stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Voynich el yazması

| Voynich el yazması |
| --- | --- |
Beinecke Nadir Kitaplar ve El Yazmaları Kütüphanesi, Yale Üniversitesi
Sayfa 32'deki bir çiçek illüstrasyonu
Diğer ad(lar): Beinecke MS 408
Tür: el yazması kitap
Tarih: bilinmiyor, parşömen 15. yüzyıl başları
Menşei: belki İtalya
Dil(ler): bilinmiyor belki doğal veya Yapay dil Latince ve Yüksek Almanca'da çok az miktarda kelime bulundu 
Kâtip: bilinmiyor
Yazar: bilinmiyor önerildi: Roger Bacon, Wilfrid Voynich'in kendisi Jakub Sinapius of Tepenec, Athanasius Kircher, Raphael Mnishovsky, Antonio Averlino Filarete, Cornelis Drebbel, Anthony Ascham etc.
Derleyen: bilinmiyor
Talep eden: bilinmiyor
Adanan: bilinmiyor
Malzeme: Vellum
Boyut: ≈ 23.5 cm × 16.2 cm x 5 cm
Biçim: sayfa gövdesinde tek sütun şeklinde, sağdan hafif girintili kenar boşluğu, paragraf ayraçları ve genellikle sol kenarda yıldızlar.  İllüstrasyonlarla ilgili bazı kısımlar için diyagramlar veya işaretler. El yazması katlanabilir kısımlar içeriyor
Durum: kısmi olarak hasarlı ve tamamlanmamış; 272 sayfadan 240'ı bulundu (≈ 88%) yani 20 tabakadan 18'i bulundu (272 sayfa ve 20 tabaka tahmini en küçük sayıdır ve > 170.000 harf içerir)
Yazı türü: bilinmiyor belki icat edildi  çok az miktarda Latin el yazısı
Konu(lar): bitkisel, astronomik, Balneoterapi, kozmolojik ve farmakolojik bölümler + yemek tarifleri içeren bölüm
İlaveler: -
Nüsha(lar): Baresch'in Roma'daki Kircher'e iki kez gönderdiği iki el yazması kopyası
Muhafaza eden: ? → Rudolf II, Holy Roman Emperor → Jakub of Tepenec → Georg Baresch → Athanasius Kircher (kopyalar) → Jan Marek Marci (Joannes Marcus Marci) → Prag'daki Charles Üniversitesinin rektörü→ Athanasius Kircher → Pieter Jan Beckx → Wilfrid Voynich → Ethel Voynich → Anne Nill → Hans Peter Kraus → Yale
Erişim numarası: MS 408
Diğer: çözülmemiş veya deşifre edilmemiş kriptografi davası
Voynich el yazması, bilinmeyen bir yazı sistemiyle elle yazılmış resimli bir kitap. Üzerine yazıldığı parşömen, 15. yüzyılın başlarına (1404-1438) kadar karbon tarihlidir ve İtalya'da İtalyan Rönesansı sırasında oluşturulduğu tahmin edilmektedir. El yazması ismini, 1912 yılında varlığını ortaya çıkaran Wilfrid M. Voynich adındaki Polonyalı sahaftan almıştır. 240 sayfadır ancak bazı sayfaların eksik olduğu düşünülmektedir. Metin soldan sağa yazılmıştır, sayfaların çoğunda çizimler veya diyagramlar bulunur. Bazı sayfalar katlanabilir sayfalardır.
Voynich el yazması, hem I. Dünya Savaşı hem de II . Dünya Savaşı'ndan Amerikan ve İngiliz kod kırıcılar da dahil olmak üzere birçok profesyonel ve amatör kriptograf tarafından incelenmiştir. El yazması hiçbir zaman belirgin bir şekilde deşifre edilmedi, anlam ve kökeninin gizemi, popüler hayal gücünü heyecanlandırdı, roman ve spekülasyonların öznesi haline geldi. Son yüz yılda önerilen hipotezlerin hiçbiri bağımsız olarak doğrulanmamıştır. 1969'da Voynich el yazması Hans P. Kraus tarafından Yale Üniversitesi'nin Beinecke Nadir Kitaplar ve El Yazmaları Kütüphanesi'ne bağışlandı.
Açıklama > Kodikoloji

