stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ellen Andrée
Modellik kariyeri > Manet

Manet ve Degas Hélène André'nin poz verdiği ilk ressamlardır. Manet'nin 1875 yılında çizdiği tablosu Parisli'de (La Parisienne) tipik bir Üçüncü Cumhuriyet kadını gibi görünmektedir. O dönemde Nina de Callais ve Henriette Hauser gibi şık kadınlar çok popülerdi ve Andrée bu portrede bu kadınları andırıyordu. Manet, ilerleyen yıllarda Andrée'yi model olarak kullanmaya devam etti. Bugün Musée d'Orsay'nin koleksiyonunda olan 1878 tarihli bir başka portrede modeli dönemin genç, sarışın bir kadın olarak resmetti. Ressam aynı yıl Kafede isimli bir tablo daha yaptı. Bu tabloda sol taraftaki şapkalı kadın da Andrée'dir. Ressam ve modeli 1880 yılında, şu anda özel bir koleksiyonda yer alan Oturan Kız tablosu için bir kere daha birlikte çalıştılar.
Manet: Parisli, 1875
Manet: Sarışın Genç Kadının Portresi, 1878
Manet: Kafede, 1878 (Şapkalı kadın André)
Manet: Oturan Kız, 1880
Modelinin Ellen Andrée olduğu tartışmalı iki Manet tablosu daha vardır. Andrée'nin Chez le Père Lathuille isimli tablonun çizimlerinin ilk iki seansında poz verdiği bilinmektedir. Fakat daha sonra yerini Jacques Offenbach'ın bir akrabası olan Judith French'e bıraktı. Tablodaki kadının ne kadar Andrée'yi yansıttığı bu sebepten tartışmalıdır. 1982 yılında, sanat tarihçisi Theodore Reff, Manet'nin Erik isimli tablosunda poz veren kişinin Hélène André olabileceğini iddia etti. Reff'in bu iddiasıyla ilgili kanıtı yoktu. Meslektaşı Charles S. Moffett bu iddiaya itiraz etti ve Erik'teki kadının modelin poz verdiği bilinen diğer tablolardaki kadına hiç benzemediğini söyledi.
Manet: Chez le Père Lathuille, 1879
Manet: Erik, 1878
Modellik kariyeri > Degas

Edgar Degas 1875 yılında defterine "Hélène ve Desboutin kafedeyken" desenli bir tablo yapmaya karar verdiğini yazmıştı. Ressam, 1876 yılında, Hélène André ve ressam Marcellin Desboutin'i bir kafe yan yana otururken resmettiği Absent İçenler'i tamamladı. Bu tablodaki kafe Degas ve Andrée'nin tanıştığı Café de la Nouvelle Athènes idi. Sanat tarihçisi Françoise Cachin'e göre Absent İçenler'deki çift "kentin ayaktakımını" temsil ediyordu. Hélène André'nin tablodan nefret ettiği ve "le monde renversé, quoi!  Et nous avons l'air de deux andouilles ("Dünya tersine dönmüş gibi! Ve biz gerizekalı gibi görünüyoruz") yorumunu yaptığı söylenir.
Degas, 1876 yılında André'nin bir portresini daha yaptı. Bu portre şu anda Şikago Sanat Enstitüsü'nde sergilenmektedir. 1877 - 1880 yılları arasında yaptığı, şu anda Metropolitan Sanat Müzesi'nin koleksiyonunda yer alan portrede ise modeli profilden küpesi görünecek şekilde resmetti. Degas, 1879 yılında, modelin iki pastel portresini yaptı. Bu resimlerin birinde André döneminin şehirli kadın kıyafetleri içindedir. Diğerinde ise iki kadınla birlikte resmedildi. Bu iki resim de bugünlerde özel koleksiyonlarda yer almaktadır. Model 1879'da sahnede Ellen Andrée ismini kullanmaya başladığı için Degas'nın bir çiziminde de "Aktris Ellen Andrée" olarak anılır.
Yıllar sonra, Andrée'ye Degas'nın sanatıyla ilgili fikri sorulduğunda model, ressamın eserleriyle ilgili olumsuz yorumlar yaptı. Andrée, kendisini yeşil tonlarda ve çirkin çizdiği için ressamı sevmediğini söyleyip Camillo Innocenti, Louis Welden Hawkins ve Giuseppe de Nittis gibi ressamların eserlerini tercih ettiğini açıkladı.
Degas: Absent İçenler, 1876
Degas: Ellen Andrée'nin Portresi, 1876
Degas: Şehirli Kadın, 1879
Degas: Küpeli Profil, 1877–80
2001 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsrail

|  2001 Eurovision Şarkı Yarışması  |
| --- | --- |
Ülke:  İsrail
Seçim süreci
Seçim adı: Kdam Eurovision 2001
Seçim tarih(ler)i: 28 Aralık 2000
Seçilen yarışmacı(lar): Tal Sondak
Seçilen şarkı: "En Davar"
Aldığı sonuçlar
Final sonucu: 25 puan ile 16.
Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsrail
◄2000  2002►
İsrail, Danimarka'nın başkenti Kopenhag'da gerçekleştirilen 2001 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılan yirmi üç ülkeden biri idi. İsrail'i temsil eden şarkıcı, Tal Sondak, ülkenin kamusal yayın kuruluşu İsrail Yayın Kurumu (IBA) tarafından gerçekleştirilen Kdam Eurovision isimli ulusal finalin galibi oldu; böylece "En Davar" (Boş ver) isimli şarkıyı yarışmada İsrail adına söylemeye hak kazandı. Sondak, 25 puan toplayarak yarışmayı on altıncı sırada tamamladı.
Seçim süreci > Kdam Eurovision 2001

Önceki üç yılda ülkenin temsilcisini kanal içerisinde oluşturulan bir komite ile seçen IBA, kamuoyunun bu sisteme bakış açısını ve bir önceki yılın temsilcileri ile yaşadığı sorunları gerekçe göstererek İsrail'in 2001 yarışması için temsilcisini belirlemek üzere, en sonuncusu 1996 yılında gerçekleştirilen Kdam Eurovision (Ön Eurovision) isimli ulusal finali düzenledi. On iki şarkıcı/müzik grubun katılımı ile 28 Aralık 2000 tarihinde İsrail'in başkenti Kudüs'te bulunan Neve İlan stüdyolarında gerçekleştirilen Kdam Eurovision, Orna ile Moşe Datz tarafından sunuldu. Ulusal finalde sahne alan şarkıcıların pek çoğu henüz kariyerlerinin başında veya amatör isimler idi fakat şarkıları ünlü besteci ve söz yazarları tarafından yazılmıştı. Mişel Amdurski, bir önceki yıl kanala gönderdiği fakat kamuoyuna hiç duyurulmayan "Luna" isimli şarkı ile ulusal finale katıldı ve dördüncü geldi. Ulusal finalin birincisi "En Davar" (Boş ver) isimli şarkıyı seslendiren Tal Sondak oldu.
| Sıra | Şarkıcı | Şarkı | Türkçe çevirisi | Derece | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 | Şimi Ron | "Eretz me'uşeret" (ארך מאושרת) | Mutlu ülke | 7 | 79 |
| 02 | Alon Jan | "Dr. DJ" | — | 10 | 25 |
| 03 | Mangana | "Corazon" | Kalp | 13 | 4 |
| 04 | Dror Lokatz & Dafna Armoni | "Ad ktze ha'olam" (עד קצה העולם) | Vahşi doğaya | 10 | 25 |
| 05 | Gabi Şuşan | "Ha'olam nifla" (עולם נפלא) | Harikalar dünyasına | 12 | 17 |
| 06 | Tal Sondak | "En Davar" (אין דבר) | Boş ver | 1 | 173 |
| 07 | Hamsa | "Darbuka" (דרבוקה) | — | 3 | 115 |
| 08 | Şaron Levi & Şahar Ankri | "Ze Karov" (זה קרוב) | Yakında | 8 | 58 |
| 09 | Mişel Amdurski | "Luna" | Ay | 4 | 106 |
| 10 | Sagiv Kohen | "Umlala La La" (אומללה-לה-לה) | — | 6 | 88 |
| 11 | Tze'ela Ahrak | "Yeşu'a" (ישועה) | Kurtuluş | 5 | 99 |
| 12 | Vered Gover | "Beyn Hahalomot" (בין החלומות) | Rüyalar arasında | 2 | 146 |
Eurovision'da

