stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1995-96 Bundesliga
Ekstra linkler

DFB Bundesliga archive 1997/98 14 Ağustos 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Arilena Ara

| Arilena Ara |
| --- | --- |
Ara, 2019
Genel bilgiler
Doğum: 17 Temmuz 1998 (26 yaşında) İşkodra, Arnavutluk
Tarzlar: Pop R&B dans
Meslekler:  Şarkıcı 
Çalgılar:  Vokal 
Etkin yıllar: 2012-günümüz
Müzik şirketi: Elite Productions
Resmî site: Resmî Website

Arilena Ara (d. 17 Temmuz 1998, İşkodra), Arnavut şarkıcıdır.
Ara, Arnavut X Factor yarışmasının 2. sezonunu kazanmasıyla bilinir. Aralık 2019'da düzenlenen 58. Festivali i Këngës festivalini kazanmasından dolayı Ara'nın, 2020 Eurovision Şarkı Yarışması'nda  Arnavutluk'u "Shaj" adlı şarkısıyla temsil etmesi planlanıyordu. Yarışma COVID-19 pandemisi nedeniyle iptal edilmiştir.
Biyografi

Arilena Ara İşkodra'da doğmuştur. İlk yarışma katılımını Gjeniu i Vogël adlı yarışmada gerçekleştirmiştir. Yarışmada üçüncü olmuştur.
Babasının ölümünden sonra 2012 yılında TV Klan'da yayınlanan X Factor yarışmasının 2. sezonuna katılmıştır. Tiran'daki elemelerde Ana Johnsson's "We Are" şarkısını seslendirmiştir. Yarışmada Altuna Sejdiu'nun "Kızlar" kategorisine seçilmiştir. Finalde Mary J Blige'nin "No More Drama" şarkısını, Rihanna'nın "Man Down" ve koçu Altuna Sejdiu ile birlikte "S&M" şarkısını seslendirmiş ve yarışmayı kazanmıştır. Daha sonra TV gösterisi "Dance With Me" yarışmasına partneri Labi ile katılmıştır. 26 Şubat 2014 tarihinde ilk video single'ı "Aeroplan"'ı yayınlamıştır. Single Arnavutluk'ta liste başı hit olmuştur. "Aeroplan" single'ı 12 saatte 2 milyon izlenme yakalamıştır. Diğer yeni hit'i "Business Class" ilk 9 saatte 1 milyon izlenme oranı elde etmiştir. Daha sonra babası için yazdığı "Vegim" single'ını yayınlamıştır. 2016 yılında "Nëntori" single'ını yayınlamış, ülkesi Arnavutluk başta olmak üzere Rusya ve Romanya'da da başarı göstermiştir.
2019 yılında The Voice Kids Albania yarışmasının üçüncü sezonunda koçluk yapmıştır. Aralık 2019'da 58. Festivali i Këngës festivaline "Shaj" adlı şarkıyla katılmış ve festivali kazanmıştır. Festivali kazanmasından dolayı Rotterdam'da yapılan 2020 Eurovision Şarkı Yarışması'nda  Arnavutluk'u "Shaj" adlı şarkısıyla temsil etmeye hak kazanmıştır.
Diskografi > Single'lar

2014: "Aeroplan"
2014: "Business Class"
2015: "Vegim"
2016: "TokeRroke"
2016: "Nëntori"
2017: "Nallane 3" ft. Flori Mumajesi, DJ Vicky
2017: "I'm Sorry"
2017: "Snow in December"
2017: "Kida“
2017: "Silver and Gold"
2017: "Zemër"
2018: "Silver & Gold"
2019: "Fall From the Sky"
Yanımda Kal

Yanımda Kal, Harun Kolçak'ın üçüncü stüdyo albümüdür. 28 Ağustos 1995'te S Müzik etiketiyle yayımlanmıştır.
Şarkı listesi

