stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kar
Kar tanelerinin kristalizasyonu

Ana madde: Kar tanesi
Genellikle çapları 2-4 mm, ağırlıkları ise yaklaşık 0,005 gram'dır. Kar tanesi, oluşmaya başladığı zamanki sıcaklığa ve neme göre şekil alır. Nadiren yaklaşık -2 °C derecede kar taneleri simetrik üçgen şeklinde oluşur. Kar tanelerinin çoğu çıplak gözle düzensiz görünür, ama resimlerde şekillerin çekiciliği nedeniyle mükemmele yakın görülebilir. İnce ve düz şekilli kristaller hava 0 °C ila -3 °C arasında oluşur. -3 °C ila -8 °C arasında kristaller iğne, içi boş sütunlar veya prizmalar (uzun ince kalem şekli) şeklinde oluşur. -8 °C. ila -22 °C arasında tabak şekline döner ve bazen dallı ve dendritik özellikler taşır. Sıvı ile buz arasındaki buhar basıncının maksimum farkı yaklaşık -15 °C derecede görülür ve bu ısıda kristaller sıvı damlacıklarını tüketerek hızla büyürler. -22 °C derece altında kristaller sütun şekline girer ancak çok daha karmaşık büyüme modellerine de sahiptir. Sütunlar, düzlemler, yan-düzlemler, kurşun-rozetler gibi şekiller oluşur. Eğer bir kristal yaklaşık −5 °C derecede sütun şeklinde bir büyüme eğiliminde ise, bu sütunlar daha sıcak bir havaya rastladığında sütunun sonunda bir tabak-plaka veya dendritik şekiller oluşur ve bu kristallere "şapkalı sütun" denir.
Dünyada kar yağışı

Dünyada kutup bölgeleri ve ılıman iklimin iç kısımları kar yağışının yoğun olduğu bölgelerdir. Kar yağış sınırı, kuzey yarımkürede 30° enlemini, Güney yarımkürede 25-30° enlemleri aralığını takip eder. Dağlık alanlarda yükselti nedeniyle kar yağışı artar. Kar yağış sınırının en yüksek olduğu alan subtropikal çöl alanlarıdır.
Kar yağış çeşitleri

Kar tanelerinin şekli ve niteliğine göre değişik isimlendirmeler yapılır:
Lapa lapa: Durgun havada, çok soğuk olmayan ortamda birleşen kar tanelerinin çapı 1 cm'ye yaklaşır. İri taneler halinde gerçekleşen yağışa kuşbaşı kar veya lapa lapa adı verilir.
Sulusepken: Atmosferin üst kısımlarında fazla soğuk olmayan havada oluşan kar taneleri, yere yakın alanlarda artan sıcaklıktan dolayı erirler. Erime ile yağmur veya karla karışık yağmur oluşur. Bu yağışa sulu kar veya sulu sepken adı da verilir.
Graupel (Bulgur): Normal kar tanelerinden daha küçük, yuvarlak, sert taneciklerdir. Çevresi ince bir buz tabakası ile kaplı olan taneler yere hızlı düşer ve zıplar.
Kuru kar: Aşırı soğuk ve nem oranının düşük olduğu havalarda, çapı 1 mm'den küçük kar kristalleri oluşur. Yerde ince bir kar tabakası oluşturan kar hemen erimediğinden çevreyi ıslatmaz.
Tipi: Kar yağışının, 56 km/s'tan hızlı rüzgarlarla birlikte oluştuğu durumdur. Görüş mesafesi düşer, yürüyüş güçleşir.
Dünyada kar yağışı miktarları. Deniz seviyesinin üzerinde referansta kar (metre):  yıllık 500'ün altında.
  yıllık 500'ün altında ancak tüm bölgesinde değil.
  yılda bir 500’ün üzerinde, ara sıra altında.
  yıllık 500'ün üzerinde.
  yıllık 2'nin üzerinde.
  Herhangi bir yükseklik yok.
Mabinogion

