stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Portekiz Sömürge Savaşları
Silahlı mücadele > Angola

Portekiz'in önemli denizaşırı sömürgelerinden başlıcası olan Angola'da Portekiz yönetimine karşı ayaklanma ilk olarak União das Populações de Angola (Angola Halk Birlikleri UPA) örgütü tarafından başlatılır. Örgüt 1962 yılında adını Frente Nacional de Libertação de Angola (Angola'nın Bağımsızlığı için Ulusal Cephe FNLA) olarak değiştirir. 4 Şubat 1961 tarihinde ise komünist Movimento Popular de Libertação de Angola (Angola'nın Kurtuluşu için Halk Hareketi MPLA) Luanda Hapishanesine saldıracak ve 7 polisi öldürerek savaşın içinde olduğunu ilan edecektir. İzleyen günlerde 15 Martta UPA beyaz ve siyah ayrımı yapmadan yaptığı katliamlarına başlar. Portekiz'in gerillalara karşı en başarılı olduğu bölge Angola olur. Ancak Angola'nın oldukça büyük bir bölgede bulunması ve ülkeye sınırı olan ülke hükûmetlerinin bazılarının gerillaların barınmasına izin vermesi Portekiz Ordusunun işini zorlayan bir belirleyen olur. Angola kent merkezleriyle Zambiya veya Kongo sınırına o kadar uzaktır ki Portekizliler tarafından Terras do Fim do Mundo (dünyanın sonundaki topraklar) olarak tanımlanmaktadır. Portekizlilerin askeri anlamda başarılı olmasının bir diğer sebebi de Angola'daki gerilla örgütlerinin çoğu zamanlarını birbirleriyle savaşmakla geçirmeleridir. Portekizliler, gerillalara karşı savaşta kuzenlerimiz diye adlandırdıkları ırkçı Güney Afrika yönetiminden destek alacaktır. Angola'daki savaş sırasında Portekiz Ordusu birçoğu özgün olmak üzere çeşitli kontrgerilla silahlı kuvvet kullanır:
Batalhões de Caçadores Pára-quedistas (Paraşütçü avcı birlikleri): Afrika'da yaygın kullanılmış ve Angola'daki savaşta ilk yer alan birlikler olmuştur.
Comandos (Komandolar): Önce Angola'da daha sonra Gine ve Mozambik'de kullanılır.
Caçadores Especiais (Özel avcılar): 1961 yılından beri Angola'da savaşırlar.
Fiéis (Sadıklar): Katanga'lı sürgünlerdir. Kongo'daki Mobutu rejimine karşı gelen siyahi askerlerdir.
Leais (Bağlılar): Zambiya'daki Kaunda rejimine karşı olan sürgün askerlerden oluşur.
Grupos Especiais (Özel gruplar): Komando eğitimi almış olan gönüllü siyahi askerler, Mozambik'te de kullanılır.
Tropas Especiais (Özel kuvvetler): Kabinda'daki Özel Gruplara verilen isim.
Flechas (Oklar): Çok başarılı olmuş birliklerdir. İz sürme, keşif ve kontrgerilla operasyonlarda uzmanlaşmış birliklerdi. Mozambik'te de kullanılmıştır.
Grupo de Cavalaria Nº1 (1.Süvari Grubu): Süvari birliğidir. Heckler & Koch G3 ve Walther P-38 silahıyla donanmış, keşif ve devriye görevi yapan birliklerdi. Rodezya'da da yaygın olarak kullanılmıştır.
Batalhão de Cavalaria 1927 (1927 Süvari Birliği): M5A1 tanklarıyla savaşan birliklerdi. Piyadelere destek vermek için ve ani operasyonlarda kullanılırdı.
Silahlı mücadele > Mozambik

