stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Altıkulaç Lahdi
Geçmiş

Lahit MÖ 4. yüzyılın ilk çeyreğine tarihlenir. Likya'daki ünlü mezarlarla yaklaşık aynı zamanda yapılmıştır. Lahdin bulunduğu tümülüs mezarı, antik dönem Hellespont Frigya'sı olarak bilinen bölgede, Truva ile Daskyleion'un yaklaşık ortası sayılabilecek bir noktada yer almaktaydı ve lahit muhtemelen Hellespont Frigyası'nın bir Anadolu hanedanına aitti.
Mezarda bulunan kemikler 25-28 yaşları arasında ölen, 170–175 cm boyutlarında, oldukça güçlü bir erkeğe aittir. Muhtemelen muharebe sırasında atından veya yüksek bir yerden düşmüş, uzuvlarının çoğu ezilmişti. Ölmeden önce uzuvları yanlış kaynamış bir şekilde birkaç yıl daha sakat olarak yaşamıştır.
Lahdin tarihi ve detayları göz önüne alındığında, av ve dövüş sahnesinde resmedilen hanedan, özellikle Agesilaos'a karşı olmak üzere Yunanlarla birkaç kez savaşan, MÖ 395'te Daskyleion çevresini harap eden, Hellespontin Frigyası Satrapı Pharnabazus ile ilişkili olabilir.
Dairesel bir bindirmeli tonozlu mezarda yer alan lahit, 1998 yılında defineciler tarafından bulunmuştur. Kaçak kazılar sırasında büyük hasar görmüş, ancak kabartmaların büyük bir kısmı sağlam kalmıştır. 1999 yazında yapılan kurtarma kazısı ile lahit Çanakkale Arkeoloji Müzesi'ne götürüldü; renklerin korunması, kırık parçaların yapıştırılması sağlandı. 2018'de müzedeki diğer eserlerle birlikte Troya Müzesi'ne taşınmıştır.
Betimleme

Lahdin uzun ön yüzü, ortasındaki ağaç figürü ile ikiye bölünmüştür. Ağacın sol kısımda geyik avı, sağ kısımda yaban domuzu avı olmak üzere iki av sahnesi bulunur.  Figürler ve fon tamaman boyanmıştır.
Lahitin daha kısa olan yüzü, muhtemelen Yunan psilos'u olan düşmüş bir hafif silahlı askere mızrak atan, uşağının eşlik ettiği atlı, zırhlı bir savaşçı ile bir savaş sahnesi ile süslenmiştir. Binici olarak betimlenen figür, muhtemelen lahdin ait olduğu hanedandı. Görünüşüne bakılırsa uşağı muhtemelen süvarinin hizmetinde olan bir Yunan paralı askeriydi. Bu o zamanlar yaygın bir olaydı. Diğer iki taraf bezemesizdir.
Yakın Doğu'daki, özellikle Küçük Asya mezarlarında görülen uzun bir kraliyet ikonografisi geleneğinden gelmektedir. Bu ikonografi, aynı temelde ele alınan avcılık ve dövüş arasında çarpıcı bir paralellik kurar. Bu geleneğe göre mezarlar, hanedanın yaşamı boyunca yapılmış ve yaşamı boyunca yaptıklarını resimli hale getirmiş olurdu.
Domuz avı sahnesi.
Domuz avı sahnesi (avcı detayı).
Troya'da sergilenen Altıkulaç lahdi.
Savaş sahnesi.
Savaş sahnesi detayı.
Geyik avı sahnesi detayı.
Av sahnesinde yer alan profilin detayı.
Himilco

