I. Athanasios (İskenderiye piskoposu)
Yaşamı

Athanasios'un doğum tarihi net bilinmemekle beraber, 296 ila 300 yılları arasında İskenderiye'de doğduğu varsayılır. Çocukluk dönemi hakkında çok fazla bilgi bulunmamaktadır. Bu dönemle alakalı en dikkat çeken olay, İskenderiyeli Aleksandros ile tanışmasıdır. Hristiyan mı doğduğu yoksa sonradan Hristiyanlığı mı seçtiği ihtilaflı bir konudur. Genel kabul, Hristiyan bir ailede doğduğudur. Nereli olduğu konusunda ihtilaf olsa da, Mısırlı veya Yunan olduğu düşünülmektedir. Bu iki olasılığı destekleyen bazı ipuçları mevcuttur. Ancak, Mısırlı olması kuvvetle muhtemeldir. Hikâyeye göre, İskenderiyeli Aleksandros bir gün Athanasios'u arkadaşlarıyla kilise sakramentlerini taklit ederek oyun oynadığını görür ve onu yanına alır.
Athanasios gençliğinde, Büyük Antonios dâhil olmak üzere, Mısır çöllerinin keşişleriyle birlikte oldu. Mısır'da yetişen bu kuşağa "çöl babaları" denmekteydi. Athanasios, bu dönemde "çöl babaları"ndan kendi kendini disipline etme ve düşmanları tarafından bile saygı duyulmasını sağlayan çileciliği öğrendi.
Athanasios, Piskopos İskenderiyeli Aleksandros ile yakın ilişki içindeydi. İznik Könsili'nde başdiyakoz olarak bulundu. Konsilin oturumları ve tartışmalarında yer almasa da, resmî olmayan oturumlarda hararetle Ariusçulara karşı taraf tutmaktaydı.
İskenderiyeli Aleksandros, İznik Könsili'nden döndükten beş ay sonra öldü ve 8 Şubat 326'da 33 yaşındaki Athanasios onun halefi olarak piskopos oldu. Piskoposluğunun ilk yılları sakin geçti, ancak fırtınalı yıllar onu bekliyordu. Konsil, Ariusçuluğun kilisede yol açtığı bölünmeye çare olmamıştı. Arius hâlâ hayattaydı ve arkadaşı İznikli Eusebius, İmparator I. Konstantin üzerinde nüfuzunu yeniden kazanıyordu. Ariusçular, İznik mağlubiyetlerini ve Athanasios'un piskopos seçilmesini kabullenmeyerek onun hakkında imparatora suçlamalarda bulunuyordu.
328-335 yılları arası, Athanasios'un yaşamının en zorlu dönemlerinden biriydi. İznik Konsili'nin tartışmaları devam ediyor ve piskopos seçilmesiyle ilgili rahatsızlıklar artıyordu. Bu zorluklar karşısında Athanasios, kendi konumunu korumak için baskı ve şiddetle karşı çıkmak zorunda kaldı. Bu sıkıntılı süreçte herhangi bir eser kaleme almadı. Bu dönemde özellikle iki grup öne çıkıyordu: Ariusçular ve Meletiusçular. İznik Konsili ile Ariusçular aforoz edilmiş, Meletiusçular ise kiliseye tekrar kabul edilmiş, sorunlar çözülmüş gibi görünmüştü. Ancak süreç, konsilin arzu ettiği gibi ilerlememiş ve problemler çözülememişti. Meletiusçular, Aleksandros'un ölümüne kadar saygılı bir tutum sergileyerek herhangi bir problem oluşturmadı. Ancak Aleksandros'un ölümü ve Athanasios'un piskopos olarak seçilmesinin ardından, Ariusçular gibi piskoposluk seçimlerine itiraz ettiler. Bu itirazları sonuçsuz kaldı. Ancak Meletiusçular, Athanasios aleyhinde çalışmalarına devam ettiler ve ileride Athanasios'un ilk sürgününe sebep olacak olan John Arcaph olayını tertip ettiler.
Bu dönemde Athanasios'un başlıca karşılaştığı zorluklardan biri, Arius'un kiliseye geri kabul edilmesine yönelik Konstantin ve İzmit Piskoposu Eusebius tarafından uygulanan baskılardı. Athanasios, baskılara rağmen imparatora, önceden aforoz edilmiş birinin kiliseye tekrar kabul edilemeyeceği öne sürdü. Bu yanıt, imparator tarafından sürgün tehdidiyle karşılandı. Athanasios, bu duruma önlem amacıyla, Mısır'daki piskoposlar ve keşişlere ziyaretlerde bulunarak güven ortamı oluşturmayı amaçladı. Ayrıca, kendisini savunmak için arasında "Paganlara Karşı" (İngilizce: Against the Heathen) ve "Kelamın Vücut Bulması Üzerine" (İngilizce: The Incarnation of the Word) adlı eserlerin de olduğu çeşitli eserler kaleme aldı. Bu çalışmalarda kendi görüşlerinin tutarlılığını vurgulayarak diğer görüşlerin geçersizliğini ortaya koymaya çalıştı.