stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Güney Afrika kadın millî yedili ragbi takımı
Turnuva tarihi > Ragbi Dünya Kupası

| Ragbi Dünya Kupası> Yıl | Ragbi Dünya Kupası> Tur | Ragbi Dünya Kupası> Konum | Ragbi Dünya Kupası> O | Ragbi Dünya Kupası> G | Ragbi Dünya Kupası> M | Ragbi Dünya Kupası> B | Ragbi Dünya Kupası>  | Ragbi Dünya Kupası>  | Ragbi Dünya Kupası>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  2009 | Yarı finalistler |  | 5 | 3 | 2 | 0 |  |  |  |
|  2013 | Çeyrek finalist | 13. | 4 | 1 | 3 | 0 |  |  |  |
|  2018 |  | 14. | 4 | 1 | 3 | 0 |  |  |  |
|  2022 | Ev sahibi olarak | Ev sahibi olarak | Ev sahibi olarak | Ev sahibi olarak | Ev sahibi olarak | Ev sahibi olarak |  |  |  |
| Toplam | 0 Unvan | 2/2 | 9 | 4 | 5 | 0 |  |  |  |
Turnuva tarihi > İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları

| İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları> Yıl | İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları> Tur | İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları> Konum | İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları> O | İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları> G | İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları> M | İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları> B | İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları>  | İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları>  | İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  2018 |  | 8. | 5 | 0 | 5 | 0 |  |  |  |
| Toplam | 0 Unvan | 0/0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |  |  |
Turnuva tarihi > Kadınlar Afrika Kupası

| Kadınlar Yedili Afrika Kupası> Yıl | Kadınlar Yedili Afrika Kupası> Tur | Kadınlar Yedili Afrika Kupası> Konum | Kadınlar Yedili Afrika Kupası> O | Kadınlar Yedili Afrika Kupası> G | Kadınlar Yedili Afrika Kupası> M | Kadınlar Yedili Afrika Kupası> B | Kadınlar Yedili Afrika Kupası>  | Kadınlar Yedili Afrika Kupası>  | Kadınlar Yedili Afrika Kupası>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Şampiyonlar | 1. | 4 | 4 | 0 | 0 |  |  |  |
| 2014 | Şampiyonlar | 1. | 5 | 5 | 0 | 0 |  |  |  |
| 2015 | Şampiyonlar | 1. | 6 | 6 | 0 | 0 |  |  |  |
| 2016 | Şampiyonlar | 1. | 5 | 5 | 0 | 0 |  |  |  |
| 2017 | Şampiyonlar | 1. | 6 | 6 | 0 | 0 |  |  |  |
| Toplam | 5 Unvan | 5/5 | 26 | 26 | 0 | 0 |  |  |  |
Takım

2017 yılında Dubai deki maça katılan takım:
Megan Comley
Phumeza Gadu
Veroeshka Grain (k)
Jacqueline Kriel
Unathi Mali
Zintle Mpupha
Marithy Pienaar
Nadine Roos
Mathrin Simmers
Chane Stadler
Christelene Steinhoebel
Eloise Webb
2012 London Sevens

| Ülke | Galibiyet | Beraberlik | Mağlubiyet | Uygun | Karşı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  İngiltere | 3 | 0 | 0 | 89 | 5 |
|  Güney Afrika | 2 | 0 | 1 | 49 | 51 |
|  Brezilya | 1 | 0 | 2 | 36 | 83 |
|  Kazakistan | 0 | 0 | 3 | 31 | 66 |
İngiltere 26 - 5  Kazakistan
Güney Afrika 28 - 17  Brezilya
İngiltere 41 - 0  Brezilya
Güney Afrika 21 - 12  Kazakistan
İngiltere 22 - 0  Güney Afrika
Brezilya 19 - 14  Kazakistan
2012 London Sevens > Çeyrek final

