stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Peyzaj mühendisliği

Peyzaj mühendisliği, ekolojik ölçütler doğrultusunda araziyi ve suyu şekillendirmek için matematik ve bilimin uygulamasıdır. Ayrıca yeşil mühendislik diye tariflenebilir ama peyzaj mühendisliği için bilinen en iyi tasarım profesyonelleri peyzaj mimarıdır. Peyzaj mühendisliği, antropojenik peyzajın yaratılması ve tasarlanması için mühendislik ve diğer bilimlerin disiplinler arası uygulamasıdır. Bu farklılık  geleneksel olarak alanın, arazinin yeniden ıslahı, iyileştirilmesi, yeniden kullanımını ve geri kazanımını kapsamaktadır. Bunu yaparken Peyzaj mühendisliği;
Bilimsel disiplinler içerir:
Botanik
Ekoloji
Orman
Jeoloji
Jeokimya
Hidrojeoloji
Yaban hayatı ve biyoloji
Uygulamalı Bilimler olarak;
Mühendislik jeomorfolojisi
Madencilik ve Peyzaj mimarlığı
Geoteknik
Geodesign
İnşaat
Tarım ve sulama
Peyzaj mühendisliği, bildirilen kesin hedefler için tasarımlar yaparak başlangıç koşullarının belirlenmesini, yinelenen tasarımı, tasarım bilgisine dayalı performans tahmini, performansı izleme içererek mühendisliğin kuvvetli yönlerini temel alır. Peyzaj mühendisliğinin başarısının arkasında arazi ıslahı, yeniden kazandırma(madencilik faaliyeti sonrası gibi), düzenleme, yenileme, reklamasyon tarihi ve güçlü başarı örnekleri bulunmaktadır. Peyzaj mühendisliğinin ayırt edici özelliği ayrı bir disiplin gibi tutulması; inşaat ve tasarımın bilinen bütün aşamalarından itibaren arazi formu, şekli, parçaları(bileşenleri, alt katmanları) ile bitkilendirme tekniğinin birlikteliğidir.
Peyzaj mühendisliği, geleneksel mühendisliğin tüm unsurlarını (planlama, araştırma, tasarım, yapım, işletme, değerlendirme, araştırma, yönetim ve eğitim) barındırıyor olsa da, üç ana alanda odaklanmıştır.İlk olarak kilit planlama, bir bütün olarak peyzaj hedef belirleme ve tasarım içerir. İkinci olarak, peyzaj tasarımı kilit planlama süreci içinde belirlenen güvenilir hedeflere ulaşmak için kişisel arazi şekillerinin tasarımına daha fazla odaklanmıştır. Peyzaj performans değerlendirmesi her iki taraf içinde kritik öneme sahiptir. Aynı zamanda sorumluluk tahmini ve finansal güvence düzeyleri içinde önemlidir. Çok disiplinli bir ekip vasıtasıyla perfomans değerlendirmesi, tasarım ve planlamanın tekrarlanan, yinelenen süreci peyzaj mühendisliğinin temelidir.
Astragalus wrightii

Astragalus wrightii, Astragalus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Delphinium glareosum

Delphinium glareosum, Delphinium cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Hilakku

Hilakku, Demir Çağı'nda, MÖ 1. binyılda, güney Anadolu'da var olmuş bir Geç Hitit Devleti'dir.
Hilakku'nun doğusunda yine bir Geç Hitit Devleti olan Que, kuzeyinde Tabal bulunuyordu. Güneyinde Akdeniz vardı. Klasik Antik Çağ'da Kilikya Tracheia, Kilikya Aspera adı verilen bölgeyi; modern İçel ile Antalya illeri arasındaki dağlık toprakları kaplıyordu.
Konuyla ilgili yayınlar

