stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1966-67 Spor Toto Kupası
Eleme turu > İstanbul elemeleri > A grubu

| Takım | O | G | B | Y | A | Y | Av>  | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Fenerbahçe | 2 | 1 | 1 | 0 | 3 | 0 | ∞ | 3 |
| Galatasaray | 2 | 1 | 1 | 0 | 6 | 3 | 2 | 3 |
| Feriköy | 2 | 0 | 0 | 2 | 2 | 7 | 0,29 | 0 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 Ağustos 1966 | Galatasaray | 5 - 2 | Feriköy | İstanbul |
| 17.00 |  7' Gürses  45' Köken  48' Elmastaşoğlu  49' Gökdel  56' Acuner |  |  45' Nesil  63' Saner | Stadyum: Ali Sami Yen Stadyumu  Seyirci: 8.937 Hakem: Sedat Özselçuk Yardımcı hakemler: Hıfzı Demirüstü Lemi Caner  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 Ağustos 1966 | Galatasaray | 1 - 1 | Fenerbahçe | İstanbul |
| 17.00 |  25' Acuner |  |  86' Mumcuoğlu | Stadyum: Ali Sami Yen Stadyumu  Seyirci: 29.653 Hakem: Rıfat Atakanı Yardımcı hakemler: Zeki Gürkan Tarık Yamaç  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 Eylül 1966 | Fenerbahçe | 2 - 0 | Feriköy | İstanbul |
| 16.30 |  21' Doğan  70' Altıparmak |  |  | Stadyum: Ali Sami Yen Stadyumu  Seyirci: 14.060 Hakem: Ahmet Bagatır Yardımcı hakemler: Cemil Yıldız Kemal Akay  |
Eleme turu > İstanbul elemeleri > B Grubu

| Takım | O | G | B | Y | A | Y | Av>  | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Beşiktaş | 2 | 1 | 1 | 0 | 2 | 1 | 2 | 3 |
| Vefa | 2 | 1 | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 |
| İstanbulspor | 2 | 0 | 1 | 1 | 1 | 2 | 0,5 | 1 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 Ağustos 1966 | Beşiktaş | 1 - 0 | Vefa | İstanbul |
| 17.00 |  33' Önüt |  |  | Stadyum: Ali Sami Yen Stadyumu  Seyirci: 12.694 Hakem: Ömer Karadağ Yardımcı hakemler: Rahmi Haliloğlu İhsan Geygel  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 Ağustos 1966 | Vefa | 1 - 0 | İstanbulspor | İstanbul |
| 17.00 |  68' (pen.) Ercins |  |  | Stadyum: Ali Sami Yen Stadyumu  Seyirci: 967 Hakem: Doğan Babacan Yardımcı hakemler: Cahit Aybalı, Asal Öztan  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 Eylül 1966 | Beşiktaş | 1 - 1 | İstanbulspor | İstanbul |
| 16.30 |  88' Karadoğan |  |  59' Tarhan | Stadyum: Ali Sami Yen Stadyumu  Seyirci: 11.666 Hakem: Faruk Talû Yardımcı hakemler: Özdemir Erentok Hilmi Ok  |
Eleme turu > Ankara bölgesi elemeleri > A Grubu

| Takım | O | G | B | Y | A | Y | Av>  | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Hacettepe | 2 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | ∞ | 3 |
| Ankaragücü | 2 | 1 | 0 | 1 | 2 | 1 | 2 | 2 |
| Gençlerbirliği | 2 | 0 | 1 | 1 | 0 | 2 | 0 | 1 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 Ağustos 1966 | Ankaragücü | 0 - 1 | Hacettepe | Ankara |
| 17.00 |  |  |  11' Gür | Stadyum: Ankaragücü Stadyumu  Hakem: Necdet Oralalp Yardımcı hakemler: Nevzat Tansuk, N. Güvenli  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 Ağustos 1966 | Gençlerbirliği | 0 - 2 | Ankaragücü | Ankara |
| 16.30 |  |  |  39' Şenol  60' Şahinkaya | Stadyum: Ankaragücü Stadyumu  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 Eylül 1966 | Hacettepe | 0 - 0 | Gençlerbirliği | Ankara |  |  |
| 14.30 |  |  |  | Stadyum: Ankaragücü Stadyumu/Ankara 19 Mayıs Stadyumu  Hakem: Nadi Irmaklar Yardımcı hakemler: Cevdet Gönenli Yılgör Öktem  |  |  |
Not: Maçın 31. dakikasında stadyum tribünlerinin bir kısmı çöktüğünden kalan dakikalar Ankara 19 Mayıs Stadyumu'nda oynandı.
Eleme turu > Ankara bölgesi elemeleri > B Grubu

