stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alias (dizi)
Karakterler > Julian Sark

İngiliz olan Sark, yakın zamana kadar babasının kim olduğunu bilmiyor ve zevk için, kötülerin yanında çalışıyordu. Irina, Sloane ve Mutabakat'ın yetkili kişilerinin yanında, en güvendikleri eleman olarak çalışan Sark, CIA tarafından yakalandığında da bilgi vermekten çekinmeyen bir kişilik. Sydney'e karşı gizlemediği bir ilgisi olan Sark, Vaughn'dan nefret ederken, onun karısı olan Lauren'la de bir ilişki yaşadı. Irina'nın dostlarından biri olan Lazarey'in babası olduğunu ve ondan kalan 800 milyon doları öğrendiğinde, bu parayı Mutabakat'a harcayarak, en üst seviyeye çıktı. Yüksek zekası ve kıvrak düşünüş tarzıyla dikkat çeken Sark, tehlikeyi sezdiğinde kendi kabuğuna çekildi.
Karakterler > Marcus Dixon

Yıllarca, SD-6'in iyiliğine inanmış ve vatanı için çalıştığını düşünen Dixon, gerçekleri öğrendiğinde yaşadığı travmadan sonra, CIA'e katılmaya karar verdi. Sydney'i tanıması ve yıllarca onunla ortaklık yapmış olması, Dixon'a CIA'de bir rahatlık sağlarken, Sydney'nin Vaughn'dan sonra ikinci ortaklığı sıfatını aldı. Birçok dili bilmesi, operasyon sahasındaki keskin ve zeki kararları, onu Sydney'nin kayıp iki yılı içerisinde, Operasyon Merkezinin şefi durumununa getirdi ve başkanlığı başarıyla yürütmekte. Bir operasyonda Sloane'ın karısı Emily'i vurması yüzünden, Sloane'ın, intikam olarak onun karısını öldürmesi sonucunda, 2 çocuğuna yalnız ebeveynlik yapmakta
Karakterler > Marshall Flinkman

CIA'in dahisi. Marshall yaklaşık 7-8 dil bilen, teknoloji konusunda uzman, fotografik hafızaya sahip bir deha. Çabuk hatırlama özelliği ve uzmanlaştığı patlayıcılar, elektrik akımları, bilgisayar ağ bağlantıları ve uydu sistemleri sayesinde operasyon merkezinin gözbebeği. Her operasyona gerekli alet edevatı yaratmak konusunda uzman. Kendisi SD-6'de çalışırken, sd-6 çökünce otomatik olarak CIA'e transfer edildi. Biraz renkli bir kişilik olan Marshall, başka bir ajan olan Carrie ile evlendi ve bir erkek bebeği var. Sark ve Sloane'dan ödü kopan Marshall, Sloane korkusunu birazcık yense de, Sark'tan delicesine korkmaya devam ediyor. Sydney ve Vaughn en yakın arkadaşları.
Karakterler > Will Tippin

Bir zamanlar ona aşık olsa da, aslında Sydney'nin en yakın arkadaşı olan Will, gazeteci. Sydney'nin nişanlısı Danny'nin öldürülmesinin arkasındaki gizemi ararken kendini sd-6'in belasında bulan Will, neredeyse hayatını kaybederek ve gazeteciliği bırakarak bunu ödedi. Sydney, Jack ve Vaughn'nun ajan olduğunu öğrenmesi sonucunda Sydney'nin daha yakın arkadaşı oldu, onun yokluğunda gerekli hikâyeleri uydurdu. Francie/Allison olayından sonra tanık koruma programına alınan Will, Vancouver'da yeni bir yaşam kurarken Sydney'nin yaşadığı haberini aldığında hem dostluğunu tazelemek, hem de bitmemiş hesapları görmek üzere geri döndü. İşler hallolduktan sonra iki dost/ajan, tekrar görüşmek üzere ayrıldılar. Kendisi hala Vancouver'da, yaşamını kurmaya devam ediyor.
Karakterler > Eric Weiss

