stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rydberg atomu
Dış alanlardaki Rydberg atomları

. n=15 yakınlarındaki elektrik alandaki hidrojenin hesaplanmış enerji seviyesi.   Potansiyel enerji hidrojen için Stark durumları ile eşleme yapmayan 1/r Coulomb gerilimli elektronik Hamiltonian'da bulunmuştur.
. n=15 yakınlarındaki elektrik alandaki lütyumun hesaplanmış enerji seviyesi.  Enerji seviyelerinin kaçınılmış çaprazlamaları ve farklı Stark durumlarının eşlemesine yol açan elektronik Hamiltonian'a ek terimler ekleyen Rydberg elektronu tarafından delinebilen ve kutuplaştırılabilen iyon çekirdeğin varlığı.
Bir Rydberg atomundaki elektron ve iyon çekirdek arasındaki büyük ayrım çok büyük bir elektrik çiftkutup döndürümünü mümkün kılar, d. Bir elektrik alandaki elektrik çiftkutpunun varlığıyla ilişkilendirilmiş, atom fiziğinde Stark itmesi olarak bilinen bir enerjy vardır,
Yerel elektrik alan vektöründeki bir çiftkutbun yansıma işaretine bağlı olarak bir durum alan sertliğini artıran ya da azaltan bir enerjiye sahip olabilir. Rydberg serilerindeki bitişik n-seviyeleri arasındaki dar başluklama bu durumun göreceli yalın alan sertliklerine soysuzlaşma olarak yaklaşabileceği anlamına gelir. Çaprazlamadaki düşünsel alan sertliği  Inglis-Teller sınırlamalarıyla verilen durumlar arasında eşleme olmaması varsayımında görünür,
Hidrojen atomunda saf 1/r Coulomb gerilim figür 4'te gösterildiği gibi gerçek çaprazlama ile sonuçlanan n-çoğalımlarından Stark durumları ile eş olurturmaz. Potansiyel enerjideki ek terimlerin varlığı lityum için Figür 5.'te gösterilen kaçınılmış çaprazlamalarda sonuçlanan eşlemeye yol açar.
Uygulamalar ve diğer araştırmalar > Mıknatısiten etkilerin soruşturulması

Rydberg atomlarının büyük boyutları ve düşük bağ enerjileri yüksek mıknatıssal duyarlılığa sebep olur, Χ. Çok geniş mıknatısiten itmeleri uygulayan  Rydberg atomlarında temel halde etkilerin belirlenmesi imkânsızdır çünkü mıknatısitim etkileri yörünge alanıyla ölçeklenir ve alan yarıçapın karesiyle orantılıdır, (A ∝ n4).
Uygulamalar ve diğer araştırmalar > Sıkyükündeki Rydberg atomları

Elektronların ve pozitif iyonların tekrar birleştirilmesinden ötürü Rydberd atomları sıkyükün içinde bolca oluşur. Yüksek kinetik enerjili elektronların ve pozitifi iyonların tekrar birleştirilmesi genelde kendiliğinden iyonlaştırıcı Rydberd durumlarını oluşturken düşük enerjili tekrar birleştirim makul durağan Rydberg atomlarıyla sonuçlanır. Rydberg atomlarının geniş boyları, tedirginliğe duyarlılıkları ve elektrik ve manyetik alanlar tarafıntan iyonlaştırılmaları sıkyükünün özelliklerini belirlemek için önemli birer etkendir.
Rydberg atomlarının yoğunlaşmaları uzun ömürlü salkımlarda gözlenen Rydberg maddesini oluşturur. Salkımların uzun ömürlü olmasına sebebp olan birleşik değerlik elektronları tarafından yoğunlaşmada oluşturulan düzensiz elektron sıvısındaki değişim münasebeti etkileri tarafından Rydberg maddesindeki uyarımsızlık büyük ölçüde engellenmiştir.
Uygulamalar ve diğer araştırmalar > Uzaysal fizikte Rydberg atomları

