stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pasifik Cephesi (II. Dünya Savaşı)
Midway Muharebesi

Ana madde: Midway Muharebesi
Midway Muharebesi (ミッドウェー海戦, Midway Kaisen / Midway Deniz Muharebesi) (Japon kod adı: MI Harekâtı, MI作戦 / Emu Ai Sakusen), Muharebenin amacı stratejik Midway adası'nı almak ve Amerikan uçak gemilerini yok etmekti. Bu amaçla toplanan Japon armadasında 200 parçalık Japon filosunda 8 uçak gemisi ve 11 zırhlı bulunuyordu. Buna karşılık Amerikalılar 3 uçak gemisi etrafında 76 parçalık bir filo hazırlayabilmişlerdi.
Ne var ki Japonlar güçlerini dağıttılar. İki uçak gemisini, Amerikalıları kuzeye çekmek için Aleut Adaları'na doğru göndermişler, iki uçak gemisini de esas filonun çok gerisindeki çıkarma filosuna tahsis etmişlerdi. Japon şifresini çözen Amerikalılar birçok bocalamaya ve USS Yorktown (CV-5)’ın bu sefer batmasına rağmen, Japon İmparatorluk Filosu’nun belkemiği olan en önemli dört Japon uçak gemisini batırdılar. Bu savaşın Amerikalılar lehine sonuçlanmasındaki en önemli etken Amerikan ordusunun Japon şifreleme sistemini çözmeleri ve Japonların bundan haberi olmamasıdır. Japon uçak gemilerinin batırılmasındaki etken ise Japon amiralinin hazırda bekleyen silahları yüklenmiş muharebe uçaklarının saldırı filosu geri dönmedi diye bombardıman cephanesi yüklemek amacıyla hangara indirmesi ve bu sırada Amerikan uçaklarının gemilere saldırmasıdır.
Bu savaşta ve sonraki savaşlarda Japon donanmasının yenilmesindeki en önemli etkenlerden biri Japon gemilerinde radar bulunmaması olacaktır.
Tarawa Muharebesi

Ana madde: Tarawa Muharebesi
Tarawa Muharebesi (İngilizce: Battle of Tarawa), Gilbert Adaları'nda bulunan Tarawa Adası üzerinde 20 Kasım 1943 ile 23 Kasım 1943 tarihleri arasında gerçekleştirilmiş Pasifik Cephesi'ne dahil edilen bir muharebedir. Muharebe sadece 76 saat sürmesine karşın 6.000 kadar asker ölmüş, 2.296 asker yaralanmıştır.
Makin Muharebesi

Ana madde: Makin Muharebesi
Makin Muharebesi (İngilizce: The Battle of Makin, Japonca: マキンの戦い / Makin no Tatakai), Gilbert Adaları'nda bulunan Makin Mercan Adası üzerinde 20 Kasım 1943 ile 24 Kasım 1943 tarihleri arasında gerçekleştirilmiş Pasifik Cephesi'ne dahil edilen bir muharebedir.
Aleut Adaları Seferi'nin sonun gelmesi ve Solomon Adaları'na doğru gerçekleşen ilerleme, asker ve malzeme olanaklarının artmasıyla birleşince, 1943 yılı sonlarında Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri'ne, Orta Pasifik'e bir baskın gerçekleştirme olanağı sağlamıştır. Amiral Chester W. Nimitz bu baskının 1943'ten daha önce yapılması gerektiğini savunmuştur, fakat söz konusu baskının Bismarck Adaları'nda yapılmakta olan ve Rabaul'un kuşatma altına alındığı Cartwheel Harekâtı'yla eşzamanlı olarak gerçekleştirme olanağı bulunmamakta idi. Japonya'nın sahip olduğu adalara yaklaşma planı "Island Hopping (Ada zıplaması)" şeklindeydi: gerçekleştirilecek saldırıları desteklemek için adaların bir grubuna deniz ve hava üssü kurmak. Gilbert Adaları bu zincirdeki ilk adımdı.
Pearl Harbor'a düzenlenen saldırıdan üç gün sonra 10 Aralık 1941'de, 300 Japon askeri ve Gilbert Baskını Özel Çıkarma Kuvvetleri denilen birliğin işçileri, Makin Mercan Adası'na varmışlar ve direniş olmadan burayı işgal etmişlerdir. Marshall Adaları'nın doğusunda uzanan Makin, mükemmel bir deniz uçağı üssü olabilirdi, Howland Adası, Baker Adası, Tuvalu ve Phoenix yakınlarında bulunan Japon hava devriyelerine uzanmaktaydı, hepsi Müttefik Devletler tarafından tutuluyordu ve bir Mihver devletleri saldırısından doğu Japon çevresi kanadını korumaktaydı.
Guadalcanal Muharebesi

