stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İbrahim Muhammadu Maccido

İbrahim Muhammadu Maccido (d. 1928 - ö. 29 Ekim 2006) Nijerya'daki Müslümanların ruhani lideri, Sokoto Sultanı.
29 Ekim 2006'da bir uçak kazasında öldü.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: nr2003029533  VIAF: 44244748   WorldCat (LCCN): nr2003-029533
Çukurören, Mihalıçcık

| Çukurören |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Eskişehir
Koordinatlar: 39°56′17″N 31°32′52″E﻿ / ﻿39.9381°K 31.5478°D﻿ / 39.9381; 31.5478
Ülke:  Türkiye
İl: Eskişehir
İlçe: Mihalıççık
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 108
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0222
İl plaka kodu: 26
Posta kodu: 26900
Resmî site 
Çukurören, Eskişehir ilinin Mihalıççık ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Köy çukurda kaldığı için adı Çukurören olmuştur.[kaynak belirtilmeli]
Coğrafya

Eskişehir iline 110 km, Mihalıçcık ilçesine 14 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 75
2000: 108    
1997: 88
Çençül Yaylası

Çençül Yaylası, Bayburt ilinin Aydıntepe ilçesine 27 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 3 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın yerleşim birimi olan Kılıçkaya (Yukarı Çençul) köyüne 3 kilometre uzaklıktadır. Yayla hayvancılık için kullanılmaktadır.
Etimoloji

Çençuli, Gürcücede "erimiş yerler" anlamına gelmektedir. Kelime, "erimiş" anlamına gelen çençi kelimesinden türemiştir.
İbrahim Mete

İbrahim Mete (d. 1876, Ceyhan, Adana) - (ö. 14 Şubat 1942), Türk siyasetçi.
Harp Okulu ve Jandarma Subay Okulu mezunudur. Maçka Silahhanesi Başçavuşluğu, Kanun Zabitliği, Adana-Ceyhan Jandarma Tabur Komutanlığı, Adana Jandarma Alay Merkez Bölüğü Komutanlığı, Çiftçilik, Cebelibereket Jandarma Komutanlığı, Ceyhan Kaymakam Vekilliği, Ceyhan Grup Komutanlığı, Maras 59. Alay 3. Tabur Komutanlığı, Ceyhan Kaymakamlığı, İl Genel Meclis Üyeliği, Ceyhan Belediye Başkanlığı, TBMM IV. Dönem Cebelibereket, V. ve VI. Dönem Seyhan Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve altı çocuk babasıdır.
Çorum'da 1999 Türkiye genel seçimleri

18 Nisan 1999 Türkiye genel seçimleri Çorum İli sonuçları;
Sonuçlar

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
Toplam geçerli oy sayısı: 325.429
| Milletvekili sayısı | 5 | 5 |  |

| Parti | Toplam | Oy oranı  (%) | Milletvekili  sayısı |
| --- | --- | --- | --- |
| Milliyetçi Hareket Partisi | 96.845 | 29,75 | 3 |
| Fazilet Partisi | 58.233 | 17,89 | 1 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 49.452 | 15,19 | 0 |
| Doğru Yol Partisi | 45.292 | 13,91 | 1 |
| Demokratik Sol Parti | 30.714 | 9,43 | 0 |
| Anavatan Partisi | 19.092 | 5,86 | 0 |
| Büyük Birlik Partisi | 7.523 | 2,31 | 0 |
| Demokrat Türkiye Partisi | 3.067 | 0,94 | 0 |
| Halkın Demokrasi Partisi | 2.475 | 0,76 | 0 |
| Özgürlük ve Dayanışma Partisi | 2.368 | 0,72 | 0 |
| Liberal Demokrat Parti | 1.871 | 0,57 | 0 |
| Barış Partisi | 1.870 | 0,57 | 0 |
| Emeğin Partisi | 1.579 | 0,48 | 0 |
| Demokrat Parti | 1.285 | 0,39 | 0 |
| Millet Partisi | 1.209 | 0,37 | 0 |
| İşçi Partisi | 1.012 | 0,31 | 0 |
| Sosyalist İktidar Partisi | 585 | 0,17 | 0 |
| Yeniden Doğuş Partisi | 542 | 0,16 | 0 |
| Değişen Türkiye Partisi | 415 | 0,12 | 0 |
Bağımsız(lar): 0
Demokrasi ve Barış Partisi: 0
| Toplam | 325.429 | 100,00 | 5 |
Sonuçlar > İlçelerde en yüksek oyu alanlar

