stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Doğanlı, Tufanbeyli

| Doğanlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Adana
Koordinatlar: 38°14′35″N 36°07′53″E﻿ / ﻿38.243169°K 36.131481°D﻿ / 38.243169; 36.131481
Ülke:  Türkiye
İl: Adana
İlçe: Tufanbeyli
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 670
 • Yoğunluk: 1250/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0322
İl plaka kodu: 01
Posta kodu: 01640
Doğanlı, Adana ilinin Tufanbeyli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Daha önce ormanlık alan olduğu ve doğan kuşlarının çok olmasından mütevellit Doğanlı adını almıştır.[kaynak belirtilmeli]
Coğrafya

Adana'ya 212 km, Tufanbeyli'ye 9 km Kayseri'ye 187 km ve K.Maraş'a 169 km mesafededir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 891
2000: 926    
1997: 889
Fortuna Düsseldorf

Fortuna Düsseldorf, Almanya'nın Düsseldorf şehrinde 5 Mayıs 1895 tarihinde kurulmuş olan futbol kulübüdür. Turnverein Flingern 1895 takımı ile daha sonra kurulan Fußballklub Alemania 1911 - ki 1,5 yıl sonra bu takım adını önce Fußballklub Fortuna 1911 olarak değiştirmiştir daha sonra da Düsseldorfer Fußballklub Fortuna 1911 takımı ile birleşmiştir - takımlarının 15 Kasım 1919 tarihinde Düsseldorfer Turn- und Sportverein Fortuna 1895 adı altında birleşmesi ile kurulmuştur.
Kulüp tarihinin en büyük başarıları 1933 yılında kazanılan Almanya Şampiyonası ve 1979 yılında Avrupa Kupa Galipleri Kupasında erişilen final olmuştur. 1980 yıllarından itibaren büyük bir sportif düşüşün içine giren takım 2002 - 2004 yılları arasında 4.Lig'e tekabul eden yerel lige kadar gerilemiştir. Almanya futbolundaki yeni yapılandırılma sonucunda oluşturulan 3. Lig'e yükselmeyi başaran Fortuna'lar 2008/2009 sezonunda 3. Lig'de ikinci olarak yıllar sonra Almanya 2. Ligi olan 2. Bundesliga'ya yükselme başarısı göstermiştir. 2011'de 2. Bundesliga'ya; 2012'de Bundesliga'ya yükselmiştir.
Fortuna Düsseldorf 1966-1967, 1971'den 1987'ye kadar, 1989'dan 1992'ye kadar ve son olarak da 1995'ten 1997'ye kadar Bundesliga'da mücadele etmiştir.
Güncel kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Başarılar

Şampiyonalar
Almanya Şampiyonası Şampiyon: 1933
Almanya Şampiyonası finalist: 1936
Batı Almanya Şampiyonası Şampiyon: 1931
Kupa
DFB-Pokal Şampiyon: 1979, 1980
DFB-Pokal finalist: 1937, 1957, 1958, 1962, 1978
Batı DFB-Pokal Şampiyon: 1956, 1957, 1958, 1962
Uluslararası
UEFA Kupa Galipleri Kupası finalist: 1979
Trofeo Ciudad de Palma Şampiyon: 1989
Intertoto Kupası Şampiyon: 1967, 1984, 1986
Korudibi

| Korudibi |
| --- | --- |
Köy

 Elazığ'ın Türkiye'deki konumu
KorudibiKorudibi'nin Elazığ'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Elazığ
İlçe: Karakoçan
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1346 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 19
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0424
İl plaka kodu: 23
Posta kodu: 23602
Korudibi, Elazığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1916 yılı kayıtlarında Mizikan olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Elazığ il merkezine 144 km, Karakoçan ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 55
2022: 23
2021: 19
2020: 19
2019: 19
2018: 26
2017: 26
2016: 29
2015: 31
2014: 38
2013: 41
2012: 33
2011: 36
2010: 35
2009: 31
2008: 41
2007: 43
2000: 35
1990: 262
1985: 396
Suriye demografisi

