stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Granada Konfederasyonu
Nüfus ve siyaset

Konfederasyonun yaklaşık 2,5 milyon nüfusu vardı, bunların yaklaşık 500.000'i beyaz (Kreol), yaklaşık 450.000'i Hint, 80.000'den fazlası siyahî, yaklaşık 1 milyon mestizo ve yaklaşık 300.000'i melezdi . Granada Konfederasyonunun devlet kilisesi , Roma Katolik Kilisesi idi. Ülkede 62 milletvekilinden oluşan bir parlamento olmasına rağmen, ülke daha çok Antioquia, Bolivar, Boyacá, Cauca, Cundinamarca, Magdalena, Panama ve Santander'in sekiz alt eyaletinden oluşan bir devletler konfederasyonuydu ve bunlar da toplamda 19 ilçeden oluşuyordu. Granada Konfederasyonu bağımsız olmasına rağmen, ticaret tamamen Büyük Britanya üzerinden yapılıyordu.
Gündere, Elbistan

| Gündere |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kahramanmaraş
Koordinatlar: 38°16′01″N 37°21′25″E﻿ / ﻿38.267°K 37.357°D﻿ / 38.267; 37.357
Ülke:  Türkiye
İl: Kahramanmaraş
İlçe: Elbistan
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 3600 m
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0344
Posta kodu: 46300
Resmî site 
Gündere, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski ismi Evliya'dır.[kaynak belirtilmeli]
Coğrafya

Kahramanmaraş iline 179 km, Elbistan ilçesine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 350
2000: 519    
1997: 504
Palanka

Palanka tipi kaleler
Bir palankanın burçları ve perde duvarları ( ya da sadece )
Girişi gözetleme kulesiyle korunan basit bir palanka ()
Her iki resim de Luigi Ferdinando Marsigli tarafından çizilmiştir.
Palanka, palanga veya parkan ahşap ve topraktan yapılan ufak bir kaledir. Osmanlı İmparatorluğu ve hasımları tarafından yaygın olarak kullanılmıştır. Palankalar hızlıca inşa edilip, genişletilebilmelerinin yanı sıra basit malzemeler ile düşük bir maliyetle inşa edilebiliyordu. Palankalar nehir kenarlarına ve yol güzergahlarına inşa edilirdi. Avrupa'daki palankaların birçoğu ahşap ve topraktan yapılmış olsa da kaynak kısıtlılığından dolayı malzemeler bölgeden bölgeye değişmekteydi. Tipik bir palankanın etrafı hendekle çevrilirdi. Palankaların büyüklüğüne göre kullanılan duvarların çeşidi değişirdi ve köşeleri üzerine yerleştirilen tabyalarla korunabilirdi.
Palankaların kökenleri havale denilen ve kuşatmalar sırasında fethedilmek istenen kalenin çevresine inşa edilen yapılara dayanmaktaydı. 16. yüzyıla gelindiğinde palankalar Osmanlı'nın Macaristan, Balkanlar, Karadeniz'in kuzeyi, Anadolu ve Kuzey Afrika'daki topraklarında kullanılmaktaydı. Palankalar 16 ve 17. yüzyıllardaki Avusturya-Osmanlı savaşlarında yaygın olarak kullanılmıştı. Palankalar 19. yüzyılın sonlarına değin kullanılmaya devam etmiştir. Günümüzde eski Osmanlı coğrafyasındaki pek çok yerleşim yerinin adı bu savunma yapılarına dayanmaktadır.
Tanım > Etimoloji

Nişanyan Sözlük'e göre palanka sözcüğü Macarca palánkvārdan gelmektedir. Bu sözcüğün kökeninin ise Latincede kütük anlamına gelen palancadan gelmektedir. Onun kökeni ise Antik Yunancada da kütük anlamına gelen phálanks, phalangdan (φάλανξ, φαλαγγ) gelmektedir. Sözcük Fransızcada palanque, İtalyancada palanca olarak geçmektedir ve yabancı dillerdeki anlamı kazıktır.
Tanım > Terminoloji

