stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dinesh Gunawardena

Dinesh Gunawardena
Dinesh Chandra Rupasinghe Gunawardena (Seylanca:දිනේෂ් ගුණවර්ධන), (Tamilce:தினேஷ் குணவர்தன); (d. 2 Mart 1949) 22 Temmuz 2022 - 24 Eylül 2024 tarihleri arasında Sri Lanka'nın başbakanı olan Sri Lankalı bir politikacı. Sri Lanka Parlamentosunda parlamento üyesi, kabine bakanı ve Meclis lideri olarak görev yaptı. 1983'ten beri sol görüşlü Mahajana Eksath Peramuna (MEP) partisinin şu anki lideridir.
22 Temmuz 2022'de Gunawardena, eski devlet başkanı Gotabaya Rajapaksa'nın devam eden ekonomik ve siyasi krizin ortasında istifa etmesi ve Ranil Wickremesinghe tarafından halefi olarak seçilmesinden sonra başbakan olarak atandı. Gunawardena ve Wickremesinghe okul günlerinde sınıf arkadaşlarıydı.
İvo Molinas

İvo Molinas (d.1960, İstanbul), Yahudi asıllı Türk gazeteci ve yazar. Türkiye Yahudileri'nin haftalık Şalom Gazetesi'nde genel yayın yönetmenidir ve başyazarıdır. Ayrıca ve Türkiye Yahudileri cemaatinin sözcüsüdür.
1960 yılında İstanbul'da doğdu. Liseyi Saint Benoit Fransız Lisesi'nde bitirdikten sonra, Boğaziçi Üniversitesi Kimya Mühendisliği Bölümü'nden mezun oldu. Lisans üstü diplomasını İstanbul Üniversitesi Uluslararası Pazarlama Bölümü'nden aldı. Evli ve iki çocuk babası olan İvo Molinas İngilizce ve Fransızca bilmektedir. Halen Şalom Gazetesi genel yayın yönetmenliği ve başyazarlığı görevini sürdürmektedir.
Bilişselcilik (psikoloji)

Psikolojide bilişselcilik, 1950'lerde itibar kazanan zihni anlamak için teorik bir çerçevedir. Akım, bilişselcilerin bilişi açıklamayı ihmal ettiğini söylediği davranışçılığa bir yanıttır. Bilişsel psikoloji, adını bilme ve bilgiye atıfta bulunan Latince cognoscere'den almıştır, bu nedenle bilişsel psikoloji, kısmen düşünce ve problem çözme araştırmalarının önceki geleneklerinden türetilen bir bilgi işleme psikolojisidir.
Davranışçılar düşünmenin varlığını kabul ettiler ama onu bir davranış olarak tanımladılar. Bilişselciler, insanların düşünme biçimlerinin davranışlarını etkilediğini ve bu nedenle kendi başına bir davranış olamayacağını savundu. Bilişselciler daha sonra düşünmenin psikoloji için o kadar önemli olduğunu ve düşünme çalışmasının kendi alanı haline gelmesi gerektiğini savundu. Bununla birlikte, bilişselciler tipik olarak, bilgisayımsallığın geliştirdiği türde, belirli bir zihinsel faaliyet biçimini varsayarlar.
Bilişselcilik, son zamanlarda postkognitivizm tarafından sorgulanmıştır.
Bilişsel gelişim

Entelektüel ufkumuzu özümseme ve genişletme süreci bilişsel gelişim olarak adlandırılır. Çevreden çeşitli uyaranları emen karmaşık bir fizyolojik yapıya sahibiz, uyaranlar bilgi ve beceri üretebilen etkileşimlerdir. Ebeveynler bilgiyi evde gayri resmi olarak işlerken, öğretmenler bilgiyi okulda resmi olarak işler. Bilgi, şevk ve şevkle takip edilmelidir; değilse, o zaman öğrenme bir yük haline gelir.
Dikkat

