İtalyan kültürü
Sanat > Fumetti

İtalyan çizgi romanlarının (İtalyanca Fumetti Corriere dei Piccoli'nin ilk sayısının yayınlandığı 27 Aralık 1908'dir. Attilio Mussino. Marinetti'nin manifestosu, Milano'daki bir grup genç ressama Fütürist fikirleri görsel sanatlara uygulama konusunda ilham verdi. Umberto Boccioni, Carlo Carrà, Luigi Russolo, Giacomo Balla ve Gino Severini 1910'da resim üzerine çeşitli manifestolar yayınladılar. Marinetti gibi onlar da özgünlüğü yücelttiler ve miras alınan sanatsal gelenekleri küçümsediklerini ifade ettiler.
1932'de yayıncı Lotario Vecchi, yalnızca Kuzey Amerikalı yazarları kullanarak Jumbo dergisini yayınlamaya başlamıştı. Dergi, İtalya'da 350.000 kopyaya ulaştı ve çizgi romanları geniş bir çekiciliğe sahip ana akım bir medya olarak onayladı. Vecchi, üç yıl sonra aynı unvanı getirerek İspanya'ya taşındı. Grup, henüz Fütürist üslup haline gelecek tarzda çalışmamış olsalar da, sanatçıları modern yaşamın dinamiklerine duygusal olarak dahil olmaya çağırdı. Hareket, hız ve değişim algısını görsel olarak tasvir etmek istediler. Bunu başarmak için, Fütürist ressamlar, bir nesnenin birkaç eşzamanlı görüntüsünü göstermek için parçalanmış ve kesişen düzlem yüzeyleri ve ana hatları kullanan Kübist tekniği benimsediler. Ancak Fütüristler ayrıca nesnenin hareketini tasvir etmeye çalıştılar, bu nedenle çalışmaları tipik olarak bir nesnenin geçiş sırasında ana hatlarının ritmik uzamsal tekrarlarını içeriyor. Efekt, hareketli bir nesnenin çoklu fotoğrafik pozlarına benzer.
Aralık 1932'de, İtalya'daki ilk Disney çizgi romanı, Mickey Mouse veya Topolino, Floransalı yayıncı Nerbini tarafından piyasaya sürüldü. Disney franchise daha sonra 1935'te Mondadori yan kuruluşu API tarafından devralındı. Bir örnek, Balla'nın, bir dachshund'un bacaklarının birden fazla görüntünün bulanıklığı olarak tasvir edildiği Tasmalı Köpek Dinamizmi (1912) tablosudur. Fütürist resimler, diğer önemli yönlerden Kübist çalışmalardan farklıydı. Kübistler natürmort ve portreyi tercih ederken, Fütüristler hızlanan otomobiller ve trenler, yarışan bisikletçiler, dansçılar, hayvanlar ve şehirli kalabalıklar gibi konuları tercih ettiler. Fütürist resimler, Kübist eserlerden daha parlak ve daha canlı renklere sahiptir ve ritmik olarak dönen formların şiddetli hareketin zirvelerine ulaştığı dinamik, ajite kompozisyonlar ortaya çıkarır.
1945'te Hugo Pratt, Venedik Güzel Sanatlar Akademisi'ne devam ederken, Mario Faustinelli ve Alberto Ongaro ile birlikte Asso di Piccheyi yarattı. Sanat biçimine farklı yaklaşımları onlara Venedik çizgi roman ekolünün adını kazandırdı. Boccioni, 1912 baharında konuyla ilgili bir manifesto yayınlayarak heykelle de ilgilenmeye başladı. Teorilerini en iyi şekilde iki heykelde gerçekleştirmiş olduğu kabul edilir: Development of a Bottle in Space (1912). ve bir şişenin dış hatları ve bir insan figürünün tek bir katı form olarak tasvir edilmediği, bunun yerine figürün içinde hareket ettiği uzayda çoklu düzlemlerden oluştuğu Unique Forms of Space in Space (1913).
1948'de Gianluigi Bonelli, popüler Tex Willer ile başlayan uzun ve başarılı bir Batı şeritleri serisi başlattı. Bu çizgi roman, yayıncının adından Bonelliano olarak bilinen popüler çizgi roman formatı etrafında odaklanan bir dizi yayın için model olacaktı. Fütürist ilkeler mimariye de yayıldı. Antonio Sant'Elia, 1914'te mimarlık üzerine bir Fütürist manifesto formüle etti. Gruptaki en yetenekli sanatçı olan Boccioni ve Sant'Elia, 1916'da askerlik hizmeti sırasında öldüler. Boccioni'nin ölümü, grubun personelinin genişlemesi ve görsel sanatlarda önemli bir tarihsel güç olarak Fütürist harekete son verdi.
Tex Willer'ı takip eden dizilerden bazıları Zagor (1961), Mister No (1975) ve daha yakın zamanda Martin Mystère (1982) ve Dylan Dog (1986). Bu çizgi romanlar, cep kitabı formatında 100'den fazla siyah beyaz sayfada tam hikâyeler sundu. Konu ister batılı, ister korku, ister gizem ya da bilimkurgu olsun, her zaman macera olmuştur. Bonelliani, bugüne kadar ülkedeki en popüler çizgi roman biçimidir.
İtalya ayrıca birçok Disney çizgi romanı, yani Disney karakterlerini içeren hikâyeler (Mickey Mouse ve Donald Duck evrenlerinden) üretir. 1960'lardan sonra, Carl Barks ve Floyd Gottfredson gibi Disney çizgi romanlarının Amerikalı sanatçıları, geçmişte olduğu kadar çok hikâye üretmedi. Şu anda Amerikan yeni öykü üretimi azaldı (Don Rosa Avrupa'da yayınlıyor) ve bu niş Güney Amerika, Danimarka ve İtalya'daki şirketler tarafından dolduruldu. İtalyan 'Scuola disneyana' birkaç yenilik üretti: hikâyeler için İtalyan standart uzunluğunu (30 sayfa) oluşturmak, ünlü edebiyat eserlerini 'Parodie'de yeniden yorumlamak, 400 sayfaya kadar uzun hikâyeler yazmak.
Topolino dergisi etrafında bir araya gelen en önemli İtalyan Disney çizer ve yazarları arasında Bonvi, Marco Rota, Romano Scarpa, Giorgio Cavazzano, Giovan Battista Carpi ve Guido Martina sayılabilir. İtalya'da yaratılan en iyi bilinen Disney karakteri Paperinik'tir. (İngiliz izleyiciler için Duck Avenger veya Phantom Duck olarak bilinir).