stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tebriz Kuşatması (1603)
Kuşatma

Kaynaklar, kentte 5.000'i tüfekçi olmak üzere kuvvetli bir garnizonun, yaklaşık 200 savunma topunun ve 10 yıl yetebilecek zahirenin bulunduğunu öne sürmektedir. Bununla birlikte, bu birliklerin önemli bir bölümü Gazi Bey'i cezalandırma harekâtına katılmak üzere Tebriz dışındaydı. Tebriz'de kalan garnizona Ali Paşa'nın oğlu komuta etmekteydi.
Osmanlı birliklerinin 1585'te Tebriz'i zaptetmelerinden beri şehir ciddi bir yıkıma uğramış, nüfusun önemli bölümü de şehirden göçetmişti. Zaman içinde sükunetin hakim olmasıyla nüfusun bir bölümü geri dönse de, yerel halkın neredeyse çoğunluğunu oluşturan Azerilerin Şii simgeleri taşımaları da yasaklanmıştı. İran ordusunun gelişinden haberdar olan yerel halk Şiiliği simgeleyen başlıklarını taktılar. Halkın coşkusunu fark eden Osmanlı birlikleri şehirden ayrılarak kalede toplandılar. Bununla birlikte kale komutanı kuşatanların kim olduğunu başlangıçta anlamadı ve şehrin yağmacılar tarafından kuşatıldığına dair babasına haber gönderdi.
Şah Abbas önce birliklerinden bazı askerleri şehre sızdırmayı başardı. Bu askerler kaledeki garnizona fark ettirmeden nöbetçileri öldürmeyi başardılar. Şah Abbas bu aşamada 500 askerini tüccar kılığında şehre soktu. Bu askerler nöbetçileri öldürülmüş kalenin kapılarını açarken Şah da 6.000 kişilik seçkin birliklerini kaleye taarruz ettirdi. Türk ve İran birlikleri arasında çatışmalar başladı. Portekizlilerin idaresindeki topçu birlikleri de kaleyi bombardımana tutmaya başladılar.
Kaleyi kuşatanın Şah Abbas olduğunu anlayan kale komutanı babası Ali Paşa'ya bu defa iki ulak daha gönderdi ve yardım istedi. İran ordusunun Tebriz önünde belirdiğini haber alan ve Karnıyarık Kalesi üzerine seferinden dönen Ali Paşa şehre geri dönmeye çalışırken 28 Eylül 1603 tarihinde Tebriz'in kuzeybatısındaki Sufiyan yakınlarındaki Ezbent bölgesinde yaklaşık 15.000 kişilik bir İran birliğiyle karşılaştılar. Ezbend Muharebesi'nde sayıca az olan Türk birlikleri büyük bir yenilgiye uğradılar.
Bunun sonucunda Tebriz'deki garnizona yardım gelme olanağı kalmadı. Savunmacılar direnişlerini sürdürdülerse de askerlerden maaşlarının iki katını öneren İran tarafına geçenler giderek arttı. Giderek az sayıda kalan savunmacılar 21 Ekim 1603 tarihinde teslim oldular.
Kuşatma sonrası gelişmeler

Yerel Azeri halkı esir düşen birçok Osmanlı askerini 1585-1603 dönemindeki işgalin acısını çıkarmak için öldürdüler. Bu katliamdan en çok nasibini alanler Azeri kızlarıyla evlenen askerler oldu.
Tebriz'in Osmanlı birliklerinin yenilgiye uğratılması suretiyle alınması, kuruluşundan itibaren yüzyılı aşkın bir süre Osmanlı Devleti'ne karşı kayda değer bir askerî başarı kazananamamış Safevi Devleti'nin ilk zaferi oldu ve İran ordusuna moral verdi.
Zafer, Safevi Devleti'nin kurucusu Şah İsmail'in taç giydiği ve devletin ilk başkenti olan bir şehrin ele geçirilmiş olmasından da dolayı, İran'da büyük sevinç yarattı.
İran tarafından olabilecek taarruzlara karşı bölgedeki en müstahkem mevkii olan Tebriz'in düşüşü Şah Abbas'ın Batı İran'da kaybettiği tüm toprakları kısa sürede direnişsiz almasına ve Güney Kafkasya'ya dayanmasına neden oldu. Ordubad, Culfa, Maku, Selmas, Hoy, Meraga, Nahcıvan ve Civanşir kısa sürede İranlıların eline geçti.
Osmanlı Devleti, ilk defa aynı anda çift cephede topyekûn savaş tehlikesiyle kaşı karşıya kaldı. Celali isyanlarının yayılmış olması fiiliyatta mücadele verilen cephe sayısını üçe çıkardı ve askerî ve malî durumu daha da güçleştirdi.
Kuşatma sonrası Safevilerin Avrupa'yla diplomatik temasları

