stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İzmir Paraşüt Kulesi

| --- | --- |
İzmir Paraşüt Kulesi, Eylül 2018.

Genel bilgiler
Tür: Kule
Konum: İzmir, Türkiye
Koordinatlar: 38°25′39″K 27°08′39″D﻿ / ﻿38.42750°K 27.14417°D﻿ / 38.42750; 27.14417
Rakım: 4,5 metre (15 ft)
Başlama: 1935
Tamamlanma: 1937
Açılış: 9 Eylül 1937
Maliyet: ₺38.758,61
Sahip: Türk Hava Kurumu
Yükseklik: 48 metre (157 ft)
Teknik ayrıntılar
Yapı sistemi: Betonarme
Kat sayısı: 3
Asansör sayısı: 1
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Bedri Tümay Algrandi
Mühendis: Muammer Tansu

İzmir Paraşüt Kulesi, Türkiye'nin İzmir şehrinde, Kültürpark içerisinde yer alan bir paraşüt kulesidir. Türk Hava Kurumu tarafından 1937'de inşa edildi. Ülkedeki iki paraşüt kulesinden biridir.
Tarihçe

Moskova'daki Gorki Parkı'nda bulunan paraşüt kulesini gören Belediye Başkanı Behçet Uz, benzer bir kulenin Kültürpark'a yapılmasını Türk Hava Kurumuna önerdi. Türk Hava Kurumu, incelemelerde bulunması için Rusya'ya bir heyet gönderdi ve İzmir'e ek olarak Ankara'ya da bir paraşüt kulesi yapılmasına karar verdi. Mimari projesi Bedri Tümay ve Algrandi tarafından hazırlanan kulenin yapımına 1935'te başlandı. Maliyeti 38.758,61 Türk lirasını bulan kule, 1937'de tamamlandı ve aynı yıl gerçekleştirilen 7. İzmir Enternasyonal Fuarı ile birlikte 9 Eylül'de açıldı. 2020 Ege Denizi Depremi'nde hasar aldığı için kapatıldı.
Mimari

Betonarme olarak inşa edilen İzmir Paraşüt Kulesi'nin zeminine yetmiş beş tane meşe kazık çakıldı. Kulenin deniz seviyesinden yüksekliği 4,5 metre, yerden yüksekliği ise 48 metredir. Üç terası bulunan kulenin ortasında bir asansör ve bu asansörün çevresinde döner merdiven mevcuttur.
Aşağı Güzdek

| Aşağı Güzdek |
| --- | --- |
Ülke:  Azerbaycan
Rayon: Abşeron
Zaman dilimi: UTC+04.00
 • Yaz (YSU): UTC+05.00
Aşağı Güzdek (Azerice: Aşağı Güzdək), Azerbaycan'ın Abşeron rayonunda bir köy ve belediyedir.
Nüfus

2.755 nüfusa sahiptir.
Aydınlı Visali

Aydınlı Visali Osmanlı İmparatorluğu Türk Divan Edebiyatı şairi. Osmanlı İmparatorluğu'nda Basitname (Yalın Türkçe ile yazılmış şiir) akımının öncülerindendir. Asıl adı İsadır. Doğum tarihi bilinmemektedir. Aydında doğmuştur. Osmanlı İmparatorluğu padişahı II. Bayezid (1481 - 1512) ve Osmanlı İmparatorluğu padişahı Yavuz Sultan Selim (1512 - 1520 zamanında Edirne şehrinde saray hocalığı yaptığı kayıtlıdır. Aydınlı Visalinin 61 Gazeli ve 1 Murabbasının olduğu bilinmektedir.
Divan Edebiyatında Arapça ve Farsça sözcüklerin daha çok kullanılmaya başlaması ile şiir dili anlaşılması zor bir hale gelmişti. Halk bu şekilde yazılan şiirleri anlamıyordu. Divan Edebiyatı yalnızca Osmanlı Sarayının anladığı bir edebiyat olmuştu. Halkında bu edebiyatı anlaması için dilde yalınlaşma gerekliydi. Bunu başlatan Tatavlalı Mahremidir. Tatavlalı Mahremi Aruz veznini ve divan edebiyatının nazım şekillerini kullanmakla beraber özTürkçe şiirler yazarak Basitname (Yalın Türkçe ile yazılmış şiir) akımının öncüsü olmuştur. Türkçe sözcüklerle halk dilindeki atasözleri'ni deyimler'i mecaz'ları kullanmaya çalışmıştır. Diğer Basitname şairleri Edirneli Nazmi, Adem Dede ve Tatavlalı Mahremi dir. Ancak diğer divan şairleri bu akıma katılmadığı için sonradan bu akımı izleyenler olmamıştır.Aydınlı Visali Edirnede saray hocalığı yaparken ölmüştür. Bir Divanı olduğu biliniyorsa da henüz bulunamamıştır.
Murabbasından bir örnek

