stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vehhabîlik
İtikatları

Vahhabiliğin din anlayışı, Muhammed bin Abdülvahhab'ın üzerinde önemle durduğu tevhid (Allah’ın birlenmesi) konusundaki yorumu çevresinde toplanır. Muhammed bin Abdülvahhab'a göre tevhid, kullukta Allah'ı bir tanımaktır. Tevhid kelimesini (Lâ ilâhe illallâh) söylemek Allah'tan başka tapınılan şeyleri tanıdıkça bir anlam taşımaz. Allah kalple, dille ve davranışlarla birlenmelidir. Bunlardan birisinin eksik olması durumunda kişi Müslüman olamaz. Tevhid üçe ayrılır. İlki, Allah'ı isim ve sıfatlarında birlemek (tevhid-i esma ve sıfat), ikincisi Allah'ı Rabb'lıkta birlemek (tevhid-i rububiyet), üçüncüsü de Allah'ı ilahlığında birlemektir (tevhid-i uluhiya). Allah'ı bu üç biçimde birleme, ancak amellerle mümkündür. Buna göre Kur'an ve Sünnetin dışında emir ve yasak tanımamak, İslâm Peygamberi'nin döneminde bulunmayan şeyleri ve tevessülü terk ederek Allah'ı birlemek gerekir. Bu tevhide ameli tevhid denir. Herhangi bir hüküm koyucu tanımak, Allah'tan başkasından yardım dilemek, Peygamber için bile olsa, Allah dışındaki bir varlık için kurban kesmek, adakta bulunmak kişiyi küfre düşürür, can ve mal dokunulmazlığını ortadan kaldırır.
İtikatları > Tevhit anlayışları

Bu tevhit anlayışının getirdiği önemli sonuçlar vardır. Bunlardan birisi, Peygamber'den şefaat talebinde bulunulamayacağıdır. Şefaat, Allah'a özel bir haktır. Bu nedenle Peygamber'den doğrudan şefaat talep etmek, onu Allah'a ortak tutmaktır. Nitekim Arap paganlar da Allah'ı kabul ettikleri halde, melekleri, putları şefaatçi kabul ettikleri için müşrik olmuşlardır. Şefaat inancı gibi yaygın olan tevessül inancı da şirktir. Tevessül inancı, daha çok mutasavvıflar arasında yaygındır. Bir takım şeyhlerin, velilerin hem hayatlarında, hem de öldükten sonra tasarruf sahibi olduklarına inanılmakta, onların himmetleri dilenmekte ve Allah'tan şefaat dilenmesi için aracı kılınmaktadırlar. Bu da açık bir şirktir. Çünkü Allah'ın yaratmada, yönetmede, tasarruf etmede, işleri düzenleme ve belirlemede ortağı yoktur.
İtikatları > Bidatlar meselesi

Vahhabiliğin en önemli özelliklerinden birisi de bid'atlar karşısındaki tutumudur. Muhammed bin Abdülvahhab'a göre Kur'an ve Sünnet'te olmayan her şey bid'attır. Bir bid'at çıkaran melundur ve çıkardığı şey reddedilmelidir. Bid'atların çoğu insanları şirke düşürmektedir. Bunların başında mezarlar, türbeler ve bunların ziyaretleri gelir. Mezarlarda yapılan ibadetler şirktir. Sevap umarak Peygamberin kabrini ziyaret bile şirke neden olabilir. Şirke neden olmamaları için, mezar ziyaretleri, türbe yapımı kesin olarak yasaklanmalıdır. Ölülere niyaz, tevessül, falcılara, müneccimlere inanmak, Peygamber'in anısını yüceltmek, Muhammed'in hırkasını ve Muhammed'in sakalını ziyaret etmek, Allah'tan başkasına ibadet etmek, şirk koşmaktır.
Mevlit toplantıları düzenlemek, bu toplantılarda mevlit okumak, sünnet ya da nafile namazlar kılmak yasaklanmalıdır. Göz değmemesi için nazar boncuğu takmak, muska takınmak, ağaç, tas vb. şeyleri kutsal saymak, bir hastalık ya da beladan kurtulmak, güzel görünmek vb. için boncuk, ip, hamayi gibi şeyler takınmak, sihir, büyü, yıldız falı gibi şeylere inanmak, iyi kişilere, velilere tazimde bulunmak, onlara dua etmek, onlardan yardım dilemek gibi şeyler de tamamıyla şirke neden olan bidatlardandır. Riya için namaz kılmak, iyi insan gibi görünerek çıkar sağlamak da şirktir. Cami ve mescitlerin süslenmesi, minare yapılması da terk edilmesi gereken bidatlardır.
Ayrıca bakınız: Şirk, Bid'at, Tevessül, Velî (İslam), Türbe, Muhammed'in hırkası, Muhammed'in sakalı ve Mevlid
İtikatları > İtikatlarının gereği olarak tahrip edilen mezarlar

