stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pci-e
Fiziksel katman > Hareket katmanı

PCI Express bölünmüş hareket uygular ( istek ve cevabın zaman olarak birbirinden ayrılmış olduğu hareketler ). Böylece hedef cihaz cevap vermek için veri toplarken linkin diğer veri trafiğine izin vermesini sağlar. 
PCI Express kredi tabanlı bir çeşit akış kontrolü kullanır. Bu düzende; bir cihaz Hareket Katmanı içerisindeki alış arabelleklerinin her biri için belirli miktarda bir kredi tanımlar. Linkin diğer ucundaki cihaz, bu cihaza hareket gönderdiğinde bu gönderim esnasında her TLP’nin kendi hesabından kullanmış olduğu krediyi sayar. Gönderen cihaz sadece TLP gönderir, bunu gerçekleştirirken kullanılan kredinin kendi kredi limitini aşmaması gerekir. Alan cihaz arabelleğinde TLP’leri işlemeyi bitirdiğinde veriyi gönderen cihaza kredilerinin geri yüklendiğini belirten bir sinyal gönderir. Böylece kredi limiti tekrar eski düzeyine yükseltilmiş olur. Kredi sayaçları modüler sayaçlardır ve kullanılan kredilerin kredi limitleri ile karşılaştırılması için modüler aritmetiğe “modular arithmetic" gerek duyulur. Bu düzeneğin avantajı (bekleme durumları veya el sıkışma tabanlı transfer protokolleri gibi diğer yöntemlerle kıyaslandığında) kredi geri dönüşündeki bekleme süresinin performansı etkilememesidir, bunun şartı kredi limitinin aşılamamış olmasıdır. Bunun için de yeterince büyük arabelleğe sahip cihazlar kullanılması gerekir.
Birinci jenerasyon PCIe'nin genellikle her geçit için her yönde 250 MB/s veri hızını desteklediği belirtilir. Belirtilen bu rakam fiziksel işaretleşme hızının (2.5 Gb) şifreleme yüküne (10bits/byte)bölümü ile bulunur. Bunun anlamı 16 geçitli (x16) bir PCIe kartının teorik olarak her yönde 250 * 16 = 4 GB/s yeteneğine sahip olması gerektiğidir. Bu durum veri baytları yönünden doğrudur, daha anlamlı hesaplamalar için kullanılabilir veri yükü ile birlikte yapılacak çalışmalardan elde edilecek sonuçlara bakılması gerekir, bu durumda tarfiğin profili önem kazanacaktır. Trafik profili yüksek seviye (yazılım) uygulamasının ve orta protokol seviyelerinin bir faktörüdür. Diğer seri bağlantılı yüksek veri hızlı sistemlerde olduğu gibi, PCIe'ninde ilave transfer sağlamlığı ihtiyacından doğan bir protokolü ve fazladan işlem yükü vardır (CRC ve Alındılar). Uzun ve devamlı tek yönlü transferlerde (yüksek performanslı depolama kontrol birimlerinde olduğu gibi) PCIe'nin ham (geçit) veri hızının %>95'ine ulaşılabilir. Bu transferler en çok faydayı sayısı artırılmış olan geçitlerden görürler (x2, x4, vb.) Fakat daha tipik uygulamalarda (USB veya Ethernet kontrol birimi gibi) trafik profili, sık ve güçlendirilmiş alındılara sahip kısa veri paketleri olarak karakterize olur. Bu çeşit bir trafik paketlerin ayrıştırılmasını gerektirmesinden ve duraklamalara zorlanmasından ötürü doğan yükler nedeniyle linkin verimliliğini azaltır (cihazın ana bilgisayar arayüzü veya PC'nin CPU'sunun duraklamaya zorlanması). Bu tür This type of traffic reduces the efficiency of the link, due to overhead from packet parsing and forced interrupts (either in the device's host interface or the PC's CPU.) Bu tür kayıplar sadece PCIe'ye mahsus kayıplar değildir.
Form faktörleri

