stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sabatay Sevi
Evlilikleri

Sabatay Sevi ailesi tarafından genç yaşta 2 veya 3 kez evlendirildi. Ancak Sevi, eşiyle cinsel ilişkiye girmedi. Ailesi bu durumu onun eşinden hoşlanmadığı şeklinde yorumlayarak birincisini boşattırıp ikinci kez evlendirdi. Ancak Sevi ikinci evliliğinde de cinsel ilişkiye girmekten kaçındı.
Lehistan'daki Rus kıyımlardan kaçan yetim bir kız olan Sara çevresine kurtarıcı (Mesih) ile evleneceğini düşünde gördüğünü söylemekteydi. Bunu duyan Sevi, Sara'yı Kahire'ye çağırır ve onunla evlenir. Bu Sevi'nin dördüncü evliliğidir. Sara'nın güzelliği ve cazibesi bu yeni tarikata yeni müritler kazandırır. Din değişimi sonrası karısı Sara ise artık Fatma Hanımefendi'dir.
Rivayete göre Müslüman olduktan sonra Sevi'ye, Sara'nın yanında haremden bir eş daha tahsis edilir. Sabatay Sevi'nin son eşi Ayşe Hatun ise Selaniklidir.
Dipnotlar

↑  Freely, John. Kayıp Mesih. Remzi Kitapevi. s. 27.
↑  Şişman, Cengiz. Sabatay Sevi ve Sabataycılar: Mitler ve Gerçekler. Aşina Kitaplar. s. 44.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX1777760  BNF: cb11940520p (data)  BPN: 89900885  CiNii: DA13962544  GND: 118793926  ISNI: 0000 0000 8351 5229  LCCN: n79023181  LNB: 000338010  NDL: 01183249  NKC: zmp2014820720  NLG: 324929  NLI: 987007267969905171  NTA: 100285244  SELIBR: 212210  SNAC: w66w9ghk  SUDOC: 027342425  TDVİA: sabatay-sevi  VIAF: 3267035   WorldCat (LCCN): n79-023181 
Sevi Selanik'te
Sevi Aydos kalesinde
Bağcılar, Artvin

| Bağcılar |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
BağcılarBağcılar'ın Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 616 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 102
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08100
Bağcılar, Artvin ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya

Bağcılar köyü, Artvin il merkezine 37 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 94
2020: 102
2019: 124
2018: 180
2017: 77
2016: 88
2015: 68
2014: 82
2013: 93
2012: 99
2011: 109
2010: 85
2009: 86
2008: 105
2007: 86
2000: 134
1990: 211
1985: 216
Opiza köyünde yer alan Opiza Manastırı Fotoğraf: Aleksandr Pavlinov, 1888.
Salamon Adato

| Salamon Adato> Türkiye Büyük Millet Meclisi 8. ve 9. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 5 Ağustos 1946 - 12 Mart 1954
Seçim bölgesi: 1946 – İstanbul 1950 – İstanbul
Kişisel bilgiler
Doğum: 1894 Edirne, Osmanlı Devleti
Ölüm: 3 Nisan 1954 Adana
Defin yeri: İtalyan Musevi Mezarlığı, İstanbul
Milliyeti: Türkiye Yahudisi
Partisi: Demokrat Parti
Bitirdiği okul: İstanbul Hukuk Mektebi
Salamon Adato (d. 1894, Edirne - ö. 3 Nisan 1954, Adana), 1946 ve 1950 seçimlerinde yüksek oy oranları ile seçilerek, TBMM 8. Dönem ve 9. Dönem'de Demokrat Parti İstanbul milletvekilliği yapmış, böylece Cumhuriyet'in çokpartili seçim ortamında seçilerek Meclise giren ve ayrıca bir muhalefet partisinden seçilen ilk gayrimüslim milletvekili olmuş Musevi asıllı Türk siyasetçidir.
Hayatı

