stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yuri Filipçenko
Hayatı > Kariyeri

Filipchenko, 1919'da Saint Petersburg Devlet Üniversitesi'nde Rusya'daki ilk genetik bölümünü kurdu. Bu bölüm, 1921'de Saint Petersburg'daki Rusya Bilimler Akademisi'nin Öjeni Bürosu haline geldi. Daha sonraki yıllarda Büro, 1925'te Genetik ve Öjeni Bürosu ve son olarak 1930'da Genetik Laboratuvarı olarak yeniden adlandırılsa da adı ne olursa olsun kurumun çalışmaları, 1930'da Genetik SSCB Bilim Akademisi Enstitüsü'nün temelini oluşturmaya devam etti.
Ancak, birinci beş yıllık planın ardından Filipchenko, ortogenez ve öjeni alanındaki çalışmaları nedeniyle kamuoyu önünde eleştirildi ve 1930'da Saint Petersburg Devlet Üniversitesi'ndeki görevinden alındı. Genetik ve Deneysel Zooloji Laboratuvarı kısa süre sonra dağıtıldı.
Hayatı > Kişisel hayatı

Filipchenko, Nadezhda Pavlovna ile evliydi ve ondan fizikçi olan Gleb adında bir oğlu vardı. Hem Nadezhda hem de Gleb , II. Dünya Savaşı'nda Leningrad'ın ablukası sırasında öldürüldü.
Hayatı > Ölümü

Filipchenko, Peterhof'ta çalışırken şiddetli bir baş ağrısı yaşadı ve sağlığından endişe ederek kardeşi Aleksandr'ın bakımı için Leningrad'a gitti. Filipchenko, Leningrad'dayken streptokokal menenjite yakalandı ve daha sonra 19 Mayıs ile 20 Mayıs 1930 arasındaki gece yarısı öldü. Beyni araştırma için Bekhterev'in Beyin Enstitüsü'ne bağışlandı, kalıntıları ise Smolensky Mezarlığı'na gömüldü.
Bilimsel kariyeri > Değişkenlik ve Varyasyon

Filipchenko, 1927 tarihli Almanca metni Variabilität und Variation'da evrimin bir tür içindeki evrim veya mikroevrim ve makroevrim adını verdiği daha yüksek taksonomik kategorilerde meydana gelen evrim olarak iki ayrı biçimi fikrini ortaya attı. Mikroevrim, genetiğin belirlediği bir kalıtım sistemi tarafından yönetilirken, Filipchenko, makroevrimi genetik mirastan ziyade sitoplazmik değişkenliğe dayandırdı.
Darwin'e ilişkin görüşler

Evrim, Filipchenko'nun zamanında pek çok Rus biyolog tarafından benimsenmiş olsa da, Darwin'in fikirlerine karşı, çoğunlukla "doğrudan evrim" veya ortogenez biçiminde muhalefet unsurları mevcuttu. Filipchenko kendini Darwinist olarak tanımlasa da, bunu yalnızca evrim fikrine inanması anlamında yaptı. Darwin'in doğal seçilim kavramının, Darwin'in benimsediği kadar evrim sürecinin ayrılmaz bir parçası olduğu inancına katılmadı. Bunun yerine, evrimin Lamarck veya doğal seçilim ilkeleri tarafından yönetilmediğini, daha ziyade yaşamın kendisine özgü olduğunu öne sürdü. Filipchenko, hayvanlardaki ve bitkilerdeki evrimin, birbirini takip eden nesiller boyunca tetiklenen bir değişiklikten ziyade, bir organizmanın çevresinin ancak dolaylı olarak etkileyebileceği bir süreç değil, doğal bir gelişimsel süreç olduğuna inanmaktaydı.
Öjenik'e katılım