Mozambik, Portekiz'e karşı bağımsızlık savaşı başlatan en son sömürgesiydi. Bağımsızlık hareketi Mozambik Marksist Leninist Kurtuluş Cephesi (FRELIMO) öncülüğünde yürütülecek ve Portekiz askerlerine karşı ilk saldırı 24 Eylül 1964 günü gerçekleştirilecektir. Cabo Delgado bölgesindeki çatışma, ülkenin merkezindeki Tete bölgesine sıçrar. Aynı yılın 16 Kasımında Portekiz Ordusu ülkenin kuzeyindeki Xilama bölgesinde ilk önemli kayıplarını verecektir. Gerilla birliklerinin sayısı sürekli olarak artacak ve Portekiz askerlerinin sınırlı sayısı durumu sömürgeciler için güçleştirecekti. Ayaklanma durumu Meponda ve Mandimba bölgesine doğru yayılacak ve komşu Malavi sınırına dayanacaktır. Niassa bölgesinde FRELIMO'nun amacı Zambezi'ye açılacak bir koridoru oluşturmaktı. Nisan 1970'e kadar FRELIMO'nun etkisi süreli olarak artmaya devam etti. Bunda Samora Machel'in önderliğinin de etkisi bulunmaktaydı. Bu dönemde Portekiz Ordusu kendisine beklenmedik bir müttefik bulacak ve askeri anlamda destek alacaktır. Rodezya, Portekiz'in destekçisi olarak Mozambik'teki operasyonlara dahil olmaya başlayacaktır. Bu sayede 1973 yılında gelindiğinde tüm Mozambik'te kontrol Portekiz'in eline geçer. 1970'li yıllarda General Kaulza de Arriaga Gordion Düğümü (Operação Nó Górdio)adı verilen operasyonla geleneksel savaş yöntemleriyle Mozambik'in kuzeyindeki gerilla üslerine karşı saldırıya geçer. Bu dönemdeki en büyük askeri operasyonlardan bir tanesi olan saldırı hakkında birbirinden çok farklı değerlendirmeler bulunmaktadır. 6 ay süren ve 30 binden çok Portekiz askerinin katıldığı operasyon bağımsız tarihçiler tarafından bir başarısızlık olarak değerlendirilmektedir. Operasyonlar askeri anlamda başarılı olsa da Portekiz ordusunun yöre halklarına karşı giriştiği katliamlar (özellikle 1972 Wiriyamu katliamı), operasyonun artan maliyeti, artan asker kayıplarının kamuoyunda yarattığı baskının yanı sıra FRELIMO'nun bütün çabalara rağmen ayakta kalması operasyonu başarısız kılacaktır. Sonunda Arriaga görevden alınacak ve başkent Lizbon'daki Karanfil Devrimi ile Mozambik'teki askeri varlık sona erecektir. Arriaga hem sivil halka karşı giriştiği katliamlar dolayısıyla hem de yükselen sol kamuoyuna karşı darbe girişiminde bulunması ihtimaline karşı tasfiye edilir. Mozambik'te Portekiz Ordusu yine özel birlikler kullanmıştır:
Grupos Especiais (Özel gruplar): Angola'dakine benzer kuvvetlerdir. Yerel halktan oluşan kontrgerilla kuvvetleriydi.
Grupos Especiais Pára-Quedistas (Paraşütçü özel grupları): Hava indirme eğitimi verilen gönüllü siyah birliklerdi.
Grupos Especiais de Pisteiros de Combate (Savaş izciliği özel grupları): Gerilla birliklerinin izini sürüp yerlerine bulmaya çalışan birliklerdi.
Flechas (Oklar): Angola'dakine benzer birlikler.
Silahlı mücadele > Afrika Birlik Örgütünün (OAU) rolü

1963 yılında kurulan örgütün amacı Afirka ulusları arasında dayanışmanın sağlanmasıydı. Örgütün bir diğer amacı ise kıtada sömürgeciliğin sona erdirilmesiydi. Kurulduktan sonra sömürgeci ülkelere karşı yoğun faaliyet içerisinde oldu. Sık sık Portekiz sömürgelerindeki durum Birleşmiş Milletler Genel Kurulunda gündeme getirildi. Darüsselam Tanzanya'daki merkezinin yanı sıra Etiyopya, Cezayir, Uganda, Mısır, Zaire, Gine, Senegal ve Nijerya'daki şubeleri aracılığıyla faaliyetlerini sürdürdü. Örgüt Angolalı bağımsızlık yanlılarının yanında yer alacak ve 1972 yılında hem FNLA hem de MPLA örgütünü Angola halklarının temsilcisi olarak tanıyarak onları birleşmeye zorlayacaktır. Örgüt 1964 yılında Gine-Bissau halkının temsilcisi olarak PAIGC örgütünü, 1965 yılında da Mozambik halkının temsilcisi olarak da FRELIMO örgütünü tanır.
Silahlanma ve destek > Portekiz

