stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İphigenia Aulide'de
Konu özeti > III. Perde

Perde Truva'ya gitmeye kararlı Yunan askerler korosu ile açılır. Bu koro kralın fikrini değiştirmesini ve böylece Truva'ya gitmelerinin önlenmesini kabul etmeye onların hazır olamadığını ve kurban etme törenin hemen yapılmasını istediklerini bildirmektedir. Tam bu sırada İphigenia kötü talihini kabul edeceğini ve halkın ve askerlerin büyük menfaatleri için kendi hayatını kaybetmeyi kabule hazır olduğunu ilan eder. Kızın annesi Clytemnestra merhametsiz Yunanlardan büyük tanrı Jüpiter'in intikam alacağını onlara bildirir.
Fakat kurban etme töreni yapılacaktır. Tam bu sırada Achille ve kendinin savaşçıları bu törene itirazlarını açıkça ortaya atarlar. Etraf karışır. Bu sırada Gluck antik mitten ve Racine'in trajedi oyununun sonucundan tamamen ayrılır. Büyük kahin Calchas'ın sesi koronun karmaşık sesleri üzerinden duyulur. Calhas tanrıça Diana'nın fikrini değiştirdiğini ve kızın kurban edilmesinin gerekmediğini bildirdiği herkese açıklar. Bu eserin  1775 yapımlanması için yapılan değişikliklerle ortaya çıkarılan ikinci versiyonunda tanrıça Diana şahsen sahneye girer ve şahsen Achille ve İphigenia'nın evlenmesini ve Agamemnon komutasındaki Yunan filosunun Ege Denizi'ni geçmeye başlamasını kutsadığını ilan eder.
Seçilmiş disk kayıtları

| Yıl | Roller (Agamemnon, Clytemnestre, İphiginia, Achille) | Orkestra şefi, Orkestra ve koro | Marka |
| --- | --- | --- | --- |
| 1951 (Almanca çevirisi) | Dietrich Fischer-Dieskau,  Johanna Blatter,  Martha Musial,  Helmut Krebs | Artur Rother, RAIS Kammerchor ve Sinfonieorchester | CD: Gala 100.712 |
| 1962 | Walter Berry,  Inge Borkh, Christa Ludwig, James King | , Wiener Staatsoper korosu ile Salzburger Festivali Oda Korosu ve Wiener Philharmoniker orkestrası | 2 CD (1996); Orfeo «d'Or» C 428962 |
| 1972 (Wagner'un revizyonu ve Almanca metni) | Dietrich Fischer-Dieskau,  Trudeliese Schmidt,  Anna Moffo,  Ludovic Spiess | Kurt Eichhorn, Bayerischen Rundfunks korosu, Müncher Rundfunkorchester | CD: BMG RCA Classics 74321 32236-2 |
| 1987 (Gluck'un orijinal Fransizca metni) | José van Dam,  Anne Sofie von Otter,  Lynne Dawson,  John Aler | John Eliot Gardiner,  Monteverdi Korosu, Lyon Opera Orkestrasi | 2CD: (1990); ERATO «Gardiner Collection» 4509-99609-2 |
| 2002 | Christopher Robertson, Daniela Barcellona, Violeta Urmana, Stephen Mark Brown | Riccardo Muti  Teatro alla Scala koro ve orkestrasi | DVD (2005), House of Opera DVDCC 701 |
Medya

| --- | --- |
İphigénia Aulide'de-Bale Suiti No. 1 - Bölüm 1 (4:20): 


| --- | --- |
Bale Suiti No. 1 - Bölüm 2: 

Besteci Christoph Willibald Gluck (1714–1787)  Aranjman: Felix Mottl (1856–1911);  Orkestra şefi: Leo Blech (1871–1958);  Orkestra:Berliner Staatskapelle;  Kayıt tarihi:1927
Dinlemekte problem mi yaşıyorsunuz? Medya yardımı sayfasına göz atın.
Dış kaynaklar

