Kasrül Bahili Muharebesi
Kasr el-Bahili kuşatması ve kurtarılması

Arap yönetiminin zayıflığı ve Transoxian prenslerinin dilekçeleri, Türkeş hükümdarı kağan Suluk Çor'u Arapları tamamen hazırlıksız yakalayan bir saldırı başlatmaya yöneltti. Köl Çor'un liderliğinde Türgişler, el-Tabari'nin raporuna göre garnizonu 100 aileden oluşan Qasr al-Bahili ('Bahila Kalesi') kalesini kuşatmayı başardı. Semerkant'tan takviye kuvvetlerinin zamanında gelmeyeceğinden korkan Qasr al-Bahili garnizonu, haraç ödenene kadar kendi adamlarından on yedisini rehin vermenin yanı sıra 40.000 gümüş dirhem karşılığında barışı satın almayı teklif etti.
Semerkand'ın Arap valisi Osman ibn Abdullah el-Şikhkhir, Türgeş saldırısını öğrendiğinde, Horasan'daki Arap yerleşimcilerden gönüllüler çağırdı. Horasan'da bulunan tüm Arap kabilelerinden 4.000 adam hazır bulundu, ancak el-Tabari'ye göre, atanan komutan el-Musayyab ibn Bişr, onlara "Türklerin arenasına, Hakan'ın arenasına" girmek üzere olduklarını ve orada ölüm ve şehitlikle karşı karşıya olduklarını söylediğinde, 1.300 kişi ayrıldı. Bir fersah (yaklaşık 6 km) yürüdükten sonra, sadece sadık olanların kendisiyle kalması yönündeki nasihatini tekrarladı ve bin kişi daha ayrıldı ve bir fersah daha sonra yine aynı şekilde, geriye sadece 700 kişi kaldı. Yürüyüş sırasında Araplar, Qasr al-Bahili'deki olaylar hakkında onları bilgilendiren ve Arapların yaklaştığını öğrenen Köl Çor'un elindeki rehineleri öldürdüğünü ekleyen yerel bir yönetici olan Qiyy kralı tarafından karşılandı. Qiyy kralı ayrıca Arapları bölgedeki tüm İranlı aristokrasinin (dehqan) Türgeş tarafına geçtiği konusunda uyardı ve onlara yardım etmesi için kendi adamlarından 300'ünü teklif etti.
Kaleden iki fersah uzaktayken, el-Musayyab, kaleye yaklaşmaları ve gece karanlığında durumu gözlemlemeleri için biri Arap biri Arap olmayan iki atlı gönderdi. Türgeşler erişimi engellemek için kalenin etrafındaki alana akın etmiş olsalar da, garnizonla temas kurmayı ve el-Musayyab'a dönmeden önce Arap ordusunun yaklaştığını bildirmeyi başardılar.Casusları durumu kendisine bildirdiğinde, el-Musayyab hemen yürümeye ve gece karanlığında Türgeşlere saldırmaya karar verdi. Adamlarına saldırıya kadar atlarını ağızlıklı tutmalarını ve savaştan kaçan herkesi takip etmektense düşman direnişini kırmaya odaklanmalarını söyledi.
Şafak vakti, Türgeş kampına iki yay atımı mesafede yaklaşan Araplar, "Allahu Ekber" diye haykırarak saldırdılar. Araplar, Türgeş kampına derinlemesine nüfuz ettiler, ancak ikincisi hızla toparlandı ve saldırıyı geri püskürttü. Araplar, komutanlarının etrafından çekildiler, birçoğu savaşmak için atlarından indi; bu süreçte çok sayıda kayıp verdiler. Kalede bulunan bir görgü tanığına göre, "iki ordu savaşa girdiğinde, duyduğumuz şeylerden, yani askerlerin çıkardığı inlemelerden, demirlerin çarpışmasından ve atların kişnemesinden dolayı Kıyamet Günü'nün geldiğini düşündük." Sonunda Araplar galip geldi, ancak el-Tabari'nin atıfta bulunduğu kaynaklar hiçbir ayrıntıdan bahsetmiyor. El-Musayyab adamlarına kaleye doğru hareket etmelerini ve garnizonun tahliyesine yardım etmelerini ve "para dışında hiçbir mal götürmemelerini ve yürüyebilecek durumda olan hiç kimseyi taşımamalarını", sadece kadınları, çocukları ve zayıf bedenlileri taşımaya yardımı emretti. Araplar birlikte Semerkant'a doğru yola çıktılar, böylece Türgeş ertesi gün geri döndüğünde, sadece ölmüşlerinin cesetlerini buldular.