stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Santiago, Şili
Tarihçe > Nüfus patlaması

1920 nüfus sayımı, Santiago'nun nüfusunun 507,296 nüfuslu, Şili nüfusunun % 13.6'sına eşdeğer olduğunu tahmin eder. Bu, 1907 nüfus sayımına göre % 52,5'lik artışı, yani ulusal rakamın neredeyse üç katı olan yıllık % 3.3'lük artışı temsil eder. Bu büyüme esasen inşaat halindeki fabrikalarda ve demiryollarında çalışmaya gelen güneyli çiftçilerin gelmesinden kaynaklandı. Ancak bu büyüme şehrin kendisinde değil, kenar mahallelerde yaşandı.
Bu süre zarfında şehir merkez bölgesi, Ahumada Caddesi çevresinde çeşitli portallar ve yerellerin kurulması ve La Moneda Sarayı'nın yakın çevresinde bir Sivil Bölge kurulmasıyla ticari, mali ve idari bir merkez haline getirildi. İkinci proje, bakanlıklar ofislerinin ve diğer kamu hizmetlerinin kurulması için çeşitli modernist binaların inşasının yanı sıra orta katlı binaların inşaatına başlamayı içeriyordu. Öte yandan, merkezin geleneksel sakinleri şehirden Providencia ve Ñuñoa gibi oligarşiye ve Avrupalı göçmen'e profesyoneller ve orta sınıf aileler için San Miguel ev sahipliği yapan daha kırsal alanlara göç etmeye başladılar. Ayrıca çevrede villalar, dönemin çeşitli kuruluşlarından çeşitli ortaklar inşa edildi. Modernite, ilk tiyatroların ortaya çıkması, telefon şebekesinin genişletilmesi ve 1928'de Los Cerrillos Havaalanı'nın açılması ve diğer gelişmelerle birlikte şehirde arttı.
20. yüzyılın başlarının teknolojik gelişmelere bağlı olarak ekonomik büyüme çağı olduğu duygusu, alt sosyal sınıfların yaşam standardı ile çarpıcı bir tezat oluşturuyordu. Önceki on yılların büyümesi, 1929'da başlayan eşi görülmemiş bir nüfus patlamasına yol açtı. Büyük Buhran kuzeydeki nitrat endüstrisinin çökmesine neden oldu ve 60,000 işsiz kaldı, bu da tarımsal ihracattaki düşüşe katkıda bulundu ve sonuç olarak Ülke genelinde toplam işsiz sayısı 300,000 civarında oldu. Bu işsiz işçiler, Santiago'yu ve onun gelişen endüstrisini hayatta kalmak için tek şans olarak gördüler. Pek çok göçmen Santiago'ya hiçbir şey olmadan geldi ve binlerce kişi kiralayabilecekleri bir yer bulmaktaki büyük zorluk nedeniyle sokaklarda yaşamak zorunda kaldı. Tüberküloz da dahil olmak üzere yaygın hastalık, yüzlerce evsizin hayatına mal oldu. Santiago nüfusunun maaşları düşerken işsizlik ve yaşam maliyetleri önemli ölçüde arttı.
1930'lu yıllarda Santiago, bir modern endüstri metropolüne dönüşmeye başladı. Başkanlık sarayı La Moneda çevresinde birçok bakanlığın ve kamu kuruluşunun bulunduğu Barrio Cívico isimli bir yönetim semti oluştu. Şehir nüfusu kuzey ve güney Şili'den aldığı göçlerle hızla arttı.
Durum ancak birkaç yıl sonra CORFO tarafından desteklenen yeni bir sanayi patlaması ve 1930'ların sonlarından itibaren devlet düzeninin genişlemesiyle değişti. Bu dönemde aristokrasi, gücünün çoğunu kaybetmiş ve tüccarlar, bürokratlar ve profesyonellerden oluşan orta sınıf, ulusal politikayı belirleme rolünü üstlenmiştir. Bu bağlamda, üst sınıflar başkentin semtlerine sığınırken, Santiago'da önemli bir orta ve alt sınıf nüfusu gelişmeye başladı. Böylece, eski paralı sınıf Cousino ve Alameda Park gezileri, 1938'de Ulusal Stadyum gibi popüler eğlence mekanları üzerindeki hegemonyasını kaybetti.
Tarihçe > Daha Büyük Santiago

