stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
The Barker

| --- | --- |
The Barker

Yönetmen: George Fitzmaurice
Yapımcı: Al Rockett Richard A. Rowland
Yazar: Benjamin Glazer Joseph Jackson Herman J. Mankiewicz (titles)
Oyuncular: Milton Sills Dorothy Mackaill Betty Compson Douglas Fairbanks Jr.
Müzik: Louis Silvers
Görüntü yönetmeni: Lee Garmes
Kurgu: Stuart Heisler
Stüdyo: First National Pictures
Dağıtıcı: Warner Bros. Pictures
Çıkış tarih(ler)i: 9 Aralık 1928 (1928-12-09)
Süre: 87 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce(Intertitles ve talking scenes)
The Barker, Eylül 1928'de Warner Bros'un bir yan kuruluşu olan First National Pictures tarafından yapımcılığı üstlenilen ve gösterime giren 1928 yapımı bir Amerikan yarı konuşmalı pre-Code romantik drama filmidir. George Fitzmaurice tarafından yönetilen filmin başrollerinde Milton Sills, Dorothy Mackaill, Betty Compson ve Douglas Fairbanks Jr. yer alıyor. The Barker, konuşma sekansları ve senkronize müzikal skorlama ve ses efektleri içeren sekanslar içeren yarı konuşmalı bir film. Film Benjamin Glazer, Joseph Jackson ve Herman J. Mankiewicz tarafından Kenyon Nicholson'ın oyunundan uyarlanmıştır.
Aynı adlı Broadway oyunu 18 Ocak 1927'de Biltmore Tiyatrosu'nda açıldı ve Temmuz 1927'ye kadar 221 performans sergiledi. Sahne yapımında Walter Huston "Nifty" rolündeydi ve filmde Dorothy Mackaill tarafından canlandırılan, henüz pek tanınmayan Claudette Colbert de "Lou" rolündeydi.
Konu

Film, bir adam olan Nifty Miller (Milton Sills) ile araları bozuk olan oğlu Chris'in (Douglas Fairbanks Jr.) arasına giren Lou (Dorothy Mackaill) adlı bir kadının öyküsünü anlatır. Nifty, dans eden bir kıza aşık olan ve oğlu Chris'in avukat olması için hırslı olan bir karnaval barker'dır. Chris'in başka fikirleri vardır ve tatili sırasında bir yük gemisine atlar, karnavala katılır ve dansçı bir kızla (Mackaill) evlenir. Sonunda Chris, babasının onun için beslediği hırsı gerçekleştirir.
Hưng Yên

| Hưng Yên |
| --- | --- |
Şehir
Hưng Yên şehri
Şehir merkezi
Hưng YênHưng Yên'in Vietnam'daki konumu
Ülke:  Vietnam
Bölge: Kızıl Nehir Deltası
İl: Hưng Yên
Yüzölçümü
 • Toplam: 73.42 km²
Nüfus (2019)
 • Toplam: 116.356
 • Yoğunluk: 1585/km²
Zaman dilimi: UTC+07.00 (ICT)
Resmî site thanhphohungyen.gov.vn
Hưng Yên, Vietnam'ın Hưng Yên ilinin merkezi olan şehirdir. Şehir, Kızıl Nehir Deltası'nda başkent Hanoi'nin 60 km güneydoğusunda Kızıl Nehir'in kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 73.42 km² olan şehrin nüfusu 2019 yılı itibarı ile 116.356'dır.
Hưng Yên, idari olarak yedi semt ile 10 kırsal belediyeye ayrılmaktadır.
Tanchon

| Tanchon 단천시 |
| --- | --- |
Belediye

Ülke: Kuzey Kore
İl: Güney Hamgyong
Nüfus (2017)
 • Toplam: 360.000 (tahmini)
Tanch'ŏn (Korece telaffuz: [tan.tsʰʌn]) Kuzey Kore'nin Hamgyŏng eyaletinin kuzeydoğusundaki liman kentidir. Yaklaşık 360.000 kişilik bir nüfusa sahiptir. Tanch'ŏn, Namdae Nehri'nin aktığı Japon Denizi'ne (Kore Doğu Denizi) komşudur.
İdari bölümler

