştır. 2 Ocak 2012'de Niemi Swayze, New York Times'ın En Çok Satan anı kitabı Worth Fighting For'ı yayınladı.
Kişisel hayat

14 yaşında, Houston Ballet Dance Company'de Niemi, sahibi ve yönetmenin oğlu Patrick Swayze ile tanıştı; ikisi sonunda 19 yaşındayken çıkmaya başladılar. Niemi ve Swayze 12 Haziran 1975'te  evlendiler ve Swayze'nin 14 Eylül 2009'da pankreas kanserinden ölümüne kadar evli kaldılar. Evlendikten kısa bir süre sonra çift, Los Angeles, California'ya taşındıkları 1970'lerin sonlarına kadar dans kariyerlerini sürdürmek için New York'a taşındı. Dans ve film yapımına ek olarak bir inşaat işi yürüttüler ve birlikte at yetiştirdiler. Swayze'lerin çocuğu yoktu.
1985'te Lisa Swayze 5 akre (20.000 m2)   "köpekler, değerli Arap atları ve rodeo sığırları" ile birlikte Angeles Ulusal Ormanı yakınlarındaki çiftlik evi. Ayrıca 20.000 akre (81 km2) bir alanı vardı 20.000 akre (81 km2) New Mexico'daki çiftlik.
Lisanslı bir pilot ve Swayze'yi ölümünden önce kanser tedavilerine uçtu. Winnipeg, Manitoba'da One Last Dance'ı çekerken Niemi, Kanada şehrinin onursal vatandaşı oldu. Kocasının ölümünden sonra, Pankreas Kanseri Eylem Ağı'nın Baş Büyükelçisi oldu. Temmuz 2011'de, İki Sicilya'dan I. Francis'in Kraliyet Tarikatı'nın kızı yapıldı.
28 Aralık 2013 tarihinde kuyumcu Albert DePrisco ile nişanlandığı açıklandı. 25 Mayıs 2014'te çift evlendi.
Lisa Niemi ve eşi Patrick Swayze, 29 Mart 1989'da 1989 Akademi Ödülleri'nde kırmızı halıda.
Japonya millî futbol takımı futbolcuları listesi

Japonya millî futbol takımı futbolcuları listesi, Japonya Futbol Federasyonu kayıtlarına göre Japonya millî futbol takımında oynayan futbolcuları içerir.
İbn Râik

| İbn Râik> Abbâsî Halifeliği Emîrü’l Ümerâ |
| --- | --- |
Görev süresi 21 Eylül 941 - 13 Şubat 942
Yerine geldiği: Kurankij
Yerine gelen: Ebû Abdullah el-Berîdî (Abbâsî veziri olarak)
Görev süresi 10 Kasım 936 - 9 Eylül 938
Yerine geldiği: İbn Mukle (Abbâsî veziri olarak)
Yerine gelen: Baykam
Kişisel bilgiler
Ölüm: 13 Şubat 942
Ebu Bekir Muhammed bin Râik (ö. 13 Şubat 942), genellikle sadece İbn Râik olarak bilinir, Abbasi Halifeliği'nin üst düzey bir yetkilisiydi ve halifelik hükûmetinin zayıflığını kullanarak 936 yılında halifeliğin ilk Emîrü’l Ümerâ ("komutanların komutanı", generalissimo ve fiili naip) olmuştur. 938 yılında rakip Türk askeri liderleri tarafından tahttan indirilmiş, 941 yılında görevi geri almış ve Şubat 942'deki suikasta kadar bu görevi sürdürmüştür.
Hayatı > Erken kariyer

İbn Râik'in babası Hazar kökenliydi ve Halife Mutazıd'ın (h. 892-902) hükümdarlığı sırasında askeri subayı olarak görev yapmıştır. Kardeşi İbrahim ile birlikte İbn Râik, başkomutan Mu'nis el-Muzaffar'ın himayesindeydi. Halife Muktedir'e (h. 908-932) karşı Mart 929'da gerçekleştirilen başarısız darbe girişiminden sonra, iki kardeş onun sayesinde emniyet müdürü (sahib-üs-şurta) görevine atandılar, makam önceki görevli Nazuk'un da komploya dahil olması nedeniyle boştu. Bir yıl sonra yerlerine Muhammed bin Yakut getirildi.
Hayatı > Mu'nis'ten ayrılma ve Muktedir'in ölümü