Evliya Çelebi palanka sözcüğünü bir kalenin yanı sıra ahşap duvarlarla çevrili bir kent veya bir duvar örme tekniği olarak da tanımlamıştır. Burcu Özgüven'e göre palanka ile parkan arasındaki temel fark palankaların yol ve nehir güzergâhlarına, parkanlarınsa sınır bölgelerine inşa edilmesiydi. Evgeni Radushev ise bu yapıların Güney Macaristan'da parkan olarak bilinirken Balkanlar'da palanka olarak bilindiğini dile getirmektedir.
Tarihçe

Kazıklı çitten oluşan savunma yapıları tarihteki en eski tahkim etme yöntemidir. Palanka benzeri ahşap istihkâmlar antik çağlardan beri kullanılagelmekteydi. Romalılar, Kızılderililer ve daha sonra Amerika'ya yerleşen göçmenler de dâhil olmak üzere pek çok uygarlık topraklarını savunmak için bu tür istihkâmları yaygın olarak kullandılar. Geçici mizaçlarından dolayı günümüzde pek az palanka hayatta kalmıştır ancak araştırmalara göre bu tür yapılar Osmanlılar tarafından 14 ve 19. yüzyılın sonları arasında kullanılmıştır.
Özgüven'e (2001) göre palankaların kökeni, Osmanlı'nın kuruluş devrinde kuşatmalar sırasında ele geçirilmek istenen kalenin çevresine inşa edilen, birlikler ve kuşatma silahları için bir üs görevi gören havale adlı ahşap istihkâmlara dayanmaktaydı. Palankalar havalelerinkine benzer özelliklere sahipti. 16 ve 17. yüzyıllara gelindiğinde Osmanlılar palankaları Anadolu, Balkanlar, Karadeniz'in kuzeyi ve Kuzey Afrika'da kullanmaktaydılar.
Osmanlılar hudutlarını, menzillerini (askeri istasyon) ve askeri güzergâhlarını koruyabilmek için bir savunma ağına ihtiyaç duydular. İmparatorluk 1526 yılında Mohaç Muharebesi'yle Macaristan'ı ele geçirdikten sonra bölgeyi stabilize edebilmek için palanka denilen ahşap istihkâmlardan yararlandı. Ucuz maliyetleri ve hızlı inşa edilebilmeleri nedeniyle Adriyatik'ten Karadeniz'e uzanan yay arasında kalan bölgedeki önemli noktaları, geçitleri ve güzergâhları palankalarla donattılar. Bu istihkâmlar Osmanlıların Avrupa'daki savunma sisteminin temelini oluşturdu.
Palankalar Osmanlı'nın doğudaki topraklarında da kullanılmıştır. Örneğin Safavilerin Revan Kalesi'nin doğusuna bir palanka inşa ettikleri bilinmektedir. 1630'larda Osmanlı'nın doğu sınırında kerpiçten yapılan pek çok palanka inşa edilmiştir.
Osmanlılar 16 ve 17. yüzyıldaki savunma ağı inşasına 18. yüzyılda da devam ettiler. Habsburglarla yapılan 1683-99 ve 1735-39 yılları arasında yapılan savaşlar Osmanlıların Hırvatistan ve Karadağ'daki hudutlarını güçlendirmesine sebebiyet verdi. 1701 ile 1720 yılları arasında bir sürü palanka inşa edildi. Başka bir askeri inşaat programı 1743 yılında başladı. 1781 ile 1785 yılları arasında I. Abdülhamid'in vezirlerinden biri olan Halil Hamid Paşa hudutlardaki tahkimatları dikkate alarak Fransız askeri uzmanlarını getirdi. Eflak'ta da askeri inşaatlar gerçekleşti. 19. yüzyılda da palanka inşasına devam edildi.
Günümüzde Doğu Anadolu'da bulunan Erzincan'daki bazı köyler de dâhil olmak üzere Balkanlardaki -özellikle Sırbistan ve Makedonya'daki- pek çok kasabanın isimlerinin kökeni palankalara dayanmaktadır.
İnşaat

