stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Domino

|  Domino    |
| --- | --- |
Oyun: 
 Oyun Süresi: Sınırsız

 Üretici: 


 Oyuncu Sayısı: 2-4:  
 - Zaman: Sınırsız
 Web Site: 

Domino, iki ya da daha çok kişi arasında "pul", "kart", "domino" gibi adlar verilmiş 28 tane dikdörtgen, yassı taşla oynanan bir salon oyunudur. Her taşın bir yüzü enlemesine çizgiyle ikiye ayrılmış ve üzerine sayılar tıpkı zarda olduğu gibi, boş kareyle belirtilen 0-0 'dan 6-6 'ya kadar noktalarla işaretlenmiştir. Oyunda amaç uç sayıları ortak olan taşları eşleştirerek dizmektir. Örnek verilecek olursa, 6-1 taşı ile 1-5 taşı, birler uç uca gelecek biçimde konulur.
Oyun hakkında

Oyuna başlarken taşların yüzleri yere dönük olarak karıştırılır. Oyun iki, en fazla dört oyuncuyla oynanır. Oyuncular "banka" ya da "bahçe" adı verilen takımdan birer taş çeker. En yüksek sayılı taşı çeken oyuncu oyuna başlama hakkını kazanır. Taşlar tekrar karıştırılır ve her oyuncu yedişer taş çeker. Geriye kalan taşlar oyun boyunca birer birer oyuncular tarafından çekilir.
İlk oyuncu taşlarından en yüksek sayıda olanı ya da çiftli taşını yüzü üste gelecek biçimde masaya koyar. İkinci oyuncu bu taşın yanına, taşın iki ucundaki sayılardan biriyle eşleşen taşını yerleştirir. "Çiftler" genelde öbür taşları dik kesecek biçimde konulur ve bazı oyun türlerinde oyuncuya ikinci bir kez oynama hakkı kazandırır. Elinde eşleyecek bir taş olmayan oyuncu uygun bir taş gelinceye kadar bahçeden taş çeker. 
Oyunculardan biri elindeki bütün taşları bitirdiğinde "domino" der ve oyunu kazanmış olur. Diğer oyunculara, ellerinde kalan taşların toplam sayı değeri kadar ceza puanı yazılır. Hiçbir oyuncu elindeki taşı bitirememişse, oyunu elinde en az sayı olan oyuncu kazanır.
Tarihi

3. yüzyıl'da ilk olarak Çin'de oynanmaya başlanan dominonun Avrupa'ya gelişi 18. yüzyıla rastlar. Toplam 28 taşla oynanır. Her oyuncu 7 taşla başlamaktadır. Kalan diğer taşlar Banka'da kalır. Eğer oyuncun elinde, oynayacağı taş yoksa, Banka'dan taş çekebilir. Domino oyunun başlangıcında, elindeki en yüksek çifte taş bulunan oyuncu birinci oynar. Her oyuncu tahtaya (masaya) taş koyarak oyuna katılır. Oyuna yeni taş sadece yerdeki karşılıklı taşa konabilir.
Örneğin, ilk oyuncu 4:1 oynadıysa, sonraki oyuncunun koyacağı, taşın bir yanında 4 ya da 1 bulunması gerekmektedir. Eğer oyuncunun elinde koyabileceğı taş yoksa, Banka'dan taş çekmesi gerekir. Sonra sıradaki oyuncu oynar. Banka'da taş kalmadıysa ve oyuncu oynayamaz'ise sırasını kaçırır. Oyun biter ne zaman ki oyunculardan birisi 7 skor kazanır (skor verililr her kazanılan dönge için). Ne zaman bir oyuncu ya da bir takım kazanırsa 50, 100, 250 veya 500 skor oyun bıter ve skoru yapan oyuncu ya da takım oyunu'da kazanmış olur.
Domino
Lüzinyanlar