Filipchenko'nun genetik, kranyometri, kantitatif karakterlerin kalıtımı ve nörolojiye ilişkin araştırmaları, kendisini Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'daki çağdaşları tarafından geliştirilen öjeni üzerine fikirlerle tanıştırdı. Öjeni konusundaki bu fikirler Filipchenko için o kadar güçlü oldu ki, kendisi de 1918'de konuyla ilgili makaleler yazmaya ve dersler vermeye başladı. Filipchenko daha sonra 1920'de Moskova'da Rus Öjeni Derneği'ni ve Şubat 1921'de Petrograd'da bağımsız bir öjeni araştırma kurumu olan Öjeni Bürosu'nu kurdu. Tüm bunların nihayetinde Filipchenko, Nikolai Koltsov ile birlikte Rus öjeni hareketinin ana liderleri oldu.
Filipchenko, hem "yurttaşlık dini" olarak kullanılma potansiyeli hem de Sovyetler için daha iyi bir gelecek vaadi nedeniyle öjeni ile ilgilendi. Aynı zamanda Sovyet hükûmetinin öjeniye yönelik ilgisi nedeniyle öjeniğe yönlendirilen muazzam miktarda fon aldı. Öjeni, genetiğin insan sağlığına ilişkin pratik uygulaması gibi görünüyordu ve bu gerçek, Sovyetlerin bilimsel sosyal planlama eğilimiyle örtüştüğü için ve dolayısıyla Halk Sağlığı Komiserliği gibi Sovyet kurumları konuya ciddi fon sağladı.
Filipchenko ve onun Öjeni Bürosu, bir bireydeki "ırkın" yerini tespit etmek amacıyla çeşitli Sovyet akademisyenlerinin ve entelektüellerinin soyağaçlarının çizelgelerini oluşturdu. Ancak Filipchenko, istenmeyen genetiklerin kısırlaştırılması ve kadınların istisnai genetiğe sahip erkekler tarafından kitlesel olarak tohumlanmasıyla ilgili Bolşevik fikirlere şiddetle karşı çıkıyordu. Bu tür eylemlerin "insan kişiliğine yönelik kaba saldırılar" olduğunu ve "arzu edilen bir tür yaratmanın en iyi yolunun" pozitif seçilim yoluyla gerçekleştiğini belirtmekteydi. Filipchenko'ya göre öjenik ilerleme yasal veya bilimsel yöntemlerden ziyade yalnızca eğitim yoluyla sağlanabilirdi.
Ancak 1925'e gelindiğinde, konunun olumsuz yönlerinin dışındaki sorunlar nedeniyle Sovyet öjenisinin çekiciliği azalmıştı. Genetiğin ve buna bağlı olarak öjeniklerin Marksist bilimle uyumluluğu konusunda büyük bir tartışma ortaya çıktı. Filipchenko, öjeninin Marksist diyalektikle ilgisini savunmak amacıyla, bazı Sovyet bilim adamlarının Marksizmin ilkeleriyle daha uyumlu olduğunu ileri sürdüğü diğer kalıtım teorisi olan Lamarckçılığa karşı çıkarak, eğer bu teori doğruysa olumsuz niteliklerin de geçerli olacağını belirtti. Lamarckçılığın yoksulluk ve alt sınıfla ilişkilendirilmesi onların burjuvaziye karşı ayaklanmalarını en başta engelleyecekti.
Öjeniğin genetik ve Lamarckizm arasındaki çatışmadan sağ çıkmasına rağmen, Filipchenko'nun öjeni alanındaki çalışmaları 1929'da Büyük Kırılma'nın (SSCB) ortaya çıkmasıyla fiilen yarıda kaldı. Bu dönemde öjeni, “burjuva doktrini” olarak adlandırılıyordu ve bu nedenle SSCB, konuyu resmi olarak yasaklayan ilk ülke oldu. Filipchenko'nun bu konudaki çalışması daha sonra onun 1930'da Saint Petersburg'dan kovulmasının temel nedenlerinden biri oldu.
Etkisi

