Sermaye şirketi
Tarihçe

"Şirket" kelimesi, FARSÇA Latince beden veya "insan topluluğu " anlamına gelen corpus kelimesinden türemiştir. Justinianus (527-565) zamanında Roma hukuku Universitas, corpus veya collegium adları altında bir dizi tüzel kişiliği tanıdı. Geçmesini takiben Lex Julia döneminde Jül Sezar olarak Konsolosu ve Diktatör ait Roma Cumhuriyeti döneminde (49-44 BC) ve onların teyid Sezar Augustus olarak Princeps senatus ve İmperatorü ait Roma Ordusu (27 BC- 14 AD), collegia'nın yasal organ olarak yetkilendirilebilmesi için Roma Senatosu veya İmparator'un onayını alması gerekiyordu. Bunlar, devletin kendisini ( Populus Romanus ), belediyeleri ve dini bir kültün sponsorları gibi özel dernekleri, cenaze kulüplerini, siyasi grupları ve zanaatkar veya tüccar loncalarını içeriyordu. Bu tür organlar genellikle mülk sahibi olma ve sözleşme yapma, hediye ve miras alma, dava açma ve dava açma ve genel olarak temsilciler aracılığıyla yasal işlemleri gerçekleştirme haklarına sahipti. Özel derneklere imparator tarafından belirlenmiş ayrıcalıklar ve özgürlükler verildi. * Küçük işletmelerin bir özel gücü de değişen ekonomik koşullara hemen ayak uydurabilmeleridir. Çok kez müşterilerini tek tek tanırlar ve yerel gereksinimleri kolaylıkla karşılamaya yatkınlardır. Küçük işletmeler - sözgelimi California’nın “Silikon Vadisi”ndeki ve diğer ileri teknoloji bölgelerindeki bilgisayarla ilgili teşebbüsler - bir teknik yenilik kaynağı oluşturmaktadır. Bilgisayar endüstrisindeki yaratıcıların çoğu işe elde yapılmış makinelerle garajlarında çalışarak başlamış ve bu işletmeler kısa zamanda büyük ve güçlü anonim şirketlere dönüşmüştür.
Şirket kavramı, Orta Çağ'da Justinianus'un Corpus Juris Civilis'inin tefsirciler ve onların halefleri tarafından 11.-13. yüzyıllarda yorumcular tarafından kurtarılması ve şerh edilmesiyle yeniden canlandırıldı. Bu açıdan özellikle önemli olan İtalyan hukukçular Bartolus de Saxoferrato ve Baldus de Ubaldis idi. bBunlardan ikincisi, devleti tanımlamak için şirketi siyasi beden metaforuna bağladı. * Ulusal ve uluslararası ekonomide hızla büyük rol oynamaya başlayan küçük işletmeler arasında bilgisayar yazılım şirketi Microsoft, paket posta servisi Federal Express, spor giysileri üreticisi Nike, bilgisayar ağı firması America OnLine ve dondurma üreticisi Ben & Jerry’s sayılabilir.
Eski Roma'da ve eski Hindistan'da Maurya İmparatorluğu'nda ticaret yapan ve yasal haklara konu olan varlıklar bulundu. Ortaçağ Avrupa'sında, City of London Corporation gibi yerel yönetimler gibi kiliseler de anonim hale geldi. Önemli olan, ortaklığın, kalıcı olarak var olan herhangi bir üyenin hayatından daha uzun süre hayatta kalacağıydı. Dünyanın en eski ticari şirketi olduğu iddia edilen İsveç Falun'daki Stora Kopparberg maden topluluğu, 1347'de Kral Magnus Eriksson'dan bir tüzük aldı.  Kuşkusuz çok sayıda küçük işletme başarısız olmaktadır; ancak, Amerika Birleşik Devletleri’nde iş hayatındaki başarısızlık bazı ülkelerde olduğu gibi toplumsal küçümseme nedeni sayılmamaktadır.
Ortaçağ'da tüccarlar, ortaklıklar gibi ortak hukuk yapıları aracılığıyla iş yaparlardı. İnsanlar kâr amacıyla birlikte hareket ettiklerinde, kanun bir ortaklığın doğduğunu kabul ederdi. Erken loncalar ve üniforma şirketleri de genellikle tüccarlar arasındaki rekabetin düzenlenmesine dahil oldu.*  Çok kez başarısızlığın müteşebbise bir deneyim dersi oluşturacağı ve onun bir sonraki girişiminde başarı sağlayabileceği düşünülür. Ekonomistlere göre başarısızlık piyasa güçlerinin nasıl işlediğini sergiler ve daha etkin çalışmayı teşvik eder.