İngiltere -  Rusya
Kanada -  Güney Afrika
Hollanda -  Fransa
Avustralya -  ABD
Hakkâri'de 1964 Türkiye senato seçimleri

7 Haziran 1964 Senato Seçimleri'nde Cumhuriyet Senatosu'nun C Grubu üyelerinin dahil olduğu Hakkâri'deki 1 senatörlük kontenjanı için seçim yapılmıştır.
Hakkâri il genelindeki seçim sonuçları aşağıdaki gibidir:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Toplam seçmen sayısı | Toplam seçmen sayısı | Toplam seçmen sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı |
| 29.084 | 29.084 | 29.084 | - | - | - | - | - | - | - |

| Adaylık | Adaylık | Adaylık | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar |  |
| Kıs. | Kıs. | Parti | Oy sayısı | Oy oranı | Senatör |  |  |  |  |
|  | CHP | Cumhuriyet Halk Partisi | 9.724 | %&0000000000000044.83000044,83 | 1 |  |  |  |  |
|  | YTP | Yeni Türkiye Partisi | 6.974 | %&0000000000000032.15000032,15 | 0 |  |  |  |  |
|  | AP | Adalet Partisi | 4.994 | %&0000000000000023.02000023,02 | 0 |  |  |  |  |
| Toplam | Toplam | Toplam | 21.692 | %100 | 1 |  |  |  |  |
| Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | 76 | 76 | 76 | 76 | 76 |  |  |
İlçelerde en yüksek oyu alanlar

| İlçe | Parti |
| --- | --- |
Beytüşşebap: Yeni Türkiye Partisi
Çukurca: Cumhuriyet Halk Partisi
Merkez: Cumhuriyet Halk Partisi
Şemdinli: Cumhuriyet Halk Partisi
Uludere: Yeni Türkiye Partisi
Şemdinli: Cumhuriyet Halk Partisi
Seçilenler

| Senatör | Seçildiği Siyasi Parti |
| --- | --- |
Mehmet Necip Seyhan: Cumhuriyet Halk Partisi
Haledon, New Jersey

| Haledon |
| --- | --- |
Şehir
Haledon şehri

  Bayrak 
HaledonDothan'nın Amerika Birleşik Devletleri'ndeki konumu
Ülke:  ABD
Eyalet: New Jersey
İlçe: Passaic
İdare
 • Belediye başkanı: Thomas Calabrese
Yüzölçümü
 • Toplam: 426.95 km²
Nüfus (26 Kasım 2009)
 • Toplam: 8.318
 • Yoğunluk: 128/km²
Zaman dilimi: PZD
Haledon, Amerika Birleşik Devletleri'nin New Jersey eyaletinde yer alan ve Passaic ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 8.318'dir.
Demografi > 2010 Sayımı

15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 65.496 kişi, 26.845 ev ve 17.835 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de  %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Demografi > 2000 Sayımı

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 57.537 kişi, 23.685 ev ve 17.708 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de  %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Juan Manuel Munafo Horta

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Juan Manuel Munafo Horta
Doğum tarihi:  20 Mart 1988 (36 yaşında)
Doğum yeri:  Mendoza, Arjantin
Boyu:  1,71 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Asteras Tripolis
Numarası:  5
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2008-2009 |  Boca Juniors B |  0 |  (0) |
| 2009-2013 |  Panthrakikos |  64 |  (2) |
| 2010-2011 |  Platanias (kiralık) |  25 |  (0) |
| 2013- |  Asteras Tripolis |  118 |  (6) |
| Toplam |   |  207 |  (8) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 31 Ekim 2021 
Juan Manuel Munafo Horta (d. 20 Mart 1988), Arjantinli futbolcudur. Super League (Yunanistan) ekiplerinden Asteras Tripolis'de oynuyor.
Kariyer İstatistikleri