Filipchenko, 1913 yılında öğretmeye başladığı Petersburg Üniversitesi'nde yıllık kalıtım dersi nedeniyle Rusya'da genetiği üniversite düzeyinde tanıtan ilk profesördü. Ayrıca Rusya'da kalıtım ve genetik konusunda Nasledstvennost' adı verilen bir ders kitabı yayınlayan ilk kişiydi. Onun kalıtımla ilgili makaleleri ve ders kitapları, Dobzhansky gibi Rus biyologların modern genetiğe ilk giriş noktalarından bazılarıydı ve bu nedenle Sovyet botanikçi ve tarihçi Peter Zhukovsky bir zamanlar Filipchenko'yu "gençliğimizin öğretmeni" olarak adlandırmıştır.
Yayınlanmış eserleri

Kariyeri boyunca Filipchenko, çoğunlukla "JA Philiptschenko" adı altında Rusça 100'den fazla, Almanca 20 ve Fransızca 4 eser yayınladı. Aşağıda onun yaşamı boyunca yayınladığı makalelerden birkaçı yer almaktadır.
Razvitie izotomisi (İzotomların gelişimi; St. Petersburg, 1912)
Izmenchivost' i evoliutsiia (Varyasyon ve evrim; Petrograd ve Moskova, 1915; 2. baskı, Petersburg, 1921)
Proiskhozhdenie domashnykh zhivotnykh (Evcilleştirilmiş hayvanların kökeni; Petrograd, 1916; 2. baskı, Leningrad, 1924)
Nasledstvennost' (Kalıtım; Moskova, 1917; 2. baskı, 1924; 3. baskı, 1926)
Chto takoe evgenika? (Öjenik nedir?; Petrograd. 1921)
Kak nasleduetsia razlichnye osobennosti cheloveka (Çeşitli insan özellikleri nasıl miras alınır; Petrograd, 1921)
Izmenchivost i metody ee izucheniia (Çalışmanın çeşitleri ve yöntemleri: Petrograd, 1923; 2. baskı. Leningrad 1926; 3. baskı, 1927; 4. baskı, Moskova ve Leningrad 1929)
Obshchedostupnaia biologiia (Genel okuyucu için Biyoloji; Petrograd, 1923; 15. baskı, 1930)
Evoliutsionnaia ideia v biologii (Biyolojide evrimsel fikir; Moskova, 1923; 2. baskı, 1926; 3. baskı, 1977)
Puti uluchsheniia chelovecheskogo roda (evgenika) (İnsan ırkını geliştirmenin yolları [öjeni]; Leningrad, 1924)
"Frensis Gal'ton i Gregor Mendel" (Francis Galton ve Gregor Mendel; Moskova, 1925)
Besedy o zhivykh sushchestvakh (Canlı maddelerle ilgili konuşmalar; Leningrad, 1925)
Nasledstvenny ve Priobretennye Priznaki ? (Kazanılan özellikler miras alınır mı?: Leningrad. 1925)
Değişkenlik ve varyasyon (Berlin, 1927)
I, Rasteniia (Bitkiler; Leningrad, 1927)
II, Zhivotnye (Hayvanlar; Leningrad, 1928)
Genetika i ee znachenie dlia zhivotnovodstva (Genetik ve hayvan yetiştiriciliğindeki önemi; Moskova ve Leningrad, 1931)
Eksperimental naia zoologiia (Deneysel zooloji; Leningrad ve Moskova, 1932)
Genetika Miagkikh pshenits (Yumuşak buğdayların genetiği; Moskova ve Leningrad, 1934)
Filipchenko'nun Variabilität und Variation kitabının bir kopyasının ön kapağı (metnin kopyası Chicago Üniversitesi Regenstein Kütüphanesi'nden alınmıştır)
Academictree.org tarafından oluşturulan bu akademik şecere ağacı, Rus akademik dünyasında Filipchenko'ya ilham veren kişilerin yanı sıra (doğrudan veya dolaylı olarak) Filipchenko'nun kendisinden ilham alan kişileri belirtir.
Efeminelik

