stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Friedrich Engels

| Friedrich Engels |
| --- | --- |

Doğumu: 28 Kasım 1820 Barmen, Rheinprovinz, Prusya
Ölümü: 5 Ağustos 1895 (74 yaşında) Londra, İngiltere Özofagus kanseri
Çağı: 19. yüzyıl felsefesi
Bölgesi: Batı felsefesi
Okulu: Marksizm Kıta felsefesi
İlgi alanları: Siyaset felsefesi, siyaset, ekonomi, sınıf mücadelesi, kapitalizm
Önemli fikirleri: Karl Marx ile Marksizmin kurucusu, işçinin yabancılaşması ve sömürülmesi, tarihsel materyalizm
 Etkilendikleri Kant, Hegel, Feuerbach, Stirner, Smith, Ricardo, Rousseau, Goethe, Fourier, Hess, Morgan 
 Etkiledikleri Luxemburg, Lenin, Troçki, Mao, Guevara, Sartre, Debord, Frankfurt Okulu, Negri, devamı... 
İmzası: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| Soldan sağa: Dr. Simon (Schwiegersohn Bebels), Frieda Simon-Bebel, Clara Zetkin, Friedrich Engels, Julie Bebel, August Bebel, Ernst Schatter, Regine Bernstein, Eduard Bernstein, İkinci Enternasyonal Kongresi, Zürih, Ağustos 1893 |  |                                       Engels |
Friedrich Engels (28 Kasım 1820, Barmen (şimdiki Wuppertal) - 5 Ağustos 1895, Londra), Alman sosyalist, filozof, tarihçi ve siyaset bilimcidir. Aynı zamanda, iş insanı olan Engels'in babasının Salford, Birleşik Krallık, Prusya'nın Barmen şehrinde (şimdiki Wuppertal) büyük tekstil fabrikaları vardı. Karl Marx ile birlikte marksizm'in kurucusu sayılan Engels "ilk marksist" olarak tanımlanmıştır. 1845 yılında kendi gözlem ve araştırmalarına dayanan "1844 Yılında İngiltere'de İşçi Sınıfının Koşulları" isimli yapıtı yayınlanmıştır. Karl Marxla beraber "Komünist Manifesto"'yu (1848) yazarak komünist kuramın geliştirilmesinde önemli bir rol oynamıştır. Sonrasında Karl Marx'a maddi destek sağlayarak "Das Kapital" için yaptığı araştırmalara yardımcı olan Engels, Karl Marx öldükten sonra onun önemli sayılan eserlerinden Das Kapital'in son iki cildini tamamlamıştır. Ayrıca daha sonra Artı-Değer Teorileri ve Kapital'in 4. cildi olarak Karl Kautsky tarafından basılan Marx'ın notlarını düzenlemiştir. 1884 yılında, Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni isimli kitabı yayınlanmıştır.
Ölümü ve sonrası

Engels, 1895 yılında Londra'da bir otel odasında tek başınayken çalışma masasında makalesini yarım bırakmış bir hâlde ölü bulundu. Ölüm sebebi boğaz kanseriydi. Öldüğünde hiç çocuğu yoktu.
Engels paranın var olmadığı bir dünya istiyordu. Tüm fikirleri, Marx'ı çok büyük bir etki altında bıraktığı gibi onun bu fikri de Marx üzerinde derin bir etki bıraktı.
Engels bu fikrini ölmeden birkaç saat önce yaşadığı olayı, yine ölmeden önce yazdığı son makalesinde şöyle bir örnekle açıklamıştır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Kaldığım otelin resepsiyonunda bir kadın ve yanında da kısa-şişman bir adam gördüm. Uzaktan izlemeye başladım. Adam kadını bir köşeye çekti ve yüzüne iki yumruk attı. Ve yüksek sesle bağırdı: "Bana bak lanet fahişe! Şimdi odaya çık ve o adamı memnun et." Ben bunu duyunca kadının odaya çıkmasını engelledim. Polis çağırarak adamı tutuklattım. Kadına bir bilet parası verdim. Ona Manchester'daki fabrikama gidip çalışmasını ve fabrikaya gittiğinde benim adımı vermesini söyledim, bir de kartımı verdim. İnanmadıkları takdirde kartımı göstermesini ve kendisini işe mutlaka alacaklarını söyledim. Ama kadın hızlı adımlarla odaya çıktı. Ben biraz bekledim. Kadın odadan inince ona şunları söyledim: "Para her kapıyı açar ama kilitleyemez." | „ |

