stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rome (dizi)

| Rome |
| --- | --- |
Format: Drama
Başrol: Kevin McKidd Ray Stevenson Polly Walker Kenneth Cranham Max Pirkis Indira Varma Kerry Condon Lindsay Duncan James Purefoy Ciarán Hinds
Ülke:  ABD
Bölüm sayısı: 22
Yapım
Gösterim süresi: 60 dakika
Yayın bilgileri
Görüntü formatı: 1080i (HDTV)
Yayın tarihi: 28 Ağustos 2005 - 25 Mart 2007
Dış bağlantılar
İnternet sitesi

Rome, HBO yapımı bir televizyon dizisi. Altın Küre ve Emmy Ödülleri dahil birçok ödüle aday gösterilmiş bu mini dizinin ilk sezonu  28 Ağustos 2005 tarihinde yayınlanmaya başladı ve 12 bölüm sürdü. İkinci sezonu ise 10 bölüm sürdü ve 14 Ocak 2007 tarihinde başladı. Türkiye'de ilk sezonu CNBC-e kanalında yayınlandı.
Dizinin ilk sezonu MÖ 49 yılı civarındaki tarihi yapıda başlıyor. Julius Caesar (Jül Sezar) yönetimindeki Roma Cumhuriyeti'nin Galya'da ve Mısır'daki mücadelesini, Jül Sezar'ın ölümü sonrası Roma Cumhuriyeti'nin Roma İmparatorluğuna dönüşmesi ve aynı zamanda  ülke içinde, özellikle senatoda yaşanan çekişmeleri anlatıyor.
İkinci sezon ise Sezar'ın varisi genç Oktavius (Octavian) ve Marcus Antonius (Mark Antony) arasındaki güç mücadelesi temelinde şekilleniyor.
Roller ve karakterler

| Karakter | Aktör  (1>  sezon) | Aktör  (2>  sezon) |
| --- | --- | --- |
Lucius Vorenus: Kevin McKidd
Titus Pullo: Ray Stevenson
| Julius Caesar | Ciarán Hinds | Ciarán Hinds (Cameo) |
| Pompey Magnus | Kenneth Cranham | Yok |
Atia of the Julii: Polly Walker
Mark Antony(Marcus Antonius): James Purefoy
Marcus Junius Brutus: Tobias Menzies
Servilia of the Junii: Lindsay Duncan
| Niobe | Indira Varma | Indira Varma (Cameo) |
| Gaius Octavian | Max Pirkis | Max Pirkis;  Simon Woods¹ |
Octavia of the Julii: Kerry Condon
Quintus Pompey: Rick Warden
| Porcius Cato | Karl Johnson | Yok |
Marcus Tullius Cicero: David Bamber
Timon: Lee Boardman
Mascius: Michael Nardone
Eirene: Chiara Mastalli
Cleopatra: Lyndsey Marshal
| Gaia | Yok | Zuleikha Robinson |
| Jocasta | Yok | Camilla Rutherford |
| Marcus Agrippa | Yok | Allen Leech |
| Maecenas | Yok | Alex Wyndham |
| Caesarion | Yok | Nicolò Brecci |
| Levi | Yok | Nigel Lindsay |
| Vorena the Elder | Yok | Coral Amiga |
Alberto García Aspe

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Alberto García Aspe Mena
Doğum tarihi:  11 Mayıs 1967 (57 yaşında)
Doğum yeri:  Meksiko, Meksika
Boyu:  1,69 m (5 ft 6+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1984-1991 |  Pumas |  180 |  (40) |
| 1991-1997 |  Necaxa |  185 |  (69) |
| 1995 |  → River Plate (kiralık) |  5 |  (0) |
| 1997-1999 |  América |  66 |  (11) |
| 1999-2002 |  Puebla |  97 |  (29) |
| Toplam |   |  533 |  (149) |
Millî takım kariyeri
| 1988-2002 |   Meksika |  109 |  (21) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Alberto García Aspe Mena (d. 11 Mayıs 1967), orta saha pozisyonunda görev yapmış Meksikalı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1984 yılında Pumas kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Necaxa, River Plate, América ve Puebla kulüplerinde oynadı.
Sanpete County

