stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
TCG Samsun (M-510)

| --- | --- |
 TCG Samsun (M-510)
Tarihçe
Türkiye
Adı:  TCG Samsun (M-510)
Adının geldiği yer/kişi:  Samsun
Kızağa konuluşu:  28 Eylül 1958
Denize indirilişi:  3 Ekim 1958
Hizmet dışı:  2005
Genel karakteristik
Tipi:  Kıyı Mayın Avlama Gemisi
Deplasman:  375 ton
Uzunluk:  43.89 m
Yükseklik:  8.23 m
Derinlik:  2.51 m
İtme gücü:  İki adet General Motors dizel motor toplam 2.400 HP,  çift uskur
Hız:  15 knot
Menzil:  5.000 mil (12 knot sürat ile)
Kişi kapasitesi:  1x2 20mm uçaksavar topu
Elektronik harp   ve tuzakları:  Decca 707 yön bulma radarı  Mekanik, akustik ve manyetik tarama sistemleri
Silah donanımı:  1x2 20mm L/70 Mark 24 Oerlikon uçaksavar topu
TCG Samsun (M-510), Türk Deniz Kuvvetlerinde 47 yıl hizmet etmiş mayın tarama gemisidir.
MSC-268 sınıfı sahil mayın tarama gemilerinin ilk gemisi MSC-268 olarak Amerika Birleşik Devletlerinin Washington eyatindeki Bellingham Tersanelerinde 28 Eylül 1958 tarihinde tamamlandı. Gemi, 3 Ekim 1958 Cuma günü yapılan devir tesim törenin ardından Türk Deniz Kuvvetleri savaş gemileri arasına TCG Samsun (M-257) olarak katıldı. Yeniden sınıflandırılıp TCG Samsun (M-510) olarak adlandırılan gemi uzun yıllar görev yaptıktan sonra Mart 2005'te sınıfındaki diğer üç gemiyle beraber hizmet dışına çıkarılan TCG Samsun gemisinin  Bayrak indirme töreni, 6 Mayıs 2005 tarihinde icra edilmiştir.
Aynı sınıftan diğer üç gemi; 13 Mart 1959 tarihinde TCG Sinop (M-258) (MSC-270) ve TCG Sürmene (M-259) (M-271), 24 Nisan 1959 tarihinde TCG Seddülbahir (M-260) (M-272) adlarıyla Türkiye'ye teslim edilmişti.
Her biri 1200 beygir gücündeki iki adet dizel motorun çevirdiği 2 parvaneye, 375 ton deplasmana, 43,89 metre uzunluğa, 8,23 metre genişliğe, 2 metre derinliğe, 20 mm çiftli makineli topa sahip olan gemide toplam 38-39 personel görev yapmaktaydı.
Dadiani hanedanı

| Dadiani hanedanı დადიანი |
| --- | --- |
motto: Hос Noli Tangere
Ülke: Gürcistan
Ana hanedan: Vardanisdze hanedanı
Unvan(lar): Megrelya Prensi, Odişi'nin Büyük Dükü
Dadiani hanedanı (Gürcüce: დადიანი) Batı Gürcistan'daki Megrelya Prensliğini (Odişi Prensliği) yöneten, soylu, dük ve prenslerden oluşan Gürcü hanedanıdır.
Dadiani bayrağı
Dadiani hanedanı

