stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
II. Hüsrev
Bizans-Sasani Savaşı (602-628) > Bizans karşı saldırısı ve dirilişi

622'de, Sasanilerin Ege Denizi bölgesinde kaydettikleri büyük ilerlemeye rağmen, Bizans İmparatoru Herakleios, güçlü bir kuvvetle sahaya çıkmayı başardı. 624'te kuzey Adurbadagan'a ilerledi ve burada Hüsrev'e isyan eden Faruk Hürmüz ve oğlu Rüstem Farukzâde tarafından karşılandı. Herakleios daha sonra Adur Guşnasp tapınağı da dahil olmak üzere birçok şehri ve tapınağı yağmalamaya başladı.
Birkaç yıl sonra, 626'da Lazistan (Kolhis) bölgesini ele geçirdi. Aynı yılın ilerleyen zamanında Şahrbaraz, Boğaziçi'nde Kalkedon'a ilerledi ve İran'ın Avar ve Slav müttefiklerinin yardımıyla Konstantinopolis'i ele geçirmeye çalıştı. 626 Konstantinopolis kuşatmasında, birleşik Sasani, Slav ve Avar kuvvetleri Bizans başkentini ele geçirmeyi başaramadı. Avarların şehri fethedecek sabrı ve teknolojisi yoktu. Üstüne üstlük, kuşatma harbi uzmanı olan İranlılar, Bizans donanmasının yoğun bir şekilde boğazı korumaları nedeniyle askerlerini ve teçhizatlarını, Slav ve Avar müttefiklerinin bulunduğu Boğaziçi'nin karşı yakasına taşıyamadılar. Ayrıca, Konstantinopolis Surları kuşatma kulelerine ve makinelerine karşı kolayca savundu. Diğer bir sebep ise Perslerin ve Slavların deniz surlarını görmezden gelip bir iletişim kanalı kuracak kadar güçlü bir donanmaya sahip olmamasıydı. Avarlar için erzak eksikliği sonunda kuşatmayı terk etmelerine neden oldu. Bu manevra başarısız olduğu için kuvvetleri yenildi ve ordusunu daha sonra 628'de Küçük Asya'dan geri çekti.
627'deki Üçüncü Göktürk-Sasani Savaşı'nın ardından Herakleios, Ninova Muharebesi'nde İran ordusunu yendi ve Tizpon'a doğru ilerledi. Hüsrev, en sevdiği konutu Dastagird'den (Tizpon yakınlarında) direnmeden kaçtı. Herakleios daha sonra Dastagird'i ele geçirdi ve yağmaladı.
Bizans-Sasani Savaşı (602-628) > Tahttan indirilişi ve ölümü

