Tanrı'nın yaratıcısı sorunu
Farklı Bakış Açıları

Osho'nun bakış açısı:
Hayır, bunu sorma! Bu, bütün dinlerin söylediğidir. "Tanrıyı kimin yarattığını sorma". Ama bu ilginçtir, "neden sormayayım ki?"  Şayet sorunun kendisi, varoluş ile ilgili olarak geçerli bir soruysa, Tanrı'nın kendisi ile ilgili olunca neden geçersiz bir soru olsun ki? Ve, bir kere Tanrıyı kimin yarattığını sorunca ilkelleme saçmalığına düşmüş oluyorsun.
John Humphreys bakış açısı:
....eğer birisi açıklamayı sağlayabilirse, filozofların sonsuz bir geriye gidiş olarak adlandırdığı şeye girmek zorunda kalırız. Tanrı'yı kimin yarattığını belirledikten sonra, Tanrı'nın yaratıcısını kimin yarattığı sorusunu cevaplamak zorunda kalacağız.
Deist Michael Arnheim, The God Book'ta şöyle yazar:
Alan Lurie şöyle yazıyor:
Evren'in yaratılışındaki Tanrı'nın amacı hakkındaki bloglardan birine verilen yanıtlardan birinde, bir kişi şöyle yazdı: 'Tek yaptığınız sorudan kaçınmak. Tanrı evreni yarattıysa, Tanrı'yı kim yarattı? Bu, dini insanların umutsuzca kaçınmaya çalıştığı bir ikilemdir.' 'Tanrı'yı kim yarattı?' sorusu, teologlar tarafından binlerce yıldır düşünülmüştür ve cevap hem şaşırtıcı derecede açık hem de felsefi olarak inceliklidir... Evren'in başlangıcı hakkında ne düşünürsek düşünelim, yaratılmamış bir "şey" var olanın çok öncesinde vardı. Bu kaçınılmaz bir gerçek, kozmik bir gerçekliktir.
"Tanrı kendisi bir zamanlar bizim olduğumuz gibi bir varlıktı ve yüceltilmiş bir insandır ve şu gökyüzünde tahtında oturmaktadır! İşte büyük sır budur. Eğer perde bugün yırtılsaydı ve bu dünyayı yörüngesinde tutan, tüm dünyaları ve her şeyi gücüyle destekleyen büyük Tanrı kendisini görünür kılsaydı - diyorum ki, bugün onu görseydiniz, kendisini bir insana benzer bir şekilde - sizler gibi bir kişi olarak, tüm kişilik, imge ve şekliyle bir insan gibi göreceksiniz; ...
Tanrı'nın karakter ve varlığını ve nasıl Tanrı olduğunu anlamamız gereklidir; çünkü size Tanrı'nın nasıl Tanrı olduğunu söyleyeceğim. Tanrı'nın her zaman var olduğunu hayal etmiş ve varsaymışızdır. Bu fikri çürüteceğim ve örtüyü kaldıracağım, böylece görebileceksiniz.
Bu fikirler bazılarına anlaşılmaz gelse de, basittirler. İncil'in ilk ilkesi, Tanrı'nın karakterini kesin bir şekilde bilmek ve onunla bir insanın birbiriyle konuştuğu gibi konuşabileceğimizi ve o da bizim gibi bir insan gibi olduğunu bilmektir; evet, Tanrı kendisi, hepimizin Babası, kendisi de İsa Mesih gibi bir dünyada yaşadı...
İnsan zihninin kendisi Tanrı kadar ölümsüzdür. Tanıklığımın doğru olduğunu biliyorum; bu yaslılarla konuştuğumda, ne kaybetmişlerdir? Arkadaşları ve akrabaları sadece kısa bir süre için bedenlerinden ayrıldılar; ruhları, Tanrı'yla eşit olarak var olan, şimdi bizim gibi bir yerde birbirleriyle konuşuyorlar, yeryüzünde yaptığımız gibi. Bir ruhun ölümsüz olduğunu ve henüz bir başlangıcı olduğunu söylemek mantıklı mı? Çünkü bir ruhun başlangıcı olduğunda sonu olacaktır. Bu iyi mantık. İnsanın ruhu üzerine daha da düşünmek istiyorum, çünkü insanoğlunun ruhu ve bedeni üzerine - ölülerin konusu üzerine düşünüyorum. Yüzüğümü parmağımdan çıkarıp insanın ölümsüz ruhunu temsil eder hale getiriyorum, çünkü başlangıcı yoktur. Onu ikiye kessem; canlı Tanrıya yemin ederim ki, başlangıcı olduğu için sonu olacaktı. Başlangıcı olan her şeyin sonunun olması gerektiğini söyleyen tüm aptallar, öğrenmiş kişiler ve bilgeler, insanın bir başlangıcı olduğunu