stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çapa, Fatih
Ulaşım

Semt Bağcılar-Kabataş tramvay durağı üzerinde olduğundan tramvay ağı ile ulaşım sağlanabildiği gibi Vatan Caddesi'nden yürünerek M1 metro ağıda direkt olarak kullanılabilir.
Merkezi olması nedeniyle neredeyse gidilmek istenen her yere otobüs bulunmaktadır. Bakırköy'den belirli bir saate kadar dolmuş bulunmaktadır. Taksim-Çapa hattında ise 24 saat aralıksız dolmuş çalışmaktadır.
Eğitim

Fatih ilçesinde bulunması nedeniyle çevresinde okul seçeneği bol olduğu gibi semtin kendisinde isim yapmış eğitim kurumları mevcuttur. Bunlar; Çapa Atatürk İlköğretim Okulu, Çapa Gazi İlköğretim Okulu, Çapa İlköğretim Okulu, Şehremini Anadolu Lisesi, Çapa Anadolu Öğretmen Lisesi, Çapa Fen Lisesi, Selçuk Anadolu Meslek Lisesi, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi ayrıca Yurtkur da semt sınırları içerisindedir.
Sağlık

Semt sınırları içerisinde Çapa Tıp Fakültesi ve Vakıf Gureba Hastanesi'nin yanı sıra Özel Medi Life Hastanesi, Özel Çapa Hastanesi ve poliklinik bulunmaktadır. Ayrıca sağlık malzemesi satan kuruluşlar da semt merkezinde mevcuttur onun yanı sıra sayısız eczane ve özel sağlık kuruluşu bulunmaktadır. Semt çevresinde ise Haseki Hastanesi, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Vakıf Gureba Hastanesi gibi birçok isim yapmış hastane ve poliklinik bulunmaktadır. Ayrıca Kızılay Kan Merkezi semt merkezindedir.
Nüfus Çeşitliliği

Çapa semti'nin çoğunluğunu müslüman semt sakinleri oluşturur ancak Rum ve Ermeni vatandaşlarımız da semtte ikamet etmektedirler. Bunun nedeni Samatya'ya olan yakınlığıdır. Genelini yerleşik nüfus oluştursa da şehir merkezine yakınlığı nedeniyle kiracı olarak tercih edilen Çapa'nın öğrenci nüfusu ise azımsanmayacak kadar çoktur.
Ayrıntı