Dastagird'in ele geçirilmesinden sonra, Hüsrev'in oğlu Şeroe, Sasani İmparatorluğu'nun feodal aileleri tarafından serbest bırakıldı. Ispahbudhan spahbed Faruk Hürmüz ve iki oğlu da Mihran ailesinden Şahrbaraz, II. Varaztirots Pakraduni tarafından temsil edilen Ermeni fraksiyonu ve son olarak Kanārangīyān ailesinden Kanadbak ile birlikte serbest bırakıldı. 25 Şubat gecesi, genellikle hüküm süren şahın adını haykıran Sasani başkenti Tizpon'un gece nöbetçisi, bunun yerine bir coup d'état gerçekleştiğini gösteren Şeroe adını haykırdı. Ordusunun başında Aspad Gushnasp ile Şeroe, Tizpon'u ele geçirdi ve II. Hüsrev'i Mehr-Sepand (Maraspand olarak da bilinir) isimli birisinin evine hapsetti. Artık II. Kubâd olarak hanedan adı alan Şeroe, daha sonra Aspad Gushnasp'a görevden alınan şah aleyhindeki suçlamaları yönetmesini emretti. Ancak Hüsrev, tüm suçlamaları birer birer reddetti.
Kubâd kısa süre sonra, Hüsrev'in en sevdiği oğlu olan varisi Merdanşah da dahil olmak üzere tüm erkek ve üvey erkek kardeşlerini idam ettirdi. "Tüm iyi eğitimli, yiğit ve şövalye adamlarının" tüm kardeşlerinin öldürülmesi, Sasani hanedanını gelecekteki yetkin bir hükümdar olmaktan çıkardı ve "çılgın bir öfke" ve "pervasız" olarak tanımlandı. Üç gün sonra Mihr Hürmüz'e Hüsrev'i idam etmesini emretti. Ancak babasının öldürülmesinden sonra Kubâd, Mihr Hürmüz'ü de öldürdü. Hüsrev'in kızları Purandoht ve Azarmidoht'un Kubâd'ı barbarca davranışları nedeniyle eleştirdiği ve azarladığı ve bunun onu pişmanlık ile doldurduğu rivayet edilir. İranlı soyluların desteğiyle Kubâd, daha sonra Bizans imparatoru Herakleios ile barışarak Bizanslıların kaybettikleri tüm toprakları, ele geçirdikleri askerleri, savaş tazminatı, Gerçek Haç ve Kudüs'te kaybedilen diğer kutsal emanetleri geri almasını sağladı.
Kubâd'ın eylemleri nedeniyle, hükümdarlığı Sasani tarihinde bir dönüm noktası olarak görülür ve bazı bilim adamları tarafından Sasani İmparatorluğu'nun çöküşünde önemli bir rol oynadığı tartışılır. Hüsrev'in devrilmesi ve ölümü, soyluların en güçlü üyelerinin tam özerklik kazanması ve kendi hükûmetlerini kurmaya başlamasıyla kaotik bir iç savaş ile sonuçlandı. Fars (Parsig) ve Part (Pahlav) soylu aileleri arasındaki düşmanlıklar da yeniden başladı ve ulusun zenginliğini böldü. Hüsrev'in sekiz yaşındaki torunu III. Yezdicerd'in tahta çıkmasıyla iç savaş nihayet sona erdi. Ancak genç kral, son darbesini 651'de Arapların İran'ı fethi sırasında vuran, dağılmakta olan bir imparatorluğu miras aldı.
Din politikaları ve inanışı

II. Hüsrev, diğer tüm Sasani hükümdarları gibi, Zerdüşttü. 5. yüzyıldan beri, Sasani hükümdarları ülkedeki dini azınlıkların öneminin farkına varmışlardı ve sonuç olarak onları yasal ilkelere göre herkese açıkça mard / zan ī šahr, yani "(İmparatorluğun) erkek/kadın vatandaş" muamelesi görecekleri bir yönetim yapısı içinde homojenleştirmeye çalıştılar. Yahudiler ve (özellikle) Hristiyanlar, İran kavramını kabul ettiler ve kendilerini ulusun bir parçası olarak gördüler.
Hükümdarlığı sırasında Monofizit ve Nestûrî Hristiyanları arasında sürekli bir çatışma vardı. Hüsrev, Monofizitleri tercih etti ve belki de her ikisi de bu inancı destekleyen Şirin ve kraliyet doktoru Sincarlı Cebrail'in etkisi altında, tüm tebaalarına Monofizitizme bağlı kalmalarını emretti. Hüsrev ayrıca Hristiyan türbelerine para veya hediyeler dağıttı. Hüsrev'in Hristiyanlığa karşı büyük hoşgörüsü ve Hristiyan Bizanslılar ile dostluğu, bazı Ermeni yazarların Hüsrev'in Hristiyan olduğunu düşünmelerine bile neden olmuştur. Hristiyanlara yönelik olumlu politikası (ancak muhtemelen siyasi olarak motive edilmişti) onu Zerdüşt rahipler tarafından sevilmeyen birisi yaptı ve ayrıca Hristiyanlığın Sasani İmparatorluğu çevresinde büyük ölçüde yayılmasına neden oldu. Hüsrev'in Bizanslılarla savaşı sırasında, Hristiyan seçkinler ve örgütler, Bizans ülkesini genişleyen imparatorluğuna dahil etme girişiminin bir parçası olarak Sasani sistemine dahil edildi. Hristiyan soylularının durumu Hüsrev döneminde doruk noktasına ulaştı. Tanınmış bir Ermeni nakharar olan II. Muşegh Mamikonyan, Behrâm-ı Çûbîn'in ayartmalarını reddetmesi nedeniyle saray tarihçileri tarafından övülen ilk ve tek Hristiyan asilzadedir. Anavatanı Ermenistan yerine Hüsrev'i seçme kararı, ona İran'ın milli destanı Şehnâme'de bir yer kazandırdı. IV. Smbat Pakraduni de benzer şekilde Hüsrev'in altında şanlı bir kariyere öncülük etti ve muhtemelen Sasani krallığının en hayati ve tartışmalı bölgesi olan Gorgan'ın sınır komutanlığına yükseldi. Doğudaki başarılarının bir ödülü olarak Smbat, Kafkasya'daki askeri yargının lideri olarak atandı. Ayrıca, onun aristokrat hanedanı Pakraduniler, bölgedeki Sasani otoritesinin direği haline getirildi.
Hüsrev, Zerdüştlere de ilgi göstermiş ve çeşitli ateşgedeler yaptırmıştır. Ancak bu, hükümdarlığı sırasında ağır bir düşüş yaşayan Zerdüşt kilisesine yardımcı olmadı. Richard N. Frye'ye göre, Khosrow'un altındaki Zerdüşt kilisesi "düşünceye olan bağlılığından daha çok lükse olan bağlılığıyla dikkat çekiyordu."
II. Hüsrev'in hükümdarlığında müzik