Mabinogion, ilk dönem mensur Gal öyküleridir.
Memetik

Richard Dawkins, 34. Amerikan Ateistler Konferansı'nda Minneapolis'ta (Mart 2008) Konferans sırasında, Dawkins'ın "Tanrı İnançı" üzerine yaptığı konuşması ve kitap imzalama etkinliği büyük ilgi gördü
Memetik, Darwinci evrim ile bir analojiye dayanan bilgi ve kültür çalışmasıdır. Destekçiler memetiği, kültürel bilgi aktarımının evrimsel modellerine bir yaklaşım olarak tanımlarlar. Memetik, bir fikrin nasıl başarılı bir şekilde yayılabileceğini açıklar, ancak mutlaka bu fikrin gerçek olması gerekmez. Eleştirmenler teorinin "denenmemiş, desteklenmemiş veya yanlış" olduğunu ileri sürerler. Pek çok bilim insanı memetiği sözde bilim olarak nitelendirmiş, memetiğin bir araştırma programı olarak kabul görmesine engel teşkil etmişlerdir.
Mem terimi , Richard Dawkins'in 1976 tarihli Gen Bencildir kitabında ortaya atıldı, lakin Dawkins sonradan kendisini ortaya çıkan çalışma alanından uzaklaştırdı. Bir gene benzer şekilde mem, bir ya da daha fazla bireyin zihninde "barındırılan" ve bir kişinin zihninden başka birinin zihnine bir anlamda atlama yoluyla kendi içinde kendini yeniden üretebilen bir "kültür birimi" (bir fikir, inanç, davranış biçimi vb.) olarak düşünülmüştür. Bu nedenle, bir bireyin bir inancı benimsetmesi için diğerini etkilemesi olarak kabul edilecek olan şey, kendisini yeni bir konakta yeniden üreten bir fikir-çoğaltıcı olarak görülür. Genetikte olduğu gibi, özellikle Dawkinsçi yorum dahilinde, bir memin başarısı ev sahibinin etkinliğine yaptığı katkıya bağlı olabilir.
Tarih > İçselciler ve dışsalcılar

Memetik hareketi neredeyse anında ikiye bölündü. İlk grup, Dawkins'in "bir kültürel aktarım birimi olarak mem" tanımına bağlı kalmak isteyenlerdi. Leveious Rolando ve Larry Lottman ile birlikte memetik mühendisliği terimini araştırma ve ortak paydaya çevirmeye yardımcı olan başka bir memetikçi Gibron Burchett, bir memin daha isabetli şekilde beyinde bulunan "kopyalanabilen bir kültürel bilgi birimi" olarak tanımlanabileceğini belirtti. Bu düşünce, Dawkins'in Genişletilmiş Fenotip  adlı kitabındaki memin ikinci tanımıyla daha uyumludur. İkinci grup, memleri gözlemlenebilir kültürel yapılar ve davranışlar olarak yeniden tanımlamak istemektedir. Ancak, bu iki tarafın aksine, Blackmore ne "dış mem" ne de "iç mem" kavramını reddetmez.
Bu iki ekol “içselciler” ve “dışsalcılar” olarak tanındı. Önde gelen içselciler arasında hem Lynch hem de Brodie vardı; En etkili dışsalcılar arasında Liverpool John Moores Üniversitesi'nden bir genetikçi olan Derek Gatherer ve kültürel evrim ve müzik üzerine bir yazar olan William Benzon vardı. Dışsalcılığın ana mantığı, içsel beyin varlıklarının gözlemlenebilir olmaması ve memetiğin bir bilim olarak, özellikle de kantitatif bir bilim olarak, vurgusunu kültürün doğrudan ölçülebilir yönlerine taşımadıkça ilerleyemeyecek olmasıydı. İçselciler çeşitli argümanlarla karşı çıktılar: beyin durumlarının eninde sonunda ileri teknoloji ile doğrudan gözlemlenebilir olacağı, çoğu kültürel antropologun kültürün yapay eserler değil inançlarla ilgili olduğu konusunda hemfikir olmaları ve yapay nesnelerin zihinsel varlıklar (veya DNA) ile aynı anlamda kopyalayıcı unsur olamayacağı konusunda hemfikir olmaları. Tartışma o kadar hararetli hale geldi ki, 15. Uluslararası Sibernetik Konferansı'nın bir parçası olarak düzenlenen 1998 Memetik Sempozyumu, tanımsal tartışmalara son verilmesi çağrısında bulunan bir önergeyi kabul etti. McNamara 2011'de, nörogörüntüleme araçlarını kullanarak işlevsel bağlantı profili oluşturmanın  içsel "i-memler"in ("internal" meme) işleyişinin gözlemlenmesini mümkün kıldığını dışsal "e-memler"e ("external" meme) yanıt olarak gösterdi.
İçselci ekolün gelişmiş bir ifadesi, Cambridge Üniversitesi'nden bir antropolog olan Robert Aunger tarafından 2002'de Elektrik Mem'in yayınlanmasıyla geldi. Aunger ayrıca 1999'da Cambridge'de önde gelen sosyologların ve antropologların o tarihe kadar memetikte kaydedilen ilerlemeye ilişkin değerlendirmelerini sunabildikleri bir konferans düzenledi. Bu, 2001'de Aunger tarafından ve Dennett tarafından bir önsöz ile düzenlenen The Kültürü Darvinleştirme: Memetiğin Bilim Olarak Konumu'nun yayınlanmasıyla sonuçlandı
Tarih > Gerileyiş

