stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yedi Yahudi Çocuk
Tepkiler > Churchill'in oyunu savunusu

Howard Jacobson tarafından kaleme alınan bir makalede Yedi Yahudi Çocuk oyununun diğer İsrail eleştirileriyle birlikte anti-Semitizmin yükselişi bağlamında ele alınması sonrası Churchill kendisi ve oyunu hakkındaki birçok suçlamaya yanıt vermiştir:
"Howard Jacobson oyuna her şeyi çarpıtan, çok belirli bir bakış açısından bakıyor gibi gözüküyor. Karakler "gizli ve hilekâr", Hitler'in Avrupası'na "paralel bir cehennem" yaratıyorlar, onlar "kasten bebekleri öldüren canavarlar". Ben oyunu bu [tip bir] tanımdan tanıyamıyorum.
Oyun boyunca aileler çocuklarını korumaya çalışıyorlar. Sonunda, ebeveynlerden biri, "Hayır, onun TV haberlerinde ne olduğunu görmesini engellemeyi bırakın" diyerek patlıyor. Onun [bu] patlaması, küçük bir şekilde, şok eden bir durumda şok etmek. [Bu] Gazze'de duman yükselirken mutluluk dansı eden İsraillilerin resimlerinden daha mı kötü?  Veya askerlere dağıtılan ve acımasızlığın bazen iyi bir özellik olduğunu söyleyen Haham Shloyo Aviner'in risalesinin metninden?
...
Son olarak, kan iftiarsı. Oyun Gazze'de öldürülen çocuklardan bahsettiği için, orta çağdan kalma, Yahudilerin Hristiyan çocukları öldürdüğü ve kanlarını içtikleri[ni söyleyen] kan iftirasını yeniden canlandırmakla suçlanmamı olağandışı buluyorum. Karkter "küçük çocukların öldürülmesinden sevinç" duymuyor. Televizyonda ölü çocuklar görüyor ve kendi çocuğunun güvende olmasından duyduğu rahatlıkta kendini hissiz ve muhalif buluyor. Yaşananın meşru müdafa olarak meşrulaştığına inanıyor. Howard Jacobson [buna] katılabilir. Ben katılmıyorum, fakat bu onları canavar yapmayacağı gibi beni de anti-Semitik yapmaz."
Avrupa Yayın Birliği

| Avrupa Yayın Birliği European Broadcasting Union Union Européenne de Radio-Télévision |
| --- | --- |

   Üye ülkeler  Gözlemci ülkeler
Kuruluş: 12 Şubat 1950
Tür: Yayın kurumları birliği
Merkez: Cenevre, İsviçre
Üyeler: 56 üye ülke  23 gözlemci ülke
Resmî diller: İngilizce, Fransızca
Başkan: Delphine Ernotte
Resmî site: www.ebu.ch
Avrupa Yayın Birliği (AYB) (İngilizce: European Broadcasting Union (EBU); Fransızca: Union Européenne de Radio-télévision (UER)), Avrupa kamu televizyon ve radyo yayıncıları birliğidir. Birlik, 12 Şubat 1950 tarihinde kurulmuş olup 56 ülkeden 112 üyeye ve 20 ülkeden 31 ortak üyeye sahiptir. Merkezi, İsviçre'nin Cenevre kentinde yer almaktadır.
Tarihçe

12 Şubat 1950 tarihinde 23 Avrupalı  yayın kuruluşu ve Akdeniz tarafından Devon, İngiltere Torquay, kıyı beldesinde bir konferansta oluşmuştur. 1993 yılında, Uluslararası Radyo ve Televizyon Örgütü (OIRT), Orta ve Doğu Avrupa'dan yayın bir eşdeğer kuruluşu, EBU ile birleştirilmiş oldu.
EBU'nun Kamu Yayıncılığına etkisi

