stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tertullianus
Düşünceleri > Dünyanın Yaratılışı Hakkındaki Görüşleri (Cf. Adversus Hermogenem)

Maddenin ebediliğine inanmış bir Hristiyan olan Hermogenes'e yönelik olarak Tertullianus Adversus Hermogenem isimli eserinin ilk bölümünde verdiği cevaba göre, eğer ki madde ebedi ve sonsuz ve hatta o maddi olan kötü de olabilir ise, kötülük buna göre Tanrı ile aynı varlık seviyesinde olacaktır. Oysaki Tanrı ebediyet seviyesine sahip olması ile bilinen tek varlıktır.
Hermogenes Tanrı'nın dünyayı ilkel ve yaratılmamış bir maddeden yarattığına inanıyordu. Tertullianus için ise dünyanın bir şeyden yapılmış olması mümkün olmasına rağmen bu şeyin yalnızca ilahi bilgelik olabileceğini belirterek ilkel ve ebedi olarak var olan bir maddeden meydana gelmiş olabileceği fikrini reddetmiştir.
Düşünceleri > Üçlü-Birlik Hakkındaki Görüşleri

Tertullianus, üç ilahi kişilikten bahsetmek için ‘Trinitas’ kelimesini kullanan ilk kişilerden biridir. Ayrıca bu üçlüden her birini tanımlamak için ‘persona’ terimini kullanan da ilk kişidir. Ona göre, bu üç kişiliğin birliği aslen özün birliğidir. Baba tüm özün kendisi olmak ile birlikte Oğul ve Kutsal Ruh'un ikisi de Baba'nın temsil ettiği o tüm olan özden türemiştir. Yine de belirtilmelidir ki aynı öze sahip olmaları neticesinde, Teslis'deki üç ilahi kişilik de eş değer ilahi mertebeye sahiptir.
Düşünceleri > Mesih Hakkındaki Görüşleri

Tertullianus'un bizzat da zikrettiği üzere Mesih eşdeğer olarak Kelam/Logos ve Bilgelik olarak adlandırılmıştır. İznik Konsili’nden 100 sene önce, Tertullianus Mesih’de iki türden öz (doğa) bulunduğunu beyan etmiştir.
Düşünceleri > Bakire Meryem Hakkındaki Görüşleri

Ona göre Meryem gebe kaldığında bakire olmasının yanı sıra İsa’yı doğurduğunda da evliydi. ‘İsa’nın iman kardeşleri’ denildiğinde Tertullianus'un anladığı Meryem'in bedenen çocuklarıdır.
Düşünceleri > Kilise Hakkındaki Görüşleri

Tertullianus hürmet ve sevgi ile anabilmek amacıyla Kilise'yi ‘Anne’ olarak anan ilk kişi olmuştur. Ona göre Kilise aynı zamanda imanı barındıran zengin bir kaynak ve vahyin muhafızıydı. Kilise başlı başına hakikati miras almıştı ve Kutsal Yazılar'ı bizzat kendi başına ihtiva etmekteydi.
Düşünceleri > Tertullianus’un Eskatolojik (Ahiret Hakkındaki) Düşünceleri

Araf kelimesini kullanmamış olsa da Tertullianus, ruhun ölümden sonra kefaret için acı çekeceği üzerine konuşmuştur. Yalnızca İman Şehitleri'nin bu kefaret için ödenen cezadan muaf olacağını belirten Tertullianus, Adversus Markionus isimli eserinde cennetten gelecek olan adaletin göklerin hükümdarlığına yükselen Mesih ile birlikte Yeruşalim'de bin sene hüküm süreceğinden bahsetmiştir.
Eserleri

Tertullianus'un günümüze ulaşmış otuz eseri bulunmaktadır. Bunların büyük bölümü, Roma'daki çeşitli Hristiyan öğretmenlerin hatalarını ortaya çıkarmayı amaçlayan sapkınlık karşıtı araştırma eserleridir.
Eserleri > Apolejetik (İman savunması içeren) Eserleri

