stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karbon vergisi
Uygulama > Asya > Tayvan

Ekim 2009'da, maliye bakanı yardımcısı Chang Sheng-ho, Tayvan'ın 2011 yılında bir karbon vergisi uygulamayı planladığını açıkladı. Ancak Başbakan Wu Den-yih ve meclis üyeleri, karbon vergilerinin ekonomik kriz kaynaklı toplumsal sıkıntıları artıracağını ve hükûmetin Tayvan ekonomisi toparlanana kadar yeni vergi kararları almaması gerektiğini belirtti. Başbakan karbon vergisine karşı çıktı. Birçok Tayvan vatandaşı da vergi artışlarına karşı çıkıyor. Bununla birlikte, hükûmetin ülkenin vergilerini elden geçirme planı ile ilgili tavsiyeler vermesi için görevlendirilen düşünce kuruluşu Chung-Hua Ekonomik Araştırmalar Enstitüsü (CIER), her bir ton CO2 emisyonu için 2.000 NT $ (61,8 ABD $, 37,6 £) vergi önerdi. CIER, Tayvan için, 2021 yılına kadar yıllık bazda, enerji vergisinden 164,7 milyar NT $ (5,1 milyar ABD doları, 3,1 milyar £) ve karbon vergisinden 239 milyar NT $ (7,3 milyar ABD doları, 4,4 milyar TL) toplanabileceğini tahmin etti. Tayvan karbon vergisi politikasını geçerse, karbon emisyonları üzerinde vergilendirme uygulayan ilk Asya ülkesi olacaktır. Due to the amount of revenues from such a comparatively high carbon tax, the government is planning to subsidize low income families and public transportation by using the revenues from carbon taxes.
Uygulama > Okyanusya > Avustralya

1 Temmuz 2012 tarihinde, Avustralya Federal hükûmeti, büyük endüstriyel yayıcılar ve konseyler gibi devlet organları tarafından tüketilen seçilmiş fosil yakıtlara, salınan Karbon dioksit eşdeğeri tonu başına 23  AUD $ karbon fiyatı uygulamaya başlamıştır. Verginin toplumun bazı sektörleri üzerindeki etkisini dengelemek için hükûmet, gelir vergisini (vergisiz eşiği artırarak) azalttı ve emekli maaşları ve refah ödemelerini, beklenen fiyat artışlarını kapsayacak şekilde hafifçe artırdı ve etkilenen bazı endüstriler için tazminat getirdi. 17 Temmuz 2014'te Avustralya Ulusal Üniversitesi tarafından hazırlanan bir raporda, Avustralya planının karbon emisyonlarını 24 yıllık kaydedilmiş yıllık sera gazı emisyonlarındaki en büyük düşüş olan 17 milyon ton kadar azalttığı tahmin edildi.
17 Temmuz 2014'te Abbott Hükümeti Senato aracılığıyla yürürlükten kaldırılan yasayı kabul etti ve Avustralya karbon vergisini kaldıran ilk ülke oldu. Onun yerine hükûmet, vergi mükellefleri tarafından konsolide gelir üzerinden masrafları karşılanan Emisyon Azaltma Fonu'nu kurdu ve bir piyasa danışmanlığı olan RepuTex'e göre, hükûmetin ana iklim politikasının, Avustralya'nın 2020 yılına kadar 2000 seviyelerini % 5 oranında düşürmesi durumunda emisyon azaltım sorununun sadece üçte birini karşılayabileceğini tahmin etti.
Uygulama > Okyanusya > Yeni Zelanda

