1900-1904 San Francisco vebası
Arka plan

Üçüncü veba salgını 1855'te Çin'de başladı ve sonunda başta Hindistan olmak üzere yaklaşık 15 milyon insanı öldürdü. 1894'te veba, Çin ile ABD arasındaki önemli bir ticaret limanı olan Hong Kong'u vurdu. ABD'li yetkililer, diğer gemilerin Pasifik Okyanusu'nu geçecek gemiler tarafından taşınan kargolardan enfeksiyon kapacağından endişe ediyorlardı. Bu nedenlerle, tüm gemiler titizlikle denetlendi. Ancak o zamanlar, farelerin veba taşıyabileceği ve bu farelerdeki pirelerin hastalığı insanlara bulaştırabileceği yaygın olarak bilinmiyordu. ABD limanlarına gelen gemiler, yolcuların muayenesinde hiçbir hastalık belirtisi göstermemesinin ardından temiz ilan edildi. Sağlık yetkilileri, fareler veya pireler üzerinde herhangi bir test yapmadı. 1890'larda hıyarcıklı veba ile mücadelede önemli ilerlemelere rağmen, dünyadaki doktorların çoğu etkisiz ve eski usül yöntemlerini hemen değiştirmeye yanaşmadı.
Kasım 1898'de, ABD Marine Hospital Service (MHS) baş cerrahı James M. Gassaway, San Francisco'daki veba söylentilerini çürütmek zorunda hissetti. Kentin sağlık görevlisi tarafından desteklenen Gassaway, bazı Çinli sakinlerin zatürre veya akciğer ödeminden öldüğünü ve bunun hıyarcıklı veba olmadığını söyledi.
Yeni kurulan ABD Hawaii Bölgesi'nde, Honolulu şehri Aralık 1899'da vebaya kurban gitti. Honolulu sakinleri, şiddetli iç organ hasarına yol açan ve hızla ölüme yol açan ateş ve şişmiş lenf bezlerinin hıyarcıklar oluşturduğu vakalarını bildiriyordu. Hastalığın yayılmasının nasıl kontrol altına alınacağını tam olarak bilemeyen şehir sağlık görevlileri, enfekte olmuş evleri yakmaya karar verdi. 20 Ocak 1900'de değişen rüzgarlar alevleri kontrolden çıkardı ve Chinatown'un neredeyse tamamı yandı, bunun sonucunda 6.000 kişi evsiz kaldı.
San Francisco limanının kapsamlı deniz operasyonları, San Francisco'daki MHS'nin karantina şefi Joseph J. Kinyoun gibi tıp doktorları arasında enfeksiyonun Kaliforniya'ya yayılması konusunda endişeye neden oldu. Haziran 1899'da San Francisco Körfezi'ne gelen bir Japon gemisi olan SS Nippon Maru, denizde iki veba ölümü yaşadı ve körfezde ölü bulunan iki kaçak yolcu vakası daha vardı, ölüm sonrası kültürler vebaya sahip olduklarını kanıtladı. Kasım 1899'da New York'ta, İngiliz gemisi JW Taylor, Brezilya'dan üç veba vakası getirdi, ancak vakalar gemiyle sınırlıydı. Japon yük gemisi SS Nanyo Maru, 30 Ocak 1900'de Port Townsend, Washington'a geldi ve doğrulanmış 17 veba vakasından 3'ü öldü. Bu gemilerin hepsi karantinaya alındı; genel popülasyonu enfekte ettikleri bilinmemekte. Bununla birlikte, vebanın, daha sonra pire veya fareler yoluyla bilinmeyen bir gemiden yayılması mümkündü.
Ocak 1900'deki bu ciddi tehlike atmosferinde, Kinyoun; Çin, Japonya, Avustralya ve Hawaii'den San Francisco'ya gelen tüm gemilere, olası vebaya karşı uyarmak için sarı bayraklar çekmelerini emretti. Birçok girişimci ve denizci, bunun iş için kötü olduğunu ve vebasız gemilere haksızlık olduğunu düşündü. Şehir organizatörleri vebanın kontrol altına alınamayacağına emindiler ve Kinyoun'un otoriteyi aşırı derecede kötüye kullandığını düşünüyorlardı. 4 Şubat 1900'de, San Francisco Examiner'ın Sunday dergisi ekinde "San Francisco Neden Vebadan Korunuyor" başlıklı bir makale yayımlandı. Bazı Amerikalı uzmanlar, pirinç temelli bir diyetin Asyalıları vebaya karşı daha düşük dirençle bıraktığı ve etten oluşan bir diyetin Avrupalıları bu hastalıktan uzak tuttuğu gibi yanlış bir inanca sahipti.
Ocak 1900'de, Honolulu'daki Chinatown, hıyarcıklı vebayı kontrol altına almak için yakıldı.