stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Othello

Başlığın diğer anlamları için Othello (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Othello |
| --- | --- |
The Tragedy of Othello, the Moor of Venice
Othello ve karısı Desdomona Ressam: Théodore Chassériau 
Yazar: William Shakespeare
İlk gösterim: 1603
Ülke: İngiltere
Orijinal dil: İngilizce
Tür: 5 Perdelik Trajedi
Zaman ve mekân: Venedik ve Kıbrıs
1622de yayınlanan quatro basım Othello baş sayfasi
Othello (İngilizce telaffuz: [əˈθeləʊ], İngilizce: The Tragedy of Othello, the Moor of Venice), William Shakespeare'in yazdığı trajedilerden biri ve aynı zamanda oyunun baş erkek kahramanıdır. Shakespeare'in bu oyunu Cinthio tarafından yazılan "Moor of Venice" adlı kısa hikâyesine dayanarak, yaklaşık 1603 yılında yazdığı sanılıyor.
Oyun dört ana karakter etrafında döner: Othello, karısı Desdemona, muhafız komutanı Cassio ve güvendiği akıl hocası İago. Othello Kıbrıs'taki Venedik koloni ordusunun Osmanlılarla savaştığı dönemde başarılı ve saygı duyulan Mağrip kökenli bir komutandır. Halk ve ileri gelenler tarafından çok sevilen bu Berberi komutan Desdemona'ya aşık olur. Şehrin ileri gelenlerinden birinin kızı olan Desdemona da Othello'yu sevmektedir. Önceleri saygı duyulan Othello'nun arkasından bu Magribi beyaz evliliği sonucu birçok dedikodu çıkar. Her şeye rağmen evlenen Othello ve Desdemona'nın mutlulukları halkın dedikoduları ve Iago'nun kötülükleriyle bir trajediye döner.
Çok çeşitli konulara (ırkçılık, aşk, kıskançlık ve ihanet) sahip olması sayesinde günümüze kadar sevilen ve okunan bir eser olarak kalmış ve gerek profesyonel gerekse amatör oyuncular tarafından sahnelenmiştir. Aynı zamanda birçok film, opera ve düz yazı uyarlaması yapılmıştır.
Othello, 1930'lu ve 1940'lı yıllarda Türkiye'de taşra şehir ve kasabalarında gezgin çadır ve halk tiyatrolarında yaygın olarak Arabın İntikamı adıyla temsil edilmiştir.
Kökeni

Othello kaynağını Giovanni Battista Giraldi Cinthio'nun, 100 tane masalın bir araya gelmesinden oluşan Boccacio'nun Decameron tarzındaki bir eseri olan Gli Hecatommithi'daki (1565) "Un Capitano Moro" masalından alır. Shakespeare'in zamanında, hiçbir İngilizce çevirisi bulunmuyordu ancak Othello'daki sözsel yankılanımlar İtalyan aslına daha yakındır. Cinthio'nun masalı yaklaşık 1508 yılında Venedik'te meydana gelen yaşanmış bir olaya dayanılarak yazılmış olabilir. Bu masal aynı zamanda daha önce Binbir Gece Masallarında anlatılan eserlerden biri olan "Üç Elma" hikâyesinde betimlenen bir olaya da benzemektedir.
Karakterler

Othello - Venedik Cumhuriyeti'nin hizmetinde olan bir asil Magribi; oyunun baş kahramanı
Desdemona - Brabantio'nun kızı ve Othello'nun karısı.
Iago - Sancaktar, oyun kahramanının baş rakibi
Roderigo - Venedikli bir asilzade. Desdemona'ya karşılık görmeden aşık
Michael Cassio - Othello'nun yardımcı kurmayı.
Venedik Dükası.
Brabantio - bir Venedik Senatörü, Desdemona'nin babası ve Venedik'te zengin bir kişi.
Diğer Senatörler.
Gratiano - Brabantio'nun erkek kardeşi.
Lodovico - Brabantio'nun akrabası. Venedikli bir asilzade, Desdomona'nin kuzeni
Montano - Othello'dan bir önceki Venedik'in Kıbrıs valisi
Soytarı - Montano'un uşağı.
Emiliya - Iago'nun nişanlısı, Desdemona'nin nedimesi.
Bianca - Cassio'nun metresi.
Çeşitli : Subaylar, Asılzadeler, Mesaj kuriyeri, Müzisyenler, Haberci, Denizci, Hizmetkarlar, uşaklar v.b
Konu özeti

