stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Merkezî işlem birimi
MİB İşletimi > Geri yazma (writeback)

Basitçe yürütme evresindeki sonucu bir bellek üzerine geri yazma evresidir. Çoğu zaman sonuçlar MİB'nin iç yazmaçlarına, daha sonraki komutlarda kullanımı hızlı olabilsin amacıyla, yazılır. Diğer durumlarda ise sonuçlar daha yavaş ancak daha ucuz ve büyük ana belleklere yazılır. Bazı komut tipleri program sayacını direkt sonuç üretmeden sadece işlerler. Bunlara genellikle atlama (jumps) denir ve döngü, durumsal program yürütme ve program fonksiyonları gibi davranırlar. Bazı komutlar ise bayrak yazmaçlarının durum değerlerini değiştirme amaçlı olurlar. Bu bayraklar, işlemlerin sonucunu gösterdiğinden, programın çalışma şeklini etkilemek amaçlı kullanılabilirler. Örneğin, “karşılaştırma” komutunun bir çeşidi, iki değeri kıyaslar ve bayrak yazmaçlarına hangisinin büyük olduğuna dair bir sayı atar. Bu bayrak daha sonra program akışı acısından başka bir komuta atlama amaçlı kullanılabilir.
Yürütme ve geri yazma evresinden sonra, tüm işlemler tekrarlanır. Bir sonraki komut program sayacının önceden artırılması sebebiyle getirme evresiyle başlatılır. Eğer önceden tamamlanan komut bir atlama ise, program sayacı bir sonraki adresi gösterecek şekilde tekrar ayarlanır ve yürütme ona göre yapılır. Burada bahsettiğimiz MİB'lerden daha gelişmiş olanlarında, birden çok komut aynı anda getirilebilir, kodçözme everisine girebilir ve yürütülebilir. Bu kısım genel olarak klasik RISC Boruhattı başlığında incelenen konuları anlatmaktadır ki birçok elektronik aygıtta (mikrodenetleyici) bu basit MİB kullanılmaktadır.
Kontrol birimi olan MİB, içinde elektrik sinyalini direkt bilgisayar sistemine taşınmasını ve kaydedilmesini sağlayan bir döngü sistemine sahiptir. Kontrol ünitesi program direktiflerin çalıştırmaz, bunun yerine sistemin diğer parçalarını bunu yapması için yönetir. Kontrol ünitesi hem aritmetik/logic ünitesi hem de hafıza ile iletişim kurmalıdır.
Tasarım ve Uygulama > Tam Sayı Aralığı

