stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Türk Hava Yolları'nın 1951 sefer sayılı uçuşu
Kazadan sonra

Kurtarma ekibi en kısa zamanda olay yerindeydi. Yaklaşık 20 ambulans, birkaç helikopter ve bir itfaiye filosu da olay yerine vardı.
Bir havalimanı sözcüsüne göre Schiphol Havalimanı'na iniş ve kalkışlar ertelendi. Yaklaşık 11:15 UTC, 'Kaagbaan' pistinin (06/24) hava trafiğine yeniden açıldığı rapor edildi. A9 otoyolu kapalıydı. A4 otoyolu ve A13 otoyolu, acil servislerin kaza yerine ulaşması için kapanmıştı.
Uçak personeli

Öğretmen Kaptan Pilot: Hasan Tahsin Arısan
İkinci Pilot: Murat Sezer
İkinci Pilot: Olgay Özgür
Kabin Personeli: Figen Eren, Perihan Özden, Ulvi Murat Eskin, Yasemin Vural
Yolcular

Kaza saatleri içinde, Türk Hava Yolları yolcu listesini yayımladı. Hollandalı yetkililer takip eden gün uçağın Hollanda'dan 53, Türkiye'den 51, Amerika Birleşik Devletleri'nden 7, Birleşik Krallık'tan 3 ve Almanya, Bulgaristan, Finlandiya, İtalya ve Tayland'dan birer yolcu taşıdığını ifade ettiler. Kalan dokuz yolcunun milliyeti bilinmemektedir. Toplamda 128 yolcuya ulaşılmaktadır.
Araştırma

Hollanda Emniyet Kurulunun yönettiği araştırmaya yardım için Türk Hava Yolları uzman bir ekip gönderdi. Araştırmalara esas olması için olaya tanık olan kişilerden, eğer varsa yakalamış oldukları fotoğraf ve videoları sunmaları istendi. Bununla birlikte NTSB (National Transportation Safety Board) Boeing ve Federal Havacılık Yönetimi'nden araştırmalara eşlik eden temsilci ekibini gönderdiğini bildirdi.
Araştırma > Araştırma raporu ve neticesi

Hollanda Güvenlik Kurulu (Dutch Safety Board) Mayıs 2010 tarihinde kazayla iligli yaptığı araştırma raporunu yayınladı. Bu rapora göre kazanın temel nedeni uçak üzerindeki iki yükseklik göstergesinin farklı değerler göstermesi ve özellikle yaklaşma esnasında otopilotun (autopilot) bu yükseklik farklılığından dolayı yanlış şekilde uçağın hızını otomatik güç verme/kesme sistemi (autothrottle) vasıtasıyla kesmiş olması ve pilotların bu durumu geç fark ederek zamanında müdahale edememesidir.
Aşağıda, tüm bu incelemeler neticesinde, araştırmayı yapan kurulun ilgili taraflara yaptığı önerilerin bir kısmını bulabilirsiniz:

Teknik bakımdan:
Boeing firması yükseklik ölçen sisteminin güvenilirliğini geliştirmelidir.
ABD Federal Havacılık İdaresi (FAA) ve Avrupa Havacılık Güvenliği Ajansı (EASA) bu autothrottle ve uçuş yönetim bilgisayarının (Flight Management System - FMS) yanlış yükseklik değerlerinden kaynaklanan durumlara karşı istenmeyen yanıtlar vermesini ve autothrottle ile uçuş yönetim bilgisayarının güvenilirliğini tasarım özelliklerine göre yeniden artırılacak biçimde değerlendirilmelidir.
Boeing, FAA ve EASA düşük hızlarda kokpitteki uçuş ekibini sesli olarak ikaz edecek bir sesli uyarı sisteminin geliştirilmesi yönünde çalışmalar yapmalı ve eğer bu çalışmalar neticesinde sistemin efektif olduğu anlaşılırsa bunu tüm uçaklarda uygulanmak üzere zorunlu hale getirmelidirler.
Operasyonel bakımdan:
Boeing uçaklarında uygulanması gereken yaklaşmadaki tutunma kaybı (Approach to stall) prosedürünü autothrottle ve trimming (ayar vermek) kullanımına göre yeniden gözden geçirmelidir.
Türk Sivil Havacılığı, Uluslararası Sivil Havacılık Birliği (ICAO), FAA ve EASA, havayollarının pilotlarına verdikleri eğitimlerdeki yaklaşma esnasındaki tutunma kaybı problemine karşı aldıkları eğitim içeriğini yeniden gözden geçirmeli ve buna göre revize etmelidirler.
Türk Hava Yolları 1951 sefer sayılı uçuşu
The End (film, 2024)