|  | 1940 | 1952 | 1960 | 1970 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Barrancas | 100 | 223 | 792 | 1978 |
| Conchalí | 100 | 225 | 440 | 684 |
| La Granja | 100 | 264 | 1379 | 3424 |
| Las Condes | 100 | 197 | 506 | 1083 |
| Ñuñoa | 100 | 196 | 325 | 535 |
| Renca | 100 | 175 | 317 | 406 |
| San Miguel | 100 | 221 | 373 | 488 |
| Santiago | 100 | 104 | 101 | 81 |
Sonraki yıllarda, Santiago hız kesmeden büyümeye devam etti. 1940'ta şehir 952,075 nüfusa sahipti, 1952'de bu rakam 1,350,409 sakine yükseldi ve 1960 nüfus sayımı 1,907,378 santiaguino'ya ulaştı. Bu büyüme, istikrarlı konutlara sahip orta ve alt sınıf ailelerin kurulduğu çevredeki kırsal alanların kentleşmesine yansıdı: 1930'da kentsel alan 6,500 hektara sahipti, 1960'ta 20,900'e ve 1980'de 38,296'ya ulaştı. Toplulukların çoğu büyümeye devam etse de, esas olarak batıda Barrancas, kuzeyde Conchalí ve La Cisterna ve güneyde La Granja gibi uzaktaki topluluklarda yoğunlaşmıştı. Üst sınıf için Las Condes ve La Reina sektörünün eteklerine yaklaşmaya başladı. Ancak merkez, ticaret, bankacılık ve hükûmetin gelişmesi için daha fazla alan bırakarak insanları kaybetti.
Büyümenin düzenlenmesi ancak 1960'larda, çok daha büyük bir şehrin yeni gerçekliğini yansıtan bir kavram olan Greater Santiago için çeşitli kalkınma planlarının oluşturulmasıyla uygulanmaya başladı. 1958'de Santiago'nun Toplumlararası Planı yayınlandı. Önerilen plan, maksimum 3,260,000 nüfuslu bir nüfus için 38,600 kentsel ve yarı hektarlık bir sınır belirledi ve Américo Vespucio Bulvarı ve Panamericana yolu 5 gibi yeni caddelerin inşası için planlar ve 'endüstriyel kuşakların' genişlemesini içeriyordu. 1962 Dünya Kupası kutlaması, şehir iyileştirme planlarını uygulamak için yeni bir ivme kazandırdı. 1966'da Cerro San Cristóbal'da Santiago Metropolitan Parkı kuruldu, MINVU gecekondu kasabaları'nı ortadan kaldırmaya ve yeni konut binaları inşa etmeye başladı. Son olarak, Edificio Diego Portales 1972'de inşa edildi.
1967'de yeni Uluslararası Pudahuel Havaalanı açıldı ve yıllar süren tartışmaların ardından 1969'da Santiago Metrosu inşaatına başlandı. İlk etap Alameda'nın batı bölümünün altından geçti ve 1975'te açıldı. Metro, şehrin en prestijli binalarından biri haline gelecekti. Takip eden yıllarda, 1978'in sonunda iki dikey çizgiyle genişlemeye devam etti. Telekomünikasyon altyapısının inşa edilmesi de bu dönemin önemli bir gelişmesiydi. 1975 yılında yapılan inşaat, yirmi yıldır başkentin sembollerinden biri ve ülkedeki en yüksek yapı haline geldi.
1973 darbesi ve askeri rejim'in kurulmasından sonra, hükûmet neoliberal bir ekonomik modeli benimsediği 1980'lere kadar şehir planlamasında büyük değişiklikler olmadı. 1979'da master plan değiştirildi. Kentsel alan, gayrimenkul geliştirme için 62,000 hektardan fazla genişletilmiştir. Bu, özellikle La Florida'da kentsel yayılma yarattı ve şehir 1990'ların başında 40 619 hektara ulaştı. 1992 nüfus sayımı, Santiago'nun 328,881 nüfuslu ülkenin en kalabalık belediyesi olduğunu gösterdi. Bu arada, 3 Mart 1985'te güçlü bir deprem şehri vurdu. Çok az can kaybına neden olmasına rağmen, birçok insanı evsiz bıraktı ve birçok eski binayı yıktı.
Tarihçe > Yirmi birinci yüzyılın başlarında metropol

