stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Atatürk, Gaziemir

| Atatürk |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir ilinin Türkiye'deki konumu
AtatürkAtatürk'ün İzmir'deki konumu
Koordinatlar: 38°17′29″N 27°10′27″E﻿ / ﻿38.2914°K 27.1742°D﻿ / 38.2914; 27.1742
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Gaziemir
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Sınır komşuları: Menderes, Hürriyet, Dokuz Eylül, Görece Cumhuriyet, Kısık 
Ad babası: Mustafa Kemal Atatürk 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 6.252
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35410
Atatürk, İzmir ilinin Gaziemir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 6.252 |  |
| 2018 | 6.161 |  |
| 2017 | 6.188 |  |
| 2016 | 6.215 |  |
| 2015 | 6.161 |  |
| 2014 | 6.216 |  |
| 2013 | 6.105 |  |
| 2012 | 6.225 |  |
| 2011 | 6.272 |  |
| 2010 | 6.508 |  |
| 2009 | 6.171 |  |
| 2008 | 5.848 |  |
| 2007 | 5.806 |  |
Altyapı

Mahallede bir Bisim istasyonu bulunmaktadır.
Drassyllus mirus

Drassyllus mirus, Drassyllus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Drassyllus mormon

Drassyllus mormon, Drassyllus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Atalan

Atalan, aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Yerleşim yerleri

Atalan, Tepebaşı - Eskişehir ili Tepebaşı ilçesine bağlı mahalle
Atalantekke, Tepebaşı - Eskişehir ili Tepebaşı ilçesine bağlı mahalle
Atalan, Torbalı - İzmir ili Torbalı ilçesine bağlı mahalle
Atalan, Düziçi - Osmaniye ili Düziçi ilçesine bağlı belde
Atalan, Zara - Sivas ili Zara ilçesine bağlı köy
Atalan, Gevaş - Van ili Gevaş ilçesine bağlı mahalle
Drassyllus nannellus

Drassyllus nannellus, Drassyllus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Drassyllus niger

Drassyllus niger, Drassyllus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Drassyllus mumai

Drassyllus mumai, Drassyllus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Dukagin

Dukagin veya Dukakin, Arnavutluk'un kuzeyinde bulunan bir dağlık bir bölgedir. Bölge İşkodra'nın doğusunda ve Drin Nehri'nin kuzeyinde yer almaktadır.
Dmitro Yançuk

Dmitro Mikolayoviç Yançuk (Ukraynaca: Дмитро Миколайович Янчук; d. 14 Kasım 1992), Ukraynalı kanocu. C-2 1000 metre etkinliğinde 2016 Yaz Olimpiyatları'nda Olimpiyat bronz madalyası, C-2 500 metrede 2015 Dünya Şampiyonası bronz madalyası sahibi ve C-2 1000 metrede 2015 Avrupa şampiyonudur. Yançuk, Taras Mişçuk'la birlikte yarışmaktadır.
Yançuk erkek kardeşini takiben 2004 yılında kano sporuna başladı. Hmelnitski Ulusal Üniversitesi'nden sağlık araştırmaları diplomasına sahiptir.
Atalan, Tepebaşı

| Atalan |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Eskişehir
Koordinatlar: 39°58′32″N 30°30′39″E﻿ / ﻿39.97556°K 30.51083°D﻿ / 39.97556; 30.51083
Ülke:  Türkiye
İl: Eskişehir
İlçe: Tepebaşı
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 107
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0222
Posta kodu: 26000
Resmî site 
Atalan, Eskişehir ilinin Tepebaşı ilçesine bağlı bir mahalledir. Atalantekke ile karıştırılmamak için "Aşağı Atalan" olarak da isimlendirilir.
Eskişehir merkezine 22 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 107    
1997: 106
Anton Utkin

| Anton Utkin |
| --- | --- |

Doğum: 24 Mart 1967(1967-03-24) Moskova
Meslek: Yazar
Milliyet: Rus
Biografi

Anton Aleksandroviç Utkin 24 Mars 1967'de Moskova'da doğmuş Rus yazar ve belgesel film direktörü olup tüm yaşamιnι Moskova'da geçirmiştir. Lise yιllarιnda Gnessine Müzik Okulu'na devam etmiş olup, askerliğini yaptιktan sonra Moskova Devlet Üniversitesi Rus tarihi kaynaklarι bölümünde okumuştur.
Biografi > Yazar