Ad Nationes ve Apologeticum isimli iki eser de 197 yılında yazılmış olmak ile birlikte yine ikisi de aynı konuyu tez edinmiştir: Pagan inancının keskin bir eleştirisinin yanı sıra Hristiyanlığın güçlü bir savunması.
Ad Nationes – (Paganlar İçin) Bu eserindeki tezlerde genellikle pagan inancını benimseyen cemaatlere yönelik yazıları kaleme almıştır. Tezlerin ilk cildi, Hristiyanlık ve Hristiyanlar'a yönelik hukuksuz saldırıları konu edinmiştir. Bu ilk ciltte Hristiyanlığa karşı alışılagelmiş iftiraları yanlışlayarak çürüten Tertullianus, ikinci ciltte ise daha saldırgan bir tutum sergileyerek, Tanrı kavramının irdelenmesi aracılığıyla pagan ilahi kişiliklerinin insanların uydurmasından ibaret olduğunu ortaya koymuştur.
Apologeticum (İman Savunması) isimli eseri Tertullianus'un en önemli çalışmasıdır. Bu eserdeki tezlerinde ikna etmek için çaba gösterdiği, Roma eyaletlerinin valilerine seslenmiştir. Ad Nationes eserine oranla daha planlı ve tutarlı bir içeriğe sahip olan Apologeticum eserindeki akıl yürütme felsefi ve retorik olmaktan daha çok daha hukuki bir temele dayanmaktadır. Tertullianus'a göre Hristiyanlar'a yönelik zulümler adaletin ilkelerine aykırılık içermekteydi. Hristiyanlar'dan nefret ediliyor olmasının tek nedeninin cehalet ve yalan yanlış söylentilerden ibaret olduğunu hatırlatarak, Hristiyanlar'ın hiçbir kanıt olmamasına rağmen yeni doğan bebekleri ayinlerde kurban etmek, ensest ilişkide bulunmak ve uçarı (ahlaksız) bir yaşam sürmek ile suçlandığını söylemiştir. Hristiyanlar'ın Pagan tanrılarına hürmet etmek üzere herhangi bir pratikte bulunmamalarının tek nedeninin yalnızca o sözde tanrıların maddeden ibaret ve ruhtan yoksun olmaları ile açıklanabileceğini belirtmiştir. Nihayetinde tekrar onayladığı üzere Tertullianus Hristiyanlığın devlete bir tehdit olmadığını belirtmiş ve Hristiyanlığın yalnızca yeni bir felsefi akımdan ibaret olduğu fikrini reddederek, Hristiyanlığı ilahi bir vahiy yani hakikatin kendini açığa vurması olarak tanımlamıştır.
Ad Scapula – (Scapula İçin) 212 yılında kaleme alınmış ve ibadet özgürlüğü üzerine yazılmış bir bildiri olan bu eseri ile Tertullianus tarihte temel bir insan hakkı olarak ibadet özgürlüğünden ilk kez bahseden birkaç kişiden biri olmuştur.
Adversus Judaeos – (Yahudiler'e Karşı) Yahudi misyonerler ile yürüttüğü tartışmanın devamı olarak kaleme aldığı bu eserinde Tertullianus kısaca ele aldığı tezi aracılığıyla, İsrail'in Tanrı'yı terk ederek onun lütfunu reddettiğini ve dolayısıyla Yahudiler yerine artık Yahudi olmayanların müjdeye çağrıldığını belirtmiştir. Tertullianus, Eski Ahit'in ruhani açıdan yorumlanması gerektiğinin yanı sıra, Yasa'nın Musa'dan önce de var olduğu, dolayısıyla tüm uluslara verildiğinin altını çizmiştir. Kısacası, Tanrı'nın Yasa'sının yalnızca Yahudiler'in tekelinde olmadığını belirtmiştir.
Eserleri > Tartışmalı Tezleri

De Praescriptione Haereticorum (Sapkın İnanışlara Karşı Reçete) – 200 yılı civarında Sapkın İnanışlara Karşı Reçete adlı Hristiyan inanışı üzerine sistematik araştırma eserleri yazmıştır. Tertullianus en değerli çalışmalarından biri olan bu eserde, temel argümanını Kutsal Yazıları davalarını savunmak yerine kendi çıkarları uğruna suiistimal eden sapkınlara karşı oluşturmuştur. Tertullianus'a göre Kutsal Kitap yalnızca gerçek imana sahip kişilerin mülkü olabilirdi. Buna göre bir öğretinin doğruluğu yalnızca, o öğretiyi yayan öğretmen ve öğretinin elçisel kilise ile uyum içerisinde olabilmesi ile mümkündü (21. Bölüm).
En büyük ve pek çok yönden en önemli eseri beş ciltten oluşan Markion'a Karşı adlı eseridir. Bu eseri, Markion’un öğretileri üzerine devasa bir kaynak niteliği taşımasından dolayı oldukça büyük bir önem arz etmektedir. Bu tezinde Markion’un Eski Ahit’in Tanrısı ve Yeni Ahit’in Tanrı’sı olmak üzere ayrımını yaptığı düalizmi reddeden Tertullianus, yalnızca tek bir Tanrı’nın varlığına işaret ederek bu Tanrı’nın evrenin yaratıcısı ve insanlığın kurtarıcısı olan kişiliklerle özdeş (aynı kişi) olduğunu belirtmiştir.
Eserleri > Ahlaki ve Münzevi Temalı Tezleri

