stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Van İsyanı (1915)
Olaylar > Van çevrede çatışmalar

15 Nisan'da Erciş'te Jandarma Ermenilerin alanda toplanmalarını istedi. Toplanmanın sebebi vergi defterdarlarının jandarma eşliğinde Van kuzeyindeki köylülerin koyunu saymak idi. Vergi tahsildarı vergi değerlerinin hesaplanması ile ilgili Sultan beyanını iletti. Erciş'te Ermenilerle Jandarma arasında çatışmalar başladı. Anlaşmazlık önce köylülerle vergi tahsildarları arasında çıktı. İtilaflar Vergi tahsidarı ve güvenliğini sağlayan Jandarmalardan Banat Jandarma Karakoluna, daha sonra da diğer merkezlere sıçradı. 19 Nisan'da Arnold Toynbee kırsal alandaki çatışmalarda tek bir günde 2.500 erkeğin öldürüldüğünü öne sürmüştür. Osmanlı kayıtları çatışmaları doğrulamakta fakat Jandarmanın bu ayaklanmayı bastırdığını belirtmektedir.
17 Nisan Arşak Vramyan tutuklandı. Nisan başında burada "öğretmenlik" yapan bir Ermeni Şadak ortasında tutuklandı. Şadak Ermenileri bu kişi lehine bir gösteri yürüyüşü yaptılar. Önde gelen Ermeniler Cevdet Bey'den bu sorunun çözülmesi talebiyle Nikoğayos Poğos Mikaelyan (İşkan) liderliğinde şehre gittiler. Nikoğayos Poğos Mikaelyan ve önde gelen Ermenilerin Hirj'de önleri kesilerek öldürüldüler. 17 Nisan'da ERF'nin üç liderinden geriye sadece o sırada Van şehrinde olan Aram Manukyan kaldı.
Osmanlı devletinin seferberlik ilanına Osmanlı vatandaşı olan Ermenilerin bazıları uysada pek çoğu bu çağrıya uymamıştır. Osmanşı Korsu, Akhis, Beygeri, Arşin, Tasu gibi büyükçe köylerine istekte bulunmuş ama cevap alamamıştır. Ocak 1915'te Bitlis'in Hizar kazasının Sekür Köyü Ermenileri askerlik yüzünden sorun çıkmıştır. Osmanlı devleti asker kaçağı arayan jandarma müfrezesi bu bölgede çatışmaya girmiştir.
Ermeni milisler özellikle Bitlis'i Van'a bağlayan bölgedeki Gevaş yolunu ulaşıma keserler. Ayrıca bu bölgeden geçen önemli haberleşme hattı kesintiler yüzünden kullanılmaz hale gelir.  20 Şubat 1915'te Bitlis Ermeni köylerinde Osmanlı güçleriyle çatışma devam ederken merkeze bulunan Viyris köyünde çarpışmalar çıktı.
Olaylar > Van merkezde çatışmalar, 20 Nisan

20 Nisan'da ise Van içinde Ermeni ayaklanmaları oldu.
Van şehri içinde çatışmalar
Eski şehirde kurulan bir savunma hattı
Amerikan temsilciği çevresindeki Ermeniler
Ermeniler ele geçirdikleri toplarla
Olaylar > Rus desteği, 16 Mayıs

Van valisi Cevdet Bey ortaklaşa Rus-Ermeni baskısı karşısında tutunamayarak 16/17 Mayıs gecesi geri çekilmek zorunda kaldı; böylece Van, Rus ve Ermenilerin eline geçti.
Ermenilerin isyanı sonrasında Mayıs ayı içinde Rus birlikleri kenti ele geçirdiler.
Van ilinin Ermenilerin yardımıyla Rusların eline geçmesi yüzünden Osmanlı ordusunun ikmal yolları kesilmiş; askere yiyecek ve cephane taşıyan kollar ise Ermeniler tarafından ateş altında kalmışlardı.
Olaylar > Gerileme, Ağustos