Aileye ilişkin ilk veriler 1046 yılına dayanmaktadır. Dadiani hanedanı muhtemelen Vardanisdze hanedanının belli bir Dadi'sinden türemiştir. Hanedan, askerlik hizmetlerinin şerefine Odişi'nin (Megrelya) eristavisi (dükleri) olarak atanmıştır. Aile, 1280'li yıllarda Batı Gürcistan'daki en güçlü hanedan olmuştur. Aynı dönemde, ailenin kolları Svaneti, Guria ve Bedia'yı da yönetmiştir.
1542'de Dük I. Levan Dadiani, Megrelya'nın Prensi (mtavari) oldu ve kendini bağımsız bir yönetici ilan etti. Onun soyundan gelen Prens III. Levan Dadiani 1691'te görevi bırakmaya zorlandı ve Dadiani'lerin akrabası olan Çikovani (ჩიქოვანი) ailesi (o tarihe kadar Salipartiano Prensliğe yapmışlardı) Megrelya Prensliğini ve Dadiani ismini devraldı. 1802'de Rus egemenliğini kabul eden Dadiani hanedanı, Rus İmparatorluğu (Rusça: Дадиани) prensliğine yükseltildi ve iç işlerinde bağımsızlığa sahip oldu. Rusya, 1857 yılında Megrelya'yı resmi olarak topraklarına kattı, ancak Megrelya, son prensleri Niko Dadiani'nin tahtan indirildiği ve prensliğin tamamen ortadan kaldırıldığı 4 Ocak 1867'ye kadar ismen varlığını sürdürdü. Prens Niko Dadiani, 1868'de resmi olarak taht üzerindeki haklarından vazgeçti.
Megrelya'nın Dükleri (eristavi) ve Prensleri (mtavari)

I. Vardan Dadiani (c. 1180'ler – 1190'lar)
Şergil Dadiani (c. 1220'ler – 1240'lar)
II. Vardan Dadiani (c. 1240'lar – 1250'ler)
Tsotne Dadiani (c. 1260'lar)
Bedan Dadiani (c. 1270'ler – c. 1290'lar)
I. Giorgi Dadiani (c. 1293 – 1323)
I. Mamia Dadiani (1323–1345)
II. Giorgi Dadiani (1345–1384)
I. Vamek Dadiani (1384–1396)
II. Mamia Dadiani (1396–1414)
I. Liparit Dadiani (1414–1470)
Şamadavle Dadiani (1470–1473)
II. Vamek Dadiani (1474–1482)
II. Liparit Dadiani (1482–1512)
III. Mamia Dadiani (1512–1533)
I. Levan Dadiani (1533–1546)
III. Giorgi Dadiani (1546–1573, 1574–1582)
IV. Mamia Dadiani (1574, 1582–1590)
I. Manuçar Dadiani (1590–1611)
II. Levan Dadiani (1611–1657)
III. Liparit Dadiani (1657–1658)
III. Vamek Dadiani (1658–1661)
III. Levan Dadiani (1661–1681)
IV. Levan Dadiani (1681–1691)
IV. Giorgi Dadiani (Lipartiani) (1700–1704, 1710–1714)
I. Katsia Dadiani (1704–1710)
Bejan Dadiani (1714–1728)
Otia Dadiani (1728–1758)
II. Katsia Dadiani (1758–1788)
Grigol Dadiani (1788–1791, 1794–1802, 1802–1804)
II. Manuçar Dadiani (1791–1793)
Tariel Dadiani (1793–1794, 1802)
V. Levan Dadiani (1804–1840)
Davit Dadiani (1840–1853)
I. Niko Dadiani (1853–1857)
Megrelya Prensliği hanedanının başları

I. Niko Dadiani (1857–1903)
II. Niko Dadiani (1903–1919)
Şalva Dadiani (1919–1959)
Arçil Dadiani (1959–1976)
III. Niko Dadiani (1976–günümüz)
Ailenin diğer üyeleri

Mariam Dadiani, 17. yüzyıl prensesi
Constantine Dadiani, şair ve Rus ordusu genarali
Andria Dadiani, satranç oyuncusu ve tournament patron
Ekaterine Dadiani, Kral naibi Megrelya Prensesi
Salome Dadiani, Prens Achille Murat'ın eşi
Şalva Dadiani, ünlü yazar ve oyun yazarı
Zugdidi'deki Dadiani Sarayı.
Dadidani hanedanının şapelleri içeren Tsalenciha Katedrali
Te Wahipounamu