Trevor Bryce, The Peoples and Places of Ancient Western Asia, Routledge, Oxon, 2011, ISBN 978-0-415-69261-8
Trevor Bryce, The Kingdom of Hittetes, Oxford Univercity Press, New York, 2005, ISBN 978-0-19-928132-9
| g t Anadolu'daki antik krallıklar |
| --- | --- |
Tunç Çağı:  Ahhiyava  Arzava  Assuva  Hapalla  Hatti  Hayasa-Azzi  Hitit  İsuva  Karkamış  Kaşka  Kizzuvatna  Kuşşara  Lukka  Luvi  Misya  Mitanni  Pala  Puruşanda  Seha  Vilusa/Troya  Zalpa  Turukkiler 
Demir Çağı:  Aiolis  Diaohi  Dor Heksapolisi  Frigya  Geç Hititler Gurgum  Hilakku  Kammanu  Karkamış  Kue  Kummuhu  Patin  Tabal  Tunna  İyonya  Karya  Kimmerler  Kolhis  Lidya  Likya  Urartular  Turukkiler 
Antik Çağ:  Antigon  Bitinya  Ermenistan  Galatya  Kapadokya  Kilikya  Kommagene  Paflagonya  Pergamon  Pontus
Delphinium andersonii

Delphinium andersonii, Delphinium cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Heinz Heimsoeth

Heinz Heimsoeth (12 Ağustos 1886, Köln – 10 Ekim 1975, Köln), Alman felsefe tarihçisidir.
Heimsoeth öğrenimine Heidelberg'de 1905'te başladı. Berlin'e taşındı. Wilhelm Dilthey, Alois Riehl ve Ernst Cassirer ile çalıştı. Kant'a olan ilgisi nedeniyle 1907'de Marburg'a taşındı. Burada Hermann Cohen ve Paul Natorp ile çalıştı. 1911de Descartes üzerine bir tezle mezun oldu. Paris'te Henri Bergson ile bir yıl çalıştıkran sonra Leibniz üzerine bir tez yazdı.
Marburg'ta iki yıl öğreticilik yaptı. 1923'te Königsberg Üniversitesi'ne atandı. 1931'de Köln'de felsefe departmanında bir göreve geçti. 1933'te Naziler iktidara gelince Nazi'lere katıldı. Köln Üniversitesi'nde dekan oldu. 1943/44 yılına kadar bu görevde kaldı. 1950'de İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümü'nde ders vermeye başladı. İki yıl burada kaldı. 1952'de Türkiye'den ayrıldı. 1954'te yardımcı doçent oldu.
Yazınsal Çalışmaları

Die sechs großen Themen der abendländischen Metaphysik und der Ausgang des Mittelalters, Stilke, Berlin 1922, Nachdruck der unveränderten 3. Auflage, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1987, ISBN 3-534-00076-5, translated into English as The Six Great Themes of Western Metaphysics and The End Of The Middle Ages, Wayne State University Press, 1994, ISBN 978-0-8143-2477-6
Fichte, E. Reinhardt, München 1923
Metaphysik der Neuzeit, München/Berlin 1934, Nachdruck Oldenboug, München 1967
Geschichtsphilosophie, Bouvier, Bonn 1948
Metaphysische Voraussetzungen und Antriebe in Nietzsches "Immoralismus", Steiner, Mainz 1955
Wilhelm Windelband, Lehrbuch der Geschichte der Philosophie. Mit einem Schlußkapitel "Die Philosophie im 20. Jahrhundert" und einer Übersicht über den Stand der philosophiegeschichtlichen Forschung, edited by Heinz Heimsoeth, Tübingen 1957, ISBN 3-16-838032-6
Atom, Seele, Monade. Historische Ursprünge und Hintergründe von Kants Antinomie der Teilung, Steiner, Mainz 1960
Studien zur Philosophiegeschichte, Kölner Universitätsverlag, Köln 1961
Hegels Philosophie der Musik, Bouvier, Bonn 1964 (aus Hegel-Studien Bd. 2, 1963, S. 162 – 201)
Transzendentale Dialektik. Ein Kommentar zu Kants Kritik der reinen Vernunft, 4 Bände, de Gruyter, Berlin 1966–71
Studien zur Philosophie Immanuel Kants, Bouvier, Bonn 2. Aufl. 1971, ISBN 3-416-00437-X
Nicolai Hartmann und Heinz Heimsoeth im Briefwechsel, Frida Hartmann & Renate Heimsoeth (Hrsg.), Bonn, 1978.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb124678008 (data)  CiNii: DA0046808X  GND: 11854800X  ISNI: 0000 0001 2028 5435  LCCN: n93100833  LNB: 000006939  NDL: 00442909  NKC: mub2011641215  NLG: 86034  NLI: 987007300846705171  NTA: 068399898  SUDOC: 033864144  Trove: 856012  VIAF: 73951731   WorldCat (LCCN): n93-100833
Delphinium bakeri