Palankalar klasik Osmanlı kentlerinde bir iç kale görevi görürdü yahut bir ana kalenin uzantısı olarak inşa edilirdi. Nitekim Osmanlı kalelerinin birçoğu ahşap istihkâmlarla taş işçiliğinin bir karışımıydı. İnşa edilen palankalar daha sonra daha dayanıklı kâgir bir yapıyla yer değiştirebilirdi. Bu tür tahkimatlar hızlıca inşa edilip genişletilebilirdi ve inşaatlarında kullanılan yapım malzemeleri bölgenin coğrafi özelliklerine göre değişirdi. Avrupa'daki palankaların inşasında genellikle ahşap ve toprak kullanılırdı. Doğudaki palankaların yapım malzemeleri çeşitlilik göstermektedir. Doğu bölgelerindeki kimi palankalar kerpiçten inşa edilirken kimileriyse toprak ve çimenden inşa edilmiştir. İnşaat materyallerinin bölgeden bölgeye değişmesi, bölgedeki kaynakların sınırlılığına bağlıydı.
Palankalar genellikle dörtgen bir plan üzerine inşa edilirlerdi. Palankaların inşasında kullanılan duvarlar çeşitlilik göstermektedir: Bu duvarlar ya Evliya Çelebi'nin yalın kat çit palanka olarak adlandırdığı tek sıra kazıklı çitlerden oluşabilirdi ya da yine Evliya Çelebi tarafından dolma rıhtım palanka duvar olarak adlandırılan daha karmaşık bir yöntemle inşa edilirdi. Dolma duvar inşasında iki sıra kazıklı çit, arasında boşluk kalacak şekilde birbirine paralel dikilir ve arası toprakla doldurulurdu. İç ve dış duvarların toprağın basıncına karşı direnmesi için duvar boyunca uzanan yatay kalaslar kullanılırdı. Sonra destek kalaslarının başları dübellerle kazıklı çitlere sabitlenirdi. Dolma duvar, askerlerin üzerinde yürüyebileceği bir platform oluşmasını da sağlamaktaydı. Ayrıca top ateşine karşı dayanıklılığını artırmak için duvar horasani palanka adı verilen bir yöntemde harçla sıvanabilirdi. Palankaların etrafı şarampa denilen hendeklerle çevrilirdi. Girişte bir asma köprü bulunabilir ve ana kapının üstüne ağaçtan lonca köşkü denilen bir gözetleme kulesi eklenebilirdi. Palankaların köşelerine yarım ay şeklindeki tabyalar inşa edilir ve buraya toplar yerleştirilirdi.
Yerleşim merkezi

Balkanlar'da palankayla savunulanlar da dâhil olmak üzere 16 ve 17. yüzyıldaki Osmanlı kentleri; iç kale, varoş ve dış şehir olmak üzere üç kısımdan oluşurdu. Bir tepe gibi müdafaası kolay bir yerde dış saldırılardan korunmak ve isyanları bastırmak bir iç kale bulunurdu. Tarihi Geç Orta Çağ'a dayanabilen iç kale, paşanın konağını ve kışlalarda ufak bir garnizon barındırır, Osmanlı kamu yönetimi tarafından askeri amaçlarla kullanılırdı. Altın ve gümüş külçeleri de dâhil olmak üzere erzak ve diğer tedarikler bu kısımda saklanırdı. Burada camiye çevrilen bir kilisenin mahzeni içi boşaltıldıktan sonra zahire ambarı olarak kullanılabilirdi. Varoşsa sakinleri asker olmayan sivil yerleşkeyi tanımlamak için kullanılırdı. Varoş sakinleri barış zamanı tarım ve ticaretle uğraşır, savaş zamanı ise göreve çağrılırdı. Varoşun etrafı kazıklı çitten örülü bir duvarla çevrilebilirdi. Dış şehirdeyse Sırp, Macar gibi milletlere mensup Hristiyanlar ikamet ederdi. İç kale görevi gören palankanın etrafındaki bu yerleşkeler Tuna'daki ticarete canlılık getirdi.
Palankalarla korunan kentler birbirine komşu mahallelerin birleşmesiyle oluşurdu. Müslümanlar, Hristiyanlar ve Yahudiler mahalle kurma haklarına sahipti ve kent, çeşitli binalar barındırırdı. Bunlar, seyyahların ve tüccarların kalabilmeleri için kervansaray, ticaret faaliyetleri için çarşı, su depolamak için sarnıç, hijyen için hamam, ibadet etmek için cami veya kilise, lağım sistemi, eğitim için medrese ve askerlerin barınabilmeleri için kışlalardı.
Konum ve arazi