| Lüzinyanlar |
| --- | --- |

Ülke: Fransa Krallığı Kudüs Krallığı Kıbrıs Krallığı Kilikya Ermeni Krallığı
Kuruluş: 10. yüzyıl
Kurucu: I. Hugh
Devriliş: 1489
Son hükümdar: III. James
Unvan(lar):  Lüzinyan Lordu  La Marche Kontu  Angoulême Kontu  Kudüs Kralı  Kıbrıs Kralı  Kilikya Kralı 
Lüzinyan Şatosu
Lüzinyanlar, 1192-1489 yılları arasında Kıbrıs'ı yönetmiş olan Fransız asıllı bir hanedandır.
Haçlı Seferleri sırasında büyük bir güç kazanmış ve Doğu Akdeniz'de önemli krallıklar yönetmiştir. Lüzinyanlar, Kudüs Krallığı, Kıbrıs Krallığı ve Kilikya Ermeni Krallığı gibi bölgelerde hüküm sürmüşlerdir.
Lüzinyan Hanedanı'nın en ünlü üyelerinden biri olan Guy de Lusignan, 12. yüzyılın sonunda Kudüs Kralı olmuştur. Kudüs'ü kaybettikten sonra, 1192 yılında Kıbrıs Krallığı'nı kurmuş ve hanedan burada yaklaşık 300 yıl boyunca hüküm sürmüştür. Lüzinyanlar, Kıbrıs'ı bir Haçlı devleti olarak yönetmiş ve adayı Doğu Akdeniz ticaretinin önemli bir merkezi haline getirmişlerdir. Kıbrıs'taki Lüzinyan egemenliği, 1489 yılında Kraliçe Catherine Cornaro'nun adayı Venediklilere devretmesiyle sona ermiştir.
Ayrıca, Lüzinyan ailesinin bir kolu Kilikya Ermeni Krallığı'nı da yönetmiştir. Bu hanedan, Orta Çağ'da Doğu Akdeniz'deki Haçlı ideallerini temsil etmiş ve birçok bölgede kültürel ve siyasi izler bırakmıştır.
Lüzinyanlar, şovalyelik değerleri, Haçlı Seferleri'ndeki rolleri ve Orta Doğu'daki Haçlı devletlerinin kaderindeki etkileriyle tanınırlar.
Halo yörünge

Halo yörünge
Kutup bakış açısı
Ekvatoryal bakış açısı
Güneş-Dünya Lagrange noktalarının kutupsal görünümü. Halo yörüngeleri L1, L2 veya L3'tür (yörüngeler şemada gösterilmemiştir).
Halo yörünge, yörünge mekaniği kapsamındaki üç cisim probleminde L 1, L 2 veya L 3 Lagrange noktalarından biriyle ilişkili olan periyodik ve üç boyutlu bir yörüngedir. Lagrange noktası terimi yalnızca boş uzayda var olduğu kabul edilen bir referans noktası olmasına rağmen, bu noktalarda yer alan cisimler kendine özgü olarak Lissajous yörüngesi veya Halo yörüngesi adı verilen yörüngelerde hareket edebilmektedir. Bu noktalar, iki gezegensel cismin kütleçekimsel olarak birbirine çekilmesi ile ana cismin kendi etrafındaki dönüşünü ifade eden Coriolis etkisi ve özellikle uzay araçlarının yörüngeye yerleştirilmesinde baz alınan merkezkaç kuvveti arasındaki etkileşime benzer bir nitelik taşıdığı düşünülebilir. Halo yörüngeleri, örneğin Güneş – Dünya yörüngesinde dönen uydu sistemi veya Dünya – Ay yörüngesinde dönen uydu sistemi gibi herhangi bir üç cisimli sistemde görülebilir. Her Lagrange noktasında, hem kuzey hem de güney halo yörüngelerinin sürekli "aileleri" bulunur. Halo yörüngeleri kararsız olma eğiliminde olduğundan, bilimsel amaçlara hizmet eden yapay bir uyduyu yörüngede tutmak için iticilerin kullanımı gerekebilmektedir.
Alfred Nobel

| Alfred Bernard Nobel |
| --- | --- |

Doğum: Alfred Bernard Nobel 21 Ekim 1833(1833-10-21) Stokholm, İsveç
Ölüm: 10 Aralık 1896 (63 yaşında) San Remo, İtalya
Defin yeri: Stokholm, İsveç
Ödüller: John Fritz Ödülü
İmza