II. Hüsrev'in saltanatı müzikte altınçağ olarak kabul edilir. II. Hüsrev'den önce I. Hüsrev, Behrâm-ı Gûr ve hatta I. Erdeşîr gibi müziğe özel ilgi gösteren birçok Sasani kralı vardı. II. Hüsrev'in hükümdarlığı sırasındaki önemli müzisyenler Barbad (Hüsrev'in en sevdiği saray müzisyeni), Bamshad, Sarkash ve Nagisa'dır.
Kaya kabartmaları

Sonuncusu III. Şâpûr (h. 383-388) hükümdarlığında dikildikten sonra yaklaşık üç yüzyıl ara verilen kaya kabartmaları dikme uygulamasını Hüsrev geri getirdi. Tak-i Bostan'da Hüsrev, Şapur'un kaya kabartmasını taklit etti ve büyüttü. "Büyük Eyvan" olarak bilinen kabartması, bir uçuruma oyulmuş beşik tonoz içindedir. Eyvan üst ve alt olarak ikiye ayrılır; üst kısım, Zerdüşt tanrıları Ahura Mazda ve Anahita'nın her birinin Hüsrev'e bir diadem verdiği ilahi bir tören sahnesini tasvir eder. Alt kısım, II. Hüsrev'i at sırtında, tam vücut zırhı giymiş, bir mızrak ve kalkan tutarken gösterir. Başı, Howard-Johnston'a göre büyük olasılıkla onun Khvarenah, yani krallık görkeminin bir temsili olan bir hâle ile çevrelenmiştir. Sol taraftaki panelde, Hüsrev'i bir teknede bir yay nişan alırken tasvir eden bir yaban domuzu avı sahnesi tasvir edilmiştir. Sağda bir geyik avı sahnesi vardır. Bununla birlikte, muhtemelen Hüsrev'in savaşın sonraki aşamalarındaki başarısızlığı ve sonunda düşüşü nedeniyle kabartma tamamlanmamıştır.
II. Hüsrev'in ata binerken heykeli.
Sol yan panelde bir yaban domuzu avını gösteren kaya kabartması.
Sağ yan panelde bir geyik avını betimleyen bitmemiş bir kaya kabartması çizimi.
Walters'ın W.659 numaralı el yazmasından alınan bu yaprak, Bistun Dağı'nı ve Hüsrev, Şirin ve Ferhad oymalarını tasvir ediyor.
Para sistemi

Hüsrev, ikinci saltanatı sırasında, madeni paralarına Khvarenah ("kraliyet ihtişamı") anlamına gelen GDH ideogramını eklemiştir. Bunu abzōt ("o artırdı") kelimesiyle birleştirdi ve yazıtın tamamını şu şekilde okudu: "Hüsrev, kraliyet ihtişamını artırdı" (Khūsrōkhwarrah abzōt). I. Fîrûz (h. 459-484) hükümdarlığından beri kullanılmayan Kralların kralı unvanı sikkelerinde tekrar kullanmaya başlanmıştır. Shayegan'a göre, Hüsrev'in bu unvanı benimsemesi "şüphesiz Bizans politikasının bir sonucuydu" ve eski Ahameniş İmparatorluğu'nun yeniden dirilişi anlamına geliyordu. Halefleri II. Kubâd (h. 628-628) ve III. Erdeşîr (h. 628-630), görünüşe göre onunla aralarına mesafe koymak için bu unvanı kullanmaktan kaçınmışlardır.
İslam geleneğinde II. Hüsrev

