stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Augustaion
Tarih

Meydanın tarihi, I. Konstantin tarafından imparatorluk başkenti yapılmadan önceki antik Byzantium'a kadar gider. Roma İmparatoru Septimius Severus (h. 193-211) şehri yeniden inşa ederken, revaklarla çevrili geniş bir meydan yaptı ve ismini Tetrastoon ("dört stoa") verdi. Meydanın merkezinde, tanrı Helios'un heykelinin olduğu bir sütun duruyordu. 320'lerde, Konstantin, seçtiği yeni başkenti yeni gösterişli binalarla süsledi. Onun eylemleri arasında Tetrastoon etrafına yeni yapılar eklemek de vardır. O dönem Augustaion doğu tarafı biçimlendirildi ve bu bölüme, Porphyry sütunu ile desteklenmiş Konstantin'in annesi heykeli nedeniyle Augusta Helena ismi verildi. Augustaion, I. Leo (h. 457-474) döneminde yeniden inşa edildi ve tekrar 530'larda Nika ayaklanması sırasında tahrip edildikten sonra I. Justinianus (h. 527-565) tarafından inşa edildi. Orijinal formunda, meydan halka açık ve şehrin yiyecek pazarı (agora) olarak iş görüyordu, fakat Justinianus'un yeniden inşası sırasından sonra, girişin sınırlı olduğu bir saray avlusu haline geldi. 7. yüzyıldan Bizans yazarları, Aya Sofya'nın açık şekilde avlu ya da ön avlu (αὐλή, αὐλαία, προαύλιον) olarak adlandırırlar.
Justinianus'un Augustaion meydanı, devam eden yüzyıllarda bozulmadan muhafaza edildi. Geç 13. yüzyılda, Latin İmparatorluğu sonrası yeniden düzeltme faaliyetlerinde meydan ve birleşik binalar Aya Sofya'nın bir mülkü olduğu düşünülmektedir. Diğer yandan erken 15. yüzyılda İtalyan seyyah Cristoforo Buondelmonti harabe görünümünde olduğunu yazar, Pierre Gilles ise 1540'lardaki ziyaretinde sadece yedi sütunun parçalarının kaldığını bildirir.
Yer ve Tanım

Augustaion, erken ve orta dönem Bizans İmparatorluğu'nun yönetimsel, dinsel ve törensel merkezi olan Konstantinopolis'in doğu bölümünde yer alır. Meydan, etrafında revaklarla dikdörtgen açık bir mekandı, Muhtemelen bu revaklar ilk defa 459 yılında Justinianus'un yaptırdığı renovasyon ve yeniden inşa sırasında eklenmişti. Günümüzde kesin boyutlarını belirlemek mümkün değildir; Rodolphe Guilland, 85 metre uzunluğunda 60-65 metre eninde bir dikdörtgen önermektedir.
Sırasıyla Şehrin ana caddesi Mesē tarafından Melete ve Pinsos kapıları ile tüm tarafları kapalı Augustaion meydanına güney ve batı taraflarından girilirdi. Meydanın dışında İmparatorluğun tüm mesafelerinde başlangıç olarak kullanılan Milyon taşı bulunurdu. Kuzeye doğru, Augustaion, Konstantinopolis Patrik Sarayı (Patriarcheion) ve Katedral Aya Sofya ile sınırlanırdı, doğuya doğru Konstantin ya da Julianus (h. 360-363) tarafından yaptırılan ve Justinianus tarafından önünde altı sütünla desteklenmiş revak ile yeniden inşa edilen iki Senato binasından biri olan Magnaura bulunurdu. Senatonun yanında, güneydoğu köşesinde Büyük Saray'ın girişi abidesel Halki Kapısı bulunuyordu, güneybatıda ise Zeuksippos Banyoları, güneyde ise Hipodrom vardı. 7. yüzyılda, muhtemelen Patrik I. Thomas (607-610 arası patrik) döneminde, Thōmaitēs (Θωμαΐτης) isimli büyük üç koridorlu bazilika, meydanın güneydoğu tarafına inşa edilmiştir. Patrik rezidansının kabul binası ve kütüphane olarak kullanılmıştır, 16. yüzyıla kadar ayakta kalmıştır.
Yapılan kazılardan anlaşıldığı kadarı ile, meydan mermer ve daha önce bahsedilen Augusta Helena başta olmak üzere heykeller ile döşenmişti. 8. ve 9. yüzyıl Parastaseis syntomoi chronikai ("kısa tarihsel not"), Konstantin'in kendi heykelininde bir sütun üzerinde olduğunu kaydeder. Onun yanında üç oğlunun (II. Konstantin (h. 337-340), Konstans (h. 337-340) ve II. Constantius (h. 337-361)) ve sonradan eklenen Licinius ile Julian'ın heykelleri mevcuttu. I. Theodosius (h. 379-395) döneminde, bu heykeller kendisinin ve iki oğlu Arcadius (h. 395-408) ve Honorius'un (h. 395-423) sütün üstünde ata binen gümüş heykelleri ile yer değiştirilmiştir. Arcadius'un eşi Aelia Eudoksia'nın bir sütun üzerinde ayakta duran bir bronz heykelide meydandaydı. Bu heykelin açılışında yaşanan pagan ritüeller Patrik İoannis Hrisostomos tarafından eleştirilmiştir, bu imparatoriçe'nin öfkesine neden olmuş ve patriğin sürgüne gönderilmesine neden olmuştur. Heykelin kaidesi 1848'te keşfedilmiştir, şu anda Aya Sofya'nın bahçesindedir. Justinian'in yeniden inşasından sonra, Justinian sütunu 543 yılında onun kazandığı zaferleri anısına meydanın batı ucuna dikilmiştir. Theodosius'un heykelinin bazı kısımları kullanılmış ve Justinian ata binerken, önünde dizleri üstünde ona hürmet sunan üç barbar kral ile tasvir tamamlanıyordu. 16. yüzyıla kadar ayakta kalan sütun, Osmanlı İmparatorluğu tarafından kaldırıldı.
Dipnotlar