Bu dönemde Van çevresinde 250 bin kadar Ermeni toplandı.
Ağustos ayı içinde Osmanlı ordusu Van'ı bir süreliğine ele geçirdi. Rus ve Ermeni kuvvetleri şehri tekrar geri aldılar.
Kayıplar

Van ilindeki  Müslümanların % 62'si, Bitlis ilindekilerin % 42'si, Erzurum ilindekilerin % 31'i, Diyarbakır ilindekilerin ise % 26'sı ölmüştür.
Uluslararası tepkiler

I. Dünya savaşı sırasında Van ilinde yaşananlar birçok defa güncel basında yer almış ve çok sayıda diplomatik yazışmaya kaynak olmuştur.
Ermeni Patriği bölgedeki Ermenilerin tecavüze uğradığını Osmanlı hükûmetine iletmiş, Batılı devletler bu iddiaları araştırmak için bir araştırma komisyonu kurulmuşlardır. Sivas, Van, Erzincan ve Erzurum yörelerinde incelemeler yapılmıştır. Komisyon raporunda, Sivas İsyanının ve Van İsyanının hâlâ devam ettiği ve bunlara karşı koyacak ne jandarma ne de bölgede silahlı güçler olduğu belirtilmiştir.
Niles ve Sutherland Raporu

Niles ve Sutherland Raporu ABD Kongresi tarafından 1919 yılında I. Dünya Savaşı'nın ardından Osmanlı İmparatorluğu'nun doğu illerinde koşulları araştırmak için ve ne tür yardımın gerekli olduğunu değerlendirmek için ve Amerika'nın bölgeye yardımı koordine etmesinde yardımcı olması için yapılmış, Yakın Doğu (East Relief) için Amerikan Komitesi tarafından sağlanacak kaynakları belirlemek amacını gütmektedir. Yüzbaşı Emory H. Niles ABD Ordusu ve Arthur E. Sutherland, Jr tarafından hazırlanmış ve Van kenti ve çevresi için detaylı bilgiler vermektedir.
Aram Manukyan Van İsyanının lideri idi ve General Yudeniç şehre girdiğinde Batı Ermeni Yönetimi valisi ilan edildi
Ermenilerin el yapımı kartuşları (Ussher)
Ermeniler siper kazarken
17 Mayıs'ta Rus süvari ve bir Ermeni gönüllü müfreze biriminin Van'daki Ermeni güçlerine yardım için gelmeleri
Van'daki Ermeni mülteciler
Niles ve Sutherland Raporu
Şahin K

| Şahin K |
| --- | --- |
Doğum: Şaban Acar 1968 (56-57 yaşında) Ortaköy, Aksaray
Meslek: Aktör film yönetmeni
Etkin yıllar: 1999-2006 (pornografi)
Kilo: 92 kilogram 
Ödüller: 2002 Berlin Erotik Film Festivali "En İyi Yönetmen" "En İyi Film"
Resmî site: sahin-k.com (arşiv) sahin-yilmaz.com (arşiv)

Şahin K, Şahin Yılmaz veya gerçek adıyla Şaban Acar (d. 1968; Ortaköy, Aksaray), Türk porno oyuncusu ve yönetmen. Şöhretini Istanbul Life (İstanbul Hayatı) serisinden 170'in üzerinde düşük bütçeli porno filmde oynayarak kazanmıştır.
Biyografi