İlk romanιnι yazmaya başlamasι master tezi çalιşmalarιnιn son devrelerine rastlar. Novy Mir edebiyat dergisinde yayιnlanan ilk kitabι Horovod (Yuvarlak dans), Rusya'nιn en önemli edebiyat ödüllerinden biri olan Booker Ödülüne layιk gösterilen altι eserden biridir. Utkin'in ikinci romanι olan Samouchki (Kendi kendini eğitmiş) de Novy Mir tarafιndan basιlmιştιr. Bu iki eser yazarιn isminin duyulmasinda etkin olmuştur. Bu kitaplar Fransizca, Almanca ve Çinceye çevrilmiş olup, Rus edebiyatιnda söz sahibi olan Fransiz Marc Weinstein’e göre, Anton Utkin’nin bu iki romanι 20inci yüzyιlιn yirmi yιllιk döneminin psikolojik ve sosyal karanlιklarιnι yenmiş ve bizlere edebi canlιlιğιnι tanιtmιştιr.
Biografi > Direktör

Tarih konusunda yüksek lisansιnι aldιğι 1992 yιlιndan üç sene sonra Utkin, Rus Devlet Televizyon Kurulu’nun Senaryo ve Yönetmen Yüksek Eğitim bölümüne (Natalia Ryazantseva Stüdyo'su) girmiş ve ilgi duyduğu bir alan olan belgesel film çalιşmalarιna başlamιştιr. 2005 yιlιnda ilk belgesel filmi olan Step’i (Bozkιr) tamamlamιştιr.
Edebi Eserleri

Anton Utkin bugün, beş eser, beş belgesel film ve kιsa hikayelerin sahibidir.
Edebi Eserleri > Romanlar

Horovod (1991—1995) : Moscou, Novyj mir, 1996, № 9-11 ; Moscou, Grant, 1998  5-89135-050-5 ; Paris, Gallimard, 2001  2-07-075545-2 ; éditions AST-Astrel, Moscou, 2010 ; Pekin, Beijing Daxue Chubanshe, 2016  978-7-301-26217-7.
Samoučki (1997—1998) Moscou, Novyj mir, 1998, № 12 ; Moscou, Grant, 1999 ; Vienne, Pereprava, 2002  978-3950176902 ; Moscou, AST-Astrel, 2010  978-5-17-069098-5 ; Pekin, Beijing Daxue Chubanshe, 2016, 978-7-301-26222-1.
Krepostʹ somneniâ (2000—2006), Moscou, AST-Astrel, 2010  978-5-17-063232-9.
Doroga v snegopad (2008-2010), Moscou, AST-Astrel, 2011  978-5-17-075478-6.
Tridevâtʹ zemelʹ (2012-2016), Litres.
Edebi Eserleri > Kιsa hikayeler

« Svadʹba za Bugom », Novyj mir, №8, 1997
« Goroduha », Sovremennye otečestvennye zapiski, №2, 1999
« Idi, kuda vlečet tebâ svobodnyj um…», Znamâ, №6, 1999
« Ûžnyj kalendarʹ », Novyj mir, № 8, 1999
« Rasskazy », Ural, № 11, 1999
« Rasskazy », Oktâbrʹ, № 1, 2000
« Približenie k Tendre », Novyj mir, № 10, 2003
« Dym », Novyj mir № 12, 2005
« Veŝij tamburin », Oktâbrʹ №4, 2008
« Nastenʹka », Novyj mir, № 11, 2008
« V kamorke », Oktâbr’, №10, 2014
« Lûdi srednego vozrasta», Znamâ, N°2, 2018
Edebi Eserleri > Diğer yayιnlar

Približenie k Tendre: povesti i rasskazy, Toula, Âsnaâ Polâna, 2005  5-93322-021-3
Ûžnyj Kalendarʹ: povesti i rasskazy, Moscou, AST-Astrelʹ, 2010  978-5-17-069854-7
Russkaâ proza konca XX veka: hrestomatiâ dlâ studentov, Moscou, Akademiâ, 2002  5-84650-031-5
Proza novoj Rossii v četyreh tomah. Tom 4, Moscou, Vagrius, 2003  5-264-00898-1
Antologie ruskych povidek, Brno, Literary Guide, 2007  9788086907406
Filmografi > Senaryo yazarı

2003 : Poputčiki inžira, Egor Anaškin
2010 : Ûžnyj kalendar, Denis Karro
Filmografi > Yönetmen ve senarist

