stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Oğuz Aksoy

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Oğuz Aksoy
Doğum tarihi:  12 Mart 1996 (28 yaşında)
Doğum yeri:  Üsküdar, İstanbul
Boyu:  1,82 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Ön libero/Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Ayvalıkgücü Belediyespor
Numarası:  4
Altyapı kariyeri
2007-2011:  Bağlarbaşı
2011-2014:  Beşiktaş
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2014-2016 |  Beşiktaş |  0 |  (0) |
| 2015 |  → Elazığspor (kiralık) |  2 |  (0) |
| 2015-2016 |  → Bayrampaşa (kiralık) |  25 |  (0) |
| 2016-2017 |  Tuzlaspor |  6 |  (0) |
| 2017 |  24 Erzincanspor |  0 |  (0) |
| 2018-2020 |  Bağcılar |  29 |  (2) |
| 2020 |  Kızılcabölükspor |  0 |  (0) |
| 2020-2021 |  Halide Edip Adıvar |  7 |  (0) |
| 2021-2022 |  Ayvalıkgücü Belediyespor |  21 |  (5) |
| 2022-2023 |  1966 Edremitspor |  12 |  (1) |
| 2023- |  Ayvalıkgücü Belediyespor |  52 |  (2) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Oğuz Aksoy (d. 12 Mart 1996), Ayvalıkgücü Belediyespor takımında ön libero pozisyonunda görev yapan Türk futbolcudur.
Kariyeri

Aksoy, ilk profesyonel maçına Beşiktaş formasıyla 21 Ocak 2015 tarihinde Türkiye Kupası'nda 4-1 yendikleri Adana Demirspor karşısında çıkarken, 46 dakika sahada kaldı. İlk profesyonel lig maçına ise 12 Nisan 2015 tarihinde Elazığspor formasıyla 1. Lig'de 3-0 yenildikleri Altınordu karşısında çıktı. İlk profesyonel golünü Bağcılar formasıyla 1 Eylül 2018 tarihinde 3. Lig'de 2-2 berabere kaldıkları Turgutluspor'a attı.
Sineperver Valide Sultan Çeşmesi (Fatih)

| --- | --- |
Çeşmenin ön cephesinden görünümü (Ekim 2020)

Diğer ad(lar): Kanlı Çeşme
Genel bilgiler
Tür: Çeşme
Konum: Fatih, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°01′23″K 28°56′29″D﻿ / ﻿41.02306°K 28.94139°D﻿ / 41.02306; 28.94139
Tamamlanma: 1825 ya da 1826
Yenileme: 2009 ·  2018
Teknik ayrıntılar
Yapı sistemi: Kâgir
Malzeme: Küfeki taşı

Sineperver Valide Sultan Çeşmesi ya da Kanlı Çeşme, İstanbul'un Fatih ilçesindeki bir çeşmedir. Ayşe Sineperver Sultan tarafından 1825 ya da 1826'da yaptırıldı. 1994 yılı itibarıyla suyu akmayan çeşme, 2009'daki restorasyonu sonucunda işlevsel hâle getirildi. Musluğunun tahrip edilmesinin ardından 2015 itibarıyla bir kez daha işlevini yitirse de 2018'deki restorasyonuyla birlikte tekrar faaliyete geçti.
Küfeki taşından inşa edilen dikdörtgen planlı kâgir çeşmenin ön cephesi, dört pilaster ile dikey olarak üçe bölünür. Ortadaki iki pilaster arasında bir musluk yer alır. Altındaki tekne, cephe boyunca uzanır ve pilasterlerle üç bölmeye ayrılır. Mermer ayna taşında kabartma motifler işlenmiştir. Ayna taşının yukarısında yer alan, inşasına dair dört satırlık kitâbesi, kabartma tekniğiyle işlenmiştir. Yapının ön cephesinde bir alınlık varken arka kısımdaki haznesinin üzeri çatısızdır.
Tarihi

