stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Abdülhalim Haddam
İstifa > İltica ve sürgün

30 Aralık 2005'te Haddam Suriye'den kaçtı. Aynı gün El-Arabiye ile yaptığı röportajda Haddam, Esad'ın Lübnan'la ilgili birçok "siyasi hatasını" kınadı. Özellikle Lübnan'daki Suriye operasyonlarının eski başkanı Rüstem Gazali'ye saldırdı, ancak selefi olan Suriye İçişleri Bakanı Gazi Kenan'ı savundu. Haddam ayrıca, kendisine yakın görülen eski Lübnan Başbakanı Refik Hariri'nin Suriye Devlet Başkanı Beşşar Esad'dan "birçok tehdit aldığını" söyledi.
Suriye Parlamentosu ertesi gün, aleyhine vatana ihanet suçlamaları getirmek için oylama yaparak yanıt verdi ve Baas Partisi Haddam'ı ihraç etti. Haddam röportajının ardından, Hariri cinayetini araştıran Detlev Mehlis başkanlığındaki BM Komisyonu, Suriye makamlarından Beşşar Esad ve Suriye Dışişleri Bakanı Faruk eş-Şara'yı sorgulamasını istediğini söyledi . Ocak 2006'da Paris'te Hariri suikastını araştıran BM müfettişleriyle bir araya geldi. Hariri suikastıyla ilgili Esad'a ve yakın çevresine yönelik suçlamaları da daha açık hale geldi: Haddam, Esad'ın Hariri'nin öldürülmesi emrini verdiğine inandığını söyledi.
14 Ocak 2006'da Haddam, Esad hükûmetinin 2006 yılı sonuna kadar sona ermesini öngören bir "sürgün hükümeti" kurduğunu açıkladı. Haddam, Rıfat Esad da dahil olmak üzere Suriye hükûmetiyle açık bir şekilde bağlarını kesen en üst düzey Suriyeli yetkili. Haddam, 2006 yılında Suriye'de siyasi geçişi destekleyen Suriye Ulusal Kurtuluş Cephesi (UKC) muhalif grubunu kurdu. UKC, son toplantısını 16 Eylül 2007'de Berlin'de gerçekleştirdi ve burada yaklaşık 140 muhalif isim katıldı. 16 Şubat 2008'de Haddam, Suriye hükûmetini Hizbullah'ın önde gelen kaçaklarından biri olan İmad Muğniye'yi "İsrail'in hatırı için" öldürmekle suçladı.
İstifa > İltica ve sürgün > Yargı

Haddam, Şam'daki bir askeri mahkeme tarafından gıyaben yargılandı ve Ağustos 2008'de ömür boyu ağır çalışmaya ve medeni haklarından yoksun bırakılmasına ve Şam'da veya memleketi Tartus'ta ikamet etmesi engellenmeye mahkûm edildi. Kararın gerekçesi, "Suriye liderliğine iftira atmak ve eski Lübnan Başbakanı Refik Hariri'nin öldürülmesiyle ilgili uluslararası bir mahkeme önünde yalan söylemek" idi.
İstifa > İltica ve sürgün > Yolsuzluk suçlamaları

Kaçmasının ardından Haddam, 1980'lerin ortalarında Suriye çölüne nükleer atıkları gömmek için Alman ve Fransız rüşvetlerini kabul etmekle suçlandı.
İstifa > Suriye İç Savaşı'ndaki rolü

Haddam, ABD ve AB tarafından Suriye hükûmetine muhalefet lideri olarak görülüyordu. Suriye hükûmetinden ayrılan ve Beşşar Esad'ı devirmek için onları destekleyen birçok üst düzey ordu generali ile güçlü ilişkiler sürdürdü. 2016'da İran'ı Irak ve Şam İslam Devleti'nin yükselişini desteklemekle suçladı ve İran'ın "bölgede Sünnilerle savaşmak için Sünni bir güç yaratma çizgisinde çalıştığını" söyledi. Ayrıca ABD'yi "Türkiye'yi Rusya'nın açık kollarına itmekle" suçladı ve ABD'nin 2016 Türkiye Darbe Girişimi'nde rolü olduğunu öne sürdü. Ayrıca ABD'nin artık Suriye'deki durumu düzeltemeyeceğine inanıyordu.
Kişisel hayat