Üyesi olan kamu yayıncılarına bu konuda Teknik ve program destekleri Sağlayan Birlik, Eurovision ve Euroradio Adında iki kolektif ile Televizyon ve Radyo kuruluşlarına ayrı ayrı yayın girdisi sağlamayı amaçlamaktadır. üye kuruluşlar, birbirleri ve birlik ile program alışverişi, teknik hizmet ve personel desteği ve diğer yayıncılık konularında fikir alışverişinde bulunabilmektedir. Euroradio'nun Klasik müzik yayını yapan 12 Kamu radyosunda aynı anda yayınlanan Gece yayın kuşağı Notturno, her gece 24.00 - sabah 07.00 saatleri arası yayınlanmaktadır.
Üyeler > Eski üyeler

| Ülke | Yayın kuruluşu | Kısaltma | Yıl | Çıkış |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Birleşik Krallık | Independent Television Authority | ITA | 1959 | 1972 |
|  Birleşik Krallık | Independent Television Companies Association | ITCA | 1959 | 1981 |
|  Birleşik Krallık | Independent Broadcasting Authority | IBA | 1972 | 1981 |
|  Birleşik Krallık | Commercial Radio Companies Association | CRCA | 1981 | 2006 |
|  Çekoslovakya | Çekoslovak Televizyonu | ČST | 1991 | 1992 |
|  Finlandiya | MTV3 | FI/MTV | 1993 | 2019 |
|  Fransa | Radiodiffusion-Télévision Française | RTF | 1950 | 1964 |
|  Fransa | Office de Radiodiffusion Télévision Française | ORTF | 1964 | 1975 |
|  Fransa | Télédiffusion de France | TDF | 1975 | 1982 |
|  Fransa | Organisme Français de Radiodiffusion et de Télévision | OFRT | 1983 | 1992 |
|  İspanya | Antena 3 Radio | A3R | 1986 | 1993 |
|  İspanya | Radio Popular SA COPE | COPE | 1998 | 2019 |
|  İspanya | Sociedad Española de Radiodifusión | SER | 1982 | 2020 |
|  İsrail | İsrail Yayın Kurumu | IBA | 1957 | 2017 |
|  İsveç | TV4 | TV4 | 2004 | 2019 |
|  Libya | Libya Cemahiriye Yayın Kurumu | LJBC | 1974 | 2011 |
|  Macaristan | Duna TV | Duna | 2013 | 2015 |
|  Macaristan | Magyar Rádió | MR | 1993 | 2015 |
|  Macaristan | Magyar Televízió | MTV | 1993 | 2015 |
|  Malta | Maltese Broadcasting Authority | MBA | 1970 | 2003 |
|  Monako  İtalya | Telemontecarlo | TMC | 1981 | 2001 |
|  Rusya | Pervıy Kanal Ostankino | C1O | 1994 | 1995 |
|  Rusya | Tüm Rusya Devlet Televizyon ve Radyo Yayıncılık Şirketi | VGTRK | 1993 | 2022 |
|  Rusya | Pervıy Kanal | C1R | 1996 | 2022 |
|  Rusya | Radio Dom Ostankino | RDO | 1996 | 2022 |
|  Sırbistan-Karadağ | Kamu Radyo ve Televizyonu Birliği | UJRT | 2001 | 2006 |
|  Slovakya | Slovenský rozhlas | SRo | 1993 | 2001 |
|  Slovakya | Slovenská televízia | STV | 1993 | 2001 |
|  Tunus | Tunus Radyo ve Televizyon Kurumu | ERTT | 1990 | 2007 |
|  Yugoslavya | Yugoslavya Radyo Televizyonu | JRT | 1950 | 1992 |
|  Yunanistan | Yeni Yunan Radyo, İnternet ve Televizyon | NERIT | 2014 | 2015 |
Üyeler > Onaylı katılan üyeler

Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (ITU) üyeliğine sahip bir ülkeden, EBU'nun aktif veya ortak üyelikleri için uygun olmayan, ancak yine de EBU için bir yayın faaliyeti sağlayan herhangi bir grup veya kuruluşa, yaklaşık olarak beş yıl süren benzersiz bir onaylı katılımcı üyeliği verilir. Bu statü için bir başvuru herhangi bir zamanda EBU'ya sunulabilir, ancak yıllık bir ücret ödenir.
Aşağıdaki sekiz EBU yayın üyesi, Mayıs 2016 tarihi itbarı ile onaylı katılımcı statüsüne sahiptir.
| Yayın kuruluşu | Kısaltma |
| --- | --- |
Arte: ARTE
Catalunya Música: CAT
Euronews: EURONEWS
JP Makedonska Radiodifuzija: JP MRD
Cellnex: CELLNEX
Rusya Televizyon ve Radyo Yayıncılık Ağı: RTRN
TV5MONDE: TV5
Voyvodina Radyo Televizyonu: RTV
Aşağıdaki üyelerin eskiden onaylı katılım statüsü bulunmaktaydı.
| Yayın kuruluşu | Kısaltma |
| --- | --- |
Abertis Telecom S.A.: ALBERTIS
MBC Limited - Middle East Broadcasting Centre: MEBC
Retevisión: RETE
Sentech: SNTC
Uluslararası Radyo ve Televizyon Örgütü: URTI
Dipnotlar