Tanch'ŏn 39 tong (mahalle) ve 39 ri (köy)'e bölünmüştür:
| --- | --- |
 Chich'o-dong  Chikchŏl-dong  Chŏnjin-dong  Haean 1-dong  Haean 2-dong  Hanggu 1-dong  Hanggu 2-dong  Hanggu 3-dong  Kŭmbong-dong  Kŭmgol 1-dong  Kŭmgol 2-dong  Kŭmgol 3-dong  Kŭmsan-dong  Kwangch'ŏn-dong  Muhak-tong  Munhwa-dong  Naemun-dong  Namp'ung-dong  Paeg'am-dong  Paekkŭmsan-dong  Ponsan-dong  Pukch'ŏn-dong  Puktu-dong  P'ugŏ-dong  Ryongdae-dong  San'gwang-dong  Sao-dong  Sindanch'ŏn 1-dong  Sindanch'ŏn 2-dong  Taehŭng 1-dong  Taehŭng 2-dong  Taesin-dong  T'amsi-dong  Tŏkhŭng-dong  Tong'am-dong  Tonsan-dong  Yangch'ŏn-dong  Yangsan-dong  Yŏng'ung-dong:  Changnae-ri  Chŏngdong-ri  Chŭngsal-li  Hwajang-ri  Kaŭng-ri  Kawŏl-li  Mun'am-ri  Munho-ri  O'mong-ri  Paeksal-li  Pokp'yŏng-ri  Ponghwa-ri  Rip'a-ri  Ryŏngdae-ri  Ryongjam-ri  Ryŏngsal-li  Ryongdŏng-ri  Ryonghŭng-ri  Ryongyŏl-li  Samgŏ-ri  Sindong-ri  Sinho-ri  Sinp'ung-ri  Sinp'yŏng-ri  Sŏk'u-ri  Songjŏng-ri  Songp'a-ri  Ssangryong-ri  Talch'ŏl-li  Taptong-ri  Tŏkchu-ri  Tolsal-li  Tuyŏl-li  Unch'ŏl-li  Wadong-ri  Wŏnsal-li  Yangp'yŏng-ri  Yŏngp'yŏng-ri
Ekonomi

Bölgede, kobalt, manyezit ve demir cevheri gibi geniş mineral kaynakları bulunmaktadır.
Şehir, kimyasal üretim, tekstil, metal eşya yapımı ve maden dökümü ile bilinir.
Şehirde bilgisayar oyunları tasarlayan Tradewinds şirketi kurulmuştur.
Ulaşım

Tanch'ŏn Kore Devlet Demiryolunun Pyeongra Hattı'nda bulunmaktadır. 2012'de yılında istasyon yenilenmiş ve geliştirilmiştir. Tanch'ŏn limanı yeniden inşa edildi ve tamamlanmasının şerefine Aralık 2012'de bir tören yapıldı. Törende, Kore İşçi Partisi Merkez Komitesi ve Kuzey Kore kabinesi tarafından gönderilen ortak bir kutlama mesajı yetkililere ve üyelere okundu.
Vahşi yaşam

Bir antilop türü olan Çin goralları bu şehirde yaşamını sürdürmektedir. #293.
Konuyla ilgili yayınlar

Dormels, Rainer. North Korea's Cities: Industrial facilities, internal structures and typification. Jimoondang, 2014. 978-89-6297-167-5
Tanaz Eshaghian

| Tanaz Eşağyan |
| --- | --- |
Doğum: 8 Eylül 1974 (50 yaşında) İran
Eğitim: Brown Üniversitesi
Meslek: Belgesel yapımcısı, film editörü

Tanaz Eshaghian (8 Eylül 1974)  İran doğumlu Amerikalı belgesel yapımcısı. New York'ta yaşamaktadır.
Erken dönem ve eğitim hayatı

