Finans
Finansal sistem

Ana madde: Finansal sistem
Ayrıca bakınız: Finansal hizmetler ve Finansal piyasalar
Ana hatlarıyla belirtildiği gibi finansal sistem, bireyler ve hane halkı (kişisel finans), hükûmetler (kamu finansmanı) ve işletmeler (kurumsal finans) arasında gerçekleşen sermaye akışlarından oluşur. Dolayısıyla "Finans", tasarruf sahiplerinden ve yatırımcılardan ihtiyacı olan kuruluşlara para aktarma sürecini inceler. Tasarruf sahiplerinin ve yatırımcıların, verimli bir şekilde kullanılırsa faiz veya temettü elde edebilecekleri paraları vardır. Bireyler, şirketler ve hükûmetler, faaliyetlerini yürütmek için yeterli fona sahip olmadıklarında, borç veya kredi gibi bazı dış kaynaklardan para sağlamak zorundadırlar. Genel olarak, geliri harcamasını aşan bir kuruluş, adil getiri elde etmek için fazla parayı borç verebilir veya yatırım yapabilir. Buna bağlı olarak, geliri harcamasından az olan bir kuruluş sermayesini genellikle iki yoldan biriyle artırabilir:
(i) kredi şeklinde borç alarak (özel kişiler) veya devlet veya şirket tahvillerini satarak; 
(ii) hisse senedi olarak da adlandırılan öz sermaye satan bir şirket tarafından (çeşitli şekillerde olabilir: imtiyazlı hisse senedi veya adi hisse senedi).
Hem tahvillerin hem de hisse senetlerinin sahipleri, kurumsal yatırımcılar (yatırım bankaları ve emeklilik fonları gibi finansal kurumlar) veya özel yatırımcılar veya perakende yatırımcılar olarak adlandırılan özel kişiler olabilir.
Borç verme genellikle banka gibi bir finansal aracı aracılığıyla veya tahvil piyasasında tahvillerin (şirket tahvilleri, devlet tahvilleri veya karşılıklı tahviller) satın alınması yoluyla dolaylı olarak yapılır. Borç veren faiz alır, borç alan borç verenin aldığından daha yüksek bir faiz öder ve finansal aracı krediyi düzenlemek için aradaki farkı kazanır.
Banka birçok borçlu ve borç verenin faaliyetlerini bir araya getirir. Banka, borç verenlerden faiz ödediği mevduatları kabul eder, daha sonra bu mevduatları borçlulara borç verir. Bankalar, farklı büyüklükteki borç alanların ve borç verenlerin faaliyetlerini koordine etmelerine olanak sağlar.
Yatırım genellikle, örneğin bireysel menkul kıymetler veya bir yatırım fonu yoluyla hisse satın alınmasını gerektirir. Hisse senetleri, yukarıda açıklanan "borç finansmanı"ndan farklı olarak, gerekli sermayeyi artırmak amacıyla genellikle şirketler tarafından yatırımcılara "özsermaye finansmanı" şeklinde satılır. Buradaki finansal aracılar yatırım banka'larıdır. Yatırım bankaları ilk yatırımcıları bulur ve menkul kıymetlerin, genellikle hisse senetleri ve tahvillerin listelenmesini kolaylaştırır. Ayrıca, daha sonra ticarete olanak sağlayan menkul kıymet borsalarının yanı sıra bu yatırımların performansını veya riskini yöneten çeşitli hizmet sağlayıcıları da kolaylaştırırlar. Bunlar arasında, genellikle perakende yatırımcılara (özel şahıslar) hizmet veren yatırım fonları, emeklilik fonları, servet yöneticileri ve hisse senedi komisyoncuları yer alır.
Bu ölçekte kurumlar arası ticaret ve yatırım ile fon yönetimine "toptan finansman" adı verilmektedir. Buradaki kurumlar, ilgili ticaretle birlikte sunulan ürünleri, sözlü opsiyonları, takasları ve yapılandırılmış ürünlerin yanı sıra özel finansmanı da kapsayacak şekilde genişletir; bu "finansal mühendislik" doğası gereği matematikseldir ve bu kurumlar o halde "kuantumların" başlıca işverenleridir (aşağıya bakınız). Bu kurumlarda risk yönetimi, düzenleyici sermaye ve uyumluluk önemli roller oynar.