Kodikoloji veya fiziksel özellikleri araştırmacılar tarafından incelenmiştir. El yazması 23,5 cm x 16,5 cm x 5 cm ölçülerinde, yüzlerce vellum sayfa 18 kağıt tabakasında toplanmıştır. Toplam sayfa sayısı 240 civarındadır, ancak tam sayı, el yazmasının olağandışı katlanmalarının nasıl sayıldığına bağlıdır.  Tabakalar çeşitli yerlerde 1400'lü yıllarla tutarlı rakamlar kullanılarak 1'den 20'ye kadar numaralandırılmıştır, her arkalı-önlü (sağ) sayfanın sağ üst köşesi, daha geç bir dönemin rakamları kullanılarak 1'den 116'ya kadar numaralandırılmıştır. Kağıt tabakaları ve sayfalardaki çeşitli numaralandırma boşluklarından hareketle el yazmasının 20 tabakada toplanmış en az 272 sayfa olduğu tahmin edilmiştir. Wilfrid Voynich 1912'de el yazmasını aldığında bir kısmı zaten eksiktir. Kitabın katlı sayfalarının çoğunun tarihin çeşitli noktalarında yeniden düzenlendiğine ve orijinal sayfa sırasının bugünkünden oldukça farklı olabileceğine dair güçlü kanıtlar var.
Açıklama > Parşömen, kapaklar ve ciltleme

El yazmasının çeşitli parçalarından alınan örneklerin radyokarbon tarihlemesi 2009 yılında Arizona Üniversitesi'nde yapıldı. Sonuçlar test edilen tüm numuneler için tutarlıydı ve parşömen için 1404 ve 1438 arasında bir tarih gösterdi. 2014 yılında yapılan protein testi, parşömenin buzağı derisinden yapıldığını ve multispektral analiz, el yazmasının oluşturulmasından önce yazılmamış olduğunu gösterdi. Parşömen özenle oluşturuldu, ancak eksiklikler var ve kalite en iyi ihtimalle ortalama olarak değerlendirildi. Parşömen "en az on dört veya on beş tam dana derisinden" hazırlanmıştır.
Bazı folyolar, (42 ve 47 folyoları gibi) normal parşömen kalınlığından daha kalındır.
Keçi derisi ciltleri ve kapakları kitabın orijinali değil, Roma kolejinin el yazmasına sahip olduğu zamana tarihlenmektedir. El yazmasının şu anki yaprak sıralamasında ilk ve son yapraklarına böcek delikleri mevcuttur, kapak iç kenarlarlarındaki renk değişikliği tabaklanmış deriye işaret eder.
Açıklama > Mürekkep

Birçok sayfa, boya ile boyanmış önemli çizimler veya grafikler içerir. Polarize ışık mikroskobu (PLM) kullanılarak yapılan modern analize dayanarak, metin ve figür anahatları için bir tüy kalem ve demir mazı mürekkebinin kullanıldığı belirlenmiştir; renkli boya figürlere (kaba bir şekilde) muhtemelen daha sonraki bir tarihte uygulandı. Çizimler, metin, sayfa ve tabaka numaralarındaki mürekkep benzer mikroskopik özelliklere sahiptir. 2009 yılında yapılan enerji dağıtıcı X-ışını spektroskopisi (EDS), mürekkeplerin önemli miktarda demir, kükürt, potasyum, kalsiyum, karbon, eser miktarda bakır ve bazen de çinko içerdiğini ortaya çıkarmıştır. EDS, kurşun varlığını göstermezken, X ışını kristalografisi (XRD) test edilen örneklerden birinde potasyum kurşun oksit, potasyum hidrojen sülfat ve syngenite tanımladı. Çizim mürekkepleri ve metin mürekkepleri arasındaki benzerlik eşzamanlı yapıldığını ortaya koydu.
Açıklama > Boya

