stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ELISA

Başlığın diğer anlamları için Elisa sayfasına bakınız.
Yaban turpu peroksidaza bağlı ikincil antikor için TMB substratı ile geliştirilen bir ELISA
ELISA, Enzyme-Linked ImmunoSorbent Assay testinin İngilizce kısaltmasıdır. Antijen-antikor ilişkisini, antikora bağlanmış bir enzimin aktivitesini araştırmak temeline dayanan kantitatif ölçüm yöntemidir. Antijene karşı antikor ya da antikora karşı antijen aramak mümkündür. Virüs ve parazit enfeksiyonlarında kullanılan bir tanı yöntemidir; immobilize edilmiş antijen kullanılarak kompetetif olmayan indirek boyama yöntemi kullanılmaktadır.
Antikor aramak için;
Bilinen antijen plastik bir yüzeye yapıştırılır. Mikro-Elisa sisteminde bu antijen her hasta için kullanılmak üzere yapılan çukurların yüzeyine kaplanır. Antikor aranacak hasta serumu bu çukurlara konur. Bir süre beklenir ve yıkanır. Eğer serumda uygun antikor varsa antijenle birleşir.
Bir enzim ile işaretlenmiş insan globülini antiserumu eklenir. Bir süre beklenir ve yıkanır. İncelenmekte olan serumda antijene uygun antikor var ise antijene bağlanmış olacağından bu son eklenen enzim ile işaretlenmiş insan antiglobülini de bağlayacak ve yıkama ile uzaklaştırılamayacaktır.
Enzime uygun bir kromojen substrat eklenir. Sisteme bağlanmış enzim bu substratı parçaladığında ortaya çıkan renk, yapılacak kolorimetrik yöntemlerle ölçülerek bağlanmış olan enzim dolayısıyla bağlanmış olan antikor hakkında fikir verecektir.
Yeliz Kuvancı

| Yeliz Kuvancı |
| --- | --- |
Doğum: 3 Nisan 1987 (37 yaşında) Ankara, Türkiye
Milliyet:  Türkiye
Eğitim: Beykent Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Oyunculuk Bölümü
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 2010-günümüz

Yeliz Kuvancı (d. 3 Nisan 1987, Ankara), Türk dizi oyuncusudur.
Hayatı > Erken dönem ve eğitim hayatı

3 Nisan 1987 tarihinde Ankara'da doğdu. Ailesi Ankaralıdır. Beykent Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Oyunculuk Bölümü mezunudur.
Hayatı > Kariyer hayatı

Çıkışını 2010'da, Öyle Bir Geçer Zaman ki dizisinde canlandırdığı İnci adındaki müzik öğretmeni karakteriyle yaptı. Bir sezon oynadıktan sonra rolü bitince 2011-2012 sezonunda yayımlanan  Seni Bana Yazmışlar adlı komedi dizisinde yer aldı. Başrollerini Cemal Hünal, Ali İl ve Dilşad Çelebi ile paylaşan Kuvancı, Zeynep karakterini canlandırdı. 2012-2014 yılları arasında TRT 1'de yayımlanan Böyle Bitmesin adlı dizide oyunculuğa devam eden Kuvancı, Kocamın Ailesi dizisinde Güneş ve Hangimiz Sevmedik adlı dizide Itır karakterlerini canlandırdı. 2020 yılında TRT 1'de yayımlanan Tutunamayanlar dizisinde Ayşe karakterini canlandırdı. 2020-2022 sezonunda, Kanal D'de yayımlanan Sadakatsiz adlı dizide Bahar karakterini canlandırdı. Günümüzde ise, 2024 yılından itibaren NOW'da yayımlanan Aşk Evlilik Boşanma dizisinde Eslem karakterini canlandırmaktadır.
Filmografisi

