Nurbanu Sultan
Valide Sultan (1574-1583)

Şehzade Murad, 1574'te Sultan II. Selim'in vefatı sırasında Manisa Valisi olarak görev yapmak üzere gönderilmişti. Nurbanu önce haberi duydu, ardından herkese çenelerini kapalı tutmalarını emretti. Padişahın ölümünü Sadrazam Sokollu Mehmed Paşa dışında kimseyle paylaşmadı. Amacı, kimse bu durumdan faydalanamadan oğlu Murad'ın gizlice İstanbul'a gelmesini sağlamaktı. Bu genellikle doğru kabul edilir çünkü Sultan'ın ölmesi ve oğlunun başkentten uzakta sancak görevinde olması durumu iktidarı ele geçirmek isteyenler için mükemmel bir fırsat doğuruyordu. Nurbanu bunu herkesten daha önce fark etti ve hızlı bir şekilde harekete geçti. Haremdeki güvenlik ve mahremiyet katıydı ve hiç kimse II. Selim'in gerçekte ne zaman öldüğünü bilmiyordu. Nurbanu bunu kimseye söylemedi ve kocasının cansız bedenini bir buzluğa sakladı ve oğlunun derhal Konstantinopolis'e gelmesi için Manisa'ya haber gönderdi. On iki gün sonra Murad gelip Nurbanu, Selim'in cesedini teslim edene kadar bu durum kamuoyuna duyurulmadı. Oğlu padişah oldu ve Nurbanu, Osmanlı İmparatorluğu'nda bir kadının sahip olabileceği en yüksek mevki olan Valide Sultan mertebesine erişti.
Nurbanu'nun gerçek etkisi bu dönemde başladı; 1574 ile 1583 yılları arasında mutlak iktidara sahipti. Geçmişte bir Haseki olarak pek çok şeye etkisi olsa da çoğunlukla eşi Selim'i arka planda desteklemiş ve geleceğe yönelik yavaş yavaş kendi çevrelerini kurmuştu. Ancak valide olduktan hemen sonra işe koyuldu ve güvendiği insanları daha üst pozisyonlara taşıyarak hem kendisini hem de oğlunu güçlendirdi. Oğlunun hükümdarlığı boyunca ölümüne kadar Valide-i Atik Sultan ("hüküm süren padişahın ilk güçlü annesi") olarak saygı gördü.
Nurbanu, hem Haseki hem de Valide rütbesine sahip olan ilk kadın oldu. Valide Sultan rütbesi II. Bayezid döneminden beri mevcut olmasına rağmen, annesi Nurbanu adına onu yasal olarak kayıtlı bir pozisyona dönüştüren ilk kişi III. Murad olmuştur. Bu, Valide Sultan'ın daha önce her listede yalnızca "Sultan'ın Annesi" olarak yer aldığı anlamına geliyor. Ancak Murad sayesinde padişahın annesi resmi bir unvan olan Valide Sultan unvanını kazandı. Valide Sultan resmi unvanıyla imparatorluğun en yüce memurları arasına katıldı. Böylece Nurbanu'ya "Sultan III. Murad'ın annesi" yerine "Nurbanu Valide Sultan" denmeye başlandı. Ve bu değişiklikle birlikte valide sadece geleneğe göre olağan sorumlulukları yerine getirmekle kalmadı, aynı zamanda görevleri ve olanakları da önemli ölçüde arttı.
Nurbanu, oğlu üzerindeki etkisi sayesinde yönetimle ilgileniyordu ve Sultan'ın kendisinin bile kendi yönetiminde söz hakkı yokmuş gibi görünüyordu. Sultan Murad annesine karşı ölçülemez bir saygı ve sevgi duyuyordu, belki de hiçbir padişah annesine bu kadar bağlı değildi. Her konuda annesinin fikrini sorar ve onun tavsiyesine uyardı. Nurbanu, Kösem Sultan örneğinde olduğu gibi oğlu aracılığıyla hüküm sürmeye çalışmasa da çocuğunun halk tarafından sevilen, kabul edilen ve saygı duyulan adil ve değerli bir padişah olmasına yardımcı oldu. Bu sayede yüksek bir statüye kavuşmuş ve hanedanın önemli ve güçlü bir figürü haline gelmiştir. Nurbanu'nun hem hanedan üyeleri hem de üst düzey yetkililer arasında yüksek miktarlara ulaşan harçlıkları, bu gücün bir göstergesi olarak değerlendiriliyor. Valide Sultan olarak kendisine günlük 2000 akçe tahsis ediliyordu.
Nurbanu'nun çok güvendiği nedimeleri Canfeda Hatun, Raziye Hatun ve Hubbi Hatun'un da onun hükümdarlığı sırasında çok güçlü ve nüfuzlu olduğu görünmektedir.