stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
George Michael
Özel hayatı

Sanatçı verdiği röportajlarda mutlu bir çocukluk geçirmediğini, annesi ve babasını ekonomik sebeplerden hep çalışmak zorunda olduklarını ve kendisiyle pek ilgilenemediklerini söylemiştir. Hayatının belirli dönemlerinde depresyon ile mücadele etmiştir. Faith albümünden sonra gelen ilgi ve üzerine yapışan pop idolü imajı, kendine ve yakınlarına vakit ayıramaması sonucu depresyon geçirmiştir. Wham! grubunun dağılması sonrası girdiği bunalımın sebebi olarak cinsel yönelimini fark etmesi olması olarak belirtmiştir.
Doksanlı yıllarda yapım şirketiyle yaşadığı sorunlar sonucu bir albümü iptal olmuş uzun ve yıpratıcı bir hukuki mücadele sürecine girmiştir. Michael, Prince ile sanatçı hakları konusunda yapım şirketlerine karşı mücadele veren başlıca sanatçılardandır.
İki sene beraber olduğu sevgilisini HIV sebebiyle kaybetmesi, kısa süre sonra annesinin kanserden ölümü sanatçıyı derinden etkilemiştir. Sevgilisinin ölümüne hitaben ''Jesus to a Child'' şarkısını yazmıştır.
Hayatı boyunca depresyonla olduğu kadar uyuşturucu ve alkol bağımlılığı ile de sorun yaşamıştır. Alkollü araba kullanmaktan ve halka açık yerlerde uygunsuz davranışlarda bulunmaktan dolayı ceza almıştır.
Tarzı

Wham! grubunun ilk yıllarında asi bir imaja sahipken ilerleyen yıllarda bunun yerini fosforlu renklerde 80'li yılların modasına uygun kıyafetler giymeye başlamışlardır. Grup dağıldıktan sonra çıkardığı Faith albümünün kapağında ise deri ceket ile poz vermiştir. Wham! dönemi 80'ler kıyafetlerinin yerini daha asi ve rock yıldızı görünümü çizen kot pantolon, deri ceketler ve tişörtlere bırakmıştır. Bu albümün başarısından sonra bu pop imajından rahatsız olmuş ve sonraki albümü için çok daha sade ve iddasız bir imaj yaratmıştır.
Albümlerinin çoğu pop, funk ve soul öğeler barındıran şarkılardan oluşur. Özellikle Faith albümündeki Father Figure, One More Try gibi şarkılarda soul ve gospel tınılar daha baskındır, fakat daha sonra çıkardığı albümlerin tarzı pop müziğe daha çok yaklaşmıştır.
Etkilendiği sanatçılar arasında David Bowie, Freddie Mercury,Elton John, Queen,Aretha Franklin yer alır. Tarzı ve müziği ile kendi dönemi ve kendisinden sonra gelen birçok müzisyene ilham kaynağı olmuştur. Etkilediği müzisyenler arasında Mariah Carey, Sam Smith, Adele, Mark Ronson, Justin Timberlake,Robbie Williams, Frank Ocean gibi müzisyenler yer alır.
Ölümü

25 Aralık 2016 'da Oxfordshire'daki evinde 53 yaşında öldü. Ünlü şarkıcının ölüm nedeni hakkında polisten yapılan açıklamada, "şüpheli bir durum" olmadığı belirtilmiştir. Menajeri, ölüm sebebini kalp yetmezliği olarak açıkladı.
Ölümü dünyada geniş yankı uyandırdı, hayranları Oxfordshire 'daki evinin önüne çiçekler bıraktılar. Elton John, Mariah Carey, Sam Smith,Madonna başta olmak üzere birçok ünlü sosyal medya aracılığıyla üzüntülerini ifade etti.
Ölümünü izleyen 59.Grammy Müzik Ödüllerinde sanatçı Adele onun anısına "Fast Love"  isimli şarkısını seslendirmiştir.
Cenazesi annesinin yanında Highgate Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Diskografi > Albümler

1987: Faith
1990: Listen Without Prejudice
1993: Five Live (Queen ve Lisa Stansfield ile)
1996: Older
1998: Ladies and Gentlemen – The best of George Michael
1999: Songs From The Last Century
2004: Patience
2006: Twenty Five
Diskografi > Single'lar

1984: Careless Whisper
1985: A Different Corner
1987: I Knew You Were Waiting (For Me) (Aretha Franklin ile)
1987: I Want Your Sex
1987: Faith
1988: Father Figure
1988: One More Try
1988: Monkey
1988: Kissing A Fool
1990: Praying For Time
1990: Waiting For That Day (İngiltere)
1990: Mother's Pride (A. B. D.)
1990: Freedom '90
1991: Heal The Pain
1991: Cowboys & Angels
1991: Don't Let The Sun Go Down On Me (Elton John ile)
1992: Too Funky
1996: Jesus To A Child
1996: Fastlove
1996: Spinning The Wheel
1997: Older
1997: Waltz away dreaming (Toby Bourke ile)
1997: Star People 97
1997: Star People (A. B. D.)
1997: You Have Been Loved/The Strangest Thing 97
1998: Outside
1999: As (Mary J. Blige ile)
2000: If I Told You That (Whitney Houston ile)
2002: Freeek!
2002: Shoot The Dog
2004: Amazing
2004: Flawless (Go To The City)
2004: Round Here (U.K.)
2005: John And Elvis Are Dead
2006: An Easier Affair
İslam'da dinden çıkma

İslam'dan çıkış (Arapça: ارتداد, irtidād veya ridde) genellikle bir Müslüman tarafından düşünce, söz veya fiil yoluyla İslâm'ın terkidir. İslam'dan dönene mürted denir. Tanıma sadece başka bir dine dönen veya dini tamamen terk edenler değil küfür, sapkınlık veya inançsızlığı ima eden herhangi bir eylem veya söz yoluyla, İslam'ın "temel bir inanç veya akidesini" inkâr edenler de dahildir.
Klasik fıkıh, tövbe etmeyi reddedenlerin ölüm cezasına çarptırılmasını talep eder. Yine de bu fiilin tanımı ve cezalandırılıp cezalandırılmayacağı konusu da İslam alimleri arasında tartışmalıdır. Cezalandırmaya Müslüman ve Gayrimüslim inanç özgürlüğüne ilişkin evrensel insan hakları destekçileri tarafından şiddetle karşı çıkılmaktadır.
2014 itibarıyla, İslam'dan dönmenin ölümle cezalandırıldığı ve hapis, para cezası veya çocuk velayetini kaybetme gibi cezai veya hukuki cezaların verildiği on üç Müslüman çoğunluklu ülke vardı.
1985'ten 2006'ya kadar, hükûmetler tarafından İslam'dan irtidat ile ilgili suçlar nedeniyle resmi olarak dört kişi idam edildi, ancak mürtedler hapis, evliliklerinin iptali, miras hakları ve çocukları üzerinde velayetin kaybedilmesi vb yasal cezaların yanı sıra kendilerine yetkisizler tarafından yargı dışı cezalardan da acı çektiler: Can kayıpları esas olarak "tekfirci" (El-Kaide, IŞİD, the GIA ve Taliban) gibi örgütler tarafından işlenen cinayetlerden kaynaklanıyor.
19. yüzyılın sonlarına kadar, Ehl-i Sünnet ve Şîa hukukçuların çoğunluğu, yetişkin erkekler için İslam'dan dönmenin günah olduğu kadar mürtedin tövbe etmesi ve İslam'a dönmesi için tanınan bir bekleme süresinden sonra  ölüm cezasıyla cezalandırılabilecek bir suç ve ihanet eylemi olduğundan emindiler. Fakat başlangıçta İslam'ı kabul etmeye zorlananlara veya korkudan irtidat edenlere veya (Hanefî, Mâlikî, Şâfiî mezheplerine göre) tövbe edenlere muafiyet tanındı. Buna ek olarak, erken dönem İslam hukukçuları, dini bir toplumda vatana ihanete benzeyen sert, bir tür siyasi cezanın verilmesini sınırlandırmak için yasal standartlar da geliştirdiler.
Klasik İslam hukukuna göre, bir mürted ancak iki adil Müslüman görgü tanığı varsa veya mürted kendisi itiraf ederse öldürülebilirdi. Hukukçular ölüm cezasının uygulanmasında hâkimlerin irtidat kanununu farklı şekillerde yorumlamalarına izin vermişler, hakimler bazen onu yumuşak, bazen de katı bir şekilde yorumlamışlardır. 19. yüzyılın sonlarında, irtidata dönük yasal cezalar kullanım dışı kaldı.
Ulemanın çoğunluğu irtidatı ölümle cezalandırılması gereken bir suç olarak görmeye devam etmekle birlikte günümüz Müslüman dünyasında, idam cezasına verilen kamu desteği Afganistan'da %78'den Kazakistan'da %1'den azına kadar değişmektedir.
Katılmayanlar cezanın ölümden az olması, Allah'a bırakılması ya da ya da sadece irtidat aleni itaatsizlik ve fitne mekanizması haline gelirse uygulanması gerektiği görüşlerini ifade ederler. İslam'ın laik eleştirmenleri irtidat için ölüm veya öngörülen diğer cezaların bir inanç ve vicdan özgürlüğü meselesi ve evrensel insan haklarının ihlali olduğunu savunuyorlar.
Kuran

Kur'an'ın mürtedler için (Dale F. Eickelman'a göre) ölüm cezası dahil "zorlama ve şiddetli cezayı haklı çıkardığı" düşünülen ayetleri şöyledir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Fakat, İmanı kabul ettikten sonra inkar eden, sonra da isyanlarına devam edenlerin tevbeleri asla kabul edilmeyecektir; çünkü onlar sapmış kimselerdir. | ” |
Diğer bilim adamları, Kuran'da -açıkça ya da örtük olarak- mürtedleri öldürmeyi emretmek şöyle dursun;  bir mürtedin İslam'a dönmesi için zorlama ihtiyacından veya bu dünyada mürtedlere uygulanacak herhangi bir özel bedensel cezadan bahsedilmediğine dikkat çekmişlerdir.
Nitekim başka ayetler de imanda merhameti ve zorlamanın olmadığını vurgulamaktadır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Dinde zorlama yoktur; gerçekten doğru yol, hatadan açıkça ayrılmıştır; O halde kim şeytanı inkar eder ve Allah'a inanırsa, o, kopmayan sağlam bir kulpa sarılmıştır ve Allah işitendir, bilendir. | ” |
İslam'da irtidat ne demektir?

İslam alimleri, bu dinde neyin irtidat teşkil ettiği ve irtidat edenin hangi şartlar altında ölüm cezasına çarptırılacağı konusunda ihtilafa düşerler.
İslam'da irtidat ne demektir? > Klasik İslam'da irtidat şartları

Şâfiî, Kitab al- Umm'da dinden dönen bir Müslümana ölüm cezası vermek için gerekli üç şartı sıralamıştı.
İlk olarak, mürtedin bir zamanlar imana sahip olması (bu, Şafii'nin tanımına göre, İslam'ın tüm ilkelerini alenen ikrar etmekti);
ikinci olarak, (İslam'dan ayrıldığına dair alenen ilan anlamına gelen) inançsızlığı takip etmek zorundaydı. (bu ikisiyle kişi kafir oluyordu, ancak mürtedlik ve cezalandırma 3. bir şarta bağlıydı.)
"Üçüncüsü, mürtedden tövbe etmesi istendiğinde tövbe etmemesi gerekiyordu."
Gazzâlî, "gizli mürtedler" veya "sürekli kafirler" (diğer adıyla zındık) olarak bilinen gruba tövbe etme şansı verilmemesi gerektiğini yazmış ve Şafii'nin üçüncü şartını ortadan kaldırmıştır.
İslam'da irtidat ne demektir? > Özellikleri

Neyin irtidat olarak nitelendirildiğini tanımlayan Christine Schirrmacher yazıyor
Kuranın inkar edildiği, Tanrı, İslam veya Muhammed'e karşı küfürün işlendiği ve İslam inancından söz veya eylemle ayrılmanın gerçekleştiği yerlerde irtidatın var olduğu konusunda yaygın bir fikir birliği vardır.
İslam'ın beş şartının, özellikle de dua etme görevinin kalıcı, kasıtlı olarak yerine getirilmemesi, çoğu ilahiyatçı için açıkça irtidat olarak kabul edilir.
Ek ayırt edici özellikler, din değişikliği, ateizmi itiraf etme, helalı haram, haramı helal kılma vb. şekilde Şeriat'ı geçersiz kılma yanı sıra Müslümanlara veya İslam'a karşı savaşmak da küfür veya irtidat sayılır:
Kamran Haşimi, İslam'da irtidat veya inançsızlığı üç şekilde sınıflandırır:
İslam'dan başka bir dine geçmek (veya dini tamamen terk etmek), "açık" irtidat olarak tanımlanır. Haşimi, Şubat 2006'da Hristiyanlığı kabul ettiği için Kâbil'deki bir alt mahkemede ölüm cezasına mahkûm edilen Afganlı Abdul Rahman örneğini veriyor.
Allah'a, İslam'a, onun kanunlarına veya peygamberine küfür (sövme). Pratikte bir Müslümanın İslam'ın gerçekliğine, onun kanun veya hükümlerine herhangi bir itirazı olarak tanımlanabilir.
Sapkınlık; veya "zımni/gizli" irtidat, kişinin İslam'ı resmen reddetmediği, ancak (suçlayanların gözünde) Kuran veya hadisin öngördüğü bazı inanç ilkelerini sözlü olarak reddettiği durumlarda onaylanmış İslami ilkelerden sapmıştır (ilhad). Sapkınlık veya tekfir suçlamaları, genellikle halk düşünürleri ve ilahiyatçılarla ilgilidir - Mahmud Muhammed Taha, Nasr Ebu Zeyd, Haşim Aghajari vb - ancak büyük bir grubun toplu tekfiri de söz konusu olabilir: örneğin 1997'de Cezayir Silahlı İslami Grubunu desteklemeyen Cezayirlilerin, 2005'te Ebu Musab ez-Zerkavi'nin Şia'yı tekfiri.
Cezalandırma

İrtidatın cezalandırılıp cezalandırılmayacağı, ne zaman ve nasıl cezalandırılması gerektiği konusunda İslam alimleri arasında görüş ayrılıkları vardır.
11. yüzyıldan itibaren, Müslümanların İslam'dan dönmeleri İslam hukuku tarafından yasaklandı. Bundan önce irtidat yasası, yalnızca belirli sayıda kişi tanıklık ederse, -ki bu imkansızdı- buna olanak veriyordu.
Dinden dönme, ölümle ve ayrıca mal, çocuk, evliliğin iptali, miras haklarının kaybı gibi medeni sorumluluklarla cezalandırıldı.
İslam tarihi boyunca da uygulanan ikincil bir kanun, gayrimüslimlerin Müslümanları kendi dinlerine çevirme çabalarını yasaklıyordu.
19. yüzyıldan başlayarak, birçok Müslüman devletin yasaları irtidatı saymadı ve bazı İslam alimleri bunlar için kanunsuz olarak adalet (yasadışı infaz) çağrısında bulundular.
Çağdaş zamanlarda Javaid Rehman'a göre "giderek artan bir İslam hukukçuları grubu" buna karşı çıksa da, İslam hukukçularının çoğunluğu irtidatı ölüm cezasını hak eden bir suç olarak görmeye devam ediyorlar.
Bunlar sadece iki Müslümanın tanıklık ettiği, ve/veya irtidatlarını kamuoyuna açıklayanlar için ölüm cezası saklı kalmak üzere yalnızca irtidatları "açıkça kanıtlanabilir" olanların idamını içeren "ılımlı bir konumu" destekliyorlar. Christine Schirrmacher'e göre, "teologların çoğunluğu" bu tutumu benimsiyordu.
Cezalandırma > İrtidat suçundan yargılanmaya kim hak kazanır?

Fıkıh kitaplarında ihlal edeni mürted haline getiren çok sayıda doktriner ince nokta vardır. Ancak bu suçlamayı zorlaştırıcı gereklilikler de vardır.
Muhammed'in söylediği rivayet edilen hadise göre bir Müslüman'ın başka bir masum Müslüman'ı kafir olmakla suçlamasının bir irtidat eylemi olmasıdır. : "Bir kimse kardeşine 'Sen kafirsin' derse, onlardan biri haklıdır."
Şeriata göre, suçlu bulunabilmek için sanığın irtidat sırasında özgür iradeli, bir yetişkin ve sağlam bir akıl sahibi olması ve bazı fakihlere göre bunun için bir süre verildiğinde tövbe etmeyi reddetmesi gerekir. Zorla İslamiyet'i kabul edip daha sonra eski dinlerine dönenler ile zulüm veya zulme uğrama korkusuyla (takiyye veya kitman) kendi isteği dışında başka bir dine girenler muaftır.
Cezalandırma > Ölüm cezası > Klasik fıkıhta

Geleneksel Ehl-i Sünnet ve Şîa fıkıhları (mezhepler) erkek mürtedlerin idam edilmesi ve sihir ve büyü yapanlar, zındıklar ve mükerrer dinden çıkanlar gibi birkaç istisna dışında faillere tövbe etme şansı verilmesi gerektiği gibi bazı konularda hemfikirdir.
Kadınların idam edilip edilemeyeceği, irtidatın “Allah’ın haklarına” saldırı olup olmadığı, Müslüman olarak doğan mürtedlerin tövbe ettiklerinde kurtulup kurtulamayacağı, mahkûmiyetin sanığın dindar bir Müslüman olmasını gerektirip gerektirmediği gibi konularda ihtilafa düşerler.
Hanefî - mürtedin öldürülmesinde zorunlu olmasa da, infazdan önce üç gün hapis cezası önermektedir. İrtidat bir Had suçu değildir. Diğer okullardan farklı olarak mürtedin tövbeye çağrılması şart değildir. Mürted erkekler öldürülecek, kadınlar ise hücre hapsinde tutulacak ve üç günde bir tövbe edip İslam'a dönene kadar dövülecek. İrtidat cezası, kişisel din değişikliği için değil, İslam'dan çıktıktan sonra Hiraba (isyan-başkaldırı)'ya sebep olanlarla sınırlıdır.
Mâlikî - irtidat için on güne kadar izin verir, bundan sonra mürtedin öldürülmesi gerekir. İrtidat bir Had suçudur. Maliki fıkhının geleneksel görüşüne göre hem erkek hem de kadın mürtedler ölüm cezasını hak eder. Diğer okullardan farklı olarak, mürtedin "dini uygulaması iyi" bir Müslüman olma özgeçmişine sahip olması gerekir.
Şâfiî - Mürtedin tövbe edip İslam'a dönmesi için üç günlük bir süre verilmesi gereklidir. Tövbe etmez ise hem erkek hem de kadınlar infaz edilmelidir. İrtidat bir Had suçu değildir.
Hanbelî - mühlet gerekli değil, ancak verilebilir. İrtidat bir Had suçudur. İnfaz, her iki cinsiyet için de öngörülür.
Ca'feriyye – Erkek mürtedler idam edilmeli, kadın mürted ise tövbe edip İslam'a dönene kadar hücre hapsinde tutulmalıdır. İrtidat bir Had suçudur. İnançsızlık niyeti de irtidat olarak nitelendirilir. Farklı olarak, tövbe, (-bazı alimler tarafından tartışılsa da- Müslüman olarak doğmamış, ancak İslam'a dönmüş "milli mürtedler" olmadıkça,) sanığı idamdan kurtarmaz. Müslüman olarak yetişen ve buluğ çağından sonra ve başka bir dine dönene kadar Müslüman kalan "doğuştan müslüman kabul edilen" mürtedler her durumda idam edilmelidir.
Cezalandırma > Ölüm cezası > Kanunsuz yollar

Çağdaş dünyada Mürtedlerin infazı genellikle resmi ceza sistemi aracılığıyla olmaz. Bazı ülkelerde, "uyanık" Müslümanların mürtedleri veya mürted olduğu iddia edilenleri öldürmesi veya onları ülkeyi terk etmeye zorlaması alışılmadık bir durum değildir. Mahmud Muhammed Taha örneğinde kurban yasal olarak idam edildi ve hükûmet onun dinden döndüğü için idam edildiğini açıkladı ve bunu "teknik olarak" yasallaştıracak "sapkınlık, İslam hukukunun uygulanmasına karşı çıkmak, kamu güvenliğini bozmak, hükümete karşı muhalefeti kışkırtmak ve yasaklı bir siyasi partiyi yeniden kurmak gibi eylemlerle ilişkilendirmedi.
Post-modernist profesör Nasr Ebu Zeyd Mısır mahkemesi tarafından mürted olduğu tespit edildiğinde, bu sadece karısından zorunlu boşanma anlamına geliyordu, kendisi Avrupa'ya kaçtı.
Cezalandırma > Diğer sivil yaptırımlar

Geleneksel İslam'da irtidat hem cezai hem de sivil yaptırımlarla cezalandırılır.19. yüzyıl sonlarında, hapis veya idam gibi cezai yaptırımlar sona erse bile sivil yaptırımlar devam etti. İslam'ın tüm mezheplerinde sivil cezalar şunları içerir:
Müslüman birinin başka bir dine geçmesi günah olduğu kadar bir "rezillik" ve "skandal" kabul edilir, bu nedenle cezai ve hukuki cezalara, iş kaybına, aile üyeleri tarafından dışlanma ve "ölü" kabul edilmeleri hiç de "olağandışı" bir durum değildir.
Kendilerini Müslüman gören ancak diğer Müslümanlar tarafından kafir kabul edilenler için de "ciddi dışlanma biçimleri" vardır. Bunlar arasında, diğer Müslümanların onunla birlikte veya onun arkasında namaz kılmayı reddetmeleri, öldüklerinde cenaze namazı ve Müslüman mezarlığına defin reddi, yazdıkları kitapların boykot edilmesi vb. sayılabilir.
Cezalandırma > Ölüm cezasının destekçileri ve karşıtları

Abdul Raşided Omar'ın yazdığına göre, "hem geçmiş hem de şimdiki Müslüman alimlerin büyük çoğunluğu" irtidatı "ölüm cezasını hak eden bir suç" olarak görüyorlar. Bazı önemli çağdaş savunucuları şunlardır:
Bir kaynağa göre, "zamanımızın en çok okunan Müslüman yazarlarından" Mevdûdî (1903-1979).
Muhammed el-Gazali (1917-1996) 20. yüzyılın İslami canlanmasına katkıda bulunmakla da itibar kazanan Ezher'in önde gelen "ılımlı" öğretim üyesi ve Mısır hükûmetinin "İslami köktendinciliğin büyüyen dalgası" na karşı mücadelesinde değerli bir müttefiki olan Gazali, şeriatın uygulanmasına karşı çıkanların -ideal olarak- devlet tarafından cezalandırılması gereken mürtedler olduğunu, devletin başarısız olması durumunda bunu başka birinin yapması gerektiğini" ilan etti.
Yusuf el-Karadavi (d. 1926) Uluslararası Müslüman Alimler Birliği'nin başkanı, 2009 itibarıyla "yaşayan en etkili İslam alimlerinden biri olarak kabul edilen" bir başka "ılımlı" İslamcı.
Barış TV kanalı bildirilen 100 milyon izleyiciye ulaşan ve tartışmaları ve konuşmaları geniş çapta dağıtılan Hint İslami televizyoncu ve vaiz Zakir Naik'e göre idam cezası sadece ihanet olarak kabul ettiği "İslam dışı inancı yayan ve İslam'a karşı konuşan" mürtedlere verilmelidir.
Suriyeli bir İslam alimi olan Muhammed Salih Al-Munaccid, Al Jazeera'ya göre Selefi harekette saygın bir bilgin olarak kabul edilen ve genel olarak İslam konusunda dünyanın en popüler fetva sitesi İslamQA kurucusu, Kasım 2015 itibarıyla ve Alexa.com'a göre)
Intisar Rabb, Harvard, İslam Hukuku öğretim üyesi.
Mısır Baş Müftüsü Ali Goma.
Taha Cabir al Alwani (1935-2016).
Muntazırî (1922-2009).
Hüseyin İsmail es-Sadr.
Javed Ahmad Hamidi, Pakistanlı ilahiyatçı, Kuran bilgini.
Tarık Ramazan, İsviçreli Müslüman bir akademisyen, filozof ve yazar. Çağdaş İslam araştırmaları profesörüydü.
İran asıllı din bilimcisi ve yazar Rıza Aslan .
Jonathan AC Brown, Müslüman bir Amerikalı İslam araştırmaları alimi.
Rudolph F. Peters, Gert Vries, İslam alimleri.
Haled Abou El Fadl, İslam hukuku alimi.
SA Rahman, Pakistan'ın eski Adalet Bakanı.
Mahmud Shaltut, El-Ezher Büyük İmamı (1958-1963).
Cezalandırma > Mürted topluluklar

Duane Alexander Miller Müslümanların Hristiyanlığa geçmesiyle ilgili olarak iki farklı kategori belirledi:
Kendilerini 'Müslüman' olarak tanımlamaya devam eden veya en azından İslam'ın kendi 'kültürlerinin' bir parçası olduğunu söyleyen 'İsa Mesih'in Müslüman takipçileri', 'İsevi' veya 'Mesihi Müslümanlar' (Mesîhî Yahudilere benzer)
Hristiyanlık lehine İslam'ı tamamen terk edenler.
Miller, her iki grubu da kapsayacak şekilde 'Müslüman kökenli inananlar' (ya da 'İsa'nın Müslüman müritleri', ' heterodoks Müslüman', ' sapkın Müslüman' veya ' gizli-Hristiyanlar').
2015'te Ahmed Benchemsi, Batılıların bir Arap ateistinin varlığını tasavvur etmekte bile büyük zorluk çekerken, Müslüman olarak yetiştirilen "çok sayıda" gencin "... Kuran ve Sünnet'in "mantıksızlıkları" hakkında "kişisel şüpheler" yaşadıktan sonraki dini durumlarını tartıştı.
Batı ülkelerinde İslamdan ateizme "dönen" göçmenler, genellikle "Laik kadınlar", Kuzey Amerika'nın Eski Müslümanları, Britanya Eski Müslümanları Konseyi gibi gruplarda bir araya gelerek, "birbirine sıkı sıkıya bağlı inanç temelli bir topluluktan ayrılmak" ve "ebeveyn hayal kırıklığı, arkadaşlar ve akrabalar tarafından reddedilme ve "onları küçümseyen" bir Batı kültürüne "asimile olma" suçlamalarıyla yüzleşmekle ilgili gerilim ve endişelerin hikâyelerini paylaşıyorlar.
Müslüman dünyasındaki ateistler daha düşük bir profile sahipler, ancak FreeArabs.com'un genel yayın yönetmenine göre:
Geçenlerde Facebook'ta Arapça ve İngilizce, 'ateist' kelimesini farklı Arap ülkelerinin adlarıyla birleştirdiğimde, üyelikleri birkaç kişiden 11.000'e kadar değişen 250'den fazla site veya grup buldum. Ve bu rakamlar yalnızca internette iz bırakacak kadar kararlı Arap ateistleri kapsıyordu.
İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi

Din değiştirmeyi engelleyen yasalar, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 18. maddesine aykırıdır ve bu madde aşağıdakileri belirtir:
Herkesin düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne hakkı vardır; bu hak, dinini veya inancını değiştirme hürriyetini ve tek başına veya başkalarıyla birlikte toplu olarak, aleni veya özel olarak, dinini veya inancını öğretim, uygulama, ibadet ve ayinlerle açıklama hürriyetini içerir.
Edebiyat ve film > Filmler ve belgeseller

Faslı Bir Yahudi'nin İnfazı (Sol Hachuel) Alfred Dehodencq'in bir tablosu
El-Ezher Üniversitesi'nde fetva heyetinin Histiyanlığa geçen bir adamın durumuyla ilgili hukuki görüşü: "İslam'dan ayrıldığından beri pişmanlığını ifade etmesi için davet edilecektir. Pişman olmazsa, İslam hukukunun hak ve yükümlülüklerine göre öldürülür." Fetva, aynı şeyin, İslam'a giren ve olgunluğa eriştikten sonra onu terk eden çocukları için de geçerli olduğundan bahseder.
Alopecuroceras

Alopecuroceras, Clitellariinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Pardubice (bölge)

| Pardubice bölgesi Pardubický kraj |
| --- | --- |
Bölge

  Bayrak Arma 

Ülke:  Çekya
Başkent: Pardubice
Yüzölçümü
 • Toplam: 1744.65 km²
Nüfus (1 Ocak 2019)
 • Toplam: 520.316
 • Yoğunluk: 120/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Pardubice bölgesi, Çekya'nın bir bölgesidir. Bölgenin başkenti Pardubice şehridir.
Şehirler

| Ad | Nüfus | Alan (km²) | İlçe |
| --- | --- | --- | --- |
|  Pardubice | 89.552 | 78 | Pardubice ilçesi |
|  Chrudim | 23.217 | 33 | Chrudim ilçesi |
|  Svitavy | 17.038 | 31 | Svitavy ilçesi |
|  Česká Třebová | 15.994 | 41 | Ústí nad Orlicí ilçesi |
|  Ústí nad Orlicí | 14.582 | 36 | Ústí nad Orlicí ilçesi |
|  Vysoké Mýto | 12.470 | 42 | Ústí nad Orlicí ilçesi |
|  Moravská Třebová | 10.612 | 42 | Svitavy ilçesi |
|  Litomyšl | 10.185 | 33 | Svitavy ilçesi |
|  Lanškroun | 10.117 | 21 | Ústí nad Orlicí ilçesi |
|  Hlinsko | 10.017 | 24 | Chrudim ilçesi |
Ústí nad Orlicí

| Usti nad Orlici |
| --- | --- |
Kasaba

  Bayrak Arma 
Usti nad Orlici
Ülke:  Çekya
İl: Pardubice
İlçe: Ústí nad Orlicí
İdare
 • Belediye başkanı: Petr Hájek
Yüzölçümü
 • Toplam: 36,36 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 14.280
 • Yoğunluk: 390/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Resmî site ustinadorlici.cz
Ústí nad Orlicí (Çekçe telaffuz: [ˈuːsciː ˈnat ʔorlɪtsiː]; Almanca: Wildenschwert), Çekya'nın Pardubice ilinde yer alan bir kasabadır.
Kardeş şehirler

Amberg, Almanya
Bystrzyca Kłodzka, Polonya
Massa Martana, İtalya
Neukölln, Almanya
Poprad, Slovakya