Mekan: 1. Perde: Venedik. II. Perde - V. Perde: Kıbrıs

Zaman: Osmanlı Devleti'nin Kıbrıs'ı fethinden önce
Konu özeti > I. Perde

Venedik'te bulunan Senatör Brabantio'ya bir yüksek rütbeli subay olan İago ve zengin ama çapkın bir asilzade olan Roderigo gelip Kıbrıs'ta aile evinde bırakmış olduğu kızı Desdemona'nın oradan kaçıp Venedik devleti için çalışan Mağribi general Othello'la ile bir gizli izdivaç yaptığını bilirler. Mağribi asilli Othello'yu şerefsizlikle ve Brabantıa'nın şerefini yerlere düşürmekle itham ederler.
Senatör ve Othello'yu suçlayanlar Othello'yu şehirde aramaktayken onun Venedik Dükü ve bir Venedik senatörler grubu tarafından bir toplantıya çağrıldığını öğrenirler. Venedik Dük'ü yanında Brabantıo'nun akrabaları Lodovico ve Gratiano ve diğer bazı senatörlerin katıldığı bu toplantıda, Dük Osmanlı devleti donanması gemilerinin Kıbrıs adasını tehdit ettikleri haberini vermiştir. Aynı toplantıda senatör Brabantıo Othello'yu büyü kullanarak kızının iffetini bozmakla ve kendi şerefini düşürmekle itham eder. Fakat Othello kendini savunur. Desdemona'nın Othello'nun kendi hayat hikâyesini ve maceralarını anlatırken kendine âşık olduğunu; bunun üzerine kendi evinden kaçıp Othello'nun evine yerleştiğini ve onunla bir nikâh merasimi ile evlendiğini açıklar; ama bununla beraber Desdemona ile evliğinin tamam olmayıp karısının iffetini bozmadığını ve onun hala bakire olduğunu bildirir. Bu Desdemona tarafından da teyit edilir. Böylece hiç suçsuz bulunan Othello'ya Kıbrıs adasının Osmanlılara karşı savunması için komutanlık görevi verilir. Venedik'in Kıbrıs ordusunun komutanı Othello ile yeni karısı Desdemona; Othello'nun ikinci komutanı olarak atanan Cassio; yaveri olan İago ve Desdomona'nın nedimesi Emilya; Kıbrıs'a gönderilen Venedikli askerlerle birlikte Venedik'ten Kıbrıs'a gitmek üzere bir gemi filosu ile ayrılırlar.
Konu özeti > II. Perde

Akdeniz'de çıkan şiddetli bir fırtına Venedik filosunu dağıtmıştır. Bu, değişik gemilerde bulunan oyunun kahramanlarının Kıbrıs adasına değişik zamanlarda çıkmalarına neden olmuştur. Kıbrıs'a varıldığında bu şiddetli fırtınanın Osmanlı donanması gemilerini de dağıttığını öğrenirler. Bu "iyi haber" Venedik'ten gönderilen askerlere bunu kutlamak için bir eğlence yapma fırsatı yaratır. İago ise bu eğlenceleri kendi kötü niyetli planlarını gerçekleştirmek için bir fırsat saymaktadır. Hem düşman Osmanlıların istila filosunu tahrip olması ve hem de komutan olan Othello ile Desdemona'nın evlenmesi için Venedikli üst yöneticiler içkili bir eğlence tertip etmişlerdir. Bu eğlence sırasında İago ve Rodrigo'nun Othello'nun hayatını baltalama planlarını işleme koymalarına yol açar. Bu içkili eğlence sırasında Othello'nun ikinci komutanı olan Cassio çok içip sarhoş olur ve Kıbrıs adası valisi olan Montano ile bir ağız dalaşına girişip bundan ortaya çıkan bir kılıçlı düelloda valiyi yaralar. Kıbrıs komutanı olan Othello yardımcısı ikinci komutanının rütbesini düşürmesi gerekmektedir. Cassio yaptığından utanmış ve pişman olmuştur ve rütbesini kaybetmek istememektedir. Yaveri olan İago onu Othello'ya yeni karısı Desdemona vasıtası ile pişmanlığını bildirmesini ve onun rütbe indirmeyip kendini affetmesi için başvurmaya ikna eder.
Konu özeti > III. Perde