| Suriye demografisi |
| --- | --- |
Suriye nüfus piramidi, 2020[kaynak belirtilmeli]
Nüfus: 20.384.316 (CIA World Factbook, Temmuz 2021 tah.) [kaynak belirtilmeli]
Milliyet
Milliyet: isim: Suriyeli(ler) sıfat: Suriyeli
Dil
Resmî: Arapça
Konuşulan: Kürtçe, Türkçe, Aramice (Süryanice, Turoyoca, Batı Neo-Aramcası, Suretçe)
Suriye'nin 2011 Suriye İç Savaşı öncesi tahmini nüfusu, 21.124.000 Suriyeli 1,3 milyon Iraklı mülteci ve 500.000'den fazla vatansız Filistinli dahil olmak üzere 22 ±.5 milyon daimi nüfustu. Savaş sırasında Suriyeli mültecilerin sayısı, ülke içinde yerinden edilmiş Suriyelilerin sayısı ve yaralı sayıları değişim içinde olduğundan, Suriye nüfusunun doğru bir şekilde sayılması zorlaşmaktadır. CIA World Factbook, Temmuz 2018 itibarıyla tahmini 19.454.263 kişiyi gösterdi. Savaş öncesi nüfusun, altı milyonu ülke dışında mülteci, yedi milyonu ülke içinde yerinden edilmiş, üç milyonu isyancıların elindeki topraklarda ve iki milyonu Kürt yönetimindeki Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi'nde yaşamaktadır.
Günümüz Suriyelilerinin çoğu, günümüz dilleri ve Arap kültürü ve tarihine olan bağları nedeniyle Arap olarak tanımlanmaktadır. Genetik olarak, Suriyeli Araplar bölgeye özgü çeşitli Sami dillerini konuşan grupların bir karışımıdır. Nüfusun yaklaşık %10'u ile Kürtler ikinci en büyük etnik gruptur ve onları Türkmenler takip etmektedir.
Suriye İç Savaşı'nda insan sayısı > Zorla yer değiştirme

Ayrıca bakınız: Suriye İç Savaşı'nda mülteciler ve Suriye'de ülke içinde yerinden edilmiş kişiler
Altı milyondan fazla mülteci iç savaş sırasında ülkeyi terk etti, bunların beş milyondan fazlası 2019 ortası itibarıyla BMMYK tarafından mülteci olarak kaydedildi. Çoğu Türkiye, Lübnan, Ürdün, ve Irak gibi komşu ülkelere ve Yunanistan, Almanya ve İsveç gibi Avrupa ülkelerine kaçtı. 2017'den bu yana, nüfusun yaklaşık yüzde 49'u yoksulluk içinde yaşıyor.
Savaş, ülkede büyük çapta yerinden edilmeyle sonuçlandı. BMMYK, ülke içinde yerinden edilmiş kişilerin yedi milyon olduğunu tahmin ediyor. 2016-18'de Ürdün sınırındaki Rukban'da 70.000 kişi daha mahsur kaldı ve 2019'da 40.000'e yakın kişi daha orada mahsur kaldı kaldı.
Nüfusun önemli bir kısmı, hükûmet egemenliğinin dışındaki topraklarda yaşıyor. 2015'te gücünün zirvesindeyken IŞİD, Suriye ve Irak'ta on milyondan fazla insanı yönetti. Genellikle Rojava olarak adlandırılan Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi (KDSÖY) yaklaşık iki milyon nüfusa sahiptir. Muhalefet tarafından kontrol edilen bölgeler milyonları bulan bir nüfusa sahiptir. 2017 yılının ortalarında, BM OCHA, Haziran 2017 itibarıyla yaklaşık 540.000 kişinin kuşatma altındaki bölgelerde mahsur kaldığını ve çoğunluğun Doğu Guta'daki hükûmet güçleri tarafından kuşatıldığını tahmin etmektedir. Hükûmet Nisan 2018'de Guta'yı geri aldığında, yaklaşık 140.000 kişi evlerini terk etmişti ve 50.000 kadarı İdlib ve Halep valiliklerine tahliye edildi. İsyancı bölgelerin tahmini nüfusu 3 milyondu (bunların %40'ı yenilen isyancı bölgelerinden göç etti). İdlib'de çatışmalar, 250.000'e kadar insanın daha fazla yerinden edilmesine ve komşu Türkiye'ye yeni mülteci geçişlerine yol açtı.
Yerinden edilme demografik değişimlere yol açmıştır. Bir örnek, Kuzey Suriye'deki Kürt liderliğindeki ve ABD destekli Suriye Demokratik Güçleri (SDG) tarafından kontrol edilen bölgedir. Uluslararası Af Örgütü ve çeşitli uluslararası örgütler de dahil olmak üzere birçok insan hakları grubu, SDG güçlerini diğer savaş gruplarından ele geçirdikleri Arap bölgelerinde etnik temizlik yapmakla suçladı. Suçlama, 8 Mayıs 2019'da Rusya dışişleri bakanı Sergey Lavrov tarafından tekrarlandı. STK'lar ve muhalefet de hükûmeti, çatışmayı demografik yeniden yapılanmayı etkilemek için kullanmakla suçladılar.
Suriye İç Savaşı'nda insan sayısı > Doğum-ölüm oranı

