stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mitos ve Kuşku
Kitabın Bölümleri > 2. Amerika Kendine Bakıyor

"Büyük Bunalım" Filmleri:
Korkunç İhtiras (Carpetbaggers)
Bonnie ve Clyde (Bonnie and Clyde)
Son Gerçek (They Shoot Horses, Don't They?)
Ölüm Treni (Emperor of the North Pole)
Dilinger
Soygun ve Aşk (Boxcar Bertha)
"Mafya" Denen Bir Örgüt ve Diğer Kötü Çocuklar :
Doğu Yoldan Ayrılanlar (Once a Thief)
Kibar Soyguncu (The Thomas Crown Affair)
Kan Davası (Brotherhood)
Dönüşü Olmayan Yol (Point Blank)
Baba (The Godfather)
Taş Yürekli Katil (The Stonekiller)
% 99 Ölüm (99 and 44/100% Dead)
Polise Övgü:
Vahşi Hakikat (The Detective)
Kanunun Kuvveti (The French Connection)
İnfilak (Busting)
42. Hücre (The New Centurions)
Mavi Işık Saçanlar (Electra Glide in Blue)
"Kara Hafiye"ler:
Kara Tehlike (Cotton Comes to Harlem)
Kara Silah (The Black Gun)
Amerikan Usulü Şiddet:
Kaçaklar (The Chase)
Boston Canavarı (Boston Strangler)
Korkunç Olay (Incident)
Ölüm Noktası (Vanishing Point)
Köpekler (Straw Dogs)
Bugünün Adamı (Wusa)
Ilık Dudaklar (Lipstick)
Robert Altman, ya da Amerikan Toplumunun Gerçek Yüzü
Büyük Kent, Yalnızlık, Toplumsal Başarının Bedeli:
Seni Yaşatacağım (The Slender Thread)
Kumarbazlar Kralı (Cincinnati Kid)
Kadın ve Kumar (The Only Game in Town)
Jean Harlow'un Maceraları (Harlow)
Kralın Rüyası (A Dream of Kings)
Kader Değişmez (The Arrangement)
Geceyarısı Kovboyu (Midnight Cowboy)
Esrar Bitti (Panic in the Needle Park)
İki Taşralı (The Out of Towners)
Çeşitli Kurumlara Bakış:
Karanlığın İçinden (The Miracle Worker)
Bekleyen Çocuk (A Child is Waiting)
Hastane (The Hospital)
Mutluluk Peşinde (The Pursuit of Happiness)
Parmaklıklar Arkasında (Cool Hand Luke)
«Guguk Kuşu», ya da Baskıcı Düzen Alegorisi
'Rocky': Eski Rüyanın Yeni Örneği
Savaş, Ordu, Askerlik:
Çavuşun Sırrı (The Sergeant)
Vietnam, Cephesiz Savaş
Son Hücum (The Green Berets)
12 Kahraman Haydut (The Dirty Dozen)
Kahraman Çavuş (Sergeant Ryker)
Tora, Tora, Tora
Cephede Eğlence (MASH)
General Patton (Patton)
Cehennemde 2 Adam (Hell in the Pacific)
Sistemi Temelden Eleştirme Çabaları:
Akbabanın 3 Günü (Three Days of the Condor)
'Dördüncü Güç'e İnanç, ya da Bir Amerikan Düşü
'Peygamber' Bekleyen Toplum: «Şebeke» (Network)
Cinsiyet, Aşk, Ahlâk, Kadın ve Evliliğe Bakış:
Kim Korkar Hain Kurttan? (Who's Afraid of Virginia Woolf?)
Aşk Mevsimi (The Graduate)
İlk Defa (Carnal Knowledge)
Parıltılı Gözler (Reflections in a Golden Eye)
Ümitsiz Aşk (Sandpiper)
Aşıklar (The Swimmer)
Yasak Aşk (Rachel, Rachel)
Buhranlı Yıllar (The Rain People)
Bana Sevdiğini Söyle (April Fools)
Bir Masalın Anatomisi
Kucaktan Kucağa (The Grasshopper)
Sevgilimin Oyunu (I Walk the Line)
Kucak Dolusu (Goodbye, Columbus )
Karımı Seviyorum (I Love My Wife)
Fahişe (Klute)
Simsarın Düğünü (Marriage of a Young Stockbroker)
Yaz Günüydü (Summer of '42)
Gençlik Duyguları (Jeremy)
Kadın/Erkek Savaşı (The War Between Men and Women)
Irk Sorunu:
Sevgili Hocamız (To Sir, with Love)
Sevgili Arkadaşım (A Patch of Blue)
Siyah Öğretmen (Halls of Anger)
Kader Bağlayınca (The Defiant Ones)
Beklenmeyen Misafir (Guess Who's Coming to Dinner)
Gecenin Sıcağında (In the Heat of the Night)
Mandingo
Kitabın Bölümleri > 3. Hollywood Rüyası