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sezon | Kulüp | 'Lig | Şampiyonalar | Şampiyonalar | Güney Amerika Kupaları | Güney Amerika Kupaları | Avrupa Kupaları | Avrupa Kupaları | Toplam | Toplam |
| Sezon | Kulüp | 'Lig | maç | gol | maç | gol | maç | gol | maç | gol |
| 2008–09 | BocaJuniors II | Primera Div. B |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2009–10 | Panthrakikos | Super League (Yunanistan) | 10 | 0 | 1 | 0 | - | - | 11 | 0 |

| 2011–12 | Panthrakikos | Super League (Yunanistan) | 25 | 1 | 2 | 0 | - | - | 27 | 1 |
| 2012–13 | Panthrakikos | Super League (Yunanistan) | 29 | 1 | 0 | 0 | - | - | 29 | 1 |
| 2013–14 | Asteras Tripoli | Super League (Yunanistan) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Kariyer Toplamı | Kariyer Toplamı | Kariyer Toplamı | 89 | 2 | 5 | 0 | 0 | 0 | 94 | 2 |
Irmak (film)

| --- | --- |

Yönetmen: Lütfi Ömer Akad
Yapımcı: Kadir Kesemen
Senarist: Lütfi Ömer Akad
Hikâye (eser): Sait Faik Abasıyanık
Oyuncular: Serdar Gökhan, Aysun Güven, Ali Şen, Osman Alyanak, Kadir Savun
Müzik: Arif Sağ
Görüntü yönetmeni: Ali Uğur
Cinsi: Sinema filmi
Yapım yılı: 1972
Çıkış tarih(ler)i:  Şubat 1973
Süre: 87 dk
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Irmak, Lütfi Ö. Akad'ın senaryosunu yazıp yönettiği 1972 tarihli sinema filmi.
Ödüller

4. Altın Koza Film Festivali
En İyi 3. Film (Lütfi Ömer Akad)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Osman Alyanak)
Gnip

| --- | --- |
Tip: Halka açık
Kuruluş: 2008
Kurucu: Jud Valeski ve Eric Marcoullier
Genel merkezi: Boulder, Colorado, ColoradoAmerika Birleşik Devletleri
Hizmet alanları: Dünya çapında
Web sitesi: Resmi sayfası
Gnip, Inc., bir sosyal medya API toplama şirketiydi. Merkezi Boulder, Colorado'da bulunan uygulama, düzinelerce sosyal medya web sitesinden tek bir API aracılığıyla veri sağladı. Gnip'in kaynakları arasında Twitter, Facebook, YouTube, Flickr, Google Buzz, Vimeo ve diğerleri vardı. Twitter ile 2010 veri lisansı anlaşmasının ardından, Twitter Nisan 2014'te Gnip'i satın aldı.
Julius (New York)

Julius, New York şehrinin Greenwich Village mahallesinde bir meyhane. New York'taki hâlâ hizmete hazır en eski gey barıdır ve Stonewall ayaklanmalarına yol açan hadiselerde önemli bir rol oynadı.
159 West 10th Street adresindeki barda (Stonewall Inn'den kuzeydoğuya doğru bir sokak uzaklığında) düzenlenen bir eylem, eşcinsellerin barlarda toplanma hakkını savundu ve böylece Stonewall'ın açılışına ve sonradan 1969'daki ayaklanmalara yol verdi
Bar duvarına asılmış gazete makalelerine göre Julius, Tennessee Williams, Truman Capote ve Rudolf Nureyev'in en çok tercih ettiği bar idi.
Jōwa (Muromachi)

Jōwa (Japonca: 貞和), Japonya tarihinde Kuzey Sarayı için Ekim 1345-Şubat 1350 tarihlerini kapsayan dönem adıdır. Dönem, Kōei'den sonra gelmekte olup Kannō'ya kadar devam etti. Bu dönemde hüküm süren imparatorlar güneyde Go-Murakami ve kuzeyde Kōmyō ve Sukō idi.
K3