Ana madde: Guadalcanal Muharebesi
Guadalcanal Muharebesi, II. Dünya Savaşı'nda Japonya'nın 3. Ana Savunma Hattının bulunduğu bölge olarak bilinir. Amerika Birleşik Devletleri Donanması Midway zaferinden sonra gözünü Guadalcanal'a çevirdi. Sahil çıkartmasında oldukça zorlanıcaklarını sanıyorlardı. Fakat Japon askerlerinden çıkartma anında hiçbir ses gelmedi. O anlık Amerikan askerleri kendilerini şanslı hissettiler. Guadalcanal'da yaşayan yerliler sayesinde Japonların bulunduğu mevzilere kadar ilerlediler. Guadalcanal Operasyonu oldukça yeşillik bir ortamda gerçekleşti. Japonlar bu ortamın avantajından yararlanarak askerleri kolayca uzaklaştırabildiler. Askerler ilerlerken birden çimenlerin altından çıkan askerleri görünce ölmekten kurtulamadı. Amerika gemilerden topçu ve uçak bombardımanları sayesinde Guadalcanal mevzilerini kısa bir sürede ele geçirmeyi başardı.
Iwo Jima Muharebesi

Ana madde: Iwo Jima Muharebesi
Iwo Jima Muharebesi (Japonca: 硫黄島の戦い Iwo Tō no tatakai / Iwo Jima no tatakai, İngilizce: Battle of Iwo Jima), 16 Şubat 1945 - 26 Mart 1945 tarihlerinde Pasifik Okyanusunda bulunan Iwo Jima adlı küçük bir adada Japon İmparatorluğu ile Amerika Birleşik Devletleri arasında meydana gelen çatışmadır. 1945 yılı Şubat ayında Amerikan birlikleri Japon anavatanından sadece 1200 km uzaktaki bir adaya toplanmaştı. Iwo Jima; 21 km² büyüklüğünde volkanik bir ada. Ama Japon anavatanının istilası için hayati önem taşıyan 2 havaalanına sahipdi. İkinci Dünya Savaşı'nın sembol fotoğrafı olan ABD askerlerinin  bayraklarını bir tepeye dikmelerini gösteren fotoğraf bu  muharebe esnasında çekilmiştir.
ABD'nin deniz ve hava kuvvetleri üstünlüğü ile kuşattığı adayı Japonlar'a ağır kayıp verdirerek almıştır. Japonlar bu küçücük adaya asker yığmış, tüneller ve mağaralar kazmıştır. Ama hiçbiri ABD deniz güçlerinin açtığı ateşten kurtulamamıştır. Amerikan zayiatının Japon zayiatını geçtiği tek cephe Iwo Jima olmuştur.
Iwo Jima seferi başkomutanı Koramiral Richmond Kelly Turner (Çıkarma komuta gemisi USS Eldorado, AGC-11'de)
56. TF komutanı Deniz Piyade Korgeneral Holland McTyeire "Howlin' Mad" Smith
Okinawa Muharebesi