Başından beri CIA'de çalışan Weiss, Vaughn'un en yakın arkadaşı. Sydney/Vaughn aşkını en önce, hatta ikiliden bile önce gören, ilk başta kızan, ama sonra da birleşmelerini sağlayan şahıs. Sydney'i çok seven Weiss, onunla kurduğu sağlam arkadaşlığı, Sydney kayıp iki yılından sonra geri döndüğünde de kanıtlayarak, hem onun ortağı, hem de yeni yaşamında yol göstericisi oldu. Lauren/Vaughn evliliğine karşı çıkmasa da Vaughn'un mutlu olmadığını düşünen Weiss, doğruların adamı. İyi bir CIA ajanı olan Weiss, operasyonların hem başarısı, hem de neşe kaynağı. Kendisi Sydney'nin kardeşi Nadia'la bir süre çıktı ancak Nadia komaya girince Washington'dan bir iş teklifi geldi ve gitmeyi tercih etti. Şimdiyse yalnız, ama mutlu, yaşamını sürdürmeye devam ediyor ve Syd ve Vaughn'a her zaman yardım ediyor.
Karakterler > Francie Calfo

Sydney'nin iyi arkadaşlarından olan Francie, Sydney'nin ajan olduğunu hiçbir zaman bilmedi. Tek arzusu minik bir restoran açmaktı ve bunu başardı, ancak klonlama yöntemine benzer bir teknoloji karşısında kendisinden bir tane daha yaratılan Francie, öldürülerek, yerine Allison geçtiğinde, bunu kimse anlamadı. Allison Sydney'nin tüm sırlarını çalarken, covenant'a bilgi veriyordu. Allison'un sırrını ortaya çıkaran Will ise, bunu vurularak öderken, Sydney büyük bir çatışma sonunda, Allison'u vurdu. Ancak Rambaldi sırlarından biriyle iyileştirilen Allison ölmediğini ispatladı, ancak Will geri döndüğünde yaşanan çatışmada yine vuruldu. Allison hala kayıpken, Francie 2.sezonda öldü.
Karakterler > Lauren Reed

Sydney'nin kayıp iki yılı sırasında Vaughn'la evlenir ancak aslında Pakt için çalışan gizli bir ajandır ve Vaughn'la ondan bilgi sızdırmak amacıyla evlenmiştir. Kendisi FBI'da çalışır ve babası çok ünlü ve zengin bir senatördür. Babası onun ajanlıkla ilgisi olmamasını istemiştir fakat annesi onu özel olarak eğitip Pakt'a almış, FBI ajanı görüntüsü vermiş ve sonradan Lauren babasını öldürmeyi başaramadığı için kendi kocasını öldürüp kaçmıştır. Bu olay senatörle olan evliliğinin tıpkı kızınınki gibi sahte olduğunu ortaya çıkarmıştır. Lauren Vaughn'un Sydney'le çok fazla vakit geçirdiğini görünce Sark'la beraber olmaya başlar. Sonradan kimliği açığa çıkar ve Sydney'i vurmak üzereyken kocası Vaughn tarafından vurularak öldürülür.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb14501834b (data)  GND: 7555837-3  LCCN: n2003042612  NLI: 987007381989405171  VIAF: 1148933599954302537   WorldCat (LCCN): n2003-042612
Niyazi Manyera

Niyazi Manyera, (d. 1911 - ö. 1999) Kıbrıslı Türk siyasetçi.
1960'ta kurulan Kıbrıs Cumhuriyeti'nde ilk Sağlık Bakanı olarak görev yaptı, sonrasında çeşitli Kıbrıs Türk hükûmetlerinde bakanlık görevinde bulundu.
1911 yılında Mağusa kazasındaki karma bir köy olan Vasili köyünde doğdu (günümüzde Gelincik). Köyünde ilkokul bulunmadığından ilkokul eğitimini ilk olarak Yeşilköy'de, sonrasında Boltaşlı'da devam ettirdi. Ortaokul eğitimini Galatya Rüştiyesi'nde tamamlayan Manyera, eğitim hayatının bu bölümünün tamamında günlük olarak Vasili köyüyle bu köyler arasında yürüyerek gidip geldi. Lise eğitimini 1932'de Lefkoşa'daki Kıbrıs Türk Lisesinde tamamladı. 1932 yılında İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne giren Manyera, 1939'da buradan mezun oldu. Üniversiteye girdiği yıl, eşi Şefika Manyera'yla evlendi. Siyasetçi ve iş adamı Ramiz Manyera'nın babasıdır.
Ctrl

