Kültürel Marksizm
Menşei > Popülerleşmesi

Rachel Busbridge, Benjamin Moffitt ve Joshua Thorburn, komplo teorisinin aşırı sağ tarafından desteklendiğini, ancak “son çeyrek yüzyılda zemin kazandığını” belirtmekte ve şu sonuca varmaktadır: “Kültürel Marksist komplo merceğinden bakıldığında, ana akım ile uçlar arasında bir güç ilişkisi olduğunu görmek mümkündür. Bu sayede, belirli konuşma noktaları ve mecazlar ‘ana akım’ figürler tarafından aktarılabilmekte, benimsenebilmekte ve uyarlanabilmekte, böylece daha önce kenarda kalmış ideolojilere itibar ve görünürlük kazandırılmaktadır.“
Breitbart News'in kurucusu Andrew Breitbart'ın 2011 yılında yazdığı kitap “Haklı Öfke: Dünyayı Kurtarırken Bana Müsaade Edin” komplo teorisinin ana akıma doğru ilerleyişini temsil etmektedir.  Breitbart'ın komplo yorumu birçok açıdan Lind'inkine benzemektedir. Breitbart, Frankfurt Okulu'nun fikirlerinin üniversitelerden daha geniş kitlelere yayılmasını “damlama entelektüalizmine” dayandırmakta ve Saul Alinsky'nin 1971 tarihli Radikaller için Elkitabı'nda kültürel Marksizmi kitlelere tanıttığını savunmaktadır. Woods, Breitbart'ın kültürel marksizmi modern Demokrat Parti ve Hillary Clinton ile ilişkilendirmek için Alinsky'ye odaklandığını savunmaktadır. Breitbart, George Soros'un kültürel Marksizm projesini finanse ettiğini iddia etmektedir. Martin Jay, Breitbart'ın kitabının Frankfurt Okulu'nun gerçek çalışmalarına ilişkin "korkunç bir cehalet" sergilediğini yazmıştır.
Breitbart News, Theodor Adorno'nun kullandığı atonal müziğin kitlesel ölçekte akıl hastalığı yaratmaya yönelik bir girişim olduğu fikrini ortaya atmıştır. Breitbart'ın eski yazarlarından Ben Shapiro ve Turning Point USA'in kurucusu Charlie Kirk komplo teorisini, özellikle de üniversitelerde Kültürel Marksist faaliyetler yürütüldüğü yönündeki iddiayı teşvik etmişlerdir.
Örneğin 2010'ların sonunda Kanadalı klinik psikolog Jordan Peterson, cinsiyet ayrımı gözetmeyen zamirlerin(He/She yerine Ze/Hir kullanımı) kullanılmasını talep eden “Kültürel Marksizm”i ifade özgürlüğüne yönelik bir tehdit olarak suçlayarak terimi popülerleştirdi ve böylece terimi ana akım söyleme taşındı. Eleştirmenler, Peterson'ın antisemitik sonuçlarını anlamadan postmodernizmi komplo için bir ikame terim olarak yanlış kullandığını belirterek, “Peterson ideolojik bir antisemit değildir; faşist propagandayı yeniden yayınladığında, yaydığı köpek ıslıklarını bile duymadığına inanmak için her türlü neden vardır” demektedir.
Spencer Sunshine ve gazeteci Ari Paul, The New York Times, New York Magazine ve The Washington Post gibi geleneksel medyayı komplo teorisine yer verdikleri için eleştirerek, ya komplo teorisinin doğasına açıklık getirmediklerini ya da “sayfalarında yaşamasına izin verdiklerini” ileri sürmüşlerdir. Paul ve Sunshine'ın “kültürel Marksizmi sadece politik doğruculuk olarak yeniden markalaştırdığını ve Nazi esintili ifadeye Amerikan sağı için meşruiyet kazandırdığını” iddia ettiği David Brooks'un New York Times'taki makalesi buna bir örnektir. Bu durum, Chemtrails ya da aşılarla ilgili komplo teorilerinin ana akım basında hak etmediği bir yer bulmasına izin vermeye benzemektedir.” Bir diğer örnek ise "Kampüslerde sosyal adalet hareketlerine ilham veren 'kültürel Marksistleri' kınayan" Andrew Sullivan'dır. Paul ve Sunshine, komplo teorisinin niteliğini vurgulamadaki başarısızlığın “acı sonuçları olduğunu” ileri sürmektedir. 'Bu çerçevenin kullanımını meşrulaştırıyor ve bu yüzden de antisemitizm olarak kodlanıyor.”
Komplo teorisinin destekçileri arasında paleo-muhafazakâr siyaset felsefecisi Paul Gottfried de bulunmaktadır. Gottfried bir zamanlar Herbert Marcuse'nin öğrencisiydi ve onunla aynı fikirde değildi ve Telos adlı akademik derginin editörlüğünü yapıyordu. Gottfried'in görev sürecinde Telos, Carl Schmitt ve Alain de Benoist hakkında olumlu yazılar yazarak aşırı sağcı bakış açısından yazdı. Gottfried, Richard Spencer'ı etkiledi ve alternatif sağın "vaftiz babası" olarak adlandırıldı. William Lind'i “Kültürel Marksizm”in antisemitik tonlar taşıdığı suçlamalarına karşı savundu. Gottfried kendini gerici olarak tanımlayarak ve siyasi eşitliğin değerini sorgulamaktadır. Gottfried kültürel marksizmi “Marksist sosyalizmin bazı unsurlarını cinsel ve kültürel devrim çağrısıyla birleştiren özel bir değişim hareketi” olarak tanımlamaktadır. Bununla birlikte, Marksizm ile bağlantısı zayıf olduğu için “kültürel marksizm” teriminin ideal olmadığını söylemektedir. Gottfried, Frankfurt Okulu'nun etkisinin modern sol siyasette esas olarak sağ kanadı faşizmle bir tutma eğilimi şeklinde devam ettiğini yazmaktadır.