Friedrich Engels, bu durumda olanları burjuvazinin ve kapitalizmin ağına yakalanmış kişiler olarak görmektedir; insanoğlunun bu kadar aciz durumda olmasından yakınmaktadır.
Engels 1884 tarihinde yayınladığı Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni adlı eserinde doğu toplumlarında kapitalist birikimin neden gelişmediğini aşağıdaki sözleriyle açıklamaya çalışmıştır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | ...Gerçekten de tıpkı bütün öteki doğu egemenlikleri gibi Türk egemenliği de kapitalist bir toplumla uzlaşamayacak bir şeydir. Çünkü elde edilen artı değeri zorba valilerin ve gözü doymaz paşaların pençesinden kurtarmak imkansızdır. Burjuva mülkiyetinin temel şartını yani tüccarın malının emniyet altında bulunması halini bu toplumlarda görmüyoruz. | „ |
Yapıtları

Komünizmin İlkeleri
Hakiki Sosyalistler
Doğanın Diyalektiği
Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni
Otorite Üzerine
Antidühring
Ütopik Sosyalizm ve Bilimsel Sosyalizm
Ludwig Feuerbach ve Klasik Alman Felsefesinin Sonu
Tarihte Zorun Rolü
Köylüler Savaşı
Almanya'da Devrim ve Karşıdevrim
1844 Yılında İngiltere'de İşçi Sınıfının Koşulları
Konut Sorunu
Büro ile Barikat Arasında
Karl Marx ile yazdığı kitaplar

Komünist Parti Manifestosu
Sömürgecilik Üzerine
Kutsal Aile
Alman İdeolojisi
Kapitalizm Öncesi Ekonomi Biçimleri
Felsefe Metinleri
Komünizmin İlkeleri
Gotha ve Erfurt Programlarının Eleştirisi
Anarşizm Üzerine
Doğu Sorunu (Türkiye)
Din Üzerine
İşçi Sınıfı Partisi Üzerine
Nüfus Sorunu ve Malthus
Engels'in ilk kez 1884'te yayınlanan Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni kitabının ilk baskısının kapağı
Akechi Mitsuhide

| Akechi Mitsuhide |
| --- | --- |

Doğum: 10 Mart 1528(1528-03-10)
Ölüm: 17 Temmuz 1582 (54 yaşında)

Akechi Mitsuhide (Japonca: 明智 光秀; 10 Mart 1528-17 Temmuz 1582), Japonya'da Sengoku döneminde yaşamış bir samuray generali idi. Mitsuhide, 1582'de Oda Nobunaga'ya karşı ayaklanarak Honnō-ji'de ölümüne neden olması ile bilinir.
Suriye'de Hristiyanlık

