stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mahir Canova
Hayatı

Mahir Canova, 30 Aralık 1914 tarihinde Yunanistan'ın Kavala şehrinde dünyaya geldi. Babası Ahmet Fehmi Bey, annesi Hasbiye Hanım'dır. İlk eğitimini İzmit'te, Orta eğitimini Balıkesir Necatibey Öğretmen Okulu’nda tamamlayan Mahir Canova, 1935 yılında, Eskişehir'de öğretmen olarak meslek yaşamına başladı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi'nin Hindoloji ve Alman filolojisi bölümlerinde öğrenim görürken; 1936'da Ankara Devlet Konservatuvarı tiyatro bölümü yatılı sınavını kazanarak, 1941 yılında Salih Canar, Muazzez Lutas (Kurtoğlu), Ertuğrul İlgin, Nermin Sarova ve Nüzhet Şenbay ile birlikte ilk mezunlardan biri olarak sanat hayatına atıldı.
Alman tiyatro adamı Carl Ebert'in yardımcılığı ile mezuniyetinden sonra konservatuvar mimik ve sahne öğretmenliği görevleri yaptı. Öğrencilik yıllarında eğitim için yollandığı Fransa'da edindiği deneyim sonucu, mezun olduğu okulda Bölüm Başkanlığı, Devlet Tiyatroları’nda Yönetmenlik ve ve Baş Rejisörlük görevlerini yürüttü.
Oyuncu ve yazar Civan Canova'nın babası olan Mahir Canova, 1949’da Hasanoğlan Köy Enstitüsü’nde, İzmir Şehir Tiyatrosu’nda, İzmir Ara Tiyatrosu’nda, Kent Oyuncuları’nda, Arena Tiyatrosu’nda çeşitli oyunlar yönetti. Birçok tiyatro ve sanat dergilerinde yazılar yazdı. Halkevleri Merkez Yönetim Kurulu’nda görev alarak tiyatro kursları açtı. Bu kurslarda, bugün tiyatro hayatımızda önemli yerleri olan sanatçıları yetiştirdi. İsparta Belediyesi Şehir Tiyatrosu’nun kuruluş çalışmalarına katıldı, seçmeleri yaparak kursları planladı ve başlattı.
5 Ocak 1982 - 6 Aralık 1983 tarihleri arasında Danışma Meclisi'ne Millî Güvenlik Konseyi'nce seçildi, TBMM’de tek sanatçı üye olarak görev yaptı. 1985'te Muazzez Kurtoğlu ve Nermin Sarova ile birlikte, sanat yaşamlarındaki 50. yılını doldurarak onurlarına düzenlenen törende ödül aldı. 1991'de Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından Devlet Konservatuvarı ilk mezunlarından olması nedeniyle ödüllendirildi.
Hayata veda etmesinin ardından 1963 yılında Kent Oyuncuları'nda sahneye koyduğu Necati Cumalı’nın Nalınlar adlı oyunu ölümünden üç yıl sonra, 32 yıl önce yaptığı rejiye sadık kalınarak, Mahir Canova'nın anısına yeniden sergilendi.
Devlet Tiyatroları, sanatçının anısını yaşatmak amacıyla; Ankara’da bir sahneye "Mahir Canova Sahnesi" adını vermiştir.
Tiyatro > Rol aldığı tiyatro oyunları

1949: Dünya Gözüyle: Charles Wildrac - Ankara Devlet Tiyatrosu
1949: Yalancı: Carlo Goldoni - Ankara Devlet Tiyatrosu
1955: İki Başlı Kartal: Jean Cocteau - Ankara Devlet Tiyatrosu
1966: Bizim Şehir: Thornton Wilder - Ankara Devlet Tiyatrosu
Filmografi > Yönetmen olarak

