stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Metin Çekmez
Filmografi

1972: Tatlı Dillim
1973: Yalancı Yarim
1974: Boşver Arkadaş
1984: Atla Gel Şaban
1984: Firar
1984: Namuslu
1985: Kurbağalar
1987: Kurtar Beni
1987: Sis
1991: Siyabend-ü Xece
1992: Gölge Oyunu
1993: Süper Baba
1993: Zirvedekiler
1994: İz
1996: Kurtuluş
1999: Güvercin
2000: Komser Şekspir
2003: Baba
2004: Yürek Çığlığı
2004: Zümrüt
2005: Köpek
2006-2009: Binbir Gece
2006: Büyük Buluşma
2006: Kuşdili
2011-2012: Adını Feriha Koydum
2012: Adını Feriha Koydum: Emir'in Yolu
2012: Leyla'nın Evi
2013: 20 Dakika
2014-2015: Kaderimin Yazıldığı Gün
2017: Kurtlar Vadisi Vatan
2018: Adı: Zehra
Alüminyum alaşımları

Çekme testi sonrasında alüminyum alaşım
Alüminyum alaşımları, alüminyumun esas metal olduğu alaşımlardır. Eşlik eden metallerden en çok kullanılanları Bakır (Cu), Magnezyum (Mg), Manganez (Mn), Silisyum (Si), Çinko (Zn), Kurşun (Pb)'dur.
Alüminyum alaşımları hafiflik ve oksitlenme direnci nedeni ile sıkça kullanılır.
Alaşımların endüstriyel olarak sınıflandırılması, döküm ya da dövme alaşımları, sonrasında ise ısıyla şekillendirilebilir /ısıyla şekillendirilemez şeklinde olmaktadır. Dökme alüminyum alaşımları düşük maliyetli olmasına karşın çekme gerilimleri düşüktür.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb119443323 (data)  LCCN: sh85003975  NDL: 00560359  NKC: ph162641  NLI: 987007294748305171
İltisak hattı

Monte das Flores 2019
İltisak Hattı ya da Bağlantı Hattı, ticari demir yolu hatlarını, özel tesislere bağlayan hatlardır.
Bu tesisler terminal içindeki özel bir hat, özel bir terminal veya bir işletme olabilir. Genelde TCDD terminalinden bağlantı yapılır, ancak ana hattan da iltisak hattı yapılabilir. Örneğin, Çumra Şeker Fabrikası'ndan TCDD hattına bağlanan demir yolu hattı, bir iltisak hattıdır.
Zorunlu mal

Zorunlu mal veya gerekli mal, iktisatta, normal malın bir türüdür. Zorunlu mallar, tüketicilerin gelir düzeylerindeki değişikliklerden bağımsız olarak satın alacakları ürün ve hizmetlerdir, bu nedenle bu ürünler gelir değişikliğine daha az duyarlıdır. Tüketiciler hayatlarını idame ettirebilmek için bu mallara ihtiyaç duyarlar. Su ve gıda zorunlu mallara örnek gösterilebilir. Herhangi bir diğer normal malda olduğu gibi, gelir artışı talebin artmasına yol açacaktır, ancak zorunlu bir maldaki artış gelirdeki artışla orantılı değildir, bu nedenle bu mallara yapılan harcamanın oranı gelir arttıkça düşer. Talebin gelir esnekliği birden düşükse, bu bir zorunlu mal olur. Engel Yasası olarak bilinen gıdaya ilişkin bu gözlem, gelir arttıkça gıdaya harcanan gelir oranının, gıdaya yapılan mutlak harcaması artsa bile, azaldığını belirtir. Bu durum da gıdaya olan talebin gelir esnekliğinin sıfır ile bir arasında olmasına yol açar.
Gökgedik, Yatağan

| Gökgedik |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Muğla'nın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 37°24′18″N 27°58′53″E﻿ / ﻿37.405°K 27.9814°D﻿ / 37.405; 27.9814
Ülke:  Türkiye
İl: Muğla
İlçe: Yatağan
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 500 m
Nüfus (2011)TÜİK: 402
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0252
Posta kodu: 48500
Gökgedik, Muğla'nın Yatağan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1891 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Gökgedik, il merkezi Muğla'ya 45 km, ilçe merkezi Ula'ya 20 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2011: 430
2007: 
2000:  
1990:
Prens Sawara

