stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
William Peel
Tarihçe

William Peel, Birleşik Krallık'ta neredeyse hiç bilinmez ancak hacim olarak dünyanın en büyük İskoç viskisi pazarı olan Fransa'da önde gelen ve çok satan harmanlanmış viski markasıdır. Girişimci Bernard Magrez tarafından 1964'te Bordeaux'daki Lormont'ta William Pitters International'ı kurduğunda yaratılmıştır.
Başlangıçta Magrez, William Peel'i harmanlanmış viski olarak kurmadan önce marka adı altında İskoçya'dan çeşitli maltlar ithal etti. Kardeş markası The Glen Peel, Marie Brizard et Roger'ın William Pitters International'ın içki varlıklarının çoğunu satın aldığı 2005 yılına kadar tek maltları şişelemek için de kullanıldı. Yeni sahiplik altında William Peel harmanlanmış İskoç viskisi artık tek öncelikleri haline gelmiştir.
2006 yılında Marie Brizard et Roger, Belvédère Group tarafından satın alındı ve adı Marie Brizard Wine & Spirits (MBWS) olarak değiştirildi. HMRC (His Majesty's Revenue and Customs: Birleşik Krallık Gelir ve Gümrük İdaresi) tarafından GI (geographical indication: coğrafi işaret) onayı almış olan birkaç şirketten biridir ve bu sayede İskoç damıtıcılarından toplu olarak tedarik edildikten sonra Fransa'da şişelenmiş İskoç viskisini kıtadaki çok sayıda süpermarkete tedarik etmektedir.
William Peel 2014 yılına gelindiğinde yılda üç milyon kasa satıyordu.
Üretim

William Peel viskisi, tek malt İskoç viskisi ve İskoç tahıl viskisinin harmanıdır.
İskoçya'nın altın üçgen bölgesinden, yani son derece temiz nehirlerin aktığı ve malta kendine özgü ve eşsiz tadını veren Speyside ve Highland' viski üretim bölgelerinden gelir. Tahıl viskisi ise, viskinin beşiği olan Lowland viski ürtetim bölgesinden gelir. Bu bölgelerde üretilen viskiler meşe fıçılarda eskitilir. Olgunlaşma, viskiye kehribar renkler ve karmaşık aromatik nüanslar veren meşe fıçılarda gerçekleşir.
Bu bölgelerden tedarik edilen viskiler, Fransa'da şişelenip satışa sunulmaktadır. Bu sebeple, bu viski, İskoçya'da pek bilinmezken, İskoç harman viskisinin en büyük pazarı olan Fransa'da sektör lideridir.
HMRC (HM Revenue and Customs: İngiltere Gelir ve Gümrük İdaresi) tarafından GI (coğrafi işaret) onayı almış olan ve bu sayede kıtadaki çok sayıda süpermarkete İskoç damıtıcılarından toplu olarak tedarik edildikten sonra Fransa'da şişelenmiş, İskoç viskisi tedarik etmesine izin ve onay almış birkaç şirketten biridir.
William Peel 2014 yılına gelindiğinde yılda üç milyon kasa satıyordu.
Ürünler

William Pee'in satışta olan ürünleri aşağıdaki gibidir.
William Peel Blended Scotch Whisky % 40 ABV
William Peel Flavoured (Coffee, Spicy & Honey)
William Peel Double Maturation
William Peel Distillery Selection
Bunların dışında, nadir vintage ürünlerine hala ulaşılabilmektedir. Bu ürünler binlerce dolar değerinde satılmaktadır.
Ödüller

Marka, yıllar boyunca prestijli yarışmalarda birçok ödül almıştır. Markanın uluslararası yarışmalarda elde ettiği bazı madalyalar aşağıdaki gibidir:
International Wine and Spirit Competition, Gümüş madalya, 2017
International Wine and Spirit Competition, Altın madalya, 2019
International Spirits Challenge, Altın madalya, 2019
Consumers Choice Awards, Altın madalya, 2019
SIP Awards, Platin madalya, 2019
International Wine and Spirit Competition, Gümüş madalya, 2020
International Wine and Spirit Competition, Bronz madalya, 2020
International Spirits Challenge, Trophy (Kupa), 2021
International Spirits Challenge, Gümüş madalya, 2021
International Spirits Challenge, Gümüş madalya, 2021
Yeni Zelanda Whisky Awards, Bronz madalya, 2024
Tadım notları