Çeşme, Ayşe Sineperver Sultan tarafından 1825 ya da 1826'da yaptırıldı. Suyunun acı olmasından ötürü halk arasında Kanlı Çeşme olarak da adlandırılıyordu. 1943'teki eserinde İbrahim Hilmi Tanışık, çeşmenin acı olan suyunun "daima boşa aktığı"ndan bahsediyordu. 1978'e kadar suyunun aktığı bilinen çeşmenin, 1994'te ise bu işlevi yerine getiremediği tespit edilmişti. 26 Aralık 1986'da, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından "korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı" olarak tescil edildi.
Çeşme, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Koruma Uygulama Denetim Bürosu tarafından 2009 yılında restore edildi. Bu çalışmalar kapsamında çeşmenin temizliği yapıldı, yapıyı saran bitkiler temizlendi, kırılmış kısımlarda tümleme ile ayrılan kısımlarda birleştirme yapıldı, çimento sıva uygulanmış yerler temizlenirken Horasan harcı ile sıvalama gerçekleştirildi, miksiyon ve altın varak uygulamasıyla kitâbesi yenilendi. Şehir şebekesinden bağlanan su tesisatı, eklenen iki musluk ve su giderinin yapılmasıyla birlikte suyu akar hâle getirildi. Ön yüzüne, çeşmenin tanıtımını ve bu onarımını anlatan, ahşap ve pirinçten yapılmış bir levha da eklendi. Bu levhada, çeşmenin kitâbesindeki tarih, 1241 yerine hatalı bir şekilde 1212 olarak yazılıydı.
Eylül 2015 itibarıyla, musluklarının çalınmış olmasından ötürü çeşmenin suyu akmamaktaydı. 2018'de, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından gerçekleştirilen restorasyon çalışmasıyla birlikte musluk yenilenerek çeşme akar hâle getirilirken 2009'da eklenen levha söküldü.
Konumu ve mimarisi

İstanbul'un Fatih ilçesinin Hırka-i Şerif Mahallesi'ndeki Eski Ali Paşa Caddesi'nde, 17 numara önünde konumlanır. Su haznesi dahil tamamen küfeki taşından yapılmış, 15,75 m2lik tapu alanına sahip dikdörtgen planlı kâgir bir duvar çeşmesidir. Ön cephesini dikey olarak üçe ayıran dört pilaster, cephenin tamamını kaplayan teknesini de üç kısma böler. Cephenin iki yanındaki pilasterler, yapının kenarlarından bir miktar mesafe olacak şekilde konumlanır. Ortadaki iki pilaster arasında yer alan mermer ayna taşında; yukarısında Bursa kemeri şeklindeki bir kabartmanın olduğu barok bir kabartma, bu kabartmanın yukarısında ise sorguç motifli bir kabartma bulunur. Ayna taşının yukarısında, iki pilasterin arasında, dendanlı kartuşlar içine kabartma tekniğiyle işlenen dört satırlık mensur bir kitâbe yer alır. Celî sülüs tekniğiyle işlenen yazı, hattat İbrahim Sükûtî'ye aittir. Kitâbenin zemini yeşil boyalı, harfler ve çerçevesi ise altın varak kaplıdır. Son dizesinin sonunda sanatçının imzasının, "eser" kelimesinin üzerinde ise çalışmanın yapıldığı yılın yer aldığı metin şu şekildedir:
| --- | --- |
Metin  صاحبة الخيرات والحسنات مرحوم ومغفور له سلطان مصطفی خان والدلری عصمتلو سينه پرور والده سلطان علیه ال ّشان حضرتلرينك اثر خيراتيدر لسنه ۱۲۴۱ حرره سکوتی : Transkripsiyonu  Sâhibetü'l-hayrât ve'l-hasenât merhûm Ve mağfûrun leh Sultan Mustafâ Hân vâlideleri İsmetlü Sîne-perver Vâlide Sultan-ı aliyyü'ş-şân  Hazretlerinin eser-i hayrâtıdır li-sene 1241 Harrerehû Sükûtî