Yüksekliği düşük kart
Mini Kart: Mini PCI form faktörü için bir yedek (konnektör üzerinde x1 PCIe, USB 2.0 ve SMBus veriyoluuna sahiptir)
ExpressCard: PCMCIA form faktörüne benzer (x1 PCIe ve USB 2.0'a sahip, takılmaya hazır)
XMC: CMC/PMC form faktörüne benzer (x4 PCIe veya seri RapidI/O'lu)
Gelişmiş TCA: Daha büyük uygulamalar için CompactPCI'ye bir tamamlayıcı; seri tabanlı arka yüz topolojilerini destekler.
AMC: AdvancedTCA spesifikasyonu için bir tamamlayıcı; işlemciyi ve ATCA kartları üzerinde I/O modüllerini (x1, x2, x4 veya x8 PCIe). destekler.
Kablo Spesifikasyonu: PCI SIG bir kablo spesifikasyonu çıkartmak için çalışmalara devam ediyor (13 Eylül 2006). Bu spesifikasyon bağlanacak olan PCIe kartına, sanki ana kartın işlemcisine bağlanmışcasına onlarca hatta birkaç yüz metre uzunluğunda kabloyla aynı bağlantı bant genişliğinde bağlanabilmesine izin verir (v0.3 spesifikasyonu, 2004) Bu kablo spesifikasyonu özellikle bağlantı ve genel I/O genişlemesi ve diğer uygulamalara ihtiyaç duyan toplu olmayan PC'lerin ve yer sorunu olan laptoplar ve diğer cihazların kullanımı için özellikle faydalı olacaktır.
Mobil PCI Express Modülü NVIDIA. Tarafından geliştirilen, laptoplar için endüstri standardı format.
Yarışan protokoller

Yüksek bant genişliğinde seri bağlantı mimarisi tabanına dayanan çeşitli iletişim standartları geliştirilmiştir. Bu standartlar sayılanlarla kısıtlı kalmamak kaydıyla HyperTransport, InfiniBand, RapidIO ve StarFabric gibi standartları içerir. Endüstride bu sayılanların her birinin destekleyicileri vardır ve geliştirilmeleri için büyük harcamalar yapılmıştır, bu nedenle bu standartları geliştiren konsorsiyumlar kendi standartlarının diğerlerine kıyasla avantajlı taraflarını vurgulamaya özen gösterirler.
Gerçekte aralarındaki farklar esneklik ve genişleme yeteneği ile bekleme süresi ve yük faktörleri arasında yapmış oldukları dengededir. Bu dengelemeye bir örnek vermek gerekirse; karmaşık bir yönlendirme yapabilmek için gönderilen pakete yine karmaşık bir başlık atamak (PCI Express bu yeteneğe sahip değildir). Buradaki ilave yük arayüzün etkili bant genişliğini azaltacaktır ve veriyoluunun bulunması ile yazılımın ilklendirilmesini daha zor bir hale getirecektir. Aynı zamanda sistemi yazılım izleme ağ topolojisi değişikliklerine ihtiyaç duyacak hale getirecektir. Bu amaca uygun veriyolları arasında InfiniBand ve StarFabric sayılabilir.
Bir başka örnek ise bekleme süresini azaltmak için paket uzunluklarını daha kısa tutmaktır (eğer bir veriyolu bellek arayüzü olarak kullanılacaksa bu gerekir). Paketlerin daha küçük olması demek, paket başlıklarının paketin daha büyük bir yüzdesini kaplayacağı demektir. Böylece etkin bant genişliği yine azalacaktır. Bu amaçla tasarlanmış veriyolu protokolleri arasında RapidIO ve HyperTransport'u sayabiliriz.
PCI Express bu anlatılanlar arasında ortalarda bir yerdedir. Tasarım olarak bir cihaz ara bağlantısı veya yönlendirilmiş ağ protokolü olamktan ziyade bir sistem ara bağlantıdır (yerel arabellek “local bus”). Buna ilaveten yazılımın şeffaflığı amaçlanmış olması nedeniyle protokol kısıtlamalara maruz kalmış bu da bir şekilde bekleme süresinin uzamasına neden oluyor.
Versiyonlar tablosu

