stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bosna-Hersek mimarisi
Ortaçağ mimarisi

Bosna'daki ortaçağ dönemi mimarisi Osmanlı İmparatorluğu'nun işgaline kadar devam etmiştir. O zamanlar Bosna'nın sosyal organizasyonu Zadruga olarak bilinen bir sistem haline geldi . Zadruga'da topluluk, ortak çıkarları olan birkaç ailenin konut kümelerinde birlikte yaşayacağı şekilde örgütlendi. Topluluğun liderleri, yaşlarına ve yüksek etik standartlarına göre seçilirdi. Zadruga sistemi öncelikle büyük ölçüde doğal kaynaklara bağımlı olan kırsal ve tarımsal bir topluluk olarak ön plana çıkmıştır. Topluluk büyüdükçe, aile kesimleri toplu olarak yeni bir küme veya köy oluşturan başka bir alana taşınırdı. Bu ilgili kümeler arasındaki süre giden bağlantılar hem ticareti hem de ekonomiyi canlandırdı. Bireysel aileler Dinarik evleri olarak bilinen evlerde birlikte yaşıyordu. Bunlar evler doğal malzemelerden yapılmış basit yapılardı (genellikle ahşap ve hasır işi). İç mekan, erkekler ve kadınlar için ayrı özel mahallelere sahip merkezi bir odada ocak çevresinde düzenlendiği görülmektedir.
Bosna-Hersek'teki askeri kaleler Roma döneminden kalmalarına rağmen, çoğu 12. ve 15. yüzyıllar arasında inşa edilmiştir. Yapılar bir nehir, rota veya kasabaya bakan tepelerde kıvrık kesme taştan inşa edilmiştir. Bugün bunların yaklaşık 300'ü mevcut ancak çoğu harap durumdadır. Korunmuş en güzel ve iyi yapılar şunlardır: Saraybosna, Srebrenik, Blagaj, Jajce, Travnik, Tešanj, Pocitelj, Doboj, Vranduk, Bobovac, Stolac, Maglaj, Gradacac, Lubuşka, Sokol, Sokolac na Uni Dobor, Klivaç, Bihać, Bosanska Krupa, Ostrožac, Oštrovica, Velika Kladuša, Višegrad, Zvornik, vb. Kraljeva Sutjeska'daki mahkeme Gotik tarzda bile zengin bir şekilde oyulmuştur. Orta Çağ Gotik ve Romanesk kulesinin bir örneği, Jajce'de bulunan ve 15. yüzyılda yaratılan St.Luke Çan Kulesi'dir .
Orta çağ mimarisi
Velika Kladuša Kalesi
Bobovac
Jajce Kalesinin kapısı
Avusturya-Macaristan mimarisi

