stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nazan Bekiroğlu

| Nazan Bekiroğlu |
| --- | --- |
Doğum: 3 Mayıs 1957 (67 yaşında) Trabzon, Türkiye
Eğitim: Atatürk Üniversitesi, Karadeniz Teknik Üniversitesi
Meslek: Yazar, akademisyen

Nazan Bekiroğlu (d. 3 Mayıs 1957), Türk yazar ve akademisyen.
1997 yılından beri hikâye, deneme, roman ve incelemelerini yayımlamaktadır. 2006 yılında Cam Irmağı, Taş Gemi adlı hikâyesiyle Türkiye Yazarlar Birliği hikâye ödülü'nü almıştır.
Hayatı

3 Mayıs 1957 günü Trabzon'da doğdu. Edebiyata ilgi duyan bir ailenin üç çocuğundan en küçüğüydü. Babası, “Hedef” adlı mahallî bir gazetenin sahibiydi ve edebiyatın yanı sıra Osmanlı tarihine ilgisi vardı. 14 yaşında iken babası vefat etti. Babası, İçinde Bir Sızı Var adlı hikâyesinin kahramanı olmuştur.
İlk ve orta tahsilini Trabzon'da yaptıktan sonra Erzurum'a giderek Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi (1979). Öğrencilik yıllarında halk edebiyatı ve Orta Asya estetiğinin peşinde idi. Bunu bir ölçüde ilk hikâyelerine de yansıttı. (Hava Hanım Öldü). Gerek sanatkâr, gerekse akademik kişiliğinin gelişmesinde hocası Orhan Okay'dan teşvik ve destek gördü.
Dört yıl lise öğretmenliği yaptıktan sonra Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Bölümü'ne öğretim görevlisi olarak girdi (1985). Orhan Okay yönetiminde sürdürdüğü Halide Edib Adıvar'ın Romanlarının Teknik Açıdan Tahlili konulu doktorasını 1987 yılında tamamladı. Aynı bölümde öğretim üyesi olarak çalışmaya başladı. Şair Nigâr Hanım konulu çalışmasıyla doçent oldu (1995).
İlk kitabı olan Nun Masalları'nı 1997 yılında yayımladı. 1998'den itibaren Karadeniz Teknik Üniversitesi'nde açılan Türkçe eğitimi bölümünde öğretim üyesi olarak görev yapmakta olan Nazan Bekiroğlu, 4 Mayıs 2001'de profesör olmuştur. Çeşitli dergilerde çok sayıda bilimsel makale, deneme ve öyküsü yayımlanmıştır. İki çocuk annesidir.
Yayımlanmış kitapları

Nun Masalları (Öykü; Dergâh Yayınları, 1997)
Şair Nigar Hanım (İnceleme; İletişim Yayınları, 1998)
Halide Edib Adıvar (İnceleme; Şule Yayınları, 1999)
Mor Mürekkep (Deneme; İyiadam Yayınları, 1999)
Yûsuf İle Züleyha / Kalbin Üzerine Titreyen Hüzün (Şark Mesnevîsi, Timaş Yayınları, 2000)
Mavi Lâle, Yitik Lâle (Deneme, İyiadam Yayınları, 2001)
İsimle Ateş Arasında (Roman, Timaş Yayınları, 2002)
Cümle Kapısı (Deneme, Timaş Yayınları, 2003)(TYB 2003 Yılı Deneme Ödülü)
Cam Irmağı Taş Gemi (Hikâye, Timaş Yayınları, 2006) (TYB 2006 Yılı Hikâye Ödülü)
Lâ: Sonsuzluk Hecesi (Roman-Mesnevi, Timaş Yayınları, 2008)
Yol Hali (Deneme, Timaş Yayınları, 2010)
Nar Ağacı (Roman, Timaş Yayınları, 2012)
Mimoza Sürgünü (Deneme, Timaş Yayınları, 2013)
" Kelime Defteri (Timaş yayınları 2014)
" Mücellâ" (Roman,Timaş yayınları 2015)
"Karınca İzleri-Hikmet Aksoy Kitabı (Timaş yayınları 2015)
”Kehribar geçidi” (Roman, Timaş yayınları 2021)
Bibliyografya