| Versiyon | Tanıtım tarihi | Hat başına transfer hızı | ×1 | ×2 | ×4 | ×8 | ×16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1.0 | 2003 | 2.5 GT/s | 0.250 GB/s | 0.500 GB/s | 1.000 GB/s | 2.000 GB/s | 4.000 GB/s |
| 2.0 | 2007 | 5.0 GT/s | 0.500 GB/s | 1.000 GB/s | 2.000 GB/s | 4.000 GB/s | 8.000 GB/s |
| 3.0 | 2010 | 8.0 GT/s | 0.985 GB/s | 1.969 GB/s | 3.938 GB/s | 07.877 GB/s | 15.754 GB/s |
| 4.0 | 2017 | 16.0 GT/s | 1.969 GB/s | 3.938 GB/s | 07.877 GB/s | 15.754 GB/s | 031.508 GB/s |
| 5.0 | 2019 | 32.0 GT/s | 3.938 GB/s | 07.877 GB/s | 15.754 GB/s | 031.508 GB/s | 63.015 GB/s |
| 6.0 | 2022 | 64.0 GT/s32.0 GBd | 7.563 GB/s | 15.125 GB/s | 30.250 GB/s | 60.500 GB/s | 121.000 GB/s |
Dimyat'ın Yağmalanması (853)

| g t Arap-Bizans savaşları |
| --- | --- |
Erken Dönem İhtilaflar Mute  Belka  Dasin  Firaz Levant Mercirahit  Karyeteyn  Busra  Ecnadeyn  Yaqusa  Şakhab  Şam  Maraj-al-Debaj  Fahl  Emesa  Yermük  Lazkiye  Kudüs  Hazir  Halep  Demirköprü  Maraş Mısır Heliopolis  Babil  İskenderiye  Nikiû Kuzey Afrika Sufetula  Vescera  Mamma  Kartaca Anadolu & Konstantinopolis 1. Kostantiniyye  Sebastopolis  Tuvana  2. Kostantiniyye  İznik  Akroinon Sınır mücadeleleri Kemah  Küçük Asya 782  Kopidnadon  Krasos  Küçük Asya 806  Dazimon  Amorion  Mauropotamos  Faruriyyah  Lalakaon  Bathys Ryax Sicilya ve Güney İtalya 1. Siraküza  2. Siraküza  1. Malta  3. Siraküza  Caltavuturo  Leon Apostippis & Nikiforos Fokas seferleri  1. Milazzo  2. Milazzo  1. Taormina  Garigliano  Marianos Argyros seferleri  2. Taormina  Rometta  Messina Boğazı  Georgios Maniakes Sicilya'da  2. Malta Deniz muharebeleri Finike  Keramaia  Girit  Taşoz  Dimyat  Dubrovnik  Kardiya  Korint Körfezi  Kefalonya  Euripos  Selanik Bizans yeniden fetihleri İoannis Kurkuas'ın seferleri Seyfü'd Devle'nin seferleri Maraş  Raban  Andrassos Nikiforos Fokas'ın seferleri Girit  Halep  Kilikya  Antakya İoannis Çimiskes'in seferleri İskenderun  Suriye  II. Basileios'un seferleri Orontes  2. Halep  Epemiye Azez
Dimyat'ın Yağmalanması, 22-24 Mayıs 853'te Nil Deltası'ndaki liman kenti Dimyat'a Bizans donanması tarafından yapılan başarılı bir baskındır. O sırada garnizonu bulunmayan şehir yağmalandı. Hem çok sayıda esir verdi, hem de Girit Emirliği'ne yönelik büyük miktarlarda silah ve malzeme de elde edildi. Sonraki yıllarda tekrarlanan Bizans saldırısı, Abbasi makamlarını şaşkına uğrattı ve kıyıları yeniden düzenlemek ve yerel filoyu güçlendirmek için acil önlemler alınarak, Tolunoğulları ve Fatımiler dönemlerinde doruğa çıkan Mısır donanmasının canlanmasına başlandı.
Arka plan

