stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ulusal Meclis (Ermenistan)
Seçim sistemi

Nisan 2021'de yapılan seçim sistemi değişikliklerinden sonra milletvekilleri parti listeli nispi temsil yöntemiyle sadece kapalı parti listeleri üzerinden seçiliyor.
Parti listelerinin ilgili bölümünde yer almaları koşuluyla, ulusal azınlıklar için dört koltuk ayrılmıştır. Bir parti listesinin herhangi bir üst segmenti, aynı cinsiyetten temsilcilerin %70'inden fazlasını içeremez.
Partilerin meclise dahil olabilmeleri için sırasıyla bağımsız olarak %5 ve ittifaklar için ise %7 barajını geçmeleri gerekiyor.
Yasaya göre - bir veya daha fazlası seçim barajını geçememiş olsa bile - mecliste en az 3 siyasi güç bulunmalıdır. Bu durumda parti mi yoksa blok mu olduğuna bakılmaksızın hangi partinin meclise gireceğine salt yüzde karar verir.
Seçim sonuçlarının açıklanmasından sonraki 6 gün içinde hiçbir parti birinci turda %50'den fazla oy alamazsa ve yeterli sayıda koalisyon kurulmazsa ilk tur oylamanın 28. gününde ikinci tur seçim yapılır. En iyi performans gösteren iki siyasi gücün ikinci tura katılmasına izin verilir. İlk turda alınan tüm oylar korunur. İkinci tur seçimleri kazanan partiye (veya yeni kurulan bir koalisyona), tüm oyların %54'üne ulaşması için ek sayıda koltuk verilir (yeni kurulan koalisyonun ilk turda elde edilen sonuçlara göre %54'ten fazla oya sahip olmaması şartıyla).
Herhangi bir parti veya blok, oyların 2/3'ünden fazlasını kazanırsa tüm sandalyelerin en az 1/3'ünün kazanan dışındaki güçler tarafından tutulmasını sağlamak için yeterli ek oy, parlamentoda temsil edilen diğer tüm siyasi güçler arasında dağıtılır.
Tüm oyların 1/3'ünün iktidarda olmayan partilere verilmesi şartı anayasada öngörüldüğünden ve muhalefet milletvekillerinin geri çekilmesi bu kuralın ihlaline yol açtığında iktidar partisinin yeni bir erken seçime gitmek zorunda kalacağını savunanlar vardır. Ancak bu bir uzlaşı görüşü değildir ve muhtemelen Anayasa Mahkemesinde ele alınacaktır.
Tarihsel olarak, kullanılan oyların önemli payı (1995: %12,8; 1999: %18,6; 2003: %24,0; 2007: %24,7; 2012: %1,6; 2017: %9,1; 2018: %14,9; 2021: %19,8) seçim barajı ve oy dağılımında dikkate alınmadı.
Başkanlar

Ana madde: Ermenistan Ulusal Meclisi başkanı
Başkanlar > Başkan Yardımcıları

Babken Ararktsyan (1990-1991)
Gagik Harutyunyan (1990-1991)
Ara Sahakyan (1991-1998)
Artaşes Tumanyan (1991-1995)
Karapet Rubinyan (1995-1998)
Albert Bazeyan (1998-1999)
Yuri Bahşyan (1998-1999)
Ruben Miroyan (1999)
Gagik Aslanyan (1999-2003)
Tigran Torosyan (1999-2006)
Vahan Hovhannisyan (2003-2008)
İşhan Zakaryan (2007)
Arevik Petrosyan (2007-2010)
Hrayr Karapetyan (2008-2009)
Samvel Nikoyan (2009-2012)
Samvel Balasanyan (2010-2012)
Hermine Nağdalyan (2012-2017)
Edward Şarmazanov (2011-2019)
Arpine Hovhannisyan (2017-2019)
Mikayel Melkumyan (2017-2019)
Alen Simonyan (2019 - 2021)
Lena Nazaryan (2019 - 2021)
Vahe Enfiajyan (2019 - 2021)
Ruben Rubinyan (2021 – günümüz)
Hakob Arshakyan (2021 – günümüz)
Son seçim

