stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yerli Malı Sergisi
Tarihçe > Milli İktisat ve Tasarruf Cemiyeti

1930’dan itibaren 10 yıl boyunca Ankara’da Yerli Malları Sergisi, Milli İktisat ve Tasarruf Cemiyeti (MİTC) tarafından düzenledi 1930’da açılan sergi “Milli Sanayi Numune Sergisi” adını taşıyordu; açılışını başbakan İsmet İnönü yaptı. Mustafa Kemal, serginin devamlı olması önerisini getirdi 1931’’de "İkinci Milli Sanayi Numune Sergisi”, 1933’te “10 Yıl İktisat Sergisi” açıldı.
1933 yılında MİTC'nin açtığı tasarım yarışmasında birinci olan mimar Şevki Balmumcu'ya ait projeye göre Ankara'da Sergi Evi adıyla özel bir yapı inşa edildi, 1934'te hizmete girdi (Yapı, 1948'de opera salonuna dönüştürülmüştür).
Kaynakça ve dipnotlar

1 2  Gülname Turan, Ayla Ödekan, Erken Cumhuriyet Dönemi’nde Yerli Malı Kavramı ve İstanbul Yerli Malı Sergileri, İTÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 6, Sayı 2, Aralık 2009[ölü/kırık bağlantı]
↑  Karadeniz Vapuru ile Avrupa Limanlarını Dolaşan Türk Malları “Seyyar Sergisi” 13 Haziran- 5 Eylül 1926-4 Türk Haber Vizyon sitesi 24.06.2010[ölü/kırık bağlantı]
↑  "Tuğba Erzincan, Cumhuriyetin Kuruluşundan 1950'ye Sergiler ve Müzeler, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2007". 7 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2012.
↑  "İzmir Fuarı tarihçesi, Izfas web sitesi, Erişim tarihi.21.03.2012". 5 Mayıs 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2012.
↑  1955’te Türkiye Ekonomi Kurumu adını aldı
↑  "Hüseyin Hizmetçi, Türkiye'de devletçiliğin sosyal yapıya etkisi (1930-1960), Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, 2006". 29 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2012.
Suçumuz İnsan Olmak

| --- | --- |

Yazar: Oktay Akbal
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Tür: Roman
Yayım: 1957
Yayımcı: Varlık Yayınları
Medya türü: Baskı
Sayfa: 160
Suçumuz İnsan Olmak, Oktay Akbal'ın yazdığı 1957 yılında yayımlanan romanı.
1940'ların Ankara'sında evli, iki çocuk babası genç bir memurla genç bir ev kadınının kırık aşk öyküsünü anlatır.  Akbal'ın 1950'li yılların edebiyat gündeminde önemli bir yeri olan varoluşçuluk akımından etkilenerek kaleme aldığı bir eserdir.
Akbal'ın en beğenilen ve en çok satış yapan romanı olduğunu söylediği Suçumuz İnsan Olmak, 1958'de Türk Dil Kurumu Roman Ödülü'ne değer görülmüştür.
Eser, TRT radyolarında  yayımlanan "Arkası Yarın" adlı program için radyo tiyatrosu olarak uyarlanmış; 1986'da ise aynı adla  sinemaya uyarlanmıştır.
Kitap, 2017'e kadar 12 baskı yapmış; 2018'de Doğan Kitap tarafından yeniden basılmıştır.
Konusu