| --- | --- |
The End

Yönetmen: Joshua Oppenheimer
Yapımcı:  Joshua Oppenheimer  Signe Byrge Sørensen 
Senarist:  Joshua Oppenheimer  Rasmus Heisterberg 
Oyuncular:  Tilda Swinton  George MacKay  Moses Ingram  Michael Shannon  Bronagh Gallagher  Tim McInnerny  Lennie James 
Müzik:  Joshua Schmidt  Marius de Vries 
Görüntü yönetmeni: Mikhail Krichman
Stüdyo:  Final Cut for Real  Wild Atlantic Pictures  The Match Factory  Dorje Film  Moonspun Films  Anagram 
Dağıtıcı: Neon Scandinavian Film Distribution (Nordics) 
Çıkış tarih(ler)i: 2024 (2024)
Ülke:  Danimarka  Almanya  İrlanda  İtalya  İsveç 
Dil: İngilizce
The End, Joshua Oppenheimer tarafından yönetilen ve birlikte yazılan yakında çıkacak bir apokaliptik müzikal film.
Öncül

Zengin bir aile, doğrudan katkıda bulundukları dünyanın sonundan yirmi yıl sonra bir yeraltı sığınağında yaşamaktadır.
Oyuncular

Tilda Swinton
George MacKay
Moses Ingram
Michael Shannon
Bronagh Gallagher
Tim McInnerny
Lennie James
Vicente Martín y Soler

| Vicente Martín y Soler |
| --- | --- |
Vicente Martín y Soler
Doğum: 2 Mayıs 1754 Valensiya, İspanya
Ölüm: 30 Ocak 1806 Sankt-Peterburg, Rusya
Diğer ad(lar)ı: Vincenzo Martini
Meslek: Müzisyen, Bestecisi

Vicente Martín y Soler (2 Mayıs 1754 Valensiya, İspanya –  30 Ocak 1806 Sankt-Peterburg, Rusya), Klasik opera müziği dönemi içinde çalışan ve bu dönem ilkelerine uygun operalar ve baleler hazırlamış olan bir İspanyol besteci. Kariyerinin büyük bir kısmını geçirdiği İtalya'da Vincenzo Martini adı ile bilinmektedir. Günümüzde ismi pek bilinmemekle beraber kendi yaşadığı dönemde bir opera buffa janrında besteci olarak çağdaşı olan Wolfgang Amadeus Mozart ile aynı değerde olduğu kabul edilmekteydi. Valensiya'nın Mozart'ı olarak da isim yapmıştır.
Yaşamı

