stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pietro Lando
Hayatı > Doçe olmadan önce

Venedik yüksek tabakası mensupları olan Giovanni Lando ve Stella Foscari'nin oğluydu. Eğitiminde, diğer aristokratik Venedikli gençler gibi, klasik Yunan Eflatun felsefesi incelemeleri ağırlıklı oldu. Gençliğinde birçok Venedikli gibi Yakın ve Orta Doğu'da deniz ticaretinde çalıştı.
Venedik'e döndükten sonra önce hukukçu-avukat olarak işe başladı. Sonra Vatikan'a Papalık Devleti nezdinde Venedik Cumhuriyeti elçisi olarak gönderildi. Bu görevden sonra Venedik donanması komutanı (kaptan-general) olarak tayin edildi ve bu yüksek görevi başarılı olarak ifa etti. 1509'da Papalık Devleti orduları ile Faenza'da bir muharabe sırasında esir oldu. Papalık devleti zindanlarında üç yıl tutuklandı. Ancak 1512'de salıverildi. Bu tutuklama ve Papalık zindanlarında gördüğü kötü muamele yüzünden bundan sonra epeyce zaman evine inzivaya çekildi.
Sonra Venedik Cumhuriyeti'ne bağlı Padova'ya podestà olarak tayin edildi. Bu görevde iken Padova Üniversitesi'nde çok kalıcı reformlar yaptı. 1534'te Venedik Cumhuriyeti'nin önemli devlet görevlerinden biri olan "San Marco Proküratöorü (Başssavcı)" görevine getirildi. Bu görevi yaparken Doçe Andrea Gritti'ye yakınlığı ile tanındı. 268 Aralık 1538'de Gritti ölünce doçe olmaya en favori aday olarak görülmekteydi.
Hayatı > Doçelik dönemi

Gerçekten "doçe seçmenler konseyi" tarafından 19 Ocak 1539'da "doçe" olarak seçildi. Geleneksel yeni "doçe" seçilme kamu eğlenceleri, dört kişinin ölümüne sebep olan bir paralı katil olayı dolayısıyla gecikti ama katil yakalanıp idam edilince gecikmiş eğlenceler yapıldı.
Venedik Doçe'si olduğu zaman  1537-1540 Osmanlı-Venedik Savaşı devam etmekte idi. Osmanlı orduları Venedik'in doğu komşusu olan Dalmaçya kıyılarını ve hinderland arazilerini ellerine geçirmişlerdi. Bu savaş içinde Lando daha "doçe" olmadan Osmanlı donanması 28 Eylül 1538'de Preveze Deniz Savaşı'nı kazanmıştı ve Osmanlı Kaptan-ı Deryası Barbaros Hayreddin birçok Venedik elinde bulunan Ege Denizi adalarını ve Mora yarımadasında bulunan Venedik kıyı kalelerini eline geçirmişti. Pietro Lango Vendeik Cumhuriyeti '"doçe"'si olarak bu savaşa sona vermek için 1540'ta Osmanlı Devleti  ve I. Süleyman ile, içinde birçok Venedik aleyhinde madde ihtiva eden bir antlaşma imzalaması gerekti. Bu  antlaşma ile Venedik Mora kıyılarında bulunan kalelerini kaybetti; Mora yarımadasından tümüyle çekilmeyi taahhüt etti ve ayrıca yüksek bir tazminat ödemeyi kabul etti.
1539'da ve 1543'te havanın tarım için elverişli olmaması yüzünden birçok kırsal arazide yaşayan köylü ve şehirlerde yaşayan fakir düşük tabaka halk mensupları büyük açlık çektiler. Bu nedenle Venedik'te Lando hiç sevilmeyen bir "daco" niteliği kazandı.
1544'te Papalığın İtalya'da engizisyon araştırmaları ve muhakemeleri uygulamak istemesi dolayısıyla Papalık ile Venedik arasında bir  anlaşmazlık çıktı. Venedik Cumhuriyeti, İtalya'da epeyce büyük bir arazinin de hükümdarlığını yapan Katolik Papası ve kilisesinin kendi topraklarında nüfuz kazanmasını istemediği için İtalya engizisyonunun Venedik Cumhuriyeti topraklarında uygulanmasını yasakladı.
Lando yaşlandıktan sonra hükûmet etmeyi kendi başına hiç danışman dinlemeden yapması hakkında çok şikayetler ve söylentiler şehirde ortaya çıkmaya başladı. Venedik Cumhuriyeti devlet ileri gelenleri onu ileri yaştan dolayı bunaklaması nedeniyle Doçe tahtından indirmeyi düşünmeye başladıkları belgelenmiştir. Fakat 82 yaşında iken 9 Kasım 1545'te öldü. Mezarı Sant'Antonio di Castello Kilisesinde idi ama bu kilise 1807'de yıkıldığı için günümüzde Venedik'te bulunmamaktadır.
Dış kaynaklar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Norwich, John Julius (1999) A History of Venice. New York: Vintage Books, ISBN 0-679-72197-5 (İngilizce)
da Mosto, Andrea (1983), Dogi di Venezia nella vita pubblica e privata. Floransa:A. Martello (İtalyanca)
Dumler, Helmut (2001), Venedig und die Dogen. Düsseldorf:Artemis & Winkler  ISBN 978-3538071162  (Almanca)
Myanmar arması

