stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Damat Ferit (karakter)

| Ferit Eken |
| --- | --- |
Hababam Sınıfı karakteri

Yaratan: Umur Bugay
Canlandıran: Tarık Akan
Bilgileri
Takma ad(lar)ı: Damat Ferit
Cinsiyet: Erkek
Meslek: Öğrenci
Evlilik(ler): 1
Çocuklar: 1
Ferit Eken, Damat Ferit ya da Ferit, Hababam Sınıfı serisindeki bir karakterdir.
Rıfat Ilgaz'ın Hababam Sınıfı adlı romanında uyarlanan aynı isimdeki film serisinde, roman içinde bulunmasa da senarist Umur Bugay tarafından yaratılan hayalî karakter. Tarık Akan tarafından canlandırılan karakter, sadece Hababam Sınıfı ve Hababam Sınıfı Sınıfta Kaldı filmlerinde bulundu.
Karakter yapısı

6 Edebiyat B sınıfının 322 no'lu öğrencisidir. Sınıfta Güdük Necmi ile aynı sırayı paylaşmıştır. Çoğunlukla İnek Şaban ve Güdük Necmi ile birlikte dolaşır. "Damat" lakabı okul dışında kızlarla ilişkilerinden dolayı kullanılmaktadır. Sınıftaki en yakışıklı kişidir ve evlidir. Ayrıca altı aylık bir kızı vardır. Fakat bunu ailesine söylememiştir ve her hafta evli olması nedeniyle okuldan  kaçmaktadır. Ayrıca eşinin İzmir'e gitmesi ve bakıcının kaçması yüzünden belli bir süre kızını Özel Çamlıca Lisesi'ne gizlice getirmiştir. Hafize Ana'nın yardımı ile kıza bakan Ferit ve Hababam Sınıfı olayı bir süre Kel Mahmut'tan saklamaya çalışsa da sonunda kendi öğrenmiş ve kızın okulda kalmasına izin vermişti. Buna rağmen Müdür olayı öğrenip Ferit'i okuldan kovmaya çalışınca Mahmut Hoca duruma karşı çıkıp fenalaşarak hastaneye kaldırılmıştır.
Sinema serisinde Ferit karakteri olgun tavırlı, giyimi, konuşma gücü, rahat tavırları, biraz daha yol yordam bilmesi ile üstün bir yapıya sahiptir. Hocayla bir şey konuşulacaksa, ilk olarak kendisi görevlendirilir. Ayrıca Şaban'a yapılan "İnek" şakalarında Güdük Necmi'nin bir numaralı ortağıdır. Şaban'a yollanan sahte aşk mektuplarında Necmi'ye yardım eder. Fakat Şaban bu duruma rağmen, daha çok Güdük Necmi'nin peşine takılır ve Bu durumlarda ona ya küfürle ya da üzerine yürüyerek karşılık verir. Ferit ise olayları gülerek izler. Kendisi diğer Hababamlılar gibi tembel bir öğrencidir. Derste ukalalıktan başka bir şey yapmaz. Güdük'le birlikte ortalığı kahkahaya verirler.
Dârjiu müstahkem kilisesi

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Romanya
Kriter: Kültürel: iv
Referans: 596
Tescil: 1993 (17. oturum)
Uzatma: 1999
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Dârjiu müstahkem kilisesi (Rumence: Biserica fortificată din Dârjiu; Macarca: Székelyderzsi erődtemplom), Romanya'nın Erdel bölgesindeki Harghita ilindeki Dârjiu'daki (Székelyderzs) yer alan bir Üniteryen müstahkem kilisedir. Bölge Macaristan Krallığı'na ait olduğu zamanlarda Sekel Macar topluluğu tarafından inşa edilmiştir. Kuruluşunda Roma Katolik kilisesi iken, Reform sonrasında Üniteryen kilisesine dönüştürüldü. Çevreleyen köy ile birlikte, kilise, Erdel'deki Müstahkem Kiliseli Köyler Dünya Mirası Sitesinin bir parçasını oluşturmaktadır.
Danxia Yer Şekilleri

