stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hsu Hao
Bilgiler

Hsu Hao, Mortal Kombat serisindeki en az popüler dövüşçülerden birisidir. Yaratıcıları dahi kendisinden hoşlanmamaktadır. Yaratıcılardan John Vogel, Jax'in Deadly Alliance bitişinde Hsu Hao'yu öldürmesini kabul edilebilir olarak tanımlamıştır. Special Forces'a sızma işinin bu tür bir cezayı hak ettiğini belirtmiştir. "Daha sonraki oyunlarda geri dönebilir mi?" şeklindeki soruya "Eee... Büyük ihtimal hayır" şeklinde cevap vermiştir. Fakat Mortal Kombat: Armageddon oyununda bütün karakterler oynanabilir olduğu için geri dönmüştür. Armageddon oyunun bitişinde öldürüldükten sonra şeytani form olarak geri döndüğünü belirtmiştir. Mortal Kombat (2011) için geri dönebileceği konuşulmuştur ama gerçekleşmemiştir.
Hsu Hao Çinli ajandır fakat soyu Moğol ırkından gelmektedir. İsmi Çince kökenli ama yazımı Moğol kökenlidir. Tam çeviri yapıldığında isminin doğru yazımı Xu Xao olmaktadır.
Mortal Kombat: Deadly Alliance'ın ön prodüksiyonlarında ismi Kublai Khan olarak geçmektedir. Oyunun birçok kilitli bölümlerinde ismi Khan olarak görülmekte "Thunder Klap" olan dövüş hareketi "Kahn Klap" olarak görülmektedir.
Hsu Hao, Kano, Jarek, Kira, Kobra ve Mavado'yu da içeren kötü dünyalı grubuna girmektedir.
Armageddon'ın intro videosunda Quan Chi ve Kenshi kılıçla dövüşürken görülmektedir. Piramite çıkarken Johnny Cage ile dövüşmektedir. Sonuç olarak ikisi de aşağıya düşmüşlerdir.
Hsu Hao'nun kalp implantı Kano'nun göz implantı ile aynı yapıdadır.
"Ed Boon Hakkında Bilmediğiniz 10 Şey" isimli haber içeriğinde Hsu Hao, Drahmin ile birlikte Boon'un en az sevdiği karakterler olduğu belirtilmiştir.
Mortal Kombat: Deception'ın ilerlemeli modunda Shujinko'dan iş bulmasına yardımcı olmasını istemiştir. Shujinko da onu Mavado'ya yönlendirmiştir.
Mortal Kombat: Deadly Alliance'ın beta versiyonunda Hsu Hao'nun dövüş stili Hapkido'dur.
Hsu Hao Mortal Kombat: X oyununda görünmeyeceği kabul edilen ilk karakterdir. Buna rağmen oyunun çizgi roman serisinde önemli yer tutmaktadır.
Oyunun gidişatında Hsu Hao 3 kere öldürülmüştür. Sadece bir rakibini yenebilmiştir (Kenshi). Onun sebebi de rakibinin yorgun ve yaralı olmasıdır. Bu durum da Hsu Hao'yu oyunun en güçsüz karakterlerinden biri yapmaktadır.
Hsu Hoa Mortal Kombat X çizgi roman serisinde "Binbaşı" rütbesinde görülmektedir.
Karanlıkta Uyananlar

| --- | --- |

Yönetmen: Ertem Göreç
Yapımcı: Lütfi Ömer Akad, Beklan Algan
Senarist: Vedat Türkali
Oyuncular: Fikret Hakan Ayla Algan Beklan Algan Tülin Elgin Kenan Pars Mümtaz Ener
Seslendiren: Sadettin Erbil Abdurrahman Palay Toron Karacaoğlu Jeyan Mahfi Tözüm
Müzik: Nedim Otyam
Görüntü yönetmeni: Turgut Ören, Mahmut Demir
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, Politik
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1964
Süre: 114 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Karanlıkta Uyananlar, Vedat Türkali'nin senaryosunu hazırladığı, Ertem Göreç'in yönettiği, Lütfi Akad ve Beklan Algan'ın yapımcısı olduğu 1964 yapımı politik dram filmi.
Yapımı