Semt sınırları içerisinde tarihi çeşmelere rastlamak mümkündür. Semt ile özdeşleşmiş ve Şehremini olarak anılan Şehremini Parkı, Şehremini çocuk parkı'da oldukça popüler ve hareketli yerlerdir. Tarihi Şehremini Tavukçusu ise semtin sembollerinden biridir. Semtin gelir kaynağında esnaflığın büyük payının yanı sıra birçok dizi ve filme ev sahipliği yapması da semte dışarıdan bir gelir gelmesini sağlamış aynı zamanda semtin reklamı yapılmıştır. Son dönemlerde Kavak Yelleri, Düğün Şarkıcısı, Arka Sokaklar, Karadayı dizilerinin yanı sıra Güneşi Gördüm, Evim Sensin filmlerinin de bir bölümü bu semtte çekilmiştir. Yeşilçam filmlerinde ise semt ve çevresine pek çok kez rastlanmaktadır. Günümüzde bu çekimlerin birçoğu Çapa Anadolu Öğretmen Lisesi'nin tarihi dokusudur.
Semt ile ilgili geçmişte Fatih ilçesinden ayrılarak alt kısımlarında bulunan Kocamustafapaşa ve Samatya semtleri ile birleşerek yeni bir ilçe olacağı konuşulmuşsa da bu plan uygulamaya konulmamıştır.
Semtte tabii ki pek çok cami bulunmaktadır Mimar Sinan eseri olan Has Odabaşı Camii, Odabaşı'nda, Gazi Ahmet Paşa Camii kale içindedir, eski Topkapı'dan girişten sonra soldadır. Mevlanakapısından çıkınca hemen karşıda Merkezefendi Camii görülür. Diğer belli başlı camiler: Çivizade Camii, Örümceksiz Camii, İskenderağa Camii, Seyit Ömer Camii, Caferağa Camii, İbrahim Çavuş Camii, Melek Hatun Camii'dir.
| g t Fatih |
| --- | --- |
Mahalleler:  Aksaray  Akşemsettin  Alemdar  Ali Kuşçu  Atikali  Ayvansaray  Balabanağa  Balat  Beyazıt  Binbirdirek  Cankurtaran  Cerrahpaşa  Cibali  Demirtaş  Derviş Ali  Eminsinan  Hacı Kadın  Haseki Sultan  Hırka-i Şerif  Hobyar  Hoca Gıyasettin  Hocapaşa  İskenderpaşa  Kalenderhane  Karagümrük  Katip Kasım  Kemalpaşa  Küçük Ayasofya  Koca Mustafapaşa  Mercan  Mesihpaşa  Mevlanakapı  Mimar Hayrettin  Mimar Kemalettin  Molla Fenari  Molla Gürani  Molla Hüsrev  Muhsine Hatun  Nişanca  Rüstempaşa  Saraçishak  Sarıdemir  Seyyid Ömer  Silivrikapı  Sultan Ahmet  Sururi  Süleymaniye  Sümbül Efendi  Şehremini  Şehsuvar Bey  Tahtakale  Taya Hatun  Topkapı  Yavuz Sinan  Yavuz Sultan Selim  Yedikule  Zeyrek 
Semtler:  Ahırkapı  Altımermer  Ayakapı  Bahçekapı  Belgradkapı  Büyüklanga  Cağaloğlu  Çapa  Çarşıkapı  Çatladıkapı  Çarşamba  Çemberlitaş  Çukurbostan  Draman  Edirnekapı  Eğrikapı  Eminönü  Fener  Fındıkzade  Gedikpaşa  Haseki  Horhor  İmrahor  Kadırga  Kıztaşı  Küçükmustafapaşa  Küçükpazar  Kumkapı  Küçüklanga  Laleli  Mahmutpaşa  Narlıkapı  Nuruosmaniye  Pazartekke  Samatya  Saraçhane  Sarayburnu  Sirkeci  Sofular  Sulukule  Şehzadebaşı  Taşkasap  Unkapanı  Vefa  Vezneciler  Yenikapı  Yusufpaşa 
Meydanlar:  Aksaray  Beyazıt  Eminönü  Kadırga  Saraçhane  Sultanahmet  Topkapı  Yenikapı 
Bazı cadde ve sokaklar:  Atatürk Bulvarı  Cemal Yener Tosyalı Caddesi  Direklerarası  Fevzi Paşa Caddesi  Horhor Caddesi  Kennedy Caddesi  Klodfarer Caddesi  Kızılelma Caddesi  Macar Kardeşler Caddesi  Mahmutpaşa Yokuşu  Millet Caddesi  Ordu Caddesi  Soğukçeşme Sokağı  Vatan Caddesi
Burgonya

| Burgonya |
| --- | --- |
Bölge
  Bayrak Arma 

Ülke:  Fransa
Yüzölçümü
 • Toplam: 31,582 km²
Nüfus (2008)
 • Toplam: 1.631,000
 • Yoğunluk: 52/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Burgonya (Fransızca: Bourgogne [[buʀˈgɔɲ]], Provensal: Borgogne), Côte-d'Or, Nièvre, Saône-et-Loire ve Yonne departmanlarından oluşan Fransız bölgesidir. Dijon, Nevers, Mâcon ve Auxerre, Burgonya'nın büyük şehirleri arasında yer alırlar. Fransa'nın eski bölgelerinden olup Kuzeyde Champagne, Doğuda Franche-Comté, Batıda Allier ve Nivernais, güneyde ise Lyonnais ile çevrilidir.
Bölgeden geçen Sen Nehri, Yonne Nehri ve Saône Nehrinin yarattığı verimli vadi, Chablis gibi tanınmış Bourgogne şaraplarının burada üretilmesine olanak sağlamıştır. Ayrıca Dijon şehri de hardalın başkenti sayılmaktadır. Geleneksel yemekleri arasında Boeuf bourguignon bulunmaktadır.
Tarihi

