stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Culloden Savaşı

Culloden Savaşı, 1745 Jakobite yükselişinin en son çatışmasıdır. 16 Nisan 1746'da Charles Edward Stuart'ın Jakobite ordusu Cumberland Düklüğü Prince William Augustus komutası altında İngiliz hükûmeti tarafından yenilmiştir. İskoçya'da Inverness yakınlarındaki Drummossie bozkırında son kez İngiliz topraklarında perdeli savaş yapılmıştır.
James Stuart'ın en yaşlı oğlu olan Charles, İngiliz tahtı için Stuart hanedanlığının sürgün edilmiş davacısıdır. İskoçya ve İngiltere'nin Stuart restorasyonu desteği olduğuna inanarak, Temmuz 1745'te İskoçya'ya çıktı: İskoç Jacobite destekçilerinden oluşan bir ordu kurarak, Eylül'e kadar Edinburgh'u aldı ve Prestonpans'ta bir İngiliz hükûmet gücünü yendi . Hükûmet, ayaklanmayla başa çıkmak için Kıtadan 12.000 askeri geri çağırdı: İngiltere'nin Jacobite işgali, nispeten az sayıda İngiliz asker toplayarak geri dönmeden önce Derby'ye kadar ulaştı.
Sınırlı Fransız askeri desteğine sahip olan Jacobites, 1746'nın başlarında önemli bir hükûmet ordusunun onlara karşı çıktığı İskoçya üzerindeki kontrollerini sağlamlaştırmaya çalıştı. Falkirk'teki içi boş bir Jacobite zaferi, stratejik durumu değiştirmeyi başaramadı: erzak ve maaşın azalması ve hükûmet birliklerinin ikmal edilmesi ve İngiliz hükümdarı George'un oğlu Cumberland Dükü altında yeniden düzenlenmesi ile II, Jacobite liderliğinin ayakta durmak ve savaşmaktan başka çok az seçeneği kaldı. İki ordu sonunda Cumberland'ın daha büyük, iyi dinlenmiş kuvvetine avantaj sağlayan arazide Culloden'de karşılaştı. Jacobites kanlı bir yenilgiye uğrarken, savaş yalnızca bir saat sürdü; 1.500 ila 2.000 Jacobite öldürüldü veya yaralandı, yaklaşık 300 hükûmet askeri öldürüldü veya yaralandı. İskoçya'da belki 5.000 - 6.000 Jacobite silahlı kalırken, liderlik dağılma kararı alarak ayaklanmayı etkili bir şekilde sona erdirdi.
Culloden ve sonrası güçlü duygular uyandırmaya devam ediyor. Glasgow Üniversitesi, Cumberland Dükü'ne fahri doktora verdi, ancak birçok modern yorumcu, savaşın sonuçlarının ve ardından Jacobite sempatizanlarına yönelik baskıların acımasız olduğunu ve Cumberland'a "Kasap" lakabını kazandırdığını iddia ediyor. Daha sonra İskoç Dağlık Bölgesi'ni Büyük Britanya Krallığı'na daha fazla entegre etmek için çaba gösterildi; Jacobites'e bir orduyu hızla seferber etme olanağı sağlayan İskoç klan sistemini baltalamak için sivil cezalar getirildi.
Karşıt güçler > Jacobite ordusu