Çetindaş, Dilek (2018). "Geçmiş ile şimdinin marazında; kelime ve sıfatların arasında bir Ianus: Nazan Bekiroğlu". Bizim Külliye. Sayı: 75. s.78. ISSN 1302-3500
| g t Türkiye Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü sahipleri |
| --- | --- | --- |
| 1995-2009 |  Adalet Ağaoğlu, Burhan Doğançay, Şefika Kutluer (1995)  Yekta Kara, Cahit Külebi, Arif Sağ (1996)  Lütfi Ömer Akad, Hayrettin Karaca, Turhan Selçuk (1997)  İstanbul Kültür Sanat Vakfı, Yıldız Kenter, Fikret Otyam (1998)  Nevzad Atlığ, Turgut Özakman, Rengim Gökmen (1999)  Halil İnalcık, Oktay Akbal, Ferruh Başağa, Ara Güler, Sevda - Cenap And Müzik Vakfı (2005)  Turgut Cansever, Yaşar Kemal, Alâeddin Yavaşca (2008)  Uğur Derman, Nuri Bilge Ceylan, Sakıp Sabancı Müzesi (2009)  |  |
| 2010-2014 |  Cemal Kafadar, Ergin İnan & İstanbul Modern Sanat Müzesi (2010)  Semavi Eyice, Sezai Karakoç, Doğan Hızlan, Hasan Çelebi (2011)  Zeugma Antik Kenti ve Zeugma Mozaik Müzesi, Selim İleri, Şükrü Hanioğlu, Ahmet Hatipoğlu (2012)  Fuat Sezgin, Daron Acemoğlu, İskender Pala, Bekir Karlığa, Tarihi Kentler Birliği, Ahmet Kaya (2013)  Hülya Koçyiğit, Niyazi Sayın, Alev Alatlı, Engin Akarlı, TDV İslâm Ansiklopedisi (2014)  |  |
| 2015-2020 |  Münir Özkul, Rasim Özdenören, Orhan Gencebay, Mehmet Genç, Hüseyin Kutlu, Cemil Meriç (2015)  Mustafa Kutlu, Kemal Karpat, Erol Parlak, Şener Şen, Feridun Özgören, Süheyl Ünver (2016)  İlber Ortaylı, Göksel Baktagir, Yavuz Turgul, Ali Toy, Selahattin Kara, Nurettin Topçu (2017)  Mehmet İpşirli, Türker İnanoğlu, Erol Sayan, İzzet Keribar, Mehmet Âkif Ersoy (2018)  Nuri Pakdil, MFÖ, Mesut Uçakan, Devrim Erbil, Fuat Başar, Doğan Kuban, Ahmet Yaşar Ocak, Ahmet Halûk Dursun (2019)  Mehmet Çebi, Necmeddin Okyay, Sadettin Ökten, İsmail Kara, İbrahim Tenekeci, Derviş Zaim, Özdemir Erdoğan (2020)  |  |
| 2021-günümüz |  Teoman Duralı, İdil Biret, Alev Ebuzziya, Cüneyt Arkın, Gürbüz Azak, Etem Çalışkan, İbrahim Manav, Kemal Tahir (2021)  Âşık Veysel, Ajda Pekkan, Süleyman Saim Tekcan, Yılmaz Erdoğan, Ayla Algan, Hayrettin Karaman, Yavuz Bülent Bâkiler, Varol Yaşaroğlu, Ömür & Yunus Emre Akkor, Tan Sağtürk, Hilmi Şenalp, Sevan Bıçakçı, Gülbün Mesara (2022)  Süleyman Uludağ, Ali Birinci, Emel Sayın, İlhami Atalay, Hasan Aycın, Sami Şekeroğlu, Refik Anadol, Sinan Genim, Nazan Bekiroğlu, Attilâ İlhan, Sâmiha Ayverdi, Barış Manço, İsmail Hakkı Uzunçarşılı, Muhsin Ertuğrul (2023)  Günay Kut, Gönül Tekin, Fatma Barbarosoğlu, Ramazan Minder, Ahmet Özhan, Göksel Arsoy, Turan Oflazoğlu, Salih Balakbabalar, Halit Refiğ (2024)  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb15835167m (data)  GND: 142636673  ISNI: 0000 0000 8105 1408  LCCN: n99265387  NLI: 987007583042805171  NTA: 192742507  SUDOC: 12972095X  VIAF: 26400499   WorldCat (LCCN): n99-265387
Nayiler

