stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ahmed Sencer
Hayatı > Sultanlığa gelmesi ve mücadeleleri

Horasan Meliği olan Ahmet Sencer, yeğeni II. Mahmud'un sultan olmasını ve kendisinin de yeğenine bağlı olarak Horasan'ı idare etmesini kabul etmedi. Horasan'da Ahmet Sencer Sultan olarak ilan edildi. Sencer Horasan'daki ordusuyla Irak'a, II. Mahmud'un üzerine yürüdü. 10 Eylül 1119 tarihinde Sencer ve Sultan II. Mahmud arasında Sâve yakınlarında yapılan muharebede Sencer galip geldi ve yeğenine büyük zayiat verdirdi. II. Mahmud önce çok iyi savunmalı "Saveh" şehrine kaçtı. Fakat amcası Sencer ile bir anlaşmaya girmesinin elzem olduğunu anladı. Önce vezirini Sencer ile müzakerelere gönderdi ve bir anlaşma ortaya çıktıktan sonra da şahsen Sencer huzuruna çıktı. Bu anlaşmalara göre II. Mahmud, Sencer'in Büyük Selçuk Sultanı olduğunu kabul etti ve ona biat etti. Sultan Sencer de II. Mahmud'u Irak, Azerbaycan ve batı İran üzerinde kendine tâbi alt sultan olarak tayin etti. II. Mahmud kendi idaresi altından bulunan arazilerde hutbelerde isminin Sultan Sencer'den sonra söylenmesini kabul etti. Böylece II. Mahmud 1118'de, sonradan Irak Selçuklu Devleti adı verilen tabi devletin alt hükümdarı oldu. Ancak Sultan Sencer 1157'de öldükten sonra Irak Selçuklu Devleti bağımsız oldu. Bağdat'ta bulunan Abbasi halifesi Mustarşid Sultan Sencer'e "Emir-i Müminin (Müminler Emiri)" unvanını verdi.
1128'de Harezmşahlar Devleti'nde Atsız, babası Kutbeddin Muhammed'in yerine geçti. Babası döneminde Harezmşahlar, Büyük Selçuklu Devleti'nin vasal devleti durumunda olmuştu. Atsız ise Harezmşahların bağımsız bir devlet olmasını kendisine hedef edinmişti. Atsız'ın ilk faaliyeti Hazar Denizi ve Aral Gölü arasındaki bozkırda bulunan ve daha Müslümanlığı kabul etmemiş olan Kıpçak ve Oğuz göçebe Türklerine karşı savaşmak oldu.
Atsız önceleri Sultan Ahmed Sencer'e çok sadık bir alt-hükümdar olarak göründü. Sultan Ahmed Sencer'in 1130'da Ceyhun nehrini geçip Maveraünnehir'deki Semerkant'ta yıllık tazminatı ödemeyen şehir valisi üzerine bir sefer yaptı. Bu sefere Atsız da ordusuyla katıldı. Sultan Sencer Semerkant valisini önce görevden aldı ve yerine bir kölesini vali yaptı. Vali sonradan Sultan Sencer'e özürlerini bildirip af dileyince onu tekrar valiliğe getirildi.
1133'te de Sultan Sencer, Atsız'ın ordusuyla birlikte tekrar Maveraünnehir'e hücum yaptı. Atsız, bu seferde Aral Gölü ile Seyhun Nehri arasında yaşayan Kıpçaklara karşı büyük bir askerî galibiyet kazandı. Bu arazide en korumalı mevki olan "Cend" kalesini eline geçirdi.
Hayatı > Sultan Sencer ve Oğuzlar

