stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Uludere
Coğrafya > Flora ve fauna

Uludere, flora ve fauna bakımından zengin bir ilçedir.[kime göre?] Bölgede endemik ters lale ve dağ lalesi türleri bulunmaktadır. Türkiye'de sadece Uludere-Hakkâri arasındaki dağlarda yetişen ve koruma altında olan endemik ters lale veya dağ lalesi aynı zamanda ilçenin sembolüdür.
Başta dağ keçisi olmak üzere, ayı, yaban domuzu, geyik, tavşan, tilki, keklik ve birçok kuş türü mevcuttur. Anadolu'da soyu tükenmiş Hazar kaplanın Türkiye'deki son bireyi Şubat 1970'te Uludere'de Şehit Şen isimli bir köylü tarafından vurulmuştur. Kaplan en son ilçenin sınırlarında görülmüştür.
Tarihçe

İlçenin tarihi, milattan önceye dayanmaktadır. Tarih boyunca Urartular, Medler, Persler, Part İmparatorluğu, Romalılar ve Sasaniler'in egemenliğine girmiştir. 1142'de I. İmadeddin Zengi'in ve 1260 yılında Hulagu’nun Hakkâri yöresini ele geçirmesini izleyen yılların kargaşalığı, yöre beylerinin 1349’da Karakoyunlulara bağlanmayı kabul etmeleri ile durur. 1386’da Timur ve 1502’den itibaren Safevi hakimiyeti altında yaşayan Uludere, Kanuni Sultan Süleyman döneminde Osmanlı İmparatorluğu'na bağlanarak bütün il beyleri gibi içişlerinde serbest bırakılır. Aşiret beyleri kendi egemenlik haklarını korumak, Osmanlı toprak sisteminin dışında bir sistemle yönetilmek ve seferlere asker yollamak şartıyla imparatorluğun egemenliğinde Cumhuriyete kadar kalmışlardır.
Cumhuriyetin ilanından sonra bucak haline getirilerek Beytüşşebap ilçesine bağlanan Uludere 27 Haziran 1957 tarihinde yürürlüğe giren 7033 sayılı kanunla 1 Eylül 1957'den itibaren Hakkâri iline bağlı bir ilçe olmuştur. 16 Mayıs 1990 tarihinde çıkarılan 3474 sayılı kanunla yeni kurulan Şırnak iline bağlandı. Uludere ilçesi Şırnak iline bağlı olup il merkezine uzaklığı 48 km.dir. İlçeye bağlı 12 köy ve 3 belde vardır. Uludere Belediyesi 1958 yılında kurulmuştur. 2018 yılında ilçeye bağlı Bulakbaşı köyü, mahalle olarak ilçeye bağlanmıştır.
Demografi

| Yıl> Uludere ilçesi (Hakkâri) | Toplam> Uludere ilçesi (Hakkâri) | Şehir> Uludere ilçesi (Hakkâri) | Kır> Uludere ilçesi (Hakkâri) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1960 | 10.472 | 937 | 9.535 |
| 1965 | 12.198 | 1.281 | 10.917 |
| 1970 | 13.677 | 1.506 | 12.171 |
| 1975 | 15.709 | 4.050 | 11.659 |
| 1980 | 18.976 | 4.793 | 14.183 |
| 1985 | 20.456 | 5.046 | 15.410 |
Uludere ilçesi (Şırnak)
| 1990 | 24.929 | 6.289 | 18.640 |
| 2000 | 35.158 | 7.928 | 27.230 |
| 2007 | 37.894 | 9.228 | 28.666 |
| 2008 | 38.511 | 11.030 | 27.481 |
| 2009 | 34.349 | 7.380 | 26.969 |
| 2010 | 34.518 | 7.326 | 27.192 |
| 2011 | 37.022 | 9.365 | 27.657 |
| 2012 | 38.201 | 10.013 | 28.188 |
| 2013 | 39.329 | 6.726 | 32.603 |
| 2014 | 41.094 | 6.806 | 34.288 |
| 2015 | 42.386 | 7.107 | 35.279 |
| 2016 | 41.680 | 7.118 | 34.562 |
| 2017 | 44.634 | 7.352 | 37.282 |
| 2018 | 46.040 | 11.363 | 34.677 |
| 2019 | 44.660 | 9.536 | 35.124 |
| 2020 | 45.515 | 9.634 | 35.881 |
Siyaset ve yönetim

