stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sebastian 2015 Tour
Konser tarihleri

| Tarih> Asya | Şehir> Asya | Ülke> Asya | Mekan> Asya | Açılış sanatçısı> Asya |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 Mart 2015 | Antalya | Türkiye | — | — |
| 14 Mart 2015 | Antalya | Türkiye | Club Ally | — |
| 16 Mart 2015 | Antalya | Türkiye | — | — |
| 19 Mart 2015 | Edirne | Türkiye | Margi Otel | — |
| 20 Mart 2015 | Çanakkale | Türkiye | Lodos Bar | — |
| 21 Mart 2015 | Bakü | Azerbaycan | Rixos Otel | — |
| 22 Mart 2015 | Girne | Kuzey Kıbrıs | — | — |
Avrupa
| 29 Mart 2015 | İstanbul | Türkiye | Brandium | — |
| 30 Mart 2015 | İstanbul | Türkiye | — | — |
Asya
| 1 Nisan 2015 | Konya | Türkiye | Club Inferno | — |
| 2 Nisan 2015 | Bakü | Azerbaycan | — | — |
Avrupa
| 4 Nisan 2015 | Bochum | Almanya | Club Taksim | — |
| 5 Nisan 2015 | Münih | Almanya | Club Şamdan | — |
Asya
| 10 Nisan 2015 | Ankara | Türkiye | Quaestor Club | Çağın Kulaçoğlu, David Vendetta |
| 17 Nisan 2015 | Trabzon | Türkiye | Yalı Park Otel | — |
| 18 Nisan 2015 | Ordu | Türkiye | Gardenya Cafe Restaurant | — |
| 24 Nisan 2015 | İzmir | Türkiye | Berdush Meyhane | Çağın Kulaçoğlu |
| 25 Nisan 2015 | Adana | Türkiye | Sahne Adana | — |
Avrupa
| 26 Nisan 2015 | Rotterdam | Hollanda | Club Eclipse | — |
| 1 Mayıs 2015 | Anvers | Belçika | NOXX | — |
Asya
| 2 Mayıs 2015 | Bursa | Türkiye | 22:02 | Çağın Kulaçoğlu |
Avrupa
| 4 Mayıs 2015 | İstanbul | Türkiye | Cevahir Otel | — |
| 6 Mayıs 2015 | İstanbul | Türkiye | — | — |
| 7 Mayıs 2015 | İstanbul | Türkiye | Okan Üniversitesi | — |
| 9 Mayıs 2015 | İstanbul | Türkiye | Işık Üniversitesi | — |
Asya
| 10 Mayıs 2015 | Kahramanmaraş | Türkiye | Arsan Center | Çağın Kulaçoğlu |
| 16 Mayıs 2015 | Muğla | Türkiye | Club Pasha | Çağın Kulaçoğlu |
| 17 Mayıs 2015 | Kocaeli | Türkiye | Gebze Alaettin Kurt Stadyumu | — |
| 23 Mayıs 2015 | Antalya | Türkiye | Alanya Belediye Sarayı Arkası | Çağın Kulaçoğlu |
| 25 Mayıs 2015 | Mersin | Türkiye | Cumhuriyet Meydanı | — |
| 27 Mayıs 2015 | İzmir | Türkiye | Megapol City | — |
| 29 Mayıs 2015 | Trabzon | Türkiye | Avrasya Üniversitesi | — |
Avrupa
| 30 Mayıs 2015 | Viyana | Avusturya | Club 34 | — |
Asya
| 31 Mayıs 2015 | İzmir | Türkiye | Dere Mesire Alanı | — |
| 4 Haziran 2015 | Antalya | Türkiye | Konyaaltı Kent Meydanı | — |
| 5 Haziran 2015 | Ankara | Türkiye | Park Vera Alışveriş Merkezi | — |
| 12 Haziran 2015 | Muğla | Türkiye | Sebastian Beach Club | Çağın Kulaçoğlu Ersay Üner |
| 14 Haziran 2015 | Muğla | Türkiye | Club Pasha | — |
| 22 Temmuz 2015 | İzmir | Türkiye | Megapol City | — |
| 26 Temmuz 2015 | Muğla | Türkiye | Club Pasha | — |
Avrupa
| 31 Temmuz 2015 | İstanbul | Türkiye | Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu | — |
Asya
| 1 Ağustos 2015 | Aydın | Türkiye | Jade Beach Club | — |
Avrupa
| 9 Ağustos 2015 | İstanbul | Türkiye | — | — |
Asya
| 12 Ağustos 2015 | İzmir | Türkiye | Megapol City | — |
| 15 Ağustos 2015 | İzmir | Türkiye | — | — |
| 23 Ağustos 2015 | Muğla | Türkiye | Club Pasha | — |
Avrupa
| 6 Eylül 2015 | Kırklareli | Türkiye | — | — |
Asya
| 9 Eylül 2015 | İzmir | Türkiye | Megapol City | — |
| 19 Eylül 2015 | — | Özbekistan | — | — |
İptal edilen konserler

