stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
The Crow

| The Crow |
| --- | --- |
The Crow
Yayım bilgileri
İlk görünüm: 1981
Hikâyedeki bilgileri
Uyruğu: Almanya
The Crow serisi çizgi romanlar yazan James O’Barr tarafından ortaya çıkmıştır, James O'Barr, trajik bir trafik kazasında nişanlısı Bethany'nin sarhoş bir sürücünün kullandığı araba tarafından öldürülmesi sonrasında çok sıkıntılı günler yaşamaya başlamış. Bu yaşadığı sıkıntılı dönemden kurtulmak için kendisini çizime verir, daha sonraları ise gazetede okuduğu bir haberden (Detroit’te bir çiftin 20$ lık nişan yüzükleri için öldürülmesi olayı) oldukça etkilenir ve bunun bir hikâyenin başlangıcı için güzel bir çıkış noktası olduğuna karar verir ve 1981 yıllarında Berlin'de ilk The Crow çalışmalarına başlar. İçinde bulunduğu sıkıntılı yaşam yüzünden eserini tamamlaması uzun bir süre alır.James O'Barr hikâyesinde kullandığı karakterleri kendi hayatından seçmiş, gerçek kişileri karakterleri ile özdeşleştirmiştir. Hatta filmde yer alan çete üyelerinin isimleri de Detroit deki duvar yazılarında alınmış gerçek çete üyeleri isimleridir. (T-Bird, Tin-Tin, Top Dollar, Skank, Funboy) Bunun üzerine olayları hikâye üzerine oturtarak hikâyeyi tamamlamıştır.
Çizgi romanın başarısından sonra 80li yılların sonunda film yapımcısı Jeff Most film için 1500$ gibi komik ücret önermiş. Filmin kült ve efsanevi olmasının ise iki ana nedeni var. Bunlardan birincisi filmin yönetmenliğini Alex Proyas'ın üstlenmesi ve ikincisi ise başrollerinde efsane Kung Fu ve Jeet Kune Do ustası Bruce Lee'nin oğlu Brandon Lee'nin yer almasıydı. İlk başlarda birbirlerini tanımayan James O'Barr ve Brandon Lee film çekimlerinde çok iyi anlaşmaya başlamış ve çeşitli röportajlarda James O'Barr, Brandon Lee için küçük kardeşim diye bahsetmeye başlamış. Filmin çekimlerinin bitmesine 8 gün kala Brandon Lee'nin yanlış doldurulmuş bir silah tarafından çekim sırasına vurularak öldürülmesi bu yüzden James O'Barr'ı hayatı boyunca sarsan ikinci büyük olay olur.
Romanın üzerinden 26 yıl, filmin üzerinden ise 16 yıl geçmesine rağmen The Crow çizgi roman severler için hala bir kült olmaya devam etmektedir.
The Crow hakkında bazı bilgiler

The Crow tüm zamanların en çok satan bağımsız siyah beyaz çizgi romanıdır.
The Crow birçok dile çevrilmiş ve dünya üzerinde çeyrek milyondan fazla kopya satmıştır.
James O'Barr, Fransa'da düzenlenen Uluslararası Çizgi Roman Festivalinde ödül alan ikinci Amerikalı olarak tarihe geçmiştir.
The Crow filmi çoğu listede gelmiş geçmiş en iyi çizgi romandan filme uyarlaması olarak gösterilmektedir.
Ayfer Feray

| Ayfer Feray |
| --- | --- |

Doğum: Ayfer Adsay 27 Nisan 1931(1931-04-27) İzmir, Türkiye
Ölüm: 14 Temmuz 1994 (63 yaşında) Bodrum, Muğla, Türkiye
Defin yeri: Türbe Mezarlığı
Milliyet: Türk
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1951-1984
Evlilik: Samim Tara
Çocuk(lar): (2) Ali Tara

Ayfer Feray (27 Nisan 1931, İzmir - 14 Temmuz 1994, Bodrum), Türk tiyatro ve sinema oyuncusu.
Hayatı

