stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karagöl (Çubuk)
Flora

Coğrafi olarak İran-Turan flora bölgesinin kuzeybatı sınırında yer alan Karagöl'ün etrafındaki bitki formları, bazı karakteristik özellikleriyle civar yörelerden ayrışan bir mikroklima teşkil etmektedirler. Daha kuzey bölgelerde yayılım gösteren, Avrupa-Sibirya flora bölgesine ait bazı üyelerin Karagöl etrafında da yetişiyor olması dikkat çeken özelliklerden biridir. Titrek kavak, kara gürgen, Kafkas ıhlamuru, çınar yapraklı akçaağaç, ova akçaağacı, Toros akçaağacı, fındık, akçaağaç yapraklı üvez ve kuş üvezi göl çevresindeki gür ormanları oluşturan başlıca cinslerdendir. Karaçam ve sarıçam da yoğun olarak yayılış gösterir.
Bölgede yapılan bir çalışmada gölden toplanan bryophyta örnekleri incelenmiş; araştırma sonucunda toplam 7 familyadan 12 cinse ait 27 kara yosunu ve 1 ciğer otu türü tespit edilmiştir. Elde edilen taksonların dörtte üçü akrokarp özellik gösterirken geri kalanlar ise pleurokarp olarak sınıflandırılmıştır. Gölde mevcut bulunan kara yosunu familyalarının genellikle Pottiaceae, Brachytheciaceae, Grimmiaceae, Leskeaceae ve Orthotrichaceae olduğu görülür. Orthotrichum, Syntrichia ve Tortula ise en çok türe ev sahipliği yapan cinslerdir.
İlgar İsmailov

İlqar Sədi oğlu İsmayılov (29 Mart 1959, Bakü - 1 Ekim 1992, Laçın rayonu), Azerbaycan Milli Kahramanı.
Hayatı

29 Mart 1959'da Bakü'de doğdu. Aslen Kazah rayonundandır. 1966'da Bakü'de 45 No'lu orta okula gitmiş, 1976'da tahsilini bitirmiştir. Daha sonra Azerbaycan Beden Eğitimi Enstitüsünde okudu. 1981'de askere alındı ve 1983'te terhis oldu.
Hayatı > Ailesi

Evliydi ve iki çocuğu vardı.
Askeri servis

İlqar, 1991'den beri sık sık savaş alanına gidiyordu. 1 Ekim 1992'de öldü.
Bakü'de Şehitler Hiyabanı'na gömüldü.
Ödüller

Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı'nın 19 Ekim 1992 tarih ve 273 sayılı kararıyla Yüzbaşı Sadi oğlu İsmayilov Ilgar, ölümünden sonra "Azerbaycan Milli Kahramanı" unvanına layık görüldü.
Ardından

Bakü'deki caddelerden birine onun adı verilmiştir ve 45 numaralı ortaokulun önüne bir büst dikilmiştir.
Samsam Gölü