İslami gelenek, II. Hüsrev'in (Arapça: كسرى  Transliteration: Kisra), Muhammed'in bir haberci olan Abdullah ibn Hudhafah es-Sahmi'yi ve Hüsrev'den İslam dinini vaaz etmesinin istendiği bir mektup gönderdiği bir Pers kralı olduğunu anlatır.
Müslüman geleneği tarafından aktarıldığı şekliyle anlatım şu şekildedir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adıyla.  Allah'ın Resulü Muhammed'den Farsların büyük (lideri/başı) Kisra'ya. Hakkı arayan, Allah'a ve Peygamberine iman eden, Allah'tan başka ilah olmadığına ve ortağı olmadığına şehadet eden ve Muhammed'in O'nun kulu ve Peygamberi olduğuna inananlara selam olsun. Allah'ın emriyle sizi O'na davet ediyorum. O, beni bütün insanların hidâyetine erdirmek için gönderdi ki, gazabını onlara karşı uyarayım ve kafirlere bir ültimatom vereyim. İslam'a sarılın ki (bu dünyada da ahirette de) emniyette olasınız. Ve eğer İslam'ı kabul etmeyi reddederseniz, Mecusilerin günahlarından siz sorumlu olacaksınız." | ” |
İslami gelenek ayrıca, Hüsrev'in Muhammed'in mektubunu yırtıp, "Tebaalarımdan zavallı bir köle adını benimkinin önüne yazmaya nasıl cesaret eder" ve kendisinin Yemen vassal hükümdarı Bedhan'a bu adamı tespit etmek, yakalamak ve [Muhammed'i] Hicaz'dan kendisine getirmek için iki yiğit adam göndermesini emretti. Abdullah ibn Hudhafah es-Sahmi Muhammed'e Hüsrev'in mektubunu nasıl paramparça ettiğini söylediğinde, Muhammed II. Hüsrev'in yok edileceğine söz vererek, "Öyle olsa bile Allah onun krallığını yok edecektir." Daha sonra Bedhan'ın adamları Medine'ye geldiler ve Muhammed ile konuştular, II. Hüsrev'e kadar kendilerine eşlik etmelerini emrettiler. Muhammed'in konuyu değiştirdiği, görünüşlerini beğenmediğini açıkça belirttiği ve neden sakallarını traş edip bıyıklarını bırakıp bu kadar iri olduklarını sorarak cevap verdiği rivayet edilir. Konuşmayı bu şekilde kontrol altına aldıktan sonra, konuya geri döndü ve ertesi gün kendisine geri gelmelerini istedi. Bunu yaptıklarında, onlara II. Hüsrev'in oğlu tarafından öldürüldüğünü bildirdi. Badhan'ın adamları öfkeyle karşılık verdiler ve Muhammed'i Badhan'a II. Hüsrev hakkında söylediklerini söylemesi için tehdit ettiler. Buna, onları Badhan'a yazmaya ve ayrıca İslam'ın ve gücünün II. Hüsrev'in hükmettiği her şeye ulaşacağını söylemeye teşvik ederek yanıt verdi. Birkaç gün sonra Badhan, İran'dan II. Hüsrev'in öldüğüne dair onay aldı. Sonuç olarak, İslam'ı kabul ettiği ve Muhammed'in onu halkı üzerinde bir hükümdar olarak tuttuğu söylenir.
Sanatta görünümü

Herakleios ve Hüsrev arasındaki muharebeler, San Francesco, Arezzo kilisesindeki Gerçek Haç Tarihi döngüsünün bir parçası olan Piero della Francesca tarafından ünlü bir erken Rönesans freskinde tasvir edilmiştir. Birçok Pers minyatür resmi, muharebeleri veya suikastı gibi hayatındaki olayları tasvir eder.
Ailesi