2005 : Step
2008 : Carʹ-svet
2011 : Okružaûŝij mir
2012 : Žito
2012 : Nepereletnye pticy
Ödüller

2011: 4. Pan-Rus Sol 'Zemli Belgesel Film Festivali'nin Grand Prix'si
1996 et 2003: Novy Mir Dergisi Ödülü'nü Kazananlar
2004 :Yasnaya Poliana Ödülü'nü kazanan
1997: Rus Booker Ödülü Finalisti
Notlar ve referanslar

↑  "фильм "Попутчики инжира" реж. Е.Анашкин". 4 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi  – www.youtube.com vasıtasıyla.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 20 Eylül 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2018.
↑  "Степь" – www.youtube.com vasıtasıyla.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 15 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2018.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 17 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2018.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 1 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2018.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 5 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2018.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 3 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2018.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 16 Kasım 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2018.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 1 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2018.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb136122136 (data)  GND: 142872687  ISNI: 0000 0001 2282 5853  LCCN: n98105080  NKC: xx0065587  NLI: 987007330141305171  NTA: 30819683X  SUDOC: 059767855  VIAF: 85727339   WorldCat (LCCN): n98-105080
Diktatör romanı

Diktatör Juan Facundo Quiroga
Diktatör romanı (İspanyolca: novela del dictador), Latin Amerika toplumunda diktatörün rolüne meydan okuyan  Latin Amerika edebiyatının bir türüdür. Caudillismo teması, iktidar, diktatörlük ve yazım arasındaki ilişkileri inceleyerek ele alınmaktadır. Üstelik bir diktatör romanı genellikle Latin Amerika toplumunda yazarın rolü için bir alegoridir. Çoğunlukla 1960'lar ve 1970'lerin Latin Amerika Boom'uyla ilişkili olmasına rağmen diktatör romanı türü, Domingo Faustino Sarmiento tarafından yazılan on dokuzuncu yüzyıl romanı Facundo (1845) ile kök salmıştır. Juan Manuel de Rosas'ın Arjantin'deki diktatör rejiminin dolaylı bir eleştirisi olan Facundo, diktatör romanı türünün öncüsüdür ve sonraki tüm diktatör romanları onu dikkate almıştır. Sarmiento tarafından yaratılan türün amacı belirli diktatörlerin kurallarını analiz etmek ya da tarihsel doğruluğu vurgulamak değil, genel olarak otorite figürleri ve otoritenin soyut niteliğini incelemektir.
Bir eserin diktatör romanı olarak değerlendirilmesi için hikâyenin tarihten gelen güçlü siyasi temaları olmalı,  diktatörün -caudillo'nun- sahip olduğu gücü eleştirel bir şekilde incelemeli ve otoriterciliğin doğası üzerine bazı genel düşünceleri ele almalıdır. Bazı diktatör romanları her ne kadar tarihî bir diktatöre odaklansa da (kurguda geçmesine rağmen) tarih kitabında olduğu gibi ekonominin, siyasetin ve yönetimin rejimini analiz etmez. Diktatör romanları arasında Augusto Roa Bastos tarafından Paraguay'lı Dr. Francia hakkında yazılmış olan Yo el Supremo (Ben, Yüce; 1974) ve Mario Vargas Llosa tarafından Dominik'li Rafael Trujillo hakkından yazılmış olan La fiesta del Chivo (Chivo partisi; 2000) yer almaktadır. Alternatif olarak romancı aynı olayın sonu için kurgusal bir diktatör yaratabilir. Tarihi diktatörlerin birleşimiyle karma bir diktatör, Alejo Carpentier'in El recurso del método (1974) romanında yer aldı. Romancıların birçoğunun geleneksel, doğrusal hikâye anlatma tekniklerini reddetmesi ve okur, anlatıcı, olay örgüsü, karakterler ve öykü arasındaki ayrımları bulanıklaştıran anlatı stillerinin gelişmesiyle diktatör romanı türü, Latin Amerika edebiyat geleneğinin gelişmesinde çok etkili olmuştur. Liderlik yetkisini inceleyen romancılar, kendi toplumsal rollerini -diktatör romanlarında caudillo rejimine meydan okumalarında olduğu gibi- babacan akıl verici olarak değerlendirmişlerdir.
Edebi bağlam

