stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Erzurum'un ilçeleri
Konum

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Konum Bilgileri

| İlçe | Kuruluş  Yılı | Önceden bağlı olduğu ilçe | Alanı  km² | Rakım mt. | Merkeze  km* | Ulaşan Yollar |
| Aşkale | 1934 | Merkez | 1.507 | 1.661 | 54 | /D.100-27, /D.915-04 |
| Aziziye | 1990 | Merkez | 1.529 | 1.763 | 15 | D.260-21 |
| Çat | 1954 | Merkez | 1.448 | 1.921 | 50 | D.950-04, 25.50 |
| Hınıs | Cumh.önce |  | 1.367 | 1.713 | 146 | /D.100-30=>D.955-07, D.260-21=>25.26, 25.27=> D.955-07 |
| Horasan | 1953 | Pasinler | 1.740 | 1.560 | 85 | /D.100-30, /D.080-01, 25.11 |
| İspir | Cumh.önce |  | 2.129 | 1.189 | 143 | D.050-05, D.925-03 |
| Karaçoban | 1987 | Hınıs | 571 | 1.549 | 186 | D.955-07=>25.29, 25.28 |
| Karayazı | 1937 | Pasinler | 1.953 | 2.281 | 121 | D.270-01, 25.28 |
| Köprüköy | 1990 | Pasinler | 777 | 1.602 | 57 | /D.100-29, D.955-06 |
| Narman | 1954 | Oltu | 799 | 1.644 | 99 | D.950-03=>25.03, D.955-04=>25.03 |
| Oltu | Cumh.önce |  | 1.441 | 1.274 | 118 | D.955-04, D.062-01 |
| Olur | 1958 | Oltu | 893 | 1.334 | 166 | D.060-02=>25.06 |
| Palandöken | 2008 | Merkez | 667 | 1.898 | 1 | D.260-21, D.950-04 |
| Pasinler | Cumh.önce |  | 1.134 | 1.661 | 40 | /D.100-29 |
| Pazaryolu | 1989 | İspir | 654 | 1.482 | 124 | D.050-04, D.925-04, 25.82 |
| Şenkaya | 1946 | Oltu | 1.381 | 1.867 | 167 | D.060-03=>25.14, 25.09 |
| Tekman | 1946 | Hınıs | 2.102 | 1.937 | 149 | D.260-21=>25.26, D.955-07=>25.26 |
| Tortum | Cumh.önce |  | 1.463 | 1.618 | 57 | D.950-03 |
| Uzundere | 1987 | Tortum | 505 | 1.098 | 87 | D.950-02 |
| Yakutiye | 2008 | Merkez | 945 | 1.879 | 4 | D.260-04, /D.100-28, D.950-03 |
| ERZURUM | Cumh.önce |  | 25.006 | 1.923 |  |  |
*Metropol ilçelerin merkeze uzaklıkları, kaymakamlık ile valilik arasındaki uzaklıktır.
Coralie Fargeat

| Coralie Fargeat |
| --- | --- |

Doğum: 24 Kasım 1976 (48 yaşında) Paris, Fransa
Meslek: Yönetmen, yazar, senarist

Coralie Fargeat (d. 24 Kasım 1976), Fransız film yönetmeni, yazar ve senarist. 2017 yılında yayımlanan ilk uzun metrajlı filmi Revenge, çeşitli bağımsız film festivallerinde ödüller kazanmıştır. 2024 çıkışlı ikinci uzun metrajlı filmi Cevher (The Substance), Cannes Film Festivali En İyi Senaryo Ödülü’nü almış ve 97. Akademi Ödülleri'nde En İyi Film, En İyi Yönetmen ve En İyi Özgün Senaryo dallarında üç Akademi Ödülü adaylığının yanı sıra, Altın Küre ve iki BAFTA adaylığı elde etti.
MAN Truck & Bus AG