En Büyükler: 2 'komple Sanatçı', 2 Büyük Yönetmen:
Hong-Kong'lu Kontes (A Countess from Hong Kong)
Ölümsüz Şarlo
Jerry Lewis Gönüllü Doktor (Disorderly Orderly)
Jerry Lewis Aptal Tezgâhtar (Who's Minding the Store)
Jerry Lewis 7 Yüzlü Adam (Family Jewels)
Jerry Lewis Geveze Hafiye (The Big Mouth)
Jerry Gider Tersine (Don't Raise the Bridge, Lower the River)
Tuz, Biber ve Elmas (One More Time)
Bazıları Sıcak Sever (Some Like It Hot)
Şerlok Holmes (The Private Life of Sherlock Holmes)
Dokunma, Gıdıklanırım (Avanti)
Pembe Panter (The Pink Panther)
Karanlıkta Bir Çığlık (A Shot in the Dark)
Büyük Yarış (The Great Race)
Harpte Ne Yaptın? (What Did You Do in the War, Daddy?)
Tatlı Budala (The Party)
Amerikan "Salon Komedisi":
Beni Rahatsız Etme (Do Not Disturb)
Şaşkın Baba (Father Goose)
Karınızı Nasıl Öldürürsünüz? (How to Murder Your Wife?)
Hırsız Âşıklar (How to Steal a Million)
İnatçı Kız (The Unsinkable Molly Brown)
Işıklar Söndüğünde Neredeydin? (Where Were You When the Lights Went Out?)
Kaktüs Çiçeği (Cactus Flower)
Annem Kim Olacak? (The Courtship of Eddie's Father)
Aşk Yolu (Two For the Road)
Yastık Kavgası (A Touch of Class)
Komediyi Yenileme Çabaları:
Çılgın Adam (A Fine Madness)
Üç Kâğıtçı (The Flim-Flam Man)
Evlenmekten Korkuyorum (What's New Pussycat?)
Evlenmek İstiyorum (Luv)
Çılgın Dünya (It's a Mad Mad Mad Mad World)
Para Babası (The Magic Christian)
Aptallar Şehri (A Funny Thing Happened on the Way to the Forum)
Aşka Vakit Yok (What's Up, Doc?)
200 Yıl Sonra (Sleeper)
Bir Sinema Tutkunu: Mel Brooks
Müzikalin Dünyası:
Neşeli Günler (The Sound of Music)
7 Kardeşe 7 Gelin (Seven Brides for Seven Brothers)
Telefonda Aşk (Bye Bye Birdie)
Benim Tatlı Meleğim (My Fair Lady)
Komik Kız (Funny Girl)
Masum Melekler (Oliver)
Cici Kız (Hello Dolly)
Damdaki Kemancı (Fiddler on the Roof)
Kabare (Cabaret)
Yalnız Kalpler (Music Lovers)
Tommy
Yönetmenler Sözlüğü
Karınca Z

| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen:  Eric Darnell  Tim Johnson 
Yapımcı:  Brad Lewis  Aron Warner  Patty Wooton 
Yazar:  Paul Weitz  Chris Weitz  Todd Alcott 
Oyuncular:  Woody Allen  Dan Aykroyd  Anne Bancroft  Jane Curtin  Danny Glover  Gene Hackman  Jennifer Lopez  John Mahoney  Paul Mazursky  Grant Shaud  Sylvester Stallone  Sharon Stone  Christopher Walken 
Müzik:  John Powell  Harry Gregson-Williams 
Görüntü yönetmeni: Simon J. Smith
Kurgu: Stan Webb
Stüdyo:  DreamWorks Pictures  Pacific Data Images 
Dağıtıcı: DreamWorks Pictures
Çıkış tarih(ler)i: 19 Eylül 1998 (1998-09-19) (TIFF) 2 Ekim 1998 (1998-10-02) (Amerika Birleşik Devletleri)
Süre: 83 dakika
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Dil: İngilizce
Bütçe: 42 milyon dolar
Hasılat: 171.8 milyon dolar
Karınca Z (Özgün adı; Antz), 1998 yapımı ve Paul Weitz, Chris Weitz ve Todd Alcott tarafından yazılan Eric Darnell ve Tim Johnson'ın yönettiği, bilgisayar animasyonlu macera komedi filmi. Filmde Woody Allen, Sharon Stone, Jennifer Lopez, Sylvester Stallone, Dan Aykroyd, Anne Bancroft ve Gene Hackman seslendirmeleri bulunuyor. Ana karakterlerden bazıları, onları seslendiren aktörlerle yüz benzerlikleri paylaşıyor. Antz, DreamWorks Pictures'ın ilk animasyon filmidir ve Disney / Pixar'ın Oyuncak Hikayesi'nden sonra ikinci uzun metrajlı bilgisayar animasyon filmidir.
Konu

Karıncalar dünyasındaki sınıfsal ilişkileri konu alan bir animasyon! Z-4195, sıradan bir işçi karıncadır ama boyunun ölçüsüne ve o acımasız kast sistemindeki zavallı sınıfsal konumuna bakmadan güzel Prenses Balaya yaklaşmaya çalışmaktadır. Prensesle bağlantı kurmak için, asker karınca olan dostu Weaver ile yer değiştiren Z, birden kendisini koloniyi yok edip kendi imajı doğrultusunda yeni bir koloni kurmak isteyen acımasız General Mondibleın karşısında bulur. O artık bir isyancı ve karınca kolonisinin dünyasında sınıfları kaldırmaya yönelen bir karınca devriminin lideridir.
Oyuncular

Woody Allen - Z-4195 "Z"
Gene Hackman - General Mandible
Sharon Stone - Prenses Bala
Sylvester Stallone - Onbaşı Weaver
Jennifer Lopez - Azteca
Christopher Walken - Albay Cutter
Danny Glover - Kıdemli Başçavuş Barbatus
Anne Bancroft - Kraliçe karınca
Dan Aykroyd - Chip the Wasp
Grant Shaud - The Foreman
John Mahoney - Grebs
Jane Curtin - Muffin "Muffy" the Wasp
Paul Mazursky - Z's
Jerry Sroka - Bartender
Krishnadevaraya

Krishnadevaraya (17 Ocak 1471 - 17 Ekim 1529), 1509'dan 1529'a kadar hüküm süren Vijayanagara İmparatorluğu'nun bir imparatorudur. Tuluva hanedanının üçüncü hükümdarıydı. Hint tarihinin en büyük hükümdarlarından biri olarak kabul edilir. İslami Delhi Sultanlığı'nın düşüşünden sonra Hindistan'daki en büyük imparatorluğu yönetti. İmparatorluğun zirvesindeyken, birçok Hint tarafından bir ikon olarak görülüyordu. Andhra Telugu Vallabha (" Telugu Lordu ") Karnatakaratna Simhasanadeeshwara (l"Karnataka'nın Mücevherli Tahtının Efendisi"), Yavana Rajya Pratistapanacharya (l"Kralın Bahmani Tahtına Kurulması"), Kannada Rajya Rama Ramana (l" Kannada İmparatorluğunun Efendisi), Gaubrahmana Pratipalaka (l"Brahminlerin ve İneklerin Koruyucusu") ve Mooru Rayara Ganda (l"Üç Kralın Efendisi") gibi farklı ünvanlara sahiptir. Bijapur, Golconda, Bahmani Sultanlığı ve Odisha Gajapatis sultanlarını yenerek yarımadanın hakim hükümdarı oldu ve Hindistan'ın en güçlü Hindu hükümdarlarından biriydi.
Nur Yerlitaş

