stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
II. Ioannes

| Papa II>  Ioannes |
| --- | --- |
 
Papalık başlangıcı: 5 Ocak 533
Papalık bitişi: 8 Mayıs 535
Önce gelen: II. Bonifacius
Sonra gelen: I. Agapetus
Doğum adı: Mercurius
Doğum: 470 Roma
Ölüm: 8 Mayıs 535 Roma
Adı Ioannes olan diğer papalar 
Papa II. Ioannes (Latince: Ioannes II; 470 – 8 Mayıs 535) 2 Ocak 533'ten 535'teki ölümüne kadar Papalık görevinde bulunmuştur.
Roma'da, Projectus'un oğlu olarak Mercurius adıyla dünyaya geldi. Caelian Tepesi üzerindeki Bazilika di San Clemente'nin rahibi oldu. 2 Ocak 533'te Papa olarak görevlendirildi. Aziz Clement Bazilikası hala "Johannes sured Mercurius"un anıtlarını muhafaza ediyor. Papaz Mercurius, antik bir siboryum parçasında bulunur ve schola cantorum'u çevreleyen birkaç mermer plaka ile kaplanmıştır, altıncı yüzyıl tarzında yapılan eser, II. Ioannes'in tuğrasına sahiptir.
Mercurius, kendi isminden başka bir isim kullanan ilk papaydı. Doğduğu adının uygunsuz olması nedeniyle, (Roma tanrısı Merkür adını verilmiş bir isimdi) ve bu yüzden şehit olan Papa I. Ioannes adını aldı.
Bu dönemde papaz ve piskopos seçimlerinde simony (kilise bürolarının satın alınması veya satışı) ruhban ve laik sınıf arasında yaygınlaştı. İki aydan uzun süre boyunca kutsal şeylerle kaçak ticaret yapıldı ve hatta kutsal gemiler satışa çıkarıldı. Mesele, Roma Senatosu'na sunuldu ve Ravenna'daki Arian Ostrogot sarayı nezdinde incelendi. Roma Senatosunun çıkardığı bilinen II. Bonifacius altındaki son kararı Papa'nın seçimlerinde simoniye karşı yöneltildi. Kararname, Ostrogot kralı Athalarik tarafından onaylandı. O'nun mermer üzerine oyulması ve Aziz Petrus Bazilikası 533 yılında Athalarik'in eklediği karardan biriyle, Ravenna'daki Got yetkililer arasında ve Roma din adamları arasında tartışmalı bir seçim yapılırsa, üç bin Solidi mahkemeye ödenecekti. Bu miktar yoksullara verilecekti.
535'te Kartaca'da bir konseyde toplanan 217 piskopos, II. Ioannes'e Arianizm'e geçen piskoposların, tövbe etmeleri durumunda, makamlarının aynı kalması ya da sadece cemaatin bir üyesi olmalarıyla alakalı bir soru sordular. Yüzyıllar boyu devam eden sorunlu Kuzey Afrika'ya tekrar kabul meselesi (bkz. Novatianism ve Donatizm). Onların sorduğu soruya cevap I. Agapetus tarafından verildi, çünkü II. Ioannes, 8 Mayıs 535'te öldü. Aziz Petrus Bazilikası'na gömüldü.
Tuna

