stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rebecca Harms
Hayatı, Mesleki Yönü ve Politik Anlayışı

Rebecca Harms kuzeybatı Almanya'da bulunan Aşağı Saksonya eyaletinin Uelzen şehrine yakın küçük çaptaki bir köyünde büyümüştür. İki kardeş sahibidir. 1975 yılı itibarıyla köyüne yakın mevkideki Uelzen şehrinde liseden mezuniyetinden sonra ağaç yetiştiriciliği ve peyzaj alanlarında başarılı bir şekilde üniversite düzeyindeki yüksek mesleki öğrenimini 1979 senesinde tamamlamıştır.
Rebecca Harms özellikle nükleer enerji karşıtı görüşleriyle tanınır ve bu görüşü politik olarak da Anti-Nükleer Enerji Hareketi akımında etkin rol almasına vesile olmuştur. 1977 senesinde Lüchow-Dannenberg Çevre Koruması adı altında halkı temsilen oluşan bir girişimde kurucu üye olmuştur. 1984 senesinde Undine Avrupa Parlamentosu (AP) milletvekilleri çalışanlarından birisi olarak Blottnitz'den Brüksel'e taşınmıştır. 1988 yılında Aşağı Saksonya'ya geri dönmüş ve çeşitli film projelerinin gerçekleşmesinde etkili olmuş, destek sağlamıştır. Kendisi Wendland bölgesinde bulunan Waddeweitz beldesinde ikamet etmekte olup halen doğayı koruma ve evrensel insan haklarına saygı duyulması yönündeki faaliyetlerine devam etmektedir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 101445011X  VIAF: 186499318 
Rebecca Harms'ın siyasi tartışmalardaki aktif rolünü ve Avrupa Parlamentosu'ndaki çalışma tarzını yansıtan bir an.
Masha Gessen

| Masha Gessen |
| --- | --- |
Masha Gessen
Doğum: Maria Aleksandrovna Gessen 13 Ocak 1967(1967-01-13) Moskova, Sovyetler Birliği (şimdi Rusya Federasyonu )
Meslek: Gazeteci, Yazar, Çevirmen

Masha Gessen (doğum Maria Aleksandrovna Gessen, (Rusça: Мария Александровна Гессен) 13 Ocak 1967) Rus-Amerikan gazeteci, yazar ve çevirmen.
10'dan fazla kitabın yazarı olan Gessen aynı zamanda 2017 yılından itibaren New York Times, Books New York Review, Washington Post, Los Angeles Times, New Republic, New Statesman, Granta, Slate, Vanity Fair, Harper's Magazine, The New Yorker ve US News & World Report dergi ve gazeteleri için de yazılar yazmaktadır. Aynı zamanda Gessen, FX TV kanalının tarihi drama dizisi The Americans için çevirmen olarak çalıştı.
Moskova'da yahudi bir ailenin 2'nci çocuğu olarak doğan Gessen, 1981 yılında ailesi ile birlikte Amerika Birleşik Devletleri'ne taşınmıştır. Gessen, hem Rus hem de ABD vatandaşlığına sahiptir.
Ödülleri

2005: Ulusal Musevi Kitap Ödülü
2012: Stora Journalistpriset (İsveç Gazetecilik Büyük Ödülü)
2013: Vanity Fair Liberty for Liberty ödülü
2015: Michigan Üniversitesi Wallenberg Madalyası
2017: Nonfiction Ulusal Kitap Ödülü
Kitapları

The Future Is History: How Totalitarianism Reclaimed Russia
The Man Without a Face: The Unlikely Rise of Vladimir Putin
The Brothers: The Road to an American Tragedy
Ester and Ruzya: How My Grandmothers Survived Hitler's War and Stalin's Peace
Blood Matters: From BRCA1 to Designer Babies, How the World and I Found Ourselves in the Future of the Gene
Perfect Rigor: A Genius and the Mathematical Breakthrough of the Century
Surviving Autocracy
Gay Propaganda: Russian Love Stories
Never Remember: Searching for Stalin's Gulags in Putin's Russia
Words Will Break Cement: The Passion of Pussy Riot
Perfect Rigour: A Genius and the Mathematical Breakthrough of a Century
YouTuber

