stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Asemptomatik taşıyıcı
Bulaşıcı hastalıklar > Tüberküloz

Tüberküloz (TB), genellikle Mycobacterium tuberculosis (MTB) bakterisinin neden olduğu bulaşıcı bir hastalıktır. Tüberküloz genellikle akciğerleri etkiler ancak vücudun diğer kısımlarını da etkileyebilir. Aktif veya semptomatik tüberküloz, öksürme veya hapşırma sonrasında havaya salınan bakteriler yoluyla insandan insana bulaşır. Bazı kişiler tüberküloz mikobakterisi ile enfekte olabilir ancak hiçbir zaman semptom göstermezler. Latent tüberküloz olarak adlandırılan bu vakalar bulaşıcı olmasa da halk sağlığı açısından özellikle sorunludur, çünkü gizli TB teşhisi konanların yaklaşık %10'unda aktif (ve bulaşıcı) bir vaka gelişir.
Bulaşıcı hastalıklar > COVID-19

2021 tarihli bir makale, SARS-CoV-2 enfeksiyonlarının en az %50'sinin asemptomatik taşıyıcılara maruz kalmanın bir sonucu olduğunu tahmin etmiştir.
New York Hastanesinde Typhoid Mary
İnç

İnç (İngilizce tekil: Inch, çoğul: Inches), 2,54 cm uzunluğundaki uzunluk ölçüsü birimidir. (" ) işareti ile ifade edilir. İngiliz birimleri, Emperyal birimler, Birleşik Devletler geleneksel birimleri gibi farklı sistemlerin bir parçasıdır. Uzunluk değeri sistemden sisteme değişebilir. Alan hesaplamalarında inç kare, hacim hesaplamalarında ise inç küp adını alır.
Bir uzunluk ölçüsü olarak inç; ABD, Kanada ve Birleşik Krallık'ta yaygın olarak kullanılır. ABD ve İngiltere'de kişilerin boy uzunlukları foot ve inç cinsinde ifade edilirken; Kanada'da sürücü ehliyeti gibi resmi belgelerde kişilerin boy uzunlukları metrik ölçülerle gösterilir.
Türkçesi parmak olarak geçer.[kaynak belirtilmeli]
Uluslararası inç

1958 yılında Birleşik Devletler ve İngiliz Milletler Topluluğu'na üye devletler "uluslararası yarda"nın uzunluğunu 0.9144 metre olarak belirlemişlerdir. Buna bağlı olarak "uluslararası inç" de 25,4 milimetre olarak tanımlanmıştır.
İnçin standart uluslararası sembolü in'dir. Bazı durumlarda, "fit" tek kesme işareti, inç ise çift kesme işaretiyle gösterilir.
Mühendislik ölçülerinde 10'+3" ile gösterildiğinde bunun manası 10 fit 3 inçtir. 1 fit 12 inçe karşılık geldiğinden ölçü toplamda 123 inç eder. Bu ölçünün metrik birimlerle değeri is 123 x 2,54 = 312,42 cm'dir.
Diğer uzunluk birimlerine dönüşümü

1 uluslararası inç;
1.000 thouya (1 thou 0,001 inçtir),
yaklaşık 0,08333 fit (1 fit 12 inçtir),
yaklaşık 0,02778 yardaya (1 yarda 36 inçtir),
2,54 santimetre (1 santimetre yaklaşık 0,3937 uluslararası inçtir) eşittir.
İnçin kullanımı

Metrik sistemin kullanıldığı ülkelerde de bazı durumlarda inç kullanılmaktadır. Örneğin,
televizyon ve bilgisayar ekranlarının çerçeve oranları,
boruların çapları,
bisiklet ve otomobil lastiklerinin çapları,
gramofon plakları,
floppy disketlerin genişliği,
puroların çapı birçok ülkede inç ile ifade edilmektedir.
Begonia pseudodryadis