El yazmasının mavi, beyaz, kızıl-kahve ve yeşil boyaları PLM, XRD, EDS ve taramalı elektron mikroskopisi (SEM) kullanılarak analiz edilmiştir. Mavi boya, az miktarda bakır oksit cuprite ile öğütülmüş azurit olduğunu kanıtladı. Beyaz boya muhtemelen yumurta beyazı ve kalsiyum karbonatın bir karışımıdır, yeşil boya ise denenmiş olarak bakır ve bakır-klorür reçine ile karakterize edilir; kristal malzeme atasamit veya başka bir bakır-klorür bileşiği olabilir. Kızıl-kahve boya analizi, kristal fazlar hematit ve demir sülfürlü kırmızı bir aşı boyası olduğunu gösterdi. Kızıl-kahve boyada muhtemelen az miktarda kurşun sülfür ve palmierit mevcuttu. Pigmentlerin ucuz olduğu düşünülmüştür.
Açıklama > Rötuş

Campinas Üniversitesi'nden bilgisayar bilimcisi Jorge Stolfi, metnin ve çizimlerin bir kısmının, daha eski bir el yazısı üzerinde daha koyu mürekkep kullanarak rötuşlandığını açığa çıkardı. Bunun kanıtı çeşitli yapraklarda görülebilir, örneğin f1r, f3v, f26v, f57v, f67r2, f71r, f72v1, f72v3 ve f73r .
Açıklama > Metin

El yazmasındaki her sayfa çoğunlukla tanımlanamayan bir dilde metin içerir, ancak bazılarında Latin alfabesinde yabancı yazılar bulunur. 240 sayfalık el yazmasındaki metnin büyük kısmı, soldan sağa doğru bilinmeyen bir el yazısıyla yazılmıştır. Harflerin çoğu bir veya iki basit kalem darbesinden oluşur. Belirli harflerin farklı olup olmadığı konusunda anlaşmazlıklar vardır, ancak 20-25 Harflik bir el yazısı neredeyse tüm metni açıklar; istisnalar, yalnızca bir veya iki kez oluşan birkaç düzine karakterdir. Belirgin bir noktalama işareti yoktur.
Metnin çoğu, sayfanın gövdesindeki tek bir sütunda, hafifçe düzensiz sağ kenar boşluğu ve paragraf bölümleriyle, bazense sol kenar boşluğunda yıldızlar ile yazılmıştır. Diğer metinler ise grafiklerde veya illüstrasyonlarla ilişkili etiketler olarak bulunur. Belgenin herhangi bir yerinde hata veya düzeltme belirtisi yoktur. El yazısı darbeleri akıcı birşekilde yazılmıştır ve sembollerin şifrelenmediği izlenimini verir; harfler kodlanarak değil, duraksanmadan akıcı şekilde yazılmıştır.
Açıklama > Metin > Yabancı yazı

El yazmasındaki kelimelerin sadece birkaç tanesinin bilinmeyen bir el yazısıyla yazıldığı düşünülmektedir:
f1r : Bilinmeyen el yazısındaki harflere paralel olarak sağ kenar boşluğundaki Latin harfleri dizisi, aynı zamanda alt kenar boşluğunda "Jacobj à Tepenece"'nin artık okunamayan imzası da bulunuyor.
f17r : Latin alfabesinde üst kenar boşluğunda bir yazı satırı.
f70v – f73v : Astronomik bölümdeki astrolojik diyagram serisi, Latin alfabesinde yazılan 10 ayın (Mart'tan Aralık'a kadar) adlarına sahiptir ve Fransa, kuzeybatı İtalya veya İber Yarımadası'nın Orta Çağ dillerini düşündüren yazımdır.
f66r : Sol alt köşede çıplak bir adamın çizimi yakınındaki az sayıda kelime "der musz del" olarak okundu (Yüksek Almancada "bir dulun payı").
f116v : Bilinmeyen el yazısındaki iki sözcük dışında, Latin el yazısında yazılmış oldukça bozuk dört satır vardır. Latin el yazısındaki kelimeler bilinmeyen dilin özellikleriyle çarpıtılmış gibi görünüyor. Yazı, 14. ve 15. yüzyılların sonlarındaki Avrupa alfabelerine benziyor, ancak kelimeler herhangi bir dilde anlamlı görünmüyor.
Latin alfabesinin bu kısımlarının orijinal metnin bir parçası olup olmadığı veya daha sonra eklenilip eklenilmediği bilinmemektedir.
Açıklama > Metin > Transkripsiyon