Himilco, Kartaca'nın komşu bölgeler üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğu bir dönem olan MÖ 6. yüzyılın sonlarında veya MÖ 5. yüzyılın başlarında yaşayan Kartacalı bir denizci ve kaşif.
Himilco, Akdeniz'den Avrupa'nın kuzeybatı kıyılarına ulaştığı bilinen ilk kaşiftir. Maceralarına ilişkin kayıp anlatımı Romalı yazarlar tarafından aktarılır. Himilco'nun yolculuğuna ilişkin en eski referans, Romalı bilim adamı Yaşlı Pliny'nin Doğa Tarihi'nde (2.169a) kısa bir bahsidir. Himilco, MS 4. yüzyılda coğrafyanın şiirsel bir anlatımı olan Ora Maritima'yı yazan Rufius Festus Avienius tarafından üç kez alıntılanmıştır.
Himilco'nun kendisi hakkında çok az şey biliniyor. Himilco, Atlantik kıyısı boyunca İber Yarımadası'ndan Britanya Adaları'na kadar kuzeye yelken açtı. Muhtemelen kalay (bronz yapımında kullanılacak) ve diğer değerli metallerin ticaretini yapmak amacıyla kuzeybatı Fransa'ya ve Portekiz'de yaşayan Oestrimini kabilesinin topraklarına yolculuk etti. Himilco'nun yolculuklarına ilişkin kayıtlarda Albion ve Ierne adalarından da bahsediliyor. Avienius, Oestriminis yolculuğunun Kartacalıların dört ayını aldığını ileri sürüyor. Avienius'a göre Himilco, güney İberya'daki Tartessianların kullandığı Kuzey Atlantik ticaret yolunu takip etti.
Himilco, muhtemelen Yunan rakiplerini yeni ticaret yollarında rekabet etmekten caydırmak için deniz canavarlarını ve deniz yosununu defalarca rapor ederek yolculuklarını oldukça rahatsız edici olarak nitelendirdi. Kartacalıların canavarlarla ilgili anlatımları, Atlantik'te yelken açmayı caydıran mitlerin kaynaklarından biri oldu.
Erzurum milletvekilleri listesi

Erzurum milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 1. döneminden beri Erzurum şehrini temsil eden milletvekilleri ve senatörlerin listesidir.
Senatörler listesi

| Senatör | Siyasi Parti | Görev Süresi |
| --- | --- | --- |
| Nurettin Aynuksa | Adalet Partisi → Yeni Türkiye Partisi | 15 Ekim 1961 - 7 Haziran 1964 |
| Nihat Pasinli | Adalet Partisi → Yeni Türkiye Partisi | 15 Ekim 1961 - 7 Haziran 1964 |
| Rahmi Sanalan | Adalet Partisi → Yeni Türkiye Partisi | 15 Ekim 1961 - 7 Haziran 1964 |
| Sakıp Hatunoğlu | Cumhuriyet Halk Partisi → Milli Güven Partisi → Adalet Partisi | 7 Haziran 1964 - 14 Ekim 1979 |
| Edip Somunoğlu | Adalet Partisi | 7 Haziran 1964 - 14 Ekim 1973 |
| Osman Alihocagil | Adalet Partisi | 7 Haziran 1964 - 14 Ekim 1973 |
| Hilmi Nalbantoğlu | Cumhuriyet Halk Partisi | 14 Ekim 1973 - 14 Ekim 1979 |
| Lütfi Doğan | Millî Selamet Partisi | 14 Ekim 1973 - 12 Eylül 1980 |
| Naci Gacıroğlu | Adalet Partisi | 14 Ekim 1979 - 12 Eylül 1980 |
| Selâhattin Deniz | Adalet Partisi | 14 Ekim 1979 - 12 Eylül 1980 |
Xuan Zang

Xuanzang'ın bir portresi.
Xuanzang veya Xuan Zang, (Çince: 玄奘; pinyin: Xuán Zàng, okunuşu: Şüen Zanğ) Erken Tang döneminden tanınmış bir Çinli Budist rahip, bilgin, gezgin ve çevirmen. Bu dönemde Hindistan ile Çin arasındaki etkileşime olumlu katkıları olmuştur. Birçok metinde ismine rastlanan Xuanzang ayrıca tanınmış Çin klasik romanı Batı'ya Yolculuk'ta da kurgusal bir figür olarak konu edilir ve romanın hikâyesinin başrolünü oynar.
602 yılı dolaylarında Luoyang, Henan'ın yakınlarında, Chén Huī veya Chén Yī (陳 褘) olarak doğmuş, 5 Şubat 664 tarihinde, Yu Hua Gong'da (玉華宮) ölmüştür.
Xuanzang özellikle de Hindistan'a yaptığı 17 yıllık gezisiyle tanınmıştır. Bu süre zarfında birçok tanınmış Budist üstadıyla, özellikle de tanınmış Budist ilim merkezi olan Nālanda Üniversitesi'nde, çalışma olanağı bulmuştur. Geri döndüğünde yanında Çin'e 657 Sanskritçe metin getirmiştir ve imparatorun da desteğiyle, Chang'an'da (bugünkü Xi'an) büyük bir çeviri bürosu açmış, tüm Doğu Asya'dan çeşitli katılımcıları ve öğrencileri bu büroya çekmiştir. 1330 civarı fasikülü Çinceye çevirdiği rivayet edilmiştir. Budizmdeki kişisel olarak en çok ilgili olduğu alan Yogācāra (瑜伽行派) idi.
Bu Vatanın Çocukları

