Yafa-Kudüs demiryolu
Tarihçe > İnşaat

31 Mart 1890'da Yazur'daki temel atma törenine Kudüs Mutasarrıfı (Filistin Valisi) İbrahim Hakkı Paşa, Gazze Müftüsü, Yosef Navon, Johannes Frutiger ve daha birçok kişi katıldı. Hat için, Fransız minor demiryollarına benzer şekilde dar hat açıklığı (1000 mm) tercih edildi ve raylar Belçikalı üretici Angleur tarafından Fransa'dan getirildi. The New York Times'a göre, hem demiryoluna ait malzemeler hem de demiryolu araçları Ferdinand de Lesseps'in sahibi olduğu Panama Kanalı Şirketi'nden satın alınmıştı. Ancak rayların üzerindeki damgalarda rayların Belçika'da üretildiği yazıyordu. Anthony S. Travis de Panama Kanalı iddiasını reddetti. Limandan demiryolu şantiyesine malzemeleri kolaylıkla nakletmek için, Yafa Limanı ile Yafa Tren İstasyonu arasında 1 ft 11 5⁄8 inç hat açıklığında kısa bir demiryolu hattı inşa edildi.
İnşaat işçileri çoğunlukla Mısır, Sudan ve Cezayir'den getirilirken, mühendisler ise İsviçre, Polonya, İtalya ve Avusturya'dan getirildi. Yerli Filistinli Araplar da işin içine yoğun bir şekilde dahil olmuştu, ancak Arapların çoğu çiftçiydi ve yalnızca belirli mevsimlerde çalışıyorlardı. Ayrıca Beytüllahim ve Beit Jala'dan gelen taş ustaları, Yahudiye tepelerindeki inşaata yardımcı oldular. Tıbbi tedaviye rağmen, önemli sayıda işçi sıtma, iskorbüt, dizanteri ve çeşitli diğer hastalıklardan öldü. Yafa'dan Kudüs'e ulaşmak için yapılan kaya tıraşlama işlemleri sırasında yaşanan inşaat kazalarında da pek çok işçi yaşamını yitirdi. Hat boyunca çok sayıda köprü inşa edildi. Kısa olan köprüler taştan, uzun olan köprülerin yedisinden altısı Gustave Eiffel'in sahibi olduğu Eiffel Şirketi tarafından tedarik edilen demirden inşa edilmişti. Demiryolunun işletimi için gerekli olan su, Yafa, Remle ve Battir'deki kuyulardan ve Sejed'de bulunan bir pınardan alındı. Battir ayrıca Kudüs Tren İstasyonu'na da su sağladı.
Demiryolu üzerindeki ilk test denemesi Ekim 1890'da yapıldı. Bu etkinlik, Yafa'daki nüfusun yarısından fazlasına denk gelen 10.000 seyircinin izlediği bir olaydı. Test sürüşünde kullanılan lokomotif ise hat için üretilen ilk üç Baldwin 2-6-0'dan biriydi ve Amerikan ve Fransız bayrakları taşıyordu. Hattın Yafa - Remle bölümü 24 Mayıs 1891'de hizmete girdi. Aynı yıl 4 Aralık'ta Remle - Dayr Aban Hattının bir kısmı daha hizmete girdi. Fransız demiryolu şirketi, Yafa ve Kudüs'teki tren istasyonlarını mümkün olduğunca eski şehirlere (şehirlerin tarihi kısımlarına) inşa etmeye çalışırken, Osmanlı makamları şirketin bunu yapmasını engelledi ve istasyonlar şehirlerden göreceli olarak uzağa inşa edildi. Buna rağmen, istasyonların yapıldığı arazi demiryolu şirketi tarafından çok yüksek fiyatlarla satın alındı.
İlk tren 21 Ağustos 1892'de Kudüs'e ulaştı, ancak Kudüs Tren İstasyonu'ndaki ray döşeme işlemleri henüz tamamlanmamıştı. Yafa ve Kudüs arasındaki ilk yolculu tren seferi 27 Ağustos 1892'de gerçekleşti. Demiryolunun inşası yerel koşullar altında çok iddialı bir girişimdi. Belçika'dan yüzlerce tonluk ray, İngiltere'den kömür ve Fransa'dan demiryolu hattı için demir getirildi. Bu malzemeleri Yafa'nın ilkel limanından boşaltmak muazzam zor bir işlemdi. 1902'de Demiryolları Dergisi'ndeki bir raporda şöyle yazıyordu:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Demiryoluna ait tüm malzemelerin güvenli ve kayıpsız olarak gideceği yere taşınması muazzam bir işti... Bu tür zorluklar, Arapların taşımasına alışkın olmadıkları çelik raylar ve ağır demir döküm eşyalarla uğraşırken büyük ölçüde arttı. Kazan varilleri veya su depoları gibi hacimli ama hafif eşyalar (gemilerden mavnayla indirmek yerine) denize atıldı ve karaya çekildi, tüm diğer eşyaların ise mavnalar yoluyla indirilmesi gerekti. Malzemelerin alınması amacıyla önerilen tren istasyonunun yakınında ahşap ve taştan geçici bir iskele yapılmıştı (bunlar serbestçe ithal edilmişti), ama bu iskeleyi bir gecede kötü bir fırtına yok etti. | „ |

A. Vale, traverslerin 50 cm aralıklarla meşeden yapılmış ve 22 cm genişliğinde olduğunu yazdı. Raylar metre başına 20 kilo ağırlığındaydı ve çivilerle traverslere bağlanmıştı.