| Samsam Gölü |
| --- | --- |

Havza
Konum: Kulu, Konya, Türkiye
Koordinatlar: 39°6′16″K 32°44′16″D﻿ / ﻿39.10444°K 32.73778°D﻿ / 39.10444; 32.73778
Genel bilgiler
Göl türü: Tatlı su gölü
Yüzölçümü: 830 ha (2.100 akre)
Yüzey rakımı: 980 m (3.220 ft)
Wikimedia Commons
Samsam Gölü (Türkiye)
Samsam Gölü, Konya ili, Kulu ilçesi sınırlarında yer alan tatlı sulu, sığ göldür. Göl yağışlar, yeraltı suları ve küçük dereler ile beslenir.
Konya-Ankara il sınırı, Kulu-Haymana ilçe sınırındadır. Kulu merkezin kuş uçumu 25 km batı yönünde yer alır. Hacı Deresi kanal ile göle karışmadan 6 km GB'sındaki Kozanlı Gökgöl'e akıtılmaktadır. Göl suları azalmış ortaya çıkan topraklarda çoraklaşma başlamıştır.
Samsam Gölü, suları 35 km'lik tahliye kanalı ile Kozanlı Gökgöl'e akmakta, Gökgöl'den çıkan Pazarözü Deresi Tuz Gölü'ne dökülmektedir. 1993'te 650 ha olan Gökgöl tahliye kanalından sonra günümüzde 50 ha alan kaplamaktadır. Göl çevresi çayırlıklar ile kaplıdır. Yaz mevsimi sonunda tamamen kuruyan gölün tabanı otlarla kaplanır. Göl çevresinde buğday tarımı ve hayvancılık yapılmaktadır.
Göç sırasında burada konaklayan kılıçgaga göle koruma statüsü kazanmıştır. Kışın gölde turnalar ve su kuşları görülebilir. Göl tahliye kanalı ile Kozanlı Gökgöl'e bağlanmadan önce tuzlu sulara sahipti.
Göl tarım alanı kazanmak amacıyla kurutulmuş olsa da tuzlu topraklardan verim alınamamaktadır. Fazla su isteyen şeker pancarı ekimi yeraltı suyu üzerindeki baskıyı artırmaktadır. Arazide çölleşme tehlikesi bulunmaktadır.
Samsam Gölü havzası Konya kapalı havzasının kuzey kısmını oluşturur.
Samsam Gölü. Kozanlı’daki Gökgöl’ü drenaj kanalı ile beslemektedir.
Meyil Obruğu

| Meyil obruğu |
| --- | --- |

Havza
Konum: Karatay, Konya, Türkiye
Koordinatlar: 37°59′17″K 33°21′13″D﻿ / ﻿37.98806°K 33.35361°D﻿ / 37.98806; 33.35361
Genel bilgiler
Akarsu (giden): Kapalı havza
Göl türü: Karstik göl
Uzunluk: 387 m (1.270 ft)
Genişlik: 350 m (1.150 ft)
Ortalama derinlik: 40 m (130 ft)
En derin noktası: 104 m (341 ft)
Yüzey rakımı: 1.050 m (3.440 ft)
Meyil Obruğu (Türkiye)
Meyil obruğu, Konya ili, Karapınar ilçesi sınırlarında bulunan obruk gölü.
Karapınar'ın 35 km KB, Kızören Obruğu'nun 24 km GB yönündedir. Geniş ekseni su üzerinde 387 m, kısa ekseni 350 m, ortalama 368 m çapa sahiptir. Bulunduğu alanın denizden yüksekliği 1045 m, derinliği 31 m'dir. Neojen yaşlı kalker, kumlu kil, marn depoları üzerinde oluşmuştur. Son yıllarda su seviyesi azalmıştır.
Obruğun genişliği D-B 650 m, K-G 600 metredir. Obruğun toplam derinliği 104 m, göl derinliği 40 m kadardır.
H. A. R. Gibb

| Sir H>  A. R. Gibb FBA |
| --- | --- |
Doğum: Hamilton Alexander Rosskeen Gibb 2 Ocak 1895(1895-01-02) İskenderiye, Mısır
Ölüm: 22 Ekim 1971 (76 yaşında) Shipston-on-Stour, Warwickshire, İngiltere
Milliyet: İskoç
Evlilik: Helen Jessie Stark (e. 1922; ö. 1969)

Akademik geçmişi
Alma mater: Edinburgh Üniversitesi Londra Üniversitesi, SOAS
Etkilendikleri: Sir Thomas Walker Arnold Sir Edward Denison Ross
  
Akademik çalışmaları
Disiplin: Tarih
Kurumları: St. John's Kolej, Oxford Harvard Üniversitesi
Önemli öğrencileri: Wilfred Cantwell Smith
 

Sir Hamilton Alexander Rosskeen Gibb FBA (2 Ocak 1895 - 22 Ekim 1971), H. A. R. Gibb olarak bilinir, İskoç tarihçi ve Oryantalisttir.
Erken dönem hayatı ve eğitimi