Uludere Belediyesi 1958 yılında kurulmuştur. Uludere Belediye Başkanlarının bağlı olduğu siyasi parti ve yerel seçimlerde aldıkları oy yüzdeleri:
| Seçim | Belediye Başkanı | Yüzde | Parti | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | Sait Ürek | %58.98 | AKP |  |
| 2014 | Zeynep Üren | %78,5 | BDP |  |
| 2009 | Şükran Sincar | %76,59 | DTP |  |
| 2004 | Gürgin Ürek | 11.030 | DYP |  |
| 1999 | Salih Tanık | %35,78 | DYP |  |
| 1994 | Gürgin Ürek | %51,26 | SHP |  |
| 1989 | Salih Tanık |  | ANAP |  |
| 1984 | Casim Yaman |  | ANAP |  |
| 1977 | Hüseyin İleri |  | Bağımsız |  |
| 1973 | Adil Altürk |  | CHP |  |
| 1968 | Ömer Altürk |  | CHP |  |
| 1963 | Adil Altürk |  | CHP |  |
Siyaset ve yönetim > Kasaba ve köyler

Uluderenin mahallelerini Kılaban, Ödül, Gündoğdu, Özelli, Küçükçay, Yeşilyuva, Kale, Halet, Yıldız ve Bulakbaşı oluşturur. İlçedeki beldeler Uzungeçit, Şenoba ve Hilal'dir Bucak merkezi Ortabağ'dır. Akduman, Andaç, Ballı, Bağlı, Bağlıca, Dağdibi, Doğan, Gülyazı, Işıkveren, İnceler, Onbudak, Şeyhan, Ortaköy, Ortasu, Taşdelen ve Yemişli'dir.
Kültür > Mutfak

Et, pekmez, dövülmüş buğdaydan yapılan hilisa, kutilika pırince (Pirinçli içli köfte), kutilika savar (yassı bulgur içli köftesi) yörede tüketilen yemeklerden bazılarıdır. Gurö yemeği çökelek ve pirinçle yapılır ve pekmez ilave edilerek yenir. Eskiden düğünlerde mutlaka gurö yemeği yapılır gelen davetlilerin hepsine ikram edilirdi. Goyan pidesi ise hamur, et, peynir, yumurta, yoğurt ve zeytinle hazırlanmaktadır. Hazırlanması için hamur kulak memesi kıvamına gelinceye kadar yoğrulur. Etli, pide şeklinde hamur açılır. Diğer malzemeler kıvama gelinceye kadar karıştırılır. Malzemeler hamurun üstüne serpilir. Sıcak servis yapılır. Suryaz, yaylalarda toplanan bir ot türünün soğanla kavrularak yapılmış sebze yemeğidir. Yöresel peynir türleri arasında penire sirik ile penire kırenk yer alır. Xavis, pekmez, un ve tereyağından yapılan bir tatlıdır. Kuliçe, hamur ile çeşitli iç malzemeler (ceviz, peynir vs.) ile hazırlanır.
Bahar aylarında yaylalardan toplanan ve yemek yapılan pıncar, lüşık, kerenk, big gibi bitkiler halkın sebze ihtiyacını karşılar. Meyve olarak yenen ışgın ve temtol bitkisi yaza doğru yaylalarda toplanır ve çarşılarda satılır.
Kültür > Yöresel kıyafetler

Bölgede erkekler şelui, şapik veya tırgal, kadınlar ise kiras, kurtek, fistan giyerler. Yöresel kıyafetler Goyan aşiret kültürünün önemli örnekleridir.
Kültür > El sanatları

Yöresel el yapımı Uludere kilimleri ve halıları oldukça beğeni toplamaktadır. Yöredeki birçok atölyede dokunup Türkiye'nin birçok yerine satılmaktadır. Ayrıca yöreye ait desenli yünlü çoraplar, berivanların kullandığı yük taşımalığı önemli diğer el sanatları örnekleridir.
Şırnak İli ve Uludere ilçesi arasında bir yol.
Çamoluk

