stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Edmund Kemper
Daha sonraki cinayetler > Aiko Koo

14 Eylül 1972 akşamı Kemper, otobüsünü kaçırdıktan sonra bir dans kursuna otostopla gitmeye karar veren Aiko Koo adında 15 yaşındaki bir dans öğrencisini aldı. Yine uzak bir alana gidip Koo'ya silah çekti ve onu boğdu. Sonrasında tecavüz edip öldürdü.
Kemper daha sonra Koo'nun cesedini arabasının bagajına koydu ve içki içmek için yakındaki bir bara gitti, sonra dairesine geri döndü. Daha sonra, bardan çıktı ve "bir balıkçı gibi avına hayran kalarak" arabasının bagajını açtığını söyledi.
Dairesine geri döndüğünde, cesetle cinsel ilişkiye girdi, sonra vücudu parçalara ayırdı ve cesetten kurtuldu. Koo'nun annesi, kızının kaybolduğunu bildirmek için polisi aradı ve bilgi isteyen yüzlerce broşür astı ancak kızının konumu veya durumuyla ilgili herhangi bir yanıt alamadı.
Daha sonraki cinayetler > Cynthia Ann "Cindy" Schall

7 Ocak 1973'te annesinin yanına taşınan Kemper, 18 yaşındaki öğrenci Cynthia Ann "Cindy" Schall'ı aldığında Cabrillo Koleji kampüsünde araba kullanıyordu. Ormanlık bir alana sürdü ve onu .22 kalibrelik bir tabancayla ölümcül şekilde vurdu. Daha sonra cesedini arabasının bagajına yerleştirdi ve annesinin evine gitti. Cesedini gece boyunca odasındaki bir dolapta sakladı. Annesi ertesi sabah işe gitmek için ayrıldığında, Schall'la cinsel ilişkiye girdi ve kurşunu Schall'ın cesedinden çıkardı, sonra onu annesinin küvetinde parçaladı ve kafasını kesti.
Kemper, Schall'ın kopmuş kafasını birkaç gün boyunca tuttu, düzenli olarak onunla irrumatio yaptı, sonra yukarıya, yatak odasına doğru bakacak şekilde annesinin bahçesine gömdü. Tutuklanmasından sonra, bunu annesinin "her zaman insanların ona bakmasını istediği" için yaptığını belirtti. Schall'ın geriye kalan vücudunu bir uçurumdan attı. Takip eden birkaç hafta boyunca, başı ve sağ eli hariç hepsi keşfedildi. "bir ürkütücü yapboz gibi bir araya getirildi". Bir patolog, Schall'ın elektrikli testereyle parçalara ayrıldığını belirledi.
Daha sonraki cinayetler > Alice Helen "Allison" Liu ve Rosalind Heather Thorpe

5 Şubat 1973'te, annesiyle hararetli bir tartışmanın ardından, Kemper olası kurbanları aramak için evini terk etti. Santa Cruz bölgesinde bir seri katilin otostopçuları avladığına dair artan şüphe nedeniyle, öğrencilere sadece üzerinde üniversite çıkartmaları olan arabalara binmeleri tavsiye edildi. Annesi Kaliforniya Üniversitesi, Santa Cruz'da çalıştığı için Kemper böyle bir çıkartma elde edebilmişti.
UCSC kampüsünde 23 yaşındaki Rosalind Heather Thorpe ve 20 yaşındaki Alice Helen "Allison" Liu ile karşılaştı. Kemper'e göre, Thorpe önce arabasına bindi ve Liu'ya da girmesi için güven verdi. .22 kalibrelik tabancasıyla önce Thorpe'u sonra da Liu'yu öldürücü bir şekilde vurdu ve vücutlarını battaniyelere sardı.
Kemper kurbanlarını tekrar annesinin evine getirdi. Bu sefer arabasında kafalarını kesti ve başsız cesetlerini onlarla cinsel ilişkiye girmek için annesinin evine taşıdı. Daha sonra cesetleri parçalara ayırdı, kimlik tespitini önlemek için mermileri çıkardı ve ertesi sabah vücut kalıntılarını attı. Bir hafta sonra Eden Kanyonu'nda bazı kalıntılar bulundu ve daha fazlası Mart ayında Route 1 yakınlarında bulundu.
Bir röportajda kurbanlarının kafasını neden kestiği sorulduğunda, "Başa çıkma fantezileri biraz ganimet gibiydi. Bilirsiniz, kafa her şeyin olduğu yerdir, beyin, gözler, ağız. Çocukken, Kafa kesildikten sonra vücut bir hiç, kafayı kesersin ve vücut ölür, denildiğini hatırlıyorum.."
Daha sonraki cinayetler > Clarnell Elizabeth Strandberg ve Sally Hallett