Cassio İago'nun tavsiye ettiğini yapmak için Desdemona ile bir ikili görüşme yapar. İago, şeytanca planına uyarak, bu iki gencin konuşmasına Othello'nun şahit olmasını sağlar. Yeni karısı ile eski ikinci komutanını yakın konuşma halinde gören Othello'nun kıskançlık duyguları kabarır. İago büyük kurnazlıkla bu kıskançlık duygularına karşı durmaya çalışan Othello'yu aksi yolda tetikler. İago Desdomona ile Cassio konusunu açar ve Cassio ile Desdemona arasında bir gizli aşk ilişkisi olması gerektiğine Othello'yu inandırır. Halbuki Cassio'nun Bianca adlı bir genç kız ile yakın aşk bağlantısı bulunmaktadır. Desdemona'nın gayet iyilikseverlikle Cassio'ya yapmak isteği yardım artık kötü niyetli İago tarafından tetiklenmiş kocası tarafından kötü bir seymiş olarak yorumlanacaktır.
Desdemona'da Othello'nun kendine ilk hediye olarak verdiği bir mendil bulunmaktadır. İago Desdemona'nın nedimesi ve kendinin nişanlısı olan Emilya'yı bu mendili çalıp kendine getirmesine kandırır. Emilya da İago'nun kötü niyetlerinden hiç haberdar olmadan ve bu mendilin Othello'ya hissi önemini hiç bilmeden mendili çalıp İago'ya verir. İago Othello'ya bu mendilin Cassio'nun elinde bulunduğunu söyler. Bu mendile gayet hissi önem veren Othelollo'nun kıskançlık hislerini daha çoğaltır. Othello karısından ona hediye ettiği mendili göstermesini ister ama Desdemona bu mendili kendi eşyaları arasında bulamayınca karısının kendini aldattığına karşı şüpheleri daha da artar.
Konu özeti > IV. Perde

İago mendili Cassio'nun kaldığı odaya gizlice koyar. Sonra da Othello'yu öğütleyerek, İago Cassio'yu bu mendili nereden bulduğunu soruşturken Cassio'nun reaksiyon olarak tavır ve hareketlerini iyice gözlemesini ister. İago Cassio'yu zorlayarak onun bir yerli hayat kadını olan Bianca ile olan aşk macerasının servüvenini anlatmasını ister. Fakat bu İago ile Cassio arasındaki konuşmada İago kadının ismi olan Bianca'yı başkalarını duyamıyacağı kadar fısıltı ile verir. İago'nu konu ettiği kadının ismini duyamayan Othello, İago ve Cassio'nın Othello'nun karşı Desdemona hakkında konuştuklarından şüphe etmeye başlar. Sonradan gelen Bianca Cassio'yu kendine hediye olarak verdiği mendili aşk macerası geçirdiği diğer bir kadından almış olmakla ve kendine ikinci elden bir hediye vermekle itham eder. Othello bunu da duymuştur. İago'da Othello'nun bu şüphesini pekiştirip Cassio'nun bu mendili Desdemona'dan aldığına inandırıcı sözler söyler.
Othello karısına karşı, bu şüphesi ile, gayet kırgındır ve ona kızgındır. Kendine ihanet ettiğini şüphe ettiği karısı Desdemona'yı öldürmeye karar verir. Aynı zamanda İago'dan Cassio'yu öldürmesini ister. Adayı ziyarete gelmiş olan Venedikli ileri gelenlere yapılan ağırlamalar sırasında Othello Desdemona'ya devamlı çıkışarak onu sanki hayatından bezdirir. Bu sırada Roderigo İago ile konuşarak Desdemona'yı kendi lehine ayartmak için Iago'ya verdiği paralardan ve yaptığı uğraşlardan kendine uygun hiçbir sonuç alamadığı için şikayette bulunur. Fakat İago bunun Cassio'nun tutumuna bağlı olduğunu Roderigo'yu inandırır ve Roderigo'yu buna çarenin Cassio'yu öldürmesi olduğuna ikna eder..
Konu özeti > V. Perde