Başlığın diğer anlamları için Çamoluk (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Çamoluk |
| --- | --- |
İlçe
 Giresun'un Türkiye'deki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Giresun
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Ebubekir Erdoğan
 • Belediye başkanı: Ergün Bakırhan (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 401 km²
Rakım: 1120 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 9.759
 • Kır: 4,015
 • Şehir: 3.492
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 28710
İl alan kodu: 0454
İl plaka kodu: 28
Resmî site www.camoluk.bel.tr  YerelNET
Çamoluk, Giresun ilinin bir ilçesidir.
Tarihçe

Eski adı Mindeval'dir. Çamoluk ilçesi, Kelkit Irmağı'nın oluşturduğu vadi üzerinde yer alır. Daha önceleri köy olan Çamoluk, Kurukol ve Yuvacık köylerinin de sınırlarına katılmasıyla 31 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Çamoluk 20.05.1990 gün ve 20523 sayılı resmi gazetede yayınlanan 3644 sayılı kanunla ilçe oldu. İlçenin ilk kaymakamı 26.08.1991 tarihinde göreve başladı.
Ekonomi

Çamoluk ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmakta, tarım ürünü olarak ise başı buğday çekmektedir. Genelde ceviz ve üzüm bolluğu yaşanan Çamoluk'ta topraklar sert ve verimsizdir. İlçede turizm gelişmemiş olup ekonomiye bir katkısı yoktur. Her yıl eylül ayında Bal Şenliği yapılmaktadır.
Coğrafya

Kelkit ırmağının ikiye böldüğü bir vadide kurulan Çamoluk, Doğu Anadolu'nun kuzeybatı, İç Anadolu'nun kuzeydoğu ve Karadeniz Bölgesi'nin güneyinde olup, geçit bölgesidir. Batısında Şebinkarahisar, kuzeyinde Alucra, doğusunda Şiran (Gümüşhane), güneydoğusunda Refahiye (Erzincan) ve güneyinde Gölova (Sivas) ilçeleri yer almaktadır.
Yerleşim şekli merkez hariç kırsaldır. İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği 1050 metredir.
İklim

Çamoluk'ta yarı kurak iklim ile nemli Doğu Karadeniz iklimi arasında bir iklim mevcuttur. Sıcaklık ve karasallık karakterleri açısından İç Anadolu Bölgesine; buharlaşma, nem ve yağış şartları açısından Karadeniz iklimine yakınlaşan bir geçiş iklimi yaşanmaktadır.
Yılın en soğuk ayı ocak, en sıcak ayı temmuzdur. Yıllık sıcaklık ortalaması 13 C derecedir. Ocak ayı sıcaklık ortalaması -10 derecedir. Temmuz ortalama sıcaklık 20 derecedir. Yıllık yağış miktarı 500–800 mm arasıdır. Ortalama nispi nem %65'tir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 10.641 | 1.794 | 8.847 |
| 2000 | 14.715 | 4.192 | 10.523 |
| 2007 | 7.588 | 2.332 | 5.256 |
| 2008 | 7.822 | 2.238 | 5.584 |
| 2009 | 6.832 | 2.023 | 4.809 |
| 2010 | 6.345 | 1.856 | 4.489 |
| 2011 | 5.912 | 1.737 | 4.175 |
| 2012 | 5.982 | 1.762 | 4.220 |
| 2013 | 7.495 | 3.137 | 4.358 |
| 2014 | 6.542 | 2.421 | 4.121 |
| 2015 | 5.717 | 2.148 | 3.569 |
| 2016 | 5.767 | 2.450 | 3.317 |
| 2017 | 8.723 | 3.514 | 5.209 |
| 2018 | 9.759 | 3.938 | 5.821 |
| 2019 | 8.289 | 3.662 | 4.627 |
| 2020 | 7.507 | 3.492 | 4.015 |
Yerel yönetim > Belediye başkanlığı

| Görevdeki yılları | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2024: Ergün Bakırhan (AK Parti)
2019-2024: Fatih Düz (MHP)
2014-2019: Savaş Akarçeşme (AK Parti)
2009-2014: Özcan Çinici (SP)
2004-2009: Cemil Uzun (AK Parti)
1999-2004: Cemil Uzun (ANAP)
1994-1999: Mehmet Ali Sürücü (RP)
1987-1994: Raif Tatar (RP)
Varşova Paktı

| Dostluk, İşbirliği ve Karşılıklı Yardımlaşma Antlaşması  Varşova Paktı |
| --- | --- |