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Yeni Zelanda
Kriter: Doğal: vii, viii, ix, x
Referans: 551
Tescil: 1990 (14. oturum)
Bölge: Asya-Pasifik
Te Wāhipounamu (Maorice "Yeşil taş toprakları" anlamında) Yeni Zelanda'nın Güney Adası'nın güneybatı kıyısında yer alan bir Dünya Mirası alanıdır.
1990 yılında Dünya Mirası Listesine giren ve 26.000 km²'lik alanı kapsayan site, dört milli park içermektedir:
Aoraki/Mt Cook
Fiordland
Mt Aspiring
Westland
Bir Dünya Mirası listesi olarak listelenmesinin sebeplerinden birisi de bölgenin Gondvana'nın orijinal flora ve faunasının en modern örneklerinden bazılarını içerdiğinin düşünülmesidir.
Osmanlı dağılma dönemi göç hareketleri

Osmanlı dağılma dönemi göç hareketleri. Osmanlı Devletinde görülen başlıca göç tarzı ele geçirilen yerleşim birimlerinin yeniden canlanması amacıyla buralara yapılan nüfus hareketleridir. Osmanlı devletinde nüfus hareketlerine devlet müdahalesi her zaman söz konusu olmuştur. Böylece Osmanlı Devletindeki göç hareketlerinin ağırlıklı olarak devlet eliyle planlandığı ve kontrol edildiği yönündeki belirleme haklı bir bakış açısı kazanmaktadır.
Örneğin 1453 yılında İstanbul Bizanslılardan alındığı zaman kent nüfusu yalnızca 50.000 idi Fatih Sultan Mehmet kenti canlandırmak ve nüfusu artırmak için hemen bir seri önlemleri yürürlüğe koydu. İstanbul'un nüfusunu artırmak için Anadolu ve Mora yarımadasından nüfus getirildi.Buralardan getirilen çoğu tüccar ve zanaatkar olan kişilere evler verilmişti. Nüfus kadar nüfusun becerileri de önemliydi. 1520 yılına gelindiğinde kent nüfusu alınan önlemler ve imparatorluğun genişlemesiyle artan refah sonucu 400.000'e ulaştı.
Görüldüğü üzere Osmanlı imparatorluğu İstanbul'u fethi sonrası nüfus dönüşümüne yönelik politikalar uygulamıştır. Bunun yanı sıra imparatorluğa başkaldırmış grupları cezalandırmada, göç açısından sürgünlerin de yeri önemlidir. Ayrıca Osmanlı İmparatorluğunun zayıflamasıyla azınlıkların devlet kurarak ayrılmaları ve imparatorluğun dağılma sürecinde sayısı binlerle ifade edilen göçler olduğu bilinmektedir. Bu göçlerin genellikle Türk asıllı insanların yeni kurulan devletlerde uygulanan homojen nüfus yaratma politikaları sonucunda, gördükleri baskıdan kurtulmak amaçlı, yani zorunlu göçler olduğu bir gerçektir.
Osmanlı İmparatorluğunun karşılaştığı ilk dış göç olgusu 1789'da Kırımdan gelen göçle olmuştur.
Kırım, Ruslar tarafından işgal ve tahrip edildiği sırada (1771) 35.000 Kırımlı Türk kılıçtan geçirildi. Bu türlü şiddet hareketleri karşısında Anadolu ve Balkanlara göçler yapıldı. Bu göçlerin en önemlisi 1789-1790 yılları arasında oldu ve 1800'e kadar devam etti. Böylece yaklaşık 500 bin kişi Kırımdan ayrıldı.
1812 yılında Osmanlı devletinin Rusya'ya karşı Fransa'yla işbirliği yapması sonucu Ruslar Kırım Türklerine yeniden zulüm yapmaya başladılar. Bir süre sonra göçlere Nogaylar ’da katıldı.
93 Harbinden sonra göç hareketleri tekrar başladı ve toplam 400.000 kişi göç etmiş oldu.
Kuzey Kafkasya'dan göçler

