stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Opet
Sosyal Sorumluluk > Tarihe Saygı Projesi

Şubat 2006'da başlatılan Tarihe Saygı Projesi ile Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı sınırları içinde büyük bir değişim gerçekleşti.
Proje, Eceabat’a bağlı köyleri ziyaret eden yerli-yabancı turistin bölgeyi sorunsuz olarak gezmelerini sağlayacak fiziki ve sosyal çalışmaları içeriyor. Çanakkale Savaşı’nın geçtiği bölgede yer alan Alçıtepe, Seddülbahir, Bigalı, Kilitbahir, Kocadere, Behramlı, Büyükanafarta ve Küçükanafarta köyleri ile Eceabat ilçesinin rehabilitasyonu tamamlanarak, yeni bir çehreye kavuşmaları sağlandı. Yenileme çalışmaları kapsamında çağdaş bir görünüme kavuşan köy meydanları, müzeler, modern tuvaletler, yenilenen satış reyonları, bölge turizmini canlandırarak, köy muhtarlıklarının gelirlerini de artırdı. Yılda iki milyon ziyaretçinin gezdiği bölgede, ziyaretçilere hizmet veren çalışanlar için Eceabat Halk Eğitim Müdürlüğü işbirliği ile eğitimler verildi. İngilizce, pansiyonculuk, temizlik ve hijyen konularında verilen bu kurslarda bugüne kadar yaklaşık 150 kişi sertifika aldı.
Projenin uygulandığı köyler ile Eceabat’taki tüm evlerin dış cepheleri boyanarak temiz bir görünüme kavuşmaları sağlandı. Bölgeyi ziyaret eden öğrencilerin konaklamasına imkan verecek olan Gençlik Merkezi binasının da yenilenerek hizmete girmesi sağlandı. Eceabat  sahiline açık hava müzesi niteliğinde bir park yapıldı. Bölgenin bütünsel bir simgesi olan “Tarihe Saygı Parkı”, Çanakkale Savaşı'nın tüm detaylarını gözler önüne serecek şekilde donatıldı. Parkın; ziyaretçilere, savaş dönemini yerinde ve uygulamalı olarak görebilmelerini sağlayacak, eğitici bir misyon üstlenmesi de hedeflendi. Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parklar Müdürlüğü işbirliğinde uygulamaya konulan 57. Alay Şehitliği Yenileme Projesi ile Şehitlik, Çanakkale Savaşı'nda kahramanca canlarını veren şehitlerimize yakışır bir düzenlemeyle tarihe tekrar kazandırıldı. Tarihi Saygı Projesi, 2008 yılında TÜHİD (Türkiye Halkla İlişkiler Derneği) tarafından düzenlenen 7. Altın Pusula Ödülleri'nde, “Jüri Özel Ödülü”ne layık görüldü. Proje, 2009 yılında KOÇ Topluluğu tarafından düzenlenen En Başarılı Koçlular Yarışmasında ise Jüri Özel Ödülü aldı.
Sosyal Sorumluluk > Örnek Köy Projesi

Bilinçli toplum yaratma hedefiyle yola çıkan OPET, “Örnek Köy Projesi”yle, uzak köylerin yakına gelmesi, kendi kendine yetmesi, tarihi, coğrafi ve kültürel potansiyelinin değerlendirilmesinin yanı sıra, eğitim düzeyinin yükselmesi ve çevre bilincinin gelişmesi gibi toplumsal göstergeleri de hedeflemektedir. Bu proje kapsamında köylerin fiziki görünümden, kültürel ve sosyal gelişimine, özel kurslardan gelirlerini arttırıcı faaliyetlere kadar pek çok çalışma yapılmaktadır.
Sosyal Sorumluluk > Yeşil Yol Projesi