1878'de Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Bosna-Hersek'i işgal etti ve 40 yıl içinde gelecekteki kentsel planlama ve mimaride büyük bir etkiye neden oldu. Avusturya etkisinin getirdiği değişikliklerden bazıları, gerekli inşaat ruhsatları, can güvenliği ve yangından korunma gereksinimleri, düzenlenmiş duvar kalınlığı ve bina yükseklikleri gibi yeni bina kodu düzenlemelerinin getirilmesini içeriyordu. Şehir planlamasındaki bazı değişiklikler, sokak tiplerinin sınıflandırılmasını ve buna bağlı bina düzenlemelerini, yakın çevreyle uyumlu tasarım gereksinimini ve genel düzenleme planına uyumu içermekteydi. Genel tasarım felsefesinde de değişiklikler yaşandı. Stilistik olarak Bosna, Avrupa ana akımına asimile edilecekti (dolayısıyla tarihselci mimari tarzların kullanımı), Oryantalist tarzın (aynı zamanda Sahte-Mağribi tarzı) ortaya çıkmasını da sağlayacaktı. Amaç, Osmanlı İmparatorluğu ya da büyüyen pan-Slav hareketi ile ilişkisinden kaçınarak Bosnalı ulusal kimliğini teşvik etmek ve "Avrupa fantezi İslami mimarisi " yaratmaktı.
Yeni mimari diller, Bosnalı şehirlerde zaten karmaşık olan kentsel kompozisyon çeşitliliğine katkıda bulundu.Bu ve diğer değişiklikler Bosna'da bazı başka sonuçlara neden oldu.Örneğin, bina yaşam güvenliği iyileştirildi ancak yerel inşaat müteahhitleri ve mimarları yeni düzenlemeler ve inşaat yöntemleri nedeniyle kullanılmamaya başlandı. Bu durum ise, Orta Avrupa'dan nitelikli işgücü göçüne neden oldu ve bu da Bosna-Hersek nüfusunu iki katına çıkardı. Bu da Bosna-Hersek  ekonomisinin canlandırdı.
Sonunda şehirler karakterlerini değiştirmeye başladı. Avusturya etkisi altında gerçekleştirilen projelerin çoğu idari bina tasarımlarına yönelik gerçekleşti. Örneğin Saraybosna'daki postane; formun netliği, simetri ve orantı gibi tasarımın farklı biçimsel özelliklerini takip ederken, iç mekan aynı doktrini izledi. Saraybosna'daki Bosna Hersek Ulusal ve Üniversite Kütüphanesi, Mağribi-Memlük dekorasyonunu ve sivri kemerleri kullanan Oryantalist mimari dilin bir örneğidir.
Avusturya-Macaristan mimarisi > Tarihselci tarzlar

Avusturya-Macaristan makamları, Bosna-Hersek işgali sırasında Bosna-Hersek'te Avrupa stillerinin mimarisini dayatmaya ve inşa etmeye böylece işgal altındaki ülkedeki görevlerinin anlamını göstermeye çalışmışlardır. Başlangıçta, Viyana'da 19. yüzyılın ikinci yarısının en temsili binalarını inşa eden tarihi stiller sunulmuştur.
Neo-klasik mimari
Karel Pařík ulusal müzesi (1888)
Karel Pařík Landesbank binası (1893)
Karel Pařík, Adalet sarayı
Saraybosna ulusal tiyatrosu Karel Pařík (1921)
Neo-Bizans ve Gotik mimarisi
Saraybosna'daki Sacred Heart Katedrali (1884-89)
Güzel Sanatlar akademisi, Karel Pařík (1899)
Saint Joseph Katolik Kilisesi, Karel Paik (1936-1940)
Saraybosna'daki Ortodoks Kilisesi, 1940
Avusturya-Macaristan mimarisi > Moorish Revival mimarisi

Bosna-Hersek'teki çok uluslu nüfus yapısı ile karşı karşıya kalan hükûmet, tarihsel tarzlardan birini seçerken siyasi bir kulağa sahip olmanın gerekli olduğunu fark etti. Boşnak nüfusunun baskın olduğu bölgelerde inşaat için mimarlar Moorish Revival stilini kullandı.
Bu tarz ilhamını İspanya'nın Moorish ve Mudéjar mimarisinin yanı sıra Gimnazija Mostar tarafından örneklendiği gibi Mısır ve Suriye'nin Memluk mimarisinden aldı . Bu, hiçbirinin yerli Bosna mimarisinin önceki mimari yönü ile ilgisi olmayan süslemelerin ve diğer " Moorish" tasarım stratejilerinin uygulanmasını içeriyordu.
Moorish Revival Mimarisi
İslam Araştırmaları Fakültesi Karel Paik (1887)
Aşkenazi Sinagogu'nun iç kısmı  Karel Pařík (1902)
Mostar Spor Salonu ve Birleşik Dünya Koleji
Novi Grad Belediye Binası
Avusturya-Macaristan mimarisi > Art Nouveau ve Ayrılık tarzı

Art Nouveau mimarisi
Saraybosna'da Ješua D. Salom Malikanesi (1901)
Saraybosna'da Villa Mathilde (1902-1903)
Saraybosna Merkez Postanesi  (1907-1913)
Racher-Babic Sarayı, Saraybosna (1913)
Viyana Secession mimarisi <ref>Grande Flanerie 26 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.</ref>
Villa Rädisch, Petrakijina 13 Saraybosna 1906
Napredak Binası, Titova, Saraybosna
Saraybosna'da ticaret merkezi, 1907
Mehmed-beg Fadilpašić'in evi. Franjevačka 2 Saraybosna, 1910
Avusturya-Macaristan mimarisi > Boşnak Stili mimarisi

