stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Orhan Pamuk
Eleştiriler > Davalar

Orhan Pamuk, Neue Zürcher Zeitung adlı İsviçre gazetesinde verdiği bir mülâkatta, "Bu topraklarda 30 bin Kürt ve 1 milyon Ermeni öldürüldü. Benden başka kimse bundan bahsetmeye cesaret edemedi." şeklinde bir ifadede bulundu. Bu sözleri nedeniyle Türk Ceza Kanunu'nun 301. maddesi uyarınca soruşturma açıldı.
16 Aralık 2005'te ilk duruşması yapılan dava, Adalet Bakanlığından beklenen yazı gelmediği için 7 Şubat 2006 tarihine ertelendi. Şişli Asliye Ceza Mahkemesi, bu tür davalar için Adalet Bakanlığı'nın yazılı izninin gerektiğini belirterek izin verilip verilmediğinin sorulması için bakanlığa yazı yazılmasına karar verdi ve duruşmayı da 7 Şubat 2006'ya erteledi. Duruşmanın ertelenmesi kararına AB yetkililerinden tepkiler geldi. Dava günü Şişli Adliyesi önündeki Pamuk ve yabancı yetkililere yönelik protesto gösterileri, Türkiye ve dünya basınında önemli yer tuttu.
AB-Türkiye Karma Parlamento Eş Başkanı Joost Lagendijk, "Hükümet, parlamentoya değişiklik yasası getirebilir. Yapılacak şey budur. Türkiye'nin imajına büyük bir zarar vermiştir. Avrupa'da kötü bir imaj doğmuştur. Ünlü bir yazar hakkında dava açarsanız, dışarıda milliyetçiler bu yazarı dövmek için arabasına saldırırsa, burada ciddi bir sorun vardır." dedi.
Avrupa Parlamentosu Türkiye Raportörü Camiel Eurlings de, hükûmetin yazar Orhan Pamuk davasını düşürmesi gerektiğini belirterek, "hükûmet reform taahhüdüne sadık kalmalı" şeklinde konuştu.
Türkiye ile AB arasında ciddi gerilime neden olan Orhan Pamuk'un hakkındaki dava 22 Ocak 2006 tarihinde düştü. Her ne kadar mahkeme başlangıçta davayı reddettiyse de, Pamuk 2011 yılında kendisinden davacı olan kişilerin haysiyetini aşağıladığı gerekçesi ile toplam 6.000 lira tazminat cezası aldı.
Orhan Pamuk'un avukatı Halûk İnanıcı, davanın soruşturma ve kovuşturma süreçlerindeki kusurları öne sürerek, iddianamenin eksik düzenlendiğini, savcılık tarafından Adalet Bakanlığına gönderilen fezlekede başka suçtan izin talep ettiği, dava iddianamesinde dava ile ilgili ya da ilişkili olmayan bambaşka bir suçtan yargılama talep ettiğini açıkladı. Şişli 2. Asliye Ceza Mahkemesi, üç yıla kadar hapis cezası talebiyle yargılanan Orhan Pamuk hakkında Adalet Bakanlığı'nın ilettiği "Yargılama için izin yetkimiz yok" kararının yargılama izni olarak değerlendirilemeyeceğine karar vererek davayı düşürdü. Mahkeme, 301. maddenin yerine geçtiği eski Türk Ceza Kanunu'nun 159. maddesinde "tatbiki bakanlığın iznine tâbidir" şeklinde bir ibare bulunmasını göz önüne aldı ve bu tâbiri de sanık lehine değerlendirerek ilk duruşmada Adalet Bakanlığı'ndan yargılama izni talep etmişti.
Eserleri