Jacobite Ordusunun genellikle büyük ölçüde Galce konuşan Katolik İskoçyalılardan oluştuğu varsayılır: gerçekte, rütbe ve dosyanın yaklaşık dörtte biri Aberdeenshire, Forfarshire ve Banffshire'da, diğer% 20'si Perthshire'dan alındı. 1745'e gelindiğinde, Katoliklik küçük bir azınlığın koruyucusuydu ve İsyana katılanların büyük bir kısmı, yaralanmayan Piskoposlukçulardı. Ordu ağırlıklı olarak İskoç olmasına rağmen, birkaç İngiliz asker artı İrlanda Tugayı ve Kraliyet Ecossais ile Fransız hizmetinde önemli sayıda İrlandalı, İskoç ve Fransız profesyonel içeriyordu .
Bir orduyu hızlı bir şekilde seferber etmek için Jacobites, kiracılarını askerlik hizmeti için yetiştirme konusunda birçok İskoç toprak sahibinin elinde tuttuğu geleneksel hakka büyük ölçüde güvenmişti. Bu, sınırlı, kısa vadeli bir savaş varsayıyordu: uzun bir sefer, daha fazla profesyonellik ve eğitim gerektiriyordu ve bazı Highland alaylarının albayları, adamlarının kontrol edilemez olduğunu düşünüyorlardı.  Tipik bir 'klan' alayı, ağır silahlı tercümanlar tarafından yönetiliyordu ve onların astları sıradan askerler gibi hareket ediyordu. Tezgâhtarlar, orantılı olarak yüksek kayıplar vererek ön safta görev yaptı; Appin Alayı'nın beyleri, alaylarından öldürülenlerin dörtte birini ve yaralananların üçte birini oluşturuyordu. Pek çok Jacobite alayı, özellikle kuzeydoğudan olanlar, daha geleneksel bir şekilde organize edildi ve talim edildi, ancak Highland alaylarında olduğu gibi deneyimsizdi ve aceleyle eğitildi.
Jacobites, kampanyaya nispeten zayıf silahlı başladı. İskoçyalılar genellikle bir geniş kılıç, hedef ve tabanca ile donatılmış olarak resmedilseler de, bu esas olarak subaylar için geçerliydi; çoğu erkek, ana silahları tüfeklerle geleneksel tarzda talim edilmiş görünüyor. Kampanya ilerledikçe, Fransa'dan gelen malzemeler ekipmanlarını önemli ölçüde geliştirdi ve Culloden'in zamanına kadar birçoğu 069 inç (1.752,6 mm) ile donatıldı. kalibreli Fransız ve İspanyol yangın kilitleri.
Kampanyanın ikinci aşamasında, Jacobites, esas olarak Fransızca: Picquets gelen Fransız müdavimleri tarafından takviye edildi. veya bir Fransız-İrlandalı süvari birliği olan Fitzjames's Horse ile birlikte İrlanda Tugayı alaylarından müfrezeler. İrlanda Tugayından yaklaşık 500 adam savaşta savaştı ve bunların yaklaşık 100'ünün Fort Augustus'ta esir alınan 6. (Guise's) Foot'tan askere alındığı sanılıyordu. Royal Écossais ayrıca İngiliz asker kaçaklarını da içeriyordu; komutanı, birim İskoçya'ya vardıktan sonra ikinci bir tabur kurmaya çalıştı. Jacobite süvarilerinin çoğu, at kıtlığı nedeniyle etkin bir şekilde dağıtılmıştı; Fitzjames', Strathallan'ın Atı, Can Muhafızları ve 'Scotch Hussars' Culloden'da azaltılmış bir mevcudiyetini korudu. Jacobite topçularının genellikle savaşta çok az rol oynadığı kabul edilir, toplardan biri hariç tümü 3 libreliktir.
Karşıt güçler > Hükümet ordusu

