Şostakoviç'in 7. Senfonisi'nin Leningrad galası
Mirası

Konsere ait günümüze ulaşan bir film, fotoğraf veya kayıt bulunmamaktadır. Savaş sırasında konserin önemine dair resmî bir bildirim yoktu, bir müzisyen daha sonra "hiçbir geri bildirimin olmadığını, 1945 yılına kadar kadar hiçbir şeyin olmadığını" belirtti. Sarah Quigley orkestra şefi Karl Eliasberg'in savaş kariyerini The Conductor adlı romanında kurguladı. Şostakoviç'in 7. Senfonisi Sovyetler Birliği'nin dağılması sonrasında da yurtseverlik anlamını korumaktadır. 21 Ağustos 2008'de senfoninin ilk bölümü Valeri Gergiyev tarafından yönetilen Mariinski Tiyatro Orkestrası tarafından 1991 ve 2008 çatışmaları sonrası Gürcistan ordusuna birliklerce yok edilen Güney Osetya şehri Tshinvali'de çalınmıştır.
Şostakoviç'e dair araştırmalar yapan Laurel Fay konserin "tüm efsaneyi kendinde toplama olayı" olduğunu ifade etti. Gazeteci Michael Tumely konsere dair "Sovyet siyasi ve askerî tarihinde efsanevi bir an" yorumunda bulundu. Eleştirmen U. S. Dhuga, bu performansın "halk arasında ve elbette resmen Naziler üzerindeki gerçek zaferin başlangıcı olarak kabul edildiğini" bildirdi. Konserin orkestra şefi Eliasberg de "Tüm şehir insanlığı bulmuştu. O anda ruhsuz Nazi savaş makinesine karşı zafer kazandık" ifadelerini kullanmıştır. Zira Leningrad'daki Nazi ablukası 1943'ün başlarında kırılmış ve 1944'te sona ermiştir. Savaş sonrası Doğu Almanya'nden Eliasberg'i bulan iki Alman turist kendisine "9 Ağustos 1942'den sonra savaşı kaybedeceğimizi fark ettik. Gücünüzü hissettik, açlık, korku ve hatta ölümün üstesinden gelebileceğinizi." sözlerini sarf etti. Şostakoviç'in 7. Senfonisi, savaş sırasında Batı dünyasında tanınmış bir eser olmasına karşın 1945'ten sonra Sovyetler Birliği dışında nadiren çalındı. 1957 yılında konseri konu alan Leningrad Senfonisi adlı film gösterime girdi. Gala, 1997 yapımı olan Savaş Senfonileri: Stalin'e Karşı Şostakoviç [en] adlı belgesel filmde de anıldı. Konser BBC Two'da yayımlanan Leningrad ve Hitler'e Meydan Okuyan Orkestra adlı belgesele ve BBC'nin çeşitli radyo programlarına konu oldu.
Sankt-Peterburg'daki 235 No.lu okulda, Şostakoviç'in bir heykeli ve konser performansından eserleri de içeren A muzı ne molçali... adında bir müze yer alır. 1985 yılında Mihaylovskaya Caddesi'ne "Burada, Leningrad Filarmoni Büyük Salonu'nda 9 Ağustos 1942'de şef K. I. Eliasberg tarafından yürütülen Leningrad Radyo Komitesi orkestrası, D. D. Şostakoviç'in Yedinci (Leningrad) Senfonisi gerçekleştirdi." yazılı bir plaket konuldu. Solomon Volkov'un Tanıklık Tutanağı adlı eserinde Nazileri değil de dönemin Sovyet hükûmetini eleştirmesi 1980'li yıllarda tartışma konusu oldu. Şostakoviç ile yapılan görüşmelere atıf yaptığını iddia ettiği Volkov'un eserinin doğruluğu tartışıldı. Senfoni ile ilgili diğer tartışma konuları arasında eserin Leningrad savunmasından ilham alıp almadığı ve daha önceden propaganda amacıyla planlanmış bir tasarım olup olmadığı konusu ve Şostakoviç'in diğer eserleriyle kıyaslanan sanatsal değeri konusu yer alır.
Hayatta kalan sanatçılar 1964 ve 1992 yıllarında aynı salonda ve aynı koltuklarda olacak şekilde "yeniden bir araya gelme konserlerine" katıldılar. Şostakoviç, 27 Ocak 1964'te ilk bir araya gelme konserine katıldı. Eliasberg ve 23 müzisyen konseri gerçekleştirdi ve galadan bu yana ölen katılımcıları temsil etmek için ölen müzisyenlerin sandalyelerine enstrümanlar yerleştirildi. 1992 yılındaki konser hayatta kalan 14 müzisyeni içeriyordu.
Leningrad Kuşatması soğuk ve açlıktan kaynaklı kitlesel ölümlere neden oldu.
Konserin yapıldığı Büyük Filarmoni Salonu. Görselde 1954 yılında Leningrad Filarmoni Orkestrası'nın performansı görülmektedir.