Ayrıca bakınız: Orhan Pamuk'un diğer dillerde yayımlanmış eserleri
1982: Cevdet Bey ve Oğulları, Karacan Yayınları, ISBN 975-470-455-4
1983: Sessiz Ev, Can Yayınları, ISBN 975-510-215-9
1985: Beyaz Kale, Can Yayınları, ISBN 975-470-454-6
1990: Kara Kitap, Can Yayınları, ISBN 975-470-453-8
1992: Gizli Yüz, Can Yayınları, ISBN 975-470-503-8
1994: Yeni Hayat, İletişim Yayınları, ISBN 975-470-445-7
1998: Benim Adım Kırmızı, İletişim Yayınları, ISBN 975-470-711-1
1999: Öteki Renkler, ISBN 975-470-765-0
2002: Kar, İletişim Yayınları, ISBN 975-470-962-9
2003: İstanbul: Hatıralar ve Şehir, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 975-08-0716-2
2007: Babamın Bavulu, İstanbul, İletişim Yayınları, ISBN 978-975-05-0482-2
2008: Masumiyet Müzesi, İletişim Yayınları, ISBN 978-975-05-0609-3
2010: Manzaradan Parçalar, ISBN 978-975-05-0798-4
2011: Saf ve Düşünceli Romancı, İletişim Yayınları, ISBN 978-975-05-0940-7
2012: Şeylerin Masumiyeti, İletişim Yayınları, ISBN 978-9750510366
2013: Ben Bir Ağacım, Yapı Kredi Yayınları, ISBN  978-975-08-2610-8
2014: Kafamda Bir Tuhaflık, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 978-975-08-3088-4
2016: Kırmızı Saçlı Kadın, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 978-975-08-3560-5
2016: Hatıraların Masumiyeti, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 978-9750836299
2018: Balkon, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 978-3958295384
2020: Turuncu, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 978-9750847165
2021: Veba Geceleri, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 978-9750849282
2022: Uzak Dağlar ve Hatıralar, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 978-975-0854446
Devlet nişanları

2006: Fransa Ordre des Arts et des Lettres Kumandanı -
2012: Fransa Légion d'honneur Subayı -
Ödülleri

| Yıl | Ödül | Ülke | Eser/Gerekçe |
| --- | --- | --- | --- |
| 1979 | Milliyet Roman Yarışması Ödülü | Türkiye | Karanlık ve Işık (iki yazar arasında paylaşıldı) |
| 1983 | Orhan Kemal Roman Ödülü | Türkiye |  Cevdet Bey ve Oğulları  |
| 1984 | Madaralı Roman Ödülü | Türkiye | Sessiz Ev |
| 1990 | Independent Yabancı Roman Ödülü | İngiltere | Beyaz Kale |
| 1991 | Prix de la Découverte Européene | Fransa | Sessiz Ev (Fransızca çevirisi nedeniyle) |
| 1991 | Antalya Altın Portakal film festivali en iyi senaryo | Türkiye |  Gizli Yüz  |
| 1995 | Prix France Culture | Fransa | Kara Kitap |
| 2002 | Prix du Meilleur Livre Etranger | Fransa | Benim Adım Kırmızı |
| 2002 | Premio Grinzane Cavour | İtalya | Benim Adım Kırmızı |
| 2003 | Uluslararası IMPAC Dublin Edebiyat Ödülü | İrlanda | Benim Adım Kırmızı |
| 2005 | Prix Médicis Etranger | Fransa | Kar |
| 2005 | Alman Yayıncılar Birliği Barış Ödülü | Almanya |  |
| 2005 | Richarda Huch Ödülü | Almanya |  |
| 2006 | Le Prix Méditerranée étranger Ödülü | Fransa | Kar |
| 2006 | Nobel Edebiyat Ödülü | İsveç | "Külltürlerin çatışması ve birleşmesinde yeni semboller bulması" |
| 2006 | Washington Üniversitesi Seçkin Hümanist Ödülü | Amerika Birleşik Devletleri |  |
| 2008 | Ovid Ödülü | Romanya |  |
| 2010 | Norman Mailer Yaşam Boyu Başarı Ödülü | Amerika Birleşik Devletleri |  |
| 2012 | Sonning Ödülü | Danimarka |  |
| 2012 | Legion D'honneur | Fransa |  |
| 2014 | Mary Lynn Kotz Yılın Sanat Kitabı Ödülü | Amerika Birleşik Devletleri | Şeylerin Masumiyeti |
| 2014 | Tabernakul Edebiyat Ödülü | Makedonya |  |
| 2014 | EMYA (Avrupa'da Yılın En İyi Müzesi Ödülü) | Estonya | Masumiyet Müzesi |
| 2014 | Helena Vaz da Silva Avrupa Ödülü | Portekiz |  |
| 2015 | Aydın Doğan Vakfı Roman Ödülü | Türkiye | Kafamda Bir Tuhaflık |
| 2015 | Erdal Öz Ödülü | Türkiye | Kafamda Bir Tuhaflık |
| 2016 | Yasnaya Polyana Edebiyat Ödülü (“Yabancı Edebiyat” kategorisi) | Rusya | Kafamda Bir Tuhaflık |
| 2016 | Milovan Vidakoviç Ödülü | Sırbistan |  |
| 2017 | Budapeşte Büyük Ödülü | Macaristan |  |
| 2017 | Lampedusa Edebiyat Ödülü  | İtalya | Kırmızı Saçlı Kadın |
| 2017 | Edebi Yalım Ödülü | Karadağ |  |
| 2021 | Sedat Simavi Edebiyat Ödülü | Türkiye | Veba Geceleri |
Fahri doktoraları