Kıluban zülf-i perişanun ucın cay gönül
Bizi gark eyledi sevdaya ser-a-pay gönül
Virdi hayret bize bizde komadı ray gönül
Vay gönül vay bu gönül vay gönül iy vay gönül
Gazelinden Bir örnek

Bir bela-engiz belasına odum mübtela
Ah kim bu kez götürdüm boşuma müşkül bela
Turnesi dem-i beladur ya kemend-i hedisat
Kim anur her bir kılında bağladur bin mübtela
Nazirenün naz hoşdur naz idene dostum
Hübler içinde dünya gibi olma bi-vefa
Kolanı

| Kolanı |
| --- | --- |

Koordinatlar: 39°27′06″K 45°40′56″D﻿ / ﻿39.45167°K 45.68222°D﻿ / 39.45167; 45.68222
Kolanı, Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçivan Özerk Cumhuriyeti'nin Şahbuz ilçesine bağlı bir köydür.
Kolanı - Şahbuz ilçesindeki köy. İlçe merkezine 10 km. uzaklıkta, Yevlax-Laçin-Nahçıvan karayolu kenarında. Nahçıvançay'ın (Araz'ın kolu) kıyısındadır. nüfus. 1607 kişi (2000): Bahçıvanlık ve hayvancılıkla uğraşıyor.
Toponimi

Nahçıvançay'ın kıyısında, dağlık kuşakta yer almaktadır. Kolaniler eski türk tayfalarından biridir. 18. yüzyılın ortaları - 19. yüzyılın ilk yarısında Karabağ Hanlığı'nda yaşayan Kolanların topraklarına Kolani kazası deniyordu. XIX yüzyıl Azerbaycan. Tarihçi Mirza Adıgözel bey, Ushacık köyünden Kolanlıların meskeni olan Goycha sınırına kadar uzanan Tatar nehri havzasını adlandırmıştır. 19. yüzyılda Cevad kazasında 282 aile yaşıyordu. Daha sonra farklı yerlere yerleştiler. Kaynaklara göre Ağa Muhammed Şah Kaçar'ın Karabağ'a saldırısı sırasında Kolanlar da dahil olmak üzere Karabağ halkının bir kısmı Nahçıvan, Şirvan vb. yerlere göç etti. yerlere yerleşti.
Yönetim alanı

Kolani, Şahbuz ilçesine bağlı aynı adı taşıyan köyün eteklerinde tarihi Orta Çağ'a kadar uzanan bir yerleşim yeridir. 1990 yılında tescil edilmiştir. Şahbuz'a 9500 m. Aramalarda yıkılmış bina kalıntıları, gri ve pembe kil ürünleri (sürahi, kase parçaları vb.) ele geçirildi. Şu anda yerleşim bölgesindeki tepede büyük bir cami inşa ediliyor. Bulgular M.Ö. 5.-8. yüzyıllar. Kolanilar - Türk boyu. Araştırmacılara göre Kolanlılar, Hanlıklar döneminde (18. yüzyılın 1. yarısı) İran hükümdarı Nadir Şah Afşar tarafından Horasan'dan uzaklaştırılmıştır. Karabağ hanlığı Kolani ilçesini içeriyordu. Nahçıvan, Karabağ, Şirvan ve Azerbaycan'ın diğer bölgelerinde yaşayan Kolanlar ağırlıklı olarak büyükbaş hayvancılıkla uğraşmaktaydılar. Nahçivan MR'ın Şahbuz ilçesine bağlı Kolani köyünün adı Kolaniler'e aittir.
Kültür