Kriptanalize yardımcı olmak için Voynich yazı karakerlerini Latin yazı karakterleriyle eşitleyen Genişletilebilir Voynich Alfabesi (EVA) gibi çeşitli transkripsiyon alfabeleri oluşturulmuştur. İlk büyük girişim, 1940'larda kriptograf William F. Friedman tarafından yönetilen "İlk Çalışma Grubu"(FSG) tarafından oluşturuldu ve burada makine tarafından okunabilir hale getirmek için el yazmasının her satırının transkripsiyonu bir IBM punch kartına kopyalandı.
Açıklama > Metin > İstatistiksel kalıplar

Metin 170.000'den fazla karakterden oluşur; metin farklı uzunluklarda yaklaşık 35.000 "kelime" veya "kelime jetonları" içerir; Bu kelimelerin 8.114'ü benzersiz "kelime türleri" olarak kabul edilir. Bu kelimelerin yapısı bir tür fonolojik veya ortografik yasaları takip ediyor gibi görünmektedir; örneğin, bazı harflerin her kelimede görünmesi gerekir, bazı harfler asla başkalarını takip etmez veya bazıları ikileme ya da üçleme şeklinde olabilir, ancak diğerleri olmayabilir. Harflerin kelimeler içindeki dağılımı da oldukça tuhaftır: Bazı harfler sadece bir kelimenin başında, bazıları sadece sonunda ve bazıları da her zaman orta bölümde bulunur.
Stephan Vonfelt, harflerin dağılımının istatistiksel özelliklerini ve korelasyonlarını (ritmik rezonans, alliterasyon veya assonance olarak belirsiz bir şekilde karakterize edilebilen özellikler) inceledi ve bu bağlamda Voynichese'nin(Voyniççe) Avrupa dillerinden ziyade Shiji'deki Mandarin Çincesi pinyin metnine daha benzer olduğunu buldu.  
Pratikte hiçbir kelimenin ikiden az veya ondan fazla harfi yoktur. Bazı kelimeler yalnızca belirli bölümlerde veya yalnızca birkaç sayfada oluşur; diğerleri el yazması boyunca ortaya çıkar. Şekillere iliştirilmiş bin kadar etiket arasında çok az tekrar vardır. Aynı ortak kelimenin arka arkaya üç defa göründüğü durumlar vardır  (Zipf yasasına bakınız). Sadece bir harfle farklılık gösteren kelimeler, alışılmadık sıklıkta tekrarlanır ve tek alfabe deşifrelemeleri gevezelik-benzeri metne yol açar. 1962'de kriptanalist Elizebeth Friedman bu tür girişimleri "hayal kırıklığına uğratmaya mahkûm" olarak nitelendirdi.
Açıklama > İllüstrasyonlar