↑  2021 yılı itibarı ile üyeliği askıya alınmıştır.
↑  2013 üyeliği sona erip 2014-2015 yılları arasında Yeni Yunan Radyo, İnternet ve Televizyon olarak faaliyet gösterdikten sonra 2015 yılında yeniden üye oldu.
EBU ortak üyesi ülkeler.
That's the Way Love Goes

That's the Way Love Goes, Amerikan R&B şarkıcısı Janet Jackson'ın 1993 çıkışlı janet. albümünden çıkan ilk teklidir. Şarkı uzun bir süre listelerin zirvesinde yer almıştır. Şarkının klibinde o zamanlar çoğu kimse tarafından tanınmayan Jennifer Lopez, arka planda figüran dansçı olarak rol almıştır. Şarkı sekiz hafta zirvede yer alarak, Janet Jackson'ın en uzun süre ABD listelerinde zirveye oturmuş şarkısı olarak tarihe geçti.
Şarkı hakkında

Şarkı, 1993 çıkışlı janet. albümünün ilk şarkısı olarak 20 Nisan'da piyasaya sürüldü. Şarkı hemen dünyadaki çoğu listeye giriş yaptı. Sonrasında birkaç hafta içinde ABD başta olmak üzere birçok listede bir numara oldu. Şarkı ABD'de ayrıca sekiz hafta zirvede kalarak, Janet Jackson'ın en uzun süre bir numara olan şarkısı unvanını almıştır. Şarkı 1974 yılı James Brown şarkısı "Papa Don't Take No Mess"ten örnekler barındırmaktadır. Şarkı, önceki albüm Rhythm Nation 1814'deki şarkılardan farklı olarak daha sadeydi. 1993 yılında janet. albümü tamamlandıktan hemen sonra, Virgin Records'un üst düzeydeki yöneticileri, If adlı parçanın giriş şarkısı olması gerektiği konusunda, Janet Jackson ve prodüktörlere baskı yapmıştır.
Bu büyük baskıyı Jimmy Jam, şu şekilde açıklamaktadır: "Herkes bir şeyler hakkında bir yorum yapıyordu. Yöneticiler bizlere, If'in ilk şarkı olması konusunda ısrar ediyordu. Bunun nedeni ise, şarkının "albüme hoşgeldiniz, albümün kalanına da bir göz atınız" havası vermesiydi. Biz ise That's The Way Love Goes'un gizli bir şekilde kalanı haber verdiğini düşünüyorduk. Şarkı çıkar çıkmaz bir numaraya oturunca onlara bunu kanıtlamıştık." If adlı şarkı, daha sonra ikinci şarkı olarak satışa sunulmuş ve bir numaraya erişememiştir.
Müzik videosu

Şarkının videosu, Jennifer Lopez'in de rol aldığı, sade koreografilere sahip renkli bir kliptir. Videonun yönetmenliğini ise, Janet Jackson'ın o zamanki eşi "Rene Elizondo" yapmıştır. Videoda, Janet Jackson ve diğer oyuncular, romantik bir stilde umumi mekanlarda ya da evde görüntülenir. Videoda baştan sona sade bir hava hakimdir. "That's The Way Love Goes", 1993 yılında MTV video ödüllerinde, "En İyi Kadın Videosu", "En İyi Dans Videosu" ve "En İyi Koreografi" dallarında aday gösterilmiştir. Video daha sonraları, 1994, 2001 ve 2004'te çıkan DVD'lerde de yer almıştır.
Liste başarıları

