Kristof Kolomb'un Yolculukları
İlk sefer (1492-1493) > İlk seferden dönüş

16 Ocak 1493'te eve dönüş yolculuğu başladı.
İspanya'ya dönerken, Niña ve Pinta yolculuklarının en sert fırtınasıyla karşılaştılar ve 13 Şubat gecesi birbirleriyle iletişimlerini kaybettiler. Niña'daki herkes, eğer kurtulurlarsa, ilk karaya çıktıkları her yerde en yakın Meryem Ana kilisesine hac yolculuğu yapmaya yemin ettiler.
15 Şubat sabahı kara görüldü. Columbus, Portekiz Azor Adaları'na yaklaştıklarını düşünüyordu ancak diğerleri adaların oldukça kuzeyinde olduklarını düşünüyorlardı. Columbus'un haklı olduğu ortaya çıktı. 17 Şubat gecesi, Niña, Santa Maria Adası'na demir attı ancak halat keskin kayalara çarpıp koptu ve Columbus'u sabaha kadar açıkta kalmaya zorladı; ta ki yakınlarda daha güvenli bir yer bulunana kadar. Birkaç denizci adaya bir tekneyle gitti ve burada birkaç adalı tarafından karaya çıkmak için daha da güvenli bir yerin söylenmesi üzerine Niña bir kez daha hareket etti. Columbus, bu noktada birkaç adalıyı yiyecekle birlikte gemiye aldı. Meryem Ana'ya edilen yemin söylendiğinde, adalılar mürettebatı yakınlardaki küçük bir tapınağa yönlendirdiler.
23 Şubat'ta Azorlar'daki Santa Maria adasından ayrılan Kolomb, Kastilya İspanya'sına doğru yola çıktı, ancak başka bir fırtına onu Lizbon'a gitmeye zorladı. 4 Mart 1493'te bir kralın liman devriye gemisinin yanına demir attı ve burada fırtınada 100 karavelden oluşan bir filonun kaybolduğunu öğrendi. Şaşırtıcı bir şekilde, hem Niña hem de Pinta kurtulmuştu. Lizbon'da Portekiz Kralı II. John'u bulamayan Kolomb ona bir mektup yazdı ve bir cevap bekledi. Kral, o dönemde Portekiz ve Kastilya arasındaki kötü ilişkilere rağmen Kolomb ile Vale do Paraíso'da buluşmayı kabul etti. Kolomb'un keşiflerini öğrenen Portekiz kralı, yolculuğun 1479 Alcáçovas Antlaşması'nı ihlal ettiğine inandığını bildirdi.
Portekiz'de bir haftadan fazla zaman geçirdikten sonra Kolomb İspanya'ya yelken açtı. 15 Mart 1493'te Palos'a geri döndü ve daha sonra bulgularını bildirmek üzere Barselona'da Ferdinand ve Isabella ile bir araya geldi.
Kolomb yolculuğundan getirdiği şeyleri hükümdarlara gösterdi; bunlar arasında birkaç küçük altın örneği, inciler, yerlilerden altın takılar, kaçırdığı birkaç Taíno, çiçekler ve bir hamak vardı. Ayrıca daha önce bilinmeyen tütün bitkisini, ananas meyvesini ve hindiyi de getirdi. Karabiber, zencefil veya karanfil gibi değerli Doğu Hint Adaları baharatlarından hiçbirini getirmedi. Günlüğüne "karabiberden daha değerli olan 'ají' de bol miktarda var ve tüm insanlar başka hiçbir şey yemiyor, çünkü çok sağlıklı" diye yazdı.
Kolomb, kötü şöhretli Karayipler'le hiç tanışmamış olan esir Taínos'ları hükümdarlara sunmak üzere getirdi. Kolomb'un ilk yolculuğunda İspanyol sarayına hitaben yazdığı mektupta, Asya'ya ulaştığını ve Hispaniola adasını Çin kıyılarında olduğunu belirterek ısrar etti. Ülkenin potansiyel zenginliklerini vurguladı, altın bolluğunu abarttı ve yerlilerin Hristiyanlığa geçmeye hazır göründüğünü söyledi. Mektup birçok dile çevrildi ve geniş çapta dağıtıldı, bir sansasyon yarattı:
Hispaniola bir mucizedir. Dağlar ve tepeler, ovalar ve otlaklar hem verimli hem de güzeldir... limanlar inanılmaz derecede iyidir ve çoğunluğu altın içeren birçok geniş nehir vardır. ... Birçok baharat ve büyük altın ve diğer metal madenleri vardır...
Kolomb'un dönüşünde, hükümdarlar ve Papa VI. Alexander dahil olmak üzere çoğu kişi başlangıçta onun Doğu Hint Adaları'na ulaştığını kabul etti, ancak 1 Kasım 1493 tarihli Vatikan'a yazdığı bir mektupta tarihçi Peter Martyr, Kolomb'u Novi Orbis ("Yeni Küre")'nin keşfedicisi olarak tanımladı. Papa, İspanya ve Portekiz'in yeni toprakların ganimetlerini nasıl sömürgeleştireceklerini ve paylaşacaklarını belirlemek için dört papalık fermanı yayınladı (ilk üçü topluca Bağış Fermanı olarak bilinir). 4 Mayıs 1493'te yayınlanan Inter caetera, Avrupa dışındaki dünyayı, Orta Atlantik'teki Azorlar veya Yeşil Burun Adaları'nın 100 fersah batısında kuzey-güney meridyeni boyunca İspanya ve Portekiz arasında böldü ve böylece İspanya'ya Kolomb tarafından keşfedilen tüm toprakları verdi. Sonraki on yılda Papa Julius II tarafından onaylanan 1494 Tordesillas Antlaşması, sınır çizgisini Azorlar veya Yeşil Burun Adaları'nın 370 fersah batısına taşıdı.