stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mersin'in ilçeleri
Belediyeler > Belediye Başkanları

31 Mart 2024 Yerel seçimleri sonucu seçilerek göreve başlayan Büyükşehir ve ilçe belediye başkanlıklarının bilgileri aşağıdadır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Mersin İli Belediye Başkanları

| Belediye | Başkan | Partisi | Oy oranı | Doğum-yeri | Öğrenimi |
| Büyükşehir | Vahap Seçer | CHP | 59,51 | 1963-Tarsus | Çukurova Ü.-Ziraat |
| Akdeniz | Hoşyar Sarıyıldız | DEM | 36,92 | 1991-Cizre | İstanbul Ü.- Hukuk |
| Anamur | Durmuş Deniz | CHP | 57,73 | 1966-Adana | Atatürk Ü.-Ziraat |
| Aydıncık | Özkan Kılıçarpa | CHP | 62,66 | 1983-Aydıncık | Çukurova-Eğitim-Sınıf Öğrt. |
| Bozyazı | Mustafa Çetinkaya | MHP | 37,58 | 1956-Mersin | Lise |
| Çamlıyayla | Mehmet Fatih Sofu | İYİ PARTİ | 47,52 | 1982-Mersin | Selçuk Ü.-Eğitim-Matematik Öğrt. |
| Erdemli | Mustafa Kara | MHP | 42,55 | 1984-Erdemli | Bahçeşehir Ü.-Bilgisayar Müh./Y.Lisans |
| Gülnar | Fatih Önge | MHP | 35,15 | 1982-Erzurum | Kara Harp Okulu-Topçu Kıd.Binbaşı |
| Mezitli | Ahmet Serkan Tuncer | CHP | 63,29 | 1982-Mezitli | Muğla Ü.-İklimlendirme ve Soğutma |
| Mut | Murat Orhan | İYİ PARTİ | 48,54 | 1975-Mut | Harran Ü.-Ziraat/Y.Lisans |
| Silifke | Mustafa Turgut | CHP | 56,61 | 1966-Silifke | Cerrahpaşa Ü.-Tıp |
| Tarsus | Ali Boltaç | CHP | 46,15 | 1984-Tarsus | Mersin Ü.-İşletme |
| Toroslar | Abdurrahman Yıldız | CHP | 47,05 | 1974-Toroslar | Anadolu Ü.-İşletme |
| Yenişehir | Abdullah Özyiğit | CHP | 62,26 | 1966-Sürmene | Anadolu Ü.-  Eczacılık |
Belediyeler > Belediye Meclisleri

Büyükşehir Belediye Meclisi, ilçelerin meclis üyelerinin bir kısmından oluşur. Bu sayılar genel toplama eklenmez. İlçe belediye başkanları ve seçecekleri kontenjan adayları, büyükşehir meclisinin bir kısmını oluşturur. Diğerleri ilçe nüfusu ve partinin aldığı oy oranına göre belirlenir.
Mersin Büyükşehir Belediye Meclisi  üye sayısı 79, İlçe belediyelerinin toplam üye sayısı 341'dir.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Mersin İli Belediye meclisleri üye sayıları (31 Mart 2019)