Geniş bir spektrumda birçok ahlaki tez yazan Tertullianus bu eserlerinde oruç tutmak, alçakgönüllülük, sabır ve tövbe konularına değinmiştir. Dua üzerine de yazmış olan Tertullianus bu eserinde düzgün giyimin nasıl olması gerektiği, iffet ve tek eşlilik konularını da ele almıştır.
Apologeticum
Çelik Simyacı
Karakterler

Elric Ailesi
Edward Elric
Alphonse Elric
Trisha Elric
Van Hohenheim (Köle 23 ayrıca ilk animede Light of Hohenheim ve Hohenheim Elric isimleriyle geçer)
Rockbell Ailesi
Winry Rockbell
Pinako Rockbell
Sara Rockbell
Urey Rockbell
Ordu
Albay Roy Mustang
Üsteğmen Riza Hawkeye
Yarbay Maes Hughes
Binbaşı Alex Louis Armstrong
Shou Tucker
Binbaşı Solf J. Kimblee (ilk animede albay)
Binbaşı Giolio Comanche
Binbaşı Isaac McDougal (Bryan Massey)
Dr. Tim Marcoh
Dr. Knox
Führer King Bradley
Orgeneral Gardner
Korgeneral Raven
Korgeneral Grumman
Tümgeneral Olivier Mira Armstrong
Tümgeneral Basque Grand
Tümgeneral Hakuro
Tuğgeneral Fessler
Tuğgeneral Clemin
Tuğgeneral Edison
Albay Frank Archer
Albay Henry Douglas
Albay Genz Bresslau
Yarbay Miles
Binbaşı Buccaneer
Binbaşı Fokker
Yoki
Teğmen Heymans Breda
Teğmen Rebecca Catalina
Teğmen Maria Ross
Teğmen Jean Havoc
Teğmen Henschel
Uzmançavuş Vato Falman
Çavuş Kain Fuery
Onbaşı Denny Brosh
Storch
Yakovlev
Karley
Smith
Harris
Gold-Toothed Doctor
Sheska
Juliet Douglas
Gamelan
Homunculus
Father (Şişedeki cüce)
Pride
Lust
Envy
Greed
Wrath
Gluttony
Sloth
Chimeralar
Bido
Martel
Roa
Dolcetto
Ulchi
Darius
Heinkel
Jerso
Zampano
Nina Tucker
İshballiler
Scar
Scar'ın abisi
Rick
Rio
Grandpa
Logue Lowe
Outcasted Ishvalan
Scar'ın ustası
Shan
Xingliler (Şingliler)
Xing İmparatoru
Ling Yao
Lan Fan
Fu
May Chang
Hayvanlar
Alexander
Black Hayate
Den
Xiao-Mei (Şyao Mei)
Diğer Karakterler
Selim Bradley (Pride)
Izumi Curtis
Sig Curtis
Mason
Bayan Tucker
Gracia Hughes
Elicia Hughes
Berthold Hawkeye
Madame Christmas
Rosé Thomas
Lyra
Barry the Chopper (Doğrayıcı Barry), sonradan Numara 66.
Slicer Brothers (Dilimleyici Kardeşler), sonradan Numara 48.
Nash Tringham
Russell Tringham
Fletcher Tringham
Halling
Khayal
Lujon
Lydia
Bald
Bobby
Catherine Elle Armstrong
Claus
Father Cornello
Dominic
Ridel LeCoulte
Satella LeCoulte
Garfiel
Mugear
Gold Steiner
Jude
Mrs. Bradley
Paninya
Philip Gargantos Armstrong
Psiren
Truth
Pitt
Dietlinde Eckhart
Alfons Heiderich
Noah
Xerxes Kralı
|}
Müzikler > Açılış Müzikleri