Nisan 2016'da BM, savaşta 400.000 kişinin öldüğünü tahmin etti ve o zamandan beri kayıplar devam etti, 2019 ortasına kadar toplam ölü sayısının 220.000 kadar sivil, 175.000 kadar hükûmet savaşçısı ve 174.000 kadar hükûmet karşıtı savaşçı olduğu tahmin ediliyor. (bkz. Suriye İç Savaşı'nın kayıpları)
Nüfus

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %±    |
| --- | --- | --- |
| 1937 | 2.368.000 | —     |
| 1950 | 3.252.000 | %+37.3 |
| 1960 | 4.565.000 | %+40.4 |
| 1970 | 6.305.000 | %+38.1 |
| 1980 | 8.704.000 | %+38.0 |
| 1990 | 12.116.000 | %+39.2 |
| 1995 | 14.186.000 | %+17.1 |
| 2004 | 17.921.000 | %+26.3 |
| 2011 | 21.124.000 | %+17.9 |
| 2016 | 17.185.000 | %−18.6 |
| 2017 | 18.029.549 | %+4.9 |
Kaynak:  2016 civarı 
1960 yılından bu yana 1960, 1970, 1981, 1994 ve 2004 yıllarında nüfus sayımları yapılmıştır.
2014 yılında, nüfus 17.951.639 kişi larak belirlenmiş olup, Suriye İç Savaşı nedeniyle ülkeyi terk eden yaklaşık 4 milyon Suriyeli mülteci ve ayrıca savaşta ölüm nedeniyle nüfusta büyük bir düşüş yaşanmıştır. Bu, bir önceki yıla göre %9,7'lik bir düşüş demektir.
2017 yılında Suriye Aile İşleri Komisyonu başkanı Muhammed Ekrem el-Kaş, Suriye nüfusunun 28 milyon olduğunu, bunun 21 milyonunun Suriye'de yaşadığını ve 7 milyonunun mülteci olduğunu söyledi.
2018'de nüfus 19.454.263 kişi olarak tahmin edildi.
Nüfus > Yaş yapısı

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
(2011-07-01) (Filistinli mülteciler dahil tahminler)
| Yaş grubu | Erkek | Kadın | Toplam |  % |
| Toplam | 10.794.00 | 10 330 000 | 21 124 000 | 100 |
| 0-4 | 1.428.000 | 1 347 000 | 2 775 000 | 13,14 |
| 5-9 | 1.384.000 | 1 270 000 | 2 654 000 | 12,56 |
| 10-14 | 1.232.000 | 1 198 000 | 2 430 000 | 11,50 |
| 15-19 | 1.191.000 | 1 088 000 | 2 279 000 | 10,79 |
| 20-24 | 1.035.000 | 944 000 | 1 979 000 | 9,37 |
| 25-29 | 864.000 | 873 000 | 1 737 000 | 8,22 |
| 30-34 | 674.000 | 697 000 | 1 371 000 | 6,49 |
| 35-39 | 601.000 | 628 000 | 1 229 000 | 5,82 |
| 40-44 | 545.000 | 551 000 | 1 096 000 | 5,19 |
| 45-49 | 437.000 | 433 000 | 870 000 | 4,12 |
| 50-54 | 387.000 | 405 000 | 792 000 | 3,75 |
| 55-59 | 293.000 | 280 000 | 573 000 | 2,71 |
| 60-64 | 254.000 | 227 000 | 481 000 | 2,28 |
| 65+ | 469.000 | 389 000 | 858 000 | 4,06 |
Nüfus > Medyan yaş