Mu'nis 931'de hükûmetin tam kontrolünü ele geçirdiğinde, halifenin gözdelerini görevden aldı ve yine ortaklaşa olarak Muhammed ve İbrahim'i halifenin mabeyincileri (hajib) olarak atadı. Bu pozisyonu Muktedir üzerinde önemli bir etki elde etmek için kullandılar ve böylece patronları Mu'nis'e olan bağımlılıklarını ve sadakatlerini azalttılar: Halifelik hizbi el-Hüseyin bin Kasım'ın vezir olarak atanmasıyla Mu'nis üzerinde üstünlük kazandığında, iki kardeş Mu'nis'in onları görevden almayı düşündüğüne dair bir söylenti duyulduktan sonra hızla bağlılıklarını değiştirdiler.
Mu'nis'in Bağdat'tan ayrılmasının ardından iki kardeş, kendisiyle yakınlaşmaya karşı çıkan Muhammed bin Yakut'un tarafına geçtiler ve Muktedir'i, generalin zorla Bağdat'a dönmesine karşı çıkmaya çağırdılar. Muktedir, uzun süre onlar ile vezir el-Fadl bin Cafer bin el-Furat ve halifenin nüfuzlu kuzeni Harun bin Garib etrafındaki hizip arasında gidip geldi; bu hizipler uzlaşmadan yanaydı. Mu'nis Bağdat'a yürüdüğünde, Halife onunla karşılaşmak için yola çıktı ve çıkan çatışmada öldürüldü. Böylece Mu'nis, tartışmasız bir şekilde halifeliğin kral yapıcısı ve diktatörü olarak ortaya çıktı.
Hayatı > Makama dönüş

Mu'nis'in zaferi ve Kahir'in (h. 932-934), Muhammed ve kardeşi, Mu'nis'e karşı çıkan diğer saray üyeleriyle birlikte Bağdat'ı terk ettiler. Ancak Râik'in iki oğlu kısa süre sonra geri dönmeye ikna oldular çünkü Muhammed'e Basra valiliği teklif edildi. Böylece tekrar gözde oldu, Râzî'nin (h. 934-940) tahta çıkmasıyla Vasıt valiliğini elde etti.
Sık sık gerçekleşen darbeler ve Hilafet'in kontrolü için yapılan şiddetli mücadeleler, bu dönemde merkezî hükûmeti büyük ölçüde zayıflatmıştı. Mağrip ve Horasan üzerindeki etkin kontrol uzun zamandır kaybolmuştu, ancak şimdi Irak'a daha yakın eyaletlerde özerk yerel hanedanlıklar ortaya çıktı: Mısır ve Suriye İhşîdîler tarafından yönetiliyordu, Hamdânîler Cezire'nin (Yukarı Mezopotamya'da Dicle ve Fırat arasında kalan "ada" ovası) kontrolünü ele geçirmişti; İran'ın büyük kısmı ise aralarında Büveyhîlerin de yer aldığı Deylemli savaş ağaları tarafından yönetiliyordu. Hatta Irak'ta bile halife hükûmetinin otoritesi sorgulanıyordu. Böylece güneyde, Basra çevresinde, Ebû Abdullah el-Berîdî yönetimindeki Berîdî ailesi kendi hakimiyet alanını kurdu, çoğunlukla vergi gelirlerini Bağdat'a göndermeyi reddetti ve Fars'ın Büveyhileriyle temaslar kurdu.
Hayatı > İlk emirliği ve çöküşü

