stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Aylin Sarıoğlu
Başarılar > Kulüpte kazandığı madalya ve kupalar > Vakıfbank

2021 Spor Toto Kadınlar Şampiyonlar Kupası -  Şampiyonluk
2021-22 Kupa Voley -  Şampiyonluk
2021-22 Sultanlar Ligi -  Şampiyonluk
2021-22 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi -  Şampiyonluk
2022 Spor Toto Kadınlar Şampiyonlar Kupası -  İkincilik
2022 FIVB Kadınlar Dünya Kulüpler Şampiyonası -  İkincilik
2022-23 Kupa Voley -  Şampiyonluk
2022-23 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi -  Şampiyonluk
2023 Spor Toto Kadınlar Şampiyonlar Kupası -  Şampiyonluk
2023 FIVB Kadınlar Dünya Kulüpler Şampiyonası -  İkincilik
Başarılar > Kulüpte kazandığı madalya ve kupalar > Millî takımda kazandığı madalya ve kupalar

2018 FIVB Voleybol Kadınlar Milletler Ligi -  İkincilik
2018 Montreux Volley Masters -  Üçüncülük
2019 Avrupa Kadınlar Voleybol Şampiyonası -  İkincilik
Özel hayatı

Aylin Sarıoğlu, kendisi gibi voleybolcu olan Kerem Can Acar ile 2021 yılında evlenmiştir.
Claudio Bravo

Claudio Andrés Bravo Muñoz (d. 13 Nisan 1983), Şilili eski millî futbolcudur.
Kulüp kariyeri > Colo Colo

Futbol'a Colo-Colo'nun altyapısında başlamış ve A takıma kadar yükselmiştir. 2006'da Real Sociedad'a 1,2 Milyon €'ya satılmıştır.
Kulüp kariyeri > Real Sociedad

2006'da La Liga ekibi Real Sociedad'a 1,2 Milyon €'ya transfer olmuştur. 7 sezondur Real Sociedad forması giyen oyuncu 2009-2010'da Real Sociedad'la La Liga'ya yükselmiştir. Kariyeri boyunca 1 golü bu takımda CG Tarragona'ya karşı 14 Şubat 2010'da serbest vuruştan kaydetmiştir.
Kulüp kariyeri > Barcelona

2014-15 yaz transfer döneminde 4 yıllığına Barcelona kulübü ile sözleşme imzalamıştır.
Kulüp kariyeri > Manchester City

25 Ağustos 2016 yaz transfer döneminde Manchester City'nin Katalan ekibine 18 Milyon € ödemesi karşılığında İngiltere'de mücadele etmeye başlamıştır.
Kulüp kariyeri > Real Betis

20 Ağustos 2020'de sözleşmesi biten ve İngiliz Kulübünden ayrılan Şili'li millî kaleci, Real Betis ile 1+1 yıllık kontrat imzalamıştır.
Kulüp kariyeri > Emeklilik

26 Ağustos 2024'te Bravo, 41 yaşında profesyonel futbolu bıraktığını duyurdu.
Başarıları > Colo Colo

Primera División : 2006
Başarıları > Real Sociedad

İspanya 2. Liginden La Liga'ya yükseliş : 2009-2010
Başarıları > Barcelona

La Liga (2): 2014-15, 2015-2016
Şampiyonlar Ligi (1): 2015
UEFA Süper Kupası (1): 2015
FIFA Kulüpler Dünya Kupası (1):2015
Copa del Rey (2): 2015, 2016
Başarıları > Millî takım