1961 yılında ilk çatışmalar başladığında Portekiz Ordusu kontrgerilla savaşı verebilecek şekilde teçhizata sahip değildir. O dönemde sömürgelere en eski ve kullanılmaz silahların gönderilmesi adetti. Bu yüzden sömürgelerdeki ordu birliklerinde hala II. Dünya Savaşından kalma teçhizatlar  kullanılmaktaydı. Eski Portekiz ordu silahlarının çoğu ise savaştan önce Almanya'dan alınmıştı. Daha sonra çeşitli ülkelerden silah alımına gidilse de ana silah olarak 1961 yılında Alman Heckler & Koch G3  benimsendi. Operasyonlarda top ve havan nadir olarak kullanılıyordu. Genelde zırhlı araç ve keşif araçlarla kara operasyonları yapılıyor, bu araçlarla yiyecek ve iaşe konvoyları korunuyordu. Vietnam Savaşının aksine Portekiz'in kötü durumdaki ekonomisi helikopterin sık bir şekilde kullanılmasını engelledi. Sadece operasyona giden birliklerin götürülmesi ve taşıma amaçlı kullanıldı. En yaygın kullanılan helikopter Puma ve Alouette III olur. Ayrıca hava desteği için T6, F-86 Sabre ve Fiat G.91, keşif için ise Dornier Do 27 kullanılmıştır. Portekiz Deniz Kuvvetleri ise özellikle devriye botları, çıkartma araçları ve Zodiac şişme botlarını kullanır.
1961 yılından başlayarak Portekiz, denizaşırı sömürgelerindeki savaşlarda kullanmak üzere orduya siyah Portekiz Afrikalılar alınacak. Angola, Gine-Bissau ve Mozambik'te yoğun olarak bu askerler kullanılırken çok milliyetten oluşan imparatorluk teması gereği ordu bünyesinde kapsanacaklardır. Orduda görev alan Afrikalı siyahlar işçilik, muhbirlik gibi işlerin yanı sıra yüksek eğitim gerektiren komando birliklerine kadar yükselmişlerdir. Savaş yoğunlaştıkça siyah birliklerin sayısı artmış, 25 Nisan 1974 Karanfil Devrimi gününe gelindiğinde Afrikalıların oranı ordunun %50'sini geçmiştir.
Silahlanma ve destek > Gerilla hareketleri

Bağımsızlık için savaşan grupların silahları genellikle Sovyetler Birliği, Doğu Avrupa ve (özellikle Mozambik'te) Çin tarafından sağlanır. Ancak bu gerilla faaliyetlerine destek veren komşu ülkeler aracılığıyla ABD, İngiliz ve Alman yapımı silahlar da elde edeceklerdir. İlerleyen dönemde Mosin Nagant silahıyla beraber efsanevi AK-47 Kalaşnikof tüfek yoğunlukla kullanılacaktır. Kalaşnikof birçok yönden Portekiz Ordusunun kullandığı G3'ten üstündü. Gerillalar özellikle pusularda Degtyarev ve Goryunov  ağır makinalı tüfeklerini kullanırdı. Ayrıca RPG-2 ve RPG-7 destek amaçla kullanılan silahlardı. Özellikle PAIGC ve FRELIMO tarafından uçaksavar silahlar ZPU-4 ve Strela-2  kullanılacaktır.
Mayınlar gerillaların çok başarılı şekilde kullandığı silahlardandı. Portekiz Ordusunun ilerlemesini engelleyen ve yüksek zayiat verilmesini sağlayan bu silah konvoy güvenliğini tehlikeye atmakta ve zahmetli bir  iş olan mayın temizleme işlemine yol açmaktaydı.
Genel olarak gerilla hareketlerinin içerisinde en gelişkini PAIGC idi. 1970'li yıllara gelindiğinde örgüt üyelerinin en iyi temsilcileri Sovyetler Birliğine giderek MiG savaş uçağı pilotluk eğitimi bile alıyordu.
Portekiz’de muhalefet

