stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Değirmenlidere, Şenkaya
Tarihçe

Değirmeნlidere'nin eski adı Ağundiri'dir. Bu yer adının Gürcüce Agundziri'den (აგუნძირი) değişime uğradığı tahmin edilmektedir. Türkçe kaynaklarda farklı biçimlerde geçer. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Ağundir (آغوندیر) ve 1950 genel nüfus sayımı sonuçlarında Avinder olarak geçer.
Ağundir' köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir.
Ağundziri köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinin Agundir (Агундиръ) adıyla kaydettiği köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında bu kazaya bağlı Zagderek nahiyesinin sekiz köyünden biriydi. Köyde kaydedilmiş olan 17 hanede, 45'i erkek ve 62'si kadın olmak üzere 107 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Kürt olarak kaydedilmiştir.
Ağundir 1928 yılında Erzurum vilayeti içinde Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1935 yılında, "Ağonder" adıyla kaydedilmiş ve aynı idari konuma sahip köyde 302 kişi yaşıyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Ağonder köyü de bu ilçeye bağlandı. Farklı biçimlerde yazılan bu yer adı Türkçe olmadığı için 1959 yılında Değirmenlidere olarak değiştirildi. Değirmenlidere köyünün nüfusu 1965 yılında 780 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 260 kişi okuma yazma biliyordu.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Şenkaya Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 175 km, Şenkaya ilçe merkezine 44 km uzaklıktadır. Mahalle, Şenkaya'nın kuzeydoğusunda olup, D.060 numaralı Erzurum-Ardahan (Oltu-Göle) devlet yolu kenarındadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 491
2021: 523
2020: 489
2019: 454
2018: 495
2017: 493
2016: 486
2015: 476
2014: 531
2013: 533
2012: 557
2011: 543
2010: 546
2009: 555
2008: 579
2007: 627
2000: 726
1990: 1.099
1985: 1.154
1965: 780
Clemens Holzmeister

| Clemens Holzmeister |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Doğum: 27 Mart 1886 Fulpmes, Tirol, Avusturya
Ölüm: 12 Haziran 1983 Hallein, Salzburg, Avusturya
Vatandaşlık: Avusturya
Evlilik: Judith Bridarolli
Çalışma ve başarıları
Çalıştığı şehir: Ankara, Türkiye Salzburg, Avusturya Viyana, Avusturya Düsseldorf, Almanya
Ünlü yapıtları: Viyana Krematoryumu Schlageter Anıtı Salzburg Festival/Tiyatro Salonu Türkiye Büyük Millet Meclisi Çankaya Köşkü Güvenpark Anıtı Genelkurmay Başkanlığı İçişleri Bakanlığı Millî Savunma Bakanlığı Yargıtay Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Ankara Harp Okulu Ankara Orduevi Avusturya Büyükelçiliği Bayındırlık ve İskân Bakanlığı Ticaret Bakanlığı (eski binası)
Ödül(leri): Avusturya Devlet Büyük Ödülü   1953 Mimari Dalında  Viyana Şehri Onur Yüzüğü   1955                   Avusturya Bilim ve Sanat Nişanı   1957                   Almanya Federal Cumhuriyeti Liyakat Nişanı   1958 Yıldızlı Büyük Liyakat Haçı  Avusturya Cumhuriyeti Hizmet Nişanı   1958 Yıldızlı Büyük Altın Nişan  Türkiye Cumhuriyeti Liyakat Nişanı   1990                   
Wikimedia Commons'ta Clemens Holzmeister
Clemens Holzmeister tarafından tasarlanmış TBMM Binası anıtsal klasikçilik ile modern mimarlık anlayışının bir arada uygulandığı bir yapıdır.
Clemens Holzmeister (27 Mart 1886; Fulpmes, Tirol, Avusturya - 12 Haziran 1983; Hallein, Salzburg, Avusturya), Avusturyalı mimar ve tasarımcı.
Avusturya, Almanya, İtalya ve Türkiye'de yaklaşık 700 proje planlamış bir mimardır. Türkiye'de daha çok Ankara'da yaptığı kamu binaları ile tanınmaktadır. 1927-1935 yılları arasında yeni kurulan Ankara kentinde inşa edilen birçok yapının projesini çizen mimar; 1938-1953 arasında Türkiye'de yaşadı. Halen kullanılmakta olan meclis binası onun Türkiye'deki en önemli eseridir.
Selenli, Karayazı