| Myanmar arması |
| --- | --- |






Ayrıntılar
Kullanan: Myanmar
Kabul tarihi: 2011
Myanmar  arması, Myanmar'ın resmî devlet armasıdır.
Kırmızı bir zemin üzerinde olan armanın her iki yanında poz veren sarı renkli aslan figürü yer alır. Aslanların etrafı geleneksel çiçek süslemeleriyle ve evgenya ağacı dalları ile süslenmiştir. Bu süslemelerin en üstünde beş köşeli sarı bir yıldız bulunur. Tam ortada ise evgenya dalları ile çevrili kırmızı bir zemin üstünde sarı Myanmar haritası vardır. Armanın en altında Birmanca ပြည်ထောင်စု သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော် (Türkçe çeviri: Myanmar Birliği Cumhuriyeti) yazmaktadır.
Tarihi armalar

Konbaung krallığı arması (1800'ler)
İngiliz sömürgesi dönemindeki arma (1886-1941), (1945-1948)
Burma Devleti arması (1943-1945)
Burma Birliği arması (1948–1974)
Myanmar Birliği Sosyalist Cumhuriyeti arması (1974–1988)
Myanmar Birliği arması (1988–2011)
Molla Gürânî

Bu madde bir İslam alimi hakkındadır.Mahalle için Mollagürani, Fatih sayfasına bakınız.
| Molla Gürânî |
| --- | --- |
Doğum: Şemsuddîn Ahmed bin İsmâil bin Osman Gürânî 1410 (?)
Ölüm: 1488 İstanbul
Defin yeri: Fındıkzade
Vatandaşlık: Osmanlı İmparatorluğu
Meslek: Din âlimi, müderris, kadı, kazasker, şehzade hocası, Osmanlı Devleti müftüsü ve şeyhülislâmı

Molla Gürani (d. 1410 (?) - ö.1488, İstanbul). İslâm âlimi, müderrris, kadı, kazasker, şehzade hocası, Osmanlı Devleti'nin dördüncü şeyhülislamı.
Tam ismi, Şemsüddin Ahmed bin İsmâil bin Osman Gürânî'dir.
Molla Gürânî, Osmanlı sarayı ve halkı tarafından çok sevilen ve sayılan değerli bir şahsiyetti. Fatih Sultan Mehmed henüz şehzade iken hocalığını yapmıştır. 1480-1488 yılları arasında İstanbul müftülüğü ve şeyhülislamlık yapmıştır. 1488'de İstanbul'da öldü. Cenaze namazı bizzat II. Bayezid tarafından kıldırılmıştır.
Kökeni

Kökeni tartışmalıdır. Bir torunu Türk diğeri de Arap olduğunu iddia etmiştir. Aslen Şehrizor Kürtleri'nden olduğu söylenir. Doğum yeri hakkında çeşitli rivayetler vardır. Makrîzî Şehrizor'da, Sehavî Gurân’da doğduğunu söyler. Gurân’ın nerede olduğuna dair muhtelif rivayetler vardır. Kimisi Irak’ta bulunan Şehrizor’a bağlı olduğunu kimisi İran'ın Nişabur havalisindeki İsfeyarin’de bulunan bir köy olduğunu söyler. Bikaî ise Diyarbakır’da Hiler adında bir köyde doğduğunu belirtir.
Hayatı

