stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bilkent

| Bilkent |
| --- | --- |
Semt
 İl genelindeki konumu
Ülke:  Türkiye
Bölge: İç Anadolu
İl: Ankara
İlçe: Çankaya
Zaman dilimi: UTC+03.00 (UDAZD)
Alan kodu: 0312
Bilkent, Ankara'da Bilkent Üniversitesi'nin bulunduğu semttir. Orta Doğu Teknik Üniversitesi ve Hacettepe Üniversitesi arazileri arasında kuruludur. Eskişehir otobanından Bilkent köprüsü ile ayrılır.
"Bilim Kenti"nin kısaltması olan "Bilkent" ismini semt Bilkent Üniversitesi'nin ilk vakıf üniversitesi olarak bölgeye 1984 yılında kurulmasının ardından almıştır. Üniversite çevresindeki arazilerin yine üniversitenin malvarlığı altında bulunan Tepe İnşaat'ın girişimleri ile 1993 yılından itibaren gelişen projelerle konutlara, alışveriş merkezlerine ve işyerlerine dönüştürülmesi ile Bilkent Ankara'nın dışında kalan bir bölgeyken, kentin bir parçası haline gelmiştir. Sırasıyla 1993, 1995 ve 1998 yıllarında yapılan Bilkent 1. 2. ve 3. etap projeleriyle 3500 konutluk bir semt haline gelen Bilkent, 1997 yılında hizmete giren Bilkent Center alışveriş merkezi ile büyümüş ve Bilkent Plaza ile birçok işyerinin bulunduğu bir ticaret merkezi haline gelmiştir. BOTAŞ ve RTÜK'ün genel müdürlükleri de halen Bilkent Plaza bünyesinde yer almaktadır. Bunların yanı sıra Yükseköğretim Kurulu ve ÖSYM'nin de yerleşkeleri Bilkent'te bulunmaktadır. Bilkent Üniversitesi'nin bünyesinde bulunan Teknopark statüsündeki Cyberpark 2500 kişiye istihdam sağlamaktadır.
Son olarak 2008 yılında yapılan Doğramacızade Ali Sami Paşa Camii ile aynı komplekste cami, sinagog ve kilisenin ibadete açılabildiği, bünyesinde sergi merkezi ve seminer salonları bulunduran, bilgisayarlı sistemleri ile kontrol edilen devrimsel bir yapı semte kazandırıldırılmış ve adından söz ettirmiştir.
Ulaşım

Semte özel araç haricinde, Bilkent dolmuşları, Koru Metrosu, Ulus-Ümitköy dolmuşları ve 110 Bilkent Metro-Bilkent-Beytepe Mahallesi[Her Akşam 22.40],111 Numaralı Bilkent-Bilkent Metro, 112-1 Numaralı Bilkent Şehir Hastanesi-15 Temmuz Kızılay Milli İrade Meydanı-Ulus, 112-2 Numaralı Ulus-15 Temmuz Kızılay Milli İrade Meydanı-Bilkent Şehir Hastenesi, 171 Numaralı Bilkent Metro-Mustafa Kemal Mahallesi, 175 Numaralı Bilkent Metro-Beytepe Mahallesi, 176 Numaralı Bilkent Metro-Bilkent Üniversitesi, 309 Numaralı Karapürçek-Yeniyol-Ulus-GAR-Beşevler-AŞTİ-Bilkent-Şehir Hastanesi, 339-5[ÖTA] Ege Mahallesi-Sıhhiye-15 Temmuz Kızılay Milli İrade Meydanı-Bilkent Şehir Hastanesi, 450 Numaralı Gülpınar-Güneşevler-Siteler-İsikitler-Emniyet Sarayı-AŞTİ-Bilkent Şehir Hastanesi hatları ile ulaşım sağlanmaktadır. Dolmuş, Taksi ile ulaşım oldukça kolaydır.
Gülbeden Begüm