| Selenli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
SelenliSelenli'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°33′52″N 42°27′14″E﻿ / ﻿39.5644°K 42.4539°D﻿ / 39.5644; 42.4539
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Karayazı
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1896 m
Nüfus (2022): 391
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25830
Selenli, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kancıyan olup, Kürtçede "qenciyan" sözcüğü "iyilik " anlamına gelmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 168 km, Karayazı ilçe merkezine 48 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneydoğusunda olup, D.270 numaralı Karayazı-Tutak devlet yoluna 4,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 391
2021: 398
2020: 423
2019: 397
2018: 395
2017: 409
2016: 425
2015: 420
2014: 446
2013: 470
2012: 488
2011: 495
2010: 497
2009: 482
2008: 462
2007: 474
2000: 396
1990: 381
1985: 371
1965: 137
Karakale, Karayazı

| Karakale |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
KarakaleKarakale'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°39′50″N 41°54′29″E﻿ / ﻿39.664°K 41.908°D﻿ / 39.664; 41.908
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Karayazı
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022): 181
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25830
Karakale, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 138 km, Karayazı ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneybatısında olup, D.955 numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna  3,7 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 181
2021: 189
2020: 204
2019: 213
2018: 231
2017: 218
2016: 226
2015: 230
2014: 254
2013: 288
2012: 300
2011: 309
2010: 332
2009: 368
2008: 358
2007: 361
2000: 312
1990: 368
1985: 350
1965: 173
Çavuşköy, Karayazı

| Çavuşköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ÇavuşköyÇavuşköy'ün Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°36′04″N 41°57′43″E﻿ / ﻿39.601°K 41.962°D﻿ / 39.601; 41.962
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Karayazı
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2047 m
Nüfus (2022): 578
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25830
Çavuşköy, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 139 km, Karayazı ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneybatısında olup, D.955 numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna  9,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdırdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 578
2021: 599
2020: 635
2019: 661
2018: 684
2017: 664
2016: 670
2015: 651
2014: 721
2013: 731
2012: 716
2011: 733
2010: 715
2009: 758
2008: 753
2007: 729
2000: 758
1990: 906
1985: 962
1965: 708
Mollabekir, Karayazı

| Mollabekir |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
MollabekirMollabekir'in Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°35′42″N 42°22′12″E﻿ / ﻿39.595°K 42.37°D﻿ / 39.595; 42.37
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Karayazı
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022): 35
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25830
Mollabekir, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1946 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 142 km, Karayazı ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneydoğusunda olup, D.270 numaralı Karayazı-Tutak devlet yoluna  Akpınar ve Mollaosman mahalleleri üzerinden 10,3 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 35
2021: 46
2020: 43
2019: 43
2018: 42
2017: 42
2016: 45
2015: 48
2014: 36
2013: 46
2012: 37
2011: 46
2010: 47
2009: 52
2008: 55
2007: 73
2000: 75
1990: 62
1985: 70
1965: 81
V put

Alexandrov Topluluğu bu parçanın en çok tanınan yorumcusudur.
V put (Rusça: В путь, anlam: "İleri"), Sovyet film müziği ve popüler şarkısı.
1954'te müziği Vasili Solovyov-Sedoy tarafından bestelendi ve sözü Mihail Dudin tarafından yazıldı.
Anatoli Granik'in yönetmenliğini yaptığı 1955 yılı yapımı Maksim Perepelitsa (Максим Перепелица) filminde kullanıldı. 1959 yılında ise Vasili Solovyov-Sedoy bu şarkıyla Lenin Ödülü kazandı.
Not