1990'da geçiş demokrasiye geçişin başlamasıyla birlikte, Santiago şehri, çoğunluğu güneyde yaşayan üç milyonu aşmıştı: La Florida en kalabalık bölgeydi ve onu Puente Alto ve Maipú izledi. Bu belediyelerde ve Quilicura ve Peñalolén gibi diğer belediyelerde gayrimenkul geliştirme, büyük ölçüde orta sınıf aileler için konut projelerinin inşasından geldi.
Bu arada, yüksek gelirli aileler, şimdi Barrio Alto olarak adlandırılan dağların eteklerine taşınarak Las Condes'in nüfusunu artırdı ve Vitacura ve Lo Barnechea gibi yeni komünlere yol açtı. Providencia Bulvarı bölgesi doğu sektöründe önemli bir ticaret merkezi haline geldi.
Bu gelişme, yüksek binaların inşası için çekici bir yer haline gelen Barrio Alto'ya kadar genişletildi.
Bölgede büyük şirketler ve finans şirketleri kuruldu ve bu, Sanhattan olarak bilinen gelişen modern bir iş merkezinin ortaya çıkmasına neden oldu. Bu şirketlerin Barrio Alto'ya gitmesi ve şehrin dört bir yanına alışveriş merkezleri inşa edilmesi şehir merkezinde bir kriz yarattı. Bölgeyi yeniden düzenlemek için, ana alışveriş caddeleri Paseo Ahumada gibi yaya yürüyüş yollarına dönüştürüldü ve hükûmet, genç yetişkinleri cezbeden konut binalarının inşası için vergi avantajları uyguladı.
Şehir, düzensiz büyümenin yarattığı bir dizi sorunla yüzleşmeye başladı. Hava kirliliği kış aylarında kritik seviyelere ulaştı ve şehrin üzerine bir duman tabakası yerleşti. Yetkililer, endüstriyel kirliliği azaltmak için yasal önlemler aldı ve araç kullanımına kısıtlamalar koydu. Metro önemli ölçüde genişletildi, hatlar genişletildi ve 1997-2006 yılları arasında güneydoğu sektöründe üç yeni hat inşa edildi. 2011'de Maipú'ya yeni bir uzantı açıldı ve bu noktada büyükşehir demiryolunun toplam uzunluğu 105 km idi. otobüsler söz konusu olduğunda, sistem 1990'ların başında büyük bir reform geçirdi. 2007'de Transantiago olarak bilinen ana plan oluşturuldu. Yapıldığından beri bir takım sorunlarla karşı karşıya kaldı. 
Yirmi birinci yüzyıla girerken, Santiago'da hızlı gelişme devam etti. Şehir bölgesi, Plaza de la Ciudadanía'nın oluşturulması ve Ciudad Parque Bicentenario'nun Cumhuriyetin ikiyüzüncü Yıldönümü anısına inşa edilmesiyle yenilendi. Costanera Center kompleksindeki Titanium La Portada ve Gran Torre Santiago gökdelen'lerinin açılmasıyla sonuçlanan doğu sektöründe yüksek binaların gelişimi devam ediyor. Ancak sosyoekonomik eşitsizlik ve jeososyal parçalanma hem kentte hem de ülkede en önemli sorunlardan ikisi olmaya devam ediyor.
27 Şubat 2010'da bir güçlü deprem başkenti vurdu ve eski binalarda bir miktar hasara neden oldu. Bununla birlikte, bazı modern binalar da yaşanmaz hale getirildi ve Santiago'nun modern mimarisinde zorunlu deprem standartlarının fiili uygulaması hakkında çok fazla tartışma yarattı.
Görülmeye değer yerleri