Haddam, zengin ve tanınmış bir Tartus ailesinin üyesi olan Necat Markabi ile evliydi. Üç oğlu ve bir kızı vardı. Torunlarından biri Refik Hariri'nin oğluyla evli. Haddam, siyasi eserler okumak ve avcılıkla ilgilendi.
31 Mart 2020'de Fransa'nın Paris kentinde kalp krizinden öldü.
Haddam (sağdan 3.), Hafız Esad'ın Suriye parlamentosunda göreve başlama töreninde, Mart 1971
Temmuz 1974'te Esad ve Richard Nixon ile Haddam
Bağdat'ta 1978 Arap Ligi zirvesinde Hüseyin, Esad, Buteflika ve Haddam
Haddam, Dışişleri Bakanı olarak 1981'de Prens Suud el-Faysal, Ronald Reagan ve George Shultz ile birlikte
Buca Onat Tüneli

| Buca Onat Tüneli |
| --- | --- |
Tünelin Konak'ta yer alan batı girişi ve ön planda devam eden yıkım çalışmaları
Coğrafya
Giriş (batı): Konak, İzmir, Türkiye38°26′12″N 27°12′51″E﻿ / ﻿38.4368°K 27.2142°D﻿ / 38.4368; 27.2142﻿ (Batı giriş)
Giriş (doğu): Bornova, İzmir, Türkiye 38°24′19″N 27°09′42″E﻿ / ﻿38.4052°K 27.1618°D﻿ / 38.4052; 27.1618﻿ (Doğu giriş)

Özellikler
Amaç: Kara ulaşımı
Durum: Yapılıyor 
Kullanım: Kara yolu
Şerit sayısı: 2+2
Yapım süresi: 2018-günümüz
Açılış: 2026
Sahibi: İzmir Büyükşehir Belediyesi
Uzunluk: 2.543 m (güney) 2.508 m (kuzey)
Genişlik: 10,6 m
En yüksek noktası: 7,5 m
En düşük irtifa: −70 m
Wikimedia CommonsTüneller
Buca Onat Tüneli, Türkiye'nin İzmir şehrinde İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından inşa edilmekte olan kara yolu tünelidir. Başlangıç noktası Konak olan tünel, Buca'dan geçerek Bornova'da sona erecektir. Buca'daki Homeros Bulvarı ile Bornova'daki İzmir Otogarı arasında kara yolu bağlantısı sağlayacaktır.
Tarihçe

Tünelde kazı çalışmaları Mart 2018'de başladı. ₺109,9 milyonluk tünelin de dâhil olduğu 7 km uzunluğundaki yol, ₺183 milyon bedel karşılığında ihale edildi. Haziran 2019'da tünel inşaatı durdu ve daha sonra yüklenici firmanın projeden çekildiği açıklandı. Tünel inşaatı için 19 Ağustos 2021'de yeniden ihale düzenlendi. 10 Eylül'de ihaleyi ₺540,5 milyon teklif veren Deha Altyapı A.Ş.-Feza Taahhüt A.Ş. iş ortaklığının kazandığı duyuruldu ancak Kamu İhale Kurumuna yapılan itiraz nedeniyle ihale sonuçlanmadı. Nisan 2022'de tamamlanan itiraz süreci sonucunda ₺559 milyon ile en düşük ikinci teklifi veren Özkar İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. ihaleyi almış oldu. Ekim 2024'te tüneldeki kazı çalışmalarının %80'inin tamamlandığı açıklandı.
Mimari

İkiz tüp tünel şeklinde inşa edilen tünelin güneydeki tüpü 2.543 m, kuzeydeki tüpü 2.508 m uzunluğunda olacak şekilde projelendirildi. Yüksekliği 7,5 metre, genişliği ise 10,6 metre olacak olan tünelin en derin noktasının yüzey seviyesinin 70 m altında olması planlandı. 2×2 şeritli inşa edilen tünel, tamamlandığında İzmir'in en uzun tüneli olacaktır.
Gottfried Leibniz