| Gülbeden Begüm |
| --- | --- |
Babür İmparatorluğu prensesi
Babür prensesi Gülbeden Begüm
Doğum: y. 1523 Kâbil, Afganistan
Ölüm: 7 Şubat 1603 Agra, Hindistan
Defin: Babür Bahçeleri, Kâbil
Eş(ler)i: Hızır Hoca Han  (e. 1540)
Çocuk(lar)ı: Sa'adat Yar Khan
Hanedan: Timurlu Hanedanı
Babası: Babür
Annesi: Dildâr Begüm (biyolojik) Maham Begüm (evlat edinen)
Dini: Sünnilik
Gülbeden Begüm (y. 1523 - 7 Şubat 1603) bir Babür prensesi ve Babür İmparatorluğu'nun kurucusu olan İmparator Babür'ün kızıdır.
En çok, üvey kardeşi ve Babür'ün halefi İmparator Humâyun'un hayatını anlatan ve yeğeni ve Humayun'un oğlu İmparator Ekber'in isteği üzerine yazdığı Hümâyûnnâme eserinin yazarı olarak bilinir. Gülbeden'ın Babür'e dair anısı kısadır, ancak Hümâyun'un eviyle ilgili ferahlatıcı bir anlatım sunar ve üvey kardeşi Kamran Mirza ile yaşadığı yüzleşmeye dair nadir bir malzeme sunar. Kardeşleri arasındaki kardeş katliamını hüzünle anlatıyor.
Gülbeden Begüm babasının 1530'daki ölümünde yaklaşık sekiz yaşındaydı ve ağabeyi Humâyun tarafından büyütülmüştür. On yedi yaşındayken, Moğolistan'daki Turpan Hanlığı'ndan Han Ahmed Han'ın oğlu Ayman Hoca Sultan'ın oğlu olan kuzeni Hızır Hoca Han ile evlenmiştir.
Hayatının büyük bir kısmını Kâbil'de geçirmiştir. 1557 yılında yeğeni Ekber Şah tarafından Agra'daki imparatorluk sarayına davet edilmiştir. İmparatorluk sarayında büyük bir nüfuz ve saygıya sahipti ve hem Ekber hem de annesi Hamide Bânû Begüm tarafından çok seviliyordu. Gülbeden Begüm, Ebü’l-Fazl el-Allâmî'nin Ekbernâme (çev. 'Ekber'in kitabı') adlı eserinde bahsedilmiştir ve biyografik bilgilerin büyük bir kısmına eserden ulaşmak mümkündür.
Gülbeden Begüm, diğer birkaç saray kadınıyla birlikte Mekke'ye hac ziyareti yapmıştır ve yedi yıl sonra 1582'de memleketine dönmüştür. 1603 yılında ölmüştür.
İsim

Gülbeden ismi Klasik Farsçada, Türkçeye geçtiği şekliyle "çiçek gibi beden" veya "gül bedeni" anlamına gelmektedir.
Erken dönem

Prenses Gülbeden, y. 1523 yılında Orta Asya sûfîlerinden Zendefîl diye tanınan Ahmed-i Câmî’nin soyundan Dildâr Begüm'ün kızı olarak doğmuştur. Babası Babür, on dokuz yıl Kâbil'in efendisiydi; aynı zamanda Kunduz ve Bedehşan'ın da yöneticisiydi, 1519'dan beri Bajaur ve Swat'ı, bir yıl da Kandahar'ı elinde tutuyordu. Bu on dokuz yılın on yılında Timurlu Hanedanı'nın reisi olması ve bağımsız egemenliği nedeniyle padişah unvanını almıştı.
Gülbeden'in kardeşleri arasında ağabeyi Hindal Mirza ve iki kız kardeşi Gulrang Begüm ve Gülçehre Begüm bulunurken, küçük kardeşi Alwar Mirza ise çocukken ölmüştür. Kardeşleri arasında Gülbeden, kardeşi Hindal Mirza'ya çok yakındı.
On yedi yaşındayken Gülbeden, Turfan Hanlığı'ndan Ahmed Han'ın oğlu Ayman Hoca Sultan'ın oğlu olan kuzeni Hızır Hoca Han'la evlenmiştir.
1540 yılında Hümâyun Şah, babası Babür'ün Hindistan'da kurduğu sultanlığı, Sur İmparatorluğu'nu kuran Biharlı bir Peştun askeri olan Şir Şah'a kaybetmiştir. Hümâyun, hamile eşi Hamide Bânû Begüm, bir kadın hizmetçi ve birkaç sadık destekçisiyle birlikte Lahor'a ve ardından Kabil'e kaçmıştır. Sonraki on beş yıl boyunca Safevi İran'ında sürgünde kalmıştır.
Gülbeden Begüm tekrar Kabil'e yerleşmiştir. Diğer tüm Babür Haremi kadınları gibi onun hayatı da üç Babür sultanları iç içe geçmişti: babası Babür, kardeşi Hümâyun ve yeğeni Ekber.
Hümâyun'un imparatorluğu yeniden kurmasından iki yıl sonra, Hümâyun'un düşerek ölmesinin ardından tahta geçen Ekber'in emriyle, Gülbeden haremdeki diğer Babür kadınlarıyla birlikte Agra'ya geri dönmüştür.
Mekke'ye Hac yolculuğu

