stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
CD Once Caldas
Tarih

Once Deportivo ve Deportes Caldas'ın birleşmesiyle 1959 yılında kuruldu. 1961'de Kolombiya Birinci Ligi'ne çıktı. Uluslararası arenaya 1998  yılında CONMEBOL Kupası ile ayak bastı. 1999 ve 2002 yıllarında CONMEBOL Libertadores'e katılmaya hak kazandı. 2003 yılında ikinci kez Kolombiya şampiyonluğunu yaşadı. İlk şampiyonluğu ise, öncü kulüp Deportes Caldas kazanmıştır. 2004 yılında şaşırtıcı bir biçimde üçüncü katılışında, Arjantin'in ünlü kulübü, favori Boca Juniors'u yenerek CONMEBOL Libertadores'i müzesine götürdü. Maçın ilk ayağı Arjantin'in başkenti Buenos Aires'te oynandı ve golsüz sona erdi. İkinci maçın normal süresi 1-1 sona erince, maç uzatmaya ve seri penaltı atışlarına gitti. Kolombiyalı kaleci Juan Carlos Henao'nun kurtardığı penaltılarla Boca Juniors'u eleyen Once Caldas, CONMEBOL Libertadores'e uzandı. CONMEBOL Libertadores şampiyonu olarak katıldığı Kıtalararası Kupa'da Güney Amerika'yı temsil etti ve finalde Avrupa temsilcisi Porto'ya yenildi.
Stadyum

Once Caldas'a ev sahipliği yapan stad, Estadio Palogrande'dir. Kapasitesi 42.000'dir. 1936 yılında 16.000 kişilik inşa edilen stad, 1994'teki onarımla şimdiki kapasitesine ulaşmıştır.
| g t Categoría Primera A |
| --- | --- |
2023 takımları:  Águilas Doradas  Alianza Petrolera  América de Cali  Atlético Bucaramanga  Atlético Huila  Atlético Nacional  Boyacá Chicó  Deportes Tolima  Deportivo Cali  Deportivo Pasto  Deportivo Pereira  Envigado  Independiente Medellín  Jaguares  Junior  La Equidad  Millonarios  Once Caldas  Santa Fe  Unión Magdalena 
Eski takımlar:  Boca Juniors  Centauros Villavicencio  Cortuluá  Deportes Quindío  Deportivo Barranquilla  Deportivo Pereira  Deportivo Unicosta  Fortaleza  Huracán  Leones  Libertad  Once Deportivo  Oro Negro  Real Cartagena  Sporting  Tigres  Uniautónoma  Universidad 
Sezonlar:  1948  1949  1950  1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1995-96  1996-97  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023 
 Gol kralları  İstatistikler ve rekorlar  Şampiyon teknik direktörler  Şampiyonlar  Tüm zamanların puan durumu  Yabancı oyuncular 
Estadio Palogrande (Manizales)
8½