Ana madde: Okinawa Muharebesi
Okinawa Muharebesi (Japonca: 沖縄戦 Okinawa Sen), Pasifik Savaşı'nın son aşamasında 1945 yılında Okinawa Adalarına çıkarma yapan Amerika Birleşik Devletleri ile Japon İmparatorluğu arasında meydana gelen savaştır.
Bu muharebe Japonya'da sivillerin de öldürülmüş olduğu en büyük kara savaşı ve Amerika ile Japonya arasındaki son büyük çatışma olmuştur. Deniz harekâtları 18 Mart 1945'te, Kara savaşı Amerika'nın çıkarma harekâtıyla 1 Nisan'da başlamıştır.
Müttefik kuvvetler 1 Nisan 1945'te Yontan ve Kadena havalanının bulunduğu yere çıkartma yapmıştır. Adanın %80'i sadece 15 günde alınmıştır. Japonlar bu muharebe sırasında Kamikazeleri çok kullanmıştır. Yamato savaş gemiside bu muharebede batmıştır. Deniz piyadeleri bu savaşın kazanılmasında önemli rol oynamış olup Shuri Kalesi gibi çok sayedi önemli noktayı ele geçirmiştir. 23 Haziran'da Japonların örgütsel direnişinin tükenmesiyle bitmiştir. Amerika'nın kullandığı kodadı "Buzdağı harekâtı (Operation Iceberg)" olup hedefi Japonya'nın ana yurduna saldırmak için gerekecek hava ve lojistik üssülerini elde etmesiydi. Bu muharebeyle beraber Pasifik Cephesi'ndeki Amerikan zaferi kesinleşmiş oldu.
10. Ordu Korgeneral Simon B. Buckner, 18 Haziran'da vurularak öldü.
32. Ordu komutanı Korgeneral Mitsuru Ushijima, 22 Haziran'da harakiri yöntemiyle intihar etti.
USS Bunker Hill uçak gemisinin 30 saniye içinde iki Japon kamikaze tarafından Kyūshū yakınında 11 Mayıs 1945'te vuruldu. (2.600 kişilik mürettebattan 346'sı öldü, 43'ü kayboldu ve 264'ü yaralandı.)
Hiroşima'ya atom bombası atılması

Ana madde: Hiroşima'ya atom bombası saldırısı
Hiroşima'ya atom bombası saldırısı, II. Dünya Savaşı'nın son aşamasında 6 Ağustos 1945 saat 08:15'te Amerika Birleşik Devletleri'nin Uranyum-235 tipi atom bombası "Little Boy" (Küçük Oğlan) ile gerçekleştirdiği saldırı. Nagasaki'ye düzenlenen atom bombası saldırısı ile birlikte askerî tarihinde gerçekleştirilen yegane nükleer saldırısıdır. Amerika Birleşik Devletleri önceden Japonların hayat ve hareket tarzlarını araştırarak  onların en çok dışarıda oldukları saatini saptamış ve saldırı saatini sabah 08:15 olarak kararlaştırmıştı.
Japonya 10 Temmuz 1945'te Yüksek Savaş Yönetimi Kongresinde Sovyetler Birliği aracılığıyla mütareke yolunu aramak üzere Fumimaro Konoe'yi özel elçi olarak yollamayı kararlaştırarak Sovyetlere teklif ettiyse, 17 Temmuz 1945'te Almanya'nın Potsdam kentinde Müttefikler liderleri Harry S. Truman, Winston Churchill ve Josef Stalin'in katılımıyla Potsdam Konferansı açıldı ve ertesi gün Sovyetler Birliği Japon özel elçinin yollanmasını reddetti.
26 Temmuz 1945'te Müttefikler "Potsdam Demeci" ile Japonya'yı teslim olmaya çağırdı. Ancak ilanın taslağında var olan İmparatorluk sisteminin korunmasına dair madde kaldırıldığı için Japon Başbakanı Kantarō Suzuki Potsdam Demecini kabul edemedi. Böylece Japonya'nın teslim isteği geri çevrilmiş oldu. Amerika Birleşik Devletleri Hiroşima'daki saldırısından sadece 3 gün sonra 9 Ağustos 1945 saat 11:02'de Nagasaki'de Plütonyum-239 tipi atom bombası "Fat Man" (Şişko Adam) ile ikinci saldırı gerçekleştirdi.
Nagasaki'ye atom bombası atılması

Ana madde: Nagasaki'ye atom bombası saldırısı
Nagasaki'ye atom bombası saldırısı, Amerika Birleşik Devletleri, II. Dünya Savaşı'nın son günlerinde Hiroşima'ya atom bombasını attıktan 3 gün sonra 9 Ağustos 1945 (Amerikan kaydına göre 10:58'de, Japon kaydına göre saat 11:02'de), Plütonyum-239 tipi atom bombası "Fat Man" (Şişko Adam, resmî adıyla Mark III) ile ikinci katliâmı gerçekleştirdi. 