Edebiyat eleştirmeni Roberto González Echevarría, diktatör romanının Latin Amerika edebiyatındaki en açık tema geleneği olduğunu ve "Bernal Díaz del Castillo'nun ve Francisco López de Gómara'nın Cortés'in Meksika'yı fethi hakkındaki açıklamaları" bu temanın gelişimini izlediğini savunmaktadır. On dokuzuncu yüzyıl, siyasi iktidar üzerine önemli edebi yansımaları yaşadı fakat diktatör romanı, 1960 ve 1970'lerin edebi bir hareketi olan Latin Amerika Boom'uyla ilişkiliydi. Eleştirmen Gerald Martin için, diktatör romanı Boom'un bitişine işaret etmektedir. 1970'lerde, pek çok diktatör romanı, "yaşlanan diktatörün kaybetme eşiğinde olduğu sınırsız bir gücün sıkıntısına kapılması"na odaklandı.
Tanım

Eleştirmen Gerald Martin'in görüşüne göre Miguel Angel Asturias'ın Sayın başkan (1933'te yazılmış ancak 1946'ya kadar yayınlanmamıştır) romanı "ilk gerçek diktatör romanı"dır. Diktatör figürünün diğer edebî işleyişleri arasında Jorge Zalamea'nın El Gran Burundún Burundá ha muerto eseri yer almaktadır ancak tür, soğuk savaşın siyasi ikliminde, Latin Amerika Boom aracılığıyla yeniden icat edilene kadar bir ivme kazanamadı.
Diktatör romanı, 1970'lerde Boom'un sonuna doğru yeniden moda oldu. Sharon Keefe Ugalde konu hakkında şu sözleri dile getirmiştir: "1970'ler, Latin Amerika diktatör romanın evriminde, en az iki gelişme ile karakterize edilmektedir: diktatörün göründüğü perspektifte bir değişiklik ve dilin doğasına yeni bir odaklanma." Bununla, 1970'lerin diktatör romanlarında Başkan Babamızın Sonbaharı veya I, the Supreme eserlerinde olduğu gibi "diktatör, protagonist hâline gelir" konusunda okuyucuya daha samimi bir bakış açısı sunduğunu söylemek istemektedir ve dünya, diktatörün bakış açısıyla sık sık ele alınmaktadır.
Raymond L. Williams'a göre yeterli Latin Amerikalı yazarın askeri rejimlerle uğraşan romanlarını yayımladığı 1970'lere kadar, "diktatör romanı" ortak terminolojiye dönüşmemiştir. Bu dönemin en ünlü romanları arasında Alejo Carpentier'in Reasons of State (1974), Augusto Roa Bastos'un I, the Supreme (1974) ve Gabriel García Marquez'in Başkan Babamızın Sonbaharı (1975)'nı göstermektedir. Diktatör romanını, diktatörlerin kurgusal biçimlerini yaratmak için tarihsel kayıttan yararlanan roman olarak tanımlamaktadır.
Tarihsel bağlam > Latin Amerika tarihindeki diktatörler