1931 yılında İzmir'de dünyaya geldi. Yetmişin üzerinde filmde oynamış ve kendi adını taşıyan bir tiyatro kurmuştur. Bornova'da bulunan Ayfer Feray Açıkhava Tiyatrosuna adı verilmiştir. Özellikle sinemadaki yardımcı rolleriyle tanınır. Bu rollerin en bilinenlerinden biri, Vesikalı Yarim'de oynadığı Müjgan'dır.
Sinema filmlerinin yanı sıra, tiyatroya da yoğun emek verdi. Şahane Züğürtler, Yedi Kocalı Hürmüz gibi oyunlarda oynadı. Bir süre Dormen Tiyatrosu kadrosunda yer aldı, daha sonra buradan ayrıldı. Ayfer Feray - Nisa Serezli Topluluğu ve Çevre Tiyatrosunun kurucularından biri oldu. Bu topluluk da daha sonra dağıldı ve oyuncu, Ayfer Feray Tiyatrosunu kurdu. Tiyatronun oyuncuları arasında Osman Alyanak, Ferhan Şensoy, Şevket Altuğ, Kemal Sunal, Hadi Çaman ve Ahmet Gülhan gibi önemli isimler yer aldı.
1952 yılında Yönetmen Metin Erksan'ın ilk çektiği film olan Karanlık Dünya (Aşık Veysel'in Hayatı) adını verdiği senaryosunu Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun yazdığı film çekimine başlanır. Tam bitmek üzereyken, filmin oyuncu kadrosundan Ayfer Feray, Aclan Sayılgan ve Kemal Bekir'in'de aralarında bulunduğu bir grup Komünist tevkifatından gözaltına alınarak tutuklanırlar.
1966 yılında Çingene filmi çekimleri sırasında bir set kazası sonucu elleri ve yüzünün bir kısmı yandı. Feray, Londra'da bir klinikte tedavi gördü.
Kendisi gibi oyuncu olan Günfer Feray'ın ablasıdır. Bir dönem adı Metin Oktay ile çıkan Feray, gazeteci Samim Tara'yla dünya evine girdi. Bu evlilikten, ünlü bir reklam yönetmeni oğlu Ali Tara (1949-2004) ve Süeda Tara adlı bir kızı dünyaya geldi.
63 yaşında, Bodrum'da öldü. Mezarı da Muğla ilinin Bodrum ilçesindedir. İzmir'de, Bornova Büyükpark'ın içinde bulunan açıkhava tiyatrosuna, oyuncunun anısına, "Ayfer Feray Açıkhava Tiyatrosu" adı verildi.
Feray, kendisine özgü güçlü oyunculuğuyla seyircilerin zihninde yer etti. Oynadığı yetmişi aşkın filmde, Türk sinemasının güçlü ve önemli kadın karakterlerini canlandırdı. Murathan Mungan, oyuncunun Türk sinemasındaki yerini ve değerinin yeterince bilinmemiş olmasını bir söyleşisinde, "Fransız olsaydı şimdiye ikondu." sözleriyle vurguladı.
Filmografisi > Oyuncu olarak