Copa América (2): 2015, 2016
2017 Konfederasyon Kupası Finali
Haftan

Kaftan giyen bir Osmanlı şehzadesi tablosu, Gentile Bellini
haftan (Farsça: خفتان), üste giyilen, kumaştan yapılan, uzun, süslü ve astarsız elbise, hilat. Üzerine cübbe giyilirdi. Kaftanlar cins ve nevilerine göre murabba, keçe, çuha gibi isimler alır. Kaftanların kıymetleri, renk, şerit ve düğmelerinden anlaşılırdı.
Ağır kıymetli kumaştan yapılanların önü ve kolları altın telli şeritler ve kordonlarla süslenirdi. Kadifeden yapılan vezir kaftanları ise kıymetli düğmeli, sırma şeritli olur ve kışın üzerine samur kürk geçirilirdi. Yeniçeriler, entariler üzerine kaftan giyer, yürürken zorluk vermemesi için eteklerini toplayıp bellerine sokarlardı. Bunlara dolama denilirdi.
Osmanlılarda, önemli hizmetler görenleri mükafatlandırmak için, padişah tarafından kaftan hediye edilirdi. Kumandanlara bir imtiyaz verildiği zaman, buna işaret olarak kılıç ve kaftan verilirdi.
Padişah tarafından Mekke Şerifi ile başkalarına ihsan olunan kaftanları giydirene kaftan ağası denirdi.
Mükafat maksadıyla kaftanı, bazen padişahlar giydirdikleri gibi sadrazamlar ve vezirler de giydirirlerdi.
Turan Kuloğlu

Turan Kuloğlu (d. 1979, Araklı, Trabzon), Türk hukukçu ve bürokrattır. 2022 yılından itibaren Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürü olarak görev yapmaktadır.
Eğitim Hayatı

1979 yılında Trabzon'un Araklı ilçesine bağlı Çamlıktepe köyünde doğdu. İlkokulu aynı köyde, ortaokul ve lise eğitimini Araklı İmam Hatip Lisesi'nde tamamladı.
2005 yılında Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden, 2010 yılında ise Anadolu Üniversitesi İktisat Fakültesi'nden mezun oldu.
Yüksek lisans eğitimini Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı'nda tamamladı. Tez konusu "Uluslararası Hukuk ve Türk Hukukunda İnsan Ticareti" idi.
2022 yılında Anadolu Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nden ve 2024 yılında Anadolu Üniversitesi Sosyal Medya Yöneticiliği Bölümü'nden mezun oldu. Halen İstanbul Üniversitesi İnsan Kaynağı Yönetimi Bölümü 1. sınıf öğrencisidir.
Meslek Hayatı

Meslek hayatına 2006 yılında Üsküdar Adliyesi'nde hâkim/savcı adayı olarak başladı.
2007 yılından itibaren sırasıyla;
Antalya/Alanya,
Gaziantep/Nurdağı,
Bayburt
illerinde hâkim olarak görev yaptı.
2012 yılında Yargıtay Meslek İçi Eğitim Semineri'ne katıldı.
2013-2016 yılları arasında Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü'nde çeşitli görevlerde bulundu:
Denetimli Serbestlik Daire Başkanlığı ve İşyurtları Kurumu Daire Başkanlığı Tetkik Hâkimliği,
Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü Personel Daire Başkanlığı,
Personel Genel Müdürlüğü Genel Müdür Yardımcılığı.
2017-2018 yılları arasında Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Sekreter Yardımcılığı görevini yürüttü.
2018-2022 yılları arasında Yargıtay Cumhuriyet Savcılığı görevini üstlendi.
Personel Genel Müdürlüğü

12 Ağustos 2022 tarihinde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın tensipleriyle Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürü olarak atandı. 27 Mayıs 2024 tarihinde aynı göreve ikinci kez atanmıştır.
Özel Hayatı