MİB'nin sayıları gösterme şekli bir tasarım tercihidir ve aygıtın çalışma biçimini etkiler. İlk dijital bilgisayarların bazıları, iç yapılarında sayıları göstermek için ondalık sayı sisteminin elektriksel modelini kullanmışlardır. Bunların dışındaki birkaç model ise üçlü sayı sistemini kullanmıştır. Günümüz MİB'lerinın hemen hemen hepsi ise ikili formu kullanmaktadır. Bu formda her basamak iki değerli bir fiziksel niceliği, örneğin yüksek(High) veya düşük(Low) voltaj, gösterir.
Sayıların gösterim şekli, MİB'nin gösterebileceği sayilarin büyüklüğü ve doğruluğu ile ilişkilidir. İkili sayı kullanan bir MİB'de, MİB'nin ilgilendiği sayilardaki tek bir yerin adına bit denmektedir. MİB'nin sayilari göstermek için kullandığı bit sayisina genelde kelime uzunluğu, bit genişliği, veriyolu genişliği veya tamamen tam sayılarla ilgileniliyorsa tam sayi keskinliği denir. Bu sayi (bit sayisi) mimariler arasında farklılık gösterdiği gibi aynı zamanda da aynı MİB'nin farklı bölümlerinde de bu farklılığı gösterir. Örneğin 8-bit bir MİB, 28 veya 256 ayrı sayı aralığıyla ilgilenmektedir. Bu tam sayı büyüklüğü, bir MİB'nin yazılım çalıştırırken kullanılabilecek tam sayı aralığını belirlemede bir donanımsal kısıtlama olarak iş yapmış olur.
Tam sayı aralığı, MİB'nin adres belirlerken bellekte kullanabileceği yer sayısını da doğrudan etkileyebilir. Örneğin, eğer bir MİB bellek adresini gösterirken 32 bit kullanıyorsa ve her bellek adresi bir sekizli(8 bit) ile gösteriliyorsa, bu durumda MİB'nin erişebileceği maksimum adres değeri 232 sekizlisi veya 4 GiB dir. Bu akış açısı MİB “Adres Uzayı”'na oldukça basit bir bakış açısıdır ve birçok dizayn daha kompleks adres metotlarını (örneğin sayfalama) kullanarak tam sayı aralığının izin verdiğinden daha çok belleğe erişmeyi başarmaktadır.
Daha yüksek seviye aralıklar, ek basamaklarla ilgilenebilmek için daha çok yapıya ihtiyaç duyar ve bu sebeple daha fazla karmaşıklık, ebat, yüksek güç tüketimi ve maliyet durumları oluşur. Bu sebepten günümüzde yüksek aralığa sahip (16, 32, 64 ve 128) MİB'ler mevcutken, 4-bit veya 8-bit mikro denetleyicilerin kullanılması oldukça yaygındır. Daha basit mikro denetleyiciler daha ucuz, daha az güç kullanan ve bu sebeple daha az ısınan yapılardır ve bu özellikler, tasarım esnasında seçilmeleri için oldukça yeterli rol oynarlar. Ancak bazı üst-uç uygulamalarda, ekstra aralığın getirdiği kazanç diğer etkenlerden daha büyük rol oynamaktadır. Her iki durumdan da, düşük ve yüksek bit uzunluklarından, kazanç elde etmek için birçok MİB farklı bölümleri için farklı bit genişlikleriyle tasarlanmaktadır. Örneğin, IBM System/370 MİB'si asıl olarak 32 bit kullanırken, gezer noktası (floating point) içerisinde 128-bit keskinlik kullanarak daha net ve daha geniş gezer nokta sayıları elde etmeyi gerçekleştirmiştir. Bundan sonraki MİB tasarımlarında da, özellikle işlemcinin genel amaçlı kullanımlarda tam sayı ve gezer nokta yeteneği arasındaki denge makul bir seviyedeyken, karışık bit genişliğini kullanılmıştır.
Tasarım ve Uygulama > Paralellik