| Takım | O | G | B | Y | A | Y | Av>  | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Eskişehirspor | 2 | 1 | 0 | 1 | 5 | 3 | 1,66 | 2 |
| PTT | 2 | 1 | 0 | 1 | 5 | 4 | 1,25 | 2 |
| Ankara Demirspor | 2 | 1 | 0 | 1 | 3 | 6 | 0,5 | 2 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 Ağustos 1966 | Eskişehirspor | 1 - 2 | PTT | Eskişehir |
| 16.45 |  27' Atacan |  |  26' Adatepe  51' Köse | Stadyum: Eskişehir Atatürk Stadyumu  Hakem: Müşfik Talay Yardımcı hakemler: Yavuz Tunç, Sait Acarbay  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 Ağustos 1966 | Eskişehirspor | 4 - 0 | Ankara Demirspor | Eskişehir |
|  |  Aşut  Atacan  Heper |  |  | Stadyum: Eskişehir Atatürk Stadyumu  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 Eylül 1966 | PTT | 2 - 3 | Ankara Demirspor | Ankara |
| 16.15 |  12' Köse  74' Adatepe |  |  24' Çınar  47', 90' Akman | Stadyum: Ankaragücü Stadyumu  Hakem: Hamza Özdağ Yardımcı hakemler: Ö. Lütfi Tuncer Ertuğrul Aybay  |
Eleme turu > Ankara bölgesi elemeleri > Eleme finali

Final grubunda mücadele etmeye hak kazanan takım Hacettepe oldu.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 Ekim 1966 | Hacettepe | 2 - 1 | Eskişehirspor | Ankara |
|  |  21' Arabul  60' Gür |  |  70' Heper |  |
Eleme turu > İzmir bölgesi elemeleri > A Grubu

İki takım arasında oynanan maçlar sonucunda eşitlik bozulmadığından kura çekimi yapıldı ve eleme finaline gidecek olan takım İzmirspor olarak belirlendi.
| Takım | O | G | B | Y | A | Y | Av>  | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| İzmirspor | 2 | 1 | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 |
| Altay | 2 | 1 | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 Ağustos 1966 | Altay | 0 - 0 | İzmirspor | İzmir |
|  |  |  |  | Stadyum: Alsancak Stadyumu  Hakem: Abdi Parlakay Yardımcı hakemler: Fehmi Pazarcı, Hüsnü Gündoğdu  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 Eylül 1966 | Altay | 1 - 1 | İzmirspor | İzmir |
| 16.45 |  8' Yelken |  |  88' Kara | Stadyum: Alsancak Stadyumu  Hakem: Ömer Karadağ Yardımcı hakemler: Turan Yağmurluoğlu Rauf Önemli  |
Eleme turu > İzmir bölgesi elemeleri > B Grubu