Cumberland'ın Culloden'deki ordusu, dört İskoç birimi ve bir İrlandalı dahil olmak üzere 16 piyade taburundan oluşuyordu. Piyade birimlerinin büyük bir kısmı zaten Falkirk'te harekete geçmişti, ancak o zamandan beri daha fazla talim edilmiş, dinlenmiş ve ikmal edilmişti.
Piyadelerin çoğu, Kıta hizmetinin deneyimli gazileriydi, ancak Jacobite ayaklanmasının patlak vermesi üzerine, askerlere tükenmiş birimlerin saflarını doldurmaları için ekstra teşvikler verildi. 6 Eylül 1745'te, 24 Eylül'den önce Muhafızlara katılan her askere 6 sterlin, ayın son günlerinde katılanlara 4 sterlin verildi. Teorik olarak, standart bir tek taburlu İngiliz piyade alayı, subaylar dahil 815 güçlüydü, ancak pratikte genellikle daha küçüktü ve Culloden'de alaylar yaklaşık 400 kişiden çok daha büyük değildi.
Hükûmet süvarileri Ocak 1746'da İskoçya'ya geldi. Birçoğu, önceki yıllarını kaçakçılıkla mücadele görevlerinde geçirdikleri için savaş deneyimine sahip değildi. Standart bir süvaride bir Kara Hizmeti tabancası ve bir karabina vardı, ancak İngiliz süvarileri tarafından kullanılan ana silah, 35 inçlik bir bıçağa sahip bir kılıçtı.
Kraliyet Topçuları, Culloden Muharebesi sırasında Jacobite emsallerinden büyük ölçüde daha iyi performans gösterdi. Ancak, kampanyanın bu noktasına kadar, hükûmet topçuları iç karartıcı bir performans sergiledi. Topçuların ana silahı 3 librelikti. Bu silahın menzili 500 yard (460 m) idi. ve iki çeşit atış yaptı: yuvarlak demir ve teneke kutu. Kullanılan diğer silah ise Coehorn havan topuydu . Bunların kalibresi vardı4+2⁄5 inç (11 santimetre).
Jacobites'in 1746'nın başlarında iki ayını başarısız bir şekilde kuşatmak için harcadıkları Stirling Kalesi ; İskoçya'daki en güçlü kaleydi.
Bir Highland alayının er ve onbaşı, y. 1744 Jacobite ordusunun Highland birimleri, özel olarak gösterilene çok benzer bir şey, özellikle kuşaklı ekose giyerdi.
Şifre

Başlığın diğer anlamları için Şifre (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Edward Larsson'un Kensington Runestone üzerinde bulunana benzeyen runik şifreler. Ayrıca runik olarak ilgisiz kara harf yazı stili ve pigpen şifrelemesi içerir.
Kriptografide, bir şifre (İngilizce: cipher veya cypher) şifreleme veya şifre çözme—bir prosedür olarak izlenebilen bir dizi iyi tanımlanmış adım gerçekleştirmek için bir algoritmadır. Alternatif, daha az yaygın bir terim şifrelemedir. Şifrelemek veya kodlamak, bilgiyi şifreye veya koda dönüştürmektir. Yaygın kullanımda "şifre", "kod" ile eş anlamlıdır, çünkü her ikisi de bir mesajı şifreleyen bir dizi adımdır; ancak kriptografide, özellikle klasik kriptografide kavramlar farklıdır.
Kodlar genellikle çıktıdaki farklı uzunluktaki karakter dizilerini değiştirirken, şifreler genellikle girilenle aynı sayıda karakteri değiştirir. Bir kod, bir anlamı diğeriyle eşler. Kelimeler ve ifadeler harf veya sayı olarak kodlanabilir. Kodlar tipik olarak girdiden anahtara doğrudan bir anlama sahiptir. Kodlar öncelikle zaman kazanmak için işlev görür. Şifreler algoritmiktir. Verilen girdinin çözülmesi için şifrenin sürecini takip etmesi gerekir. Şifreler genellikle yazılı bilgileri şifrelemek için kullanılır.
Kodlar, rastgele bir karakter veya sayı dizisini bir kelime veya ifadeye bağlayan büyük bir kod kitabına göre değiştirilerek çalıştırılır. Örneğin, "UQJHSE" "Aşağıdaki koordinatlara ilerleyin" için bir kod olabilir. Bir şifre kullanıldığında orijinal bilgi düz metin, şifrelenmiş hali ise şifreli metin olarak bilinir. Şifreli metin mesajı, düz metin mesajının tüm bilgilerini içerir, ancak şifresini çözmek için uygun mekanizma olmadan bir insan veya bilgisayar tarafından okunabilir bir formatta değildir.
Bir şifrelemenin çalışması genellikle anahtar (ya da geleneksel NSA dilinde "kriptovariable") adı verilen bir yardımcı bilgiye bağlıdır. Şifreleme prosedürü, algoritmanın ayrıntılı çalışmasını değiştiren anahtara bağlı olarak değişir. Bir mesajı şifrelemek için bir şifre kullanmadan önce bir anahtar seçilmelidir. Anahtarın bilgisi olmadan, elde edilen şifreli metnin şifresini çözerek okunabilir düz metne dönüştürmek imkansız olmasa bile son derece zor olmalıdır.
Modern şifrelerin çoğu çeşitli şekillerde kategorize edilebilir:
Genellikle sabit boyuttaki sembol blokları (blok şifrelemeler) veya sürekli bir sembol akışı (akış şifrelemeleri) üzerinde çalışıp çalışmadıklarına göre.
Hem şifreleme hem de şifre çözme için aynı anahtarın kullanılıp kullanılmadığına (Simetrik anahtar algoritmaları) veya her biri için farklı bir anahtarın kullanılıp kullanılmadığına (asimetrik anahtar algoritmaları) göre. Algoritma simetrik ise, anahtar alıcı ve gönderici tarafından bilinmeli ve başka hiç kimse tarafından bilinmemelidir. Algoritma asimetrik ise, şifreleme anahtarı deşifreleme anahtarından farklıdır, ancak onunla yakından ilişkilidir. Anahtarlardan biri diğerinden çıkarılamıyorsa, asimetrik anahtar algoritması açık/özel anahtar özelliğine sahiptir ve anahtarlardan biri gizlilik kaybı olmadan açık hale getirilebilir.
Etimoloji