Hükûmete bakılırsa sömürgeler, ulusal birliğin bir parçasıydı, sömürge olarak değil, denizaşırı eyaletler olarak değerlendiriliyorlardı. Portekiz Komünist Partisi  bu resmî bakış açısını ilk olarak reddeden siyasi partiydi. Sömürge sorununa halkların kendi kaderlerini tayin edebilmesi açısından ve bağımsızlık hakkının tanınması perspektifinden bakıyorlardı. 1957 yılındaki yeraltında gerçekleştirilen 5.Kongresinde parti tüm sömürgelerin derhal bağımsızlıklarını savunacaktı. Ancak komünist parti ülkedeki Salazar diktatörlüğüne karşı örgütlü tek muhalefet hareketi olduğu için yapması gereken iki farklı görevi bulunuyordu. Birinci görevi geleneksel marsizm ideolojisince sömürge karşıtı bir duruş sergilemek, bunun yanı sıra tek muhalif güç olarak toplumun diğer kesimlerini de sömürgeciliğe karşı çıkmaya çağırmak ve geniş kesimleri muhalif kanada çekmekti. Bu şekilde komünist olmayan fakat sömürgeciliğe karşı çıkan birçok aydınla beraber çalışıldı. Özellikle Salazar rejiminin cumhurbaşkanı adaylarına karşı muhalif adaylar desteklenecektir.
Salazar'ın 1968 yılında kalp krizi geçirerek yönetimden uzaklaşacak, buna rağmen siyasi arenada önemli bir değişim gözlenmeyecektir. Siyasi atmosfer genç nesillerin de sömürge savaşlarından derinden etkilenmeleriyle beraber radikalleşecektir. Özellikle üniversite gençliği estado novoya karşı ayağa kalacaktır. Sömürge savaşlarına karşı çok sayıda gazete ve dergi yayın hayatına bu dönemde başlayacaktır; Cadernos Circunstância, Cadernos Necessários, Tempo e Modo ve Polémica. Portekiz Komünist Partisi'nin silahlı kanadı olan Silahlı Devrimci Eylem (Portekizcesi: Acção Revolucionária Armada - ARA) örgütü savaşa karşı direnişte önem kazanacak, diğer sol gruplarla beraber askeri hedeflere karşı sabotaj ve bombalama eylemleri gerçekleştirecektir. ARA'nın eylemleri 1970 Ekim ayında başlar, 1972 Ağustosuna kadar sürer. Gerçekleştirilen en büyük eylemler 8 Mart 1971 günü Tancos Hava Üssündeki çok sayıda helikopterin patlatılması ve aynı yılın Ekim ayında Oeiras'daki NATO Karargahının bombalanması olur.
Sonuç