Bir önceki bölümde verilen MİB'nin esas çalışmasının tanımı, bir MİB'nin alabileceği en basit şekli tanımlamaktadır. Olağan olarak skalar altı (subscalar) diye temas edilen bu türden MİB bir seferde bir veya iki parça veri üzerinden verilen komut üzerine çalışmaya başlamakta ve uygulamayı gerçekleştirmektedir.
Bu süreç skalar altı MİB'de işin özünde bulunan bir yetersizliği ortaya çıkarmaktadır. Bir seferde sadece bir komutun uygulanabilmesi mümkün olduğundan, MİB'nin tamamı bir sonraki komutu işlemeye başlamadan önce bu ilk komutun tamamlanmasını beklemek zorundadır. Bunun sonucu, skalar altı MİB uygulamanın tamamlanması için bir saatten fazla çevirimi süren yönergelere “kapalı” kalmaktadır. İkinci bir uygulama biriminin ilave edilmesi bile (aşağıya bakılması), performansı daha fazla iyiye götürmemektedir; birden fazla yönergenin kapalı olmasının yerine, şimdi iki yörünge de kapanmakta ve kullanılmayan transistörlerin sayısı artmaktadır. MİB'nin uygulama kaynaklarının sadece bir seferde verilen komuta göre çalışabilmesinin mümkün olduğu bu tasarım sadece skalar performansı (saat başına bir komut) bir olasılıkla öğretebilir. Bununla birlikte, performans hemen hemen her zaman skalar altıdır (yani çevirim başına bir komuttan daha az).
Skalar ve daha iyi performans gerçekleştirmesi için yapılan girişimler, MİB'nin daha az doğrusal ve daha fazla paralel olarak davranmasına neden olan tasarım metodolojilerinde çeşitlilik ile sonuçlanmıştır. MİB'lerde paralellikten söz edilirken, bu tasarım tekniklerinin sınıflandırılması için genel olarak iki deyim kullanılmaktadır. Komut düzeyinde paralellik (ILP) bir MİB içerisinde komutların yerine getirilme hızını artırmayı araştırmakta (yani kalıp üzerinden uygulama kaynaklarının artırılması) ve program düzeyinde paralellik (TLP) bir MİB'nin aynı anda uygulamaya girişebileceği program sayısının (fiili bireysel programları) arttırmayı amaçlamaktadır. Her bir metodun uygulanma tarzlarından aynı zamanda da bir uygulama için MİB'nin performansını artırmada sağladıkları göreceli etkinlik bakımından da birbirlerinden fark etmektedir.
Tasarım ve Uygulama > Paralellik > ILP (Instruction Level Parallelism)

Komut boruhatlaması (Instruction pipelining) ve skalar üstü mimari, artan ölçülerde parallelik gerçekleştirilmesinde kullanılan en basit yöntemlerden biri bir evvelki komutun uygulanması tamamlanmadan önce getirme (fetching) ve kod çözme (decoding) komutunun ilk aşamalarına başlanmasıdır. Bu, komut boruhatlaması diye bilinen bir tekniğin en basit şeklidir ve hemen hemen bütün çağdaş genel amaçlı MİB'lerde kullanılmaktadır. Boruhatlama, uygulama yörüngesinin birbirinden ayrı aşamalara bölünmesiyle, birden çok sayıda komutun belirli bir zamanda uygulanmasına olanak sağlamaktadır. Bu ayırma, uygulama dizisinden dışarı çıkana ve çekilinceye kadar, her bir aşamada verilen bir komutun daha tam duruma getirildiği bir montaj hattıyla karşılaştırılabilir.
Bununla birlikte, boruhatlama, bir evvelki işlemin sonucuna bir sonraki işlemi tamamlamak için gereksinme olduğu bir durumun olasılığını getirmektedir; böyle bir duruma çoğu kez veriye bağımlılık çatışması denmektedir. Bununla başa çıkılması için, bu türden koşullar için varlığını kontrol etmek için ek dikkat gösterilmesi gerekmekte ve bu çatışma meydana geldiği takdirde komut boruhattının bir kısmı gecikmektedir. Doğal olarak, bunu gerçekleştirilmesi ek devre donanımını gerektirmekte ve böylece boruhatlı işlemciler skalar altı işlemcilerden çok daha karmaşık (her ne kadar bu pek önemli değilse de) olmaktadırlar. Boruhatlı işlemciler hemen hemen skalar olabilir ve sadece boruhattı durmasıyla (bir aşamada bir saatten fazla çevrim harcanmasına neden olan komut) engellenebilir.
Performans