Yeşil Yol Projesi”, dünyada giderek azalan yeşilin yaşamımızdaki önemine dikkat çekmek amacıyla 2004 yılından bu yana uygulanmaktadır. OPET'in “Yeşili kaybeden, yaşamı kaybeder” sloganıyla hayata geçirdiği “Yeşil Yol Projesi”, ülkemizdeki yeşil alanların yaygınlaşmasına önemli katkıda bulunmaktadır. “Yeşil Yol Projesi“ İlk olarak OPET akaryakıt istasyonları ve çevresindeki 1,5 kilometrelik alanın ağaçlandırılmasını amaçlamaktadır. Kampanyanın 10 yıl sürmesi ve Türkiye Karayolları üzerinde yarım milyondan fazla ağaç dikilmesi hedeflenmektedir. Proje kapsamında bu güne dek 613 istasyonda ve belediyelerce belirlenen ağaçsız alanlarda, 503 bin 117 adet bölge iklim ve toprak koşullarına uygun bitki dikimi yapılmıştır. Yeşil Yol Projesi, TÜHİD (Türkiye Halkla İlişkiler Derneği)’nin 5. Altın Pusula Ödüllerinde kurumsal sosyal sorumluluk kategorisinde çevre konusunda Altın Pusula Ödülü ile ödüllendirilmiştir.
Sosyal Sorumluluk > Temiz Tuvalet Projesi

OPET’in 2000 yılından bu yana sürdürdüğü ve Türkiye’de yapılan en uzun soluklu toplumsal projelerden biri olan Temiz Tuvalet Kampanyası, Türkiye’nin önemli bir sorununu hedef almaktadır. Temiz Tuvalet Kampanyası Türkiye’nin gündemine “tuvalet temizliği ve hijyen” konularını getirerek, ülkede bu konuda bir bilinç oluşmasına katkıda bulunmak amacıyla gerçekleştirilmektedir. Önce kendi istasyonlarından işe başlayan OPET, zamanla projeyi, tüm yurda yaymış ve Opet istasyonlarında, sadece standart kurumsal görüntü ve hizmet kalitesi ile değil, temizlik ve hijyene verdiği önemle de farklılığını vurgulayarak, bunu kalıcı hale getirmeyi başarmıştır.
Cardopatium

Cardopatium Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Uzunçınar, Akyazı

| Uzunçınar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Sakarya
Koordinatlar: 40°43′21″N 30°34′44″E﻿ / ﻿40.72245°K 30.57878°D﻿ / 40.72245; 30.57878
Ülke:  Türkiye
İl: Sakarya
İlçe: Akyazı
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 521
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0264
İl plaka kodu: 54
Posta kodu: 54400
Uzunçınar, Sakarya ilinin Akyazı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Sakarya il merkezine 22 km, Akyazı ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 542    
1997: 608
Reşit Hilmi Pehlivanoğlu

| Reşit Pehlivanoğlu |
| --- | --- |

Doğum: 1840 Ğavra, Viçe, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 1 Ocak 1910 (70 yaşında)
Meslek: Şair, halk ozanı
Tanınma nedeni: Bilinen ilk Laz şair

Reşit Hilmi Pehlivanoğlu veya Pehlivanoğlu Reşîdî (Reşid Hilmi Pehlevanoğlu, Reşid Pehlivanoğlu, Raşit Hilmi Pehlivanoğlu; 1840 - 1910), Nikolay Marr'ın Lazistan'a Yolculuk adlı kitabında en iyi Laz ozan olarak bahsettiği Laz şair. İslam Ansikolopedisi'ne göre, Lazca dilde eserler yazan sınırlı sayıdaki şairlerdendir.
Reşid Hilmi 1840 yılında o dönemlerde Viçe olarak bilinen Fındıklı'nın Ğavra (Hürriyet) mahallesinde İbrahim Bey'in oğlu olarak doğdu. 93 Harbi döneminde yazdığı, Osmanlı'ya destek veren destanlarıyla (şiir) bölgede bilinirliği arttı. Bu dönemde yazdığı Kırserdarları Destanı, 93 Harbinde asayişin bozulmasıyla ortaya çıkan ve devlet otoritesine zarar veren eşkiyalarla mücadele eden ve Kırserdar adı verilen bağımsız birlikleri konu almaktadır. Aynı zamanda Lazca şiirler de yazan Pehlivanoğlu, Doğu Karadeniz'e seyahat eden Nikolay Marr'a 1908 yılında önceden yazdığı Bozoşi destani, Lazistanişi destani, Turkia Marrişa ve Turkia şiirlerini verdi.
Pehlivanoğlu'nun İslahat Destanı adını verdiği şiiri şu dizeleri içermektedir:
Hamdullah ehli İslam bu zamanı gördüler
Çok yaşasın padişahım cümle memnun oldular
Çok zamandır namı devleti unuttu cühela
Eşkıya doldu cihanda, serseriler evvela
Katlilen sirkat çoğaldı günbegün düştü bela
Ehli İslam, ehli Süphan hep duaya döndüler
Şükrü diye titredi Rize’nin ahalisi
Verdiler bir nam ki ona yaptılar kır valisi
Geldi seyyar, dikti asa koç yiğidin halisi
Beş paralık kurşun ile sandığını yondular
Atina’da bir dahi Çerkez türedi zaleme
Kelle kesti, halkı soydu, muzir oldu aleme
Ardeşen’de postu serdi orda tuttu terleme
Dört refiki de beraber kabri nara kondular
Hasan oğlu teslim oldu Yerebakanda bile
Hasmına hasım idiler başka yok idi hile
Kanlı katil teslim oldu şimdi çektiler çile
Sade tavuk hırsızları bir kenara sindiler
Tadat etsem mümkün olmaz bu kabilden niceler
Mollaoğlu, Kemheloğlu, Telmeşoğlu, İnceler
Zannedersem onları da hükmü kanun pençeler
Kim ne etmiş ise bulur, cümrü bilir kendiler:
Çok şükür gördük bu günler ortalık çok dar idi
Mazlumun gaddar elinden işi ah-u zar idi
On maiyet, bir risayet böyle yüz kol var idi
Kap kapana, yap yapana dünya böyle bildiler
Nahiyemiz Viçedir, kazamız Hopa, kemterun
Bende yazmak dillerin bir ucuna defterun
Razıyım ben bu halime, beteru var beterun
Çok şükür daim Mevlaya eskimiz beslendiler.
Nadim olun eşkiyalar sonu budur isyanın
Evvel Allah sonra Sultan sahibi var insanın
Beşyüz onbeş hesabıyla ismi çıkar destanın
Söyleyenlerde kusur yok hep senden usandılar
Rize milletvekillerinden Cavit Şadi Pehlivanoğlu'nun dedesi, ayrıca akademisyen Prof. Dr. Ender Pehlivanoğlu'nun büyük dedesidir.
İoannis Hrisostomos