2021 Ermenistan parlamento seçimlerinin ardından Ulusal Meclisteki mevcut siyasi temsil:
| Parti | Parti | Oy | % | Sandalye | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Sivil Sözleşme | 688.761 | 53,95 | 71 | –17 |
|  | Ermenistan İttifakı | 269.481 | 21,11 | 29 | Yeni |
|  | Onurum Var İttifakı | 66.650 | 5,22 | 6 | Yeni |
|  | Müreffeh Ermenistan | 50.444 | 3,95 | 0 | –26 |
|  | Hanrapetutyun Parti | 38.758 | 3,04 | 0 | 0 |
|  | Ermeni Ulusal Kongresi | 19.691 | 1,54 | 0 | 0 |
|  | Şirinyan-Babacanyan Demokratlar İttifakı | 19.212 | 1,50 | 0 | 0 |
|  | Ulusal Demokratik Kutup | 18.976 | 1,49 | 0 | Yeni |
|  | Aydınlık Ermenistan | 15.591 | 1,22 | 0 | –18 |
|  | 5165 Ulusal Muhafazakar Hareket Partisi | 15.549 | 1,22 | 0 | Yeni |
|  | Liberal Parti | 14.936 | 1,17 | 0 | Yeni |
|  | Ermenilerin Vatan Partisi | 13.130 | 1,03 | 0 | Yeni |
|  | Ermenistan Bizim Evimiz Partisi | 12.149 | 0,95 | 0 | Yeni |
|  | Ermenistan Demokrat Partisi | 5.020 | 0,39 | 0 | 0 |
|  | Ulusal Hristiyan Partisi | 4.619 | 0,36 | 0 | Yeni |
|  | Hür Vatan İttifakı | 4.119 | 0,32 | 0 | Yeni |
|  | Egemen Ermenistan Partisi | 3.915 | 0,31 | 0 | Yeni |
|  | Adil Ermenistan Partisi | 3.914 | 0,31 | 0 | Yeni |
|  | Vatandaşın Kararı | 3.775 | 0,30 | 0 | 0 |
|  | Ermenistan Avrupa Partisi | 2.440 | 0,19 | 0 | Yeni |
|  | Özgürlük Partisi | 1.844 | 0,14 | 0 | 0 |
|  | Yükseliş Partisi | 1.233 | 0,10 | 0 | Yeni |
|  | Birleşik Vatan Partisi | 964 | 0,08 | 0 | Yeni |
|  | Tüm Ermeni Ulusal Devlet Partisi | 803 | 0,06 | 0 | Yeni |
|  | Ulusal Gündem Partisi | 719 | 0,06 | 0 | Yeni |
| Toplam | Toplam | 1.276.693 | 100,00 | 106 | –25 |

| Geçerli oy | Geçerli oy | 1.276.693 | 99,63 |  |  |
| Geçersiz/boş oy | Geçersiz/boş oy | 4.682 | 0,37 |  |  |
| Toplam oy | Toplam oy | 1.281.375 | 100,00 |  |  |
| Kayıtlı seçmen/katılım | Kayıtlı seçmen/katılım | 2.595.334 | 49,37 |  |  |
Kaynak: news.am, CEC, Hetq
Komiteler > Daimi Komiteler

Ulusal Meclis on bir daimi komiteye sahiptir:
Savunma ve Güvenlik Daimi Komitesi
Ekonomik İşler Daimi Komitesi
Avrupa Entegrasyonu Daimi Komitesi
Mali ve Bütçe İşleri Daimi Komitesi
Dış İlişkiler Daimi Komitesi
Sağlık ve Sosyal İşler Daimi Komitesi
İnsan Hakları ve Kamu İşleri Daimi Komitesi
Bilim, Eğitim, Kültür, Diaspora, Gençlik ve Spor Daimi Komitesi
Devlet ve Hukuk İşleri Daimi Komitesi
Bölgesel Yönetim, Yerel Öz-Yönetim, Tarım ve Çevre Daimi Komitesi
Bölgesel Entegrasyon Daimi Komitesi
Komiteler > 2015 Anayasa Reformuna Göre Değişiklikler