Gibb, 2 Ocak 1895 tarihinde Mısır'ın İskenderiye kentinde İskoç bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Babası Alexander Crawford Gibb 1897'de öldü ve ardından annesi İskenderiye'de öğretmenlik görevine başladı. Hamilton, beş yaşında örgün eğitimi için İskoçya'ya döndü: ilk olarak dört yıllık özel eğitimin ardından 1904'te Edinburgh Kraliyet Lisesi'ne başladı ve 1912'de mezun oldu. Eğitimi, Fransızca, Almanca ve fizik bilimlerini içermesine rağmen Klasik çalışmalara odaklandı. 1912'de Hamilton, Edinburgh Üniversitesi'ne kaydoldu ve Sami dillerinde (İbranice, Arapça ve Aramice) yeni onur programına katıldı. Üniversitede ikinci yılını okurken annesi 1913'te öldü.
Askeri Hizmeti

I. Dünya Savaşı sırasında Gibb, Şubat 1917'den itibaren Fransa'da Birleşik Krallık Kraliyet Topçuları için hizmet etmek üzere Edinburgh Üniversitesi'ndeki eğitimine ara verdi ve İtalya'da birkaç ay Subay olarak görev yaptı. 19 yaşında görevlendirildi.
11 Kasım 1918 Mütarekesi'ne kadar yaptığı hizmetlerden dolayı kendisine "savaş ayrıcalığı" Yüksek Lisansı (MA) verildi.
Akademik kariyeri

Savaştan sonra Gibb Londra SOAS Üniversitesi'nde Arapça okudu ve 1922'de yüksek lisans derecesini aldı. Daha sonra Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland tarafından bir monografi olarak yayınlanan yüksek lisans tezi, Müslümanların Maveraünnehir'i istilası üzerineydi.
1921'den 1937'ye kadar Gibb, Profesör Thomas Arnold'un rehberliğinde o zamanki Doğu Araştırmaları Okulu'nda Arap edebiyatı öğretti ve 1930'da orada profesör oldu.  Bu süre zarfında Encyclopaedia of Islam editörlüğünü yaptı. Öğrencileri arasında James Heyworth-Dunne da vardı. 1937'de Gibb, on sekiz yıl kaldığı St. John's Kolej, Oxford'da bir Bursla Laudian Arapça Profesörü olarak David Samuel Margoliouth'un yerini aldı.
1955'te Gibb, Harvard Üniversitesi'nde James Richard Jewett Arapça Profesörü ve Üniversite Profesörü oldu. 1957'de Orta Doğu Araştırmaları Merkezi'nin müdürü oldu ve 1963'te emekli oldu.
Yayınları

