stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Lezbiyen
Kültür > Çizgi Roman ve Manga

1989 yılına kadar ABD'nin çizgi romanlardan sorumlu kurumu Comics Code Authority tarafından ABD'de satışa çıkan çizgi romanlar üzerinde de facto bir sansür uygulanmış ve eşcinselliğin çizgi romanlarda yer alması engellenmiştir. Açık lezbiyen temalara ilk olarak yeraltı ve Comics Code Authority'nin onayını gerektirmeyen alternatif çizgi romanlarda rastlanmıştır. Lezbiyen bir karaktere sahip olan ilk çizgi roman Trina Robbins'in "Sandy Comes Out"dur. 1972 tarihli bu çizgi roman Wimmen's Comix isimli antolojinin birinci sayısında yayımlanmıştır. 1980 yılında yayıma başlayan "Gay Comix" lezbiyenler ile ilgili hikâyelere yer vermiş ve 1985 yılında Love and Rockets başlıklı hikâyede iki ana karakter Maggie ve Hopey arasındaki lezbiyen ilişki açıkça ortaya konmuştur.
Alternatif ve yeraltı çizgi romanlarında lezbiyen ilişkilere yer verilirken ABD'deki ana çizgi roman yayımcıları bu konuda uzunca bir süre suskun kalmışlardır. Kadın Marvel Comics karakterlerinden Mystique ve Destiny arasındaki ilişki önceleri yalnızca ima edilmiş, 1990 yılında ise bir eski İngilizce kelimesi olan ve sevgili anlamına gelen "leman" sözcüğünün kullanımıyla şifreli olarak doğrulanmıştır. 2001 yılında ise Destiny'nin Mystique'in sevgilisi olduğu sarih bir İngilizce ile beyan edilmiştir. 2006 yılında DC Comics, önemli karakterlerinden Yarasakadın'ın bir lezbiyen olarak yeniden doğduğunu açıklamış ve bu durum medyanın ilgisini toplamıştır. Yine DC Comics karakterlerinden Gotham Şehri polis memuru Renee Montoya'nın da lezbiyen olduğu çizgi romanlarda açıklanmıştır.
2006 yılında, Alison Bechdel'in Fun Home: A Family Tragicomic isimli lezbiyen ilişkilere yer veren çizgi romanı ABD'deki birçok medya kuruluşu tarafından yılın en iyi kitapları arasında sayılmıştır. Bechdel, Dykes to Watch Out For isimli en iyi tanınan ve en uzun soluklu lezbiyen çizgi romanının da yazarıdır.
Bazı yazarlar, araştırmacılar ve sanatçılar (örneğin Saturday Night Live'dan Chris Rock) Peanuts karakteri Peppermint Patty'nin lezbiyen olduğunu iddia etmişlerdir. (Peppermint Patties İngilizcede lezbiyenler için kullanılan aşağılayıcı argo bir terimdir) Bu iddia, çizgi roman serisinde hiçbir zaman doğrulanmamıştır.
Mangalarda lezbiyen içerik shoujo-ai (kız aşkı), lezbiyen cinselliği ise yuri terimleriyle ifade edilmektedir. Bu terimler animeler için de geçerlidir. Mangalardaki lezbiyen ilişkilere örnek olarak bir Japon manga karakteri olan Yokohama Kaidashi Kikō'nun Alpha ve Kokone'ye romantik duygular beslemesi verilebilir.
Kültür > Anime

Anime dizisi Sailor Moon'un üçüncü sezonu iki kadın kahraman Sailor Uranus ve Sailor Neptune arasındaki lezbiyen ilişkiye yer vermektedir. Ancak, dizinin üçüncü sezonu ABD'de dublajlanırken ve gösterilirken sansüre uğramıştır. Lezbiyen ilişkiye yer veren birçok sahne kesilmiş ve bahsekonu iki karakter "kuzen" olarak lanse edilmiştir. Bu durumun Amerikalı izleyiciler tarafından fark edilmesi ise birçok çelişkinin doğmasına yol açmıştır.
Mangaka gruplarının çoğunda örneğin Miyuki-chan in Wonderland veya Card Captor Sakura'da bazı karakterler alenen lezbiyenken bazı karakterlerin ise lezbiyen oldukları varsayılmaktadır. Örneğin "Miyuki-chan in Wonderland"da Miyuki sürekli olarak kadın hayranlarının ilgisinden kurtulmaya çalışmaktadır. Card Captor Sakura'daki Tomoyo ise, ana karakter Sakura ile temelde masum buna karşın şüphe çeken "kıyafet değiştirme" oyunu oynama takıntısı ile ünlüdür.
Kültür > Bilgisayar Oyunları