↑  Creation of the song 21 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (in Russian)
↑  Solovyov-Sedoi's biography 6 Mart 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (in Russian)
Avrupa'da konuşulan diller

Çoğu Avrupa dili Hint-Avrupa dil ailesine üyedir. 2018'le birlikte 744 milyonluk toplam Avrupa nüfusunun %94'ü bir Hint-Avrupa dilini ana dili olarak konuşmaktadır. Her biri 200 milyon konuşanla Latin, Cermen ve Slav dilleri Avrupalıların %90'ını oluşturarak en büyük grubu oluşturmaktadır. Daha küçük Hint-Avrupa dillerine Helenik (Yunanca, 13 milyon), Baltık (7 milyon), Arnavutça (5 milyon), Hint-Aryan (Romanca, 1,5 milyon) ve Kelt (Galce de dahil, 1 milyon) dilleri örnek verilebilir.
Hint-Avrupa olmayan dilleri konuşan yaklaşık 45 milyon Avrupalıdan çoğu Ural veya Türk aileleri içindeki dilleri konuşmaktadır. Mâmâfih, daha küçük gruplar (Bask ve Kafkasya'nın çeşitli dilleri gibi) Avrupa nüfusunun %1'inden daha azını oluşturmaktadır. Göçler içinde en fazla Arapçanın konuşulduğu, yaklaşık toplam nüfusun %4'üne tekabül eden hatırı sayılır Afrika ve Asya dillerini konuşan topluluklar getirmiştir.
Beş dil Avrupa'da 50 milyondan fazla kişi tarafından ana dil olarak konuşulur: Fransızca, İtalyanca, Almanca, İngilizce ve Rusçadır. Rusça bunlardan en fazla ana dil olarak konuşulmasına rağmen (Avrupa'da 100 milyondan fazla), 200 milyona yakın yabancı dil olarak konuşan insanlar da eklenince İngilizce en büyük konuşana sahiptir.
Hint-Avrupa dilleri

Hint-Avrupa dil ailesi, Proto-Hint-Avrupa dili'nden gelmekte olup binlerce yıldır konuşulduğuna inanılmaktadır. Hint-Avrupa dillerinden türeyen dillerin ilk konuşmacıları, yaklaşık 4.000 yıl önce yeni başlayan Bronz Çağı ile Avrupa'ya genişlemiştir.
Hint-Avrupa dilleri > Romen

Kabaca 215 milyon Avrupalı (özellikle de Batı ve Güney Avrupa'da) ana dili olarak Romen dillerini konuşmaktadır. En büyük gruplara Fransızca (y. 72 milyon), İtalyanca (y. 65 milyon), İspanyolca (Kastilya) (y. 40 milyon), Rumence (y. 24 milyon), Portekizce (y. 10 milyon), Katalanca (y. 9 milyon), Sicilyaca (y. 5 milyon, ayrıca İtalyanca altında sınıflandırılır), Venedik dili (y. 4 milyon), Galiçyaca (y. 2 milyon), Sardunyaca (y. 1 milyon), Oksitanca (y. 500.000) örnek verilebilir.
Romen dilleri Geç Antik Çağ'da Roma İmparatorluğu'nun belli bölgelerinde konuşulan Halk Latincesi'nden türemiştir. Latince, ayrıca Hint-Avrupa'nın İtalik grubunun bir parçasıydı. Romen dilleri filogenetik olarak İtalyan-Batı, Doğu Romen (Rumence dahil) ve Sardunyaca'ya bölünmüştür. Avrupa'nın Romen dillerini konuşan bölgesine zaman zaman Latin Avrupa denir.
Hint-Avrupa dilleri > Cermen