Çeşmenin küfeki taşından yapılan alınlığı, kubbeye benzer bir tepeliği ile iki tarafa doğru uzanan kavislerden meydana gelir. Sanat tarihçisi Doğan Yavaş, alınlığın oluşturduğu bu akroteri "gayet zevksiz bir formda" olarak tanımlar. Arka kısmındaki haznesinin üzeri çatısızdır.
Çeşmenin yan cephesinden görünümü (Ekim 2020)
Çeşmenin musluk ve ayna taşı kısmı (Ekim 2020)
Çeşmenin kitâbesi (Ekim 2020)
Sarıg-Sep (sum)

| Sarıg-Sep beldesi Сарыг-Сеп сумузу (Tıva Türkçesi) |
| --- | --- |
Сарыг-Сепский сумон (Rusça)
 Üst idare Kaa Hem kojuunu
Ülke:  Tuva
Kojuun: Kaa-Hem kojuunu
sum: Sarıg-Sep sumu
Yüzölçümü
 • Toplam: 144,62 km²
Nüfus
 • Toplam: 4.021
Zaman dilimi: UTC+07.00 (DAZD)
Sarıg-Sep sumu (Tuva Türkçesi:Сарыг-Сеп сумузу) —  Tuva Cumhuriyeti'nde Kaa-Hem kojuununa bağlı kırsal yerleşim statüsünde bir belediye idari birimidir.
Beldenin yönetim merkezi — Sarıg-Sep köyü.
Beldeye bağlı diğer yerleşim yeri de Mergen köyüdür.
Sözkökü ve Söz tanımı

Belde anlamında sumu  sözü kullanılmaktadır. Tıva'da köy ve kasaba türü yerleşimler için ködee suur denilmektedir. İlçe, belediye, belde türüne karşılık olarak ise sum, rayon adlandırmaları kullanılır.
Tıva'da eski dönemlerden kalma idari birim adları halen kullanılmaktadır. Eskiden bu adlandırmalar şöyle idi.
10 ailelik yer — arban,
150 kişi üzeri — sumon(sum,sumu),
2 ve daha fazla sum — hoşun (kojuun).
Şimdi Tıva Cumhuriyeti'nde idari bölge birimleri ve belediyeleri (kırsal yerleşim statüsünde) sumu, sumon olarak  adlandırılıyor.
Tarih

1904 yılında kurulmuştur. Mergen akarsuyu vadisinde, Kaa-Hem Kanalı ile birleştiği noktada yer almaktadır. Daha sonra 2 km yukarı hareket ettirildi. Şimdi burada bir çiftlik (Pirogov adında) var.
Coğrafya

Sarıg-Sep, Kaa-Hem (Küçük Yenisey) vadisinde, Mergen ve Derzig adlı iki dağ nehrinin ağızları arasında sağ kıyısı boyunca 5 km boyunca uzanan bir konumda yer almaktadır - Kızıl cumhuriyetinin başkenti Kızıl'a 90 kilometre uzaklıktadır.
İklim keskin bir kontinental ile karakterizedir. Aylık ortalama sıcaklıklar başkent Kızıl şehrinin ısısına yakındır. Sarıg-Sep'te, Tıva Cumhuriyeti'nin mutlak maksimumları ve minimumları kaydedilmiştir: toprak yüzeyinde kış ve yaz aylarında −61 °C ve +60 °C.. Yıllık yağış 400–600 mm'ye ulaşır. Kış karlı, rüzgarsız ve soğuktur. Yazlar sıcaktır. Kar örtüsü Mart sonunda 2-3 hafta boyunca kaybolur, ancak 12-13 Haziran'a kadar don olayı olabilir. Sonbahar tez gelir. İlk donlar 27 Ağustos - 4 Eylül'de görülür. Eylül 2019'un ilk yarısı geçiş mevsimidir. Sıcak ve kurudur. Sonra hızlı yaprak döken düşüş gelir. Kar örtüsü Ekim sonu - Kasım başında başlar. Karsız güneşli havada karakteristik soğuk (-10 °C −15 °C)dir.
Nüfus

Toplam Nüfusu 2002 yılında 4733 iken 2020 yılı — 4021 kişi. Nüfus pek değişkenlik göstermemiştir.
Yıllara göre kişi sayısı:
| 2002 | 2012 | 2014 | 2018 | 2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 4733 | 4450 | 4423 | 4139 | 4021 |
Ulaşım