Şarkı, ABD, Avustralya, Kanada, Macaristan, Yeni Zelanda gibi birçok ülkede bir numaraya otururken, Finlandiya, Almanya, Hollanda, İngiltere, İsveç ve Polonya'da da ilk ona girmiştir. Şarkı, ayrıca Janet Jackson'ın gelmiş geçmiş en başarılı şarkısı olarak görülmektedir.
Listeler

| Listeler (1993) | Tepe  noktası |
| --- | --- |
 ABD Billboard Hot 100: 1
 ABD Billboard Hot R&B/Hip-Hop Singles & Tracks: 1
 ABD Billboard Dance Club Songs: 1
 ABD Billboard Adult Contemporary: 16
 ABD ARC Weekly Top 40: 1
 İngiltere: 2
 Avustralya: 1
 Bavyera: 6
 Belçika: 12
 Kanada: 1
 Finlandiya: 5
 Almanya: 9
 Hollanda: 5
 Macaristan: 1
 Japonya: 1
 Yeni Zelanda: 1
 Polonya: 7
 Güney Afrika: 1
 İsviçre: 11
 Zimbabve: 2

Jennifer Lopez'in klibinde oynadığı "That's the Way Love Goes".
Moskova altını

Altın sevkiyatının yapıldığı İspanya Merkez Bankası binası
Moskova altını veya Cumhuriyet'in altını, İspanya Merkez Bankası'ndaki altın rezervlerinin %72,6'sını oluşturan 510 ton altının başkent Madrid'den  Sovyetler Birliği'ne götürülmesini anlatır. İspanya İç Savaşı'nın başlamasının ilk aylarında Cumhuriyetçi Başbakan Francisco Largo Caballero hükûmeti Sovyetler Birliği'nden önceden alınmış olan krediler ve gelecekte alınacak yardım malzemeleri için bu şekilde bir uygulama yapmıştır. Rezervlerin kalan kısmı ise Fransa'ya gönderilmiş ve benzer şekilde Paris altını olarak adlandırılmıştır.
Moskova altını deyimi 1930'lu yılların sonundan itibaren uluslararası basın tarafından kullanılmaya başlanmıştır. Özellikle iç savaşı kazanan Francisco Franco rejimi tarafından konu sürekli olarak kötü giden ekonomik durumun sebebi olarak gündeme getirilmiştir. Soğuk Savaş döneminde ise olay Sovyet karşıtı propaganda için kullanılmış ve İspanyol Komünist Partisi üyeleri başta olmak üzere solcular Moskova'dan para yardımı almakla suçlanmıştır.
Konu özellikle 1970'li yıllarda İspanya'da çok çeşitli çalışmalara konu olmuştur. Resmî kaynaklar ve anıların dışında yapılan çalışmalarda, konu çok farklı siyasi ve tarihsel bakış açılarından değerlendirilerek farklı sonuçlara ulaşılmıştır. Ángel Viñas ve Enrique Moradiellos gibi yazarlar iç savaşın öncesinde İtalyan ve Alman faşizminin merhametine terk edilmiş Cumhuriyetin hayatta kalabilmesi için başka çaresi bulunmadığını savunurken, Francisco Olaya Morales gibi yazarlar da Cumhuriyetçi hükûmetin İspanya'ya ihanet ettiğini iddia edeceklerdir.
Öncesi > Tarihsel dönem

