stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kanaltürk
Eurotürk

Eurotürk, 19 Ocak 2005 tarihinde Kanaltürk'ün Avrupa'daki Türkler'e yönelik yayın yapmak amacıyla Tuncay Özkan tarafından Kanaltürk ile beraber kurulan ilk ulusal televizyon ve sinema kanalıdır. Fakat Tuncay Özkan'ın sahibi olduğu Kanaltürk'ün Koza İpek Holding'e satılması nedeniyle 26 Mayıs 2008 tarihinde kapanmış ve Eurotürk, aynı frekansını Kanal Biz'e devretmiştir.
Selin Çalışkan

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- |
Milliyeti:  Türkiye
Doğum: 3 Haziran 2005 (19 yaşında)
Boy: 1,85 m (6 ft 1 in)
Kilo: 70 kg (150 lb)
Voleybol bilgileri
Smaç yüksekliği: 285 santimetre (112 in)
Blok yüksekliği: 265 santimetre (104 in)
Pozisyon: Pasör
Mevcut kulübü: Nilüfer Belediyespor
Numarası: 10
Kulüp kariyeri
2021-2024 2024- : VakıfBank II Nilüfer Belediyespor 
Selin Çalışkan (d. 3 Haziran 2005) Sultanlar Ligi takımlarından Nilüfer Belediyespor'da pasör olarak oynayan Türk voleybolcu. VakıfBank altyapısında yetişti. Kendisi gibi pasör mevkinde oynayan voleybolcu Sıla Çalışkan'ın kız kardeşidir.
Kariyeri

VakıfBank SK (2021-24)
Nilüfer Belediyespor (2024-günümüz)
Başarıları > Millî takım

2024 Genç Kızlar Avrupa Voleybol Şampiyonası -  Şampiyonluk
Klasik Kuiper Kuşağı cismi

Muhtelif kubvano yörüngelerinin Neptün (mavi) ve Plüton (pembe) yörüngeleriyle kıyası
Klâsik Kuiper Kuşağı cismi (aynı zamada kubvano (İng. İngilizce: cubewano (İngilizce telaffuz: [ˌkjuːbiːˈwʌnoʊ] "QB1-o") da denir), düşük dış merkezlikli Kuiper Kuşağı cisimlerinden (KKC; İng. İngilizce: Kuiper belt object) olup yörüngesi Neptün'ün dışında ve onunla yörüngesel rezonans hâlinde olmayan gök cisimlerine verilen addır. Kubvano yörüngelerinin ana eksenleri 40–50 AB civarında oyup Plüton'nun hilafına Neptün'ün yörüngesini geçmezler. Başka bir ifadeyle düşük dış merkezlikleri ve bazen klâsik gezegenler gibi düşük eğimli yörüngeleri vardır.
"Kubvano" adı, Plüton ve Charon'dan sonra keşfedilen ilk Neptün ötesi cisim (İng. İngilizce: trans-Neptunian object, TNO) olan (15760) 1992 QB1'dan gelmektedir. Daha sonra bulunan benzer cisimler, İngilizcede sık sık bu ilk cisimden hareketle "QB1-o's" veya "cubewanos" diye adlandırıldı. Buna rağmen bu tür gök cisimleri için "klâsik" kavramı bilimsel literatürde çok daha fazla kullanılmaktadır.
Kubvano olarak tarif edilen cisimler arasında şunlar bulunmaktadır:
(15760) 1992 QB1
Makemake: bilinen en büyük kubvano ve bir cüce gezegen
(50000) Quaoar ve (20000) Varuna: keşfedildiklerinde zamanın en büyük NÖC'ü olarak kabul edildiler
19521 Chaos, 58534 Logos, 53311 Deucalion, 66652 Borasisi, 88611 Teharonhiawako
(33001) 1997 CU29, (55636) 2002 TX300, (55565) 2002 AW197, (55637) 2002 UX25
Haumea, geçici olarak Minor Planet Center tarafından 2006'da bir kubvano olarak sıralanmasına rağmen sonradan rezonans hâlinde olduğu anlaşıldı.
Büyük kubvanoların (mavi) yörüngeleri, büyük resonans hâlindeki Neptün ötesi cisimlerle (kırmızı) kıyası (H < 4,5;  plütinolar dahil). Apsis ana ekseni gösterir. Yörüngelerin dış merkezlikleri bölümlerle (günberiden günöteye doğru) yörünge eğiklikleri ordinata yansıtılarak gösterilmiştir .
Yörüngeler: 'sıcak' ve 'soğuk' popülasyonlar