Galyalılar zamanında Eduenler tarafından işgal edilen bölge, MÖ 52'de Jül Sezar'a karşı yapılan direnişlerin merkezi olmuştur. Bölge, adını Cermenlerden olan Burgundlar'dan almaktadır. MÖ 475-480'e doğru Burgundlar bölgeye (Burgundya) yerleşmiştir. Bölgenin büyük bir kısmı Orta Çağ'da art arda gelen değişik Burgon krallıklarının dışında kalmıştır. 877'den beri bağımsız olmuş olan Burgonya Düklüğü 1477'de  Fransız kralı XI. Louis tarafından Fransa'ya bağlanmıştır.
Tarihi > Burgonya Krallıkları

1. Burgonya Krallığı: Burgondların krallığı adı altında anılır 534'te Franklar tarafından fethedilmiştir.
2. Burgonya Krallığı: Merovenj prensi I. Clotaire'in oğlu Gontran tarafından 561'de kurulmuştur. Charles Martel tarafından Austrasie'ye bağlanmıştır.
3. Burgonya Krallığı: Burgonya Sijuran Krallığı adı altında anılır ve 879'da Mantaille toplantısında, Kel Charles'ın eniştesi olan Boson'a verilmiştir.
4. Burgonya Krallığı: 888'de Burgonya Transjuran'da Auxerre kontu Rudolf tarafından kurulup, oğlu II. Rudolf tarafından Boson Krallığı'nın 934'te satın alınmasıyla genişlemiştir. Böylece iki Burgonya krallığı birleşip Arles Krallığı ya da Burgonya-Provans Krallığı adını almıştır. 1032'de imparator II. Konrad tarafından Kutsal Roma-Cermen İmparatorluğuna bağlanmıştır.
Tarihi > Burgonya Dukalığı

Duché de Bourgogne (Fransızca) veya Hertogdom Bourgondië (Felemenkçe) olarak bilinen Burgonya Dukalığı, Frank Krallığı'nın parçalanmasıyla 877'de bağımsız siyasi bir yapıya kavuşmuş ve 1477'ye kadar bağımsızlığını muhafaza edebilmiştir. Bu süre zarfında farklı hanedanlar dukalığı yönetmiştir. Dokuzuncu yüzyılın sonunda kurulan üçüncü Burgonya Krallığı'nı yöneten hanedanlık 956'da sona erdikten sonra bir Robertiyen ailesi tarafından yönetilen Burgonya, bu ailenin 1361'de sona ermesiyle birlikte, 1364'te Fransız kralı II. Jean'ın dördüncü oğlu Cesur Philippe'e verilmiştir. 1364'ten itibaren Valois hanedanın idaresine giren Burgonya düklük toprakları bugünkü coğrafî Burgonya'yı aşıp 15. yüzyıl Batı Avrupa'sının en zengin ve güçlü devletlerinden biri olmuştur. Valois-Burgonya dükleri, toprakları günümüzde Belçika, Lüksemburg ve Hollanda'nın tamamına, kuzey ve doğu Fransa'da bazı bölgelere ve Almanya’nın batısına kadar uzanan bir devlet kurmuşlardır.
Burgonya Dukalığı’nın 1369 ve 1530 yılları arasındaki siyasi tarihi, Avrupa’da ortaçağ devlet inşasının en iyi örneklerinden birini sunmaktadır. Fransa Krallığı’na bağlı vasal statüsündeki Burgonya Dukalığı, esasen Dük III. Filip’in (Philippe le Bon, saltanatı 1419-1467) ve oğlu I. Şarl’ın (Charles le Téméraire, saltanatı 1467-1477) saltanatları süresinde merkezi bir idare biçimine kavuşmuştur. Bu dönemde Valois hanedanından olan Burgonya dükleri, savaş ve evlilikler yoluyla güçlü ve bileşik bir siyasi yapı kurmayı başarmışlardır. Burgonya Devleti’nin ağırlık merkezi, Alçak Ülkeler (Low Countries) olarak tabir edilen Flander, Brabant ve Hollanda gibi Kuzey Denizi havzasındaki ticarete hâkim en zengin vilayetlerinde bulunmaktaydı. Burgonya dükleri, iktidarlarını güçlendirmek için hukuki ve mali işleri merkezi otoritenin denetimine bağlayarak Gent ve Bruges gibi zengin ve bağımsız büyük şehirlerin gücünü baltalamaya yönelik bir siyasi program yürütmüşlerdir.
Cesur Philippe (1364-1404) ve Korkusuz Jean (1404-1419) VI. Charles'ın krizlerle geçen taht döneminin Fransasında ön planda rollerini oynamışlardır; İyi Philippe (1419-1467) bu politikayı devam ettirerek açıkça İngilizlerle, Fransaya karşı anlaşmıştır, ama VII. Charles'a imzalattırdığı Arras Antlaşması'yla (1435) bağımsızlığını kesinleştirdikten sonra Fransız-İngiliz ilişkilerinden uzaklaşıp enerjisini tamamen Burgonya'nın birliği ve güvencesi için harcamıştır. Çok akıllıca bir evlenme politikası, zengin miraslar, hacizler ve çok nadiren savaş ile Burgonya dükleri ardı ardına Flamanya, Artois, Franche-Comté kontluklarını 1384'te, Namur kontluğunu 1421'de, Brabant ve Limbourg'u 1430'da, Hainaut, Zeelanda, Hollanda ve Frisyayı 1428-1433 arasında ve Lüksemburg düklüğünü 1431'de olmak üzere Kuzey Denizi'nden İsviçre Alplerine uzanan bir devlet kurmuşlardır.
Kavalalı Mehmed Ali Paşa