Ottoman Poems Translated into English Verse in the Original Forms (1882), Trübner & Company.
A History of Ottoman Poetry (vol. 1 1900 - vol. 6 1909), Luzac and Company.
The Arab Conquests in Central Asia (1923), The Royal Asiatic Society.
Türkçede: Orta Asya’da Arap Fetihleri, çev: Hasan Kurt, Çağlar Yayınları, 2005
Arabic Literature – An Introduction (1926), also (1963), Clarendon Press and (1974), Oxford University Press.
Türkçede: Arap Edebiyatı, çev: Onur Özatağ, Doğu Batı Yayınları, 2017
Ibn Batuta, 1304–1377 Travels in Asia and Africa 1325-I354, trans. and selected by Gibb, Hamilton Alexander Roskeen (Londra: Routledge, 1929), (Arapça: Tuhfat al-'anzar fi ghara'ib al-'amsar).
Travels in Asia and Africa, 1325–1354 13 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1929), translated and selected with an introduction and notes, R. M. McBride. 81-206-0809-7
Note by Professor H. A. R. Gibb 26 Nisan 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1939), from Arnold J. Toynbee, A Study of History, Part I. C I (b) Annex I, p. 400-02.
Modern Trends in Islam (1947).
Türkçede: İslâm'da Modern Eğilimler, çev: Mehmet Kürşad Atalar, Çağlar Yayınları, 2006
Mohammedanism: An Historical Survey (1949) retitled Islam: An Historical Survey (1980), Oxford.
Online Chapter The Koran 15 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Online Chapter The Sharia 3 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Islamic Society and the West with Harold Bowen (vol. 1 1950, vol. 2 1957).
Shorter Encyclopedia of Islam (1953), edited with J. H. Kramers, Brill.
The Encyclopaedia of Islam (1954– ), new ed. Edited by a number of leading orientalists, including Gibb, under the patronage of the International Union of Academies. Leiden: Brill, along with that edited by J. H. Kramers, and E. Levi-Provençal.
"Islamic Biographical Literature," (1962) in Historians of the Middle East, eds. Bernard Lewis and P. M. Holt, Oxford U. Press.
Studies on the Civilization of Islam (1962), Princeton U. Press
Türkçede: İslam Medeniyeti Üzerine Araştırmalar, çev: Atilla Özkök, Kadir Durak, Kitabevi Yayınları, 1991
The Damascus Chronicle of the Crusades. Extracted and translated from the Chronicle of ibn al-Qalānisi, Luzac & Company, London, 1932.
Tersakan Gölü

| Tersakan Gölü |
| --- | --- |

Havza
Konum: Cihanbeyli, Konya, Türkiye
Koordinatlar: 38°35′18″K 33°5′8″D﻿ / ﻿38.58833°K 33.08556°D﻿ / 38.58833; 33.08556
Genel bilgiler
Göl türü: Sodalı göl
Yüzölçümü: 6.400 ha (16.000 akre)
Yüzey rakımı: 910 m (2.990 ft)
Tersakan Gölü (Türkiye)
Tersakan Gölü, Konya ili, Cihanbeyli ilçesi sınırlarında, Tuz Gölü'nün güneybatısında yer alan suları sodalı, tektonik göl.
Yağışın az olduğu yıllarda küçülmekte, bazı yıllarda tamamen kurumakta, yağışlı dönemlerde yeniden canlanmaktadır. Suları yükseldiği zamanlarda fazla sularını Tuz Gölü'ne göndermektedir.
Gölden sodyum sülfat elde edilmektedir. Tersakan ile birlikte yakınındaki Bolluk Gölü ve Acıgöl sodyum sülfatın Türkiye'de doğal olarak üretildiği alanlardır. Tersakan Gölü'nün var olan sularının içinde 630.000 ton sülfat rezervine sahip olduğu hesaplanmıştır. Sularının pH değeri 8,2'dir.
Göl Kılıçgaga varlığı ile önemli kuş alanı kabul edilir, başta sakarca olmak üzere çok sayıda su kuşu kışı burada geçirir. Tuz Gölü'ndeki büyük flamingo kolonileri ile İnce gagalı martı burada beslenir. Büyük cılıbıt ve turna alanda üremektedir.
1.100 hektarlık alanı 1992 yılında 1. Derece Sit Alanı ilan edilmiştir.
Timraş Gölü