Lezbiyen ilişkiler bilgisayar ve PlayStation oyunlarında da yer almaya başlamıştır. Squaresoft PlayStation oyunu SaGa Frontier Asellus isimli bir lezbiyen karaktere sahiptir. Oyundaki diğer bir karakter olan Gina, Asellus'un kıyafetlerini diken genç bir terzidir. Gina, sürekli olarak Asellus'a karşı hissettiği çekimden bahseder ve oyunun birçok farklı sonunda Asellus ile evlenir. (Oyunun İngilizce versiyonundan lezbiyenlikle ilgili birçok diyalog ve içerik çıkartılmıştır.) PlayStation oyunu Fear Effect 2: Retro Helix'de ana karakterlerden Hana Tsu Vachel Rain Qin isimli bir başka kadın karakterle cinsel ilişkiye girmektedir.
Gustave Courbet, Le Sommeil Uyku
Henri de Toulouse-Lautrec, Yatakta (In Bed)
Petre Harisçiraşvili

Petre Harisçiraşvili
Petre Harisçiraşvili  (Gürcüce: პეტრე ხარისჭირაშვილი 20 Nisan 1818, Ahıska - 9 Ekim 1890, İstanbul), Peder Petra olarak da tanınan Katolik Gürcü din adamı. İstanbul'daki Katolik Gürcü kilisesinin kurucusudur.
Petre Harisçiraşvili Ahaltsihe'de din eğitimi aldı. Din eğitimine daha sonra Gümrü'de devam etti. Roma'da bir din okulundan mezun oldu. 1842'de Ahaltsihe'de rahip olarak görevlendirildi. 1850'lerde Aspindza bölgesinde rahipliğe devam etti. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Gürcistan'ın bu bölgesini ele geçirmiş olan Rusların baskısı sonucunda 1856'da ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. İki yıl kadar Venedik'te kaldı. Burada Gürcüce teoloji ve tarih kitapları yazdı. Bu tarihlerde Katolik kilisesinde Gürcüce ayin henüz kabul edilmiş değildi.
Çalışmaları ve kişiliğiyle dikkat çeken Petre Harisçiraşvili, 1859'da Vatikan'dan İstanbul'da Gürcüce ayin yapma ve tipikon ile manastır ve kilise kurma izni aldı. 1861'de, İstanbul'un o zaman gözde yerlerinden olan Feriköy'de kilise, rahip ve rahibe yetiştiren bir manastır kurdu. Kilise ve manastırın kurulmasından sonra burada bir din okulu açıldı. Okulda din eğitimi dışında Gürcü dili grameri, Gürcü edebiyatı ve Gürcü tarihi dersleri de veriliyordu. Harisçiraşvili 1870'te manastırda bir matbaanın kurulmasını sağladı. Burada Gürcüce kitaplar basılmaya başladı. 1890'de İstanbul'da ölen Petre Harisçiraşvili'nin mezarı, kurucusu olduğu manastırın bahçesindedir.
Sahipsizler (film, 1974)

| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen: Ertem Göreç
Yapımcı: Berker İnanoğlu
Senarist: Erdoğan Tünaş
Oyuncular: Kadir İnanır Selma Güneri
Görüntü yönetmeni: Orhan Kapkı
Cinsi: Sinema filmi
Renk: Renkli, 35 mm
Yapım yılı: 1974
Süre: 72 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Sahipsizler, başrollerinde Kadir İnanır ve Selma Güneri'nin yer aldığı 1974 çıkışlı Türk sinema filmi.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