| --- | --- |
Dünyanın en eski manastırlarından biri olan Saidnaya Meryem Ana Manastırı
Toplam nüfus
~300.000 (2022 tahmîni)
Dinler
Antakya Rum Ortodoks Kilisesi, Maruni Kilisesi, Doğu Süryani Kilisesi, Süryani Ortodoks Kilisesi, Süryani Katolik Kilisesi, Ermeni Ortodoks Kilisesi, Ermeni Ortodoks Kilisesi, bazı Protestanlar
Kutsal kitaplar
Diller
Arapça, Süryanice, Suretçe
Suriye'deki Hristiyanlık, tarihi MS birinci yüzyıla kadar uzanan dünyadaki en eski Hristiyan topluluklarından biridir ve "Hristiyanlığın beşiği" olarak tanımlanmaktadır. Kökleri Havari Aziz Pavlus ve Havari Aziz Petrus'un geleneklerine dayanan Suriye, kısa sürede erken dönem Hristiyanlığın önemli bir merkezi haline gelmiş ve birçok önemli ilahiyatçı ve kilise lideri yetiştirmiştir. MS 325 yılındaki Birinci İznik Konsili'ne katılan 325 piskopostan yirmisi Suriyeliydi. Yüzyıllar boyunca Suriyeli Hristiyanlar Hristiyan düşünce ve uygulamalarının şekillenmesinde hayati bir rol oynamış, çeşitli ayin geleneklerinin, manastır hareketlerinin ve teoloji okullarının gelişimine katkıda bulunmuşlardır. Havari Aziz Pavlus Şam yolunda Hıristiyanlığı kabul etmiş ve Suriye üç Papa yetiştirmiştir: Papa Anicetus (MS 157-168), Papa I. Sergius (687-701) ve Papa III. Gregorius (MS 731-741). Onların mirası, 5. yüzyıldan kalma Aziz Simeon Stilites Kilisesi, Saidnaya Meryem Ana Manastırı ve Konstantin ve Helen Katedrali gibi en eski kilise, manastır ve hac yerlerinden bazılarının kurulmasını içermektedir.
Ancak son zamanlarda Suriyeli Hristiyan toplumu, devam eden ve ciddi boyutlara ulaşan zulüm, yerinden edilme ve göç dâhil olmak üzere çok sayıda zorlukla karşı karşıya kalmıştır. Suriye'deki Hristiyanlar savaş öncesi Suriye nüfusunun yaklaşık %10'unu oluştururken, İslamcı teröristlerin yaygın zulmü ve Suriye İç Savaşı'nın etkisiyle 2011'de 1,5 milyon olan nüfusları 2022'de sadece 300.000'e düşerek %2'nin altına inmiştir. Suriye'deki Hristiyanlar, Irak ve Şam İslam Devleti savaşçılarının ülkenin geniş bölgelerini kontrol ettikleri süre boyunca şiddete ve ayrımcılığa maruz kalmışlardır. Kiliseleri askeri karargâhlara dönüştürülmüş ve mülklerine el konulmuştur. Suriye'deki Hristiyanlara yönelik zulüm o zamandan bu yana daha da yoğunlaştı. Ülkenin ikinci büyük şehri olan Halep'te savaş öncesinde %12 olan Hristiyan nüfus oranı 2023'te %1,4'e düşmüş ve 20'den fazla kilise savaş sırasında hasar görmüştür. İdlib şehri İslamcı yönetim altında Hristiyan nüfusundan neredeyse tamamen arındırılmıştır. Amerika Birleşik Devletleri de dâhil olmak üzere bazı hükûmetler ve örgütler, başta Suriye ve Irak olmak üzere Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da Hristiyanlara yönelik zulmün bir soykırım eylemi olduğunu iddia etmiştir.
Ülkenin en büyük Hristiyan mezhebi Antakya Rum Ortodoks Kilisesi'dir ve onu Maruni Kilisesi ve Doğu Süryani Kilisesi yakından takip etmektedir. Ülkede küçük bir Protestan azınlık bulunmaktadır.
Genel bakış

Osmanlı yönetiminin son dönemlerinde, özellikle 1840 yılında Hristiyanları hedef alan kanlı olaylar zinciri, 1860 katliamı ve Süryani Kırımı'ndan sonra Suriyeli Hristiyanların büyük bir kısmı Suriye'den göç etmiştir. Tarihçi Philip Hitti'ye göre, 1899 ile 1919 yılları arasında ABD'ye yaklaşık 90.000 Suriyeli gelmiştir (bunların %90'ından fazlası Hristiyandır). Bahsedilen Suriyeliler, tarihi Suriye'yi ya da Suriye, Lübnan, Ürdün ve Filistin'i kapsayan Levant bölgesini kapsamaktadır. Suriyeli Hristiyanlar nispeten varlıklı ve yüksek eğitimli olma eğilimindedir.
Katolik yardım kuruluşu Aid to the Church'e (ACN) göre, Suriye'de yaşayan Hristiyanların sayısının 2011 yılında 2,1 milyondan (nüfusun %10'u) 2022 yılında yaklaşık 300.000'e (%2'den az) düşeceği tahmin edilmektedir. Bu azalma, Hristiyanların Avrupa'ya iç savaş nedeniyle kötüleşen yaşam koşullarının tetiklediği büyük ölçekli göçünden kaynaklanmaktadır. ABD Dışişleri Bakanlığı, Suriyeli Hristiyanların 2022 itibarıyla Suriye içindeki toplam nüfusun %2,5-3'ünü oluşturduğunu tahmin etmektedir.
Kökenler

