stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sosyaldemokrat Halkçı Parti
Sosyaldemokrat Halkçı Parti ve seçimler > Genel seçimler

| Seçim | Genel Başkan | Oy> # | Oy>  % | Oy> ± Y | Sandalye> # | Sandalye> ± | Meclis | Sıra | Kurulan Hükûmetler | Haritalar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1987 | Erdal İnönü | 5.931.000 | %24,74 | – | 99 / 450 | – | Ana Muhalefet | 2. | – |  |
| 1991 | Erdal İnönü | 5.066.571 | %20,75 |  3,99 | 88 / 450 |  11 | Koalisyon | 3. | 49. Türkiye Hükûmeti 50. Türkiye Hükûmeti |  |
Sosyaldemokrat Halkçı Parti ve seçimler > Yerel seçimler

| Seçim | Genel Başkan | İl Genel Meclisi> Oy | İl Genel Meclisi>  % | İl Genel Meclisi> ± | Belediye | Harita |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1989 | Erdal İnönü | 6.354.252 | %28,67 | – | 652 / 1.984 |  |
| 1994 | Murat Karayalçın | 3.807.921 | %13,53 | 15,17 | 436 / 2.695 |  |
Temsilciler Meclisi (Arjantin)

| Arjantin Temsilciler Meclisi  Honorable Cámara de Diputados de la Nación |
| --- | --- |

Tür
Tür: Alt meclis 
Yapı
Sandalye: 257

Siyasi gruplar: Hükümet (132)   JxC (93)    LLA (39) Bağımsız (11)   HpNP (8)    Bağımsız (3) Muhalefet (115)   UP (108)    FIT-U (4)    Bağımsız (2) 
Seçimler
Oylama sistemi: Parti listeli orantılı temsil D'Hondt sistemi
Son seçim: 22 Ekim 2023
Sonraki seçim: 2025
Toplantı yeri

Temsilciler Meclisi, Arjantin Ulusal Kongresi, Buenos Aires, Arjantin
Website
http://www.diputados.gov.ar
'Arjantin Temsilciler Meclisi (İspanyolca: Honorable Cámara de Diputados de la Nación), Arjantin Ulusal Kongresi'nin alt meclisidir.
Selefilik

Selef-i Salihin ile karıştırılmamalıdır.
Selefîlik veya Selefizm (Salafizm ve Selefiyecilik olarak da bilinir. Arapça: السلفية Selefiyye), temelleri çoğunlukla  İbn-i Teymiye ve öğrencisi İbn Kayyim el-Cevziyye tarafından atılan bir İslâm inanç hareketidir. Günümüz Selefileri çoğunlukla, Vehhabîlik fikir akımının kurucusu Muhammed bin Abdülvehhâb'ın yazılarını ve görüşlerini rehber olarak kabul eder.
Selef, "önde olan" anlamına gelir ve geleneksel olarak İslâm Peygamberi, sahabeler ve onları görerek tâbî olanlardan (tâbiîn ve tebeut tâbiîn) oluşan gruba verilen isimdir. Bunların dinde hata üzerinde ittifak etmeyeceklerine inanılır ve kurtuluşun onların anlayış ve icraatlarını hiçbir yorum, ilave veya eksiltme yapmaksızın uygulamanın kurtuluşa götüreceği inancı hareketin temel ilkelerinden biridir.
İslâm tarihindeki en eski hareketlerden biri olan Selefî gelenek; Ehl-i Sünnet-i hassa, Ehl-i Hadîs, Ashabu'l Hadîs gibi isimlerle de anılmıştır. Selefîler, diğer Sünnî mezhepler tarafından etkilenmelerine rağmen kendilerini bir mezhebe bağlı saymazlar. Bununla birlikte Hanbelî uygulamalarını pratik sebeplerle tercih ederler.
Vehhâbî ve Selefîler, diğer itikad ve mezheplerin Müslümanlarını bid'at, küfr ve şirk ile itham etmektedirler (tekfircilik).
Terim

