stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mycobacterium leprae
Yol açtığı hastalıklar

Lepra basilinin kültürü besi yerlerinde yapılamamaktadır. Hayvanlarda da üretilememekte fakat fare ve armadillolarda yavaş da olsa (3 – 12 ay) bir üreme görülebilmektedir.
İnsanlarda lepra (cüzzam) hastalığının etkenidir. Hastalığın seyrine göre farklı bulgular veren şekiller gösterir. Bunlar;
- Tüberküloid şekil: Direnci yüksek olan hastalarda görülen, hastalığın seyri selim veya kronik gidişli olan ve bazen kendi kendine iyileşebilen özellik gösteren şekildir. Bu şekilde lepromin reaksiyonu kuvvetli pozitiftir.
- Lepromatöz lepra şekli: Direnci düşük olan hastalarda hastalık ilerleyici ve malin özellik gösteren şekildir. Lepromin reaksiyonu negatiftir.
- Dimorf şekil: Yukarıdaki iki şeklin karışımından oluşan hastalık formu gösteren şekildir.
Lepra da kuluçka dönemi 1-50 yıl arasında değişmektedir. Kuluçka süresi kişinin direnç ve alerjik durumu ile ilgili olduğu için yaşam boyunca bile sürebilir. Lepra da ölüm az görülür.
Lepra da lezyonlar genellikle deride bulunur ve bu lezyonlar ölen bakterilerin toksik maddeleri ile oluşur. Lepra basilleri kana geçebilirler. Bu durumda dalak, karaciğer, testisler, böbrek üstü bezleri ve kemik iliğine yayılabilme özelliği gösterirler ve bu organlarda odaklar oluştururlar.
Lepromin reaksiyonu için antijen Lepromlardan alınan materyalden elde edilen ekstre ve süzüntülerden özel yöntemlerle hazırlanır. Bu antijen deri içine 0.1 ml olarak enjekte edildikten sonra iki tip reaksiyon görülür. Birisi 24 saat sonra ortaya çıkan kızarıklık ve şişlikle oluşan reaksiyondur. Buna erken Fernandez reaksiyonu adı verilir. Diğeri ise 3-6 hafta ortalama (ortalama 30 gün) sonra oluşan ve menekşe renginde bir sertlik şeklinde ortaya çıkan geç reaksiyon adı verilen Mitsuda reaksiyonu 'dur. Bu testler lepra tarama testi olarak değerlendirilebilir veya sert nodül çapı ölçülerek lepranın hastalık şiddeti ortaya çıkartılabilir.
Laboratuvar tanısı

Lepra 'nın tanısı yalnızca mikroskobik incelemelere dayanır. Çünkü kültür besiyerlerinde üreyememektedir. Mikroskobik inceleme için burun mukozası kazınarak alınan madde Ehrlich Ziehl Neelsen yöntemi ile boyanarak incelenir. Küme ve demet halinde toplu kısmen serbest ya da hücre içinde olan basiller görülür. Ayrıca deri lezyonlarından biyopsi ile parça alınarak boyanarak incelenebilir.
Alınan bu örneklerin bir kısmının üzerine; bir damla DOPA= (3-4 dihydroxphenylalanine) karıştırılır ve bakteriler Mycobacterium leprae ise siyahlaşma olur.
Tanı için diğer bir işlem histamin testidir. Sağlam ve hasta deriye iğne ile çizgi çizilerek histamin eriği damlatıldığı zaman sağlam deri reaksiyon verirken lepralı deri reaksiyon veremez.
Epidemiyoloji ve korunma

Lepra' da bulaşma kaynağı sadece insandır. Basil hasta vücudundan dışarıya çeşitli yara salgıları ve özellikle burun salgısı ile çıkar ve etrafa yayılır. İnsanlar arasındaki bulaşın nasıl olduğu kesin olarak bilinmemekle beraber bunun daha çok sıkı temasla olduğu ve bu temasın uzun süre devamının gerekli bulunduğu düşünülmektedir. Çocuklara anne sütü ile geçebilmektedir. Hastalığa duyarlılık 3-5 yaşlarında daha fazladır.
Korunmada hasta ailelerden çocukların uzaklaştırılması veya uygun ilaç verilerek çocukların korunması sağlanabilir. Hastalar tedavi edilerek topluma kazandırılır ve bulaş kaynağı böylece yok edilerek korunma sağlanır.
Tedavi