2006: Tiflis Üniversitesi
2007: Berlin Özgür Üniversitesi
2007: Boğaziçi Üniversitesi
2007: Georgetown Üniversitesi
2007: Tilburg Üniversitesi
2007: Madrid Üniversitesi
2008: Floransa Üniversitesi
2008: Beyrut Amerikan Üniversitesi
2009: Rouen Üniversitesi
2010: Tiran Üniversitesi
2010: Yale Üniversitesi
2011: Sofya Üniversitesi
2017: Brera Güzel Sanatlar Akademisi Fahri Sanat Doktorası
2017: St. Petersburg Devlet Üniversitesi
2018: Girit Üniversitesi
Onur üyelikleri

2005: American Academy of Arts and Letters Onur Üyesi (Amerika Birleşik Devletleri)
2008: Social Sciences of Chinese Academy Onur Üyesi (Çin)
2008: American Academy of Arts and Sciences Onur Üyesi (Amerika Birleşik Devletleri)
Orhan Pamuk çalışma odasında, 2005.
Orhan Pamuk 2017'de bir konferansta.
İslam'da iman

İslâm'da iman, İslam dininin esaslarına inanmaktır. İslam'a göre kişinin kurtuluşa erebilmesi için iman etmesi şarttır. İnanç konusunda ise, farklı mezheplerin farklı görüşleri bulunmaktadır.
Âmentü ve manası

Ana madde: Amentü
İslam dininin Ehl-i Sünnet Mezhebinde inanılması lâzım olan altı temel esasa Âmentü denir. Şîa âmentüsü ise Ehl-i Sünnet'tekinden farklıdır.
"Âmentü billâhi ve melâiketihî ve kütübihî ve rusülihî ve’l-yevmi’l-âhiri ve bi’l-kaderi hayrihî ve şerrihî mine’llāhi teâlâ; ve’l-ba‘sü ba‘de’l-mevti hakk eşhedü en lâ ilâhe illâllāh ve eşhedü enne Muhammeden abduhû ve resûlüh" (Allah'a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, âhiret gününe, kadere, hayır ve şerrin Allah'tan olduğuna iman ettim. Ölümden sonra diriliş gerçektir. Allah'tan başka ilâh olmadığına, Muhammed'in onun kulu ve elçisi olduğuna şahadet ederim).
Geleneksel Ehl-i Sünnet inancında Âmentü'de özetlenen maddelere inanan kişiye mümin denir. Kişi âmentüye inanmadığı sürece mü'min yani Müslüman kabul edilmez. Ama bununla birlikte bazı araştırmacılara göre kader bahsi bu şartın dışında olup, Emevîler döneminde imanın esasları arasına girmiştir.
Konuyla alakalı Kuran'da geçen iman şartları şunlardır:
“Ey iman edenler! Allah’a, peygamberine, peygamberine indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba iman edin. Allah’ı, meleklerini, kitaplarını, peygamberlerini ve âhiret gününü inkâr eden kimse iyice sapıtmıştır.” (Nisa 4/136)