Öğrenimine doğduğu kent Edirne'de Alyans Okulu'nda başladı. 1908 yılında kaydolduğu Mekteb-i Sultani’den 1912 yılında mezun olarak İstanbul Hukuk Mektebi'ne kaydoldu. I. Dünya Savaşı yıllarında öğrenimine ara vererek yedek subay olarak değişik görevler aldı. Mütarekenin imzalanmasıyla Hukuk Mektebi'ne döndü ve 1919 yılında mezun oldu. Paris Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne kaydolarak doktorasını aldı ve 1925’te İstanbul Barosu'na kabul edildi.
II. Dünya Savaşı yıllarında Sarayburnu açıklarında demirleyen ve Yahudi Soykırımı'dan kaçmış Romanya göçmenlerinin bulunduğu Struma gemisindekiler için, cemaat ileri gelenlerinden aile dostu Simon Brod ile birlikte girişimlerde bulunanlar arasında yer almıştır.
Milletvekili seçilmesinden bir ay sonra, Hüseyin Cahit Yalçın, Tanin Gazetesi'ndeki başyazılarında Adato'yu doğrudan hedef alıp Sovyet ajanı olmakla suçlamış, ısrarla istifa etmesini talep edip Türkiye'ye olan sadakatini sorgulamıştır. CHP'yi ayırımcılıkla itham ettiği; "Meşhur Varlık Vergisi ile ocaklarımızı yıktı, bizi vatan hizmetine çağırdığı zaman temiz duygularımızı ihlal etti. Çünkü bize silah yerine kazma kürek verdi, askeri talim yerine toprak kazdırdı" şeklindeki konuşması basında suçlamalara neden olmuş ve doğum yeri olan Edirne'de yayınlanan Edirne Postası Gazetesi'nde hakkında şu ifade kullanılmıştır: "Salamon Adato TBMM'nin bir üyesi gibi değil, bir siyonist misyoneri gibi konuşmaktadır."
Meclis'te yaptığı en önemli girişimlerden biri, 1938 yılında kabul edilen ve cemaat vakıfları mütevelli heyetlerinin Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından atanmasını öngören kanunu değiştirterek, seçimlerin cemaat üyeleri tarafından yapılmasını sağlayan yasayı kabul ettirmiş olmasıdır. Böylece 1931 yılından beri boş olan hahambaşılık makamı için seçim yapılmasını sağlamıştır. 25 Ocak 1953 günü düzenlenen ve Rafael Saban'ın Hahambaşı seçilmesiyle sonuçlanan seçimi bizzat yönetmiştir.
Demokrat Parti iktidara geldiğinde, Cumhurbaşkanı Celâl Bayar'ın Amerikan Yahudi Komitesi (AJC) tarafından davet edilmesinin sağlanmasında destek olmuştur.
Siyasi yaşamı boyunca etkin bir kimse olan Salamon Adato, 1954 yılında Adana'daki bir duruşmadan dönüşündeki uçak kazasında hayatını yitirmiştir. Neve Şalom Sinagogu'nda Hahambaşı Rafael Saban ve üst düzey siyasetçiler, Demokrat Parti milletvekilleri ve avukat meslektaşlarının hazır bulunduğu cenaze töreninden sonra naaşı aynı gün Şişli İtalyan Musevi Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Zürih'te yaşayan Sami Hayim (lic. oec. et rer.publ. HSG, Dipl. Wirtschaftsprüfer) ve Almanya'da yaşayan Dr. Cem Jak Hayim adlı 2 torunu bulunmaktadır.
Tütüncüler, Artvin

