Nogentli Guibert
Yaşamı

Guibert, Clermont-en-Beauvaisis'de küçük soylu bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Guibert, Monodiae adlı eserinde yazdığı üzere, annesinin babasından gebe kalmasının yedi yıldan fazla sürdüğünü iddia eder. Anılarına göre, Guibert, ters doğum olduğu için doğum sancısı neredeyse onun ve annesinin hayatına mal oluyordu. Guibert'in ailesi bir Meryem Ana tapınağına adakta bulunmuş ve Guibert'in hayatta kalması halinde kendisini ruhban hayatına adayacağına söz vermiştir ve hayatta kaldığı için bu yolu izledi. Babası şiddet yanlısı, sadakatsiz ve aşırılığa eğilimli biriydi ve Mortemer Savaşı'nda esir düşerek sekiz ay sonra öldü. Guibert, anılarında ölümünü bir tür lütuf olarak görür ve babası hayatta kalsaydı muhtemelen Guibert'i şövalye olmaya zorlayacağını, böylece Meryem Ana'ya Guibert'i kiliseye adamak için ettiği yemini bozacağını belirtir. Annesi otoriter, güzel, zeki ve son derece gayretliydi. Guibert, annesi hakkında o kadar çok ve ayrıntılı yazar ki, Archambault gibi bazı akademisyenler onda bir Oedipus kompleksi olabileceğini öne sürmüşlerdir. Eğitiminin kontrolünü üstlenmiş, onu yaşıtlarından soyutlamış ve altı yaşından on iki yaşına kadar ona özel bir öğretmen tutmuştur. Guibert, öğretmenini acımasızca titiz ve beceriksiz olarak hatırlar; yine de Guibert ve öğretmeni güçlü bir bağ geliştirmiştir. Guibert on iki yaşlarındayken annesi Saint-Germer-de-Fly (veya Flay) yakınlarındaki bir manastıra çekildi ve kısa süre sonra Guibert de onu takip etti. St. Germer'de tarikata girerek büyük bir gayretle çalıştı ve ilk başta kendini seküler şairler Ovidius ve Vergilius'a adadı; bu deneyim eserlerine damgasını vurdu. Daha sonra, daha sonra Canterbury Başpiskoposu olan Anselm of Bec'in etkisiyle odağını teolojiye çevirdi.
1104'te yoksul ve küçük Nogent-sous-Coucy manastırının (kuruluşu 1059) başrahibi seçildi ve bundan böyle dini işlerde daha önemli bir rol üstlenerek piskoposlar ve saray sosyetesiyle temasa geçti. Daha da önemlisi, bu ona yazma tutkusuyla meşgul olmak için zaman kazandırdı. Bu dönemdeki ilk büyük eseri, 1108'de tamamladığı ve 1121'de rötuşladığı Dei gesta per Francos ("Tanrı'nın Franklar aracılığıyla yaptıkları", "God's deeds through the Franks") adlı Birinci Haçlı Seferi tarihidir. Tarih, büyük ölçüde anonim bir Norman yazarının Gesta Francorum adlı eserinin süslü bir üslupla yeniden yorumlanmasıdır; Haçlı Seferi tarihçileri geleneksel olarak bu esere olumlu eleştiriler yapmamışlardır; Gesta Francorum'a çok yakın durması ve Latincesinin zorluğu, gereksiz görünmesine neden olmaktadır. Ancak son editörler ve çevirmenler onun mükemmel yazımına ve orijinal malzemesine dikkat çekmişlerdir. Daha da önemlisi, Dei gesta bize Haçlı seferinin Fransa'da nasıl karşılandığına dair çok değerli bilgiler sunmaktadır. Guibert haçlıları şahsen tanıyor, haçlılarla birlikte büyümüş ve onlarla anıları ve deneyimleri hakkında konuşmuştu.
Modern okuyucu için, 1115 yılında yazdığı otobiyografisi (De vita sua sive monodiarum suarum libri tres) veya Monodiae (Yalnız Şarkılar —Solitary Songs—, genellikle Anıları —Memoirs— olarak anılır), eserlerinin en ilginci olarak kabul edilir. Hayatının sonlarına doğru yazdığı ve Saint Augustine'in Confessions adlı eserini örnek alan bu eser, çocukluğundan yetişkinliğine kadar hayatının izini sürer. Kitap boyunca yaşadığı döneme ve ülkesinin geleneklerine dair pitoresk bakış açıları sunar. Metin üç “Kitap ”a bölünmüştür. Birincisi, doğumundan yetişkinliğine kadar kendi hayatını kapsar; ikincisi manastırının kısa bir tarihidir; üçüncüsü ise yakınlardaki Laon'da yaşanan bir ayaklanmanın tasviridir. Şato ve manastırlardaki günlük yaşam, o zamanlar moda olan eğitim yöntemleri hakkında çok değerli bilgiler verir ve döneminin bazı önemli ve önemsiz şahsiyetleri hakkında fikir verir. Çalışması, eserine kişisel bir dokunuş katan tutkuları ve önyargılarıyla renklenmiştir.
Örneğin, İsa Mesih, Meryem Ana ve çok sayıda Katolik azizin Katolik kalıntılarının uygunluğu konusunda oldukça şüpheciydi ve bunların gerçekliği konusunda şüpheleri vardı, bazı tapınakların ve hac yerlerinin hangi bedensel kalıntıların, giysilerin veya diğer kutsal nesnelerin hangi yerde tutulduğuna dair çelişkili iddialarda bulunduğunu belirtti, ancak Kral Louis VI'yı kendi gözleriyle skrofula hastalarını tedavi ederken gördüğünü iddia etti.