| Tarih | Şehir | Ülke | Mekan | Neden |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 Mart 2015 | Eskişehir | Türkiye | Club Marque | Bilinmiyor |
| 15 Mayıs 2015 | Londra | İngiltere | HMW Forum | Bilinmiyor |
| 25 Mayıs 2015 | Adana | Türkiye | — | Bilinmiyor |
| 3 Haziran 2015 | İstanbul | Türkiye | Çilek Pera | Bilinmiyor |
| 11 Haziran 2015 | İstanbul | Türkiye | Cağaloğlu Anadolu Lisesi | Fatih İlçe Eğitim Müdürlüğü, organizasyona izin vermedi. |
| 6 Eylül 2015 | Muğla | Türkiye | Club Pasha | Bilinmiyor |
Aliye (3. sezon)

| Aliye |
| --- | --- |
3. sezon
Ülke:  Türkiye
Bölüm sayısı: 5
Yayın
Kanal: atv
Orijinal yayın tarihi: 19 Eylül 2006 (2006-09-19)-17 Ekim 2006 (2006-10-17)
 
Aliye dizisinin üçüncü sezonu 19 Eylül 2006'da Türkiye'de atv'de yayınlanmaya başladı ve 17 Ekim 2006'da sona erdi. Tüm sezonun senaristleri Yıldız Tunç, Güliz Kucur ve Mehmet Bilal ve yönetmenliğini Kudret Sabancı yaptı.
Üçüncü sezon, toplam 5 bölümden oluştu ve Türkiye'de salı akşamları gösterildi. Dizinin üç sezonunun tüm bölümleri yayınlandığı gün reyting sıralamasında ilk üçte yer aldı.
Teknik ekip

Dizinin prodüksiyonu TMC tarafından gerçekleştirildi ve dizi Türkiye'de atv'de yayınlandı. Dizinin yapımcısı Erol Avcı. Tüm sezonun yönetmenliğini Kudret Sabancı yaptı.
Bölümler > 3. sezon (2006)

| Sıra no>   | Bölüm no>   | Başlık  | Yönetmen  | Senarist(ler)  | Orijinal yayın tarihi  | Türkiye'deki izleyici (reyting)  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 72 | "72.Bölüm" | Kudret Sabancı | Yıldız Tunç, Güliz Kucur ve Mehmet Bilal | 19 Eylül 2006 (2006-09-19) | 10,5 |
| 2 | 73 | "73.Bölüm" | Kudret Sabancı | Yıldız Tunç, Güliz Kucur ve Mehmet Bilal | 26 Eylül 2006 (2006-09-26) | 11,3 |
| 3 | 74 | "74.Bölüm" | Kudret Sabancı | Yıldız Tunç, Güliz Kucur ve Mehmet Bilal | 3 Ekim 2006 (2006-10-03) | 9,7 |
| 4 | 75 | "75.Bölüm" | Kudret Sabancı | Yıldız Tunç, Güliz Kucur ve Mehmet Bilal | 10 Ekim 2006 (2006-10-10) | 11 |
| 5 | 76 (Final) | "76.Bölüm" | Kudret Sabancı | Yıldız Tunç, Güliz Kucur ve Mehmet Bilal | 17 Ekim 2006 (2006-10-17) | 14,8 |
Geliş ve Gidiş