Şah Abbas Tebriz'i aldıktan sonra burada 1593'ten beri Osmanlı Devleti'yle 1593-1606 Osmanlı-Avusturya Savaşı savaş halindeki Kutsal Roma Cermen İmparatoru II. Rudolf'un elçisi George Tectander'i (Georg von der Jabel) 15 Kasım 1603 tarihinde kabul etti. Elçi Şah'a İmparatorun İtalyanca ve Latince dillerinde yazılmış mektuplarını iletti, ayrıca Moskova Prensi'nin mektuplarını sundu.
Matrakçı Nasuh'un XVI. yüzyıl Tebriz tasviri
Kuşatmaya tanık olan bir Avrupalı gezginin kuşatma sonrasındaki katliamı tasviri
Bağdat Kuşatması (1733)

Bağdat kuşatması (1733), Nadir Şah komutasındaki Pers ordusu tarafından Osmanlı'nın elindeki Bağdat'ın nispeten kısa ama yoğun bir kuşatmasıydı. Sonuç Bağdat'ta değil, nihayetinde Topal Osman Paşa komutasındaki büyük bir yardım kuvvetinin Nader'in Pers ordusuna kesin bir yenilgi yaşattığı (Nader'in kariyerindeki tek savaş alanı yenilgisi) Samara yakınlarında kuzeyde belirlendi. Pers kuşatıcıları, ekipmanlarının çoğunu kaybederek ve yardım için çaresizce bekleyen çok yorgun bir garnizonu kurtararak geri çekilmeye zorlandılar.
Nadir Şah tarafından Şubat-Temmuz 1733 arasında kuşatılan Bağdat, kuşatmayı kaldırmak amacıyla bölgeye yetişen Topal Osman Paşa komutasındaki Osmanlı ordusunun 19 Temmuz 1733'te Ducum Muharebesi'nde Safevî ordusunu büyük bir yenilgiye uğratmasının ardından, kale garnizonunun huruç harekâtıyla kazandıkları ikinci bir zafer sonucunda kuşatmadan kurtuldu.Kuşatma esnasında Bağdat halkından birçok insan ölmüştü.Bazı kaynaklar 60.000, bazı kaynaklar ise 110.000 kişinin kuşatma esnasında öldüğünü yazar.
Kuşatma öncesi

1732 yılının sonlarında Osmanlı-Safevî Savaşı yeniden başladığından Nadir Şah'ın birinci amacı savaşı Irak topraklarına taşıyarak Bağdat'ı ele geçirmek oldu. Nadir Şah'ın hedefinin belli olmasının ardından Osmanlı hükûmeti de Bağdat Beylerbeyi Eyyubizade Ahmed Paşa emrindeki eyalet askerlerini takviye etmeye başladı.
Nadir Şah ise Ahmed Paşa'yı aldatarak birliklerini Bağdat'tan çıkarmayı amaçladı. Erbil'i ele geçiren Nadir Şah Kerkük'ü kuşattıysa da yenilgiye uğradı ve 7.000 kişilik bir kuvveti Kerkük önlerinde bırakarak Karatepe'ye geldi.
Lutf Ali Han Köse Ahmetlü kuvvetlerinin de katılımıyla 80-100.000 kişilik bir orduya ulaşan Nadir Şah Şehriban'a geldi. Ahmed Paşa tarafından keşif amaçlı gönderilen Diyarbakır Alaybeği Abdülfettah Bey idaresindeki 2.000 kişilik birliği mağlup ederek, Bağdat'a ilerledi ve kalesini kuşattı. Köy Sancağı Mutasarrıfı Mehmet Paşa ile Baban Sancağı Mutasarrıfı Halil 
Paşa'nın kuşatmayı yarmak amacıyla yaptıkları hücumlar da başarısız oldu.
Aljubarrota Muharebesi