| Tuna |
| --- | --- |
 
Konum
Ülke(ler):  Almanya  Avusturya  Slovakya  Macaristan  Hırvatistan  Sırbistan   Liberland   Bulgaristan  Romanya  Moldova  Ukrayna
Genel bilgiler
Kaynak: Kara Orman, Almanya
Kaynak rakımı: 1078 m
Ağız: Karadeniz
Uzunluk: 2857 km
Havza alanı: 801.463 km²
Debi: 6.460 m³/s
Tuna nehrinin geçtiği yerler
Tuna havzasında olan ve Uluslararası Tuna Nehri Koruma Komisyonu üyesi devletler
Tuna, Almanya'nın güneyinde Kara Orman bölgesinde Donaueschingen kasabasında Brigach ve Breg nehirlerinin birleşmesiyle meydana gelen nehir.
Tuna nehri havzası, 801.463 km2 toplam alanıyla Volga Nehri'nden sonra Avrupa'nın en büyük ikinci nehir havzasıdır. Nehir 11 ülkeyi katederek Karadeniz'e dökülmektedir. Tuna nehri havzası, 19 ülkeden 80 milyondan fazla insan tarafından paylaşılmakta olup, bu özelliği onu dünyanın en uluslararası nehir havzası yapmaktadır.
Eğim durumuna göre Tuna nehri havzası; üst, orta ve aşağı havzalar olmak üzere üç alt bölgeye ayrılmaktadır. Üst havzası Almanya'daki kaynağından, Slovakya'dan Bratislava'ya kadar uzanır. Orta havza üç alt bölgeden en büyüğü olup, Bratislava' dan Sırbistan ve Romanya sınırındaki Demirkapı barajına kadar uzanmaktadır. Romanya ve Bulgaristan arasındaki ovalar, platolar ve dağlar Tuna nehrinin Alt havzasını oluşturmaktadır. Karadeniz'e ulaşmadan önce nehir 3 ana kola ayrılmakta ve 6.750 km² lik Tuna Deltası'nı şekillendirmektedir.
Tuna deltasından nehrin yukarısına doğru 2.411 km boyunca gemilerle nehirde yol almak mümkün olup, bu da toplam nehir uzunluğunun % 87' sine tekabül etmektedir. Tuna nehri üzerinde, Kelheim ve Karadeniz arasında gemiler için 78 adet liman bulunmaktadır.
Tuna nehrine doğuş yeri Kara Orman’dan Karadeniz arasında 27 büyük, 300 den fazla küçük dere mansaplanmaktadır. Bunlar arasında Tisa 966 km ile en uzun kolu oluşturmakta ve en büyük havza alanına sahiptir. Ayrıca 500 km den uzun kolları; Prut (950 km), Drava (893 km), Sava (861 km), Olt (615 km), Siret (559 km) ve Inn (515 km) nehirleri oluşturmaktadır.
Tuna nehri havzasını oluşturan ülkelere göre alan dağılımı şöyledir: Romanya (%29), Macaristan (%11,6), Sırbistan (%10,2), Avusturya (%10), Almanya (%7), Bulgaristan (%5,9), Slovakya (%5,9), Bosna-Hersek (%4,6), Hırvatistan (%4,4), Ukrayna (%3,8), Çekya, (%2,9), Slovenya (%2), Moldova (%1,6), Karadağ (0,9), İsviçre (%0,2) ve diğer (<%0,1 Arnavutluk, Makedonya, İtalya ve Polonya)
Ekonomi > İçme suyu

Tuna Nehri, seyri boyunca yaklaşık 20 milyon insanın içme suyu kaynağıdır. Almanya'nın Baden-Württemberg, Stuttgart, Bad Mergentheim, Aalen ve Alb-Donau kentleri arasındaki bölgenin suyunun neredeyse yüzde 30'u (2004 itibarıyla) Tuna Nehri'nin arıtılmış suyundan geliyor. Ulm ve Passau gibi diğer şehirler de Tuna Nehri'nden gelen suyun bir kısmını kullanıyor.
Avusturya ve Macaristan'da suyun çoğu toprak ve kaynak kaynaklarından çekilmektedir ve yalnızca nadir durumlarda Tuna Nehri'nden gelen su kullanılmaktadır. Çoğu eyalet, yoğun kirlilik nedeniyle suyu temizlemenin de çok zor olduğunu düşünüyor; Romanya'nın yalnızca suyun daha temiz olduğu kısımları hâlâ Tuna Nehri'nden düzenli olarak içme suyu alıyor.
Ekonomi > Navigasyon ve ulaşım

