El (tanrı)
İbrani Kutsal Kitabı Tanah'ta

İbranice form (אל) Latin harfleriyle Standart ve Taberiye İbranicesi transkripsiyonunda ʾĒl olarak görünür. ʼĒl, Hadad, Molek veya Yahve dahil olmak üzere herhangi bir tanrı için kullanılabilen bir kelimedir.
Tanah'ta Elohim bir tanrı (büyük Tanrı) veya tanrılar ('im' İbranice çoğul eki) için kullanılan sıradan bir kelimedir.
Ancak El, çoğunlukla şiirsel pasajlarda ve belgesel hipotezin Rahip kaynağına atfedilen ataerkil anlatılarda görülür. Masoretik Metinde 217 kez geçer: yetmiş üç kez Mezmurlarda ve elli beş kez Eyüp Kitabında. Ara sıra belirlilik eki hā ile hā'Ēl olarak görünür. (örneğin Tekvin Samuel)
Tanah'ın teolojik tutumuna göre, ʼĒl ve Ĕlōhîm isimleri, tekil olarak veya yüceltici çoğul olarak (Elohim) Yahve'ye atıfta bulunur. Bunun uzun süredir devam eden veya nispeten yeni bir inanç mı olduğu, Tanah ve İsrail dininin tarih öncesi hakkında sonuçsuz bilimsel tartışmaların konusu olmuştur. P dizisinde Tekvin Exodus şu şekilde çevrilebilir:
Kendimi İbrahim'e, İshak'a ve Yakup'a Ēl Shaddāi olarak ifşa etmiştim, ama bu onlar tarafından benim adım YHVH olarak bilinmeden önceydi.
Ancak Yaratılış 14:18–20'de, Salem kralı ve onun ilahı El Elyon'un baş rahibi Melkizedek onu kutsadığında İbrahim'in El'in kutsamasını kabul ettiği söylenir. Bilimsel bir görüş, Yahve'nin ʼĒl ile özdeşleştirilmesinin geç olduğu, Yahve'nin daha önce birçok tanrıdan yalnızca biri olarak düşünüldüğü ve normalde ʼĒl ile tanımlanmadığı yönündedir. Bir diğeri, Tanah'ın çoğunda El isminin Yahve için alternatif bir isim olduğu, ancak Elohist ve Ruban geleneklerinde Yahve'den daha eski bir isim olarak kabul edildiğidir.
Yahve adı Mukaddes Kitap Tanah'ta, Tekvin Genesis ilk kitabında kullanılır; ve Tekvin Genesis, o zamanlar insanların "RAB'bin adını çağırmaya" başladığını söylüyor.
Bazı yerlerde, (Tekvin Psalm) Yahve açıkça bir fırtına tanrısı olarak görünür. Bu durum bildiğimiz kadarıyla oğlu Ba'al Haddad için doğru olsa daʼĒl için doğru olmayan bir şeydi. Tekvin Isaiah da bir gün Livyatan'la savaşacağı ve denizde onu öldüreceği kehanet edilen tanrı Yehova'dır. Mitte yılanın öldürülmesi, Ugarit metinlerinde hem Ba'al Hadad'a hem de Anat'a atfedilen, ancak ʼĒl'e atfedilmeyen bir eylemdir.
Bu tür mitolojik motifler, çeşitli şekillerde, Yahve'nin teolojide Ugarit'teki Hadad'ınkine benzer bir yer tuttuğu bir döneme ait kalıntılar ya da daha yaygın olarak Hadad'a atfedilen eylemlerin Yehova'ya geç (henoteistik) dönem uyarlamaları; ya da aynı motiflerin ve imgelerin farklı tanrılara eklektik uygulamalarının örnekleri olarak görülür.
Benzer şekilde, Ēl Şaddāi, Ēl 'Ôlām, Ēl 'Elyôn ve benzerlerinin orijinal olarak ayrı tanrılar olarak anlaşılıp anlaşılmadığı da sonuçsuz bir şekilde tartışılır. Albrecht Alt, 1929'da Der Gott der Väter'de bu tür tanrıların orijinal farklılıkları hakkındaki teorilerini sundu. Ancak diğerleri, ataerkil zamanlardan beri, bu farklı isimlerin aslında genel olarak aynı tek büyük tanrıya, (ʼĒl'e) atıfta bulunduğunun anlaşıldığını savundu. Frank Moore Cross'un (1973) pozisyonu budur.  Kesin olan bir şey var ki, 'El' İsraillilerin adlarında, "El çabalıyor" anlamına gelen Yiśrā'ēl adı da dahil olmak üzere her dönemden İsrailli isimlerde kullanılmaktadır.
The Oxford Companion to World Mythology'ye göre,
Yahudilerin Tanrısının, büyük olasılıkla "İbrahim'in Tanrısı" olan Kenanlı El'den yavaş yavaş evrimleştiği neredeyse kesin görünüyor. . . El, İbrahim'in yüksek Tanrısıysa - Elohim, Yahveh'in prototipi - Aşera onun karısıydı ve 7. yüzyılın ortaya çıkan Yahudiliği bağlamında fiilen "boşanmadan" önce böyle algılandığına dair arkeolojik işaretler var. M.Ö. (Bkz. Tekvin Kings .)
Görünen çoğul  Ēlîm veya "tanrılar" Tanah'ta sadece dört kez geçer. Mezmur 29, tahta geçme mezmurları olarak anlaşılır:
Davut'un Mezmurları.