Hayes, Jeremy, "Iphigénie en Aulide", Kaynak: Stanley, Sadie (ed.) (1997), The New Grove Dictionary of Opera, Cilt.ii Sayfa:816-819 New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-522186-2 (İngilizce)
Pitou, Spire (1985), The Paris Opéra. An Encyclopedia of Operas, Ballets, Composers, and Performers – Rococo and Romantic, 1715–1815, Westport/London: Greenwood Press, ISBN 0-313-24394-8 (İngilizce)
Prömiyerde Iphigenia rolünü alan soprano Sophie Arnold
İphigenia tanrilara kurban edilmesi Ressam: Tiepolo
Anchastus

Anchastus, Elateridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Şanlıurfa milletvekilleri listesi

Şanlıurfa milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 1. döneminden beri Şanlıurfa şehrini temsil eden milletvekilleri ve senatörlerin listesidir.
Senatörler listesi

| Senatör | Siyasi Parti | Görev Süresi |
| --- | --- | --- |
| Vasfi Gerger | Cumhuriyet Halk Partisi → Bağımsız | 15 Ekim 1961 - 5 Haziran 1966 |
| Esat Mahmut Karakurt | Cumhuriyet Halk Partisi | 15 Ekim 1961 - 5 Haziran 1966 |
| Etem Karakapıcı | Cumhuriyet Halk Partisi → Bağımsız → Milli Güven Partisi | 5 Haziran 1966 - 17 Ocak 1973 |
| Hasan Oral | Adalet Partisi | 5 Haziran 1966 - 12 Eylül 1980 |
| İbrahim Halil Balkıs | Adalet Partisi | 14 Ekim 1973 - 12 Ekim 1975 |
| Abdülgani Demirkol | Cumhuriyet Halk Partisi | 12 Ekim 1975 - 12 Eylül 1980 |
Andrea Preti

Andrea Preti
Andrea Preti (d. 6 Haziran 1988), İtalyan film yönetmeni, oyuncu ve senarist.
Kopenhag doğumlu oyuncu 2015 yapımı One More Day isimli filmle tanınmıştır.
Filmografi > Yönetmen

The Wolf Man (2014)
One More Day (2015)
In Loving Memory (2015)
Animals (2015)
Filmografi > Oyuncu

Birra Ichnusa (2012)
Vieni con me (2013)
Alla Fine (2013)
Furore (2013)
The Wolf Man (2014)
One More Day  (2015)
Di Tutti i Colori (2015)
In Loving Memory (2015)
Animals (2015)
Simmental (2015)
Filmografi > Senarist

The Wolf Man (2014)
One More Day (2015)
In Loving Memory (2015)
Animals (2015)
Amok (albüm)

| Amok |
| --- | --- |

Sentenced stüdyo albümü
Yayımlanma: 1995
Tarz: Melodik Death Metal
Süre: 43:35
Şirket: Century Media
Amok, Sentenced adlı Finlandiyalı heavy metal grubunun 3. stüdyo albümü. Aynı zamanda vokalist Taneli Jarva'nın bulunduğu son albümdur.
Sentenced ilk iki albümü ve piyasaya sürdüğü diğer ürünlerle kendisine yer edinmeye başlamıştı. Hızla büyüyen bir grup değildi ama ilerliyorlardı. Sentenced kim olduğuna karar vermeye çalışıyordu ve bu kararı verdikten sonra gerçekten büyük bir patlama yapacaktı. Bunu ilk fark eden Spinefarm records'tu ikinci fark eden de Century-Media olmuştu. Alman firma ile birliktelik işte bu günlerde başlamıştı (1994). Fakat o yıl grubun ciddi kimlik bunalımınında ilk kez hissedildiği zamandı. "Amok" işte bu bunalımın ürünüydü; sırtını hafifçe death metale dayayan ama hüzünlü ve orta tempo şarkılardan oluşan albüm önceki çalışmalarında olduğu gibi Tica-Tico Studio'a kaydedildi. Bazı şeyler artık çok açıktı; Finlandiya'nın depresif adamları soğuk ve dokunaklı bir müzik yapmak istiyorlardı ama bunu nasıl yapacaklarından hala çok emin olamamışlardı. Her ne kadar firma için iyi bir yatırım olarak gözüken bu albüm (çıktığı yıl, 1995'te, 35.000 adet sattı) grup için kopacak tufandan önceki küçük fırtınaydı.
Parça Listesi