Roderigo Cassio'ya, o Bianca'nin yaşamakta olduğu evden hemen ayrılmış olduğu zaman, sokakta hücum eder. Cassio Roderigo'yu yaralar. Bu iki kişinin birbirine geçmiş halde kavga etmesi sırasında, İago gizlice Cassio'nun arkasından gelir ve onun bacağından ciddi olarak yaralar. Fakat sokak karanlıktır; bu İago'nun bu hareketinin görülmesini önler ve kendisinin tanınmamasını sağlar. Venedikli bir asil olan Lodovico ve Gratino kavgacıların yardım isteyen seslerini duyarak oraya gelirler. Kavga sırasında kendini gizlemiş olan İago'da bunlar arasına katılır. Cassio kendine hücum eden iki kişinin başında olarak sadece Roderigo'yu tanımıştır. Roderigo'nun İago ile birlikte giriştiği entirakaları açıklamasını önlemek için İago üzerinde saklı tuttuğu kamaşını çıkarıp Roderigo'ya saplar ve onu öldürür. Bundan sonra İago, Cassio'yu öldürmek için bu başarısız suikast planının yapıcısı olmakla Bianca'yı itham eder.
Othello ise evine gitmiştir. Yatak odasında yatakta yatmakta olan karısı Desdemona'yı kendini ihanet etmekle suçlar. Bu ithamı kabul etmeyen yatakta olan karısını Othello boğazından iki eliyle yakalayıp boğarak öldürür. Karısının oda hizmetçisi olan Emilia hemen yatak odasına girmiştir. Othello ona karısının kendine ihanet ettiğini bildirir. Emilia hemen bu cinayetin haberini vermek ve canıyi yakalatmak için kent otoritelerini çağırır. Adanın Venedik idaresinde eski vali olan Montano gelir ve yanında Gratino ve İago bulunmaktadır. Othello bu cinayeti karısı Desdemona'nın kendine ihanet ettiği için yaptığını onlar anlatır. Karısının ihanetini delili olarak ona verilen mendili gösterir. Bunu gören Emilia hemen tüm olayların kocası olan İago'nun karmaşık entrikaları sonucu ortaya çıktığını anlar. Bunları açıkça ifşa etmeye karar verir ve konuşmaya başlar. Bunu hemen anlayan İago karısı Emilia'yı öldürür. Othello çok geç olmakla beraber Desdemona'nın masum olduğunu anlamıştır. Hemen İago'ya hücum eder ve onu ölümcül olmayarak ama yara iyileşse bile hayat boyunca devamlı acı verecek bir şekilde yaralar. Onun öldürmemesinin sebebi, İago'nun bundan sonra hayatı boyunca devamlı acı çekmesini istemesidir.
İago bundan sonra bu entrikalarını hangi güdülerle yaptığını açıklamayı kabul etmez ve bu andan itibaren ağzını açıp konuşmamaya yemin ettiğini bildirir. Bir Venedikli asil olan Lodovico duruma el koyup hem İago hem de Othello'yu birlikte Roderigo ve Emelia'nın cinayetleri ile de suçlayıp tutuklatır. Lakin Othello bir kamayı göğsüne saplayıp intihar edip kendi canını alır. Lodovico Kıbrıs deniz gücünün komutanı olan Othello yerine Gratino'yu general olarak tayin eder. Lodovico Cassio'yu İago'yu adil olarak yargılayıp cezalandırmaya teşvik eder ve bunun günün geleneklerine göre ağır işkence ve sonunda idam edilme olduğu gayet aşikardır.
Türkçeye çeviriler