| Tütüncüler |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
TütüncülerTütüncüler'in Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 297 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 276
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08100
Tütüncüler, Artvin ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Tütüncüler köyünün eski adı Kartla’dır. Bir Gürcü köyü olan Kartla’nın adı Gürcistan’ın eski adı olan Kartli’den gelir. Gürcücede “Gürcü” anlamına gelen “Kartveli” (ქართველი) de aynı kökten türemiş bir kelimedir. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nda Tao-Klarceti’yi ele geçiren Ruslar 1886 tarihli nüfus sayımında köyün adını, Gürcücesine uygun biçimde Kartla (Картла) olarak kaydetmişlerdir. Köyün adı Türkçeye de aynı biçimde girmiştir. Nitekim Muvahhid Zeki, 1927’de yayımlanan Artvin Vilayeti Hakkında Malumatı Umumiye adlı Osmanlıca kitabında köyün eski adını Kartla (قارطلا) olarak yazmıştır.
Tarihsel Klarceti bölgesindeki yerleşim birimlerinden biri olan Kartla’nın kuruluşuna ilişkin bilgi yoktur. Kartla’da köyün tarihine ışık tutacak tarihi kalıntılar da mevcut değildir. Bununla birlikte köyün bulunduğu bölgenin antik çağda Kolheti Krallığı sınırları içinde bulunduğu bilinmektedir. Erkek ortaçağda ve geç ortaçağda Gürcü krallıkları ve prenslikleri yönetiminde kalan köy, 16. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlıları eline geçti. Bu tarihte Hristiyan olan köydeki Gürcüler Osmanlı döneminde Müslüman olmuşlardır. Bununla birlikte, Klarceti’deki pek çok köyün aksine Kartla’da eski kilise kalıntısı tespit edilmemiştir.
Kartla, uzun süre Osmanlı yönetiminde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nda Çarlık Rusyası’nın yönetimine girdi. Bu savaştan yaklaşık sekiz yıl sonra 1886 yılında Rusların yaptığı nüfus sayımında Kartla Rus idaresinde Artvin Okrugu'nun Artvin kazasına (uçastok) bağlıydı. Aynı dönemde Kartla Artvin kazasına bağlı bir nahiyeydi ve Kartla’yla birlikte Avana, Arhva", Gavil, Dampala, Orci, Omana, Trapen ve Thilazori köyleri bu nahiyenin sınırları içinde kalıyordu. Bu köyler de tamamen Gürcü yerleşim yerleriydi.
Kartla, I. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru Rus ordusunun bölgeden çekilmesinin ardından, 1918-1921 arasında bağımsız olan Gürcistan sınırları içinde yer aldı. 1921'de Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Türk birlikleri Ardahan, Artvin ve Batum bölgelerini ele geçirdi, ama Batum'da tutunamadı. Ankara Hükümeti'nin 16 Mart 1921'de Sovyet Rusya'yla imzaladığı Moskova Antlaşması'yla Kartla'nın da içinde yer aldığı Artvin ve Ardahan Türkiye'ye bırakıldı.
Kartla köyü, Türkiye sınırları içinde kaldıktan hemen sonra Artvin ilinin merkez kazasına bağlandı. 1925'te, tütün üretimiyle tanınan Kartla'nın adı Tütüncüler olarak değiştirildi. 1926 nüfus sayımında ise köy Artvin ilinin merkez kazasına bağlı Naciviye nahiyesinde yer alıyordu. 1928 tarihli Son Teşkilat-i Mülkiyede Köylerimizin Adları adlı Osmanlıca yayında adı Tütünciler (توتوجیلر)  adıyla Artvin ilinin merkez nahiyesine bağlı bir köy olarak kaydedilmiştir. Bununla birlikte Dahiliye Vekaleti'nin 1933'te yayımladığı Köylerimiz adlı kitapta Kartla adıyla Çoruh vilayetinin Artvin kazasına bağlı bir köy olarak geçmektedir.
Coğrafya

Tütüncüler köyü Artvin il merkezine 21 km uzaklıktadır. Artvin kentinin kuzeybatısında, Artvin - Borçka arasında, Çoruh Nehri'nin sol yakasında yer alır. Artvin Vilayeti Hakkında Malumatı Umumiye (1927) adlı kitabında Muvahhid Zeki, Tütücüler köyünü önemli ormana sahip yerler arasında saymıştır. Nitekim bu ormanlar günümüzde Artvin ilinde arıcılığa ayrılmış özel yerler arasında yer alır. O tarihte Tütüncüler köyüne, Çoruh Nehri’nin sol kıyısında, nehir seviyesinin hayli yukarısından geçen bir patikayla ulaşılıyordu. Bu patika aynı zamanda Tütüncüler köyünü Artvin kenti ile Murgul ilçesindeki bazı köylere bağlıyordu. Bugün ise, Hopa - Artvin karayolundan sapılan bir yolla köye ulaşılmaktadır. Yüksekçe bir köy olan Tütüncüler, ayrıca yıllık festivaliyle de bilinen yaylaya sahiptir.
Nüfus