Bağımsızlıktan bu yana, Latin Amerika ülkeleri, bir grubun diğerine egemen olduğu sömürgecilik tarihinden kaynaklı hem sağ hem de sol kanat otoriter rejimlere tabi tutuldu. Bu uzun tarih göz önüne alındığında "bireysel diktatörlükler ya da caudillismo, caciquismo, militarizm gibi diktatörlük sorunları hakkında" birçok roman olması şaşırtıcı değil. Sömürgecilik mirası olarak bir ırkın çatışması bazen mutlak bir otoriteyi bünyesinde barındırmak için ortaya çıkmaya zorlamasıyla despot kişisi ortaya çıkmaktadır. Sınırsız güç arayan diktatörler, çoğunlukla anayasaları değiştirir, yeniden seçilmeyi engelleyen yasaları yürürlükten kaldırır. Örneğin Licenciado Manuel Estrada Cabrera, 1899'da Guatemala Anayasasını değiştirerek iktidara geri dönmenin önünü açtı. Diktatör romanın odağı haline gelen diktatörler, onların yönetiş şekli bakımından birbirinden çok farklı değildir. Yazar González Echevarría diktatörlerin "erkek, militarist ve neredeyse  tamamen kişisel güç kullanan"  kişiler olduğunu dile getirmiştir. Güç kullanmaları arasında muhalefeti sürgün etme veya hapsetme, basın özgürlüğüne saldırma, güçlü bir askerî güç tarafından desteklenen merkezi bir hükûmet oluşturma ve özgür düşünce üzerinde tam kontrol sahibi olma yer almaktadır.
Yirminci yüzyılda tanınmış Latin Amerika diktatörleri arasında Nikaragua'daki Somoza hanedanı, Paraguay'daki Alfredo Stroessner ve Şili'deki Augusto Pinochet ve diğerleri yer almaktadır. Dış etki olarak, Amerika Birleşik Devletleri'nin Latin Amerika politikasına müdahalesi tartışmalıdır ve sıklıkla eleştirilmektedir. Diktatör romanında bir tema olarak, ABD emperyalizmiyle tiran gücü arasındaki bağlantı çok önemlidir. Latin Amerika'daki diktatörler, Amerika Birleşik Devletleri'nin uygun askeri ve mali desteğini kabul etmişlerdir ancak halkın takdirini kazanmak için anti-Amerikan kampanyası yürüterek ABD'ye sırtını dönmüşlerdir.
21. yüzyılın ilk on yılında bölgedeki sivil özgürlükleri kısıtlayan ve popüler diktatörlüklerin dağınık versiyonunu "rekabetçi otoriterlik" adı verilen bir süreçle kuran bölgedeki bir dizi "sol kanat" hükûmeti ortaya çıktı. Bunların en tanınmışları Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chavez'di ve diğer ülkeleri Amerika'daki (Küba, Nikaragua, Bolivya, Ekvator, Honduras ve bazı bakımlardan Arjantin, ancak resmi bir üye değildi) Bolivarcı İttifakı'na dahil etmeye çalıştı.
Tarihsel bağlam > Los Padres de la Patria

Meksikalı yazar Carlos Fuentes, 1967'de Alejo Carpentier, Julio Cortázar ve Miguel Otero Silva ile yaptığı görüşmede Latin Amerika diktatörlerini tasvir eden bir dizi biyografiden oluşan ve Los Padres de la Patria (Anavatanın Babaları) olarak adlandırılan bir proje başlattı. Edmund Wilson'un Patriotic Gore'daki Amerikan İç Savaşı portrelerini okuduktan sonra Latin Amerika diktatörleri hakkında bir kitabın iyi fikir olacağını düşündü. José Manuel Balmaceda hakkında Jorge Edwards; Mariano Melgarejo hakkında José Donoso; Eva Perón hakkında Julio Cortázar ve Manuel A. Odría hakkında Vargas Llosa yazacaktı. M. Mar Langa Pizarro'nun gözlemlediği gibi, proje hiçbir zaman tamamlanmadı ancak Alejo Carpentier, Augusto Roa Bastos, Gabriel Garcia Márquez ve Mario Vargas Llosa gibi Latin Amerika Boom'unun önemli yazarlar tarafından yazılan bir dizi romana ilham verdi.
Türün gelişimi > Öncüleri

On dokuzuncu yüzyılda yayımlanan Domingo Faustino Sarmiento'nun Facundo'suyla José Mármol'un Amalia'sı yirminci yüzyıl diktatör romanının öncülerindendir bununla birlikte, "Latin Amerikalı 'güçlü adam'ın kurgusal tasvirlerinin tümü, Domingo Faustino Sarmiento'nun Facundo'sunda, sosyolojik bir tez olarak yazılmış önemli bir önceliğe sahiptir." Facundo, Juan Manuel de Rosas'ın diktatörlüğünün dolaylı bir eleştirisi olup gerçek tarihsel figür Juan Facundo Quiroga'ya yönlendirilmiştir aynı zamanda Arjantin tarihi ve kültürü hakkında daha kapsamlı bir incelemedir. Sarmiento'nun Facundo'su Latin Amerika çevresinin edebi araştırmalarının genişliği yüzünden esas demirbaş olarak kalmıştır. Facundo'da, Sarmiento, ileri fikirlere karşı olan Rosas (1829'dan 1853'e kadar Arjantin'in diktatörü) gibi davranan tarihi figür olan il caudillo'su Facundo Quiroga'yı eleştirmektedir. Sürgünden döndükten sonra Sarmiento, Arjantin'e yeniden şekil vermeye çalıştı ve sonunda 1868'den 1874'e kadar cumhurbaşkanı oldu. Sarmiento'nun Facundo Quiroga'yı analiz etmesi, bir yazarın ilk defa Facundo ve Rosas gibi figürlerin böyle bir mutlak güce sahip olabileceğini sorgulamış olmasıydı.
Sömürge sonrası Buenos Aires'te geçen Amalia, iki bölümden oluşmakta ve José Mármol'un yarı otobiyografisidir. Mármol'un romanı, insanlık bilincinin, bir şehir ya da bir ülke gibi çok daha korkunç bir hapishane haline gelebileceğini gösterdiği için önemlidir.
Arjantinli caudillo Juan Manuel de Rosas; çizen: Cayetano Descalzi (1809-1886)
Dmitro Kuleba

