Childe Hassam
Kariyeri > Erken kariyeri > 1880'ler

Hassam 1882'de serbest illüstratör oldu (ticarette "siyah-beyaz adam" olarak bilinir) ve ilk stüdyosunu kurdu. Harper's Weekly, Scribner's Monthly ve The Century gibi dergiler için çocuk hikâyelerini resimleme konusunda uzmanlaştı. Lowell Institute ve Boston Art Club'da resim derslerine katılırken tekniğini geliştirmeye devam etti ve burada hayatın içinden resimleri yapma dersleri aldı.
1883'te Hassam, Boston'daki Williams and Everett Gallery'deki ilk kişisel sergisinde suluboya resim sergilemiştir. Ertesi yıl arkadaşı Celia Thaxter, onu ilk adını bırakmaya ikna etti ve ardından "Childe Hassam" olarak tanındı. O da onun imzası önünde hilal sembolünü eklemek başladı anlamı, spekülatif kalır muhtemelen Ortadoğu ve Türk kökenlerini çıkarım için onun tutku bir imasıydı.
Nispeten az resmi sanat eğitimi almış olan Hassam, arkadaşı ve Boston Sanat Kulübü üyesi olan Edmund H. Garrett tarafından 1883 yazında Avrupa'ya iki aylık bir "çalışma gezisi" için kendisine katılmasını tavsiye etti. Birleşik Krallık, Hollanda, Fransa, İtalya, İsviçre ve İspanya'yı gezdiler, Eski Ustaları birlikte incelediler ve Avrupa kırsalının suluboyalarını yarattılar. Hassam, JMW Turner'ın suluboyalarından özellikle etkilenmişti. Hassam'ın bu gezide yaptığı sulu boyalardan 67'si 1884'teki ikinci sergisinin temelini oluşturdu. Bu dönemde Hassam, Cowles Sanat Okulu'nda öğretmenlik yaptı. Ayrıca, önde gelen eleştirmenleri ve "genç nesil sanatçı, illüstratör, heykeltıraş ve dekoratörlerin en canlı ve en zeki olanlarını içeren - Boston'a en yakın şey olan" Paint and Clay Club "a katılarak sanat topluluğundaki bağlantılarını genişletti. övünebilir. " Arkadaşları onu enerjik, sağlam, dışa dönük ve alçakgönüllü, kendi kendine alay edebilecek ve düşünceli davranışlarda bulunabilecek biri olarak gördü, ancak sanat camiasında kendisine karşı çıkanlara karşı tartışmacı ve kötü bir şekilde esprili olabilirdi. Hassam, özellikle büyük Fransız manzara ressamı Jean-Baptiste-Camille Corot'u seven, Barbizon'un doğadan doğrudan çalışma geleneğini vurgulayan William Morris Hunt çevresinden etkilendi. Onların "atmosfer ve ışık manzara resminde çalışmak için harika şeylerdir" inancını benimsedi. 1885'te, kısmen Hassam'ın ilk yağlı boya tablosu A Back Road'a (1884) yanıt veren tanınmış bir eleştirmen, "Bu sağlam Fransız okuluna dayanan Boston manzara resminin zevki, yaşamsal, olumlu, üretken ve ayırt edici tek şeydir. bugün sanatçılarımız arasındaki eğilim ... Yeni ekolün bu radikalleri için gerçek şiir yeter. Sağlıklı, erkeksi kaslı bir sanat türüdür. "
Şubat 1884'te, birkaç yıllık kurun ardından, Hassam bir aile dostu olan Kathleen Maude (veya Maud) Doane (1861 doğumlu) ile evlendi. Birlikte yaşadıkları süre boyunca ev işlerini yönetti, seyahatler düzenledi ve diğer ev işlerine katıldı, ancak özel hayatları hakkında çok az şey bilinir. Hassam, 1880'lerin ortalarında şehir manzaralarını boyamaya başladı; Alacakaranlıkta Boston Common (1885) onun ilkiydi. "Etrafına bak ve ne görüyorsan onun resmini yap. Beaux-Arts'ı ve modelleri unutun ve etrafınızı saran yoğun yaşamı canlandırın ve Brooklyn Köprüsü'nün Roma Kolezyumu'na değer olduğundan ve modern Amerika'nın antik çağların kılıcı kadar güzel " diye geleneksel konusunu bırakmış Fransız akademik usta Jean-Leon Gérôme verdiği kalpten tavsiyelere inanan birkaç diğer ilerici Amerikan sanatçıya katıldı. Bununla birlikte, Boston'lu bir eleştirmen, Hassam'ın kentsel konu seçimini "çok hoş ama sanat değil" olarak kesin bir şekilde reddetti. Yağlı boya resminde sürekli gelişme göstermesine rağmen, suluboyaları tutarlı finansal başarı sağlamaya devam etti. Eşiyle birlikte, 1886'da Paris sanat camiasının merkezi Place Pigalle yakınlarındaki bir hizmetçiyle iyi konumlanmış bir apartman dairesi / stüdyosu kurabildikleri Paris'e döndü. Amerikalı sanatçı Frank Myers Boggs [fr], Fransızlar arasında yaşadılar ve yurtdışında okuyan diğer Amerikalı sanatçılarla çok az sosyalleştiler.
