Sarah Helen Whitman
Edgar Allan Poe ile ilişkisi

Whitman ile Poe'nun yolları ilk defa Temmuz 1845'te kesişti. Poe arkadaşı şair Frances Sargent Osgood'un bir dersine katılmıştı. Poe ve Osgood yürürken Whitman'ın evinin yakınından geçtiler; bu sırada Whitman evinin arkasındaki gül bahçesinde ayakta durmaktaydı. Poe onunla tanıştırılmayı kabul etmedi. Bu sıralarda Whitman zaten Poe'nun öykülerinin hayranıydı. Arkadaşı Mary Hewitt'e şöyle dedi:
"Onun öykülerinden birini ilk defa okuduğumda hissettiğim etkiyi asla unutamam... Öyle şiddetli bir korku yaşadım ki; ne yazdığı herhangi bir şeye bakmaya, ne adını telaffuz etmeye cesaret edebildim... By degrees this terror took the character of fascination—I devoured with a half-reluctant and fearful avidity every line that fell from his pen".
Arkadaşı Annie Lynch, Whitman'dan 1848'de bir Sevgililer Günü partisinde bir şiir yazmasını istedi. Kabul eden Whitman, o sırada orada bulunmayan Poe için bir şiir yazdı. Poe, "To Edgar Allan Poe" adlı bu şiirden haberdar oldu ve karşılığında daha önceden basılmış olan şiiri "To Helen"ı isimsiz olarak gönderdi. Whitman muhtemelen yollayanın Poe'nun kendisi olduğunu bilmiyordu ve yanıt vermedi. Üç ay sonra Poe, yıllar önce Whitman'ı ilk defa evinin arkasındaki gül bahçesinde gördüğü ana gönderme yapan ve tamamıyla yeni bir şiir olan "To Helen"ı yazdı.
Poe intihar teşebbüsü olduğu iddia edilen doz aşımını yaşadığı zaman Whitman'ı görmeye gidiyordu. Lowell, Massachusetts'ten Providence'a doğru yolunun üzerinde olan Boston'a giden trene binmeden önce iki doz laudanum almıştı. Boston'a vardığı zaman çok hastaydı ve ölmek üzereydi. Bu olayın hemen sonrasında dört gününü Providence'ta Whitman ile birlikte geçirdi. Edebiyata ortak bir ilgi duyuyor olsalar da, Poe Whitman'ın aralarında Elizabeth F. Ellet, Margaret Fuller ve diğer transandantalistlerin bulunduğu çoğuna saygı duymadığı arkadaşlarından dolayı endişeliydi. Poe'nun buna ilişkin olarak Whitman'a sarfettiği sözler şöyledir: "Kalbim ağır, Helen; gördüğüm kadarıyla senin arkadaşların benim arkadaşım değil."
Çift bir süre mektuplaştıktan ve birbirlerine şiirler gönderdikten sonra, nişanlanmayı düşünmeye başladı. Poe'nun Aralık 1848'de Providence'ta verdiği konferansta Edward Coote Pinkney'in bir şiirini doğrudan kendisine okumasının ardından Whitman, "ani bir evliliği" kabul etti. Poe nişanlılıkları boyunca içmeyeceğine söz verdi; ancak, bu sözünü yalnızca birkaç gün içinde bozdu. Whitman'ın annesi Poe'nun ayrıca Annie Richmond ve çocukluk aşkı Sarah Elmira Royster'ın da peşinden koştuğunu öğrendi. Çift evlenmeye o kadar yaklaşmıştı ki, Ocak 1849'da New London, Connecticut'ta bir gazete ve diğerleri, birlikteliklerini duyurdu ve onlara iyi dileklerde bulundu. Bir ara, arkadaşlarının ve düşmanlarının ilişkilerine dair benzer eleştirilerine karşın, 25 Aralık 1848'i nikâh tarihi olarak belirlediler. İddiaya göre, Whitman kütüphanedeyken Poe'nun içmeyeceğine dair sözünü tutmadığına ilişkin isimsiz bir mektup aldı ve bu, ilişkilerinin sonunu getirdi. Poe Whitman'a yazdığı (ve kendisine "Dear Madam" -"Sayın Bayan"- diye hitap ettiği) bir mektubunda, ayrılıklarından dolayı Whitman'ın annesini suçladı. Poe'nun ilk biyografisinin kötü şöhretli yazarı Rufus Wilmot Griswold, yazarın Whitman'la ilişkisini, nikâhtan bir gün önce "sarhoş" halde yasa dışı davranışlarda bulunarak kasten bitirdiğini; hatta bu davranışların "polislerin kendisini çağırmasını gerektirecek" türden olduğunu belirtti.