Delphinium bakeri, Delphinium cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Württemberg Elektörlüğü

Württemberg Elektörlüğü, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nda bir tarihi devlet. Toprakları günümüzde Almanya sınırları içinde bulunan Ren nehrinin doğu yakasında bulunmaktadır.
Kuruluş ve Yıkılış

Charles Eugene, Württemberg Dükü hiçbir meşru mirasçı bırakmadı ve iki erkek kardeşi, iki çocuğu olan Louis Eugene (1795'te öldü) ve II. Frederick Eugene (1797'de öldü) Frederick II Eugene, evlilik yoluyla akraba olduğu Büyük Frederick'in ordusunda görev yaptı ve daha sonra ailesinin Montbéliard çevresindeki mülklerini yönetti. Çocuklarını Protestan inancında francophones olarak eğitti ve sonraki Württemberg kraliyet ailesinin tüm üyeleri onun soyundan geldi. Böylece, oğlu 1797'de Frederick III olarak dük olduğunda, Protestanlık dük hanesine geri geldi ve Württemberg hanedanı daha sonra bu inanca bağlı kaldı.Frederick II Eugene'nin kısa saltanatı sırasında, Fransız Cumhuriyeti Württemberg'i işgal etti ve dük birliklerini imparatorluk ordusundan geri çekmeye ve tazminat ödemeye zorladı. Sadece iki yıl hüküm sürmesine rağmen, II. Frederick Eugene, dükün bağımsızlığını etkin bir şekilde korumayı başardı. Çocuklarının evlilikleri aracılığıyla, Rus, Avusturya ve İngiliz kraliyet aileleri de dahil olmak üzere, Avrupa çapında dikkate değer bağlantılar kurdu. Oğlu Dük Frederick III (1754-1816), kendisini Büyük Frederick'i örnek alan bir prensti. Halkının isteklerine karşı gelerek Fransa'ya karşı savaşa katıldı ve Fransızlar ülkeyi tekrar işgal edip harap ettiğinde, Erlangen'e çekildi ve 9 Şubat 1801'de Lunéville barışının imzalanmasına kadar burada kaldı. Mart 1802'de imzalanan Fransa ile Alman Arabuluculuğunun ardından, Ren'in sol yakasındaki mal varlığını devretti ve karşılığında, aralarında Reutlingen ve Heilbronn ve diğer bölgelerin de bulunduğu, toplam miktarı yaklaşık 850 mil kare olan dokuz özgür imparatorluk şehri aldı. yaklaşık 124.000 nüfuslu. 1803'te Napolyon'dan Elektör unvanını da kabul etti. Daha sonra, düklük bir Elektör grubuna, Württemberg Elektörlüğü'ne (1803-1806) yükseltildi. Yeni ilçeler savaş ile Elektörlüğü'e dahil edilmedi, ayrı kaldı. "Yeni Württemberg" olarak biliniyorlardı ve diyetsiz yönetiliyorlardı. Diğer alanlar, Alman Arabuluculuk sürecinin bir parçası olarak 1803-1806'da satın alındı.1805'te Württemberg, Birinci Fransız İmparatorluğu'nun yanında silahlandı ve Aralık 1805'teki Pressburg Barışı'nda Elektör, Svabya Circle'da ve Vorderösterreich bölgesindeki diğer topraklarla birlikte çeşitli Diğer alanlar, Alman Arabuluculuk sürecinin bir parçası olarak 1803-1806'da satın alındı.Bölgesindeki diğer topraklarla birlikte çeşitli Daha Avusturya mülkleriyle ödüllendirildi. 1 Ocak 1806'da Dük Frederick III'e Württemberg Kralı unvanı verildi ve bunun üzerine Württemberg Kralı I. Friedrich oldu . Kral I. Friedrich anayasayı feshetti ve Eski ve Yeni Württemberg'i birleştirdi. Daha sonra, kilise mülkiyetini devlet kontrolü altına aldı. Ren Konfederasyonu'na da katıldı.ve daha fazla bölge aldı.
Massachusetts Körfez Kolonisi

