stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Silikat
Genel silikat mineralleri > Açık Renkli Silikatlar

Ferromagnezyum olmayan ve doğada olanlara göre daha az bulunan silikatlar, genellikle açık renkli ve yaklaşık olarak 2.7 değerinde özgül ağırlığa sahip olan minerallerdir. Bu farklılıklar çoğunlukla demir ve magnezyum bulunup bulunmamasından kaynaklanır.
Genel silikat mineralleri > Açık Renkli Silikatlar > Feldspat Grubu

En yaygın mineral grubu olan feldspat grubu geniş bir sıcaklık ve basınç aralığındaki koşullara bağlı olarak oluşabilir.
Genel silikat mineralleri > Kuvars

Kuvars tamamen silisyum ve oksijenden oluşan bir mineraldir.
Genel silikat mineralleri > Kuvars > Muskovit

Muskuvit, mika grubuna ait bir mineraldir.
Genel silikat mineralleri > Kuvars > Kil Mineralleri

Kil, mikalar gibi bir tabaka yapısına sahip, karmaşık mineral grubunu tanımlamak için kullanılan bir terimdir.
Genel silikat mineralleri > Kuvars > Koyu Renkli Silikatlar

Koyu renkli veya ferromagnezyum içeren silikatlar, yapılarında demir (ferro) veya magnezyum mineralleri içerirler çünkü demir içeriği ferromagnezyen olmayan minerallerden farklı olarak bu tipteki silikatlara özel bir özgül ağırlık değeri ve koyu bir renk verir.
Genel silikat mineralleri > Kuvars > Koyu Renkli Silikatlar > Olivin Grubu

Olivin siyahtan yeşile kadar değişik renklerde ve yüksek sıcaklık silikat mineral grubuna ait bir mineraldir.
Genel silikat mineralleri > Kuvars > Koyu Renkli Silikatlar > Piroksen Grubu

Piroksenler, koyu renkli magmatik kayaçlarda önemli bileşenlerden birisi olan karmaşık bir mineral grubudur.
Genel silikat mineralleri > Kuvars > Koyu Renkli Silikatlar > Amfibol Grubu

Honblend, amfiboller olarak adlanan kimyasal açıdan da karmaşık bir mineral grubunun en yaygın üyesini oluşturur.
Genel silikat mineralleri > Kuvars > Koyu Renkli Silikatlar > Biyotit

Biyotit, koyu ve demir bakımından zengin mika grubuna ait bir mineraldir.
Genel silikat mineralleri > Kuvars > Koyu Renkli Silikatlar > Granat

Granat, yapısal olarak olivine benzer bir görünümde olup metalik iyonlar tarafından bağlanan tek tetrahedronlardan oluşur.
Sorosilikatlar

Sorosilikatlar (yunan.; soros, urn) bir oksijen paylaşan iki tetrahedrondan oluşmuş birimler içerir. Bağlı iki tetrahedrondan oluştuğu için çoğunlula “ikili ada(double island)” olarak anılır. Bu yapının en temel birimi (Si2O7-6). Hemimorphite [- Zn4Si2O7(OH).H2O], Sorosilikatlar için verilebilecek iyi bir örnektir. Bunun yanı sıra EpidoteGrubu Ca2(Al, Fe+3)Al2O(SiO4)(Si2O7)(OH) Sorosilikatlar arasında önemli bir gruptur. Epidote Grubu mineralleri genellikle SiO4 ve Si2O7 köklerini birlikte bulundurur.Lawsonite,pumellyite ve melinitbu grup içerisindedir.
Nezosilikatlar (yunan.; nesos, island) tekil tetrahedraların bulunduğu bağımsız birimlerdir. Silis tetrahedra yapının kökünü oluşturur.
Kökler küçük ve katyonlar tarafından çevrelenmiş olduklarından, nezosilikatlar ve sorosilikatlar bütün yönlerden oldukça tek tip bir yapı gösterirler. Birçoğu yapraksız ya da zayıf yapraklıdır, iyi kırınıma sahip olanlarıysa yalnızca tek yönden kırınım gösterir. Kristalleri çoğunlukla eş boyuta sahiptir ya da fazlaca uzamamıştır. Hegzagonal simetri belirgindir ve genelde tetragonal mineraller olan zircon ve vesuvianit nezosilikatlardandır. Bir başka önemli mineral olan melilite ise bir sorosilikattır.
Feldspat minerali
Kuvars minerali
Sphynx kedisi