| --- | --- |
Filmin özgün sinema afişi
Yönetmen: Federico Fellini
Yapımcı: Angelo Rizzoli
Senarist: Federico Fellini Ennio Flaiano Tullio Pinelli Brunello Rondi
Hikâye (eser): Federico Fellini Ennio Flaiano
Oyuncular: Marcello Mastroianni Claudia Cardinale Anouk Aimée Sandra Milo Rossella Falk Barbara Steele
Müzik: Nino Rota
Görüntü yönetmeni: Gianni Di Venanzo
Kurgu: Leo Cattozzo
Stüdyo: Cineriz Francinex
Dağıtıcı: Cineriz (İtalya) Columbia Pictures (Fransa) Embassy Pictures (ABD)
Cinsi: Sinema filmi
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1963, İtalya
Çıkış tarih(ler)i: 14 Şubat 1963
Süre: 138 dakika
Ülke:  İtalya  Fransa 
Dil: İtalyanca, İngilizce, Fransızca, Almanca
Hasılat: $3,5 milyon (kiralamalar)
8+1⁄2 (İtalyanca: İtalyanca: Otto e mezzo, yönetmenliğini Federico Fellini'nin, senaristliğini Fellini'yle beraber Tullio Pinelli, Ennio Flaiano ve Brunello Rondi'nin yaptığı 1963 yapımı İtalyan gerçeküstücü komedi-drama film. Marcello Mastroianni, bir bilimkurgu filmi çekmekle görevlendirildiği sırada bir ilham kriziyle mücadele eden ünlü İtalyan yönetmen Guido Anselmi karakterini canlandırır. Görüntü yönetmeni Gianni Di Venanzo tarafından siyah-beyaz çekilen filmin müzikleri Nino Rota, kostüm ve sahne tasarımları Piero Gherardi tarafından üstlenildi.
8+1⁄2, En İyi Uluslararası Film ve En İyi Kostüm Tasarımı (siyah-beyaz) dallarında Akademi Ödülü kazandı. Avangart ve önemli etkiler bırakmış bir klasik olarak kabul edilen film, 2002'de yönetmenlerce seçilen BFI Tüm Zamanların En İyi 50 Filmi listesinde üç numarada kendine yer buldu. Bunun yanında Vatikan'ın, sinemanın 100. yılı olarak kabul edilen 1995'te derlediği Şimdiye Kadarki En İyi 45 Film listesine dahil edildi. Sıklıkla gelmiş geçmiş en iyi filmler arasında gösterilmektedir.
Film, 2008 yılında İtalya Kültürel Miras Bakanlığı'nın "1942-1978 yılları arasında ülkenin kolektif hafızasını değiştiren" 100 filmden oluşan "Kurtarılması Gereken 100 İtalyan Filmi" listesine dahil edildi.
Oyuncular

Marcello Mastroianni - Guido Anselmi, bir film yönetmeni
Anouk Aimée - Luisa Anselmi, Guido'nun karısı
Rossella Falk - Rossella, Luisa'nın en iyi arkadaşı ve Guido'nun sırdaşı
Sandra Milo - Carla, Guido'nun metresi
Claudia Cardinale - Claudia, Guido'nun İdeal Kadın'ı
Simonetta Simeoni - genç kız
Guido Alberti - Pace, bir film yapımcısı
Mario Conocchia - Mario Conocchia, Guido'nun yapım asistanı
Bruno Agostini - Bruno Agostini, yapım yönetmeni
Cesarino Miceli Picardi - Cesarino, yapım süpervizörü
Jean Rougeul - Carini Daumier, bir film eleştirmeni
Mario Pisu - Mario Mezzabotta, Guido'nun arkadaşı
Barbara Steele - Gloria Morin, Mezzabotta'nın yeni kız arkadaşı
Madeleine Lebeau - Madeleine, French aktris
Caterina Boratto - oteldeki gizemli kadın
Eddra Gale - La Saraghina, hayat kadını
Eugene Walter - Amerikalı gazeteci
Mary Indovino - Maya, kahin
Ian Dallas - Maurice, Maya'nın asistanı
Giuditta Rissone - Guido'nun annesi
Annibale Ninchi - Guido'nun babası
Edy Vessel - manken
Temalar

8+1⁄2, yaratıcı süreçte yaşanan teknik ve kişisel zorluklar; sıkı zaman kısıtlamaları ve kitleler önünde kişisel bir eser yaratma kaygısıyla birlikte sanatçının özel hayatındaki ilişkilerde yüzleştiği sorunlar hakkındadır. Daha genel anlamda, zor ve parçalı bir hayat içinde gerçek kişisel mutluluğu bulmayı anlatır. Michelangelo Antonioni'nin eserleri başta olmak üzere dönemin bazı diğer İtalyan filmlerinde olduğu gibi, 8+1⁄2 modernleşmenin getirdiği yabancılaştırıcı etkileri konu alır.
Filmin başlığı Fellini'nin öz-düşünümsel temasıyla uyumludur: kendi sekiz buçuğuncu filmini yapmak. Önceki altı baş eseri Beyaz Şeyh (1952), Aylaklar (1953), Sonsuz Sokaklar (1954), Kalpazanlar Çetesi (1955), Cabiria'nın Geceleri (1957) ve Tatlı Hayat (1960) filmleridir. Bunların yanında 1950 yılında Alberto Lattuada ile birlikte Varyete Işıkları'nı yönetti. 1953 çıkışlı antoloji filmi Şehirde Aşk'taki Un'agenzia matrimoniale ve 1962 çıkışlı antoloji filmi Boccaccio '70'daki Le tentazioni del Dottor Antonio, yönetmenin çektiği diğer iki kısa bölümdür. 8+1⁄2 filmine ilk önerilen isim, senaryo yazarlarından Ennio Flaiano'nun önerdiği La bella confusione (Türkçe: Güzel Şaşkınlık) idi ancak Fellini daha basit bir şekilde Komedi ismini vermeyi düşündü.
İtalyan yazar Alberto Arbasino'ya göre, Fellini'nin filmi Robert Musil'in 1930 romanı Niteliksiz Adam ile benzer sanatsal yöntemler kullanmış olup ona birtakım benzerlikler içermektedir.
Kalıt