1953: Kara Davut
Ödülleri

1966: Sanat Sevenler Derneği - En İyi Sahneye Koyucu, "İstanbul Efendisi" ve "Köşebaşı" oyunlarındaki reji çalışmasıyla
Ekinci (gazete)

| --- | --- |

Baş editör: Hasanbey Zerdabi
Kuruluş tarihi: 22 Temmuz 1875
Dil: Azerice
Son yayım tarihi: 29 Eylül 1877
Genel merkez: Bakü
Tiraj: 300-400
Azerbaycan Ulusal Tarih Müzesi'nde bulunan, Ekinci gazetesinin ilk sayısı. (İlk Azerice gazete)
Ekinci (Azerice: Əkinçi, اکينچي), bütünüyle Azerbaycan Türkçesi olarak yayımlanan ilk gazetedir. 1875 yılında başlanan yayım 1877 yılında son bulmuştur. İlk sayı basıldığı 22 Temmuz Azerbaycan'da "Milli Basın Günü"dür. Ayda iki kez 300-400 baskısıyla yayımlandı. Toplam 56 sayı basıldı.
Azerbaycan'da gazetecilik hayatı 19. yüzyılda başladı. 1828 yılında Tiflis'te Rusça yayımlanan "Tiflisskiye Vedomosti" önce sayfalarında Azerbaycan'a ait konulara yer verdi ve 1832 yılından ise "Tiflis Ehbarı" adıyla bir yıl kadar Azerice ile yayımlandı. Daha sonra 1845 yılından Rusça yayımlanan "Zakavskazskiy Vestnik" gazetesinin Azericeye tercümesi olan "Kafkas'ın Bu Tarafının Haberi" yayımlanmaya başlandı. Gazete değil bülten olarak adlandırılan bu yayımlar Azerbaycan'da milli basının oluşmasında ilk adımlar oldu. Güney Azerbaycan'da ise gazetecilik hayatı 1858 yılında Şah tarafından bölgede Farsça yayımlanan "Ehbare" gazetesi ile başladı.
22 Temmuz 1875'te Hasanbey Zerdabi tarafından Bakü'de çıkarılan Ekinci, Azerbaycan millî basın tarihinde ilk esaslı adım oldu. Bir süre daha çok köylüleri ana dilinde eğitmeye çalışan Ekinci hitap ettiği insanların okuma yazma bilmemeleri nedeniyle zor günler yaşadı. Azerbaycan'da eğitimci harekâtının önderlerinden Mirza Fetali Ahundov Tiflis'ten, Seyid Ezim Şirvani Şamahı'dan, Necef Bey Vezirov ise Moskova'dan yazdıkları makaleler ile yeniliği, eğitim ve kültürü gazete sayfalarından halka aşılamaya başladılar.
Azerbaycan'da milli basının sonraki gelişmesinde çok önemli yere sahip olan Ekinci, 29 Eylül 1877 tarihinde kapatıldı.
Maksim Trankov

| Maksim Trankov |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Temsil edilen ülke:  Rusya
Doğum: 7 Ekim 1983 (41 yaşında) Perm
Boyu: 1,83 m (6 ft 0 in)
Partneri: Tatiana Volosozhar
Koçu: Oleg Vasiliev
Koreografı: Alexander Matveev
ISU kişisel en iyi puanları
Kombine toplam: 225.71 2013 Dünya Şamp.
Kısa program: 75.84 2013 Dünya Şamp.
Serbest program: 149.87 2013 Dünya Şamp. 
Maxim Trankov (Rusça: Максим Траньков, 7 Ekim, 1983, Perm) çiftlerde yarışan Rus buz patenci. Partneri Tatyana Volosojar ile  birlikte 2013 Dünya şampiyonudur.
Kariyeri

Trankov kariyerinin başında Natalia Shestakova ve Irina Ulianova ile birlikte kaydı. 2003 yılında Mukhortova ile çalışmaya başladı. Çift birlikte ilk sezonlarında Junior Grand Prix Finali ve 2004 Dünya Gençler Artistik Patinaj Şampiyonasında bronz madalya aldı. Bir sonraki sezon çift Junior Grand Prix Finali ve 2005 Dünya Gençler Artistik Patinaj Şampiyonasını kazandı. 2005-2006 Olimpiyat sezonunda ikili, Tatiana Totmianina ve Maxim Marinin'nin çekilmesi ile 2006 Dünya Artistik Patinaj Şampiyonasına gönderildi. Mukhortova ve Trankov, ilk Dünya şampiyonalarını 12. sırada bitirdi. 2005-2006 sezonundan sonra koçları  Nikolai Velikov'dan ayrılarak Tamara Moskvina ile çalışmaya başlayan patenciler, Ağustos 2006'da tekrar koçlarını değiştirerek Artur Dmitriev ile çalışmaya başladı. Aralık 2006'da çift bu kez Oleg Vasiliev ile çalışmaya başladı. Bu koç değişikliğinin ardından 2007 Rusya Şampiyonasını kazandı.
İlk kez Avrupa şampiyonasına 2008 Avrupa Artistik Patinaj Şampiyonasında katılan Mukhortova ve Trankov gümüş madalyayı aldı.
Aldığı sonuçlar