20 Nisan 1973'te 52 yaşındaki annesi Clarnell Elizabeth Strandberg bir partiden eve döndükten sonra oğlunun gelişiyle uyandı. Yatağında oturup kitap okurken, Kemper'ın odasına girdiğini fark etti ve ona, "Sanırım bütün gece oturup konuşmak isteyeceksin," dedi. Kemper, "Hayır, iyi geceler" diye yanıtladı. Daha sonra annesinin uyumasını bekledi, sonra gizlice odasına girip onu bir pençe çekiçle dövdü ve bir çakı ile boğazını kesti. Daha sonra kafasını kesti ve kopmuş kafasıyla irrumatio yaptı, sonra onu dart tahtası olarak kullandı. Kemper, annesinin kafasını bir rafa koydu ve bir saat boyunca ona çığlık attı ve dart fırlattı en sonunda yüzünü parçaladı. Ayrıca sürekli sözünü kestiği için dilini ve gırtlağını çöp öğütücüye attı. Ancak çöp öğütücü sert ses tellerini parçalayamadı ve dokuyu tekrar lavaboya fırlattı. "Öldüğünde bile hâlâ dırdır ediyordu. Onu susturamadım."  dedi.
"Uzun yıllar boyunca beni azarladığı ve bana bağırdığı için bunu yapmamın uygun olduğunu düşündüm."
Kemper daha sonra annesinin cesedini bir dolaba sakladı ve yakındaki bir barda içmeye gitti. Döndükten sonra annesinin en iyi arkadaşı olan 59 yaşındaki Sara Taylor "Sally" Hallett'i akşam yemeği yemek ve film izlemek için eve davet etti. Hallett geldiğinde onu ölümüne boğdu. Ardından Hallett'in cesedini de bir dolaba koydu. Evden çıktı ve dışarıdan herhangi bir rahatsızlık belirtisi göstermedi.
Polise bir not bıraktı:
"Cumartesi günüydü saat yaklaşık olarak 05.15'ti. Bu korkunç katil kasabın ellerinde daha fazla acı çekmesine gerek yoktu. Tam da istediğim gibi hızlıydı ve uykudaydı. Özensiz ve eksik değil beyler. Sadece "zamansızlık". Yapacak işlerim var!"
Daha sonra Kemper olay yerinden kaçtı. Yaklaşık 1.600 km yolculuk boyunca uyanık kalmak için kafein hapları alarak Pueblo, Colorado'ya hiç durmadan gitti. Arabasında üç silahı ve yüzlerce mermisi vardı ve aktif bir insan avının hedefi olduğuna inanıyordu. Pueblo'ya vardığında annesinin ve Hallett'in öldürüldüğüne dair radyoda herhangi bir haber alamayınca bir telefon kulübesi buldu ve polisi aradı. Annesinin ve Hallett'in cinayetlerini itiraf etti ancak polis bu çağrıyı ciddiye almadı ve daha sonra tekrar aramasını söyledi. Birkaç saat sonra Kemper tekrar aradı ve şahsen tanıdığı bir memurla konuşmak istedi. O memura annesini ve Hallett'i öldürdüğünü itiraf etti, sonra polisin gelip onu gözaltına almasını bekledi ve ardından altı öğrencinin cinayetlerini de itiraf etti.
Kemper bir röportajında "Annemi öldüreceğimi haftalar önceden biliyordum." dedi.
Daha sonraki bir röportajda neden teslim olduğu sorulduğunda, Kemper şunları söyledi: "Asıl amaç ortadan kalktı. Herhangi bir fiziksel, gerçek veya duygusal amaca hizmet etmiyordu. Bu sadece saf bir zaman kaybıydı. Duygusal olarak, daha fazla dayanamadım. Sonlara doğru, tüm bu lanet şeyin çılgınlığını hissetmeye başladım ve neredeyse tükenme noktasında, neredeyse çöküşün canı cehenneme dedim ve hepsini iptal ettim."
Duruşma