| İlçe | Parti |
| --- | --- |
Merkez: Milliyetçi Hareket Partisi
Alaca: Milliyetçi Hareket Partisi
Bayat: Milliyetçi Hareket Partisi
Boğazkale: Milliyetçi Hareket Partisi
Dodurga: Milliyetçi Hareket Partisi
İskilip: Milliyetçi Hareket Partisi
Kargı: Doğru Yol Partisi
Laçin: Milliyetçi Hareket Partisi
Mecitözü: Doğru Yol Partisi
Oğuzlar: Milliyetçi Hareket Partisi
Ortaköy: Cumhuriyet Halk Partisi
Osmancık: Milliyetçi Hareket Partisi
Sungurlu: Milliyetçi Hareket Partisi
Uğurludağ: Milliyetçi Hareket Partisi
Seçilenler

| İsim | Parti |
| --- | --- |
Bekir Aksoy: Doğru Yol Partisi
Abdulhaluk Mehmet Çay: Milliyetçi Hareket Partisi
Yasin Hatiboğlu: Fazilet Partisi
Melek Denli Karaca: Milliyetçi Hareket Partisi
Vahit Kayrıcı: Milliyetçi Hareket Partisi
Özgür Libya Hava Kuvvetleri

| Özgür Libya Hava Kuvvetleri القوات الجوية الليبية الحرة |
| --- | --- |
Etkin: Mart 2011 - Ekim 2011
Ülke:  Libya
Bağlılık: Ulusal Geçiş Konseyi
Tipi: Hava Kuvvetleri
Büyüklük: 3,000 gönüllü
Araç sayısı: 28 uçak 9 helikopter 1 İHA
Savaşları: Libya İç Savaşı
Komutanlar
Ünlü komutanları: Albay Abdullah El-Hassi Albay Ali Atiyya
Nişanlar
Sembol: 
Bayrak: 
Hava Araçları
Avcı: MiG-23, MiG-21, Aero L-39, Soko J-21
Saldırı helikopteri: Mi-25
Yararlı helikopter: Mi-14
Eğitim: Soko G-2 Galeb, SF.260
Nakliye: Aerospace 146, Il-76, An-26
Özgür Libya Hava Kuvvetleri, (Arapça:القوات الجوية الليبية الحرة) Libya İç Savaşı'nda, Muammer Kaddafi'nin muhalifleri tarafından Mart 2011'de kurulan askeri hava birimi. Kısa adına ÖLHK denir.
Libya İç Savaşı'nda olduğu gibi, günümüzde de Ulusal Geçiş Konseyi'ne bağlıdır. 3.000 civarında personeli vardır. Kurulduğu günden bu yana karargâhı Bingazi'dedir.
Libya İç Savaşı'nda çok kritik görevler üstlenmiştir. Savaşın seyrini değiştiren operasyonlar düzenlemiştir.
Ürdün başbakanları listesi

Bu liste, 1921'den beri Ürdün başbakanlarının bir listesidir.
İma

İma veya sezdiri (implicature), bir şeyi üstü kapalı bir biçimde belirtme, doğrudan değil dolaylı olarak anlatma yöntemidir. Edimbilim ve anlambilim ile ilgili olan ima, iletilmek istenen bir şeyi açıkça söylemekten ziyade daha etkili bir şekilde iletişim kurmaya yardımcı olabilir.
Dil felsefesicisi H. P. Grice bu terimi 1975 yılında ortaya atmıştır. Grice, konuşmacılardan genel konuşma kurallarına uymaları beklendiği için ortaya çıkan "konuşmaya dayalı" imalar ile "ama" veya "bu nedenle" gibi belirli kelimelere bağlı olan "geleneksel" imaları birbirinden ayırmıştır.
Yıldız sınıflandırma (astronomi)

