stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Beşiktaş JK
Stadyum ve tesisler > Fulya Tesisleri > BJK Şevket Belgin Spor Salonu

Ana madde: Şevket Belgin Spor Salonu
Şevket Belgin Spor Salonu, Beşiktaş ilçesinin Dikilitaş semtinde yer alan 150 seyirci kapasitesine sahip spor salonudur. Beşiktaşlı eski futbolcu Şevket Belgin'in anısına yapılan salon, engelli basketbol, hentbol, hentbol altyapı, voleybol altyapı ve basketbol altyapı takımlarının antrenman ve iç saha maçlarına ev sahipliği yapmaktadır. Salon, 18 Şubat 2014 tarihinde hizmete açılmıştır.
Stadyum ve tesisler > Akatlar Tesisleri > BJK Akatlar Arena

Ana madde: BJK Akatlar Arena
BJK Akatlar Arena, Beşiktaş ilçesinin Akat mahallesinde yer alan ve Beşiktaş'ın basketbol ile voleybol takımlarının iç saha maçları için kullandıkları 3.200 seyirci kapasitesine sahip spor salonudur. 2004 yılında açılan salon 45 dönümlük arazi üzerinde yer almaktadır. Konser organizasyonlarında salonun seyirci kapasitesi 4.500'e kadar çıkabilmektedir.
Eski tesisler

Beşiktaş Futbol takımı'na ilk önceleri Taksim Stadyumu ve Şeref Stadyumu ev sahipliği yapmıştır. 1947'den beri Futbol takımına ev sahipliği yapan İnönü Stadyumu 2013 yılında yıkılarak yerine Beşiktaş Park yapılmıştır. Beşiktaş Park 11 Nisan 2016 yılında açılmıştır.
Eski tesisler > İnönü Stadyumu

Ana madde: BJK İnönü Stadyumu
Beşiktaş ile Kabataş semtleri arasında, İstanbul Boğazı kıyısında yer almış olan ve Beşiktaş'ın yeni stadyumu Beşiktaş Park'ın yerinde olan eski stadyum. Şinasi Şahingiray, Vietti Violi ve Fazıl Aysu'nun mimarlığını yaptığı stadyum 19 Mayıs 1947 tarihinde açıldı. 1950'li yıllarda stadyumun arka tarafında bulunan gazhane ve hava gazı fabrikası daha sonraki yıllarda yıkılarak yeni açık tribün inşa edilmiştir. Bu stadyumun açılış maçında Beşiktaş ile AIK takımları karşılaşmışlardır. Siyah beyazlılar maçı 3-2 kaybetmiştir. Stadyumda ilk golü Süleyman Seba atmıştır. Stadyum açılışında İnönü Stadyumu ismini almışken 1952 yılındaki siyasi nedenlerle ismi Mithatpaşa Stadyumu olarak değiştirilmiştir. Mart 1974 tarihinde tekrar İnönü Stadyumu ismini almıştır.
Açıldığı 1947 yılında 16.000 seyirci kapasitesine sahip olan stadyum, 1950'li yıllarda ayakta 40.000 seyirci alacak duruma getirilmiştir. 2003-2004 sezonunun tamamlanmasının ardından hemen başlayan çalışmalarla stadyumun zemini indirilmiştir. Bu sayede yüzde 50 artışla, toplam koltuk kapasitesi de 32,086'ya yükselmiştir. Stadyumun giriş ve çıkışlarını rahatlatmak için kapı sayısı da 36'dan 72'ye çıkartılmıştır. Beşiktaş TV için stadyum içerisinde bir bölüm yapılmıştır. Stadyumda oynanan son maçta Beşiktaş ile Gençlerbirliği takımları karşılaşmıştır. Beşiktaş maçı 3-0 kazanırken, stadyumdaki son golü Filip Hološko atmıştır.
İstanbul'da yer alan Fenerbahçe ve Galatasaray takımları da belli dönemlerde bu stadyumu kullanmışlardır. Stadyum birçok konsere ev sahipliği yaparken, futbol müsabakaları dışında 1959 Avrupa Basketbol Şampiyonası'na, uluslararası binicilik yarışmalarına ve Avrupa Profesyonel Boks şampiyonluğu unvan maçlarına da ev sahipliği yapmıştır. Ayrıca önemli günlerdeki resmi kutlamalarda da kullanılmıştır.
Stadyumun bulunduğu alana Beşiktaş Park'ın yapılması için 2 Haziran 2013 tarihinde yıkımına başlanmıştır.
Taraftar