Selefiler, Muhammed'in "Benim ümmetimin en hayırlı nesli, benim neslim, onları takip edenler ve onları takip edenlerdir" şeklindeki hadisi üzerinde durmaktadırlar. Selefiler, bu hadisi Müslümanlara ilk üç neslin örneğini takip etmeleri çağrısı olarak görürler. Bu üç nesil, genel olarak "as-salaf as-salih" olarak bilinir. Selef, "Sâlih Öncüler" olarak da bilinen bir kavramdır ve Muhammed'in kendisini de içerdiğine inanılır. Bu nesiller, "Sahabeler", "Tabiun" (Takipçiler) ve "Tabiunun Tabiin" (Takipçilerin Takipçileri) olarak bilinir. Tarihsel olarak, "Selefi" terimi, klasik dönemde erken hareketin teolojik okulunu ifade etmek için isim ve sıfat olarak kullanılmıştır.
Tarihçe

Müslümanlar arasında mezheplerin kurulmuş olduğu 8. ve 9. asırların öncesinde yaşayan sahabe, tâbiîn ve tebeut tabiin gibi Müslümanlar "Selef-i Sâlihîn" kabul edilir ve doğru yolda olduklarına inanılırdı.
Selefçiliğin hadisçilerin temsil ettiği bir ekol olması, katı nakilci tavrı, dini anlayış ve problem çözümünde kıyas ve re'y gibi aklî metodlara itibar etmemesi ile farklılaşır. Hanbeliliğin de kurucusu olan İmam Ahmed bin Hanbel ile ilk devresini yaşayan Selefilik, Harranlı İbn-i Teymiyye ile ikinci aşamasını geçirdi.
Günümüzde de devam eden üçüncü kuşağın öncüsü, 18. yüzyılın başında doğmuş olan Muhammed bin Abdülvahhab'dır. Selefîlik, günümüzde çoğu kez Hanbelî ekolünden Muhammed bin Abdülvahhab'ın öğretilerini benimseyen ve İslâm coğrafyasında karşıtları tarafından yaygın şekilde Vahhâbîlik olarak tanımlanan inanç sistemine mensup kişileri tanımlamak için kullanılmaktadır. Bugün Selefîler'in en yoğun olduğu bölge Suudi Arabistan'dır.
İnsan biçimcilik / Selefîliğin inanç ve ilkeleri > İman görüşü / tekfir

Ana madde: İslam'da iman
Dinden çıkma: Dinî terminolojide "küfre girer" şeklinde ifade edilen eylemleri yapmaya irtidat, kişiye mürted denir. Fıkıhta farz veya sünnet olarak tanımlanan dinî emirleri reddeden, hafife alan, alay veya saygısızlık eden veya "elfâz-ı küfür" denilen sözleri konuşan kişilere mürted denilir. Cezası ölümdür.
Büyük Selefî âlim ve muhaddislerin iman konusundaki görüşü genel olarak şöyledir:
Selefîliğe göre amel, imanın bir parçası olduğu için ameli (namaz, oruç, zekat v.s.) terkeden mürted olarak değerlendirilir ve kişiler cezaen öldürüldüğünde diğer mezheplerden farklı olarak cenaze namazları kılınmaz, Müslüman mezarlığına gömülemez ve malları müsadere edilir.
Hanefîler, ameli imanın bir parçası olarak kabul etmediklerinden namaz, oruç gibi İslâm'ın uygulanmasına dair ihmal veya redd içeren eylemlerde kişinin kanatılıncaya kadar dövülmesi veya ölünceye kadar hapsedilmesini de içeren tâzir cezaları ile cezalandırılmasını öngörür, öldüklerinde cenazelerine Müslüman cenazesi muamelesi yaparlar.
Şâfiî ve Mâlikî mezheplerine göre namazı terk etmenin ceza miktarı ve şekli Kur'an ve sünnetle belirlenen suçlardandır ve terk eden “had” uygulanarak öldürülür. Ancak cenazelerine Müslüman cenazesi muamelesi yapılır, miras bıraktıysa mirasçılarına paylaştırılır.
Hanbelî mezhebinde ise namazı terk eden ve bunda ısrarcı olan kişiler mürted kabul edilerek mürtedlere kılıçla öldürme şeklinde uygulanan “had cezası” tatbik edilir, cenaze namazı kılınmaz ve ceset Müslüman mezarlığına gömülmez.
Eleştiri > Objektif bakış