Begonia pseudodryadis, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Babka

| Babka |
| --- | --- |
Polonya'da geleneksel tarife göre yapılmış bir babka ziemniaczana
Ülke(ler): Belarus, Polonya
Türü: Turta veya puding
Ana malzemeler: Patates, yumurta, soğan, pastırma
Polonya'ya özgü geleneksel tarife göre yapılmış bir parça babka ziemniaczana
Babka Belarusça: Бабка) veya Polonya'daki adıyla babka ziemniaczana, Belarus'ta ve Polonya'da popüler olarak tüketilen tuzlu bir yemektir. Rendelenmiş patates, yumurta, soğan ve tütsülenmiş, haşlanmış veya kızarmış domuz pastırması ve (özellikle Polonya'da) sosislerden yapılır. Fırında çömlekte pişirilir ve genellikle ekşi krema ile servis edilir. Tarif ve pişirme yöntemine bağlı olarak, lapa turtası veya ağır patates pudingi de olabilir.
2016 yılında Belarus'un Sula köyünde 2 metre çapında dünyanın en büyük patates babkası pişirildi.
Etimoloji

Babka, büyükanne anlamına gelir ve "tatlı pasta" anlamında ironik olarak kullanılır.
Tarihçe

Litvanya ve Ukrayna geleneksel masallarına göre yemek türü 19. yüzyılın sonlarında ortaya çıkmıştır.
Benzer yemekler

Babka tarifine benzer olarak Litvan kugelisi ve Yahudi Aşkenazi de (Yidiş: Kartoffelkugel) vardır.
Bahaettin Karakoç

| Bahaettin Karakoç |
| --- | --- |
Bahaettin Karakoç, 2012
Doğum: 5 Mart 1930(1930-03-05) Elbistan, Kahramanmaraş, Türkiye
Ölüm: 16 Ekim 2018 (88 yaşında) Kahramanmaraş, Türkiye
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Meslek: Şair, yazar
Çocuk(lar): 9
Akraba(lar): Abdurrahim Karakoç (kardeşi)  Ertuğrul Karakoç (kardeşi)

Bahaettin Karakoç (5 Mart 1930, Elbistan - 16 Ekim 2018, Kahramanmaraş), Türk şair ve yazar. Abdurrahim Karakoç ve Ertuğrul Karakoç kardeşleridir.
Hayatı

Bahaettin Karakoç 5 Mart 1930'da Kahramanmaraş'ın Elbistan ilçesine bağlı Ekinözü kasabasında doğmuştur. Beş erkek, dört kız çocuğu vardır. İlköğrenimini köyünde tamamlamıştır. Adana-Düziçi Köy Enstitüsü'nde okudu. Hasanoğlan Köy Enstitüsü'nden mezun oldu. Kahramanmaraş'taki sağlık kuruluşlarında sağlık memuru olarak çalıştı. Son görev yeri Kahramanmaraş Verem Savaş Dispanseri idi. Buradan 1982 yılında emekli oldu. Çeşitli gazete ve dergilerde yazdı. Kahramanmaraş'ta 1986-1987 yıllarında Dolunay dergisini çıkardı. Her yıl düzenlenen Dolunay Şiir Şölenlerini başlattı. Çok sayıda ödül almaya hak kazandı. 1986'da Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın şairi seçildi. 1989 yılında Kültür Bakanlığı tarafından Türkiye'yi temsilen “Strugua Uluslararası Şiir Akşamları Festivali”ne katıldı ve burada bir tebliğ sundu. 1991 yılında Diyanet Vakfı’nca düzenlenen “Münacaat Yarışması”nda “Beyaz Dilekçe” isimli şiiriyle birincilik kazandı. Bahattin Karakoç'un birçok şiiri değişik formlarda bestelenmiştir.
Şair ve yazar Bahattin Karakoç rahatsızlığı nedeniyle kaldırıldığı Kahramanmaraş'taki bir hastanede 16 Ekim 2018'de 88 yaşında öldü.
Eserleri