El-Bâki'nin Abdülaziz el-Suud tarafından 1925'te tahrip edilmeden önceki durumu.
Hasan ibn Ali'nin mezarınında bulunduğu El-Bâki.
1998'de tahribata uğrayan Amine bint-i Vehb'in mezarı.
Hatice bint-i Huveylid'in yok edilen eski mezarı.
Medine'deki Bâki Mezarlığı'nın tahribattan sonraki yeni hali.
1296

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  12. yüzyıl  13. yüzyıl  14. yüzyıl
Onyıllar::  1270'ler  1280'ler  1290'lar  1300'ler  1310'lar
Yıllar::  1293  1294  1295  1296  1297  1298  1299
| --- | --- |
Miladi: 1296   MCCXCVI
Ab urbe condita: 2049
Asur: 6046
Bahâî: MÖ 548 – MÖ 547
Bengal: 703
Berberi: 2246
Birmanya: 658
Bizans: 6804 – 6805
Budist: 1840
Discordian: 2462
Ermeni: 745   ԹՎ ՉԽԵ
Etiyopya: 1288 – 1289
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 496 – MÖ 495
Hicrî: 695 – 696
Hint: 
 - Kali Yuga: 4397 – 4398
 - Shaka Samvat: 1218 – 1219
 - Vikram Samvat: 1352 – 1353
Holosen takvimi: 11296
İbrani: 5056 – 5057
İran: 674 – 1 BP – MÖ 675 BP
Juche: MÖ 615
Kıpti: 1012 – 1013
Kore: 3629
Tayland güneş: 1839
g t
Olaylar

Temmuz - Alaeddin Halaci, başarıyla düzenlediği askeri seferin ardından kendisini tebrik etmek için gelen amcası Delhi Sultanı Celaleddin Firuz Halaci'yi öldürttü.
16 Kasım - Memlûk sultanı Ketboğa, Mısır'ın idaresine naip olarak atadığı emir Hüsâmeddin Lâçin tarafından tahttan indirildi. Lâçin, kendisini yeni Memlûk sultanı ilan etti. Devrik Sultan Ketboğa, kendisine sadık olan birkaç emir ile birlikte Dımaşk'a çekildi.
Kasım - el-Melikü'l-Müeyyed Dâvûd, ağabeyi el-Melikü'l-Eşref II. Ömer'in vefatının ardından Resûlîler Sultanı oldu.
Aralık - Celaleddin Firuz'un ardından tahta çıkan Rükneddin İbrâhim Şah'ı da ortadan kaldıran Alaeddin Halaci, Delhi Sultanlığı'nın yeni hükümdarı oldu.
Doğumlar

25 Mart - III. Andronikos, Bizans İmparatoru (ö. 1341)
10 Ağustos - Johann von Böhmen, Bohemya Kralı (s. 1310-1346) ve Lüksemburg dükü (s. 1313-1346) (ö. 1346)
tarihi bilinmeyen
Aziz Gregori Palamas, Selanik başpiskoposu (ö. 1357 / 1359)
Marjorie Bruce, İskoçya kralı Robert Bruce'un kızı (ö. ~1316-1317)
Shi Nai'an, Çinli yazar (ö. 1372)
Ölümler