| No>  | Başlık | Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "The War Ain't Over!"   | 4:17 |
| 2. | "Phenix"   | 5:32 |
| 3. | "New Age Messiah"   | 4:29 |
| 4. | "Forever Lost"   | 7:15 |
| 5. | "Funeral Spring"   | 3:55 |
| 6. | "Nepenthe"   | 3:53 |
| 7. | "Dance On The Graves (Lil' Siztah)"   | 4:27 |
| 8. | "Moon Magick"   | 4:45 |
| 9. | "The Golden Stream Of Lapland"   | 4:58 |
Anchiacanthonevra

Anchiacanthonevra Tephritidae familyasına bağlı bir cinstir.
İman ikrarı

İmparator Konstantin (ortada) ve Birinci İznik Konsili (325) Babalarını 381 tarihli İznik-Konstantinopolis İman İkrarı'nı tutarken gösteren ikon.
İman ikrarı, inanç beyanı olarak da bilinen bir topluluğun (genellikle dini bir topluluk) ortak inançlarının, temel ilkelerini özetleyen konularla yapılandırılmış bir biçimde ifadesidir.
Tarih

Hristiyanlıkta bilinen en eski iman ikrarı, “İsa Rab'dir” ifadesidir. Pavlus'un yazılarında görülmektedir. En önemli ve yaygın olarak kullanılan Hristiyan inançlarından biri, ilk olarak MS 325 yılında Birinci İznik Konsili'nde Mesih'in tanrılığını onaylamak için formüle edilen ve MS 381 yılında Birinci Konstantinopolis Konsili'nde üçlemeyi onaylamak için revize edilen İznik İnancı'dır. Bu inanç 431 yılında Mesih doktrinini açıklığa kavuşturan Kalkedon Tanımı ile daha da teyit edilmiştir. Teslisi tanımlayan bu inancın onaylanması, birçok Hristiyan mezhebi tarafından genellikle havariselliğin temel bir testi olarak kabul edilir ve tarihsel olarak Ariusçuluğa karşı amaçlanmıştır. Teslis, bakire doğum, çarmıha gerilme ve dirilişi kısaca detaylandıran bir başka erken dönem inancı olan Havarilerin İman İkrarı, batı Hristiyanlığı içinde en yaygın olanıdır ve kilise ayinlerinde yaygın olarak kullanılır.
Bazı Hristiyan mezhepleri bu inançlardan hiçbirini kullanmamaktadır.
Terminoloji

İman İkrarı kelimesi özellikle ayinin bir parçası olarak okunan özlü bir ifade için kullanılır. Terim, Havarilerin iman İkrarı ve İznik İman İkrarı'nın Latince metinlerinin baş harfi olan Latince credo “inanıyorum” kelimesinden İngilizceleştirilmiştir. İman bazen bu kelimenin özel bir anlamında (Geç Orta İngilizceye ilk kez bu anlamda girmiştir), Latince symbolum “iman” (Symbolum Apostolorum = geleneksel İznik İmanının daha kısa bir versiyonu olan “Havarilerin İmanı” gibi), Yunanca symbolon “belirteç, parola” kelimelerinden sonra bir sembol olarak anılır.
Protestan geleneğindeki bazı uzun inanç beyanları bunun yerine “inanç itirafları” veya sadece “itiraf” olarak adlandırılır (örneğin Helvetic Confession'da olduğu gibi). Evanjelik Protestanlık içerisinde “doktrinsel beyan” veya “doktrinsel temel” terimleri tercih edilmektedir. Doktrinsel beyanlar, özellikle Sadece Kral James hareketinin köktenci kiliselerinde, Kutsal Kitap'ın sözlük ve çevirilerine ilişkin pozisyonları içerebilir.
Hristiyan İman İkrarı Türleri