İsrail'i temsilen yarışmaya katılan şarkıcı, Tal Sondak, 12 Mayıs 2001 tarihinde Kopenhag'da gerçekleştirilen yarışma finalinde Norveç temsilcisinden sonra, Rusya temsilcisinden önce olmak üzere beşinci sırada sahne aldı. İsrail, yirmi üç ülkenin katıldığı yarışmada 25 puan toplayarak on altıncı geldi. İsrail'in oylarını bildiren kişi Yoav Ginay idi. Yarışma finali ülkede herhangi bir yerel yorumcu olmadan Kanal 1; Daniel Pe'er tarafından yapılan İbranice yorumlar ile Reşet Gemel isimli radyo kanalı üzerinden yayınlandı.
Eurovision'da > İsrail'e verilen puanlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 12 puan | 10 puan | 8 puan | 7 puan | 6 puan |
|  |   Fransa |  |   Türkiye |   Bosna-Hersek |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|  |  |  |   Yunanistan |  |
Eurovision'da > İsrail'in verdiği puanlar

| --- | --- |
12 puan:  İspanya
10 puan:  Yunanistan
8 puan:  İsveç
7 puan:  Danimarka
6 puan:  Estonya
5 puan:  Hollanda
4 puan:  Litvanya
3 puan:  Rusya
2 puan:  Fransa
1 puan:  Slovenya
Kanada'nın vize politikası

2014 yılında, Lewiston-Queenston Sınır Kapısı'nda, Kanada Sınır Hizmetleri Ajansı tarafından Kolombiya vatandaşına verilen Kanada'ya giriş pasaport damgası
Dünyadaki vizeden muaf 51 ülkelerden birinin vatandaşı olunmadığı sürece Kanada'ya girmek isteyen bir yabancı uyruklu vatandaş geçici ikamet vizesi alması gerekmektedir. Her yıl, 35 milyondan fazla kişi Kanada'yı ziyaret etmektedir. Kanada, Nisan 2015 tarihine kadar vizeden muaf ülkelerin vatandaşlarına elektronik seyahat izni programını tanıtmayı planlıyor.
Amerika Birleşik Devletleri vatandaşları dışındaki Kanada'ya seyahat eden tüm vizesiz seyahat eden yolcuların, 10 Kasım 2016'dan bu yana Kanada'ya hava yolu ile ulaşması sırasında bir Elektronik Seyahat Yetkisi (eTA) edinmeleri gerekmektedir.. Seyahat edenler 1 Ağustos 2015 tarihinden itibaren erken başvurabilirler.
Ziyaretçi vizeleri, çalışma izni, oturma izni ve belirli daimi ikamet izni başvuruları online olarak yapılabilir.
COVID-19

Kanada'daki COVID-19 salgını nedeniyle, 16 Mart 2020 tarihinden itibaren yalnızca Kanada Vatandaşları, Kalıcı Sakinler, bazı Geçici Sakinler ve Kanada vatandaşlarının yakın aile üyeleri, Daimi sakinler, bazı Geçici Sakinler, diplomatlar ve uçak mürettebatı Kanada'ya girebilimektedir.
Vize muafiyeti