Bu atom bombasıyla Nagasaki'nin toplam nüfusu yaklaşık 240.000 kişi içinde 74.000 kişi hayatını kaybetti ve binaların yüzde 36'sı tamamen yok edildi. 2007'de, Nagasaki belediyesinin resmî listesine göre, o an öldürülen veya daha sonra atom bombasının etkisiyle ölenlerin toplam sayısı 143.124'a ulaşmıştı.
Tayvannin başkenti Nankin'in Çonghua kapısına saldıran Japon zırhlı araçlar (12 Aralık 1937 saat 12.10)
USS Arizona gemisi Japon avcı uçağı tarafından vurulduktan sonra Pearl Harbor Saldırısı
Amerikalı deniz piyadeleri Guadalcanal'da dinlenirken
Iwo Jima Muharebesi  sırasında Amerikan askerleri tarafından ele geçirilmiş bir  Japon bayrağı
Iwo Jima'da Amerikan askerleri
Nagazaki kentinin atom bombası saldırısından önceki ve sonraki hâli
Saldırı sonrası Nagasaki'nin Sannō Jinja (ground zero'nun 800 metre güneydoğusu) civarı. 24 Eylül 1945 tarihinde Strategic Bombing Survey'nin incelemesi sırasında Deniz Piyade Onbaşısı Lynn P. Walker, Jr. tarafından çekildi. Önde Kannon Bosatsu ve Jizō Bosatsu heykelleri, sağ tarafında "Ipponbashira Torii" ("Tek Sutünlü Torii") görülmektedir. İleride solda Chinzei Gakuin Ortaokulu Takenokubo Kampüsü (ground zero'nun 500 metre güneybatısı, günümüzde Kassui Lisesi), ortada Shiroyama Millet Okulu (ground zero'nun 500 metre batısı, günümüzde Shiroyama İlkokulu), Arkasında görülen tepe ise Iwaya Dağı'dır. (Sakamoto mahallesi, Nagasaki)
Nanoteknolojinin etkileri

Nanoteknolojinin etkileri nano sağlık, etik, yasal ve çevresel uygulamalar, mühendislik, biyoloji, kimya, programlama, malzeme bilimi ve iletişime kadar uzanmaktadır.
Nanoteknolojinin büyük yaraları üretim metotlarını geliştirmeyi, su arıtım sistemlerini, enerji sistemlerini, fiziksel iyileştirme, nano medikal, daha iyi besin üretim metodları üzerinedir.
Potansiyel riskler, çevresel, sağlık ve güvenlik konularını içermektedir, nanoteknoloji ürünleri baskın hale geldiği için geleneksek sanayinin yer değiştirmesi gibi geçici etkilerde vardır. Nano partiküllerin olası olumsuz etkileri göz ardı edilir ise bu özellikle önemli olabilir.
Nanoteknolojinin doğru olup olmadığına dair özel hükûmet düzenlemeleri tartışmalı bir durumdur. Amerika Birleşik Devletleri Çevre Koruma Ajansı, Avrupa Komisyonu Sağlık ve Tüketicinin Korunması Müdürlüğü gibi düzenleyici kurumlar nano partiküllerin potansiyel riskleri ile ilgilenmeye başlamıştır. İlk olarak Avustralya ve İngiltere'de organik gıda sektörü organik sertifikalı ürünlerden nano parçacıkların ihracı ile başlamıştır sıklıkla kanada'da bütün yiyecekler Demeter uluslararası standartların da sertifikalanmıştır.
Genel bakış > Potansiyel riskler

Sağlık konuları- Nano materyallerin insan biyolojisi üzerindeki etkileri
Çevresel konular - Nano materyallerin çevre üzerindeki etkileri
Toplumsal konular- Nano-teknolojik cihazların kullanılabilirliğinin siyaset ve insan etkileşimi üzerinde yaratacağı etkileri
Spekülatif konular - moleküler nanoteknoloji spekülatif vizyonu ile ilgili özel riskler, örneğin "Gri goo"
Nano parçacıkların sağlık ve güvenlik etkileri