| Kavalalı Mehmed Ali Paşa |
| --- | --- |

Mısır ve Sudan Valisi
Hüküm süresi: 17 Mayıs 1805 - 2 Mart 1848
Önce gelen: Hurşid Ahmed Paşa
Sonra gelen: Kavalalı İbrahim Paşa

Doğum: 4 Mart 1769(1769-03-04) Kavala, Rumeli Eyaleti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 2 Ağustos 1849 (80 yaşında) Kahire, Mısır Hidivliği, Osmanlı İmparatorluğu
Çocuk(lar)ı: Tevhide İbrahim Tosun İsmail Hatice (namıdiğer Nazli) Said Paşa Hasan Ali Sadık  Mehmed Abdülhalim Mehmed Ali Fatma Rukiye Zeynep
Hanedan: Kavalalılar Hanedanı
Babası: İbrahim Ağa
Annesi: Zeynep
Dini: İslam
Kavalalı Mehmed Ali Paşa (Arapça: محمد علي باشا‎‎, 4 Mart 1769 - 2 Ağustos 1849), Osmanlı paşası ve Mısır eyaletinin valisi, Kavalalılar Hanedanı'nın kurucusu.
Erken yaşamı

Kavalalı Mehmed Ali Paşa bugünkü Yunanistan'ın Kavala şehrinde Bektaşi Müslüman bir Osmanlı ailesinin ferdi olarak dünyaya geldi. Kendisi aynı zamanda memleketindeki küçük bir birliğin Osmanlı komutanı olarak da görev yapan tütün ve nakliye tüccarı Bekçibaşı İbrahim Ağa'nın ikinci oğluydu. Ailesi Arapgir'den Kavala'ya göçmüştü. Annesi ise Kavala'nın bir diğer ileri gelenlerinden Müslüman Arnavut Çorbacı Hüseyin Ağa'nın kızı Zeynep'ti. Türk tarihçi İlber Ortaylı ise Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın Erzincan göçmeni olduğunu söylemiştir Mehmet Ali, babası İbrahim Ağa'nın 17 çocuğundan hayatta kalan tek çocuğuydu. Babası ile birlikte tütün ticareti yapıyordu. Babasının genç yaşta ölümünden sonra amcası Tosun Paşa'nın himayesinde tütün ticaretine devam etti. Amcası Tosun Paşa'nın Osmanlı devleti tarafından idamından sonra tamamen kimsesiz ve hamisiz kaldı. Leon isimli Fransız bir tüccarla tanıştı ve işine devam etti.
Siyasi kariyeri > Mısır Valisi olmadan önce