Vicente Martín y Soler İspanya'nın Valensiya şehrinde doğmuştur. Müzik eğitimin İtalya'da Bologna'da almıştır. Hazırladığı ilk opera olan İl tutore burlato (1775) "Filippo Livigni"nin oyunundan uyarlanan ve Giovanni Paisiello'nın La frascatana adlı operası ile aynı konulu bir opera buffa janrında eserdir 1778de besteci bu eserin libretosunu İspanyolca'ya tercüme ettirmiş ve birkaç diyalog da eklenerek bu eser bir zarzula janrında La Madrileña o el tutor burlado adı ile Madrid'de sahnelenmiştir.
1777de Napoli'ye geçerek burada yerleşip San Carlo Tiyatrosu için eserlerini hazırlamaya başladı. Libretist Luigi Serio ile çalışıp İfigenia (1779) ve İpermestra (1780) ve Apostolo Zeno librettosu ile Andromaca (1780) adlı "opera şeria" esereleri sahnelendi. Ayrıca "Charles le Picq" adlı koreografla çalışarak (La Griselda (1779), İ rattı sabını (1780), La bella Arsene (1781) ve Tamas Kouli-Kan (1781) adlı ) dört ballet d'action" ve sonra (La sposa persiana (1778) ve İl barbiere dı Sivıglia (1781) adlı) iki "mezzocratte" bale eserleri hazırladı.
1785'te Viyanaya geçti. Aynı zamanda Mozart ve Antonio Salieri ile birlikte çalışan Lorenzo Da Ponte'nin librettolarını yazdığı Una coşa rara (1786); İl burbero di buon cuore (1786) ve L'arbore dı Diana (1787) opera buffa janrındaki eserleri Viyan seyircisi tarafından çok tutuldu. Una coşa rara eserinde bulunan vals dansını Viyana'ya ilk getiren besteci olarak ün yapmıştır.
1788de Sankt-Peterburg Rus İmparatorluk Sarayına "Saray Bestecisi" görevi verilerek davet edildi. Burada üç Rusça librettolu eser (Şanssız Kahraman Koşmetovich (1789), Melomania (1790) veFedul ve Çocuk (1791) hazırlayıp yapımladı. 1795 sezonu için Londra'ya geçti ve burada yapımlanmak için üç İtalyanca opera La capricciosa corretta, L'isola del piacere ve Le nozze de' contadını spağnuoli hazırladı. Sankt Petersburg'a geri döndüğü zaman son operası olan La festa del villaggio (1798) eserini hazırladı. Sankt-Peterburg "Saray Bestecisi" iken ayrıca dört trajik bale için (Didon abandonée (1792), Amour et Psyché (1793), Tancrède (1799) ve Le retour de Poliorçète (1799)) müzik hazırladı.
Sankt Petersburg'da görevine devam etmekteyken 30 Ocak 1806'da hayatına gözlerini kapadı.
Eserleri > Operalar

| Tarih | İsim | Janr | Libretto | İlk temsil şehri |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1775 | Il tutore burlato | Opera buffa | Filippo Livigni | Madrid, Ispanya |
| 1779 | Ipigenia in Aulide | Dramma per musica | Luigi Serio | Napoli |
| 1780 | Ipermestra | Dramma per musica | Pietro Metastasio | Napoli |
| 1780 | Andromaca | Dramma per musica | Apostolo Zeno | Lucca |
| 1782 | Partenope | Componimento drammatico | Pietro Metastasio | Napoli |
| 1782 | L'amor geloso | Azione teatrale comica |  | Napoli) |
| 1782 | In amor ci vuol destrezza | Opera buffa | Carlo Giuseppe Lanfranchi-Rossi | Venedik |
| 1783 | Vologeso | Dramma per musica | Apostolo Zeno  rev. Vittorio Amedeo Cigna-Santi | Torino |
| 1784 | Le burle per amore | Dramma giocoso | Marcello Bernardini | Venedik |
| 1785 | La vedova spiritosa | Dramma giocoso |  | Parma |
| 1786 | Il burbero di buon cuore | Dramma giocoso | Lorenzo Da Ponte Kaynak:Carlo Goldoni | Viyana |
| 1786 | Nadir Şey (Una cosa rara ossia Bellezza ed onestà) | Dramma giocoso | Lorenzo Da Ponte | Viyana |
| 1787 | L'arbore di Diana | Dramma giocoso | Lorenzo Da Ponte | Viyana |
| 1789 | Gorebogatïr' Kosometovich | Dramma con musica |  | Sankt Petersburg |
| 1790 | Pesnolyubiye | Dramma con musica |  | Sankt Petersburg |
| 1791 | Fedul' s det'mi | Dramma con musica |  | Sankt Petersburg |
| 1795 | La scuola dei maritati (La capricciosa corretta;  Gli sposi in contrasto;  La moglie corretta) | Opera comica | Lorenzo Da Ponte | Londra |
| 1795 | L’isola del piacere (L’isola piacevole) | Opera comica | Lorenzo Da Ponte | Londra |
| 1795 | Le nozze de' contadini spagnuoli | Intermezzo |  | Londra |
| 1796 | Camille ou Le souterrain | Komédie mêlée de musique | Benoît-Joseph Marsollier des Vivetières | Sankt Petersburg |
| 1798 | La festa in villaggio | Opera comica | Ferdinando Moretti | Sankt Petersburg |
Eserleri > Diğer eserleri

