stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Köpeklerde bulaşıcı hastalıklar
Parazitler > İç parazitler (endoparazitler)

Ekinokokkoz, köpekleri ve koyunları enfekte eden bulaşıcı bir hastalıktır.
Kalp kurdu alphastalığına, vektörü olarak sivrisinekleri kullanan Dirofilaria immitis neden olmaktadır. Kalp kurdu, pulmoner arterde ve kalbin sağ ventrikülünde yaşamaktadır.
Gnathostomiasis, memeli dışkısı ve az pişmiş deniz ürünlerinden kaynaklanan bir hastalıktır.
Bağırsak parazitleri
Kancalı kurtlar köpeklerin yaygın bir parazitidir. En yaygın olanı Ancylostoma caninum'dur. Bunu Uncinaria stenocephala ve A. braziliense takip etmektedir. Belirtiler arasında ishal, kusma ve kilo kaybı bulunmaktadır.
Tenyalar* da yaygındır ve köpeklerde genellikle pire ve bitlerin yutulmasıyla yayılan Dipylidium caninum bulunmaktadır. Tavşan ve kemirgenlerin yutulmasıyla yayılan Taenia pisiformis de yaygındır. Nadir tenya enfeksiyonlarına Echinococcus, Mesocestoides ve Spirometra cinsinin türleri neden olmaktadır. Genellikle hiçbir semptom yoktur.
Toxocariasis, Toxocara canis veya Toxascaris leonina'nın bir enfeksiyonudur. Belirtiler genellikle hafiftir, ancak ishal, göbekli görünüm, zayıf büyüme ve kusmayı içerebilmektedir.
Dış parazitler (ektoparazitler)
Pireler kaşıntıya ve saç dökülmesine neden olmaktadır. Köpeklerde en yaygın pire kedi piresi Ctenocephalides felis'tir ve onu köpek piresi C. canis takip etmektedir.
Keneler köpeğin bir dış parazitidir ve Lyme hastalığı, Rocky Mountain benekli humması, babesiosis ve ehrlichiosis gibi hastalıkları yayabilmektedir. Ayrıca kene felci olarak bilinen nörolojik bir rahatsızlığa da neden olabilmektedir.
Köpeklerde kalp kurdu hastalığı, Dirofilaria immitis parazitini barındıran sivrisinekler tarafından yayılır. Belirtiler arasında öksürük, nefes almada zorluk ve ölüm yer almaktadır.
Akarlar
1) Kulak akarları, Otodectes cynotis türünün mikroskobik üyeleridir. Semptomlar kulakta kaşıntı, iltihaplanma ve siyah döküntüleri içermektedir.
2) Cheyletiellosis, Cheyletiella yasguri'nin neden olduğu hafif kaşıntılı bir deri hastalığıdır. İnsanlara geçici olarak bulaşabilir. Hasat akarları olarak da      bilinen chiggers ciltte kaşıntı, kızarıklık ve kabuklanmalara neden olabilmektedir.
3) Demodektik uyuz olarak da bilinen demodicosis, yağ bezlerinde ve saç köklerinde az sayıda yaşayan Demodex canis akarlarından   kaynaklanmaktadır. Bu akarlar, iltihaplanma ve saç dökülmesine neden olabilir ve ayrıca ateş, uyuşukluk ve genişlemiş lenf düğümleri gibi ikincil bakteriyel enfeksiyonlara yol açabilir.
4) Sarkoptik uyuz, Sarcoptes scabiei canis'ten kaynaklanmaktadır. Belirtiler arasında yoğun kaşıntı ve pullanma bulunur ve insanlara bulaşıcıdır.
İtalya'daki eski devletler listesi

İtalya, 1861'de birleşip tek bir devlet olana kadar, şehir devletleri, cumhuriyetler ve diğer bağımsız oluşumlardan meydana geliyordu. Aşağıda, İtalya'daki oluşumların tarihsel bir listesi bulunmaktadır. Batı Roma İmparatorluğu'nun yıkılmasının ve Orta Çağ'ın gelişinin ardından (özellikle 11. yüzyıldan itibaren), İtalya Yarımadası çok sayıda devlete bölündü. Bu devletlerin çoğu, İtalya Yarımadası'ndaki gücü dengeleyen büyük siyasi birimlerde birleşti: Papalık Devleti, Venedik Cumhuriyeti, Floransa Cumhuriyeti, Milano Dükalığı, Napoli Krallığı ve Sicilya Krallığı. Diğer tüm İtalyan devletlerinden farklı olarak Venedik ve Ceneviz cumhuriyetleri, deniz güçleri ve ticaret ağları sayesinde İtalyan Yarımadası'ndaki bölgesel fetihlerin ötesine geçerek Akdeniz ve Karadeniz'deki çeşitli bölgeleri fethettiler.
Arkaik dönem