Ayrıca bakınız: Beşiktaş marşları
İnternet üzerinden yapılan bir araştırma sonucunda, Beşiktaş'ın Türkiye genelinde on dört milyon taraftarı bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu verilere göre Beşiktaş Türkiye'de %19'luk oranla en çok taraftara sahip 3. kulüp olmuştur. Bir başka araştırma sonucunda ise Beşiktaş'ın Türkiye'de en çok kadın taraftara sahip olan 3. kulüp olduğu verisine ulaşılmıştır. A&G isimli araştırma şirketinin 2010 yılında Türkiye'nin 7 coğrafi bölgesinde, 165 ilçeye bağlı 201 mahalle ile köyde, 15 yaş ve üstü nüfusu temsil eden kesimle yaptığı bir araştırma da ise; Beşiktaş %18.4 oran ile Türkiye'de en fazla taraftara sahip 3. kulüp olmuştur. Aynı şirketin araştırmasına göre; Beşiktaş'ın Trabzonspor ile birlikte en yaşlı taraftara sahip kulüp olduğu belirlenmiştir. Beşiktaş, %2.7'lik oranla çevre baskısı ve diğer etmenler sonucunda Fenerbahçe ile birlikte taraftarlar tarafından en çok bırakılan takım olmuştur. Bunun yanında Türkiye'de diğer takım taraftarlarınca en sempati duyulan takımın Beşiktaş olduğu saptanmıştır.
Beşiktaş taraftarı, 2005-06 sezonunda Fenerbahçe ile oynanan lig maçında ve Liverpool ile oynanan Şampiyonlar Ligi maçında 132 desibellik ses düzeyine ulaşmıştır. Ancak bu ses rekoru denemesi esnasında Guinness hakem heyetinin olmaması sebebiyle siyah beyazlı taraftarların rekoru resmiyet kazanmamıştır. Beşiktaş'ın 22 Eylül 2013 tarihinde Galatasaray ile oynadığı futbol maçını 76.127 siyah beyazlı taraftar izlemiş ve bu sayı hem Süper Lig'de hem de Türkiye'de (resmî maçlarda) tüm zamanların en fazla seyircili maçı olarak kaydedilmiştir.
Taraftar > Çarşı

Ana madde: Çarşı (taraftar grubu)
1982 yılında kurulan Çarşı, Beşiktaş'ın en büyük taraftar grubudur. Grup, futbol maçlarını İnönü Stadyumu yıkılana kadar kapalı tribünden takip etmiştir. Çarşı, 27 Mayıs 2008 tarihinde grubun Beşiktaş'ın önüne geçtiği yönündeki eleştiriler ve bir takım spekülasyonlar sebebiyle kendini feshetme kararı almıştır. Ancak birkaç ay sonra alınan bu karardan vazgeçilmiş ve Çarşı tekrar tribünlere dönmüştür. Bunların yanında grup çeşitli sosyal projelerde de aktif olarak yer almıştır. Grup, birçok televizyon programına ve televizyon dizilerine konu olmuştur. Bunun yanında 2007 yılında grubun kuruluşunun 25. yılı olması sebebiyle, Pancard Film tarafından bir belgesel filmi hazırlanmıştır. Lig TV'de Çarşı'nın Yürüyüşü isminde bir belgesel filmi hazırlamış ve televizyonda yayınlamıştır. Grup, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki sporseverler tarafından yapılan oylamada, 2007 yılındaki Liverpool maçındaki gösterileri sebebiyle tüm zamanların en iyi taraftar grubu olarak seçilmiştir. Beşiktaş taraftarının, İnönüdeki son maçta Gençlerbirliği mücadelesinde çıkardığı ses 141 desibel olarak ölçüldü. 141 desibel dünya rekoru, Guiness Türkiye temsilcilerince onaylandı.
Beşiktaş kulübünün 'Çarşı Kadın' adında bir kadın taraftar grubu vardır. Grup tribünlerdeki faaliyetlerinin yanı sıra birçok sosyal sorumluluk projesi yapmaktadır.
Medya ve iletişim > Beşiktaş TV