K3 (çizgi dizi)
K3 (müzik grubu)
K3 (piyade tüfeği)
Güç politikaları

Daha fazla bilgi: Güç (uluslararası ilişkiler)
Güç politikası, uluslararası ilişkilerde güç ve ulusal çıkar dağılımlarının veya bu dağılımlardaki değişikliklerin savaşın ve sistem istikrarının temel nedenleri olduğunu iddia eden bir güç teorisidir.
Güç politikası kavramı, uluslararası ilişkiler sistemlerini anlamanın bir yolunu sunar. Bu görüşe göre, devletler dünyanın sınırlı kaynakları için rekabet eder ve başkalarına açıkça zarar verebilmek her bir devletin avantajınadır. Güç siyaseti, ulusal çıkarları diğer ulusların veya uluslararası toplumun çıkarlarından üstün tutar ve bu nedenle bir ulusun kendi çıkarlarını korumak için askeri, ekonomik veya siyasi saldırganlıkla tehdit etmesini içerebilir.
Teknikleri

Güç politikası teknikleri şunları içerir:
Caydırıcılık teorisi, zayıf bir devletin savunma kabiliyetlerini saldırıyı olanaksız kılacak kadar güçlendirerek saldırıyı caydırmasıdır
Dikkat çekici silah geliştirme (nükleer geliştirme dahil)
Önleyici saldırılar
Şantaj
Suikast
Askerî birliklerin konuşlanma veya tatbikat amacıyla bir sınıra yığılması
Gümrük vergileri veya ekonomik yaptırımların uygulanması (muhtemelen bir ticaret savaşı başlatmak için)
Vekâlet savaşı
Yıpratma stratejisi
Sert ve yumuşak dengeleme
Sorumluluk yükleme, bir devletin kendi kabiliyetlerini korumak ve muhtemelen daha sonra müdahale etmek için başka bir devleti bir tehditle yüzleşmeye zorlamaya çalışması
Başka bir devletin yeteneklerini içeriden yıkmak için casusluğun kullanılması
Devletlerin bir operasyondaki rollerini gizledikleri veya operasyonu gizlice yürüttükleri gizli ve örtülü askeri operasyonlar
Bir devletin olası bir saldırıyı caydırmak için gerçek (veya oynanmış) bir güç gösterisi kullandığı şok ve dehşet
Bir devletin diğerinin zayıflıklarından yararlanmak için geleneksel olmayan savaş yöntemlerini kullandığı asimetrik savaş
Propaganda, bir devletin veya kurumlarının bir başkasının itibarını zayıflatmak için olumsuz yanlış bilgiler kullanması.
Teknikleri > Machtpolitik

Ulusal iradeyi ortaya koymanın ve devleti güçlendirmenin bir aracı olarak uluslar arasındaki çatışma fikrini yüceltir. Bu fikir bir şekilde "Realpolitik" ile ilişkilidir ancak özellikle Alman İmparatorluğu'nun Prusya ordusu ve Otto von Bismarck'ın diplomasisi tarafından güç kullanılarak kurulduğunu kabul eder. Aynı zamanda askeri erdemlerin romantize edilmiş bir görüşünü ve uluslararası çatışmaların ahlaki bir amacı olduğu inancını da yansıtır. Örneğin, Prusya'nın Danimarka, Avusturya ve Fransa'ya karşı kazandığı zaferlerde etkili olan Helmuth von Moltke, bir keresinde "savaş dünyanın ilahi düzeninin bir parçasıdır" diyerek Machtpolitik duygusunu ifade etmiştir. Bu kavram aynı zamanda militarizm ve sosyal Darwinizm ile de bağlantılıdır.
Döngüsel güç politikası teorileri > George Modelski

