stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rıfat Esad

| Rıfat Esed رفعت الأسد |
| --- | --- |

Rıfat Esed, 1980'ler
Suriye cumhurbaşkanı yardımcısı
Görev süresi 11 Mart 1984 - 8 Şubat 1998
Başkan: Hafız Esad
Suriye Bölge Şubesi Bölge Komutanlığı Üyesi
Görev süresi 15 Nisan 1975 - 8 Şubat 1998
Kişisel bilgiler
Doğum: 22 Ağustos 1937 (87 yaşında) Kardaha, Alevi Devleti, Fransız Suriye ve Lübnan Mandası
Partisi: Baas Partisi
Evlilik(ler): Amira el-Esed Sana Mahluf Reca Bekret Lina el-Hayer
İlişkiler: Cemil Esed (kardeşi)  Hafız Esad (kardeşi)  Beşar Esad (yeğeni)
Çocuk(lar): Sivar el-Esed Ribal el-Esed
Ebeveyn(ler): Ali Süleyman Esad (babası)
Bitirdiği okul: Şam Üniversitesi (BA), SSCB Bilimler Akademisi (PhD)
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Birleşik Arap Cumhuriyeti (1958–1961)  Suriye Arap Cumhuriyeti (1961–1984)
Branşı:  Suriye Kara Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1958-1984
Rütbesi:  Tümgeneral
Komutası: Savunma Tugayları
Çatışma/savaşları:  Altı Gün Savaşı  Düzeltici Hareket  Yom Kippur Savaşı  Suriye'deki İslamcı ayaklanma 1982 Hama Katliamı 
Rıfat Ali el-Esed (Arapça: رِفْعَتُ عَلِيِّ ٱلْأَسَدِ; d. 22 Ağustos 1937), Hama Kasabı olarak bilinen Suriyeli eski bir subay ve siyasetçidir. Suriye'nin merhum Devlet Başkanı Hafız Esed ve Cemil Esed'in küçük kardeşi ve eski Devlet Başkanı Beşar Esed'in amcasıdır. Kardeşi tarafından emredilen 1982 Hama katliamının kara operasyonlarının komutanıydı.
1984'te Hafız Esed'e karşı başarısız bir darbe girişimi başlattıktan sonra 36 yıl boyunca Avrupa'da sürgünde yaşayan Rıfat, Fransa'da Suriye devletinden milyonlarca avro almaktan suçlu bulunduktan sonra Ekim 2021'de Suriye'ye döndü. Eylül 2022'de Fransız Yargıtayı kararı onayladı.
Ağustos 2023'te İsviçre Federal Ceza Mahkemesi'nin 1982 Hama katliamının kara operasyonlarını denetlemedeki rolü nedeniyle yargılanmak üzere iadesini talep etmesi üzerine Rıfat hakkında uluslararası tutuklama emri çıkardı. Tutuklama emri, 2013 yılında “TRIAL International” adlı insan hakları örgütü tarafından İsviçre Başsavcılığına yapılan savaş suçları şikayetiyle ilgili yargılamanın bir parçası olarak çıkarıldı. Mart 2024'te İsviçre Başsavcılığı Rıfat'ı Şubat 1982 Hama katliamında işlenen çok sayıda suçla itham etti.
Erken yaşamı ve eğitimi

Rıfat Esed, 22 Ağustos 1937'de Suriye'nin batısındaki Lazkiye yakınlarındaki Kardaha köyünde Alevi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Şam Üniversitesi'nde Siyaset Bilimi ve Ekonomi okudu ve daha sonra Sovyet Bilimler Akademisi'nden Siyaset alanında fahri doktora unvanı aldı.
Erken kariyeri

Rıfat, 1958 yılında Suriye Arap Ordusu'na üsteğmen olarak katıldı ve çeşitli Sovyet askeri akademilerinde (özellikle Yekaterinburg Topçu Okulu'nda) eğitim gördükten sonra hızla terfi etti. 1965 yılında Baas'ın askeri kanadına bağlı özel bir güvenlik gücünün komutanı oldu ve kısa süre sonra Hafız Esed'in 1970 yılında Salah Cedid'i devirip iktidarı ele geçirmesine destek verdi. 1971'de kendi paramiliter grubu Savunma Tugayları'nı kurmasına izin verildi ve bu grup kısa süre içinde Sovyetler Birliği tarafından eğitilen ve silahlandırılan güçlü ve düzenli bir askerî güce dönüştü. Nitelikli bir paraşütçüydü.
Hafız'ın yönetimi altında