İspanya'da seçim sonuçlarından memnun olmayan İspanya Ordusu'nun bazı subayları 19 Temmuz 1936 tarihinde yasal hükûmete karşı başarısız bir darbe yaparak İspanya İç Savaşı olarak bilinen süreci başlatır. Ülkenin yaklaşık olarak üçte birini ellerinde tutan General Francisco Franco önderliğindeki milliyetçiler, faşizmle yönetilen Mussolini İtalyası ve Hitler önderliğindeki Nazi Almanyası ile temasa geçerek bu ülkelerden destek arayışlarına girer. Ülkede sürmekte olan savaş, silaha ve desteğe ihtiyaç duyan iki tarafı da dış yardım almaya zorlar. Bu şekilde iç savaş, İspanya topraklarında verilen bir uluslararası savaş kimliğine bürünür.
İç savaşın başladığı dönemde komşu Fransa'da siyasi atmosfer belirsizliklerle doludur. İktidardaki Halk Cephesi çeşitli siyasi partilerin desteğiyle kurulmuş olmasından dolayı parçalı bir yapıya sahiptir. Başbakan Léon Blum ve iktidarı destekleyen Fransız Komünist Partisi'nin desteklemesine rağmen cephe içindeki Radikal Parti'nin muhalefeti nedeniyle Fransa, İspanya'daki Cumhuriyetçileri desteklemez. Birleşik Krallık ise muhafazakârların iktidarı altında yatıştırma politikası uygulamaktadır. Bu siyasi atmosferde Fransa hükûmeti iç savaş taraflarına yardım göndermeyi yasaklayan kararı 25 Temmuz 1936 tarihinde onaylar. Batı demokrasilerinin iç savaşa katılmayacağının anlaşılması üzerine Nazi lider Hitler milliyetçilere göndereceği desteğin ilk sevkıyatını Fas'taki İspanyol birliklere yapacaktır. Kısa bir süre sonra Mussolini milliyetçilerin kontrolündeki Sevilla'ya yapacaktır.
1936 yılı Ağustos ayında Fransa uluslararası kamuoyuna çağrı yaparak İspanya'ya müdahale edilmemesi için bir antlaşma önerisinde bulundu. Ancak antlaşmaya imzacı olmalarına rağmen Portekiz'deki António de Oliveira Salazar rejimi, Mussolini İtalyası ve Naziler milliyetçilere yardım etmeye devam eder. Cumhuriyetçi hükûmet ise savaş ihtiyaçlarını karaborsadan ve Latin Amerika pazarından sağlamaya çalışır.
Ağustos ve Eylül aylarında milliyetçilerin bir dizi askeri muharebe kazanmasıyla beraber savaşın çehresi değişir. 1936 Badajoz Muharebesi ile Portekiz sınırını güvence altına alan milliyetçiler Irun kentinde denetimi sağlayarak Cumhuriyetçilerin Fransa ile temas kurduğu sınır bölgesini de kapatırlar. Bu önemli gelişmelerin sonucunda Sovyetler Birliği iç savaşa Cumhuriyetçiler lehine derhal müdahale etme kararı alır. Madrid hükûmetiyle diplomatik ilişkiler kuran Sovyetler Birliği ülkeye 21 Ağustos günü ilk elçisi olarak Marcel Rosenberg'i gönderir.
1936 yılı Eylül ayının sonlarına doğru Komintern çağrısına uyan farklı uluslara ait komünist partiler Uluslararası Tugaylar adıyla anılacak olan ve Cumhuriyetçi saflarda gönüllü savaşçı birlikleri örgütlemeye başladılar. Gönüllü birlikler İspanya'ya gelmeye başlarken Hitler ve Mussolini tarafından desteklenen Franco birlikleri başkent Madrid üzerine yürümeye başlar.
Ekim ayıyla beraber Sovyetler Birliği Largo Caballero hükûmetine yardım gemileriyle teçhizat göndermeye başlar. Birleşik Krallık'ta bulunan Sovyet Elçisi Ivan Maiski, Almanya ve İtalya'nın da Franco'ya yaptığı yardım yaptığı belirtirken, ülkesinin yasal bir hükûmete yaptığı yardımları savunur.
Öncesi > Merkez Bankasının durumu

1936 yılı Mayıs ayı itibarıyla İspanyol altın rezervleri dünyadaki en büyük dördüncü rezerv olarak değerlendiriliyordu. Özellikle I. Dünya Savaşı döneminde İspanya tarafsız kalarak ekonomik olarak gelişmişti. Altın rezervleri büyük çoğunluğuyla başkent Madrid'deki Merkez Bankasında saklanırken, bir kısım altın Paris'te, bir kısım da İspanya içinde farklı yerlerde saklanıyordu. Rezerv genelde İspanyol ve yabancı altın paralardan oluşuyor, bunun yanı sıra az miktarda da olsa antika değeri de olan paralar bulunuyordu. Rezervde sadece 64 adet altın külçe bulunuyordu.
O dönemdeki rezervlerin değerleri bilinmektedir. 7 Ağustos 1936 tarihli The New York Times gazetesi İspanyol altın rezervlerinin o dönemdeki değeriyle 718 milyon dolara eşit olduğunu yazmıştır. Bu miktar 635 ton altına eş değerdir. Altının günümüzdeki karşılığının 9.7 milyar dolar olduğu hesaplanmıştır.
1936 yılında İspanya Merkez Bankası, Fransız ve İngiliz benzerleri gibi anonim şirket olarak örgütlenmişti. 177 milyon İspanyol pesetası değerindeki sermayesi 500 pesetalık 354 bin hisseye bölünmüştü. Bir devlet bankası olmamasına rağmen kurum hem hükûmet, hem maliye bakanlığı hem de banka yönetiminin denetimine açıktı.
29 Aralık 1921 tarihli bankacılık kanuna göre İspanya Merkez Bankası hem bir merkez bankası hem de özel bir banka gibi yapılandırılmıştı. Yasada ayrıca altın rezervlerinin hangi durumlarda yer değiştirebileceği de belirtilmişti. Yasada merkez bankasına İspanyol pesetasının değerini belirlemek için altın rezervini satma yetkisi verilmişti. Banka, piyasanın denetlenmesi için Maliye Bakanlığı ile eşgüdümlü olarak benzeri uygulamalar yapabiliyordu.
Paris altını