Cermen dilleri Batı, Kuzey ve Orta Avrupa'daki baskın dil ailesini oluşturur. Yaklaşık 210 milyon Avrupalı Cermen dillerini ana dili olarak konuşmaktadır; en büyük gruplara Almanca (y. 95 milyon), İngilizce (y. 70 milyon), Hollandaca (y. 24 milyon), İsveççe (y. 10 milyon), Danca (y. 6 milyon) ve Norveççe (y. 5 milyon) dilleri örnek verilebilir.
Cermen diller için güncel olarak iki tane alt grup bulunmaktadır: Batı Cermen dilleri ve Kuzey Cermen dilleri. Üçüncü bir grup olan Doğu Cermen dillerinin günümüzde soyu tükenmiştir. Bilinen kalan Doğu Cermence yazılar Gotça yazılmıştır. Batı Cermen dilleri; Anglo-Friz (İngilizce de dahil), Aşağı Almanca, Aşağı Frankoniyence (Felemenkçe de dahil) ve Yüksek Almanca (standart Almanca da dahil) dillerine bölünebilir.
Hint-Avrupa dilleri > Cermen > Alman ve Aşağı Frankoniyence

Almanca; Almanya, Avusturya, Lihtenştayn, İsviçre'nin büyük bölümü (Almanya ve Avusturya sınırdaki kuzeydoğu bölgeleri dahil), Kuzey İtalya (Güney Tirol), Lüksemburg ve Belçika'nın doğu kantonlarında konuşulmaktadır.
Alman lehçelerinin birkaç grubu vardır:
Yüksek Almanca bazı diyalekt ailelerini içermektedir:
Standart Almanca
Lüksemburgca'nın da dahil olduğu orta Almanya'da konuşulan Merkez Almanca
Merkez ve Yukarı Yüksek Almanca arasında geçiş lehçeleri ailesi olan Yüksek Frankoniyence
Avusturya-Bavyera ve İsviçre Almancası dahil olmak üzere Yukarı Almanca
Almanya'da geliştirilen ve İbranice ve Yüksek Almancanın birçok özelliğini taşıyan Yahudi dili, Yidiş
Aşağı Almanca (Aşağı Sakson dahil) Kuzey Almanya'nın çeşitli bölgelerinde ve Hollanda'nın kuzey ve doğu bölgelerinde konuşulur. Almanya'nın resmi dillerinden biridir. Aşağı Sakson (Batı Aşağı Almanca) ve Doğu Aşağı Almanca olarak ayrılabilir.
Felemenkçe; Hollanda, Belçika'nın kuzey yarısında, aynı zamanda Fransa'nın Nord-Pas-de-Calais bölgesinde ve Almanya'da Düsseldorf'un etrafında konuşulur. Belçika ve Fransa kaynaklarında, Felemenkçe bazen Flamanca olarak adlandırılır. Felemenkçe lehçeleri çeşitlidir ve ulusal sınırlarca değişkenlik gösterir.
Hint-Avrupa dilleri > Cermen > Anglo-Frizce

Anglo-Frizce dil ailesi artık çoğunlukla, Anglo-Saksonlar tarafından konuşulan Eski İngilizce dilinden gelen İngilizce (Anglic) ile temsil edilmektedir:
Birleşik Krallık'ın ana dili ve İngilizce konuşan Avrupa'da da kullanılan İngilizce
Ulster ve İskoçya'da konuşulan İskoçça
Frizce, Almanya ve Hollanda'da Kuzey Denizi'nin güney kıyısında yaşayan 500.000 Friz tarafından konuşulmaktadır. Frizce altında Batı Frizce, Saterland Frizcesi ve Kuzey Frizce de bulunmaktadır.
Hint-Avrupa dilleri > Cermen > Kuzey Cermen (İskandinav)