Palankalar sınır bölgelerinde ve mühim kavşak noktalarına inşa edilirdi. Bunun sebebi fetihlerle ilerleyen yeni sınırları zapturapt altına almaktı. Osmanlı öncesi döneme ait Buda-Osijek arasındaki Orta Çağ kentleri, ticari faaliyetler Tuna Nehri boyunca uzanan yollarda gerçekleşmesine rağmen nehir kenarları yerine tepe başlarına kurulmuşlardı. Osmanlı dönemindeyse palankalı kentler, düz araziye ve sıklıkla nehir kenarlarına kuruldu. Böylelikle kolaylıkla savunulabilen yerleşim yerleri oluştu. Bunun başka bir avantajı da nehirdeki tekneleri yağmacı gemilerine karşı koruyabilmekti. Bazı palankalar önemli kent merkezlerine bağlı olsa da çoğu palanka kırsal bölgelerde daha küçük yerleşkelere yakın olarak inşa edilmiştir.
Savaş

Osmanlı'nın palankalarla Macaristan'da kuruduğu savunma ağı özellikle Romalıların limes sistemine benzemekteydi. Palankaların birbirlerine yol ve nehir güzergâhlarıyla bağlanmasıyla hudutlarda ve stratejik değeri olan bölgelerde bir savunma ağı oluşturulurdu. Eğer bir palanka saldırıya uğrarsa diğer palankalardaki birlikler yardıma koşardı.
Palankalar zaman zaman Osmanlılar ve düşmanları arasında el değiştirmiştir. Bu savunma yapıları büyük bir orduya dayanacak kuvvette değildi. Pek çok palanka savaşmadan teslim olmuştur ve seferlerde Osmanlıların yollarının üzerindeki tüm palankaları çabucak fethettiği görülmektedir.
Palankalardaki garnizonun çoğu azeb sınıfı birliklerden oluşmaktaydı. Sınırlarda görev alan palankalar, toplarla savunulan bir kaleye göre daha fazla süvari oranına sahip olabilirdi. Palankalar ahşaptan yapıldığı için savaş sırasında düşman birlikleri tarafından yakılma riski vardı. Ancak ahşap yapılarına rağmen palankaların duvarları toprakla doldurulduğu ve inşaatlarında kullanılan kütükler rutubetli olduğu için tutuşturulmaları zordu. Ayrıca garnizondaki birlikler yangın sırasında ateşe müdahale edebilirdi. Kimi palankalar kanat ateşi için gereken vasıtalara sahip değildi. Harçla sıvanmış, toprak ve ahşap yapımı dolma duvarları ancak yakın mesafeden top ateşiyle kırılabilmekteydi.
Edebiyat

Türk hikâye yazarı Ömer Seyfettin "Başını Vermeyen Şehit" hikâyesinde sınır bölgesinde bulunan, az sayıda askerle korunan Gerjgal Palankası'nın düşman saldırısına karşı savunuluşunu anlatır.
Resim galerisi

