Devlet Duması (Rus İmparatorluğu)
Tarihi > Dördüncü Duma

Eylül/Ekim'de seçilen 15 Kasım 1912 - 6 Ekim 1917 tarihleri arasında görev yapan Dördüncü Duma da sınırlı siyasi etkiye sahipti. Rus Wikipedia'ya göre ilk oturum 15 Kasım 1912'den 25 Haziran 1913'e ve ikinci oturum 15 Ekim 1913'ten 14 Haziran 1914'e kadar yapıldı. 1 Temmuz 1914'te Çar, Duma'nın yalnızca bir danışma organı haline getirilmesi gerektiğini öne sürdü, ancak Temmuz Krizi sırasında 26 Temmuz 1914'te olağanüstü bir oturum düzenlendi. Üçüncü oturum 27-29 Ocak 1915 arasında, dördüncüsü 19 Temmuz 1915 ile 3 Eylül arasında, beşincisi 9 Şubat ile 20 Haziran 1916 arasında ve altıncı oturum 1 Kasım-16 Aralık 1916 arasında toplandı. Tartışmalarına ne zaman devam edeceklerini tam olarak kimse bilmiyordu. Son oturum hiç açılmamış gibi görünüyor, ancak 27 Şubat 1917'de kapatıldı.
Bir Trudovik olan Aleksandr Kerenski'de gelecek vadeden bir yeni üye vardı, aynı zamanda gizli polis için çifte ajan olan bir Bolşevik olan Roman Malinovsky de vardı. Mart 1913'te, Duma Başkanı Aleksander Guçkov liderliğindeki Ekimciler, Cilysler iddialarını araştırmak için Grigori Rasputin hakkında bir soruşturma başlattılar. Ekimcilerin lider partisi kendisini üç farklı bölüme ayırdı.
Savaşın arifesinde hükûmet ve Duma kararsız güreşçiler gibi birbirlerinin etrafında dolanıyorlardı, iki taraf da kesin bir hamle yapamıyordu. Savaş, siyasi partileri daha işbirlikçi hale getirdi ve pratikte tek bir parti haline geldiler. Çar, Mogilev'de cepheye gideceğini açıkladığında, Rasputin'in Çariçe Aleksandra üzerindeki etkisinin artacağından korkan İlerici Blok kuruldu.
Duma, 76 yaşındaki İvan Goremikin'in yerine Boris Stürmer'in başbakan olarak getirilmesinden sonra ve Rasputin'den bahsetmemek şartıyla 9 Şubat 1916'da toplandı. Stürmer konuşmasını yaptığında milletvekilleri hayal kırıklığına uğradı. Savaş nedeniyle anayasa reformlarının zamanı olmadığını söyledi. Çar, hayatında ilk kez Taurida Sarayı'nı ziyaret etti ve bu da yeni başbakan hakkında olumsuz ifade kullanmayı neredeyse imkansız hale getirdi.
1 Kasım 1916'da Duma yeniden toplandı ve Boris Stürmer yönetimindeki hükûmet, Şubat ayından beri toplanmayan Devlet Dumasında Pavel Milyukov tarafından saldırıya uğradı. Konuşmasında "Kara Kuvvetler"den bahsetti ve ünlü "Bu aptallık mı yoksa ihanet mi?" sorusuyla birçok hükûmet başarısızlığını vurguladı. Kerenski bakanları "kiralık katiller" ve "korkaklar" olarak nitelendirdi ve onların "aşağılık Grigori Rasputin tarafından yönlendirildiklerini" söyledi. Stürmer ve Protopopov boşuna Duma'nın feshini istedi. Stürmer'in istifası, Duma'ya bir taviz gibi görünüyordu. İvan Grigoroviç ve Dmitry Şuvayev, Duma'da Rus halkına, donanmasına ve orduya güven duyduklarını ilan ederek savaşın kazanılabileceğini ifade ettiler.