1951: O Adam Kim
1952: Bergama Sevdalıları
1952: Çakırcalı Mehmet Efe
1952: Efelerin Efesi
1952: Karanlık Dünya / Aşık Veysel'ın Hayatı
1952: Son Gece
1953: Bu Kadın Benimdir (Zavallı Necdet)
1953: Drakula İstanbul'da
1953: Vahşi İntikam
1955: Her Yerde Tehlike
1956: Sönen Yıldız
1959: Kırık Plak
1960: Ayşecik Şeytan Çekici
1960: Denize İnen Sokak
1961: Naylon Leyla
1961: Tatlı Bela
1961: Yaman Gazeteci
1962: Battı Balık
1962: Beş Kardeştiler
1962: Bir Gecelik Gelin
1963: Ayşecik Fakir Prenses
1963: Çapraz Delikanlı
1963: Genç Kızların Sevgilisi
1963: Ölümsüz Kadın
1963: Şahane Züğürtler
1964: Bücür
1964: Gel Barışalım
1965: Altay'dan Gelen Yiğit / Karaoğlan
1965: Bir Garip Adam
1965: Bitmeyen Yol
1965: Bozuk Düzen
1965: Dünkü Çocuk
1965: Güzel Bir Gün İçin
1965: Haremde Dört Kadın
1965: Kahreden Darbe
1965: Altay'dan Gelen Yiğit
1965: Konyakçı
1965: Murtaza
1965: Öfke Dağları Sardı
1965: Sevmek Seni
1965: Son Kuşlar
1965: Vahşi Gelin
1965: Yahya Peygamber
1966: Çingene
1966: Çirkin Kral
1966: Damgalı Adam
1966: Fatih'in Fedaisi
1966: İhtiras Kurbanları
1966: İntikam Ateşi
1966: Milyonerin Kızı / İntikam Hırsı
1966: Para Kadın Ve Silah
1966: Silahların Kanunu
1966: Soluk Gecelerin Aşk Hikâyeleri
1967: Aslan Yürekli Kabadayı
1967: Bana Kurşun İşlemez
1967: Kibar Haydut
1967: Krallar Ölmez
1967: Ölümsüz Kadın
1967: Ömrümce Ağladım
1967: Sen Benimsin
1967: Üvey Ana
1967: Yılmayan Adam
1967: Zehirli Çiçek
1968: Abbase Sultan
1968: Kahveci Güzeli
1968: Vesikalı Yarim
1969: Erkek Fatma
1972: Korkunç Tecavüz
1973: Acı Hayat
1974: Bir Yabancı
1975: Ah Bu Kadınlar
1975: Amigo Hüsnü
1975: Çapkın Hırsız
1975: Cemil
1975: Hayret 17
1975: Şaşkın Damat
1975: Yatak Hikâyemiz
1976: Aşk Dediğin Laf Değildir
1976: Devlerin Aşkı
1977: Bizim Kız
1977: Kızını Dövmeyen Dizini Döver
1977: Kördüğüm
1977: Liseli Kızlar
1977: Ölmeyen Şarkı
1977: Sakar Şakir
1978: Tatlı Nigâr
1984: Geçim Otobüsü
Ödüller

1953: TFDD I. Türk Film Festivali
En iyi kadın oyuncu (Lale Oraloğlu ve Nedret Güvenç'le birlikte.)
Konuyla ilgili yayınlar

2000: Ülkü Erakalın: Yeşilçam'dan Son Yapraklar, (Arıtan Yayınevi; ISBN 978-975-8716-74-6)
2002: Hadi Çaman: Güzeltmek (Can Yayınları; ISBN 975-07-0160-7)
Anadolu Çocuk Oyunları Kolu

1981 yılında Almanya turnesinde AÇOK
Anadolu Çocuk Oyunları Kolu (AÇOK), İstanbul'un Anadolu yakasında 1973 yılında kurulmuş yarı-profesyonel bir özel çocuk tiyatrosudur.
Türkiye'nin ilk özel çocuk tiyatrosu olan AÇOK, modern özgün çocuk piyesleri sergilemek üzere Muhsin Ertuğrul ve Haldun Taner'in tavsiyesi üzerine kuruldu. Sahnesi olmadığı için kendisini "oyun kolu" olarak niteledi; İstanbul'un Anadolu yakasındaki çocukları hedeflediği için adını "Anadolu"' olarak belirledi ve böylece "Anadolu Çocuk Oyun Kolu"adını aldı; daha çok AÇOK kısa adıyla tanındı.
Oyunlarında yerel ve geleneksel ögeleri; yeni görsel biçimlerle sahneye taşımıştır. Topluluğun dramaturg, yazar ve yönetmeni Turgut Denizer ile Ümit Denizer'dir. Çocuk oyunlarının yanı sıra gençlik ve yetişkin oyunları da sergilemiştir.
Tarihçe