Rydberg atomlarının yıldızlararası uzayda yaygın ve dünyadan gözlenebilir olması tavsiye edilmiştir. Yıldızlararası gaz bulutlarının yoğunlukları çoğu büyüklük sıralamasında dünya üzerindeki en iyi vakum uygulamarından bile daha düşük olduğu için Rydberg durumları çarpışmalar tarafından yok edilmeden uzun bir süre sürekliliği koruyabilir.
Uygulamalar ve diğer araştırmalar > Sertçe etkileşen sistemler

Büyük boylarından dolayı, Rydberg atomları çok büyük elektrik çiftkutup döndürümleri segileyebilir. Tedirginlik teorisi kullanılarak yapılan hesaplamalar iki yakın Rydberg atomu arasındaki sert etkileşimlerde sonuçlandığını gösterir. Göreceli uzun ömürleri ile birleştirilen etkileşimlerin uyumlu kontrolleri onları nicem bilgisayarlarını anlamak için uygun birer aday haline getirir. Bir iki-qubit geçit deneysel olarak ulaşılmamıştır ancak iki belirgin atom arasındaki ve mesoskopik örneklerindeki  tümleşik uyarımların gözlemleri ve şartlı canlılıklar rapor edilmiştir. Sert etkileşimli Rydberg atomları ayrıca onları ilginç bir çalışma haline getiren nicem kritik davranışın bir özelliğidir.
Klasik benzeşme

Basit bir 1/r potansiyel kapalı bir Kepler eliptik yörüngede sonuçlanır. Dış bir elektrik alanın varlığında Raydberg atomları kendilerini alanın tedirginliğine karşı çok duyarlı hale getiren çok büyük elektrik çiftkutup döndürümleri edinebilirler. Figür 6 atomik fizikte Stark alanı olarak bilinen bir dış elektrik alanın potansiyelin geometrisini nasıl değiştirdiğinin uygulamasını gösterir, önemli ölçüde elektronun davranışını değiştirir. Kuvvet hiçbir zaman konum vektörüne paralel olmadığı için Coulombik gerilim hiçbir buru uygulamaz.
With the application of a static electric field, the electron feels a continuously changing torque. The resulting trajectory becomes progressively more distorted over time, durgunyük elektik alanının bir uygulaması ile elektron sürekli değişen bir buru hisseder. Sonuç gezingesi sürekli olarak bir bozunuma uğrar, anlık olarak tam menzilli açısal devinim L = LMAX'tan sabit bir çizgi L=0' a L = -LMAX'la zıt duyudaki ilk yörüngeye ilerler.
Açısal devinimdeki salınımın zaman sürekliliği (figür 7 gezinimi tamamlayacak zaman ), Rydberg atomunun klasik doğasının gösterildiği dalgafonksiyonunu ilk durumuna döndüren nicem mekaniksel tahmin edilmiş sürekliliği ile neredeyse tamamen uyar.
Figure 2. Farklı bir atomun Rydberg halindeki hidrojen atomu gerilimi kıyaslaması. Temiz bir etki yaratabilmek için geniş bir çekirdek kutuplaştırıcısı kullanılmıştır. Siyah eğri hidrojen atomunun 1/r'lik Coloumbik gerilimi gösterirken kesikli kırmızı eğri ise 1/r4 'lük iyon çekirdek kutuplaşma terimi içermektedir.
Figür 3. Yörüngesel açısal döndürümün n=5 yarı klasik yörüngeleri için bütün değerler. Siyah nokta atomik çekirdeğin konumunu temsil eder.
Figür 6. Durgunyük elektik alanındaki bir Rydberg atomu için Stark-Coulomb geirlimi. Böyle bir gerilimdeki elektron açısal devinimini değiştiren bir buru hisseder.
Figür 7. x-yönündeki E = -3 x 106 V/m'lik elektrik alandaki hidrojen atomundaki elektronun gezinimi.
Ali Atalan

| Ali Atalan |
| --- | --- |

Türkiye Büyük Millet Meclisi 25. ve 26. Dönem Milletvekili
Görev süresi 23 Haziran 2015 - 16 Mayıs 2018
Seçim bölgesi: Haziran 2015 - Mardin Kasım 2015 - Mardin
Kişisel bilgiler
Doğum: 5 Ocak 1968 (57 yaşında) Mardin, Türkiye
Partisi: Halkların Demokratik Partisi
Bitirdiği okul: Ruhr Üniversitesi
Mesleği: Sosyolog-Politolok
Dini: Ezidilik
Resmî site: Resmi Twitter Hesabı
Ali Atalan (d. 5 Ocak 1968, Midyat, Mardin) Ezidi asıllı Alman-Türk politikacı.
Biografisi