8 Şubat - II. Przemysł, Polonya kralı (s. 1295-1296) (d. 1257)
19 Mayıs - V. Caelestinus, Katolik Kilisesi'nin papası (d. 1209)
4 Temmuz - Konrad von Feuchtwangen, Alman şövalye ve Töton Şövalyeleri'nin büyük üstadı, Töton Devleti'nin yöneticisi (1290-1296) (d.?)
19 Temmuz - Celaleddin Firuz Halaci, Delhi Sultanı, Halaci hanedanının kurucusu (d. ~1220)
21 Kasım - El-Melikü'l Eşref Er-Resûlî, Resûlîler hükümdarı (s. 1295-1296) (d. ~1242-1243)
Ayvalı, Günyüzü

| Ayvalı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Eskişehir
Koordinatlar: 39°20′56″N 31°50′59″E﻿ / ﻿39.34888°K 31.8497°D﻿ / 39.34888; 31.8497
Ülke:  Türkiye
İl: Eskişehir
İlçe: Günyüzü
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 1.663
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0222
Posta kodu: 26630
Resmî site 
Ayvalı, Eskişehir ilinin Günyüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Sivrihisar'ın 1289 tarihinde Osmanlı hakimiyeti altına girmesinden bir müddet sonra, Osman Bey Sivrihisar'la birlikte bütün Eskişehir çevresinin idaresini kardeşi Gündüz Bey'e vermiş ve üç bin kadar Türkmen aşireti çevreye yerleştirilmiştir. Oğuz Boyları Türklerden ilk müslüman  olanlardandır. Sivrihisar bölgesine yerleştirilen halkın soyu Oğuz Türkmen Aşireti'nin devamıdır. Sivrihisar'a gelen Oğuz-Türkmen boyları ve kolları: Karkın, Kınık, Alaçat veya Aliçoi, İmralı, İmur, Yolemir, Beydili, Yazır, Buğdüz Aşiretleri Avşar, Kılıç, Kırgız, Köseler, Sazılar Boylarıdır.
Bu boy ve kolların yerleştikleri köyler:
KARKIN Aşireti: Sivrihisar Karkın Köyü, Günyüzü'nde Beydili ile Yörme arasına.
KINIK Aşireti: Sivrihisar'ın 10 km batısında bulunan Kınık Köyü'ne,
ALAÇAT veya ALİÇOİ Aşireti, Çandır mahallesine,
İĞDELİ veya İĞDEÖNÜ Aşireti, İğdecik mahallesine,
İMUR ve YOLEMİR Aşiretleri, İmralı mahallesine,
BEYDİLİ Aşireti, Günyüzü'ndeki Bedil mahallesine (bu bilgi yanlıştır. Bedil adı, İmanlı Avşarlarının en önemli kolarından olan Bedil obasından adını almıştır. Bedil, 16. yüzyılın ilk yarısında Maraş bölgesinde yaşayan İmanlı Avşarının en önemli koludur. Bedil Avşarından bazı bölükler diğer bazı Avşar obalarıyla birleşerek Yeni-İl'deki Avşar topluluğunu meydana getirmişti. 1690 yılındaki Avusturya Seferine katılan İfraz-ı Dulkadır Türkmenlerinden Bedil Oğlu Hasan Bey, bu obadan idi. Yeni-İl'deki bu Bedil obasının bazı önemli kolları bulunduğu yeri terk ederek Ankara'nın Balâ ilçesinde yerleşmiştir. Burada Mugan Gölü yakınındaki bir yer bu obanın adını taşır. Bir kısmı ise Eskişehir'e doğru gitmiş ve yine bazı kısımları Batı Karadeniz civarına göç etmiştir. Bedil mahallesi, adını bu obadan almıştır. Kaynak: Adnan Menderes KAYA - Avşar Türkmenleri kitabı)
YAZIR Aşireti, Günyüzü- Yazır mahallesine,
BUĞDÜZ Aşireti, Günyüzü- Ayvalı Yaylası'nın bulunduğu yere iskân etmişlerdir.
Coğrafya