Nuri Kayalı, Ankara Yenişehir'de  yaşayan evli ve iki çocuklu bir memurdur. İstanbul'da felsefe eğitimi almış, kültürlü ve entelektüel biridir. Yaşamı ve eşi Selmin ile evliliği zamanla sıradanlaşmış, severek evlendiği eşiyle ilişkileri ev arkadaşlığına dönüşmüştür. İşi ve hayatı sıkıcıdır; maaşı, evin ihtiyaçlarını sağlamaya yetmemektedir. Geçim sıkıntısının etkisiyle huysuz, kavgacı birine dönüşen Selmin Hanım ile evliliğe katlanmakta zorlanmaktadır. Bir gün işe giderken sokağındaki bir evin bodrum katındaki mutfakta yemek pişiren bir kadınla göz göze gelir ve aşık olur.
Nuri, bir gün üniversiteden arkadaşı ressam Nedim ile karşılaşır. Nedim'in resim sergisine giderek orada Nedim'in sevgilisi Sevim ve Sevim'in arkadaşı Nedret ile tanışır. Nedret, Nuri'nin sokağında yaşayan, görür görmez aşık olduğu kadındır.
Nedim ile Sevim, okul yıllarından beri devam eden aşklarını Sevim bir başkası ile evli olduğu halde sürdürmektedir. Sevim, sağladığı maddi rahatlıktan ötürü kocasından ayrılmak istemez. Nedret de evli, çocuksuz bir kadındır; aşksız bir evlilik yapmıştır ancak kocasını aldatmaz; arkadaşı Sevim'in yaşamını eleştirir. Sergideki tanışmadan sonra Nuri Bey ile Nedret arasında bir yakınlaşma olur; ilişkileri parklarda buluşup sohbet etmekle sınırlı kalır.
Nedret ile Nuri yaz tatilinde İstanbul'a giderler ve Nuri'nin br arkadaşının evinde buluşurlar. Ancak buluştuklarında Nedret, bir hata yaptıklarının farkına varır, Nuri'nin kendisine dokunmasına izin vermez. İlişkilerine son vererek ayrılırlar.
Fenerbahçe Boks Şubesi 1959-60 sezonu

| 1959-1960 sezonu |
| --- | --- |
Başkan:  Agah Erozan
Teknik direktör:  Halit Çetinkaya
İstanbul Kulüplerarası Şampiyonası: İkinci
Türkiye Şampiyonası: 1 altın madalya
Basın Kupası: Şampiyon
← 1958-19591960-1961 →
Fenerbahçe Boks Şubesi 1959-60 sezonunda İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nda ikinci oldu.
1960 Haziran ayında şubede çatlaklar başgöstedi. Sporcular, Halit Çetinkaya'nın yerine şubenin kurucusu ve takımın antrenörü Bülent Sümer'in şube kaptanı olmasını istediler.
İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası

Şampiyona 26-27 Kasım 1959 tarihlerinde düzenlendi. Fenerbahçe takım halinde ikinci oldu.
İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası > Madalya kazanan Fenerbahçeli boksörler

| Madalya | İsim | Sıklet |
| --- | --- | --- |
| 1 Altın | Fikri Baykuş | 75 kg |
| 2 Gümüş | Ahmet Lokmacı | 51 kg |
| 2 Gümüş | David Akyıldız | 60 kg |
| 2 Gümüş | Erol Barbaros | 71 kg |
İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası > Puan durumu

| Sıra | Takım | Puan |
| --- | --- | --- |
| 1. | İETT | 35 |
| 2. | Fenerbahçe | 12 |
| 3. | Beşiktaş | 5 |
Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası

Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası 25-27 Aralık 1959 tarihlerinde İstanbul'da düzenlendi.
Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası > Madalya kazanan Fenerbahçeli boksörler

| Madalya | İsim | Sıklet |
| --- | --- | --- |
| 1 Altın | Muammer Sevinti | 54 kg |
Diğer Turnuvalar > Basın Kupası

25 Haziran 1959 tarihinde düzenlenen Basın Kupası seçmelerinde 51 kiloda Ahmet Lokmaci, 60 kiloda Yeter Sevimli, 63,5 kiloda Sabri Evyapan, 67 kiloda Varujan Köseoglu ve 75 kiloda Ali Şan birinci olurken 13 puan toplayan Fenerbahçe, 9 puanlı İETT ve 3 puanlı Beşiktaş'ın önünde şampiyon oldu.
1 Temmuz 1959'da düzenlenen Basın Kupası finallerinde Fenerbahçe şampiyonluğa ulaşırken, 54 kiloda Muammer Sevinti, 57 kiloda Yeter Sevimli, 71 kiloda Namık Seyhan altın; 60 kiloda David Akyıldız, 67 kiloda Varjuan Köseoğlu, 71 kiloda Çungarya Kalkan, 81 kiloda Ali Şan gümüş madalya kazandılar.
Diğer Turnuvalar > Boğaziçi Kupası