(Volosojar ile birlikte)
| Aldığı dereceler> Uluslararası.Event | Aldığı dereceler> Uluslararası.2010-11 | Aldığı dereceler> Uluslararası.2011-12 | Aldığı dereceler> Uluslararası.2012-13 |
| --- | --- | --- | --- |
| Dünya Şampiyonaları | 2 | 2 | 1 |
| Avrupa Şampiyonaları |  | 1 | 1 |
| ISU Grand Prix Finalleri |  | 2 | 1 |
| GP Bompard |  | 1 |  |
| GP Rostelecom |  |  | 1 |
| GP Skate America |  |  | 1 |
| GP Skate Canada |  | 1 |  |
| Nebelhorn |  | 1 | 1 |
| Ondrej Nepela |  | 1 |  |
| Mont Blanc | 1 |  |  |
Ulusal
| Rusya Şampiyonaları | 1 |  | 1 |
 GP = Grand Prix; TBD = To be decided 
(Mukhortova ile birlikte)
| Yarışma | 2003-2004 | 2004-2005 | 2005-2006 | 2006-2007 | 2007-2008 | 2008-2009 | 2009-2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kış Olimpiyat Oyunları |  |  |  |  |  |  | 7 |
| Dünya Şampiyonaları |  |  | 12 | 11 | 7 | 5 | 4 |
| Avrupa Şampiyonaları |  |  |  |  | 2 | 3 | 3 |
| Dünya Gençler Şampiyonaları | 3 | 1 |  |  |  |  |  |
| Rusya Ulusal Şampiyonası | 1 J. |  | 3 | 1 | 2 | 2 | 2 |
| Grand Prix Finalleri |  |  |  |  |  | 6 | 4 |
| Trophee Eric Bompard |  |  |  |  | 3 | 2 | 1 |
| Skate Canada |  |  | 7 |  |  |  | 2 |
| Skate America |  |  |  | 5 |  | 3 |  |
| Cup of Russia |  | 6 | 4 | 7 | 4 |  |  |
| Nebelhorn Trophy |  |  |  |  |  | 2 |  |
| Finlandia Trophy |  |  |  |  | 1 |  |  |
| Winter Universiade |  | 3 |  |  |  |  |  |
| ISU Junior Grand Prix Finali | 3 | 1 |  |  |  |  |  |
| Junior Grand Prix, Germany |  | 1 |  |  |  |  |  |
| Junior Grand Prix, China |  | 1 |  |  |  |  |  |
| Junior Grand Prix, Poland | 1 |  |  |  |  |  |  |
| Junior Grand Prix, Ostrava | 1 |  |  |  |  |  |  |
Programlar > Volosozhar ile birlikte iken

| Sezon | Kısa program | Serbest program | Gala |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011-2012 | Bring Me to Life   Evanescence | Black Swan   Clint Mansell, Pyotr Tchaikovsky | Aimer    Roméo et Juliette, de la Haine à l'Amour  |
| 2010-2011 | Carmina Burana   Carl Orff  | Romeo and Juliet   Sergei Prokofiev  |  |
Programlar > Mukhortova ile birlikte iken

| Sezon | Kısa program | Serbest program |
| --- | --- | --- |
| 2009-2010 | Appassionata    by Secret Garden  | Love Story   by Francis Lai  |
| 2008-2009 | Nobody Home    by Pink Floyd   performed by London Symphonic Orchestra  | The Lady and the Hooligan   by Dmitri Shostakovich |
| 2007-2008 | Otonal     by Raul di Blasio | Prelude    by Sergei Rachmaninov  |
| 2006-2007 | Music for Cinema    by A. Schnittke | Elegy    by Sergei Rachmaninov |
| 2005-2006 | Baxter (soundtrack) | Rhapsody on a Theme of Paganini, Op. 43   by Sergei Rachmaninov |
| 2004-2005 | Quidam     from Cirque du Soleil   by Rene Dupere | El dia que me quieras     by Raul di Blasio |
| 2003-2004 | White Nights      by Schwartz | The Day when Loving You      by Raul di Blasio |
Ebru Özdemir