| Nur Yerlitaş |
| --- | --- |
Yerlitaş, Mart 2016'da İşte Benim Stilim'de.
Doğum: Nuray Yerlitaş 11 Ağustos 1955(1955-08-11) Fatih, İstanbul, Türkiye
Ölüm: 27 Nisan 2020 (64 yaşında) Şişli, İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Beyin tümörü
Defin yeri: Ulus Mezarlığı, İstanbul
Diğer ad(lar)ı: "Nurella"
Meslek: Moda tasarımcısı
Televizyon: İşte Benim Stilim

Nuray "Nur" Yerlitaş (11 Ağustos 1955, İstanbul - 27 Nisan 2020, İstanbul), Türk moda tasarımcısı.
Hayatı

Nur Yerlitaş, 11 Ağustos 1955'te İstanbul'un Vefa semtinde doğdu. Anne tarafından Arap, baba tarafından ise Giresunluydu. Benan ve Bahattin adlı iki kardeşi vardı. Kariyerine İtalya'dan getirdiği aksesuarları satarak başladı. Daha sonraki yıllarda kendi butiğini açtı ve tasarım işine girdi.
Ağustos 2018'de beyin kanseri teşhisi nedeniyle ameliyat oldu. Daha sonra Mart 2019'da ikinci kez ameliyat geçirdi. 27 Nisan 2020'de Şişli'deki evinde öldü. Yerlitaş'ın cenazesi bir gün sonra Zincirlikuyu Camii'nden kaldırılarak Ulus Mezarlığı'na defnedildi.
Filmografi

2007: Bak Kim Dans Ediyor
2010: Yemekteyiz
2011: Bugün Ne Giysem
2014: Bu Tarz Benim
2015: İşte Benim Stilim
2015: Maral: En Güzel Hikâyem - 9. bölüm
2012: "Türkan" - Demet Akalın
2019: "Karagözlüm" - Serkan Kaya
2015: Yedigün
Ulus Mezarlığı'ndaki kabri
Jüpiter'in doğal uyduları

Jüpiter'in bazı uyduları
Galilei uyduları: Io, Europa, Ganymede ve Callisto.
Jüpiter'in bilinen 95 doğal uydusu vardır (2023 (2023) itibarıyla). Bu uydular yörüngeleri, boyut ve fiziksel özellikleri ve bu verilere göre tahmin edilebilecek oluşum mekanizmaları ile çok büyük çeşitlilik göstermektedir. Jüpiter'in, halkaları, manyetik alanı ve uyduları ile birlikte oluşturduğu ve küçük bir güneş sistemini andıran bu karmaşık yapı, Güneş Sistemi'nin evrimini aydınlatabilecek çok sayıda ipuçları barındırmaktadır. İç uyduları olan İo, Europa, Ganymede ve Callisto büyük ve aydın iken diğerleri soluk ve küçüktür.
Fiziksel özellikler > Uyduların boyut ve biçimleri