illüstrasyonlar, metnin kendisi okunamadığı için, geleneksel olarak el yazmasını altı farklı bölüme ayırmak için kullanılır. Son bölüm hariç, her bölüm farklı stiller ve konuyu anlatan illüstrasyonlarla belirgin olarak bölümlendirilmiştir.(sadece son bölümde sol tarafta küçük yıldız çizimleri vardır). Bölümler ve geleneksel isimleri şunlardır:
Bitkisel, 112 yaprak: Her sayfa, zamanın Avrupa bitkilerine özgü bir veya iki bitki ve birkaç paragraf metne sahiptir. Bu çizimlerin bazı kısımları "Farmasötik" bölümünde görülen eskizlerin daha büyük ve daha temiz kopyalarıdır. Tasvir edilen bitkilerin hiçbiri kesin olarak tanımlanamaz.
Astronomik, 21 yaprak: Astronomi veya astrolojiyi düşündüren, bazıları güneş, ay ve yıldızlar içeren dairesel diyagramlar içerir. 12 diagramdan oluşan bir dizi geleneksel astrolojik sembollere sahiptir, Bu sembollerin her biri iki veya daha fazla eşmerkezli bantta düzenlenmiş 30 kadın figürüne eşlik eder. Kadınların çoğu en azından kısmen çıplaktır ve her biri etiketli yıldız gibi görünen bir nesneyi tutarlar. Yıldız bir tür kordon ile kola bağlanmış olarak gösterilir. Bu bölümün son iki sayfası kayıptır (Kova ve Oğlak). Koç ve Boğa, her biri 15 kadın ve 15 yıldızdan oluşan dört eş şemaya ayrılır. Bu diyagramlardan bazıları katlama sayfalarındadır.
Balneolojik, 20 yaprak: Figürler serpiştirilmiş yoğun sürekli bir metindir. bazıları taç giymiş küçük çıplak kadınlar, havuzlarda veya ayrıntılı bir boru ağıyla bağlanmış küvetlerde banyo yapıyor. 78 (sol) ve 81 (sağ) yaprağındaki sayfalarda, su bir sayfadan diğerine akacak şekilde bir tasarım oluşturulmuştur
Kozmolojik, 13 yaprak: Daha dairesel diyagramlar, ancak belirsiz bir doğaya sahipler. Bu bölüm katlamalı sayfalar içerir; bunlardan biri genellikle Rosettes folyo olarak adlandırılan altı sayfadan oluşur. "geçit" ile bağlanan, kaleler içeren dokuz "ada" veya "rozet" içeren bir haritadır. Bir yanardağ olabileceği düşünülmektedir.
Farmasötik, 34 yaprak: İzole bitki parçaları (kökler, yapraklar, vb.) Birçok etiketli çizim, dünyeviden fantastiğe kadar değişen tarzda eczacı kavanozlarına benzeyen nesneler ve birkaç metin paragrafı içerir.
Tarifler, 22 yaprak: Her biri sol kenarda bir yıldızla işaretlenmiş birçok kısa paragrafa ayrılmış tam metin sayfaları.
Açıklama > Amaç

El yazmasının hayatta kalan yapraklarının verdiği genel izlenim, bir farmakopeye hizmet ettiğidir veya Orta Çağ ya da erken modern tıptaki konuları ele almaktır. Bununla birlikte, çizimlerin şaşırtıcı ayrıntıları kitabın kökeni, metninin içeriği ve amacıyla ilgili birçok teoriyi körüklemiştir.
Kitabın ilk bölümü neredeyse kesinlikle bitkiseldir, ancak gerçek örneklerle veya çağdaş bitkilerin stilize çizimleriyle bitkileri tanımlama girişimleri başarısız olmuştur. Bitki çizimlerinden sadece birkaçı yabani bir hercai menekşe ve baldırı kara otu'na büyük ölçüde benzemektedir. Farmakolojik eskizlerle eşleşen bitkisel resimler, bunların temiz kopyaları gibi görünüyor. Aslında, bitkisel bölümdeki bitki çizimlerinin birçoğu kompozit(karma) görünmektedir: bir türün kökleri, başka bir türün çiçekleriyle ve yine bir başka türün yapraklarıyla birleştirilmiştir.
El yazmasının yazıldığı dönemlerde astrolojik inanışlar, bitki toplama, kan alma ve diğer tıbbi prosedürlerde sıklıkla belirgin bir rol oynamıştır. Ancak bu yorum, belirgin Zodyak sembolleri ve muhtemelen klasik gezegenleri gösteren bir diyagram dışında spekülatiftir.
Tarih > Mülkiyet zaman çizelgesi