| Televizyon> Yıl | Televizyon> Yapım | Televizyon> Rol | Televizyon> Notlar | Televizyon> Kanal |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010-2011 | Öyle Bir Geçer Zaman ki | İnci Öğretmen | Yardımcı oyuncu | Kanal D |
| 2011 | Seni Bana Yazmışlar | Zeynep | Başrol oyuncusu | atv |
| 2012-2014 | Böyle Bitmesin | Nazlı | Başrol oyuncusu | TRT 1 |
| 2014-2015 | Kocamın Ailesi | Güneş | Başrol oyuncusu | FOX |
| 2017 | Hangimiz Sevmedik | Itır Yeşil | Başrol oyuncusu | TRT 1 |
| 2018 | Keşke Hiç Büyümeseydik | Ayşe | Yardımcı oyuncu | Show TV |
| 2020 | Tutunamayanlar | Ayşe Şakrak | Yardımcı oyuncu | TRT 1 |
| 2020-2022 | Sadakatsiz | Bahar Ergener | Yardımcı oyuncu | Kanal D |
| 2024 | Aşk, Evlilik, Boşanma | Eslem | Yardımcı oyuncu | NOW |
İnternet
| Yıl | Yapım | Rol | Notlar | Platform |
| 2023 | Özür Dilerim | Canan | Yardımcı oyuncu | Disney+ |
| 2023 | Organizasyon Bizim İşimiz | Filiz | Başrol oyuncusu | tabii |
| Yakında | Zihnime Bir Bilet |  | Başrol oyuncusu | tabii |
| Sinema | Sinema | Sinema | Sinema |  |
| Yıl | Yapım | Rol | Notlar |  |
| 2013 | Düğün Dernek | Banka Memuru | Yardımcı oyuncu |  |
| 2018 | Locman | Handan | Başrol oyuncusu |  |
| 2023 | Mutluyuz | Psikolog | Konuk oyuncu |  |
Mehmet Girgiç

| Mehmet Girgiç |
| --- | --- |
Doğum: 1953 Konya, Türkiye
Meslek: Keçecilik
Ödüller: 2008 Yaşayan İnsan Hazinesi

Mehmet Girgiç (d., 1953, Konya), Türk keçeci.
Dünyanın sayılı keçe üreticilerindendir. Sergileri ve yetiştirdiği çıralar ile keçe sanatının geleceğe aktarımına önemli katkılarda bulunan sanatçı, Türkiye'nin Yaşayan İnsan Hazineleri Ulusal Envanteri'ne girmiş bir kültürel miras taşıyıcısıdır.
Yaşamı

1953 yılında Konya'da doğdu. Kuşaklardır keçecilikle uğraşan bir aileye mensuptur. Keçecilik sanatını dedesi Ahmet Girgiç’ten öğrendi. İlkokul eğitimini Nakipoğllu İlkokulu'nda tamamladıktan sonra aile mesleği olan keçeciliği devraldı. Keçeciliğin nakış döşeme, yayma, tepme, yün yayma, hamama gitme, pişirme gibi tüm aşamalarında çalıştı. Afyon'dan gelen bir keçe ustasından Afyon tekniğini öğrendi.
Girgiç, 1979'da Konya'da kendi atölyesini açtı yer yaygısı, çoban kepeneği, Mevlevi sikkesi, haydari, arakiye gibi ürünler üretti. Mevlana Müzesi'ndeki sanduka sikkelerini bakım ve onarım, yeniden üretilmesi işini üstlendi. Bu sırada sikkeye destar ve sarık sarmayı öğrendi. Keçeciliğe talep olmaması nedeniyle mesleğe üç yıl ara vererek kök boya araştırmaları yaptı. Kök boyalı halı ve kilim üretimi ile meşgul oldu. Keçe yapımını öğrenmek için İngiltere ve Almanya'dan gelen araştrmacılarla 1995 yılında tekrar keçeciliğe başladı. 1996'da Oxford Üniversitesi'nde bir sergiye davet edilerek keçe yapımını katılımcılara uygulamalı olarak gösterdi. Uluslararası Keçecilik Birliği'ne üye oldu ve bu örgütün tüm atölyelerine görev almaya başladı. Almanya, Hollanda, Isveç, İsviçre, Avusturya'da tanındı; keçecilik üzerine seminerler verdi. Bir dönem ABD'de de atölye açtı.
Üretim aşamalarına ve kullanılan malzemelere  eklemeler yaparak keçenin kullanım alanını geliştirdi. Keçeden  şapka, şal, çanta, koltuk şalları, nazarlık, yelek, etek, kaftan gibi ürünler üretti.Üretimlerinde  Osmanlı, Selçuklu uygarlıklarına ve Çatalhöyük dönemine ait motifler kullandı. Yurt içi ve yurt dışında pek çok sergi gerçekleştiren Girgiç, çok sayıda çırak yetiştirerek keçe sanatının geleceğe aktarımına önemli katkılarda bulundu. 2008'de Yaşayan İnsan Hazinesi ünvanına layık görüldü.  2014'te Konya'yı ziyaret eden Prens Charles için ürettiği sikke ile gündeme geldi.
Ödülleri