YouTube'un kurucu ortağı Jawed Karim, 23 Nisan 2005'te ilk YouTube kanalı "Jawed" i oluşturdu.
YouTuber, YouTube ünlüsü veya YouTube Influencer'ı video paylaşım sitesi YouTube'da videoları popüler olan ve belli bir YouTube kanalından video yayınlayan İnternet ünlüsü içerik üreticilerine verilen ad. Bazı YouTuberların kendi videolarında ürün yerleştirme yaptıkları kurumsal sponsorları bulunmaktadır. YouTube, YouTuberları hayranları ile buluşturan etkinlikler düzenlemektedir.
Mr.Beast, YouTube'da 2024 yılında T-Series'i geçerek en fazla aboneye sahip YouTuber olmuştur.
"YouTuber" adı, ana veya tek platformları YouTube kanalı (kanalları) olan, YouTube video paylaşım platformunun kişiselleştirilmiş alt sayfaları olan kişileri ifade eder.
AS Val

| AS Val |
| --- | --- |
 AS Val
Çeşidi: Piyade tüfeği
Uyruğu:  Sovyetler Birliği
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1987-günümüze
Kullanıcılar: Rusya, Gürcistan
Kullanıldığı savaşlar: Birinci Çeçen Savaşı İkinci Çeçen Savaşı 2008 Güney Osetya Savaşı Donbass Savaşı Kuzey Kafkasya'da çatışmalar
Üretim tarihi
Tasarımcı: Pyotr Serdyukov ve Vladimir Krasnikov
Tasarlandığı tarih: 1987
Üretici: Tula Silah Fabrikası
Üretildiği tarih: 1987-günümüze
Çeşitleri: VSS Vintorez, SR-3 Vihr
Özellikler
Ağırlık: 2.5 kg
Uzunluk: 875 mm
Namlu uzunluğu: 200 mm

Mühimmat: 9x39mm
Kalibre: 9 mm
Atış hızı: 800–900 mermi/dak
Mermi çıkış hızı: 295 m/s
Etkili menzil: 300-400 m
Besleme sistemi: 10-20 mermilik şarjör
Nişangah: Gez ve arpacık
AS Val (Rusça: Автомат Специальный Вал Avtomat Spetsialni Val), Sovyet yapımı bir sessiz piyade tüfeğidir. Silah, 1980'lerin sonlarında TsNIIToçMaş tarafından geliştirildi ve Tula Arsenal tarafından üretilmektedir. Öncelikli olarak gizli veya gizli operasyonlar için Spetsnaz birimleri tarafından kullanılmaktadır.
Türk Otomotiv Endüstrileri