| İoannis Hrisostomos |
| --- | --- |
İoannes Hrisostomos'a ait bir Bizans mozaiği Ayasofya.
Doğum: y. 347 Antakya
Ölüm: 14 Eylül 407  (aged c. 58) Komana Pontika, Pontus
Kutsayanlar: Doğu Ortodoks Katolik Kilisesi Oryantal Ortodoksluk Doğu Kilisesi Anglikan Kilisesi
Yortu: Doğu Ortodoks 13 Kasım (Konstantinopolis Başpiskoposu olması) 27 Ocak (Translation of Relics) 30 Ocak (Three Holy Hierarchs) Batı Hristiyanlık 13 Eylül (Repose—transferred from 14 Eylül); 27 Ocak (extraordinary form)
İoannis Hrisostomos veya Altınağızlı Yuhanna (Yunanca: Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος; yaklaşık olarak M.S. 347 - 14 Eylül 407), Konstantinopolis Başepiskoposu olarak görev yapmış önemli bir Kilise Babası'ydı. Vaazlarıyla ve halka açık konuşmalarıyla, iktidarın ve din adamlarının otoritelerini kötüye kullanımını kınadığı tutumuyla, Altınağızlı Yuhanna'nın İlâhî Âyin Metni ve asketik (çileci) duyarlılıkları ile tanınır. Yunanca khrisostomos (Χρυσόστομος) unvanı "altın-ağızlı" anlamına gelir ve ünlü hitabet yeteneğini belirtir. Batı kiliselerinde John Chrysostom olarak anılır. Altınağızlı Yuhanna, Erken Hristiyanlık döneminde en üretken yazarlardan biriydi, ancak hem İskenderiyeli Origenes hem de Hippo'lu Augustinus onu geçmiştir.
Oryantal Ortodoks, Doğu Ortodoks, Katolik, Anglikan ve Lutheran kiliseleri dahil olmak üzere birçok kilise tarafından bir aziz olarak saygı gösterilmektedir. Doğu Ortodoks Kilisesi, Bizans Katolikleri ile birlikte onu Üç Kutsal Hiyerarşi'den biri olarak özel bir saygıyla anar (Büyük Vasil ve Teolog Gregory ile birlikte). Altınağızlı Yuhanna'nın Doğu Ortodoks Kilisesi'ndeki yortu günleri 13 Kasım (Altınağızlı Yuhanna), 27 Ocak (Altınağızlı Yuhanna'nın emanetlerinin taşınması) ve 30 Ocak'tır (Büyük Vasil, Teolog Gregory ve Altınağızlı Yuhanna'nın anılması).
Roma Katolik Kilisesi  onu bir Kilise Doktoru olarak tanır. Ölüm tarihi Kutsal Haç'ın Yüceltilmesi yortusuna (14 Eylül) denk geldiği için, Genel Roma Takvimi onu 1970'ten beri bir önceki gün olan 13 Eylül'de kutlar; 13. yüzyıldan 1969'a kadar bu tarihi, cesedinin Konstantinopolis'e nakledildiği gün olan 27 Ocak'ta kutlar. Diğer Batı kiliseleri, Anglikan ve Lutheran kiliseleri de dahil olmak üzere onu 13 Eylül'de, bazıları ise 27 Ocak'ta anar. Altınağızlı Yuhanna, 13 Eylül'de İngiltere Kilisesi ve Episkopal Kilisesi takvimlerinde de saygıyla anılır. Kıptî Ortodoks Kilisesi de onu bir aziz olarak tanır (16 Tut ve 17 Hathor'da bayram yapar).
Hayatı > Erken Yılları