Şehrin eski tarihine rağmen tarihi yapıları azdır. Ülkenin tamamında olduğu gibi Santiago da çok sayıda deprem afeti yaşamıştır. Casa Colorada, Iglesia San Francisco, Posada del Corregidor gibi istisnaları saymayacak olursak 150 yaşından eski bina yok gibidir.[özgün araştırma?] Bu binalar da İspanyol koloni zamanından kalmadır.
Şehrin merkezindeki (Plaza de Armas) adlı meydan ve aynı yerdeki Katedral, şehrin en eski kilisesi olan San Francisco Kilisesi gibi önemli yapılarındandır. Yine başkanlık sarayı La Moneda da bu binalara eklenebilir.
Diğer görmeye değer bir yer de, şehrin tarihi merkezinde bulunan, bugün park olarak duran Santiago'nun ilk kurulduğu Santa Lucia tepesidir. Yine arkasında Andlar'ın yükseldiği, raylı bir sistemle çıkılan ve içerisinde bir hayvanat bahçesinin bulunduğu San Cristóbal tepesi de ziyaret edilecek yerlerden birisidir.
Ekonomi

Şili'nin önemli şirketlerinin merkezleri Santiago'dadır. Aynı şekilde birçok yabancı firmanın temsilcileri de burada bulunur. Medya merkezi yine burası olduğundan millî TV kanalları buradan yayın yapar. El Mercurio, La Tercera, La Nación, Siete gibi ulusal gazetelerin basıldığı şehir Santiago'dur. Santiago 2004 ve 2005 yıllarında America Economica dergisi tarafından Latin Amerika'da iş yapılacak en önemli şehir seçilmiştir.[kaynak belirtilmeli]
Kardeş Şehirler

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Beijing, Çin   São Paulo, Brezilya   Buenos Aires, Arjantin   New York, Amerika Birleşik Devletleri   Bogota, Colombia   Madrid, İspanya   Rio de Janeiro, Brezilya |   Ankara, Türkiye   Kiev, Ukrayna   Riga, Letonya   Guayaquil, Ekuador   Minneapolis, Minnesota, Amerika Birleşik Devletleri   Langreo, İspanya |   Plasencia, İspanya   Sofya, Bulgaristan   Santiago de Querétaro, Meksika   Tunus, Tunus   La Paz, Bolivya   Manila, Filipinler |
Galeri

Santiago Belediye Sarayı
Santiago'da kıș
Santiago'da yaz
San Cristóbal tepesi
Başkanlık Sarayı La Moneda
Santiago
Plaza de Armas meydanındaki Katedral
Santiagao finansal merkezi Apoquindo Caddesi
Costanera Center veya Santiago Büyük Kulesi
Pudahuel Enternasyonal Havameydani terminla binası
, panoramik görünüm
1541, Santiago'nun kuruluşu.
 Pedro Lira tarafından yapılan resim, Santiago de Chile Şehri'ni ilan eden Pedro de Valdivia ve Juan Martín de Candia'nın portresi; yakl. 1541
Inés de Suárez, Santiago'yu 1541'de Mapuche saldırısına karşı başarıyla savunurken
18. yüzyılın başında sömürge Santiago Haritası.
Mapocho nehri üzerindeki Calicanto köprüsü, 1779'da açılışından sonra Santiago şehrinin ana sembolüydü.
Maipú Savaşı, 1818
La Alameda, Santiago, 1860
1895 yılında Santiago Haritası.
Santa Lucia Tepesi'ndeki Neptün Terası.
1906'da Plaza de Armas.
1920'lerin sonlarında şehir merkezindeki Ahumada'nın görünümü.
1932'de kadınlar aşevinde çorba hazırlarken.
1930'da Alameda'nın görünümü.
1965'te Büyük Santiago'nun büyümesi.
Çevreye doğru genişleme Santiago metrosu uzantısını Maipú ve Puente Alto komünlerine zorladı. burada bir Alstom NS 74 (ortada) metro istasyonundan ayrılmaya başlarken, diğer Alstom NS 93 (en sağda) aynı metro istasyonuna yaklaşıyor.
Costanera Center kompleksinin bir parçası olan Gran Torre Santiago ('Büyük Santiago Kulesi), Ibero-America'daki en yüksek ikinci binadır
Kuzeybatı Las Condes Sky Costanera'dan alacakaranlıkta görünüş, Ekim 2018
Palacio de La Moneda
American Broadcasting Company