| --- | --- |
Endüstri: İmalat İhracat
Kuruluş: 1955
Genel merkezi: Çayırova, Kocaeli, Türkiye
Ürün: Minibüs, Otobüs, Arazi aracı, Traktör, Kamyonet, Kamyon
Türk Otomotiv Endüstrileri A.Ş. minibüs, otobüs, arazi aracı, kamyon, kamyonet ve traktör üretimi yapmış eski bir OYAK iştirakidir.
Türk Otomotiv Endüstrileri AŞ 1955 yılında Gebze Çayırova'daki fabrika ve tesislerinde, çeşitli güçte International Harvester lisansı ve markası ile kamyon, kamyonet, otobüs, şasi, minibüs ve pikap ile aksamlarının üretimi için kurulmuştur. 1955 yılında Federal Türk Kamyonları AŞ adı ile on ortak tarafından kurulan tesislerde Türkiye'nin ilk ticari kamyon montajı yapılmış ve ayrıca COMMER markasının da kamyonetleri montajlanmıştır. 1960 yılında American Federal Truck Company'nin lisans anlaşmasının iptal edilmesiyle Türk Otomotiv Endüstrileri AŞ adını alarak faaliyetini sürdürmeye başladı. 1962 yılında, şirketin %93,5 hissesi OYAK tarafından satın alındı. Aynı yıl Amerikalı International Harvester Company şirketine %20 oranında hisse satılarak bir lisans, ortaklık ve işbirliği antlaşması yapıldı.1983 yılına kadar OYAK yönetiminde olan şirket daha sonra Ziraat Bankası' na devredilmiştir.
Şirketin son dönemlerinde İnternatıonal marka 1230 kamyonet ve CO 1860 – CO 1830 Panter Modeli kamyon ile Mater (M-1230) minibüs üretilmiştir. Firma 1991 ve 1992 yılında ise az sayıda İH CO1860 Panter, İH M-1230 minibüs ve FC 330 tipi 4x4 pick_up üretimi yapmış,1993 yılında ise önceki iki yılın üretimlerinin satışı yapılmıştır.
İkinci yerli otomobil projesi: Zafer

1960'ların ortalarına doğru TOE Volvo ile ortak araç üretiminde bulunma çalışmaları yapmış ve Volvo firmasıyla antlaşma sağlanamayınca 1968 yılında Triumph firmasının ortaklığında 'Zafer' markası ile yerli otomobil üretme çalışmalarına başlamıştır. Önce sedan modelinin, daha sonra ise station vagon ve pick-up modelinin üretilmesi düşünülen aracın daha tanıtım aşamasında iken bazı kişilerin ve çevrelerin baskısı nedeniyle üretiminden vazgeçilmiştir. Bu otomobil daha sonra Hayfa İsrail'de Autocars şirketinin Triumph firmasından projeyi alması ile birlikte 'Gilboa' ve 'Carmel' isimleri ile 1981 yılına kadar üretilmiştir.
Son dönemleri ve kapanış

1983 yılında Ziraat Bankası'na devredilen firmanın yöneticileri o yıllarda birtakım gereksiz yatırımlar ile firmanın zarar etmesine neden olmuşlardır. 1988 yılında TOE'nin Case İH firmasına satışı gündeme gelmiş ancak içinde bulunduğu durum nedeniyle gerçekleşmemiştir. 1992 yılında şirket özelleştirme kapsamına alınmıştır. Mazda firmayı satın alıp otomobil üretmek istemiş ancak anlaşma sağlanamadığı için vazgeçmiştir. 1993 yılında tekrar ihaleye çıkılmış ve özelleştirilerek Rumeli Grubu'na satılmıştır. TOE, alındığı yıl 450 işçisi çıkartılarak kapatılmış ve arazisi Rumeli-Uzanlar Grubu tarafından çimento ikmal merkezi ve 1990'larda ithal edilen SEAT otomobilleri ve yedek parçalarının depo merkezi olarak kullanılmıştır. 2006 yılına kadar üretim yapmayan  tüm üretim ekipmanları ve prosesleri korunan fabrika İmar Bankası'nın tasfiyesinde TMSF'ye geçmiş ve üretim ekipmanları satıldıktan sonra arazisi ve fabrika binaları  Karadeniz Holding'e satılmıştır.
Firma, 1963 yılından 1993 yılına kadar resmî  rakamlara göre 54,496 adet motorlu taşıt üretimi yapmıştır. 1955 ve 1963 yılları arasında yapılan motorlu taşıt üretimlerinin ve çeşitli zamanlarda üretilen traktör römorklarının üretim sayısı ise bilinmemektedir.
Son dönemleri ve kapanış > Ürettiği bazı modelleri > Kamyon

İnternational Loadstar
international 1830
İnternational 1860
Federal Styleliner
Federal Golden Eagle
TOE-Federal A 1000
TOE CO 1830
TOE CO 1860 Panter
Son dönemleri ve kapanış > Ürettiği bazı modelleri > Kamyonet-Pick Up