Gülbedeen Begüm, anılarında Salima Sultan Begüm ile birlikte zorlu dağları ve zorlu çölleri aşarak 3 bin mil uzaklıktaki Mekke'ye gerçekleştirdikleri hac yolculuğunu anlatıyor. Haremdeki kadınlar, kraliyet soyundan gelmelerine rağmen dayanıklıydılar ve özellikle hayatları erkekler ve onların servetleriyle iç içe olduğundan zorluklara göğüs germeye hazırdılar. Gülbeden Begüm yaklaşık dört yıl Mekke'de kalmış, dönüşü sırasında Aden'de yaşadığı gemi kazası nedeniyle birkaç ay Agra'ya dönememiştir. Nihayet yolculuğuna başladıktan yedi yıl sonra 1582'de geri döndü.
Ekber, halasının hac yolculuğuna güvenli bir şekilde çıkabilmesi için gerekli tedbirleri almış ve yanına bir asilzade ve birkaç hanımefendinin refakatçi olarak gönderilmesini istemişti. Maiyetine sadaka olarak kullanılabilecek cömert hediyeler paketlendi. Mekke'ye gelişi büyük bir heyecan yarattı ve Suriye'den Anadolu'ya kadar birçok insan ganimetten pay alabilmek için Mekke'ye akın etti.
Sonraki yaşam

70 yaşına geldiğinde, saraydan utanç içinde ayrılan kızının oğlu Muhammed-yar ile birlikte adı anılır. Hamide ile birlikte, Ekber'dan yılbaşı vesilesiyle kraliyet hediyeleri olarak para ve mücevher aldılar.
Hayırseverliği çok büyüktü ve Tanrı'yı memnun etme çabasına her geçen gün daha fazla katkıda bulunduğu, bunu da yoksullara ve ihtiyaç sahiplerine yardım ederek yaptığı söylenir.
1603 yılının Şubat ayında 80 yaşına geldiğinde, birkaç gün süren ateşle birlikte gidişi müjdelendi. Hamide sonuna kadar yanındaydı ve son saatlerini izledi. Hamide Banu Begum, gözleri kapalı bir şekilde yatarken ona uzun zamandır sevgi ifadesi olarak kullanılan "Jiu!" (Yaşa ya da Yaşasın) sözcüğüyle seslendi. Hiçbir cevap gelmedi. Sonra, "Gul-badan!" Ölmekte olan kadın gözlerini açtı, "Ben ölürüm, sen yaşa!" ayetini okudu ve öldü.
Ekber, cenazesini bir süre taşımasına yardım etti ve ruhunun huzuru için cömertçe hediyeler verdi ve iyi işler yaptı. Bedeni toprağa verilmeden önce ruhu için yapılan sessiz duaya katılmış olacak ve eğer orada bir oğlu olmasaydı, yakın bir akraba olarak İmam'ın istifa emrine cevap vermiş olabilirdi: "Bu Allah'ın isteğidir."
Ekber Şah'ın, 1605 yılında vefat edene kadar, iki yıl boyunca en sevdiği halasını özlediği için sürekli ağıt yaktığı söylenir.
Gülbeden'in aynı zamanda Farsça ve Türkçeyi iyi derecede konuşan bir şair olduğu da söylenmektedir. Şiirlerinden hiçbiri günümüze ulaşmamıştır. Ancak, Mîr Takî Mîr'in bazı referanslarının yanı sıra, İmparator II. Bahadır Şah'ın beyitlerinde onun yazdığı iki beyit ve bir kuzideye atıflar bulunmaktadır.
Tarihin büyük bölümünde Gülbeden Begüm'ün el yazması karanlıkta kalmıştır. Dönemin Babür edebiyatında, özellikle Ekber Şah'ın yönetimini anlatan yazarlarda, bundan pek bahsedilmemektedir. Oysa Gülbeden Begüm'ün az bilinen öyküsü, Babür hareminin içinden bir kadının bakış açısına pencere açması bakımından tarihçiler için önemli bir belgedir.
Popüler kültürde