Ermenistan'ın yeni anayasasına (2015 Anayasa Reformları) göre, daha önce ad hoc komiteler olarak tanımlanan komitelerin işlevleri, geçici ve soruşturma komitelerine bölünmüştür. Yeni anayasanın 107. maddesinde belirtildiği üzere, Ulusal Meclis, bazı kanun ve kanun tasarılarını görüşmek ve meclisle ilgili görüş veya beyanlarda bulunmak üzere ancak Ulusal Meclis kararıyla geçici komisyonlar oluşturulabilir.
108. madde Ulusal Meclis soruşturma komisyonları hakkındadır.
1. Ulusal Meclise kamu yararına ilişkin gerçekleri bildirmek için, milletvekillerinin toplam sayısının en az yüzde yirmi beşinin talebini sunması halinde soruşturma komisyonu oluşturulmalıdır.
2. Ulusal Meclis, bir soruşturma komisyonunun üye sayısını düzenler. Soruşturma komisyonlarının yerleri, hizip üye sayısı ile orantılı olmalıdır. Komisyonun başkanı, talepte bulunan meclis üyesi olmalıdır.
3. Soruşturma kurulunun en az dörtte biri talep ederse; devlet, yerel özyönetim organları ve yetkililer, bilgi kanunla korunan sırlar olarak sınıflandırılmamışsa, göreviyle ilgili gerekli bilgileri komiteye sunmaya mecburdur.
Geçici ve soruşturma komisyonu ile ilgili diğer tüm düzenlemeler Ulusal Meclis İçtüzüğü Hakkında Kanunla oluşturulmalıdır.
Komiteler > Geçici komiteler ve uluslararası deneyim ile ilgili endişeler

En son anayasal reformlara göre Ermenistan Cumhuriyeti parlamenter bir devlet yönetim sistemine sahip olacaktır. Bu, yarı başkanlık sistemine kıyasla parlamentonun yetkilerinin artırılacağı anlamına gelir. Buna bir örnek, hükûmet tarafından kullanılan ve kullanılacak olan cumhuriyetin yürütme yetkisini denetleme hakkıdır (mevcut anayasanın 85. maddesi ve yeni anayasanın 145. maddesi itibarıyla). Böylece parlamento daha fazla yetki ve işleve sahip olacak. Bu nedenle bu yetkileri kullanmak ve işlevlerini yerine getirmek için daha fazla araca ihtiyaç duyar. Soruşturma komisyonu, parlamentonun denetim yapması için harika bir araçtır ve bu nedenle yeni anayasanın 107 ve 108. maddelerine göre geçici ve soruşturma komisyonları arasında bir ayrım vardır.
Ancak 2015 yılının sonlarında, yeni anayasanın 108. maddesinde öngörülen bu komisyonların yetkileriyle ilgili bir endişe vardı. Ermenistan Ulusal Meclisinin partisiz tek milletvekili Edmon Marukyan, 108. maddenin 3. noktasına bir zeyilname önerdi. Ona göre zeyilname, soruşturma komitelerinin, devlet ve yerel özyönetim organlarının yetkililerini komitelerin oturumlarında hazır bulunmalarını ve ilgili açıklamaları yapmalarını talep etme yetkisine sahip olması gerektiğini belirtmelidir. İyileştirme ilk kez 11 Eylül 2015'te Ulusal Meclis Devlet ve Hukuk İşleri Daimi Komitesi oturumunda önerildi. O zamana kadar öneri olumlu bir geri dönüş aldı ve komite üyeleri anayasal düzeyde onaylanabileceğini belirtti. Bununla birlikte, Ulusal Meclise yapılan resmi teklife ilişkin karar, zeyilnamenin anayasadan ziyade UM'nin iç tüzüğüne dahil edilmesi yönündeydi.
Uluslararası deneyim, soruşturma komitelerine bu tür yetkilerin verilmesinin yaygın bir şey olduğunu göstermektedir. Avrupa Parlamentosu İçtüzüğü'nün 176. maddesinin 7. fıkrasında, "Bir soruşturma komitesi, 2. paragrafta atıfta bulunulan kararın 3. maddesinde atıfta bulunulan kurum veya kişilerle, bir duruşma yapmak veya belge elde etmek amacıyla temas kurabilir." Geçici komisyonların devlet ve yerel özyönetim yetkililerinin huzurunda bir duruşma yapma yetkisine sahip olduğu ne anayasada ne de Ulusal Meclis İçtüzüğünde öngörülmemiş olsa da komite kapalı bir duruşma yaptığında böyle bir durum vardı. 23 Ekim 2008'de Ermenistan Cumhurbaşkanı'nın emriyle, 1 Mart 2008'deki olaylarla ilgili gerçekleri ve kanıtları elde etmek üzere geçici bir uzmanlar komitesi kuruldu. Gerekli bilgileri elde etmek için, komisyona gerçek bir meclis soruşturma komisyonuna özgü araçlar verildi.
Komiteler > Anayasa ve kanunların öngördüğü şekilde geçici komiteler

