stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Biyologlar listesi
R

Gustav Radde (1831–1903), Alman doğabilimci
Thomas Stamford Raffles (1781–1826), Londra Zooloji Topluluğunun kurucusu ve ilk başkanı
Constantine Samuel Rafinesque (1783–1840), Fransız doğabilimci who described many North Amerikalı species
Émile Louis Ragonot (1843–1895), Fransız entomolog
Santiago Ramón y Cajal (1852–1934), Spanish histologist and Nobel laureate. Considered the father of neuroscience.
Edward Pierson Ramsay (1842–1916), Australian ornitolog
Austin L. Rand (1905–1982), Canadian zoolog
Lucie Randoin (1888–1960), Fransız biyolog
Suresh Rattan (d. 1955), Indian biogerontologist
John Ray (1627–1705), İngiliz doğa bilimci
Francesco Redi (1626–1697), İtalyan physician known for his experiment in 1668 which is regarded as one of the first steps in refuting abiogenesis
Lovell Augustus Reeve (1814–1865), İngiliz conchologist
Heinrich Gustav Reichenbach (1823–1889), Alman orchidologist (abbr. in botany: Rchb. f.)
Ludwig Reichenbach (1793–1879), Alman botanikçi and ornitolog (abbr. in botany: Rchb.)
Anton Reichenow (1847–1941), Alman ornitolog
Caspar Georg Carl Reinwardt (1773–1854), Hollandalı botanikçi
Bernhard Rensch (1900–1990), Alman biyolog
Ralf Reski (d. 1958), Alman botanikçi and biotechnologist, developed Physcomitrella as model organism
Achille Richard  (1794–1852), Fransız botanikçi (abbr. in botany: A. Rich)
Jean Michel Claude Richard (1787–1868), noted Fransız botanikçi and plant collector (abbr. in botany: J.M.C.Rich.)
Louis Claude Richard (1754–1821), Fransız botanikçi (abbr. in botany: Rich.)
Olivier Jules Richard (1836–1896), Fransız lichenologist (abbr. in botany: O.J.Rich.)
John Richardson (1787–1865), İskoç doğabilimci (abbr. in botany: Richardson)
Charles Richet (1850–1935), Fransız physiologist, winner of the 1913 Nobel Prize for Physiology or Medicine for his discovery of anaphylaxis
Charles Wallace Richmond (1868–1932), Amerikalı ornitolog
Robert Ridgway (1850–1929), Amerikalı ornitolog
Henry Nicholas Ridley (1855–1956), Britanyalı botanikçi (abbr. in botany: Ridl.)
Austin Roberts (1883–1948), South African zoolog
Harold E. Robinson (d. 1932), Amerikalı botanikçi and entomolog
Maurício Rocha e Silva (1910–1983), Brezilyalı physician and pharmacologist, codiscoverer of bradykinin
Martin Rodbell (1925–1998), biyolog
Peter Friedrich Röding (1767–1846), Alman malacologist
George Romanes (1848–1894), Canadian doğabilimci, founded the discipline of comparative psychology
Alfred Romer (1894–1973), specialist in vertebrate paleontology
Robert Rosen (1934–1998), theoretical biyolog
Joel Rosenbaum (d. 1933), cell biyolog at Yale University
Harald Rosenthal (d. 1937), Alman hydrobiyolog known for his work in fish farming and ecology
Miriam Louisa Rothschild (1908–2005), Britanyalı entomolog
Walter Rothschild, 2nd Baron Rothschild (1868–1937), Britanyalı zoolog
William Roxburgh (1759–1815), İskoç botanikçi
Adriaan van Royen (1704–1779), Hollandalı botanikçi (abbr. in botany: Royen)
Karl Rudolphi (1771–1832), Alman physiologist
Eduard Rüppell (1794–1884), Alman doğabilimci
S > Sa-So

