Giovanni Botero
Çalışmaları ve düşünceleri

1580'lerin sonlarına gelindiğinde Botero, 1573'te Fransa Kralı Henry III'e adanmış epik tarzda bir şiir ve 1583'te Kral Bilgeliği Üzerine başlıklı İbranice Kutsal Yazılar üzerine Latince bir yorum olmak üzere birkaç eser yayınlamıştı, ancak en önemli eserleri henüz gelmemişti. 1588'de Botero ilk olarak Delle cause della grandezza delle città'yı (Şehirlerin Büyüklüğünün Nedenleri Üzerine) yayımladı. Thomas Malthus'un çalışmalarının habercisi olarak, burada Botero, bir şehrin üretken ve besleyici erdemlerinin ana hatlarını çiziyor; ilki, insanın yeniden üretim oranı ve ikincisi, şehrin ve kırsalının ürünlerinin insanları idame ettirme yeteneği. Şehirler, besleyici erdemleri üreticiden daha fazla olduğunda büyür ancak bu erdemlerin tersine çevrildiği kaçınılmaz noktada, şehir ölmeye başlar.
1589'da Botero en ünlü eseri Della ragion di Stato'yu (Devletin Aklı) tamamladı. Bu çalışmasında Botero, bir prensin gücünün tebaasının bir tür rızasına dayanması gerektiğini ve prenslerin halkın sevgisini ve hayranlığını kazanmak için her türlü çabayı göstermesi gerektiğini savunuyor. Bu, Machiavelli'nin felsefesinden farklıydı, çünkü adil bir prens gibi görünmek yeterli değildi, çünkü kişinin gerçek doğası her zaman parlayacak; Botero'nun verdiği tavsiyeye göre kişi aslında adil bir prens olmalıdır.
Botero'nun adalet fikri, Dominikli teologlar Francisco de Vitoria ve Salamanca Okulu'ndan Domingo de Soto'nun çalışmalarından büyük ölçüde etkilenen Cizvit kolej sisteminde dolaşan Thomist düşünce ve doğal hukuka maruz kalmasından geldi. Thomas Aquinas, Tanrı'nın her bireye belirli doğal haklar verdiğini ve insanların aklı kullanarak adil toplumlar yaratmak için bir araya gelebileceğini savunmuştu. Politik olarak Aquinas, halkın uygun bir krala karar vereceğini ve onları korumak ve refahlarını sağlamak için ona belirli yetkiler vereceğini hayal etti. Aquinas, eğer kral tiran olursa, halkın onu tahttan indirme konusunda doğal hakları olduğunu savundu. Bu, 16. yüzyılın başlarında Protestan ilahiyatçılar tarafından ve yüzyılın sonunda Fransız hukukçu Jean Bodin gibi siyasi düşünürler tarafından önerilen, kralların Tanrı vergisi mutlak egemenliği hakkındaki fikirlere doğrudan karşıydı.
Gerçekten de, Jean Bodin'in Cumhuriyet Üzerine Altı Kitap'ı, Botero'nun Devlet Aklı'nı yazması üzerinde önemli bir etkiye sahipti, Machiavelli'nin Prens'inde olduğu gibi, bu etkinin çoğu olumsuz olsa da. Botero, Bodin'in egemenlik konusundaki düşüncesine katılmasa da, daha popüler bir şeyi tercih ediyor, Bodin'in bazı ekonomik fikirlerine katılıyor. Bununla birlikte, Botero'nun genel ekonomi politik anlayışı, erken modern Fransa'da Louis XIV ve Colbert tarafından gönülden uygulanacak olan merkantilist politikalar da dahil olmak üzere, kralların ülke ekonomisine aktif katılımını savunan Bodin'inkinden daha 'liberal'dir . Bodin, kralları yalnızca kendi tebaasıyla ticaret yapmamaları konusunda uyardı; diğer tüm ekonomik faaliyetlere izin verildi. Öte yandan Botero, prensin ticarete katılabileceği yalnızca üç durum olduğunu savundu: 1) hiçbir özel vatandaş bunu karşılayamazsa, 2) tek bir özel yurttaş bundan elde ettiği kârla çok güçlenirse veya 3) arzda, prensin malların dağıtımına yardım etmek zorunda kalacağı bir miktar eksiklik vardı. Nihayetinde Botero, ekonomik faaliyetin bir prense yakışmadığını ve halkın eyaletteki başlıca ekonomik hareket ettirici olması gerektiğini savundu.