19. yüzyılda Tuna önemli bir su yoluydu ama The Times of London'ın belirttiği gibi "her yıl büyük bir gemiyi sudan kaldıracak veya onu bir havuçmuş gibi ikiye bölecek buzla sürükleniyordu."
Bugün Avrupa Birliği'nin "Koridor VII" si olan Tuna, önemli bir ulaşım güzergahıdır. Ren-Ana-Tuna Kanalı'nın açılmasından bu yana nehir, Rotterdam Limanı'nı ve Batı Avrupa'nın sanayi merkezlerini Karadeniz'e ve ayrıca Tuna-Karadeniz Kanalı üzerinden Köstence Limanı'na bağlamaktadır.
Su yolu, büyük ölçekli iç gemiler (110 × 11,45 m ) için tasarlanmıştır ancak rotasının çoğunda çok daha büyük gemileri taşıyabilir. Tuna Nehri kısmen Almanya'da (5 kilit) ve Avusturya'da (10 kilit) kanalize edilmiştir. Navigasyonu iyileştirmek için bir dizi yeni kilit inşa etme teklifleri, kısmen çevresel kaygılar nedeniyle ilerleme kaydetmedi.
Viyana'daki Freudenau kanallarının aşağısında, Tuna Nehri'nin kanalize edilmesi Gabčíkovo barajı ve Bratislava yakınındaki kanallar ve Tuna Nehri'nin Sırbistan ile Romanya arasındaki sınır bölgesindeki iki çift Demir Kapı kanalıyla sınırlıydı. Bu kilitlerin boyutları daha büyüktür. Demir Kapı'nın aşağısında nehir, 860 kilometreden (530 mil) fazla bir mesafe olan Karadeniz'e kadar serbestçe akıyor.
Tuna, Kelheim'daki Ren-Main-Tuna Kanalı'na, Viyana'daki Donaukanal'a ve Cernavodă'daki Tuna-Karadeniz Kanalı'na bağlanır.
Gemi taşımacılığına elverişli birkaç ikincil kol dışında, Tuna Nehri'ne bağlanan gemi taşımacılığına elverişli tek büyük nehirler Drava, Sava ve Tisa'dır. Sırbistan'da bir kanal ağı da nehre bağlanıyor; Tuna-Tisa-Tuna Kanalları olarak bilinen ağ, akış aşağısındaki bölümleri birbirine bağlar.
Tuna Nehri'nin Avusturya ve Almanya kesimlerinde, nehir boyunca kullanılmak üzere Zille adı verilen düz tabanlı bir tekne türü geliştirildi. Zillen bugün hala bu bölgede balıkçılık, feribot ve diğer mal ve insan taşımacılığı için kullanılıyor.
Tuna Nehri'nin isimleri

| --- | --- |
 Çekçe, Lehçe (dil) ve Slovakça: Dunaj  Almanca:Donau  Macarca: Duna  Slovence: Donava  Slovakça: Dunay  Hırvatça: Dunav  Sırpça ve Bulgarca: Dunav/Дунав (Dunaiiro)  Rumence: Dunăre, Dunărea:  Rusça ve Ukraynaca: Дунáй (Dunay)  Latince: Danubius, Danuvius, Ister  Eski Yunanca: Istros  Türkçe: Tuna  İbranice: Duner - דונער veya Tin'e - טינע  İtalyanca: Danubio  İngilizce: Danube
Tuna üzerinde Osmanlı-Rus Savaşını temsil eden bir resim
Tuna kıyısındaki Estergon Şehri, 19. yüzyıl sonu
Alman İmparatorluğu tarafından nehir üzerinde planlanan kanal ve baraj projeleri, 1903
Kısımları

Tuna Nehri üç bölüm olarak incelenir. Bunlar;
Yukarı Tuna, nehrin kaynağından Devin Geçiti'ne kadar olan kısımdır.
Orta Tuna, Yukarı Tuna Bölümünün sonundan başlayarak, Sırbistan-Romanya sınırındaki Demir Geçit'e son bulur.
Aşağı Tuna, bu kısım Demir Geçit'ten Karadeniz kıyısındaki Rumen şehri Sulina'ya kadardır.
Adalar

Tuna Nehrindeki bazı önemli adalar;
Adakale, geçmişte Türk nüfusun yaşadığı ama şimdi baraj suları altında kalan ada
Csepel Adası, Tuna'nın en büyük adası.
Siga Island, Liberland'ın başkenti.
Kanallar

Nehir birçok kanal vasıtası ile su yolu taşımacılığı için daha uygun hale getirilmiştir. Başlıca kanallar;
Ren-ana-Tuna Kanalı (Almanca: Rhein-Main-Donau-Kanal)
Tuna-Karadeniz Kanalı (Rumence: Canalul Dunăre – Marea Neagră)
Tuna-Tisza-Tuna Kanalı (Sırpça: Kanal Dunav-Tisa-Dunav/ Канал Дунав-Тиса-Дунав)
Kültür

Sultanlar Yolu trekking parkuru Tuna nehri boyunca oluşturulan uzun menzilli kültür rotasıdır. Sultanlar Yolu Tuna nehri kıyılarında Viyana'dan başlayarak Sırbistan'da Smeredevo şehrine kadar Tuna boyunu takip eder. Smederevo'da Tuna nehrinden ayrılarak İstanbul'da sonlanır.
Panoramik olarak Wachau Vadisi, Avusturya
Resimler