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Çin
Kriter: Kültürel: iii, iv, v
Referans: 750
Tescil: 1996 (20. oturum)
Bölge: Asya-Pasifik
Çin Danxiası veya Çin Danxia Yer Şekilleri, endojen (tektonik yükselme dahil) ve ekzojen (ayrışma ve erozyon dahil) güçlerin neden olduğu, kırmızı kumtaşından oluşan ve dik uçurumlarla karakterize edilen eşsiz Danxia yerşekilleri manzarasının genel adıdır.
Ağustos 2010'da, Çin Danxiası Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
| Seri ID Numarası | İsim & Konum | Koordinatlar | Alan | Fotoğraf |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1335-001 | Chishui - Batı Bölümü | 28°22′11″K 105°47′39″D﻿ / ﻿28.36972°K 105.79417°D﻿ / 28.36972; 105.79417 | Toplam alan: 10142 Ha |  |
| 1335-002 | Chishui - Doğu Bölümü | 28°25′19″K 106°02′33″D﻿ / ﻿28.42194°K 106.04250°D﻿ / 28.42194; 106.04250 | Toplam alan: 17222 Ha |  |
| 1335-003 | Taining - Kuzey Bölümü | 27°00′37″K 117°13′07″D﻿ / ﻿27.01028°K 117.21861°D﻿ / 27.01028; 117.21861 | Toplam alan: 5277 Ha |  |
| 1335-004 | Taining -Güney Bölümü | 26°51′56″K 117°02′22″D﻿ / ﻿26.86556°K 117.03944°D﻿ / 26.86556; 117.03944 | Toplam alan: 5810 Ha |  |
| 1335-005 | Langshan | 26°20′24″K 110°46′45″D﻿ / ﻿26.34000°K 110.77917°D﻿ / 26.34000; 110.77917 | Toplam alan: 6600 Ha Tampon bölge: 6200 Ha |  |
| 1335-006 | Danxiashan | 24°57′55″K 113°42′12″D﻿ / ﻿24.96528°K 113.70333°D﻿ / 24.96528; 113.70333 | Toplam alan: 16800 Ha Tampon bölge: 12400 Ha |  |
| 1335-007 | Longhushan: Longhushan Bölümü | 28°04′15″K 116°59′05″D﻿ / ﻿28.07083°K 116.98472°D﻿ / 28.07083; 116.98472 | Toplam alan: 16950 Ha |  |
| 1335-008 | Longhushan: Guifeng Bölümü | 28°19′03″K 117°25′10″D﻿ / ﻿28.31750°K 117.41944°D﻿ / 28.31750; 117.41944 | Toplam alan: 2740 Ha |  |
| 1335-009 | Jianglangshan | 28°22′11″K 105°47′39″D﻿ / ﻿28.36972°K 105.79417°D﻿ / 28.36972; 105.79417 | Toplam alan: 610 Ha Tampon bölge: 571 Ha |  |
Dan-no-ura Muharebesi

Dan-no-ura Muharebesi (Japonca: 壇ノ浦の戦い Dan-no-ura no tatakai), 25 Nisan 1185 tarihinde Şimonoseki Boğazı'nda Taira ve Minamoto boyları arasında meydana gelen bir deniz muhaberesidir. Başlangıçta sabah dalgası, Taira için bir avantalı olsa da öğleden sonra dezavantaja döndü ve Minamoto no Yoshitsune liderliğindeki Minamoto filosu, Taira filosunu yendi. Muharebe, Genpei Savaşı'nın sonucunu belirlemiştir. Genç İmparator Antoku, Taira soyluları arasında ölenlerden biriydi.
Konuyla ilgili yayınlar

Gaskin, Carol, and Vince Hawkins (1990). The Ways of the Samurai. New York: Barnes & Noble Books.
Çin'in Hiung-nu'ya karşı seferi

Çin'in Hiung-nu'ya karşı seferi, MÖ 215 yılında Çin Hanedanı ile Hiung-nular arasında meydana gelen bir savaştır.
Savaş