19-20 Temmuz 1959'da düzenlenen Boğaziçi Kupası'nda Fenerbahçe, İETT'nin ardından ikinci oldu. 54 kiloda Muammer Sevinti, 60 kiloda Yeter Sevimli, 67 kiloda Varujan Köseoğlu altın; 51 kiloda Ahmet Lokmacı, 75 kiloda Cahit Özçelik gümüş madalya kazandılar.
Diğer Turnuvalar > Marmara Kupası

Fenerbahçe, 14 Ağustos 1959 tarihinde düzenlenen Marmara Kupası'ndan çekildi.
Muînüddin Süleyman
Açıklamalar

Pervâne, divanın yaptığı atamalara ve dirliklerin (iktaların) dağıtım işlerine bakardı. Yazışmaları tuğracı yürütür, hukuk işlerine emir-î dâd bakar ve askerlik işleriyle beylerbeyi ilgilenirdi. Askeri davalara ise Kadı-î leşker bakardı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 124137342  ISNI: 0000 0000 5459 0713  LCCN: nr99032665  VIAF: 19601060   WorldCat (LCCN): nr99-032665
Yanlışlıklar Komedyası

1879 yılında Broadway'de Stuart Robson ve William H. Crane'in rol aldığı bir yapımın afişi
Yanlışlıklar Komedyası (İngilizce: The Comedy of Errors) William Shakespeare'in ilk oyunlarından biri; aynı zamanda en kısa ve en saçma (farce) oyunlarından biridir. Shakespeare komedilerinin mizahının büyük bir kısmı kelime oyunları, slapstick ve yanlış kimlikten gelir. Dünya çapında birçok kez opera, sahne, ekran ve müzikal tiyatroya uyarlanmıştır. Prömiyerini takip eden yüzyıllarda, oyunun adı popüler İngilizce sözlüğüne "baştan sona yapılan hataların sayısı nedeniyle gülünç hale gelen bir olay veya olaylar dizisi" anlamını ifade etmek için deyim olarak girmiştir.
Zincirli Höyük

| --- | --- |
Sam'al
Zincirli HöyükTurkey haritasındaki konumu.
Konum: İslahiye, Gaziantep  Türkiye
Tür: Höyük
| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Zincirli Höyük
il:: Gaziantep
İlçe:: İslahiye
Köy:: Zincirli
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: 
Tescil No ve derece:: 
Tescil tarihi:: 
Araştırma yöntemi: Kazı

Zincirli Höyük Gaziantep il merkezinin batısında, İslahiye ilçesinin 10 km. kuzeyinde yer alan bir höyüktür. Amanos Dağları'ndan doğu - batı yönünde geçit veren Beyhan Geçidi'ndeki ovada, küçük bir bataklığın batı kenarındadır. Geç Hitit Dönemi buluntuları ile tanınmıştır. Antik adı Aramice'de Sam'al olup Geç Hitit Dönemi'nin en önde gelen metropollerinden biri ve bir kraliyet merkezi olarak bilinmektedir. Günümüzden 3 bin yıl önce 40 hektarlık bir alana yayılmış bir kentti. Zincirli Höyük kazılarında ele geçen Asur Kralı Esarhaddon'a ait bir kitabe (MÖ 670), kentin Sam'al olduğunu doğrulamaktadır.
Hitit İmparatorluğu'nun MÖ 1.200'lerden sonra çöküşü ardından Güneydoğu Anadolu Bölgesi - Kuzey Suriye genel yayılımında, tarihçilerin Geç Hitit Devletleri, Kuzey Suriye Krallıkları ya da Suriye - Hitit Devletleri olarak adlandırdıkları devletler kurulmuştu. Bu devletlerin başkentlerinde, kentin merkezini oluşturan yönetsel ve dinsel yapılar bir yükseltide kurulmuş, ayrıca tahkim edilmiş bir kale içinde yer alınmıştır. Kentler, çift sur ile çevrilidir. Zincirli kenti de bu başkentlere bir örnek oluşturmaktadır.
Tarih