Başlığın diğer anlamları için ABC (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| ABC>  |
| --- | --- |
Tam adı: American Broadcasting Company
Kuruluş: 12 Ekim 1943 (Radyo) 19 Nisan 1948 (Televizyon)
Sahibi: Bağımsız (NBC'dan ayrılmış, 1943–1953) United Paramount Theatres (1953–1965) Bağımsız (1965–1985) Capital Cities Communications (1985–1996) The Walt Disney Company (1996–günümüz)
Görüntü formatı: 480i (16:9 SDTV) 720p (HDTV)
Slogan: Start Here
Ülke:  ABD
Eski adı: NBC Blue Network
Websitesi: abc.go.com
American Broadcasting Company (kısaca ABC, Türkçe: Amerikan Yayın Şirketi), Amerika Birleşik Devletleri'nde hizmet veren televizyon ve radyo kurumudur. İlk olarak 12 Ekim 1943 tarihinde Blue Radio Network adlı radyo hizmete girmiştir. 19 Nisan 1948 tarihinde ise televizyon kanalı kurulmuştur. Merkez binası New York, Manhattan'da bulunmaktadır. ABC kanalı 2008 yılında Amerika'nın en çok izlenen televizyon kanalı olmuştur.
Kullandığı slogan "Start here" (Türkçe: Buradan Başlayın)'dır. Bundan öncesinde 1997-2000 yılları arasında "America's Broadcasting Company" sloganı kullanılmıştır.
ABC'nin yayınladığı programlardan bazıları, Once Upon a Time, Ugly Betty, America's Funniest Home Videos, Desperate Housewives, Scandal, How To Get Away With Murder, Modern Family, Castle, Revenge, Private Practice, Grey's Anatomy, Samanta Who?, Pushing Daisies, Cavemen, Full House, Wipeout ve Dirty Sexy Money'dir.
En pahalı televizyon yapımlarından biri olan ve dünyanın birçok ülkesinde hayran kitlesi oluşturan Lost dizisi de ABD'de ABC televizyonu tarafından yayınlanmıştır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7859086-3  ISNI: 0000 0001 2170 8057  LCCN: n79053131  MusicBrainz: 7bb93b49-e6d0-46ea-8589-fa9ce37526c0  NLA: 35004619  NLI: 987007257765305171  SNAC: w6k11393  SUDOC: 030884942  VIAF: 141264452   WorldCat (LCCN): n79-053131
Kabak çekirdeği

| Kabak çekirdeği |
| --- | --- |

Türü: Çerez
Kabak çekirdeği, bal kabağı,sakız kabağı (Cucurbita pepo) bitkisinin tohumudur. Atıştırmalık olarak hafif kavrulmuş şekilde, tuzlu, tuzsuz tüketicinin beğenisine sunulabilmektedir. Kabak çekirdeği  ile yapılmış unlu mamuller de mevcuttur.
Türkiye'de Yörelere Göre Çeşitleri > Tomarza Kabak Çekirdeği

Kayseri Tomarza Kabak Çekirdeği  23.09.2014 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Türkiye'de Yörelere Göre Çeşitleri > Nevşehir Kabak Çekirdeği

Nevşehir Kabak Çekirdeği  11.02.2019 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Türkiye'de Yörelere Göre Çeşitleri > Aksaray Kabak Çekirdeği