8 Eylül 1974 tarihinde İran'da doğdu. Tanaz, İran Devrimi sonrasındaki dönemde, 6 yaşındayken annesiyle birlikte İran'ı terk etti. Kendisi hem İranlı hem de Yahudidir.
Eshaghian New York'ta büyüdü, Trinity School'a gitti. Brown Üniversitesi'nden göstergebilim alanında lisans derecesi ile mezun oldu. Yeni Okul'dan medya çalışmaları alanında yüksek lisans derecesine sahiptir.
Kariyeri

İran'da cinsiyet değiştirme ameliyatı olmayı seçen trans kadınlara kışkırtıcı bir bakış sunan ilk uzun metrajlı filmi Be Like Others için 25 yıl sonra ilk kez İran'a döndü. Bir BBC 2, France 5, ITVS yapımı olan Be Like Others, ilk gösterimini 2008 Sundance film festivalinde yaptı ve Berlin Film Festivali'nde Teddy özel jüri ödülünü, Noor İran Film Festivali'nde En İyi Belgesel ödülünü ve ELSE ödüllerini kazandı. Siegessaule Okuyucunun Seçimi Ödülü'ne layık görüldü ve Emmy ödülüne aday gösterildi. Dünya çapında otuzdan fazla film festivaline davet edildi ve ABD televizyon prömiyerini Haziran 2009'da HBO'da yaptı. 2011'de Afganistan'ın başkenti kabil şehrindeki bir kadın hapishanesinde "ahlaki suçlar"a odaklanan bir belgesel film olan Kabil'in Aşk Suçları'nı tamamladı.
2002'de tamamladığı ilk filmi I Call Myself Persian: Iranians in America, 11 Eylül saldırıları sonrasında ABD'de yaşayan İranlıların önyargı ve yabancı düşmanlığından nasıl etkilendiklerini anlatıyordu. 2006'da tamamlanan Aşk İran-Amerikan Stili'nde, hem New York'ta hem de Los Angeles, Kaliforniya'da bulunan geleneksel İranlı ailesini filme aldı ve onların kendisiyle evlenme takıntısını ve kendi kültürel kararsızlığını belgeledi.
Filmleri ayrıca Modern Sanat Müzesi'nde ve New York City'deki Lincoln Sahne Sanatları Merkezi'ndeki Walter Reade sinemasında da gösterildi.
Love Iranian-American Style   (2006)