Bu veriler CIA World Factbook'tan alınmıştır:
toplam: 24.5 yıl
erkek: 24 yıl
kadın: 25 yıl (2018 tahmini)
Nüfus > Nüfus düşüş oranı

Bu veriler CIA World Factbook'tan alınmıştır:
%0,797 (2012 tahmini)
Nüfus > Doğum oranı

Bu veriler CIA World Factbook'tan alınmıştır:
20,7 doğum/1000 nüfus (2018 tahmini)
Nüfus > Ölüm oranı

Bu veriler CIA World Factbook'tan alınmıştır:
4 ölüm/1000 nüfus (2018 tahmini)
Nüfus > Net göç oranı

Bu veriler CIA World Factbook'tan alınmıştır:
57 göçmen/1000 nüfus (2018 tahmini)
Nüfus > Cinsiyet oranı

Bu veriler CIA World Factbook'tan alınmıştır:
Doğumda: 1,06 erkek/kadın
0-14 yaş: 1,05 erkek/kadın
15-24 yaş: 1,03 erkek/kadın
25–54 yaş: 0,99 erkek/kadın
55-64 yaş: 0,98 erkek/kadın
65 yaş ve üstü: 0,82 erkek/kadın
Toplam nüfus: 1,01 erkek/kadın (2017 tahmini)
Demografik istatistikler

BM tahminleri
| Dönem | Yıla göre  canlı doğum | Yıla göre ölümler | Yıla göre doğal değişim | CBR1 | CDR1 | NC1 | TFR1 | IMR1 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1950–1955 | 187 000 | 75 000 | 112 000 | 51.2 | 20.5 | 30.6 | 7.23 | 180.1 |
| 1955–1960 | 212 000 | 77 000 | 136 000 | 50.1 | 18.1 | 32.0 | 7.38 | 150,5 |
| 1960–1965 | 241 000 | 76 000 | 165 000 | 48.5 | 15.3 | 33.3 | 7.54 | 121.8 |
| 1965–1970 | 275 000 | 74 000 | 201 000 | 46.8 | 12.5 | 34.2 | 7,56 | 98.8 |
| 1970–1975 | 322 000 | 70 000 | 252 000 | 46.3 | 10.1 | 36.2 | 7.54 | 77,3 |
| 1975–1980 | 373 000 | 69 000 | 304 000 | 45.4 | 8.3 | 37,0 | 7.32 | 63.1 |
| 1980–1985 | 417 000 | 66 000 | 351 000 | 42.8 | 6.7 | 36.1 | 6.77 | 49.9 |
| 1985–1990 | 440 000 | 61 000 | 379 000 | 38.4 | 5.3 | 33.1 | 5.87 | 36.2 |
| 1990–1995 | 441 000 | 58 000 | 383 000 | 33.3 | 4.3 | 28.9 | 4.80 | 26.1 |
| 1995–2000 | 447 000 | 58 000 | 389 000 | 29.7 | 3.8 | 25.8 | 3.96 | 20.8 |
| 2000–2005 | 451 000 | 62 000 | 389 000 | 26.2 | 3.6 | 22.6 | 3.39 | 17.4 |
| 2005–2010 | 465 000 | 69 000 | 396 000 | 23.9 | 3.5 | 20.4 | 3.10 | 15.0 |
1 CBR = kaba doğum oranı (1000'de); CDR = kaba ölüm hızı (1000'de); NC = doğal değişim (1000'de); TFR = toplam doğurganlık hızı (kadın başına düşen çocuk sayısı); IMR = 1000 doğumda bebek ölüm oranı
Doğurganlık Kaynak:
| İsim | TFR (2009) |
| --- | --- |
Halep: 3.2
Şam: 2.6
Dera: 5.2
Deyrizor: 6.9
Hama: 3.3
Haseke: 3.5
Humus: 3.1
İdlib: 4.8
Lazkiye: 2.2
Kuneytire: 3.8
Rakka: 5
Rif Şam: 3.3
Süveyda: 2.1
Tartus: 2.3
Suriye: 3.5
Evlilikte doğurganlık hızı Kaynak:
| İsim | MFR (2009) |
| --- | --- |
Halep: 5.4
Şam: 4.7
Dera: 7.3
Deyrizor: 10.2
Hama: 6.6
Haseke: 6.8
Humus: 5.9
İdlib: 7.7
Lazkiye: 4.5
Kuneytire: 6.5
Rakka: 7.9
Rif Şam: 5.4
Süveyda: 4
Tartus: 4.8
Suriye: 6
Doğuşta beklenen yaşam süresi
Bu veriler CIA World Factbook'tan alınmış:
toplam: 75,2 yıl
erkek: 72,8 yıl
kadın: 77,8 yıl (2018 tahmini)
Nüfus merkezleri