Aksaray Kabak Çekirdeği 12.02.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kıbrıs Türk Mutfağı’nda Çeşitleri > Pasadembo

Tatlı Kabak çekirdekleri tuzlanıp kavrulması ile üretilir.
Steve Ripley

Paul Steven Ripley, Oklahoma Tarih Merkezi'nde
Paul Steven Ripley (d. 1 Ocak 1950; Boise, Idaho; ö. 3 Ocak 2019), Amerikalı blues müzisyenidir.
Yaşamı

Ripley, "The Tractors" müzik grubunun gitaristi olarak tanındı. Ayrıca müzisyenler Bob Dylan'ın (Shot of Love) ve J.J. Cale'nin  (Shades,#8 and Roll On) adlı çalışmalarında onlara eşlik etti.
Pawnee, Oklahoma'da yaşamını sürdüren Amerikalı blues müzisyeni  Steve Ripley 3 Ocak 2019'da 69 yaşında ölmüştür.
Diskografi > Solo albümleri

2002: Ripley (Boy Rocking Plakçılık)
Diskografi > The Tractors grubu ile

1994: The Tractors (Arista)
1995: Have Yourself a Tractors Christmas (Arista)
1998: Farmers in a Changing World (Arista)
2001: Fast Girl (Boy Rocking Plakçılık)
2002: The Big Night (Boy Rocking Plakçılık)
2002: Rockin’ It (BMG)
2003: All American Country (BMG)
2005: The Kids Record (Boy Rocking Plakçılık)
2009: Trade Union (Boy Rocking Plakçılık)
Diskografi > Diğer çalışmaları

1979: Makin’ Music (MCA)
Cahide Birgül

| Cahide Birgül |
| --- | --- |
Doğum: Cahide Birgül 9 Nisan 1956(1956-04-09) Ankara, Türkiye
Ölüm: 1 Aralık 2009 (53 yaşında) Ankara, Türkiye
Defin yeri: Karşıyaka Mezarlığı, Ankara
Meslek: Roman yazarı
Milliyet: Türk

Cahide Birgül, (9 Nisan 1956, Ankara - 1 Aralık 2009, Ankara), Türk yazar.
Ankara Devlet Mühendislik Mimarlık Akademisi mimarlık bölümünden mezun oldu. Mimar olarak 15 yıl çalıştı. TRT Ankara Radyosu için radyo oyunları yazdı. 1993 yılında taşındığı İstanbul'da Fotoğraflar, Düşlerin İçinden ve Biblolar başlıklı tiyatro oyunlarını yazdı. Daha sonra roman yazmaya başladı.
Cahide Birgül, uzun süren bir kanser tedavisinin ardından 1 Aralık 2009 tarihinde Ankara'da vefat etti. Naaşı, yine Ankara'da Karşıyaka Mezarlığı'na defnedildi.
Oyunları

Fotoğraflar
Düşlerin İçinden
Biblolar
Romanları

Gölgeler Çekildiğinde - Metis Yayınları (1998)
Geceye Uyananlar - Oğlak Yayınları (2000)
Ah Tutku Beni Öldürür müsün? - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları (2004)
Eflatun Koza - Everest Yayınları (2008)
Nehir söyleşi

Aklın Yolu Bindir, Talat Halman Kitabı -  Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları (2003)
Die Ärzte

| Die Ärzte |
| --- | --- |
Die Ärzte, 1998, Köln
Genel bilgiler
Başladığı yer: Berlin, Almanya
Tarzlar: Punk, rock
Resmî site: www.bademeister.com

Üyeler: Farin Urlaub Bela B. Rod

Eski üyeler: Sahnie (1986'ya kadar)