Nano malzemelerin (nano parçacıklar içeren malzemeler) başlı başına bir tehdit değildir. Hareketlilik ve artan reaktivite özellikleri, onları sadece bazı yönlerden riskli yapar. Belirli nano parçacıkların bazı özellikleri canlılar ve çevre için zararlı olabilir ve biz gerçek bir tehlike ile karşı karşıya kalabiliriz. Bu durum nano kirlikik olarak adlandırılabilir.
Sağlık ve çevre etkilerini ele alabilmemiz için nano yapılar arasındaki farkı bilmemiz lazım. (1) Nano kompozitler, nano ölçekli parçacıklar, bir maddenin, malzeme veya cihaz içerisine dahil edilir nano yapılı yüzeyler ve nano bileşenleridir. (elektronik, optik sensörler vs.); (2) serbest nano partiküller;  nano partiküllerin üretiminde bir safhada ya da tek tek mevcut değildir. Örneğin bu serbest nano partiküller, elemanlarının nano ölçekli türleri ya da belirli bir elementin bir nano başka bir madde ile kaplanmış kompleks bileşikleri olabilir.
Sabit nano parçacıklar içeren malzemelerin farkında olunmasına rağmen, acilen endişe duyulması gereken konu serbest dolaşan nano parçacıklardır.
Nano partiküller günlük örneklerinden çok farklı, bu yüzden onların yan etkileri bilinen macro boyutlu maddelerin toksitlerinden ayrılamazlar. Bu durumlar serbest nano parçacıkların çevresel etkilerini ve sağlık konularını ele almak için çok önemlidirler.
Daha ileri artırmak için, nanopartiküllerden söz etmek önemlidir. Bir toz veya sıvı içeren nanopartiküller hemen hemen asla tek dağılımlı değildir, ancak bunun yerine bir parçacık boyutu aralığını ihtiva ederler. Büyük nanopartiküller küçük olanlarına göre farklı özelliklere sahip olabilir ve bu deneysel analizi zorlaştırır. Ayrıca, nanopartiküller toplamak için bir eğilim göstermektedir ve bu toplanmada genellikle bireysel nanopartiküller farklı davranır.
Nano imalat ya da endüstriyel kullanımı için Ulusal Mesleki Güvenlik ve Sağlık Enstitüsü, nano partiküllerin vücudun sistemleri ile nasıl bir etkileşim içerisinde olduğunu ve işçilerin maruz kalabilecekleri hakkında ilk araştırmayı gerçekleştirdi. NIOSH şu anda en iyi bilimsel bilgi ile tutarlı nanomalzemeler ile çalışmak için geçici kurallar sunuyor. NIOSH da (Ulusal Kişisel Koruyucu Teknoloji Laboratuvarı) çalışmalar NIOSH onaylı ve EU markalı solunum solunum maskeleri yapmaktadır. Bunların yanı sıra sertifikalı olmayan toz maskeleri yapılmaktadır.  Bu çalışmalar nano parçacıkların boyutunun 30 ile 100 nanometre arasında olduğunu gösterdi ve kaçak boyut testi mankenleri solunum maskeleri içinde bulunan nanopartiküllerin sayısında büyük artış oldu.
Tüketici ürün güvenliği komisyonu ve nano teknoloji   kurumunda E. Marla Felcher mantıksız yaralanma risklerine karşı halkı koruyacak ya da tüketici ürünleriyle ilgili ölümleri, kompleksin güvenliğini denetlemek için eksik donatılmış olan, yüksek teknoloji ürünlerini nano teknoloji kullanarak yapmak için tüketici ürünleri güvenliği komisyonunu önermektedir. Gıda sistemlerinde, ticarette, insan sağlığına ve çevreye, bir bütün olarak toplumun üzerinde nanoteknoloji etkileri ve hatta "insan" tanımı üzerinde güvenliği konusunda karakterize veya politize edilmemiştir.
Nano parçacıkların sağlık ve güvenlik etkileri > Sağlık konuları