1153'te Selçuklu Sultanı Ahmed Sencer, aralarında ittifak etmiş bir müttefik Oğuz boyları grubuna karşı, daha önceki anlaşmalara uymayarak yıllık 20 bin koyun tazminatı vermedikleri için bir sefere çıktı. Fakat Sultan Ahmed Sencer, Oğuz müttefikler ordusu ile yaptığı muharebeyi kaybedip bu Oğuz ittifakına esir düştü. Oğuz ittifakı Horasan'ı ele geçirdi. Sultan Sencer ise Oğuz ittifakı tarafından hükümdar olarak tanınmakla birlikte esir tutulmaya devam edildi.
Horasan bir keşmekeş içine büründü ve keşmekeş döneminde büyük bir nüfus kaybına sahne oldu. Nüfusunun eski seviyesine gelmesinin 40 yıl aldığı belirtilir. Sultan Sencer esaret altındayken eşi olan Terken Hatun onun yerine hükûmeti yürütmeye çalıştı. Oğuzlar, sultan olarak eski Karahanlılar hükümdarı ve Ahmed Sencer'in yakın akrabası olan Mahmud Han'ı sultan olarak ilan ettiler. Fakat Selçuklu ordusunun önemli bir kısmı Mahmud Han'ı sultan kabul etmedi. Bu sefer Mahmud Han Oğuzlara karşı çıktı. Atsız, Oğuzların ittifakına katılmamış ve Selçuklulara sadık kalmıştı. Mahmud Han, Atsız ile bir ittifak kurarak Atsız aracılığı ile Selçuklu ordusundan Horasan'a dönmeyenlerin geri gönderilmesi için müzakereler başladı.
Fakat diğer Harezmşahlar bu keşmekeşten faydalanmayı fırsat bildiler. 1154'te Atsız'ın kardeşi İnal Tekin komutasında bir Harezm ordusu Horasan'a talan hücumu gerçekleştirdi. Önemli bir tarım alanı olan Bayhak'a (günümüzde Sebzevar'a) kadar ilerleyip bu arazileri talan etti. 1156'da Terken Hatun öldü.
Sultan Sencer'de yaklaşık 3 yıllık esaretin ardından Nisan 1156'da esaretten kurtulmayı başardı. Sultan Sencer Büyük Selçuklu Devleti idare dizginlerini tekrar eline aldı. Tekrar Horasan'da idareyi eline geçirdi. Bu arada Sultan Sencer, Harezmşahların tekrar tabi devlet olarak yine Selçuklulara bağlanmasını sağladı. Sultan Sencer ayrıca yeniden bir Oğuz ittifakı hücumuna uğramamak için Gurlular ve Bâvendîler ile antlaşmalar da yaptı.
1156 başlarında, Sultan Sencer kendisini esir almış olan Oğuzlara karşı askerî sefer düzenledi. Atsız, Sultan Sencer'in bu seferine tabi bir devlet sultanı olarak katıldı. Daha sonra oğlu II. Arslan'ı varisi olarak seçtikten sonra 1156'da öldü.
Hayatı > Saltanatının sona ermesi

Sultan Ahmed Sencer, 8 Mayıs 1157'de öldü. Merv'de bulunan türbesine gömüldü.
Sultan Sencer'in ölümünün hemen ardından Horasan ve Maveraünnehir arazileri Harezmşahlar'ın kontrolü altına girdi.
Ailesi

Sultan Sencer'in karısı Türkan/Terken Hatun. Karahanlı hanedanındandır ve bu evlilik Karahanlı-Selçuklu arasında yapılan siyasi evliliklerden biridir. Ancak ikisinin birbirini çok sevdiği dönem kaynaklarında geçmektedir. Türkan Hatun, Sultan Sencer'in Oğuzlar'ın esaretinden kurtulmasından hemen önce 1156'da ölmüştür.
Sultan Sencer ile Türkan Hatun'un iki oğlu ve dört kızı toplamda altı çocuğu bulunmaktaydı. Oğulları Melikşah ve Tuğrulşah çocuk yaşlarda ölmüştü. Kızları Gevher Neseb Hatun'u Sultan Sencer, yeğeni Sultan Mahmud'a vererek yeğenini damadı yaptı ve veliahdı ilan etti. Gevher Neseb Hatun ölünce de, yeğeni Sultan Mahmud'a diğer kızı Mahmelek Hatun'u verdi. Kızlarından Emire Hatun, Halife (1118 -1135) Müsterşid Billah ile evlendi. Bu suretle Halife de Sultan Sencer'in damadı oldu. Kızı Melike Hatun'u ise Karahanlı Büyük Kağanı (1102– 1130) Arslan Muhammed Han'a verdi (bundan doğan II. Mahmud Han, sonradan altı yıl büyük babası Sultan Sencer'e saltanat naibi olacaktır).
Sultan Sencer çok sevdiği eşi Türkan Hatun'un ölümünden sonra Sultan Mesud Demirek'in dul karısı olan ve Gürcistan Kralı I. Demetre'nin kızı Rusudan ile evlilik yaptı ama bu evlilik Sultan Sencer'in ölümü sebebiyle çok kısa sürdü. Bu evlilikten çocuğu olmadı.
Türbesi