Nayiler, 1911-1917 yılları arasında bir araya gelmiş yazın topluluğu. I. Dünya Savaşı öncesinde Rubab dergisi çevresinde toplanan ve kendilerini "nesl-i ati" olarak adlandıran şairler, daha sonradan "nayiler" ismini kendilerine uygun görmüştür. Enis Behiç Koryürek, Halit Fahri Ozansoy, Selahattin Enis, Orhan Seyfi Orhon, Yakup Salih ve Hasan Sait gibi dönemin genç sanatçılarınca benimsenen şiir eğilimidir. Bu anlayış Türk edebiyatında Millî edebiyat hareketinin oluşmasına ön ayak olmuştur. Şairler, ulusal geçmişe bağlanış amacıyla başta Yunus Emre ve Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî gibi isimleri örnek alıp onların dil ve üslubuna göre şiirler yazmayı amaçlamışlardır. Fakat bu topluluk hedeflerini gerçekleştiremeden dağılmıştır.
Biçimcilik (sanat)

Biçimcilik yahut şekilcilik, biçim ve şekil dışında bir sanat eserinden geriye kalan bütün unsurların arka plana itildiği bir tutumu ifade eden sanat tarihsel bir kavramdır.
Resimde içerik, anlam, tarihsel veya sosyal bağlamdan ziyade renk, çizgi, şekil, doku ve diğer algısal yönler ile ilgili kompozisyon öğeleri üzerinde durur. Aynı şekilde mimarlıkta da işlev, yapı ve mekan gibi değerleri ikinci plana atarak, tasarım eylemini bütünüyle bir biçim yaratma uğraşına indirger. Postmodern mimarlık bilinçli olarak biçimci iken, modern mimarlık anlayışı çerçevesinde biçimcilik olumsuz bir anlamla yüklüdür.
Biçimcilik, bir sanat yapıtını anlamak için gereken her şeyin sanat yapıtının kendisinde yer aldığını öne sürer. Onun üretilişinin nedeni, tarihsel arka planı ve sanatçının yaşamı da dahil olmak üzere çalışmanın bağlamı, yani kavramsal yönü sanatsal ortamın kendisinin dışında ve bu nedenle ikincil öneme sahiptir.
New Wave Junior

| New Wave Junior |
| --- | --- |
Tür: Genç yetenecek yarışması
Proje tasarımcısı: İgor Krutoy
Dili: Rusça
Sezon sayısı: 8 yarışma
Yayın bilgileri
Yayın tarihi: 2008 - 2021
Dış bağlantılar
İnternet sitesi

New Wave Junior (Rusça: Детская Новая Волна, romanize: Detskaya Novaya Volna) her yıl düzenlenen uluslararası genç pop müzik yarışmasıydı. "Yetişkin" New Wave yarışmasının benzeri olup 13 yaşına kadar çocukların yarışabiliyordu. 2021 yılında yetişkin versiyonu ile beraber son kez gerçekleştirilmiştir.
Tarihçe

İlk yarışma Moskova'da, 28 ve 29 Kasım 2008 tarihlerinde "Kosmos" otelinin konser salonunda gerçekleşti. Yarışmaya 12 ülkeden 18 sanatçı katıldı. Birincilik ödülünü Beyaz Rusya'dan Kristina Svetliçnaya ve Kazakistan'dan "A-Lau" adlı ikili paylaştı.
İlk yarışmanın başarıyla tamamlanmasının ardından, 2009 yılında organizasyon komitesi, Ermenistan, Azerbaycan, Bulgaristan, Beyaz Rusya, Gürcistan, Almanya, İsrail, İtalya, Kazakistan, Kanada, Letonya, Litvanya, Makedonya, Moldova, Polonya, Slovakya, ABD, Tacikistan, Ukrayna ve diğerlerinden olmak üzere 20'den fazla ülkeden 4000'den fazla başvuru aldı. Yarışma, 8-12 yaş ve 13-15 yaş olmak üzere iki yaş kategorisinde gerçekleştirildi. Etkinlik yine "Kosmos" konser salonunda yapıldı.
2010 yılında, Ukrayna Cumhurbaşkanı Viktor Yanukoviç'in himayesinde yarışmanın düzenlenmesine ilişkin bir mutabakat imzalandıktan sonra, yarışmanın yeri olarak Kırım'daki "Artek" çocuk merkezi seçildi ve bu yer günümüze kadar yarışmanın düzenlendiği yer olarak kaldı.
2011 yılına kadar yarışmacılar 8-12 yaş ve 13-15 yaş olmak üzere iki kategoride yarıştılar. Ancak daha sonra yaş sınırının düşürülmesine karar verildi ve 2011 yılından itibaren yarışmaya 8-13 yaş arasındaki katılımcılar kabul edilmeye başlandı (yarışma finali sırasında yaş). 2014 yılında yaş sınırı 12 yaşa düşürüldü. Ertesi yıl organizatörler başka bir sisteme geçtiler: final anındaki yaş yerine yarışma yönergelerinde doğum yılı aralığını belirtmeye başladılar. Böylece, 2015 yılında 2003-2009 doğumlu katılımcılar kabul edildi. 2021 yılında normal "New Wave" ile birlikte yarışma son kez gerçekleştirildi.
Batılılaşma