Filmin gösterime girdiği 1963 yılında, bir grup genç İtalyan yazar, 8+1⁄2 ve Umberto Eco'nun Opera aperta (Türkçe: Açık Eser) makalesinden esinlenerek, içinde roman yazarları, eleştirmenler ve şairler barındıran Gruppo '63 adlı neoavanguardia topluluğunu kurdu.
Fellini'nin biyografi yazarı Tullio Kezich "8+1⁄2 imitasyonlarının bütün dünyadaki yönetmenler tarafından çekilip durduğu"nu yazdı. Kezich filmin ilham olduğu kayda değer filmler arasında şunları sayar: Mickey One (Arthur Penn, 1965), Alex in Wonderland (Paul Mazursky, 1970), Warnung vor einer heiligen Nutte (Rainer Werner Fassbinder, 1971), Güneşte Gece (François Truffaut, 1974), All That Jazz (Bob Fosse, 1979), Stardust Anıları (Woody Allen, 1980), Sogni d'oro (Nanni Moretti, 1981), Parad planet (Vadim Abdrashitov, 1984), La película del rey (Carlos Sorín, 1986), Manik Depresif (Tom DiCillo, 1995), 8+1⁄2 Women (Peter Greenaway, 1999), 8+1⁄2 $ (Grigori Konstantinopolsky, 1999), New York Yanılsamaları (Charlie Kaufman, 2008), Muhteşem Güzellik, Gençlik (Paolo Sorrentino, 2013/2015) ve Marwen'a Hoş Geldiniz (Robert Zemeckis, 2018).
Uyarlama

Tony Ödülü kazanan 1982 yapımı Broadway müzikali Nine (orkestrasyon: Maury Yeston, libretto: Arthur Kopit) filmden esinlenilerek yazılmış olup Guido'yu tek erkek karakter olarak göstererek karakterin kadın düşkünlüğünün altını çizer. Tommy Tune tarafından yönetilen orijinal yapımdaki oyuncular arasında Raúl Juliá (Guido), Anita Morris (Carla), Liliane Montevecchi (Liliane LaFleur) ve Karen Akers (Luisa) yer alır. 2003 yılı Broadway uyarlamasındaki oyucular arasında Antonio Banderas, Jane Krakowski, Mary Stuart Masterson ve Chita Rivera bulunur. 2009'da müzikal performanslarından kaydedilen aynı isimli bir film yayımlandı. Rob Marshall tarafından yönetilen bu filmde Daniel Day-Lewis, Nicole Kidman, Marion Cotillard, Judi Dench, Kate Hudson, Penélope Cruz ve Sophia Loren oyuncular arasındadır.
Ödüller