Dapsone (diaminodipheynlsulfone, DSS), sulfonlar, rifampin ve ethionamid gibi ilaçlar kullanılabilir.
Suluova

| Suluova |
| --- | --- |
İlçe
 Amasya'nın Türkiye'deki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Amasya
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Şafak Gürçam
 • Belediye başkanı: Rıfat Uzun (MHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 516 km²
Rakım: 550 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 46.608
 • Kır: 8,103
 • Şehir: 39.211
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 05500
İl alan kodu: 358
İl plaka kodu: 05
Resmî site Suluova Belediyesi Suluova Kaymakamlığı
Suluova, Amasya ilinin bir ilçesidir.
İl merkezine 25 km mesafede ve batıda yer alır. Orta Karadeniz'in ilçelerinden biri olan Suluova, miladi ilk yıllarda “Arguma” (Sulakyurt) adıyla anılır. 1902 yılında Suluca ismiyle bucak olmuştur. 1946 yılında Suluova ismini almış ve ilçe olmuştur. 2020 yılı verilerine göre Suluova'nın nüfusu, ilçe merkezinde 39.211, kasaba ve köylerde 8.103 olmak üzere toplam 47.314'tür.
İlçeye bağlı bir belde (Eraslan Beldesi) ve 38 köy bulunmaktadır. İlçe merkezinde 20 mahalle vardır. Köylerin 2/3'ü ova köyü, 1/3'ü ise orman ve dağ köyüdür. Köylerin yerleşimi topludur.
Suluova'nın tarihi MÖ 2000'li yıllara dayanmaktadır. “Doğukent” mahallesinde bulunan Kumbettepe' de yapılan kazılarda çıkan envantere göre ilçe tarihi, kalkolotik çağ ve Hititler devrine kadar uzanmaktadır.
Selçuklular döneminde Türk idaresine (egemenliğine) girmiştir. 1386 yılında Osmanlı idaresine geçmiştir.
Zengin bir linyit kaynağına sahip ilçe merkezi 1954 yılında Şeker Fabrikasının kurulması ile hızlı bir gelişme göstermiştir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1960 | 19.538 | 6.199 | 13.339 |
| 1965 | 24.232 | 9.687 | 14.545 |
| 1970 | 28.711 | 14.534 | 14.177 |
| 1975 | 35.131 | 21.278 | 13.853 |
| 1980 | 39.394 | 25.709 | 13.685 |
| 1985 | 46.426 | 32.717 | 13.709 |
| 1990 | 49.374 | 36.223 | 13.151 |
| 2000 | 54.123 | 42.715 | 11.408 |
| 2007 | 47.428 | 37.235 | 10.193 |
| 2008 | 47.955 | 37.266 | 10.689 |
| 2009 | 47.448 | 37.151 | 10.297 |
| 2010 | 47.510 | 37.669 | 9.841 |
| 2011 | 47.039 | 37.465 | 9.574 |
| 2012 | 46.479 | 37.155 | 9.324 |
| 2013 | 46.496 | 37.203 | 9.293 |
| 2014 | 46.612 | 37.636 | 8.976 |
| 2015 | 46.485 | 37.750 | 8.735 |
| 2016 | 46.625 | 38.066 | 8.559 |
| 2017 | 46.598 | 38.208 | 8.390 |
| 2018 | 46.608 | 37.926 | 8.682 |
| 2019 | 46.649 | 38.317 | 8.332 |
| 2020 | 47.314 | 39.211 | 8.103 |
| 2021 | 47.066 | 39.286 | 7.780 |
Şalpazarı

Koordinatlar: 40°56′28, 39°11′44
| Şalpazarı |
| --- | --- |
İlçe
 Trabzon'un Türkiye'deki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Trabzon
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Semih Memiş
 • Belediye başkanı: Refik Kurukız (MHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 138 km²
Rakım: 270 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 11.934
 • Kır: -
 • Şehir: 10.846
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 61670
İl alan kodu: 0462
İl plaka kodu: 61
Resmî site salpazari.gov.tr
Şalpazarı veya eski ismiyle Ağasar, Trabzon ilinin bir ilçesidir.
Coğrafya