Hertzsprung-Russell diyagramı
Tayf tipi
O
B
A
F
G
K
M
L
T
Kahverengi cüceler
Beyaz cüceler
Kırmızı cüceler
Alt cüceler
Ana kol("cüceler")
Alt devler
Devler
Kırmızı devler
Mavi devler
Parlak devler
Üst devler
Kırmızı üst dev
Üstün devler
mutlakparlaklık(MV)
Yıldız sınıflandırma, gökbilimde, yıldızların öncelikle sıcaklıklarına göre sınıflandırılıp, diğer nitelikleri ile bu sınıfların arıtılmasıdır. Yıldız sıcaklıkları Wien'in yer değiştirme yasasına göre sınıflandırılabilseler de, uzak yıldızlar ile sorunlar ortaya çıkmaktadır. Yıldız tayfölçümü ise soğurma çizgilerine dayalı bir sınıflandırma yöntemi sunmaktadır. 19. yüzyıla dayanan ve bugünkü yöntemlerin de temelini oluşturan bir sınıflandırma, yıldızları tayfölçüm sayesinde A'dan Q'ya kadar sıralamaktadır.
Angelo Secchi'nin bu alandaki öncü çalışmalarının yanı sıra, Morgan-Keenan sınıflandırması günümüzde en yaygın olarak kullanılan yıldız sınıflandırmasıdır.
Secchi Sınıfları

1860 ve 1870'lerde, öncü yıldız spektrokopisti Peder Angelo Secchi gözlemlenen yıldızları sınıflandırabilmek için Secchi Sınıfları 'nı ortaya koymuştur. 1866 civarlarında, bu yıldız tayfının üç sınıfını şekillendirmiştir:
Sınıf I: Vega ve Altair gibi geniş ve ağır hidrojen çizgisi hatlarına sahip beyaz ve mavi yıldızlardır. Bu ayrıca modern A sınıfını ve önceki F sınıfınıda kapsar.
Sınıf I, Orion altsınıfı: Rigel ve Bellatrix gibi kalın bantlar yerine ince hatlar içeren bir altsınıftır. Günümüz koşullarında, B-sınıfı yıldızlara karşılık gelir.
Sınıf II: Güneş, Arcturus ve Capella gibi daha dayanıksız hidrojen ve belirgin metalik hatlara sahip sarı yıldızlardır. Bu sınıf eski bir sınıf olan F sınıfı kadar modern sınıflar olan G ve K sınıflarını da kapsar.
Sınıf III: Betelgeuse ve Antares gibi karışık band tayfına sahip turuncu ve kırmızı arası yıldızlardır. Bu sınıf, modern bir sınıf olan M sınıfına karşılık gelir.
1868'de, farklı bir gruba ayırdığı karbon yıldızı, türünü keşfeder:
Sınıf IV: Belirgin karbon bantları ve hatlarına sahip kırmızı yıldızlardır (karbon yıldızları).
1877'de ise beşinci bir sınıf ekler:
Sınıf V: Gama Cassiopeiae ve Sheliak gibi salma-çizgisi yıldızları.
1890'ların sonunda, bu sınıflandırma yerini bu makalenin devamında anlatılacak olan Harvard sınıflandırmasına bırakmaya başlamıştır.
Harvard Tayf Sınıflandırması