2008 Yaşayan İnsan Hazinesi Ödülü
Musul Sorunu

Musul Sorunu, Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı Musul Vilayeti'nde Türkiye ve Birleşik Krallık arasında yaşanan toprak sorunudur.
Arka plan

I. Dünya Savaşı'na kadar Osmanlı hakimiyetinde bulunan Musul Vilayeti 19. yüzyılda keşfedilen petrol yatakları sebebiyle, Birleşik Krallık, Fransa, Alman İmparatorluğu arasında rekabet konusu oldu. I. Dünya Savaşı devam ederken 1916 yılında İngilizler ve Fransızlar Sykes-Picot Anlaşması'yla Orta Doğu'yu kendi aralarında paylaştılar. Bu paylaşımda Musul, Fransızlara bırakılmıştı. I. Dünya Savaşı'ndan yenik ayrılan Osmanlı, 30 Ekim 1918 tarihinde İtilaf Devletleri ile Mondros Mütarekesi'ni imzaladı. Mütareke imzalandığı sırada Musul'da Osmanlı'ya bağlı 6. Ordu bulunuyordu. 1. Kasım 1918'de 6. Ordu komutanı Ali İhsan Paşa, İngiliz general Marshall'a Britanya ve Osmanlı ordularının arasında kalan bölgenin tarafsız olduğunu dile getiren bir mektup yolladı. General Marshall, 2 Kasım 1918'de Ali İhsan Paşa'ya verdiği cevabında Mondros Mütarekesi'nin 7. maddesine göre gerekli gördüğü takdirde Irak'taki stratejik noktaları işgal edebileceğini ve Mütareke'nin 16. maddesine göre de 6. Ordu'nun teslim olması gerektiğini dile getirdi. 3 Kasım 1918'de İngiliz general Cassel, Süleymaniye-Köysancak-Erbil-Akra-İmadiye-Siirt-Silvan-Ergani-Osmaniye-Siverek hattından geçtiğini ve bu hattın güneyinde kalan Osmanlı birliklerinin silah ve cephanelikleriyle birlikte teslim olmasını talep etti.
İngilizlerin Musul'u işgali

3 Kasım 1918'de İngilizler, Osmanlı'nın yerli halka zulmettiğini söyleyerek Musul'u kuşattı. 9 Kasım'da Ali İhsan Paşa bu durumu görüşmek üzere İstanbul'a gitti. Aynı gün İstanbul'dan Musul'u tahliye emri geldi. İngilizler, 10-11 Kasım'da Musul işgal etti ve ardından Irak'ta bulunan Osmanlı ve Britanya orduları arasında yapılan anlaşma sonucu 15 Kasım 1918'de Musul, tamamen İngilizlere bırakıldı.
İşgale tepkiler ve Irak Mandası'nın kurulması

Ana madde: Irak Mandası
28 Aralık 1919'da Mustafa Kemal Paşa, Ziraat Mektebi’nde gerçekleştirilen ilk toplantıdan itibaren verdiği demeçlerde Musul'un ayrılmaz bir Türk yurdu olduğunu dile getirmiştir. 28 Ocak 1920'de İstanbul'da toplanan son Meclis-i Mebûsan tarafından oy birliği ile kabul edilen Mîsâk-ı Millî kararıyla Musul Vilayeti'nin, Türk devletinin sınırlarının içerisinde olduğu ilan edilmiştir.
1920 yılının Nisan ayında toplanan San Remo Konferansı'nda alınan kararlarla İngilizler Irakta kendilerine bağlı bir manda yönetimi kuracağını ilan etmiştir.
10 Ağustos 1920'de Osmanlı ve İtilaf Devletleri arasında Sevr Antlaşması imzalandı; ancak Sevr Antlaşması Ankara Hükûmeti tarafından tanınmadı ve antlaşmayı imzalayanlar Büyük Millet Meclisi tarafından vatan haini ilan edildi. Birleşik Krallık ve Fransa devletleri Sevr Antlaşması'nı Ankara Hükûmeti'ne de kabul ettirmek amacıyla 1921'de Londra Konferası'nda toplandı. Konferansta Ankara heyeti "Teklifin kabul edilmeyeceğini, asgari şartların Mîsâk-ı Millî olduğunu" bildirdi. Londra Konferansı'ndan sonra toplanan Kahire Konferansı'yla I. Faysal, Irak kralı ilan edilmiştir.
Musul'daki askerî çatışmalar > Revandiz'de yaşanan çatışmalar