Sultan Sencer'in türbesi (günümüzde Türkmenistan'da olan) eski Merv şehrinde bulunmaktadır.
Bu türbe 1221 yılında Cengiz Han'ın emrindeki Moğollar tarafından Merv'in yağma edilmesi ve halkının tamamının neredeyse öldürülmesi sırasına Moğollar tarafından yıkılmıştır.
Sultan Sencer'in türbesi; 20. yüzyılda Türkmenistan SSCB'ye bağlıyken birkaç defa restore edilmiş, Sovyetler'in dağılmasından sonra Türkiye Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in ziyaretinde bakımsız ve dökük durumda görülmesi nedeniyle Türkiye tarafından restore edilmiştir. Türbe son olarak UNESCO idaresi altında ve UNESCO fonları ile restore edilmiştir.
Popüler kültürdeki yeri

TRT 1'de yayınlanan Uyanış: Büyük Selçuklu dizisinde kendisini Ekin Koç canlandırmıştır.
TRT 1'de yayınlanan Mavera dizisinde kendisini Alkan Kızılırmak canlandırmıştır.
Ahmed Sencer Türbesi, Türkmenistan'in Merv şehri sınırları içinde yer alan, Büyük Selçuklu İmparatorluğu'nun önemli hükümdarlarından Sencer'in mezarının bulunduğu yapıdır.
Türkiye Komünist Partisi (2001)
Tarihçe > 12 Eylül sonrası ve Gelenek Dönemi (1986-1992)

