Termoplastik
Termoplastik matrisler

Termoplastik polimerlerinin çeşitlerinin çok fazla olmasına rağmen matris olarak kullanılan polimerler sınırlıdır. Termoplastikler düşük sıcaklıklarda sert halde bulunurlar ısıtıldıklarında yumuşarlar. Termosetlere göre matris olarak kullanımları daha az olmakla birlikte üstün kırılma tokluğu, hammaddenin raf ömrünün uzun olması, geridönüşüm kapasitesi ve sertleşme prosesi için organik çözücülere ihtiyaç duyulmamasından dolayı güvenli çalışma ortamı sağlaması gibi avantajları bulunmaktadır. Bunun yanı sıra şekil verilen termoplastik parça işlem sonrası ısıtılarak yeniden şekillendirilebilir. Oda sıcaklığında katı halde bulunan termoplastik soğutucu içinde bekletilmeden depolanabilir. Termoplastikler yüksek sertlik ve çarpma dayanımı özelliğine de sahiptirler. Yeni gelişmelerle termoplastiğin sağladığı bu artı değerleri son dönem termoset matrislerinden 977-3 Epoksi ve 52450-4 BMI reçineleri de sağlamaktadırlar.
Termoplastiklerin kompozit malzemelerde matris olarak tercih edilmemelerinin başlıca nedeni üretimindeki zorlukların yanı sıra yüksek maliyetidir. Oda sıcaklığında düşük işleme kalitesi sağlarlar bu onların üretimde zaman kaybına yol açmasına neden olur. Bazı termoplastikleri istenilen şekillere sokabilmek için çözücülere ihtiyaç duyulabilir. Termoplastiklerin termosetlere kıyasla hammaddesi daha pahalıdır. Devamlı kullanım sıcaklıkları 60 °C ile 245 °C arasında değişebilen termoplastik reçine çeşitleri bulunmaktadır.
Başlangıçta amorf yapılı reçinelerden polietersulfon (PES) ve polieterimid (PEI) matris olarak kullanılmaktaydı. Sonraki dönemde ise havacılık sektörü uygulamaları için çözücülere karşı dayanım önemli bir kriter olarak ortaya çıkmıştır. Bu ihtiyaç sonrasında polietereterketon (PEEK) ve polifenilen sulfid (PPS) gibi yarı-kristal yapılı plastik malzemeler geliştirilmiştir. Ayrıca sınırlı oranlarda poliamidimid (PAI) ve poliimid gibi plastiklerde kullanılmaktadır.
Bu polimerler diğer termoplastiklerden farklı olarak polimerizasyonlarını kür aşamasında tamamlarlar. En yoğun çalışmalar ise PA, PBT/ PET ve PP gibi düşük sıcaklıklarda kullanılan polimerlerin üzerine yapılmıştır. Tüm bu polimerlerin haricinde ABS, SAN, SMA (StirenMaleikAnhidrit), PSU (polisülfon), PPE (polifenilen eter) matris olarak kullanılır. 
Termoplastik reçineler malzemenin çekme ve eğilme dayanımlarının artırılması için kullanılırlar. Otomotiv sektöründe yaygın kullanılan termoplastikler uçak sanayisinde de yüksek performanslı malzeme olarak kullanılır. 
Çoğunlukla enjeksiyon ve ekstrüzyon kalıplama yöntemleri ile üretilen termoplastiklerin üretiminde GMT (Glass Mat Reinforced Thermoplastics / Preslenebilir Takviyeli Termoplastik) olarak da üretilir (Bkz. kompozit malzeme üretim yöntemleri). Bu yöntemle hazırlanan takviyeli termoplastikler soğuk plakaların preslenebilmesi ve geri dönüşüm sürecine uygunluğundan dolayı özellikle otomotiv sektöründe tercih edilir.
Termoplastikler ısı ve basınç uygulandığında kolaylıkla yumuşayan, şekil değiştirebilen, akan bu durumda herhangi bir şekli alabilen ve soğutulduğunda sertleşebilen malzemelerdir. Bu özelliklerinden dolayı geri dönüşüm yolu ile tekrar tekrar kullanılabilirler. Şekillendirmede herhangi bir kimyasal değişikliğe uğramazlar. Bu özellikleri esasen termoplastiklerin molekül yapısından ileri gelir.