Altınağızlı Yuhanna 347 yılında Antiokheia'da (bugünkü Antakya, Hatay, Türkiye) doğdu. Bazı araştırmacılar annesi Anthusa'yı pagan veya Hristiyan olarak tanımlamaktadır. Babası yüksek rütbeli bir subaydı. Yuhanna'nın babası doğumundan kısa süre sonra öldü ve annesi tarafından büyütüldü. 368 veya 373'te vaftiz edildi ve okuyucu (muganni) olarak kutsandı. Bazı yayınlarda on yaşındayken bir yılan tarafından ısırıldığı ve bunun sonucunda enfeksiyon kaptığı söylenir.
Annesinin şehirdeki nüfuzlu bağlantıları sonucunda Yuhanna, eğitimine pagan vaiz Libanius'un yanında başladı. Yuhanna, Libanius'tan retorik alanında kariyer yapma becerisinin yanı sıra Antik Yunan dili ve edebiyatına olan ilgiyi de edindi. Sonunda avukat oldu.
Ancak yaşı ilerledikçe Yuhanna, Hristiyanlığa daha derinden bağlı hale geldi ve yeniden oluşturulan Antakya Okulu'nun kurucusu Tarsuslu Diodore'un yanında teoloji eğitimi aldı. Hristiyan tarihçi Sozomen'e göre, Libanius ölüm döşeğinde "Hristiyanlar onu bizden almasaydı" Yuhanna'nın kendisinin halefi olacağını söylemiş olduğu varsayılır.
Yuhanna aşırı çilecilik içerisinde yaşadı ve yaklaşık 375 yılında keşiş oldu; sonraki iki yılını sürekli ayakta, neredeyse hiç uyumadan ve Kutsal Kitap'ı ezberleyerek geçirdi. Bu uygulamalar sonucunda midesi ve böbrekleri kalıcı olarak hasar görmüş ve sağlık durumunun kötü olması onu Antakya'ya dönmek zorunda bırakmıştır.
Hayatı > Antakya'da Diyakozluğu ve Hizmetleri

