Mantar öldürücüler
Direnç

Patojen'ler, direnç geliştirerek mantar ilacı kullanımına yanıt verir. Bu alanda çeşitli direnç mekanizmaları tanımlanmıştır. Mantar ilacı direncinin gelişimi kademeli veya ani olabilir. Niteliksel veya ayrık dirençte, bir mutasyon (normalde tek bir gene) yüksek derecede dirençli bir mantar ırk üretir. Bu tür dirençli çeşitler ayrıca, mantar ilacı piyasadan kaldırıldıktan sonra da devam ederek kararlılık gösterme eğilimindedir. Örneğin, şeker pancarı yaprak lekesi, hastalığın kontrolü için kullanılmadıktan sonra azoller yıllarına karşı dirençli kalır. Bunun nedeni, mantar ilacı kullanıldığında bu tür mutasyonların yüksek seçim basıncı olması, ancak mantar ilacının yokluğunda bunları ortadan kaldırmak için düşük seçim baskısı olmasıdır.
Direncin daha yavaş meydana geldiği durumlarda, patojende mantar ilacına duyarlılıkta bir kayma görülebilir. Böyle bir direnç poligenik – farklı genlerde her biri küçük bir katkı etkisine sahip birçok mutasyonun birikimidir. Bu tür direnç, nicel veya sürekli direnç olarak bilinir. Bu tür bir dirençte, mantar ilacı artık uygulanmazsa patojen nüfusu hassas bir duruma geri dönecektir.
Mantar ilacı tedavisindeki değişimlerin, bu mantar ilacına direnç geliştirmek için seçim baskısını nasıl etkilediği hakkında çok az şey bilinmektedir. Kanıtlar, hastalığın en fazla kontrolünü sağlayan dozların aynı zamanda direnç elde etmek için en büyük seçim baskısını sağladığını ve daha düşük dozların seçim baskısını azalttığını göstermektedir.
Bazı durumlarda, bir patojen bir mantar ilacına direnç geliştirdiğinde, otomatik olarak diğerlerine direnç kazanır - çapraz direnç olarak bilinen bir doğa olayı. Bu ilave mantar öldürücüler normalde aynı kimyasal ailedendir veya aynı etki şekline sahiptir veya aynı mekanizma ile detoksifiye edilebilir. Bazen, bir kimyasal mantar öldürücü sınıfına direncin, farklı bir kimyasal mantar öldürücü sınıfına karşı duyarlılıkta bir artışa yol açtığı yerde, negatif çapraz direnç meydana gelir. Bu, carbendazim ve diethofencarb ile görülmüştür.
Ayrıca çoklu ilaç direncinin patojenler tarafından evrimi - ayrı mutasyon olaylarıyla kimyasal olarak farklı iki mantar ilacına karşı direnç - kaydedilmiş vakalar da vardır. Örneğin, Botrytis cinerea hem azollere hem de dikarboksimit mantar öldürücüler karşı dirençlidir.
Patojenlerin mantar ilacı direnci geliştirebileceği birkaç yol vardır. En yaygın mekanizma, özellikle tek etkili mantar ilaçlarına karşı bir savunma olarak, hedef bölgenin değiştirilmesi gibi görünmektedir. Örneğin, ekonomik açıdan önemli bir muz patojeni olan Black Sigatoka, tek nükleotid değişikliği nedeniyle bir amino asit (glisin) QoI mantar ilaçlarının hedef proteininde başka bir (alanin), sitokrom b yüzünden QoI mantar ilaçlarına karşı dirençlidir. Bunun mantar ilacının proteine bağlanmasını bozduğu ve mantar ilacını etkisiz hale getirdiği varsayılmaktadır. Hedef genlerin yukarı regülasyonu ayrıca mantar ilacını etkisiz hale getirebilir. Bu, DMI'ye dirençli Venturia inaequalis suşlarında görülür.
Mantar ilaçlarına karşı direnç, mantar öldürücünün hücre dışına verimli şekilde akışı ile de geliştirilebilir. Septoria tritici bu mekanizmayı kullanarak çoklu ilaç direnci geliştirdi. Patojen, birlikte toksik kimyasalları hücreden dışarı pompalamak için çalışan, örtüşen substrat özelliklerine sahip beş ABC tipi taşıyıcılar'a sahipti.
Yukarıda özetlenen mekanizmalara ek olarak, mantarlar hedef proteini aşan metabolik yollar da geliştirebilir veya mantar öldürücünün zararsız bir maddeye metabolizmasını sağlayan enzimler edinebilir.