1100 D
1200 D
TOE 1230
TOE FC 330 E
COMMER
Son dönemleri ve kapanış > Ürettiği bazı modelleri > Yolcu taşıma araçları

TOE Mater
1200 D Minibüs - International Harvester lisansı ile 1200D pikap altyapısına ürettiği minibüs modelidir. Şehiriçi yolcu taşımacılığı için üretilen modelinin yanı sıra kamu kurumları için de panelvan olarak üretilmiş ve her iki modeli de ağırlıklı olarak kamu kurumlarında kullanılmıştır. Gövde tekniği olarak Türkiye'de profil iskelet yapısıyla burunlu tip olarak üretilen ilk araçtır. Burunlu minibüslere talebin azalması, piyasada fazla tutulmaması ve 1981 yılında Mater minibüsün üretiminin başlamasıyla üretimine son verilmiştir.
Son dönemleri ve kapanış > Ürettiği bazı modelleri > Traktör

İnternational TR 444
İnternational TR 624
İnternational TR 654
İnternational TR 724
Son dönemleri ve kapanış > Ürettiği bazı modelleri > Askeri araçlar ve diğer üretimler

REO M 602 Cemse
Ace Fleet Kamyonet
Siegfried (opera)

| --- | --- |
 Siegfried Ressam:Ferdinand Leeke
Özgün isim: Siegfried
Müzik: Richard Wagner
Libretto: Richard Wagner
Gala: 16 Ağustos 1876
İlk gösterim yeri: Bayreuth Festivali Tiyatrosu
Oyuncular:  Siegfried: Votan'ın fani oğlu  Mime:Nibelung cücesi; tenör  Gezgin: bas-bariton  Alberich: Nibelug cüceler kralı; [bariton]  Fafner:Ejderha şekilli dev; bas  Waldvogel: Koru kuşu; soprano veya treble  Erda:Yeryüzü tanrıçası;  kontralto  Brünnhilde:Valküre; soprano 
Siegfried, Richard Wagner'in librettosunu yazdığı ve bestelediği Nibelung Yüzüğü epik dörtlü operalarının üçüncü kısmıdır. Siegfried operasının prömiyer temsili 16 Ağustos 1876 günü Bayreuth Festivali Tiyatrosu'nda yapılmıştır.
Roller

| Roller | Ses tipi | Prömiyerde roller 16 Agustos 1876 (Orkestra şefi: Hans Richter) |
| --- | --- | --- |
| Siegfried | tenor | Georg Unger |
| Mime | tenor | Max Schlosser |
| Gezgin | bas-bariton | Franz Betz |
| Alberich | bariton | Karl Hill |
| Fafner | bas | Franz von Reichenberg |
| Waldvogel (koru kuşu) | soprano (treble) | Marie Haupt |
| Erda | kontralto | Luise Jaide |
| Brünnhilde | soprano | Amalie Materna |
Konu özeti