Napolyon'un 1798'de Mısır seferi sırasında Fransızlar'ı Mısır'dan çıkarmakla yükümlü kaptan-ı derya Küçük Hüseyin Paşa, Kavala Çorbacısı Hüseyin Ağa'dan bir miktar kuvvet istemiş, Hüseyin Ağa da içlerinde yeğeni Mehmet Ali Ağa da bulunan 200 güzide askerini göndermiştir. Mısır'ın geri alınmasından sonra Mehmet Ali Ağa tahsili olmamasına rağmen Mısır'da kalarak kısa zamanda tüm başıbozuk askerlerin serçeşmeliğini elde etti. Mısır Valisi Hüsrev Paşa'nın başıbozuk askerleri Mısır'dan tahliyeye teşebbüsü üzerine; askerin maaşlarını alamamalarını bahane ederek başıbozuk askerleri isyan ettirdi ve Hüsrev Paşa'yı firara mecbur bıraktı. Mısır valiliğini elde etme hayali kuran Mehmet Ali Paşa Mısır'a vali olarak gönderilen Hurşid Paşa'yı da bir bahane ile atlatarak 1804 senesinde vezirlikle istediği makama erişmiştir.
Siyasi kariyeri > Mısır Valisi olduktan sonra

Vali olur olmaz ciddi ve radikal işlere teşebbüs eden Mehmet Ali Paşa, Mısır'da nüfuz sahibi Memlûkleri ortadan kaldırdı. Avrupa'dan getirttiği hocalarla kendine güçlü bir ordu kurdu. 1811 yılında yönetimde hâlen etkili durumda bulunan Memlük Beylerine karşı harekete geçerek Mısır'daki Memlük egemenliğine kesin olarak son verdi. Daha sonra 1811-1818 yılları arasında orduları Osmanlı Sultanı adına Arabistan Yarımadası'nda Vehhâbîlere karşı savaştı. Mekke ve Medine'yi Vahhabiler'in elinden alarak şöhretini her tarafa yaydı. 1815 yılında Kahire'de bulunan Arnavut askerleri kısa süreli bir ayaklanma çıkardılar. Kavalalı, başını ağrıtabileceğini düşündüğü 25.000 Arnavut askerini, Sudan'ın fethi için 1821'de Sudan'a Func Devleti'nin üzerine gönderdi. Böylelikle Sudan, Mısır'ın kontrolü altına girdi. Mora'da patlak veren uzun süredir Osmanlı Devleti'nin bastırmakta güçlük çektiği Mora İsyanı'nı seçkin askerleri ile bastırdı. Mehmed Ali Paşa, 1827 yılının sonunda Mora İsyanını bastırmasına karşılık Suriye'nin kendisine verilmesini II.Mahmud'dan talep ettiyse de olumlu bir cevap alamadı. Yayılmacı politikasının ancak güçlü bir merkezî idare ve bunları destekleyen askerî güç ve insan kaynaklarıyla mümkün olabileceğini gören Mehmed Ali, ihtiyacı olan bütün kaynakları barındıran Suriye'yi ele geçirmek için Akkâ Valisi Abdullah Paşa ile arasındaki bir ihtilâfı bahane ederek İbrâhim Paşa kumandasındaki bir orduyu Suriye'ye gönderdi.
Mehmet Ali Paşa'yı yola getirmek kolay iş değildi. Zira emri altında 20-30 bin kabiliyetli asker ve 15-20 gemilik donanma bulunuyordu ve amacı Suriye'yi Mısır'a bağlamaktı. İşte bu sıralarda Mehmet Ali Paşa'nın Osmanlı Devleti'yle çarpışmasına vesile olacak bir fırsat meydana geldi. Suriye hakkındaki maksadını belirterek oğlu İbrahim Paşa komutasında Akka'ya asker sevketti ve sahillere de donanma gönderdi. Edirne Valisi Ağa Hüseyin Paşa, Mehmet Ali Paşa üzerine gönderildi. Ağa Hüseyin Paşa, Halep ile Humus arasında Mısır ordusuna mağlup olduğundan; Arnavutluk'taki meselelerle meşgul olan Sadrazam Reşid Mehmed Paşa kumandan tayin edildi. Ağa Hüseyin Paşa'yı mağlup eden Mısır ordusu komutanı Kavalalı İbrahim Paşa, Toros Dağları'nı aşarak Konya'ya girdi ve Konya Ovası'nı ordugah belirledi.
Siyasi kariyeri > Hidivliği kuruşu