Yuhanna, 381 yılında, o dönemde İskenderiye ve Roma ile birlik içinde olmayan Antakya Episkoposu Meletius tarafından diyakoz olarak kutsanmıştır. Meletius'un ölümünden sonra Yuhanna, Meletius'un Antakya piskoposluğu için rakibi olan Paulinus'a katılmadan, Meletius'un müritlerinden ayrıldı. Ancak Paulinus'un ölümünden sonra 386 yılında Paulinus'un halefi Flavian tarafından papaz (rahip) olarak atandı. Onun kaderi daha sonra Antakyalı I. Flavian ile İskenderiye ve Roma arasında uzlaşma sağlamak ve böylece bu üç görüşü yaklaşık yetmiş yıldır ilk kez bir araya getirmekti.
Antakya'da, on iki yıl (386-397) boyunca, Antakya'nın katedrali olan Altın Kilise'de topluluk önünde yaptığı konuşmanın etkililiği, özellikle de İncil pasajları ve ahlaki öğretiler hakkındaki anlayışlı açıklamaları nedeniyle popülerlik kazandı. Bu döneme ait eserlerinin en değerlisi Kutsal Kitap'ın çeşitli bölümleri üzerine verdiği vaazlardır. Hayır amaçlı bağışlamayı vurguladı ve yoksulların manevi ve dünyevi ihtiyaçlarıyla ilgilendi. Zenginliğin ve kişisel mülkiyetin kötüye kullanılmasına karşı konuştu:
Mesih'in bedenini onurlandırmak istiyor musunuz? O halde çıplak olduğunda onu görmezden gelmeyin. Mabedde ipekler içerisinde ona ibadet edip, dışarıda soğukta ve üstünde doğru düzgün bir kıyafet dahi yokken onu ihmal etmeyin. "Bu benim bedenimdir" diyenle, "acıkmıştım, bana yiyecek vermediniz" diyen ve "en basit kardeşlerimden biri için bunu yapmadınız, benim için de yapmamış oldunuz." diyen kişi aynı kişidir. Kardeşiniz açlıktan ölürken Efkaristiya masasının altın kadehlerle dolu olmasının ne yararı var? Açlığını gidererek başlayın, sonra kalanlarla sunağı da süsleyebilirsiniz.
İskenderiye ekolünün alegorik yorumlara olan eğiliminin aksine, Yuhanna'nın Kutsal Yazıları doğrudan, açık bir şekilde anlaması, konuşmalarının temalarının pratik olması ve Kutsal Kitap'ın günlük hayata nasıl uygulanacağını açıklaması onu öne çıkarıyordu. Böylesine açıkça anlaşılabilen vaazlar, Hrisostomos'un halkın desteğini kazanmasına yardımcı oldu.
Antakya'daki hizmeti sırasında meydana gelen bir olay, vaazlarının etkisini göstermektedir. Altınağızlı Yuhanna, Antakya'ya vardığında şehrin episkoposu Flavian, imparator ve ailesinin heykellerini parçalayan vatandaşlar adına  İmparator I. Theodosius ile müzakere etmek zorunda kaldı. 387'deki Büyük Perhiz haftası boyunca Yuhanna, insanlara yanlış yolda olduklarını görmeleri için yakardığı yirmiden fazla vaaz verdi. Bu vaazlar şehrin genel nüfusu üzerinde kalıcı bir etki yarattı: birçok pagan Hristiyanlığa geçti. En nihayetinde şehir ağır sonuçlardan kurtuldu.
Hayatı > Konstantinopolis Başepiskoposluğu

397 sonbaharında Altınağızlı Yuhanna, hadım Eutropius tarafından bilgisi dışında aday gösterildikten sonra Konstantinopolis Başepiskoposu olarak atandı.Bu kadar popüler bir şahsiyetin ayrılmasının toplumsal huzursuzluğa yol açacağı korkusuyla Antakya'yı gizlice terk etmek zorunda kaldı.
Başepiskopos olarak görev yaptığı süre boyunca müsrif toplantılara ev sahipliği yapmayı inatla reddetti, bu da onu sıradan insanlar arasında popüler yaptı, ancak zengin yurttaşlar ve din adamları arasında popülerliğini yitirdi. Din adamlarına yönelik reformları da pek beğenilmedi. Herhangi bir ödeme yapılmaksızın, bölgeyi ziyaret eden vaizlere  hizmet etmeleri gereken kiliselere geri dönmelerini söyledi. Ayrıca Konstantinopolis'te bir dizi hastane kurdu.
Konstantinopolis'teki zamanı Antakya'daki zamanından daha çalkantılıydı.İskenderiye Patriği Theophilus, Konstantinopolis'i kendi hakimiyeti altına almak istedi ve Yuhanna'nın Konstantinopolis'e atanmasına karşı çıktı. Theophilus, Origen'in öğretilerini destekledikleri için dört Mısırlı keşişe ("Uzun Kardeşler" olarak bilinir)  disiplin cezası vermişti. Altınağızlı Yuhanna'nın yanına kaçtılar ve hoşgörüyle karşılandılar. Theophilus bu nedenle Yuhanna'yı Origen'in öğretisine fazla taraf olmakla suçladı. İmparator Arcadius'un karısı Aelia Eudoksia'yı başka bir düşman haline getirdi; kendisi, Yuhanna'nın kadınların kıyafetlerindeki savurganlığa yönelik suçlamalarının kendisine yönelik olduğunu varsaydı. Eudoksia, Theophilus ve diğer düşmanları 403 yılında Yuhanna'yı suçlamak için bir sinod (Meşe Sinodu) düzenlediler ve Yuhanna'nın, Origen ile olan bağlantısı ona karşı kullanıldı. Bu onun ifade vermesine ve sürgüne gönderilmesine neden oldu. Halkın onun ayrılışı üzerine ayaklanması, hatta imparatorluk sarayını yakmakla tehdit etmesi üzerine Arcadius tarafından hemen geri çağrıldı. Tutuklandığı gece, Eudoksia'ya Tanrı'nın öfkesinin bir işareti olarak görünen ve Arcadius'tan Yuhanna'nın görevine iade edilmesini istemeye sevk eden bir deprem oldu.
Barış kısa sürdü. Augustaion'da, Konstantin Ayasofyası'nın yanına gümüş bir Eudoksia heykeli dikildi. Yuhanna adanma törenini pagan olmakla kınadı ve imparatoriçe aleyhinde sert ifadelerle konuştu: "Herodias yine çılgına dönüyor; yine sorunlu; yine dans ediyor ve yine Yahya'nın kafasını bir tepsiye koymak istiyor,"- Vaftizci Yahya'nın ölümüyle ilgili olaylara bir gönderme; Yahya, İoannes isminin Arapça versiyonudur, Vaftizci Yahya (İoannes Prodromos) ile Altınağızlı Yuhanna (İoannes Hrisostomos) adaştır. Bir kez daha, bu kez Kafkasya'ya  daki Abhazya'ya sürgüne gönderildi. Onun sürgüne gönderilmesi, başkentteki müritleri arasında ayaklanmalara yol açtı ve çatışmalar sırasında II. Konstantius'un inşa ettiği katedral yakıldı ve bu durum, bölgeye ikinci katedral olan Theodosius Ayasofya'sının inşasını gerektirdi.
405 yılı yakınlarında Yuhanna, Fenike ve yakın bölgelerdeki, tapınakları ve türbeleri yok ederek imparatorun pagan karşıtı yasalarını uygulayan Hristiyan keşişlere manevi ve mali destek vermeye başladı.
Hayatı > Sürgün ve Ölüm