Alfred Bernhard Nobel (21 Ekim 1833; Stokholm, İsveç – 10 Aralık 1896; San Remo, İtalya), İsveçli kimyager ve mühendistir. Dinamitin mucididir. Vasiyetiyle Nobel Ödülleri'ni başlatmıştır.
Sentetik element nobelyuma onun adı verilmiştir.
Türk-Yunan Mübadele Sözleşmesi

Lozan Sözleşmesi ve Türk ve Yunan Nüfuslarının Mübadelesine İlişkin Sözleşme olarak da bilinen Türk-Yunan Mübadele Sözleşmesi, Türk Kurtuluş Savaşı Batı Cephesi sonrasında, 30 Ocak 1923'te Lozan'da Yunan ve Türk hükûmetleri temsilcileri tarafından imzalanan arasında bir anlaşmadır. Anlaşma, Ortodoks Hristiyanların Türkiye'den Yunanistan'a ve Müslümanların Yunanistan'dan (özellikle ülkenin kuzeyinden) Türkiye'ye eşzamanlı olarak sınır dışı edilmesini sağladı. Bu gönülsüz nüfus transferleri, 1,5 milyon Anadolu Rumu ve 500.000 Yunanistan Müslümanı olmak üzere yaklaşık iki milyon insanı kapsıyordu.
Nüfus mübadelesi

Daha fazla bilgi: Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi
Yunanistan'daki Müslümanlarla ilgili olarak antlaşma, gerçek etnik kökenlerinin dini bağlılıkla yer değiştirdiği Osmanlı 'millet' anlayışını yansıtıyordu. Bu, Yunan Makedonyası ve Epir'den gelen birçok Yunanistanlı Müslümanın Türk olarak sınıflandırıldığı ve pek çoğunun Türkçe konuşamamasına veya çok az Türkçe konuşmasına ve aslında İslam'a dönen Osmanlı döneminden kalma Yunanların soyundan gelmesine rağmen evlerini terk etmek zorunda kaldıkları anlamına geliyordu.
Ayrıca, Kuzeydoğu Anadolu ve Trans Kafkasya bölgesinden İslam'a geçen ve Türk dilini ve ulusal kimliği benimseyen Pontus Rumlarının birçok tarihi vakası, sözleşmenin amaçları doğrultusunda basitçe 'Türkler' olarak sınıflandırıldı. Bununla birlikte, bu Pontus Rum toplumundan çok sayıda kişi, 1828'de Rusların Erzurum ve Gümüşhane'yi işgal etmesinin ardından işgalci güçlere katılarak atalarının Hristiyan Ortodoks inancına geri dönmeden önce, Osmanlı döneminin sonlarına kadar Kripto-Hristiyan olarak kalmış ve daha sonra Rus İmparatorluk Ordusunun geri çekilmesinin ardından Gürcistan'a ve Güney Rusya'ya geri dönmüşlerdir.
Sözleşme, Lozan Antlaşması'nın imzalanmasından sonra Türk hükûmeti tarafından 23 Ağustos 1923'te ve Yunan hükûmeti tarafından 25 Ağustos 1923'te onaylanmıştır. 27 Ocak 1925 tarihinde Milletler Cemiyeti Antlaşmalar Serisinde tescil edilmiştir.
Maddeler

1. madde, Rum Ortodoksların Türkiye'den Yunanistan'a ve Müslümanların Yunanistan'dan Türkiye'ye zorunlu göçünü 1 Mayıs 1923'ten başlamak üzere sağladı.
2. madde, Istanbul şehrinin Rumlarını ve Batı Trakya Müslümanlarını sınır dışı etmekten muaf tuttu.
3. madde, Yunanistan'ı çoktan terk etmiş olan Müslümanların ve Türkiye'yi terk etmiş olan Rum Ortodoksların mübadele kapsamında taşınmış sayılacağını öngördü.
4. madde, mübadelenin Türkiye'de bulunan sağlıklı Rum erkeklerle başlamasını öngördü.
5. madde, anlaşma kapsamında yeri değiştirilen tüm kişilerin mülkiyet haklarını garanti altına aldı.
6. madde, çeşitli suçlardan dolayı tutuklu bulunanların sınır dışı edilmelerine rağmen, cezalarını yeni memleketlerinde çekmelerini şart koştu.
7. madde, yeri değiştirilen her kişiye yeni ülkesinin vatandaşlığını elde etmesini sağladı.
8. madde, taşınabilir mülklerin sahipleriyle birlikte gönderilmesini öngördü.
9. madde, yeri değiştirilen kişilerin geride bıraktıkları taşınmazların elden çıkarılması için karma komisyon kurulmasını öngördü.
10-17. maddeler komisyonun çalışmalarını düzenledi.
18. madde, Yunan ve Türk hükûmetlerini, anlaşmaya uymak için iç mevzuatta gerekli tüm değişiklikleri yapmaya mecbur kıldı.
19. madde, anlaşmanın Türk hükûmeti ile imzalanması planlanan barış anlaşması ile aynı gün yürürlüğe gireceğini öngördü.
Montrö Boğazlar Sözleşmesi

