Emisyon spektrumu
Emisyon Spektroskopisi

Işık, farklı dalga boylarının elektromanyetik radyasyonlarından meydana gelir. Dolayısıyla, elementler veya bileşimleri ateş üstünde veya elektrik kıvılcımı ile ısıtıldığında elementler ışık halinde enerji yayar. Bu ışığın spektroskop yardımı ile analizi bize süreksiz bir spektrum verir. Spektroskop ve spektrometre, farklı dalga boylarına sahip ışıkların bileşenlerine ayırılmasında kullanılan bir araçtır. Spektrum, doğru spektrumu adı verilen doğru demetinde görülür. Bu doğru spektrumuna, elementin içinde meydana geldiği için atomik spektrum da denir. Her bir elementin farklı bir atomik spektrumu vardır. Bir elementin atomları tarafından üretilen doğru spektrumları, bir atomun sadece belirli bir miktarda enerji yayabileceğini gösterir. Bu, sınırda bulunan elektronların herhangi bir miktarda değil, sadece belirli bir miktarda enerjiye sahip olabileceğini gösterir.
Emisyon spektroskopi, periyodik cetveldeki her element için farklı bir değere sahip olduğundan maddenin bileşimini kararlaştırmada kullanılabilir. Örneğin astronomik spektroskopi: elde edilen ışık analiz edilerek yıldızların tanımlanması. Bazı elementlerin emisyon spektrum karakterleri bu elementler ısıtıldığında açıkça çıplak gözle görülür. Örnek olarak, platin kablo stronsiyum nitrata batırıldığında ve aleve maruz bırakıldığında, stronsiyum nitrat atomları etrafa kırmızı renk yayar. Buna benzer olarak, bakır aleve maruz bırakıldığında, alev yeşil renge dönüşür. Bu belirli karakteristikler, elementlerin atomik emisyon spektrumu tarafından belirlenmesine olanak tanır. Yayılan ışıkların tamamı çıplak gözle fark edilemez, çünkü spektrum ayrıca ultraviyole ışınlar ve kızılötesi aydınlatma içerir. Emisyon, uyarılmış gaz direkt olarak spektroskoptan geçirildiği görüldüğünde oluşur.
Emisyon
spektroskopisi, atomların ya da moleküllerin uyarılmış hallerinden alt enerji
seviyesine geçişleri boyunca dışarı verilen fotonların dalga boylarını mercek
altına alan spektroskopik tekniktir. Her bir karakteristik ayrık dalga boyları
kümesini elektronik yapısına göre dışarı verir ve bu dalga boylarını
gözlemleyerek, tipik örneklerin doğadaki güçlere özgü kompozisyonuna karar
verilebilir. Emisyon spektroskopisi 19.yüzyılın sonlarına doğru
geliştirilmiştir ve en sonunda kuantum mekaniklerine sebep olan atomla ilgili
emisyon spektrumlarının teorik olarak açıklanması için efor gösterilmiştir.
Atomları
uyarılmış duruma getirebilmek için birçok yol vardır. Elektromanyetik radyasyon
ile etkileşim flüoresans spektroskopisinde, protonlar ya da Parçacık-Uyarılmış
X-ışını Emisyonu ve elektronlar ya da Enerji-dağıtıcı X-ışını spektroskopisi ya
da X-ışını flüoresans içerisindeki diğer ağır parçacıklarda kullanılır. En
basit metodu tipik örneği, örnek atomlar arasındaki çarpışmalarla üretilen
uyarımdan sonra yüksek derecede ısıtmaktır. Bu metot alev emisyon
spektroskopisinde kullanılır ve ayrıca Anders Jonas Ångström tarafından 1850 yıllarında, ayrık emisyon çizgilerini keşfettiği
zaman kullanılmıştır.
Emisyon
çizgilerine belirli dereceye kadar enerji içeren enerji seviyelerindeki geçiş
neden olsa da, sonlu genişliklere sahiptirler. Başka bir deyişle, birden fazla
ışık dalga boyundan oluşmuşlardır. Bu spektral çizgi genişletmesi birçok farklı
sebebiyetlere sahiptir.
Emisyon
spektroskopisi sıklıkla görüş ile ilgili emisyon spektroskopisi olarak anılır.