Joseph Sabine (1770–1837), İngiliz doğa bilimci
Julius von Sachs (1832–1897), Alman botanikçi
Étienne Geoffroy Saint-Hilaire (1772–1844), Fransız doğabilimci
Isidore Geoffroy Saint-Hilaire (1805–1861), Fransız zoolog
Carl Ulisses von Salis-Marschlins (1762–1818), Swiss doğabilimci interested in botany, entomology, and conchology
Edward James Salisbury (1886–1978), Britanyalı botanikçi
Richard Anthony Salisbury (1761–1829), Britanyalı botanikçi
Jonas Salk (1914–1995), Amerikalı biyolog, inventor of polio vaccine
Robert Sapolsky (1957), Amerikalı neuroscientist
Georg Ossian Sars (1837–1927), Norwegian marine biyolog
Michael Sars (1809–1869), Norwegian taxonomist
William Saunders (1822–1900), Amerikalı botanikçi
Horace-Bénédict de Saussure (1740–1799), Swiss doğabilimci
Marie Jules César Savigny (1777–1851), Fransız zoolog
Thomas Say (1787–1843), Amerikalı doğabilimci
George Schaller (1933), Amerikan zoolog, widely considered the preeminent field biyolog of the 20th century
Friedrich Schlechter (1872–1925), Alman botanikçi
Hermann Schlegel (1804–1884), Alman ornitolog
Matthias Jakob Schleiden (1804–1881), Alman co-founder of the cell theory
George Schoener (1864–1941), Alman-Amerikalı botanikçi
Johann David Schoepf (1752–1800), Alman botanikçi and zoolog
Heinrich Wilhelm Schott (1794–1865), Alman botanikçi
Johann Christian Daniel von Schreber (1739–1810), Alman doğabilimci
Leopold von Schrenck (1826–1894), Russo-Alman zoolog
Charles Schuchert (1858–1942), paleontologist
Theodor Schwann (1810–1882), Alman physiologist
Georg August Schweinfurth (1836–1925), Alman botanikçi
Philip Sclater (1829–1913), İngiliz zoolog
Giovanni Antonio Scopoli (1723–1788), İtalyan-Austrian doğabilimci
Henry Seebohm (1832–1895), İngiliz ornitolog
Prideaux John Selby (1788–1867), İngiliz botanikçi and ornitolog
Nikolai Alekseevich Severtzov (1827–1885), Rus doğabilimci
Richard Bowdler Sharpe (1847–1909), İngiliz zoolog
George Shaw (1751–1813), İngiliz botanikçi and zoolog
George Ernest Shelley (1840–1910), İngiliz ornitolog
Sir Charles Scott Sherrington (1857–1922), Britanyalı physiologist and neuroscientist, winner of the 1932 Nobel Prize in Physiology or Medicine for his research on neurons
Philipp Franz von Siebold (1796–1866), Alman botanikçi
George Gaylord Simpson (1902–1984), Amerikalı paleontologist
Rolf Singer (1906–1994), Alman d. mycologist
John Kunkel Small (1869–1938), Amerikalı botanikçi (abbr. in botany: Small)
Andrew Smith (1797–1872), İskoç zoolog
Edgar Albert Smith (1847–1916), Britanyalı zoolog and conchologist
Frederick Smith (1805–1879), Britanyalı entomolog
James Edward Smith (1759–1828), İngiliz botanikçi (abbr. in botany: Sm.)
Johannes Jacobus Smith (1867–1947), Hollandalı botanikçi (abbr. in botany: J.J.Sm.)
James Leonard Brierley Smith (1897–1968), South African ichthyologist
John Maynard Smith (1920–2004), biyolog
John Otterbein Snyder (1867–1943), Amerikan zoolog
Solomon H. Snyder (1938), Amerikalı neuroscientist, co-discovered endorphins
Daniel Solander (1733–1782), Swedish botanikçi
Louis François Auguste Souleyet (1811–1852), Fransız zoolog
S > Sp-Sy