| Gottfried Wilhelm Leibniz |
| --- | --- |

Doğumu: 1 Temmuz 1646(1646-07-01) Leipzig, Kurfürstentum Sachsen
Ölümü: 14 Kasım 1716 (70 yaşında) Hannover, Kurfürstentum Braunschweig-Lüneburg 
Çağı: 17. yüzyıl felsefesi
Bölgesi: Batı felsefesi
İlgi alanları: Metafizik, matematik, teodise
Önemli fikirleri: Sonsuz küçük kalkülüs   Monadoloji   İyimserlik   Leibniz'in pi için formülü   Leibniz'in harmonik üçgeni   Leibniz'in determinantlar için formülü   Leibniz integral kuralı   Principium rationis sufficientis   Şematik düşünce   Türevler için notasyon   Fermat'nın küçük teoreminin ispatı   Kinetik enerji   Entscheidungsproblem  Leibnizci Kozmolojik Argüman
 Etkilendikleri Kitab-ı Mukaddes, Eflatun, Aristoteles, Augustinus, Skolastik felsefe, Llull, Aquinas, Suárez, Descartes, Thomasius, Spinoza 
 Etkiledikleri Wolff, Hume, Kant, Russell, Varisco, Kurt Gödel, Heidegger, LaRouche, Nietzsche 
İmzası: 
Gottfried Wilhelm Leibniz (1 Temmuz 1646, Leipzig - 14 Kasım 1716, Hannover), Alman matematikçi, filozof, hukukçu ve dönemin idarecilerine danışmanlık yapmış bir entelektüeldir. Matematik tarihi ve felsefe tarihinde önemli bir yer tutar. Leibniz, Isaac Newton’dan bağımsız olarak "Sonsuz küçük" teorisini geliştirdi. Leibniz'in bu formülü yayınlandığından bu yana hâlâ kullanılmaktadır. Geliştirdiği homojenitenin deneyüstü kanunu ve süreklilik yasası yirminci yüzyılda matematiksel karşılık buldu (standart dışı analiz aracılığıyla). Mekanik hesaplayıcılar alanında en üretken insanlardan biri oldu. Pascal’ın hesaplayıcısına otomatik çarpma ve bölme fonksiyonlarını eklemeye çalışırken, 1685'te çarklı hesaplayıcıyı ilk tanımlayan insan oldu ve aritmometre -ilk toplu üretilen mekanik hesaplayıcı- kullanarak Leibniz çarkını icat etti. Ayrıca ikili sayma sistemini rafineleştirdi, bu çalışması tüm dijital hesaplayıcıların soyut temelini oluşturdu.
Leibniz felsefede optimizmi ile tanınır. Örnek olarak, evren hakkındaki çıkarımı, sınırlı bir algıyla büyük olasılıkla tanrının yaratılmış olduğudur. Leibniz, Rene Descartes ve Baruch Spinoza ile beraber rasyonalizmin 17. yüzyıldaki en büyük savunucularından biri oldu. Leibniz'in çalışmaları öncelikli olarak modern mantık ve analitik felsefe üzerine yoğunlaşmıştı, fakat felsefesi skolastik geleneği de irdeledi. Çıkarımları ampirik kanıtlarla değil, geçerli sebeplerin ilk prensipleri ve öncel tanımları ile oluşturuldu.
Leibniz fizik ve teknolojiye büyük katkılar sağladı ve öngördüğü kavramlar çok daha sonra felsefe, olasılık teorisi, biyoloji, tıp, jeoloji, psikoloji, dil bilim ve bilgisayar bilimi alanlarında su yüzüne çıktı. Felsefe, politika, hukuk, etik, teoloji, tarih ve filoloji alanlarındaki çalışmalarını yazdı. Leibniz'in tüm bu alanlara yaptığı katkılar çeşitli mecmualara, on binlerce mektuba ve yayınlanmamış el yazılarına dağılmıştı. Yazılarında birkaç dil kullandı, fakat öncelikli olarak Latince, Fransızca ve Almanca dillerinde yazdı. Leibniz'in tüm yazılarının toplandığı eksiksiz bir kaynak bulunmamaktadır.
Yaşamı > İlk yıllar

