stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İslam'da kölelik
Tarihçe

İslam öncesi ve sonrası devirde diğer coğrafyalarda olduğu gibi Araplarda da kölelik sistemi mevcuttu. 60'larda Suudi Arabistan'daki köle nüfusu 300.000 olarak tespit edilmiştir.
Kölelik, İslam öncesi Arabistan'da yaygın bir kurum olmuştur.
Teorik olarak, İslami yasalar köleliği bir sınıf veya ırka göre ayırmamakla birlikte, pratikte genellikle böyle olmamıştır. Köleler, İslami devletlerde alt sınıf işlerden, Padişah'ın yanındaki üst sınıf işlere kadar çeşitli sosyal ve ekonomik rolleri üstlenmişlerdir. Buna ek olarak kölelerden orduda yararlanılmış, Gazneliler, Hârizmşahlar, Delhi Sultanlığı ve Memlükler gibi devletler köleler tarafından kurulmuştur. Bazı durumlarda, kölelere davranılan kötü muameleden ötürü Zenc İsyanı gibi çeşitli ayaklanmalar meydana gelmiştir. Ülke içi köle nüfusu artan talebi karşılayamadığından ötürü, çeşitli devletler tarafından Müslüman olmayan bölgelerden köle ithalatı yapılmış, kölelerin tutsak edilmesi ve taşınması sırasında çok miktarda ölüm gerçekleşmiştir.
Arap köle ticareti, Batı Asya ile Kuzey ve Güneydoğu Afrika'da yoğunlaşmıştı. Tarihçilere göre Arap köle ticareti bin yıldan fazla sürmüştür. Bu zarfta Hint Okyanusu, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'nın kıyı bölgelerine Arap tüccarlar tarafından yaklaşık 17 milyon köle taşınmıştır.
Birinci Dünya Savaşı sonrasında kölelik Müslüman bölgelerde, bölgeye genişleyen Fransa ve Birleşik Krallık gibi devletlerin baskı ve teşviği ile yasaklanmaya başlanmıştır. Suudi Arabistan, Yemen ile birlikte, Birleşik Krallık'ın baskısı altında köleliği 1962 yılında kaldırmıştır. Bunu 1970 yılında Uman takip etmiştir. Moritanya'da köleliğe karşı ilk yasa Fransızlar tarafından 1905'te çıkartılmış, ancak devlet daha sonra, 1981 yılında, köleliği yasaklayan son devlet olana kadar kölelik karşıtı bir yasa çıkarmamıştır. Moritanya'da köleliğe karşı herhangi bir yaptırım uygulan ilk yasa ise 2007 yılında çıkmıştır. Günümüzde Müslüman çoğunluğun yaşadığı Çad, Moritanya, Nijer, Mali ve Sudan gibi ülkelerde kölelik hala yaygın bir kurumdur.
Yorumlar