Başlığın diğer anlamları için Ctrl (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Kontrol tuşu modern klavyelerde "ctrl" olarak işaretlenir
Ctrl (Türkçe: Kontrol tuşu; İngilizce: Control Key), Klavyede genellikle iki tane yer alan tuştur. Tek başına sadece Windows işletim sisteminde 'Yapışkan Tuşlar'ı açmak için kullanılır. Diğer şekilde ise başka tuşlarla kullanıldığında farklı işleri görür. Sözü geçen tuş kombinasyonları her yazılımda farklı olabilir.
Çoğu yerde aynı olan Ctrl tuşu kombinasyonlarından bazıları şunlardır:
Ctrl+A: Tamamını seç
Ctrl+C: Seçili nesneyi kopyala
Ctrl+V: Seçili nesneyi yapıştır
Ctrl+X: Seçili nesneyi kes/taşı
Ctrl+Z: Geri Alma
Ctrl+S: Çalıştığınız Binelgeleri/Çalışmayı Kayıt Eder
Ctrl+W: Açık olan pencereyi kapar. Alt+F4 görevini görür.
Ctrl+H: Tarama geçmişini gösterir.
Ctrl+D: Aşağı doldur.
Ctrl+E: Hızlı doldur.
Ctrl+F: Sayfada bul.
Ctrl+G: Konuma git.
Viktor Alksnis

| Viktor Alksnis |
| --- | --- |

Tuçkovo Belediye Başkanı
Görev süresi 18 Eylül 2013 - 4 Şubat 2015
Yerine geldiği: Efendi Haidakov (görevde)
Yerine gelen: Zhanna Kiselyova
Devlet Duması Üyesi
Görev süresi 26 Mart 2000 - 24 Aralık 2007
Letonya SSC Yüksek Sovyeti Üyesi
Görev süresi 3 Mayıs 1990 - 2 Ekim 1991
Sovyetler Birliği Halk Vekili
Görev süresi 21 Mayıs 1989 - 5 Eylül 1991
Kişisel bilgiler
Doğum: Viktor Imantovich Alksnis 21 Haziran 1950(1950-06-21) Taştagol, Kemerovo Oblastı, Sovyetler Birliği
Ölüm: 1 Ocak 2025 (74 yaşında) Moskova, Rusya
Milliyeti: Leton asıllı Rus
Partisi: Komünist Parti (CPSU) (1974–1991) Rusya Tüm Halk Birliği (ROS) (1991–2000) Adil Rusya-Gerçek İçin (2016)
Diğer siyasi bağlantıları: Letonya Cephesi (1988–1989) Bölgelerarası Milletvekilleri Grubu (1989) Soyuz (1989–1991) Ulusal Kurtuluş Cephesi (1992–1993) Kızgın Vatanseverler Kulübü(2023–2025)
Mesleği: Siyasetçi
Viktor Imantovich Alksnis (21 Haziran 1950 – 1 Ocak 2025), Leton asıllı Rus siyasetçi.
Hayatı

Alknis, 21 Haziran 1950'de Taştagol, Kemerovo Oblastı, Sovyetler Birliği'nde doğdu. Komünist Parti dahil pek çok parti bünyesinde siyaset yaparak 2000-2007 yılları arasında; Devlet Duması'nda delege ve 2013-2015 yılları arasında; Tuçkovo Belediye Başkanı olarak görev aldı.
Alksnis, 1 Ocak 2025'te Moskova, Rusya'da geçirdiği inme nedeniyle 74 yaşında öldü.
Coşkun Göğen

| Coşkun Göğen |
| --- | --- |
Günah Keçisi filminin galasında, Ocak 2011
Doğum: 14 Haziran 1946 (78 yaşında) Samatya, İstanbul, Türkiye
İkamet: Antalya
Milliyet: Türk
Diğer ad(lar)ı: Tecavüzcü Coşkun
Meslek: Oyuncu, iş insanı
Etkin yıllar: 1962-günümüz
Çocuk(lar): 3