Die Ärzte, 1982 yılında kurulmuş olan Alman Punk-rock grubu. Almanya'nın en başarılı müzik gruplarından biri olan Die Ärzte, Almanya'da 23 milyondan fazla albüm satmıştır. Müzisyenler kendilerini (alay olarak) "dünyanın en iyi müzik grubu" olarak tanımlıyor.
Die Ärzte 1982 yılında kuruldu ve 1989 ve 1993 arası kısa zaman için yine ayrıldılar. 1993'te üyelerin tekrar bir araya gelmesiyle grup Farin Urlaub, Bela B. ve Rodrigo González olarak bugüne kadar müzik yapmaktadır.
Diskografi

1984: Debil
1985: Im Schatten der Ärzte
1986: Die Ärzte
1988: Das ist nicht die ganze Wahrheit…
1993: Die Bestie in Menschengestalt
1995: Planet Punk
1996: Le Frisur
1998: 13
2000: Runter mit den Spendierhosen, Unsichtbarer!
2003: Geräusch
2007: Jazz ist anders
2012: Auch
Die Ärzte logo
Die Ärzte in concert, Köln (2007)
Gospel müziği

Gospel, kilisedeki törenler esnasında org ya da piyano eşliğiyle, genellikle bir kadın vokalin söylediği doğaçlamalardır. Cenazelerde ölen kişiye edilen dualarla ağıt şeklinde, dini günlerde ise İsa'yı öven, Tanrı'ya dualardan oluşan sözlerden oluşur.
Ünlü müzisyen Ray Charles'ın gospel müziğe sevgilisinden, cinsel arzulardan bahseden sözler yazması tepkilere yol açtı. Çünkü, gospel, dini ezgiler ve sözler içeriyordu ve o tarzda sözleri bu müziğe uyarlamak günahtı. Tepkilere rağmen Ray Charles müziğini kitlelere kabul ettirmiş, özgün tarzından taviz vermeden müziğini yapmıştır. Ray Charles'ın bu tarz gospel şarkılarından biri "I Got A Woman"dır.
Gospel müziği mistik bir müzik türüdür. Türkiye'de karşılığı ilahilerdir. Gospel doğrudan Jazz ve Blues türlerinden etkilenmiştir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4137312-1  LCCN: sh85055979  NARA: 10639749  NKC: ph224344  NLI: 987007536027105171
Ali Fuad Başgil

| Ali Fuad Başgil |
| --- | --- |

Doğum: 1893 Çarşamba, Samsun, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 17 Nisan 1967 (73-74 yaşlarında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Kalp krizi
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Vatandaşlık: Türkiye Cumhuriyeti
Eğitim: Hukuk Fakültesi, Grenoble Hukuk Fakültesi, Paris
Din: İslam

Kariyeri
Dalı: Anayasa hukuku
Çalıştığı kurumlar: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi
 

Ali Fuad Başgil, (1893, Çarşamba, Samsun - 17 Nisan 1967, İstanbul), Türk hukukçu ve siyasetçi. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi anayasa profesörü, senatör ve milletvekili. Cumhuriyet tarihinin ilk liberal kuruluşu sayılan "Hür Fikirler Cemiyeti" kurucu başkanı ve derneğin aylık yayın organı Hür Fikirler dergisinin sahibi.
Hatırası

2005 yılında Çarşamba Anadolu Lisesi Ali Fuad Başgil'in adıyla kurulmuştur.
2007 yılında Kocaeli Ali Fuad Başgil Sosyal Bilimler Lisesi, Ali Fuad Başgil'in adıyla kurulmuştur.
2009 yılında Çarşamba'da yapılan köprü Ali Fuad Başgil Adıyla hizmete açılmıştır.
2012 yılında Çarşamba'da Hukuk Fakültesi ve İletişim Fakültesi Kampüsü Ali Fuad Başgil adıyla kurulmuştur ve aynı şehirde bir mahalleye de adı verilmiştir.
Habipler-Topkapı tramvay hattı bölgesinde Ali Fuad Başgil isminde durak vardır.
Çarşamba Belediyesi, Ali Fuad Başgil adına sempozyumlar düzenlemektedir.
Eserleri

