Siyah Giyen Adamlar (UFO)
Ufoloji (Teori 1 ve 2)

Siyah giyen adamlar, UFO biliminde, UFO folklorunda ve hayran kurgularında önemli bir yer tutar. 1950'lerde ve 1960'larda, UFO bilimcileri komplocu bir zihniyet benimsediler ve "UFO'ların gerçeğini" keşfettikleri için misilleme olarak organize bir şekilde sindirilmeye maruz kalacaklarından korkmaya başladılar.
1947'de Harold Dahl, koyu renk takım elbiseli bir adamın kendisini Maury Adası'nda gördüğü iddia ettiği UFO olayını konuşmaması konusunda uyardığını iddia etti. Maury adası sakinleri 2012'den bu yana her yıl, yaşanan olayın yıldönümünü kutlayan parti (The Men In Black Birthday Bash, MIBBB) düzenlemektedir.
1950'lerin ortalarında, UFO bilimci Albert K. Bender, koyu renk takım elbiseli adamlar tarafından ziyaret edildiğini ve UFO'ları araştırmaya devam etmemesi konusunda kendisinin tehdit ediplip uyarıldığını iddia etti. Adamların UFO'lara dair kanıtları bastırmakla görevli gizli hükümet ajanları olduğunu savundu.
SGA, genellikle UFO görülme olaylarıyla ilişkilidir.Bender, 1962 tarihli Uçan Daireler ve Üç Adam adlı kitabında MIB'i çok daha korkutucu bir dille anlatmıştı. 
“Yerden yaklaşık bir ayak yukarıda süzülüyorlardı... Din adamlarına benziyorlardı, ancak Homburg stiline benzer şapkalar takıyorlardı. Yüzleri açıkça seçilmiyordu, çünkü şapkaları onları kısmen gizliyor ve gölgeliyordu... Üç figürün de gözleri aniden el feneri ampulleri gibi parladı... Gözlerimin üstündeki acılar neredeyse dayanılmaz hale geldiğinde sanki ruhumun ta içine işlediler,” diye yazdı Bender.
UFO bilimci John Keel, SGA ile karşılaştığını ve onlardan "koyu tenli ve 'egzotik' yüz hatlarına sahip" "şeytani doğaüstü varlıklar" olarak bahsetti.
UFO bilimci Jerome Clark'a göre, siyah giysili adamlara dair raporlar, "konsensüs gerçekliği dünyasında yaşanmamış gibi görünen" "deneyimleri" temsil ediyor.
Tarihçi Aaron Gulyas şöyle yazmıştır: "1970'ler, 1980'ler ve 1990'larda UFO komplo teorisyenleri SGAyı giderek karmaşıklaşan ve paranoyaklaşan vizyonlarına dahil ediyorlardı."
Keel, bazı SGA karşılaşmalarının şehir efsaneleri aracılığıyla devam ettirilen tamamen sıradan olaylar olarak açıklanabileceğini ileri sürmüştür. 1975 tarihli kitabı The Mothman Prophecies'de, 1967'de bir çekici çağırmak için telefon kulübesi ararken SGA tarafından götürüldüğü bir gece yarısı gezisini anlatır.
John C. Sherwood, "Gray Barker: My Friend, the Myth-Maker" adlı makalesinde, 1960'ların sonlarında, 18 yaşındayken, Gray Barker'ın kendisine bir aldatmaca geliştirmesi için baskı yaptığında, Barker'ın daha sonra yayınladığı, Sherwood'un takma adı olan "Dr. Richard H. Pratt"i susturan, Barker'ın "siyah adamlar" dediği üç gizemli UFO sakini hakkında işbirliği yaptığını iddia ediyor.
Gray Barker, Uçan Daireler Hakkında Çok Fazla Şey Biliyorlardı adlı kitabının tanıtım materyalleriyle poz veriyor.1967 yılında Robert Richardson, Ohio, Toledo'da gece vakti arabasını sürerken bir şeye çarptı ve iddiasına göre arabasından indiğinde bu şey ortadan kayboldu. Çarptığı gizemli şeyden kaynaklandığına inandığı bir metal parçası buldu. Birkaç gün sonra, siyah şapka ve güneş gözlüğü takan ve siyah 1953 model Cadillac kullanan iki adam, saat 23:00'te Richardson'ı evinde ziyaret ederek sorular sordu. Bir hafta sonra, siyah takım elbise giymiş iki adam daha geldi ve Richardson'dan metali kendilerine vermesini istediler. Onlara metali analiz için gönderdiğini söylediğinde, geri almazsa karısına zarar vermekle tehdit ettiklerini söyledi. Bir daha onlardan haber almadı.