| Takım | O | G | B | Y | A | Y | Av>  | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Altınordu | 2 | 2 | 0 | 0 | 4 | 1 | 4 | 4 |
| Karşıyaka | 2 | 1 | 0 | 1 | 2 | 2 | 1 | 2 |
| Göztepe | 2 | 0 | 0 | 2 | 0 | 3 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 Ağustos 1966 | Karşıyaka | 1 - 0 | Göztepe | İzmir |
| 17.00 |  12' (kk) Işıkal |  |  | Stadyum: Alsancak Stadyumu  Hakem: İbrahim Fırla Yardımcı hakemler: Özer Erkli, Nail Dinçer  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 Ağustos 1966 | Altınordu | 2 - 1 | Karşıyaka | İzmir |
| 17.00 |  Genç  Esti |  |  Akıncı | Stadyum: Alsancak Stadyumu  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 Eylül 1966 | Göztepe | 0 - 2 | Altınordu | İzmir |
| 16.45 |  |  |  42' (pen.) Esti  63' Siyatski | Stadyum: Alsancak Stadyumu  Hakem: Müşfik Talaz Yardımcı hakemler: Hikmet Kolonkaya Ziya Albayrak  |
Eleme turu > İzmir bölgesi elemeleri > Eleme finali

Final grubunda mücadele etmeye hak kazanan takım Altınordu oldu.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 Ekim 1966 | İzmirspor | 0 - 1 | Altınordu | İzmir |
|  |  |  |  61' Siyatski | Stadyum: Alsancak Stadyumu  |
Final grubu

| Takım | O | G | B | Y | A | Y | Av>  | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Fenerbahçe | 3 | 2 | 0 | 1 | 6 | 1 | 6 | 4 |
| Beşiktaş | 3 | 1 | 2 | 0 | 2 | 1 | 2 | 4 |
| Altınordu | 3 | 1 | 1 | 1 | 2 | 4 | 0,5 | 3 |
| Hacettepe | 3 | 0 | 1 | 2 | 0 | 4 | 0 | 1 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 26 Ocak 1967 | Fenerbahçe | 3 - 0 | Altınordu | İstanbul |
| 17.30 |  4' Mumcuoğlu  19', 82' Tarancı | Rapor |  | Stadyum: Mithatpaşa Stadyumu  Hakem: Veli Necdet Arığ Yardımcı hakemler: Nazif Oturgan Oktay Üner  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 26 Ocak 1967 | Beşiktaş | 0 - 0 | Hacettepe | İstanbul |
| 19.30 |  | Rapor |  | Stadyum: Mithatpaşa Stadyumu  Hakem: Muzaffer Sarvan Yardımcı hakemler: Turan Alsaç Mustafa Takımoğlu  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 Ocak 1967 | Beşiktaş | 1 - 1 | Altınordu | İstanbul |
| 12.15 |  67' Szalay | Rapor |  19' Siyatski | Stadyum: Mithatpaşa Stadyumu  Hakem: Nevzat Tansuk Yardımcı hakemler: Burhan Yalçın Oktay Üner  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 Ocak 1967 | Fenerbahçe | 3 - 0 | Hacettepe | İstanbul |
| 14.00 |  57' Doğan  65', 88' Mumcuoğlu | Rapor |  | Stadyum: Mithatpaşa Stadyumu  Hakem: Fehmi Pazarcı Yardımcı hakemler: Kemal Orakçı Erhan Sunar  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 Haziran 1967 | Altınordu | 1 - 0 | Hacettepe | İstanbul |
| 14.15 |  63' Elmastaşoğlu | Rapor |  65' Gümüş | Stadyum: Mithatpaşa Stadyumu  Hakem: Doğan Babacan Yardımcı hakemler: Özdemir Erentok Salih Durusoy  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 Haziran 1967 | Beşiktaş | 1 - 0 | Fenerbahçe | İstanbul |
| 16.00 |  74' Türkeş | Rapor |  | Stadyum: Mithatpaşa Stadyumu  Hakem: Faruk Talu Yardımcı hakemler: Nevzat Tansuk Zeki Gürkan  |
Golcüler