Tiyatronun ilk oyunu Ümit Denizer'in Oscar Wilde'in "Genç Kral" öyküsünden uyarladığı "Mutluluklar Ülkesi" adlı oyun idi. İlk gösterisini, 26 Aralık 1973'te Cumhuriyet döneminin ilk taş mekteplerinden birisi olan Üsküdar'daki Üçüncü Selim İlkokulunda yaptı. Anadolu Yakasındaki ilkokullarda oyunu sergilemeye devam etti. Çalışmalarına Üsküdar Şehir Tiyatrosu'nda devam eden topluluk, ikinci oyunu olan "Mor Gezegen" ile olumlu eleştiriler aldı.
Ayla Algan ve Beklan Algan'ın öğretmenliğinde kendilerini geliştiren gençler, İstanbul'da ve Anadolu'nun birçok yerinde çıktıkları turnelerde, postmodern Türk Tiyatrosu anlayışını hayata geçirdiler. AÇOK oyuncuları, Stanislavski'nin ünlü sanat öğretisindeki gibi; Sanatta kendilerini değil, kendilerinde sanatı sevme yolunda ilerlediler.
AÇOK ilk yetişkin oyunu olan üçüncü oyunu Ferhat ile Şirin'i 1974-1075 sezonunda sergiledi ve 1975 yılında "İsmet Küntay Ödülü"ne layık görüldü. Aynı yıl Almanya'nın Hamburg kentindeki "Welt-Festival Der Kindertheater" festivaline davet edildi ve Ümit Denizer'in yazdığı, "Keloğlan" adlı oyunu Turgut Denizer'in yönetmenliğinde sahneledi. 28 Eylül 1975 günü Tik Theatre sahnesinde ilk gösterimi yapılan oyun, Türkiye'de de ilgi gördü; sekiz yıl sahnelendi ve 1976'da Tiyatro/76 dergisi tarafından "Yılın Oyunu" ödülüne layık görüldü. 1978'de İsviçre turnesine çıkarak 27 kez sahnelendi.
1992'de 100. doğum yıldönümü vesilesiyle Muhsin Ertuğrul'un hayat hikâyesini yetişkin seyirciler için oyunlaştıran AÇOK, "Perdeci" adlı oyunu dört ayrı tiyatro ekibinin desteği ile Ortaköy'den hareket eden Boğaziçi vapurunda o sahneledi.
Açok'un 20. kuruluş yıldönümünde, Turgut Denizer ve Ümit Denizer "Oyun Yazarlığı ve Yönetmenlik" dersleri başlattılar. Türkiye'de ilk kez, çocuk tiyatrosu oyunculuğu ile birlikte, yönetmen ve yazar da yetiştirmeye yönelik olan etkinliklerinde "Kolektif Yaratıcılık" düşüncesi temelinde hareket ettiler.
Sahnesi olmayan topluluk oyunlarını çocuk yuvası, lise sahnesi, üniversite amfisi, Şehir Müzesi, Devlet Operası, Şehir Tiyatrosu, kilise, şarap mahzeni, sirk çadırı, park, kafeterya, kültür merkezi, basketbol salonu, jimnastik salonu, konser salonu, tatil köyü, kongre salonu, kapalı sinemalar, yazlık sinema bahçeleri, Halkevleri ve Halk Eğitim Merkezleri, yüzme havuzları, tenis kulüpleri, parklar, kamplar, kitaplıklar, kültür merkezleri, özel tiyatrolar, konser salonları, konferans salonları, fabrikaların eğitim salonları, kaleler, antik amfi tiyatrolar ve Boğaziçi'nde seyir halindeki yolcu vapuru ile yanaşılan iskeleler gibi mekanlarda sergilemiştir.
Bazı oyunları

Mutluluklar Ülkesi
Keloğlan
Ferhat ile Şirin (yetişkin oyunu)
Aksak Timur ile Hoca Nasrettin
Avrupa'ya Avrupa'ya
Uçan Şemsiye
Barbiana'da Bir Okul
Bilim Barıştır
Senail Özkan