1962: Mevsimler ve Ötesi
1973: Seyran
1974: Zaman Bir Beyaz Türküdür
1975: Sevgi Turnaları
1983: Ay Şafağı Çok Çiçek
1983: Kar Sesi
1984: İlkyazda
1986: Bir Çift Beyaz Kartal
1991: Menzil
1991: Uzaklara Türkü
1993: Güneşe Uçmak İstiyorum
1995: Beyaz Dilekçe
1995: Güneşten Öte
1996: Dolunay Şiir Güldestesi
1997: Leyl ü Nehar Aşk
1999: Aşk Mektupları
2001: Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman, Ay Işığında Serenatlar
2004: Sürgün Vezirin Aşk Neşideleri
2006: Ben Senin Yusuf'un Olmuşum
2009: -l-Barış Çağrısı Şiirleri-Dünya Barışına Çağrı Grubu-Meneviş Yayınları
Begonia relicta

Begonia relicta, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Begonia razafinjohanyi

Begonia razafinjohanyi, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
İsviçre'deki Yahudilerin tarihi

Lengnau sinagogu.
İsviçre Yahudilerinin ülkede uzun ve çeşitli bir tarihi vardır. 2000 nüfus sayımına göre İsviçre'de 18,000 Yahudi bulunmasına rağmen yabancı uyruklu ve gayriresmî Yahudilerle birlikte bu nüfus 75,000'e yakındır. 2009 itibarıyla İsviçre'de 38 sinagog bulunmaktadır.
Tarihçe

2001'de İsviçre'de Kaiseraugst belediyesindeki Augusta Raurica Roma arkeolojik kazı alanında bulunan menora betimlemeleri Germania Superior'da Yahudilerin yaşadığının kanıtıdır. Encyclopaedia Judaica'ya göre bölgedeki Yahudilerin varlığıyla ilgili bilgiler 1214 yılında belgelenmiş dokümanlarda bulunmaktadır. Orta Çağ'da, Avrupa'nın diğer ülkelerinde olduğu gibi Yahudiler burada da zulüm gördü; örneğin 1294'te Bern'deki Yahudiler öldürülüp sağ kalanlar "Kan iftirası"yla kovulmuştur.
1620'lerde Yahudilerin İsviçre şehirlerine girmesi yasaklandı. 1776'da Yahudilerin Aargau kantonuna bağlı Lengnau ve Endingen köylerinde yaşamalarına izin verildi. 18. yüzyılın sonlarında 553 nüfuslu bu iki köy İsviçre'deki Yahudi nüfusunun hemen hemen hepsini temsil ediyordu. 18. yüzyılda İsviçre'deki Yahudilerin durumunu anlatan en önemli kaynak Johann Caspar Ulrich'in 1768'de yazdığı Sammlung Jüdischer Geschichten'dir.
İsviçre'nin 1848 tarihli anayasasında Yahudilere serbest yerleşim hakkı verilmemişken bu durum 1874'te değiştirildi.
Dil

Surb Valley (Surb Vadisi)'de yaşayan Yahudiler bir zamanlar Batı Yidiş lehçesini konuşurlardı ve bugün bu bölgede konuşulan dilde bu lehçeden izler bulunur. Batı Yidiş bir Yukarı Cermen lehçesi olup içinde İbranice, Aramice ve Slav kelimeler bulunduran Doğu Yidiş'in aksine Latin dillerinden kelimeler bulunur (bkz. Yidiş). Başta Polonya ve ABD'de konuşulan Doğu Yidiş'in aksine Batı Yidiş'in nesli tükenme riskiyle karşı karşıyadır. Surb Valley Yahudilerinden bu lehçeyi bilen az sayıda yaşlı kalmıştır ve Zürih Üniversitesi Ses Arşivlerinde bu son kalan lehçeyi kaydetmektedir.
Eşit haklar