Bir işlemcinin performansı ve hızı, o işlemcinin saat vurum sıklığına ve saniye başına komut (IPS) sayısına bağlıdır. Saniye başına komut sayısı arttıkça işlemcinin performansı ve hızı da artar. Ayrıca çok çekirdekli işlemcilerden daha fazla performans elde edilir.
Birçok bildirilmiş IPS değerleri birkaç şubesi bulunan yapay talimat dizilerinde zirve yürütme oranları temsil etmiştir, oysa gerçekçi iş yükleri bazıları diğerlerinden daha uzun çalıştırmak için karıştırılmış talimatları ve uygulamaları içerir. Bellek hiyerarşisi performansı MIPS hesaplamalarında ancak dikkate alınan bir sorun olan işlemci performansını oldukça etkiler. Bu problemlerden ötürü, SPECint gibi çeşitli standartlaşmış testler yaygın olarak kullanılan uygulamalar reel efektif performansını ölçmek girişimi için geliştirilmiştir.
CPU ve RAM Bir bilgisayarın işlem performansı çok çekirdekli işlemci (iki ya da daha çok işlemcinin bir bütünleşmiş devrede birleştirilmesi) kullanılarak arttırılabilir. Çift çekirdekli bir işlemci tek çekirdekli bir işlemcinin neredeyse iki katı kadar güçlü olur. Ancak pratikte güç kazancı kusurlu yazılım algoritmaları ve uygulamaları nedeniyle yüzde elli civarındadır.
Çekirdek Sayısı ile İş Parçacığı Sayısının Karıştırılması

Çekirdek sayısı; tek bir bilgi işlem bileşenindeki (yonga ya da çip) bağımsız merkezî işlem birimi sayısını belirten donanım terimidir. İş parçacığı sayısı ile karıştırılmaktadır. Bazen pazarlamacılar tek çekirdekli iki iş parçacıklı işlemcileri "çift çekirdekli" diye tanıtabilmektedir.
Intel Core i7 12700KF
Intel core i9-12900k v
Intel mikroişlemci listesi
1. 4004 Serisi (1971)

Intel 4004 (1971): Intel’in ilk mikroişlemcisi olan 4004, 4-bitlik bir işlemci olarak üretilmiştir ve dünyadaki ilk ticari mikroişlemci olarak bilinir. Bu işlemci, hesap makinesi tasarımları için geliştirilmiş olup, saatte 740 kHz’lik bir hız sunuyordu ve saniyede 92.000 işlem yapabiliyordu. 4004, 2.300 transistör ile üretildi.
2. 8008 ve 8080 Serisi (1972-1974)

Intel 8008 (1972): 8008, 8-bit bir işlemciydi ve 4004’ün başarısını devam ettirdi. 8008, 3.500 transistöre sahipti ve saatte 500 kHz hızında çalışıyordu.
Intel 8080 (1974): 8080, Intel’in popüler hale gelen ilk mikroişlemcilerinden biridir. 2 MHz hızında çalışıyor, saniyede 290.000 işlem yapabiliyordu ve birçok kişisel bilgisayarın kalbinde yer aldı.
3. 8085 Serisi (1976)

Intel 8085 (1976): 8085, 8080’in geliştirilmiş bir versiyonuydu ve daha düşük enerji tüketimi sağlıyordu. Ayrıca, daha az destek çipi gerektiren entegre bir sistem olarak kullanımı daha kolay hale getirilmişti. Bu işlemci, endüstriyel kontrol sistemleri gibi gömülü sistemlerde sıkça tercih edilmiştir.
4. 8086 ve 8088 Serisi (1978-1979)

Intel 8086 (1978): 8086, 16-bit mimariyle geliştirilen ilk Intel işlemcisiydi. Bu işlemci, x86 mimarisinin temelini atarak modern bilgisayarların yapısını şekillendirdi. 5 MHz hızında çalışan 8086, IBM PC ile beraber büyük bir başarı kazandı.
Intel 8088 (1979): 8088, 8086’nın bir versiyonu olup, IBM’in ilk kişisel bilgisayarında kullanılan işlemci olarak ün kazanmıştır. 8-bit veriyolu sayesinde daha düşük maliyetli tasarımlara olanak sağlamıştır.
5. 80286 Serisi (1982)

Intel 80286 (1982): 286 olarak da bilinen bu işlemci, 16-bit mimariye sahipti ve ilk kez korumalı mod özelliğini sundu. 286, MS-DOS işletim sistemiyle uyumluydu ve birçok kişisel bilgisayarda tercih edilmiştir. Bu işlemci, 16 MB’a kadar bellek destekleyebiliyordu ve saniyede 1 milyon işlem yapabiliyordu.
6. Intel 80386 Serisi (1985)