Harvard sınıflaması yaklaşık 1912 yılında Annie Jump Cannon ve Edward C. Pickering tarafından Harvard Kolej Laboratuvarı'nda geliştirilmiş bir sınıflamadır. Yıldızların yüzey sıcaklığı 2.000 ile 40.000 kelvin aralığında değişir. Ortak sınıflama normal olarak sıcaktan soğuğa listelenmiştir (kütle, yarıçap ve aydınlatma gücü, Güneş ile kıyaslanarak) ve aşağıdaki tablo verilmiştir.
| Sınıf | Etkin sıcaklık | Vega'ya göre renkserlik | Renkserlik (D65) | Kütle (güneş kütlesi) | Yarıçap (güneş yarıçapı) | Aydınlatma gücü (bolometrik) | Hidrojen çizgileri | Tüm Ana kol yıldızları fraksiyonu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| O | ≥ 30.000 K | mavi | mavi | ≥ 16 M☉ | ≥ 6,6 R☉ | ≥ 30.000 L☉ | Zayıf | ~%0,00003 |
| B | 10.000–30.000 K | mavi beyaz | masmavi beyaz | 2,1–16 M☉ | 1,8–6,6 R☉ | 25–30.000 L☉ | Orta | %0,13 |
| A | 7.500–10.000 K | beyaz | mavi beyaz | 1,4–2,1 M☉ | 1,4–1,8 R☉ | 5–25 L☉ | Güçlü | %0,6 |
| F | 6,000–7,500 K | sarı beyaz | beyaz | 1,04–1,4 M☉ | 1,15–1,4 R☉ | 1,5–5 L☉ | Orta | %3 |
| G | 5.200–6.000 K | sarı | sarımsı beyaz | 0,8–1,04 M☉ | 0,96–1,15 R☉ | 0,6–1,5 L☉ | Zayıf | %7,6 |
| K | 3.700–5.200 K | açık turuncu | soluk sarı turuncu | 0,45–0,8 M☉ | 0,7–0,96 R☉ | 0,08–0,6 L☉ | Çok Zayıf | %12,1 |
| M | 2.400–3.700 K | portakal kırmızısı | açık turuncu kırmızı | ≤ 0,45 M☉ | ≤ 0,7 R☉ | ≤ 0,08 L☉ | Çok Zayıf | %76,45 |
Her bir sınıf için listelenen kütle, yarıçap ve aydınlatma gücü sadece Anakol yıldızları için uygundur ve bu yüzden kırmızı devler için kullanılamaz. O'dan M'ye tayf sınıfları Arapça rakamlar (0-9) ile bölünürler. Örneğin A0, A sınıfı en sıcak yıldızları gösterir. A9 ise soğuk olanlardır. Güneş G2 olarak sınıflandırılır.
Yerkes Tayf Sınıflandırması

Yazarların baş harflerinden MKK sistemi olarak da adlandırılan Yerkes spektral sınıflandırması, 1943'te William Wilson Morgan, Phillip C. Keenan ve Edwards Kellman'ın Yerkes Gözlemevi tarafından getirilen yıldızlararası spektral sınıflandırma sistemidir. Bu sınıflandırma, yüzey sıcaklığına dayanan Harvard sınıflamasına karşıt olarak, ışık yüzeyi ile ilgili yıldız yüzey gravitesine duyarlı spektrum çizgilerine dayanır. Daha sonra, 1953'te, standart yıldızların listesi ve sınıflandırma ölçütlerinin bazı revizyonlarından sonra plan MK olarak adlandırıldı (William Wilson Morgan ve Phillip C. Keenan baş harfleriyle).
Dev bir yıldızın yarıçapı, bir cüce yıldıza kıyasla çok daha büyükken, kütleleri kabaca karşılaştırılabilir olduğundan, dev yıldızın yüzeyindeki yerçekimi ve dolayısıyla gaz yoğunluğu ve basıncı bir cücekinden çok daha düşüktür. Bu farklılıklar, daha sonra ölçülebilen spektral çizgilerin hem genişliğini hem de yoğunluğunu etkileyen "parlaklık efektleri" formunda kendini gösterir. Daha yüksek yüzey ağırlıklı daha yoğun yıldızlar, spektral çizginin daha büyük basınca genişlemesi gösterecektir.
Etkilerin tanımı: Çeşitli parlaklık sınıfları ayırt edilir:
0 veya Ia+ (üstündevler veya son derece parlak üstdevler). Örneğin: Cygnus OB2#12 (B3-4Ia+)
Ia (aydınlık üstdevler). Örneğin: Eta Canis Majoris (B5Ia)
Iab (orta aydınlık üstdevler). Örneğin: Gama Cygni (F8Iab)
Ib (az aydınlık üstdevler). Örneğin: Zeta Persei (B1Ib)
II parlak devler. Örneğin: Beta Leporis (G0II)
III olağan devler. Örneğin: Arcturus (K0III)
IV altdevler. Örneğin: Gama Cassiopeiae (B0.5IVpe)
V ana-kol yıldızları (cüceler). Örneğin: Achernar (B6Vep)
sd (unvan) altcüceler. Örneğin: HD 149382 (sdB5)
D (unvan) beyaz cüceler. Örneğin: van Maanen 2 (DZ8)
Tayf tipleri

