János Kádár
1956 Macar Devrimi'ndeki rolü

Nagy bir koalisyon hükûmeti kurdu ve bir liberalizasyon programı başlattı. Basın üstündeki baskıyı azalttı, birçok siyasi mahkûmu serbest bıraktı ve Macaristan'ı Varşova Paktı'ndan çekmek istediğini ifade etti. Sovyet liderler, karşılıklı saygı ve eşitlik temelinde Macaristan ile bir ilişki kurmaya çalıştıklarına dair bir bildiri yayınlamasına rağmen, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu Kasım ayı başında, Macaristan'daki reformları askerî güç kullanarak ezme kararı aldı.
Macaristan İşçi Partisi kendini lağvederek, Macar Sosyalist İşçi Partisi adıyla yeni bir çatıda örgütlenme kararı aldı. 25 Ekim 1956 tarihinde de, Kádár Genel Sekreter olarak seçildi. Aynı zamanda Imre Nagy Hükûmetinde Devlet Bakanlığı görevi de bulunmaktaydı. 1 Kasım 1956 tarihinde, SSCB'nin Budapeşte Büyükelçisi'nin de girişimleriyle, Ferenc Münnich ile birlikte Moskova'ya uçtu. Burada temas ettiği Sovyet yetkililer onu, Macaristan'da bir karşı devrim faaliyeti yürütülmekte olduğu, bu faaliyetin ne pahasına olursa olsun bastırılması gerektiği konusunda ikna etmeye çalıştı. Macaristan'da konuşlu Sovyet askerî birliklerine, zaten çok önceden müdahale emri verildiğini öğrenince, Kádár da safını değiştirerek, Sovyet tarafına geçti. Saf değiştirdiği takdirde, Rákosi-Gerő yönetiminin tekrar iş başına geçeceği, kendisinin de başbakan yapılacağı söylenmişti. Baskı altında olsa da, gerektiği kadar da direnme göstermemişti. 12 Nisan 1989'da yaptığı bir konuşmada, Imre Nagy'nin infazında payı bulunduğunu kabul ederek bu konudaki pişmanlığını dile getirmişti. Amerikalı gazeteci John Gunther, 1961 yılındaki bir yazısında Kádár'ı ...gölgeler tarafından tarafından takip edilen bir canlı cenaze... olarak tarif etmekteydi.
4 Kasım 1956 sabahı, Sovyet tankları devrimi bastırmak üzere Budapeşte'ye girdi. Aynı gün Kádár önderliğinde kurulduğu ilan edilen Macaristan Devrimci İşçi ve Köylü Hükûmeti, Szolnok'tan 15 maddelik yeni hükûmet programını yayınladı.
Macaristan'ın egemenlik ve bağımsızlığını temin etmek
Sosyalist sistemi ve halk demokrasisini tüm saldırılardan korumak
Çatışmalara son vererek düzeni tesis etmek
Kardeşlik ve eşitlik ilkeleri temelinde, diğer sosyalist ülkelerle olan ilişkileri geliştirmek
Yönetim şekli ne olursa olsun, diğer ülkelerle barış içinde iş birliği geliştirmek
Macar halkının yaşam standardını çabucak ve önemli ölçüde yükseltmek
Beş yıllık kalkınma planlarının, yaşam standartlarının yükselmesine izin verecek şekilde tadil edilmesi
Bürokrasinin ortadan kaldırılması ve demokratik uygulamaların işçiler lehine genişletilmesi
İşçilerin fabrika ve iş yerlerinde yönetimde söz sahibi olmaları
Tarımsal üretimin arttırılması için, mecburi, üretimin kaldırılması ve küçük üreticilere devlet desteği sağlanması
Mevcut yönetim organlarında Devrim Konseylerindeki yönetimin demokratik seçimlerle oluşmasını temin etmek
Esnaf ve küçük işletme sahiplerini desteklemek
İlerici gelenekler sayesinde Macar kültürünün geliştirilmesi
Macar halkının çıkarları doğrultusunda hareket etmek için kurulan Macaristan Devrimci İşçi ve Köylü Hükûmeti, Kızıl Ordu'dan halk karşıtı güçlerin ezilmesi, ülkede düzenin tesisi ve güven ortamının korunması amacıyla yardım talep etmiştir
Krizin sona ermesinden sonra, Macaristan'dan birliklerini çekmesi konusunda Varşova Paktı güçleriyle görüşmeler yapmak
15. madde, Sovyetler Birliği'nin baskısıyla geri çekildi ve ülkeye 200,000 kişiden oluşan güçlü Sovyet askerî birlikleri konuşlandırıldı. Savunmasını SSCB'ye bırakan Kádár, böylelikle ülke savunması için ayırmak zorunda kalacağı kaynakları, ülkenin kalkınması için kullanma fırsatı elde etti.
Nagy, beraberinde Georg Lukács, Géza Losonczy ve László Rajk'ın dul eşi, Júlia ile birlikte Yugoslavya Büyükelçiliği'ne sığındı. Kádár, kaçaklara güven içinde evlerine dönebileceklerine dair söz verdiyse de, bu sözü tutamadı. Zira Sovyet yöneticiler, Yugoslavya'dan sığınma talep eden Imre Nagy ve arkadaşlarının, sınır dışı edilerek Romanya'ya gönderilmelerine karar verdi. Daha sonra Imre Nagy yönetiminin, 1956 ayaklanmasındaki rolünü tespit etmek üzere bir mahkeme kuruldu. Duruşmaların birkaç kez ertelenmesine rağmen, "demokratik devlet düzenini yıkmak", vatan hainliği ve komplo kurmaktan suçlu bulundular. Imre Nagy, Pál Maléter ve Miklós Gimes ölüme mahkûm edilerek, 16 Haziran 1958'de infaz edildiler. Géza Losonczy ve Attila Szigethy ise, mahkemeler devam ederken tutuklu bulundukları hapishanede şüpheli biçimde yaşamlarını yitirdiler.