Jüpiter'in uyduları boyutları açısından da büyük bir çeşitlilik gösterirler. Galilei uyduları gezegenlerle boy ölçüşecek büyüklüktedir. Bu dört uydu Plüton'dan daha büyük yarıçapa sahiptir. Güneş Sistemi'ndeki en büyük uydu olan Ganymede, Merkür'den de büyüktür. Galilei uyduları büyük kütleleri ve kuvvetli yerçekimi nedeniyle tam bir küreye yakın biçimler almıştır. Güneş sistemi içinde bulunan çeşitli gök cisimleri üzerinde yapılan gözlemlerden öğrenildiği kadarıyla, 1000 km. civarında bir çap, bir gök cisminin oluşumu sırasında yoğunlaşan maddelerin açığa çıkardığı enerji nedeniyle ısınıp eriyerek tabakalar halinde farklılaşması ve kabaca küresel bir şekil ortaya çıkması için yeterli olmaktadır. Kuramsal hesaplamalar da buna yakın sonuçlar vermektedir. Galilei uydularının Jüpiter ile de çekimsel olarak kilitlenmiş olmaları, yani gezegen çevresinde dolanma süreleri ile kendi eksenleri etrafında dönme sürelerinin eşit olması nedeniyle kusursuz bir küreden biraz farklı biçimde olmaları beklenir. Bu, kuramsal olarak uzun ekseni gezegenin ağırlık merkezinden geçen ve şişkin ucu gezegene dönük olan bir armut şeklidir. Uzay sondalarının yaptığı ölçümler böyle bir yapıyı gösterecek duyarlılıkta olmamakla birlikte, büyük uydulardan gezegene en yakın olan ve gel-git güçlerinin etkisinin en fazla görüldüğü İo'nun üç eksende yapılan çap ölçümlerinde %2'ye varan farklar gözlenmiştir.
Galilei uydularından sonra büyüklükte beşinci sırayı alan ve düzenli iç uydular grubunun üyesi Amalthea'nın aşırı derecede bakışımsız şekli bu uydunun yapısı ve kökeni konusunda tartışmalara yol açmıştır.
Düzenli iç uydulardan Metis, Adrastea ve Thebe ile düzensiz yörüngeye sahip uydulardan Leda, Himalia, Lysithea, Elara, Ananke, Carme, Pasiphae ve Sinope 20–200 km. arasında değişen çapları ile orta büyüklükte ve genellikle düzensiz şekillerdedir.
Bilinen uydulardan geri kalan tümü düzensiz yörüngelere sahip ve çapları birkaç kilometreyi geçmeyen 'kaya' veya 'buz' parçaları olarak kabul edilir. Bugün için gözlenebilirlik alt sınırı 1 km. kadar olduğundan, Jüpiter'in henüz saptanamamış çok sayıda daha küçük uydusu olması mantıklı görünmektedir.
Fiziksel özellikler > Dış görünüm ve yüzey özellikleri

Jüpiter sisteminin çeşitli üyelerinin kolaylıkla gözlenebilen temel özellikleri farklı köken ve geçmişlerini ele verir niteliktedir. Galilei uyduları'nın diğer uydulara göre belirgin derecede parlak oldukları ve parlaklıklarının Jüpiter'den uzaklıklarına paralel olarak azaldığı dikkati çeker. İo ve Europa 0,65 düzeyine erişen beyazlık (albedo) dereceleri ile üzerlerine düşen güneş ışınlarının üçte ikisini yansıtırlar. Ganymede ve Callisto'nun beyazlık dereceleri sırasıyla 0,43 ve 0,17 iken, geri kalan uydular 0,05 ile 0,1 arasında değişen beyazlık düzeyleri ile oldukça karanlık yüzeylere sahiptir. Europa, İo ve Amalthea'nın kırmızı renkte olduğu gözlenir. Amalthea (Mars'ı da geride bırakarak Güneş Sistemi'nin en kırmızı üyesi unvanını alır.
Uyduların yüzey sıcaklıkları Jüpiter yörüngesinin güneşten uzaklığı ile uyumlu olarak 105K-110K (yaklaşık -165 °C) civarındadır. Beyazlık derecesi düşük olan uydular güneş ışınlarını büyük oranda soğurdukları için güneş alan yüzeyleri 125K'e kadar ısınabilir. Güçlü gel-git etkileri ve Jüpiter'in manyetik alanının oluşturduğu elektrik akımı nedeniyle ısınan ve üzerinde önemli volkanik etkinliğin gözlendiği İo'da yüzey sıcaklığının yer yer 2000 °C'ye ulaştığı gözlenmiştir.
İo'nun kükürt dioksit, Europa'nın ise oksijen ağırlıklı ince atmosferleri vardır. Bu iki uydunun çekim gücü güneş ışınlarının etkisi altında atmosferlerini oluşturan gazların sürekli olarak uzaya kaçmasına engel olamasa da, uydu yüzeyinden kopan materyal atmosferleri yenilemeye devam eder. Ganymede ve Callisto'nun benzer mekanizma ile korunan çok daha seyrek birer atmosferi olduğu gözlenmiştir.
Galilei uydularının gözlenen yüzey yapıları dış yörüngelerden iç yörüngelere doğru giderek artan jeolojik etkinlikle uyumludur. Bu dört uydudan en dışta yer alan Callisto'nun yüzeyi Güneş Sistemi'nin erken dönemlerindeki yapısını korumaktadır. Ganymede'in yüzeyinde buna benzer yaşlı bölgelere daha genç görünümlü açık renkli alanlar eşlik eder ve Yerküre'dekine benzer bir levha tektoniği aktivitesi ile açıklanabilecek oluşumlar gözlenir. Europa'nın ise son derece kendine özgü ve çok genç yüzey şekilleri çok daha hareketli bir jeolojik yapı ile ilişkilidir. Galilei uydularından en içte kalanı, İo, yoğun bir volkanik etkinlik gösterir. Lav akımları, sıvı ya da akışkan materyalin şekil değiştirdiği havzalar, uzay sondalarının gözlem süresi içinde dahi değişimin izlenebildiği son derece dinamik bir yüzey oluşturur. Bu özellikler, Jüpiter'in dev kütlesi ve uydular arasındaki gel-git etkileşimlerinin iç yörüngelere doğru giderek artan etkilerinin yanı sıra, en azından İo söz konusu olduğunda Jüpiter'in manyetik alan etkinliği ile de ilişkilidir.
Fiziksel özellikler > İç yapılar

