stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Atatürk Yurdu
Anıt

Ana madde: Amsterdam Atatürk Anıtı
Eski sitedeki bir sokağa, yurda atıfta bulunarak Atatürk adı verildi. Sokakta ev yoktu. 1978 yılında caddeye Atatürk'ün anısına bir anıt dikildi. Önünde bir beton yükselti ile birlikte yazılı bir bakır levhadan oluşur. Yazıda Atatürk'ün "Yurtta sulh, cihanda sulh" sözü Felemenkçe ve Türkçe olarak yer alır. Ayrıca yine Türkçe ve Felemenkçe olarak "Burada Atatürk yurdu vardı, bu yurtta Türkler yaşardı, birlik ve beraberlik mutluluk verdi, hatırlanmaları için bu anıt dikildi" ifadeleri bulunur. Caddenin adını taşıyan otobüs durağına GVB'nin 35 ve 36 numaralı otobüs hatları hizmet vermektedir.
Anıtın üzerindeki "Yurtta sulh, cihanda sulh" yazısının 2011 yılında kimliği belirsiz kişilerce çalındığı kaydedildi. Sonradan yazının temizlik işlemleri için yerinden söküldüğü ortaya çıktı. 2023 yılında ise anıtın Amsterdam Belediyesi tarafından yenileneceği belirtildi.
Yurdun ortak kafeteryası
Antonina Zetova

Antonina Zetova (d. 7 Eylül 1973, Plevne, Bulgaristan), Bulgar millî voleybolcu.
Kariyeri

Voleybola Dounav Russe takımında başladı. Bu kulüpten CSKA Sofya takımına transfer oldu. Daha sonra voleybol yaşamını Türkiye ve İtalya’da sürdürdü. Zetova, 2001 yılında ülkesinde yapılan Avrupa Şampiyonası’nda Bulgaristan ulusal takımıyla bronz madalya kazanırken “en skorer oyuncu” ödülünün de sahibi oldu. Ayrıca 2002'de Avrupa Konfederasyon Kupası’nda Edison Modena’yla, 2005’te Avrupa Top Teams Kupası’nda  Bigmat Kerakoll Chieri’yle, 2006’da Avrupa Şampiyonlar Ligi’nde Despar Perugia’yla ve 2007’de Avrupa Konfederasyon Kupası’nda Despar Perugia’yla şampiyonluk yaşadı. Zetova hamilelik nedeniyle voleybola bir süre ara verdikten sonra 2008 yılında İspanya Süper Ligi (SFV) takımlarından Palma Volley’e transfer oldu. 2009 yılında ise eski kulübü Despar Perugia'ya geri döndü. Zetova'nın Daniel adında bir oğlu var.
Oynadığı kulüpler

CSKA Sofya (1989–1995)
Eczacıbaşı (1995–1997)
VakıfBank SK (1997–1998)
Omnitel Modena (1998–1999)
Phone Limited Modena (1999–2000)
Volley Bergamo (2000–2001)
Edison Modena (2001–2002)
Eczacıbaşı (2002–2003)
Pallavolo Chieri (2003–2004)
Bigmat Kerakoll Chieri (2004–2005)
Despar Perugia (2005–2007)
Palma Volley (2008–2009)
Olympiacos (2008–2009)
Despar Perugia (2009–2010)
Famila Generali Chieri (2010–2012)
Ödüller > Bireysel

1999/2000 İtalya Ligi "En Skorer Oyuncu"
2000/2001 İtalya Ligi "En Skorer Oyuncu"
2006/2007 İtalya Ligi "All-Star"
Ödüller > Kulüp