İmparator Çin Şi Huang, General Meng Tian'a Ordos bölgesindeki Hiung-nu kabilelerine karşı yola çıkmasını ve Sarı Nehir'in döngüsünde bir sınır bölgesi kurmasını emretti. Hiung-nu'nun olası bir tehdit olduğuna inanan imparator, imparatorluğunu genişletmek amacıyla Hiung-nu'ya karşı önleyici bir saldırı başlattı.
MÖ 215'te Meng Tian, Hiung-nu'yu yenerek onları Ordos'tan sürmeyi ve anavatanlarını ele geçirmeyi başardı. Meng Tian'ın elindeki ağır yenilgiden sonra, Hiung-nu lideri Teoman, çok kuzeyde Moğol Platosu'na kaçmak zorunda kaldı. Kuzeye doğru genişlemenin bir sonucu olarak, Çin Hanedanı'nın Hiung-nu'ya karşı oluşturduğu tehdit, nihayetinde birçok farklı Hiung-nu kabilesinin birleşik Çin devletine karşı bir konfederasyonda birleştikleri yeniden örgütlenmesine yol açtı.
Sonrası

Göçebelere karşı kazanılan zaferin ardından Meng Tian'a, Çin Seddi olarak bilinecek olan bir tahkimat hattı ile sınırı güvence altına alması talimatı verildi. Veliaht Prens Fusu ve General Meng Tian, Suide'deki bir garnizonda konuşlandırıldı ve kısa süre sonra Qin, Yan ve Zhao devletlerinin eski duvarlarıyla bağlantılı olacak duvarlı savunmaların inşasına başladı.
Bibliyografi

Beckwith, Christopher I. (2009). Empires of the Silk Road: A History of Central Eurasia from the Bronze Age to the Present. Princeton: Princeton University Press. ISBN 9780691150345.
Cheng, Dalin (2005). "The Great Wall of China". Borders and border politics in a globalizing world. Lanham: SR Books. ISBN 0-8420-5103-1.
Cosmo, Nicola Di (1999). "The northern frontier in pre-imperial China". The Cambridge history of ancient China: From the origins of civilization to 221 B.C. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-47030-7.
Ebrey, Patricia Buckley; Walthall, Anne; Palais, James B. (2009). East Asia: A cultural, social, and political history (2.2 yayımcı=Houghton Mifflin bas.). Boston. ISBN 978-0-547-00534-8.
Higham, Charles F.W. (2004). Encyclopedia of ancient Asian civilizations. New York: Facts On File. ISBN 0-8160-4640-9.
Das Schwarze Korps

| --- | --- |
1937
Tür: Haftalık Gazete
Dil: Almanca
Tiraj: 750.000 (1944)
Das Schwarze Korps, Schutzstaffel'in (SS) resmî gazetesiydi. Çarşamba günleri yayımlanır ve bedava dağıtılırdı. Başeditör SS bölge lideri Gunter d'Alquen'di. Yayımcı, Franz Eher Verlag şirketinden Max Amann'dı. Tüm SS üyeleri bu gazeteyi okumaya teşvik edildi. Gazete, Katolik Kilisesi, Yahudiler, Komünizm, Masonluk ve diğerlerini sık sık kınayan makalelerle birçok gruba düşmandı.
İlk baskı 6 Mart 1935'te 70.000 kopyayla çıktı. Aynı yılın kasım ayında sayı 200.000'e, 1944'e kadar 750.000 adete yükseldi. Gazete, üzerinde ciddi düzenleme yetkisine sahip olan Sicherheitsdienst (SD; Güvenlik Servisi) ile yakın iş birliğinde yayımlandı. Gazete Almanya dışında da satıldı.
Dağıstan Federal Araştırma Merkezi