Kadir İnanır - Gaddar (ses. Abdurrahman Palay)
Selma Güneri - Fatma (ses. Jeyan Mahfi Tözüm)
Murat Erton - Ömer (ses. Nilgün Kasapbaşoğlu)
Hayati Hamzaoğlu - Bilal (ses. Doğan Bavli)
Ali Şen - Kasap Celal (ses. Timuçin Caymaz)
Nubar Terziyan - Kaptan (ses. Rıza Tüzün)
Mümtaz Ener - Okul Müdürü
İhsan Baysal - Hüsam
Yaşar Yağmur - Büyük Ömer (ses. Cüneyt Türel)
Renan Fosforoğlu - Bican
Mualla Sürer - Emin'in Karısı
Müşerref Çapın - Kasap Celal'in Karısı (ses. Aliye Rona)
Zeki Alpan - Hacı Emin
Ekrem Dümer - Nazif
Faik Coskun - Kahveci (ses. Fikri Çöze)
Diler Saraç
Nermin Özses
Sabahat İzgü - Şarkıcı
Mustafa Yavuz - Namık
Orhan Çoban - Garson
Ali Ekdal
Bahri Ateş
Hasan Ceylan - Balıkçı
Altın Ser
Garibe Gündem - Nigar (ses. Sacide Keskin)
WWE Women's Tag Team Championship

WWE Women's Tag Team Championship (WWE Kadın Takım Şampiyonluğu), Amerikalı bir profesyonel güreş şirketi olan WWE tarafından oluşturulan ve kadın güreşçilerin oluşturduğu takımların hedefi olan profesyonel güreş şampiyonluk kemeridir. Şu anki şampiyonlar The Judgment Day'den Liv Morgan ve Raquel Rodriguez'dir. İkili takım olarak üçüncü kez (ilkinde The Judgment Day üyeleri olarak) kemerleri alırken, bireysel olarak Morgan'ın üçüncü, Rodriguez'in dördüncü saltanatıdır. İkili, 24 Şubat 2025 Raw bölümünde Bianca Belair ve Naomi'yi yenerek kemerlerin sahibi olmuştur.
Kemerin sözü ilk kez Monday Night Raw'ın 24 Aralık 2018 tarihli bölümünde geçmiştir. 1983-1989 yıllarında mücadele edildiği WWF Kadın Takım Şampiyonluğu ile tarihsel açıdan ilgisi yoktur.
Kemer sahipleri

Ana madde: WWE Women's Tag Team Championship sahipleri listesi
Şu anki şampiyonlar Liv Morgan ve Raquel Rodriguez, takım olarak üçüncü kez kemerlerin sahibidir. Bireysel olarak Rodriguez dört kezle kemerleri en çok alan güreşçidir.
27 Şubat 2025 itibarıyla kemeri 21 farklı takım ve kişisel olarak 34 farklı kişi kazanmış, 28 kez kemer değişimi yaşanmış ve iki kez kemer boşa çıkartılmıştır. İlk şamiyonlar, o zaman takımlarının adı The Boss 'n' Hug Connection olan Bayley ve Sasha Banks'tir. Takım olarak; Alexa Bliss ve Nikki Cross, Nia Jax ve Shayna Baszler, Damage CTRL (Dakota Kai ve Iyo Sky), The Kabuki Warriors (Asuka ve Kairi Sane), Raquel Rodriguez ve Liv Morgan ile Bianca Belair ve Jade Cargill kemeri iki kezle en çok kazananlar olurken; Asuka dört kezle bireysel olarak kemeri en çok kazanan güreşçidir. The Kabuki Warriors (Asuka ve Kairi Sane), 171-172 günle (Banttan yayın sebebiyle WWE'ye göre 180 gün) en uzun süre kemeri elinde tutan takımken; Bliss ve Asuka, 5 günle (WWE'ye göre 4 gün) kemeri en kısa süre elinde tutan takımdır. The Kabuki Warriors, toplamda 270-271 günle (banttan yayın sebebiyle WWE'ye göre 278 gün) kemeri en uzun süre koruyan takım olurken; Asuka, 317-318 günle (banttan yayın sebebiyle WWE'ye göre 323 gün) bireysel olarak kemeri en uzun süre koruyan güreşçidir. Kemeri aldığında 47 yaşında olan Lita en yaşlı güreşçiyken, 24 yaşla en genç güreşçi Rhea Ripley'dir.
Kemerlerin şu anki sahipleri Raw'dan Liv Morgan ve Raquel Rodriguez, takım olarak üçüncü kez kemerleri almıştır. Bu saltanat, bireysel olarak Morgan'ın üçüncü, Rodriguez'in dördüncü saltanatıdır. İkili 24 Şubat 2025'te, Cincinnati, Ohio'daki Raw bölümünde Bianca Belair ve Naomi'yi yenerek kemerlerin sahibi olmuştur.
Primera División (Şili)