Kökeni Arapça sıfır صفر (sifr) kelimesine dayanan "şifre (cipher)" kelimesi, Orta Çağ'da Arap rakam sisteminin bir parçası olarak Avrupa'ya yayılmıştır. Roma rakam sistemi sıfır kavramından yoksundu ve bu durum matematikteki ilerlemeleri sınırlıyordu. Bu geçiş sırasında kelime Orta Çağ Latincesine cifra, Orta Çağ Fransızcasına ise cifre olarak geçmiştir. Bu da sonunda İngilizce cipher (azınlık yazımıyla cypher) kelimesine yol açmıştır. Terimin kodlama anlamına nasıl geldiğine dair bir teori, sıfır kavramının Avrupalılar için kafa karıştırıcı olduğu ve bu nedenle terimin kolayca anlaşılamayan bir mesaj veya iletişime atıfta bulunmaya başladığıdır.
Şifre (cipher) terimi daha sonra herhangi bir Arap rakamına veya bunları kullanarak yapılan hesaplamalara atıfta bulunmak için de kullanılmıştır, bu nedenle metni Arap rakamları şeklinde kodlamak, metni kelimenin tam anlamıyla "şifrelere" ("ciphers") dönüştürmektir.
Karşı kodlar

Ana madde: Kod (kriptografi)
Gündelik bağlamlarda "kod" ve "şifre" genellikle birbirinin yerine kullanılabilir; ancak kelimelerin teknik kullanımları farklı kavramlara atıfta bulunur. Kodlar anlam içerir; kelimeler ve ifadeler sayılara veya sembollere atanarak daha kısa bir mesaj oluşturulur.
Bunun bir örneği, telgraf alışverişi kullanılarak ticari sözleşmelerin yapılmasından kaynaklanan uzun telgraf mesajlarını kısaltmak için kullanılan ticari telgraf kodudur.
Bir başka örnek de, tıpkı yazılı Japoncanın heceleri temsil eden yerel Japonca karakterleri tamamlamak için Kanji (Japoncada Çince karakterler anlamına gelir) karakterlerini kullanmasına benzer şekilde, kullanıcının tüm bir kelimeyi bir sembol veya karakterle değiştirmesine olanak tanıyan tüm kelime şifreleridir. Kanji ile İngilizce dilini kullanan bir örnek, "The quick brown fox jumps over the lazy dog" ifadesini "The quick brown 狐 jumps 上 the lazy 犬" ile değiştirmek olabilir. Stenograflar bazen tüm kelimeleri kısaltmak için belirli semboller kullanırlar.
Öte yandan şifreler daha düşük bir seviyede çalışır: tek tek harfler, küçük harf grupları veya modern şemalarda tek tek bitler ve bit blokları seviyesi. Bazı sistemler güvenliği artırmak için çoklu şifreleme (İngilizce: superencipherment) kullanarak hem kodları hem de şifreleri tek bir sistemde kullanmıştır. Bazı durumlarda "kodlar" ve "şifreler" terimleri sırasıyla "yerine koyma (ikame)" ve "yerine değiştirme (transpozisyon)" ile eş anlamlı olarak kullanılır.
Tarihsel olarak, kriptografi kodlar ve şifreler olarak ikiye ayrılırken, kodlamanın da şifrelerinkine benzer kendi terminolojisi vardı: "Kodlama", "kod metni", "kod çözme" vb.
Bununla birlikte, kodların kriptanalize yatkınlık ve hantal bir kod kitabını yönetmenin zorluğu gibi çeşitli dezavantajları vardır. Bu nedenle, kodlar modern kriptografide kullanılmaz hale gelmiştir ve şifreler baskın tekniktir.
Türler