Kartla köyünde kadın ve erkek nüfusu bir arada ilk kez Rus yönetimi döneminde  sayılmıştır. 93 Harbi’nde (1877-1878) Tao-Klarceti’yi ele geçiren Ruslar, 1886 tarihli nüfus sayımında Kartla’da 53 hanede 419 kişi kaydetmiştir. Bu nüfusun tamamı Gürcülerden oluşuyordu. 93 Harbi sonrasında Osmanlı Devleti ile Rusya arasındaki üç yıllık (1879-1882) göç anlaşması sırasında göç etmiş kişiler de hesaba katılınca, savaş öncesinde köyde daha çok kişinin yaşadığı sonucuna varılabilir.
Kartla’nın yeniden Türkiye’ye katılmasından sonra, 1926 yılında yapılan nüfus sayımında köyde 33 hanede 173 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun 90’ı erkek, 82’si kadındı. 1886 tarihinden itibaren köyün nüfusunun yüzde 60 oranında azalmış olması, göçün devam etmesi ya da köyün sınırlarının değiştirilmesiyle açıklanabilir. Nitekim 1907'de Kartla'nın nüfusu 276 kişiye gerilemişti. 1926 tarihli nüfus sayımına göre hane başına ortalama 5,2 kişi düşmesi, 1886 sayımında hane başına ortalama 7,9 kişi düşmesi göz önüne alınınca, ailelerin kalabalık olmaktan çıktığını ortaya koymaktadır. Hane başına nüfusun bu kadar azalıp 7,9 kişiden 5,2 kişiye düşmesi, göç eden ailelerin geride bıraktığı evlerin paylaşıldığı anlamına gelebilir.
Son tespite (2019) göre Tütüncüler köyünde 142'si erkek ve 132'si kadın olmak üzere 274 kişi yaşamaktadır.
| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 281
2020: 276
2019: 274
2018: 313
2017: 339
2016: 343
2015: 345
2014: 380
2013: 277
2012: 265
2011: 301
2010: 301
2009: 311
2008: 314
2007: 320
2000: 428 
1990: 572
1985: 518
Sachsenhausen toplama kampı

Arbeit macht frei 
 Çalışma özgürlük getirir
Sachsenhausen, Almanya'nın başkenti Berlin'e yaklaşık 35 km uzaklıktaki Oranienburg bölgesinde 1936-1945 yılları arasında faaliyet göstermiş bir Nazi toplama kampıdır.
Kuruluş

Nazi toplama kamplarının idari merkezi olma özelliği taşıyan ve aynı zamanda SS eğitim merkezi olan kamp, 1936 yılında kurulmuştur. Geniş bir alana yayılmış olan kampta, hâlen ziyaretçilere kapalı tutulan "İndustie Zentrum" bölümündeki gaz odasının yanı sıra, çeşitli ameliyatların yapıldığı bir patoloji laboratuvarı bulunmaktadır.
Sachsenhausen toplama kampının ön kapısında "Arbeit Macht Frei" (Çalışma özgürlük getirir) ibaresi yer almaktadır. 22 Nisan 1945 tarihinde Sovyet Kızıl Ordusunun 47. tugayı tarafından özgürlüğe kavuşturulan kampta toplam 200,000'den fazla insan tutsak edilmiş, bunlardan 100,000'i hastalık, yetersiz beslenme, tifo, sarılık ve kışın dondurucu ayazı karşısında ölmüştür.
Yukarıda belirtilen nedenler haricinde, birçok insan, tıbbi alandaki deneysel amaçlarla öldürülmüşlerdir.
Nazi kayıtlarına göre Sachsenhausen kampında 2,000'den fazla kadın esir yaşamıştır. Bu kadın esirler yine kendileri gibi kadın olan ve "Aufseherin" adı verilen kadın gardiyanlar tarafından kontrol altında tutulmuşlardır. Nazi belgelerine göre kampta her on esir için bir SS subayı görev yapmıştır.
Birçok Nazi toplama kampında olduğu üzere kamptaki hayat, inanılmaz derecede insanlık dışı bir yaşamı sergiler; kamp girişindeki komuta merkezinin önündeki içtima alanındaki ateşli silahlarla ve asarak idamlar diğer esirler için bir "ders" niteliğindedir.
1936 yılında Nazi yönetiminin 1936 olimpiyatlarına ev sahipliği yaptığı dönemde Esterwegen toplama kampından getirilen 50 esir işçi tarafından Nazi Almanyası'nın ilk toplama kampı olarak inşa edilen ve daha sonraki yıllarda inşa edilen diğer toplama kampları için örnek oluşturan Sachsenhausen Kampı, Nazi diktatörü Adolf Hitler tarafından “tamamen modern” olarak tanımlanmıştır. İnşaatın sona ermesini müteakip, homoseksüeller, sendika üyeleri ve belli dini grup mensupları kampın ilk esirleri olmuştur. 1938 yılı Kasım ayındaki “Kristal Gece”'nin (Kristallnacht) hemen ardından da binlerce Yahudi kampta tutsak edilmiştir. II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesinin hemen öncesinde, 1939 yılının Eylül ayı ortalarında, Alman polisi, Berlin belediye sınırlarında yaşayan ve çoğunluğu Polonya vatandaşı ve heimatlos (vatansız) olan 900 Yahudiyi tutuklayarak Sachsenhausen'a getirmişlerdir. Bu insanların çoğu, açlık, bitkinlik, kötü muamele ve tedavi edilmemeleri nedeniyle hayatlarını kaybetmişlerdir. 
1940 yılına gelindiğinde, Alman işgali altındaki Polonya topraklarındaki eğitimli elit tabakayı eritmek amacıyla, çoğu öğretmen, doktor, papaz, kamu görevlisi ve Alman işgaline muhalefet eden lider konumundaki diğer Polonyalılar Sachsenhausen kampına getirilmişlerdir.
Savaş dönemi