Başlığın diğer anlamları için MAN sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Endüstri: Ticari Araçlar, Dizel Motorlar, Turbo Makineler, Endüstriyel Hizmetler
Kuruluş: 1758
Genel merkezi: 
Önemli kişiler: Joachim Drees
Web sitesi: MAN Truck & Bus Türkiye   MAN Truck & Bus Almanya
MAN (Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg'in baş harflerinden ismini almıştır), bir Alman endüstri kuruluşudur. Daha çok kamyon ve otobüs üretimi ile tanınır. MAN'ın çalışma alanları; ticari araçlar, dizel motorlar, turbo makinalar ve sanayi hizmetleri.
Kökleri 1758 yılına dayanan firma Ruhr bölgesindeki ilk demir fabrikası olarak faaliyete geçti. Şu anda Avrupa'nın en büyük mühendislik ve ticari araç firmalarından bir tanesidir. 2005 yılında 120 ülkedeki 60.000 çalışanı ile 15 milyar € ciro yapmıştır. Son yıllarda sürekli olarak yaptığı yatırımlar ve yerel firmalarla yaptığı ortaklıklar (Hindistan, Polonya ve Amerika Birleşik Devletleri) ile pazardaki konumunu güçlendirmeye devam etmektedir.
MAN hisseleri Alman DAX endeksinde işlem görmektedir. Firma birçok kuruluştan çeşitli ödüller almıştır, buna en son örnek 2008'de alınan "Truck of the Year 2008" ödülüdür.
Ayrıca MAN Türkiye A.Ş. Türkiye'nin ilk MAN doğalgazlı otobüsünü üretip ANKARA EGO Müessesesi'ne teslim ederek 1840 adet ile Avrupa'nın en büyük CNG araç filosunun kurulmasını sağlamıştır.
Bölümler

MAN Ticari Araçlar Grubu
MAN Truck & Bus
MAN Truck & Bus Türkiye26 Ekim 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
(grup cirosunun yaklaşık %50'si, satışların %88'i Avrupa pazarında yapılmaktadır)
Mevcut rakamlar itibarıyla Türkiye'nin en büyük ithal araç satıcısıdır.
Ticari Araçlar: kamyon (cironun %61'i), satış sonrası hizmetler ve parçalar (%18), otobüs (%14), motor ve diğer parça satışları (%7)
MAN Diesel SE
2 ve 4 zamanlı dizel ve benzinli motorlar; 

transatlantik ve fabrikalar için özel dizel motorlar, 

araçlar için, güç santralleri için, yatlar, 

yolcu gemileri, yük gemileri (tanker, çekici,

buzkıran), demir yolları için motorlar
MAN Turbo Birimi
Turbomakineler; endüstriyel hizmet ve elektrik üretimi için kompresörler ve türbinler, petrol ve gaz rafinerileri için, demir çelik üretimi ve madencilik için güç jeneratörleri
MAN Ferostall Birimi(birim satışının %20'si)
Endüstriyel hizmetler; proje, teslimat, montaj, çelik konstrüksiyon
Ürünler - MAN Ticari Araçlar Grubu

Kamyon
TGX Serisi (2008 Yılın Kamyonu)
TGS Serisi (2008 Yılın Kamyonu)
TGA Serisi (2006 Yılın Kamyonu)
TGM Serisi
TGL Serisi (2006 Yılın Kamyonu)
Otobüs
MAN SL-200 İETT ve EGO'da bulunan solo otobüs) 1984-1988
MAN SG-220 Türkiye'de kullanılan Körüklü otobüs İETT'deki 1986-1987 ZF S4-90
Trabzon'daki SG-220'lerin bazıları 1992 model Manuel ZF S4-90 Bazıları ise 1986-1987 İETT'den çıkma
Ankara EGO'dakiler 1994 Model Otomatik Voith Şanzıman
Lion’s Coach şehirler/ülkelerarası otobüs
Lion’s City (eski isimleri ile NL NG ve NU) şehiriçi/servis otobüsü (Türkiye'nin İlk körüklü ve Doğalgazlı otobüsü Lion's City G CNG 2012 Eylül ayında EGO'ya teslim edildi)
Lion's Classic (eski isimleri ile SL SG ve SU-Üretimi Durduruldu) şehiriçi/servis otobüsü (2006-2011 yılları arasında CNG-Sıkıştırılmış Doğalgazlı modelleri üretilip pazarlanmış yapılan ihaleyi MAN'ın kazanmasıyla ilk olarak Ankara'da EGO Genel Müdürlüğü tarafından kullanılmaya başlamıştır)
Lion's Regio servis otobüsü
10.225 FOCL midi bus
12.220 HOCL
14.280 HOCL
12.220 HOCL-NL
14.220 HOCL-NL
18.220/260/280 HOCL-SL
18.220/260/280/310/360 HOCL-SÜ
18.220/260/310 HOCL-NL (LF)
18.260/310/360/410/460 HOCL
24.310/360/410/460 HOCLN
28.310 HGOCL
- Neoplan markası da 2001 yılından beri grup bünyesindedir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 5015143-5  LCCN: no2016152111  VIAF: 127872833   WorldCat (LCCN): no2016-152111 
1969 MAN 520 HN (Rahmi M. Koç Müzesi'nde)
Theodor W. Adorno

