stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
4 Ay, 3 Hafta, 2 Gün

| --- | --- |
4 luni, 3 săptămâni și 2 zile

Yönetmen: Cristian Mungiu
Yapımcı: Cristian Mungiu Oleg Mutu
Senarist: Cristian Mungiu
Oyuncular: Adi Carauleanu Luminiţa Gheorghiu Vlad Ivanov Anamaria Marinca Alexandru Potocean Laura Vasiliu
Görüntü yönetmeni: Oleg Mutu
Kurgu: Dana Bunescu
Dağıtıcı: BAC Films
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2007, Romanya
Süre: 113 dakika
Ülke: Romanya  Belçika
Bütçe: 600.000 €
Resmî sitesi
4 Ay, 3 Hafta, 2 Gün (Rumence: 4 luni, 3 săptămâni și 2 zile), 2007 Romanya yapımı Cristian Mungiu filmidir. 2007 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ile FIPRESCI ödülünü kazandı.
Komünist Romanya'da, Çavuşesku rejiminin son dönemlerinde geçer. 1987 yılında üniversite yurdunda oda arkadaşı olan iki öğrencinin, içlerinden birinin yasa dışı kürtaj olması için ayarladıkları randevunun ve sonrasında yaşadıklarının trajik hikâyesini anlatır.
Dünya prömiyerini Cannes'da yapan film, Romanya'da ilk kez 1 Haziran 2007'de Transilvania Uluslararası Film Festivali'nde gösterildi. Film, çıktığı sene Kürtaj (ve yasaklanması), sansürlenme ve 80. Akademi Ödülleri'nden dışlanmasıyla da tartışmaya konu oldu, yine de BBC'nin Ağustos 2016'da yayımladığı 21. yüzyılın en iyi filmleri listesinde 15. sırada yer aldı.
Konusu

1987 yılında geçen filmde, Otilia (Anamaria Marinca) ve Găbiţa (Laura Vasiliu) Bükreş'te bir üniversite yurdunda oda arkadaşıdır. İki arkadaş, Găbiţa'nın hamileliğini sonlandırmak için, yasadışı olan bu işlemi yapan Bay Bebe (Vlad Ivanov) ile ucuz bir otelde buluşur. Ancak olaylar bekledikleri şekilde gerçekleşmez.
Oyuncu seçimi

| Aktör |  | Karakter |
| --- | --- | --- |
| Marinca, AnamariaAnamaria Marinca | ... | Otilia Mihărtescu |
| Vasiliu, LauraLaura Vasiliu | ... | Gabriela 'Găbița' Drăguț |
| Ivanov, VladVlad Ivanov | ... | Viorel Bebe |
| Potocean, AlexandruAlexandru Potocean | ... | Adi Radu |
| Gheorghiu, LuminițaLuminița Gheorghiu | ... | Gina Radu, Adi'nin annesi |
| Cărăuleanu, AdiAdi Cărăuleanu | ... | Dr. Radu, Adi'nin babası |
| Ghițescu, MădălinaMădălina Ghițescu | ... | Dora |

2006 yılının sonbaharında gerçekleşen oyuncu seçiminde yönetmen uzun dialogların ve zorlu sekansların yer aldığı filmde uzun diyalogları ezberleyecek adayları aradı. Vlad Ivanov'u buna uygun olduğunu düşünerek seçti
Mungiu, iki başrol oyuncusu için birçok genç kadının katıldığı seçmeler gerçekleştirdi. Anamaria Marinca, senaryoyu okumadan önce Mungiu ile çalışmamıştı ve okuduğunda hikayeyi ilgi çekici buldu. Daha önce televizyonda rol almıştı fakat bir filmde oynamamoştı. Marinca ile ilk tanıştığında, Mungiu onu başrole uygun değerlendirmemişti ancak senaryonun daha ilk sayfalarını okumaya başladığında çoktan kararını vermişti. Sahne deneyimi ve bu yüzden uzun sekenslar Marinca için problem oluşturmayacaktı. Laura Vasiliu'nun da sahne deneyimi vardı.
Eleştiriler