| Ebru Özdemir |
| --- | --- |

Doğum: Ebru Özdemir 26 Nisan 1974 (50 yaşında) Ankara, Türkiye
Eğitim: TED Ankara Koleji Boğaziçi Üniversitesi Mühendislik Fakültesi İnşaat Mühendisliği Bölümü (lisans) Fordham Üniversitesi Uluslararası Finans ve İş Yönetimi (yüksek lisans)
Etkin yıllar: 1997-
Evlilik: Murat Kışlalı (e. 2008)
Ebeveyn(ler): Nihat Özdemir Gülseren İyidil

Ebru Özdemir Kışlalı (26 Nisan 1974, Ankara) Türk iş insanı. Limak Holding Yönetim Kurulu Başkanı.
Yaşamı

26 Nisan 1974 tarihinde Nihat Özdemir ve Gülseren İyidil çiftinin çocuğu olarak Ankara'da doğdu.
1991 yılında TED Ankara Koleji'nden ve 1995 yılında da Boğaziçi Üniversitesi Mühendislik Fakültesi İnşaat Mühendisliği Bölümü'nden mezun oldu. Fordham Üniversitesi'nde işletme alanında master yaptı.
Limak Holding'in Muğla'daki Akbelen Ormanı'nda sürmekte olan maden sahası açma çalışmaları sırasında kesilen ormanlardan ötürü, Dünya Doğayı Koruma Vakfı mütevelli heyeti üyeliğinden vakıf yönetimi tarafından çıkarılmıştır.
Kişisel yaşamı

2008 yılında Murat Kışlalı ile evlendi.
Dünya Tiyatro Günü

|    Dünya Tiyatro Günü |
| --- | --- |
Portekiz'deki Dünya Tiyatro Günü kutlaması, 2010
Kutlayanlar: Birçok ülke
Türü: Tarihsel
Tarih: 27 Mart
Dünya Tiyatro Günü 1961'de Uluslararası Tiyatrolar Birliği (International Theatre Institute) tarafından kuruldu.
Her yıl 27 Mart günü ITI merkezleri ve dünya çapında tiyatro grupları tarafından kutlanmaktadır. Pek çok ulusal ve uluslararası etkinlik kutlamalarda yer almaktadır. En önemli etkinliklerden biri, dünya çapında başarı kazanmış bir tiyatro oyuncusu, yönetmeni veya yazarın yazdığı evrensel bildirgedir. İlk bildirge 1962'de Jean Cocteau (Fransa) tarafından yazılmıştır.
Kabulü

Dönemin ITI başkanı olan Arvi Kivimaa tarafından önce Helsinki, sonra da Viyana’da yapılan 9. ITI Konferansında ortaya atılan ‘tiyatrolar günü’ fikri, İskandinav ülkelerinden gelen desteğin de etkisiyle hayata geçirildi. Kabul edilişinden sonra her yıl, Paris’te 1962 tarihli Uluslar Tiyatrosu’nun (Theatre of Nations) da açılış günü olan 27 Mart günü, ITI’nin şu an sayısı 100’ü bulan dünya çapındaki merkezlerinde çeşitli etkinliklerle kutlanmaya başlandı.
Hedefi