Massachusetts Körfezi Kolonisi (1628-1691), Massachusetts Körfezi çevresinde bir İngiliz yerleşimiydi. Yerleşimin toprakları güney New England'daydı ve ilk yerleşimler iki doğal limanda ve çevredeki arazide yaklaşık 154 mil (247,8 km) ayrı—önceden kurulmuş Plymouth Kolonisi'nin kuzeyindeki Salem ve Boston çevresindeki alanlardı. Sözde Massachusetts Körfezi Kolonisi tarafından yönetilen bölge, Massachusetts, Maine, New Hampshire ve Connecticut'ın bölümleri de dahil olmak üzere New England'ın merkezinin çoğunu kapsıyordu.
Massachusetts Körfezi Kolonisi, 1623'te Cape Ann'de kısa ömürlü bir yerleşim kuran başarısız Dorchester Şirketi'ndeki yatırımcılar da dahil olmak üzere Massachusetts Bay Company'nin sahipleri tarafından kuruldu. XVI. yüzyıldaki dinsel ayaklanmalar sırasında, Püritenler olarak tanınan bir grub, Anglikan Kilisesi'nde içerden reform yapmaya çalıştılar. Temelde, Katolikliğe özgü törenlerin ve yapılanmaların, daha basit olan Protestan inanç ve tapınma biçimleriyle değiştirilmesini istiyorlardı. Püritenlerin reformcu görüşleri, devlet kilisesinin birliğini yıkarak, halkın bölünmesi ve krallık otoritesinin bozulması tehdidi taşıyordu.
Koloni 1628'de başladı ve şirketin ikinci kolonizasyon girişimiydi. 1630'larda New England'a göç eden yaklaşık 20.000 kişi ile başarılı oldu. Nüfus güçlü bir şekilde Püritendi ve büyük ölçüde Püriten öğretilerinden güçlü bir şekilde etkilenen küçük bir lider grubu tarafından yönetiliyordu. Valileri, yerel kiliseye resmen kabul edilmiş özgür kişilerle sınırlı bir seçmen tarafından seçildi.
Sömürgeciler başlangıçta yerel Kızılderililerle iyi ilişkilere sahipti, ancak Pequot Savaşı'na (1636-38) ve ardından Kral Philip'in Savaşı'na (1675-78) yol açan sürtüşmeler gelişti, ardından güney New England'daki Kızılderililerin çoğu barış anlaşmaları yaptı.
Öncülerle 1621'de ilk kez barış yapmış olan kabile reisinin oğlu Phillip, Avrupalıların daha fazla Kızılderili toprağı işgalini engellemek için 1675'te güney New England kabilelerini birleştirmeye çalıştı. Ancak, Phillip savaş sırasında öldü ve çok sayıda Kızılderili esir olarak satıldı.
Stuart Restorasyonu'ndan sonra İngiltere ile olan siyasi farklılıklar, 1684'te sömürge tüzüğünün iptaline yol açtı. Kral II. James, tüm New England kolonilerini daha sıkı bir taç kontrolü altına almak için 1686'da New England Dominyonu'nu kurdu. Dominion, 1688'deki Muhteşem Devrim James'i görevden almasından sonra çöktükten sonra 1691 yılında yeni bir tüzükle Massachusetts Körfezi bölgelerini Plymouth Kolonisi ve Nantucket ve Martha's Vineyard'daki özel mülklerle birleştirdi. William Phips, tüzüğü taşıyan 1692'de geldi ve resmen yeni eyaletin sorumluluğunu aldı.
Tarih