Senail Özkan (1955, Gümüşhane), Türk yazar ve araştırmacı.
İlk ve orta tahsilini Gümüşhane'de yaptı. 1974 yılında başladığı Hacettepe Üniversitesi Elektronik Mühendisliği bölümünden 1978'de ayrılarak Almanya'ya gitti. 1979-1985 yıllarında Bonn Üniversitesinde Felsefe, Alman Edebiyatı ve Sosyoloji okudu. Üç yıl tekstil ticareti ile uğraştı. Uzun yıllar Köln ve Bonn'da yeminli tercümanlık yaptı. 1998 yılında Türkiye'ye döndü. İstanbul'da oturmakta ve mütercim ve yazar olarak hayatını devam ettirmektedir. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Edebi faaliyetleri

Mevlana, Hafız, Sadi,Gülşehri, Fuzûlî ve Muhammed İkbal gibi Türk filozoflar hakkında birçok araştırmada bulunmuştur. Annemarie Schimmel ile tanışmış ve ondan etkilenmiş ve tercümeler yapmıştır. Eserleri genel olarak Türk ve Alman felsefesini sentezlemektedir.
Eserleri

Aşk ve Akıl / Doğu ve Batı, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 9754376104
Schopenhauer / Paradokslar Üzerinde Raks, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 9754376012
Mevlana ve Goethe, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 9754376050,
Nietzsche: Kaplan Sırtında Felsefe, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 9754374929,
Söz Bir Yelpazedir / Felsefede Edebiyat/Edebiyatta Felsefe, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 9789754377705
Ölüm Felsefesi: Mısır'da, Upanişadlar'da, Budizmde ve Hristiyanlıkta  (ISBN 9789754379990)
Çevirileri

Annemarie Schimmel, Ben Rüzgarım Sen Ateş, Mevlana Celaleddin Rumi / Büyük Mutasavvıfın Hayatı ve Eseri, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 9754373066
Annemarie Schimmel,Muhammed İkbal, Peygamberane bir şair ve filozof, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 9754376111
Annemarie Schimmel,Yunus Emre İle Yollarda, İstanbul 1999.
Annemarie Schimmel, Şark Kedisi, İstanbul 2009, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 978975437711-8
Johann Wolfgang von Goethe, Doğu - Batı Divanı, İstanbul 2009, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 978975437712-5
Josef von Hammer, İstanbul ve Boğaziçi 1. Cilt, Ankara 2011, TÜRK TARİH KURUMU, ISBN 978975162423-9
Katharina Mommsen, Goethe ve İslam, İstanbul 2012, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 9754379235
Johann Wolfgang von Goethe, Genç Werther'in Istırapları, İstanbul 2014, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 6051551463
Johann Wolfgang von Goethe, Goethe ve Dünya Kültürleri, İstanbul 2015, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 6051553115
Katharina Mommsen, Şiirlerinin Aynasında Schiller ve Goethe, İstanbul 2019, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 978605155815-8
Johann Wolfgang von Goethe, Masal, İstanbul 2020, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 978605155864-6
Johann Wolfgang von Goethe, FAUST, İstanbul 2022, ÖTÜKEN NEŞRİYAT, ISBN 978-625-408-232-0
Ödülleri

Türkiye Yazarlar Birliği Ödülü  (2009)
Necip Fazıl Kısakürek Tercüme ödülü (2015)
Şevket Yılmaz

| Şevket Yılmaz |
| --- | --- |
Doğum: 1929 Rize, Türkiye
Ölüm: 1999 Yalova, Türkiye
Ölüm sebebi: Deprem
Vatandaşlık: Türkiye
Meslek: Sendikacı ve Siyasetçi
Dönem: 1969 / 1973  Adana Milletvekili
Siyasi parti: Adalet Partisi