| --- | --- |
Ülke:  Şili
Konfederasyon: CONMEBOL
Kuruluş: 1933
Takım sayısı: 18
Son şampiyon: Colo-Colo (34. kez) (2024)
En çok şampiyon olan: Colo-Colo (34 kez)
 2024 Primera División (Şili)
Primera División de Chile, Şili'nin en üst düzey futbol liginin ismidir. İlk sezon 1933 yılında oynanmıştır. Günümüzde mücadele eden takım sayısı 18'dir.
2024 takımları

| Takım | Şehir | Stadyum | Kapasite |
| --- | --- | --- | --- |
| Audax Italiano | Santiago (La Florida) | Bicentenario de La Florida | 12,000 |
| Cobresal | El Salvador | El Cobre | 12,000 |
| Colo Colo | Santiago (Macul) | Monumental David Arellano | 47,347 |
| Coquimbo Unido | Coquimbo | Francisco Sánchez Rumoroso | 18,750 |
| Deportes Iquique | Iquique | Tierra de Campeones | 13,171 |
| Deportes La Serena | La Serena | La Portada | 18,243 |
| Everton | Viña del Mar | Sausalito | 22,360 |
| Huachipato | Talcahuano | Huachipato-CAP Acero | 10,500 |
| Ñublense | Chillán | Nelson Oyarzún Arenas | 12,000 |
| O'Higgins | Rancagua | El Teniente | 13,849 |
| Palestino | Santiago (La Cisterna) | Municipal de La Cisterna | 8,000 |
| Unión Española | Santiago (Independencia) | Santa Laura-Universidad SEK | 19,000 |
| Unión La Calera | La Calera | Nicolás Chahuán Nazar | 9,200 |
| Universidad Católica | Santiago (Las Condes) | San Carlos de Apoquindo | 20,000 |
| Universidad de Chile | Santiago (Ñuñoa) | Nacional Julio Martínez Prádanos | 48,665 |
Spar

| --- | --- |

Tip: Özel
Endüstri: Süpermarket, İndirim marketi, Hipermarket
Kuruluş: 1932
Genel merkezi: Amsterdam, Hollanda
Gelir: € €34.5 milyar (2017)
Çalışan sayısı: 350,000
Web sitesi: Sitesi
Spar (DESPAR), bağımsız olarak sahip olunan ve işletilen gıda perakende mağazalarını yöneten çok uluslu bir gruptur. Dünyanın farklı ülkelerinde 12770-den fazla süpermarket, hipermarket ve indirim marketlerine sahiptir. 1932'de Hollanda'da Adriaan van Well tarafından kuruldu ve şu anda 48 ülkede 12.770'ten fazla mağazadan oluşuyor. Şirketin adı, Van'ı marka olarak tanımlamak ve "Herkes birlikte daha iyi çalışır" olarak çevirmek için kullanılan "Door Eendrachtig Samenwerken Profiteren Allen Regelmatig" sloganının bir kısaltmasıdır.
Merkezi Amsterdam'dadır. Şirket, bir ortaklık programı yürütmektedir ve çoğu Avrupa ülkesinde olduğu gibi Asya, Afrika ve Okyanusya'daki birçok ülkede de bulunmaktadır.
2017 mali yılında, SPAR, küresel satışlarda 34,5 milyar Euro (40,1 milyar $) seviyesine ulaştı ve bu rakam 2016 yılına göre yüzde 5,3 arttı.
Türk Solu