| Sanpete ili |
| --- | --- |
İl
Sanpete County


Ülke:  ABD
Eyalet: Utah
Kuruluş: 31 Ocak 1850
Merkez: Manti
Yüzölçümü
 • Toplam: 4.150 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 27.822
 • Yoğunluk: 6.8/km²
Zaman dilimi: UTC-05.00 (Dağ)
 • Yaz (YSU): UTC-04.00 (Dağ)
Resmî site sanpete.com
Sanpete ili veya Sanpete County Amerika Birleşik Devletleri'nin Utah eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2010 sayımına göre 27,822'dir. İlin merkezi Manti şehridir.
Sana Gelen Yollar / Ayrılık

Sana Gelen Yollar / Ayrılık, Kâmuran Akkor'un 1966 yılında Star Plak etiketiyle yayımlanan 45'lik plağıdır.
Şarkı listesi

| # | Şarkı | Söz | Müzik |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Sana Gelen Yollar | Polat Tezel | Polat Tezel |
| 2 | Ayrılık | Anonim | Anonim |
Afurca

| Afurca |
| --- | --- |
Köy

Afurca'da bir manzara fotoğrafı
Afurca, Azerbaycan'ın Kuba Rayonu'ndaki bir köydür.
| g t Kuba Rayonu köyleri |
| --- | --- | --- |
| Rayon | Kuba |  |
| Köyler |  Adur  Afurca  Ağbil  Alekseyevka  Alıc  Alpan  Amsar  Amsarqışlaq  Aşağı Atuc  Aşağı Tüləkəran  Aşağı Xuç  Ashagy Kharasha  Atuc  Aydınkənd  Bad  Bağbanlı  Bağçalı  Barlı  Bərğov  Birinci Nügədi  Buduq  Cadarı  Cağacıq  Çartəpə  Çarxaçu  Çayqışlaq  Cek  Çiçi  Cimi  Cındar  Dağlı  Dağüstü  Dalaqo  Dalıqaya  Davudoba  Dəhnə  Dəlləkli  Dərk  Digah  Əlibəyqışlaq  Əlik  Əliməmmədoba  Ərməki  Ərməkiqışlaq  Əski İqrığ  Əspərəsti  Fətəli xan  Fırıq  Gədik  Gədikqışlaq  Gənclər  Gəray  Gömürdəhnə  Güləzi  Gültəpə  Güneyməhlə  Gürdəh  Hacıağalar  Hacıhüseynli  Hacıqaib  Haput  İbrahimhapıt  İdrisqışlaq  İkinci Nügədi  İqrığ  İsnov  İsnovqışlaq  İspik  Karakyz  Kardash  Kazmabudug  Kələbaq  Kələnov  Khinalug  Küçeyi  Kunxırt  Küpçal  Küpçalqışlaq  Kürkün  Küsnət  Küsnətqazma  Leyti-Kazma  Mahmudqışlaq  Mehdiqışlaq  Məçkə-Xacə  Mirzəməmmədkənd  Mirzəqasım  Mirzəqışlaq  Möhüc  Muçu  Nohurdüzü  Novonikolayevka  Nöydün  Nütəh  Ördüc  Orta Xuç  Paşaoba  Pirvahid  Puçuq  Püstəqasım  Qacar Zeyid  Qalayxudat  Qamqam  Qarabulaq  Qaraçay  Qarovulüstü  Qarxun  Qasımqışlaq  Qayadalı  Qəçrəş  Qələdüz  Qənidərə  Qımıl  Qımılqazma  Qımılqışlaq  Qırızdəhnə  Qırmızı Qəsəbə  Qonaqkənd  Qorxmazoba  Qrız  Raziyələr  Rəngdar  Ruçuq  Rük  Rustov  Səbətlər  Serteng  Sırt Çiçi  Sofikənd  Söhüb  Şuduq  Sukhtakala  Susay  Susayqışlaq  Talabı  Talabıqışlaq  Talış  Tekeshykhy  Təngəaltı  Timiryazev  Toxmar  Tülər  Uçgün  Utuq  Uzunmeşə  Vəlvələ  Vladimirovka  Xaltan  Xanagahyolu  Xanəgah  Xaruşa  Xaşı  Xaspolad  Xırt  Xucbala  Yalavanc  Yekdar  Yenikənd  Yerfi  Yergüc  Yuxarı Digah  Yuxarı Tüləkəran  Zərdabi  Zərqava  Zeyid  Zıxır  Zizik  |  |
Alaaddin: Cafer'in Dönüşü