Çeşitli farklı şifreleme türleri vardır. Daha önce kriptografi tarihinde kullanılan algoritmalar modern yöntemlerden önemli ölçüde farklıdır ve modern şifreler nasıl çalıştıklarına ve bir veya iki anahtar kullanıp kullanmadıklarına göre sınıflandırılabilir.
Türler > Tarihsel

Sezar şifresi bilinen en eski kriptografik sistemlerden biridir. Julius Caesar, yaklaşık MÖ 50 yılında Marcus Tullius Cicero'ya yazmak için alfabedeki harfleri üçer üçer yer değiştiren ve kalan harfleri öne saran bir şifre kullanmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Geçmişte kullanılan tarihi kalem ve kağıt şifreleri bazen klasik şifreler olarak bilinir. Bunlar basit ikame şifresi (örneğin ROT13) ve yer değiştirme şifrelemesi (örneğin Ray Çit Şifresi) içerir. Örneğin, "GOOD DOG" "PLLX XLP" olarak şifrelenebilir, burada "L" mesajdaki "O" yerine, "P" "G" yerine ve "X" "D" yerine geçer. "GOOD DOG" harflerinin transpozisyonu "DGOGDOO" ile sonuçlanabilir. Bu basit şifreleri ve örnekleri, düz metin-şifreli metin çiftleri olmadan bile kırmak kolaydır.
1640'larda Parlamento komutanı Edward Montagu, Manchester 2. Kontu, İngiliz İç Savaşı sırasında müttefiklerine şifreli mesajlar göndermek için şifreler geliştirdi.
Basit şifrelerin yerini her harf için ikame alfabesini değiştiren polialfabetik ikame şifreleri (Vigenère gibi) almıştır. Örneğin, "GOOD DOG" "PLSX TWF" olarak şifrelenebilir, burada "L", "S" ve "W" "O" yerine geçer. Az miktarda bilinen veya tahmin edilen düz metinle bile, kalem ve kağıt şifreleme için tasarlanmış basit polifabetik yer değiştirme şifreleri ve harf aktarma şifrelerinin kırılması kolaydır. Tek kullanımlık şifre (one-time pad) temelinde güvenli bir kalem ve kağıt şifresi oluşturmak mümkündür, ancak bunların başka dezavantajları da vardır.
Yirminci yüzyılın başlarında, transpozisyon, polifabetik ikame ve bir tür "eklemeli" ikame kullanarak şifreleme ve şifre çözme yapmak için elektro-mekanik makineler icat edilmiştir. Rotorlu makinelerde, birkaç rotor diski polifabetik ikame sağlarken, fiş kartları başka bir ikame sağlıyordu. Anahtarlar, rotor diskleri ve fiş kartı telleri değiştirilerek kolayca değiştirilebiliyordu. Bu şifreleme yöntemleri önceki şemalardan daha karmaşık olmasına ve şifreleme ve şifre çözme için makineler gerektirmesine rağmen, bu şifreleme yöntemlerini kırmak için İngiliz Bombe gibi başka makineler icat edildi.
Türler > Modern