Kemper, 7 Mayıs 1973'te sekiz adet birinci derece cinayetle suçlandı. Kemper'a Santa Cruz County Başsavcısı, avukat Jim Jackson atandı. Kemper'in açık ve ayrıntılı itirafı nedeniyle, avukatının tek seçeneği, suçlamalara karşı delilik nedeniyle suçsuz olduğunu iddia etmekti. Kemper iki kez gözaltında intihara kalkıştı. Davası 23 Ekim 1973'te devam etti.
Mahkeme tarafından atanan üç psikiyatrist, Kemper'in yasal olarak aklı başında olduğunu söylediler. Psikiyatristlerden biri olan Dr. Joel Fort, onun çocuk kayıtlarını ve bir zamanlar psikotik olduğu teşhisini araştırdı. Fort ayrıca, Kemper ile röportaj yaptı ve mahkemeye Kemper'in yamyamlıkla uğraştığını ve kurbanlarının bacaklarından et kestiğini, sonra bu et parçalarını pişirip bir güveçte tükettiğini iddia etti. Yine de Fort, Kemper'in her durumda tamamen bilinçli olduğunu belirledi ve Kemper'in bir katil olarak etiketlenmekle ilişkilendirilen rezillik ihtimalinden hoşlandığını belirtti. Kemper daha sonra yamyamlık itirafından vazgeçti.
Kasım'da Kemper kürsüye çıktı. Kurbanları kendisi istediği için öldürdüğünü ifade etti ve eylemlerinin ancak anormal bir akıl sahibi biri tarafından işlenmiş olabileceği mantığına dayanarak jüriyi deli olduğuna ikna etmeye çalıştı.
Vücudunda iki varlığın yaşadığını ve katil kişilik devraldığında bunun "bir tür kendini kaybetme" gibi olduğunu söyledi.
8 Kasım 1973'te, altı erkek, altı kadın jüri, Kemper'ın aklı başında ve her açıdan suçlu olduğunu ilan etmeden önce beş saat boyunca tartıştı. Ölüm cezası istedi, "işkenceyle ölüm" talep etti. Ancak, Kaliforniya Yüksek Mahkemesi tarafından ölüm cezasına ettiği itiraflar koyulduğunda, bunun yerine her bir suçlama için yedi yıl müebbet hapis cezasına çarptırıldı ve bu şartlar yerine getirildi. Kaliforniya Medical Facility'ye mahkûm edildi.
Popüler kültürde