| --- | --- |
Yönetmen:  Toby Shelton  Tad Stones  Alan Zaslove 
Yapımcı:  Tad Stones  Alan Zaslove 
Yazar:  Kevin Campbell  Mirith J.S. Colao  Bill Motz  Steve Roberts  Dev Ross  Bob Roth  Jan Strnad  Brian Swenlin 
Hikâye (eser):  Duane Capizzi  Douglas Langdale  Mark McCorkle  Robert Schooley  Tad Stones 
Oyuncular:  Gilbert Gottfried  Jason Alexander  Jonathan Freeman  Scott Weinger  Linda Larkin  Dan Castellaneta 
Müzik: Mark Watters
Kurgu:  Robert S. Birchard  Elen Orson 
Stüdyo: Walt Disney Video Premiere Walt Disney Television Animation The Walt Disney Company
Dağıtıcı: Walt Disney Home Video
Çıkış tarih(ler)i: 20 Mayıs 1994 (1994-05-20)
Süre: 69 minutes
Ülke: United States
Dil: English
Bütçe: $5 million
Hasılat: $300 million+
Cafer'in Dönüşü (Aladdin 2 olarak da bilinir veya kısaca Alaaddin: Cafer'in Dönüşü olarak da bilinir), Walt Disney Pictures and Television tarafından üretilen 1994 yapımı Amerikan doğrudan video animasyonlu müzikal fantezi filmidir. 1992 yapımı Aladdin filminin ilk devam filmidir ve Aladdin animasyon dizisinin pilotu olarak da hizmet eder (dizinin bu filmden önce gösterime girmesiyle nasıl başladığının başlangıç hikâyesidir).
Seslendirenler

Gilbert Gottfried - Iago
Jason Alexander - Abis Mal
Jonathan Freeman - Cafer
Scott Weinger - Aladdin
Brad Kane - Aladdin (şarkı sesi)
Linda Larkin - Prenses Yasemin
Liz Callaway - Prenses Jasmine (şarkı sesi)
Dan Castellaneta - Cin
Frank Welker - Abu ve Rajah
Val Bettin - Sultan olarak
Jim Cummings - Razoul olarak
Alaaddin, Karapınar

| Alaaddin |
| --- | --- |
Mahalle

 AlaaddinAlaaddin'in Konya'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Konya ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Konya
İlçe: Karapınar
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.810
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 332
İl plaka kodu: 42
Posta kodu: 42400
Alaaddin, Konya ilinin Karapınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.810 |  |
| 2018 | 1.865 |  |
| 2017 | 1.725 |  |
| 2016 | 1.624 |  |
| 2015 | 1.605 |  |
| 2014 | 1.393 |  |
| 2013 | 1.161 |  |
| 2012 | 1.147 |  |
| 2011 | 1.133 |  |
| 2010 | 1.176 |  |
| 2009 | 1.201 |  |
| 2008 | 1.250 |  |
| 2007 | 1.253 |  |
Saygılı Yosma