Gülbeden Begüm, Selman Rüşdi'nin Floransa Büyücüsü (2008) adlı romanının baş karakterlerinden biridir.
Gülbeden Begüm, Jodha Akbar'da Shraddha Singh tarafından canlandırılıyor
Konuyla ilgili yayınlar

Hilal Şahin (İlkbahar 2016). "Babürlü Sultanı "Gülbeden Begüm"". Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi. 3 (8): 1-22. Erişim tarihi: 18 Kasım 2024.
Meksika'daki Türkler

| --- | --- |
Reloj otomano, Meksika'daki Osmanlı toplumundan Meksika Bağımsızlık Savaşı'nın yüzüncü yılı anısına bir hediye.
Toplam nüfus
1375 Türkiye doğumlu sakinler (2017) Bilinmeyen sayıda Türk kökenli Meksikalı 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Diller
Meksika İspanyolcası, Türkçe
Din
İslam ve Yahudilik
Meksika'daki Türkler, Meksika'da yaşayan Türkleri ve Meksika doğumlu torunlarını kapsamaktadır. Türk toplumu büyük ölçüde göçmenlerden veya 1923'ten önce Osmanlı İmparatorluğu'nda, o zamandan beri Türkiye Cumhuriyeti'nde veya bir zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'nun bir kısmı hâlâ Türk nüfusu olan komşu ülkelerde doğan göçmenlerin torunlarından oluşur.
Konuyla ilgili yayınlar

Alfaro-Velcamp, Theresa, So Far from Allah, So Close to Mexico: Middle Eastern Immigrants in Modern Mexico, University of Texas Press, 2009
Rasim Ocakov

| Rasim Ocakov |
| --- | --- |
Doğum: Rasim Mirqasım oğlu Ocaqov 22 Kasım 1933(1933-11-22) Şeki, Azerbaycan SSC, SSCB
Ölüm: 11 Temmuz 2006 (72 yaşında) Bakü, Azerbaycan
Milliyet: Azerbaycanlı
Eğitim: Moskova ÜDKİ (Kinooperatorluk Fakültesi) M.A.Aliyev ADİİ (Rejissörlük Fakültesi)
Meslek: Yönetmen, sinematograf, senarist
Etkin yıllar: 1956–2006
Ödüller: Azerbaycan SSC Devlet Ödülü (1980) SSCB Devlet Ödülü (1981) Azerbaycan Cumhurbaşkanı'nın Bireysel Emekli Maaşı (2002)

Rasim Mirkasım oğlu Ocakov (22 Kasım 1933, Nuha – 11 Temmuz 2006, Bakü)  Azerbaycanlı film yönetmeni, görüntü yönetmeni, senarist, Azerbaycan Halk Sanatçısı (1982), Azerbaycan SSC (1967) ve Çeçen-İnguş Otonom SSC (1964) Emektar Sanat İşçisi, SSCB Devlet Ödülü sahibi (1981), Azerbaycan SSC Devlet Ödülü sahibidir (1980).
Hayatı