8+1⁄2, En İyi Uluslararası Film ve En İyi Kostüm Tasarımı (siyah-beyaz) dallarında Akademi Ödülü kazandı. Bunun yanında En İyi Yönetmen, En İyi Özgün Senaryo ve En İyi Yapım Tasarımı (siyah-beyaz) dallarında adaylıklar elde etti. New York Film Critics Circle, filmi en iyi yabancı film olarak seçti. 8+1⁄2, yönetmen, yapımcı, orijinal hikâye, senaryo, müzik, sinematografi ve yardımcı kadın oyuncu (Sandra Milo) dallarında yedi Gümüş Kurdele ödülü kazanırken en iyi aktör, kostüm tasarımı ve yapım tasarımı alanlarında da aday gösterildi.
Saint Vincent Film Festivali kapsamında Luchino Visconti'nin Leopar filmini geride bırakarak Büyük Ödül'ü elde etti. 1963 Cannes Film Festivali'nde gösterilen film hemen hemen bütün çevrelerden olumlu eleştiriler topladı. Cannes yarışmaya dahil edilen filmlerden sadece Cannes'da yarışıyor olma koşulu getirdiği ve film bir sonraki Moskova Festivali'nde çoktan İtalya'nın adayı olarak gönderildiği için Cannes'da ödül almadı. 18 Temmuz 1963'te Kremlin'in konferans salonunda 8000 kişilik bir izleyici kitlesine sunulan 8+1⁄2, 3. Moskova Uluslararası Film Festivali'ndeki prestijli Büyük Ödül'ü kazandı. Fellini'nin biyografi yazarı Tullio Kezich'e göre bu filmin beğenilmesi Sovyet festival yetkilileri için endişe vericiydi çünkü alkışlar birer "özgürlük yalvarışı"ydı. Festivaldeki jüri üyeleri arasında Stanley Kramer, Jean Marais, Satyajit Ray ve senaryo yazarı Sergio Amidei bulunmaktaydı.
81⁄2'den ideal kadın Claudia.
Marcello Mastroianni, Federico Fellini'nin yönettiği 8½ (1963) filminde.
Pablo Barrera

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Pablo Edson Barrera Acosta
Doğum tarihi:  21 Haziran 1987 (37 yaşında)
Doğum yeri:  Tlalnepantla, Meksika
Boyu:  1,72 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Forvet
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Querétaro
Numarası:  8
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2005-2010 |  UNAM |  85 |  (18) |
| 2010-2012 |  West Ham United |  15 |  (0) |
| 2011-2012 |  → Zaragoza (kiralık) |  20 |  (1) |
| 2012-2014 |  Cruz Azul |  50 |  (4) |
| 2015-2016 |  Monterrey |  38 |  (3) |
| 2016-2020 |  UNAM |  113 |  (15) |
| 2020-2021 |  Atlético San Luis |  29 |  (1) |
| 2021– |  Querétaro |  121 |  (15) |
| Toplam |   |  471 |  (57) |
Millî takım kariyeri
| 2007 |   Meksika U-20 |  5 |  (2) |
| 2008 |   Meksika U-23 |  8 |  (0) |
| 2007-2013 |   Meksika |  57 |  (6) |
| Toplam |   |  70 |  (8) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 20 Şubat 2025 (2025-02-20) 
Pablo Edson Barrera Acosta, (d. 21 Haziran 1987; Tlalnepantla de Baz, Meksika), hücum mevkiinde görev yapan Meksikalı futbolcudur. 2021'den beri kendi ülkesinde Querétaro ile sözleşmesi var.
Türk Silahlı Kuvvetleri Üstün Hizmet Madalyası

| Türk Silahlı Kuvvetleri Üstün Hizmet Madalyası |
| --- | --- |

 Türkiye tarafından verilir
 
Tür: Askeri madalya
Olası Hak Sahipleri: Türk veya yabancı uyruklu askeri veya sivil personel
Gerekçe: "Türk Silahlı Kuvvetleri için çaba harcamak, kazanımlarda ve üstün hizmette bulunmak"
İstatistikler
İlk Verilişi: 27 Temmuz 1967
 Madalyanın şerit kısmı
Türk Silahlı Kuvvetleri Üstün Hizmet Madalyası ilk olarak 27 Temmuz 1967 tarihinde verilen ve 29 Temmuz 1983 tarihinde bugünkü şeklini alan Türk Silahlı Kuvvetleri'nce silahlı kuvvetler mensupları ile silahlı kuvvetlerine emsallerine göre çok üstün hizmet yapan, silahlı kuvvetler envanteri için araç ve gereç keşfeden veya geliştirenlere, orgeneral ve oramiralliğe terfi eden subaylara, Türk vatandaşı sivil ve yabancı uyruklu asker ve sivil kişilere, savaşta ve barışta yaptıkları fedakârlık, gösterdikleri kahramanlık ve üstün başarılar karşılığında verilir.
Teknik özellikler

