I. Carlo (Napoli)
Bizans'ın Ortodoks Kilisesi ile Katolik Kilisesi'ni birleştirme politikasının yıkılması

Bu sırada. Konstantinopolis'te Katolik Hristiyan Kilisesi ile Ortodoks Hristiyan Kilisesi'nin birleştirilmesi için gereken düzenler gayet büyük zorluklarla karşılaştı. Başta İmparator VIII. Mihail ve diğer Ortodoks hiyerarşisi kiliselerin birleşmesini, dinsel alt tabaka papazlara ve alelade halka kabul ettirmekte büyük zorluklar çekmeye başladılar. Bunu zorlarlarsa bir halk isyanı çıkacağından korkup bu birleşmeye zorla kabul ettirmeye çalışmadılar. İmparatorun ve Ortodoks kilisesi hiyerarşisinin gösterdiği çabalar Papa İnnocentios'u bunların zor olduğunu ama içtenlikle yapıldığını inandırdı. Bu nedenle Papa, Carlo Anjulu'nu Konstantinopolis'e işgal edip imparator olma hedefi ile bir askeri saldırmasını yasakladı. Bunu bilen imparator Mihail Arnavutluk'ta 1274 sonlarına doğru bir askeri kampanyaya geçerek Berat ve Butribto kalelerini eline geçirdi. İmparator o yıl sonlarında  Mora yarımadası ve Eubobea  (modern Eğriboz Adası) üzerine açtığı askeri kampanyalarda da bir dereceye başarı kazandı.
Bu siyasi durum  fazla kızışmadan birkaç yıl devam edip sürüklenip gitti. Fakat 23 Mart 1291'de Papalık tahtına Papa IV. Martinus'un geçmesi ile durum değişti. Papa IV. Martinus Fransız asıllı bir kardinaldi ve kendinden daha önceki Papalar aksine olarak Yakın Doğu'da durumu bilmemekteydi. Onun için onların müsamahalı tutumlarına karşıt olarak yeni papa Bizanslılara karşı gayet sert tutum göstermekte idi. Bu papa I. Karlo Anjulu'nun Bizans, Konstantinopolis, Ortodoks Kilisesi hakkında yıkıcı planlarını tümüyle desteklemekte idi. Ortodoks Kilisesi ve Katolik Kilisesi'nin birleşmesi projesi doğuda büyük protestoya neden olduğu için uygulanamamakta idi. Bunu bahane bilen Papa bu projeyi  ve Bizans'la yapılan antlaşmayı iptal etti. I. Karlo Anjulu'nun Konstantinoplis'i yeniden ele geçirme planlarını Papa kabul etti. I. Karlo Anjulu'nun yeniden Konstantinopolis'i ele geçirip Latin İmparatorluğu kurup Ortodoks Kilisesi yerine tek bir Hristiyan Katolik kilisesi kurma girişimlerine büyük bir hevesle destek verdi
Bundan heves alan Karlo Anjulu yeni askeri kampanyaya Arnavutluk'a askeri seferle başladı. Hugh Sullyli adlı bir generali (2000 kişisi şövalye ağır süvari olan) 8000 kişilik bir ordu Adriyatik Denizi'ni geçip Arnavutluk'a girdi. 1280'da Epir Despotluğu'na ait olan Butrinto kalesini ele geçirdi. Sonra 1280-81'de Berat kalesini kuşatmaya aldı. Berat kalesine destek vermek için Mart 1281'de Michael Tarchaneiotes komutanlığında bir Bizanslı yardım ordusu gönderildi. Hugh Sullyli bu ordu tarafından bir baskına uğratıldı ve ordusu dağılıp kaçtı. Hugh Sullyli ise yakalanıp esir edildi. Bu Bizanslı destek ordusu Arnavutluk'un içlerinin de Bizanslılar eline geçmesini sağladı.
Karlo Anjulu 1278'de II. Giyom Villehardouin ölmesi ile yapılan Viterbo Anlaşması ile onun hükümdarı olduğu Achaea Prensliği Prensi olmuştu. Bu Prenslikte vekilharcı ve Prens vekili olan "Galeran İvryli" Bizanslılarla yaptığı ilk savaş olan Skorta Muharebesi'ni kaybetti. Bunu üzerine Karlo Anjulu onu görevinden atıp yerine vekilharaç ve Prens vekili olarak Filip Legonesse'yi getirdi. Bu kadar aksi sonuçlara rağmen, Karlo Anjulu 1298 ilkbaharında bir  askeri sefer açarak denizden 400 kadar gemi ile 27.000 süvari şövalyeden kurulu bir ordu ile Konstantinopolis'e gitmek yola koyuldu. Karlo Anjulu bu istila saldırısına  Haçlılar seferi adını vermekte idi.