2001 yılında kurulan TKP'nin örgütsel tarihi ilk olarak 1978 yılında Türkiye İşçi Partisi'nde (TİP) yaşanan ayrışma sonrasında ortaya çıkan Sosyalist İktidar grubu ile başlar. TİP'in faaliyetlerinin sosyalist devrimi savunan parti programı ile uyumlu olmadığını, dönemin baskı havası içerisinde ve solda birlik adına iktidar perspektifinin yitirildiğini savunan bu grup, Yalçın Küçük ve Metin Çulhaoğlu liderliğinde Sosyalist İktidar dergisini çıkarmaya başlamıştır. Ancak, bu dergi çevresi 1978-1980 arası dönemde fazla etkili olamamış, 12 Eylül 1980'de gerçekleşen askerî darbe ile dönemin diğer sol parti ve grupları gibi faaliyetleri çok önemli ölçüde sonlandırılmıştır.
Darbe sonrası girilen dönemde grup daha çok teorik yapılanmayı ve kadrolaşmayı hedeflemiş, ancak 1982 yılında Sosyalist İktidar grubu içerisinde Yalçın Küçük ve Metin Çulhaoğlu ayrışması yaşanmıştır. Yalçın Küçük ve çevresindekiler Toplumsal Kurtuluş dergisini yayınlamaya başlarken, 1986 yılında cezaevinden çıkan Metin Çulhaoğlu ve çevresindeki gençler Gelenek dergisini çıkarmaya başlamıştır. İlk sayısı Kasım 1986 yayınlanan dergi, solu üç çizgide geleneksel sol, devrimci demokrasi ve yeni sol olarak ele almış, kendini geleneksel sol içine yerleştirmiştir. Gelenek Marksizm-Leninizmin devrimci bir içerikte güncellenmesini savunmuş ve dönemde ortaya çıkan sivil toplumcu yönelimlere karşı durmuştur. Bu doğrultuda, SSCB'de o dönemde yaşanan Glasnost ve Perestroyka süreçleri eleştirilmiştir.
Derginin yanına başlamasının hemen ardından 1987 genel seçimlerinde dönemin partilerini düzen partisi olarak görerek hiçbirini desteklememiştir, diğer gruplarla beraber bağımsız aday çalışmaları yapmıştır. Yine bu yıllarda, ortaya çıkan Türkiye solunda başlayan birlik süreçleri ve tartışmalarına Gelenek grubu da katılmış, bütün bileşenlerinin ayrı kimliklerini koruyabilecekleri, solun farklı kesimlerini bir araya getiren ve bu haliyle uzun vadede yaşamını sürdürmesi mümkün olmayacak bir parti açılımının denenmeye değer olduğunu savunarak sürece dahil olmuştur. Fakat bu girişimler bir sonuç vermemiştir.
Tartışmaların sonuçsuz kalmasının ardından, Gelenek dergisi çevresi 6 Kasım 1992 tarihinde Sosyalist Türkiye Partisi'sini (STP) kurmuştur. STP'nin yedi kişilik Siyasi Bürosu şu isimlerden oluşmuştur; Ali Önder Öndeş (Genel Başkan), Kemal Okuyan (Genel Başkan yardımcısı), Metin Çulhaoğlu, Süleyman Baba, Uğur Özdemir, Işıtan Gündüz, Aydemir Güler. STP, işçi sınıfı öncülüğünde gerçekleşecek devrim döneminin programı olarak tanımladığı parti programında, bilimsel sosyalist teoriyi kendine rehber edindiğini söylemiş ve toplumsal bir sistem olarak sosyalizmin kuruluşunu amaçlandığı belirtmiştir. Ancak parti programında bulunan bazı bölümler nedeniyle Sosyalist Türkiye Partisi (STP) 2820 sayılı Siyasi Partiler Yasasının 78/a ve 81/a, b maddelerine göre, "devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozucu" davranışları yüzünden 30 Kasım 1993 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Anayasa Mahkemesi'nin 1993/2 esas sayılı ve 1993/3 karar sayılı hükümleriyle kapatılmıştır.
Tarihçe > SİP dönemi (1993-2001)

STP'nin 1993 yılında kapatılmasının hemen ardından parti kadroları Sosyalist İktidar Partisi'ni (SİP) kurmuştur. Ancak aynı yıl parti iç örgütsel sorunlar ile karşılaşmış ve Gelenek döneminden beri grupta bulunan partinin en önemli isimlerinden Metin Çulhaoğlu partiden ayrılarak Sosyalist Politika adıyla bir dergi çıkarmaya başlamıştır. Yeni kurulan SİP'in genel başkanlığını Aydemir Güler yapmaya başlamıştır.
Kuruluşunun ardından 1994 yılı Mart ayında gerçekleştirilen yerel seçimde seçimlere parti olarak katılma hakkı bulunmayan SİP, önce belli merkezlerde bağımsız adaylar gösterse de, DEP'e karşı yönelen baskı ve saldırıların üzerine seçimlerden çekilme kararı alarak boykot çağrısı yaptığını açıklamış ve aynı yıl Sömürü ve Zulme karşı Güçbirliği açılımını başlattığını duyurmuştur. Aralık 1995 yılında yapılan genel seçimde ise yine seçimlere katılma hakkı bulunmayan SİP, HADEP'in Emek, Barış ve Özgürlük Bloku çağrısına olumlu yanıt vererek seçim işbirliğine gitmiştir. Bu dönemde SİP, İstanbul Üniversitesi'nde 1996 yılında gerçekleşen harçlara karşı işgal eylemi ve 1 Mayıs 1996'da Taksim'de düzenlediği gösteri ile gündeme gelmiş, 19 Ocak 1997 tarihinde Bu memleket bizim, çetelere bırakmayacağız sloganı ile öncülüğünü yaptığı eylemler ile Susurluk kazası sonrası ortaya çıkan tabloyu eleştirmiştir. Yine aynı yıl ODTÜ'de yürütülen McDonalds'a karşı kampanya ile ismini duyurmuştur.
1999 yılında SİP, Aydemir Güler genel başkanlığında ilk defa genel seçimlere katılmış ve parti 37.680 oy alarak %0.12 oy oranı ile seçimi tamamlamıştır. Seçim sürecinde Yağma yok, sosyalizm var sloganını kullanan parti, seçim öncesinde 17 Nisan 1999 tarihinde üyesi Hüseyin Duman'ı parti konvoyuna düzenlenen saldırı ile kaybetmiş, dönemin Küçükbakkalköy Ülkü Ocağı Başkanı İhsan Bal öldürmeden dolayı yargılanmıştır.
SİP, 2000 yılında komünist adıyla örgütlenme, parti kurulması ve siyaset yasağına karşı çalışmalara başlamış ve bu doğrultuda ilk olarak SİP'in o dönemki merkez yönetiminde görev alan Yalçın Cerit kurucu genel başkanlığı ile “Komünist Parti” adıyla yeni bir siyasi parti kurulmuştur. Bu dönemde Kemal Okuyan partinin isminin neden Türkiye Komünist Partisi değil de Komünist Parti olması ile ilgili daha önceden var olan tarihsel TKP'nin bir devamı gibi görünmek istemediklerini belirtmiş, parti ismi üzerinde oluşacak tartışmalara girmek istemediklerini söylemiştir. Ancak, bu durum sonradan değişmiş, o dönemde Siyasi Partiler Kanununda yer alan komünist parti adıyla parti kurulamaz ilgili maddesine rağmen, partiye dava açılmaması ve fiili olarak yasak ortadan kalkması ile birlikte Bunun üzerine SİP, daha önce kurduğu Komünist Parti'nin partiye katılması ve TKP'nin kurulması için çalışmalarına başlamıştır.
Tarihçe > TKP'nin kuruluşu ve ilk yıllar (2001-2010)