Suriye'deki Hristiyan nüfus 2011'den önce Suriye nüfusunun %10'unu oluşturuyordu. Suriye'deki Hristiyanların 2022 yılındaki sayısına ilişkin tahminler, toplam Suriye nüfusunun %2'sinden azı ile yaklaşık %2,5'i arasında değişmektedir.
Suriyelilerin çoğu Antakya Rum Ortodoks Kilisesi (700.000) ya da Süryani Ortodoks Kilisesi üyesidir. Katoliklerin büyük çoğunluğu Melkani Rum Katolik Kilisesi'ne mensuptur. Diğer Doğu Katolik kiliseleri arasında Maruni Kilisesi, Süryani Katolik Kilisesi, Ermeni Katolik Kilisesi, Keldani Katolik Kilisesi bulunmaktadır; az sayıda Latin Kilisesi Katoliği de vardır. Geri kalanlar, tüm Hristiyanların Tek, Kutsal, Katolik ve Apostolik Kilise'nin bir parçası olduğu Hristiyanlığın en eski günlerinden beri Suriye'de var olan Doğu cemaatlerine mensuptur. Başlıca Doğu grupları şunlardır:
otosefal Doğu Ortodoks kiliseleri;
Roma ile birlik içinde olan Doğu Katolik Kiliseleri;
ve bağımsız Doğu Süryani Kilisesi (yani "Nesturi" Kilisesi). Doğu Süryani Kilisesi'nin takipçilerinin neredeyse tamamı, bazı Doğulu Ortodoks ve Katolik Hristiyanlar gibi, kökenleri Mezopotamya'ya dayanan ve Suretçe konuşan etnik Süryanilerdir.
Her bir grup ayrı bir topluluk oluştursa da Hristiyanlar yine de giderek artan bir şekilde işbirliği yapmaktadır. Roma Riti, Batı Latin Kilisesi Katolikliği ve Protestanlık misyonerler tarafından tanıtılmıştır ancak Suriyelilerin sadece küçük bir kısmı Batı Riti üyesidir.
Birçok mezhebin ortaya çıkmasına neden olan bölünmeler siyasi ve doktrinsel anlaşmazlıklardan kaynaklanmıştır. En sık tartışılan doktrin Mesih'in doğasıydı. 431 yılında Nesturiler, Mesih'in ikili karakterine, yani insan İsa ve ilahi Logos olmak üzere iki ayrı ama ayrılmaz "qnoma" (ܩܢܘܡܐ, anlam olarak hipostaza yakın ama tam olarak aynı değil) sahip olduğuna inandıkları için Kilise'nin ana gövdesinden ayrıldılar. Dolayısıyla Nesturi inancına göre Meryem Tanrı'nın değil, sadece insan İsa'nın annesiydi. Hristiyanlığın ana akımını temsil eden Kalkedon Konsili 451 yılında Mesih'in tek bir kişide bulunan ikili doğasını onaylamıştır; bu nedenle Meryem mistik olarak ve aynı anda hem insani hem de ilahi olan tek bir kişinin annesiydi. Miafizitler, Logos'un tek bir doğada insanlığın bir örneğini Kendisi olarak aldığını öğretti. Günümüzdeki Suriye ve Ermeni Ortodoks kiliselerinin öncüleriydiler.
On üçüncü yüzyıla gelindiğinde, Doğu ya da Yunan Hristiyanlığı ile Batı ya da Latin Hristiyanlığı arasında kopmalar meydana gelmişti. Ancak sonraki yüzyıllarda, özellikle de Haçlı Seferleri sırasında, bazı Doğu kiliseleri Roma'daki papanın otoritesini kabul etmiş ve Katolik Kilisesi'ne girmiş ya da yeniden onaylamıştır. Bugün Doğu Katolik kiliseleri olarak adlandırılan bu kiliseler kendilerine özgü bir dil, kanon hukuku ve litürjiyi muhafaza etmektedir.
Kökenler > Doğu Ortodoksluğu