Türklerin yoğun olarak bulundukları bölgelerden biri olan kuzey Kafkasya’ya ilk Rus akını 1768’de oldu. Kuzey Kafkasya halkı önce Türklerle birlikte Ruslara karşı savaştı fakat düşman sayısının fazla olmasından dolayı yenilerek 10.000 kişilik bir kafile halinde Anadolu’ya göç ettiler.
1855-1859 yılları arasında Ruslarla yapılan bağımsızlık savaşı sonucu yenilgi alınmasıyla 1855-1863 yılları arasında 295,000 kişi Türkiye’ye göç etti.
1864’te Batı Kafkasya ve Kuban havalisinde Türkler bir ay içinde yurtlarını terk etmek zorunda bırakıldılar. Bir milyondan fazla insanın büyük bir kısmı Ege limanları ve İç Anadolu'ya gönderildi yaklaşık 400 bin kişi yolda öldü. 1886 yılına kadar yaklaşık 2 milyon insan Türkiye'ye göç etmek zorunda kaldı. Bunlar arasında Türkler, Avarlar, Çeçenler ve Çerkezler vardır.
Rusya'dan göçler

Birinci Dünya Savaşı’nın sonuçlarından biri olarak, 7 Kasım 1917 tarihinde Petrograd'ta (şimdiki St. Petersburg) başlayan silahlı ayaklanmanın Ekim Devrimi’ne dönüşmesiyle, ‘Beyaz göçmenler’ olarak da anılan, dönemin siyasi ortamına muhalif Rus zümreleri, iç savaşın ardından 151 gemi ile birlikte İstanbul'a sığındı.
Yurtlarından kaçmak zorunda kalan Beyaz Ruslar, o dönemde emperyalist güçler tarafından işgal altında olan Anadolu'yu kendilerine yeni bir yurt olarak görerek, yaklaşık 200.000 kişi, başta İstanbul olmak üzere Marmara Bölgesi'nin çeşitli yerlerine yerleşti.
Azerbaycan'dan yapılan göçler

Azerbaycan'dan yapılan göçler 1800'den başladı. 1920 yılına kadar yaklaşık 45.000 kişi göç etti. Kars, Ardahan, Posof ve Iğdır bölgelerine yerleştiler.
Yunanistan'dan yapılan göçler

Cumhuriyetin ilanından sonra Türkiye'de görülen en ilginç göç hareketlerinden en ilginç olanı Lozan'da 30 Ocak 1923'te imzalanan ve resmi adı: ”Yunan ve Türk halklarının mübadelesine ilişkin sözleşme ve protokol” sonucunda ortaya çıkan göçtür. Ulus devletlerin kendi aralarında anlaşarak azınlıklardan değiş tokuş la kurtulmaları bu protokolle devlet hukukuna bir örnek olarak yerleşmiştir. Yunanistan'la yapılan bu mübadelenin ortaya koyduğu sonuç yaklaşık 1 milyon 600 bin kişinin doğup büyüdüğü ve kendisine ait gördüğü yerlerde göçürülmesi olmuştur. Bu şekilde Anadolu da yaşayan yaklaşık 1 milyon 200 bin Rum'un ve Yunanistan da yaşayan 400 bin civarında Müslüman'ın karşılıklı değiş tokuşu gerçekleştirilmiştir.
Türkiye'nin Yunanistan'la yapmış olduğu karşılıklı nüfus mübadelesi ne yazık ki Türkiye için ekonomik açıdan önemli bir kayıptır. Anadolu'dan giden 1 milyon 200 bin Rumun çoğunluğunun zanaatkar ve ticaret erbabı olması buna karşılık Yunanistan'dan gelen 400 bin Müslüman'ın tarımdan başka bir şey bilmemesi sorunun önemini ortaya koymaktadır.
Türkiye'nin Yunanistan la gerçekleştirdiği nüfus mübadelesi ulus devlet için homojen bir nüfus oluşturma gayreti olarak görülse bile hiçbir zaman sonuca ulaşmamıştır. Kendilerini Türk milliyeti dışında gören diğer unsurların varlığı bunun en iyi örneğidir.
Ermeni Tehciri