2005 yılında Beşinci Çalışma Hükümeti Kyoto Protokolü kapsamındaki yükümlülükleri yerine getirmek için bir karbon vergisi önermiştir. Teklif, bir ton CO2 eşdeğeri için 15 NZ$ emisyon fiyatı belirleyecekti. Planlanan verginin Nisan 2007'den itibaren yürürlüğe girmesi planlanmış ve dünyanın emisyonlarla ilgili  en iyi uygulama standartlarını benimsemişlerse, tarım kaynaklı metan emisyonların muaf olmasına ve karbon yoğun işletmelerin özel muafiyet hükümlerine   tabi olmasına rağmen çoğu ekonomik sektörde uygulanmıştır.
2005 seçimlerinden sonra, Beşinci Çalışma Hükümetini destekleyen bazı küçük partiler (NZ First ve Birleşik Gelecek) önerilen vergiye karşı çıktı ve vergi uygulaması Aralık 2005'te terk edildi. 2008 yılında Yeni Zelanda Emisyon Ticareti Programı İklim Değişikliği Müdahalesi (Emisyon Ticareti) Değişiklik Yasası 2008 ile yürürlüğe girdi.
Uygulama > Avrupa

Avrupa'da bazı ülkeler enerji vergileri veya kısmen karbon içeriğine dayalı olarak enerji vergileri uygulamıştır. Bunlara Danimarka, Finlandiya, Almanya, İrlanda, İtalya, Hollanda, Norveç, Slovenya, İsveç, İsviçre ve İngiltere dahildir. Bu ülkelerin hiçbiri, tüm sektörlerde yakıtlar için muntazam bir karbon vergisi getirememiştir. Avrupa'nın karbon vergilendirmesi konusundaki deneyimlerinin bir incelemesi için  Andersen (2010)'a bakınız.
Uygulama > Avrupa > Avrupa Birliği

1990'lar boyunca, AB düzeyinde bir karbon/enerji vergisi teklif edildi, ancak endüstriyel lobi faaliyetleri nedeniyle başarısız oldu. 
2010 yılında, Avrupa Komisyonu Avrupa Birliği Sera Gazı Emisyonları Ticaret Programı (EU ETS) kapsamında satın alınan kirlilik izinleri konusunda Avrupa çapında bir asgari vergi uygulamayı düşündü. Teklif edilen yeni vergi için hacim yerine karbon içeriği baz alınacaktı, böylece yüksek enerji konsantrasyonlarına sahip yakıtlar, yüksek karbon içeriklerine rağmen artık aynı geleneksel düşük fiyatı taşımayacaktı. Avrupa Komisyonu'na göre, yeni plan firmalara ton başına karbondioksit emisyonu için önerilen €4 ila 30 € arasında bir minimum vergi talep edecektir.
Uygulama > Avrupa > Danimarka

2002 yılı itibarıyla, 1996'dan bu yana standart karbon vergi oranı, CO2 tonu başına 100 DKKdur ve yaklaşık 13 € veya 18 US $'a eşittir. Yakıtın yanmasından kaynaklanan net karbon emisyonu vergisi, her kaynağın yaydığı kirlilik düzeyine bağlı olarak değişebilir; vergi oranı, ton petrol başına 402 DKK ile doğal gaz tonu başına 5.6 DKK ve yanıcı olmayan yenilenebilir enerji kaynakları için 0 arasında değişmektedir. Elektrik için oran ton başına 1164 DKK veya kWh başına 10 øre'dir bu da yaklaşık 0,013 Euro veya kWh başına 0,017 ABD dolarıdır. CO2 vergisi, sanayi sektörü dahil tüm enerji kullanıcıları için geçerlidir. Ancak sanayi şirketleri iki ilkeye göre farklı şekilde vergilendirilebilir: enerjinin kullanıldığı süreç ve şirketin enerji verimliliği önlemlerini uygulamak için gönüllü bir anlaşma yapıp yapmadığı. Bunun gibi Danimarka politikaları, şirketlerin karbondioksitle ilgili bir sınırlama ve ticaret programına benzer şekilde daha sürdürülebilir uygulamalar geliştirmeleri için teşvik sağlamaktadır.
1992'de Danimarka, CO2 tonu başına işyerleri için yaklaşık 14 $ ve haneler için 7 $ olan bir karbondioksit vergisi uygulamaya başladı. Ancak Danimarka, enerji tasarruflu değişiklikler için bir vergi iadesi sunmaktadır. Verginin ana hedeflerinden biri, insanların alışkanlıklarını değiştirmelerini sağlamaktır, çünkü toplanan paranın çoğu alternatif enerji kaynakları için araştırmaya harcanacaktır.
Uygulama > Avrupa > Finlandiya