Ana madde: Mısır Hidivliği
İbrahim Paşa, gittiği yerlerde halkı Mısır'a ısındırmak için halkın hoşuna gidecek şekilde hareket ediyor ve İstanbul Hükûmeti'nin Anadolu halkı üzerinde yaptığı baskının tam tersini yapıyordu. Bu durumun farkında olan Sultan II. Mahmud, halkın bu sahte vaziyetlere aldanmaması için her tarafa fermanlar gönderiyordu.
Alelacele Konya'ya gelen Reşid Mehmed Paşa, Mısır Ordusu ile şiddetli bir savaşa girerek Mısır Ordusu'nu bozmuş ise de hava karlı ve dumanlı olduğundan kendi askerleri zannıyla Mısır Ordusu arasına girerek esir olmuştur. Osmanlı Ordusu dağılmış ve hiçbir direnişle karşılaşmayan Mısır Ordusu Kütahya'ya kadar gelmiştir. Reşid Mehmed Paşa'nın esir olmasından dolayı Anadolu Valisi ve Karahisar-Menteşe Sancakları mutasarrıfı Mehmed Emin Rauf Paşa ikinci defa sadrazamlığa davet edilmiştir. Rauf Paşa, Kütahya'dan hareket ederken hükûmet işlerini devretmek üzere halkın itimat ettiği, şehrin ileri gelenlerinden olan Dürrîzade Hacı Reşid Ağa'yı mütesellim tayin ederek alelacele Mısır Ordusu gelmeden 1833'te Mart ayında İstanbul'a hareket etmiştir.
İbrahim Paşa Kütahya'ya gelir gelmez Kütahya'nın da diğer işgal olunan memleketler gibi Mısır'a ilhak edildiğini ve mütesellim Reşid Ağa'nın halkın güvendiği bir isim olmasından dolayı mütesellimlikte devam edeceğini ilan eden bir ilan ile Mısır ordusu karargâhından bir emirname gönderildi (Mart 1832).
II. Mahmud, Büyük Britanya ve Fransa'dan yardım istedi. Ne var ki Fransa'nın Mehmet Ali Paşa'yı desteklemesi, İngiltere'nin de Osmanlı'nın iç işlerine karışmak istememesi üzerine beklediği yardımı alamadı ve Rusya'dan yardım istemek zorunda kaldı. Rusya ile Hünkar İskelesi Antlaşması-8 Temmuz 1833 yapıldı ve Rus donanması İstanbul'a demirledi.
Ana madde: Kütahya Antlaşması
Boğazların Rusya'nın eline geçmesinden endişe eden İngiltere ve Fransa'nın araya girmesiyle Kütahya Antlaşması (14 Mayıs 1833) imzalandı. Antlaşmaya göre Mısır, Suriye ve Girit valilikleri Kavalalı Mehmet Ali Paşa'ya, Cidde ve Adana valilikleri de oğlu İbrahim Paşa'ya verildi.
Antlaşmadan her iki taraf da hoşnut olmadı. II. Mahmut Mısır valisini ortadan kaldırmak ve kaybettiği toprakları geri almak istiyordu. Osmanlı ordusu ile Mısır ordusu Nizip'te karşılaştı. Osmanlı ordusu tekrar bozguna uğrayınca Rusya'nın soruna el atmasından ve Mehmet Ali Paşa'nın güçlenmesinden çekinen Avrupa Devletleri konuyu görüşmek için Londra'da konferans düzenledi.
1840 tarihli Londra Antlaşması'na göre Suriye, Girit ve Adana Osmanlı Devleti'ne geri verildi. Kavalalı Mehmet Ali Paşa ve soyundan gelenlere, Mısır valiliği üzerinde veraset hakkı tanındı. Kavalalı Mehmet Ali Paşa başta antlaşmayı kabul etmese de İngiltere ve Avusturya'nın Beyrut'a asker çıkarması ve İngiliz donanması'nın Lübnan kıyılarını topa tutması üzerine antlaşmayı kabul etmek zorunda kaldı. 1845'te İstanbul'a gelip padişaha bağlılığını bildirdi. 1849'da Kahire'de öldü.
İktisadî Faaliyetleri