Kur'an ve hadislerde de toplumun bir parçası olarak görülerek detaylı bir biçimde değinilmiştir. Buna rağmen kölelik kurumuna bu metinlerde çeşitli sınırlandırmalar getirilmiştir. Köleler, dini konularda özgür insanlar ile eşdeğer görülmüşlerdir.
İslamiyet köleliği yasaklamamıştır. Kur'an'da hür kişilerin sahip oldukları haklara kölelerin de sahip olduğuna ve insanlık onurunu korumak adına kölelerin haklarına yer vermiştir. Bununla beraber köle edinmeyi zorlaştırmış ve kölelerin azad edilmesini teşvik etmiştir. Yalan yere yemin edenlere on yoksulu yedirip giydirmek veya bir köle azad etmek emredilmiştir. Buna gücü yetmeyenin ise 3 gün oruç tutması gereklidir. Ayrıca Muhammed'in bir hadisinde şöyle dediğine inanılır: "Kim kölesini döverse, onun cezası kölesini âzad etmekle yerine getirilir".
İslam'la birlikte borç veya zaruret nedeniyle birini köleleştirmek ortadan kalkmış, kölelik edinme yöntemleri sadece savaşa indirgenmiştir.[kaynak belirtilmeli]
Kur'an'da, Âl-i İmrân Sûresi'nin 79. ayeti, peygamber dahi olsa hiçbir insanın köle sahibi olamayacağına yorumlanır:
Allah'ın kendisine kitap, bilgelik ve peygamberlik verdiği hiçbir insan, "Allah'tan sonra bana da kulluk ediniz," diye halkı kendisine çağırmaz. Aksine, "Öğrenip öğrettiğiniz kitap gereğince kendisini Rabbine adayan kullar olun," der.
Kölelik ile ilgili ilk ayetler Beled Sûresi'nde yer almaktadır ve ilgili ayetlerde cennette girebilmenin yolunun köleleri özgürleştirmek olduğu yazmaktadır:
Ne var ki zor yola katlanamadı. Zor yolun ne olduğunu bilir misin? Köleleri özgürlüklerine kavuşturmaktır; kıtlık anında doyurmaktır: Akraba bir öksüzü, yahut düşkün bir yoksulu... Dahası, birbirlerine sabır ve sevgiyi öğütleyen inananlardan olmaktır.
Kur'an, köle azat etmeyi birçok ayetle yasalaştırmıştır. Kur'an'da, savaş esirlerinin köleleştirilmesi değil, fidye karşılığında veya karşılıksız olarak serbest bırakılmaları gerektiği belirtilmiştir:
Savaşta inkar edenlerle karşılaştığınızda kontrol merkezlerini vurun. Sonunda üstün geldiğinizde onları esir alın; onları ya karşılıksız veya fidye karşılığında salın. Savaş durumu kalkıncaya kadar bunu uygulayın. Allah dileseydi sizi savaş derdinden kurtarırdı; ancak O sizi böylece birbirinizle sınamaktadır. Allah yolunda öldürenlere gelince, onların yaptıklarını boşa çıkarmayacaktır.
13. yüzyılda Yemen'de bir köle pazarını tasvir eden minyatür. Şeriat anlayışında köle mal gibidir; alınıp satılabilir, hibe edilebilir, kiralanabilir, miras bırakılır, ortak mülkiyete konu olabilir.
Şah Tahmasb'ın Karısı Perivan Hanım
Açılır kapanır köprü

Ponta da Bandeira; Lagos, Portekiz
Açılır kapanır köprü veya asma köprü, genellikle tahkim edilmiş kale surlarının girişinde kapı görevi gören ve bir hendeğin üzerinden geçiş sağlayan köprünün adıdır.
Tarihçesi

Orta Çağ'da genellikle hendeklerle korunan kalelerde ana kapıdan çıkışta ahşap köprüler kullanılırdı. İlk örneklerde bu geçişi sağlayan köprüler saldırı sırasında özellikle yıkılabilir veya ortadan kaldırılabilir şekilde olurdu. Sonrasında açılır kapanır köprüler kullanılmaya başlandı ve yaygınlaştı. Bu tür köprüler kapalı durumdayken dış kale kapısına ilave koruma da sağlıyordu. Köprüye erişmeye çalışanlar da kale burçlarındaki mevzilerden engellenirdi. Köprü ip veya zincir yardımıyla açılıp kapatılırdı. Ağır kapıların kaldırılıp indirilmesinde bir dengeleyici baskül mekanizması çoğu zaman bulunurdu. Özellikle Fransa'da ve İngiltere'de çok sayıda şatoda çalışır durumda açılır kapanır köprü günümüze kadar gelmiştir.
Galeri

Fransa'daki Plessis-Bourre Şatosu
Fransa'daki Saumur Şatosu
Venezuela'daki Pampatar Kalesi
Fransa'daki Tennessus Şatosu
İspanya Barselona'daki Montjuic Kalesi
Giuseppe Farina

