Kapitalizmin tarihi
Endüstriyel kapitalizm > Serbest ticaret ve küreselleşme

Birinci Fransız İmparatorluğu'nun en güçlü döneminde Napolyon, Avrupa'yı ekonomik olarak özerk hale getirecek ve böylece İngiliz ticaretini ve ticaret dengesini zayıflatacak bir "kıta ablukası" yaratmaya çalıştı. Bu sistem, tropik bölgelerden ithal edilmesi gereken şeker kamışı yerine pancar şekeri kullanılması gibi hileler içeriyordu. Bu durum, İngiltere'deki işadamlarının barış için yalvarmasına neden olsa da İngiltere kısmen Sanayi Devrimi'nin içinde olduğu için savaşta ısrar etti. Savaşın tam tersi bir etkisi oldu, 1788'de 68 bin ton olan pik demir üretiminin 1806'da 244 bine çıkması gibi bazı endüstrilerin büyümesini teşvik etti.
1877'de David Ricardo, James Mill ve Robert Torrens, ünlü karşılaştırmalı üstünlük teorisinde, serbest ticaretin endüstriyel açıdan zayıf olanlara olduğu kadar güçlü olanlara da fayda sağlayacağını savundular. Ricardo, Politik Ekonomi ve Vergilendirmenin İlkeleri adlı kitabında, halen ekonomi biliminde en ezber bozan kabul edilen doktrinini ileri sürmüştür:
Verimsiz bir üretici, en iyi ürettiği malı daha verimli üretebilen bir ülkeye gönderirse, her iki ülke de bundan fayda sağlar.
19. yüzyılın ortalarına gelindiğinde İngiltere, serbest ticaret kavramına sıkı sıkıya bağlıydı ve küreselleşmenin ilk dönemi başladı. 1840'larda Mısır Kanunları ve Seyrüsefer Kanunları yürürlükten kaldırılarak yeni bir serbest ticaret çağı başlatıldı. Adam Smith ve David Ricardo'nun başını çektiği klasik politik ekonomistlerin öğretileri doğrultusunda İngiltere liberalizmi benimsemiş, rekabeti ve piyasa ekonomisinin gelişimini teşvik etmiştir.
Sanayileşme, ölçek ekonomilerini kullanarak ev eşyalarını ucuza üretilmesini sağlarken, hızlı nüfus artışı da mallara yönelik sürekli bir talep yaratmıştır. 19. yüzyıl emperyalizmi bu dönemde küreselleşmeyi belirleyici bir şekilde şekillendirmiştir. Birinci ve İkinci Afyon Savaşları ve İngilizlerin Hindistan'ı fethinin tamamlanmasının ardından, bu bölgelerdeki geniş nüfuslar Avrupa ihracatının hazır tüketicileri haline geldi. Bu dönemde Sahra Altı Afrika ve Pasifik adaları dünya sistemine dahil edildi. Bu arada, Avrupa'nın başta Sahra Altı Afrika olmak üzere dünyanın yeni bölgelerini fethetmesi kauçuk, elmas ve kömür gibi değerli doğal kaynaklarının ortaya çıkmasını sağlamış ve Avrupalı emperyal güçler, sömürgeleri ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki ticaret ve yatırımın artmasına yardımcı olmuştur.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Londra'da yaşayan birisi, sabah çayını yudumlarken telefonla tüm dünyanın çeşitli ürünlerini sipariş edebilir ve bunların kapısının önüne kadar gelmesini bekleyebilirdi. Irksal ve kültürel rekabetlerin militarizmi ve emperyalizmi, günlük gazetenin eğlencelerinden biraz daha fazlasıydı. Ağustos 1914'te sona eren o çağ; insanlığın ekonomik ilerlemesinde ne kadar olağanüstü bir dönemdi. | ” |
Bu dönemde küresel finans sistemi büyük ölçüde altın standardına bağlıydı. Birleşik Krallık bu standardı ilk olarak 1821 yılında resmen kabul etmiştir. İngiltere'yi 1853'te Kanada, 1865'te Newfoundland ve 1873'te Amerika Birleşik Devletleri ve Almanya (de jure) takip etti. Telgraf, transatlantik kablo, telsiz telefon, buharlı gemi ve demiryolu gibi yeni teknolojiler, malların ve bilginin dünya çapında daha önce görülmemiş derecede hareket etmesini sağladı.
Amerika Birleşik Devletleri'nde 1861 yılında iç savaşın patlak vermesi ve limanlarının uluslararası ticarete kapatılması, Lancashire dokuma tezgahları için ana pamuk tedarikinin kesilmesi anlamına geliyordu. ABD iç savaşı sırasında tekstil endüstrileri Afrika ve Asya'dan gelen pamuğa bağımlı hale geldi ve bu durum Süveyş yarımadası üzerinden İngiliz-Fransız kontrolünde bir kanal için baskı yarattı. Süveyş Kanalı 1869'da Kuzey Amerika kıtasını boydan boya geçen Orta Pasifik Demiryolunun tamamlandığı yıl açıldı. Kapitalizm ve kâr, dünyayı daha küçük bir yer haline getiriyordu.