Etrüskler
İtalikler:
Latino-Faliskan dilleri:
Latinler (Roma Krallığı)
Romalılar
Falisci
Osko-Umbriyalılar, (Sabelyalar olarak da bilinir):
Umbriyalılar
Marsi
Umbri
Volsci
Oscalılar
Marrukinler
Osciler
Aurunciler
Ausoneler
Campanialılar
Paeligniler
Sabinler
Samnitikler
Bruttiiler
Frentaniler
Lukanlar
Samnitler
Pentriler
Caraceniler
Caudiniler
Hirpiniler
Diğer:
Aequi
Fidenates
Hernici
Picenler
Vestini
Siciller
Veneticler
Liguryalılar
Sardinyalılar
İtalyotlar
Klasik İtalya

Roma Krallığı
Roma Cumhuriyeti
Roma İmparatorluğu
Erken Orta Çağ

İtalya Krallığı
Ostrogot Krallığı
Lombardlar Krallığı
Roma Dükalığı (Bizans İmparatorluğu'na bağlı olarak)
Ravenna Eksarhlığı
Kartaca Eksarhlığı
Sicilya Theması
İtalya Katepanlığı
Benevento Dükalığı
Spoleto Dükalığı
Napoli Dükalığı
Papalık Devleti
Venedik Cumhuriyeti
İleri Orta Çağ > Orta ve Kuzey İtalya'daki devletler

Papalık Devleti
Venedik Cumhuriyeti
Ceneviz Cumhuriyeti
Pisa Cumhuriyeti
Floransa Cumhuriyeti
Lucca Cumhuriyeti
Siena Cumhuriyeti
Ancona Cumhuriyeti
Noli Cumhuriyeti
Ragusa Cumhuriyeti
San Marino
İleri Orta Çağ > Güney İtalya'daki devletler

Benevento Prensliği
Salerno Prensliği
İtalya Katepanlığı (Bizans İmparatorluğu'na bağlı)
Capua Prensliği
Gaeta Dükalığı
Napoli Dükalığı
Amalfi Cumhuriyeti
Sorrento Dükalığı
Sicilya Emirliği (Fâtımîler'e bağlı)
Sicilya Kontluğu
Puglia ve Kalabriya Kontluğu
Sicilya Krallığı
İleri Orta Çağ > Kutsal Roma İmparatorluğu'na bağlı eyaletler

İtalya Krallığı
Milan Komünü
Toskana Marklığı
Verona Marklığı
Treviso Marklığı
İvrea Marklığı
Turin Marklığı
Montferrat Marklığı
Ceneviz Marklığı
Aquileia Patrikliği (Friuli Marklığı, İstirya Marklığı)
Spoleto Dükalığı
Brixen Prens-Piskoposluğu
Trent Prens-Piskoposluğu
Savoy Kontluğu
Gorizya Kontluğu
Saluzzo Margravlığı
Ceva Margravlığı
İncisa Margravlığı
Finale Margravlığı
İleri Orta Çağ > Sardinya Orta Çağ Krallıkları

Agugliastra Hakimliği
Arborea Hakimliği
Cagliari Hakimliği
Gallura Hakimliği
Logudoro Hakimliği
Geç Orta Çağ > Büyük devletler

Papalık Devleti
Venedik Cumhuriyeti
Floransa Cumhuriyeti
Napoli Krallığı
Milano Dükalığı
Ceneviz Cumhuriyeti
Geç Orta Çağ > Küçük devletler