Çoğu kubvanolar, Neptün'le (plütinolarca doldurulmuş olarak) 2:3 yörüngesel rezonans hâlindedir ve 1:2 rezonansında bulunur. Mesela 50000 Quaoar'ın yörüngesi dairesel şekilde olup ekliptiğe yakındır. Diğer taraftan plütino yörüngelerinin dış merkezliği daha fazla olduğundan bazıları Güneş'e Neptün'den daha fazla yaklaşırlar.
'Soğuk popülasyon' diye anılan cisimlerin çoğunluğunun düşük eğimleri ve dairesele yakın yörüngeleri vardır. Daha küçük bir popülasyonunu ('sıcak popülasyon') yüksek eğimli ve daha dış merkezlikli yörüngeler karakterise eder.
Deep Ecliptic Survey (derin tutulum anketi) iki popülasyonun dağılımını gösterir; birinin eğim merkezi 4.6°'de (Core), diğerinkiyse 30°'nin üstündedir (Halo).
Yörüngeler: 'sıcak' ve 'soğuk' popülasyonlar > Dağılımları

KKC'lerinin büyük çoğunluğunun eğimleri (üçte ikiden fazlası) 5°'den az olup dış merkezlikleri 0,1'den azdır. Ana eksenleri kuşağın ortasını tercih ettiklerini gösterir; rezonans limitine yakın küçük cisimlerin ya rezonansa girmiş ya da yörüngeleri Neptün tarafından değiştirilmiş olduğu tartışmalıdır.
'Sıcak' ve 'soğuk' popülasyonlar çok farklıdır: kubvanoların %30'dan fazlası düşük eğimli dairesele yakın yörüngelerdedirler. Plütino yörüngelerinin parametreleri daha benzer oranlarda paylaştırılmış olup ılımlı dış merkezliklerdeki bölgesel maksimumu 0,15 ilâ 0,2 arası olup düşük eğimleri 5 ilâ 10° arasındadır.
Ayrıca dağınık disk cisimleriyle karşılaştırmaya bakınız.
Kubvanoların yörüngesel dış merkezlikleri kıyaslandığındı onların Neptün'ün yörüngesinin dışında bariz bir 'kuşak' oluşturduğu görülürken plütinoların Neptün'ün yörüngesine yaklaştığı, hatta onu geçtikleri görülür. 'Sıcak' kubvanoların yörüngesel eğimleri tipik olarak 20°'nin altında kalan plütinolarla kıyaslandığında kolayca yüksek eğimleriyle ayırt edilirler. (Hâlihazırda 'sıcak' kubvanoların eğimleri için bariz bir izah mevcut değildir.)
Sıcak ve soğuk popülasyonların fiziksel karakteristikleri

Farklı yörünge karakteristiklerinin yanında her iki popülasyonun fizikî karakteristikleri de farklıdır.
Kırmızı soğuk popülasyonla daha heterojen olan sıcak popülasyon arasındaki renk farklılığı ilk defa 2002'de gözlemlendi.
Daha büyük bir veri setine dayalı yeni çalışmalar, sıcak ve soğuk popülasyonlar arasındaki kesim eğiminin 5° yerine 12° olduğunu gösterdi ve homojen, kırmızı popülasyonla mavimtrak sıcak popülasyon arasındaki farkı teyit etti.
Düşük eğimli (soğuk) ve yüksek eğimli (sıcak) klâsik cisimler arasında mevcut olan başka bir fark, gözlemlenen ikili cisimlerin sayısıdır. İkili cisimler düşük eğimli yörüngelerde oldukça yaygın olup tipik olarak elemanları benzer kadirde olan sistemlerdedirler. Yüksek eğimli yörüngelerde ikili sistemler daha ender olup bileşenlerinin kadiri tipik olarak farklıdır. Renk farklılıklarının yanında bu bağıntı, şimdi gözlemlenen klâsik cisimlerin en az iki farklı ve kesişen popülasyondan meydana geldiği ve bunların fizikî özellikleriyle yörüngesel geçmişlerinin farklı olduğu görüşünü destekler.
Resmî bir tanıma doğru