Dikkat, bilişsel gelişimin ilk kısmıdır. Bir kişinin odaklanma ve konsantrasyonu sürdürme yeteneği ile ilgilidir. Dikkat aynı zamanda bir bireyin ne kadar odaklanmış olduğu ve tüm konsantrasyonunu bir şeye vermesi olabilir. Kalıcılık ve dikkat dağınıklığı gibi diğer mizaç özelliklerinden, dikkat dağınıklığının bireyin çevre ile günlük etkileşimini değiştirmesi anlamında ayrılır. Öte yandan dikkat, belirli görevleri yerine getirirken davranışını içerir. Örneğin öğrenme, öğrenci dikkatini öğretmene verdiğinde gerçekleşir. İlgi ve çaba dikkatle yakından ilişkilidir. Dikkat, çok sayıda dış uyaranı içeren aktif bir süreçtir. Herhangi bir zamanda bir organizmanın dikkati üç iç içe çember içerir; farkındalığın, sınırın ve odaklanmanın ötesinde. Bireylerin zihinsel bir kapasiteye sahip olduğuna dikkat etmek önemlidir; Bir kişinin aynı anda odaklanabileceği pek çok şey vardır.
Bilgi işleme adı verilen bir bilişsel gelişim teorisi, hafıza ve dikkatin bilişin temeli olduğunu savunur. Çocukların dikkatinin başlangıçta seçici olduğu ve amaçları için önemli olan durumlara dayandığı öne sürülür. Bu kapasite, çocuk büyüdükçe görevlerden uyaranları daha fazla özümseyebildiği için artar. Başka bir kavramsallaştırma, dikkati zihinsel dikkat ve algısal dikkat olarak sınıflandırmıştır. İlki, beyindeki görevle ilgili süreçleri etkinleştiren, yürütme tarafından yönlendirilen dikkat "beyin enerjisi" olarak tanımlanırken, ikincisi, yeni algısal deneyimler tarafından yönlendirilen anlık veya kendiliğinden dikkattir.
Öğrenme süreci

Bilişsel teori temel olarak bilginin edinilmesini ve zihinsel yapının büyümesini vurgular. Bilişsel teori, öğrencinin öğrenme sürecini kavramsallaştırmaya odaklanma eğilimindedir: bilgi nasıl alınır; bilgilerin nasıl işlendiği ve mevcut şemada nasıl düzenlendiği; bilgi geri çağrıldığında nasıl alınır. Başka bir deyişle, bilişsel teori, bilgi edinme sürecini ve zihindeki zihinsel yapılar üzerindeki müteakip etkileri açıklamaya çalışır. Öğrenme, öğrencinin ne yaptığının mekaniği ile ilgili değildir, daha ziyade öğrencinin halihazırda ne bildiğine (mevcut bilgi) ve yeni bilgi edinme yöntemine (yeni bilgiyi mevcut şemalarına nasıl entegre ettiğine) bağlı bir süreçtir. Bilgi edinimi, öğrencinin zihnindeki zihinsel yapıların içsel kodlanmasından oluşan bir faaliyettir. Teoriye göre, öğrenci kendi öğrenme sürecinde aktif bir katılımcı olmalıdır. Bilişsel yaklaşımlar temel olarak öğrencinin zihinsel planlama, hedef belirleme ve organizasyonel stratejiler gibi zihinsel faaliyetlerine odaklanır. Bilişsel teorilerde, öğrenmede sadece çevresel faktörler ve öğretim bileşenleri önemli bir rol oynamaz. Kodlamayı, dönüştürmeyi, prova yapmayı ve bilgileri depolamayı ve geri almayı öğrenmek gibi ek temel unsurlar vardır. Öğrenme süreci, öğrencinin düşüncelerini, inançlarını ve tutum değerlerini içerir.
Hafızanın rolü