Akdeniz'e pek uzak olmayan, ormanlık dağlarla çevrili verimli bir ovada yer alan kent, MÖ 2. binyıl başlarında, başkenti Halab olan (günümüzde Halep) Amori Yamhad Krallığı içinde yer almaktaydı. Aynı binyıl içinde Hitit İmparatorluğu topraklarına dahil olmuştur. Hitit İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra Geç Hitit Devletleri'nden Sam'al Krallığı'na başkentlik etti. Kent, MÖ 920 yılında Aramiler'in egemenliğine girmiştir. Arami yönetiminin halkın tanrılarına karşı saygılı olduğu, Kral Panamuwa tarafından yazdırılan bir kitabeden anlaşılmaktadır. Kral Kilamuwa hüküdarlık yılları olan MÖ 832 - 810 yılları Sam'al'ın en parlak dönemi olmuştur. III. Tiglat Pileser'in bölgeye yaptığı MÖ 743 yılındaki akın sonucunda Sam'al Krallığı Asur İmparatorluğu'nun bağlı bir devleti olmuştur. Bu dönemde kral II. Panamuwa'dır. Ardından Bar-Raqab'ın hükümdarlık yılları gelmiştir. Bıraktığı bir kitabede "Ben Sam’al Kralı Panamuwa’nın oğlu Bar-Raqab dünyanın dört köşesinin kralı Tiglat Pileser’in kölesiyim." demektedir. Bu bağlılık II. Sargon'un hükümdarlık yılları içinde, MÖ 725 yılına kadar devam etmiş, bu tarihten itibaren fiilen Asur topraklarına katılmıştır. Kazılar, Bar-Raqab'ın sarayının yangın geçirdiğini göstermektedir.
Kazılar

Höyükteki ilk incelemeler 1883 yılında Kommagene Bölgesi'ndeki çalışmaları sırasında Osman Hamdi Bey tarafından yapılmıştır. Kısa süre sonra 1888 ile 1902 yıllarında önce Karl Humann ve Robert Koldewey daha sonra da Felix von Luschan başkanlığında kazılar yapılmıştır.Kazılar sonucunda bulunan birçok yontu dev kaya bloklarından kesilerek ayrılmış ve Osman Hamdi Beyin de bilgisi dahilinde Karl Humann tarafından Berlin'e götürülmüştür.
Kazılar > Neubauer Projesi

En geniş kapsamlı ve planlı kazı çalışmaları, Chicago Üniversitesi bünyesindeki Oriental Institute tarafından Neubauer Projesi olarak 2006 yılında başlatılmıştır ve uzun süreli bir proje olarak düşünülmektedir. Yrd. Prof. David Schloen başkanlığındaki projeyle, Doğu Akdeniz'in Demir Çağı toplumlarının kültürel, ekonomik, politik ve toplumsal yapıları hakkında yeni bilgilere ulaşılması öngörülmektedir. Neubauer Ailesi Vakfı'nın yanı sıra National Endowment for the Humanities tarafından üç yıllık bir finansal destek sağlayan proje, Argonne Ulusal Laboratuvarı - Şikago Üniversitesi Ortak Teori Enstitüsü'nden Demir Çağı Sam'al nüfus dinamikleri, kaynak kullanımı ve inşa faaliyetleri alanında oluşturulacak bir bilgisayar simülasyonu projesi için de kaynak almaktadır. Neubauer Projesi'nin özellikle üzerinde durduğu üç çalışma alanı, yerleşim kronolojisi ve bağlamı, toplum yapısı ve kültürel etkiler ile Demir Çağı'nda aşağı şehrin sosyo-ekonomik organizasyonudur. Tüm proje amaçları için, jeomanyetik yüzey araştırmaları da dahil olmak üzere çeşitli teknolojiler kullanılmaktadır.
Tabakalanma

Höyükte, Erken tunç çağı'ndan Roma Dönemi'ne kadar yayılan bir yerleşmeler silsilesi görülmektedir.
Buluntular