UNESCO tarafından kurulan ITI’nin “sahne sanatları bağlamında, dünya çapında bilgi ve uygulama alışverişini arttırmak, gelişim sürecinde sanatsal yaratıcılığın ve üretimin gerekliliği konusunda toplumsal bilinci uyandırmak, insanlar arasındaki barış ve dostluğun sağlanması ve artmasını gerçekleştirmek adına karşılıklı anlayışı geliştirmek, UNESCO’nun hedeflerine ulaşmasına katkıda bulunmak” gibi hedefleri, Dünya Tiyatro Günü'nde bir kez daha hatırlatılmaktadır. Her yıl tiyatro ve tiyatroyla ortak çalışan diğer sanat disiplinlerinden gelen üstün başarılı bir sanatçı bu gün için bir konuşma yapmaya davet edilmektedir. Uluslararası Bildirge olarak görülen bu konuşmanın metni 20'den fazla dile çevrilmekte, pek çok gazetede yayınlanmakta ve dünya üzerindeki pek çok tiyatro grubunun oyunundan önce okunmaktadır. Pek çok televizyon ve radyo kanalı bu bildirgeyi beş kıtanın her köşesindeki dinleyicilere ulaştırmaktadır.
Dünya Tiyatro Günü tiyatro dünyasındaki insanlar için sahne sanatlarının insanları bir araya getirici gücünü kutlamak, seyirciyle daha iyi bir iletişim kurmak ve insanlar arasındaki anlayış ve barışı artırmak için bir fırsat olarak görülmektedir. Dünya Tiyatro Günü'nde yapılan etkinlikler, uluslararası işlevlerinin yanı sıra ulusal ve bölgesel tiyatro gruplarının bir araya gelmesinde de rol oynamaktadır.
Dünya Tiyatro Günü Uluslararası Bildirgesi

Jean Cocteau ilk bildirgenin yazarıdır. 1993'te Venezuela ITI Merkezi 1962'den 1993'e kadar yayınlanan tüm bildirgeleri biri özgün dillerinde, diğeri İspanyolca olmak üzere iki antoloji halinde yayımlamıştır. Uluslararası Bildirge'nin yanı sıra, ITI dünyanın hemen her yerinde büyük gösteriler ve festivaller düzenlemektedir. Bu etkinliklerin tamamı ITI Resmi Sitesi'nde15 Şubat 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. görülebilir.
UNESCO
Ulusal İstatistik ve İktisadi Yönetim Okulu

| Ulusal İstatistik ve İktisadi Yönetim Okulu |
| --- | --- |


Slogan: Compter pour savoir, comprendre pour prévoir
Kuruluş: 1942
Tür: Devlet Üniversitesi
Eğitim dil(ler)i: Fransızca, İngilizce
Rektör: Julien Doucet
Öğrenciler: 500
Konum: Malakoff, Fransa
Organizasyonlar: Paris-Saclay Üniversitesi
Web sitesi: http://www.ensae.fr/

École nationale de la statistique et de l'administration économique (ENSAE ParisTech, Ulusal Ekonomik İdare ve İstatistik Okulu), geçmişi 1942'e uzanan, Fransa'nin Malakoff şehrinde bulunan Teknik Üniversitesinin ismidir (Paris-Saclay Üniversitesi).
Organizasyon

ENSAE ParisTech yedi okullara ayrılmıştır:
Ekonomi
Finans ve sigorta
Makroekonomi
Mikroekonomi
Sosyoloji
İstatistik
Ünlü mezunları

Gérard Araud, Fransız diplomat
François-Xavier Deniau, Fransız diplomat
École Polytechnique Fédérale de Lausanne

| École polytechnique fédérale de Lausanne |
| --- | --- |
Swiss Federal Institute of Technology in Lausanne
EPFL kampüsünde bir bina

Kuruluş: 1853 (171 yıl önce) (1853) (École spéciale de Lausanne)    1969 (Federal statü)
Tür: Devlet üniversitesi
Eğitim dil(ler)i: Fransızca, İngilizce (sadece Yüksek Lisans ve üstü)
Bağlılık: AUF, EUA, Eurotech, CLUSTER, RESCIF ve TIME
Gelir: 1056 MCHF
Başkan: Martin Vetterli
Öğretim üyeleri: 3,971 (2016)
Öğrenciler: 11,449 (2019 sayımı, 29.4% kadın, 57.4% yabancı milliyetli)
Konum: 46°31′13″K 6°33′56″D﻿ / ﻿46.52028°K 6.56556°D﻿ / 46.52028; 6.56556
Yerleşke: Kentsel
Okul renkleri:   İsviçre kırmızısı
Web sitesi: www.epfl.ch

