Lockheed AC-130
Geliştirme > Son ve planlanan güncellemeler

2007 yılında AFSOC, AC-130'ların silahlanmasını yükseltmek için bir program başlattı. Test programı AC-130U savaş gemilerindeki 25 mm GAU-12/U ve 40 mm Bofors toplarının iki adet 30 mm Mk 44 Bushmaster II topu ile değiştirilmesini planlıyordu. 2007 yılında Hava Kuvvetleri Bushmaster'lar için test platformu olarak dört adet AC-130U gunship'i modifiye etti. Bunlar AC-130U Plus 4 veya AC-130U+4 olarak adlandırıldı. Ancak AFSOC yeni topları AC-130U filosuna yerleştirme planlarını iptal etti. O zamandan beri silahları söküp orijinal 40 mm ve 25 mm topları yeniden taktı ve uçakları muharebe görevine geri döndürdü. AFSOC'un planlar, programlar, gereksinimler ve değerlendirmeler direktörü Tuğgeneral Bradley A. Heithold, 11 Ağustos 2008'de Bushmaster'ın "kullandığımız irtifada" testlerdeki isabetliliğiyle ilgili sorunlar nedeniyle çabanın iptal edildiğini söyledi. Ayrıca, programla ilgili hususların da kararı yönlendirdiğini söyledi.
Planlar, 105 mm M102 obüsün 120 mm M120 havan topunun kama yüklemeli bir varyantı ile olası değişimi için yapılmıştır. 120 mm'lik kama yüklemeli havan konsepti, daha fazla öldürücülük, hassas vuruş kabiliyeti, ikincil hasarda azalma ve yakın tehlike senaryolarında daha az zayiat ile şu anda mevcut olan mühimmatların kullanımında daha fazla esneklik sunmaktadır. Ayrıca, yeni AGM-114 Hellfire füzelerinin, Gelişmiş Hassas Öldürme Silah Sisteminin (Hydra 70 roketlerine dayalı) veya Viper Strike süzülme bombalarının kullanılması AC-130'un uzakta durma kabiliyetini önemli ölçüde artırabilir.
M120 120 mm havan topunun kavramsal kama yükleme varyantı, geleneksel M102 105 mm obüse göre birkaç önemli avantaja sahiptir. 100 mermi M102 105 mm obüs için 4,200 lb (1,900 kg) ağırlığındayken, M120 120 mm havan topu için 3,200 lb (1,500 kg) ağırlığındadır. Geri tepme yükü 105 mm obüste 10.900 lbf (48.000 N) iken M120 120 mm havanda 5.600 lbf'dir (25.000 N). M102 105 mm obüs için topun geri tepme ağırlığı 1,465 lb (665 kg) iken M120 120 mm havan için 1,315 lb (596 kg)'dir. M102 105 mm obüs için namlu basıncı 3.560 psi (24,5 MPa) iken M120 120 mm havan için 1.620 psi'dir (11,2 MPa).
2010 yılında Hava Kuvvetleri L-3 Communications ile sekiz adet MC-130W Combat Spear özel görev uçağına hassas vuruş paketleri ekleyerek onlara gunship benzeri bir saldırı kabiliyeti kazandırmak üzere 61 milyon dolarlık (2023'te ~83,2 milyon dolar) bir sözleşme imzaladı; bu tür donanımlı MC-130W'ler Ejderha Mızrakları olarak bilinmektedir. AFSOC bu uçakları yeni AC-130J'ler hizmete girene kadar AC-130 gunship'ler üzerindeki yüksek operasyonel talepleri hafifletmek için silahlandırmaktadır. MC-130W Ejderha Mızrağı 2011 yılında AC-130W Stinger II olarak yeniden adlandırılmıştır.  Hassas vuruş paketleri 30 mm'lik bir top ve birkaç hassas güdümlü mühimmattan oluşmaktadır. Her birinin altında dört Hellfire füzesi, SDB veya SDB II için kanadın dış pilonuna raylar monte edilmiştir. Griffin A füzelerini ateşlemek için arka rampaya on adet ortak fırlatma tüpü (CLT) monte edilmiştir; uçakta uçuş sırasında yeniden yüklenebilen ilave füzeler depolanmaktadır. CLT'ler 6 inç (15 cm) çapında, 48 inç (1,2 m) uzunluğundaki tüplerin içine sığabilen diğer küçük mühimmatları ateşleyebilmektedir.
AC-130J Ghostrider, yeni inşa edilen MC-130J Combat Shadow II özel operasyon tankerlerine saldırı kabiliyeti kazandırmak için "hassas vuruş paketi" ile donatılmış 16 yeni savaş gemisi edinmeyi amaçlayan ve 2011-2015 mali yılları arasında 1.6 milyar dolar talep eden 2011 tarihli bir girişimden geldi. Bu sayede savaş gemisi filosunun büyüklüğü 33 uçağa yükselecekti ki bu da yaşlanan sekiz AC-130H'nin planlı olarak emekliye ayrılmasından sonra net sekiz uçaklık bir artış anlamına geliyordu. İlk uçak 2012 mali yılında satın alınacak, bunu 2013 mali yılında iki, 2014 mali yılında beş ve 2015 mali yılında son sekiz uçak izleyecekti. C-130'u elde tutma kararı, 16 adet Alenia C-27J Spartan için ayrılan fonun 2010 mali yılı bütçesinden çıkarılmasının ardından geldi.