Coşkun Göğen (14 Haziran 1946, İstanbul), Türk sinema oyuncusudur.
Hayatı

14 Haziran 1946 tarihinde İstanbul'da doğdu. Makedonya göçmeni bir ailede doğdu. Ortaokul ikinci sınıfta eğitimini bırakmasının ardından berber çırağı olarak iş hayatına atıldı. Daha sonra dans ve fotoromanlık ile ilgilendi. 17 yaşında bulunduğu dans grubu sayesinde Yeşilçam'a girdi. Tecavüzcü Coşkun rolleri ile ünlenmiştir. 1970'li yıllarda Osmanbey Gazi Pasajının altında bir giyim dükkânı işletti. 1971-1997 yılları arasında evli kalmıştır. 3 kız çocuğu babasıdır. Antalyaspor taraftarı olarak takımın amigoluğunu yapmaktadır. Ayrıca Antalya'da bar işletmeciliği de yapmaktadır. 2018 yılında 36 yaşındaki kızı Dünya Göğen yakalanmış olduğu kanser hastalığından dolayı ölmüştür.
Kıbrıs Harekâtı

Kıbrıs Harekâtı (TSK kod adı: "Atilla Harekâtı", Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde "Kıbrıs Barış Harekâtı", Yunanca: Τουρκική εισβολή στην Κύπρο "Kıbrıs Türk İstilası"), 20 Temmuz 1974'te Başbakan Bülent Ecevit’in emriyle  Türk Silahlı Kuvvetlerinin Kıbrıs'ta başlattığı askerî harekât. Harekâtın ilk ayağı Yunanistan Hükûmetinin desteğiyle yapılan 15 Temmuz 1974 darbesinin ardından düzenlendi. 14 Ağustos günü başlatılan ikinci harekâtla -Kuzey Lefkoşa da dâhil olmak üzere- adanın yüzde 37'sinin Türk kontrolüne geçmesiyle sonuçlandı. 140 bin ila 200 bin Rum, adanın kuzeyinden; 42 bin ila 65 bin Türk, adanın güneyinden göçmen oldu.
Türkiye Cumhuriyeti; harekâtın, Zürih ve Londra Antlaşması'nın  4. maddesine istinaden düzenlendiğini savunmaktadır. Fakat Birleşmiş Milletler ve Avrupa Konseyi bu harekâtı işgal olarak değerlendirmektedir.
20 Temmuz 1974 tarihinde Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 353 sayılı kararında "Uluslararası güvenlik ve barış için ciddi tehlikeye yol açan ve bölge üzerinde olağanüstü infiale müsait bir ortam yarattığından Birleşmiş Milletler ciddi bir endişe duymaktadır. Tüm devletlerin Kıbrıs Cumhuriyeti'nin toprak bütünlüğüne saygı duyması gerekir. Yabancı askerî müdahaleye derhâl son verilmelidir." diyerek harekâta karşı olduğunu belirtti ve ateşkese çağırdı. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, 11 Mayıs 1984 tarihindeki 550 sayılı kararında ise durumu "işgal" olarak niteledi.
Avrupa Konseyi Parlamentler Meclisi, 29 Temmuz 1974 tarihli 573 sayılı kararında birinci harekâtın uluslararası antlaşmalar çerçevesinde gerçekleştiğini belirtti. Birinci harekâtın antlaşmalar çerçevesinde yasal bir müdahale olarak değerlendirilmesi mümkündür ancak belli bir bölgede kontrol kurulmasını sağlayan ikinci harekât bu kapsamda değerlendirilmemektedir. Uluslararası kuruluş kararlarının çoğu, oluşan durumu "yasa dışı istila" olarak tanımlamaktadır.
Arka plan