1990-91 Bulgaristan Ligi - Şampiyon, CSKA Sofya ile.
1991-92 Bulgaristan Ligi - Şampiyon, CSKA Sofya ile.
1992-93 Bulgaristan Kupası - Şampiyon, CSKA Sofya ile.
1992-93 Bulgaristan Ligi - Şampiyon, CSKA Sofya ile.
1994-95 Bulgaristan Kupası - Şampiyon, CSKA Sofya ile.
1994-95 Bulgaristan Ligi - Şampiyon, CSKA Sofya ile.
1997 Türkiye Kupası - Şampiyon, Eczacıbaşı ile.
1997 Türkiye Ligi -  Şampiyon, Eczacıbaşı ile.
1998 Türkiye Kupası - Şampiyon, Eczacıbaşı ile.
1998 Türkiye Ligi -  Şampiyon, Eczacıbaşı ile.
2000 İtalya Ligi - Şampiyon, Phone Limited Modena ile.
2001-02 CEV Kupası - Şampiyon, Edison Modena ile.
2002 İtalya Kupası - Şampiyon, Edison Modena ile.
2003 Türkiye Kupası - Şampiyon, Eczacıbaşı ile.
2003 Türkiye Ligi -  Şampiyon, Eczacıbaşı ile.
2004-05 Top Teams Kupası - Şampiyon, Pallavolo Chieri ile.
2006 İtalya Ligi Kupası - Şampiyon, Despar Perugia ile.
2005–06 CEV Indesit Şampiyonlar Ligi - Şampiyon, Sirio Perugia ile.
2007 İtalya Kupası - Şampiyon, Despar Perugia ile.
2007 İtalya Ligi - Şampiyon, Despar Perugia ile.
2006-07 CEV Kupası - Şampiyon, Despar Perugia ile.
Ödüller > Millî Takım

2001 Avrupa Şampiyonası - Bronz Madalya
2010 Avrupa Ligi - Gümüş Madalya
Cristian Romero (1998 doğumlu futbolcu)

Cristian ''Cuti'' Gabriel Romero (d. 27 Nisan 1998), defans pozisyonunda görev yapan Arjantinli millî futbolcudur. Tottenham Hotspur'da forma giymektedir.
Millî takım golleri

| No>  | Tarih | Yer | Rakip | Skor | Sonuç | Maç türü |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 8 Haziran 2021 | Estadio Metropolitano Roberto Meléndez, Barranquilla, Kolombiya |  Kolombiya | 1-0 | 2-2 | 2022 FIFA DKE |
Başarıları > Arjantin

FIFA Dünya Kupası Şampiyonluğu: 2022
Copa América: 2021
| g t Tottenham Hotspur  kadrosu |
| --- | --- |
 1 Vicario  3 Reguilón  4 Danso  6 Drăgușin  7 Son (K)  8 Bissouma  9 Richarlison  10 Maddison  11 Tel  13 Udogie  14 Gray  15 Bergvall  16 Werner  17 Romero  19 Solanke  20 Forster  21 Kulusevski  22 Johnson  23 Porro  24 Spence  28 Odobert  29 Sarr  30 Bentancur  31 Kinský  33 Davies  37 Van de Ven  40 Austin  41 Whiteman  Teknik direktör: Postecoglou 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 127593515X  VIAF: 7914167202615567930001
I. Justinianus