Trabzon il merkezine 69 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 18.983 | 3.665 | 15.318 |
| 2000 | 23.390 | 7.591 | 15.799 |
| 2007 | 12.490 | 3.277 | 9.213 |
| 2008 | 12.745 | 3.614 | 9.131 |
| 2009 | 11.804 | 3.543 | 8.261 |
| 2010 | 11.305 | 3.397 | 7.908 |
| 2011 | 11.010 | 3.215 | 7.795 |
| 2012 | 10.923 | 3.064 | 7.859 |
| 2013 | 11.546 | 11.546 | veri yok |
| 2014 | 10.903 | 10.903 | veri yok |
| 2015 | 10.318 | 10.318 | veri yok |
| 2016 | 10.978 | 10.978 | veri yok |
| 2017 | 10.774 | 10.774 | veri yok |
| 2018 | 11.934 | 11.934 | veri yok |
| 2019 | 11.015 | 11.015 | veri yok |
| 2020 | 10.846 | 10.846 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Şenlikler

Folklorik etkinlik olarak yaz aylarında Acısu, Kadırga, Alaca, Sisdağı ve Ağakonağı ile İzmiş şenlikleri geleneksel olarak her yıl yapılmaktadır. Yapılan bu şenliklerde yörenin folklorik özellikleri, Ağasar elbiselerini, yöresel el sanatları ve geleneksel kültür birikimleri ile ilçenin örf, adet, gelenek ve göreneklerini görmek mümkündür. İlçe günlük hayatta kullanılmaya devam eden geleneksel kadın kıyafetleri ile meşhurdur.
Mahalleler

A
Akçiriş, Ağırtaş,
Ç
Çamlıca, Çarlaklı, Çetrik,
D
Dorukkiriş, Doğancı, Düzköy,
Duralıuşak,
Dereköy,
F
Fidanbaşı,
G
Geyikli, Gökçeköy, Gölkiriş, Güdün,
K
Kabasakal, Karakaya, Kasımağzı, Kuzuluk,
Kireç,
Kalecik,
P
Pelitçik,
S
Sayvançatak, Simenli, Sinlice, Sütpınar, Sugören
T
Tepeağzı,
Ü
Üzümözü,
Tophane Çeşmesi