Also found in the sources as: , ; , ; ,  ve sonuçta bozulmuş formu. , . İsim ilk yaklaşı 425 yılına ait latince  de görülmüştür.
| g t Konstantinopolis'in kamu alanları ve yapıları |
| --- | --- |
Yol ve meydanlar:  Amastrianum  Augustaion (milyon taşı)  Arkadios Forumu  Filadelfion Dört Tetrark Portresi  Hebdomon  Konstantin Forumu  Leon Forumu  Mese Odos  Öküz Forumu  Strategion  Theodosius Forumu 
Saray ve konaklar:  Anemas Zindanları  Antiohos Sarayı  Blaherne Sarayı  Büyük Saray Bukoleon Sarayı  Dafni Sarayı  Halki Kapısı  Hrisotriklinos  Lausus Sarayı  Magnaura  Mangana Sarayı  Plakidianai  Tekfur Sarayı 
Limanlar:  Julianos Limanı  Neorion Limanı  Prosforion Limanı  Theodosius Limanı 
Kamu binaları:  Hipodrom Örme Dikilitaş  San Marco Atları  Theodosius Dikilitaşı  Yılanlı Sütun  Konstantinopolis İmparatorluk Kütüphanesi  Konstantinopolis Üniversitesi 
Anıt sütunlar:  Arkadios Sütunu  Çemberlitaş Sütunu  Gotlar Sütunu  Jüstinyen Sütunu  Kıztaşı  Leon Sütunu Barletta Devi  Theodosius Sütunu 
Su sistemleri:  Aetios Sarnıcı  Aspar Sarnıcı  Ballıgerme  Binbirdirek Sarnıcı  Bozdoğan Kemeri  Fildamı Sarnıcı  Mazul Kemeri  Hagios Mokios Sarnıcı  Sultan Sarnıcı  Şerefiye Sarnıcı  Yerebatan Sarnıcı  Zeuksippos Banyoları 
Kilise ve manastırlar için Konstantinopolis kilise ve manastırlarına bakınız.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 111724203X  VIAF: 4316147786763368220004 
6. yüzyıldan sonra meydana hakim olan Justinianus sütünunun rekonstrüksiyonu.
1988 Japonya Grand Prix

| Yarış ayrıntıları |
| --- | --- | --- |
16 yarışlık 1988 Formula 1 sezonunun 15. yarışı