| --- | --- |
  Yaşar Mumcuoğlu :  
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Feridun Köse  |   Fethi Heper  |   Dragoljub Siyatski  |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Ergün Acuner   Feridun Köse   Nihat Atacan  |   Ertan Adatepe   Özer Akman   Selçuk Gür  |   Hüseyin Esti   Nedim Doğan  |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Ergün Gürses   Uğur Köken   Athan Elmastaşoğlu   Yılmaz Gökdel   Bilgin Nesil   Fuat Saner   Ogün Altıparmak   Güven Önüt  |   Ergun Ercins   Faruk Karadoğan   Bilge Tarhan   Yüksel Şenol   Coşkun Şahinkaya   Ayhan Aşut   Oktay Çınar   Suphi Arabul  |   Aydın Yelken   Selahattin Kara   Cenap Genç   Tayfun Akıncı   Caner Tarancı   Szibor Tibor   Nail Elmastaşoğlu   Fethi Türkeş  |
| --- | --- |
  Mehmet Işıkal (Karşıyaka karşısında) :
Yeditepe Üniversitesi Mühendislik Fakültesi

| Yeditepe Üniversitesi Mühendislik Fakültesi |
| --- | --- |
Slogan: Atatürk Rönesansını Devam Ettiren Üniversite
Yeditepe Üniversitesi Mühendislik Fakültesi
Eğitim dil(ler)i: İngilizce
Bağlılık: Yeditepe Üniversitesi
Dekan: Prof. Dr. Cem Ünsalan
Dekan yardımcıları: Doç. Dr. Gonca Bilge Özel Dr. Öğr. Üyesi Ali Fethi Okyar
Konum: Yeditepe Üniversitesi 26 Ağustos Yerleşkesi Ataşehir-İstanbul
Web sitesi: https://eng.yeditepe.edu.tr/tr
Yeditepe Üniversitesi Mühendislik Fakültesi eğitim hayatına 1996 yılında başlamıştır. İstanbul'da Yeditepe Üniversitesi 26 Ağustos Yerleşkesi'ndeki binasında eğitim hayatına devam etmektedir.
Mühendislik Fakültesi Dekanlığını Prof. Dr. Cem Ünsalan, yardımcılıklarını ise Doç. Dr. Gonca Bilge Özel ve Dr. Öğr. Üyesi Ali Fethi Okyar yürütmektedir.
Mühendislik Fakültesi, Bilgisayar Mühendisliği, Biyomedikal Mühendisliği, Elektrik ve Elektronik Mühendisliği, Endüstri Mühendisliği, Genetik ve Biyomühendislik, Gıda Mühendisliği, İnşaat Mühendisliği, Kimya Mühendisliği, Makine Mühendisliği, Malzeme Bilimi ve Nanoteknoloji dallarında eğitim vermektedir.
Mühendislik Fakültesinin eğitim dili İngilizcedir.
Hani Çahar Bağ

Kani Çahar Bağ ilçesi (Peştuca: خان چار باغ), Afganistan'ın Faryab Vilayeti'ne bağlı olan 15 ilçeden birisidir.
Yönetim merkezi aynı isimli Çahar Bağ şehri 37°02′40″N 65°13′51″E﻿ / ﻿37.0444°K 65.2308°D﻿ / 37.0444; 65.2308 olan ilçenin 2013 yılı nüfusu yaklaşık 70.000'dir. İlçenin Türkmenistan ile sınırı vardır.
Bruno Conti