Ad hoc komiteler, belirli yasa tasarılarını tartışmak veya belirli konuları, olayları veya gerçekleri araştırmak ve sonuçları Ulusal Meclise sunmak için Ulusal Meclis kararıyla kurulan özel geçici komitelerdir. Bu komitelerin amacı, daimi komitelerin kapsamadığı istisnai durumlara dikkat çekmektir.
Ermenistan Anayasası'nın 73. maddesine göre, "Uygun olduğu takdirde, belirli kanun tasarılarının ön görüşmesi veya belirli meseleler, olaylar ve olgular hakkındaki görüş, beyanatların Ulusal Meclise sunulması için Ulusal Meclis İçtüzüğüne ilişkin kanunun öngördüğü şekilde geçici komisyonlar kurulabilir". Anayasadaki değerlendirme ve tanımlamadan sonra, Ulusal Meclis İçtüzüğü Hakkında Kanun, ad hoc komiteleri ile ilgili tüm konuları açıkça tanımlamaktadır. Daha özel olarak, anılan kanunun 22. maddesine göre, Ulusal Meclis kararı ile ek komisyonlar oluşturulur. Karar, bir ad hoc komitenin görevleri, şartları ve prosedürleri ile ilgili bilgileri içermelidir; yani komite, yalnızca araştırma alanlarına, erişebileceği kaynaklara ve ayrıca zaman çerçevelerine göre belirlenmiş çok katı sınırlamalar içinde faaliyet göstermelidir. Bu tür komitelerin varlığının nihai nedeni, Ulusal Meclis oturumu sırasında bulguları hakkında bir rapor sunmaktır. Bu raporlara dayanarak, milletvekili 2 gün içinde bir karar taslağı oluşturabilir ve Lider Komite tarafından kabul edilirse, karar önümüzdeki dört günlük oturum için taslak gündeme dahil edilebilir.
Komiteler > Ad hoc komiteler: amaçları, prosedürleri ve sonuçları > Ermenistan Cumhuriyeti'ndeki Gaz Tedarik Sistemi Faaliyetlerinin İncelenmesine İlişkin Ad hoc Komite