Şevket Yılmaz (1929, Rize - 17 Ağustos 1999, Yalova), Türk siyasetçi ve sendikacıdır.
Ortaöğrenimini yarıda bırakarak Zonguldak'ta maden işçisi olarak çalışmaya başladı. 1945'te, Bursa Merinos fabrikasına işçi olarak girdi. 1946'da, bağımsız Bursa Mensucat Sanayi İşçileri Sendikası'na üye oldu, uzun süre sendikada çeşitli görevler üstlendi. 1964'te genel başkanlığa getirildi. Aynı yıl bu sendikanın, Türk-İş'e bağlı Tekstil İşçileri Federasyonu (TEKSİF) ile birleşmesi üzerine TEKSİF Genel Başkanı oldu. 1966'da Türk-İş Genel Başkan vekilliğine getirildi. 1969'da Adalet Partisi 'nden Adana milletvekili seçildi, Çalışma Komisyonu başkanlığı görevini üstlendi. Milletvekilliği 1973'e kadar sürdü. Daha sonra sendikacılığa dönerek, 1974-1982 yılları arasında TEKSİF Genel başkanlığı yaptı. 1982'de, Türk-İş Genel Başkanı seçildi. 17 Ağustos 1999 depreminde  öldü.
Vecdi Özgül

Vecdi Özgül (HV. PLT.1945-10) (1925 İstanbul), Türk asker ve siyasetçi.
1945 yılında Harp Okulu'ndan, 1947 yılında Hava Kuvvetleri Uçuş Okulu'ndan, 1959 yılında Hava Harp Akademisi'nden mezun oldu. 1968-1972 yılları arasında Tuğgeneral, 1972-1976 yılları arasında Tümgeneral, 1976-1980 yılları arasında Korgeneral rütbesiyle hizmet gördü. İzmir'deki 6. ATAF'a atanan ilk Türk Komutan oldu ve bu görevdeyken emekli oldu.
Türkiye'deki cezaevleri

Türkiye'de iki çeşit cezaevi bulunmaktadır: tutuklu ve hükümlü cezaevi. Ancak birçok cezaevinde tutuklu ve hükümlüler bir arada barındırılmaktadır. Bu cezaevleri genel olarak üç tipte bulunur: açık, yarı-açık ve kapalı cezaevleri. Günümüzde yarı açık cezaevi uygulamasına son verilmiştir. Kapalı cezaevleri ile yüksek güvenlikli cezaevleri arasında fark bulunur. Yüksek güvenlikli F tipi kapalı cezaevleri, tüm tretman programlarının uygulanabilmesi için uygun mekânlara sahip, mevzuatı gereğince sadece tehlikeli hükümlü ve tutuklu statüsündeki kişilerin barındırılabileceği, fizikî yapısı, elektrik ve elektronik güvenlik sistemleri ile yönetim planı bakımından güvenliği tehdit eden unsurları en aza indirilmiş içten ve dıştan koruma görevlileri ile firara karşı engelleri bulunan ve oda sistemine göre inşa edilmiş ceza infaz kurumlarıdır. Kurum özelliği ve güvenliği nedeniyle, proje aşamasında 24 saat kesintisiz ısınma, aydınlanma ve su verebilecek kapasitede kalorifer (fuel-oil), elektrik, jeneratör ve asıl su tesisatı ile donatılmıştır. Zemin tünel kazma girişimini engelleyici, yeterli miktarda hasır demirli betonla sağlamlaştırılmıştır. Kanalizasyon boruları firarı engelleyecek ebatlarda döşenmiş, rögarlar ile kontrol imkânı sağlanmış, çevreyi koruma amacı güdülerek arıtma tesisleri kurulmuştur. Bazı cezaevlerinde kadınlar ve çocuklar için ayrı bloklar bulunurken bazı cezaevleri yalnız kadınlar ve çocuklar içindir. Ayrıca geçmişte ıslahevi olarak adlandırılan çocuk eğitimevleri de günümüz ceza infaz kurumları içerisinde yer almaktadır.
Tarihi