Porno Graffitti - Melissa (bölüm 2-13)
L'Arc-en-Ciel - Ready Steady Go (bölüm 14-25)
Cool Joke - Undo (bölüm 26-41)
ASIAN KUNG-FU GENERATION - Rewrite (bölüm 42-51)
L'Arc~en~Ciel - Link (Fullmetal Alchemist: Conqueror of Shambala)
YUI - Again (Brotherhood 1-14 Bölüm)
Nico Touches The Wall - Hologram (Brotherhood 15-26)
Sukima Switch - Golden Time Lover (Brotherhood 27-38)
Chemistry - Period (Brotherhood 39-50)
Sid - Rain (Brotherhood 51-64)
Müzikler > Bitiş Müzikleri

Porno Graffiti - Melissa (Bölüm 1)
Nana Kitade - Kesenai Tsumi (Bölüm 2-13)
YeLLOW Generation - Tobira no Mukou e (Bölüm 14-24)
Crystal Kay - Motherland (Bölüm 26-41)
Sowelu - I Will (Bölüm 42-50)
L'Arc~en~Ciel - Lost Heaven (Fullmetal Alchemist: Conqueror of Shambala)
Sid - Uso (Brotherhood 1-14)
Miho Fukuhara - Let It All Out (Brotherhood 15-26)
Lil'B - Tsunaida Te (Brotherhood 27-38)
SCANDAL - Shunkan Sentimental (Brotherhood 39-50)
Shoko Nakagawa - Ray of Light (Brotherhood 51-62)
Sid - Rain (Brotherhood 63)
Nico Touches the Walls - Hologram (Brotherhood 64)
Medya > OVA'lar

Fullmetal Alchemist OVA - Chibi party
Fullmetal Alchemist OVA - State Alchemists vs the seven homunculi
Fullmetal Alchemist OVA - Kids
Fullmetal Alchemist: Brotherhood OVA - Blind Alchemist
Fullmetal Alchemist: Brotherhood OVA - Simply People
Fullmetal Alchemist: Brotherhood OVA - Tales of the Master
Fullmetal Alchemist: Brotherhood OVA - Revisions of a god
Elric kardeşler
Devekuşu Kabare

Devekuşu Kabare, Haldun Taner'in öncülüğünde Ahmet Gülhan, Zeki Alasya ve Metin Akpınar tarafından kurulan, 1967-1992 yılları arasında İstanbul'da oyunlar sahneleyen tiyatro topluluğu.
Kendisine özgü üslubuyla kabare türünün Türkiye'deki önemli temsilcilerinden oldu ve geniş bir izleyici kitlesini oyunlarına çekti. Oyunlarında toplumsal ve politik taşlamaya yer verdi.
Geçmişi

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ |   Devekuşu devekuşu  Kanadın var yerdesin  Hörgücün yok devesin  Kumdan çıkmaz hiç başın  Sen ne biçim nesnesin   Uyan oldu sabahlar  Yeryüzünde neler var  Bak, gör, düşün, işit, anla  Ne yalanlar dolanlar  Yutturanlar yutanlar   Devekuşu devekuşu  Kanadın var yerdesin  Hörgücün yok devesin  Saklanmakla iş bitmez  Çık dışarı nerdesin | ” |
— Devekuşu Amblem şarkısı  Söz: Haldun Taner  Müzik:Altan İrtel
Geçmişi > Kuruluşu

Türkiye'nin ilk kabare tiyatrosu olarak 1967 yılında kuruldu. Türkiye'de kabare tiyatrosu denemeleri Haldun Taner tarafından 1960'lı yılların başında yapılmış; Taner'in  yazdığı Bu Şehri Stambul ki ‘62 adlı oyun 1962'de farklı tiyatroların oyuncuları olan gönüllü sanatçılar tarafından  Gen-Ar Kulüp'te sahnelenmiş ve çok ilgi görmüştü.
Bu ilk denemeden sonra Vatan Kurtaran Şaban (1965) adlı oyunu yazan Haldun Taner, 1967 yılında   kendisine, kurdukları gezginci tiyatro için bir oyun istemek üzere  başvuran  Zeki Alasya ve Metin Akpınar  ikilisine birlikte kabare tiyatrosu kurmayı önerdi. Bu teklif üzerine 1967 yılında  Haldun Taner, Ahmet Gülhan, Metin Akpınar ve Zeki Alasya ile birlikte dört ortak olarak Devekuşu Kabare'yi kurdu.
Kültür Müsteşarlığına atanan Şaban Efendi’nin odağında dönen skeçlerden oluşan Vatan Kurtaran Şaban, topluluğun ilk oyunu olarak  Sıraselviler’deki Kulüp 12’de sergiledi. 1960'lı yıllarda Türkiye'de toplumun tepkisizliğine bir gönderme olarak topluluğa "Devekuşu" adı verildi.
Geçmişi > 1967-1978 dönemi