Sardinya ve Korsika Krallığı
Sicilya Krallığı
Ferrara Dukalığı
Modena ve Reggio Dükalığı
Brixen Prens-Piskoposluğu
Trent Prens-Piskoposluğu
Bastia Margravlığı
Ceva Margravlığı
Finale Margravlığı
Fosdinovo Margravlığı
İncisa Margravlığı
Mantova Margravlığı
Massa Margravlığı
Saluzzo Margravlığı
Montferrat Margravlığı
Asti Kontluğu
Correggio Kontluğu
Gorizia Kontluğu
Guastalla Kontluğu
Masserano Kontluğu
Mirandola Kontluğu
Montechiarugolo Kontluğu
Novellara Kontluğu
Pitigliano Kontluğu
Santa Fiora Kontluğu
Savoy Kontluğu (1416'da Savoy Dükalığı oldu)
Nice Kontluğu (Savoy'la şahsi birlik içinde)
Scandiano Kontluğu
Sovana Kontluğu
Tende Kontluğu
Urbino Kontluğu (1443'te Urbino Dükalığı oldu)
Altın Ambrosi Cumhuriyeti
Ancona Cumhuriyeti
Cospaia Cumhuriyeti
Lucca Cumhuriyeti
Noli Cumhuriyeti
Ragusa Cumhuriyeti
San Marino Cumhuriyeti
Siena Cumhuriyeti
İtalya Savaşları sonrası

Cateau Cambrésis Anlaşması, 1559'daki İtalya Savaşları'nı sona erdirdi. Sicilya, Sardinya, Napoli (Presidi Eyaleti dahil) krallıkları ve Milano Dükalığı, İspanyol Habsburgların kontrolüne bırakıldı. Fransa birçok kalenin ve özellikle Saluzzo Margravlığı'nın kontrolünü elinde tutuyordu. Bölgenin en güçlüleri olan Venedik Cumhuriyeti, Toskana Dükalığı, Savoy eyaleti, Ceneviz Cumhuriyeti ve Papalık Devleti gibi diğer tüm İtalyan devletleri bağımsız kaldı. Mantova'daki Gonzaga, Modena ve Ferrara'daki Este ve Parma ve Piacenza'daki Farnese önemli hanedanlar olarak kalmaya devam etti. İtalya'nın Kuzeyi'nin bazı kısımları Kutsal Roma İmparatorluğu'nun bir parçası olarak kalmaya devam etti.
İtalya Savaşları sonrası > Büyük devletler

Papalık Devleti
Venedik Cumhuriyeti
Toskana Büyük Dükalığı
Napoli Krallığı
Ceneviz Cumhuriyeti
Savoy Dükalığı
Milano Dükalığı
İtalya Savaşları sonrası > Küçük devletler

Sardinya Krallığı (İspanyol İmparatorluğu'na bağlı)
Sicilya Krallığı
Brixen Prens-Piskoposluğu
Trent Prens-Piskoposluğu
Piombino Prensliği
Monako
Mantova Dükalığı
Ferrara Dükalığı
Modena ve Reggio Dükalığı (Ferrara Dükalığı ile şahsi birlik)
Parma ve Piacenza Dükalığı
Castro Dükalığı
Urbino Dükalığı
Bastia Margravlığı
Castiglione Margravlığı (1609'da Castiglione Prensliği oldu)
Finale Margravlığı
Fosdinovo Margravlığı
Massa Margravlığı (1568'de Massa Prensliği oldu)
Carrara Margravlığı (Massa Margravlığı ile şahsi birlik)
Masserano Margravlığı
Montferrat Margravlığı
Sabbioneta Margravlığı
Torriglia Margravlığı
Correggio Kontluğu (1616'da Correggio Prensliği oldu)
Guastalla Kontluğu
Pitigliano Kontluğu
Mirandola Kontluğu
Montechiarugolo Kontluğu
Novellara Kontluğu
Aziz Fiora Kontluğu
Tende Kontluğu
Hospitalier Maltası
Ancona Cumhuriyeti
Cospaia Cumhuriyeti
Lucca Cumhuriyeti
Noli Cumhuriyeti
Ragusa Cumhuriyeti
San Marino Cumhuriyeti
18. Yüzyıldaki İspanya Veraset Savaşı sonrası