| Yer | Başkan Partisi | İlçe  Meclisleri | İlçe  Meclisleri | İlçe  Meclisleri | İlçe  Meclisleri | İlçe  Meclisleri | İlçe  Meclisleri | İlçe  Meclisleri | Büyükşehir Meclisi | Büyükşehir Meclisi | Büyükşehir Meclisi | Büyükşehir Meclisi | Büyükşehir Meclisi | Büyükşehir Meclisi | Büyükşehir Meclisi |
| Yer | Başkan Partisi |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| CHP | AK P. | DP | MHP | İYİ P. | HDP | Üye  s. | CHP | AK P. | MHP | İYİ P. | HDP | Bğz | Üye s. |  |  |
| Büyükşehir | CHP | 29 | 14 | 1 | 30 | 3 | 2 | 79 | 1 |  |  |  |  |  | 1 |
| Akdeniz | AK PARTİ | 10 | 17 |  |  |  | 10 | 37 | 2 | 4 |  |  | 2 |  | 8 |
| Anamur | MHP | 8 |  |  | 15 | 2 |  | 25 | 2 | 1 | 3 |  |  |  | 6 |
| Aydıncık | AK PARTİ | 4 | 6 |  |  | 1 |  | 11 |  | 1 | 2 |  |  |  | 3 |
| Bozyazı | MHP |  |  |  | 9 | 6 |  | 15 |  | 1 | 2 | 1 |  |  | 4 |
| Çamlıyayla | MHP |  |  |  | 7 | 2 |  | 9 |  |  | 2 |  |  |  | 2 |
| Erdemli | MHP | 1 |  | 5 | 21 | 4 |  | 31 |  | 1 | 4 | 1 |  | 1 | 7 |
| Gülnar | MHP | 5 |  |  | 10 |  |  | 15 | 1 | 1 | 2 |  |  |  | 4 |
| Mezitli | CHP | 20 |  |  | 11 |  |  | 31 | 5 | 1 | 1 |  |  |  | 7 |
| Mut | MHP | 4 |  |  | 15 | 6 |  | 25 | 1 | 1 | 3 | 1 |  |  | 6 |
| Silifke | MHP | 10 |  |  | 18 | 3 |  | 31 | 2 | 2 | 3 |  |  |  | 7 |
| Tarsus | CHP | 21 |  |  | 16 |  |  | 37 | 5 | 1 | 2 |  |  |  | 8 |
| Toroslar | MHP | 13 |  |  | 22 | 2 |  | 37 | 2 | 2 | 4 |  |  |  | 8 |
| Yenişehir | CHP | 28 | 9 |  |  |  |  | 37 | 7 |  | 1 |  |  |  | 8 |
| Toplam | Toplam | 124 | 32 | 5 | 144 | 26 | 10 | 341 | 28 | 16 | 29 | 3 | 2 | 1 | 79 |
Nüfus

Güncel Nüfus Değerleri (TÜİK 6 Şubat 2025 verileri)
Mersin il nüfusu: 1.954.279 (2024 sonu). İlin yüzölçümü 16.010 km2'dir. İlde km2'ye 122 kişi düşmektedir. (Yoğunluğun en fazla olduğu ilçe: 2010 kişi ile Yenişehir'dir)
İlde yıllık nüfus artış oranı %0,82 olmuştur. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Gülnar (%18,25)- Çamlıyayla (-%2,96)
06 Şubat 2025 TÜİK verilerine göre 13 ilçe ve belediye, bu belediyelerde toplam 806 mahalle bulunmaktadır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
2024 yılı sonunda Mersin ili ve ilçelerinin yerleşim yeri ve nüfusla ilgili sayısal bilgileri

| İlçe | Nüfus 2023 | Nüfus 2024 | Fark | Değişim% | Mah.Say. | Alanı  km2 | Yoğunluk |
| Akdeniz | 260.879 | 256.292 | -4.587 | -1,76 | 65 | 265 | 967 |
| Anamur | 66.940 | 66.930 | -10 | -0,01 | 56 | 1430 | 47 |
| Aydıncık | 11.662 | 11.500 | -162 | -1,39 | 15 | 352 | 33 |
| Bozyazı | 26.985 | 26.995 | 10 | 0,04 | 26 | 642 | 42 |
| Çamlıyayla | 8.692 | 8.435 | -257 | -2,96 | 14 | 602 | 14 |
| Erdemli | 153.967 | 155.435 | 1.468 | 0,95 | 71 | 2279 | 68 |
| Gülnar | 33.986 | 40.188 | 6.202 | 18,25 | 50 | 1416 | 28 |
| Mezitli | 223.424 | 225.824 | 2.400 | 1,07 | 40 | 371 | 609 |
| Mut | 63.516 | 63.218 | -298 | -0,47 | 102 | 2718 | 23 |
| Silifke | 137.047 | 139.852 | 2.805 | 2,05 | 88 | 2692 | 52 |
| Tarsus | 353.469 | 356.937 | 3.468 | 0,98 | 180 | 2029 | 176 |
| Toroslar | 320.377 | 323.271 | 2.894 | 0,90 | 67 | 1075 | 301 |
| Yenişehir | 277.445 | 279.402 | 1.957 | 0,71 | 32 | 139 | 2010 |