Molla Gürani'nin 1410 yılında Diyarbakır ili sınırları içinde yer alan Gürân kasabasında doğduğu çoğunlukla kabul görmektedir. Fakat bu kasaba günümüze 
ulaşamadığı için doğum yeri ile ilgili çeşitli rivayetler vardır...
Küçük yaşta Kur'an'ı ezberledi. Bilgisini artırmak için Bağdat, Diyarbakır, Hayfa ve Hınıs şehirlerine (ilçelerine) gitti. On yedi yaşında Şam'a giderek oradaki alimlerden dersler aldı. Kahire'de kıraat, tefsir, hadis ve fıkıh ilimlerini öğrendi. Dönemin ünlü alimi İbn-i Hacer Askalani'den hadis ve fıkıh dersleri aldı. Sahih-i Buhari'nin eserlerini çalıştı.
Kahire'de ders vermeye başladı. Zamanla tanınan ve sayılan bir alim oldu. Şam'da dersler verdi. Genç Mehmed'i okumaya teşvik etmek için tüm çabalar başarısız olunca o, iman esasları ve Kuran okuma öğretimini reddettiğinde; babası, Kürtler'in sehrisur bölgesindeki Kuran (Güran) köyünden ünlü molla Ahmed Gürani'yi (kuran), molla yegan vasıtası ile çağırdı. Anadolu'ya doğru yol aldı ve Padişahın isteği üzerine I. Murat'ın Bursa'da yaptırdığı medresede görev aldı. Sonradan Yıldırım Medresesi'ne tayin etti. Taviz vermez tavrı padişahın hoşuna gitmişti. Görünüşe göre asi prensi iradesine boyun eğdirecek kadar enerjiye ve prestije sahip bir adam olarak Manisa'ya çağrıldı. Bazı eski kaynaklara göre, padişah uzun, boyalı sakallı heybetli bir adam olan mollaya bir sopa vermiş ve çocuğun akıllı durmaması durumunda onu kullanmasına açıkça izin vermiş. Molla şehzadeye gitti. "Baban, beni sana öğüt vermem ve aynı zamanda bana itaat etmezsen seni cezalandırmam için gönderdi." dedi. Şehzade Mehmed bu sözlere gülünce Molla Gürani onu öyle bir dövdü ki, çocuk (şehzade mehmed) sonsuza dek ona hayran kaldı. Onun sayesinde kısa zamanda Kur'an'ı hatmetti ve birçok alanda bilgi sahibi oldu. II. Murad oğlunun Kur'an'ı hatmettiğini duyunca Molla Gürani'ye büyük miktarda mal ve para armağan etmiştir.
Fatih'in padişahlık dönemi

II. Mehmed padişah olunca Molla Gürani'yi vezir yapmak istedi. Gürani, bu makam için bekleyen ve çok çalışan birçok değerli insan olduğunu, kendisinin vezir olmasının onların şevkini kıracağını ve padişaha faydadan çok zarar getireceğini söyleyerek bu teklifi kabul etmedi. Kazaskerlik, müderrislik ve Bursa Kadılığı yaptı.
Padişahla arası açıldığında bir müddet Kahire'ye gidip Mısır Sultanı Kayıtbay'ın yanında bulundu. Fatih'in geri çağırması üzerine İstanbul'a döndü ve yeniden kazaskerlik ve Bursa Kadılığı yaptı.
1480 yılında dördüncü Osmanlı şeyhülislamı oldu. Yevmiyesi günlük 200 akça olarak tespit edilmiştir. Adaleti ve dürüstlüğü ile herkesin sevgisini kazandı. Dört cami, bir Dar-ül Hadis Medresesi, bir hamam inşa ettirdi. Dersler vermeye devam etti.
Molla uzun boylu, gür sakallı, vakur ve heybetliydi. Saraya pek sık gitmez, vezirlere isimleri ile hitap ederdi. Bir bayram günü padişah saraya davet edince çamuru bahane ederek gitmek istemedi. Padişah onun gelmesinin kendileri için bir bayram olduğunu söyledi ve sarayın sahanlığına kadar at sırtında girmesine müsaade etti. Fâtih Sultan Mehmed'e çok nasihat eder, işlerinde yardımcı olurdu. Ona karşı duyduğu samimi sevgi ve ilgi sebebiyle, yeri geldikçe tenkid etmekten de çekinmezdi.
Ölümü