Ádony Palankası
Baranyavar Palankası
Paks Palankası
Szeksard Palankası
Topların yerleştirildiği havale tipi ahşap tahkimatın Zigetvar kuşatması sırasında şehri çevrelediği görülmekte.
1572 yılında Macaristan'daki Osmanlı Hudutları ve kentleri
Marsigli'nin çizimlerinin daha sonra yayımlanan bir araya getirilmiş hali. Bu sefer her iki palankanın birer adet hendeği olduğu gözükmektedir.
Osmanlı yönetimi altındaki Macaristan'da kentlerle birlikte nehir güzergahları
Gündüzler, Silifke

| Gündüzler |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mersin ilinin Türkiye'deki konumu
GündüzlerGündüzler'in Mersin'deki konumu
Koordinatlar: 36°31′05″N 33°43′34″E﻿ / ﻿36.518°K 33.726°D﻿ / 36.518; 33.726
Ülke:  Türkiye
İl: Mersin
İlçe: Silifke
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 264
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 324
İl plaka kodu: 33
Posta kodu: 33940
Gündüzler, Mersin ilinin Silifke ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Gündüzler; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 264 |  |
| 2018 | 303 |  |
| 2017 | 227 |  |
| 2016 | 246 |  |
| 2015 | 247 |  |
| 2014 | 262 |  |
| 2013 | 254 |  |
| 2012 | 251 |  |
| 2011 | 269 |  |
| 2010 | 271 |  |
| 2009 | 292 |  |
| 2008 | 286 |  |
| 2007 | 257 |  |
Göbek

Başlığın diğer anlamları için Göbek (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
İnsanda göbek çukuru (deliği).
Göbek, memelilerde göbek bağının düşmesinden sonra bebeğin karnının ortasında oluşan çukurluk. Göbek sözcüğü ile özellikle karın bölgesi kilolu olan kimselerde göbek çukurunun (deliğinin) etrafındaki bölge de kastedilir.
Göbek bağı, anne ve cenin arasında bulunan; besin, oksijen, karbon monoksit[kaynak belirtilmeli] ve dışkı transferini sağlayan organdır. Bebeğin doğumuyla birlikte bu organa gereksinim kalmaz ve zorunlu olarak kesilir. Göbek bağı kesildikten sonra bebeğin karnında çukur bir bölge oluşur.
Klinik önemi > Bozukluklar

Göbek deliği dışarı doğru olanlar, bazen göbek fıtıkları (umbilikal herni) ile karıştırılır; ancak bu, sağlık sorunu olmayan tamamen farklı bir şekildedir. Eğer çıkıntı 5 santimetreden fazlaysa göbek deliği (özellikle karın duvarı) umbilikal herni olarak kabul edilir. Göbek fıtığının çapı genellikle 1/2-inç veya daha fazladır. İçbükey olan göbek delikleri "innies" olarak adlandırılır. İnsan göbeğinin şekli, diyet ve egzersizdeki uzun vadeli değişikliklerden etkilenebilirken, beklenmedik şekil değişikliği, asidin bir sonucu olabilir.
Assit ve göbek fıtıklarının olası bir yan etkisi olan şekil değişikliğine ek olarak, göbek, göbek sinüsü veya fistülde tutulabilir ve bu, nadir durumlarda göbekten menstrüel veya fekal akıntıya yol açabilir. Umbilikal endometriozisle ilişkili nadir bir bozukluk olan göbek deliğinden adet kanaması görülebilir.
Klinik önemi > Diğer bozukluklar

Omfalit, genellikle bakteriyel bir enfeksiyonun neden olduğu yenidoğanda göbeğin inflamatuar bir durumudur.
Omfalofobi, göbek deliği korkusudur. Omfalofobiden mustarip insanlar göbek deliğinden korkarlar - kendilerinin veya bazı durumlarda başkalarınınkinden. Göbek deliklerine dokunmaktan hoşlanmazlar (veya başkalarının dokunmasından). Bazen sadece bir göbek deliği görmek bile onları tiksindirmek veya korkutmak için yeterli olabilir.[kaynak belirtilmeli]
Klinik önemi > Cerrahi