Sphynx, Dünyadaki birkaç tüysüz kedi cinsinden biridir. Kökeni Kanada'dır. Görüntüsünün aksine yumuşak huylu, sahibine bağlı ve cana yakın bir türdür. Ömürleri 8 ila 14 yıl arasındadır. Tüyleri olmadığından soğuğa karşı dayanıksızdır. Bulunduğu ortam sıcak olmalıdır, bunun yanı sıra giysiler giydirerek de bu denge sağlanabilir.
Stretchia

Stretchia, Orthosiini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Sovyetler Birliği'nde Letonlar

| --- | --- |
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Diller
Letonca, Rusça

1897 yılında Rus İmparatorluğu'nda Letonca konuşan insanları gösteren grafik.
Sovyetler Birliği'nde Letonlar, Sovyetler Birliği sınırları içerisinde içinde yaşayan Leton kişi veya grupları betimler.
18. yüzyılda Rus İmparatorluğu tarafından Letonya topraklarının ele geçirilmesinin ardından çok sayıda Leton Rusya'ya göç etti. 19. yüzyılda, birçok topraksız Leton köylü doğuya taşındı ve Sibirya ve Urallarda yerleşimler kurdu. I. Dünya Savaşı sırasında binlerce Leton mülteci olarak Rusya'ya göç etti. Bir dizi Leton Bolşevik politikacı ve aktivist Rus İç Savaşı'ndan sonra Rusya'ya yerleşti ve yeni kurulan Sovyet devletinde yönetici oldular. 17 Kasım 1918'de Letonya Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti kuruldu, ancak 13 Ocak 1920'de lağvedildi. 1926'deki ilk tüm Sovyetler Birliği nüfus sayımına göre ülkede 151 binden fazla Leton yaşamaktaydı. Sovyetler Birliği'nin çeşitli bölgelerinde çok sayıda Leton kültür organizasyonu, yayınevi ve okul kuruldu. En büyük ve en etkili organizasyon, merkezi Moskova'da bulunan Prometejs Society idi.
1930'lu yıllardaki Büyük Temizlik döneminde çok sayıda baskı altın alındı. Kasım 1936'dan NKVD, özellikle Letonya kökenli kişileri hedef alan kitlesel bir baskı kampanyası olan NKVD Leton Operasyonu'nu başlattı. İlk hedefler Leton örgütlerindeki aktivistler, eski Kızıl Leton Tüfekçiler, Letonya'dan göç edenler, bazı devlet yetkilileri ve Jānis Rudzutaks, Jukums Vācietis, Jānis Bērziņš gibi önde gelen komünist devrimcilerdi. Operasyon sırasında, 16.575'i infaz edilen 21.300'den fazla kişi hapse mahkûm edildi. Bazı kaynaklar 1930'ların baskı ortamında 70 bin civarında Letonun öldürüldüğünü iddia eder.
1944 yılındaki Kızıl Ordu'nun Litvanya'ya müdahalesi sonrası kurulan Letonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti sonrası ülkede yaşayan Letonlar Moskova ve Leningrad başta olmak üzere büyük şehirlere göç etti. 1980'lerdeki perestroyka politikaları sırasında, büyük şehirlerde Leton diasporasının yeni organizasyonları kuruldu. 1989 yılı nüfus sayımına göre Sovyetler Birliği'nde toplam 1.458.986 Leton yaşamaktaydı. Sovyetler Birliği'nin dağılması ve Letonya'nın bağımsız bir devlet oluşunun ardından Rusya'daki çok sayıda Leton Letonya'ya döndü.
Galeri

1918-1920 arasında hüküm süren Letonya Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti arması.
1919 Sosyalist Litvanya rublesi.
Stylocheilus

Stylocheilus, Aplysiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Stylisma

Stylisma Convolvulaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Stylobates