İmparator Sudō'nun Şinto tapınağı
Prens Sawara (早良親王, Sawara-shinnō) (750? - 8 Kasım 785), Takano no Niigasa'dan olan Prens Shirakabe'nin (daha sonra İmparator Kōnin) beşinci oğluydu.
48:13

48:13, Kasabian'ın beşinci stüdyo albümü. Albümün yapımcılığını grubun gitaristi Sergio Pizzorno yapmıştır. Albümün adı, albümün toplam uzunluğundan gelmektedir. Albümün ilk single'ı eez-eh, 29 Nisan 2014 tarihinde çıkmıştır.
Promosyon

4 Nisan 2014 tarihinde grubun solisti Tom Meighan ve gitaristi Sergio Pizzorno beyaz kıyafetler içerisinde Londra'da bir duvarı pembeye boyayıp 48:13 yazmışlardır. Ve 28 Nisan 2014'te albümün açıklanmasıyla bu rakamların albümün adı olduğu anlaşııldı.
Albümün ilk single'ı eez-eh, 29 Nisan 2014 tarihinde çıkmıştır ve aynı gün Aitor Throup yönetmenliğindeki klibi YouTube'da yayınlanmıştır.
Grup, albümü desteklemek amacıyla Avrupa ve Japonya'da farklı festivallerde çıkmıştır. Aynı zamanda grup Glastonbury Festivali'nde assolist olarak 29 Haziran 2014'te konser verecektir.
Eleştiriler

| Profesyonel değerlendirmeler> Toplam derece.Kaynak | Profesyonel değerlendirmeler> Toplam derece.Derece |
| --- | --- |
Metacritic: 62/100
Eleştiri dereceleri
Kaynak: Derece
Clash: 2/10
The Daily Telegraph: 
Digital Spy: 
Drowned in Sound: 5/10
The Guardian: 
The Independent: 
NME: 
The Observer: 
48:13, profesyonellerden karışık tepkiler aldı. Metacritic'te 100 üzerinden 62 puan'ı 11 farklı eleştirmenden ortalama olarak aldı.
Digital Spy'ın yazarı Lisa Wright "Kasabian daha Alex Turner'ın sosyal yorumlama yeteneği seviyesinde değil." diye yorumladı. Ama "ancak Kasabian en iyi yaptığı şeyi kabullendiğinde en azından albümün yarısı buna uyup eğlendirici olmuş." dedi. Michael Hann The Guardian albümün "gerektiği gibi eğlenceli" olduğunu ve grup üyelerinin amaçlarının eğlendirmek olduğunu asla unutmadıklarını söyledi. Ancak, baştan sona tüm sözlerin gerçekten çok kötü olduğunu söyledi. James Hall The Daily Telegraph ağır eleştirisinde Tom Meighan'ın çabalarını takdir ederken, "hiçbir alışkanlıklarını bozmamışlar" diye yazdı.
Şarkı Listesi

Tüm şarkılar Sergio Pizzorno tarafından yazılıp bestelendi.
| No>  | Başlık | Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "(shiva)"   | 1:07 |
| 2. | "bumblebeee"   | 4:01 |
| 3. | "stevie"   | 4:45 |
| 4. | "(mortis)"   | 0:48 |
| 5. | "doomsday"   | 3:40 |
| 6. | "treat"   | 6:53 |
| 7. | "glass"   | 4:48 |
| 8. | "explodes"   | 4:18 |
| 9. | "(levitation)"   | 1:19 |
| 10. | "clouds"   | 4:45 |
| 11. | "eez-eh"   | 3:00 |
| 12. | "bow"   | 4:27 |
| 13. | "s.p.s"   | 4:22 |
| Toplam süre: | Toplam süre: | 48:13 |
Charles Taylor (filozof)