Mekan: Mitik çağlarda Almanya
Konu özeti > 2. Perde

Mekan: Ejderhanin mağarasi önü ve orman.
Konu özeti > 3. Perde

Mekan: Vahsi kayaliklar.
Müziksel özellikleri

Siegfried operasının tamamlanması için Wagner 15 yıl emek vermiştir. İİİ. Sahne'nin müzik stilinin diğer sahnelerden biraz değişiklik göstermesinin bir nedeni de eser üzerinde bestecinin bu uzun süreli çalışmasıdır. Bu son sahnede Siegfried ile Brunnhilde'nin arasında aşkı anlatan müziksel parçaları Wagner sonradan "Siegfried'in Idyll" adı verdiği ayrı bir orkestra eserinde de kullanmıştır.
Bazı müzik otoriteleri Nibelungen Yüzüğü eserini dört bölümlü bir senfoniye benzetirler. Onlara göre Ren Altını bu senfonide hızlı kısımlara, Valküreler yavaş kısımlara ve bu opera "Siegfried" ise hafif ve hareketli atmosferiyle Scherzo'ya tekabül etmektedir.
Bu eserde Wagner'in doğaya hayranlığı ve doğanın etkileri tüm incelikleriyle görünür. Örneğin Wagner sık ağaçlı karanlık bir ormanı müzik yoluyla dile getirerek ormanın derinliklerinde bulunan gizli esrarı anlatmaya çalışmaktadır.
Bu operada bulunan (belirli bir karakteri veya fikri tanımlayan) "leit-motifler" bu epik müziksel dörtlü operadan daha önce gelen Ren Altını ve Valküreler eserlerinde de ilk defa duyulmuştur.
Bu operada bulunan bir değişik ve alışılmamış müziksel çalgı sesi de demirci "örsü" sesidir. Bu alışılmamış müziksel çalgı önce Mime tarafından sonra Siegfried tarafından kullanıldığı ve nir kılıcın parçalarının birleşirilmesi için ateşte kızdirılmıç çelik kılıcın örste dövülmesini göstermektedir. Bu örste dövmenin ritmi daha önceki Ren Altını operasında Nibelheim sahnesinde duyulan müziğin ritmini aynen kullanmaktadır.
Wagner uzun yıllar bu eseri bestelemekle uğraşmakta iken eserin adının "Der junge Siegfried (Genç Siegfried)" olacağını kabul etmekteydi. Fakat 1856'da eserin ismini kısaltarak "Siegfried" ismi üzerinde karar kıldı.
Bu eserin kahramanı olan Siegfried'in ismi Almanca iki sözcükten oluşturulmuştur: "Sieg" "zafer" ve "Fried" veya "Friede" "barış" anlamına gelir, Kahramanın ismi böylece çok uygun olarak "Zaferin Barışı" anlamına da gelmektedir,
Bu eser içinde Siegfried rolünü oynayan tenor için Siegfried rolü çok zor bir roldur. Bu rolü oynayan tenorun çok gür bir sesi olması gerekmektedir ve bu türlü tenor sese çok kere  Almancada "Heldentenör (Kahramanlık Tenörü)" adı verilmektedir. Bunun yanında bu eserinin sahnelenmesi çok uzun bir zaman almakta ve sahnelenme orkestra şefinin isteğine göre çok kere 4 saati aşmaktadır. Bu sahnelenme sırasında, yani çok kere tüm 4 saat, Siegfried rolünü yapan tenörün sahneden ayrılmaması gerekmektedir.
Bu operada bulunan bazı popüler parçalar şunlardır:
I. Sahne prelüdü
Siegfried'in demir dövme şarkısı (Nothung! Nothung! Neidliches Schwert!) (I. Sahne)
Orman fısıltıları (II. Sahne)
III. Sahne preludu
Siefried'in büyülü ateş içinden geçişi
Brunnhilde'nin uyanması(Heil dir, Sonne!) (III. Sahne)
"Siegfried Idyll"'de bulunan parçalar (III. Sahne)
Seçilmiş ses ve video kayıtları

Ana madde: Siegfried diskografisi
Mime ve Gezgin Ressam: Arthur Rackham
Siegfried'in öldürdüğü ejderha şekilli Fafner 
Ressam: Arthur Rackham
Siegfried'in uyuyan Brunnhilde'yi gormesi Ressam: Arthur Rackham
Aureliane

