Hendrik Verwoerd
Devlet hizmeti

1948 Güney Afrika genel seçimleri 26 Mayıs 1948 tarihinde yapıldı ve Milliyetçi Parti'nin Afrikaner Partisi ile birlikte genel seçimleri kazandığını gördü. Malan'ın Herenigde Nasionale Partisi (HNP), Afrikaner Partisi ile 1947 yılında bir seçim anlaşması imzaladı. Seçimleri, seçmen desteğinin yalnızca yüzde 40'ını alsalar da, Parlamento'da beş sandalyelik çok dar bir çoğunlukla kazandılar. Bunun nedeni, şehirlerdeki seçmenlerin dolu olması ve bu da kırsal seçim bölgelerinin yararınaydı. Dokuz Afrikaner Partisi milletvekili böylece Malan'ın HNP'sinin Klasie Havenga'nın Afrikaner Partisi ile bir koalisyon hükûmeti kurmasını mümkün kıldı. İki parti 1951 yılında Ulusal Parti olarak birleşti, ancak Havenga NP'nin renkli seçmenleri ortak seçmen kütüğünden çıkarma politikasından memnun değildi.
Kendi kaderini tayin hakkı ve ilk kez adlandırıldığı şekliyle apartheid platformunda koşan Başbakan Daniel Malan ve partisi, General Jan Christiaan Smuts ve onun Birleşik Partisini yenerek kırsal kesimdeki seçmenlerin desteğinden yararlandı. General Smuts, Standerton'daki kendi koltuğunu kaybetti. Parti liderlerinin çoğu, Ulusal Parti'nin zaferinden milliyetçi politikaların sorumlu olduğu konusunda hemfikirdi. Herenigde Nasionale Partisi lideri Daniel Malan, milliyetçi politikalarını daha da güçlendirmek için Beyaz işçi sınıfının haklarını koruyan iş rezervasyonunun ve Beyaz işçilerin şirket kontrolü dışında kendi sendikalarını örgütleme haklarının daha sıkı uygulanması çağrısında bulundu.
Verwoerd o yıl daha sonra Güney Afrika Senatosu'na seçildi ve 1958 yılında başbakan olarak atanana kadar 1950 yılında Başbakan Malan'ın içişleri bakanı oldu. Bu pozisyonda Milliyetçi Parti'nin programının uygulanmasına yardımcı oldu.
Verwoerd'in yerel işlerden sorumlu bakanı olduğu süre boyunca çizilen ve çıkarılan yasalar arasında 1950 yılında Nüfus Kayıt Yasası ve Grup Alanları Yasası, 1952 yılında Yasaları Geçirme Yasası ve 1953 yılında Ayrı Olanakları Koruma Yasası vardı. Verwoerd Bantu Education'ı yazdı. Verwoerd'in kendisinin de belirttiği gibi, siyah Güney Afrikalıların eğitim görme yetenekleri üzerinde zararlı bir etkisi olacak olan Yasa, Bantu Eğitim Yasası'nın amacının siyahların yalnızca vasıfsız işçi olarak çalışacak kadar eğitime sahip olmalarını sağlamak olduğunu belirtti.
Bantu Eğitim Yasası, siyah Güney Afrikalıların yalnızca en düşük düzeyde eğitime sahip olmalarını sağladı ve böylece siyahların apartheid ekonomisindeki rolünü ucuz bir vasıfsız işgücü kaynağı olarak sağlamlaştırdı. Haziran 1954 yılında Verwoerd bir konuşmasında şunları söyledi: "Bantu, kendi topluluğuna her bakımdan hizmet etmesi için yönlendirilmelidir. Avrupa topluluğunda belirli çalışma biçimlerinin üzerinde ona yer yoktur. Ancak kendi topluluğu içinde., tüm kapılar açık".
Apartheid karşıtı bir aktivist olarak çalışan siyah bir Güney Afrikalı kadın, Nomavenda Mathiane, Verwoerd'i özellikle 1953 yılındaki Bantu Eğitim Yasası için eleştirdi, bu da siyah Güney Afrikalı nesillerin daha düşük bir eğitime maruz kalmasına neden oldu: toprak, beyazlar Güney Afrika'da bizi yoksullaştırdıktan sonra, yoksulluğumuzdan kurtulmanın tek yolu eğitimdi ve bize daha düşük bir eğitim verme fikrini buldu.
Başbakan Daniel Malan, Ulusal Parti'nin 1953 seçimlerindeki başarısının ardından siyaseti bıraktığını açıkladı. Malan'ın 1954 yılında emekli olmasını izleyen veraset tartışmasında, N. C. Havenga ve J. G. Strijdom potansiyel haleflerdi. Transvaal'ın Jön Türkleri üstünlük sağladı ve böylece J. G. Strijdom, Malan'ın yerine Başbakan olarak gelen Ulusal Parti'nin yeni lideri seçildi.
Verwoerd, Afrikaner seçmenleri arasında giderek popülerlik kazandı ve siyasi desteğini genişletmeye devam etti. 1958 seçimlerindeki ezici seçim zaferi ve kısa bir süre sonra Başbakan J. G. Strijdom'un ölümüyle Verwoerd, Eben Dönges ve Orange Free State'ten C. R. Swart ile birlikte partinin başına aday gösterildi. Verwoerd ikinci turda en çok oyu aldı ve böylece Strijdom'u Başbakan olarak başardı.