Selefilik, Batı akademisinde bazı kesimlerde kelamcı, katı ve puritan bir İslam yaklaşımı ile ilişkilendirilmiştir. Bazı Batılı gözlemciler ve analistler, hareketi Selefi cihatçılıkla eşitleme eğilimindedir. Bu karışık ideoloji, İslam'ın meşru bir ifadesi olarak, Selefilere de dahil ettiği İslam'ın düşmanı olarak gördüğü kişilere karşı şiddetli saldırıları benimser.
Alman hükûmet yetkilileri, Selefizmi terörle güçlü bir bağlantısı olduğu gerekçesiyle suçlamış, ancak daha sonra tüm Salafilerin terörist olmadığını açıklamışlardır. Alman hükûmet yetkililerinin Salafizmi eleştiren açıklamaları, Deutsche Welle tarafından Nisan 2012'de televizyonda yayınlanmıştır. Alman siyaset bilimci Thorsten Gerald Schneiders'e göre, Salafi hareketin İslami değerleri yeniden tesis etme ve İslam kültürünü savunma iddialarına rağmen, hareketin bazı üyeleri İslami geleneklerle uyuşmayan bir şekilde yorumlamakta ve şiir, edebiyat, şarkı söyleme, felsefe vb. gibi bazı Müslüman kültür unsurlarını şeytanın eseri olarak görmektedir. Fransız siyaset bilimci Olivier Roy'a göre, Batı'daki çoğu üçüncü nesil Müslüman göçmenler Salafizmi benimsemekte ve bazıları aile mirasından koparak diğer dönme Müslümanlarla evlenmekte, ebeveynlerinin seçtiği memleketinden gelmeyen bir gelinle evlenmektedir. Marc Sageman'a göre, Salafi hareketin bazı bölümleri, El-Kaide gibi dünya genelindeki bazı terör örgütleriyle bağlantılıdır.
Ancak, diğer analistlere göre, Salafilerin doğası gereği siyasi olmaları söz konusu değildir. Salafiler, çevrelerine ve ait oldukları genel nüfusa bağlı olarak devletle çeşitli ilişkiler sergileyebilirler. Onlar, monolitik bir grup olarak şiddete eğilimli bir tutum sergilemezler. Siyasi katılım veya silahlı isyanlara dahil olan Salafiler, daha geniş bir siyasi projeler şemsiyesi altında bunu gerçekleştirirler. Roel Meijer'e göre, Batı'nın Salafizmi şiddetle ilişkilendirmesi, 2000'li yılların başında yapılan güvenlik çalışmaları prizmasından yazılardan ve kolonyal dönemde İslami dirilişçileri şiddetle eşitleyen popüler Oryantalist tasvirlerden kaynaklanmaktadır.
2020'de İslam ülkelerinde dinden çıkmaya verilen(uygulanan veya önerilen) cezalar.  İdam cezası  Hapis  Bir Müslümanı dinden çıkarmak suç  Evliliğin düşmesi veya çocuğun vekaletini kaybetme
Vangelis Pavlidis