| Tarih | 30 Ekim 1988 |  |
Resmî ad: XIV Fuji Television Japonya Grand Prix
Yer: Suzuka Pisti, Suzuka, Japonya
Pist:    3.641 mil / 5.859 km
Yarışılan mesafe:  51 tur, 185.670 mil / 298.829 km 
Hava: Soğuk, hafif yağmur
Pol
| Pilot |  Ayrton Senna | McLaren-Honda |
Zamanı: 1:41.853
En hızlı tur
| Pilot |  Ayrton Senna | McLaren-Honda |
Zamanı:  1:46.326 (51 turluk yarışın 33. turunda)
Podyum
| Birinci |  Ayrton Senna | McLaren-Honda |
| İkinci |  Alain Prost | McLaren-Honda |
| Üçüncü |  Thierry Boutsen | Benetton-Ford |
1988 Japonya Grand Prix (resmi adıyla  XIV Fuji Television Japonya Grand Prix), 30 Ekim 1988 tarihinde Suzuka Pistinde düzenlenmiş Formula 1 yarışıdır. 1988 Formula 1 sezonu'nun sondan bir önceki olan 15. yarışıdır. Yarış McLaren pilotları Alain Prost, Ayrton Senna ve Thierry Boutsen podyumda yer almıştır. 30 pilotun başladığı yarışı 17 pilot bitirmiştir. Bu yarış sonucu McLaren takımına 15 puan gelmiştir.
Sıralama

| Pozisyon | No | Sürücü | Marka | Zaman | Aralık |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 12 |  Ayrton Senna | McLaren-Honda | 1:41.853 | — |
| 2 | 11 |  Alain Prost | McLaren-Honda | 1:42.177 | +0.324 |
| 3 | 28 |  Gerhard Berger | Ferrari | 1:43.353 | +1.500 |
| 4 | 16 |  Ivan Capelli | March-Judd | 1:43.605 | +1.752 |
| 5 | 1 |  Nelson Piquet | Lotus-Honda | 1:43.693 | +1.840 |
| 6 | 2 |  Satoru Nakajima | Lotus-Honda | 1:43.693 | +1.840 |
| 7 | 17 |  Derek Warwick | Arrows-Megatron | 1:43.816 | +1.963 |
| 8 | 5 |  Nigel Mansell | Williams-Judd | 1:43.893 | +2.040 |
| 9 | 27 |  Michele Alboreto | Ferrari | 1:43.972 | +2.199 |
| 10 | 20 |  Thierry Boutsen | Benetton-Ford | 1:44.499 | +2.646 |
| 11 | 6 |  Riccardo Patrese | Williams-Judd | 1:44.555 | +2.702 |
| 12 | 19 |  Alessandro Nannini | Benetton-Ford | 1:44.611 | +2.758 |
| 13 | 15 |  Maurício Gugelmin | March-Judd | 1:45.138 | +3.285 |
| 14 | 22 |  Andrea de Cesaris | Rial-Ford | 1:45.558 | +3.705 |
| 15 | 18 |  Eddie Cheever | Arrows-Megatron | 1:45.845 | +3.992 |
| 16 | 3 |  Jonathan Palmer | Tyrrell-Ford | 1:45.916 | +4.063 |
| 17 | 23 |  Pierluigi Martini | Minardi-Ford | 1:46.449 | +4.596 |
| 18 | 14 |  Philippe Streiff | AGS-Ford | 1:46.486 | +4.633 |
| 19 | 30 |  Philippe Alliot | Lola-Ford | 1:46.521 | +4.668 |
| 20 | 29 |  Aguri Suzuki | Lola-Ford | 1:46.920 | +5.067 |
| 21 | 36 |  Alex Caffi | Dallara-Ford | 1:46.982 | +5.169 |
| 22 | 24 |  Luis Perez-Sala | Minardi-Ford | 1:47.134 | +5.281 |
| 23 | 25 |  René Arnoux | Ligier-Judd | 1:47.193 | +5.340 |
| 24 | 21 |  Nicola Larini | Osella | 1:47.547 | +5.694 |
| 25 | 10 |  Bernd Schneider | Zakspeed | 1:47.599 | +5.746 |
| 26 | 4 |  Julian Bailey | Tyrrell-Ford | 1:48.589 | +6.736 |
| DNQ | 26 |  Stefan Johansson | Ligier-Judd | 1:48.716 | +6.863 |
| DNQ | 32 |  Oscar Larrauri | Euro Brun-Ford | 1:49.265 | +7.412 |
| DNQ | 9 |  Piercarlo Ghinzani | Zakspeed | 1:49.706 | +7.853 |
| DNQ | 33 |  Stefano Modena | Euro Brun-Ford | 1:49.897 | +8.044 |
| DNPQ | 31 |  Gabriele Tarquini | Coloni-Ford | 1:52.234 | +10.381 |
Yarış