Jüpiter uydularının son 30 yıl içinde çeşitli uzay araçları tarafından elde edilen yüzey görüntüleri, kütle ve yoğunluklarına ilişkin ölçümler ve kısmen de tayfölçüm verileri sayesinde iç yapıları hakkında bazı varsayımlarda bulunmak mümkün olmuştur. Galileo uzay sondası 1995-2003 yılları arasında toplam 34 yakın geçişle dört Galilei uydusu ve Amalthea hakkında bilinenlerin büyük ölçüde artmasını sağlamıştır. Bu bilgiler ışığında, Jüpiter uydu sisteminin, Güneş Sistemi'ne benzer biçimde merkezden dışa doğru bir farklılaşma gösterdiği dikkat çekmektedir. Galilei uydularının yoğunluğu en dışta yer alan Callisto için 1,8 g/cm³'ten, en içteki İo için 3,5 g/cm³'e doğru artar. Bu, Güneş Sistemi'nin erken dönemlerinde Jüpiter ve uydu sisteminin Güneş bulutsusunun yoğunlaşması ile oluşmaya başlaması sırasında sistemin merkezinde gerçekleşen sıcaklık artışı ile ilişkilidir. Jüpiter'e en yakın uydular artan sıcaklığın etkisi ile tümüyle sıvı duruma geçerek içerdikleri maddeler tabakalar halinde farklılaşmış, aynı zamanda hafif elementlerden başlayarak sıcaklıkla orantılı bir madde kaybı yaşamışlardır. Böylece uyduların içerdiği 'buz'-'kaya'-metal oranı iç yörüngelerden dışa doğru değişir. 'Buz' tanımına girecek hafif bileşiklerden yoksun İo büyük bir metal çekirdeği çevreleyen silikat ağırlıklı 'kaya' katmanlarından oluşurken, Europa daha küçük bir çekirdeğe ve kaya tabakasının dışında önemli bir su katmanına sahiptir. Bu, dışta donmuş halde su içeren bir kabuk ile onun altında derinliğinin 100 km'ye ulaştığı düşünülen bir sıvı 'okyanus'tan oluşmaktadır. Ganymede'in içerdiği su kütlesi çok daha fazladır ve okyanusu uydunun yarıçapının yarısına kadar varan derinliktedir. Callisto ise düşük yoğunluğundan anlaşılacağı gibi buz oranı yüksek bir uydudur, ancak türdeş bir iç yapıya sahip olması, bileşenlerinin eriyerek tabakalaşmasına yol açacak sıcaklıklara hiçbir zaman ulaşamamış olduğunu düşündürür.
Küçük uyduların çoğunun çap ve kütle ölçümleri duyarlılıkla yapılamamış olduğundan yoğunlukları ve dolayısıyla iç yapılarına ilişkin güvenilir bilgiler yoktur. Bunların önemli bir kısmının Jüpiter sistemi ile birlikte oluşmamış, ancak gezegenin çekim alanına sonradan yakalanmış cisimler olmaları bakımından, kökenlerine göre kuyrukluyıldız ya da değişik asteroid yapılarından biri ile benzer olmaları beklenir. Benzer yörünge özellikleri nedeniyle aynı grup içinde toplanan uyduların aynı gökcisminin parçaları olma olasılığı fazladır.
Uyduların tek tek incelenmesine olanak bulunduğunda çarpıcı bulgularla karşılaşılabilmektedir. Galileo uzay sondası 2002 yılında yaptığı Amalthea yakın geçişinde uydunun yoğunluğunun 0,86 g/cm³ olduğunu saptadı. Uydunun sudan hafif olması ancak birbirine gevşek olarak bağlanmış ve aralarında büyük boşluklar bulunan çok sayıda parçadan oluşması ile açıklanabilir. Bu örnek Jüpiter uyduları hakkında öğrenilecek çok şey olduğunu göstermesi yanı sıra, Güneş sisteminin çeşitli üyelerinin kendilerine özgü beklenmedik özelliklerinin olabileceğine işaret etmesi açısından da önem taşımaktadır.
Jüpiter uydu sisteminin oluşumu ve evrimi

