Nikopolis Antik Kenti
Tarih > Hristiyan Nicopolis

Julian'ın Libanius ve Themistius tarafından yönetilen İmparatorluk çapındaki kültürel çevreye dahil olan Epir'den bazı önde gelen erkeklerle yakın bağlarının kayıtlarına dayanarak, Hristiyanlığın 4. yüzyılın ortalarında Epirus'ta (ve onun pagan dininin bir parçası olarak) yaygın olmadığı anlaşılıyor Julian, Actian oyunlarının desteğini yeniden etkinleştirdi), ancak ölümünden sonra, Valentinianus tarafından 371 ve 372'de çıkarılan mevzuata bakılırsa, hızla yayılmasının bazı olumsuz etkilerini dengelemeye çalışarak bölgede çok geniş bir alana yayıldı. 343'teki Niğbolu piskoposu dışında, 5. yüzyıla kadar Epir şehirlerinin piskoposlarına ait yazılı bir kayıt yoktur.
381'deki Konstantinopolis Konsili'nin ve Üçüncü (431) ve Dördüncü (451) Ekümenik Konsil'in İşleri, Selanik'in Kilise idari hiyerarşisinde beş patrikten sonra altıncı sırada olduğunu kabul etti. Illyricum'un gördüğü yerler arasında Selanik hiyerarşide ilk sırada yer alırken, onu Korint ve Nikopolis izledi.
431'de, Efes'teki Üçüncü Ekümenik Konseyin Elçileri, Nicopolis metropolitan Piskoposu Donatus (c. 425-432) dahil olmak üzere Epir piskoposlarını listeler.
Nikopolis Piskoposu Atticus Kalkedon Konsili'nde bir katılımcıydı.
Epirus ve Illyricum'dan piskoposların çoğunluğu ve diğer temsilciler, Roma Piskoposu I. Caelestinus (422-432) ve İskenderiye Piskoposu Cyril'in Konstantinopolis Patriği Nestorius'a karşı Ortodoks teolojik pozisyonunu onayladılar. Bu süre zarfında, Niğbolu Piskoposu Donatus, İskenderiye Piskoposu Cyril ile Nasturilik hakkında bir yazışma sürdürdü.
451'de, Nicopolis Piskoposu Atticus da dahil olmak üzere , Chalcedon'daki Dördüncü Ekümenik Konsey'e altı Epirote piskoposu katıldı. İstisnasız tüm bu piskoposlar, Roma piskoposunun da desteklediği Dyophysitism'in Ortodoks pozisyonu lehine Konseyin kararlarını imzaladılar.
457-458'de Epir piskoposları, Dördüncü Ekümenik Konseyin geçerliliğini onaylamak için bir eyalet meclisi düzenlediler. Elimizde Niğbolu Piskoposu Eugenius'un Roma Papa I. Leo'ya yazdığı bir mektubu imzalayan dokuz piskoposun bir listesi vardır.
Bu aynı zamanda bir aziz ve Kilise'nin babası olan Photiki Piskoposu Diadochos'un (c. 450-458) da zamanıydı. O sadece Sesprotya adlı daha geniş bir bölgenin başkenti olan yerin piskoposu değildi, aynı zamanda üçü günümüze ulaşan önemli teolojik incelemelerin de yazarıydı.
Nikopolis (Niğbolu) piskoposu ile daha önce bahsedilen İskenderiye piskoposu arasındaki yazışmaların bildirimi ile birlikte, Diadochos'un yazılarından öğrenilen metinlerin, amforalarla birlikte 5. yüzyılda Doğu Akdeniz ve Epir arasında seyahat ettiğini çıkarabiliriz.
Diadochos'un metinleri de bize, teoloji ve manastır yaşamının organizasyonu hakkında hem teorik hem de pratik fikirlerin Doğu Akdeniz'den Epir'e yayıldığını da gösteriyor. Aslında, Diadochos'un kendi yazılarından birinde yapılan bir referans, onun aynı zamanda Photiki'deki bir manastırın hakimi olduğunu ve 450'lerde Epirus'un en azından hem çapa hem de koenobit manastır topluluklarına sahip olduğunu göstermektedir.
Yaklaşık 460'tan itibaren, beş koridorlu metropol bazilikası B ile başlayan bir dizi altı adet bazilika inşa edildi. Zanaatkarlar, bazilikaların çoğunu yüksek kaliteli mozaiklerle süslediler, kendi atölyelerini geliştirdiler ve 550'lere kadar faaliyet gösterdiler. Etkileri Epir'in geri kalanına ve belki de doğu Illyricum'a kadar uzandı.