Modelski, küresel düzeni "lider bir birime ve liderlik için yarışanlara odaklanan, küresel düzeyde kolektif eylem (peşinde koşan) bir yönetim ağı" olarak tanımlamaktadır. Sistemi döngüsel olduğunu iddia eder. Her döngü yaklaşık 100 yıl sürmekte ve her seferinde yeni bir hegemonik güç ortaya çıkmaktadır:
1, Portekiz 1492-1580; Keşifler Çağı
2,Hollanda 1580-1688; Seksen Yıl Savaşları ile başlar, 1579-1588
3, Birleşik Krallık (1) 1688-1792; XIV. Louis savaşları ile başlar
4, Birleşik Krallık (2) 1792-1914; Fransız Devrimi ve Napolyon Savaşları ile başlar
5, Amerika Birleşik Devletleri 1914'ten (tahmin edilen) 2030'a; Birinci ve İkinci Dünya Savaşı ile başlar
Her döngünün dört aşaması vardır;
Küresel savaş, a) neredeyse tüm küresel güçleri içerir, b) "karakteristik olarak deniz gücü belirleyicidir", c) bir sistem çöküşünden kaynaklanır, d) son derecede ölümcüldür, e) küresel sorunlarla başa çıkabilecek yeni bir küresel liderle sonuçlanır. Savaş, ulusal seçimlere benzer bir "karar sürecidir". Otuz Yıl Savaşları, uzun süreli ve yıkıcı olmasına rağmen bir küresel savaş değildi.
"Yaklaşık bir nesil" süren dünya gücü. Yeni iktidar, "küresel sorunlara öncelik verir", bir koalisyonu harekete geçirir, kararlı ve yenilikçidir. Modern öncesi topluluklar hegemonik güce bağımlı hale gelir.
Delegitimizasyon. Bu aşama 20-27 yıl sürebilir, rakip güçler yeni milliyetçi politikalar öne sürdükçe hegemonik güç zayıflar.
Merkezsizleşme. Hegemonyanın sorun çözme kapasitesi azalır. Savaşan rakiplerden oluşan çok kutuplu bir düzene teslim olur. Modern öncesi topluluklar daha az bağımlı hale gelir. Bir meydan okuyucu ortaya çıkar (sırasıyla İspanya, Fransa, Fransa, Almanya ve SSCB) ve yeni bir küresel savaş başlar.
Hegemonik uluslar şu özelliklere sahip olma eğilimindedir: "kapalı bir coğrafya"; istikrarlı, açık bir toplum; güçlü bir ekonomi; stratejik örgütlenme ve güçlü siyasi partiler. Buna karşılık, "meydan okuyan" uluslar şunlara sahiptir: kapalı sistemler; mutlak yöneticiler; iç istikrarsızlık ve kıtasal coğrafi konumlar.
Uzun döngü sistemi tekrarlayıcı olmakla birlikte aynı zamanda evrimseldir. Modelski'ye göre, yaklaşık 1493 yılında a) Venedik deniz gücünün gerilemesi, b) Çin'in deniz keşiflerini terk etmesi ve c) Hindistan ve Amerika'ya giden deniz yollarının keşfedilmesiyle ortaya çıkmıştır. Ulus devletin, siyasi partilerin, deniz hakimiyetinin ve "modern öncesi toplulukların bağımlılığının" büyümesine paralel olarak gelişmiştir. Sistem kusurludur, tutarlılıktan, dayanışmadan ve Kuzey-Güney ayrımını ele alma kapasitesinden yoksundur. Modelski, "nükleer silahlar konusunda acilen işbirliğine ihtiyaç duyulduğundan" ABD'nin merkezsizleşmesinin yerini "Pasifik kenarına" dayalı bir gücün veya açık bir uluslar koalisyonun alabileceğini düşünmektedir.
Modelski 'uluslararası ilişkilerin anarşik olduğu fikrini reddeder'. Peter J. Taylor, Immanuel Wallerstein'dan etkilenen araştırmasının 'on yıllarla ölçülen... büyük bir başarı' olduğunu söyler.
Döngüsel güç politikası teorileri > Joshua S. Goldstein