| Theodor Ludwig Wiesengrund-Adorno |
| --- | --- |

Tam adı: Theodor Ludwig Wiesengrund-Adorno
Doğumu: 11 Eylül 1903 Frankfurt, Hesse-Nassau, Prusya, Almanya 
Ölümü: 6 Ağustos 1969 Visp, Valais, İsviçre 
Çağı: 20. yüzyıl felsefesi
Bölgesi: Batı felsefesi
Okulu: Eleştirel teori, Marksizm
İlgi alanları: Sosyal teori, Sosyoloji, Psikanaliz, Epistemoloji, Estetik, Müzikoloji, Kitlesel medya
1965 yılında Heidelberg'de Theodor Adorno, Max Horkheimer ve Jürgen Habermas
Adorno'un mezarı
Theodor W. Adorno (Theodor Ludwig Wiesengrund-Adorno), (11 Eylül 1903, Frankfurt - 6 Ağustos 1969, Visp, Valais, İsviçre), Alman felsefeci, toplumbilimci, bestekâr ve müzikbilimci.
Yaşamı ve başlıca eserleri

Adorno, sosyoloji ve felsefe profesörüydü. Aynı zamanda kompozitörlük de yapan bir müzikolog ve eleştirmendi. Düşüncelerinin ağırlık noktası toplumsal kritiğin bütününü oluşturduğundan bir toplum bilimci olarak da anılır. Nesnel olanın özdeşleşmesindeki "düşüncenin ilk ortaya çıkış formu" onun ideoloji kritiğinin diyalektini temsil ederken aracı olmaya çalışarak paylaştığı görünen dolaysızlığın ki bütün aşamalarında yine kendine dağılan değişkenliği, doğru düzleminde aracısız olarak varlığını kabullenmeliydi. Sanki kendi içinde, mantık sınırlarını aşmadan gelinen felsefi bir kritik noktada istençle yoğrulmuş, geriye bakmadan objektif verilerle beslenerek sakinleştirici özellik taşıyan bir denemeyi, düşüncenin asıl çıktığı yerin dışına taşırmak gibi.
Bir filozof ve toplum bilimci olarak Adorno'nun, Institut für Sozialforschung (Sosyal Araştırmalar Enstitüsü Frankfurt Okulu) 1950'lerdeki totaliter antisemitizm ve üniversite öğrenci hareketinin kültürel kimliği ve kritiği bağlamında bütün nesnelliğinde objektifleştrmeye çalıştığı "Vatandaşlığın körleşen birlikteliği"ndeki değerlendirmesi günümüzde önemini hâlâ yitirmemiş olması açısından önemlidir.
Diyalektik der Aufklärung: Philosophische Fragmente (Aydınlanmanın Diyalektiği: Felsefi Fragmanlar), 1947, Max Horkheimer ile beraber yapılmış, kültür endüstrisi üzerine başlık taşır, Minima Moralia Reflexionen aus dem beschädigten Leben 1951 (Asgari Etik, hasar görmüş yaşamdan yansımalar), Ästhetische Theorie (Estetik Teorisi) 1970 posthum, Modern Müziğin Felsefesi 1949, Otoriter Kişilik, (Adorno yönetiminde bir çalışma grubu tarafından 1950'de hazırlanmıştır), Negative Dialektik (Negatif Diyalektik) 1966'da yayınlanmış başlıca eserleridir.
Yaşamı ve başlıca eserleri > (1925-1926) Viyana