Bu madde 527 ile 565 yılları arası Bizans imparatoru hakkındadır.Başlığın diğer anlamları için Justinianus (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
I. Justinianus (Latince: Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus; Grekçe: Ἰουστινιανός Ioustinianos; 482 – 14 Kasım 565), ayrıca Büyük Jüstinyen olarak da bilinir, 527 ile 565 yılları arasında Bizans imparatorudur.
Hükümdarlığı, hırslı ancak yalnızca kısmen gerçekleştirilen renovatio imperii veya "İmparatorluğun restorasyonu" ile bilinir. Bu hırs, feshedilmiş Batı Roma İmparatorluğu topraklarının kısmen geri alınmasıyla ifade edilir. Generali Belisarius, Kuzey Afrika'daki Vandal Krallığı'nı hızla fethetti. Daha sonra, Belisarius, Narses ve diğer generaller Ostrogot Krallığı'nı fethederek Dalmaçya, Sicilya, İtalya ve Roma'yı yarım yüzyıldan fazla süren Ostrogot yönetiminin ardından imparatorluğa geri kazandırdılar. Praetorian prefect Liberius, İber Yarımadasının güneyini geri alarak Spania eyaletini kurdu. Bu seferler, Batı Akdeniz'de Roma kontrolünü yeniden kurarak İmparatorluğun yıllık gelirini bir milyon solidi kadar artırdı. Justinianus hükümdarlığı sırasında, Karadeniz'in doğu kıyısında daha önce hiç Roma egemenliğine girmemiş bir halk olan Tzani'ye de boyun eğdirdi. Doğuda ise I. Kubâd döneminde ve daha sonra I. Hüsrev döneminde Sasani İmparatorluğu ile mücadele etti; bu ikinci çatışma kısmen onun batıdaki hırsları nedeniyle başladı.
Mirasının daha da yankı uyandıran bir yönü, birçok modern devlette hâlâ medeni hukukun temeli olan Roma hukukunun tek tip yeniden yazılması olan Corpus Iuris Civilis idi. Onun hükümdarlığı aynı zamanda Bizans kültürünün filizlenmesine de işaret eder ve yürüttüğü inşaat programı Ayasofya gibi eserler verdi. Doğu Ortodoks Kilisesi'nde kendisine "İmparator Aziz Justinianus" denir. Restorasyon faaliyetleri nedeniyle, Justinianus 20. yüzyılın ortaları tarihyazımında bazen "Son Romalı" olarak anılmıştır.
Hükümdarlığı > Yargı faaliyetleri

Ana madde: Corpus Iuris Civilis
Justinianus, yargı reformlarıyla, özellikle de daha önce denenmemiş olan tüm Roma hukukunun tamamen gözden geçirilmesiyle kalıcı bir ün kazandı. Justinianus'un yasalarının toplamı bugün Corpus Iuris Civilis olarak biliniyor. Codex Justinianus, Digesta ya da Pandectae, Institutiones ve Novellae'den oluşur.
Hükümdarlığının başlarında, Justinianus bu görevi denetlemek için quaestor Tribonianus'u atamıştı. 2. yüzyıldan itibaren imparatorluk anayasalarının bir kodlaması olan Codex Justinianus'un ilk taslağı 7 Nisan 529'da yayınlandı. (Son versiyon 534'te yayınlandı.) Bunu 533'te eski hukuk metinlerinin bir derlemesi olan Digesta ya da Pandectaeve hukuk ilkelerini açıklayan bir ders kitabı olan Institutiones izledi. Justinianus'un saltanatı sırasında çıkarılan yeni yasaların bir koleksiyonu olan Novellae, Corpus'u tamamlar. Novellae, külliyatın geri kalanının aksine, Doğu İmparatorluğunun ortak dili olan Yunanca olarak ortaya çıktı.
Corpus, Latin hukukunun (dinsel Canon Yasası dahil) temelini oluşturur ve tarihçiler için daha sonraki Roma İmparatorluğu'nun kaygıları ve faaliyetleri hakkında değerli bir fikir sağlar. Bir koleksiyon olarak, leges (kanunlar) ve diğer kuralların ifade edildiği veya yayınlandığı birçok kaynağı bir araya toplar: uygun yasalar, senatör istişareleri (senatusconsulta), imparatorluk kararnameleri, içtihat hukuku ve hukukçuların görüş ve yorumları (responsa prudentium). Tribonianus'un bu çalışması, Roma hukukunun hayatta kalmasını sağladı. I. Basileios ve VI. Leon'un hazırlattığı Basilika'da ifade edildiği gibi, daha sonraki Bizans hukukunun temelini oluşturdu. Justinianus yasasının tanıtıldığı tek batı eyaleti İtalya'ydı (554'teki sözde Pragmatik Yaptırım tarafından fethedildikten sonra), 12. yüzyılda Batı Avrupa'ya geçecek ve sonunda Avrupa imparatorlukları tarafından Coğrafi keşifler zamanında Amerika'ya ve ötesine yayılan Kıta Avrupası hukuk kurallarının çoğunun temeli olacaktı. En sonunda Doğu Avrupa'ya geçti ve burada Slav baskılarında yer aldı ve Rusya'ya da geçti. Etkisi günümüze kadar devam etmiştir.
Fahişeleri sömürüden ve kadınları fuhuşa zorlamaktan korumak için yasalar çıkardı. Tecavüzcüler ağır cezalar gördü. Ayrıca, politikalarına göre: cinsel istismarı önlemek için büyük suçlarla itham edilen kadınlar diğer kadınlar tarafından korunmalıdır; bir kadın dul ise, çeyizi iade edilmelidir; ve bir koca, karısının iki kez rızası olmadan büyük bir borcu üstlenemezdi.
Justinianus, 541'de düzenli konsül atanmasını durdurdu.
Hükümdarlığı > Nika Ayaklanması