Etkililik, erkek çocuklarda veya erkeklerde, özellikle de erkeklere veya erkekliğe özgü olmadığı düşünülen kadınsı özelliklerin vücut bulmuş halidir. Bu özellikler arasında sosyal olarak kadınlarla ve kızlarla ilişkilendirilen roller, stereotipler, davranışlar ve görünüşler yer alır. Tarih boyunca kadınsı olduğu düşünülen erkekler önyargı ve ayrımcılıkla karşı karşıya kalmıştır. Eşcinsel erkeklerin genellikle kadınsı olduğu düşünülür ve bunun tersi de geçerlidir. Ancak kadınlık, erkeklik ve diğer cinsiyet ifade biçimleri cinsel yönelimden bağımsızdır.
Modern zamanda

Femboy (alternatif olarak femboi olarak da yazılır), elbiseler, etekler ve/veya uyluk gibi geleneksel olarak kadınsı özellikler sergileyen bir erkeği ifade etmek için kullanılan modern bir argo terimdir. Kadınsı ve oğlanın bir portmantosu olarak da anılırmaktadır. Femboy terimi 1990'larda ortaya çıkmış ve hem cinsel hem de cinsel olmayan bağlamlarda kullanılarak internette ilgi görmüştür. Son zamanlarda femboylar, popüler medyaya dahil olmaları, "Femboy Friday" ve "Femboy Hooters" gibi trendler nedeniyle giderek daha görünür hale geldi. Bu trendler, kendilerini femboy olarak tanımlayanlar çevrimiçi gruplarda ve forumlarda, kadınsı kıyafetler giymiş veya bir tür cosplay giymiş halde kendi resimlerini yayınlamaktadır. Cosplay, çevrimiçi femboylar arasında son derece popüler hale gelmiştir. Genellikle kadın, ikili olmayan veya kadınsı erkek karakterlerin kostümlerini giydirmiştir.
Terim trans kadınlara yönelik bir hakaret olarak kullanılabildiği gibi LGBT topluluğu içinde de olumlu/kendini tanımlayan bir terim olarak kullanılmaktadır.
Daha fazla okuma

Padva, Gilad. "Kayıp Eşcinsel Gençliği İddia Etmek, Femininostaljiyi Kucaklamak: Todd Haynes'in Dottie'si Şaplak Alıyor ve Kadife Altın Madeni ". İçinde: Padva, Gilad, Sinema ve Popüler Kültürde Queer Nostalji, s. 72–97 (Palgrave Macmillan, 2014,978-1-137-26633-0 ).
Bayrağın ilk çeşitlerinden biri. Yeşil, Erkekliği temsil eder ve Mor gradyan, Kadınlığın farklı yoğunluklarını temsil eder.
Bayrağın ünlü versiyonu.
Bayrağın başka bir çeşidi
Endüstriyel transfer arabası