| Mersin | 1.938.389 | 1.954.279 | 15.890 | 0,82 | 806 | 16010 | 122 |
Konum

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Konum Bilgileri

| İlçe | Kuruluş  Yılı | Önceden bağlı olduğu ilçe | Alanı  km² | Rakım mt. | Merkeze  km | Ulaşan Yollar |
| Akdeniz | 2008 | Merkez | 265 | 8 | 1 | D.400-18, / -K8 |
| Anamur | Cumh.önce |  | 1.430 | 33 | 223 | D.400-14, 33.62 |
| Aydıncık | 1987 | Gülnar | 352 | 21 | 170 | D.400-15, 33.59 |
| Bozyazı | 1987 | Anamur | 642 | 6 | 209 | D.400-15 |
| Çamlıyayla | 1990 | Tarsus | 602 | 1.168 | 90 | D.750-17=>33.08=>33.01 |
| Erdemli | 1954 | Silifke | 2.279 | 13 | 37 | D.400-17, 33.53 |
| Gülnar | Cumh.önce |  | 1.416 | 965 | 147 | D.400-15=>33.69, 33.63, 33.58, 33.61 |
| Mezitli | 2008 | Merkez | 371 | 64 | 11 | D.400, / -K11-K12, 33.51 |
| Mut | Cumh.önce |  | 2.718 | 314 | 158 | D.715-07, D.340-06, 33.57 |
| Silifke | 1933 |  | 2.692 | 19 | 83 | D.400-17, D.715-08, 33.56 |
| Tarsus | Cumh.önce |  | 2.029 | 25 | 27 | D.400-18, / -K7, 33.01 |
| Toroslar | 2008 | Merkez | 1.075 | 74 | 1 | D.400, / -K09-K10, 33.75 |
| Yenişehir | 2008 | Merkez | 139 | 8 | 5 | D.400-18, / -K8 |
| MERSİN | Cumh.önce |  | 16.010 | 18 |  |  |
*Metropol  İlçelerin merkeze uzaklıkları, kaymakamlık ile valilik arasındaki uzaklıktır.
Claude-France Arnould

Claude-France Arnould
Claude-France Arnould (d. 14 Ağustos 1953) Fransız diplomat.
École normale supérieure ve École Nationale d'Administration mezunudur. 1981 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girmiş, 1987 yılında École Nationale d'Administration genel sekreteri olarak atanmış ve 1989 yılına dek bu görevde kalmıştır. 1989 yılında Dışişleri Bakanlığı Avrupa İşleri müdür yardımcısı olmuştur. 1994-1998 yıllarında Almanya Büyükelçiliği birinci müsteşarı olarak görev yapmış, 1998-2001 yılları arasında Uluslararası Savunma Genel Sekreterliği'nde stratejik ve uluslararası işler müdürü olmuş, daha sonra Avrupa Birliği Konseyi Genel Sekreterliği'nde savunma konularından sorumlu müdür olarak görev yapmaya başlamış, 2009-2011 yılları arasında ise Avrupa Birliği Konseyi Genel Sekreterliği'nde Planlama ve Kriz Yönetimi İdaresi'nin başına geçmiş, 2011 yılında Avrupa Savunma Ajansı'nın 3 yıllığına icra direktörü olsa da görev süresi 1 yıllığına daha uzatılmış, ardından Ocak-Ekim 2015 tarihleri arasında Avrupa Birliği Dış Eylem Servisi'nin uzay için özel yetkilisi olmuştur. Ekim 2015-Temmuz 2019 tarihlerinde Fransa'nın Brüksel Büyükelçisi olmuştur.
Élisabeth Beton Delègue

Élisabeth Beton Delègue, 2012
Élisabeth Beton Delègue (d. 2 Ocak 1955) Fransız Büyükelçi.
Lyon Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve 1982 yılı Ulusal İdare Okulu mezunudur. Dışişleri Bakanlığı'nda kariyerine başlamış, 1994-1996 yılları arasında Fransa'nın Türkiye Büyükelçiliği'nde müsteşarlık yapmış, Dışişleri Bakanlığı'nda çeşitli görevler üstlenmiş, 2004-2005 yılları arasında Dışişleri Bakanı Michel Barnier'nin danışmanlığını yürütmüştür. 2005-2008 yıllarında Şili Büyükelçisi, 2008-2012 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Amerika ve Karayipler Müdürü, 2012-2014 yılları arasında Meksika Büyükelçisi, 2014-2015 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Başmüfettiş Yardımcısı olarak görev almıştır. 2015-2018 yıllarında Haiti Büyükelçisi olarak görev yapmıştır. 2019-2022 yılları arasında Vatikan Büyükelçisi olarak görev üstlenmiştir. 2022 yılında yaş haddinden emekli olmuştur.
Fyodor Dostoyevski
Yaşamı > Çocukluğu ve gençliği