Üç ses için Kantata a tre voci (1779, Napoli)
Philistaei a Jonatha Dıspersi (Kutsal ilahi, 1784, Venedik)
İl sogno (Üç soprano ve orkestra için kantata, Metin:Lorenzo Da Ponte, 1787, Viyana)
La Deità benefica (Kantata, Metin: Ferdinando Moretti, 1790, Sankt Petersburg)
Strofe (Kantata, Metin: Ferdinando Moretti, 1791-6)
Cantata per la consacrazione della Chiesa Maltese (Kantata, 1800, Sankt Petersburg)
Çeşitli kutsal kilise müzik eserleri
Çeşitli ariette, kanon, kanzonet ve ikili
Keman için Konçerto (1795, Londra)
Elimce

| Elimce |
| --- | --- |
Bölge: Sicilya
Etnisite: Elimler
Ölü dil: MÖ 3. yy 
Dil ailesi: Hint-Avrupa  Anadolu/İtalikElimce
Dil kodları
ISO 639-3: xly
Dilbilimci listesi: xly
Glottolog: elym1237
Elimce kırmızı bölgede konuşulmuştur.
Elimce, Batı Sicilya'daki antik Elim halkının soyu tükenmiş dilidir. Günümüze ulaşan metinlerin aşırı sınırlı sayıda ve parça parça olmasından dolayı özellikleri çok az bilinmektedir.
Veri azlığından dolayı Elimcenin kökenleri ve diğer dillerle olan ilişkisi net değildir. Genellikle Hint-Avrupa dili olarak varsayılır ancak Hint-Avrupa dil ailesi içindeki sınıflandırması tartışmalıdır. Elimcenin İtalik dillerle veya Anadolu dilleriyle ilişkili olduğu öne sürülmüştür, akademisyenler ilkini tercih etseler de iki teori de tartışmalıdır.
Elimce, MÖ 3. yüzyıla kadar konuşulmuş gibi duruyor.
Özellikleri

MÖ 6. yy ile 4. yy arasına tarihlenen yalnızca bir avuç Elimce metni günümüze ulaşmıştır. Bunlar arasında Elimce olmayan kaynaklarda kaydedilmiş birkaç özel isim, Elim şehir isimlerini içeren çeşitli sikkelerdeki Yunan alfabesiyle yazılmış yazılar ve 170 civarı çömlekçilik parçasındaki Yunan alfabesiyle yazılmış yazılar bulunmaktadır (bu parçaların çoğu harap olmuş Elim şehri Segesta'daki adak emanetlerinde bulunmuştur). Bu metinler, Helenik olmayan özelliklerine, konumlarına ve yaşlarına binaen Elimce olarak tanımlanmıştır.
Metinlerin çoğunluğu çok kısa parçalıdır, sadece birkaç harften oluşmaktadır. Daha uzun metinlerin az sayıdaki bir kısmı görünüşe göre bir özel isim barındırmaktadır ve ithaf (adak) epigrafları olabilir. Bazen Helenik ithaf epigraflarını andırırlar, insan adı tamlayan halinde bulunurken ardından ek fiil eklenerek 'seninim, bu isme aitim' benzeri bir anlamı verilir.
Palermo'nun 15 km güneybatısındaki Montedoro'da bulunan bir vazoda tamamlanmış birkaç yazıttan biri bulunmaktadır. "Ben Ata Tuka'nınım (Ben [vazo] Ata Tuka'nın [bir hediyesi]yim)" veya "Ben Tuka'nın Ata'sınınım (Ben [vazo] Tuka'nın [oğlu] Ata'nın [bir hediyesi]yim)" şeklinde çevrilmiştir.
Sınıflandırma

