Ferrer hareketi
Barselona

Escola Moderna, 8 Eylül 1901'de Barselona'nın Carrer de les Corts caddesinde 30 öğrenciyle açılmıştır. Bu sınıfın neredeyse üçte ikisi erkekti ve ilk, orta ve ileri olmak üzere üç gruba ayrılmıştı. Okul, velilerin ödeme gücüne göre değişen ölçekte öğrenim ücreti almaktaydı. İlk yılın sonunda 70 olan okul mevcudu 1904'te 114'e ve 1905'te 126'ya yükseldi. İspanyol yetkililer okulu 1906 yılında kapatmıştır.
Ferrer'in pedagojisi dogmayı eğitimden çıkarmaya ve bunun yerine çocukların kendi güçlerini yönlendirmelerine yardımcı olmaya çalışmıştır. Ferrer'in okulu, samimiyetten ziyade aldatmayı körüklediğine inandığı cezalardan ve ödüllerden uzak durmuştur. Benzer şekilde, notları veya sınavları da kabul etmedi, çünkü bunların pohpohlama, sönükleştirme ve eziyet etme eğilimlerini tehlikeli buluyordu. Ferrer teoriden ziyade pratik bilgiye öncelik vermiş ve çocukları okumak yerine deneyimlemeye teşvik etmiştir. Dersler, dersin konularının ilk elden deneyimlenebileceği yerel fabrikalara, müzelere ve parklara ziyaretleri gerektiriyordu. Çocuklar kendi işlerini kendileri planlıyor, kendilerine güveniyor ve derslere istedikleri gibi katılabiliyorlardı.
Okul, ebeveynleri okulun işleyişine katılmaya ve halkı derslere katılmaya teşvik etmiştir. Akşamları ve Pazar günleri öğleden sonra verilen dersler halka açıktı bu derslerde fizyoloji, coğrafya ve doğa bilimlerinden akademisyenler yer almaktaydı. Okulun ikinci yılında, bu geçici dersler düzenli akşam kurslarına dönüşmüştü. Ferrer, derslerin halka açık olduğu popüler bir üniversite yaratmak için Barselona Üniversitesi profesörleriyle görüşmeler gerçekleştirdi.  Bu fikir Fransa'da ve Avrupa'nın diğer bölgelerinde eşzamanlı olarak gelişmesine rağmen, Ferrer'in popüler üniversitesi hayata geçemedi.
Escola Moderna, okulun atölyesi, laboratuvarı ve haritalar gibi öğretim araçlarının yanı sıra öğretmen yetiştiren bir okula ve radikal bir matbaaya da ev sahipliği yapıyordu.  Ferrer'in iyi okuma materyallerinin eksikliğini düşünmesi basını harekete geçirdi. Çevirmenler ve aydınlardan oluşan bir kadroyla birlikte basın, çoğu Fransızcadan çevrilen, yeni bilimsel kavramlar üzerine anlaşılır bir dille yazılmış 40'tan fazla ders kitabı üretti. İspanyol yetkililer toplumsal düzeni altüst ettiği için bu kitaplardan nefret ediyorlardı. Kitapların konuları arasında gramer, matematik, doğa ve sosyal bilimler, coğrafya, antropoloji, sosyoloji, dini mitoloji ve vatanseverlik ve istilanın adaletsizlikleri yer almaktaydı. En popüler çocuk kitabı Jean Grave'in ütopik peri masalı Nono'nun Maceraları'ydı . Diğer başlıklar şunları içeriyordu:
Nicolás Estévanez'in İspanyol Tarihi Araştırması
Clémence Jacquinet'in Dünya Tarihinin Özeti
Odón de Buen'den Fiziksel Coğrafya
Georges Engerrand'tan İnsanlığın İlk Aşamaları
Malvert'ten Hıristiyanlığın Kökenleri
Etnik Psikoloji Charles Letourneau
İnsan ve Dünya (kısaltılmış baskı), Elisée Reclus
Yoksulluk: Sebebi ve Tedavisi Léon Martin
Charles Malato'nun Sosyal Sınıfları
Basının aylık dergisi Boletín de la Escuela Moderna, okulun haberlerine ve önde gelen özgürlükçü yazarların makalelerine ev sahipliği yapıyordu.  Basın, ekonomik ve dini baskı temaları üzerine yazılmış öğrenci makalelerinden seçmeler yayınlamıştır.
Ferrer, okulun kişisel gelişimi teşvik etme amacının yanı sıra ek bir işlevi daha olduğuna inanıyordu: toplumsal yenilenme. Okul, Ferrer'in gelecekte görmeyi umduğu özgürlükçü toplumun embriyonik bir versiyonuydu. Propaganda ve kışkırtıcılık Escola Moderna'nın amaçlarının merkezinde yer almaktaydı, zira Ferrer insanların deneyler yoluyla kendilerini ve çevrelerini sürekli yeniledikleri bir toplum hayal etmekteydi.  Ferrer, okul için sendikalist birliğin rolüne çok yaklaşmıştı.
Bu amaçla, Escola Moderna öğrencilerine de dogmatik eğitim verilmiyor, ahlaki telkinler veriliyordu. Ferrer, diğer insanlara saygının çocuklara aşılanması gereken bir nitelik olduğuna inanmıştır. Özgürlüğü sevmeleri ve saygınlıklarını başkalarıyla paylaştıklarını görmeleri sağlanan çocukların, bu sayede iyi birer yetişkin olacaklarına inanıyordu. Okulda ayrıca işbirliğini teşvik etmek için uluslararası Esperanto dili de öğretiliyordu. Bu sosyal adalet, eşitlik ve özgürlük eğitiminin dersleri arasında kapitalizmin kötülüğü, hükûmetin kölelik düzeni olduğu, savaşın insanlığa karşı işlenen bir suç olduğu, özgürlüğün insan gelişiminin temeli olduğu ve vatanseverlik, sömürü ve batıl inançlar nedeniyle çekilen acılar yer almaktaydı. Ders kitapları kapitalizme, devlete ve orduya karşı pozisyon almıştı:
Anarşist Ahlak Peter Kropotkin
Savaş, Charles Malato
Jean Grave'den Özgür Bir Dünya
Anselmo Lorenzo'nun Yaşam Bayramı
Ferrer dönüşü ile ölümü arasındaki on yıl boyunca Barselona'daki özgürlükçü eğitimin merkeziydi. Escola Moderna'nın programı, Ferrer'in ruhban karşıtlığından konuk entelektüel öğretim görevlilerinin kalitesine kadar, orta sınıf liberal reformcuları bile etkilemişti. Anarşist Emma Goldman okulun genişlemesindeki başarıyı Ferrer'in metodik idari becerisine bağlamıştı..
Onun modelindeki diğer okullar ve merkezler İspanya'ya ve Güney Amerika'ya yayıldı.  Ferrer 1905'in sonlarına doğru yakındaki tekstil merkezi Vilanova i la Geltrú'da bir de uydu okul açtığı zaman, hem çocuklar hem de yetişkinler için Escola Moderna'ya benzeyen Ferrer okulları İspanya'nın doğusunda çoğaldı: Barselona'da 14, Katalonya, Valensiya ve Endülüs'te 34 okul. İspanyol Cumhuriyetçiler ve Laik Özgür Düşünenler Birliği, okul basınındaki materyalleri kullanarak kendi sınıflarını organize etti ve toplamda 120 civarında rasyonalist okul açıldı.