'Kubvano' veya 'klâsik NÖC' için resmî bir tarif yoktur. Buna rağmen bu kavram, normalde Neptün'den kaynaklanmış hatırı sayılır düzensilikleri olmayan cisimler için kullanılırken Neptün'le yörüngesel rezonansta olan KKC'ler (rezonans hâlindeki Neptün ötesi cisimler) buna dahil edilmez. Minor Planet Center (MPC) ve Deep Ecliptic Survey (DES), aynı kritere dayanarak kubvanoları (yani klâsik cisimleri) listelemez. MPC tarafından kubvano olarak tasnif edilen birçok NÖC, DES tarafından ScatNear (İng. İngilizce: scattered near; "muhtemelen Neptün'ce tedirgin edilmiş") olarak sınıflandırılır. Cüce gezegen Makemake, böyle sınırda olan klâsik bir kubvano/ScatNear cismidir. (119951) 2002 KX14, muhtemelen plütinolara yakın bir iç kubvano olabilir. Bundan başka Kuiper Kuşağı'nın 47–49 AB'den daha uzaklarda düşük eğiklikli cisimler olmaması şüphesiyle bir 'kenar'ının olduğuna dair söz edilmeye 1998'de başlanmış, bunun doğru toplanan yeni verilerle 2001'de gösterilmiştir. Sonuç olarak kavramın geleneksel kullanımı, yörüngenin ana eksenine dayanır ve 2:3 ilâ 1:2 rezonansında, yani 39,4 ve 47,8 AB arasında olan cisimleri (bu rezonansların kendisi ve aralarındaki daha küçükleri hariç) ihtiva eder.
Bu tanımlar kesinlikten yoksundur: bilhassa klâsik cisimlerle dağınık disk arası sınır muğlaktır. 2010 yılı itibarıyla günberisi (q) > 40 AB ve günötesi (Q) < 47 AB olan  377 cisim bilinmektedir.
Resmî bir tanıma doğru > DES'in tasnifi

J. L. Elliott ve arkadaşları tarafından Deep Ecliptic Survey raporuna göre 2005 yılında kullanılmaya başlanmış tasniftir ve ortalama yörünge parametrelerine dayalı biçimsel kriterler kullanır. Gayriresmî bir ifadeyle bu tanım, Neptün yörüngesini hiç geçmeyen cisimleri içerir. Bu tanıma göre bir cisim, şu şartlar altında klâsik KKC'dir:
rezonans hâlinde değilse
Neptün'e göre ortalama Tisserand parametresi 3'ü geçerse
ortalama dış merkezliği 0,2'den azsa.
Resmî bir tanıma doğru > SSBN07'nin tasnifi

Alternatif bir tasnif, B. Gladman, B. Marsden ve C. van Laerhoven tarafından 2007'de kullanılmaya başlandı. Bu tasnif, 10 milyon sene yörünge entegrasyonunu Tisserand parametresi yerine kullanır. Klâsik cisimler, buna göre rezonans hâlinde olmayan ve şimdi Neptün tarafından tedirgin edilmeyen cisimlerdir.
Formel olarak bu tanım, şimdiki yörüngeleri aşağıdaki gibi olan bütün cisimleri klâsik olarak görür:
rezonans hâlinde değilse (metodun tanımına bakınız)
ana ekseni Neptün'den daha büyük (> 30,1 AB; yani centaurlar dahil değil) ve 2000 AB'den azsa (İç Oort Bulutu cisimleri hariç)
Neptün'ce tedirgin edilmemişlerse
(müstakil cisimleri dışlamak için) dış merkezliği (eksantrikliği)  e<0,240 ise.
Başka düzenlerin aksine bu tarif, İç Klâsik Kuşak denilen ve ana ekseni 39,4 AB'den az (2:3 rezonansı) veya Dış Klâsik Kuşak denilen ve ana ekseni 48,7'den fazla olan (1:2 rezonansı)  cisimleri dahil eder, Ana Klâsik Kuşak kavramını ise ikisi arasındaki yörüngeler için bırakır.
Aileler