 Varşova Paktı üyesi ülkeler
Slogan: Союз мира и социализма "Barışın ve sosyalizmin birliği"
Kuruluş: 14 Mayıs 1955
Kapanış: 1 Temmuz 1991
Tür: Askeri ve siyasi ortaklık
Merkez: Varşova, Polonya  (Komuta Kontrol Merkezi)   Moskova, SSCB  (Askeri Merkez)
Üyeler:  8 üye  Bulgaristan   Çekoslovakya   Doğu Almanya (Almanya'nın yeniden birleşmesi'ne dek)   Macaristan   Polonya (1990'a dek)   Romanya   Sovyetler Birliği   Arnavutluk (1968'e dek)    2 gözlemci  Kuzey Kore   Moğolistan  
Resmî diller: Rusça, Almanca, Lehçe, Macarca, Çekçe, Slovakça, Romence, Bulgarca
Başkomutan: İvan Konev (ilk)  Pyotr Lushev (son)
Kurmay Başkanı: Aleksey Antonov (ilk) Vladimir Lobov (son)
Personel: 6.435.900 (1987)
Varşova Paktı ya da resmi olarak  Dostluk, İşbirliği ve Karşılıklı Yardımlaşma Antlaşması, 14 Mayıs 1955 tarihinde Varşova'da, sekiz sosyalist ülkenin imzası ile kurulan askeri ve siyasal birlik. Antlaşmayı imzalayan ülkeler Arnavutluk, Bulgaristan, Çekoslovakya, Doğu Almanya, Macaristan, Polonya, Romanya ve SSCB'ydi. Anlaşma, daha önceleri SSCB ile Çekoslovakya (1943); Polonya (1945); Bulgaristan, Macaristan ve Romanya (1948) arasında imzalanan ikili anlaşmaları bütünlüyordu. Pakt, Macaristan, Çekoslovakya ve Afganistan'ın işgalleri gibi önemli siyasal olaylarda askeri unsur olarak yer almıştır.
Kurulma Nedenleri

Sosyalist ülkeleri, karşılıklı bağlarını bir pakt içinde güçlendirmeye yönelten başlıca neden; sosyalist ülkelere ve sosyalizmin yayılmasına karşı 1949'da kurulan NATO'nun, askeri etkinliklerini artırması ve silahlanmaya hız vermesiydi. Birliğin kuruluşuna ilişkin ilk adım, 29 Kasım-2 Aralık 1954 tarihleri arasında sekiz sosyalist ülkenin katılımıyla, ortak güvenliğin ve barışın korunması konusunda ve Moskova'da düzenlenen konferansta atıldı. Varşova Paktı, Londra ve Paris Antlaşmaları ile Federal Almanya'nın NATO'ya girmesi ve NATO'ya bağlı olarak Batı Avrupa Birliği'nin kurulmasıyla Avrupa'da doğan ve giderek artan savaş tehlikesine karşı biçimlendi. Pakt kurucularına göre bu gelişmeler, barışsever devletlerin güvenliği bakımından bir tehdit oluşturuyor ve savunma sağlayıcı karşı önlemlerin alınmasını gerektiriyordu.
Kurucu Antlaşmanın Maddeleri

Üyeler, ortak çıkarlarını ilgilendiren tüm sorunlarda birbirlerine danışacaklardır.
Avrupa'da silahlı bir saldırı durumunda üyeler, tek tek ya da ortak bir biçimde kendilerini savunacaklardır.
Birleşik Komutanlık kurulacaktır.
Siyasal Danışma Komitesi kurulacaktır.
Üyeler, bu anlaşmanın amaçlarıyla herhangi bir uluslararası bağlantıya girmeyecekler ve girişimlerde bulunmayacaklardır.
Taraflar, birbirleriyle ekonomik ve kültürel ilişkilerini daha ileri boyutlara taşıyacak bir dostluk ruhu içinde davranacaklardır.
Bu sözleşme, toplumsal ve siyasal sistemleri göz önüne alınmaksızın tüm öteki devletlere açıktır.
Antlaşma, 20 yıl geçerli olacaktır. Sürenin bitiminden bir yıl önce anlaşmayı sona erdirme isteğinin belirtilmemesi durumunda 10 yıl daha uzayacaktır.
Varşova Paktı'ın en yüksek siyasal organı Siyasal Danışma Komitesi (CPC)'dir.
Doğu ile Batı arasında ortak güvenlik sağlayan bir pakt yürürlüğe girince Varşova Paktı'nın kaldırılması göz önüne alınabilir.
Tarihçe