Douglas Spalding (c1840–1877), İngiliz biyolog, discovered imprinting and conducted some of the earliest research on animal behavior
Lazzaro Spallanzani (1729–1799), İtalyan biyolog
Anders Sparrman (1748–1820), Swedish doğabilimci
Walter Baldwin Spencer (1860–1929), İngiliz biyolog and anthropologist
Roger W. Sperry (1913–1994), Amerikalı neuropsychologist, winner of the 1981 Nobel Prize in Physiology or Medicine for his split-brain research
Maximilian Spinola (1780–1857), entomolog
Johann Baptist von Spix (1781–1826), Alman doğabilimci
Herman Spoering (1733–1771), Finnish botanikçi
Kurt Sprengel (1766–1833), Alman botanikçi
Stewart Springer (1906–1991), Amerikalı ichthyologist noted for expertise in shark classification, behavior, and distribution of species
Richard Spruce (1817–1893), İngiliz botanikçi
Agustín Stahl (1842–1917), Porto Rikolu zoolog ve botanikçi
Edward Stanley, 13th Earl of Derby (1775–1851), İngiliz doğa bilimci
Japetus Steenstrup (1813–1897), Danimarkalı zoolog
Franz Steindachner (1834–1919), Austrian zoolog
Leonhard Hess Stejneger (1851–1943), Norwegian zoolog
Georg Wilhelm Steller (1709–1746), Rus ornitolog
James Francis Stephens (1792–1853), İngiliz zoolog
Kaspar Maria von Sternberg (1761–1838), Bohemian botanikçi
Karl Stetter (1941), Alman microbiyolog
Nettie Maria Stevens (1861–1912), Amerikalı biyolog
Edward Charles Stirling (1848–1919), Australian anthropologist
Gerald Stokell (1890–1972), Yeni Zelandalı horticulturist and ichthyologist
Gottlieb Conrad Christian Storr (1749–1821), Alman doğabilimci
Eduard Strasburger (1844–1912), Alman botanikçi (abbr. in botany: Strasb.)
Erwin Stresemann (1889–1972), Alman ornitolog
John Struthers (1823–1899), İskoç anatomist
Samuel Stutchbury (1798–1859), İngiliz doğa bilimci  and geologist
Carl Jakob Sundevall (1801–1875), Swedish zoolog
Mriganka Sur (1953), Indian cognitive neuroscientist specializing in neuroplasticity
Henry Suter (1841–1918), Yeni Zelandalı zoolog, doğabilimci and palaeontologist
William John Swainson (1789–1855), İngiliz ornitolog, malacologist, conchologist, entomolog and artist
Jan Swammerdam (1637–1680), Hollandalı biyolog and microscopist
Olof Swartz (1760–1816), Swedish botanikçi (abbr. in botany: Sw.)
Robert Swinhoe (1836–1877), İngiliz doğa bilimci
Colonel W. H. Sykes (1790–1872), İngiliz ornitolog
T