Eshaghian'ın Love Iranian-American Style (İran-Amerikan Tarzını Seviyorum), belgeselcinin 25 yaşına gelmesiyle birlikte flört ve evlilik beklentileriyle yaşadığı mücadeleyi birinci ağızdan anlatıyor. Bekar annesiyle birlikte yaşayan İranlı-Yahudi-Amerikalı olan Eshagian, geleneksel olarak flört kalıplarını Kafkasyalı erkeklerle sınırlandırmıştır, ancak önemli doğum günü gelip annesini paniğe sürükler; böylece Tanaz'ı İranlı bir damatla geleneksel olarak görücü usulü bir evliliğe ayarlamayı kabul eder. Tanaz - zar zor da olsa - bu teklifi kabul eder ve böylece "büyük M" için aday adaylarıyla bir dizi randevuya çıkar. Tekniği, talipleri bire bir, kamera karşısında röportajlara hazırlamaktan ibaret; bu röportajlarda onlardan boş yere flört ve evlilikle ilgili duygularını benimsemelerini istiyor, bu da bir dizi acımasızca dürüst ve bazen de komik itiraflara yol açıyor. Eshagian ayrıca eski erkek arkadaşlarını gün yüzüne çıkarıyor ve onları, ondan neden ayrıldıklarına dair sitem ederken filme alıyor. Başka bir düzeyde film, yönetmenin kendisini etnik kimlik üzerinden tanımlamaya çalışırken, balıklama kültürel bir uçuruma düştüğünü ve kendisini İran'ın sabit, uzun vadeli birlik ideali ile bariz Amerikan ideali arasında keskin bir şekilde parçalanmış halde bulduğunu görüyor. sahada oynama ve taahhütte bulunmadan önce suları test etme eğilimleri.
İran Yahudi geleneği, evliliği Batı kültüründeki gibi bireysel bir meseleden çok, bir grup ittifakı olarak görüyor. İranlı aile, çiftler için mahremiyet yaratan sınırları algılamıyor; bunun yerine aile, bir ilişkide olup bitenler hakkında her şeyi bilmeyi bekler. Tanaz, kendisini yetiştiren yönelim ailesi ile evlilik yoluyla yaratacağı üreme ailesi arasında ayrım yaptığı ve bu ailenin Amerikan kültürüne uygun bağımsız olmasını istediği için bu durumdan rahatsızlık duymaktadır.
Tanaz, birkaç kuşaktan akrabanın bulunduğu geniş bir ailede büyüdü. Amerikan kültüründe aileler neolokaldir; evlendiklerinde yeni evler kurarlar. Tanaz'ın ailesi ilk etapta onun iç evlilik yapmasını ve kültürel topluluk içinde kalmasını istese de Tanaz onları Amerikan kültüründen biriyle evlenmesi gerektiğine (dış evlilik) ikna eder.
Kocası için çalışma ve gençlerle evlenme gelenekleri İran Yahudi kültüründeki cinsiyet rollerinin örnekleridir. Belgesel, bir kadının kocasının bakıcısı, esasen itaatkar rolünü anlatıyor. Bu rol, erkekleri baskın, üstün veya bazı açılardan daha yetenekli olarak görebilen kültürlerindeki toplumsal cinsiyet stereotiplerine ilişkin potansiyel bir içgörü sağlar. Bu, kadınların önemini küçümseyen aile içi-kamusal ikilemin bir örneğidir. Dahası, erkeklere kıyasla kadınlara yönelik beklentiler arasındaki eşitsizlik, erkek egemen hiyerarşiyi destekleyen cinsiyet tabakalaşmasını (cinsiyete göre bireye saygının değiştiğini) gösteriyor.
Filmografisi

| Yıl | Yapım | Notlar |
| --- | --- | --- |
| 2002 | I Call Myself Persian: Iranians in America | Direktör |
| 2003 | From Babylon to Beverly Hills: The Exodus of Iran’s Jews | Direktör |
| 2006 | Love Iranian-American Style | Direktör |
| 2008 | Be Like Others | Direktör |
| 2011 | Love Crimes of Kabul | Direktör |
| 2018 | The Last Refugees | Direktör |
| 2022 | As Far As They Can Run | Direktör |
Isparta'da 1954 Türkiye genel seçimleri

2 Mayıs 1954 Türkiye genel seçimleri Isparta İli sonuçları;
Sonuçlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Toplam seçmen sayısı
94.543

Sonuçlar
| Kıs. | Kıs. | Parti | Toplam | Oy oranı | MV Sayısı |  |  |  |  |  |  |
|  | DP | Demokrat Parti | 52.051 | %&0000000000000062.33000062,33 | 5 |  |  |  |  |  |  |
|  | CHP | Cumhuriyet Halk Partisi | 30.893 | %&0000000000000036.99000036,99 |  |  |  |  |  |  |  |
|  | BĞMSZ | Bağımsızlar | 571 | %&0000000000000000.6800000,68 |  |  |  |  |  |  |  |
| Toplam | Toplam | Toplam | 83.515 | %100 | 5 |  |  |  |  |  |  |
Seçilenler

| İsim | Parti |
| --- | --- |
İrfan Aksu: Demokrat Parti
Sait Bilgiç: Demokrat Parti
Kemal Demiralay: Demokrat Parti
Tahsin Tola: Demokrat Parti
Zühtü Hilmi Velibeşe: Demokrat Parti
Talal bin Abdülaziz Âl-i Suud