| Türk Silahlı Kuvvetleri Üstün Hizmet Madalyası |
| --- | --- |
Madalya:: Sekiz parçadan oluşmaktadır.
Metal:: Bronz
Baskı Özelliği:: 5 mikron gümüş kaplama, mineli
Toplam Ağırlık:: 54 gr.

Rozet:: Üç parçadan oluşmaktadır.
Metal:: Bronz
Baskı Özelliği:: 5 mikron gümüş kaplama, mineli
Toplam Ağırlık:: 14 gr.
IV. Hadrianus

| Papa IV>  Hadrianus |
| --- | --- |
IV. Hadrianus portresi
Doğum: Nicholas Breakspear 1100 Hertfordshire, İngiltere Krallığı
Ölüm: 1 Eylül 1159 Anagni, Papalık Devletleri, (günümüzde İtalya)
Etkin yıllar: 4 Aralık 1154 – 1 Eylül 1159
Yerine geldiği: Papa IV. Anastasius
Yerine gelen: Papa III. Alexander
Din: Hristiyanlık (Katolik)

Papa IV. Hadrianus (İtalyanca: Adriano IV; İngilizce:Adrian IV; Fransızca:Adrien IV), asıl adı Nicholas Breakspear (d. 1100 Hertfordshire, İngiltere Krallığı - ö. 1 Eylül 1159 Anagni, Papalık Devletleri, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu); 4 Aralık 1154 – 1 Eylül 1159) döneminde papa. Tarihteki tek İngiliz asıllı papa.
Hayatı

Genellikle Nicholas Breakspear'in Breakspear Çiftliği'nde doğduğu düşünülmektedir. Fransa'da Avignon yakınlarındaki St. Ruf rahiplerine katıldı. Yaklaşık 1150'de Papa III. Eugenius tarafından İtalya'da Albano kardinal piskoposluğuna atandı. Eugenius, 1152'de Hadrianus'u kilise hiyerarşisini yeniden düzenleme göreviyle papalık elçisi sıfatıyla İskandinavya'ya gönderdi. Hadrianus'un bu görevindeki başarısı sayesinde, 1154'te İtalya'ya döndüğünde IV.Anastasius'un ölümü üzerine 4 Aralık 1154 tarihinde papa ilan edildi.
Roma'da bir ayaklanmaya öncülük eden radikal din reformcusu Arnaldo da Brescia'yı tutsak alarak ona teslim eden I. Friedrich'e (Barbarossa) 1155'te Kutsal Roma-Germen imparatoru olarak taç giydirdi.
Papalığın İtalya'nın güneyindeki Normanlara yönelik politikasının Friedrich'i öfkelendirmesi Hadrianus'un imparatorla arasının açılmasına neden oldu. Bu anlaşmazlık Papa Alexander ile Friedrich arasında daha sonra patlak veren mücadelenin temelini oluşturdu. Hadrianus, Sicilya Krallığına getirilen (1154) I. Guglielmo'yu (Kötü) tanımayı reddedince Sicilyalılar Benevento'daki papalık mülklerine karşı başarısız bir saldırıya giriştiler ve Campania'nın güneyinde bir savaş başlattılar. Buna karşılık papa da Guglielmo'yu aforoz etti.
Hadrianus daha sonra Benevento'ya yürüdü. Bu sırada Canterbury başpiskoposunun katibi Salisbury'li John'u kabul etti. Ona, İrlanda'yı İngiltere kralı II. Henry'ye verdiği sanılan ve İrlanda Bağışı olarak bilinen Laudabiliter (övgüye değer) fermanını verdi. Papayı temsil etmediği öne sürülerek tepkiyle karşılanan ferman daha sonra geri alındı. Gerçekliği zaten kuşkulu olan Laudabiliter, ayrıca İngiltere kralına İrlanda üzerinde kalıtsal bir hak da tanımamaktaydı.
Haziran 1156'da Sicilyalılarla barış yapılınca Hadrianus, Guglielmo'yu krallığa atamaya razı oldu. Guglielmo'nun bunun karşılığında papanın vasallığını kabul etmesi Friedrich'i daha da öfkelendirdi.
Jaime Gómez Valencia