Hüsrev, IV. Hürmüz ve Vistahm ile Vinduyih'un kardeşi isimsiz Ispahbudhan ailesinden soylu bir kadının oğludur. Hüsrev'in gene Ispahbudhan ailesinden isimleri Mah-Adhur Gushnasp ile Narsi olan kuzenleri vardır. Hormuzan isimli kayınbiraderi vadır, yedi Part ailesinden birine mensup olan Hormuzan daha sonra Müslümanların İran'ı fethi sırasında Araplara karşı savaşmıştır. Ancak, Kubâd'ın annesi Maria adında bir Bizans prensesi olduğu için bu bilgi, büyük olasılıkla yanlıştır. Hüsrev üç kez evlendi:
Bizans imparatoru Mauricius'un kızı olan Maria; bu evlilikten II. Kubâd doğmuştur,
Behrâm-ı Çûbîn'in kızkardeşi Gordiya; bu evlilikten Cevanşir doğmuştur,
Şirin; bu evlilikten Merdanşah doğmuştur.
Purandoht, Azarmidoht Şahriyar ve Ferruh Hürmüz isimli çocukları da vardır. Şehriyar dışındaki tüm bu kişiler daha sonra Sasani İç Savaşı (628-632) sırasında İran hükümdarı olmuşlardır. Sasani spahbed Şahrbaraz ile evlenen Mirhran adında bir kız kardeşi vardı; bu evlilikten Şâpûr-i Şehrvârâz doğmuştur. Hüsrev'in ayrıca Kubâd isimli bir erkek kardeşi vardı, isimsiz bir kadınla olan evliliğinden III. Hüsrev doğmuştur.
Michel Adanson

| Michel Adanson |
| --- | --- |
Michel Adanson
Doğum: 7 Nisan 1727(1727-04-07) Aix-en-Provence
Ölüm: 3 Ağustos 1806 (79 yaşında) Paris
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı
Milliyet: Fransız
Eğitim: Collège Sainte-Barbe (Paris)
Evlilik: Jeanne Bénard
Çocuk(lar): Aglaé Adanson
Ödüller: Légion d'honneur şövalyesi

Kariyeri
Dalı: Doğa bilimci
Çalıştığı kurumlar: Jardin des Plantes
Etkilendikleri: Ferchault de Réaumur ve Bernard de Jussieu
 

Michel Adanson (d. 7 Nisan 1727, Aix-en-Provence - ö. 3 Ağustos 1806, Paris), İskoç kökenli Fransız botanikçi ve doğa bilimci. Bitki bilim mahlası Adans.'tır.
Hayatı

Adanson, Aix-en-Provence'de doğdu. Ailesi 1730'da Paris'e taşındı. Collège Sainte-Barbe'dan ayrıldıktan sonra Paris'teki Jardin des Plantes'de çalıştı. 1741'den 1746'ya kadar Paris'teki Jardin du Roi ve Collège Royal'de konferanslara katıldı. 1748'in sonunda, Senegal'e keşif gezisine çıkmak için Fransa'dan ayrıldı. Orada beş yıl kaldı, çok sayıda hayvan ve bitki örneği topladı ve bilimsel tanımlarını yazdı. Ayrıca, ülkenin haritalarını çizdi, sistematik meteorolojik ve astronomik gözlemler yaptı ve Senegal'de konuşulan dillerin gramer ve sözlüklerini hazırladı.
1754'te Paris'e döndükten sonra yazdığı Histoire naturelle du Senegal (1757) adlı eserinde topladığı materyalin bir bölümünü kullandı. Ancak bu yayın, hem satışların beklenen düzeyde olmaması hem de yayıncının iflas etmesi nedeniyle Adanson hayatı boyunca borçlu kaldı. Bu eser, Georges-Louis Leclerc ve Carl Linnaeus'unkilerden farklı bir sınıflandırma sistemine sahipti ve bu yüzden önemli bir yayın olarak kabul edilir.
Familles naturelles des plantes