Stylobates, Actiniidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Sırrımsın Sırdaşımsın

| --- | --- |

Yazar: Kâmuran Şipal
Ülke: Türkiye
Tür: Roman
Yayım: Şubat 2010 (İlk basım)
Yayımcı: Yapı Kredi Yayınları
Sayfa: 280
ISBN: 978-975-08-1737-3
Sırrımsın Sırdaşımsın, Kâmuran Şipal'in 2010 yılında çıkardığı ve 2011 yılında Orhan Kemal Roman Armağanı ödülünü kazandığı kitabıdır.
Yazarın ikinci romanı olan eser, yaşlı bir adamın annesinin mezarını ziyaret için doğduğu kente giderken belleğin derinliklerine yaptığı uzun bir yolculuğu anlatır.
Orhan Kemal Roman Armağanı Seçiçiler Kurulu, 41 eser arasında bu romanı "derinliğine akıp giden masallar, mitler ve ruh çözümlemeleri ile çağdaş bir yapıt ve geniş zamana yayılan bir atmosfer romanı olması, yenilgiler, zaferler belki/keşkelerle seçme ve vazgeçmelerle örülen bir varoluş romanını başarıyla ortaya koyması nedeniyle” ödüle değer gördüğünü ifade etmiştir.
Sırrı Çınar

| Sırrı Çınar |
| --- | --- |

Doğum: 1964 
Alma mater: Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi 


Sırrı Çınar (d. 1964, Ahlat), Türk şair ve yazardır.
1964 yılında, Ahlat'ta doğdu. İlkokul ve lise öğretimini Ahlat'ta tamamladı. 1982 yılında girdiği İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi İkdisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme bölümünü 1986 yılında bitirdi. Ankara'ya geldiği gün iş hayatına başladı. Yedek subay olarak askerliğini yapıp tekrar Ankara'da iş hayatına bıraktığı yerden devam etti. Ticari hayatın içinde Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde İşletme Yüksek Lisansına 1989 yılında başladı. Demokratik kitle örgütlerinde ve siyasi partilerde başkanlık, başkan yardımcılığı, genel sekreterlik gibi çeşitli görevlerde bulundu. Demokratik kitle örgütlerinden bazıları; ASİAD, İZİMDER, MİSİAD, MESANDER. Uzun yıllar uluslararası ticaret yaptı.Gençlik günlerinden başlayan, Kültür ve sanatla ilgili birçok çalışmada bulundu.
Birçok televizyon programına konuşmacı olarak katıldı.
TV program yapımcılığı ve sunuculuğu yaptı.
Radyo programı sundu.
TV program danışmanlığı yaptı.
Bir süre günlük bir ulusal gazetede köşe yazdı ve birçok yazısı çeşitli gazete ve dergilerde yayımlandı.
1993 yılında Serzeniş,
2004 yılında Gökyüzü Kırpıntıları,
2008 yılında Düşen kelimeler ve
2008 yılında Kan Salkımı adlı dört şiir kitabı,
2008 yılında Eksik Zamanlar,
2008 yılında Ana Kokusu adlı romanları,
2008 yılında Sorgu adlı deneme kitabı ve
2011 yılında İlk Dönemeçte Son aşk adlı romanı,
2013 yılında Parola Suriye, İşaret Türkiye uluslararası ilişkiler araştırma ve yorumlama kitabı yayımlandı.
Ihlamur, Lamure, Dilge, Temrin gibi edebiyat dergilerinde öykü ve şiirleri yayımlandı.
Haber Ajanda dergisinde 6 yıl boyunca sürekli makaleleri yayımlandı.
Kültür Ajanda dergisinde yazıları yayımlandı.
Birçok ulusal ve yerel gazetelerde ve İnternet haber sitelerinde de yazıları yayımlanmaktadır.
Stylochaeta

Stylochaeta, Dasydytidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Osmanlı-Bizans Savaşı (1366-1372)

Osmanlı-Bizans Savaşı (1366-1372), Osmanlı Devleti ile Doğu Roma İmparatorluğu (Bizans) arasında Trakya topraklarında yapılan ve Osmanlıların kesin zaferiyle sonuçlanan savaş.
Savaş öncesi