Finlandiya 1990'larda, başlangıçta belirli yakıtlar veya sektörler için birkaç istisna olmakla birlikte CO2 vergisi getiren ilk ülke oldu. Ancak o zamandan beri, enerji vergilendirmesi birçok kez ve önemli ölçüde değiştirildi. Bu değişiklikler İskandinav elektrik piyasasının açılmasıyla ilgiliydi. Diğer İskandinav ülkeleri enerji yoğun endüstrileri muaf tuttu ve Fin endüstrileri de bundan dolayı dezavantajlı hissediyordu. Finlandiya ithal elektriğe sınır vergisi koydu, ancak bunun AB tek pazar mevzuatına aykırı olduğu tespit edildi. Daha sonra, enerji yoğun firmaları kısmen hariç tutmak için karbon vergisinde değişiklikler yapıldı. Bunun CO2 emisyonlarını azaltma maliyetlerini artırma etkisi oldu (s.16).
Vourc'h ve Jimenez (2000, s.17) rekabetçi kayıplara dayanan argümanların dikkatle incelenmesi gerektiğini ifade etmişlerdir. Örneğin, karbon vergisi gelirlerinin işgücü vergilerini azaltmak için kullanılabileceğini ve bu da enerji yoğun olmayan endüstrilerin rekabet gücünü destekleyeceğini öne sürdüler.
Uygulama > Avrupa > Fransa

2009'da Fransa, 1 Ocak 2010'da yürürlüğe girmesi beklenen, hanehalkı ve işletmeler tarafından tüketilen petrol, gaz ve kömür ile ilgili yeni bir karbon vergisi detaylandırdı. Yeni karbon vergisi, bir litre kurşunsuz yakıt maliyetini yaklaşık dört euro sent (galon başına 25 ABD sent) artırarak hanehalklarını ve işletmeleri etkileyecektir. Karbon vergisinden elde edilen toplam tahmini gelir, kârın yüzde 55'i hanelerden ve yüzde 45'i işletmelerden gelecek şekilde, yıllık 3-4,5 milyar euro arasında olacaktı. Vergi, çoğunlukla nükleer enerjiden gelen elektriğe uygulanmayacaktı.
30 Aralık 2009 tarihinde tasarı, çok fazla istisna içerdiği gerekçesiyle  Fransız Anayasa Konseyi tarafından engellendi. Bu istisnalar arasında, vergileri eşitsiz ve verimsiz hale getirecek şekilde bazı endüstrilerin hariç tutulması vardı. Tarım, balıkçılık, kamyonculuk ve tarım için muafiyetleri içeriyordu. Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy, "insan ırkını küresel ısınmadan kurtarmak için mücadeleye öncülük etme" sözü vermesine rağmen, kitlesel sosyal protestolar, grevlere ve toplumsal bozulmaya yol açtıktan sonra geri çekilmek zorunda kaldı. Ayrıca, karbon vergisi ile devam etmeden önce Avrupa Birliği'nin geri kalanından destek almak istedi.
Sonunda, 2014 yılında Fransa'da bir karbon vergisi uygulandı. Başbakan Jean-Marc Ayrault yeni İklim için Enerji Katkı Payını (MSK) 21 Eylül 2013'te açıkladı. Vergi, 2014 yılında 7 €/ton CO2, 2015 yılında 14,50 € ve 2016 yılında 22 €'ya yükselecek.
2018'de karbon vergisi 44,60 €/ton'dur. Her yıl artışlarla, 2020'de 65.40 €/ton ve 2022'de 86.20 €/ton'a ulaşması planlanıyor.
Fransa Başkanı Emmanuel Macron 4 Aralık 2018'de "Gilets jaunes" (sarı yelekler) tarafından gaz fiyatlarındaki artışa karşı düzenlenen protestoların ardından 4 Aralık 2018'de, karbon vergisinin 2019'da artırılmasının planlandığı gibi uygulanmayacağını açıkladı.
Uygulama > Avrupa > Almanya