Kuzey Cermen dilleri, İskandinavya ülkelerinde konuşulmakta olup, Danca (Danimarka), Norveççe (Norveç), İsveççe (İsveç ve Finlandiya'nın bir kısmı), Elfdalian dili (orta İsveç'in küçük bir bölümünde), Faroece (Faroe Adaları) ve İzlandaca (İzlanda) dillerini kapsamaktadır. Bu sebeple bazen İskandinav dilleri olarak da adlandırılırlar.
İngiltere tarihinin erken dönemlerinde İskandinavya'dan olan göçler göz önüne alındığında İngilizce, İskandinav dilleri ile uzun bir etkileşim geçmişine sahiptir ve İskandinav dilleriyle çeşitli özellikleri paylaşmaktadır.
Hint-Avrupa dilleri > Slav

Slav dilleri, Güney, Merkez ve Doğu Avrupa'nın büyük bir bölümünde konuşulur. Yaklaşık 250 milyon Avrupalı Slav dillerini ana dili olarak konuşmaktadır. En büyük gruplara Rusça (y. 110 milyon Avrupa Rusyası'nda ve yapışığındaki Doğu Avrupa'da, Rusça, Avrupa'daki en büyük dil topluluğunu oluşturmaktadır), Lehçe (y. 55 milyon), Ukraynaca (y. 40 milyon) Sırp-Hırvatça (y. 21 milyon), Çekçe (y. 11 milyon), Bulgarca (y. 9 milyon), Slovakça (y. 5 milyon) Beyaz Rusça ve Slovence (her biri y. 3 milyon) ve Makedonca (y. 2 milyon) örnek verilebilir.
Filogenetik olarak, Slav dilleri üç alt gruba ayrılır:
Lehçe, Çekçe, Slovakça, Aşağı Sorbça, Yukarı Sorbça ve Kaşupça'yı içeren Batı Slav dilleri.
Rusça, Ukraynaca, Belarusça ve Rusince'yi içeren Doğu Slav dilleri.
Güney Slav dilleri, Güneydoğu Slav dilleri ve Güneybatı Slav dilleri gruplarına ayrılmıştır: Güneybatı Slav dilleri arasında her biri çok sayıda farklı lehçeye sahip Sırp-Hırvatça ve Slovence bulunmaktadır. Sırp-Hırvatça, hepsi Doğu Hersek lehçesine dayanan dört farklı ulusal standart olan Boşnakça, Hırvatça, Karadağca ve Sırpça şeklinde tanıtılır.
Hint-Avrupa dilleri > Diğer