Ana madde: Nika Ayaklanması
Justinianus'un verimli, ancak popüler olmayan danışmanları seçme alışkanlığı, hükümdarlığının başlarında tahtına neredeyse mal oluyordu. Ocak 532'de, Konstantinopolis'teki normalde rakip olan araba yarışı fraksiyonlarının partizanları, Nika Ayaklanması olarak bilinen bir ayaklanmada Justinianus'a karşı birleştiler. Onu Tribonianus ve diğer iki bakanını görevden almaya zorladılar ve ardından Justinianus'u devirmeye ve onun yerine merhum imparator Anastasius'un yeğeni olan senatör Hipatius'u tahta geçirmeye çalıştılar. Kalabalık sokaklarda ayaklanırken, Justinianus başkentten deniz yoluyla kaçmayı düşündü, ancak sonunda, görünüşe göre ayrılmayı reddeden karısı Theodora'nın isteği üzerine kalmaya karar verdi. Sonraki iki gün içinde, isyanların generalleri Belisarius ve Mundus tarafından acımasızca bastırılmasını emretti. Prokopius, Hipodrom'da 30.000 silahsız sivilin öldürüldüğünü anlatır. Theodora'nın ısrarı üzerine ve görünüşe göre kendi kararına karşı, Justinianus, Anastasius'un yeğenlerini idam ettirdi.
İsyan sırasında meydana gelen yıkım, Justinianus'a adını kubbeli mimari yeniliği ile Ayasofya başta olmak üzere bir dizi muhteşem yeni bina ile ilişkilendirme fırsatı verdi.
Hükümdarlığı > Askeri Faaliyetleri

| g t İmparator I>  Justinianus'un Savaşları |
| --- | --- |
 İberya Savaşı Thannuris (Mindouos)  Dara  Satala  Callinicum  Martyropolis Vandallar Savaşı ve Moro Savaşları Ad Decimum  Tricamarum  Mammes ve Bourgaon  Babosis ve Zerboule  Cillium  Marta  Cato Tarlaları Gotlar Savaşı 1. Napoli  1. Roma  Treviso  Verona  Faventia  Mucellium  2. Napoli  2. Roma  3. Roma  Sena Gallica  Taginae  Mons Lactarius  Volturnus Lazika Savaşı 1. Petra  Anglon  Edessa  2. Petra  3. Petra  Muhurisi  Rioni  1. Arhaiopolis  Cotais  Telephis-Ollaria  2. Arhaiopolis  Onoguris (3. Arhaiopolis)  Fasis Diğer Spania'nın Fethi  Melantias 
Justinianus'un saltanatının en göze çarpan özelliklerinden biri, Batı Akdeniz havzası çevresinde 5. yüzyılda İmparatorluk kontrolünden çıkmış olan geniş arazilerin geri kazanılmasıydı. Bir Hristiyan Roma imparatoru olarak Justinianus, Roma İmparatorluğunu eski sınırlarına geri getirmenin ilahi görevi olduğunu düşündü. Hiçbir zaman askeri seferlere şahsen katılmamış olmasına rağmen, yasalarının önsözlerinde başarılarıyla övündü ve onları sanat ile anılmasını sağladı. Yeniden fetihler büyük ölçüde generali Belisarius tarafından gerçekleştirildi.
Hükümdarlığı > Askeri Faaliyetleri > Sasani İmparatorluğu ile savaş, 527–532