Tophane Çeşmesi, arka planda Tophane-i Amire (Nisan, 2013)
Tophane Çeşmesi, arka planda Kılıç Ali Paşa Camii (Nisan, 2013)
Tophane Çeşmesi ya da I. Mahmud Çeşmesi, İstanbul'un Tophane Meydanı'nda yer alan çeşmedir. Osmanlı Padişahı I. Mahmud tarafından 1732 yılında yaptırılmıştır. İstanbul'un üçüncü büyük çeşmesidir ve şehirdeki en yüksek duvarlı çeşmedir. Tarih kitabesi şair Nafihi'ye aittir. 1. Mahmud Han Çeşmesi adıyla da bilinir.
Tophane Çeşmesi, güneyden Kılıç Ali Paşa, kuzeyden Nusretiye camileriyle, batıdan Tophane atölyeleri ve doğudan rıhtım ile çevrili Tophane Meydanı'nın ortasında inşa edilmiştir. Zamanla kıyının doldurulmasıyla denizden uzakta kalmıştır. Çeşme Gümrük Emini olan Ahmed Ağa'ya 76.000 kuruş 84 akçeye yaptırılmıştır. Çeşme yapılacağı zaman burada bulunan tüm dükkânlar yıktırılarak meydan açılmıştır. Çeşmenin açılışı ile Taksim Suyu Sistemi faaliyete girmiştir ve padişah Taksim'den suyu kendi eliyle salıvermiştir.
Tophane çeşmesi yapıldığı dönemden itibaren 3 kez onarım görmüştür. Bunlardan ilki 1837 yılında gerçekleşmiş, çeşmenin üst örtüsü tamamen değişmiş, teras çatı yapılmıştır. 1956-1957 yıllarında ise, kentsel dönüşüm müdahaleleri kapsamında İstanbul Sular İdaresince restore edilmiştir. Bu onarımdan 50 yıl sonra Saka Su tarafından restorasyon çalışmasına yeniden başlanmış, restorasyon çalışmaları 2006 yılının Mayıs yılında tamamlanmıştır. Restorasyon çalışmasında 15 mimar ve 4 hattat görev almıştır.
18. yüzyılın başında çeşme tipolojisinde yaşanan değişimlerin habercisi olarak görülebilen Tophane Çeşmesi, 1700-1740 yılları arasında meydanların ortasına yapılan geniş saçaklı, anıtsal meydan çeşmeleri arasında görkemli bir yer edinir. Bu dönemde çeşmelerde klasik Osmanlı üslubundan Batı üslubuna geçiş görülür. Bu çeşmeler kent içinde yeni bir motif oluşturmuştur. Bulunduğu alanı heykelsi duruşuyla anıtsallaştırıp, yeni bir boyut kazandırmıştır. Çeşme kare plan üzerine işlenmiş olup, dört yüzü de mimari ayrıntı olarak birbirinin aynısıdır. Köşeler zeminden 2/3 yüksekliğe kadar pahlı bir yapıya sahiptir.Bu işlem yapının kübik hacmini değişime uğratmıştır.Fakat pahlı kesim son bulduğunda tekrar kübik biçime dönüş görülür. Bu biçimleniş barok kurgulama örneğidir.Aynı şekilde 1730'lu yılların temsillerinden biri olan köşelerdeki dalgalı saçaklar da barok üslubun ifadesidir.
Çeşme, yapıldığı dönemin zevkine uygun olarak bitki motifleriyle bezenmiştir. Taş süslemede saksı içindeki meyve ağaçları, vazoda çiçek görüntüleri yer alır. Bu motifler dikdörtgen çerçevelere, kenarlara ve nişin içine doğru bir sıralama dizi gibi sıralanmışlardır. Motifler birbirlerinden farklı kompozisyonlarda birer natürmorttur. Tüm bu dekorasyon maniyerist tutumu ile birlikte barok kurguya dahil olur.
Dönemin mimari sentezini ve bezemesini özgün halde günümüze taşıyan Tophane çeşmesi Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün mülkiyetindedir.
Galeri

Kılıç Ali Paşa Camii ve Tophane Çeşmesi, 1888-1910
Tophane Çeşmesi Hatıra Parası, 1999
Tophane Çeşmesi, 1940
Olympe de Gouges

| Olympe de Gouges |
| --- | --- |
Olympe de Gouges
Doğum: Marie Gouze 7 Mayıs 1748 Montauban, Fransa Krallığı
Ölüm: 3 Kasım 1793 (45 yaşında) Paris, Birinci Fransız Cumhuriyeti
Ölüm sebebi: Giyotin ile idam
Milliyet: Fransız
Meslek: Filozof, yazar, kadın hakları savunucusu, aktivist, oyun yazarı
Etkin yıllar: 1780'lerin başı-1793
Memleket: Montauban
Evlilik: Louis Aubry (1765-1766)
Çocuk(lar): General Pierre Aubry de Gouges
İmza

Olympe de Gouges Fransızca telaffuz: [olɛ̃p də ɡuʒ]  ( dinle) (7 Mayıs 1748 - 3 Kasım 1793), Fransız filozof, yazar, kadın hakları savunucusu, aktivist ve oyun yazarı.
1780'lerde oyun yazarı olarak başladığı kariyerinde siyasi yazılarıyla ünlendi. Fransız Devrimi sırasında çok aktifti. Ölüm cezasının kaldırılması, mahkemelerde halk jürilerinin kurulması, Fransız sömürgelerindeki kölelerin özgürleştirilmesi, gayri meşru çocukların tanınması, evlat edinilmesi, gelir vergilerinin adaletsizliği, yoksulluk konularında mücadele etti.
Günümüzde daha çok kadın hakları konusundaki öncü görüşleri ile bilinir. Erkeklerin kadınlar üzerindeki zalimlikleri tüm eşitsizlik biçimlerinin kaynağı olduğunu düşünmekteydi. Meclisin çıkardığı Erkek ve Yurttaş Hakları Bildirgesi'ne cevaben 1791 yılında Kadın ve Yurttaş Hakları Bildirgesi'ni yayımladı. Fikirleri nedeniyle 3 Kasım 1793'te giyotinle idam edildi.
Eserleri kadın ve insan hakları açısından büyük bir öneme sahiptir. Ayrıca Fransız Devrimi'nin ve dönemin kadına ve özgür düşünceye bakış açısını anlamak açısından da eserleri farklı bir önem arz eder.
Hayatı