Şubat ayında donan Tuna, Almanya
Viyana yakınları
Tuna ile birleşen Morava Nehri, Slovakya
Budapeşte'den, gece sırasında çekilmiş Tuna'nın görüntüsü
Taşan Tuna, Novi Sad-Sırbistan, 2006
Bulgaristan
Tuna üzerine yapılan ilk köprü olan Roma Dönemi Trajan Köprüsü
Karadeniz kıyısındaki Tuna Deltası
Tuna-Karadeniz Kanalı, Romanya
Demir Geçit
Adakale
Münestir (il)

Haritada Münestir İli
Münestir İli (Arapça: ولاية المنستير) Tunus'un kuzeydoğusunda yer alan bir vilayet.
1.019 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 456.700'dür. İl merkezi Münestir şehridir.
| g t Tunus'un illeri |
| --- | --- | --- |
|  Aryana  Bace  Ben Arus  Binzert  Cendube  Gabis  Kabili  El-Kâf  Kafsa  Kassarin  Kayravan  Manuba  Mehdiye  Medenin  Münestir  Nabil  Safakes  Sidi Bu Zeyd  Silyana  Susa  Tatavin  Tunus  Tuzer  Zağvan  |  Aryana  Bace  Ben Arus  Binzert  Cendube  Gabis  Kabili  El-Kâf  Kafsa  Kassarin  Kayravan  Manuba  Mehdiye  Medenin  Münestir  Nabil  Safakes  Sidi Bu Zeyd  Silyana  Susa  Tatavin  Tunus  Tuzer  Zağvan  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz: cad98804-aef6-4cb6-b976-e4317a1fc565
Alec Koçoğlu

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Alec Koçoğlu 2016 Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası III. Bölüm'de Hong Kong'a karşı oynarken
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  1 Aralık 1994 (30 yaşında)
Doğum yeri:  Malibu, Kaliforniya, ABD
Boyu:  1,70 m (5 ft 7 in)
Pozisyon:  Forvet
Şut:  Sol
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
2011-13:  Başkent Yıldızları
2013-16:  İzmir BBSK
Millî takım kariyeri
2013-16:   Türkiye

Alec Koçoğlu (d. 1 Aralık 1994, Malibu), Türk-Amerikalı eski buz hokeyi oyuncusu.
Erken yaşamı ve kariyeri

Alec Koçoğlu, 1 Aralık 1994 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletine bağlı Malibu kentinde Türk-Ermeni bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Kendisi gibi buz hokeyi oyuncusu olan Andy Koçoğlu'nun kardeşidir.
Erken yaşamı ve kariyeri > Kulüp kariyeri

2011'de Süper Lig takımlarından Başkent Yıldızları SK ile sözleşme imzaladı. 2012 ve 2013 yıllarında takımıyla Süper Lig şampiyonu oldu. 2013 yılında İzmir Büyükşehir Belediyespor'a transfer oldu ve üç yıl takımda oynadı.
Erken yaşamı ve kariyeri > Millî takım kariyeri

Koçoğlu, Türkiye millî takımında ilk kez 2014 Dünya Kupası'nda II. Bölüm'de oynadı. Ancak turnuvanın ilk maçında Yeni Zelanda'ya karşı iki kez önde olmasına rağmen takım 3-6 mağlup oldu ve turnuva sonunda Çin'e karşı son 6-4 galibiyetine rağmen III. Bölüm'e düştü. Ertesi yıl en golcü ve en iyi forvet seçildi. Yurttaşları Serdar Semiz ve Serkan Gümüş'ün yanı sıra Gürcü Vitali Dumbadze ile birlikte Kuzey Koreli Hong Chun-rim'in ardından en iyi ikinci golcü ve vatandaşı Emrah Özmen'in ardından en iyi hazırlık yapan ikinci oyuncu oldu. Bununla birlikte, Kuzey Kore'ye karşı belirleyici maç uzatmaların ardından 3-4 kaybedildiği için II. Bölüm'e doğrudan yükselme mümkün olmadı. Ertesi yıl, beş maçta beş lütufla tekrar II. Bölüm'e yükseldiler.
Başarıları