Hristiyanlık içinde oluşturulan ilk iman ikrarı 325 yılında İlk Kilise tarafından İznik İman İkrarı'dır. Hristiyan inancının temellerini özetlemek ve inananları sahte doktrinlerden korumak için oluşturulmuştur. Protestanlık ve Evanjelik Hristiyanlıktan çeşitli Hristiyan mezhepleri, aynı mezhepten kiliseler arasındaki paydaşlık için bir temel olarak iman ikrarları yayınlamıştır.
Birçok Hristiyan mezhebi iman ikrarlarında çok kapsamlı olmaya çalışmamış ve bu nedenle bazı ikincil konularda farklı görüşlere izin vermiştir. Ayrıca, bazı kiliseler gerektiğinde iman ikrarlarını gözden geçirmeye açıktır. Dahası, Baptist “iman ikrarları” genellikle Birinci Londra Baptist İkrarı'ndaki (Gözden geçirilmiş baskı, 1646) gibi bir maddeye sahip olmuştur:
Ayrıca şu anda sadece kısmen bildiğimizi ve bilmeyi arzuladığımız ve aradığımız birçok şeyden habersiz olduğumuzu itiraf ediyoruz: ve eğer herhangi biri bize Tanrı Sözü'nden görmediğimiz şeyleri göstermek için bize dostça davranırsa, Tanrı'ya ve onlara minnettar olmak için nedenimiz olacaktır.
Hristiyan İman İkrarı Türleri > Aforoz

Aforoz, Kilise'nin iman ikrarına saygı göstermeyen ve tövbe etmek istemeyen üyeleri dışlamak için İncil'de yer alan bir uygulamadır. Tüm Hristiyan mezhepleri tarafından uygulanmaktadır ve sapkınların öğretilerinin ve dinden dönmelerinin sonuçlarına karşı koruma amaçlıdır.
Hristiyan İman İkrarı Türleri > İman İkrarları olmayan Hristiyanlar

Bazı Hristiyan mezhepleri bir ikrara sahip değildir. Bu duruş genellikle “inançsızlık” olarak adlandırılır.
Kökenleri 16. yüzyıldaki Radikal Reform'a dayanan Anabaptizm, “İncil/Yeni Ahit dışında inanç yoktur” ilkesini benimseyen bir dizi mezhep ve tarikat ortaya çıkarmıştır. Bu, Anabaptistlerin Katolik ve Protestan inananlar tarafından dışlanmasının yaygın bir nedeniydi.[15] Bugün var olan Anabaptist gruplar arasında Amişler, Hutteritler, Mennonitler, Schwarzenau Kardeşleri (Kardeşler Kilisesi), Nehir Kardeşleri, Bruderhof ve "Apostolik" Hristiyan Kilisesi bulunmaktadır.
Quakerlar olarak bilinen Dostlar Dini Topluluğu, 17. yüzyılda kurulmuştur ve benzer şekilde dinsel değildir. “Yazılı kelimeler, çan kuleleri veya ruhban hiyerarşisi” gibi resmi yapıların, toplumsal ilişkilerin ve Tanrı ile paylaşılan bir bağlantının yerini alamayacağına inanmaktadırlar.
Yedinci Gün Adventist Kilisesi de bu düşünceyi paylaşmaktadır.
Yehova'nın Şahitleri “inançları ezberlemek ya da tekrarlamak” ile “İsa'nın söylediklerini yapmak” için harekete geçmeyi karşılaştırırlar.
Hristiyan İman İkrarı Türleri > Ana Akım İman İkrarları