2005 yılında, Memetik Dergisi yayınını durdurdu ve memetiğin geleceği hakkında bir dizi makale yayımladı. Web sitesi, "birkaç yıl boyunca hiçbir şey olmadı, yeniden lansman yapılmasına rağmen... " diye yazdı. Susan Blackmore, serbest çalışan bir bilim yazarı olmak için Batı İngiltere Üniversitesi'nden ayrıldı ve şimdi daha çok bilinç ve bilişsel bilim alanına odaklanmaktadır. Derek Gatherer ilaç endüstrisinde bilgisayar programcısı olarak çalışmaya başladı, ancak hâlâ memetikle ilgili konularda yayınlar yapmaktadır. Richard Brodie şimdi dünya profesyonel poker sıralamasında tırmanıyor. Aaron Lynch, memetik topluluğunu ve "meme" ve "memetik" terimlerini (kitabındaki fikirleri reddetmeksizin) reddetti ve "düşünce bulaşıcılığı" tanımlamasını benimsedi, 2005 yılında öldü.
Susan Blackmore (2002), memin tanımını şu şekilde yeniden ifade etti: alışkanlıklar, beceriler, şarkılar, hikâyeler veya herhangi bir bilgi türü olsun, bir kişiden diğerine kopyalanan her türlü bilgi. Ayrıca memlerin de genler gibi Dawkins'in tanımladığı anlamda çoğaltıcılar olduğunu, yani kopyalanan bilgiler olduğunu söyledi.  Memler taklit, öğretme ve diğer yöntemlerle kopyalanır. Kopyalar mükemmel değildir: memler çeşitlenerek kopyalanır; dahası, hafızalarımızdaki yer ve tekrar kopyalanma şansı için yarışır. Sadece bazı varyantlar hayatta kalabilir. Bu üç unsurun (kopyalar; varyasyon; hayatta kalma rekabeti) kombinasyonu, tam olarak Darwinci evrimin koşulunu oluşturur ve böylece memler (ve dolayısıyla insan kültürleri) evrilir. Birlikte kopyalanan ve aktarılan büyük mem gruplarına eş-uyarlanmış mem kompleksleri veya mempleksler denir. Blackmore'un tanımına göre, bir memin kopyalanmasının yolu taklitten geçer. Bu, genel olarak bir modeli taklit etmek veya modeli seçici olarak taklit etmek için beyinkapasitesine ihtiyaç duyar. Sosyal öğrenme süreci kişiden kişiye farklılık gösterdiği için taklit sürecinde tamamen taklit edilebildiği söylenemez. Bir fikrin aynılığı, onu destekleyen farklı memlerle ifade edilebilir. Yani memetik evrimdeki mutasyon oranı son derece yüksektir ve taklit sürecinin her tekrarında bile mutasyonlar mümkündür. Bu durum karmaşık mikro etkileşimler ağından oluşan bir sosyal sistemin var olduğunu, ancak makro düzeyde kültür yaratmak için bir düzenin ortaya çıktığını gördüğümüzde çok ilginç hale geliyor.[kaynak belirtilmeli]
2020 itibarıyla, kültürel evrim araştırmacıları memetiği, ikili kalıtım teorisinin yerini aldığı başarısız bir paradigma olarak görmeye başladılar.
Yeni gelişmeler > Alternatif tanımlar