Evli ve üç çocuk babasıdır.
1 2  "PersonelBilgileri". pgm.adalet.gov.tr. Erişim tarihi: 2025-03-19. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
AKDF Arama Kurtarma Dernekleri Federasyonu

| Arama Kurtarma Dernekleri Federasyonu |
| --- | --- |

Kısaltma: AKDF
Kuruluş: 12 Haziran, 2002
Kuruluş yeri: Yalova
Tür: Sivil Toplum Üst Kuruluşu
Lider: Adem Demirel
Resmî site: akdf.org.tr
Arama Kurtarma Dernekleri Federasyonu ya da kısaca AKDF; Türkiye'de arama kurtarma konusunda faaliyet gösteren derneklerin oluşturduğu üst yapı, federasyon.
Arama ve kurtarma operasyonlarında yerel koordinasyonu sağlamak, gönüllü ekiplerin eğitim ve tatbikatlarla donatılmasını desteklemek ve ulusal düzeyde işbirliğini artırmak amacıyla kurulmuştur. 7 farklı ilden 9 dernek ile faaliyetlerini sürdürmektedir. 
Eğitim merkezi Yalova'dadır.  Yönetim kurulu başkanı Adem Demirel'dir.
Kurucuları arasında AKUT eski üyeleri Kuvvet Lordoğlu, Nevzat Çetin, Atila Ulaş gibi isimler bulunmaktadır.
Tarihçe

AKDF, Türkiye’de afet ve acil durum yönetiminin etkinliğini artırmak amacıyla, yerel arama ve kurtarma dernekleri arasında işbirliğini güçlendirmek üzere 12 Haziran 2002'de kurulmuştur.  Kuruluş aşamasında, farklı coğrafi bölgelerdeki derneklerin deneyim ve kaynaklarını birleştirerek, ortak operasyon standartları geliştirilmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla 19 dernek ile ilk toplantılar gerçekleştirilmiş ve farklı illerden 5 dernek kurucular arasında yer almıştır.
Federasyon yapısı ile düzenlenen ilk ortak operasyon  Konya Zümrüt Apartmanı Faciası'ndaki arama kurtarma faaliyetidir.
Federasyon merkezi 2008 yılında İstanbul'dan Yalova'ya taşınmıştır. Her yıl düzenli olarak üye derneklerin olduğu farklı bir ilde ulusal tatbikat düzenlemektedir.
Türkiye'de meydana gelen depremler'de enkaz altı arama kurtarmanın yanında sel, trafik kazası, doğada kaybolma gibi vakalara da müdahale yapmaktadır. 6 Şubat 2023 depremlerinde 3 farklı ilde operasyon yaptı.
↑  https://akdf.org.tr/kurumsal/federasyon-tuzugu/
↑  https://www.denizhaber.com/gelecegin-arama-kurtarma-elemanlari-yalovada-yetisiyor/47125
↑  https://www.yalovagazetesi.com/akdfde-adem-demirel-guven-tazeledi
↑  https://akdf.org.tr/kurumsal/tarihce/
↑  https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/turkiyenin-unutulmayan-16-yillik-acisi-zumrut-apartmani-faciasi/1721044
↑  https://www.iha.com.tr/yalova-haberleri/yalovada-gercek-gibi-deprem-tatbikati-42440834
↑  https://edirnesonhaber.com/edirnede-24-saat-suren-deprem-tatbikati-yapildi/141090
Suleyman efe kocazeybek

| Süleyman Efe KOCAZEYBEK |
| --- | --- |
Doğum: 25 Haziran 1979(1979-06-25) Denizli, Türkiye Cumhuriyeti
Meslek: Uluslararası Arabulucu, Araştırmacı Yazar ve Hukuk Danışmanı
Vatandaşlık: Türkiye Cumhuriyeti
Hayatı

Süleyman Efe Kocazeybek, aslen Denizlinin çardak ilçesinden olan bir hukuk danışmanı, uluslararası arabulucu ve yazardır. Uluslararası hukuki danışmanlık ve arabuluculuk hizmetleri sunan SK Cabinet Conseil International şirketinin kurucusudur. Şirketi, uluslararası ticaret, sözleşme hukuku ve diplomatik müzakereler alanında uzmanlaşmıştır.
Araştırmaları