Dostoyevski, Mihail ve Mariya Dostoyevski'nin oğlu olarak 11 Kasım 1821 tarihinde Moskova'da doğdu. Altı çocuklu ailenin ikinci çocuğuydu. Babası Mihail, askeri cerrahlıktan emekli olduktan sonra Mariinskiy Hastanesi'nde yoksullara hizmet etmeye başladı. Hastane, Moskova'nın en kötü yerlerinden birinde bulunuyordu. Dostoyevski de bu hastanede doğdu. Mihail, alkole bağımlıydı ve evini sıkı disiplin ile yönetiyordu. Çok kolay sinirlenebiliyordu. Dostoyevski'nin annesi Mariya ise bir tüccar kızıydı.
Dostoyevski, çocukluğunu çoğu zaman sarhoş bir baba ve hasta bir anne arasında geçirdi. Babasının çalıştığı huzurevi hastanelerinde bulunan hastalar ile vakit geçirmeyi ve onların hikâyelerini dinlemeyi çok seven Dostoyevski, ilköğrenimini Moskova'da yaptı. Annesi tüberküloz hastalığı yüzünden öldüğü zaman, sert disipliniyle tanınan Sankt-Peterburg Mühendis Okulu'na gönderildi. Arkadaşlarının, sinirli ve aşırı duyarlı bir yapıya sahip olduğu için "Ateş Fedya" lakabını verdikleri Dostoyevski, Sankt-Peterburg'da zamanını kitap okuyarak, düşüncelere dalarak ya da kardeşi Mihail ile söyleşerek geçirdi. Babasının 1839'daki ani ölümünü burada öğrendi.
Eşinin ölümünden sonra kendisini içkiye daha çok veren babası Mihail bu olayın ardından sahibi olduğu toprağa çekilmişti. Mihail'in ölümünün sebebi tam olarak bilinmiyor. İddialardan biri, eşinin ölümünden sonra toprağına çekilen Mihail'in buradaki köylülere çok kötü davrandığı ve onun kötülüklerine katlanamayan köy halkının en sonunda onu öldürdüğüdür. Bir başka iddia da Mihail'in tamamen doğal sebeplerden öldüğüdür. Babasının ölümünü Sankt-Peterburg'da haber alan Dostoyevski, onun ölümünü istediği düşüncesi yüzünden depresyona girdi. Sara nöbetlerinin ilkini hayatının bu evresinde geçirmeye başladı. Sankt-Peterburg Mühendis Okulu'ndaki öğrenimini başarıyla bitirerek, asteğmen rütbesiyle Sankt-Peterburg'daki İstihkâm Müdürlüğü'nde göreve verildi. Ancak bu görevi bir yıl sürdürebildi. Askerlikten nefret eden Dostoyevski görevinden istifa ederek yazarlığa başladı.
Yaşamı > İlk yazarlık dönemi

Ordudan ayrıldıktan sonra kurgusal roman yazmaya başladı. Dostoyevski'nin ilk kitabı olan İnsancıklar (Bednye Lyudi) ilk olarak 1846 yılında yayımlandı. Dostoyevski, toplumunu acımasız kurallarında yaşlı bir adamın öksüz bir kıza duyduğu sevdayı iç dünyasındaki derin çatışmalarla işledi. Halkın sıcak ilgisiyle karşılanan bu kitap, eleştirmenlerden de övgüler aldı. Ünlü eleştirmen Belinski, romanı okuduktan sonra Dostoyevski'ye gelecekte büyük bir yazar olacağına dair övgü dolu sözler söyledi. Şair Nikolay Neksarov, Dostoyevski hakkında "Yeni bir Gogol doğdu" diye konuştu. Yazarlıkta ün sağladıktan sonra 1846 yılında Gogol esintileri bulunan kitabı Öteki (Dvoynik) yayımlandı. Yazar, bu romanda kendini ortadan kaldırmaya çalışan benzeriyle sürekli çatışma hâlinde bulunan bir memurun hikâyesini anlattı. Bu romanda ele aldığı çift kişilik temasını daha sonra bazı romanlarında kullansa da roman, Belinsky dahil hiçbir eleştirmence beğenilmedi. Eleştirmenler romanı sıkıcı buldu ve alay etti.
1847 yılında ise Ev Sahibesi (Hozyayka) isimli romanı yayımlandı. Dostoyevski bu eseri ile de beklediği övgülerin aksine olumsuz eleştiriler aldı. Dostoyevski, ruhsal çöküntüye düştü ve üzüntüden hasta oldu. Ancak yazarlığı bırakmayan Dostoyevski, 1848 senesinde Beyaz Geceler (Belıye Noçi) ve Bir Yufka Yürekli (Slaboye Serdtse) adlı kitapları yayımlattı. Bir Yufka Yürekli, yazara itibarını yeniden kazandırsa da beklediği başarıyı elde edemeyen Dostoyevski'nin umudu kırıldı. Yazarlıkta umudu kırılan Dostoyevski, politikayla ilgilenmeye başladı ve genç liberallerin (Tetrashevski) grubuna girdi.
Yaşamı > Sibirya'ya sürgün