Alman ekolojik vergi reformu 1999 yılında kabul edildi. Bundan sonra, ülkenin ekolojik yasası iki kez değiştirildi - 2000'de ve 2003'te. Her şeyden önce, yasa yakıt ve fosil yakıtlar üzerindeki vergilerin adım adım büyümesini sağladı ve enerji vergisi için temel oluşturdu. 
Aralık 2019'da Alman Hükümeti petrol ve doğal gaz şirketlerine uygulanacak CO2 tonu başına 25 Euro'luk bir karbon vergisi üzerinde anlaştı. Yasa Ocak 2021'de yürürlüğe girecek. Vergi 2025 yılına kadar kademeli olarak ton başına 55 Euro'ya yükseltilecek.
Uygulama > Avrupa > Hollanda

Hollanda 1990'da bir karbon vergisi başlattı. Bununla birlikte, 1992 yılında, Yakıt Üzerindeki Çevre Vergisi adı verilen 50/50-karbon/enerji vergisi ile değiştirildi, vergiler kısmen karbon içeriği ve kısmen de enerji içeriği üzerinden değerlendiriliyor. Harç vergiye dönüştürüldü ve genel vergi gelirlerinin bir parçası haline geldi. Hal böyle olunca da Maliye Bakanlığının idaresine girdi. Genel yakıt vergisi, tüm hidrokarbon yakıtlardan alınır. Hammadde olarak kullanılan yakıtlar vergiye tabi değildir. Vergi oranları, yakıtların enerji ve karbon içeriklerine 50/50 oranında dayanmaktadır. 1996 yılında, bir başka 50/50-karbon/enerji vergisi olan Enerji Düzenleme Vergisi de uygulanmıştır. Çevre vergisi, bir ton  CO2 başına 5,16 Dutch guilder'i veya NLG'dir (~ 3,13 $). Düzenleme vergi, bir ton CO2 başına 27.00 NLG'dir (~ 16.40 $). Genel yakıt vergisi kapsamında elektrik vergilendirilmez, ancak elektrik üretmek için kullanılan yakıtlar vergilendirilir. Enerji yoğun endüstriler, bu vergi kapsamında tercihli oranlardan yararlanmaktaydılar, ancak yararlanma Ocak 1997'de iptal edildi. Ayrıca, 1997'den beri, nükleer enerji genel yakıt vergisi kapsamında, uranyum-235.38'in gramı başına 31.95 NLG oranında vergilendirilmektedir. 2008 yılında, Avrupa Çevre Ajansı bir Yönetici Özeti yayınladı. Raporda, "AB'nin 1992'deki 5. Çevresel Eylem Programı, çevre vergileri gibi ekonomik araçların daha fazla kullanılmasını tavsiye etmesine rağmen, o zamandan beri bunların AB düzeyinde kullanımında çok az ilerleme kaydedildiği" belirtildi.
2007'de Hollanda, karbon bazlı ambalaj vergisi ile finanse edilen bir Atık Fonu başlattı. Bu vergi, hem ulusal Hazine'yi finanse etmek hem de 2012 yılına kadar, kullanılmış ambalajların %65'inin geri dönüştürülüyor olması hedefine ulaşılmasına yardımcı olacak faaliyetleri finanse etmek için kullanıldı. 2005 yılında kurulan Nedvang (Nederland van afval naar grondstof veya Atıktan değere Hollanda) organizasyonu, ambalajlı mal üreticilerini ve ithalatçılarını, Hollanda ambalaj kararnamesine göre münferit şirket hedeflerine ulaşmalarını destekleyen organizasyondur. Bu kararname 2005 yılında imzalanmıştır ve ambalajlı mal üreticilerinin ve ithalatçılarının bu atığın toplanmasından ve geri dönüştürülmesinden sorumlu olduğunu ve bu atığın en az %65'inin geri dönüştürülmesi gerektiğini belirtmektedir. Üreticiler ve ithalatçılar, hedeflere bireysel olarak veya Nedvang gibi bir organizasyona katılarak ulaşmayı seçebilirler.
Karbon Esaslı Ambalaj Vergisi, Altyapı ve Çevre Bakanlığı adına incelenmiş ve etkisiz olduğu kanıtlanmıştır. Bu nedenle ambalaj vergisi kaldırıldı. Ambalaj için üretici sorumluluğu faaliyetleri artık yasal olarak bağlayıcı olduğu ilan edilen özel sözleşmelere dayalı olarak finanse edilmektedir.
Uygulama > Avrupa > İsveç