Başkent Yıldızları SK ile 2012 Türkiye şampiyonu
Başkent Yıldızları SK ile 2013 Türkiye şampiyonu
2015 Dünya Şampiyonası III. Bölüm En İyi Forvet ve Gol Kralı
2016 Dünya Şampiyonası III. Bölüm'den II. Bölüm, Grup B'ye yükselme
Bakü Olimpiyat Stadyumu

| Bakü Olimpiyat Stadyumu |
| --- | --- |


Tam isim: Bakü Olimpiyat Stadyumu
Yer: Bakü, Azerbaycan
Koordinatlar: 40°25′47″K 49°55′11″D﻿ / ﻿40.42972°K 49.91972°D﻿ / 40.42972; 49.91972
Temel atma: 6 Haziran 2011
Açılış: 18 Mart 2015
Sahibi: AFFA
Zemin: Çim
Maliyet: 600.000.000 Amerikan doları
Mimar: TOCA, Heerim, ROSSETTI
Ev sahibi: Azerbaycan millî futbol takımı
Kapasite: 69. 870 veya 68 bin
Boyutlar: 105 x 68 m


Azerbaycan posta pulu, 2014.
Bakü Olimpiyat Stadyumu, Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de bulunan bir stadyumdur. 69.870 seyirci kapasitesiyle ülkenin en büyük stadyumudur. Temeli 6 Haziran 2011'de atılmıştır. Törene Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı İlham Aliyev, FIFA Başkanı Sepp Blatter UEFA Başkanı Michel Platini, Azerbaycan futbol kamuoyunun önemli temsilcileri, federasyon yöneticileri, futbol veteranları ve çok sayıda davetli katılmıştır.
Geriye çekilebilir birbirine entegre şeffaf çatı bloklarıyla dikkat çeken stadyum 6 Mart 2015 tarihinde tamamlandı ve aynı yıl 1. Avrupa Oyunları'na ev sahipliği yaptı. Türk şirketi TOCA tarafından tasarlanan stadyuma Azerbaycan millî futbol takımı ev sahipliği yapmaktadır.
Euro 2020

Stadyum, EURO 2020'de A grubunda oynanan üç maç ve bir çeyrek final maçına ev sahipliği yapmıştır.
| Tarih | Saat (CET) | Takım #1 | Sonuç | Takım #2 | Aşama | Seyirci |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 Haziran 2021 | 15.00 |  Galler |  1-1  |  İsviçre | A Grubu |  |
| 16 Haziran 2021 | 18.00 |  Türkiye |  0-2  |  Galler | A Grubu |  |
| 20 Haziran 2021 | 18.00 |  İsviçre |  3-1  |  Türkiye | A Grubu |  |
| 3 Temmuz 2021 | 18.00 |  Çekya |  1-2  |  Danimarka | Çeyrek final |  |
Axiom Mission 3

| --- | --- |
Ax-3 görevi için Dragon uzay aracını taşıyan Falcon 9 roketinin havalanışı
İsimler: Ax-3

Görev türü: ISS'ye özel uzay uçuşu
Uygulayıcı: Axiom Space
COSPAR kimliği: 2024-014A 
SATCAT no.: 58815 
Görev süresi: 21 gün, 15 saat, 41 dakika
 

Uzay aracı özellikleri
Uzay aracı tipi: Crew Dragon Freedom
Üretici: SpaceX
Fırlatma ağırlığı: 12.519 kg (27.600 lb)
Boş ağırlık: 9.616 kg (21.200 lb)
 

Mürettebat
Mürettebat sayısı: 4
Üyeler: Michael López-Alegría Walter Villadei Alper Gezeravcı Marcus Wandt
 

Görev başlangıcı
Fırlatma tarihi: 18 Ocak 2024 21:49 UTC (19 Ocak 2024 00:49 TSİ)
Roket: Falcon 9 Block 5 (B1080.5)
Fırlatma yeri: Kennedy Uzay Merkezi, LC-39A
Üstlenici: SpaceX
 

Görev sonu
Kurtaran: Shannon
İniş tarihi: 9 Şubat 2024, 16:30 TSİ
İniş yeri: Atlas Okyanusu
 

ISS ile kenetlenme
Kenetlenme noktası: Harmony ön kapağı
Kenetlenme tarihi: 20 Ocak 2024, 13:42 TSİ
Ayrılma tarihi: 7 Şubat 2024 17:20 TSİ
Kenetlenme süresi: 18 gün, 3 saat, 38 dakika
 