Gottfried Leibniz 1 Temmuz 1646'da (1648'de bitecek Otuz Yıl Savaşları'nın son dönemlerinde) Friedrich Leibniz ve Catharina Schmuck'un oğlu olarak Leipzig'de doğdu. Leibniz'in doğduğu gün babası Friedrich aile güncesine; “Oğlum Gottfried Wilhelm 21 Haziran [NS: 1 Temmuz] 1646 akşam saat altıdan sonra dünyaya geldi.” notunu düştü. Babası Leibniz henüz altı yaşındayken öldü ve bu olaydan sonra annesi tarafından büyütüldü. Annesinin öğrettikleri Leibniz'in felsefi düşüncelerini ileriki yaşamında etkilemiştir.
Leibniz'in babası Leipzig Üniversitesi'nde Ahlak Felsefesi Profesörüydü ve kendisine babasının kişisel kütüphanesi miras kaldı. 7 yaşından sonra bu kütüphaneye ücretsiz erişim hakkı kazandı. Leibniz'in o dönemki okul işleri dinî otoritelerin öğretilerine yoğunlaşmışken, babasının kütüphanesi geniş bir çeşitlilikte olan felsefi ve teolojik çalışmaları araştırmasına olanak sağladı. Babasının kütüphanesine erişiminin olması ve çoğunlukla Latince yazılmış olan kaynaklar 12 yaşındayken Latincede uzmanlaşmasına önayak oldu. Buna ek olarak, 13 yaşındayken üç yüz adet altı ayaklı dizeden oluşan bir şiiri okul tarafından düzenlenen özel bir etkinlikte yazdı.
15 yaşındayken babasının eski üniversitesine kaydoldu ve felsefe bölümündeki lisans öğrenimini 1662 yılında tamamladı. 9 Haziran 1663'te bireyselleşme prensibi üzerine yazdığı DisputatioMetaphysica de Principio Individui tezini savundu. 7 Şubat 1664'te felsefe üzerine yaptığı yüksek lisansını tamamladı. Aralık 1664'te felsefe ve hukuk arasındaki teorik ve pedagojik bağı irdelediği Specimen Quaestionum Philosophicarum ex Jure collectarum uzmanlık tezini yayınladı ve savundu. Bir yıllık resmî çalışma döneminden sonra, 28 Eylül 1665 tarihinde hukuk lisans diplomasını aldı.
1666'da henüz yirmi yaşındayken ilk kitabı olan De Arte Combinatoria kitabını yayınladı ve bu kitabın ilk kısmını felsefe doktorası tezine ayırdı. Bir sonraki hedefi 3 yıl sürecek bir eğitimle hukuk üzerine lisans ve doktorasını yapmaktı. Leipzig Üniversitesi 1666'da Leibniz'in doktora başvurusunu yaşının fazla genç olmasından dolayı reddetti. Bunun ardından Leibniz Leipzig'den ayrıldı.
Leibniz bundan sonra Altdorf Üniversitesi'ne kaydoldu ve neredeyse hemen, muhtemelen daha önceden Leipzig Üniversitesi'nde çalıştığı bir tezini yayınladı. Tezin başlığı Disputatio Inauguralis De Casibus Perplexis In Jure idi. Kasım 1666'da Leibniz hukuk lisansı ve hukuk doktorasını tamamladı. Daha sonra “fikirlerim tamamen farklı bir yöne kaydı” diyerek Altdorf Üniversitesi'nin akademik atamasını geri çevirdi.
Yetişkinlik döneminde kendisini “Gottfried von Leibniz” olarak tanıttı. Öldükten sonra yayınlanan yazılarında ise adı “Freiherr G. W. von Leibniz.” olarak geçti. Fakat, herhangi bir modern devletin dokümanlarında böyle bir asillik unvanı bulunamadı.
Ölümü

Öldüğünde sekreteri haricinde kimse cenazesine katılmamıştır. Leibniz uzun süreler boyunca Royal Society ve Berlin Academy of Sciences üyesi olmasına rağmen, bu kuruluşlar onun ölümüyle ilgilenmediler. Cesedinin, 50 yıl boyunca, kimliği belirlenemedi. 1700'de Paris'teki the Academie des Sciences'a yabancı üye olarak kabul edilmeden önce, Fontenelle onu methetmişti. Bu methiye Orleans Düşesi'nin emriyle bestelenmiştir, a niece of the Electress Sophia.
Kişisel hayatı