Molla sekiz sene şeyhülislamlık yaptıktan sonra rahatsızlandı. İstanbul'daki konağında kendisine bir yatak hazırlattı. Cenaze namazını II. Bayezid'in kıldırmasını ve borçlarını ödemesini vasiyet etti. Ayrıca mezarı başına getirilince ayağından çekilerek mezara konulmasını vasiyet etti.
1488 yılının kışında bir ikindi vakti öldü. II. Beyazıd cenaze namazını kıldırdı ve kalan borçlarını ödedi. Ancak kimse ayağından sürüklemeye cesaret edemedi. Hasır üzerinde taşınarak mezarına kondu. Kabri, Aksaray - Topkapı arasındaki Fındıkzade semtinde bulunan Karamanî Piri Mehmed Paşa Camii'nin karşısındadır.
Eserleri

İstanbul'un Fatih'teki Mollagürani semtine adı verilmiştir. İstanbul o dönem Agios Theodoros adıyla bilinen kiliseyi kendi imkanlarıyla bir camiye çevirmiştir.
Seçilmiş yazılı eserler listesi şudur:
Gâyet-ül-Emânî fî Tefsîr-i Seb'il-Mesânî
El-Kevser-ül-Cârî alâ Riyâd-il-Buhârî: Sahîh-i Buhârî'ye yazdığı şerh
Şâtıbiyye Kasîdesi'nin Ca'berî şerhine dair bir hâşiye
Keşf-ül-Esrâr an Kırâat-il-Eimmet-il-Ahyâr
Şerh-i Cem'ul-Cevâmi: (fıkıh usulüne dâir)
Arûz ilmiyle ilgili bir kasîde
Lakapları

Diyâr-ı Rûm'un, Anadolu'nun âlimi
Şerefüddîn
Şihâbüddîn
Fındıkzade’de bulunan türbesi
Lorenzo Priuli

| Lorenzo Priuli |
| --- | --- |
Lorenzo Priuli portresi

Venedik Cumhuriyeti Doçesi (82.)  Doge di Venezia
Hüküm süresi: 14 Haziran 1556 – 17 Ağustos 1559 3 yıl 3 ay 3 gün
Önce gelen: Francesco Venier
Sonra gelen: Girolamo Priuli

Doğum: 1489 Venedik
Ölüm: 17 Ağustos 1559 (yaş: 69) Venedik
Defin: San Salvador Kilisesi, Venedik
Eş(ler)i: Zilia Dandolo
Çocuk(lar)ı: 1 erkek çocuk
Babası: Alvise Priuli
Annesi: Chiara Lion
Doçe Lorenzo Priuli arması ve imzası
Lorenzo Priuli (d. 1489, Venedik - ö. 2 Haziran 1559, Venedik). 11 Haziran 1554 – 17 Ağustos 1559 döneminde Venedik Cumhuriyeti'ne "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 82'nci dükadır. Doçe Francesco Venier'nun ölümünden sonra yapılan seçimden sonra 14 Haziran 1556 'da tahta çıktı. 3 yıl 2 ay 2 gün süren Venedik Cumhuriyeti "Doçe"'lik saltanatından sonra 2 Haziran 1559'da 69 yaşında Venedik'te öldü.
Lorenzo Priuli gayet yakışıklı ve gayet kibar ve kültürlü bir kişi idi.
Doçe olarak hüküm sürdüğü dönemde önemli uluslararası olaylar ortaya çıkmamıştır. Sadece Orta Çağ ve Rönesans döneminde olağan olan hastalık salgınları zaman zamen halkı etkilemiş ve sonradan tamiri kabil olarak Venedik körfezi'nde kanallar ve kanal kenarındaki yapılar zaman zaman seller ve suların yükselmesinden zarar görmüştür.
Hayatı > Doçe olmadan önce