Boşnak stili İskandinav Ulusal Romantizmi ile karşılaştırılabilir. Bosna mimarisi, Karl von Hasenauer ve Otto Wagner ile Viyana'daki Sanat Akademisi'nde okuyan Çek mimar Josip Pospošil, Sloven mimar Rudolf Tönnies ve Avusturyalı mimar Ernst Lichtblau gibi genç nesil mimarlar tarafından desteklendi. Stil, bununla birlikte, bu genç mimarların çoğunun çalıştığı Saraybosna'nın kıdemli mimarı Josip Vancaš tarafından da seçilmiştir.
Bosna tarzında çalışmalar yürüten mimarlar, hem tarihselci hem de Moorish Revival  stillerinin ithal senaryolarının aksine, Bosna-Hersek'e uygun yerel mimari unsurları geri almak istiyorlardı. Tasarımcıları temsil etmeyi amaçladıkları ulusun içinden olmasalar da, Bosna Tarzı "en iyi milli romantizm geleneği içinde olduğu gibi anlaşılabilir". Yine de, Boşnak Stili mimarlar aynı zamanda çağdaş kaynaklardan ziyade tarihsel kaynaklara ve esas olarak yerel Bosnalı mimarinin İslami bileşenine atıfta bulunarak "bir tarihselci kolajın bir diğeriyle ikame edilmesine" neden oldu (Gunzburger-Makas ve Damljanovic-Conley).
Arazi Vakıf Binası
Hotel Stari Grad, Saraybosna'da (1909)
Saraybosna İtfaiye Kışlası, (1912)
Salom sarayı
Musafija Sarayı
Kraliyetçi Yugoslav mimarisi

Bosna-Hersek, 1918'de resmi mimarisi gittikçe daha da yoğunlaşan ve birleşik bir devlet kimliği kurmak isteyen giderek artan bir ulusal otorite tarafından dikte edilen Yugoslavya Krallığı'na katıldı.
Bosna-Hersek, Yugoslavya'da savaşlar arası mimari modernizmin sınırında kaldı.
O yıllarda, Prag'da eğitim gören Muhamed ve Reuf Kadic kardeşler Saraybosna'da aktif mimari çalışmalarda yer almışlardır. 1940 yılında Emeklilik Enstitüsü Binası açılmış, ve “geometrik olarak“ temiz ”yüzeyler ve hacimler azaltılmış biçimler” sergilenmiştir.
Savaş zamanında yıkım ve savaş sonrası yeniden yapılanma