Othello. Jean François Ducis'in Fransızca çevirisinden Çev. Hasan Bedreddin, Mehmet Rıfat. Temaşa c.2, cüz 3. İstanbul, 1293.
Otello. Çev. Mihran Boyacıyan. İstanbul: Mansume-i Efkar, 1328.
Othello. Fransızcadan Çev. Refet Ülgen. Ankara: Maarif Vekâleti, 1931.
Othello:Venedikli bir magribînin faciası. Çev. Orhan Burian. İstanbul: Yücel Yayınevi, 1940.
Othello. Çev. Ülkü Tamer. İstanbul, 1964
Othello: Venedikli bir magriplinin faciası. Çev. Orhan Burian. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 1966.
Othello. Çev. A. Vahit Turhan ve A. Turan Oflazoğlu. İstanbul, 1965.
Othello. Çev. Özdemir Nutku. İstanbul: Remzi Kitabevi, 1985.
Othello. Çev. Orhan Burian. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 1999.
Galeri

Edwin Booth Iago rolünde, yak. 1870
İtalyan aktor Tommaso Salvini Othello rolünde, 1875
Amerikan aktor John McCullough Othello rolünde, 1878
Afiş: Amerikan Thomas Keene Othello rolünde, 1884
Othelo icin Petre Otskheli mizanseni 1933
Amerikan William Mulready Othello rolünde, (1844-1860)
Yatak Odasi: Desdemona yatakta uykuda (1803) Gravür:John ve Josiah Boydell
Othello ile Desdemona yatakta uykuda (1859)Ressam:Christian Köhler
Othello ve Desdemona Venedik'te (1819–1856) Ressam:Théodore Chassériau
Othello ve Desdemona (1829)  Ressam:Alexandre-Marie Colin
Desdemona'nın ölümü  Ressam:Eugène Delacroix
Othello'nun maceralarını Desdemona ve Brabantıo'ya anlatması (1873) Ressam: Charles West Cope - çelik gravür
Desdemona'nın ölüm şarkısı (1878–1881)  Ressam:Dante Gabriel Rossetti
Desdemona, yak. (1888) Ressam:Fredric Leighton
Ünlü Rus Stanislavski Othello rolünde 1896
Naşit Özcan

Başlığın diğer anlamları için Naşit Özcan (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Naşit Özcan |
| --- | --- |
Doğum: 1886 Şehzadebaşı, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 26 Nisan 1943 (57 yaşında) İstanbul, Türkiye
Diğer ad(lar)ı: Komik-i Şehir Naşit Bey
Vatandaşlık: Osmanlı İmparatorluğu Türkiye
Meslek: Tiyatro oyuncusu, tuluat sanatçısı
Etkin yıllar: 1902-1940
Evlilik: Leman Hanım (b.1927) Amelya Hanım (e. 1927; ö. 1943)
Çocuk(lar): Selim Naşit Özcan Adile Naşit
Akraba(lar): Necip Naşit Özcan (torunu)

17 Eylül 1932 tarihli Cumhuriyet gazetesinde Naşit Bey.
11 Kasım 1934 tarihli Cumhuriyet gazetesinde Nasit Bey, Telefoncu Kız opereti sahnesinde.
Naşit Özcan (1886, İstanbul - 26 Nisan 1943, İstanbul), Türk tiyatrosunun ünlü tuluat ustası. İbiş tiplemesini en iyi canlandıran sanatçıların başında gelmektedir.
"Sultan Hamid'i bile güldüren adam" olarak anılır.[kaynak belirtilmeli] Başarılarıyla Komik-i Şehir unvanını almış bir sanatçıdır. Tiyatrocu Adile Naşit ve Selim Naşit Özcan'ın babasıdır.
Hayatı

1886'da İstanbul Şehzadebaşı'nda doğdu. Bayezit Rüştiyesi'nden sonra eğitimini Mızıka-ı Hümayun’da tamamladı.
Leman Hanımla evlendi, evli olduğu sırada Kantocu Amelya Hanım'a aşık oldu, bir süre sonra Leman Hanım'dan boşanıp, Emel adını alan Amelya Hanım ile evlenmiştir. Bu evlilikten olan çocukları Adile Naşit ve Selim Naşit Özcan da tiyatrocu olmuşlardır. Sanatçı, büyüdüğü ve tiyatro eğitimini aldığı aynı yerde 26 Nisan 1943'te öldü.
Tarık Buğra'nın İbiş'in Rüyası (1970) adlı romanı, Naşit Özcan'ın hayatını konu edinir.
Tiyatro hayatı