| Dmitro Kuleba Дмитро Кулеба |
| --- | --- |

Ukrayna Dışişleri Bakanı
Görevde
Makama geliş  4 Mart 2020
Başbakan: Denis Şmihal
Yerine geldiği: Vadim Pristaiko
Ukrayna Başbakan Yardımcısı
Görev süresi 29 Ağustos 2018 - 4 Mart 2020
Başbakan: Oleksiy Honçaruk
Yerine geldiği: Ivanna Klimpuş-Tsintsadze
Yerine gelen: Vadim Pristaiko
Ukrayna Avrupa Konseyi Daimi Temsilcisi
Görev süresi 2016-2019
Yerine geldiği: Mikola Toçitski
Yerine gelen: Boris Tarasyuk
Kişisel bilgiler
Doğum: 19 Nisan 1981 (43 yaşında) Sumı, Ukrayna
Bitirdiği okul: Kiev Devlet Üniversitesi
Dmitro Kuleba (Ukraynaca: Дмитро Іванович Кулеба; d. 19 Nisan 1981, Sumı), Ukraynalı politikacı ve Ukrayna dışişleri bakanı. 29 Ağustos 2019-4 Mart 2020 tarihleri arasında Ukrayna'nın Avrupa ve Avrupa-Atlantik Entegrasyonundan sorumlu Ukrayna başbakan yardımcılığı görevinde bulunmuştur. Ayrıca 2016-2019 yılları arasında Ukrayna'nın Avrupa Konseyi Daimi Temsilcisi olarak görev yapmıştır.
Aralık 2017'de Dmitro Kuleba, Dünya Politikaları Enstitüsü tarafından 2017 yılının en iyi Ukrayna büyükelçisi seçildi. Kuleba'nın eşi Yevhenia, 25 Ekim 2020 için belirlenen 2020 Kiev yerel seçimlerinde Halkın Hizmetkarı Partisi'nin Kiev Şehir Konseyi parti listesinde 1. sıradan yarıştı.
Asansör (anlam ayrımı)

Asansör, dikey ve yatay olarak yük ve insan taşımada kullanılan bir araç.
Asansör (film), Mustafa Altıoklar'ın yönettiği 1999 tarihli Türk filmi.
Asansör emniyet devresi, Olası asansör kazalarını önlemek amacı ile kurulmuş sistem.
Tarihi Asansör, İzmir'de Karataş Semti'nde bulunan tarihi yapı.
Ölüm Asansörü, Louis Malle 'in yönettiği 1958 tarihli kara filmin Türkiye'deki TV gösterim adı. Özgün adı Ascenseur pour l'échafaud olan film Türkiye sinemalarında İdam Sehpası adıyla gösterime girmişti.
Athena Manukyan

| Athena Manukyan |
| --- | --- |
Doğum: Athena Manukyan 22 Mayıs 1994 (30 yaşında)  Atina, Yunanistan
Tarzlar: Pop dance-pop R&B
Meslekler:  Şarkıcı 
Çalgılar:  Vokal 
Etkin yıllar: 2007-günümüz

Athena Manukyan (d. 22 Mayıs 1994, Atina), Ermeni asıllı Yunan şarkıcı. Manukyan, 2020 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Ermenistan'ı "Chains On You" adlı şarkıyla temsil etti.
Arrested Development

Müzik grubu için Arrested Development (müzik grubu)sayfasına bakınız.
| Arrested Development |
| --- | --- |

Tür: Durum komedisi
Proje tasarımcısı: Mitchell Hurwitz
Ülke: ABD
Dili: İngilizce
Sezon sayısı: 5
Bölüm sayısı: 84
Yapım
Gösterim süresi: 22–48 dakika
Yayın bilgileri
Kanal: Fox   Netflix