Bu komite, doğal gaz tüketicilerinin menfaatlerinin korunma düzeyini (tedarik edilen gazın kalorisi, gaz kullanım sayaçlarının test edilmesi, zarara ilişkin argümanlar), 2011-2013 yılları arasında doğal gaz için birikmiş borçların hukuka uygunluğunu incelemek ve borç miktarının makul olup olmadığı, alternatif gaz ithalatçılarının olasılıkları ve bir bütün olarak Ermenistan'daki gaz tedarik sistemiyle ilgili ayrıntılı listelenmiş diğer konular hakkında tahminlerde bulunmak amacıyla Şubat 2014'te kurulmuştur.
Komite kapalı oturumlar düzenledi. Kararlar ve sonuçlar oy çokluğu ile kabul edildi. Komite, komite tarafından incelenen konularla ilgili herhangi bir devlet kurumundan materyal ve belge talep etme ve alma hakkına sahipti; mahkemeler, hakimler ve savcılar dışındaki devlet kurumlarından da komisyonda incelenen hususlarda inceleme, inceleme ve bilirkişi incelemesi yapılmasını talep edebilir. Komite bulgularını ve vardığı sonucu 7 Nisan 2015 tarihli Ulusal Meclis oturumunda sunmuştur.
Erivan'daki Ermenistan Ulusal Meclisi'nin (veya Parlamento binasının) havadan görünümü.
Aperlae

Aperlae ya da Aperlai, (Grekçe: Ἀπέρλαι), MÖ 400'lerde kurulmuş Likya kentidir. Bugünkü Kaş ile Kekova arasında arasında bulunan Sıçak Yarımadası'nın eteklerindedir.
Tarihte veya siyasette önemli bir rol oynamamıştır, ancak 1300 yıllık ömrü dikkate değerdir. İç bölgelerinin zorlu arazisi, kuruluşundan ölümüne kadar kenti, Akdeniz'e güvenmeye zorladığı düşünülüyor. Aperlit'ler yüzyıllar boyunca kentin kıyılarını mütevazı yollarla istikrara kavuşturdu ve geliştirdiler, ancak temelde denizle yakın ilişkilerini gelişmiş rıhtım veya liman tesisleri olmadan sağlayıp sürdürdüler.
Henüz kapsamlı bir kazı yapılmayan Aperlai'de 1996 yılında Maryland Üniversitesi'nden gelen bir ekip tarafından yapılan incelemelerde, şehrin ana geçim kaynaklarından birinin deniz kabuklarından elde edilen mor pigment (Tyrean Purple) üretimi olduğu öne sürülmüştür. O dönemler bu renk sadece Romalı asiller tarafından kullanılmaktaydı. Daha sonra mor renk kumaşlar Vatikan'da üst rütbeli din adamları tarafından kullanıldı. Deniz kenarı kıyısıında yamaca doğru olarak imar edilmiş antik yerleşimin güneye bakan kısımlarından bir bölümü su altında kalmıştır. Su altında yapılara ait olduğu belirlenen temel bloklar dağınık halde bulunmaktadır. Kara kısımda kalmış harabe yapılar ise kent surları ve liman yapılarına ait olduğu görülmektedir. Yamaçta bulunan antik kent yerleşimi zamanla geçirdiği depremler sonucu bazı yapı ve harabelerin kısmen parçaları yamaçtan denize sürüklenerek düştüğü görülmektedir. Günümüzde su altında kalmış yapılardan rıhtım ve iskele 14 ana duvar yapısı, 16 mekan, dalgakıran sığı derinlikte görülmektedir. Ayrıca sualtında antik yerleşim yapılar repertuvarına ek olarak kilise kalıntılarına ait bloklar ve şapel su altında etrafa dağılmış durumdadır. Yapılan araştırmalar neticesinde Kent surlarının ve liman mendireğinin Helenistik dönemde kullanıldığı ve kentte çıkan küçük çapta arkeolojik verilerin antik yerleşim Aperlea'nın Roma - Bizans dönemi izleri taşıdığı görülmektedir.
Aperlai antik kenti sualtı araştırması Suna - İnan Kıraç Akdeniz Medeniyetleri Araştırma Enstitüsü'nün desteği ile 2009 yılında yapılmış ve mor pigment (Tyrean Purple) üretilen işliklerin ve bu pigment için kullanılan havuzların olduğu düşünülen yapıların olduğu belirlenmiştir.
Açmabaşı