Türkler ile Rumlar arasında ilk olaylar, Osmanlı İmparatorluğu'nun adayı 1878 senesinde elli yıl olmak üzere kiralama antlaşmasıyla Birleşik Krallık'a bırakmasından sonra 1920'de kiralama süresinin dolmasına sekiz yıl kala başladı. Bu olaylar sadece siyasi kavgalar olmakla birlikte silahlı çatışmalar şeklinde olmamıştır. 1920 yılında Rumların, İngiltere'nin onayını almadan Yunanistan'a katılma plebisiti yapmak istemesi ve Birleşik Krallık yönetiminin buna izin vermemesi, Rumların önce Birleşik Krallık'ı adadan çıkarmaya yoğunlaşmasına sebep oldu. 1950'lerin sonuna kadar süren bağımsızlık hareketi, 1960 yılında uluslararası anlaşmalara dayanan bir Kıbrıs Cumhuriyeti kurulmasının yolunu açtı. Rumlar, Birleşik Krallık'ın adadan çekilmesiyle Türklerle birlikte ortak devlete razı olmadılar. Kıbrıs'ın tüm yönetimine kendileri el koyma yoluna gittiler, uluslararası anlaşmaları ve anayasayı çiğneyerek Türklere saldırılarda bulunmaya başladılar.[ölü/kırık bağlantı]
Arka plan > Zürih ve Londra Antlaşması

Ana madde: Zürih ve Londra Antlaşması
Zürih ve Londra Antlaşması, 11 Şubat 1959 tarihinde Birleşik Krallık, Türkiye ve Yunanistan devletleri; Kıbrıs'taki Rum ve Türk toplumları arasında imzalanan, bağımsız bir devlet olarak Kıbrıs halklarının durumunu belirleyen ve Kıbrıs Cumhuriyeti Anayasası'nı onaylayan antlaşmadır. Rum tarafını Başpiskopos Makarios, Türk tarafını ise Fazıl Küçük temsil etmekteydi.
Bunu takip eden 19 Şubat 1959 tarihli Londra Antlaşması ile Kıbrıs Cumhuriyeti'nin bağımsız bir devlet olarak 16 Ağustos 1960 tarihinde kurulması sağlanmış oldu.
Arka plan > 1963-1964 olayları

Ana madde: 1963-1964 Kıbrıs olayları
Kıbrıs'taki İngiliz egemenliği, 1960 yılına kadar adanın Londra-Zürih anlaşmaları uyarınca bağımsız bir devlet ilan edilmesine kadar sürdü. Anlaşma, cumhuriyetin iki gönülsüz topluluk arasında gerekli bir uzlaşma olarak görülmesine rağmen Kıbrıslı Türk ve Kıbrıslı Rum toplulukları açısından Kıbrıs Cumhuriyeti'nin temelini oluşturdu.
Kıbrıs Cumhuriyeti'nin 1960 Anayasası, uygulamada yaşanan sorunlar sebebiyle yalnızca üç yıl geçerli kaldı. Kıbrıslı Rumlar, 1958'de İngilizlerin izin verdiği, 1960 anlaşmalarında ise incelemeye tabi tutulan ayrı Kıbrıslı Türk belediye meclislerine son vermek istedi. Kıbrıslı Rumların birçoğu belediyelerin taksim yolunda ilk aşamayı oluşturacağından korkmaktaydı. Kıbrıslı Rumlar, enosis (Yunanistan ile birleşme) isterken Kıbrıslı Türkler de adanın Yunanistan ve Türkiye arasında bölünmesini yani taksimi istemekteydi.
Kıbrıslı Rum toplumu içindeki öfke, Kıbrıslı Türklere nüfus kayıtlarının öngördüğünden daha fazla devlet makamı verilmesi sebebiyle artmaktaydı. Nüfusun %18,3'ünü oluşturan Kıbrıs Türk topluluğuna kamudaki işlerin %30'u anayasa ile tahsis edilmişti. Ek olarak başkan yardımcılığı pozisyonu Türk nüfusuna ayrılmıştı ve hem başkan hem de başkan yardımcısı önemli konular üzerinde veto yetkisine sahipti.
Arka plan > 1974 Darbesi