Yara izini en aza indirmek için göbek, transgastrik apendektomi, safra kesesi ameliyatı ve umblikoplasti prosedürünün kendisi dahil olmak üzere çeşitli ameliyatlar için önerilen bir kesi yeridir.
Hell's Kitchen (film, 1998)

| --- | --- |
Film afişi.
Senarist: Tony Cinciripini
Oyuncular: Rosanna Arquette William Forsythe Angelina Jolie Mekhi Phifer Johnny Whitworth
Cinsi: Sinema filmi
Çıkış tarih(ler)i: 1998 (1998)
Süre: 95 dakika
Ülke:  ABD
Dil: İngilizce
Resmî sitesi
Hell's Kitchen, Rosanna Arquette, William Forsythe, Angelina Jolie, Mekhi Phifer ve Johnny Whitworth'ın oynadığı 1998 yapımı bir filmdir. Film Tony Cinciripini tarafından yazılmış ve yönetilmiştir.
Hans Dahl

Hans Dahl
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Hans Dahl (19 Şubat 1849, Granvin - 27 Temmuz 1937) Norveçli ressam. Norveç fiyordlarını ve çevresindeki manzaraları resmederek ünlü oldu.
Galeri

By the Fjord
By the Water's Edge
Fjord with sailing boat
Upon Sunny Waves
Transporting Hay
Boating in Balestrand
On the Mountaintop
Sognefjord Near Summer Home in Balestrand
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 1031155  BNF: cb14972158s (data)  GND: 117617091  ISNI: 0000 0003 6147 427X  KulturNav: e4fe0704-e759-438e-90f6-c7387856acf0  MusicBrainz: d16c1bfc-ccd4-4986-b59a-fabf70fdf6a1  RKD: 19679  ULAN: 500019947  VIAF: 221286849
Granada Kraliyet Şapeli

| --- | --- |
Capilla Real de Granada


Genel bilgiler
Tür: Şapel
Mimari tarz: Gotik ve Isabelline Gotik
Şehir:  Granada  Endülüs
Ülke:  İspanya
Koordinatlar: 37°10′34″K 3°35′57″B﻿ / ﻿37.17611°K 3.59917°B﻿ / 37.17611; -3.59917
Başlama: 1505
Tamamlanma: 1517
Sahip: Katolik Kilisesi
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Enrique Egas
Resmî site
capillarealgranada.com
Granada Kraliyet Şapeli (İspanyolca:  Capilla Real de Granada) İspanya’nın Granada şehrinde yer alan ve Gotik stilde (İzabel dönemi Gotik mimari) inşa edilmiş bir yapıdır. Bu şapel Granada Katedrali’nin hemen yanında yer almaktadır. Buraya gömülmüş kraliyet ailesi mensupları arasında I. Isabel ve eşi II. Fernando (Katolik Krallar) ile I. Felipe ve Kastilyalı Juana yer almaktadır.
Resim galerisi > Günümüzden seçmeler

Panoramik görünüm
Panoramik görünüm
1517'de Domenico Fancelli tarafından tasarlanan kraliyet ailesi mensuplarının mezarları
Resim galerisi > Geçmişteki tasvirlerden seçmeler

1850 yılında Francesc Xavier Parcerisa tarafından çizilen ve Recuerdos y bellezas de España yayınında basılan bir çizim
Edwin Lord Weeks tarafından 19. yüzyılda yapılan bir çizim
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  CANTIC: a11479474  GND: 4451627-7  LCCN: n80106754  NLI: 987007444134705171  ULAN: 500306859  VIAF: 136893439   WorldCat (LCCN): n80-106754
Hans Cramer

Hans Cramer, 1941
Hans Cramer (13 Temmuz 1896 - 28 Ekim 1968) II. Dünya Savaşı sırasında Wehrmacht'ta bir Alman generaliydi.
Kariyeri