Willim Peel viski, sek olarak veya meyvemsi ve çiçeksi notalarıyla kokteylerde kullanılmak üzere uygundur. William Peel harman viski, genellikle soluk altın renginde, orta yoğunlukta aromalı, bal, vanilya, meyvemsi notalara sahip, içimi kolay ve hafif gövdeli olarak değerlendirilmektedir.
MBWS grubunun marka gamı
MBWS logosu
Kuir arkeoloji

Kuir arkeolojisi, geçmişe dair normatif (kural koyucu) ve özellikle heteronormatif görüşlere meydan okumak için kuir teoriyi kullanan bir arkeoloji yaklaşımıdır.
Kuir (queer) arkeoloji, tarihte eşcinsel insanların, diğer cinsel yönelimlerin veya alternatif cinsiyet kimliklerinin geçmiş örneklerini aramayı ya da bu kavramların kökenini açıklamayı amaçlamaz. Asıl amaçladığı şey, eleştirel bir bakış açısını desteklemek ve hâkim arkeolojik söylemin normatif ve ikili varsayımlarından kaçınmaktır. Bu son noktada, queer arkeoloji feminist arkeoloji ile örtüşür. Bu sadece geçmişteki kadınlara bir bakış veya geçmişin yorumlarına bu cinsiyetin dahil edilmesi değil, aynı zamanda ve her şeyden önce arkeolojik yorumların cinsiyetçi değerlerine meydan okumayı temsil eder.
Feminist, cinsiyet ve kuir arkeolojisi arasındaki fark

Feminist, toplumsal cinsiyet ve kuir arkeolojisi birbirinin evrimi olarak ortaya çıkıyordu ve feminist hareket veya kuir hareket gibi farklı toplumsal hareketlerden etkileniyordu.
Feminist, cinsiyet ve kuir arkeolojisi arasındaki fark > Feminist arkeoloji

İlk ortaya çıkan üçünden biri feminist arkeoloji oldu, çünkü 20. yüzyıl boyunca Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde ortaya çıkan tüm feminist hareketlerle bir simbiyoz ilişkisi vardı. Bu, arkeolojik araştırmalarda mevcut değerlerin (toplumsal cinsiyet rolleriyle ilgili) geçmişe hem bilinçli hem de bilinçsizce taşınması uygulamasını ilk kez eleştirme ve sorgulama başarısını gösterdi. Ayrıca, feminist arkeolojiler şu gibi sorulara cevap bulmaya çalışma eğilimindedir: toplumsal cinsiyet eşitsizliği her zaman var mıydı yoksa tarihsel bir ürün müdür? Ya da daha geniş bir ifadeyle, sosyal eşitsizlik ve sömürü insanlığın doğasında mı var yoksa tarihsel dönüşümlerin bir sonucu mudur?
Feminist, cinsiyet ve kuir arkeolojisi arasındaki fark > Cinsiyet arkeolojisi

Cinsiyet arkeolojisi, önceki yaklaşıma bir tepki olarak ortaya çıkmıştır ve diğer politik çağrışımlar olmaksızın cinsiyet hakkında bilgi sunmaya odaklanmıştır. Öte yandan bazen, başlangıçtaki feminist yaklaşımdan kopuk olur ve yorumlama yaparken daha fazla özgürlük sunar. Cinsiyet ve feminist arkeoloji bazen eş anlamlı olarak da kullanılır, anlamları ters çevrilir veya birlikte incelenir. Bu, ikisi arasındaki farkın çoğu zaman her arkeoloğun görüşüne göre tanımlanmadığı ve şartlandırılmadığı anlamına gelir.
Feminist, cinsiyet ve kuir arkeolojisi arasındaki fark > Kuir arkeolojisi