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Bruno Conti
Doğum tarihi:  13 Mart 1955 (70 yaşında)
Doğum yeri:  Nettuno, İtalya
Boyu:  1,69 m (5 ft 6+1⁄2 in)
Mevkii:  Sağ kanat
Kulüp bilgileri
Kulübü:  AS Roma (Altyapı direktörü)
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1973–1991 |  Roma |  304 |  (37) |
| 1975–1976 |  → Genoa (kiralık) |  36 |  (3) |
| 1978–1979 |  → Genoa (kiralık) |  32 |  (1) |
| Toplam |   |  372 |  (41) |
Millî takım kariyeri‡
| 1980–1986 |   İtalya |  47 |  (5) |
Teknik direktörlük kariyeri
1991–1992:  AS Roma baretti (U-19)
1992–1993:  AS Roma primavera (U-20)
2005:  AS Roma
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Bruno Conti (13 Mart 1955), AS Roma takımında sağ kanat pozisyonunda görev yapan İtalyan futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1973 yılında Roma kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Genoa, Genoa kulüplerinde oynadı.
| g t Roma teknik direktörleri |
| --- | --- |
 Garbutt (1927-29)  Baccani (1929-30)  Burgess (1930-31)  Baar (1931-32)  Kovács (1933-34)  Barbesino (1934-38)  Ara (1938-39)  Schaffer (1939-42)  Kertész (1942-43)  Masetti (1943-45)  Degni (1945-47)  Senkey (1947-48)  Brunella (1948-49)  Bernardini (1949-50)  Baloncieri (1950)  Serantoni (1950)  Masetti (1950-1951)  Viani (1951-1953)  Varglien (1953-54)  Carver (1954-56)  Sárosi (1956)  Masetti (1956-57)  Stock (1957)  Nordahl (1958-59)  Sárosi (1959-60)  Foni (1960-61)  Carniglia (1961-63)  Krieziu (1963)  Foni (1963-64)  Miró (1964-65)  Lorenzo (1965-66)  Pugliese (1966-68)  Herrera (1968-70)  Tessari (1970)  Herrera (1971-72)  Trebiciani (1972-73)  Liedholm (1973-77)  Giagnoni (1977-78)  Valcareggi (1978-79)  Liedholm (1979-84)  Eriksson (1984-86)  Sormani (1986-87)  Liedholm (1987-89)  Spinosi (1989)  Liedholm (1989)  Radice (1989-90)  Bianchi (1990-92)  Boškov (1992-93)  Mazzone (1993-96)  Bianchi (1996-97)  Liedholm & Sella (1997)  Zeman (1997-1999)  Capello (1999-2004)  Völler (2004)  Delneri (2004-05)  Conti (2005)  Spalletti (2005-09)  Ranieri (2009-11)  Montella (2011)  Luis Enrique (2011-12)  Zeman (2012-13)  Andreazzoli (2013)  Garcia (2013-16)  Spalletti (2016-17)  Di Francesco (2017-19)  Ranieri (2019)  Fonseca (2019-21)  Mourinho (2021-24)  De Rossi (2024)  Jurić (2024-)
Satürn'ün doğal uyduları

Satürn sisteminin fotoğrafik bir montajı.

Satürn'ün doğal uyduları, sadece onlarca metre çapındaki minik uydulardan, Merkür gezegeninden daha büyük olan muazzam Titan'a kadar çok sayıda ve çeşitlidir. Satürn, halkalarında gömülü olmayan ve yörüngeleri doğrulanmış 274 uyduya sahiptir (bunlardan sadece 13'ünün çapı 50 kilometreden fazladır) ve ayrıca milyonlarca gömülü küçük uydu ve daha küçük sayısız halka taneciklerini içeren yoğun halkaları vardır. Yedi Satürn uydusu, elips şekline sahip olabilecek kadar büyüktür, ancak bunlardan sadece Titan ve muhtemelen Rhea şu anda hidrostatik dengededir. Satürn'ün uyduları arasında özellikle dikkat çekici olanlar; azot bakımından zengin, Dünya benzeri bir atmosfere, kurumuş nehir ağları ve hidrokarbon göllerinden oluşan bir manzaraya sahip, Güneş Sistemi'ndeki (Jüpiter'in uydusu Ganymede'den sonra) ikinci en büyük uydu olan Titan, güney kutup bölgesinden gaz ve toz jetleri çıkan Enceladus ve tezat oluşturan siyah ve beyaz yarım küreleriyle İapetus'dur.
Satürn'ün uyduları, yörüngeleri, boyut ve fiziksel özellikleri ve bu verilere göre tahmin edilebilecek oluşum mekanizmaları ve yaşam öyküleri açısından büyük bir çeşitlilik gösterirler. Satürn‘ün halkaları ve uyduları arasındaki karmaşık ilişki aydınlatılması gereken birçok ilginç noktayı barındırmaktadır.
Fiziksel özellikler > Uyduların boyut ve biçimleri