| --- | --- |
21 Temmuz 1936 tarihli Akşam gazetesi
Tür: Çok taraflı sözleşme
İmzalanma: 20 Temmuz 1936 (1936-07-20)
Yer: Montrö, İsviçre
Yürürlük: 9 Kasım 1936 (1936-11-09)
Taraflar:  Birleşik Krallık  Bulgaristan  Fransa  Japonya  Romanya  SSCB  Türkiye  Yugoslavya  Yunanistan  İtalya (2 Mayıs 1938)
Dil: Fransızca
İstanbul Boğazı   Çanakkale Boğazı
Montrö Boğazlar Sözleşmesi, 1936'da imzalanan ve Türkiye'ye İstanbul Boğazı, Çanakkale Boğazı ve Marmara Denizi üzerinde kontrol ve savaş gemilerinin geçişini düzenleme hakkı veren uluslararası sözleşmedir. Sözleşme, Türkiye'ye Boğazlar üzerinde tam kontrol hakkı verir ve barış zamanı sivil gemilerin özgürce geçişini garantiler. Sözleşme, Karadeniz'e kıyısı olmayan ülkelere ait savaş gemilerinin geçişini sınırlar. Sözleşmenin şartları, özellikle Sovyetler Birliği Donanması'na Akdeniz'e erişim hakkı sağlaması yıllar boyunca tartışma konusu olmuştur. 1923'te Lozan Antlaşması ile birlikte imzalanan Boğazlar Sözleşmesi'nin yerine geçmiştir. Bu sözleşmeyle birlikte Uluslararası Boğazlar Komisyonu'nun da görevi sonlanmıştır.
Türkiye, Lozan Antlaşması'yla birlikte imzalanan Boğazlar Sözleşmesi'nin getirdiği kısıtlamalardan dolayı daima endişe içinde olmuştu. Sözleşmenin imzalandığı tarihlerde güncelliğini koruyan silahsızlanma ümitlerine güvenen Türkiye'nin silahlanma yarışının tekrar başlamasıyla duyduğu huzursuzluk giderek artmıştı. Türkiye, duyduğu bu huzursuzluğu ve Boğazlar'ın statüsünde değişiklik yapılması yolundaki teklifini konu ile ilgili imzacı devletlere duyurduğunda farklı kutuplarda yer almaya başlayan bu devletlerin hemen hepsinden ortak bir anlayış görmüştü. İngiliz Dışişleri Bakanlığının 23 Temmuz 1936 tarihli bir notasında konu hakkında şu görüşlere yer verilmiştir: "Türkiye'nin Boğazlar Sözleşmesi'nin değiştirilmesi ile ilgili isteği haklı kabul edilmektedir."
Boğazların statüsü ve gemilerin geçiş rejimi ile her zaman yakından ilgilenen Birleşik Krallık'ın Türkiye'yi desteklemesine paralel olarak Balkan Antantı Daimi Konseyi'nin 4 Mayıs 1936'da Belgrad'da yaptığı toplantıda Türkiye'nin teklifini destekleme kararı alınmıştır. Türkiye'nin girişimi Lozan Boğazlar Sözleşmesi'nin diğer akitleri tarafından da kabul edilince Boğazlar'ın rejimini değiştirecek olan konferans, 22 Haziran 1936'da İsviçre'nin Montrö kentinde toplanmıştır. İki ay süren toplantılardan sonra 20 Temmuz 1936'da Bulgaristan, Fransa, Büyük Britanya, Avustralya, Yunanistan, Japonya, Romanya, Sovyetler Birliği, Yugoslavya ve Türkiye tarafından imzalanan yeni Boğazlar Sözleşmesi ile Türkiye'nin kısıtlanmış hakları iade edilmiş ve boğazlar bölgesinin egemenliği Türkiye'ye geçmiştir. Türkiye daha önce Sovyetler Birliği ile yaptığı saldırmazlık antlaşması uyarınca Sovyetler Birliği'nin de desteği alınmıştır. Sözleşme 9 Kasım 1936'da yürürlüğe girmiş ve Milletler Cemiyeti Sözleşme Serisi'ne 11 Kasım 1936'da kaydedilmiştir. Günümüzde yürürlüktedir.
Maddeleri > Ticari Gemilerin Geçiş Rejimi