| Açmabaşı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Sakarya
Koordinatlar: 40°58′45″N 30°53′14″E﻿ / ﻿40.97908°K 30.88725°D﻿ / 40.97908; 30.88725
Ülke:  Türkiye
İl: Sakarya
İlçe: Kocaali
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 314
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0264
İl plaka kodu: 54
Posta kodu: 54800
Açmabaşı, Sakarya ilinin Kocaali ilçesine bağlı bir mahalledir. 1926-1930 arasında Kocaeli'nin Hendek ilçesine bağlı bucak merkezi köyken, 15 Nisan 1930 tarihinde Hendek'e bağlı bucak yapıldı. 1933'te ilçe yapılan Karasu'ya, 1987'deyse Karasu'dan ayrılarak ilçe olan Kocaali'ye bağlanmıştır. 12/11/2012 tarihli yeni büyük şehir kanunu ile köy iken Kocaali ilçesine bağı mahalle yapılmıştır.
Tarihi

Köy 1850'li yıllarda Doğu Karadeniz, Artvin ili, Hopa yöresinden gelen kendilerine Hemşinli denen tamamen kendine özgü kültürleri olan insanlar tarafından kurulmuştur. Zamanla çevre köylerin ilgi alanına girmiştir. Bu ilgi ticaretin ve zanaatın gelişmesine etki etmiştir. Köy halkı bu ilgiye davranışları ve yardımseverliği ile cevap vererek, tüm komşu köylere sevdirmişlerdir. Açmabaşı mahallesi 1980'lerin başlarına kadar nüfusunu koruya bilmiştir. Bu tarihten sonra mahallenin gençleri ve kısmende aileler ihtiyaçlarını daha iyi şartlarda karşılıya bilmek maksadıyla Sakarya merkez, Düzce ve İstanbul'a göç etmek zorunda kalmışlardır. Fakat bu göç kendilerinin köylerine olan ilgisini azaltmamıştır.
Coğrafya

Arazinin büyük bölümü fındık tarımına ayrılmıştır. Küçük parçalar halinde Karadenize özgü ormanlara rastlanır. Yerleşme dağınık evler birbirinden uzaktadır. Köy Melen projesi kapsamında yapılacak barajdan kısmen etkilenecektir.
Yer ve Ulaşim

Sakarya il merkezine 85 km, Kocaali ilçesine 18 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2010: 300
2009: 297
2000: 339    
1997: 569   
1990: 561  
1985: 600  
1980: 710  
1975: 669  
1970: 607  
1965: 621
Besic

| İran Devrim Muhafızları Ordusu Besic Gücü |
| --- | --- |

Etkin: 4 Kasım 1979 - günümüz
Ülke:  İran
Bağlılık: İran Devrim Muhafızları Ordusu
Tipi: Milis
Büyüklük: 90,000 (CSIS tahmini) 
Bütçe:  357.08$ milyon
Parçası: İran Silahlı Kuvvetleri
Karargâh: Tahran
Komutanlar
Komutan: Gulam Rıza Süleymani
Besic (Farsça: بسيج), Ayetullah Humeyni tarafından Kasım 1979'da İran'da kurulan, gönüllü milis teşkilatı. Örgütün resmi adı Besic Direniş Gücü'dür (Farsça: نیروی مقاومت بسیج).
Besic, günümüzde İslam Devrimi Muhafızları Ordusu'nun bir alt koludur ve devlete çalışan gönüllü gençlerden oluşur. İran yasalarının hiçbir kısmında Besicin barış zamanında silahlanma gibi bir yetkisi bulunmamasına rağmen silahlı bir gücü oluşturmuştur. İslam Cumhuriyeti yasalarında Besic yargının yaptırım kolunu oluşturabilileceğine dahil maddeler bulunduğu için Polis hiçbir zaman Besici sokaklardaki yaptırımından alı koyamamış ancak yıllardan beri Polis-Besic arasında tartışmalar yaşanmıştır.
2009 yılında Mahmut Ahmedinejad'ın cumhurbaşkanlığı seçimini kazandığını ilan etmesini takiben çıkan olaylarda Besic ana baskı kolunu oluşturmuş resmi bir makam olmadıkları için işledikleri cinayetlerin sorumluluğu hiçbir organ tarafından kabul edilmemiştir. Besicin hiçbir üniformasının bulunmadığına istinaden ülkede onlara takılan lakap "sivil kıyafetliler" olmuştur. olaylarda kimi zaman Besice bağlı kuvvetler özellikle protestocuların veya protestolar sırasında kaçtıkları apartmanları basmış evlerede ciddi hasralar meydana getirmişlerdir. olayları takiben ev sahipleri muhalifet liderlerinin desteği ile çeşitli davalar açmış sonunda ise Besic komutanı Ayetullah Talib "onlar Besic değildir, besicin adını karalamak için yabancı güçler tarafından gönderilmiş besic üniforması giyen ajanlar" açıklaması getirmiş ancak bu sözdeki ana eleştiri noktası besicin üniformasının bulunmaması olmuştur.
iddialara göre yıllardan beri camileri kendileri karargâh olarak seçen Besic güçleri camilerin bodrum katlarında tutukladıkları rejim muhaliflerine işkence uyguluyor ve gayri resmi Devrim Muhafızları hapishaneleri gönderiyor.
The New Zealand Herald