Cüruf potası taşıma arabası
16. yüzyıldan kalma bir ahşap raylı transfer arabası
Teker dümenlemeli transfer arabası.
Endüstriyel transfer arabaları, ağır yüklerin bir üretim tesisi içerisinde veya farklı çalışma alanları arasında taşınmasını sağlayan arabalardır. Bu arabalar, endüstriyel üretim süreçlerinde taşıma ve lojistik ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla geliştirilmiştir. Tarihsel olarak, bu araçların insan gücüyle hareket eden ilk örneklerine 16. yüzyılda madenlerde rastlanmaktadır. Günümüz arabalarına benzer örnekler 19. yüzyılda sanayi devrimi sırasında ortaya çıkmıştır. O dönemde demir yolları, ağır yüklerin taşınmasında büyük bir yenilik sunarken, fabrikalarda raylı arabalar kullanılmaya başlanmıştır. İlk raylı sistemler basit mekanik yapılar üzerine kuruluyken, 20. yüzyılın ortalarında elektrik enerjisinin endüstride daha yaygın kullanılmasıyla transfer arabaları otomatik ve elektrikli hale gelmiştir. Günümüzde, bu araçlar teknolojinin ilerlemesiyle birlikte IoT (Nesnelerin İnterneti), otomasyon ve sensör teknolojileriyle donatılarak endüstriyel süreçlerin vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir.
En yakın alternatifleri forkliftlere kıyasla birçok avantajları vardır. Özellikle yüksek tonajlı yükler için daha güvenli ve stabil bir taşıma sağlayan transfer arabaları, forkliftlerin kapasite sınırlamalarını aşar. Transfer arabaları, operatör müdahalesini en aza indirerek iş güvenliğini artırırken, yüklerin devrilme veya zarar görme riskini önemli ölçüde azaltır. Ayrıca, forkliftlerin dar alanlardaki manevra sınırlamalarına karşı transfer arabaları daha verimli çözümler sunar. Raylı veya raysız olarak tasarlanabilen bu sistemler, yükleme ve taşıma işlemlerini otomatikleştirme imkanı sunarak, üretim süreçlerinde daha düşük enerji tüketimi ve iş gücü maliyeti sağlar.
Raylı transfer arabası

Raylı transfer arabaları, sabit rotalarda yüksek kapasiteli taşıma sağlayan sistemlerdir. Elektrik enerjisi ile çalışan bu araçlar, genellikle ağır sanayi tesislerinde kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Özellikle çelik fabrikaları ve tersaneler gibi büyük ölçekli üretim tesislerinde, ağır yüklerin stabil ve güvenli bir şekilde taşınmasında kritik bir rol oynarlar. Sabit ray sistemi üzerinde hareket etmeleri, operasyonel güvenliği artırırken, rayların kurulumu ve bakımı sistemin yüksek maliyetli bir altyapı gerektirmesine yol açar.
Teker dümenlemeli transfer arabası

Teker dümenlemeli transfer arabalaları, ray altyapısına ihtiyaç duymadan serbest hareket edebilen araçlardır. Bu araçlar, yön değiştirme esnekliği ve çeşitli dümenleme kabiliyetleri sayesinde dar alanlarda bile kolaylıkla manevra yapabilir. Lojistik merkezlerinde ve üretim hatlarında malzeme taşımak için kullanılan bu sistemler, raylı modellere kıyasla daha düşük kurulum maliyetine sahiptir. Ancak enerji ihtiyaçları, batarya kapasitesiyle sınırlıdır ve bu da çalışma sürelerini etkileyebilir.
Raylı konteyner transfer arabası
Yaşar Kemal
Sanat hayatı