Otoyol vardır.
Tanınmış kişiler

Sarıg-Sep merkezden görünüm, 2010
Doğudan Mergen köyüne giriş
II.Dünya Savaşı anıtı
Sarıg-Sep pazar merkezi
Sarıg-Sep Okul № 1
Lepisosteiformes

Lepisosteiformes ya da Semionotiformes, kemikli balıklar üst sınıfına ait, yaşayan fosiller denilebilinecek bir takım. Sadece fosillerden tanıdığımız tarihi balık türleri için tipik olan bazı anatomik özelliklere sahiplerdir:
Zırhli pullar
Assimetrik bir kuyruk yüzgeci
Kafasını yukarıya ve aşağıya hareket edebilmesini mümkün kılan bir boyun-kemik yapısı
Sürüngenler ile eşit olan bir omurilik yapısı
Türlerinin sayısı en yüksek olduğu zamanlar Mesozoikum ve Dapedium cağlarındaydı.
Kaynakca

↑  "DENİZ BİYOLOJİSİ VE BALIKÇILIK-TERİMLER TANIMLAR". old.ims.metu.edu.tr. 1 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Aralık 2024.
Küçük Mustafa Paşa Hamamı

| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Hamam
Konum: Yavuz Sultan Selim, Fatih, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°01′34″K 28°57′23″D﻿ / ﻿41.02611°K 28.95639°D﻿ / 41.02611; 28.95639

Küçük Mustafa Paşa Hamamı, İstanbul ili Fatih ilçesi Küçükmustafapaşa semtindeki Osmanlı dönemi hamamdır. Günümüze kadar hamam olma niteliğini sürdüren yapı restorasyon nedeniyle kullanıma kapalıdır. Çifte Hamam niteliğinde olup kadın ve erkek olmak üzere iki bölümden oluşur. Ayrıca çevresindeki dükkanlar da hamamın parçasıdır. Hamamın girişi Şerefiye Sokak üzerindedir.
Gül Camii'nin karşısında yer alan hamam, 11. yüzyılda kiliseden camiye dönüştürülen bir yapıdır. Hamamın inşa tarihi 15. yüzyıla dayanmaktadır. Hamamın adı, aynı zamanda "Kara" lakabıyla da bilinen Küçük Mustafa Paşa'dan gelmektedir. Hamam, 2000m²'lik bir alan üzerine inşa edilmiş olup, biri erkeklere, biri kadınlara hizmet veren çift hamamdan oluşur ve 1.265m²'lik bir binadır. Türk hamamlarının kültürel özellikleri burada bulunabilir. Hamamın her iki bölümünde da soğukluk/soyunmalık, camekan-ılıklık-sıcaklık, halvet parçalarının haklarını takip eder. Soğukluk parçaları tek bir kubbe tarafından örtülmüştür ve kare şeklindedir. Hamamın en göz alıcı kısmı, erkeklerin bölmesinin soğukluk kısmıdır. Vakıflar İdaresi, 1920 yılında hamam elinden çıkmış, özel mülkiyete geçmiştir. 1990'a kadar hamam görevini sürdüren yapı, ondan sonraki süreçte ilgi eksikliği nedeniyle kapatılmış ve o günden beri boştur. Bazen sergi alanı olarak kullanılmaktadır.
İstanbul'un Fethi'nden sonra II. Mehmed döneminde Küçük lakaplı Mustafa Paşa tarafından yaptırılmıştır. Geleneksel hamam mimarisine uygun olarak sırasıyla soğukluk, ılıklık ve sıcaklık bölümlerini içerir. Yığma olarak taş ve tuğla malzemeden yapılmış olup özgün mimarisini korumuştur.
Galeri

Hamam tadilat nedeniyle kullanıma kapalıdır. (Ağustos 2023)
Yukarıdan fotoğrafı.
Mısırlı Osman Ağa Çeşmesi (Kadıköy)

| --- | --- |
Çeşmenin ön ve yan cephesinden görünümü (Ekim 2020)