| Pozisyon | No | Sürücü | Marka | Tur | Zaman | Derece | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 12 |  Ayrton Senna | McLaren-Honda | 51 | 1:33:26.173 | 1 | 9 |
| 2 | 11 |  Alain Prost | McLaren-Honda | 51 | + 13.363 | 2 | 6 |
| 3 | 20 |  Thierry Boutsen | Benetton-Ford | 51 | + 36.109 | 10 | 4 |
| 4 | 28 |  Gerhard Berger | Ferrari | 51 | + 1:26.714 | 3 | 3 |
| 5 | 19 |  Alessandro Nannini | Benetton-Ford | 51 | + 1:30.603 | 12 | 2 |
| 6 | 6 |  Riccardo Patrese | Williams-Judd | 51 | + 1:37.615 | 11 | 1 |
| 7 | 2 |  Satoru Nakajima | Lotus-Honda | 50 | + 1 Lap | 6 |   |
| 8 | 14 |  Philippe Streiff | AGS-Ford | 50 | + 1 Lap | 18 |   |
| 9 | 30 |  Philippe Alliot | Lola-Ford | 50 | + 1 Lap | 19 |   |
| 10 | 15 |  Maurício Gugelmin | March-Judd | 50 | + 1 Lap | 13 |   |
| 11 | 27 |  Michele Alboreto | Ferrari | 50 | + 1 Lap | 9 |   |
| 12 | 3 |  Jonathan Palmer | Tyrrell-Ford | 50 | + 1 Lap | 16 |   |
| 13 | 23 |  Pierluigi Martini | Minardi-Ford | 49 | + 2 Laps | 17 |   |
| 14 | 4 |  Julian Bailey | Tyrrell-Ford | 49 | + 2 Laps | 26 |   |
| 15 | 24 |  Luis Perez-Sala | Minardi-Ford | 49 | + 2 Laps | 22 |   |
| 16 | 29 |  Aguri Suzuki | Lola-Ford | 48 | + 3 Laps | 20 |   |
| 17 | 25 |  René Arnoux | Ligier-Judd | 48 | + 3 Laps | 23 |   |
| YD | 22 |  Andrea de Cesaris | Rial-Ford | 36 | Overheating | 14 |   |
| YD | 18 |  Eddie Cheever | Arrows-Megatron | 35 | Ignition | 15 |   |
| YD | 21 |  Nicola Larini | Osella | 34 | Brakes | 24 |   |
| YD | 1 |  Nelson Piquet | Lotus-Honda | 34 | Driver ill | 5 |   |
| YD | 5 |  Nigel Mansell | Williams-Judd | 24 | Collision | 8 |   |
| YD | 36 |  Alex Caffi | Dallara-Ford | 22 | Spun Off | 21 |   |
| YD | 16 |  Ivan Capelli | March-Judd | 19 | Electrical | 4 |   |
| YD | 17 |  Derek Warwick | Arrows-Megatron | 16 | Spun Off | 7 |   |
| YD | 10 |  Bernd Schneider | Zakspeed | 14 | Driver unfit | 25 |   |
| DNQ | 26 |  Stefan Johansson | Ligier-Judd |   |  |  |   |
| DNQ | 32 |  Oscar Larrauri | Euro Brun-Ford |   |  |  |   |
| DNQ | 9 |  Piercarlo Ghinzani | Zakspeed |   |  |  |   |
| DNQ | 33 |  Stefano Modena | Euro Brun-Ford |   |  |  |   |
| DNPQ | 31 |  Gabriele Tarquini | Coloni-Ford |  |  |  |  |
Yarış sonrası oluşan sıralamalar