Aureliane, Roma döneminde yerleşim gören antik Bitinya'nın bir kasabasıydı. Nikaia'nın bir saat doğusundaki yoldaydı.
Yerleşim yeri Türkiye'de Bursa ili, İznik ilçesinin doğusunda, Kaynarca ile Çamoluk köylerinin diyagonalinde yer almaktadır.
İznik Gölü

| İznik Gölü |
| --- | --- |
İznik Gölü'nün uydu görüntüsü

Havza
Ülke(ler): Türkiye
Şehir(ler): Bursa
İlçe(ler): Orhangazi, İznik
Koordinatlar: 40°26′37″K 29°30′30″D﻿ / ﻿40.44361°K 29.50833°D﻿ / 40.44361; 29.50833
Yerleşim(ler) (sahil): İznik, Boyalıca
Genel bilgiler
Akarsu (giden): Karsak Deresi→Marmara Denizi
Göl türü: Tatlı su
Uzunluk: 32 km (20 mi)
Genişlik: 11 km (6,8 mi)
Yüzölçümü: 298 km2 (115 sq mi)
En derin noktası: 65 m (213 ft)
Yüzey rakımı: 85 m (279 ft)
Wikimedia Commons
İznik Gölü (Türkiye)
İznik Gölü, Marmara Bölgesinin en büyük, Türkiye'nin ise beşinci büyük doğal gölüdür. tektonik bir tatlı su gölüdür. En büyükleri kuzeydoğudaki Karasu ve güneybatıdaki Sölöz olmak üzere, derelerin göle girdiği noktalarda küçük deltalar ve geniş sazlıklar oluşmuştur. Gölü besleyen derelerin gölle buluştuğu noktalarda küçük sazlıklar ve deltalar var. Gölün çevresi piknik sahaları, turistik tesisler, gezi alanları ve florası çok zengin bitki örtüsüyle kaplıdır. Karsak Deresi gölün fazla sularını 15 km uzaklıktaki Marmara Denizi'nde Gemlik körfezine ulaştırır.
Fiziki özellikleri

Bir tektonik çukur içinde oluşan İznik Gölünün yüzölçümü 310 km², doğu-batı doğrultusunda uzanan bu elips şeklindeki gölün uzunluğu 33 km, genişliği 12 km, çevresi 95 km'dir. Göl seviyesi kış ve ilkbahar aylarında (şubat-nisan arası) yükselmekte, yaza doğru alçalarak en düşük seviyesini sonbaharda (eylül) bulmaktadır. Yüksek-alçak seviyeler arasındaki fark ortalama 50–60 cm'yi (bazen 100 cm) bulur. Gölün yüzey suları Nisanda 11,5, Kasımda 12, Ağustosta 24,5 °C olarak ölçülmüş, yaz aylarında en hızlı sıcaklık değişmesi 10–20 m arasında tespit edilmiş, 45 m derinlikte 8-8,5 °C kaydedilmiştir. Gölün güney kesiminde, doğu-batı doğrultusunda uzanan derin bir oluk bulunmaktadır. 13 km uzunluktaki oluğun en derin yeri, 65 m ile aynı zamanda İznik Gölü'nün de en derin yeridir. Ortalama derinliği 30 m olan gölün kıyılarından uzaklaştıkça derinlik hızla artmaktadır. Yağışlı dönemlerde iyi beslenen gölün yağış alanı 1.246 m²'dir. Gölün su düzeyi mevsimlere göre değişmekte, aralık ayında alçalma, mayıs ayında yükselme görülmektedir. Su, en düşük ortalama düzeyini aralık ayında almakta, mayıs ayında ise en yüksek düzeye ulaşmaktadır. Göl suyunun sıcaklığı olağan olarak derine indikçe azalmakta, soğuk kar sularının göle döküldüğü ilkbahar döneminde dip sularının sıcaklığı 5 °C'ye kadar düşmektedir. Bu dönemde, gölün yüzey suları da soğuk olduğundan yüzeyle dip arasındaki sıcaklık farkı oldukça azalır. Buna karşılık yaz döneminde, yüzey suları ile derin sular arasındaki sıcaklık farkı fazladır. Örneğin, ağustos ayında yüzeydeki sıcaklık 25 °C iken, 30 m derinlikte bu değer 9 °C dolayındadır. İznik Gölü 1990 yılında Sit Alanı ilan edilmiştir. Gölün toplam toprak potansiyeli 6674 ha olup topraklarının pH'ı 7,8 - 8,5 arasındadır.
Karasu Deresi göle dökülen en önemli akarsudur. 273 km²'lik alanın sularını toplayan dere 2,4 m³/sn akışla göle dökülür. 92 km²'lik havzaya sahip Sölöz Deresi 1,06 m³/sn akışa sahiptir. Göle su taşıyan diğer dereler şunlardır: Derbent Deresi, Nadir Suyu, Ana Dere, Küçükköy Deresi, Çınarlık deresi ve Kıran deresi.
Gölün batısındaki bölge, 1950'li yıllara kadar bataklık idi. Yapılan çalışmalar ile suyun taşması engellenmiş ve bataklık kurutulmuştur. Gölün su düzeyi, yıllara göre büyük farklılıklar göstermektedir. Özellikle birkaç yüzyılda bir, suyun alçalıp yükselmesi sunucu, gölün özellikle batı bölümü, 2 km kadar daha genişlemektedir.
Canlı türleri