Yerleşmenin 720 metre çapında çift surla çevrili olduğu anlaşılmaktadır. Kentin ilk kez surla çevrilmesi MÖ 1.300'de olmuştur. Höyük kentin ortasında yer almakta olup burada ikinci  surla çevrili bir kale bulunmaktadır. Kalenin, ilk surdan sonra yapıldığı anlaşılmaktadır. Aynı zamanda kale içinde bir saray inşa edilmiştir. Daha sonra MÖ 10. - 9. yüzyıllarda iki saray daha yapılmıştır. Kent dışındaki sur ise MÖ 7. yüzyılda ikinci bir surla çevrilmiştir. Bu şekildeki çift bedenli dairesel sur Kadeş kentinde de bulunmaktadır. Dış surdaki üç kapı, kuzeydoğu, güney ve batı yönlere bakmaktadır ve dışarıdan gelen yolları kent merkezine bağlar. Bu yollar, bölgenin ana ticaret hatlarını oluşturmaktadır. Bununla birlikte kalenin tek kapısı vardır ve dış surların güney kapısı yönündedir. Kazı çalışmalarında ağırlık bu kaleye verilmiştir.
Aynı zamanda kraliyet sarayını da içine alan kalenin güney kesiminde, kaleyi bir bakıma bölen bir iç sur ve bu surda bir iç kapı mevcuttur. Kaledeki saray yapıları hilani tipinde yapıların kullanıldığı bir mimari özellik göstermektedir. Hilani tip yapılarda, "merdivenle ulaşılan bir ya da üç sütunlu girişten sonra, ocaklı büyük kabul salonuna varılır. Salonun arkasında kanalizasyon sistemi olan tuvalet, banyo, özel odalar ve depolar yer alır". Sütunlarda, Fenike etkisinde bitki bezemeli sütun altları görülmektedir. Arami Dönemi'ne özgü bu sütun altları MÖ 730 - 700 yıllarına tarihlenmektedir.
Kale içerisinde avluların etrafında yer alan bir dizi anıtsal yapı bulunmaktadır. Kentin güney kapısında ve iç kalenin dış kapısında olduğu gibi bazı hilanilerin girişlerinde ortostatlar yer almaktadır. Saray yapılarında MÖ 9. yüzyıl ortalarından itibaren Asur etkisinde Geç Hitit tarzı boy göstermeye başlamıştır. Bir Sam'al Kralı olan Barrakab'ın heykelinde, ziyafet sahnesinde kraliçe ve hizmetkarları betimleyen kabartmalı mezar stelinde, bir hilani girişindeki kapı aslanı, Arami etkilerini ortaya çıkaran yapıtlardır.
Son dönem kazı çalışmaları olan Neubauer Projesi çerçevesinde yürütülen kazılarda çok önemli buluntulara ulaşılmıştır. Bunlardan biri 2008 yılında ele geçen bir steldir. Kendini, Kral Panamuwa'nın hizmetkarı olarak tanımlayan Katumuwa'nın steli dönemin inanç ve gelenekleri hakkında önemli bilgiler vermektedir. Bu önemli buluş New York Times'ta yayımlandığı gibi Archaeology Dergisi'nde "2008 yılının en önemli 10 arkeolojik buluşu" olarak verilmiştir. MÖ 8. yüzyıla tarihlenen stel 91 x 61 cm. boyutlarında olup 363 kg. ağırlıktadır. Kazılara katılan arkeologlar tarafından "türünün ilk örneği" olarak tanımlanan stel, Zincirli'de ele geçen diğer stellerden farklı olarak, hem metnin hem de betimlemelerin aynı taş üzerinde yazıldığı bir örnektir. Metinde, ölen kişinin ruhunun ölümden sonra stelde yaşamaya devam edeceği yönünde bir inançtan söz edilmektedir.
Değerlendirme