Elimcenin Hint-Avrupa dili olduğu genel olarak kabul edilmiştir ancak hangi dil grubuna dahil olduğu halen tartışmalıdır. Elimce için önerilen sınıflandırmalar iki ana görüşte özetlenebilir.
Bazı tarihsel dilbilimciler; bazı adak çömleklerindeki alfabetik olmayan semboller ve neredeyse bütün tam dizilerde bulunan tamlayan eki -ai gibi dilin bazı ayırt edici özelliklerinin Anadolu dilleriyle -özellikle de Hititçe ile- Elimce arasındaki bir bağlantıya işaret ettiği konusunda hemfikirdir. Diğer tarihsel dilbilimciler, Elimceyi diğer olası özellikler üzerinden İtalik dillerle ilişkili olarak sınıflandırdılar.
Sonradan ikinci tez akademisyenler arasında destek gördü ve Elimce Kuzeybatı Sicilya'daki bir İtalik dil olarak görülmeye başlandı (her ne kadar fazla kanıt olmasa da), ancak daha doğuda konuşulan Sikulca'dan farklı bir dildi. Bir azınlık dışında Anadolu tezi artık savunulmamaktadır.
Daha fazla okuma

Ambrosini, Riccardo. "Italica o anatolica la lingua dei graffiti di Segesta?". In Studi e Saggi Linguistici, VIII, 1968, 160–172 (In Italian)
Agostiniani, Luciano [it]. "Iscrizioni anelleniche di Sicilia, I: Le iscrizioni elime". Firenze, 1977. (In Italian)
Laboratorio Di Storia, Archeologia (2008).  Biondi, Laura (Ed.). Elymian — 5th century BC. Mnamon: Ancient Writing Systems in the Mediterranean — A Critical Guide to Electronic Resources. Rockenhaus, Melanie tarafından çevrildi. Pisa, Italy: Scuola Normale Superiore Laboratorio di Storia, Archeologia, Epigrafia, Tradizione dell'antico. doi:10.25429/sns.it/lettere/mnamon000. ISBN 978-88-7642-719-0.
Agostiniani, Luciano; De Cesare, Monica; Enegren, Hedvig Landenius (2014). "Garments for a goddess? Apropos of an inscribed loom weight from Segesta". Rivista di Archeologia (38): 57-73. ISSN 0392-0895.
Durante, Marcello. "L'enigma della lingua degli Elimi". In: AA. VV. Φιλίας χάριν. Miscellanea di studi classici in onore di Eugenio Manni, 1980, III, 881–888. (In Italian)
Kolb, M. J., Speakman, R. J. (2005). “Elymian Regional Interaction in Iron Age Western Sicily: A. Preliminary Neutron Activation Study of Incised/Impressed Tablewares”. In: Journal of Archaeological Science (JAS) Volume 32, Issue 5. pp. 795–804. https://doi.org/10.1016/j.jas.2005.01.003
Prag, Jonathan (2020). "The Indigenous Languages of Sicily". Palaeohispanica (20): 531-551. doi:10.36707/palaeohispanica.v0i20.376. ISSN 1578-5386.  Geçersiz |doi-access=free (yardım)
Rizzo, Antonino, "Segesta", in Monetazione della Sicilia antica [it]
| g t İtalik diller |
| --- | --- |
Latin-Falisk dilleri:  Faliskçe  Latince Latin dilleri  Prenestince  Lanuvyanca 
Osko-Umbriya:  Oskan grubu Hernikçe  Marrukince  Oskanca Lukanca  Samnitçe  Pelinyice  Sidikince  Vestince?  Umbriya grubu Ekçe?  Marsice  Umbriyaca  Volskice  Pre-Samnitçe  Sabince  Güney Pikence 
Bilinmeyenler:  Sikulca? (muhtemelen İtalik değil)  Venetçe? (muhtemelen Kelt, geçiş veya bağımsız)  Lusitanca? (muhtemelen Kelt)  Antik Belga dili?  Enotriyaca?  Elimce? 
Yeniden oluşturulmuş: Ön-İtalik
Latince (ve ondan türeyen diller) dışındaki tüm İtalik diller şu anda soyu tükenmiş durumdadır. Latince, halen daha Katolik Kilisesi'nin kutsal dili olarak kullanılmaktadır.
Damien Dempsey