Şaban Acar, Türkiye'de oto tamircisi olarak çalışmaktayken âşık olduğu bir Alman-Türk kadınla beraber 1990 yılında Almanya'nın Stuttgart kentine gitti. Gündüzleri fabrika işçisi olarak çalışıyor, akşamları ise erotik filmler satan bir şirkette telefonlara bakıyor ve müşterilerin şikâyetlerini dinliyordu. Müşteri memnuniyetsizliklerini dikkate aldı ve kendi porno filmini çekmeye karar verdi, bu düşüncesini patronuyla paylaştı. Patronu ona bu işin zor olduğunu söyledi fakat Acar, gereken ekipmanları edinip filmde oynaması için bir kadın oyuncu buldu ve kararını gerçekleştirdi. Daha sonra Şahin K ve Şahin Yılmaz isimleri ile tanındı. İlk filminin izleyenlerin beğenisini kazanması üzerine bu işe devam etti. Ron Jeremy ile olan benzerliği, "gülünç" konuşması (pek çok küfür içeren Türkçe) ve doğal hareketleriyle Türk izleyicileri arasında popüler oldu. En ünlü filmleri Tornisten Bas Kaptan ve ona 2002'de Berlin'de düzenlenen uluslararası erotik film festivalinde iki ödül kazandıran Hizmetçi Kız'dır.
Şahin K, 2002'de İzmir'in Seferihisar ilçesinde erotik film çekimi sırasında Jandarma tarafından gözaltına alındı. Kaçak erotik film çekme ve pazarlama suçundan ise tutuklandı. Bir süre hapiste yattıktan sonra kefaletle serbest bırakıldı. 2003 yılında 32. Gün programına, Şubat 2004'te A Takımı programına konuk oldu. Şahin K, daha sonra filmlerini Almanya'da çekmeye başladı. 2005'te, İstanbul ve Ankara'da hayranlarıyla buluştu. 2006'da, Alman-Türk hip hop grubu Turk Live Crew ile bir dirty rap projesine katıldı. İçeriği filmlerinden birinin başlığına dayanan Tornisten Bas Kaptan adlı şarkıyı yaptı. Aralık 2007'de, 1,5 yıldır pornografik filmlerde rol almadığını ve bu işi bıraktığını açıkladı. 2009'da kendi tişört koleksiyonunu piyasaya sürdü. 2011'de vizyona giren Günah Keçisi filminde başrol oynadı. 2018 yılında Hotspot Shield VPN reklamında yer aldı.
Filmografi

(İlk porno filmini erotik film şirketindeki patronunun kısmi desteğiyle, sonrakileri ise Trimax şirketiyle çekti. Porno filmlerinden bazıları ve Günah Keçisi bu listede mevcuttur.)
Çılgın Sekreter Jale - 1999 (ilk filmi)
Köylü Kızı
Yanıyorum Doktor Şahin
Hizmetçi Kız
Telekızlar
Üniversiteli Kızlar
Ne Umdum Ne Buldum
Ateş Parçası
Jale Almanya'da
Otostopçu Kızlar
Aşk Adası
Tornisten Bas Kaptan
Şahin Ağa Berlin'de
Temizlikçi Kız
Gerdek Gecesi
Hamam
Doğum Günü Partisi
Şeyhin Haremi
Fortçular
Baldız Baldan Tatlıdır
Bekçinin Karısı
Harem Bülbülü
Yalan Adası
Günah Keçisi
Filmografi > TV programları

Dikkat Şahan Çıkabilir
İşler Güçler
Vedat Örfi Bengü

| Vedat Örfi Bengü |
| --- | --- |

Doğum: 14 Ekim 1900 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 25 Mayıs 1953 (52 yaşında) İstanbul, Türkiye
Meslek: film yönetmeni ve senaryo yazarı
Etkin yıllar: 1915'lar-1953'ler
Evlilik: Piraye Hanım (e. 1923; b. 1932)
Çocuk(lar): Memet Fuat Suzan Yasavul

Vedat Örfi Bengü ya da Vedat Urfi (14 Ekim 1900, İstanbul - 25 Mayıs 1953, İstanbul), Türk film yönetmeni, oyuncu, yazar.
Türk  ve Mısır sinemasında şark melodram ekolünün kurucusu sayılır.  Mısır'da, Fransa'da  ve Türkiye'de filmler çekmiş, oyunculuk yapmış; tiyatro oyunları, senaryolar, popüler romanlar yazmış çok yönlü bir sanat adamıdır.
Filmografisi > Aktör