1874'te anayasanın inanç özgürlüğüyle ilgili 49. maddesiyle tüm dini cemaatlere yasal olarak dini özgürlük verildi. Bu emansipasyonun ardından Yahudiler Surb Valley'den taşınıp daha büyük şehirlere yerleşti. 19. ve 20. yüzyılda bu Yahudilere Alsace, Almanya ve Doğu Avrupa'dan diğer Yahudiler de katıldı. 1920'de Yahudi nüfusu toplam nüfusun %0.5'i olan 21,000 kişilik nüfusuyla en yüksek rakamına ulaştı ve bu zamandan beri bu rakam hemen hemen sabit kaldı.
Demografi

2000 yılındaki nüfus sayımına göre İsviçre'de toplam nüfusun %0.2'sini oluşturan 17,914 Yahudi bulunmaktadır. Yahudilerin nüfusu 1930'lardan beri sabit kalsa da ülke genelindeki nüfus artışı Yahudilerin yüzde oranını düşürdü. Nüfustaki durgunluğun sebebi olarak göç, yaşlanan nüfus ve karışık evlilikler gösterilir. İsviçre'deki kantonlardan sadece Zürih, Basel, Genève ve Vaud'da Yahudi nüfusu 1000'den fazladır. İsviçre'deki Yahudilerin üçte biri 6252 kişiyle Zürih kantonunda yaşamaktadır.
| Yıl | Yahudi nüfusu |  % |
| --- | --- | --- |
| 1850 | 3,145 | 0.1 |
| 1860 | 4,216 | 0.2 |
| 1870 | 6,996 | 0.3 |
| 1880 | 7,373 | 0.3 |
| 1888 | 8,069 | 0.3 |
| 1900 | 12,264 | 0.4 |
| 1910 | 18,462 | 0.5 |
| 1920 | 20,979 | 0.5 |
| 1930 | 17,973 | 0.4 |
| 1941 | 19,429 | 0.4 |
| 1950 | 19,048 | 0.4 |
| 1960 | 19,984 | 0.4 |
| 1970 | 20,744 | 0.3 |
| 1980 | 18,330 | 0.3 |
| 1990 | 17,577 | 0.2 |
| 2000 | 17,914 | 0.2 |
Ruth Dreifuss

İsviçre'nin Yahudi cemaatine bağlı Ruth Dreifuss 1993-2000 yılları arasında İsviçre Federal Konseyi'nde görev aldı.
Endingen'de bir Yahudi mezarlığı.
Begonia reichenheimii

Begonia reichenheimii, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Begonia repenticaulis

Begonia repenticaulis, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Babnir, Gercüş

| Babnir |
| --- | --- |
Köy

 Batman'ın konumu
BabnirBabnir'in Batman'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Batman
İlçe: Gercüş
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
Rakım: 1023 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 274
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0488
İl plaka kodu: 72
Posta kodu: 72302
Babnir, Batman ilinin Gercüş ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Babinnîr olarak geçmektedir. 1999 yılında kurulan Hisar beldesine bağlı bir mahalleye dönüşen köy, Hisar'ın 2013 yılında nüfusunun 2000'in altına düşmesi sebebiyle belde statüsünü kaybetmesi üzerine tekrar köye dönüştü. Uzun bir süre Sapanlı adını taşıyan köy, 2015 yılında "Babnir" adını aldı.
Coğrafya

Köy, Gercüş ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 274
2019: 283
2018: 281
2017: 284
2016: 280
2015: 285
2014: 314
1990: 500
Balionycterini

Balionycterini, Cynopterinae altfamilyasına bağlı bir hayvan oymağıdır.
Taksonomi

Balionycterini oymağına bağlı cinsler (2023):
Aethalops - Thomas, 1923
Alionycteris - Kock, 1969
Balionycteris - Matschie, 1899
Chironax - K. Andersen, 1912
Dyacopterus - K. Andersen, 1912
Haplonycteris - Lawrence, 1939
Latidens - Thonglongya, 1972
Otopteropus - Kock, 1969
Penthetor - K. Andersen, 1912
Sphaerias - Miller, 1906
Thoopterus - Matschie, 1899
Begonia reflexisquamosa