Rıfat, 1970 yılında kardeşinin Düzeltici Hareket olarak adlandırılan yürütme gücünü ele geçirmesinde kilit bir rol oynadı ve 1970'lerde ve 1980'lerin başında elit iç güvenlik güçlerini ve Savunma Tugaylarını yönetti. Askeri duruşuna ek olarak Rıfat, Baas Partisi'nin kısıtlamaları dışında Suriyeli yüksek lisans mezunları için kamu meseleleri üzerine tartışma forumları sağlayan “Yüksek Mezunlar Birliği ”ni kurdu. Suriye genelinde on beşten fazla şubesi olan bu kültürel proje on binlerce üyeyi bir araya getirdi. 1970'ler boyunca önemli bir rol oynadı ve 1984'e kadar pek çok kişi onu ağabeyinin muhtemel halefi olarak gördü. Hafız Esed Mart 1984'te onu ikinci başkan yardımcısı olarak atadı. 1976 yılında, yakın ve kişisel bağları olduğu için Tony Frangiyeh'in davetlisi olarak Lübnan'ı ziyaret etti. 28 Haziran 1979'da Şam'da on beş kişi asıldı. Bu kişiler Rıfat Esed'e suikast girişiminde bulunmaktan hüküm giymişlerdi.
Hafız'ın yönetimi altında > Dış ilişkiler

Çok sayıda söylenti Rıfat Esed'i çeşitli yabancı çıkarlarla ilişkilendirmektedir. Rıfat Suudi Arabistan Kralı Abdullah'a yakındı. Abdullah, Rıfat'ın eşinin kız kardeşiyle evliydi ve Rıfat, Suriye'deki yöneticilerle arasının açılmasından sonra bile zaman zaman Suudi Arabistan'a davet edildi ve devlet kontrolündeki basında kendisinin ve kraliyet ailesinin resimleri yayınlandı.
1983 yılında Rıfat, Suriye ile Arafat yanlıları arasında artan gerilimi yatıştırmak amacıyla Filistin Kurtuluş Örgütü lideri Yaser Arafat ile bir araya geldi.
Romanya Sosyalist Cumhuriyeti güvenlik güçlerinde general olan ve 1978 yılında ABD'ye iltica eden Ion Mihai Pacepa, Rıfat Esed'in Soğuk Savaş sırasında Romanya istihbaratı tarafından devşirildiğini iddia etmiştir. Pacepa'nın 1996 tarihli romanı Kızıl Ufuklar'da Romanya Devlet Başkanı Nikolay Çavuşesku'nun Rıfat'ın “elimizden yediğini” söylediği ve şöyle devam ettiği aktarılmaktadır: “Gizli siyasi iletişim için bir arka kanala ihtiyacım var mı? Carter ile yapacağım görüşmeler hakkında Hafız'ı gizlice bilgilendirmek için bir yol mu? Batı'da birinin ortadan kaybolmasına ihtiyacım var mı? Rıfat bunu halledecektir. Artık benim param olmadan yapamaz.” Pacepa daha sonra bu iddiasını yineledi ve 2003 yılında dönemin Libya lideri Muammer Kaddafi'yi ele aldığı bir makalesinde Rıfat'ı “iyi maaş alan ajanımız” olarak tanımladı.
Rıfat Esed, ABD'li siyasetçi ve eğitimci David S. Dodge'un 21 Temmuz 1983'te serbest bırakılmasına katkıda bulundu. Dodge 19 Temmuz 1982'de Beyrut'ta Hüseyin el Musavi liderliğindeki İslami Emel üyesi İran yanlısı milisler tarafından kaçırılmıştı. Önce Lübnan'da, ardından da bir yıl sonra serbest bırakılana kadar İran'da esir tutuldu. Rıfat, Humeyni'nin İran rejimindeki bağlantıları sayesinde Dodge'un serbest bırakılmasını sağlamış ve ABD Başkanı Ronald Reagan tarafından kamuoyu önünde teşekkür edilmiştir.
Hafız'ın yönetimi altında > Hama katliamı