Ana madde: İberya Savaşı
Justinianus, Sasani İmparatorluğu ile süregelen düşmanlıkları dayısı I. Justinus'dan miras aldı. 530'da Pers kuvvetleri Dara ve Satala'da çifte yenilgiye uğradı, ancak ertesi yıl Callinicum yakınlarında Belisarius komutasındaki Roma kuvvetleri yenilgiye uğradı. Justinian daha sonra Etiyopyalı Aksumlular ve Yemenli Himyarlılar ile Perslere karşı ittifak kurmaya çalıştı, ancak bu başarısız oldu. Pers kralı I. Kubâd öldüğünde (Eylül 531) Justinianus, halefi I. Hüsrev (532) ile bir "Sürekli Barış" (bu ona 11.000 pound altına mal oldu) imzaladı. Böylece doğu sınırını güvence altına alan Justinianus, dikkatini eski Batı Roma İmparatorluğu topraklarında Germen krallıklarının kurulduğu Batı'ya çevirdi.
Hükümdarlığı > Askeri Faaliyetleri > Kuzey Afrka'nın fethi, 533–534

Ana madde: Vandallar Savaşı
Justinianus'un saldırdığı batı krallıklarından ilki, Kuzey Afrika'daki Vandallar idi. Justinianus ve Kuzey Afrika Katolik din adamları ile iyi ilişkiler sürdüren Kral Hilderik, 530'da kuzeni Gelimer tarafından devrilmiş ve hapse atılmıştı. Tahttan indirilen kral, Justinianus'a başvurmuştur.
533'te Belisarius, yaklaşık 15.000 kişilik bir ordunun yanı sıra bir miktar barbar askeri taşıyan 500 nakliye gemisinin eşlik ettiği 92 dromonluk bir filo ile Afrika'ya gitti. Günümüzde Tunus'taki Caput Vada (günümüzde Ras Kaboudia) indiler. 14 Eylül 533'te Ad Decimum'da ve Aralık'ta Tricamarum'da tamamen hazırlıksız yakalanan Vandalları yendiler; Belisarius Kartaca'yı aldı. Kral Gelimer, Numidya'daki Pappua Dağı'na kaçtı, ancak bir sonraki baharda teslim oldu. Konstantinopolis'e götürüldü ve burada bir zaferle geçit töreni yapıldı. Sardinya ve Korsika, Balear Adaları ve Cebelitarık yakınlarındaki kale Septem Fratres aynı seferde ele geçirildi.
Bu savaşta, dönemin tarihçisi Prokopius, Afrika'nın tamamen nüfussuz olduğunu ve bir insanın bir insanla karşılaşmadan birkaç gün seyahat edebileceğini belirti ve ekler: "Savaş sırasında 5.000.000 kişinin kılıç, kıtlık ve veba tarafından telef olduğunu söylemek abartı olmaz."
534 Nisan'ında Kartaca merkezli bir Afrika praetoria idaresi kuruldu, ancak ertesi 15 yıl boyunca, Morolar ile savaş ve askeri isyanların ortasında çöküşün eşiğine gelecekti. Bölge 548'e kadar tamamen pasifize edilemedi, ancak daha sonra barışçıl kaldı ve bir ölçüde refaha kavuştu. Afrika'nın toparlanması imparatorluğa yaklaşık 100.000 pound altına mal oldu.
Hükümdarlığı > Askeri Faaliyetleri > İtalya'da savaş, birinci dönem, 535–540