11 Eylül 1976 gecesi, Maine, Old Orchard Beach'ten saygın aile hekimi Dr. Herbert Hopkins evde yalnızdı. O sırada Hopkins bir UFO olayını inceliyordu. Telefon çaldı ve bir erkek sesi kendisini New Jersey'deki bir UFO örgütünün temsilcisi olarak tanıttı (ki bu örgütün sahte olduğu sonradan ortaya çıktı). Hopkins, 1978'de NBC Radyo'da yayınlanan bir haber için muhabire 
"Buraya gelip benimle UFO davası hakkında konuşup konuşamayacağını sordu. Ayrıca yalnız olup olmadığımı sordu ve ben de evet dedim," dedi. 
Hopkins telefondan kapıya doğru yürüyüp ışığı yaktığında, adam çoktan merdivenleri çıkmıştı. Hopkins, 
"Sokağın karşısında veya yan kapıda telefonla konuşuyor olsaydı bile, ışığı yakmak için geldiğim anda buraya gelmesi mümkün olamazdı." diye anlatıyor. 
Yabancı içeri girdiğinde Hopkins onun görünüşünden çok etkilendi. 
"Dikkatlice dikilmiş siyah bir takım elbise, siyah ayakkabılar, siyah çoraplar, siyah kravatlı beyaz bir gömlek giymişti ve siyah bir derby ayakkabı giymişti. Derby ayakkabıları pek sık göremezsiniz ve kendi kendime 'Bu adam tıpkı bir cenaze levazımatçısı gibi görünüyor' diye düşündüm. Oturduğunda derby ayakkabısını çıkardı. 
"Bu karakter bir yumurta kadar keldi. Kaşları veya kirpikleri bile yoktu. Pürüzsüz, plastik bir cildi varmış gibi görünüyordu -- bir oyuncak bebek gibi, ancak rengi bembeyazdı," dedi Hopkins. 
"Dudakları parlak yakut kırmızısıydı ve ifadesiz, tekdüze, taramalı bir konuşmayla konuşuyordu. Kurduğu cümleler hiçbir ifade içermiyordu, sadece eşit aralıklarla dizilmiş bir kelime dizisiydi. Sesi tamamen pasifti, sanki konuşabilen bir makineden duyuyormuşsunuz gibi hiçbir tonlama veya vurgulama yoktu, ." 
Birlikte oldukları kısa bir süre boyunca Hopkins ve garip adam, doktorun araştırdığı UFO vakası hakkında konuştular. Hopkins ayrıca bu Siyahlı Adam hakkında çok garip şeyler de fark etti. 
"Kıpırdamadan oturuyordu ve gri süet eldivenler giymişti. Dudaklarını bir eldivenin arkasıyla ovuşturuyordu ve elini indirdiğinde eldiveninin arkası parlak kırmızıydı ve ağzındaki kırmızılık lekelenmişti, bu yüzden ruj sürdüğünü anladım. Sonra ağzının mükemmel bir şekilde yatay bir yarık olduğunu görebildim. Görünüşe göre dudak dediğimiz şeye sahip değildi, bu yüzden ruj bir aldatmaca olarak sürülmüştü -- ağzı daha çok bir vantrologun kuklası gibiydi." 
Tuhaf ziyaretçi Hopkins'e cebinden bir madeni para çıkarıp avucunda tutmasını söyledi. 
"Madeni paraya dikkat et dedi ve para, bakır renginden gümüş rengine dönmeye başladı, sonra gümüş mavileşti ve peni oldukça bulanık bir hal aldı ve sonra da tamamen yok oldu." 
Para büyüsünün ardından yabancı, doktora UFO olayıyla ilgili topladığı tüm bilgileri imha etmesini emretti. 
"Son sözlerini söylerken, konuşmasının yavaşladığını fark ettim. Sözcükleri daha yavaş ve daha aralıklı hale geldi. Dengesiz ve çok yavaş bir şekilde ayağa kalktı, 'Enerjim -- azalıyor -- gitmeliyim -- şimdi -- elveda.' dedi. 