Ayrıca bakınız: 1982 Hama Katliamı
Şubat 1982'de Savunma Birlikleri Komutanı olarak Hama kentindeki bir isyanı bastıran güçlere komuta etti ve güçlerine kenti BM-21 Grad roketleriyle bombalamalarını emrederek binlerce kent sakininin ölümüne neden oldu (toplam ölü sayısı hakkındaki raporlar 10.000 ila 40.000 arasında değişmektedir). Bu olay Hama Katliamı olarak bilinmektedir. Rıfat, on binlerce sivilin ölümüne ve Hama şehrinin büyük bölümünün yok olmasına neden olan askerî harekâttaki üst düzey rolü nedeniyle “Hama Kasabı” lakabını aldı. ABD'li gazeteci Thomas Friedman Beyrut'tan Kudüs'e adlı kitabında Rıfat'ın daha sonra toplam kurban sayısının 38.000 olduğunu söylediğini belirtmiştir.
Ancak Rıfat, Hama katliamında herhangi bir rol oynadığını defalarca reddetti. Rıfat Esed, 15 Kasım 2011'de Suriye Ulusal Demokratik Konseyi'nin kurulması için Paris'te düzenlenen konferansta Hama katliamına ilişkin kendi versiyonunu sundu. Ayrıca 1980 Tadmor Cezaevi katliamına da karışmış ve “Tadmor Kasabı” lakabını almıştır.
Rıfat Esed, Ali Haydar, Mustafa Talas ve Şefik Fayad gibi diğer Suriyeli yetkililerle birlikte 1980'lerde Suriye'deki uyuşturucu kaçakçılığı faaliyetlerine ilişkin bir CIA raporunda da yer almıştır.
Avrupa'da cezai kovuşturma ve Suriye'ye dönüş > İsviçre'de

Aralık 2013'te insan hakları örgütü “Trial International” Rıfat Esed hakkında ceza davası açtı. Hama Katliamında yer alan Savunma Tugaylarının komutanı olarak Rıfat, yargısız infazlar, işkence, cinsel şiddet, toplu tecavüzler, yargısız infazlar ve zorla kaybetmeleri organize etmekle suçlandı. İsviçre Başsavcılık Ofisi (OAG) tarafından o ay bir soruşturma başlatıldı. 2021 yılında Federal Adalet Ofisi, OAJ'nin Rıfat hakkında tutuklama emri çıkarılması talebini, İsviçre vatandaşı olmadığı veya ikamet etmediği gerekçesiyle reddetti. Ancak 2022'de Federal Ceza Mahkemesi, Rıfat'ın soruşturmanın açıldığı 2013 yılında Cenevre'deki bir otelde bulunmasının İsviçreli yetkililerin dava açması için yeterli bir bağ olduğuna karar vererek ofise yakalama emri çıkarma emri verdi. Mahkemenin kararı ertesi yıl yayınlandı, ancak Rıfat 2021'de Suriye'ye kaçtığı için tutuklama emrinin uygulanmasının pek mümkün olmadığı düşünülüyordu. Aralık 2024'te İsviçre Federal Ceza Mahkemesi, sağlık durumunun kötü olması nedeniyle Rıfat hakkındaki davayı kapatmayı düşündüğünü doğruladı.
Avrupa'da cezai kovuşturma ve Suriye'ye dönüş > İspanya ve Fransa'da