"Allah’ın elçisi ve müminler, rabbinden ona indirilene iman ettiler. Her biri Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine inandılar. “O’nun elçileri arasında ayırım yapmayız” ve “İşittik, itaat ettik, bağışlamanı dileriz rabbimiz, gidiş sanadır” dediler." (Bakara 2/285)
Sünni İslam'a göre imanın şartları

Ana maddeler: İmân, İtikadî mezhepler, Mu'tezile, Mâtûridîyye ve Eş'ârîyye
Ayrıca bakınız: Hanefî, Malikî, Şafi, Hanbelî, Zâhirî ve Şîʿa-i Ulâ
Sünni İslam'a göre imanın şartları > Allah'a iman

Tevhid'e; Allah'ın varlığına ve birliğine inanmaktır. Şu noktaları içerir:
Allah'tan başka kanun koyucu olmadığı, yalnız onun hüküm koyma yetkisinin olduğuna inanmaktır.
Allah'ın yaratıcı, mülkün sâhibi, yegâne tasarruf sâhibi tanrı olduğuna inanmaktır.
Allah'ın tapınılmayı hak eden gerçek ilâh, onun dışında tapınılanların ise batıl ilâhlar olduğuna inanmak.
Kur'an'da ve Muhammed'in hadislerinde ifade edilen Allah'ın isimleri (esmâ-i hüsnâ) ve yüce sıfatları olduğuna inanmaktır.
Ayrıca bakınız: Tevhid (din), Kur'an ve Hakk Teâlâ
Sünni İslam'a göre imanın şartları > Meleklere iman

Meleklere inanmaktır. Buna göre: Melekler, Allah'ın yalnız ona ibâdet etsinler ve onun emirlerini yerine getirsinler diye yarattığı üstün kullarıdır. Allah onlara özel görevler vermiştir. Cebrâil, Allah'ın katından peygamberlere vahiy (mesaj/kitap) indirmekle; Mîkâil, tabiat olaylarını yönetmekle; İsrâfil, kıyameti başlatacak sura üflemekle; ölüm meleği olan Azrâil, canlıların hayatını sona erdirmekle görevlidir.
Ayrıca bakınız: Melek
Sünni İslam'a göre imanın şartları > Kitaplara iman

Allah'ın insanlara peygamberler gönderdiğine ve bu peygamberlerden bazılarına içinde doğru yolu, iyiliği ve kurtuluşu gösteren kitaplar indirdiğine inanmaktır. Buna göre:
Mûsâ'ya Tevratın,
Dâvûd'a Zebûr'un
Îsâ'ya İncil'in
Son peygamber Muhammed'e de Kur'an'ın indirildiğine inanmaktır.
Ayrıca İslam'da bu dört kitap dışında bazı peygamberlere adına suhuf denilen vahiyler indirildiğine ama bu sahifelerin günümüze ulaşmamış olduğuna da inanılır.
İslam'da diğer kutsal kitapların özünü kaybederek tahrif edildiğine, Kur'an'ın ise korunacağına ve tahrif edilemeyeceğine inanılır. İslami inanca göre Kur'an mahşere kadar özgünlüğünü koruyacaktır.(Hicr Sûresi: 9)
Ayrıca bakınız: İslam'da Dört Kitap
Sünni İslam'a göre imanın şartları > Peygamberlere imân