Bellek, öğrenme sürecinde hayati bir rol oynar. Bilgi, bellekte düzenli ve anlamlı bir şekilde depolanır. Burada öğretmen ve tasarımcılar öğrenme sürecinde farklı roller oynarlar. Öğretmenler sözde öğrenmeyi ve bilginin organizasyonunu optimal bir şekilde kolaylaştırırlar. Oysa tasarımcılar, öğrencilerin önceki bilgilerine eklemek için yeni bilgiler edinmelerine yardımcı olmak için sözde gelişmiş teknikler (analojiler ve hiyerarşik ilişkiler gibi) kullanırlar. Unutma, bilgiyi bellekten geri getirememe olarak tanımlanır. Hafıza kaybı, yeni edinilen bilgilerin alaka düzeyini değerlendirerek durumla ilgili olmayan bilgileri atmak için kullanılan bir mekanizma olabilir.
Transfer süreci

Bilişsel teoriye göre, bir öğrenci bilgiyi farklı bağlamlarda ve koşullarda nasıl uygulayacağını biliyorsa, o zaman aktarımın gerçekleştiğini söyleyebiliriz. Anlama, bilgiden oluşur - kurallar, kavramlar ve ayrımcılık biçiminde. Hafızada saklanan bilgi önemlidir, ancak bu tür bilgilerin kullanımı da önemlidir. Ön bilgiler, kendisi ile yeni bilgiler arasındaki benzerlikleri ve farklılıkları belirlemek için kullanılacaktır.
Bu pozisyon tarafından ayrıntılı olarak açıklanan öğrenme türleri

Bilişsel teori çoğunlukla karmaşık öğrenme biçimlerini akıl yürütme, problem çözme ve bilgi işleme açısından açıklar. Yukarıda belirtilen tüm bakış açılarının amacının aynı olduğu - bilginin öğrenciye mümkün olan en verimli ve etkili şekilde aktarılması - vurgulanmalıdır. Sadeleştirme ve standardizasyon, bilgi aktarımının etkinliğini ve verimliliğini artırmak için kullanılan iki tekniktir. Bilgi analiz edilebilir, ayrıştırılabilir ve temel yapı taşlarına basitleştirilebilir. Bilgi aktarım ortamının davranışçı modeli ile bir korelasyon vardır. Bilişselciler verimli işleme stratejilerinin önemini vurgularlar.[Şahsen yayımlanan kaynaklar?]
Bilişsel kuramın temel ilkeleri ve öğretim tasarımıyla ilgisi

Bir davranışçı, davranışı istenen yönde değiştirmek için geri bildirim (pekiştirme) kullanırken bilişselci, geri bildirimi doğru zihinsel bağlantıları yönlendirmek ve desteklemek için kullanır. Farklı nedenlerden dolayı öğrencilerin görev analizcileri hem bilişselciler hem de davranışçılar için kritik öneme sahiptir. Bilişselciler, öğrenenin öğrenmeye yatkınlığına bakar (Öğrenen, öğrenmesini nasıl etkinleştirir, sürdürür ve yönlendirir?). Ek olarak bilişselciler, öğrenenin 'nasıl tasarlanır' talimatını özümseyebilecek şekilde inceler. (yani, öğrenenlerin mevcut zihinsel yapıları ne durumda?) Tersine, davranışçılar, öğrenenlere dersin nerede başlaması gerektiğini nasıl belirleyeceklerine bakarlar (örneğin, öğrenciler hangi düzeyde başarılı bir performans sergiliyorlar?) ve en etkili takviyeler nelerdir (yani, Öğrenciler tarafından en çok istenen sonuçlar nelerdir?) öğrenen?).
Öğretim tasarımını yönlendiren bazı özel varsayımlar veya ilkeler vardır: öğrencinin öğrenme sürecine aktif katılımı, öğrenen kontrolü, üstbilişsel eğitim (örneğin, kendi kendini planlama, izleme ve gözden geçirme teknikleri), belirlemek için hiyerarşik analizlerin kullanımı ve önkoşul ilişkileri gösterir (bilişsel görev analizi prosedürü), bilgilerin yapılandırılması, organize edilmesi ve sıralanmasının en uygun şekilde işlenmesini kolaylaştırır (anahatlar, özetler, sentezleyiciler, ön düzenleyiciler vb. gibi bilişsel stratejilerin kullanımı), öğrencileri daha önce öğrenilen materyallerle bağlantı kurmaya teşvik eder ve öğrenme ortamları oluşturma (önkoşul becerilerin hatırlanması; ilgili örneklerin kullanımı, analojiler).
Yapılandırma talimatı