Avrupalı sömürgecilerin New England'ın doğu kıyısına varmasından önce, Massachusetts Körfezi çevresindeki bölge Massachusettler, Nausettler ve Wampanoaglar dahil olmak üzere Algonkin dilleri konuşan birkaç halkın bölgesiydi. Pennacooklar kuzeydeki Merrimack Nehri vadisini işgal etti ve Nipmuclar, Pocumtuclar ve Mohikanlar Massachusetts'in batı topraklarını işgal etti, ancak bu kabilelerin bazıları New York'tan agresif bir şekilde yayılan Mohavklar tarafından haraca bağlanmışlardı. 1620'de toplam Yerli nüfusun 7.000 olduğu tahmin ediliyor. Bu sayı, 1616'ya kadar önemli ölçüde daha büyüktü; daha sonraki yıllarda, çağdaş tarihçiler, nüfusun üçte ikisini öldüren büyük bir vebayı tanımlayan Yerli insanlarla röportaj yaptı. Yerli halkın arazi kullanım modelleri, tarımsal amaçlar için temizlenen arazileri ve av oyunu için ormanlık alanları içeriyordu. Kabileler arasındaki toprak bölünmeleri iyi anlaşılmıştı. Kuzeybatı Geçidi'nin araştırılması konulu bir incelemenin yazarı olan Humphrey Gilbert, 1578'de, diğer Avrupa ülkelerinin henüz üzerinde hak iddia etmediği Yeni Dünya'daki "dinsizlere ve barbarlara ait topraklar"ı kolonileştirmek için Kraliçe Elizabeth'ten imtiyaz aldı. Çabalarına başlayabilmesi için beş yıl geçmesi gerekti. O denizde kaybolunca, görevini üvey kardeşi Walter Raleigh yüklendi.
17. yüzyılın başlarında Samuel de Champlain ve John Smith de dahil olmak üzere bölgeyi haritalandırdı. Kuzey Amerika'nın doğu kıyısındaki ilk kalıcı İngiliz yerleşimleri için planlar 1606'da başladı. 10 Nisan 1606'da İngiltere Kralı I. James, iki anonim şirket kuran bir tüzük verdi. "Birinci Koloni" ve "ikinci Koloni" olarak adlandırılmıştır. Bu tüzüğe göre, "birinci Koloni" ve "ikinci Koloni", her kolonide 13 kişiden oluşan bir Konsey tarafından yönetilecekti. Tüzük, birleşik girişim için kapsayıcı sorumluluğu olan "Virginia Konseyi" adlı 13 kişilik ek bir konsey sağladı.
Tarih > Plymouth kolonisi