Osmanlı Devleti ile Doğu Roma İmparatorluğu (Bizans) arasındaki barış hali 1363'ten beri devam ediyor, Doğu Roma İmparatorluğu anılan tarihten beri Osmanlıların haraçgüzar devleti konumunda bulunuyordu. Bununla birlikte, İmparatorluk yöneticileri gerek Osmanlıların giderek artan baskısı gerek Bulgar İmparatorluğu'na eski şaşaalı günlerini yaşatmak isteyen İvan Alexander'in kuzeyden yönelttiği tehdit karşısında Papa V. Urbanus nezdinde Haçlı seferi düzenlenmesi girişimlerini sürdürüyordu.
Zira, Suriye ve Filistin'deki Haçlı devletçiklerinin 1291'de Memlûk Devleti tarafından tamamen ortadan kaldırılmasından sonra da Anadolu ve Yakındoğu'da yükselen Türk gücüne karşı Haçlı seferleri devam etmiş; bu bağlamda 1343-1351 arasında Aydınoğulları Beyliği'ni hedef alan Haçlı seferi İzmir'in işgaliyle sonuçlanmış, 1365'te ise Haçlılar Memlûklerin ana limanı İskenderiye'yi yağmalamıştı.
1363-1365 arasında Papa V. Urbanus'un teşvik ettiği ve Savoy Kontu VI. Amadeo'nun öncülük ettiği seferin hazırlıkları olgunlaştı. Papa'nın Doğu Roma İmparatorluğu'na yardım için koştuğu Rum Ortodoks Patrikhanesi'nin Katolik Kilisesi'ne tâbi olması şartını kabul eden İmparator V. İoannis (Savoy Kontu V. Amadeo'nun torunu) bağlılık yemini etmek ve Katolikliğe geçtiğini bildirmek için Macaristan'a geçmek istediyse de, Bulgarların serbest geçiş iznini iptal etmeleri üzerine Bulgaristan topraklarında mahsur kaldı.
Bu dönemde ise, Osmanlı Sultanı I. Murad ile Bulgar Çarı İvan Aleksandr arasında bir nevi ittifak ilişkisi bulunmaktaydı. İkinci kuşaktan kuzeni olan İmparator V. İoannis'in sıkıştığını gören Savoy Kontu VI. Amadeo da Venedik limanlarına uğradıktan sonra Ege Denizi'ne girmiş olan donanmasını Osmanlılar ve Bulgarlara karşı girişeceği harekât için Çanakkale Boğazı'na yöneltti.
Haçlı Seferi ve savaşın başlaması (1366)