Suriye'deki en büyük Hristiyan mezhebi Antakya Rum Ortodoks Kilisesidir (resmi adı Antakya ve Tüm Doğu Ortodoks Patrikhanesi). 5 ve 6. yüzyıllardaki Hristiyan bölünmelerinden sonra Melkani Kilisesi olarak da bilinen bu kilisenin din adamları Konstantinopolis'in Doğu Roma İmparatoru'na ("melek") sadık kalmıştır.
Bu mezhebin taraftarları genellikle kendilerini Arapça'da "Doğu Romalılar" ya da "Asyalı Yunanlar" anlamına gelen "Rûm" olarak adlandırırlar. Bu özel bağlamda "Rum" terimi, Klasik Arapçada "Avrupalı Yunanlılar" ya da İyonyalılar anlamına gelen "Yûnâniyyûn" terimine tercihen kullanılmaktadır. "Yunan" sıfatı, geleneksel dualarında ve rahip ayinlerinde kullanılan Koini Grekçesi litürjisine atıfta bulunmaktadır.
Cemaat üyeleri bazen kendilerini Sami dillerinde "mparatorun destekçileri" anlamına gelen ve geçmişte Roma ve Bizans imparatorluklarına olan bağlılıklarına atıfta bulunan "Melkaniler" olarak da adlandırmaktadır. Ancak modern çağda bu tanımlama daha çok yerel Melkani Katolik Kilisesinin takipçileri tarafından kullanılma eğilimindedir.
Rum Ortodoks Cemaatinden Suriyeliler, Türkiye'nin güneyindeki Hatay ilinde de (Kuzey Suriye sınırında) bulunmaktadır ve Brezilya, Arjantin, Meksika, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Avustralya'daki Suriyeli diasporaları içinde iyi bir şekilde temsil edilmektedir.
Kökenler > Oryantal Ortodoksluk

Suriye'deki geleneksel Hristiyanlık, esas olarak eski Süryani Ortodoks Kilisesine ve ayrıca Ermeni Apostolik Kilisesine ait olan Oryantal Ortodoks toplulukları tarafından da temsil edilmektedir.
Kökenler > Oryantal Ortodoksluk > Süryani Ortodoks Kilisesi

Ana madde: Süryani Ortodoks Kilisesi
Süryani Ortodoks Kilisesi, Suriye'deki en büyük Oryantal Ortodoks Hristiyan grubudur. Ayinleri Süryanice olan Süryani Ortodoks veya Yakubi Kilisesi, Kalkedon tartışmaları nedeniyle Bizans İmparatorluğu'nun tercih edilen kilisesinden (Doğu Ortodoksluğu) kopmuştur.
Kökenler > Oryantal Ortodoksluk > Ermeni Apostolik Kilisesi

Ana madde: Suriye Ermenileri
Ermeni Apostolik Kilisesi, Suriye'deki ikinci büyük Oryantal Ortodoks Hristiyan grubudur. Ermenice ayin kullanır ve doktrini Miafizittir (Kalkedoncu Katolikler ve Kalkedoncu Ortodokslar tarafından kullanılan ya da kullanılmış olan yanlış bir terim olan monofizit değil).
Kökenler > Katolik Kilisesi

Doğu Katolik Kiliseleri arasında en eskisi, Roma ile bağları en azından on ikinci yüzyıla dayanan Maruni Kilisesidir. O tarihten önceki durumları belirsizdir; bazıları 1215 yılına kadar Monotelit sapkınlığına bağlı olduğunu iddia ederken, Maruni Kilisesi her zaman Roma ile birlik içinde olduğunu iddia etmektedir. Ayin dili Aramicedir. Antakya Patrikliği, Roma ve Konstantinopolis'in 1054'teki karşılıklı aforozlarını hiçbir zaman tanımadı, bu nedenle kanonik olarak hala her ikisiyle de birlik içindeydi. 1724'te tartışmalı bir patrik seçiminden sonra, biri Roma ile diğeri Konstantinopolis ile birlik içinde olmak üzere iki gruba ayrıldı. "Melkani" terimi çoğunlukla Melkani Rum Katolik Kilisesine atıfta bulunmak için kullanılmaktadır. Kardeş kilisesi Antakya Rum Ortodoks Kilisesi ('Doğu Ortodoks') gibi Melkite Katolikleri de ayinlerinde hem Yunanca hem de Arapça kullanır. Suriye'deki 375.000 Katolik'in çoğu Melkite Rum Katolik Kilisesi'ne mensuptur, geri kalanı ise Latin Kilisesi, Maruniler (52.000), Ermeni veya Süryani Ritlerine mensuptur.
Kökenler > Katolik Kilisesi > Katolik Kilisesi Papaları