Topluluk, dönemin güncel konuları tartışan Vatan Kurtaran Şaban oyununun ardından Nazım Hikmet, Orhan Veli, Adnan Veli, Oktay Rıfat, Aziz Nesin, İsmet Küntay ve Haldun Taner’in yazılarının Haldun Taner tarafından derlenmesiyle oluşan Şehr-i İstanbul ki (1968) adlı oyunu sahneledi. Bu oyunu ile birlikte Devekuşu Kabare topluluğu ismini iyice duyurmuş ve oyun 337 kez sahnelenmiştir.  Topluluk, 1969’da Boris Vian’ın Generallerin Beş Çayı oyununu sahneleyerek, ilk defa batıdan bir oyun örneği verdi, ancak bu oyun ilgi görmedi. 1970’de Haldun Taner ve Zeki Alasya’nın birlikte yazdıkları Astronot Niyazi oyunu sahnelendi. Aya giden ilk Türk astronotu dolmuş şoförü Niyazi’nin uzaydaki maceraları üzerine kurulan bu oyun çok ses getirdi. 1972 yılında sahneledikleri ancak seyirci ilgisi görmeyen Eugene Ionesco’nun Gergedan oyunu, topluluğun ikinci  ve son çeviri oyunu oldu. “Ha Bu Diyar”, “Dün...Bugün”, “Aşk-ü Sevda”, “Dev Aynası”, “Yar Bana Bir Eğlence”, “Haneler” adlı oyunlar topluluğun ilk on yılında sahnelediği oyunlardandır. Topluluk onuncu yılını, o güne kadar sahnelenmiş oyunların en çarpıcı bölümlerinden oluşan “Çıktık Açık Alınla" adlı oyunla kutlamıştır.
Gittikçe büyük bir üne ve seyircisi sayısına kavuşan Devekuşu Kabare Tiyatrosunun skeçlerinin yazılmasını ilk 12 yıllık dönemde genellikle Haldun Taner üstlendi. Zeki Alasya tiyatro oyunculuğunun yanı sıra yönetmenlik ve dekor yaparken  Ahmet Gülhan tiyatronun yöneticiliğini ve organizasyonunu üstlendi. Devekuşu Kabare Tiyatrosu'nun temel oyuncuları olan Metin Akpınar ve Zeki Alasya'nın popülerliği gittikçe arttı. Kabare Tiyatrosu küçük gruplar halinde oynanan bir tiyatro idi; ancak, ikilinin televizyondan, sinemadan, reklamlardan, tiyatrolardan hayranları salonları doldurunca 150-200 kişilik salonlar yetmez hale geldi. Talebi karşılamak için  büyük salonlarda oyun oynanmasına karşı çıkan Haldun Taner, Ahmet Gülhan ile birlikte Devekuşu Kabare Tiyatrosu'ndan ayrıldı. Topluluk 1978'de Haldun Taner'in ayrılmasından sonra Biz Bize Benzeriz kabare oyunu sahnelemiş ve bu oyunla birlikte topluluğa Selma Sonat katılmıştır.
Geçmişi > 1979-1987 dönemi