| --- | --- |
Filmin sinema afişi
Yönetmen: Atıf Yılmaz
Yapımcı: Sıtkı Şumnulu
Senarist: Yılmaz Güney  Atıf Yılmaz  Yaşar Kemal
Oyuncular: Yılmaz Güney  Talat Gözbak  Nurhan Nur
Müzik: Ahmet Yamacı
Görüntü yönetmeni: Mike Rafaelyan
Stüdyo: Dar Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, Savaş, Tarihi
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1959
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Bu Vatanın Çocukları, başrollerinde Yılmaz Güney ve Nuri Altınok'nin oynadığı yönetmenliğini ise Atıf Yılmaz'ın yaptığı 1959 yapımı Türk filmidir.
Bu film aynı zamanda Yılmaz Güney'in senaryosunu yazıp oynadığı ilk film olması nedeniyle önemlidir.
Konusu

Olay Kurtuluş Savaşı sırasında geçer. Gaziantep'teki ulusal cephenin kuruluşuyla ilgili savunma belgelerini içeren mektubun Ankara'ya ulaşması, Mustafa Kemal Paşa'nın eline geçmesi gerekmektedir. Bu belgeleri Paşa'ya ulaştırma görevini üstlenen genç adam gizlice yola çıkar. Ancak durumu öğrenen iki padişah yanlısı, genç adamın peşine takılıp onu izlerler. Genç adam, peşindekilerden kurtulamaz ve yolda öldürülür. Bu kez ölen adamın on bir yaşlarındaki oğlu görevi teslim alır. Kız kardeşiyle birlikte, belgeleri Paşa'ya götürmek üzere yola devam ederler.
Oyuncular

Yılmaz Güney
Talat Gözbak
Nurhan Nur
Atilla Engin
Nesrin Gökkaya
Bilge Zobu
Atıf Kaptan
Ali Ekdal
Cahit Irgat - islam Bey
Hulusi Kentmen
CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi

Erkekler turnuvası için CEV Şampiyonlar Ligi sayfasına bakınız.
| Güncel sezon/turnuva:   2024-25 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi |
| --- | --- |
Ülke: CEV üyesi ülkeler
Kıta: Avrupa
Konfederasyon: CEV
Kuruluş: 1960
Takım Sayısı: 28
Uluslararası Kupalar: CEV Kupası CEV Challenge Kupası
Son Şampiyon:  Imoco Volley Conegliano (2)
En Başarılı Takım:  Dinamo Moskova (11)
Resmî site: cev.eu/
CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi veya eski adıyla CEV Şampiyonlar Kupası (1960-2000), CEV'e üye ülkelerin lig şampiyonlarının katıldığı bir turnuvadır.
Kadınlarda 1961 yılında Şampiyonlar Kupası adıyla başlamıştır. 1973 yılında Kupa Galipleri Kupası başlatılana kadar, Avrupa'daki kulüpler düzeyindeki kadın voleybolundaki tek turnuva olarak sürdürülmüştür. 13 Kasım 2000'de Floransa'da yeni formatıyla resmi olarak tanıtılmış ve adı CEV Şampiyonlar Ligi olarak değiştirilmiştir.
Şampiyonlukların kulüplere göre dağılımı