| Giuseppe Farina0 |
| --- | --- |
Giuseppe Farina
Kişisel bilgi
Ülke:  İtalya
Takım: Alfa Romeo, Ferrari
Formula 1 Dünya Şampiyonası kariyeri
Katıldığı Yarış: 34
Şampiyonlukları: 1
Yarış Birincilikleri: 5
İlkler ve sonlar
İlk yarış: 1950 Britanya GP
İlk birincilik: 1950 Britanya GP
Son birincilik: 1955 İtalya GP
Son yarış: 1953 Almanya Monako GP
Emilio Giuseppe "Nino" Farina (d. 30 Ekim 1906 - ö. 30 Haziran 1966), İtalyan otomobil yarışçısı. Formula 1'in ilk Dünya Şampiyonu pilotudur.
Zamanının popüler pilotlarından olmamasına rağmen aşırı derecede cesur olmasıyla tanınmıştır. Geçirdiği birçok büyük kazaya rağmen hayatta kalması mucize olarak değerlendirilmiştir. Farina, 1938'de Maserati ile, 1938-39 döneminde ise Alfa Romeo ile yarışmıştır. II. Dünya Savaşı sonrası kendi Maserati arabası ile yarışan Farina, daha sonra tekrar Alfa Romeo'ya davet edilmiştir. Jean-Pierre Wimille'nin 1949 başında ölmesi ile takıma liderlik eden Giuseppe Farina, birçok kazadan sağ kurtulmasına rağmen, 1966'da Fransa GP'sini izlemeye giderken geçirdiği kazada ölmüştür.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1208169556  ISNI: 0000 0004 9934 4793  LCCN: no2018073467  LNB: 000350589  VIAF: 7853152865754204940001   WorldCat (LCCN): no2018-073467
SRC belgesi

SRC belgesi; yük ve yolcu taşımacılığı yapan ticari araç sürücülerinin alması zorunlu olan bir belgedir. Başka bir anlatımla karayolu taşımacılığı kapsamında faaliyet gösteren ve gösterecek olan tüm sürücülerin alması gereken mesleki yeterlilik belgesidir.
Çeşitleri ve Kullanım Alanları

SRC belgelerini 5 çeşit olarak nitelendirebilirir. SRC1, SRC2, SRC3, SRC4 ve SRC5 olmak üzere yapılan işin niteliği gereği değişik özellikteki ticari araç sürücüleri için farklı SRC belgeleri öngörülmüştür. SRC1, uluslararası yolcu taşımacılığı yapan ve yapacak olan sürücüler için alınması zorunlu olan mesleki yeterlilik belgesidir. SRC2 ise yurt içi yolcu taşımacılığı yapacak olan sürücüler için öngörülen zorunlu bir belgedir. Hemen belirtelim ki SRC1 belgesi alan ticari araç sürücüleri SRC2 belgesini de almış sayılırlar. Ayrıca başvuru yapıp SRC2 belgesi almalarına gerek yoktur. Bunun dışında uluslararası eşya ve kargo taşımacılığı yapacak sürücülerin zorunlu olarak alması gereken belge ise SRC3tür. Eşya ve kargo taşımacılığının yurt içinde yapılacak olması durumunda ise söz konusu ticari taşıt sürücüleri SRC4 belgesi alarak zorunlu mesleki yeterlilik belgesine sahip olurlar. SRC1 ve SRC2 belgelerinde olduğu gibi aynı şekilde SRC3 belgesi alan ticari taşıt sürücüsü de SRC4 belgesi almış sayılmaktadır ve SRC3'e sahip olanlar açısından ayrıca SRC4 belgesi alma gereği yoktur. Son olarak bir de tehlikeli madde taşıyan araç sürücüleri için SRC5 belgesi öngörülmüştür. Her türlü tehlikeli madde taşıyan araç sürücülerinin SRC5 belgesi alma zorunluluğu vardır.
SRC Eğitiminin İstisnası

SRC belgelerini almak için sürücülerin belirli bir eğitimden geçmeleri ve bu eğitimden sonra girdikleri sınavda gerekli görülen notu elde etmiş olmaları gerekmektedir. Bu durumun istisnası olarak  bazı şartları taşıyan sürücüler için sınavsız SRC belgesi alma hakkı tanınmıştır. 25.02.2003 tarihinden önce B,C,D ve E Sınıfı sürücü belgesi olması yeterlidir.
4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu gereğince hazırlanan "Karayolu Taşımacılık Faaliyetleri Yeterlilik Eğitimi Yönetmeliği yürürlüğe girdiğinden "Araç sahibi olsun veya olmasın, ticari taşıt kullanma belgesi sahibi olan bütün şoförlerin SRC belgesi alma zorunluluğu vardır. SRC belgesi olarak nitelendirilen yeni ticari araç sürücü belgesi olmayan ticari araç sürücülerinin araçlarını kullanamayacakları Ulaştırma Bakanlığı tarafından açıkça belirtilmiştir.
SRC Alma Süreci