Ana madde: 15 Temmuz 1974 Darbesi
Harekât kararı

Kıbrıs'ta bir darbe yapıldığı haberi, Lefkoşa'da bulunan Türk Büyükelçiliğinin gönderdiği şifreli mesajla 15 Temmuz 1974 sabahı Türk Dışişleri tarafından öğrenildi. Kıbrıs'taki durumun Türkiye'nin bir askerî müdahalesini gerektirecek kadar ciddi olduğu değerlendirmesini yapan Türk Hükûmeti, 1960 yılında Kıbrıs Cumhuriyeti Garanti Antlaşması'nın garantör devlet olarak Türkiye'ye verdiği müdahale hakkını kullanmadan önce diğer bir garantör devlet olan İngiltere'nin yetkilileriyle görüşerek birlikte hareket etmek üzere girişimde bulundu. İngiltere kabul etmezse Türkiye'nin yalnız başına hareket etmesi, görüşmeler sırasında Türk Silahlı Kuvvetlerinin hazırlık yapması kararlaştırıldı.
Dışişleri yetkilileri, bu düşünce ve planlarını 16 Temmuz'da İngiltere ve ABD'nin Ankara büyükelçiliklerine bildirdi. 16 Temmuz 1974'te muhalefet partilerinin başkanlarıyla da üç saate yakın bir toplantı yapan başbakan Bülent Ecevit, ertesi gün konuyu müzakere için Londra'ya gitti.
Türkiye heyeti; İngiltere Başbakanı Harold Wilson, İngiltere Dışişleri Bakanı James Callaghan ve Kıbrıs meselesini görüşmek üzere Londra'ya gelen ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Joseph Sisco ile ayrı ayrı görüşmeler yaptı. İngiltere ve ABD, konuya Türkiye gibi yaklaşmamaktaydı. Bu arada Türkiye'de Başbakan Yardımcısı Necmettin Erbakan ve Maliye Bakanı Deniz Baykal, muhalefet partilerinin başkanlarıyla bir toplantı yaptı. Toplantının sonunda tüm muhalefet parti başkanlarının, Hükûmetin kararlığını gördüğü ve destek verdiği ifade edilir.
Türk heyeti, 18 Temmuz 1974 akşamı saat 20.30'da Londra'dan Ankara'ya hareket etti. Başbakan Bülent Ecevit, 19 Temmuz'da 02.00'de Ankara'ya varınca Genelkurmay Başkanlığında komutanlar ile bir toplantı yaptı. İngiltere'deki görüşmelerin aktarıldığı ve hazırlıkların gözden geçirildiği bu toplantıda başbakan Bülent Ecevit, harekâtın amacı ve adının "Barış Harekâtı" olduğunu belirtti. Genelkurmay'daki toplantının ardından Bakanlar Kurulu toplanıp oy birliği ile Kıbrıs'a müdahale kararı aldı. Bakanlar Kurulunun yazılı kararı, 19 Temmuz 1974 sabahı Genelkurmay Başkanlığına ulaştırıldı.
Hazırlıklar

Kıbrıs'taki Sampson darbesinden sonra siyasal ve diplomatik etkinliklerle birlikte askerî hazırlıklar yapılmış; Genelkurmay, 1964 yılından beri hazırlanmış ve geliştirilmiş planlar üzerine çalışmaya başlamış ve görev alacak birlikler alarma geçirilmişti. Bu hazırlıklar çerçevesinde Türk ordusunun harekâta katılabilecek satıh birlikleriyle muharebe ve idari destek birlikleri, Mersin-Taşucu bölgesi ve civarında yığınak yaptı. Deniz ve Hava Kuvvetleri bir yandan savaş hazırlıklarını yürütürken buna paralel olarak Mersin-Taşucu-Kıbrıs üçgeni ve civarında keşif ve devriye harekâtını sürdürdü. Türk ordusu, güneyde Kıbrıs'a karşı hazırlanırken batıda da olası bir Yunan savaşına karşı önlem aldı. Trakya'daki 2. ve 5. Kolordu birlikleri, Yunan sınırına hareket etti. Batı Anadolu'daki Ege Ordusu, sefer görev yerini aldı. Donanma Ege ve Akdeniz'e açıldı ve bazı sivil gemiler, ordu emrine alındı.
Türk heyetinin olumlu bir sonuç elde edemeden Londra'dan dönüşünden sonra Genelkurmay'da yapılan toplantıda hazırlıklar gözden geçirildi. Ordu, daha önce de kararlaştırıldığı gibi, 20 Temmuz 1974 Cumartesi sabahı harekete hazırdı. Türk çıkartma filosu, 19 Temmuz sabahı saat 11.30'da Mersin'den Girne'nin batısına doğru hareket etti. Altı tane boş Türk ticaret gemisinden oluşan sahte çıkarma filosu ise Mağusa'ya doğru yol aldı.
Savaşı gerektirecek durumun baş göstermesi nedeniyle Ankara, İstanbul, Tekirdağ, Kırklareli, Edirne, Çanakkale, Balıkesir, Manisa, İzmir, Aydın, Muğla, Adana, İçel ve Hatay'da, 20 Temmuz sabah saat 07.00'den itibaren bir ay süre ile Anayasa'nın 12. maddesi hükmüne dayanarak sıkıyönetim ilan edildi.
Cenevre görüşmeleri ve ikinci harekât

