Raja
Rajadharma

Rajdharma, "yöneticilerin görevi" için kullanılan Sanskritçe bir terimdir. Bu terim Hinr dini metinlerinde de geçmektedir. Bu terim özünde cesaret ve Kshatriya dharma kavramlarıyla iç içe geçmiştir. Kral veya Raja için geçerli olan dharmadır. Dharma ise Hint dini metinlerinde, hinduizmde evrenin düzenini koruyan, destekleyen veya sürdüren ve gerçeğe dayanan şeydir. Dünyada düzen ve dengenin sağlanmasında merkezi bir öneme sahiptir ve bunu insanlardan gerekli bazı davranışları talep ederek yapar.
Kral, Raja olarak dünyevi ve dini olarak iki ana işleve hizmet ederdi: l. Dini işlevler, diğer şeylerin yanı sıra tanrıları yatıştırmak, tehlikeleri ortadan kaldırmak ve dharma'yı korumak için belirli eylemleri içeriyordu. Dünyevi işlevler refaha yardım etmeyi (kıtlık zamanlarında olduğu gibi), tarafsız adaleti sağlamayı ve insanları ve mallarını korumayı içeriyordu. Bir keresinde, krallığındaki yoksulluğu azaltmak için gücünü feda ederek Vibhore'un hedefine ulaşmasına yardım etti.
Tebaasını korumak, kralın ilk ve en önemli görevi olarak görülüyordu. Bu, kendi halkı arasındaki hırsızlar gibi iç saldırıları cezalandırarak ve yabancı tarafların saldırıları gibi dış saldırganları karşılanarak bu başarılırdı. Dahası, kral, yürütmekten sorumlu olduğu yürütme, yargı ve yasama dharmalarına sahipti. Bunu akıllıca yaparsa, rajanın güneş meskeninin veya cennetin zirvesine ulaşarak ödüllendirileceğine inanıyordu. Bununla birlikte, kral görevini kötü bir şekilde yerine getirirse, cehenneme gideceğinden veya bir tanrı tarafından yere serileceğinden korkuyordu. Bilgin Charles Drekmeier'in belirttiği gibi, "dharma kralın üzerindeydi ve onu korumadaki başarısızlığının buna göre feci sonuçları olmalıdır". Kralın gücü, çeşitli ashramaların ve varnaların dharmalarının gerekliliklerine tabi olarak kullanılması gerektiğinden, "kanunları uygulatmamak" suçu hükümdara yüklenirdi ve Drekmeier'e göre bazı  Hint Kutsal metinleri, gücünü kötüye kullanan veya dharma'sını yetersiz şekilde yerine getiren hükümdara karşı  başkaldırı veya isyanı haklı çıkaracak hükümler içeriyordu. Başka bir deyişle, hem kralın zorlama ve güç aracı hem de potansiyel düşüşü olarak dharma denen Hint düzen kanunları, "iki ucu keskin bir kılıçtı".
Kralın yürütme görevi öncelikle cezayı veya daṇḍa'yı uygulamaktı . Örneğin, tutku, cehalet veya tamah nedeniyle yanlış hüküm veren bir yargıç, makama layık değildir ve kral onu en ağır şekilde cezalandırmalıdır. Kralın başka bir yürütme dharması, katı cezalar kullanarak dharmalarından veya görevlerinden sapan hint din adamları olan brahmanaların davranışlarını düzeltmektir. Buna iki örnek, kralın tebaasının dharmalarını uygulamaktan nasıl sorumlu olduğunu, ancak aynı zamanda daha fazla hukuk ihtilafında kararları uygulamaktan sorumlu olduğunu gösterirdi. Meselâ, bir adam alacaklıya borcunu ödeyebilecek gücü var da, bunu cimrilikten yapmıyorsa, padişah ona borcunu ödetmeli ve yüzde beşini de kendisine almalıdır.
Kralın adli görevi, krallığında ortaya çıkan herhangi bir anlaşmazlığa ve dharmasastra ile o zamanki uygulamalar arasında ve herhangi bir dünyevi işlem veya dharmasastra arasında ortaya çıkan herhangi bir ihtilafa karar vermekti.  Hüküm kürsüsüne geçtiğinde, kral tüm bencilliği terk edecek ve her şeye karşı tarafsız olacaktı. Kral, hırsızlık gibi vakaları dinler ve bir karara varmak için dharma'yı kullanırdı. Ayrıca, tanıkları test ederek dürüst ve doğru olduklarından emin olmaktan da sorumluydu. Kral bu denemeleri dharma'ya göre yürütürse, diğer şeylerin yanı sıra zenginlik, ün, saygı ve cennette ebedi bir yer ile ödüllendirilirdi. Ancak, tüm davalar kralın omuzlarına bırakılamazdı. Bu durumda davalara kralla aynı dürüstlükle karar verecek yargıçları atamak da kralın yani rajanın göreviydi.
Kralın ayrıca, krallık için bir bayram veya dinlenme günü ilan etmek gibi farklı kararnameler çıkaracağı zaman yararlandığı bir yasama görevi de vardı.
Hint kutsal metinlerinden Rajadharma, kralı büyük ölçüde her şeyden önce bir yönetici olarak tasvir etti. Kralın cezayı infaz etmesinin veya danda'nın asıl amacı, tüm tebaasının kendi özel dharmalarını yerine getirmesini sağlamaktı. Bu nedenle, rajadharma genellikle tüm dharmanın kökü olarak görülüyordu ve en yüksek hedefti. Kralın bütün amacı her şeyi ve herkesi zenginleştirmekti. Eğer halk ülke refah içinde değillerse, kral dharma'sını yerine getirmiyordu. Görevlerini devlet biliminde belirtildiği gibi yerine getirmeli ve "istediği gibi hareket etmemelidir." Gerçekten de, dharma (yani dharmasastra, vb.) üzerine yazılan başlıca yazılarda, kralın dharma'sı, hem kralın halkının mutluluğunu ve refahını sağlama amacından dolayı,Daṇḍa'nın uygulanması yoluyla tüm sosyal yapının "garantörü" olarak hareket etme yeteneğinin yanı sıra diğer varnaların dharmalarının "başlık taşı" olarak görülüyordu.
Çağdaş Hindistan'da, Hindu toplumunun çeşitli düzeylerine yayılan bir fikir vardır: "Ramrajya" veya Hindu destanlarında ve başka yerlerde ana hatlarıyla belirtildiği gibi rajadharmaya sıkı bağlılığıyla Rama'nın ideal bir model olarak hizmet ettiği bir tür Hindu Altın Çağı mükemmel Hindu kralığı tasvir edilmekteydi. Derrett'in dediği gibi, "herkes barış içinde yaşıyor" çünkü "herkes yerini biliyor" ve gerekirse kolayca o yere zorlanabiliyordu.
1740'lar Jammu'lu Rajası Dhruv Dev, Nainsukh tarafından getirilen bir atı inceliyor; atların durumlarının daha iyi takdir edilmeleri için beyaz bir çarşafın önünde gösterilmesi olağandı.