Ana madde: Beşiktaş TV
Beşiktaş TV, 2004 yılının Eylül ayında yayın hayatına başlayan Beşiktaş'ın resmî televizyon kanalıdır. Kanalda Beşiktaş ile ilgili haberler, programlar ve özel söyleşiler yayınlamaktadır. 2009 yılında lisans alınamaması sebebiyle bir süre yayın yapamayan kanal, 20 Ocak 2011 tarihinde yeniden açılmıştır. Kanal, Turksat 4A, Eutelsat 7A ve Digiturk üzerinden izlenebilmektedir. Kanal 2019 tarihinde kapatılmıştır ve Beşiktaş JK, artık YouTube kanalı üzerinden yayın yapmaktadır.
Medya ve iletişim > Beşiktaş Dergisi

Ana maddeler: Beşiktaş Dergisi ve Yavru Kartal Dergisi
Beşiktaş Dergisi, Beşiktaş'ın resmî yayın organıdır. Temmuz 2000 tarihinde yayın hayatına başlayan dergi, Türkiye'de yayınlanan ilk resmî spor kulübü dergisidir. İçerisinde kulüp bünyesindeki şubelerle ilgili haberler, röportajlar ve poster hediyeleri yer almaktadır. 15 Ağustos 2004 tarihinde Beşiktaşlı çocuk taraftarlar için yayınlanmaya başlanan ve dünyanın ilk çocuk spor dergisi olan Yavru Kartal Dergisi ise 1 Ağustos 2011 tarihinden bu yana Beşiktaş Dergisi ile birlikte satışa sunulmaya başlanmıştır. Beşiktaş Dergisi, iOS mobil işletim sistemini destekleyen cihazlar aracılığıyla da dijital ortamda ücretsiz olarak okunabilmektedir. Beşiktaş Dergisi, Ocak 2015 tarihi itibarıyla 160. Yavru Kartal Dergisi ise 124. sayısına ulaşmıştır.
Medya ve iletişim > Kartal Yuvası

Ana madde: Kartal Yuvası
Kartal Yuvası, Beşiktaş'ın lisanslı ürünlerinin satışının yapıldığı mağazalar zinciri markasıdır. Faaliyete geçtiği 2001 yılından 2007 yılına kadar BJK Store ismiyle hizmet veren mağazalar, bu tarihten sonra isim değiştirmiş ve Kartal Yuvası olmuştur. Türkiye'nin çeşitli illerinde 40'ın üzerinde mağazası bulunmaktadır. Ayrıca 3 mobil tır ile 2 adet internet satış mağazası vardır.
Medya ve iletişim > Kartalcell ve KartalNet

Kartalcell, 12 Ağustos 2009 tarihinde faaliyete başlayan Beşiktaş'a ait sanal GSM ağıdır. Avea alt yapısını kullanarak hizmet veren ağ, faaliyete geçtikten sonraki ilk iki haftada 4 bin 380 aboneye ulaşmıştır. KartalNet ise TTNET ile Beşiktaş arasında yapılan işbirliği sonucunda ortaya çıkan, Beşiktaş'a ait özel internet hizmetidir. Kulübün Vodafone ile yaptığı sponsorluk anlaşması sonrası sonlandırılmıştır.
Beşiktaş sporcularından bir grup, spor hocaları Ahmet Fetgeri Aşeni ile birlikte, 1915.
Hüseyin Bereket, Beşiktaş'ın kurucu üyesi.
Beşiktaş atletizm takımının 1916 yılına ait bir fotoğrafı.
1923-24 İstanbul Futbol Ligi'ni şampiyon olarak tamamlayan Beşiktaş'ın kadrosu.
16 Mart 1934'teki Galatasaray-Beşiktaş maçından bir görünüm.
Beşiktaş Futbol Takımı, 2 Aralık 2010 tarihinde ÇSKA Sofya ile oynanan Avrupa Ligi maçı öncesinde.
Beşiktaş kız basketbol takımı oyuncularından Zülal Gök'e ait 1972 tarihli eşofman üstü.
Beşiktaş Erkek Hentbol Takımı, kazanılan kupa ile birlikte BJK İnönü Stadyumu'nda...
Beşiktaş, Galatasaray ile bir maçta.
Beşiktaş Stadyumu'ndan bir görünüm.
BJK Fulya Hakkı Yeten Tesisleri
BJK İnönü Stadyumu'nda Antalyaspor ile oynanan karşılaşmadan bir görünüm, 30 Ekim 2008.
Beşiktaş İnönü Stadyumu'nda Beşiktaş taraftarları.
Kartal heykelinin bulunduğu Beşiktaş Meydanı'ndan bir görünüm.
Çarşı, futbol maçlarının yanı sıra, diğer şube takımlarının maçlarına da ilgi göstermektedir.
Beşiktaş’ın Çarşı grubu tribünden sık sık sosyal mesajlar veriyor
Ali Şefkati