Zincirli'de çok sayıda yazıt bulunmuş olmasına karşın bunların hiçbiri Luvi dili'nde değildir. Kral Kilamuva'ya ait olan bir yazıt her ne kadar Fenike dili'nde yazılmışsa da resmi dilin Aramice olduğu anlaşılmaktadır. Bu yazıt, Anadolu'da bilinen en eski Fenike dilinde yazıttır. Burada ilginç olan Kral Kilamuva'nın adının Luvi dilinde olmasıdır. Esasen bölge Sami dillerinin en kuzeybatı yayılma bölgesidir. Buna karşın Demir Çağı'nda (MÖ 900 - 700) hükümdar isimlerinin Luvi dilinde olması, bölgeye belki de yüzyıllar önce Toroslar üzerinden göç etmiş Anadolu kökenli ve Luvice konuşan bir halkın politik ve kültürel baskınlığını göstermektedir. Hitit İmparatorluğu'nun yıkılmasından sonra Karkamış'ı Luvice konuşan bir hanedanın yönetmiş olması bu değerlendirmeyi desteklemektedir.
Kral Kilamuwa'nın Fenike dilindeki kitabesi
Kapı aslanı
Kale'nin bir görünümü
Çember (film)

| --- | --- |
Dayereh
Çember filminin İngilizce afişi
Yönetmen: Jafar Panahi
Senarist: Kambuzia Partovi, Jafar Panahi (fikir)
Oyuncular: Maryiam Palvin Almani, Nargess Mamizadeh ve Mojgan Faramarzi
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Renkli
Çıkış tarih(ler)i: 10 Ocak 2003 (2003-01-10) (Türkiye)
Süre: 90 dakika
Dil: Farsça
Bütçe: $10,000 (tahmini)
Hasılat: $673,780 (ABD) (24 Mart 2002)
Çember (İngilizce: The Circle, Farsça: Dayereh) İranlı bağımsız film yapımcısı Jafar Panahi'nin İran'da kadınlara karşı davranışları eleştirdiği 2000 yapımı filmdir. Film Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan ödülü almıştır. Film, İran'da yasaklanmıştır.
Konu

İran'ın ‘İstenmeyen’ Kadınları
Solmaz adında bir kadının bir kız çocuğu dünyaya getirmesiyle başlar film. Kendisi henüz çok farkında olmasa da, o ve kızı daha şimdiden “istenmeyenler” arasına girmişlerdir bile. Tahran sokaklarında Maedeh, Arezou ve Nargess isimli üç kadın, hapisten geçici olarak çıkmışlardır. Nargess'in çocukluğunu geçirdiği Raziliq köyüne dönmek isterler, ama yol paraları yoktur. Parayı bulan Arezou sonradan gitmekten vazgeçer. Nargess de otobüsten iner ve Arezou'yu aramaya koyulur… Bundan sonra, kamera o sabah hapisten kaçmış Pari'ye odaklanır. Babasının evinden kovulan Pari, kürtaj olabilmek için hapishaneden tanıdığı hemşire Elham'ı aramaya koyulur. Ama doktor kocasından geçmişini saklayan Elham, ona yardım etmeyecektir. Sokaklarda başıboş dolaşan Pari, küçük kızının onsuz daha iyi bir hayat süreceğini düşündüğü için onu terk eden Nayereh ile karşılaşır. Ardından da, fahişelik yapan Mojgan'la daire tamamlanır.
Oyuncular