Hopkins, SGA'nın dışarıdaki merdivenlerden inerken korkuluğa sıkıca tutunduğunu, her basamağa iki ayağıyla bastığını ve daha sonra köşeden dönüp parlak ışığın içinde kaybolduğunu söyledi. Tüyler ürpertici karşılaşma sona erdiğinde, dehşete düşen Hopkins, elindeki tüm UFO materyallerini yok etti.
Hava Kuvvetleri üyesi Paul Miller bir gün avlanırken bulunduğu araziye parlak bir diskin indiğine tanık oldu. Çok geçmeden, diskten iki insansı varlığın çıktığını gördü. Uzaylı karşılaşmasından endişelenen Miller, birini vurup yaraladı ve sonra evine koşarak döndü. 
Ertesi gün, Hava Kuvvetleri üssündeki işine geri döndü. Dakikalar içinde, Siyah Giyen Adamlar ona yaklaştı ve bir önceki gece tanık olduğu şey hakkında ona sorular sormaya başladı, oysa o kimseye hiçbir şey söylememişti. Miller, adamların onun hakkında bir hükümet gözetimi sorunu olması için çok fazla şey bildiklerini belirtti. Ayrıca, onun nasıl cevap vereceğini bilerek sorular soruyor gibi görünüyorlardı. Siyahlı Adamlar gördükleri hakkında ağır bir şekilde sorguya çektikten sonra, 
"Her şey dosyalandı. Gördüklerinizi unutmanız gerektiğini düşünüyoruz." dediler. 
Tüm karşılaşma Miller'ı o kadar dehşete düşürdü ki, olaydan yıllar sonra bile karşılaşma hakkında konuşmaya cesaret edemedi. Ona söyledikleri her neyse, onu çok, çok uzun bir süre sessiz tutmaya yetmiş gibi görünüyor.
SGA'ların insan yaşamına has gündelik bilgilere yabancı oldukları bildirilmiştir. Bunun en iyi örneklerinden biri ufolog John Keel tarafından belgelendi ve Minnesota'da Bayan Butler olarak bilinen bir kadının başına geldi. Bayan Butler yakın zamanda evinin yakınında bir UFO görmüştü ve kısa süre sonra bir SGA ile karşılaştı. Bu seferki ajan tipik SGA kıyafetleri giymiş çok garip bir adamdı. Çok sıra dışı özellikleri vardı. Saçları asker olmak için fazla uzundu. Çenesi çok sivriydi. Teni garip bir zeytin yeşili tonundaydı ve belirli bir aksanı yoktu. Daha da tuhafı, bir hükümet arabası yerine gri bir Ford Mustang kullanıyordu. Adam kendini Binbaşı Richard French olarak tanıttı ve ona UFO'lara çok ilgi duyduğunu söyledi. Sorular sordukça, hafifçe hasta görünmeye başladı. Bayan Butler, midesini rahatlatmak için ona Jello'yu denemesini söyledi. Adam reddetti. 
Ertesi gün işler daha da garipleşti. Binbaşı French ertesi sabah geri döndü ve Jello istedi. Şaşkın olan Bayan Butler, ona bir önceki gece yaptığı bir kase Jello verdi. Birkaç dakika sonra, onu içmeyi denemeye karar verdi ve başaramadı. Sonunda, Bayan Butler ona kaşıkla nasıl yemek yeneceğini öğretmek zorunda kaldı. Daha sonra araştırmacılar, Hava Kuvvetleri yakınlarında çalışan bir Binbaşı Richards olduğunu buldular. Ancak, Bayan Butler'ın kapısına gelen adama hiç benzemiyordu.
Wildwood'daki Christiansen ailesinin başına çok sıra dışı bir olay geldi. Christiansen ailesinin evinin yakınlarında bir UFO olayı yaşandıktan kısa bir süre sonra, "The Bureau of Missing Heirs"den olduğunu söyleyen çok garip bir adam aileyle görüşmek üzere geldi. (Missing heirs=Kayıp mirasçı) 
Christiansen'lerden biri ona "şimdiye kadar gördüğüm en tuhaf adam" demişti. Adam iri yarıydı, altı fit boyunda ve 300 pound ağırlığındaydı. Teni hastalıklı beyaz bir tondaydı, gözleri alışılmadık derecede büyük görünüyordu ve hükümet tarzı siyah takım elbisesi pek iyi oturmuyordu. Oturduğunda pantolonu sadece baldırına kadar geliyordu, tam da o sırada aile, bacağından çıkan ve çorabına kadar uzanan büyük yeşil bir tel olduğunu fark etti. Bir şeylerin çok, çok yanlış olduğu açıkça ortaya çıktı. Konuştuğu anda, aile onun tiz, metalik ve monoton sesini duyunca şok oldu. Kendini Tiny olarak tanıttı ve konuştuğunda, kelimeleri ezberlenmiş ve çalışılmış gibi duyuldu. 