| Pozisyon | Sürücü | Puan |
| --- | --- | --- |
| 1 |  Ayrton Senna | 87 (88) |
| 2 |  Alain Prost | 84 (96) |
| 3 |  Gerhard Berger | 41 |
| 4 |  Thierry Boutsen | 25 |
| 5 |  Michele Alboreto | 24 |
| Pozisyon | Marka | Puan |
| --- | --- | --- |
| 1 |  McLaren-Honda | 184 |
| 2 |  Ferrari | 65 |
| 3 |  Benetton-Ford | 37 |
| 4 |  Arrows-Megatron | 23 |
| 5 |  Leyton House-Judd | 21 |
Geri ve ileri yönlü hareket

Bu madde yerçekimsel olarak merkezi bir nesneye göre gök cisimlerinin geriye dönük hareketleri hakkındadır.belirli bir bakış noktasından görüldüğü şekliyle görünen hareket için Görünür ters yönlü hareket sayfasına bakınız.
Ters yön yörünge: uydu (kırmızı) ana gezegenin tersi yönde hareket etmektedir. (mavi/siyah)
Geri yönlü hareket, genel olarak, astronomik bir nesnenin kütle çekimi altında bulunduğu birincil cismin dönüş yönüne göre tam tersi yönündeki yörünge veya dönme hareketi olarak tanımlanmaktadır. Ayrıca bir nesnenin dönme ekseninin salınımı veya üğrümü gibi diğer hareketleri de tanımlayabilir.
İleri yönlü hareket ise, birincil cismin dönüşüyle aynı yönde olan daha olağan bir harekettir.
Bununla birlikte, söz konusu hareket yönleri, birincil cisim dışındaki diğer başka nesnelere göre de tanımlanabilmektedir. Dönüş yönü, uzaktaki sabit yıldızlarda olduğu gibi eylemsiz bir referans noktasına göre belirlenir.
Güneş Sistemi'nde tüm gezegenlerin ve kuyruklu yıldızlar hariç diğer birçok nesnenin Güneş etrafındaki yörüngeleri doğrusaldır. Bu cisimler Güneş'in kendi ekseni etrafında döndüğü yönde olmak üzere Güneşin çevresinde dönerler. Bir başka deyişle Güneş'in kuzey kutbundan bakıldığında saat yönünün tersinde dönerler. Venüs ve Uranüs hariç, gezegenlerin kendi eksenleri etrafındaki dönüşleri de doğrusaldır. Doğal uyduların çoğu çevresinde döndükleri gezegenlere göre doğrusal yörüngelere sahiptir. Uranüs'ün doğrusal uyduları Uranüs'ün döndüğü yönde, fakat Güneş'e göre ters yönlü yörüngede dolanırlar. Neredeyse tüm düzenli uydular gelgit kilitlidir ve bu nedenle doğrusal dönüşe sahiptir. Neptün'ün ters yönlü uyduları, oldukça büyük ve gezegene yakın olan Triton uydusu hariç, genellikle küçük ve gezegenlerinden uzaktır. Tüm ters yönlü uyduların, gezegenleri tarafından yakalanmadan önce ayrı olarak oluştukları düşünülmektedir.
Dünya'nın düşük eğimli yapay uydularının çoğu doğrusal bir yörüngeye yerleştirilmiştir, çünkü bu durumda yörüngeye ulaşmak için daha az itici yakıt ihtiyacı ortaya çıkmakta olduğundan daha ekonomik bir yöntemdir.
Gök sistemlerinin oluşumu

Bir galaksi veya gezegen sistemi oluştuğunda, bu oluşuma yol açacak olan gaz ve toz bulutundan oluşan yakın malzemeler tıpkı kendi ekseni etrafında dönmekte olan disk şekline benzer bir şekil alır. Buradaki malzemenin çoğu belirli bir yörüngede döner ve tek yönde hareket eder. Hareketin bu tekdüzeliği bir gaz bulutunun çökmesinden kaynaklanır. Çöküşün doğası açısal momentumun korunumu ile açıklanmaktadır. 2010 yılında geriye doğru yörüngeleri olan birkaç sıcak Jüpiter'in keşfi, gezegen sistemlerinin oluşumuyla ilgili teorilerin sorgulanmasına neden olmuştur. Bu durum, yıldızların ve gezegenlerinin tek başlarına değil, moleküler bulutlar içeren yıldız kümelerinde oluştuğuna odaklanılarak açıklanabilir. Bir ön gezegen diski bir bulutla çarpıştığında ya da buluttan materyal çaldığında, bu durum diskin ve bunun sonucunda ortaya çıkan gezegenlerin geriye doğru hareket etmesine neden oluyor olabilir.
Yörünge ve dönme parametreleri