1974 yılı başlarında Gine-Bissau haricindeki sömürgelerde askeri açıdan Portekiz Ordusu duruma hakim olmakla beraber Portekiz'in buralardaki varlığı sona yaklaşmıştı. Savaşın getirdiği olağanüstü ekonomik yük, savaşın siyasi çözümsüzlüğü beraberinde getirmesi, Portekiz Ordusunun yaptığı katliamların basında yer almasıyla oluşan kamuoyu baskısı ve özellikle Portekiz Komünist Partisi önderliğinde oluşan ve Salazar rejiminin değişmesini isteyen muhalefet bir araya gelince Karanfil Devrimi meydana gelecektir. Portekiz'de geçiş döneminde çok sayıda hükûmet göreve gelecek ülke komünistlerle muhafazakârlar arasında iç savaşın eşiğinden dönecektir. Ülkede komünistlerin hala oldukça etkisi olmasına rağmen Portekiz'de sosyalist bir rejim değil parlamenter demokrasi rejimi kurulacaktır.
Portekiz'in Angola ve Mozambik'ten çekilmesinin ardından Rodezya'nın uluslararası yalnızlığı artacak ve beyaz azınlık yönetimi 1980 yılında Robert Mugabe liderliğindeki ZANU-PF örgütünün başa gelmesiyle sona erecek, ülkenin adı da Zimbabve olarak değişecektir.
Eski Portekiz sömürgeleri olan Angola, Mozambik ve Gine-Bissau bağımsızlıklarını ilan edecektir. Yeni başa geçen ulusalcı hükûmetin intikam almasından korkan binlerce beyaz ve siyah Portekizli Afrika'yı terk edecek ve Portekiz'e insan göçü yaşanacaktır. Bu ülkelerin bağımsızlıklarından sonra özellikle ırkçı Güney Afrika ve ABD desteğindeki anti-komünist gerillalarla komünistler arasında iç savaşa varan çatışmalar yaşanacaktır.
Portekiz'in denizaşırı sömürgeleri
Portekiz birlikleri Afrika'da
Angola'da Portekiz askerleri
FRELIMO başkanı Samora Machel devlet başkanıyken Doğu Almanya ziyareti sırasında Erich Honecker ile beraber(1980)
Portekiz Hava Kuvvetleri'ne ait bir F-84 uçağı Luanda Hava Üssü'nde yakıt ikmali yapıyor.
Yıllarca yasadışı olarak mücadele eden Portekiz Komünist Partisi 1974 devriminden sonra artık siyasi arenanın en önemli bileşenlerindendir. 1980 yılında Porto'daki mitingde yöneticiler arasında genel sekreter Alvaro Cunhal da bulunmakta
Cody Rhodes and Goldust

| Cody Rhodes and Goldust |
| --- | --- |

Takım
Üyeler: Cody Rhodes / Stardust / Cody Goldust / Dustin Rhodes
Ad(lar)ı: The Brotherhood Cody Rhodes and Goldust Gold and Stardust The Rhodes Brothers Cody and Dustin Rhodes
Boyları: Cody: 6 ft 2 in (1,88 m) Goldust: 6 ft 6 in (1,98 m)
Toplam Ağırlıkları: 452 lb (205 kg)
Debut: 6 Ekim 2013
Etkin yılları: 2013-2015 2019-günümüz
Federasyonlar: WWE AEW
Cody and Dustin Rhodes (ayrıca diğer adlarıyla Cody Rhodes and Goldust, The Brotherhood, The Rhodes Brothers, ve sonra Gold and Stardust), WWE'de faaliyet göstermiş ve şu anda All Elite Wrestling'de (AEW) bulunan profesyonel güreş takımı. Cody ve Goldust, gerçek hayatta üvey kardeştir ve daha önce babaları Dusty Rhodes kendilerinin menajerliğini yapmıştır.
Şampiyonlukları ve başarıları

WWE
WWE Tag Team Championship (2 kez)
Slammy Ödülleri (2 kez)
"You Still Got It" Yılın En İyi Süperstar Dönüşü (2013) – Goldust
Yılın Takımı (2013)
Nur Erkul

Nur Erkul (d. 17 Nisan 1985, Bursa), Türk dizi oyuncusu. Müjdat Gezen Sanat Merkezi mezunudur. Kariyerine Kasaba adlı dizide başlamıştır. Kılıç Günü ve Ay Tutulması adlı dizilerde tanınmıştır. Ali Ayşe'yi Seviyor adlı dizide "Ayşe" karakterini canlandırmıştır. Son olarak 2015 yapımı Acil Servis TV dizisinde "Zeynep Hemşire" rolünü canlandırmaktayken dizinin adı ve formatı değişince diziden ayrılmıştır.
Filmografisi