Bir Batılılaşma örneği: Meiji dönemi, Japonya, Prens Higaşifuşimi Yorihito beyaz eldivenleri, apoletleri, madalyaları ve şapkası ile tipik Batılı bahriyeli üniformasını giymiş vaziyette
Batılılaşma, dünya toplumlarının sanayi, teknoloji, hukuk, siyaset, ekonomi, yaşam tarzı, beslenme, giyim, dil, alfabe, din, felsefe ve değerler gibi çeşitli alanlarda Batı kültürünü benimsemesini sağlayan bir süreçtir. Batılılaşma, ticaret, kolonicilik, misyonerlik veya küreselleşme gibi çeşitli yollarla gelişebilir veya ülkede gerçekleştirilen reformlar vasıtasıyla meydana gelebilir. Türkiye, Rusya, Japonya, Tayvan, İsrail ve devrim öncesi İran tamamen veya kısmen Batılılaşmış ülkelere örnek gösterilebilir.
Jeremy Tepper

| Jeremy Tepper |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Jeremy Evan Tepper 1963 New York, ABD
Ölüm: 14 Haziran 2024 (61 yaşında) New York, ABD
Meslekler: Müzisyen, radyocu ve müzik yapımcısı
Etkin yıllar: 1982-2024
Müzik şirketi: Diesel Only Plakçılık
İlişkili hareketler: Jay Sherman-Godfrey, Albert Caiati

Jeremy Evan Tepper (1963, New York – 14 Haziran 2024, New York), Amerikalı müzisyen, radyocu ve müzik yapımcısı.
Hayatı

Tepper, 1963'te New York Şehri, New York'ta doğdu. New York Üniversitesi'nde öğrenim gördü. Babası Noel Tepper, Poughkeepsie, New York'ta hukuçuluk yapmakta annesi Elly Tepper ise Kailua, Honolulu, Hawaii'deki Keolu İlköğretim Okulu'nda sınıf öğretmeniydi. World Famous Blue Jays müzik grubunun eski vokalistiydi. 1990'da Jay Sherman-Godfrey ve Albert Caiati ile birlikte Diesel Only Plakçılığı kurdu. Caiati ile birlikte daha sonra firmanın "baş sorumlusu" oldu. Aynı zamanda müzik içerikli Vending Times ve Street Beat dergilerinin yayıncısı ve genel yayın yönetmeniydi.  Ayrıca 2004'te Sirius Satellite Radyosu'na bağlı Outlaw Country Radyo kanalının format yöneticiliğini üstlenmeden önce CDuctive, eMusic.com, Journal of Country Music ile Pulse! yayınlarında editör ve country müzik eleştirmeni olarak çalışmıştır.
Özel yaşamı ve ölümü

1997-2024 yılları arasında evli olduğu müzisyen eşi Laura Cantrell'den Bella adında bir kızı bulunan Cantrell, 14 Haziran 2024'te geçirdiği kalp krizi nedeniyle 60 yaşında hayata veda etmiştir.
Kuantum biyolojisi