| Sıra | Takım | Şampiyonluk | İkincilik | Şampiyonluk Yılları |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | / Dinamo Moskova | 11 | 5 | 1960-61, 1962-63, 1964-65, 1967-68, 1968-69, 1969-70, 1970-71, 1971-72, 1973-74, 1974-75, 1976-77 |
| 2 | / Uraloçka Sverdlovsk | 8 | 6 | 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1986-87, 1988-89, 1989-90, 1993-94, 1994-95 |
| 3 |  Volley Bergamo | 7 | 1 | 1996-97, 1998-99, 1999-00, 2004-05, 2006-07, 2008-09, 2009-10 |
| 4 |  VakıfBank | 6 | 5 | 2010-11, 2012-13, 2016-17, 2017-18, 2021-22, 2022-23 |
| 5 |  CSKA Sofya | 3 | 2 | 1965-66, 1966-67, 1985-86 |
| 6 |  Olimpia Teodora Ravenna | 2 | 7 | 1987-88, 1991-92 |
| 7 |  Imoco Volley | 2 | 3 | 2020-21, 2023-24 |
| 8 |  RC Cannes | 2 | 2 | 2001-02, 2002-03 |
| 9 |  Pallavolo Sirio Perugia | 2 | 1 | 2005-06, 2007-08 |
| 10 |  Ruda Hvezda Prag | 2 | - | 1975-76, 1979-80 |
| 11 |  VC CSKA Sofia | 2 | - | 1978-79, 1983-84 |
| 12 |  Parmalat Matera | 2 | - | 1992-93, 1995-96 |
| 13 |  Nim-se Budapeşte | 1 | 5 | 1972-73 |
| 14 |  Levski Spartak Sofya | 1 | 3 | 1963-64 |
| 15 | / Mladost Zagreb | 1 | 2 | 1990-91 |
| 16 |  Eczacıbaşı | 1 | 2 | 2014-15 |
| 17 |  Fenerbahçe | 1 | 1 | 2011-12 |
| 18 |  Burovestnik Odessa | 1 | - | 1961-62 |
| 19 |  Traktor Schwerin | 1 | - | 1977-78 |
| 20 |  ADK Alma-Ata | 1 | - | 1984-85 |
| 21 |  OK Dubrovnik | 1 | - | 1997-98 |
| 22 |  Volley Modena | 1 | - | 2000-01 |
| 23 |  Tenerife Marichal | 1 | - | 2003-04 |
| 24 |  Dinamo Kazan | 1 | - | 2013-14 |
| 25 |  Volley Casalmaggiore | 1 | - | 2015-16 |
| 26 |  Igor Gorgonzola Novara | 1 | - | 2018-19 |
| 27 |  AZS AWF Warsaw | - | 2 |  |
| 28 |  SC Dynamo Berlin | - | 2 |  |
| 29 |  Tatran Střešovice | - | 2 |  |
| 30 |  Telekom Baku | - | 2 |  |
| 31 |  Slavia Sofia | - | 1 |  |
| 32 |  DVC Dokkum | - | 1 |  |
| 33 |  Vasas SC | - | 1 |  |
| 34 |  CV Murcia | - | 1 |  |
| 35 |  Virtus Reggio Calabria | - | 1 |  |
| 36 |  Asystel Volley | - | 1 |  |
| 37 |  VC Zarechie Odintsovo | - | 1 |  |
| 38 |  Futura Volley Busto Arsizio | - | 1 |  |
| 39 |  CSM Volei Alba Blaj | - | 1 |  |
Şampiyonlukların ülkelere göre dağılımı

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Sıra | Ülkeler | Sayı | Şampiyonluk Kazanılan Yıllar |
| 1 |  Sovyetler Birliği | 22 | 1961, 1962, 1963, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1974, 1975, 1977, 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1989, 1990 |
| 2 |  İtalya | 18 | 1988, 1992, 1993, 1996, 1997, 1999, 2000, 2001, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2016, 2019, 2021, 2024 |
| 3 |  Türkiye | 8 | 2011, 2012, 2013, 2015, 2017, 2018, 2022, 2023 |
| 4 |  Bulgaristan | 3 | 1964, 1979, 1984 |
| 5 |  Rusya | 3 | 1994, 1995, 2014 |
| 6 |  Çekoslovakya | 2 | 1976, 1980 |
| 7 |  Fransa | 2 | 2002, 2003 |
| 8 |  İspanya | 1 | 2004 |
| 9 |  Hırvatistan | 1 | 1998 |
| 10 |  Yugoslavya | 1 | 1991 |
| 11 |  Macaristan | 1 | 1973 |
| 12 |  D.Almanya | 1 | 1978 |
Yıllara göre MVP oyuncuları