18. yüzyıldaki İspanya Veraset Savaşı'nın ve Medici Hanedanı'nın yok olmasının ardından Toskana Büyük Dükalığı, Habsburg-Lorraine Hanedanı'nın yönetimine girdi. Orta ve Kuzey İtalya'daki Parma ve Mantova gibi bazı küçük dükalıklar Avusturya monarşisine geçti. Güney İtalya, Bourbon Hanedanı'nın Bourbon-Sicilyateyn Hanedanı olarak bilinen alt şubesine geçti. Ceneviz, Savoy, Modena ve Lucca gibi diğer devletlerin hükûmetleri değişmeden kaldı. Medici, Farnese, Gonzaga, Este ve Cybo gibi hanedanlar dahil olmak üzere birçok İtalyan hanedanı 18. yüzyılda yok oldu.
18. Yüzyıldaki İspanya Veraset Savaşı sonrası > Büyük devletler

Papalık Devleti
Venedik Cumhuriyeti
Toskana Büyük Dükalığı (1737'den sonra Habsburg-Lorraine Hanedanı'nın yönetimine girdi)
Napoli Krallığı (1714'ten 1735'e kadar Habsburglar'ın; bundan sonraki yıllarda da Bourbon-Sicilyateyn yönetimi altında Sicilya ile şahsi birlik içinde)
Ceneviz Cumhuriyeti
Savoy Dükalığı
Milano Dükalığı (Habsburglar'ın yönetimi altında)
18. Yüzyıldaki İspanya Veraset Savaşı sonrası > Küçük devletler

Sardinya Krallığı (1714'ten 1720'ye kadar Habsburg Monarşisi altında; daha sonra Savoy'la şahsi birlik)
Sicilya Krallığı (1714'ten 1720'ye kadar Savoy yönetimi; 1720'den 1734'e kadar Habsburg Monarşisi; daha sonra ise Bourbon-Sicilyateyn Hanedanı yönetimindeki Napoli Krallığı ile şahsi birlik altında)
Mantova Dükalığı (1708'e kadar Gonzaga Hanedanı, daha sonra ise Habsburg Monarşisi tarafından yönetildi)
Parma ve Piacenza Dükalığı (1734'ten 1748'e kadar Habsburg Monarşisi, daha sonra Bourbon-Parma Hanedanı'nın yönetimi altında)
Guastalla Dükalığı (1748'den sonra Parma ile şahsi birlik içinde)
Modena ve Reggio Dükalığı
Massa ve Carrara Dükalığı (1731'den sonra Modena ile şahsi birlik içinde)
Mirandola Dükalığı (1710'dan sonra Modena ile şahsi birlik içinde)
Brixen Prens-Piskoposluğu
Trent Prens-Piskoposluğu
Masserano Prensliği
Torriglia Prensliği
Piombino Prensliği
Monako
Montferrat Dükalığı (1708'den sonra Savoy Hanedanı yönetimine girdi)
Fosdinovo Margravlığı
Bastia Margravlığı
Lucca Cumhuriyeti
San Marino
Ragusa Cumhuriyeti
Noli Cumhuriyeti
Cospaia Cumhuriyeti
Fiume Şehri ve Bölgesi
Bu devletlerin, 18. yüzyılın sonlarında nüfusları ve diğer askerî istatistikler şu şekildeydi:
Napoli Krallığı (Sicilya'da dahil): 6.000.000 (Napoli'de 400.000), 60.000 ve 80.000 arası bir ordu, 2 sıra gemi ve birkaç fırkateyn
Venedik Cumhuriyeti: 3.500.000 (Venedik'te 140.000), 30.000 kişilik daimi ordu, en az 54 silahtan oluşan 12-15 arası fırkateyn ve brik
Sardinya Krallığı: 2.900.000 (ana topraklarda 2.400.000 ve adalarda 500.000), 12-15 müstahkem şehir ve kasaba (en büyüğü 80.000 askerle Torino), 25.000 kişilik daimi ordu, savaş zamanında bu sayı 50.000'e, hatta milislerle birlikte 100.000'e çıkabilir
Papalık Devleti: 2.400.000 (Roma'da 140,000), 6.000 ve 7.000 arası kişilik daimi bir ordu
Avusturya Lombardiyası (Milano Dükalığı, Mantova Dükalığı ve bazı küçük bölgeler): 1.100.000 (Milano'da 40.000)
Toskana Büyük Dükalığı: 1.000.000 (Floransa'da 80.000), 6.000 kişilik daimi bir ordu ve 3 fırkateynden oluşan bir donanma
Ceneviz Cumhuriyeti: 500.000 (Cenova'da 100.000)
Parma Dükalığı: 500.000 (Parma'da 40.000), 2.500 ve 3.000 arası kişilik daimi bir ordu
Modena Dükalığı: 350.000 (Modena'da 20.000), 5.000 ve 6.000 arası kişilik daimi bir ordu
Lucca Cumhuriyeti: 100.000
Toplam: 18.3 milyon
Napolyonik Dönem (1792-1815) > Devrimci Fransa'nın kardeş cumhuriyetleri