Rıfat 2014 yılından bu yana Fransız savcılar tarafından kara para aklama ve ağırlaştırılmış vergi dolandırıcılığı ile suçlanıyor. Ayrıca İspanyol yetkililer 2017'den bu yana bir kara para aklama soruşturması kapsamında Rıfat'ın mal varlığına ve banka hesaplarına el koydu.
Haziran 2020'de Paris'teki bir mahkeme, Suriye'den devlet fonlarını zimmetine geçirerek ve bunları Avrupa'da bir emlak imparatorluğu kurmak için kullanarak kara para aklama ve ağırlaştırılmış vergi dolandırıcılığından hüküm giymesi üzerine Rıfat'ı dört yıl hapis cezasına çarptırdı. Duruşma Rıfat'ın ileri yaşı ve sağlık durumunun kötü olması nedeniyle gıyabında yapıldı. (Aralık 2019'da Fransa'da iç kanama nedeniyle hastaneye kaldırılmıştı.) Rıfat hapis cezasının hiçbirini Fransa'da çekmedi. Ancak Paris ve Londra'daki mülklerine el konulmasına karar verildi. Eylül 2022'de Fransız Yargıtayı cezayı onadı.
Avrupa'da cezai kovuşturma ve Suriye'ye dönüş > Şam'a dönüş

Ekim 2021'de Rıfat 84 yaşında Suriye'ye geri döndü. Devlet Başkanı Beşar Esed, “Fransa'da hapis yatmamak için” amcasının onlarca yıl sürgünde kaldıktan sonra ülkeye dönmesine izin verdi. Şam'ın Mezzeh semtindeki Batı Villaları'nda bulunan eski evine geri döndü.
Esed rejiminin çöküşü ve sürgün

Aralık 2024'te Esed rejiminin düşmesi sırasında Rıfat Lübnan'a kaçtı ve 26 Aralık'ta Birleşik Arap Emirlikleri'nin Dubai kentine yerleşti. Ertesi gün, oğlu Düreyd Esed'in eşi olan gelini Raşa Hazem, kızı Şems ile birlikte Mısır'a uçmaya çalışırken Lübnan'da tutuklandı.
Kişisel yaşamı

Dört kez evlenen Rıfat'ın çok eşli evlilikleri ve çocuklarının evlilikleri, Suriye ve Arap dünyasındaki önde gelen aileler ve prestijli aşiretlerle güçlü ittifaklar ve bağlar kurmasını sağladı. İlk olarak kuzenlerinden biri olan el-Kurdahahlı Amira ile evlendi. Ardından Hafız Esed'in eşi Enise'nin kuzeni Salma Mahluf ile evlendi. Üçüncü eşi, geleneksel Sünni Müslüman genç bir kadın olan Reca Bekret'tir. Dördüncü eşi Lina el-Hayer ise Suriye'nin en önde gelen Alevi ailelerinden birine mensup. Eşlerinden birinin kız kardeşi Suudi Arabistan Kralı Abdullah ile evliydi.
Rıfat'ın kızı Tumadir, en güçlü ve prestijli Alevi ailesinin bir üyesi olan Muin Nasif Kheir Beik ile evlendi. Damadı Suriyeli aktivist ve şair Kemal Kheir Beik'in akrabasıdır. Diğer kızı Tamadhin ise bir Mahluf ile evlendi. Lama, Alevi General Şefik Fayad'ın oğlu Ala Feyyad ile evlendi. Rıfat'ın en büyük oğlu Mudar, önde gelen Haddadin Alevi aşiretinden ultra zengin girişimci Muhammed Haydar'ın kızı Maya Haydar ile evlendi. En küçük oğlu 1975 doğumlu Ribal Esed ise bir işadamı ve siyasi aktivisttir. Paris'te ikamet etmekte ve Suriye krizi hakkında Fransız ve uluslararası medyada sık sık konuşmaktadır.
Rıfat Esed Hafız Esad ile birlikte, 1980
Rıfat Esed Yaser Arafat ile görüşüyor, 1983.
Rıfat (solda) 1984 yılında Hafız Esad ile birlikte
Yıldız Ecevit (edebiyat kuramcısı)

Yıldız Ecevit (sosyolog) ile karıştırılmamalıdır.
| Yıldız Ecevit |
| --- | --- |
Doğum: Nadide Yıldız Ecevit 28 Ocak 1946(1946-01-28) Eceabat, Türkiye
Ölüm: 22 Haziran 2021 (75 yaşında) Bodrum, Muğla, Türkiye
Defin yeri: Gölköy Mezarlığı, Bodrum
Meslek: Akademisyen, yazar
Dil: Türkçe
Milliyet: Türk
Eğitim: Çamlıca Kız Lisesi İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi

Nâdîde Yıldız Ecevit, (d. 28 Ocak 1946, Gelibolu, Çanakkale - ö. 22 Haziran 2021, Bodrum, Muğla) Türk edebiyat kuramcısı, edebiyat tarihçisi ve yazar.
Yıldız Ecevit, ortaöğrenimini İstanbul Çamlıca Kız Lisesi'nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nin Alman dili ve edebiyatı bölümünden mezun oldu. Hacettepe Üniversitesi'nde ve ardından Ankara Üniversitesi'nde Türk ve Alman edebiyatları arasında karşılaştırmalı olarak yaptığı çalışmalarıyla yüksek lisans ve doktor derecelerini aldı. 1986 ile 2000 yılları arasında Ankara Üniversitesi'nde ders verdi. 1996 yılında profesör oldu. Ankara Üniversitesi ile Bilkent Üniversitesi'nde Alman edebiyatı, avangard edebiyat ve 20'inci yüzyıl dünya romanı konularında ders verdi.
Postmodern Türk romanı hakkında ve özellikle "Çağını aşan, dahi özellikli sanatçı" olarak nitelendirdiği Oğuz Atay'ın eserleri üzerinde çalıştı. Ben Buradayım... başlıklı incelemesi, Oğuz Atay ve romancılığı hakkındaki en önemli inceleme olarak kabul edilir. Nisan 2021'de “Bu roman, yaşamının büyük bir bölümünü ‘bilgi’ derleyerek geçiren birinin: bir edebiyat araştırmacısının ürünü” diye tarif ettiği Kozmik Komedya başlıklı romanı yayınlandı.
Uzun süredir lenfoma hastalığı tedavisi gören Yıldız Ecevit, 22 Haziran 2021'de Muğla'nın Bodrum ilçesinde öldü. Cenazesi, 24 Haziran 2021'de Gölköy mezarlığına defnedildi.
Eserleri

Kozmik Komedya, 2021 ISBN 978-6051856025
Ben Buradayım..., 2005, ISBN 978-9750503214
Türk Romanında Postmodernist Açılımlar, 2001, ISBN 978-9754708752
Orhan Pamuk'u Okumak, 1996, ISBN  9789750502200
Bozkır Kurdu'nun Düş Yolculukları/Hermann Hesse (Derleme), 1994, ISBN 975-14-0468-1
Kurmaca bir Dünyadan, 1992, ISBN 978-9750511509
Intellektuellenproblematik bei Max Frisch und Oğuz Atay, 1990, Ara Yayınları
İsviçre-Alman Edebiyatı, 1990, Ara Yayınları
Flissengen Haritada Yok/Maja Beutler (Çeviri), 1990, Ara Yayınları
Oğuz Atay'da Aydın Olgusu, 1989, Ara Yayınları
Keloğlan Masalları (dizi)

| Keloğlan Masalları |
| --- | --- |

Format: Çizgi film
Tür: Macera Komedi Fantastik
Senarist: Ozan Civit
Yönetmen: A. Barış İslamoğlu Kenan Dereli Ozan Civit Meltem Taşkan Barış Cigal
Yaratıcı yönetmen(ler): Volkan Yiğit
Seslendiren(ler): Cengiz Uzun Alp Pazarlı Mustafa Ertarakçı Günay Günay Sibel Görgülü Levent Şenbay Nalan Uzun Oytun Yücel Kartal Türkoğlu Hakan Bozbey Serdar Ozap Cem Balcı
Tema müziği bestecisi: Selçuk Ergen
Açılış müziği: Keloğlan Masalları jenerik
Bitiş müziği: Keloğlan Masalları jenerik
Besteci: Selçuk Ergen
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 4
Bölüm sayısı: 89 (bölümleri listesi)
Yapım
Yapımcı: A. Barış İslamoğlu
Mekân: Hayali bir köy
Gösterim süresi: 20 dakika
Yapım şirketi: Animaks Animasyon Stüdyosu
Yayın bilgileri
Kanal: TRT Çocuk (önce) TRT  uluslararası  MinikaGO(sonra) TRT Türk(şimdilerde)
Görüntü formatı: 16:9 1080p
Ses formatı: Stereo
Yayın tarihi: 16 Mart 2009 - 3 Ekim 2016
Durumu: Yayından kaldırıldı
Kronoloji
Önce gelen: Bir Varmış Bir Yokmuş Keloğlan Masalları
Sonra gelen: Keloğlan Odama Saklandı


