stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
John Harsanyi
Yayınları

Harsanyi faydacılık etiği üzerine çalışmaları, Brisbane'dayken başlamıştır. İki makale yayınlamış, yazar makalelerinde; ahlaki sorunları anlamaktan önce, insanların kişisel terihleri ve ahlaki tercihleri arasındaki farkın ayırt edilmeli olduğunu açıklamıştır.
John Nash'in oyun kuramı hakkındaki yayınından sonra Hasanyi'nin bu konudaki ilgisi artmıştır.
"Cardinal Utility in Welfare Economics and in the Theory of Risk-Taking", Journal of Political Economy (1953)
"Cardinal Welfare, Individualistic Ethics and Interpersonal Comparisons of Utility", Journal of Political Economy(1955)
"Bargaining in Ignorance of the Opponent's Utility Function", Journal of Conflict Resolution (1962)
"Games with Incomplete Information Played by "Bayesian" Players, I-III. Part I. The Basic Model", Management Science, Vol. 14, No. 3, Theory Series (1967)
Essays on Ethics, Social Behavior, and Scientific Explanation, Dordrecht, Holland: Reidel Publishing Company (1976)
Rational Behavior and Bargaining Equilibrium in Games and Social Situations, Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press (1977)
Papers in Game Theory, Dordrecht, Holland: Reidel Publishing Company (1982)
A General Theory of Equilibrium Selection in Games (Reinhard Selten ile), Cambridge, MA: MIT-Press. (1988)
Kazakmıs HK

| Kazakmıs HK |
| --- | --- |
Şehir: Satbayev
Lig: Pro Hokey Ligası
Kuruluş: 2002
Feshedilme: 2011
İç saha mekanı: Arena-2000
Renkler:    
Kazakmıs HK (Kazakça: Qazaqmys hokkeı klýby), Pro Hokey Ligası'nda oynayan bir Kazak erkek profesyonel buz hokeyi takımıydı. Kulüp, 2002 yılında kurulmuş olup Satbayev merkezliydi ve ana maçlarını Arena-2005'te oynamaktaydı.
Kazamıs HK, 2005-06 sezonunda şampiyon ve 20005, 2006 ve 2008 yıllarında Kazakistan Kubogı'nı kazandı. 2011 yılında kulüp kendini feshetti.
Kabaç Hatun

Kabaç Hatun ya da Buharalı Hatun (689'da öldü), 674'ten 689'a kadar, Buhara'lı oğlu Tughshada'nın yönetimi sırasında Buhara'nın kraliçe naibiydi.
İrani-Türki kökenliydi. Adı bilinmiyor ve sadece Buhara Hatunu ("Buhara Kraliçesi") olarak biliniyor. Buharalı Bidun ile evliydi ve Buharalı Tuğşada'nın annesiydi.
Buharalı Bidun ölünce Hatun, oğlu Tuğşede'nin küçüklük döneminde Buhara'nın naibi oldu.
673 yılında Emevi Halifeliği için Horasan'a vali olarak atanan Ubeydullah bin Ziyad, 674 yılında bir Emevi ordusuyla Amuderya nehrini geçerek Ramitin ve Paykand'ı fethedip yağmalayarak Orta Asya'yı işgal etti. Kraliçe, yardımına gelen bir Türk hükümdarla ittifak kurdu ancak 674'te mağlup oldu. Kraliçe, şehrini kurtarmak için Emevilerle anlaşma yapmak zorunda kaldı ve bir milyon dirhem gümüş ödedi. 675 ve 676'da gümüşle haraç ödedi.
676'da Emeviler, tebaası olan seksen Türk soylusunu esir aldı; Geri döneceklerine dair söz verilmesine rağmen, Türk esirler köle olarak Medine'ye sürüldü ve tarım kölesi olarak çalıştırıldılar. İsyan ettiler, onları esir tutan kişiyi öldürdüler ve sonra toplu olarak intihar ettiler.
689'da öldü ve Vardan Khudah Khunak, oğlunun naibi olarak onun yerini aldı.
Kaynaklar