Kuir arkeoloji, kuir teorilerinin ortaya çıkışı sayesinde ve önceki iki yaklaşıma bir eleştiri olarak doğdu. Bu eleştiri, onların toplumsal cinsiyet/cinsiyet eşitliğini ele alış biçimine, farklı kültürleri, etnisiteleri ve sosyal sınıfları göz önünde bulundurmamasına ve Avrupa-merkezci bakış açısına yönelikti. Kuir arkeoloji aynı zamanda, sosyal kimliklerin büyük çeşitliliğinin ve aile ya da aile birimi gibi kavramların sorgulanmasının dikkate alınması gerektiğini savunur.
Mário Coluna

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Coluna (1969)
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Mário Esteves Coluna
Doğum tarihi:  6 Ağustos 1935(1935-08-06)
Doğum yeri:  Inhaca, Mozambik
Ölüm tarihi:  25 Şubat 2014 (78 yaşında)
Ölüm yeri:  Maputo, Mozambik
Boyu:  1,72 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Altyapı kariyeri
:  Albasini
:  Ferroviário
1951–1954:  Desportivo Lourenço Marques
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1954–1970 |  Benfica |  364 |  (89) |
| 1970–1971 |  Lyon |  19 |  (2) |
| 1971–1972 |  Estrela Portalegre |   |   |
| Toplam |   |  383 |  (91) |
Millî takım kariyeri
| 1955–1968 |   Portekiz |  57 |  (8) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Mário Esteves Coluna (Portekizce telaffuz: [ˈmaɾiu kuˈlunɐ]; 6 Ağustos 1935 – 25 Şubat 2014), orta saha pozisyonunda görev yapmış Portekizli futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1954 yılında Benfica kulübünde başlayan Coluna, Lyon'da da forma giydi.
Kariyerinin büyük bölümünü Benfica'da geçirmiş, 16 profesyonel sezonda 525 resmi maça çıkmış ve 127 gol atmıştır. O Monstro Sagrado (Kutsal Canavar) lakaplı oyuncu, ana kulübüyle on Primeira Liga ve iki Avrupa Kupası da dahil olmak üzere 19 büyük şampiyonluk kazandı.
Coluna 1966 Dünya Kupası'nda Portekiz'i temsil etti ve toplam 57 kez milli oldu. Kendi jenerasyonunun en iyi orta saha oyuncularından biri olarak kabul edildi ve aynı zamanda tüm zamanların en yetenekli Portekizli oyuncularından biri olarak görüldü.
Earl Holliman

| Earl Holliman |
| --- | --- |
Holliman 1962'de
Doğum: Henry Earl Holliman 11 Eylül 1928(1928-09-11) Delhi, Louisiana, ABD
Ölüm: 25 Kasım 2024 (96 yaşında) Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Defin yeri: Oakwood Memorial Park Mezarlığı, Kaliforniya
Meslek: Oyuncu aktivist şarkıcı
Etkin yıllar: 1953–2000
Evlilik: Craig Curtis
Ödüller: Altın Küre Ödülü (En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu, 1956)

Henry Earl Holliman (11 Eylül 1928 – 25 Kasım 2024), Amerikalı aktör, şarkıcı ve aktivist.
Hayatı

Holliman, 11 Eylül 1928'de Delhi, Louisiana'da doğdu. Pasadena Oyunevi ve Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles'ta eğitim gördü. 1953'te başladığı oyunculuk kariyerini 2000 yılına kadar sürdürdü. Yer aldığı; Forbidden Planet, Giant, Gunfight at the O.K. Corral ve The Sons of Katie Elder gibi yapımlarla akıllarda kaldı. 1956'da Altın Küre Ödülü'nü (En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu) kazandı.
Özel hayatında gey olup Craig Curtis ile evlilik yaşayan Holliman, 25 Kasım 2024'te Los Angeles, Kaliforniya'da kaldığı bakım evinde doğal nedenlerden 96 yaşında vefat etmiştir. Cenazesi Oakwood Park Mezarlığı'nda icra olmuştur.
Filmografi > Sinema