Ana madde: Gotlar Savaşı (535-554)
Afrika'da olduğu gibi, Ostrogot İtalya'daki hanedan mücadeleleri müdahale için bir fırsat sağladı. Genç kral Athalarik 2 Ekim 534'te ölmüş ve bir gaspçı olan Theodahad, Teoderik'in kızı ve Athalarik'in annesi kraliçe Amalasuintha'yı 535'te suikasta kurban gittiği Bolsena Gölü'ndeki Martana adasında hapse atmıştır. Bunun üzerine Belisarius, 7.500 adamla Sicilya'yı işgal etti (535) ve Napoli'yi yağmalayarak ve 9 Aralık 536'da Roma'yı alarak İtalya'ya ilerledi. O zamana kadar Theodahad, Vitiges'i yeni kralları olarak seçen Ostrogot ordusu tarafından tahttan indirilmişti. Yeni kral büyük bir ordu topladı ve Şubat 537'den Mart 538'e kadar şehri geri alamadan Roma'yı kuşattı.
Justinianus İtalya'ya başka bir general, Narses'i gönderdi, ancak Narses ve Belisarius arasındaki gerilimler seferin ilerlemesini engelledi. Milano alındı, ancak kısa süre sonra Ostrogotlar tarafından geri alındı ve yerle bir edildi. Justinianus 539'da Narses'i geri çağırdı. O zamana kadar askeri durum Romalıların lehine dönmüştü ve 540'ta Belisarius Ostrogotların başkenti Ravenna'ya ulaştı. Orada, Ostrogotlar tarafından Batı Roma İmparatoru unvanı teklif edildi, aynı zamanda Justinianus'un elçileri Po Nehri'nin kuzeyindeki bölgeyi Gotik ellere bırakacak bir barışı müzakere etmeye geliyorlardı. Belisarius teklifi kabul etmiş numarası yaptı, 540 Mayıs'ında şehre girdi ve onu İmparatorluk için geri aldı. Daha sonra, Justinianus tarafından geri çağrılan Belisarius, yakalanan Vitiges ve karısı Matasuntha'yı yanına alarak Konstantinopolis'e döndü.
Hükümdarlığı > Askeri Faaliyetleri > Sasani İmparatorluğu ile savaş, 540–562

Belisarius, Persler tarafından yenilenen düşmanlıklar karşısında geri çağrılmıştı. 530'ların sonlarında Ermenistan'da İmparatorluğa karşı bir isyanın ardından ve muhtemelen Ostrogot elçilerinin teşviki ile motive olan Kral I. Hüsrev, "Sürekli Barış" antlaşmasını bozdu ve 540 baharında Roma topraklarını işgal etti. Önce Beroea'yı ve ardından Antakya'yı yağmaladı (6.000 kişilik garnizonun şehri terk etmesine izin verdi), Daras'ı kuşattı ve ardından Karadeniz yakınlarındaki küçük ama stratejik açıdan önemli uydu krallığı Lazika'ya saldırmaya devam etti. Yolu boyunca geçtiği şehirler. I. Justinianus'u ona her yıl 5.000 pound artı 500 pound daha fazla altın ödemeye zorladı.
Belisarius 541'de Doğu'ya geldi, ancak bir miktar başarıdan sonra 542'de tekrar Konstantinopolis'e geri çağrıldı. Geri çekilmesinin nedenleri bilinmiyor, ancak saraya ulaşan sadakatsizliği hakkındaki söylentileri buna neden olabilir. Veba salgını, 543 yılında savaşta bir durgunluğa neden oldu. Ertesi yıl Hüsrev, 30.000 kişilik bir Bizans ordusunu mağlup etti, ancak büyük şehir Edessa'yı başarısız bir şekilde kuşattı. Her iki taraf da çok az ilerleme kaydetti ve 545'te Roma-İran sınırının güney kısmı için bir ateşkes üzerinde anlaşmaya varıldı. Bundan sonra, Kuzey'deki Lazika Savaşı 557'de ikinci bir ateşkes ve ardından 562'de 50 Yıllık Barış Antlaşması'na kadar birkaç yıl devam etti. Persler, Romalılar tarafından ödenecek yıllık 400 veya 500 altın pound (30,000 solidi) haraç karşılığında Lazika'yı terk etmeyi kabul etti.
Hükümdarlığı > Askeri Faaliyetleri > İtalya'da savaş, ikinci dönem, 541–554