Kemper pek çok film ve edebiyat eserini etkilemiştir:
Thomas Harris'in 1988 tarihli Kuzuların Sessizliği romanındaki Buffalo Bill karakterine ilham kaynağı oldu. Kemper gibi, Bill de büyükbabasını ergenlik çağında ölümcül bir şekilde vurur.
Dean Koontz, 1996 tarihli "Intensity" romanında Kemper'i Edgler Vess karakterine ilham kaynağı olarak göstermişti.
2000 yapımı American Psycho filmindeki Patrick Bateman karakteri, yanlışlıkla Kemper'ın bir sözünü Ed Gein'e atfediyor: "Ed Gein'in kadınlar hakkında ne dediğini biliyor musunuz? 'Sokakta yürüyen güzel bir kız gördüğümde iki şey düşünüyorum. Bir tarafım onu dışarı çıkarmak, onunla konuşmak, gerçekten iyi ve tatlı olmak ve ona doğru davranmak istiyor... diğer tarafım, başının bir çubuk üzerinde nasıl görüneceğini merak ediyor'."
Kısmen Kemper cinayetlerine dayanan, Kemper: The CoEd Killer adlı bir korku filmi 2008'de gösterime girdi.
Fransız yazar Marc Dugain 2012'de Kemper hakkında Avenue des géants (Avenue of the Giants) adlı bir roman yayınladı.
Kemper, 2017 Netflix televizyon dizisi Mindhunter'da aktör Cameron Britton tarafından canlandırıldı. Britton, bu rolü nedeniyle Drama Dizilerinde En İyi Konuk Erkek Oyuncu Emmy Ödülü'ne aday gösterildi.
Mary Ann Pesce ve Anita Luchessa
Cynthia Ann "Cindy" Schall
Alice Liu ve Rosalind Thorpe
Clarnell Elizabeth Strandberg
17 Kasım 2011'de Kemper
Stirton with Thorlby

| Stirton with Thorlby |
| --- | --- |
Kent
Stirton with ThorlbyStirton with Thorlby'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: North Yorkshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Stirton with Thorlby, İngiltere'nin North Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Stape

| Stape |
| --- | --- |
Kent
StapeStape'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: North Yorkshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Stape, İngiltere'nin North Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Well, North Yorkshire

| Well, North Yorkshire |
| --- | --- |
Kent
Well, North YorkshireWell, North Yorkshire'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: North Yorkshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Well, North Yorkshire, İngiltere'nin North Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Yargı

Başlığın diğer anlamları için Yargı (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Melbourne'daki Commonwealth Hukuk Mahkemeleri Binası, Avustralya Federal Devre Mahkemesi, Avustralya Federal Mahkemesi, Avustralya Aile Mahkemesinin Melbourne şubelerinin yanı sıra zaman zaman Avustralya Yüksek Mahkemesi oturumlarının yapıldığı yer
Yargı (yargı kolu veya yargı sistemi olarak da bilinir), yasal anlaşmazlıkları/uyuşmazlıkları karara bağlayan ve yasal davalarda yasayı yorumlayan, savunan ve uygulayan mahkemeler sistemidir.
Anlam

Yargı, devlet adına hukuku yorumlayan, savunan ve uygulayan mahkemeler sistemidir. Yargı, uyuşmazlıkların çözüm mekanizması olarak da düşünülebilir. Kuvvetler ayrılığı doktrini uyarınca, yargı genellikle kanun yapmaz (yasama organının sorumluluğundadır) veya kanunları uygulamaz (yürütmenin sorumluluğundadır), bunun yerine kanunları yorumlar, savunur ve her bir davanın gerçeklerine uygular. Bununla birlikte, bazı ülkelerde yargı ortak hukuk yapar.
Birçok ülkede yargı organı, yargısal denetim süreci yoluyla yasaları değiştirme yetkisine sahiptir. Yargısal denetim yetkisine sahip mahkemeler, birincil mevzuat, anayasa hükümleri, antlaşmalar veya uluslararası hukuk gibi daha üst bir normla uyumsuz bulduklarında devletin kanun ve kurallarını iptal edebilir. Yargıçlar bir anayasanın yorumlanması ve uygulanması için kritik bir güç oluştururlar ve böylece ortak hukuk ülkelerinde anayasa hukuku gövdesini oluştururlar.
Tarihçe