11 Kasım 2001 tarihinde gerçekleştirilen 6. Olağanüstü Kongresi'nde Sosyalist İktidar Partisi (SİP), kongre öncesinde kendisine katılan Komünist Parti ile partinin adını değiştirilerek Türkiye Komünist Partisi (TKP) olduğu açıklamıştır. Daha önceden SİP'den ayrılan Metin Çulhaoğlu'nun Sosyalist Politika grubunun ve bazı diğer bağımsız aydınların da partiye katıldığı kongrede TKP'nin Merkez Komitesi Aydemir Güler, Kemal Okuyan, Süleyman Baba, Uğur İşlek, Erkin Özalp, Hüseyin Karabulut, Kurtuluş Kılçer, Oğuz Kavala, Hüsnü Atlıkan, Yalçın Cerit, Mesut Odman, Gülay Dinçel, Alper Dizdar, Gamze Erbil, Mehmet Kuzulugil, Yaşar Çelik, Nihal İmeryüz, Tunç Tatoğlu, Sedat Cengiz, Haluk İmeryüz, Arif Basa, Atilla Gökçek olarak belirlenmiş, 1993 yılından beri Sosyalist İktidar Partisi Genel Başkanlığını sürdüren Aydemir Güler yeniden Genel Başkan seçilirken, Kemal Okuyan Genel Sekreter, Süleyman Baba Örgüt Sekreteri görevlerini üstlenmişlerdir. TKP kuruluş tarihi olarak da 10 Eylül 1920'de gerçekleştirilen Bakü Kongresi'ni esas aldığını ilan etmiştir.
Tarihçe > TKP'nin kuruluşu ve ilk yıllar (2001-2010) > 2002 seçimleri ve Irak Savaşı'na karşı duruş