↑  Bowersock, G. W., Brown, P., Grabar, O. (1999). Late Antiquity: A Guide to the Postclassical World. Storbritannien: Belknap Press of Harvard University Press. 702
1 2 3  Ayni, S. (2023). Tajikistan's National Epics: Muqanna's Rebellion and The Tajik People's Hero Temur Malik. Storbritannien: Taylor & Francis.
1 2  The Oxford Handbook of Iranian History. (2012). Storbritannien: Oxford University Press, USA. 218
↑  Naršaḵī, pp. 54, 56-57, tr. pp. 40-41; cf. H. A. R. Gibb, The Arab Conquests in Central Asia, London, 1923, pp. 19-20
↑  BARDA and BARDA-DĀRI iii. In the Islamic period up to the Mongol invasion 29 Mayıs 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. in Encyclopedia Iranica
Kayrak (anlam ayrımı)

Kayrak, bir tür kaya
Yerleşim yerleri

Kayrak, Amasya, Amasya ili merkez ilçesine bağlı köy
Kayrak, Turgutlu, Manisa ili Turgutlu ilçesine bağlı mahalle
Kayrak, Gülnar, Mersin ili Gülnar ilçesine bağlı mahalle
Kan'onji

| Kan'onji 観音寺市 |
| --- | --- |
Şehir
Kan'onji şehri

  Bayrak 
Kan'onjiKan'onji'nin Japonya'daki konumu
Ülke:  Japonya
Bölge: Shikoku
Prefektörlük: Kagawa
İdare
 • Belediye başkanı: Seiji Shirakawa
Yüzölçümü
 • Toplam: 117.45 km²
Nüfus (2011)
 • Toplam: 63.721
 • Yoğunluk: 542.44/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.city.kanonji.kagawa.jp
Kan'onji (Japonca: 観音寺市 Kan'onji-shi), Japonya'nın Kagawa prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 11 Ekim 2005 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 117.45 km² olan şehrin nüfusu 1 Mayıs 2011 tarihi itibarı ile 63,721'dir.
Jo Hartley

| Jo Hartley |
| --- | --- |
Jo Hartley (2021)
Doğum: 12 Mart 1972 (52 yaşında) Oldham, Lancashire, İngiltere
Meslek: Aktris
Etkin yıllar: 2004–günümüz

Joanne Victoria Hartley, Lancashire, Oldham'da doğan İngiliz aktris This is England, Not Safe For Work, After Life ve Bliss gibi birçok İngiliz televizyon dizisi ve filminde ve ayrıca The Young Victoria (2009) filmlerinde rol almıştır.
Erken dönem

Hartley, işçi sınıfı bir ailede büyüdü. Gretel Von Trappe olarak okuldaki 'The Sound of Music' yapımında 11 yaşında oyunculuğa başladı. Daha sonra Oldham Theatre Workshop'a katıldı ve 17 yaşına kadar oyunculuk becerilerini geliştirdi ve bir hava hostesi olarak Japan Airlines'a katılmak için ayrılıncaya kadar iki yıl bir ofiste sekreter olarak çalıştı.
Jo, yirmili yaşlarının ortasında aktör olma hayalinin peşinden gitmek için havacılık endüstrisinden ayrıldı. Hartley, Londra'da, Ealing'deki Questors Theatre'da eğitim görerek İngiltere'ye döndü ve 2004 Shane Meadows'un yönettiği Suç Drama Gerilim filmi Dead Man's Shoes'daki ilk rolüne 'Marie' olarak girdi.
Kariyer