Yunanca (y. 13 milyon) Yunanistan ve Kıbrıs'ın resmi dilidir ve Arnavutluk, Bulgaristan, İtalya, Kuzey Makedonya, Romanya, Gürcistan, Ukrayna, Lübnan, Mısır, İsrail, Ürdün, Türkiye ve dünya çapındaki Yunan topluluklarında Yunanca konuşan yerleşim bölgeleri vardır. Attika Grekçesi'nden türeyen (önce Koini ve sonra Orta Çağ Yunancası aracılığıyla) modern Yunan lehçeleri; Kapadokya Yunancası, Pontus Rumcası, Girit Yunancası, Kıbrıs Rumcası, Katarevusa ve Yevanik'tir.
Kalabriya Yunancası, tartışmalı şekilde Yunancanın bir Dor lehçesidir. Sadece Güney İtalya'da, Güney Calabria bölgesinde (Grekanik olarak) ve Salento bölgesinde (Griko olarak) konuşulur. 1930 ve 1950'lerde Alman dilbilimci Gerhard Rohlfs tarafından incelenmiştir.
Tsakonca, Mora Yarımadası'nın Leonidio köyü çevresindeki Aşağı Arkadya bölgesinde konuşulan Yunancanın Dor lehçesidir.
Baltık Dilleri, Litvanya'da (Litvanca (y. 3 milyon), Samogitçe) and Letonya'da (Letonca (y. 2 milyon), Latgalyaca). Samogitçe ve Latgalyaca genellikle sırasıyla Litvanca ve Letonca'nın lehçeleri olarak kabul edilir.
Arnavutça (y. 5 milyon) Tosk Arnavutçası ve Geg Arnavutçası olmak üzere iki büyük lehçeye sahiptir.Arnavutluk ve Kosova'nın yanında aynı zamanda Kuzey Makedonya, Sırbistan, Yunanistan, İtalya ve Karadağ'da da konuşulmaktadır. Arnavut diasporasında da büyük çapta konuşulmaktadır.
Şu anda altı tane yaşayan Kelt dili bulunmaktadır. Bu diller kuzeybatı Avrupa'da "Kelt halkları" tarafınca konuşulur. Altı dilin tamamı Ada Kelt dilleri ailesine ait olup, sırasıyla;
Briton ailesi: Galce (Galler, y. 700.000), Kernevekçe (Cornwall, y. 500) ve Bretonca (Breton, y. 200.000)
Gal ailesi: İrlandaca (İrlanda, y. 140.000), İskoçça (Kelt) (İskoçya, y. 50.000) ve Manca (Man Adası, 1.800)
Hint-Aryan dillerinin bir tane büyük temsilcisi vardır: Romanca (y. 1.5 milyon konuşan). Dil, Geç Orta Çağ Dönemi'nde Avrupa'ya tanıtılmıştır.
İran dilleri, Avrupa'da yerel olarak Kuzey Kafkasya'da temsil edilmektedir. Özellikle Osetçe (y. 600.000) örnek verilebilir.
Hint-Avrupa dışındaki diller > Ural

Ural dilleri kuzey Avrasya'ya özgüdür. Fin-Ugor dilleri, Samoyed dilleri haricindeki diğer Ural dillerini içine alır. Baltık-Fin dilleri, Finceyi (y.5 million) ve Estoncayı (y. 1 million) kapsamaktadır. Sami dilleri ise (y. 30.000) Fin dilleriyle yakınlık göstermektedir.
Ugor dilleri, Avrupa'da tarihsel olarak 9. yüzyılda Macarların Karpat Havzası'nın fethi ile tanıtılan Macarca (y. 13 milyon) ile temsil edilmektedir.
Samoyedik Nenetsçe dili, Avrupa'nın uzak kuzeydoğu köşesinde bulunan Nenets Özerk Okrugu'nda konuşulur.
Hint-Avrupa dışındaki diller > Türk

Avrupa'daki Oğuz dillerine Türkiye'de ve göçmen topluluklarda konuşulan Türkçe, Azerbaycan ve Güney Rusya'nın bir kısmında konuşulan Azerbaycanca ve Gagavuzya'da konuşulan Gagavuzca dahildir.
Avrupa'daki Kıpçak dillerine Kırım'da konuşulan Kırım Tatarcası, Tataristan'da konuşulan Tatarca, Başkurdistan'da konuşulan Başkurtça ve Kazakistan'da konuşulan Kazakça dahildir.
Ogur dilleri, tarihsel olarak Doğu Avrupa'ya özgü olsa da; günümüzde Çuvaşistan'da konuşulan Çuvaşça istisna olmak üzere birçoğunun soyu tükenmiştir.
Hint-Avrupa dışındaki diller > Diğer