Yıldız sınıflandırma sistemi, biyolojideki türlerin sınıflandırılmasına benzer şekilde tür örneklerine dayalı olarak taksonomiktir. Kategoriler, her kategori ve alt kategori için ayırt edici özelliklerin ilişkili bir açıklamasıyla birlikte, bir veya daha fazla standart yıldızla tanımlanır.
Tayf tipleri > O sınıfı

Ayrıca bakınız: O-tipi ana kol yıldızı, Mavi dev ve Mavi üstdev
O sınıfı yıldızlar çok sıcak ve çok aydınlıktır, mavimsi bir renge sahip olmalarının yanı sıra çoğunun saçtığı ışık mor ötesi bölgededir. Bu tip; yıldız türleri içerisinde en nadir bulunan sınıftır, yaklaşık olarak 3 milyon yıldızdan birisi O sınıfıdır.
O yıldızlarının ışıma gücü güneşinkinin bir milyon katından daha fazladır. Çok ağır olmalarından dolayı, O yıldızlarının çekirdeği çok sıcaktır, bu hidrojenlerinin çabuk yanmasına neden olur ve ana dizini ilk olarak terkeden yıldızlar olurlar. Spitzer Uzay Teleskobu'unun son gözlemleri göstermektedir ki O sınıfı yıldızların çevresinde diğer yıldızların çevresindeki gibi gezegen formasyonları oluşmaz, bunun nedeni Fotobuharlaşma etkisidir. O-tipi yıldızlar yaydıkları yüksek enerjili, hızlı fotonlar ve morötesi ışınlar ile yakınlarındaki yıldızların etrafında bulunan gezegen oluşmasını sağlayan öngezegenimsi disklerindeki gazı ısıtıp genç gezegen sistemlerinin oluşumunu engellerler.
Örnekler:
O7V – S Monocerotis
O9V – 10 Lacertae
Tayf tipleri > B sınıfı

Ayrıca bakınız: B-tipi ana kol yıldızı, Mavi dev ve Mavi üstdev
B sınıfı yıldızlar son derece aydınlık ve mavidir. Spektrumları, B2 alt sınıfında en belirgin olan nötr helyuma ve ılımlı hidrojen hatlarına sahiptir. İyonize metal hatları Mg II ve Si II içerir. O ve B yıldızları çok güçlü oldukları için yalnızca kısa bir süre yaşar ve bu nedenle oluştukları bölgeden uzaklaşmazlar. Bu yıldızlar, dev moleküler bulutlarla ilişkili OB birlikleri arasında bir araya gelme eğilimi gösterirler. Orion OB1 birliği, galaksimizin spiral kolunun büyük bir kısmını kaplar ve Orion takımyıldızının daha parlak yıldızlarından birçoğunu içerir. Güneş çevresindeki 800 ana yıldızın yaklaşık 1'i B Sınıfı yıldızlardır.
Örnekler:
B0V – Upsilon Orionis
B0Ia – Alnilam
B2Ia – Chi2 Orionis
B2Ib – 9 Cephei
B3V – Eta Ursae Majoris
B3V – Eta Aurigae
B3Ia – Omicron2 Canis Majoris
B5Ia – Eta Canis Majoris
B8Ia – Rigel
Tayf tipleri > A sınıfı