1 Şubat 1922'de Mustafa Kemal, Millî Savunma Bakanlığı'na: "Faysal bin Hüseyin'in Irak'ta bir hükûmet kurma, İngilizlerin de Musul Vilayeti'nde bir manda kurma isteği, yapılan siyasi faaliyetlerden anlaşılmaktadır. Bu sebeple, Mîsâk-ı Millî sınırları içerisinde kalan Musul Vilayeti'nin kurtarılması amacıyla, Revandiz bölgesine bir miktar kuvvet gönderilmesi" talimatını verdi. Özdemir Bey, komutasındaki kuvvetler; aşiretlerden toplanan milisler, Fransız ordusundan Türklere kaçan Tunuslu ve Cezayirli erlerle birlikte 22 Nisan 1922'de Diyarbakır'a ulaşarak burada El-Cezire Cephesi'nin komutanı Cevat Paşa ile görüştü. Görüşmede, Özdemir Bey'e Irak'ta Mîsâk-ı Millî sınırları içinde kalan bölgelerin ele geçirilmesini ve giriştiği harekâtın da kendi teşebbüsü gibi gözükmesi gerektiği söylendi. 22 Haziran 1922'de Revandiz'e ulaşan Özdemir Bey, burada büyük bir törenle karşılandı. Özdemir Bey, Revandiz, Zebar ilçeleri ve buralara bağlı bucaklarda sivil idare teşkilatı kurdu. Özdemeir Bey, burada İngiliz destekli aşiretlerle savaşarak onların dirençlerini kırdı ve daha sonra kendisini destekleyen aşiretleri de arkasına alarak; Akra, Raniye, Erbil ve Köysancak'ı ele geçirdi. Özdemir Bey'in ilerleyişi üzerine İngilizler, 10 Temmuz 1922 tarihinde Revandiz'i bombalamaya başladılar. 1 gün süren İngiliz bombardımanı; arazinin engebeli olması, Özdemir Bey ve halkın Revandiz dağlarında bulunmaları nedeniyle başarılı olamadı.
Musul'daki askerî çatışmalar > Derbent Muharebesi