Türk kültürü, tarihi ve töresi üzerine araştırmalar yürüten Kocazeybek, kadim Türk bilgeliğini günümüze taşımak amacıyla çeşitli akademik ve kültürel çalışmalar gerçekleştirmiştir. Avrupa ve Türkiye’de Türk tamgaları, kadim Türk töresi ve Avrupa’daki Türklerin kökeni üzerine araştırmalar yapmıştır.
Projeleri

Uzun yıllar Fransa Türk Federasyonu'nda yönetici olarak görev almış, Türk toplumu için sosyal ve kültürel projelerde yer almıştır. Ayrıca uluslararası platformlarda Türk tarihi, entegrasyonu ve kültürel miras konularında konferans ve seminerler vermektedir.
Projeleri > Kitaplar

Kadim Türk Töresi: Gelenekten Geleceğe
Niğbolu Muharebesi (1396)

| g t Osmanlı-Macaristan Savaşları |
| --- | --- |
 Niğbolu (1396)  1414-21  1426-28  1437-44  1444-49  1454-83  1492-95  1521-26  1550-62  1611  1613  1658-62 
| g t Haçlı Seferleri |
| --- | --- |
Kutsal topraklarda (1095–1291) Birinci  1101 Haçlı Seferi  Edessa Kuşatması (1146)  Norveçli  Venedik  İkinci  Üçüncü  1197  Dördüncü  Beşinci  Altıncı  Baronlar  Yedinci  Sekizinci  Dokuzuncu 1291 sonrası İzmir 1343-1351  İskenderiye 1365  Savoyard 1366  Berberi 1390   Niğbolu 1396  Varna 1443  Portekiz 1481 Kuzey Haçlı Seferleri (1147–1410) Wendish 1147  İsveç 1150  1249  1293  Livonya 1198-1290  Prusya 1217-1274  Litvanya 1283-1410 Halkın Haçlı Seferleri Halk 1096  Çocuklar 1212  Shepherdler 1251  Yoksullar 1309  Shepherdler 1320 Ortodokslara karşı Bosna 1235-1241  Albigeois 1209-1229  Aragon  1284/5  Despenser  1382/3  Hussit 1419-1434 Reconquista (718-1492)  Kronoloji
Niğbolu Muharebesi (Bulgarca: Битка при Никопол, Bitka pri Nikopol; İngilizce: the Battle of Nicopolis, Fransızca: la Bataille de Nicopolis, Macarca: Nikápolyi Csata, Rumence: Bătălia de la Nicopole), 25 Eylül 1396'da Sultan Yıldırım Bayezid liderliğindeki Osmanlı ordusunun Burgonya Dukalığı veliahtı ve asilzadelerinin liderliğini üstlendiği, ayrıca Kutsal Roma-Cermen İmparatorluğu, Fransa, Eflak, Lehistan, Britanya Krallığı, Macaristan, İskoçya Krallığı, Venedik Cumhuriyeti, Ceneviz Cumhuriyeti, St. Jean Şövalyeleri askerlerinden oluşan bir Haçlı ordusuyla, Tuna Nehri üzerinde bulunan Niğbolu Kalesi yakınlarında gerçekleşen ve Osmanlı kuvvetlerinin kesin zaferiyle sonuçlanmış bir muharebedir. Bu muharebe aynı zamanda Avrupa tarihçiliğinde, Niğbolu Haçlı Seferi diye de anılır ve Orta Çağ'ın son büyük haçlı seferi olarak nitelendirilmektedir. Bazı kaynaklarda savaşın tarihi 28 Eylül olarak verilmiştir.
Savaş öncesi > Haçlı seferine hazırlık