"Vermem Seni" (söz & müzik: Harun Kolçak - düzenleme: İskender Paydaş)
"Arada Kaldım" (söz & müzik: Harun Kolçak - düzenleme: İskender Paydaş)
"Haketmedim Ayrılığı" (söz & müzik: Adnan Ergil - düzenleme: İskender Paydaş)
"Sevdanın Okları" (söz & müzik: Adnan Ergil - düzenleme: İskender Paydaş)
"Yanımda Kal" (söz & müzik: Harun Kolçak - düzenleme: İskender Paydaş)
"Korkuyorum" (söz & müzik: Harun Kolçak - düzenleme: İskender Paydaş)
"Dualarım Yoluna" (söz: Harun Kolçak - müzik & düzenleme: İskender Paydaş)
"Günahlar" (söz & müzik: Harun Kolçak - düzenleme: İskender Paydaş)
"Kalbime Yazdım Seni" (söz: Harun Kolçak - müzik: Selim Korkmaz - düzenleme: İskender Paydaş)
"Mavi Dünya" (müzik: Harun Kolçak - düzenleme: İskender Paydaş)
Kadro

Yapım: S Müzik Yapım
Prodüktör: Sacit Süha Dilek
Vokaller: Aylin Vatankoş, Ercüment Vural, Harun Kolçak, Melis Sökmen, Sevim Yiğit
Gitar: Erdem Sökmen
Bas gitar: Harun Kolçak, Gürol Ağırbaş
Bağlama: Çetin Akdeniz
Buzuki: Çetin Akdeniz, Erdinç Şenyaylar
Davul: Volkan Öktem
Akordeon: Rıfat Şanlıel
Darbuka, Bendir: Celal Bağlan
Kanun: Halil Karaduman
Yaylılar: İlyas Tetik ve Grubu
Tradisyonalizm

Tradisyonalizm ya da tradisyonalist ekol, kişi veya topluluk düzeyinde ve gündelik yaşamdan bilgi anlayışına kadar pek çok alanda yönlendirici unsurun zaman ve mekanı aşan ilahi-kutsal ilkelere dayalı olması gerektiğini iddia eden felsefi ve mistik akım.
René Guénon, Ananda Coomaraswamy ve Frithjof Schuon.
Modern Çağ öncesi toplumlarda kutsal gelenek yaygın bir kabul gördüğünden ya da en azından aykırı anlayışlar yaygın bir geçerlilik kazanmadığından tarihte "Tradisyonalizm" şeklinde bir düşünce ekolüne ve bu ekole mensubiyet anlamında "Tradisyonalist" şeklinde bir vasıflandırmaya rastlanmamaktır. Özellikle Aydınlanma çağı ve sonrasından başlayıp çağdaş döneme kadar geçen süreçte hemen her alanda tarihi ve geleneksel olandan kopuş bu kopuşu eleştiren ve kutsal kaynağından kopmayan geleneği savunan kişi ve düşünme tarzlarının ortaya çıkmasına zemin hazırlamıştır. Tarihte Tradisyonalist olarak nitelendirilen kişiler olmasına karşın özel olarak Tradisyonalizm ismiyle anılan ekolün ilk sözcüsü Fransız metafizikçi, yazar René Guénon'dur. Ekol, Perennializm veya Sophia Perennis olarak da bilinmektedir.
Tradisyonalist Ekolün diğer kurucuları Seylanlı bilgin Ananda Coomaraswamy ve İsviçreli ressam, şair ve metafizikçi Frithjof Schuon'dur. Söz konusu ekole mensup diğer yazarlardan bazıları; Titus Burckhardt, Martin Lings, William Stoddart, Marco Pallis, Seyyid Hüseyin Nasr, Leo Schaya, Gai Eaton, William Chittick, Rama Coomaraswamy, James S.Cutsinger, Joseph Epes Brown, Huston Smith, Osman Bakar. Ayrıca tradisyonalist fikirlerden az veya çok etkilenen Julius Evola, Mircea Eliade, Henrich Zimmer gibi yazar ve akademisyenler de bulunmaktadır.
Temel İlkeler