Ayrıca bakınız: A-tipi ana kol yıldızı
A sınıfı yıldızlar, genellikle gökyüzünde çıplak göz ile görülebilecek kadar ışıma yaparlar. Görünür ışıkta beyaz veya mavimsi beyaz bir görünüme sahiptirler. Azami A0 ile güçlü hidrojen hatlarına ve A5'te azami olarak iyonize metallerin (Fe II, Mg II, Si II) hatlarına sahiptirler. Ca II hatlarının varlığı bu noktada belirgin biçimde güçlenmektedir. Güneş'e komşu ana sıra yıldızlarından 160 tanesinden ortalama sadece 1'i A sınıfı yıldız içerir.
Örnekler:
A0Van – Gama Ursae Majoris
A0Va – Vega
A0Ib – Eta Leonis
A0Ia – HD 21389
A1V – Sirius A
A2Ia – Deneb
A3Va – Fomalhaut
Tayf tipleri > F sınıfı

Ayrıca bakınız: F-tipi ana kol yıldızı
F Sınıfı yıldızlarının Ca II elementi için belirgin bir şekilde H ve K çizgileri vardır. Nötr metaller (Fe I, Cr I), F sınıfı yıldızlar için iyonize metal hatlarını geç kazanmaya başlarlar. Tayfları zayıf hidrojen hatları ve iyonize metaller ile tanımlandırılır. Renkleri beyazdır ve görünür ışıkta saf bir beyaz renk ışıması yaparlar. Güneş'e komşu ana dizi yıldızlardan yaklaşık 33'te 1'i F sınıfı yıldız içerir.
Örnekler:
F0IIIa – Zeta Leonis
F0Ib – Alfa Leporis
F2V – 78 Ursae Majoris
Tayf tipleri > G sınıfı

Ayrıca bakınız: Sarı cüce ve Sarı üstdev
G sınıfı yıldızları tanımlarsak, muhtemelen güneşimizin bu sınıftan olması sebebiyle, en iyi bilinen yıldız sınıfıdır. Görünür ışıkta genellikle beyaz veya sarımsı beyaz ışınım yaparlar. Güneş'e komşu ana dizi yıldızlarından 13'te 1'i G sınıfı yıldız barındır.
En dikkat çekici şey, Ca II'nin H ve K çizgileri olup, bunlar G2'de en belirgin olanlarıdır. F sınıfı yıldızlardan daha zayıf hidrojen çizgilerine sahiptirler, ancak iyonize metaller ile birlikte nötr metallerde içeriğinde mevcuttur. CH moleküllerinin G sınıfı yıldız bileşeninde belirgin bir artış gösterir. Üstdev yıldızlar, evrimleri boyunca G sınıfı yıldız ışınımlarıda yapabilirler. Fakat Üstdev yıldızlar evrimleri boyunca genellikle O veya B (mavi) ve K veya M (kırmızı) arasında tayfsal ışımada yapabilirler. Bunu yaparken, G sınıflandırmasında uzun süre kalmazlar, çünkü üstündevler yaşamları boyunca son derece dengesiz bir spekturumda dolanırlar.
Örnekler:
G0V – Beta Canum Venaticorum
G0IV – Eta Boötis
G0Ib – Beta Aquarii
G2V – Güneş
G5V – Kappa1 Ceti
G5IV – Mu Herculis
G5Ib – 9 Pegasi
G8V – 61 Ursae Majoris
G8IV – Beta Aquilae
G8IIIa – Kappa Geminorum
G8IIIab – Epsilon Virginis
G8Ib – Epsilon Geminorum
Tayf tipleri > K sınıfı