1748 yılında Fransa'nın güneyindeki Montauban şehrinde (günümüzdeki Tarn-et-Garonne) doğmuştur. Küçük burjuva bir aileden geliyordu; babası kasaplık, annesi ise çamaşırcılık ile uğraşmaktaydı. Kimi söylentilere göre gerçek babası Aydınlanma hareketinin önemli isimlerinden Jean-Jacques Lefranch de Pompignan'dır. Ailesi ona "Marie Gouze" ismini verdi.
1765 yılında Louis Aubry adlı kendinden yaşça büyük ve sevmediği biri ile evlendi; ertesi yıl oğlu Pierre dünyaya geldi. Oğlunun doğumundan birkaç ay sonra kocasını kaybedince Olympe de Gouges adını aldı.
1770'lerde Paris’e taşınan Olympe de Gouges, dini evliliğe karşı idi; cinsel özgürlüğü savunuyordu. Ekonomik destek için metres ilişkileri yaşadı. Sanatçılardan, yazarlardan, siyasetçilerden oluşan bir çevre edindi.
Hayatı > Çalışmaları

1784'te kendi yazarlık kariyerine başladı ve yaşamının son dokuz yılında romanlar, politik yazılar, manifestolar, edebi incelemeler ve sosyal bilince sahip önemli konulara odaklanmış oyunlar yazdı. Okuma yazma bilmediği ve okul eğitimi görmediği düşünülürse, bu çalışmalarının çoğunu okuma yazma bilen bir kişinin yardımıyla başarmış olmalıdır.
Bir tiyatro grubu oluşturan Olympe de Gouges, ilk oyunu kölelik karşıtı  "L'Esclavage des Nègres"i 1784'te kaleme aldı. Kadın oluşu ve oyununun konusu nedeniyle oyunu 1789 Fransız Devrimi'nin başlangıcına kadar basılmamıştır.
Fransız Devrimi'ni sevinçle ve umutla karşılamasına rağmen kısa süre sonra eşit hakların sadece erkeklere verildiğini, kadınların erkeklerle eşit statüye getirilmediğini gözlemleyince Fransız Devrimi'ne olan inancını ve umutlarını yitirdi. 1791 yılında kadınlar için eşit politik ve yasal hakları talep eden bir dernek olan Cercle Social'e katıldı. Cercle Social dönemin ünlü kadın hakları savunucusu Sophie de Condorcet'in evinde buluşurdu. Daha sonra ünlenecek "Kadına darağacına çıkma hakkı tanınıyor; öyleyse kürsüye çıkma hakkı da olmalıdır" sözünü ilk kez bu sıralarda söylemiştir. Bu sözü, 1791 Anayasası'nın yayımlanmasından birkaç gün sonra kaleme aldığı Kadın ve Yurttaş Hakları Bildirgesi'nin de 10. maddesini oluşturmuştur. Kadın ve Yurttaş Hakları Bildirgesi (Déclaration des droits de la Femme et de la Citoyenne) o yıl (1791) meclis tarafından yayımlanmış olan Erkek ve Yurttaş Hakları Bildirgesi'ne (La Déclaration des droits de l'Homme et du citoyen) bir cevap niteliği taşıyordu ve aslında meclisin bildirisinin bir kopyasıydı. Gouges, yalnızca insan sözcüğü yerine kadın sözcüğünü koymuştu. Bildiriyi, kadın sorunlarını yine bir kadın çözebilir düşüncesiyle, XVI. Louis'in eşi Marie Antoinette'ye ithaf etti. Bildiri, yayımlandığı zaman pek önemsenmedi.
Olumpe de Gouge, aynı yıl Jean-Jacques Rousseau'nun Toplum sözleşmesi'ne karşılık kendi Toplum sözleşmesini kaleme aldı. Toplumsal cinsiyet eşitliğine dayalı evliliği savundu.
İnandığı her şeyin uğrunda sonuna kadar direnen, tutkulu ve heyecanlı bir kişiliği vardı. Dönemin kaotik ortamında adaletsiz olarak tanımladığı her işe karşı çıkmıştır. Karşı çıktığı konulardan biri de devrilen Fransa kralı 16. Louis'in idam edilmesiydi. Bu idama karşı çıkmasının nedeni tam olarak bilinmese de, başlı başına idam cezasına karşıydı ve ona göre siyasi strateji açısından da en iyisi kralın öldürülmemesiydi.
Hayatı > Tutuklanması ve idamı