Türkiye'de Ezidi bir ailenin çocuğu olarak büyüyen Ali Atalan, 1985'te Almanya'ya ailesiyle geldi. Lise bitirme imtihanından sonra Bochum'da bulunan Ruhr Üniversitesi'nde siyaset bilimi ve sosyoloji okudu ve tahsilini Diplom-Sozialwissenschaftler unvanıyla tamamladı. Yüksek lisansını Uluslararası İlişkiler üzerine yaptı.
Dülmen'de 1990 - 1994 arasında şehrin sosyal komitesi üyesiydi. 1998 - 2001 arasında Bündnis 90/Die Grünen partisinde aktif olan Atalan, 2001'den beri Sol Parti partisinin üyesidir.
2004 - 2010 arasında Münster'in şehir parlametosu üyesi olan Atalan, 2009'dan itibaren parlamentodaki Die Linke fraksyonunun üyesidir. 2010 - 2012 yılları arasında 15. yasama döneminde Kuzey Ren-Vestfalya'nın eyalet parlamentosuna milletvekili seçilince, şehir parlamentosundaki üyeliğinden çekildi. Almanya'da Sol Parti'de Barış Komisyonu Sözcülüğü yaptı. Êzîdî Dernekleri Federasyonu (FKÊ) Eş Başkanlığı yaptı.
25. Dönem Milletvekili Genel Seçimlerinde Batman milletvekili seçilmiştir. 26. Dönem Milletvekili Genel Seçimlerinde ise Mardin milletvekili adayı olmuş ve seçilmiştir.
Çok iyi düzeyde Kürtçe ve Almanca bilen Atalan, evli ve 4 çocuk babasıdır.
İlya Ulyanov

| İlya Nikolayeviç Ulyanov |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Doğum: 26 Temmuz 1831(1831-07-26) Astrahan, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 24 Ocak 1886 (54 yaşında) Simbirsk, Rus İmparatorluğu
Milliyeti: Rus
Evlilik(ler): Maria Aleksandrovna Ulyanova
Çocuk(lar): Anna, Aleksandr, Olga, Vladimir, Olga, Nikolay, Dimitri ve Maria
İlya Nikolayeviç Ulyanov - (26 Temmuz 1831, Astrahan / Rusya - 24 Ocak 1886, Simbirsk / Rusya) Rus eğitimci. Evrensel, ücretsiz ve eşit eğitim sisteminin savunucusu. Rus sosyalist devrimci ve Sovyetler Birliği'nin kurucusu Vladimir Lenin'in babası.
Kökenleri

Nikolay Vasiliyeviç Ulyanin (1770-1838) ile Anna Alekseyevna Smirnova'nın (1800-1871) oğludur. Nikolay, Ulyanin olan soyadını daha sonra Ulyanov olarak değiştirmiştir.
İlya Ulyanov doğduğunda babası 61 yaşındaydı. Babası Nikolay Ulyanov Astrahan'da yaşayan bir terzi ve esnaftır. Annesi Anna Smirnova (Ulyanova) ise Astrahanlı zengin bir esnaf olan Aleksey Smirnov'un kızıdır. Ulyanov ailesi hakkında araştırma yapan Sovyet yazar Marietta Şaginyan, Lenin'in babaannesi Anna Smirnova'nın baba tarafından Kalmık soyundan geldiğini belirtmiştir.
İlya Ulyanov'un üç kız ve bir de erkek kardeşi vardı.
Biyografi