Eskişehir iline 150 km, Günyüzü ilçesine 6 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 1663    
1997: 1161
Gümüşbel, Seyitgazi

| Gümüşbel |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Eskişehir
Koordinatlar: 39°26′35″N 30°48′46″E﻿ / ﻿39.44293°K 30.81274°D﻿ / 39.44293; 30.81274
Ülke:  Türkiye
İl: Eskişehir
İlçe: Seyitgazi
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 210
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0222
Posta kodu: 26970
Resmî site 
Gümüşbel, Eskişehir ilinin Seyitgazi ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin tarihi kesin olarak bilinmemekte.Ancak Batı trakyadan 1878 yılında gelen göçmenlerin yerleştikleri ve adının Hüsnüabat olduğu daha sonra mabaşı(subaşı)olarak anıldığı bilinmektedir.Kurtuluş Savaşıyıllarında Yunan ordusu karargâh olarak köye yerleşmiş olup köylü mahallesi terkederek başka köylere gitmiştir.Yunan ordusu gidince köylü tekrar evlerine dönmüştür. Mahallenin ilk öğretmeni ve okul müdürü Fethi Esandal olup yakındaki Çengiş mahallesindendir.Daha sonra İlköğretim Genel Müdürlüğü görevide yapmıştır.Daha sonraki yıllarda Kadir Köroğlu, Adil Üreksoy, H.Sinan Yiğit, Şerafettin Turan Bu görevde bulunmuşlardır.
Ayrıca mahallesimüz hakkında mahallenin ilk öğretmeni ve okul müdürü Fethi Esendal tarafından yazılmış 'KAYBOLAN KÖY' isimli bir romanı bulunmaktadır.
Mahallenin bulunduğu bölgede eski uygarlıklar yaşamış olup bölgeye yakın tarihî eserler Melikgazi Türbesi (4 km), Yılankırkan Türbesi ve Höyüğü (3 km) bulunmaktadır.
Coğrafya

Eskişehir iline 54 km, Seyitgazi ilçesine 15 km, Mahmudiye ilçesine 15 km, Çifteler ilçesine 25 km mesafede 3 ilçenin orta noktasında bulunan bir mahalledir.
Doğusunda Türkmen Mecidiye, Kuzey doğusunda İsmetpaşa, Kuzeyinde Doğançayır Beldesi, Kuzey batısında Çukurağıl, Batısında Yazıdere, Güney batısında Seyitgazi İlçesi ve Soğulcak Çiftliği,
Güneyinde Cevizli, Güney doğusunda Beykışla köyleri ile sınırı bulunmaktadır.
Köy arazisinde Baraj sulaması ve yer altı kuyularından basınçlı sistemde sulama yapılmakta olup arazinin yaklaşık %50'si sulanır durumdadır.
Mahallenin toplam alanı 22.000dk.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2009: 160
2000: 210    
1997: 198
686

| --- | --- |
Binyıllar:: 1. binyıl
Yüzyıllar::  6. yüzyıl  7. yüzyıl  8. yüzyıl
Onyıllar::  660'lar  670'ler  680'ler  690'lar  700'ler
Yıllar::  683  684  685  686  687  688  689
| --- | --- |
Miladi: 686   DCLXXXVI
Ab urbe condita: 1439
Asur: 5436
Bahâî: MÖ 1158 – MÖ 1157
Bengal: 93
Berberi: 1636
Birmanya: 48
Bizans: 6194 – 6195
Budist: 1230
Discordian: 1852
Ermeni: 135   ԹՎ ՃԼԵ
Etiyopya: 678 – 679
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 1106 – MÖ 1105
Hicrî: 66 – 67
Hint: 
 - Kali Yuga: 3787 – 3788
 - Shaka Samvat: 608 – 609
 - Vikram Samvat: 742 – 743
Holosen takvimi: 10686
İbrani: 4446 – 4447
İran: 64 – 1 BP – MÖ 65 BP
Juche: MÖ 1225
Kıpti: 402 – 403
Kore: 3019
Tayland güneş: 1229
g t
Doğumlar

23 Ağustos - Charles Martel, Franklar Krallığı'nda devlet adamı ve askerî komutan (ö. 741)
Ölümler

5 Ağustos - Ubeydullah bin Ziyâd, Emevi valisi (d. 648)
1 Ekim - İmparator Temmu, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 40. imparatoru (d. 631)
tarihi bilinmeyen
Ömer bin Sa'd, Sahabelerden ve Aşere-i Mübeşşere'den Sa'd bin Ebû Vakkas'ın oğlu (d. 620)
Yürükyayla, İnönü

| Yürükyayla |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Eskişehir
Koordinatlar: 39°47′34″N 30°04′11″E﻿ / ﻿39.79264°K 30.06962°D﻿ / 39.79264; 30.06962
Ülke:  Türkiye
İl: Eskişehir
İlçe: İnönü
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 115
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0222
Posta kodu: 26670
Resmî site 
Yürükyayla, Eskişehir ilinin İnönü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin adı yörüklerin burayı yayla olarak kullanmalarından dolayı yürükyayla olarak söylenmektedir. Halen de burada yaşamış ancak ekonomik sebeplerle göç etmiş yörükler yazın bu mahallenin havasına özlem duyarak yaz tatillerini burada geçirirler.Şu an yerleşik nüfusun büyük bölümü Erzurum, dan gelen halktan oluşmaktadır.
Coğrafya