4 Nisan 1941 tarihinde, Eichberg Akıl Hastalıkları Hastanesi başhekimi olan Friedrich Mennecke isimli SS doktoru, “14f13” kod adıyla tarihe geçen ve Sachsenhausen kampındaki fiziksel/zihinsel engelli ve güçsüzlere ötenezya uygulanması için aday tespiti yapmıştır. Haziran 1941'e gelindiğinde, seçilen ötenezya adayları SS subayları tarafından sistematik ölümlerin gerçekleştirildiği “Sonnenstein Ötenezya Merkezi” 'ne nakledilmiştir. Hasta ve güçsüz olan bu insanların hayatları Alman doktorları tarafından buradaki gaz odalarında sona erdirilmiştir.
Ağustos 1941'de Sovyet Kızılordu mensubu yaklaşık 18,000 savaş esiri Sachsenhausen toplama kampına intikal etmiştir. Esirlerin kampa varışlarının hemen ardından 13,000'den fazlası Naziler tarafından vurularak katledilmişlerdir.
1944 yılı Ağustos ayında Varşova'da patlak veren başkaldırı üzerine Almanlar, yaklaşık 3,500'ü Sachsenhausen Toplama Kampı olmak üzere yaklaşık 65,000 Polonya vatandaşını Almanya'daki çeşitli toplama kamplarına nakletmişlerdir. Esirler, kampta zorunlu tıbbi deneylere maruz bırakılmışlardır.
Kamp muhafızları, müttefik kuvvetlerin Almanya'ya ilerleyişi karşısında Sachsenhausen Toplama Kampı'ndaki 30,000 esiri kuzeybatı istikametinde “ölüm yürüyüşü” adı verilen zorunlu yürüyüşe tabi tutmuşlar; hasta ve güçsüz olanları ve yürüyüş temposuna ayak uyduramayanları öldürmüşlerdir. Bu yürüyüş sırasında hayatta kalmayı başarabilenler Sovyet Kızılordusu tarafından 2 Mayıs 1945 tarihinde Schwerin kasabası yakınlarında serbest bırakılmışlardır.
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar kapsamında pek çok kişi burada infaz edildi.
Kampın Türk heyet tarafından ziyareti

Şubat 1943'te 2. Dünya Savaşı sürerken İstanbul Emniyet Müdürü Haluk Nihat Pepeyi ve Emniyet Genel Müdürlüğü Azınlıklar Şube Başkanı Selahaddin Korkud Nazi Almanyasını ziyarete gider. Himmler direktifiyle doğrudan Walter Schellenberg tarafından düzenlenen ziyaretin programı dikkat çekicidir. Nazi işgali altındaki Viyana, Paris, Bordeaux, Prag, Pilsen, Antwerp, Brüksel, Krakow gibi kentlerin dışında Krupp gibi silah fabrikaları, Sachsenhausen toplama kampı gibi insanlık suçu işlenen yerler ve işgal altındaki Sovyet kenti Kiev ve Kırım yarımadası gezilmiştir. Uluslararası kanunlara göre işgal altındaki topraklar egemen ülke izni olmadan girilmiş ve suç işlenmiştir.
Tutuklular, 19 Aralık 1938
Sachsenhausen toplama kampından bir mahkûm kıyafeti
Büyükismailce, Edirne

| Büyükismailce |
| --- | --- |
Köy

 Edirne'nin Türkiye'deki konumu
BüyükismailceBüyükismailce'nin Edirne'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Edirne
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 119 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 177
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0284
İl plaka kodu: 22
Posta kodu: 22130
Büyükismailce, Edirne ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında İsmaillü, 1913 yılı kayıtlarında ise Karaismailçe olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Edirne il merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Edirne'nin kuzeyinde, Bulgaristan sınırı kenarındadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 177
2021: 181
2020: 173
2019: 180
2018: 176
2017: 187
2016: 203
2015: 210
2014: 223
2013: 230
2012: 236
2011: 237
2010: 257
2009: 257
2008: 261
2007: 265
2000: 378
1990: 403
1985: 380
1965: 400
Fyodor Tyutçev