İlya Ulyanov 7 yaşındayken babası öldü. Bakımını ağabeyi Vasiliy Nikolayeviç Ulyanov üstlendi. Okulda çok başarılı olan İlya, matematik dersinde gösterdiği başarı ile 1850 yılında gümüş madalya aldı. 1854 yılında Kazan Üniversitesi Fizik ve Matematik Fakültesi'nden birincilikle mezun oldu.
Mezuniyetinin ardından Ulyanovsk (Simbirsk)'ta Penza Enstitüsü'nde üst düzey matematik öğretmeni olarak çalıştı. 1863 yılında Lenin'in annesi Maria Aleksandrovna Blank ile evlendi. 1864 yılında ilk çocukları olan Anna Ulyanova doğdu. Sırasıyla Anna (1864-1935), Aleksandr (1866-1887), Olga (1868-1869), Vladimir (1870-1924), Olga (1871-1891), Nikolay (1873-1873), Dimitri (1874-1943) ve Maria (1878-1937) adlı sekiz çocukları oldu.
1863 yılında Nijni Novgorod'a kıdemli matematik ve fizik öğretmeni olarak tayin edildi. 1869'da tekrar Ulyanovsk (Simbirsk)'a atandı. 1874 yılında ise Ulyanovsk (Simbirsk) ilinde devlet okulları müfettişi olarak görevlendirildi. Aynı zamanda Simbirsk Devlet Okulları Genel Müdürü olarak görev yaptı.
İlya Ulyanov'a 1882 yılında devlet tarafından "Dvoryanstvo" (Rusça: Дворянство) denilen Rus asalet unvanı verildi. 14. asırdan 1917 Ekim Devrimi'ne kadar verilen bu unvan kişiyi toplum içinde ayrıcalıklı bir konuma getiriyordu. Ayrıca unvanı alan kişinin ailesi de soylu kabul edilmekteydi. İlya Ulyanov bu unvanın yanında 1782'den beri verilmekte olan St.Vladimir nişanına da (Rusça: Орден Святого Владимира) layık görüldü. Ancak bu unvanların verilmesi ile kazanılan soyluluk ve ayrıcalıklar, 1917 Ekim Devrimi ile iktidara gelen oğlu Lenin tarafından kaldırıldı.
İlya Ulyanov, öğretim uzmanlığı ve eğitim alanındaki kurumsallaşmada gösterdiği başarı ile devletin ilgisini çekmişti. Bu konuda çok iyi donanımlı ve bilgili biriydi. Bazı Sovyet tarihçiler onun pedagojik alanda Nikolay Çernişevski ve Nikolay Dobrolyubov gibi devrimcilerin etkisi altında olduğunu iddia etmişlerdir. İlya Nikolayeviç, ilköğretimde teorik ve pratik eğitimin geliştirilmesine büyük katkıda bulundu. Cinsiyet, eğitim, vatandaşlık ve sosyal statü ayrımı gözetmeksizin toplum içinde herkesin eşit haklara sahip olması gerektiğini savundu. Özellikle o dönemde oldukça kısıtlı olan eğitim imkanlarından herkesin faydalanabilmesi için çaba sarf etti.
1871 yılında Simbirsk'te ilk Çuvaş okulunun açılmasında büyük rolü oldu. Ayrıca Ulyanovsk'ta farklı illerden de gelen çok sayıda öğretmenin katıldığı eğitim amaçlı kongre ve organizasyonlara başkanlık etti.
İlya Ulyanov, 1886 yılında 55 yaşında hayatını kaybetti. Naaşı Ulyanovsk'ta Pokrovsky Manastırı'nın mezarlığına defnedildi.
Doğu Bloku'nda göç ve iltica

| Varşova Paktı (Varşova Antlaşması Örgütü) Организация Варшавского договора |
| --- | --- |