Şehzadebaşı'nda doğan Naşit'in tiyatro ile ilk tanışıklığı doğduğu evin yakınındaki Abdi Efendi tiyatrosu ile oldu. Oyunculuk yaşamı Mızıka-ı Hümayun'u tamamladığı yıllarda Abdürrezzak Efendi’nin yanında başladı. Meşrutiyetin ilanından iki sene sonra tiyatro topluluğunun dağıtılmasıyla heveskâran cemiyetiyle ilk temsillerine başladı. İlk oyunu "Haremağası Ut Meşkediyor"'du. "Meşrutiyeti Osmaniye" kumpanyasında Nurettin Şefkati, Eliza Binemeciyan, Hekimyan ile birlikte çalıştı. Daha sonra Rıdvan Paşa'nın oğlu Reşat Bey ile "Sahne-i Heves" yaptı. Heveskerân Cemiyeti'nde Büyük Behzat ile sonra Kemal Emin ile Ortaköy tiyatrosunda oynadı.
Kavuklu Hamdi ve Küçük İsmail’in orta oyunu topluluğu, Kel Hasan’ın tuluat topluluğu, Manakyan topluluğu gibi çeşitli topluluklarda uzun sure çalıştı.
Saray tarafından Fransa’ya gönderildi. Dönüşünde sarayda oyunlar sergileyen pandomim topluluğuna katıldı. Kendi adına kurduğu topluluklarda çalışmalarını Cumhuriyet döneminde de sürdürdü. Orta oyunu, kukla ve Karagöz ve Hacivat çalışmaları yaptı.
Tiyatrocu ve özellikle tuluatçı yönüyle tanınan Naşit Bey 14 Ocak 1937 tarihli Tan gazetesine verdiği röportajda sinemadan daha çok hoşlandığını söylemiş ve 
sözlerine şöyle devam etmiştir, "...Vakıa sahnede halkla karşı karşıya durmaktan zevk alırım amma, film daha rahat ve halk üzerinde tesiri de daha iyi..." 
Dört film yapan Naşit Bey, "Bir Millet Uyanıyor" adlı filmde asker  "İstanbul Sokaklarında" dilenci rollerinde oynamış, "Naşit Dolandırıcı" ve "Düğün Gecesi" adlı iki de komedi yapmıştır.
Sinema, orta oyunu ve melodramlardaki başarısının yanı sıra asıl ününü yeni tipler yarattığı tuluat tiyatrosunda kazandı. Tuluat tarzının en etkili oyuncusu sayıldı. Tuluat oyunlarının İbiş'ine kişilik kazandırdı. Aşçıbaşı Tosun Ağa, Leblebici Horhor, Hoşkadem Kalfa, Surpik Dudu yarattığı ve başarıyla oynadığı en önemli tiplerdir. Bu başarılarıyla Komik-i Şehir (Büyük Komik) unvanını aldı. Oynadığı oyunlardan bazıları şunlardır: Beyimin Tiyatro Merakı, Yahudi Doktorun Metresi, İstanbul Çapkını, Çifte Köy Düğünü.
Konuyla ilgili yayınlar

İsmail Biret, Komik-i Şehir Naşit Bey ve Çocukları Doğan Kitap / Anı Dizisi
Naşit Özcan'ın Tahir Efendi Mezarlığı'nda yer alan kabri, İstanbul
Óscar Córdoba