Ortaokul, müzik okulu, kültür merkezi, kütüphane, hastane, anaokulu ve iletişim bölümü bulunmaktadır. Köyün biraz uzağında Soyudlu ve Kuzey Orta Çağ yerleşimleri ve bir mezarlık bulunmaktadır.
Nüfus

Nüfus 1751 kişi
Digah, Abşeron

| Digah, Abşeron |
| --- | --- |
Zaman dilimi: UTC+04.00
 • Yaz (YSU): UTC+05.00
Digah (ayrıca, Digyakh, Digakh, Diqex ve Dygya) Azerbaycan'ın Abşeron Rayonu'nda bir köy ve belediyedir.
Nüfus

3.050 nüfusa sahiptir.
Brütalist mimari

Barbican Sanat Merkezi, Londra
Brütalist mimari, 1950'lerde Birleşik Krallık'ta savaş sonrası yeniden yapılanma projeleri arasında ortaya çıkan bir mimari tarzdır. Brütalist binalar, dekoratif tasarımın üzerine yapı malzemeleri ve yapısal unsurları öne çıkaran minimalist yapılarla karakterizedir. Bu tarz, genellikle boyasız beton veya tuğla, açısal geometrik şekiller ve ağırlıklı olarak tek renkli bir renk paleti kullanır; çelik, ahşap ve cam gibi diğer malzemeler de kullanılır.
Modernist hareketten türeyen brütalizmin, 1940'ların mimarisindeki nostaljiye bir tepki olduğu söylenir. İsveççe nybrutalism ("yeni brütalizm") ifadesinden türetilen terim, Britanyalı mimarlar Alison ve Peter Smithson tarafından öncü tasarım yaklaşımları için ilk kez kullanıldı. Tarz, 1955'te mimari eleştirmen Reyner Banham'ın bir makalesiyle daha da popüler hale geldi ve hareketi Fransızca beton brut ("ham beton") ve art brut ("ham sanat") ifadeleriyle ilişkilendirdi. Smithsonlar, Macar doğumlu Ernő Goldfinger ve Britanyalı firma Chamberlin, Powell & Bon gibi mimarlar tarafından geliştirilen stil, Fransız-İsviçreli Le Corbusier, Eston-Amerikalı Louis Kahn, Alman-Amerikalı Mies van der Rohe ve Finlandiyalı Alvar Aalto gibi diğer mimarların modernist çalışmaları tarafından kısmen öngörülmüştü.
Birleşik Krallık'ta brütalizm, sosyalist ilkelerden etkilenen düşük maliyetli sosyal konutların tasarımında öne çıktı ve kısa sürede dünyanın diğer bölgelerine yayıldı. Doğu Avrupa gibi benzer tarzlar da yankı buldu. Brütalist tasarımlar, çoğunlukla il yasama organları, kamu işleri projeleri, üniversiteler, kütüphaneler, mahkemeler ve belediye binaları gibi kurumsal binaların tasarımında kullanıldı. Hareketin popülaritesi 1970'lerin sonlarında azalmaya başladı ve bazıları tarzı kentsel çürüme ve totalitarizm ile ilişkilendirdi. Brütalizmin sosyalist ve komünist ülkelerdeki popülaritesi, geleneksel tarzların burjuvazi ile ilişkilendirilmesi ve betonun eşitliği vurgulaması nedeniyle arttı.
Harbiye Orduevi, Şişli
Brütalizm tarihsel olarak kutuplaşmaya neden olmuştur; belirli binalar ve hareketin tamamı genellikle "soğuk" veya "ruhsuz" olarak tanımlanarak eleştirilmiş, ancak aynı zamanda mimarlar ve az sayıda yerel topluluk tarafından desteklenmiştir. Birçok brütalist bina resmi olarak kültürel ikon haline gelmiş ve bazen koruma statüsü elde etmiştir.
Bu akımın başlıca temsilcileri Marcel Breuer, Erno Goldfinger, James Kalisz, Bertrand Goldberg ve Fernand Boukobza'dır.
Tanımı