| Ali Şefkati |
| --- | --- |
Doğum: 1848 İzmir, Aydın Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 16 Ocak 1896 Paris, Fransa
Vatandaşlık: Osmanlı
Meslek: Gazeteci, Mason
Etkin yıllar: 1878-1896
Dönem: Tanzimat
Tanınma nedeni: Avrupa’da İstibdat rejimi aleyhine yayınlar yaptı.

Ali Şefkati (1848, İzmir –  16 Ocak 1896, Paris), Osmanlı gazeteci.
II. Abdülhamid yönetimine karşı Avrupa'da yayımlar yapmış ilk Jön Türklerdendir. 1878'de Paris'te ve 1879 tarihinde de Londra'da Hayâl, 1879 tarihinde Napoli'de İstikbâl adlı gazeteleri çıkarmıştır.
Yaşamı

Doğum tarihinin 1848 olduğu düşünülür. İzmir'de dünyaya geldi. Babası İzmir gümrük memuru Reşid Efendi'dir.
Şûrâ-yı Devlet Tanzimat Dairesi yardımcılarından idi. Yeni Osmanlılar ve I. Meşrutiyet seçkinleri arasında yayılan Mason teşkilatına kaydoldu. II. Abdülhamit'i tahttan indirip yerine V. Murad'ı yeniden geçirmek için çalışan Skalyeri Aziz Bey Komitesine girdi. Komitenin gizli çalışmalarına katıldı. Ali Suavi'nin Çırağan Baskını'ndan sonra bu gizli dernek de meydana çıkmış ve toplantısı basılmıştı. Diğer üyeler yakalanırken Ali Şefkati, Skalyeri ve Saray'da görevli Nakşibend Kalfa Hanım ile kaçmayı başardı. Skalyeri ve Nakşibend Kalfa'yı Yunanistan'a; kendisi ise Fransa'ya kaçırıldı. Komite üyelerini sorgulayan ve yargılayan Divanı Harp tarafından gıyaben 12 seneye mahkûm edildi.
1879-1881 yıllarında Napoli ve Cenevre'de Teodor Kasap ile birlikte İstikbal adlı gazeteyi çıkardı. Abdülhamid yönetimi aleyhine neşriyattan dolayı 16 Haziran 1881'de gıyaben rütbe ve memuriyet haklarından mahrum edilerek ömür boyu sürgün cezasına çarptırıldı ve malları müsadere edildi.
Bir müddet eski Mısır Hidivi İsmail Paşa'nın sekreterliğini yaptı. 1895'te İstikbal'i Londra'da çıkarmaya başladı. Aynı zamanda Osmanlı idaresine karşı Hayal adında bir de mizah dergisi çıkardı. Yazılarında Koçi Bey layihasını belirtmekte ve o zeminde ıslahat yapılmasını istemekteydi.
Londra'nın havasına uyamadığı için tekrar Paris'e döndü; maddi sıkıntıları nedeniyle tedavi olamadığı için 16 Ocak 1896'da Paris'te sefalet içerisinde öldü. Père Lachaise Mezarlığı'na defnedildi.
Jön Türk Hareketi'ne katılanlardan yurt dışında ölenlerin naaşları 1908'den sonra Türkiye'ye getirildiği hâlde Ali Şefkati Bey'in cenazesi getirilmemiştir.
Kazak mutfağı