Rasim Ocakov, 22 Kasım 1933 tarihinde Azerbaycan’ın Şeki şehrinde doğdu. 1951-1956 yılları arasında Moskova’da VGIK’in (Tüm Rusya Devlet Sinematografi Enstitüsü) görüntü yönetmenliği fakültesinde eğitim aldı. Daha sonra M.A. Aliyev adına Azerbaycan Devlet Tiyatro Enstitüsü’nün yönetmenlik fakültesini bitirdi. 1956 yılından itibaren "Azerbaycanfilm" film stüdyosunda görüntü yönetmeni olarak, 1973 yılından itibaren ise yönetmen olarak çalıştı.
50’li yılların sonlarında Bakü film stüdyosunda ilk çekimlerine başladı. 1957 yılında ilk kez görüntü yönetmeni olarak "Bir Mahalleden İki Çocuk" filmini çekti. Filmin baş görüntü yönetmeni Margarita Pilikhina idi. 1958 yılında çekilen "Onun Büyük Kalbi" filmi Rasim Ocakov’un ilk bağımsız işi oldu. Film, Sumgayıt demir-çelik işçilerinin hayatına adanmıştı. Bu zorlu meslek grubunun ekran yaşamı, görüntü yönetmeninin kamerası aracılığıyla romantik ve etkileyici bir forma bürünmüştü. Daha sonra çektiği "Gerçek Dost", "Bizim Sokak", "Ben Dans Edeceğim", "Sen Neden Susuyorsun?" ve "Kemanın Macerası" filmleriyle Rasim Ocakov, Azerbaycan sinemasında görüntü yönetmenliği sanatının en seçkin örneklerini yarattı.
Yönetmen olarak ilk işi, 1975 yılında yarım kalmış "Gencebasarlı İntikamcı" filmini tamamlamak oldu. Tarihi-kahramanlık türünde çekilen bu filmde oyuncuları değiştirdi ve senaryoyu yeniden işledi. Katır Memmed karakterini ise aktör Şahmar Alekberov’a teslim etti. Film gösterime girdiğinde bazı eleştiriler alsa da, genel olarak filmin başarılı olduğu basında geniş bir şekilde yer aldı. İkinci yönetmenlik çalışması ise "Tütek Sesi" filmi oldu. "Tütek Sesi", özgün sahneleri, çekim tarzı ve konunun sanatsal çözümü açısından Azerbaycan sinemasına önemli yenilikler getirdi.
Ardından çektiği "Doğum Günü", "Kapalı Kapı", "Başka Bir Hayat", "Park", "Ölürsem Beni Affet", "Hem Ziyaret, Hem Ticaret", "Soruşturma" filmlerinde Rasim Ocakov, çağdaşlarının gerçek portrelerini yaratarak izleyicileri çevrelerine dikkatle bakmaya ve toplumdaki olumsuzluklara göz yummamaya çağırdı. "Tahmine" ve "Otel Odası" gibi son filmlerinde de ciddi konulara değinmiş ve insanın çevreye olan yaklaşımını konu almıştır.
Rasim Ocakov, 2006 yılında Bakü’de hayatını kaybetmiştir.
Ödülleri

Azerbaycan SSC Halk Sanatçısı — 01.12.1982
Azerbaycan ve SSCB Devlet Ödülleri Sahibi
Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı'nın Bireysel Emekli Maaşı — 11 Haziran 2002
Hatırası

22 Kasım 2013 tarihinde Bakü'de, Azerbaycan sinemasının temsilcisi, yönetmen, SSCB ve Azerbaycan Devlet Ödülleri sahibi, Halk Sanatçısı Rasim Ocakov'un yaşadığı evde bir barölyef açılış töreni düzenlenmiştir. Barölyefin yaratıcıları Azerbaycan Halk Ressamı Selhab Memmedov ve Emekdar Ressam Ali İbadullayev'dir.
2018 yılında Rasim Ocakov'un 85. doğum yılı münasebetiyle "Şeki, seni seviyorum" adlı bir sinema ve fotoğraf yarışması düzenlenmiştir.
Filmleri

Tam Metrajlı Filmler
Yönetmen Olarak
Katır Memmed (1974)
Tütek Sesi (1975)
Doğum Günü (1977)
Soruşturma (1979)
Kapalı Kapı (1981)
Park (1983)
Başka Ömür (1987)
Ölürsem... Affet (1989)
Cinayetten Yedi Gün Sonra (1991)
Tahmine (1993)
Hem ziyaret, hem ticaret... (1995)
Otel Odası (1998)
Filmleri > Görüntü Yönetmeni Olarak

