Moğolca
Fonoloji > Ünlüler

Standart dilin yedi adet tek ünlü [en] sesbirimi var. Bunlar, "öne çekilmiş dil kökü [en]" (kısaca "ÖÇDK"; İngilizce: Advanced tongue root veya kısa olarak "ATR") olarak bilinen bir parametreye göre üç farklı ünlü uyumu [en] grubuna ayarlanır; bunlar −ÖÇDK, +ÖÇDK ve nötr. Bu ayar fonologlar arasında en fazla kabul görür, fakat bazı dilbilimciler Moğolcanın ön [en] ile arka ünlüler arasında bir ayrım ile nitelendiğini hâlen savunmaktadır; ayrıca Batı'da, tarihî olarak ön ünlüler olan ünlüleri izah etmek için 'ö' ile 'ü' harfleri hâlen kullanılmaktadır. Moğolcanın ünlü sisteminde üstelik yuvarlaklık [en] uyumu da mevcuttur.
Moğolcada ünlü uzunluğu [en] fonemiktir ve yedi sesbirimin her biri hem kısa hem de uzun şekilleriyle gerçekleşir. Ses bilgisi açısından kısa /o/, yuvarlak ünlü [ɵ] şeklinde merkezleşmiştir.
Aşağıda soldaki tablo, Moğol Kiril alfabesindeki ünlü harfler ve bunların Uluslararası Fonetik Alfabe (IPA)'deki karşılıklarını gösterir; sağdaki tablo ise Moğolcadaki yedi farklı tek ünlü sesbirimi uzun ve kısa formlarıyla ve fonetik özelliklerine göre düzenler ve tanımlar.
Moğol Kiril alfabesi
Uluslararası Fonetik Alfabe

a
a

и/й
i

o
ɔ

ө
o

y
ʊ

ү
u

э
e
Ön [en]
Merkez [en]
Arka


Kısa
Uzun
Kısa
Uzun
Kısa
Uzun

Kapalı [en]
i
iː


u
uː

Kapalıya yakın [en]




ʊ
ʊː

Yarı kapalı [en]
e
eː
ɵ


oː

Yarı açık [en]




ɔ
ɔː

Açık [en]