1979'den itibaren yönetimi ele alan Zeki Alasya - Metin Akpınar ikilisi, topluluğu aynı isimle sürdürdü. Haldun Taner'in ayrılması ile birlikte topluluk kendine özgü bir üslup geliştirdi. 1979 ve 1980 yılında Umur Bugay’ın yazdığı Reklamlar kabare oyunu oynandı. Bu oyun ile topluluk, dans yönünden kendini geliştirdi. İnsanlığın Lüzumu Yok (1982) kabare oyunu, küçük kabare tarzı bir salonda sahnelenen son oyunu oldu.
1981-1982 sezonunun sonunda  Devekuşu Kabare, Uluslararası Sanat Gösterileri ile birlikte Büyük Kabare Müzikali'ni gerçekleştirerek çok daha büyük izleyici kitlelerine seslendi. Bu müzikli güldürüde topluluğa  Ajda Pekkan, Mazhar-Fuat-Özkan, İstanbul Gelişim Orkestrası, 5 yıl önce 10 yıl sonra Gurubu şarkılarıyla, Altan Tekin koreografi ile, Attila Özdemiroğlu müzikleriyle, USG gurubu  danslarıyla eşlik etmiştir.
1983 yılında Beyoğlu...Beyoğlu oyunu sahnelenmeye başladı. 1987'de Deliler oyununu sahneledi. Oyunlarını sahneledikleri 1000 - 1500 kişilik salonlar Devekuşu Kabaresi'ne yeterli gelmemekteydi. Salon sıkıntısı ve kadro kurma sıkıntısı yaşayan topluluk, oyunlarına 1987'de ara verdi.
Geçmişi > 1990-1992 dönemi

Devekuşu Kabare Tiyatrosu 1990 yılında Şuna Buna Dokunduk oyunu ile tekrar oyun oynamaya başladı ancak daha önceki sıkıntılı koşullar devam ettiği için 1992 yılında tekrar kapandı.
Kayıtlar

Devekuşu Kabare'nin, Aşk Olsun, Beyoğlu Beyoğlu, Deliler, Dün Bugün, Reklamlar ve Yasaklar adlı oyunları önce ses kaydı, daha sonra video kaydı olarak yayınlanmıştır. Ancak o dönemde görüntü ve ses kaydı yapılan Geceler oyunu, Sansür Kurulu tarafından fazla müstehcen bulunduğu için, tüm kayıtları imha edilmiştir.[kaynak belirtilmeli]
Oyunlar

Vatan Kurtaran Şaban 1967 (Haldun Taner) Yönetmen: Çetin İpekkaya
Bu Şehr-i İstanbul Ki 1968 (Nazım Hikmet, Orhan Veli, Adnan Veli, Oktay Rifat, Aziz Nesin, İsmet Küntay, Haldun Taner'den derleyen Haldun Taner)
Generallerin Beş Çayı 1969 (Boris Vian)
Astronot Niyazi 1970 (Haldun Taner, Zeki Alasya) Yönetmen: Ahmet Gülhan
Ha Bu Diyar 1971(Derleme: Haldun Taner) Yönetmen: Ulvi Uraz
Gergedan 1972 (Eugène Ionesco)
Dün Bugün 1972 (Haldun Taner) Yönetmen: Metin Akpınar
Dev Aynası 1972 (Haldun Taner, Adnan Veli, Oktay Arayıcı, Umur Bugay, Ülkü Tamer, Sadık Şendil, Kandemir Konduk, Cengiz Gündoğdu, Ferhan Şensoy, Zeki Alasya), Yönetmen: Yılmaz Gruda
Aşk-u Sevda (Haldun Taner) 1974, Yönetmen: Yılmaz Gruda
Yar Bana Bir Eğlence (Haldun Taner) 1975, Yönetmen: Zeki Alasya
Haneler (Ferhan Şensoy, Umur Bugay, Haldun Taner) 1975
Yalan Dünya (Haldun Taner, Umur Bugay, Ferhan Şensoy, Zeki Alasya, Metin Akpınar) 1976, Yönetmen: Engin Cezzar
Çıktık Açık Alınla, 1977
Biz Bize Benzeriz, 1978
Reklamlar (Umur Bugay) 1979
İnsanlığın Lüzumu Yok, 1982, Yönetmen: Ergin Orbey
Taşıtlar, 1982, Yönetmen: Zeki Alasya
Büyük Kabare (Umur Bugay) 1982
Beyoğlu Beyoğlu (Kandemir Konduk, Güldürü Üretim Merkezi) 1983, Yönetmen: Müjdat Gezen
Yasaklar (Kandemir Konduk) 1984, Yönetmen: Zeki Alasya
Aşk Olsun 1985 (Haldun Taner, Kandemir Konduk, Zeki Alasya, Nezih Tuncay, Zeynep Tablacı, Ahmet Önel) Yönetmen: Metin Serezli
Geceler 1986 (Kandemir Konduk) Yönetmen: Zeki Alasya
Deliler (Turgut Özakman) 1987, Yönetmen: Zeki Alasya
Dün Bugün 1989 (Zeki Alasya, Can Barslan) Yönetmen: Zeki Alasya
Şuna Buna Dokunduk (Kandemir Konduk) 1990, Yönetmen: Metin Akpınar
Oyuncular