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Jaime Gómez Valencia
Doğum tarihi:  17 Temmuz 1993 (31 yaşında)
Doğum yeri:  Querétaro, Meksika
Boyu:  1,76 m (5 ft 9+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Querétaro FC
Numarası:  12
Altyapı kariyeri
2010-2012:  Querétaro FC
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2012-2020 |  Querétaro FC |  144 |  (4) |
| 2014 |  → Irapuato FC (kiralık) |  11 |  (1) |
| 2020-2021 |  Club Tijuana |  27 |  (1) |
| 2021-2023 |  FC Juárez |  40 |  (8) |
| 2023- |  Querétaro FC |  8 |  (0) |
| Toplam |   |  230 |  (14) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 20 Şubat 2025 (2025-02-20) 
Jaime Gómez Valencia (d. 17 Temmuz 1993), Meksikalı futbolcudur. Liga MX ekiplerinden Querétaro FC'de oynuyor.
Başarıları > Querétaro

Copa MX: Apertura 2016
Supercopa MX: 2017
| g t Querétaro FC  kadrosu |
| --- | --- |
 2 Mendoza  3 Manzanarez  4 Russo  5 Escamilla  6 Canale  7 Sosa  8 Barrera  9 Loba  10 Montecinos  11 Medina  12 Gómez  13 Higuera  14 Lértora  15 López  17 Venegas  18 Cisneros  20 Domínguez  21 Preciado  22 Río  23 Hernández  24 Vázquez  25 Allison  26 Perlaza  28 Rubin  31 Arana  33 Ortiz  Teknik direktör: Mora
Cahit Kayra

| Cahit Kayra> Türkiye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı |
| --- | --- |
Görev süresi 26 Ocak 1974 - 17 Kasım 1974
Başbakan: Bülent Ecevit
Yerine geldiği: Kemal Demir
Yerine gelen: Erhan Işıl
Türkiye Büyük Millet Meclisi 15. Dönem Milletvekili
Görev süresi 24 Ekim 1973 - 5 Haziran 1977
Seçim bölgesi: 1973 – Ankara
Kişisel bilgiler
Doğum: Ömer Cahit 1917 Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 30 Ocak 2021 (104 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Çengelköy Mezarlığı, İstanbul
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi (1973-1977)
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi
Ömer Cahit Kayra (1917 - 30 Ocak 2021), Türk siyasetçi ve yazardır.
Siyasal Bilgiler Okulu mezunudur. Maliye Müfettişliği, Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğü Müşavirliği, PTT, Türkiye Odalar Birliği ve Türk Hava Yolları Müşavir ve Murakıplığı, Ticaret Bakanlığı Dış Ticaret Dairesi çalışanlığı, İsviçre Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşması Nezdinde Heyet Başkanlığı, Maliye Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığı, Avrupa İktisadi İş Birliği ve Kalkınma Teşkilatı nezdinde Heyet Başkanlığı, Tetkik Kurulu Başkanlığı, Türkiye İş Bankası Yönetim Kurulu Üyeliği, Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Okulu ve Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Öğretim Görevliliği ve yazarlık yapmıştır. TBMM 4. (XV) Dönem Ankara Milletvekilidir. Enerji ve Tabiî Kaynaklar Bakanlığı yapmıştır. Evli ve 2 çocuk babası olan Kayra 30 Ocak 2021 tarihinde İstanbul'da 104 yaşında öldü. Cenazesi Çengelköy Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Basılmış Eserleri