Ocak 1991'de İsveç, petrol, kömür, doğal gaz, sıvılaştırılmış petrol gazı, benzin ve yurt içi seyahatlerde kullanılan uçak yakıtı kullanımına 1000 kg başına 250 SEK (O sırada 40 $ veya cari oranlarda 27 EUR) CO2 vergisi koydu. Endüstriyel kullanıcılar oranın yarısını ödedi (1993 ile 1997 arasında oranın %25'i) ve ticari bahçecilik, madencilik, imalat ve kağıt hamuru ve kağıt endüstrisi gibi bazı yüksek enerjili endüstriler bu yeni vergilerden tamamen muaf tutuldu.
1997'de bu oran 1000 kg CO2 başına 365 SEK'e (60 $) yükseltildi.
Vergi, hidrokarbon yakıtlarından biyokütleye önemli bir geçişi teşvik etmesi ile itibar gördü. İsveç Doğa Koruma Derneği iklim değişikliği uzmanı Emma Lindberg'in dediği gibi, "Toplumu iklim dostu çözümlere yönlendiren en önemli sebep buydu. Kirletmeyi daha pahalı hale getirdi ve insanları enerji verimli çözümler bulmaya odakladı."
BM Kalkınma Programı eski enerji ve iklim yöneticisi olan Lund Üniversitesi Profesörü Thomas Johansson, "Biyoenerji kullanımını artırdı" dedi. "Özellikle ısınma üzerinde büyük bir etkisi oldu. İsveç'teki her şehir, bölgesel ısıtma kullanır. Önceleri, bölgesel ısıtma için kömür veya petrol kullanılıyordu. Şimdilerde genellikle ormanlardan ve orman endüstrilerinden gelen atıklardan oluşan biyokütle kullanılıyor."
2019 çalışmasına göre, İsveç'in bir karbon vergisi uygulaması, karbondioksit emisyonlarını önemli ölçüde azalttı.
Uygulama > Avrupa > Birleşik Krallık

1993 yılında Birleşik Krallık hükûmeti, perakende petrol ürünleri için bir çevre vergisi olan "yakıt vergisi yükseltici" (FDE)'yi tanıttı. Vergi, açıkça ulaşım sektöründeki karbondioksit emisyonlarını azaltmak için  tasarlandı. Karbon, yakıt miktarına sabit oranlı olduğundan, FDE kabaca bir karbon vergisi belirledi. Birleşik Krallık'taki ulaşım lobisi, FDE'yi son derece eleştirdi. İngiltere'nin tek "gerçek" karbon vergisi olan FDE, kışkırttığı siyasi eleştiriler nedeniyle başarısız oldu ve FDE'nin otomatik artışı 1999'da iptal edildi. Yakıt vergisindeki artışlar o zamandan beri isteğe bağlı olmuştur.
2000 yılında siyasi olarak zarar veren İngiltere yakıt protestoları, hükûmetin gerçek yakıt vergisi oranlarını düşürme kararına katkıda bulundu. O zamanlar, vergi ve harçlar toplam pompa fiyatının %75'inden fazlasını temsil ediyordu. Para açısından, FDE'nin geçmiş artışları yürürlükte kalmış, ancak reel olarak artışlar, enflasyon oranı tarafından azaltılmıştır. 2006'da vergi, pompa fiyatının yaklaşık ⅔'ünü temsil ediyordu.
Ek olarak, Birleşik Krallık'ın İklim Değişikliği Vergisi (CCL)  2001 yılında tanıtıldı.
Uygulama > Avrupa > Norveç