2004 itibarıyla Nüfus merkezleri  toplam nüfus içinde  Suriyelinin yaşadığı ilk 10' yer: (1) Halep 2,132,100 (2) Şam 1,711,000 (3) Humus 652,609 (4) Lazkiye 383,786 (5) Hama 312,994 (6) Rakka 220,488 (7) Deyrizor 211,857 (8) Haseke 188,160 (9) Kamışlı 184,231 (10) Seyyid Zeynep 136,427
Nüfusun %60'ı Halep Valiliği'nde Fırat vadisinde veya kıyı ovası boyunca kıyı dağları ile çöl arasındaki verimli bir şeritte yaşamaktadır. Genel nüfus yoğunluğu 1.183 kişi/kilometrekare (3.060/sq mi). Suriye İç Savaşı sırasında şehirler ve kasabalar
Nüfus merkezleri > Kentleşme

Bu veriler CIA World Factbook'tan alınmıştır:
Kentsel nüfus: Toplam nüfusun %54,2'si (2018)
Kentleşme oranı: %1,43 yıllık değişim oranı (2015-20 tah.)
Nüfus merkezleri > Başlıca kentsel alanlar

2018 itibarıyla; bu veriler CIA World Factbook'tan alınmıştır:
Şam (başkent): 2,32 milyon
Halep: 1,754 milyon
Humus: 1,295 milyon
Hama: 894.000
Ekonomik sınıf - okuryazarlık

Eğitim 6 ila 11 yaşları arasında ücretsiz ve zorunludur. Eğitim, 6 yıllık ilköğretimi takiben 3 yıllık genel veya mesleki eğitim ve 3 yıllık akademik veya mesleki programdan oluşur. Üniversiteye kabul için ikinci 3 yıllık akademik eğitim dönemi gereklidir. Ortaöğretim sonrası okullara toplam kayıt 150.000'in üzerindedir. 15 yaş ve üzeri Suriyelilerin okuryazarlık oranı erkeklerde %86,0 ve kadınlarda %73,6'dır.
Diller

Ana madde: Suriye'de konuşulan diller
Arapça resmi ve en çok konuşulan dildir. Arapça konuşanlar nüfusun %85'ini oluşturmaktadır. Gündelik hayatta birkaç modern Arap lehçesi kullanılmaktadır, özellikle batıda Levanten ve kuzeydoğuda Mezopotamya Arapçası konuşulur. BMMYK tarafından yayınlanan bir rapor, "Suriyelilerin çoğunluğu Arap olarak kabul edilirken, bu terimin etnik kökene değil, konuşulan dile (Arapça) dayalı bir terim olduğuna" dikkat çekmektedir.
Arap Dili ve Dilbilimi Ansiklopedisi'ne göre, ülkede Arapçaya ek olarak, konuşmacı sayısına göre şu diller konuşulmaktadır: Kürtçe, Türkçe, Neo-Aramca (dört lehçe), Çerkesçe, Çeçence, Ermenice ve son olarak Yunanca. Bu dillerin hiçbiri resmi statüye sahip değildir.
Eğitimli birçok Suriyeli ayrıca İngilizce ve Fransızca konuşmaktadır.
Nüfus yoğunluğu, 1993
Dursun Akçam