Ayrıca bakınız: Hukuk tarihi
Bu kısım tarih boyunca yargının ve yargı sistemlerinin gelişimine ilişkin daha genel bir bakış açısıdır.
Tarihçe > Roma yargı sistemi

Ayrıca bakınız: Roma hukuku ve Bizans hukuku
Tarihçe > Roma yargı sistemi > Arkaik Roma hukuku (MÖ 650-264)

En önemli kısım Ius Civile (Latince "medeni hukuk") idi. Bu, Mos Maiorum (Latince "ataların yolu") ve Leges'ten (Latince "kanunlar") oluşuyordu. Mos Maiorum, selefler tarafından yıllar içinde oluşturulan sosyal normlara dayanan davranış kurallarını ifade ediyordu. MÖ 451-449'da Mos Maiorum 12 Levha'da yazılı hale getirildi. L' önce krallar, daha sonra da Cumhuriyet döneminde halk meclisi olmak üzere liderler tarafından belirlenen kurallardı. Bu ilk yıllarda yasal süreç iki aşamadan oluşuyordu. İlk aşama, In Iure, yargı süreciydi. Yargı sisteminin başındaki kişiye (hukuk dinin bir parçası olduğu için ilk başta rahiplere) gidilir, o da davaya uygulanabilir kurallara bakardı. Davadaki taraflara hukukçular yardımcı olabilirdi. Daha sonra ikinci aşama olan Apud Iudicem başlardı. Dava, eşit sayıda olmayan normal Roma vatandaşlarından oluşan yargıçların önüne getirilirdi. Uygulanabilir kurallar zaten seçilmiş olduğu için deneyim gerekmiyordu. Sadece davayı yargılamak zorundaydılar.
Tarihçe > Roma yargı sistemi > Klasik öncesi Roma hukuku (MÖ 264-27)

Bu dönemdeki en önemli değişiklik, yargı sisteminin başı olarak rahipten praetor'a geçilmesiydi. Praetor ayrıca seçildiği yıl için yeni yasalar ya da ilkeler ilan ettiği bir ferman yayınlardı. Bu ferman praetorian yasası olarak da bilinir.
Tarihçe > Roma yargı sistemi > Principatus (MÖ 27 - MS 284)

Principatatus, Augustus'un hükümdarlığı ile başlayan Roma İmparatorluğu'nun ilk bölümüdür. Bu dönem aynı zamanda "Roma hukukunun klasik dönemi" olarak da bilinir. Bu dönemde, praetor'un fermanı artık edictum perpetuum olarak biliniyordu ve tüm fermanlar Hadrianus tarafından tek bir fermanda toplanmıştı. Ayrıca yeni bir yargı süreci ortaya çıktı: cognitio extraordinaria (Latince "olağanüstü süreç"). Bu, imparatorluğun cömertliği nedeniyle ortaya çıktı. Bu süreç, davanın imparatorun temsilcisi olan profesyonel bir yargıca sunulduğu tek bir aşamadan oluşuyordu. Bir üst amire temyiz başvurusu yapılabiliyordu.
Bu dönemde hukuk uzmanları ortaya çıkmaya başladı. Hukuk üzerine çalıştılar ve imparatora danışmanlık yaptılar. Ayrıca imparator adına hukuki tavsiyelerde bulunmalarına da izin veriliyordu.
Tarihçe > Roma yargı sistemi > Dominatus (MS 284-565)

Bu dönem aynı zamanda "Roma hukukunun klasik sonrası dönemi" olarak da bilinir. Bu dönemdeki en önemli hukuki olay Justinianus tarafından yapılan kodifikasyondur: Corpus Iuris Civilis. Bu, tüm Roma Hukuku'nu içeriyordu. Hem hukukçuların çalışmalarının ve yorumlarının bir derlemesi hem de yeni yasaların bir koleksiyonuydu. Corpus Iuris Civilis dört bölümden oluşuyordu:
Institutiones: Bu kısım bir giriş ve Roma hukukunun bir özetiydi.
Digesta/Pandectae: Bu kısım fermanların derlemesiydi.
Codex: İmparatorların tüm kanunlarını içeriyordu.
Novellae: Oluşturulan tüm yeni kanunları içeriyordu.
Tarihçe > Orta Çağ