Alba Cumhuriyeti
Ancona Cumhuriyeti
Asti Cumhuriyeti
Bergamo Cumhuriyeti
Bologna Cumhuriyeti
Brescia Cumhuriyeti
Cisalpin Cumhuriyeti
Cispadane Cumhuriyeti
Crema Cumhuriyeti
İtalya Cumhuriyeti
Ligurya Cumhuriyeti
Lucca Jakoben Devleti
Parthenope Cumhuriyeti
Pescara Cumhuriyeti
Piyemonte Cumhuriyeti
Roma Cumhuriyeti
Subalpin Cumhuriyeti
Tiberina Cumhuriyeti
Transpadan Cumhuriyeti
Napolyonik Dönem (1792-1815) > Fransa'yla şahsi birlik

İtalya Krallığı
Napolyonik Dönem (1792-1815) > Birinci Fransız İmparatorluğu'na bağlı devletler

Etrurya Krallığı
Napoli Krallığı
Lucca ve Piombino Prensliği
Benevento Prensliği
Pontecorvo Prensliği
Napolyonik Dönem (1792-1815) > Diğer devletler

Sardinya Krallığı
Sicilya Krallığı
Elba Prensliği (sürgünde olan İmparator Napolyon'un yönetiminde kalıtsal olmayan bir monarşik yönetimle idare edildi)
Cospaia Cumhuriyeti
San Marino
Napolyon sonrası dönem

Birinci Fransız İmparatorluğu'nun yenilgisinin ardından, Avrupa kıtasının yeniden çizilmesi için Viyana Kongresi (1815) toplandı. Kongre ile, İtalya'da Napolyon öncesindeki gibi başta Avusturya olmak üzere Avrupalı güçler tarafından doğrudan yönetilen veya onlara bağımlı bir şekilde yönetilen bağımsız hükûmetler yeniden kuruldu. Ayrıca kongreyle İtalya'daki iki büyük cumhuriyet son bulmuş oldu: Ceneviz Cumhuriyeti, Sardinya Krallığı tarafından ilhak edildi ve Venedik, Milano ile birlikte Avusturya İmparatorluğu'na bağlı yeni bir krallığa dahil edildi.
O zamanlar, İtalya'nın birleşmesi mücadelesinin özellikle Habsburglara karşı yürütüldüğü düşünülüyordu, çünkü onlar günümüz İtalyası'nın ağırlıklı olarak İtalyanca konuşulan kuzeydoğu bölümünü doğrudan kontrol ediyorlardı ve İtalyan birleşmesine karşı duran en büyük güçtüler. Avusturya İmparatorluğu, imparatorluk topraklarının diğer kısımlarının yanı sıra İtalyaa Yarımadası'ndaki topraklarında büyüyen milliyetçi ayaklanmaları şiddetle bastırdı.
Papalık Devleti
Sardinya Krallığı
Sicilyateyn Kraliyeti
Lombardiya-Venedik Krallığı (Avusturya İmparatorluğu'na bağlı)
İlirya Krallığı (Avusturya İmparatorluğu'na bağlı)
Toskana Büyük Dükalığı
Parma, Piacenza ve Guastalla Dükalığı
Modena ve Reggio Dükalığı
Massa ve Carrara Dükalığı
Lucca Dükalığı
Monako
San Marino
Cospaia Cumhuriyeti
San Marco Cumhuriyeti
Roma Cumhuriyeti
Orta İtalya Birleşik Devletleri
Birleşme öncesi

İtalya Krallığı
San Marino
İtalyan Carnaro Krallığı
Fiume Özgür Devleti
İtalyan Sosyal Cumhuriyeti
Trieste Serbest Bölgesi
İtalyan Partizan Cumhuriyetleri