| Yıl | Filmleri |
| --- | --- |
1928: Bir Sigara Yüzünden
1932: Bir Millet Uyanıyor,Karım Beni Aldatırsa
1936: Size Nasıl Geliyorsa
1940: Şehvet Kurbanı,Yılmaz Ali
1947: Bağdagül, Kılıbıklar
1948: Canavar, Düşkünler(Beyaz Baykuş), Günahım, Keloğlan, Sızlayan Kalp
1949: Ayşe'nin Duası, Vurun Kahpeye
1950: Ateşten Gömlek, Bir Fırtına Gecesi, Çıldıran Baba, Estergon Kalesi, Harman Sonu Dönüşü, Kapanan Gözler, Soysuz
1951: Kore'de Türk Süngüsü
1952: Allahtan Bul, Sonsuz Aşk, Dokunulmaz Bu Aslana, Ebedi İstirahat
1953: Beyoğlu Güzeli, Bu Kadın Benimdir (Zavallı Necdet)
Eserleri > Oyun

Bir Af Bir Yemin (1917)
Balo Kaçakları Opereti (1925)
Kanun Adamı (1938)
Bir Doktorun Ödevi (1939)
Beyaz Baykuş (1940)
Zavallı Necdet (1951)
Hasta, Vicdan Hakkı.
Eserleri > Roman

Bir Yuva Böyle Yıkıldı (1943)
Akdeniz İncisi (1944)
Varşova Yanarken (1945)
Kahire Batakhanelerinde (1946)
Genç Bir Kızın Çilesi(1944)
Seni Beklerken (1944), Ökse(1943)
Çıldıran Adam (1944)
Solan Gönüller (1944)
Londra'daki Kan İzleri (1944)
Kuduran Canavarlar (1944)
İskelet Yüzdeki Damga (1945)
Ceymis Peen'in Zaferi (1945)
Eserleri > Çeviri

Rus İhtilâlleri Arasında (1944)
Sarı Odanın Esrarı (1944)
Siyahlı Kadın (1944)
Perili Koltuk (1945)
Krup Fabrikalarında Bir Fransız Casus (1945)
Kızıl Gemi
İsrail Arapları

Emilie Habibi
Ahmed Tibi
Samih al-Qasim
Salim Tuama
Mohammad Bakri
Raleb Majadele
Mira Awad
Ishmael Khaldi
Arap nüfusu haritası, 2000
İsrail nüfusunun aşağı yukarı yüzde 24'ünü oluşturan, yaklaşık 1.8 milyon kişi Yahudi değildir. Toplu olarak, İsrail'in Arap vatandaşları, İsrail vatandaşı Filistinliler, İsrailli Araplar veya İsrail Arapları olarak adlandırılırlar, fakat içlerinde farklı, Arapça konuşan ve farklı karakteristik özelliklere sahip gruplar da vardır. Arap vatandaşların, dine bakılmaksızın, konuştukları yerel dil Arapça’dır ya da daha spesifik olarak, Arapça’nın Filistin diyalektidir. İsrail Arap vatandaşlarının birçoğu çift dillidir ve ikinci dilleri Modern İbranice’dir. Din olarak, çoğu Sünni Müslüman’dır. Dürziler ve birçok mezheplerden gelen Arap Hristiyanlar da önemli azınlık gruplarını oluşturur. İsrail’deki Mizrahi Yahudiler, bu kesimden sayılmazlar.
İsrail İstatistik Kurumu’na göre, 2010’daki Arap nüfusunun 1.573.000 idi ve ülkenin toplam nüfusunun %20.4’ünü oluşturmaktaydılar. Bunların birçoğu kendilerini Arap ya da Filistinli olarak adlandırıp, kendilerini “İsrail vatandaşı” olarak adlandırırlar. Birçoğunun, Batı Şeria, Gazze ve Ürdün, Suriye ve Lübnan'daki Filistinli göçmenlerle aile bağlantısı vardır. Negev Bedevileri kendilerini diğer Arap vatandaşlardan daha fazla İsrailli olarak adlandırır.
Birçok Arap, 1967'deki Altı Gün Savaşları sonucu, İsrail tarafından işgal edilen, Doğu Kudüs'te ve Golan Tepeleri'nde yaşamaktadır. Kendilerine İsrail vatandaşlığı sunulmuştu fakat, Araplar, İsrail egemenliğini kabul etmemek için, vatandaşlıkları kabul etmediler. Hepsine daimi oturma izni verildi ve hepsi lokal yönetimin hizmetlerini kullanabilir ve yerel seçimlerde oy verme hakkına sahiptir.
Terminoloji