|  | Geceler | Aşk Olsun | Deliler | Yasaklar | Beyoğlu  Beyoğlu | Reklamlar | Dün Bugün |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Metin Akpınar: Y
Zeki Alasya: Y
| Nevra Serezli | Y | Y | Y |  |  |  | Y |
| Ayşen Gruda |  |  |  |  |  | Y |  |
| Sema Yunak | Y | Y | Y |  |  | Y |  |
| Selim Naşit Özcan | Y | Y | Y | Y | Y | Y |  |
| Ali Yalaz |  | Y | Y | Y | Y | Y | Y |
| Nezih Tuncay | Y | Y | Y | Y | Y | Y |  |
| Selma Sonat | Y | Y |  | Y | Y |  |  |
| Cihat Tamer |  | Y |  | Y | Y |  |  |
| Demet Akbağ |  |  | Y |  |  |  |  |
| Suat Sungur | Y | Y | Y | Y | Y |  |  |
| Tunç Özdil |  | Y | Y | Y | Y |  |  |
| Mustafa Uzunyılmaz |  | Y | Y | Y | Y | Y | Y |
| Özdemir Çiftçioğlu | Y | Y | Y | Y | Y |  |  |
| Dilek Günnur |  |  |  |  |  |  | Y |
| Ersan Tığlı |  |  |  |  |  |  | Y |
| Yonca Evcimik | Y | Y | Y | Y |  | Y |  |
| Funda Oskay |  |  |  | Y |  | Y |  |
Devekuşu Kabare Müzesi

İstanbul'un Ataşehir ilçesinde 2024 yılında hizmete giren Mustafa Saffet Kültür Merkezi'nde, Devekuşu Kabare'nin 1967 - 1992 arasında sahnelediği oyunların kostümleri, dekorları, yazılı ve görsel materyalleri yer aldığı bir müze açılmıştır.
The Guardian

|  |
| --- | --- |
Tür: Günlük gazete
Format: Berliner
Sahibi: Guardian Media Group
Kuruluş tarihi: 1821 (The Manchester Guardian adıyla)
Siyasi görüşü: Sosyal liberal Merkez sol
Dil: İngilizce
Genel merkez: Londra, Birleşik Krallık
Tiraj: 161,152 (Mart 2016)
ISSN: 0261-3077
OCLC numarası: 60623878
Resmî site: theguardian.com
The Guardian, Birleşik Krallık merkezli uluslararası bir günlük gazetedir.
1821 yılında The Manchester Guardian adıyla kurulan gazete, liberal bir çizgiye sahip olup, başta Birleşik Krallık olmak üzere, dünya çapında geniş bir okuyucu kitlesine hitap etmektedir. Gazetenin sahibi, 1936 yılında kurulan Scott Trust Limited  adlı vakıftır ve bu vakıf, gazetenin bağımsız bir şekilde yayın yapmasını güvence altına almaktadır. The Guardian'ın yayın politikası, ticari kaygılardan arındırılmış bir biçimde kamu yararını gözetmeye odaklanmıştır.
Tarihçe

The Guardian, 1821 yılında Manchester'da liberal editör John Edward Taylor tarafından kurulmuştur. İlk başlarda daha çok Manchester bölgesine yönelik yayın yapan gazete, 1959 yılında Londra'ya taşınarak ulusal bir yayın haline gelmiştir. 1959'da ismi The Manchester Guardian yerine yalnızca The Guardian olarak değiştirilmiştir. 1993 yılında Pazar günü yayını olarak The Observer'ı satın alarak genişlemiş ve medya grubunu büyütmüştür.
The Guardian, özellikle 2010 yılındaki WikiLeaks belgeleri ve Edward Snowden Snowden belgeleri gibi haberlerle dünya çapında ses getirmiştir. Bu olaylar sırasında, haberleri bağımsız ve kamu yararına uygun bir şekilde sunma prensibi ile dikkat çekmiştir.
Yayın Politikası ve İçerik