Dostoyevski, 23 Nisan 1849 tarihinde devlet aleyhindeki bir komploya karıştığı iddiasıyla sekiz arkadaşı ve ağabeyi ile birlikte tutuklandı. Ölüm cezasına çarptırılan Dostoyevski, sekiz ay hapishanede yattıktan sonra diğer dokuz komplocu ile idam edilecekleri yere götürüldü. Tam kurşuna dizilmek üzerelerken af kararı çıktı. İdam cezası, dört yıl kürek ve altı yıl adî hapis cezasına dönüştürüldü. Sibirya'daki Omsk Kalesi'ne sürüldü. Suç ve ceza kavramları ile en yoğun şekilde burada tanıştı. Kürek mahkûmu olduğu süre içinde, kolları damgalandı, kafası tıraş edildi ve taş kırdı. Sara nöbetleri yüzünden birçok kez hastaneye kaldırıldı. Burada geçirdiği yıllar İncil'i ve mahkûmlardaki gönül zenginliğini keşfetmesine olanak sağladı.
Sürgünde geçirdiği dört senenin ardından 1854 yılında kürek cezasından kurtularak er rütbesi ile kışla hizmetine verildi. Semipalatinsk'te zorunlu ikamete mahkûm edildi. Burada bulunan alayın Yedinci Hat Taburu'nda beş yıl görev yaptı. Bu süreçte subaylığa kadar yükseldi. 1857 yılının Şubat ayında, veremli ve dul Mariya Dmitriyevna İsayeva ile, subay kocasının ölümünden sonra evlendi.
Yaşamı > İkinci yazarlık dönemi

1859'da ordudan terhis edilerek Moskova dışında küçük bir yerde kalmaya zorlanan Dostoyevski, özgürlüğüne kavuştuktan sonra Sankt-Peterburg'a döndü. Kardeşi Mihail ve arkadaşı N.N. Strahov ile birlikte Vremya (Zaman) ve sonra da Epoha (Dönem) adlı dergileri hazırladı. Bu dergilerde Slavcı düşünceyi savunduğunu belirten yazılar yazdı. Ezilenler (Unijenniye i Oskorblyonniye) ve Ölüler Evinden Anılar (Zapiski iz Mertvogo Doma) ile kendinden söz ettirdi. 1863 yılında arzuladığı Avrupa seyahatini gerçekleştirdi. Sara nöbetleri ve kumar borçları yüzünden sıkıntıya düşen ve yayımcılardan yazmadığı romanların avanslarını alarak yaşayan Dostoyevski, Yeraltından Notlar adlı yapıtı 1864 yılında yayımlandı. Romanda bir zihnin derinliklerine indi. Suç ve Ceza (Prestuplenie i Nakazanie) ve Kumarbaz (İgrok) adlı yapıtları 1866 yılında yayımlandı. Dostoyevski, Suç ve Ceza'yı 1868 yılında Semipalatinsk'te bulunduğu zaman Roussky Slovo dergisi için uzun bir hikâye olarak tasarlamıştı. Bunun nedeni, Sibirya'dan ayrılana dek roman yazmama kararı almasıydı. Dostoyevski, kardeşi Mihail'e gönderdiği bir mektupta kitap hakkında
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Konusu gerçekten çok güzel. Kahramana gelince, bugüne kadar hiç denenmemiş bir kişi. Ama bugünün Rusyasına bakacak olursak, böyle bir kişi karşımıza sık sık çıkmaktadır. Bu sonuca halkın kafasını yeni fikirleri anlayarak vardım. Öyle hissediyorum ki, yeni fikirler ve görüşlerle döndüğüm zaman, romanımı genişletmekte başarılı olacağım. Kişi aceleye gelmemelidir dostum. Ve insan iyi olanın dışında hiçbir şey yapmamalıdır | „ |