Bilişsel kuramlar temel olarak bilgiyi anlamlı kılmaya ve öğrenenlerin yeni bilgileri bellekteki mevcut bilgilerle ilişkilendirmelerine yardım etmeye odaklanır. Öğretimin etkili olabilmesi için öğrencilerin mevcut şemalarına veya zihinsel yapılarına dayanması gerekir. Bilginin organizasyonu, mevcut bilgiyle anlamlı bir şekilde ilişki kuracak şekilde bağlantılıdır. Bilişsel strateji örnekleri analoji metaforlarıdır. Diğer bilişsel stratejiler, çerçeveleme, anımsatıcıların ana hatlarını çizme, kavram haritalama, önceden düzenleyiciler ve benzerlerinin kullanımını içerir. Bilişsel kuram temel olarak öğretmenin/tasarımcının temel görevlerini vurgular ve farklı bireylerin öğrenme çıktılarını etkileyebilecek çeşitli öğrenme deneyimlerinin öğrenme durumuyla ilgili analizini içerir. Öğrenenlerin önceden edindikleri bilgi yetenekleri ve deneyimleri arasında bağlantı kurmak için yeni bilgileri organize etmek ve yapılandırmak. Yeni bilgi, öğrencinin bilişsel yapısı içinde etkili ve verimli bir şekilde özümlenir/yerleştirilir.
Teorik yaklaşım

Bilişselliğin biri metodolojik, diğeri teorik olmak üzere iki ana bileşeni vardır. Metodolojik olarak, bilişselcilik pozitivist bir yaklaşıma sahiptir ve psikolojinin (ilke olarak) bilimsel yöntemin kullanılmasıyla tamamen açıklanabileceğini söyler, bunun doğru olup olmadığına dair spekülasyonlar vardır. Bu aynı zamanda, zihinsel işlevin bireysel bileşenlerinin ('bilişsel mimari') tanımlanabileceği ve anlamlı bir şekilde anlaşılabileceği inancıyla büyük ölçüde indirgemeci bir hedeftir. İkincisi, bilişin, kurallar veya algoritmalar kullanılarak değiştirilebilen ayrık ve içsel zihinsel durumlar (temsiller veya semboller) içerdiğini söyler.
Bilişselcilik, 20. yüzyılın sonlarında psikolojide baskın güç haline geldi ve zihinsel işlevi anlamak için en popüler paradigma olarak davranışçılığın yerini aldı. Bilişsel psikoloji, davranışçılığın toptan bir çürütülmesi değil, zihinsel durumların var olduğunu kabul eden bir genişlemedir. Bu, 1950'lerin sonlarına doğru basit öğrenme modellerine yönelik artan eleştirilerden kaynaklanıyordu. En dikkate değer eleştirilerden biri, Noam Chomsky'nin dilin yalnızca şartlandırma yoluyla elde edilemeyeceği ve en azından kısmen içsel zihinsel durumların varlığıyla açıklanması gerektiği iddiasıydı.
Bilişsel psikologları ilgilendiren temel konular, insan düşüncesinin içsel mekanizmaları ve bilme süreçleridir. Bilişsel psikologlar, fiziksel eylemlerimizle nedensel bir ilişki içinde bulunan sözde zihinsel yapılara biraz ışık tutmaya çalıştılar.
Psikolojik bilişselcilik eleştirileri