Norveç, 1991'de hidrokarbon yakıtlara CO2 vergisi getirdi. Vergi, benzine uygulanan ton 'CO2 ton başına ortalama 21 ABD Doları vergi ile 51 ABD Doları gibi yüksek bir orandan başladı. Vergi, Kuzey Denizi çıkarma faaliyetlerinde kullanılan motorin, madeni yağ, petrol ve gaza da uygulandı. Uluslararası Enerji Ajansı'nın (IEA) 2001 IEA Ülkelerinin Enerji Politikaları Norveç Değerlendirmesi, 1991'den beri yakıtlara uygulanan tüketim vergilerine ek olarak bir karbondioksit vergisi uygulanmakta olduğunu belirtti. OECD'deki en yüksek karbon vergileri arasındadır. Açık denizde petrol ve gaz üretimine de karbon vergilendirmesi uygulanıyor. 2004 yılında CO2 vergisinden elde edilen gelir için IEA tahminleri 7.808 milyon NOK (yaklaşık US$1.3 milyar, 2010 yılında) idi.
IEA 2005'in Norveç değerlendirmesine göre, vergi en önemli iklim politikası aracıdır ve Norveç CO2 emisyonlarının yaklaşık %64'ünü ve toplam GHG emisyonlarının %52'sini kapsamaktadır. Rekabetçi konumlarını korumak için bazı sanayi sektörlerine vergiden muafiyet tanınmıştır. 1990'larda yapılan çeşitli çalışmalar ve Statistics Norway tarafından yapılan bir ekonomik analiz, CO2 vergisinin etkisinin, olağan iş yaklaşımı altında Norveç emisyonlarında %2,5-11 azalma olduğunu tahmin ediyor (yani, vergi olmadan meydana gelebilecek tahmini emisyonlar). Bununla birlikte, karbon vergisiyle bile, Norveç'in kişi başına emisyonları 1991 (karbon vergisinin yürürlüğe girdiği zaman) ile 2008 arasında %15 arttı.
CO2 emisyonlarını daha büyük bir miktarda azaltmak için Norveç, 2005 yılında bir Emisyon Ticareti Planının ilk aşamasını uygulamaya koydu  ve 2008 yılında Avrupa Birliği Emisyon Ticareti Programına (EU ETS) katıldı. 2013 itibarıyla, Norveç'teki CO2 emisyonlarının yaklaşık %55'i vergilendiriliyor ve bir karbon vergisi kapsamına girmeyen emisyonlar AB ETS'ye dahil ediliyor. Kıta sahanlığındaki petrol faaliyetlerinden kaynaklanan emisyonlara belirli CO2 vergileri uygulanmaktadır. Bu vergi, üretilen petrol ve doğal gaz sıvılarının litresi ve ayrıca yakılan veya başka şekilde doğrudan havaya salınan standart metreküp gaz başına alınır. Bununla birlikte, bu karbon vergisi, petrol üretimi için indirilebilir bir işletme maliyeti olarak kabul edilir ve bu nedenle, petrol şirketleri tarafından ödenen normal vergileri azaltmak için vergiden düşülebilir. 2013 yılında, karbon vergisi oranları Norveç'te iki katına çıkarılarak litre/standart metreküp mineral yağ ve doğal gaz başına 0,96 NOK'a çıkarılmıştır. 2016 yılı itibarıyla vergi oranı, litre veya standart metreküp petrol ve doğalgaz başına 1,02 NOK'a çıkarılmıştır. Bu artışa rağmen, AB ETS fiyatında, artan karbon vergisi oranının uygulandığı zamandaki orandan bir artış olması durumunda, gelecekte vergiyi düşürme niyetleri vardır. Norveç Çevre Bakanlığı'na göre, CO2 vergileri petrol faaliyetlerinden kaynaklanan emisyonları azaltmak için en önemli araç olmuştur ve üretilen petrol eşdeğeri başına düşük seviyede CO2 emisyon vardır.
Uygulama > Orta Amerika > Kosta Rika