820'lerde Bizans İmparatorluğu, Akdeniz'deki deniz üstünlüğünü yok eden iki büyük kayıp yaşadı: Müslümanların Sicilya'yı fethinin başlaması ve Girit'in Endülüslere kaybı. Bu kayıplar, Sarazen korsanlarının Akdeniz'in Hristiyan kuzey kıyılarına neredeyse istediği gibi baskın düzenlediği bir dönemi başlattı. Müslüman gemileri için bir sığınak haline gelen Girit Emirliği'nin kurulması Ege Denizi'ni akınlara açarken, Sicilya'yı kısmen de olsa kontrol etmeleri Arapların İtalya ve Adriyatik kıyılarına baskın yapmasına ve hatta yerleşmesine olanak sağladı. Endülüs fethinin hemen ardından Girit'i geri almak için birkaç Bizans girişiminin yanı sıra 842/43'teki büyük çaplı bir istila ağır kayıplarla başarısız oldu.
Bizans'ın Dimyat seferi

853'te Bizans hükûmeti yeni bir yaklaşım denedi: Doğrudan Girit'e saldırmak yerine, adanın tedarik hatlarını, Alexander Vasiliev'in sözleriyle "Giritli korsanların cephaneliği" olan, özellikle Mısır'dan ayırmaya çalıştılar. Arap tarihçi el-Taberi, Doğu Akdeniz'deki Müslüman deniz üslerine eşzamanlı baskınlar yapmak üzere toplam 300 gemiden oluşan üç filonun hazırlandığını ve gönderildiğini bildirdi. İlk iki filonun kesin hedefleri bilinmiyor, ancak üçüncüsü, Arap kaynaklarında sadece "İbn Kaan" olarak bilinen bir komutanın emrindeki 85 gemi ve 5.000 adamdan oluşan filo Mısır kıyılarına yöneldi.
Modern bilim insanları tarafından "Ibn Kaṭūnā" için çeşitli tanımlamalar yapıldı, ancak herhangi bir kesin kanıt ortaya çıkarılamadı. Henri Grégoire, isimlerindeki ünsüzlerin benzerliğine dayanarak, muhtemelen 843'te ölen Sergios Niketiates ve Konstantinos Kontomites ile özdeşleştirmeyi önerdi. 1952'de daha sonraki bir çalışmasında, Arapça isminin Bizans unvanı epi tou koitonos'un ("imparatorluk yatak odası sorumlusu") bir tercümesi olduğunu düşünerek, parakoimomenos Damian ile özdeşleştirilebileceğini öne sürdü. Daha önce, 1913'te Süryani bilim insanı E. W. Brooks, Photeinos Stratigos ile bir özdeşleşme önermişti.
Mısır deniz savunması zayıftı. Mısır filosu Emevi dönemindeki zirvesine göre gerilemişti ve çoğunlukla Akdeniz'den ziyade Nil'de bulunuyordu. Gönüllü garnizonlar tarafından yönetilen kıyı bataklıkları boyunca surlar, 8. yüzyılın sonlarında terk edilmişti. Bizanslılar 811/12'de ve daha sonra y. 815'te, Mısır kıyılarına baskınlar yaptı. Bizans filosu 22 Mayıs 853'te Dimyat'a ulaştı. Vali Anbasah ibn Ishaq al-Dabbi'nin Fustat'ta düzenlediği saldırı arefe gününe denk geldiği için şehirde garnizon yoktu. Dimyat'ın sakinleri, iki gün boyunca yağmalanan ve ardından Bizans birlikleri tarafından yakılan savunmasız şehirden kaçtı. Bizanslılar, yaklaşık altı yüz Arap ve Kıpti kadını ve ayrıca Girit'e gönderilmek üzere hazırlanmış olan büyük miktarda silah ve diğer malzemeleri ele geçirdiler. Filo daha sonra doğuya gitti ve güçlü Ushtun kalesine saldırdı. Kaleyi ele geçirdikten sonra geri dönmeden önce orada bulunan birçok topçu ve kuşatma silahını yaktılar.
Sonrası ve etkileri