Ayrıca bakınız: K-tipi ana kol yıldızı
K sınıfı yıldızlar, güneşimizden biraz daha yüzey sıcaklığı düşük olan turuncumsu yıldızlardır. K sınıfı yıldızlara örnek verilirse en yakın komşumuz  Alfa Centauri B bir K sınıfı yıldız tipidir. Bu tayfta bulunan ana dizin yıldızları Acturus gibi Parlak dev ve Üstdev yıldızlarda K tipi ışınım yapabilirler. Son derece zayıf hidrojen hatlarına sahiptirler, eğer varsa çoğunlukla nötr metaller (Mn I, Fe I, Si I) titanyum oksitin moleküler hatlarını geç ortaya çıkabilir. Güneş'e komşu 8 ana dizin yıldızdan yaklaşık 1'i K sınıfı yıldız içerir.
Örnekler:
K0V – Sigma Draconis
K0III – Pollux
K0III – Epsilon Cygni
K2V – Epsilon Eridani
K2III – Kappa Ophiuchi
K3III – Rho Boötis
K5V – 61 Cygni A
K5III – Gama Draconis
K4III – Gamma Muscae
Tayf tipleri > M sınıfı

Ayrıca bakınız: Kırmızı cüce, Kırmızı dev ve Kırmızı üstdev
M sınıfı, en yaygın yıldız sınıfıdır. Güneş'e komşu  ana dizin yıldızlarının 1.32'sinde 1'i M yıldızıdır. Güneş'i çevreleyen yıldızlararası boşlukta ana dizin yıldızlarının yaklaşık% 76'sı M sınıfına ait kırmızı cüce yıldızlardır.
M sınıfı, Antares ve Betelgeuse gibi devlerin ve bazı Üstdev ve Mira değişkenlerine ev sahipliği yapmaktadır. M grubunda, L spektrumunun üzerinde olan sıcak kahverengi cüceler bulunur. Bu genellikle M6.5 ila M9.5 arasında değişir. Bir M yıldızının spektrumu, moleküllere ve tüm nötr metallere ait çizgileri gösterir, ancak hidrojen çizgileri genellikle yoktur. Titanyum oksit M yıldızlarında kuvvetli olabilir, genellikle M5 ile hakimdir. Vanadyum oksit çizgileri M sınıfı için geç mevcut hale gelmeye başlar.
Örnekler:
M0IIIa – Beta Andromedae
M2III – Chi Pegasi
M1-M2Ia-Iab – Betelgeuse
M2Ia – Mu Cephei
MK tayf sınırlandırması. Renkler insan gözünün algıladığı renklere çok benzer. Ana kol yıldızlarının tayf tipinin yanı sıra boyutlarındaki değişiklikler.
Hertzsprung-Russell diyagramı
Geç tip yıldızların apeks (solda) ve antapeks (sağda) etrafında ± 200.000 yıl içindeki hareketi
O5V yıldızının tayfı
Mücevher Kutusu kümesindeki B sınıfı yıldızlar
Güneşe kıyasla (sağda) A sınıfı Vega (solda)
F-tipi bir üstdev ve gece gökyüzündeki en parlak ikinci yıldız olan Canopus
Bilinen yaşamın en önemli kaynağı olan G sınıfı yıldız tipi: Güneş'imiz.
Sol alttaki görülen koyu renkli alan büyük bir güneş lekesi'dir.
Güneş ve Antares'e kıyasla bir K1.5 devi olan Arcturus
İmad

İmad (Direklibel), İskilip'e bağlı bir eski yerleşim birimidir. Zaman zaman İskilip ismi yerine de kullanılmış kökende antik bir yerleşmedir. İmad, Itlus ismi verilen tarihi yerleşmenin 16. yüzyıl ile 20. yüzyıl başında yaşanan büyük bir deprem ile yıkılıp yokolana kadar kullanılmış isimlerinden birisidir. İskilip, kent merkezinden 3 km kadar güneyde Kızılırmak yolu üzerinde yer alır.
İmad ismi ile ilgili olarak İsmail Hakkı Uzunçarşılı anne tarafından akrabası olduğu Ebussuud konusunu Osmanlı Tarihi'nde işlerken gerekli bir açıklama yaparak o dönemki (16. yüzyıl) toplumdaki Arapça egemenliği ve düşkünlüğüne bağlamıştır.
İmad yerleşmesi 1908 yılında yaşanan depremden sonra terkedilmiş olup bugün o bölge İskilip'te Bağözü olarak isimlendirilir. Roma ve Doğu Roma döneminde ise Itlus olarak isimlendirilmiştir.
Ebussuud isminden dolayı bazı taraflı kaynaklar burasını Amed (Diyarbakır) ismi ile karıştırmışlardır.
Üç Arkadaş