SRC belgelerinden herhangi birini almak için başvuru yapmak isteyen sürücülerin 4 günlük SRC eğitimine katılmaları gerekmektedir. Bu eğitimine katılan sürücülere eğitimlerini tamamladıktan sonra kayıt oldukları kurs tarafından eğitimi tamamlama belgesi verilir. Bu belge ile ulaştırma Bakanlığının yapacak olduğu sınava girilir. Sınavda başarılı olan kursiyerlerin SRC belgeleri Bakanlık tarafından kişilerin adreslerine postalanır. SRC sınavında baraj 100 puan üzerinden 70 puandır.
Cezalar

Ayrıca belirtmek gerekir ki 66 yaşından gün alanlar SRC belgesi alamaz, yani ticari araç kullanamazlar. Gerekli şartları sağlamalarına rağmen SRC belgesi bulunmaksızın ticari araç kullanan sürücüler ve araç sahipleri hakkında da kanunun öngördüğü cezai müeyyideler uygulanır.
Src Sınavları

SRC belgesi için T.C. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından yapılan 40 soruluk sınavda en az 70 puan almanız gerekmektedir. 40 sorunun 28'ine verilen doğru cevap 70 puan almak için yeterlidir. 70 ve üzeri puan alan adaylar src belgesi almaya hak kazanırlar.
Kalecik Kalesi

Kalecik Kalesi, Trabzon'un Araklı ilçesine bağlı bir mahalle olan Kalecik, Araklı'da denize hakim bir kayalık üzerinde bulunan bir kaledir. Bakımsızlıktan yok olmak üzere olan kale eski tarihlerde deniz ticareti ile uğraşan Cenevizlilerin uğrak noktası omuştur. Araklı ilçesini denizden gelen saldırılardan korumak için yapılmış olan kale, Türkler tarafından da kullanılmıştır. Doğudan Konakönü Mahallesine, kuzeyden Karadeniz'e, güneyden Buzluca (Zanayer-Canayer) ve Karşıyaka (Ganahali), batıdan Yalıboyu'na (samayer) komşu Kalecik mahallesinde yer alan kale tamamen kayalık kütlenin dört bir yanında o zamanın işçiliğiyle yapılan taş duvarlardan oluşmaktadır. Kalecik plajı da tarihi Kalecik Kalesi'nin hemen altındadır. Plaj ve kale doğal güzelliğiyle birleşerek mahalleyi hareketlendirmektedir.
Kalecik'teki kale, Canayer Kalesi'nin bir bağlantısıdır.
Remzi Bekar

Remzi Bekar (d. 1937, Hemşin, Rize), Türk tulum sanatçısı. Bekar, Türkiye'de ilk defa tulumla plak ve kaset çalışmaları yapan kişidir. 6 plak ve 8 tulum kasedi çıkarmıştır.
Hayatı

Remzi Bekar, Hemşinli kökenli fakir bir ailenin çocuğu olarak 1937'de dünyaya geldi. 1948-54 yılları arasında köylerde ailesinin tulumuyla tulum çaldı. 1955 yılında Erzurum'da Hemşinli bir pastanecinin yanında garsonluk yaptı. Sonraki yıllarda İstanbul'a gitti ve şefliğe kadar yükseldiği Divan Oteli'nde çalıştı. Askerliğini yaparken radyoda tulum çalındığını duydu ve kendisi de bu işte çalışmak istedi. 1964'te Ankara radyosunda tulum çalmaya başladı. Sonraki yıllarda İstanbul radyosu ve TRT radyosunda da tulum sanatçılığını icra etti. 13 Aralık 1974'te ilk kez televizyonda tulum çalan kişi oldu. 1974'ten sonra eş zamanlı olarak tulum ve Hemşinlilerin tarihi üzerine araştırmalar yapmaya başladı. 2012'de Hemşin Folkloru isimli kitabı yayımlandı.
Kişisel hayatı