Midilli Prensi ve İmparatorun damadı (Gattilusio ailesindan) I. Francesco komutasındaki bir Bizans birliği de Çanakkale Boğazı'nda Haçlı donanmasına katıldı ve VI. Amadeo donanmanın ilk hedefi olarak Osmanlıların en önemli deniz üssü olan Gelibolu olarak belirledi. Haçlıların 22 Ağustos 1366'da başlayan taarruzuyla Osmanlıların Doğu Roma İmparatorluğu'yla barış hali de sona erdi. Kaledeki az sayıdaki Türk garnizonunun çekilmesinin ardından Haçlılar 26 Ağustos'ta Gelibolu'yu işgal ettiler. Ardından Haçlı donanması 4 Eylül'de Konstantinopolis'e gelerek Pera limanına demirledi.
VI. Amadeo Vidin'de mahsur bulunan V. İoannis'e elçi gönderdi. İmparator ise Haçlı komutanına başkentine geri dönebilmesi için yolun açılmasının sağlanması talebini iletti, İmparatoriçe Helena Kantakuzen ise VI. Amadeo'ya para teklif ederek Haçlı seferinin V. İoannis'e serbest geçiş hakkı tanımayan Bulgar İmparatorluğu üzerine yöneltmesini rica etti. Bu teklifi kabul eden VI. Amadeo da donanmasıyla Karadeniz'e açılarak 4 Ekim'de Bulgar kıyılarına geldi ve 17-19 Ekim'de Ahyolu, Süzebolu ve Burgaz'ı, 20-22 Ekim'de ise Misivri ve Pomorie'yi işgal etti. Ardından Bulgar İmparatorluğu'na bağlı Dobruca Prensliği'nin limanı Varna'yı kuşattı. Varna Haçlılara teslim olmadıysa da, Dobruca Prensi Bulgar Çarından Doğu Roma İmparatoruna serbest geçiş hakkı tanınması rica etmeyi kabul ettiler. Bulgar Çarı ise yine şeklen kendine bağlı Vidin Prensliği'ni yöneten kardeşi İvan Sratsimir'e bu ricayı iletti. Bu ricanın kabulü üzerine Doğu Roma İmparatoruna serbest geçiş hakkı tanındı ve V. İoannis 1367 Ocak ayında Konstantinopolis'e döndü.
9 Nisan'da düzenlenen törenle İmparator VI. Amadeo'ya ödediği 15.000 florin karşılığında Haçlı donanmasının işgal ettiği tüm limanları teslim aldı. Haçlı donanması 14 Mayıs'ta Küçükçekmece ve 24 Mayıs'ta Büyükçekmece hisarlarını da Türklerden alarak Doğu Roma İmparatorluğu'na teslim etti. Ardından, 9 Haziran'da Konstantinopolis'ten ayrılan Haçlı donanması 13-14 Haziran'da ise Gelibolu'ya ulaşarak bu kaleyi de İmparatorluğa devretti ve Ege Denizi'ne yelken açtı.
Osmanlıların karşı saldırısı (1366-67)

Osmanlı Sultanı I. Murad ise Trakya'daki fetihlerini korumak ve Konstantinopolis doğrultusunda yeni fetihler yapmak için 1366 Mart ayında Rumeli'ye geçerek Malkara'ya gelmiş bulunuyordu. Sultan önce Meriç üzerinde ve Edirne civarında bulunan Çirmen'i ele geçirdi, ardından ise Lala Şahin Paşa ve Gazi Evrenos Bey komutasındaki kuvvetleri Malkara'ya çağırdı.
Lala Şahin Osmanlı kuvvetlerini gerisini güvenceye almak amacıyla Ferecik'i ele geçirirken Murad I de doğuya yönelerek İncüğez'i kuşatarak aldı, oradan ise Çatalburgaz'ı (Çatalca) ve Küçükçekmece yakınında iki kaleyi ele geçirdi (bu iki kale 1367 Mayıs'ında Haçlılarca geri alınıp Doğu Roma İmparatorluğu'na iade edildi).
Lala Şahin Paşa ise Ferecik'i fethettikten sonra yeniden I. Murad'la birleşti. Bu esnada ise 1366 sonbaharında Bulgarların Doğu Roma İmparatoru V. İoannis'e serbest geçiş hakkı tanımaları üzerine Osmanlı-Bulgar ittifakı sona erdi ve Osmanlılar Bulgar İmparatorluğu'na da savaş açtılar.
1367 ilkbaharında Bulgar topraklarından geçerek Süzebolu'nu 15 gün boyunca kuşatan I. Murad hükümdarlığı boyunca ordusunun başındaki tek başarısızlığını yaşayarak denizden Haçlılarca da savunulan kaleyi alamadı ve 100 km batıda Devletli Kabaağaç'a çekildi.
Osmanlıların ikinci saldırısı (1368-69)

1367-68 kışında gücünü toparlayan I. Murad 1368 ilkbaharında yeniden harekete geçti. Türk ordusu Balkan dağ geçitlerini denetleyen Bulgar kaleleri Aydos'u ve Karinabad'i fethetti. I. Murad bir yıl önce kuşatıp alamadığı (Doğu Roma İmparatorluğu'nun elindeki) Süzebolu'nun üzerine yürüdü ve ikinci denemesinde burayı da Osmanlı topraklarına kattı.
1368-69 kışını (başkent) Edirne'de geçiren I. Murad, 1369 ilkbaharında komutanları Kara Timurtaş Paşa ve Lala Şahin Paşa'yı Bulgar İmparatorluğu üzerine gönderdi; kendisi de bu defa Doğu Roma İmparatorluğu'na karşı yeniden harekete geçerek Trakya’da Istranca dağları eteğinde Kırklareli, Pınarhisar ve Vize kalelerini fethetti.
Barış (1372)