Fransız Devrimi sırasında yer alan adaletsiz ve vahşi olarak tanımlanabilecek birçok olay ve bu olayları önleyemeyişi onda büyük bir rahatsızlık uyandırıyordu. Bu rahatsızlığı nedeniyle yazımı sertleşti ve meselelere çok daha şiddetli eleştiriler getirmeye başladı. Sonunda Le trois urnes, ou le salut de la Patrie, par un voyageur aérien isimli eseri nedeniyle Temmuz 1793'te tutuklandı. Bu eserde memleketin kurtuluşu şu üç seçeneği değerlendirmek üzere bir halk oylamasına gidilmesini talep etmekteydi: Bölünmez bir cumhuriyet, federal bir hükümet ya da anayasal monarşi.
Üç ay tutuklu kaldı. Avukat tutma hakkı verilmediği için kendi savunmasını kendisi yaptı. Hapisteyken yazdığı, kendi savunması denilebilecek iki metin arkadaşları vasıtasıyla yayımlandı.
İdamdan kurtulmak için hamile olduğunu iddia etti ama yapılan kontrolde bunun gerçek olmadığı ortaya çıktı. 3 Kasım 1793 günü giyotin ile idam edildi.
Olympe de Gouges
Sungurlu

| Sungurlu |
| --- | --- |
İlçe

 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Çorum
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Mutlu Köksal
 • Belediye başkanı: Muhsin Dere (MHP)
Rakım: 750 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 49.082
 • Kır: 16,980
 • Şehir: 30.910
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 19300
İl alan kodu: 0364
İl plaka kodu: 19
Resmî site   Sungurlu Belediyesi   Sungurlu Kaymakamlığı
Sungurlu, Çorum ilinin yönetim sınırları içinde yer alan bir ilçedir.
Karadeniz ile başkent arasında yer alan otoyol üzerinde olması nedeniyle ilçe merkezi gelişmiş olup aynı zamanda Çorum ilçeleri arasında da en fazla merkezi nüfusa sahiptir.
Tarihi