 (soldan sağa) López-Alegría, Villadei, Gezeravcı ve Wandt siyah tulumlar içindeAxiom Space görevleri← Axiom Mission 2Axiom Mission 4 →  Crew Dragon uçuşları← SpaceX Crew-7SpaceX Crew-8 →
Axiom Mission 3 (veya Ax-3), Axiom Space tarafından Uluslararası Uzay İstasyonu'na düzenlenen ve SpaceX tarafından sağlanan Crew Dragon Freedom uzay aracının kullanıldığı üçüncü uzay görevidir. Uçuş, 18 Ocak 2024 21:49 UTC (TSİ 19 Ocak 2024 00.49) tarihinde Falcon 9 Block 5 roketinin fırlatılmasıyla başladı. Yaklaşık 37 saat süren yolculuğun ardından astronotları taşıyan Crew Dragon uzay aracı 20 Ocak 2024 TSİ 13:42'de Uluslararası Uzay İstasyonu'na başarıyla kenetlendi. Astronotlar, 14 gün süren görev süresince çeşitli deneyler gerçekleştirdiler. Hava koşullarının müsait olmaması nedeniyle mürettebatın Dünya'ya dönüşü 3 defa ertelendi. Crew Dragon uzay aracı, 7 Şubat 2024 TSİ 17:20'de Uluslararası Uzay İstasyonu'ndan ayrıldı. Yaklaşık 2 gün süren yolculuk, kapsülün 9 Şubat 2024 TSİ 16:30'da Atlas Okyanusu'na inmesiyle birlikte sona erdi.
Mürettebat

Mürettebatın dört üyesi de askeri pilotluk geçmişine sahiptir. Michael López-Alegría, Axiom'un bir çalışanı olarak komutan; İtalya Hava Kuvvetleri'nden Walter Villadei ise görev pilotu olacak. Görev uzmanları ise Türkiye'den ilk astronot olacak olan Alper Gezeravcı ve 2022 Avrupa Uzay Ajansı Astronot Grubu üyesi olarak uzay uçuşu görevi alan ilk İsveçli Marcus Wandt olacak. Bu aynı zamanda ESA sponsorluğundaki bir astronot için ilk ticari uzay uçuşu görevidir. Wandt'ın görevinin bir parçası, İskandinavyalı ESA astronotu Andreas Mogensen'in görevi olan "Huginn" ile çakışmaması için "Muninn" olarak adlandırılıyor.
| Mevki | Astronot | Astronot |
| --- | --- | --- |
Uzay aracı komutanı:  /  Michael López-Alegría, Axiom Space Altıncı uzay uçuşu
Pilot:  Walter Villadei, İtalya Savunma Bakanlığı İkinci uzay uçuşu
Görev Uzmanı 1:  Alper Gezeravcı, TUA İlk uzay uçuşu
Görev Uzmanı 2:  Marcus Wandt, SNSA / ESA İlk uzay uçuşu
| Mevki | Astronot | Astronot |
| --- | --- | --- |
Uzay aracı komutanı:  Peggy Whitson, Axiom Space
Görev Uzmanı:  Tuva Cihangir Atasever, TUA
2023 Afrika Uluslar Kupası

| Coupe d'Afrique des Nations 2023> Turnuva detayları |
| --- | --- |
Ev sahibi ülke:  Fildişi Sahili
Şehir: 5
Tarih: 13 Ocak - 11 Şubat 2024
Takım: 24
Stadyum(lar): 6 (5 ev sahibi şehirde)
Final durumu
Şampiyon:  Fildişi Sahili  (3. kez) 
İkinci:  Nijerya
Üçüncü:  Güney Afrika
Dördüncü:  Kongo DC
Turnuva istatistikleri
Oynanan maç: 52
Atılan gol: 119 (maç başına 2,29)
Gol kralı:  Emilio Nsue (5 gol)
En iyi oyuncu:  William Troost-Ekong
En iyi kaleci:  Ronwen Williams
En iyi genç oyuncu:  Simon Adingra
Fair play ödülü:  Güney Afrika
← 2021 2025 → 
2023 Afrika Uluslar Kupası, sponsorluk anlaşmalarıyla TotalEnergies Afrika Uluslar Kupası (kısaltmalarla AFCON 2023 veya 2023 CAN), Afrika Futbol Konfederasyonu (CAF) tarafından iki yılda bir düzenlenen Afrika Uluslar Kupası'nın 34.'sü. Organizasyona 1984'ten sonra ikinci kez Fildişi Sahili ev sahipliği yaptı. Turnuva, 13 Ocak - 11 Şubat 2024 tarihleri arasında düzenlendi. Kupayı, final maçında Nijerya'yı 2-1 yenen Fildişi Sahili kazandı.
Katılımcılar