Osmanlı Devleti'nde cezaevlerine zindan denirdi. Zindan olarak karanlık, havasız ve nemli kale kuleleri kullanılırdı. Burada hükümlülerin gereksinimlerini genellikle hayırsever kişiler karşılardı. İlk kez cezaevi olarak 1831'de İstanbul’da Sultanahmet'te Hapishane-i Umumi (Genel Cezaevi) kuruldu. 1858'de yürürlüğe giren yeni bir yasayla suçlar ve cezalar sınıflandırıldı. Bu yasada özgürlüğü bağlayıcı ceza olarak iki ağır ceza vardı: kürek cezası ve kalebentlik. Kürek cezasına çarptırılan suçlular eskiden gemilerde kürek çekerek cezalarını tamamlarlardı. Daha sonra “kürek cezası” deyimi yalnızca "ağır ceza" anlamında kullanıldı. Kalebentlik ise, hapsedilen kişinin bir kalenin içinde çektiği cezaydı. Hafif cezalarda ise, hüküm giyilen süre normal cezaevlerinde geçiriliyordu.
1926'da çıkan Türk Ceza Kanunu'yla suçlar ikiye ayrıldı: cürümlüler ve kabahatliler. Ağır suçlulara cürümlüler, hafif suçlulara kabahatliler dendi. 1929'da cezaevleri Adalet Bakanlığı'na bağlandı. Günümüzde cezaevleri niteliklerine göre ikiye ayrılır: Kapalı ve açık cezaevleri. Kapalı cezaevleri de yapı tipine ve barındıracağı hükümlü sayısına göre A tipi, B tipi, F tipi gibi birkaç türe ayrılır. Türkiye'de son dönemde hücre sistemine dayanan F tipi cezaevlerine bir yönelme olmuştur. F tipi cezaevlerinin koşullarını protesto etmek amacıyla yapılan açlık grevlerinde 100'den fazla kişi yaşamını yitirmiştir. İlk L tipi cezaevi, Aralık 2005'te Sakarya'nın Ferizli ilçesinde açıldı.
Genel bilgiler

Ceza evleri açık, yarı açık ve kapalı olarak üç kategoride sınıflandırılır.
Genel bilgiler > Açık cezaevi

Dıştan koruma ile görevli personeli bulunmayan ve firara karşı güvenlik önemlerinin en az ve daha basit tutulduğu cezaevleridir. İyi halli, çalışma gücüne sahip ve firar etmeyeceklerine kanaat getirilen hükümlüler bu cezaevlerine gönderilir. İnfaz ve koruma memuru nezaretinde dışarı çıkmak, ziyaretçilerle serbestçe görüşmek mümkündür. Açık cezaevindeki hükümlülerin bir işte çalışmaları zorunludur. Emekleri karşılığı olarak gündelik ve prim alırlar. İaşe bedelleri kendilerinin kazançlarından tahsil olunduktan sonra geriye kalan tasarrufları tahliyelerinde kendilerine, vefatlarında mirasçılarına ödenir.
Genel bilgiler > Yarıaçık cezaevi

Dıştan koruma ile görevli personeli bulunmayan, ancak firara karşı engelleri olan cezaevleridir. Bu cezaevinde hükümlülerin açık cezaevinde olduğu gibi serbestçe dışarı çıkabilmeleri mümkün değildir. Hükümlüler bir iş veya sanat kolunda çalışmak zorundadırlar. Günümüz Türkiye'sinde yarı açık cezaevi bulunmamaktadır. Yarı açık cezaevleri açık cezaevine dönüştürülmüştür.
Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi

| Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi |
| --- | --- |
Etkinlik: 1883–2012
Eğitim dil(ler)i: Türkçe ve İngilizce
Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 1883 yılında kurulan Hamidiye Ticaret Mektebi’nin devamı niteliğinde bir öğrenim kurumu olarak 1959 yılından itibaren hizmet vermiş; 1982’de kurulan Marmara Üniversitesi’nin temelini oluşturmuş olan kurumdur. 1982’de Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi‘ne bağlanmıştır.
Tarihçe > Hamidiye Ticaret Mektebi