İngilizler, Zap Suyu'nun kuzeyindeki 8 kilometrelik alanı ve Derbent Boğazı’nın kuzey ve güneyindeki Pişgalli, Güllar dağlarının yamaçlarını tahkim etmişlerdi. Bu yüzden boğazdan geçen Musul-Süleymaniye yolu, kuvvetli bir şekilde kapanmış bulunuyordu. Ayrıca Raniye’nin kuzeyindeki Dalaran sırtları da İngiliz kuvvetleri tarafından tutulmuş ve Raniye Ovası’ndaki uçuş alanı da güvenlik altına alınmıştı. 12 Ağustos 1922’de Yüzbaşı Sami'nin emrine verilen 50 kişilik bir müfreze, Revandiz savunmasına bırakılarak geri kalan kuvvetlerle iki kol hâlinde Raniye'ye doğru harekete geçildi. Birinci kol, Revandiz üzerinden Şavur istikametinde yürüyüşe geçti. Bu kolun amacı, İngilizlerle iş birliği yapan Şavur Aşireti’ni bozguna uğratarak Derbent Boğazı'nda bulunan İngiliz mevzilerini güneybatıdan kuşatmak ve buranın Köysancak ile olan irtibatını kesmekti. İkinci kol, daha kuvvetli olarak teşkil edilmişti. Özdemir Bey’in emrinde olan bu kolun amacı: Revandiz'in doğusundan Varigüvan - Doğata - Volaza yolunda harekete geçerek yol üzerinde bulunan düşman aşiret kuvvetlerini yendikten sonra Derbent'in doğusunu yanaşmak ve Derbent’i doğudan kuşatmaktı. Yolun ve arazinin çıkardığı güçlükler ve buralardaki aşiretlerin direnişleri yüzünden harekât, bazı engellerle karşılaştı. Fakat yapılan çarpışmalarla İngiliz destekli aşiretler yenilgiye uğratıldı.
Türk kuvvetleri, 31 Ağustos 1922 tarihinde düşman mevzilerine yanaşarak gün doğumunun ardından verilen işaretle Derbent üzerine taarruza başladı. Taarruz sonucu ağır kayıplar veren İngilizler, Derbent'te Türk kuvvetleri tarafından bozguna uğratılmıştı. Türk kuvvetleri, Eylül'ün ortalarına kadar Derbent'te kaldı. Daha sonra Revandiz - Erbil yolu üzerinde önemli bir yer olan ve Musul ile irtibatı sağlayan Şeklave ilçesinin işgaline karar verildi. Kasaba, bazen İngiliz kuvvetlerinin, bazen de onların destekledikleri aşiretlerin elinde bulunuyordu. 18 Eylül 1922’de burası da işgal edildi.
Derbent Muharebesi’nden sonra İngilizler, Türklerin elinde bulunan Revandiz, Raniye ve Köysancak ilçeleriyle civardaki köyleri, uçaklarıyla sürekli olarak bombardıman ettiler. Özdemir Bey, Raniye ve Köysancak’ın işgalinden sonra buralara 40 - 50 kişilik müfrezeler bırakmak zorunda kaldığından emrindeki kuvvetler de oldukça azalmıştı. Özdemir Bey’in 22 Ekim 1922 tarihli raporunda Derbent'teki başarısından sonra bütün aşiretlerin Türk kuvvetleri yanında olduğu ve Barzani Aşireti’nin de Türkler'in safına geçtiği bildiriliyor; fakat kuvvetlerin azlığından dolayı buraya takviye kuvvet gönderilmesi isteniyordu. Bunun üzerine Van sınır alayının batarya ile destekli 1. taburu, 11 Kasım 1921’de Revandiz’e gönderilmişti.
Musul'daki askerî çatışmalar > Şeyh Mahmud Berzenci

Ana madde: Mahmud Berzenci
Derbent Muharebesi'nden sonra İngilizler, Türklerin işgalinden çekindiği için Hindistan'da sürgünde bulunan Şeyh Mahmud Berzenci'yi Süleymaniye'ye getirdiler.
Özdemir Bey, Şeyh Mahmut’un düşüncelerini anlamak maksadıyla gizli olarak Pişdar Aşireti reisi Abbas Mahmut ile yüzbaşı Feyzi’yi Süleymaniye’ye gönderdi. Yüzbaşı Feyzi, Şeyh Mahmut ile temas ederek kendisine, Mîsâk-ı Millî sınırları içinde kalan bu bölgenin ve Musul Vilayeti'nin kurtarılması için çalışıldığını, özellikle Anadolu’da Batı Cephesi'nde kazanılan Sakarya Zaferi'nden sonra bu amacın elde edilmesinin doğal ve daha kolay olacağını anlattı. Yüzbaşı Feyzi’yi samimiyet ve ilgi ile karşılayan Şeyh Mahmut şu cevabı verdi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Osmanlı'nın hizmetindeyim ve kuluyum. İngilizlerden görmüş olduğum zulüm ve hakareti hiçbir zaman unutmuş değilim ve unutmayacağım. Bazı aşiret arkadaşlarım beni yalnız bıraktıkları için Bazyan Geçidi'nde esir düştüm. Aşiretlere de tamamen inanmak ve bel bağlamak doğru değildir. İngilizler, Türklerle Kürtlerin arasını açmak istiyorlar. Benim teklifim şudur: Kuvvetiniz varsa hemen Süleymaniye üzerine yürüyünüz, ben de size katılır ve Hemrin Dağları'na kadar olan araziyi elde ederim. Bana inanmazsanız ve isterseniz bağlılığımı ispat etmek üzere bu gece eşyalarımı yükler, ailemi alır, yüksek hükûmein göstereceği bir yere giderim. Hükûme bana inanır, subay, top ve cephane verirse düzenli askere dahi ihtiyaç göstermeden kendim bu harekâtı yaparım. Kuvvet toplamak için bir süreye ihtiyacınız varsa ben de İngilizlere karşı yumuşaklık gösterip zaman kazanırım. | „ |

