Heinrich von Plauen
Büyük Üstat olarak kariyeri

Plauen'in en büyük diplomatik başarısı, 1 Şubat 1411'de Birinci Toruń Barışı'nın imzalamasıydı. Barış, Tarikat için oldukça önemliydi: Tarikat, temel topraklarını elinde tutmayı başardı. Plauen, Samogitya'yı Vytautas ve Jogaila'nın yaşamı boyunca Litvanya Büyük Dükü Vytautas'a devretti. Onlar öldükten sonra Samogitya Tarikata tekrar bağlanacaktı. Barış masasında sınırlara karar verilemedi - uluslararası bir komisyon daha fazla müzakereye arabuluculuk yapacaktı. Polonya, Dobrzyń Arazisi ve Kuyavia'yı aldı. Tarikat, savaş esirleri için büyükçe fidye ve dört taksitte altı milyon Prag groschen'e eşdeğer savaş tazminatı ödeyecekti.
İlk taksitin parasını toplamak için Plauen, Şubat 1411'de Prusya'daki şehirlerin temsilcilerini Osterode'de (Ostróda) toplantıya davet etti. Şehirlerin mülkiyeti konusunda özel bir değerlendirme önerdi. Danzig (Gdańsk) dışındaki tüm şehir temsilcileri öneriyi kabul etti. Karar oybirliğiyle sağlanamadığı için Plauen, bu kez Elbing'de (Elbląg) ikinci bir toplantı düzenledi. Thorn (Toruń), vergiye karşı Danzig'e katıldı. Plauen değerlendirmeyi uygulamaya karar verdi. Danzig 5 Nisan 1411'e kadar ablukaya direnirken, Thorn fazla direnç göstermeden teslim oldu
Plauen, Kertenkele Birliği ile aktif olarak mücadele etti. 1411'de Plauen, Rehden (Radzyń Chełmiński) Komturu Georg von Wirsberg'in bir komplosunu deşifre etti ve Kertenkele Birliği'ni oluşturan dört şövalyeden biri olan Nicholas von Renys'in Lehlere yardım ettiği gerekçesiyle kafasının kesilmesini emretti. İnfaz Graudenz'de (Grudziądz) gerçekleşti ve bu Plauen'in popülerliğini düşürdü.
İlk iki taksit ödemesi zamanında yapıldı. Plauen üçüncü ödemeyi zamanında yapamayacağını görünce Kutsal Roma İmparatoru Sigismund'dan yardım istedi. Sigismund arabuluculuk yapmayı kabul etti ve taraflar 1412 martında Breslau'da (Wrocław) toplandı. Ağustos 1412'de Sigismund, Birinci Toruń Barışı adilce sürdürülmesi gerektiği ve bir komisyonun savaş tazminatında indirim yapılması için müzakere edilmesi gerektiği kanısına vardı. Başka bir komisyon, Samogitya ile Prusya arasındaki sınıra karar verecek ve bölge sakinlerine özgür kalma, Litvanya Büyük Dükalığı'nın bir parçası olma ya da Töton Tarikatı Devleti'nin bir parçası olma seçeneği sunulacaktı. Plauen, son ödemeyi Ocak 1413'te zamanında yaptı. Samogitya sınırlarına ilişkin komisyon toplandı. 3 Mayıs 1413'te Sigismund tarafından atanan Benedict Makrai, Memel (Klaipėda) dahil Neman Nehri'nin sağ kıyısının Litvanya'ya ait olması gerektiğine karar verdi.
Tarikatın mali sıkıntılarına ve Grunwald Muharebesi'ndeki yenilgisinin ardından zayıflamış askeri kabiliyetine rağmen Plauen, Polonya Krallığı ile başka bir savaş için hazırlıklara başladı. Benedict Makrai'ın kararına karşı çıktı ve 1413 yazının sonlarında Pomeranya sınırına yakın yerlere 6.000, Dobrzyń Arazisi ve Mazovya sınırına 15.000 adam yerleştirdi (Michael Küchmeister von Sternberg tarafından komuta ediliyordu). Vytautas Novgorod'la savaşıyordu ve Jogaila güneydeki problemlerle meşguldü. Polonya'ya saldırmanın tam zamanı gibi görünüyordu. Küchmeister kuzey Polonya'ya sefere çıktı, ancak 16 gün sonra geri döndü. Pomeranya'ya yapılan sefer de benzer şekilde itaatsiz Şövalyeler tarafından durduruldu.