16 Ocak 1883'te "Hamidiye Ticaret Mektebi" ismi altında Ticaret ve Ziraat Orman ve Maadin nezaretine bağlı olarak Cağaloğlu'nda İstanbul Kız Lisesi'nin arkasında iki katlı bir konakta (bugün Marmara Üniversitesi rektörlük binası olan bina) eğitime başladı. Ticaret Nazırı Abdüllatif Suphi Paşa’nın girişimi ve Milli Eğitim Bakanı Münif Paşa’nın desteği ile  kurulan okul  dört yıl  idi. İlk müdürü Avusturyalı Ferdinand Grati Efendi oldu.
Gelenbevizade Sait Bey’in müdür olduğu  1887 yılında ilk mezunlarını 13 kişi olarak veren okul, 21 Eylül 1889 tarihinde Maarif Nezaretine bağlandı. Eğitim süresi 3 yıla indi. Bazı dersler Fransızca okutulmaya başladı.
1893 yılında ileride ıslahı ve tekrar açılışı düşünülmek üzere lağvedildikten sonra  15 Ekim 1897 tarihinde yine Maarif Nezaretine bağlı olarak yeniden açıldı ve o günden sonra Marmara Üniversitesi olana kadar kesintisiz olarak eğitim faaliyetlerini sürdürdü.
Tarihçe > Ticaret Mektebi Âlisi

1915 yılında yapılan değişiklikle okul “Kısm-ı Evvel”, “Kısm-ı Sani” isimleri ile iki kademeli hale getirildi. Okulun adı “Ticaret  Mektebi Âlisi” olarak değişti.
Tarihçe > Yüksek İktisat ve Ticaret Mektebi

Cumhuriyet döneminin başlamasından sonra 1923-1924 ders yılında okul “Orta Ticaret Mektebi”, “Yüksek Ticaret Mektebi” ve “İstanbul Ulumu Aliye-i Ticarriye Mektebi”  isimleri ile üç kademeli hale getirildi ve İktisat Vekaleti'ne bağlandı.
1924-1925 ders yılından itibaren kurumda karma eğitim başladı. Türkiye'de kız-erkek bir arada karma eğitimin yapıldığı ilk kurumdur. 
15 Şubat 1932 tarihinde okul Maarif Vekaleti'ne yeniden bağlandı ve üç kademesi  “Küçük Ticaret Mektebi”(1934 - 1935 yılından sonra adı “Orta Ticaret Mektebi” oldu), “Ticaret Lisesi” (günümüzde Sultanahmet Ticaret Meslek Lisesi olarak eğitimi sürdürür) ve “Yüksek İktisat ve Ticaret Mektebi” şeklinde yeniden düzenlendi.
Tarihçe > İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi

1959 yılında çıkan “Akademiler Kanunu” ile “İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi” haline dönüşen okulun süresi 4 (dört) yıla çıkarıldı.
Kurum; 1969 yılında tüzel kişiliğe sahip katma bütçeli tam özerk bir kuruluş haline getirildi 1977-1978 eğitim ve öğretim yılında Akademi bünyesinde “Ekonomi”, “İşletme” ve “Siyasal Bilgiler” bölümleri açıldı.
Tarihçe > Marmara Üniversitesi’ne Bağlanması

1982 senesinin Temmuz ayında çıkarılan 41 sayılı Kanun Hükmündeki Kararname ve 28 Mart 1983 tarihinde yürürlüğe giren 2809 sayılı kanun ile akademi, bünyesindeki bazı okullar akademi bünyesinde katıldı, akademinin tüm fakülteleri birleştirilip yeni kurulan Marmara Üniversitesi bünyesine “Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi” adıyla katıldı.
İlgili kanunla birlikte fakülte statüsü kazanan bu okullar eğitim süresi dört yıl olmuştur.
Bu kanunla "Galatasaray İktisat ve İşletmecilik Yüksek Okulu" İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'nin İşletme Fakültesi'ne katılmış; "Aksaray Yüksek Ticaret Okulu" ve "Beyazıt Maliye Muhasebe Yüksek Okulu", "Ticari Bilimler Fakültesi"ne dönüştürülmüş böylece sayısı dörde çıkan fakülteler birleştirilip  Marmara Üniversitesi'ne bağlı tek bir fakülte haline gelmiştir.
23 Mart 2012 tarihinde ve 28242 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Bakanlar Kurulu kararıyla, Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinin kapatılması ve yerine İşletme, İktisat ve Siyasal Bilgiler Fakültelerinin kurulmasıyla, Marmara Üniversitesi İktisat Fakültesi olarak anılmaya başlanmıştır.