"Brütalizm" teriminin kökeni Fransızca "brut" kelimesinden gelir. Mimar Le Corbusier tarafından kullanılan "Brüt Beton" terimi, sıva veya boyayla kaplanmayarak tamamen çıplak bırakılan ve böylece vahşi, doğal ve ilkel bir görünüm verilen bir inşaat malzemesinı tanımlar.
Brütalizm teriminin ilk kullanan kişinin İsveçli mimar Hans Asplund olduğu düşünülmektedir. Asplund, mimar Bengt Edman ve Lennart Holm tarafından Uppsala'da inşa edilen bir villayı (Villa Göth) betimlerken 1949'da « nybrutalism » (İsveççe « yeni brütalizm » ) terimini kullanmıştır. Sonrasında ise, bu terim, Michael Ventris'in de aralarında bulunduğu bir grup İngiliz mimar tarafından İngiltere'ye taşınmıştır.
İlerleyen dönemlerde, İngiliz mimarlar Alison ve Peter Smithson bu terimi, ironik olarak, 1954 yılında kullanmıştır ; ve hatta Peter Smithson  Brütüs şerefli Romalı Senatör kim öldürdü Sezar Kaydet Roma Cumhuriyeti'ni kurtarmak adına Sezar'ı öldüren Roma'lı senatör Brütüs'ün adını takma isim olarak kullanmıştır.
Brütalizm teriminin gerçekten popülarite kazanması ve pozitif olarak karşılanmaya başlaması 1966'yı bulmuştur. 1966'da The New Brutalism : Ethic or Aesthetic kitabını yazan Reyner Banham, o yıllarda İngiltere'de ortaya çıkan mimari devrimi tanımlamak için brütalizm terimini kullanmıştır. Banham için bu terim, bir mimari stili tanımlamaktansa, bu akımı ortaya çıkaran mimarların genel tutumunu betimliyordu. Öte yandan bu akımın temsilcileri kendilerini tanıtmak için brütalizm terimini nadir kullanıyorlardı.
Tarihçe > Kökenleri

Bu akım öncelikle modern mimarlık akımında yer alan
Ludwig Mies van der Rohe ve Le Corbusier gibi mimarların geliştirdiği mimari dilden esinlenmiştir.
Özellikle Le Corbusier "proto-brutalist " mimarinin ilk temsilcisi olarak kabul edilir. Örneğin Marsilya'da (Fransa) Cité Radieuse ve Chandigarh'da (Hindistan) Meclis Binası projeleri ön plana çıkan eserlerindendir. Georges Charensol'le yaptığı bir röpotajda, bir çeşit « çarpık yapı romantizmi » yarattığını belırtmiştir.
Takip eden yıllarda, Alison ve Peter Smithson'ın etkisiyle brütalizm özellikle İngiltere'de talep görmeye başlamıştır. Bu talebin sebeplerinden biri, İngiltere'nin  İkinci Dünya Savaşı sırasındaki bombardımanlar yüzünden halen kısmen yıkıntı halinde olması ve ekonomik durgunluk çekmesiydi.  Bu sebeplerden ötürü politikacılar; konutlar, kamu binaları ve ticari binalar için ucuz yapı malzemeleri kullanımını teşvik etmekteydi. Bunun yanı sıra, birçok mimar sırf « yalın, ham » niteliklere olan ilgilerinden ötürü brütalizm stilini tercih etmeye başlamıştı.
Ana özellikleri