1954: Tennessee Champ
1956: The Rainmaker
1956: Giant
1956: Forbidden Planet
1957: Don't Go Near the Water
1957: Trooper Hook
1958: Hot Spell
1959: Last Train from Gun Hill
1959: The Trap
1960: Visit to a Small Planet
1961: Armored Command
1965: The Sons of Katie Elder
1967: A Covenant with Death
1968: Anzio
1972: The Biscuit Eater
1974: I Love You... Good-bye
1979: Good Luck, Miss Wyckoff
2008: Stanley Rubin: A Work in Progress
2018: Journey to Royal
Filmografi > TV dizileri

1959: Hotel de Paree
1962: Wide Country
1974: Police Woman
1975: The Magnificent Marble Machine
1991: P.S.I. Luv U
1992: Delta
1997: NightMan
Filmografi > TV filmleri

1961: Westinghouse Presents: The Dispossessed
1970: Smoke
1970: The Tribe
1971: Montserrat
1973: Trapped
1974: Cry Panic
1979: The Solitary Man
1980: Where the Ladies Go
1980: Fossey's War
1982: Country Gold
1997: NightMan
Filmografi > Video's

1989: Safe House
1998: Memories of 'Giant'
2003: Return to 'Giant'
2006: Robby the Robot: Engineering a Sci-Fi Icon
Napoli Federico II Üniversitesi

Napoli Federico II Üniversitesi
Napoli Federico II Üniversitesi (İtalyanca: Università degli Studi di Napoli Federico II; İtalyanca telaffuz: [fedeˈriːko seˈkondo]), İtalya'nın Campania bölgesine bağlı Napoli şehrinde bulunan bir kamu araştırma üniversitesidir. 1224 yılında kurulan ve kurucusu II. Friedrich'in adını taşıyan üniversite, dünyanın en eski kamu, laik, mezhepsiz ve devlet tarafından finanse edilen üniversitedir ve sürekli faaliyet gösteren dünyanın en eski on üniversitesinden biridir.
Tarihçe

Napoli Federico II Üniversitesi, Sicilya Kralı ve Kutsal Roma İmparatoru II. Friedrich tarafından 5 Haziran 1224'te kuruldu. Dünyanın en eski devlet destekli yüksek öğrenim ve araştırma kurumudur. En ünlü öğrencilerinden biri Roma Katolik ilahiyatçısı ve filozof Thomas Aquinas idi.
Tufandan Sonra (resim)

