Henri Laborit
Klorpromazin

Laborit, klorpromazinin potansiyel psikiyatrik kullanımlarını fark eden ilk kişiydi. Anesteziyoloji bilimi 1930'lardan beri yeniydi. Cerrahlar bazen anesteziden sorumluydu ve bir Fransız donanma cerrahı olarak Laborit, ameliyatları sonucunda hastaların öldüğünü görmüştü. Anesteziyoloji alanında araştırmacı oldu. Laborit'in anestezi hakkındaki fikirleri arasında güçlendirilmiş anestezi, bazal metabolizmayı düşürme ve vücut sıcaklığını düşürme (yapay kış uykusu olarak adlandırılır) vardı. Prokain, sentetik antihistaminikler, Diparcol (dietazin), tetraetilamonyum bromür ve B1 vitamini kullanımını savundu. Morfin kullanmayı sevmiyordu. Bizerte'de geçirdiği yıllarda, hastaları ameliyattan önce daha rahat hale getirmek için antihistamin prometazin kullanımına ve anesteziye katkıda bulunmaya ilgi duymaya başladı. Bu gözlemler daha sonra klorpromazine olan ilgisinin habercisi oldu.
Pierre Huguenard ile Laborit, ameliyat sırasında ve sonrasında yaşadıkları şok ve stresi azaltmak için hastalara verilebilecek bir ilaç kombinasyonu olan litik kokteyli icat etti. Huguenard, o zamanlar Diparcol ve Dolossal ticari isimleri altında bir prometazin ve petidin kombinasyonu ile başarı elde etti ve Laborit'e bulgusunu anlattı. Laborit, hastaları yapay kış uykusuna sokmanın stres reaksiyonlarının bazı yönlerini önleyeceğini düşündü. Bu ilaçlar vücutların soğumaya tepkilerini durdurmasını sağlıyordu.
Laborit, Rhône-Poulenc'e (Adı sonradan Sanofi olan bir ilaç şirketi) merkezi sinir sisteminin stabilizasyonunu optimize eden antihistaminikler geliştirmelerini önerdi. Orada kimyager Paul Charpentier, mevcut ilaç difenhidramini (Benadryl, Dramamine, Sominex) geliştirmeye çalışan bir grubun başındaydı. Böylece Charpentier, bir klor atomu ekleyerek yeni bir fenotiyazin dizisi oluşturdu. Simone Courvoisier bunu laboratuvar fareleri üzerinde test etti ve RP 4560'ın (daha sonra klorpromazin olarak bilinen klorlu promazin) epinefrinin etkilerini tersine çevirebileceğini ve bir ilgisizlik veya kayıtsızlık durumuna neden olabileceğini keşfetti. Rhône-Poulenc ilacı Avrupa'da kusma, ağrı, mide bulantısı ve kasılmalar için 1952'de Largactil olarak pazarladı.
Laborit, Huguenard ve R. Alluaume, Şubat 1952'de La Presse Médicale'de "Yeni bir bitkisel stabilizatör: 4560 RP"yi tanıtan makalesini yayımladı. Max Bennett'a göre, ilacın "ilgisizlik" oluşturma etkisinden, bu özelliğin onu psikiyatrik kullanıma sokma olasılığıyla birlikte bahsediliyordu.
Aralık 1951'de Rhône-Poulenc'teki sentezinin hemen ardından Laborit, yaralı askerlerde şoku azaltmak amacıyla test etmek için 4560 RP numunesi istedi. Bu ilaçla tedavi edilen kişilerin çevrelerine karşı ilgilerinin azaldığını gözlemlemesi, onu Hamon, Paraire ve Velluz tarafından antipsikotiklerin ilk testini önermeye yöneltti. 24 yaşındaki mani hastası, 20 günlük klorpromazin ve barbitürat tedavisinin ardından Val-de-Grâce'den taburcu edildi ve "normal bir hayata dönmeye" hazır hâle geldi.
Ciddi yan etkileri olmasına rağmen klorpromazin "ciddi akıl hastalığının çehresini değiştirmeye yardımcı oldu" ve birçok hastanın akıl hastanelerinin dışında yaşamasına izin verdi. Amerika Birleşik Devletleri'nde akıl hastanelerinde yatan hasta nüfusu 1955 yılında 559.000'den on yıl sonra 452.000'e düştü.