Aljubarrota Muharebesi, 14 Ağustos 1385 tarihinde Portekiz Krallığı ve Kastilya Tacı arasında meydana gelen bir muharebeydi. Muharebe, 1383'te ölen Portekiz kralının kızıyla evli olan Kastilya kralı I. Juan'ın Portekiz tahtı üzerinde hak iddia etmesi üzerine çıkmıştır. Portekiz kralı I. João ve Nuno Álvares Pereira tarafından komuta edilen kuvvetler, İngiliz müttefiklerinin desteğiyle, Aragonlu ve Fransız müttefikleriyle birlikte Kastilya kralı I. Juan'ın ordusuna ve São Jorge'de  Leiria ve Alcobaça arasındaki Cenevizli paralı askerlerle savaştı. Sonuç, Portekizliler için kesin bir zaferdi, Kastilya'nın Portekiz tahtına çıkma hırslarını ortadan kaldırdı, 1383-85 krizini sona erdirdi ve João'un Portekiz kralı olmasını garantiledi.
Bu muharebe ile birlikte Portekiz'in bağımsızlığı korundu ve yeni bir hanedan olan Avis Hanedanı kuruldu. Kastilya birlikleriyle dağınık sınır çatışmaları, 1390'da Kastilya Kralı I. Juan'ın ölümüne kadar devam edecekti, ancak bunlar yeni hanedan için gerçek bir tehdit oluşturmuyordu.
Türkmen Dağı Tugayları

| Türkmen Dağı Tugayları |
| --- | --- |
Suriye Türkmen bayrağı
Etkin: 2012 - günümüz
Ülke: Suriye
Bağlılık: Suriye Türkmen Ordusu
Tipi: Tugay
Görevi: Bayır-Bucak bölgesinin savunması, Türkmenlerin korunması
Büyüklük: 10,000
Karargâh: Türkmen Dağı, Bayır-Bucak, Lazkiye
Savaşları: Suriye İç Savaşı Suriye İç Savaşı Lazkiye Cephesi El Haffa Muharebesi  2014 Lazkiye Taarruzu  2015 Lazkiye Taarruzu 
Komutanlar
Komutan: Ebu Bekir Muhammed Abbas Ali Başir Muhammed Avad
Türkmen Dağı Tugayları, Lazkiye ilinin Bayır-Bucak bölgesinde faaliyet gösteren Suriye Türkmen Ordusu'na bağlı muhalif bir gruptur.
Grup üyeleri büyük oranda Lazkiye ve Hatay arasında kalan Türkmen köylerindendir. Ayrıca, Türkmen tugaylarında Türkiye'den giden gönüllü savaşçılar da bulunmaktadır. Türkmen Tugayları Nusayri ve Türkmen köyleri arasında savaşmaktadır. Tugayların başında Özgür Suriye Ordusu komutanlarından Albay Muhammed Avad bulunmaktadır.
Bayır-Bucak bölgesinde faaliyet gösteren pek çok tugay vardır. Bunların en büyükleri Nurettin Zengi, Zahir Baybars, El Huva Bila, Yavuz Sultan Selim, Fatih Sultan Mehmed, Memduh Colha, Bin Tamime, Katip Mustafa, Firsan Tevhid (Birleşik Süvariler), Türkmen Şahinleri ve Sultan Abdülhamid tugaylarıdır. Tugayların hepsi farklı bir bölgede faaliyet göstermektedir. Türkmen Dağı Tugayları Suriye Türkmen Kitlesi tarafından desteklenmektedir.
Tarihçe