Ayrıca bakınız: Katolik Kilisesi kanon hukuku
Orta Çağ'ın sonlarında eğitim gelişmeye başlamıştır. İlk eğitim manastırlarla sınırlıyken, 11. yüzyılda katedrallere ve şehirdeki okullara yayılmış ve sonunda üniversiteler kurulmuştur. Üniversitelerin beş fakültesi vardı: sanat, tıp, teoloji, kanon hukuku ve Ius Civile ya da medeni hukuk. Kanon hukuku ya da dini hukuk, Roma Katolik Kilisesinin başı olan Papa tarafından oluşturulan yasalardır. Son biçime seküler hukuk ya da Roma hukuku da denmekteydi. Esas olarak 1070 yılında yeniden keşfedilen Corpus Iuris Civilis'e dayanıyordu. Roma hukuku esas olarak "dünyevi" meseleler için kullanılırken, kanon hukuku kiliseyle ilgili meseleler için kullanılıyordu.
Corpus Iuris Civilis'in keşfiyle 11. yüzyılda başlayan döneme skolastikler de denir ve bu dönem erken ve geç skolastikler olarak ikiye ayrılabilir. Bu dönem, eski metinlere duyulan ilginin yenilenmesi ile karakterize edilir.
Tarihçe > Orta Çağ > Ius Civile > Erken dönem skolastikler (1070-1263)

Corpus Iuris Civilis'ten Digesta'nın yeniden keşfi, Bologna Üniversitesinin Roma hukukunu öğretmeye başlamasına yol açtı. Üniversitedeki profesörlerden Roma kanunlarını araştırmaları ve eski kanunlarla ilgili olarak İmparator ve Papa'ya tavsiyelerde bulunmaları istendi. Bu durum Glossator'ların Corpus Iuris Civilis'i çevirmeye ve yeniden yaratmaya başlamasına ve bunun etrafında bir literatür oluşturmasına yol açtı:
Glossae: eski Roma kanunlarının çevirileri
Summae: özetler
Brocardica: eski yasaların hatırlanmasını kolaylaştıran kısa cümleler, bir tür anımsatıcı
Quaestio Disputata (sic et non): argümanı aramak ve onu çürütmek için diyalektik bir yöntem.
Accursius 1263 yılında Glossa Ordinaria'yı yazarak erken dönem skolastiklerin sonunu getirmiştir.
Tarihçe > Orta Çağ > Ius Civile > Geç dönem skolastikler (1263-1453)

Glossator'ların halefleri Postglossator'lar ya da Yorumculardı. Eski Roma hukukuna göre verilen öğütler olan metinler, risaleler ve consilia ile yorumlar yazarak bir konuyu mantıksal ve sistematik bir şekilde incelediler.
Tarihçe > Orta Çağ > Kanon hukuku > Erken dönem skolastikler (1070-1234)

Kilise hukuku birkaç çeşit yasa bilir: canones, konsiller tarafından alınan kararlar ve decreta, papalar tarafından alınan kararlar. Ünlü dekretistlerden biri olan keşiş Gratian, günümüzde Decretum Gratiani ya da sadece Decretum olarak bilinen kilise hukukunun tamamını düzenlemeye başlamıştır. Birlikte Corpus Juris Canonici olarak bilinen altı hukuki metinden oluşan koleksiyonun ilk bölümünü oluşturur. Roma Katolik Kilisesi kanonistleri tarafından Pentekost (19 Mayıs) 1918'e kadar kullanılmış, bu tarihte Papa XV. Benedictus tarafından 27 Mayıs 1917'de ilan edilen gözden geçirilmiş Kanon Hukuku Kanunu (Codex Iuris Canonici) yasal güç kazanmıştır.
Tarihçe > Orta Çağ > Kanon hukuku > Geç dönem skolastikler (1234-1453)