1964 yapımı film, Ertem Göreç'in ilk filmlerindendir. Senaryosu Vedat Türkali'ye aittir. Filmin oyuncuları arasında Fikret Hakan, Ayla Algan, Beklan Algan, Tülin Elgin, Kenan Pars, Mümtaz Ener ve Hüseyin Kutman yer alırken, seslendirme kadrosunda da Sadettin Erbil, Abdurrahman Palay, Toron Karacaoğlu, Sacide Keskin ve Jeyan Mahfi Tözüm gibi sanatçılar bulunmaktadır.
Filmin Altın Portakal Film Festivali'nde gösterilecek olması üzerine filmi protesto eden bir grubun çıkardığı olaylar, filmin İçişleri Bakanlığının emri ile gösterimden kaldırılmasına neden olmuştur.
Konusu

1960'ların Türkiye'sinde geçen bu politik filmde, yeni sanayileşmekte olan bir şehirde, bir boya fabrikasında çalışan işçiler ile fabrika sahibi konunun merkezine almaktadır. Dönemin Türkiye'sindeki dış ticaretteki rekabet, işçi sınıfı, sendikalaşma, işçi hakları, grev ve işçi-işveren ilişkileri eleştirel bir dille ele alınmaktadır.
Oyuncu Kadrosu

| Oynayan Oyuncu | Filmdeki Karakteri | Seslendiren |
| --- | --- | --- |
| Fikret Hakan | Turgut | Sadettin Erbil |
| Beklan Algan | Ekrem | Abdurrahman Palay |
| Ayla Algan | Ekrem'e Aşık Olan Kadın |  |
| Tülin Engin | Ressam Kız | Jeyan Mahfi Tözüm |
| Kenan Pars | Fahri Bey | Toron Karacaoğlu |
| Mümtaz Ener | Nuri |  |
| Sedat Demir | Fahri Bey'in Yardımcısı | Zafer Önen |
| Hüseyin Kutman | İş insanı |  |
| Ersun Kazançel | Ekrem'in arkadaşı |  |
Ödülleri

2. Antalya Film Şenliği (1965)
En İyi Özgün Müzik - Nedim Otyam
En İyi Senaryo - Vedat Türkali
En İyi 3. Film - Lütfi Ömer Akad, Beklan Algan
Büyük Tren Soygunu