Bir Mahalleden İki Kişi (1957)
Onun Büyük Kalbi (1958)
Gerçek Dost (1959)
Bizim Sokak (1961)
Emek ve Gül (1962)
Sen Neden Susuyorsun? (1966)
Güneyde Bir Şehirde (1969)
Absheron Ritimleri (1970)
En Önemli Röportaj (1971)
Kemanın Macerası (1972)
Ömrün İlk Saati (1973)
Sanat Yönetmeni Olarak
İlave İz (1981)
Süt Dişinin Ağrısı (1987)
Mahkumlar (2007)
Yardımcı Yönetmen Olarak
Sen Neden Susuyorsun? (1966)
Yardımcı Görüntü Yönetmeni Olarak
Uzak Sahillerde (1958)
Kısa Metrajlı Filmler
Yönetmen Olarak
Şosede Olay (1960)
Görüntü Yönetmeni Olarak
Şosede Olay (1960)
Matteo Falcone (1960)
Çekim Gücü (1964)
Belgesel Filmler
Yönetmen Olarak
Bakü Bugün (1958)
Anıtlar Konuşuyor (1964)
Dağıstan Konseri (1964)
Çiçek Yağmuru (1971)
Görüntü Yönetmeni Olarak
Bakü Bugün (1958)
Muhammed Fuzuli (1958)
Anıtlar Konuşuyor (1964)
Dağıstan Konseri (1964)
Azerbaycan’ın Sahne Sanatçıları (1965)
Çiçek Yağmuru (1971)
Yer Aldığı Filmler
Azerbaycan Sineması - 80 (1996)
Yönetmen Hasan Seyidbeyli (2002)
Belgesel Televizyon Filmleri
Görüntü Yönetmeni Olarak
Konser Programı (1964)
Aşk Hakkında Efsane (1967)
Şur (1967)
Yer Aldığı Film
Başkasının Zamanında Kendi Anları (2002)
Pierre van Hooijdonk

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Petrus Ferdinandus Johannes van Hooijdonk
Doğum tarihi:  29 Kasım 1969 (55 yaşında)
Doğum yeri:  Steenbergen, Kuzey Brabant, Hollanda
Boyu:  1,93 m (6 ft 4 in)
Mevkii:  Forvet
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1989-1991 |  Roosendaal |  69 |  (33) |
| 1991-1995 |  NAC Breda |  115 |  (81) |
| 1995-1997 |  Celtic |  69 |  (44) |
| 1997-1999 |  Nottingham Forest |  71 |  (36) |
| 1999-2000 |  Vitesse |  29 |  (25) |
| 2000-2001 |  Benfica |  30 |  (19) |
| 2001-2003 |  Feyenoord |  61 |  (52) |
| 2003-2005 |  Fenerbahçe |  63 |  (35) |
| 2005-2006 |  NAC Breda |  17 |  (5) |
| 2006-2007 |  Feyenoord |  37 |  (8) |
| Toplam |   |  561 |  (338) |
Millî takım kariyeri
| 1994-2004 |   Hollanda |  46 |  (14) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Petrus Ferdinandus Johannes (Pierre) van Hooijdonk (d. 29 Kasım 1969, Kuzey Brabant), Fas asıllı Hollandalı futbolcudur. 2007 yılında Hollanda'nın Feyenoord takımında aktif futbola veda etmiştir.
Profesyonel futbol yaşamına Roosendaal'da başladı. NAC Breda'da oynadıktan sonra Celtic'e transfer oldu. İskoç liginde 69 maçta 44 gol attı. Sezon sonunda Vitesse'ye transfer oldu.
2003 yılında Hollanda'nın Feyenoord takımından ayrılarak Fenerbahçe'ye gelen oyuncu, ilk şampiyonluğunu 2003-2004 futbol sezonu sonunda bu takımda yaşadı. Pierre Paulus Wielaartus van Hooijdonk aynı sezon 24 gol atarken, 10 gol pasına da imzasını koydu ve 5 topu çizgiden çıkardı. Fenerbahçe'nin en sevilen oyuncusu olmuştur.
Fenerbahçe'den ayrılarak NAC Breda takımına transfer olmuş ve burada da teknik heyet ile yaşadığı problemler nedeniyle devre arasında takımdan ayrılıp eski takımı Feyenoord'a dönmüştür. 2007'de futbolu bıraktı. Futboldan kopamamış ve 2009 yılında doğduğu yerin amatör takımı olan Steenbergen 4 takımında forma giymeye başlamıştır. Muhteşem bir dönüş yaptığı söylentiler arasındadır. Antrenörü Jean-Paul De Groot kendisinin takıma çok büyük katkıları olduğunu ve seyircilerin Hooijdonk için geldiğini belirtmiş bu yüzden de onu asla yedek bırakamayacağını söylemiştir. Ayrıca bu futbolcu Hollanda millî futbol takımında oynadığı 46 maçta 14 gol attı.
2008 yılında van Hooijdonk, dolandırıcıların kurbanı oldu ve kendisinin var olmayan bir Çin tekstil şirketine yatırım yaptığı için 2.000.000 £ kaybettiğini bildirdi. Hollanda polisi, daha sonra aldatmacanın 'milyonlarca avro' değerinde olduğunu açıkladı.
Başarıları