Ayrıca bakınız: Yaşar Kemal'in sanat hayatı
1978 yılında yaptığı bir söyleşide sanat çalışmalarına ilkokula başlamadan önce şiirle işe koyulduğunu ve okula başladığında "yaşlı halk şairleriyle atıştığını" anımsadığını belirtti. İlkokulun son sınıfındayken arkadaşı Aşık Mecit, çok iyi saz çalarken kendisi annesinden ötürü sazı "berbat" çalmaktaydı. Bunun nedenini şu sözlerle dile getirdi:
"Benim saz çalamamamın sebebi var, anam aşık olacağım da diyar diyar dolaşacağım diye saza, aşıklığa düşman olmuştu. Onun tek çocuğuydum ve gözünden ayırmıyordu beni. Okulda, düğünlerde, bayramlarda beni hep Aşık Mecit'le atıştırırlardı. Aşık Mecit'le, Kadirli'de bir kahvede bir gece sabaha kadar atıştığımı şimdi iyice anımsıyorum."
Annesi ilk zamanlar şiir okumasına karşı çıkarken daha sonraları babasının koruyucusu olan Zalanınoğlu adındaki eşkıyanın öldürüldüğünü duyan Yaşar Kemal, sabahlara kadar ağıt yaktı. Yaktığı ağıtı annesi dinlemiş ve onun bu ağıtını beğenmiştir. Yaşar Kemal'in ifadesiyle artık annesini de yenmiştir ve bir halk aşığı olma yolunda hiçbir engel kalmadı. Ortaokuldan ayrıldıktan sonra folklor derlemelerine başladı ve 1940-1941 yılları arasında Çukurova'dan ile Toroslar'dan derlediği ağıtları içeren ilk kitabı olan Ağıtlar, Adana Halkevi tarafından 1943 yılında yayımladı. 1944 yılında ilk hikâyesi Pis Hikâye'yi yayımladı. Bunu, Kayseri'de askerlik yaparken yazmıştı. 1940'larda Adana'da çıkan Çığ dergisi çevresinde Pertev Naili Boratav, Nurullah Ataç, Güzin Dino gibi isimlerle tanıştı. Özellikle, ressam Abidin Dino'nun ağabeyi Arif Dino'yla kurduğu yakınlık onun düşün ve yazın dünyasının gelişimini önemli bir ölçüde etkilemiştir. Bebek, Dükkâncı, Memet ile Memet öyküleri 1950'lerde yayımlandı.
'e 1947'de başlamış, yarım bırakmıştım. Bu romanı 1953-54'te bitirdim. Aynı yıl da, 'i bitirdikten bir ay sonra Teneke'ye başladım. Onu da bitirdim. İki romanı arka arkaya okursak, o romanları ayrı ayrı yazarların yazdığını sanırız.
İnce Memed eseriyle ilgili Yaşar Kemal'in sözleri.
Kemal Sadık Göğceli adı ile çeşitli yayımlarda yazarken Yaşar Kemal adını Cumhuriyet gazetesine girince kullanmaya başladı ve 1951-1963 yılları arasında gazetede fıkra ve röportaj yazarı olarak çalıştı. 1952 yılında yayımlanan ilk öykü kitabı olan Sarı Sıcakta da yer alan Bebek öyküsü burada tefrika edildi. 1947'de İnce Memedi yazdı fakat yarım bıraktı ve 1953-54'te bitirdi. Romanı yazma nedeni eşkıya olan ve dağda vurulan amcasının oğlunun vurulması olduğunu 1987 yılındaki bir söyleşisinde belirtti. Ayrıca aynı söyleşide, çocukluğunun eşkıyalığın içinde geçtiğini, dayısının "en büyük" eşkıyalardan biri olduğunu, o çevrede 1936'lara kadar beş yüze yakın eşkıya bulunduğunu ve bunlardan birinin de Kurtuluş Savaşı'nda Kadirli'yi ilk örgütleyenlerden olan Karamüftüoğlu ailesinden ünlü Remzi Bey olduğunu söyledi. Remzi Bey'in kendisine, ilk İnce Memed hikâyesinde "Çakırdikeni" diye yer alan diken hikâyesini anlattı ve Yaşar Kemal'le "eşkıyalığın felsefesini" yaptı.
Yaşar Kemal'in dünyada ilk kez yayımlanan eseri, Bebek öyküsüdür ve önce Fransızca'ya, sonra İngilizce'ye, İtalyanca'ya, Rusça'ya, Rumence'ye ve diğer dillere çevrildi.
Sanat hayatı > Temalar