1763'te Familles naturelles des plantes adlı eserini yayınladı. Bu çalışma Joseph Pitton de Tournefort'un sistemine dayanıyordu ve John Ray'in sisteminin üzerine yeni bir şeyler koymaktaydı. Çalışma, Carl Linnaeus'un sisteminin gölgesinde kaldı ancak bu arada Antoine Laurent de Jussieu'nun Genera Plantarum (1789) adlı eserinin önünü açtı.
Baobab ağacı (Adansonia) ve bir kaplumbağa türü olan Pelusios adansonii, onun onuruna adlandırılmıştır.
Muharrem Nureddin Coşan

| Muharrem Nureddin Coşan |
| --- | --- |
Doğum: 2 Haziran 1963 Ankara, Türkiye
Eğitim: College of Saint Rose, İşletme Fakültesi State University of New York, İşletme Bölümü (Master)
Yerine geldiği: Mahmud Esad Coşan
Kurul üyeliği: İskenderpaşa
Din: İslam (Sünni)

Muharrem Nureddin Coşan (d. 2 Haziran 1963; Ankara), Server Grubu Onursal Başkanı, İskenderpaşa Cemaati lideri, Sağduyu Partisi kurucusudur.
Yaşamı

Babası Mahmud Esad Coşan, dedeleri Mehmed Zahid Kotku ve Halil Necati Coşan'dır. 1981 yılında Ankara İmam-Hatip Lisesi'ni bitirdi. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde eğitim aldıktan sonra Suudi Arabistan Kral Fahd Üniversitesi Arap Dili Enstitüsü'nde Arapça eğitimi gördü. Buradaki öğreniminden sonra New York'taki The College of Saint Rose'da işletme bölümünden lisans ve yüksek lisans diplomaları aldı.
Türkiye'ye döndükten sonra bir süre ticarî faaliyetlerde bulundu. Daha sonra, babası Mahmud Esad Coşan'ın isteği üzerine, grubun sosyal ve iktisadî kuruluşlarının yönetimini üstlendi.
1988 yılında evlenen Muharrem Nureddin Coşan, iki çocuk babası ve bir torun dedesidir. Arapça ve İngilizce bilmektedir.
Müştak Baba

Müştak Baba (1759 - 1832)[kaynak belirtilmeli], sufi şair.
Esas adı "Muhammed Mustafa Müştak" efendidir. Özleyen anlamına gelen Müştak ismini Neşet Efendi takmıştır. Babası Seyyid Süleyman Efendi olup, anneleri tarafından soyu Seyyid Abdülkadir Geylani'ye dayandırılır. Eğitimlerini amcası Şems-i Bitlisi, Hasan Şirvani ve Bağdat'ta Nâkibül-eşraf Hasan Efendi ile İstanbul'da Mesnevihan Hoca Neşet Efendi'den almıştır.
Kişiliği

İstanbul'da Eyüp Selâmi Efendi dergahında kalmış ve II. Mahmud ile yakın arkadaşlığı olmuştur. Şirvani'de musiki eğitimi alan Müştak Baba icralara udu ve sesiyle katılacak kadar musikiye aşina idi. Bu nedenle, postnişin olduğu Kadirîye Tarikatı içinde, musikî ve semaya özel önem veren Müştâkiye şubesi onun ekolü olarak oluşmuştur.
Vahdet-i vücud anlayışıyla Hakk'ı insanda arar. Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî'nin hayranıdır. Edebî yönü ve hitâbeti güçlü olan Müştak Baba Arapça ve Farsça bilirdi ve aruz vezni ile yazdığı şiirlerinde, sembolik dil kullanırdı. Şiirlerinden oluşan divanı, ölümünden sonra, 1847 yılında basılmıştır.
Biri erkek, ikisi kız olmak üzere üç çocuğu dünyaya gelmiştir. Kızlarından birisi Tafte Hanedanından Ahmet Bey'le, diğeri de Ahmet Muhlis Paşa ile evlenmiştir. Oğlu Edhem Baba'dır.
1832 yılında Bitlis’i ziyarete giderken, konakladığı Muş’ta 75 yaşındayken öldürülür.
Müştak baba ve Ankara kerameti