Bazilika B, Nikopolis bazilikalarının en büyüğüydü ve muhtemelen büyükşehir piskoposunun ana kilisesi olarak hizmet etti. Bir yazıt bize Piskopos Alcison'un (491-516) B Bazilikası'nın güney ekine muhtemelen 500 civarında bazı eklemelere sponsor olduğunu bildirmektedir.
474'te İmparator Zeno , Vandallarla barış görüşmeleri başlattı. Ancak müzakereler sırasında, konumlarını güçlendirmek için Vandallar, Nikopolis'i ve ele geçirdikleri Yunanistan kıyılarını tekrar harap ettiler. Doğu Roma açısından fidye verilerek serbest bırakılmalarının sağlanması gereken önemli kişileri esir aldılar.
Açıkça, Augustus zamanında inşa edilen Nikopolis surları savunma amaçlı değildi veya en azından M.S 474'te çalışmıyordu, çünkü Vandallar şehri görünüşte kuşatma araçları olmadan ele geçirdiler, ancak surlarla çevrili Taenarum şehrini alamadılar. Eğer öyleyse, Augustus tarafından kurulan kentin sadece altıda birini çevreleyen Justinianus'a atfedilen Nikopolis surları 474'ten sonra inşa edilmiştir. Her halükarda, Nikopolis surları, muhtemelen 480'ler-510'lar dönemine (Dyrrachium'unkiler gibi) tuğla, harç ve molozdan yapılmıştır.
Bu baskın ve esir alma olayı, muhtemelen Nikopolis'in altyapısını ve vatandaşlarının zihniyetini, şehrin sosyal ve ekonomik hayatını etkileyen yıkıcı bir etkiye sahipti. Muhtemelen, kentin nüfusunun eskisinin altıda birine düşmesi, onu kuzeydoğu kesiminde, kalenin bulunduğu alanla sınırlandırması ve daha iyi savunma sağlamak için kalın duvarlarla tahkim etmesiyle doğrudan ilgilidir.
500 civarında, bahsedildiği gibi, İmparator Anastasius'un Monofizit politikasının bir rakibi olan Piskopos Alcison (491-516); adını alan beş koridorlu metropolitan bazilika B'ye eklerin eklenmesini denetledi.
515 civarında, taban mozaik parçalarıyla üç nefli bazilika Δ inşa edildi.
516'da Vetus Epirus'un sekiz piskoposunun tamamı bir sinod düzenledi ve Ioannes'i şehit Piskopos Alcison'un halefi olarak seçti. Piskopos Ioannes, Papa Hormisdas'a bir diyakoz olan Rufinus'u Ortodoks inancına olan bağlılıklarını yeniden teyit eden bir mektup gönderdi. Sinod, Epirus Vetus için yedinci yerel piskoposluk meclisi gibi görünüyor.
Milattan sonra 551'de, Ostrogotların Kralı Totila, Adriyatik'in doğu tarafında bir Bizans askeri yığınağı yapıldığına dair haberlere yanıt olarak, Korfu'ya 300 kişilik bir donanma gönderdi. Ostrogotlar onu ve yakındaki adaları yağmaladı. Ayrıca iç kısımdaki Dodoni ve Niğbolu çevresindeki bölgeyi de yağmaladılar ve Narses'e erzak getirmek için yola çıkan birkaç Bizans gemisini ele geçirdiler.
Procopius'a göre, 555 civarında, İmparator Justinian, şehir surlarının yenilenmesini ve yeni savunmaların dikilmesini içeren devasa programının bir parçası olarak Nikopolis surlarını yeniledi.
Üç nefli Bazilika'nın inşaatı Α, geniş bir dizi mevcut zemin mozaiği ile dekore edili olarak başladı. Piskopos Dumetius, B Bazilikası'na bazı eklemeler (pastophoria) yaptım ve güney limanı Magaronas'ın yakınında üç nefli bazilika Ε, inşa edildi.
575 civarında, üç koridorlu bazilika Γ inşa edildi ve Bazilika Α, Piskopos Dumetius II altında tamamlandı.
587'de Slav kabileleriyle müttefik olan Avarlar, Tesalya, Attika, Euboia ve Peloponnesos dahil olmak üzere Trakya, Makedonya ve Achaua'yı ve istilanın Avrupa'ya kadar ulaştığı, ancak Cassope ve Nicopolis'i değil Epirus Vetus'u işgal etti.
625'te Papa Honorius, Nicopolis Metropoliti Hypatius'a piskoposun Roma'ya ulaşmasını engelleyen zorlu seyahat koşullarına atıfta bulunan bir mektup gönderdi.