Begonia reflexisquamosa, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Begonia reginula

Begonia reginula, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Begonia reniformis

Begonia reniformis, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Zühre Akçura

| Zühre Akçura |
| --- | --- |
Zөһrә Akchurina
Zühre Akçurin
Doğum: 1862 Simbirsk eyaleti,Rus İmparatorluğu
Ölüm: 13 Nisan 1903 Taurida Rus İmparatorluğu
Milliyet: Kırım Tatarı
Vatandaşlık: Rus İmparatorluğu
Eğitim: Usûl-ü Cedit Mektebi
Mezun olduğu okul(lar): Siyasetçi, gazeteci, yayımcı, editör, eğitimci
Tanınma nedeni: Terjiman gazetesinin yayıncısı ve baş editörü
Din: İslam
Evlilik: İsmail Gaspıralı
Çocuk(lar): Şefika Gaspıralı, Nigar, Rıfat, Javad-Mansur, Haydar-Ali
Ebeveyn(ler): Babası Asfandiyar Akçurin, annesi Fatma Achurina

Zühre Akçurin veya Zühre Akçura (Gaspıralı), Rusça belgelerde: Zukhra (Bibi-Zegra) Asfandiyarovna Akchurina (Tatarca; Zukhra (Bibi-Zegra) Asfandiyarovna Akchurina), Terjiman-Tercüman gazetesinin yayıncılarından biri olan ilk Tatar kadın gazeteci.
Ünlü Kırım Tatar eğitimcisi İsmail Gaspıralı'nın karısı, aynı zamanda Terjiman-Tercüman gazetesinin yayıncıları olan gazeteciler Rifat Gaspıralı ve Şefika Gaspıralı'nın annesi.
Yaşamı

Zühre Akçura 1862 yılında Simbirsk eyaletinin Sengileevsky ilçesine bağlı Staraya Timoshkina köyünde ünlü Tatar prensi Akçurinlerin ailesinde doğdu. Babası İsfendiyar Akçura, annesi Fatima Akçuradır.
Zühre'nin çocukluğu Koromyslovka köyünde geçti. Çocukluğundan beri akranlarından farklıydı. Denilenlere göre; "güzeldi, çevikti, kendine özgü bir zekası vardı, iyi sohbeti vardı." Çocukluğundan itibaren evde okudu, Rus mürebbiyesi eğitim verdi. O zaman şartlarına göre iyi bir eğitim aldı. Asylzat ailesini örnek alarak, ailesi Zühre'ye Rus dili, Rus edebiyatı ve müziği öğretecek Rus kökenli bir mürebbiye tuttu. Ayaz İskhaki, 1914 yılında İl gazetesinde mürebbiye hakkında şunları yazmıştır:
Mürebbiye çok fazla bilgiye sahip olmamasına rağmen, başka bir dünya olan Rus hayatından geldiği ve Rusya'nın gelişen edebiyatına en azından biraz aşina olduğu için küçük Zühre'nin hayal gücünü beslemiş, ufkunun genişlemesine ve düşüncesine katkıda bulunmuştur.
Yaşamı > İsmail Gaspıralı ile tanışma ve evlilik