| Saygılı Yosma |
| --- | --- |
La Putain respectueuse
Oyunun 1946 tarihli ilk baskısının kapağı
Yazar: Jean-Paul Sartre
Karakterler: Lizzie, Fred,  Senatör, Zenci,  James, John
İlk gösterim: Kasım 1946   Théâtre Antoine
Ülke:  Fransa
Orijinal dil: Fransızca
Tür: Varoluşçu
Zaman ve mekân: 1930'lar, ABD'nin güney kasabalarından biri
IBDB profili
Saygılı Yosma (Fransızca: La Putain respectueuse), Fransız yazar ve filozof Jean-Paul Sartre'ın 1946 yılında Fransızca olarak kaleme aldığı tiyatro oyunu. İki perde olarak yazılan eser 1930'ların Amerika Birleşik Devletleri'nde geçer. Seçkin bir güneyli ailenin, oğullarını, siyahi bir adamı öldürdüğü için ceza almaktan kurtarmaya çalışmasını anlatmaktadır. Aile, bunu beyaz bir hayat kadını olan Lizzie MacKay'i oğulları yerine masum bir siyahi adamı suçlaması için yalancı şahitlik yapmaya ikna ederek başarmaya çalışır.
İlk kez Kasım 1946'da Paris'te sergilenen Saygılı Yosma, Sartre'ın 1945'te ABD'ye yaptığı ziyaretlerdeki gözlemlerine dayanır. Yazar, 1931 yılında bu ülkede gerçekleşen ve dokuz siyahi adamın iki beyaz hayat kadınına tecavüz etmekle suçlanarak ceza aldıkları Scottsboro davasından ve ziyareti sırasında tanıştığı Richard Wright'ın kitaplarından ilham alarak bu oyunu yazdı. Sartre eserde, ırkçılığı ve Amerikan toplumundaki sınıf sistemini beyaz bir fahişe, ona tecavüz etmekle suçlanan siyahi bir adam ve cinayet işlemiş zengin bir beyaz adamın hikâyesini anlatarak ironik bir şekilde eleştirdi.
Sartre'ın Varoluşçuluk coşkusuyla yazdığı ve Lizzie'nin çevresinde sert erkekler, zorba zenginler ve linççiler varken seçimlerinde ne kadar özgür olduğunu sorguladığı oyun pek çok eleştiri aldı. Yazarın bir Fransız olarak müttefikleri Amerika Birleşik Devletleri'ne bu oyunla ihanet ettiği söylendi. Sartre bu eleştiriye "Ben ABD'ye değil, ırkçılığa karşıyım" diyerek cevap verdi. Kısa bir zaman geçirdiği ülkenin günlük alışkanlıkları hakkında doğru gözlemler yapamadığı da bir diğer eleştiriydi. Ayrıca, Sartre'ın yarattığı siyahi karakterin güçsüz ve çaresiz bir portre çizmesi, haksızlığa karşı mücadele etmek yerine kaçmayı tercih etmesi de liberal ve sol kesimden izleyiciler tarafından hoş karşılanmadı.
Sartre, 1952'de çekilen sinema filmi ile, oyunun Sovyetler Birliği'nde sergilenen uyarlaması için yeni bir son yazdı. Bu yeni sonda Lizzie yalancı şahitlik yapmayı reddederek sınıf ayrımcılığı ve ırkçılıkta bir kırılım noktası ortaya çıkardı. Yazar, değişiklikle ilgili olarak "Biliyorum ki çalışan genç kesimden pek çok insan bu oyunu izledi ve üzücü bir şekilde sonlandığı için hayal kırıklığına uğradı. Hayata asılmak zorunda olan bu kitlenin ihtiyacı olan tek şeyin umut olduğunun farkındayım" yorumunu yaptı. Baş karakterin kahramanca kararı ve oyunun iyimser sonu 1930'ların ABD'sindeki ırkçılık gerçeğini yansıtmadığı için çok eleştirildi.
Sartre'ın az bilenen oyunlarından biri olan Saygılı Yosma ile ilgili olarak André Gide, 15 Mart 1947 tarihli günlüğünde "Sartre'ın Saygılı Yosma'sının bir çeşit başyapıt olduğunu düşünüyorum. Son iki uzun ve sıkıcı romanından hoşlanmamıştım fakat Saygılı Yosma, Duvar'da yazdığı harika hikâyelerden sonra yarattığı en güçlü ve mükemmel metin" yorumunu yaptı.
Kökeni