| --- | --- |
Diğer adı: Kırk Birinci Gün,  İngilizce: After the Deluge


Sanatçı: George Frederick Watts
Yıl: 1886 (1886)–1891 (1891)
Tür: Yağlıboya
Boyutlar: 142.2 cm × 111.8 cm (560 in × 440 in)
Konum: Watts Gallery, Compton, Surrey, Birleşik Krallık
Koleksiyon: Watts Gallery
Tufandan Sonra, ayrıca Kırk Birinci Gün olarak da bilinir, İngiliz sanatçı George Frederick Watts'ın sembolist (simgeci) bir yağlı boya tablosudur, ilk olarak 1886'da, tamamlanmamış bir biçimde Güneş adıyla sergilenmiş ve ancak 1891'de tamamlanmıştır. Nuh'un Tufanı hikâyesinden bir sahneyi gösterir; burada 40 günlük yağmurdan sonra Nuh, Gemisinin penceresini açıp yağmurun durduğunu görür.
Watts, ahlaki değerlerin eksikliğinden dolayı modern toplumun gerilediğini düşünüyordu ve sık sık Tufan ve dünyadan değersizlerin temizlenmesi konusunu işleyen eserler çizdi. Resim, bulutları delen parlak bir güneş patlamasının hakim olduğu, stilize bir deniz manzarası biçimindedir. Bu, Watts'ın daha önce 1878'de "Yunan Şiirinin Dehası" adlı eserinde tasvir ettiği bir tema olmasına rağmen, Tufandan Sonra'da kökten, farklı bir yaklaşım benimsedi. Bu resimde Tanrı'yı, yaratma eyleminde çağrıştırmayı amaçlamıştır.
Tamamlanmamış tablo, 1886'da Whitechapel'daki bir kilisede, bilinçli olarak The Sun (Güneş) adıyla basit bir başlık altında sergilendi. Watts, tablo üzerinde beş yıl daha çalıştı ve tamamlanmış versiyonu ilk kez 1891'de Yeni Galeri'de sergilendi. 1902 ile 1906 yılları arasında tablo Birleşik Krallık'ta sergilendi ve şu anda Surrey, Compton'daki Watts Gallery koleksiyonundadır. Watts, Tufandan Sonra'yı en önemli eserleri olarak gördüğü ulusal armağanlarına dahil etmediği için, daha iyi bilinen tabloları arasında değildir. Ancak, Watts'ın birçok sanatçı arkadaşı tarafından büyük beğeni toplamış ve ilk sergisini izleyen yirmi yılda, yaşayan diğer birçok ressam üzerinde etkili olmuştur.
Arka plan

George Frederic Watts (1817–1904) 19. yüzyılın İngiliz sanatçılarından biriydi. Portreler, manzaralar ve İrlanda Kıtlığı veya hayvan zulmü gibi dönemin temalarını ve fikirlerini irdeleyen tablolar yaptı. Ayrıca karmaşık anlamları olan 'Sembolist' tablolar da yaptı.
George Frederic Watts, 1817'de Londra'da bir müzik aleti üreticisinin oğlu olarak doğdu. İki erkek kardeşi 1823'te, annesi ise 1826'da öldü ve Watts'a hayatı boyunca sürecek bir ölüm takıntısı kazandırdı. Watts, 10 yaşındayken bir heykeltıraşın çırağı oldu ve ergenliğinin ortalarında artık portre ressamı olarak geçimini sağlayacak kadar yetenekli bir sanatçı olmuştu. 18 yaşındayken Kraliyet Sanat Akademisi'ne kabul edildi, ancak onların yöntemlerinden hoşlanmadı ve katılımı aralıklıydı. Watts, 1837'den itibaren kendini tam zamanlı olarak resme adadı.
1842'de Kraliyet Güzel Sanatlar Komisyonu, Westminster'ın yeni sarayını dekore etmek için bir yarışma açtı. George, kazanan sanatçılardan biriydi ve ödül olarak 300 £ aldı.
1843'te Watts, dört yıl kaldığı İtalya'ya gitti. Watts, İtalya'da geçirdiği zamandan ve orada kaldığı süre boyunca gördüğü sanattan, büyük ölçüde ilham aldı. Bu, yetenekli bir ressam ve heykeltıraş olarak ünüyle birleşince ona 'İngiltere'nin Michelangelo'su' unvanını kazandırdı.
Londra'ya döndüğünde melankoliden muzdarip oldu ve belirgin şekilde birçok kasvetli eserler üretti. Yetenekleri geniş çapta övüldü ve 1856'da kendini portre resmine adamaya karar verdi. Portreleri büyük ilgi gördü ve 1867'de, o dönemde bir sanatçıya verilebilecek en yüksek onur olan Kraliyet Akademisi'ne seçildi, ancak hızla hayal kırıklığına uğradı. 1870'ten itibaren alegorik ve mitolojik konuların ressamı olarak tanındı; bu zamana kadar dünyanın en saygın sanatçılarından biriydi. 1881'de hafta sonları halka açık olan Little Holland House'daki evine cam çatılı bir galeri ekledi ve ününü daha da artırdı.
Konusu