Altınağızlı Yuhanna'nın sürgün edilmesinin nedenleri açık değildir, ancak Jennifer Barry bunların Arianizm ile olan bağlantılarıyla ilgili olduğunu öne sürer. Wendy Mayer ve Geoffrey Dunn'ın da aralarında bulunduğu bazı tarihçiler, "Yuhanna'nın ayrılışından hemen sonra ve ölümünden sonraki birkaç yıl boyunca Konstantinopolis'te Yuhannacı ve Anti-Yuhannacı gruplar arasında bir mücadelenin ortaya çıkdığını" iddia ettiler. Sürgünle karşı karşıya kalan Altınağızlı Yuhanna, üç din adamına yardım çağrısı yazdı: Papa I. Innocent; Mediolanum (Milano) piskoposu Venerius; ve Aquileia piskoposu Chromatius. 1872'de kilise tarihçisi William Stephens şunları yazdı:
Doğu Roma Patriği, Batı'nın büyük piskoposlarına, uygulatamayacağını ya da kurma ihtimalini göremediğini itiraf ettiği dini bir disiplinin savunucuları olarak hitap ediyor. Eski Roma Patriği'ne, Yeni Roma Patriği tarafından hiçbir kıskançlık beslenmiyor. Innocentius'un müdahalesine başvurulur, ona belli bir öncelik tanınır, ancak aynı zamanda ona yüksek hakem olarak da hitap edilmez; Ondan bir ağabeydenmiş gibi yardım ve sempati isteniyor ve İtalya'daki diğer iki episkopos da onunla birlikte bu çağrının muhatabıdır.
Papa I. Innocent, Yuhanna'nın Konstantinopolis'ten Kapadokya'nın Kukusos (Göksun) kasabasına sürgün edilmesini protesto etti, ancak sonuç alamadı. Innocent, 405 yılında Altınağızlı Yuhanna adına arabuluculuk etmesi için bir heyet gönderdi. Bu heyetin başında Aziz Brescia'lı Gaudentius vardı; Gaudentius ve iki episkopos arkadaşı birçok zorlukla karşılaştı ve Konstantinopolis'e girme hedeflerine asla ulaşamadılar.
Altınağızlı Yuhanna, Konstantinopolis'te büyük etkiler yaratan mektuplar yazdı. Bunun sonucunda, Kukusos'tan (404'ten 407'ye kadar kaldığı yer) mezarının hacılar için bir türbe olduğu Pitsunda'ya (Pityus) (modern Gürcistan'da) sürgüne gönderildi. Yolculuk sırasında 14 Eylül 407'de Komana Pontika'da (günümüz Gümenek, Tokat) öldüğü için bu hedefe asla ulaşamadı. Komana'daki Aziz Vasiliskus Kilisesi'ne bağlı din adamlarının presviteryum'unda veya kilisenin naos'unda öldüğü kabul edilir. Son sözlerinin "Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν" (Doksa to Theo panton eneken: Her şey için Tanrı'ya şükürler olsun) olduğu söylenir.
Hayatı > Saygı ve Hürmet