Cramer, 10 Ağustos 1914'te Prusya ordusuna katıldı ve I. Dünya Savaşı'nda görev yaptı; Reichsheer'de tutuldu. Eylül 1939'da Polonya işgaline dekolman komutanı olarak katıldı. Mart 1941'de, Alman Afrika Kolordusu'nun bir parçası olan 15. Panzer Tümeninde tank alayının komutanlığına atandı. 1942'de Cramer, Zırhlı Birlikler Şefi'ne, OHH'da Mekanize Birlikler ve Süvari'ye Genelkurmay Başkanlığı görevine atandı.
1942 - Ocak 1943 arasında, geçici olarak XXXVIII Panzer Corps ve XI Ordu Birliği'ne komuta etti.
Şubat 1943'te Afrika Kolordusu komutanı olarak Afrika'ya döndü. 12 Mayıs 1943'te Kuzey Afrika'daki Alman kuvvetlerinin teslim alınmasıyla İngilizler tarafından esir alındı. 16 Mayıs'tan itibaren Trent Park'taki Alman generalleri ve görevlileri için yapılan özel hapishanede tutuldu. Mayıs 1944'te değiştirildi ve astım ile ilgili sorunları nedeniyle Almanya'ya döndü. Ülkesine geri dönüş yolculuğunda, Montgomery'nin 21. Ordu Grubunun Avrupa'yı işgal etmeye hazır olduğunu görmesine izin verildi, ancak General Patton'un efsanevi 1. ABD Ordusu Grubu'nun işgaline hazırlandığı Kent'te olduğu söylendi. Bu, D-Day'ten önceki Müttefiklerin aldatma kampanyasının bir parçasıydı.
Cramer, Fransa'daki Panzer Group West'e atandı. Eski savaş esiri olarak 20 Temmuz tarihinde Adolf Hitler'e yapılan suikast girişiminden sonra suçluluk şüphesiyle karşı karşıya kaldı. 26 Temmuz'da tutuklandı ve Berlin'deki Prinz-Albrecht-Strasse'deki Gestapo hapishanesinde ve ardından 5 Ağustos 1944'e kadar Ravensbrück toplama kampının bir bölümümde tutuldu. Eylül 1944'te Wehrmacht'tan kovuldu. 24 Aralık 1944'ten beri ev hapsinde tutuldu. Mayıs 1945'ten 15 Şubat 1946'ya kadar İngilizler tarafından Holstein'da (Wehrmacht Staff North) ele geçirilen tüm Alman birliklerinin başkomutanı olarak atandı. Cramer 1968'de öldü.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1023633205  VIAF: 316739414
Hasta Gönlüm / Gönül Dağı

Hasta Gönlüm / Gönül Dağı, Gülden Karaböcek'in 1972'de Şah Plak'tan  çıkardığı 45'lik plaktır. Gülden Karaböcek bu plakta Hasta Gönlüm ve Gönül Dağı türkülerini seslendirmiştir.
Şarkı listesi

| # | Şarkı | Söz | Müzik | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Hasta Gönlüm | Muhlis Akarsu | Muhlis Akarsu | 3:20 |
| 2 | Gönül Dağı | Neşet Ertaş | Neşet Ertaş | 3:29 |
Haremde Goethe