Dursun Akçam
Dursun Akçam (1930, Ardahan - 19 Eylül 2003, Ankara), “On üç doğum yapıp altısını yaşatabilmiş” bir köylü ailesinin çocuğu olarak Ardahan’ın Ölçek köyünde 1930 yılında doğdu. Köyde açılan geçici Halk Dershanesi'nde okuma yazma öğrendi. Bitirdiği ve edebiyatla tanıştığı Cilavuz Köy Enstitüsü, yaşamının dönüm noktası oldu.
1945'te girdiği enstitüyü 1950'de bitirdi. Önce Kars'ın Oluklu köyünde, bir yıl sonra kendi köyünde olmak üzere Kars yöresinde 1956'ya, Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümüne girinceye kadar öğretmenlik yaptı. 1958'de Ardahan Ortaokuluna Türkçe öğretmeni olarak atandı, orada bir yıl kaldı, askerliğini yedeksubay öğretmen olarak Kuleli Askeri Lisesi'nde edebiyat öğretmeni olarak tamamladı. 1960-63 arasında Kırıkkale Lisesi ve Keskin Ortaokulunda öğretmenlik yaptı.
“Analarımız” adlı röportajı ile Milliyet gazetesinin Ali Naci Karacan ödülüne, Haley isimli öyküsüyle 12. Antalya Festivali Sanat Ödülü'ne, Kanlı Derenin Kurtları adlı eseriyle 1976 TDK Roman Ödülü'ne layık görüldü.
12 Mart döneminde Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı Askeri Mahkemesince tutuklandı ve TÖS davasında yargılandı. 8 yıl 10 ay hapse mahkûm edildiyse de Yargıtay sürecinde beraat etti ve bu süre içinde hep açığa alınmış durumda kaldı. Daha sonra Ankara Atatürk Lisesi'ne atandı ve oradan İncesu Ortaokuluna sürgün edildi. 12 Eylül'de yurtdışına çıkmak zorunda kaldı ama yazma azmi sürdü. 11 yıl ülkesine dönemedi. Daha sonra Kuşadası'na yerleşti. Edebiyatçılar Derneği'nce Onur Ödülü'ne değer görüldü (2003). 19 Eylül 2003'te, iki aydır tedavi gördüğü akciğer kanserinden öldü. Türkiye İnsan Hakları Kurumu Vakfı (TİHAK) kurucu üyesiydi. Yazar ve akademisyen Taner Akçam'ın babasıdır.
Varlık, Yeni Ufuklar, Demet, Köy ve Eğitim, İmece, Pazar Postası, Son Havadis, Dünya, Milliyet, Cumhuriyet, Akşam, Vatan, Yön, Devrim, Türk Dili, Forum, Milliyet Sanat, Yeni Toplum, Demokrat Dergi ve gazetelerinde yazıları ve öyküleri yayımlandı.
Kırsal gerçekliklere ilişkin gözlemlerini edebi, mizahi bir üslupla anlattığı yapıtları:
Ölü Ekmeği
Sevdam Ürktü
Doğunun Çilesi
Kan Çiçekleri
Taş Çorbası
Kafkas Kızı
Dağların Sultanı
Kafdağı'nın Ardı
Kanlıdere'nin Kurtları
Maral
Köyden İndim Şehire
RÖPORTAJ
Kan Çiçekleri
Altta Kalanlar
Necip Hablemitoğlu

| Doç>  Dr. Necip Hablemitoğlu |
| --- | --- |

Doğum: 28 Kasım 1954(1954-11-28) Ankara, Türkiye
Ölüm: 18 Aralık 2002 (48 yaşında) Ankara, Türkiye
Ölüm sebebi: Suikast
Defin yeri: Karşıyaka Mezarlığı, Ankara
Eğitim: Siyasal Bilgiler Fakültesi, Ankara
Meslek: Akademisyen
Evlilik: Şengül Hablemitoğlu
Çocuk(lar): 2