1394'te Bulgar Çarı İvan Şişman'in geçici başkenti olan Niğbolu, Türk ordusunca fethedilerek Osmanlı Devleti'ne katılmıştı. Şişman'ın kardeşi İvan Srtasimis hâlâ Vidin Kalesi'ni elinde tutmakta idi, ne var ki Osmanlı Devleti'ne yıllık haraç ödeyen bir vasal devlet statüsüne girmişti. Macaristan Krallığı ile Osmanlı Devleti arasında bulunan tampon devletler Osmanlı hakimiyetine girmiş ve bu iki devlet sınır komşusu olmuşlardı. Venedik Cumhuriyeti, Dalmaçya kıyılarında ve Mora'da bulunan kolonilerin ve ticari üs olarak kullandığı limanların Türkler'in eline geçip Venedik'in Adriyatik Denizi, İyon Denizi ve Ege Denizi'ndeki egemenliğini ortadan kaldıracağından endişe etmekteydi. Ceneviz Cumhuriyeti ise Osmanlı Devleti'nin Boğazlar ve Tuna Nehri üzerindeki hakimiyetinin Karadeniz'deki ticaret üsleri olan Kefe, Amasra ve Sinop'u tehdit edeceğini, hatta I. Bayezid'in kuşatıp ablukaya aldığı İstanbul'un karşısında bulunan Galata'yı fethedeceğinden kuşkulanmaktaydı.
1394'te Papalık hala birbirine rakip ikiye bölünmüş durumdaydı ve bir Papa Fransa'da Avignon'da diğeri ise Roma'da bulunmaktaydı. Avignon Piskoposu IX. Boniface, bir beyanname yayınlayarak Türkler'e karşı yeni bir haçlı seferi başlattığını ilan etti. İngiltere ve Fransa krallıkları birbirleriyle yaptıkları ufak aralıklarla çok uzun süren Yüz Yıl Savaşı'nın bir barış aralığında idiler ve İngiliz Kralı II. Richard ve Fransız Kralı VI. Charles bir haçlı seferinin finansmanını sağlama hususunda anlaşabilmişlerdi. Fransız Kralı delegeleri Kutsal Roma imparatoru Sigismund ile 1393'ten beri böyle haçlı seferi için müzakereler yapmaktaydılar.
Yapılan ilk plana göre Norman-İngiliz John of Gaunt, Fransız Orleans Dükü Louis ve Burgunya Dükü Cesur Filip 1395'te sefere başlayacaklar, ondan sonra Fransız Kralı VI. Charles ve İngiltere Kralı II. Richard onları 1396'da takip edecekti. Ancak bu plan 1396 başında bir kenara bırakılıp Nevers'li Korkusuz Jean çoğunluğu Burgundili süvarilerden oluşan 6.000 Fransız askeri ile sefere başladı. Almanya'da Renanya-Palatina, Bavyera ve Nürnberg, Korkusuz Jean'ın emrine 3.000 asker tahsis etti. Sigismund ise imparatorluğundan 4.000 ve Macaristan'dan 1.000 olmak üzere 5.000 kişi ile sefere katıldı. Korkusuz Jean komutanlığındaki kuvvetler, Temmuz 1396'da Buda'ya ulaşarak Sigismund'un komutanlığı altındaki güçlerle birleştiler. Bu kuvvetlerin hepsi Katolik olmakla beraber Ortodoks Hristiyan olan Eflak Kralı Mircea ve ordusu da bu haçlı seferine katılmak için çok mücadele verdi.
Haçlı ordusunun planı ve ilerleyişi