Wladyslaw Taczanowski (1819–1890), Polish zoolog
Armen Takhtajan (d. 1910), Rus botanikçi
Peter Gustaf Tengmalm (1754–1803), Swedish doğabilimci
Coenraad Jacob Temminck (1778–1858), Hollandalı zoolog
Theophrastus (372 BC – 287 BC), biyolog and the successor of Aristotle in the Peripatetic school, popularizer of science
Johannes Thiele (1860–1935), Alman zoolog and malacologist
Michael Rogers Oldfield Thomas (1858–1929), Britanyalı zoolog
William Thompson (1805–1852), İrlandalı Ornithologist, deniz biyoloğu ve doğa tarihçisi
Louis-Marie Aubert du Petit-Thouars (1758–1831), Fransız botanikçi
Carl Peter Thunberg (1743–1828), Swedish doğabilimci
Samuel Tickell (1811–1875), Britanyalı ornitolog
Niko Tinbergen (1907–1988), Hollandalı ethologist
Agostino Todaro (1818–1892), İtalyan botanikçi
Susumu Tonegawa (d. 1939), Japanese biyolog, winner of the 1987 Nobel Prize in Physiology or Medicine for "discovery of the genetic principle for generation of antibody diversity"
John Torrey (1796–1873), Amerikalı botanikçi, first professional in New World
Joseph Pitton de Tournefort (1656–1708), Fransız botanikçi
John Kirk Townsend (1809–1851), Amerikalı ornitolog
Thomas Stewart Traill (1781–1862), İskoç doctor and doğabilimci
Abraham Trembley (1710–1784), Swiss doğabilimci
Melchior Treub (1851–1910), Hollandalı botanikçi
Henry Baker Tristram (1822–1906), İngiliz ornitolog
Robert Trivers (d. 1943), evolutionary biyolog
Édouard Louis Trouessart (1842–1927), Fransız doğabilimci
Frederick W. True (1858–1914), Amerikalı doğabilimci
George Washington Tryon Jr. (1838–1888), Amerikalı malacologist
Bernard Tucker (1901–1950), İngiliz ornitolog
Edward Tuckerman (1817–1886), Amerikalı botanikçi
Endel Tulving (d. 1927), Estonian-born Canadian neuroscientist, specializes in episodic memory
Marmaduke Tunstall (1743–1790), İngiliz ornitolog
Ruth Turner (1915–2000), marine biyolog
William Turton (1762–1835), Britanyalı doğabilimci
U

Jakob von Uexküll (1864–1944), Estonian biyolog, founder of biosemiotics
V

Martin Vahl (1749–1804), Norwegian botanikçi
Sebastien Vaillant (1669–1722), Fransız botanikçi
Achille Valenciennes (1794–1865), Fransız zoolog
Francisco Varela (1946–2001), Chilean biyolog
Nikolai Vavilov (1887–1943), Soviet botanikçi and geneticist, died in prison as a defender of "bourgeois pseudoscience" genetics against Lysenkoism
Damodaran M. Vasudevan (d. 1942), Indian physician, immunologist and educationist
Craig Venter (d. 1946), Amerikalı biyolog and businessman
Edouard Verreaux (1810–1868), Fransız doğabilimci
Jules Verreaux (1807–1873), Fransız botanikçi and ornitolog
Addison Emery Verrill (1839–1926), Amerikan zoolog
Louis Jean Pierre Vieillot (1748–1831), Fransız ornitolog
Nicholas Aylward Vigors (1785–1840), Irish zoolog
Rudolf Virchow (1821–1902), Alman biyolog and pathologist, founder of cell theory
Oswaldo Vital Brazil (1865–1950), Brezilyalı physician and immunobiyolog, discoverer of several antivenoms against snake, scorpion and spider bites
Bert Vogelstein (d. 1949), Amerikalı geneticist
Karel Voous (1920–2002), Hollandalı ornitolog
Mary Voytek, Amerikalı biogeochemist and microbial ecologist
Hugo de Vries (1848–1935), Hollandalı botanikçi
X

John Xantus de Vesey (1825–1894), Amerikalı hayvanbilimci
Y

William Yarrell (1784–1856), İngiliz doğabilimci
Z

Floyd Zaiger (1926), meyve genetikçi
Eberhard August Wilhelm von Zimmermann (1743–1815), Alman zoolog
Karl Alfred von Zittel (1839–1904), Alman paleontolog
Joseph Gerhard Zuccarini (1797–1848), Alman botanikçi
Margarete Zuelzer (1877–1944), Alman biyolog ve zoolog
Keitarō Urashima

Keitaro Uraşima (浦岛景太郎, Uraşima Keitaro), Love Hina anime ve mangasının ana karakteridir.
Karakterin biyografisi