diye yazdı.
Dostoyevski, bu eserinde bir Rus aydını olan Raskolnikov'un kendi doğrusu adına işlediği cinayetleri ve vicdanıyla hesaplaşmasını konu edindi. Yazar, küçük bir otel odasında ve kötü bir ekonomik durumla yazdığı Suç ve Ceza'yı 1866 yılında tamamlamıştı. Dostoyevski'nin yazdığı Budala (Idiot) eseri 1866, Ebedi Koca (Veçnıy Muj) 1870, Ecinniler (Besı) 1872 yılında yayımlandı. Bütün bu başyapıtlar birbirinin izledi. Karısı öldükten sonra sekreteri Anna Grigoriyevna Snitkina ile evlendi. Yeniden borçlanan ve kumaranelerde dolaşmaya başlayan Dostoyevski, bir kız çocuk sahibi oldu. Ancak kızı fazla yaşayamadı ve doğduktan kısa süre sonra öldü. Dostoyevski de bu yüzden büyük bir sarsıntı geçirdi. 1875'te Delikanlı (Podrostok), 1876'da Bir Yazarın Günlüğü (Dnevnik Pisatelya) ve 1879'da Karamazov Kardeşler (Bratya Karamazovi) adlı romanları yayımlandı. Hayatı boyunca eserlerinde işlediği temaları yeniden ele aldığı, insan duygularının derinliğine inen eserler yazan Dostoyevski, Karamazov Kardeşler'de Ivan ve Alyosha Karamazov adlı karakterler için filozof Vladimir Sergeyeviç Solovyov'dan ilham aldı. Zosima ve Alyosha'nın öne çıkacağı Bir Büyük Günahkarın Yaşamı adlı eseri tamamlayamadı. 1881 yılının Ocak ayında bir ciğer kanaması geçirerek yatağa düştü ve 28 Ocak 1881 tarihinde öldü. Dostoyevski için 31 Ocak 1881 tarihinde yapılan cenaze töreninde yaklaşık otuz bin kişi tabutunun arkasında yürüdü.
Eserleri > Romanlar

(1846) Bednye lyudi (Бедные люди); Türkçe yayım adı: İnsancıklar
(1846) Dvoynik (Двойник. Петербургская поэма); Türkçe yayım adları: "İkiz," "Öteki"
(1849) Netoçka Nezvanova (Неточка Незванова); Türkçe yayım adı: Netochka Nezvanova
(1859) Selo Stepançikovo i ego obitateli (Село Степанчиково и его обитатели); Türkçe yayım adı: Stepançikovo Köyü
(1861) Unijennye i oskorblennye (Униженные и оскорбленные); Türkçe yayım adı: Ezilmiş ve Aşağılanmışlar
(1862) Zapiski iz mertvogo doma (Записки из мертвого дома); Türkçe yayım adı: Ölüler Evinden Anılar
(1864) Zapiski iz podpolya (Записки из подполья); Türkçe yayım adı: Yeraltından Notlar
(1866) Prestuplenie i nakazanie (Преступление и наказание); Türkçe yayım adı: Suç ve Ceza
(1867) Igrok (Игрок); Türkçe yayım adı: Kumarbaz
(1869) Idiot (Идиот); Türkçe yayım adı: Budala
(1872) Besy (Бесы); Türkçe yayım adı: Ecinniler
(1875) Podrostok (Подросток); Türkçe yayım adı: Delikanlı
(1881) Brat'ya Karamazovy (Братья Карамазовы); Türkçe yayım adı: Karamazov Kardeşler
Eserleri > Kısa Öyküler