Goldstein 1988'de, 1494'ten bu yana dört hegemonik güç olmak üzere 150 yıllık bir 'hegemonya döngüsü' ortaya koymuştur;
Habsburg İspanyası, 1494-1648; İspanya'nın kendisinin 'meydan okuyan' olduğu Otuz Yıl Savaşları ile sona erdi; Vestfalya Antlaşması ve ulus-devletin başlangıcı.
Hollanda, 1648-1815; devrim ve Napolyon savaşlarında Fransa'nın meydan okuması, Viyana Antlaşması ve Kongre Sisteminin yürürlüğe girmesiyle sona erdi
Büyük Britanya, 1815-1945; Almanya'nın iki Dünya Savaşı'ndaki meydan okuması ve Dünya Bankası, IMF, GATT, Birleşmiş Milletler ve NATO dahil olmak üzere savaş sonrası çözüm ile sona erdi
Amerika Birleşik Devletleri, 1945'ten beri devam ediyor.
Goldstein, ABD hegemonyasının "belirsiz bir zamanda" Çin ("en uygun"), Batı Avrupa, Japonya veya (1988'de yazmıştı) SSCB tarafından sorgulanabileceğini ve sona erdirilebileceğini öne sürüyor. Makyavelist güç politikalarının devam etmesi ve nükleer silahların konuşlandırılması nedeniyle durum istikrarsızdır. Seçim, "küresel işbirliği ya da küresel intihar" arasındadır. Böylece "hegemonyanın kendisinin de sonu gelebilir."
Goldstein, 1494 yılında İspanya'ya devredilen Venedik hegemonyasının 1350 yılında başlamış olabileceğini de düşünmektedir.
Bibliyografya

de Wijk, Rob (2016). Power Politics - How China and Russia Reshape The World. Amsterdam University Press.
Hans Köchler, "The United Nations Organization and Global Power Politics: The Antagonism between Power and Law and the Future of World Order," in: Chinese Journal of International Law, Vol. 5, No. 2 (2006), pp. 323–340. ABSTRACT
Michael Mann, The Sources of Social Power, voll. 1–4, Cambridge University Press, Cambridge-New York, 1986–2012.
John Mearsheimer, The Tragedy of Great Power Politics. New York: W.W. Norton & Company, 2001.
Hans J. Morgenthau, Scientific Man vs. Power Politics. Chicago: The University of Chicago Press, 1946.
—, Politics Among Nations: The Struggle for Power and Peace. New York NY: Alfred A. Knopf, 1948.
Geoff Mulgan, Good and Bad Power, Penguin, 2005.
Martin Wight, Power Politics, 2nd ed., Pelican Books, 1979.
Abraham Zaleznik, “Power and Politics in Organizational Life”, Harvard Business Review, May-June 1970
Jōsō

| Jōsō 常総市 |
| --- | --- |
Şehir
Jōsō şehri

  Bayrak Arma 
JōsōJōsō'nun Japonya'daki konumu
Ülke:  Japonya
Bölge: Kantō
Prefektörlük: Ibaraki
Yüzölçümü
 • Toplam: 123.64 km²
Nüfus (2015)
 • Toplam: 62.686
 • Yoğunluk: 507/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.city.joso.lg.jp
Jōsō (Japonca: 常総市 Jōsō-shi), Japonya'nın Ibaraki prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 28 Mart 2005 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 123.64 km² olan şehrin nüfusu Eylül 2015 tarihi itibarı ile 62,686'dır.
Hakkâri'de 1977 Türkiye genel seçimleri

5 Haziran 1977 Türkiye genel seçimleri Hakkâri İli sonuçları;
Sonuçlar

| --- | --- |
Kayıtlı seçmen sayısı: 51.432
Oy kullanan seçmen sayısı: 41.132
Katılım oranı (%): %80,0
Geçerli oy: 39.941
Geçersiz oy: 1.191
Milletvekilliği: 1