Intel 80386 (1985): 32-bit mimarideki ilk Intel işlemcisi olan 80386, çoklu görev ve sanal bellek desteği gibi yenilikçi özelliklerle tanıtıldı. 80386, IBM PC uyumlu sistemlerin daha gelişmiş hale gelmesini sağladı ve saat hızı 12 MHz’den başlayarak 33 MHz’e kadar ulaşabildi.
7. Intel 80486 Serisi (1989)

Intel 80486 (1989): 486, yerleşik bir matematik birimi (FPU) ve gelişmiş bir saat hızına sahipti. Ayrıca, Intel’in ilk kez entegre olarak bir önbellek sunmasıyla, önceki nesillerden %50 daha hızlı çalışıyordu. Saat hızları 20 MHz’den 100 MHz’e kadar çıkabiliyordu.
8. Pentium Serisi (1993-1999)

Pentium (1993): 64-bit veriyolu ve çift komut işleme desteği ile, Pentium serisi, kişisel bilgisayar pazarında büyük başarı yakaladı. Pentium işlemciler, video işleme, 3D grafikler ve yüksek performans gerektiren uygulamalar için geniş destek sundu.
Pentium MMX (1996): MMX teknolojisi, çoklu ortam (multimedia) işleme kapasitelerini artırmak amacıyla tanıtıldı ve Pentium işlemcilerin popülaritesini sürdürdü.
9. Pentium Pro ve Pentium II/III Serisi (1995-1999)

Pentium Pro (1995): Pentium Pro, yüksek performanslı iş istasyonları ve sunucular için geliştirilmiş olup, dinamik yürütme ve gelişmiş tahmin yapabilme gibi özelliklerle donatıldı.
Pentium II (1997): Pentium II, gelişmiş MMX desteğiyle çoklu ortam uygulamaları için optimize edildi.
Pentium III (1999): Pentium III, SIMD (SSE) komut setiyle grafik ve 3D işleme hızını artırarak grafik ağırlıklı uygulamalarda yaygınlaştı.
10. Intel Itanium Serisi (2001)

Itanium (2001): IA-64 mimarisine dayanan Itanium, yüksek performanslı sunucular için tasarlanmıştı ancak x86 tabanlı mimariyle uyumlu olmaması nedeniyle çok fazla başarı sağlayamadı.
11. Pentium 4 ve NetBurst Mimari (2000-2006)

Pentium 4 (2000): Intel’in NetBurst mimarisine dayanan Pentium 4, daha yüksek saat hızları sunmak üzere tasarlandı ancak yüksek güç tüketimi ve ısı üretimi sorunları yaşadı. Bu seri, Hyper-Threading gibi özelliklerle çoklu görev performansını artırmayı hedefledi.
12. Intel Core Serisi (2006 - Günümüz)

Core Duo (2006): Çok çekirdekli işlemci mimarisine geçiş yaparak, Intel işlemcilerde çoklu görev performansını artırdı.
Core 2 Duo/Quad (2006): Core 2 serisi, 65 nm üretim teknolojisiyle daha düşük güç tüketimi sağladı ve kişisel bilgisayar pazarında büyük popülerlik kazandı.
Core i Serisi (2008 - Günümüz): Core i3, i5, i7 ve i9 olmak üzere geniş bir yelpazeye sahip olan bu seri, işlemci performansını ve enerji verimliliğini artırarak her bütçeye uygun modeller sundu.
13. Intel Xeon Serisi (1998 - Günümüz)

Intel Xeon (1998 - Günümüz): Xeon serisi, sunucular ve iş istasyonları için tasarlanmış yüksek performanslı işlemcileri içerir. Intel, çok çekirdekli işlem ve büyük veri işleme uygulamaları için Xeon serisini sürekli güncellemektedir.
14. Intel Atom Serisi (2008 - Günümüz)