Hartley, 2004'te Northern Soul ve Me and Her, 2008'de Terra Firma ve Flushed, 2014'te The Crossing, Janet ve Bernard ve I Don't Care gibi birçok İngiliz yapımında rol aldı. 2004 yılından bu yana pek çok TV filmi ve dizisinde oyunculuk yapmıştır.
2016'da Hartley , Taron Egerton ve Hugh Jackman ile birlikte oynadığı Eddie the Eagle filminde Janette (Eddie'nin annesi) olarak rol aldı. Dolandırıcı bir seyahat yazarının iki ortağından biri olarak Heather Graham'la birlikte oynadığı David Cross dizisi Bliss'te de rol aldı. Hartley, Asa Butterfield ve Simon Pegg ile birlikte komedi korku filmi Slaughterhouse Rulez'de de rol aldı.
Başarılı bir pilot bölümün ardından Hartley, 2020'de BBC1'de yayınlanan BBC dizisi In My Skin'de Bethan'ın bipolar bozukluktan muzdarip annesi Katrina rolünü oynadı.
Filmografi > Film

| Yıl | Başlık | Rol |
| --- | --- | --- |
| 2004 | Dead Man's Shoes | Marie |
| 2004 | Northern Soul | Jo Sherbert |
| 2004 | Me and Her | Coleen |
| 2006 | This Is England | Cynthia |
| 2007 | Bigboy_74 | Kadın |
| 2008 | Terra Firma | Debbie |
| 2008 | Flushed | Mrs Mop |
| 2009 | The Young Victoria | Landlady |
| 2010 | Soulboy | Monica |
| 2011 | Inbred | Kate |
| 2011 | At Dusk | Kadın |
| 2012 | Up There | Margaret |
| 2012 | When the Lights Went Out | Jeanette |
| 2012 | Ill Manors | Carol |
| 2013 | Sea Change | Unnamed |
| 2014 | The Crossing | Juliet |
| 2014 | Janet and Bernard | Janet |
| 2014 | I Don't Care ) | Mandy |
| 2016 | Eddie the Eagle | Janette Edwards |
| 2016 | David Brent: Life on the Road | Pauline Gray |
| 2016 | Prevenge | Midwife |
| 2016 | Gibberish | Mother |
| 2016 | Access All Areas | Libby |
| 2018 | Slaughterhouse Rulez | Babs Wallace |
| 2018 | Torvill and Dean | Betty Torvill |
Filmografi > Televizyon

| Yıl | Başlık | Rol |
| --- | --- | --- |
| 2007 | Recovery | Vicky Nathan |
| 2009 | Crying with Laughter | Karen |
| 2009 | Casualty 1900s | Anna Baker |
| 2010 | Pulse | Loz Westmoor |
| 2010 | This Is England '86 | Cynthia |
| 2010 | Moving On | Natalie |
| 2011 | Waterloo Road | Laura Taylor |
| 2011 | Stolen | April Harris |
| 2011 | The Jury | Ann Skailes |
| 2011 | This Is England '88 | Cynthia Fields |
| 2012 | Coming Up | Mandy Slade |
| 2013 | Law & Order: UK | Lindsey Donovan |
| 2013 | Privado | Sally |
| 2013–2014 | The Mimic | Jean |
| 2015 | Not Safe for Work | Angela |
| 2015 | This Is England '90 | Cynthia Fields |
| 2016 | Vera | Grace |
| 2018 | Bliss | Denise Larkspur |
| 2018–2020 | In My Skin | Katrina Gwyndaf (Bethan'ın annesi) |
| 2019–günümüz | After Life | June |
| 2019 | Don’t Forget The Driver | Mel |
| 2019 | Temple | Pröfesör Kirby |
| 2020 | Sick of It | Lillie |
John Harris

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  3 Nisan 1939(1939-04-03)
Doğum yeri:  Sedgley, Batı Midlands, İngiltere
Ölüm tarihi:  9 Eylül 2023 (84 yaşında)
Ölüm yeri:  Batı Midlands, İngiltere
Mevkii:  Defans
Altyapı kariyeri
1955–1958:  Wolverhampton Wanderers
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1958–1965 |  Wolverhampton Wanderers |  3 |  (0) |
| 1965–1969 |  Walsall |  74 |  (2) |
| Toplam |   |  77 |  (2) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
John Harris (3 Nisan 1939 – 9 Eylül 2023), Defans bölgesinde oynayan eski İngiliz profesyonel futbolcu.
Yaşamı ve kariyeri