Tradisyonalist ekolün aşağıda yer alan bazı ilkeleri tüm yazarlarınca benimsenmekte ancak çeşitli geleneklere yaklaşımları bakımında aralarında farklılar bulunabilmektedir. Hristiyan geleneği örneğin René Guénon tarafından inisiyatik niteliğini tamamen yitirmiş kabul edilirken Frithjof Schuon'un bazı yazılarında aksi bir görüşe rastlanabilmektedir. Bu noktada ekole mensup yazarlar arasında Guénon'un fikirlerini benimseyenler ile Schuon'un fikirlerini benimseyenler arasında bir ayrım yapanlar dahi bulunabilmektedir.
1. Tüm otantik dini gelenekler Primordial Gelenekten neşet ettiklerinden ortodoks (sahih)turlar. Aynı, biricik kaynaktan geliyor olsalar da formları itibarıyla farklılık gösteren geleneklerin zahiri boyutlarının dışında ancak deruni sezgisi gelişmiş, manevi eğitimden geçmiş kişilerce anlaşılabilen bâtıni-mistik mistik boyutları bulunmaktadır. Asli birliği en çok tezahür ettiren de zahir değil bu bâtıni bâtıni boyuttur. Ancak her biri belirli bir ilahi amaca yönelik olarak gönderildiğinden dinlerin birbirleriyle eşitlenmesi veya dinlerden kimi unsurları bir araya getirerek oluşturulacak bir senkretik hareket bu ilkenin doğasına aykırı bir beşeri müdahaleyi gerektireceğinden geleneğe uygun (sahih) bir tutum olmayacaktır. Ayrıca dini konularda bireysel tavır farklılığı istenilen bir durum değildir.
Bknz. Manevi Yöntem Üzerine
2. Çağdaş "ilerleme" idealinin aksine tüm geleneklerde ifade edildiği gibi dünya, (özellikle de batı dünyası) entelektüel ve manevi düşüş içindedir. Klasik Batıda Demir Çağı, Hindularda Kali Yuga, Müslümanlarda Ahir Zaman olarak bilinen bir zaman diliminde yaşamaktayız. Bunun sonucu olarak hem entelektüel dünyada hem de gündelik yaşamda ilkeye zıt hatta ona hasmane düşünme ve yaşama biçimleri yaygınlık kazanmıştır.
3. Diğer medeniyet ve kültürlerden farklı olarak Batı dünyası Primordial Gelenekle bağını ilk tohumları Orta Çağ'da atılan ve rönesansve reform çağında ivmesini gittikçe arttıran gelişmelerle hızla yitirmiştir. İlke'den uzaklığı açısından batı medeniyeti diğer medeniyetlerle karşılaştırıldığında "anomalilik" arzeder.
Tradisyon-Gelenek

Tradisyonalist ekolü yazarlarının "tradisyon" kelimesiyle kastettikleri, Türkçede de gelenek ifadesinin karşılığı olan ve sadece tarihi bakımdan ve bir sıfat olarak geçmiş günümüze gelen bir şeyi işaret etmemektedir. René Guénon, tradisyon ile halk arasında az veya çok anlamı kaybolmuş adetleri birbirine karıştırmamak gerektiğini ifade ederken bu ayrıma dikkat çekmektedir. Tradisyon burada kaynağı yaratıcı ilk ilke olan ve ancak ehil kişilerin gerçek manasına nüfuz edebildiği ezoterik bilgidir. Tradisyon, insanoğlunu semaya bağlayan, tradisyonel bilimler, ayinler ve erginleme (initiatory) pratiklerinin çeşitli formlarını işaret eder.
Genel inanan kitlesi ise tradisyonun en dış ve biçimsel yönüne iştirak edebilmekte, daha öte bir anlayışa kavuşmak için "inisiyasyon" denilen erginleştirme işleminden geçmek ve tüm irade ve anlayış kabiliyetini kullanmak gerekmektedir.
René Guénon, çağdaş zihniyetin etkisiyle tradisyonel düşüncenin bazı çevrelerce kasıtlı bile olmaksızın çarpıtıldığını ve hakiki tradisyonel düşüncenin ortaya çıkarılması için nereye bakılabileceğinin bile artık bilinemediğini ve insanların, tradisyon ifadesi altında kendilerine sunulan ve özünde tradisyon karşıtı, hatalı düşünceleri kabule fazlasıyla hazırlıklı olduklarını söyler.
Guénon'un tradisyon ile ilgili dikkati çektiği bir başka nokta da çağdaş zihniyetin tradisyon kelimesini kullanma biçimidir. Tradisyon kelimesi "adet" veya "davranış biçimi" kelimeleriyle eşanlamlı kullanılmakta ve böylelikle tradisyon daha düşük beşeri düzeyle ve derin bir anlamdan tamamen yoksun şeylerle karıştırılmaktadır. Diğer ve daha incelikli deformasyonlar da bulunmaktadır ve hepsinin ortak özelliği tradisyon düşüncesini tamamen insani düzeye indirgemesidir. Oysa insanüstü düzenden bazı unsurları içermeyen hiçbir şey gerçek manada tradisyonel olamaz.
Tradisyonu tamamen insani düzeyle ve bu düzeyin psikolojik, sosyal boyutlarıyla ilişkilendiren çağdaş sapmanın bir başka biçimi de tradisyonun bazı şekillerini "dinler"le karıştıran, din ve tradisyonları sadece insani unsurlarla açıklamaya çalışan akademisyenlerdir.
Tradisyonalizmin Etkileri > Akademi ve Entelektüeller Üzerindeki Etkileri