Bask dili (ya da Euskara, y. 750.000), çoğunlukla kuzeydoğu İspanya ve kısmen güneybatı Fransa'da batı Pirene dağlarında yer alan Bask bölgesinde, Basklar tarafından konuşulan izole dildir. 750.000 kişi tarafından akıcı konuşulmasının yanında 1.5 milyon kişi tarafından anlaşılabilir. Eski Akuitanca diliyle direkt bağlantılı olan Bask dilinin Bronz Çağı'nda daha Hint-Avrupa dilleri gelmemişken Batı Avrupa'da mevcut olması muhtemeldir.
Kuzey Kafkas dilleri, Kuzey Kafkasya'da ve Türkiye'de konuşulan iki birbiriyle alakasız dil ailesini içeren bir coğrafi terimdir. Kuzeybatı Kafkas dilleri (Abhazca ve Adigece dahil) ve Kuzeydoğu Kafkas dilleri, genel olarak Rusya Federasyonu'nun güney sınır alanında (Dağıstan, Çeçenistan ve İnguşetya dahil) konuşulur.
Kalmukça, Rusya Federasyonu'na bağlı Kalmuk Cumhuriyeti'nde konuşulan bir Moğol dilidir. Dili konuşanlar Volga bölgesine 17. yüzyılın başında girmişlerdir.
Maltaca (y. 500.000), Malta'da konuşulan Latin ve Cermen etkisi altındaki bir Sami dilidir. Sicilya Arapçası'na dayanmakla beraber Sicilyaca, İtalyanca, Fransızca ve son zamanda İngilizce etkisindedir. Standart formunun Latin alfabesi kullanan tek Sami dili olması ise eşsizdir. Aynı zamanda Avrupa Birliği'nin konuşan bakımından en küçük dilidir, aynı zamanda AB'deki tek Sami dilidir.
Kıbrıs Maronit Arapçası (aynı zamanda Kıbrıs Arapçası olarak da bilinir) Kıbrıs'ta Maronitler tarafından konuşulan Arapça'nın bir lehçesidir. Çoğu konuşan Lefkoşa'da yaşasa da Koruçam ve Limasol bölgelerinde de topluluklar bulunmaktadır. 700 yıl önce Lübnan'dan kaçan Maronitler tarafından getirilmesiyle birlikte, bazı belirli eski özellikleri korurken, dil sesbilim ve kelime dağarcığı olarak Yunancadan etkilenmiştir.
Standardizasyon tarihi > Dil ve kimlik, standardizasyon süreçleri

Orta Çağ'da Avrupa'nın en önemli iki tanımlayıcı unsuru Christianitas ve Latinitas idi.
İlk sözlükler terim sözlükleriydi: sözlüksel çiftlerin az ya da çok yapılandırılmış listeleri (alfabetik sıraya veya alanlara göre) Latin-Alman (Latin-Bavyera) Abrogans ilklerden biriydi. A new wave of lexicography can be seen from the late 15th century onwards. 15. yüzyılın sonlarına doğru yeni bir sözlükbilim dalgası görülebilir (matbaanın icadından sonra, dillerin standardizasyonuna büyüyen ilgiyle).
Ulus devlet kavramı erken modern dönemde ortaya çıkmaya başladı. Milletler bazı belirli lehçeleri, kendi ulusal dilleri olarak kabul ettiler. Bu, geliştirilmiş iletişim ile birlikte, ulusal dili standardize etmek için resmi çabalara yol açtı ve bir dizi dil akademisi kuruldu: 1582'de Floransa'da Accademia della Crusca, 1617'de Weimar'da Fruchtbringende Gesellschaft, 1635'te Paris'te Académie française, 1713'te Madrid'de Real Academia Española. Dil gittikçe kültüre zıt olarak milletlerle bağdaşlaşmaya başladı ve aynı zamanda dini ve etnik kimliklerin yüceltilmesinde kullanıldı. Örneğin, aynı dile olan İncil çevirilerinin Katolik ve Protestanlar için farklı olması gibi.
Standardizasyonu teşvik edilen ilk diller; İtalyanca, Fransızca (standart Paris Fransızcasına göre), İngilizce (standart Londra aksanını temel alarak), Almanca (standart Saksonya'daki Meissen Şansölyesi, Orta Almanca ve Bohemya'daki Prag Şansölyesi'ne göre). Bazı diğer milletler ise 16. yüzyılda kendi standart çeşitlerini geliştirmeye başladılar.