| Timraş Gölü |
| --- | --- |

Havza
Konum: Çumra, Konya, Türkiye
Koordinatlar: 37°28′47″K 32°43′23″D﻿ / ﻿37.47972°K 32.72306°D﻿ / 37.47972; 32.72306
Genel bilgiler
Akarsu (gelen): AHİ Kanalı
Akarsu (giden): Kapalı havza
Göl türü: Obruk, Karstik göl
Genişlik: 250 m (820 ft)
Ortalama derinlik: 14 m (46 ft)
En derin noktası: 30 m (98 ft)
Yüzey rakımı: 1.030 m (3.380 ft)
Timraş Gölü (Türkiye)
Timraş Gölü, Konya ili, Çumra ilçesi sınırlarında bulunan karstik obruk gölü. Gökhöyük köyü yakınlarında bulunduğundan Gökhöyük Gölü olarak da isimlendirilir.
Elips şeklindeki göl 250 m ile 325 m çap, 30 m derinliğe sahip bir obruktur. Su yüzeyi ovadan 20 m aşağıdadır. Su derinliği 10–14 m arasında değişir. Göl suları yağışlardan etkilenmekte, su seviyesi değişimi hızlı ve büyük olmaktadır. Obruk Neojen yaşlı gölsel kireçtaşları içerisinde oluşmuştur. Suları tatlıdır.
Sınırlarında bulunduğu köyün eski adı Timraş olduğundan bu isimle anılır. Konya'nın 40 km, Gökhöyük köyünün 400 m GD yönünde bulunur.
Ağaçlandırılan göl çevresi piknik alanı olarak kullanılmaktadır. DSİ 1974 yılında göl kıyısına su çekmek amacıyla pompa istasyonu kurmuştur. Bir süre sulamada kullanılan göl sularının azalması, maliyetin artması nedenleriyle su kullanımından vazgeçilmiştir.
Knidoslu Ödoksus

Kizikoslu Eudoxus ile karıştırılmamalıdır.
| Knidoslu Eudoxus (Ödoksus) |
| --- | --- |
Doğum: y. MÖ 400 Knidos, Küçük Asya
Ölüm: y. MÖ 350 Knidos, Küçük Asya
Tanınma nedeni: Eudoxus eğrisi (Kampyle of Eudoxus) Ortak merkezli küreler kuramı

Kariyeri
Dalı: Matematik Fizik Coğrafya Astronomi Tıp Felsefe
 

Knidoslu Eudoxus veya Knidoslu Ödoksus (/ˈjuːdəksəs/; Grekçe: Εὔδοξος ὁ Κνίδιος; Eúdoxos ho Knídios y. 408 – y. MÖ 355), antik bir Yunan astronomu, matematikçi, bilim insanı ve Archytas ile Platon'un öğrencisiydi. Hipparchus'un Aratus'un astronomi üzerine şiiriyle ilgili yorumunda bazı parçalar korunsa da tüm eserleri kaybolmuştur. Bithynialı Theodosius tarafından yazılan Sphaerics, Eudoxus'un bir çalışmasına dayanabilir.
Takımyıldızların tanımlanmasına katkıda bulundu Ve böylece Yunan dünyasında gözlemsel astronominin gelişmesine ve ilk gelişmiş, geometrik gök hareket modelini kurdu. Coğrafya üzerine yazılar yazdı ve Platon Akademisi'nde felsefi tartışmalara katkıda bulundu. Yazılarının hiçbiri hayatta kalmasa da, katkıları Antik Çağ'daki birçok tartışmadan bilinmektedir.
Aristoteles, Eudoksos'un metafizik ve etik hakkındaki görüşlerini korumuştur. Platon'dan farklı olarak, Eudoksos formların algılanabilir şeyler olduğunu iddia etti. Ayrıca, iyiliği her şeyin amaçladığı, zevke ulaşmayı hedefleyen şey olarak tanımladı.
Bilimsel çalışmaları > Matematik > Eudoksos'un tükenme yöntemi

Eudoksos, bir piramidin hacmini, hacmini “tüketen” art arda daha küçük prizmalar ile hesapladı.
Eudoksos da muhtemelen bir daire içine yazılan normal bir beşgenin yan ve diyagonal oranlarının, Çemberin çapı Atina'daki Theaetetus'un sınıflarına girmez (MÖ 417-369). Kireneli Eratosthenes'e göre (MÖ 276-194), Eudoksos ayrıca küpü ikiye katlama sorununa, yani belirli bir küpün iki katı hacminde bir küpün inşasına bir çözüm kattı.
Bilimsel çalışmaları > Astronomi