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 353 sayılı kararının 5. maddesine göre Türkiye, Yunanistan ve İngiltere'nin Kıbrıs'ta anayasa düzeninin yeniden kurulması amacıyla derhâl görüşmelere başlaması gerekmekteydi. Bu sebeple düzenlenen Birinci Cenevre Konferansı, 25 Temmuz 1974'te toplandı ve altı gün sürdü ve 30 Temmuz'da imzalanan Cenevre Antlaşması ile sona erdi. Üç Dışişleri Bakanı, Kıbrıs Cumhuriyeti'nde Türk ve Rum olmak üzere iki otonom idarenin mevcut olduğunu kabul ettiler ve bundan doğan sorunları gelecek görüşmelerde görüşmek için anlaştılar.
Protokolde garantör devletlerle Türk ve Rum toplumlarının temsilcilerinin katılacağı II. Cenevre Konferansı'nın 8 Ağustos 1974 günü toplanması öngörülmüştü. İkinci konferansa kadar Rum ve Yunan askerlerin Türk bölgelerinden çekilmeleri gerekiyordu ancak bu olmadı. Ayrıca Rumlar ve Yunanlar, Türk bölgelerine saldırılarını sürdürüp birçok Türk'ü esir almış; özellikle Muratağa, Atlılar, Sandallar ve Taşkent gibi yerlerde Türkler kuşatma altına alınmıştı.
İkinci Cenevre Konferansı, 8 Ağustos 1974'te başladı. Türk tarafı Kıbrıs'ta coğrafi esasa dayalı federatif bir devlet biçiminin benimsenmesini önerdi ancak bu öneriyi Rum tarafı kabul etmedi. Türk askerî yetkililer; Rum kuvvetlerine daha fazla zaman kazandırmamak, köprü başındaki Türk kuvvetlerinin ve Türk köylerinin güvenliğini sağlamak, birinci harekât sonucunda sağlanan üstünlüğü yitirmemek için; Türk Hükûmeti ise Türk köylerinde soykırıma devam edildiği haberlerinin gelmesi üzerine 14 Ağustos'ta ikinci harekâtı başlatma yönünde hemfikir oldular.
Cenevre'de sürdürülen görüşmeler sırasında anlaşmanın mümkün olmadığı kanaati kesinleşince harekâtın yeniden başlatılacağı anlamına gelen "Ayşe tatile çıksın." (Ayşe, Turan Güneş'in kızı Ayşe Güneş Ayata'nın adıdır.) parolasını Türk Dışişleri Bakanı Turan Güneş, Başbakan Bülent Ecevit'e bildirdi.
Konferans, 14 Ağustos saat 02.20'de bir sonuç alınamadan dağıldı. 14 Ağustos 1974 sabahı saat 04.30'da Kıbrıs'taki Türk birlikleri harekete geçtiler. Doğu yönünde başlayan bu saldırı harekâtını 15 Ağustos 1974'te Komando Tugayı ve Kıbrıs Türk Alayı Kuvvetlerinin batı yönündeki saldırı harekâtı izledi ve Türk birlikleri, Kıbrıs'ın kuzey kıyısında doğudan batıya doğru bir dörtgen çizmeye başladılar. Bu dörtgenin bir tarafı kuzey kıyısı; öteki kenarı ise Atilla Hattı olarak bilinen, merkezi Lefkoşa olmak üzere doğuya ve batıya yayılan hattı. Varılması planlanan son hedefler doğuda Mağusa, batıda ise Lefke idi. Çarpışmalar daha çok ilk gün ve Omorfo, Lefke, Çatalköy ve Ortaköy'de oldu. İkinci Barış Harekâtı'nın üçüncü günü sonunda ada topraklarının %38'i ele geçirildi ve hedeflenen Mağusa-Lefke hattına ulaşıldı.
Sonuçlar