| --- | --- |


Sanatçı: Halife Abdülmecid
Yıl: 1898/1917
Boyutlar: 132 cm × 173 cm (52 in × 68 in)
Konum: Ankara Devlet Resim ve Heykel Müzesi
Haremde Goethe, Abdülmecid Efendi’nin 1917 tarihli yağlı boya tablosu.
Tabloda duvarı Türk halısı bezenmiş bir odada koltuğuna uzanmış, elinde Alman yazar Goethe’nin bir kitabını tutan ilk eşi Şehsuvar Başkadınefendi resmedilmiştir. Abdülmecid 1898’de meydana getirdiği eser üstünde 1917’de yeniden çalışıp son halini vermiştir.
Başlangıçta adı Mütala’a olan eser, 1918’deki Viyana Sergisi’nde Haremde Goethe adıyla sergilendi. Eser, Türk ressamlar tarafından Avrupa’da açılan ilk sergi olan Viyana Sergisi’nde yer alan Abdülmecid Efendi’ye ait dört tablodan birisi idi. (diğerleri ‘Otoportre’, ‘I. Sultan Selim’, ‘Haremde Beethoven') Günümüzde Ankara Devlet Resim ve Heykel Müzesi koleksiyonundadır.
Haremde Goethe, Abdülmecid Efendi'nin Batı edebiyatına ilgisini yansıtır. Resimde Batıcılık fikrinin propagandası yapılır: Batı kültürü sarayın harem dairesine kadar ulaşmıştır; saraylı kadınlar da Batı edebiyatı eserleri okurlar. Eserin sahibi Abdülmecid Efendi buna tanıklık etmektedir.
Harem Bucağı

| Harem Bucağı |
| --- | --- |
Zaman dilimi: UTC+02.00
 • Yaz (YSU): UTC+03.00
Harem Bucağı, Suriye'nin İdlib iline bağlı bir bucaktır. 2008 yılında yapılan sayıma göre nüfusu 21 bin kişidir.. 175 rakımlı bucak, kentin Türkiye sınırında yer almaktadır. Reyhanlı'ya uzaklığı 7 km, İdlib'e uzaklığı 47 km, Halep'e uzaklığı 68 km'dir.
Haremde Beethoven

| --- | --- |


Sanatçı: Halife Abdülmecid
Yıl: 1915
Boyutlar: 155,5 cm × 211 cm (612 in × 83 in)
Konum: İstanbul Resim ve Heykel Müzesi, İstanbul
Haremde Beethoven (Sarayda Beethoven olarak da bilinir), Abdülmecid Efendi’nin 1915 tarihli yağlı boya tablosu.
Abülmecid Efendi’nin Batı müziğine ilgisini yansıtan ve Batıcılık fikrini savunan bir eserdir: Bu resim ile izleyiciye gösterilir ki Batı kültürü şehzadenin haremine kadar ulaşmıştır; saraylılar, Batı müziği icra eder ve dinlerler.
Resimde enstrüman çalan üç kişi vardır: Piyanonun başında bir kadın otururken, bir erkek ona çelloyla eşlik etmekte ve yine bir kadın, keman çalmaktadır. Paşa kıyafetli bir adam ve ikisi ayakta üç kadın ise müziği dinlemektedir. Yerde duran nota kitabının kapağında tabloya adını veren Beethoven'in adı yazmaktadır. Duvarda asılı Ayvazovski resminin  hemen altında Beethoven büstü bulunur. Ayrıca piyano çalan kadının arkasında bir atlı heykel vardır. Bu, günümüzde Beylerbeyi Sarayı’nda bulunan Sultan Abdülaziz Heykeli'dir. Tablonun mekânı, Üsküdar’daki Abdülmecid Efendi Köşkü’nün zemin kat sofasıdır.
Tabloda ressam Abdülmecid Efendi’nin paşa üniformalı olarak resmettiği kişi kendisidir. Kemanı çalan kişinin Abdülmecid Efendi’nin ilk eşi olan Şehsuvar Kadınefendi, piyano çalanın asıl adı Ofelya olan Hatça Kadın, resmin solunda ayakta duran iki genç kadından öndekinin Abdülmecid’in diğer eşi, Mehisti Kadınefendi olduğu düşünülür.
Eser, Türk ressamlar tarafından Avrupa’da açılan ilk sergi olan Viyana Sergisi’nde Abdülmecid’e ait diğer üç tablosuyla birlikte yer almıştır (diğerleri  ‘Otoportre’, ‘I. Sultan Selim’, ‘Haremde Goethe'). Tablo, günümüzde İstanbul Resim ve Heykel Müzesi koleksiyonundadır.