II. Dünya Savaşı'nın ardından Fransa'nın üzerinde Amerika Birleşik Devletleri'nin kültürel etkileri görülmeye başladı. 1945 yazında ülkedeki sinemalarda ABD'nin kara filmleri gösterildi. Daha önceleri Sergei Eisenstein ve Vsevolod Pudovkin gibi Rus yönetmenlerin filmlerine ilgi duyan Sartre ve Simone de Beauvoir artık Orson Welles filmlerini takip etmeye başlamışlardı ve Stalin'in Rusya'sında heyecan verici bir şey olmadığına inanıyorlardı. Çift, Welles'in Citizen Kane isimli filmini çok beğenmişti. Savaşın ardından 1945 yılında Sartre, Amerika Birleşik Devletleri'ni iki kez ziyaret etti ve ülkede ırkçılığın düşünmediği kadar büyük boyutlarda olduğunu gözlemledi. Annie-Cohan Solal'e göre evinden, günlük hayatından ve tarihsel hoşgörülerden uzakta olduğu bu ziyaretler Sartre'ın politik mücadelelerinin de başlangıcı oldu. Gezilerinden sonra yayınladığı yazılarda da bu ırkçılığı sürekli eleştirdi. Le Figaro'daki makalelerinin ilkinde ABD'nin gerek kuzeyinde gerekse güneyinde siyah insanlarla beyaz insanlar arasındaki farkın kendini çok şaşırttığını yazdı. Sadece hizmet sektöründe iş bulabilen siyahların sokaklarda beyazların yanından geçmesi bile problem oluyordu.
Sartre'ın gözlemlerine göre beyaz Amerikan toplumu siyahlarla ilgilenmiyordu ve onların da kendileri ile ilgilenmemesini istiyordu. Beyazlar için siyahların tek ilgilenmesi gereken asansörler, bagajlar ya da beyazların ayakkabıları olabilirdi çünkü zencileri makine gibi görmek istiyorlardı. Bu konuda yayınlanan ilk makalesinin ardından Amerikalılar kendi iç işlerine karışmaması konusunda Sartre'ı uyardılar. Yazar, Le Figaro'da yayınlanan ikinci makalede "Öyle görünüyor ki siyah problemini çözmenin tek bir yolu var ve bu da çok kolay değil. Amerikan işçi sınıfı (hem beyazlar hem de siyahlar), yönetim sınıfına karşı çıkarlarının tek olduğunu anlar ve beyaz işçiler zencilerle birlikte eşit haklar için mücadele ederse bu dava kazanılır." diye yazdı.
Irkçılık, savaş ile birlikte Sartre'ın ilgi alanına girmiş bir kavramdı. Saygılı Yosma'yı yazmadan önce gene 1946 yılında Reflexions sur la question juive (Irkçılık ve Yahudiler) isimli bir yazı yayınlamıştı. Bu yazısında, uç noktalardaki Nazi'lerden değil, ırkçılığın Fransa'da görülen etkilerinden bahsetti. Sartre'ın "Bir Yahudi nereden gelirse gelsin ve ne yapmış olursa olsun öldürülmeli. Bir kavgaya hazırlandığı ya da bir direnç hareketinde yer aldığı için değil. Çok daha basit bir sebepten: Bir Yahudi olduğu için." diyerek antisemitizmi özetledi. Yazarın ilk kez gözlemleme fırsatı bulduğu kapitalizme karşı tepkisi de Saygılı Yosma'yı yazmak oldu ve bu oyunu yazarken de konuya aynı bakış açısıyla yaklaştı. Tıpkı bir Yahudi'nin tek suçunun Yahudi olması olduğu gibi, "Bir zenci her zaman kötü şeyler yapar." önyargısının hakim olduğu bir dünyayı anlattı.
Kökeni > Scottsboro davası