Lala Şahin Paşa Çirmen'de Sırpları mağlup ederken, I. Murad da kuşattığı Karabiga'yı fethetmişti. Osmanlı Devleti ile Doğu Roma İmparatorluğu arasında barış müzakereleri 1371'in sonlarına doğru başladı ve 1372'nin ilk aylarında imzalanan antlaşmayla İmparator V. İoannis I. Murad'ın haraçgüzârı olmayı kabul etti. Antlaşmaya göre; Doğu Roma İmparatorluğu Osmanlı Devleti'ne her yıl 15.000 hyperper (1 hyperper=yarım Venedik altını) ödeyecek ve İmparator da I. Murad'ın seferlerine askerleriyle birlikte bir vasal olarak katılacaktı. Ayrıca, Osmanlıların tüm fetihleri de tanınıyordu.
Antlaşma; Osmanlılara (fetihlerin yanı sıra) Çanakkale Boğazı'ndan Rumeli'ye engelsiz ve tehlikesiz geçme olanağı vermesi açısından önemli bir stratejik kazanım sağlıyor, bu sayede Rumeli'de henüz 20 yılını bile doldurmamış Osmanlı hâkimiyeti ve başkent Edirne daha kuvvetli bir güvence altına alınıyordu.
Savaş sonrası

Barış antlaşmasından sonra ise, Osmanlı diplomasisinin en önemli amaçlarından biri Gelibolu'nun geri alınması olmaya devam etti. Bu fırsatı ise 1373 ile 1379 arasındaki Bizans İç Savaşı verdi.
1373-1374 yıllarında oğlu Savcı Bey'in İmpararator V. İoannis'in Osmanlıların metbuu (vasal) haline gelmesini kabullenemeyen oğlu Andronikos'un birlikte başlattıkları isyanı bastıran I. Murad, Cenevizlilerin yardımıyla cezaevinden kaçarak kendisine sığınan Andronikos'un 1376'da yeniden başlattığı ayaklanmaya destek verdi. Andronikos da bu desteğe karşılık I. Murad'la Gelibolu'nun Osmanlılara iadesini öngören bir anlaşma imzaladı. Bu çerçevede, Andronikos I. Murad'ın sağladığı süvari ve piyade birlikleriyle Konstantinopolis'i kontrolü altına almayı başarıp İmparator olarak tahta çıkarken, müteakip yıl da Gelibolu yeniden Osmanlı topraklarına katıldı.
Papa V. Urbanus
Gelibolu ve Bulgar kıyılarına yönelik Haçlı seferi
1367-1368 civarında Osmanlı, Bizans, Sırp ve Bulgar toprakları
Kral Vulkaşin ve Despot Uglyeşa'nın idare ettiği bölge (1371)
Bizans İmparatoru V. İoannis
Strethall

| Strethall |
| --- | --- |
Kent

StrethallStrethall'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Essex
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Strethall, İngiltere'nin Essex kontluğunda bulunan bir civil parish.
Osmanlı-Bizans Savaşı (1352-1357)

Osmanlı-Bizans Savaşı (1352-1357), Bizans-Osmanlı savaşları'ndan ikincisi, Bizans İç Savaşı (1352-1357) ve 1350-1355 Ceneviz-Venedik Savaşı'nın parçası.
Osmanlılar Rumeli'ye yerleşerek ilk fetihlerini gerçekleştirdiler.
Savaş öncesi