Remzi Bekar, koyu Türk milliyetçisidir.
Nur Baba

Nur Baba, 17. yüzyılda kurulduğu tahmin edilen Bektaşi tekkesi. Karacaahmet Sultanın himayelerindedir.
Nur Baba tekkesi özellikle 1800'lü yılların sonlarından itibaren İstanbul'un sosyal hayatında önemli bir rol oynamıştır. Faaliyette olduğu dönemde İstanbul sosyetesinin devam ettiği tekkelerden biriyidi. Müridleri arasında meşhur politikacılar ve sanatçılar bulunuyordu. Üsküdar Kısıklı'daki Emniyet Mahallesi, Nurbaba Caddesi, Emniyet sokağında bulunan tekke 2 Eylül 1925 yılında çıkan Tekke, zaviye ve türbelerin kapatılması kanunuyla kapatılmıştır.
Türk edebiyatında Nur Baba

Nur Baba tekkesi, dönemin sosyal hayatındaki etkisi nedeniyle Yakup Kadri Karaosmanoğlu olmak üzere başta gelmek üzere pek çok yazarın eserine konu olmuştur. Karaosmanoğlu'nun Nur Baba adlı romanında Nigâr Hanım ve diğer karakterlerin Nur Baba'ya olan aşkı anlatılır. 1921 senesinde Akşam gazetesinde tefrika edilmeye başlanan roman tepkiler nedeniyle yarım kalmış ancak bir sonrakii sene kitap olarak basılabilmiştir.
Cemil Kızılkaya

| Cemil Kızılkaya |
| --- | --- |
Doğum: 1949 (75-76 yaşında) Çoroğlu, Taşköprü, Kastamonu
Milliyet: Türk
Meslek: Ahşap baskı, yazma yapımı
Ödüller: 2012 Yaşayan İnsan Hazinesi Ödülü

Cemil Kızılkaya (d. 1949, Çoroğlu, Kastamonu), Türk yazma sanatçısı.
Anadolu'da ıhlamur, ceviz kabuğu ve şeftali yaprağından ürettiği doğal yazma boyasını kullanmaya devam eden son yazma ustalarından birisidir. 2012'de Türkiye'nin Yaşayan İnsan Hazineleri listesine girmiş bir kültürel miras taşıyıcısıdır.
Hayatı

1949 yılında Kastamonu'nun Taşköprü ilçesine bağlı Çoroğlu köyünde doğdu. 12 yaşında köyünden ayrılıp Kastamonu'daki dayısının yanına gitti. İlkokul eğitimini yarım bıraktı ve çeşitli işlerde çalıştı. Yazmacılığa 1971 yılında başladı; kendi araştırmaları ve denemeleri ile bu sanatın inceliklerini öğrendi.
Kızılkaya, başlangıçta yazmaları boyamak için anilin ve potasyum kullanmaktaydı; daha sonra kök boya kullanmaya yöneldi. Kök boyaları üretimini eşi Safiye Hanım ile birlikte kendisi yaptı. Ceviz kabuğu, ayva ve şeftali yaprağı, soğan kabuğu, göztaşı kullanarak elde ettikleri kök boyayı sabitlemek için yıllarca yaptığı denemelerden sonra Gripin adlı ağrı kesiciyi kullanmaya başladı.
Mesleğe başladığı yıllarda Kastamonu'da 135 kişi taş baskı mesleğini sürdürmekte idi. Zamanla işi bırakanlar ve göçenler oldu ve Cemil Kızılkaya, Kastamonu'da yazmacılık sanatını icra eden son usta olarak kaldı. İstanbul'a göç eden Ermeni ustalardan satın aldığı kalıpları kullandı. Yaptığı işe uygun kalıplara sahip olmak için yaşlı bir kalıp ustasından kalıp oymayı öğrendi. Eski paraların, Osmanlı motiflerinin ve değişik obje görsellerini içeren kitaplardan esinlenerek desen çalıştı. Kızılkaya, meslek hayatı boyunca yazmacılığı öğretmek için kurslar açtıysa da kursların ilgi görmediğini ifade etmiştir. Koleksiyonunda dört yüzden fazla kalıp bulunur.
2012'de düzenlenen törenle Kızılkaya'ya "Yaşayan İnsan Hazinesi" ünvanı verilmiştir.
Ödüller