Kuruluş: 14 Mayıs 1955
Kapanış: 1 Temmuz 1991
Tür: Askeri ve Siyasal Ortaklık
Merkez: Moskova, SSCB
Üyeler:  8 üye  Arnavutluk (1968'e dek)    Bulgaristan   Çekoslovakya   Doğu Almanya (1990'a dek)    Macaristan   Polonya   Romanya   Sovyetler Birliği  
Resmî diller:  9 dil Almanca, Arnavutça, Bulgarca, Çekçe, Lehçe, Macarca, Rumence, Rusça, Slovakça 
Genel Sekreter: Viktor Kulikov (son)
Berlin Duvarı üstünden el sallayan kadın. Yıl 1961
Doğu Blok'undan göç ve iltica Soğuk Savaş döneminin en çok tartışma yaratan konularından birisiydi. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Doğu Bloku'na bağlı ülkelerde göç ve göçmenlik konusunda kısıtlamalar getirildi. Bu kısıtlamalar Sovyetler Birliği ile onun Orta ve Doğu Avrupa'daki tüm uydu devletlerinde uygulamaya konuldu. Oysa yasal yollardan yapılmakta olan göçler ve yer değiştirmeler, savaş sebebiyle parçalanan aileleri birleştirmenin ya da terk etmek zorunda kaldıkları topraklarına dönme arzusunda olan etnik azınlıkların yegane umuduydu.
Doğu Bloku hükûmetleri, uyguladıkları katı sınırlamaların, beyin göçünün önüne geçebilmek için gerekli olduğunu savunurken, ABD ve Batı Avrupa ülkeleri ise bu tip uygulamaların insan haklarına aykırı olduğunu iddia ediyorlardı. Tüm kısıtlamalara rağmen, Doğu'dan Batı'ya ilticalar da devam ediyordu.
Doğu Almanya, Batı Almanya ile arasındaki bölgesel işgal sınırlarında kontrolü sıkılaştırdı. Doğu Berlin ve Batı Berlin arasındaki sınır ise, ilticacıların kolaylıkla geçtiği bir kaçış noktası haline geldi. Berlin Duvarı bu kaçışları engellemek üzere 1961 senesinde inşa edildi. Bundan sonra Doğu Bloku'ndan Batı'ya göç ve yasa dışı kaçışlar, ikili anlaşmalar ve birkaç istisnai durum dışında, etkili bir şekilde engellendi.
Geri plan > Doğu Blok'unun ortaya çıkması

Ana madde: Doğu Bloku
Devrim sonrası Rusya'da Bolşevikler yönetimi ele geçirmişti. İç savaş sırasında, 1919 yılında Kızıl Ordu Minsk şehrine girdi. 1920 yılında da Beyaz Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin kurulduğu ilan edildi. Polonya-Ukrayna Savaşı Ukrayna'nın mağlubiyetiyle sonuçlanmıştı. Sonrasında çıkan Sovyet-Polonya Savaşı'nı bitiren, 1921'de imzalanan Riga Anlaşması'na göre, Ukrayna'nın orta ve doğu bölümleri Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti adıyla Sovyetler Birliği'ne bağlandı. 1922 yılında, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti, Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, Beyaz Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ve Transkafkasya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti bir araya gelerek SSCB'yi ortaya çıkartan kuruluş anlaşmasını imzaladılar.
Sovyetler Birliği II. Dünya Savaşı'nın sonlarında, savaştan evvel Nazi Almanyası ile imzaladığı Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı ile gizlice kendisine verilmesi öngörülen bölgeleri ilhak ederek, adeta hükmü kalmayan bu anlaşmayı hayata geçiriyor ve Doğu Bloku'nu oluşturuyordu. Polonya'nın doğu bölgesi üç ayrı farklı (SSCB tarafından ilhak edilen Polonya toprakları) Sovyet Cumhuriyeti'ne dönüşecekti. Letonya (Letonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti haline geldi), Estonya (Estonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti haline geldi), ve Litvanya (Litvanya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti haline geldi). Finlandiya'nın doğusunda, Karelya bölgesi Karelo-Fin Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti haline geldi ve sonrasında da Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti ile birleşti. Doğu Romanya bölgesi ise, Moldova Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti haline geldi 1945'e kadar ilhak edilen bu toprakların büyüklüğü, Doğu ve Batı Almanya ile Avusturya'nın toplamından daha fazla bir alanı kaplamaktaydı.
İlhak edilmeyen diğer ülkeler ise, Sovyetler Birliği'nin uydu devletleri haline getirildi. Bu ülkeler Polonya Halk Cumhuriyeti, Macaristan Halk Cumhuriyeti, Çekoslovakya Sosyalist Cumhuriyeti, Romanya Sosyalist Cumhuriyeti, Arnavutluk Sosyalist Halk Cumhuriyeti ve Doğu Almanya idi. Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti de bu blokun parçası olarak kabul ediliyordu. Ancak 1948 yılında ortaya çıkan Tito-Stalin ayrılığından sonra, Yugoslavya, Bağlantısızlar Hareketi'nin oluşmasına önayak oldu.
Geri plan > Doğu Blok'unda genel durum