Nargess Mamizadeh -Nargess
Maryiam Palvin Almani -Arezou
Mojgan Faramarzi - Fahişe
Elham Saboktakin -Hemşire
Monir Arab -Bilet satıcısı
Solmaz Panahi -Solmaz
Fereshteh Sadre Orafaiy -Pari
Fatemeh Naghavi -Annne
Abbas Alizadeh -Pari'nin babası
Negar Ghadyani
Ataollah Moghadas -Haji
Khadijeh Moradi
Maryam Shayegan -Parveneh
Maedeh Tahmasebi - Maedeh
| g t Altın Aslan kazanan filmler |
| --- | --- |
1949–1968: Manon (1949) • Justice est faite (1950) • Raşomon (1951) • Yasak Oyunlar (1952) • Romeo ve Juliet (1954) • Ordet (1955) • Yenilmez (1957) • Muhōmatsu no isshō (1958) • General Della Rovere (1959) • Büyük Savaş (1959) • Rhin Geçişi (1960) • Geçen Yıl Marienbad'da (1961) • Aile Günlüğü (1962) • İvan'ın Çocukluğu (1962) • Kentin Üzerindeki Eller (1963) • Kızıl Çöl (1964) • Büyük Ayının Soluk Yıldızları (1965) • Cezayir Savaşı (1966) • Gündüz Güzeli (1967) • Sirkin Tepesinde Artistler: Şaşkın (1968)
1980–2000: Atlantic City (1980) • Gloria (1980) • Kurşun Yıllar (1981) • İşlerin Gidişi (1982) • Adı Carmen (1983) • Güneş Yılı (1984) • Yersiz Yurtsuz (1985) • Yeşil Işın (1986) • Hoşçakalın Çocuklar (1987) • Ermiş Ayyaş Destanı (1988) • Hüzün Kenti (1989) • Rosencrantz ve Guildenstern Öldüler (1990) • Urga (1991) • Qiu Ju’nun Öyküsü (1992) • Sosyeteden İnsan Manzaraları (1993) • Üç Renk: Mavi (1993) • Yaşasın Aşk (1994) • Yağmurdan Önce (1994) • Bisikletçi (1995) • Özgürlüğün Bedeli (1996) • Havai Fişekler (1997) • Böyle Gülüyorlardı (1998) • Bir Öğrencim İçin (1999) • Daire (2000)
2001–2019: Muson Düğünü (2001) • Günahkar Rahibeler (2002) • Dönüş (2003) • Vera Drake (2004) • Brokeback Dağı (2005) • Durgun Hayat (2006) • Dikkat, Şevhet (2007) • Şampiyon (2008) • Lübnan (2009) • Başka Bir Yerde (2010) • Faust (2011) • Pietà (2012) • Sacro GRA (2013) • İnsanları Seyreden Güvercin (2014) • Uzaktan (2015) • Giden Kadın (2016) • Suyun Sesi (2017) • Roma (2018) • Joker (2019) •
2020–2039: Nomadland (2020) • Happening (2021)  • All the Beauty and the Bloodshed (2022)  • Poor Things (2023)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  SUDOC: 178725625  VIAF: 309909278
Osman Tufan

| General Osman Tufan> Kişisel bilgiler |
| --- | --- |
Doğum: 1889 Üsküp
Ölüm: 1944 (55 yaşında) İstanbul
Evlilik(ler): Nazmiye Tufan
Çocuk(lar): Gülen Muşkara ve Sevda Postacıoğlu
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Osmanlı İmparatorluğu   Türkiye
Rütbesi: Osmanlı: Mirliva   Türkiye: Tuğgeneral
Çatışma/savaşları: Balkan Savaşları  I. Dünya Savaşı  Türk Kurtuluş Savaşı
Osman Nuri Tufan, (Aydınoğlu Tufan; d. 1889-, Üsküp, Osmanlı İmparatorluğu - ö. 1944), İstanbul, Türkiye) Türk Tuğgeneral, Türk Kurtuluş Savaşı boyunca Fransızların işgali altında bulunan Kilikya Cephesi 'ndeki hizmetleri ile bilinir.
Kurtuluş Savaşı Öncesi