İtalyan Partizan Cumhuriyetleri, İtalyan partizanlar tarafından 1944'te II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası ve İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nin yönetiminden ve işgalinden kurtarılan geçici yönetimlerdi. Kısa ömürlü oldular. Çoğu, kuruluşlarından birkaç hafta sonra Wehrmacht tarafından fethedildi ve İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'ne yeniden dahil edildi.
Alba Cumhuriyeti (10 Kasım - 2 Kasım)
Alto Monferrato Cumhuriyeti (Eylül - 2 Aralık)
Alto Tortonese Cumhuriyeti (Eylül - Aralık)
Bobbio Cumhuriyeti (7 Temmuz - 27 Ağustos)
Cansiglio Cumhuriyeti (Temmuz - Eylül)
Carnia Cumhuriyeti (26 Eylül - 10 Ekim)
Carniola Cumhuriyeti (2 Şubat - Mart 1944)
Oriental Friuli Cumhuriyeti (30 Haziran - Eylül)
Pigna Cumhuriyeti (18 Eylül 1944 - 8 Ekim 1944)
Langhe Cumhuriyeti (Eylül - Kasım)
Montefiorino Cumhuriyeti (17 Haziran - 1 Ağustos)
Ossola Cumhuriyeti (10 Eylül - 23 Ekim)
Torriglia Cumhuriyeti (26 Haziran - 27 Kasım)
Ceno Vadisi Cumhuriyeti (10 Haziran - 11 Temmuz)
Enza ve Parma Vadisi Cumhuriyeti (Haziran - Temmuz)
Maira ve Varaita Vadisi Cumhuriyeti (Haziran - 21 Ağustos)
Taro Vadisi Cumhuriyeti (15 Haziran - 24 Temmuz)
Lanzo Vadisi Cumhuriyeti (25 Haziran - Eylül)
Sesia Vadisi Cumhuriyeti (11 Haziran - 10 Temmuz)
Varzi Cumhuriyeti (19/24 Eylül - 29 Kasım)
Demir Çağı'nda İtalya'daki etnik gruplar
Roma İmparatorluğu'nun en geniş sınırları, 117
1000 yılında İtalya'nın siyasi haritası
1112'de Güney İtalya
1494 yılında İtalya
1499'da İtalya
Cateau-Cambrésis Anlaşması sonrasında 1559'daki İtalya haritası
1600 yılında İtalya
1789 yılında İtalya
1796'da İtalya
1810'da İtalya
1843'te İtalya
Roma'nın düşüşü sonrasında İtalya Krallığı (1871)
II. Dünya Savaşı'ndan önce İtalya (1935)
İtalyan Sosyal Cumhuriyeti (1943)
Herakleios (yaşlı)

| Herakleios (yaşlı) |
| --- | --- |

Bağlılığı: Bizans İmparatorluğu
Rütbesi: magister militum per Armeniam, patrikios, Afrika Eksarhı
Çatışma/savaşları: Bizans-Sasani Savaşı (572-591)
Ailesi
Eşi: Epiphania
Çocukları: İmparator Herakleios

Herakleios (yaşlı) (Latince: Heraclius; Yunanca: Grekçe: Ἡράκλειος; ö. 610) Doğu Roma (Bizans) generali ve Bizans İmparatoru Herakleios'un (610-641 arası hükümdar) babasıdır. Olası Ermeni kökene sahip olan Yaşlı Heraclius 580'lerde Sasani İmparatorluğu'na karşı savaşta kendisini fark ettirdi. Herakleios, bir ast general olarak (ya da hipostrategos olarak), Solachon Muharebesi sırasında Filippikos komutasında ve muhtemelen Sisarbanon Muharebesi sırasında Comentiolus komutasında hizmet etti. Yaklaşık 595'te Yaşlı Herakleios'un, İmparator Mauricius (582-602 arası hükümdar) tarafından Samuel Vahewuni ve Atat Khorkhoruni tarafından yönetilen bir Ermeni isyanını bastırmak üzere magister militum per Armeniam olarak gönderildiğinden bahsedilir. Yaklaşık 600'da Afrika Eksarhı olarak atandı ve 608'de Yaşlı Herakleios oğluyla birlikte gaspçı Phocas'a (602-610 arası hükümdar) isyan etti. Kuzey Afrika'yı bir üs olarak kullanan genç Herakleios, Phocas'ı devirerek, yüzyıl boyunca Bizans İmparatorluğu'nu yönetecek olan Herakleios Hanedanı başlattı. Yaşlı Herakleios, oğlunun Bizans tahtına çıkmasının haberinden kısa bir süre sonra öldü.
Kökeni

