Kemer sıkma politikası
Diğer tartışmalar

Kemer sıkma yöntemleriyle ilgili tartışmalar yaygındır. Dünya Kalkınma Enstitüsü (ODI), "IMF ve Üçüncü Dünya" başlıklı bir brifing belgesinde IMF'nin kemer sıkma koşullarına ilişkin beş temel şikayeti ele almıştır. Bu tür önlemlerin "kalkınma karşıtı", "kendi kendini yok eden" ve "nüfusun en yoksul kesimleri üzerinde olumsuz etki yaratma" eğiliminde olduğuna dair şikayetler vardır.
Kemer sıkma programlarının, otoriter rejimler altında yönetilen ülkelerde sık sık uygulandığı ve vatandaşların borçları ödemek zorunda bırakıldığı iddia edilmiştir.
2009, 2010 ve 2011 yıllarında Yunanistan ve diğer Avrupa ülkelerinde çalışanlar ve öğrenciler, hükûmetin kemer sıkma önlemlerinin bir sonucu olarak emekli maaşlarında, kamu hizmetlerinde ve eğitim harcamalarında yapılan kesintilere karşı gösteriler düzenlediler.
Yunanistan'da kemer sıkma yasalarının yürürlüğe girmesinin ardından, ülke genelinde kitlesel gösteriler düzenlendi. Bu gösterilerin amacı, parlamenterlere kemer sıkma yasa paketine karşı oy kullanmaları için baskı yapmaktı. 29 Haziran 2011 itibarıyla 46 sivil ve 38 polis yaralandı ve sadece Atina'da 19 kişi tutuklandı. 12 Şubat 2012'de Yunan parlamentosu, kemer sıkma politikalarının üçüncü turunu onayladı. Özellikle göstericilerin polisle çatıştığı Atina ve Selanik'te güçlü bir muhalefetle karşılaşıldı.
Muhalifler, kemer sıkma önlemlerinin ekonomik büyümeyi durdurduğunu ve vergi gelirlerinin azalmasına neden olarak kamu harcamalarının azaltılmasının faydalarından daha önemli olduğunu iddia etmekteydi. Kemer sıkma politikaları, ekonomik büyümesi zaten düşük olan ülkelerde deflasyona yol açarak mevcut borçları artırabilir. Bu tür kemer sıkma paketleri, ülkenin kredi piyasalarının donmasına, işsizliğin artmasına ve likidite tuzağına düşmesine neden olabilir. Muhalifler, 2009'daki mali krizlere yanıt olarak İrlanda ve İspanya'da uygulanan kemer sıkma önlemlerinin kamu borcuyla mücadelede başarısız olduğunu ve bu ülkelerin 2010 sonlarında temerrüde düşme riskiyle karşı karşıya kaldığını söylüyor.
Ekim 2012'de IMF, kemer sıkma programları uygulayan ülkelere yönelik tahminlerinin aşırı iyimser olduğunu, vergi artışları ve harcama kesintilerinin beklenenden daha fazla zarar verdiğini ve Almanya ve Avusturya gibi mali teşvik uygulayan ülkelerin beklenenden daha iyi performans gösterdiğini açıkladı. Financial Times, bu verileri inceledi ve Almanya ve Yunanistan gibi aykırı değerler hariç tutulduğunda önemli bir eğilim görmedi. Michigan Üniversitesi'nden Profesör Carlos Vegh, IMF tarafından bulunan sonuçlara ulaşmak için araştırmada kullanılan çarpanları belirlemeyi de "boşuna uğraş" olarak tanımladı. Ek olarak, Berkeley'deki California Üniversitesi'nden Barry Eichengreen ve Oxford Üniversitesi'nden Kevin H. O'Rourke, IMF'nin kemer sıkma politikalarının büyümeyi ne ölçüde kısıtladığına ilişkin yeni tahminin tarihsel verilerden çok daha düşük olduğunu iddia etti.
3 Şubat 2015'te Joseph Stiglitz, "Kemer sıkma politikaları, borsa çöküşünü Büyük Buhran'a dönüştüren ABD başkanı Herbert Hoover dönemindeki ilk kullanımından, son yıllarda Doğu Asya ve Latin Amerika'ya dayatılan IMF programlarına kadar defalarca başarısız olmuştur" dedi. "Yunanistan sıkıntıya girdiğinde tekrar denendi. Hoover yönetiminde devlet harcamaları önemli ölçüde arttı, ancak gelirler aynı kaldı." şeklinde yazdı.
Birleşik Krallık, Portekiz, İspanya, İtalya ve Almanya'da 2020'de yapılan bir ankete göre, seçmenler kemer sıkma önlemlerini, özellikle de harcama kesintilerini desteklememektedir. Anketlere göre, seçmenler mali açıkları onaylamasada ama kemer sıkmaya daha fazla olumsuz bakmaktadır. 2021 yılında yapılan bir araştırmaya göre, Büyük Durgunluk döneminde kemer sıkma tedbirleri uygulayan Avrupa hükûmetleri, kamuoyu yoklamalarında destek kaybetti.
Bir araştırmaya göre, Birleşik Krallık'ta 2010 ile 2017 yılları arasında en az 120.000 ölüme, bir başka araştırmaya göre ise sadece 2015 yılında 30.000 ölüme sebep oldu. Kampanyacılar, ilk çalışmanın "neden ve sonuç hakkında kesin bir sonuca varılamayacağını, ancak bulguların bu alandaki diğer araştırmaları desteklediğini" iddia etti. Ayrıca, sosyal yardımlar, sağlık hizmetleri ve ruh sağlığı hizmetlerindeki kısıtlamaların intiharlar da dahil olmak üzere daha fazla ölüme neden olduğunu iddia ettiler.