Arap vatandaşlarını nasıl adlandırıldıkları, oldukça politikleştirilmiş bir konudur ve bu toplumun üyeleri kendilerini birkaç şekilde isimlendirir. Genel olarak, İsrail'i savunanlar, İsrailli Arap ya da Arap İsrailli'yi kullanır. Öte yandan, İsrail'i eleştiren (ya da Filistin savunucuları) Filistinli ya da Filistinli Arap adlarını kullanır. New York Times'a göre birçoğu kendisini İsrailli Arap yerine Filistinli İsrail vatandaşı olarak adlandırıyor. New York Times her iki adlandırmayı da kullanmaktadır.
İsrail tarafı İsrailli Araplar ya da İsrail'deki Araplar adlandırmalarını tercih etmektedir. Bunların yanı sıra, azınlıklar, Arap sektörü, İsrail Arapları ve İsrail'in Arap Vatandaşlarını da kullanmaktadır. Bu toplum için kullanılan diğer isimler arasında, İsrail'deki Filistinli Araplar, İsrailli-Filistinli Araplar ve Yeşil alanın içinde olan Araplar da vardır.
Tarih > 1948 Arap-İsrail Savaşı

Birçok İsrailli 1948 Arap-İsrail Savaşı'nı Özgürlük Savaşı olarak adlandırır. Birçok Arap vatandaşı da, savaşa felaket olarak bakar. 1948 savaşı sonrasında, İngiliz mandası Filistin üçe bölündü: İsrail Devleti, Ürdün kontrolü altındaki Batı Şeria ve Mısır kontrolünde olan Gazze Şeridi. Benny Morris'e göre, sonradan İsrail olan topraklardaki 950.000 Arap'tan %80'i bir şekilde uzaklaştı ve geriye 156.000 kadar Arap kaldı. 700.000 Filistinli İsrail Devleti sınırlarını terk etti ve bir kısım Arap ta İsrail askerleri tarafından uzaklaştırıldı. 
İsrailli Arap vatandaşlar, bu geriye kalan 156.000 den ve onların çocuklarından oluşmaktadır. Bu nüfusun içinde Gazze Şeridi'nden ve Batı Şeria'dan da kişiler bulunmaktadır. Bu kesim, aile birleşmeleri için çıkarılan kanunlarla İsrail vatandaşlığına kavuştu. Günümüzde bu birleşme prosedürleri eskiye göre daha sıkı yönetilmektedir.
Savaş döneminde evlerini terk eden Araplar, evleri İsrail Devleti tarafından kamu malı haline getirildiği için evlerine dönemediler. Bu kişilerin gittiği yerler de İsrail topraklarına katıldığından, mülteci konumunda kaldılar. Bu kişilerin bir kısmı, Saffuriyya'da ve Galilee'nin Kafr Bir’im ve İgrit köylerinde yaşamaktadır.
Tarih > 1949-1966