Haçlı ordusunun stratejik planı Buda'da kararlaştırıldı. Sigismund Osmanlıların hemen toplanabilen ordularla hücum edeceğini ummaktaydı ve Eflak Kralı Mircea böyle durumlarda Osmanlı eyalet ordularına karşı bazı başarılar sağlamıştı. Fakat bu seferde beklenen olmadı. Ama sonunda ordunun Tuna Nehri'ni takip ederek ilerlemesi ve Karadeniz'de toplanan donanma güçlerinin de Tuna'ya girerek destek sağlamasına karar verildi.
Haçlı ordusu Tuna'nın sol kıyısını takip ederek öncü Macar ordusu, sonra Fransızlar, Burgundililer, Kral Sigismund, ana Macar ve Alman ordularının artçılığı düzeniyle yürüyüşe geçtiler. Bir diğer Macar ordusu ise Karpatları geçerek Eflak'a inip Eflak Kralının rakibini Erdel'den atmayı başardı. Eflak Kralı Mircea ise Tuna ağzından giren Haçlı donanmasının yanından doğudan ilerledi. Haçlılar Osmanlı garnizonlarının bulunduğu bazı kalelere hücum ettiler. Bunlar arasında Osmanlı devleti vasalı olan Bulgar Kralı'nın kardeşinin elinde bulunan Vidin kalesi de bulunuyordu. Vidin iç kalesinde direnme yapan Voynuklardan oluşan Osmanlı güçleri iç kale alınınca katliamdan geçirildi ve 200-300 Fransız bu kazanımdan dolayı şövalye olarak ilan edildiler. Tuna kenarında çift kale duvarlı Rahova kalesi ise bir nehir geçiş yolunu savunmaktaydı. Osmanlı garnizon komutanı Kral Sigismund'a bir elçi göndererek askerlerine dokunulmazsa silahlarını bırakıp kaleyi teslim edebileceğini bildirdi ve Kral Sigsmund bunu kabul etti. Fakat diğer Haçlılar, özellikle Fransız ve Burgunyalı prens ve soylular, bunu kabul etmeyip şehirdeki hem Müslüman hem de Ortodoks Hristiyan olanların çoğunu katlettiler ve kendilerine göre bir seçim yaparak büyük grup işe yarayanları esir olarak yanlarına aldılar.
10 Eylül'de Venedik, Ceneviz ve St. Jean Şövalyeleri gemilerinden oluşan Haçlı donanması Tuna'dan gelerek Niğbolu kalesi önünde demir attılar. Niğbolu çok önemli bir nehir geçiş noktası ve nehir limanı idi; nehre bakan bir sarp kayalığın üzerinde çok korunaklı bir kaleye sahipti. Kale yeniden tamir görmüştü ve çok iyi donanımlı bir Türk garnizon kuvveti kalede bulunmaktaydı. Kale komutanı çok tecrübeli Doğan Bey idi. Önce Fransız ve Burgonyalı askerler karadan gelip kalenin yakınlarında kamp kurdular. Kral Sigismund ve ordusu ise kalenin öbür tarafında şehrin karşında kampa girdiler. Fransız ve Burgonyalılar birkaç merdiven taşımaktaydılar ve Macarların ise lağım kazma birlikleri vardı. Her iki grup da kuşatma için gerekli silahların ellerinde bulunmadığından şikayetçi idi; halbuki nehirde demirli donanmada birçok mancınık ve benzeri kuşatma için gerekli savaş aletleri bulunmaktaydı, kara ordularından kimse bunları istemeyi düşünmemişti. Kaleye hücum edip alma yerine, uzun bir kuşatma ile kaleyi ablukaya alıp yiyecek ve içecek bitinceye kadar bekleme taktiği tercih edildi. Haçlı komutanları Osmanlı Sultanı'nın Haçlı istilasından haberdar olmadığını; olsa bile bu uzak kaleye yetişme imkânı olmadığını düşünmekte idiler ve bu nedenle güneye devamlı bir keşif birliği göndermekten kaçınmışlardı.
Osmanlı ordusunun savaş alanına gelişi