Tufandan Sonra, Nuh'un Tufanı hikâyesinden bir sahneyi tasvir eder; bu sahnede Nuh, Gemi'nin penceresini açtığında kırk gün sonra yağmurun bittiğini, ancak tufan sularının henüz çekilmediğini görür. Babasının katı Evanjelik Hristiyanlığı, Watts'a kurumsal dine karşı antipati aşılamış olsa da, İncil hakkında derin bir bilgisi vardı ve Nuh ve Tufan, kariyeri boyunca düzenli olarak tasvir ettiği iki ana temaydı.
Watts, modern toplumun ahlaki değerlerden çok, paraya ve servete öncelik verdiğine ve "bu tanrıya yapılan günlük fedakarlığın ikiyüzlü bir şekilde gizlenmesi" olarak tanımladığı bu tutumun, toplumun çöküşüne yol açtığına dair bir inanca sahipti. Surrey Üniversitesi'nden Hilary Underwood, Watts'ın muhtemelen Nuh temalı bu kadar çok eser çizmesinin nedeninin, ahlaki standartlara hala bağlı olanları korurken, yozlaşmış bir toplumun temizlenmesi kavramıyla, modern paralellikler görmesi olduğunu yazıyor. Watts, 40 gün boyunca bulutlar tarafından gizlendikten sonra, güneş ışığının ilk kez görünür hale geldiği anı tasvir etmeyi seçti.
Ve sular onuncu aya kadar durmadan azaldı; onuncu ayda, ayın birinci gününde, dağların tepeleri göründü. Ve kırk günün sonunda, Nuh yapmış olduğu geminin penceresini açtı. 
—Yaratılış 8:5–6
Kompozisyon

Watts, sahneyi oldukça stilize edilmiş bir deniz manzarasıyla resmetti. Denizin üstünde parlak bir güneş patlaması var, güneş ışığı çevredeki bulutları aydınlatıyor ve parlak ışınlar tuvalin kenarlarının dışına yansıyor. Watts'ın kompozisyonu, J. M. W. Turner'ın aynı konuyu ele aldığı 1843 tarihli Işık ve Renk (Goethe'nin Teorisi) - Tufandan Sonraki Sabah - Musa'nın Yaratılış Kitabını Yazması eserini, esas olarak parlak bir ışık çemberini tasvir etmesiyle yankılıyor. Ancak Turner'ın tablosu belirgin insan figürlerini tasvir ediyor ve Turner'ın hiçbir eseri Watts'ın kompozisyonu kadar saf soyut sanata yaklaşamamıştır.
Kariyerinin bu aşamasında Watts, hayranlık uyandıran doğa olaylarını ve Tanrı'nın iradesini birbirine bağlayan resimleri düzenli olarak resmetti. Güneş'e odaklanması, ona ilahi bir sembol olarak uzun süreli ilgisini yansıtır; y. 1865'te çizilen Nuh'un Kurbanı, Nuh'un ailesinin kurtuluşu için güneşe kurban vermesini anlatır. Güneş'e olan bu ilgi muhtemelen Watts'ın mitolojideki güneş teorileri (Avrupa, Orta Doğu ve Güney Asya dinlerinin nihayetinde Güneş'e olan Proto-Hint-Avrupa tapınmasından türediğine dair inanç) hakkında kapsamlı yazılar yazmış olan, tanıdığı Max Müller'den kaynaklanıyordu. Watts'ın ölümünden sonra, dul eşi Mary Seton Watts şunları yazdı:
Tufandan Sonra'ya bakan bir ziyaretçi, böyle bir renk şemasına Yaratıcı'nın figürünü dahil etmenin imkansız olmayacağını düşündüğünü belirtti. 'Ah hayır,' diye cevapladı Bay Watts. 'Ama resme bakanların kendileri için kavramasını istediğim şey tam olarak buydu. Yaratıcı'nın elinin ışık ve ısıyla hareket ederek yeniden yaratması. Güneşin bir portresini çizmeye çalışmadım -böyle bir şey çizilemez- ama sizi onun muazzam gücü fikriyle etkilemek istedim.'
—  Mary Seton Watts, y. 1910.
Watts daha önce 1878 tarihli Yunan Şiirinin Dehası adlı eserinde düz bir denizin üzerinde turuncu bir güneş tasvir etmişti, ancak Tufandan Sonra'nın teması ve kompozisyonu kökten farklıydı. Yunan Şiirinin Dehası, insan formunda doğa güçlerini temsil eden figürlerin, Dehanın büyük merkezi figürü tarafından izlenirken, çalışıp oynadıkları panteizmi çağrıştırmak için tasarlanmıştı. Tufandan Sonra, açıkça tek tanrılı bir imge olarak tasarlanmıştı. Hem tek ve her şeye muktedir Tanrı'nın yaratma eyleminde bulunmasının ihtişamını, hem de kurtarıcı merhametini çağrıştırıyordu.
Tufan 1886'da Whitechapel'daki St Jude Kilisesi'nde Güneş adıyla tamamlanmamış bir biçimde sergilendikten sonra; St Jude Kilisesi rahibi Samuel Barnett, yoksulların hayatlarına güzellik katmak amacıyla, doğu Londra'da yıllık sanat sergileri düzenledi; Watts ile yakın bir ilişkisi vardı ve eserlerini düzenli olarak ödünç alarak, yerel sakinlere sergiledi. Bu serginin ardından Watts, beş yıl daha resim üzerinde çalışmaya devam etti.
Tamamlandıktan sonra