İsrail Devleti'nin ilk yıllarında, İsrail'de kalan Arapların birçoğuna vatandaşlık verildi fakat sıkı yönetim kanunlarına tabi tutuldular. Sokağa çıkma yasakları, seyahat izni, idari alıkoymalar ve sınır dışı edilmek 1966 yılına kadar hayatın bir parçasıydı. Birçok İsrail kanunu, Araplar tarafından terk edilen toprakların İsrail Devleti'nin olmasını sağladı. 1950'deki mülk kanunu, başka ülkelere gidenlerin topraklarını ve mülklerinin İsrail Devleti tarafından kamulaştırılıp alınmasını sağladı.
İsrail vatandaşlığına sahip Araplar Knesset seçimleri için oylama hakkına sahip oldular. Birinci Knesset ile birlikte, Arap üyeler temsil görevlerini sürdürdüler. İlk Arap Knesset üyeleri arasında, Amin-Salim Jarjora ve Seif el-din El Zoubi (Nasıra Demokratik Partisi listesinden) ve Tawfik Toubi (Maki Partisi'nden) vardı. 
1965'te Al-Ard adlı bir radikal Arap sosyalist grup, bağımsız listeden Knesset seçimlerine girmek istedi fakat, İsrail Merkezi Seçim Komitesi listenin seçimlere girmesini yasakladı. 1966'da, sıkı yönetim tamamıyla kaldırıldı ve birçok ayrımcılık içeren kanunlar kaldırıldı ve Arap vatandaşlar kanun karşısında Yahudi vatandaşlarla eşit duruma getirildi.
Tarih > 1967-2000

Altı Gün Savaşından sonra, Arap vatandaşlar, İsrail Devleti'nin kurulmasından beri ilk defa Batı Şeria'daki ve Gazze Şeridi'ndeki Filistinlilerle iletişim kurabildi. Bu ve sıkı yönetimin kaldırılmasıyla birlikte Arap vatandaşlar arasında politik aktivizm arttı.
1974 yılında, Arap valilerin ve belediye konseyi üyelerinin bulunduğu bir komite kuruldu. Bu, Arap toplumunun temsilini güçlendirdi ve İsrail yönetimi üzerinde Arap vatandaşlarının haklarını savunan bir baskı mekanizması oluşturdu. Bunu 1975'teki Toprak Savunma Komitesi'nin kurulumu takip etti. Bu komitenin amacı, İsrail tarafından Araplara ait toprakların kamulaştırılıp alınmasını engellemekti. Ayni yıl, Maki Partisi üyesi Arap şair Tawfik Ziad'ın seçimlerde Nasıra valisi olarak seçilmesi, politik bir atılımın gerçekleştiğini gösterdi. 
1980'ler İslami Hareketin doğumunu gördü. Arap dünyasında daha geniş yer alan bu hareket, İslam'ı, politikanın içine almayı amaçladı. Hareket, okullar inşa ettirdi, diğer önemli sosyal hizmetleri karşıladı, camiler inşa etti ve ibadet ve tutucu giyinmeyi savundu. İslami hareket özellikle yerel olmak üzere, seçim politikalarını etkilemeye başladı. 
Birçok Arap vatandaş, Birinci İntifada'yı destekledi. Batı Şeria ve Gazze Şeridi'ndeki Filistinlilere para, yiyecek ve giyecek yardımı yaptılar ve Filistinlilerin yanlarında olduklarını gösteren, İsrail yönetiminde olan yerlerde birkaç grev yaptılar.
Oslo Anlaşmaları'nı takip eden yıllar, Arap vatandaşlar için optimizmin yüksek olduğu bir dönem oldu. İzak Rabin hükûmeti döneminde, Arap partileri, koalisyon kurma konusunda oldukça önemli rol oynadı. Arapların artan katılımı Sivil Toplum örgütlerde de görüldü. 1999 başbakan seçimlerinde Arap seçmenlerin %94'ü Ehud Barak'a oy verdi fakat Barak, merkez bir parti kurup Arapların görüşlerini almadan ve Arap toplumunu hayal kırıklığına uğrattı.
Tarih > 2000-günümüz