Ana madde: Scottsboro davası
Sartre, oyunu yazarken 1931 yılında ABD'de gerçekleşen Scottsboro davasından ilham aldı. Bu davada, Alabama'ya doğru giden trende iki hayat kadınına tecavüz ettikleri iddia edilen dokuz siyah adam yargılanmış ve hepsi ırza geçmekten suçlu bulunmuştu. Mahkeme sırasında kadınlardan birinin suçlamasını geri çekmesine rağmen yüksek mahkeme fikrinden geri dönmemiş ve sanıklar yıllarca hapis yatmışlardı.
1931 yılında Alabama'da iş bulmak için güneye giden trene binmiş olan beyaz ve siyah işçiler arasında tren hareket hâlindeyken kavga çıktı. Tren yolu polisi Alabama'da bulunan Scottsboro kasabasında 25 Mart 1931 günü dokuz Afro Amerikan ile dört beyazı trenden indirerek tutukladı. Tutuklanan iki beyazın erkek kıyafetleri giymiş kadınlar olduğu anlaşıldı. Ruby Bates ve Victoria Price isimli bu kadınlar sorgularında iş aramak için o trende bulunduklarını söylediler. Aslında hayat kadını olan Bates ve Price hapse girmek istemedikleri için dokuz gencin kendilerine tecavüz ettiğini iddia ettiler. Birbirini tanımayan dokuz siyahi adam, tamamı beyazlardan oluşan bir jüri tarafından yargılanarak tecavüzden suçlu bulundu ve on üç yaşında olan Roy Wright haricindekiler ölüm cezasına çarptırıldı. Bu dava "kanuni linç" kavramının yayılmasına da sebep oldu. ABD'nin beyazların egemen olduğu güney eyaletlerinde adaletin yanılması ile çok sık karşılaşılıyordu. 1882 ile 1946 arasında ABD'de beş yüzün üstünde siyah linç edilmişti. Buna rağmen bu dava uluslararası kamuoyunda geniş yankı uyandırdı. Komünistler, Amerikalı siyahlar ve destekçileri genç adamları savunmak için ellerinden geleni yaptılar. Kadınlardan birinin suçlamasını geri çekmesine rağmen Scottsboro Çocukları olarak adlandırılan mahkûmların en sonuncusu ancak 1950 yılında hapishaneden çıkabildi.
Özeti > İkinci perde

Gece olmuştur. Zenci bir kez daha Lizzie'nin evine gelir ve pencereden içeri girer. Tam bu sırada kapı çalındığı için saklanır. Lizzie kapıyı açar ve karşısında Senatör Clarke'ı görür. Senatör, Thomas serbest kaldığı için Lizzie'ye teşekkür eder. Kadına olan tavırları değişmiştir. Kız kardeşinin gönderdiğini söylediği zarfı Lizzie'ye verir. Lizzie, asil kadından bir mektup aldığı için çok sevinir fakat zarfın içinden yüz dolar çıkar. Senatörün tüm sözlerinin hile olduğunu anlayan Lizzie, senatöre tepkisini: "Bugüne kadar daha saygılı davrandıkları için hep yaşlıları tercih ederdim. Ama şimdi onların diğerlerinden daha uyanık olduklarından kuşkulanmaya başladım." diyerek gösterir. Clarke evi terk ettikten sonra kadın zarfı bir kenara fırlatır.
Zenci saklandığı yerden çıkar ve Lizzie'ye linç avının başladığını, kendisini saklaması gerektiğini söyler. Lizzie onu ertesi geceye kadar saklamaya karar verir. Bu sırada beyazlar, kadının sokağındaki evleri aramaya başlamıştır. Lizzie bir tabanca çıkartıp zenciye verir. Eğer gelirlerse adamları vurmasını ister. Zenci ise asla beyazlara ateş edemeyeceğini söyler. O anda kadın zenciyle ne kadar benzediklerini fark eder. İkisi de güçlü beyazların karşısında varolmamaları gerektiğini düşünürek suçluluk hissetmektedirler.
Kapıya gelen iki adamı zenciyi hiç görmediğini söyleyerek gönderen Lizzie'nin evine bu sefer de Fred gelir. Kadın, adamı kovmaya çalışsa da Fred zorla içeri girer. Dışarıda bir zencinin linç edildiğini haber verir ve Lizzie'ye dışarıda zencinin linç edilmesini izlerken bir anda kendisini arzulamaya başladığını açıklar. Kadının evine de bu yüzden gelmiştir. Bu sırada banyodan gelen sesleri duyar. Fred, banyodaki zenciyi bulunca, Lizzie ona tabancasına doğrultur. Bunu fırsat bilen zenci kaçar.
Final sahnesinde Fred de Lizzie'ye babasıyla benzer bir açıdan yaklaşır. Lizzie'ye kendisinin de tıpkı zenciler gibi değersiz olduğunu ve yaşamaya hakkı olmadığını çünkü dedelerinin kim olduğunu bile bilmediğini söyler. Lizzie de (zenciyle benzer sebeplerden) Fred'i vuramaz. Oyun sonlanırken, Fred Lizzie'ye bakacağına söz verir ve ona ırmağın karşısında bir ev vadeder.
Özeti > Alternatif son