| Rus Bilimler Akademisi Dağıstan Federal Araştırma Merkezi |
| --- | --- |


Kuruluş: 1945
Eski isim(ler)i: Rus Bilimler Akademisi Dağıstan Bilim Merkezi
Bağlılık: Rus Bilimler Akademisi
Başkan: H. A. Emirhanov
Konum: 367025, M. Gacıyev 45. sokak, Mahaçkale/Dağıstan Cumhuriyeti
Web sitesi: http://www.dncran.ru
Rus Bilimler Akademisi Dağıstan Federal Araştırma Merkezi (RBA DFAM) (Rusça: Дагестанский федеральный исследовательский центр РАН; ДФИЦ РАН) Rus Bilimler Akademisine (RBA) bağlı bir kuruluş. Dağıstan Cumhuriyeti'nde çalışan Rus Bilimler Akademisi üyeleri ile bölgede bulunan Rus Bilimler Akademisine bağlı alt kuruluşların araştırma çalışmalarının buluştuğu merkezdir.
Tarihçe

SSCB Bilimler Akademisi Dağıstan Bilimsel Araştırma Merkezi 30 Ekim 1945 tarihli SSCB Halk Komiserleri Konseyi kararı ile kuruldu.
SSCB Bilimler Akademisi Başkanlığının 6 Ekim 1949 tarihli kararıyla SSCB Bilimler Akademisi Dağıstan şubesinde yeniden yapılanma başladı.
SSCB Bilimler Akademisi Başkanlığının 29 Ocak 1991 tarihli ve 34 sayılı kararnamesi ile SSCB Bilimler Akademisi Dağıstan Şubesi, SSCB Bilimler Akademisi Dağıstan Bilim Merkezi'ne dönüştürüldü.
Rus Bilimler Akademisi Dağıstan Bilim Merkezi, Rus Bilimler Akademisi Başkanlığının 18 Aralık 2007 tarihli kararnamesine göre Rus Bilimler Akademisi Dağıstan Federal Araştırma Merkezi (RBA DFAM) olarak yeniden adlandırıldı.
Matematik ve Bilişim Bölümü, Analitik Kolektif Kullanım Merkezi (AKKM), Bilimsel Kütüphane, Felsefe ve Yabancı Diller Bölümü alt bölümleri RBA DFAM Başkanlığına bağlı olarak faaliyet göstermektedirler.
RBA DFAM, RBA'nın Dağıstan Cumhuriyeti topraklarında bulunan dokuz bilimsel kurumunu birleştirmektedir. 20 Ocak 2009 tarihi itibarıyla RBA DFAM kurumlarının toplam kadrolu çalışan sayısı, 468'i araştırmacı olmak üzere, 838 kişidir. Bunların arasında 119 doktor ve 218 kandidat bulunmaktadır.
26 Haziran 2019 tarihinde Dağıstan Federal Araştırma Merkezinin kurulup Dağıstan Bilim Merkezi'ne katılmasıyla Mahaçkale'de bulunan akademik kurumların yeniden yapılanması tamamlandı.
Başkanlar

1946 - 1950: İ. İ. Meşçaninov
1950 - 1984: H. İ. Emirhanov
1985 - 1990: M. M. Muhammedov
1990 - 1998: G. G. Gamzatov
1998 - 2009: İ. K. Kamilov
2009 - 2015: H. A. Emirhanov
2015 - 2017: M. S. Gaciyev
2017 - günümüz: A. K. Murtazayev
Kedi