Kazak mutfağı, Kazakistan'ın mutfağıdır ve geleneksel olarak koyun eti ve at eti ile çeşitli süt ürünleri üzerine yoğunlaşmıştır. Yüzlerce yıldır Kazaklar, koyun, deve ve at yetiştiren çobanlardı ve bu hayvanları ulaşım, kıyafet ve yemek amaçlı kullanmaktaydılar. Pişirme teknikleri ve başlıca içerik ülkenin göçebe yaşam biçiminden büyük ölçüde etkilenmiştir. Örneğin, çoğu pişirme tekniği, yiyeceklerin uzun süreli korunmasını amaçlar.Etin uzun süre dayanması için tuzlama ve kurutma teknikleri yaygındır. Göçebe yaşam tarzında  saklayabilmesi daha kolay olduğu için ekşi süt tercih edilir.
Et her zaman Kazak mutfağının ana malzemesi olmuştur. Kazak mutfağında etin hazırlanmasında kullanılan birçok farklı teknik vardır. Geleneksel Kazak yemeklerinin temel tekniği kaynatmadır. At ve koyun eti en popüler et türleridir. Çoğunlukla kaynatılarak hazırlanmış, büyük, kesilmemiş parçalar halinde servis edilirler. Kazaklar, kesmeyi düşündükleri atlara özellikle özen gösteriyorlardı. Onları diğer hayvanlardan ayrı tutuyor ve onları çok besliyorlardı. Çoğu zaman  atlar şişmanladıkları için hareket etmekte zorlanır hale gelirlerdi.
Preparation of a meal in Kazakhstan
Keş
İçecekler

Geleneksel içecekleri fermente edilmiş kısrak sütü (kımız) deve sütü (shubat), inek sütü (airan), koyun sütü ve bunların ürünleri olan kaymak (ekşi krema), katık, (ayran), keş (peynirin kurutulmasıyla ya da peynir altı suyuyla top haline getirilmiş çökelektir.) ve irimshik (keş'in top haline getirilmemiş halidir. O da bir ekşi süt ürünüdür.) Bu içecekler geleneksel olarak ana yemekle birlikte tüketilirdi. Ancak yemekler genellikle kımızla biterdi, sonra da çay içilirdi. Yaz aylarında Chal/Shubat, Adai Kazaklarının temel içeceklerinden biridir.  Siyah çay İpek Yolu'nun kuruluşundan sonra Çin'den geldi ve geleneksel olarak ana yemekten sonra tatlılarla tüketildi. Günümüzde neredeyse diğer geleneksel içeceklerin yerini almıştır ve her yemeğe çay eşlik etmektedir. Köklerini yüzyıllar önce göçebelerden alan çay seremonisi, Kazakistan'da özel bir sofra ritüelidir. Kazak çayı tipik olarak sütlü veya kremalı olan demli siyah çaydır. Kazakistan'da çay tüketimi dünyanın en yükseklerinden biridir - kişi başına yılda 1,2 kilogram. Karşılaştırmak gerekirse Hindistan'da çay tüketimi kişi başı 650 gramdır.
Tatlılar

En yaygın geleneksel tatlılar baursak, (pişi) shelpek, shek-shek (Tatar adıyla chack-chack olarak da bilinir) ve zhent'tir. Göçebe koşullarda bir kazanda hazırlanmaları kolaydır ve bugün geleneksel olarak herhangi bir kutlama masasında kesinlikle bulunurlar.
Refik Halit Karay

| Refik Halit Karay |
| --- | --- |
1909 Şubat tarihli Musavver Hale dergisinde Refik Halit Karay
Doğum: Refik Halid Karakayış 15 Mart 1888 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 18 Temmuz 1965 (77 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Hikayeci ve romancı
Milliyet: Türk
Dönem: Cumhuriyet

Refik Halit Karay (15 Mart 1888, İstanbul - 18 Temmuz 1965, İstanbul), Türk yazardır.
Hayatı