Bir gök cisminin parçalanmasının kalıntıları olarak düşünülen klâsik Kuiper Kuşağı'nda bilinen ilk çarpışma ailesi Haumea ailesidir. Haumea'yı, uydularını, 2002 TX300 ve yedi daha küçük cismi içerir.† Cisimler sadece benzer yörüngeler takip etmekle kalmaz, fizikî karakteristikleri de birbirlerine benzer. Birçok başka KKC'nin hilafına yüzeylerinde büyük miktarda buz (H2O) bulunurken tolinler ya hiç yoktur ya da çok azdır. Yüzey bileşimi, (kırmızının tersine) nötür renkleriyle 1,5 ve 2 μm'deki kızılötesi tayfta olan derin absorbsyondan anlaşılır.
†2008 itibarıyla. Ailenin en büyük dört cismi grafiklerde Humea'yı temsil eden çemberin içindedir.
Cisimler listesi

İşte kubvanoların çok genel bir listesi. 2014 itibarıyla q > 40 (AU) and Q < 48 (AU) olan 473 cisim bilinmektedir.
(15760) 1992 QB1
1993 RP
1995 GJ
1998 WW31
20000 Varuna
2001 QW322
(307261) 2002 MS4
(307616) 2003 QW90
(444030) 2004 NT33
(308193) 2005 CB79
2010 RE64
2014 MU69
(119951) 2002 KX14
(120178) 2003 OP32
120347 Salacia
(144897) 2004 UX10
(145452) 2005 RN43
(145453) 2005 RR43
148780 Altjira
(15807) 1994 GV9
(16684) 1994 JQ1
174567 Varda
(19255) 1994 VK8
19521 Chaos
(202421) 2005 UQ513
(24835) 1995 SM55
(24978) 1998 HJ151
(278361) 2007 JJ43
(33001) 1997 CU29
50000 Quaoar
(52747) 1998 HM151
53311 Deucalion
(55565) 2002 AW197
(55636) 2002 TX300
(55637) 2002 UX25
58534 Logos
66652 Borasisi
(69987) 1998 WA25
(79360) 1997 CS29
(79983) 1999 DF9
(85627) 1998 HP151
(85633) 1998 KR65
(86047) 1999 OY3
88611 Teharonhiawako
(90568) 2004 GV9
Klâsik cisimlerin (mavi) kırmızı olarak gösterilen plütinolar ve Neptün'le (sarı) (hizalanmış) yörüngelerine kutupsal ve ekliptik bakış.
Polip (tıp)

| Polip |
| --- | --- |

Sigmoid kolonun kolonoskopi ile ortaya çıkan polipi. Çapı yaklaşık 1 cm'dir. Polip kıskaç coutery ile çıkarılmıştır.
Uzmanlık: Patoloji
Anatomide polip, mukoza zarından çıkıntı yapan anormal doku büyümesidir. Yüzeye dar, uzun bir sapla tutturulmuşsa saplı olduğu söylenir; sapsız takılırsa sapsız denir. Polipler genellikle kolon, mide, burun, kulak, sinüs(ler), idrar kesesi ve rahimde bulunur. Ayrıca vücudun rahim ağzı, ses telleri ve ince bağırsak dahil olmak üzere mukoza zarlarının bulunduğu başka yerlerinde de oluşabilirler.
Bazı polipler tümördür (neoplazmalar) ve diğerleri neoplastik değildir. Örneğin iyi huylu olan hiperplastik veya displastiktir. Neoplastik olanlar genellikle iyi huyludur ancak bazıları malignite öncesi veya kötücül tümör ile eşzamanlı olabilir.
Etimoloji

Bu isim antik kökenli olup, İngilizce'de yaklaşık 1400'den beri nazal polip için, Latince: polypus  Latince polipustan Yunancaya kadar kullanılmaktadır. Polip adı verilen benzer görünüme sahip hayvanın varlığı 1742'de kanıtlanmıştır, ancak bu kelime daha önce ahtapot için kullanılmıştı.
Sindirim polipleri