Eski Roma İman İkrarı, Havarilerin İman İkrarı'nın daha eski ve daha kısa bir versiyonudur. Temelini 2. yüzyıldaki İnanç Kuralları ve 4. yüzyılda Matta 28:19'u izleyerek her yerde üçlü bir yapıya bürünen vaftiz edilenler için sorgulayıcı iman beyanı oluşturmaktadır.
Havarilerin İman İkrarı Batı Hristiyanlığında (daha çok protestanlık) hem ayin hem de ilmihal amaçlı olarak kullanılmaktadır.
İznik İman İkrarı 325 yılında toplanan ve başlıca amacı Hristiyanların neye inandığını belirlemek olan Birinci İznik Konsili'nin kaygılarını yansıtmaktadır[21].
Kalkedon İman İkrarı 451 yılında Anadolu'da yapılan Kalkedon Konsili'nde kabul edilmiştir. Mesih'in 'tek bir kişi ve hipostazda bir araya gelen' 'iki doğada kabul edildiğini' tanımlar.
Athanasian İman İkrarı (Quicunque vult) Teslis doktrini ve Kristolojiye odaklanan bir Hristiyan iman ikrarıdır. Teslis'in üç kişisinin eşitliğinin açıkça ifade edildiği ilk inanç beyanıdır ve İznik ve Havariler İnancı'ndan anathemaların ya da İnanca katılmayanların kınanmasının dahil edilmesiyle ayrılır.
Tridentine İman İkrarı ilk olarak Papa IV. Pius tarafından 13 Kasım 1565 tarihinde yayınlanan Iniunctum Nobis adlı papalık belgesinde yer almıştır. Bu inanç Trento Konsili'nin (1545-1563) öğretilerini özetlemeyi amaçlıyordu.
Tanrı Halkının İman İkrarı, Papa VI. Paulus'un 30 Haziran 1968 tarihli motu proprio Solemni hac liturgia ile yayınladığı bir inanç itirafıdır. Papa VI. Paulus bundan “tam anlamıyla dogmatik bir tanım olmaksızın, zamanımızın ruhani durumunun gerektirdiği bazı gelişmelerle birlikte, İznik İman İkrarı'nın, Tanrı'nın Kutsal Kilisesi'nin ölümsüz geleneğinin inancını özünde tekrarlayan bir inanç” olarak bahsetmiştir.
Andrew Grove

| Andrew Grove |
| --- | --- |

Doğum: András István Gróf 02 Eylül 1936(1936-09-02) Budapeşte, Macaristan Krallığı
Ölüm: 21 Mart 2016 (79 yaşında)
Eğitim: City College of New York, lisans, kimya mühendisliği, 1960 Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley Doktora, 1963
Meslek: Intel Yönetim Kurulu Başkanı ve CEO'su
Tanınma nedeni: Intel CEO'su
Evlilik: Eva Kastan (1958–2016)
Çocuk(lar): İki
Ödüller: J J Ebers Ödülü (1974) Time Time Yılın Kişisi, 1997  Yılın CEO'su, CEO dergisi, 1997

Andrew Stephen "Andy" Grove (András István Gróf, 2 Eylül 1936 - 21 Mart 2016), Macaristan doğumlu Amerikalı mühendis, iş insanı ve yazar. Budapeşte doğumlu olup, Macar asıllıdır. Kimya Mühendisliği üstüne olan doktorasını Berkeley Üniversitesi'de vermiştir. 1968'de İntel'in kurulmasından sonra işe girmiş 4. kişidir. 1978'den 2004'e kadar şirketin en tepesinde olmuştur.
Teknolojinin lider kuruluşlarından iletişim alanındali İntel firmasının CEO'su ve başkanlığını yapmıştır. Uzun zamandır parkinson hastalığından muzdarip olan Andy Grove 21 Mart 2016'da 79 yaşında ölmüştür.
İsa'nın Vaftizi

| --- | --- |


Sanatçı: Pietro Perugino
Yıl: 1482
Tür: Fresk
Boyutlar: 540 cm × 335 cm (210 i in × 132 i in)
Konum: Sistina Şapeli, Roma
İsa'nın Vaftizi, İtalyan Rönesans ressamı Pietro Perugino tarafından 1482 yılında yapılan ve Roma'daki Sistine Şapeli'nde bulunan bir fresktir.
Tarih