René Guénon'un karşılaştırmalı dinler tarihi alanındaki etkisi özellikle ünlü dinler tarihçisi Mircea Eliade üzerinde kendisini göstermiştir. Eliade'nin Guénon'u yirminci yüzyılın en zeki yüz insanı arasında göstermiş olması da bu etkinin bir sonucuydu.
Tradisyonalistlerin etkili olduğu çeşitli isimlerden bazıları şunlardır: Michel Valsan, Huston Smith, William Chittick, Harry Oldmeadow, James Cutsinger, Seyyid Hüseyin Nasr, Leo Schaya,William Stoddart, Whitall Perry, Tage Lindbom, Kurt Almqvist, Elémire Zolla, Jean Hani, Patrick Laude, Jean-Louis Michon, Reza Shah-Kazemi. Bu isimler tradisyonalizmden etkilenmiş ve alanlarında çeşitli eserler kaleme almış isimlerdir.
Türkiye'den Mustafa Tahralı, Mahmud Erol Kılıç'tır ve psikiyatrist Kemal Sayar tradisyonalizme yakınlığıyla bilinen bazı isimlerdir.
Tradisyonalizmin Etkileri > Farklı Coğrafyalardaki Tradisyonalizm Etkisi > Batılı Ülkeler

Tradisyonalizmin öncü isimlerinden biri René Guénon'u tasavvufla tanıştıran ve Paris'te Al Akbariyya adlı Muhyiddin İbn Arabi'nin fikirlerini tanıtmak adına çıkarılan dergisinde yazı yazdıran Ivan Aguéli'dir. Özellikle akımın Guénon'dan sonra gelen isimlerinden Frithjof Schuon'un Amerika'ya taşınması sonrasında akademik yazarların vasıtasıyla Anglo-Sakson ülkelerde etkisini arttırmıştır.
Tradisyonalizmin Etkileri > Farklı Coğrafyalardaki Tradisyonalizm Etkisi > Müslüman Ülkeler ve Bölgeler > İran

Tradisyonalist okul ile karşı karşıya gelen ilk Müslüman ülke İran'dır. Bunun en önemli ve belki de başlıca sebebi Frithjof Schuon'un izinden giden ünlü Müslüman Tradisyonalist ve akımın yaşayan en önde gelen temsilcisi Seyyid Hüseyin Nasr'ın anavatanı oluşudur. Nasr'ın İslam devrimi öncesinde Şah ile iyi ilişkileri ve İran Felsefe Akademisi'nin başında bulunuşu devrim sonrası mollaların Nasr ile arasını bozmuş ve ülkesine girmesi yasaklanmış olsa da Nasr'ın çalışmaları Tradisyonalizmin ülkenin entelektüelleri arasında tanınmasına yol açmıştır.
Nasr'ın akademisinin ilk üyelerinden olan Daryuş Şayegan İslam devrimi sonrasında ülkesini terk etmiş ve Fransa'ya yerleşmişti. Şayegan 1960'ların sonunda herhangi bir geleneksel toplumun var olup olmadığını araştırmak amacıyla Sanskritçe çalışmış ve Hindistan'a seyahat etmişti. Seyahatleri sonucunda herhangi bir geleneksel toplumun olmadığını sadece modernliğe yönelik geçiş aşamasında uygarlıkların bulunduğu sonucuna varmış ve liberaller arasına katılmıştı. Ancak tradisyonalizme yönelik ilgi İran entelektüelleri arasında var olmaya devam etmiş ve 1990'ların ortalarında Guenon, Schuon, Nasr, Burckhardt ve Lings gibi tradisyonalist yazarların eserleri Farsçaya çevrilmişti.
Tradisyonalizmin Etkileri > Farklı Coğrafyalardaki Tradisyonalizm Etkisi > Müslüman Ülkeler ve Bölgeler > Cezayir-Fas