Müştak baba divanında yer alan bir dörtlük, gizemci, kehanetçi, ya da kaderci akımların ilgisini çeker;
"Me’vá-yı názenine kim elf olursa efser / Lá-büdd olur o me’va İslámbol ile hemser // Nun ve’l-kalem başından alınsa nun-ı Yunus / Aldıkda harf-i diger olur bu remz ızhár // Miftáh-ı sure-i Kaf ser-had-i kaf tá kaf / Munzamm olunmak ister Rá-yı Resul-i Peyamber // Háy-ı huy ile áhir maksud oldu záhir / Beyt-i veliyyü’l-ekrem Elhác Abd-i ekber // Ey pádişáh-ı fehhám Sultan Hacı Bayram / Revhán ister ikram-ı Müşták-ı abd-i çáker"
Ancak ebced hesabıyla Ankara'nın başkent yapılmasına ve tarihine işaret ettiği yorumları yapılan şiirin gerçekten de böyle bir özelliğinin olup olmadığı, yapılan yorumların dürüst olmadığı ve çarpıtmalar içerdiği de ifade edilmektedir.
Önemli eserleri

Âsârü'l Müştak Esrarü'l-Uşşak. (Asar) (Biyografidir)
Divan-ı Müştak Baba.
Mektubat-ı Kimya-yı Müştak.
Baharname. (Farsça divan)
Mişkâtü'l-Müştak Mir'atü-l Uşşak.
Kutub Osman Efendi

Kutup Osman Efendi (d. M 1632/H 1041, Şumnu, Bulgaristan - ö. M 1691/H 1102, Gazimağusa, Kıbrıs), İstanbul'un Fatih semptinin Atpazarı denilen yerde oturduğu için Atpazarı Şeyhi Osman Efendi nâmıyla tanılırdı. Halvetiyye tarikatı şeyhidir. Sultan IV. Mehmed ve II. Süleyman zamanlarında Kul Camii'nde imamlık ve eğitmenlik görevleri yapmıştır. Devlette sözünün geçmesi bazılarını rahatsız etmiş, çeşitli entrikalardan dolayı M 1690 yılında Kıbrıs'a sürgün edilmiştir. Mağusa kaleiçinde 14 ay yaşamış, Kıbrıs'ın "kutup yıldızı" olarak tanınmış ve surlar dışında toprağa verilmiştir. Türbesi, adaya diğer bir sürgün olan Namık Kemal'in adı verilen lisenin yanındadır.
Hayatı

Bir alim olan Seyyid Fazlullah Efendi'nin oğlu Seyyid Osman Efendi, ilk eğitimini babasından alır. 10 yaşında babasının vefatından sonra Edirne'de Aziz Mahmut Hüdai'nin talebesi olan İbrahim Efendi'den ilim tahsil eder. Gayret ve kabiliyeti neticesinde hocası Zakirzade Abdullah Efendi'ye gönderir ve onunla Aydos tarafına, oradan da Filibe'ye yerleşirler. 15 sene sonra şeyhi icazet verir ve İstanbul'da Kul Camii'ne imam hatip olarak görevlendirilir. Camide talebelerine Muhyiddin-i Arabî'nin Fusus'ül Hikem kitabını okutur ve bazı eserlerine de şerh yazar.

 
Sultan IV. Mehmed ve II. Süleyman ondan manevi destek almışlar, takıldıkları mevzuları ona sormuşlardır. İstanbul'da çıkan bir isyanı talebeleri ile birlikte sindirmiştir. Devlet işlerini düzeltme konusunda Sadrettin-i Konevi'den sonra en meşhur Kutub Osman Efendi olmuştur. 


İsmail Hakkı Bursevi'yi yetiştirenlerden biridir. Hocası ve şeyhini şöyle anlatır:
Hocam her halinde gizliliği tercih ederdi. Sünnete uygun olmayan bir şeyi yapmazdı. Şu üç şeyi hiç terk etmezdi: 1) Her farz namaz için abdestini tazelerdi. 2) Namazını daima cemaatle kılardı. 3) Her ibadet ve işi Kitab ve sünnete uygun olarak yapardı.
Türbesi

Türbesi M 1824'te el-Hacı Seyid Mehmet Ağa tarafından yeniden inşa edilip yanına bir mescit, medrese ve ikamet için tekke inşa edilmiştir. Medrese bugün restoran olarak kullanılmaktadır. Mezarının 1835 tarihli ahşap levhaları Lefkoşa Mevlevihanesi şeyhi Seyyid Feyzullah Efendi kitabesidir. Sanat eseri muhafaza edilmek üzere Canbulat Müzesi'ne kaldırılmıştır.
King Power Stadyumu

| King Power Stadyumu |
| --- | --- |
Filbert Way, The Walkers
King Power Stadyumu, 2023