Kurulduktan sonra TKP 2002 genel seçimlerine katılmıştır. 'Paranın saltanatı varsa halkın TKP'si var' sloganı ile katıldığı seçimde TKP aldığı 59.180 oy ve %0.19 oranı ile barajın altında kalmış ve mecliste hiçbir sandalye elde edememiştir. Seçimin ardından parti, TKP 2002 Konferans Raporu'nda altının çizildiği gibi emperyalist planların reddedilmesi bağlamında ABD'nin olası bir Irak işgaline ve Türkiye'nin asker göndererek, sınırları içindeki üsleri kullandırarak veya hava sahasını açarak destek vermesine karşı çıkacağına açıklamıştır. 20 Mart 2003'te Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık önderliğinde oluşturulmuş Çokuluslu Koalisyon Kuvvetlerinin bir askerî harekâtıyla Irak Savaşı'nın başlaması üzerine TKP protesto kampanyası başlatmıştır. Bu amaçla İşgale Karşı Komiteler ve Barış Derneği kurulmuş, çeşitli kampanyalar ve toplantılar düzenlenmiş ve TKP çeşitli şehirlerde ABD işgalini protesto etmiştir.
Tarihçe > TKP'nin kuruluşu ve ilk yıllar (2001-2010) > 7. Kongre ve 2004 yerel seçimleri

29 Şubat 2004 Pazar günü, Ankara Ahmet Taner Kışlalı Spor Salonu'nda Türkiye Komünist Partisi 7. Kongresi yapılmıştır. TKP Merkez Komitesi seçimlerinin yapıldığı kongrede, Aydemir Güler genel başkanlığa, Kemal Okuyan Genel Sekreterliğe, Süleyman Baba Örgüt Sekreterliğine yeniden seçilmiştir. Kongre'de alınan kararlara göre; TKP 2004 yerel seçimlerine işçi sınıfının çıkarlarının korunması amacıyla katılacağını, özelleştirmelere karşı mücadele edeceğini, AKP hükûmetine mücadelenin yoğunlaştırılacağını, Türkiye'nin AB üyelik hedefine karşı etkili yöntemler geliştirileceğini, NATO'ya ve İstanbul'dakini toplantısına karşı örgütleneceğine, Irak'ta işgale karşı direniş gösteren güçlere siyasi destek vereceğini açıklamıştır.
28 Mart 2004 tarihinde yapılan yerel seçimlerde, Türkiye Komünist Partisi il genel meclisi seçimlerinde 85.178 oy alarak %0,26 oy oranına ulaşmasına rağmen hiçbir belediye başkanlığı seçiminde zafer kazanamamıştır. Seçimin ardından 2005 Şubat'ında TKP'nin çağrısında ve öncülüğünde düzenlenen 'Yurtsever Kurultayı' ile yurtseverlik açılımını başlatmış ve Yurtsever Cephe kurulmuştur. Bu cephe emperyalizme karşı mücadelenin hızlı değişen gereksinimlerine işçi sınıfı perspektifinden yanıt üretebilecek özgün bir örgütlenme olarak görülmüş, gücünü merkezi bir yapılanmadan çok, açık ve yalın ilkeler etrafında örülen taban inisiyatiflerinden alacağı belirtilmiştir.
Tarihçe > TKP'nin kuruluşu ve ilk yıllar (2001-2010) > 2007 genel seçimleri ve sonrası