Suriye'den yedi papa papalık tahtına çıktı. Bunların çoğu İtalya'da yaşamıştır. Papa III. Gregorius, Franciscus'tan (2013'te seçildi) önce Avrupa dışında doğan son papaydı.
| Sayısal sıra | Papalık | Portre | Ad | Kişisel adı | Doğum yeri | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 33 - 64/67 |  | Petrus | Simun Petrus | Bethsaida, Celile, Roma İmparatorluğu |  |
| 11 | 155 - 166 |  | Anicetus | Anicitus | Humus, Suriye | Geleneksel olarak şehit edildi; bayram günü 17 Nisan |
| 82 | 12 Temmuz 685 - 2 Ağustos 686 (1 yıl+) |  | V. Ioannes |  | Antakya, Suriye |  |
| 84 | 15 Aralık 687 - 8 Eylül 701 (3 yıl+) |  | I. Sergius |  | Sicilya, İtalya | I. Sergius Sicilya'da doğdu, ancak Suriyeli bir aileden geliyordu |
| 87 | 15 Ocak 708 - 4 Şubat 708 (21 gün) |  | Sisinnius |  | Suriye |  |
| 88 | 25 Mart 708 - 9 Nisan 715 (7 yıl+) |  | Constantinus |  | Suriye | 2001'de II. Jean Paul'a kadar görevdeyken Yunanistan'ı ziyaret eden son papa |
| 90 | 18 Mart 731 - 28 Kasım 741 (10 yıl+) |  | III. Gregorius |  | Suriye | Selefiyle aynı adı taşıyan üçüncü papa. |
Kökenler > Protestan Kiliseleri

Suriye'de Protestan azınlık da bulunmaktadır. Protestanlık Avrupalı misyonerler tarafından tanıtılmıştır ve az sayıda Suriyeli Protestan mezheplerine üyedir. Almanya'daki Protestan Kilisesinin diaspora kurumu olan Gustav-Adolf-Werk (GAW), Suriye'de zulüm gören Protestan Hristiyanları yardım projeleriyle aktif olarak desteklemektedir. 2015 yılında yapılan bir araştırmaya göre Suriye'de yaklaşık 2000 Müslüman Hristiyanlığa geçmiştir ve bunların çoğu Protestanlığın bir türüne mensuptur.
Oslo Üniversitesinden Elisabe Granli tarafından yapılan bir tahmine göre, yaklaşık 1.920 Suriyeli Dürzi Hristiyanlığa geçmiştir, aynı araştırmaya göre Dürzi kökenli Hristiyanlar (Hristiyanlığa geçen Dürziler) kendilerini hala Dürzi olarak görmekte ve Dürzi olmakla Hristiyan olmak arasında bir çelişki olmadığını iddia etmektedirler.
Demografi