Barış zamanında, gündüz ve gece, bayrak ve yük ne olursa olsun, hiçbir işlem (formalite) - sağlık denetimi hariç - olmaksızın Boğazlar'dan geçiş ve gidiş-geliş (ulaşım) tam özgürlüğünden yararlanacaklardır. Girişe yakın bir yerde kimlik gösterirler.
Savaş zamanında Türkiye, savaşan değil ise bayrak ve yük ne olursa olsun Boğazlar'dan geçiş ve gidiş-geliş (ulaşım) özgürlüğünden yararlanacaklardır. Kılavuzluk ve yedekçilik (römorkörcülük) isteğe bağlı kalmaktadır.
Savaş zamanında Türkiye savaşta ise, Türkiye ile savaşta olan bir ülkeye bağlı olmayan ticaret gemileri, düşmana hiçbir biçimde yardım etmemek koşuluyla Boğazlar'da geçiş ve gidiş-geliş (ulaşım) özgürlüğünden yararlanacaklardır. Bu gemiler Boğazlar'a gündüz girecekler ve geçiş, her seferinde Türk makamlarınca gösterilecek yoldan yapılacaktır.
Türkiye'nin kendisini pek yakın bir savaş tehlikesi tehdidi karşısında sayması durumunda, Boğazlar'dan geçiş ve gidiş-geliş (ulaşım) tam özgürlüğünden yararlanacaklardır; ancak gemilerin Boğazlar'a gündüz girmeleri ve geçişin her seferinde Türk makamlarınca gösterilen yoldan yapılması gerekecektir. Kılavuzluk, bir durumda zorunlu kılınabilecek; ancak ücrete bağlı olmayacaktır.
Maddeleri > Savaş Gemilerinin Tâbi Olacağı Yaptırımlar ve Geçiş Rejimi > 1. Barış Zamanı