Intel Atom (2008): Düşük güç tüketimi hedefiyle üretilen Atom serisi, netbook'lar, tabletler ve gömülü sistemlerde kullanılmıştır. Intel, Atom işlemcileri mobil pazara uygun hale getirmek için çeşitli güncellemelerle performansını iyileştirmiştir.
15. Intel Xe Serisi GPU ve Intel GPU Entegrasyonları (2020 - Günümüz)

Intel Xe GPU (2020): Intel, Xe serisi ile grafik işlemci pazarına güçlü bir giriş yaptı. Bu grafik işlemciler, entegre GPU olarak masaüstü ve dizüstü bilgisayarlarla uyumlu olarak performans sundu.
Özet

Intel’in mikroişlemci ailesi, işlemci mimarisindeki ilerlemelerle birlikte sürekli evrim geçirmiştir. Her nesilde performansı artırmayı, güç tüketimini azaltmayı ve kullanıcı deneyimini geliştirmeyi hedefleyen Intel, günümüzde halen işlemci pazarında lider konumda kalmaya devam etmektedir.
John Lennon
The Quarrymen'den Beatles'a: 1956–1970 > Stüdyo yılları, ayrılık ve solo çalışma: 1966–1970

Grubun 29 Ağustos 1966'daki son konserinden sonra, Lennon savaş karşıtı kara komedi How I Won the War filmini çekti. Beatles dışı uzun metrajlı bu film, kasımda başlayan uzun süreli kayıt için grup arkadaşlarına yeniden katılmadan önce Lennon'ın tek görünüşüdür. 
 Lennon, LSD kullanımını artırmıştı ve yazar Ian MacDonald'a göre, 1967'de sürekli uyuşturucu kullanması onu "kimliğini silmeye yaklaştırdı".
1967 yılında, Time dergisi tarafından "şaşırtıcı yaratıcılığı" ve grubun ilk yıllarındaki basit aşk şarkılarıyla güçlü tezat oluşturan Lennon'ın sözlerini ortaya çıkaran grubun dönüm noktası albümü Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band nedeniyle övülen "Strawberry Fields Forever" yayınlandı.
Haziran sonunda Beatles, Lennon'ın "All You Need Is Love" şarkısını Our World uydu yayınına Britanya'nın katkısı olarak, 400 milyon kadar olduğu tahmin edilen uluslararası izleyici kitlesinin önünde seslendirdi. Verdiği mesajı kasıtlı olarak basit olan şarkı, onun pasifist duruşunu resmîleştirdi ve Summer of Love için marş oldu. Beatles, Maharişi Maheş Yogi ile tanıştırıldıktan sonra, grup Ağustos hafta sonu Galler, Bangor'daki Transandantal Meditasyon seminerinde kişisel eğitime katıldı. Seminer sırasında Epstein'ın ölüm haberini aldılar. Lennon daha sonra "O zamanlar başımızın belada olduğunu biliyordum." dedi. "Müzik çalmaktan başka bir şey yapabildiğimiz konusunda hiçbir yanılgım yoktu. Korkmuştum - 'Artık elimizdeydi' diye düşündüm." 
 McCartney, grubun ilk Epstein sonrası projesini, kendi yazdığı, yapımcılığını ve yönetmenliğini yaptığı televizyon filmi Magical Mystery Tour 'u düzenledi. O yılın Aralık ayında film gösterime girdi. Filmin kendisi ilk kritik başarısızlıkları olduğunu kanıtlasa da, Lennon'ın Lewis Carroll'dan ilham alan "I Am the Walrus" şarkısını içeren film müziği başarılı oldu.
The Beatles ile dünya çapında başarılar kazanıp bazı eleştirmenler tarafından dünyanın gelmiş geçmiş en iyi grubu olarak nitelendirildi. Aynı zamanda, aykırı tavırlar takınan grup, birtakım problemler de yaşadı. 1966'da Filipinler'e gittikleri bir sırada devlet başkanının grubu davet etmesinin ve Beatles'ın da resmi davetleri kabul etmediğini açıklamasının ardından ülkeden ayrılırken yanlarına koruma verilmedi ve havaalanında saldırıya uğradılar.
1969'da Yoko Ono ile evlenen John Lennon, yine ayni yıl The Beatles'dan ayrıldı. Bu dönemden sonra Lennon'ın hayatında çeşitli iniş ve çıkışlar yaşandı. Beş yıl aradan sonra müziğe dönme hazırlıkları yaptığı dönemde, akli dengesi yerinde olmadığı iddia edilen Mark David Chapman tarafından 1980 yılında New York'ta kaldığı otelin önünde silahla öldürüldü.
Ayrıca, ölümünden bir ay önce son albümü olan Double Fantasy yayınlanmıştır.
Cinayet: 8 Aralık 1980