Sungurlu'nun, adını Sunguroğlu Mehmet Bey'den aldığı rivayet edilir. Sungurlu, Osmanlı döneminde Sivas eyaletine bağlıydı.
Sungurlu yöresi, sırasıyla Asurlular, Hititler, Frigler, Kimmerler, Moğollar, İskender, Galatlar yönetiminde bulunduktan sonra Romalıların sonra da Bizanslıların eline geçmiştir. Anadolu kapılarının Türklere 1071 yılında gerçekleşen Malazgirt Meydan Muharebesi ile açılmasından sonra Sungurlu ve yöresi Danişment Ahmet Gazi tarafından Bizanslılardan alınarak Türklerin idaresine ve egemenliğine geçmiştir.
Anadolu'nun birçok bölgesi gibi bu bölge de ilk çağlardan beri gelmiş geçmiş çeşitli, kültür medeniyetlerin izlerini taşır. Yörede ilk yerleşmeler Kalkolitik dönemde (MÖ 3000) olmasına rağmen, uygarlığın gelişmesi daha sonraki yıllarda olmuştur. MÖ 1800-MÖ 1200 yıllarında Anadolu'da yaşayan yerli kavimlerden Hattiler bu bölgeyi önemli bir yerleşim merkezi haline getirmiştir. Daha sonra bölgeye hakim olan Hititler ise Hattuşa'yı (Boğazköy'ü) başkent yapmışlardır.
Asurlu tüccarların yapmış olduğu "Karum" denilen iş merkezinin burada kurulması, Karadeniz, Akdeniz ve Ege havzasının Kuzeydoğu Anadolu ile İran Yaylası'na bağlanan ve tarihte "Kral Yolu" olarak bilinen, ünlü ticaret yolunun da buradan geçmesi bölgenin önemini iyice arttırmıştır. Tarihi Kral Yolu'nun tabiat şartları etkisiyle, bölgede hangi güzergâhı takip ettiği bilinmemekle beraber bazı ipuçlarından yola çıkarak, Sarıkaya Köyü'nün doğusunda Hacıbağ, güneyinde Dutluk (Öteyüz mevkii), Müdü Köyü'nün güneybatısında bulunan Karice'nin Gedik mevkiinden geçmiş olması muhtemeldir. Bu düşünceyi kuvvetlendiren bulgular arasında;
Mezar kalıntılarının doğu ve batı ekseninde olması,
Yukarıda bahsettiğimiz güzergahta bulunan sivri tepelerin oyularak, geçişe uygun hale getirilmesi.
Adı geçen güzergahın yol için elverişli olması
Delice'nin Höyük'e geçişin kısa mesafeli olması gibi...
Sungurlu'da bulunan başlıca yapılar:
Ulu Camii
Eski Hamam
Eski karakol
Saat kulesi (Restore edildi)
Sungurlu konakları
Taş Köprü
Saat kulesi mimari bir yapıttır fakat tarihi nitelik taşımamaktadır. Ulu Camii ise Selçuklu beylerinden Sungur Bey'den kalmadır. Ulu Camii belediye binasının yanında yer almaktadır. Ayrıca mesire yerleri vardır. Örneğin toplu dağ ve şehitler tepesi gibi.
Sungurlu adı Ulu Camii ve hamamını yaptıran Selçuklu beyi Sungur Han'dan gelmektedir.
Tarihî eser yerleri olmamasına karşın çok da uzak olmayan Alacahöyük, Hattuşaş vb. yerler gezilebilir.
1872-73 yıllarında Sungurlu'da; 310 Ermeni, 250 Türk ve 30 Rum hanesi bulunmaktaydı, 20. yüzyılın başlarında Sungurluda 1275 Ermeni yaşamaktaydı. Ermeniler zanaat, ticaret ve çiftçilikle uğraşmaktaydılar, özellikle demircilik ve terzilik gelişkindi. Köyde Sb. Asdvadzadzin adlı kilise mevcuttu. 19. yüzyılın sonlarında ise Sungurlu'daki Ermeni Haygazian kolejinin 200 öğrencisi vardı.
Tarihi > Cumhuriyet Dönemi