Birinci Dünya Savaşı sıralarında Ermenilerin savaş sahasında kalmaları ve bazı Zararlı eylemleri yüzünden İttihat ve Terakki Partisi tarafından yerleştirilmek üzere Suriye'ye gönderilmeleridir. Birinci Dünya Savaşı öncesine kadar Osmanlı topraklarında Ermeni ayrılıkçı ve silahlı grupları propaganda çalışmalarını silahlı eyleme kadar götürmüşlerdir. Osmanlı Bankası baskını ve devlet başkanına bombalı saldırı bunlardan sadece birkaçıdır. Ermeni ayrılıkçı hareketi diğer ülkelerde Osmanlı ile ilişkilerde bir kart olarak görülmüş ve zaman zaman kullanılmıştır.
İngiltere, Fransa, Rusya ve diğer bazı devletler Ermenilerin haklarını gerekçe göstererek çok sayıda olayda Osmanlı Devletinin iç işlerine karışmıştır. Berlin Antlaşması bunun en açık örneğidir. Bazı Ermeni gruplarda bu ilgiyi teşvik etmiş ve bunu iç amaçlarında kullanmak istemişlerdir. Birinci Dünya Savaşı esnasında Rusya, Osmanlı ile arasında Ermenileri bir tür kalkan olarak kullanmıştır. Ermenilerin içeriden, kendisinin dışarıdan saldırmasıyla Osmanlı ordularını yenmeyi amaç edinmiştir.
Savaş ilerledikçe Doğu Anadolu da Ermeni terör gruplarının saldırısı artmış ve Osmanlı ordusundan İstanbul'a önlem çağrıları gelmeye başlamıştır. İstanbul Hükûmet'i bu olaylar karşısında iki seçenek görmüştür:
Sadece Ruslara yardım eden ve yardım etme ihtimali bulunan Ermenileri Rus ordusu ile kendi arasına alarak onları Rusya'ya sürmek ki bu durumda kayıplar çok fazla olurdu.
Ermenileri toplu olarak savaş sahasından uzaklaştırmak.
İkinci seçenek tercih edilmiştir ve özellikle savaş alanına yakın olan Ermeni nüfus Suriye ve çevresine göç ettirilmiştir.
Tehcir için kanun çıkarılmış göç edecek Ermenilerin ihtiyaçlarının karşılanması için yasal çeşitli önlemler alınmıştır. Ancak savaş şartları, Kürt çetelerin saldırıları, salgın hastalıklar ve kıtlık sebebiyle çok sayıda, ermeni yolda hayatını kaybetmiştir. Bu kayıpların 100 bin civarına olduğu sanılmaktadır. Türk araştırmacılardan bu rakamı 400 bine kadar çıkartan olmuştur. Ancak Ermeni Diasporası ve Ermenistan bu rakamı 600 bin ile 2.5 milyon arasında geniş bir yelpazede yorumlamaktadır. Yaklaşık 1.5 milyon Ermeni tehcir edilmiştir.
Bulgaristan'dan alınan göçler

