Sıfır Atık
Beşikten Beşiğe ve Beşikten Mezara

Beşikten mezara, kaynak çıkarma ile başlayan, ürün üretimine geçen ve ürünün çöp sahasına atıldığı bir "mezar" ile biten malzemeler için doğrusal bir modeldir. Beşikten mezara, yaşamlarının sonunda yeni ürünlere dönüştürülen "beşikten beşiğe" malzeme veya ürünlerle doğrudan zıttır, böylece sonuçta atık olmaz.
Beşikten beşiğe, malzemelerin kapalı döngü çevrimlerinde akması için sanayi sistemleri tasarlamaya odaklanır, bu ise atıkların en aza indirilmesi ve atık ürünlerin geri dönüştürülebilmesi ve yeniden kullanılabilmesi anlamına gelir. Beşikten beşiğe, sorunları kaynağında ele alarak ve tasarıma odaklanarak sorunları yeniden tanımlayarak, atık sorunları oluşturulduktan sonra ele almanın ötesine geçer.
Beşikten beşiğe çerçeve, teoriden pratiğe istikrarlı şekilde gelişti. Konu sanayide, yeni bir malzeme ve malzeme akışı kavramı yaratır. Tıpkı bir organizmanın "atığının" diğer canlılar için besin sağlamak üzere bir ekosistemde dolaştığı doğal hayatta olduğu gibi, beşikten beşiğe malzemeler kapalı döngülerde dolaşarak doğa veya endüstri için besin sağlar.
Sanayileşme'nin dünyada yayılmasıyla atık üretiminde de büyük artış oldu. 2012'de Dünya Bankası, kentsel nüfus tarafından 1.3 milyar ton belediye atığının çıktığını ve bu sayının 2025 yılına kadar 2.2 milyar tona ulaşacağını tahmin edilmektedir. Katı atık üretimindeki artış, düzenli depolama alanlarına olan ihtiyacı artırmaktadır. Kentleşme'deki artışla birlikte bu çöplükler topluluklara daha yakınlaşmaktadır. Bu depolama alanları, orantısız şekilde, çoğunlukla beyaz olmayan nüfuslu düşük sosyoekonomik durumlu alanlarda bulunur. Bulgular, izinlerin daha kolay alınabilmesi ve genellikle daha az toplum tepkisi yüzünden bu alanların genellikle atık alanları olarak hedeflendiğini gösterdi. Ayrıca, son beş yıl içinde 400'den fazla tehlikeli atık tesisi, insan sağlığı için risk oluşturduğu düşünülen belirtilmemiş ihlaller için resmi yaptırımlar aldı.
Çevreden gelen sınırlı kaynaklarla karşı karşıya kalan, büyüyen bir küresel nüfus vardır. Sahip olduğu sınırlı kaynaklar üzerindeki baskıyı hafifletmek için israfı önlemek daha önemli hale gelmektedir. Sıfır atık elde etmek için atık yönetiminin doğrusal bir sistemden daha çevrimdel olmalıdır, böylece malzemeler, ürünler ve maddeler mümkün olduğunca verimli kullanılır. Malzemeler, çevredeki bir döngüye güvenli bir şekilde geri dönebilecekleri veya endüstriyel döngüde canlı kalabilecekleri şekilde seçilmelidir.
Sıfır atık yalnızca yeniden kullanımı ve geri dönüşümü değil daha da önemlisi, tüm ürün yaşam döngüsünü dikkate alan önleme ve ürün tasarımlarını destekler. Sıfır atık tasarımları, daha az malzeme kullanımı, geri dönüştürülmüş malzeme kullanımı, daha zararsız malzeme kullanımı, daha uzun ömürlü ürün, onarılabilirlik ve kullanım ömrü sonunda sökme kolaylığı için çaba gösterir. Sıfır atık, çevreyi koruyarak, maliyetleri azaltarak ve atıkların yönetimi ve endüstriyel döngüye geri taşınmasında ek işler üreterek sürdürülebilirliği güçlü şekilde destekler. İşletmelere, topluluklara, endüstriyel sektörlere, okullara ve evlere Sıfır atık stratejisi uygulanabilir.
Savunucuların önerdiği faydalar şunlardır:
Paradan tasarruf etmek. Atık verimsizliğin işareti olduğundan, israfın azaltılması maliyetleri azaltabilir.
Daha Hızlı İlerleme. Sıfır atık stratejisi, üretim süreçlerini iyileştirir ve daha büyük, daha yenilikçi adımlar atılmasına yol açabilecek çevresel önleme stratejilerini geliştirir.
Sürdürülebilirliği destekler. Sıfır atık stratejisi, sürdürülebilirliğin genel kabul görmüş üç hedefini de destekler: ekonomik refah, çevre koruma ve sosyal refah.
Geliştirilmiş malzeme akışları. Sıfır atık stratejisi, çok daha az yeni hammadde kullanır ve çöp sahalarına atık malzeme göndermez. Herhangi bir malzeme atığı ya yeniden kullanılabilir ya da geri dönüştürülmüş malzemeler olarak geri dönecek ya da kompost olarak kullanılmaya uygun olacaktır.