1939: La Vie Juridique des Peuples (Belçika)
1938: Klasik Ferdî Hak ve Hürriyetler Nazariyesi ve Muasır Devletçilik Sistemi
1940: Esas Teşkilat Hukuku Dersleri (3 cilt)
1940: Türkiye İş Hukuku
1944: Vatandaşın Türkiye Büyük Millet Meclisine Müracaat Hakkı
1947: Hukukun Ana Müessese ve Meseleleri
1948: Cihan Sulhu ve İnsan Hakları
1948: Türkçe Meselesi
1948: Vatandaş Hürriyeti ve Bunun Teminatı
1949: Demokrasi ve Hürriyet
1949: Gençlerle Başbaşa
1954: Din ve Laiklik
1960: Vatandaş Hak ve Hürriyetlerinin Korunması ve Anayasamızın Eksiklikleri (2 cilt)
1963: 27 Mayıs İhtilâli ve Sebepleri
Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
Konuyla ilgili yayınlar

Cavit Şadi Pehlivanoğlu Ord. Prof. Ali Fuad Başgil Sempozyumları Konuşması, 2011 (Prof. Dr. Cevdet Yılmaz, Ord. Prof. Ali Fuad Başgil Bildiriler Kitabı, s. 19, Çarşamba Belediyesi Kültür Yayınları, No: 1, Samsun, 2011)
M. Kürşad Birinci, Hür Fikirleri Yayma Cemiyeti 18 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Aralık 2018, Liberte yayınları.
Hür Fikirler: Aylık Fikir Mecmuası 18 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Aralık 2018, Liberte yayınları.
Ali Fuad Başgil'in Karacaahmet Mezarlığı'ndaki kabri, İstanbul
Pulse jet motoru

Pulse jet motoru.
Pulse jet motoru, en basit anlamda yanma sonucu oluşan etkiden yararlanan jet motorlardır. Bu motorlar az sayıda hareketli parçalardan oluşabildiği gibi tamamen hareketsiz parçalardan da oluşabilir ve statik çalışabilmektedirler.
İlk icat edildikleri 1900'lerin başından beri, nispeten diğer jet motorlarına göre geri planda kalmışlardır. II.Dünya Savaşı sırasında Alman cruise füzelerinde kullanımından sonra, pulse jetler hakkında birçok yanlış ve abartılı bilgi yayılmış oldu. Bu yanlış ve abartılı bilgiler halen bazı mühendislik kitaplarında propaganda amacı güden çalışmalar olarak sürmektedir. Her ne kadar bilinçli bir yanlış bilgilendirme amacıyla örülü de olsa bu dönem pulse jet motorların altın çağı olarak da yorumlanmaktadır.
Son zamanlarda bilim insanları pulse jet motorların özelliklerine bağlı olarak gelişen pratik faydalarını fark ederek pulse jet motorlar üzerine çalışmalarını artırmışlardır. Bu çalışmaların çizgisi daha çok pulse detonasyonlu motorların daha çok etkin maliyet ve küçük skaladaki örneklerini değerlendirme amacındadır.
Tarihçe

İsviçreli bilim insanı Martin Wiberg pulsejet üzerine ilk çalışmaları yapan kişi olarak bilinse de patent anlamında ve gerçek, çalışan bir modellemesine rastlanılamadığından bu olay belirsizliğini korumaktadır.
İlk çalışan pulsejet örneği Rus bilim insanı V.V. Karavodin tarafından yapılmıştır. 1906'da patentini aldığı çalışması 1907'de vücut bulmuştur. Bir Fransız bilim insanı olan Georges Marconnet valfsiz pulsejet tasarımı yapmış ve patentini almıştır. Bu patent 1908 yılına ait olmakla beraber V-1 “buzz bomb” da kullanılan tasarımın sahibi Paul Schmid'in büyük oranda bu çalışmadan esinlendiği ileri sürülmektedir. Schmidt. Münih merkezli bağımsız bir mühendislik şirketinin mühendisidir ve 1933 yılında gerçekleştirdiği çalışmalar Alman Savunma Bakanlığı'ndan destek bularak V-1'in üretilmesini sağlamıştır.