Suriyeli Türkmenler Suriye'de ayaklanmaların başladığı 2011 yılından itibaren Özgür Suriye Ordusu'na yakın durmuşlardır. 2012 yılından itibaren çatışmalar şiddetlenmiş ve Nusayri köyleri ile Sünni Arap ve Türkmen köyleri arasındaki bölgeler rejim ile Türkmen grupların çatışma hattı olmuştur.
15 Şubat 2012'de Suriye Türkmen Kitlesi kurulmuştur. Bu organizasyon Lazkiye'deki Türkmen grupları desteklemiştir. Suriye Türkmenleri'nin Halep'te faaliyet gösteren tugayları ile aradaki coğrafi uzaklıktan dolayı istenen seviyede bir birliktelik oluşturulamamıştır. Karşılıklı olarak insani yardım gönderilebilmiştir.
2012 ve 2013 yıllarında cephe hatları çok fazla değişmemiştir. 2013 yılının çoğunda Buruç ve Şulayip isimli Türkmen köyleri dışında diğer köyler Türkmen muhaliflerin elinde kalmıştır. Mart 2014'te Keseb kasabası muhaliflerin eline geçmiş ancak Haziran 2014'te rejim kasabayı geri almıştır.
Eylül 2015'te Rusya'nın savaşa dahil olmasından sonra rejim ile karşılıklı kurulmuş güç dengesi bozulmuştur. Rusya hava saldırıları ile bölgeyi yoğun bir şekilde bombalamaya başlamış, karadan ise Suriye rejimine bağlı güçler ve Hizbullah ile İran destekli Şii milisler ilerlemeye çalışmışlardır. Bölge yoğun top ateşine tutulmuştur. Buna rağmen Suriye rejimi ve müttefikleri birkaç bölge dışında önemli bir kazanç sağlayamamışlardır.
Türkiye, Rusya'nın hava saldırılarını sert bir şekilde kınamıştır. Bölgede IŞİD unsuru olmamasına rağmen gerçekleştirilen Rus hava saldırıları büyük eleştiri konusu olmuştur. Türkmen tugaylarına Türkiye'den insani yardım gitmiştir.
15 Kasım'da Gımam bölgesi rejimin eline geçmiştir. Bölgeyi geri alma girişimleri başarılı olmamıştır. Rus hava saldırıları ve yoğun bombardıman sonucu, Türkmen güçlerinin bölgedeki direniş hattı büyük oranda yarılmıştır. Züveyik köyünden ilerleyen Mahmiye, Fırınlık ve 45.Nokta'yı çevreleyen rejim güçlerinin üç köyü de ele geçirdiği belirtilmiştir.
Kasım ve Aralık ayında çatışmalar stratejik Kızıldağ etrafında yoğunlaşmıştır. 40 gün içinde tepe 5 kez el değiştirmiştir. Son olarak Aralık ayının ilk haftasında rejimin eline geçmiştir. Türkmen Dağı'ndaki Burj El Kasab, Kızıldağ, Çardaklı, Karabacaklı, Göğdağ ve Kulcuk köylerini havan topları ve füzelerle vuran rejim güçleri, Kızıldağ Tepesi çevresinde ilerlemeye çalışmaktadır.
Türkmen Tugayları > Nurettin Zengi Tugayı

Saray köyü ve çevresinde faaliyet göstermektedir. Lideri Ferit Masri’dir.
Türkmen Tugayları > Zahir Baybars Tugayı

Avanlı Bölgesi’nde faaliyet göstermektedir. Lideri Ali Şehirli’dir.
Türkmen Tugayları > El Huva Billa Tugayı

Kastav ve Beyt Mılık arasında kalan bölgede faaliyet göstermektedir. Lideri Heysem Topalca’dır.
Türkmen Tugayları > Yavuz Sultan Selim Tugayı

Şeren Bölgesi’nde faaliyet göstermektedir. Lideri Tarık Sohta’dır. Halep ve Resulayn’da süren çatışmalarda Özgür Suriye Ordusu ile beraber yer almıştır. Resulayn'dan geri çekildikten sonra, Halep ve Lazkiye'de faaliyetlerine devam etmektedir. 2015 yılında Suriye Demokratik Güçleri ile de beraber IŞİD'e karşı savaşmaya başlamıştır.
Türkmen Tugayları > Memduh Colha Tugayı