Arap dünyasında genel olarak Tradisyonalizme kayıtsız kalınmış olmakla birlikte Cezayir ve Fas gibi bazı Kuzey Afrika ülkelerinde bir kısım entelektüellerin manevi arayışları için bir seçenek olmuş ancak genel toplum katında önemli bir etki bırakmamıştır. Küçük bir grup Cezayirli entelektüelin Guenon'u okuyuşu yaklaşık 1967 
yıllarına kadar geri gitmektedir. Cezayir'in önde gelen entelektüellerinden Raşid bin İsa modernizme yönelik eleştirilerinin merkezinde tradisyonalist analizleri yerleştirmiştir. Raşid bin İsa Tradisyonalizmin eğitimli kitleyi İslamiyete döndürmekte yardımcı olacağını ancak eğitimsiz veya az eğitimli kitlenin ise tradisyonalizmi muhtemelen yanlış anlayacağını ve onu İslam dışı ve hatta İslam karşıtı görebileceğine dikkati çekmiş ve bu sebeple Tradisyonalistlerin eserlerinin Arapçaya çevrilmesine karşı çıkmıştır.
Cezayir'e göre daha rahat politik ve ekonomik koşulları olan Fas'ta ise Tradisyonalizm daha başarılı olmuş ve 1960'larde frankofon çevrelerde Guénon tanınan biri haline gelmişti.
Tradisyonalizmin Etkileri > Farklı Coğrafyalardaki Tradisyonalizm Etkisi > Müslüman Ülkeler ve Bölgeler > Türkiye

Türkiye'de ise Tradisyonalizm diğer ülkelerdeki gibi bir yapılanma içerisine girmemiş, Tradisyonalist bir grup, organizasyon oluşmamış bunun yerine Yeryüzü Yayınları, Ağaç Yayıncılık, İnsan Yayınları ve İz Yayıncılık gibi yayınevlerinin geniş çeviri çalışmalarıyla Tradisyonalist yazarların eserleri Türkçede de ulaşılabilir hale gelmiştir. Türkçede René Guénon'un adına ilk ciddi atıf 1953 yılında La Pensée (İslam Düşüncesi) makalesiyle ve 1954 yılında İslam Düşüncesine Giriş adlı kitabıyla felsefeciHilmi Ziya Ülken tarafından yapılmıştır. ilk Tradisyonalist metin 1979 yılında Guénon'un "La tawhid" adlı makalesinin Kubbealtı Akademi Mecmuası'nda Mustafa Tahralı tarafından yapılan çevirisiyle yayınlanmıştır. Tahralı 1960'lı yıllarda Paris'teyken Guenon'un varlığını öğrenmiş ve tradisyonalist yazar Michel Valsan'ın oğlu Ahmed Valsan ile temas kurmuştur. 1973 yılında Sorbonne'da doktora tezini verdikten sonra Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde göreve başlamış ve fakültenin tasavvuf bölümünün başına geçmiştir.
Guénon'un Türkçeye ilk çevrilen kitabı ise [Yeryüzü Yayınları] tarafından 1979 yılında yayınlanan Modern Dünyanın Bunalımı'dır (Çeviren: Nabi Avcı). Yeryüzü Yayınları, Modern Dünyanın Bunalımı'ndan sonra, 1980 yılında Guénon'un Doğu ve Batı (Çeviren: [Fahrettin Arslan]) adlı eseriyle Martin Lings'in Antik İnançlar Modern Hurafeler (Çevirenler: Nabi Avcı-[Ufuk Uyan]) adlı eserini yayınlamıştır. Yeryüzü Yayınları tarafından 1982 yılında da Martin Lings'in Yirminci Yüzyılda Bir Veli (Çevirenler: [Ufuk Uyan]-[Bekir Şahin]) adlı eseriyle Seyyid Hüseyin Nasr'ın İnsan ve Tabiat (Çeviren: Nabi Avcı) adlı eserleri yayınlanmıştır.
Türkiye'de en popüler Tradisyonalist yazar Seyyid Hüseyin Nasr olmuştur. Öyle ki Nasr'ın kendi anadilinde yayınlanan ve İngilizceye çevrilmeyen kitapları bile Türkçeye çevrilmiştir. Nasr'ın Türkiye'de diğer tradisyonalist yazarlardan daha fazla tutulmasının muhtemel sebeplerinden biri onun diğer yazarlardan daha çok İslamiyet üzerinde durması olduğu düşünülebilir.
Türkiye'de daha az felsefi ve daha çok İslami vurgusuyla sunulmakla birlikte Tradisyonalizm Kuzey Afrika ve İran'dan çok daha fazla İslam dışı olduğu iddiasıyla eleştirilmiştir.
Tradisyonalistlerin eserlerinin Fas ve Cezayir'de Fransızca bilen bir kesim tarafından okunmasına karşılık Türkiye'de aynı eserlerin geniş bir kitle tarafından Türkçede okunabilmesi söz konusu eleştirilerin daha güçlü yapılabilmesine imkân tanımıştır. Bunun en belli başlı örneklerinden bazıları arasında İslamcı hareketle ilişkili olan Zübeyir Yetik adlı gazetecinin 1992'de yayınladığı İnsanın Yüceliği ve Guenoniyen Batınilik adlı eser ve Haksöz adlı dergideki bazı makaleler yer almaktadır.
Tradisyonalizmin Etkileri > Farklı Coğrafyalardaki Tradisyonalizm Etkisi > Müslüman Ülkeler ve Bölgeler > Rusya