Konuma göre rastlananlar:
Çeşitli kolorektal polip rastlantıları ve kanser riskleri
Göreceli midesel polip rastlantıları
| Polip | Tipik yer | Histolojik görünüm | Kanser riski | Resim | Belirtiler |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Hiperplastik polip | Kolorektal polip (aksi belirtilmedikçe) | Tırtıklı dallanmamış kriptler | polip sayısı 100'den fazla ise |  | Tırtıklı polipozis sendromu |
| Mide hiperplastik polipi | Mide | Ödemli ve iltihaplı stroma ile ayrılmış uzun, kıvrımlı ve kistik foveola. |  |  | Mide hiperplastik polipozisi |
| Fundik bezi polipi | Mide Fundusu | Ana hücreler, paryetal hücreler ve müsinöz foveolar hücreler tarafından sıralanan kistik olarak genişlemiş bezler. | Sporadik olduğunda çok düşük veya hiç risk yoktur |  | Fundik bezi polipozisi |
| Sapsız tırtıklı adenom | Kolorektal | Hiperserrasyonlu hiperplastiğe benzer, genişlemiş/dallanmış kript tabanı, kript tabanında belirgin müsin hücreleri | Evet |  | Tırtıklı polipozis sendromu |
| İltihaplı | Özel olmayan | İltihaplı yükseltilmiş mukoza/submukoza | Displazi gelişirse |  | Bağırsak iltihabı, ülserler, enfeksiyonlar, mukozal prolapsus |
| Tübüler Adenom (Vilöz, Tübülovillöz) | Kolorektal | Uzatılmış çekirdekli tübüler bezler (en azından düşük dereceli atipi) | Evet |  |  |
| Geleneksel tırtıklı adenom | Kolorektal | Tırtıklı kriptler, genellikle villöz yapı, sitolojik atipi, eozinofilik hücreler | Evet |  | Tırtıklı polipozis sendromu |
| Peutz-Jeghers polipi | Tüm sindirim sistemi | Neoplastik olmayan epitel arasındaki düz kas demetleri, "Noel ağacı" görünümü | Hayır |  | Peutz-Jeghers sendromu |
| Jüvenil polip | Üst mide bağırsak yolu ve kalın bağırsak | Genişletilmiş lamina propria ile kistik olarak genişlemiş bezler | Doğuştan değil, displazi gelişebilir |  | Juvenil polipozis sendromu, Cronkhite–Kanada sendromu'nda özdeş polipler |
| Hamartomatöz polip (Cowden Sendromu) | Çoğunlukla kolorektal | Değişken; düzensiz mukoza ve muskularis mukozasının yayıldığı klasik hafif fibrotik polip; ayrıca iltihaplı, jüvenil, lipom, ganglionöroma, lenfoid | Hayır |  | Cowden sendromu |
| İltihaplı fibroid polip | Tüm sindirim sistemi | İğsi hücreler, kan damarları çevresinde eşmerkezli iğsi hücre dizilişleri ve eozinofiller açısından zengin iltihaplanma | Hiçbiri |  |  |
Sindirim polipleri > Kolorektal polip

Kolon polipleri genellikle belirtilerle ilişkili olmasa da, bazen anal kanama ve nadiren ağrı, ishal veya kabızlığa neden olabilirler. Kolon kanseri'nin mikroskobik olarak bulunma potansiyeli ve iyi huylu kolon poliplerinin zamanla malign haline gelme riski nedeniyle endişe vericidir.
Poliplerin çoğu asemptomatik olduğundan bunlar genellikle kolon kanseri taraması sırasında keşfedilir.
Yaygın tarama yöntemleri şunlardır:
Dışkıda gizli kan testi, modern esnek endoskop ile kolonoskopi, sigmoidoskopi (genellikle eski sert endoskopla), alt gastrointestinal serisi (baryumlu lavman), dijital rektal muayene (DRE), sanal kolonoskopi veya Cologuard.
Polipler kolonoskopide normalde ya polipektomi kıskacı olarak bilinen bir tel halka ile ya da biyopsi forseps ile çıkarılır.
Bir adenomatöz polip bulunursa çıkarılmalıdır çünkü böyle bir polip kanser öncesidir ve kanserleşme eğilimi vardır. Kesin olarak, herhangi bir teşhis yöntemi ile bulunan tüm polipler kolonoskopi ile çıkarılır.
Kolon kanseri genellikle 2,5 cm'den küçük poliplerde bulunmasa da bulunan tüm polipler çıkarılır çünkü bunların çıkarılması gelecekte kolon kanseri olasılığını azaltır. Adenomatöz polipler çıkarıldığında, genellikle üç ila beş yıl sonra tekrar kolonoskopi yapılır.
Kolon poliplerinin çoğu arada sırada görülen (sporadik) olarak sınıflandırılabilir.
Sindirim polipleri > Kalıtsal polipozis sendromları