Voynich el yazmasının mülkiyet zaman çizelgesi aşağıda verilmiştir. Yaratıldığı zaman, parşömenin karbon tarihlemesine dayanarak yeşil (1400'lerin başı) renkte gösterilmiştir Mülkiyeti bilinmeyen dönemler beyaz renkle gösterilir. 17. yüzyılın yaygın kabul görmüş sahipleri turuncu renkte gösterilmiştir; Collegio Romano'daki uzun saklama süresi sarı renktir. Wilfrid Voynich'in el yazmasını (Frascati) aldığı iddia edilen yer yeşil renkle gösterilmiştir (1800'lerin sonu); Voynich'in mülkiyeti kırmızı ile gösterilir ve modern sahipler mavi renkle vurgulanır.
Yazarlık hipotezleri

Roger Bacon, John Dee veya Edward Kelley, Giovanni Fontana ve Wilfrid Voynich'in kendisi gibi Voynich el yazmasının olası yazarları olarak birçok kişi önerilmiştir.
Deşifre iddiaları

Makalenin 1912'deki keşfinden bu yana, el yazmasını deşifre ettiğini öne süren birçok kişi oldu bazıları şunlardır;
William Romaine Newbold, Joseph Martin Feely, Leonell C. Strong, Robert S. Brumbaugh, John Stojko, Leo Levitov, Stephen Bax, Derek Vogt (Volder Z), Nicholas Gibbs, Greg Kondrak, Gerard Cheshire, Ahmet Ardıç Dünyanın en gizemli kitabındaki sırrı Türk dil bilimci çözdü, Yeni Şafak, erişim tarihi: 6 Şubat 2021
Nüshalar

El yazması hakkında birçok kitap ve makale yazıldı. El yazması sayfalarının 1637'de  Georgius Barschius tarafından yapılmış nüshaları Athanasius Kircher'e ve daha sonra Wilfrid Voynich'e gönderilmiştir.
2004 yılında, Beinecke Nadir Kitap ve El Yazması Kütüphanesi yüksek çözünürlüklü dijital taramaları çevrimiçi olarak halka açık hale getirdi ve birkaç basılı kopyası çıktı. 2016 yılında, Beinecke Kütüphanesi ve Yale Universitesi, bilimsel makaleleri olan The Voynich Manuscript'i birlikte yayınladılar.
Kültürel etki