Christiansenler onun çok hasta göründüğünü fark etti, bu yüzden ona bir şeye ihtiyacı olup olmadığını sordular. Reddetti ama "10 dakika içinde su" istedi. 
Sonra, ailenin çıkarları hakkında onlarla görüşmeye başladı; bunların "The Bureau of Missing Heirs" ile hiçbir ilgisi olmadığı açıktı. Sorular sordukça yüzü daha da kızardı. Endişelenen aile ona su verdi. Suyu aldı, sarı bir hap aldı ve hemen eski solgunluğuna geri döndü. Farları yanmayan siyah bir Cadillac'a binerek gitti. Ertesi gün, bir kadın sesi evi arayıp, gördükleri UFO olayını unutmalarını söyledi.
New York'ta, Max's Kansas City adlı restauranta siyah takım elbiseli garip bir adam girer. Siyah saçları kase şeklinde kesilmiş, çok hasta görünümlü bir adamdı. "Uzun, sivri parmakları" ve tiroid hastalığı varmış gibi kafasından fırlamış gibi görünen gözleri vardı. Solgun adam oturdu ve bir şeyler sipariş etmeye karar verdi. 
"Ne istersiniz?" diye sordu garson. 
"Yiyecek," diye cevap verdi. 
"Evet, ama ne tür bir yiyecek?" diye sordu garson. 
"Yiyecek" kelimesinin ne olduğunu bilmediği ve bir sebepten dolayı menüyü okuyamadığı ortaya çıktı. Sonunda garson ona bir biftek teklif etti ve o da kabul etti. Biftek masasına geldiğinde, diğer insanların nasıl yediğini görmek için etrafına bakındı. Sonra çatal ve bıçağı nasıl kullanacağını bilmediği ortaya çıktı. Adam bifteğiyle boğuştu ve biraz yemeyi başardı. Garson meraklandı ve adamın nereli olduğunu sordu. Adam, "Başka bir dünya" diye cevapladı.
Prof. Peter Rojcewicz New York, Julliard School'daki Jung Analitik Psikoloji Vakfı'nda insanlık ve folklor dersleri vermektedir. 1980 yılında, Pennsyivania Üniversitesi kampüsünün kitaplığında UFO'larla ilgili bir kitap okumaktadır. UFO'ların yeni bir olay değil, çok eski bir folklorik unsur olduğunu araştırmaktadır. Kitaptan notlar alırken, yanında birisinin durduğunu hisseder, göz ucuyla baktığında siyah pantolonlu ve siyah ayakkabılı birini görür, dönüp bakar, karşısında 1.80 boyunda, zayıf simsiyah giysili bir adam durmaktadır. Bakışları için profesör sonradan; 
"Beni üç gün uyutacak kadar etkiliydi." diyecektir. 
Ama bir fark vardır, bu adamın yüzü tıpkı gömleği gibi bembeyazdır. Davet edilmeden yandaki koltuğa oturur ve Rojcevvicz'e ne yaptığını sorar. Rojcevvicz UFO'larla ilgili bir kitabı inceledigini söyler, adam bu kez, hiç UFO görüp görmediğini sorar. Profesör görmemiştir, adam sormaya devam eder; UFO'ların gerçek olduğuna inanmakta mıdır Rojcewicz? henüz bir fikri olmadığını, bunun için araştırma yaptığını ama konuya yeterince ilgi duymadığını da belirtir. Adam birden ayağa kalkar ve yüksek sesle; 
"Uçan daireler çok önemlidir, yüzyılın olayıdır ve sen ilgilenmiyorsun" der. 
Sonra duraklar, sakinlesir ve kontrolunu yeniden kazanmış olarak yerine oturur ve elini Rojcewicz'in omzuna koyarak, alçak sesle; 
"Amacına iyi niyetle git." der ve sonra inanılmaz bir şey olur; adam orada, o anda Prof. Rojcewicz'in gözlerinin önünde yok olur.