Antik Yunanistan'da astronomi, matematiğin bir dalıdır; gök bilimciler göksel hareketlerin görünümünü taklit edebilecek geometrik modeller yaratmaya çalıştılar. Eudoxus'un astronomik çalışmasını ayrı bir kategori olarak tanımlamak bu nedenle modern bir kolaylıktır. Eudoxus'un günümüze ulaşan astronomik metinlerinden bazıları şunlardır:
Güneşin kaybolması (Disappearances of the Sun), muhtemelen tutulmalarda
Oktaeteris (Ὀκταετηρίς), takvimin sekiz yıllık Ay-Güneş-Venüs döngüsü üzerine
Phaenomena (Φαινόμενα) ve Entropon (Ἔντροπον), küresel astronomi üzerine, muhtemelen Eudoxus tarafından Mısır ve Knidus'ta yapılan gözlemlere dayanmaktadır.
Hızlar Üzerine (On Speeds), gezegen hareketlerinde
Phaenomena’nın içeriği hakkında oldukça iyi bilgilendirildik, çünkü Eudoxus'un düz yazı metni Aratus'un aynı adlı bir şiirinin temelini oluşturuyordu. Hipparchus, Aratus üzerine yaptığı yorumda Eudoxus'un metninden alıntı yaptı.
İki eserde, Phaenomena ve Mirror, Eudoksos, takımyıldızları şematik olarak, sabit yıldızların fazlarını (görünür oldukları tarihler) ve farklı fazlarla ilişkili hava durumunu açıkladı. Aratos'un bir şiiri (MÖ 315-245 civarı) ve gökbilimci Hipparchus'un (MÖ 100 civarı) şiiri hakkındaki yorumlarıyla, bu eserler antik dönemde kalıcı bir etkiye sahipti. Eudoksos ayrıca Güneş, Ay ve Dünya'nın boyutlarını da tartıştı. Sekiz yıllık bir döngü takvimi (Oktaëteris) yapmış olabilir.
Eudoksos ayrıca parçalarının hayatta kaldığı bir etnografik eser (Dünyanın Devresi) yazdı. Eudoksos'un göksel kürenin bir bölünmesine göre küresel Dünya'yı da bilinen altı bölüme (kuzey ve güney tropikal, ılıman ve kutup bölgeleri) böldüğü düşünülebilir.
Bilimsel çalışmaları > Astronomi > Eudoxus'a ait gezegen modelleri

On Speeds’in içeriğiyle ilgili genel bir fikir, Aristoteles'in Metafizik XII, 8'den ve Cilicia'lı Simplicius'un (MS 6. yüzyıl) De caelo adlı eserinde Aristoteles'in bir başka eseri üzerine yaptığı yorumdan elde edilebilir. Simplicius tarafından aktarılan bir hikayeye göre Platon, Yunan gökbilimciler için bir soru sordu: "Gezegenlerin görünen hareketleri hangi tek tip ve düzenli hareketler varsayımıyla açıklanabilir?" (Lloyd 1970, s. 84). Platon, gezegenlerin görünüşte kaotik gezinme hareketlerinin, küresel bir Dünya üzerinde merkezlenmiş tekdüze dairesel hareketlerin kombinasyonları ile açıklanabileceğini öne sürdü; bu, görünüşe göre MÖ 4. yüzyılda yeni bir fikirdi.
Eudoxan modelinin çoğu modern rekonstrüksiyonunda, Ay'a üç küre atanmıştır:
En dıştaki kısım 24 saatte bir batıya doğru dönerek yükselmeyi ve batmayı açıklar.
İkincisi ayda bir kez doğuya doğru döner ve Ay'ın burçlar boyunca aylık hareketini açıklar.
Üçüncüsü de bir ayda devrimini tamamlar, ancak ekseni biraz farklı bir açıyla eğilir ve enlemdeki hareketi (ekliptikten sapma) ve ay düğümlerinin hareketini açıklar.
Güneş'e ayrıca üç küre atanmıştır. İkincisi, bir ay yerine bir yılda hareketini tamamlar. Üçüncü bir kürenin dahil edilmesi, Eudoxus'un hatalı olarak Güneş'in enlemde hareket ettiğine inandığı anlamına gelir.
Görünür beş gezegenin (Venüs, Merkür, Mars, Jüpiter ve Satürn) her birine dört küre atanır:
En dıştaki günlük hareketi açıklar.
İkincisi, gezegenin burçtaki hareketini açıklar.
Üçüncü ve dördüncü birlikte, bir gezegen yavaşlar göründüğünde, zodyak boyunca hareketini kısaca tersine çevirdiğinde gerilemeyi açıklar. Eudoxus, iki kürenin eksenlerini birbirine göre eğerek ve bunları zıt yönlerde ancak eşit periyotlarla döndürerek, iç küre üzerinde sekiz şeklindeki bir şekli veya hipopeti izleyen bir nokta yapabilirdi.
Bilimsel çalışmaları > Astronomi > Eudoxus'a ait sisteminin önemi