| Geliş ve Gidiş |
| --- | --- |


Yazar: Samuel Beckett
Karakterler: Bir bankta oturan üç kadın: Vi, Ru ve Flo
İlk gösterim: 14 Şubat 1966, Schillertheater, Berlin
Orijinal dil: İngilizce
Tür: Absürd
Geliş ve Gidiş (İngilizce: Come and Go), Samuel Beckett tarafından yazılmış, yazarın dramaticule olarak tanımladığı kısa bir tiyatro oyunudur. Ocak 1965'te İngilizce yazılan oyun, ilk defa 14 Şubat 1966'da Berlin'deki Schillertheater'de Almanca olarak sahnelenmiştir. Oyun yayıncı John Calder için yazılmış ve ona ithaf edilmiştir.
Oyun bazı eleştirmenlere göre Beckett'ın en "mükemmel" oyunlarından biridir: Yazar yaratıcı görüşlerini yansıtabilmek için her bir satır ile tek tek uğraşmıştır. Oyun, çeviriye göre "121 ila 127 sözcük" uzunluğundadır (yazarın sahneleme notları oyundan çok daha uzundur) ve bu yüzden nadiren tek başına oynanır.
Özet

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | FLO | VI | RU |
| 2 | FLO |  | RU |
|  |  | FLO | RU |
| 3 | VI | FLO | RU |
| 4 | VI |  | RU |
|  | VI | RU |  |
| 5 | VI | RU | FLO |
| 6 | VI |  | FLO |
|  |  | VI | FLO |
| 7 | RU | VI | FLO |
Oyunun açılışında, birbirine benzeyen ve "belirsiz" yaştaki üç figür olan Flo, Vi ve Ru, etrafı karanlık olan dar bir bankta oturmaktadır. Bu üç kişi bir zamanlar “Miss Wade’in” okuluna beraber gitmiş ve okulun oyun bahçesinde bu şekilde yan yana oturmuş üç çocukluk arkadaşıdır. Üç karakter - Beckett'ın tarzına pek uygun olmayarak - renkli uzun mantolar giymektedir ve artık renkleri matlaşmış olan solmuş üç çiçeğe benzerler. "Haki renkte sıradan şapkalar... yüzlerini gölgeler."
Vi'nin açılış sözleri, Shakespeare’in Macbeth oyunundaki üç cadıyı hatırlatır: "Biz üçümüz en son ne zaman buluştuk?" (“Biz üçümüz bir daha ne zaman buluşacağız?” - Macbeth: 1. perde, 1. sahne). "Kadınların isimleri, özellikle Ru, Ophelia'nın delirdiği sahnede Kral Claudius'a ve saray halkına dağıttığı çiçeklerin isimlerine benzer."
 (Hamlet - 4. perde, 7. sahne).
Üçlü bir aradayken havadan sudan bahsettikleri huzursuz bir sohbeti devam ettirir. Kısa bir süre sonra, ortada oturan Vi kalkar ve sessizce sahneyi terk eder. Vi'nin konuşulanları duyamayacak olması üzerine Flo, Ru'ya Vi'yi nasıl bulduğunu sorar. Ru'nun cevabı "Çok az değişmiş." olur. Sonra Flo, bankın ortasına doğru ilerleyip Ru'ya Vi hakkındaki korkunç bir gerçeği fısıldar ve ondan bunu bir sır olarak tutması konusunda söz alır. Bunların ardından Vi geri gelir ve Flo'nun boşalttığı yere oturur. Aynı senaryo "bir hokkabazın el çabukluğuyla yaptığı yüksük altındaki düğme numarasına benzer bir koreografi ile" iki defa daha, ilkine çok benzeyen diyaloglarla tekrarlanır. Sonunda Vi yine ortada oturmaktadır ancak Ru ile Flo yer değiştirmiştir.
Böylece üç kadın da bir an için merkezi konumda yer alır ve diğerlerinden biri hakkındaki bir sırra vâkıf olur. Beckett karakterlerin hareketlerinin "katı, yavaş, kukla gibi" olması gerektiğini söylemiştir. Fısıldanan sırları seyirci duymaz. Her seferinde sırrı öğrenenin ilk tepkisi şaşkınlık dolu bir "Oh" nidasıdır. Beckett üç kadının da bu tepkiyi aynı şekilde vermeleri gerektiğini belirtmiştir.
Oyunun sonunda üçlü "eskiden olduğu gibi" (bu ifade Winnie'nin eski stilini hatırlatır) el ele tutuşur ve kesintisiz bir Kelt düğümü ya da Möbius şeridi oluşturur. Son söz olarak Flo "Yüzükleri hissedebiliyorum" der ama hiçbiri yüzük takmamaktadır.
Sahne talimatları