Dawkins, Bir Şeytanın Papazı'nda mem tanımını, aslında iki farklı memetik süreç türü (tartışmalı ve bilgilendirici) olduğunu söyleyerek genişletti. Birinci tip, yüksek varyansa sahip bir tür kültürel fikir, eylem veya ifade: örneğin, Wittgenstein'ın bazı huylarını miras almış bir öğrencisi. İkinci tip, mutasyona karşı oldukça dirençli, kendi kendini düzelten bir mem. Buna bir örnek olarak, ilköğretim öğrencilerine öğretilen origami kalıplarını verir – mem ya talimatların tam sırası ile aktarılır ya da (unutkan bir çocuk durumunda) sona erer. Kendi kendini düzelten mem, evrimleşmeme ve nadir bir durumda da derin mutasyonlar yaşama eğilimindedir.
Hokky Situngkir tarafından verilen başka bir tanım, memi kültürel bir kompleks sistem içinde kültürel bir birim olarak görerek mem, mempleksler ve deme için daha katı bir biçimcilik sunmaya çalıştı. Genlerde ve memlerde görülen farklı evrim modellerini açıklamak için bazı modifikasyonlarla Darwinci genetik algoritmaya dayandmaktadır. Kültürü karmaşık bir uyarlanabilir sistem olarak görmenin yolu olarak memetik yönteminde, memtiği kültürel evrimin alternatif bir metodolojisi olarak görmenin bir yolunu sundu.
DiCarlo, (2010) biyolojik denge ile kültürel olarak uyumlu bir durumu tanımlayan 'memetik denge' fikrini içerecek şekilde mem tanımını daha da geliştirdi. DiCarlo, "Üst Paleolitik Dönemde Problem Çözme ve Nörotransmisyon, Çağdaş Dünya Dinlerinde Memetik Dengenin Ortaya Çıkışına ve Sürdürülmesine Nasıl Yol Açtı" başlıklı makalesinde insan bilinci evrildikçe ve geliştikçe, atalarımızın da çevreyi düşünme ve çözme girişiminde bulunma kapasitelerinin de arttığını savundu. sorunları kavramsal olarak daha karmaşık yollarla Tatmin edici bir çözüm bulunduğunda, çevresel istikrar veya memetik denge hissi elde edilir. Yavaş yavaş ortaya çıkan bilinçli farkındalık ve biyolojik dengeyi koruma arzusuyla birleşen temsilleri formüle etmek için karmaşık diller arasındaki ilişki, Üst Paleolitik'te üç çok önemli yönü anlamak açısından dengenin kavramsal boşlukları doldurması gerekliliğini yarattı: nedensellik, ahlak ve ölümlülük. Hayatta kalma ve üreme durağanlığını sürdürme ile ilgili fenomenleri açıklama arzusu, atalarımızın zihninde normatif bir duruş yarattı - Hayatta Kalma/Üreme Değeri (veya SR Değeri).
Yeni gelişmeler > memetik analiz