1921 yılına kadar Ankara Vilayetine bağlı bir sancak merkezi olan Çorum, sonradan müstakil bir sancak, 24 Nisan 1924 tarihinde de il (vilayet) olmuştur. Alaca, İskilip, Mecitözü, Osmancık ve Sungurlu İlçeleri de Çorum'a bağlanmıştır. Boğazkale Bucağı ilçemize bağlı iken 04.07.1987 gün ve 3392 sayılı kanunla müstakil bir ilçe haline gelerek ilçemizden ayrılmıştır.
Sungurlu İlçesinin tarihte iki yerleşim merkezi olmuştur:
Eski Sungurlu: Bugünkü Sungurlu'nun batısındadır. Şimdiki Kuzuluk (Akçay ve Tuğcu arasında) denilen yerde kurulmuştur. Eski Sungurlu “Küçük Kıyamet” adı verilen 1509 tarihinde 40 aralıkla süren depremle yıkılmış ve şehir bugünkü yerine inşa edilmiştir. Eski Sungurlu'nun çok geniş yer kapladığı, 80.000 nüfusa ve 20.000 haneye sahip olduğu tahmin edilmektedir.
Yeni Sungurlu : Eski Sungurlu'nun depremle yok olmasından sonra şehir biraz doğuya doğru Sarıtepe eteklerinde yeniden kurulmuştur. Yeni Sungurlu kurulduğu günden beri 4 isim değiştirmiştir.
Kalınsaz: Yavuz Sultan Selim 1515 tarihinde doğu seferine giderken, şimdiki bağların içinden geçen göç yolundan (Gökkaya mevkiinden Karşıyaka Semtine gelen mezarlığın yanından geçen yol) Sungurlu'ya geldiği ve Manastır Tepesinin ön tarafındaki boşlukta konaklamıştır. Yavuz Sultan Selim'in “amma da kalın sazlık” demesinden dolayı Kalınsaz adını almıştır.
Budaközü: Şehrin ortasından geçen Budaközü Çayına ithafen söylenmiştir.
Sungurlu: Maraş Bey'in zulmünden kaçıp gelen Sungur Bey'e ithafen denmiştir.
Sungurlu, Osmanlı İmparatorluğu Döneminde 1866 yılında ilçe ve belediye olmuştur. İlk belediye başkanlığı görevine de Ermeni asıllı Gregoryan Efendi atanmıştır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 40.478 | 5.249 | 35.229 |
| 1935 | 47.184 | 5.250 | 41.934 |
| 1940 | 51.013 | 5.821 | 45.192 |
| 1945 | 52.702 | 5.562 | 47.140 |
| 1950 | 62.429 | 6.452 | 55.977 |
| 1955 | 68.225 | 7.720 | 60.505 |
| 1960 | 76.382 | 10.619 | 65.763 |
| 1965 | 83.038 | 12.886 | 70.152 |
| 1970 | 90.006 | 16.993 | 73.013 |
| 1975 | 95.568 | 21.641 | 73.927 |
| 1980 | 100.000 | 24.309 | 75.691 |
| 1985 | 103.151 | 28.780 | 74.371 |
| 1990 | 81.665 | 30.521 | 51.144 |
| 2000 | 80.840 | 35.397 | 45.443 |
| 2007 | 64.631 | 34.227 | 30.404 |
| 2008 | 62.939 | 34.211 | 28.728 |
| 2009 | 61.210 | 34.470 | 26.740 |
| 2010 | 59.283 | 34.159 | 25.124 |
| 2011 | 57.385 | 33.546 | 23.839 |
| 2012 | 55.922 | 33.359 | 22.563 |
| 2013 | 54.099 | 32.585 | 21.514 |
| 2014 | 51.975 | 31.986 | 19.989 |
| 2015 | 50.214 | 31.568 | 18.646 |
| 2016 | 49.211 | 31.204 | 18.007 |
| 2017 | 48.554 | 30.980 | 17.574 |
| 2018 | 49.082 | 31.149 | 17.933 |
| 2019 | 48.158 | 30.995 | 17.163 |
| 2020 | 47.890 | 30.910 | 16.980 |
İzmir Atatürk Lisesi

| İzmir Atatürk Lisesi |
| --- | --- |

Slogan: Ebediyyen var olsun İzmir Atatürk Lisesi
Kuruluş: 1888
Ülke: Türkiye
Şehir: İzmir
Türü: Anadolu lisesi
Müdür: Ahmet Yılmaz
Eğitim dili: Türkçe
Yabancı dil(ler): İngilizce, Almanca, Fransızca
Resmî sitesi: izmirataturklisesi.meb.k12.tr
Koordinat: 38°25′46″K 27°08′25″D﻿ / ﻿38.42944°K 27.14028°D﻿ / 38.42944; 27.14028
İzmir Atatürk Lisesi 1888 yılında, bugün İl Vilayet Konağı'nın yanında, Konak Kaymakamlığı'nın bulunduğu yerdeki İzmir Adliyesi'nin bulunduğu binada (bu bina 1977'de kaymakamlık binasının yapılması için Mehmet Dağdelenli tarafından yıktırılmıştır) 5 senelik idadi mektebi olarak 120 öğrenci ile eğitime başlamıştır. İlk müdür aynı zamanda tarih ve coğrafya öğretmeni olan Abdurrahman Bey'dir. 1890'da 7 senelik idadi olmuştur. Emrullah Efendi'nin Millî Eğitim Bakanlığı zamanında 29 Ekim 1910 tarihinden Cumhuriyet dönemine kadar sultani (lise) olmuştur.