Gumball 2014
Damien Dempsey (d. 9 Haziran 1975) Şarkıları çoğunlukla İngilizce ve daha az ölçüde İrlandaca söyler.
Erken yaşam

Dempsey, Dublin'in bir banliyösü olan Donaghmede'de doğdu ve büyüdü.
Diskografi

They Don't Teach This Shit in School (2000)
Seize the Day (2003)
Shots (2005)
To Hell or Barbados (2007)
The Rocky Road (2008)
Almighty Love (2012)
It's All Good – The Best of Damien Dempsey (2014)
No Force On Earth  (2016)
Soulsun (2017)
Union (2018)
Eller (heykel)

| --- | --- |


Sanatçı: Metin Yurdanur
Yıl: 1979 (1979)
Tür: Bronz heykel
Konum: Çankaya, Ankara, Türkiye
 : 39°55′39.8″K 32°51′22.5″D﻿ / ﻿39.927722°K 32.856250°D﻿ / 39.927722; 32.856250
Sahibi: Ankara Büyükşehir Belediyesi
Eller; Türk heykeltıraş Metin Yurdanur tarafından yapılmış olan bir heykeldir. 1970'li yılların sonuna doğru dönemin Ankara Belediye Başkanı Ali Dinçer tarafından başlatılan kamusal alanda serbest heykel uygulamalarının bir parçası olarak 1979'da yapılan heykel, Abdi İpekçi Parkı'nda bulunur. Sanatçı, "Ellerin, beynin ve gözün bir parçası olduğunu düşünüyorum." diyerek bu eserinde çalışan, üreten ve yaratan elleri betimlediğini vurgulamıştır.
En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü

| En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü |
| --- | --- |
2024 ödülü sahibi: Adrien Brody
Dağıtan: Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Son kazanan: Adrien Brody   The Brutalist (2024)
Resmî sitesi: oscars.org
En çok kazanan: Daniel Day-Lewis (3)
En çok adaylık: Spencer Tracy, Peter O'Toole, Paul Newman, Laurence Olivier, Jack Nicholson, Marlon Brando ve Dustin Hoffman
En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi tarafından sinema endüstrisinde çalışan aktörlere verilen ödüldür. Ödüle aday olacak oyuncular, Akademi'nin sadece oyunculuk branşına dahil olan kişilerin kullandığı devredilebilir tek oy sistemi ile belirlenir. Kazananlar ise Akademinin tüm üyelerinin oyları ile çoğulcu oya göre belirlenir.
En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi tarafından sinema endüstrisinde çalışan oyunculara verilen ödüldür. Ödüle aday olacak oyuncular, Akademi'nin sadece oyunculuk branşına dahil olan kişilerin kullandığı devredilebilir tek oy sistemi ile belirlenir. Kazananlar ise Akademinin tüm üyelerinin oyları ile çoğulcu oy sistemine göre belirlenir.
Daniel Day-Lewis (1989, 2007, 2012) de aldığı ödüllerle üç kez en iyi erkek oyuncu ödülünü alan tek oyuncudur. On oyuncu bu dalda iki ödül almıştır. Bunlar kronolojik sıra ile; Spencer Tracy (1937, 1938), Fredric March (1932, 1946), Gary Cooper (1941, 1952), Marlon Brando (1954, 1972), Dustin Hoffman (1979, 1988), Tom Hanks (1993, 1994), Jack Nicholson (1975, 1997), Sean Penn (2003, 2008), Anthony Hopkins (1991, 2020), Adrien Brody (2002, 2024). Spencer Tracy ve Tom Hanks bu ödülü üst üste iki sene kazanmayı başarmıştır.
Roberto Benigni, İngilizce olmayan bir performans ile bu kategoride ödül kazanan ilk oyuncudur. (İtalyanca)
Bu kategoride en fazla adaylığı olan kişiler ise dokuz adaylık ile Spencer Tracy ve Laurence Olivier. Paul Newman, Jack Nicholson ve Peter O'Toole ise sekiz kez bu ödüle aday gösterildi.
Peter O'Toole ise bu ödüle sekiz kez aday olmasına rağmen Oscar'ı kazanamadı.
Altı oyuncu hem En İyi Aktör hem de En İyi Yardımcı Aktör oskarını almayı başarmıştır. Bunlar; Jack Lemmon, Robert De Niro, Jack Nicholson, Gene Hackman, Kevin Spacey ve Denzel Washington.
James Dean ölümünden sonra iki kez en iyi erkek oyuncu adayı olmuş tek kişidir.
En'ler