2009: Kasaba - Yağmur, TV dizisi
2010: Kılıç Günü - Cansu, TV dizisi
2011: Ay Tutulması - Şebnem, TV dizisi, başrol
2012: Bulutların Ötesi - Filiz, TV dizisi
Böyle Bitmesin - Misafir oyuncu, TV dizisi
2013: Ali Ayşe'yi Seviyor - Ayşe, TV dizisi, başrol
2014: Bir Yusuf Masalı - Züleyha (Maria), TV dizisi, başrol
2015: Âcil Servis - Zeynep (hemşire), TV dizisi
Kardeş Payı - Konuk oyuncu, TV dizisi
2016: Çalgı Çengi İkimiz - Naz, sinema filmi
2020: Kırmızı Oda - Sema, TV dizisi, konuk oyuncu
2022: Kadere Karşı - TV dizisi, Başrol oyuncusu
Dingir

Simurrum kralı "İddin-Sin"in (𒀭𒄿𒋾𒀭𒂗𒍪, I-ti-n Sîn) adı, "tanrısal"lık için "dingir"in ilk sessizi 𒀭 almış hâli. Ayrıca "An" olarak da telaffuz edilebilen 𒀭 yıldız sembolü, ismin ortasında "n" sesi için tekrar (ancak fonetik olarak) kullanılır. Irak, Süleymaniye Müzesi'ndeki stel.
Dingir (𒀭, genellikle DIĜIR olarak çevrilir, Sümerce telaffuzu: [tiŋiɾ]), "tanrı" veya "tanrıça" anlamına gelen Sümerce bir kelimedir. "Dingir"in çivi yazısı işareti en çok dinî isimler ve ilgili kavramlar için belirleyici olarak kullanılır ve bu durumlarda telaffuz edilmez ve Dİnanna örneğinde olduğu gibi geleneksel olarak "D" üst simge olarak çevrilir.
Çivi yazısı işareti aslen Sümer kelimesi ("gökyüzü" veya "cennet") için bir ideogramdı; daha sonraki kullanımı, diĝir ("tanrı" veya tanrıça) kelimesi için bir logograma ve Sümer panteonunun "An" yüce tanrısına ve /an/ hecesi için bir fonograma kadar genişledi. Hitit yazımında, işaretin heceli değeri yine sadece "an" idi.
Sümerlerde "tarısallık" kavramı, göklerle yakından ilişkilidir ve bu da çivi yazısı işaretinin "gökyüzü" ideogramı olarak ikiye katlandığı ve orijinal şeklinin bir yıldızın resmi olduğu gerçeğinden açıkça anlaşılmaktadır.
Çivi yazısı işareti > Sümerce

Sümerce çivi yazısı işareti DIĜIR , genel olarak bir tanrıyı gösteren yıldız şeklinde bir ideogram veya tanrıların yüce babası olan Sümer tanrısı An olarak ortaya çıkmıştır. Dingir, aynı zamanda toprak anlamına gelen ki'nin aksine gökyüzü veya cennet anlamına geliyordu. Emesal telaffuzu dimer idi. Diĝir sözcüğünün çoğulu  diĝir-diĝir olabilir.
Çivi yazısı işareti > Asurca

Asurca çivi yazısı işareti DIĜIR şu anlamlara gelebilir:
Akkadça nominal kök il-, "tanrı" ya da "tanrıça" anlamlarına gelebilir
Tanrı Anum
"gökyüzü" anlamına gelen Akkadça šamû sözcüğü
an ve il heceleri
"üzerinde" ya da "-e karşı" anlamına gelen edat
Sonraki kelimenin bir tanrının adı olduğunu belirten bir belirleyici
Çivi yazısı işareti > Dijital kodlama