Keitaro 19 yaşındadır. 15 yıl önce, 4 yaşında iken kız arkadaşına verdiği söz yüzünden Tokyo Üniversitesi'ne girmeye çalışmaktadır. 2 kez denemiş ve başaramamıştır. Bir sabah büyük annesinden aldığı bir telefon üzerine Hinata Pansiyonu'na (Büyük annesi Hinata Pansiyonunda yöneticidir) gider. Gittiğinde ise büyük annesi Hinata Pansiyonu'ndan ayrılmış ve yöneticilik işini Keitaro'ya bırakmıştır.
Hinata Pansiyonu'nda kalan kızlar (Naru Narusegawa, Mitsune "Kitsune" Konno, Motoko Aoyama) pansiyonun bir erkek tarafından yönetilecek olmasına itiraz ederler. Ama büyükannenin kararı kesindir: Pansiyonu Keitaro Uraşima yönetecektir. Artık Keitaro'nun hayatı nispeten daha hareketlidir. Pansiyonda bir yandan yöneticilik yaparken bir yandan da Tokyo Üniversitesi'ne giriş sınavlarına çalışmaktadır. Bu konudaki en büyük yardımcısı (ve ileride ilgi duyacağı) kendisi gibi sınava hazırlanan Naru Narusegawa olacaktır.
Kişilik özellikleri

Keitaro pansiyona gelmeden önceki hayatında sosyal bir insan olmadığından insan ilişkilerinde pek becerikli değildir. Bu da sonunda büyük ihtimal hırpalanacağı yanlış anlamalara yol açmaktadır. Hayal kurmayı çok sever ve genellikle farkında olmadan hayal dünyasına dalar. Tam bir hayalperesttir. İleride Tokyo Üniversitesi'ne gireceği ile ilgili sayısız hayaller kurar. Genel olarak yardımsever ve saftır diğer karakterlerin ihtiyacı olduğunda yardım etmeye çalışır. Çok iyi resim çizer.
Jean-Luc Névache

Jean-Luc Névache (d. 17 Ekim 1959, Grenoble) Fransız vali.
Grenoble 2-Pierre-Mendès-France Üniversitesi'nde eğitimini tamamlamış ayrıca Grenoble Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nü bitirmiştir. 1984'te Denizaşırı İllerden sorumlu Devlet Sekreterliğinde idari yetkili olmuş, 1985-1986 yıllarında Başbakan Laurent Fabius'ün denizaşırı illerden sorumlu danışmanı olmuştur. 1986-1988 yılları arasında Bakanlar Kurulu genel sekreterliğinde yetkili danışman yardımcısı olarak görev yapmıştır. 1988'de İçişleri Bakanlığı'nda görev almış, 1992-1993 yıllarında İçişleri Bakanı Paul Quilès'in Korsika ve Bask Ülkesi'nden sorumlu teknik danışmanı olmuştur. 1996-1997 yıllarında Savunma Bakanlığı Yeniden Yapılandırma Delegasyonunda Sosyal Birimden sorumlu olarak görev yapmış, 1997-1999 yılları arasında Savunma Bakanı Alain Richard'ın sosyal işler danışmanı olmuştur. 1999-2009 yıllarında İçişleri'nde çeşitli görevlerde bulunmuş, 2009-2011 yıllarında Yukarı Korsika valisi olmuş, 2011-2012 yılları arasında Yol Güvenliğinden sorumlu Bakanlıklararası Delege olarak görev ifa etmiştir. Mayıs-Aralık 2012 tarihlerinde Sağlık ve Sosyal İşler Bakanı Marisol Touraine'in kabine direktörü, 2013-2015 yılları arasında ise Val-d'Oise valisi olmuş, 2015 yılında ise Bakanlar Kurulu Genel Sekreteri nezdinde Devletin Dağıtılmış Hizmetlerinden sorumlu Ulusal Koordinatör olarak atanmıştır. Aralık 2016 itibarıyla sırasıyla İçişleri Bakanları Bruno Le Roux ve Matthias Fekl'ın kabine direktörü olarak atanmıştır. Aralık 2017'de Danıştay üyeliğine atanmıştır. 3 Ağustos 2020 tarihi itibarıyla İdari Belgelere Erişim Komisyonu Başkanıdır.
Jenifer (Masters of Horror)