Rusların 1828'de Tuna'yı aşarak Edirne'ye kadar gelmesi ve Bulgarları Türklerin üzerine saldırtması sonucunda bozguna uğrayan şehir ve kasabalardaki perişan halde 30 bin Türk Türkiye'ye göç etmiştir. 1876'da Rusya, Almanya ve Avusturya tarafından Balkanlar bölündü. Avusturya Bosna-Hersek' i aldı ayrıca Bulgarlar ve Sırplara Rusya himayesinde bağımsızlık verildi. Aynı yıl Bulgarlar Türklere karşı şiddet hareketlerine giriştiler. Buradaki Türkleri korumakla görevli Türk ordusunun hareketi Avrupa devletlerinin müdahalesiyle durduruldu.
1877 Osmanlı-Rus savaşı sonrasında yapılan Berlin Antlaşmasıyla Bulgaristan Devleti'nin kurulması kabul edildi. Bu durum Türkler için kötü oldu 1876-1878 yılları arasında 200 bin Türk Edirne ve çevresine yerleşti. 300 bin göçmen Rumeli'den Anadolu'ya geçti.
I. Dünya Savaşında Bulgaristan Türkiye'nin Müttefiki olunca göç eden kafilelere bazı kolaylıklar gösterdi. Fakat göçmenlerin ellerindeki mal ve mülkün bedelini değerinden çok düşük ödedi. 1885-1923 yılları arasında Türkiye'ye 500 bin kişi göç etti.
Kıbrıs'tan Lozan Antlaşmasıyla ada İngilizlere bırakılınca 24 bin kişi Türkiye'ye göç etti.
TCG Gaziantep (F-490)

| --- | --- |
 TCG Gaziantep (2007)
Tarihçe
ABD
Adının geldiği yer/kişi:  Vice Admiral Clifton A. F. Sprague
Sipariş:  27 Şubat 1976
İnşa eden:  Bath Iron Works, Bath, Maine
Kızağa konuluşu:  30 Temmuz 1979
Denize indirilişi:  16 Şubat 1980
Görevlendirme:  21 Mart 1981
Hizmetten çıkışı:  2 Haziran 1995
Liste dışı:  4 Eylül 1997
Akıbet:  Güvenlik Yardım Programı (SAP) kapsamında Türkiye'ye verildi
Tarihçe
Türkiye
Adı:  TCG Gaziantep (F 495)
Adının geldiği yer/kişi:  Gaziantep
Statü:  Aktif hizmette.
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  Oliver Hazard Perry sınıfı fırkateyn
Deplasman:  4.100 emperyal ton (4.200 t), tam yüklü
Uzunluk:  453 fit (138 m), tüm uzunluk
Genişlik:  45 fit (14 m)
Çekiş:  22 fit (6,7 m)
İtme gücü:  2 × General Electric LM2500-30 gaz türbini üreten 41.000 shp (31 MW) direkt şaft ve değişken pervane 2 × Yardımcı Tahrik Üniteleri, 350 hp (260 kW) geri çekilebilir elektrik azipods manevra ve yerleştirme.
Hız:  over 29 knot (54 km/sa)
Menzil:  Şablon:Endurance
Kişi kapasitesi:  21 Subay, 99 Astsubay, 13 Uzman Erbaş, 48 Erbaş/Er Helikopter	AB-212, Sea Hawk (Denizaltı Savunma Harbi, Elektronik Harp, Suüstü Harbi)
Sensörler ve işleme sistemleri:  AN/SPS-49 hava arama radarı AN/SPS-55 yüzey arama radarı CASve STIR atış kontrol radarı AN/SQS-56 sonar.
Elektronik harp   ve tuzakları:  AN/SLQ-32
Silah donanımı:  İnşa: Bir OTO Melara Mk 75 76 mm/62 kalibre deniz silahı iki Mk 32 üçlü-tüp (324 mm) rampaları Mark 46 torpido bir Vulcan Phalanx CIWS; dört .50-kaibre (12.7 mm) makineli tüfek. bir Mk 13 Mod 4 tek kollu rampa Harpoon anti-gemi füzeleri ve SM-1MR Standard anti-gemi/uçak füzeleri (40 yuvarlak şarjör) Not: 2004 yılı itibarıyla, bu sınıfın ABD'deki tüm aktif  gemilerinde Mk13 silah sistemleri kaldırıldı.
Uçak mevcudu:  2 &zamanlı; SH-60 LAMPS III helikopter
TCG Gaziantep (F-490) (Birleşik Devletler Donanmasındaki adı: USS Clifton Sprague (FFG-16)), Türk Deniz Kuvvetleri'nde hizmet etmekte olan Gabya sınıfı fırkateynlerden birisidir.
Oliver Hazard Perry sınıfı güdümlü füze fırkateynlerin onuncusu olup II. Dünya Savaşı'nda Leyte deniz savaşı kahramanı Clifton A. F. Sprague'un (1896-1955) adından isimlendirilmiştir.
27 Ağustos 1997 tarihinde TCG Gaziantep (F 490) olarak Türkiye'ye transfer edildi ve ardından Türk Donanması tarafından hemen G sınıfı bir fırkateyn haline getirildi. 2020 yılı itibarıyla halen aktif hizmettedir.
TCG Edincik (M-260)