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Evangelos Pavlídis
Doğum tarihi:  21 Kasım 1998 (26 yaşında)
Doğum yeri:  Selanik, Yunanistan
Boyu:  1,86 m (6 ft 1 in)
Mevkii:  Forvet
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Benfica
Numarası:  14
Altyapı kariyeri
2004-2014:  Bebides 2000 FA Saloniki
2015-2017:  VfL Bochum
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2016-2019 |  VfL Bochum |  4 |  (0) |
| 2018-2019 |  → Borussia Dortmund II (kiralık) |  32 |  (7) |
| 2019 |  → Willem II (kiralık) |  14 |  (5) |
| 2019-2021 |  Willem II |  59 |  (23) |
| 2021-2024 |  AZ |  96 |  (59) |
| 2024- |  Benfica |  19 |  (4) |
| Toplam |   |  224 |  (98) |
Millî takım kariyeri
| 2014-2015 |   Yunanistan U-17 |  13 |  (4) |
| 2015-2017 |   Yunanistan U-19 |  11 |  (3) |
| 2018 |   Yunanistan U-20 |  2 |  (0) |
| 2019 |   Yunanistan U-21 |  2 |  (3) |
| 2019- |   Yunanistan |  41 |  (8) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 8 Şubat 2025 
Evangelos "Vangélis" Pavlídis (Yunanca: Βαγγέλης Παυλίδης),  Primeira Liga takımlarından Benfica ve Yunanistan millî futbol takımında forma giyen profesyonel futbolcudur.
Murat Cem Akpınar

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Murat Cem Akpınar
Doğum tarihi:  24 Ocak 1999 (26 yaşında)
Doğum yeri:  Düzköy, Trabzon, Türkiye
Boyu:  1,70 m (5 ft 7 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Bandırmaspor
Numarası:  8
Altyapı kariyeri
2007-2011:  Yeni Düzköyspor
2011-2018:  Trabzonspor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2018– |  Trabzonspor |  9 |  (1) |
| 2017-2018 |  → 1461 Trabzon (kiralık) |  15 |  (2) |
| 2019-2020 |  → Hekimoğlu Trabzon (kiralık) |  12 |  (2) |
| 2020-2021 |  → Kocaelispor (kiralık) |  32 |  (3) |
| 2022-2023 |  → Giresunspor (kiralık) |  30 |  (0) |
| 2023-2024 |  → Sakaryaspor (kiralık) |  26 |  (2) |
| 2023-2024 |  Trabzonspor |  0 |  (0) |
| 2024-2025 |  Sakaryaspor |  14 |  (2) |
| 2025- |  Bandırmaspor |  0 |  (0) |
| Toplam |   |  138 |  (12) |
Millî takım kariyeri
| 2015 |   Azerbaycan U-17 |  13 |  (2) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 8 Şubat 2025 (2025-02-08) 
Murat Cem Akpınar (d. 24 Ocak 1999, Trabzon), Bandırmaspor takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Azeri-Türk futbolcudur.
Futbol kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

Profesyonel kariyerine 2018 yılında Trabzonspor kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla 1461 Trabzon, Hekimoğlu Trabzon, Kocaelispor, Giresunspor ve Sakaryaspor kulüplerinde oynadı.
Futbol kariyeri > Millî takım kariyeri

Hem Azerbaycan hem Türkiye vatandaşlığı bulunan Akpınar, Azerbaycan 17 yaş altı millî futbol takımı forması giydi.
Sille