Allah'ın peygamberler gönderdiğine inanmak. Buna göre:
Onların ilki Âdem sonuncuları da Muhammed'dir. İçlerinde Meryem oğlu Îsâ ve Üzeyir de dahil olmak üzere peygamberlerin hepsi birer insandır. Rablık sıfatlarından hiçbirini taşımazlar. Onlar Allah'ın kendilerine peygamberlik vermekle lütufta bulunduğu kimselerdir, Allah'ın elçileridirler.
Allah, Muhammed'i bütün insanlığa göndermekle peygamberliği sona erdirmiştir. İslam'a göre ondan sonra peygamber yoktur.
Kur'an'da adı geçen peygamberler şunlardır:
Âdem (آدم)
İdrîs (إدريس)
Nûh (نوح)
Hûd (هود)
Sâlih (صالح)
İbrâhîm (إبراهيم)
Lût (لوط)
İsmâ'îl (إسماعيل)
İshâk (إسحاق)
Ya'kūb (يعقوب)
Yûsuf (يوسف)
Eyyûb (أيّوب)
Şu'ayb (شعيب)
Mûsâ (موسى)
Hârûn (هارون)
Da'vûd (داود)
Süleymân (سليمان)
İlyâs (إلياس)
Elyesa' (اليسع)
Zülkifl (ذو الكفل)
Yûnus (يونس)
Zekeriyyâ (زكريّا)
Yahyâ (يحيى)
Îsâ (عيسى)
Muhammed (محمّد)
Bunların dışında Lokmân (لقمان), Üzeyr (عزير), Zülkarneyn (ذو القرنين) ve Hızır'ın (الخضر) da peygamber olabileceği konusunda görüşler vardır. Bunların adı, Kur'ân'da geçmekle birlikte peygamber olup olmadıklarını ifade eden cümleler kullanılmaz.
Ayrıca bakınız: Peygamber
Sünni İslam'a göre imanın şartları > Ahirete iman

Âhiret'e, yânî âhiret Gününe, inanmak. Buna göre:
Âhiret günü; Allah'ın insanları kabirlerinden diri olarak çıkarıp onları bir arada toplayacağı gündür. O gün onlar ya nimetleri bol cennet yurduna ya da elem verici azabın olduğu cehennem yurduna gireceklerdir.
Âhiret gününe iman; öldükten sonra kabirde karşılaşılacak ceza ve ödül, sonraki diriliş, toplanma ve hesap verme, ardından da cennete ya da cehenneme girilmesi gibi ölümden sonra gerçekleşecek olan şeylere îmân etmektir.
Ayrıca bakınız: Ahiret
Sünni İslam'a göre imanın şartları > Kader ve Kazaya iman

Kader'e, yani olmuş ve olacak her şeyin (hayrın ve şerrin) Allah'tan olduğuna inanmak. Buna göre:
Allah'ın ezeli ilmi ve bilgeliğinin gereği olarak evreni yönettiğine, her şeyin onun bilgisi dahilinde olduğuna ve huzurundaki “Levh-i Mahfûz”'da yazıldığına inanmaktır. Allah evreni dilemiş ve yaratmıştır. Onun iradesi ve yaratışı olmadan olmuş hiçbir şey yoktur.
Ayrıca bakınız: Kader ve Kaza
On İkiciler Şiîliğine göre imanın şartları (Usûl el-Dîn)

Ana maddeler: İmâmet (Şîʿa i'tikadı), İmâmet (Onikiciler Şiîliği i'tikadı), İmâmet (Safev’îyye-Kızılbaşlık Şiîliği i'tikadı), İmâmet (İsnâ'aşerîyye-Câʿfer’îyye Şiîliği i'tikadı) ve İmâmet (İsnâ'aşerîyye-Anadolu Alevîliği i'tikadı)
Tevhid: (Allah'ın birliği): Allah’ûr-Râhman’ûr-Râhîym'in tek ve yaradılmamış olduğuna inanmak,
Adalet: Allah'ın adil olduğuna inanmak,
Nübüvvet: (Peygamberlik): Allah tarafından tüm insanlığa kendi dinini öğretmek için mükemmel ve yanılmaz 124 bin peygamber gönderdiğine inanmak,
İmâmet: (Liderlik): Hakk Teâlâ'nın insanlığa rehberlik edecek belirli liderler (On iki imam) atadığına inanmak.
Kıyamet, Hüküm Günü/Haşir: Allah'ın "Kıyamet Günü" insanları yeniden dirilteceğine ve mizan, hesap, Sırat, Cennet ile Cehennem'in hak olduğuna inanmak,
Ayrıca bakınız: İmâmet (Zeyd’îyye i'tikadı), İmâmet (Şîʿa-i Bâtın’îyye i'tikadı), İmâmet (İsmâ‘ilî i'tikadı), İmâmet (Mûbârek’îyye i'tikadı), İmâmet (İsmâilî-Pamir Alevîliği i'tikadı), İmâmet (Mustâ‘lî i'tikadı), İmâmet (Nizârî i'tikadı), İmâmet (Ghulat-i Şîʿa i'tikadı), İmâmet (Sebe’îyye i'tikadı), Nusayrî inancı ve Hurûfî-Bektâşî inancı
Not: Bunların dışında genellikle Şîa itikadında şart olarak sıralanmasa da, meleklere ve kitaplara imân da Şîa itikadında mevcuttur.
İmanın şartları
Alexander von Humboldt