Satürn'ün uyduları boyutları açısından da büyük bir çeşitlilik gösterirler. Güneş Sistemi'ndeki ikinci büyük uydu olan Titan, gezegenlerden Merkür ve Plüton'u çap açısından geride bırakır. Tethys, Dione, Rhea ve İapetus'un çapları 1000 km. yi aşar. Bu uydular büyük kütleleri ve kuvvetli yerçekimi nedeniyle tam bir küreye yakın biçimler almıştır. Güneş sistemi içinde bulunan çeşitli gök cisimleri üzerinde yapılan gözlemlerden öğrenildiği kadarıyla, 1000 km. civarında bir çap, bir gök cisminin oluşumu sırasında yoğunlaşan maddelerin açığa çıkardığı enerji nedeniyle ısınıp eriyerek tabakalar halinde farklılaşması ve kabaca küresel bir şekil ortaya çıkması için yeterli olmaktadır. Kuramsal hesaplamalar da buna yakın sonuçlar vermektedir. Ortalama çapı 100 km. -1000 km. arasında olan 7 uydu daha sayılabilir. Bunların arasında biçimi kusursuz bir küreye çok yakın olan Enceladus ile çok düzensiz bir görünüme sahip Phoebe, farklı köken ve yaşam öykülerinin uyduların fiziksel özelliklerine nasıl yansıdığına örnek oluştururlar.
Çapları 100 kilometreyi geçmeyen çok sayıda uydu, düzensiz şekillere sahip 'kaya' veya 'buz' parçaları olarak kabul edilir. Bugün için yeryüzünden gözlenebilirlik alt sınırı 3 km. kadar olduğundan, Satürn'ün henüz saptanamamış çok sayıda daha küçük uydusu olması mantıklı görünmektedir.
Fiziksel özellikler > Dış görünüm ve yüzey özellikleri

Satürn sisteminin çeşitli üyelerinin kolaylıkla gözlenebilen temel özellikleri farklı köken ve geçmişlerini ele verir niteliktedir. Titan, gezegenlerle karşılaştırılabilecek büyüklüğünün yanı sıra, kendine özgü yüzey özelliklerini şekillendiren ve aynı zamanda gözlemlenmesini güçleştiren yoğun atmosferi ile kuşkusuz bu ailenin en ilginç ve sırlarla dolu üyesidir. Sürekli şekil değiştiren bulutlar ve yoğun bir pus tabakası yüzünden görünür tayfta gözlemler sınırlı bilgi sağlar. 0,22 düzeyinde bir yansıtabilirlik (albedo) derecesi ile uydu üzerine düşen güneş ışığının büyük kısmını soğuran bu atmosfer Titan yüzeyinde 95K civarında bir sıcaklık sağlar. Radar ve kızılötesi incelemelerde çarpma krateri olduğu düşünülen oluşumların seyrekliği, büyük yükselti farklarının bulunmayışı, Titan'ın hızla değişen dinamik bir yüzey yapısına sahip olduğu izlenimi verir. Tektonik etkinlik ve yanardağ etkinliği lehinde yorumlanabilecek özelliklerin yanında, sıvı aşındırması sonucunda ortaya çıktığı düşünülen yapılara rastlanmaktadır. Yoğunluğu yer atmosferinin 1,5 katı kadar olan ve yoğun bulutluluğu ile yüzey şekillerinin büyükçe bir kısmını gizleyen Titan atmosferinin uydu yüzeyine yağmur ya da kar şeklinde yağış düşmesine neden olduğu ve bu akışkanların açtığı nehir veya sel yatakları ve depolandığı göller bulunabileceği düşünülmektedir.
Bir atmosferi olduğu kanıtlanan ikinci Satürn uydusu Enceladus'tur. Sürekli bir atmosfer barındırmasına yeterli kütlesi olmadığı hesaplanan bu uyduda, düşük çekim gücü nedeniyle hızla uzaya kaçırılan gazların ancak güçlü bir yanardağ ya da gayzer etkinliği ile açıklanabilmesi olasıdır. Bu uydu gibi, diğer büyük uyduların tümünde de değişen derecelerde yüzey hareketliliğine ilişkin belirtiler gözlenmiştir: yüksek albedo dereceleri (Enceladus için 0,9; Tethys için 0,8; Rhea için 0,65; Dione için 0,55), krater yoğunluğunun değiştiği alanlar, kırıklar, sırtlar. İapetus iki yarıküresi arasında 10 katı aşan bir yansıtabilirlik farkı gösterir: uydunun hareketi yönündeki yarıküre için 0,04' e karşılık arka yarıkürede 0,5. Bunun yanı sıra, bu uyduyu ekvatoru boyunca çepeçevre dolanan en az10 km yüksekliğinde ve 20 km. eninde kemer şeklinde bir yükselti bulunmaktadır. Bu özelliklerin nedenleri aydınlatılamamıştır.
Phoebe ve düzensiz yörüngeye sahip diğer küçük uyduların çoğu oldukça düşük yansıtabilirlik derecelerine sahiptir. Bu özellikleri yörünge özellikleri ile birleştirildiğinde, bu uyduların Satürn sistemi dışı kökenli olabilecekleri görüşü güç kazanmaktadır.
Fiziksel özellikler > İç yapılar