| Sille |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Konya ilinin Türkiye'deki konumu
SilleSille'nin Konya'daki konumu
Koordinatlar: 37°56′N 32°25′E﻿ / ﻿37.93°K 32.42°D﻿ / 37.93; 32.42
Ülke:  Türkiye
İl: Konya
İlçe: Selçuklu
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2021): 1.206
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 332
İl plaka kodu: 42
Posta kodu: 42100
Arhangelos Mihael Kilisesi'nin girişinde bulunan Karamanlı Türkçesi kitabe.
Sille, Konya ilinin Selçuklu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Arkeolojik verilere göre bölgede yerleşimin tarihi Neolitik Çağ'a kadar uzanmaktadır. Yerleşimin isminin kökeni konusunda çeşitli açıklamalar vardır. İlki Yunan mitolojisindeki Silen (Silene)' den geldiğidir. Yine 'Silenos', kaynayıp, coşarak köpürüp akan su kelimesinden türediği de kabul gören bir açıklamadır.
Roma ve Bizans döneminde, Kudüs yolu üzerinde yer aldığı için önemli bir dini merkez olmuştur. Hristiyanlığın ilk yıllarında havarîlerden Aziz Paul ve arkadaşlarının Konya'ya geldikleri, dinlerini yaymaya çalıştıkları, baskılar karşısında da Sille civarındaki dağlara çekildikleri bilinmektedir. Dünyanın en eski ve en büyük manastırlarından biri olan Ak Manastır ("Hagios Khariton Manastırı", "Deyr-i Eflâtun") burada olup yaklaşık 800 yıl kesintisiz hizmet vermiştir. Ak Manastır Konya'da yaşayan Mevlevi dervişlerince de ziyaret edilmiş ve bahçesinde küçük bir de mescit yaptırılmıştır. Karamanlı Ortodoksların mübadele öncesi yaşadığı yerleşimdir.
Selçuklu döneminde olduğu gibi Osmanlılar devrinde de tarihi İpek ve Baharat yolları üzerinde olması nedeniyle önemini hiç yitirmemiştir. Osmanlı kaynaklarında Sudirhemi nahiyesine bağlı Sille karyesi ve sonrasında nahiye merkezi oldu. 1907 tarihli kayıtlara göre Silleʹnin 13 mahallesinde Müslüman ve Gayrimüslümler birlikte yaşarken, Karataş ve Ak mahallede yalnız Müslüman, Kilise-i Kebir mahallesinde ise yalnızca Hristiyan topluluk yaşamaktaydı. Cumhuriyet öncesinde nüfusu 18.000'e ulaşmıştır. Yerleşimde 1924 nüfus mübadelesine kadar Hristiyan çoğunluk oturmaktaydı. Macar gezgin Bela Horvarth 1913 yılında Anadolu'ya yaptığı gezisinde tuttuğu notlarda o yıllarda Sille'de 60 adet kilisenin ayakta olduğunu yazmıştır.
Köyde yumuşak volkanik kayalara oyulmuş pek çok küçük kilise, Osmanlı mezar taşları ve günümüze kadar gelebilmiş Archangelos Michael kilisesi ziyaret edilebilir. Kilise, ilk Hristiyan Bizans imparatoru Konstantin'in annesi Helena (Ayia Eleni) tarafından Michael Archangelos adına M.S 327'de inşa ettirilmiştir.
1923 yılında yaşanan mübadele esnasında buradaki Hristiyan inancına sahip nüfus Yunanistan'a gönderilirken, Sille'ye de Kozana ve Florina bölgelerinden Müslüman nüfus getirilmiştir.
Özgün yapısı son yıllarda zarar görse de günümüzde köy ve çevresi SİT alanı olarak kabul edilip koruma altındadır.
Cumhuriyet döneminden Aralık 1980'e kadar nahiye merkezi olma konumunu uzun yıllar süren Sille'nin belediye örgütü kaldırılmış ve Sille Konya il merkezine bağlanmıştır. Bugün Sille, Selçuklu ilçesi sınırları içinde Subaşı ve Ak mahalle adıyla iki mahalle olarak yer almaktadır.
Coğrafya

Sille, Karabuğa Dağları ile Küçük Gevele (Takkeli Dağ) arasında Sille Çayı'nın açtığı vadide yer alır. Güneydoğusundan Yazır Fayı geçen yerleşimin denizden yüksekliği 1115 metredir. Akarsulara yarılmış plato yüzeyinde bulunan Sille'nin çevresinde Küçük Gevele (1643 m), Büyük Gevele (1709 m), Kaynaka Tepe yer alır. Sille Çayı'nın Konya Ovasına ulaştığı noktada birikinti konisi bulunur.
Sille Çayı; K-G doğrultusunda Sille'yi ikiye böler. Çay düzensiz rejime sahiptir. Üzerine sulama ve taşkın koruma amaçlı Sille Barajı inşa edilmiştir. Çevrede kaynak suları bulunur: Şükran Pınarı, Güllü Pınarı, Manastır Pınarı, Tünel Pınarı, Çandıra Pınarı.
Bitki örtüsü; dalık alanda çam ve meşe ormanları, vadide kavak, söğüt ağaçları ve antropojen bozkır hakimdir.
İklimi, yazlar kurak ve sıcak, kışlar kar yağışlı ve sert geçen karasal iklimdir.
Sille Ağızı