2006 yılı boyunca TKP çalışmalarını Yurtsever Cephe çalışmalarının kurulan inisiyatiflerin artırılması ve güçlendirilmesi yönünde yoğunlaştırmış ve bu doğrultuda Yurtsever Gazetesi yayımlanmaya başlamıştır. 28 Aralık 2006‘da ise Türkiye Komünist Partisi 8. Kongresi gerçekleştirilmiştir. Kongre sonunda yayınlanan TKP 8. Kongre Raporu'nda siyasi tezlerini açıklanmıştır; Buna göre TKP, Türkiye'de devlet çözülmekte olduğunu, devletin çözülme sürecine girmesinde dinciliğin önemli bir etkisinin bulunduğunu ve Türkiye'de işçi sınıfının örgütsüz ve bölünmüş olduğunun tespitini yapmıştır. Bu noktadan hareketle, TKP işçi sınıfının örgütlü gücünü artırmak için sendikal hareketin ilkelerinin netleştirilmesi amacıyla konferans düzenlenmesi, Türk ve Kürt Halkının Birliği İçin partinin Kürt işçiler arasında örgütlenebilmesi gerekli düzenlemelerin yapılması, emperyalizm ile mücadele için Avrupa Birliği'ne üyelik sürecine ve ABD'nin Ortadoğu politikalarına karşı mücadelenin artırılması kararlarını kongrede almıştır.
22 Temmuz günü gerçekleştirilen ve TKP'nin "Sürüden Ayrılma Zamanı" sloganı ile girdiği 2007 genel seçimlerinde parti 79.258 oy alarak %0,23 oy oranı ile seçimi tamamlamıştır. Aynı yıl partinin 8.Kongre'de aldığı karar doğrultusunda Yurtsever Cephe İşçi Kurultayı ve Yurtsever Cephe İşçi Birliği birliği kurulmuştur. 2008 yılında ise TKP ve Yurtsever Cephe öncülüğünde İstanbul Kadıköy'de “AKP’yi İstemiyoruz" mitingi düzenlenmiş, üniversitelerde soL Üniversite Konseyleri Derneği (ÜKD) tarafından başlatılan ve partiye yakın akademisyenleri destek verdiği  "Ülkemizi ve Üniversitemizi Gericiliğe Teslim Etmiyoruz" başlıklı imza kampanyası ile üniversitelerde türban giyilmesine karşı çıkılmıştır.
Tarihçe > 2010'lu yıllar > 9. Kongre ve 2009 yerel seçimleri

2009 yılının başında 1 Şubat tarihinde partide önemli değişiklileri getirecek olan Türkiye Komünist Partisi 9. Kongresi İstanbul Gösteri Merkezi'nde düzenlenmiştir. Kongre'de o güne kadar Genel Başkanlık görevinde bulunan Aydemir Güler ve Genel Sekreterlik görevini üstlenen Kemal Okuyan bu görevlerini bırakırken, Erkan Baş genel başkanlık için seçilmiştir. Bunun yanı sıra, kolektif önderlik sıfatıyla görev yapan Siyasi Büro'da o güne kadar eşit sorumlulukla çalışan Aydemir Güler, Kemal Okuyan ve Süleyman Baba'ya birlikte kurula Erkan Baş, Erhan Nalçacı, Kurtuluş Kılçer ve Mehmet Kuzulugil'in yeni üyeler olarak göreve başlamış, üye sayısı 3'ten 7'ye çıkarılmıştır. Toplantıda konuşan TKP Genel Sekreteri Kemal Okuyan 2007 Konferans sürecinden bu yana partinin önüne koyduğu örgütsel dönüşüm hedefine ulaştığını belirterek 9.Kongre ile yeni bir döneme girildiğine vurgu yapmıştır. Kongre sonunda yayımlanan rapora göre parti 2008'de yaşanan küresel ekonomik krizin Türkiye'ye olan etkilerinin sonuçlarından işten çıkarmalar, ücretsiz izin uygulamaları, çalışma saatlerinin keyfi biçimde belirlenmesi, reel ücretlerdeki gerilemeye karşı somut yasal düzenlemeler yapılması gibi uygulamalara karşı işçi sınıfının haklarının savunulacağını ve işçi sınıfının dağınık tepkilerinin örgütlenerek mücadele kanlarına aktarılmasına çalışılacağını, 2009 yerel seçimleri için çalışma yürütüleceğini, Kürt sorununun Türkiye'de yaşayan bütün ulusların eşitliği temelinde çözümü için mücadele edileceğini kararlaştırmıştır. Yine aynı raporda, TKP yaşanan Ergenekon operasyonları için ABD'nin Türkiye'ye bölgesel yeni misyonlar yüklemek ve daha önemlisi Türkiye'yi yeniden biçimlendirmek için yaptığı kapsamlı müdahale olarak değerlendirmiş, sol adına operasyonlarda hükûmete destek veren tüm liberal kesimlere karşı ideolojik mücadeleyi sürdüreceğini belirtmiştir.
Erkan Baş Genel Başkanlığında girdiği 29 Mart 2009 tarihinde gerçekleştirilen yerel seçimlerinde TKP il genel meclisi seçiminde 87.182 oy ile o güne kadarki en yüksek oy sayısına ulaşmış ve seçimi %0,21 oy oranı ile tamamlamıştır. Parti bu seçimde hiçbir il veya ilçe belediye başkanlığını kazanamamıştır.
Tarihçe > 2010'lu yıllar > 11. Kongre