Yakın Doğu ve Irak Petrolleri (Araştırma) (1953)
A Guide to the Turkish System of Taxation (Araştırma) (1957)
Türkiye'nin İthalât Politikası (Araştırma) (1964)
Maliye Bakanlığı Yüksek Basamaklar Hizmetlilerinin Çalışma Modelleri Hakkında Bir Anket (Araştırma) (1968)
Türkiye'de Serbest Piyasada Altın Ticareti (Araştırma) (1970)
Türkiye'nin Gerçek Ödemeler Dengesi (Araştırma) (1972)
Dış Finansman Teknikleri (Araştırma) (1972)
Bodrum Üzerine Çeşitlemeler (Öyküler) (1983)
Romantik Bir Karga (Öyküler) (1984)
Turan Güneş'in Şiirleri (Siyaset) (1985)
Tarih-i Enderun (Çeviri) (1987)
Edâ Hanım'ın Kırmızı Kedileri (Öyküler) (1989)
İstanbul Zamanlar ve Mekânlar (Araştırma) (1990)
İstanbul Haritaları (Araştırma) (1990)
Eski İstanbul'un Eski Haritaları (Araştırma) (1990)
İstanbul'un Yokuş ve Merdivenleri (Araştırma) (1991)
İkinci Mahmut'un İstanbul?u. Bostancı Sicilleri (Araştırma) (Ortak Çalışma) (1992)
Bebek. Mekanlar ve Zamanlar (Araştırma) (1993)
Kandilli-Vaniköy-Çengelköy (Araştırma) (Ortak Çalışma) (1993)
Büyük Efendi'nin Sarayı (Çeviri) (1996)
Hoşçakal Bodrum (Öyküler) (1997)
Kadıköy Rüzgarları (Öyküler) (1997)
Sevr Dosyası (Araştırma) (1997)
Çiçekleri Unuttular (Öyküler) (1999)
Bir Osmanlı Doktorunun Anıları (Çeviri) (2001)
Bir Mavi Yolculuk Seyir Defteri (Öyküler) (2001)
38 Kuşağı (Anılar) (2002)
Dicle'de Kelek İle Yolculuk (Çeviri) (2003)
Bilgeler ve Balıklar (2004)
Dünya Erkekleri Birleşiniz (2005)
Telefon Defteri (Anı) (2006)
Yorgunluk Gideren Hikâyeler (Öyküler) (2007)
Osmanlı'da Fetvalar ve Günlük Yaşam (2008)
Savaş Türkiye ve Varlık Vergisi (2011)
Sevr Dosyası (2011)
Cumhuriyet Ekonomisinin Öyküsü I.Cilt 1923-1950 Devletçilik- Altın Yıllar (2013)
Cumhuriyet Ekonomisinin Öyküsü II.Cilt 1950-1980 Karma Ekonomi- Doğrular Yanlışlar Umutlar (2013)
Cumhuriyet Ekonomisinin Öyküsü III.Cilt 1980-2013 Tüketim Ekonomisi-Küreselleşme (2014)
Marjinal Ekonomi Teorileri (2014)
Marjinal Siyaset Teorileri (2014)
Marjinal Savaş ve Başkaldırı Teorileri (2016)
Marjinal Şiir Teorileri (2016)
Adsız Gemi (2017)
Marjinal Teoriler Ansiklopedisi, Tarihçi Kitabevi, 2018.
Operasyon: Ali Bey, Tarihçi Kitabevi, 2019.
Bir Çalışma Odası, Tarihçi Kitabevi, 2020.
Rüştü Erdelhun

| Rüştü Erdelhun 1330-B> TOP.10 |
| --- | --- |

Doğum: Mustafa Rüşdü 1894 Edirne, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 9 Kasım 1983 (88-89 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Cebeci Asri Mezarlığı, Ankara
Bağlılığı:  Osmanlı (1914-1921)    Türkiye (1921-1960)
Hizmet yılları: 1914-1960
Rütbesi:  Orgeneral
Komutası: 15. Tugay, 18. Kolordu, Genelkurmay II. Başkanı, 2. Ordu, Türk Kara Kuvvetleri
Çatışma/savaşları: I. Dünya Savaşı, Türk Kurtuluş Savaşı
Ödülleri: 