Genel olarak İç Anadolu'da Kapadokya, Kayseri ve Karaman köylerinde yaygın şekilde konuşulan bir Türk Ağzıdır.
Sille Taşı

Sille yöresinde çıkan Volkanik ve Andezit özellikleri taşıyan bir taş çeşidi. 2000 derece ısıya dayanıklı olması nedeniyle tuğla ve kiremit fabrikalarında, kireç ocaklarının fırın yapımında kullanılır. Ayrıca yapı taşı olarak da tercih edilir. Yöredeki pek çok eski bina ve Konya camilerinde yaygın olarak kullanılmıştır. Aktif olarak çalışan 27 taş ocağından, yeni inşaat eğilimleri nedeniyle, şu anda sadece 3 adedi üretim yapmaktadır.
Sille Halısı

Sille yöresinde dokunan özel desenleri, kompozisyonları ve kullanılan kök boyaları ile dikkat çeken halı çeşidi. Boyamada kullanılan Cehrî (Rhamnus petiolaris) bitkisinden elde edilen doğal renk en belirgin özelliğidir. Sille Beş göbek halıları en değerli halılardan kabul edilir. Ayrıca halı at eğeri örtüsü sadece Sille'ye mahsustur.
1900'lerde yüzlerle ifade edilen halı tezgâhlarından günümüze sadece birkaç adedi kalmıştır. Yaygın olarak yetiştirilen Cehrî ağaçlarından da çok az sayıda kalmıştır.
Kullanımı

Turistik bir bölge olarak kullanılmaktadır.
Digor Osetçesi

| Digor Osetçesi |
| --- | --- |
дигорон ӕвзаг
Telaffuz: digoron evzag
Bölge: Rusya, Osetya
Etnisite: Osetler
Dil ailesi: Hint-Avrupa  İranDoğu İran dilleriOsetçeDigor Osetçesi
Yazı sistemi: Kiril alfabesi
Dil kodları
ISO 639-3: –
Glottolog: digo1242  Digor Ossetian
Digor Osetçesi (Osetçe: дигорон ӕвзаг, digoron evzag) İran dillerinin Doğu İran dilleri grubunda yer alan Osetçenin Digorlar tarafından konuşulan lehçesidir. Digor Osetçeci Kuzey Osetya'nın batısında, Digora ve Chikola gibi yerlerde ve Kabardino-Balkarya'da konuşulmaktadır. Osetçenin bir diğer lehçesi olan İron Osetçesine göre daha az sayıda kişi tarafından konuşulmaktadır.
Türk Tugayı

| Kore Türk Tugayı |
| --- | --- |

Etkin: 1950-1960
Ülke:  Türkiye
Bağlılık:  Birleşmiş Milletler
Tipi: Piyade
Büyüklük: Tugay
Parçası: Türk Silahlı Kuvvetleri
Savaşları: Kore Savaşı
Savaş madalyaları:  ABD Mümtaz Birlik Madalyası ve Beratı (11 Temmuz 1951)  Kore Cumhuriyeti Mümtaz Birlik Nişanı (18 Eylül 1952)
Komutanlar
Komutan: Tuğgeneral Tahsin Yazıcı (1950-16 Kasım 1951) Tuğgeneral Namık Arguç (17 Kasım 1951-20 Ağustos 1952)
Komutan Yardımcısı: Albay Celal Dora (1950-16 Kasım 1951) Albay Nuri Pamir (17 Kasım 1951-5 Haziran 1952  (ölü))
Türk Tugayı (Kod adı: Şimal Yıldızı ya da Kutup Yıldızı), Kore Savaşı sırasında 1950'den 1953'e kadar Birleşmiş Milletler Ordusunun komutası altında savaşmış olan Türk Silahlı Kuvvetleri'nin bir tugayı. Amerika Birleşik Devletleri 25. Piyade Tümeni'ne bağlı olan Türk Tugayı birçok operasyonda savaştı ve Kunu-ri Muharebesinden sonra Kore ile ABD tarafından Birlik Takdirnameleriyle ödüllendirildi. Türk Tugayı muharebe hüneri, inatçı savunması, göreve bağlılığı ve cesaretiyle ün kazandı.
Arka plan

