II. Géza
Hükümdarlığı > Son yılları (1155–1162)

Kutsal Roma İmparatoru olarak taç giyen Friedrich Barbarossa, Temmuz 1156'da I. Manuil'in elçilerini Nürnberg'de kabul etti. Bizans elçileri Macaristan'ın ortak işgalini önerdiler, ancak Barbaros bu teklifi reddetti. 16 Eylül'de Barbarossa, Avusturya'yı bir dükalığa yükselttiği tüzüğünde, Avusturya düklerinin Macaristan'a karşı bir savaş sırasında Kutsal Roma imparatorlarını desteklemelerini şart koşması, Macaristan ile Kutsal Roma İmparatorluğu arasındaki ilişkinin hala gergin olduğunu göstermektedir. Barbarossa'nın yakın danışmanı Prag Piskoposu Daniel, 1157 yazında Macaristan'ı ziyaret etti. Bu vesileyle Géza, imparatorun İtalya'yı işgal etmesi halinde Barbarossa'yı yardımcı birliklerle destekleyeceğine söz verdi.
Hemen hemen aynı dönemden Rahewin'e göre, Géza'nın en küçük kardeşi István, amcaları Beloš ve diyarın diğer lordlarıyla komplo kurmaya başladı. Bir iç savaşı önlemek için Géza, önce István'ın destekçilerine zulmedilmesini emretti, ardından asi kardeşini krallıktan attırdı ve daha sonra onu ölüm cezasına çarptırdı. Nikitas Honiatis ayrıca István'ın Géza'nın "ölümcül pençelerinden kaçmak zorunda kaldığını" kaydetti. Géza'nın amcası Beloš, Mart 1157'den sonra yayınlanan kraliyet sözleşmelerinde adı geçmiyordu ve bu, onun bu tarihten sonra Macaristan'ı terk ettiğini gösteriyor. 1157 yazında István, İmparator Friedrich'in korumasını arayarak Kutsal Roma İmparatorluğu'na kaçtı. Friedrich Barbarossa, Géza'nın István ile yaşadığı anlaşmazlıkta hakem olmayı talep etti. Bu talebi kabul etti ve Ocak 1158'de Regensburg'a elçiler gönderdi. Ancak Barbarossa "anlaşmayı daha uygun bir zamana ertelemeye karar verdi"  ve İtalya'daki Lombardlara karşı seferi için yola çıktı. Géza, önceki sözüne uygun olarak, imparatora seferinde eşlik etmesi için 500-600 okçudan oluşan bir birlik gönderdi. Çok geçmeden Géza'nın erkek kardeşi István, Bizans İmparatorluğu'na gitti ve Konstantinopolis'e yerleşti ve burada İmparator Manuil'in yeğeni [[Maria Komnini (Macaristan kraliçesi)[Maria Komnini]] ile evlendi. İki yıl içinde, 1160 civarında Macaristan'dan kaçan kardeşi Ladislaus ona katıldı.
Friedrich Barbarossa, Eylül 1158'de İtalyan kasabalarını teslim olmaya zorladı. Ancak, Roncaglia Diyeti'nin, imparatorun Kuzey İtalya kasabalarında vergi toplama hakkı da dahil olmak üzere imparatorluk haklarının iadesini emretmesinin ardından Milano ve Crema, imparatorun yönetimine karşı açık bir isyanla yeniden ayaklandı. Géza, elçilerini Barbarossa'nın kampına gönderdi ve isyancı kasabalara karşı daha fazla takviye göndereceği sözünü verdi.
Papa IV. Hadrianus'un 1 Eylül 1159'da ölümü, kardinaller heyetinin bölünmesi nedeniyle bölünmeye neden oldu: Kardinallerin çoğunluğu Barbarossa'nın politikasına karşıydı, ancak bir azınlık onu destekledi. İlk grup Alexander III'ü papa olarak seçti, ancak Barbarossa'nın destekçileri IV. Victor'U seçti. İmparator Friedrich, bölünmeye son vermek için Pavia'ya bir sinod topladı. Géza, Şubat 1160'ta IV. Victor'un yasal papa ilan edildiği kilise konseyine elçilerini gönderdi. Ancak Estergon Başpiskoposu Lucas III. Alexander'a sadık kaldı ve Géza'yı III. Alexander'ın temsilcileriyle müzakerelere başlamaya ikna etti. Géza taraf değiştirmeye ancak Sicilya, İngiltere ve Fransa kralları da dahil olmak üzere çoğu Avrupalı hükümdarın III. Alexander'a katılmasından sonra karar verdi. Géza'nın elçileri kararını 1161'in başlarında III. Alexander'a duyurdu, ancak Géza imparatora III. Alexander'ı tanıdığını ancak aynı yılın sonbaharında bildirdi.
Géza ve III. Alexander'ın elçileri 1161 yazında bir konkordato imzalamışlardır. Bu anlaşmaya göre Géza, Vatikan'ın izni olmadan piskoposları görevden almayacağına veya devretmeyeceğine söz verdi; Öte yandan papa, kralın izni olmadan Macaristan'a hiçbir papalık elçisinin gönderilemeyeceğini ve Macar piskoposlarının yalnızca kralın rızasıyla Vatikan'a başvuruda bulunmalarına izin verildiğini kabul etmiştir. Ayrıca Bizans İmparatorluğu ile beş yıllık bir ateşkes imzalanmıştır. Ölümünden kısa bir süre önce Géza, Dalmaçya, Hırvatistan ve diğer bölgeleri küçük oğlu Béla'ya bir ek dükalık olarak vermiştir. Géza 31 Mayıs 1162'de ölmüş ve Székesfehérvár'a gömülmüştür.