Adorno, henüz Frankfurt'ta üniversite öğrencisi olduğu zamanda bir müzik eleştirmeni olarak birçok konuda yazıyı kaleme almıştır. 1924'te Alban Berg'in Wozzeck adlı operasını tanırken 1925'te Viyana'da bunun bir kompozisyon hâliyle tesirini irdeleyen tartışma atölyesini kuruyordu. Bir yandan da Eduard Steuermann ile piyanodaki kendi eksikliğini gidermeye uğraşıyordu. Steuermann üzerinden Arnold Schönberg ve Anton von Webern isimli ustalarla ile de diyaloğa girmeyi başarmıştı. Schönberg'in yenilikçi ahengi ve "on iki ton dizgesi" Adorno'nun müzik felsefesindeki belirleyici, asli  unsurlar olmuştu. Aslında Schönberg, sosyal-felsefi anlamda müziğiyle kendine fazla yer edinememişti. Alman komponist Otto Klemperer'in Krolloper kültür kompleksindeki (Berlin) Opern-Pläne'siyle (Opera Planları) Adorno kendi tasarımsalını realize ediyordu.
Nihayetinde önceleri dönemin önemli sanatçıları ve orkestralarınca icra edilen ve beğenilen ancak daha sonrasında giderek azalan şekilde yankı bulan müzik eserleri Adorno'da kısmen de olsa hâyâl kırıklığı yaratmıştır. Bu, onun akademik dünyaya, felsefe ve sosyoloji alanlarında yazmaya geri dönmesini bir anlamda tetiklemiştir. Fransız milli marşı için de çalışmalar yapan Adorno'nun eserleri sonraki yıllarda piyanist Maria Luisa Lopez-Vito tarafından 1981'den itibaren Palermo, Bozen, Berlin, Hamburg ve diğer bazı başka şehirlerde icra ediliyordu.
1945'ten önceki müzikle uğraşılarına rağmen Viyana'daki yaşantısı sırasında kayda aldığı kompozisyonlar, onun en derinlemesine çalıştığı zamana denk gelir. 1933'lerde ender olarak ama 1950'li yıllarda ise sıkça dinlenen bir komponist olarak tarihe geçer.
Viyana yıllarında okumalarını Alban Berg ile ortaklaşa ziyaret ettiği Karl Kraus'tan etkilenmişti. Ayrıca "Theorie des Romans" (Romanın Teorisi) eseri üzerinden zaten öğrencilerinin gözüyle hayran bakılan Georg Lukács ve yazar-müzisyen Hermann Grab ile bu kısa zamanda iyi bir dostluk edinmişti.
Yaşamı ve başlıca eserleri > (1934-1937) Oxford İngiltere

Kısa bir süre sonra Adorno İngiltere'ye gitti ve Oxford Üniversitesi'nde Edmund Husserls'in filozofisi üzerine yeni akademik bir çalışma yapmayı planlıyordu. "Zur Metakritik der Erkenntnistheorie" (Tanıma ve Bilme Teorisinin Meta Kritiği Üzerine) adlı bu çalışmasını 1956 yılında bitirmiştir. Gündelik ve süregelen hayatını maddi anlamda finanse etmek için düzenli olarak Almanya'ya gidip gelmek zorundaydı. Ama döviz kurlarının yüksek oluşu onu zorlamaktaydı. Almanya'da dostları, ailesi ve nişanlısıyla görüşüyordu.
Sosyal araştırmalar projesiyle Hektor Rottweiler bünyesinde çıkan "Über Jazz" (caz üzerine) adlı dergide Adorno'nun 1936 yılında yayımlanan yazısı, prensip olarak müzik kaygısından daha çok yakınlaşan kültür endüstrisi üzerine ele aldığı bir polemik yazısı olmuştur.
Bu zaman süresince hali nazırda yazılarından dolayı bir anlamda Amerika'da sürgünde yaşayan Max Horkheimer'den kendi enstitüsünde sosyal anlamda bilimsel araştırmalar yapması beklentisiyle bir davet alacaktı.
Felsefesi ve etkisi