Beyt Fariz Bölgesi’nde faaliyet göstermektedir. Birliğin ilk lideri olan Mustafa Emin ilk Türkmen şehittir. Mustafa Emin’in vefatından sonra Birliğin liderliğini Usame Kadı ve onun liderliği bırakmasının ardından Emin İbrahim üstlenmiştir.
Türkmen Tugayları > Bin Tamime Tugayı

Gımam merkezinde faaliyet göstermektedir. Bu birlik Nusayri köyleri ile tam sınırda yer almakta dolayısıyla en tehlikeli bölgede görev yapmaktadır.
Türkmen Tugayları > Katib El Mustafa Tugayı

Çömeren Bölgesi’nde faaliyet göstermektedir. Lideri Muhammed Abdullah’tır.
Türkmen Tugayları > Fırsan Tevhid (Birleşik Süvariler)

İsapınar bölgesinde güvenliği sağlamaktadırlar. Lideri Ahmet Reşit’tir.
Türkmen Tugayları > Türkmen Şahinleri Tugayı

Asker sayısı fazla olmamakla beraber, iyi yapılanmaya sahip olduğu belirtilmiştir. En önemli ve tehlikeli çatışma bölgelerinden biri olan Nisibin’de güvenliği sağlamaktadır. Liderleri İbrahim Karabacak’tır.
Türkmen Tugayları > Sultan Abdülhamid Tugayı

Ömer Muhtar, Osman Gazi ve Ömer bin Abdülaziz isimli üç bölüğün birleşmesi ile kurulmuştur. Lideri Ömer Abdullahdır. 2015 yılından itibaren en önemli tugaylardan biri haline gelmiştir. Tugay, Osmanlı topraklarını savunduklarını ve gayrimüslimlerle savaştıklarını deklare etmiştir.
Türkmen Tugayları > Birinci Fetih Tümeni

Dört tugaydan oluşmaktadır. Fatih Sultan Mehmed Tugayı, Gımam merkezi ve aynı zamanda çevre bölgesinde faaliyet göstermektedir. Süleyman Şah Tugayı, Kanuni Sultan Süleyman ve Selçuklular Tugayının birleşmesi ile oluşturulmuştur. Diğer iki tugay ise Sultan Murad ve Albaz İslami tugaylarıdır.
Türkmen Tugayları > İkinci Sahil Tümeni

Çoğunluğu Sünni Araplardan oluşan birinci sahil tümenine ek olarak, Özgür Suriye Ordusu'na bağlı Türkmenler tarafından, 2015 yılının Temmuz ayında kurulmuştur. İkinci Sahil Tümeni komutanı Beşar Molla, komutan yardımcısı ise Alparslan Çelik'tir. Tümeni oluşturan tugaylar Yıldırım Beyazıd Tugayı, Birinci Murad Tugayı ve Dördüncü Murad Tugaylarıdır. Ahraruş Şam, El Nusra Cephesi ve Özgür Suriye Ordusu ile yakın koordinasyon içindedir.
Uruguay Kızılderilileri

| --- | --- |
[[Dosya:Charrua.JPG |frameless]]
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Diller
yerel diller, İspanyolca
Din
Hristiyanlık, yerel inançlar
Uruguay Kızılderilileri (İspanyolca Los indios del Uruguay, indígenas del Uruguay), Uruguay'da yaşamış olan, Güney Cone kültür grubundan Kızılderili halkları.
Uruguay'ın yerli halklarının soyu Avrupalı yerleşimciler tarafından 19. yüzyıla kadar imha ve ayrımcılık politikalarıyla soyları tüketilmiştir. Günümüzde Uruguay'da çoğunluğu Avrupalılar alırken, Afrika kökenli zenciler ile Kızılderili melezleri oldukça azınlıktadır.
Halklar