Nörogörüntüleme araçları kullanılarak memlerin niceliksel analizinin yapılabileceği ve bu tür çalışmaların daha önce yapılmış olduğu önerisi McNamara (2011) tarafından verilmiştir. Bu yazar, gelecekte memetiği araştırmak için önemli bir araç olarak hiper taramayı (iki ayrı MRI makinesinde iki iletişim halindeki bireyin eşzamanlı taraması) önermektedir.
Velikovsky (2013), Richard Dawkins, Mihaly Csikszentmihalyi, EO Wilson, Frederick Turner (şair) ve Arthur Koestler'in memler üzerine temel teorilerini sentezleyerek memin yapısı olarak "holonu" önerdi.
Journal of Memetics'te (2005'ten beri baskısı tükenmiş) tanımlandığı şekliyle memetik savunucuları, 'memetik'in evrimsel kavramlar çerçevesini kullanarak önemli ve umut verici bir kültür analizi olma potansiyeline sahip olduğuna inanmaktadır.
Keith Henson, Memetics and the Modular- Mind'de (Analog Ağustos 1987) memetiğin, bir memin konağının psikolojik özelliklerini anlamak için evrimsel psikolojiyi  içermesi gerektiğini öne sürdü.
Terminoloji

Mem kompleksi – (mem kompleksinin kısaltması), karşılıklı olarak destekleyici veya simbiyotik bir ilişkiye dönüşen memlerin bir koleksiyonu veya gruplandırılmasıdır. Basitçe söylemek gerekirse, bir mem kompleksi, birbirini güçlendiren bir dizi fikirdir. Meme kompleksleri, biyolojik organizmaların genetik kodlarını oluşturan bireysel genlerin simbiyotik koleksiyonuna kabaca benzer. Mem komplesksine örnek olarak bir din verilebilir.
Mem havuzu – iç içe geçmiş memlerin bir popülasyonu.
Memetik mühendisliği – Mühendislik ilkelerini kullanarak kasıtlı olarak memler yaratma süreci.
Memetik algoritmalar – optimizasyon problemlerini çözmek için kültürel evrimi taklit etmeye çalışan bir evrimsel hesaplama yaklaşımı.
Memotype – bir memin gerçek bilgi içeriğidir.
Memeoid – kendi hayatta kalmaları önemsiz hale gelecek ölçüde bir mem tarafından ele geçirilen insanlar için bir neolojizm. Örnekler arasında kamikazeler, intihar bombacıları ve toplu intihar eden tarikat üyeleri sayılabilir. Terim görünüşe göre H. Keith Henson tarafından "Memes, L5 and the Religion of the Space Colonies", L5 News, Eylül 1985 (s. 5–8) yayımında tanıtıldı ve Richard Dawkins'in Gen Bencildir'in ikinci nüshasında referans edildi (s. 330). Ancak katı anlamda tüm insanlar esasen memoiddir, çünkü biri dili kullanıyorsa veya memler taşıyıcıyı kullanıyorsa hiçbir ayrım yapılamaz. Elektronik Devrim'de William S. Burroughs şöyle yazıyor: "kelime bir virüs olarak tanınmadı çünkü ev sahibi ile istikrarlı bir ortak yaşam durumuna ulaştı."
Memetik denge - türlerin biyolojik dengesinin kültürel eşdeğeri. İnsanların kültürel eserler ve fikirler açısından kişisel değer açısından çabaladıkları şeydir. Terim Christopher diCarlo tarafından icat edildi.
Metamemetik düşünme - Diego Fontanive tarafından icat edildi, bireylerin mantıksız memleri kabul etmelerini sağlayan düşünme becerisi ve bilişsel eğitimdir.
Eumemics - mem havuzunun kalitesini kasıtlı olarak iyileştirme inancı ve uygulaması.
Memosit - bir memi veya mem kompleksini, taşıyıcılarını öldürerek veya sansür uygulayarak nüfustan yok etmeye yönelik kasıtlı eylem.
Renanya