Evcil kedi (Felis catus ya da Felis silvestris catus), küçük, genelde kıllı, evcilleştirilmiş, etobur memeli. Genelde ev hayvanı olarak beslenenlere ev kedisi, ya da diğer kedigillerden ve küçük kedilerden ayırmak gerekmiyorsa kısaca kedi denir. İnsanlar kedilerin arkadaşlığına ve böcek gibi ev zararlılarını avlayabilme yeteneğine önem vermektedir.
Kediler anatomik olarak güçlü, esnek bedenleriyle, hızlı refleksleriyle, keskin, geri çekilebilen pençeleriyle ve küçük avları öldürmeye uyarlanmış dişleriyle diğer kedigillere benzerler. Kediler, insan kulakları için çok zayıf ya da çok yüksek frekanstaki sesleri duyabilirler. Karanlığa yakın ortamlarda görebilirler. Çoğu memeli gibi, kediler insanlara göre daha zayıf renkli görüşe ve daha güçlü koku alma duyusuna sahiptir.
70'ten fazla kedi ırkı olduğu tahmin edilmekle birlikte çeşitli uluslararası organizasyonlar tarafından tanınan ırkların sayısı tescil eden kurumun standartlarına göre farklılık gösterebilmektedir. Bu sayı, (IPCBA) International Progressive Cat Breeders Alliance tarafından 73, ABD merkezli en büyük ikinci organizasyon olan TICA (The International Cat Association) tarafından 58, CFA (The Cat Fanciers' Association) tarafından 44, Lüksemburg merkezli Federation International Feline (FIFE) tarafından 43 olarak açıklanmıştır.
Kediler, tek başlarına avlanmalarına rağmen sosyal bir türdür. Kedilerde iletişim; salgıladıkları kokular, kedi feromonları ve kedilere özgü vücut dilinin yanı sıra seslenme çeşitliliğini (miyavlama, mırıltı, sesini titretme, tıslama, hırıltı ve gırtlaksı ses) de içinde barındırır.
Kedilerin üreme hızı yüksektir. Kontrollü üreme halinde, çoğalabilirler ve tescilli cins hayvanlar olarak gösterilebilirler. Ev kedilerinin üreme kontrolündeki kısırlaştırma ile oluşan başarısızlık ve eski evcil hayvanları terk etme dünya çapında, hayvan nüfus kontrolünü gerektirecek kadar fazla sayıda sokak kedisiyle sonuçlandı. Bu nüfus sadece, yerel tür olmadığı Birleşik Devletler'de 60 milyona kadar çıkmıştır. 
Kediler Antik Mısır'da tapılan hayvanlar olduğundan beri, genellikle orada evcilleştirildiklerine inanılır, ama Neolitik dönem kadar eskiye dayanan evcilleştirme örneklerinin de olma olasılığı vardır.
2007'deki genetik bir çalışma, evcil kedilerin milattan önce 8000'de, Orta Doğu'da Afrika yaban kedisi (Felis silvestris lybica) soyundan türediğini ortaya çıkardı. Scientific American'a göre kediler, dünyadaki en popüler evcil hayvandır ve günümüzde insanların yaşadığı hemen hemen her yerde bulunurlar.
Kedilerin Zekâsı ve Öğrenme Yeteneği

Kediler, yüksek bilişsel yeteneklere sahip hayvanlar arasındadır. Araştırmalar, kedilerin problem çözme becerilerine sahip olduğunu, insanları gözlemleyerek öğrenebildiklerini ve hafızalarının köpekler kadar güçlü olduğunu göstermektedir.
Deneyler, kedilerin uzun süreli hafızalarının gelişmiş olduğunu ve belirli olayları hatırlayabildiklerini ortaya koymuştur.
Kapıları açma, oyuncakları hareket ettirme ve yiyecek kaynaklarını ezberleme gibi becerileri vardır.
Kedi sahipleri, kedilerin kendilerini eğitebileceğini ve belirli kelimeleri veya rutinleri hatırlayabildiğini gözlemlemektedir.
Etimoloji

Türkçeye muhtemelen Arapçadan geçen kedi adı neredeyse evrenseldir ve pek çok dilde aynı sözcüğün varyasyonları şeklindedir: İngilizce cat, Bulgarca kotka, Lehçe kot, Arapça qitt (erkek kedi) vs. Kedi sözcüğü muhtemelen Avrasya (Hami-Sami) kökenlidir. Buradan Latinceye ve diğer Avrupa dillerine yayılmıştır. Latincede MS 75 yılında catta şeklinde, Bizans Yunancasında MS 350 yılında katta şeklinde görülür. MS 700'lü yıllarda Avrupa'da, yine Latince kökenli ve kedi anlamına gelen feles sözcüğünün yerini alarak, yaygın şekilde kullanılmaya başlanmıştır.
Pisi ve puss gibi sözcükler ise muhtemelen kedilerin tehdit edildiklerinde çıkardığı his sesine benzetilerek oluşturulmuştur. Bu sözcükler bazı dillerde kedi kelimesi ile birleştirilerek yine kedi anlamında kullanılır: Rumence pisică, Kürtçe pisîk gibi.
Köken ve tarihçe