(1847) Roman v devyati pis'mah (Роман в девяти письмах); Türkçe yayım adı: "Dokuz Mektupluk Roman"
(1847) "Gospodin Prokharçin" (Господин Прохарчин); Türkçe yayım adı: "Bay Proharçin"
(1847) "Hozyayka" (Хозяйка); Türkçe yayım adı: "Ev Sahibesi"
(1848) "Polzunkov" (Ползунков); Türkçe yayım adı: "Polzunkov"
(1848) "Slaboe serdtse" (Слабое сердце); Türkçe yayım adı: "Bir Yufka Yürekli"
(1848) "Çujaya jena i muj pod krovat'yu" (Чужая жена и муж под кроватью); Türkçe yayım adı: "The Jealous Husband" Kıskanç Koca
(1848) "Çestnıy vor" (Честный вор); Türkçe yayım adı: "Namuslu Bir Hırsız"
(1848) "Elka i svad'ba" (Елка и свадьба); Türkçe yayım adı: "A Christmas Tree and a Wedding" Bir Noel Ağacı Ve Düğün
(1848) Belye noçi (Белые ночи); Türkçe yayım adı: Beyaz Geceler
(1857) "Malen'kiy geroy" (Маленький герой); Türkçe yayım adı: "Küçük Kahraman"
(1859) "Dyadyuşkin son" (Дядюшкин сон); Türkçe yayım adı: "Amcanın Rüyası"
(1862) "Skvernıy anekdot" (Скверный анекдот); Türkçe yayım adı: "Tatsız Bir Olay"
(1865) "Krokodil" (Крокодил); Türkçe yayım adı: "Timsah"
(1870) "Veçnıy muj" (Вечный муж); Türkçe yayım adı: "Ebedi Koca"
(1873) "Bobok" (Бобок); Türkçe yayım adı: "Bobok"
(1876) "Krotkaya" (Кроткая); Türkçe yayım adı: "Uysal Bir Ruh"
(1876) "Mujnik Marey" (Мужик Марей); Türkçe yayım adı:Köylü Marey
(1876) "Mal'çik u Hrista na elke" (Мальчик у Христа на елке); Türkçe yayım adı: Mesih'in Noel ağacı Boy de
(1877) "Son smeşnogo çeloveka" (Сон смешного человека); Türkçe yayım adı: Gülünç Bir Adamın Düşü"
Eserleri > Kurgusal olmayan eserler

Yaz İzlenimleri Üzerine Kış Notları (Zimniye zametki o letnih vpeçatleniyah - Зимние заметки о летних впечатлениях) (1863)
Bir Yazarın Günlüğü (Dnevnik pisatelya - Дневник писателя) (1873–1881)
Dostoyevski'nin doğum yeri olan Moskova'daki Mariinskiy Hastanesi
Dostoyevski, 1858 veya -59'da askeri mühendis . Solomon Leibin'in portresi (Соломон Лейбин)
1863 yılında Dostoyevski
Dostoyevski'nin ikinci eşi Anna
Suç ve Ceza'nın ilk baskısının kapağı
Tomarza

Koordinatlar: 38°26′N, 35°47′E
| Tomarza Belediyesi |
| --- | --- |
İlçe
 Tomarza'nın Kayseri'deki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Kayseri
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Ali BUZKAYA
 • Belediye başkanı: Osman Koç (İYİ Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1485 km²
Rakım: 1397 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 22.808
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 38900
İl alan kodu: 0352
İl plaka kodu: 38
Resmî site www.tomarza.bel.tr
Tomarza, Kayseri'ye 55 km uzaklıkta bir ilçedir. Aynı zamanda Erciyes'in güneydoğusunda yer alır.
Tarihçe