Ailesel adenomatöz polip
Peutz-Jeghers sendromu
Turcot sendromu
Juvenil polipozis sendromu
Cowden sendromu
Bannayan-Riley-Ruvalcaba sendromu (Bannayan–Zonana sendromu)
Gardner sendromu
Tırtıklı polipozis sendromu
Sindirim polipleri > Kalıtsal olmayan polipozis sendromları

Cronkhite – Kanada sendromu
Sindirim polipleri > Kolon polip türleri

Kötü huylu
Hamartomlu
Hiperplazi
İltihaplı: İltihaplı fibroid polip
Sindirim polipleri > Adenomatöz polipler

Adenomatöz polipler veya adenomlar, kolonun iç yüzeyinde büyüyen ve yüksek kanser riski taşıyan poliplerdir. Adenomatöz polip prekanseröz lezyon olarak kabul edilir yani kolon kanserine dönüşme olasılığı yüksektir.
Kolonda oluşabilen diğer polip türleri kalın bağırsak kansere dönüşme olasılığı düşük olan hiperplazi ve iltihaplı poliplerdir.
60 yaşındaki kişilerin yaklaşık %5'inde çapı 1 cm veya daha büyük olan en az bir adenomatöz polip bulunur. Çoklu adenomatöz polipler sıklıkla ailesel polip koli veya ailesel adenomatöz polipozdan kaynaklanır. Bu durum kolon kanseri açısından çok risklidir.
Sindirim polipleri > Adenomatöz polipler > Türler

Adenomlar, sindirim poliplerinin yaklaşık %10'unu oluşturur. Poliplerin çoğu (yaklaşık %90) küçüktür ve genellikle 1 cm'den küçüktür ve az kanserleşme olasılığı vardır. Adenomların kalan %10'luk kısmı 1 cm'den büyüktür ve invaziv kanser içerme şansı %10'a yaklaşır.
Üç tip adenomatöz polip vardır:
Tübüler adenomlar (boru benzeri şekil), adenomatöz poliplerin en yaygınıdır. Kolonun her yerinde oluşabilirler ve kolon kanserine dönüşme olasılığı en düşük olan kolon polipleridir.
Tubulovilloz
Villöz adenomlar genellikle rektal bölgede bulunur ve normalde diğer iki adenom tipinden daha büyüktür. Görünüşte sapsız, kadifemsi veya karnabahar benzeri olma eğilimindedirler ve tüm polipler arasında en yüksek hastalıklılık ve ölüm oranları ile ilişkilidir. Hipokalemi ve yoğun mukus akıntısı ile nitelenen aşırı salgılayıcı sendromlara neden olabilir ve carcinoma in situ veya invaziv karsinomu diğer adenomlardan daha sık barındırabilirler.
Sindirim polipleri > Adenomatöz polipler > Riskler

Polip 1 cm'den büyükse ve daha yüksek oranda villous bileşeni içeriyorsa kolorektal kansere ilerleme riski artar. Ayrıca poliplerin şekli kanser uruna dönüşme riski ile ilişkilidir.
Saplı polipler genellikle sapsız poliplerden (düz polipler) daha az tehlikelidir.
Sapsız polipler, invaziv hücrelerin tümörden submukozal ve daha uzak yapılara göçü için daha kısa bir yola sahiptir ve ayrıca çıkarılması ve tespit edilmesi daha zordur. 2 cm'den büyük sapsız polipler genellikle villöz özellikler içerir, daha yüksek kötü huylu potansiyeli vardır ve kolonoskopik polipektomiyi takiben tekrarlama eğilimindedir.
Polipler kolon kanseri açısından önemli bir risk taşımasa da, tübüler adenomatöz polipler büyüdükçe kanserli hale gelebilir. Daha büyük tübüler adenomatöz polipler büyüdüklerinde daha fazla habis tümör risklidir çünkü o zaman daha villöz bileşenler geliştirir ve sapsız hale gelebilirler.
Ebeveynlerine adenomatöz polip teşhisi konan bir bireyin, ailesinde kolonik polip öyküsü olmayan bireylere göre kolon kanseri geliştirme şansının %50 daha fazla olduğu tahmin edilmektedir. 2019 itibarıyla, aile öyküsü olan hastaların kolon poliplerinin risklerini belirlemenin bir yolu yoktur.
Genelde, aile geçmişinden bağımsız olarak nüfusun yaklaşık %6'sı kolon kanseri geliştirme riski altındadır. 2019 itibarıyla, aile öyküsü olan hastaların kolon poliplerinin risklerini belirlemenin bir yolu yoktur.
Aile geçmişinden bağımsız olarak nüfusun yaklaşık %6'sı kolon kanseri geliştirme riski vardır.
Sindirim polipleri > Adenomatöz polipler > Tarama