Oyunun Sovyetler Birliği'nde oynanan uyarlaması ve bu sergilenişten birkaç sene önce çekilen sinema filmi için Sartre alternatif bir son yazdı. Bu sonda Lizzie kahramanlaştırıldı ve oyun iyimser bir şekilde Lizzie'nin siyah adamın haklarını savunması ve yalan ifade vermeyi reddetmesi ile son buldu. Bu konuyla ilgili Sartre'a yorumu sorulduğunda "Oyunu henüz izlemedim ama Fransa'da çekilen filmin optimist sonunu onaylıyorum. Biliyorum ki çalışan genç kesimden pek çok insan bu oyunu izledi ve üzücü bir şekilde sonlandığı için hayal kırıklığına uğradı. Hayata asılmak zorunda olan bu kitlenin ihtiyacı olan tek şeyin umut olduğunun farkındayım" dedi. Konuyla ilgili olarak Simone de Beauvoir, Jessica Benjamin'e verdiği röportajda, Sartre'a yaptığı işi değiştirmesi gerektiğini hiç söyleyip söylemediği sorulduğunda "Elbette söyledim. O da dediğim şeyi yaptı. Saygılı Yosma'nın ilk versiyonunun çok kötü olduğunu söylediğim için oyun tekrar yazıldı." diye cevap verdi.
Etkileri

Amerikalı yazar Chester Himes Saygılı Yosma'nın üzerindeki etkisini "Sartre, bir Fransız dergisine Saygılı Yosma'yı yazmasına sebep olarak ABD'de bir siyah adamın bir beyaz adamı suçlayamayacağı gerçeğini görmüş olmasını gösterdi. Benim polisiye hikâyeler yazmaya başlamamın sebebi de budur. Şiddet fikrini okuyuculara tanıtmak istedim. Tüm bunların ötesinde Amerikalılar şiddetle yaşıyorlar ve şiddet her şeye rağmen her zaman kazanıyor." diyerek açıkladı.
Bir diğer Amerikalı yazar Richard Wright ise oyunla ilgili "Sartre'ın Saygılı Yosma oyunu çok ilgimi çekti. Jean-Paul Sartre benim ülkemin gerçeklerini çok iyi anlamış ve ifade edebilmişti. Bu şiddetli algılama bende Amerikalı yazarların Amerikan gerçeklerine yaklaşırken örnek alabilecekleri bir davranış hissi yarattı." yorumunu yaptı.
Jean-Paul Sartre, Saygılı Yosma'yı ABD'yi ziyaretlerinin ardından 1946 yılında yazdı.
1960 yılında Küba'yı ziyaret eden Simone de Beauvoir ve Sartre orada Che Guevera ile de bir araya geldiler. Saygılı Yosma, ülkede ilk kez bu ziyaret sırasında sergilendi.
Oyunun önemli destekçilerinden olan Amerikalı yazar Richard Wright 1940'ta yazdığı The Native Son isimli romanında siyah bir adamın beyaz bir kadını öldürdüğü için idama mahkûm edilmesini anlattı.
Salatalık suyu

Salatalık suyu
Salatalık suyu, sıkılarak veya preslenerek elde edilen salatalıklardan elde edilen meyve suyudur. Salatalığın %98'i sudur.
Salatalık suyu, Bloody Mary gibi kokteyller gibi içeceklerde, salatalık çorbası gibi yemeklerde  ve yeşil tanrıça sosu gibi soslarda ve salata soslarında kullanılır. Salatalık suyu önemli miktarda potasyum içerir. A vitamini açısından yüksektir. Ayrıca sterol ve önemli miktarda silikon içerir.
Salatalık suyu kozmetiklerde, sabunlarda, şampuanlarda ve losyonlarda ve tuvalet suyu ve parfümlerde bir bileşen olarak kullanılır.
Rus geleneksel tıbbında solunum yolu iltihabının tedavisine yardımcı olmak ve geçmeyen öksürüğü azaltmak için kullanılmıştır. Diğer geleneklerde mide ekşimesini yatıştırmak ve midedeki asidi azaltmak için kullanılmıştır.  Cilt yanıkları ve kızarıklıkları yatıştırmak için kullanılmıştır. Salatalık suyunun tahta bitlerine ve balık güvelerine karşı bir kovucu olduğu tarif edilmiştir.
Okumalar