Eskişehir iline 45 km, İnönü ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 100
2000: 115    
1997: 112
| g t İnönü'nün mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Çarşı  İsmetpaşa  Orta  Yenice 
Kırsal Mahalleler:  Aşağıkuzfındık  Dereyalak  Dutluca  Erenköy  Esnemez  Kümbet  Kümbetakpınar  Kümbetyeniköy  Oklubalı  Seyitaliköyü  Yukarıkuzfındık  Yürükyayla 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
916

| --- | --- |
Binyıllar:: 1. binyıl
Yüzyıllar::  9. yüzyıl  10. yüzyıl  11. yüzyıl
Onyıllar::  890'lar  900'ler  910'lar  920'ler  930'lar
Yıllar::  913  914  915  916  917  918  919
| --- | --- |
Miladi: 916   CMXVI
Ab urbe condita: 1669
Asur: 5666
Bahâî: MÖ 928 – MÖ 927
Bengal: 323
Berberi: 1866
Birmanya: 278
Bizans: 6424 – 6425
Budist: 1460
Discordian: 2082
Ermeni: 365   ԹՎ ՅԿԵ
Etiyopya: 908 – 909
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 876 – MÖ 875
Hicrî: 303 – 304
Hint: 
 - Kali Yuga: 4017 – 4018
 - Shaka Samvat: 838 – 839
 - Vikram Samvat: 972 – 973
Holosen takvimi: 10916
İbrani: 4676 – 4677
İran: 294 – 1 BP – MÖ 295 BP
Juche: MÖ 995
Kıpti: 632 – 633
Kore: 3249
Tayland güneş: 1459
g t
Olaylar

Tunus'ta Mahdia şehri kuruldu.
Doğumlar

22 Haziran - Seyfü'd Devle, Hamdaniler'in Halep kolunun kurucusu ve ilk emiri (ö. 967)
Ahmedî

| Ahmedî |
| --- | --- |
Arapça: أحمدي Farsça: احمدی
Sayfa Iskender-name  Walters Sanat Müzesi
Doğum: Tajeddin İbrahim 1334
Ölüm: Ocak-Şubat 1413 (78-79 yaşlarında) Amasya
Ebeveyn(ler): Hayzır (baba)

Ahmedî (1334 - 1413) divan şairi ve hekim.
14. yüzyıl'da Anadolu'da yetişmiş en büyük divan şairi kabul edilir. Kaleme aldığı Türkçe eserlerle Osmanlı Dönemi Türkçesinin yazı, edebiyat ve bilim dilinin ilk örneklerini vermiş ve dolayısıyla Türk dilinin gelişmesinde ve kullanılmasında büyük katkı sağlamıştır.
En ünlü eseri İskendernâme'dir.
Hayatı