Hassam, prestijli Académie Julian'da figür çizimi ve resim eğitimi almak için Fransa'ya taşınmıştı. Gustave Boulanger ve Jules Joseph Lefebvre ile resmi çizim derslerinden yararlandı ancak hızlı bir şekilde kendi kendine çalışmaya geçti ve "Julian akademisinin rutinin kişileştirilmesi olduğunu ... [akademik eğitim] tüm orijinalliği ortadan kaldırdığını fark etti. büyüyen erkeklerin. Onları bir rutin haline getirme eğilimindedir ve onları içinde tutar ", bunun yerine" aynı derecede kendi yöntemimi "tercih eder. İlk Paris çalışmaları, çoğunlukla kahverengi bir palet kullanan sokak sahneleriydi. Bu çalışmaları Boston'a geri gönderdi ve satışları, eski suluboyalarıyla birlikte, yurtdışında kalmasını sürdürebilmesi için ona yeterli gelir sağladı. 1887 sonbaharında Hassam, büyük bir palet değişikliği kullanarak Grand Prix Day'in iki versiyonunu boyadı. Bu çarpıcı teknik değişikliğinde, Fransız Empresyonistlere benzer şekilde, daha yumuşak, daha yaygın renkleri tuvale yerleştiriyor, daha serbest fırça darbeleriyle yapılan ışıkla dolu sahneler yaratıyordu. Muhtemelen müzelerde ve sergilerde gördüğü Fransız Empresyonist resimlerinden ilham almış, ancak sanatçıların hiçbiriyle tanışmamıştı. Hassam sonunda "On " olarak bilinen Amerikalı İzlenimciler grubundan biri oldu.
Eve gönderdiği tamamlanmış resimler de dikkat çekti. Bir eleştirmen şu yorumda bulundu: "Pek çok iyi, kötü ve kayıtsız sanat akımının ortasında Sayın Hassam'ın, kendi kanosunu büyük ölçüde bağımsızlık ve yöntemle kürek çekiyor gibi göründüğünü belirtmek canlandırıcı. Üç yıl önceki Boston resimleri ... daha yeni çalışmalarıyla karşılaştırıldığında ... nasıl ilerlediği görülebilir." Hassam, Paris'teki 1889 Exposition Universelle'e dört tabloyla katkıda bulundu ve bronz madalya kazandı. O sırada, yurtdışında okuyan ancak Fransız geleneklerine boyun eğmeyen ilerici Amerikalı sanatçıların ortaya çıkışına dikkat çekti:
Amerikan Bölümü ... beni Amerikalıların bir okul talep etme kapasitesine sonsuza kadar ikna etti. Inness, Whistler, Sargent ve birçok Amerikalı, burada yapılan her şeyle kendi seçtikleri çizgide başa çıkabilirler. . . Bir sanatçı, kendi zamanını resmetmeli ve doğaya hissettiği gibi davranmalı, seleflerinin aynı aptallıklarını tekrar etmemelidir. . . Bugün başarılı olan adamlar, rutinden çıkan adamlardır.
Fransız Empresyonistlere gelince, "Claude Monet, Sisley, Pissarro ve aşırı Empresyonistler okulu bile büyüleyici ve yaşayacak bazı şeyler yapıyor" diye yazdı. Hassam daha sonra "aşırı Empresyonist" olarak anıldı. Fransız Empresyonist bir sanatçıyla en yakın teması, Hassam, Renoir'in eski stüdyosunu devraldığında ve ressamın geride bıraktığı yağlı boya eskizlerinden bazılarını bulduğunda gerçekleşti. "Renoir hakkında hiçbir şey bilmiyordum veya Renoir hakkında hiçbir şey umursamıyordum. Bu deneylere saf renklerle baktım ve kendim yapmaya çalıştığım şeyin bu olduğunu gördüm."