Tanrı oğullarını Yahve'ye atfet (bênê 'Ēlîm),
RAB'be, yücelik ve güç atfedin.
Mezmur 89: 6 (İbranice 7. ayet):
Göklerde kim RAB'be benzer,
Tanrı oğulları (bênê 'Ēlîm) arasında kim Yahveh'ye benzetilebilir.
Geleneksel olarak bênê 'ēlîm kuvvetlilerin oğulları -güçlü olanlar' olarak yorumlanmıştır, çünkü El, 'güçlü' anlamına gelebilir, ancak bu tür bir kullanım mecazi olabilir. Her iki yerde de elîm' ifadesinin, lm'in m -enklitik ile tekil bir form olduğu ve bu nedenle 'ʼĒl'in oğulları' olarak çevrileceği arkaik bir boş sözden türemiş olması da mümkündür.
M -enklitik, Tanah'ın başka yerlerinde ve diğer Sami dillerinde görülür. Anlamı bilinmiyor, muhtemelen sadece vurgu ifade eder. Benzer bağlamlarda, bn 'il ifadesinin "bnilm" ile değiştiği, ancak her ikisinin de 'ʼĒl'in oğulları' anlamına gelmesi gerektiği Ugarit metinlerinde görülür. M -enklitik içeren bu ifade, MÖ beşinci yüzyıla kadar Fenike yazıtlarında da görülür.
Tanah'taki diğer iki olaydan biri " Musa'nın Şarkısı "ında gerçekleşir, Tekvin Exodus :
Tanrılar arasında senin gibi kim var ( elim), Yahve?
Son olay Tekvin Daniel :
Ve kral keyfine göre yapacak; ve kendini yüceltecek ve her ilahın (  ēl) üzerinde yüceltecek ve Tanrıların Tanrısı'na (El 'Elîm) karşı çirkin sözler söyleyecek ve gazap tamamlanıncaya kadar başarılı olacaktır: çünkü karar verilen şey tamam olacaktır.
Tanah'ta bazılarının El'in büyük tanrı ʼĒl'den bahsetmesinin Yahveh ile eşit olmadığını düşündüğü birkaç durum vardır. Biri Tekvin Ezekiel, ilahi olduğunu iddia eden bir adama, bu örnekte, Sur'un liderine karşı alay konusu:
İnsanoğlu, Sur prensine de ki: "Rab Yahve şöyle diyor:  Gururlu olduğundan ve şöyle dedin: "Ben  e lōhîm'in (tanrıların) tahtında ben 'l'im (tanrıyım), ben denizlerin ortasında tahtıma oturdum." Kalbinizi  elōhîm'in ('tanrıların') kalbi gibi yapmış olsanız da, yine de insansınız ve El' değilsiniz.
Burada ēl, genel bir tanrıya veya en yüksek bir tanrı olan ʼĒl'ye atıfta bulunabilir. Özellikle Tire Kralı'na başvuruyor olarak bakıldığında, kral muhtemelen Yahve'yi düşünmüyordu. İlahi iddialarda bulunan herkese karşı genel bir alay konusu olarak görüldüğünde, bağlama bağlı olarak Yahve'ye atıfta bulunabilir veya bulunmayabilir.
Tekvin Judges 9:46'da, ibadeti birkaç ayet önce mahkûm edilen Ba'al B ê rît 'Ahit'in Efendisi' ile görünüşte aynı olan Ēl Bêrît 'Ahit Tanrısı'nı buluyoruz. Bu pasajın bir tartışması için Baal'a bakınız.
Tekvin Psalm :
Elōhîm ("tanrı") ēl konseyinde yer alır, O
tanrılar (Elohim) arasında hükmeder.
Bu, Yahve'nin diğer birçok tanrıyla birlikte, yüksek tanrı El'in konsey üyelerinden biri olarak hüküm verdiği anlamına gelebilir. Bununla birlikte, Yahve'nin İlahi Konsey'de (genellikle El Konseyi olarak bilinir) bulunduğu ve ʼĒl'in konseyin diğer üyeleri arasında yargıda bulunduğu anlamına da gelebilir. Tanrı'nın daha önce tanrılar (Elohim) ve Yüceler Yücesi'nin oğulları olarak adlandırıldığını söylediği kişileri mahkûm ettiği aşağıdaki ayetler, buradaki tanrının aslında daha küçük tanrıları yargıladığını ileri gösterir.
Tekvin Isaiah, kôkk êbê 'ēl 'Tanrı'nın yıldızları' bölümünde, asla batmayan dairesel yıldızlara, muhtemelen özellikle Büyükayı'nın yedi yıldızına atıfta bulunan arkaik bir ifade görünür. Bu ifade aynı zamanda Pirgi Yazıtında hkkbm 'l (öncesinde belirli h maddesi ve ardından m -enklitik) olarak geçer. Diğer iki belirgin fosilleşmiş ifade, Tekvin Psalm (İbranice 11. ayette) arzê-'ēl 'Tanrı'nın sedirleri' (genellikle 'güçlü sedirler', 'güzel sedirler' gibi bir şey olarak tercüme edilir) ve k ê harrê-'ēl 'dağlar'dır. Tekvin Psalm (İbranice ayet 6'da) Tanrı'nın Tanrısı' (genelde 'büyük dağlar', 'güçlü dağlar' gibi bir şey olarak tercüme edilir).
Tekvin Deuteronomy bazı metinlerinde Ugarit metinlerinde El'in yetmiş oğluna karşılık gelen Tanrı'nın yetmiş oğluna yapılan atıf için bkz. Elyon.