Film, eleştirmenler nezdinde olağanüstü bir başarı yakaladı, katılımcıları profesyonel eleştirmenler olan Rotten Tomatoes sitesinde %96 olumlu oy aldı. Time dergisinden Richard ve Mary Corliss, filmi "dikkat çekici ve tatmin edici" olarak nitelendirdi. Filmin tartışmalı kabul edilen sahnesinde ölü fetus gösterilmektedir. Senesinin Oscar ödüllerinde yer almaması bu nedene de bağlanır.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Karakterler bütün film boyunca bununla uğraşıyor. Fetusu göstermemek bence yanlış olurdu. Sahne uzun diyorlar, bir dakika sürüyor diyorlar ama uzun değil aslında. Oyuncu repliğini bitirene kadar, yani sadece 14 saniye görüyoruz fetusu. Ama burada başka bir mesele var. Ben de dahil olmak üzere Romanyalılar’ın Amerika’daki kürtaj karşıtlarının söylemlerine uzak olmamız. Kürtajın artık herhangi bir şekilde mesele olmadığı bir ülkeden geliyorum. Tuhaf ama başka pek çok sorunu olan bir ülkeden bahsediyorum. Bu konularda kaybedecek vakit yok. | ” |
— Yönetmen Cristian Mungiu eleştirilere konu olan fetus sahnesiyle ilgili görüşlerini aktarırken
Eleştiriler > İlk on listeleri

Film, çeşitli eleştirmenlerin "2007'nin en iyi on filmi listesi"nde yer aldı:
1. - A. O. Scott, The New York Times
1. - Dana Stevens, Slate
2. - Liam Lacey and Rick Groen, The Globe and Mail
3. - Peter Rainer, The Christian Science Monitor
3. - Scott Foundas, LA Weekly (Lake of Fire ile birlikte)
3. - Wesley Morris, The Boston Globe
4. - Ella Taylor, LA Weekly (Lake of Fire ile birlikte)
4. - Kenneth Turan, Los Angeles Times (Lady Chatterley ile birlikte)
5. - Kevin Crust, Los Angeles Times
8. - Lisa Schwarzbaum, Entertainment Weekly
9. - Philip Martin, Arkansas Democrat-Gazette
Ödüller

Cannes Film Festivali
Altın Palmiye
FIPRESCI ödülü
Cinema Prize of the French National Education System
Avrupa Film Ödülleri
En İyi Avrupa Filmi
En İyi Avrupalı Yönetmen
Hollywood Film Festivali
Hollywood World Award (En İyi Film)
San Sebastián Uluslararası Film Festivali
FIPRESCI Yılın Filmi
Stockholm Film Festivali
Bronz At (En İyi Film)
En iyi Kadın Oyuncu
National Board of Review
En İyi Beş Yabancı Film
Los Angeles Film Eleşirmenleri Birliği
En İyi Yabancı Film
En İyi Kadın Oyuncu (runner-up)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu
Sight & Sound Films of 2007
En İyi Film
Chicago Film Eleştirmenleri Birliği
Yabancı Dilde En İyi Film
Toronto Film Eleşirmenleri Birliği
Yabancı Dilde En İyi Film
Film Eleşirmenleri Ulusal Birliği
Yabancı Dilde En İyi Film
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bu ödülün bana verilmesi, umit ederim ki, küçük ülkelerde, mütevazi bütçelerle ve dev sinema yıldızları olmadan film çeken yönetmenleri de cesaretlendirmesi açısından iyi bir haber olur. | ” |
— Yönetmen Mungiu'nun 60. Cannes Film Festivalindeki konuşmasından
Adaylıklar
Avrupa Film Ödülleri
En İyi Avrupalı Kadın Oyuncu
En İyi Avrupalı Senarist
Satellite Ödülleri
En İyi Yabancı Film
2008 Altın Küre Ödülleri
Yabancı Dilde En İyi Film
İzlenme

Film 2007'de Romanya'da 89.000 biletli seyirci tarafından izlendi ve yılin en çok izlenen yedinci filmi, en çok izlenen Rumen filmi yaptı. 11 Kasım 2007'ye kadar Fransa'da 300.000'den fazla izlendi. 8 Eylül 2008'e kadar IFC Films, film için ABD'de 1,2 milyon dolarlık hasılatla iyi bir performans gösterdi. Türkiye'de 11 Ocak 2008'de vizyona giren film (vizyonda kaldığı 24 haftada) 12.794 biletli seyirci tarafından izlendi ve 102.035 lira hasılat yaptı.
Film Mayıs 2008'de gösterime girdi ve ABD ve Kanada'da 1.198.208 dolar, diğer ülkelerde 8.642.130 dolar ve dünya çapında toplam 9.840.338 dolar hasılat elde etti.
Bay Bebe, Otilia ve Găbiţa, buluştukları otel odasında.
Access Linux Platform