Modern memelilerin evriminde "kedi paterni" çok erken dönemlerde belirginleşmiştir. Pek çok memeli türünün ataları birbirinden neredeyse ayırt edilemez şekilde iken kedilerin ataları tipik kedi biçimini almıştı. Kediler ilk olarak Pliyosen Çağında (5,3-3,6 milyon yıl önce) ortaya çıktı ve inanılmaz bir şekilde, günümüze dek çok az değişikliğe uğradı.
Genetik

Ana madde: kedi genetiği
Evcil kediler ve en yakın ataları, 38 kromozoma ve yaklaşık 20,000 gene sahiptir. Kedilerde, insanlardaki doğuştan metabolizma bozukluklarına benzeyen, yaklaşık 250 adet kalıtsal genetik bozukluk tespit edilmiştir. Memelilerin metabolizmalarındaki yoğun benzerlik, kedigillere ait birçok hastalığın insanlar için geliştirilen genetik testler ile teşhisine imkân tanır.
Özellikler

Kedilerin özellikleri farklı kriterlere göre sınıflandırılabilir. Bunlar başlıca şu şekildedir.
Özellikler > Anatomi

Ana madde: Kedi anatomisi
Özellikler > Anatomi > Boyut

Evcil kedinin Avrupa yaban kedisi'nden daha küçük kafatası ve daha kısa kemikleri vardır.
Baş-vücut uzunluğunda ortalama 46 cm (18 in) ve 23-25 cm (9-10 in) ortalama yükseklik, kuyruk uzunlukları da yaklaşık 30 santimetre (12 in)*'dir. Erkekler dişilerden daha büyüktür. Ortalama yetişkin erkek kediler 3,5 ile 7 kilogram arasında olurken, dişi kediler 2,5 ila 4,5 kilogram arasındadır. Uzun kuyruklu cinslerde kuyruklar ortalama 30 santim, baştan kuyruk sokumuna uzunluk 46 santim, yükseklikleri ise 23–25 cm civarındadır. Dişi kedilerin boy uzunluğu 50 cm'ye kadar çıkabilirken erkek kedilerde 70 cm'yi bulabilir. Maine Coon gibi iri türdeki evcil kedilerde boy uzunluğu 1 metreye varabilir.
Özellikler > Anatomi > İskelet

Kedilerde yedi boyun omuru vardır; 13 torasik omur (insanlarda 12 tane vardır); yedi bel omuru; üç sakral omur(çoğu memelide olduğu gibi, ancak insanlarda beş tane vardır); ve kuyrukta değişken sayıda kaudal omur (insanlarda bir dahili kuyruk sokumu ile kaynaşmış yalnızca üç ila beş körelmiş kaudal omur vardır).Ekstra bel ve torasik omurlar, kedinin omurga hareketliliği ve esnekliğinden sorumludur. Omurgaya 13 kaburga, omuz ve leğen kemiğine bağlıdır. İnsan kollarından farklı olarak, kedi ön ayakları, vücutlarını kafalarına sığabilecekleri herhangi bir boşluktan geçmelerine izin veren serbest yüzen klavikula kemiklerle omuza bağlanır.
Kedilerin ayak yapıları hep ileriye gitmek için evrilmiştir. Geri geri gidebilirlerse de zorlanırlar.
230 kemikten oluşan iskelet sistemi insanınkinden oldukça farklı olup iskeletler arası oluşumlar vücudun esnemesine izin verecek şekildedir.
Özellikler > Anatomi > Kafatası