2001-02 -  Victoria Ravva (FRA)
2002-03 -  Victoria Ravva (FRA)
2003-04 -  Yelena Godina (RUS)
2004-05 -  Lyubov Sokolova (RUS)
2005-06 -  Victoria Ravva (FRA)
2006-07 -  Angelina Grün (GER)
2007-08 -  Simona Gioli (ITA)
2008-09 -  Serena Ortolani (ITA)
2009-10 -  Francesca Piccinini (ITA)
2010-11 -  Małgorzata Glinka (POL)
2011-12 -  Kim Yeon-koung (KOR)
2012-13 -  Jovana Brakočević (SRB)
2013-14 -  Yekaterina Gamova (RUS)
2014-15 -  Jordan Larson (USA)
2015-16 -  Francesca Piccinini (ITA)
2016-17 -  Zhu Ting (CHN)
2017-18 -  Gözde Kırdar (TUR)
2018-19 -  Paola Egonu (ITA)
2019-20 - COVID-19 pandemisi nedeniyle iptal edildi
2020-21 -  Paola Egonu (ITA)
2021-22 -  Gabriela Guimarães (BRA)
2022-23 -  Paola Egonu (ITA)
2023-24 -  Isabelle Haak (SWE)
Tüm zamanların istatistikleri

1960/1961'den bu yana şehirlere göre kazananlar ve finalistler
| Şehir | Kazananlar | Finalistler |
| --- | --- | --- |
| Moscow (Russia) | 14 | 7 |
| Istanbul (Turkey) | 8 | 6 |
| Yekaterinburg (Russia) | 8 | 6 |
| Bergamo (Italy) | 7 | 1 |
| Sofia (Bulgaria) | 3 | 4 |
| Ravenna (Italy) | 2 | 7 |
Cannes (France): 2
Praha (Czech Republic): 2
| Matera (Italy) | 2 | 1 |
| Perugia (Italy) | 2 | 1 |
| Budapest (Hungary) | 1 | 6 |
| Zagreb (Croatia) | 1 | 2 |
| Tenerife (Spain) | 1 | 0 |
| Schwerin (Germany) | 1 | 0 |
| Alma-Ata (Kazakhstan) | 1 | 0 |
| Casalmaggiore | 1 | 0 |
| Conegliano (Italy) | 1 | 0 |
| Dubrovnik (Croatia) | 1 | 0 |
| Kazan | 1 | 0 |
| Modena (Italy) | 1 | 0 |
| Novara | 1 | 0 |
| Odesa (Ukraine) | 1 | 0 |
| Berlin (Germany) |  | 2 |
| Conegliano |  | 2 |
| Ankara (Turkey) |  | 2 |
| Baku (Azerbaijan) |  | 2 |
| Warszawa (Poland) |  | 2 |
| Novara (Italy) |  | 1 |
| Blaj |  | 1 |
| Busto Arsizio |  | 1 |
| Dokkum (Netherlands) |  | 1 |
| Odintsovo (Russia) |  | 1 |
| Reggio di Calabria (Italy) |  | 1 |
Luhansk (Ukraine): 
Unterschleißheim (Germany): 
Baku: 
Bratislava (Slovakia): 
Busto Arsizio (Italy): 
Heerlen (Netherlands): 
Kazan (Russia): 
Lódz (Poland): 
Tirana (Albania): 
1990/1991'den bu yana ilk 10 istatistikler
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 1 | Cannes RC | 23 |
| 2 | Eczacıbaşı | 21 |
| 3 | VakıfBank | 21 |
| 4 | Uralochka NTMK Ekaterinbur. | 19 |
| 5 | WVC Dynamo Moscow | 16 |
| 6 | Volley Bergamo | 13 |
| 7 | Fenerbahçe | 12 |
| 8 | HAOK Mladost Zagreb | 12 |
| 9 | Tenerife | 12 |
| 10 | VB Niederösterreich Sokol/. | 12 |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 1 | Cannes RC | 198 |
| 2 | VakıfBank | 193 |
| 3 | Eczacıbaşı | 186 |
| 4 | Uralochka NTMK Ekaterinbur. | 149 |
| 5 | Volley Bergamo | 138 |
| 6 | WVC Dynamo Moscow | 131 |
| 7 | Tenerife | 107 |
| 8 | Fenerbahçe | 98 |
| 9 | Azerrail Baku | 90 |
| 10 | Voléro Zürich | 88 |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 1 | VakıfBank | 141 |
| 2 | Cannes RC | 127 |
| 3 | Eczacıbaşı | 121 |
| 4 | Volley Bergamo | 112 |
| 5 | Uralochka NTMK Ekaterinbur. | 95 |
| 6 | WVC Dynamo Moscow | 85 |
| 7 | Fenerbahçe | 72 |
| 8 | Tenerife | 58 |
| 9 | Dinamo Kazan | 50 |
| 10 | Voléro Zürich | 48 |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 1 | Volley Modena | 85% |
| 2 | Palac Bydgoszcz | 83% |
| 3 | Sirio Perugia | 81% |
| 4 | Volley Bergamo | 81% |
| 5 | Olimpia Teodora Ravenna | 80% |
| 6 | Pieralisi Jesi | 80% |
| 7 | Reggio Calabria | 80% |
| 8 | Imoco Volley Conegliano | 78% |
| 9 | IG Novara Trecate | 76% |
| 10 | Casalmaggiore | 75% |
(K=2 puan ve B=1 puan esas alınarak)
Tüm zamanların istatistikleri