Türk Solu, 1967 yılında çıkmaya başlayan ve Millî Demokratik Devrim hareketinin sözcülüğünü üstlenen haftalık siyasi dergi.
30 Haziran 1967'de Yön Dergisi'nin yayın hayatına son vermesinin ardından sol yayıncılıkta ortaya çıkan boşluğu doldurmak için 17 Kasım 1967'de yayımlanan ilk sayısında sahibi Şerif Tekben, Yazı İşleri Müdürü Vahap Erdoğdu ve Teknik Yönetmeni Ahmet Say olarak görünüyordu.
Dergiyi oluşturan çevre

Dergiye öncülük edenler, esas olarak Türkiye Komünist Partisi'nin 1950-51 yıllarındaki yeniden örgütlenmesinde yer alan komünistlerdir. Bu anlamda Türk Solu dergisi ve MDD hareketi, 1960 öncesi komünist örgütlenmelerde yer alıp da hâlâ ülkede kalan
TKP kadrolarının sol harekete aktif müdahalelerini ifade eder. Ergun Aydınoğlu'nun "Şefik Hüsnü geleneği" olarak tanımladığı bu isimler arasında Mihri Belli, Muzaffer Erdost, Reşat Fuat Baraner, Şevki Akşit, Erdoğan Başar, Şerif Tekben, Ziya Oykut, Şaban Ormanlar, Halim Spatar ve Hulusi Dosdoğru ilk akla gelenler arasındadır. Dergide yine TKP geleneğinden gelen ancak partiden 1940'larda uzaklaşan ve kendi siyasal yapısını oluşturan komünistlerden Hikmet Kıvılcımlı da yazar. Yine geçmişte TKP'de yer almayan, ancak 1960 öncesi solundan gelen Rasih Nuri İleri, Orhan Müstecaplı, Asım Bezirci, Aziz Nesin gibi sol sosyalist yazarlar da dergide yazacaklardır. Bu geniş isim skalasına  27 Mayıs Darbesinin Milli Birlik Komitesi üyelerinden Suphi Karaman ve Mucip Ataklı ile 27 Mayıs ihtilalinin önemli isimlerinden olan Dündar Seyhan ve dönemin “milliyetçi devrimci" gazeteci yazarlarından İlhan Selçuk ve İlhami Soysal da Türk Solu’nda yazar.
Bu isimler dışında Münir Ramazan Aktolga, Yusuf Küpeli, Mahir Çayan, Mustafa İlker Gürkan, Doğu Perinçek, Şahin Alpay gibi dönemin gençlik liderleri de dergide sık sık yazı yazmışlardır.
Tüm bu isimler arasında sivrilen ve derginin ideolojisini şekillendiren ise Mihri Belli'dir.
Derginin çıkışı

Derginin kurucu kadrosundan, çevirmen ve yazar Sevim Belli anılarında derginin çıkışını "1967 yılında bizim 1951-53 tevkifatından geçen Türkiye Komünist Partisi üyesi ve sempatizanı arkadaşlarımız yeni bir siyasî organ yayınlamaya karar verdik" diye özetler. Sevim Belli şöyle devam eder:
Ankara'da Küçükesat'taki evimizde bizim eski arkadaşlardan, İstanbullu ve Ankaralı yeni arkadaşlardan oluşan bir grup derginin çıkarılmasını ve yayın politikasını, katılamayan arkadaşların da görüşlerini almış olarak kararlaştırdı.
Mihri Belli anılarından derginin çıkışı ile ilgili olarak şunları anlatır:
Haftalık Türk Solu’nun yayımına başlanması 1967 sonlarındadır. (...) Uzun illegalite yıllarından sonra ilk kez legal yayın organlarıyla milletin önüne çıkıyorduk. Dergi çıkarma önerisi ilk Ahmet Say’dan geldi. "Ortam uygundur. Eski tüfeklerin de bir yayın organı olmalı" diyordu. (...) Vahap Erdoğdu da onunla birlikte hareket ediyordu. İkisi de Ankara'daydılar. Biz İstanbul'da. Aydın ve gençlik çevreleriyle daha yakın bağları vardı. (...) Marksistlerin su başını tuttuğu, sorunlara, bilimsel sosyalizm ışığında yaklaşan ve bağımsızlık ve demokrasi davasına öncelik tanıyan, olabildiğince geniş demokratik çevrelere hitap eden, bu çevrelerden yazarlara açık bir haftalık yayın organı, boşluğu doldurabilirdi.