Mehmed Ali, sistemli biçimde ülkesini modern bir ülke haline, yani diğer şeylerin yanı sıra endüstriyel bir ekonomi haline getirmeye çalışıyordu. Sadece 1821’den itibaren dünya pazarı için pamuk üretimini cesaretlendirmekle kalmayıp 1838’de, yaklaşık kırk bin işçinin çalıştığı endüstriye 12 milyon sterlin gibi azımsanmayacak bir miktarda sermaye de yatırdı. Pamuğun Avrupa pazarlarına devlet kontrolünde ihracını sağlayarak, gelirlerini artırmayı ve sanayileşmeyi finanse etmeyi başardı. Sanayileşme yolunda önemli adımlar atmış, dokuma, barut, silah ve gemi yapımı alanlarında devlet destekli fabrikalar kurarak ekonomik bağımsızlık sağlamayı amaçlamıştır.
Mehmed Ali Paşa, Osmanlı klasik toprak rejimini fiilen tasfiye ederek toprakları devletleştirmiş, köylülere belirli oranlarda kiralayarak üretimi kontrol altına alarak, üretimi artırmış ve devlet gelirlerini güvence altına almıştır. Yani, toprakta iltizam sistemini kaldırmıştır. 1819’da Mahmudiye Kanalı'nı kullanıma açarak İskenderiye ile Nil Nehri arasında ulaşımı kolaylaştırmıştır. Modern sulama tekniklerini kullanarak Mısır’ın tarımını geliştirmiştir. Bu kapsamda, pamuk, şeker kamışı, keten, pirinç, mısır gibi ürünlerin üretimleri artırıldı. 1838 tarihli İngiliz-Türk Baltalimanı Anlaşması, yabancı tüccarları bu ülkeye soktu ve böylelikle Mehmed Ali’nin dış ticaret üzerinde oluşturduğu tekelin temelleri oyuldu; ve 1839-41’de Mısır’ın Batıya yenilmesi, Mehmed Ali’yi ordusunu küçültmek zorunda bıraktı.
Bu reformları gerçekleştirebilmek için gereken finansal gücü ağır bir vergi politikasıyla sağladı. Köylüler ürettikleri ürünleri devlete satmak zorundaydı ve bu ürünler Avrupa’ya ihraç ediliyordu. Bu durum, köylüleri ekonomik olarak zayıf bir duruma düşürdü. Köylüler, zorunlu askerlik, ağır çalışma koşulları ve salgın hastalıklar yüzünden de çok zorlanıyordu.
Kavalalı Mehmet Ali Paşa, David Wilkie
Kırım Harbi Madalyası

| Kırım Harbi Madalyası |
| --- | --- |
Altın ve Gümüş Kırım Harbi Madalyası
   Osmanlı Padişahı tarafından verilir
 
Ülke:  Osmanlı İmparatorluğu
Tür: Savaş madalyası
Gerekçe: İngiliz, Fransız ve İtalyan askerlere
Savaş: Kırım Savaşı
Durum: Verilmemektedir
İstatistikler
İlk Verilişi: 1854
Son Verilişi: 1900
 
Kırım Madalyası, Kırım Savaşı nedeniyle bastırılan madalya. Abdülmecid döneminde (1839-1861) çıkarılan madalyanın ön yüzünde zeytin dallarından meydana gelen bir çelenk ortasında tuğra ve Kırım 1271 (1855/1856) arka yüzünde silah ve sancaklardan oluşan bir armanın altında La Crimea 1855 yazısı bulunur. 36.5 mm çapında, yaklaşık 24.25 gram ağırlığındaki madalyalar gümüştendi. Madalyanın çizimini, 1849'da Ayasofya tamiri, 1855'te İngilizce ve Fransızca olarak Kırım Madalyası, 1863'te Ziraat ve Sanat sergisi ve 1876'da Plevne ve Rus Savaşı madalyalarını da çizen ve Osmanlı Darphanesi için çalışan James Robertson'dı.
Victoria döneminde İngiltere'de (1837-1901) bastırılan gümüş madalyaların ön yüzünde ortada Kraliçe Victoria'nin betimi, çevresinde Victoria regina 1854 yazısı, arka yüzünde Romalı savaşçılar gibi giyinmiş bir asker ve ona çelenk takan zafer tanrıçası (Victoria) ve Crimea yazısı bulunur. 36 mm çapında, 31 gram ağırlığında olan bu madalyalar 1856'da Fransa tarafından da kabul edildi. Azov denilen türleri deniz kuvvetleri mensuplarına ayrılmıştı.
Baz puan