Nano teknolojinin insan sağlığı üzerindeki muhtemel etkileri nano teknolojik malzeme ve cihazların kullanımının sahip olacağı etkilerdir. Nanoteknoloji gelişmekte olan bir alan olduğu için, yararları ya da insan sağlığı için ne tür risk teşkil edeceğine ilişkin büyük bir tartışma vardır. Nano teknolojinin sağlık etkisi iki açıdan ayrılabilir; nano teknolojik yeniliklerin hastalığı tedavi etmek için kullanılan tıbbı uygulamaları ve nano malzemelere maruz kalındığın da yarattığı potansiyel sağlık tehlikeleri.
Nanotoksikoloji nanomalzemelerin potansiyel sağlık risklerini inceleyen bir dalıdır. Nanomateryallerin son derece küçük olmaları onların daha büyük olan boyutlu parçacıklara göre çok daha kolay bir şekilde insan vücudu tarafından alınması anlamına gelir. Bu nanopartiküllerin organizmanın içinde nasıl davranacağınının çözülmesi önemli konulardan biridir. Nanopartiküllerin davranışı, çevreleyen doku ile boyut, şekil ve yüzey reaktivitesinin bir fonksiyonudur. Parçalanamaz veya yavaş parçalanabilir maddelerin organlarda birikmesiyle ne olacağının yanı sıra,  vücut içerisindeki potansiyel biyolojik etkileşimleri bir diğer endişedir. Onların geniş yüzeylerinden dolayı, doku ve sıvılara maruz kaldığında nanopartiküller hemen karşılaştıkları bazı makromoleküllerin yüzeyine yapışır.  Geniş toksik madelerin çeşitliliğinden dolayı nano maddelere maruz kalındığındaki sağlık sorunlarını genellemek zor yani her yeni nano materyal için bütün maddelerin özellikleri hesaba katılarak değerlendirilmek zorundadır. Sağlık ve çevre sorunları nanomalzemeleri kullanan veya üreten şirketlerin işyerlerinde, nanobilim ve nanoteknoloji araştırmaları yapan laboratuvarları birleştirir. Tozlar için geçerli işyeri maruz kalma standartları doğrudan nano partikül tozlar için uygulanabilir.
Nano tıp, nanoteknolojinin tıbbı uygulamasıdır. Nano tıp'ın uygulama aralığı nano malzemelerin tıbbi kullanımından, nano elektronik biyosensörler ve hatta gelecekteki olası uygulaması moleküler nano teknoloji. Nanotıp yakın gelecekte araştırma araçları ve klinik amaçlı cihazların önemli derecede geliştirilmesi için çalışmaktadır. Ulusal nano teknoloji girişimi, ilaç sektöründe yeni ticari uygulamaları, gelişmiş ilaç taşıyıcı sistemleri ve  yeni tedavilerin yöntemlerinde vivo görüntüleme yönteminin kullanılması için çalışmaktadır. Nano elektronik arayüzleri ve diğer nano elektronik tabanlı sensörler araştırmanın bir başka etken hedefidir.
Nano parçacıkların sağlık ve güvenlik etkileri > Yönetmelik sorunları

Nanoteknolojinin veya nanoteknoloji tabanlı ürünlerin özel hükûmet hak yönetmeliğine tabii olup olmadığına ilişkin önemli bir tartışma varıdr. Bu tartışma da önce; pazar, toplum ve çevreye salınımı gibi yeni maddelerin değerlendirilmesi için gerekli ve uygun olduğu durumlarda ilişkilidir.
ABD Çevre Koruma Ajansı, ABD Gıda ve İlaç İdaresi ve Avrupa Sağlık ve Tüketicinin Korunması Müdürlüğü komisyonu gibi düzenleyici kurumlar, nano partiküllerin yarattığı potansiyel riskler ile ilgili araştırmalara başlamıştır. Şimdiye kadar, ne nano parçacık mühendisliği ne de bunları içeren ürün ve malzemeler, etiketleme ve üretim ile ilgili herhangi bir özel düzenlemeye tabi değildir. Madde güvenliği bilgi formu, bazı malzemeler için söz konusu malzemenin nano boyutu ve genişliği hakkın da bilgi verilmiş olması gerekir, bu MSDS sadece tavsiye niteliğindedir.
Sınırlı nanoteknoloji etiketleme ve düzenleme, potansiyel insan ve nanoteknoloji ile ilgili çevresel sağlık ve güvenlik konularını alevlendirebilir. [20] Bu nanoteknoloji kapsamlı düzenlemenin gelişme potansiyel riskleri; araştırma ve ticari uygulama ile ilişkili olmasını sağlamak için hayati olacağı öne sürülmüştür. Nanoteknolojinin potansiyel faydalarını gölgelememektedir. [21] Yönetmelik sorumlu nanoteknolojinin gelişimi yanı sıra, kamu çıkarları nanoteknolojinin gelişimi şekillenmesinde dahil edilmesinin sağlanması konusunda toplum beklentilerini karşılamak için gerekli olabilir. [22]
Toplumsal etki