| Alexander von Humboldt |
| --- | --- |
Joseph Karl Stieler tarafından yapılmış portre (1843)
Doğum: 14 Eylül 1769(1769-09-14) Berlin, Prussia, Kutsal Roma İmparatorluğu
Ölüm: 6 Mayıs 1859 (89 yaşında) Berlin, Prusya, Alman Konfederasyonu
Defin yeri: Schloss Tegel
Milliyet: Alman
Mezun olduğu okul(lar): Freiberg School of Mines (diploma, 1792) University of Frankfurt (Oder) University of Göttingen University of Berlin
Tanınma nedeni: Biyocoğrafya, Kosmos (1845–1862), Humboldt Akıntısı, Jeomanyetik fırtına, Humboldtçu bilim, Berlin Romantizmi
Din: Lütercilik
Ödüller: Copley Medal (1852)

Kariyeri
Dalı: Coğrafya
Akademik danışmanları: Markus Herz, Carl Ludwig Willdenow, Abraham Gottlob Werner
Önemli öğrencileri: Louis Agassiz
Etkilendikleri: F. W. J. Schelling
Etkiledikleri: Darwin, Wallace, Thoreau, Whitman, Emerson, Muir, Irving, Ida Laura Pfeiffer, Frederic Edwin Church, Ernst Haeckel, George Perkins Marsh
 
İmza

Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander Freiherr von Humboldt (14 Eylül 1769, Berlin – 6 Mayıs 1859, Berlin), Prusyalı doğabilimci ve kâşif. Prusyalı bakan, filozof ve dilbilimci Wilhelm von Humboldt'un küçük kardeşi. Humboldt'un botanik coğrafya üzerine yaptığı çalışmalar biyocoğrafya dalının temelini oluşturmuştur.
1799 ile 1804 yılları arasında Güney ve Orta Amerika'ya giden von Humboldt, keşif gezileri sonucunda kıtayı bilimsel açıdan betimleyen ilk bilim insanı olmuştur. 21 yıl boyunca yaptığı gezilerde karşılaştıklarını devasa bir eserde toplamıştır. Atlantik Okyanusu'nun iki kıyısında yer alan kara parçalarının (özellikle Güney Amerika ve Afrika'nın) bir zamanlar birleşik olduğunu ilk öne süren Humboldt olmuştur. Hayatının son dönemlerinde yazdığı Kosmos adlı eserinde dünya üzerine bilgi toplayan çeşitli bilim dallarını birleştirmeye çalışmıştır. Humboldt aralarında Joseph-Louis Gay-Lussac, Justus von Liebig, Louis Agassiz ve Matthew Fontaine Maury'nin bulunduğu birçok bilim insanıyla çalışmış ve çalışmaları desteklemiştir.
Yaşamı ve yolculukları > Gençliği ve eğitimi