Keloğlan Masalları, ilk olarak TRT Çocuk'ta, sonra MinikaGO'da ve daha sonra TRT Türk 'de yayınlanmış bir çizgi filmdir. Çizgi filmin ilk sezonu "Bir Varmış Bir Yokmuş Keloğlan Masalları", 2.sezonu "Keloğlan"adıyla 3.sezonu ise "Keloğlan Odama Saklandı" adıyla yayınlanmıştır. Animaks Animasyon Stüdyosu tarafından hazırlanmış olan çizgi film, maceralarını TRT Çocuk dergisinde çizgi roman olarak da devam ettirmekteydi.
Konu

Çizgi filmde doğruluğun, dürüstlüğün ve iyiliğin sembolü Keloğlan ve arkadaşlarının başından geçen maceralar anlatılmaktadır.
Karakterler

Keloğlan: Azimli ve dürüst bir çocuktur. Bilgecan Dede'den hep bir şeyler öğrenir. Sakar biri olsa da iyi bir çocuktur. Annesiyle beraber yaşar. Babası ölmüştür. Konuşan bir kirpisi vardır.
Bilgecan Dede: Çeşitli konularda icatlar, iksirler, ilaçlar yapan köyün en bilge kişisidir. Çok kitap okur. Oldukça da zekidir. Çocuklara bilmedikleri konularda öğütler ve bilgiler verir. Bazen unutkanlık yapar.
Balkız: Keloğlan'ın sevdiği bir arkadaşıdır. Oldukça zekidir ve sarı saçları vardır.
Kara: Keloğlan'ın arkadaşıdır. Esmerdir ve siyah gür saçları vardır. Hareketli bir yapısı vardır. İyi futbol oynar. Kolayca sinirlenir.
Sivri: Keloğlan'ın arkadaşıdır. Genellikle arkadaşı Kara ile derede balık tutmaya gider. Köyde çok çalışır.
Örgülü: Balkız'ın arkadaşıdır. Oldukça ürkek bir kızdır. Örülmüş bir saçı vardır.
Huysuz: Uzun'un arkadaşıdır. Parayı ve altını çok sever. Bu altın hırsı başına birçok sorun açmaktadır. Ara sıra Uzun ile birlikte köyde hırsızlık yapar. Yeri geldiğinde Kara Vezir veya Çirkin Cadı adına çalışır.
Uzun: Huysuz'un arkadaşıdır. Saf kalpli ve yardımsever bir insandır. Yemeğe ve uçurtma uçurmaya bayılır.
Sinek: Köyde yaşayan ve Keloğlan'a sürekli bulaşan bir kişidir. Keloğlan ile sürekli rekabet etmek ister.
İnatçı: Sinek'in arkadaşıdır. Adından da anlaşılacağı gibi çok inatçıdır. Sinek'in plan kurmasında ona hep yardımcı olmuştur.
Tomurcuk: Sinek'in arkadaşıdır. Balkız'la çok dalga geçer.
Kara Vezir: Keloğlan'ın düşmanıdır. Görkemli bir sarayı ve bir sürü askeri vardır. Bazen Çirkin Cadı ile anlaşıp ona planlarında yardım eder.
Çirkin Cadı: Bir cadıdır. Bilgecan Dede'nin baş düşmanıdır. Güçlerini geri kazanabilmek için hep büyü yapar. Bazen Kara Vezir ile anlaşmalar yapar. Bilgecan Dede'yi ve öğrencilerini yok etmek ister.
Keloğlan'ın annesi: Keloğlan'ı her zaman korur. Sinirlenince yüksek sesle bağırmasıyla bilinir.
Prenses: Keloğlan'ın konuşan dişi kirpisidir. Mavi dikenleri vardır.
Karakaçan: Keloğlan'ın eşeğidir. Bir o kadar da akıllıdır ve yük taşıyıp Keloğlan'a yardım eder.
Kuyu Canavarı: Köyde ara sıra ortaya çıkan yeşil renkli, büyük sivri dişleri olan korkutucu bir yaratıktır. Huysuz ve Uzun'un evindeki kuyu ve bodrum katında görülmüştür.
Kötülükler Kraliçesi: Asırlar önce karanlık bir diyara sürülen kötü kalpli bir kraliçedir. Kibirli, emrivâki yaşayan ve antagonist biridir. Dünyayı ele geçirmek gibi planları vardır.
Çizmeli Tilki: Zeki ve kurnaz olmasının yanında kendini beğenmiş biridir. Takdir edilmekten mutluluk duyar.
Mucit: Kara Vezir adına çalışan bir mucittir. Zekasını kötü yönde kullanır.
Bölümler