Aralık 1620 yılında bir grup Pilgrimler kurdu Plymouth Kolonisini kendi kültürel kimliklerini korumak ve din özgürlüğünü elde etmek isteyen, sadece Massachusetts Bay güneyindeki. Plymouth'un sömürgecileri büyük zorluklarla karşılaştılar ve 1627'de hisselerini kendilerine satan yatırımcıları için çok az kar elde ettiler. Edward Winslow ve William Bradford, koloninin liderlerinden ikisiydi ve muhtemelen 1622'de İngiltere'de yayınlanan Mourt's Relation adlı bir çalışmanın yazarlarıydı. Bu kitap, bazı yönlerden, daha fazla göçü teşvik etmeyi amaçlayan bir tanıtım broşürüne benziyor. 1623 ve 1624'te Weymouth, Massachusetts'te kısa ömürlü başka sömürge yerleşimleri vardı; Thomas Weston'ın Wessagusset Kolonisi, Robert Forges'in kapsayıcı bir sömürge yapısı kurma çabası gibi başarısız oldu. Avrupalı göçmenlerin çoğu, siyasal baskılardan kaçmak, dinsel inançlarını özgürce yerine getirebilmek, maceraya atılmak ya da ülkelerinde kendilerine tanınmayan fırsatlardan yararlanabilmek için vatanlarından ayrıldılar. İngiltere'de 1620'den 1635'e kadar büyük ekonomik güçlükler yaşandı. Pek çok kişi iş bulamadı. Usta zanaatkarlar bile ancak geçinebilecek kadar para kazanıyorlardı. Ürünlerdeki verimsizlik sıkıntıları yoğunlaştırdı. Bunlara ek olarak, Endüstri Devrimi, hızla gelişen bir tekstil sektörü yaratmıştı ve dokuma tezgahlarının sürekli çalışabilmesi için giderek artan bir yün üretimi gerekiyordu. Toprak sahipleri çiftlikleri kapatıyor ve koyun beslemek için köylüleri bu topraklardan kovuyorlardı. Kolonilerin yayılması, yerlerinden edilen bu köylüler için bir çıkış yolu oluşturdu.
Tarih > Cape Ann yerleşimi

1623'te Plymouth Company'nin halefi olan New England Plymouth Konseyi, Thomas Gardner'ın liderliğinde Cape Ann'de küçük bir balıkçı köyü kurdu. Bu şirket aslen İngiltere'nin Dorset ilçesindeki Dorchester'ın Püriten bakanı John White'ın (1575-1648) çabalarıyla örgütlendi. Göç etmemiş olmasına rağmen White, bu yerleşimin kurulmasındaki etkisinden dolayı "Massachusetts Kolonisinin babası" olarak tanınır. Cape Ann yerleşimi kârlı değildi ve Dorchester Company'nin mali destekçileri 1625'in sonunda desteklerini sonlandırdı. Günümüzdeki Gloucester'da kurulmuş olan koloni terk edildi ancak Roger Conant da dahil olmak üzere bölgede birkaç yerleşimci kaldı ve Naumkeag köyü yakınlarındaki Salem'da biraz daha güneyde bir yerleşim kurdu.
Tarih > İngiltere ile çekişme

