Ückeritz
Tarih

Ückeritz'in erken dönemlerden beri yerleşim yeri olduğu kanıtlanmıştır. Kuzeybatısında, Loddin'dekiyle uzunlamasına bağlantılı olan Bronz Çağı yerleşimi (MÖ 1800 - 600) bulunmaktadır. Yerleşim merkezinin kuzeyinde, Neolitik dönemden (MÖ 5500 - 1800) Slav dönemine (MS 600 - 1200) kadar uzanan buluntuların olduğu bir yerleşim yeri vardır. Yerleşimin güneyinde ise ilgili buluntularla belgelenmiş iki Slav yerleşimi keşfedilmiştir.
Yerleşim yeri ilk olarak 15 Mart 1270'te "Vkerz" veya "Ukerz" olarak belgelenmiştir, bu "sınır köyü" anlamına gelir. Bu belgede, Pommern-Stettin Dükü I. Barnim'in isteği üzerine Cammin Piskoposu, bu köyü Usedom'daki diğer beş toplulukla (Balmer Gölü'ndeki Balm, Mellenthin, Loddin, Suckow ve Krienke) birlikte, Usedom şehri yakınlarındaki Grobe Premonstratensian Manastırı'na ait olan Batı Pommern'deki (Naugard yakınlarında) Damerow ile takas etti; 1309'da bu manastır Pudagla'ya taşındı.
1388'de Pommern'li VI. Bogislaw, manastır ile Heinrich Netzeband arasında Wockenyn'deki bir meyhane için yapılan kira sözleşmesini onayladı.
Otuz Yıl Savaşları sırasında yerleşim yeri büyük zarar gördü. Nüfus, savaş ve veba nedeniyle birkaç sakine kadar azaldı ve han da yok oldu. 1648'deki Vestfalya Barışı'ndan sonra Ückeritz, tüm Ön Pommern gibi İsveç'in oldu, 1 Şubat 1720'deki Stockholm Barışı'ndan sonra ise Prusya'nın kontrolüne geçti.
Sonraki yıllarda Ückeritz, 1835'te (PUM'a göre) Achterwasser'da sadece bir balıkçı köyü olmasına rağmen, Baltık Denizi yönünde giderek büyüdü. Yerleşimin kuzey kenarında bir yel değirmeni ve Baltık Denizi kıyısında bir ringa balığı işleme tesisi vardı. 1880'de yerleşim büyüdü, Baltık Denizi sahilinde kadınlar ve erkekler için ayrı plajlar kuruldu. 1892'de Ückeritz deniz banyosu oldu. Başlangıçta, lojistik eksikliği nedeniyle plaj turizmi İmparatorluk Kaplıcaları'na göre yavaş gelişti, ancak 1912'de yaklaşık 1600 misafir ağırlanıyordu. Swinemünde-Wolgast feribot demiryolu hattı da bu gelişmeye katkıda bulundu, Ückeritz bir tren istasyonuna kavuştu ve yerleşim deniz yönünde büyüdü. 1920 civarında orada ilk restoran açıldı.
1930'lardan itibaren Ückeritz'te önemli bir sanatçı kolonisi oluştu. Herbert Wegehaupt, Otto Manigk, Susanne Kandt-Horn, Manfred Kandt, Karen Schacht ve Vera Kopetz gibi önemli ressamlar buraya yerleşti ve on yıllar boyunca burada çalıştı. Bugün Ückeritz, sanatçılar Oskar Manigk ve Matthias Wegehaupt'un evidir.
DDR döneminde belediyede kamp turizmi hakimdi; Ückeritz ve Bansin arasındaki kum tepeleri ormanındaki neredeyse beş kilometre uzunluğundaki kamp kolonisi için Avrupa'nın en büyük kamp alanı sıfatı kullanılıyordu. 13 hektarlık alanda yaklaşık 20.000 kampçı için yer vardı.
1990'dan sonra, Bansin topraklarında bulunan kısım kapatıldı, çünkü Bansin İmparatorluk dönemi tarihsel geleneğini sürdürmeye ve bu bakımdan kampçı sayısını sınırlamaya çalışıyordu. Tarihi yerleşimin dışında kalan, yaklaşık on hektara küçülen Ückeritz kamp kenti hala altyapısal olarak özerk bir yerleşimdir. Ek olarak, sahil promenadının girişinde karavanlar/motorlu karavanlar için ayrı bir alan oluşturuldu. Burada yaklaşık yüz araç için yer vardır.
Eğitim alanında Ückeritz, adada öncü bir rol üstlendi. 1740'ta Usedom'daki ilk okul öğretmeni işe alındı. Belediye ilk okul binasına 1929'da Strandstraße'de kavuştu. 1954'te okul, Mellenthiner Heide ve Achterwasser arasındaki tüm belediyeler için merkezi eğitim kurumu oldu. 18 Aralık 2004'te yeni bir okul merkezi açıldı.
Ostseeblick rehabilitasyon kliniği, Alman Federal Emeklilik Sigortası'na bağlıdır.
Co
Achterwasser üzerindeki Ückeritz Limanı (Stagnieß)
Sahil şeridindeki ahşap evler
Rehabilitasyon kliniği