Yüzbaşı Feyzi ile Şeyh Mahmut arasında geçen bu görüşme, Özdemir Bey tarafından Doğu Cephesi Komutanlığı'na rapor edilmiş, bu komutanlık tarafından da Genelkurmay Başkanlığı'na bildirmişti. Hemen arkasından Özdemir Bey, İran'da Caf Aşireti içinden geçerek Süleymaniye’ye yürümek için bir teklifte bulunduysa da bu teklif Doğu Cephesi Komutanlığı'nca uygun görülmedi ve 21 Kasım 1922 tarihinde, Kuvvetlerin Revandiz bölgesinde toplanarak yakında El-Cezire Cephesi’nin harekâta başlayacağı zamana kadar savunmada kalınması emredildi.
Musul'daki askerî çatışmalar > Musul'a harekât hazırlıkları

Mîsâk-ı Millî sınırları içinde bulunan Musul Vilayeti'nin kurtarılması için Genelkurmay Başkanı Fevzi Paşa’dan 7 Eylül 1922'de Doğu ve El-Cezire Cephesi komutanlıklarına, Millî Savunma Bakanlığı'na ve Başbakanlık'a Salihli’den yazılan yazı şöyleydi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Musul bölgesi de Mîsâk-ı Millî hudutlarımız içinde olduğundan gerekirse silahla kurtarılması kararlaştırılmıştır. Böyle bir zorunluluk hâlinde El-Cezire Cephesi bütün kuvvetiyle Dicle'nin iki tarafından Musul'a doğru taarruz edecektir. Doğu Cephesi ise Van, Hakkâri ve Iğdır sınır kıtalarından teşkil edilen ve dağ bataryaları ile takviye edilen bir piyade tümeni, bir süvari tugayı, bir kısım aşiret süvari tümenleri ve yerli halktan milis güçler ile takviye edilerek Özdemir Bey müfrezesi ile birlikte İmadiye - Süleymaniye hattı üzerinden Musul - Kerkük hattına taarruz için görevlendirilecektir. Bu sebeple şimdiden hazırlıklarda bulunulmasını ve taarruzun en kısa zamanda sonuçlandırılmasını gerektiren bu hazırlıkların ne zamana kadar bitirileceği ve taarruz harekâtının ne şekilde yönetileceği, sevk ve idare hakkındaki düşüncelerin acele olarak bildirilmesini rica ederim. | „ |

El-Cezire Cephesi Komutanlığı; hazırlıkların ancak iki ayda mümkün olabileceğini, harekât için para ve takviye kuvvete ihtiyaç olduğunu belirtmiştir. Doğu Cephesi Komutanlığı da; bölgeye ikmal yapmanın mümkün olamayacağını, ikmal yollarının sekiz ay kapalı kalacağını ve bu süre zarfında da askere maaş ödenebilmesi için öncelikli olan ihtiyacın para olduğunu belirtmiştir. Genelkurmay Başkanı Fevzi Paşa, bu harekâta çok önem veriyordu. Bu sebeple El-Cezire ve Doğu Cepheleri komutanlıklarına hazırlıkların bir an önce bitirilmesi ve sonucunun alınması için sık sık emirler veriyor, bu komutanlıklar için gerekli işlemin yapılmasını Millî Savunma Bakanlığı'na bildiriyordu. Cephe komutanlıkları da ihtiyaçlarını tekrar tekrar yazıyorlardı.
Musul'daki askerî çatışmalar > Özdemir Bey müfrezesinin geri çekilmesi