Bolu Mudurnu'dan İstanbul'a göçen Karakayış ailesinden Maliye Başveznedarı Mehmed Halid Bey'in oğlu olarak 15 Mart 1888'de İstanbul Beylerbeyi'nde doğdu. Galatasaray Sultanisi'nde ve Hukuk Mektebi'nde okudu. Maliye Nezareti'nde (Hazine ve Maliye Bakanlığı) memur olarak çalıştı.
II. Meşrutiyet'in ilanından sonra gazetecilik ile uğraşmaya başladı. 1909 yılında girdiği Tercüman-ı Hakikat gazetesinde mütercimlik ve muhabirlik yaptı. Tercüman-ı Hakikat gazetesinde çalışırken, Son Havadis gazetesini kurdu.
Fecriâtî topluluğuna katıldı ve "Kirpi" imzasıyla mizah dergisi Kalem'e yazılar yazmaya başladı. Eşref dergisine zamanın edebiyatçıları üstüne portreler, tanıtma yazıları yazdı. Cem dergisinde hem başyazarlık, hem de yine "Kirpi" imzası ile mizah yazarlığı yaptı.
Hürriyet ve İtilaf Fırkası'na üye oldu. Aydede adlı siyasi mizah dergisini çıkarmaya başladı. Hürriyet ve İtilaf Fırkası iktidara gelince, 1912'de Beyoğlu Belediye Başkatibi oldu. İttihatçılar yeniden iktidarı alınca yazıları yüzünden 1913'te önce Sinop'a sürüldü, daha sonra Çorum, Ankara ve Bilecik'e gönderildi.
İstanbul'a dönünce bir süre Robert Kolej'de Türkçe öğretmenliği,Yeni Mecmua'da yazarlık yaptı. Hürriyet ve İtilaf Fırkası Genel Merkezi'nde görev aldı. 1919'da Posta Telgraf Umum Müdürlüğü'ne atandı.
Alemdar, Peyam-ı Sabah gazetelerinde ve Aydede dergisinde İstiklal Savaşı aleyhine yazdığı yazılardan ötürü vatan hainliğiyle suçlandı, Yüzellilikler listesine alındı ve 1922'de Yüzelliliklerle birlikte yurt dışına çıkarıldı. Uzun süre Beyrut ve Halep'te sürgün yaşadı. Mustafa Kemal Atatürk'e yazdığı şiir ve mektuplarla, Yüzellilikler listesindekilerin affedilmesinde önemli rol oynadı. 16 senelik sürgün hayatının ardından 1938'de çıkarılan af kanunundan yararlandı ve aynı yılın Temmuz ayında yurda döndü. Başta Tan olmak üzere, gazetelerde hikâye, roman ve fıkralar yayımladı. 1948-1949 yıllarında, Aydede dergisini tekrar çıkardı.
18 Temmuz 1965'te İstanbul'da vefat eden Karay, Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Türk Edebiyatındaki Yeri

Refik Halid, Türk edebiyatında ilk defa Anadolu'yu tanıtan eserleri ile ismini duyurmuş, yergi ve mizah türündeki yazıları ile de üne kavuşmuştur. Gözleme dayanan eserlerinde tasvirler, portreler ve benzetmeler kullanarak güçlü tekniği, sade ve akıcı dili ile 20. yüzyıl romancıları arasında seçkin bir yere sahip olmuştur. İstanbul'u bütün renk ve çizgileriyle yansıtan ve Türkçeyi ustalıkla kullanan Refik Halid, Türk edebiyatına birçok eser kazandırmıştır.
Fecriâtî topluluğunda dönemde ve sonrasında özentiden uzak, açık, terkipsiz (tamlamasız) bir dille yazmayı benimsemiştir. Memleket Hikâyeleri gerçekçi edebiyat akımının başlıca örneklerinden sayılmıştır.
Seyit Kemal Karaalioğlu onu şöyle tarif eder: Refik Halit Karay; «Yeni Lisan» akımının tutunmasında önemli payı bulu­nan, konuşma dilini yazılarında büyük bir ustalıkla uygulayan bir yazardır. Hikâyelerinde ve romanlarında renkli bir görgü ve gözlem zenginliği göze çarpar. Ro­manlarında, çoğunlukla aile üstünde durur. Hiçbir belli teze bağlanmaksızın, sağlam bir teknikle, başarılı çevre tasvirleri içerisinde nefis bir üslupla olayları anlatır. Ağır fikre, derin çözümlemelere, tezli saplantılara girmeden, «ak rea­lizm» diyebileceğimiz bir görüşle yazardır.
Eserleri