Chaná (los chanás) — soyları tükenmeden önce Uruguay'da yaşıyorlardı
Charrúa (los charrúas) — güney Brezilya ve Uruguay'da yaşıyorlardı
Minuane (los minuanes) — soyları tükenmeden önce Uruguay'da yaşıyorlardı
Yarolar  (los yaros) — soyları tükenmeden önce Uruguay'da yaşıyorlardı
Bohane (los bohanes) — soyları tükenmeden önce Uruguay'da yaşıyorlardı
Guenoa (los güenoas) — soyları tükenmeden önce Uruguay'da yaşıyorlardı
Guaraniler (los guaraníes) — Uruguay'daki soyları tükenmiştir
Urban Outfitters

| --- | --- |

Tip: Halka açık
Endüstri: Perakende
Kuruluş: 1970 (55 yıl önce) (1970) (Free People olarak) Philadelphia, Pensilvanya, ABD
Kurucu: Richard Hayne Judy Wicks Scott Belair
Genel merkezi: Philadelphia, Pennsylvania, ABD
Hizmet alanları:  Birleşik Devletler  Hindistan  Belçika  Kanada  Danimarka  Fransa  Almanya  İrlanda  İsrail  İtalya  Hollanda  Pakistan  İsveç  Birleşik Krallık  İspanya  Avusturya 
Önemli kişiler: Richard Hayne (CEO)
Ürün:  Kıyafet  aksesuar  kozmetik  ayakkabı  ev eşyaları  müzik 
Gelir:  3.450 milyon $ (2014)
Net gelir:  282.36 milyon $ (2014)
Alt kuruluş(lar):  Anthropologie  Free People  Terrain  BHLDN  THE Vetri Family 
Öz kaynak:  1.694 milyon $ (2014)
Sahibi: Richard Hayne (15.5%)
Çalışan sayısı: 16,330
Web sitesi:  Ticari sitesi  Yönetim sitesi 
Urban Outfitters, Inc. merkezi Philadelphia, Pennsylvania'da bulunan çok uluslu bir yaşam tarzı perakende şirketidir. Amerika Birleşik Devletleri, İsveç, İngiltere, İspanya, Danimarka, Fransa, Almanya, İrlanda, Belçika, Kanada, İtalya, Hollanda, İsrail ve BAE'de faaliyet göstermektedir. Urban Outfitters markası, kadın ve erkek modası giyim, ayakkabı, güzellik ve sağlıklı yaşam ürünleri, aksesuarlar, aktif giyim ve donanım ve ev eşyalarının yanı sıra müzik başta olmak üzere plaklar ve kasetlerden oluşan ürün kolları ile genç yetişkinleri hedefliyor. Malların çoğu, şirketin birden fazla özel etikete toptan satış bölümü tarafından tasarlanmış ve üretilmiştir.
Şirket, Pennsylvania Üniversitesi'nde bir girişimcilik sınıfı projesi olarak Richard Hayne, Judy Wicks ve Scott Belair tarafından Free People perakende mağazası olarak kuruldu. Adı Urban Outfitters olarak değiştirildi ve 1976'da kuruldu.
Urban Outfitters, Inc. (URBN), URBN marka portföyünde Anthropologie, Free People, Terrain, BHLDN ve The Vetri Group'u da içeren birden fazla mağaza taşır.
Kurumsal tarihçesi