Adorno, aklın nesnel olmadığını, insanın da bu anlamda kendi özneli olamadığını savunur ve bugüne kadarki felsefenin foyasını ortaya çıkarmaya çalışır. Aklın nesnel olamamasının sebebi de insanın kendi hayatının öznesi olamamasıdır. Toplum üzerine teorileri genel bir karamsarlığı yansıtır. Ona göre bürokrasi, idare ve teknokrasinin kuşattığı toplumda bireyin kendisi bizzat geçmişte kalmıştır. Yoğunlaşmış sermaye, planlama ve kitle kültürü bireysel özgürlükleri büyük oranda tahrip etmiş ve eleştirel düşünme yeteneği yerini tümüyle şeyleşmiş bir toplum bilincine bırakmıştır.
"Düşünen insan saldırgan olamaz" şeklinde kışkırtıcı tarzıyla ideolojilerin etkisini kırmayı, aforizmalar biçiminde yazılmış metinleriyle kapalı düşünce sistemlerinin temellerini yıkmayı düşünür. Bu geleneksel olmayan tavrı toplumun eleştirel olmayan bir olumlamasını engellemeye çalışır. Böylece okurun sadece düşünmesini değil, düşüncelerini eleştirel bir biçimde yeniden kurmasını hedefler.
Adorno'nun kişisel çalışması, okulun genel yönelimlerinin çok ötesine gider bir bakıma, çünkü Adorno bir anlamda eleştirel teorinin kendi sınırlarına ulaştığı noktada çalışmasını sürdürür ve kendine özgü yöntemini bu çalışmalarla geliştirir. Horkheimer ile birlikte yaptığı çalışmaların yanı sıra, kendi kişisel çalışmalarının derinliği ve içeriğinden söylem yapısına kadar taşıdığı özgüllüğü dikkat çekicidir. Onun kişisel başyapıtı olan Minima Moralia bu bakımdan özel bir yere sahiptir. Kendi yöntemini ve anlayışını derinlikli ve ilginç bir şekilde ortaya koyar bu kitap. Adorno, her zaman, düşüncenin kendi içine kapanma eğilimine karşı ısrarla direnir. O, bir anlamda her tür despotizmin ve tahakküm ilişkisinin kaynağını ve kökenini düşünme imkânının sınırlandırıldığı ve kitlendiği yerlerde görür.
Felsefesi ve etkisi > Sonuç hakkında ve öğrencileri