Ana madde: Bizans İç Savaşı (1341-1347)
Doğu Roma İmparatorluğu'ndaki İç Savaş (1341-47) sürerken, Osmanlı Sultanı Orhan 1346 yılında Ioannes Kantakuzenos'ın kızı Theodora'yla Silivri'de evlenerek ittifak kurdu. Bu ittifakın ardından Ioannes Kantakuzenos 1 Şubat 1347'de maiyetindeki 1.000 kişilik kuvvetle İstanbul'a girip Tekfur Sarayı'nı kuşattı ve varılan uzlaşı sonucunda 15 yaşındaki genç İmparator V. İoannis Paleologos'la birlikte tahta oturdu (8 Şubat 1347).
Bu esnada Stefan Duşan'ın önderliğinde Sırp İmparatorluğu, Doğu Roma İmparatorluğu'nun topraklarını istilaya başladı. 1348'deki bu istilaya karşı VI. Ioannes Kantakuzenos Orhan ve Umur Bey'den yardım istediyse de, Sırplar Kavala dahil Kuzey Yunanistan, Teselya ve Epir’i işgal etti. Bu gelişmeler üzerine; başta Trakya olmak üzere Doğu Roma İmparatorluğu halkı ve kentleri VI. Ioannes Kantakuzenos'tan desteğini çekip V. İoannis Paleologos'tan ayana olunca iki ortak imparator arasında kamplaşma başladı: VI. Ioannes Kantakuzenos Galata'da kolonileri bulunan Cenevizlilerle anlaşıp (1350) Osmanlılarla ittifakını sürdürürken, V. İoannis Paleologos da 1352'de Sırp İmparatoru Stefan Duşan ve Bulgar Kralı İvan Aleksandr'dan yardım istedi. Bu suretle, 1357'ye kadar sürecek yeni bir Bizans İç Savaşı başlarken, VI. Ioannes Kantakuzenos'un müttefiki Osmanlılar da iç savaşın tarafı V. İoannis Paleologos, Sırp İmparatorluğu ve Bulgar Krallığı ile savaşa girmiş oldular.
Savaş

Ana madde: Bizans İç Savaşı (1352-1357)
V. İoannis Paleologos, VI. Ioannes Kantakuzenos'un Edirne'de hüküm süren oğluMatheos Kantakuzinos'u kuşatma altına aldı. Sırp İmparatoru Duşan 6.000 süvari gönderdi. Bulgar Kralı Aleksandr da 1352 sonbaharında bu ittifaka katıldı. Orhan ise müttefiki VI. Ioannes Kantakuzenos'un oğlu Matheos'u desteklemeye karar verdi.
Savaş > Osmanlı-Ceneviz ittifakı

Ana madde: Boğazlar Savaşı
Bununla birlikte, Osmanlıların (1352'den itibaren) Rumeli'nde genişlemelerine Bizans İç Savaşı'nın ortaya çıkardığı fırsatlar kadar, 1350-1355 Ceneviz-Venedik Savaşının ortaya çıkardığı koşullar bir hayli yardım etti. Nitekim, İstanbul/Galata'daki Ceneviz kolonisi, varlığını sürdürebilmek için Marmara’nın ötesinde gelişen ve Maltepe Muharebesi'nden (1329) sonra İstanbul Boğazı'nın Anadolu yakasına da yerleşen Osmanlı Beyliği’ni doğal bir müttefik olarak görmeye başladı. Keza, Orhan da, Bizans (V. İoannis Paleologos-Venedik-Aragon ittifakına karşı Ceneviz'i olası bir müttefik olarak görüyordu. 1351 yılında Venedik donanması'nın Galata'yı kuşatması üzerine, 12 Kasım 1351'de Orhan ile Ceneviz arasında ilk temaslar gerçekleşti. Orhan ile 60 kadırga ve 10.000 askerle Galata'yı savunma için gelen Ceneviz Amirali Paganino Doria arasında Üsküdar'da varılan anlaşmayla, Osmanlılar Galata'yı Bizans-Venedik-Aragon ittifakına karşı korumak için Ceneviz gemileriyle Rumeli yakasına geçirilecek 1.000 okçu gönderdi. Marmara Ereğlisi'ni işgal ettiği gibi Anadolukavağı'ndaki Yoros Kalesi'ni üs olarak kullanan Ceneviz donanması, 1350-1355 Ceneviz-Venedik Savaşı boyunca erzak ikmalini Osmanlılara ait Marmara limanlarından yaptı. Orhan; 1352 yılında Ceneviz'e Osmanlı tarihinin ilk kapitülasyonlarını verdiği gibi, 13 Şubat 1352'de meydana gelen İstanbul Boğazı Muharebesi'nde de Üsküdar’a kuvvet yığarak Cenevizlileri destekledi. Osmanlılar ve Cenevizliler tarafından sıkıştırılan İmparator VI. İoannis Venedikliler ve Katalanlarla (Aragon) ittifakını sona erdirerek Cenevizlilere 6 Mayıs 1352'de barış antlaşması imzaladı.
Savaş > Osmanlı-VI. Ioannes Kantakuzenos ittifakı