İç savaşın başlamasıyla birlikte milliyetçiler kendi devlet mekanizmalarını kurup Madrid'deki yasal hükûmeti yasadışı ilan ederler. İspanyol Merkez Bankası'nın bir benzeri merkezi Burgos'da olacak şekilde kurulur. Cumhuriyetçiler, denetimlerindeki merkez bankasındaki altın rezervlerine sahip olurken milliyetçiler de denetimlerindeki şehirlerdeki maddi varlıkları denetimleri altına almaya başlar.
26 Temmuz 1936 tarihinde yeni kurulan hükûmetin başbakanı José Giral altın rezervlerinin bir kısmının Fransa'ya gönderileceğini açıklar. Olaydan haberdar olan milliyetçiler bu işlemin yasa dışı olduğunu öne sürerler ve cumhuriyetçilerin hükûmetini tanımayacaklarını ilan ederler.
Fransa Maliye Bakanı Vincent Auriol ile Fransa Merkez Bankası Müdürü Émile Labeyrie hem anti-faşist siyasi görüşlü olmalarından dolayı Cumuriyetçilere yardım etmek istediklerinden hem de Fransız frangının güç kazanması için teklifi kabul ederler. İç savaşa müdahale edilmemesi için kurulmuş olan komite altın transferine karşı çıkmaz. Aynı yıl içinde kurulan yeni hükûmetin başbakanı Largo Caballero da bu uygulamaya devam edecektir. Milliyetçilerin Fransızlar ve İngilizler nezdinde yaptıkları  altınların yasadışı kullanılmasına izin vermemeleri çağrısı yankı bulmayacaktır.
1937 yılı Mart ayına kadar İspanya Merkez Bankası altın rezervlerinin %27,4'ünü oluşturan 174 ton işlenmiş altın Fransız Merkez Bankasına gönderilir. Bunun karşılığında Cumhuriyetçi Maliye Bakanlığı 3.922 milyon frank (196 milyon dolar) almış, para askeri malzeme ve gıda alımı için kullanılmıştır. İç savaşın sonunda Akitanya bölgesindeki Mont de Marsan'da tutulan 40,2 ton altın Franco rejimine iade edilmiştir.
Madrid’ten Moskova’ya > Sevk emri ve sebepleri