Regina Becker-Schmidt, Soziologin (sosyolog)
Heide Berndt (1938-2003), Stadtsoziologin (şehir sosyoloğu)
Bazon Brock (* 1936), Professor für Ästhetik (estetik profesörü)
Peter Bulthaup (1934-2004), Philosoph und Chemiker (felsefeci ve kimyager)
Detlev Claussen (* 1948), Soziologe an der Universität Hannover (Hannover Üniversitesi, sosyolog)
Wilhelm Emrich (1909-1998), Literaturwissenschaftler (edebiyat araştırma görevlisi)
Peter Furth (* 1930), Sozialphilosoph (sosyal felsefeci)
Peter Gorsen (* 1933), Kunstwissenschaftler (sanat eleştirmeni ve araştırmacı)
Karl Heinz Haag (* 1924), Professor für Philosophie (felsefe profesörü)
Alois Hahn (* 1941), Soziologe (sosyolog)
Peter von Haselberg, (1908-1992), Journalist (gazeteci)
Alexander Kluge (* 1932), Literat, Filmemacher, Fernsehmacher und Philosoph (film ve tv yapımcısı, felsefeci)
Hans-Jürgen Krahl (1943-1970), Studentenaktivist der 68er-Bewegung, SDS (68'lerin aktif üniversitesinden)
Elisabeth Lenk (* 1937), Soziologin (sosyolog)
Kurt Lenk (* 1929), Politologe (siyasal bilimci)
Otwin Massing (* 1934), Politikwissenschaftler und Soziologe (politik ve sosyal bilimler araştırmacısı)
Kurt A. Mautz (1911-2000), Literaturwissenschaftler und Schriftsteller (edebiyatçı ve yazar)
Günther Mensching (* 1942), Professor für Philosophie (felsefe profesorü)
Karl Markus Michel (1929-2000), Schriftsteller und Publizist (yazar ve yayımcı)
Stefan Müller-Doohm (* 1942), Soziologe (sosyolog)
Heinz-Klaus Metzger (* 1932), Musiktheoretiker (müzik teoritesyeni)
Oskar Negt (* 1934), Sozialphilosoph (sosyal felsefeci)
Dieter Prokop (* 1941), Soziologe (sosyolog)
Ulrike Prokop (* 1945), Sozialwissenschaftlerin an der Universität Marburg (Marburg Üniversitesi, sosyal bilimler araştırmacısı)
Helmut Reichelt (* 1939), Ökonom und Soziologe, Vorsitzender der Marx-Gesellschaft e.V. (çevre bilimci, sosyolog ve iktisatçı, Marx-Gesellschaft e.V. vakfının başkanı)
Alfred Schmidt (* 1931), Philosoph und Soziologe (sosyolog ve felsefeci)
Hermann Schweppenhäuser (* 1928), Philosoph und Publizist (sosyolog ve felsefeci)
Rolf Tiedemann (* 1932), Philosoph, Philologe (felsefeci ve dilbilimci)
Rolf Wiggershaus (* 1944), Publizist (yayıncı, editör)
Kendisiyle ilgili Almanca literatür

Walter Abendroth: Arthur Schopenhauer in Selbstzeugnissen und Bilddokumenten.  Rowohlt Taschenbuch Verlag, Reinbek bei Hamburg 1967. ISBN 3-499-50133-3
Sabine Appel: Arthur Schopenhauer, Leben und Philosophie, Artemis&Winkler, Düsseldorf 2007, ISBN 3-538-07241-8
Alfred Estermann: Schopenhauers Kampf um sein Werk. Der Philosoph und seine Verleger. Insel, Frankfurt am Main 2005, ISBN 3-458-17252-1
Margot Fleischer: Schopenhauer. Herder, Freiburg 2001, ISBN 3-451-04931-7
Margot Fleischer: Schopenhauer als Kritiker der Kantischen Ethik. Königshausen & Neumann, Würzburg 2003, ISBN 3-8260-2470-2
Wilhelm Gwinner: Arthur Schopenhauer aus persönlichem Umgang dargestellt 2. Auflage. Verlag Waldemar Kramer, Frankfurt 1987, ISBN 3-7829-0349-8 (Diese Biographie wurde kurz nach Schopenhauers Tod verfasst.)
Arthur Hübscher: Arthur Schopenhauer, ein Lebensbild. 3. Auflage. Brockhaus, Mannheim 1988, ISBN 3-7653-0418-2
Raphael Koeber: Schopenhauers Erlösungslehre. Duncker, Berlin 1882.
Ferdinand Laban: Die Schopenhauer-Literatur. Versuch einer chronologischen Übersicht derselben. Reprint der Ausgabe von 1880. Franklin, New York, NY 1970.
Bryan Magee: The Philosophy of Schopenhauer. Oxford University Press, Oxford 1997, ISBN 0-19-823722-7
Rüdiger Safranski: Schopenhauer und die wilden Jahre der Philosophie. Hanser, München 1987, ISBN 3-446-14490-0
Georg Simmel: Schopenhauer und Nietzsche. Ein Vortragszyklus. Mit einem Nachwort von Klaus H. Fischer „Über Simmel, Schopenhauer und Nietzsche“, Schutterwald/Baden 2001, ISBN 978-3-928640-14-5
Walther Schneider: Schopenhauer. Werner Dausien, Hanau 1985, ISBN 3-7684-4552-6
Raymund Schmidt: Schopenhauer-Brevier. Dieterich'sche Verlagsbuchhandlung, Leipzig 1938. Sammlung Dieterich Bd. 37.
Volker Spierling: Arthur Schopenhauer zur Einführung. 2., überarbeitete Auflage. Junius, Hamburg 2006, ISBN 3-88506-367-0
Türkçe'ye Çevrilmiş Bazı Yayınları