Beckett'ın tipik tarzına uygun olarak, sahne talimatları oldukça detaylı ve kesindir. Oyun boyunca gerekli hareketlerin karmaşık olması sebebiyle Beckett, her karakterin pozisyonunu gösteren bir diyagramı oyun metnine eklemiştir. Yukarıda bahsi geçen, oyuncuların el ele tutuşarak oluşturacakları halkanın şeklini de yine bir diyagramla açıklamıştır.
Yorumlar

Oyunun genelinde dairesel bir yapı mevcuttur. Oyun yedişer satırdan oluşan üç eşit parçaya bölünmüştür. Her parçada bir karakter sahneden çıkar, sonra geri gelerek daha önce oturduğu yerden farklı bir yere oturur ve böylece döngüsünü tamamlar. Bu bakımdan karakterlerin oturdukları yerlerin değişimi de daireseldir.
Karakterlerin aralarında ne konuştuğuna ilişkin bazı tahminler yapılmıştır. Her üç cevap da göz önüne alındığında (Ru: (Vi hakkında) "Fark etmiyor mu?", Vi: (Flo hakkında) "Ona söylenmedi mi?", Flo: (Ru hakkında) "Bilmiyor mu?"), üç kadının da ölümcül bir hastalığa yakalanmış oldukları ancak bunu bilmedikleri düşünülebilir. "Oyunun ilk versiyonunun ["Human Wishes", aşağıya bakınız] aksine açıklamaların seyirciye duyurulmaması, durumun açığa çıkmaması sebebiyle daha güçlü bir etki doğuruyor. Çözülmemiş bir gizem olarak kalan bu durum bir yandan da izleyicinin, bir kadının hastalığı özelinde tüm insanlığın kaderiyle karşılaşmasını sağlıyor."
Oyun bir ergenliğe geçiş durumunu olarak değerlendirilebilir. Vi, bahsedilecek korkunç sırların olmadığı "eski günlere" özlem duyar ama üç karakter de o günlere dönüş olmadığının farkındadır. Bir anlamda "oyunda bir kaybediş duygusu vardır, kadınlar bir zamanlar aralarında mevcut olan samimiyeti bir daha asla elde edemeyeceklerdir." Ancak oyunu yönetmiş rejisörlerden Brenda Bynum bunun tersini savunur: "Neden onlar bir şeyleri kaybetmiş olsunlar ki, Beckett kadınların aralarında mevcut olan ama kendisinin sahip olamadığı samimiyete özlem duyuyor olamaz mı?" Anthony Roche da aynı görüştedir: "Aralarındaki karşılıklı dayanışma ile güçleniyorlar ve böylece bir araya getirilmiş en iyi tiyatro topluluklarından birini oluşturuyorlar."
Ellerin birleşmesi sonsuzluk sembolünü çağrıştırır. "Törensel el ele tutuşma hareketi, kadınların sırlarını birbirlerinden saklamalarına yardımcı olur; ancak halkaların hissedilmesi zamanın döngüsünü hatırlatır. Kendi üzerinde iki defa dönen bu halka, üç kadın arasındaki bağın, söylenmemiş sırlar sebebiyle bir daha asla eskisi gibi olmayacağını gösterir. Bir şeyler aynıdır, ama her şey değişmiştir." ""El ele tutuştuklarında ilk bakışta Üç Peri'yi hatırlatırlar, hatta görünüşleri Fritz Lang'ın Beckett'ın çok sevdiği bir filmi olan M'deki üç anneye benzer.
Kadınlar oyunun başında geçmişten bahsetmeye hevesli değillerdir. Ancak sarsıcı gerçekleri öğrendikçe, mevcut durumla başa çıkmanın bir yolu olarak nostaljiye gömülürler.
Flo'nun hissettiğini söylediği yüzükler, "üçlünün sonsuz birliğini temsil ediyor olabileceği gibi, sonuçsuz gençlik hayallerinin, gerçekleşmemiş [ya da başarısız olmuş] evliliklerin de sembolü olabilir."
İlham kaynağı