Barzani ve Balik aşiretlerinin İngilizlerle anlaşmaları ve özellikle Balik Aşireti’nin İran sınır yolu üzerinde bulunması müfrezenin daha fazla Revandiz bölgesinde kalmasını tehlikeli bir hâle getirmişti. Bu durum karşısında Özdemir Bey, Kanşim Geçidi istikametinden geri çekilmeye ve İran’a sığınmaya kararı verdi ve 21 Nisan 1923 günü Revandiz - Darüsselam yoluyla çekilmeye başladı. Müfreze o gün akşam 25 kilometre kadar doğuda ve Revandiz Çayı kenarındaki Darüsselam köyüne vardı. Ertesi gün Balik Aşireti’nin daha geride Derbent Boğazı’nı kapadığı ve Şemdinli yolunun da Barzani Aşireti tarafından kesilmiş olduğu öğrenildi. Özdemir Bey, iki gün düşman aşiret bölgesinden yürümek zorunda kalacağı ve İngiliz uçaklarının da devamlı tesir yapacağı düşüncesiyle Derbent Boğazı ile Şemdinli yolu arasındaki dağlık bölgeden çekilmek zorunda kaldı. Türk kuvvetleri, 29 Nisan 1923’te İran'ın Uşnu kasabasına vardı. Burada, İran devleti tarafından cephaneliklere el kondu; ardından İran tarafından Türkiye'ye iade edilen Özdemir Bey müfrezesi, 10 Mayıs 1923’te Van ilinin Özalp ilçe merkezine geldi. Daha sonra Sarıkamış'a giden Özdemir Bey, Doğu Cephesi Komutanlığı'ndan aldığı emirle emrindeki kuvvetleri dağıttı. Böylece Türkiye'nin Musul üzerindeki harekâtı bitmiş oldu.
Musul üzerinde diplomatik çözümler > Haliç Konferansı ve Ankara Antlaşması

Ana maddeler: Haliç Konferansı ve Ankara Antlaşması (1926)
Musul Sorunu hakkında Lozan Antlaşması'nda varılan uzlaşmayla, Türk ve İngiliz heyetlerinin görüşmeleri için 19 Mayıs 1924'te İstanbul'da Haliç Konferansı başladı. 19 Mayıs'tan 5 Haziran 1924'e kadar süren Konferans'ta iki tarafın da tavrı değişmemiş, hatta İngiliz heyeti barındırdığı Nestûrî nüfus sebebiyle Hakkâri'nin de kendilerine verilmesini isteyince Konferans sonuçsuz kalmıştır.
Haliç Konferansı'nın sonuçsuz kalması üzerine Musul Sorunu, Milletler Cemiyeti'ne taşındı. Milletler Cemiyeti, 16 Aralık 1925'te aldığı kararla Musul'u İngilizlerin elindeki Irak Mandası'na bıraktı. Türkiye, Milletler Cemiyeti'nin bu kararına tepki olarak Sovyetler Birliği ile Sovyetler Birliği-Türkiye Dostluk ve Tarafsızlık Antlaşması imzalamış ve yeniden askerî hazırlıklara girişmiştir. Ancak; 13 Şubat 1925'te Güneydoğu Anadolu'da çıkan Şeyh Said İsyanı'nın yarattığı sorunlar nedeniyle, 5 Haziran 1926'da Türkiye ile Birleşik Krallık arasında Ankara Antlaşması imzalanarak, Musul'un Irak Mandası'nın kontrolünde olduğu Türkiye tarafında da kabul edildi.
Ankara Antlaşması'yla: Musul, Irak Mandası'na bırakılırken, Musul'un yerli halkı Irak vatandaşı kabul edilmiş; ancak, 18 yaşını geçmiş olanlara iki ay içinde isterlerse kendi vatandaşlıklarını seçebilme hakkı tanınmış, Musul Vilayeti'nden elde edilen petrol gelirlerinin %10'unun 25 yıl süreyle Türkiye'ye verilmesi kararlaştırılmıştır. Musul Sorunu'nun Türkiye aleyhine çözümlenmesi nedeniyle, Birleşik Krallık-Türkiye ilişkileri bir süre durgunluk yaşamıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