13 Eylül 1936 tarihinde İspanyol Merkez Bankası altın rezervlerinin sevk edilmesine dair bakanlık kararnamesi dönemin Maliye Bakanı Juan Negrin tarafından imzalanır.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | …Ülkemizin karşı karşıya kaldığı silahlı ayaklanma hükümeti acil önlemler almaya itmiş durumdadır. Bu kapsamda kamusal harcamaların güvencesi durumundaki Merkez Bankası rezervlerinin korunması önem arz etmektedir. Olayın doğası ve kararın alınmasının gerekçeleri bu işlemin gizlice yapılmasını gerektirmektedir. Yukarıda bahsedilen gerekçelere dayanarak Bakanlar Kurulunda alınan karara uyumlu olacak şekilde Maliye Bakanı sıfatıyla aşağıdaki uygulamanın yerine getirilmesini talep ediyorum:  1.Maliye Bakanlığı, gerek görmesi halinde, uygun gördüğü bir zamanda, Merkez Bankasındaki altın, gümüş ve değerli evrakın yüksek güvenlikli bir konuma nakletmeye yetkilidir. 2.Bu emirle ilgili olarak hükümet Yüksek Mahkeme önünde hesap vermeyi taahhüt eder. Madrid, 13 Eylül 1936 | „ |
—Juan Negrín, Maliye Bakanı
Yayınlanan kararname dönemin İspanyol Cumhurbaşkanı Manuel Azaña tarafından da imzalanır. Azaña daha sonra rezervlerin nereye gideceğinden haberi olmadığını söyleyecektir. Largo Caballero, kırılgan yapısından dolayı Azaña'ya işlem tamamlandıktan sonra bilgi verilmediğini belirtecektir. Sevkiyat ile genel kanı altın rezervlerinin İspanya sınırları içinde bir yere nakledileceği şeklindedir, ülke dışına yapılacak olan sevkiyat ile ilgili olarak sadece Caballero ve Negrin'in bilgisi bulunmaktadır.
David Viñas dahil olmak üzere çok sayıda yazar altın rezervlerinin Madrid'in dışına taşınmasında o sıralarda İspanya içinde hızla ilerleyen General Francisco Franco komutasındaki milliyetçi Afrika Ordusu'na bağlarlar. Rezervlerin güvenli bir yere alınması kararı alındığında Franco başkentten sadece 116 km uzaklıktadır. Ancak milliyetçiler başkent önlerine gelmesi iki ay sonra olacak, Franco Toledo'daki milliyetçilerin yardımına koşarak milliyetçi önderler arasında durumunu sağlamlaştırarak 29 Eylül 1936 tarihinde Devlet Başkanı ilan edilecektir. Madrid saldırılara karşı başarıyla savunulacak ve ancak iç savaşın sonunda teslim olacaktır.
Dönemin başbakanı Caballero da Madrid'in tehlike altındayken rezervlerin başkent dışına çıkartılmasını savunmuş, Cartagena'dayken milliyetçilerin saldırısına karşı ülke dışına gönderme kararı alındığı ve tek uygun seçeneğin de Rusya olduğunu belirtmiştir. Ancak aynı siyasi partiye mensup olan ev Caballero'nun dostu Luis Araquistáin altın rezervlerinin Rusya'ya gönderilmesini açıklanamaz delilik olarak nitelendirmiştir.
Avrupa'daki istihbarat faaliyetlerinden sorumlu olan ve daha sonra ABD'ye iltica eden Kızılordu Generali Valter Krivitski, Stalin'in İspanya'ya yardım etmek istediğini ancak Cumhuriyetçilerin yeterli altını olup olmadığını araştırdığını ifade edecektir.
Merkez Bankası altın rezervlerinin yer değiştirmesine dair karar alındıktan sonra milliyetçi olmamalarına rağmen iki yönetim kurulu üyesi banka yetkilisi José Álvarez Guerra ve Lorenzo Martínez Fresneda altın transferinin yasadışı olduğunu öne sürerek istifa ederler.
Madrid’ten Moskova’ya > Altının hazırlanıp Cartagena’ya doğru sevk edilmesi

14 Eylül 1936 tarihinde bankaya gelen Negrin ve yetkililer işlemlere başlar. Kasalar açılarak altın rezervleri günlerce süren uğraşlar sonunda ahşap kasalara konarak yakındaki Atocha Tren İstasyonuna kamyonlarla sevk edilir. Altınlar buradan Cartagena şehrine sevk edilecektir. Bu şehrin seçilmesindeki sebep, önemli bir liman kenti olmasının yanı sıra korunaklı bir bölgede bulunmasıdır. Altınların istenirse deniz yoluyla başka bir yere taşınması olanağı da bulunmaktadır.
Altın ağır güvenlik önlemleri altında demiryoluyla sevk edilirken bankanın 656 milyon peseta değerindeki gümüş rezervleri de sonraki dönemde ABD ve Fransa'ya satılacaktır.
Altın sevkıyatını haber alan milliyetçiler durumu protesto ederler. Altınların yeri öğrenilince durumu yeniden değerlendiren Negrin ve Caballero rezervleri Sovyetler Birliği'ne sevk etmeye karar verirler.
Sovyetler Birliği hükûmeti kendisiyle temasa geçen Cumhuriyetçi liderlerin teklifi üzerine 20 Ekim günü İspanya'daki NKVD sorumlusu Aleksandr Orlov'a sevkiyat için hazırlık yapması talimatı verir. Orlov, sevkiyatı İspanya'ya malzeme getirmiş olan Sovyet tankerleri ile yapma eğilimindedir.
22 Ekim 1936 günü Negrin'in sağ kolu olarak bilinen Hazine Müsteşarı Francisco Méndez Aspe her biri 75 kg gelen sandıkların geceleyin Sovyet gemileri Kine, Kursk, Neva ve Volgones'e yüklenmelerini idare eder. Altın rezervlerinin yüklenmesi üç gece sürer. 25 Ekim günü yola çeken gemilerin istikameti Karadeniz'deki Sovyet liman kenti Odessa'dır.