Brütalist mimari yapılar, heybetli ve sivri köşeli geometrik şekillerin tekrarlı olarak kullanılmasıyla ön plana çıkar. Brütalizm; binaların çok amaçlı oluşunu savunmakla beraber, her mekanın kendine özgü nitelikleri olmasını da gerektirmektedir. Genellikle mimari tasarımda iç mekanlar dışarıdan görünecek şekilde konumlandırılmıştır (teknik tesisatlar haricinde). Örneğin 1968'de inşa edilen Boston Belediye Binası'nın ana cephesine bakıldığında; belediye başkanının makamı ve çeşitli toplantı salonları sokaktan bakıldığında görülecek şekilde tasarlanmıştır.
Brütalist mimaride tasarlanan binaların büyük çoğunluğunda brüt beton kullanılmıştır. Beton; sıva, boya veya başka herhangi bir kaplama malzemesi veya dekoratif unsur olmaksızın çıplak bırakılır. Brütalist mimarinin birincil özelliğinin beton olmasına rağmen, kimi binalarda tuğla, cam, çelik, kaba taş gibi inşaat malzemeleri kullanılmıştır. Örneğin Alison ve Peter Smithson'ın Hunstanton Lisesi (1954) gibi pek çok eserinde tuğla, çelik ve cam kullanılmıştır.
Brütalizm'de brüt betonun kullanılış amacı Güzel Sanatlar tarzının dekoratif unsurlarından mimariyi uzaklaştırmak ve mimari tasarım dilini daha yalın ve basit kılmaktır.  Ancak, tüm beton binalar veya taşıyıcı sistemleri brüt bırakılmış binalar brütalizm akımına dahil edilmemelidir. Brütalist görünümlü bu çeşit binalar; konstrüktivizm, uluslararası stil, ekspresyonizm, post-modernizm, dekonstrüktivizm veya Sovyet mimarisi akımlarını takiben tasarlanmış olabilir.
ODTÜ Mimarlık Fakültesi 1961-1980
1. kat koridoru
Giriş Holü
Konferans Salonu
Kısmi Giriş Holü
Giriş holünden dışarıya bakış
Giriş ve giriş merdivenleri
ODTÜ Bilim Ağacı
Tepkiler ve eleştiriler

2000'li yıllarda, brütalist binalar sık sık eleştirilere konu olmuştur. Örneğin Boston Belediye Binası, 2008'de gerçekleştirilen bir ankette "dünyanın en çirkin binası" seçilmiştir.
Ana temsilcileri

| --- | --- |
 Marcel Breuer  Fernand Boukobza  Paul-Marie Côté  Bertrand Goldberg  Ernő Goldfinger  Louis Kahn  Jacques Kalisz  Ram Karmi  Le Corbusier  Sigurd Lewerentz :  Berthold Lubetkin  Kunio Maekawa  Jean Renaudie  Paul Rudolph  Alison et Peter Smithson  James Stirling  Kenzō Tange  Clorindo Testa  Şablon:Lien  Jean Zumbrunnen 
Londra Kraliyet Tiyatrosu (1977).
Hilton İstanbul, Şişli, Türkiye
Hacettepe Üniversitesi Beytepe Kampüsü
Kallmann McKinnell & Knowles tarafından 1969'da tasarlanan  Boston (Massachusetts) şehri belediye binası.
Dedikoducu Kız

Bu madde Cecily von Ziegesar'ın roman serisi hakkındadır.Serinin dizi uyarlaması için Dedikoducu Kız (dizi) sayfasına bakınız.
Dedikoducu Kız (özgün adı, Gossip Girl), Cecily von Ziegesar'ın Amerikan gençlik romanı serisi. Henüz kim olduğu bilinmeyen, her şeyden haberdar blogger "Gossip Girl" tarafından anlatılan seri, New York'un Upper East Side'da seçkin bir özel okul olan Constance Billard Kız Lisesi'nde okuyan ayrıcalıklı gençlerin hayatları ve aşk hikâyeleri etrafında döner. Seri, karakterlerin lise hayatlarından mezuniyetlerine ve üniversiteye gitmelerine kadar uzanan öykülerini anlatır. Kitap öncelikle Blair Waldorf ve en iyi arkadaşı, "o kız" Serena van der Woodsen'ın hayatına odaklanır ve karakterlerin lise yaşamlarından mezuniyetlerine ve üniversiteye girmelerine kadar uzanan hikâyelerini anlatır.
İlk kitap, Dedikoducu Kız Nisan 2002'de, sonuncu olan on birinci kitap Mayıs 2007'de çıkmıştır. Kitaplar, Josh Schwartz ve Stephanie Savage tarafından yaratılan, 19 Eylül 2007'de The CW'de yayına giren ve 2012 yılında altıncı sezonuyla final yapmış olan gençlik-drama dizisi Gossip Girl'e ilham kaynağı olmuştur.
Karakterler