Karadeniz'e kıyısı olan devletler, bu deniz dışında yaptırdıkları ya da satın aldıkları denizaltılarını, tezgâha koyuştan ya da satın alıştan Türkiye'ye vaktinde haber verilmişse, deniz üslerine katılmak üzere Boğazlar'dan geçirme hakkına sahip olacaklardır. Söz edilen devletlerin denizaltıları, bu konuda Türkiye'ye ayrıntılı bilgiler vaktinde verilmek koşuluyla, bu deniz dışındaki tezgâhlarda onarılmak üzere de Boğazlar'dan geçebileceklerdir. Gerek birinci gerek ikinci durumda, denizaltıların gündüz ve su üstünden gitmeleri ve Boğazlar'dan tek başlarına geçmeleri gerekecektir.
Savaş gemilerinin Boğazlar'dan geçmesi için, Türk Hükûmeti'ne diplomasi yoluyla bir ön bildirimde bulunulması gerekecektir. Bu ön bildirimin olağan süresi sekiz gün olacaktır; ancak, Karadeniz kıyıdaşı olmayan devletler için bu süre on beş gündür.
Boğazlar'dan geçişte bulunabilecek bütün yabancı deniz kuvvetlerinin en yüksek toplam tonajı 15.000 tonu aşmayacaktır.
Herhangi bir anda, Karadeniz'in en güçlü donanmasının (filosunun) tonajı sözleşmenin imzalanması tarihinde bu denizde en güçlü olan donanmanın (filonun) tonajını en az 10.000 ton aşarsa diğer kıyıdaş ülkeler Karadeniz donanmalarının tonajlarını en çok 45.000 tona varıncaya değin arttırabilirler. Bu amaçla, kıyıdaş her Devlet, Türk Hükûmetine, her yılın 1 Ocak ve 1 Temmuz tarihlerinde, Karadeniz'deki donanmasının (filosunun) toplam tonajını bildirecektir; Türk Hükûmeti de, bu bilgiyi, kıyıdaş olmayan diğer devletlerle Milletler Cemiyeti nezdinde paylaşacaktır.
Bununla birlikte, Karadeniz kıyıdaşı olmayan bir ya da birkaç Devlet, bu denize, insancıl bir amaçla deniz kuvvetleri göndermek isterlerse, bu kuvvetin toplamı hiçbir varsayımda 8.000 tonu aşamaz.
Karadeniz'de bulunmalarının amacı ne olursa olsun, kıyıdaş olmayan devletlerin savaş gemileri bu denizde yirmi-bir günden çok kalamayacaklardır.
Maddeleri > Savaş Gemilerinin Tâbi Olacağı Yaptırımlar ve Geçiş Rejimi > 2. Savaş Zamanı

Savaş zamanında, Türkiye savaşan değilse, Kıyıdaş savaşan devletlerin savaş gemileri yukarıda belirtilen koşullar içinde, Boğazlar'da tam bir geçiş ve gidiş-geliş (ulaşım) özgürlüğünden yararlanacaklardır. Lakin kıyıdaş olmayan savaşan devletin savaş gemileri boğazlardan geçemez.
Saldırıya uğramış bir Devlete ve Türkiye'yi bağlayan bir karşılıklı yardım antlaşması gereğince yapılan yardım durumları dışında savaşan herhangi bir Devletin savaş gemilerinin Boğazlar'dan geçmesi yasak olacaktır.
Karadeniz'e kıyıdaş olan ya da olmayan devletlere ait olup da bağlama limanlarından ayrılmış bulunan savaş gemileri, kendi limanlarına gitmek maksadıyla boğaz geçişi yapabilirler.
Savaşan devletlerin savaş gemilerinin Boğazlar'da herhangi bir el koymaya girişmeleri, denetleme (ziyaret) hakkı uygulamaları ve başka herhangi bir düşmanca eylemde bulunmaları yasaktır.
Savaş zamanında, Türkiye savaşan ise, savaş gemilerinin geçişi konusunda Türk Hükûmeti tümüyle dilediği gibi davranabilecektir.
Türkiye kendisini pek yakın bir savaş tehlikesi tehdidi karşısında sayarsa, Türkiye savaş durumu geçiş rejimini uygulamaya başlayacak ancak; Milletler Cemiyeti Konseyi Türkiye'nin aldığı önlemleri 3'te 2 çoğunlukla haklı bulmazsa Türkiye bu önlemlerini geri almak zorunda kalacaktır.
Maddeleri > Uçaklar

Sivil uçakların Akdeniz ile Karadeniz arasında geçişini sağlamak amacıyla, Türk Hükûmeti, Boğazların yasak bölgeleri dışında, bu geçişe ayrılmış hava yollarını gösterecektir; sivil uçaklar, Türk Hükûmetine, ara sıra (tarifesiz) yapılan uçuşlar için üç gün öncesinden bir ön bildirim ile, düzenli (tarifeli) servis uçuşları için geçiş tarihlerini belirten genel bir ön-bildirimde bulunarak, bu yolları kullanabileceklerdir.
Öte yandan, Boğazların yeniden askerleştirilmiş olmasına bakılmaksızın, Türk Hükûmeti, yine de Türkiye'de yürürlükte olan hava ulaşımı yönetim kuralları uyarınca, Avrupa ile Asya arasında Türk ülkesi üzerinden uçmalarına izin verilmiş olan sivil uçaklara, tam bir güvenlik içinde geçmeleri için gerekli kolaylıkları sağlayacaktır. Bir uçuş izninin verilmiş olduğu durumlarda, Boğazlar bölgesinde izlenecek yol belirli dönemlerde gösterilecektir.
Maddeleri > Genel Hükümler