| --- | --- |
Büyük Tren Soygunu
Filmden bir sahne
Yönetmen: Edwin S. Porter
Yapımcı: Edwin S. Porter
Yazar: Edwin S. Porter Scott Marble
Oyuncular: Alfred C. Abadie Broncho Billy Anderson Justus D. Barnes Walter Cameron
Görüntü yönetmeni: Edwin S. Porter Blair Smith
Kurgu: Edwin S. Porter
Dağıtıcı: Edison Manufacturing Company Kleine Optical Company
Çıkış tarih(ler)i: 1 Aralık 1903 (1903-12-01)
Süre: 12 dakika (at 18 frame/s)
Ülke: ABD
Dil: Sessiz İngilizce arayazılı
Bütçe: $150
Büyük Tren Soygunu, 1903 yılı ABD yapımı sessiz, kısa, Western filmidir. Batı Amerika'daki bir istasyonda bir buharlı lokomotifi soyan, dağlık araziden kaçan ve sonunda yerel halk tarafından mağlup edilen bir kanun kaçağı çetesini konu alıyor. Kısa film, Batı filmlerinin güçlü bir geleneği, film tekniğindeki son Avrupa yenilikleri, Scott Marble'ın aynı adlı oyunu, tren temalı filmlerin popülaritesi dahil olmak üzere birçok kaynaktan yararlanmaktadır ve muhtemelen Butch Cassidy gibi kanun kaçaklarının dahil olduğu gerçek hayattaki olayları anlatmaktadır.
Yönetmen Edwin S. Porter'ın hikâye anlatma yaklaşımı, 1903 için özellikle yenilikçi veya alışılmadık olmasa da, geniş çekimlerde sahnelenen sahneler, mat efekti ve birden fazla sahnede eşzamanlı eylemi belirtme girişimi dahil olmak üzere, zamanın birçok popüler tekniğini dahil etmesine olanak tanıdı. Kamera kaydırmaları, konum çekimi ve şiddet içeren aksiyon anları, Büyük Tren Soygunu'na keskin kenarlı bir yakınlık hissi verilmesine yardımcı oldu. Hikâyeyle bağlantısı olmayan ve makinistin isteğine göre filmi başlatabilen veya bitirebilen özel bir yakın çekimde, kanun kaçağı lideri Barnes'ın silahını doğrudan kameraya boşalttığı görüldü.
Senaryo, yapım ve yönetmeni Edwin S. Porter'dir. Filmde Alfred C. Abadie, Broncho Billy Anderson ve Justus D. Barnes oynamışlardır. Akılda kalıcı ilk öykülü film olarak sinema tarihindeki yerini alır. Büyük Tren Soygunu aynı zamanda ilk western film olarak da sinema tarihine adını yazdırmıştır.
Büyük Tren Soygunu, popüler ve erişilebilir konusunun yanı sıra dinamik aksiyonu ve şiddeti nedeniyle benzeri görülmemiş bir ticari başarı elde etti.
Western film türünü önemli ölçüde etkilememiş veya ilerletmemiş olsa da, Porter'ın kendisinin yaptığı bir parodi de dahil olmak üzere geniş çapta dağıtıldı ve kopyalandı. Yirminci yüzyılda Büyük Tren Soygunu hakkında yanlış efsaneler gelişti ve bunun bir hikâye anlatan ilk Western filmi, hatta ilk film olduğu iddia edildi. Film akademisyenleri bu iddiaları defalarca çürüttüler ve Büyük Tren Soygunu'nun yapımcısı ve türü için stil açısından bir çıkmaz olduğunu gösterdiler; ticari başarısı ve Amerikan film bilimindeki efsanevi yeri yine de tartışılmazdır. Film, özellikle de Barnes'ın yakın çekimi, Amerikan kültüründe ikon haline geldi; çok sayıda film ve televizyon referansında ve saygı duruşunda yer aldı. 1990 yılında Büyük Tren Soygunu, Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik açıdan önemli" olduğu gerekçesiyle Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivinde muhafaza edilmek üzere seçildi.
Konusu

İki haydut, demiryolu telgraf ofisine zorla girer ve burada operatörü silah zoruyla treni durdurmaya zorlar ve makinistine istasyonun su deposundaki lokomotifin ihalesini doldurmasını emreder. Daha sonra operatörü bayıltıp bağlarlar. İki haydut bir ekspres vagona girer ve değerli eşyalarla dolu bir kutuyu dinamitle açar. Diğer haydutlar itfaiyeciyi öldürür ve makinisti treni durdurup lokomotifin bağlantısını kesmeye zorlar. Haydutlar daha sonra yolcuları trenden indirir ve eşyalarını almak için onları tüfekle vurur. Bir yolcu kaçmaya çalışır ancak anında vurulur. Haydutlar lokomotifte kaçar.
Bağlı olan operatör uyanır ancak tekrar yere yığılır. Kızı gelir ve onu suyla ıslatarak bilincini geri getirir. Bir dans salonunda Doğulu bir yabancının yerel halk ayaklarına ateş ederken dans etmeye zorlandığı komik bir sahne vardır. Kapı aniden açılır ve telgraf operatörü onlara soygunu anlatmak için içeri girer. Adamlar hızla bir ekip oluşturur ve haydutları dağlarda kovalar. Ekip sonunda haydutları ele geçirir, hepsini öldürür ve çalınan postayı kurtarır.
Final sahnesinde, kanun kaçaklarının liderinin orta yakın çekimini ɡösterilir, tabancasını doğrudan kameraya doğru boşaltır.
Oyuncular