En geniş müslüman topluluklarına sahip olan Rusya'da ise Tradisyonalizm Aleksandr Dugin'in Avrasyacılığındaki gibi öncelikle politik olarak algılanmıştır. Haydar Cemal sol Pamyat'ı Aleksandr Dugin ile birlikte terk etmiş ve 1990 yılında Ahmet Kadı Aktaev tarafından Astrakhan'da 1990'da kurulan İslami Rönesans Partisinin (PIR) kurucu üyelerinden biri olmuştur. PIR'ın yayın organı Tevhid'in editörü ve Moskova'daki araştırma merkezinin müdürü olan Cemal dergide İslamiyeti Tradisyonalist terimlerle analiz etmiş ancak diğer tradisyonalistlerde görülmeyecek şekilde bir tarih perspektifini de bu analizine eklemiştir. Julius Evola'nın etkisinde kalan Cemal'e göre otantik İslam konformist değildir ve hayati karakterini, muhalefet, özdeşleşmemek, uyuşmazlık oluşturur. Bir Hristiyan için Tanrı hiper-konformizmle eş anlamlı olsa da İslam Tanrı'nın 'konsensus'a indirgenmesine karşı bir protestodur. Bu nedenle İslam kişinin kendisini tanrılaştırmasına ve profan elitciliği de içeren dünyanın kötülükleriyle savaşır. Pek çok kişi için aşırı bulunan Tradisyonalist İslamcılığın temsilcisi olan PIR 1992'de Yeltsin ile ve onun Rusya demokrasisi projesiyle tüm ilişkilerini koparmıştır.
Tradisyonalizm İçi Eğilimler ve Eleştiriler

Tradisyonalist ekolünün önde gelen üç ismi René Guénon, Frithjof Schuon ve Ananda Coomaraswamy görüşleri arasındaki pek çok ortak noktanın varlığına rağmen bazı görüşlerinde birbirlerinden ayrılmaktaydılar. Bunun en bariz örneklerinden biri özellikle Guénon'un ölümünden sonra Schuon'un 1984 yılında yayınlanan "René Guénon: Les Dossiers H" adlı derlemede yer alan "Quelques critiques' başlıklı yazısındaki eleştirileridir. Schuon'un geniş bir makale ölçeğindeki bu eleştirileri 2004 yılında Sophia Perennis yayınlarından "René Guénon: some observations" adıyla ve İngilizceye çevrilerek basılmıştır.
Schuon'un Guénon ile ilgili eleştirilerinden bazıları şunlardır:
- Guénon'un Doğu öğretilerine dair Oryantalistleri eleştirmekle birlikte örneğin Budizm hakkında Oryantalistlerin bildiğinden çok daha azını bildiği,
- Mistikleri "pasif" olarak tanımlayan ve şaşırtıcı şekilde bazılarını büyücülerle kıyaslayan Guénon'un Haçlı Yuhanna'yı mistik olarak nitelendirirken ona benzeyen Aziz Bernard ve sufileri neden mistik olarak kabul etmediğinin makul bir açıklamasını vermemiş olduğu,
- Hristiyanlıktaki Çile yaklaşımı hakkındaki şaşkınlığının ve bunu Batılı zihniyetle ilişkilendirmesinin garipliği,
- Guénon'un Batı'da göz önüne alınabilecek tek inisiyasyon olarak sadece Masonluğu önemsemesi.
Yararlanılan Kaynaklar > İnternet Sayfaları