Satürn uydularının çeşitli uzay araçları tarafından elde edilen yüzey görüntüleri, kütle ve yoğunluklarına ilişkin ölçümler ve kısmen de tayfölçüm verileri sayesinde iç yapıları hakkında bazı varsayımlarda bulunmak mümkün olmuştur. Büyük uyduların 1,2 g/cm3 ile 1,5 g/cm3 arasında değişen yoğunlukları 1/3 oranında kaya ve 2/3 oranında buzdan oluşan bir yapı ile uyumludur. En azından 1000 km. çap sınırının üzerindeki uyduların geçmişinde bu bileşenlerin eriyerek tabakalanmasına izin verecek yüksek sıcaklıkların söz konusu olduğu bir dönem varsayılabilir. Büyük uyduların tümünde az ya da çok yakın tarihli jeolojik etkinliğin varlığını düşündüren yüzey yapılarının gözlenmesi, günümüzde de bazı uydularda sıvı halde iç katmanlar bulunabileceğine işaret eder. Özellikle Enceladus küçük kütlesine karşın önemli volkanik etkinlik belirtileri vererek oldukça aktif bir jeolojiye ve hareketli bir iç yapıya sahip görünür. Bunun nedeni Dione ile rezonans halindeki yörüngesinden kaynaklanan gel-git etkileri ile ısınma olabilir. Titan 1,8 g/cm3 ile tüm uydular içinde yoğunluğu en yüksek olanıdır. Bu uydunun büyük kütlesinden kaynaklanan nispeten önemli çekim gücünün yol açtığı sıkışma da hesaba alındığında yine diğer uydulardaki buz-kaya oranına ulaşılır. Phoebe'nin yarı yarıya buz-kaya dağılımına sahip olması ise yine düzenli uydulardan farklı bir kökeni olduğunu doğrular niteliktedir.
Satürn uydu sisteminin oluşumu ve evrimi