Tremblay, Sylvie (16 Nisan 2015). "The Benefits of Cucumber Juice". SFgate.com. 9 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2015.
Hui, Y.H.; Ghazala, S.; Graham, D.M.; Murrell, K.D.; Nip, W.K. (2003). Handbook of Vegetable Preservation and Processing. Food Science and Technology. Taylor & Francis. s. 190. ISBN 978-0-8247-5665-9.
Kaynaklar

1 2 3  Balch, P.A. (2003). Prescription for Dietary Wellness. Avery. s. 36. ISBN 978-1-58333-147-7.
↑  Curtis, Susan; Thomas, Pat; Vilinac, Dragana (2013). Healing Foods. DK Publishing. s. 58. ISBN 978-1-4654-1631-5.
↑  O'Hara, C.B.; Nash, W.A. (1999). The Bloody Mary: A Connoisseur's Guide to the World's Most Complex Cocktail. Lyons Press Series. Lyons Press. s. 92. ISBN 978-1-55821-786-7. [ölü/kırık bağlantı]
↑  Sharma, R. (2005). Diet Management Guide. A.H.W. Sameer series. Diamond Pocket Books. s. 179. ISBN 978-81-288-1085-5.
↑  Hesser, A. (2010). The Essential New York Times Cookbook: Classic Recipes for a New Century. W. W. Norton. s. 142. ISBN 978-0-393-24767-1.
↑  Watson, R.R. (2014). Diet and Exercise in Cystic Fibrosis. Elsevier Science. s. 104. ISBN 978-0-12-800588-0.
↑  Earl Mindell's Food as Medicine. Pocket Books. 2002. s. 119. ISBN 978-0-7432-2662-2.
↑  Katsambas, A.D.; Lotti, T.M. (2003). European Handbook of Dermatological Treatments. Springer. s. 473. ISBN 978-3-540-00878-1.
↑  Digest, E.R. (2015). The Ultimate Book of Vegetables: Gardening, health, Beauty, Crafts, Cooking. Reader's Digest. s. 646. ISBN 978-1-62145-223-2.
↑  N.A.R.D. Notes. National Association of Retail Druggists. 1911. s. 649.
1 2  Zevin, I.V.; Altman, N.; Zevin, L.V. (1997). A Russian Herbal: Traditional Remedies for Health and Healing. Inner Traditions/Bear. ss. 65–66. ISBN 978-0-89281-549-4.
1 2  Shealy, C.N. (2012). The Healing Remedies Sourcebook: Over 1000 Natural Remedies to Prevent and Cure Common Ailments. Da Capo Press, Incorporated. s. 75. ISBN 978-0-7382-1595-2.
1 2  Duke, J.A. (1993). CRC Handbook of Alternative Cash Crops. Taylor & Francis. s. 203. ISBN 978-0-8493-3620-1.
| g t İçecekler |
| --- | --- | --- |
| Meyve suyu |  Ahududu suyu  Ananas  Domates suyu  Elma  Greyfurt  Hindistan cevizi  Kızılcık  Kuru erik suyu  Limonata  Nar suyu  Noni  Portakal  Salatalık  Samalamig  Üzüm  Vişne  |  |
| Sebze suyu |  Buğday çimi  Havuç suyu  Kenevir suyu  Şalgam  Zerdeçal  |  |
| Hayvan sıvısı |  Deniz tarağı suyu  |  |
| Bitki parçaları ve kullanımları |  Soğuk preslenmiş meyve suyu  Meyve suyu diyeti  Meyve sıkacağı Meyve presi  Milkshake  Smoothie  |  |
Ali Özdemir

Ali Özdemir adlı kişiler:
Ali Özdemir (d. 1962) - TBMM XXI. dönem Gaziantep milletvekili
Ali Özdemir (1920-2009) - Türk güreşçi