Leibniz hiç evlenmedi. Parasızlıktan yakınıyordu, fakat onun tek varisi, kızkardeşinin üvey oğlu, Brunswicks'ten iyi para aldığını doğruladı. Diplomatik gayretlerinde, vicdansızlığın eşiğindeydi ki bu dönemin diplomatları arasında çok yaygın olan bir durumdu. Çeşitli vesilelerle, elyazılarının tarihleriyle oynadı bu durum onu kötü bir konuma soktu kalkülüsle ilgili anlaşmazlıklarında. Diğer taraftan, hayal gücü yüksek, cana yakın, kültürlü ve espriliydi. Onun Avrupa'da birçok arkadaşı ve hayranı vardı. Bazı biyograflar tarafından teist olarak tanımlansa da, mucizelere ve evrende İsa'nın bir rolü olduğuna inanmadığı için deist olarak da görülür.
Leibniz'in felsefi görüşü parçalı bir yapı olarak ortaya çıkar, çünkü felsefi yazıları ağırlıklı olarak bir sürü küçük parçanın birleşiminden oluşur: ölümünden çok sonra yayınlanan gazete makaleleri, el yazmaları ve muhabirlere olan birçok mektubu. Kitap boyutunda yalnızca iki felsefi risale yazdı ve bunlardan yalnızca theodice of 1710 kendisi hâlâ hayattayken yayınlandı. Leibniz, Nicolas Malebranche ve Antoine Arnauld arasında süregelen tartışmalara istinaden bir eleştiri niteliğinde 1686 yılında tefsir ettiği metafizik üzerine söylemler adlı çalışmasıyla filozofluğa adım atmıştır. Bu, Arnould'la arasında geniş kapsamlı ve kıymetli bir mektuplaşmaya sebebiyet verdi. Bu eser, 19. yüzyılın başlarına kadar basılmadı. Leibniz 1695'te New System of the Nature and Communication of Substances adlı makalesiyle Avrupa felsefesi dahilinde halkla ilk temasını gerçekleştirdi. 1695 ve 1705 yılları arasında, New Essays on Human Understanding adlı, John Locke'un 1690 An Essay Concerning Human Understanding adını taşıyan eseri üzerine kapsamlı eleştirisini yazdı, fakat 1704 yılında Locke'un ölüm haberini aldığında, eseri yayınlama konusunda duyduğu heyecanı kaybetti ve “New Essays” eseri 1765 yılına değin basılamadı.
1714'te yazdığı ve ölümünden sonra yayınlanan Monadologie 90 aforizmadan oluşmaktadır. Leibniz, Spinozayla 1676'da tanışıp onun yayınlanmamış bazı elyazmalarını okuduğundan beri, Spinoza'nın bazı fikirlerini benimsediği düşünülür. Leibniz, Spinoza'ya hayranlık duyarken, Spinoza tarafında net bir şekilde dehşete düşürülmüştür, özellikle de Hristiyan Ortodoksluğu üzerine tutarsızlığı ile ilgili. Descartes ve Spinoza'dan ayrı olarak, Leibniz'in kusursuz bir üniversite geçmişi vardır felsefe üzerine. Leipzig'deki tez hocası olan profesör Jakob Thomasius’dan çok etkilenmiştir. Aynı zamanda, bir İspanyol düzenbaz olan ve Lüteriyen üniversitelerde bile saygı duyulan Francisco Suárez de Leibniz’in severek okudukları arasındadır. Leibniz’ın yeni metotlara ve Descartes, Huygens, Newton ve Boyle’un elde ettiklerine derin bir ilgisi vardır. Fakat onları aşırı skolastik nosyonlar tarafından renklenmiş bir gözle inceledi. Hâlâ, Leibniz’in metotları ve ortaya koydukları 20. yüzyılın mantık, analitik ve linguistik felsefesini öngörmüştür.
Kişisel hayatı > Felsefi ilkeleri

Leibniz’ın ilgilendiği ilkeler (felsefenin yedi temel ilkesi):
Özdeşlik/karşıtlık. Eğer bir önerme doğruysa, o zaman tersi de yanlıştır.
Ayırt edilemeyeceklerin özdeşliği. İki farlı şeyin tüm özellikleri ortak olamaz. Eğer x’in olan her söylem aynı zamanda y’nin ise, x ve y özdeşlerdir.; iki şeyin farksız olduğunu varsaymak, tek bir şeyin iki ismi olduğunu varsaymaktır. Modern mantık ve felsefede sıklıkla başvurulan "ayırt edilemeyeceklerin özdeşliği" genellikle Leibniz'in yasası olarak bilinir. Büyük tartışmalara ve eleştirilere yol açmıştır, özellikle de parçacık felsefesi ve kuantum mekaniği konularında.
Yeter neden; "Bir şeyin var olması, bir olayın gerçekleşmesi veya bir doğrunun ortaya çıkması için yeterli bir neden olmalıdır."
Ön-verili harmoni. "Her maddenin düzgün doğası gösterir ki birine olan hepsine olana tekabül eder, yalnız, birinin diğeri üzerinde doğrudan bir etkisi olmaksızın."
(Discourse on Metaphysics, XIV) Düşen bir bardak kırılır, yerin etkisinin bardağı parçalanmaya zorlamasından dolayı değil de, bardağın yere düştüğünü “bilmesi”nden dolayı.
Süreklilik yasası. Natura non saltum facit ("Doğada atlamalar olmaz").
Optimizm. "Tanrı her zaman en iyisini seçer."
Çokluk. Leibniz özgün olan ihtimalleri, tüm ihtimallerin dünyasından en iyisinin hayata geçireceğine inanmıştır ve Théodicée’de bu tüm ihtimallerin dünyasının en iyisinin tüm ihtimalleri içerdiğini, sonsuzluk içerisindeki sonlu deneyimlerimizin doğanın mükemmeliyetine karşı çıkamayacağını öne sürmüştür.
Leibniz fırsat buldukça herhangi bir ilkenin savunmasını vermekle uğraştı, ama çoğu zaman onlara kesin gözüyle baktı.
Kişisel hayatı > Zerreler