Güneş bulutsusu olarak adlandırılan gaz ve toz kütlesi 4,6 milyar yıl önce bilinmeyen bir nedenle yoğunlaşarak bugünkü şekliyle Güneş Sistemi'ni oluşturmaya başladığında, Satürn ve diğer gaz devlerinin 10.000 yıl gibi kısa bir süre içinde bugünkü kütlelerine yakın boyutlara ulaştıkları sanılmaktadır. Satürn'ün en azından düzenli uydularının da, Satürn'ü oluşturan diskin gezegen üzerinde yoğunlaşamamış kalıntılarından bu dönem içinde ortaya çıktıklarına kesin gözüyle bakılır. Bu uyduların dışmerkezlik veeğiklik oranları çok düşük yörüngeleri bu düşünceyi destekler.
İç yörüngelerdeki uydular, Satürn‘ün halkaları ve Satürn arasında önemli etkileşimler vardır ve bunlar halkalar ve iç uyduların bugün sahip oldukları özelliklerin bazılarından sorumludurlar. Halkaların içindeki yörüngelerde yer alan uydular halkaların bugün bilinen şekillerini korumasında etkilidir ve bu nedenle 'çoban uydular' olarak da adlandırılırlar. Halkaları oluşturan materyalin en azından bir kısmının kaynağı olarak da görülen bu uyduların tanımı konusunda yakın gelecekte yeni bir belirsizlik ortaya çıkması olasıdır. Halkaların aslında sayısız halkacıktan oluşan kesintili yapısı belirginleştikçe, halkacıklar arasında bu yapıyı düzenleyen ancak günümüzün olanaklarıyla saptanamayacak küçüklükte sayısız uydunun varlığından kuşkulanılmaktadır. Halkaları oluşturan toz ve buz taneciklerinin her birinin teknik olarak Satürn'ün birer uydusu olduğu göz önünde tutulduğunda, hangi yapılara uydu adı verilmesi gerektiği tartışılır hale gelmektedir.
Düzensiz yörüngeye sahip, özellikle de ters hareketli uyduların ise Satürn'ün çekim alanına yakalanarak sonradan uydusu haline gelmiş asteroid ya da belki de kuyrukluyıldız parçaları oldukları düşünülür. Yakalanma mekanizması, daha önceden Güneş çevresinde Satürn yörüngesi ile kesişen bir yörünge üzerinde yol alan bir gökcisminin bir nedenle hız değiştirmesini gerektirir. Bu nedenler günümüzde, bilinen asteroid ve kuyrukluyıldız yörüngelerinde yeterli değişikliği yaratabilecek güçte değildir. Bu nedenle düzensiz yörüngeli uyduların da Satürn tarafından yakalanmalarının Güneş Sistemi'nin çok erken dönemlerinde gerçekleşmiş olduğu sanılmaktadır.
Adlandırma

Huygens, Titan'ı keşfettiğinde ona bir ad vermemişti. Gezegenin bilinen tek uydusu olarak kaldığı sürece, 'Satürn'ün ayı' adıyla anıldı. Cassini kendi bulduğu dört uyduya kral XIV. Louis onuruna 'Louis'nin yıldızları' adını verdi, bu dönemde henüz adı olmayan Titan ise 'Huygens ayı' olarak bilindi. William Herschel'in bugün Mimas ve Enceladus olarak bilinen uyduları bulmasından yarım yüzyıl sonra oğlu John Herschel Satürn'ün tüm uydularının Yunan mitolojisi'nde Kronos'un (Roma mitolojisi'ndeki Satürn'ün eşdeğeri) kardeşleri olarak geçen Titan'ların adlarını taşımasını önerdi ve o tarihte bilinmekte olan yedi uyduya bugün taşıdıkları adları verdi. Bu gelenek, 1980'lerde Titan'ların soyundan gelenlerin adlarını da kapsayacak şekilde genişletilerek günümüze dek gelmiştir. 2000 yılından bu yana bulunan düzensiz uydulara ise bulundukları yörünge grubuna göre İnuit, İskandinav ve Galya mitolojisinde yer alan devlerin adları verilmektedir.
Satürn uydularının gözlenmesi

En büyük uydu Titan, 8. kadir derecesindeki parlaklığı ile çıplak gözle görülme sınırının altında kalır, ancak küçük bir dürbün ya da amatör teleskopla Satürn'ün yanında kolaylıkla görülür. Diğer büyük uyduların orta büyütmeli bir teleskopla görülmeleri mümkündür. Satürn'ün önemli uyduları tutulum düzlemine oldukça eğik olan Satürn ekvator düzleminde yol aldıkları için, Jüpiter uydularında gözlenen örtülme ve tutulma olayları, 30 yılda iki kez gerçekleşen Satürn ekvator düzlemi geçişleri dışında görülmez. Ancak gezegenin halkaları büyüm boyut ve parlaklıklarıyla özellikle iç yörüngelerdeki uyduların çoğunun gözlenmesini zorlaştırırlar. Bu nedenle ekvator düzlemi geçişleri uyduların rahatça izlenmesi için bir fırsat olarak kabul edilir.
Liste

Ana madde: Doğal uydular listesi