Renanya arması
Renanya (Almanca: Rheinland), Almanya'nın batı kısmındaki Ren nehrinin batı tarafında kalan coğrafî bölge.
Tarihsel olarak, Orta Avrupa'daki Ren nehrine kıyısı olan toprakları tanımlar. Bu bölge, Ripuaryan ve Salyan Franklar yerleşmiştir. Yüksek Orta Çağ'da birçok hanedan, Loren derebeyliğinin olduğu nehir boyunca ortak bir siyasî veya kültürel bir kimlik oluşturamadan ortaya çıkmıştır.
Modern sınırlar üzerinde Ren ili
"Renanya" tâbir, Kutsal Roma İmparatorluğunun topraklarının 16. ve 18. yüzyıllar arasında çevre bölümlerine ayrılmasına kadar uzanır. Bu 10 bölümün üçünde Ren ismine atıf vardı; Yukarı Ren Bölgesi, Ren Seçim Bölgesi, Aşağı Ren-Vestfalya Bölgesi. Birinci Koalisyon Savaşı'ndan sonra Cisrenan Cumhuriyeti (1797-1802) kuruldu. Terim Ren nehrinin Fransa tarafından ilhak edilen batı tarafı için kullanılmıştı. Frank Krallığının çöküşünden sonra Jülich-Cleves-Berg ve Aşağı Ren Prusya Krallığı tarafından ilhak edildi. 1822'de Prusya yönetimi bölgeyi Ren İli (Renanya Prusyası) olarak alandırdı. Bu adlandırma geneleği bugünkü Almanya’nın Renanya-Palatina ve Kuzey Ren-Vestfalya eyaletlerinde devam etmektedir. Ayrıca günümüzde Saarland eyaleti de Renanya bölgesinin bir parçasıdır.
I. Dünya Savaşı sonunda Renanya'nın batısı İtilaf devletlerince işgal edilmiş ve 1919 Versay ve 1925 Locarno Antlaşmaları uyarınca askerden arındırılmıştır. 1936'da, II. Dünya Savaşı’ndan 3 yıl önce Nazi Almanyası bölgeyi yeniden askerileştirdi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4049788-4  LCCN: sh85113662  NARA: 10044797  NDL: 00629395  NKC: ge684711  NLI: 987007536343205171  VIAF: 312807949
İlaç metabolizması

İlaç metabolizması, ilaçların canlı organizmalar tarafından, genellikle özel enzimatik sistemler aracılığıyla metabolik olarak parçalanmasıdır. Daha genel olarak, ksenobiyotik metabolizması (Yunanca xenos "yabancı" ve biotic "canlılarla ilgili"), herhangi bir ilaç veya zehir gibi bir organizmanın normal biyokimyasına yabancı bileşikler olan ksenobiyotiklerin kimyasal yapısını değiştiren metabolik yollar kümesidir. Bu yollar, tüm büyük organizma gruplarında bulunan bir biyotransformasyon şeklidir ve antik kökenli olduğu düşünülmektedir. Bu reaksiyonlar genellikle zehirli bileşiklerin detoksifikasyonunu sağlar (bazı durumlarda ksenobiyotik metabolizmasındaki ara ürünler toksik etkilere neden olabilir). İlaç metabolizmasının incelenmesine farmakokinetik denir.
Farmasötik ilaçların metabolizması, farmakoloji ve tıbbın önemli bir yönüdür. Örneğin, metabolizma hızı bir ilacın farmakolojik etkisinin süresini ve yoğunluğunu belirler. İlaç metabolizması ayrıca bulaşıcı hastalıklarda ve kanser kemoterapisinde çoklu ilaç direncini etkiler ve bazı ilaçların ksenobiyotik metabolizmasında yer alan enzimlerin substratları veya inhibitörleri olarak etkileri, tehlikeli ilaç etkileşimlerinin yaygın bir nedenidir. Bu yollar çevre biliminde de önemlidir; mikroorganizmaların ksenobiyotik metabolizması, bir kirleticinin biyoremediasyon sırasında parçalanıp parçalanmayacağını veya çevrede kalıcı olup olmayacağını belirler. Ksenobiyotik metabolizma enzimleri, özellikle de glutatyon S-transferazlar, pestisitlere ve herbisitlere karşı direnç üretebildikleri için tarımda da önemlidir.
İlaç metabolizması üç faza ayrılır. Faz I'de sitokrom P450 oksidazlar gibi enzimler ksenobiyotiklere reaktif veya polar gruplar ekler. Bu modifiye bileşikler daha sonra faz II reaksiyonlarında polar bileşiklere konjuge edilir. Bu reaksiyonlar glutatyon S-transferazlar gibi transferaz enzimleri tarafından katalize edilir. Son olarak, faz III'te, konjuge ksenobiyotikler efluks taşıyıcıları tarafından tanınmadan ve hücrelerden dışarı pompalanmadan önce daha fazla işlenebilir. İlaç metabolizması genellikle lipofilik bileşikleri daha kolay atılabilen hidrofilik ürünlere dönüştürür.[kaynak belirtilmeli]
Geçirgenlik bariyerleri ve detoksifikasyon