Access Linux Platform (ALP), Tokyo, Japonya'nın Access Co. firması tarafından geliştirilen ve pazarlanan mobil cihazlar için, bir zamanlar "Palm OS'nin yeni nesil sürümü" olarak adlandırılan, durdurulan bir açık kaynaklı yazılım tabanlı işletim sistemidir. Platform Java, klasik Palm OS ve GTK+ tabanlı yerel Linux uygulamaları için uygulama ortamları içeriyordu. ALP, cihazlarda 3GSM, LinuxWorld, GUADEC ve Mobile'de Açık Kaynak da dahil olmak üzere çeşitli konferanslarda gösterildi.
ALP ilk olarak Şubat 2006'da ilan edildi. Platformun ilk sürümleri ve yazılım geliştirme kitleri Şubat 2007'de resmen yayınlandı. Access, Esteemo, NEC, NTT DoCoMo ve Panasonic tarafından, platformu i.mode Mobil Yönelimli Uygulama Platformu (MOAP) (L) uygulama programlama arayüzlerinin gözden geçirilmiş bir versiyonunu uygulayan paylaşımlı bir platform için temel olarak kullanma konusunda koordineli bir çaba gösterildi. (API), Tizen Derneği'nın teknik özelliklerine uygundur. ALP'yi kullanan ilk akıllı telefon, 2009'un ortalarında yapılması planlanan Emblaze Mobile tarafından Edelweiss olacaktı. Ancak, serbest bırakılmadan önce rafa kaldırıldı. Sharp Corporation tarafından Emblaze Mobile ve diğer yedi ortak ile işbirliği içinde geliştirilen İlk Else (Monolith olarak adlandırılmış) akıllı telefon, 2009 yılı için planlanmış, ancak Haziran 2010'da hiçbir zaman serbest bırakılmamış ve resmen iptal edilmemiştir. Sonuç olarak, platform hiçbir zaman bağımsız olarak cihazlarda başlatılmaz ve artık Access'in web sitesinde referans alınmaz. Ancak Panasonic ve NEC 2010-2015 yılları arasında Japonya pazarı için bir dizi ALP telefon piyasaya sürdü.
Güvenlik

ALP, ayrıntılı erişim denetimlerini uygulamak için kullanıcı alanı politika tabanlı bir güvenlik çerçevesi ve çekirdek alanı Linux güvenlik modülünün bir kombinasyonunu kullandı. ALP'nin güvenlik uygulaması için bileşenler Hiker çerçevesinin bir parçası olarak yayınlandı. Denetimler imzalara ve sertifikalara dayanıyordu; imzasız uygulamalara önceden tanımlanmış bir güvenli API kümesine erişim izni verilebilir.
Cihazlar

Sistem çoğunlukla NEC Casio Mobile Communications ve Panasonic Mobile Communications tarafından üretilen NTT DoCoMo markalı cep telefonlarında kullanılır.
Panasonic
P-01E,
P-01F,
P-01G,
P-01H,
P-02B,
P-03C
P-03D,
P-04C,
P-05C
P-05B,
P-05C,
P-06B,
P-06C,
P-07B
NEC
N-01B,
N-01C,
N-01E,
N-01F,
N-01G,
N-02C,
N-02D,
N-03D,
N-04B,
N-05B,
N-05C,
N-06B,
N-07B,
N-07E,
N-08B
Casio (NEC tarafından)
CA-01C
Emblaze Mobile
Edelweiss (iptal Edildi)
Frederick Soddy

| Frederick Soddy |
| --- | --- |

Doğum: 2 Eylül 1877(1877-09-02) Eastbourne, Sussex, İngiltere
Ölüm: 22 Eylül 1956 (79 yaşında) Brighton, Sussex, İngiltere
Milliyet: İngiliz
Eğitim:  Aberystwyth Üniversitesi  Merton Koleji 
Ödüller:   Nobel Kimya Ödülü (1921)  Soddy crater  Fellow of the Royal Society 