Boğazlar kayıtsız şartsız Türkiye Cumhuriyeti'ne bırakılacak, tahkimat yapmak hakkı tanınacaktır.
Türk Hükûmeti, sözleşmenin, savaş gemilerinin Boğazlar'dan geçişine ilişkin her hükmünün yürütülmesine göz kulak olacaktır.
Fesih şartları

Sözleşmenin süresi, yürürlüğe giriş tarihinden başlayarak, 20 yıl sürecektir. Bununla birlikte, sözleşmenin 1. maddesinde doğrulanan geçiş ve gidiş-geliş (ulaşım) özgürlüğü ilkesinin sonsuz bir süresi olacaktır.
20 Temmuz 1956'da sözleşmenin süresi bitmiş, sözleşmeyi imzalayan devletler Montrö Boğazlar Sözleşmesi'ni değiştirmek için girişimlerde bulunmuşlar ancak başarılı olamamışlardır.
Uluslararası Deniz Hukuku kuralları ve fesih şartlarında da belirtildiği gibi gemilerin uğraksız geçiş (transit değildir) hakkı gereği sözleşmenin değişmesi durumunda dahi, sözleşmenin I sayılı Ek'i değişmedikçe Türk Boğazları'ndan geçecek hiçbir gemiden zorunlu olarak, sözleşmenin I sayılı Ek'inde öngörülen vergilerden ve harçlardan başka ücret talep edilemeyecektir.
İstanbul Boğazı
Tunus Krallığı

Tunus Krallığı (Arapça: El -Mamlka et-Tūnsīya), Tunus'un bağımsızlığından sonra 20 Mart 1956'da kurulan ve 25 Temmuz 1957'de cumhuriyetin ilanına kadar süren kısa ömürlü bir krallıktı.
Kuruluşundan öncesindeki durum

1954'te Tunus'ta rahatsızlıklar ortaya çıktı. Bu rahatsızlıklar sonucunda Tunus işçi sendikaları ve Arap Birliği tarafından desteklenen Habib Burgiba liderliğindeki Yeni Düstur Partisi ile Fransa arasında özerklik görüşmeleri yapıldı. 1955 yılının Nisan ayında kabul edilen sözleşme ile Fransa, ordu ve dışişleri kontrolünü elinde bulundurduğu, diğer işleri özerk yönetime devrettiğini kabul ediyordu. Bu özerklik anlaşması bir sonraki yıl yürürlüğe sokulacaktı. Ancak anlaşma Yeni Düstur Partisi'ni böler. Salah ben Yusuf liderliğindeki partililer Habib Burgiba'nın Yeni Düstur Partisi'ni ılımlılaştırdığını düşünüyordu. Bu karşı çıkış onların sonu oldu ve Salah ben Yusuf Mısır'a kaçmak zorunda kaldı.
Kuruluşu

Fransa, Cezayir meselesi yüzünden Fas ve Tunus'ta etkisini azalttı. Tunus halkı kamuoyu baskısı ile Habib Burgiba'yı bağımsızlık konusunda sıkıştırıyordu. Tunus'ta bulunan Fransız yerleşimcilerin ısrarlarına rağmen Fransa, Tunus'un bağımsızlığını kabul etmiştir. 20 Mart 1956'da Tunus tam egemenliğini elde etti. Temmuz ayında Tunus'un Birleşmiş Milletler'e üyelik başvurusu kabul edildi.
Fransa, Tunus'u bağımsızlığını tanırken Osmanlı döneminden beri var olan "Bey"lik kurumunun yanında anayasal monarşinin tesis edilmesini istiyordu. Dönemin "Bey"i VIII. Muhammed Amin Bey, önceki "Bey" ve popüler bir milliyetçi olan VII. Muhammed Münsif Bey'in aksine Fransızlara daha ılımlıydı.
Yıkılışı

