Christina Aguilera
Sanat > Ses

Eleştirmenler Aguilera'yı bir soprano olarak tanımladılar, dört oktavlık bir vokal aralığına sahip (C3'ten C♯7'ye kadar), da ıslık çalabiliyor. Kendi adını taşıyan ilk albümünün yayınlanmasından sonra, RCA Records'un yöneticisi Ron Fair, şarkıcının "mükemmel tonlaması" nedeniyle "bir sonraki Barbra Streisand veya Céline Dion ". Slate için bir makalesinde Maura Johnston, şarkıcının çağdaş pop müzikte rol almasına rağmen, "oktav atlama yeteneğine rağmen, opera şarkıcılarının sahip olduğuna benzer bir alt uç temele sahip bir enstrümana" sahip olduğunu belirtti.  The Boston Globe'dan Joan Anderman, vokalinin çok yönlülüğünü vurgulayarak, "divaları amatörlerden ayıran nefes kesici esneklik, altın tonlar ve saf güç ile kutsanmış gerçek bir şarkıcı" olduğunu belirtti. Aguilera ayrıca şarkılarında ve performanslarında melismadan yararlanması ile tanınır; Jon Pareles, The New York Times, onun ses yeteneklerini analiz ederek, "bir notayı doğrudan bir füze gibi hedefleyebileceğini veya yörüngesini sıçrayan, titreyen, tarak melismalarından oluşan bir akrobasi sarmalına dönüştürebileceğini" vurguladı. Rolling Stone dergisinin eleştirmenlerine göre, Etta James gibi sanatçıların adımlarını izleyerek "dramatik ve melismatik tekniğini" modelledi.
Kariyeri boyunca, vokal yeteneği diğer vokalistlerle karşılaştırmalar yaptı. Melismatik tekniği kullanmasının bir sonucu olarak, David Browne onu Whitney Houston ve Mariah Carey ile ilişkilendirdi ve üçünün bu vokal modalitenin ana savunucularından oluşan ekibi oluşturduğunu belirtti. Aynı bakış açısını paylaşan The New Yorker köşe yazarı Sasha Frere-Jones, tekniğin onu " Sarah Vaughan'ı yeniden canlandırmaya" gerek kalmadan "ciddi bir şarkıcı" yapmaktan sorumlu olduğunu ifade etti. Steve Kipner - " Genie in a Bottle'ın söz yazarı " (1999) Aguilera'nın " Chaka Khan'dan gelen tüm riffleri içselleştirebilen" "etkileyici" bir vokal becerisine sahip olduğunu düşündü . Los Angeles Times eleştirmeni Ann Powers, Aguilera'nın "tamamen güçlü" bir sesi olduğunu söyledi. Etta James'inki gibi ve Aretha Franklin değilse bile Gladys Knight'ın dışa vurumculuğuna doğru ilerliyor "; ancak Powers, balad şarkılarındaki vokal yeteneğinin "onu Barbra Streisand'a bağladığını" ve onu karşılaştırmanın yanı sıra Ritim ve blues'tan etkilenen şarkılar üzerinde çalışırken Donna Summer'a.
Bununla birlikte, Aguilera, şarkılarında ve konserlerinde aşırı melismanın yanı sıra aşırı kullanımı nedeniyle de eleştirildi. The Huffington Post için yazan John Eskow, "aşırı duygulanma"nın ana savunucusu olduğunu belirtti ve "harika bir enstrümana" sahip olduğunu bilmesine rağmen, "olmadığını" belirtti. "Gereksiz ve şekerli melisma" kullanımıyla ne zaman duracağını biliyor gibi görünüyor. BBC Music'in yazarı Lucy Davies, Aguilera'nın "muhteşem bir sesi" olduğunu kabul ediyor, ancak "şarkılarında sadece bazı 'yee-eeeh, woah yeh'leri keserek daha çeşitli olabileceğini" belirtti. .Güzel " (2002), Linda Perry, şarkıcının "vokal doğaçlamalar" dediği şeylerden kaçınmakta zorlandığını, "oversing" her başladığında kaydı durdurduğunu hatırlattı; Perry, şarkının ilk kaydını kullanarak sona erdi, " Bunu son parça olarak kabul etmekte zorlanıyordu. O bir mükemmeliyetçi. Sesini gerçekten iyi tanıyor ve neler olduğunu biliyor. Başka kimsenin yakalayamayacağı şeyleri duyabiliyor". Entertainment Weekly için bir makalesinde, Aguilera'nın aşırıya kaçma eğiliminin Carey'nin vokal yeteneklerindeki etkisinden kaynaklandığını belirtti ve "hafif nazal tonu gerçekten sadece bir şarkıyı fazla sattığı zaman bariz hale geliyor". yazar Alexa Tietjen, Aguilera'nın "zaman zaman aşırıya kaçma eğiliminde olduğunu ama Christina'nın vokal yeteneğinin onu şimdiye kadar kazandığını ekledi. Onları sevin ya da onlardan nefret edin, riffler onun kimliğinin bir parçası, icracı."