| --- | --- |
 Roman İstanbul'un Bir Yüzü (1920)  Ay Peşinde (1922)  Yezidin Kızı (1939)  Çete (1940)  Sürgün (1941)  Anahtar (1949)  Bu Bizim Hayatımız (1950)  Nilgün (3 cilt, 1950-1961)  Yeraltında Dünya Var (1953)  Dişi Örümcek (1953)  Bugünün Saraylısı (1954)  İki Bin Yılın Sevgilisi (1954)  İki Cisimli Kadın (1955)  Kadınlar Tekkesi (1956)  Karlı Dağdaki Ateş (1956)  Dört Yapraklı Yonca (1957)  Sonuncu Kadeh (1965)  Yerini Seven Fidan (1977)  Ekmek Elden Su Gölden (1980)  Ayın On Dördü (1980)  Yüzen Bahçe (1981) Oyunlar Kanije Müdafaası (1909)  Deli (1939) :  Hikâye Memleket Hikâyeleri (1919)  Gurbet Hikâyeleri (1940) Mizah Sakın Aldanma, İnanma, Kanma (1915)  Kirpinin Dedikleri (1916)  Ago Paşa'nın Hatırı (1918)  Ay Peşinde (1918)  Tanıdıklarım  Guguklu Saat (1922)  Deli (1939) Günlük Bir İçim Su (1939)  Bir Avuç Saçma (1940)  İlk Adım  Üç Nesil Üç Hayat (1943)  Makyajlı Kadın  Tanrı'ya Şikâyet Anı Minelbab İlelmihrab 
8 Nisan 1934 tarihli Milliyet'te Refik Halit Karay
18 Eylül 1919 tarihli Servet-i Fünun mecmuasında Refik Halit Karay
Orhan Ölmez

| Orhan Ölmez |
| --- | --- |
Doğum: 1 Mayıs 1978 (46 yaşında) Manavgat, Antalya, Türkiye
Tarzlar: Arabesk müzik Fantezi müzik Tasavvuf müziği Türk halk müziği
Meslekler: Ses sanatçısı, şarkıcı, bestekâr, şarkı sözü yazarı, sunucu, aranjör, vokalist.
Çalgılar: Bağlama, Gitar, Bas Gitar, Perdesiz Gitar, Davul, Kabak kemane, Ud, Buzuki, Keman, Piyano, Ney, Def, Darbuka.
Etkin yıllar: 2003-günümüz.
Müzik şirketi: İdeal Müzik (2003-2008) Arma Müzik (2008-2011) Müzik Ölmez (2011-günümüz.)
Resmî site: orhanolmez.com.tr

Orhan Ölmez (d. 1 Mayıs 1978, Antalya, Türkiye), Türk ses sanatçısı, şarkıcı, besteci, şarkı sözü yazarı, aranjör, vokalist ve sunucu.
Yaşamı > İlk yılları

Orhan Ölmez, 1 Mayıs 1978 tarihinde Abdulvahabi Gazi Ölmez ve Süheyda Ölmez çiftinin çocuğu olarak Antalya’nın Manavgat ilçesinde doğdu.
Baba tarafından Sivas Kangallı, anne tarafından Manisa Turgutluludur.
Sanatçının annesinin Hemşire, babasının ise Meteoroloji Müdürü mesleklerinden dolayı, çocukluk yılları Antalya, Tokat, Sivas gibi şehirlerde geçti. Mesleğinde hem alaylı hem mektepli olan Orhan Ölmez'in müzik yolcuğunun ilk temelleri Sivas’ın Divriği ilçesinde atıldı. Sanatçı, çocukken babasının hediye ettiği bağlama ile tanışarak (1986-1987) yıllarında müzik kariyerine adım attı. 10 yaşındayken, babası Abdulvahabi Gazi'nin ölümünün ardından annesi Süheyda ve kız kardeşi Özlem ile birlikte Manisa'nın Turgutlu ilçesine yerleşti.
Yaşamı > Eğitim hayatı

Orhan Ölmez, Ortaöğretimini İzmir Atatürk lisesinde tamamladı.
1995 yılında başladığı “İzmir Ege Üniversitesi Devlet Türk Müziği Konservatuvarı eğitiminden 2000 yılında mezun oldu.
İstanbul Haliç Üniversitesinde yüksek lisans yaptı.
Konservatuvar öğrencisiyken, Türk halk müziği sanatçısı Mehmet Erenlerden müzik eğitimi aldı.
Kariyeri