Yıldırım Bayezid'in 1395'te İstanbul'u ikinci defa kuşatmakta iken yeni bir Haçlı ordusu hakkında haberi oldu. Osmanlı istihbaratı iyi çalışmıştı. Esasen İstanbul Boğazı'ndan geçen ve Haçlı donanmasına iştirak edecek olan gemiler görülmekteydi. Ayrıca Bizans İmparatoru II. Manuil'in Macar kralına gönderdiği Yıldırım'ın Haçlı ordusundan haberdar olduğuna dair mesaj da Osmanlıların eline geçmişti. Haçlı ordusu Buda'ya eriştiği zaman Yıldırım, İstanbul kuşatmasını çoktan bırakmış bulunuyordu. Gazi Evranos Bey komutasındaki akıncılar hemen ilerlemişler ve Osmanlı ordusunun güzergâhı için keşif yapmaya başlamışlardı. Bayezid İstanbul'un ablukası için az sayıda birlikleri geri bıraktı ve bu yüzden Bizanslılar donanmalarını Tuna'ya gönderemediler.
Yıldırım Bayezid, Rumeli eyaleti ordularının düşmana hücum etmemesini ve Osmanlı ordusunun Edirne ve Filibe arasında toplanması emrini vermişti. Tecrübeli Sadrazam Kara Timurtaş Paşa tarafından organize edilen Rumeli ve Anadolu eyalet orduları büyük bir hızla burada toplanmaya başladılar ve Meriç kıyısına hemen vasıl oldular. Vasal devletlerden de önemli katkı sağlayanlar oldu. Özellikle Sırplar Stefan Lazarević komutasında Filibe'ye geldi ve ana Osmanlı ordusu ile Şipka Geçidi güneyinde birleşti. Ana Osmanlı ordusu ise toplanma mevkiinden Ağustos sonunda hızla yola çıkıp 20 Eylülde Sıpka Geçidi'nden geçip 21-22 Eylül'de Tırnova'ya vardı. Burada ilk defa bir Haçlı keşif birliği ile karşılaştılar. Osmanlı keşif birlikleri ise Niğbolu'ya yetişip Haçlı ordularının kale önünde ordugahta olduklarını gördüler. 24 Eylül'de Yıldırım Bayezid ve ana Osmanlı ordusu Niğbolu'nun birkaç kilometre güneyine geldi ve Yıldırım'ın otağı burada bir tepe üzerine kuruldu.
Osmanlı tarihçileri ana ordunun Niğbolu önüne varışının akşam üstü olduğunu yazmaktadırlar. Ordu kampı kurulana kadar Yıldırım'ın karanlıktan faydalanarak kale duvarları önüne geldiğini, Doğan Bey'e bağırarak sabaha kadar direnmesini emrettiğini, Doğan Bey'in kalede yeterince yiyeceği olduğunu için morallerin iyi olduğunu bildirdiği ve Sultan'ın kale önüne geldiği için hiç yenilgi imkânı olmadığını söylediğini yazarlar.
Savaşın gelişmesi

Yıldırım Beyazid Edirne'den Tuna Nehri kıyısında bulunan Niğbolu Kalesine 24 saat gibi kısa bir sürede ordusuyla beraber ulaştı. Adına yaraşır bir süratle gelen Sultan Yıldırım Bayezid, Divanı toplayarak durum değerlendirmesi yaptı.
Deneyimli komutanlardan bazıları kalabalık Haçlı ordusunu korkutmak suretiyle bozguna uğratmaktan yana tavır takınmış ve hatta elde bulunan develeri Balkanlardaki halkların pek görmediklerini belirterek bu hayvanları kullanarak haçlıları bozguna uğratabileceklerini ifade etmişlerdir. Yıldırım Bayezid ise böyle bir saldırıyı mertçe bulmadığı için reddetmiştir. 25 Eylül 1396 günü kendinden aşırı emin Haçlı birlikleri Osmanlı süvarilerinin amansız akını karşısında bozguna uğramış adeta bir baskın yemişlerdir.
Savaşın başlarında tepeden tırnağa zırhlı seçkin Hospitalier Şövalyeleri Osmanlıların öncü birliklerine kayıplar verdirmiş, onları kovalamak için ilerledikçe Türk askerlerinin daha önceden yerlere sapladıkları kazıkların olduğu bölgeye gelmişler ve atlarla ilerlemenin mümkün olmadığını görünce atlarından inmişlerdir. Ancak ağır zırhlı olduklarından dolayı çabucak yorulmuşlardır. Böylece Türk ordusunun savaş planı tam anlamıyla devreye girmiş, tepelerin ve ağaçlıkların olduğu yerde konuşlanan Türk ordusunun asıl gücü savaşa dahil olunca şövalyelerin Jean de Vienne gibi ünlü komutanları da dahil tamamına yakını imha edilmiştir.
Savaş sonrası