Güneş bulutsusu olarak adlandırılan gaz ve toz kütlesi 4,6 milyar yıl önce bilinmeyen bir nedenle yoğunlaşarak bugünkü şekliyle Güneş Sistemi'ni oluşturmaya başladığında, Jüpiter ve diğer gaz devlerinin 10.000 yıl gibi kısa bir süre içinde bugünkü kütlelerine yakın boyutlara ulaştıkları sanılmaktadır. Galilei uydularının da, Jüpiter'i oluşturan diskin gezegen üzerinde yoğunlaşamamış kalıntılarından bu dönem içinde ortaya çıktıklarına kesin gözüyle bakılır. Bu uyduların dışmerkezlik ve eğiklik oranları çok düşük yörüngeleri bu düşünceyi destekler. İç yörünge grubundaki dört küçük uydu Metis, Adrastea, Amalthea ve Thebe de benzer özelliklere sahip düzenli yörüngeleri ile Jüpiter sistemi içinden köken almış izlenimi verirler, ancak gezegene yakınlıkları nedeniyle çok uzun süreler korunması kuşkulu olan bu yörüngelere bilinmeyen mekanizmalarla daha sonradan yerleşmiş olmaları olasıdır. Özellikle Roche limiti içinde yer alan en iç iki uydunun bu konumda oluşmaları fiziksel açıdan gerçekçi görülmemektedir.
Düzensiz yörüngeye sahip, özellikle de ters hareketli uyduların ise Jüpiter'in çekim alanına yakalanarak sonradan uydusu haline gelmiş asteroid ya da belki de kuyrukluyıldız parçaları oldukları düşünülür. Yakalanma mekanizması, daha önceden Güneş çevresinde Jüpiter yörüngesi ile kesişen bir yörünge üzerinde yol alan bir gökcisminin bir nedenle hız değiştirmesini gerektirir. Bu nedenler günümüzde, bilinen asteroid ve kuyrukluyıldız yörüngelerinde yeterli değişikliği yaratabilecek güçte değildir. Bu nedenle düzensiz yörüngeli uyduların da Jüpiter tarafından yakalanmalarının Güneş Sistemi'nin çok erken dönemlerinde gerçekleşmiş olduğu sanılmaktadır.
İç yörüngelerdeki uydular, Jüpiter'in halkaları ve Jüpiter arasında önemli etkileşimler vardır ve bunlar halkalar ve iç uyduların bugün sahip oldukları özelliklerin bazılarından sorumludurlar. Galilei uyduları büyük kütleleri ile birbirlerinin yörüngelerini şekillendirerek belirli bir rezonans içine girmişlerdir. Gerek bu uydularla gezegen arasındaki gel-git etkileşimleri, gerekse Jüpiter'in manyetik alanından kaynaklanan elektrik akımları, uyduların iç yapıları, yüzey şekilleri ve jeolojik özellikleri ve bunlardan kaynaklanan atmosfer özelliklerini bugün gözlenen şekilde evrimleştirmiştir. En iç yörüngelerde yer alan dört küçük uydu ise halkaların bugün bilinen şekillerini korumasında etkilidir ve halkaların en azından bir kısmının kaynağı olarak da görülmektedir.
Jüpiter uydularının gözlenmesi