Termoplastikler lineer moleküllere sahiptirler. Lineer moleküllerde zinciri oluşturan ünitelerin arasında çok kuvvetli kovalent bağlar bulunmaktadır. Moleküller arasında ise fiziksel bir bağ bulunmamaktadır. Sadece molekülleri bir arada tutan zayıf elektrostatik çekme kuvvetleri vardır. Bu moleküller arası kuvvet zincirlerinin birbirine göre hareketlerini engelleyen, ısıya karşı duyarlı bir kuvvettir. Dolayısıyla lineer molekül zincirlerinden oluşan bir termoplastik ısıtıldığında moleküller arsındaki kuvvet zayıflar, molekül zincirleri birbirlerine göre hareket bakımından sıvılara benzer şekilde serbest haline gelir ve malzemeye bir kalıpta kolayca şekil verilebilir. Malzeme soğutulduğunda moleküller arası kuvvet büyür ve molekül zincirlerini verilen yeni şekilde dondurur. Ancak çok ısı verilirse molekül zincirleri kopar ve malzeme özelliklerinde bir yıpranma meydana gelir.Termoplastikleri, buharlaşma ile bileşimlerinin değişmemeleri şartıyla ile tekrar tekrar şekillendirmek ve kaynak yapmak mümkündür.
| Polimer | Tg  (donma sıcaklığı) | Tm |
| --- | --- | --- |
| Akrilonitril bütadien stiren (ABS) | 105 °C |  |
| Akrilik (PMMA) |  | 160 °C |
Selüloit: 
Selüloz Asetat: 
Siklik Olefin Kopolimeri (COC): 
Etilen-Vinil Asetat (EVA): 
Etilen vinil alkol (EVOH): 
| Fluoroplastikleri (PTFE,sempozyumlarda FEP, PFA, CTFE, ECTFE, ETFE) |  | 175-130°C |
lonomerler: 
Kydex, bir ticari marka akrilik/MAT alaşım alloy: 
Sıvı Kristal Polimer (LCP): 
| Polioksimetilen (POM ya da Asetal) |  | 175 °C |
Polimetil Metakrilat (Akrilik): 
Poliakrilonitril (PAN or Acrylonitrile): 
| Poliamid (PA veya Nylon) | 56-75 °C |  |
| Polyamide-imide (PAI) | 275 °C |  |
Polyaryletherketone (PAEK or Ketone): 
| Polybutadiene (PBD) | -90 °C (-110 to -15 °C) |  |
Polybutylene (PB): 
| Polybutylene terephthalate (PBT) | 40 °C | 225 °C |
| Polycaprolactone (PCL) |  | 62 °C |
Polychlorotrifluoroethylene (PCTFE): 
| Polietilen tereftalat (PET) | 75 °C | 255 °C |
Polycyclohexylene dimethylene terephthalate (PCT): 
| Polikarbonat (PC) | 150 °C | 267 °C |
| Polyhydroxyalkanoates (PHAs) | 145 °C |  |
Polyketone (PK): 
| Polyester | 75 °C | 260 °C |
| Polietilen (PE) | -127 °C | 105–130 °C |
| Polyetheretherketone (PEEK) | 143 °C | 343 °C |
Polyetherketoneketone (PEKK): 
| Polyetherimide (PEI) | 213 °C |  |
| Polyethersulfone (PES)- bkz. Polysulfone | 224 °C |  |
Chlorinated Polyethylene (CPE): 
| Polyimide (PI) | 250 °C |  |
| Polylactic acid (PLA) |  | 50–80 °C |
Polymethylpentene (PMP): 
Polyphenylene oxide (PPO): 
| Polyphenylene sulfide (PPS) | 92 °C |  |
| Polyphthalamide (PPA) | 134 °C |  |
| Polipropilen (PP) |  | 160 °C |
| Polistiren (PS) | 104 °C | 240 °C |
| Polisülfon (PSU) | 190 °C |  |
Polytrimethylene terephthalate (PTT): 
Poliüretan (PU): 
| Polivinilasetat (PVA) | 32 °C |  |
| Polivinil klorür (PVC) | 80 °C °C |  |
| Polyvinylidene chloride (PVDC) | 40 °C | 185 °C |
| Styrene-acrylonitrile (SAN) | 115 °C |  |