Ekim 2000'de İsrail Devleti ve Arap vatandaşların arası, 12 Arap ve bir Gazzelinin protestolarda öldürülmesiyle gerginleşti. Bu olaya cevap olarak, hükûmet Or Komisyonunu kurdu. Bu komisyon, olan olayları inceleme altına aldı. Ekim 2000'de gerçekleşen bu olay, Arapların İsrail vatandaşlığını sorgulamasına neden oldu. Çoğu protestolarla 2001 seçimlerini boykot etti. 
2006 Lübnan Savaşı'nda, İsrail Devleti, Hizbullah saldırılarına karşı aldıkları tedbirlerin Yahudi nüfusun güveliği için olduğu ve Arap vatandaşları göz ardı ettiği için eleştirildi Arap cephesi tarafından. Ekim 2006'da, başbakan Ehud Olmert'in sağ bir parti olan Yisrael Beiteinu'nun koalisyona katılmasını istemesiyle ilişkiler yine gerildi. Parti lideri Avigdor Leiberman, etnik tabanlı toprak değişimini savunuyordu.Ocak 2007'de, İsrail tarihinde bir ilk olarak, Dürzi olmayan bir Arap Bakan Raleb Majadele, bakan olarak atandı. Bu olayın, İsrail'in Yahudi devleti olması statüsünü kötü etkilediğini savunanlar oldu.
Etnik ve Dini Gruplar

2006 yılında, resmi sayılara göre, İsrail'deki Arap vatandaşların sayısı, Doğu Kudüs'teki vatandaşlığa sahip olmayan kişilerle birlikte, 1.143.500 olmakla birlikte İsrail nüfusunun %20'sini oluşturuyordu. İsrail İstatistik Kurumu'na göre (Mayıs 2003), Müslümanlar, - Bedevilerle birlikte, İsrail'deki Arap vatandaşların %82'sini, Dürziler %9'unu ve Hristiyanlar da %9'unu oluşturuyor. Tahminlere göre, 2025 yılına varıldığında, Arap vatandaşlar İsrail popülasyonunun %25'ini oluşturacak.
Arap vatandaşların millî ve ana dilleri, Arapça ve Arapça’nın Filistin diyalektidir. Modern Standart Arapça bilgisi yer yer değişmektedir.
Etnik ve Dini Gruplar > Müslümanlar

Bedeviler dışında, yerleşmiş topluluklar arasında, Müslüman Araplar, İsrail’deki Arap vatandaşların %70’ini oluşturmaktadır. 2008 yılında anne başına düşen ortalama çocuk sayısı 3.97’den 2010 yılında 3.84’e düşmüştür. Müslüman nüfus çoğunlukla gençtir ve %42’si 15 yaş altıdır. Müslüman İsraillilerin yaş medyanı 18 iken, Yahudi nüfusunun medyanı 30’dur.
Etnik ve Dini Gruplar > Bedeviler

İsrail Dışişleri Bakanlığı’na göre, Negev’de 110.000 Bedevi yaşamaktadır. 50.000 i Galilee’de ve 10.000 i İsrail’in merkezi bölgelerinde yaşamaktadır. Tahminlere göre İsrail’in 1948’deki kurulmasından önce, Negev bölgesinde 65.000-90.000 kadar Bedevi yaşamaktaydı. İsrail hükümeti 1979 ve 1982 yılları arasında yedi adet gelişme kasabası kurdu. Bedevi nüfusunun aşağı yukarı yarısı bu kasabalarda yaşamaktadır. Bu yerleşim yerlerinin en büyüğü Rahat’tır ve diğerleri de Ar’arat an-Nagab, Bir Hadaj, Kuseife, Lakiya, Shaqip al Salam ve tel as-Sabi’dir. 
Yaklaşık %40-%50 Bedevi, resmi olarak tanınmayan 40 civarındaki köylerde yaşamaktadır. Bu köylerin elektrik ve su bağlantıları yoktur.
Etnik ve Dini Gruplar > Dürziler