Kuantum biyolojisi, kuantum mekaniğinin ve teorik kimyanın biyolojik nesnelere ve problemlere uygulamalarının incelenmesidir. Birçok biyolojik süreç, enerjinin kimyasal dönüşümler için kullanılabilen biçimlere dönüştürülmesini içerir ve doğası gereği kuantum mekaniktir. Bu tür süreçler, kimyasal reaksiyonları, ışık emilimini, uyarılmış elektronik durumların oluşumunu, uyarma enerjisinin aktarımını ve fotosentezi, koku almayı ve hücresel solunum gibi kimyasal süreçlerde elektron ve protonların (hidrojen iyonları) aktarımını içerir.
Kuantum biyolojisi, biyolojik etkileşimleri kuantum mekaniksel etkiler ışığında modellemek için hesaplamaları kullanabilir. Kuantum biyolojisi, biyolojik süreci temel fiziğe indirgeyerek açıklanabilen önemli kuantum fenomenlerinin etkisiyle ilgilenir, ancak bu etkilerin incelenmesi zor ve spekülatif olabilir.
Tarih

Kuantum biyolojisi gelişmekte olan bir alandır; Mevcut araştırmaların çoğu teoriktir ve daha fazla deney gerektiren sorulara tabidir. Alan yakın zamanda ilgi görmüş olsa da, 20. yüzyıl boyunca fizikçiler tarafından kavramsallaştırıldı. Kuantum biyolojisinin tıp dünyasının geleceğinde kritik bir rol oynayabileceği öne sürüldü. Kuantum fiziğinin ilk öncüleri, biyolojik problemlerde kuantum mekaniğinin uygulamalarını öngördüler. Erwin Schrödinger'in 1944 tarihli kitabı Hayat Nedir? kuantum mekaniğinin biyolojideki uygulamalarını tartıştı. Schrödinger, kovalent kimyasal bağların konfigürasyonunda genetik bilgi içeren bir "periodik kristal" fikrini ortaya attı. Ayrıca mutasyonların "kuantum sıçramaları" ile ortaya çıktığını öne sürdü. Schrödinger haricindeki diğer öncüler olan Niels Bohr, Pascual Jordan ve Max Delbruck, kuantum tamamlayıcılık fikrinin yaşam bilimleri için temel olduğunu savundu. 1963'te Per-Olov Löwdin, DNA mutasyonu için başka bir mekanizma olarak proton tünellemeyi yayınladı. Makalesinde, "kuantum biyolojisi" adı verilen yeni bir çalışma alanı olduğunu belirtti. 1979'da Ukraynalı fizikçi Alexander Davydov, "Biyoloji ve Kuantum Mekaniği" başlıklı kuantum biyolojisi üzerine ilk ders kitabını yayınladı.
Uygulamalar > DNA mutasyonu

Deoksiribonükleik asit, DNA, vücutta protein oluşması için talimat verme görevini görür. Guanin, timin, sitozin ve adenin olmak üzere 4 nükleotidden oluşur. Bu nükleotidlerin sırası, farklı proteinler için "tarifi" verir.
Bir hücre ne zaman çoğalırsa, bu DNA dizilerini kopyalaması gerekir. Ancak bazen DNA zincirinin kopyalanması sürecinde bir mutasyon veya DNA kodunda bir hata meydana gelebilir. DNA mutasyonunun arkasındaki mantık için bir teori, Lowdin DNA mutasyon modelinde açıklanmıştır. Bu modelde, bir nükleotid, bir kuantum tünelleme işlemi yoluyla formunu değiştirebilir. Bu nedenle, değişen nükleotid, orijinal baz çiftiyle eşleşme yeteneğini kaybedecek ve sonuç olarak DNA zincirinin yapısını ve sırasını değiştirecektir.
Morötesi ışıklarına ve diğer radyasyon türlerine maruz kalmak DNA mutasyonuna ve hasarına neden olabilir. Radyasyonlar ayrıca DNA zinciri boyunca pirimidinlerdeki bağları değiştirebilir ve primidinlerin birbirleri ile bağlanarak bir dimer oluşturmasına neden olabilir.
Birçok prokaryot ve bitkide, bu bağlar bir DNA onarım enzimi fotoliyaz tarafından orijinal hallerine geri döndürülür. Ön ekinden de anlaşılacağı gibi, fotoliyaz, ipliği onarmak için ışığa bağımlıdır. Fotoliyaz, DNA'yı tamir ederken kofaktörü FADH, flavin adenin dinükleotidi ile çalışır. Fotoliyaz, görünür ışık tarafından uyarılır ve bir elektronu kofaktör FADH-'ye aktarır. Artık fazladan bir elektrona sahip olan FADH, bağı kırmak ve DNA'yı onarmak için elektronu dimere verir. Elektronun bu transferi, elektronun FADH'den dimere tünellenmesi yoluyla yapılır. Tünel oluşturma aralığı bir vakumda mümkün olandan çok daha büyük olmasına rağmen, bu senaryodaki tünellemenin "süper değişim aracılı tünelleme" olduğu söylenir ve proteinin elektronun tünelleme oranlarını artırma yeteneği nedeniyle mümkündür.
Uygulamalar > Koku almada titreşim teorisi