4. yüzyılın Yunan gök bilimcisi Callippus, Eudoxus'un orijinal 27 küreli sistemine yedi küre daha ekledi (gezegensel kürelere ek olarak, Eudoxus sabit yıldızlar için bir küre içeriyordu). Aristoteles her iki sistemi de tanımladı, ancak dış kümenin hareketlerini iptal etmek için her küre kümesi arasına "yuvarlanan" küreler eklemekte ısrar etti. Aristoteles, sistemin fiziksel doğasıyla ilgileniyordu; silindirler olmadan, dış hareketler iç gezegenlere aktarılacaktır.
Eudoxian sistemindeki büyük bir kusur, gezegenlerin parlaklığındaki değişiklikleri Dünya'dan görüldüğü gibi açıklayamamasıdır. Küreler eşmerkezli olduğundan, gezegenler her zaman Dünya'dan aynı mesafede kalacaktır. Bu soruna Pitane'li Autolycus tarafından Antik Çağ'da işaret edilmiştir. Gök bilimciler, bir gezegenin mesafesini değiştirmesine neden olan yörünge ve epicycle'ı tanıtarak yanıt verdi. Bununla birlikte, Eudoxus'un astronomi ve özellikle Yunan astronomisi için önemi büyüktür.
Bilimsel çalışmaları > Etik

Nicomachean Ethics adlı eserinde Aristoteles, Eudoxus'a hedonizm lehine bir argüman atfeder -yani, zevk, aktivitenin çabaladığı nihai iyiliktir. Aristoteles'e göre, Eudoxus bu pozisyon için şu argümanları ileri sürer:
Mantıklı ve mantıksız her şey zevki hedefler; şeyler, iyi olduğuna inandıkları şeyi hedefler; Temel iyiliğin ne olduğuna dair iyi bir gösterge, çoğu şeyin hedeflediği şey olacaktır.
Benzer şekilde, hazzın zıttı -acı- evrensel olarak önlenir ve bu da hazzın evrensel olarak iyi kabul edildiği fikrine ek destek sağlar.
İnsanlar zevki başka bir şeyin aracı olarak değil, kendi başına bir amaç olarak ararlar.
Aklınıza gelebilecek başka herhangi bir iyilik, ona zevk eklenseydi daha iyi olurdu ve iyilik ancak iyilikle artırılabilir.
İyi olan her şey arasında mutluluk övülmemeye özgüdür, bu da onun taçlandıran iyilik olduğunu gösterebilir.
Bibliyografya