Alfred C. Abadie - Şerif
Broncho Billy Anderson - Soyguncu / Shot Passenger / Tenderfoot Dancer
Justus D. Barnes - Kameraya Ateş Eden Haydut
Walter Cameron - Şerif
Donald Gallaher - Küçük çocuk
Frank Hanaway - Soyguncu
Adam Charles Hayman - Soyguncu
John Manus Dougherty, Sr. - Dördüncü soyguncu
Marie Murray -Dansçı
Mary Snow - Küçük kız
George Barnes (isimsiz)
Morgan Jones (isimsiz)
Buz Devri: Büyük Çarpışma

| --- | --- |
Ice Age: Collision Course

Yönetmen: Mike Thurmeier Galen T. Chu
Yapımcı: Lori Forte
Seslendiren: Ray Romano John Leguizamo Denis Leary Queen Latifah Jennifer Lopez  Neil deGrasse Tyson Jesse Tyler Ferguson Simon Pegg Jessie J
Müzik: John Debney
Stüdyo: Blue Sky Studios 20th Century Fox Animation
Dağıtıcı: 20th Century Fox
Süre: 94 dakika
Ülke:  ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: 105 milyon $
Hasılat: 408.6 milyon $
Buz Devri: Büyük Çarpışma (Özgün adı:  Ice Age: Collision Course) 2016 yapımı Amerika Birleşik Devletleri, 3D bilgisayar-animasyon komedi filmi. Fox Animation Studios ve Blue Sky Studios firmalarının yaptığı Buz Devri serisinin 5. filmidir. Film 22 Temmuz 2016'da gösterime girmiştir.
Oyuncular

Ray Romano  Manny
John Leguizamo  Sid
Denis Leary  Diego
Queen Latifah  Ellie
Keke Palmer  Peaches
Jennifer Lopez  Shira
Sean William Scott  Crash
Josh Peck  Eddie
Wanda Sykes  Granny
Simon Pegg  Buck
Jesse Tyler Ferguson  Shangri Llama
Adam DeVine  Julian
Nick Offerman
Max Greenfield  Roger
Stephanie Beatriz
Melissa Rauch  Francine
Carlos Ponce
Michael Strahan  Teddy
Jessie J  Brooke
Neil deGrasse Tyson  Neil deBuck Weasel
Chris Wedge  Scrat
Sofalı Çeşme (Tirilye)

| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Çeşme
Konum: Tirilye, Mudanya, Bursa, Türkiye
Koordinatlar: 40°23′33″K 28°47′46″D﻿ / ﻿40.39250°K 28.79611°D﻿ / 40.39250; 28.79611
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Mermer, kesme taş

Sofalı Çeşme, Bursa ili Mudanya ilçesi Tirilye mahallesinde bulunan Bizans dönemi çeşmedir. Sofalı Çeşme; Eskipazar Caddesiyle Üçyol Sokağın kesişim noktasında ve Sarnıç Sokağın sonunda yer alır. 70 tonluk bir sarnıca sahiptir.
Üzerindeki  Tirilye'deki eski Bizans dönemi yapılarında da bulunan  mermer kabartmaların benzerleri bulunur. Binanın hangi amaçla kullanıldığını gösterir. Bir su terazisi de kullanılmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Lonca

Lonca, aynı bölgede yaşayan esnaf ve zanaatkârların örgütlenerek kurduğu meslek organizasyonuna verilen isimdir. Loncalar bir meslek örgütlenmesi olarak özellikle Orta Çağ'da üretim ve iş gücünün düzenlenmesinde önemli görevler üstlenmiştir. Usta-çırak ilişkileri ve ürün kalitesine yönelik standartlar loncalar sayesinde düzenlenmiştir. Loncaların, ticaretin kayıt altına alınmasını sağlayarak haksız rekabetin oluşmasını engelleme işlevi de bulunmaktaydı.
Avrupa'da Loncalar