Daha fazla bilgi: Doğu Bloku, Doğu Bloku'nda medya ve sansür, Doğu Bloku'nda politika ve Doğu Bloku ekonomileri
Sovyetler Birliği'nde ve diğer Doğu Avrupa ülkelerinde, Sovyet cumhuriyetlerine ayrıcalık tanınmaktaydı. Bu durum naibolee vydajuščajasja nacija (en çok kayrılan ülke) ve rukovodjaščij narod (en çok kayrılan halk) tabirleriyle ifade edilmekteydi. SSCB, müttefiklerine kendi komünist hiyerarşik yapısını ve kendisine ait diğer siyasal ve sosyal kurumları empoze ediyordu.
Doğu Bloku'nda uygulanan komünist yönetimin en belirleyici özelliği, devletin tüm toplumsal katmanlara nüfus etmesi ve devlet aygıtının ekonomik yapıyla iç içe geçmiş olmasıydı. Stalin, en başından beri Batı'nın tüm kurumlarına karşı çıkıyor, burjuva demokrasisi olarak adlandırdığı bu siyasal yapıyı ve piyasa ekonomisini tümden reddediyordu. Özel mülkiyete izin verilmemekteydi. Her şey kamulaştırılmış, tüm üretim araçları devlet kontrolüne geçmişti.
Doğu Bloku'nun Stalin'i her yönüyle taklit eden rejimleri, onun sadece güdümlü ekonomi modelini değil, aynı zamanda siyasi açıdan baskıcı özelliklerini de benimsemişlerdi. En ufak bir muhalif hareket, gizli polis teşkilatları da kullanılarak bertaraf edilmekteydi. En marjinal entelektüel gruplara bile potansiyel tehlike gözüyle bakılıyor ve korkuluyordu. Baskının boyutu ülkeden ülkeye yahut dönemsel olarak değişiklik gösterse de, rejime muhalif fikirlerin bastırılması ve her tür muhalefetin yok edilmesi, Komünist rejimin ve devletin bekasının olmaza olmaz ön koşuluydu.
Doğu Bloku'nda yazılı, görsel her türlü medya aracı devlet güdümündeydi. Tüm radyo ve televizyon kanalları devlete aitti. Gazete ve dergilerin yönetimi de, genellikle iktidardaki komünist partilere veya diğer siyasi organizasyonlara aitti. Ayrıca Doğu Bloku ekonomileri, merkezi planlama adı verilen yöntemle, devlet eliyle yönlendirilmekteydi. Alınan yanlış kararlar, ekonomik gelişmeyi olumsuz yönde etkiliyordu. Doğu Alman marketlerindeki boş raflar, ekonominin hiç de iddia edildiği gibi olmadığını, "göz alıcı ekonomik büyüme" safsatasını yalanlar gibiydi.
Göçmenlik konusunda kısıtlamalar > Doğu Blok'undan sürgün edilen ya da kaçmak zorunda kalan Alman asıllı etnik gruplar