Kemal, Cemal (Kasım 2007). "Birinci Dünya Savaşı ve Sonrasında Musul Meselesi". Atatürk Yolu Dergisi. 10 (40). DergiPark. ISSN 2667-7768. 17 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Kılıç, Sezen (Temmuz 2008). "Musul Sorunu ve Lozan". Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi. 24 (71). ISSN 1011-727X. 31 Ağustos 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Saral, Ahmet Hulki (2009).  Kaptan, Atike; Keskin, Alev (Ed.). Türk İstiklal Harbi Güney Cephesi. Genelkurmay Askerî Tarih ve Stratejik Etüt Başkanlığı Yayınları. 4. Genelkurmay Basımevi. ISBN 978-975-409-561-6. 17 Şubat 2025 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
Ali İhsan Paşa, Dadaylı Halid Bey ve Birleşik Krallık temsilcileri, (Kuzey Irak, Kasım 1918)
Simone Sozza

| Simone Sozza |
| --- | --- |

Doğum: 19 Ağustos 1987 (37 yaşında) Milano
Meslek: Futbol hakemi
Etkin yılları: 2020–günümüze

Simone Sozza (d. 19 Ağustos 1987, Milano), İtalyan futbol hakemidir. 2023'ten beri FIFA ve UEFA'da çalışmakta; 2020'den beri Serie A'daki maçları yönetmektedir.
Kariyeri

26 Ocak 2020'de Sozza, İtalya ulusal ligindeki ilk maçını yönetti. Parma ile Udinese arasında oynanan (2-0) karşılaşmada hakem beş kez sarı kart gösterdi.  Avrupa bağlamında ilk çıkışını 3 Ağustos 2023'te UEFA Konferans Ligi'nin ikinci ön eleme turunda Dila Gori ile Vorskla Poltava arasında oynanan maçta yaptı; maç 3-1 sona erdi ve İtalyan hakem altı sarı kart verdi. İlk uluslararası maçını 12 Eylül 2023'te İspanya'nın Kıbrıs'a karşı Gavi, Mikel Merino, Joselu, Ferran Torres'in iki kez ve Álex Baena'nın da golleriyle 6-0 kazandığı maçta  yaptı. Bu maçta Sozza iki sarı kart verdi.
Gustaf Dalén

| Gustaf Dalén |
| --- | --- |

Doğum: 30 Kasım 1869 Stenstorp, Västergötland, İsveç
Ölüm: 9 Aralık 1937 (68 yaşında) Lidingö, Stockholm, İsveç
Milliyet: İsveç
Ödüller: Nobel Fizik Ödülü (1912)

Kariyeri
Dalı: Fizik, Mekanik Mühendisliği
Çalıştığı kurumlar: AGA
 
İmza

Nils Gustaf Dalén (30 Kasım 1869 - 9 Aralık 1937), AGA cooker ve Dalén light'ın mucidi, AGA şirketinin kurucusu Nobel Fizik Ödülü sahibi fizikçi İsveçli mucittir. 1912 yılında fenerlerin ve şamandıraların aydınlatılmasında kullanılan gaz akümülatörleri ile beraber kullanılan otomatik regülatörleri icat etmesi sayesinde Nobel Fizik Ödülü kazanmıştır.
Gençlik yılları

Dalén Västra Götaland ilinin küçük bir köyü olan Stenstorp'ta doğdu. Ailesinin çiftliğini yönetiyordu, sonrasında çiftliği bostan, süt ürünleri ve tohum tüccarlığı alanlarında genişletti. 1892 yılında süt yağını test edip sütün kalitesini ortaya koyan bir alet icat etti ve bu yeni icadını Gustaf de Laval'a göstermek için Stockholm'e gitti. De laval icattan etkilendi ve kendi kendini eğiten Dalén'i basit teknik eğitim alması için cesaretlendirdi. Dalén Chalmers Teknik Üniversitesi'ne kabul edildi. 1896 yılında master ve doktorasını tamamlamış olarak Chalmers Teknik Üniversitesini bıraktı. Dalén tam Gustaf de Laval'in tipinde bir mucitti. İmkânsız şeyleri denemekten korkmazdı, fakat şirket ekonomisi yönetiminde oldukça dikkatli davranırdı. Bir ürünü piyasaya sürmeden önce pazarda yer edineceğinden emin olurdu.