Dimyat'taki baskın, tarihçi Vassilios Christides'e göre, Bizans ordusu tarafından üstlenilen "en parlak askeri operasyonlardan biri" olmasına rağmen, Bizans kaynaklarında tamamen göz ardı edilir, çünkü çoğu kaynak III. Mihael'e (hükümdarlığı 842-867) ve saltanatına karşı düşmanca tutumlarıyla olayları çarpıtmıştır. Sonuç olarak, baskın sadece el-Taberi ve Ya'qubi tarafından aktarılan iki Arap kaynağı aracılığıyla tanınmıştır
Bizanslılar geri döndü ve 854'te Dimyat'a tekrar baskın düzenledi. Başka bir baskın muhtemelen 855'te gerçekleşti, çünkü Arap kaynakları, Mısır'a bir Bizans donanmasının gelişinin Abbasi yetkilileri tarafından ifade edildiğini ortaya koymaktadır. 859'da Bizans filosu Farama'ya saldırdı. Bu başarılara rağmen, Ege'deki Sarazen korsanlığı hız kesmeden devam etti ve 904'te Bizans İmparatorluğu'nun ikinci şehri olan Selanik'in Yağmalanması ve hain Trabluslu Leon'un ve Tarsuslu Damyanah'ın faaliyetleri ile 900'lerin başında zirvesine ulaştı. Bizanslıların Girit'i ele geçirmeleri ve Ege'nin kontrolünü ele geçirmeleri 961 yılına kadar mümkün olmadı.
Arap tarihçilerine göre, baskın bu olayların hemen sonrasında Mısır'ın denizden savunmasızlığının farkına varılmasına yol açtı. Uzun bir ihmal döneminden sonra, Mısır'ın deniz savunması Vali Anbasah tarafından güçlendirildi. Baskından sonraki dokuz ay içinde, Dimyat, Tinnis ve İskenderiye ile birlikte yeniden güçlendirildi. Gemiler inşa edilirken ve yeni filolar yetiştirilirken Reşid, Borollos, Ashmun, at-Tina ve Nastarawwa'da çeşitli çalışmalar yapıldı. Denizcilerin çoğu, Kıptiler ve içerideki Araplar arasından zorla askere alınmıştı, bu da Anbasa'ya çağdaş kaynaklarda kötü bir ün kazandırdı ve ona yönelik şikayetler Halife el-Mütevekkil'e iletildi. El-Makrizi ve Kıpti kaynakları gibi daha sonraki Arap kaynakları, yeni filonun sonraki yıllarda Bizanslılara yönelik baskınlarda kullanıldığını, ancak hiçbir ayrıntı kaydedilmediğini doğrulamaktadır. Bu faaliyetin genellikle, Tolunoğulları hanedanı döneminde (868-905) 100 kadar gemiye ulaşan ve daha sonra Fatimiler döneminde (969-1171) zirvesine ulaşan Mısır donanmasının yeniden doğuşunu işaret edişi olarak kabul edilir.
Kaynaklar