Massachusetts Körfezi, kendi milletvekilleri, valisi ve diğer kendi kendini atayan memurlarla büyük ölçüde kendi kendini yönetiyordu. Bölgedeki kolonistler, New England Püriten toplumunun teokratik doğasıyla birleşen bu öz-yönetim geleneği nedeniyle kendilerini İngiltere'deki"ana vatanları"ndan ayrı bir şey olarak gördüler. Massachusetts ve Plymouth'un Puritan kurucuları, kendilerini Yeni Dünya'daki topraklarının dini yasaları uygulama ve gözlemleme göreviyle tanrısal olarak verildiğini düşünüyorlardı.
İngiliz sömürgeciler 1664'te Yeni Hollanda'nın kontrolünü ele geçirdiler ve kraliyet, hükûmetin durumunu ve kolonilerin yasal sistemini araştırmak için yeni New York Eyaletinden New England'a kraliyet komisyoncuları gönderdi. Bu komisyon üyeleri, kolonilerle İngiltere arasındaki ilişkiyi daha güçlü bir hale getirecekti. Fakat koloniciler, Kral'ın Massachusetts Körfezi yasalarını ve mahkemelerini "denetleme" hakkını reddeditiler ve tüzüklerinin yasal hakları ve ayrıcalıkları dahilinde kaldıkları sürece oldukları gibi devam etmeleri gerektiğini söyleyerek reddettiler. Komiserler, koloninin New England'da bulunan tüm altın ve gümüşün zorunlu yüzde 20'sini ödemesini istediler, ancak sömürgeciler"krala değil, nezaket gereği"olduklarını söylediler.
Massachusetts Bay Governors John Leverett (left) and Simon Bradstreet (right). Leverett was of the more hard line autonomist faction of New England Puritans and Bradstreet the more moderate and reform oriented group.
Massachusetts'ten ayrılanlar yalnız Williams gibi kilise karşıtları değildi. Daha verimli topraklar ve daha iyi fırsatlar peşinde olan Tutucu Püritenler da kısa bir süre sonra Massachusetts Körfezi Kolonisi'ni terke başladılar. Connecticut Nehri Vadisi'nin üretkenliğine ilişkin haberler, verimsiz topraklarda zor günler geçirmekte olan çiftçilerin ilgisini çekti. 1630'ların başlarında çok kişi, düzlük arazide derin ve zengin toprağa kavuşabilmek için Kızılderili saldırısı tehlikesini göze almaya hazırdı. Bu yeni toplumlarda, kilise üyeliği oy verebilmenin ön koşulu olmaktan çok kez çıkarıldı ve giderek daha çok sayıda erkeğin oy sahibi olmasına yol açıldı. Massachusetts Körfezi, oy kullanma hakkını yalnızca Püritenlere genişletti, ancak koloninin nüfusu artıyordu ve onunla birlikte Püriten olmayan nüfus da büyüyordu; bu nedenle, koloninin gelecekteki yönüne ilişkin gerginlikler ve çatışmalar büyüyordu. Birçok zengin tüccar ve sömürgeci, ekonomik temellerini ve ticari çıkarlarını genişletmek istedi ve muhafazakar Püriten liderliğin buna engel olduğunu gördü. Püriten toplumda bile genç nesil, toplumu ticarete yardımcı olacak şekilde liberalleştirmek istedi. Massachusetts Körfezi ve New England'ın dini gözlem ve teokrasi için bir yer olmasını isteyenler, yönetimdeki herhangi bir değişikliğe en çok düşman olanlardı. Kraliyet bu bölünmeleri öğrendi ve koloniyi yönetme umuduyla Püriten olmayanları liderliğe dahil etmeye çalıştı.
Tarih > İngiltere ile çekişme > Kraliyet fermanının feshi

Massachusetts Körfezi'nden iki delege, İngiltere tarafından quo warranto ile tehdit ettiğinde Ticaret Lordları ile görüşmek üzere Londra'ya gönderildi. Lordlar, sorunları hafifletmek için ek bir tüzük talep ettiler, ancak delegeler, Şart'ta herhangi bir değişiklik müzakere edemeyecekleri yönünde emir aldılar ve bu, Lordları öfkelendirdi. Quo warranto hemen yayınlandı. Kral bunun koloni içinde sorunlar yaratacağından korktu ve sömürgecilere özel çıkarlarının ihlal edilmeyeceğine dair güvence vermeye çalıştı. Ancak deklarasyon sorunlar yarattı ve ılımlılarla muhafazakarlar arasındaki çatışmalar arttı.
Hükûmetlerini sürdürmek için yasal bir temelden yoksunlardı, ancak 1686'da resmi olarak feshedilene kadar bozulmadan kaldı.
Tarih > Birleşmeler ve restorasyon

İngiltere Kralı II. James, Massachusetts'i 1686'da New England Dominyonu'ndaki diğer New England kolonileriyle birleştirdi. Egemenlik, Sir Edmund Andros tarafından, yerel temsil olmaksızın yönetiliyordu ve New England'da son derece popüler değildi. Massachusetts makamları, İngiltere'deki 1688 Muhteşem Devrim'den sonra Nisan 1689'da Andros'u tutukladı ve boşalan tüzük biçimleri altında hükûmeti yeniden kurdular.
Kral III. William, Massachusetts ajanlarının eski sömürge tüzüğünü canlandırma çabalarına rağmen, 1691'de bir tüzük yayınladı. Massachusetts Körfezi'ni Plymouth Kolonisi, Martha's Vineyard, Nantucket ve kabaca Maine, New Brunswick ve Yeni İskoçya'yı kapsayan bölgelerle birleştirerek, Eyaletini oluşturmak için Increase Mather tarafından müzakere edildi. Massachusetts Körfezi. Bu yeni tüzük, Mather'ın kaçınmaya çalıştığı bir sonuç olan Püriten olmayanlara oy hakkı verdi.
Koloni'de günlük hayat