École polytechnique fédérale de Lausanne (EPFL), İsviçre'nin Lozan şehrinde bulunan, doğa bilimleri ve mühendislikte uzmanlaşmış bir araştırma enstitüsü ve üniversitedir. İsviçre'de bulunan iki Federal Teknoloji Enstitüsünden biridir. Eğitim, araştırma ve teknoloji transferi, EPFL'nin misyonlarıdır.
QS Dünya Üniversite Sıralaması, 2020/2021 sıralamasında tüm alanlarda EPFL okulu 14. sırada yer alırken, T.I.M.E. Yüksek Öğretim Dünya Üniversite Sıralaması 2020'de EPFL, Mühendislik ve Teknoloji için dünyanın en iyi 19. okulu olarak sıralanmıştır.
EPFL, İsviçre'nin Fransızca konuşulan bölümünde bulunmaktadır; İsviçre'nin Almanca konuşulan bölümündeki muadil kurumu, Zürih'teki İsviçre Federal Teknoloji Enstitüsü'dür (ETH Zürih). Birkaç uzman araştırma enstitüsü ile bağlantılı olarak, iki üniversite, doğrudan Federal Ekonomik İşler, Eğitim ve Araştırma Departmanına bağlı olan İsviçre Federal Teknoloji Etki Alanını (ETH Alanı) oluşturur. Araştırma ve öğretim faaliyetleriyle bağlantılı olarak EPFL, CROCUS adlı bir nükleer reaktör, bir Tokamak Füzyon reaktörü, bir Blue Gene/Q Süper Bilgisayar ve P3 biyolojik tehlike tesislerini yönetmektedir.
Tanınmış mezunlar

EPFL'den mezun olmuş birçok önemli yönetici, mühendis ve mucit bulunmaktadır.
Guy Berruyer (Sage Group'un başkanı)
Mattia Binotto (Scuderia Ferrari'nin teknik başkanı)
Aart de Geus (yönetim kurulu başkanı, Synopsys'in kurucusu ve CEO'su)
George de Mestral (elektrik mühendisi, Velcro'nun muciti)
Eric Favre (Nespresso'nun muciti)
André Gorz (Avusturyalı-Frasnız filozof ve ekonomist)
Daniel Borel (Logitech'in kurucu ortağı)
Franck Riboud (Danone CEO'su)
André Kudelski (Kudelski CEO'su)
Francesco Mondada (Robotik ve yapay zeka alanında İsviçreli mühendis)
Jean-Daniel Nicoud (Swiss bilgisayar bilim insanı)
Othman Benjelloun (Faslı iş insanı)
Daniel Brélaz (İsviçreli matematikçi, siyasetçi ve çevreci)
Stefan Kudelski (Sanayici, Nagra'nın muciti)
Luc Recordon (İsviçreli siyasetçi)
André Borschberg (İş insanı ve pilot, Solar Impulse projesinin kurucusu)
Jacques Dubochet (2017 Kimya alanında Nobel Ödülü kazananı)
El Cem Amfitiyatrosu

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Tunus
Kriter: Kültürel: iv, vi
Referans: 38
Tescil: 1979 (3. oturum)
Bölge: Arap Ülkeleri
El Cem Amfitiyatrosu, Tunus'un El Cem kentinde bulunan, Antik Roma döneminden kalma, tarihî bir amfitiyatrodur. UNESCO tarafından 1979 yılında Dünya Mirası olarak tescillenmiştir.
Antik Thysdrus kentinin (eski Yunanca: Θύσδρος, Thysdros) kalıntıları üzerine kurulmuş olan Mehdiye vilayetinde yer almaktadır. Dünyadaki en iyi korunmuş Roma kalıntılarından biridir ve Afrika'da bir benzeri yoktur. Roma İmparatorluğu'ndaki diğer amfitiyatrolar gibi, seyir oyunları için inşa edilmiştir ve dünyanın en büyük amfitiyatrolarından biridir. Tahmini kapasitesi 35.000, boyutları sırasıyla 148 x 122 metredir. Tiyatro, düz bir zeminde bulunan taş bloklardan inşa edilmiş ve son derece iyi korunmuştur.
Ekvador-Peru Savaşı