Filozof Charles Taylor, Montreal'deki Palais de Justice önünde yapılan bir miting sırasında. (Mayıs 2019)
Charles Margrave Taylor (d. 5 Kasım 1931) Montreal, Quebec Kanadalı bir filozofdur ve McGill Üniversitesi'nde profesördür. En çok siyaset felsefesine, sosyal bilim felsefesine, felsefe tarihine ve entelektüel tarihe katkılarıyla tanınır. Çalışmaları ona Kyoto Ödülü, Templeton Ödülü, Berggruen Felsefe Ödülü ve John W. Kluge Ödülü kazandı.
Meryem Ana Doğuş Kilisesi

| Santa Maria Latin Katolik Kilisesi Meryem Ana Doğuş Kilisesi |
| --- | --- |
Latin Katolik Kilisesi

Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 41°09′38″K 29°02′31″D﻿ / ﻿41.16056°K 29.04194°D﻿ / 41.16056; 29.04194
Mezhep: Latin Katolik
Eski ad(lar): La Nativite De La Vierge Marie Paroisse
Açılış: 8 Temmuz 1815  - İlk Ahşap Kilise  8 Ekim 1866 -  Kilisenin Yeniden İnşaat Edilerek Büyütülmesi
İthaf: Meryem Ana
İşlev: Aktif
Mimar: Luigi Leone / Gaspare Fossati
Mimarî tarz: Neo-klasik  Renaissance Revival
Temel atma: 1814 - İlk Ahşap Kilise 1866 - İkinci Taş Kilise
Tamamlanma: 1815 - İlk Ahşap Kilise  1866 - İkinci Taş Kilise
Kurucu: Sacré Congrégation - 12 Ekim 1807
Meryem Ana Doğuş Kilisesi veya Santa Maria Latin Katolik Kilisesi  (Convento Natività della B.V. Maria di Büyükdere), İstanbul'un Sarıyer ilçesi, Büyükdere semtinde bulunmaktadır. İstanbul Boğazı'nda bulunan tek Latin Katolik Kilisesi'dir.
Tarihi

1800'lü yıllarda Büyükdere semtinde çoğunlukla  Ermeni, Rum ve Levanten aileler yaşamaktaydı. Aynı zamanda Pera ve Galata civarında yaşayan birçok Levantenin yaz aylarını geçirdikleri semtlerden biriyidi. Burada elçiliklerin yazlık konutları yer almaktaydı.  12 ekim 1807 tarihinde Katolik Cemaatleri Birliği, Aziz Antuan Kilisesi rahiplerine Büyükdere'de dinsel işlerle ilgilenecek bir kişinin görevlendirilme işini vermiştir.
Bunun üzerine, 1815 yılında Büyükdere'de ahşap küçük bir kilise inşa edilmiştir. 5 Temmuz 1817 tarihli Mgr. Fonton 'un yetkisi ile kilisenin hizmet sınırları, Katolik cemaatin yaşamış olduğu Rumelihisarı'ndan Anadolu Hisarı'na, Belgrad Ormanları Bölgesinden, Karadeniz sahil kasabaları ve Kavaklar semtine kadar uzanmıştır.
Daha sonraki yıllarda, 1815 yılında inşa edilen ahşap kilisenin yerine daha sağlam ve yeni bir yapının inşa edilmesi kararlaştırılmıştır.
Başbakanlık Osmanlı arşivlerinde kilisesin inşası için verilen izin 26 Zilkade 1281 tarihini taşımaktadır.  Belgede mevcut kilisenin harap durumda olduğu bildirilerek yerine kâgir yeni bir yapının, dört köşeli olarak,  340 metre genişliğinde olacağı bildirilmektedir. Alınan izin üzerine Büyükdere kilisesinin inşası 1866 yılında tamamlanmıştır.
Yapı, 8 Ekim 1866 yılında takdis edilmiştir.
Kilise Gaspare Fossati'nin vefat etmeden önce bazı belgelerdeki tasarım çalışmaları ile çok büyük benzerlikler göstersede, resmi belgelere göre Mimarı Luigi Leone'dir.
2024 yılında kiliseye IŞİD tarafından üstlenilen ve bir kişinin öldüğü bir silahlı saldırı gerçekleşmiştir.
Mimari tarz