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Óscar Eduardo Córdoba Arce
Doğum tarihi:  3 Şubat 1970 (55 yaşında)
Doğum yeri:  Cali, Kolombiya
Boyu:  1,85 m (6 ft 1 in)
Mevkii:  Kaleci
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1988 |  Atlético Nacional |  4 |  (0) |
| 1989-1990 |  Deportivo Cali |  0 |  (0) |
| 1990 |  Deportes Quindío |  33 |  (0) |
| 1991-1992 |  Millonarios |  61 |  (0) |
| 1993 |  Once Caldas |  39 |  (0) |
| 1993-1997 |  América de Cali |  110 |  (0) |
| 1997-2001 |  Boca Juniors |  118 |  (0) |
| 2002 |  → Perugia (kiralık) |  15 |  (0) |
| 2002-2006 |  Beşiktaş |  137 |  (0) |
| 2006-2007 |  Antalyaspor |  32 |  (0) |
| 2007-2008 |  Deportivo Cali |  14 |  (0) |
| 2008-2009 |  Millonarios |  37 |  (0) |
| Toplam |   |  600 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 1993-2009 |   Kolombiya |  93 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 26 Ekim 2008 
Óscar Eduardo Córdoba Arce (d. 3 Şubat 1970, Cali), kaleci mevkiinde görev alan Kolombiyalı eski futbolcudur.
Kariyeri

Profesyonel futbolculuğa 1988 yılında Atlético Nacional takımında başladı. Daha sonra birçok Kolombiya takımında oynadıktan sonra Arjantin Ligi'nde Boca Juniors'a transfer oldu ve burada birçok kupa kazanılmasında rol aldı. 2001-2002 sezonunda İtalya'nın Perugia takımında forma giydi. 2002-2003 sezonunda Beşiktaş'a transfer oldu. 2003 yılında Beşiktaş'ın 100. yılında kazandığı şampiyonlukta önemli payı vardı.
7 Mayıs 2006 günü oynanan Galatasaray maçı sonrası hakkında çıkartılan şike söylentileri sonucu 2005-2006 sezonu sonunda Beşiktaş'tan ayrılmak istediğini belirtti ve kulüpten ayrıldı.
2006 yılında takımdan ayrıldıktan sonra Antalyaspor ile 1 yıllık sözleşme imzalamıştır. 93 kez Kolombiya millî takımının kalesini korudu.
Óscar Córdoba Aralık 2009 yılında futboldan emekli olana kadar Kolombiya Ligi takımlarından Millonarios ile sözleşme imzalamıştır.
Gözlem Kitap

Gözlem Kitap, 1984 yılında Türkiye Yahudileri Cemaati'nin hâlen tek yayın organı olan Gözlem Gazetecilik Basın ve Yayın A.Ş., tarafından kuruldu. Yayınevi ayrıca 1947 yılından beri yayınlanmakta olan haftalık Şalom gazetesi'ni çıkarmaktadır.
1992'den beri faaliyetlerine kitap basımı, cd, kaset yapımı ve dağıtımını da ekleyen Gözlem Gazetecilik Basın ve Yayın A.Ş., Türkçe, Fransızca, İngilizce ve Ladino (Yahudi İspanyolcası) dillerinde tarihi ve kültürel araştırma, roman, hikâye, deneme, karikatür, sanat kitapları ve şiir türünde kitap ve albümler yayınlamakta, ithal etmekte; ayrıca cemaatle ilgili dini objelerin satışını da üstlenmektedir.
Kemal Karhan