2003-2004 Türkiye - Süper Lig Şampiyonluğu
2003-2004 Türkiye - Süper Lig Gol Krallığı ikincisi
2004-2005 Türkiye - Süper Lig Şampiyonluğu
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası, Hollanda
2002 Avrupa UEFA Şampiyonu, Feyenoord
2000 Avrupa Kupası Hollanda Yarı Final
1998 FIFA Dünya Kupası Dördüncüsü - Hollanda
Olof Palme Ödülü

Olof Palme (1984)
Olof Palme Ödülü, İsveç eski Başbakanı Olof Palme’nin anısını yaşatmak amacıyla 6 Şubat 1987 yılında kurulan uluslararası bir insan hakları ve barış ödülüdür. Ödül, Olof Palme'nin ailesi ve Sosyal Demokrat Parti Yürütme Komitesi tarafından onun anısını onurlandırmak için kurulan Olof Palme Uluslararası Anlayış ve Ortak Güvenlik Anma Fonu (İsveççe: Olof Palmes minnesfond för internationell förståelse och gemensam säkerhet) tarafından verilmektedir. Ödül, bir diploma ve 100.000 ABD dolarından oluşmaktadır.
Ödül, her yıl, Olof Palme’nin yaşam felsefesine uygun olarak, ırkçılık karşıtlığı, insan hakları, demokrasi ve sosyal adalet, barış ve ortak güvenlik alanlarından birinde üstün katkılarda bulunan, baskıya, insan hakları ihlallerine ve adaletsizliğe karşı mücadele eden bir veya daha fazla kişiye veya kurumlara verilmektedir.
Ödül kazananlar

Olof Palme Ödülü'nü kazananların listesi ve özet gerekçeleri Olof Palme Anıt Fonu sayfasında yayınlanmaktadır. Buna göre yıllara göre ödül kazananların isimleri şöyledir:
1987 – Cyril Ramaphosa
1988 – Javier Pérez de Cuéllar liderliğindeki Birleşmiş Milletler Barış Gücü
1989 – Vaclav Havel
1990 – Harlem Désir ve SOS Racisme
1991 – Uluslararası Af Örgütü
1992 – Arzu Abdullayeva ve Anahit Bayandour
1993 – Saraybosna Öğrencileri
1994 – Wei Jingsheng
1995 – El Fetih Gençliği, İşçi Partisi Genç Liderliği ve Şimdi Barış
1996 – Bruce Harris liderliğindeki Casa Alianza
1997 – Salima Ghezali
1998 – Eski Yugoslavya'da bağımsız medya; Sırbistan'dan Veran Matic, Bosna-Hersek'ten Senad Pecanin ve Hırvatistan'dan Victor Ivancic tarafından temsil edildi.
1999 – İsveçli ırkçılık karşıtı Kurdo Baksi, Björn Fries ve Klippan'daki Ebeveynler Grubu.
2000 – Bryan Stevenson
2001 – Fazle Hasan Abed
2002 – Hanan Aşravi
2003 – Hans Blix
2004 – Lüdmila Alekseyeva, Sergej Kovaljov, Anna Politkovskaya
2005 – Ang San Su Çi (Daw Aung San Suu Kyi)
2006 – Kofi Annan ve Mossad Muhammed Ali
2007 – Parvin Ardalan
2008 – Dr. Denis Mukwege
2009 – Carsten Jensen
2010 – Eyad El Sarraj
2011 – Lydia Cacho ve Roberto Saviano
2012 – Radhia Nasraoui ve Waleed Sami Abu al-Khair
2013 – Rosa Taikon
2014 – Xu Youyu
2015 – Gideon Levy ve Mitri Raheb
2016 – Spyridon Galinos ve Giusi Nicolini
2017 – Hédi Fried ve Emerich Roth
2018 – Daniel Ellsberg
2019 – David Cornwell (yazar John le Carré olarak da bilinir)
2020 – Black Lives Matter Global Network Foundation (Black Lives Matter Küresel Ağ Vakfı)
2022 – Patricia Gualinga
2023 – Marta Chumalo, Eren Keskin ve Narges Mohammadi
2024 – Bellingcat
2025 – Utøya
Türkiye'deki tarih ve saat gösterimi