Asıl adı Tâceddîn İbrâhîm bin Hızîr'dır. şiirlerinde Ahmedî mahlasını kullanmıştır. Doğum yeri ve tarihi kesin olarak bilinmemektedir. 1334 yılında doğduğu tahmin edilir. Doğum yeri kimi kaynaklara göre Sivas, kimi kaynaklara göre Germiyan'ın başkenti Kütahya, kimilerine göre Uşak’ın Sivaslı köyüdür. Bazı kaynaklar ise Ahmedî'nin Amasyalı olması gerektiğini belirtilir. Timur ile Ahmedî arasında geçen ve yanlış olarak Nasreddin Hoca'ya isnat olunan meşhur "Futa" yani "Peştemal" hikâyesinin Kütahya'daki Kemer Hamamı'nda cereyan ettiği Kütahya halkı tarafından tavatüren söylendiği için Ahmedî'nin de Kütahya'da öldüğü iddiasını da dikkate alarak kimi kaynaklarda Germiyanlı olduğu iddiasının daha kuvvetli olduğu öne sürülmüştür.
Ahmedî memleketindeki tahsilinden sonra Mısır’a giderek Şeyh Ekmeleddîn’in öğrencisi oldu; Aydınlı Hacı Paşa ve Molla Fenârî ile arkadaşlık etti. Anadolu’ya döndükten sonra tarihleri kesin olarak bilinmemekle birlikte Aydınoğulları, Germiyanoğulları ve Osmanoğulları’na bağlandı. Mısır’da tıp öğrenimi görmüş olan Ahmedî’nin saraylarda yalnız musahip sıfatıyla mı yoksa aynı zamanda saray hekimi olarak da mı bulunduğu konusunda kesin bir şey bilinmemektedir.
Ahmedî, Aydınoğlu Îsâ Bey’in oğlu Hamza için ders kitapları yazmış; Germiyanoğlu Süleyman Şah’a şiirler sunmuştur. Osmanlı padişahı Yıldırım Bayezid’in oğullarından Emir Süleyman’ın hizmetine girmiştir.
Ahmedî "tabi'an şen, hoş sohbet, lâtifeci" bir şair olup 1413 yılında 80'li yaşlarda iken kimi kaynaklara Kütahya'da, kimi kaynaklara göre Amasya'da öldü.
Hayatı > Edebi hayatı

Batı Türklerinin ilk önemli şiir kitabı olan İskendernâme adlı mesneviyi Germiyanoğlu Süleyman Şah nâmına ele alarak 1390'da tamamladı. Devrin tüm ilimleri hakkında ansiklopedik bilgiler vermesi nedeniyle Türk dili ve edebiyatı açısından olduğu kadar bilim tarihi bakımından da önem taşıyan bu öğretici eseri, sonuna “Dasitan-ı Tevarih-i Müluk-ı Al-i Osman” adlı bölümü ekleyerek Emir Süleyman'a sundu. İskendernâme'ye ilâve edilmiş bu bölüm, ilk Türkçe-Osmanlı vekāyi‘nâmelerindendir. Ahmedî, ömrünün sonuna kadar İskendernâme üzerinde çalışıp onu zenginleştirmeyi sürdürmüştür. 1407-1408'de esere ilave edilen Mevlid, Türk edebiyatının bilinen ilk mevlididir.
Ahmedî'nin Ankara Savaşı’ndan sonra Timur ile tanışıp ona bir kaside sunduğu düşünülür. Emir Süleyman’ın isteği üzerine Selmân-ı Sâvecî’nin “Cemşîd ü Hurşîd” adlı mesnevisini Türkçeye çeviren ve eklediği yeni kısımlarla âdeta yepyeni bir eser yaratan şair bu çalışmayı 1403’te tamamladı. Arapça-Farsça manzum bir lugat olan Mirķātü’l-edeb adlı eserini Aydınoğulları’ndan Îsâ Bey’in oğlu Hamza Bey için yazdı. Ayrıca Mirķātü’l-edeb’e bağlı olarak bir ders kitabı olarak Mîzânü’l-edeb ve Mi’yârü’l-edeb adlı risaleleri yazdı.
Emir Süleyman’ın 1411 yılında ölümünden sonra kendisine yeni bir hami arayan Ahmedî, Mehmed Çelebi’nin çevresine girmeye çalıştı.
Tıp konusunda bir mesnevi olan ve 1403-1410 arasında kaleme aldığı “Tervîhu’l-ervâh” adlı eserini bazı eklerle Çelebi Mehmet’e sunmuştur.
Ahmedî ayrıca, Germiyan’ın ileri ailelerinden birine mensup olduğu düşünülen meşhur Şeyhî Sinan'ı yetiştirmiştir.
Başlıca eserleri