Blair Waldorf serinin ana karakteridir. Kestane kahverengisi saçları ve koyu kahverengi gözleriyle, ders dışı etkinliklerle büyük ölçüde ilgili olmasıyla ve çalışmalara yönelik kararlı tutumuyla anlatılır. Blair istediklerini elde etmek için çekiciliğini, parasını ve sosyal statüsünü kullanır. Seri boyunca, Nate Archibald'la karmaşık bir ilişkisi vardır. Ayrı oldukları zamanlarda Nate, Blair'ın çok yakın arkadaşı Serena van der Woodsen'ın da dahil olduğu birçok başka kızla flört eder. Serinin sonunda, Blair Yale Üniversitesi'ne girer.
Serena van der Woodsen zayıf, güzel ve "mükemmel" olarak anlatılır. Serena ara sıra modellikle uğraşır ama sonra Çılgınlar Kraliçesi'nin yeni versiyonu Breakfast at Fred's de rol kapar. Serena'nın sabit bir hayran kitlesi vardır ve bu kitleye Nate Archibald, Dan Humphrey, Aaron Rose ve Yale Üniversitesindeki bir akapella grubu da dahildir. Serena gerçek bir romantizm ister ve başlangıçta arkadaşı Blair ile olan ilişkisine rağmen bunu Nate'de arar. Yine de, erkeklerden kolayca sıkılır ve genelde ilişkilerini uzun süre yürütemez. Serena, onu mükemmel bir dedikodu kaynağı bulan ama çabasız güzelliğini ve tüm erkeklerin dikkatini çekebilmesini hazmedemeyen sınıf arkadaşları tarafından sürekli eleştirilir. Serinin sonunda, Serena kabul edildiği Ivy League okullarından birine gitmek yerine New York'ta kalmaya karar verir ve kendini keşfetmeye başlar. Bir aradan sonra, Yale Üniversitesine girer.
Nate Archibald St. Jude's Erkek Okulunun varlıklı, iyi görünümlü bir lakros oyuncusu.
Dan Humphrey olaylara çoğu zaman kötü tarafından bakan zayıf, hassas, kafein bağımlısı bir şair.
Jenny Humphrey Dan'in kız kardeşi ve Serena gibi olmaya can atan bir ressam.
Vanessa Abrams kafası traşlı, yeni yeni tomurcuklanan bir yönetmen.
Chuck Bass sonunda biseksüel olabileceği ortaya çıkmasına karşın kızlardan yararlanmaya çalışan yakışıklı, şehvet odaklı biri.
Elise Wells Jenny'nin en iyi arkadaşı ve Constance Billard'ın bir öğrencisi.
Mystery Craze Çünkü Ben Buna Değerimde Dan ile ilişkisi olan bir şair.
Romanlar

1. Dedikoducu Kız
2. Beni Sevdiğini Biliyorsun
3. Tek İstediğim Her  Şey
4. Çünkü Ben Buna Değerim
5. Ben Böyle Severim
6. İstediğim Sensin
7. Kimse Daha İyisini Yapamaz
8. Hiçbir Şey Bizi Bir Arada Tutamaz
9. Anca Rüyanda Görürsün
10. Sana Hiç Yalan Söyler Miyim
11. Sakın Beni Unutma
12. O Sen Olmalıydın
13. Seni Daima Seveceğim
Sarah Stup

| Sarah Stup |
| --- | --- |

Doğum: 8 Eylül 1983 (41 yaşında) Frederick, Maryland
Meslek: Yazar ve savunucu
Tür: Çocuk edebiyatı, şiir, kurgu dışı denemeler

Sarah Stup (d. 8 Eylül 1983) Amerikalı yazar ve savunucudur. Topluma katılım, eğitim ve otistik bir kadın olarak dünyadaki deneyimleri hakkında yazıyor. Çalışmaları arasında Otizmli Do-Si-Do adlı çocuk kitabı, bir dizi hediye kitap, şiir ve deneme koleksiyonu olan Gözlerin Dinliyor mu?, Toplu Eserler ve Paul ve Canavarı romanı yer alıyor.
Erken dönemi ve eğitim hayatı