| --- | --- |
Tam tarih: 22 Şubat 2025
Sayısal tarih: 22.02.2025
Zaman: 16.25
Türkiye'deki tarih ve saat gösterimi, ISO 8601 standartlarındadır. Küçük endian tarih formatı kullanılır ve 24 saatlik zaman sistemi 12 saatlik zaman sisteminden daha yaygındır. Resmî olarak Miladi takvim kullanılır ve saat dilimi UTC+03.00'tür (TSİ).
Tarih > Günümüz

Türkiye'de tarihler GG.AA.YYYY (25.10.2022) veya "GG <ayın adı> YYYY" (küçük endian formatı, 25 Ekim 2022) şeklinde yazılır. Ay adları için kısaltmaların kullanılması nadirdir.
Pazartesi haftanın ilk günüdür.
Tarih > Tarihî

Türkiye, 1677'ye (mali amaçlar için) ve 1926'ya (genel amaçlar için) kadar ve günümüze kadar (Müslüman Türkler için) Ay İslami takvimini, 1677 - 1917 yılları arasında güneş Jülyen takvimi (mali amaçlar için), 1839 - 1926 arasında güneşe dayalı Rûmî takvimi (genel amaçlar için) kullanmıştır. Mali işler için 1917'den beri, günlük hayatta ise 1926'dan beri modern Miladi takvim kullanılmaktadır. 1920'lerin sonuna kadar Osmanlı Türkçesinde, takvimlerde tarihleri belirtmek için Doğu Arap rakam sistemi kullanılmıştır. Örneğin, ١٣٤١ 1341 (hicrî) (1 Ocak - 31 Aralık 1925) ve ١٩٢٦ 1926 (miladi) anlamına gelir.
Zaman

Türkiye resmî olarak 24 saatlik zaman sistemini kullanmaktadır. Bununla birlikte gündelik konuşmada, 12 saatlik zaman biçimi daha yaygın olarak kullanılır. 12 saatlik sistemde konuşurken genellikle "sabah", "akşam" veya "gece" gibi kelimeler, saatin öğleden önce mi öğleden sonra mı olduğunu belirtmek için genellikle saati söylemeden önce kullanılır. (yani sabah 9, akşam 9 ve sabah 5, akşam 5 anlamına gelir). İstisna olarak, gündüz 12.30 ve gece 00.30 saatlerinin her ikisi de genellikle "yarım" olarak ifade edilmektedir.
Yazı sisteminde ise saatler, XX.XX (19.23) olacak şekilde yazılır.
Zaman > Tarihî

Türkiye'de 2016 yılına kadar resmî olarak yaz saati uygulaması bulunuyordu. Böylece güneş ışığından daha çok yararlanmak için, yaz aylarında UTC+03.00, kış aylarında ise UTC+02.00 saat dilimine geçiş yapılıyordu. Ancak dönemin Türkiye Cumhuriyeti Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Berat Albayrak, kalıcı yaz saati uygulamasının tasarruf sağlayacağını belirtti ve 7 Eylül 2016 tarihli Bakanlar Kurulu Kararnamesiyle birlikte yaz saati uygulamasına geçildi. 2 Ekim 2018 tarihli T.C. Resmî Gazete'de yayımlanan Cumhurbaşkanı kararı ile kalıcı hale getirildi.
Miladi 1911 yılına ait bir Osmanlıca takvim yaprağı
İzmit Saat Kulesi