Ius Civile'nin postglossator'ları gibi decretalistler de metinlerle birlikte risaleler, yorumlar ve tavsiyeler yazmaya başladılar.
Tarihçe > Orta Çağ > Jus Commune

15. yüzyıl civarında, her iki kanunla birlikte bir kabul ve kültürleşme süreci başladı. Nihai ürün Jus Commune olarak biliniyordu. Bu, ortak normları ve ilkeleri temsil eden kanon hukuku ile gerçek kurallar ve terimler olan Roma hukukunun bir birleşimiydi. Bu, daha fazla hukuki metin ve kitabın oluşturulması ve hukuki sürecin daha sistematik bir şekilde yürütülmesi anlamına geliyordu. Yeni yasal süreçte temyiz mümkündü. Süreç, yargıcın önündeki tüm delilleri aktif olarak araştırdığı kısmen engizisyonel, ancak her iki tarafın da yargıcı ikna edecek delilleri bulmaktan sorumlu olduğu kısmen de çekişmeli olacaktı.
Fransız Devrimi'nden sonra kanun koyucular, kanunların hâkimler tarafından yorumlanmasını durdurmuş ve yasama organı kanunları yorumlamasına izin verilen tek organ olmuştur; bu yasak daha sonra Napolyon Kanunu ile kaldırılmıştır.
Farklı hukuk sistemlerinde yargının işlevleri

Genel hukuk yargı sistemlerinde mahkemeler hukuku yorumlar; buna anayasalar, tüzükler ve yönetmelikler dahildir. Ayrıca, yasama organının kanun yapmadığı alanlarda önceki içtihatlara dayanarak kanun yaparlar (ancak sınırlı bir anlamda, belirli davaların gerçekleriyle sınırlı olarak). Örneğin, ihmal haksız fiili çoğu örf ve adet hukuku ülkesinde kanun hukukundan türetilmemiştir. Örfi hukuk terimi bu tür bir hukuku ifade eder. Örfi hukuk kararları, tüm mahkemelerin takip etmesi için emsal teşkil eder. Buna bazen stare decisis denir.
Farklı hukuk sistemlerinde yargının işlevleri > Ülkelere özgü işlevler

Amerika Birleşik Devletleri mahkeme sisteminde Yüksek Mahkeme, federal Anayasa ve buna uygun olarak oluşturulan tüm tüzük ve yönetmeliklerin yorumlanmasının yanı sıra çeşitli eyalet yasalarının anayasaya uygunluğu konusunda nihai mercidir; ABD federal mahkeme sisteminde federal davalar ABD bölge mahkemeleri olarak bilinen duruşma mahkemelerinde görülür, ardından temyiz mahkemeleri ve daha sonra Yüksek Mahkeme gelir. Davaların %98'ine bakan eyalet mahkemeleri farklı isimlere ve organizasyona sahip olabilir; duruşma mahkemeleri "ortak savunma mahkemeleri", temyiz mahkemeleri "üst mahkemeler" veya "commonwealth mahkemeleri" olarak adlandırılabilir. Yargı sistemi, ister eyalet ister federal olsun, ilk derece mahkemesi ile başlar, temyiz mahkemesine gider ve son çare mahkemesinde sona erer.
Fransa'da kanunların yorumlanmasında nihai merci idari davalar için Danıştay, hukuk ve ceza davaları için ise Yargıtaydır.
Çin Halk Cumhuriyeti'nde, yasaların yorumlanması konusunda nihai merci Ulusal Halk Kongresidir.
Arjantin gibi diğer ülkelerde alt mahkemeler, bir temyiz mahkemesi (ceza hukuku için) ve bir Yüksek Mahkeme içeren karma sistemler vardır. Bu sistemde Yüksek Mahkeme her zaman nihai mercidir, ancak ceza davalarının medeni hukuktan bir fazla olmak üzere dört aşaması vardır. Mahkemede toplam dokuz yargıç görev yapmaktadır. Bu sayı birkaç kez değiştirilmiştir.
Ülkelere göre yargı sistemleri > Japonya