| "Jenifer" |
| --- | --- |
Masters of Horror bölümü
DVD kapağı
Bölüm no.: 1. sezon 4. bölüm
Yönetmen: Dario Argento
Senarist: Steven Weber
Merkezî karakter: Frank Spivey
Prodüksiyon no.: 104
Yayın tarihi: 18 Kasım 2005 (2005-11-18)
Süresi: 58 dakika
Bölüm oyuncuları
 Harris Allan Jasmine Chan Carrie Fleming Brenda James Steven Weber 
Bölüm kronolojisi
← Önceki "Dance of the Dead" Sonraki → "Chocolate"
Masters of Horror (1. sezon) 
"Jenifer", Masters of Horror dizisinin 1. sezonunun 4. bölümüdür. Bölüm ilk olarak 18 Kasım 2005'te Kuzey Amerika'da yayımlandı. Bölümün yönetmenliğini Dario Argento, senaryosunu ise bölümde Frank Spivey karakterini canlandıran Steven Weber yazdı. "Jenifer", Creepy dergisinin 63 sayısında Bruce Jones tarafından yazılan ve Berni Wrightson tarafından resmedilen 10 sayfalık siyah-beyaz bir çizgi roman antolojisinden uyarlandı.
Konu

Polis memuru Frank Spivey, öğle yemeği yerken elinde satır olan bir adamın elleri arkadan bağlı bir kadını zorla bir yere götürdüğünü görür. Frank tabancasını çekip adama doğrultur ve ondan silahını bırakmasını ister. Adam, Frank'e gitmesini, kadının ne olduğunu bilmediğini söyler. Adam kadını kesmeye hazırlanırken Frank ateş edip adamı vurur. Vurulan adam yere düşer. Frank adamın yanına gidip nabzını kontrol ederken adam Frank'i tutup "Jenifer" der ve ölür. Frank Jenifer'in yüzüne baktığında irkilerek geri çekilir. Daha sonra Frank Jenifer'i kucağına alıp karakola götürür. Jenifer'i bir barınağa kapatırlar. Frank, Jenifer'i barınaktan alıp evine götürür ve ona yatacak bir yer hazırlar.
Ertesi sabah Frank'in karısı Ruby, Jenifer'i görünce panikle çığlık atar. Ruby, Frank'e Jenifer'in evde kalmayacağını ve ona kalacak bir yer bulmasını söyler. Frank, Jenifer'i yanına alıp ona kalacak yer bakmaya başlar ancak kimse Jenifer'i almak istemez. Frank arabayı bir yerde durdurur. Daha sonra Frank ve Jenifer arabada sevişir. Akşam Frank evinin önünde Ruby ile konuşur. Frank, Ruby'e kimsenin Jenifer'i almak istemediğini söyler. Ruby Frank'e Jenifer'in evde kalmayacağını söyler ve "Ya o gider ya ben" der. Jenifer ağlayarak eve girer. Frank, Ruby ve oğulları Pete banyoya girdiklerinde Jenifer'in evin kedisini yediğini görürler. Bu olaydan sonra Ruby ve Pete bir taksiye binip evden ayrılır. Onlar gittikten sonra Frank Jenifer'e bağırır.
Ertesi gün Frank eve geldiğinde Jenifer'in Amy'yi yediğini görür. Frank Jenifer'e kızar ve onun boğazını sıkmaya başlar. Daha sonra Frank Jenifer'in boğazını bırakır ve oturup ağlar. Frank bir sirk çalışanıyla anlaşıp ondan Jenifer'i kaçırmasını ister ve sirk çalışanına evinin anahtarını verir. Frank eve gelip buzdolabını açtığında dolapta sirk çalışanının parçalanmış bedeniyle karşılaşır.
Frank Jenifer'i yanına alıp evini terk eder ve ormandaki ahşap bir evde yaşamaya başlar. Frank bir markette işe girer. Market sahibinin oğlu bir kutlamaya katılır. Kutlamanın yapıldığı yere Jenifer de gelir. Market sahibinin oğlu Jenifer'i fark eder ve yanına gider. Jenifer ormana doğru kaçmaya başlar, market sahibinin oğlu da peşinden onu kovalar. Frank eve geldiğinde Jenifer'in market sahibinin oğlunu yerken görür. Frank eline bir balta alır ve Jenifer'in ellerini bağlayarak onu ormanın içine sürükler. Frank Jenifer'in elinin bağlı olduğu ipi bir ağaca bağlar ve baltayla Jenifer'e vurmaya hazırlanırken bir avcı, tüfeğiyle Frank'e ateş eder. Avcı, Frank'in yanına geldiğinde Frank avcıyı tutar ve ona "Jenifer" deyip ölür.
Oyuncular ve karakterler