8 Eylül 1983 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'nin Maryland eyaletinin Frederick şehrinde doğdu. Annesi Judy Stup'a göre, yaklaşık 3 yaşındayken davranışları "hiperaktif ve dürtüsel" olduğu kadar "alaycı ve takıntılı" hale geldi ve sonunda çoğunlukla konuşmayı bıraktı. 8 yaşındayken kelimeleri hecelemek için alfabe sayfasındaki harfleri işaret etmeye başladı. Stup ilk olarak engelli çocuklara yönelik bir okula gitti ve daktilo yazmayı öğrendikten sonra dördüncü sınıfta devlet okuluna transfer oldu.
Stup, 2004 yılında Frederick'teki bir devlet lisesinden mezun oldu. Lise yıllarında The Arc of Frederick County, Stup'un yazarlık kariyerine olan ilgisini desteklemek için bir yazarlık stajı geliştirdi ve okul bire bir destek hizmetleri sağladı. Stup daha sonra yazılarını dergilerde ve gazetelerde yayınlamaya başladı.
Yazma kariyeri

2006 yılında Stup, Taylor adlı otistik bir kaplumbağa hakkında bir çocuk kitabı olan Otizmli Do-Si-Do'yu yayımladı. Hikaye Taylor'ın okula gidişini ve sınıf arkadaşlarıyla etkileşimini konu alıyor. Kitapta aynı zamanda Stup'un otizmli arkadaşları ve sınıf arkadaşları olan okuyucular için tavsiyeleri de yer alıyor. Kitabı oluşturmak için Stup, Arc of Carroll County aracılığıyla bağlantı kurduğu bir iş koçu olan Kevin Walla ile fon bulmak, yayın bağlantılarını bulmak ve görselleri Stup'un açıklamalarına dayalı olarak geliştiren illüstratörleri bulmak için çalıştı. Kitabın yayınlanmasına yönelik finansman, Maryland Gelişimsel Engelliler Konseyi, Carroll County Arc'ı ve Maryland Eyaleti Eğitim Bakanlığı Rehabilitasyon Hizmetleri Bölümü tarafından desteklendi.
2007'de Stup, Gözlerin Dinliyor mu? Otizmle ilgili deneyimlerini anlatan şiir ve makalelerden oluşan Toplu Eserler. 2008 yılında hayat, aşk, aile ve doğayı içeren geniş hediye kitaplarından oluşan bir dizi hediye kitabı olan Sarah's Keepsake Collection'ı Yuva Tüyleri ve Kalp ve Ruh adıyla yayınlamaya başladı.
Otizmli Do-Si-Do, etkileşimli bir şekilde Taylor the Turtle Eğlence Paketi CD'sinin çalıştırılmasına yol açtı ve ardından Otizmli çocuklarına destek olmak için ilk kez 2014'te yayınlanan bir CD/DVD/MP3 kaynağı olan Otizm Dostluk Kiti ve otizm Olmadan kalıcı bozulmaların iyileştirilmesinde.
2015 yılında Stup, ortaokuldaki çocuklara yönelik Paul ve Canavarı romanını yayınladı; burada Stup, otizmden Paul'ün canavarı olarak söz ediyor. Kirkus Reviews şöyle yazıyor: "Otizmi olan ve konuşan Stup, Paul'ün Canavar'a olan ihtiyacı ve nefretini dokunaklı bir şekilde yakalayarak bu durumu anlaşılır bir çocuk bakış açısıyla inceliyoruz. Onun karakterizasyonu üç boyutlu; örneğin Paul' ün otizmi onu aziz yapmaz ve popüler çocuklar her zaman aptal değildir." Romanda ayrıca "bir okuyucu kılavuzu, etkinlik önerileri ve engelli insanları karşılamaya yönelik ipuçları" da yer alıyor.
Savunuculuk

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Gelişimsel engelleri ve diğer farklılıkları olanlar, farklı çalışan bedenlerin içindeki gerçek insanlardır. Biz bilmeye değeriz. | „ |

Sarah Stup
2004 yılında Stup, Birlikte Çalışmak adlı kişisel savunuculuk grubuna ve The Arc of Frederick County Yasama Komitesi'nin mektup yazma kampanyasına katıldı. Kampanya, yasa yapıcıları gelişimsel engelli kişilerin ve ailelerinin yaşamlarını etkileyecek yasal kararlar konusunda eğitmeyi amaçlıyordu. Stup, kendi toplumlarında hizmet sağlamak yerine tıbbi ihtiyaçları olan insanlara yönelik kurumsal geçici bakım ve hizmetlerin kullanımını teşvik eden bir yasa tasarısına karşı ifade vermek için Maryland Eyaletinin başkenti Annapolis'e gitti. Stup muhalefete karşı yazılı ifade sundu.
Stup, savunuculuğunun bir parçası olarak Arc ile birlikte çalışarak okuldan kariyere geçiş yapan gelişimsel engelli öğrencileri desteklemek üzere tasarlanmış bir eğitim müfredatı olan Hope's Ingredients'ı geliştirdi.
Seçilmiş işler