1990'larda çeşitli yeni teoriler ortaya çıktı ve bilişselciliğe ve düşüncenin en iyi hesaplama olarak tanımlanabileceği fikrine meydan okudu. Genellikle fenomenolojik ve postmodern felsefeden etkilenen bu yeni yaklaşımlardan bazıları, konumlanmış biliş, dağıtılmış biliş, dinamikçilik ve somutlaşmış biliş içerir. Yapay yaşam alanında çalışan bazı düşünürler (örneğin Rodney Brooks), bilişselci olmayan biliş modelleri de üretmişlerdir. Öte yandan, erken bilişsel psikolojinin çoğu ve şu anda aktif olan birçok bilişsel psikoloğun çalışması, bilişsel süreçleri hesaplamalı olarak ele almaz. Zihinsel işlevlerin bilgi işleme modelleri olarak tanımlanabileceği fikri, her ikisi de hesaplamanın zihinsel süreçlerin temellerini yakalayamayan bazı içsel eksiklikleri olduğunu iddia eden filozof John Searle ve matematikçi Roger Penrose tarafından eleştirildi.
Penrose, Gödel'in eksiklik teoremini (yeterince güçlü bir matematiksel sistemde asla kanıtlanamayan matematiksel gerçekler olduğunu; yeterince güçlü herhangi bir aksiyom sisteminin de eksik olacağını belirtir) ve Turing'in durma problemini (bazı şeylerin olduğunu belirten) kullanır. doğası gereği hesaplanamaz) pozisyonunun kanıtı olarak.
Searle iki argüman geliştirdi, birincisi (Çin odası düşünce deneyi aracılığıyla iyi bilinir) " sözdizimi anlambilim değildir" argümanıdır - bir program sadece sözdizimidir, oysa anlamak anlambilim gerektirir; bu nedenle programlar (dolayısıyla bilişselcilik) anlamayı açıklayamaz. Böyle bir argüman tartışmalı bir özel dil kavramını varsayar. Searle'ın şu anda tercih ettiği ancak daha az bilinen ikincisi, onun "sözdizimi fizik değildir" argümanıdır - dünyadaki hiçbir şey, bir gözlemci tarafından uygulanmadığı, tanımlanmadığı veya yorumlanmadığı sürece özünde bir bilgisayar programı değildir, bu nedenle ya her şey tanımlanabilir. bir bilgisayar gibi ve önemsiz bir şekilde bir beyin yapabilir, ancak bu, herhangi bir belirli zihinsel süreci açıklamaz veya bir beyinde onu bir bilgisayar (program) yapan içsel hiçbir şey yoktur. Birçoğu bu görüşlere karşı çıkıyor ve önemli anlaşmazlıklar yaratan argümanlarını eleştirdi. Searle, her iki noktanın da bilişselciliği çürüttüğünü iddia ediyor.
Bilişselciliğe karşı başka bir argüman, Ryle'ın Gerilemesi veya homunculus yanılgısı sorunlarıdır. Bilişselciler, bu saldırıları çürütmeye çalışan bir dizi argüman sundular.
Cognition
Cognitive psychology
Cognitive revolution
Cognitive science
Computational theory of mind
Consciousness
Critical psychology
Educational psychology
Enactivism
Mentalism (psychology)
Phenomenology
Postcognitivism
Symbol grounding problem
Sarmatizm

