Hermann Ebbinghaus
Belleğe Olan Katkıları

1885'te öğrenme ve unutma süreçlerini tanımlamak amacıyla kendi üzerinde yaptığı deneylerin bulunduğu Über das Gedächtnis (“Bellek Üzerine”, sonradan Bellek olarak çevrilmiştir. Deneysel Psikolojiye Katkı) isimli çığır açan kitabını yayımlamıştır.
Ebbinghaus günümüzle hala ilgili olan ve günümüzde hala desteklenen birçok bulguya ulaşmıştır. İlk olarak, muhtemelen en ünlü bulgusu unutma eğrisidir. Unutma eğrisi bir kişinin öğrendiği bilgilerin hızlı ve büyük kaybını ifade eder. En keskin düşüş ilk 20 dakika içinde meydana gelir ve düşüş ilk bir saat boyunca belirgindir. Eğri yaklaşık bir gün sonra yatay hale gelir.
Ebbinghaus tarafından tanımlanan öğrenme eğrisi bir kişinin bilgiyi ne kadar hızlı öğrendiğini gösterir. En keskin artış ilk denemeden sonra gerçekleşir ve sonra eğri yavaş yavaş düzleşir. Yani her tekrar sonra gittikçe daha az yeni bilgi depolanır. Unutma eğrisi gibi öğrenme eğrisi de hızlı ve büyük bir şekilde düşer. Ebbinghaus aynı zamanda bir öğenin konumunun hatırlamayı nasıl etkilediğini açıklayan seri konum etkisini kanıtlamıştır. Seri konum etkisindeki iki ana kavram sonralık etkisi ve öncelik etkisidir. Sonralık etkisi, hala kısa süreli bellek içinde oldukları için en son alınan bilgilerin daha fazla hatırlanmasını açıklar. Öncelik etkisi ise, fazla tekrar ve uzun süreli belleğe bağlanmadan kaynaklanan, bir listedeki ilk öğelerin daha iyi hatırlanmasına neden olur.
Başka önemli bir bulgu ise tasarruftur. Bu, bilinçaltında depolanan bilgi miktarını açıklar. Ebbinghaus kusursuz bir şekilde hatırlayana kadar bir öğeler listesi ezberlemiş ve sonra bu listeye hiçbir öğe hatırlamayana kadar erişmemiştir. Sonra listeyi tekrar öğrenmiş ve bu yeni öğrenme eğrisini önceki öğrenme eğrisiyle karşılaştırmıştır. İkinci liste genellikle daha hızlı ezberlenmiş ve Ebbinghaus iki öğrenme eğrisi arasındaki farkı “tasarruf” olarak adlandırmıştır. Ebbinghaus aynı zamanda istençdışı ve istemli bellek arasındaki farkı açıklamıştır. İstençdışı bellek irade dışı ve kendiliğinden meydana gelir. İstemli bellek iradenin çabasıyla bilince getirilir.
Ebbinghaus'dan önce, bellek çalışmalarına yapılan çoğu katkı filozoflar tarafından gösterilmiş ve gözlemsel tanımlama ve tahmin üzerinde durulmuştur. Örneğin, Immanuel Kant tanıma ve tanımanın öğelerini tartışmak için sadece tanımlama kullanmıştır. Sir Francis Bacon önceden öğrenilmiş bir listenin ezberden hatırlanmasının basit gözleminin bellek alanına bir faydası olmadığını iddia etmiştir. Belleğin tanımlayıcı ve deneysel çalışmaları arasındaki bu ikili karşıtlık sonradan Ebbinghaus'un yaşamında (özellikle meslektaşı Wilhelm Dilthey ile yaptığı tartışmasında) yankı uyandırmıştır. Fakat Ebbinghaus'dan bir asırdan daha fazla öncesi, Johann Andreas Segner sıcak kömür ekli tekerleğin sıcak kömürden oluşan kırmızı kor çemberinin tam bir çember olarak gözükmesi için ne kadar hızlı hareket etmesi gerektiğine bakarak ardışık görüntülerin uzunluğunu görmek için “Segner tekerleği” ni icat etmiştir.
Ebbinghaus'un bellek araştırmalarına etkisi neredeyse birdenbire olmuştur. Ebbinghaus'un çalışmaları 1890'larda Amerika Birleşik Devletleri'nde bellek araştırmalarına teşvik etmiştir. Sadece 1894'te 32 yazı yayımlanmıştır ve önceki iki bin yıl içinde 1890'lara kadar bellek üzerine çok az çalışma yayımlanmıştır. Bu araştırmalar bellek çalışmaları ve kaydına yardımcı olan aletlerin büyüyen gelişimiyle birleşmiştir.
Ebbinghaus'un döneminde yaptığı çalışmalara gelen tepkiler çoğunlukla olumlu olmuştur. Psikolog William James, Ebbinghaus'un çalışmalarını “kahramanca” şeklinde nitelendirmiştir ve “Bu çalışmalar psikoloji tarihindeki en dahice araştırmalardır.” demiştir. Aynı zamanda Edward B. Titchener, bu çalışmaların, Aristotle'dan beri, bellek konusundaki en büyük girişim olduğundan bahsetmiştir.