Alan sık sazlıkların arasında karışık koloniler kuran küçük karabatak ve gece balıkçılığı ile önem kazanmıştır. Nedeni tam bilinmemekle birlikte, İznik Gölü kış aylarında önemli sayıda su kuşu barındırmamaktadır. Yine de, İç Anadolu gölleri donduğunda kuşlar için önemli bir sığınak oluşturduğu söylenebilir. İznik'te balıkçı kooperatifleri bulunur. Tutulan su ürünlerinin başında kerevit gelir. Gölün su ürünleri arasında, yayın, sazan, alabalık ve ıstakoz da bulunuyor. Gölde yosun ve bitki türleri de zengindir. Dipte pamuk veya üstüpü şeklinde açık yeşil renk bir yosun türü yaygındır. Bu yosun suyun çalkalanmasını ve göl suyunun oksijeninin azalmasını önler. Balıkların beslenmesini sağlar. Gölde mart, nisan ve mayıs aylarında sportif amaçlı avlama dışında üç ay av yasağı vardır. Kerevit yasağı ise aralık ayında başlamaktadır.
Aslında bir deniz balığı türü olan gümüş balığı da gölde yaşar. Tatlı sulara uyum sağlamış türü olan Küçük gümüş balığı (Atherina boyeri Risso, 1810) gölde bol miktarda avlanmaktadır.
Göl bütünüyle tarım alanları ve zeytinliklerle çevrilidir. Tarım alanları için gölden su alınmaktadır. Çevresindeki zeytin ormanlarının altın sarısı müşküle üzüm bağları ve her mevsim bin bir çeşit sebze ve meyvenin yetiştiği bitek topraklarının yaşam kaynağıdır.
Diğer faaliyetler

Gölün batısında, Türkiye'nin en geniş piknik alanlarından biri bulunmaktadır. Alanın bir tarafı çamlık diğer yanı göldür. Günü birlik dinlenme alanları dışında çadır turizmine de açıktır. Burada her tür sosyal tesisler bulunur. 2015'te İznik ile Orhangazi arasında feribot seferleri başlamıştır. Ancak 2 yılın sonunda bu seferler kaldırılmıştır.
Su altındaki bazilika