Koku alma duyusu iki kısma ayrılabilir; bir kimyasalın alınması ile saptanması ve bu saptamanın beyne nasıl gönderildiği ile beyin tarafından nasıl işlendiği. Aslında kokuyu tespit etme süreci hala sorgulanmaktadır. "Koku almanın şekil teorisi" olarak adlandırılan bir teori, belirli koku alma reseptörlerinin belirli kimyasallar tarafından tetiklendiğini ve bu reseptörlerin beyne belirli bir mesaj gönderdiğini öne sürüyor. Başka bir teori (kuantum fenomenine dayanan), koku alma reseptörlerinin kendilerine ulaşan moleküllerin titreşimini algıladığını ve "koku"nun farklı titreşim frekanslarından kaynaklandığını öne sürer, bu teoriye "koku almanın titreşim teorisi" denir.
1938'de Malcolm Dyson tarafından oluşturulan ancak 1996'da Luca Turin tarafından yeniden canlandırılan koku almanın titreşim teorisi, koku alma mekanizmasını esnek olmayan elektron tünellemesi (bu tünellemede elektron, moleküller arasında enerji kaybeder) nedeniyle moleküler titreşimleri algılayan G-protein reseptörlerine dayandırır. Bu süreçte bir molekül, bir G-protein reseptörünün bağlanma bölgesini dolduracaktır. Kimyasalın reseptöre bağlanmasından sonra kimyasal, elektronun protein yoluyla aktarılmasına izin veren bir köprü görevi görecektir. Elektron, aksi takdirde bir bariyer olacak olanın üzerinden geçerken, yeni bağlanan molekülün reseptöre titreşimi nedeniyle enerji kaybeder. Bu olay, molekülü koklama yeteneği ile sonuçlanır.
Titreşim teorisi bazı deneysel kavram kanıtlara sahip olsa da, deneylerde çok sayıda tartışmalı sonuç vardır. Bazı deneylerde hayvanlar, farklı frekans ve aynı yapıdaki moleküller arasındaki kokuları ayırt edebilmektedir. Diğer deneyler ise, insanların farklı moleküler frekanslar nedeniyle ayırt edilebir kokuların farkında olmadığını gösterdi.
Uygulamalar > Görme

Görme, fototransdüksiyon adı verilen süreçte ışık sinyallerini aksiyon potansiyeline dönüştüren kuantize enerjiye dayanır. Fototransdüksiyonda, bir foton, ışık reseptöründeki bir kromofor ile etkileşir. Kromofor fotonu emer ve fotoizomerizasyona uğrar. Yapıdaki bu değişiklik, foto alıcının yapısında bir değişikliğe neden olur ve sonuçta ortaya çıkan sinyal iletim yolları, görsel bir sinyale yol açar. Bununla birlikte, fotoizomerizasyon reaksiyonu hızlıca, 200 femtosaniyenin altında, yüksek verimle gerçekleşir. Bu verimliliği elde etmek için temel durumu ve uyarılmış durum potansiyellerini şekillendirmede kuantum etkilerinin rol oynadığı düşünülmektedir.
Uygulamalar > Görme > Kuantum görme etkileri

Deneyler, insan gözünün retinasındaki sensörlerin tek bir fotonu algılayacak kadar hassas olduğunu göstermiştir. Tek foton algılama vasfı, yeni teknolojilerin önünü açabilmektedir. Gelişen alanlardan biri ise, kuantum iletişimi ve kriptografidir. Buradaki fikir, gözü analiz etmek için retinanın genelinde sadece az sayıda nokta kullanarak biyometrik bir sistem oluşturmaktır. Bu sistem retinayı okuyan ve bireyi tanımlayan fotonların rastgele yanıp sönmesinden faydalanır. Bu biyometrik sistem, yalnızca spesifik retina haritasına sahip belirli bir kişinin mesajın kodunu çözmesine izin verir.
Uygulamalar > Enzimatik aktivite (kuantum biyokimyası)