Arkadaşlarla toplandık konuyu tartıştık. Haftalık yayımlanmasına karar verdik. Böyle bir yayın organı ayrıca önem taşıyordu. Türk Solu yazı kurulu hareketimizin merkez organı işlevini de verine getirebilirdi, öyle de oldu. Türk Solu kısa zamanda Marksist solun organı olarak gençliğin anti-emperyalist ve antifaşist şahlanışına yön verir duruma geldi.
Sevim Belli, derginin çıkartılması ile ilgili süreci şöyle özetler:
Derginin yayınlanmasına Ankara'da başlanmıştı. Sonra ekonomik nedenlerle ve daha geniş kadroların İstanbul'da olması nedeniyle oraya taşındı. Bizim eski arkadaşlarımızın içinde bulunduğu bir yazı kurulu dergiye girecek yazıları denetliyordu. Başyazarımız Suphi Karaman'dı. Derginin çizgisini ilk sayfada yayınlanan yazı belirliyordu. Yazarı genellikle M. Belli idi. Özellikle politik dergileri ayakta tutanlar isimsiz yazarlar ve emek işlerini üstlenenlerdir. Ben de her zaman bunların arasında oldum. Sadece birkaç kez başyazım ve orta sayfa yazım yayınlanmıştır, onlarda da takma ad kullanılmıştır. Ama her sayıya birkaç paragraflık olsun katkım olmuş ve özellikle de denetçilik emeğim geçmiştir.
Derginin tezleri

Derginin ilk sayısında yayımlanan "Neden Çıkıyoruz?" başlıklı yazıda şöyle deniliyordu:
"Tarih tekerleği ileri doğru dönecekse, Türk solunun ülkemizin kaderinde tayin edici rol oynaması kaçınılmaz bir şeydir. Ama sol kanatta güç birliği gerçekleşmeden, Türk solcuları ortak bir siyasi platform çevresinde toplanmadan, tüm gücümüzle eyleme geçmemiz ve tarihsel görevimizi yerine getirmemiz imkansızdır. Onun için ortanın solundan en sola kadar devrimci olarak, solcu olarak, sosyalist olarak çevresinde birleşeceğimiz ortak platformu saptama içi, önceliği olan bir iş, bir sorumluluk olarak karşımıza dikilmektedir. Biz bu sorumluluğumuzun bilinciyle, bu tarihsel görevin başarılmasında payımıza düşeni yapmak amacıyla Türk Solu'nu çıkarıyoruz."
Sevim Belli derginin çıkışı ile birlikte TKP geleneğinden gelenlerin "İlk kez kendi sesiyle insan içine çıktığını" anlatır:
Sesimizi o dönem için yükseltebildiğimiz kadar yükseltebiliyorduk. Yayın alanında legalitenin sınırlarını zorlamayı ve kazanımları örgütsel alana aktarmayı hedefledik. Demokrasi ve bağımsızlık mücadelesinde tekelci olmadık. Önemli olan demokrasi ve bağımsızlık mücadelesini demokrasiyi hiç tanımamış ve de Amerikan vesayeti altında bulunan ülkemizde olabildiğince geniş yığınlara mal etmekti. Sosyalizme geçildiğinde mızıkçılık edeceklere karşı da, bugün emperyalizme karşı çıktıkları ve demokrasi için savaşım verdikleri sürece itici olmadık. Ama asıl hedefimizin sosyalizm olduğunu da belirtmekten, vurgulamaktan hiçbir zaman geri durmadı” "Sosyalizm yolunda tam bağımsız ve gerçekten demokratik Türkiye" idi temel sloganımız. Bu slogan çok tuttu, çünkü doğruydu. TİP saflarında umduğunu bulamayanlar özellikle gençlik "Türk Solu" dergisinin çevresinde toparlandı ve anti-emperyalist mücadele, tarihimizde hiç görülmedi bir yoğunluk ve devrimci atılım kazandı. "Bağımsız Türkiye" sloganı ülke sathına yayıldı.
Davalar