Otizmle Yap-Yap (2006)
Gözleriniz Dinliyor mu? Toplu Eserler (2007)
Kalp ve Ruh: Rahatlatıcı, paylaşacak ve ilham verecek kelimeler (2008)
Yuva Tüyleri: Ailenin, evin ve paylaşılan anıların kutlanması (2009)
Otizmle Yap-Yap Dostluk Kiti (2014)
Paul ve Canavarı (2015)
Ödüller ve onurlar

2004 yılında Stup, The Arc of Maryland'den Yılın Kendini Savunucusu ödülünü ve Frances'tan Kendini Savunuculuk alanında Lease Bussard Ödülünü aldı. 2022'de Maryland valisi Stup'u Engellilik Kültüründe Üstün Başarı Ödülüyle onurlandırdı.
Göredil

| Göredil |
| --- | --- |
Ülke:  Azerbaycan
Rayon: Abşeron
Zaman dilimi: UTC+04.00
 • Yaz (YSU): UTC+05.00
Göredil (Azerice: Görədil), bir köy ve Azerbaycan'ın Abşeron rayonunda en az nüfuslu belediyedir.
Nüfus

886 nüfusa sahiptir.
Alençon

| Alençon |
| --- | --- |

  Arma 
Ülke: Fransa
Bölge: Normandiya
İl: Orne
İdare
 • Belediye başkanı: Joaquim Pueyo
Yüzölçümü
 • Toplam: 10.68 km²
Nüfus (2014)
 • Toplam: 26.028
 • Yoğunluk: 2.400/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alençon, Fransa'nın Normandiya bölgesine bağlı Orne ilinde yer alan bir komündür. Komünün nüfusu 2014 yılı itibarıyla 26.028'dir.
Kardeş şehirler

Basingstoke, Birleşik Krallık
Braine-l'Alleud, Belçika
Koutiala, Mali
Quakenbrück, Almanya
Crynant, Birleşik Krallık
Güzdek

| Güzdek |
| --- | --- |
Ülke:  Azerbaycan
Rayon: Abşeron
Güzdek (Azerice: Güzdək), Azerbaycan'ın Abşeron rayonunda bir köy ve belediyedir.
Nüfus

2.145 nüfusa sahiptir.
So laang we's du do bast

| "So laang we's du do bast"> 1960 Eurovision Şarkı Yarışması şarkısı |
| --- | --- |
Ülke: Lüksemburg
Şarkıcı(lar): Camillo Felgen
Dil: Lüksemburgca
Besteci(ler): Henri Moots, Jean Roderès
Söz yazar(lar)ı: Henri Moots
Orkestra Şefi: Jean Roderes
Finallerdeki sonuçları
Final derecesi: 3.
Final puanı: 11
Sahneye çıkış kronolojisi
◄ "Un grand amour" (1958)   
"Nous les amoureux" (1961) ►
"So laang we's du do bast" (Türkçe: Orada olduğun sürece), Camillo Felgen tarafından seslendirilen 1960 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Lüksemburg'u temsil eden şarkı. Şarkı Lüksemburgca seslendirilmiştir. Henri Moots tarafından yazılmıştır.
Şarkı yarışmada İsveç'in temsilcisi Siw Malmkvist'in şarkısı "Alla andra får varann"'den sonra ve Danimarka'nın temsilcisi Katy Bødtger'nın şarkısı "Det var en yndig tid"'den sonra 3. sırada çıkmıştır. Yarışmada 13 şarkı arasından 13. (sonuncu) olmuştur.
Bir sonraki gelen 1961 yarışması'nda Lüksemburglu katılımcı, "Nous les amoureux" adlı şarkısıyla Jean-Claude Pascal olmuştur.