Lorenzo Priuli 1489da Venedik'te Alvise Priuli ve Chiara Lion'ın küçük oğlu olarak doğdu.
Eğitimi sırasında klasik Yunanca ve Latince öğrenip bu dillerde klasik yazarların eserlerini okumuştur ve özellikle klasik felsefe eserleri üzerinde derin bilgi kazanmıştır. Bu nedenle Venedik'te Rönesans bilim adamı olarak da isim yapmıştır. Sonradan devlet hizmetleri içinde kariyer yapmaya başlamıştır. Venedik ve bu cumhuriyete bağlı şehirlerde şehir yönetimi işleriyle uğraşmış ve şehir vekilharcı, şehir valisi (podesta) görevlerini yapmış ve Venedik Cumhuriyeti için değişik devletler nezdinde elçi olarak gönderilmişti. Bu görevlerinden dolayı Venedik devleti tarafından "şövalye" olma şerefi ile onurlandırılmıştı.
Zilia Dandalo ile evlilik yapmış ve bu evlilikten tek bir erkek çocukları olmuştur. Lorenzo'nun hazırlatmış olduğu veraset vasiyetname belgelerinden anlaşıldığı gibi oğulları kendi başına buyruk ve biraz asi tabiatlı olmuştu.
Dış kaynaklar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Norwich, John Julius (1999) A History of Venice. New York: Vintage Books, ISBN 0-679-72197-5 (İngilizce)
da Mosto, Andrea (1983), Dogi di Venezia nella vita pubblica e privata. Floransa:A. Martello (İtalyanca)
Dumler, Helmut (2001), Venedig und die Dogen. Düsseldorf:Artemis & Winkler  ISBN 978-3538071162  (Almanca)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Resmî unvanlar

| Önce gelen: Francesco Venier |    Venedik doçesi 1556 – 1559 | Sonra gelen: Girolamo Priuli |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1013396162  VIAF: 173389384 
San Salvador Kilisesi'nde her ikisi de Doçe olan Lorenzo Priuli ve ağabeyi Girolama Priuli için anıt-mezar
Fall Gelb

II. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın Fransa'yı istila planı, Majino Hattı'nın kuzeyini dolaşarak Belçika ve Lüksemburg topraklarından geniş bir yay çizip Fransa topraklarında ilerlemek şeklindeki Schlieffen Planı'dır.
Fakat II. Dünya Savaşı'nda Adolf Hitler ve daha farklı bir plan istemiştir. 
Ve bunun üzerine Erich von Manstein Schlieffen Planı'nı biraz değiştirerek Sedan Planı'nı sunmuştur, Adolf Hitler'de biraz revize ederek uygulamıştır. Amaç, Fransa'nın doğal bir kale olarak gördüğü Sedan'dan geçmekti, oradan geçip Fransız, İngiliz Ordusu ve Belçika çembere alınacaktı.
Almanların elinde yaklaşık 3.000.000 piyade, 5000 uçak, 7000 savaş topu ve 2500 uçak bulunurken, müttefiklerin elinde 3.000.000'dan fazla piyade, 3000 uçak, 13000 savaş topu, 4200 tank bulunuyordu.
Genel Alman Dizilişi

Almanya'nın Lüksemburg sınırında güney tarafında Heinz Guderian, onun hemen kuzeyinde Hans Reinhardt, onların komutanına Ewald von Kleist bulunuyordu. Belçika sınırında Erwin Rommel, kuzeyinde Hermann Hoth, onların komutanı olarak da Erich Hoepner bulunuyordu. Erich Hoepner ve Ewald von Kleist Gerd von Rundstedt'in komutasında bulunuyorlardı. Yani Batı Cephesi'nin kuzey kısmının komutanı Gerd von Rundstedt'ti Hollanda'nın karşısında saldırmak içinse Fedor von Bock bulunuyordu. Yüzbaşı Koch komutasındaki 500 kişilik paraşütçü birliği ise geceleyin Belçika köprülerini ele geçirecekti, bu planı Kurt Student yapmıştı. Belçika geçilince Erich Hoepner'in ve Ewald von Kleist'ın birlikleri Lüksemburg üzerinden Sedan'a gireceklerdi. Ardından Oise Nehri'ni geçip Manş Denizi'ne varacak, en iyi İngiliz ve Fransız orduları Belçika ile birlikte çembere alınacaktı. Ardından Chalons üzerinden Almanlar İsviçre sınırına gidecek ve Majino Hattı çembere alınacaktı, aynı zamanda Perone üzerinden Paris ele geçirilecekti.
Hollanda Muharebesi (1940)