Kariyeri
Dalı: Radyokimya  Ekonomi 
Çalıştığı kurumlar:  McGill Üniversitesi (1900–1903)  Glasgow Üniversitesi (1904–1914)  Aberdeen Üniversitesi (1914–1919)  Oxford Üniversitesi (1919–1936) 
Doktora öğrencileri: Satoyasu Iimori
 

Frederick Soddy (d. 2 Eylül 1877, Eastbourne, Sussex - ö. 22 Eylül 1956, Brighton, Sussex), İngiliz kimyacı. 1921 Nobel Kimya Ödülü sahibi. Ernest Rutherford ile birlikte yaptığı ortak çalışmayla radyoaktif bozunma kanunlarını keşfetmiştir. Ayrıca izotop kavramını ortaya atmıştır.
Hayatı

İngiltere'nin East Sussex'teki Eastbourne şehrinde doğan Soddy, okul yaşantısına Eastbourne Koleji'nde başladı. Daha sonra Wales Üniversitesi'ne devam etti. 1895 yılında kazandığı bursla Oxford Üniversitesi'ne kaydoldu. 1898 yılında kimya bölümünü birincilikle bitirdi. Mezuniyet sonrası iki yıllık araştırmacı olarak üniversitede kaldı. 1900-1902 yılları arası Kanada'da Montreal'deki McGill Üniversitesi'nde uygulama öğretmeni olarak görev aldı. Şans eseri yeni keşfedilmiş radyoaktivite üzerine araştırma yapan Ernest Rutherford ile tanıştı. Birlikte yaptıkları çalışmalar sonucunda radyoaktif bozunma teorisi üzerine bir dizi makale çıkardılar.
1903 yılında Soddy Kanada'dan İngiltere'ye geri döndü. Londra'daki College Üniversitesi'nde İskoç kimyacı William Ramsay ile birlikte çalışmaya başladı. Beraber yaptıkları araştırmada, spektroskopi teknikleri kullanarak radyumun radyoaktif bozunması sonucu olarak helyum ortaya çıktığını gösterdiler. Bu gözlem radyumun ya da daha ağır çekirdeklerin bozunmasından ortaya çıkan alfa parçacıklarının helyum ile bağlantılı olduğunu açıklamıştı.
1904 1914 yılları arası İskoçya'daki Glasgow Üniversitesi'nde kimyasalların fiziksel özellikleri ve radyoaktivite üzerine öğretmenlik yaptı. Bu süreçte nükleer teknolojiye önemli faydalar sağlayacak katkılarda bulundu. Alfa parçacığı atan bir elementin periyodik tabloda iki sütun gerilediğini önererek Yer Değiştirme Kanunu'na katkıda bulundu. En önemli çalışması ise 28 Şubat 1913 günü Kimya Haberleri dergisinden duyurduğu izotop kavramıydı. Deneysel sonuçların ışığında aynı elementin kimyasal özellikleri aynı ama atomik ağırlıkları farklı iki ya da daha fazla formda olabileceği varsayımında bulundu.
İzotop kavramı ile birlikte periyodik tablodaki bazı taşların yerine oturması kolaylaştı. Soddy'nin bu çalışması 1919'da Ernest Rutherford'un protonu tanımlamasına ve nötron olasılığını belirtmesine yardım etti. Fakat izotop hipotezi esas olarak 1932 yılında James Chadwick'in nötronu keşfetmesi ile kabul gördü.
1914 yılında kimya profesörü olarak İskoçya'daki Aberdeen Üniversitesi'ne atandı. I. Dünya Savaşı sırasında İngiltere ordusuna katkı sağlamak için kimyasal çalışmalara ağırlık verdiğinden radyoaktivite üzerine çalışmayı bıraktı. 1919 yılında Oxford Üniversitesi'ne kimya profesörü olarak atandı ve 1937 yılında emekli oluncaya kadar bu görevde kaldı.
2009 Marmara sel dizisi

| --- | --- |
Tarih: 9 Eylül 2009
Can kaybı: 31
Maddi zarar: 70 milyon ABD doları
Etkilenen bölgeler: İstanbul, Tekirdağ
2009 Marmara sel dizisi, 9 Eylül 2009 tarihinde Türkiye'nin Marmara Bölgesinde meydana gelen bir sel dizisidir. Daha çok İstanbul ve Tekirdağ'ı etkilemiş, en az 31 kişinin ölümü ve 9 kişinin kaybolmasıyla sonuçlanmış, en az 70 milyon dolarlık bir zarar vermiştir.
Fırtına dizisinin oluşumu