Haçlı ordusunun geçtiği yerde Müslümanları ve hatta Ortodoksları katlettiğini öğrenen Yıldırım Bayezid çok öfkelendi. Soylular bir kenara ayrıldıktan sonra yere bir kazık çakıldı ve boyu bu kazıktan uzun olan tüm diğer esirler idam edildi. Niğbolu Muharebesi, Osmanlı'nın ilk zamanlarında esirlerin öldürüldüğü tek savaştır. Ancak çocuk yaştaki Haçlı askerlerinin canı bağışlandı ve onlar da Müslüman olarak yetiştirilmek üzere Türk ailelerine gönderildi. Soylular ise fidye karşılığı serbest bırakıldı.
Niğbolu savaşında Türkleri ilk defa tanıyan ve Yıldırım Bayezid'in kumandanlığına ve kahramanlığına hayran kalan Korkusuz Jean, esaretten kurtulursa bir daha Türklere kılıç çekmeyeceğine dair yemin etmiştir. Fidye karşılığında serbest kaldıktan sonra Yıldırım Bayezid kendisini çağırarak
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ettiğin yemini sana iade ediyorum. Aksine eğer şerefini koruyan bir adam isen silahını al ve Hristiyanlığın bütün kuvvetlerini aleyhime topla. Böylece bana kazanmak için yeni fırsatlar tanımış olursun. Zira ben ancak Allah'ın dinini yaymak ve Onun rızasına kavuşmak için dünyaya Cihad yapmaya gelmişim. | „ |

demiştir.
Çok sonraları Timur, Ankara Savaşı'nı kazandıktan sonra Avrupa hükümdarlarına elçiler gönderecek ve onların yenemediği Bayezid'i kendisinin yendiğini övünerek bildirecekti.
Niğbolu Muharebesinden sonra Osmanlı akıncıları Macaristan içlerine kadar girerek pek çok ganimetle döndüler. Balkanlarda Osmanlıları yenmenin mümkün olmadığı ortaya çıktı. Vidin Prensliği de ilhak edilerek Bulgar Krallığı tamamen ortadan kaldırıldı.
Bu utanç verici yenilginin ardından Batı Avrupa devletleri, Osmanlılara karşı uzun bir süre bir daha benzer bir istila hareketine girişememişlerdir. Yıldırım Bayezid'in askeri başarısı, Balkanlardaki Osmanlı egemenliğini pekiştirmiş ve Osmanlıların İslam dünyasındaki gazi imajlarının ünü ve itibarının yayılmasını sağlamıştır. Örneğin Bayezid, Kahire'ye Memluk sultanına zafernâme mektuplarıyla birlikte esir alınan tepeden tırnağa ağır zırhlara bürünmüş haçlı şövalyelerinden bir kısmını göndermiştir. Bunun üzerine Kahire'de bulunan Abbâsi halifesi, I. Bayezid'e Sultan-ı İklim-i Rum unvanını vermiştir.
Niğbolu Savaşı'ndan sonra Yıldırım Bayezid, Doğu Roma (Bizans) İmparatoru Manuil'e elçi göndererek haçlılarla işbirliği yaptığı gerekçesiyle İstanbul'u teslim etmesini istedi. 1391 yılından itibaren başkentin kuşatma altına alınması nedeniyle Manuel, Batı Avrupa devletlerinden askeri yardım istemişti. Ancak haçlı ordusunun hezimete uğramasından sonra imparatorun son ümidi de sönmüştü. Bayezid şehrin kuşatmasını artırarak ciddi bir baskı oluşturmuş ve ahaliyi açlıkla teslim olmaya zorlanmıştır. İmparator Manuel için bu baskıdan kurtuluş hiç beklenmedik şekilde doğudan gelecekti.