VI. Knud
Hükümdarlığı

1182'de babasının ölümünün ardından Knud, 1182'de Danimarka'nın tek hükümdarı ve kralı olmuştur. Urnehoved Meclisi'nde (Danca: Landing) ve ardından Danimarka'daki diğer meclislerde krallığı ilan edilmiştir. Hemen Skåne'de bir köylü ayaklanmasıyla karşı karşıya kaldı. Köylüler, Piskopos Absalon'un ondalık payını ödemeyi reddettiler. Skåne Meclisi'nde buluştular ve davalarını savunmak üzere kendilerini krala temsil etmesi için Knud'un arkadaşlarından biri olan Harald Skreng'i seçtiler. Kral, Skreng'i dinlemeyi reddetti ve köylülere statülerini göstermek için bir ordu toplamaya başladı. Kral ordusunu toplayamadan Halland ve Skåne soyluları kendi ordularını topladılar ve Skåne'deki Dösjebro'da (Dysjebro) kanlı bir savaşta köylüleri yendiler. Knud ordusuyla birlikte geldi ve köylülere ateş ve kılıçla ders vermeye başladı. Knud o kadar acımasızdı ki Piskopos Absalon krala vazgeçmesi için yalvardı.
İmparator Friedrich Barbarossa, Knud'un babasını onu derebeyi olarak kabul etmeye zorlamıştı ve 1184'te Barbarossa, Knud'a, imparatoru hükümdarı olarak kabul etmesini isteyen bir haberci gönderdi. Knud yanıt vermedi, bu yüzden imparator, Knud'un lordunu kabul etmemesi halinde imparatorun gazabıyla tehdit eden ikinci bir haberci gönderdi. Piskopos Absalon, haberciye Knud adına yanıt verdi. "Knud, imparator kadar özgür bir kraldır. İmparatorun Kutsal Roma İmparatorluğu üzerinde olduğu kadar, onun da Danimarka üzerinde hakkı vardır ve bu nedenle imparator, buradan herhangi bir bağlılık beklememelidir."
İmparator, Knud'un cevabını aldığında öfkeye kapıldı, ancak güneydeki sorunlar nedeniyle vasalı Pomeranya Kralı I. Bogislaw'a Danimarka'yı işgal etmesini emretti. Büyük bir fırsatın farkına varan Dük Bogislaw hızla 500 gemi topladı. Bekleyen işgale ilişkin ilk bildirim, uyarıda bulunmak için Zeland'a giden Rügen Prensi I. Jaromar'dan geldi. Kral, Yutland'daydı ve bu nedenle Zealand, Funen ve Skåne'den gelen tüm gemilerin altı gün içinde onunla buluşmasını emretmek Piskopos Absalon'a bırakıldı. Absalon, filosuyla Rügen'e doğru yola çıktı ve Bugislaw'ın ortaya çıkmasını bekledi. Düşman ortaya çıkmayı başaramayınca Absalon, Pomeranya filosunun geldiğini haber vermeleri için gözcüler gönderdi. Adamlarına, İkinci Paskalya Günü'nde ayini kutlayabilmek için karaya çıkmalarını emretti. Ayinin ortasında izcilerden biri kiliseye koşarak düşmanın sisin içinden görüldüğünü haykırdı. "Şimdi kılıcımın ayinlerde Tanrı'ya övgüler düzmesine izin vereceğim!" diye bağırdı Absalon, sunak aletlerini bir kenara bırakırken.
Danimarka filosu demir attı ve sisin içinden Pomeranyalılara doğru yola çıktı. Bugislaw'ın filosu, savaş çığlıklarını duyacak kadar yaklaşana kadar Danimarkalıları şey göremedi. Pomeranyalılar korkuya kapıldı ve kürek çekerek uzaklaşmaya çalıştılar ama o kadar yakındılar ki gemiler dönemedi. Adamlar paniğe kapıldılar ve gemiden gemiye atlamaya başladılar, bu da sekiz geminin batmasına neden oldu. Absalon, malları bırakıp gemilerin peşinden gitmeleri gerektiğini bağırdığında, Danimarkalılar kendilerini yağmalamak için gemilere attılar. Çok az kişi buna uydu ve yalnızca yedi gemiyle Absalon, tüm Pomeranya filosunu bozguna uğratarak 35 düşman gemisini ele geçirdi. Absalon, Bugislaw'ın kendi büyük çadırını hâlâ Yutland'da bulunan Knud'a gönderdi. Bugislaw'ın yenilgisiyle imparator, Danimarka'yı yönetme girişiminden bir süreliğine vazgeçti.
Knud, Pomeranya'nın iki kez işgal edilmesini emretti ve 1185'te Bogislaw'ı Knud'u kendi derebeyi olarak kabul etmeye zorladı. O zamandan 1972'ye kadar Danimarka kralları, yüzyıllar boyunca Danimarka hükümdarları tarafından yönetilen uzun düklükler, kontluklar ve bölgeler listesinin bir parçası olarak "Vendlerin Kralı" (De Venders Koning ) unvanını kullandılar. Knud, 1197'de pagan Estonyalılara karşı bizzat bir haçlı seferi düzenlemiştir.
Knud'un küçük kardeşi Güney Yutland Dükü Valdemar, babası öldüğünde henüz on iki yaşındaydı ve Schleswig Piskoposu Valdemar (1158-1236), Valdemar hükümdarlık çağına gelene kadar naip olarak atandı. Piskopos Valdemar hırslıydı ve krala karşı kendisini desteklemek için Alman soylularının desteğini toplamaya başladı. Kendi çıkarlarını genç Valdemar'ınki gibi gizleyen Piskopos Valdemar, Holstein Kontu III. Adolf (1160-1225) ile Kral Knud'u devirmek ve kendisini kral ilan etmek için komplo kurdu. Valdemar, Lund Başpiskoposu seçildiğinde planlarından açıkça bahsetti. Genç Dük Valdemar, 1192'de Åbenrå'da Piskopos Valdemar ile buluşmak istedi. Güçlü piskopos geldiğinde, genç Valdemar adamlarına piskoposu tutuklamalarını emretti ve onu sonraki 13 yıl boyunca zincirlerle Kuzey Zelanda'daki Søborg Kulesi'ne gönderdi. 1199'da Kont Adolf, Danimarka'nın güneyindeki Valdemar'a karşı muhalefeti artırmaya çalıştı, bu yüzden genç Dük, Adolf'un Rendsburg'daki yeni kalesine saldırdı. Valdemar, 1201'de Stellau Muharebesi'nde Adolf'un ordusunu yendi ve sonraki üç yılını Søborg Kulesi'nde başpiskoposla birlikte geçiren kontu ele geçirdi. Kont, özgürlüğünü satın almak için 1203 yılında Elbe'nin tüm topraklarını Valdemar'a devretmek zorunda kalmıştır.