Insan sağlığı ve birinci nesil nano materyaller ile ilişkili çevre toksisite risklerin ötesinde, nanoteknoloji geniş toplumsal etkiye sahiptir ve daha geniş toplumsal sorunlar yaratmaktadır. Sosyal bilimciler nanoteknolojinin sosyal konular anlaşılmış ve sadece "aşağı" riskler ve etkiler olarak değil değerlendirilmesi gerektiğini öne sürdüler. Aksine, zorluklar, sosyal hedeflerine uygun teknoloji geliştirme sağlamak amacıyla "akıntıya karşı" araştırma ve karar verme hesaba alınmalıdır.
Birçok sosyal bilimci ve sivil toplum kuruluşu teknoloji değerlendirme ve denetimlerinin toplumsal katılımlarıda içermesini öneriyor.
Son birkaç yıldır nano patent iddiaların da artış görüldü. 800'den fazla nano ilgili patent 2003 yılında verildi ve sayı yıldan yıla artmaktadır. Şirketler şimdiden nano keşifler ve icatlar üzerinde geniş kapsamlı patentlere atılmaktadır. Örneğin, iki şirketler, NEC ve IBM, mevcut yapı taşlarından biri karbon nano tüplerin temel patentini elinde tutmaktadır. Karbon nano tüpler geniş bir kullanım aralığına sahiptir ve ilaç dağıtım ve teşhis için güçlendirilmiş materyallere elektronik ve bilgisayarlardan çeşitli sektörlere, çok önemli olmaya hazırlanıyor. Karbon nanotüpler büyük konvansiyonel ham maddenin yerini tutma potansiyeli ile önemli bir yerdedir. Ancak bunların kullanımı genişledikçe, üretime veya karbon nano tüpleri satmak  isteyen herkes (yasal) ilk olarak NEC veya IBM'den lisans satın alması gerekecek. [2] [3]
Toplumsal etki > Potansiyel yaralar ve gelişmiş şehirler için riskler

Nanoteknoloji güvenli su, güvenilir enerji, sağlık ve eğitim gibi temel hizmetlere erişimden yoksun, gelişmekte olan ülkelerdeki milyonlarca insan için yeni çözümler sağlayabilir. Birleşmiş Milletler bu ihtiyaçları karşılamak için bin yıllık kalkınma hedeflerini belirledi. Bilim, teknoloji ve yenilik 2004 BM görev gücü, nano teknolojinin  küçük emek, toprak ya da bakım, yüksek verimlilik, düşük maliyet, malzeme ve enerji için mütevazı şartlarda ürün kullanımını içeren bazı avantajlarını belirledi.
Nano teknolojilerin potansiyel özelliği, su arıtma sistemleri, enerji sistemleri, tıp ve eczacılık, gıda üretimi ve beslenme, bilgi ve iletişim teknolojileri gibi uluslararası kritik geliştirmelerin tespitinde yardımcı olmaktır.    Nano teknolojiler zaten piyasada ürünlere sahiptir. Diğer nano teknolojiler ise hala geliştirme aşamasındadır.
Gelişmekte olan ülkelerde çevrenin, insan sağlığının ve işçi güvenliğinin korunması genellikle sağlam çevre, insan sağlığı ve işçi güvenliğinin eksikliği gibi faktörleri içeren ama bunlarla sınırlı kalmayan bazı faktörlerin birleşmesinden muzdariptir; fiziki ve beşeri kapasite eksikliği ile bağlantılı zayıf ya da uygulamaya geçirilmeyen düzenlemeler. Genellikle bu ülkelerin, nano teknolojiyi yeterince değerlendirebilmeleri için laboratuvarlar ve teknolojik olarak gerekli altyapı da dahil olmak üzere riskleri yönetmek, bilimsel ve kurumsal kapasitenin geliştirilmesi için özellikle mali yardıma ihtiyaçları vardır.
Ancak sıklıkla endişeler, nano teknolojinin iddia edilen faydalarının eşit olarak dağıtılmayacağı ve nano teknoloji ile ilgili herhangi bir yararın sadece varlıklı uluslara ulaşacağı yönünde. Nano teknoloji, nano malzeme ve ürünler için araştırma, geliştirme ve patent işlemlerinin çoğunluğu, Amerika Birleşik Devletleri, Japonya, Almanya, Kanada ve Fransa'dahil gelişmiş ülkelerde yoğunlaşmıştır. Buna ek olarak, nanoteknoloji ile ilgili çoğu patent IBM, Micron Technologies, Advanced Micro Devices ve Intel de dahil olmak üzere birkaç çok uluslu şirketlerin arasında yoğunlaşmıştır. Bu gelişmekte olan ülkelerin altyapı erişimi olası korkuları yol açtı, finansman ve insan kaynakları nanoteknoloji araştırma ve gelişimini desteklemek için gerekli ve bu tür eşitsizlikleriin şiddetlenmesi muhtemeldir.