Bölgenin çok eski bir yerleşim yeri olduğu İlçe merkezi ve Alakisak ve Dadaloğlu Kasabasında bulunan ve bugün Kayseri’ deki müzelerde sergilenen ilk çağlara ait hayvan heykelleri, paralar ve kabartma resimlerden anlaşılmaktadır.
1071 yılında Alparslan’ ın Malazgirt Zaferinden sonra Anadolu' nun fethine kadar bölge sırasıyla Kapadokyalılar, Büyük İskender'in Makedonya İmparatorluğu, Pers İmparatorluğu ve Romalıların idaresinde kalmıştır. Malazgirt Zaferinden sonra bölgeye Uygur Türkleri ile İran'dan gelen Afşar Türkleri yerleşmiştir. Tomarza Osmanlı İmparatorluğu idaresindeyken de aynı isimle anılmış ve yönetilmiştir. Cumhuriyetin ilanından sonra 1924 yıllarında Yunanistan ile imzalanan Nüfus Mübadelesi anlaşmaları ile Türkiye'ye getirilen Türk ailelerin bir kısmı Tomarza ve bazı mahallerinde iskan edilmiştir. Bundan sonra 1936, 1940 ve 1950 yıllarında Bulgaristan'dan gelen çok sayıda Türk ailesi de Tomarza merkezine yerleştirilmiştir.
Tomarza, I. Dünya Savaşı sırasında Kuvâ-yi Milliye kuvvetlerine ev sahipliği yapmıştır. Özellikle Pusatlı mahallesi ve çevresi, Kuvâ-yi Milliye'ye cephanelik ambarı olmuştur. Mahallenin adı da buradan gelmektedir. Pusat silah ve cephane anlamındadır. Fransızlar, güneyden Anadolu'yu işgale başlamışlar ve Adana'nın tamamını işgal etmişler ve oradan Kayseri il sınırına kadar gelmişlerdir. Sonra Kayseri'nin tek işgal edilmiş toprağı olan Bakırdağı beldesine kadar gelmişlerdir. Bunu haber alan Kuvâ-yi Milliye birlikleri Pusatlı ve çevresine cephane yerleştirmişlerdir.
Daha önceleri Develi ilçesine bağlı bir bucak merkezi iken, 4 Ocak 1949'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Tomarza, 03.03.1953 tarih ve 8349 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.
Nüfus

Tomarza'ya bağlı 1 belediye, 46 köy vardır.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1955 | 29.108 | 3.106 | 26.002 |
| 1960 | 32.660 | 3.726 | 28.934 |
| 1965 | 34.932 | 4.108 | 30.824 |
| 1970 | 37.450 | 4.838 | 32.612 |
| 1975 | 39.278 | 6.548 | 32.730 |
| 1980 | 40.964 | 7.745 | 33.219 |
| 1985 | 42.220 | 10.050 | 32.170 |
| 1990 | 42.669 | 11.337 | 31.332 |
| 2000 | 35.808 | 10.963 | 24.845 |
| 2007 | 28.697 | 10.414 | 18.283 |
| 2008 | 28.652 | 10.347 | 18.305 |
| 2009 | 27.944 | 10.191 | 17.753 |
| 2010 | 27.130 | 10.136 | 16.994 |
| 2011 | 26.539 | 9.952 | 16.587 |
| 2012 | 25.496 | 9.702 | 15.794 |
| 2013 | 24.996 | 24.996 | veri yok |
| 2014 | 24.131 | 24.131 | veri yok |
| 2015 | 23.347 | 23.347 | veri yok |
| 2016 | 22.818 | 22.818 | veri yok |
| 2017 | 22.408 | 22.408 | veri yok |
| 2018 | 22.808 | 22.808 | veri yok |
| 2019 | 22.166 | 22.166 | veri yok |
| 2020 | 22.028 | 22.028 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Coğrafya

Yazlar sıcak ve kurak, kışları soğuk ve karlı geçer. Gece ile gündüz arasındaki sıcaklık farkı çok fazladır. Haziran, Temmuz, Ağustos ayları dışında gece sıcaklığı 0° derecenin altına düşmektedir. 1402 metre rakımlı ilçenin toplam yüzölçümü 1.485 km²'dir.
İskeçe

Başlığın diğer anlamları için İskeçe (il) sayfasına bakınız.
| İskeçe Ξάνθη |
| --- | --- |
Şehir
Ksanti

İskeçe
Ülke:  Yunanistan
Bölge: Doğu Makedonya ve Trakya
İdari Bölge: İskeçe
İdare
 • Belediye Başkanı: Kondos Efstratios (Yeni Demokrasi)
Yüzölçümü
 • Toplam: 153.1 km²
Rakım: 82 m
Nüfus (2014)
 • Toplam: 58.760
 • Yoğunluk: 140/km²
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Alan kodu: 2541
Plaka kodu: AH
Resmî site www.cityofxanthi.gr
İskeçe (Yunanca: Ξάνθη, Bulgarca: Skeča), Yunanistan'ın Ege Trakyası bölgesindeki aynı adlı vilâyetin merkezi olan şehirdir.
Etimoloji

Osmanlı kaynaklarında Eskice ve İsketye olarak da kaydedilen İskeçe adı yerel Slavların kullandığı Skeča adından gelmektedir. Günümüzdeki Yunanca Xanthi adı da Strabon'un bahsetmiş olduğu antik Xantheia şehrinden alınmıştır.