Perugino'nun Roma'daki Eski Aziz Petrus Bazilikası'ndaki bir şapeli dekore ettiği 1480'de  Papa Sixtus IV tarafından öğrenildi. Papa Sixtus IV çalışmalarından memnun kaldı ve Vatikan Sarayı'nda inşa ettiği yeni Şapelin dekorasyonunu da ona yaptırmaya karar verdi. İşin boyutu nedeniyle, Perugino'ya daha sonra Sandro Botticelli, Domenico Ghirlandaio ve diğerleri de dahil olmak üzere Floransa'dan bir grup ressam katıldı.
Željko Perušić

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  23 Mart 1936(1936-03-23)
Doğum yeri:  Varoš, Yugoslavya Krallığı
Ölüm tarihi:  28 Eylül 2017 (81 yaşında)
Ölüm yeri:  St. Gallen, İsviçre
Boyu:  1,64 m (5 ft 4+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1958–1965 |  Dinamo Zagreb |  125 |  (9) |
| 1965–1970 |  TSV 1860 München |  138 |  (1) |
| 1970–1973 |  FC St. Gallen |  78 |  (1) |
| Toplam |   |  341 |  (11) |
Millî takım kariyeri
| 1959–1964 |   Yugoslavya |  27 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
1970–1974:  FC St. Gallen
1974–1975:  FC Vaduz
1977–1979:  SC Brühl
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
| Madalyalar> Erkekler futbol |
| --- | --- | --- |
| Altın | 1960 Roma | Takım oyunu |
Željko Perušić (23 Mart 1936, Varoš – 28 Eylül 2017, St. Gallen), Hırvat asıllı eski Yugoslav millî futbolcu ve teknik direktördür.
Kariyeri boyunca Dinamo Zagreb, TSV 1860 München ve FC St. Gallen takımlarında oynadı. Yugoslavya millî futbol takımında 27 maçta forma giydi ve 1960 Avrupa Uluslar Kupası'nda millî takım kadrosunda yer aldı.
Daha sonra İsviçre'de teknik direktör olarak çalıştı.
Şifa, Battalgazi

| Şifa |
| --- | --- |
Mahalle

 ŞifaŞifa'nın Malatya'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Malatya ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Malatya
İlçe: Battalgazi
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 3.102
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 422
İl plaka kodu: 44
Posta kodu: 44100
Şifa, Malatya ilinin Battalgazi ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 3.102 |  |
| 2018 | 3.100 |  |
| 2017 | 3.450 |  |
| 2016 | 3.502 |  |
| 2015 | 3.466 |  |
| 2014 | 3.273 |  |
| 2013 | 3.314 |  |
| 2012 | 4.590 |  |
| 2011 | 4.535 |  |
| 2010 | 4.358 |  |
| 2009 | 4.484 |  |
| 2008 | 4.440 |  |
| 2007 | 4.807 |  |
Şehitler, Şehzadeler