Ayrıca bakınız: Suriye demografisi
Suriye'de Hristiyanlık, 1956
Doğu Ortodoksluğu  (%35.71)
Oryantal Ortodoksluk  (%33.28)
Katolik Kilisesi  (%26.24)
Protestanlık (%2.46)
Doğu Kilisesi (%2.31)
Suriye'deki Hristiyanların sayısı on yıllardır tartışılmaktadır. Suriye'de 1960'lardan bu yana resmi bir din sayımı yapılmamıştır.
| Suriye'de Hristiyanlık>  | Suriye'de Hristiyanlık>  | Suriye'de Hristiyanlık> 1943 | Suriye'de Hristiyanlık> % | Suriye'de Hristiyanlık> 1944 | Suriye'de Hristiyanlık> 1945 | Suriye'de Hristiyanlık> 1948 | Suriye'de Hristiyanlık> 1953 | Suriye'de Hristiyanlık> % | Suriye'de Hristiyanlık> 1956 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Rum Ortodoks | Rum Ortodoks | 136.957 | 4,79 | 139.265 |  | 149.706 | 168.747 | 4,62 | 181.750 |
| Rum Katolik | Rum Katolik | 46.733 | 1,63 | 47.522 |  | 50.423 | 55.880 | 1,53 | 60.124 |
| Ermeniler | Ortodoks | 101.747 | 3,56 | 103.180 |  | 106.298 | 110.594 | 3,03 | 114.041 |
| Ermeniler | Katolik | 16.790 | 0,59 | 17.072 |  | 17.706 | 19.492 | 0,53 | 20.637 |
| Toplam Ermeni | Toplam Ermeni | 118.537 | 4,15 | 120.252 | 121.310 | 124.004 | 130.086 | 3,56 | 134.678 |
| Süryaniler | Ortodoks | 40.135 | 1,40 | 40.994 |  | 43.652 | 51.363 | 1,40 | 55.343 |
| Süryaniler | Katolik | 16.247 | 0,57 | 16.562 |  | 17.830 | 19.738 | 0,54 | 20.716 |
| Süryaniler | Doğu | 9.176 | 0,32 | 9.215 |  | 9.690 | 11.176 | 0,31 | 11.760 |
| Süryaniler | Keldani | 4.719 | 0,16 | 4.765 |  | 5.022 | 5.492 | 0,15 | 5.723 |
| Toplam Süryani | Toplam Süryani | 70.277 | 2,45 | 71.536 |  | 76.194 | 87.769 | 2,40 | 93.542 |
| Maruni | Maruni | 13.349 | 0,47 | 13.621 |  | 14.797 | 16.530 | 0,45 | 19.291 |
| Latin Katolikleri | Latin Katolikleri | 5.996 | 0,21 | 6.083 |  | 6.323 | 6.749 | 0,18 | 7.079 |
| Protestanlar | Protestanlar | 11.187 | 0,39 | 11.379 |  | 12.433 | 13.209 | 0,36 | 12.535 |
| Toplam Hristiyanlar | Toplam Hristiyanlar | 403.036 | 14,09 | 409.658 | 414.911 | 433.880 | 478.970 | 13,10 | 508.999 |
| Toplam Nüfus | Toplam Nüfus | 2.860.411 | 100,00 | 2.901.316 | 2.949.919 | 3.092.703 | 3.655.904 | 100,00 |  |
Suriye'deki Hristiyanların durumu

Şam, Aziz Petrus'un hizmeti sırasında Hristiyanlığı kabul eden ilk bölgelerden biriydi. Şam'da başka yerlerde olduğundan daha fazla Hristiyan vardı. İslam Emevi İmparatorluğu'nun Suriye ve Anadolu'ya askeri olarak yayılmasıyla birlikte, kendi inançlarını koruyan gayrimüslimler İslami zekata eşdeğer bir vergi (cizye) ödemek zorunda kaldılar ve toprak sahibi olmalarına izin verildi; ancak Müslümanlar gibi İslami sosyal yardımlardan yararlanamadılar.
Şam'da hala büyük oranda Hristiyan bulunmaktadır ve şehrin her yerinde, özellikle de Bab Tuma (Aramice ve Arapçada Thomas'ın Kapısı) bölgesinde bazı kiliseler bulunmaktadır. Suriye'de pazar günleri iş günü olmasına rağmen her pazar ayin yapılmakta ve devlet memurlarına pazar sabahları kiliseye gitmeleri için izin verilmektedir. Hristiyanların çoğunlukta olduğu bölgelerdeki okullar cumartesi ve pazar günlerini hafta sonu olarak kabul ederken, Suriye'nin resmi hafta sonu cuma ve cumartesi günlerine denk gelmektedir.
Suriye'deki Hristiyanların durumu > Entegrasyon