Müzik Yazıları - Bir Seçki, Çev. 	Şeyda Öztürk, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 9789750842948.
Kültür Endüstrisi Kültür Yönetimi, Çev. Mustafa Tüzel, Nihat Ülner, İletişim Yayınları, ISBN 9789750505256.
Minima Moralia, Çev. Orhan Koçak, Metis Yayınları, ISBN 9789753422079.
Yeni Sağ Radikalizmin Veçheleri, Çev. Tarhan Onur, Şeyda Öztürk, Metis Yayınları, ISBN 9786053162032.
Teori ve Pratik Üzerine Bir Tartışma, Max Horkhemier ile birlikte, Çev. Orhan Kılıç, Metis Yayınları, ISBN 9789753428996.
Otoritaryen Kişilik Üzerine, Çev.	Doğan Şahiner, Sel Yayınları, ISBN 9789755708898.
Negatif Diyalektik, Çev. Şeyda Öztürk, Metis Yayınları, ISBN 9789753429672.
Metafizik Kavram ve Sorunlar, Çev. İsmail Serin, İthaki Yayınları, ISBN 9786053756439.
Walter Benjamin Üzerine, Çev. Dilman Muradoğlu, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 9789750807824.
Faşizm ve Propaganda, Çev. Müge Çavdar, Sel Yayınları, ISBN 9786256462151
Mustafa Necati Sepetçioğlu

Mustafa Necati Sepetçioğlu (1930, Zile - 8 Temmuz 2006), Türk yazardır.
1930 tarihinde Zile'de doğan Mustafa Necati Sepetçioğlu, ilk ve orta öğrenimini Zile'de tamamladı. Ardından İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi. Çeşitli kurumlarda memurluk ve idarecilik yaptı. İlk romanlarında Malazgirt zaferinden başlayarak İstanbul'un Fethi'ne kadar olan Türk tarihini konu aldı, sonrakilerde ise Türkiye'de yaşanan toplumsal değişimi ve sonuçlarını anlattı.
Sepetçioğlu'nun tarihî romanlarının yanı sıra tiyatro oyunları da bulunuyor. Trampacılar adlı oyunu İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda sahnelendi. Büyük Otmarlar adlı oyunu, önce İstanbul Üniversitesi Talebe Birliği Gençlik Tiyatrosu'nca sahneye konuldu, ardından Avrupa Üniversitelerarası Tiyatro Festivali'nde en iyi oyun seçildi. Gece Vaktinde Gün Dönümü ve Karanlıkta Mum Işığı adlı kitaplarıyla, 1980 yılında ‘Türkiye Milli Kültür Vakfı Kültür Armağanı'nı kazanan Sepetçioğlu, 1994'te İLESAM Üstün Hizmet Beratı aldı ve 1998'de Atatürk Dil-Tarih Kurumu Şeref Üyeliği'ne seçildi. 1989 yılında Ve Çanakkale romanı ile Türkiye Yazarlar Birliği ödülünü aldı.
8 Temmuz 2006 tarihinde öldü. Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
Eserleri