| Takım | Katılım yolu | Katılım hakkı tarihi | Finallere katılım | Son katılım | En iyi performans |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Fildişi Sahili | Ev sahibi / H Grubu ikincisi | 30 Ocak 2019 | 25. | 2021 | Şampiyon (1992, 2015) |
|  Fas | K Grubu birincisi | 24 Mart 2023 | 9. | 2021 | Şampiyon (1976) |
|  Cezayir | F Grubu birincisi | 27 Mart 2023 | 20. | 2021 | Şampiyon (1990, 2019) |
|  Güney Afrika | K Grubu ikincisi | 28 Mart 2023 | 11. | 2019 | Şampiyon (1996) |
|  Senegal | L Grubu birincisi | 28 Mart 2023 | 17. | 2021 | Şampiyon (2021) |
|  Burkina Faso | B Grubu birincisi | 28 Mart 2023 | 13. | 2021 | Finalist (2013) |
|  Tunus | J Grubu birincisi | 28 Mart 2023 | 21. | 2021 | Şampiyon (2004) |
|  Mısır | D Grubu birincisi | 14 Haziran 2023 | 26. | 2021 | Şampiyon (1957, 1959, 1986, 1998, 2006, 2008, 2010) |
|  Zambiya | H Grubu birincisi | 17 Haziran 2023 | 18. | 2015 | Şampiyon (2012) |
|  Ekvator Ginesi | J Grubu ikincisi | 17 Haziran 2023 | 4. | 2021 | Dördüncü (2015) |
|  Nijerya | A Grubu birincisi | 18 Haziran 2023 | 20. | 2021 | Şampiyon (1980, 1994, 2013) |
|  Gine-Bissau | A Grubu ikincisi | 18 Haziran 2023 | 4. | 2021 | Grup aşaması (2017, 2019, 2021) |
|  Yeşil Burun Adaları | B Grubu ikincisi | 18 Haziran 2023 | 4. | 2021 | Çeyrek final (2013) |
|  Mali | G Grubu birincisi | 18 Haziran 2023 | 13. | 2021 | Finalist (1972) |
|  Gine | D Grubu ikincisi | 20 Haziran 2023 | 14. | 2021 | Finalist (1976) |
|  Gana | E Grubu birincisi | 7 Eylül 2023 | 24. | 2021 | Şampiyon (1963, 1965, 1978, 1982) |
|  Angola | E Grubu ikincisi | 7 Eylül 2023 | 9. | 2019 | Çeyrek final (2008, 2010) |
|  Tanzanya | F Grubu ikincisi | 7 Eylül 2023 | 3. | 2019 | Grup aşaması (1980, 2019) |
|  Mozambik | L Grubu ikincisi | 9 Eylül 2023 | 5. | 2010 | Grup aşaması (1986, 1996, 1998, 2010) |
|  Kongo DC | I Grubu birincisi | 9 Eylül 2023 | 20. | 2019 | Şampiyon (1968, 1974) |
|  Moritanya | I Grubu ikincisi | 9 Eylül 2023 | 3. | 2021 | Grup aşaması (2019, 2021) |
|  Gambiya | G Grubu ikincisi | 10 Eylül 2023 | 2. | 2021 | Çeyrek final (2021) |
|  Kamerun | C Grubu birincisi | 12 Eylül 2023 | 21. | 2021 | Şampiyon (1984, 1988, 2000, 2002, 2017) |
|  Namibya | C Grubu ikincisi | 12 Eylül 2023 | 4. | 2019 | Grup aşaması (1998, 2008, 2019) |
Hakemler

Redouane Jiyed
Mustapha Ghorbal
Peter Waweru
Bamlak Tessema Weyesa
Jean-Jacques Ndala Ngambo
Amin Omar
Dahane Beida
Samir Guezzaz
Boubou Traoré
Abongile Tom
Pierre Atcho
Mahmood Ismail
Alhadi Allaou Mahamat
Issa Sy
Ibrahim Mutaz
Pacifique Ndabihawenimana
Samuel Uwikunda
Mohamed Maarouf
Abdel Aziz Mohamed Bouh
Patrice Tanguy Mebiame
Omar Abdulkadir Artan
Youcef Gamouh
Jalal Jayed
Ibrahim Kalilou Traoré
Sadok Selmi
Djindo Louis Houngnandande
Messie Nkoukou
Patrice Milazare
Lahlou Benbraham
Haythem Guirat
Daniel Nii Laryea
Mahmoud El Banna
Ahmed Heerelal
Bouchra Karboubi
Abbes Zerhouni
Mokrane Gourari
Ahmed Ibrahim
Mahmoud Abouregal
Azgaou Lahsen
Mostafa Akarkad
Emiliano Dos Santos
Lopes Oliveira
Djibril Camara
Nouha Bangoura
Ngoh Hermann
Nouho Ouattara
Zakhele Siwela
Elvis Noupue
Sourou Phatsoane
Arsenio Maringule
Ibrahim Mohamed
Hassani Khalil
Gilbert Cheruiyot
Amsaed Essa
Tiama Seydou
Amaldin Souleimane
Liban Abdoulrazack
Ditsoga Marlene
Dos Abdelmiro
Kwasi Brobbey
Ayimavo Eric
Yiembe Stephen
Dimbiniaina Andriatianarivelo
Ahonto Koffi
Steven Moutsassi
Modibe Samake
Zakaria Brinsi
Finale giden yol > Final maçı