Harris, 3 Nisan 1939'da Sedgley, Batı Midlands, İngiltere'de doğdu. 1955'te Wolverhampton Wanderers'ın altyapısında defans pozisyonunda başladığı kulüp kariyerini 1965 yılına kadar aynı kulüpte sürdürdü. İlk defa 26 Ağustos 1961'de West Ham United'a karşı 3-2 kazanılan maçta sahaya çıktı ancak ertesi hafta sadece ikinci maçına çıktığı esnada bacağını kırması nedeniyle kulüpte son maçına çıktığı Aralık 1962'ye kadar ana kadrodan ayrı kaldı.
Ocak 1965'te Midland'e yakın olan Walsall takımına transfer oldu. Kulübü üçüncü lige düşmeden önce 74 maçta sahaya kaptan olarak çıktı ve iki gole imza attı. 1969'd aktif futbol kariyerini sonlandıran sporcu toplamda çıktığı 77 maçta 2 gol atmıştır.
Ölümü

Harris, 10 Eylül 2023'te doğal nedenlerden Batı Midlands, İngiltere'de 84 yaşında öldü.
Bulgaristan kozmonot programı

Bulgaristan kozmonot programı, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti'nde insanlı uzay uçuşları yapmaya çabalar. Bulgar insanlı uzay uçuşları misyonu fikri, ilk yapay uydu olan Sputnik 1'in lansmanından önce başlamıştır. Sovyetler Birliği'nin bir Bulgar kozmonotu uzaya göndermesi için gayri resmi bir teklif 1964'te yayınlandı, ancak bu teklif Sovyetler tarafından ciddi olarak değerlendirilmedi. Resmî uzay işbirliği, 1966'da Doğu Bloku ülkelerinin Sovyet uzay teknolojisi ve varlıklarına erişmesine izin veren Interkosmos programının kurulmasıyla başladı.
Interkosmos yönetiminde, Bulgaristan ilk kozmonotu olan Georgi Ivanov'u 1979'da Salyut 6 uzay istasyonuna gönderdi ve böylece Bulgaristan, vatandaşını uzaya çıkaran dünyanın altıncı ülkesi oldu. Ancak, Soyuz 33 uzay aracındaki bir arıza, mürettebatın Salyut 6'ya yanaşmasını engelledi ve Ivanov, Dünya çevresinde 31 yörünge döndükten sonra güvenli bir şekilde Dünya'ya döndü. İkinci Bulgar kozmonot Aleksandar Aleksandrov, 1988'de Mir Uzay İstasyonu'nda on gün geçirdi ve çeşitli bilimsel deneyler yaptı.
Interkosmos uçuşu

Ana madde: Interkosmos
Bulgaristan'da ikinci 1978 Intercosmos sınıfı için seçimler 1976-1977 yıllarında yapıldı. 1964-1972 yılları arasında Dolna Mitropoliya Hava Kuvvetleri Akademisi'nden mezun olan Bulgar pilotlar seçilmeye hak kazandı. Bu mezunların neredeyse tamamı başvurmuş ve havacılık tıbbı komisyonu tarafından tıbbi muayeneye gönderildi. İlk testlerden geçen adaylar daha sonra Sofya'daki Kıdemli Askeri Tıp Enstitüsüne yollandı ve izole koşullarda birkaç hafta muayeneye tabi tutuldu. İkinci turdan sadece dört aday geçebildi: Georgi Ivanov Kakalov, Aleksandr Aleksandrov, Georgi Yovchev ve Ivan Nakov. 1978'de Moskova'da yapılan son test turunda Ivanov ve Aleksandrov'un fiziksel olarak en uygun kişiler oldukları doğrulandı ve sırasıyla asal ve yedek olarak onaylandılar.
Interkosmos uçuş ekibi, uçuş komutanı olarak deneyimli bir Sovyet kozmonotundan oluşurken, üye devlet kozmonotu, bir uçuş mühendisi ve görevi atanmış deneylerini ve ekipmanlarını denetlemek olan bir araştırma kozmonotu olarak görev almıştır. Eğitim titiz ve yoğundu. İlk aşamada teorik çalışmalar, jet uçağında uçuş uygulaması, ağırlıksızlık simülasyonu, su sıçraması eğitimi, fiziksel egzersiz ve zor arazide kurtarma eğitimi yer aldı. İkinci aşama daha spesifikti ve Soyuz uzay aracında ustalaşmaya ve Salyut uzay istasyonuna uçuşa odaklanıldı.
Interkosmos uçuşu > Deneyler