Galilei uyduları, 4, 5 ile 6. kadir dereceleri arasında değişen parlaklıkları ile çıplak gözle görülebilecek ölçüdedirler, ancak Jüpiter'in kuvvetli ışığı buna engel olur. Küçük bir dürbün ya da amatör teleskopla Jüpiter'in her iki yanında kolaylıkla görülürler ve gezegen çevresindeki hızlı hareketleri nedeniyle konumlarındaki değişiklikleri birkaç saatlik bir gözlem süresi içinde izlemek mümkündür. Galilei uydularının Jüpiter'in arkasından geçişleri ile örtülmeleri, gezegenin gölgesinden geçişleri sırasında gerçekleşen tutulmaları ve gezegenin önünden geçişleri esnasında güneş ışınlarını kesmeleri ile Jüpiter üzerine düşen gölgelerini izlemek ilgi çekicidir.
Galilei uyduları dışında kalan uydular küçük ve parlaklığı az olmaları nedeniyle ancak güçlü teleskoplarla gözlenebilirler.
Harekete kimse mâni olamaz. Part II

Harekete kimse mâni olamaz. Part II., Adamlar'ın 2023 yılında çıkan ikinci EP'sidir. 20 Ocak 2023 tarihinde yayımlanmıştır. Harekete kimse mâni olamaz.'ın devamı niteliğindedir. Bu albümden sonra plaklar satışa sunulmuştur.
Şarkı listesi

| No>  | Başlık | Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Döndürüyor"   | 3:48 |
| 2. | "Hayret"   | 2:51 |
| 3. | "Okyanus"   | 3:58 |
| 4. | "Yaktı Geçti"   | 3:28 |
| Toplam süre: | Toplam süre: | 14:05 |
| g t Adamlar |
| --- | --- |
Tolga Akdoğan ·  Gürhan Öğütücü ·  Emre Malikler ·  Berkan Tilavel ·  Emir Ongun
Stüdyo albümleri:  Eski Dostum Tankla Gelmiş (2014)  Rüyalarda Buruşmuşuz (2016)  Dünya Günlükleri (2019) 
EP'leri:  Harekete kimse mâni olamaz. (2021)  Harekete kimse mâni olamaz. Part II (2023)  Canlı #01: FadeOut Studios (2024)
Uluslararası Otomatik Kontrol Federasyonu

Uluslararası Otomatik Kontrol Federasyonu'nun resmi logosu
Uluslararası Otomatik Kontrol Federasyonu, Eylül 1957'de kurulmuş uluslararası bir örgüttür. Örgütün amacı kontrolün bilim ve teknolojideki yerini artırmaktır. Uluslararası Dünya Kongreleri 3 yılda bir yapılır. Örgüt ayrıca kontrol teknolojisi ve kontrol topluluğu ile ilgili çalışmalar da yapar.
Ryan Whiting

Ryan Whiting (2012)
Ryan Keith Whiting (d. 24 Kasım 1986), gülle atmada yarışan ve kişisel rekoru 22.28 olan Amerikalı bir atletizm sporcusudur. Whiting, gülle atmada yarışan, açık havada 22,28 metre ve kapalı alanda 22,35 metre kişisel rekoru olan Amerikalı bir atletizm sporcusu. Bugüne kadarki en büyük uluslararası üst düzey başarısı, 2012 Dünya Salon Şampiyonası'nda birinciliktir. Amerika Birleşik Devletleri'ni 2011 Dünya Atletizm Şampiyonası, 2013 Atletizm Dünya Şampiyonası, 2014 IAAF Dünya Salon Şampiyonası ve 2012 Londra Olimpiyatları'nda temsil etti .