Bir Japon UFO blog yazarı, Tokyo'da dolaşırken büyük bir SGA grubuyla benzer şekilde tuhaf bir karşılaşma yaşadı. Adamların hepsi yarı Japon, yarı Orta Doğulu gibi görünüyordu. Hepsi de hasta ve bitkin görünüyordu ve çok doğal olmayan davranışlar sergiliyordu. Bunu şöyle açıkladı: 
"Tuhaf bir şekilde hareket ediyorlardı. Bunu tam olarak açıklayamıyorum. Hareket ettiklerinde böcek gibiydi. Bu mantıklı mı? Neden böyle bir izlenime sahip olduğumu gerçekten açıklayamıyorum ama hareketleri bana böcekleri hatırlattı. Sanırım başkalarının bu kadar şüphelenmesine yetecek kadar garip değildi, ama hareket edip etrafa baktıklarında her şeyin bana böceksi göründüğü konusunda inatçı bir izlenime kapıldım." Tatami odasına oturduklarında, tüketmeyecekleri içecekler sipariş ettiler ve akıllı telefonlarıyla oynamaya başladılar. Yemek çubuklarını kullanmaya alışkın olmadıkları oldukça açıktı. Sonunda ona yaklaştılar ve UFO blogu hakkında sorular sordular. Sonra ona içki ısmarlamayı teklif ettiler. Gitmek istiyordu, ancak kalması için onu ikna etmeye çalıştılar. 
"Sonra hepsi öyle bir şekilde güldüler ki, sanki duygu olmadan sadece gülüyormuş gibi, sanki gülmenin ne olduğunu bile bilmiyorlardı. Ayrıca oldukça tehdit ediciydi. Hepsinin üzerimde çok rahatsız edici bir etkisi oldu. En kötü hissi o gruptan aldım." 
Kalkıp gitti ve SGA'lar içkilerine dokunmamış olmalarına rağmen kalkıp hemen onu takip ettiler. Bir şekilde onları atlatmayı başardı ama hala izlendiğini düşünüyor.
İskoçya'nın Perthshire Pitlochry'de bir otelde iki genç adam aşçı olarak çalışıyorlardı ve 4 Ağustos 1990 yaz akşamı Calvine yakınlarındaki tepelerde yürüyüşe çıkmaya karar verdiler. İkili dışarıda yürüyüş yaparken gökyüzünde sessizce hareket eden devasa, elmas biçiminde uçan bir cisim gördüler. Cisim onları korkuttu. Görünmemek için çalılık alana koştular ve vadiden aşağı doğru gelen bir jet sesi duydular ve jet iki dakika sonra nesnenin etrafında dönmeye başladı. O zaman UFO ve jetin fotoğraflarını çektiler. Bunları İskoçya'nın en yüksek tirajlı gazetesi olan Daily Record'a götürdüler. Ancak gazete fotoğrafı basmak yerine İngiliz Savunma Bakanlığı'na teslim etti. Birkaç gün sonra sigara molasına çıkan gençler aralarında olayı konuşurken otelin önünde koyu renkli bir araba durdu ve siyah takım elbiseli iki gizemli figür arka koltuktan çıktı. İki şefe isimleriyle seslendiler. İki şefi biraz sohbet etmek için bir yere götürdüler. Ertesi gün iki şefin yerine bambaşka iki kişi otelde göreve başlamıştı ve iki şeften haber yoktu.
16 Eylül 1994 sabahı saat 10 civarında, Zimbabve’nin Ruwa şehrinde bulunan Ariel Okulu'ndaki çocuklar, öğle tatili için dışarı çıktılar. Çocuklar gökyüzünden garip bir şeyin yakındaki bir araziye indiğini farkettiler. Olaya tanık olan 62 çocukla röportaj yapıldığında, hepsi aynı hikayenin bir varyasyonunu anlattı: Her biri en azından bir gümüş diskin küçük bir ağaçlığa indiğini görmüştü. Ve diskin içinden, büyük koyu gözleri, küçük yarık ağızları ve tuhaf, soluk tenleri olan birkaç "siyah giyimli adam" çıkmıştı. Garip varlıklar çocuklarla konuşuyorlardı, ancak ağızları hiç hareket etmiyordu. Siyah Giyimli Adamlar, telepati ile iletişim kuruyorlar ve çocukları Dünya'nın devam eden sanayileşmesinin ve çevresel yıkımın gelecekteki etkileri konusunda uyarıyorlardı.