Japonya'nın hakim seçme süreci, Amerika Birleşik Devletleri ve Meksika gibi çeşitli ülkelere kıyasla daha uzun ve daha katıdır. Hakim yardımcıları, Wako'da bulunan Hukuk Eğitim ve Araştırma Enstitüsünde eğitimlerini tamamlayanlar arasından atanmaktadır. Yardımcı hakimler atandıktan sonra beş yıl görev yapmadan ve Japonya Yüksek Mahkemesi tarafından atanmadan tek başlarına görev yapmaya hak kazanamazlar. Hâkimlerin savcı ya da avukat olarak on yıllık pratik deneyim sahibi olmaları gerekmektedir. Japon yargı organında Yüksek Mahkeme, sekiz yüksek mahkeme, elli bölge mahkemesi, elli aile mahkemesi ve 438 özet mahkemesi bulunmaktadır.
Ülkelere göre yargı sistemleri > Meksika

Meksika Yüksek Mahkemesi yargıçları Meksika devlet başkanı tarafından atanır ve daha sonra ömür boyu görev yapmak üzere Meksika Senatosu tarafından onaylanır. Diğer yargıçlar Yüksek Mahkeme tarafından atanır ve altı yıl süreyle görev yaparlar. Federal mahkemeler, Yüksek Mahkemenin 11 üyesi, 32 devre mahkemesi ve 98 bölge mahkemesinden oluşmaktadır. Meksika Yüksek Mahkemesi Mexico'da bulunmaktadır. Yüksek Mahkeme Yargıçları 35 ila 65 yaşları arasında olmalı ve aday gösterilmelerinden önceki beş yıl içinde hukuk diplomasına sahip olmalıdır.
Ülkelere göre yargı sistemleri > Amerika Birleşik Devletleri

Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi yargıçları Amerika Birleşik Devletleri başkanı tarafından atanır ve Amerika Birleşik Devletleri Senatosu tarafından onaylanır. Yüksek Mahkeme yargıçları ömür boyu veya emekli olana kadar görev yaparlar. Yüksek Mahkeme Washington, DC'de bulunmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri federal mahkeme sistemi 94 federal yargı bölgesinden oluşmaktadır. Bu 94 bölge daha sonra on iki bölgesel devreye ayrılır. Amerika Birleşik Devletleri'nde Yüksek Mahkemeye bağlı olduğu kabul edilen beş farklı mahkeme türü bulunmaktadır: Amerika Birleşik Devletleri iflas mahkemesleri, Amerika Birleşik Devletleri Federal Devre Temyiz Mahkemesi, Amerika Birleşik Devletleri Uluslararası Ticaret Mahkemesi, Amerika Birleşik Devletleri temyiz mahkemeleri ve Amerika Birleşik Devletleri bölge mahkemeleri.
Göçmenlik mahkemeleri yargı organının bir parçası değildir; göçmenlik hakimleri, yürütme organında Amerika Birleşik Devletleri Adalet Bakanlığının bir parçası olan Göçmenlik İnceleme Yürütme Ofisinin çalışanlarıdır.
Her eyaletin, bölgenin ve yerleşik alanın, ilgili yargı yetkisinin yasal çerçevesi dahilinde faaliyet gösteren ve eyalet ve bölge hukukuna ilişkin davaları görmekten sorumlu kendi mahkeme sistemi vardır. Tüm bu yargı bölgelerinin ayrıca kendi yargı bölgelerinde en yüksek hukuk mahkemesi olarak görev yapan kendi yüksek mahkemeleri (veya eşdeğeri) vardır.