AC-130J, Ejderha Mızrağı programının yolunu izleyecekti. 9 Ocak 2013 tarihinde Hava Kuvvetleri ilk MC-130J Combat Shadow II'yi AC-130J'ye dönüştürmeye başladı. İlk AC-130J 29 Temmuz 2015 tarihinde AFSOC'a teslim edildi. İlk AC-130J gunship'leri 30 Eylül 2017 tarihinde ilk operasyonel kabiliyete (IOC) ulaştı.  AC-130J'nin iki planlı artışı vardır: Blok 10 konfigürasyonu dahili bir 30 mm top, küçük çaplı bombalar ve arka kargo kapısından fırlatılan lazer güdümlü füzeler içerir; ve Blok 20 konfigürasyonu 105 mm top, büyük uçak kızılötesi karşı önlemleri, kanada monte Hellfire füzeleri ve radyo frekansı karşı önlemleri ekler.
Hava Kuvvetleri AC-130J'ye 30 mm'lik top ve akıllı bombalara ek olarak 105 mm'lik bir top eklemeye karar verdi; mermiler SDB'leri atmaktan daha isabetli ve daha ucuzdu. AFSOC ayrıca 2022 yılına kadar AC-130J'de önceki Gelişmiş Taktik Lazer programına benzer bir yönlendirilmiş enerji silahı arayışına girmiştir. Bu silah 120 kW'a kadar, hatta potansiyel olarak 180-200 kW'lık bir ışın üretecek, yaklaşık 5,000 lb (2,300 kg) ağırlığında olacak, savunma amaçlı olarak uçaksavar füzelerini imha edecek ve saldırı amaçlı olarak iletişim kulelerini, tekneleri, arabaları ve uçakları vuracaktı. Bir lazer silahı AC-130J filosunun tamamı yerine sadece birkaç uçağa yerleştirilecekti; lazer 30 mm'lik topun yerine yan tarafa monte edilecekti. AFSOC, uçak gövdesinin yan tarafına bir lazer yerleştirmenin ışını bozacak kadar fazla hava türbülansı yaratacağını belirleyerek bu fikri sonunda eledi. Buna ek olarak, Lockheed AC-130'daki lazer silahı başarısızlıkla sonuçlanırken, Lockheed'in lazer modül sisteminin F-35 Müşterek Taarruz Uçağı'na entegrasyonu için konseptleri incelediğini söyledi. Diğer potansiyel eklemeler arasında havadan kalabalık kontrolü gerçekleştirmek için aktif bir inkâr sistemi ve bulut örtüsü üzerinden silah operatörlerine uzaktan video akışı ve koordinatlar sağlamak için CLT'lerden küçük insansız hava araçları bulunmaktadır. Taktik Araç Dışı Sensör (TOBS) olarak adlandırılan insansız hava araçları harcanabilir olacak ve kötü hava koşulları veya hava savunmasından uzak durma nedeniyle uçağın kendi göremediği hedefleri doğrulamak için programlanmış bir yörünge boyunca uçacaktır. AFSOC, TOBS görevi için başlangıçta Raytheon Coyote küçük İHA'sını kullanacaktı, çünkü bir saatlik dayanıklılığa sahip hazır bir tasarımdı, ancak 2019 yılına kadar dört saatlik dayanıklılık kapasitesine sahip yeni bir drone ile bu rolü yerine getirmeyi planladı.
Hava Kuvvetleri ayrıca CLT'lerden fırlatılabilecek ve 10.000 ft (3.000 m) üzerindeyken 120 km/s (70 mph) hızla giden kara araçlarını vurabilecek bir süzülme bombası edinmekle de ilgileniyordu. Haziran 2016'da Dynetics, taktik mühimmatını AC-130'a entegre etmek için SOCOM tarafından bir sözleşme imzaladı. GBU-69/B Küçük Süzülme Mühimmatı olarak adlandırılan silah 27 kg (60 lb) ağırlığındadır ve doğrudan çarpma veya seçilen bir yükseklikte patlayabilen 16 kilogramlık (35 lb) bir patlama-parçalanma savaş başlığı ile donatılmıştır; daha küçük olmasına rağmen, güçsüz olması, savaş başlığının Hellfire ve Griffin A füzelerindekilerden daha ağır olmasına izin verir, sırasıyla 9 kg (20 lb) ve 5.9 kg (13 lb). Güdüm, sahteciliği önleme yazılımına sahip bir GPS alıcısı ve terminal güdüm için WGU-59/B APKWS'den uyarlanmış dört adet dağıtık diyaframlı yarı aktif lazer arayıcı başlık tarafından sağlanmaktadır. Approval for fielding occurred in early 2017. Sahaya sürme onayı 2017'nin başlarında gerçekleşti. Dynetics, Haziran 2017'de 70 SGM'lik bir ilk parti teslim etmek için bir sözleşme imzaladı ve 1.000'e kadar satın alma planları yapıldı. SGM 20 mil (32 km) yol kat edebilir.