Bu parçalanma ortamında İbn Râik de eyaletinin gelirini Bağdat'a göndermeyi reddetti. Halifenin veziri İbn Mukle, merkezi kontrolü yeniden sağlamaya çalıştı ancak 935'te Hamdaniler'e karşı düzenlediği sefer kalıcı bir sonuç elde edemedi ve bir sonraki baharda İbn Râik'e karşı düzenlediği sefer de başarısızlıkla sonuçlandı ve kendisi tutuklandı.
Râzî, 935'te böyle bir teklifi reddetmiş olmasına rağmen, şimdi destek için İbn Ra'ık'a yönelmek zorundaydı. Böylece İbn Râik 936 yılında Bağdat'a geldi ve Emîrü’l Ümerâ ("komutanların komutanı") unvanıyla halifelik yönetimini fiilen ele geçirdi. Bu görev, ordunun genel komutasını ve bugüne kadar vezirin yetki alanı içinde olan sivil yönetimin denetimini içeriyordu. Halife, devlet işlerinde söz sahibi olmaktan mahrum bırakıldı ve tamamen sembolik bir role büründürüldü.
İbn Râik rejiminin temel direkleri, eski Merdâvîc komutanları olan Baykam ve Tüzün komutasındaki Türk birlikleriydi. İbn Râik kendi konumunu güvence altına almak için eski halife muhafızları olan Hucariyye'yi katletti ve Abbasi hanedanına hala sadık olan son birlikleri yok etti. Ancak İbn Râik'in otoritesi, başlangıçta iktidara gelmesini destekleyen Ahvaz'daki Berîdîler ile anlaşmazlığa düşmesiyle kısa sürede zayıfladı. Onları eyaletlerinden mahrum etmeye çalıştığında, Büveyhiler ile temaslarını yeniden kurdular. Son olarak, onun düşüşüne yol açan şey Türk askeri arasındaki hoşnutsuzluktu: Baykam komutasındaki Türkler ona karşı ayaklandı ve kısa bir mücadeleden sonra Baykam, Eylül 938'de yeni Emîrü’l Ümerâ oldu, İbn Râik ise Diyar Mudar'ı yönetmek üzere gönderildi.
Baykam ile İbn Râik arasındaki mücadelenin uzun vadeli ve felaketle sonuçlanan bir sonucu oldu: İbn Râik, Baykam'ın Bağdat'a doğru ilerlemesini engellemeye çalışırken, kırsal bölgeyi sular altında bırakmak amacıyla Nehrevan Kanalı'nın kapatılmasını emretti. Bu eylem İbn Ra'iq'e fayda sağlamadı, ancak kanal, Sawad'ın eski sulama sisteminde merkezi bir rol oynadığından, yerel tarıma yüzyıllar boyunca ciddi zarar verdi. Hugh N. Kennedy'nin yazdığı gibi, "Nehrevan Kanalı'nın delinmesi, o dönemde yaygın bir olgunun en dramatik örneğiydi; ve tıpkı Marib Barajı'nın delinmesinin İslam öncesi Güney Arabistan'ın refahının sonu olması gibi, Abbasi iktidarının sonunun simgesiydi".
Hayatı > İkinci emirliği ve ölümü

Baykam, Nisan 941'deki ölümüne kadar Emîrü’l Ümerâ olarak kaldı. Baykam'ın beklenmedik ölümü, Bağdat'ta bir güç boşluğu yarattı; Daylamlılar ile Türk kuvvetleri arasındaki anlaşmazlıklar, Deylamlıları yenilen Ebû Abdullah el-Berîdî'ye katılmaya yöneltti; ikincilerin çoğu ise kuzeye, Musul'a kaçtı ve oradan Şam'daki İbn Râik'e katıldı. Berîdîler Bağdat'ı kısa bir süreliğine ele geçirdiler, ancak askerlerinin isyanı onları kovdu ve Kurankij adlı Deylem şefi Emîrü’l Ümerâ oldu. Muttaki, Kurankij'e karşı yardım için İbn Râik'e başvurdu. İbn Râik, Bağdat'a yürüdü ve Kurankij'i etkisiz hale getirip hapse atmayı başardı. Daylamlılar onun dayanağıydı ve katledildiler ve İbn Râik 23 Eylül'de Emîrü’l Ümerâ olarak yeniden atandı.
Ancak, 942'nin başlarında Hamdanid prensi Nasırü'd Devle'nin emriyle suikasta uğradığı için uzun süre bundan yararlanamadı; Nasırü'd Devle kısa süre sonra onun yerine Emîrü’l Ümerâ oldu.
Ailesi

İbn Râik, Irak bürokratik hanedanının varisi ve Mısır'daki İhşidî hanedanının uzun süreli veziri ola] Cafer İbn el-Furat'ın kız kardeşiyle evliydi. Oğulları Muzahim başlangıçta İhşidî sarayında rehin tutuluyordu, ancak daha sonra İhşidî ordusunda kıdemli bir komutan oldu ve bir İhşidî prensesiyle evlenmiştir.
9.-10. yüzyıllarda Irak haritası
Osmanlı eyaletleri listesi

Osmanlı eyaletleri ve Osmanlı beylerbeylikleri listesi, Osmanlı Devleti'ndeki tarihsel eyaletlerin bir dizelgesidir. Osmanlı Devleti'nde 250'den çok eyalet, 5 tane özerk bölge vardır. 1864'te kabul edilen Teşkil-i Vilayet Nizamnamesi ile tüm eyaletler vilayete çevrilmiştir.
Harita