Kilise tek nefli bazilika planlı bir yapıdır. Yaklaşık 40 metre uzunluğunda, 12 metre genişliğinde ve 15 metre yüksekliğindedir. İç mekanda ana nef düz tavan, apsis beşik tonoz ile örtülmüş, yapı yan duvarlarında yer alan yarım daire pencerelerden ışık almaktadır. Ayrıca kilisede org galerisi bulunmaktadır.
Yapının cephesi oldukça sade olarak ele alınmıştır. Daha önceleri tuğla ile kaplı olan cephe 1995 yılında sıvanarak boyanmış ve görünümü değiştirilmiştir. Cephe yalın üç kemer ile hareketlendirilmiştir. Ortada yer alan kemer ana giriş kapısı olup, diğerlerine oranla daha geniş ve yükse olarak ele alınmıştır.
Kapının üzerinde 1866 tarihli bir kitabe bulunmaktadır;
İç mekan

Yapının iç mekanı, Neo-Klasik, Neo-Rönesans olarak düzenlenmiştir. Sade, dengeli ve geometrik bir düzenleme söz konusudur. Klasik mimarlıktan esinlenilen bezemeler, alçı malzeme kullanımı ile yapının iç mekanına yerleştirilmiştir. Kaide üzerine oturan yivli ve kompozit başlıklı alçı işlemelerinin arasında, kemerli düzenlemeler yer almaktadır. Kompozit sütun nizamlarındaki melek figürleri alçı olarak ele alınmıştır.
Tavanda, 1996 yılından önce, Meryem Ana'nın göğe yükselişinin sahnelendiği bir yağlı boya resim bulunmaktaydı. Bu çalışmada, sembolik bir haç tutan İsa dirilmiş, meleklerin uçuştuğu gökyüzünde Azize Meryem'i karşılamaktaydılar. Oldukça anıtsal olarak ele alınmış olan resim Büyükdere Kilisesi'ni diğer yapılardan ayırmaktaydı. İç Mekânı zenginleştiren çalışma, bezeme olmaktan çıkıp mekanla bütünleşerek mimariye katkıda bulunan, mekanı dışa açan bir kompozisyon olarak yer almaktaydı. Resmin sağ alt köşesinde N. Kalmikoff imzası bulunan çalışmada tarih belirtilmemiştir. 18. Yüzyıl rokoko üslubunun dinsel kompozisyonlarını andıran, anıtsal bir çalışma olan eser, konservasyonu yapılmak üzere yetkililere teslim edilmiştir. Günümüzde neo-klasik kaset döşeme tavan süslemesi yer almaktadır.
Yapının üst örtü geçişi, alçı profillerle zenginleştirilmiştir. Yarım daire pencere kemerlerinin üzerinde kullanılan yumurtalı friz motifleri, tavanda da tekrarlanmıştır. Yarım kubbe ile örtülü apsis bölümünde yer alan duvar resmi, kilisenin iç ön bölümümünün dışa açılımını sağlamıştır. Tonoz ise kaset motifleri ile bezenmiştir. Yan duvarlarda sayıları üç olan niş bölümleri,  ortada daha geniş olarak ele alınmışlardır. Kilise iç mekan giriş bölümü olan narteks alanında freskolar ve kilisenin iç mekan duvarlarında ise yağlı boya tablolar bulunmaktadır.
Sanat eserleri