Aşağıdaki ülke ve bölgenin vatandaşları, en az altı ay kadar geçerli süresi bulunan geçerli bir pasaportu ile vize almadan Kanada'yı ziyaret edebilmektedirler. Ziyaretçinin sağlık problemi yoksa, ülkesine geri dönebilecek bağları (iş, ev, finansal varlık ya da aile) veya Kanada'da kalabilmek için yeterli paraya sahip ise, bir göçmenlik memurunu ikna edebilmesi uygundur.
1 – 1 Mayıs 2017 tarihinden itibaren aşağıdaki ülkelerin vatandaşları, son 10 yılda Kanada vizesi almış veya geçerli bir Amerika Birleşik Devletleri vize sahibi olanlar, hava yoluyla geldiklerinde Kanada'ya sadece bir eTA (elektronik online vize) ile girmesine izin verilecektir:
2 – sadece biyometrik Litvanya pasaportu ve Polonya pasaportu sahipleri

3 – sadece Hong Kong Özel Yönetim Bölgesi pasaport sahiplerine vizesiz seyahat.

4 – sadece İsrail pasaportu sahipleri.

5 – sadece kendi kişisel kimlik numarasını içeren Tayvan Dışişleri Bakanlığı tarafından yayımlanan sıradan pasaport sahiplerine vizesiz seyahat.
Ülkeye girişte, Kanada Sınır Hizmetleri Görevlisi (BSO), pasaporta veya seyahat belgelerine Kanada'yı terk etmesi gerektiği tarihi kaydedecektir. Süresi dolmadan önce kendi durum tarihini uzatmak isteyen ziyaretçiler 30 gün içinde başvurmalıdırlar.
Kanada vizesi

Çoğu ülkelerin vatandaşları Kanada'yı ziyaretlerinde geçici ikamet vizesi almaları gerekiyor. Kanada konsolosluk ofislerinden (VFS Global tarafından işletilen) birinde veya Kanada Vize başvuru merkezlerinden başvurmaları gerekir. iş ziyaretçiler için ayrı bir uygulama bulunmamaktadır. Geçici ikamet vizesi Kanada'da olanlar da dahil olmak üzere tüm ziyaretçileri kapsar. Bazı ziyaretçiler online başvurabilirler. Ebeveynler ve Kanada vatandaşları ve daimi sakinlerinin durumlarını yenilemeden Kanada'da iki yıla kadar kalmak için izin veren ebeveyn ve dedeleri sayesinde süper vize için başvuruda bulunabilirler.
Aşağıdaki 29 ülkeden vatandaşları, aynı zamanda biyometrik (parmak izi ve fotoğraf) pasaporta sahip olmaları gereklidir:
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|    Afganistan   Arnavutluk   Cezayir   Bangladeş   Kamboçya   Kolombiya   Kongo DC   Mısır   Eritre   Haiti  |    İran   Irak   Jamaika   Ürdün   Laos   Lübnan   Libya   Myanmar   Nijerya   Pakistan  |    Filistin   Suudi Arabistan   Somali   Güney Sudan   Sri Lanka   Sudan   Suriye   Tunus   Vietnam   Yemen  |  |
Liste'nin 148 ülkeye kadar genişletilmesi beklenmektedir.
Turistik ziyaret için verilen vizelerin sayısı:
| Yıl | Vize Sayısı |
| --- | --- |
2009: 540,186
2010: 598,105
2011: 606,769
2012: 662,841
2013: 660,865
2014: 835,396
Elektronik seyahat izni