Talal bin Abdülaziz Âl-i Suud (Arapça: طلال بن عبد العزيز آل سعود; d. 15 Ağustos 1931, Taif - ö. 22 Aralık 2018, Riyad) Kızıl Prens (The Red Prince) olarak da anılan bir kraliyet ailesi üyesi, aynı zamanda Kral Abdullah'ın üvey kardeşidir.
Görüş ayrılıkları

Prens Talal kraliyet ailesi içinde Hür Prensler (Free Princes) diye bilinen reform yanlısı grubun liderliğini yapmıştır. 1958 yılında insan hakları konusunda ilerlemeler içeren anayasal monarşi temelli bir anayasa metni yazmıştır. Bunun yanında seçilmiş üyelerden oluşan bir danışma komitesi oluşturmaya çalışmış ancak denemeleri kral ve dini liderler tarafından uygun bulunmamış; hatta hazırlanan anayasa metninin şeriata aykırı olduğunu belirten bir fetva ile karşı karşıya kalmıştır. 1961 yılında krallık tarafından pasaportu iptal edilmiş, Mısır'a yerleşen prens kendisini sosyalist olarak tanımlamıştır. Burada Cemal Abdünnâsır'dan etkilenen Talal kraliyet yönetimini eleştirip, yenilikler yapılması için çalışmaya devam etmiştir.
1964 yılında Talal'a eleştirilerinin dozunu azaltması karşılığında Suudi Arabistan'a yeniden giriş izni tanınmıştır. Şu an başarılı bir iş adamı ve ünlü hayırseverlerdendir. Kraliyet ailesinin bir üyesi olmasına rağmen, kendisi kabul etmese de politik geçmişi ileride tahta çıkma umutlarını çok azaltmıştır.
Prens 2007 Eylül'ünde reform için baskılarını devam ettirmiştir. Bu dönemde, ülkeyi liberalleştirme amacını gerçekleştirmek için, Arabistan'da yasak olmasına rağmen, bir parti kurma isteğini dile getirmiştir. 22 Aralık 2018'de 87 yaşında ölmüştür.
Uluslararası görevleri > Politik ve gelişimci görevleri

Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı İçin Arap Körfez Programı başkanlığı (Riyad)
Arap Çocuk ve Kalkınma Konseyi başkanlığı (Kahire)
Arap Sivil Toplum Örgütleri Birliği Mütevelli Heyeti başkanlığı (Kahire)
Arap Kadın Eğitim ve Araştırma Merkezi Mütevelli Heyeti başkanlığı (Tunus)
Arap Açık Üniversitesi Mütevelli Heyeti başkanlığı (Kuveyt)
Down Sendromu Yardımlaşma Derneği onursal başkanlığı (Riyad)
Suudi Aile ve Toplum Sağlık Topluluğu
Amin Rihani Enstitüsü onursal başkanlığı (Washington)
Ebsar Yardımlaşma Derneği onursal başkanlığı (Cidde)
Yönetimde Mükemmellik Merkezi Dünya Ticaret Örgütü Birimi onursal başkanlığı (Kuveyt Üniversitesi/Kuveyt)
Mentor Foundation kurucu ortağı ve mütevelli heyeti üyeliği (Cenevre)
Pasteur Enstitüsü Gelişim Ligi üyeliği (Paris)
Uluslararası İnsanlık Sorunları Bağımsız Komisyonu kurucu üyeliği (Cenevre)
Arap Düşünce Forumu üyeliği (Amman)
UNESCO Özel Su Elçisi (Paris)
UNICEF Özel Elçisi (New York)
Milli Ekonomi ve Finans bakanlığı, Planlama Yüksek Konseyi başkan vekilliği, Kutsal Şehirler Yüksek Komisyonu başkan vekilliği (Mekke ve Medine)
Suudi Arabistan Fransa büyükelçiliği
Ulaşım ve İletişim bakanlığı
Uluslararası görevleri > İnsani yardım faaliyetleri