Necip Hablemitoğlu (28 Kasım 1954, Ankara - 18 Aralık 2002, Ankara), Türk tarihçi ve yazardır.
Evinin önünde uğradığı suikast sonucu 18 Aralık 2002 tarihinde öldürülmüştür. Katil zanlıları arasında değerlendirilen şüpheli Nuri Gökhan Bozkır, Millî İstihbarat Teşkilatı tarafından Aralık 2019'da yurt dışında yakalanıp adli süreçlerin tamamlanmasının ardından 26 Ocak 2022 tarihinde Türkiye'ye getirilerek emniyete teslim edilmiştir.
Necip Hablemitoğlu, Türkiye dışındaki Türk topluluklarının yakın tarihi ile ilgili olarak çalışmalar yaptı. Orta Avrupa ve Balkanlar'da Türk eserleri, Türk azınlıkları ve Türk şehitlikleri konularında alan çalışmaları yürüttü ve bu konularda çeşitli projelerde aktif rol aldı. Çalışma alanına ilişkin çok sayıda kitap ve makalesi bulunan Hablemitoğlu, öldürüldüğü 18 Aralık 2002 tarihine kadar Ankara Üniversitesinde doçent doktor öğretim görevlisi olarak yirmi yıl süresince Atatürk İlkeleri ve Devrim Tarihi dersleri verdi.
Kendisi gibi öğretim üyesi olan Prof. Dr. Şengül Hablemitoğlu ile evli olup Kanije ve Uyvar adlarında iki kız çocuk babasıydı.
Suikaste uğraması

Dr. Necip Hablemitoğlu 18 Aralık 2002 tarihinde evinin önünde uğradığı silahlı saldırı sonucunda öldü.
21 Aralık 2002'de cenazesi Karşıyaka Mezarlığı'na defnedildi. Cinayet sonrasında Hablemitoğlu'nun elektronik postasına ve telefonuna gelen tehdit telefonları emniyet mensuplarınca incelenmek üzere alındı. Ailesinin İçişleri Bakanlığı aleyhine Ankara 5. İdare Mahkemesinde açtığı dava neticesinde İçişleri Bakanlığı 40 bin lira manevi tazminat ödemeye mahkûm edildi. İçişleri Bakanlığı savunmasında Hablemitoğlu cinayetini "adi bir cinayet vak'ası" olarak değerlendirdiğini bildirmişti. Ayrıca cinayetin üzerinden 7 sene geçmesine rağmen İçişleri Bakanlığı hâlâ "hazırlık soruşturmasının" sürmekte olduğunu söylemekteydi.
Akademik geçmişi ve eserleri

Hablemitoğlu 1977 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Basın Yayın Yüksek Okulu'ndan mezun oldu. 1977-1978 yıllarında Dilde, Fikirde, İşte Birlik adlı aylık bir dergi yayımladı. Uzun yıllar çeşitli kuruluşlarda basın müşaviri olarak çalıştıktan sonra Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsünde yüksek lisans ve doktora yaptı.
Akademik geçmişi ve eserleri > Türk azınlıkları

Türkiye dışındaki Türk topluluklarının yakın tarihi ile ilgili olarak çalışmalar yapan Hablemitoğlu Orta Avrupa ve Balkanlar'da Türk eserleri, Türk azınlıkları ve Türk şehitlikleri konularında alan çalışmaları yürüttü. Bu çalışmalar çeşitli gazetelerde yazı dizisi olarak yayınlandı. 1995-1996 yılları arasında Birleşmiş Milletler UNDP projesinde görev alarak Moldova'da Gagavuz Türklerinin Latin alfabesine geçişi ile ilgili olarak danışmanlık hizmeti verdi. Buradaki görevi sırasında Cumhuriyet döneminin başında bölgede Atatürk tarafından görevlendirilen öğretmenlerin bulunduğunu belirleyerek bu öğretmenlerin bugün yaşayan öğrencilerinin anılarını derledi ve bir kısmını Kemal'in Öğretmenleri başlığı ile yayımladı.
Çalışma alanına ilişkin çok sayıda kitap ve makalesi bulunan Hablemitoğlu öldürüldüğü 18 Aralık 2002 tarihine kadar Ankara Üniversitesinde öğretim görevlisi olarak yirmi yıl süresince Atatürk İlkeleri ve Devrim Tarihi derslerini verdi.
Akademik geçmişi ve eserleri > Kırım Türkleri

İlk kitabı II. Dünya Savaşı sırasında Sovyet Rusya tarafından Kırım Türklerinin kendi topraklarından zorunlu göç ettirilişini anlatan Yüzbinlerin Sürgünü 1974 yılında yayımlandı. Araştırmada Sovyet Rusya'daki çalışma kampları (kitapta "ölüm kampları" olarak geçmektedir), bu kamplardaki hayat koşulları ve gündelik hayat, kamplara giriş çıkış, kamplardaki şartlar ile dış dünyadaki olayların paralelliği (İkinci Dünya Savaşı gibi) sayısal bilgiler ön planda tutularak bilimsel metottan uzaklaşmadan ele alınmıştır.
Hablemitoğlu'nun özellikle Türkiye dışında yaşayan Türk toplulukları ve Kırım Türkleri konusunda yayımlanmış, tarihi belgelere dayalı çok sayıda makalesi bulunmaktadır. Ailesi Bulgaristan Büyük Oranköy'den (Golyamo Vranovo) Türkiye'ye göç etmiş Kırım Türklerinden olan Hablemitoğlu Kırım Türklerinin Türkçü lideri İsmail Gaspıralı'ya ait tarihi belgelerden oluşan bir arşive de sahipti.
Akademik geçmişi ve eserleri > Alman vakıfları ve Bergama dosyası

Ayrıca, Türkiye'de ve yurt dışında faaliyet gösteren bölücü terör örgütleri ve Alman vakıfları ile Avrupa Birliği uyum yasaları içinde yer alan vakıflar yasası konularında çeşitli araştırmaları bulunan Hablemitoğlu çalışma alanına ilişkin Türkiye'de ve yabancı ülkelerde sempozyum, panel gibi toplantılarda sayısız konferanslar verdi, çeşitli televizyon ve radyo programlarına katıldı ve bu çalışmalarını Alman Vakıfları ve Bergama Dosyası adlı kitabında topladı.
Akademik geçmişi ve eserleri > Köstebek kitabı

Öldürüldüğü için tamamlayamadığı Köstebek isimli araştırma kitabında Gülen hareketinin örgütlenmesini yazdı. Kitap vefatından sonra bitirilememiş haliyle yayımlandı. Bu kitabında hareket mensuplarının yabancı devletler adına gönüllü casusluk yaptıklarını iddia etmiştir. "Gülen Cemaati"nin devlet içindeki kritik kadroları tuttuğunu, silahlı örgüt halini almaya başladığı tespitini yaparak yapıyı "Fetullahçılar" olarak tanımladı.
Ödüller

Ölümünden sonra 2002 Sertel Demokrasi Ödülüne layık görülmüş fakat eşi ödülü almayı kabul etmemiştir.
Bibliyografya

Gaspıralı İsmail, 2006, Birharf Yayınları, ISBN 975-9198-70-3
Milli Mücadele'de Yeşil Ordu Cemiyeti, 2006, Birharf Yayınları, ISBN 975-9198-24-X
Çarlık Rusyasında Türk Kongreleri (1905-1917) 2005, Toplumsal Dönüşüm Yayınları, ISBN 975-6448-83-0
Sovyet Rusya'da Devlet Terörü, 2004, Toplumsal Dönüşüm Yayınları, ISBN 975-6448-81-4
Terörün ve Batı'nın Kıskacındaki Ülke: Türkiye, 2003, ISBN 9756441245
Köstebek, 2003, Birharf Yayınları, ISBN 975-6774-94-0
Kırım'da Türk Soykırımı, 2002, Iq Kültür Sanat Yayıncılık, ISBN 975-6618-44-2
Alman Vakıfları ve Bergama Dosyası, 2001, Pozitif Yayıncılık, ISBN 975-9198-45-2
Şefika Gaspıralı ve Rusya'da Türk Kadın Hareketi (1893-1920), Toplumsal Dönüşüm Yayınları, ISBN 975-6448-80-6
Yüzbinlerin Sürgünü, 1997, Toplumsal Dönüşüm Yayınları, ISBN 975-6448-78-4
Necip Hablemitoğlu'nun mezarı, Karşıyaka Mezarlığı.