1992-1995 Bosna Savaşı sırasında tarihi değere sahip 2000'den fazla sivil ve dini bina yıkıldı. Bunların arasında Banja Luka'nın Ferhad Paşa Camii  (1578'de inşa edilmiş) ve Mostar'da Mostar Köprüsü (1566'da inşa edilmiş) yer almaktaydı ve 1993'te yıkılmışlardı. Savaş sonrası bu yapılar orijinal tekniklere ve stillere uygun olarak yeniden inşa edilmiştir.
Bosna Savaşı'nı takip eden yıllarda Saraybosna'da bir inşaat patlaması yaşandı. Saraybosna bu dönemde Güneydoğu Avrupa'da en fazla inşaat yapılan şehirler arasında yer almıştır. Mimar Ivan Straus tarafından tasarlanan UNIS İkiz Kuleleri, savaşta neredeyse tamamen yok edildi, ancak savaş sonrası  yenilendi. Hrasno yerleşim bölgesinde Bosnalı Bosmal şirketi, her biri 120 metre yükseklikte Balkanlar'ın en yüksek ikiz kulelerinden biri olan " Bosmal Şehir Merkezi'ni, "  inşa etti.
Unis İkiz Kuleleri savaş sonrası  tamamen yenilenmiştir. Saraybosna'nın ticaret bölgesi Marin Dvor'da, Unitic 3 ve Grand Media Center planlarıyla tamamen yenilenmiştir. Avaz Twist Tower, Balkanların en yüksek kulesi ve Avrupa'nın en ilginç kulelerinden biri olma rekorunu elinde tutacak bükümlü bir cam cepheden oluşur. 142 metre yüksekliğinde ve 30 metrelik bir anten ile toplam 172 metreye ulaşmaktadır.
Savaş sürecinde olimpik mekanların çoğu yok edilmişti, bu yapıların yeniden yapılanması henüz gerçekleşmemiştir.
Bosna Parlamento binası  yeniden yapım aşamasındadır ve Saraybosna'daki Marin Dvor bölgesindeki Bosna Hersek Müzesi tamamen yenilenmiştir.
Saraybosna'nın Ilidža banliyösünde, AB standartlarına dahi büyük sayılabilecek birçok inşaat projesi başlatılmıştır. Örnek olarak, yakındaki Igman ve Bjelašnica dağlarına bağlanmak için bir teleferik inşa edilmesi projesi; 30 milyon euro değerinde yüzme havuzlu bir spor kompleksi; ve 'Riverina Bahçeleri' - şehir içinde on yıllık bir süre boyunca 1 milyar avrodan fazla mal olacak bir şehir imarı mevcuttur.
Çağdaş Mimari
Festina lente yaya köprüsü
Savaş zamanında yıkım ve savaş sonrası yeniden yapılanma > İmar ve koruma doktrini

Bosna-Hersek'te, Mostar köprüsünün en son yeniden inşası ve son savaşta hasar gören veya yok edilen diğer kültürel ve tarihi öneme sahip diğer yapılarla görülen zarar neticesinde kültürel koruma sürüyor.
Genellikle korunmada izlenen doktrin Italo C. Angle tarafından özetlenmiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | #  Doğal ve inşa edilmiş renkler, kokular, sesler, formlar, hareketler, tarihsel özelliklerin çakışması ve benzerleri arasındaki genel ilişkilerin yarattığı özgüllüğün korunmasını içeren şehir imajının korunması;   Bireysel binaların ve iş merkezlerinin inşa edilmiş değerlerinin korunmasıyla yürütülen şehir formunun korunması;    ve kentsel yapının korunması ve kentteki anlamların spesifik dağılımının korunması yoluyla gerçekleştirilen şehir yapısının korunması.  | „ |

Jajce' deki St. Luke's çan kulesi
Monstar Köprüsü
Vijecnica binası (1891-1896)
Mortgage Bankası, günümüz  Bosna Hersek Merkez Bankası Milan Zloković, 1929
Plötzensee Hapishanesi