Üç Arkadaş şu anlamlara gelebilir:
Üç Arkadaş, 1958 yapımı Türk filmi.
Üç Arkadaş, 1971 yapımı Türk filmi.
Üç Arkadaş, 1990 yapımı Türk televizyon dizisi.
Üç Arkadaş, 2014 yapımı atv'de yayımlanan Türk televizyon dizisi.
Örgütsel iletişim

Bundesarchiv Bild
Örgütsel iletişim, birden fazla kişinin bir araya gelerek belli bazı ortak amaçları yerine getirmek üzere koordineli olarak çalıştıkları organizasyonlardaki doğal ve planlı tüm iletişim akışını, süreçlerini ifade eder. Genel iletişim disiplininin bir alt alanıdır. Kurumsal iletişim bünyesinde konu yönetimi, gündem yönetimi, halkla ilişkiler, reklamcılık, pazarlama iletişimi, geleneksel ve dijital pazarlama, yatırımcı ilişkileri gibi birçok farklı uygulama alanını barındırır. Aynı zamanda, kurumsal iletişim yöneticileri kurumun kriz iletişimini, sosyal medya yönetimini, sosyal sorumluluk projelerini, medya ilişkilerini, kurumsal yayınlarını yöneterek şirketin halkla ilişkilerini uygulayan bir yönetim fonksiyonu olma özelliğini taşımaktadır.
Örgütsel iletişimin kapsamında, kişiler arası iletişim, yönetsel iletişim, halkla ilişkiler veya kurumsal iletişim, reklam ve pazarlama iletişimi, teknik iletişim, kurum veya örgüt kültürü gibi alt alanlar yer alır. İçe ve dışa dönük iletişim olarak iki türü vardır.
Örgütsel iletişim, disiplinler arası bir yaklaşımla bağımsız bir sosyal bilimler alanı olsa da, akademik çalışmalarda; işletme, örgütsel psikoloji, insan kaynakları, örgüt sosyolojisi, kamu yönetimi ve halkla ilişkiler ana disiplinlerinin içinde de incelenmektedir.
Kurumsal iletişimle karıştırılmaması gerekir, zira kurumsal iletişim özellikle halkla ilişkiler disiplininin bir uzantısıdır. Örgütsel iletişim, her çeşit örgütteki tüm iletişim süreçlerini kapsayan genel bir şemsiyedir. Ancak kimi zaman literatürde birbirlerinin yerine kullanıldıkları görülür.
Kurumsal iletişimin iyi bir şekilde çalışabilmesi için, kurumsal imaj kültür ve itibar alanındaki çalışmalarını sağlam tutması gerekmektedir. Bunun yanında paydaş yönetimi ve paydaş iletişimi aracılığıyla da kurum, hedef kitlesiyle güvene dayalı ve samimi ilişkiler kurar.
Özbekistanlı Kırgızlar

Özbekistanlı Kırgızlar, Orta Asya'nın Özbekistan Cumhuriyeti'nde yaşayan Türk dilli halklardan biri.
Genel bakış

Özbekistan'nın çeşitli bölgelerinde yaşayan Kırgızlar bulundukları yerlerin yerli ve eski halklarından biridir.Burada yaşayan Kırgız boyları Kırgızların oń, sol ve iç boylarındandır.
Özbekistan'ın şimdiki Andican, Fergana, Namangan, Buhara, Samarkan, Sırdarıya, Navoyiy, Cizzak, Taşkent vikayetleri ve Karakalpakistan bölgesi Kırgız topluluklarının eskiden beri yaşam sürdüğü yerlerdir.
Kırgız toplulukları çevresindeki başka Türk topluluklarına da kültürel olarak tesir etmiştir.
Taşkent'in resmî istatiskiki son verilerine göre 370.000'i aşkın Kırgızın ülkede yaşadığı belirtilmiştir ve Özbekistan'daki Kırgızların oranı % 4 kadardır.