Ahmedi Divanı (8 tevhid, 5 na'at, 2 tercî-i bend, 7 terkib-i bend, 2 muhammes, 75 kaside ve 772 gazelini içerir)
Cemşîd ü Hurşid (Cemşîd ile Hurşîd arasındaki aşk hikâyesini konu alan mesnevi)
İskendernâme (mesnevi)
Tervîhu’l-ervâh (Tıp konusudna mesnevi)
Bedâyi'u’s-siĥr fî śanâyi'i’ş-şi'r (Farsça Risale, edebî sanatların açıklamasını ve bu sanatlarla ilgili Arapça, Farsça ve Türkçe örnekleri içerir.)
Mi’yârü’l-edeb (Kaside tarzında Farsça ders kitabı)
Mîzânü’l-edeb (Kaside tarzında Farsça ders kitabı)
Mirķātü’l-edeb (Arapça-Farsça manzum bir lügat)
Başlıca eserleri > Atfedilen eserler

Bazı kaynaklarda, Ahmedî’nin bunlardan başka, tıbba dair bir “Kitâbü'r Revâyih”, “Kasîde-i Sarsarî Şerhi”, “Hayretu'l-c Ukalâ”, “Yûsuf ile Züleyhâ”, “Esrâr-nâme” tercümesi, “Vîs u Ramin”, “Süleymannâme”, “Cengnâme”, “Kânun ve Şifâ” tercümesi, bir nüshası Fatih'te Feyzullah Efendi Kütüphanesinde bulunan ve sağlığı koruma hakkında önemli bilgileri içeren, Muntehâb-ı Şifâ’ gibi eserlerinin olduğu bildiriliyorsa da bunların bazısı bu güne kadar ortaya konulamamış, bazısının da ya isim benzerliğinden ya da yanlış adlandırılmasından dolayı başkasına ait olduğu tespit edilmiştir. Halk arasında "Kırk Vezir hikâyesi" adıyla bilinen ve Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi Türkçe Yazmalar Katalogu'ndaki bilgilere dayanılarak yanlışlıkla Ahmedî tarafından Arapçadan Türkçeye çevrildiği sanılan bu eserin Ahmedî-i Mısrî'ye ait olduğu tespit edilmiştir.
Eserleri

Divan
İskendernâme
Cemşîd ü Hurşîd
Tervîhu'l-ervâh
Bedâyiu’s-siĥr fî śanâyi-iş-şir
Mirķātü'l-edeb
Mîzânü’l-edeb
MiǾyârü'l-edeb
Dış kaynaklar

Akdoğan, Yaşar, "Âhmedi (Taceddin, Hızır)" (1999) Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi, C. 1 s. 168-169, İstanbul: Yapi Kredi Kültür Sanat Yayıncılık. ISBN 975-08090072-9
Süleymaniye, Beylikova

| Süleymaniye |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Eskişehir
Koordinatlar: 39°40′44″N 31°20′50″E﻿ / ﻿39.67889°K 31.34722°D﻿ / 39.67889; 31.34722
Ülke:  Türkiye
İl: Eskişehir
İlçe: Beylikova
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 142
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0222
Posta kodu: 26750
Resmî site 
Süleymaniye, Eskişehir ilinin Beylikova ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Koyun eski adı Erten dir işlerin ertelendiğinden gelmektedir. 
Koye ilk Osmanlı rus  savasından sonra koye goç eden  Kafkas göçmenleri (Karaçay) lar  gelmiştir burada 101 hane yasamlarını surdururken birkaç hane Ermeni ve 2 hane Rum  vardır Ermeni ailelerle Kafkasgöçmenleri arasında sürtüşme ve anlaşmazlık sonucu Ermeni aileler mahallesi terkeder  giderken su içilen pınarın basına zehir fıçısını delip bırakır sudan için hayvanlar insanlar olmeye baslar olumler artar  Çaresizlikten   terk koyu terk ederler .Çifteler Belpınar mahallesini kurarlar. 1916 - 1925 yılları arası köy hememn hemen boştur. Cumhuriyetin ilk yıllarında çıkarılan bir yasayla  Göçebeler yerleştirilir. 1930 lu yıllarda Mihallıççık Dinek'ten vekomşu köy Dumluca 'dan 1950 lerde ise Mihallıççık Mahmuthisar mahallesinden Süleymaniye'ye yerleşenler olur. 1940 lı yıllarda Göçebelerin tamamı Beylıkahır'a göç eder  Meyvecilik ve sebze yetiştiriciği çevre köylere göre daha gelişkin canlı ve hareketli bir mahalledir
Coğrafya