Ana madde: John Lennon cinayeti
8 Aralık 1980'de yaklaşık saat 17:00'de Lennon, Record Plant'nde kayıt seansı için Ono ile Dakota apartmanlarından ayrılmadan önce Mark David Chapman için Double Fantasy'nin bir kopyasını imzaladı.
Seanstan sonra Lennon ve Ono saat 22:50 gibi bir limuzinle Dakota apartmanlarına döndüler. Araçtan indiler ve binanın kemerli yolundan geçtiler. Chapman daha sonra Lennon'ı yakın mesafeden iki kez arkadan ve iki kez de omzundan olmak üzere silahla vurdu. Lennon bir polis aracına bindirilerek Roosevelt Hastanesi'nin acil servisine götürüldü ve orada saat 23:15 'de öğleden sonra öldüğü açıklandı.
Kariyerinde yeniden yükselmeye başladığı bir dönemde, Beatles hayranı olduğunu iddia eden ve akli dengesi yerinde olmadığı öne sürülen Mark David Chapman tarafından kaldığı otelin önünde öldürülmüştü. Lennon vurulduğu anda yanına yaklaşan polis memuru tarafından, aldığı yaranın bilincini etkileyip etkilemediğini kontrol etmek için adı sorulduğunda "Ben John Lennon, The Beatles'in John Lennon'u" yanıtını verdi.
Ono ertesi gün "John için cenaze yok" şeklinde bir açıklama yaptı ve bunu "John insan ırkını sevdi ve dua etti. Lütfen aynısını onun için yapın" sözleriyle bitirdi.
Ölüsü New York, Hartsdale'deki Ferncliff Mezarlığı'nda yakıldı. Ono, küllerini daha sonra Strawberry Fields anıtının yapıldığı New York Central Park'a serpti. Chapman, avukatının tavsiyesini dinlemeyip ikinci derece cinayetten suçunu kabul edince mahkemeye çıkmaktan kaçındı ve 20 yıldan ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.
Cinayeti takip eden haftalarda "(Just Like) Starting Over" ve Double Fantasy Birleşik Krallık ve ABD'de liste başı oldu.  "Imagine", Double Fantasy'den ikinci single olan "Woman" İngiltere listesinin zirvesine yerleşti. O yıl, Roxy Music'in Lennon'a bir övgü olarak kaydedilen "Jealous Guy" cover versiyonu da Birleşik Krallık'ta bir numara oldu.
İngiliz olmasına rağmen New York'ta hayatını sürdüren Lennon, Nixon yönetimi sırasında ulusal tehlike olarak hedef gösterilmiş ve sınır dışı edilmek istenmişti. Çünkü Lennon, insanları yazdığı ve bestelediği parçalarıyla; katıldığı televizyon programlarındaki açıklamalarıyla; peşinde dolanan kameralara verdiği cevaplarla ve eylemlerle her daim barışa çağırıp Vietnam Savaşı'nı sorgulatmaktaydı.
Sinemada John Lennon