"[Dublin'deki] Morehampton House ilk kurulduğunda, hiç evlenmemiş üç yaşlı kız kardeş tarafından işletiliyordu... ve bu yer Miss Wade's olarak adlandırılıyordu." Beckett'ın kuzinleri Shelia ve Molly Roe I. Dünya Savaşı sırasında bu okula devam ederlerken "okul Miss Irwin ve Miss Molyneaux adındaki iki yaşlı kadın tarafından yönetilmekteydi."
İlgili metinler > Human Wishes

Beckett 1936'da, Samuel Johnson'ın Vanity of Human Wishes şiirinden esinlenerek Human Wishes (İnsan Arzuları) adında bir uzun oyun yazmaya başladı. Yarım bırakılan bu oyundan bir parça 1980 yılında Ruby Cohnun Just Play'inde yayınlandı. Daha geniş bir versiyonu ise Calder Publications yayını olan Disjecta: Miscellaneous Writings and a Dramatic Fragment isimli kitapta yer aldı.
"Perde açıldığında, muhtemelen zamanın [18. yy] giysileri içindeki üç kadın oturmaktadır. Mrs Williams düşüncelere dalmıştır, Mrs Desmoulins örgü örmektedir, Miss Carmichael ise okumaktadır. Sahne ilerledikçe, diğer iki kadın geçici olarak kalkıp giderler ancak Mrs Williams sadece bastonunu yere vurmakla yetinir."
Beckett'ın bunları yazmaya "yönlenmesinin asıl sebebi, Johnson'ın aşk hayatından bahsetmek olabilir" ancak sonunda vardığı nokta bu değildir. "Üç kadın bir trajediden fırlamış gibidir. Özellikle Mrs Williams’ın sözleri Restorasyon komedisini hatırlatır. Ancak aslında insanın hiçbir şekilde kurtulamayacağı ölümden bahseder. Öte yandan Geliş ve Gidiş'te ölümden hiç açıkça bahsedilmez, yokluk ve ölüm ihtimali etrafında dolanılır." "Bu oyun parçası aynı zamanda Geliş ve Gidiş'teki zarif eski moda konuşmaları ve resmi sözdizimini önceler."
İlgili metinler > Good Heavens

Şu anda Reading Üniversitesi'nin kütüphanesinde bulunan ‘Scene 1’ başlıklı daktilo yazmasına göre Flo, Vi ve Ru'nun ilk taslaktaki isimleri Viola, Rose ve Poppy'dir. Heyecanlı bir kitap okumakta olan Poppy, diğerleri tarafından aralıklarla rahatsız edilir. Revü benzeri bir stilde yazılmış olan bu taslağın, oyunun son halinden oldukça farklı olmakla birlikte, oyunun ilk hali olduğu açıktır.
Sonraki taslaklarda Beckett oyuna önce Type of Confidence, ardından Good Heavens ismini verdi. Ayrıca karakterlerin isimleri de A, B ve C harfleriyle değiştirilmişti. "Beckett oyunun tam taslağını daha yazmadan önce, üç gizli dedikodu fikrine kesinlikle sahipti. Good Heavens neredeyse tamamlanmış bir taslaktı. Tek eksik C ile A arasındaki son konuşmaydı. Her iki metindeki diyaloglar aynı iki özelliği taşır: Birincisi her kadının duruşunu, sanki hiçbir şey öğrenmemiş gibi koruması; ikincisi ise o sırada sahnede olmayan kadının ölümcül hastalığa yakalanmış olmasıdır. Yüz yüze söylenenler ile, sahnede olmayanın ardından konuşulanlar arasındaki fark, kadınsal ikiyüzlülüğü ortaya koyduğu gibi dinleyenin, sırrı verenin de aslında benzeri bir kötü sona mahkûm olduğunu bilmesinden kaynaklanan bir ironiyi de barındırır. En ironik olansa her kadının, diğer ikisinin kaderi hakkında bilgiye sahip iken, kendi kaderinden habersiz olmasıdır."
Sonraki taslaklardan birinde ise Beckett "her biri de şaşırtıcı şekilde evden uzak olan üç acılı kocayı" işin içine sokar.
Rose (Poppy hakkında): 	 Şenliklerde kocasına rastladım. 
	 	 	 Kederinden neredeyse çıldırmıştı. 
Poppy (Vi hakkında):	 Kocası bana Maderia'dan yazmış. 
	 	 	 Çok dertli.
Vi (Rose hakkında):      Kocası beni Napoli'den aradı. 
	 	 	 Telefonda ağlıyordu.
Geliş ve Gidiş'te fısıldanan sırların hayatta kalma beklentisine ilişkin olması ihtimali vardır ancak "üçüncü kişinin tedavi edilemez bir hastalığa yakalandığı [Good Heavens'da] açıkça belirtilir, hatta zaman bile verilir. ('Üç ay. En fazla... Şüphelenmiyor. Mide ekşimesi sanıyor.')"
İlgili metinler > Eleuthéria