Tufandan Sonra'nın tamamlanmış hali 1891'de New Gallery'de sergilendi. 1891'deki ve 1897'deki bir sergide, yine New Gallery'de, resmi açıklayan bir not (Watts tarafından yazıldığı düşünülüyor) eşlik etti:
Işık ve ısının yüce bir gücü yeniden yaratmak için ortaya çıkar; karanlık kovulur; daha yüksek yasaya itaat eden sular çoktan buharlı sislere dönüşür ve yeryüzünden silinir.
—  Tufandan Sonra'ya eşlik eden not, New Galleries'deki sergilerine ilişkindir.
Tablo, 1902 ile 1906 yılları arasında ülke çapında sergilendi, Cork, Edinburgh, Manchester ve Dublin'de ve Watts'ın Little Holland House'daki kendi galerisinde gösterildi. 1904'te, Watts'ın aynı yılın ilerleyen zamanlarında, ölümünden kısa bir süre önce, Surrey, Compton'daki yeni açılan Watts Galerisi'ne aktarıldı. Bundan iki yıl önce, Watts, eserlerinden birinde ilk kez doğrudan Tanrı'yı tasvir eden ve "var olan her şeyin örüldüğü büyük bir jest" olarak tanımladığı The Sower of the Systems ile yaratılış temasına geri dönmüştü.
Watts hayatı boyunca manzara resimleri çizmiş olsa da, bu resimleri önemli eserler olarak görmedi ve 1886 ile 1902 yılları arasında halka açık sergilenmek üzere 23 en önemli portre dışı eserini bağışladığında, bunların arasına hiçbir manzara resmini dahil etmedi. Tufandan Sonra,ülkeye yapılan bu bağışlar arasında yer almaması nedeniyle, Watts'ın birçok sanatçı arkadaşı tarafından büyük beğeni toplamasına rağmen, daha iyi bilinen eserleri arasında yer almadı. Walter Bayes, 1907'de After the Deluge'ın "Bay Watts'ın adıyla ilişkilendirdiğimiz, kaba ve maddi olan her şeyin elendiği ve doğadaki en şiirsel unsurların bir tür yüceltilmesini sunan manzara türü" olduğunu yazdı. Tamamlanmasından sonraki yirmi yılda Maurice Chabas, Giuseppe Pellizza da Volpedo ve Edvard Munch'un güneş resimleri de dahil olmak üzere birçok eserde etki bıraktığı belirtilmektedir. Tufandan Sonra, günümüzde Watts Galerisi koleksiyonunda kalmaya devam etmektedir.
George Frederic Watts, y.1879
George Frederic Watts'ın Kaos eseri (1882'de sergilendi)
Işık ve Renk, J. M. W. Turner, 1843
Yunan Şiirinin Dehası, George Frederic Watts, 1878
Edvard Munch'ın Güneş tablosu, 1911
Yükselen Güneş, Giuseppe Pellizza da Volpedo, 1904
Köfteli spagetti