Ball, Walter William Rouse (1908). A Short Account of the History of Mathematics (4 bas.). Dover Publications.
De Santillana, G. (1968). "Eudoxus and Plato: A Study in Chronology". Reflections on Men and Ideas. Cambridge, MA: MIT Press.
Evans, James (1998). The History and Practice of Ancient Astronomy. Oxford University Press. ISBN 0-19-509539-1. OCLC 185509676.
Huxley, GL (1980). Eudoxus of Cnidus. Dictionary of Scientific Biography. 4. ss. 465-7.
Huxley, G. L. (1963). "Eudoxian Topics". Greek, Roman, and Byzantine Studies. 4: 83-96.
Knorr, Wilbur Richard (1978). "Archimedes and the Pre-Euclidean Proportion Theory". Archives Internationales d'Histoire des Sciences. 28: 183-244.
Knorr, Wilbur R. (1986). The Ancient tradition of geometric problems. Boston: Birkhäuser. ISBN 0-8176-3148-8.
Lasserre, François (1966) Die Fragmente des Eudoxos von Knidos (de Gruyter: Berlin)
Laërtius, Diogenes (1925). "Pythagoreans: Eudoxus" . Lives of the Eminent Philosophers. 2:8. Translated by Hicks, Robert Drew (Two volume ed.). Loeb Classical Library.
Lloyd, GER (1970). Early Greek Science: Thales to Aristotle. W.W. Norton.
Manitius, C. (1894) Hipparchi in Arati et Eudoxi Phaenomena Commentariorum Libri Tres (Teubner)
Neugebauer, O. (1975). A history of ancient mathematical astronomy. Berlin: Springer-Verlag. ISBN 0-387-06995-X.
Van der Waerden, B. L. (1988). Science Awakening (5 bas.). Leiden: Noordhoff.
Eudoxus'un geriye dönük gezegen hareketi modelini gösteren animasyon. Onun modelinin en içteki iki eş merkezli (homosentrik) küresi burada halkalar olarak temsil edilir, her biri aynı periyotta, ancak zıt yönlerde dönerek gezegeni sekiz şeklindeki bir eğri veya su aygırı boyunca hareket ettirir.
Eudoxus'un gezegen hareketi modeli. Eş merkezli kürelerinin her biri, burada gösterilen eksende dönen bir halka olarak temsil edilmektedir. En dıştaki (sarı) küre günde bir kez döner; ikincisi (mavi) gezegenin burçtaki hareketini tanımlar; üçüncü (yeşil) ve dördüncü (kırmızı) birlikte, geriye dönük hareketi açıklamak için gezegeni sekiz şeklindeki bir eğri (veya hippopede) boyunca hareket ettirir.
Yazıgöl

Bolkar Dağları üzerindeki Yazıgöl
Yazıgöl, Mersin ili Çamlıyayla ilçesi sınırlarında olan, 2720 metre yükseltide Bolkar Dağları üzerindeki göllerden biridir. Delimahmutlu Gümüşoluk Vadisi Tersakan (halk arasında: şeker pınarı) platosu parkurunu takip edince Mersin - Niğde - Konya sınırlarının kesişme noktası yakınında bulunmaktadır.
Büyüklüğü 1500 metre karedir. Yaz aylarında Çukurova'dan ve Tarsus'un köylerinden gelen göçerler koyunlarını burada otlatırlar. Hayvanlar için keven, yabani gül ve çok çeşitli ıtırlı bitki mevcuttur. Yazın hava sıcaklığı geceleri 1-3 derece civarındadır. Yürüyerek 1,5 saat ilerisinde Eğrigöl vardır.
Yazıgöl ve Eğrigöl'e, Çamlıyayla-Papazın Bahçesi - Ana Ardıç - Sayın Başı güzergâhı takip edilerek 4*4 arazi aracı, motosiklet ile veya yürüyerek gidilebilir.
Marsis Gölleri

Marsis Gölleri, Rize ilinin Fındıklı ilçesinde bulunan göllerdir.
Marsis Gölleri, Çağlayan Vadisi'nin başlangıcında yer alan iki gölden oluşmaktadır: Marsis Kuzey Büyük Göl ve Marsis Kuzey Küçük Göl. Marsis Kuzey Büyük Gölü Marsis Dağı'nın hemen altında yer almaktadır. Rakımı 2740 metredir. Marsis Kuzey Küçük Gölü ise Büyük Gölün 30 metre yukarısında yer almaktadır.