von Humboldt'un Prusya ordusunda binbaşı olan babası Pomeranya'nın önde gelen ailelerinden birine mensuptu ve Yedi Yıl Savaşları'ndaki hizmetleri karşılığında kraliyet nazırlığı göreviyle ödüllendirilmişti. Baron von Hollwede'nin dul eşi Maria Elizabeth von Colomb ile 1766 yılında evlendikten sonra iki oğlu olmuştu. Bunlardan küçük olanı Alexander'dır.
Alexander von Humboldt'un çocukluğu ne sağlık ne de zekâ açısından pek ümit verici geçmemiştir. Yine de kısa sürede kendine özgü özellikleri ortaya çıkmıştır. Bitkileri, kabuklu hayvanların kabuklarını ve böcekleri toplayıp etiketlendirdiği için "küçük eczacı" diye adlandırılmıştır. 1779 yılında babasının beklenmeyen ölümü sonrasında annesinin verdiği yerinde kararlarla eğitimini sürdürmüştür. Politik kariyer için altı ay Frankfurt Üniversitesi'nde finans okudu ve bir yıl sonra 25 Nisan 1789'da Christian Gottlob Heine ve Johann Friedrich Blumenbach'ın verdiği derslerle ünlenen Göttingen Üniversitesi'ne kaydoldu. Çeşitli alanlara duyduğu ilgi ve yeteneği öylesine gelişmişti ki, 1789 yılında bir tatil esnasında Ren Nehri'ne yaptığı bir geziden sonra "Mineralogische Beobachtungen über einige Basalte am Rhein" (Ren Nehri'ndeki bazı Bazalt kayalar üzerine mineralojik gözlemler) (Brunswick, 1790) adlı eseri yazdı.
Yolculuklara olan tutkusu, Kaptan James Cook’un ikinci yolculuğunda yanında bulunan, Heyne’in damadı Georg Foster ile Göttingen’de kurduğu arkadaşlıkla iyice pekişti. Artık çalışmaları ve nadir olarak bir arada görülen kişisel yetenekleri olağanüstü bir anlayış ile kendisini bilimsel kâşif olarak hazırlama amacına yönelmişti. Bu düşünceyle Hamburg’ta ticaret ve yabancı diller, Freiberg’te Abraham Gottlob Werner ile coğrafya, Jena’da Justus Christian Loder ile anatomi, Franz Xaver von Zach ve Johann Gottfried Koehler ile astronomi ve bilimsel aletlerin kullanımı konularında eğitimini sürdürdü. Freiberg madenlerindeki bitki örtüsü üzerine yaptığı çalışmalar sonucunda 1793 yılında "Florae Fribergensis Specimen" (Fribergen Florasından Örnekler) adlı eserini yayımladı. Luigi Galvani tarafından yeni keşfedilmiş olan kasların tepkiselliği fenomeni üzerine yaptığı uzun süreli deneyler sonucunda 1797 yılında Berlin’de "Versuche über die gereizte Muskel- und Nervenfaser" (Kas ve sinir lifleri tepkiselliği üzerine çalışmalar) adlı çalışmasını yayımladı.
Yaşamı ve yolculukları > Avrupa’daki yolculukları ve çalışmaları

1794 yılında ünlü Weimar arkadaş grubuna katıldı ve Haziran 1795'te Friedrich Schiller'in Die Horen isimli yeni dergisine Die Lebenskraft, oder der rhodische Genius  adlı felsefi bir alegori yazdı. 1790 yazında Georg Foster ile birlikte kısa süreliğine İngiltere'ye gitti. 1792 ve 1797 yıllarında Viyana'da bulundu. 1795'te İsviçre ve İtalya'da jeoloji ve botanik ile ilgilendiği bir gezi yaptı. Bu sıralarda, 29 Şubat 1792'de Berlin'de maden vergi tayin memuru olarak resmî bir göreve atandı. Devlet için çalıştığı bu görevi yalnızca bilime hizmet etmek için bir çıraklık dönemi gibi görmüş olsa da, sorumluluklarını öyle çarpıcı bir yetenekle yerine getirdi ki kısa sürede bölümünün başına geçmekle kalmayıp önemli diplomatik görevler de üstlendi. 19 Kasım 1796'da annesinin ölümü dehasının peşinden gidebilmesinin önünü açtı. Resmî görevlerinden uzaklaşarak, çok uzun zamandır içinde olan uzak diyarlara gitme hülyasını gerçekleştirmek için bir fırsat çıkmasını beklemeye başladı.
Yaşamı ve yolculukları > Güney Amerika Seferi