II. Dünya Savaşı'nın bitip Soğuk Savaş'ın başlamasıyla Türkiye, uluslararası ortamda kendini yalnız buldu. II. Dünya Savaşı'nda tarafsız kalarak bütünlüğünü Almanya'ya karşı korumuş ancak savaş sonrasında Sovyetler Birliği'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde toprak ve Boğazlar'da üs ve ortak savunma talepleriyle karşılaşmıştır. Böylece Sovyet tehdidine karşı müttefik arayan Türkiye Batı Bloku'na ve Amerika'ya yaklaşmaya başladı.
Türkiye, NATO'ya girişini hızlandırmak için, başlayan Kore Savaşı'na birlikler göndermiştir. Özellikle sol kesimler tarafından "Türk gencinin kanının Amerika'ya satılması" şeklinde eleştirilen bu davranış, Türkiye ile Batı Bloku arasındaki yakınlaştırmayı hızlandırmış ve 18 Şubat 1952'de Türkiye bir NATO üyesi olmuştur.
Tarihçe > Konuşlandırma

Türkiye Cumhuriyeti, başlangıçta Kore'ye topçu taburu takviyeli bir piyade alayı göndermeyi düşündüğü halde, sonradan bu birliğin bir tugay seviyesinde olmasına karar verdi.
Üç piyade taburundan oluşan 241. Piyade Alayı, bir topçu taburu, bir istihkam bölüğü, bir uçaksavar bataryası, bir ordudonatım bölüğü, bir ulaştırma bölüğü, bir tanksavar takımı ve bir depo bölüğünden oluşuyordu.
Gönüllü olanlardan seçilmiş olan bu tugay 259 subay, 18 askerî  memur, 4 sivil memur, 395 astsubay, 4414 erbaş ve er olmak üzere 5090 kişiydi. Tugay komutanlığına Tuğgeneral Tahsin Yazıcı seçilmişti.
Ankara'da oluşturulan tugay demiryolu ile İskenderun'a aktarıldıktan sonra Amerika'nın tahsis ettiği gemilerle Kore'nin Pusan limanına nakledildi. Burada bekletilmeden Daegu şehrine alınarak kışlaya yerleştirildi.
Taegu'da Türk Tugayı Amerikan malzemesi ile yeniden donatıldı. Eskimiş malzemeler ise geri gönderildi. Bu yeni malzemeyi kullanmak için eğitiminden geçen tugay 10 Kasım 1950'de cepheye hareket etti. Önce Seul'un 60–100 km kuzeyinde bölgenin emniyet sorumluluğunu üstlenen tugay daha sonra Kunu-ri bölgesine nakledildi.
Tarihçe > Kunu-ri Muharebesi

Ana madde: Kunu-ri Muharebesi
Çin'in savaşa dahil olmasının ardından BM kuvvetlerinin cephesi yarılmıştı. ABD Kara Kuvvetleri 9. Kolordusu'nun ihtiyat tugayı olan Türk Tugayı, Kunu-ri bölgesinde direnerek 8. Ordu'nun[kaynak belirtilmeli] yok olmadan çekilmesini sağladı.
Douglas MacArthur "Türklerin kahramanca çarpışmaları Birleşmiş Milletler Kuvvetlerinin salimen yeni müdafaa hatlarına çekilmelerini mümkün kılmıştır."dedi.
Tarihçe > Kumyangjang-ni Muharebesi