Bugün anlaşıldığı anlamda sanat akademisi fikriyle bağlantılı kurumların ilk tezahürlerinden birine Orta Çağ'da rastlanır: Zanaatçı loncaları. On ikinci yüzyıla gelindiğinde zanaatçı loncaları Avrupa'da iyice yaygınlaşmıştır. Kardeşliğe dayalı diğer örgütler gibi loncalar da güçlü Hristiyan kardeşliği bağları üzerinde temellenen müştereklik ve dayanışma ilkelerine dayanmaktadır. Bununla birlikte, üretim, inşa ve esnaflık süreçleri de onlar için önemliydi; başka bir deyişle, büyük ölçüde ticaretle ilgililerdi ve her ne kadar, üyelerini korusalar da aslında üyelerin örgüte bağımlı olmasını istemişlerdir. Her üye görevlerini yerine getireceğine ve gerektiğinde kardeşlerine yardım edeceğine dair ant içmiştir. Zanaatçı ve esnaf loncaları, Orta Çağ'da on ikinci yüzyıldan on beşinci yüzyıla dek, şehir örgütleri olarak var olmuşlardır. Bazı loncalar zanaatlarını halka açık pazarlarda ve panayırlarda satışa sunmaktaydı. On dördüncü yüzyılda zanaat loncalarına paralel olarak, kalfalar, kâhyalar ve ustalar da kendi örgütlerini kurmaya ve kimi zaman eski loncalarla rekabet etmeye başlamıştır.
Osmanlı Lonca Teşkilatı

Lonca, Osmanlı Devleti'nde de kent esnafının ve küçük çaplı üretim yapan zanaatkârların örgütlenme biçimiydi. Temelini Ahilik'ten alan Osmanlı lonca düzeni 15. yüzyılın sonlarında ortaya çıkmış, 18. yüzyılın ortalarına doğru "gedik" biçimini alarak 20. yüzyıl başlarına kadar varlığını sürdürmüştür.
Osmanlı loncaları manevi kurucuları saydıkları Ahi Evran'a ve Ahi teşkilatına bağlılıklarını sürdürürken, bir yandan da lonca Ahilik'in kabul etmediği esnaf türlerini ve gayrimüslimleri de içlerine almışlardı. Ama çırak, kalfa, usta biçimindeki yükselme aşamaları ile üretimde ve ticarette uymak zorunda oldukları ahlaki kurallar Ahilik'le büyük benzerlik göstermekteydi. Osmanlı loncaları yöneticilerini kendileri seçmekte ve iç işleyiş kurallarını da kendileri saptamaktaydı. Bununla birlikte devletin koyduğu kalite standartlarına (ihtisab) ve fiyatlara da (narh) uymak zorundaydılar.
Osmanlı loncaları genellikle aynı tür işi yapan esnaf ve zanaatkârların toplu olarak bir arada bulundukları çarşı, han, arasta gibi yerlerde etkinliklerini sürdürürlerdi. Buraların dışında işin niteliği gereği ayrı yerlerde açılan dükkânlara "koltuk" adı verilirdi. 18. yüzyılın ortalarında çarşı ve dükkân sayısının çoğalması, gerçek esnaf ve zanaatkâr olmayanların (bunların başında yeniçeriler geliyordu) da buralarda iş yeri tutmaları lonca düzenini sarstı. Bunun üzerine devlet her alanda iş yapacak esnaf ve zanaatkâr sayısını sınırlandırarak bir tür tekel düzeni kurmaya çalıştı. Gedik adı verilen bu düzende elinde esnaf ya da zanaatkâr belgesi olmayan kişilerin dükkân açması yasaklanıyordu. Ama ekonomik gelişmeyi ve rekabeti önleyici bu sistem pek başarılı olamadı. 1838 ticaret sözleşmeleriyle Avrupa malları Osmanlı pazarını istila edince sistem iyice çöktü. Devlet 1866-1873 yılları arasında esnafı, kooperatifler biçiminde örgütleyerek ayakta tutmaya çalıştıysa da olumlu sonuçlar alınamadı. 1913'te kabul edilen bir yasayla gedik sistemine de resmen son verildi.
Jakuren

| Jakuren |
| --- | --- |
Jakuren
Kendi dilinde adı: 寂蓮
Doğum: 1139
Ölüm: 1202
Meslek: Şair ve keşiş
Dil: Klasik Japonca