Genel olarak, Interkosmos uçuşları beş ana araştırma alanına odaklanmıştır: uzay fiziği, uzay meteorolojisi, iletişim, uzay biyolojisi ve tıbbı ve doğal çevre çalışmaları. Ivanov'un misyonu öncelikle uzay fiziği, iletişim ve çevre çalışmalarına odaklanmaktı. Aralık 1978'de, Bulgaristan yapımı bir spektrometrik sistem olan Spektar-15, Yuri Gagarin Kozmonot Eğitim Merkezi'ndeki Salyut 6 eğitim modeline kuruldu. Daha sonra saha kullanımı için onaylandı. Spektar-15'in parçaları 14 Mart 1979'da Progress 5 uçuşuyla Salyut 6'ya gönderildi; bunlar veri depolama bloğu, mercek ve filtrelerden oluşuyordu. Ivanov'un daha önce istasyona kurulmuş olan Spektar-15 veya diğer ekipman üzerindeki deneyleri şunlardan oluşur:
Ekvator: Ekvator üzerindeki iyonosferik anomalilerle ilişkili atmosferik ışıltı gözlemleri;
Polyus: kutup auroralarının gözlemi;
Emisiya: atmosferik ışıma spektrumunun ana spektral çizgilerinin yoğunluğuna dağılımı;
Svetene: fotometrik gözlemler;
Gama-fon: gama ışını teleskoplarının tasarımlarını geliştirmeyi amaçlayan çeşitli gama ışını astronomi gözlemleri;
Oreol: atmosferin temel parametrelerini belirlemek için gün doğumu ve gün batımının gözlemleri;
Kontrast: büyük sanayi merkezlerinin yakınlarındaki astmosferdeki kirliliğin neden olduğu frekans tepkisindeki değişiklikler üzerine çalışmalar;
Atmosfera: atmosferin optik özelliklerinin incelenmesi;
Ilyuminator: istasyonun pencerelerinden gelen ışığın spektral özelliklerindeki değişikliklerin kesin ölçümü;
Horizont: güneş meridyeninin gün doğumu ve gün batımında fotoğrafik gözlemi;
Terminator: yüksek atmosfer çalışmaları;
Biosfera-B: jeoloji, jeomorfoloji, tarım ve ormancılık ve kirlilik çalışmaları için veri toplanması;
Balkan: Bulgaristan topraklarındaki çeşitli doğal özelliklerin fotoğraflanması ve spektrometrisi;
Operator: yer çekimsiz ortama adaptasyon sırasında zihinsel üretkenlik dinamiğinin değerlendirilmesi;
Doza: uzay istasyonunun çeşitli yerlerinde ışınlama dozlarının incelenmesi;
Opros: kozmonot eğitim sistemlerinin geliştirilmesi için tasarlanmış, önceki görevlerden kalan psikolojik deneylerin sürdürülmesi;
Reseptor: yer çekimsiz ortamda insan tat reseptörlerinin işleyişi üzerine çalışmalar;
Pochivka: uzun süreli uzay uçuşlarında, dinlenme organizasyonunu geliştirmek için tasarlanmış bir deney;
Vreme: mürettebat arasındaki zaman algısının öznelliği üzerine çalışmalar;
Pirin: yer çekimsiz ortamın malzeme üretimi üzerindeki etkisini gözlemlemek için tasarlanmış beş deney.
Bunlar kozmonot Vladimir Lyakhov ve Valery Ryumin ile birlikte yapılacaktı. Spektar-15 daha sonra Kübalı kozmonotu Arnaldo Tamayo Méndez tarafından kullanıldı.
Interkosmos uçuşu > Uçuş