Kilise Fransisken rahipler tarafından, Meryem Ana'ya adanarak kurulmuş olduğundan, "Altar", "Tabernikal" ve kilisenin diğer iç mekan duvarlarında, kutsal kitaptaki hikâyeler ve betimlemelerine göre resmedilmiş birçok  "Meryem Sanatı"; Meryem Ana'nın resmin öznesi olduğu, büyük boylarda yağlı boya tablolar yer almaktadır.
Altar'ıda içerisine alan kilise apsisi yarım kubbe altına kurulu yarım küresel bir alandır. Kubbe iç mekân bezemelerinde, kutsal ruhu simgeleyen beyaz bir güvercin yer almaktadır. Güvercin ışığı ile çevresini aydınlatmaktadır.  Kompozisyonun altında, diz çökmüş yedi melek figürünün gözleri ışıktan kamaşmaktadır. Melekler bulutların üzerindedir ve resmedilen sahne gökyüzünde geçmektedir.
Kilise apsisinde Meryem Ana ve Çocuk İsa'yı betimleyen tablo yer almaktadır.
Kilise apsisinin nef başlangıcında, sağ ve sol tarafında olmak üzere iki ayrı heykel yer almaktadır. Meryem Ana ve Aziz Fransua'nın heykelleri; 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Avrupa ve İtalya'da sanatçılar tarafından icra edilen heykel örneklerindendir.
Kilisede yer alan yağlı boya tablolar, kutsal kitaplardan betimlemeleri sahnelemektedir. Apsidde, Azize Meryem oturur vaziyettedir ve kucağındaki Çocuk İsa elini yanındaki Aziz Yahya'ya uzatmıştır. İtalyan Rönesans sanatçılarının yapıtlarına yakınlığı ile dikkat çeken bu çalışma P. Pasquale Sarullo tarafından yapılmıştır.
Yan duvarlardan ilki Mısır'a giderken dinlenen Kutsal Aileyi betilemektedir. Konu tabiat içinde geçmektedir. Hurma ağaçları ve  piramitlerinde önünde Azize Meryem, Aziz Yusuf ve Çocuk İsa görülmektedir. Tablonun bir köşesinde Guiseppe Carta di Palermo imzası ile 1867 tarihi yer almaktadır.  Carta, İtalyan Rönesans sanatçılarının dinsel kompozisyonlarını andıran bir çalışma yapmıştır.
Diğer yan duvarda Pieta isimli,  İsa Mesih'in çarmıhtan indirilmesi konu edilmiştir. Aynı çalışmanın en üst bölümünde tanrı tasviri yer almaktadır. Göğsünde kutsal ruhun simgesi olan beyaz güvercin çevresine ışıklar saçmaktadır. Işığın çevresinde melekler uçuşmaktadırlar. İsa, Meryem'in kucağında uzanmıştır. Meryem ellerini açmış yukarıya doğru bakmaktadır. Çevresinde melekler yer almaktadır. Tabloda tarih ve imza bulunmamaktadır.
Diğer tarafta Azize Meryem ve kucağında Çocuk İsa’nın görüldüğü tablo Guiseppe Carta’ya aittir ve 1868 tarihini taşımaktadır. Fransiskenlere ait kilisede Aziz Fransua, İstanbul’un ikinci koruyucu azizi olarak kabul edilen Padovalı Aziz Antuan ile tasvir edilmiştir. 1867 tarihli bu tabloda yine Guiseppe Carta’nın adı yer almaktadır.
Bir diğer yağlı tabloda, kenti veba ve salgın hastalıklardan koruduğuna inanılan Aziz Roch ve köpeği betimlenmiştir.
Kilise’nin Narteks olarak adlandırılan, giriş bölümünün sağ üst duvarında, İsa Mesih'in Ürdün nehrinde Vaftizci Yahya tarafından vaftizini anlatan bir freskosu, sol üst duvarında ise müziğin ve müzisyenlerin koruyucusu Azize Cecilia'nın freskoları görülebilir. Narteksde ayrıca bir vaftizhane ve kilise orgunun yer aldığı üst galeriye çıkış odası yer almaktadır.
Kilise orgu

Rieger Orgelbau marka kilise orgu, ilk olarak 1875 yılında Notre Dame De Sion Fransız Lisesi ve şapeli için getirilmiş ve 1914 tarihinde, Meryem Ana Doğuş Kilisesi'ne taşınmıştır.
Galeri

Apsis - Nef - Altar
Ceilint Apsis Nef
Apsis Altar
Oil Paintings
Oil Paintings
Oil Paintings
Organ Gallery
Columns & Gravures
Gravures Road of Cross
Church Document from 1900
Dipnotlar

Meryem Ana Doğuş Kilisesi (Santa Maria Latin Katolik Kilisesi)
1898 tarihli bir kilise belgesi
Šiauliai Uluslararası Havalimanı

| Šiauliai Uluslararası Havalimanı Litvanca: Šiaulių tarptautinis oro uostas |
| --- | --- |