Bury, John Bagnell (1912). A History of the Eastern Roman Empire from the Fall of Irene to the Accession of Basil I (A.D. 802–867). Londra: Macmillan and Company.
Christides, Vassilios (1981). "The Raids of the Moslems of Crete in the Aegean Sea: Piracy and Conquest". Byzantion. 51: 76-111. ISSN 0378-2506.
Christides, Vassilios (1984). The Conquest of Crete by the Arabs (ca. 824): A Turning Point in the Struggle between Byzantium and Islam. Atina: Academy of Athens.
Kubiak, Władyslaw B. (1970). "The Byzantine Attack on Damietta in 853 and the Egyptian Navy in the 9th Century". Byzantion. 40: 45-66. ISSN 0378-2506.
Levi della Vida, Giorgio (1944). "A papyrus reference to the Damietta raid of 853 A.D.". Byzantion. 17: 212-221. ISSN 0378-2506.
Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (Almanca). Berlin ve Boston: De Gruyter.
Pryor, John H.; Jeffreys, Elizabeth M. (2006). The Age of the ΔΡΟΜΩΝ: The Byzantine Navy ca. 500–1204. Leiden and Boston: Brill Academic Publishers. ISBN 978-90-04-15197-0. 3 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2020.
Rémondon, Roger (1953). "A propos de la menace byzantine sur Damiette, sous le règne de Michel III". Byzantion (Fransızca). 23: 245-250. ISSN 0378-2506.
Whittow, Mark (1996). The Making of Byzantium, 600–1025. Berkeley and Los Angeles: University of California Press. ISBN 0-520-20496-4. 18 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2020.
Enderby, Leicestershire

| Enderby |
| --- | --- |
Kent

EnderbyEnderby'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Leicestershire
Nüfus
 • Toplam: 6.767
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Enderby, İngiltere'nin Leicestershire kentinde, bulunan bir civil parish.
Çoklu kullanım

Bir işlemci tek bir iş parçacığını bir işlem için çalıştırır
Çoklu kullanım (İngilizcesi: İngilizce: multithreading) özelliğine sahip bilgisayarlar birden fazla iş parçacığını donanım desteği sayesinde çalıştırabilir. Çoklu işlem yapabilen sistemlerden gelişen bu yöntem tek bir çekirdeğin kaynaklarını paylaşmak zorundadır. Bu kaynaklar: aritmetik mantık birimi, yazmaçlar (registers), işlemci önbelleği ve adres dönüştürme önbelleğidir. Çoklu işlem yapabilen sistemlerde (çok çekirdekli), işlem birimlerinin tamamı ayrı çekirdeklerde olmasına rağmen, çoklu kullanım tek bir çekirdeğin kullanılabilirliğini iş-parçacığı seviyesinde ve buyruk düzeyinde daha verimli hale getirir. Bu iki teknik birbirini tamamlayan tekniklerdir.
Genel bakış

Çoklu kullanım modeli 1990'ların sonunda buyruk düzeyinde paralel işleme çalışmalarının sona yaklaşmasıyla daha popüler hâle gelmiştir.
Tek bir iş parçacığının ya da tek bir programın hızlandırılması ne kadar zor olsa da, çoğu bilgisayar sistemi gerçekte birden fazla iş parçacığı veya program için çoklu görevlendirme kullanılmaktadır.
Tüm sistemin daha hızlı çalışmasını sağlayacak tüm görevler başarımın artmasında önemlidir.
İşlem/zaman oranını arttıran iki önemli teknik çoklu işleme ve çoklu kullanımdır.
Artıları

Bir iş parçacığı aradığı veriyi önbellekte bulamıyorsa, diğer iş parçacıkları kullanılmayan kaynaklar ile işlerine devam edebilirler. Bu da, normalde kaynaklar bekleme durumunda olacağı ve çoklu kullanım sayesinde kullanılabildikleri için genel sistemde başarım artışını sağlar.
Eğer bir iş parçacığı işlemcinin tüm kaynaklarını kullanamıyorsa, başka bir iş parçacığı bekleyen kaynakları kullanabilir.
Eğer birkaç iş parçacığı aynı veri kümesini kullanıyorsa, iş parçacıkları önbelleği paylaşarak daha verimli önbellek kullanımını ve senkronizasyonu sağlarlar.
Çoklu kullanım iş parçacıklarını işlemci üzerindeki farklı kaynaklara yönlendirdiği için işlemci üzerindeki sıcaklık yayılacak bu da sıcaklığın tek noktada toplanmasını engelleyerek soğutmanın daha verimli yapılabilmesini sağlayacaktır.
Eksileri

Birden çok iş parçacığı aynı donanım kaynaklarını kullanırken birbirlerinin çalışmalarına engel olabilirler.
Tek bir iş parçacığının çalışması hızlanmak yerine yavaşlayabilir. Bunun sebebi de gerçekleştirim için gereken işlemci sıklığındaki azalma veya boru hattına eklenen fazladan aşamalardır.
Çoklu kullanımın donanım desteği daha çok yazılım tabanlıdır ve uygulama programlarında ve işletim sisteminde çoklu işlemeye göre daha fazla değişikliğe ihtiyacı vardır.
Çoklu kullanım güç tüketimini arttırır.
Sonuçlar değişken olsa da, Intel HyperThreading teknolojisi ile %30 civarında fayda sağladığını belirtmiştir. Hyperthreading, bağımlı kayan nokta işlerlerini paralelde yaparak %100 fayda sağlayan bir sentetik programdır. Öte yandan, verileri önceden yakalayan assembly-tabanlı programlar, mesela iyi video kodlayıcıları, ön bellekte verinin bulunamaması veya boşta bekleyen kaynaklar gibi sorunları olmadığı için çoklu işlemeden yararlanamazlar. Bu yüzden de iş parçacıklarının paylaştığı kaynaklarda oluşabilecek sorunlar yüzünden başarımlarında düşüş gözlenebilmektedir.
Çoklu kullanımı sağlayan donanım teknikleri, çoklu görevlendirmeyi sağlayan yazılım teknikleri ile benzeşmektedir.
Çoklu işleme türleri > Blok çoklu işleme > Kavram

Çoklu işlemenin en basit türü, bir iş parçacığı yürütülürken bir olay tarafından uzun bir süre bekletilmesi gerektiği zaman gerçekleşir. Bu beklemenin sebepleri ana belleğe erişim olabilir ki bu olayda verinin bulunması yüzlerce işlemci vuruşu sürmektedir. Olayın sonçuçlanmasını beklemek yerine, iş parçacıklarını kullanan bir işlemci bu sırada hazır olan başka bir iş parçacığını yürütmek için çağırabilir. Beklenen veri bulunduğunda ise önceki iş parçacığı hazır kuyruğuna sokulur. Sıra geldiğinde de yürütülmeye devam eder.
Kavramsal olarak, işletim sistemlerindeki çoklu görevlendirmeye benzemektedir. Çoklu görevlendirmede de görevler bir olay bekledikleri sırada kendi istekleri ile çalışma zamanlarından vazgeçerler ve olay olduğu zaman tekrar çalışmalarına devam ederler.
Çoklu işleme türleri > Blok çoklu işleme > Kullanılan terimler

Bu tür çoklu kullanım Blok veya İşbirlikçi veya Kaba çoklu kullanım olarak adlandırılabilir.
Çoklu işleme türleri > Blok çoklu işleme > Donanım maliyeti

Çoklu kullanım yapabilen donanımın amacı, bir şekilde çalışması engellenen iş parçacığı ile çalışmaya hazır iş parçacığının çok hızlı bir şekilde yer değiştirmesidir. Bu amaca ulaşmanın maliyeti, program tarafından kullanılan ve bazı işlem kontrolünde kullanılan yazmaçların kopyalanmasıdır. Bir iş parçacığından diğerine geçmek demek, neredeyse bütün bir yazmaç bloğunu değiştirmek demektir.
Böyle bir donanımın eklenmesi şu katkıları sağlar:
İş parçacıkları arası geçiş bir işlemci vuruşunda yapılabilir.
Her iş parçacığı tek başına yürütülüyormuş ve kaynakları başka iş parçacıklarıyla paylaşmıyormuş gibi düşünülebilir. Bu durum yapılması gereken yazılım değişikliklerini ve işletim sistemi değişikliklerini azaltır.
İş parçacıkları arasında etkin bir şekilde geçiş yapabilmek için her aktif iş parçacığının kendisine ait yazmaç bloğu olmalıdır. Örneğin iki iş parçacığı arasında çabuk bir geçiş sağlayabilmek için yazmaçların iki kere tanımlanması gerekir.
Çoklu işleme türleri > Dönüşümlü çalışan çoklu kullanım

Bu tip çoklu kullanımın amacı, boru hattında veri bağımlılıkları yüzünden oluşan beklemeleri ortadan kaldırmaktır. Bir iş parçacığı diğerlerinden tamamen bağımsız olduğu için, boru hattındaki bir buyruğun daha eski bir buyruktan veri beklemesi pek olası değildir.
Kavramsal olarak, işletim sistemlerindeki öncelikli çoklu kullanıma benzemektedir. İşletim sistemlerindeki bir zaman-dilimi işlemcideki vuruşa benzetilebilir.
Çoklu işleme türleri > Dönüşümlü çalışan çoklu kullanım > Kullanılan terimler

Bu tür çoklu kullanıma ilk olarak Fıçı işleme(Barrel processing) denilmişti. Bunu sebebi boruhattı aşamalarının ve yürütülen iş parçacıklarının bir fıçının tahtalarına benzetilmesiydi. Dönüşümlü, Öncelikli, zaman-dilimli çoklu kullanım daha modern isimleridir.
Çoklu işleme türleri > Dönüşümlü çalışan çoklu kullanım > Donanım maliyeti

Blok türündeki çoklu kullanıma ek olarak, dönüşümlü çoklu kullanımda iş parçacığının kimliğini(ID) takip edebilmek için fazladan boruhattı aşamaları bulunmaktadır. Aynı zamanda boruhattında eşzamanlı çalışan daha fazla iş parçacığı olduğundan önbellek ve adres dönüştürme önbelleği gibi kaynakların daha büyük olması gerekmektedir.
Çoklu işleme türleri > Eşzamanlı çoklu işleme > Kavram

Çoklu kullanımın en gelişmiş ve superscalar işlemcilere uygulanan türüdür. Normal bir superscalar işlemci her vuruşta bir iş parçacığından birden fazla buyruk işler. Eşzamanlı çoklu işlemede ise işlemci birden fazla iş parçacığından birden fazla buyruk işler. Bir iş parçacığının limitli sayıda buyruk düzeyi paralelliğe erişebileceği göz önüne alınırsa, bu tür çoklu işleme birden fazla iş parçacığında paralellik sağlayarak boşa giden buyruk işleme slotlarını engeller.
Çoklu işleme türleri > Eşzamanlı çoklu işleme > Donanım maliyeti

Dönüşümlü çoklu kullanımdakine ek olarak eşzamanlı çoklu kullanımda, her boruhattı aşamasında iş parçacığı kimliklerinin takibinin maliyeti olacaktır. Bu yöntemde de aktif iş parçacıklarının sayısına göre önbellek ve adres dönüştürme önbelleği yeniden boyutlandırılmalıdır.
Çoklu işleme türleri > Eşzamanlı çoklu işleme > Örnekler

DEC (later Compaq) EV8 (not completed)
Intel Hyper-Threading
IBM POWER5
The Cell microprocessor's Power Processing Element
Sun Microsystems UltraSPARC T2
MIPS MT