2012 Yaşayan İnsan Hazinesi Ödülü
Emine Karadayı

| Emine Karadayı |
| --- | --- |
Doğum: 1965 (59-60 yaşında) Gülnar, Mersin, Türkiye
Milliyet: Türk
Meslek: Dokumacı
Ödüller: 2009 Yaşayan İnsan Hazinesi Ödülü

Emine Karadayı (d. 1940, Gülnar, Mersin), Türk dokuma ve doğal boya ustası.
Konar-göçer hayvancılık,  dokumacılık ve dokumacılıkla ilgili faaliyetler icra ederek geleneksel yörük yaşamını sürdürür. Sarıkeçili yörüklerinin çuval dokumacılığı ve doğal boyacılığının son temsilcilerindendir. 2009'da Türkiye'nin Yaşayan İnsan Hazineleri Türkiye Ulusal Envanteri'ne doğal boya ve dokuma alanında kaydedilmiştir.
Hayatı

1940'ta Mersin'in Gülnar ilçesinde bir Yörük obasında doğdu. Anadolu'da geleneksel yörük yaşamını devam ettiren son konar-göçer topluluk olan Sarıkeçililer yörük grubuna mensuptur. Dokumacıklık konusunda bildiklerini  annesinden öğrendi. Keçi kıllarını bükerek çadır çulu, ak çuval, ala çuval, sergi, kilim, namazlık gibi dokumalar yaptı. Yörüklerin deveyle yolculuğu bırakması nedeniyle bu işi bıraktı.
Konar-göçer hayvancılığa devam eden Karadayı, yazları Konya ve Karaman'ın yaylalarında geçirir, kışları ise Mersin'in Aydıncık, Gülnar ve Silifke ilçelerine göçer ve yaşamını ormanlık alana kurduğu çadırda sürdürür. Dokumacılık ve doğal boya bilgisini kız kardeşleri ve çocuklarına da aktarmıştır. Karadayı, 2009'da Türkiye'nin Yaşayan İnsan Hazinesi ünvanına layık görülmüştür.
Sami Akalın

| Sami Akalın |
| --- | --- |
Doğum: Lütfullah Sami Akalın 2 Kasım 1924 (100 yaşında) İstanbul, Türkiye
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi
Meslek: Yazar

Lütfullah Sami Akalın (d. 2 Kasım 1924) Türk yazardır. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi mezunudur.
Hayatı

Lütfullah Sami Akalın, Türk edebiyat dünyasının önemli isimlerinden biridir. İstanbul'da doğan Akalın, akademik kariyerine Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirerek başlamıştır. Hem öğretmenlik hem de üniversitede ders verme deneyimleri olan Akalın, aynı zamanda ABD'de engelli çocukların eğitimi üzerine de çalışmalar yapmıştır.
Halk edebiyatına olan derin ilgisi ile bilinen Akalın, özellikle "Dede Korkut Kitabı" üzerine yaptığı çalışmalarla dikkat çekmiştir. Bu alandaki araştırmalarıyla "edebiyat doktoru" unvanını almıştır. Farklı kültürlerin şiirlerini Türkçeye kazandırarak, dünya edebiyatına da önemli katkılarda bulunmuştur.
Erzurum'un zengin sözlü kültürüne olan ilgisiyle bilinen Akalın, Erzurum bilmecelerini toplayarak bu kültürel mirası gelecek nesillere aktarmıştır. Edebiyat terimleri, halk bilimi gibi çeşitli alanlarda yaptığı çalışmalarla da Türk bilim dünyasına önemli katkılar sağlamıştır.
Akalın'ın en belirgin özelliklerinden biri sade ve anlaşılır bir üslup kullanmasıdır. Eserlerindeki açıklık ve netlik, onun geniş kitlelere ulaşmasını sağlamıştır.
Uluslararası alanda da tanınan Akalın, çeşitli uluslararası kurumların üyesi olmuştur. 23 Ocak 2005'te İstanbul'da hayata gözlerini yummuş olsa da, eserleriyle Türk edebiyatında önemli bir yer edinmiştir.
Özetle, Lütfullah Sami Akalın, hem akademik bir kimlikle hem de şairane bir ruhla Türk edebiyatına ve kültürüne önemli katkılarda bulunmuş, çok yönlü bir bilim insanıdır. Özellikle halk edebiyatı üzerine yaptığı çalışmalar ve farklı kültürlerin şiirlerini Türkçeye kazandırmasıyla öne çıkmıştır.
Eserleri