Fyodor Tyutçev
Tyutçev, Fyodor İvanoviç (Rusça: Фёдор Иванович Тютчев) (5 Aralık 1803 - 27 Temmuz 1873), önemli Rus şair, diplomat.
Münih’te, Torino’da ikamet etti, Heine, Schelling’le tanıştı. Edebî hayatta iştirak etmedi ve kendisini edib sanmadı. Dayanan takriben 400 menzumesinin dizeleri Rusya'da sık sık iktibas edilir.
İlk şiirleri 18. yüzyılın şiirsel geleneğinde yaratılır. 1830'ncu yıllardaki şiirlerinde Avrupa (özellikle Alman) romantizminin gelenekleri çok kudretlidir. Bu felsefî (düşünceli) içselinin temel konuları kâinat, insanın kaderi, tabiata dair tefekkürlerdir. 1840'ncı yıllarda, Rusya'nın Batı uygarlığıyla münasebetinin meselesine hasredilen birkaç siyasal makale yazar. 1850'nci yıllarda Tyutçev sevgiye facia mânasını veren bir sıra keskin aşk şiirlerini meydana getirir. Sonradan bu şiirler sözümona “Denisyeva silsilesi”, yâni şairin maşukasına, Y.A. Denisyeva'ya ithaf edilen menzumelerin silsilesine birleşmiş. 1860-1870'ncı yıllarda Tyutçev'in eserlerinde siyasal şiirler ekseriyetî teşkil eder.
En meşhur menzume “Silentium!”, susmaya acı bir çağrı, insanların birbirlerini asla tamamıyla anlayamadığı için yazıklanma. “Söylenen düşünce yalan” diyen dize, “Akıl Rusya’yı anlamaz” ile “Sözümüz nasıl akseder, bunu önceden bilemeyiz” yanında Tyutçev'in en sık iktibas edilen özdeyişlerinin biridir.
Aydınlık Yol

| Peru Komünist Partisi - Aydınlık Yol Partido Comunista del Perú – Sendero Luminoso |
| --- | --- |

Kısaltma: PCP-SL (İspanyolca)
Kurucu: Abimael Guzmán
Kuruluş tarihi: 1969
Bölünme: Peru Komünist Partisi - Kızıl Bayrak
Silahlı kol: Halk Gerilla Ordusu
İdeoloji: Komünizm Marksizm-Leninizm-Maoizm Gonzalo Düşüncesi Anti-Revizyonizm Devrimci sosyalizm
Siyasi pozisyon: Aşırı sol
Resmî renkler:   Kırmızı
Slogan(lar): "¡Viva la Guerra Popular! ¡Guerra Popular hasta el comunismo!"  ("Çok yaşasın Halk savaşı! Komüzm'e kadar Halk savaşı!")
Peru Komünist Partisi - Aydınlık Yol (İspanyolca: Partido Comunista del Perú – Sendero Luminoso, PCP-SL), Abimael Guzmán tarafından kurulan Peru'da yasa dışı Marksist-Leninist-Maoist komünist gerilla örgütü.
İlk olarak 1980 yılında, Peru hükûmetini gerilla savaşı ile devirip bir Yeni Demokrasi kurulması amacıyla faaliyetlerine başlamıştır. PCP-SL, bir proletarya diktatörlüğü kurulması, kültür devriminin başlatılması ve dünya devrimi ile tam komünizm'e ulaşabileceklerine inanıyordu. Liderleri dönemin sosyalist devletlerinin revizyonist olduğu ve Aydınlık Yol'un dünya komünist hareketinin öncü partisi olduğuna inanıyordu. PCP-SL'nin ideolojisi ve gerilla taktikleri dünyanın başka yerlerindeki Nepal Komünist Partisi gibi Maoist silahlı örgütleri etkilemiştir.
Zamanla, Aydınlık Yol'un resmî ideolojisi "Marksizm-Leninizm-Maoizm düşüncesi" olmaktan çıktı ve bunun yerine "Marksizm-Leninizm-Maoizm-Gonzalo düşüncesi" benimsendi. Bazı yazarlara göre örgüt güçlendikçe, Guzmán çevresinde bir kişilik kültü gelişti. Aydınlık Yol kendisini feminist olarak ilan etti ve birçok kadın liderlik kadrolarında yer aldı. Örgüt içindeki militanların %50'si, Merkez Komitesi üyelerinin ise %40'ı kadındı.
Sankt Marx Mezarlığı