Altınağızlı Yuhanna, ölümünden kısa bir süre sonra bir aziz olarak saygı görmeye başladı. Akabinde, Yuhanna'nın isimsiz bir destekçisi (sahte-Martyrius olarak bilinir), Altınağızlı Yuhanna'nın Hristiyan ortodoksluğunun bir sembolü olduğunu iddia eden bir cenaze konuşması yazdı. Ancak otuz yıl sonra Konstantinopolis'teki bazı yandaşları ayrılık içine düştü. Konstantinopolis Başepiskoposu Proclus (434-446),Yuhannacıların uzlaşmasını sağlamayı umarak, Ayasofya Kilisesi'nde selefini öven bir vaaz verdi. Şöyle dedi:
Ey Yuhanna, hayatın kederle doluydu, ama ölümün şanlı. Rab İsa Mesih'in lütfu ve merhametiyle, mezarın mübarek ve ödülün büyük. Ey lütuflanan, zamanın ve mekanın sınırlarını aşarak zafer kazandın! Sevgi mekanı aştı, unutulmaz hatıran sınırları yok etti ve mekan azizin mucizelerine engel olmadı.
Bu vaazlar kamuoyunun harekete geçmesine yardımcı oldu ve patrik, Altınağızlı'nın kutsal emanetlerinin 28 Ocak 438'de Kutsal Havariler Kilisesi'nde kutsanarak muhafaza edilmeleri amacıyla, Konstantinopolis'e iadelerine dair imparatordan izin aldı. Doğu Ortodoks Kilisesi onu Büyük Vasil ve Teolog Gregory ile birlikte "Büyük Ekümenik Öğretmen" olarak anıyor. Bu üç aziz, yıl boyunca kendi bireysel anma törenlerinin yanı sıra, Üç Hiyerarşinin Synaxis'i olarak bilinen bir bayram olan 30 Ocak'ta birlikte anılır.
Doğu Ortodoks Kilisesi'nde kendisine adanmış birkaç bayram günü vardır:
27 Ocak. Altınağızlı Yuhanna'nın Kutsal Emanetlerinin Taşınması
30 Ocak. Kutsallar ve Evrensel Öğretmenler arasındaki Babalarımız Büyük Vasil, Teolog Gregory ve Altınağızlı Yuhanna
13 Kasım. Altınağızlı Yuhanna. Aslında 14 Eylül'de idi fakat 10. yüzyılda aynı güne denk gelen Kutsal Haç'ın Yüceltilmesi Yortusu (Aziz İmparator Büyük Konstantin'in annesi Azize Helena'nın mucizeler yarattığına inanılan İsa'nın çarmıha gerildiği gerçek haçdan bir parçayı Kudüs'ten Konstantinopolis'e getirmesi anısına kutlanır) daha belirgin hale gelmesiyle 13 Kasım'a devredildi. Brian Croke'a göre 13 Kasım, Altınağılız Yuhanna'nın ölüm haberinin Konstantinopolis'e ulaştığı tarihtir.
1908'de Papa X. Pius onu vaizlerin koruyucu azizi olarak adlandırdı.
Eserleri

Altınağızlı Yuhanna'nın yaklaşık 700 vaazı ve 246 mektubunun yanı sıra Kutsal Kitap yorumları, ahlaki söylemleri ve teolojik incelemeleri günümüze ulaşmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Eserleri > Vaazları > Paskalya Vaazı

Onun pek çok vaazı arasında en bilinenlerinden biri son derece kısa olan Paskalya Vaazı (Hieratikon), Doğu Ortodoks Kilisesi'nde Paskalya'nın ilk ayini olan Ortros (Seher Vakti Duası) sırasında okunur.