Hollanda Muharebesi Nazi Almanyası ve Hollanda orduları arasında gerçekleşen muharebedir. Muharebe 7 gün sürmüş ve sonucunda Hollanda teslim olmuştur. Alman Hava Kuvvetleri Luftwaffe, başta Rotterdam olmak üzere birçok Hollanda şehrini yerle bir etti. Ardından B Grubu Ordusu Komutanı Generalfeldmarschall Fedor von Bock 750.000 kişi, 759 tank, 1.378 top ve 1.150 uçak ile Hollanda'ya saldırdı. Hollanda ise bu saldırıya karşı 280.000 kişi, 124 uçak, 679 top ve 1 tankla savunuyorlardı. Ancak Alman Ordularının 7 gün içinde zafere ulaşması nedeniyle Hollanda Kraliçesi ve Hollanda Hükûmeti Birleşik Krallık'a kaçtı. Hollandalı general Henri Winkelman birlikleriyle beraber teslim oldu. Fakat Jan Joseph Godfried baron van Voorst tot Voorst teslim olmak yerine Birleşik Krallık'a kaçtı.
Belçika Savaşı (1940)

Belçika Savaşı veya Belçika Seferi, Belçika'da genellikle 18 Gün Seferi olarak anılır. İkinci Dünya Savaşı sırasında Almanya'nın saldırı seferi olan Fransa Muharebesi'nin bir parçasıydı. Mayıs 1940'ta 18 gün sürdü ve Belçika Ordusu'nun teslim olmasının ardından Almanya'nın Belçika'yı işgal etmesiyle sona erdi.
10 Mayıs 1940'ta Almanya, operasyonel Sedan Planı kapsamında Lüksemburg, Hollanda ve Belçika'yı işgal etti. Müttefik ordular, bunun Almanların ana hamlesi olduğuna inanarak Belçika'daki Alman Ordusunu durdurmaya çalıştı. Fransızlar, 10 ve 12 Mayıs tarihleri arasında, en iyi Müttefik ordularını Dunkirk ve Belçika'ya konuşlandırdıktan sonra, Almanlar, operasyonlarının ikinci aşamasını, yani Ardenler'den geçerek veya orak kesiği şeklinde geçirerek Manş Denizi'ne doğru ilerledi. Alman Ordusu (Heer), Müttefik ordularını kuşatarak beş gün sonra Kanal'a ulaştı. Almanlar, Müttefik kuvvetlerin cebini yavaş yavaş azaltarak onları deniz tarafına doğru geri dönmeye zorladı. Belçika Ordusu 28 Mayıs 1940'ta teslim oldu ve savaşı sona erdirdi.
Fransa Muharebesi (1940)

1 Eylül 1939 yılından 10 Mayıs 1940 tarihine kadar Fransız-Alman sınırında önemli bir olay olmamıştır, Almanlar Polonya'yla ilgilenmiş ve Müttefik Kuvvetleride Savunma üzerine bir savaş beklemişlerdir.
Adolf Hitler, I. Dünya Savaşı'ndakinen daha farklı bir saldırı planı istemişti. Bunun üzerine Alman general Erich von Manstein Sedan Planı'nı sunmuştur. Sedan Planı'na göre Almanlar Belçika üzerinden saldırır gibi yapıp Fransızların geçilemez doğal bir kale olarak gördüğü Sedan üzerinden hızlıca birlikler yollayarak Calais, Dunkirk ve Belçika'yı komple çembere alacaklardı.
Savaş