Eleuthéria'nın üç kadın karakteri olan Madam Krap, Meck ve Piouk, birbirlerinin görünüşleri ve sağlık durumlarına ilişkin olarak sürekli endişe duymaları ile Geliş ve Gidiş'teki Flo, Vi ve Ru'nun öncülü sayılabilirler. Ayrıca bu karakterlerden Violette ve Marguerite, daha sonra yazılmış olan Geliş ve Gidiş'te olduğu gibi çiçek adlarından türetilmiş ilk isimlere sahiptir.
Etkiler

Belleville'de Randevu animasyon filmindeki Belleville Üçlüsü adlı eski bir şarkıcı grubu üyeleri Violette, Blanche ve Rose (Violette, Blanche ve Rose'un isimleri Fransa bayrağındaki renklerden mülhem çiçek isimleridir.) Filmin başında grup üyelerinin şöhret sahibi oldukları gençlikleri siyah-beyaz televizyon ekranından verilirken, yaşlı ve düşkün halleriyle filmde önemli bir yer tutarlar. Hem eski günlerin parlaklığını kaybetmiş hem de dayanışmacıdırlar.
Macbeth'teki üç cadı
Beckett'ın, oyunun sonunda karakterlerin nasıl el ele tutuşacaklarını gösteren talimatı
1. yüzyıldan kalma bir Pompeii freskinde Üç Peri
Gün-yıl ilkesi

Gün–yıl ilkesi, yıl–gün ilkesi veya bir güne bir yıl ilkesi, peygamberlik sözlerindeki gün sözcüğünün gerçek zamanla bir yıl anlamında simgesel olarak kullanıldığı bir Kitabı Mukaddes peygamberlik sözlerini yorumlama ilkesidir. Çoğunlukla peygamberlik sözü yorumlamada tarihsel yöntem okulu tarafından kullanılır.
Bu görüş Daniel 9:24–27 ayetlerinde görüldüğü gibi ve Luka 13:31–33 ayetlerinde kaydedildiği üzere İsa'nın gün–yıl ilkesini kullanışında görüldüğü gibi, Yahudiler tarafından kabul görmüştü ve ilk kilisede de onaylanıyordu. Protestan Reformcular gün/yıl ilkesini iyi biliyorlardı ve bu ilke pek çok Hristiyan grup, din görevlisi ve ilahiyatçı tarafından da kabul ediliyordu. [Günümüzde] Yedinci Gün Adventist Kilisesi, Yehova'nın Şahitleri, bazı Pentekostallar ve Mesih'te Kardeşler cemaati tarafından savunulmaktadır.
Tarih > Üç buçuk güne uyarlanması