Susan Sheppard, Batı Virginia kasabasındaki diğer okul çocuklarıyla birlikte evinin üzerinde uçan bir UFO gördüğünde genç bir kızdı. Ebeveynleri yerel halktan aldıkları telefon görüşmelerine inanmasa da o ne gördüğünü biliyordu. Ufoları görmesinden kısa süre sonra Siyah Giyen Adamlarla görüşen birkaç çocuktan biri oldu. Bölgedeki diğer çocuklarla oynarken, kendini hemen belli eden iki adam gördü.  Çoğu SGA'nın aksine, Susan ve arkadaşlarına yaklaşan iki adam takım elbise giymemişti; siyah tişört ve siyah pantolon giymişlerdi. Ancak bu, genç kız için yine de oldukça korkutucuydu.  Bunları şöyle anlattı:
"Adamlar, hemen hissettiğim tuhaf bir enerji yayıyorlardı. Ayrıca birbirlerinden farklı görünüyorlardı. Bir adam Avrupa kökenli gibi görünürken, diğeri Doğu Asyalı bir görünüme sahipti. Asyalı görünüme sahip olanın saçları çok kısa kesilmiş, boyanmış sarıya benziyordu. İkisi de şapka takmıyordu, takım elbise ve kravat da giymiyorlardı. Sadece siyah bir gömlek ve siyah pantolon giymişlerdi." 
Karşılaşmadan kısa bir süre sonra, kendisi ve arkadaşı daha sonra erkeklerle ilişkilendirdiği şiddetli migrenler yaşamaya başladı. Karşılaşmadan yıllar sonra, poltergeist aktivitesi, garip uyurgezerlik atakları ve sürekli izlendiğine dair bir his yaşadı.
SGA ile gerçek etkileşimler hakkında daha yakın tarihli hikâyelerden biri, Amerika Birleşik Devletleri semalarında yankılanan gizemli patlama dalgasıyla ilgilidir. Daha spesifik olarak, Pensilvanya'da meydana gelen bir dizi açıklanamayan patlama.  Son raporlar, FBI veya benzeri bir hükümet kuruluşundan insanların Mullaney bölgesindeki yerel halkı patlamalar hakkında sorguladığını gösteriyor. Daha spesifik olarak, yetkililerin eğer bir şey gördülerse insanların ne gördüğünü bilmek istedikleri anlaşılıyor.  Hükümetten beklediğinizin aksine, yerel halkın aldığı sorgulamalar dostça olmaktan çok uzaktı. Bir sakin karşılaşmasını şu şekilde anlattı:
"Koyu renk takım elbiseli ve koyu renk arabalı iki adam, ben cevap verene kadar ön ve arka kapımıza vuruyordu. Paltolarının altında rozetleri olduğunu görebiliyordum ama kendilerini tanıtmıyorlardı. Sinir bozucuydu. Sonra gittiler."
ABD Temsilciler Meclisi üyesi Anna Paulina Luna, SGA tarafından takip edildiğini bildirmiştir.14 Ekim 2008'de, Kanada, Ontario, Niagara Şelalesi yakınlarında gerçekleşen tuhaf bir olay, Siyah Giyen Adamlar (SGA) gizemine modern bir boyut kazandırdı. Sheraton Fallsview Hotel'de otel müdürü olan Shane Sovar, bir otel güvenlik görevlisiyle birlikte bir UFO gördüklerini bildirdi. Bu olaydan sonraki haftalarda, otel personeli, o sırada orada olmayan Sovar ve güvenlik görevlisi hakkında bilgi almak isteyen iki gizemli kişinin alışılmadık bir ziyaretini anlattı. Sovar tarafından incelenen kamera görüntüleri, siyah takım elbiseleri, fötr şapkaları ve yüz kıllarının olmamasıyla ayırt edilen iki adamın otele girdiğini gösterdi.
2024 yılında ABD Temsilciler Meclisi Gözetim ve Reform Komitesi üyesi Anna Paulina Luna, askerî muhbirlerle yaptığı bir dizi tarihi duruşmada yaşadığı deneyimlerin ardından UFO'larla ilgili soruşturmada önemli bir figür haline geldi. Luna, Eglin Hava Kuvvetleri Üssü'nde fenomeni araştırırken yaptığı soruşturma sırasında Pentagon yetkilileri tarafından engellendiğini ve kimliği belirsiz ajanlar tarafından takip edildiğini ve bu kişileri 'siyahlı adamlar' olarak tanımladı. Grant Mitt Podcast'inde, Hava Kuvvetleri muhbirleriyle yapılan gizli brifinglerde tartışılan hava araçlarının insan dışı veya muhtemelen boyutlar arası kökenli olduğuna inandığını açıkladı.