Almanlar hızlıca Hollanda'yı ele geçirmişlerdi, Fransızların ve İngilizlerin en elit orduları buradan bir saldırı bekledikleri için hızlıca Belçika'da mevki almışlardı, Sedan ise Fransızlar tarafından saldırı beklenmeyen bir yerdi. Fakat Erich von Manstein bunu bildiği için planını buna göre hazırlamıştı. Erwin Rommel ve tankları hızlıca Sedan'dan geçirmiş, fakat çok uzaklaştığı için radyo sinyali kopmuştu. Bu yüzden Adolf Hitler Erwin Rommel'in ordusunun yok olduğunu sanmıştı. Radyo sinyalini geri alınca herkes Erwin Rommel'e hayalet tümen demeye başlamıştı. Bu sırada Sedan yarılmış ve Calais yönünde ilerlenmeye başlamıştı. Picardy alınmıştı, fakat Adolf Hitler tam limanlar alınmak üzereyken dur, emri vermişti. Heinz Guderian bu duruma çok sinirlenmiş ve defalarca Adolf Hitler'e telefon ile ulaşmaya çalışmış ve saldırırlarsa İngiliz ve Fransızların elit orduları yok edilebileceği için savaşın kolaylaşabileceğini söylemiştir. Fakat Adolf Hitler onu dinlememiştir. Bazı rivayetlere göre Adolf Hitler Hermann Göring ve onun hava kuvvetlerinin orduları yok edebileceğine güvenmiş, bazı rivayetlere göre de olası bir antlaşma durumunda arayı iyi tutmak için uğraşmıştır. Fakat en mantıklısı Adolf Hitler Müttefik Ordularının ani bir karşı atağa çıkarak Mihver Kuvvetlerini yararak zora sokacağını düşünmüştür. Ama sonuç olarak İngiliz gemileri gelmiş ve orduların büyük bir çoğunluğunu İngiliz Anakarasına götürmüştür. Müttefik ordularının elit kısmı kıta Avrupa'sını terk etmiş, bunun sonucunda Almanlar 3 hafta içinde hızlı bir zafer kazanmışlardır.
Belçika Savaşı (1940)
Anekantavada

Anekāntavāda (Sanskritçe: अनेकान्तवाद, "çok yönlülük", Tamilce: பல்லுரை), antik Hindistan'da ortaya çıkan metafizik gerçekler hakkındaki Jain doktrinidir. Nihai gerçek ve realitenin karmaşık olduğunu ve birden fazla yönü ve bakış açısına sahip olduğunu belirtir.
Caynizm'e göre, varoluşun doğasını ve mutlak gerçeği tek bir, belirli ifade tanımlayamaz. Bu bilgi (Kevala Cnana), yalnızca Arihantlar tarafından kavranabilir. Diğer varlıklar ve onların mutlak gerçek hakkındaki ifadeleri eksiktir ve en iyi ihtimalle bile sadece kısmi bir gerçektir. Anekāntavāda, Jainizm'in temel öğretilerinden biridir.
Anekāntavāda'nın kökenleri, 24. Cayn Tirtankarası olan Mahāvīra'nın (MÖ 599-527) ve selefi tirtankaraların öğretilerine kadar geriye gider. Syādvāda ("koşullu bakış açıları") ve nayavāda ("kısmi bakış açıları") diyalektik kavramları, Ortaçağ döneminde anekāntavāda'dan ortaya çıkarak açıklanmış ve örneklendirilmiş olup, Caynizm'in daha ayrıntılı bir mantıksal yapıya sahip olmasını sağlamıştır. Doktrinin ayrıntıları, Caynizm'de MS 1. binyılda Cayn, Budist ve Vedik felsefe okullarının bilginleri arasındaki tartışmalardan sonra ortaya çıkmıştır.
Kelime kökeni

Anekāntavāda kelimesi, iki Sanskritçe kelime olan anekānta ve vāda'nın birleşiminden oluşur. Anekānta kelimesi, "an" (değil), "eka" (bir) ve "anta" (uç, taraf, yüz, yön) olmak üzere üç kök kelimeden oluşur ve birlikte "bir uçlu değil", "çok taraflılık" veya "çok katlılık" anlamına gelir. Vāda kelimesi ise "doktrin, yol, konuşma, tez" anlamına gelir. Anekāntavāda terimi, bilim insanları tarafından "çok taraflılık", "tek taraflı olmama" veya "çok uçluluk" doktrini olarak tercüme edilir.
I. Alvise Mocenigo

| I>  Alvise Mocenigo |
| --- | --- |
I. Alvise Mocenigo portresi  Ressam: Tintoretto. (1847) 