"Halka kim zulmediyorsa, etmişse, halkı kim eziyor, ezmişse, onu kim sömürmüş, sömürüyorsa, feodalite mi, burjuvazi mi... Halkın mutluluğunun önüne kim geçiyorsa ben sanatımla ve bütün hayatımla onun karşısındayım. [...] Ben etle kemik nasıl birbirinden ayrılmazsa, sanatımın halktan ayrılmamasını isterim. Bu çağda halktan kopmuş bir sanata inanmıyorum."
Yaşar Kemal'in edebi çalışmalarında halka dönük bir düşünce hakim oldu ve bunu, bir yerde politik düşünce ile birleştirerek yürüttü. Yapıtlarında, halk şiirinde, epopelerde olduğu gibi insan değerlerinden kopmamaya çalıştı. Yaşar Kemal, siyasi görüşü ile sanatının paralel olduğunu, "halk ve doğa"ya inandığını, sanatının proletaryanın çıkarlarının emrinde olduğunu dile getirmiştir.
Sanat hayatı > Etkilendikleri

Yaşar Kemal hem Dünya edebiyatından hem Türk edebiyatından etkilenmiştir. Beşinci sınıftayken Alphonse Daudet'nin Le Petit Chose kitabı yazarın okuduğu ilk romandır, daha sonra Kerem ile Aslı'yı okur. On yedi yaşındayken okuduğu Don Kişot yazarı etkileyen ilk kitaptır. Romanı okuduktan sonra günlerce etkisinde kaldığını şu sözlerle belirtmiştir:
"Don Kişot'u okuyunca yeni bir dünya buldum. Günlerce etkisinde kaldım. Cervantes bütün insanlığımı, yüreğimde sakladığım birçok gizi açıklamıştı. Bir karanlığa gömülmüş, sonra da içimde bir yücelme olmuştu."
Abidin Dino'dan alıp okuduğu Sait Faik Abasıyanık'ın Medarı Maişet Motoruna "hayran" kalmıştır. On yedi yıl boyunca roman, sanat, sosyalizm tartıştığı Arif Dino ile şiir, edebiyat, resim konuştuğu Abidin Dino, yazarı etkilemişlerdir. Dilde ise Karacaoğlan'ın etkisinde "çok" kaldığını belirtmiştir. Alexandre Dumas'nın Kamelyalı Kadınını defalarca okumuştur ve romanının sürükleyici olmasını kendi romanlarında temel ilke haline getirdiğini belirtmiştir. Bunların dışında Honoré de Balzac, Fyodor Dostoyevski, Gogol, Anton Çehov, Köroğlu etkilendiği diğer yazar ve şairlerdir. Yazar, yazmaya başlamadan önce dilini canlı tutabilmek için Türk edebiyatından Nâzım Hikmet'i okumuştur.
Ödülleri ve başarıları

Ana madde: Yaşar Kemal'in aldığı ödüller listesi
Yaşar Kemal, Türkiye'den aldığı birçok ödülün yanı sıra Uluslararası Cino del Duca ödülü, Légion d'Honneur nişanı, Commandeur payesi, Fransız Kültür Bakanlığı Commandeur des Arts et des Lettres nişanı, Premi Internacional Catalunya, Fransa Cumhuriyeti tarafından Légion d'Honneur Grand Officier rütbesi, Alman Kitapçılar Birliği Frankfurt Kitap Fuarı Barış Ödülü'nün de bulunduğu yirmiyi aşkın ödül, ikisi yurt dışında beşi Türkiye'de olmak üzere, yedi fahri doktorluk payesi almıştır. 1973'te Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterildi. 1974'te Nobel Edebiyat Ödülü için beş finalistten biri olmuştur. Nobel'e aday gösterilen ilk Türk olan Kemal, verdiği bir röportajda "Ölene kadar da aday olacağım." dedi.
Eserleri