Diğer ad(lar): Osman Ağa Çeşmesi
Genel bilgiler
Tür: Çeşme
Mimari tarz: Klasik Osmanlı mimarisi
Konum: Kadıköy, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 40°59′28″K 29°01′36″D﻿ / ﻿40.99111°K 29.02667°D﻿ / 40.99111; 29.02667
Tamamlanma: 1621 ya da 1622
Yenileme: 2020
Sahip: Vakıflar Genel Müdürlüğü
Teknik ayrıntılar
Yapı sistemi: Kâgir
Malzeme: Küfeki taşı

Mısırlı Osman Ağa Çeşmesi ya da kısaca Osman Ağa Çeşmesi, İstanbul'un Kadıköy ilçesinde yer alan bir çeşmedir. Üzerindeki kitâbesine göre Bâbüssaâde Ağası Mısırlı Osman Ağa tarafından 1621 ya da 1622'de yaptırılsa da bu kitâbenin bu çeşmeye ait olmayabileceği ihtimali de ortaya atılmıştır. Bir müddet sonra teknesi çukurda kalan ve işlevini de yitiren çeşme, 1980'lerde yapılan çalışmayla imar hattına taşındı ve kot farkı giderildi. Zaman içerisinde ön cephesine, dinlenme taşları ile onları birbirine bağlayan tekne ağzı taşı eklendi. 2020'de yapılan restorasyon çalışmasıyla birlikte tekrar faaliyete geçti.
Dikdörtgen planlı bir duvar çeşmesi olup Klasik Osmanlı mimarisine uygun bir şekilde, küfeki taşından inşa edilmiş kâgir bir yapıdır. Silmelerin olduğu ön cephesinin her iki yanında birer pilaster yer alır. Ön cephesinin ortasındaki basık sivri kemerli bir nişin içerisinde, kaş kemer motifi ile yukarısında boş bir kartuşun olduğu ayna taşı vardır. Niş kemerinin yukarısında, dört dizelik inşa kitâbesi bulunur.
Tarihi

Kitâbesine göre çeşme, Bâbüssaâde Ağası Mısırlı Osman Ağa tarafından 1621 ya da 1622'de yaptırıldı. Kitâbenin son dizesi, ebced hesabıyla çeşmenin inşa tarihini verir. Ön cephede kullanılan malzemeden farklı bir malzemeyle üretilmesi, oturtulacağı bir alanın oluşturulmaması ve kırık kenarlarından yola çıkarak çeşmenin kitâbesinin özgün olmadığı ve bir çeşmenin yıkıldıktan sonra boşta kalan kitâbesinin, kitâbesiz bir çeşmede yaşatma geleneğine örnek olabileceği düşüncesi vardır. 1621 ya da 1622 yılında, Osmanağa Camii'nin avlu girişinin sağ tarafına Mısırlı Osman Ağa tarafından yaptırılan çeşmenin, cami avlusunda duran kitâbesindeki metin de aynıdır. Bundan yola çıkılarak, camideki çeşmenin kitâbesinin sökülüp Mısırlı Osman Ağa Çeşmesi'ne takıldığı, boş kalan yerine ise yeni bir kitabe asıldığı görüşü ortaya atılır.
1945'te, ayna taşının bozulduğu ve teknesinin çukurda kaldığı kaydedilmişti. 11 Ocak 1967 tarihli Bugün haberinde çeşmenin yan cephesinin, bir mefruşatçı dükkânı tarafından bir vitrin olarak kullanıldığı aktarılmaktaydı. 1980'lerde yapılan çalışmayla birlikte yol hizasından imar hattına taşınarak kot farkı giderilerek teknesi açığa çıktı. Kızılkayak'ın ifadesine göre, teknesinin her iki yanına mermerden dinlenme taşları ile onları birbirine bağlayan tekne ağzı taşının "bu çalışmalar sırasında eklenmiş olma ihtimali yüksektir".
Mülkiyeti, Vakıflar Genel Müdürlüğüne bağlı İstanbul 5 Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünde olan yapı, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından 15-30 Eylül 2020 tarihleri arasında restore edildi. Yapılan çalışmalar kapsamında çeşmede derz ve sıva onarımı, kitâbe restorasyonu ve temizlik yapılırken su tesisatı yenilenerek çeşme tekrar işlevsel hâle getirildi.
Konumu ve mimarisi