| --- | --- |
Plötzensee Hapishanesi'nin ana kapıssı

Konum: Charlottenburg-Wilmersdorf Berlin  Almanya
Koordinatlar: 52°32′28″K 13°19′19″D﻿ / ﻿52.54111°K 13.32194°D﻿ / 52.54111; 13.32194
Durum: Açık
Kapasite: 577
Açılış tarihi: 1879 (145 yıl önce) (1879)
Üst kuruluş: Berlin Senatosu
Günümüz Ploetzensee Hapishanesi
Plötzensee Hapishanesi (Almanca: Justizvollzugsanstalt Plötzensee, JVA Plötzensee veya Gedenkstätte Plötzensee / Plötzensee Anıtı, Nazi döneminde Strafgefängnis Berlin-Plötzensee / Berlin-Plötzensee Ceza Hapishanesi), Berlin'in Charlottenburg-Nord bölgesinde, 577 mahkûm kapasiteli, Berlin Senatosu adli idaresi tarafından işletilen bir çocuk hapishanesidir. İlk olarak 1868 yılında kurulan gözaltı merkezinin uzun bir geçmişi vardır. Nazi döneminde yaklaşık 3.000 mahkûmun idam edildiği ana idam cezası alanlarından biri olarak ünlendi. Ünlü mahkûmlar arasında Doğu Almanya'nın son komünist lideri Egon Krenz de bulunuyor. Hapishane, Kral I. Wilhelm yönetimindeki Prusya hükûmetinin kararıyla kurulmuştu ve 1879 yılına kadar, adını yakındaki Plötzensee Gölü'nden alan Plötzensee malikanesinin mülkleri üzerine inşa edildi. (Plötze, bir sazan türü olan Kızılgöz balığının Almancadaki yerel adıdır, bkz. Lehçe: Płoć) 1859'da açılan Berlin-Spandau Su Yolu'nun böldüğü alan, Brandenburg Eyaleti'ndeki Berlin şehir sınırlarının kuzeybatısındaki Tegel ormanının eteklerinde bulunuyordu. İlahiyatçı Johann Hinrich Wichern yakınlarda Evanjelist Johannestift Borstal (Islahevi]]'ı kurmuştu ve bu kurum 1905'te Spandau-Hakenfelde'ye taşınmıştı. 1915 yılında Plötzensee Gölü ile birlikte kanalın doğusundaki topraklar Berlin'e (bugünkü Wedding bölgesi) dahil edildi, hapishane duvarlarının etrafındaki kalan alan 1920 Büyük Berlin Yasası ile Berlin Charlottenburg ilçesinin bir parçası oldu. 2004'ten beri Charlottenburg-Nord bölgesine aittir.
Nazi döneminde, Plötzensee hapishanesi sadece hapis cezalarının infaz edilmesiyle kalmadı, aynı zamanda (Brandenburg-Görden hapishanesiyle birlikte) “IV. Bölge infazının merkezi infaz alanı” olarak da hizmet verdi. Özellikle 1934'te kurulan Berlin Daire Mahkemesi ve Halk Mahkemesi'nin idam cezasına mahkûm ettiği kişiler burada infaz edildi; Wilhelm Röttger, 1942'den 1945'e kadar sorumlu cellat olarak görev yaptı. Hüttigpfad'daki Plötzensee anıtı burada Nasyonal Sosyalizmin kurbanı olan yaklaşık 3.000 kişinin anısına dikilmiştir.
1939'da, o zamanlar hapishanenin 2. Evi olan yerdeki Yahudi mescidi (bugün: çocuk gözaltı merkezinin 8. Evi) kapatıldı. 1943 ve 1944'te bazı binalar Müttefiklerin hava saldırılarında yıkıldı.
Mayıs 1945'in başında hapishane, Yarbay Ivan Isayevich Klimenko komutasındaki 1. Beyaz Rusya Cephesi 79. Tüfek Kolordusu'nun Sovyet SMERSH bölümünün karargahıydı. 5 Mayıs 1945'te Adolf ve Eva Hitler'in yanmış cesetleri Plötzensee hapishanesinin müdürün villasına, kapı binasının hemen solundaki eve (bugünkü Friedrich-Olbricht-Damm 18), getirildi ve fotoğraflandı. Goebbels ailesinin ve Genelkurmay Başkanı Hans Krebs'in naaşları da daha önce oraya getirilmişti.
Başlıca mahkûmlar

Abdullah Aliş
Cato Bontjes van Beek
Liane Berkowitz
Robert Bernardis
Eugen Bolz
Eva-Maria Buch
Musa Celil
Hans Coppi
Hilde Coppi
Alfred Delp
Benita von Falkenhayn
Julius Fučík
Carl Friedrich Goerdeler
Hans Bernd von Haeften
Arvid Harnack
Mildred Harnack
Paul von Hase
Ulrich von Hassell
Albert Hensel
Liselotte Herrmann
Erich Hoepner
Caesar von Hofacker
Helmuth Hübener (en genç kurban, henüz 17 yaşındaydı)
Johanna Kirchner
Hans Georg Klamroth
Theodor Korselt
Karlrobert Kreiten
Adam Kuckhoff
Julius Leber
Wilhelm Leuschner
Helmuth James Graf von Moltke
Renate von Natzmer
Vera Obolensky
Erwin Planck
Johannes Popitz
Adolf Reichwein
Rudolf von Scheliha
Harro Schulze-Boysen
Libertas Schulze-Boysen
Elisabeth Schumacher
Robert Stamm
Hellmuth Stieff
Carl-Heinrich von Stülpnagel
Maria Terwiel
Adam von Trott zu Solz
Erwin von Witzleben
CH