1967 yılında Siyasal Bilgiler Fakültesi Öğrenci Derneği'nin davetlisi olarak "Devrim nedir, ne değildir?"  başlıklı bir konuşma yapan Mihri Belli, Türkiye'nin önündeki ilk devrimci adımın Millî Demokratik Devrim (MDD) aşaması olduğunu, öncelikli olarak tam bağımsız ve gerçekten demokratik bir ülke yaratmanın gerektiğini, sosyalist kurtuluş aşamasına ancak bu yoldan varılacağı ileri sürdü. Konuşmanın Türk Solu dergisinde yayımlanmasının ardından Belli ve derginin yazı işleri müdürü Vahap Erdoğdu tutuklanıp Ankara Kapalı Cezaevine kondular. Mihri Belli politik savunma yaparak mahkemede 7,5 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Ardından temyiz aşamasında beraat etti.
Derginin kapanışı

Mihri Belli'nin anlatımı ile Türk Solu ve Aydınlık dergilerinde etkin şekilde çalışan Doğu Perinçek ve arkadaşları dergi yazı kurulundaki Eski Tüfeklere saygıda kusur etmezler ancak özellikle Deniz Gezmiş ve Mahir Çayan liderliğindeki diğer militan çevreler ile sürtüşme yaşarlar. Sonuçta Perinçek ve arkadaşları ayrılmaya karar verirler. Aydınlık dergisine el koyarlar. Türk Solunun yazı kurulunu oluşturan bir grup da onları destekler. Bunun üzerine Şevki Akşit, Şaban Ormanlar, Sevim Belli, Mihri Belli, Vahap Erdoğdu, Muzaffer Erdost, Ahmet Say gibi isimler Türk Solu'ndan ayrılır. Dergi, Perinçek ve ekibi tarafından birkaç sayı daha yayınlanır. Derginin yazı işleri müdürlüğü görevini bu dönemde Bora Gözen üstlenir.
Gazetenin sahibi Şerif Tekben ise bu durum karşısında Türk Solu’nun yayımına son verme kararı alır. Derginin 14 Nisan 1970'te yayınlanan 126. sayısında "Yayınımıza Ara Verirken" başlıklı ve Türk Solu imzalı bir yazı ile derginin yayınlarının bilançosu çıkartılır ve Mihri Belli ekibi ile kopuşun ayrıntıları değerlendirilir.
Türk Solu Dergisi ilk sayısının kapak sayfası
Derek Barton

| Sir Derek Barton |
| --- | --- |
Derek Barton, 1954
Doğum: 8 Eylül 1918(1918-09-08) Gravesend, İngiltere
Ölüm: 16 Mart 1998 (79 yaşında) College Station, Texas,  ABD
Milliyet:  Birleşik Krallık
Eğitim: Imperial College London
Ödüller:  Nobel Kimya Ödülü (1969)  Copley Madalyası

Kariyeri
Dalı: Kimya
Çalıştığı kurumlar: Imperial College London,  Institut de Chimie des Substances Naturelles,   Texas A&M University Birkbeck, University of London
Doktoradanışmanı: Ian Heilbron
Doktora öğrencileri: Jack Baldwin   Anthony Barrett
 

Derek Harold Richard Barton (d. 8 Eylül 1918 - ö. 16 Mart 1998) İngiliz organik kimyager ve 1969 Nobel Kimya Ödülü sahibi. Ödülü, "konformasyon kavramının gelişmesine katkıları için" kazanmıştır. Çalışmalarının konusunu oluşturan kompleks moleküllerin üç-boyutlu geometrik yapısı şimdi organik kimyanın temel bir parçasını oluşturmaktadır.
Bir Şövalye Lisans Nişanı
Eğitim ve erken yaşam