Leibniz'in metafiziğe yaptığı en bilinen katkı, Monadologie’de ortaya çıkan, zerreler teorisidir. Leibniz’a göre, zerreler bulanık algılı temel parçacıklardır. Zerreler René Descartes’ın parçacığın mekanik felsefesiyle karşılaştırılabilir. Zerreler evrenin nihai başlangıcıdırlar. Zerreler “oluşun önemli biçimleri” sözü edilen özelliklerle beraber: onlar ebedilerdir, parçalarına bölünemezler, özgün, kendi yasalarına tabidirler, etkileşime girmezler ve her biri ön verili bir harmonide tüm evreni yansıtır (Panpsixzm'in tarihsel olarak önemli bir örneği). Zerreler kuvvetin merkezleridir; töz kuvvetti, uzay, madde ve hareket sadece birer fenomen iken. Zerrelerin ontolojik özü, onun indirgenemez basitliğidir. Atomların aksine, zerreler hiçbir maddesel veya uzamsal özelliği yoktur. Ayrıca onları atomlardan ayıran bir diğer şey ise tümüyle karşılıklı bağımsızlıklarıdır, yani zerreler arasındaki etkileşim sadece görünürdür. Ön-verili harmoni ilkesine binaen değil de, her zerre önceden hazırlanmış kendine mahsus bir dizi talimatı izler, böylece her zerre ne yapacağını her an “ bilir”. (Bu “talimatlar” atomaltı parçacıklara talimat veren bilimsel yasaların bir benzeri olabilir.) Bu esas talimatlar nedeniyle, her zerre evrenin küçük bir aynasıdır. Zerreler "küçük” olmak zorunda değildirler; Örneğin, özgür iradenin problemli olduğu durumlardaki her insanoğlunu  bir zerre oluşturur.
Kişisel hayatı > Tanrıbilim ve optimizm

