Dijon-Prenois
Tarihçe

1967 yılında planlanan çalışmalar Aralık 1969'da başlamıştır. Pist, Dijon'u bir otomotiv merkezi haline getirme planının bir parçasıydı. Rugby oyuncusu ve güreşçi François Chambelland'ın (bazen maskeli güreşçi L'Ange Blanc olduğu varsayılır) [kaynak belirtilmeli] fikriydi ve yarışçılar Jean-Pierre Beltoise ve François Cevert'in yanı sıra otomobil gazetecisi José Rosinski [fr]nin .  yardımıyla geliştirildi.  Şehir yönetiminin destek vermemesine ve kronik fon eksikliğine rağmen, pistin 26 Mayıs 1972'de açıldığı ilan edildi ve Guy Ligier pistte ilk zamanlı turu attı. 2 litrelik prototipler için ilk yarış on gün sonra yapıldı. Arturo Merzario ilk yarışın galibi oldu.
İlk F1 yarışı 1974 yılında pistin orijinal 3.289 km'lik (2.044 mil) düzeninde koşuldu; en hızlı tur süreleri bir dakikanın altındayken, yarış liderleri ile arka sıradakiler arasında sıkışık trafik nedeniyle büyük bir sorun yaşandı. Bu nedenle, 1976'da pisti uzatmak ve F1'in 1977'de Dijon'a dönmesinden önce birçok virajı yeniden düzenlemek için bir uzatma eklendi. 1979 Fransa Grand Prix'si son turlarda Gilles Villeneuve'ün Ferrari'si ile René Arnoux'un Renault'u arasında unutulmaz bir ikincilik mücadelesine sahne oldu ve sonunda Villeneuve kazandı. Yarışı diğer Renault ile Jean-Pierre Jabouille kazandı - Renault'nun ilk ve turbo şarjlı bir otomobilin ilk F1 zaferi.
1982 Formula 1 sezonunda Fransa Grand Prix'si Dijon'da yapılmayacaktı çünkü bu yarış güney Fransa'daki Le Castellet'de bulunan Paul Ricard Pistinde yapılacaktı. Bunun yerine Dijon, İsviçre'de değil Fransa'da yer almasına rağmen (henüz) son İsviçre Grand Prix'sini düzenledi. Bunun nedeni, 1955 Le Mans 24 Saat faciası'nın ardından İsviçre Hükümeti'nin motor yarışlarını yasaklamasıydı; bu faciada bir otomobilin yüksek hızda kaza yapması ve pit düzlüğü tribününe fırlaması sonucu sürücü Pierre Levegh ve çoğu seyirci 83 kişi hayatını kaybetmişti. 1982 Formula 1 Dünya Şampiyonu Keke Rosberg, Williams-Ford ile ilk Grand Prix'sini 1982 İsviçre yarışında, fabrika destekli Renault kullanan yerel favori Alain Prost'un dört saniye önünde kazandı.
Fransa Grand Prix'si, Dijon'daki son F1 yarışı 1984 yılında gerçekleşene kadar Paul Ricard ve Dijon arasında dönüşümlü olarak yapıldı. Yarışı, o yıl üçüncü ve son Dünya Şampiyonluğunu kazanan McLaren pilotu Niki Lauda kazandı. Yarışın en hızlı turu Lauda'nın takım arkadaşı Alain Prost (1:05.257) tarafından 214 km/sa (133 mph) ortalama hızla atılmıştır. Uygun bir şekilde, Dijon'daki son F1 pole'ü bir Fransız otomobilini kullanan bir Fransız sürücü tarafından yapıldı ve Patrick Tambay fabrika çıkışlı Renault RE50 turbo ile 1:02.200'lük bir derece kaydetti. Tambay, Lauda tarafından geçilmeden önce ilk 47 tur boyunca yarışı önde götürdü ve Fransız pilot yarışı McLaren'in yedi saniye gerisinde 2. sırada tamamladı.
Uzun mesafe yarışları devam etmiş, örneğin 1998 yılında FIA GT Şampiyonası'nda bir yarış düzenlenmiştir. Formula 1 1984'ten bu yana Dijon'a dönmemiş olsa da, pist günümüzde küçük, çoğunlukla yerel yarışlar için kullanılmaya devam etmektedir. Bunlar arasında kulüp düzeyindeki etkinlikler ve motosiklet yarışları yer alırken, 1988 yılından bu yana kamyon yarışları da düzenlenmektedir. Pist 2001 yılında yenilenmiş ve bir go-cart pisti eklenmiştir.