İstanbul'un Kadıköy ilçesinin Osmanağa Mahallesi'nde, Söğütlüçeşme Caddesi üzerinde ve Osmanağa Camii'nin karşısında bulunan, 17,90 m2lik tapu alanına sahip dikdörtgen planlı bir duvar çeşmesidir. Arka ve sol yan cephesi başka yapılarla birleşmiş hâldedir. Klasik Osmanlı mimarisi tarzında, kesme küfeki taşından inşa edilen kâgir bir yapıdır. Dikdörtgen şeklindeki ön cephesi, yatay ve dikey silmelerden meydana gelen dikdörtgen bir çerçeveyle bezenmiştir. Teknesinin her iki yanında, sonradan eklenen, Afyon mermerinden yapılmış dinlenme taşları ile onları birbirine bağlayan tekne ağzı taşı yer alır. Yapının üstü çatısızdır. Ön yüzünün pahlanmış iki kenarında, silindirik birer pilaster bulunur. Kaş kemer motifi ile yukarısındaki boş bir kartuşun yer aldığı mermerden yapılmış ayna taşı, ön cephenin ortasında konumlanan basık sivri kemerli bir nişin içindedir. Ayna taşında bir musluk, altında ise dikdörtgen biçimli bir tekne vardır.
Sivri kemerin üçgen boşlukları ile kilit taşının yukarısında, dört dizeden oluşan ve yazı şeritleri kartuşlardan yapılmış çerçevenin içerisinde çeşme kitâbesi yer alır. Alttaki iki kartuşun arasındaki boşluğa çeşmenin inşa tarihi işlenmiştir. Kitâbe metni şu şekildedir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Metin  مصرلى عثمان اغا خيره ماُل چو يابدى حق ايچون بو چشمه سارى کچوب نوش ايلين هر تشنه جانه  جناندن آب كوثر بارى ١٠٣٠ سنه  | Çeviri yazısı  Mısırlı 'Osmân Aga hayra ma'îl Çü yapdı hakk içün bu çeşmesârı Geçüb nûş eyleyen her teşne-câna   Cinândan âb-ı Kevser vire bârî sene 1030  | Günümüz Türkçesi  Hayır işlemeyi seven Mısırlı Osman Ağa Suyu bol bu çeşmeyi Allah yolunda yaptırdı Susamış her bir cana, cennetlerden akacak bir Kevser suyu versin diye. sene 1030 |

2020'deki restorasyonu öncesinde çeşme (Eylül 2020)
Çeşmenin ön cephesi (Mart 2021)
Çeşmenin kitâbesi (Mart 2021)
Az flotte aplikasyonu