Mustafa Rüştü Erdelhun (1894, Edirne, Osmanlı İmparatorluğu - 9 Kasım 1983, İstanbul, Türkiye) Türk asker. Türk Silahlı Kuvvetlerinin 10. Genelkurmay Başkanı.
Hayatı

Annesi ve babası Romanya'da doğdu. Ailesi Trakya'ya göç edince 1894 yılında Edirne'de dünyaya geldi.
Hayatı > Askerlik Kariyeri

İlk olarak Edirne Lisesi'nden mezun olduktan sonra 1914 yılında Topçu Asteğmen rütbesi ile Harp Okulu'nu bitirdi. Topçu Birliklerinde Batarya Takım Komutanlığı ve Yaverlik görevlerinde bulundu. 1917 yılında I. Dünya Savaşı sırasında Kafkas Cephesi'nde savaştı. İzmir Silah Komisyonu'nda görevli iken 2 Nisan 1921 tarihinde Anadolu'ya geçerek Türk Kurtuluş Savaşı'na katıldı. Savaştaki başarılarından ötürü Kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası ile taltif edildi. 1923 yılında girdiği Harp Akademisi'ni 1926 yılında bitirerek kurmay subay oldu. 1945 yılına kadar çeşitli karargâh ve birlikler ile Tokyo, Roma ve Londra Askeri Ataşelikleri'nde görev yaptı.
1945 yılında tuğgeneral, 1947 yılında tümgeneral, 1952 yılında korgeneral ve 1956 yılında orgeneral rütbesine terfi etti. Tuğgeneral rütbesi ile 15. Tugay Komutanlığı ve Genelkurmay Eğitim Yarbaşkanlığı, tümgeneral rütbesi ile Genelkurmay Eğitim Daire Başkanlığı, 6. ve 51. Tümen Komutanlığı, MSB İstanbul Tetkik Kurulu Üyeliği, Korgeneral rütbesi ile Tokyo İrtibat Heyeti Başkanlığı, 18. Kolordu Komutanlığı ve Genelkurmay II. Başkanlığı görevlerinde bulundu. Orgeneral rütbesinde 2. Ordu Komutanı iken, 1 Ağustos 1958 tarihinde Kara Kuvvetleri Komutanlığı'na atandı. 23 Ağustos 1958 tarihinde atandığı Genelkurmay Başkanlığı görevinden 27 Mayıs 1960 darbesinden sonra 3 Haziran 1960 tarihinde emekliye sevk edildi.
Emanet (anlam ayrımı)

Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Emanet, kelime anlamı olarak, maddi mal veya eşyanın güvenilir bir kişiye muhafazası veya korunması amacıyla bırakılması anlamına gelir. Ayrıca şu anlamlara da geliyor olabilir:
Müzik

Emanet, İzel'in 1997 yılında çıkardığı müzik albümü.
Kalp Tanrıya Emanet, Işın Karaca'nın 2006 yılında çıkardığı müzik albümü.
Edebiyat

Emanet Gölge, Emine Çaykara'nın 2007 yılında Everest yayınlarından çıkan kitabı.
Medya

Emanet, 1988 yapımı Türk filmi.
Emanet, 2002 yapımı Star TV'de yayımlanan Türk televizyon dizisi.
Emanet, 2014 yapımı FOX'ta yayımlanan Türk televizyon dizisi.
Emanet, 2020-2025 yılları arasında Kanal 7'de yayımlanan Türk televizyon dizisi.
Emanet, 2024 yapımı Türk filmi.
Diğer

Emanet-i Mukaddes, İslam dininde kutsal sayılan Muhammed dostlarına ve bazı peygamberlere ait eşyalar.
Tatlı

Başlığın diğer anlamları için Tatlı (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Türk mutfağının geleneksel tatlı çeşitlerinden Baklava
Unlu çikolatalı kek
Tatlı, öğle yemeği ve akşam yemeğinden sonra yenilen yemek türüdür.
Tatlı çeşitleri arasında kek, turta, tart, kurabiye, bisküvi, jelatinler, hamur işleri, dondurma, pasta, çerez, puding ve muhallebi gibi birçok şekerleme ve yemek sonrası keyif yemeği çeşitleri girmektedir.