Doğum ismi Osman Nuri olmakla birlikte Atatürk'ün kendisine verdiği  Aydınoğlu Tufan lakabı ile tanınan ve soyadı kanunundan sonra bu ismi alan Osman Tufan Paşa, 1889 yılında Makedonya'nın Üsküp kentinde doğdu. Manastır Askeri İdadisindeki öğreniminin bitmesine müteakip devam ettiği İstanbul Harbiye Mektebi'nden mezun olduktan sonra ilk olarak Selanik Astsubay Okulu 'nda bölük kumandanlığı yaptı. 
Balkan Harbi'nde Garp Cephesi Muhafız Bölük Kumandanlığı 'nda bulundu.
Birinci Dünya Savaşı esnasında Irak cephesi'nde muhtelif yerlerde görev yaptı.
Mondros Ateşkes Antlaşması'nın ardından Irak'tan İstanbul'a çağrıldı. İşgal güçleri Anadolu'ya gelmeye başladığında bir Millî mücadelenin başlatılması fikri kendisinde kuvvetlenmeye başladı. Harbin başında birlikte İran ziyareti yaptıkları Hüseyin Rauf Bey'e bu düşüncelerini aktardıktan sonra İzmir'in de işgal edilmesi üzerine Aydın bölgesine gitmek için İstanbul'dan vapurla yanında Aydın Mebusu Nazmi Topçuoğlu, İzmir Mebusu İbrahim Süreyya, Zonguldak mebusu Recep Zühtü ve birkaç arkadaşı ile birlikte Bandırma'ya çıktı. Aydın'a geçmek için Manisa'ya geldiler. Millî Teşkilatı kurmak için elverişli ortam ve koşulları ararken Ödemiş'e kadar geldiler. Afyon üzerinden Ankara'ya gizlice ulaştıklarında burada da İstanbul hükûmetine bağlı olanların kendilerini tevkif etmeleri endişesi içinde saklanarak yine gizlice Samsun'a ulaştılar.
Amasya Genelgesi öncesinde Mustafa Kemal ile görüşmek üzere İstanbul Hükûmeti'ne haber vermeden  Havza'ya hareket eden Ali Fuat Paşa ile birlikte Havza'ya geldiklerinde, Amasya'ya hareket eden Mustafa Kemal'e katılmak üzere Amasya'ya yöneldiler ve buraya ulaştıklarında Osman Tufan Bey Atatürk'ün maiyetine katıldı. Erzurum ve Sivas Kongreleri esnasında Atatürk'ün emrinde hizmet etti.
Sivas’tan Hareket

Sivas Kongresi'nin sona ermesine müteakip Kozan'dan gelen; Fransız ve Ermenilerden çektikleri zulümlerden yakınarak bunları Atatürk'e anlatmak istediklerini kendisine söyleyen üç kişi Hulusi Kurtoğlu, Dava Vekili Emmi Mustafa ve Halil Topaloğlu'nun Sivas Kongre Salonu'nda maksatlarını Atatürk ve Heyet-i Temsiliye'ye izah etmelerinden sonra Atatürk'ün emri ile Adana'da bir millî cephenin açılması için vazifelendirildi. Osman Tufan Bey, Aydınoğlu Tufan lakabı ile Şark-ı Kilikya Kuvva-i Milliye kumandanı; Ali Ratip Bey ise Tekelioğlu Sinan müstear adı ile Garb-ı Kilikya Kuvva-i Milliye kumandanı olarak görevlendirildiler.
Kilikya Cephesi

Bundan sonra Kayseri, Develi, Saimbeyli (Haçin), Kozan üzerinden Adana bölgesine ulaşmak üzere Kemal Doğan ile birlikte hareket etti.
Develi'de görüşmeler yaptı. Millî cephenin burada da tesisi için çaba gösterdi. Burada bulunan Ermenilerin isyan ve Fransızlara yardım hazırlığı içinde bulunduğunu teşhis etti. Sivas'ta aldığı talimat işgal bölgesi içine girip orada teşkilatlanmak olduğundan Andırın'a ulaşmak üzere buradan ayrıldılar.
Andırın’da Teşkilatlanma

Andırın'lıların oluşturdukları Kuvva-i Milliye güçleri ile ilk önce Nürfet'teki Fransız Karakolunu basarak silahlarını aldılar bu şekilde silahlandılar ve Fransızların burayı terklerini sağladılar. Devam etmekte olan Maraş Harbi'ne destek oldular. Bunu Osmaniye ve Haruniye'den Fransızların çıkarılmaları takip etti. 
Atatürk'ten çete savaşlarından artık düzenli orduya geçilmesi talimatı gelince Osman Tufan Bey Ankara'ya döndü.
Binbaşılığa terfi ederek İstiklal Harbi'ne 2. Fırka 127. Alay kumandanı olarak iştirak etti.
İzmir'in kurtuluşunda şehre giren ilk kumandanlardan oldu.
Ankara Merkez Kumandanlığı 'na atandı.
Atatürk'ün nutku 'nda ismi geçen kişilerden olmuştur.
Adana iline bağlı Tufanbeyli ilçesinin adı Osman Tufan Bey 'den gelmektedir.
Osman Tufan'ın mezarı