Cezayir
Mısır
Habeş
Trablusgarp
Tunus
Adana
Aydın
Anadolu
Ankara
Diyâr-ı Bekr
Dulkadir
Erzurum
Hüdavendigâr
Karaman
Karesi
Kars
Kastamonu
Rum
Trabzon
Van
Halep
Bağdat
Basra
Kıbrıs
Şam
Lahsa
Musul
Rakka
Çıldır
Şehrizor
Beyrut
Trablusşam
Yemen
Edirne
Bosna
Budin
Girit
Eğri
Hersek
Kanije
Kefe
Manastir
Mora
Niş
Yanya
Podolya
Rumeli
Selanik
Silistre
Temeşvar
Uyvar
Varat
Vidin
Zigetvar
Liste

| Eyalet adı | Harita | Kuruluş Yılı | Kaldırılış Yılı | Merkez | Sancaklar | Bugün parçası olduğu ülkeler |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Rumeli Eyaleti |  | 1362 | 1826 | Edirne Sofya Manastır |  |  Arnavutluk  Bosna Hersek  Bulgaristan  Kosova  Kuzey Makedonya  Sırbistan  Türkiye  Yunanistan |
| Anadolu Eyaleti |  | 1393 | 1827 | Ankara (1393-1451) Kütahya (1451-1827) | Kütahya Sancağı  Saruhan Sancağı  Aydın Sancağı  Hüdavendigar Sancağı  Kastamonu Sancağı  Menteşe Sancağı  Bolu Sancağı  Ankara Sancağı  Karahisar-i Sahib Sancağı  Teke Sancağı  Kangırı Sancağı  Hamideli Sancağı  Sultanönü Sancağı  Karesi Sancağı  |  Türkiye |
| Rum Eyaleti |  | 1398 | 1864 | Tokat Amasya Sivas | Sivas Sancağı  Amasya Sancağı  Canik Sancağı  Divriği Sancağı  Arapgir Sancağı  Çorum Sancağı  Bozok Sancağı  |  Türkiye |
| Trabzon Eyaleti |  | 1461 | 1864 | Trabzon | Gümüşhane Sancağı  Canik Sancağı  Viçe Sancağı  Gönye Sancağı  Batum Sancağı  |  Gürcistan  Türkiye |
| Karaman Eyaleti |  | 1483 | 1864 | Konya | Konya Sancağı Niğde Sancağı Kayseri Sancağı Aksaray Sancağı Akşehir Sancağı Beyşehir Sancağı  Kırşehir Sancağı |  Türkiye |
| Diyarbekir Eyaleti |  | 1515 | 1867 | Diyarbakır | Diyarbekir Sancağı Mardin Sancağı Sincar Sancağı Birecik Sancağı Ruha Sancağı Siverek Sancağı Çermik Sancağı Ergani Sancağı Harput Sancağı Arabgir Sancağı Kiğı Sancağı Çemişkezek Sancağı |  Irak  Suriye  Türkiye |
| Mısır Eyaleti |  | 1517 | 1867 | Kahire |  |  Mısır  Eritre  Etiyopya  Irak  İsrail  Ürdün  Lübnan  Libya  Filistin  Suudi Arabistan  Güney Sudan  Sudan  Suriye  Türkiye  Yemen |
| Musul Eyaleti |  | 1517 | 1867 | Musul | Bajwanli Sancağı Tikrit Sancağı Eski Musul (Ninova) Sancağı Hard Sancağı |  Irak |
| Şam Eyaleti |  | 1517 | 1867 | Şam | Şam Sancağı Gazze Sancağı Kudüs Sancağı Safed Sancağı Halep Sancağı Trablus Sancağı Hama ve Humus Sancağı Ayntâb Sancağı Antakya Sancağı Birecik ve Rum-kal'a Sancağı Adana Sancağı Tarsus Sancağı Sis Sancağı |  Suriye  Ürdün  İsrail  Filistin |
| Zülkadriye Eyaleti |  | 1521 | 1864 | Maraş | Maraş Sancağı Malatya Sancağı Ayntab Sancağı Kars-i Maraş Sancağı |  Türkiye |
| Halep Eyaleti |  | 1516 | 1864 | Halep | Halep Sancağı Kilis Sancağı Mameratülnuman Sancağı Ulu Türkmen (Uzeyr) Sancağı Mezik Sancağı Antakya Sancağı Azez Sancağı  |  Suriye  Türkiye |
| Erzurum Eyaleti |  | 1533 | 1864 | Erzurum | Erzurum Sancağı Kara-hisar (Şebinkârahisar) Sancağı Kiğı Sancağı Pasinler Sancağı İspir Sancağı Hınıs Sancağı Malazgirt Sancağı Tekman Sancağı Kuzucan (Pülümür) Sancağı Tortum Sancağı Micingirt (İnkaya) Sancağı Mamar (Karababa) Sancağı |  Türkiye |
14. yüzyıldan 16. yüzyıla kadar Osmanlı eyaletleri, Bir yeni beylerbeyliği Karaman Eyaleti'ni de kapsar.