Venedik Cumhuriyeti Doçesi (85.)  Doge di Venezia
Hüküm süresi: 11 Mayıs 1570 – 4 Haziran 1577 7 yıl 24 gün
Önce gelen: Pietro Loredan
Sonra gelen: Sebastiano Venier

Doğum: 26 Ekim 1507 Venedik
Ölüm: 4 Haziran 1577 (yaş 69) Venedik
Defin: Santi Giovanni ve Paolo Kilisesi (San Zanipolo Bazilikası), Venedik
Eş(ler)i: Loredana Marcello
Mocenigo Ailesi arması
I. Alvise Mocenigo (d. 26 Ekim 1507 - ö. 4 Haziran 1577), 1570-1577 döneminde Venedik Cumhuriyeti'ne "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 85'inci Venedik dükasıdır.
Hayatı > Doçe olmadan önce

1507'de doğan Alvise Mocenigo'nun babası Tommaso Mocenigo ve annesi Lucrezia Marcello idi. Bu ailenin 5 erkek çocuğundan en büyüğü idi. Ailesi Venedik Cumhuriyeti'nin tanınmış ilerigelen soylu sülalelerindendi.
Gençliğinde antik kalıntılar ve eşyalara çok merak sarmıştı. Önce devletin iç idareci memurluğunda hızla ilerledi. Sonra dışişleri için önemli elçiliklere getirildi. 1545'te V. Karl (Kutsal Roma İmparatoru) (Şarlkent) nezdinde Venedik Cumhuriyeti'nin elçisi olarak tayin edildi. 1557'de Vatikan'da Papa IV. Paulus nezdine elçi yapıldı. 1564'te tekrar İmparator nezdinde Venedik Cumhuriyeti elçisi oldu. 1566'da Venedik Cumhuriyeti'nin en yüksek idare konseyi olan Onlar Konseyi üyesi yapıldı ve 1567'de en yüksek idareci görevi olan "San Marco Proküratörü (Savcı)" olarak göreve getirildi.
1567'de yapılan doçelik seçimlerinde çok favori bir adaydı. Fakat "Doçelik Seçmen Koleji"'nde yapılan seçimlerde çok küçük bir farkla Pietro Loredan doçe seçildi. Fakat Pietro Loredan yaşlı idi ve kısa süren "doçe" görevi yaptıktan sonra öldü ve 11 Mayıs 1570'te Alvise Mocenigo 'Venedik Cumhuriyeti" doçesi olarak seçildi.
Defin yeri

Venedik'te 25 '"doçe"'nin mezarı bulunduğu Santi Giovanni ve Paolo Bazilika'sı yahut (San Zanipolo)"'da karısı ile birlikte bir anıt şeklinde lahit anıt-mezarı vardır. Bu mezarın ilk mimarı 1580'de Girolamo Grapiglia ve bitiren mimarı 1646'da Francesco Contin'dir. Bu lahit-anıt Bazilikanın ana koridorunun batı duvarında ve Pietro Mocenigo'nun lahit anıtı yanındadır. Bu lahit anıt iki katlı bir anıt şeklinde İstirya mermer taşından yapılmıştır. Alt katında iki evliya heykeli ve "Doçe"yi gösteren iki röliyef bulunur. Lahit-anıtın ikinci katında solda doçenin yatan heykeli ile üzeri kapalı bir gri mermerden bir lahit ve sağda karısının yatan heykeli ile üzeri kapalı yine gri mermerden bir lahit bulunmaktadır.
Dış kaynaklar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Norwich, John Julius (1999) A History of Venice. New York: Vintage Books, ISBN 0-679-72197-5 (İngilizce)
da Mosto, Andrea (1983), Dogi di Venezia nella vita pubblica e privata. Floransa:A. Martello (İtalyanca)
Dumler, Helmut (2001), Venedig und die Dogen. Düsseldorf:Artemis & Winkler ISBN 978-3538071162 (Almanca)
AlviseMocenigo ailesi ile birlikte
Santi Giovanni ve Paolo Kilisesi'ndeki anıt mezarı