Stanisław Antoni Szczuka, Sarmat kıyafetleri giymiş, kontusz giyiyor
Sarmatya tarzı Karacena zırhı
Sarmatizm, Polonya-Litvanya Birliğindeki etno-kültürel bir ideolojiydi. Rönesans döneminden 18. yüzyıla kadar var olan soyluların egemen Barok kültürü ve ideolojisi olmuştur. "Altın Özgürlük" kavramıyla birlikte, Devletler Topluluğu'nun kültür ve toplumunun merkezinde yer alıyordu. Özünde, Polonya-Litvanya Birliği halkının antik çağda çağdaş Polonya topraklarının efsanevi fatihleri olan Sarmatların soyundan geldiğine dair birleştirici inanış bulunuyordu.
Bu terim ve kültür, Jan Chryzostom Pasek'in anıları ve Wacław Potocki'nin şiirlerinde olduğu şekliyle, öncelikle 17. yüzyıl Polonya edebiyatına yansımıştır. Polonyalı soylular kontusz adı verilen uzun bir palto, diz boyu çizmeler giyer ve karabela adı verilen küçük bir szabla (kılıç) taşırlardı. Erkek başlıklarında dekoratif tüylerin yanı sıra pos bıyıklar da revaçtaydı. Polonya'nın "Sarmatyalıları" at sırtında savaş becerisi edinmeye çalışır, kendi aralarında eşitliğe ve düşman karşısında yenilmezliğe önem verirlerdi. Sarmatizm, Polonya ordusunun geçmişteki zaferlerini göklere çıkarır ve Polonyalı soylulardan bu geleneği sürdürmelerini isterdi.
Sarmatya, Polonya için 18. yüzyılda moda olan ve geniş Polonya-Litvanya Birliği'nin okuryazar vatandaşlarıyla ilişkili nitelikleri belirten yarı efsanevi, şiirsel bir isimdi. Sarmatizm, Polonya soylularının kültürünü, yaşam tarzını ve ideolojisini büyük ölçüde etkilemiştir. Doğu, Batı ve yerel geleneklerin kültürel karışımı açısından benzersizdi. Polonya Aydınlanması sırasında eleştirilen Sarmatizm, Polonya Romantizmini benimseyen nesiller tarafından yeniden canlandırıldı. Polonya'nın " Pozitivist " döneminin edebi gerçekçiliğinden kurtulan Sarmatizm, Polonya'nın edebiyat alanında ilk Nobel ödüllü Henryk Sienkiewicz Üçlemesi(Ateş ve Kılıç, Tufan ve Bozkırda Yangın) ile geri dönüş yaptı.
Etkisi

Birlik içinde yaşayan Litvanyalılar ve Rutenyalılar da Sarmatizm'in bazı yönlerini benimsemişlerdir. O dönemin bazı Litvanyalı tarihçileri, halklarının, pagan baş rahiplerinin evi haline gelen antik Roma'ya yerleşmiş olan İskitlerin soyundan geldiğini ileri sürmüşlerdir.
Değerlendirme

Polonya Rönesansı sırasında gelişen ve Polonya barok döneminde yerleşen Sarmatizm, kendisini Polonya Aydınlanma dönemi fikriyatının karşısında bulmuştur. 18. yüzyılın sonlarına gelindiğinde 'Sarmatizm' kelimesi olumsuz çağrışımlar kazanmış ve kavram Monitor gibi siyasi yayınlarda sık sık eleştirilmiş ve alaya alınmış, eğitimsiz bir şekilde aydınlanmamış fikirlerle özdeşleştirilmiş ve kral, Stanisław August Poniatowski gibi 'ilericilerin' reformlarına karşı çıkanlar için aşağılayıcı bir terim haline gelmiştir. Franciszek Zabłocki'nin "Sarmatizm" adlı oyununda görüldüğü gibi, Sarmatizm düşüncesi dalga geçilen bir hedef haline gelmiştir.
Polonya'nın parçalanmasından sonra Leh Altın Çağı'nın anısının belirli bir ölçüde eski geleneği yeniden canlandırdığı Polonya Romantizmi döneminde bu süreç bir dereceye kadar tersine dönmüştür. Özellikle Kasım Ayaklanması'nın ardından, Henryk Rzewuski tarafından şekillendirilen gawęda szlachecka ("bir asilzadenin hikayesi") türü popülerlik kazandığında, Sarmatizm edebiyatta sıklıkla olumlu bir şekilde tasvir edildi. Kavramın bu şekilde ele alınması, Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Zygmunt Krasiński ve Henryk Sienkiewicz sanatçıların eserlerinde de görülebilir. Polonya Romantizmi ile Polonya tarihi arasındaki bu yakın bağlantı, bu edebi dönemin belirleyici niteliklerinden biri haline geldi ve onu Polonya'da olduğu gibi ulusal devlet eksikliğinden muzdarip olmayan diğer çağdaş edebiyatlardan ayıran bir özellik haline geldi.
Şili Futbol Federasyonu