Babasının erkek kardeşi Ibrahim Kuramshaevich Akçurin (1859–?), Simbirsk Harbiyeli Kolordu'ndan mezun olduktan sonra tedavi için Kırım'a gitti. Zühre da onunla gitti. 1880'de Kırım'da Akçurinler, Bahçesaray belediye başkanı İsmail Gaspıralı ile tanıştı. İsmail'in Rus Müslümanlarının ihtiyaçları için Rus ve Avrupa kültüründen faydalanma ihtiyacından bahseden "Rus İslamı" broşürünü inceledikten sonra, Akçurinler onun görüşlerine hayran kaldılar. İsmail Gaspıralı, Zühre ile ilk görüşmesini şöyle ifade etmiştir: “Bana herhangi bir şey ifade etmiyormuş gibi geldi.”
Simbirsk'e dönen Zühre, İsmail Gaspıralı'ya ilk mektup yazan kişi oldu. Karşılıklı mektuplaştıktan sonra bir süre sonra "kaderlerini bağlamaya" karar verirler. 1881'de Makardzhinskaya fuarında tanışan Gaspıralı, Ibrahim Akçurin'den Zühre'nin babası ile arabulucu olmasını istedi, ancak onay almadı.
İsmail, Koromyslovka'ya gitmeye karar verdi. Yakındaki bir Rus köyünde durarak Zühre'ye gideceğine dair bir mesaj gönderdi. Ancak İsfendiyar bey, kızının asil bir ailenin yerlisi olan İsmail Gaspıralı ile evlenmesini kabul etmedi.  Ancak gençler birlikte olmaya karar verirler. Gece Akçuralı Bahçesinde, iki tanığın katılımıyla, o zamanların bir tür evlilik sözleşmesi imzalandı. Sabah İsfendiyar ile tanıştırıldı. Kızın babası fabrikadaki işin durdurulmasını ve davetsiz misafirin işçiler tarafından dövülmesini emretti. O sırada Zühre balkona koşarak “Seninim! Sonsuza kadar senin olacağım! "dedi. Gaspıralı belediye başkanının altın işlemeli üniformasını giydi ve bu nedenle işçiler böyle bir üniformalı bir kişiye el kaldırmaya cesaret edemediler.
Ismail Gaspıralı, korunma umuduyla Ufa'ya Müftü Salimager Tafkilev'e gitti. Müftü, tanıkların huzurunda imzalanan sözleşmeyi doğru olarak değerlendirdi. Ayrıca bölge reisi Timerbulat Kuramshinovich Akçurin'in (1826-1906) meseleyi barışçıl bir şekilde çözmesini önerdi. Bundan sonra Akçurinler bir düğün kutlaması düzenlemeye karar verdi.
Ayaz Iskhaki'nin ölümünden sonra gazetesinde yayınlanan «İsmail Bey, Zühre Gasprin hanım» adlı düğün etkinliğiyle ilgili makalesi tartışmalara yol açtı. Gaspıralı, Akçurin ailesinde hoşnutsuzluğa neden oldu. Ibrahim Akçurin ve Makhbubzamal Akçurin, düğün olayının başlangıçta iki aile arasındaki ilişkiye gölge düşürmesine rağmen, daha sonra aralarında dostluk kurulduğunu vurguladıkları yanıt yazıları yazdılar. Rizaitdin Fakhretdin, “Ünlü Hanımlar” adlı çalışmasında Zühre Akçurin'iı “Tatar kadınları arasında bir inci” olarak adlandırdı ve aydınlanmaya hizmet etme konusundaki güçlü arzusu nedeniyle, akrabalarının anlaşmazlığına rağmen, memleketi Simbirsk eyaletini terk ettiğini ve Bahçesaray'daki Kırım'a gittiğini belirtti.
Yaşamı > Gazete çalışması