Kıbrıs Barış Harekâtı sonunda tarafların kayıpları şöyleydi:
Türk Silahlı Kuvvetleri; 415 karacı, 65 denizci, 5 havacı ve 13 jandarma olmak üzere toplam, 498 ölü ve 1.200 yaralı vermiştir. Kıbrıs Türk tarafında ise 70 mücahit ölü, 270 sivil ölü, 1,000 yaralı.
Kıbrıs Türkleri genel olarak 1.672 ölü ve binlerce yaralı vermiştir. Rumlar ve Yunanlar ise 4 bin ölü ve 12 bin yaralı vermiştir.
Savaşın dışında olmasına rağmen BM Barış Gücü askerleri de kayıp vermişti: 3 Avusturyalı asker ölmüş, 24 Avusturyalı, 17 Fin, 4 İngiliz ve 3 Kanadalı asker de yaralanmıştı.
1975 yılında Kıbrıs Türk Federe Devleti, 15 Kasım 1983'te ise Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti kurulmuştur.
Tepkiler > Kıbrıs Türklerinin görüşü

Kıbrıs Türk liderliğinin resmî görüşü ve kamuoyunun önemli kısmının düşüncesi, harekâtla Kıbrıslı Türklerin sistematik katliamlardan kurtulduğu, asayişin tesis edildiği yönündedir. Kıbrıslı Türklere göre Zürih Antlaşması'nın verdiği haklara istinaden Türkiye adaya haklı olarak müdahale etmiş, adanın Türk nüfusuna yönelik saldırıların bitmesinde etkin güç olmuştur.[kaynak belirtilmeli]
Kuzey Kıbrıs'ta harekâta resmî olarak "Kıbrıs Barış Harekâtı" adı verilmekte, harekât çeşitli mezarlık ve anıtlarda yüceltilerek anılmaktadır. Adaya ilk çıkan ve burada ölen Türk askerleri için yapılan Karaoğlanoğlu Şehitliği, (Ankara Çubuk Motorize Piyade Alayı Komutanı) bunun örneklerinden biridir.[kaynak belirtilmeli]
Ayrıca bugün KKTC'de bütün devlet ve diğer kurumlarda KKTC bayrağının yanında Türk bayrağı da asılmaktadır.
Tepkiler > Kıbrıs Rumlarının görüşü

Kıbrıslı Rum liderliğinin ve halkın önemli kısmının görüşü, harekâtın yasa dışı bir işgal olduğu ve KKTC'nin gayrimeşru bir ayrılıkçı hareket teşkil ettiği yönündedir. Kıbrıs Rum resmî tezine göre Türkiye burada adadaki Türklerin haklarını savunmamakta, genişlemeci gayeler gütmekte ve Kıbrıs'ta söz hakkı almaya çalışmaktadır.[kaynak belirtilmeli] 1974 sonrası resmî yayınlar; Kıbrıslı Türklerle geçmişte barışçıl bir yaşantı sürüldüğünü, Kıbrıs Sorunu'yla ilgili tüm suçun işgalci "düşman" Türkiye'de bulunduğunu iddia etmektedir.
Tepkiler > Birleşmiş Milletler

Birleşmiş Milletler'e göre Kıbrıs Cumhuriyeti adanın tek hâkimidir ve Güvenlik Konseyinin yayımladığı 550 sayılı kararla KKTC'nin Birleşmiş Milletler üyesi devletlerce tanınmamasını istemiştir. Birleşmiş Milletler'e göre Türk askeri adada işgalcidir ve buraları uluslararası herhangi bir anlaşmaya bağlı olmaksızın işgal etmiştir. Alınan bu karar neticesinde KKTC, Türkiye dışında hiçbir Birleşmiş Milletler ülkesi tarafından tanınmamıştır.