| Kategori | Oyuncu | En üstün | Yıl | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| En Fazla Kazanan | Daniel Day-Lewis | 3 ödül ile | 2012 | 6 kez aday gösterildi. |
| En Fazla Aday Olan | Laurence Olivier | 9 adaylık ile | 1972 | 1 ödül aldı. |
| En Fazla Aday Olan | Spencer Tracy | 9 adaylık | 1968 | 2 ödül aldı. |
| En Fazla Aday Olan | Paul Newman | 8 adaylık | 1994 | 1 ödül aldı. |
| En Fazla Aday Olan | Jack Nicholson | 8 adaylık | 1997 | 2 ödül aldı. |
| En Fazla Aday Olan | Peter O'Toole | 8 adaylık | 2006 | Hiç ödül alamadı. |
| En Yaşlı Kazanan | Anthony Hopkins | 83 yaşındayken | 2020 | The Father |
| En Yaşlı Aday Olan | Anthony Hopkins | 83 yaşındayken | 2020 | The Father |
| En Genç Kazanan | Adrien Brody | 29 yaşındayken | 2002 | Piyanist |
| En Genç Aday Olan | Jackie Cooper | 9 yaşındayken | 1931 | Skippy |
Kazananlar ve adaylar > 1920’ler

| Yıl | Oyuncu | Film | Rol | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1927/28  (1.)  | Emil Jannings  | The Last Command The Way of All Flesh | Grand Duke Sergius Alexander 'August Schilling |  |
| 1927/28  (1.)  | Richard Barthelmess | The Noose The Patent Leather Kid | Nickie Elkins Patent Leather Kid |  |
| 1928/29 (2.) | Warner Baxter | In Old Arizona | The Cisco Kid |  |
| 1928/29 (2.) | George Bancroft | Thunderbolt | Thunderbolt Jim Lang |  |
| 1928/29 (2.) | Chester Morris | Alibi | Chick Williams (No. 1065) |  |
| 1928/29 (2.) | Paul Muni | The Valiant | James Dyke |  |
| 1928/29 (2.) | Lewis Stone | The Patriot | Count Pahlen |  |
Kazananlar ve adaylar > 2020’ler