Ayrıca bakınız: C ve H
CH - Kimyada sadece karbon ve hidrojen CxHy atomlarından oluşan kimyasal bileşiklerin genel adı.
CH - İsviçre'nin Latince isminin resmi olarak kullanıldığı kısaltması (Confoederatio Helvetica)
CH - Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetlerinde  Denizaltı avlama tekneleri sınıfı (Bakınız : CH-1 - CH-2)
CH-47 Chinook - Boeing firması tarafından üretilen,çift motorlu ve diğer helikopter türlerinden farklı olarak ardardına çift rotorlu ağır yük helikopteridir
CH-46 Sea Knight - Boeing firması tarafından üretilen Birleşik Devletler Deniz Kuvvetleri (USMC)tarafından kullanılan çift rotorlu hücum helikopteridir
.ch - İsviçre için internet ülke kodu üst seviye alan adıdır
CGTN Documentary

| CGTN Documentary>  |
| --- | --- |
Kuruluş: 1 Ocak 2011
Ülke:  Çin
Dili: İngilizce
Eski adı: CCTV-9 Documentary
Websitesi: CGTN Documentary
İzlenebilirlik
Uydu yayını
Digiturk: 194. Kanal (HD)
Kablo yayını
KabloTV: 133. Kanal (HD)
CGTN Documentary bir belgesel kanalıdır. Çin'in dış tanıtımında önemli bir rol oynamaktadır. Çin'in kültürel özelliklerini bu belgeseller aracılığıyla tanıtmaktadır. Çin Merkez Televizyonu (CCTV) tarafından yönetilir. 
CGTN Documentary Sky Digital aracılığıyla İngiltere, kablo ve Amerika Birleşik Devletleri ve Asya uydu sağlayıcıları gibi bir dizi, istasyon web sitesinde, görüntülenebilir. Türkiye'de de Digiturk ve KabloTV'de HD olarak yayın yapmaktadır.
Bıçakçı, Ödemiş

| Bıçakçı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir ilinin Türkiye'deki konumu
BıçakçıBıçakçı'nın İzmir'deki konumu
Koordinatlar: 38°04′15″N 28°06′15″E﻿ / ﻿38.07083°K 28.10417°D﻿ / 38.07083; 28.10417
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Ödemiş
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.831
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35750
Bıçakçı, İzmir ilinin Ödemiş ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Bıçakçı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.831 |  |
| 2018 | 1.834 |  |
| 2017 | 1.839 |  |
| 2016 | 1.851 |  |
| 2015 | 1.818 |  |
| 2014 | 1.864 |  |
| 2013 | 1.884 |  |
| 2012 | 1.846 |  |
| 2011 | 1.846 |  |
| 2010 | 1.854 |  |
| 2009 | 1.831 |  |
Pollux (anlam ayrımı)

Pollux aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Pollux,
Pollux (hayvan), Balaustiinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsi
Plütonyum-238

Plutonium-238 kendi sıcaklığıyla parlamaktadır
Plütonyum-238 Plütonyum'un radyoaktif izotopudur, yarılanma ömrü 86,41 yıldır ve çok güçlü Alfa parçacığı yayıcısıdır.
CHES