Paktın kuruluşundan hemen sonra, Temmuz 1955'te Moskova'da, ABD'yi de içine alan bir Avrupa güvenliğinin yararına olmak üzere, NATO ve Varşova Paktı'nın dağıtılması önerildi. Varşova Paktı'nın kuruluşunu izleyen süreçte, SSCB ile üye ülkeler arasında zincirleme bir biçimde ikili yardım anlaşmaları imzalandı. SSCB aynı zamanda Polonya, Macaristan, Romanya ve Demokratik Almanya ile 1956 Aralık - 1957 Mayıs döneminde bir dizi kuvvet statüsü anlaşması imzaladı. Aynı tür bir antlaşma, Çekoslovakya'yla 1968'de imzalandı. Anlaşmada uluslararası ilişkilerde tehdit ve kuvvete başvurma kınanarak, üyelerin bunu önlemek konusunda gerekli tüm çabayı gösterecekleri belirtiliyordu.
Paktın çok uluslu silahlı kuvvetlerinin tek ortak eylemi Ağustos 1968'de Çekoslovakya'nın işgali oldu. Romanya ve Arnavutluk hariç tüm üye ülkeler harekâta katıldı.
Moğolistan, 1963'te, Çin-Sovyet ayrılığı'nda üyelik başvurusu yaptı. Ancak Pakta, Avrupa'da olmadığı için gözlemci olarak katılabildi. 1966'dan itibaren de Sovyet askerleri Moğolistan'da konuşlandırıldı. Arnavutluk ise 1962-1968 döneminde çalışmalarına katılmadığı pakttan 1968'de, Çekoslovakya'nın işgalinden sonra kesin olarak çekildi. Doğu Almanya, Paktın askeri kanadına 1956'da katıldı. Batı Almanya ile birleşmesi sonucu 1990 yılında paktan çekildi ve NATO'ya girmiş oldu.
1991 yılında SSCB'nin dağılması ve üye devletlerde sosyalist rejimden çok partili parlamenter rejimlere geçilmesi, Avrupa'nın iki bloklu yapısını siyasal bakımdan ortadan kaldırdı. Varşova Paktı, 1 Temmuz 1991'de dağıtıldı ve böylece savaş sonrası Avrupa'sının iki kutuplu yapısı askeri bakımdan da tarihe karışmış oldu.
İşleyişi

Başlangıçta yılda en az iki kez toplanması öngörülen Siyasal Danışma Komitesi CPC'nin, 1972'den itibaren yılda iki kez toplanmasına karar verildi. Başkanlık ve toplantı yerinin, üye devletlerce sırayla üstlenildiği organ, üye ülkelerin Komünist Parti Birinci Sekreterleri, Devlet Başkanları ve Dışişleri Bakanlarından oluşmaktaydı. Toplantılarda genellikle, Varşova Paktı Ordusu'nun komutanı da bulunurdu. En üst düzey askeri rütbe ise, Birleşik Yüksek Komutanlık (USC) idi. CPC'nin denetiminde olan USC'nin önde gelen görevlileri, başkomutan, kurmay başkanı ve başkomutan yardımcılığı yapan Askeri Konsey üyeleriydi. 1969'dan paktın son bulmasına kadar her yıl toplanmış sürekli bir organ olan Savunma Bakanları Komitesi'nce desteklenmekteydi. Üye devletler arasındaki iş birliğini güçlendirmek amacıyla kurulan Dışişleri Bakanları Komitesi de 1976'dan itibaren benzer bir işlevi yerine getirmiştir. Danışmanlık işlevi görmekte olan Askerî Konsey, savunma bakan yardımcılarından ve üye devletlerin genelkurmay başkanlarından oluşmuştur.
Silahlı Gücü