Ana madde: Yaşar Kemal bibliyografyası
Ayrıca bakınız: Yaşar Kemal'in sinema ve tiyatroya uyarlanan eserleri
| --- | --- |
 Öykü 1952: Sarı Sıcak, İst.: Varlık  1975: Bütün Hikâyeler, İst.: Cem Roman 1955: İnce Memed I/İnce Memed. Cilt, İst.  1955: Teneke, İst.: Varlık  1960: Orta Direk, Dağın Öte Yüzü İst.: Remzi  1963: Yer Demir Gök Bakır, İst.: Güven  1968: Ölmez Otu, İst.: Ant  1969: İnce Memed II/|İnce Memed, İst.  1974: Demirciler Çarşısı Cinayeti/Akçasazın Ağaları, İst.: Cem  1975: Yusufcuk Yusuf/Akçasazın Ağaları, İst.: Cem  1976: Yılanı Öldürseler, İst.: Cem  1976: Al Gözüm Seyreyle Salih, İst.: Cem  1978: Kuşlar da Gitti, (uzun öykü) İst.: Milliyet  1978: Deniz Küstü, İst.: Milliyet  1980: Yağmurcuk Kuşu/Kimsecik I, İst.: Toros  1982: Hüyükteki Nar Ağacı, İst.: Toros  1984: İnce Memed III/İnce Memed. Cilt, İst.  1985: Kale Kapısı/Kimsecik II, İst.: Toros  1987: İnce Memed IV/İnce Memed. Cilt  1991: Kanın Sesi/Kimsecik III, İst.: Toros  1997: Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana/Bir Ada Hikayesi I, İst.: Adam  2002: Karıncanın Su İçtiği/Bir Ada Hikayesi II, İst.: Adam  2002: Tanyeri Horozları/Bir Ada Hikayesi III, İst.: Adam  2012: Çıplak Deniz Çıplak Ada/Bir Ada Hikayesi IV, İst.: YKY  2013: Tek Kanatlı Bir Kuş, İst.: YKY Çocuk Romanı 1977: Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal Karınca, İst.: Cem :  Çeviri 1977: Ayışığı Kuyumcuları (A. Vidalie; Thilda Kemal ile), İst.: Adam Röportaj 1955: Yanan Ormanlarda Elli Gün, İst.: Türkiye Ormancılar Cemiyeti  1955: Çukurova Yana Yana, İst.: Yeditepe  1957: Peri Bacaları, İst.: Varlık  1971: Bu Diyar Baştan Başa, İst.: Cem  1974: Bir Bulut Kaynıyor, İst.: Cem  1978: Allahın Askerleri, İst.: Milliyet  2011: Röportaj Yazarlığında 60 Yıl, İst.: YKY  2013: Çocuklar İnsandır, İst.: YKY Deneme-Derleme 1943: Ağıtlar, Adana: Halkevi  1961: Taş Çatlasa, İst.: Ataç  1974: Baldaki Tuz, (1959-74 gazete yazıları) İst.: Cem  1980: Ağacın Çürüğü: Yazılar - Konuşmalar, (der. Alpay Kabacalı) İst.: Milliyet  1985: Yayımlanmamış 10 Ağıt, İst.: Anadolu Sanat  1992: Gökyüzü Mavi Kaldı, (halk edebiyatından seçmeler, S. Eyüboğlu ile)  1997: Sarı Defterdekiler: Folklor Derlemeleri, (haz. Alpay Kabacalı) İst.: YKY  1995: Ustadır Arı, İst.: Can  1995: Zulmün Artsın, İst.: Can  2009: Binbir Çiçekli Bahçe, İst.: YKY Destansı roman 1967: Üç Anadolu Efsanesi, İst.: Ararat  1970: Ağrıdağı Efsanesi, İst.: Cem  1971: Binboğalar Efsanesi, İst.: Cem  1972: Çakırcalı Efe, İst.: Ararat Şiir 1952; "Yalnızlık (şiir)", İst.; Küçük Dergi  2010: Bugünlere Bahar İndi, İst.: YKY 
Yaşar Kemal'in Zincirlikuyu Mezarlığı'nda bulunan kabri
SV Stuttgarter Kickers

Stuttgarter Kickers, Almanya Regionalliga'da yer alan bir futbol kulübü.
Güncel kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.