| Yıl | Oyuncu | Film | Rol | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2020/21  (93.) | Anthony Hopkins  | Baba | Anthony Evans |  |
| 2020/21  (93.) | Riz Ahmed | Sound of Metal | Ruben Stone |  |
| 2020/21  (93.) | Chadwick Boseman (ölümünden sonra) | Ma Rainey's Black Bottom | Levee Green |  |
| 2020/21  (93.) | Gary Oldman | Mank | Herman J. Mankiewicz |  |
| 2020/21  (93.) | Steven Yeun | Minari | Jacob Yi |  |
| 2021  (94.) | Will Smith  | King Richard | Richard Williams |  |
| 2021  (94.) | Javier Bardem | Being the Ricardos | Desi Arnaz |  |
| 2021  (94.) | Benedict Cumberbatch | The Power of the Dog | Phil Burbank |  |
| 2021  (94.) | Andrew Garfield | Tick, Tick... Boom! | Jonathan Larson |  |
| 2021  (94.) | Denzel Washington | The Tragedy of Macbeth | Macbeth |  |
| 2022  (95.) | Brendan Fraser | The Whale | Charlie |  |
| 2022  (95.) | Austin Butler | Elvis | Elvis Presley |  |
| 2022  (95.) | Colin Farrell | The Banshees of Inisherin | Pádraic Súilleabháin |  |
| 2022  (95.) | Paul Mescal | Aftersun | Calum Paterson |  |
| 2022  (95.) | Bill Nighy | Living | Rodney Williams |  |
| 2023 (96.) | Cillian Murphy  | Oppenheimer | J. Robert Oppenheimer |  |
| 2023 (96.) | Bradley Cooper | Maestro | Leonard Bernstein |  |
| 2023 (96.) | Colman Domingo | Rustin | Bayard Rustin |  |
| 2023 (96.) | Paul Giamatti | The Holdovers | Paul Hunham |  |
| 2023 (96.) | Jeffrey Wright | American Fiction | Thelonious "Monk" Ellison |  |
2024 (97.): 
| 2024 (97.) | Adrien Brody | The Brutalist | László Tóth |  |
| 2024 (97.) | Timothée Chalamet | A Complete Unknown | Bob Dylan |  |
| 2024 (97.) | Colman Domingo | Sing Sing | John "Divine G" Whitfield |  |
| 2024 (97.) | Ralph Fiennes |  Konsey | Kardinal Thomas Lawrence |  |
| 2024 (97.) | Sebastian Stan | The Apprentice | Donald Trump |  |
Sürücüsüz raylı taşıma

Sürücüsüz raylı taşıma (SRT; İngilizce: AGT) veya otomatik sabit kılavuzlu taşıma ya da otomatik kılavuzlu transit sistemi, uzunluğu boyunca bir veya daha fazla sürücüsüz aracı destekleyen ve fiziksel olarak yönlendiren bir sürüş veya süspansiyon yoluna sahip sabit kılavuzlu bir transit altyapı türüdür. Araçlar genellikle lastik tekerlekli veya çelik tekerleklidir, ancak hava yastığı, asma monoray ve maglev gibi diğer çekiş sistemleri de uygulanmıştır. Kılavuz yol, bir yol gibi hem fiziksel destek hem de kılavuzluk sağlar. Otomatikleştirilmiş bir hattın işletilmesi, daha kısa trenler ve istasyonlar nedeniyle geleneksel bir hattan daha ucuz olabilir.
AGT, havaalanlarında yaygın olarak bulunan sınırlı insan taşıyıcı sistemlerden, Vancouver SkyTrain gibi daha karmaşık otomatik tren sistemlerine kadar çok çeşitli sistemleri kapsar. İnsan taşıyıcı rolünde bazen “otomatik insan taşıyıcı” (APM) terimi kullanılır, ancak bu ayrım nispeten nadirdir çünkü çoğu insan taşıyıcı otomatiktir. Daha büyük sistemler, metro benzeri gelişmiş hızlı transit (ART) sistemlerinden kişisel hızlı transit (PRT) olarak bilinen ve anahtarlanmış bir ağ boyunca doğrudan noktadan noktaya seyahat sunan daha küçük (tipik olarak iki ila altı yolcu) araçlara kadar çeşitli kavramsal tasarımları kapsamaktadır.