Urban Outfitters, giyim, giyim aksesuarları ve apartman ürünlerinin satışında uzmanlaşmış, yaşam tarzı ile ilgili bir perakendecidir. Öncelikle hipster alt kültürü ve alternatif moda ile ilgilenen gençleri ve genç yetişkinleri hedefliyor.
2007 yılında Urban Outfitters, Philadelphia Donanma Tersanesi'nde bulunan Urban Outfitters Şirket Ofisi Kampüsü için Ulusal Tarihi Koruma Güveninden Ulusal Koruma Onur Ödülü'nü aldı. Aynı kampüs için Urban Outfitters, Urban Land Institute'tan 2007 Global Mükemmellik Ödülü'nü aldı. Mart 2008'de, yeni Terrain markasını tanıtmak için, Philadelphia Çiçek Fuarı'na girdi ve Alfred M. Campbell Ödülü, Koruma Ödülü, Halkın Seçimi Ödülü ve Şovun En İyisi ödülünü kazandı.
Şirket, 27 Kasım 2009 tarihinde, 38 çalışanın tümünü gereksiz hale getirerek ve onları istihdam ajansı Akademik Çalışma yoluyla yeniden işe alarak Stockholm basınında çalışanlara toplu pazarlık haklarını reddetme konusunda İsveç basınının dikkatini çekti. Harekete yanıt olarak ombudsman Jimmy Ekman, diğer firmaların toplu pazarlık haklarını bu şekilde reddetmesini önlemek için daha sert yasalar çağrısında bulundu.
2011 yılında, Avusturyalı girişimci Florian Kaps ile ortaklaşa sınırlı sayıda Polaroid ONE600 anlık kamera ve Type 779 anlık film satmayı kabul etti. Ocak 2013'te eski Cumhuriyetçi Sen liderliğindeki Abraham & Roetzel lobicilik şirketini işe aldı. Spencer Abraham, Washington DC'de perakende sektörü politikası konusunda savunuculuk yapacak.
2019 yılında şirket, kullanılmış VHS bantlarının 40 dolara satıldığını açıklayarak dikkat çekti.
Urban Outfitters'ın ürünleri, büyük ölçüde NAACP'nin yerel bir bölümünü de içeren dini, etik ve etnik baskı gruplarından, İftira ve İnkârla Mücadele Birliği ve Navajo Nation gibi grupların da ürünlerini konu aldı.
Lower Manhattan, New York City'de bir mağaza.
Halifax, Nova Scotia'daki Urban Outfitters mağazası.
Çin Halk Kurtuluş Ordusu
Tarih > Erken tarih

Başlığın diğer anlamları için Çin İç Savaşıve İkinci Çin-Japon Savaşı sayfasına bakınız.
ÇKP askeri kanadını 1 Ağustos 1927'de Nanchang ayaklanması sırasında kurdu ve Çin İç Savaşı başladı. Ulusal Devrimci Ordu'nun Komünist unsurları Zhu De, He Long, Ye Jianying, Zhou Enlai ve Kuomintang (KMT)'nin diğer solcu unsurlarının liderliğinde 1927 Şangay katliamı'ndan sonra isyan etti. O zamanlar Çin İşçi ve Köylü Kızıl Ordusu veya kısaca Kızıl Ordu olarak biliniyorlardı.
Kızıl Ordu, 1934 ve 1935'te Chiang Kai-Shek'in KMT'si tarafından kendisine karşı yürütülen çeşitli seferlerden kurtuldu ve Uzun Yürüyüş'e katıldı.
1937'den 1945'e kadar süren İkinci Çin-Japon Savaşı sırasında ÇKP'nin askeri güçleri Sekizinci Yol Ordusu ve Yeni Dördüncü Ordu olmak üzere iki ana birimden oluşan Çin Cumhuriyeti Ulusal Devrimci Ordusuna nominal olarak entegre edilmiştir. Bu süre zarfında, bu iki askeri grup öncelikle gerilla taktikleri kullanmış, genellikle Japonlarla büyük çaplı çatışmalardan kaçınmış, aynı zamanda Japon hatlarının gerisindeki KMT birliklerini ve paramiliter güçleri kendi kuvvetlerine katarak güçlenmiştir.
1945'te Japonların teslim olmasından sonra ÇKP, Şubat 1947'de Sekizinci Yol Ordusu ile Yeni Dördüncü Ordu'yu birleştirme kararı alınana kadar Ulusal Devrimci Ordu birim yapılarını kullanmaya devam etti ve yeni milyon kişilik kuvvete Halk Kurtuluş Ordusu (PLA) adını verdi. Yeniden yapılanma 1948 sonlarında tamamlandı. PLA sonunda Çin İç Savaşını kazanarak 1949'da Çin'i kurdu. Daha sonra Kasım 1949'da Hava kuvvetleri liderlik yapısının kurulmasıyla birlikte ciddi bir yeniden yapılanma sürecine girmiş ve bunu takip eden Nisan ayında Deniz kuvvetleri liderlik yapısı kurulmuştur.
1950 yılında topçu birlikleri, zırhlı birlikler, hava savunma birlikleri, kamu güvenlik güçleri ve işçi-asker milislerinin liderlik yapıları da kurulmuştur. Kimyasal savaş savunma kuvvetleri, demiryolu kuvvetleri, iletişim kuvvetleri ve stratejik kuvvetlerin yanı sıra diğer ayrı kuvvetler de (mühendislik ve inşaat, lojistik ve tıbbi hizmetler gibi) daha sonra kurulmuştur.
Bu erken dönemde Halk Kurtuluş Ordusu ezici çoğunlukla köylülerden oluşuyordu Asker ve subaylara yönelik muamele eşitlikçiydi ve 1955 yılına kadar resmi rütbeler kabul edilmedi. Eşitlikçi örgütlenmesinin bir sonucu olarak, ilk PLA köylülerin yaşamlarını yöneten katı geleneksel hiyerarşileri altüst etti. Sosyolog Alessandro Russo'nun özetlediği gibi, PLA hiyerarşisinin köylü bileşimi Çin toplumsal normlarından radikal bir kopuştu ve "katı geleneksel hiyerarşileri eşi benzeri görülmemiş eşitlikçilik biçimleriyle altüst etti[.]"
Tarih > 1980'den bu yana