Türkiye Komünist Partisi (TKP) 11. Kongresi'ni, 9-10 Haziran 2012 Ankara'da yaptı.
Tarihçe > 2010'lu yıllar > 2014 yerel seçimleri ve Ovacık Belediyesi deneyimi

2014 yerel seçimlerinde TKP Türkiye genelinde 51.155 oy ve %0,11 oy oranı ile tamamlamıştır. Tunceli'nin Ovacık ilçesinde Fatih Mehmet Maçoğlu belediye başkanı seçilmiştir.
Tarihçe > 2010'lu yıllar > Partinin bölünmesi ve siyasî faaliyetlerinin dondurulması

2014 yılında, TKP Merkez Komitesinde bulunan üyeler arasında birtakım siyasal, örgütsel ve ideolojik anlaşmazlıklar ortaya çıkmış ve bunlar tüm örgüt içinde tartışılmaya başlanmıştır. 13 Temmuz 2014 günü Merkez Komite'de bulunan Erkan Baş, Metin Çulhaoğlu ve Kurtuluş Kılçer gibi isimlerinde arasında bulunduğu 11 kişilik merkez komite üyesi grup Gezi Parkı protestoları sonrasında partinin gerekli örgütsel dönüşümleri yapmadığı ve yeterince mücadele etmediğini öne sürerek "Güçlü Örgüt, Büyük Parti, Sosyalist Türkiye” sloganıyla Haliç Kongre Merkezi'nde TKP 12. Kongresi'ni toplarken, aralarında Aydemir Güler, Kemal Okuyan ve merkez komitenin 12 üyesinin bulunduğu grup TKP Atılım Kongresi'ni düzenlemişlerdir. Kongreler sonunda iki farklı merkez komite ve parti meclisleri seçilmiştir. 14 Temmuz 2014 tarihinde 12. Kongre'yi temsil eden delegasyonla, Atılım Kongresi'ni temsil eden delegasyon, tarafsız bir heyet ile birlikte kongre sonuçlarını değerlendirmek üzere toplanmış ve iki kongrede TKP'yi kendilerinin temsil ettiği belirtmeleri üzerine herhangi bir uzlaşıya varılamamıştır. Toplantı sonrası yapılan açıklamada birlik imkânının bugün için ortadan kalktığı yönünde ortak bir kanaat oluştuğu, Türkiye Komünist Partisi'nin içinden iki ayrı siyasi ve örgütsel iradenin doğduğu belirtilmiştir. Bunun sonucunda Türkiye Komünist Partisi adı ve tüzel kişiliğinin denetim misyonunu üstlenmiş bulunan kişilere ve üstünde mutabakata varılacak bir heyete teslim edildiği ve taraflar TKP'nin adı ve ambleminin kullanılmamasını, kendi kongre kararları uyarınca siyasal faaliyetlerini sürdürmek için kendi belirleyecekleri biçim ve adlandırmalar altında yollarına devam etmeyi kararlaştırmıştır. Bu karar sonucu Atılım Kongresi Komünist Parti (KP)'yi, 12. Kongre ise Halkın Türkiye Komünist Partisi'ni (HTKP) kurdu. Fakat daha sonra, içlerinden Kurtuluş Kılçer'in de bulunduğu bir grup HTKP'den ayrılarak 18 Ağustos 2015 tarihinde Türkiye Komünist Hareketi (TKH) adıyla siyaset yapmaya başlamıştır. 7 Kasım 2017 tarihinde HTKP, Türkiye İşçi Partisi (TİP) ismini alarak yoluna devam etti. 2018 yılında TİP'in kuruluş çalışmaları devam ettiği sırada Erkan Baş'ın HDP'den milletvekili adayı olması üzerine Erçin Fırat öncülüğünde bir grup HTKP'den ayrılmış, 18 Kasım 2020 tarihinde ise Devrim Hareketi'ni kurmuştur.