Bir gök cisminin yörünge eğikliği ve eksen eğikliği cismin yörüngesinin veya dönüşünün doğrusal mı yoksa ters yönlü mı olduğunu göstermektedir.
Yörünge ve dönme parametreleri > Yörünge eğikliği

Bir gök cisminin yörünge eğimi, yörünge düzlemi ile cismin ana ekseninin ekvator düzlemi gibi başka bir referans noktası arasındaki açıdır. Güneş Sistemi'nde gezegenlerin yörünge eğimi, Dünya'nın Güneş etrafındaki yörüngesinin düzlemi olan ekliptik düzlem referans alınarak hesaplanmaktadır. Uyduların eğimi, yörüngesinde döndükleri gezegenin ekvatoru baz alınarak ölçülür. Eğimi 0 ila 90 derece arasında olan bir nesne, ana gezegenin döndüğü yönde dönmekte ya da yörüngede dolanmaktadır. Eğimi tam 90 derece olan bir cisim ne doğrusal ne de ters yönlü olan dik bir yörüngeye sahiptir. Eğimi 90 derece ile 180 derece arasında olan bir nesne ise ters yönlü bir yörüngededir.
Yörünge ve dönme parametreleri > Eksen eğikliği

Bir gök cisminin eksen eğikliği, bir nesnenin dönme ekseni ile nesnenin merkezinden geçen yörünge düzlemine dik bir çizgi arasındaki açıdır. eksen eğikliği 90 dereceye kadar olan bir nesne birincil ile aynı yönde dönmektedir. eksen eğikliği tam 90 derece olan bir cisim, ne doğrusal ne de ters yönlü olan dik bir dönüşe sahiptir. eksen eğikliği 90 derece ile 180 derece arasında olan bir nesne yörünge yönünün tersi yönde dönmektedir. Eksen eğikliğinden bağımsız olarak, Güneş Sistemi'ndeki herhangi bir gezegen veya uydunun kuzey kutbu, Dünya'nın kuzey kutbuyla aynı göksel yarım kürede bulunan kutup olarak tanımlanır.
Güneş sistemi elemanları > Gezegenler