1997'de Kosta Rika hidrokarbon yakıtlara yüzde 3,5 karbon vergisi koydu. Vergiden elde edilen fonların bir kısmı, mülk sahiplerini sürdürülebilir kalkınma ve orman korumasını uygulamaya teşvik eden "Çevresel Hizmetler için Ödeme" (PSA) programına gidiyor. Kosta Rika'nın ulusal topraklarının yaklaşık %11'i planla korunmaktadır. Program şu anda yaklaşık 8.000 mülk sahibine yılda yaklaşık 15 milyon dolar ödüyor.
Uygulama > Kuzey Amerika > Kanada

2008 Kanada federal seçimlerinde, Yeşil Geçiş olarak bilinen Liberal Parti lideri Stéphane Dion tarafından önerilen bir karbon vergisi, kampanyanın ana konusu haline geldi. Karbon üzerindeki artan vergilendirmenin bireysel vatandaşlar için vergi indirimleriyle dengelenmesiyle gelir açısından nötr olacaktı. Bununla birlikte, popüler olmadığını kanıtladı ve 1867 Kanada federal seçimlerinden bu yana en kötü halk oyu payıyla Liberal Parti'nin yenilgisine katkıda bulundu.
Buna karşın, seçimi kazanan Muhafazakar parti, "sera gazları ve hava kirliliği için Kuzey Amerika çapında bir sınır ve ticaret sistemi geliştirip uygulanacağı ve bu uygulamanın 2012 ile 2015 yılları arasında gerçekleştirileceği" sözünü vermişti.
2018'de Kanada, 2019'dan itibaren gelir nötr karbon vergisini uygulayacak olan Sera Gazı Kirliliği Fiyatlandırma Yasasını geçti. Bu, Justin Trudeau'nun 2015 yılında Kanada Başbakanı seçilmeden önce verdiği bir kampanya taahhüdünü yerine getiriyor. Sera Gazı Kirliliği Fiyatlandırma Yasası, yalnızca, federal gereklilikleri karşılayan eyalet karbon fiyatlandırma sistemlerine sahip olmayan Kanada'nın İlleri ve bölgeleri için geçerli olacaktır. Her ilde toplanan fonlar vatandaşlara (hanehalkı) yeniden dağıtılacaktır.
Uygulama > Kuzey Amerika > Kanada > Quebec

Kanada eyaleti Québec, Kanada'da karbon vergisi getiren ilk eyalet oldu. Vergi, 1 Ekim 2007 tarihinden itibaren enerji üreticilerine uygulanacak ve toplanan gelir, toplu taşıma dahil enerji verimliliği programları için kullanılacaktı. Benzin için vergi oranı litre başına 0,008 CDN veya yaklaşık CO 2 eşdeğeri "ton başına 3,50 $" 'dır.
Uygulama > Kuzey Amerika > Amerika Birleşik Devletleri