Ana madde: İznik Su Altı Bazilikası
2014 yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin gölü havadan fotoğraflaması sonucunda  İznik Gölü'nde kıyıdan yaklaşık 20 metre açığında su altındaki anıtsal bir yapının kalıntıları fark edilmiş ve böylece suların altıdna  4.-5. yüzyıllardan kalma bir bazilika olduğu keşfedilmiştir. Suların çekilmesi, soğuk havada plankton azlığı bazilikanın fark edilmesinde önemli rol oynamıştır. Su altındaki bazilikanın keşfi, sualtı arkeolojisi alanında son yıllardaki en önemli keşiflerden birisi olmuş ve Amerika Arkeoloji Enstitüsü (AIA) tarafından yayınlanan “Archaeology Magazine” isimli dergide 2014 yılının en önemli 10 keşfi arasında gösterilmiştir.
Su yüzeyinin 1,5–2 m kadar altında olan ve 600 m2 alana sahip anıtsal yapı, doğu-batı uzanımlı ve 30x19 m boyutlarındadır. Binanın plan, malzeme ve ölçüleri açısından Roma İmparatorluğu Erken Hristiyanlık dönemi kiliselerinin özelliklerini sergilediği belirlenmiştir. Eser, 4.-5. yüzyıllardan kalmadır ve mimari yapısı itibarıyla Hagia Sophia (Ayasofya) Kilisesi'ne (İznik Ayasofya Camii) benzerdir.
Hristiyanlığın yasak olduğu zamanlarda Romalı askerlerce öldürülen 16 yaşındaki Aziz Neophytos adına yapılmış olduğu, 740 yılında depremden yıkıldığı tahmin edilmektedir. Hristiyanlık kutsal kitabı İncil'in yüzlercesi toplatılarak Matta, Markos, Luka, Yuhanna isimleri ile 4 taneye düşürüldüğü ve diğerlerinin yakıldığı 1. konsil (iznik konsili) bu bazilikada yapıldığı düşünülmektedir.
Sorunlar

Gümüş balığı aşırı üreyerek göl ekosistemini bozmuştur. Diğer balıkların yumurta ve yavrularını yedikleri için gölde balık tür ve miktarı azalmıştır. Gölde akbalık, sazan, yayın, ördek balığı, kaya balığı ve kerevit azalan canlı türleridir. Cips yapılan Gümüş balıkları ihraç edilmektedir.
Tarımsal faaliyetler sonucu gübre ve ilaç kalıntıları yüzeysel akışla göle ulaşmaktadır. Göl havzasında bulunan sanayi tesislerinden göle kirli su deşarj edilmektedir. Kirlilik nedeniyle balık tür ve popülasyonu azalmıştır.
Son 2 yıldır İznik gölünde 300 metreye kadar su çekilmesi görülmektedir.
İznik Gölü feribot iskelesi
İznik gölü, kuşlar ve piknik alanları
İznik ve Göl
İznik ve Göl
Lanvollon

| Lanvollon |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Ülke: Fransa
Bölge: Bretonya
İl: Côtes-d'Armor
Yüzölçümü
 • Toplam: 5.01 km²
Nüfus (2016)
 • Toplam: 1.797
 • Yoğunluk: 360/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Lanvollon Fransa'nın Bretonya bölgesine bağlı Côtes-d'Armor ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2016 yılı itibarıyla 1,797'dir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb15251121q (data)  VIAF: 149371559
Fenerbahçe Boks Şubesi 1955-56 sezonu

| 1955-1956 sezonu |
| --- | --- |
Başkan:  Zeki Rıza Sporel
Teknik direktör:  Vural İnan
İstanbul Kulüplerarası Şampiyonası: İkinci
Türkiye Şampiyonası: 1 altın madalya
← 1953-19541956-1957 →
Fenerbahçe Boks Şubesi 1955-56 sezonunda düzenli olarak faaliyet göstermeye başladı ve ilk sezonunda İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nda ikinci oldu.
Şubenin kuruluşu

28 Temmuz 1955'te şubenin kurulmasına karar verildi.
Yönetici Raif Dinçkök'ün çabalarıyla ve basketbol ve voleybol takımlarının oluşturulmasında büyük emekler sarf eden Muhtar Sencer'in girişimiyle boks takımı güçlendi. Temmuz 1955'te İETT'den Vural İnan, Bülent Sümer ve İrfan Demirkan, Beşiktaş'tan Arif Günizi, Şişli'den Murat Şahinoğlu ve Varujan Köseoğlu ve İstanbul Güreş Kulübü'nden Remzi Aksu transfer edildi Takımı ulusal sporcu Vural İnan çalıştırmaya başladı