George Starkey
Kariyer

Starkey, Harvard'daki son yıllarında tıp uygulamalarıyla giderek daha fazla meşgul oldu. Flaman iyatrokimyacı Jan Baptist van Helmont'un sadık bir takipçisi oldu ve metalurjinin pratik uygulamaları konusunda eğitim aldı. İyatrokimyayı da içeren tıbbi pratiği oldukça başarılı görünüyordu. Gelişen pratiğine rağmen Starkey, İngiltere'nin bir simyacının ihtiyaç duyduğu aletlere daha iyi erişim sağlayabileceğine karar verdi ve böylece Kasım 1650'de karısıyla birlikte Londra'ya yelken açtı.
Londra'ya vardığında, Starkey'in bir simyacı olarak tanınırlığını hızla oluşturdu. Kısmen New England'da ilişkili olduğu iyi bağlantılı bilimsel pratisyenler ve meslektaşları ağı sayesinde, İngiltere'de bir simya savant (alim) olarak beğeni kazandı. Bir New England simyacısının Hartlib çemberine dahil olduğu ve grup içinde dönen akımların bir sonucu olarak Eirenaeus Philalethes'in (gerçeğin barışçıl bir aşığı) hayali kimliğini taşıdığı da bu sırada ortaya çıktı. Samuel Hartlib, simya ve iatrokimya dahil olmak üzere uygulamalı bilimin koruyucusu ve destekçisi olarak tanınıyordu. Yine de, bu çember içinde, başlangıçta Starkey'nin alternatif kimliğine ilham vermiş olabilecek, kendi gizliliğini korumaya ve bilginin korunmasına adamış kişiler vardı.
Starkey'in Londra'ya taşınmasını, tıbbi bir muayenehane kurma ve Robert Boyle da dahil olmak üzere hastalarına tıbbi ilaçlar üretme ve uygulama konusunda dikkate değer bir başarı izledi. Bununla birlikte, başarısına rağmen, Starkey 1651'de ilaç üretimi ve metalik maddelerin dönüştürülmesini içeren simyanın "sırlarını" daha fazla izleyebilmek için hastalarını terk etti. Örneğin, Starkey'in "sofik cıvası", altını ısıtıldığında, baz metalleri soylu metallere dönüştürmek için bir madde olan efsanevi filozofun taşını üretecek bir karışıma eritmesi beklenen bir antimon, gümüş ve cıva karışımında oluşuyordu. Boyle, Starkey'in vesayetini asla kabul etmese de, Starkey'in Boyle'a kimya ve deney uygulamaları konusunda ders verdiği de biliniyor.
İyileştirici ilaçların ve felsefi cıvaların mucidi olarak, Starkey'in bu icatlarını ve ticari sırlarını korumakla ilgilendiğini varsaymak mantıklıdır. 'Philalethes' takma adı kullanarak, Philalethes'in bir 'arkadaşı' ve el yazmalarının koruyucusu kimliğindeki Starkey, aracılığıyla, gizli simya bilgisine erişim elde edilebileceği, bu keşifler doğrultusunda ürettiği bir dizi el yazmasını ve broşürü koruyabileceği hayali bir kimlik yaratmıştır. Ayrıca, Starkey'in çalışmalarını gizlemeye olan çabasının, keşifleri "ilahi olarak onaylanmış vahiyler" olan "sırların ustası" olarak kendini yapılandırma arzusundan kaynaklandığına inanılır. Muhakkak ki bu durum, Starkey'in Hartlib çemberi içindeki sosyo-profesyonel konumunu diğer nüfuzlu koruyucuların zihninde yükseltmiştir.
Starkey, Londra'ya geldikten birkaç yıl sonra elde ettiği başarının ceremesini çekmeye başladı. Parfüm ve ilaç imalatından sofik cıva üretimine kadar çeşitli projeler onu farklı yönlere çekiyor, profesyonel ilişkileri zorluyor ve bir türlü yeterli gelir elde edemiyordu. Bu projeleri kişisel olarak finanse etmenin bedeli, borçları arttıkça onu mali açıdan istikrarsız bırakıyordu. En nihayet, 1653-1654'te Starkey'in alacaklıları onu yakaladı. Borçları yüzünden iki kez hapse atıldı ve hapiste olmadığı zamanlarda da nerede olduğunu gizleyerek alacaklılardan sürekli kaçtı. Daha da kötüsü, Hartlib çemberinin desteğini de kaybetmişti. Kuşatılmış bir Starkey'in mali durumunu yeniden toparlaması, itibarını geri kazanması ve yeni himayeciler bulması gerekiyordu.
Starkey'in hayatının son yıllarını, tıbbi uygulamalarını yeniden canlandırmaya ve gelir getirici ilaçlar üretmeye adadı. Ancak, kimya laboratuvarından ve Van Helmont'un alchahest'nden ya da felsefe taşı arayışından asla uzaklaşmadı. Amacı sağlığı korumak ve hastalıkları önlemek için tüketilen panzehir bir bileşik olan tiryak benzeri tıbbi bir çözücü olan mükemmel likör alchahest'i aramaya devam etti. Starkey'in alchahest'ini üretmedeki başarısı sınırlıydı ve felsefe taşı arayışı da hiçbir zaman meyvesini vermedi. Tıbbi tezler üretmeye devam etmesine rağmen, 1660 yılında yazdığı üç siyasi broşür, tıp pratisyenleri ve Kraliyet Doktorlar Koleji ile girdiği kamuoyu tartışmaları nedeniyle kariyeri daha da lekelendi.
1665'te veba, Londra'yı ve George Starkey'i buldu. Helmontiyen ilaçlarının hastalığı iyileştirme ve hastalığı önleme yeteneğine olan tüm inancına rağmen, Starkey'in vebayla savaşmak için hazırladığı "Helmontiyen alchahest" etkisiz kalmıştı. Starkey, yine de, saygı duyduğu Flaman iyatrokimyacı Jan Baptist van Helmont'a sonuna kadar sadık kaldı.
Hastalarına bakarken kendisi de vebaya yakalandı ve 1665 yılında Londra'da öldü.