Bir organizmanın maruz kaldığı kesin bileşikler büyük ölçüde öngörülemez ve zaman içinde büyük farklılıklar gösterebilir; bunlar ksenobiyotik toksik stresin başlıca özellikleridir. Ksenobiyotik detoksifikasyon sistemlerinin karşılaştığı en büyük zorluk, normal metabolizmada yer alan karmaşık kimyasal karışımından neredeyse sınırsız sayıda ksenobiyotik bileşiği çıkarabilmeleri gerektiğidir. Bu sorunu ele almak için geliştirilen çözüm, fiziksel engeller ve düşük özgüllüklü enzimatik sistemlerin zarif bir kombinasyonudur.
Tüm organizmalar iç ortamlarına erişimi kontrol etmek için hücre zarlarını hidrofobik geçirgenlik bariyerleri olarak kullanır. Polar bileşikler bu hücre zarları boyunca yayılamaz ve yararlı moleküllerin alımına, hücre dışı karışımdan substratları özel olarak seçen taşıma proteinleri aracılık eder. Bu seçici alım, çoğu hidrofilik molekülün herhangi bir spesifik taşıyıcı tarafından tanınmadığı için hücrelere giremeyeceği anlamına gelir. Buna karşılık, hidrofobik bileşiklerin bu bariyerler boyunca difüzyonu kontrol edilemez ve bu nedenle organizmalar membran bariyerlerini kullanarak lipitte çözünen ksenobiyotikleri dışlayamaz.
Bununla birlikte, bir geçirgenlik bariyerinin varlığı, organizmaların membran geçirgen ksenobiyotiklerde ortak olan hidrofobiklikten yararlanan detoksifikasyon sistemleri geliştirebildikleri anlamına gelir. Dolayısıyla bu sistemler, polar olmayan hemen her bileşiği metabolize edecek kadar geniş substrat spesifikliklerine sahip olarak spesifiklik sorununu çözmektedir. Faydalı metabolitler polar olduklarından ve genel olarak bir veya daha fazla yüklü grup içerdiklerinden hariç tutulurlar.
Normal metabolizmanın reaktif yan ürünlerinin detoksifikasyonu yukarıda özetlenen sistemler tarafından gerçekleştirilemez, çünkü bu türler normal hücresel bileşenlerden türetilir ve genellikle polar özelliklerini paylaşırlar. Bununla birlikte, bu bileşikler sayıca az olduğundan, spesifik enzimler bunları tanıyabilir ve uzaklaştırabilir. Bu spesifik detoksifikasyon sistemlerine örnek olarak reaktif aldehit metilglioksal'ı ortadan kaldıran glioksalaz sistemi ve reaktif oksijen türlerini ortadan kaldıran çeşitli antioksidan sistemler verilebilir.
Detoksifikasyon aşamaları