Birçok Dürzi ülkenin kuzeyinde yaşamaktadır. 1967 tarihinde Suriye’den alınan ve 1981 tarihinde İsrail’e katılan Golan Tepeleri’nde yaşayan Dürziler, Golan Kanunlarına göre daimi yerlileridir. Birçoğu İsrail vatandaşlığını geri çevirdi. İngiliz mandası döneminde, Dürziler artan Arap milliyetçiliğine ayak uydurmayıp, şiddetli çatışmalara girmediler. 1948’de birçok Dürzi, İsrail ordusuna gönüllü olarak katıldı ve hiçbir Dürzi köyü yıkılmadı Notable cases of "present absentees" include the residents of Saffuriyya and the Galilee villages of Kafr Bir'im and Iqrit.. Devletin kurulmasından beri, Dürziler, İsrail ile işbirliği içinde olup, Arap ve İslami radikalizminden kendilerini uzak tuttular. Dürzilerin dini anlayışlarına göre, yaşadıkları ülkeye hizmet etmek önemlidir. Dürziler, İsrail güvenlik güçlerinde hizmet verirler.
1957 yılı itibarıyla, İsrail resmi olarak Dürzileri özgür dini bir topluluk olarak tanıdı. Dürziler, İsrail İçişleri bakanlığı tarafından farklı bir etnik grup olarak nüfusa kaydolabilme hakkına sahipler. İsrail'deki eğitim İbranice ve Arapça olmak üzere iki tip okulda yapılırken, Dürziler Arapça eğitim verilen okullarda kendilerine özgü ve özel farklı bir kısma sahiptir. Diğer Arap vatandaşlar göz önünde bulundurulduğunda, Dürziler, kendilerini Arap'tan çok İsrailli olarak adlandırırlar. Dürzi politikacılar arasında Ayood Kara (Likud Partisi) Majalli Wahabi (Kadima) ve Arap Balad Partisi’nden Said Nafa vardır.
Etnik ve Dini Gruplar > Hristiyanlar

Hristiyan Araplar, Arap vatandaşların %9’unu oluşturmaktadırlar. Yaklaşık %70’i kuzeyde, Jish, Eliabun, Kafr Yasif, Kafr Kanna, I'billin, Shefa-'Amr’da yaşamaktadır. Bazı Dürzi köyleri küçük Hristiyan nüfuslarına sahiptir. Nasıra, en çok Hristiyan Arap nüfusuna sahiptir. İsrail’de 117.000 civarında Hristiyan vardır. Hristiyan Araplar, Arap partilerinde aktif rol almaktadır. Bazı politik liderler arasında, Başrahip George Hakim, Emile Toma, Tawfik Toubi, Emile Habibi ve Azmi Bishara bulunmaktadır.
Hristiyan Araplar, İsrail’deki en çok eğimli kesimi oluşturmaktadır. Lisans ve üst seviye eğitimde Yahudi, Müslüman ve Dürzilerden daha öndedirler ve Hristiyanlar, üniversite sınavlarında en çok başarılı kesimi oluşturmaktadırlar.
Etnik ve Dini Gruplar > Tanımlama tercihleri

Arap vatandaşların İsrail Devlet ile ilişkileri, gerginleşebilir ve bu, diğer ülkelerdeki azınlık nüfusları ve devlet otoriteleri arasındaki ilişkilere benzemektedir. Arap Vatandaşlar kendilerini yerli halk olarak görürler. Kendilerini Filistinli olarak adlandırıp, İsrail vatandaşlığına sahip olmaları; “Benim devletim, milletimle savaşta” gibi söylemlerle tanımlanmıştır.
1948 ve 1967 arasında, çok az sayıdaki Arap vatandaş kendisini açıkça Filistinli olarak tanımladı ve “İsralli-Arap” genel olarak seçilen adlandırma oldu. Filistinli kimliğine ait, Filistin bayrağı açmak, milliyetçi marşlar söylemek gibi, öğeleri kamu alanlarında göstermek yakın zamana kadar yasaktı. 
1967'deki Altı-Gün savaşında İsrail tarafından alınan, Doğu Kudüs'te yaşayan Arapların özel bir durumu vardır. İsrail kimliği taşımalarına rağmen, birçoğu daimi oturma iznine sahiptir, çünkü savaş sonrasında kendilerine verilen İsrail vatandaşlığını kabul etmediler. Böylece Batı Şeria ile olan bağlantılarını yitirmemektedirler. Daimi oturma iznine sahip olarak, Kudüs'ün yerel seçimlerinde o verebilmektedirler. Dürzilerin birçoğu kendini Suriyeli olarak tanımlamaktadır.