8 Eylül 1918 tarihinde doğdu. Barton, Kent William Thomas ve Maude Henrietta Barton (kızlık soyadı Lukes).
Gravesend Gramer Okulu'na (1926–29), The King's School, Rochester (1929–32), Tonbridge School (1932–35) ve Medway Teknik Koleji'ne (1937–39) katıldı. 1938'de Imperial College London'a girdi ve 1940'ta mezun oldu ve 1942'de Organik Kimya alanında doktora derecesini aldı.
Kariyer ve araştırma

1942 yılından 1944 yılına kadar Barton bir hükûmet araştırma kimyacısıydı, ardından 1944 yılından 1945 yılına kadar Birmingham'da Albright ve Wilson için çalıştı. Daha sonra Imperial College Kimya Bölümü'nde Yardımcı Öğretim Görevlisi oldu ve 1946'dan 1949'a kadar ICI Araştırma Görevlisi oldu.
1949 ve 1950 yıllarında Harvard Üniversitesi'nde doğal ürünler kimyasında misafir öğretim görevlisiydi ve daha sonra organik kimyada okuyucu ve 1953'te Birkbeck Koleji'nde profesör olarak atandı. 1955'te Glasgow Üniversitesi'nde Regius Kimya Profesörü oldu, 1957'de Imperial College'da organik kimya profesörü olarak atandı. 1950'de Barton, kimyasal fizikçiler, özellikle Odd Hassel tarafından toplanan sonuçlara dayanarak organik moleküllere tercih edilen bir konformasyon atanabileceğini gösterdi. Bu yeni konformasyonel analiz tekniğini kullanarak, daha sonra diğer birçok doğal ürün molekülünün geometrisini belirledi.
1969'da Barton, "konformasyon kavramının geliştirilmesine ve kimyadaki uygulanmasına katkılarından" dolayı Odd Hassel ile Nobel Kimya Ödülü'nü paylaştı.
1958'de Barton, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'ne Arthur D. Little Misafir Profesör ve 1959'da Illinois ve Wisconsin Üniversitelerinde Karl Folkers Misafir Profesör olarak atandı. Aynı yıl Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'nin yabancı onursal üyesi seçildi.
1949'da Royal Society of Chemistry tarafından verilen Corday-Morgan Madalyası ve Ödülü'nün ilk sahibi oldu. 1954'te Royal Society ve International Academy of Science, Münih'in yanı sıra 1956'da Royal Society of Edinburgh'un bir Üyesi seçildi; 1965 yılında Bilimsel Politika Konseyi üyeliğine atandı. 1972'de şövalye ilan edildi ve İngiltere'de resmen Sir Derek olarak adlandırıldı. 1978'de Fransa'da Institut de Chimie des Substances Naturelles (ICSN - Gif Sur-Yvette) Direktörü oldu.
1977'de, Kraliyet Kimya Enstitüsü'nün yüzüncü yılı vesilesiyle, İngiliz Postanesi onu ve diğer 5 Nobel Ödülü sahibi İngiliz kimyagerini, keşiflerinin özelliklerini gösteren dört posta pulu serisi ile onurlandırdı.
1986'da Amerika Birleşik Devletleri'ne (özellikle Teksas) taşındı ve Texas A&M Üniversitesi'nde seçkin profesör oldu ve ölümüne kadar 12 yıl bu görevi sürdürdü.
1996'da Barton, Reason and Imagination: Reflections on Research in Organic Chemistry başlıklı çalışmalarının kapsamlı bir cildini yayınladı.
Konformasyon konusundaki çalışmalarının yanı sıra, adı Barton reaksiyonu, Barton dekarboksilasyonu ve Barton-McCombie deoksijenasyonu gibi organik kimyadaki bir dizi reaksiyonda hatırlanır.
4 yıl eğitim gördüğü Kent'teki Tonbridge School'da yeni inşa edilen ve 2019 yılında tamamlanan Barton Bilim Merkezi'ne onun adı verildi.
Başarılar ve ödüller

Barton, 1954'te Royal Society (FRS) Üyesi seçildi. 1966'da Alman Bilimler Akademisi Leopoldina'ya üye seçildi. 1970'te Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilimler Akademisi'ne ve 1978'de Amerikan Felsefe Derneği'ne seçildi.
- Knight Bachelor (1972)
- Légion d'honneur (1972)