| Köfteli spagetti |
| --- | --- |

Ülke(ler): ABD
Bölgesi: New York City
Türü: Ana yemek
Köfteli spagetti, spagetti, domates sosu ve köfteden oluşan bir İtalyan-Amerikan makarna yemeğidir. Başlangıçta Güney İtalya'daki benzer yemeklerden ilham alan köfteli spagettinin modern versiyonu, New York City'deki İtalyan göçmenler tarafından geliştirildi. 20. yüzyılın ilk yarısında popülaritesi arttı ve bugün hem New York'ta hem de ABD'nin geri kalanında İtalyan-Amerikan mutfağında bir klasik olarak kabul ediliyor.
Hazar Denizi
Etimoloji

Strabon "Albanyalıların ülkesine (Kafkasya Albanyası, Arnavutluk ile karıştırılmamalıdır (ikisi de Albanya)), denizinde olduğu gibi, adını Kaspi kabilesinden alan Kaspiyen denen bölge de dahildir; ama Kaspi kabilesi günümüzde ortadan kayboldu." Bununla birlikte, İran'ın Tahran Eyaleti'ndeki bir bölgenin adı olan Hazar Kapıları (İskender Kapıları olarak da bilinir), bu kabilenin muhtemelen denizin güneyine göç ettiklerini göstermektedir. İran'ın Kazvin şehrinin adının kökeni de denizle aynıdır. Denizin geleneksel Arapça adı Baḥr Kazvin'dir (Kazvin Denizi).
Hazar adınının Hindu bilge Rishi Kashyap'tan geldiğine de inanılmaktadır.
Yunanlar ve Persler arasında klasik antik dönemde denize Hyrkania Okyanusu deniyordu. Pers orta çağında, modern İran'da olduğu gibi, adını bölgedeki eski bir Türk göçebe kabilesi olan Hazarlardan alarak Daryā-e Hazar, درياى خزر olarak bilinirdi. İran'da bazen Mazandaran Denizi (Farsça: دریای مازندران) olarak da anılırdı.
Bazı Türk halkları bu gölü Hazar Denizi olarak adlandırırlar. Türkmencede Hazar deňizi, Azerice, Xəzər dənizi ve modern Türkçede Hazar Denizi. Bütün bu dillerde, ikinci kelime basitçe "deniz" anlamına gelirken ilk kelime, 7. ve 10. yüzyıllar arasında Hazar Denizi'nin kuzeyinde büyük bir imparatorluk kurmuş olan tarihi Hazarlara bir atıftır. Diğer bazı Türki etnik gruplar gölü Kaspi Denizi olarak adlandırır. Kazakça, Каспий теңізі, Kaspiy teñizi, Kırgızca: Каспий деңизи (Kaspiy deñizi), Özbekçe: Kaspiy dengizi.
Rönesans Avrupa haritalarında Abbacuch Denizi (Oronce Fine'ın 1531 dünya haritası), Mar de Bachu (Ortellius'un 1570 haritası) veya Mar de Sala (Mercator'un 1569 haritası) olarak adlandırılmıştır.
Eski Rus kaynakları denizi Harezmşahlara ithafen Khvalyn veya Khvalis Denizi (Rusça: Хвалынское море / Хвалисское море) adlandırmıştır. Modern Rusçada deniz Rusça: Каспи́йское мо́ре, Kaspiyskoye gibi adlarla anılır.
Havza ülkeleri > Sınır ülkeleri

Kazakistan
Rusya
Azerbaycan
İran
Türkmenistan
Havza ülkeleri > Sınır dışı ülkeler

Ermenistan
Gürcistan
Türkiye
Özbekistan