Enzimlerin elektron taşıma sisteminde elektronları bir yerden başka bir yere aktarmak için kuantum tünellemeyi kullandıkları varsayılmıştır. Protein kuaterner mimarilerinin, biyolojik varlıklarda kuantum tünelleme için sınırlayıcı faktörlerden ikisi olan sürekli kuantum dolaşıklığı ve tutarlılığını sağlamaya adapte olmuş olması mümkündür. Bu mimariler, elektron taşıma ve proton tünelleme (genellikle hidrojen iyonları, H+ şeklinde) yoluyla meydana gelen kuantum enerji transferinin daha büyük bir kısmını açıklayabilir. Tünelleme, bir atom altı parçacığın potansiyel enerji bariyerlerinden geçme yeteneğini ifade eder. Bu yetenek, kısmen, tamamlayıcılık ilkesine bağlıdır. Tamamlayıcılık ilkesi belirli maddelerin, ölçüm sonucunu değiştirmeden ayrı ayrı ölçülemeyen özellik çiftlerine sahip olduğunu kabul eder. Elektronlar ve protonlar gibi parçacıklar dalga-parçacık ikiliğine sahiptir; dalga özellikleri nedeniyle enerji bariyerlerini fizik yasalarını ihlal etmeden geçebilirler. Birçok enzimatik aktivitede kuantum tünellemenin nasıl kullanıldığını tespit etmek için birçok biyofizikçi hidrojen iyonlarının gözleminden yararlanır. Hidrojen iyonları transfer edildiğinde, bu, bir organelin birincil enerji işleme ağında bir temel olarak görülür; başka bir deyişle, kuantum etkileri en çok bir angstrom (1 Å) düzeyindeki uzaklıklardaki proton dağılım bölgelerinde iş başındadır. Fizikte, bu süreci tanımlamada yarı-klasik yaklaşım en yararlı yaklaşımdır. Çünkü bu süreç kuantum elementlerden (örneğin parçacıklar) makroskopik olaylara (örneğin biyokimyasallar) gerçekleşen bir aktarımı içerir. Kuantum tünelleme yoluyla gerçekleşen redoks merkezleri arasındaki elektron transferlerinin fotosentez ve hücresel solunumun enzimatik aktivitesinde de önemli bir rol oynadığı bilinmektedir (ayrıca aşağıdaki Mitokondri bölümüne bakınız). Örneğin, 15-30 Å düzeyinde elektron tünellemesi, mitokondrideki kompleks I, III ve IV gibi hücresel solunum enzimlerinde redoks reaksiyonlarına katkıda bulunur. Kuantum tünelleme olmadan, organizmalar büyümeyi sürdürmek için enerjiyi yeterince hızlı bir şekilde dönüştüremezler. Kuantum tünelleme aslında parçacık transferi için bir kısayol işlevi görür; kuantum matematiğine göre, bir parçacığın bir bariyerin önünden bariyerin diğer tarafına sıçraması, bariyerin hiç orada olmamasından daha hızlı gerçekleşir. (Bunun teknik özelliği hakkında daha fazla bilgi için Hartman etkisine bkz.)
Uygulamalar > Proteinlerdeki moleküler solitonlar

Alexander Davydov, genel olarak protein alfa sarmallarında enerjinin taşınmasını ve özel olarak kas kasılmasının fizyolojisini açıklamak için moleküler solitonların kuantum teorisini geliştirdi. Davydov, moleküler solitonların, hidrojen bağlı peptit gruplarının kafesi içindeki amit I eksitonları ve fonon deformasyonlarının doğrusal olmayan etkileşimi yoluyla şekillerini koruyabildiklerini gösterdi. 1979'da Davydov, proteinlerin, hücre zarlarının, biyoenerjetiklerin, kas kasılması ve biyomoleküllerde elektron taşınmasının kuantum dinamiklerini içeren kuantum biyolojisi hakkındaki "Biyoloji ve Kuantum Mekaniği" başlıklı  eksiksiz ders kitabını yayınladı.