| 173 | Hesa Helsinki (FIN) | 1 | 1990/1991 | - | 3 | 2 | 1 | 1 | 3 | 5 | -2 |
| - | Brixton Knights VC London (ENG) | 1 | 1990/1991 | - | 3 | 2 | 1 | 1 | 3 | 5 | -2 |
| 175 | VBC Montana Luzern (SWI) | 1 | 1990/1991 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 3 | 6 | -3 |
| 176 | OrPo Orivesi (FIN) | 1 | 1997/1998 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 1 | 6 | -5 |
| - | Maccabi XT Haifa (ISR) | 1 | 2016/2017 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 1 | 6 | -5 |
| - | Volco Ommen (NED) | 1 | 1994/1995 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 1 | 6 | -5 |
| - | SC Prometey Kamyanske (UKR) | 2 | 2020/2021 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 1 | 6 | -5 |
| - | Klimacommerce Bled (SLO) | 1 | 1995/1996 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 1 | 6 | -5 |
| 181 | Tent Obrenovac (SCG) | 1 | 2020/2021 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | Imzit Dobrinja Sarajevo (BIH) | 1 | 1998/1999 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | PSvBG Salzburg (AUT) | 1 | 1993/1994 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | UVC Graz (AUT) | 1 | 2018/2019 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | OK Celje (SLO) | 1 | 1994/1995 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | KV Drita Gjilan (KOS) | 1 | 2016/2017 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | Hapoel Bat Yam (ISR) | 1 | 1991/1992 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | Tre Penne San Marino (RSM) | 1 | 1999/2000 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | OK Breza 1934 (BIH) | 1 | 1995/1996 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | ZOK Jedinstvo Tuzla (BIH) | 1 | 1994/1995 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | SK Lushnja (ALB) | 1 | 1993/1994 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | Aurora Riga (LAT) | 1 | 1993/1994 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | Oazis Jrarat (ARM) | 1 | 1992/1993 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
| - | Powerhouse Glasgow (SCO) | 1 | 1992/1993 | - | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | -6 |
Gürkan Uluçhan

| Gürkan Uluçhan |
| --- | --- |
Doğum: 1979 Lefkoşa
Meslek: Yazar
Dil: Türkçe
Milliyet:  Kıbrıs Türkü
Vatandaşlık:  Kıbrıs Türkü
Eğitim: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi

Gürkan Uluçhan (d. 1979), Kıbrıslı Türk yazardır.
1979'da Lefkoşa'da doğdu. İlkokul, ortaokul ve liseyi burada tamamladı. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesini 2000 yılında tamamladı. Lefkoşa'da bir şirkette hukukçuluk ve yöneticilik pozisyonlarında çalıştı.
Kariyer