IATA: SQQ - ICAO: EYSA 
Özet
Havalimanı tipi: Kamu/askeri
Sahibi: Litvanya Silahlı Kuvvetleri
Yer: Šiauliai, Litvanya
Açılış: 1931
Rakım (ODS): 135 m / 443 ft
Koordinatlar: 55°53′38″K 23°23′41″D﻿ / ﻿55.89389°K 23.39472°D﻿ / 55.89389; 23.39472
Web sitesi: www.siauliai-airport.com
Harita


g t 
Šiauliai Uluslararası Havalimanı (Zokniai Havalimanı olarak da bilinen, Litvanca: Zoknių oro uostas) (IATA: SQQ, ICAO: EYSA), Litvanya'nın kuzeyindeki Šiauliai şehrinin 7 kilometre (4,3 mi) güneydoğusunda yer alır. 471 hektar (1.160 akre) bir alanı kaplamaktadır.
Tarihi

Havalimanı, Sovyetler Birliği'nin en büyük askeri havaalanlarından biriydi. 1955'te, Myasişçev M-4 bombardıman uçağını idare edebilecek altı Sovyet üssünden biriydi.
Baltık hava polisliği

Ana madde: Baltık Hava Polisliği
Šiauliai, NATO'nun üç Baltık üyesi için hava sahası güvenliğini sağlayan Baltık Hava Polisliği'ne ev sahipliği yapmaktadır.
Šiauliai Havalimanı'nda Baltık Hava Polisliği altında görev yapan Fransız birimine ait Mirage 2000'ler
Cüce su aygırı

Cüce su aygırı (Choeropsis liberiensis), Batı Afrika'nın ormanlarında ve bataklıklarında yaşayan küçük bir su aygırı türüdür. Esas olarak Liberya'da bulunsalar da Sierra Leone, Gine ve Fildişi Sahili'nde de küçük popülasyonları vardır. Nijerya'da ise nesli tükenmiştir.
Cüce su aygırı utangaç bir hayvandır ve geceleri aktiftir. Su aygırıgiller familyasındaki iki yaşayan türden biridir. Diğer tür ise çok daha büyük olan yaygın hippopotamus (Hippopotamus amphibius) veya diğer adıyla Nil su aygırıdır. Cüce su aygırı, karada yaşamaya yönelik birçok adaptasyon gösterse de tıpkı büyük akrabası gibi yarı suculdur. Derisini nemli tutmak ve vücut ısısını düşürmek için suya ihtiyaç duyar. Çiftleşme ve doğum gibi davranışlar hem karada hem de suda gerçekleşebilir. Otçuldur. Ormanlarda eğreltiotları, geniş yapraklı bitkiler, buğdaygiller ve meyvelerle beslenir.
Bu nadir ve gececil orman canlısı, vahşi doğada incelenmesi zor bir hayvandır. Cüce su aygırları, 19. yüzyıla kadar Batı Afrika dışında bilinmiyordu. 20. yüzyılın başlarında hayvanat bahçelerine getirildikten sonra esaret altında iyi üremişlerdir ve mevcut araştırmaların büyük çoğunluğu hayvanat bahçelerindeki bireyler üzerinde yapılmıştır. Türün esaret altındaki hayatta kalma oranı vahşi doğadakinden daha yüksektir. Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği’nin (IUCN) 2015'te yaptığı bir değerlendirmeye göre vahşi doğada 2.500'den az cüce su aygırı kalmıştır.
Cüce su aygırının yüzleştiği başlıca tehdit ormanların tarım arazilerine dönüştürülmesiyle sonucu yaşanan habitat kaybıdır. Eti için avlanması, kaçak avcılık, doğal yırtıcılar ve savaş da diğer tehditlerdir. Liberya'da cüce su aygırı da dahil olmak üzere birçok hayvan etleri için yasa dışı olarak avlanmaktadır.
Tarihçe ve halk hikâyeleri