Baz puan; faiz oranlarındaki değişimi ifade eden bir ölçüm birimidir. Noktadan sonraki 4. haneye karşılık gelir (0.0001). Örneğin faiz oranının % 65.25'ten % 66.75'e yükselmesi durumunda 150 baz puanlık bir artış söz konusudur. Diğer bir deyişle baz puan % 0.01 puana karşılık gelmektedir.
Ayçiçeği

Başlığın diğer anlamları için Günebakan sayfasına bakınız.
Ayçiçeği
Ayçiçeği (Helianthus annuus), Günebakan, Gündoğdu veya Günçiçeği, papatyagiller (Asteraceae) familyasından çekirdekleri ve yağı için yetiştirilen sarı çiçekli bir tarım bitkisidir.
Anavatanı Kuzey Amerika'dır. 1500lü yıllarda Avrupa Kıtası'na götürülmüştür. İlk başlarda süs bitkisi olarak kullanılsa da 18.yüzyılda Rusya'da ayçiçek yağı üretimi yaygınlaştı.19.yüzyılda Rus göçmenlerin yanlarında tohum götürmesiyle birlikte Kuzey Amerika'da ayçiçek üretimi yaygınlaştı.
Ayçiçeği tarımı

Ayçiçeği dünyada ve Türkiye'de en önemli yağ bitkilerinden biridir. Marmara Bölgesi'nde daha çok yetiştirilir. Trakya Bölgesi'nde yoğunluk gösterir. Ayçiçeğinin üstündeki çekirdekler fabrikalarda işlenerek satılır.
Ayçiçeği dünyada ve Türkiye'de en önemli yağ bitkilerinden biri olup, Türkiye'de genelde yağlık olarak yetiştirilir. Yağlık olarak ekiminin % 70'inden fazlası Trakya ve Marmara bölgesindedir.
İklim ve toprak istekleri

Ayçiçeği, yetişme periyodu boyunca (100-150 gün) 2600-2850 °C civarında toplam sıcaklık ister. Derin ve kazık kök sistemine sahip olması nedeniyle, kuraklığa dayanımı fazladır. Her türlü toprakta yetişmesine rağmen, iyi drenajlı, nötr PH (6,5 - 7,5)'a sahip ve su tutması yüksek toprakları daha fazla sever. Taban suyu yüksek, asitli topraklardan hoşlanmaz. Tuzluluğa dayanması ortadır.
Ayçiçeğinin çimlenmesi için en az toprak sıcaklığı 8-10 °C olmalıdır. Bu nedenle genelde Nisan ayı başı-Mayıs ortası arasında ekimi yapılır. Erken ekim, verimi önemli ölçüde arttırır. Ayçiçeği soğuğa dayanıklı olup, genelde ilk donlardan 4-6 yapraklı devreye kadar zarar görmez. Ancak ısının -4 °C nin altına düşmesiyle oluşan dondan oldukça fazla etkilenir.
Gübreleme

Optimum verim için bölge koşullarında yapılan araştırmalarda 7–8 kg. saf azot (N) ve aynı miktarda fosfor yeterli olur. Ancak sulu koşullarda bu miktarları artırmak gerekir. Toprak analizi yapılıp tarlanın besin maddesi içeriği belirtildikten sonra gübre uygulamak son derece önemlidir. Eğer toprakta yeterli miktarda fosfor varsa 7–8 kg. saf azotu içeren 15–16 kg. üre (% 46 N) veya 25–30 kg. Amonyum nitrat (%26 N) gübresi serpilerek karıştırılır ve ardından ekim yapılır. Eğer toprakta genelde potasyumca zengin olması nedeniyle, bu besin maddesine içeren gübre tavsiye edilmez. Ancak toprak tahlil sonucu bu besin maddesinin eksikliği belirtiliyorsa, topraktaki mevcut duruma da bağlı olarak, yeterli miktarda 15-15-15 gübresi uygulamak gerekir. Çünkü kompoze gübrelerin üzerindeki üç rakam sırasıyla N-P-K yani Azot - Fosfor - Potasyum besin madde oranına göre ucuz olan gübre tercih edilmelidir.