8 Eylül gününü 9 Eylül'e bağlayan gece, İç Anadolu'da bulunan bir yukarı seviye alçağının (ULL) Karadeniz'den Marmara bölgesine yoğun nem adveksiyonu yapması sonucunda bölgedeki çok düşük yoğunlaşma depresyonu havayı doyma noktasına yaklaştırmıştı. Bunun yanı sıra atmosferin üst seviyelerindeki soğuk havanın, sıcak deniz yüzeyinin etkileşimi sonucu meydana gelen yoğun konvektif fırtınalar 9 Eylül 2009 sabahın erken saatlerinde doruk noktasına ulaştı ve selin meydana gelmesine yol açtı.
Etkileri

Selin sonucunda, Ayamama Deresi'nin İkitelli kısmında en az 10, Halkalı kısmında en az 11 ve buna ek olarak Çatalca ve Silivri'de üç kişi olmak üzere İstanbul'da toplam 24 ve Tekirdağ'da 7 kişi, toplamda ise 31 kişi hayatını kaybetmiştir. İstanbul valisi Muammer Güler'e göre selde 20 kişi yaralanmıştır. Resmî makamlar felaketin sorumlusu olarak plansız yapılaşan halkı gösterdi.
Bazı yerlerde su metrelerce yükseldi. Su, Atatürk Havalimanı'na giden yolları kesti. Yüzlerce araba ve onlarca TIR Marmara Denizi'ne sürüklendi. Selde kaybolan bir kişinin cesedi denizin karşı kıyısında bulundu. Selden sonra, özellikle İkitelli'de yağmalama yaşanmıştır.
12 Eylül 2009'da Selimpaşa'yı ziyaret eden Kadir Topbaş, halktan tepki görmüştür. 1999 Gölcük depreminden bu yana İstanbul'un yaşadığı en büyük afet olarak nitelendirilen olay, 18 ve 27 Temmuz 2017 tarihli iki büyük İstanbul yağmur felaketiyle anımsanmıştır.
Tepkiler

tr:Türkiye'de sel felaketi
Türkiye'de sel felaketi
Dönemin başbakanı Recep Tayyip Erdoğan: "Derenin intikamı ağır olur" derken Çevre ve Şehircilik Bakanı Veysel Eroğlu, afeti tufan olarak yorumlamış ve alınacak bir önlemin olmadığını söylemiştir. İstanbul Büyükşehir Belediye başkanı Kadir Topbaş, muhalefetin durumdan siyaset yapmamasını istemiş ve afetin sorumluluğunu insanın doğaya verdiği zarar olarak görmüştür. Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanı Deniz Baykal ise üç isme tepki göstermiş ve olayın sorumlusunun hem yerel hem de merkezi idare olduğunu belirtmiştir.
Baasçı Suriye

Baasçı Suriye, Baas yönetimindeki Suriye ya da resmî adıyla Suriye Arap Cumhuriyeti, günümüzde feshedilmiş durumda olan, 1963-2024 yılları arasında varlık gösteren Arap Sosyalist Baas Partisi'nin Suriye bölgesel kolunun yönetimi altındaki Suriye devletiydi. Esad ailesi Suriye'yi 1970'teki askeri darbeden 2024'te Suriyeli muhaliflerin taarruzuna kadar yönetti.
Devlet, 1963 Suriye darbesinin ardından ortaya çıkmış ve Nusayri subaylar tarafından yönetilmiştir. Başkan Salah Cedid, 1970 askeri darbesinde Hafız Esad tarafından devrilmiştir. Esad'ın yönetimine karşı direniş 1982 Hama Katliamı'na yol açtı. Hafız Esad 2000 yılında öldü ve yerine oğlu Beşşar Esad geçti. 2011'de Arap Baharı sırasında Esad yönetimine karşı yapılan protestolar Suriye İç Savaşı'na yol açtı. Aralık 2024'te isyancı grupların Suriye genelinde gerçekleştirdiği bir dizi saldırı Esad ailesinin diktatörlüğünün ve rejimin çöküşüyle sonuçlandı.
Tarihçe > 1963 darbesi