Mozart'ın mezar taşı
Sankt Marx Mezarlığı (Almanca: Sankt Marxer Friedhof), Viyana'nın 3. Merkez İlçesi Landstrasse'de bir mezarlık.
Hakkında

Landstrasse'de bulunan Sankt Marx Mezarlığı ismini Orta Çağ'da burada bulunan hastanenin kurucusu Aziz Markus'dan almıştır. 1784-1874 yıllarında yapılan son değişikliklerle bugünkü haline kavuşmuştur.
Eski zamanlarda fazla ilgi çekmeyen mezarlık Hans Pemmer'in çabası sonucu Wolfgang Amadeus Mozart'ın buraya defnedilmesiyle sanat dünyasından birçok ünlünün buraya defnedilmesine öncülük etmiştir.
1936/37 yıllarında koruma altına alınarak normal vatandaşların da defnedilebilmesine olanak sağlanmıştır. II. Dünya Savaşı'nda yer yer tahrip olmuş olsa da daha sonra yenilenmiştir.
Bugün mezarlıkta toplam 5635 adet mezar bulunmaktadır ve yine bu mezarlara toplam 8000 kişi defnedilmiştir.
Sankt Marx Mezarlığı'na defn edilmiş bazı ünlüler

Devlet adamları ve politikacılar
Victor Franz von Andrian-Werburg
Philipp, Graf Cobenzl
Gezgin ve kaşifler
Ida Pfeiffer
Franz Sartori
Franz Schrämbl
Mimarlar
Joseph Georg Kornhäusel
Peter Nobile
Mucitler
Karl, Freiherr von Birago
Josef Madersperger
Müzisyenler
Johann Albrechtsberger
Anton Diabelli
Joseph Drechsler
Julius Egghardt
Johann Gänsbacher
Franz Horzalka
Wolfgang Amadeus Mozart
Josef Preindl
Josef Stadler
Maximilian Stadler
Josef Strauss
Oyuncular
Anna Gottlieb
Therese Krones
Johann Matthias Menninger
Ressamlar
Peter Fendi
Moritz Daffinger
Yazarlar
Aloys Blumauer
Ernst von Feuchtersleben
Kuyumcuhacıali, Düzce

| Kuyumcuhacıali |
| --- | --- |
Köy

 Düzce
Ülke:  Türkiye
İl: Düzce
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000)
 • Toplam: 87
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0380
Posta kodu: 81000
Resmî site Yerelnet
Kuyumcuhacıali, Düzce ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün ismi köyün kurucusu olan Kuyumcu Hacı Ali Efendiden gelmektedir. Kuyumcu Hacı Ali Bey 1840'lı yıllarda Krasnodar'da doğmuş. Çerkeslerin Şapsığ boyundan olup, 1864 yılında Rus ordusu hızla yayılarak bölgeyi ele geçirmiş ve Rusların “dağlı” dediği Mehmet'in ataları kovulmuş. Başka bir bölgeye yerleşmeleri ya da Osmanlı topraklarına gitmeleri istenmiş. Hacı Ali Bey diğer Müslüman akrabaları gibi Osmanlı topraklarına sürgün edilmiş olup, İstanbul'a yerleştikten bir süre sonra Düzcedeki akrabalarının yanına gelerek Kuyumcu Hacı Ali Köyünü kurmuştur.Köy 2012-2013 yıllarında yapılan seçimlerle Düzce Belediyesine bağlanarak mahalle olmuştur.
Coğrafya

Düzce merkezine 3 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 180
2000: 156    
1997: 126
Alabalık, Artvin

| Alabalık |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
AlabalıkAlabalık'ın Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 149
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08100
Alabalık, Artvin ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.