Katılması için resmî olarak davet edildiği Nicolas Baudin'in dünya yolculuğunun ertelenmesi üzerine, Mısır'da bulunan Napolyon Bonapart'a katılmak için, ertelenen seferin botanikçisi Aimé Bonpland ile birlikte Paris'ten ayrılıp Marsilya'ya gider. Mısır'a ulaşmak için çabalarken yolları Madrid'e düşer ve beklenmedik bir şekilde, bakan Don Mariano Luis de Urquijo'nun himayesiyle keşif için İspanyol Amerika'sına gitmeye karar verirler.
Önemli tavsiye mektuplarıyla birlikte 5 Haziran 1799'da A Coruña'dan Pizarro gemisiyle denize açılırlar. Teide'ye tırmanmak için altı gün boyunca Tenerife'de durakladıktan sonra 16 Temmuz'da Venezuela'da Cumaná'da Güney Amerika'ya ayak basarlar. Caripe'deki misyoner merkezini ziyaret eden Humboldt burada bulduğu yağ kuşunu (Steatornis caripensis) adıyla bilim dünyasına tanıtacaktır. Cumaná'dan dönen Humboldt 11 Kasım'ı 12 Kasım'a bağlayan gece dikkat çekici bir meteor yağmuru gözlemler. Bu, günümüzde Leonidler diye bildiğimiz meteor yağmurudur. Bonpland ile birlikte Karakas'a giden Humboldt, 1800 yılının Şubat ayında Orinoco Nehri'nin izlediği yolu keşfetmek için kıyıdan uzaklaşır. Dört ay süren ve 2.775 km boyunca vahşi ve ıssız arazide geçen bu yolculuk sonucunda Orinoco ile Amazon nehirleri arasında bağlantı sağlayan Casiquiare Kanalı'nın varlığı kanıtlanmış ve bağlantının tam yerinin saptanması da sağlanmıştır. 19 Mart 1800 tarihinde Humboldt ve Bonpland yakaladıkları elektrikli yılan balıkları nedeniyle bolca elektrik şokuna maruz kaldılar.
24 Kasım'da Küba'ya geçen iki arkadaş birkaç ay burada kaldıktan sonra Kolombiya'daki Cartagena'ya çıkarak anakaraya geri dönerler. Suları kabarmış olan Magdalena Nehri boyunca ilerleyip, Cordillera Real Dağları'nın donmuş sırtlarından geçen zorlu bir yolculuktan sonra 6 Ocak 1802'de Quito'ya varırlar. Burada kaldıkları sürede hem Pichincha Dağı’na hem de Chimborazo Dağı’na tırmanırlar. Bu tırmanışla Humboldt ve ekibi zamanın dünya rekoru sayılabilecek olan 5.878 m.lik yüksekliğe ulaşmıştır. Yol üzerinde Amazon'un kaynaklarını araştırdıktan sonra Peru'da Lima'ya ulaşınca sefer sona erer. Humboldt, Callao'da 9 Kasım'da Merkür'ün Güneş önünden geçişini gözlemler. Aynı zamanda guano'nun gübre özelliklerini inceler. Guano'nun Avrupa'ya girişi Humboldt'un yazıları neticesinde olmuştur. Fırtınalı bir deniz yolculuğundan sonra Meksika'ya gelirler. Burada yaklaşık bir yıl kaldıktan sonra kısa süreliğine Amerika Birleşik Devletleri'ne uğrar ve Delaware Nehri'nin ağzından Avrupa'ya yelken açarlar. Bu yolculuğun sonunda 3 Ağustos 1804 günü Fransa'nın Bordeaux şehrine çıkarak Avrupa'ya geri dönerler.