Ana madde: 1963 Suriye askerî darbesi
1961'deki darbeyi izleyen istikrarsızlık 8 Mart 1963'teki Baas darbesiyle doruğa ulaştı. Darbe, Mişel Eflak ve Salahaddin el-Bitar liderliğindeki Arap Sosyalist Baas Partisi üyeleri tarafından planlandı. Yeni Suriye kabinesi Baas üyelerinin hakimiyetindeydi. Baas Partisi, 1963 yılında Askerî Komite'nin iktidarı ele geçirmesinden bu yana Suriye'yi totaliter bir devlet olarak yönetti. Baasçılar ülkenin siyasetini, eğitimini, kültürünü, dinini kontrol altına aldı ve güçlü Muhaberat (gizli polis) aracılığıyla sivil toplumu tüm yönlerinden gözetim altına tuttu. Suriye Silahlı Kuvvetleri ve gizli polisi, geleneksel sivil ve askeri elitlerin yeni rejim tarafından tasfiye edilmesinin ardından Baas partisi aygıtıyla bütünleşti.
1963 Baas darbesi modern Suriye tarihinde “radikal bir kırılmaya” işaret etmiş, ardından Baas partisi ülkede iktidarı tekeline alarak tek partili bir rejim kurmuş ve kendi devlet ideolojisini dayatarak yeni bir sosyo-politik düzen şekillendirmiştir. 23 Şubat 1966'da neo-Baasçı Askeri Komite, Baasçı Eski Muhafızlara (Eflak ve Bitar) karşı parti içi bir isyan gerçekleştirdi, Başkan Emin el-Hafız'ı hapse attı ve 1 Mart'ta bölgeselci, sivil bir Baas hükûmeti atadı. Nureddin el-Etâsî resmî devlet başkanı olmasına rağmen, Salah Cedid 1966'dan Kasım 1970'te o sırada Savunma Bakanı olan Hafız Esad tarafından görevden alınana kadar Suriye'nin etkin yöneticisiydi.
Darbe, orijinal pan-Arap Baas Partisi içinde bölünmeye yol açtı: Irak liderliğinde bir Baas hareketi (1968'den 2003'e kadar Irak'ı yönettiler) ve Suriye liderliğinde bir Baas hareketi kuruldu. 1967'nin ilk yarısında Suriye ile İsrail arasında düşük yoğunluklu bir savaş hali vardı. İsrail'in Askerden Arındırılmış Bölge'de toprak işlemesi üzerine çıkan anlaşmazlık, İsrail ve Suriye arasında 7 Nisan'da savaş öncesi hava çatışmalarına yol açtı. Mısır ve İsrail arasında Altı Gün Savaşı patlak verdiğinde Suriye de savaşa katıldı ve İsrail'e saldırdı. Savaşın son günlerinde İsrail dikkatini Suriye'ye çevirdi ve 48 saatten kısa bir süre içinde Golan Tepeleri'nin üçte ikisini ele geçirdi. Bu yenilgi, Cedid ve Esad arasında bundan sonra atılacak adımlar konusunda bir bölünmeye neden oldu. Parti aygıtını kontrol eden Cedid ile orduyu kontrol eden Esad arasında anlaşmazlık ortaya çıktı. 1970 yılında Ürdün ile yaşanan “Kara Eylül (1970 Ürdün İç Savaşı olarak da bilinir)” çatışmaları sırasında Yaser Arafat liderliğindeki Filistin Kurtuluş Örgütü'ne (FKÖ) yardım için gönderilen Suriye güçlerinin geri çekilmesi bu anlaşmazlığı yansıtıyordu.
Tarihçe > Hafız Esad (1970–2000)