Orhan Ölmez, 1996 yılında, Rumeli yöresine ait olan, Gurbetten gelirdik Halil'im adlı türküyü ve 1996 yılında, Rumeli yöresine ait olan Bağya gittim nar için adlı türküyü derlemiştir.
"TRT İzmir Radyosu, Türk Halk Müziği Korosu"nda bağlama sanatçısı olarak 1 yıl görev aldı.
Bir kaç tiyatro eseri için müzik yaptı. Halk oyunları ekibinin halk oyunu gösterisine, enstrüman ile eşlik etti.
Bağlama, Gitar, Bas Gitar, Perdesiz Gitar, Davul, Kabak kemane, Ud, Buzuki, Keman, Piyano, Ney, Def, Darbuka gibi pek çok enstrümanları profesyonel anlamda icra etmektedir.
2003 yılında "Su Misali" adını verdiği ilk albümüyle önemli bir çıkış yaptı. Ardından; "Her Şeyin Farkındayım", "Damla Damla", "Orhan Ölmez", "2+20,Türkü", "Adam Ve Kadın" ve "Sessiz Sessiz" gibi birçok albüm çıkardı.
2006 yılında Kral TV ekranlarında "Orhan Ölmez'le" adlı programda Ramazan ayı boyunca iftar ve sahur için iki ayrı zaman diliminde program sunuculuğu yaptı.
2006 yılında “Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde “En İyi Fantezi Müzik Erkek Sanatçı” ödülüne lâyık görüldü.
2008 ve 2009 yılında TRT Müzik adlı kanalda "Orhan Ölmez'le Gecenin Sesi" adlı programı sundu.
2011 yılında TRT Müzik adlı kanalda "Orhan Ölmez'le Su Misali" adlı programı sundu.
2011 yılında, "Ölmez Müzik Yapım'a" ait olan "Müzik Ölmez" adlı Plak şirketini kurdu.
Orhan Ölmez'in yıllar içerisinde; Günel Zeynelova, Toprak: Gülüm, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Zalim Firari’ isimli albümünde 4. şarkı (2001)., Özcan Deniz: Dön Desem, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Leyla’ isimli albümünde 4. şarkı (2002)., Derviş: Dağlar Duydu İsyanımı, Söz: Eyüp DURMAZ - Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Yalancı Gençliğim’ isimli albümünde 4. şarkı., Alişan: Kalbim Ellerinde, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Kalbim Ellerinde’ isimli albümünde 6. şarkı (2004)., Deniz: Seni Seviyorum, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Çare Sende’ isimli albümünde 7. şarkı (2004)., Küçük İbo: Hancı, Söz: Eyüp DURMAZ - Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Hancı’ isimli albümünde 3. şarkı (2004)., Nuray Hafiftaş: Toza Döndüm, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Sılayı Ver’ isimli albümünde 9. şarkı (2005)., Cengiz Kurtoğlu: Dağlar Gibi, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Ayrılık Saati’ isimli albümünde 8. şarkı (2005)., İsmail Özkan: Seviyorum Duysana, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Gitme/Artık Yokum’ isimli albümünde 1. şarkı (2005).,  İsmail Özkan: Duysanda Duymasanda, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Gitme/Artık Yokum’ isimli albümünde 7. şarkı (2005)., Alişan, Seviyorum Duysana, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ., Aydın: Benim Gibi, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Kırmızı Kart’ isimli albümünde 3. şarkı (2005)., Yılmaz Morgül: Bilmez ki, Söz: Eyüp DURMAZ - Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Cennet’ isimli albümünde 5. şarkı (2005)., Yağız: Kara Sevda, Söz: Eyüp DURMAZ - Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Yan Deli Gönlüm’ isimli albümünde 4. şarkı (2006)., Asuman Krause: Aslında, Söz-Müzik: Orhan ÖLMEZ, ‘Çok Yalnızım’ isimli albümünde 10. şarkı (2006). gibi birçok sanatçıya söz ve beste verdi ve Radyo programcısı Emel Yalçın'ın 'Endorfin' adlı kasetin de ki Elma adlı şarkının vokalist'liğini yaptı.