| Parti | Toplam | Oy oranı  (%) | Milletvekili  sayısı |
| --- | --- | --- | --- |
| Adalet Partisi | 17.336 | 43,4 | 1 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 14.577 | 36,5 | 0 |
| Millî Selamet Partisi | 7.372 | 18,5 | 0 |
| Demokratik Parti | 346 | 0,9 | 0 |
| Cumhuriyetçi Güven Partisi | 261 | 0,6 | 0 |
| Bağımsız(lar) | 49 | 0,1 | 0 |
Milliyetçi Hareket Partisi: -
Türkiye Birlik Partisi: -
Türkiye İşçi Partisi: -
| Toplam | 39.941 | 100,00 | 1 |
İlçelerde en yüksek oyu alanlar

| İlçe | Parti |
| --- | --- |
Merkez: Adalet Partisi
Beytüşşebap: Cumhuriyet Halk Partisi
Çukurca: Millî Selamet Partisi
Şemdinli: Cumhuriyet Halk Partisi
Uludere: Cumhuriyet Halk Partisi
Yüksekova: Adalet Partisi
Seçilenler

| İsim | Parti |
| --- | --- |
Ahmet Zeydan: Adalet Partisi
Julius Boros

| Julius  Boros |
| --- | --- |
1949 tarihli bir reklamda Boros
Kişisel bilgileri
Tam adı: Julius Nicholas Boros
Rumuzı: Moose
Doğum: 3 Mart 1920(1920-03-03) Fairfield, Connecticut, ABD
Ölüm: 28 Mayıs 1994 (74 yaşında) Fort Lauderdale, Florida, ABD
Boy: 6 ft 0 in (1,83 m)
Kilo: 215 lb (97,5 kg)
Ulus:  ABD
Çocuk(lar): 7, Guy dahil
Kariyeri
Kolej: en:Junior College of Connecticut
Profesyonellik: 1949
Önceki tur(lar): PGA Tour
Kazandıkları: 25
Galibiyet sayıları
PGA Turu: 18
Diğer: 4 (normal) 3 (kıdemli)
Büyük turnuvalardaki en iyi dereceleri (Wins: 3)
The Masters: T3:  1963
Amerika Açık: Kazandı: 1952, 1963
Britanya Açık: 15.: 1966
PGA Şampiyonası: Kazandı: 1968
Ödülleri
World Golf Hall of Fame: 1982 (member page)
PGA Tourmoney list winner: 1952, 1955
PGA Yılın Oyuncusu: 1952, 1963
Julius Nicholas Boros (3 Mart 1920 - 28 Mayıs 1994), Macar-Amerikalı golfçü. Amerika Açık'ta iki şampiyonluğu bulunmaktadır. Boros 1982'de World Golf Hall of Fame'e girmiştir.
Jōryaku

Jōryaku (Japonca: 承暦), Japonya tarihinde Kasım 1077-Şubat 1081 tarihlerini kapsayan dönem adıdır. Dönem, Jōhō'dan sonra gelmekte olup Eihō'ya kadar devam etti. Bu dönemde hüküm süren imparator Shirakawa idi.
Hamza Bey Bayındır

Hamza Bey Bayındır, Akkoyunlu beyidir. Celaleddin Ali Bey'in küçük kardeşiydi. Kara Yülük Osman Bey'in oğluydu.
Hayatı

