Orta Çağ Hristiyanlarının Muhammed'e bakış açısı
Erken Orta Çağ

Muhammed'e ilişkin en eski yazılı Hristiyan eser, Muhammed'in 632'deki ölümünden kısa bir süre sonra yazılan Bizans kaynaklarıdır. Yahudi karşıtı Yakub'un Öğretisi'nde, Hristiyanlığa yeni geçen biri ile birkaç Yahudi arasında geçen diyalogda, bir katılımcı, erkek kardeşinin "[ona] Sarazenler arasında aldatıcı bir peygamberin ortaya çıktığını söylediğini" yazıyor. Doctrina'nın bir başka katılımcısı Muhammed hakkında şöyle cevap veriyor: "O aldatıcıdır. Çünkü peygamberler kılıçla ve savaş arabalarıyla mı gelirler?, ...[Siz] söz konusu peygamberde insan kanı dışında hiçbir şey göremezsiniz". Her ne kadar Muhammed hiçbir zaman adıyla anılmasa da, yazar onun varlığından haberdar görünüyor ve hem Yahudilerin hem de Hristiyanların ona olumsuz bir gözle baktığını belirtiyor. Kudüslü Sophronius'un yazıları gibi diğer çağdaş kaynaklar, Sarazenleri kendi peygamberleri veya inançları olan kişilerden ziyade Hristiyanların kendi günahları için Tanrı tarafından verilen bir ceza olan kişiler olarak belirtiyor.
7. yüzyılda yaşamış bir Ermeni piskopos ve tarihçi olan Sebeos, İlk Fitne'nin sona ermesinden kısa bir süre sonra Muhammed ve onun Veda Hutbesi hakkında şunları yazmıştı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | İbrahim'in oğlunun soyunu tartışacağım: o özgür bir kadından değil, bir hizmetçiden doğmadır, Kutsal Yazılardan yapılan alıntının tam ve doğru bir şekilde yerine geldiği kişi hakkında: "Onun elleri herkesin üzerinde olacak, herkesin eli de onun üzerinde olacak."... O dönemde içlerinden İsmail'in oğullarından Muhammed adında bir Tacir öne çıktı. Onlara, Hakikat hakkında, sözde Tanrı'nın emriyle ilgili bir vaaz vahyedildi ve (Muhammed) onlara, özellikle de Musa tarihi hakkında bilgili biri olduğu için, İbrahim'in Tanrısı'nı tanımayı öğretti. Yüksek bir tepeden gelen emirle hepsinin bir araya toplanıp imanda birleşmelerini emretti. Boş şeylere saygıyı bir kenara bırakarak, babaları İbrahim'e görünen Tanrı'ya yöneldiler. Muhammed onların leş yememeleri, şarap içmemeleri, yalan konuşmamaları ve zina etmemeleri yönünde yasalar çıkardı. Ve şöyle dedi: "Tanrı, bu ülkeyi İbrahim'e ve ondan sonra onun oğluna sonsuza kadar vadetti. Ve vadedilen şey, (Tanrı'nın) Yakub'u sevdiği o dönemde gerçekleşti. Ancak şimdi siz İbrahim'in oğullarısınız ve Tanrı İbrahim'e ve oğluna verdiği sözü yerine getirecektir. Yalnızca İbrahim'in Tanrısı'nı sev ve gidip Tanrı'nın baban İbrahim'e verdiği ülkeyi al. Hiç kimse sana savaşta başarıyla karşı koyamaz, çünkü Tanrı seninle birliktedir. | „ |

Orta Çağ Hristiyanlığı'nda Muhammed hakkındaki bilgiler, İslam dininin Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da yayılmasından sonra ortaya çıktı. 8. yüzyılda Emevî Halifeliği döneminde yaşayan Suriyeli bir keşiş, Hristiyan ilahiyatçısı ve savunucusu olan İoannis, sapkınlık incelemesi "Sapkınlıklar" kitabında İsa'nın çarmıha gerilmesinin İslam tarafından reddedildiğini ve İsa'nın yerine onun geçtiği iddiasına yer verdi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Yahudiler de Kutsal Yasa'yı çiğneyerek onu (İsa'yı) çarmıha germek istediler, ama onu tutuklayıp gölgesini çarmıha gerdiler. Ancak İsa'nın çarmıha gerilmediği ve ölmediği söylenir; Çünkü Tanrı ona olan sevgisinden dolayı onu kendine aldı. Ve o (Muhammed) şunu söylüyor: Mesih göğe çıktığında Tanrı onu sorgulayarak şöyle dedi: "Ey İsa, 'Ben Tanrı'nın Oğlu veya Tanrı'yım mı dedin?" Ve İsa şöyle cevap verdi: "Bana merhamet et, Tanrım; öyle bir şey söylemediğimi sen de biliyorsun ve senin hizmetkârın olmakla övüneceğim; ama yoldan sapmış adamlar bunu söylediğimi yazdılar, benim hakkımda yalan söylediler ve onlar sapkınlık içindeydiler." Ve bu kutsal kitapta gülmeye değer daha birçok saçmalık bulunmasına rağmen, (Muhammed) bunun kendisine Tanrı tarafından indirildiği konusunda ısrar ediyor. | „ |

Daha sonra "Sapkınlıklar" kitabının Muhammed'e atıfta bulunurken açıkça "sahte peygamber" ifadesini kullandığı Latince tercümesi Hristiyan Batı'da tanındı. Encyclopædia Britannica'ya göre, Hristiyanların Muhammed'in hayatına ilişkin bilgisi "neredeyse her zaman istismar amaçlı kullanıldı". Bir diğer etkili kaynak ise Doğulu bir Hristiyan tarafından yazılan ve Arapçadan Latinceye çevrilen Epistolae Saraceni ("Saracen'in Mektupları") idi. 9. yüzyıldan itibaren Muhammed hakkında son derece olumsuz Latince biyografiler yazılmaya başlandı. Bu biyografilerden ilk ikisi İspanya'da yazıldı; Storia de Mahometh 8. veya 9. yüzyılda ve Tultusceptru ise 9. veya 10. yüzyılda yazıldı. İkinci kitapta Muhammed, bir iblis tarafından sahte bir din yaymak üzere kandırılan genç bir Hristiyan keşiş olarak yer edinir. Bir başka İspanyol yazar Paul Albar, bir eserinde Muhammed'in sahte mesih olduğunu ilan etti. Hristiyan âlemi ayrıca, 9. yüzyıldaki Kordobalı Eulogius gibi İspanya'daki Mozaraplar sayesinde Muhammed hakkında bazı bilgiler edindi.