Ekvador-Peru Savaşı veya '41 Savaşı (İspanyolca: Guerra del 41), 5 Temmuz 1941-31 Ocak 1942 tarihleri arasında Ekvador ve Peru arasında meydana gelen sınır çatışmalarıdır. Savaş, 20. yüzyılda Ekvador ve Peru arasındaki üç askeri çatışmanın ilkiydi. Savaş sırasında Peru, Ekvador'un El Oro ve Loja illerinin bazı kısımlarını işgal etti.
31 Temmuz 1941'de iki ülke arasında ateşkes anlaşması yürürlüğe girdi. Her iki ülke de Rio Protokolü'nü 29 Ocak 1942'de imzaladı ve ardından Peru kuvvetleri geri çekildi. Toprak anlaşmazlığı konusundaki düşmanlıklar 1942'den sonra da devam etti ve 1995 Cenepa Savaşı ve Ekim 1998'de Brezilya Başkanlık Yasası anlaşmasının imzalanmasının ardından sona erdi.
Linda Manz

| Linda Manz |
| --- | --- |

Doğum: Linda Ann Manz 20 Ağustos 1961(1961-08-20) New York, New York, ABD
Ölüm: 14 Ağustos 2020 (58 yaşında) Palmdale, Kaliforniya, ABD
Ölüm sebebi: Akciğer kanseri
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1978-1997
Evlilik: Bobby Guthrie (e. 1985; ö. 2020)
Çocuk(lar): 3

Linda Manz (20 Ağustos 1961, New York – 14 Ağustos 2020, Palmdale, Kaliforniya, ABD), Amerikalı aktris.
Yaşamı ve kariyeri

Manz 20 Ağustos 1961'de New York'ta doğdu. 1978'de başladığı oyunculuk kariyerini 1997 yılına kadar sürdürdü. Yer aldığı yapımlar arasında; Days of Heaven (1978), Out of the Blue (1980) ve Gummo (1997) sayılabilir.
Ölümü

Manz 14 Ağustos 2020'de Palmdale, Kaliforniya'da zatürre hastalığı ile seyreden akciğer kanseri sonucunda 58 yaşında ölmüştür.
Filmografi > Sinema

1978: Days of Heaven
1979: The Wanderers
1980: Out of the Blue
1981: Longshot
1997: The Game
Filmografi > Televizyon dizisi

1979: Dorothy
Filmografi > Televizyon filmleri

1979: Orphan Train
El País (Kolombiya)

|  |
| --- | --- |
Tür: Günlük gazete
Format: Broadsheet
Yayımcı: Diario El Pais
Editör: María Elvira Domínguez Lloreda
Haber editörü: Diego Martínez Lloreda
Kuruluş tarihi: 23 Nisan 1950
Dil: İspanyolca
Genel merkez: Cali, Kolombiya
ISSN: 0124-891X
Resmî site: elpais.com.co
El País, Cali, Kolombiya'da yayımlanan bölgesel günlük gazetedir. Álvaro Lloreda Caicedo tarafından kurulan gazetenin ilk sayısı 23 Nisan 1950'de yayımlanmıştır.
Egemen Qazaqstan

|  |
| --- | --- |
Tür: Gazete
Sahibi: Kazakistan hükûmeti
Kuruluş tarihi: 1919
Dil: Kazakça
Resmî site: egemen.kz
Egemen Qazaqstan, (Kazakça: Егемен Қазақстан, Egemen Qazaqstan), Kazakistan'da Kazakça diliyle yayınlanan bir devlet gazetesidir. İlk kez 19 Aralık 1919'da yayınlanmıştır.
Tarihi

Gazete, 17 Aralık 1919'da SSCB'de kuruldu. İlk olarak Orınbor şehrinde yayınlanan gazetenin ilk adı da "Uşkın"dir. Ardından yayın adı birkaç defa değiştirildi. Gazeteye 1920 tarihinde "Enbek tuı" adı verilmiştir, 1921 yılında "Enbekşil kazak" adıyla değiştirilmiştir. 1932 yılında "Sosialist Kazakıstan" olarak yayınlanan gazete 54 yıl bu adıyla yayınlanmış ve Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin en önemli yayınlarından biri olmuştur.
Mayıs 1991'de, Kazakistan'ın bağımsız olmasından birkaç ay önce gazetenin adı değişmiş ve "Egemendi Kazakistan" adı verilmiştir. Bu tarihte gazetenin baş editörü Şerhan Murtaza idi. 1993 yılında dil bilimcilerin tartışmasından sonra o zamanki baş editör Abiş Kekilbayev'in önerisiyle gazetenin adı "Egemen Qazaqstan" olarak değiştirildi.
Eylül 2016 tarihinden bu yana gazete, yeni tasarım ve biçimiyle renkli yayınlanmaktadır. Kazakistan'ın başkentinin değişimiyle yayın baskısı Kızılorda'dan Almatı'ya taşınmıştı. 1999 yılında yayınevi yeni başkent Astana'ya göç etti. İlk yayınlanmasından itibaren gazetede Kazak halkının milli ve ulusal değerleri, ünlü yazarları hizmet verdi. Gazetenin siyaset, ekonomi, sosyal ve bilim, hukuk ve toplum, kültür ve ruhanilik, spor ve çevrimiçi baskı bölümleri mevcuttur.
Gazetenin 100. yılı için 2019'da basılmış bir posta pulu
Marakeş