Hippopotamus Avrupa'da antik çağlardan beri bilinirken, cüce su aygırı 19. yüzyıla kadar Batı Afrika dışındaki dünyada bilinmiyordu. Geceleri aktif olmaları ve ormanlık bölgelerde yaşamaları nedeniyle yaşam alanları içinde bile hakkında çok az bilgi vardı. Liberya'da bu hayvana geleneksel olarak "su ineği" deniyordu.
Cüce su aygırları ilk saha raporlarında yanlışlıkla vahşi bir domuz olarak tanımlandı. Türün birkaç kafatası, Amerikalı doğa bilimci Samuel G. Morton'a, Liberya'nın başkenti Monrovia'daki görev süresi boyunca gönderildi. Morton, 1843 yılında bu türü ilk kez tanımladı. İlk tam örnekler, 1870'ler ve 1880'lerde Dr. Johann Büttikofer tarafından Liberya faunası üzerine yapılan kapsamlı bir araştırma sırasında toplandı. Bu örnekler Hollanda'daki Leiden Doğa Tarihi Müzesi'ne götürüldü.
İlk cüce su aygırı 1873 yılında Sierra Leone'de İngiliz Koloni Servisi'nden bir görevli tarafından yakalanarak Avrupa'ya götürüldü, ancak varışından kısa bir süre sonra öldü. Cüce suaygırları 1911'de Avrupa hayvanat bahçelerinde başarılı bir şekilde çoğaltıldı. İlk olarak Almanya'ya, ardından New York'taki Bronx Hayvanat Bahçesi'ne gönderildiler ve burada da başarılı oldular.
1927'de Firestone'un kurucusu Harvey Firestone, Billy adlı cüce su aygırını ABD Başkanı Calvin Coolidge'e hediye etti. Coolidge, Billy'yi Washington D.C.'deki Ulusal Hayvanat Bahçesi'ne bağışladı. Hayvanat bahçesine göre, Billy bugün ABD'deki çoğu cüce su aygırının ortak atasıdır.
Moo Deng adlı Tayland'daki Khao Kheow Açık Hava Hayvanat Bahçesi'nde yaşayan bir cüce su aygırı, 2024 yılının eylül ayında internette viral olan görüntüleriyle popüler bir internet fenomeni haline gelmiştir.
Cüce su aygırıyla ilgili pek çok halk hikâyesi derlenmiştir. Bu hikâyelerden birinde, cüce su aygırlarının geceleri ormanda yollarını bulabilmek için ağızlarında parlayan bir elmas taşıdıkları anlatılır. Gündüz olduğunda ise bu elması sakladıkları gizli bir yer vardır. Ancak bir avcının, gece vakti bir cüce su aygırını yakalaması durumunda bu elması ele geçirebileceği söylenir. Bazı köylüler, cüce su aygırı yavrularının annelerinden süt emmediğini, bunun yerine annenin derisinden salgılanan maddeleri yaladığını düşünürdü.
Bu iki cüce suaygırı, Mount Kenya Yaban Hayatı Koruma Alanı'nda yaşayan sakinlerdir.
Kaya Alp

Kaya Âlp (Osmanlıca) قایا الپ) Osmanlı Devleti'nin kurucusu olan Osman Gazi'in büyük dedesi; Ertuğrul Gazi'nin dedesi; Kaya Alpoğlu Süleyman Âlp (Süleyman Şah)'in ise babasıdır. Kaya Alp'in babası ise Kızıl Buğa'dır. 12. ve 13. yüzyıl civarında yaşamıştır.
Kaya Âlp'in kimliği ve soyu

Karamanlı Tevki'i Mehmet Paşa, Şükrullah ve Âşıkpaşazâde tarafından Türkler'in mitolojik atası Oğuz Han'ın soyundan geldiği doğrulanan Gök Âlp'in torunu olduğu Şükrullah'ın Behcetü't Tevârîh ile Âşıkpaşazâde'nin Tevârîh-i Âl-i Osman isimli eserlerinde geçmektedir. Enverî'nin Düstûrnâme-i Enverî isimli eseri ile tarihçi Halil İnalcık'ın tespitlerine göre Osman Gazi'nin atası olan Süleyman Şah'ın babası olduğu Şükrullah'ın Behcetü't Tevârîh, Âşıkpaşazâde'nin Tevârîh-i Âl-i Osman ile Bay-Atlı Hasan bin Mahmud'un Câm-ı Cem-Âyîn isimli eserlerinde öngörülmektedir.
Kaya Âlp'in kimliği ve soyu > Ecdadı