İktidar mücadelesi, Hafız Esad'ı hükûmetin başına getiren kansız bir askeri darbe olan Kasım 1970 Suriye Düzeltici Hareketi ile doruğa ulaştı. General Hafız Esad, Baasçı bir parti devletini, parti, silahlı kuvvetler, gizli polis, medya, eğitim sektörü, dini ve kültürel alanlar ve sivil toplumun tüm yönleri üzerindeki yaygın hakimiyetinin damgasını vurduğu totaliter bir diktatörlüğe dönüştürdü. Askeri kuvvetlerde, bürokraside, istihbaratta ve yönetici elitte kilit görevlere Alevi destekçilerini atadı. Hafız ve ailesi etrafında dönen bir kişi kültü, Esad hanedanının ebediyen hüküm süreceğini savunan Baas ideolojisinin temel ilkesi haline geldi. 6 Ekim 1973'te Suriye ve Mısır, İsrail'e karşı Yom Kippur Savaşı'nı başlattı. İsrail Savunma Kuvvetleri, Suriye topraklarının derinliklerine doğru ilerledi. Kuneytire köyü İsrail ordusu tarafından büyük ölçüde tahrip edildi. 1970'lerin sonlarında Müslüman Kardeşler'in başlattığı İslamcı ayaklanma hükûmeti hedef aldı. İslamcılar sivillere ve görevde olmayan askerî personele saldırıyor, güvenlik güçleri de misilleme saldırılarında sivilleri öldürüyordu. Ayaklanma, Suriye askerî birlikleri ve Baasçı paramiliter güçler tarafından 40.000'den fazla insanın öldürüldüğü 1982 Hama Katliamı'nda şiddet doruk noktasına ulaşmıştı. Esad rejimi tarafından işlenen Hama Katliamı, Modern Arap tarihinde herhangi bir devletin kendi halkına uyguladığı “en ölümcül şiddet eylemi” olarak tanımlanmıştır.
Daha sonraki dönemde Suriye, hem diğer Arap devletleri hem de Batı dünyası ile ilişkilerinde önemli bir değişiklik yaparak Saddam Hüseyin'e karşı ABD liderliğindeki Körfez Savaşı'na katıldı. Ülke 1991'deki çok taraflı Madrid Konferansı'na katıldı ve 1990'lar boyunca Filistin ve Ürdün ile birlikte İsrail ile müzakerelere girişti. Bu müzakereler başarısızlıkla sonuçlandı ve Devlet Başkanı Hafız Esad'ın 2000 yılında Cenevre'de dönemin Başkanı Bill Clinton ile görüşmesinden bu yana başka doğrudan Suriye-İsrail görüşmesi yapılmadı.
Tarihçe > 2000'li yıllar

Hafız Esad 10 Haziran 2000 tarihinde öldü. Oğlu Beşşar Esad, rakipsiz girdiği bir seçimde cumhurbaşkanı seçildi. Seçilmesi Şam Baharı'nın ve reform umutlarının doğuşuna tanıklık etti, ancak 2001 sonbaharında yetkililer hareketi bastırdı ve önde gelen entelektüellerinden bazılarını hapsetti. Yapılan sadece reformlar bazı piyasa reformlarıyla sınırlı kalmıştır. 5 Ekim 2003'te İsrail, İslami Cihad üyeleri için bir "terör tesisi" olduğu iddiasıyla Şam yakınlarındaki bir bölgeyi bombaladı. Mart 2004'te Suriyeli Kürtler ve Araplar kuzeydoğudaki Kamışlı kentinde çatıştılar. Kamışlı ve Haseke şehirlerinde ayaklanma belirtileri görüldü. Suriye 2005 yılında Lübnan'daki askeri varlığına son verdi. Refik el-Hariri'nin 2005 yılında suikaste uğraması uluslararası kınamaya yol açmış ve Lübnan'da “Sedir Devrimi” olarak bilinen ve Esad rejiminin Lübnan'daki 29 yıllık askeri işgalini sona erdirmeye zorlayan bir halk İntifadası'nı tetiklemiştir. 6 Eylül 2007 tarihinde, İsrailli olduğundan şüphelenilen yabancı savaş uçaklarının Kuzey Koreli teknisyenler tarafından inşa edilmekte olan şüpheli bir nükleer reaktöre karşı operasyon gerçekleştirdiği bildirildi.
Tarihçe > İç savaş > Duran çatışmalar (2020–2024)

2020'den itibaren çatışma donmuş bir duruma gelmişti. Ülkenin yaklaşık %30'u muhalif güçlerin kontrolünde olmasına rağmen, ağır çatışmalar büyük ölçüde sona ermişti ve Beşşar Esad rejimiyle ilişkilerin normalleştirilmesi yönünde artan bir bölgesel eğilim vardı.