Parlamentoda liberal olan Ekimciler ve Kadetler için Rasputin ve onun otokrasiye ve mutlak monarşiye verdiği destek, ana engellerden biriydi. Politikacılar hükûmeti Duma'nın kontrolüne almaya çalıştı. "Okhrana'ya göre 1916'nın sonunda liberal Duma projesinin gereksiz olduğu ve geriye kalan tek iki seçeneğin baskı veya toplumsal devrim olduğu açıktı."
19 Kasım günü  Kara Yüzler'in kurucularından biri olan Vladimir Purişkeviç, Duma'da bir konuşma yaptı. Monarşinin "bakanlık birdirbiri" dediği şey yüzünden itibarını yitirdiğini ilan etti.
2 Aralık'ta Trepov, hükûmet programını okumak için Duma'daki kürsüye çıktı. Milletvekilleri "Kahrolsun bakanlar! Kahrolsun Protopopov!" diyerek Başbakan'ın konuşmasına izin verilmedi ve üç kez kürsüden ayrılmak zorunda kaldı. Trepov, Çar'ı kontrol etme girişiminde bulunan Duma'yı tamamen kapatmakla tehdit etti. Çar, kabinesi, Aleksandra ve Rasputin, Duma'nın 12 veya 19 Ocak, 1 veya 14 Şubat'ta ne zaman açılacağını veya hiçbir zaman açılmayacağını tartıştılar. Rasputin, Duma'yı Şubat ayına kadar kapalı tutmayı önerdi; Aleksandra ve Protopopov onu destekledi. 16 Aralık Cuma günü Milyukov, Duma'da "belki 9 Ocak'a, belki Şubat'a kadar görevden alınacağız" dedi, ancak akşam Duma, önceki gün hazırlanan bir kararname ile 12 Ocak'a kadar kapalı kaldı.
Şubat Devrimi 22 Şubat'ta Çar cepheye gittiğinde başladı ve Putilov atölyelerinde grevler patlak verdi. 23 Şubat'ta, St. Petersburg'daki kadınlar greve katılarak kadınlara oy hakkı verilmesi, Rus gıda kıtlığının sona erdirilmesi ve I. Dünya Savaşı'nın sona ermesini talep ettiler. 25 Şubat'ta sokaklarda toplanmak kesinlikle yasak olsa da, yaklaşık 250.000 kişi oradaydı. Çar, Petrograd askeri bölgesinin deneyimsiz ve son derece kararsız komutanı Sergey Semyonoviç Habalov'a ayaklanmayı zorla bastırmasını emretti. 27'sinde Duma delegeleri, Majesteleri'nden Duma'yı Nisan ayına kadar ertelemeye karar verdiğine dair bir emir aldı ve Duma'nın hiçbir yasal yetkisi kalmadı. Duma itaat etmeyi reddetti ve özel bir toplantıyla toplandı. Buchanan'a göre: "Duma'yı şimdiki gibi bir anda kullanmak bir çılgınlık eylemiydi." Delegeler, Devlet Dumasının Geçici Komitesini kurmaya karar verdiler. Geçici Komite, tüm eski bakanların ve üst düzey yetkililerin tutuklanmasını emretti. Tauride Sarayı kalabalık ve askerler tarafından işgal edildi. Rusya Bakanlar Konseyi, akşam Marinsky Sarayı'nda son toplantısını yaptı ve telefon görüşmeleri kesildiğinde Çar'a istifasını resmen sundu. Yakında bir grup Duma üyesi Geçici Komiteyi kurdu. Guçkov, Vasili Şulgin ile birlikte Çarı tahttan çekilmeye ikna etmek için Pskov yakınlarındaki ordu karargahına gitti. Komite, Georgi Lvov yönetiminde Geçici Hükümeti kurdu Çar tarafından atanan bakanları görevden aldı ve bakanlıkları ve diğer hükûmet kurumlarını devralmaları için komiserler gönderdi.
2 Mart 1917'de Geçici Hükûmet Duma'nın yeniden toplanmamasına karar verdi. Resmi olarak Duma, Rusya Kurucu Meclisi seçimlerinin hazırlanmasına bağlı olarak Geçici hükûmet tarafından dağıtıldığı 6 Ekim 1917'ye kadar vardı.