(Burada “optimism” kelimesi, “olumlu bir umutluluk hali”nden ziyade “en uygun” manasında kullanılmıştır). Tanrıbilim, bunların (kusurlu yapıların), ihtimal dahilindeki bütün dünyalar için en uygun seçenek olduğu iddiasıyla, dünyanın bariz kusurlarını meşrulaştırma çabasındadır.  Her şeyi bilen, en güçlü olan -ve daha iyisini yaratmak kendince mümkünken kusurlu bir dünya yaratma ihtimali olmayan- Tanrı tarafından meydana getirildiği için, bu dünya en dengeli ve en iyi ihtimaldir. Aslına bakılırsa, bu dünyadaki tanımlanabilir aşikar kusurlar; ihtimal dahilindeki bütün dünyalarda var olmalıdır; çünkü aksi takdirde Tanrı bu kusurları içermeyen bir dünya yaratmayı yeğlerdi. Leibniz, teolojinin ve felsefenin su götürmez doğrularının birbiriyle çelişemeyeceğini iddia eder. Çünkü; gerekçelerin de inancın da tanrının nimetleri olduğunu, dolayısıyla aksini iddia etmenin, Tanrı'nın kendisiyle çeliştiği anlamına geleceğini söyler Tanrıbilim, Leibniz'in kendine has felsefi sistemiyle Hristiyanlığın temel ilkelerine ilişkin yaptığı tefsirleri uzlaştırma teşebbüsüdür. Bu proje, motivasyonunu Leibniz'in inancından aldı, Aydınlanma döneminde birçok muhafazakâr filozof ve din bilimci tarafından paylaşıldı; en azından, Hristiyanlık dininin çağdaş ve aydın tabiatı içinde, Hristiyanlık ve Batı temelli olmayan ilkel inanışlar için yapılan kasıt güdülen kıyaslamalarda tanımlandı. Aynı zamanda Leibniz'in insan tabiatının mükemmelliği (Şayet insanlık, doğru felsefe ve teoloji konularında güvenilir bir kaynak olarak kabul edilirse) ve metafiziksel gerekliliklerin ussal ve mantıksal bir yapıya dayandırılması gerekliliğine (Her ne kadar bu metafiziksel nedensellik fiziksel gerekliliklerden ötürü açıklanamaz gibi gözükse de. Zira doğa yasaları bilim tarafından tanımlanır) ilişkin inanışlarıyla şekillendi. Çünkü gerekçeler ve inanç uzlaştırılmalıdır ve bir nedenle açıklanamayan inanç ilkeleri reddedilmelidir. Leibniz daha sonra, Hristiyan teizminin temel eleştirilerinden birine başvurdu: Şayet Tanrı en büyük, en iyi ve en bilge ise, şeytan Dünya'ya nasıl geldi? Leibniz'in yanıtı şöyleydi: Tanrı sınırsız bir bilgeliğe ve güce sahip olduğu halde, onun beşeri yaratıları, yaradılışları gereği kısıtlı bilgiye ve güce sahiplerdi. Bu durum, insanın yanlış inançlara kapılmasına, yanlış kararlar vermesine ve girişimlerinde etkisiz pratiklerde  bulunmalarına ortam sağlar. Tanrı, insanlara keyfi bir şekilde acı ve elem yaşatmaz, bunun yerine, ahlakı şeytan(günah) ve fiziksel şeytan(acı)’yı var etti.
Kişisel hayatı > Genel mantık > Cebirsel mantık

Leibniz Aristoteles’in öldüğü dönemden 1847’ye George Boole ve Augustus De Morgan modern genel mantık üzerine kitaplarını yazdığı süreye kadar en önemli mantıkçıydı. Leibniz bizim şu an telaffuz ettiğimiz; bağlaşım, ayrışım, olumsuzlama, özdeşlik, içinde bulunma ve boş küme gibi temel ilkeleri ortaya attı. Leibniz’in mantık ilkeleri ve tüm felsefesi muhtemelen ikiye indirgenir :
1. Tüm fikirlerimiz insan düşüncesinin alfabesini oluşturan çok küçük sayıda basit fikirlerden oluşur.
2. Karmaşık fikirler aritmetik çarpmaya benzer olarak, basit düşüncelerin homojen ve simetrik kombinasyonuyla oluşur.
Genel mantık 20. yüzyılın başlarında oluşmuştur ve minimum düzeyde tek bileşenli olumsuzlama ve nicel değişkenlerin genel söylemlerin üzerinde yayılmasını gerektirir.
Leibniz genel mantık üzerine hayatı boyunca herhangi bir şey yayınlamadı, bu konu hakkında yazdıkları yazılı taslaklardan oluşuyordu. Bertrand Russell Batı Felsefesinin Tarihi kitabında Leibniz’in yayınlanmamış yazılarında tasarladığı mantığın 200 yıl önceki seviyede olduğunu iddia etmiştir.
Matematikçi

Matematiksel fonksiyon kavramının onun zamanında trigonometik ve logaritmik tablolarda kapalı olmasına rağmen, Leibniz 1692 ve 1694 yılları arasında eğriden türetilen apsis, ordinat, teğet, kiriş ve diklik geometrik kavramlarını kapalı olarak benimseyip, belirten ilk kişidir. 18. Yüzyılda “fonksiyon” bu geometrik birlikteliğini yitirmiştir. Leibniz lineer denklemlerdeki sistemin katsayılarının şu an matris olarak adlandırdığımız bir düzene göre ayarlanarak sistemin sonucunun bulunabileceğini gören ilk insan olmuştur. Bu yöntem daha sonra Gauss eleme yöntemi olarak adlandırılmıştır. Leibniz'in Boole cebiri ve sembolik mantık buluşları ayrıca bir önceki bölümde bahsedildiği gibi matematikle de alakalıdır. Leibniz'in matematik üzerine yazılarının en iyi genel taslağı Bos (1974)’da bulunabilir.