Başlığın diğer anlamları için Karhan sayfasına bakınız.
Mustafa Kemal Karhan (d. 6 Aralık 1924, İzmir, Türkiye - ö. 6 Haziran 2018, İzmir, Türkiye), Türk siyasetçidir.
Buca Orta Okulu ve İzmir Atatürk Lisesi'nden mezun oldu, İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) Makine Fakültesi'ne bağlı Gemi İnşaatı şubesinden 1948 yılı Haziran döneminde mezun oldu. Öğrenci numarası 623'tür. 1951 Hollanda'da görgü ve bilgisini arttırdıktan sonra  Makine Fakültesi Gemi İnşaatı II kürsüsünde asistanlık görevine başladı.
1952 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi'nde doçent oldu.
12 Ocak 1959 - 15 Subat 1960 tarihleri arasında Gemi Mühendisleri Odası Yönetim Kurulu Başkanlığı yaptı.
1963'te ABD'deki Kaliforniya Üniversitesinde iki yıl süren öğretim üyeliği yaptı.
1966 senesi sonunda Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Matematik Kürsüsü'ne Rasyonel Mekanik Profesörü olarak atandı.
1968 yılında Ege Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Fakültesi'nin kurucu dekanlığını yaptı.
1970'lerin başında ara insan gücü yetiştirme işine girişerek fakülteye bağlı, İzmir, Balıkesir ve Denizli'de 2 yıllık ön lisans okulları kurdu.
1973/1974 öğretim yılında İlter Akat ve Gündüz Balkan ile birlikte Ege Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Fakültesi bünyesinde Endüstri Mühendisliği Bölümünü kurudu.
15 Ekim 1981 - 6 Aralık 1983 tarihleri arasında Danışma Meclisi İzmir Üyeliği yaptı.
1981 yılında Ege Üniversitesi Makina Mühendisliği Dekanlığı görevini yaptı.
1981 yılında ana hedefleri arasında bir Yükseköğretim Kurulunun oluşturulması olan yükseköğretim ile ilgili bir kanun hazırlanması için YÖK Kurucu Başkanı Prof. Dr.İhsan Doğramacı ile birlikte çalıştı.
Ege Üniversitesi Rektör Yardımcılığı, YÖK Başkanvekilliği yaptı.
14 Aralık 1987 - 20 Ekim 1991 tarihleri arasında 18. dönem İzmir Milletvekili olarak görev yaptı.
III. Murad

III. Murad (Osmanlı Türkçesi: مراد ثالث Murād-i sālis), divan edebiyatındaki mahlasıyla Muradi (4 Temmuz 1546, Manisa – 16 Ocak 1595, İstanbul), 12. Osmanlı padişahı ve 91. İslam halifesi. Saltanatı sırasında Osmanlı İmparatorluğu en geniş sınırlara ulaşmasına rağmen, devletteki yozlaşma yine saltanatı sırasında başlamıştır. Saltanatı boyunca sefere gitmemiştir.
Şehzadeliği

II. Selim'in Nurbanu Sultan'dan olan en büyük oğlu ve vârisidir. Nurbanu'nun anne ve babasının kimler olduğu ise kesin olarak bilinememektedir. İyi bir eğitim alan şehzade Arapça ve Farsça öğrendi. 1558 yılında babası II. Selim'in Manisa Sancakbeyliğinden Karaman Valiliğine atanması sonucu dedesi Kanuni Sultan Süleyman tarafından Alaşehir Sancakbeyliğine gönderildi. Babası II. Selim padişah olduktan sonra ise Manisa Sancakbeyliğine gönderildi. Babası II. Selim'in vefatından sonra 22 Aralık 1574'te İstanbul'a gelerek Osmanlı tahtına oturdu.
Padişahlığı

ile ilgili metin bulabilirsiniz.
Padişahlığı > Tahta çıkışı (1574)

22 Aralık 1574 (Ramazan ayı) Çarşamba sabahı, Osmanlı mülkünü devralır almaz fetva ile ilk iş olarak 5 kardeşini boğdurmuştur.
Padişahlığı > Lehistan'da veraset sorunu (1575)

Osmanlı Devleti, Lehistan yönetimine hakim olmakla Avusturya'ya komşu olan iki müttefik elde etmiş olacaktı. Fransızlar'la Kanuni döneminde iyi ilişkiler kurulmuştu. Fakat Fransız tahtının boşalması ile Lehistan'da iktidar boşluğu oluştu. III. Murad'ın isteği ile Erdel Beyi Bathary, Lehistan kralı oldu. Lehistan ile yapılan anlaşmalar sonucu kuzey sınırı güvenli hale getirildi.
Padişahlığı > Osmanlıların Fas'a müdahalesi (1576-1578)

Ana maddeler: Vadisseyl Muharebesi ve Osmanlı'nın Fas seferi
III. Murad tahta geçtiğinde Kuzey Afrika kıyılarından sadece Fas Osmanlı topraklarına katılmamıştı. 1578 yılında Ramazan Paşa komutasındaki Osmanlı kuvvetleri Fas'ı ele geçirerek bölgedeki Portekiz gücünü kırdılar.