Koloninin ilk yıllarında hayat oldukça zor olabilir. Birçok sömürgeci, sığınak, kızılderili çadırları ve sazlık ve çamurluk yapı kullanılarak yapılan toprak zeminli kulübeler de dahil olmak üzere oldukça kaba yapılarda yaşıyordu. Daha sonraki yıllarda inşaat gelişti ve evler fıçı tahtasıyla, saz veya tahta çatılarla ve ahşap bacalarla kaplanmaya başlandı. Daha zengin bireyler, daha büyük bir mutfağa evlerini genişletirdi. Bu evler, günümüzde saltbox ev mimarisi olarak adlandırılan mimarinin öncüleriydi. İç mekanlar, daha sonraki yıllarda, en lüks evlerde alçı duvarlar, lambri kaplama ve ahşap işleri ile daha ayrıntılı hale geldi.
İlk dalgadan sonra gelen kolonistler, ilk kasabalarda kendilerine yer olmadığını gördüler. Kendilerine ait topraklar arayan aile grupları, yeni bir kasaba kuracakları arazi için hükûmete dilekçe verecekti. Grup liderleri, seçtikleri topraklara yerli tapu almaktan da sorumlu olacaklardı. Bu sayede koloni iç bölgelere doğru genişleyerek bitişik bölgelerde de yerleşimler oluşturdu.
Bir kasabadaki arazi, genellikle İngiltere'de ortaya çıkan yöntemlerle tahsis edilen komünal anlaşma ile bölünürdü. Bir şehir merkezinin dışında, bazıları ortaklaşa tutulabilecek olan tarım için arazi tahsis edilecektir. İyi düzenlenmiş bir şehir merkezi, bir taverna, okul, muhtemelen bazı küçük dükkanlar ve sivil ve dini işlevler için kullanılan toplantı evi, kasabanın siyasi ve dini yaşamının merkezi olacaktı. Kilise hizmetleri Çarşamba günleri birkaç saat ve Pazar günü tüm gün yapılabilir. Püritenler, pagan kökeni olduğunu iddia ettikleri Noel olmak üzere yıllık tatillerin hiçbirini gözlemlemediler. Yıllık kasaba toplantıları, Massachusetts Genel Kurulu kasaba temsilcilerini seçmek ve diğer topluluk işlerini yapmak için, genellikle Mayıs ayında toplantı evinde yapılacaktı. Kasabalar genellikle açık hava kutlamaları ve yedek milis kuvvetleri (İngilizce: trainband) veya milis kuvvetlerinin (İngilizce: militia) askeri tatbikatlar sırasında kullandıkları köy yeşilliğine sahipti.
Koloni'de günlük hayat > Kolonide evlilik ve aile hayatı

İngiltere'den göç eden ilk kolonistlerin çoğu, ailelerinin bir kısmı veya tamamı ile geldi. Bireylerin oldukça genç yaşta evlenip yavru üretmeye başlaması bekleniyordu. Bebek ölüm oranları, çocukluk ölümleri gibi nispeten düşüktü. Eşlerini kaybeden erkekler, özellikle bakıma muhtaç çocukları varsa, genellikle oldukça hızlı bir şekilde yeniden evlendiler. Püriten evliliği bir sivil birliktelik olarak algılaması nedeniyle, bazen boşanma meydana geldi ve her iki cinsiyet tarafından da takip edilebildi.
Zina genellikle para cezası ve evlenme baskısı ile cezalandırılırdı; gayri meşru bir çocuk doğuran bir kadın da para cezasına çarptırılabilir. Zina ve tecavüz daha ciddi suçlardı ve her ikisi de ölümle cezalandırılabilirdi. Ancak tecavüz, birden fazla tanık gerektiriyordu ve bu nedenle nadiren kovuşturuldu. Erkekler arasındaki cinsel aktiviteye sodomi deniyordu ve ayrıca ölümle cezalandırıldı.