Gün–yıl ilkesi Hristiyan yorumunda ilk olarak MS 380 yılında Tikonius tarafından kullanıldı, Vahiy 11:9 ayetindeki üç buçuk günü üç buçuk yıl şeklinde yorumlayan Tikonius şunları yazdı : ‘üç gün ve yarım gün; yani, üç yıl altı ay’ (‘dies tres et dimidium; id est annos tres et menses sex’). 5. yüzyılda Riezli Faustus Vahiy 11:9 ayetini aynı şekilde yorumlayarak şunları yazdı: ‘üç yıl altı aya karşılık gelen üç buçuk gün’ (‘Tres et dimidius dies tribus annis et sex mensibus respondent’), 550 yıllarında Primasius da aynı yorumu yaparak ‘üç buçuk günü üç yıl altı ay olarak anlamak mümkündür’ (‘Tres dies et dimidium possumus intelligere tres annos et sex menses’) yazdı. Vahiy 11:9 ayeti daha sonra Hristiyan yorumcular Bede (MS 730), Anspert, Arethas, Haymo [disambiguation needed] ve Berengaud (tümü dokuzuncu yüzyılda) tarafından da aynı şekilde yorumlandı.
Primasius'un bu ilkeyi doğrulamak için doğrudan Kitabı Mukaddes metinlerine başvuran ilk kişi olduğu anlaşılıyor, Vahiy 11:9 ayetindeki üç buçuk güne ilişkin yorumunu Sayılar 14:34 ayetiyle desteklemiştir. Haymo ve Bruno Astensis “bunu paralel bir anlatım olan Hezekiel’in 390 gün süreyle bir yanına yatması ve bunun 390 yılı ifade etmesi –yani bir yıl için bir gün– ile doğrularlar.”
Tarih > 1260 günlük süre

Tarihçiler çoğunlukla “1260 gün”ün Orta Çağı kapsadığını ve erken modern dönemle veya modern dönemle birlikte sona erdiğini düşünürler. “1260 gün”ün başlangıcı ve sonuna ilişkin pek çok tarih ortaya atılmışsa da, Leroy Froom’un araştırmasına göre üç zaman diliminin yaygın olarak kabul edildiği ortaya çıkmıştır. Tarih boyunca tarihçilerin çoğu “1260 gün”ün aşağıdaki üç zaman aralığından biri veya birkaçı ile yerine geldiğini belirlemiştir:
MS 312 – 1572
MS 606 – 1870
MS 538 – 1798
Adam Clarke 1825 yılında 1260 yıllık dönemin MS 755 yılında, Kısa Pepin’in Lombardiya bölgesini işgal ettiği, Papa’nın Bizans İmparatorluğunun tebaası olmaktan bağımsız bir devlet başı olarak yükseltilmesiyle sonuçlanan süreçte başlamış olması gerektiğini belirtti. İlk kez 754, daha sonra tekrar 756 yıllarında verilen Pepin’in Bağışı Papa’ya Papalık Devletlerinin yönetiminde dünyevî güç veriyordu. Ancak Daniel 7. bölüm üzerine yorumunda 756 yılını alternatif bir başlangıç tarihi olarak ekledi. 19. yüzyıl yorumcuları buna dayalı olarak Papalığın sonunun 2016 yılında gelmesini beklemişlerdir:
"Mesih karşıtının egemenlik ve saltanatını kurduğu tarih, burada belirtilen ilkelere göre, MS 756 yılına sabitlenmesi gerektiğinden, b u dönemin sonu da dolayısıyla MS 756’ya 1260 eklenerek bulunacak sayı olmalıdır; bu da 2016, bu çoktan beridir dua edilerek beklenen olay için sınırsız bilgelik tarafından belirlenmiş olan miladî yıldır. Amin ve amin!
"
MS 756 – 2016
Kitabı Mukaddes’e göre temeli

Yedinci Gün Adventistleri gibi bu ilkeyi savunanlar, Kutsal Yazı'da başlıca üç örneği olduğunu ileri sürerler:
1.	Sayılar 14:34. İsrailliler, casusların Kenan'da geçirdiği her gün için bir yıl olarak, çölde kırk yıl boyunca dolaşacaklar.
2.	Hezekiel 4:5–6. Hezekiel peygambere 390 gün boyunca sol yanına, ardından 40 gün süreyle sağ yanına yatması emri verilir, bunlar sırasıyla İsrail'in ve Yahuda'nın ceza göreceği yılların sayılarını simgeler.
3.	Daniel 9:24–27. Bu Yetmiş Haftalık Peygamberlik Sözü olarak bilinir. Âlimlerin çoğu bu bölümü 70 “yedi”ye veya “yedili” yıllara – yani toplam 490 yıla işaret ettiği şeklinde anlamıştır. Ancak tarihçi olmayan pek çok âlim bu yorum için gün–yıl ilkesinin gerekli olmadığını düşünür, zira İbranicede “hafta” için kullanılan yaygın sözcük “yedili” değildir.
Jon Paulien ilkeyi yalnızca harfiyen Kitabı Mukaddes'e göre değil, sistematik teoloji açısından savunmuştur.
Hristiyanlıkta Uygulanışı > Üç buçuk günlük peygamberlik sözü