Edebiyat çalışmalarına 1994'te başladı. Filiz Naldöven tarafından kurulan şiir atölyesine katıldı. Naldöven'in yanı sıra Agatha Christie, Edgar Allan Poe, Howald Philips Lovecraft, Bilge Karasu, Elif Şafak ve Faize Özdemirciler'in etkisinde kaldı.
İlk kitabı olan, 1994-2003 yılları arasında yazdığı şiirlerden oluşan Cin Seli'ni 2004'te yayımladı. Kitap 32 şiir ve üç bölümden oluştu: "Deja-vu" (1994-2000), "Şiir Ceninleri" ve "Cin-sel" (2000-2003). Hüzün, yalnızlık, karamsarlık duygularını yansıtan şiirler, yayımlandığı dönemde "umutsuzluk hissi verdiği" kanısıyla eleştiriye uğradı, Uluçhan bunun o dönemki ruh hâlini yansıttığını ifade etti. Şiirlerde metaforlar, kapalı bir anlatım ağırlıkla kullanıldı, bazılarında mitolojik motifler yer aldı. Serbest vezinle yazılsa da yer yer kafiye veya mısra içi kafiye kullanıldı. "Şiir Ceninleri" bölümünde görece daha kısa olan şiirlerde zamanın geçiciliğini ele aldı. "Cin-sel" bölümündeyse değindiği konular arasında üçüncü cins yer aldı. Kitabı değerlendiren Banu Altınova, Uluçhan'ın şiirlerinin "hem muhteva hem biçim özellikleri yönüyle özgün" olduğunu ifade etti.
2004 yılında Emaa 1. Genç Öykücüler Yarışması'na katılan Uluçhan, "Akıl Hastanesi" öyküsüyle üçüncülük aldı.
Uluçhan'ın ilk romanı olan Ahna Kitabı 2005'te yayımlandı. Uluçhan'ın Mart 2002-Haziran 2005 tarihleri arasında kaleme aldığı roman, Kuzey Kıbrıs'ın Düzce (Ahna) köyünde geçer. Postmodern bir yapıya sahip roman, savaş konusunu farklı yönlerden işler. Kitapta olaylar ev, mezarlık, kilise, çeyiz sandığı, paskalya yumurtası gibi nesnelerin ağzından anlatılır. Mihrican Aylanç'ın değerlendirmesine göre "Bu romanda da postmodern eğilimlerin modern romandan ayrılan en önemli özelliklerinden olan usun sınırlarını zorlayan, üçüncü yeni çizgileriyle belirgin bir farklılığı ortaya koyan yapı hemen dikkat çeker." Aylanç böylece romanı Kıbrıs Türk romanında Mehmet Yaşın, Özden Selenge gibi isimlerle bağlayan postmodern eğilimin, tematik olaraksa 2000'lerden itibaren yeniden ağırlık kazanan savaş temalı edebiyatın parçası görür.
2013'te yayımladığı ikinci romanı Keçiboynuzu ise ilk romanı doğrultusunda yine postmodern bir tarza sahiptir, metnin yazılma sürecine dair emareler romana dâhil edilmiştir. Polisiye roman türünün Kıbrıs Türk edebiyatındaki "ender" örneklerindendir.
Eserleri

Yayımlanmış eserleri aşağıda listelenmektedir:
Cin Seli (2004, şiir)
Ahna Kitabı (2005, roman)
Zamanın Aşkı (2012, öykü)
Keçiboynuzu (2013, roman)
Melih Baş

| Melih Baş |
| --- | --- |
Doğum: 18 Temmuz 1956 (68 yaşında)
Meslek: Yazar, TV programcısı, Öğretim üyesi, Asker, Mali müşavir-bağımsız denetçi
Resmî site: https://www.aydinlik.com.tr/yazarlar/melih-bas

İsmail Melih Baş (18 Temmuz 1956), Türk öğretim üyesi, yazar, işletme-finans profesörü, bağımsız denetçi, serbest muhasebeci mali müşavir, asker<
Biyografi > Eğitim

Kuleli Askeri Lisesi'nden 1973'te mezun olmasının ardından, Kara Harp Okulu'nu 1976 yılında, Piyade Subay Okulu'nu ise 1977 yılında tamamlayarak, 1978 yılında sınıf okulu olan Jandarma Subay Okulu'nu bitirdi.
Jandarma subayı olarak yaklaşık 10 yıl boyunca Jandarma teşkilatında görev yaparken kendi nam ve hesabına okuyarak işletme lisans derecesini, Ankara İktisadî ve Ticarî İlimler Akademisi'ne bağlı İşletme Fakültesi'nden aldı. Yüksek lisans derecesini ve doktorasını ise Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nden İşletme dalında aldı. Doktora çalışmalarını esasen İngiltere'de Strathclyde Üniversitesi ve Londra İş Okulu'nda sürdürmüştür.  1996 yılında dışarıdan sınava girerek işletme ana bilim dalının finans-muhasebe bilim dalında finans bilim kolunda finans doçenti unvanını aldı. 1.7.2016 tarihi itibarıyla işletme profesörü unvanını aldı.
Humus, Suriye