Frank Spivey: (Steven Weber) Jenifer'in hayatını kurtaran polis dedektifi.
Jenifer: (Carrie Anne Fleming) Frank'in kurtardığı kişidir. İnsan veya hayvan etiyle beslenir.
Ruby: (Brenda James) Frank'in karısı.
Pete: (Harris Allan) Frank'in oğlu.
Chief Charlie: (Beau Starr)
Spacey: (Laurie Brunetti)
Prodüksiyon

Bölüm Vancouver, Britanya Kolumbiyası, Kanada'da çekildi. Kan ve makyaj efektleri KNB Effects tarafından yapıldı. Dizinin DVD setindeki "Howard Berger and the Make-Up of Jenifer" adlı ekstrada Carrie-Anne Fleming'in bölümdeki canavara dönüşümü detaylı şekilde yer almaktadır.
Jenifer dizinin ilk sezonundan televizyon yayımı için sahnelerin kesildiği tek bölümdür. Sezondaki Takashi Miike'nin yönettiği Imprint bölümü ise içerdiği rahatsız edici görüntüler yüzünden hiç yayımlanamamıştır. Televizyon için iki sahne kesilmiştir, bunların ilki Frank ve Jenifer'ın arabadaki oral seks sahnesi, diğeri de bölümün sonlarındaki Jenifer'ın Jack'in penisini yediği sahnedir. Silinen sahneler DVD'de "So Hideous My Love'" videosunda yer almaktadır.
DVD ekstraları

Anchor Bay Entertainment tüm "Masters of Horror" DVD'lerini her bölümden detaylı ekstra içeriklerle birlikte yayımladı. DVD'ler oldukça beğenildi ve 2006'da Saturn Ödülleri'nde En İyi Televizyon Dizisi DVD'si ödülünü kazandı. Jenifer bölümü için DVD'de yer alan ekstra içerikler şunlardır:
Yazar/aktör Steven Weber ve DVD prodüktörü Perry Martin'in yorumları
So Hideous My Love – Yönetmen Dario Argento ile röportaj
Working With a Master: Dario Argento
Behind The Scenes: The Making of Jenifer featurette
Howard Berger and The Make-Up of Jenifer featurette
On Set: An Interview with Steven Weber
On Set: An Interview with Carrie Anne Fleming
Fragmanlar
Görseller
Dario Argento yazılı biyografisi
Senaryo (DVD-ROM)
Ekran koruyucu (DVD-ROM)
Toplama kartları
"Masters of Horror"ın ilk sezonundaki birçok bölüm gibi Best Buy firmasının yayımladığı DVD'de ek olarak "Script to Screen" içeriği yer almaktadır.
Jenifer.
Ren