| Şehitler |
| --- | --- |
Mahalle
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Şehzadeler
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Şehitler, Manisa'nın Şehzadeler ilçesine bağlı bir mahalle.
| g t Şehzadeler'in mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahaller:  1. Anafartalar  2. Anafartalar  Adakale  Adnan Menderes  Ahmet Bedevi  Akpınar  Akıncılar  Alaybey  Arda  Bayındırlık  Çarşı  Dere  Dilşeker  Dinçer  Ege  Gediz  Göktaşlı  İbrahimçelebi  İshakçelebi  Kazımkarabekir  Kocatepe  Kuşlubahçe  Mimarsinan  Nişancıpaşa  Nurlupınar  Peker  Sakarya  Saruhan  Şehitler  Tunca  Turgut Özal  Utku  Yarhasanlar 
Kırsal Mahaller:  Aşağıçobanisa  Ayvacık  Belenyenice  Çamköy  Çavuşoğlu  Çerkezmahmudiye  Çınarlıkuyu  Gökbel  Güzelköy  Hacıhaliller  Halitli  Hamzabeyli  Kağan  Kaleköy  Kalemli  Karaağaçlı  Karaoğlanlı  Karayenice  Kırançiftliği  Sancaklıbozköy  Sancaklıçeşmebaşı  Sancaklıiğdecik  Sancaklıkayadibi  Sancaklıuzunçınar  Sarıalan  Selimşahlar  Tekeliler  Tepecik  Tilkisüleymaniye  Veziroğlu  Yeniharmandalı  Yeniköy  Yeşilköy  Yukarıçobanisa 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
İsa'nın En Kutsal Adının Ortak Katedrali

| İsa'nın En Kutsal Adının Ortak Katedrali |
| --- | --- |


Konum: Kudüs Eski Şehri
Koordinatlar: 31°46′40″K 35°13′38″D﻿ / ﻿31.77778°K 35.22722°D﻿ / 31.77778; 35.22722
Mezhep: Roma Katolik Kilisesi
Mimarî tarz: Neo-gotik
Tamamlanma: 1872
İsa'nın En Kutsal Adının Ortak Katedrali aynı zamanda İsa'nın Ortak Katedralinin Kutsal Adı olarak da bilinir Kudüs Latin Patrikhanesi'nin ortak katedrali veya teknik katedralidir. Kudüs'ün Eski Şehri'nin Hristiyan Mahallesi'nde, Yeni Kapı ile Yafa Kapısı arasında, Eski Şehir surlarının içinde yer almaktadır.
Tarihi

1847'de Osmanlı İmparatorluğu, Katolik Kilisesi hiyerarşisinin Filistin'de yeni bir katedral inşa etmesine izin verdi. 1872'de tamamlanan Ortak Katedral, Latin Patrikliği'nin, fiilen piskoposun kilisesi olan yapı kompleksinin bir parçasıdır. Bununla birlikte, tarihsel nedenlerden dolayı, Katolik Kilisesi, resmi olarak katedral olan Kutsal Kabir Kİlisesi'ne bağlıdır..
Nef boyunca iç görünüm
Yüksek sunak penceresi: Diriliş
Soldaki yarı geçişli pencere: Çarmıha Gerilme
Sağ yarı geçişli pencere: Üç Magi'nin Hayranlığı
Andrew Huxley

| Sir Andrew Huxley |
| --- | --- |
Andrew Huxley, 1963
Doğum: Andrew Fielding Huxley 22 Kasım 1917 Hampstead, Büyük Londra,  Birleşik Krallık
Ölüm: 30 Mayıs 2012 (94 yaşında)
Milliyet:  Birleşik Krallık
Tanınma nedeni: Hodgkin-Huxley modeli
Ödüller: 1963 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü

Kariyeri
Dalı: fizyolog ve biyofizikçi
 

Sir Andrew Fielding Huxley (d. 22 Kasım 1917, Hampstead, Büyük Londra- ö. 30 Mayıs 2012), İngiliz fizyolog ve biyofizikçi. 1963 yılında Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü Alan Lloyd Hodgkin ile birlikte sinir aksiyon potansiyeli ile ilgili çalışmaları nedeniyle kazandılar. Aynı yıl ödülü sinapslar üzerine çalışan John Carew Eccles ile paylaştılar.
Şahane Oyun (film)