Yaşlı Herakleios muhtemelen Ermeni kökenli ve erken yaşlarında iki dilliydi (Ermenice ve Yunanca).  Kökeni, kendisini Bizans Ermenisi olarak gören Teofilakt Simokata'nın bir metninden yorumlanır. Yaşlı Herakleios'un kendi kentinden özellikle bahsedilmemektedir. Mary ve Michael Whitby, o sırada Yaşlı Herakleios'un magister militum per Armeniam olduğunu ileri sürer. Eğer öyleyse "kenti" Ermenistan'daki Roma kuvvetlerinin merkezi olan Theodosiopolis'dir (modern Erzurum). Theodosiopolis, imparatorluğun kuzeydoğu sınırındaki ana ordu kalesi olarak, Bizanslılar ve Persler arasındaki savaşlarında mücadeleye sebep olan önemli bir stratejik konuma sahipti. İmparatorlar I. Anastasius (491-518 arası hükümdar) ve I. Justinianus (527-565  arası hükümdar) kentin tahkimatlarını elden geçirip ve hükümdarlıkları boyunca yeni savunma alanları inşa ettiler.
Yaşlı Herakleios'un soyu hakkında özellikle bir şey bilinmemektedir, ancak bu, modern tarihçilerin konuyla ilgili yorum yapmalarını engellemez. Cyril Mango, 5. yüzyıl Romalı general olan adaşı Edessalı Herakleios'un soyundan geldiğini gösteren bir teoriyi destekler. Sebeos'un Tarih'inden bir metin Yaşlı Herakleios'un Arsak kökenli olduğu yönünde anlaşılır. Bu teori, Alexander Vasiliev ve Irfan Shahîd tarafından muhtemel olarak düşünülürken Cyril Toumanoff tarafından güçlü bir şekilde desteklenir. Nikiû piskoposu İoannis ve Konstantinos Manasses, oğlu Herakleios'u bir Kapadokyalı olarak görürler ve bu soydan ziyade doğum yerini gösterebilir.
Ailesi

Konstantinopolis Patriği I. Nikiforos Historia syntomos adlı eserinde Nicetas'ın babası olan Gregoras adlı Yaşlı Herakleios'un tek bir kardeşinden bahseder. Günah Çıkartıcı Theofanis, Epiphania'yı İmparator Herakleios'un annesi, dolayısıyla Yaşlı Herakleios'un karısı olarak bahseder. Teofilakt, Nikiû piskoposu İoannis, I. Nikiforos, Theofanis, Tarihçi Agapius, Suda, Georgios Kedrenos, İoannis Zonaras, Süryani Mihail, 1234 Vakainamesi ve Nikiforos Kallistos Ksantopulos dahil çeşitli kaynaklarda Yaşlı Herakleios'un imparator Herakleios'un babası olduğundan bahsedilir. Buna karşın, İmparator Herakleios'un kardeşleri ile aynı cümlede kendisinden bahseden bir kaynak yok. Ancak babası olduğu, güvenli bir şekilde kabul edilebilir.
Herakleios'un en iyi ispatlanmış kardeşi tartışmasız Theodore'dur. Herakleios'un küçük kız kardeşi olan Maria, I. Nikiforos tarafından belirtilmiştir ve Genç Herakleios'un evleneceği Martina'nın annesi olarak tanımlanmıştır. Bununla birlikte, hem Kedrenos hem de Süryani Mihail, Martina'yı, Genç Herakleios'un adı günümüze ulaşmayan erkek kardeşinin kızı olarak görürler ve dolayısıyla kesin ilişki hakkında şüpheler vardır. Son olarak, Theofanis, Genç Herakleios'un kardeşi olarak yaklaşık 652/653 yıllarında Heliopolis'te (modern Baalbek) ölümüyle ilgili olarak başka bir Gregoras'tan bahseder. Bu kardeşten bahsedilen tek yer orasıdır. Ancak Theofanis Gregoras ile imparator arasındaki ilişkiyi yanlış anlamış olabilir.
Kariyeri > Comentiolus komutasında