Çivi yazısı işareti Unicode'da (5.0 sürümünden itibaren) U+1202D'de 𒀭 AN adı altında kodlanmıştır.
Nando Angelini

| Nando Angelini |
| --- | --- |


Doğum: 17 Ağustos 1933  (yaşı 91) Porto d'Ascoli 
Meslek: Oyuncu 


Nando Angelini (17 Ağustos 1933), İtalyan oyuncudur. 1957'de başlayıp 1968'e kadar sürdürdüğü oyunculuk kariyerinde seksenden fazla filmde rol aldı.
Makedonya Anti-faşist Ulusal Kurtuluş Meclisi

| Makedonya Anti-faşist Ulusal Kurtuluş Meclisi Антифашистичко Собрание за Народно Ослободување на Македонија |
| --- | --- |
ASNOM'un ilk genel kuruluna katılan delegeler.
Kısaltma: ASNOM
Slogan: Faşizme ölüm, halka hürriyet
Kuruluş: Şablon:Açılış tarihi
Amaç: Nazi Almanyası işgaline karşı direniş örgütleme Makedonya'yu kurma
Hizmet bölgesi: Yugoslavya, Kuzey Makedonya
Resmî diller: Makedonca
Önemli kişiler: Metodiya Andonov-Çento Lazar Kolişevski Kiro Gligorov Panko Brashnarov
Pelince'deki ASNOM Anıt Merkezi.
ASNOM'un ilk genel oturumunun yapıldığı St. Prohor Pčinjski Manastırı.
Makedonya Anti-faşist Ulusal Kurtuluş Meclisi (Makedonca: Антифашистичко Собрание за Народно Ослободување на Македонија, Antifašističko Sobranie ve Narodno Osloboduvanje na Makedonija; Sırp-Hırvatça: Antifašističko sobranje narodnog oslobođenja Makedonije veya kısaltmasıyla ASNOM), 1944'ten II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Makedonya'daki en üst düzey yasama ve yürütme kurumu. Meclis 1944 yazında, Yugoslavya'nın işgal altındaki Bulgar bölgesinde Makedonya Ulusal Kurtuluş Savaşı'nın son aşamalarında komünist partizanlar tarafından kuruldu. Örgütsel olarak Yugoslavya Anti-faşist Ulusal Kurtuluş Konseyi'nin bir parçası idi.
Tarihçe > İlk oturum

ASNOM'un ilk genel oturumu sembolik olarak Ilinden ayaklanması ile aynı güne denk getirilerek 2 Ağustos 1944'te Sırbistan'daki St. Prohor Pčinjski Manastırı'nda yapıldı. [[Makedonya (bölge)|Makedonya bölgesinin bir parçası olan Manastır ve çevresi, 1947'de Makedonya Sosyalist Cumhuriyeti'ne, daha sonra da Sırbistan Sosyalist Cumhuriyeti'ne devredildi. Meclis önemli kararlara imza attı, Makedonların Makedonya Sosyalist Cumhuriyeti'nde statü kazanmaları ve Makedoncanın devletin resmi dili olacağı kararlaştırıldı. Makedonya yurttaşlarına etnik kökenlerinden bağımsız olarak tüm medeni haklar, anadil hakı ve inanç/inançsızlık özgürlüğü verildi.
İlk oturum, aynı zamanda yeni ilan edilen cumhuriyetin ve aynı zamanda İç Makedon Devrimci Örgütü (IMRO) marşı olan “Kalk, Özgürlüğün Baharı” marşıyla açıldı. Ancak, bir sonraki yıl yetkililer tarafından "Bulgar karşıtlığı" olarak algılanması nedeniyle olarak yasaklandı. ASNOM, hükûmetin en üst kurumu olarak, Makedonya'nın gelecekteki Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti çerçevesinde kurucu bir ülke olarak anayasa hukukunun varlığının başlatılmasının de jure anlamına da geldiğini belirtti. Meclis, eski Yugoslavya egemenliğindeki Vardar Banovina'nın durumu koloni durumu olarak tanımlayan bir karar yayınladı. ASNOM'un ilk oturumunda yayınlanan bildiri ayrıca "bütün Makedon halkının birleşmesi" anlamına geldiğini, yani Makedonya'nın bütün coğrafi bölgesinde geçerli olduğunu açıkça ifade etti.
ASNOM'un başkanlık komitesine Yugoslavya yanlısı duygular hâkim oldu. Panko Brashnarov (eski IMRO üyesi)  en eski üye olarak açılış toplantısına başkanlık etti ve Metodiya Andonov-Çento başkan seçildi. Her ikisi de gelecekteki yeni cumhuriyet için daha fazla bağımsızlık istedi. Yugoslavya içindeki Makedonya'ya ikinci Sırp egemenliğinin bir şekli olarak gördüler ve bunun yerine bir Balkan Federasyonu üyeliğini tercih ettiler veya tamamen bağımsız istediler. Andento ve kısmen Brashnarov, Josip Broz Tito'nun Makedonya elçisi olan Svetozar Vukmanović-Tempo ile anlaştı. Meclise katkıda bulunanlardan biri, daha sonra ilk Kuzey Makedonya cumhurbaşkanı olan Kiro Gligorov'du. Bazı araştırmacılara göre, ilk oturum Yugoslav yanlısı temsilciler tarafından yoğun bir şekilde manipüle edildi ve seçilen delegelerin% 50'sinden fazlasının olmayışı dur meşrulaştırdı.
Eylül ayı başlarında Nazi Almanyası Bağımsız Makedonya adı verilen kukla bir devlet kurmaya çalıştı. Bununla birlikte, herhangi bir askeri desteğin bulunmaması nedeniyle devlet fiilen kurulamamıştı. Buna rağmen 8 Eylül'de Makedonya milliyetçileri tarafından ilan edildi. Bulgaristan savaşta taraf değiştirdikten sonra 9 Eylül'de 5. Ordu'yu Makedonya-Bulgaristan sınırına taşıdı. Ekim ayının başlarında, yeni kurulan Bulgar Halk Ordusu ile birlikte Kızıl Ordu, Yugoslavya'ya girdi. Makedonya, Kasım ayında Makedon Ulusal Kurtuluş Ordusu ve Yugoslav Partizanları tarafından Bulgar ordusunun yardımıyla Nazi yanlısı kukla hükûmetten kurtarıldı.
Tarihçe > İkinci oturum