Nijerya  v  Fildişi Sahili
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Nijerya  | 1-2 |  Fildişi Sahili |
|  Troost-Ekong  38'  | Rapor |   62' Kessié   81' Haller  |
Gol krallığı

Emilio Nsue
Gelson Dala
Mustafa Muhammed
Baghdad Bounedjah
Mabululu
Bertrand Traoré
Mohamed Bayo
Lassine Sinayoko
Ademola Lookman
William Troost-Ekong
Ryan Mendes
Yoane Wissa
Jordan Ayew
Mohammed Kudus
Sébastien Haller
Franck Kessié
Lamine Camara
Habib Diallo
Teboho Mokoena
Themba Zwane
Gilberto
Zini
Mohamed Konaté
Jean-Charles Castelletto
Frank Magri
Karl Toko Ekambi
Christopher Wooh
Bebé
Jamiro Monteiro
Kevin Pina
Garry Rodrigues
Gilson Tavares
Bryan Teixeira
Meschak Elia
Arthur Masuaku
Chancel Mbemba
Silas Katompa Mvumpa
Ömer Marmuş
Muhammed Salah
Trézéguet
Jannick Buyla
Pablo Ganet
Josete Miranda
Iban Salvador
Ebrima Colley
Ablie Jallow
Alexander Djiku
Aguibou Camara
Zé Turbo
Simon Adingra
Oumar Diakité
Seko Fofana
Jean-Philippe Krasso
Nene Dorgeles
Hamari Traoré
Sidi Bouna Amar
Mohamed Dellahi Yali
Aboubakary Koita
Yusuf en-Nusayri
Achraf Hakimi
İzzeddin Unahi
Romain Saïss
Hakim Ziyech
Geny Catamo
Clésio
Reinildo Mandava
Witi
Deon Hotto
Victor Osimhen
Pape Gueye
Sadio Mané
Iliman Ndiaye
Ismaïla Sarr
Abdoulaye Seck
Evidence Makgopa
Thapelo Maseko
Percy Tau
Simon Msuva
Hamza Refia
Patson Daka
Kings Kangwa
Edmond Tapsoba (Mali karşısında)
Esteban Obiang (Gine-Bissau karşısında)
James Gomez (Kamerun karşısında)
Opa Sanganté (Nijerya karşısında)
Armando Silvestre

| Armando Silvestre |
| --- | --- |
Silvestre  Beyaz Orkide (1954) adlı filmde
Doğum: Armando Silvestre Carrascosa 28 Ocak 1926(1926-01-28) San Diego, Kaliforniya, ABD
Ölüm: 3 Haziran 2024 (98 yaşında) Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Milliyet: ABD - Meksika
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1948–2024

Armando Silvestre Carrascosa (28 Ocak 1926 - 3 Haziran 2024), Meksika asıllı Amerikalı aktör.
Hayatı

Silvestre, 28 Ocak 1926'da San Diego, Kaliforniya'da doğdu. 1948'de başlayıp 2024 yılındaki ölümüne kadar sürdürdüğü oyunculuk kariyeri boyunca 190 filmde rol aldı. Yaşadığı dönemde Meksika Sineması'nın Altın Dönemi'nden hayatta olan az sayıdaki oyuncu arasında yer almaktaydı. En çok rol aldığı; Geronimo, The Scalphunters, Daniel Boone ve The F.B.I. gibi yapımlarla akıllarda kaldı.
Silvestre, 3 Haziran 2024'te Los Angeles, Kaliforniya'da ülser rahatsızlığı nedeniyle 98 yaşında  ölmüştür.