II. Dünya Savaşı sonunda ve savaşı takip eden dönemde, Volksdeutsche (Diğer Avrupa ülkelerinde yaşayan Alman kökenli insanlar) ve Reichsdeutsche (Alman vatandaşları) adı verilen, sayıları on  iki milyona ulaşan Alman kökenli insan, yaşadıkları yerleri terk etmeye zorlanarak, kaçmak zorunda bırakıldılar yahut sürgün edildiler. Bunların büyük çoğunluğu SSCB'de ya da SSCB'nin işgal ettiği, sonradan Doğu Bloku adını alacak ülkelerde yaşamaktaydı. Bu zorunlu göç, yakın tarihimizin en büyük nüfus hareketidir. Müttefik Devletler daha savaş sona ermeden, bu konu hakkında mutabakata varmışlardı. Sürgün edilen insanların iki milyonu yolculuk esnasında, dört yüz ila altı yüz bin kadarı da, gçö esnasında uygulanan fiziksel şiddet nedeniyle hayatlarını kaybettiler.  Tüm bu olaylar, 1944 ve 1948 yılları arasında meydana geldi. Göç edenlerin büyük kısmı, Almanya'nın içlerine doğru hareket eden Kızıl Ordu'dan kaçan, sınır bölgelerinde yaşayan Almanlardı  ve Rusların kendilerinden intikam almak istediklerinin farkındaydılar. Kızıl Ordu askerlerinin karıştığı şiddet ve tecavüz olaylarından bahsediliyordu. Kızıl Ordu'nun Nemmersdorf'de Almanlara katliam uyguladığı yönünde çıkan haberler, Nazi propaganda araçlarıyla daha da abartılarak halka duyuruluyordu. Alman kökenli bu insanlar hızla, daha sonra Doğu Almanya olacak bölgelere kaçtılar.
Göçmenlik konusunda kısıtlamalar > 1945-1950 yılları arasında Doğu Avrupa'dan Batı'ya toplu göçler

II. Dünya Savaşı sonrasında, SSCB tarafından işgal edilen Doğu Avrupa ülkelerinde, halkın büyük kısmı Sovyet işgalinin bir an önce sona ermesini ve Rus askerlerinin çekilmesini arzu ediyordu.  Milyonlarca Alman, yaşadıkları Doğu Avrupa topraklarından sürgün edilirken, dört milyon kadarı da, Stalin'in Alman kökenli insanlara karşı izlediği politikanın neticesi olarak, Sovyetler Birliği'nin uzak bölgelerine gönderildiler.
Savaş sonrası, 1950'ye kadar olan beş yıllık sürede, SSCB'nin işgal ettiği Doğu Avrupa topraklarından, 15 milyondan fazla insan, Batı'ya göç etti. 1950'li yılların başına kadar, Alman işgal bölgeleri arasındaki sınırdan kolayca geçiş yapılabiliyordu Bu kolay geçiş noktasını kullanarak, 1950 yılında 197,000, 1951 yılında 165,000, 1952 yılında 182,000 ve 1953 yılında da 331,000 kişi siyasi sığınma talebinde bulunmuştu. 1953 yılındaki rakamdaki keskin artış, Stalin'in uyguladığı Sovyetleştirme politikalarının 1952'nin sonu 1953'ün başında had noktalara ulaşmış olmasındandır. 1953 yılının ilk altı ayında, Sovyet rejiminden kaçanların sayısı 226,000 kişiye ulaşmıştı. Batı Almanya'nın tüm göçmenleri kabul edecek kaynağı yoktu. Bu sebeple 1952 yılında, Başkan Truman'ın talebiyle, ABD'nin göçmenler için koyduğu kota esnetildi. 1956 Macar Devrimi'nden sonra 171.000 kişi sınırı geçerek Avusturya'ya kaçarken, 20,000 kişi de Yugoslavya'ya sığındı.
1948 yılında İnsan Hakları Evrensel Bildirisi ilan edilmeden önce Birleşmiş Milletler'de tartışılmaktayken, SSCB bildirgedeki Herkes, kendi ülkesi de dahil, herhangi bir ülkeden ayrılma ve o ülkeye dönme hakkına sahiptir yazan maddeye itiraz etti. Bu maddenin göç hareketlerini arttıracağını ve cesaretlendireceğini söyleyerek, bu ibarenin "herkes kendi ülkesi tarafından konulan kanunlara uygun olarak göç etme hakkına sahiptir" şeklinde değiştirilmesini istemiş, bu talep sadece Polonya ve Suudi Arabistan tarafından desteklenmiştir.
Göçmenlik konusunda kısıtlamalar > "Beyin göçü"