Varşova Paktı silahlı kuvvetleri, 4,5 milyona yakını Avrupa'da olmak üzere yaklaşık 6,3 milyon muvazzaf personele sahipti. Ek olarak 700.000 kişilik ulusal güvenlik kuvvetleri de bulunmaktaydı. Paktın dünya üzerinde aktif durumda; 244 tümen, 27 bağımsız tugay, 60.000 savaş tankı içeren kara ve 12.000 uçağı içeren hava kuvvetleri vardı. Büyük bölümünü Sovyet donanmasının oluşturduğu Deniz Kuvvetleri, nükleer balistik füze denizaltılarına ek olarak 300 denizaltı gemisinden oluşuyordu. Bunların bir bölümü, denizaltılarından Cruise-seyir füzeleri atabilmekteydi. Su üstü kuvvetlerinde, uçak gemisi ve kruvazörlerden oluşan 40 savaş gemisi, çok sayıda değişik türden gemi ve havadan gemilere güdümlü füze atabilen 500 deniz bombardıman uçağı envanter dahilindeydi.
Paktın kıtalararası balistik füzeleri (ICBM), denizaltı gemilerinden atılan balistik füzeler (SLBM) ve bombardıman uçaklarından oluşan stratejik kuvvetlerinin tümü Sovyetler Birliği tarafından sağlanmıştır. 1989'da Varşova Paktı'nın asker sayısı 6.310.000 dolayındaydı. Fiili asker sayısı 5.390.000 olan NATO silahlı kuvvetleriyle 920.000 kişilik bir fark vardı. SSCB ise tek başına ABD’nin üç katından fazla askere sahipti.
Önemli Askeri Yöneticileri

| # | İsim | Ülke | Süresi |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Sovyetler Birliği Mareşali İvan Konev |  Sovyetler Birliği | 14 Mayıs 1955–1960 |
| 2 | Sovyetler Birliği Mareşali Andrey Greçko |  Sovyetler Birliği | 1960–1967 |
| 3 | Sovyetler Birliği Mareşali İvan Yakubovski |  Sovyetler Birliği | 1967–30 Kasım 1976 |
| 4 | Sovyetler Birliği Mareşali Viktor Kulikov |  Sovyetler Birliği | 1977–1989 |
| 5 | Kurmay başkan Pyotr Luşev |  Sovyetler Birliği | 1989–1991 |
| # | İsim | Ülke | Süresi |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Kurmay başkan Aleksey Antonov |  Sovyetler Birliği | 14 Mayıs 1955–1962 |
| 2 | Kurmay başkan Pavel Batov |  Sovyetler Birliği | 1962–1965 |
| 3 | Kurmay başkan Mihail Kazakov |  Sovyetler Birliği | 1965–1968 |
| 4 | Kurmay başkan Sergey Ştemenko |  Sovyetler Birliği | 1968–1976 |
| 5 | Kurmay başkan Anatoli Gribkov |  Sovyetler Birliği | 1976–1989 |
| 6 | Kurmay başkan Vladimir Lobov |  Sovyetler Birliği | 1989–1990 |
Paktın imzalanmasının 20. yılını kutlayan posta pulu.
Paktın Varşova'daki başkanlık sarayı.
NATO ve Varşova Paktı'nın 1973 yılındaki asker sayıları.
Sovyetler'in 1984 yılında dünya üzerinde bulunan deniz üsleri ve gemileri.
Polonya T-72 tankları.
Yukarıçığılgan, Karayazı

| Yukarıçığılgan |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
YukarıçığılganYukarıçığılgan'ın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°42′11″N 41°53′13″E﻿ / ﻿39.703°K 41.887°D﻿ / 39.703; 41.887
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Karayazı
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022): 235
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25830
Yukarıçığılgan, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1835 yılı kayıtlarında Çığırgan ya da Çığılgan olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 163 km, Karayazı ilçe merkezine 47 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın batısında olup, D.955 numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna 8,6 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 235
2021: 239
2020: 244
2019: 253
2018: 244
2017: 255
2016: 286
2015: 290
2014: 318
2013: 348
2012: 346
2011: 358
2010: 372
2009: 376
2008: 358
2007: 351
2000: 374
1990: 397
1985: 518
1965: 328
Yeşilova, Karayazı

| Yeşilova |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
YeşilovaYeşilova'nın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°46′01″N 42°01′08″E﻿ / ﻿39.767°K 42.019°D﻿ / 39.767; 42.019
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Karayazı
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2300 m
Nüfus (2022): 98
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25830
Yeşilova, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1928  yılı kayıtlarında Kürtçede "tek ev" anlamına gelen Yekmal olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 96 km, Karayazı ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın kuzeybatısında olup, D.955 numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yolu yakınındadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 98
2021: 107
2020: 111
2019: 109
2018: 101
2017: 112
2016: 109
2015: 117
2014: 120
2013: 134
2012: 128
2011: 128
2010: 134
2009: 132
2008: 125
2007: 129
2000: 126
Savatlı, Köprüköy

| Savatlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
SavatlıSavatlı'nın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°03′00″N 41°50′38″E﻿ / ﻿40.05°K 41.844°D﻿ / 40.05; 41.844
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Köprüköy
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022): 51
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25320
Savatlı, Erzurum ilinin Köprüköy ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı, 1835 ve 1916 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Taftiker olarak geçmektedir. Daha önceleri Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Köprüköy ilçesine bağlanmıştır.  1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 103 km, Köprüköy ilçe merkezine 47 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün kuzeyinde olup, D.955 numaralı Ardahan-Muş (Narman-Köprüköy) devlet yoluna Esendere Mahallesi üzerinden 5,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 51
2021: 49
2020: 49
2019: 43
2018: 43
2017: 37
2016: 27
2015: 25
2014: 34
2013: 38
2012: 49
2011: 42
2010: 50
2009: 50
2008: 56
2007: 49
2000: 71
1990: 139
1985: 227
1965: 325
Ali Haydar Yuluğ

| Ali Haydar Yuluğ |
| --- | --- |

Ali Haydar Yuluğ
Ankara Belediye Başkanı
Görev süresi 1924-1926
Yerine geldiği: Mehmet Ali Bey
Yerine gelen: Asaf Bey
İstanbul Valisi
Görev süresi 11 Nisan 1923 - 8 Haziran 1924
Yerine geldiği: Esat Bey
Yerine gelen: Raşit Bey
İstanbul Belediye Başkanı
Görev süresi 15 Nisan 1923 - 8 Haziran 1924
Yerine geldiği: Mehmed Ziyaeddin Bey
Yerine gelen: Emin Bey
Türkiye Büyük Millet Meclisi 2. ve 3. Dönem Milletvekili
Görev süresi 11 Ağustos 1923 - 19 Ocak 1930
Seçim bölgesi: 1923 – İstanbul 1927 – İstanbul
Meclis-i Mebûsan 4. Dönem Mebusu
Görev süresi 18 Nisan 1912 - 5 Ağustos 1912
Seçim bölgesi: 1912 – Menteşe (Muğla)
Kişisel bilgiler
Doğum: 1878 İzmir, Osmanlı Devleti
Ölüm: 18 Eylül 1937 İstanbul
Defin yeri: Edirnekapı Şehitliği, İstanbul
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Bitirdiği okul: Mekteb-i Mülkiye
Ali Haydar Yuluğ (1878, İzmir - 18 Eylül 1937), eski Ankara ve İstanbul Valisi ve Belediye Başkanı.
Hayatı

Mülkiye mezunudur. İzmir Vilayeti Maiyet Memurluğu, Seferihisar, Foçateyn, Milas, Nazilli, Çorlu Kaymakamlıkları, Trabzon-Canik Bölgesi 2.Sınıf Mülkiye Müfettişliği, Dahiliye Vekaleti Muhacirin ve Aşiret Şubesi Müdür Yardımcılığı, Antep, Urfa, Aydın, Isparta, Çatalca ve Bolu Sancakları Mutasarrıflıkları, Dahiliye Vekaleti Mahalli İdareler Umum Müdürlüğü, 1.Sınıf Mülkiye Müfettişliği, Sivas, İstanbul Valilikleri, Ankara Şehreminiliği, İstanbul Belediye İstimlak Encümeni Reisliği, 1912 Nisan-Ağustos Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nda Menteşe (Muğla) Mebusluğu, TBMM II. Dönem (Ara Seçim) ve III. Dönem İstanbul Milletvekilliği (İskat: 19 Ocak 1930) yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır.
11 Nisan 1923 - 8 Haziran 1924 Tarihleri arasında İstanbul Valiliği görevinde bulunan Ali Haydar Yuluğ, İstanbul'a itfaiye ve mezbahayı kazandırmıştır.
Ali Haydar Yuluğ, 18 Eylül 1937 tarihinde  Cerrahpaşa Hastanesi'nde hayatını kaybetti. Cenazesi, 19 Eylül'de Pertevniyal Valide Sultan Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Edirnekapı Şehitliği'nde bulunan aile kabristanında toprağa verildi.
Ali Haydar Yuluğ'un mezarı