Ana madde: Keloğlan Masalları bölümleri listesi
Arnold Böcklin

| Arnold Böcklin |
| --- | --- |
Otoportre Tuval üzerine yağlı boya (1872)
Genel bilgiler
Doğum adı: Arnold Böcklin
Doğum: 16 Ekim 1827(1827-10-16) Basel
Ölüm: 16 Ocak 1901 (73 yaşında) San Domenico
Uyruk: İsviçreli
Alanı: Resim, heykel
Katıldığı akımlar: Sembolizm
Etkiledikleri: Sergey Rahmaninov, Max Reger, Hugo von Hofmannsthal, Stefan George, Max Klinger, Edvard Munch, Giorgio de Chirico, Max Ernst, Salvador Dalí
Ünlü yapıtları: Ölüler Adası


Arnold Böcklin (16 Ekim 1827, Basel - 16 Ocak 1901, San Domenico), İsviçreli ressam, heykeltıraş, süsleme sanatçısı ve grafist. En çok, geç Romantik dönemin birçok bestecisine ilham veren beş versiyonu bulunan "Ölüler Adası" (Isle of the Dead) adlı eseriyle tanınır.
Biyografi

Arnold Böcklin, Basel'de doğdu. Babası Christian Frederick Böcklin (d. 1802), Schaffhausen'dan gelen eski bir ailenin soyundan gelmekteydi ve ipek ticaretiyle uğraşıyordu. Annesi Ursula Lippe, aynı şehrin yerlisiydi. Arnold, Düsseldorf Akademisi'nde Schirmer'in öğrencisi olarak eğitim aldı ve Anselm Feuerbach ile arkadaş oldu. Düsseldorf resim okulu ile ilişkilendirilmektedir. Schirmer, onda olağanüstü bir yetenek gördü ve onu Antwerp ve Brüksel'e gönderdi; burada Flaman ve Hollandalı ustaların eserlerini kopyaladı. Böcklin daha sonra Paris'e gitti, Louvre'da çalıştı ve birkaç manzara resmi yaptı.
Askerlik görevini tamamladıktan sonra, Böcklin 1850 yılı Mart ayında Roma'ya gitti. Roma'nın birçok manzarası onun zihninde yeni bir ilham kaynağı oldu. Bu yeni etkiler, eserlerine alegorik ve mitolojik figürlerin girmesine neden oldu. 1856'da Münih'e döndü ve burada dört yıl kaldı.
İlk nişanlısı genç yaşta öldü. İkinci bir kadın evlenmeyi reddetti. Roma'da, 1853'te Angela Rosa Lorenza Pascucci ile evlendi. Çiftin on dört çocuğu oldu, ancak bunlardan beşi çocukken, üçü ise Böcklin'den önce öldü. Kendisi de 1859'da tifo hastalığından neredeyse ölüyordu.
Kariyer