Wikipedia-Traditionalist School 15 Aralık 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Tradition and Traditionalism
Why I am not a Traditionalist3 Kasım 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
On the validity of all religions in the thought of ibn Al-'Arabi and Emir 'Abd al-Qadir 25 Nisan 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Universal Validity of Religions and the Issue of Takfir
Shakespeare and Islam 25 Kasım 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Islam and Religious Pluralism9 Kasım 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Ezeli Hikmet ve Din İlmi[ölü/kırık bağlantı]
Christianity and Perennial Philosophy 18 Ocak 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Rene Guenon-Wikipedia 22 Mart 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Manevi Yöntem Üzerine
Vahyin Çeşitliliği[ölü/kırık bağlantı]
Dini Sınırları Aşmak 9 Ekim 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Haksöz-Tasavvuf Müslümanlara Ne Getirdi?
Dinler ve Mutlak Hakikat Kavramı-Seyyid Hüseyin Nasr ile söyleşi
René Guénon by Martin Lings
Traditionalism: René Guénon's legacy today-Interview 13 Eylül 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
"Why I am not a Traditionalist"3 Kasım 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
On the validity of all religions in the thought of ibn Al-'Arabi and Emir 'Abd al-Qadir 25 Nisan 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Christianity and Perennial Philosophy 18 Ocak 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Yararlanılan Kaynaklar > Kitaplar ve Makaleler

Mark Sedgwick - Modern Dünyaya Karşı: Gelenekselcilik ve Yirminci Yüzyılın Gizli Tarihi, çev. Şamil Öçal, Hece Yayınları, 2016
Rene Guenon, Introduction générale à l'étude des doctrines hindoues, 1921
Rene Guenon, Hristiyan Mistik Düşüncesi, çev. İsmail Taşpınar, İnsan Yayınları, 2005.
Frithjof Schuon, Christianity/Islam, World Wisdom Books, 1985
Mark Sedgwick, Against the modern world: traditionalism and the secret intellectual history of the twentieth century, New York: Oxford University Press, 2004.
Titus Burckhardt, Aklın Aynası, çev. Volkan Ersoy, İnsan Yayınları, 1994.
Mark Sedgwick, Traditionalism:The Radical Project for Restoring Sacred Order Oxford University Press, 2023.
Marco Pallis, Yol ve Dağ, çev. Cengiz Erengil, İnan Yayınları, 2007
Seyyed Hossein Nasr, ‘Frithjof Schuon and the Islamic Tradition’, Sophia:The Journal of Traditional Studies, Vol. 5, No. 1 (Summer 1999), s. 27-48
Bibliyografya > Kitaplar

Mark J. Sedgwick - Modern Dünyaya Karşı, Hece Yayınları, 2016
Mark Sedgwick, Traditionalism:The Radical Project for Restoring Sacred Order Oxford University Press, 2023.
Ranjit Fernando (Editör) - The Unanimous Tradition-Essays On the Essential Unity of All Religions
Harry Oldmeadow - Traditionalism: Religion in the Light of the Perennial Philosophy
Harry Oldmeadow - The Betrayal of Tradition: Essays on the Spiritual Crisis of Modernity
Mark J. Sedgwick - Against the Modern World: Traditionalism and the Secret Intellectual History of the Twentieth Century
Hüseyin Yılmaz - Ezeli Hikmet (İnsan Yayınları)