Hamza Bey'in doğum tarihi hakkında bilgi bulunmamaktadır. Akkoyunlu beyi Kara Yülük Osman'ın oğullarından biridir. 1435'te babasının ölümünden sonra, 1436 yılında Argani'yi ele geçirmek için hazırlıklara başladı. Ancak saldırısı Celaleddin Ali Bey'in oğlu Cihangir Mirza tarafından püskürtüldü.
1437 yazının başında Hamza, Akkoyunluların iç çekişmelerinden yararlanarak elinde tuttuğu bölgelerin sınırlarını genişletmeyi umuyordu.  Bağdat'taki Karakoyunlu valisi Kara Yusuf'u yenerek büyük bir askeri zafer kazandı. Daha sonra Karakoyunlu kuvvetlerini Diyar-i Rabia ve Kuzey Cezire'den kovdu. Bu parlak zafer onun itibarını daha da artırdı. Bu olayın ardından Hamza Bey, başkent Diyarbakır'a yürüdü ve iki ay süren kuşatmanın ardından şehir teslim oldu.
Ali'nin 1438 kışında Akkoyunlu beyliğinden vazgeçmesi, süregelen iç savaşın ilk aşamasının sona ermesini sağladı. Kara Yülük Osman Bey, Celaleddin Ali Bey'i resmen halefi olarak ilan etmesine rağmen Ali Bey, güvenilir bir koalisyon oluşturamadı.
1438 yılında Hamza Bey'in hükümdarlığı resmen tanındı. Hamza para bastırarak, cuma hutbesinde adını okuttu ve Diyarbakır, Mardin ve Erzurum'a vali atadı. Ardından Erzincan'daki akrabalarına karşı sefer hazırlıklarına başladı.
Hamza Bey'in iktidara geldikten sonra iki hedefi vardı. Bunlardan biri kardeşi Yakub'un Erzincan'dan uzaklaştırılması, diğeri ise Cihangir'in Urfa'da Memluk desteğiyle kurduğu karargâhın gücünün azaltılmasıydı.
Hamza Bey, 1439'da Cihangir Mirza'ya karşı bir savaş başlattı ancak 1440 yılındaki ilk seferi başarısızlıkla sonuçlandı. Daha sonra Erzincan'ı ele geçirdi. Hamza  Bunun sonucunda Urfa ve Kemak dışındaki tüm büyük Akkoyunlu şehirlerini ele geçirdi ve taht kavgası sırasında rakiplerine karşı büyük avantaj elde etti.
1444 yılında Hamza Bey Bayındır Diyarbakır şehrinde öldü. Geride oğlu kalmadığından yeğeni Cihangir Mirza iktidara geldi.
Mirası

Hamza Bey'in Diyarbakır'da yaptırdığı bir cami, Mardin'de yaptırdığı bir zaviye bulunmaktadır.
Kaynaklar

Woods, John E. (1999). The Aqquyunlu: Clan, Confederation, Empire. The University of Utah Press.
Əbubəkr Tehrani (Rahilə Şükürova). Kitabi-Diyarbəkriyyə. İstanbul: Bayrak nəşriyyatı. 2006.
ADNAN SADIK ERZI. AKKOYUNLU VE KARAKOYUNLU TARIHI HAKKINDA ARAŞTIRMALAR. 18. Türk Tarih Kurumu. 1954. 251–270.
Hakkâri'de 1965 Türkiye genel seçimleri

10 Ekim 1965 Türkiye genel seçimleri Hakkâri İli sonuçları;
Sonuçlar

| --- | --- |
Kayıtlı seçmen sayısı: 31.249
Oy kullanan seçmen sayısı: 25.321
Katılım oranı (%): %81,2
Geçerli oy: 24.879
Geçersiz oy: 442
Milletvekilliği: 1

| Parti | Toplam | Oy oranı  (%) | Milletvekili  sayısı |
| --- | --- | --- | --- |
| Yeni Türkiye Partisi | 13.710 | 55,1 | 1 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 9.338 | 37,5 | 0 |
| Adalet Partisi | 1.373 | 5,5 | 0 |
| Millet Partisi | 253 | 1,0 | 0 |
| Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi | 205 | 0,8 | 0 |
Bağımsız(lar): -
Türkiye İşçi Partisi: -
| Toplam | 24.879 | 100,00 | 1 |
İlçelerde en yüksek oyu alanlar

| İlçe | Parti |
| --- | --- |
Merkez: Yeni Türkiye Partisi
Beytüşşebap: Yeni Türkiye Partisi
Çukurca: Yeni Türkiye Partisi
Şemdinli: Cumhuriyet Halk Partisi
Uludere: Yeni Türkiye Partisi
Yüksekova: Cumhuriyet Halk Partisi
Seçilenler

| İsim | Parti |
| --- | --- |
Ali Karahan: Yeni Türkiye Partisi