II. Dünya Savaşı'nda Azerbaycan
Savaş sırasında Azerbaycan'ın ekonomisi

II. Dünya Savaşı'ndan önce Sovyet Azerbaycanı, dünyanın en büyük petrol, petrol ürünleri ve petrol ekipmanı üreticilerinden biriydi ve Sovyetler Birliği'nin petrol üretiminde ABD ve Kanada'nın yanında yer almasına büyük katkıda bulundu. Devam eden askerî harekâtlara rağmen, Bakü, yalnızca savaşın ilk yılında 23,5 milyon ton petrol ihraç ederek ana yakıt ve madeni yağ tedarikçisi olmaya devam etti. İkinci Dünya Savaşı boyunca askeri ihtiyaçlar için toplam 75 milyon ton petrol ihraç edildi. Rusya'nın eski Azerbaycan Büyükelçisi Vasiliy Istratov şunları yazdı:
"Cephe için her şey! Zafer için her şey!" sloganıyla, Azerbaycan petrolcülerine, Devlet Savunma Komitesi, all-Union profesyonel sendikalar Merkez Konseyi ve SSCB petrol endüstrisi Ulusal Komiserliği tarafından kırmızı bir meydan okuma bayrağı verildi ve bu da bölgedeki yüksek düzeyde bir çalışmanın göstergesi olarak ifade edildi.
Bakü vatandaşı Nikolay Baybakov, askerî birliklerin yakıtla tedarikini koordine eden özel bir karargahtan sorumluydu. 1942'de Kafkasya'da petrol kuyuları ve petrol üreten işletmelerin imhasında Devlet Savunma Komitesi üyesi oldu. Yakılmış toprak taktiklerini kullandı: Düşmanın yaklaştığı zamanda, tüm değerli teçhizat yıkıldı ve ülkenin doğusuna geri gönderildi; açılan kuyular hemen yok edildi, ancak önemli üretkenliğe sahip olanlar sürekli olarak kullanıldı ve sadece düşmanlar tarafından ele geçirilmelerinin kesinliği durumunda tahrip edildiler. Sonuç olarak Almanlar, Krasnodar petrol yataklarının kaynaklarını kullanamadı. Daha sonra Baybakov, Kafkas bölgelerinin petrol ve teçhizatının Doğu'ya taşınmasında Devlet Savunma Komitesinin temsilcisi oldu. 1941'de Devlet Savunma Komitesi, Bakü'nün petrol işletmelerinin bir kısmını yeniden yerleştirmeye, sakinleri tahliye etmeye ve ulaşım akışlarını yeniden düzenlemeye karar verdi. Baybakov'a göre, "Bakü petrolcülerinde büyük bir yeniden yerleşim gerçekleşiyor" idi. 10.000'den fazla insan, aileleri ve petrol teçhizatıyla birlikte buharlı gemiler ve tankerlerle Krasnovodsk'a gönderildi, ardından trenlerle kalabalık olmayan bölgelere feribotla taşındı.
Teçhizat, uzmanlar ve aileleri, orada yeni petrol işletmeleri ve fabrikalarının kurulması için "İkinci Bakü" semtlerine (Başkurdistan, Samara ve Perm Oblastları) gönderildi. Böylece, Bakü'nün petrol mühendisliği endüstrisinin "Krasniy Proletariy" fabrikası Sterlitamak'a, Myasnikov fabrikası Perm'e, Dzerjinski fabrikası Sarapul'a ve Birliğin Stalin Devlet Mühendislik Fabrikası İşimbay'a taşındı. Sonbaharda "Azneftrazvedka" vakfı Volga Bölgesine taşındı ve Azerbaycan'ın önde gelen petrolcülerinden A. F. Rustambeyov yeni bölgelerdeki faaliyetlerin organizasyonunu üstlendi.
1942'te, Devlet Savunma Komitesi'nin emriyle, Bakü'deki petrol rafinerisi, bölgenin hedeflerini nihai benzinle uçakların sağlanmasına yönlendirmek için çeşitli ürünler üretmek üzere durduruldu. Üretilen 17 milyon petrol ürününün 13 milyonu Azerbaycan'da üretildi. Azerbaycan'da uçak benzininin yaklaşık %85'i üretildi. Cepheye 1 milyon ton B-78 yüksek oktanlı benzin teslim edildi. Hazar Denizi ve Volga Nehri kıyısında yer alan ve diğer büyük nüfus toplulukları ile demir yolu yollarına bitişik terminal istasyonları oluşturuldu. Petrol ve petrol ürünlerinin Bakü'den petrol depolama depolarına ve ülkenin çeşitli bölgelerindeki petrol rafinerilerine taşınması denizden sonra da demir yolu yoluyla gerçekleştirildi.
Temmuz 1942'de, Alman birliklerinin Volgograd'a girmesi nedeniyle Volga'daki dolaşım durduruldu. Bakü'den cepheye petrol ve petrol ürünlerinin gönderildiği ana demir yolu yolları, Kafkasya önlerinde bulunan Alman birlikleri tarafından bloke edildi. Almanlar Bakü petrolüne yöneldiler ve bunun bir sonucu olarak Bakü de ele geçirilme tehdidi altına girdi. Petrol taşımacılığının doğrudan yolu tıkanırken, petrol ürünlerinin Stalingrad'a taşınması için yeni bir yol bulunmalıydı. Petrol ürünlerinin Krasnovodsk üzerinden ve ardından Orta Asya ve Kazakistan demir yolları üzerinden Stalingrad'a gönderilmesine karar verildi. Ancak Orta Asya demir yollarında petrolün taşınması için yeterli depo bulunmadığından, bölümün Bakü yönetimi petrol ürünleri depolarını taşıyıcılarla Hazar Denizi kıyısındaki Krasnovodsk'a oradan da demir yoluna göndermeye karar verdi. .
Eylül 1942'de Güney Kafkasya'da askeri durum ilan edildi ve Bakü'deki durum kritik hale geldi. Dolaşımın sonuna kadar depolanan 6 milyon ton yerine sadece 1,6 milyon ton petrol gönderildi. Yüz binlerce tondan fazla petrol pompalanan özel petrol kuyuları tahsis edildi. Tankların kıtlığı sürecin çökmesine neden oldu. Sonbaharda petrol üreten tek vakıf "Neftçala" idi. N. K. Baibakov'un yazdığı üzere:
28 Nisan 1945'te Sovyetler Birliği mareşali Fyodor Tolbuhin, "Azerbaycan milletine şan" alt başlığındaki yazısında şunları yazdı: