stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2009 Kış Üniversite Oyunları'nda artistik buz pateni
Sonuçlar > Erkekler

| Rank | Name | Nation | Total Points | SP | FS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ming Xu |  Çin | 179.96 | 5 | 2 |
| 2 | Artem Borodulin |  Rusya | 179.37 | 2 | 3 |
| 3 | Alban Preaubert |  Fransa | 175.34 | 1 | 5 |
| 4 | Jialiang Wu |  Çin | 174.15 | 7 | 4 |
| 5 | Tatsuki Machida |  Japonya | 173.16 | 4 | 7 |
| 6 | Paolo Bacchini |  İtalya | 170.56 | 3 | 11 |
| 7 | Konstantin Menshov |  Rusya | 207.27 | 25 | 1 |
| 8 | Takemochi Ogami |  Japonya | 168.12 | 8 | 6 |
| 9 | Yoann Deslot |  Fransa | 165.30 | 6 | 15 |
| 10 | Martin Liebers |  Almanya | 161.82 | 12 | 10 |
| 11 | Kristoffer Berntsson |  İsveç | 160.13 | 9 | 12 |
| 12 | Song Gao |  Çad | 158.60 | 11 | 13 |
| 13 | Jason Wong |  ABD | 155.25 | 19 | 9 |
| 14 | Boris Martinec |  Hırvatistan | 152.89 | 17 | 14 |
| 15 | Alexandr Kazakov |  Belarus | 151.36 | 14 | 18 |
| 16 | Vitali Sazonets |  Ukrayna | 150.69 | 27 | 8 |
| 17 | Vladimir Uspenski |  Rusya | 150.21 | 10 | 19 |
| 18 | Przemyslaw Domanski |  Polonya | 149.80 | 16 | 17 |
| 19 | Pavel Kaska |  Çekya | 146.90 | 24 | 16 |
| 20 | Thomas Paulson |  Birleşik Krallık | 139.09 | 18 | 20 |
| 21 | Jamal Othman |   İsviçre | 137.73 | 22 | 21 |
| 22 | Maxim Shipov |  İsrail | 136.55 | 23 | 23 |
| 23 | Clemens Brummer |  Almanya | 133.77 | 15 | 25 |
| 24 | Manuel Koll |  Avusturya | 133.17 | 26 | 24 |
| 25 | Michael Biondi |  Almanya | 129.72 | 30 | 22 |
| 26 | Yasuharu Nanri |  Japonya | 127.26 | 13 | 30 |
| 27 | Christopher Boyadji |  Fransa | 126.62 | 20 | 26 |
| 28 | Valtter Virtanen |  Finlandiya | 123.92 | 21 | 28 |
| 29 | Kutay Eryoldas |  Türkiye | 118.20 | 28 | 27 |
| 30 | Alper Ucar |  Türkiye | 113.21 | 31 | 29 |
| 31 | Luka Cadez |  Slovenya | 106.94 | 29 | 32 |
| 32 | Wun-Chang Shi |  Çin Taipeisi | 100.50 | 32 | 31 |
| 33 | Adrian Alvarado |  Meksika | 84.08 | 33 | 33 |
Sonuçlar > Kadınlar

| Rank | Name | Nation | Total Points | SP | FS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Yukari Nakano |  Japonya | 154.63 | 4 | 1 |
| 2 | Nana Takeda |  Japonya | 152.91 | 2 | 2 |
| 3 | Kiira Korpi |  Finlandiya | 148.22 | 1 | 4 |
| 4 | Elena Glebova |  Estonya | 146.42 | 3 | 3 |
| 5 | Katarina Gerboldt |  Rusya | 138.40 | 5 | 8 |
| 6 | Gwendoline Didier |  Fransa | 135.52 | 9 | 5 |
| 7 | Na-Young Kim |  Güney Kore | 132.43 | 12 | 7 |
| 8 | Binshu Xu |  Çin | 129.81 | 11 | 9 |
| 9 | Linnea Mellgren |  İsveç | 125.28 | 22 | 6 |
| 10 | Alexandra Ievleva |  Rusya | 123.93 | 13 | 11 |
| 11 | Tuğba Karademir |  Türkiye | 122.89 | 7 | 14 |
| 12 | Chae-Hwa Kim |  Güney Kore | 122.07 | 6 | 17 |
| 13 | Constanze Paulinus |  Almanya | 121.97 | 20 | 10 |
| 14 | Yan Liu |  Çin | 121.54 | 14 | 12 |
| 15 | Arina Martinova |  Rusya | 121.09 | 8 | 16 |
| 16 | Nicole Graf |   İsviçre | 116.05 | 16 | 18 |
| 17 | Teodora Postic |  Rusya | 115.84 | 18 | 13 |
| 18 | Ayumi Miyamoto |  Slovenya | 115.35 | 10 | 21 |
| 19 | Viktoria Pavuk |  Japonya | 114.63 | 19 | 15 |
| 20 | Nella Simaova |  Çekya | 113.99 | 15 | 20 |
| 21 | Na-Hee Sin |  Güney Kore | 107.82 | 23 | 19 |
| 22 | Amy Nunn |  ABD | 99.90 | 21 | 23 |
| 23 | Yueren Wang |  Çin | 99.47 | 24 | 22 |
| 24 | Denise Koegl |  Avusturya | 98.63 | 17 | 25 |
| 25 | Ekaterina Proyda |  Ukrayna | 92.15 | 25 | 26 |
| 26 | Charissa Tansomboon |  Tayland | 90.63 | 26 | 27 |
| 27 | Minna Parviainen |  Finlandiya | 87.12 | 27 | 24 |
| 28 | Dora Strabic |  Hırvatistan | 72.61 | 28 | 28 |
Sonuçlar > Çiftler

| Rank | Name | Nation | Total Points | SP | FS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Zhang Dan / Zhang Hao |  Çin | 195.32 | 1 | 1 |
| 2 | Ksenia Ozerova / Alexander Enbert |  Rusya | 146.10 | 2 | 3 |
| 3 | Huibo Dong / Yiming Wu |  Çin | 143.63 | 6 | 2 |
| 4 | Jiaqi Li / Jiankun Xu |  Çin | 136.44 | 4 | 4 |
| 5 | Andrea Best / Trevor Young |  ABD | 131.92 | 3 | 5 |
| 6 | Ksenia Krasilnikova / Konstantin Bezmaternikh |  Rusya | 129.46 | 5 | 6 |
| 7 | Ekaterina Kostenko / Roman Talan |  Ukrayna | 114.35 | 7 | 7 |
Sonuçlar > Buz dansı

| Rank | Name | Nation | Total Points | CD | OD | FD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Alexandra Zaretski / Roman Zaretski |  İsrail | 177.43 | 1 | 1 | 1 |
| 2 | Ekaterina Rubleva / Ivan Shefer |  Rusya | 170.43 | 2 | 2 | 2 |
| 3 | Alla Beknazarova / Vladimir Zuev |  Ukrayna | 163.07 | 3 | 4 | 5 |
| 4 | Kristina Gorshkova / Vitali Butikov |  Rusya | 162.83 | 4 | 3 | 3 |
| 5 | Ekaterina Bobrova / Dmitri Soloviev |  Rusya | 157.43 | 5 | 6 | 4 |
| 6 | Carolina Hermann / Daniel Hermann |  Almanya | 152.43 | 7 | 5 | 6 |
| 7 | Huang Xintong / Zheng Xun |  Çin | 145.00 | 6 | 7 | 9 |
| 8 | Zoe Blanc / Pierre-Loup Bouquet |  Fransa | 141.42 | 9 | 8 | 7 |
| 9 | Isabella Pajardi / Stefano Caruso |  İtalya | 136.86 | 11 | 9 | 8 |
| 10 | Nadezhda Frolenkova / Mikhail Kasalo |  Ukrayna | 133.06 | 10 | 11 | 11 |
| 11 | Xiaoyang Yu / Wang Chen |  Çin | 132.76 | 8 | 14 | 10 |
| 12 | Kamila Hajkova / David Vincour |  Çekya | 126.35 | 12 | 12 | 12 |
| 13 | Louise Walden / Owen Edwards |  Birleşik Krallık | 120.98 | 13 | 10 | 15 |
| 14 | Jiameimei Guo / Fei Meng |  Çin | 119.58 | 15 | 13 | 14 |
| 15 | Penny Coomes / Nicholas Buckland |  Birleşik Krallık | 117.13 | 14 | 15 | 13 |
| 16 | Emi Hirai / Ayato Yuzawa |  Japonya | 97.26 | 16 | 16 | 16 |
Sonuçlar > Synchronized Skating

| Rank | Team | Nation | Total Points | SP | FS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Team Sweden |  İsveç | 206.48 | 1 | 2 |
| 2 | Team Finland |  Finlandiya | 202.28 | 2 | 1 |
| 3 | Team Russia |  Rusya | 173.19 | 3 | 3 |
| 4 | Team USA |  ABD | 148.02 | 4 | 4 |
| 5 | Team Switzerland |   İsviçre | 123.89 | 5 | 5 |
Diana (mitoloji)

Klasik Diana heykeli; Louvre, Paris
Diana, Roma mitolojisinde ayın ve avcılığın bakire tanrıçasıydı. Yunan mitolojisinde Artemis'e denktir. İkiz erkek kardeşi Apollon ile Delos adasında doğmuş olan Diana'nın, ebeveynleri Jüpiter ile Latona'dır. Gökteki sembolü Ay'dır. Geyik ve dişi ayı sembol hayvanlarıdır. Avcılar ismiyle bilinen bir av grubu vardır. Genellikle 12 ile 15 yaşlarında kız görünümündedir. Avcılar grubunda tarih boyunca genellikle kızlar bulunsa da nadiren erkekler de bulunmuştur. Ay tanrıçası görevini Selene' den almıştır. Ay ve avcılığın yanında kız çocukları, doğum ve daha birçok şeyin tanrıçasıdır.
Diana ve Callisto; İskoç Ulusal Müzesi, İskoçya
Corregio'nun Diana tablosu; Parma, İtalya
Latona, Diana ve Apollo' ya hamileyken Juno tarafından lanetlendiği için yeryüzünde kökü bulunan hiçbir yerde doğum yapamayacak şekilde lanetlenir. Jüpiter ona yardım etmez. Latona da yeryüzüyle bağlantısı bulunmayan yüzen bir ada olan Delos'ta doğum yapar. Bu doğum gerçekleştikten sonra Delos yeryüzüne kök salar. Diana ve Apollo, Delos'un koruyucularıdır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 118678132  LCCN: no2014110163  NKC: xx0314407  NLI: 987007334015705171  SUDOC: 027500691  VIAF: 122737933   WorldCat (LCCN): no2014-110163
Eğitimsel değerlendirme

Eğitimsel değerlendirme, eğitimsel ölçme sonucu bireyin yeterlilik düzeyinin belirlenmesine denir. Joint Committee on Standards for Educational Evaluation gibi uluslararası kuruluşlar tarafından belirlenen ölçütleri temel alır.
| g t Eğitim |
| --- | --- |
Genel:  Sözlük  Dizin  Anahat  Amaçlar ve hedefler  Antropoloji  Değerlendirme  Ekonomi  Hesaplama  Tarihçe  Liderlik  Felsefe  Politika  Politika  Psikoloji  Araştırma  Haklar  Sosyoloji  Teknoloji  Teori  Kurum 
Konuya göre:  Tarım  Sanat  İki dilli  İşletme  Kimya  Bilgisayar bilimi  Tasarım  Ekonomi  Mühendislik  Çevre  Ötenik  Sağlık  Dil  Hukuk  Matematik  Tıp  Askeri  Müzik  Hemşirelik  Barış  Performans sanatları  Felsefe  Fiziksel  Fizik  Din  Bilim  Seks  Öğretmen  Teknoloji  Değerler  Mesleki  Devamı... 
Alternatif:  Özeğitimcilik  Eğitim reformu  Üstün zekalı eğitim  Evokulluluk  Dinî eğitim  Özel eğitim  Devamı... 
Wikimedia:  Kitaplar  Tanımlar  Görüntüler  Öğrenme kaynakları  Haberler  Alıntılar  Metinler 
| g t Eğitim bilimleri dahilindeki alanlar |
| --- | --- |
Temel disiplinler: Eğitimsel ölçme • Eğitimsel değerlendirme • Eğitim yönetimi • Eğitim psikolojisi • Eğitim teknolojisi • Öğretim teknolojisi • Eğitim tarihi • Eğitim felsefesi • Psikolojik danışmanlık ve rehberlik • Eğitim sosyolojisi • Okul psikolojisi • Uluslararası eğitim • Özel eğitim
Öğretmen eğitimi: Okul öncesi eğitim • İlköğretim • Ortaöğretim • Yükseköğretim • Üniversite • Yetişkin eğitimi
Öğretim alanları: Okuryazarlık eğitimi • Türkçe eğitimi • Matematik eğitimi • Doğa bilimleri eğitimi • Sosyal bilimler eğitimi • Yabancı diller eğitimi • Sanat eğitimi • Beden eğitimi • Teknoloji eğitimi • Meslekî eğitim • İşletme eğitimi
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NDL: 00567152
Demokrasi
Tanımı

Demokrasinin tanımı tartışması günümüzde hâlâ devam eden bir tartışmadır. Bunun sebepleri arasında ülkelerdeki bazı kurumların görüşlerini haklı çıkartmak adına demokrasi tanımını kullanmaları, demokratik olmayan devletlerin kendilerini demokratik olarak tanıtma çabaları ve aslında genel bir kavram olan demokrasinin tek başına kullanılması (Anayasal demokrasi, sosyal demokrasi, liberal demokrasi vb.) gibi sebepler gösterilebilir. Demokrasilerin birçoğunda çoğunluk kuralı uygulanır, ancak bazı durumlarda çoğulluk kuralı, nitelikli çoğunluk kuralı (anayasa gibi) veya konsensüs kuralı (İsviçre'de olduğu gibi) uygulanır. Liberal demokrasinin yaygın bir uygulamasında, çoğunluğun yetkileri temsili demokrasi çerçevesinde kullanılır, ancak anayasa ve yüksek mahkeme çoğunluğu sınırlar ve azınlığı korur, genellikle ifade özgürlüğü veya dernek kurma özgürlüğü gibi belirli bireysel hakların herkes tarafından kullanılmasını güvence altına alır.
Tanımı > Toplum

Ana madde: Halk
Çoğunluk, azınlık, fakir veya zengin olsun demokrasilerin ortak yönü halka dayanmasıdır. Günlük hayatta toplumun, bir ülkede yaşayan tüm insanları kapsadığı düşünülse de pratikte demokrasi tarihinden beri –sürekli olarak genişletilse de- halka bir sınırlama konmuştur. Örneğin Fransız Devrimi’nden sonra yapılan seçimlerde oy verme hakkı sadece belli miktarda vergi verebilen vatandaşlara tanınıyordu, ABD’de güney eyaletlerdeki siyah ırkın ilk kez oy kullanabildiği tarih 1960'lardır. Kadınlara seçme hakkı ilk kez 1893'te Yeni Zelanda'da verilmiştir. Seçimlere tam katılım hakkı ise 20. yüzyıla kadar hiçbir ülkede verilmemiştir. Bu verilere, halkı oluşturan bireylerin öz iradelerinden kaynaklanan mutabık olmama durumunu da katarsak; pratikte halk çoğunluk anlamına dönüşür.
Demokrasiye yapılan atıflarda görüleceği üzere, halkın kendi kendini yönetmesi temel dayanaktır. Bu ise kendileri adına karar alacak kişileri seçmeyi sağlayan oy vermenin yanında referandumlar gibi doğrudan etki yoluyla veya miting, gösteri gibi dolaylı yollarla sağlanır.
Tarihçe

Ana madde: Demokrasi tarihi
Tarihçe > Antik dönem

Demokrasi ilk olarak Eski Yunanistan'da, şehir devletlerinde uygulandı. Demokrasiye çok yakın olan bu sistem Atina demokrasisi olarak da anılır. Teoride bütün yurttaşlar mecliste oy verme ve fikrini söyleme hakkına sahipti fakat o günün koşullarına göre kadınlar, köleler ve o şehir devletinde doğmamış olanlar (metikler, yerleşik yabancılar) bu haklara sahip değildi. Bu sistemin en güçlü uygulayıcısı olarak Atina'yı ele alırsak: M.Ö. 4. yüzyılda nüfusun 250.000-300.000 arasında olduğu tahmin edilir. Bu nüfusun 100.000'i Atina vatandaşı ve Atina vatandaşları arasında da sadece 30.000'inin oy verme hakkına sahip yetişkin erkek nüfusu bulunduğu tahmin edilir.
Roma İmparatorluğu döneminde uygulanan devlet sistemi, temsilî demokrasiye yakın bir nitelik taşımaktaydı. Demokratik haklar genellikle sosyal sınıf ayrımına göre şekillenirdi ve güç elitlerin elindeydi. Bununla beraber, Eski Hindistan'da bazı bölgelerde uygulanan sistemler de temsilî demokrasiye benzetilir. Roma İmparatorluğu ile paralel olarak, kast sisteminin varlığı, gücün varlıklı ve asil bir azınlığın elinde olduğu söylenebilir.
Tarihçe > Orta çağ

Orta Çağ'da demokrasinin gelişme süreci içindeki en büyük olay İngiltere'de kralın yetkilerini din adamları ve halk adına sınırlayan Magna Carta Libertatum'un (Büyük sözleşme) imzalanmasıdır. Bu belge doğrultusunda ilk seçimler 1265 yılında yapılmıştı. Fakat bu seçimlere, yapılan kısıtlamalar sebebiyle halkın çok az bir bölümü katılabilmişti.
Birçok ülkede devlet yönetiminde zaman zaman demokrasiye benzer uygulamalar yapılmıştı. Örneğin İtalyan şehir devletlerinde, İskandinav ülkelerinde, İrlanda'da ve değişik ülkelerde bulunan küçük otonom bölgelerde demokrasinin prensiplerinden seçim yapılması, meclis oluşturulması gibi uygulamalar oluyordu. Fakat hepsinde demokrasiye katılım erkek olma, belli miktarda vergi verme gibi standartlarla kısıtlanıyordu.
Tarihçe > 18. ve 19. yüzyıllar

18. ve 19. yüzyıllarda demokrasi, Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi ve Fransız İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi ile hızlıca yükselen bir değer haline gelmiştir. Bu yüzyıllardan önce demokrasi büyük devletlere değil, sadece küçük topluluklara uyan bir hükûmet şekli olarak anılıyor ve esas itibarıyla doğrudan demokrasi olarak tanımlanıyordu. ABD'nın kurulmasını sağlayanların oluşturduğu sistem ilk liberal demokrasi olarak tanımlanabilir. 1788 yılında kabul edilen Amerikan anayasası hükûmetlerin seçimlerle kurulmasını ve insan hak ve özgürlüklerinin korunmasını sağlıyordu. Bundan daha önce de koloni döneminde Kuzey Amerika'daki kolonilerin birçoğu demokratik özellikler taşıyordu. Koloniden koloniye farklılaşmakla beraber, hepsinde belli miktarda vergi veren veya istenen bazı sıfatları karşılayabilen beyaz erkeklerin seçme hakları vardı. Amerikan İç Savaşı'nın ardından 1860'larda yapılan değişikliklerle kölelere özgürlük sağlandı ve demokrasinin temel ilkelerinden biri olan oy verme hakkı On Beşinci Anayasa Değişikliği ile tanındı ancak güney eyaletlerinde siyahlar 1960'lara kadar oy verme hakkını kullanamamışlardır.
1789 Fransız Devrimi'nde ise bir anayasa hazırlanarak iktidar halkın seçeceği bir parlamento ile kral arasında paylaştırıldı. Ulusal Konvansiyon hükûmeti genel oy ve iki dereceli bir seçimle iş başına geldi. Fakat ilerleyen yıllarda Napolyon'un başa geçmesiyle demokrasiden oldukça uzaklaştı.
Teori > İlk teoriler

Aristoteles, demokrasi/timokrasi olarak adlandırdığı çoğunluk tarafından yönetim ile azınlık tarafından yönetim (oligarşi/aristokrasi) ve tek bir kişi tarafından yönetim (tiranlık ya da günümüzde otokrasi/mutlak monarşi) arasında karşılaştırma yapmıştır. Ayrıca, her sistemde iyi ve kötü birer varyant olduğunu düşünmüştür (demokrasiyi timokrasinin bozulmuş karşılığı olarak görmüştür).
Erken ve Rönesans dönemi Cumhuriyet teorisyenleri arasında yaygın bir görüş, demokrasinin sadece küçük siyasi topluluklarda var olabileceğiydi. Roma Cumhuriyeti'nin büyüdükçe veya küçüldükçe monarşiye dönüşmesinin sonuçlarını dikkate alan Cumhuriyet teorisyenleri, toprak ve nüfusun genişlemesinin kaçınılmaz olarak tiranlığa yol açtığını savunuyordu. Demokrasi, bu nedenle tarihsel olarak oldukça kırılgan ve nadir görülen bir yapıydı, çünkü sadece küçük siyasi birimlerde hayatta kalabilirdi ve boyutlarından dolayı daha büyük siyasi birimler tarafından fethedilebilirdi. Montesquieu ünlü bir şekilde "bir cumhuriyet küçükse, dış bir güç tarafından yok edilir; büyükse, iç bir kusur tarafından" demiştir. Rousseau ise şöyle iddia etmiştir: "Dolayısıyla küçük devletlerin doğal özelliği cumhuriyet olarak yönetilmektir, orta büyüklükte olanlar monarşinin ve büyük imparatorluklar ise despot prensin etkisi altına girmektir."
Teori > Günümüzdeki teoriler

Modern siyasi teorisyenler arasında, üç farklı demokrasi kavramı bulunmaktadır: Çoğulcu demokrasi, müzakereci demokrasi ve radikal demokrasi.
Teori > Günümüzdeki teoriler > Çoğulcu demokrasi

Çoğulcu demokrasi teorisi, demokratik süreçlerin amacının vatandaşların tercihlerini toplamak ve onları bir araya getirerek toplumun hangi sosyal politikaları benimsemesi gerektiğini belirlemek olduğunu iddia eder. Bu nedenle, bu görüşün savunucuları demokratik katılımın öncelikle oylamaya odaklanması gerektiğini düşünürler, burada en çok oyu alan politika uygulanır.
Farklı çoğulcu demokrasi varyasyonları bulunmaktadır. Minimalizm altında, demokrasi bir hükûmetsistemi olarak kabul edilir ve vatandaşlar düzenli seçimlerde siyasi liderlere yönetme hakkını vermiştir. Bu minimalist kavrayışa göre, vatandaşlar "hükmetme" yetkisine sahip değildir ve olmamalıdır çünkü çoğu konuda, çoğu zaman açık görüşlere sahip değillerdir veya görüşleri sağlam temellere dayanmamaktadır. Joseph Schumpeter, bu görüşü en ünlü şekilde Kapitalizm, Sosyalizm ve Demokrasi kitabında ifade etmiştir. Minimalizmin çağdaş savunucuları arasında William H. Riker, Adam Przeworski ve Richard Posner bulunmaktadır.
Diğer yandan, doğrudan demokrasi teorisine göre, vatandaşlar yasama önerileri üzerinde temsilcileri aracılığıyla değil doğrudan oy kullanmalıdır. Doğrudan demokrasi savunucuları bu görüşü desteklemek için çeşitli nedenler sunarlar. Siyasi faaliyet özünde değerli olabilir, vatandaşları sosyalleştirir ve eğitir, halk katılımı güçlü elitleri denetleyebilir. En önemlisi, vatandaşlar yasaları ve politikaları doğrudan belirlemedikçe kendilerini yönetmiş sayılmazlar.
hükûmetler genellikle yasaları ve politikaları, seçmenlerin medyan görüşüne yakın bir şekilde üretecektir; yani, seçmenlerin yarısı solunda, diğer yarısı sağında olacaktır. Bu istenmeyen bir sonuçtur çünkü kendi çıkarlarına düşkün ve bir dereceye kadar hesap veremeyen siyasi elitlerin oy için yarıştığı bir durumu temsil eder. Anthony Downs, ideolojik siyasi partilerin bireylerle hükûmetler arasında aracı bir rol oynamak için gerekli olduğunu öne sürer. Downs, bu görüşünü 1957 tarihli "An Economic Theory of Democracy" kitabında açıklamıştır.
Robert A. Dahl, temel demokratik ilkenin bir siyasi toplulukta, bağlayıcı kolektif kararlarda her bireyin çıkarlarının eşit şekilde dikkate alınmasına hak kazandığı (herkesin kolektif karardan eşit derecede memnun olması gerekmediği) olduğunu savunur. Dahl, bu tür demokrasiye yol açtığı algılanan belirli bir kurum ve prosedürler kümesine "çokçuluk" terimini kullanır. Bu kurumların en önemlisi, toplumun kamu politikasının tamamını veya çoğunu yöneten temsilcileri seçmek için kullanılan düzenli ve özgür seçimlerin sıkça gerçekleşmesidir. Ancak, bu çokçuluk prosedürleri, örneğin yoksulluk siyasi katılımı engelliyorsa, tam bir demokrasi yaratmayabilir. Benzer şekilde, Ronald Dworkin "demokrasinin, yalnızca prosedürel değil, içeriksel bir ideal olduğunu" savunur.
Teori > Günümüzdeki teoriler > Müzakereci demokrasi

Müzakereci demokrasi, demokrasinin tartışma yoluyla yönetim olduğu fikrine dayanır. Toplayıcı demokrasiden farklı olarak, düşünceci demokrasi, demokratik bir kararın geçerli olması için o karardan önce gerçek tartışmanın olması gerektiğini savunur, sadece oylamada tercihlerin bir araya getirilmesi değil. Gerçek tartışma, karar vericiler arasında eşitsiz siyasi güç bozulmalarından, örneğin bir karar vericinin ekonomik zenginlik veya çıkar gruplarının desteği yoluyla elde ettiği güçten arınmış tartışmadır. Karar vericiler, öneri üzerinde gerçekçi bir şekilde tartıştıktan sonra uzlaşıya varamazlarsa, oylamada çoğunluk kuralının bir türü kullanılarak karar verirler. Birçok bilim insanı tarafından düşünceci demokrasinin pratik örnekleri olarak kabul edilen "vatandaş meclisleri", hükûmet kararlarına vatandaşları dahil etmek için giderek popüler bir mekanizma olarak OECD'nin son raporunda belirtilmiştir.
Teori > Günümüzdeki teoriler > Radikal demokrasi

Radikal demokrasi, toplumda var olan hiyerarşik ve baskıcı güç ilişkilerinin olduğu düşüncesine dayanır. Demokrasinin rolü, farklılıklara, muhalefete ve çatışmalara karar alma süreçlerinde olanak tanıyarak bu ilişkileri görünür kılmak ve sorgulamaktır.
Demokratik geçiş dönemleri

Demokratik geçiş, genellikle otoriter bir rejimden demokratik bir rejime (veya tam tersi) eksik bir değişimin sonucu olarak oluşturulan bir ülkenin siyasi sistemini tarif eder.
Demokratik geçiş dönemleri > Otriterleşme dönemleri

Daha fazla bilgi: Ülkelere göre demokratik gerileme
Demokratik gerileme, aynı zamanda otokratikleşme olarak da adlandırılır. Bu, siyasi gücün daha keyfi ve baskıcı bir şekilde kullanıldığı, hükûmet seçimi sürecinde kamu tartışmaları ve siyasi katılım alanının sınırlandığı otokrasiye doğru rejim değişimi sürecini ifade eder. Demokratik gerileme, demokratik kurumların zayıflamasını içerir. Örneğin, barışçıl iktidarın geçişi veya özgür ve adil seçimler gibi demokrasinin temelini oluşturan bireysel hakların ihlali, özellikle ifade özgürlüğü gibi durumlar bu sürece dahil olabilir.
Demokratik geçiş dönemleri > Demokratikleşme dönemleri

Demokratikleşme, daha demokratik bir siyasi rejime geçişin yanı sıra demokratik yönde ilerleyen temel siyasi değişiklikleri içeren bir süreçtir.
Demokratlık ve demokrasi

Demokrasiyi savunmak için çeşitli gerekçeler öne sürülmüştür.
Demokratlık ve demokrasi > Meşruiyet kaynağı

Sosyal sözleşme kuramı, hükûmetin meşruiyetinin halkın rızasına dayandığını, yani bir seçimle gerçekleştiğini ve politik kararların genel iradeyi yansıtması gerektiğini savunur. Jean-Jacques Rousseau gibi bazı kuramcılar, bu temele dayanarak doğrudan demokrasiyi desteklerler.
Demokratlık ve demokrasi > Karar verme mekanizmaları

Condorcet'in jüri teoremi, her bir karar vericinin doğru karar verme olasılığının şansın üstünde olduğu mantıksal bir kanıttır. Bu nedenle en fazla sayıda karar vericiye sahip olmanın, yani bir demokrasinin, en iyi kararları alacağını gösterir. Bu, kalabalığın bilgeliği teorileri tarafından da savunulmuştur.
Demokratlık ve demokrasi > Ekonomik başarı

Daron Acemoğlu ve James A. Robinson'un "Neden Uluslar Başarısız Olur" adlı eserinde, ekonomistler demokrasilerin ekonomik olarak daha başarılı olduğunu savunuyorlar. Çünkü kurama göre demokratik olmayan siyasi sistemler genellikle piyasaları kısıtlar ve sürdürülebilir ekonomik büyüme için gereken yaratıcı yıkım yerine monopolileri destemektedir.
Daron Acemoğlu ve diğer araştırmacılar tarafından 2019 yılında yapılan bir çalışmada, demokratik otoriter yönetimden demokratik yönetime geçen ülkelerin, ortalama olarak 25 yıl sonra olsaydı otoriter kalmış olsalardı %20 daha yüksek bir GSYİH'ye sahip olduğu tahmin edildi. Çalışma, 1960'tan 2010'a kadar olan dönemde, 122 ülkenin demokrasiye geçişini ve 71 ülkenin otoriter yönetim altına geçişini inceledi. Acemoglu, bunun nedeninin demokrasilerin genellikle sağlık hizmetleri ve insan sermayesine daha fazla yatırım yapması ve rejim müttefiklerine özel muameleyi azaltması olduğunu belirtti.
Demokrasi seviyesinin ölçülmesi > Demokrasi Endeksleri

Ana madde: Demokrasi endeksleri
Demokrasi endeksleri, farklı ülkelerin demokrasi durumunu çeşitli demokrasi tanımlarına göre nicel ve karşılaştırmalı olarak değerlendiren araçlardır.
Demokrasi endeksleri, ülkeleri demokrasi, hibrit rejimler ve otokrasiler gibi kategorilere ayıran kategorik veya sürekli değerler içeren farklılık gösterebilir. Demokrasi endekslerinin nitel niteliği, rejim dönüşüm süreçlerinin nedensel mekanizmalarını incelemek için veri analitik yaklaşımlarına olanak tanır.
Demokrasi endeksleri, çeşitli demokratik kurumların kapsamı ve ağırlıklı olarak farklı yönleri açısından farklılık gösterir. Bu yönler arasında çekirdek demokratik kurumların yaygınlığı, politik rekabetin ve kapsayıcılığının çok çeşitliliği, ifade özgürlüğü, çeşitli yönetim biçimleri, demokratik norm ihlalleri, muhalefetin işbirliği, seçim sistemi manipülasyonu, seçim hileleri ve anti-demokratik alternatiflere olan halk desteği yer alır.