| Humus حمص |
| --- | --- |
Şehir

Takma ad: Halid bin Velid'in şehri
HumusHumus'un Suriye'deki konumu.
Ülke: HTŞ
İl: Humus
İlçe: Humus
Nahiye: Humus
Kuruluş: MÖ 2000
İdare
 • Vali: Ghassan Mustafa Abdul-Aal
 • Belediye Meclisi Başkanı: Nadia Kseibi
Rakım: 509 m
Nüfus (2012)
 • Toplam: 900.492
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Alan kodu: +31
Resmî site homscitycouncil.org.sy
Humus veya Hıms (Arapça: حمص, Ḥimṣ, Levanten Arapça: Ḥomṣ), eski adıyla Emesa (Grekçe: Ἔμεσα, Emesa), Batı Suriye'de bulunan, aynı zamanda, Humus ilinin ve Humus ilçesinin merkezi olan şehirdir. 509 metrelik (1673 ft.) bir rakıma sahiptir ve ülkenin başkenti Şam'ın 162 kilometre (101 mi.) kuzeyinde yer alır. Asi Nehri üzerine kurulmuştur. Ayrıca Humus, ülkenin iç yerleşkeleri ile Akdeniz kıyısı yerleşkelerini birbirine bağlayan merkezi bir bağlantı şehri olarak da görev yapar.
Humus, büyük bir sanayi merkezi olmakla beraber, 2012 hesaplamalarına göre, 900,492 kişilik nüfusuyla, kuzeyinde bulunan Halep'ten ve güneyinde yer alan başkent Şam'dan sonra Suriye'nin en büyük üçüncü şehridir. Kalabalık nüfusu, Suriye'nin, genellikle Arapça konuşan, Sünni Müslümanlar, Aleviler ve Hristiyan azınlıklardan oluşan, dinsel çeşitliliğini fark edilir ölçüde etkiler. Şehir, birçok tarihi cami ve kiliseye sahip olmasının yanında, bir Dünya mirası olan, Krak des Chevaliers'i de, geniş sınırları içerisinde barındırır.
Humus, ilk olarak, Selevkos İmparatorluğu'nun hüküm sürdüğü MÖ 1. yüzyılda tarihi kayıtlarda ortaya çıkmıştır. Daha sonra, şehre ismini veren, Emesa Kraliyet Ailesi tarafından yönetilen bir krallığın başkenti olmuştur. Aslen, Suriye-Roman güneş tanrısı El-Gebal'e bir ibadet merkezi olan kent, Bizans Dönemi'nde, Hristiyanlık açısından da önem kazanmıştır. Humus, Müslümanlar tarafından, ilk olarak 7. yüzyılda fethedilmiş ve kendisiyle aynı adı taşıyan bir bölgenin başkenti yapılmıştır. İslam Dönemi boyunca, Suriye'nin kontrolü için yarışan Müslüman hanedanları, şehrin bölgedeki stratejik önemi yüzünden, Humus'un kontrolünü ele geçirmeye çalışmıştır. Şehir, Osmanlı kontrolü altında, genel anlamda gerilemeye başlamış ve sadece 19. yüzyılda, şehrin pamuk endüstrisinin patlamasıyla, eski ekonomik önemini geri kazanmıştır. Fransa Suriye Mandası Dönemi'ndeyse Humus, bir ayaklanma merkezi halini almıştır. 1946 yılında, Suriye'nin bağımsızlığını kazanmasından sonra kent, ilk Suriye hükûmetleri için, Baas Partisi direnişinin merkezi olmuştur.
Humus, Mart 2011'den bu yana devam etmekte olan, Esad hükûmeti, Suriye Ordusu ve Baas Partisi ile yanlıları, karşıt muhaliflerin Özgür Suriye Ordusu ve El-Kaide'ye bağlı El Nusra gibi aşırı dinci örgütler ve 2013 yılında kuzeyde ayaklanan Kürt gruplar arasında yapılan Suriye İç Savaşı'nda önemli ve merkezi bir rol oynamaktadır. 6 Mayıs 2011'de Suriye Ordusu tarafından başlatılan ve bu tarihten beri devam eden Humus Kuşatması hâlâ sürmektedir ve son olarak muhaliflerin güçlü bir merkezi olan Halidiye (Khalidiya)'yi de kontrol altına almasıyla, kontrolün çoğu (Eski Humus ve çevre bölgesi hariç), Suriye Ordusu'nda olup, ordu daha baskın duruma gelmiştir ve ilerleyişini sürdürmektedir.