Sasani İç Savaşı (589-591)
İç savaşın patlak vermesi > Tizpon'da darbe ve Behrâm-ı Çûbîn'in yürüyüşü

Hürmüz'ün eylemlerinden çileden çıkan Behrâm, isyan ederek karşılık verdi ve asil statüsü ve büyük askeri bilgisi nedeniyle askerleri ve diğer birçok kişi isyanına katıldı. Daha sonra Horasan'a yeni bir vali atadı ve ardından Tizpon'a gitti. Bu olay, Sasani tarihinde ilk kez bir Part hanedanının isyan ederek Sasani ailesinin meşruiyetine meydan okunmasıydı. Azen Gushnasp isyanı bastırmak için gönderildi, ancak Hemedan'da kendi adamlarından biri olan Zadespras tarafından öldürüldü. Yaşlı Sarames'in komutasındaki bir başka kuvvet de Behrâm'ı durdurmak için gönderildi ancak Behrâm bu kuvveti yendi ve Yaşlı Sarames filler tarafından çiğnenerek öldü. Behrâm'ın izlediği yol muhtemelen İran platosunun kuzey ucuydu, burada İberyalılar ve diğerleri tarafından Adurbadagan'a Roma tarafından finanse edilen bir saldırıyı püskürttü ve Güney Kafkasya'da görev yapan bir Roma kuvveti karşısında küçük bir yenilgi aldı. Daha sonra, Hürmüz de dahil olmak üzere Sasani hükümdarlarının normalde yaz aylarında ikamet ettiği Media'ya doğru güneye yürüdü.
Hürmüz daha sonra Roma sınırındaki Tizpon ile İran askerleri arasındaki iletişimi kesmek için Zap Suyu'na gitti. O sıralarda askerler, kuzey Mezopotamya'daki başlıca İran şehri olan Nisibis'in dışında bulunuyordu; ancak onlar da Hürmüz'e isyan ettiler ve Behrâm'a biat ettiler. Behrâm'ın etkisi ve popülaritesi giderek artmaya devam etti; Nisibis'teki İranlı isyancılara karşı kuzeye gönderilen Sasani sadık güçleri yoğun isyancı propagandasına maruz kaldılar. Sadık güçler sonunda isyan etti ve komutanlarını öldürdü, bu da Hürmüz'ün konumunu sürdürülemez hale getirdi ve Dicle etrafında sıkıştı ve Lahmîlerin başkenti Hîre'ye sığınmaya karar verdi.
Ancak, Hürmüz'ün Tizpon'da kaldığı süre boyunca, görünüşte kansız bir saray darbesinde, "Hürmüz'den eşit derecede nefret eden" kayınbiraderleri Vistahm ve Vinduyih tarafından devrildi. Tahtı geçiren iki kardeş kısa süre sonra Hürmüz'ü kızgın bir iğne ile kör ettiler sonra anne tarafından yeğenleri olan Hürmüz'ün en büyük oğlu II. Hüsrev'i  tahta çıkardılar. İki kardeş kısa süre içinde Hürmüz'ü en azından II. Hüsrev'in zımni onayıyla öldürttü. Yine de Behrâm, bu sefer Hürmüz'ün intikamını alma bahanesiyle  Tizpon'a yürüyüşüne devam etti.
Hüsrev daha sonra havuç ve sopa tavrı takındı ve Behrâm'a şunları yazdı; "kralların kralları, yönetimin hükümdarı, halkların efendisi, barışın prensi, insanların kurtuluşu, tanrılar arasında iyi ve ebediyen yaşayan insan, insanlar arasında en saygın tanrı, çok şanlı, galip, bir güneşle birlikte doğan ve geceye gözlerini ödünç veren, ataları aracılığıyla ünlü olan, nefret eden kral, Sasanileri meşgul eden ve İranlıları krallıklarını kurtaran hayırsever Hüsrev'den İranlıların generali dostumuz Behrâm'a, ... Kraliyet tahtını da yasal bir şekilde devraldık ve hiçbir İran geleneğini bozmadık.... Tacı çıkarmamaya o kadar kesin karar verdik ki, eğer bu mümkün olsaydı, diğer dünyalara hükmetmeyi bile bekliyorduk. .... Refahını istiyorsan, yapılması gerekeni düşün."
Ancak Behrâm bu uyarıyı görmezden geldi - birkaç gün sonra Tizpon yakınlarındaki Nehrevan Kanalı'na ulaştı ve burada Hüsrev'in sayıca çok fazla olan adamlarıyla savaştı, ancak birkaç çatışmada Behrâm'ın adamlarını geride tutmayı başardı. Ancak Hüsrev'in adamları sonunda morallerini kaybetmeye başladılar ve sonunda Behrâm'ın güçleri tarafından yenilgiye uğratıldılar. Hüsrev, iki dayısı, eşleri ve 30 soyludan oluşan bir maiyetiyle birlikte daha sonra Bizans topraklarına kaçtı, Tizpon ise Behrâm'ın eline geçti.