Suudi öğrencilere şahsi varlığından yurt dışı eğitim bursu verilmesi
1954'te Suudi Arabistan Krallığı'nda ilk mesleki eğitim okulunun kurulması
1957'de Riyad'da ilk kız okulunun kurulması
1957'de doğum yeri Taif'te El-Zehra Sarayı'nın erkek koleji yapılması için bağışlanması
1957'de Riyad'da gelirlerinin %70'i ücretsiz sağlık hizmetlerine, %10'u da çocuk sağlığı hizmetlerine ayrılan ilk özel hastanenin kurulması, daha sonra babasının adıyla Kral Abdülaziz Üniversite Hastanesi olarak isimlendirilen bu hastanenin develete bağışlanması
1980'de Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı çerçevesinde 3. dünya ülkelerine yardım etmek, insani gelişim sağlamak ve açlıkla mücadele amacıyla Arap Körfez Programı'nın kurulması
Ailesi > Eşleri

Um Faysal bin Talal bin Abdül Aziz El Suud (Boşanmış)
Mona Riad El-Solh, çocukları prens El-Velid bin Talal bin Abdül Aziz El Suud ve prens Halid bin Talal (Boşanmış)
Moudie bint Abdulmohsen Alangary, çocukları prens Türki bin Talal bin Abdül Aziz El Suud (Boşanmış)
Prenses Magdah bint Turki Al Sudairi, İnsan Hakları Komisyonu başkanı Sheikh Turki bin Khaled Al Sudairi 'nin kızı
Ailesi > Oğulları

HRH Prens Faysal (ö. 1991)
HRH Prens El-Velid bin Talal
HRH Prens Halid
HRH Prens Türki
HRH Prens Abdül Aziz
HRH Prens Abdül Rahman
HRH Prens Mansour
HRH Prens Muhammed
HRH Prens Mashour
Ailesi > Kızları

HRH Prenses Rima
HRH Prenses Sara
HRH Prenses Noura
HRH Prenses Al Johara
HRH Prenses Hebatallah
HRH Prenses El Maha
Teksas'taki kasabalar listesi

Countylerine göre Teksas'taki kasabaların listesi.
Galeri

Buckholts in the evening
Fairview
Malone
ATSF Railroad in Panhandle
Putnam
Texline
Tanca

| Tanca طنجة Tanja |
| --- | --- |
Tangiers

  Bayrak 
Tanca
İdare
 • Belediye başkanı: Fouad El Omari
 • Vali: Mohamed Hassad
Nüfus (2004)
 • Toplam: 669.685
 • Yoğunluk: oto/km²
Tanca (Arapça: طنجة), Fas'ın kuzeyinde 669.685 nüfuslu bir şehir. Kuzeybatı Afrika'da, Cebelitarık kıyısında yer alır. Tanca Eyaletinin merkezidir. Tanca, doğusundaki Akdeniz'i batısındaki Atlas Okyanusu ile buluşturmaktadır. 1940'ta Hendaye'de Hitler'le anlaşma yapan Francisco Franco tarafından II. Dünya Savaşı sırasında işgal edilmiştir. Savaşta Almanlar gerilemeye başlayınca Francisco Franco, müttefiklere yaklaşmak için Tanca'dan geri çekilmiştir. Fas'ın bağımsızlığını kazandığı 1956 yılına kadar Tanca, stratejik konumu ve liman oluşu nedeniyle uyuşturucu, kaçakçılık ve casusluk trafiğinin kavşağı denilebilecek bir yerdi. Şimdi ise şehir, yasa dışı aktiviteleriyle değil, turistik özellikleriyle ön plana çıkmaktadır.
İklimi