|  |
| --- | --- |
Tür: Günlük gazete
Format: Kompakt (hafta içi ve pazar)   Broadsheet (cumartesi)
Sahibi: New Zealand Media and Entertainment
Editör: Murray Kirkness (hafta içi)
Baş editör: Shayne Currie
Kuruluş tarihi: 13 Kasım 1863
Dil: İngilizce
Genel merkez: Auckland, Yeni Zelanda
ISSN: 1170-0777
Resmî site: nzherald.co.nz
The New Zealand Herald; Auckland, Yeni Zelanda'da yayımlanan günlük bir gazetedir. New Zealand Media and Entertainment'ın sahibi olduğu gazete, 13 Kasım 1863'te yayın hayatına başlamıştır.
Akkese, Beşikdüzü

| Akkese |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon ilinin Türkiye'deki konumu
AkkeseAkkese'nin Trabzon'daki konumu
Koordinatlar: 41°02′38″N 39°11′13″E﻿ / ﻿41.044°K 39.187°D﻿ / 41.044; 39.187
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Beşikdüzü
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 235 m
Nüfus (2023): 858
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61800
Akkese, Trabzon ilinin Beşikdüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Yerleşimin eski adı "Akkise" 'dir. 1682 yılında Seyitahmanmetli ve Ambarlı köylülerinin yerleşimiyle kurulmuş olup adının da burada bulunan bir kilise ya da manastır nedeniyle Akkilise adının değişmiş bir formu olduğu değerlendirilmektedir. 1820 yılına kayıtlarında Şarlı âyanı Uzunzâde Mehmed'e bağlı köyler arasında yer almaktadır. 1876 yılı kayıtlarında Akkilise adıyla 70 haneli bir köy olarak görülmektedir.
Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Akkise adıyla Beşikdüzü bucağına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Akkese olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. Akkese, 27 Şubat 1971 tarihinde bir mahalle olarak Beşikdüzü sınırlarına dahil edildi. Beşikdüzü'nün 1987 yılında ilçe olmasıyla da bu ilçeye bağlı bir yerleşim olma konumunu sürdürmektedir.
Coğrafya

Trabzon il merkezine 48 km, Beşikdüzü ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2022 | 740 |  |
| 2021 | 723 |  |
| 2020 | 750 |  |
| 2019 | 751 |  |
| 2018 | 782 |  |
| 2017 | 693 |  |
| 2016 | 696 |  |
| 2015 | 685 |  |
| 2014 | 712 |  |
| 2013 | 668 |  |
| 2012 | 631 |  |
| 2011 | 629 |  |
| 2010 | 750 |  |
Nohut (tür)

Cicer arietinum noir
Nohut (Cicer arietinum), baklagiller (Fabaceae) familyasının Faboideae alt familyasına ait Cicer cinsinden bir baklagil türü.
Özellikleri