| --- | --- |

Adlandırmalar
IUPAC adı2-(Cyclohexylamino)ethanesulfonic acid
Diğer adlarN-Cyclohexyltaurine, CHES
Tanımlayıcılar
CAS numarası: 103-47-9 
3D model (JSmol): Etkileşimli görüntü
ChemSpider: 60260
DrugBank: DB03309
ECHA InfoCard: 100.002.832 
MeSH: 2-(N-cyclohexylamino)ethanesulfonic+acid
PubChem CID: 66898
UN numarası: 71X53V3RZ1
CompTox Bilgi Panosu (EPA): DTXSID7059274 
 InChI InChI=/C8H17NO3S/c10-13(11,12)7-6-9-8-4-2-1-3-5-8/h8-9H,1-7H2,(H,10,11,12) 
 SMILES O=S(=O)(O)CCNC1CCCCC1 
Özellikler
Molekül formülü: C8H17NO3S
Molekül kütlesi: 207.287 g/mol
Asitlik  (pKa): 9.3
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). 
Bilgi kutusu kaynakları
N-Siklohegzil-2-aminoetansulfonik asit olarak da bilinen CHES, bir tampon maddesidir.
Genellikle beyaz kristal toz olarak görünür. CHES tamponlar 8.6-10 pH arasında yararlı kullanıma sahiptirler.
Pollutri

| Pollutri |
| --- | --- |
Komün

Ülke: İtalya
Bölge: Abruzzo
İl: Chieti ili
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Pollutri, İtalya'nın Abruzzo bölgesine bağlı Chieti ilinde bulunan bir komündür.
| g t Chieti ili - Abruzzo  |
| --- | --- |
Komünler:  Altino · Archi · Ari · Arielli · Atessa · Bomba · Borrello · Bucchianico · Canosa Sannita · Carpineto Sinello · Carunchio · Casacanditella · Casalanguida · Casalbordino · Casalincontrada · Casoli · Castel Frentano · Castelguidone · Castiglione Messer Marino · Celenza sul Trigno · Chieti · Civitaluparella · Civitella Messer Raimondo · Colledimacine · Colledimezzo · Crecchio · Cupello · Dogliola · Fallo · Fara Filiorum Petri · Fara San Martino · Filetto · Fossacesia · Fraine · Francavilla al Mare · Fresagrandinaria · Frisa · Furci · Gamberale · Gessopalena · Gissi · Giuliano Teatino · Guardiagrele · Guilmi · Lama dei Peligni · Lanciano · Lentella · Lettopalena · Liscia · Miglianico · Montazzoli · Montebello sul Sangro · Monteferrante · Montelapiano · Montenerodomo · Monteodorisio · Mozzagrogna · Orsogna · Ortona · Paglieta · Palena · Palmoli · Palombaro · Pennadomo · Pennapiedimonte · Perano · Pietraferrazzana · Pizzoferrato · Poggiofiorito · Pollutri · Pretoro · Quadri · Rapino · Ripa Teatina · Rocca San Giovanni · Roccamontepiano · Roccascalegna · Roccaspinalveti · Roio del Sangro · Rosello · San Buono · San Giovanni Lipioni · San Giovanni Teatino · San Martino sulla Marrucina · San Salvo · San Vito Chietino · Sant'Eusanio del Sangro · Santa Maria Imbaro · Scerni · Schiavi di Abruzzo · Taranta Peligna · Tollo · Torino di Sangro · Tornareccio · Torrebruna · Torrevecchia Teatina · Torricella Peligna · Treglio · Tufillo · Vacri · Vasto · Villa Santa Maria · Villalfonsina · Villamagna 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  VIAF: 247397206
Polygala adenoptera

Polygala adenoptera, Polygala cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Polygala adensis

Polygala adensis, Polygala cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Polygala adenophora

Polygala adenophora, Polygala cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Plütonizm