| --- | --- |
 TCG Edincik (M-260)
Tarihçe
Fransa
Adı:  M-713 FS Calliope
Kızağa konuluşu:  20 Ekim 1971
Akıbet:  Türk Donanması'na transfer, 2001
Tarihçe
Türkiye
Adı:  TCG Edincik (M-260)
Adının geldiği yer/kişi:  Edincik
Hizmet:  2001
Genel karakteristik
Tipi:  Kıyı Mayın Avlama Gemisi
Deplasman:  484 t boş, 530 t yüklü
Uzunluk:  50,9 m
Yükseklik:  8,9 m
Derinlik:  3,4 m
İtme gücü:  CODAD 2 dizel SEMT Pielstick 12PC2V400  Güç: 12 000 BG(8.8 MW)
Hız:  15 knot
Kişi kapasitesi:  Subay:5 Astsubay/Er: 43
Silah donanımı:  1 x Oerlikon 20 mm
TCG Edincik (M-260), Erdek Deniz Üs Komutanlığı'na bağlı 5 adet Engin sınıfı kıyı mayın avlama gemisinin ilki ve en kıdemlisidir. 1971 Fransız yapımı, gövdesi lamine ağaç olup orijinal adı M-713 FS Calliope'dir. 1999 yılında 2 yıllık yenileme çalışmasının ardından Türk Donanması'na katılmıştır. Elektronik sistemle mayını bulmak ve yok etmek üzere tasarlanmıştır.
Geminin diğer özellikleri

Radar: Navigation: Racal Decca 1229, I band
Sonar: Thomson Sintra DUBM 20B
Seyir siası / Sürati: 3000 mil / 12 knot
Avlama sistemi: DCN Mintac PAP Cihazı
Docs.com

| --- | --- |


Sahip: Microsoft
URL: Resmi Sitesi
Site türü: Dosya barındırma hizmeti
Kayıt: Microsoft Account (Dosya yüklemek için gerekli)
Kullanılabilir dil(ler): Çokdilli
Başlama tarihi: 21 Nisan 2010 (14 yıl önce) (2010-04-21)
Bitiş tarihi: 15 Aralık 2017 (7 yıl önce) (2017-12-15)
Docs.com, Microsoft'un sunduğu, kullanıcıların Office belgelerini profil sayfalarında keşfedip yükleyip paylaşabilecekleri bir sitedir. Desteklenen dosya türleri arasında  OneNote notları, Word belgeleri, Excel elektronik tabloları, PowerPoint sunuları, Mix video sunumları ve Office Sway bulunur. Kullanıcılar ayrıca sayfalarına PDF'ler ve URL'ler ekleyebilirler. Docs.com, Microsoft Office Online'nin bir parçasıdır. Docs.com 15 Aralık 2017'de kullanımdan kaldırılmıştır.
Tanıtımı