Ana madde: Kumyangjang-ni Muharebesi
Türk Tugayı birlikleri, 6 Ocak 1951'de Chonan'da 20 gün ihtiyatta kaldıktan sonra 24 Ocak'ta Chonan'dan hareket ederek Çin Halk Gönüllü Ordusu'nun savunma mevziinin bir kısmını almak üzere saldırıya geçti ve bölgeyi savunan Çin Halk Gönüllü Ordusu 150. Tümeni'ne bağlı 447. ve 448. alayları ile mücadeleye girdi. Başlangıçta inisiyatif Çin birliklerindeydi. Ancak silah üstünlüğünü Çinliler elde edememişlerdi. Çinlilerin el bombası sayısı azdı. Türk tugayı Çinlilerden daha fazla el bombasına sahipti. Bunun nedenlerinden biri de ABD tarafından silah ve cephane ile desteklenmesiydi.
Savaşın başında mevzilerinde bulunan Çinliler etkili bir şekilde ateş yağdırmaya başladılar. Ancak önceden mevzilendirilen Türk 1. Takımı görünmeden Çinlilerin mevzilerine yaklaşıp el bombası kullanarak Çinlilerin mevzilerini aldı. Çinlilerin bu bölgedeki mevzileri yeniden ele geçirebilmek için uğraşması sonucu Türk 2. Taburu 185 rakımlı tepeyi ve ardından 156 rakımlı tepeyi süngü hücumuyla aldı. Alay taarruz grubu da rahat bir şekilde Kumyangjang-ni kasabasını aştı.
Tarihçe > NEVADA karakolları

Ana madde: Vegas Muharebesi
Tarihçe > Değiştirme tugayları ve komutanları

1. Türk Tugayı 16 Kasım 1951'e kadar Kore'de kalarak savaştı ve 2. Değiştirme Tugayı ile değiştirildi. 17 Kasım'da Tümgeneral Tahsin Yazıcı görevini Tuğgeneral Namık Argüç'e devretti. 9 Haziran'da İzmir limanından hareket eden 3. Değiştirme Tugayı 20 Ağustos 1952'de, 4. Değiştirme Tugayı ise 6 Temmuz 1953'te bu görevi devraldı.
1. Türk Tugayı muharebe düzeni

1. Türk Tugayı (Tugay Komutanı Tuğgeneral Tahsin Yazıcı)
241. Piyade Alayı (Alay Komutanı Albay Celal Dora, alay lağvedildikten sonra Tugay komutan yardımcısı)
1. Tabur (Tabur Komutanı Binbaşı İmadettin Kuranel)
2. Tabur (Tabur Komutanı Binbaşı Miktat Uluünlü, 18 Mayıs 1951'de öldü)
3. Tabur (Tabur Komutanı Binbaşı Lütfi Bilgin, Kunu-ri Muharebesi'nde öldü)
105. Motorize Sahra Topçu Taburu, üç obüs bataryası ve bir karargâh takımından ibaretti. Her obüs bataryası altı adet 105 mm toptan ibaretti.
Motorize İstihkâm Bölüğü
Motorize Uçaksavar Bataryası
Ulaştırma Bölüğü
Motorize Muhabere Takımı
Motorize Tanksavar Takımı
Sıhhiye Takımı
Bakım Onarım Birliği
Askerî bando
Personel Bütünleme Takımı
Kayıplar

Kore Savaşı boyunca Türkiye toplam 741 ölü ve 2147 yaralı verdi. Bunların dışında Türk birliklerinden 234 asker tutsak ve 175 asker yitik (akıbeti belli olmayan) sayılmıştır.[kaynak belirtilmeli]
1. Türk Tugayı'nın toplam zaiyatı şöyledir: 
721 ölü
2111 yaralı
175 kayıp
234 harp esiri (POW) 
298 belirsiz.[kaynak belirtilmeli]
Sonraları

1960 yılında 200 kişilik bir bölük gücüne ve 1965 yılında bir manga gücüne düşürüldü. 1971 yılında tamamen geri çekildi.
BM Gücü Genel Komutanı General W. Walker Tuğgeneral Tahsin Yazıcı'ya 'Gümüş Yıldız' madalyasını takar iken
Kore Savaşı'na gönderilen birliklerin temsili geçidi, üniformaların kollarında mavi üzerine beyaz harflerle "Korea" arması dikilmişti.