Nohut sadece bir yıl büyüyen, tohumla çoğalan, Türkiye'de boyu 50 santimetreye varan bir bitkidir. Tohumlar bazen bej, bazen daha koyu renk ve hatta siyah olur.
Nohut yetiştirilmesi kolay bir bitkidir. Anadolu'da kıraç alanlarda yetiştirilir. Su kıtlığına iyi dayanır ve toprak kalitesine pek önem vermez. Hava yeterince sıcak olmazsa hasılat kötü olur.
Yaprakları 5 – 15 mm büyüklüğünde ve tomurcukları 30mm'ye kadar uzayabilir. Tohumları kurumadan yeşil olarak da yenebilir. Kurutulmuş nohut birçok yemekte kullanılır.
Tarih

Nohutun yabani atasının doğal dağılım alanı dışında iyi korunmuş en eski arkeobotanik kanıtı, modern Suriye'de bulunan Tell el-Kerkh bölgesinden gelmektedir ve MÖ yaklaşık 8400'e tarihlenmektedir. Oradan Akdeniz'in etrafına ve Hindistan'a yayılmıştır. Yabani nohut türünden bütün kültür nohutlarının gelişmiş olduğu düşünülür.
İçerikleri

Nohut pişmemiş hali ile hazım edilemeyen zehirli maddeler içerir[kaynak belirtilmeli]. Bu yüzden içinde yumuşatıldıkları suyu kaynatmak için kullanmayıp, taze su kullanmak gerek. Genellikle İç Anadolu Bölgesi'nde yetişir.
Yemek türleri

Nohut bugün genelde kuru halde ya da konserve olarak satılır. Kuru nohutları yemek için kullanmadan evvel 12-24 saat suyun içinde bırakmak gerek. Nohut yemeğinin hafif gaz yapıcı bir etkisi vardır. Kış mevsiminin uzun geçtiği bölgelerde kırsal kesimde çok kullanılır. Etli nohut yemeğinin yanı sıra değişik yemeklerde de kullanılır. Çok besleyici özelliği vardır. Bazı yörelerde (Ör. Malatya)çok az bilinen küçük ve renkli cinsleri de yetiştirilip  özel yemeklerde kullanılır.
Türkiye'de ve yakın doğunun diğer ülkelerinde nohut kavrularak leblebi yapılır. Köylerde nohut bir gece önceden ıslatılarak metal tepsilerde tula birlikte kavrularak da yenir.
Nohut protein açısından zengindir. Nohut, humus yapımında kullanılan ve ıslatılıp otlar ve baharatlarla kaba bir şekilde öğütüldükten sonra köfte yapılıp kızartıldığında falafel olarak kullanılan Akdeniz ve Orta Doğu mutfaklarının temel bir bileşenidir.
En çok üretildiği ülkeler Türkiye, Kuzey Afrika, Meksika, Hindistan, Pakistan ve İspanya 'dır.
Zararlıları

Nohut sineği (Liriomyza cicerina)
Galeri

Kuru nohut
Nohut çalısı.
Airai (İyonya)

Airai (Grekçe: Αἰραί), Türkiye'nin İzmir ili sınırlarında Urla ilçesinde yer alan Sığacık körfezinin kuzey kıyısındaki Demircili köyü yakınındadır.
Konumu

Antik İyonya'da, Erythrae yakınlarında bir yerleşimdi ve Thukididis tarafından anılmıştır. Airai, Mimas yarımadasının, yani günümüzdeki Karaburun yarımadasının, güney kıyısında, Samos adasının tam karşısında yer almaktaydı. Şehrin merkezinin "akropolisi" en azından günümüzde bir kara parçası ile ana karaya bağlanan küçük bir ada şeklinde bir burun oluşturur.
Airai şehir devletinin kontrol ettiği bölge nispeten küçüktü ve büyüklüğünün 25 kilometrekarenin altında olduğu tahmin edilmektedir. Şehir planlı bir yerleşim düzenine sahipti ve surlarla çevriliydi.