Güneş Sistemi'ndeki sekiz gezegenin tümü Güneş'in etrafında, Güneş'in kendi ekseni etrafındaki dönüş yönüyle aynı yönde, Güneş'in kuzey kutbuna göre bakıldığında ise saat yönünün tersi yönünde dönmektedirler. Gezegenlerin altısı da kendi eksenleri etrafında Güneş'e göre doğrusal yönde dönerler. Venüs ve Uranüs bu duruma istisna teşkil etmekte olup, bu gezegenler kendi eksenleri etrafında Güneş'e göre ters yönde dönerler. Venüs'ün eksen eğikliği 177° olup, Güneş etrafında izlediği yörüngenin neredeyse tam tersi yönde kendi ekseni etrafında dönmektedir. Uranüs'ün eksen eğikliği ise 97,77°' olup, dönme ekseni Güneş Sistemi düzlemine neredeyse dik bir şekildedir.
Uranüs'ün olağandışı eksen eğikliğinin nedeni kesin olarak bilinmemekle birlikte buna ilişkin olası bir varsayım, Güneş Sistemi'nin oluşumu sırasında Dünya büyüklüğünde bir ön gezegenin Uranüs ile çarpıştığı ve gezegenin eksen eğikliğinde çarpık bir yönelime neden olduğu şeklindedir.
Venüs'ün 243 gün süren halihazırdaki yavaş ve ters yönlü dönüşüyle en başından beri oluşmuş olması olası görünmemektedir. Venüs muhtemelen Güneş Sistemi'ndeki gezegenlerin çoğunda olduğu gibi en başta birkaç saatlik bir periyoda sahip hızlı bir doğrusal dönüşe sahipti. Ancak Güneş'e önemli ölçüde yerçekimsel gelgit dağılımı yaşayacak kadar yakındır. Ayrıca geriye doğru bir tork yaratan, atmosferik gelgitler yaratacak kadar da aşırı sıcak ve kalın bir atmosfere sahiptir. Venüs'ün mevcut yavaş ters yönlü dönüşü, Venüs'ü Güneş'e kütleçekimsel olarak kilitlemeye çalışan gelgitler ile Venüs'ü ters yönlü yönde döndürmeye çalışan atmosferik gelgitler arasında bir denge halindedir. Gelgitler, günümüzdeki bu dengeyi korumanın yanı sıra, Venüs'ün dönüşünün ilkel hızlı doğrusal yönünden günümüzdeki yavaş ters yönlü dönüşüne doğru evrimini açıklamak için de yeterlidir. Geçmişte Venüs'ün geriye doğru dönüşünü açıklamak için çarpışmalar ya da en baştan bu şekilde oluşmuş olması gibi çeşitli alternatif hipotezler de öne sürülmüştür.
Güneş'e Venüs'ten daha yakın olmasına rağmen Merkür, yörüngesinin eksantrikliği nedeniyle 3:2 spin-yörünge rezonansına girdiği için gelgit kilitli değildir. Merkür'ün doğrusal dönüşü o kadar yavaştır ki, eksantrikliği nedeniyle açısal yörünge hızı enberi yakınındaki açısal dönüş hızını aşar ve Merkür'ün kendi gökyüzünde Güneş'in hareketinin geçici olarak tersine dönmüş gibi görünmesine neden olur. Dünya ve Mars'ın dönüşleri de Güneş'le olan gelgit kuvvetlerinden etkilenir, ancak gelgit kuvvetlerinin daha zayıf olduğu Güneş'ten daha uzakta oldukları için Merkür ve Venüs gibi bir denge durumuna ulaşmamışlardır. Güneş Sistemi'nin gaz devleri çok büyüktür ve gelgit kuvvetlerinin dönüşlerini yavaşlatabilecek bir etki göstermek için Güneş'ten çok uzaktadırlar.
Güneş sistemi elemanları > Cüce gezegenler

Bilinen tüm cüce gezegenler ve cüce gezegen adayları Güneş etrafında doğrusal yörüngeye sahiptir, ancak bazıları kendi ekseni etrafında ters yönlü dönüşe sahiptir. Bunlardan biri olan Plüton'un eksen eğikliği yaklaşık 120 derecedir ve kendi ekseni etrafında Güneş'e göre ters yönde dönmektedir. Plüton ve uydusu Charon birbirlerine gelgitsel olarak kilitlenmişlerdir. Plüton uydu sisteminin büyük bir çarpışma sonucu oluştuğu düşünülmektedir.
Güneş sistemi elemanları > Doğal uydular ve halkalar