Soyuz 33, Ivanov ve uçuş komutanı Nikolay Rukavishnikov ile 10 Nisan 1979'da Baykonur Kozmodromundan fırlatıldı. Mürettebatın çağrı kodu Saturn idi. Birleşimin 12 Nisan'da (Kozmonot Günü) Salyut 6-Soyuz 32 ile birlikte yapılması planlanmıştı. Ancak Salyut'a yaklaşırken, son motor ateşlemesi altı saniye yerine sadece üç saniye sürdü ve Igla yerleştirme sistemi kapatıldı. Soyuz'un ana motoru arızalanmıştı ve yanaşma manevralarını yapmak artık imkânsızdı. Salyut mürettebat üyesi Lyakhov da başarısız ana motor ateşlemesi sırasında yardımcı motora doğru yanal bir uçuş gözlemledi.
Soyuz 33'ün yaşam destek kaynakları sınırlıydı ve mürettebat derhal Dünya'ya dönmek zorunda kaldı. Uçuş kontrolorü, Soyuz ekibine yakıt beslemesini korumak için ana motoru tamamen kapatmasını emretti. İki seçenek vardı: uzay aracını planlanan iniş noktasından birkaç bin kilometre uzağa, çok yumuşak bir yörüngeyle inmeye başlaması veya mürettebatı çok yüksek g kuvvetine maruz bırakacak dik bir iniş. Her iki durumda da mürettebat, hasar gördüğü onaylanan yardımcı motora güvenmek zorundaydı. Mürettebat dik bir iniş yapmayı seçti ve yardımcı motoru 187 saniye boyunca manüel olarak programladı. Ardından uzay aracını bir iniş koridoruna yerleştirecek kadar yavaşlattı. Soyuz uçuş sistemlerinde mükemmel bir komuta yeteneğine ve deneyime sahip olan Rukavishnikov, tüm otomatik iniş programlarını kapattı. İniş devam ederken, hem Ivanov hem de Rukavishnikov, hasarlı yardımcı motorun yeterli güç sağlamadığını hissetti ve iniş hızını daha da azaltmak için 25 saniye daha çalıştırmaya karar verdi.
Soyuz 33 başlangıçta planlanan iniş noktasına şaşırtıcı bir şekilde yaklaştı. Rukavishnikov ve Ivanov'un durumu başarıyla ele alması övgü aldı. Ancak mürettebat, inişten önce servis modülünü arızalı motor ve bir optoelektronik blok olan Spektar-15'in parçalarıyla birlikte uzayda bırakmıştı. Bu, parçaların uzayda olmasından dolayı arızanın incelenemeyeceği ve gelecekte yapılacak görevler için yeni bir Spektar optoelektronik bloğunun üretilmesi gerektiği anlamına geliyordu. Daha sonra bu, Salyut 6'daki diğer ekipmanlara entegre edildi ve Bulgaristan'ın deneyleri Sovyet kozmonotlar tarafından 1981'de başlatıldı. Başarısız olan göreve rağmen Bulgaristan, uzaya vatandaşını gönderen dördüncü Interkosmos üyesi (Çekoslovakya, Polonya ve Doğu Almanya'dan sonra), dünyada altıncı ülke oldu. Ivanov'un uçuşu 1 gün 23 saat 1 dakika sürdü ve 31 kez yörüngede döndü.
Shipka Programı