Askeri çabalar Doğu'ya yönlendirilirken, İtalya'daki durum daha da kötüye gitti. İldibad ve Eraric (her ikisi de 541'de öldürüldü) ve özellikle Totila yönetiminde, Ostrogotlar hızlı kazanımlar elde ettiler. 542'de Faenza'da kazanılan zaferden sonra, Güney İtalya'nın büyük şehirlerini yeniden fethettiler ve kısa süre sonra neredeyse tüm İtalyan yarımadasını ele geçirdiler. Belisarius, 544'ün sonlarında İtalya'ya geri gönderildi, ancak yeterli birlik ve erzaktan yoksundu. Hiçbir ilerleme kaydetmeden, 548'de komuta görevinden alındı. Bu dönemde Roma şehri üç kez daha el değiştirdi, ilk olarak Aralık 546'da Ostrogotlar tarafından ele geçirildi ve nüfusu boşaltıldı, ardından 547'de Bizanslılar ve daha sonra Ocak 550'de tekrar Gotlar tarafından yeniden fethedildi. Totila ayrıca Sicilya'yı yağmaladı ve Yunan kıyılarına saldırdı.
Son olarak, Justinianus Narses komutasında yaklaşık 35.000 kişilik bir kuvvet gönderdi (2.000 asker ayrıldı ve güney Vizigot Hispania'yı işgal etmeye gönderildi). Ordu, Haziran 552'de Ravenna'ya ulaştı ve bir ay içinde Totila'nın katledildiği Apeninler'deki Busta Gallorum Muharebesi'nde Ostrogotları mutlak bir şekilde yendi. O yılın Ekim ayında Mons Lactarius'ta ikinci bir muharebeden sonra, Ostrogotların direnişi nihayet kırıldı. 554'te, Casilinum'da geniş çaplı bir Frank istilası önlendi ve İtalya, İmparatorluk için güvence altına alındı, ancak Narses'in kalan Gotik kaleleri yok etmesi birkaç yıl alacaktı. Savaşın sonunda, İtalya 16.000 kişilik bir orduyla garnizon kurdu. İtalya'nın geri alınması imparatorluğa yaklaşık 300.000 pound altına mal oldu. Prokopius, "Gotların kaybını 15.000.000 olarak" tahmin eder.
Hükümdarlığı > Askeri Faaliyetleri > Diğer seferler

Diğer fetihlere ek olarak, imparatorluk, gaspçı Athanagild'in Kral I. Agila'ya karşı isyanında yardım istediğinde Vizigot Hispania'da bir varlık kurdu. 552'de Justinianus 2.000 kişilik bir kuvvet gönderdi; tarihçi Jordanes'e göre, bu ordu seksenlik Liberius tarafından yönetiliyordu. Bizanslılar, Cartagena'yı ve güneydoğu kıyısındaki diğer şehirleri aldılar ve artık kral olan eski müttefikleri Athanagild tarafından kontrol edilmeden önce yeni Spania eyaletini kurdular.
Justinianus'un hükümdarlığı sırasında Balkanlar, Tuna'nın kuzeyinde yaşayan Slav ve Türk halklarının çeşitli saldırılarından muzdaripti. Burada Justinianus, esas olarak bir diplomasi kombinasyonuna ve bir savunma çalışmaları sistemine başvurdu. 559'da özellikle Han Zabergan komutasındaki tehlikeli Sklavinoi ve Kutrigur istilası Konstantinopolis'i tehdit etti, ancak yaşlı general Belisarius tarafından geri püskürtüldüler.
Hükümdarlığı > Askeri Faaliyetleri > Sonuçlar