El yazması birçok çalışmaya ilham kaynağı olmuştur bazıları şunlardır;
The Book of Blood and Shadow (2012) by Robin Wasserman, Time Riders: The Doomsday Code (2011) by Alex Scarrow, Codex (2004) by Lev Grossman, PopCo (2004) by Scarlett Thomas, Prime (2013) by Jeremy Robinson with Sean Ellis, <i id="mwBDo">The Sword of Moses</i> (2013) by Dominic Selwood, The Return of the Lloigor (1974) by Colin Wilson, Datura tai harha jonka jokainen näkee (2001) (Eng: Datura: or, A Delusion We All See, 2013) by Leena Krohn, Assassin's Code (2012) by Jonathan Maberry, The Book of Life (2014) by Deborah Harkness, The 39 Clues--Cahills vs. Vespers: Book 5, Trust No One (2012) by Linda Sue Park, A Seasonal Endeavor 9 Aralık 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (2015) by Andreas Constantine and The Source (2008) by Michael Cordy.
1976 ve 1978 yılları arasında, İtalyan sanatçı Luigi Serafini, Voynich el yazmasını anımsatan bir tarzda sahte yazı ve hayali bitkilerin resimlerini içeren Codex Seraphinianus'u yarattı.
Çağdaş klasik besteci Hanspeter Kyburz'un 1995 oda eseri The Voynich Cipher Manuscript, for chorus & ensemble adlı eseri  el yazmasından esinlenmiştir.
2015 yılında New Haven Senfoni Orkestrası, el yazmasından esinlenen bir senfoni oluşturmak için Hannah Lash'ı görevlendirdi.
Rumen yazar Mircea Cartarescu'nun Solenoid (2015) romanda, el yazmasından öğeler kullanılmıştır.
Metin rötuşunun kanıtı; sayfa 3; f1r
Çizimin rötuşlanması; sayfa 131; f72v3
Sayfa 119; f66r, metnin özelliklerini gösterir
Sayfa 191; f107r, metin detayı
Avrupa Voynich Alfabesi: Büyük harf EVA harfleri bazen aynı sembolün farklı varyasyonlarını göstermek için kullanılır.
Yazının Balneoterapi bölümünden bir detay
Sayfa 50, f25v'nin detayı ; ejderhaya benziyor
Sayfa 158, f86r6'nın detayı ; kale
Sayfa 66, f33v, ayçiçeği olabileceği düşünülen sayfa
Voynich Soho Meydanı'ndaki kitapları arasında
El yazmasını 1665 veya 1666'da Athanasius Kircher'e gönderen Joannes Marcus Marci
Wilfrid Voynich 1912'de el yazmasını aldı.
Makalenin bazı sayfaları daha büyük diyagramlar göstermek için katlanır.
Puro kutusu

Cohiba puro kutusu
Puro kutusu, puro ambalajı için kullanılan bir kutu kabıdır. Geleneksel olarak, puro kutuları tahtadan, kartondan, oluklu mukavva veya kağıttan yapılmaktadır. İspanyol sediri, güzel taneciği, ince dokusu, hoş kokusu ve böcekleri uzak tutması nedeniyle, puro kutuları için kullanılabilecek "en iyi" odun türüdür. Okaliptüs ve sarı kavak da puro kutusunun yapımında kullanılabilir. Puro kutuları için kullanılan diğer tipik malzemelerin arasında odunlar arasında kalan maun, karaağaç, beyaz meşe; daha az popüler olan fesleğen, adi ceviz ve gül ağacı yer almaktadır.
Puro kutularından ve müzik aletlerinin yapımı için kullanılmayan diğer malzemelerden yapılmış gitar ve ukulele sayısı gün geçtikçe artmaktadır.
Çamköy, Milas

| Çamköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Muğla
Koordinatlar: 37°11′53″N 27°50′24″E﻿ / ﻿37.198°K 27.84°D﻿ / 37.198; 27.84
Ülke:  Türkiye
İl: Muğla
İlçe: Milas
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2012): 775
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0252
Posta kodu: 48200
Resmî site 
Çamköy, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Milas ile ilçenin sayfiye yeri mahiyetinde olan Ören Mahallesi yolu üzerinde olup, ilçeye 13 km, Muğla iline 82 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 813
2000: 855    
1990: 996
Ön Cephe (film, 2011)

| --- | --- |
고지전 (Gojijeon)
Yönetmen: Jang Hoon
Yapımcı: Lee Woo-jeong Kim Hyeon-cheol
Yazar: Park Sang-yeon
Oyuncular: Shin Ha-kyun Go Soo
Müzik: Jang Young-gyu Dalpalan
Görüntü yönetmeni: Kim Woo-hyung
Kurgu: Kim Sang-bum Kim Jae-bum
Stüdyo: TPS Company
Dağıtıcı: Showbox
Çıkış tarih(ler)i: 20 Temmuz 2011 (2011-07-20)
Süre: 133 dakika
Ülke:  Güney Kore
Dil: Korece
Hasılat: 20,6 milyon dolar
Ön Cephe (Korece: 고지전; romanize: Gojijeon, İngilizce: The Front Line), Jang Hoon'un yönettiği 2011 tarihli Güney Kore yapımı savaş filmidir. Film, Kore Savaşı'nda 1953 ateşkesi zamanında geçmektedir. Güney Kore filmi 84. Akademi Ödülleri'ne En İyi Yabancı Film kategorisi için gönderdi ancak film aday listesine giremedi. Filmi Güney Kore'de 2,95 milyon kişi sinemalarda izledi.
Oyuncular