Az flotte aplikasyon teknikleri, çoğunlukla bitim işlemlerinde kullanılan, asıl amacı enerji, kimyasal madde ve atık maddelerden tasarruf sağlayarak çalışabilmektir. Alınan flotte miktarı %15-20 ile %40 arası olduğunda az flotte aplikasyon tekniği söz konusudur.
Bu tekniğe göre AF % 35 ile kumaş kurutucuya girdiğinde 1 kg kumaş üzerinden ısı enerjisi ile uzaklaştırılacak olan suyun miktarı yalnızca 350 g'dır. Emdirme yöntemine göre AF = %75 ile çalışıldığında ise, 1 kg kumaş üzerinden buharlaştırılacak olan suyun miktarı 750 g olmaktadır.
Bu tekniklerin diğer önemli bir avantajı migrasyonsuz çalışmanın mümkün olmasıdır.Alınan flotte miktarı az olduğundan liflerin aşırı şişmesi mümkün değildir.Lifler aşırı şişmeyip, kapilar kanallar gereğinden fazla genişlemediği için aktarılan kimyasal madde kurutma sırasında su ile birlikte yüzeye taşınmayıp aktarıldığı yerde kalabilmektedir. Bu durum özellikle buruşmazlıkta sürtme dayanımlarının düşmesini önlemede çok etkilidir. Böyle bir çalışma sonucu migrasyon yani kimyasal maddelerin kurutma sırasında yüzeylerde, gereğinden fazla toplanması önlendiği için sürtme dayanımlarındaki düşüşler de önlenmektedir.
Az flotte aplikasyon teknikleri ile kumaşların nemlendirilmesi, yumuşatıcı, preperasyon maddelerinin aktarımı çok kolay ve ekonomik bir şekilde yapılabilmektedir. Az flotte aplikasyonundaki asıl amaç o kumaşın ve lifin kılcal emme doyma sınırını aşmayacak bir flotte aktarımı gerçekleştirmektir. Bu kural aynı zamanda migrasyon tehlikesine karşı alınmış en etkili tedbirlerden biridir.
Triatex MA aktarma yöntemine göre aplikasyonda özel yüzey yapısına sahip aktarma silindiri yardımıyla normal terbiye çözeltilerini düzgün bir şekilde aktarmak mümkündür.Bu yöntem özellikle buruşmazlık bitim işlemlerinde migrasyonu ve dolayısı ile sürtme dayanımlarındaki düşüşleri önlemek amacı ile geliştirilmiş bir çalışma şeklidir.
Püskürtme yöntemi ile aplikasyonda en çok biline Weko püskürtme tekniğidir.Kağıt sanayinden tekstile uyarlanmıştır. Flotte ince borucuklarla rotor sistemine gelmekte ve her biri 10 cm ene püskürtme yapan rotorlarla çalışılmaktadır.Çalışılan kumaş enine göre rotor sayısını artırmak, ayarlamak mümkündür. Püskürtme yöntemi ile her ne kadar kimyasal madde aplikasyonları ve hatta boyama için önerilse de en çok kullanıldığı yerler yine kumaşların nemlendirilmesi işlemleridir.Ancak birçok yumuşatıcı ve preperasyon maddelerinin aplikasyonu bu yöntemlerle başarılı bir şekilde yapılabilmektedir. Püskürtme yöntemine göre aplikasyonda diğer ilginç bir çalışma tekniği ITMA 99 da gösterime sunulan Klieverik Firması'nın sıcak reaktif poliüretan maddesini kumaşa püskürterek çalıştığı bir kaplama tekniğidir. Bu çalışma tekniğinde kumaşın arkasından ayarlanabilir vakum etkisi uygulandığı için daha kontrollü ve temiz bir çalışma sistemi söz konusudur.
Donuktaş

| --- | --- |

Donuktaş kapısı (kuzeyden) UzuncaburçTürkiye'deki konumu
Konum: Tarsus, Mersin
Bölge: Akdeniz Bölgesi
Koordinatlar: 36°54′59″K 34°54′12″D﻿ / ﻿36.91639°K 34.90333°D﻿ / 36.91639; 34.90333
Rakım: 340 m (1.115 ft)
Uzunluk: 98 metre
Genişlik: 43 metre
Yükseklik: 8 metre
Tarihçe
Kültür(ler): Roma
Sit ayrıntıları
Arkeologlar: Nezahat Baydur
Mülkiyet: Kültür ve Turizm Bakanlığı
Donuktaş surları
Donultaş Mersin ili Tarsus ilçesinde yer alan büyük bir tapınak örenidir.
Yerleşim

Donuktaş Tarsus kent dokusu içinde Cumhuriyet mahallesi ve 36°54′59″K 34°54′12″D﻿ / ﻿36.91639°K 34.90333°D﻿ / 36.91639; 34.90333 koordinatlarında yer alan bir ören yeridir. Ören yeri Gözlükule'nin 700 metre kadar kuzey doğusundadır. Mersin'e 29 kilometre uzaklıktadır.
Araştırma tarihi