Halit Ziya Uşaklıgil,
Mehmet Rauf, Erzurum Bilmeceleri,
Edebiyat Terimleri Sözlüğü,
Ayakkabıcılık Terimleri Sözlüğü,
Çin Şiiri, Japon Şiiri,
Dede Korkut Kitabının Folklor Bakımından Değerlendirilmesi,
Türk Manileri.
Rıdvan Kaya

| Rıdvan Kaya |
| --- | --- |
Doğum: 1961 Ankara, Türkiye
Meslek: Yazar

Rıdvan Kaya (d.1961 Ankara), Türk düşünür, yazar ve aktivisttir. Özgür-Der genel başkanı ve Haksöz Dergisi ve Haksöz Haber sitesi yazarıdır. Akidevi açıdan geleneksel ve modernist İslam anlayışlarına karşıt duruşu ile dikkat çeken yazar, politik olarak parlamenter-demokratik mücadele dışında bir tavrı benimsemektedir. Boğaziçi Üniversitesi Uluslararası İlişkiler bölümünden mezun olan yazar İngilizce, Arapça ve Almanca bilmektedir.
Kitapları

"Ortadoğu İntifadası ve Despotizmin Sonbaharı" --> Ekin Yayınları
" Değişim Sürecinde AK Parti ve Müslümanlar"-->Ekin Yayınları
"Düşünce ve Eylem"-->Ekin Yayınları
"Kesintisiz Darbe Düzeni Ve İslami Direniş"-->Ekin Yayınları
"Mücadele ve Muhasebe / İslami Kimlik"-->Ekin Yayınları
"Düşünce ve Eylem"-->Ekin Yayınları
"İslami Şahsiyetin İnşası"-->Ekin Yayınları
"Darbeden Olağanüstü Hale 15 Temmuz ve Adil Şahitlik" -->Ekin Yayınları
"Kürt Sorunu ve Milliyetçi Körleşme"-->Ekin Yayınları
Cahit Atay

Başlığın diğer anlamları için Atay sayfasına bakınız.
| Cahit Atay |
| --- | --- |

Doğum: 1925 Çorum
Ölüm: 28 Ağustos 2012 Biga Çanakkale
Meslek: Tiyatro oyun Yazarı
Dil: Türkçe
Vatandaşlık: Türkiye

Cahit Atay (1925, Çorum - 28 Ağustos 2012, Biga), oyun yazarıdır.
Cahit Atay, ilk yazarlık deneyimini halkevlerinde oyun sergileyen amatör tiyatro toplulukları için yazdığı oyunlarla edindi. Daha sonra TRT Ankara radyosu için oyun yazmaya başladı (1950). Özellikle 60 sonrası gelişen köy edebiyatının tiyatrodaki temsilcilerinden biridir. Yazdığı oyunlar Devlet Tiyatroları, Ankara Sanat Tiyatrosu ve birçok topluluk tarafından sergilendi.
Bazı eserleri

Pervaneler (O. Henry)
Pusuda (1961)
Sahildeki Kanepe
Hamdi ve Hamdi
Karaların Memetleri
Sultan Gelin
Ana Hanım Kız Hanım
Göltepe Oyunları
Topola (Bulgaristan)