Yeniden tasarımından önce Docs.com, Microsoft FUSE Labs ve Facebook arasındaki bir işbirliğiyle temel bir çevrimiçi doküman düzenleme paketi sunarken Google Dokümanlar'a benzerdi. Office dokümanlarını Facebook arkadaşı ile keşfetmeyi, oluşturmayı ve paylaşmayı kolaylaştırmak üzere tasarlanmıştır. Mark Zuckerberg ve Lili Cheng tarafından 21 Nisan 2010 tarihinde Facebook f8 konferansı sırasında duyuruldu ve resmen başlatıldı.
Docs.com ilk olarak yeni Word, Excel veya PowerPoint belgelerini yükleme veya oluşturma olanağı sundu. Kullanıcılar, cihazlarında Microsoft Office'nin yüklü olmasa bile çevrimiçi olarak belgeleri görüntüleyebilir ve düzenleyebilir. Bununla birlikte, docs.com web editörleri Office ile entegre olur, böylece kullanıcılar PC veya Mac'taki belgeleri düzenleyebilir ve doğrudan buluta geri kaydedebilir. Docs.com ayrıca, PDF belgelerinin yüklenmesini ve tarayıcı içinde görüntülenmesini destekler. Ocak 2011'de site ek diller için destek sağladı. Facebook için Docs.com, bireysel kullanıcıları (ör. Öğrenciler) hedefliyordu. Microsoft Office Live'den benzer bir teklif işletme müşterilerine yöneliktir.
Tanıtımı > Teknik detaylar

Facebook tabanlı Docs.com, kullanıcı kimlik doğrulaması için Facebook Connect'i kullandı. Ayrıca, hizmet Facebook Fotoğrafları uygulamasından sonra modellendi ve benzer paylaşım ayarlarını kullandı; böylece kullanıcılar, arkadaşlarını kolayca kendi belgelerini görüntülemelerine veya düzenlemelerine davet edebiliyorlardı. Docs.com, kullanıcının Facebook Duvarına belgeler göndererek Facebook içindeki bir ana sayfa, bir profil sekmesine entegre olur. Hizmet, Microsoft'un Office Online hizmeti ile oluşturuldu ve çağdaş büyük tarayıcılarla  Internet Explorer, Firefox, Safari ve Chrome ile uyumludur.
Docs.com, 8 Temmuz 2010'da Facebook sayfalarına destek verdiğini açıkladı. Facebook sayfası yöneticileri, paylaşılan belgeleri yükleyebilecekleri, oluşturabilecekleri ve düzenleyebilecekleri bir paylaşımlı klasör oluşturmayı seçtiler. Belgeler sayfanın hayranlarının izleyebilmesi için kolayca bir Facebook sayfasına gönderilebilir.
2015 yeniden tasarımı

2015 yılında Microsoft, Docs.com'un yeni bir sürümünü başlattı. Yeniden tasarlanan hizmet, kaynak biçimlendirmeyi koruyarak web üzerinden belgelerin paylaşılmasını zorlaştırmak için oluşturuldu. Desteklenen biçimler arasında Microsoft Word, Microsoft PowerPoint, Microsoft Excel, PDF ve Office'in desteklediği diğer dosya türleri arasında Office Sway vardır. Ayrıca Docs.com, Bir kullanıcının PC'sinden ve OneDrive gibi diğer Microsoft hizmetlerinden belgeleri hızlıca getirmek için içe aktarma özellikleri sunar. Docs.com, yorumların ve belgelerin indirilmesini de desteklemekle birlikte, kullanıcıların aynı dokümanlar üzerinde ortak çalışması özelliklerinden yoksundur. Docs.com'un yeniden başlatılması kapsamında Microsoft, web biriktirme yazılımı "Curah!"ı Docs.com ile bir araya getirdi ve ilan anında, Curah!'ın bazı özelliklerini de içeren Office Sway için Windows 10 uygulaması başlatıldı.
Logoları

2015-2017 tarihleri arasında kullanılan logo.
Docs.comm ilk logosu