Plütonizm (veya volkanizm), yerküreyi oluşturan magmatik kayaların, intrüzif magmatik etkinlikten geldiğini ve kayaları aşındıran günlenme ve erozyonun sürgit aşamalı bir işlemiyle deniz tabanında çökeldiğini, sıcaklık ve basınçla çökel kayaç tabakalarına yeniden dönüştüğünü ve sonra tekrar yükseldiğini belirten jeolojik bir teoridir. Bazaltın katılaşan ergimiş magma olduğunu öne sürer. Plütonizm adı, yeraltı dünyasının klasik hükümdarı Pluto'ya atıfta bulunurken, "volkanizm", antik Romalı ateş ve volkanların tanrısı Vulcan'ın adını tekrarlar. Oxford İngilizce Sözlüğü, "plütonistler" kelimesinin kullanımını 1799'a, ve plütonizm kelimesinin ortaya çıkışını 1842'ye kadar izler.
Volkanik adaları çalışmış olan Abbé Anton Moro, teoriyi ilk olarak 1750'den önce önerdi ve James Hutton daha sonra bunu 1788'de yayınlanan Theory of the Earth'ün bir parçası olarak geliştirdi. Bu düşünce, Abraham Werner'in yerkürenin bir su kütlesinden ve sular çekildiğinde kıtalar haline gelmiş tortul katmanları olarak kayaları oluşturan askıda maddeden oluştuğunu öne süren neptüncülük teorisine itiraz etti, daha sonraki katmanların sel ve bazı volkanik faaliyetler tarafından biriktirildiği yönünde düşünceler üretti.
Plütonistler, artık işler olmayan süreçlerle kayaların oluşumunu açıklayan neptunist görüşle güçlü şekilde tartıştılar ve bunun yerine Hutton'ın üniformitaryanizm görüşünü desteklediler. Tartışmanın önemli bir konusu, bazaltın tortul olduğuna ve içinde bazı fosillerin bulunduğuna dair neptünist inanç etrafında dönüyordu. Buna karşı Hutton'ın arkadaşı John Playfair (1748-1819), bu kayanın erimiş magmadan oluştuğu için fosil içermediğini ve volkanik dayklarda başka kayaları keserken bulunduğunu ileri sürdü. Tartışmalar 19. yüzyılın başlarına kadar devam etti ve sonunda, 1830'larda Charles Lyell'in çalışmasının peşi sırakayaların kökeni üzerine plütonist görüşler üstün geldi. Bununla birlikte jeologlar, kireçtaşı gibi tortul kayaçların, neptünistlerin tanımladıkları gibi olan süreçlerden kaynaklandığını düşünüyorlar.
Polygala acicularis

Polygala acicularis, Polygala cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Polygala adamsonii

Polygala adamsonii, Polygala cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Polygala afra

Polygala afra, Polygala cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Camili

Camili, Borçka - Artvin ili Borçka ilçesine bağlı köy
Camili, İmamoğlu - Adana ili İmamoğlu ilçesine bağlı mahalle
Camili, Yüreğir - Adana ili Yüreğir ilçesine bağlı mahalle
Camili, Emirdağ - Afyonkarahisar ili Emirdağ ilçesine bağlı köy
Camili, Çubuk - Ankara ili Çubuk ilçesine bağlı mahalle
Camili, Döşemealtı - Antalya ili Döşemealtı ilçesine bağlı mahalle
Camili, Giresun - Giresun ili merkez ilçesine bağlı köy
Camili, Küre - Kastamonu ili Küre ilçesine bağlı köy
Camili, Akdeniz - Mersin ili Akdeniz ilçesine bağlı mahalle
Camili, Suşehri - Sivas ili Suşehri ilçesine bağlı köy
Camili, Eşme - Uşak ili Eşme ilçesine bağlı köy
Ploiești

| Ploieşti Ploiești |
| --- | --- |
Şehir

  Arma 
Ploieşti
Ülke:  Romanya
İl:  Prahova
İdare
 • Belediye Başkanı: Adrian-Florin Dobre (PNL)
Yüzölçümü
 • Şehir: 58,28 km²
Rakım: 160 m
Nüfus (2011)
 • Şehir: 233.663
 • Metropol: 266,457
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta kodu: 100xxx
Alan kodu: (+40) 44
Plaka kodu: PH
Resmî site ploiesti.ro
Ploieşti (Rumence telaffuz: [ploˈjeʃtʲ], Romanya'nın Prahova İlinin merkezi olan şehirdir. Bu şehir başkent Bükreş'in 56 km kuzeyinde, Prahova ve Teleajen nehirlerinin geçtiği vadilerin arasında yer almaktadır. Şehrin nüfusu 2011 yılı itibarıyla 209.945'tir.