Hristiyanlar Suriye'de yaşamın her alanında yer almaktadır ve Suriyeli Hristiyanlar diğer Suriyeli dini gruplara göre nispeten daha varlıklı ve daha yüksek eğitimlidir. Vaazlarını ve hizmetini pazar yerinde gerçekleştiren Pavlus'un geleneklerini takip eden Suriyeli Hristiyanlar, ekonomiye, akademik, bilimsel, mühendislik, sanat ve entelektüel hayata, eğlenceye ve Suriye siyasetine katılmaktadırlar. Birçok Suriyeli Hristiyan kamu sektöründe ve özel sektörde yönetici ve müdür olarak görev yaparken, bazıları da yerel yöneticiler, parlamento üyeleri ve hükûmette bakandır. Bazı Suriyeli Hristiyanlar da Suriye Silahlı Kuvvetlerinde subay olarak görev yapmaktadır. Tamamen Hristiyanlardan oluşan birlikler ve tugaylar kurmak yerine Müslümanların arasına karışmayı tercih etmişler ve 20. yüzyıldaki çeşitli Arap-İsrail çatışmalarında Müslüman yurttaşlarıyla birlikte İsrail güçlerine karşı savaşmışlardır. Suriyeli Hristiyanlar günlük işlerinin yanı sıra Suriye'nin daha az gelişmiş bölgelerinde gönüllü faaliyetlere de katılmaktadır. Sonuç olarak, Suriyeli Hristiyanlar genellikle diğer Suriyeliler tarafından daha geniş bir toplum için bir değer olarak görülmektedir. Eylül 2017'de, Süryani Ortodoks Hristiyan ve Baas Partisi üyesi olan milletvekili Hammuda Sabbah 252 oydan 193'ünü alarak meclis başkanı seçildi.
Suriye'deki Hristiyanların durumu > Ayrılma

Suriyeli Hristiyanlar Müslümanlara göre daha kentlidir; çoğu Şam, Halep, Humus, Hama veya Lazkiye'de ya da çevresinde yaşamaktadır. 18. yüzyılda Halep'te Hristiyanlar Müslümanlara göre nispeten daha zengindi. Suriyeli Hristiyanların evlilik, boşanma ve miras gibi hukuk davalarına bakan ve Kitab-ı Mukaddes öğretilerine dayanan kendi mahkemeleri vardır.
Suriye Anayasası, Suriye devlet başkanının Müslüman olması gerektiğini belirtmektedir; bu, anayasanın yazıldığı dönemde halkın talebinin bir sonucudur. Ancak Suriye'de bir devlet dini bulunmamaktadır.
Hafız Esad'ın (1970 yılında askeri bir darbeyle iktidara geldikten sonra) 31 Ocak 1973 tarihinde yeni anayasayı yürürlüğe koyması ulusal bir krize yol açtı. Önceki anayasaların aksine bu anayasada Suriye devlet başkanının İslam dinine mensup olması şartı aranmıyordu ve bu da Hama, Humus ve Halep'te Müslüman Kardeşler ve ulema tarafından organize edilen şiddetli gösterilere yol açtı. Esad'ı "Allah'ın düşmanı" olarak nitelendirdiler ve yönetimine karşı cihat çağrısında bulundular. Robert D. Kaplan, Esad'ın iktidara gelişini "bir Yahudi'nin Rusya'da çar olması"na benzetir - "bu, yüzyıllardır iktidarı tekelinde tutan Sünni çoğunluk nüfus için şok edici, eşi benzeri görülmemiş bir gelişme."
Hükûmet, 1976'dan 1982'ye kadar çoğunluğu Müslüman Kardeşler üyesi olan İslamcıların bir dizi silahlı isyanından kurtuldu.
Suriye'deki Hristiyanların durumu > 2020'lerde din özgürlüğü

2023'te ülke, hükûmetin Müslüman dini liderlerin atanmasını kontrol etmesi, din değiştirmenin kısıtlanması, Müslümanların din değiştirmesinin yasaklanması ve aktif terör tehditleri ile dini özgürlükler konusunda 4 üzerinden 2 puan almıştır.
Aynı yıl ülke, dünyada Hristiyan olmanın en zor olduğu 12. yer olarak sıralanmıştır.