Donuktaş hakkında ilk kaynak 1545 yılında İstanbul'da Venedik balyozu (elçi) olarak bulunan Barbaro'dur. Barbaro bu yapının bir saray kalıntısı olabileceği görüşündedir. Bunun dışında Dunuktaş'la ilgili 19. yüzyıla kadar herhangi bir kayıt yoktur. Donuktaş  19. yüzyıldan itibaren Batılı tarihçi ve gezginlerin dikkatini çekmiştir. Fransız tarihçi Victor Langlois 1861 yılında yayınladığı  Voyage Dans la Cilicie et Dans la Montagnes du Taurus adlı kitabında  bu yapının Asur kralı Sardanapalus ‘un mezarı olduğunu ileri sürmüş, bu görüş 1890 yılında Alman arkeolog Robert Johann Koldawey tarafından da desteklenmiştir. Ne var ki İngiliz tarihçi William Burckhardt Barker 1853 tarihli Cilicia and its Governors adlı kitabında bu yapının bir kral mezarı olduğunu, ancak bu kralın öldükten sonra Ninova'da yakılan Sardanapalus olamayacağı görüşündedir.
Türk arkeologlar ise 1982 yılından itibaren yüzey araştırmaları yapmağa başlamışlardır. Profesör Nezahat Baydur tarafından verilen bilgiye göre, araştırmalar 1982, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992 yıllarında yürütülmüştür. Bu çalışmalar sonrasında yapının Asur döneminde değil, daha sonra Roma İmparatorluğu döneminde ve 2. yüyılda  inşa edildiği ve bir tapınak olduğu anlaşılmıştır. Tapınak Tarsus'un kurucu tanrısı sayılan Sandon'a ya da Hristiyanlıktan önceki Roma dönemindeki baş tanrı Jupiter'e adanmış  olabilir. 2007 yılında araştırmalara Alman arkeolojist Winfred Held yönetiminde yeniden başlanmıştır.
Yapı

Dikdörtgen biçiminde geniş bir alana sahip yapı  Kuzey doğu-Güney batı yönünde konuşlandırılmıştır. Dıştan dışa ölçüldüğünde uzun kenar 98 metre, kısa kenar 43 metredir. Yapının üstü açıktır. Dış duvarların yüksekliği 8 metre kalınlıkları ise yaklaşık olarak 6.5 metredir. Duvarlar çakıl taşı ve Roma çimentosuyla yapılmıştır. Araştırmalar sırasında ele geçen örnekler yapıldığı dönemde duvarların dış yüzeyinin mermerle kaplı olduğunu düşündürmektedir.
Efsane

Halk arasındaki bir efsaneye göre, kral ile tartışan bir din adamı kralın sarayına tekme atmış, saray da ters olarak ören yerine düşmüştür.
Maraşlı Rum İlkokulu

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Restore ediliyor
Konum: İstanbul, Fatih, Yavuz Sultan Selim
Koordinatlar: 41°01′42″K 28°57′09″D﻿ / ﻿41.02833°K 28.95250°D﻿ / 41.02833; 28.95250

Maraşlı Rum İlkokulu, İstanbul'un Fatih ilçesi Fener semtindeki tarihi okul binasıdır. Günümüzde kullanılmamakta ve ziyarete kapalıdır. Restore edilmektedir. Binanın mülkiyeti aynı isimdeki vakfa aittir. Odessa belediye başkanı ve tüccar Grigorios Maraslis tarafından yaptırılmıştır. 1901'de açılan bina Fener Rum Patrikhanesi ile aynı cadde üzerindedir.
Galeri

Grigorios Maraslis tarafından okul binasının karşısında ailesi için yaptırdığı dört ev günümüzde otel olarak kullanılmaktadır.
Pompeia Plotina

| Pompeia Plotina |
| --- | --- |
Augusta
Vatikan Müzeleri'nde sergilenen Plotina büstü.
Roma imparatoriçesi
Hüküm süresi: 98 – 117
Doğum: Tejada la Vieja, Hispania or Nemausus, Galaya (şimdi Nîmes, Fransa)
Ölüm: 121/122
Eş(ler)i: Trajan
Hanedan: Nerva-Antoninus Hanedanı
Babası: Lucius Pompeius
Pompeia Plotina Claudia Phoebe Piso ya da Pompeia Plotina (d. 70 civarı - ö. 122 civarı), Roma İmparatoriçesi ve Roma İmparatoru Trajan'ın karısı. Plotina felsefe, erdem, vakar ve sadelik konularına olan ilgisiyle ünlüdür. Onun etkisiyle, Romalılar daha adil vergilendirme ve iyileştirilmiş eğitime kavuştu, fakirlere destek verildi ve Roma toplumunda hoşgörüyü ortamı oluşturdu.