| --- | --- |
La Grande Vadrouille
"Şahane Oyun" (La Grande Vadrouille) filminin özgün sinema afişi
Yönetmen: Gérard Oury
Yapımcı: Robert Dorfmann
Senarist: Marcel Jullian   Gérard Oury
Oyuncular: Bourvil Louis de Funès Terry-Thomas Claudio Brook
Müzik: Georges Auric
Görüntü yönetmeni: André Domage
Kurgu: Albert Jurgenson
Stüdyo: Les Films Corona   The Rank Organisation
Dağıtıcı: Buena Vista Pictures   Valoria Films
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi,savaş
Renk: Renkli (Eastmancolor)
Yapım yılı: 1966
Çıkış tarih(ler)i: 8 Aralık 1966 Fransa Mart 1970, Türkiye (Yeni Melek, As Sinemaları)
Süre: 132 dakika
Ülke:  Fransa    İngiltere ortak yapımı
Dil: Fransızca,İngilizce,Almanca
Diğer adları: Don't Look Now - We're Being Shot at (ABD)   Tre uomini in fuga (İtalya)   Die Große Sause (Almanya) La Gran juerga (İspanya)
Şahane Oyun 1966 Fransa yapımı bir savaş komedi filmidir. Özgün adı La Grande Vadrouille olan film İngilizce konuşulan ülkelerde Don't Look Now - We're Being Shot at adı ile gösterilmiştir. Film Mart 1970'te Türkiye'de sinemalarda gösterilmiştir.
Senaryosunu Marcel Jullian ve Gérard Oury'nin birlikte yazdıkları filmi Gérard Oury yönetmiş, başlıca rollerinde Bourvil, Louis de Funès, Terry-Thomas, Claudio Brook ve Andréa Parisy oynamışlardır.
Özet

II. Dünya Savaşı sırasında, bir müttefik bombardıman uçağı işgal altındaki Paris üzerinde iken Almanların açtığı ateş sonucunda vurularak düşer. Uçuş komutanı Sir Reginald (Terry-Thomas) ve diğer mürettebat paraşütle atlamak zorunda kalırlar. İndikleri bölgede bazı sivil Fransızlardan yardım görürler. Bunlardan boya ustası Augustin Bouvet (Bourvil) ve huysuz orkestra şefi Stanislas LeFort (Louis de Funès) İngiliz mürettebatı önce saklarlar sonra da Fransa'nın güneyine, henüz Almanların işgal etmediği özgür bölgeye kaçmalarına yardım ederler.
Oyuncu kadrosu

| Aktör/Aktris | Rolü |
| --- | --- |
Bourvil: Augustin Bouvet
Louis de Funès: Stanislas LeFort
Terry-Thomas: Sir Reginald
Claudio Brook: Peter Cunningham
Mike Marshall: Alan MacIntosh
Benno Sterzenbach: Binbaşı Achbach
Andréa Parisy: Rahibe Marie-Odile
Colette Brosset: Germaine
Film hakkında notlar

2006'da 86 yaşındayken ölen Gérard Oury 1960'lardaki komedi filmleri ile tanındı. 1966 yılında çevirdiği "Şahane Oyun" Fransa'da, 30 yıl sonra Titanic filmi gelene kadar yıllarca en çok seyredilen film ünvanınını korudu. Fransa'da filmi o zamana kadar tam 17 milyon kişi izlemişti.
Ünlü Fransız komedyen Louis de Funès filmde Paris Operası'nda (Opéra National de Paris) piyano çalarken görülüyor. Funès gerçek hayatta da bir piyanistti ve 2. Dünya Savaşı boyunca Paris barlarında piyano çalmıştı.
Filme 1977 yılında Almanya'nın "Altın Ekran" ödülü verilmiş.
Komedyen Bourvil (d.1917-ö.1970)'in asıl adı André Zacharie Raimbourg'dur. 1956'da sinemaya geçmeden önce müzisyen ve şovmen olarak tanınıyordu. Üç yaşında iken ailesinin taşındığı Normandiya kasabası olan Bourville'i kendine takma isim olarak almıştır.
Terry-Thomas ve Bourvil filmin bir sahnesinde.