Aralık 2013 yılında, Kanada Hükûmeti, vizeden muaf yabancı uyruklu vatandaşlar için ortak bir yaklaşım oluşturmak adına bir eylem planının parçası olarak Seyahat Yetkilendirme için ABD Elektronik Sistemine benzer bir ETA vize sistemini tanıtma niyetinde olduğunu açıkladı. Bu sistem, Amerika Birleşik Devletleri vatandaşları dışındaki tüm vizeden muaf yabancı ziyaretçiler için de geçerli olacak ve sadece havayolu ile gelenler için uygulanacaktr. ETA vize koşulunun uygulanması Nisan 2015 tarihinde bekleniyor.
Ziyaretçiler, Kanada Vatandaşlık ve Göçmenlik Bakanlığı web sitesi üzerinden geçerli olacak ve vize ücretini ödemesi gerekecektir. Ziyaretçiler'in, biyografik ayrıntılarını, pasaport ve şimdiki vize uygulamalarında gerekli arka plan bilgilerini sağlamak zorunda olacaklardır. Yapılan vize başvurusu, bir risk değerlendirmesinin ardından, beş yıl süreli Kanada'ya birden fazla giriş için geçerli bir ETA vizesi verilecektir. Kanada Gizlilik Komisyonu, plan üzerindeki endişelerini dile getirdi.
Kanada  Kanada'ya vizesiz erişimi olan ülkeler 
(ABD vatandaşları hariç, hava yoluyla ulaşırken eTA gereklidir)  Elektronik Seyahat Yetkilendirmesi (ETA) geçerli 
(eTA, son 10 yılda Kanada vizesi almış vatandaşlar için mevcuttur
veya hava yoluyla ulaşırken geçerli bir ABD göçmen olmayan vizesi olanlar)  Kanada'ya giriş için vize gerekli
Haritadaki Ülkelerin vatandaşları Kanada vizesi için zorunlu biyometrik pasaportları ile gelmelidirler.
Dündarlı, Niğde

| Dündarlı |
| --- | --- |
Belde

 Niğde'nin Türkiye'deki konumu
DündarlıDündarlı'nın Niğde'deki konumu
Ülke: Türkiye
İl: Niğde
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Belediye başkanı: Adem Şahin (CHP)
Rakım: 1620 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 2.267
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
ISO 3166 kodu: TR-51
İl alan kodu: 388
İl plaka kodu: 51
Posta kodu: 51050
Resmî site dundarli.bel.tr
Dündarlı, Niğde ilinin Merkez ilçesine bağlı bir beldedir.
Tarihçe

Belde, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri köy iken 1963'te belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Coğrafya

Belde, Niğde il merkezine 61 km uzaklıktadır. Kasabanın doğusunda Derebağ Kirazlı, batısında Dikilitaş ve İçmeli, güneyinde Sulucaova, kuzeyinde Kovalı, kuzeybatısında Hacıbeyli yer almaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre belde nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 2.267
2021: 2.370
2020: 2.509
2019: 2.615
2018: 2.728
2017: 2.673
2016: 2.819
2015: 2.948
2014: 3.144
2013: 3.370
2012: 3.515
2011: 3.625
2010: 3.851
2009: 4.319
2008: 5.281
2007: 3.898
2000: 5.065
1990: 4.507
1985: 4.038
1980: 3.788
Yönetim > Belediye başkanlığı

| Seçildiği yıl | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2024: Adem Şahin (CHP)
2019: Mustafa Kamar (AK Parti)
2014: Hüseyin Çıkan (MHP)
2009: Mehmet Güler (AK Parti)
2004: Mehmet Güler (AK Parti)
1999: Rahmi Okumuş (CHP)
1994: Hakkı Güler (DYP)
1989: Hakkı Güler (DYP)
1984: Sait Gümüş (ANAP)
1977: Ali Ceylan (CHP)
1973: Cemal Ceran (CHP)
1968: Ali Ceylan (CHP)
1963: Hayrullah Karakoç (AP)
De Administrando Imperio

VII. Konstantinos Porfirogennetos, 945 yılında fildişi yontusu.
De Administrando Imperio (İmparatorluğun Yönetişimi Üzerine), 10. yüzyıl, Bizans İmparatoru VII. Konstantinos (905-959) tarafından yazılmış eserin Latince başlığı. Çalışmanın Grekçe orijinal adı Grekçe: Πρὸς τὸν ἴδιον υἱὸν Ρωμανόν, Pros ton idion yion Romanon ("Oğlumuz olan Romanos'a"). Bu eser Konstantinos'un oğlu ve halefi, II. Romanos için yazılmış bir iç ve dış politika kılavuzudur. Eserin bulunan en eski el yazması geç 11. asırdan kalmadır. Kitabın şimdiki Latince başlığı ilk defa Hollandalı bilgin Johannes Meursius tarafından 1611'de eserin tercümesinde kullanılmıştır ve sonradan eserin evrensel adı olmuştur.
Yazar ve Arka Plan