| Oyuncu | Rol |
| --- | --- |
Shin Ha-kyun: Teğmen Kang Eun-Pyo
Go Soo: Teğmen Kim So-Hyeok
Lee Je-hoon: Yüzbaşı Shin Il-Young
Ryu Seung-soo: Oh Gi-Yeong
Ko Chang-seok: Başçavuş Yang Hyo-Sam
Kim Ok-bin: Cha Tae-Kyeong, Kuzey Koreli keskin nişancı
Ryu Seung-ryong: Hyeon Jung-Yoon, Kuzey Koreli komutan
Lee David: Nam Seong-Shik
Cho Jin-woong: Yoo Jae-ho
Pylle

| Pylle |
| --- | --- |
Kent
PyllePylle'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Somerset
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Pylle, İngiltere'nin Somerset kontluğunda bulunan bir civil parish.
Purkynella

Purkynella, Leiodidae familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Prunus vachuschtii

Prunus vachuschtii (Gürcüce: ალუჩა, okunuşu: Aluça) Kafkasya'ya endemik bir erik türüdür.
Kullanımları

Aluça, Gürcistan'da et yemeklerine katılan ekşi sos tkemalinin yapımında kullanılır.
Meyveler olgunlaştığında bile yeşildir.
Recep Yıldırım

| Recep Yıldırım> Türkiye Büyük Millet Meclisi 22. ve 23. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 14 Kasım 2002 - 23 Nisan 2011
Seçim bölgesi: 2002 – Sakarya 2007 – Sakarya
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Ocak 1949 (75 yaşında) Akyazı, Sakarya, Türkiye
Partisi: Adalet ve Kalkınma Partisi
Bitirdiği okul: Yıldız Teknik Üniversitesi
Recep Yıldırım, (d. 1 Ocak 1949, Akyazı, Türkiye), Türk siyasetçi
İstanbul Yıldız Teknik Üniversitesi Vatan Mühendislik Fakültesi Makine Bölümü'nü bitirdi. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı İstanbul Sanayi Bölge Müdürlüğü'nde uzman makine mühendisliği, Akyazı İmam Hatip Lisesi'nde Matematik ve İngilizce öğretmenliği, Sanayi Bakanlığı Sanayi Dairesi Otomotiv Şubesi'nde mühendislik, Serbest Mühendislik, 1989-2002 yılları arasında üç dönem Akyazı Belediye Başkanlığı, Sakarya Sağlık Vakfı ve Sakaryaspor A.Ş.Kurucu Üyeliği, Akyazı Sanayi ve Ticaret Odası Yönetim Kurulu Üyeliği ve İlim Yayma Cemiyeti Akyazı Şube Başkanlığı yaptı. XXII.ve XXIII. Dönem Sakarya Milletvekilidir. Evli ve altı çocuk babasıdır.
Rocky Mount

Rocky Mount, ABD'de farklı yerleşim merkezlerine verilen isimdir::
Rocky Mount, Alabama
Rocky Mount, Georgia
Rocky Mount, Louisiana
Rocky Mount, Missouri
Rocky Mount, Kuzey Karolina
Rocky Mount, Tennessee
Rocky Mount, Virginia
Pyrton

| Pyrton |
| --- | --- |
Kent

PyrtonPyrton'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Oxfordshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Pyrton, İngiltere'nin Oxfordshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Praefectus praetorio

Praefectus praetorio, Roma İmparatorluk muhafızlarının liderine verilen bir unvandır. Roma İmparatorluğu tarihi boyunca imparatorun seçimi gibi birçok siyasi olayda etkili olmuşlardır. Bu makam İmparator I. Konstantin döneminde kaldırılmıştır.