Eyalet düzeyinde farklı sistemlere sahip olmaktan daha basit bir çözüm olarak Birleşik Devletler için federal bir karbon emisyonu vergisi önerilmiştir. Ekonomistlere göre, bir vergi, emisyonları azaltmanın en basit ve en kolay yolu olacaktır, çünkü öncelikle, iş dünyasına katı düzenlemeler getirmeyeceği için her iki tarafın da geride kalabileceği bir plan gibi görünüyor, bunun yerine endüstrilerin kendi kendini düzenlemesine izin veriyor ve aynı zamanda hükûmetin çevreyi korumak için adımlar attığını gösteriyor. Dahası, bir vergi hem üreticileri hem de tüketicileri kendi alışkanlıklarını buna göre ve daha verimli hale getirebilecek şekillerde ayarlamaya yönlendirecektir. 23 Temmuz 2018'de Kongre Üyesi Carlos Curbelo (R-FL), H.R. 6463'ü tanıttı: "Tarihi Altyapı Merkezli Genişleme (MARKET CHOICE) ile Yirmi Birinci Yüzyıl Ekonomisini Başlatmak İçin Amerika'yı Yeniden İnşa ile Modernleştirme Yasası." Ayrıca, karbona ulusal bir fiyat koymak üzere taraflar arasında destek yaratmak için Vatandaşların İklim Lobisi adlı ulusal bir hareket var. Ayrıca Karbon Temettü için Amerikalılar, Baker-Shultz Karbon Temettü Planı için destek oluşturuyor ve First Solar, American Wind Energy Association, Exxon Mobil, BP, Royal Dutch Shell ve Total SA gibi birkaç büyük şirket tarafından destekleniyor.
Uygulama > Kuzey Amerika > Amerika Birleşik Devletleri > Karbon iç fiyatı

Amerika Birleşik Devletleri şu anda bir karbon vergisi uygulamamasına rağmen, birçok Amerikan şirketi "karbon için dahili bir fiyat" hesaplamaktadır. Şirketler, ekonomik yatırım kararları verirken gelecekteki projelerin risk değerini değerlendirmek için bu dahili fiyatı hesaplar. Şirketler genellikle i) şirket büyük miktarlarda CO2 yaydığında ve ii) şirket gelecekte daha da ileriye dönük projeler yaptığında daha yüksek bir iç fiyatı değerlendirir. Petrol şirketlerinin genellikle uzun ömürlü varlıkları (fabrikalar, rafineriler) vardır ve gelecekte enerji politikaları tarafından etkilenebilir; Tüketim malları şirketlerinin ürünleri ve varlıkları çoğunlukla mevcut politikalardan etkilenir, bu nedenle karbon fiyatları genellikle daha düşüktür.
Shell ve ConocoPhillips gibi petrol şirketleri bu karbon fiyatını mevcut ve gelecekteki operasyonlara uygular; motivasyon, "karbon fiyatını, riskleri ölçmek kadar iklim değişikliğini hafifletmeyi teşvik etmek için uygulamaktır".
| şirket | Dahili karbon fiyatı (US$)[kaynak belirtilmeli][kaynak belirtilmeli] | 2013 yılında salınan CO2 (milyon ton)[kaynak belirtilmeli] |
| --- | --- | --- |
| Exxon Mobil | 60 | 127 |
| BP | 40 | 60 |
| Shell | 40 | 72 |
| Total | 34 | 47 |
| Ameren | 30 | 56 |
| Xcel Energy | 20 | 54 |
| Google | 13 | .04 |
| Disney | 10-20 | .9 |
| ConocoPhillips | 8-46 | 24 |
| Microsoft | 6 | .05 |
Uygulama > Kuzey Amerika > Amerika Birleşik Devletleri > Sosyal karbon maliyetinin uygulanması için zaman çizelgesi

ABD Çevre Koruma Ajansı, yeni Trump yönetiminin kurulmasından bu yana karbonun sosyal maliyeti ile ilgili sayfasını geçtiğimiz günlerde kaldırdı. EPA Direktörü Scott Pruitt'in iklim değişikliğine olan insan katkılarına yönelik şüpheciliği, iklim değişikliği politikalarını ilerletmeye yönelik vurguda azalmaya neden oldu. Bazı idari danışmanlar, sosyal maliyetin sıfıra indirilmesi gerektiğini belirtti (şu anda ton karbondioksit başına 36 $). Sosyal karbon maliyetinde olası bir azaltma veya ortadan kaldırılması, önceki yönetimlerde oluşturulan düzinelerce iklim düzenlemesinin elden geçirilmesine yol açacaktır.