Seçkinci teori
Tarihi > Günümüz seçkinci teorisyenleri > G. William Domhoff

G. William Domhoff, 1967 tarihli tartışmalı kitabı Who Rules America? (Amerika'yı Kim Yönetiyor?) ile Amerika Birleşik Devletleri'ndeki iktidar yapısını göstermek amacıyla yerel ve ulusal karar alma süreç ağlarını araştırmıştır. O da Hunter gibi, büyük gelir getiren mülklere (bankalar ve şirketler gibi) sahip olan ve bunları yöneten elit bir sınıfın Amerikan iktidar yapısına siyasi ve ekonomik olarak hakim olduğunu ileri sürmektedir.
James Burnham
Burnham'ın ilk çalışması olan Yönetim Devrimi, tüm işlevsel iktidarın politikacılar ya da işadamları yerine yöneticilerin eline geçmesini, yani mülkiyet ve kontrolün birbirinden ayrılmasını ifade etmeye çalışmıştır.
Robert D. Putnam
Putnam, yöneticiler ve diğer uzman gruplar arasındaki teknik ve özel bilginin geliştirilmesini, iktidarın demokratik süreçten alıp karar sürecini etkileyen danışmanlara ve uzmanlara veren bir mekanizma olarak görmüştür.
“Eğer son yüz yılın baskın figürleri girişimci, işadamı ve endüstriyel yönetici olduysa, 'yeni adamlar' bilim insanları, matematikçiler, ekonomistler ve yeni entelektüel teknolojinin mühendisleridir."
Thomas R. Dye
Dye, Yukarıdan Aşağıya Politika Yapımı adlı kitabında, ABD kamu politikalarının "halkın taleplerinden" değil, Washington D.C. merkezli kar amacı gütmeyen vakıflar, düşünce kuruluşları, özel çıkar grupları ve önde gelen lobi ve hukuk firmalarında bulunan elit konsensüsten kaynaklandığını savunmaktadır. Dye'ın şu çalışmalarında daha da genişletilmiştir: The Irony of Democracy, Politish in America, Understanding Public Policy ve Who's Running America?
George A. Gonzalez
Corporate Power and the Enviroment adlı kitabında George A. Gonzalez, ABD'li ekonomik elitlerin çevre politikasını kendi çıkarları doğrultusunda şekillendirme gücü üstüne yazmıştır. The Politics of Air Pollution: Urban Growth, Ecological Modernization and Symbolic Inclusion ve Urban Sprawl, Global Warning, and the Empire of Capital adlı kitaplarında Gonzalez, Amerika'da çevre politikası ve kentsel yayılma arasındaki karşılıklı ilişkiyi açıklamak için elit teorisini kullanmaktadır. En son çalışması, Energy and Empire: The Politics of Nuclear and Solar Power adlı kitabında, ekonomik elitlerin nükleer enerji seçeneğini savunmalarını 1945 sonrası Amerikan dış politika hedeflerine bağladıklarını, aynı zamanda bu elitlerin güneş enerjisi gibi tek  bir ulusun hakimiyetinde olmayan diğer enerji türlerine devlet desteği verilmesine karşı çıktıklarını göstermektedir.
Ayrıca bakınız: İklim değişikliğive Kentsel yayılma
Ralf Dahrendorf
Reflections on the Revolution in Europe adlı kitabında Ralf Dahrendorf, siyasi faaliyet için gereken ileri düzeydeki yetkinlik nedeniyle, bir siyasi partinin aslında "siyasi hizmet" sağlayıcısı, yani yerel ve resmi kamu dairelerinin idaresi olma eğiliminde olduğunu ileri sürmektedir. Seçim kampanyası sırasında her parti, seçmenleri devlet işlerini yönetmek için en uygun olduğuna ikna etmeye çalışır. Bunun mantıklı sonucu, bu karakteri kabul etmek ve partileri açıkça hizmet sağlayan şirketler olarak tescil etmek olacaktır. Bu şekilde, yönetici sınıf yasal olarak tanınmış şirketlerin üyelerini ve ortaklarını içerecek ve "yönetilen sınıf" kendi çıkarlarına en uygun devlet yönetim şirketini seçimle belirleyecektir.
Martin Gilens and Benjamin I. Page
Profesör Martin Gilens ve Benjamin Page, 1779 politika konusu üzerinde yaptıkları istatistiksel analizde, "ekonomik elitlerin ve iş dünyasının çıkarlarını temsil eden örgütlü grupların ABD hükümet politikası üzerinde önemli bağımsız etkilere sahip olduğunu, ortalama vatandaşların ve kitle temelli çıkar gruplarının ise bağımsız etkilerinin ya çok az olduğunu ya da hiç olmadığını" tespit etmişlerdir. Vox.com tarafından alıntılanan eleştirmenler, aynı veri setini kullanarak, zengin ve orta sınıfın anlaşmazlığa düştüğü durumlarda, zenginlerin tercih ettikleri sonucu yüzde 53 oranında elde ettiklerini, orta sınıfın ise yüzde 47 oranında istediklerini elde ettiklerini ileri sürmüşlerdir. Bazı eleştirmenler Gilens ve Pages'in manşet sonucuna katılmamakla birlikte, veri setinin "zengin ve orta (sınıfın) yoksulların istediği politikaları engellemede etkili olduğunu" doğruladığına inanmaktadır.
Thomas Ferguson
Siyaset bilimci Thomas Ferguson'un Investment Theory of Party Competition adlı eseri bir elit teorisi olarak düşünülebilir. En kapsamlı şekilde 1995 tarihli  Golden Rule: The Investment Theory of Party Competition and the Logic of Money-driven Political Systems isimli eserinde ortaya koyulmuştur, esere modern siyasi sitemlerde siyasi farkındalık kazanmanın maliyetinin hiçbir vatandaşın karşılayamayacağı kadar yüksekte olduğunu belirterek başlar. Bu seçkinler daha sonra siyasi katkılar ve medyadaki onaylar gibi diğer yollarla destekledikleri partilere ve politikalara "yatırım" yaparak siyaseti etkilemeye çalışırlar.
Neema Parvini
Neema Parvini, 2022 tarihli The Populist Delusion adlı eserinde "halkın iradesinin" siyasi kararları etkilemediğini ve "elit güdümlü değişimin" siyasi iktidarın geçeklerini daha iyi açıkladığını iler sürmektedir. Parvini kitabında elit teorisini ve elit teorisyenlerin teorilerini açıklayarak tanıtmaktadır: Gaetano Mosca, Vilfredo Pareto, Robert Michels, Carl Schmitt, Bertrande de Jouvenel, James Burnham, Samuel T. Francis ve Paul Gottfried. Parvini, düşünürleri açıklarken ve çerçevelerini batı siyasi tarihine uygularken, iktidarın gerçek işleyişinin "örgütlü bir azınlık elitinin örgütsüz bir kitleye hükmetmesi" olduğu sonucuna varmaktadır. Parvini ayrıca elit teorisini ve The Populist Delusion'da ortaya konan agümanları Academic Agent adlı YouTube kanalında tartışmakta ve sunmaktadır.