ASNOM, Nazilerin geri çekilmesinden kısa bir süre sonra Aralık ayında faaliyete geçti. 28-31 Aralık'ta yapılan ikinci toplantıda ASNOM başkanlığına Çento yerine Makedonya Komünist Partisi 'nin yeni lideri Lazar Kolişevski getirildi. Aynı oturumda, "Makedon ismini ve Makedon ulusal onurunu aşağılayan işgalcilerin işbirlikçilerini" yargılayacak bir mahkeme kurulması kararı alındı.
Tarihçe > Üçüncü oturum

Nisan 1945'te yapılan üçüncü oturumda, organ kendisini Cumhuriyet Parlamentosu'na dönüştürdü. Çento yerine Yugoslavya yanlısı çizgiyi tamamen uygulamaya başlayan Kolishevski getirildi.
Tartışmalar

Yeni Yugoslavya'nın kurulmasından beri, Makedonya'daki yeni makamların yeni Yugoslav Makedonya cumhuriyetinin kurulmasını desteklemeyen insanlara karşı suç işlemesine karıştığını iddia edildi. Ancak Kanlı Noel'de ve sonrasında düzenlenen cinayetler nedeniyle "karşı-devrimcilerdeki" ve "işbirlikçi" ölülerindeki sayı belirsizdir. Ayrıca, 1940'lı yılların ortalarında pek çok kişi Goli Otok'daki çalışma kamplarına gönderildi. Makedonya tarihinin bu bölümünü konuşmak tabu sayıldı ve Federal Yugoslavya içerisinde 1980'lerin sonlarına kadar konuşulmadı. Bunun sonucu olarak resmi sessizlik verilerde sayısız milliyetçi manipülasyona yol açtı. Son yıllarda mağdurların sayısı, öldürülen, hapsedilen, sınır dışı edilen, zorunlu çalışmaya gönderilen, işkence görenler de dahil olmak üzere 50.000 civarında olduğu tahmin edilmektedir. O zaman, ASNOM'un ilk liderleri Čento ve Brashnarov iktidardan düşürüldü ve destekçileri tutuklandı veya hapsedildi.