Gazete, politik yelpazenin solunda yer almakta olup, sosyal demokrat ve çevreci görüşlere yer vermektedir. Çevresel sürdürülebilirlik, insan hakları, sosyal adalet ve özgürlükler gibi konularda yayın yaparken aynı zamanda bilim, teknoloji, sanat, spor ve kültürel konulara geniş yer ayırmaktadır. The Guardian, hem dijital hem basılı olarak geniş bir içeriğe sahiptir ve özellikle dijital platformlarda uluslararası bir okur kitlesine sahiptir.
Yenilikçilik ve Dijitalleşme

The Guardian, dijitalleşme sürecine erken ayak uyduran gazetelerden biri olarak tanınır. 1999 yılında internet sitesi TheGuardian.com'u kurarak, çevrimiçi haberciliğe adım atmıştır. Dijitaldeki başarısı ve çevrimiçi abone sayısındaki artış, gazetenin sürdürülebilir bir model geliştirmesine olanak tanımıştır. Bu süreçte, gazete, gönüllü okur desteği modelini benimsemiş ve okuyucularından bağış alarak bağımsız habercilik faaliyetlerini finanse etmiştir.
Etkisi ve Eleştiriler

The Guardian, dünya genelinde yüksek etkili bir gazete olarak kabul edilmektedir. Özellikle çevre gazeteciliği, araştırmacı gazetecilik ve toplumsal sorunlara yönelik yaklaşımı ile takdir toplamaktadır. Ancak, tarafsızlık konusunda zaman zaman eleştiriler almakta ve bazı konularda aşırı bir görüş sunduğu iddiaları dile getirilmektedir. Buna karşın, gazetecilik ilkelerine bağlı kalmayı sürdürmektedir.
Günümüzde The Guardian

The Guardian, günümüzde Birleşik Krallık'ta yayımlanan en etkili gazetelerden biri olarak faaliyetlerini sürdürmekte olup, küresel anlamda dijital haber platformları arasında önemli bir konuma sahiptir.
2014'te, Amerika Birleşik Devletleri'nin elektronik casusluk faaliyetlerini konu alan haberlerinden dolayı The Washington Post gazetesi ile gazetecilikte kamu hizmeti dalında Pulitzer Ödülü'nü paylaştı.
The Guardian'ın Londra'daki Binası
İlahi aşk

İlahi aşk (İbrahimi dinlerde "Allah Sevgisi/ Tanrı Sevgisi/Allah'a duyulan aşk" gibi çeşitli adlarla da bilinir) — Dini ya da spirtüalist yönelişlerle kişinin, maddesel dünyaya ait varlıklara olan sevgisinin kaynağına dönerek ilahi olana dair hissettiği yüce bağlılık; İslam dünyasında Aşk-ı ilahi olarak da anılır.
İlahi aşk ile kişi madde dünyasının ya da formların yerine ideaları oluşturucu kabul ettiği en yüce olana yöneldiği için nesnel bazda bir sevgi değil bilakis bütüne dair bir sevgi anlayışı içindedir. Bu yönüyle de beşeri sevginin ötesinde aşkın (transandantal) bir yapısı vardır. Buradaki yöneliş genelde bilinçli olmamakla birlikte kişinin aldığı inisiyatik eğitim onu bu aşkı aramaya itebilir.
İbrahimi dinlerde, Teizm'de, Tanrı (Allah) sevgisi, Tanrı için sevgi ya da Tanrı tarafından sevgi anlamına gelir. Tanrı sevgisinin Yunancadaki kökeni karşılığı philotheia'dır, ibadet ve Tanrı'ya adanmışlık kavramlarıyla ilişkilidir. Buradan bu kelime Hristiyanlığa geçmiştir.
Yine Yunanca teofili terimi Tanrı'nın sevgisi veya iyiliği anlamına gelir ve teofilos Tanrı'nın dostu anlamına gelir, başlangıçta Tanrı tarafından sevilen veya tanrılar tarafından sevilen anlamında; ancak günümüzde bazen Tanrı'ya sevgi göstermek anlamında anlaşılmaktadır.
Yunanca "agape" terimi hem insanların Tanrı'ya duyduğu sevgiyi hem de Tanrı'nın onlara duyduğu sevgiyi ifade eder tarzda kullanılmaktadır.