Eskişehir iline 83 km, Beylikova ilçesine 15 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 142    
1997: 132
626

| --- | --- |
Binyıllar:: 1. binyıl
Yüzyıllar::  6. yüzyıl  7. yüzyıl  8. yüzyıl
Onyıllar::  600'ler  610'lar  620'ler  630'lar  640'lar
Yıllar::  623  624  625  626  627  628  629
| --- | --- |
Miladi: 626   DCXXVI
Ab urbe condita: 1379
Asur: 5376
Bahâî: MÖ 1218 – MÖ 1217
Bengal: 33
Berberi: 1576
Birmanya: MÖ 12
Bizans: 6134 – 6135
Budist: 1170
Discordian: 1792
Ermeni: 75   ԹՎ ՀԵ
Etiyopya: 618 – 619
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 1166 – MÖ 1165
Hicrî: 4 – 5
Hint: 
 - Kali Yuga: 3727 – 3728
 - Shaka Samvat: 548 – 549
 - Vikram Samvat: 682 – 683
Holosen takvimi: 10626
İbrani: 4386 – 4387
İran: 4 – 1 BP – MÖ 5 BP
Juche: MÖ 1285
Kıpti: 342 – 343
Kore: 2959
Tayland güneş: 1169
g t
Olaylar

25 Eylül - Vey Nehri üzerindeki Pien Köprüsü'nde Li Shimin ile İllig Kağan arasında ittifak gerçekleştirildi.
Avrupalı Avarlar, Slavlar ve Sasaniler tarafından yapılan Konstantinopolis Kuşatması, Bizans İmparatorluğu'nun kesin zaferiyle son buldu.
Doğumlar

10 Ocak - Hüseyin bin Ali, İslam peygamberi Muhammed'in torunu (ö. 680)
tarihi bilinmeyen
Heraklonas, Bizans İmparatoru (ö. 641)
İmparator Tenji, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 38. imparatoru (ö. 672)
Ölümler

4 Eylül - İmparator Gaozu, Çin'in Tang Hanedanı'nın kurucusu ve ilk imparatoru (d. 566)
tarihi bilinmeyen
Şahin Vahmanzadegan, II. Hüsrev döneminde üst düzey bir Sasani generali
811

| --- | --- |
Binyıllar:: 1. binyıl
Yüzyıllar::  8. yüzyıl  9. yüzyıl  10. yüzyıl
Onyıllar::  790'lar  800'ler  810'lar  820'ler  830'lar
Yıllar::  808  809  810  811  812  813  814
| --- | --- |
Miladi: 811   DCCCXI
Ab urbe condita: 1564
Asur: 5561
Bahâî: MÖ 1033 – MÖ 1032
Bengal: 218
Berberi: 1761
Birmanya: 173
Bizans: 6319 – 6320
Budist: 1355
Discordian: 1977
Ermeni: 260   ԹՎ ՄԿ
Etiyopya: 803 – 804
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 981 – MÖ 980
Hicrî: 195 – 196
Hint: 
 - Kali Yuga: 3912 – 3913
 - Shaka Samvat: 733 – 734
 - Vikram Samvat: 867 – 868
Holosen takvimi: 10811
İbrani: 4571 – 4572
İran: 189 – 1 BP – MÖ 190 BP
Juche: MÖ 1100
Kıpti: 527 – 528
Kore: 3144
Tayland güneş: 1354
g t
Doğumlar

15 Haziran - Muhammed el-Cevâd, Şiîliğin bir fırkası olan İsnâaşeriyye'nin dokuzuncu imamı (ö. 835)
tarihi bilinmeyen
I. Basileios, gaspçı Bizans imparatoru (ö. 886)
Ölümler

26 Temmuz - I. Nikiforos, Bizans imparatoru
Düzköy, Sarıcakaya

| Düzköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Eskişehir
Koordinatlar: 40°04′39″N 30°49′09″E﻿ / ﻿40.07758°K 30.81906°D﻿ / 40.07758; 30.81906
Ülke:  Türkiye
İl: Eskişehir
İlçe: Sarıcakaya
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 260 m
Nüfus (2000): 467
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0222
Posta kodu: 26870
Resmî site 
Düzköy, Eskişehir ilinin Sarıcakaya ilçesine bağlı bir mahalledir.