Başlığın diğer anlamları için Ren (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Ren nehri |
| --- | --- |
 Basel, İsviçre'de Ren Nehri
 Ren havzası haritası
Konum
Ülke(ler): İsviçre Lihtenştayn Avusturya Almanya Fransa Hollanda
Şehir(ler): Köln Rotterdam Düsseldorf Duisburg Strazburg Arnhem Basel
Genel bilgiler
Aktığı yer: Hollanda
Birleşim (kaynak): Reichenau
Kaynak: Ön Ren,Tomasee (Romanşça: Lai da Tuma), Surselva, Graubünden, İsviçre
Kaynak rakımı: 2.345 m (7.694 ft)
Ağız: Kuzey Denizi, Hollanda
Ağız rakımı: 0 m (0 ft)
Uzunluk: 1.230 km (760 mi)
Havza alanı: 185.000 km2 (71.000 sq mi)
Debi: 2.900 m3/s (100.000 cu ft/s)
Akım yerleri: Tamins, Graubünden, Paradies Buzulu, İsviçre
Gemiciliğe elverişli: 883 km'si gemi ulaşımına elverişlidir.
Ren Nehri (Assmannshausen / Rüdesheim 2008)
Nehrin Almanya'dan geçen kısmı
Ren, (Latince, Rhenus, Romanşca: Rein, Almanca: Rhein, Fransızca: Le Rhin, İtalyanca: Reno, Flemenkçe: Rijn), Avrupa kıtasının en uzun onbirinci nehridir. Nehir, güneydoğu İsviçre Alpleri'ndeki İsviçre'nin Graubünden kantonunda başlar. İsviçre-Lihtenştayn, İsviçre-Avusturya ve kısmen İsviçre-Almanya sınırlarından geçer. Lihtenştayn ve Fransa sınırlarından geçip kuzeye kıvrılır, Almanya'da Renanya'dan geçerken batıya döner ve Hollanda topraklarını da katettikten sonra Rotterdam'da Kuzey Denizi'ne dökülür. 1230 km. uzunluğuyla Batı Avrupa'nın önemli nehirlerinden biridir. 9.973 kilometrekarelik bir alanı boşaltır ve adı Keltçe Rēnos'tan gelir. Almanya'da nehrin adını taşıyan Kuzey Ren-Vestfalya ve Rheinland-Pfalz adlarını taşıyan 2 eyalet vardır.
883 kilometrsei gemi ulaşımına elverişli olan bu nehrin kolları ile birlikte kapladığı alan 185.000 km²'dir. Almanya içerisindeki en büyük kolları Mosel, Main ve Neckar'dır.
Uluslararası Ren Havzası Hidroloji Komisyonu (CHR) ve EUWID, iklim krizinin sonucu olarak nehrin önümüzdeki 30 ila 80 yıl içinde hacminde büyük bir düşüş yaşayabileceğini ve hatta tamamen kuruyabileceğini iddia etmektedir.
Ren, ortalama yaklaşık 1.230 km (760 mi) debiyle yaklaşık 1.230 km (760 mi)'de Orta ve Batı Avrupa'daki (Tuna'dan sonra) en uzun ikinci nehirdir.
Ren ve Tuna, Roma İmparatorluğu'nun kuzeydeki iç sınırının çoğunu oluşturuyordu ve Ren, o günlerden bu yana iç kesimlere ticaret ve mal taşıyan hayatî bir su yolu oldu. Nehir boyunca inşâ edilen çeşitli kaleler ve savunmalar, Kutsal Roma İmparatorluğu'nda bir su yolu olarak öne çıktığını kanıtlar. Ren Nehri üzerindeki en büyük ve en önemli şehirler arasında Köln, Rotterdam, Düsseldorf, Duisburg, Strazburg, Arnhem ve Basel vardır.