| --- | --- |
Kuruluş tarihi: 1895
Üyelik: FIFA
Üyelik tarihi: 1913
Bölgesel üyelik: CONMEBOL
Başkan: Sergio Elías Jadue Jadue
Şili Futbol Federasyonu Logosu
Şili Futbol Federasyonu, Şili'de futbolun en üst yönetim birimidir. 1913 yılında kurulan federasyon, 1916 yılında FIFA'ya üye olmuştur.
| g t CONMEBOL'e bağlı federasyonlar |
| --- | --- |
 Arjantin  Bolivya  Brezilya  Ekvador  Kolombiya  Paraguay  Peru  Şili  Uruguay  Venezuela
Ratnasiri Wickremanayake

Ratnasiri Wickremanayake
Ratnasiri Wickremanayake (5 Mayıs 1933 - 27 Aralık 2016), Sri Lanka'nın eski başbakanı.
21 Kasım 2005 tarihinde Cumhurbaşkanı Mahinda Rajapaksa tarafından başbakanlık görevine atandı. Wickremanayake ayrıca 10 Ağustos 2000 ve 9 Aralık 2001 tarihleri arasında da Sri Lanka Başbakanı olarak görev aldı.
Sri Lanka Özgürlük Partisi'nin (Sri Lanka Freedom Party) başkan yardımcısıdır.
| Siyasi görevi |
| --- | --- | --- |
| Önce gelen Sirimavo Bandaranaike | Sri Lanka Başbakanı 2000–2001 | Sonra gelen Ranil Wickremesinghe |
| Önce gelen Mahinda Rajapaksa | Sri Lanka Başbakanı 2005–2010 | Sonra gelen Disanayaka Mudiyanselage Jayaratne |
| g t Sri Lanka başbakanları (liste) |
| --- | --- | --- |
|  Don Stephen Senanayake  Dudley Senanayake  John Kotelawala  S. W. R. D. Bandaranaike  Wijeyananda Dahanayake  Dudley Senanayake  Sirimavo Bandaranaike  Dudley Senanayake  Sirimavo Bandaranaike  Junius Richard Jayewardene  Ranasinghe Premadasa  Dingiri Banda Wijetunga  Ranil Wickremesinghe  Chandrika Kumaratunga  Sirimavo Bandaranaike  Ratnasiri Wickremanayake  Ranil Wickremesinghe  Mahinda Rajapaksa  Ratnasiri Wickremanayake  Disanayaka Mudiyanselage Jayaratne  Ranil Wickremesinghe  Mahinda Rajapaksa  Ranil Wickremesinghe  Mahinda Rajapaksa  Ranil Wickremesinghe  Dinesh Gunawardena  Harini Amarasuriya  |  Don Stephen Senanayake  Dudley Senanayake  John Kotelawala  S. W. R. D. Bandaranaike  Wijeyananda Dahanayake  Dudley Senanayake  Sirimavo Bandaranaike  Dudley Senanayake  Sirimavo Bandaranaike  Junius Richard Jayewardene  Ranasinghe Premadasa  Dingiri Banda Wijetunga  Ranil Wickremesinghe  Chandrika Kumaratunga  Sirimavo Bandaranaike  Ratnasiri Wickremanayake  Ranil Wickremesinghe  Mahinda Rajapaksa  Ratnasiri Wickremanayake  Disanayaka Mudiyanselage Jayaratne  Ranil Wickremesinghe  Mahinda Rajapaksa  Ranil Wickremesinghe  Mahinda Rajapaksa  Ranil Wickremesinghe  Dinesh Gunawardena  Harini Amarasuriya  |  |
Şener Oktik

Şener Oktik, (d. 23 Mart 1955, Uçhisar, Nevşehir) Türk fizik akademisyeni, eski rektör.
Eğitimi

Ankara Üniversitesi'nden 1976'da mezun olmuş, aynı üniversitede yüksek lisansını yaparak 1977'de Yüksek Fizik Mühendisi unvanını almıştır. 1982'de Durham Üniversitesi Uygulamalı Fizik ve Elektronik Bölümü'nde doktorası tamamlamıştır.
Mesleki kariyeri