Tarihselci ve fütürist yorumcular Vahiy 11:9 ayetindeki ‘üç buçuk gün’ü genellikle üç buçuk yıl olarak anlamaktadır.
Hristiyanlıkta Uygulanışı > 1260 günlük peygamberlik sözü

Tarihselci yorumcular Daniel ve Vahiy kitapçıklarında belirtilen “bir vakit, vakitler ve yarım vakit”, “1260 gün” ve 42 ay” kavramlarını çoğunlukla 1260 yıllık bir dönemi temsil ettikleri şeklinde anlamışlardır.[20] Bu zaman dönemleri kutsal yazıda yedi yerde, Daniel 7:25, Daniel 12:7, Vahiy 11:2, Vahiy 11:3, Vahiy 12:6, Vahiy 12:14 ve Vahiy 13:5 ayetlerinde geçmektedir.
Millerciler, Reform ve Reform sonrası dönemlerin ilk Kitabı Mukaddes öğrencileri gibi ve Yedinci Gün Adventistleri 1260 “gün”ü MS 538 – 1798 yılları arasında papalığın Roma’da hüküm sürdüğü dönem olarak anlamışlardır. Bu dönem general Belisarius’un Ostrogotları bozguna uğratmasıyla başlamış ve Fransız Napolyon’un başarılarıyla sona ermiştir; bilhassa Papa VI. Pius’un 1798 yılında general Louis Alexandre Berthier tarafından tutuklanmasında.
Hristiyanlıkta Uygulanışı > 2300 günlük peygamberlik sözü > Yedinci Gün Adventistleri

Daniel 8:14 ayetindeki 2300 günlük peygamberlik sözü üzerine kurulu, Yedinci Gün Adventistlerine özgü olan ilahî araştırıcı yargılama doktrini gün–yıl ilkesine dayanmaktadır. 2300 gün, 70 haftalık peygamberlik sözünün Ezra kitapçığında bulunan üçüncü fermana göre hesaplanan başlangıç tarihi olan MÖ 457’den 1844’e kadar uzanan 2300 yılı temsil ettiği şeklinde anlaşılmaktadır. 14. ayetteki 2300 günlük peygamberlik sözü Yedinci Gün Adventist eskatalojisinde önemli bir rol oynar. Yedinci Gün Adventist Kilisesi kökenini William Miller’e dayandırmaktadır, Miller Daniel 8:14 ayetindeki Mabedin temizlenmesinin yeryüzünün yok edilmesi olduğunu varsayarak ve gün–yıl ilkesini uygulayarak İsa’nın ikinci gelişinin 1844’te gerçekleşeceğini öngörmüştü. 2300 gün 2300 yıl şeklinde yorumlanmış, 70 haftanın Yahudi halkı için 2300 günlük peygamberlik sözünden “hükmolunduğu [yeni çeviride: saptandığı]” (orijinal sözcüklerin anlamıyla: “kesilip çıkarıldığı”) temeline dayanılarak 9. bölümde bulunan Yetmiş Haftalık Peygamberlik Sözü ile aynı zamanda başladığı varsayılmıştır. Bu başlangıç yılı MÖ 457 olarak hesaplanmıştı (ayrıntıları burada görebilirsiniz), böylece 2300 yılın bitimi 1844'te olacaktı. Millerciler başlangıçta 1844 yılının dünyanın sonunu gösterdiğini düşünmüş olsalar da, daha sonra Yedinci Gün Adventistleri olanlar 1844'ün “mabedin temizlenmesi” olarak ifade edilen ikinci geliş öncesi ilahî bir yargının başlangıcını işaret ettiği sonucuna ulaştılar. Yedinci Gün Adventist Kilisesi'nin tarihiyle  yakından bağlantılıdır ve kilisenin peygamberi ve öncüsü Ellen G. White tarafından Adventist inancının temel direklerinden biri olarak tanımlanmıştır.[26][27]