| Marakeş Marrakesh  |
| --- | --- |
ⵎⵕⵕⴰⴽⵛ مراكش

Takma ad: Kech
Marakeş
İdare
 • Vali: Fatima Zahra Mansouri
Nüfus (2010)
 • Toplam: 1.070,000
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Resmî site http://www.casablanca.ma/


 UNESCO Dünya Mirası
Konum:  Fas
Kriter: Kültürel: i, ii, iv, v
Referans: 331
Tescil: 1985 (9. oturum)
Bölge: Arap Devletleri
 
Marakeş (Beriberi Dilinde: Murakush, Arapça مراكش Murrākush), Atlas Dağları'nın eteklerindeki Marrakech-Tensift-El Haouz ekonomik bölgesinin güneybatı ortasında başşehirdir. "Kırmızı Şehir" olarak bilinir.
İsim

Orijinal adı muhtemelen Berberi dilinde mur (n) akush olup anlamı "Tanrının Ülkesi"dir. Aynı kelime Moritanya'da kendini gösterir, fakat bu yorum  bugüne kadar hâlâ kanıtlanamamıştır.
Bu şehir, Marrakech-Tensift-El Haouz bölgesinin başşehridir.
Birkaç onyıl öncesine kadar Fas, Araplar, Persler ve Avrupalı'lar tarafından "Marakeş Krallığı" olarak biliniyordu. Avrupalı isimler olan Morocco, Marruecos, Maroc, Marokko vs doğrudan doğruya Beriberi kelimesi olan Murakush dan türemektedir.
Marakeş şehri Fas'ta geleneksel geniş ticaret pazarına sahiptir ve ayrıca Afrika ve Dünya'da en faal alanlardan biridir Djemaa el Fna. Faaliyet, telaş içindeki alan, akrobatlar, hikâye anlatıcıları, dansçılar ve müzisyenler ile doludur. Alan yiyecek stantlarına dönüşerek meşgul hayatı ile kocaman bir açık hava restoranlarına dönüşür.
Şehrin adı, Fransızcada Marrakech, İngilizcede Marrakesh, Almancada Marrakesch ve Türkçede Marakeş şeklinde okunur.
İklimi

|  Marakeş iklimi > Aylar.Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C) |  Marakeş iklimi > Oca.18,0.5,0 |  Marakeş iklimi > Şub.22,0.7,0 |  Marakeş iklimi > Mar.26,3.12,1 |  Marakeş iklimi > Nis.28,0.13,0 |  Marakeş iklimi > May.31,00.15,0 |  Marakeş iklimi > Haz.36,4.19,1 |  Marakeş iklimi > Tem.40,0.24,0 |  Marakeş iklimi > Ağu.39,0.23,3 |  Marakeş iklimi > Eyl.34,0.20,7 |  Marakeş iklimi > Eki.28,0.16,4 |  Marakeş iklimi > Kas.22,4.10,0 |  Marakeş iklimi > Ara.20,7.7,4 |  Marakeş iklimi > .. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: Dünya Meteoroloji Örgütü (BM)
Fotoğraf galerisi

Saadian Mezarları
Djemaa el Fna alanı (gece)
Tepeden bir görünüm
Şehir resmi binası
Bab Agnaou şehir kapısı
Djemaa el Fna, akşamleyin
Agdal Bahçeleri Duvarı
Balon (hava taşıtı)
Menara bahçeleri
Kardeş şehirler

Granada, İspanya
Marsilya, Fransa
Ningbo, Çin
Scottsdale, Arizona, ABD
Susa, Tunus
Timbuktu, Mali
Şehrin genel meydanı, Djemaa el Fna, 2005