Jakuren (Japonca: 寂蓮; 1139-1202) ve Fujiwara no Sadanaga (藤原定長), geç Heian ve Kamakura dönemlerinde yaşamış bir Japon şair ve keşiş. Shunzei'nin küçük kardeşinin ölümü üzerine ünlü şair Fujiwara no Shunzei tarafından evlat edinildi. Shunzei başlangıçta Sadanaga'nın varisi olmasını amaçlamıştı, ancak daha sonra iki erkek çocuğu olması nedeniyle Sadanaga, Fujiwara no Sadaie lehine bir adım atmak zorunda kaldı. O zamanlar yaygın bir uygulama olduğu gibi, bir keşiş oldu ve Jakuren adını aldı. Saigyō'yu örnek alarak ülkeyi dolaştı, seyahatlerinden şiirler yazdı. Zamanında iyi sayılırdı ve sıklıkla Fujiwara no Teika ile ilişkilendirilirdi. Sekizinci imparatorluk waka antolojisi olan ünlü Shin Kokin Wakashū'nun altı derleyicisinden biriydi ve eser için otuz beş şiiri seçildi. Ölmeden önce, Shunzei'nin öğrencisi olan Fujiwara no Ietaka'yı evlat edindi. Şiirlerinden biri ünlü şiir antolojisi Hyakunin Isshu'ya dahil edildi.
Erivan

Koordinatlar: 40°10′N, 44°30′E
| Erivan Երևան |
| --- | --- |
Başkent
Ağrı Dağı ile birlikte Erivan siluetiHamalirKatedralErivan OperasıÇağlayanErebuni MüzesiDışişleri Bakanlığı binasıTsitsernakaberdMatenadaranCumhuriyet Meydanı ve Hükûmet Binası
  Bayrak Arma 
ErivanErivan'ın Ermenistan'daki konumu.
Ülke:  Ermenistan
Başkent: Erivan
İdare
 • Belediye başkanı: Hraçya Sarkisyan
Yüzölçümü
 • Başkent: 227 km²
Rakım: 989 m
En yüksek nokta: 1.390 m (4.560 ft)
En alçak nokta: 865 m (2.837 ft)
Nüfus (2022)
 • Başkent: 1.092,800
 • Yoğunluk: 4807/km²
 • Metropol: 1,104,900
Zaman dilimi: UTC+04.00 (GMT)
İGE: 0.794 yüksek · 1.
Ana havalimanı: Zvartnots Uluslararası Havalimanı
Resmî site www.yerevan.am
Erivan (Ermenice: Երևան, bazen "Երեվան" olarak da yazılır, /ˌjɛrɛˈvɑn/; Osmanlı döneminde Farsça: ﺭﺍﻭﻦ, Revan, Azerice: İrəvan), Ermenistan'ın en büyük şehri ve 1918'den beri başkentidir. Erivan, Ermenistan'ın on ikinci başkentidir.
Erivan MÖ 782 yılında, ülkenin batısında, Ağrı Dağı ovasının en doğusunda ve Hrazdan Nehri'nin geçitlerinin üstünde kurulmuştur. Savaş, talan, yangın ve depremlerle dolu 2500 yıl süren bir tarihe sahiptir. I. Dünya Savaşı'ndan sonra kısa ömürlü Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nin başkenti olmuş ve Ermeni tehcirini yaşayan birçok insan Erivan'a taşınmıştır. 20. yüzyılda Sovyet dönemi boyunca Erivan hızla büyümüştür. Birinci Cumhuriyet sırasında birkaç bin kişilik nüfusa sahip bir köy olan Erivan, yaklaşık 50 yıl sonra Ermenistan'ın kültürel, sanatsal, endüstriyel ve siyasal merkezi konumuna gelmiştir.
Ermenistan ekonomisinin gelişmesiyle Erivan hızla değişmektedir. 2000'li yılların başından itibaren şehrin dört bir köşesinde, birçok yeni alan inşa edilmiştir. Yeni altyapılarıyla (binalar, mahalleler, sokaklar, restoranlar ve diğer mağazalar) Erivan kenti hızla batılılaşarak, 70 yıl süren Sovyet idaresinin izini silmektedir.
2022'de yapılan resmi nüfus sayımına göre Erivan nüfusu 1.092.800'dür. Kentin banliyöleri de dahil olduğu zaman şehrin toplam nüfusu yaklaşık 1.245.700 kişiye ulaşmaktadır (şu anki resmî tahmin), yani Ermenistan nüfusunun %42'si bu şehirde yaşamaktadır. Eurocities ortak üyeleri arasında yer almaktadır.
Etimoloji ve simgeler