32 yaşındaki I. Gaspıralı, Nisan 1883'te " Terjiman-Tercüman " gazetesini Rusça ve Tatarca yayınlamak için izin aldı. 21 yaşındaki Zühre Akçura, kocasının girişimini destekledi. Çeyizini ve mücevherlerini gazete çıkarmak için kullandı. 5-6 yıl boyunca Zühre, gazeteye yeni abonelerin kazandırılması, dokümantasyonu ve reklamı ile ilgili tüm çalışmaları yaptı.
Gazete yayınlanmaya başladığında eşler matbaayı elle çalıştırır, gazeteyi basar, katlar, adresi yazar, pul yapıştırır ve postaneye teslim ederdi. Gazetenin bir sonraki sayısını abonelere gönderdikten sonra yenisi için çalışmalara başlarlardı. İsmail Gaspıralı gazetenin Rusça bölümüne genellikle Rusça makaleler yazdı. Zühre Akçura, yazılı metinleri kocasından daha iyi bildiği Tatarcaya düzeltti, basitleştirdi ve tercüme etti. Gazete haftada 1-2 sayı yayınlandı, küçük formatlı gazetenin bir tarafında Rusça, diğer tarafında Tatarca bir metin vardı.
İlk yılda (1883) gazete 320 abone aldı. 1884'te 406 abone ve 1885'te 1000 aboneye ulaştı. Gazete ancak 20. yüzyılın başlarında giderlerini karşılamaya başladı. 20 yıl boyunca İsmail Gaspıralı ve Zühre Akçura ardıllarını eğitmeyi başardılar. İsmail başka şehirlerde çalışmak için ayrıldığında, gazetenin basımı tamamen Zühre Akçurin'in kontrolündeydi. Mektuplara cevaplar yazdı, Volga-Ural bölgesi hakkında gazete için makaleler hazırladı ve yayınladı.
Gazete oturduğunda Zühre Akçura yazı işleri ofisine yeni çalışanlar aldı ve kardeşlerini de gazete işine dahil etti. Gazetenin görevlerinin bir kısmını yardımcılarına devretti. Kurduğu yeni bir işte kızlar için örnek bir okul yarattı.
Bahçesaray Belediye Başkanı Mustafa Davydovich Zühre Akçura'yı "Rusya'daki Müslüman kadınlar arasında ilk gazeteci" olarak nitelendirdi ve Kırım Türkleri adına kendisine altın bir broş hediye etti. Kazan temsilcileri ona "ulusun annesi" adını verdiler.
Yaşamı > Okul

1893'te Zühre Akçura, Bahchesaray'da kızlar için yeni yöntemi uygulanacak olan kendi ilkokulunu kendi parasıyla açtı ve on yıl boyunca yönetti. Okuluna model olarak, 1883'ten beri Zincirli Medresesi'ne bağlı olarak faaliyet gösteren erkek ilkokulunu aldı.
Yaşamı > Ölüm

13 Nisan 1903'te Zühre Akçura tifo hastalığına yakalandı ve 41 yaşında öldü. Mezarı, ilk Kırım hanlarının türbesinin girişinde yer almaktadır. İsmail Gaspıralı 1914 yılında öldüğünde, Zincirrli Medresesi topraklarında Zühre Akçura ile aynı mezarlığa gömüldü.
Rızaeddin Fahreddin, Zühre Hanım'ın vefatından sonra Rusya'nın dört bir yanından İsmail Gaspıralı adına yaklaşık üç yüz mektup ve taziye telgrafının geldiğini kaydetti.
Aile

Koca - İsmail Gaspıralı (1851-1914)
Kızları - Şefika ( 1886-1975), Nigar (1896- ? ).
Oğullar - Rıfat ( 1884-1925), Javad-Mansur (1897-?), Haydar-Ali (1898-? ).
Anısı

Ağustos 2015'te, önce Kazan'da, sonra Ulyanovsk'ta ve Starotimoshkino'nun aile mülkünde Rusya ve Türkiye'den bilim adamlarının katılımıyla uluslararası "Yusuf Akçura: Miras ve Modernite" konferansı düzenlendi. Bu konferansın bir parçası olarak Starotimoshkino köy kütüphanesine Zühre Gaspıralı-Akçura adı verildi.
Edebiyat

Tatar ansiklopedik sözlük . Kazan : Tataristan Cumhuriyeti İlimler Akademisi Tatar Ansiklopedisi Enstitüsü, 1999. ISBN 0-9530650-3-0 .
A. Kh. Makhmutova . Sadece sen, insanlar, hizmet. Kazan : "Magarif", 2003.
A. Kh. Makhmutova . Özgürlük ateşini yakmamızın zamanı geldi. Kazan : TKN, 2006.
T.I. Biktimerova . Sorbonne'a kadar eğitimin aşamaları. Kazan, 2011.
A. Belyaev . Tatar halkının tarihsel soyağacı. Kazan : TKN, 2012. ISBN 978-5-298-02215-6 .
Bağlantılar