Justinianus'un Roma İmparatorluğunu eski ihtişamına kavuşturma tutkusu sadece kısmen gerçekleşti. Batı'da, 530'ların parlak erken dönem askeri başarılarını, yıllarca süren durgunluk izledi. Gotlarla sürüp giden savaş, uzun süreli etkileri bazen düşünülenden daha az şiddetli olmuş olsa da, İtalya için bir felaketti. İdarenin uyguladığı ağır vergiler nüfusu derinden içerledi.
İtalya'daki nihai zafer ve Afrika'nın fethi ve Güney Hispania kıyıları, Bizans nüfuz alanını önemli ölçüde genişletti ve 555'te toprak zirvesine ulaşan imparatorluğa yönelik tüm deniz tehditlerini ortadan kaldırdı. Justinianus'un ölümünden kısa bir süre sonra İtalya'nın çoğunu kaybetmesine rağmen, imparatorluk Roma, Napoli ve Ravenna dahil olmak üzere birçok önemli şehri elinde tuttu ve Lombardları bölgesel bir tehdit olarak bıraktı. Yeni kurulan İspanya eyaleti, Vizigotları Batı Akdeniz ve Afrika için değil, yalnızca Hispania için bir tehdit olarak tuttu.
Hükümdarlığının sonraki yıllarında meydana gelen olaylar, Konstantinopolis'in kendisinin kuzeyden gelen barbar akınlarına karşı güvende olmadığını gösterdi ve nispeten müşfik tarihçi Menander Protektor bile, İmparator'un başkenti korumaktaki başarısızlığını yaşlılık yüzünden vücudunun zayıflığına bağlama ihtiyacı hissetti. Justinianus, Roma İmparatorluğu'nu yenileme çabalarında, 6. yüzyıl Avrupa'sının değişen gerçeklerini hesaba katmada başarısız olurken, kaynaklarını tehlikeli bir şekilde zorladı.
Hükümdarlığı > Dini faaliyetler

| Aziz Büyük Justinianus |
| --- | --- |
Justinianus'a bir vizyonda Ayasofya'nın bir modelini gösteren bir meleğin illüstrasyonu, Herbert Cole (1912)
İmparator
Kutsayanlar:  Doğu Ortodoksluk  Lütercilik 
Türbe: Havariyyun Kilisesi, Konstantinopolis (günümüzde İstanbul Türkiye)
Yortu: 14 Kasım
Simge: İmparatorluk cübbesi
Justinianus, imparatorluğunun ortodoksisinin, özellikle Suriye ve Mısır'ın doğu eyaletlerinde birçok taraftarı olan Monofizitizm olmak üzere, birbirinden farklı dini akımlar tarafından tehdit edildiğini gördü. İsa Mesih'in ilahi ve insan tabiatının bir sentezinden ziyade tek bir ilahi tabiata sahip olduğunu savunan monofizit doktrin, 451 yılında Kalkedon Konsili tarafından sapkınlık olarak mahkûm edilmiş ve Zeno ve I. Anastasius'un Monofizitizmine karşı hoşgörülü politikaları, Roma piskoposları ile ilişkilerde gerilim kaynağı olmuştu. Justinus bu eğilimi tersine çevirdi ve Monofizitleri açıkça kınayarak Kalkedon doktrinini destekledi. Bu politikayı sürdüren Justinianus, tebaasını tüm taraflara hitap edebilecek doktrinel uzlaşmaları kabul etmeye zorlayarak dini birliği empoze etmeye çalıştı, ancak hiçbirini tatmin etmediği için başarısız oldu.
Hayatının sonlarına doğru, Justinianus, özellikle Aphthartodocetae şeklinde Monofizit doktrinine her zamankinden daha fazla eğilimli oldu, ancak herhangi bir yasa çıkaramadan öldü. İmparatoriçe Theodora, Monofizitlere sempati duydu ve daha önceki yıllarda Konstantinopolis'teki sarayda sürekli bir Monofizit yanlısı entrika kaynağı olduğu iddia edilir. Hükümdarlığı boyunca, ilahiyat meselelerine gerçek bir ilgi duyan Justinianus, az sayıda ilahiyat incelemesi yazdı.