Ksenobiyotiklerin metabolizması genellikle üç aşamaya ayrılır: modifikasyon, konjugasyon ve atılım. Bu reaksiyonlar, ksenobiyotikleri detoksifiye etmek ve hücrelerden uzaklaştırmak için birlikte hareket eder.
Detoksifikasyon aşamaları > Faz I - modifikasyon

Faz I'de, çeşitli enzimler substratlarına reaktif ve polar gruplar eklemek için hareket eder. En yaygın modifikasyonlardan biri sitokrom P450'ye bağlı karışık fonksiyonlu oksidaz sistemi tarafından katalize edilen hidroksilasyondur. Bu enzim kompleksleri, aktive olmamış hidrokarbonlara bir oksijen atomu eklemek için hareket eder, bu da hidroksil gruplarının eklenmesine veya substratların N-, O- ve S-dealkilasyonuna neden olabilir. P450 oksidazların reaksiyon mekanizması, aşağıdaki şemaya göre sitokroma bağlı oksijenin indirgenmesi ve oldukça reaktif bir oksiferril türünün üretilmesi yoluyla ilerler:
Faz I reaksiyonları (sentetik olmayan reaksiyonlar olarak da adlandırılır) oksidasyon, redüksiyon, hidroliz, siklizasyon, desiklizasyon ve oksijen eklenmesi veya hidrojen çıkarılması yoluyla meydana gelebilir ve genellikle karaciğerde karışık fonksiyonlu oksidazlar tarafından gerçekleştirilir. Bu oksidatif reaksiyonlar tipik olarak bir sitokrom P450 monooksijenaz (genellikle CYP olarak kısaltılır), NADPH ve oksijen içerir. Metabolizmaları için bu yöntemi kullanan farmasötik ilaç sınıfları arasında fenotiyazinler, parasetamol ve steroidler bulunur. Faz I reaksiyonlarının metabolitleri yeterince polar ise, bu noktada kolayca atılabilirler. Bununla birlikte, birçok faz I ürünü hızlı bir şekilde elimine edilmez ve endojen bir substratın yeni dahil edilen fonksiyonel grupla birleşerek oldukça polar bir konjugat oluşturduğu müteakip bir reaksiyona girer.
Yaygın bir Faz I oksidasyonu, bir C-H bağının bir C-OH'ye dönüştürülmesini içerir. Bu reaksiyon bazen farmakolojik olarak inaktif bir bileşiği (bir ön ilaç) farmakolojik olarak aktif bir bileşiğe dönüştürür. Aynı şekilde, Faz I toksik olmayan bir molekülü zehirli bir moleküle dönüştürebilir (toksikasyon). Midedeki basit hidroliz normalde zararsız bir reaksiyondur, ancak istisnalar da vardır. Örneğin, faz I metabolizması asetonitrili HOCH2CN'ye dönüştürür, bu da hızla formaldehit ve hidrojen siyanüre ayrışır.
İlaç adaylarının Faz I metabolizması, enzim olmayan katalizörler kullanılarak laboratuvarda simüle edilebilir. Bu biyomimetik reaksiyon örneği, genellikle Faz I metabolitlerini içeren ürünler verme eğilimindedir. Örnek olarak, farmasötik trimebutinin ana metaboliti olan desmetiltrimebutin (nor-trimebutin), piyasada bulunan ilacın in vitro oksidasyonu ile verimli bir şekilde üretilebilir. Bir N-metil grubunun hidroksilasyonu bir formaldehit molekülünün dışarı atılmasına yol açarken, O-metil gruplarının oksidasyonu daha az ölçüde gerçekleşir.
Detoksifikasyon aşamaları > Faz I - modifikasyon > Oksidasyon

Sitokrom P450 monooksijenaz sistemi
Flavin içeren monooksijenaz sistemi
Alkol dehidrojenaz ve aldehit dehidrojenaz
Monoamin oksidaz
Peroksidazlar tarafından ko-oksidasyon