İngiltere "British Petroleum, BP Solar" Araştırma Laboratuvarları ile Durham Üniversitesi Endüstriyel Araştırma Laboratuvarlarında kıdemli uzman ve üst düzey yönetici olarak çalışmıştır.
1 Ocak2011 31 Aralık 2011 tarihleri arasında Arıkanlı Holding’tearaştırma geliştirme ve eğitim ve iş geliştirme alanlarında danışmanlık yapmıştır. 
1 Ocak 2012 - 23 Mart 2020 tarihlerinde Şişecam Topluluğu Araştırma ve Teknolojik Geliştirme Grup Başkanı olmuş, 27 Mart 2020 ve 23 Mart 2023 arası Şişecam Yönetim Kurulu üyesi olarak görev yapmıştır.
Akademik kariyeri

1986'da doçent ve 1995'te profesör olmuş, akademik yaşamında Durham University, Lecce University, Stuttgart Üniversitesi, Selçuk Üniversitesi ve Muğla Üniversitesi'nde çeşitli akademik görevlerde bulunmuştur. 1995 senesinde Muğla Üniversitesi'ne, Fizik Bölümünü kurmak üzere, dahil olmuş, 1996'da “Muğla Üniversitesi Temiz Enerji Kaynakları Araştırma ve Geliştirme Merkezi”ni kurmuştur. Muğla Üniversitesi'nde 1998-2002 yıllarında rektör yardımcılığı ile 2002-2010 yıllarında rektörlük görevlerini yürüttüğü dönem içerisinde Avrupa Birliği'ne katılım sürecinde 25. (Bilim-Teknoloji) ve 26. (Eğitim-Kültür) fasılların görüşmelerinde Türk Yükseköğretimini temsil eden ekipte yer alırken, 2003-2005 yıllarında TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi Danışma Kurulu üyesi, 2006-2008 yıllarında Yükseköğretim Yeterlilikler Çerçevesi Komisyonu Başkan Yardımcısı olmuş ve 2007-2008 yıllarında Avrupa Komisyonu Yeterlilikler Çerçevesi çalışmalarında Türkiye'yi temsil görevini üstlenmiştir. Nisan 2020 ve Ocak 2024 arasında Kadir Has Üniversitesi Mekatronik Mühendisliği Bölümü öğretim üyesi olarak görev yapmıştır,. 1 Şubat 2024 tarihinde Maltepe Üniversitesi Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesine katılan Prof. Oktik aynı zamanda Ortadoğu Teknik Üniversitesi Güneş Enerjisi Araştırma Merkezi ODTÜ-GÜNAM da kıdemli araştırmacı olarak görev yapmaktadır.[kaynak belirtilmeli]
Yenilenebilir enerji projeleri için Devlet Planlama Teşkilatı, Millî Savunma Bakanlığı ve TÜBİTAK panellerinde hakemlik yapmıştır.
Sivil toplum örgütleri

Çok sayıda ulusal ve uluslararası mesleki ve sivil, ulusal ve uluslararası örgüt ve kuruluşların üyesidir.
2002-2010 yılları arasında Muğla Üniversitesi Sıtkı Koçman Vakfı kurul üyeliği,
2008-2010 yıllarında Academia Mediterranean Vakfı Başkanlığı,
Şişecam Topluluğu Araştırma ve Teknolojik Geliştirme Başkanlığı görevi esnasında, International Commission on Glass icra kurulu üyesi, International Conference on Coatings on Glass and Plastics, Society of Vacuum Coaters ve The Center for Functional and Surface Functional Glass'da Uluslararası Danışma Kurulu üyesi olmuştur.
2012-2018 yıllarında Güneş Enerjisi Sanayicileri ve Endüstrisi Derneği (GENSED) Başkanlığı yapmıştır halen bu derneğin Onursal Başkanıdır. Evli olup 2 çocuk babasıdır.