Modern şifreleme yöntemleri iki kritere göre ayrılabilir: kullanılan anahtarın türüne ve girdi verisinin türüne göre.
Kullanılan anahtar türüne göre şifreler ikiye ayrılır:
Simetrik anahtar algoritmaları (Özel anahtar kriptografisi): Şifreleme ve şifre çözme için aynı anahtarın kullanılır ve
Asimetrik anahtar algoritmaları (Açık anahtarlı kriptografi): Şifreleme ve şifre çözme için iki farklı anahtar kullanılır.
Bir simetrik anahtar algoritmasında (örneğin DES ve AES), gönderici ve alıcının önceden ayarlanmış ve diğer tüm taraflardan gizli tutulan ortak bir anahtarı olmalıdır; gönderici şifreleme için bu anahtarı kullanır ve alıcı şifre çözme için aynı anahtarı kullanır. AES'in (Gelişmiş Şifreleme Sistemi) tasarımı, DES'in (Veri şifreleme standardı) tasarımındaki kusurların üstesinden gelmeyi amaçladığı için faydalı olmuştur. AES'in tasarımcıları, modern şifreleme kriptanalitik saldırılarının yaygın araçlarının, tasarım yapısı nedeniyle AES'e karşı etkisiz olduğunu iddia etmektedir.[kaynak belirtilmeli]
Şifreler, girdi verilerinin türüne göre iki türe ayrılabilir:
Sabit büyüklükteki veri bloklarını şifreleyen blok şifreler ve
Sürekli veri akışlarını şifreleyen akış şifreleri.
Anahtar boyutu ve güvenlik açığı

Saf matematiksel bir saldırıda (yani bir şifrenin kırılmasına yardımcı olacak başka herhangi bir bilginin olmadığı durumlarda) iki faktör her şeyden önemlidir:
Mevcut hesaplama gücü, yani problem üzerinde kullanılabilecek hesaplama gücü. Tek bir bilgisayarın ortalama performansının/kapasitesinin dikkate alınması gereken tek faktör olmadığını belirtmek önemlidir. Örneğin bir düşman, bir anahtar için kapsamlı arama hızını (yani "kaba kuvvet" saldırısı) önemli ölçüde artırmak için aynı anda birden fazla bilgisayar kullanabilir.
Anahtar boyutu, yani bir mesajı şifrelemek için kullanılan anahtarın boyutu. Anahtar boyutu arttıkça, kapsamlı arama karmaşıklığı da artar ve şifrelemeyi doğrudan kırmanın pratik olmadığı noktaya gelir.
İstenen etki hesaplama zorluğu olduğundan, teoride bir algoritma ve istenen zorluk seviyesi seçilir, böylece anahtar uzunluğuna buna göre karar verilir.
Bu sürecin bir örneği Anahtar Uzunluğu adresinde bulunabilir. 128 bitlik simetrik bir şifrenin, 3072 bitlik anahtarlara sahip bir asimetrik şifrenin ve 256 bitlik bir eliptik eğri şifresinin hepsinin şu anda benzer zorluklara sahip olduğunu önermek için birden fazla rapor kullanmaktadır.
Claude Shannon, bilgi teorisi değerlendirmelerini kullanarak, teorik olarak kırılamayan herhangi bir şifrenin en az açık metin kadar uzun ve yalnızca bir kez kullanılan anahtarlara sahip olması gerektiğini kanıtlamıştır: tek kullanımlık şifre.
Sezar şifresinin nasıl çalıştığının görsel temsili.
Her normal döngü 4 adımdan oluşur. Birincisi, bloğun her baytının bir S-kutusundaki ikamesi ile değiştirildiği Alt Bayt ("Byte Sub") adımıdır. Ardından "Shift Row" adımı ve ardından "Mix Column" adımı gelir. Matris çarpımı gerçekleştirilir. Son adım Döngü Anahtarı Ekle (Add Round Key)'dir. Bu basitçe mevcut döngü için alt anahtarı XOR işlemine tabi tutar.
RUAG