Arnold Böcklin, antik mitolojiyi ele aldığı ilk eserlerinden biri olan "Büyük Park" (Great Park) adlı çalışmasını sergiledi. Bu döneme ait eserleri arasında 1858 tarihli "Nimf ve Satir" (Nymph and Satyr), "Kahramanca Manzara (Diana Avda)" (Heroic Landscape: Diana Hunting) ve 1859 tarihli "Sappho" bulunmaktadır. Bu eserler, dönemin sanat çevrelerinde oldukça tartışıldı ve Lenbach'ın önerisiyle Weimar Akademisi'nde profesör olarak atanmasını sağladı. Bu görevde iki yıl kaldı ve bu süre zarfında "Venüs ve Aşk" (Venus and Love), "Lenbach Portresi" ve "Azize Catherine" adlı eserlerini yaptı.
1862-1866 yılları arasında tekrar Roma'ya döndü ve burada hayal gücünü ve canlı renkler konusundaki zevkini özgürce kullandı. Bu dönemde "Madame Böcklin Portresi", "Vahşi Doğada Bir Münzevi" (An Anchorite in the Wilderness) (1863), "Bir Roma Tavernası" (A Roman Tavern) ve "Deniz Kıyısında Bir Villa" (Villa on the Seashore) (1864) adlı eserlerini yarattı. 1866'da Basel'e dönerek galerideki fresklerini tamamladı ve birkaç portreye ek olarak "Magdalena ve İsa" (The Magdalene with Christ) (1868), "Anakreon'un Müzesi" (Anacreon's Muse) (1869) ve "Bir Şato ve Savaşçılar" (A Castle and Warriors) (1871) adlı eserlerini yaptı. "Keman Çalan Ölüm ile Otoportrem" (Self-Portrait with Death Playing the Fiddle) adlı eserini 1872'de tekrar Münih'e döndükten sonra yaptı. Münih'te "Kentaur Savaşı" (Battle of the Centaurs), "Mağribi Süvarilerle Manzara" (Landscape with Moorish Horsemen) ve "Bir Çiftlik" (A Farm) (1875) gibi eserlerini sergiledi. 1876'dan 1885'e kadar Floransa'da çalıştı ve bu süre zarfında "Pietà", "Ulysses ve Calypso", "Prometheus" ve "Kutsal Koruluk" (The Sacred Grove) adlı eserlerini yaptı.
1886'dan 1892'ye kadar Zürih'te ikamet etti, ardından Floransa yakınlarındaki San Domenico'ya yerleşti. Bu dönemden kalan eserleri arasında "Oynayan Naiadlar" (Naiads at Play), "Bir Deniz İdyli" (A Sea Idyll) ve "Savaş" (War) yer alır.
Arnold Böcklin, 16 Ocak 1901'de Fiesole'de öldü. İtalya'nın Floransa kentinin güney banliyösünde bulunan Cimitero degli Allori mezarlığına defnedildi.
Sembolizm

Arnold Böcklin'in sanatında sembolizm, romantizmin etkisi altında gelişti ve sıklıkla mitoloji ve efsanelerden alınan imgelerle ifade buldu. Böcklin'in sembolist yaklaşımı, Pre-Rafaelitler'in estetiği ile örtüşür ve çoğu zaman klasik dünyayı hayal gücüyle yorumlar. Eserlerinde mitolojik konular, genellikle klasik mimariyle ilişkilendirilen ortamlarda tasvir edilir ve bu tasvirlerde ölüm ve ölümlülük temaları alegorik bir şekilde, garip ve fantastik bir dünyanın bağlamında ele alınır.
Böcklin, en çok "Ölüler Adası" (Isle of the Dead) adlı eserinin beş versiyonuyla tanınır. Bu eserler, 1880 ile 1886 yılları arasında yapılmıştır ve kısmen, sanatçının stüdyosunun yakınında bulunan ve bebek kızı Maria'nın gömülü olduğu Floransa'daki İngiliz Mezarlığı'ndan esinlenmiştir. Eserin erken bir versiyonu, dul bir kadın olan Madame Berna tarafından, rüya gibi bir atmosfer taşıyan bir tablo talebi üzerine sipariş edilmiştir.
Sanat eleştirmeni Clement Greenberg, 1947'de Böcklin'in eserleri hakkında "on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısı hakkında artık beğenilmeyen her şeyin en yetkin ifadelerinden biridir" şeklinde bir yorum yapmıştır. Greenberg'in bu yorumu, Böcklin'in sembolizminin ve Viktorya dönemi estetiğinin zaman içinde nasıl algılandığına dair eleştirel bir bakışı yansıtır.