Şükrullah'ın Behcetü't Tevârîh isimli eserinde Kızıl Buğa aracılığıyla, Âşıkpaşazâde'nin Tevârîh-i Âl-i Osman isimli eserinde ise Basuk aracılığıyla Kaya Âlp'in dedesinin Gök Âlp olduğu hususunda ortak fikir mevcuttur. Gök Âlp'in ise Oğuz Han'ın neslinden geldiğini Karamanlı Tevki'i Mehmet Paşa, Şükrullah ve Âşıkpaşazâde teyit etmektedir.
Kaya Âlp'in kimliği ve soyu > Çocukları

Şükrullah'ın Behcetü't Tevârîh, Âşıkpaşazâde'nin Tevârîh-i Âl-i Osman, ve Bay-Atlı Hasan bin Mahmud'un Câm-ı Cem-Âyîn adlı eserleri Süleyman Âlp'in babasının Kaya Âlp olduğu teyit etmektedir.
Jonathan Rea

Jonathan Rea, Test MotoGP, Aragón 2012
Jonathan Rea, (d. 2 Şubat 1987) Kuzey İrlandalı profesyonel motosiklet yarışçısıdır. Superbike Dünya Şampiyonası'nda yarışmaktadır ve burada altı kez (2015, 2016, 2017, 2018, 2019 ve 2020 yılları) şampiyonluk yaşamıştır. Ayrıca en fazla birincilik, en hızlı tur ve en fazla toplam puan sahibidir.
Rea, 2007, 2008, 2011 ve 2016 yıllarında Yılın İrlandalı Motosikletçisi seçilmiştir.
Futanari

Futanari karakterleri
Futanari, pornografik anime ve mangalardaki kadın gibi görünen ama her iki cinsiyetin de cinsel organlarına sahip olan veya sadece penisi bulunan kadın karakterlere denir. Manga ve animelerde bu kavram, kadın ve erkek cinsiyetlerinin cinsel organlarının birincil özelliklerini barındıran ancak özellikle kadın vücudunu taşıyan insanlar için kullanılır. Yani beden genitaller dışında kadınsı olup; meme, penis, vajina bu bedende taşınmaktadır ancak testisler her zaman bedende bulunmayabilir. Futanari bazen futa olarak kısaltılır.
Tarihi görünümü

Japon kültürü, cinsel özelliklerle alakalı farklı fanteziler yaratmıştır. Yüzyıllar öncesine dayanan buluntular, cinsiyet değişiminin göz ardı edilen bir konu olmadığını ortaya çıkarmıştır. Japon kültüründeki tanrılardan Dosojin de ne erkek ne de kadın olan bir tanrıdır, yani çift cinsiyetli olarak gösterilir. Gary Leupp bu durumun çıkış noktasının Budizm'e uzanabileceğini, çünkü tanrısallığın kesin ve tanımlanabilir bir cinsiyet barındırmak zorunluluğunda olmadığını belirtmiştir.
Aynı şekilde cinsiyet değiştirmenin ay döngüleri ile ilgili olabileceği inancı yayılmıştır. Japonca yarım ay (半月, hangetsu) bu varlıkları vurgulamak için kullanılmıştır. Aynı şekilde Japon geleneksel giyimi de erkek ve kadını dışarıdan ayırt etmeyi zorlaştırır, bu durum da ilgili fenomenin ortaya çıkışına katkıda bulunmuş olabilir. Bu dönemde kadınların girişinin yasaklı olduğu yerlerden kadınları uzak tutmak için el ile vücut arama yöntemine geçilmiştir. Bu olgu da, ilgili aramayı gerçekleştiren kişilerin bedenleri hakkında şakalar yapmasına sebep vermiş ve özellikle klitoromegali gibi anomaliler bu şaka ve esprilerin temelini oluşturmuştur.