Yaşlı Herakleios bir yıl sonra Comentiolus'un komutası altında, Nisibis civarında Sisarbanon Muharebesi'nde (sonbahar 589) yeniden ortaya çıkar. Teofilakt'ın açıklamasına göre, Comentiolus, savaş devam ederken Theodosiopolis'e (günümüz Resulayn) doğru kaçtı. Yaşlı Herakleios kalan birliklerin sorumluluğunu üstlendi ve onları zafere götürdü. Bununla birlikte Teofilakt, Genç Herakleios döneminde yaşamış ve yazmıştır ve imparatorun babası lehine çok güçlü önyargılıdır. Onun anlatımı bu nedenle, Yaşlı Herakleios'u yüceltmek amacıyla Comentiolus'un korkaklığını abarttığı ve hatta icat etmesi konusunda şüpheledir. Örneğin aynı dönemden Evagrius Scholasticus, Comentiolus'a muharebenin zorluğunu içinde bulunduğuna inanır ve Yaşlı Herakleios'tan hiç bahsetmemektedir.
Kariyeri > Ermeni isyanı

Yaşlı Herakleios, muhtemelen İoannis Mistakon'dan sonra magister militum per Armeniam olarak yaklaşık 595 yılında atandığında kayıtlarda görülür. Sebeos tarihi, döneminin ana hatlarını sunar. Samuel Vahewuni ve Atat Khorkhoruni liderliğindeki Ermeni isyancılarla yüzleşmek için Mauricius tarafından atanmıştır. Yaşlı Herakleios'a Hamazasp Mamikonian yardımcı olmuştur.
"Sonra [imparator], Ermenistan ülkesindeki general Herakleios'a askerlerini alması ve savaşta [asilere] karşı ... emretmesi ... Sonra [isyancılar] bulduklarını yağmaladı, çok sayıda ganimet alarak ve Korduats'ın güvenli ülkesine gitti. Orayı tutmak istiyorlardı. Şimdi, genel Herakleios ve Hamazasp Mamikonean ile olan Bizans güçleri onları takip ettiler. [Asiler] köye köprüden geçerek Jermay adını verdiler (Daniel'in köprüsü tarzında). Köprüyü kesip, köprü alanını tuttukları bir geçitte kendilerini güçlendirdiler. [Bizanslılar] Nehri ne yapacaklarını merak ediyorlardı. Çünkü ford bulamadıklarından ayrılmak istediler. Fakat beklenmedik bir şekilde, hareket eden bir rahip ortalarına saptı. Onu yakaladılar ve "Nehrin çatalını bize göstermiyorsanız, sizi öldüreceğiz" dedi. [Gezici] güçleri aldı ve onlara bulundukları yerin altındaki fordunu [bir yerde] gösterdi. Bütün birlikler nehri geçtiler. Bazıları kaleyi [gözetliyor], diğerleri köprübaşı. Bazıları vadinin ağzını tuttu, diğerleri kaleye girdi ve onlarla savaştı. Yıkım çok büyüktü ve [isyancılar] yıpranmıştı ... Savaşta öldürülenler arasında Nerses, Vstam ve Samuel, savaş sırasında etraflarında epeyce savaşçıyı öldürdüler. Ancak Sargis ve Varaz Nerseh bazı diğerleriyle birlikte tutuklandılar. Onlar Karin şehrine götürüldüler ve daha sonra kafalar kestiler. Kafa kesmek üzereyken, Varaz Nerseh Sargis'e şunları söyledi: "Önce öldürdüklerini görmek için bir sürü atalım." Ancak Sargis şöyle cevap verdi: 'Ben yaşlı, suçlu layık bir adamım. Bana yalvarıyorum, bana bu küçük mühlet ver, ben senin ölümünü göremiyorum. " Onu önce kafasını kestiler. Şimdi T'eodoros Trpatuni, sığınmak için İran kralının (II. Hüsrev) sarayına kaçtı. Fakat [kral] ona bağlı kalmasını ve düşmanlarının eline teslim edilmesini emretti. Ve [kral] onun üzerine ağır belalar verdi."
Sebeos'un Tarihi, Bölüm 6-7
Yaşlı Herakleios yerini Suren aldı.. Ermenistan'daki görev süresi kısaydı, fakat muhtemelen ülkeyle olan bağlarını güçlendirdi.