Kedi kafatası, çok büyük göz yuvalarına ve güçlü bir özel çenesiyle memeliler arasında nadirdir. Çene içinde, kedilerin avını öldürmek ve etini parçalamak için uyarlanmış dişleri vardır. Kedi avının üstün atladığında iki uzun köpek dişi ile boyundan öldürücü bir ısırıkla ısırır, dişlerini avının omur arasına sokup omuriliği koparır ve geri dönüşsüz felce ve ölüme neden olur. Diğer kedigillerle karşılaştırıldığında evcil kedilerin çene boyutuna göre dar aralıklı köpek dişleri vardır, bu da küçük omurları olan küçük kemirgenlerin tercih ettikleri avlarına bir uyarlamadır.
Küçük azı dişi ve birinci azı diş birlikte ağzın her iki tarafında eti bir makas gibi küçük parçalara ayıran carnassial çifti oluşturur. Kedilerin küçük azı dişleri mamayı iyi çiğneyemez ve kediler büyük ölçüde çiğneme yetenekleri olmadığından bunlar beslenmede hayati önemdedir. Kedilerin çoğu insandan daha iyi dişleri olsa da daha kalın koruyucu mine tabakası, daha az zararlı tükürük, dişler arasında daha az yiyecek parçacıklarının kalması ve çoğunlukla şekersiz gıdaları nedeniyle genellikle dişlerinin çürüme olasılığı daha azdır. Yine de ara sıra diş kaybına ve enfeksiyona maruz kalırlar.
Özellikler > Anatomi > Pençeler

Kedilerin uzatılabilir ve geri çekilebilir pençeleri vardır. Normal, rahat pozisyonlarında, pençeler deri ve kürkle kaplıdır ve patinin parmak uçlarını sarar. Bu, zeminle temastan kaynaklanan aşınmayı önleyerek pençeleri keskin tutar ve avın sessizce takip etmesine izin verir. Ön ayaklardaki pençeler tipik olarak arka ayaklardakilerden daha keskindir. Kediler, pençelerini bir veya daha fazla pençeye gönüllü olarak uzatabilir. Avlanma veya savunma, tırmanma, yoğurma veya yumuşak yüzeylerde ekstra çekiş için pençelerini uzatabilirler. Kediler, pürüzlü yüzeyleri çizerken pençe kılıflarının dış tabakasını sıyırır.
Çoğu kedinin ön patilerinde beş pençe arka patilerinde dört pençe vardır. Çiy pençesi, (İngilizce: dewclaw) diğer pençelere göre proximal'dır. Daha yakın olarak, altıncı bir "parmak" gibi görünen bir çıkıntıdır. Bileklerin iç kısmında bulunan ön patilerin bu özelliği, normal yürüyüşte hiçbir işlevi yoktur, ancak zıplarken kullanılan bir kaymayı önleyici uzuv olduğu düşünülmektedir. Bazı kedi ırkları fazladan rakamlara sahip olmaya eğilimlidir (“polidaktili”). Polidaktili kediler, Kuzey Amerika'nın kuzeydoğu kıyılarında ve Büyük Britanya'da görülür.
Patiler kediler için hareketin ve dengenin temelidir. Tırmanmak, kazmak, savunmak, savaşmak ve döl vermek (cinsel sıvı atımı) için patilere ihtiyacı vardır. Bir kedinin patisi ayağının en son kemiğine bağlıdır. Pençeler esnek ve dönebilirdir. Böylelikle en iyi tırmalama açısını rahatlıkla yakalarlar. Pençeler protein ve keratin dolu bir deri ile çevrilidir. Ön ayakları beş, arka ayakları dört parmaklı olup, kancalı tırnaklarını içeri çekebilirler.
Özellikler > Anatomi > Solunum sistemi