|  Tanca iklimi > Aylar.Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C).Ortalama yağış (mm) |  Tanca iklimi > Oca.16,2.12,5.8,8.103,5 |  Tanca iklimi > Şub.16,8.13,1.9,4.98,7 |  Tanca iklimi > Mar.17,9.14.10,1.71,8 |  Tanca iklimi > Nis.19,2.15,2.11,2.62,7 |  Tanca iklimi > May.21,9.17,7.13,4.37,3 |  Tanca iklimi > Haz.24,9.20,6.16,2.13,9 |  Tanca iklimi > Tem.28,3.23,5.18,7.2,1 |  Tanca iklimi > Ağu.28,6.23,9.19,1.2,5 |  Tanca iklimi > Eyl.27,3.22,8.18,3.14,9 |  Tanca iklimi > Eki.23,7.19,7.15,6.65,1 |  Tanca iklimi > Kas.19,6.15,9.12,2.134,6 |  Tanca iklimi > Ara.17.13,3.9,7.129,3 |  Tanca iklimi > .... |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: Hong Kong Gözlemevi sitesi
Ulaşım

Demiryolu hattı şehri güneyde Rabat, Kazablanka ve Marakeş'e; doğuda Fès ve Oujda'ya bağlar. ONCF demiryollarını işletir. Rabat - Tanca otoyolu (A 1 otoyolu) Tanca'yı, Rabat (250 km) üzerinden Fès'e, Kazablanka (330 km) üzerinden Settat'a ve devlet yolu (N 16 yolu)Tanca-Med limanına bağlar. İbni Batuta uluslararası havalimanı (eski adıyla Tanca-Bukhalef) şehrin 15 km güney batısındadır.
Yeni Tanca-Med limanı Danimarkalı firma A.P. Moller-Maersk Grubu tarafından işletilmektedir ve eski limanı turizm ve eğlence mekanlarının kullanımına olanak sağlayacaktır. Tanca'nın havalimanı ve demiryolu Fas rivierası Tanca ve Oujda arasındaki sahillere geçiş kapısı olacaktır. Geleneksel kuzey kıyısında, Fas, fakir ve az gelişmiş bir bölge idi ama Akdeniz'in en güzel plajlarından bazılarına sahip olan bölgede  hızlı bir gelişme görmek olasıdır.
İbni Batuta uluslararası havalimanı genişletildi ve daha fazla uçuşlar karşılamak için modernize edilmiştir. Havaalanındaki en büyük havayolu şirketi Royal Air Maroc'tur. Buna ek olarak, bir TGV, hızlı tren sistemi inşa ediliyor. Tamamlanması birkaç yıl alacak ve Kuzey Afrika'daki en hızlı raylı sistem olacak.
Kardeş Şehirler

Cadiz İspanya
Faro Portekiz
Sevilla İspanya
Liège Belçika
Wellington Yeni Zelanda
Kartaca Tunus
Hallstein Doktrini

Walter Hallstein
Hallstein Doktrini, 1955'ten 1970'e kadar Federal Almanya Cumhuriyeti'nin (Batı Almanya) dış politikasında temel bir ilkeydi. Adını Walter Hallstein'dan alan doktrin, Alman Demokratik Cumhuriyeti'ni (Doğu Almanya) tanıyan herhangi bir devletle diplomatik ilişki kurmamasını öngörüyor. "Doktrinin" kamuya açık resmi bir metni yoktu, ancak ana mimarı Wilhelm Grewe bunu bir radyo röportajında alenen açıkladı. 1949'dan 1963'e kadar Almanya Şansölyesi olarak görev yapan Konrad Adenauer, 22 Eylül 1955'te Alman parlamentosuna yaptığı açıklamada politikanın ana hatlarını açıkladı. Bu, üçüncü ülkelerin "Alman Demokratik Cumhuriyeti"ni (Doğu Almanya) tanıması veya Almanya'dan sorumlu Dört Güçten biri olan Sovyetler Birliği dışında onunla diplomatik ilişkileri sürdürmesi halinde, Federal Alman hükümetinin bunu düşmanca bir davranış (acte peu amical) olarak değerlendireceği anlamına geliyordu.
Batı Almanya'nın buna tepkisi, diplomatik ilişkilerin kesilmesi anlamına gelebilir, ancak bu, politika kapsamında otomatik bir yanıt olarak belirtilmedi ve aslında ultima ratio (son çare) olarak kaldı.
Federal Cumhuriyet, 1970'ten sonra sürdürülmesi zorlaşan doktrinin önemli yönlerini terk etti ve Federal hükümet, politikasını Alman Demokratik Cumhuriyeti'ne doğru değiştirdi. 1971'de Berlin'de Dört Kuvvet Anlaşması ve 1972'de Temel Antlaşma'nın imzalanması, Ostpolitik'in yeni stratejisine uygun olarak doktrine son verdi.
Tarihsel arka plan > Almanya'nın bölünmesi