Mir Uzay İstasyonu çekirdek modülü Şubat 1986'da başlatıldı ve istasyona Spektar-15'in geliştirilmiş sürümü olarak Spektar-256 sistemi takıldı. 1986'da Sovyetler Birliği'ne yapılan resmî bir ziyaret sırasında Bulgaristan savunma bakanı Dobri Dzhurov, Bulgar kozmonotun Sovyet yardımı ile istasyona gönderilmesini ayarladı. Glavkosmos ile ek görüşmeler daha sonra CLSR direktörü Prof. Boris Bonev tarafından başlatıldı ve 22 Ağustos 1986'da ortak bir Sovyet-Bulgar görevi için resmî bir anlaşma imzalandı. Önceki Interkosmos uçuşuna benzer bir düzenleme olmasına rağmen, bu görev Interkosmos programından bağımsız, ikili bir bilimsel anlaşma oldu. Bulgaristan'ın görevi, masraflarıyla birlikte ekipmanı tasarlayıp üretmek ve daha sonra Sovyetler Birliği'ne vermekti.
Aday seçimi Kasım 1986'da başladı ve 300'den fazla Bulgaristan Hava Kuvvetleri pilotu aday olmuştu. Uçuşun 1988 yazında yapılması planlandı. Rusça ve bilgisayar becerilerine hakim olan adayların seçim sürecinin hızlandırılması tercih edildi. Sofya'daki Sovyet hekimleri tarafından yapılan tıbbi muayenelerin sonucunda, son tur için on kişi seçildi. Kalan son dört aday Krasimir Stoyanov, Nikolay Raykov, Aleksandr Aleksandrov ve kardeşi Plamen idi. İlk üçü görev için onaylandı. Aleksandrov ve Stoyanov görev mürettebatı ve yedek olarak seçildiler.
İkili, 10 Ocak 1987'de Yuri Gagarin Kozmonot Eğitim Merkezi'ne uçuş eğitimi için gönderildi. Mürettebatın daha sonra Anatoly Solovyev ve Viktor Savinykh'dan oluştuğu açıklandı. Lyakhov ve Serebrov, Stoyanov'la yedek ekibine tayin edildi. Uçuş ve bilimsel programı, 1877'de Bulgaristan Kurtuluş Savaşı sırasında Osmanlı birlikleri ile savaşıldığı ve Bulgar-Rus kuvveti arasında önemli bir savaşın gerçekleştiği Shipka Geçidi yüzünden Shipka olarak adlandırıldı.
Shipka Programı > Uçuş

Uçuşun 21 Haziran 1988'de yapıldı ancak bu, Nisan 1988'e kadar 7 Haziran'a kadar erteleniyordu. Erteleme Progress 36 ikmal uzay aracının motorlarının istasyon yörüngesindeki değişikliklerden kaynaklandı. Daha önceki tarih, uçuş tarihini geri çekmede bir başka faktör olan Rozhen deneyi için daha iyi aydınlatma koşulları sağladı. Uçuş kontrolü TsUP ve Bulgaristan'ın Stara Zagora şehrinde yeni kurulan bir durum merkezi tarafından sağlandı.
Etkinliğin sadece kaydedildiği ve sadece başarılı olduğunda yayınlandığı önceki fırlatmaların aksine, Aleksandrov'un fırlatıluşu Sovyet televizyonunda canlı olarak yayınlandı. Fırlatma, 7 Haziran'da Soyuz TM-5'te 18:03'te (UDAS) gerçekleşti. 9 Haziran 18:02:22'de TM-5, 33. yörüngesinde manevralara başladı. 19:40'ta, TM-5, Mir'e 400 metre uzaklıktaydı. Dokuz dakika sonra yaklaşımın canlı televizyon yayını başlatıldı. TM-5, Mir'e 19:55'te bağlandı ve 20:12'de basınç eşitlenmeye başladı. Tüm kapaklar 21:25'te açıldı ve Soyuz ekibi 21:27'de Mir'e geçiş yaptı.
Aleksandrov, istasyonda kaldığı 9 günlük süre boyunca 56'dan fazla deney yaptı. SON-K deneyi sırasında, hızlı olmayan göz hareketi uykusunun üç fazının da normal akışını doğruladı. Aleksandrov ayrıca Bulgaristan Ulusal Televizyonu'nda canlı yayınlanan devlet lideri Todor Zhivkov ile telekonferans yaptı. 17 Haziran sabahı Solovyev, Savinykh ve Aleksandrov Soyuz TM-4 ile Dünya'ya dönme prosedürlerine başladı. 10:18'de Mir'den ayrıldılar ve uzay istasyonundan ayrılmaya başladılar; yeniden giriş motoru ateşlemesi 13:22:37'de meydana geldi ve iniş modülü 13:50'de atmosfere girdi. Uzay aracı Dzhezkazgan'ın 205 km güneydoğusunda 14:13'te indi.
Şu anki durum