Konstantinos, Doğu Roma İmparatorluğu'nda eğitim ve öğrenmeyi teşvik etmeye çalışan bir âlim imparatordu. Büyükbabası I. Basileios'un saltanatını ve kazanımlarını anlatan Vita Basilii (Grekçe: Βίος Βασιλείου), saray Seremonilerini anlatan De Ceremoniis (Grekçe: Περί τῆς Βασιλείου Τάξεως) da dahil olmak üzere 948 ile 952 yılları arasında birçok esere imza attı. Etnik açıdan karma imparatorluğu yönetmenin yanında yabancı düşmanlarla savaşmak hakkında tavsiyelerde bulunur. Çalışma, Konstantinos'un Türkler, Peçenekler, Kiev Rusları, Güney Slavları, Araplar, Lombardlar, Ermeniler ve Gürcüler dahil olmak üzere İmparatorluğa komşu olan ulusların tarih ve karakterleriyle ilgili olarak “Devletin ve Çeşitli Ulusların Yönetişimi Üzerine” ile imparatorluk eyaletlerindeki son olaylarla ilgili olarak "Doğu ve Batı Themaları Üzerine" (De Thematibus olarak Latince olarak bilinen Grekçe: Περί θεμάτων Άνατολῆς καί Δύσεως) isimli daha önceki iki çalışmasının kombinasyonudur. Bu kombinasyona Konstantinos'un kendi oğlu Romanos'a politik talimatlar eklenmiştir.
İçerik

Kitap içeriği önsözüne göre dört bölüme ayrılmıştır:
dönemin siyaset sahnesinin en tehlikeli ve karmaşık bölgesinde, kuzeyli ve İskitlerin alanı olan dış politikanın anahtarı,
aynı bölgenin milletleri ile ilgilenmek için diplomaside bir ders
çevreleyen ülkelerin çoğunun kapsamlı bir coğrafi ve tarihsel araştırması ile
İmparatorluğun yakın zamandaki iç tarihi, siyaseti ve örgütlenmesinin özeti.
Genellikle kafa karıştırıcı ve efsanelerle dolu olan tarihsel ve coğrafi bilgiler açısından, bu bilgi özünde güvenilirdir. İmparator'un 940'larda derlediği tarihi ve kadim eser, 12-40. bölümlerde yer almaktadır. Bu eser, İmparatorluğu çevreleyen toprakların imparatorun zamanında içinde yaşayan insanlar tarafından işgal edilmek için geçmişte nasıl geldiğine dair geleneksel ve efsanevi hikâyeler içerir (Sarazenler, Lombardlar, Veneti, Sırplar, Hırvatlar, Magyarlar, Peçenekler). 1-8, 10-12 bölümler, Türkler ve Peçeneklere karşı imparatorluk politikasını açıklar.
13. Bölüm, İmparatortan gelen dış politika hakkında genel bir direktiftir. 43-46. bölümler kuzeydoğudaki dönemin politikası hakkındadır (Ermenistan ve Gürcistan). Yeni imparatorluk eyaletleri ile sivil ve deniz idaresinin bazı bölümlerinin kurulması ve vergilendirilmesi için rehberler, 49-52. bölümlerde yer alır. Bu daha sonraki bölümler (ve bölüm 53), imparator II. Romanos'a pratik talimatlar vermek için tasarlanmıştı ve muhtemelen II. Romanos'un on dördüncü doğum gününü (952) işaretlemek için 951-52 yıllarında eklenmişti.
Yorum

De Administrando Imperio, Balkanların Orta Çağ tarihini anlatan nadir kaynaklardan biri olduğu için, metin, tarihçiler tarafından yoğun bir şekilde analiz edildi, bazen sadece birkaç cümleye odaklanıldı.
Tarihçiler 1906'da J. B. Bury, 1910'da Gavro Manojlović ve 1931'den 1942'ye Ljudmil Hauptmann, De Administrando Imperio'nun bütününün kapsamlı analizlerini yayınladılar. Bu analizler, eserin her biri farklı zaman aralıklarına dayanan farklı konulara odaklanan bir dizi dosya olarak yazıldığını, daha sonra birkaç kez eserin redakte edildiğini gösterirken, sonuçta ortaya çıkan metnin yorumlanmasının önemli ölçüde değişmesine neden oldu.
Kitabın, Hırvatların gelişine ait benzer fakat farklı üç anlatımı, 19. yüzyıldan beri çok sayıda tarihçiyi şaşırtmıştır.
Tarihçi Barbara M. Kreutz, De Administrando Imperio'da bulunan raporu, muhtemel bir tertip olarak Bizanslıların Bari Emirliği'nin 871 düşüşünde ana rol oynadıklarını tanımlar.
El yazmaları ve edisyonları

En eski yaşayan kopya, (P=codex Parisinus gr. 2009) İoannis Dukas'ın özel sekreteri Mihail tarafından 11. yüzyıl sonlarında yapılmıştır. Bu el yazması 1509 yılında Antony Eparchus tarafından kopyalanmıştır; bu kopya V=codex Vaticanus-Palatinus gr. 126 olarak bilinmekte ve sonraki okuyucular için Yunanca ve Latince birçok not içermektedir. F=codex Parisinus gr.2967 olarak bilinen üçüncü tam bir kopya Eparchus tarafından başlanmış ve Mihail Damascene tarafından tamamlanmıştır; V tarihsizdir. M=codex Mutinensis gr. 179 bilinen dördüncü de mevcuttur ama tamam değildir, 1560 ile 1586 arası Andrea Darmari tarafından P kopyası olarak yapılmıştır. İki el yazması (P ve F), günümüzde Paris'te Fransa Millî Kütüphanesi'nde, üçüncü (V) ise Vatikan Kütüphanesi'nde bulunmaktadır. Kısmi el yazması (M), Modena'da bulunmaktadır.
Yunanca metin bütün olarak yedi kez basılmıştır. V kullanılarak hazırlanmış editio princeps (daha önce sadece el yazması olan eserin ilk basılmış versiyonuna verilen Latince ad; "ilk basım") 1611 yılında İmparatorluğun Yönetişimi Üzerine anlamına gelen bugün evrensel olarak bilinen Latince başlığı veren Johannes Meursius tarafından basılmıştır. Bu baskı altı yıl sonra bir değişiklik yapılmadan tekrar basılmıştır. Sonraki baskı, P el yazmasının ilk kopyasını kullanan  ragusan Anselmo Banduri'ye (1711) aittir. Banduri'nin baskısı iki kere daha basıldı: Bizans Tarihçilerinin Venedik koleksiyonunda 1729 yılında ve 1864'te Migne birkaç düzeltme ile Banduri'nin baskısını tekrar bastı.
Konstantinos'un kendisi çalışmasına bir isim vermemiştir, metnin standart resmi selamlama ile başlamasını tercih etmek yerine: "Konstantinos, Mesih Ebedi Egemen, Romalıların İmparatoru, [onun] kendi oğlu Tanrı'nın taçlandırdığı ve Mor odada doğan Romanos'a".
Dil

Konstantinos'un kullandığı dil, oldukça basit bir Orta Çağ Yunancasıdır, Kanonik İncillerden biraz daha ayrıntılı ve eğitimli modern Yunan tarafından kolayca anlaşılabilir. Tek zorluk, o zamanlar standart kullanımda olan, modern bir okuyucuya prima facie zorlukları sunabilen teknik terimlerin düzenli kullanımıdır. Örneğin, Konstantinos müzakereler için uzak topraklara basilikoí (sözlük anlamı "kraliyet") göndermenin düzenli uygulamasından söz eder - bu durumda sadece "kraliyet adamlarının", yani imparatorluk heyetlerinin belirli bir göreve elçi olarak gönderildikleri anlamına gelir. Önsözde, imparator, her şeyi oğlu için "ortak, gündelik konuşmaya vurgu yaparak düz bir hale getirecek" ve onunla birlikte daha sonra çalışmayı paylaşmayı seçebilecek üst düzey yetkililer için her şeyi yapmalarını amaçlayarak, kıvrımlı ifadeleri ve "yüce Attisizm" amaçsız kılınmıştır. Muhtemelen 10. yüzyıla ait Konstantinopolis'teki İmparatorluk Saray bürokrasisinin istihdam ettiği en yakın yazılı metindir.
Modern baskılar

1892 yılında, R. Vari, bu çalışmanın yeni önemli bir baskısını çıkarmayı planladı ve J. B. Bury sonra Bizans Metinleri koleksiyonuna eklemeyi önerdi. Bir baskı için planı terk etti, onu 1925 yılında Gyula Moravcsik'e teslim etti. Yunanca metnin (Gy. Moravscik tarafından) ilk modern baskısı  ve İngilizce tercümesi (R. J. H. Jenkins tarafından) 1949 yılında Budapeşte'de görülür. Sonraki baskılar 1962 (Athlone, Londra) sonra 1967 ve 1993 (Dumbarton Oaks Research Library and Collection, Washington D.C.) olarak görülür.
Jacki Weaver

| Jacki Weaver |
| --- | --- |
Sefiller filminin Sidney, Avustralya'da düzenlenen kırmızı halı galasında, Aralık 2012
Doğum: Jacqueline Ruth Weaver 25 Mayıs 1947 (77 yaşında) Sidney, Yeni Güney Galler, Avustralya
Meslek: Aktris
Etkin yıllar: 1966–günümüz
Evlilik: David Price (1966–1970) Max Hensser (1975-?) Derryn Hinch (1983–1996, 1997–1998) Sean Taylor (2003–günümüz)
Partner(ler): John Walters
Çocuk(lar): 1

Jacqueline Ruth "Jacki" Weaver (d. 25 Mayıs 1947), Avustralyalı tiyatro, film ve televizyon oyuncusu. Uluslararası çapta Hayvan Krallığı (2010) filminde canlandırdığı Janine "Smurf" Cody ve Umut Işığım (2012) filminde canlandırdığı Dolores Solatano karakterleriyle bilinmektedir. Her iki filmdeki performansıyla En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiştir.
Weaver, Stork (1971), Alvin Purple (1972) ve Petersen (1973) gibi Ozploitation filmlerinde yaptığı çalışmalar sayesinde 1970'lerde Avustralya Yeni Dalga'nın bir sembolü olarak ortaya çıktı. 2005 yılında otobiyografisi Much Love, Jac'i yayımladı.
Hayatı

Weaver Sidney, Yeni Güney Galler, Avustralya'da doğdu. Annesi Edith (evlilik öncesi soyadı Simpson), Kuzey İngiltere'den gelen bir göçmen ve babası Arthur Weaver, Sidney'li bir avukattı. Hornsby Kız Lisesi'ne katıldı ve üniversitede sosyoloji okumak için bir burs kazandı, ancak bunun yerine oyunculuk kariyerine adım attı.
1960 yılından bu yana Avustralya'da sinema, tiyatro ve televizyon sektörlerinde çalışmaktadır. Kariyerinin dönüm noktası üniversiteye gitmeden hemen önce 1965 yılında geldi ve Avustralya TV dizisi Wandjina!'da rol aldı.
Çeşitli film, dizi ve tiyatro oyunlarında yer alan Weaver, kariyeri boyunca iki Akademi Ödülü adaylığı, bir Altın Küre Ödülü adaylığı, bir SAG Ödülü adaylığı, bir Saturn Ödülü adaylığı; dört AACTA Ödülü, bir National Board of Review Ödülü ve bir Satellite Ödülü elde etti.