Kolon poliplerinin taranması ve bunların önlenmesi, durum yönetiminin önemli bir parçası olmuştur. Tıp dernekleri, adenomatöz polipleri önlemek ve kolon kanseri gelişme şansını en aza indirmek için kolorektal tarama için kılavuzlar oluşturmuştur.
Diyetteki bazı değişikliklerin poliplerin oluşmasını önlemede yardımcı olabileceğine inanılır, ancak poliplerin kanserli büyümelere dönüşmesini önlemek için onları tespit edip çıkarmaktan başka bir yol yoktur.
Kolon polipleri büyüdükçe bazen bağırsakta gizli kan testi ile tespit edilebilen kanamaya neden olabilir. Amerikan Kanser Derneği yönergelerine göre, 50 yaşın üzerindeki kişiler yıllık gizli kan testi yaptırmalıdır. 50'li yaşlarındaki kişilerin, adenomatöz bir polip olabilecek herhangi bir anormal büyümeyi saptamak için her 3 ila 5 yılda bir esnek sigmoidoskopi yaptırmaları önerilir. Bu yöntem sırasında adenomatöz polipler saptanırsa kolonoskopi önerilir.
Tıp toplulukları, kolon kanseri için gerekli bir tarama uygulaması olarak 50 yaşından itibaren her on yılda bir kolonoskopi yapılmasını önermektedir.
Tarama, bağırsağın doğru bir görüntüsünü sağlar ve ayrıca bulunursa polipin çıkarılmasını sağlar. Kolonoskopi sırasında bir adenomatöz polip tanımlandığında, bir kıskaç veya ısıtma cihazı kullanmak da dahil olmak üzere çeşitli çıkarma yöntemleri vardır. Kolonoskopiler, tüm kolonun incelenmesine olanak sağlaması ve poliplerin yarısından fazlasının oluştuğu üst kolonda polipleri saptayabilmesi nedeniyle sigmoidoskopilere göre tercih edilir.
Tarama programlarının adenomatöz poliplere bağlı kolon kanseri ölümlerini azaltmada etkili olduğu istatistiksel olarak kanıtlanmıştır. Kolonoskopilerle ilişkili komplikasyon riski, yaklaşık yüzde 6 olan yaşam boyu kolon kanseri gelişme riskine kıyasla yaklaşık yüzde 0,35'tir. Küçük bir nüks olasılığı olduğundan, polip çıkarıldıktan sonra takip önerilir.
Rahim polipi

Ana madde: Endometriyal polip
Endometriyal polip veya rahim polipi, rahim boşluğunda yer kaplayan (endometriyum) rahim iç yüzeyindeki bir polip veya doku bozukluğudur. Genellikle kadınların %10'unda görülür. Geniş düz tabanlı olabilirler (sapsız) veya rahme uzun bir pedikül (saplı) ile tutunmuş olabilirler. Saplı polipler sapsız olanlardan daha yaygındır.
Servikal polip

Ana madde: Servikal polip
Servikal polip, servikal kanal yüzeyinde çok yaygın görülen iyi huylu (ingilizce:benign) polip veya tümördür.
Düzensiz adet kanamasına veya artan ağrıya neden olabilirler ancak genellikle belirti göstermezler.
Burun polipleri

Nazal polipler, esas olarak burnun mukozalarından ve paranazal sinüslerinden kaynaklanan polipoidal kitlelerdir. Sıklıkla alerjik rinit'e eşlik eden mukozanın aşırı büyümeleridir. Serbestçe taşınabilirler ve hassas değildirler.