Bir doğal uydu, eğer bir gezegenin çekim alanında gezegen oluşurken oluşmuşsa, gezegenin yörüngesiyle ve kendi ekseni etrafındaki dönüş yönüyle aynı yönde hareket edecektir. Bu kapsamdaki uydular düzenli uydu olarak adlandırılır.
Ancak bir doğal uydu, bulunduğu yerden başka bir yerde oluşmuş ve daha sonra bir gezegenin çekim alanı tarafından yörüngeye çekilmişse, gezegenin doğrusal yönlü dönen tarafına mı yoksa ters yönlü döneceği tarafına mı yaklaştığına bağlı olarak ya ters yönlü ya da doğrusal yönlü bir yörüngeye çekilebilir. Bu şekildeki uydulara ise düzensiz uydu adı verilmektedir.
Güneş Sistemi'nde asteroid büyüklüğündeki uyduların çoğu ters yönlü yörüngelere sahipken, Triton (Neptün'ün uydularının en büyüğü) dışındaki diğer tüm büyük uydular doğrusal yörüngelere sahiptir. Satürn'ün Phoebe halkasındaki parçacıkların düzensiz uydu Phoebe'den kaynaklı olarak ters yönlü bir yörüngeye sahip oldukları düşünülmektedir.
Tüm ters yönlü uydular bir dereceye kadar gelgit yavaşlaması yaşarlar. Güneş Sistemi'nde bu etkinin ihmal edilemez olduğu tek uydu Neptün'ün uydusu Triton'dur. Diğer tüm ters yönlü uydular gezegene uzak yörüngelerdedir ve gezegenle aralarındaki gelgit kuvvetleri ihmal edilebilir düzeydedir.
Hill küresi içinde, ana cisimden daha uzak bir mesafede bulunan ters yönlü yörüngeler için kararlılık bölgesi, doğrusal yörüngeler için olandan daha uzaktadır. Bu durum Jüpiter'in etrafındaki ters yönlü uyduların sayısının çok oluşuna bir açıklama olarak öne sürülmüştür. Ancak Satürn'de ters yönlü/doğrusal uyduların daha dengeli bir karışımı olduğundan, bunun altında yatan nedenler daha karmaşık görünmektedir.
Hyperion hariç, Güneş Sistemi'ndeki bilinen tüm düzenli gezegensel doğal uydular ana gezegenlerine gelgitsel olarak kilitlenmiştir, bu nedenle ana gezegenlerine göre sıfır dönüşe sahiptirler, ancak ana gezegenleri etrafında doğrusal yörüngelere sahip oldukları için Güneş'e göre ana gezegenleriyle aynı türde bir dönüşe sahiptirler. Yani, Uranüs hariç tüm gezegenler Güneş'e göre doğrusal bir dönüşe sahiptir.
Eğer bir çarpışma olursa, materyal herhangi bir yönde fırlatılabilir ve doğrusal ya da ters yönlü uydular halinde birleşebilir; dönüş yönü bilinmemekle birlikte, Haumea'nın uyduları için durum böyle olabilir.
Güneş sistemi elemanları > Asteroitler

Asteroitler genellikle Güneş etrafında doğrusal bir yörüngeye sahiptir. Az sayıdaki asteroidin ters yönlü yörüngede olduğu bilinmektedir.
Ters yön yörüngeye sahip bazı asteroitler sönmüş kuyruklu yıldızlar olabilir, ancak bazıları ters yönlü yörüngelerini Jüpiter ile kütleçekimsel etkileşimler nedeniyle kazanmış olabilir.
Küçük boyutları ve Dünya'ya olan uzaklıkları nedeniyle çoğu asteroidin dönüşünü teleskopik olarak analiz etmek zordur. 2012 itibarıyla 200'den az asteroit için veri mevcuttur ve kutupların yönelimini belirlemeye yönelik farklı yöntemler genellikle büyük tutarsızlıklara neden olmaktadır. Poznan Gözlemevi'ndeki asteroid dönüş vektör kataloğu, hangi referans düzleminin kastedildiğine bağlı olarak asteroid koordinatlarını genellikle asteroidin yörünge düzlemi yerine ekliptik düzleme göre verir ve "ters yönlü" veya "doğrusal" hareket ifadelerini kullanmaktan kaçınır.
İkili asteroitler olarak da bilinen uydulu asteroitler, ana kuşak ve Dünya'ya yakın popülasyondaki çapı 10 km'den küçük tüm asteroitlerin yaklaşık %15'ini oluşturur ve çoğunun YORP etkisiyle parçalanacak kadar hızlı dönmesi sonucu oluştuğu düşünülmektedir. 2012 itibarıyla ve dönüşün hesaplanabildiği konumlarda, asteroitlerin tüm uyduları asteroidin yörüngesinde asteroidin kendi ekseni etrafındaki dönüşüyle aynı yönde dönmektedir.
Yörüngesel rezonansta olduğu bilinen cisimlerin çoğu rezonansta oldukları cisimlerle aynı yönde dönerler, ancak Jüpiter ve Satürn ile rezonansta olan birkaç ters yönlü asteroit de bulunmuştur.
Güneş sistemi elemanları > Kuyruklu yıldızlar

Oort bulutundan gelen kuyruklu yıldızların ters yönlü olma olasılığı asteroitlerden çok daha yüksektir. Halley Kuyruklu Yıldızı Güneş'in etrafında ters yönlü bir yörüngeye sahiptir.