1967 yılında Richard Lester'in yönettiği How I Won The War adlı savaş karşıtı komedi filminde başrol oynamıştır. Bunun dışında Beatles üyeleri ile yaptığı filmler A Hard Day's Night, Help, Magical Mystery Tour ve Yellow Submarine'dir.
John Lennon ile ilgili filmler

Chapter 27
Nowhere Boy
The Hours And Times
Backbeat
Across the Universe
Lennon Naked
Two of Us
Yesterday
Albümleri

Double Fantasy - 1980
Rock 'n' roll - 1975
Walls and Bridges - 1974
Mind Games - 1973
Some Time in New York City - 1972
Imagine - 1971
John lennon / Plastic Ono Band - 1970
Live Peace in Toronto - 1969
Wedding Album - 1969
Unfinished Music no. 2: Life with the Lions - 1969
Unfinished Music no. 1: Two Virgins - 1968
Lennon'ın 251 Menlove Bulvarı'ndaki evi
Ringo Starr, George Harrison, Lennon ve Paul McCartney 1963'te
1964 yılında Lennon
McCartney, Harrison ve Lennon, 1964
1967 yılında Lennon
Arka planda Dakota ile Central Park'taki Strawberry Fields'da kış zamanı
John Lennon'ın İmzası
Game & Watch

|  |
| --- | --- |
Game & Watch
Üretici: Nintendo
Tip: Video oyunu konsolu
Nesil: Dördüncü nesil
Çıkış tarihi: 28 Nisan 1980
Üretimin sonlanması: 14 Ekim 1991
Satış rakamı: 43.4 milyon
Medya: Önceden yüklenmiş yazılım
Ardılı: Game Boy
Game & Watch (Japonca: ゲーム&ウオッチ Gēmu & Uotchi), Nintendo tarafından üretilen bir taşınabilir oyun konsolu serisidir. Oyun tasarımcısı Gunpei Yokoi tarafından oluşturulmuş olup saat ve alarm ile birlikte LCD ekranda oynanan tek bir oyun özelliğine sahiptir. Bu konsol, Nintendo'ya daha sonra Game Boy'u yapımında ilham verdi. Game & Watch, büyük başarı elde eden ilk Nintendo ürünüdür.
Nintendo 2020 yılının Kasım ayında Super Mario Bros. oyununa özel bir Game & Watch modelinin daha tanıtımını yapacaktır. Az sayıda üretilecek olan model, 49 Dolar gibi bir fiyat etiketi ile satışa sunulacaktır. Şirket, geçtiğimiz günlerde, Youtube üzerinden bir de tanıtım videosu yayınlamıştır.
Seri

Silver (1980)
Gold (1981)
Wide Screen (1981–1982)
Multi Screen (1982–1989)
New Wide Screen (1982–1991)
Tabletop (1983)
Panorama (1983–1984)
Super Color (1984)
Micro Vs. System (1984)
Crystal Screen (1986)
Super Mario Bros. (2020)
Viktoriya Bulitko

| Victoria Bulitko |
| --- | --- |

Doğum: Булітко Вікторія 25 Ocak 1983 (41 yaşında) Zaporizhzhia, Ukrayna, SSCB
Vatandaşlık: Ukrayna
Mezun olduğu okul(lar): Zaporizhzhya Ulusal Üniversitesi
Meslek: Aktris, şarkıcı, şarkı yazarı, müzisyen
Etkin yıllar: 2000–günümüz
Ödüller: "Kyiv Pectoral", "2012, Yılın İnsanı" (Ukrayna ödülü)

Dizel Stüdyo
Victoria Bulitko (Ukraynaca : Булітко Вікторія Сергіївна); (d. 25 Ocak 1983) Ukraynalı film, televizyon ve tiyatro oyuncusudur.