| --- | --- |

Slogan: Excellence in Quality - for your Safety and Security
Endüstri: Havacılık, Uzay, Teknoloji ve Savunma
Kuruluş: 1998
Genel merkezi: Bern, İsviçre
Ürün: Cephaneden, Uydu ekipmanına kadar tüm teknoloji ürünleri
Sahibi: İsviçre Konfederasyonu
Çalışan sayısı: ca. 7,500 (2009)
Web sitesi: RUAG  Homepage
RUAG (Almanca: Rüstungs Unternehmen Aktiengesellschaft) ana merkezi Bern'de olan İsviçreli bir teknoloji şirketidir. İsviçre'de (Aigle, Thun, Bern, Emmen, Altdorf ve Interlaken), Almanya'da (Oberpfaffenhofen, Hamburg ve Fürth), İsveç'te (Göteborg, Linköping ve Amotfors), Macaristan'da (Sirok), Avusturya'da (Viyana, Berndorf) ve ABD'de (Tampa) üretim tesisleri vardır.
Birleşik Krallık, Fransa, Belçika, Brezilya ve Malezya'daki şirketlere satış yapmaktadır.
Bünye

RUAG Alt üretim bölümleri:
RUAG Havacılık (Ordu ve sivil kullanımındaki BOO (Bakım, onarım, operasyon ekipmanları), Do228 NG üreticisi, sistem çözümleri)
RUAG Uzay (İsviçre'de, Avusturya ve İsveç'te)
RUAG Ammotec (savunma amaçlı 12.7 mm ye kadar olan sivil ve askeri mühimmat, kolluk, avcılık ve spor). RUAG ayrıca HG 85'in ana üreticisidir. Almanya, Macaristan, ABD İsveç'teki ortaklarıyla üretim yapmaktadır.
RUAG Savunma (simülasyon ve eğitim, telematikler, bakım, ağ destekli operasyonlar, savaş ve destek araçları vb.). Almanya ve İsviçre'de üretim yapmaktadır.
RUAG Teknoloji
Rusya Uzay Kuvvetleri

| Rusya Uzay Kuvvetleri |
| --- | --- |
Rusya Uzay Kuvvetleri büyük amblemi
Etkin: 1992 – 1997 2001 – 2011 1 Ağustos 2015 – günümüz
Ülke:  Rusya
Bağlılık: Rusya Silahlı Kuvvetleri
Tipi: Uzay Kuvvetleri
Büyüklük: 150.000 Personel
Karargâh: Moskova
Yıl dönümleri: 4 Ekim (Uzay Kuvvetleri Günü)
Komutanlar
Komutan: Korgeneral Aleksandr Golovko
Nişanlar
Bayrak: 
Rusya Uzay Kuvvetleri, Rusya'nın Uzay kuvvetleridir. Görevi Rusya Hava Kuvvetleri'ne istihbarat bilgileri vermektir. Rusya Silahlı Kuvvetleri'nin en küçük kuvvetidir.
Ekonometri