Akciğerin içindeki tüpler oksijenin tüm akciğere dağılmasını sağlar. Akciğerler kedinin her iki tarafında ve diyaframın tam üstünde yer alır. Diyafram kedinin soluk alıp verme hızını kontrol eder. Soluk borusu bir anlamda akciğerlerin havalandırma sistemi olarak kabul edilebilir. Dışarı atılması gereken kirli hava ve alınması gereken temiz hava diyaframın kontrolünde soluk borusu aracılığıyla taşınır. Solunum sistemini oluşturan organlar birçok kedi hastalığının da hedefidirler.
Özellikler > Anatomi > Beyin

Kedi beyni 20 ile 30 gram arasındadır. Ama diğer memelilerle kıyaslandığında beyni bedenine göre en büyük olan memelidir. Beynin büyüklüğü ile zeka arasında bir bağlantı olsa da – örneğin suya dalabilen kuşların beyni diğer kuşlara göre yaptıkları eylemin karmaşıklığı sebebi ile daha büyüktür - beynin büyüklüğü ile zeka arasında her zaman için birebir ilinti kurmak doğru değildir. Söz gelimi kediler, kendilerinden çok daha iri olan aslanlarla kıyaslandığında daha zekidirler. Öte yandan kedigiller ailesindeki canlıların beyin yapısı inanılmaz derecede benzerlik gösterir.
Özellikler > Gezinme

Kedi parmak uçlarında dolaşır. Ayak kemikleri görünen bacağın alt kısmını oluştururken parmak uçlarında yürür. Çoğu memelinin aksine, "adımlamalı" yürüme biçimi kullanır ve vücudun bir tarafındaki iki bacağını diğer taraftaki bacaklardan önce hareket ettirir. Her bir arka patiyi karşılık gelen ön patinin izine yakın bir yere yerleştirerek, gürültüyü ve görünür izleri en aza indirerek doğrudan belli eder. Bu aynı zamanda engebeli arazide gezinirken arka patiler için sağlam bir duruş sağlar. Koşarak yürümeyi hızlandırdığı için, yürüyüşü "çapraz" bir yürüyüşe dönüşür: Çapraz olarak zıt arka ve ön bacaklar aynı anda hareket eder.
Özellikler > Duyular

Ana madde: Kedi duyuları
Özellikler > Duyular > İşitme

Ev kedisinin işitmesi en keskin 500 Hz ila 32 kHz aralığındadır. 55 Hz ile 79,000 Hz arasında değişen son derece geniş bir frekans aralığını algılayabilir. 10.5 oktavlar aralığını duyabilirken, insanlar ve köpekler yaklaşık 9 oktav aralığını duyabilir. İşitme hassasiyeti, sesleri yükselten ve bir gürültünün yerini tespit etmeye yardımcı olan büyük, hareketli dış kulakları kulak kepçesi ile geliştirilmiştir. Kemirgen avı tarafından yapılan ultrasonik çağrıları belirlemesini sağlayan ultrason'u tespit edebilir.
Özellikler > Duyular > Koku

Kedilerin iyi gelişmiş koku ampulü ve yaklaşık 5.8 cm² büyüklüğündeki koku mukoza yüzeyiyle (insanlarınkinin yaklaşık iki katı) keskin koku alma duyusu vardır. Kedilerin ve diğer birçok hayvanın ağzında flehmening davranışında kullandıkları Jacobson organı vardır. İnsanların hissedemeyeceği şekilde belirli aromaları hissetmelerini sağlar. Kediler 3-merkapto-3-metilbütan-1-ol, gibi idrar püskürtme aracılığıyla iletişim kurma ve koku bezleri ile işaretleme gibi feromonlara duyarlıdır. Birçok kedi, nepetalakton içeren (özellikle kedi nanesi) bitkilere de güçlü tepki verir çünkü bu maddeyi milyarda bir parçadan daha az oranda tespit edebilirler. Kedilerin yaklaşık %70-80'i nepetalaktondan etkilenir. Actinidia polygama ve kedi otu gibi bitkilerde bu etkiyi yapabilir; bu bitkilerin kokularının feromonu taklit etmesi ve kedilerin sosyal veya cinsel davranışlarını uyarmasından kaynaklanabilir.