Pierre Bonnard
Kariyeri > Erken dönem - Nabiler

Bonnard 1888'de avukatlık lisansını almış olsa da baroya giriş sınavında başarısız oldu. Bu yüzden sanata yöneldi. Yaz tatilinin sonunda Academy Julien'den arkaşlarıyla birlikte, farklı tarzlara ve felsefelere sahip olmakla birlikte ortak sanatsal amaçlara inanan bir grup ressamın oluşturduğu Nabiler topluluğunu kurdu. Bu dönemde, kendisinin daha sonra açıkladığı üzere, henüz empresyonistler, Paul Gauguin veya başka yeni ressamlar hakkında pek bir bilgisi yoktu. Paul Sérusier, Gauguin'i Pont-Aven'de ziyaret ettikten sonra ahşap bir puro kutusu üzerine çizdiği ve tıpkı Gauguin gibi tek renkli büyük alanlardan oluşan bir tablosunu Bonnard'a gösterdi. Grubun doktrinini, 1890'da henüz yirmi yaşındaki Maurice Denis şu sözlerle ortaya koydu: "resim [...] özünde belli bir düzendeki renklerle kaplanmış düz bir yüzeydir." Nabiler'in bazıları tablolarında oldukça dinî, felsefi veya mistik konuları işlediler, ancak Bonnard ideolojik olmayan daha neşeli eserler verdi. 28 rue Pigalle'deki stüdyoyu Bonnard ve Vuillard ile paylaşan ressam ve yazar Aurelien Lugné-Poe'nun, Bonnard hakkında yazdıkları şöyleydi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Pierre Bonnard aramızdaki mizahçıydı; onun kayıtsız neşesi ve mizahı, her zaman bir miktar hiciv içeren dekoratif tarzıyla yapıtlarına da yansımıştı, ancak bundan daha sonraki dönemlerde vazgeçti. | „ |

Ressam 1891'de Toulouse-Lautrec ile tanıştı ve aynı yılın Aralık ayında Bağımsız Sanatçılar Derneği'nin yıllık sergisine katıldı. Bonnard aynı yıl, sanat ve edebiyat dergisi La Revue Blanche ile çalışmaya başladı ve dergi için Vuillard ile birlikte cephe tasarımları gerçekleştirdi. Mart 1891'de ressamın eserleri, diğer Nabiler'le birlikte Le Barc de Boutteville galerisinde sergilendi.
Japon grafik sanatlarının Bonnard'ın üzerinde büyük etkisi oldu. 1893'te Durand-Rouel Galerisi'nde düzenlenen büyük Utamaro ve Hiroshige sergisinden sonra, Japon sanatının resimlerde birden fazla bakış açısı kullanılması ve kıyafetlerdeki cesur geometrik desenler gibi unsurları, Bonnard'ın eserlerinde de görülmeye başladı. Japon sanatına olan bu düşkünlüğü sebebiyle Nabiler arasında "Le Nabi le trés japonard (en Japon Nabi)" olarak anılmaya başladı. Bonnard bu dönemde dekoratif sanatlara gittikçe artan bir ilgi duymaya başlayadı ve mobilyalar, kumaşlar, yelpazeler gibi objeler tasarladı. France-Champagne için tasarladığı posterler ile sanat dünyası dışında da adını duyurdu. 1892'de önemli erken dönem eserlerinden Le Corsage a carreaux ve La Partie de croquet tablolarını yaptı ve taş baskı eserler de vermeye başladı. Ayrıca kayınbiraderi Claude Terrasse'ın müzik kitapları için illüstrasyonlar yaptı.
1894'te farklı bir yöne yönelerek Paris'teki yaşamdan sahneleri gösteren tablo serileri üretmeye başladı. Bu şehir manzaralarında binalara, hatta hayvanlara odaklandı; insan yüzlerine ise çok az yer verdi. Aynı zamanda, 1925'te evleneceği müstakbel eşi Marthe'nin ilk portresini de çizdi. 1895'te Art Nouveau akımının ilk temsilcilerinden biri oldu ve Tiffany & Co. için "Annelik" adındaki vitrayı tasarladı. Aynı yıl Durand-Ruel Galerisi'nde ilk kişisel sergisini düzenleyerek tablolarını, taş baskı eserlerini ve posterlerini sergiledi. Peter Nansen'in La Revue Blanche'da tefrika edilen Marie romanını resimledi. Ertesi sene Nabiler'in Amboise Vollard Galerisi'ndeki grup sergisine katıldı. 1899'da yine Nabiler'in eserlerinden oluşan büyük bir sergide yer aldı.
Otoportre (1889)
(1891)
(1881)
(yak. 1895)