Topola "Kavak"  Bulgaristan'da Kavarna belediyesine bağlı köy.
Türk Söğütcük (Türkçe).
20.yüzyıl başlarında genel ahalisini Kırım Tatar göçmenleri oluşturmaktadır. 
1913-1940 yılları arasında Romanya'ya bağlı idi. Bu dönemde Romence adı "Suiuciucul Turcesc".
Romanya'nın 1930 nüfus sayımına göre, köy nüfusu 512 kişidir.
Etnik kökenlerine göre köy nüfusu;
Romen (Români) - 28,
Bulgar (Bulgari) - 57,
Yunan (Greci) - 5,
Türk (Turci) - 46,
Tatar (Tãtari) - 320,
Gagauz (Gãgãuzi) - 56,
T4 (İzmir Tramvayı)

T4 (Bostanlı İskele – Örnekköy) Tramvay Hattı veya Girne tramvayı, İzmir'de proje aşamasında olan 5 kilometre (3,1 mi) uzunluğundaki 11 istasyonlu tramvay hattıdır. 2030 Yılı Ulaşım Master Planı'nda inşası planlanan hattın ilk istasyonu Bostanlı İskele, son istasyonu ise Örnekköy'dür.
Tarihçe

Ağustos 2021'de hattın proje ihalesi gerçekleştirildi. Temmuz 2023'te Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, proje için çevresel etki değerlendirmesi raporu aldırılmasının gerekli olmadığına karar verdi.
İstasyonlar

Ayrıca bakınız: İzmir Tramvayı istasyonları listesi
| Sıra | İstasyon | İlçe | Aktarma | Tür | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Bostanlı İskele | Karşıyaka |  T1 (Bostanlı İskele)・ (Bostanlı)・・ | Hemzemin |  |
| 2 | Yunuslar | Karşıyaka |  T1 (Yunuslar) | Hemzemin |  |
| 3 | Aksoy | Karşıyaka | ・ | Hemzemin |  |
| 4 | Nergiz | Karşıyaka |  (Nergiz)・・ | Hemzemin |  |
| 5 | Girne | Karşıyaka |  | Hemzemin |  |
| 6 | Ordu Caddesi | Karşıyaka |  | Hemzemin |  |
| 7 | Soğukkuyu | Bayraklı |  M4 (Soğukkuyu)・・ | Hemzemin |  |
| 8 | Yeni Girne Pazaryeri | Bayraklı | ・ | Hemzemin |  |
| 9 | Deniz Baykal Kültür Merkezi | Bayraklı |  | Hemzemin |  |
| 10 | Saha | Karşıyaka | ・ | Hemzemin |  |
| 11 | Örnekköy | Karşıyaka | ・ | Hemzemin |  |
Güzergâh şeması

tr
Myxidium

Myxidium, Myxidiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Japon İmparatorluk Üslubu

Japon İmparatorluk Üslubu, Japonya'da 1919–1945 yılları arasında Japon geleneği ile Dışavurumculuk karışımını yansıtan mimari üslubu. Japon İmparatorluğu'nu simgeleyen üslup, genellikle kamu binalarında uygulanmıştır. Okada Shinichirō (1883-1932), Setsu Watanabe (1884–1967) ve Hitoshi Watanabe (1887–1973) üslubun önemli temsilcileri olmuşlardır. Meclis Binası (1936, Tokyo) ile Tokyo Ulusal Müzesi (1937) üslubun en önemli örnekleridir.
Bina listesi

|  | Bina | Mimar | Yıl |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Kanagawa Vilayet Binası | Hirabayashi Kingo | 1928 |
|  | Nagoya Belediye Binası | Kingo Hirabayashi | 1933 |
|  | Tokyo Ulusal Müzesi | Teitaro Takahashi | 1933 |
|  | Kyoto Sanat Müzesi | Kenjiro Maeda | 1933 |
|  | Tokyo Ulusal Müzesi | Jin Watanabe | 1937 |
|  | Tokugawa Sanat Müzesi | Tokihira Sano | 1934 |
|  | Aichi Vilayet Binası | 渡辺仁  西村好時 | 1938 |
|  | Shizuoka Vilayet Binası | 泰井武 | 1938 |
|  | Kaohsiung Tren İstasyonu | Shimzu | 1941 |