Balkan cephesinde ise; 1352 yılında Sırp ve Bulgar askerleri Meriç boyunca konuşlandı. Orhan ise oğlu Süleyman Bey komutasında 10-12.000 kişilik süvari ordusunu bölgeye gönderdi. Türk ordusu 1352 Ekim'inde Gradislav Boriloviç komutasındaki Sırp-Bulgar ordusunu Dimetoka Muharebesi'nde ağır bir yenilgiye uğrattı. Süleyman Bey, Edirne’ye girdikten sonra Bulgaristan'a akın düzenledi, ardından ise kışlamak üzere Çimpe Kalesi'ne yerleşti.
Savaş > Süleyman Paşa'nın "Rumeli Fütühatı"

Çimpe Kalesi'ne yerleşerek burayı Osmanlı askerî üssü haline getiren Süleyman Bey 1352-1353 yıllarında Osmanlı egemenlik alanını genişletti. Bu çerçevede, önce stratejik yerleşim birimi Bolayır (Plagiarion) ve limanı Akçaliman'ı, ardından Aya Şilonya ve Ortaköy (Heksamilyon) hisarlarını ele geçirdiler. Kavak (Sausadia), Balabancık da Osmanlılarca zaptedildi.
2 Mart 1354’te Gelibolu kıyılarını tahrip eden büyük bir deprem sonucunda Gelibolu surları yıkılınca Biga civarında bulunan Süleyman Bey Rumeli tarafına geçerek Gelibolu'yu ele geçirdi. Eceabat (Madytos/Maydos) ve Seddülbahir (Elaious/Eski Hisarlık) Osmanlı topraklarına katıldı. Osmanlılar iskân politikası çerçevesinde (1335 yılında Osmanlı egemenliğine girmiş) Karesi ilinden birçok gönüllüyü aileleriyle birlikte getirterek bölgeye yerleştirmeye başladı.
Balabancık'ın ele geçirilmesi Osmanlılara Doğu Trakya'ya daha fazla yayılma olanağı sağladı. Bu çerçevede, Süleyman Bey 1357'ye kadar harekât alanını kuzeyde Malkara (Migalkara) ve Hayrabolu'ya (Hariupolis), doğuda Tekirdağ'a (Tekfurdağı) batıda ise  Keşan (Kisson) ve Dimetoka’ya (Didimoteichon) kadar genişletti.
Savaş > Doğu Roma İmparatorluğu'nun Haçlı Seferi arayışları

Gelibolu'nun Süleyman Paşa tarafından ele geçirilmesini müteakip, İstanbul'da VI. İoannis Kantakuzenos'e yönelik muhalefet arttı ve adıgeçen 1354 Aralık ayında tahttan feragat etti. Bu gelişmenin ardından, V. Ioannes Palaiologos Trakya'da Osmanlılara karşı daha sert bir siyaset izlemeye başladığı gibi, İstanbul'da Papa-Latin yanlısı hizip üstünlüğü ele geçirdi. Katolik inancına sahip V. Ioannes Palaiologos, 15 Aralık 1355 tarihinde Papa VI. Innocentius'a mektup yazarak halkını Katolikliğe sokmak için bir plan sundu ve 15 gemiyle 500 şövalye ve 1.000 piyadeyle düzenlenecek bir Haçlı Seferi istedi. Papa VI. Innocentius da bu mektubun üzerine Venedik, Kıbrıs Krallığı ve Rodos Şövalyelerinden Doğu Roma İmparatorluğu'na yardım etmelerini istedi (bu seferin düzenlenmesi ise 1359'u buldu).