Erivan adının kökeni, kent merkezinin yakınındaki Erebuni adlı Urartu kalesinden gelmektedir. Kale, yapıldığı zamanlarda Urartuların en önemli şehirlerinden biri idi, ancak bu kalenin günümüze kalan parçaları sadece yıkıntı halindedir. Harabeleri Erivan'ın on iki ilçesinden biri olan Erebuni'de bulunmaktadır.
Revan, bugün Ermenistan'ın başkenti olan Erivan'a Osmanlı İmparatorluğu zamanında verilen addır. Aynı zamanda bölgede Revan Hanlığı adı verilen bir hanlık da kurulmuştur. Farsça kökenli bir ad olan Revan, giden, yürüyen anlamlarına gelir.
Erivan'ın ana simgesi, Türkiye sınırları içinde bulunan ve açık havada şehrin her tarafından görülebilen Ağrı Dağı'dır.[kaynak belirtilmeli]
Şehrin armasında, Ermenistan armasında olduğu gibi, kafasının üstünde tacı olan bir arslan bulunmaktadır. Bu arma, Kilikya'nın ilk kralı I. Leo tarafından kurulan Kilikya Ermeni Krallığı'nı betimlemektedir. Dünyanın hem doğusu hem de batısında kullanılan bu heraldik sembol, güç ve görkemi simgeleştirmektedir. Bu armada; Leo'nun aslanı, Ruben Hanedanı'nın her kralı gibi taç giyerek, ön-sağ patisinde bir kral asası ve göğsünün üstünde bir Ağrı Dağı deseni ile resmedilmektedir.
27 Eylül 2004'ten beri Erivan, Erebuni-Yerevan adlı kendi marşına sahiptir. Bu marş, Paruir Sevak tarafından yazılmış ve Edgar Hovhannisyan tarafından bestelenmiştir. Bu marş, kenti en iyi betimleyen marş ve bayrağı bulmak amacıyla yapılan bir yarışmada seçilmiştir. Beyaz fonda, ortasında bir aslan ile Erivan arması ve bunun etrafında Ermenistan'ın tarihî on iki başkentini simgeleştiren on iki üçgen bulunan bayrak, Erivan şehrini en iyi betimleyen bayrak olarak seçilmiştir.
Tarih > Antik dönem

Erivan, dünyanın en eski kentlerinden biri olup, MÖ 782 yılında I. Argişti'nin buyruğuna göre bir taşın üstüne çivi yazısı ile kazılan kendi "doğum sertifikası"na sahiptir. Bu yazılar, Kuzey Kafkasya'dan gelen hücumları önlemek için bir askerî kale yapıldığını ve bu kalenin "Erebuni" ("Erivan" adının kökeni) diye adlandırıldığını anlatmaktadır Bununla beraber daha erken işgaller olduğunu ima eden belirtiler bulunmaktadır. Urartuların en güçlü olduğu dönemde bir sulama kanalı ve su deposu kuruldu. Bir yüzyıl sonra, Erebuni'nin terk edilmesini tazmin etmek için kral II. Rusa otuz kilometre kuzeye Teişebaini kalesini yaptırdı. Ardından kent, kuzey ilinin başkenti oldu. Ancak, MÖ 590 yılında şehir Medler ve İskitler tarafından yağmalandı ve yakılıp kül edildi.
Urartular döneminin sonunda devleti idare eden Ervanduni ya da Orontid Hanedanı şehrin yeniden kalkınmasına büyük katkıda bulundu. MÖ 6. yüzyıldan MÖ 4. yüzyıla kadar Ahameniş İmparatorluğu'nun Ermeni ilinin, en önemli merkezlerinden biriydi.
MÖ 4. ile MS 3. yüzyıl arasındaki dönem hakkında bilgi, kanıt ya da tarihî izah bulunmaması nedeniyle, bu dönem Erivan'ın karanlık devri olarak adlandırılmaktadır.
Tarih > Orta Çağ