Ekonometri, iki veya daha fazla verinin, birbirleri arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkiden yola çıkarak, matematik, istatistik ve bilgisayar bilimi aracılığıyla ekonomik ilişkilerin ampirik bir biçimde değerlendirilerek, bu veriler arasındaki ilişkiyi inceleyen bilim dalıdır. Daha açık olmak gerekirse, "sonucu uygun metodlarla ilişkilendirilmiş, teori ve gözlemin eşzamanlı gelişimi tabanlı mevcut ekonomik olgunun nicel çözümlemesidir." Bir ekonomiye giriş ders kitabı ekonometriyi: "dağlarca verinin arasından basit ilişkileri çıkarmak için titizlikle araştırmak" olarak açıklamıştır. "Ekonometri" terimi ilk olarak Polonyalı ekonomist Pawel Ciompa tarafından 1910 yılında kullanılmıştır. Bugünkü kullanım şekline getiren ise Ragnar Frisch'dir. Günümüzde daha güçlü bilgisayar yazılımların varlığıyla ekonometrik analizlerin gücü artmıştır.
Etimolojik olarak "ekonomik ölçüm" anlamına gelmektedir. Matematiksel İktisat, İstatistik ve Ekonomi Teorisi'nin bir birleşiminden oluşur. Ekonomik teorinin, ampirik analizle sınanmasını mümkün kılar. Örneğin, talep eğrisinin Ekonomi Teorisinin öngördüğü gibi aşağı doğru eğimli (negatif eğimli) olup olmadığı ekonometrik yöntemlerle test edilir. Ekonomi Teorisi eğim katsayısının kesin değeri hakkında bir yorumda bulunmazken, Ekonometri ile eğim katsayısının değeri kestirilmeye çalışılır. Talep eğrisi örneğinde bir malın fiyatında meydana gelen bir birimlik artışın, talep miktarında herhangi bir azalmaya yol açıp açmadığı, azalma oluyorsa belli bir aralıkta yaklaşık olarak ne kadar bir azalmayı beraberinde getirdiği ekonometri ile ölçülür.
Ekonometrinin en çok kullanılan yöntemi Regresyon analizidir.
Ekonometrik çözümlemeler iki ana dalda incelenebilir. Birincisi zaman serisi analizi, bir diğeri ise yatay kesit analizidir. Zaman serisi analizi değişkenlerin bir zaman aralığı üzerindeki değerlerini ve bu değerlerin farklı değişkenler için birbirleriyle karşılaştırılmasına dayanır. Yatay kesit analizi ise tek bir zaman noktasında farklı değişkenlerin incelenmesine dayanır. Örneğin 1990-2000 yılları arasında ekonomik büyüme ve istihdam arasındaki ilişki tek bir ülke için incelendiğinde zaman serisi analizi, 1990 yılı üzerinde farklı ülkelerin istihdam ve ekonomik büyüme rakamları incelendiğinde yatay kesit analizi yapılmış olur.
Zaman serileri ve yatay kesit verileri bir arada kullanıldığında ise panel veri analizi denen yöntem uygulanır. Örneğe göre bu analiz 1990 ile 2000 yılları arasında 20 farklı ülkenin istihdam ve ekonomik büyüme rakamları analiz edildiğinde panel veri teknikleri kullanılır.
Ekonometrik modeller > İki değişkenli tek denklemli doğrusal ekonometrik model

Yt = βo + β1Xt + ut
Yt: Bağımlı (açıklanan) değişken
Xt: Bağımsız (açıklayıcı) değişken
Örneğin:
Harcamalar ile gelir arasında doğrusal bir bağlantı olduğu kabul edilirse bu bağlantı için anakitle doğrusal model şöyle tanımlanabilir:
Kişisel harcamalar = Sabit (otonom) harcama + Harcama eğilimi X Gelir + Tesadüfi bir hata değişkeni
Y = β0 + β1t + ut
Değişkenler:
Yt: Kişisel harcamalar
Xt: Gelir
ut: Rassal (tesadüfî) bir hata değişkeni
Regresyon katsayıları
β0: sabit terim katsayı
β1: eğilim katsayı
Böyle bir modelin regresyon katsayılarının klasik regresyon analizi en küçük kareler yöntemiyle kestirimi yapılabilir yani
Y = b0 + b1t 
Burada
b0: sabit terim katsayı kestirimi;
b1: eğilim katsayı kestirimi
olur. Bu katsayı kestirimleri kullanılması ile her bir gelir miktarı için yaklaşık ne kadar harcama yapılacağı hakkında tahminler elde edilebilir.
Bu iki değişkenli doğrusal modelin sağlıklı tahmin vermesi için bu doğrusal modelin özellikle hata teriminin istenen temel varsayımlara sahip olması gerekir. Aksi takdirde yanıltıcı sonuçlar elde edilebilir.
Ekonometrik modeller > Çok değişkenli tek denklemli doğrusal ekonometrik model

Yt = βo + β1X1,t + β2X2,t + ... + βkXk, t + ut