Arrested Development, Mitchell Hurwitz tarafından yaratılan Amerikan komedi dizisi. İlk üç sezonu 2 Kasım 2003'ten 10 Şubat 2006'ya kadar Fox kanalında, 15 bölümlük dördüncü sezonu Netflix üzerinden 26 Mayıs 2013'te yayımlanmıştır. Dizide, eskiden zengin olan Bluth ailesinin başından geçenler anlatılmaktadır.
Yayın Takvimi

| Sezon | Bölüm | Başlangıç tarihi | Bitiş tarihi | Kanal |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 22 | 2 Kasım 2003 | 6 Haziran 2004 | Fox |
| 2 | 18 | 7 Kasım 2004 | 17 Nisan 2005 | Fox |
| 3 | 13 | 19 Eylül 2005 | 10 Şubat 2006 | Fox |
Asansol

| Asansol |
| --- | --- |
Şehir

Ülke:  Hindistan
Eyalet: Batı Bengal
Yüzölçümü
 • Toplam: 326 km²
Nüfus (2011)
 • Toplam: 1.243,414
Asansol Hindistan'ın Batı Bengal eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2011 sayımına göre 1,243,414'tür.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7754155-8  NLI: 987007565188305171  VIAF: 248347037
Donaueschingen

| Donaueschingen |
| --- | --- |
Şehir

  Arma 
Donaueschingen
Ülke:  Almanya
Eyalet: Baden-Württemberg
Nüfus (31 Aralık 2010)
 • Toplam: 21.128
Donaueschingen, Almanya'da Baden-Württemberg eyaletinde yer alan bir şehirdir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12169720k (data)  GND: 4012715-1  LCCN: n81058985  MusicBrainz: 5f8c4ecd-17be-4232-8ab7-92e032ec539b  NKC: ge138837  NLI: 987007564589705171  VIAF: 163872157   WorldCat (LCCN): n81-058985
Diokletian sonrası Roma eyaletleri listesi

MS 395 yılında Roma İmparatorluğu haritası
Diokletian Sonrası Roma Eyaletleri Listesi tablo halinde Roma İmparatorluğunun bölgesel idari yapısının Roma İmparatoru Diokletian'ın MS 395 yılında gerçekleştirdiği idari reformlar sonrasındaki gelişimi hakkında başlıca önemli bilgiler içermektedir. O yılda Roma İmparatorluğu Batı ve Doğu Roma İmparatorluğu olmak üzere ikiye ayrımıştır. Roma İmparatorluğu'nun Diokletian'ın idari reformlarına kadar idari yapıda meydana gelen gelişmeleri Diokletian'a Kadar Roma Eyaletleri Listesi'nde verilmektedir. Verilerin çokluğu ve daha kolay anlaşılabilmesi için bu tür bir ayrım yaparak derlenmeleri gerekliydi.
İmparator Diokletian'un idari reformu kapsamında, o zamanda kadarki mevcut 46 eyaletten, 85 tane, çoğunlukla daha küçük birim oluşturulmuştur. Bu birimler, bir tanesi hariç (Alpes Graiae ve Alpes Poeninae eyaletlerinin Alpes Graiae et Poeninae eyaletine birleştirilmesi) bölünme sonucu meydana getirilmiştir. Sınırlarda önemli ölçüde değişiklik de yapılmamıştır (istisna: Gallia Narbonensis ve Alpes Cottiae eyaletlerine ait toprakların katıldığı Alpes Maritimae eyaleti). Bu reformların beraberinde getirdiği daha önemli bir gelişme ise, o zamana kadar herhangi bir eyalete ait olmama önceliğine sahip olan İtalya yarımadasının sekiz birime bölümnesiydi. Daha sonraki bir reformda ise bu şekilde oluşturulan 93 eyaletin sayısı 119'a yükseltildi ve bu sefer de yeni eyalet yapısı öncelikle bölünmelerin yanı sıra sadece bir tane birleşme sonucu (Numidia Cirtensis ve Numidia Militiane eyaletlerinin Numidia eyaletine dönüştürülmesi) elde edilmişti.
Eyalet sayısının bu kadar yüksek oranda çoğalması, yetki sıralamasında yeni bir hiyerarşik düzeyin oluşturulması gereğini beraberinde getirmişti. Bu ihtiyaç eyaletlerin gruplar halinde Dioecesis (piskoposluk) çatısı altında toplayarak yanıt verilmişti. İmparator I. Konstantin altında ise, askeri görevlerinden azledilen pretoryan valilerini sivil görevlerle görevlendirdiğinde, bir hiyerarşik düzey daha ilave edildi.