Kaçanların çoğunluğunun genç ve iyi eğitimli kişiler olması, Doğu Alman yetkilileri arasında, bir "beyin göçü" dalgası oluşması endişesi yarattı. Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin (SBKP) diğer sosyalist ülkelerdeki komünist ve işçi partileriyle ilişkilerinden sorumlu olan Yuri Andropov, 28 Ağustos 1958 tarihinde SBKP Merkez komitesi'ne yazdığı "acil" ibareli mektubunda, göçmenler arasında, Doğu Alman entelijansiyasından olanların oranında %50'lik artış olduğunu söyleyerek, bu noktaya dikkat çekmekteydi.  Andrapov beyin göçünün sebebinin, Doğu Alman yetkililerinin zannettiği gibi maddi sebeplerle olmadığını, bu insanların sorgulanmasından elde edilen bilgilere göre, Batı'nın maddi olanaklarından ziyade politik sebeplerin ağır bastığı belirtmekte ayrıca ülkeyi terk eden aydınların sayısının, kritik bir noktaya ulaştığını belirtmekteydi Almanya Sosyalist Birlik Partisi lideri Walter Ulbricht ise, yegane sorunun beyin göçü olmadığını, Grenzgänger adı verilen ve pasavanla sınırın öbür tarafına, günübirlik çalışmaya giden kişilerin sayısının 50,000'e ulaştığını belirtiyor, bunun da başlı başına bir sorun teşkil ettiğini söylüyordu. Kolektivizasyon kampanyaları da, kırsal bölgelerde, çiftçiler arasında hoşnutsuzluk yaratmış ve aralarında eski varlıklı toprak sahibi çiftçilerin 1/3'ünün de bulunduğu on binlercesinin, ülkenin tüm ekilebilir tarım arazilerinin %10'nu boş bırakarak göç etmesine sebep olmuş, gıda sıkıntısı baş göstermişti. Kalan çiftçiler ise, ihtiyaçlarından daha fazla üretim yapmak için istek duymuyorlardı. Zira getirilen narhlar sebebiyle, çiftçilerin kâr etmesi olanaksız hale gelmişti. Kısa zamanda devlet çiftlikleri verimsiz işletmeler haline geldi. Göçler, kıtlık ekonomisi içindeki ülkeyi daha da kötü hale getirdi.
II Dünya Savaşı'nda yitirdiği genç nüfusun yanı sıra, 1960 yılına kadar olan dış göçler, Doğu Almanya'nın savaştan evvel %70.5 olan faal nüfus oranını, %61'e geriletti. İş gücündeki kayıp, mühendislik, teknikerlik, doktorluk, öğretmenlik, avukatlık gibi yetenek ve eğitim gerektiren meslek gruplarında, orantısız bir şekilde çok yıkıcı olmuştu. Göç yüzünden oluşan iş gücü kaybının, parasal büyüklüğünün 7 ila 9 milyar USD civarında olduğu tahmin edilmektedir. Almanya Sosyalist Birlik Partisi lideri Walter Ulbricht, Batı Almanya'nın kendilerine, iş gücü kaybından oluşan zararın telafisi için, 17 milyar USD borçlu olduğunu iddia etmişti. Beyin göçünün, Doğu Almanya'nın yaklaşık olarak 22.5 milyar marklık eğitim yatırımına mal olduğu düşünülmektedir. Doğu Almanya için, Beyin göçünün siyasi ve ekonomik etkileri o kadar yıkıcı olmuştu ki, sınır güvenliğinin mutlaka tesis edilmesi hayati bir hale gelmişti. Bu göçün faydalı yönleri de yok değildi. Göç edenlerin büyük kısmı ve anti-sovyet ve rejim muhalifi kişilerdi. Rejim karşıtlarının ülkeden kaçmış olması, Doğu Almanya'da da, Polonya ve Çekoslovakya'da olduğu gibi, siyasi çalkantılar olmasını engellemişti.