İlk seçimler 25 Mart 1956'da yapıldı. Monarşi karşıtı Habib Burgiba'nın partisi Yeni Düstur Partisi, birinci parti oldu. 25 Temmuz 1957'de monarşi kaldırıldı ve Tunus Cumhuriyeti ilan edildi. Kurul daha sonra Habib Burgiba'yı ilk başkan olarak seçti.
Hong kardeşler

| Hong kardeşler |
| --- | --- |
Doğum: Hong Jung-eun 1974 (49-50 yaşında) Hong Mi-ran 1977 (46-47 yaşında) Güney Kore
Meslek: Yazar
Etkin yıllar: 2005-günümüz
Ajans: Studio Dragon (2017'den beri)

| Hong kardeşler |
| --- | --- |
Hangıl: 홍정은
Hanja: 洪貞恩
Latin harfleriyle yazımı: Hong Jeong-eun
McCune-Reischauer: Hong Chŏngŭn
| Hong kardeşler |
| --- | --- |
Hangıl: 홍미란
Hanja: 洪美蘭
Latin harfleriyle yazımı: Hong Mi-ran
McCune-Reischauer: Hong Miran
Hong Jung-eun (d. 1974)  ve Hong Mi-ran (d. 1977), daha çok Hong kardeşler (Korece: 홍자매; Hanja: 洪姊妹; RR: Hong Jamae), olarak tanınan Studio Dragon ile anlaşmalı Güney Koreli yazarlar. Birlikte My Girl (2005), You're Beautiful (2009), My Girlfriend Is a Nine-Tailed Fox (2010), The Greatest Love (2011), Master's Sun (2013), Hwayugi (2018) ve Hotel del Luna (2019) gibi birçok popüler diziyi yazmışlardır.
Ödülleri

2011 MBC Drama Ödülleri: Yılın yazarı (The Greatest Love)
Canibeg
Kişiliği ve popüler kültürdeki yeri

Muinü'd-Din Natanzî'nin İskender Anonimi'nin elyazmasında Canibeg'ten camiler ve medreseler yaptıran, ülkesine din adamları getirten, ilim ve İslamı yaymak konusunda yoğun faaliyet gösteren bir hükümdar olarak bahsetmiştir. Tarihi kayıtlara bakıldığında Canibeg Han İslam dinini yaşatmak ve geliştirmek için birçok tesis inşa ettirirken, kütüphane ve eczane gibi yapılarda inşa ettirmiştir. Onun döneminde başkent Saray Berke'ye gelen alimler sayesinde tıp ve astronomi konuları başta olmak üzere çeşitli bilim dallarında eserler yayımlanmıştır.
2012 yılı Rus yapımı "The Horde" adlı filmde Canibeg Han dönemi işlenmiştir. Filmde Kiev ve Moskova Metropoliti Alexius'un Canibeg Han'ın annesi Taytuğlu Hatun'u körlükten kurtarması, bu sayede de Canibeg'in Moskova'ya saldırmaktan vazgeçmesi kurgusal olarak anlatılmıştır.
Metropolit Alexius, Canibeg'in annesi Taytuğlu Hanımın körlüğünü iyileştirirken, Yakov Kapkov (1816-54)
Alem-i Nisvan

| --- | --- |
"Alem ve Nisvan" dergisinin kapağı  (1906-1912)
Editör: Şefika Gaspıralı
Kategoriler: Dergi
Sıklık: Haftalık
Yayımcı: İsmail Gaspıralı, Şefika Gaspıralı
Ücretli abonelik: Dört aylığı bir ruble
Kurucu: İsmail Gaspıralı
Kuruluş yılı: 1906
İlk sayı: 3 Mart 1906 (118 yıl önce) (1906-03-03)
Ülke: Rus İmparatorluğu
Yer: Bahçesaray
Dil: Kırım Tatarca
Alem-i Nisvan (Kırım Tatarca: Alem-i Nisvan, Arapça: عالم نسوان, Rusça: Алем-и Нисван) dünyadaki ilk Türk-Müslüman kadın dergisidir. "Kadınlar Dünyası" anlamına gelir. Arap alfabesini kullanarak Kırım Tatar dilinde 1906-1912 arasında Kırım'da basılmıştır. Baş Editörlüğünü, Şefika Gaspıralı (Gasprinskaya) (1886-1973) yapmıştır.