Orta Çağın başlangıcında (5. ve 6. yüzyıl arası dönem), şehir etkileyici derecede gelişmekteydi. Nitekim Erivan'ın ilk kilisesi olan Aziz Peter ve Paul Kilisesi 5. yüzyılda kurulmuştur (Kilise 1931'de yıkılmıştır). 640'lı yıllar boyunca birçok denemeden sonra, 658 yılında Araplar kenti ele geçirdi. O dönemlerde Erivan, Ağrı Ovasının ekonomik merkezi olan Divin'den sonra bölgenin en önemli şehri sayılıyordu ki bu 11. yüzyıla kadar böyle devam etmiştir. Araplar, özellikle kitlesel din değiştirmeler ile Ermeni nüfusunu asimile etmeye çalıştıysa da, güçlü bir direniş gösteren Ermenilerle uzlaşmak zorunda kaldılar. Bu dönemden sonraki mütevali halifeler Hristiyanlığı hoşgörüp, Ermenilere büyük oranda özerklik vermiştir. 740 yılındaki ayaklanmalara kadar Erivan, barış ve refah dolu bir dönem yaşadı. Bu ayaklanmalarda şehir yağmalandı ve bazı bölgeler yakılıp kül edildi. Bunun sonucunda ileride Ermenistan kralı olacak olan I. Aşot başkanlığında, 850 yılına kadar özerkliğini geri kazanamadı. I. Aşot, "prenslerin prensi" unvanı ile vali olarak Ermenistan'ı idare etmeye başladı. Onun bu göreve başlaması Bagratlı Krallığı'nın başlangıcının bir işaretidir.
920 yılında Doğu Roma İmparatorluğu'nun desteği ile Kral II. Aşot Erivan'ı ve bölgesini krallığa geri verdi. 10. yüzyılda, askerî ve ekonomik gücü nedeniyle Erivan, Doğu Ermenistan'ın başkenti oldu. Kent, 11. yüzyıla kadar Bagratlı Krallığı'nın bir parçasıydı, Büyük Selçuklu Devleti kenti ele geçirmeden önce 1023 yılında Bizanslılara gizlice teklif edildi. 1041'de kralın ölümüyle, Bizans imparatoru V. Mihail Erivan, Ani ve Ağrı Ovasını ele geçirdi. Ancak, Büyük Selçuklu Devletinin bölgeye tekrar taarruz etmesiyle, Bizanslılar Ani şehrine geri çekildi. Selçuklular, Erivan'ı yakıp kül etti, sokaklar cesetlerle dolu olarak şehri kendi hâline bıraktı ve 1064'te bütün krallığın idaresini ele geçirdi. 12. yüzyılda Gürcistan bölgesel bir askerî güç hâline geldi ve Büyük Selçuklu Devleti'ni geri püskürtmek için Ermenilerle birleşmeyi kabul etti. Erivan 1201'de alınarak yeniden inşa edildi ve 21 yıl boyunca bir "altın çağ" yaşadı. 1225'ten itibaren Türkmen ve Moğol istilaları birbirini izledi; bunlar, Erivan halkının Hristiyan olmasına rağmen kenti belirli bir hoşgörüyle yönetti. 1256'da Erivan, Moğol İmparatorluğu'nun dört ulusundan birinin başkenti oldu. 13. yüzyılın sonuna doğru Mahmud Gazan'ın İslam dinine geçmesi ve Moğol göçebeliği, bölgenin gelişiminde duraklamaya neden oldu. Bütün ülke kıtlıktan kırıldı ve insanlar kaçarak Erivan'ı terk ettiler. Birkaç işgalden sonra 1387'de Timur, şehri ve bölgeyi talan ederek harap etti.