a
aː
Halha Moğolcasının dört adet ikiz ünlüsü [en] de var: /ui, ʊi, ɔi, ai/. Bunların dışında ünlüler ayrıca birleşip üç adet ilave ikiz ünlüsü oluşturabilir, yani toplam yedi adet ikiz ünlüsü mevcuttur: ia (иа), ʊa (уа), ei (эй). Örneğin: далай (deniz) kelimesinin aй'ı, амиараа (teker teker) kelimesinin иа'sı, нохой (köpek) kelimesinin ой'u, хуаран (kışla) kelimesinin уа'sı, уйлах (ağlamak) kelimesinin уй'ı, үйлдвэр (fabrika) kelimesinin үй'ı, хэрэгтэй (gerekli) kelimesinin эй'i.
Öne çekilmiş dil kökü (ÖÇDK) uyumu. Ünlüler, Moğolcadaki ünlü uyumu [en] sisteminde üç farklı gruba ayırılır:
|  | +ÖÇDK ("ön") | −ÖÇDK ("arka") | Nötr |
| --- | --- | --- | --- |
| IPA sembolleri | e, u, o | a, ʊ, ɔ | i |
| Moğol Kiril harfleri | э, ү, ө | a, y, o | и, й |
Yukarıda belirtildiği gibi, bunlar tarihî nedenlerden dolayı geleneksel olarak "ön" ve "arka" ünlüleri olarak nitelendirilmiştir; nitekim bu geleneği izleyen kişiler, Moğolcanın romanize transkripsyonunda /o/ ile /u/ ünlülerini ⟨ö⟩ ile ⟨ü⟩ olarak, /ɔ/ ile /ʊ/ ünlülerini ise ⟨o⟩ ile ⟨u⟩ olarak çevirirler (bu, bu maddenin fonolojiye değinmeyen bölümleri için de geçerlidir). Bununla birlikte, çağdaş Moğolca fonolojisinde bu iki ünlü uyum grubunu dil kökü konumlarının boyutlarına göre nitelendirmenin daha uygun olduğu düşünülmektedir. Bunun dışında, /i/ "nötr" bir ünlü olarak kabul edilir ve bu iki grubun hiç birine ait değildir.
Birleşik sözcüklerin haricinde bir sözcüğün içindeki tüm ünlülerin hepsi aynı ünlü uyumu grubuna ait olması gerekir; bu durum son ekler için de geçerlidir. Eğer ilk ünlü −ÖÇDK ayarında ise, aynı sözcüğün içindeki tüm ünlülerin ya /i/ ya da −ÖÇDK ünlülerinden olmaları gerekir. Eğer ilk ünlü +ÖÇDK ayarında ise, sözcüğün tüm diğer ünlülerinin aynı şekilde ya /i/ ya da +ÖÇDK ünlülerinden olmaları gerekir. Son eklere gelince eklendikleri sözcüklere uyum sağlamak üzere barındırdıkları ünlülerin değişmeleri gerekir; bu süreçte iki farklı model izlenir. Kimi son eklerde yer alan /A/ baş sesbiriminin [en] /a, ɔ, e, o/ şekillerinde gerçekleşmesi mümkündür. Örneğin:
orx hanehalkı + -Ar (vasıta eki) → orxor hanehalkıyla
xarʊɮ bekçi + -Ar (vasıta eki) → xarʊɮar bekçiyle
Kimi son eklerde yer alan /U/ baş sesbiriminse /ʊ, u/ şekillerinde gerçekleşmesi mümkündür; bu durum, tüm −ÖÇDK ünlüleri /ʊ/ sesini, tüm +ÖÇDK ünlüleri ise /u/ sesini üretir. Örneğin:
aw ["almak"] + -Uɮ (ettirgenlik [en] eki) → awʊɮ
Eğer sözcük kökünde yalnızca /i/ ünlüsü yer alıyor ise, son eklerde +ÖÇDK ünlüleri kullanılır.
Moğolcada yuvarlaklık uyumu da mevcuttur, ancak kapalı ünlüler bu uyum sisteminde kapsanmamaktadır. Bir sözcük kökünde /o/ (veya /ɔ/) ünlüsü yer alırsa, sonuç olarak önceden açık bir ünlüyle nitelendirilmiş son eklerde bu açık ünlünün yerine de [o] (veya [ɔ]) yer alır. Bununla birlikte, eğer herhangi bir son ekte /u/, /ʊ/ veya /ei/ sesleri yer alırsa, bu, yuvarlaklık uyumu sürecinin sonraki son eklere devam ettirilmesini engeller. Örneğin ɔr-ɮɔ girdi, ɔr-ʊɮ-ɮa sokulmuş.
Ünlü uzunluğu. Uzun ile kısa ünlülerin telaffuzu, ünlünün bulunduğu hecenin sözcük içindeki konumu tarafından belirlenir. Sözcük başı hecelerde yer alan ünlüler, uzunluk [en] açısından sesbirimsel zıtlık gösterir. Uzun bir ünlü, kısa bir ünlünün yaklaşık %208 oranında uzunluğuna sahiptir. Sözcük ortası veya sözcük sonu hecelerde yer alan uzun ünlüler ise, sözcük başı hecelerde yer alan kısa ünlülerin sadece %127 oranında bir uzunluğa sahiptir, ancak yine sözcük başı hecelerdeki kısa ünlülerden farklıdırlar. Sözcük başı hece haricindeki kısa ünlüler, sözcük başı hecelerdeki kısa ünlülerin sadece %71 oranında uzunluğa sahip ve eklemleme açısından merkezleşmiş olup sözcük başı hecelerde yer alan kısa ünlülerden farklılık gösterirler. Bunlar fonemik olmadıkları için pozisyonları sesbirim dizge bilgisi [en] kuralları tarafından belirlenir [en].