Kilit
Anahtar
Can Ocağında Pişen Aş
Abdürrezzak Efendi
Menekşeler Ölmemeli
Bir Büyülü Dünya ki
Kapı
Konak
Çatı
Üçler-Yediler-Kırklar
Bu Atlı Geçide Gider
Geçitteki Ülke
Darağacı
Ebemkuşağı
Sabır
Gece Vaktinde Gündönümü
Cevahir ile Sadık Çavuşun Buğday Kamyonu
Karanlıkta Mum Işığı
Güneşin Dört Köşesi
..Ve Çanakkale 1(Geldiler)
..Ve Çanakkale 2(Gördüler)
..Ve Çanakkale 3(Döndüler)
Kutsal Mahpus
Yesili Hoca Ahmed (üçleme)
Ergenekon Destanı
Büyük Otmarlar
Trampacılar
Köprü
Yunus Emre
Son Bloklar
Yozgat Ayaklanması

| g t Kurtuluş Savaşı |
| --- | --- |
 Trakya ve Boğazlar   İstanbul'un İşgali Şehzadebaşı Baskını  Trakya'nın İşgali  Çanakkale Krizi  İstanbul'un Kurtuluşu Batı Cephesi   İzmir'in İşgali  Urla  Malgaç  Bergama  Erbeyli  Erikli  Tellidede  Aydın  Servetiye Cephesi  Akbaş  Yaz Taarruzu (1920)  Gediz  1. İnönü  2. İnönü  Kütahya-Eskişehir  Sakarya  Büyük Taarruz Dumlupınar  Balıkesir  İzmir Doğu Cephesi   Oltu  Sarıkamış  Kars  Gümrü  Batum  2. Artvin Güney Cephesi   Antep  Çukurova  Karboğazı  Karabucak  Kozan  Kovanbaşı  Maraş  Urfa  Yüreğir  Fadıl  Kanlı Geçit İç Cephe   Ali Galip Olayı  Kuvâ-yi İnzibâtiye  Anzavur  Hart  Düzce  Aynacıoğulları  Geyve  Çerkez Ethem  Çopur Musa  Demirci Mehmet Efe  Milli Aşireti  Yozgat  Konya  Koçgiri  İntikam Alayı  Pontus El-Cezire Cephesi   I. Süleymaniye Taarruzu Diğer   Samsun Bombardımanı 
Yozgat Ayaklanması veya Çapanoğlu Ayaklanması, Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Hürriyet ve İtilaf reisi Çapanoğlu Edip Bey ve kardeşi Celâl Bey tarafından Yozgat ve yöresinde çıkarılan ayaklanmadır.
İlk ayaklanma Yıldızeli'nde Erzurumlu Hüseyin Nazım ve Kara Mustafa'nın elebaşılığında çıkarılmıştır. Ayaklanma Çerkez Ethem komutasında Kuvâ-yi Seyyâre tarafından bastırılmış ancak diğer iç isyanlar gibi Türk Kurtuluş Savaşı hareketini zayıflatmış, işgal güçlerinin işini kolaylaştırmıştır. Asıl tehlikenin yani Yunan ordusunun ilerleyişini hızlandırarak Balıkesir ve Bursa'nın Yunanlar tarafından işgal edilmesine zemin hazırlamıştır. Yozgat'tan Ankara'ya döndüğü zaman Meclis tarafından kurtarıcı gibi karşılanan Ethem'in gücü daha da arttırmış, Ankara ile ayrışmış ve en sonunda Ethem'in tasfiyesine giden süreç başlamıştır.
Çapanoğlu ailesi

Çapanoğlu ailesinin ilk tanınmış kişisi Yozgat şehrini kuran Ahmet Paşa'dır, 1764 yılında Sivas valisi iken önce azledilmiş ardından da idam ettirilmiştir. Aile, bölgeyi 300 yıl kadar idare etmiş ve mamur hale getirmişlerdir. XVIII. asrın ortalarına ait belgelerde Çapar olarak geçmekte olup daha sonra aynı anlama gelen (eski Türk unvanlarından yiğit, akıncı, postacı) Çapanoğulları olarak şöhret bulmuşlardır. Çapanoğulları ailesinden Osmanlı Devleti'nde fiilen görev yapan Abdülfettah Paşa, Celâleddin Paşa, Ahmet Şakir Paşa gibi mutasarrıf, paşa, vali gibi üst düzey çeşitli hizmetlerde bulunmuş şahsiyetler bulunmaktadır.