1981 yılında PLA, Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşundan bu yana en büyük Kuzey Çin Askeri Tatbikatı'nı gerçekleştirmiştir. 1980'lerde Çin, ekonomik kalkınma için kaynak ayırmak amacıyla ordusunu önemli ölçüde küçülttü ve bu da PLA'ya ayrılan kaynakların göreceli olarak azalmasına neden oldu. 1989 Tiananmen Meydanı protestoları ( Çince: 天安门事件 )ardından, ideolojik doğruluk Çin askeri ilişkilerinde baskın tema olarak geçici bir süre için yeniden canlandı. Silahlı kuvvetlerin ÇKP'ye siyasi sadakati önde gelen bir endişe kaynağı olmaya devam etse de, reform ve modernizasyon bugün PLA'nın birincil hedefleri olarak konumunu sürdürmektedir. Siyasi liderliğin endişe duyduğu bir başka alan da PLA'nın sivil ekonomik faaliyetlere katılmasıydı. Bu faaliyetlerin PLA'nın hazır olma durumunu etkilediği düşünülüyordu ve siyasi liderliğin PLA'yı askeri olmayan ticari çıkarlarından ayırmaya çalışmasına neden oldu.
Son 10 ila 20 yıldır PLA, Sovremenny sınıfı muhripler de dahil olmak üzere Rusya'dan bazı gelişmiş silah sistemleri satın almıştır; Sukhoi Su-27 ve Sukhoi Su-30 uçakları, ve Kilo-class dizel-elektrik denizaltıları. Ayrıca Type 052D sınıfı güdümlü füze destroyeri de dahil olmak üzere birkaç yeni muhrip ve fırkateyn sınıfı üretmeye başlamıştır. Buna ek olarak, PLAAF kendi Chengdu J-10 savaş uçağını tasarlamıştır ve yeni bir hayalet avcı uçağı olan Chengdu J-20. PLA, 3 Aralık 2004 tarihinde Pasifik Okyanusu'ndaki hedefleri vurabilecek nükleer savaş başlıkları fırlatabilen yeni Jin class nükleer denizaltılarını suya indirdi ve sonuncusu 2022'de denize indirilecek olan Fujian olmak üzere üç uçak gemisine sahiptir.
PLA, 2014-2015 yılları arasında Liberya, Sierra Leone, Gine ve Gine-Bissau'daki Ebola virüsü salgını ile mücadele etmek üzere dönüşümlü olarak 524 sağlık personeli görevlendirmiştir. 2023 itibarıyla bu, PLA'nın başka bir ülkedeki en büyük tıbbi yardım göreviydi.
PLA, 2015 yılında PLA Kara Kuvvetleri, PLA Roket Kuvvetleri ve PLA Stratejik Destek Kuvvetleri gibi yeni birimler oluşturmuştur.
PLA 1 Ağustos 2017 tarihinde 90. yıldönümünü kutladı. Büyük yıldönümünden önce, Zhurihe Eğitim Üssü'nde (İç Moğolistan Özerk Bölgesi içinde) şimdiye kadarki en büyük ve Pekin dışındaki ilk geçit törenini düzenledi.