Çubuk Akchurin 22 Ocak 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Zuhra Akchurina[ölü/kırık bağlantı]
"Жемчужина татарской культуры". Проект «Хранители Родины».
"Как симбирянка Биби-Зухра Акчурина стала «матерью нации»". Аргументы и Факты. 6 Mart 2014. 26 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2022.
"Акчурина-Гаспринская, Зухра (1862-1903)". Исламский портал. 16 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2022.
А. Х. Махмутова. "Kaynar suyla her tarafım yanmış gibi hissettim" (Zuhra ve Ismail Gasprinsky) // Gasyrlar avazy - Yüzyılların yankısı. — 2014. - Sayı. 3-4 . — S. 118-125 . — ISSN 2073-7475 .
"Зухра Акчурина-Гаспринская (1862–1903), не бывает нации без её матерей". ИД «Медина». 30 Nisan 2020.
"Казанские бренды начала XX века – мыло и чернила – выпускали с его портретом". Бизнес Online. 13 Mart 2021.
"Реформатор Исмаил Гаспринский и его любовь к Зухре". 3 Eylül 2021.
İsmail Gaspıralı.
Begonia renifolia

Begonia renifolia, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
İkinci Libya İç Savaşı'nda Türkiye

| İkinci Libya İç Savaşı'nda Türkiye |
| --- | --- |

Konum: Trablus, Libya
Koordinatlar: 32°53′14″K 13°11′29″D﻿ / ﻿32.88722°K 13.19139°D﻿ / 32.88722; 13.19139
Amaç: Ulusal Mutabakat Hükümeti'ne destek vermek ve İstanbul Mutabakatı'nın geçerliliği sağlamak
Katılanlar:  Türkiye  Türk Silahlı Kuvvetleri   Milli İstihbarat Teşkilatı   Suriye Millî Ordusu (Türkiye'nin vekil gücü) 
İkinci Libya İç Savaşı'nda Türkiye, Arap Baharı sonrası Libya'da düzenin kurulamaması ile birlikte başlayan İkinci Libya İç Savaşı'nda Türkiye'nin Ulusal Mutabakat Hükûmeti tarafına yardım etmesiyle ve Ulusal Mutabakat Hükûmeti ile bir dizi anlaşmalar yapmasıyla gerçekleşen askerî müdahale.
Öncesi

Arap Baharı etkisiyle başlayan Libya İç Savaşı sırasında Libya'nın lideri Muammer Kaddafi'nin öldürülmesi ile birlikte Libya'da karışıklık başladı. Bu süreç içerisinde Yunanistan, Libya'ya ait 39 bin kilometrekarelik deniz sınırını işgal etti. Ülkenin düzensiz durumu, Ulusal Mutabakat Hükümeti ile Temsilciler Meclisi arasında çıkan anlaşmazlıklar Libya'nın bu duruma sessiz kalmasına yol açtı. 2014 yılında İkinci Libya İç Savaşı başladı.
Öncesi > Doğu Akdeniz sorunu

2010 yılında Doğu Akdeniz'de 8 milyar varillik petrol ve 3,5 trilyon metreküplük doğal gaz keşfedildi, bu olayın ardından Doğu Akdeniz'e sınır olan ülkeler arasında Münhasır ekonomik bölge (MEB) tartışmaları çıkmıştır. Türkiye, Doğu Akdeniz için Yunanistan'ın söz hakkı olmadığını savunurken Yunanistan tarafı Mısır ile ilişkilerini geliştirmiş bunun da ötesinde Girit'te Yunanistan, Mısır ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nin ortak zirvesi gerçekleşmiştir. EastMed boru hattının sahipleri İsrail ve Avrupa Birliği de hattın Doğu Akdeniz üstünden geçmesi sebebiyle Türkiye ile Yunanistan'ın yaşadığı bu soruna dahil olmuştur.