Almanya'nın II. Dünya Savaşı'ndaki yenilgisinin ardından, Oder-Neisse hattının doğusundaki bölge Sovyet veya Polonya yönetimi altındaydı ve fiilen ilhak edilmişti. Bunun batısında kalan bölge, Müttefikler tarafından kontrol edilen dört işgal bölgesine bölünmüştü ve eski başkent Berlin de benzer şekilde dört sektöre bölünmüştü.
Fransa, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından kontrol edilen batı bölgeleri, Mayıs 1949'da Batı Almanya'nı (Bundesrepublik Deutschland) oluşturmak için birleştirildi; Ekim 1949'da Sovyet Bölgesi, Alman Demokratik Cumhuriyeti (Deutsche Demokratische Republik veya DDR) oldu. Gayri resmi olarak "Batı Almanya" ve "Doğu Almanya" olarak biliniyorlardı. Bununla birlikte, 1954'ten önce, Müttefikler resmi olarak tüm Almanya'nın sorumluluğunu elinde tutuyordu ve bu nedenle ne Doğu Almanya ne de Batı Almanya egemenliklerini geri kazanamadı.
1949'da yürürlüğe giren Federal Almanya Cumhuriyeti Temel Kanunu, Batı Almanya ve Doğu Almanya da dahil olmak üzere Almanya'nın tamamının anayasası olarak yazılmıştır. Kanun, Almanya'nın yeniden birleşmesini bir hedef ve gereklilik olarak ortaya koydu.
Tarihsel arka plan > Doğu Almanya'nın Sovyetler tarafından tanınması

23 Mart 1954'te Sovyetler Birliği, Alman Demokratik Cumhuriyeti ile diplomatik ilişkiler kuracağını ilan etti. Bu, Alman Demokratik Cumhuriyeti'ne (Doğu Almanya) ayrı bir devlet olarak bir dereceye kadar meşruiyet kazandırıyor olarak görülüyordu. Bonn'daki Batı Alman hükûmeti, Federal Almanya Cumhuriyeti'nin Alman İmparatorluğu'nun meşru varisi olduğunu iddia ederek bunu reddetti.
Tarihsel arka plan > Alman egemenliği

5 Mayıs 1955'te Paris Anlaşmalarının onaylanmasından sonra, (Batı) Alman egemenliğini büyük ölçüde yeniden kuran Genel Antlaşma (Deutschlandvertrag) yürürlüğe girdi.
Tarihsel arka plan > Münhasır yetki

Federal Almanya Cumhuriyeti hükûmeti, tüm Alman halkı adına konuştuğunu iddia etti; bu, bir dizi beyannamede tekrarlandı. 18 Eylül 1951 tarihli New York Deklarasyonu'nda, batılı işgal güçleri "Federal Almanya Cumhuriyeti hükümetini özgür ve meşru olarak kurulmuş tek Alman hükümeti olarak gördüklerini ve bu nedenle uluslararası ilişkilerde Alman ulusu adına konuşma hakkına sahip olduklarını" ilan etmişlerdi.
Federal Almanya Cumhuriyeti, Alman Demokratik Cumhuriyeti'ni tanımadı ve ne Demokratik Alman Cumhuriyeti ne de Doğu Avrupa'nın diğer Komünist devletleriyle diplomatik ilişkiler sürdürdü.