Aleksandrov'un uçuşunun ardından Bulgaristan, Mir Uzay İstasyonu'na ekipman tasarlamaya, üretmeye ve göndermeye devam etti. İlk olarak Aleksandrov'un uçuşu için geliştirilen Liulin sınıfı ekipmanlar artık Uluslararası Uzay İstasyonu'nda ve ExoMars Trace Gas Orbiter'de kullanılıyor. Daha sonra Mir üzerine kurulan Bulgaristan'ın MEGEP bitki büyüme sistemi, uzayda ilk kez buğday ve sebze yetiştirmek için kullanıldı.
Komünizmin çöküşünden ve bilim finansmanının ciddi şekilde azaltılmasından sonra, Bulgaristan'ın kozmonot programı büyük ölçüde rafa kaldırıldı. Altyapının çoğu geçersiz hale geldi. 2011 yılında Georgi Ivanov hükûmeti insanlı uzay uçuşları programını yeniden başlatmaya çağırdı. Krasimir Stoyanov, yerli bitki büyüme ve radyasyon izleme ekipmanının, bir hükûmet kozmonotunun hükûmet desteği olması koşuluyla gelecekte Mars'ta bir insan görevine katılmasına izin verebileceğini önerdi.
Şu anda insanlı bir uzay uçuşu programının olmamasına rağmen, Varna yakınlarındaki Kamchiya'daki Yuri Gagarin Eğitim Kompleksi Havacılık Merkezi ve Planetaryumu'nda tamamen işlevsel bir Soyuz-TMA eğitim analogu çalışmaktadır.
Genel bakış

| Görev | Fırlatılma tarihi |  | Önemli | Destek olan | Süre | İstasyon | Deneyler | Görev amblemi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Soyuz 33 | 10 Nisan 1979 |  | Georgi Ivanov | Aleksandr Aleksandrov | 1g 23sa 1d | Salyut 6 (bağlama başarısız) | 24 (gerçekleştirilmedi) |  |
| Mir EP-2 | 7 Haziran 1988 |  | Aleksandr Aleksandrov | Krasimir Stoyanov | 9g 20sa 10d | Mir | >56 |  |

Interkosmos programının logosu
Bulgaristan'daki Krumovo Havacılık Müzesi'nde Ivanov'un Sokol-K uzay giysisi yanında paraşütlü orijinal Soyuz 33 iniş modülü
1986 yılında başlatılan Mir Uzay İstasyonunun çekirdek modülü
Aleksandrov'un Sokol uzay giysisi
Kent Güvenlik Yönetim Sistemi

Kent Güvenlik Yönetim Sistemi (KGYS), Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından kamu güvenliğini sağlamak, iç güvenlik tehditlerine karşı savunmak ve kontrol görevlerini daha etkin bir şekilde yerine getirmek için Türkiye'nin kentsel alanlarında kolluk kuvvetleri için kullanılan modüler bir izleme ve görüntüleme sistemidir. PolNet tarafından üretilen sonuçlarla desteklenen görüntü ve konum verilerinin mevzuata uygun olarak işlenmesiyle önemli sonuçlar elde edilmektedir.
KGYS şunlardan oluşur:
Komuta ve kontrol merkezi,
Araç takip sistemi,
Mobil araç sorgulama sistemi,
Hücre iyileştirme ve kontrol sistemini tutan polis karakolu,
Bölgesel görüntüleme sistemi,
Otomatik plaka tanıma sistemi,
Mobil operasyon yönetimi ve
Polis bilgisayar ağı.
Hız kamerası, kırmızı ışık kamerası ve otomatik plaka tanıma cihazından oluşan 2015 yılında kurulan trafik denetleme sistemi olan TEDES, KGYS'nin ayrılmaz bir parçasıdır.