Tam isim: The Walkers Stadium
Yer: Leicester, İngiltere
Koordinatlar: 52°37′13″K 1°08′32″B﻿ / ﻿52.62028°K 1.14222°B﻿ / 52.62028; -1.14222
Açılış: 2002
Ev sahibi: Leicester City (2002–günümüz)
Kapasite: 32.312
Boyutlar: 110 x 76 yarda


Walkers Stadyumu İngiliz futbol kulübü Leicester City'nin maçlarını oynadığı stadyumdur. Tamamı koltuklu olan stadyumun kapasitesi 32.312'dir. Her koltuktan engelsiz bir şekilde saha görülebilmektedir. Ulusal çapta İngiltere'nin en büyük 19. stadyumudur. Leicester, 2018 Dünya Kupası'nı düzenlemek isteyen İngiltere için ev sahipliği başvurusunda bulunmuştur. Seçilseydi Dünya Kupası maçları için koltuk kapasitesinin 50.000'e çıkarılması bekleniyordu ancak bu talep Aralık 2009'da reddedildi.
| g t Leicester City Football Club |
| --- | --- |
Genel:  Kadınlar  Rezervler ve Akademi  Futbolcular  Teknik direktörler  Tarihi  Sezonlar  İstatistikler ve rekorlar  UEFA müsabakalarında 
Tesisleri:  Victoria Park  Belgrave Road Cycle and Cricket Ground  Filbert Street  King Power Stadyumu 
Rekabetleri:  Nottingham Forest rekabeti  Derby County rekabeti  M69 derbisi 
| g t Premier League stadyumları |
| --- | --- |
 Anfield  Boleyn Ground  Carrow Road  Etihad Stadyumu  Dean Court  Emirates Stadyumu  Goodison Park  Işık Stadyumu (Sunderland)  King Power Stadyumu  Liberty Stadyumu  Old Trafford  Selhurst Park  St James' Park  St Mary's Stadyumu  Stoke Stadyumu  Stamford Bridge  The Hawthorns  Vicarage Road  Villa Park  White Hart Lane  Tottenham Hotspur Stadyumu 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz: 486c8309-abe8-429d-8901-4fd9c622a90c
1933

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  19. yüzyıl  20. yüzyıl  21. yüzyıl
Onyıllar::  1910'lar  1920'ler  1930'lar  1940'lar  1950'ler
Yıllar::  1930  1931  1932  1933  1934  1935  1936
| --- | --- |
Miladi: 1933   MCMXXXIII
Ab urbe condita: 2686
Asur: 6683
Bahâî: 89 – 90
Bengal: 1340
Berberi: 2883
Birmanya: 1295
Bizans: 7441 – 7442
Budist: 2477
Discordian: 3099
Ermeni: 1382   ԹՎ ՌՅՁԲ
Etiyopya: 1925 – 1926
Fransız cumhuriyetçi: 141 – 142
Hicrî: 1351 – 1352
Hint: 
 - Kali Yuga: 5034 – 5035
 - Shaka Samvat: 1855 – 1856
 - Vikram Samvat: 1989 – 1990
Holosen takvimi: 11933
İbrani: 5693 – 5694
İran: 1311 – 1 BP – MÖ 1312 BP
Juche: 22
Kıpti: 1649 – 1650
Kore: 4266
Tayland güneş: 2476
g t 
1933 bir yıldır.
Olaylar > Ocak

30 Ocak - Almanya'da Adolf Hitler şansölye oldu.
Olaylar > Şubat

27 Şubat - Almanya'da Reichstag Yangını.
Olaylar > Mayıs

10 Mayıs - Berlin'de gerçekleştirilen toplu kitap yakılması.
20 Mayıs - Türk Hava Yolları kuruldu.
23 Mayıs - Türkiye Halk Bankası kuruldu.
Olaylar > Haziran

4 Haziran - Sümerbank kuruldu.
29 Haziran - Sivas - Erzurum demiryolu açıldı.
Olaylar > Temmuz

10 Temmuz - Sümerbank resmen faaliyete geçti.
Olaylar > Eylül

14 Eylül - Ankara'da Türkiye ile Yunanistan Arasında İçten Anlaşma Yasası imzalandı