Leon Garfield
Hayatı

Garfield, Brighton Gramer Okulu'na (1932–1938) gitmiştir. Regent Street Polytechnic'te sanat eğitimi almıştır ancak çalışmaları önce ücretler için fon eksikliği, ardından II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle kesintiye uğramıştır. Nisan 1941'de Golders Green Sinagogu'nda Lena Leah Davies ile evlenmiştir ancak birkaç ay sonra ayrılmışlardır. Savaştaki hizmetinden dolayı Kraliyet Ordusu Tabip Birlikleri'ne katılmıştır. Belçika'da görev yaptığı sırada, ikinci karısı (1948'de) ve tanınmış bir çocuk kitabı yazarı olan ambulans şoförü Vivien Alcock ile tanışmıştır. Ayrıca Garfield'ın yazılarını büyük ölçüde etkileyerek ona Smith için orijinal fikir de dahil olmak üzere önerilerde bulunmuştur.
Savaştan sonra Garfield, Islington'daki Whittington Hastanesi'nde biyokimyasal laboratuvar teknisyeni olarak çalışmıştır ve 1960'lara kadar boş zamanlarında yazmıştır ve tam zamanlı olarak yazabilecek kadar başarılı olmuştur.
1964'te Garfields, her iki ebeveynin de en sevdiği yazar olan Jane Austen'den sonra Jane adını verdikleri bir kız çocuğu evlat edinmişlerdir.
Garfield, ilk kitabı olan korsan romanı Jack Holborn'u yetişkin okuyucular için yazmıştır. Ancak Constable & Co.'daki bir editör, kitabın potansiyelini bir çocuk romanı olarak görmüştür ve Garfield'ı onu genç okuyucular için uyarlamaya ikna etmiştir. Bu biçimiyle 1964'te Constable tarafından yayınlanmıştır. İkinci kitabı Sisteki Şeytan (1966), Guardian Ödülü'nü kazanmıştır. Daha sonraki birkaç çalışması gibi televizyon için de seri hale getirilmiştir. Sisteki Şeytan, tipik olarak on sekizinci yüzyılın sonlarında kurulan ve tehditkar bir entrikanın ortasına itilmiş mütevazı kökenlerden (bu örnekte gezici oyunculardan oluşan bir aileden bir çocuk) bir karakter içeren birkaç tarihi macera romanının ilkiydi. Bir diğeri, genç bir yankesici olan aynı adı taşıyan kahramanın zengin bir eve kabul edildiği Smith (1967); 1987'de Phoenix Ödülü'nü kazanmıştır. Yine bir diğeri, genç bir çırağın kazara ve vicdanının cani bir suçluya eşlik etmeye zorlandığı Black Jack (1968) filmidir.
1970'te Garfield'ın çalışması, Edward Blishen ile birlikte yazılan ve Charles Keeping tarafından resimlenen, çok sayıda Yunan mitini tek bir anlatıda yeniden anlatan Denizin Altındaki Tanrı ile yeni yönlere doğru ilerlemeye başlamıştır. En iyi İngiliz çocuk kitabı için  Carnegie Madalyasını kazanmıştır.[6] Garfield, Blishen ve Keeping, The Golden Shadow (1973) adlı devam filminde tekrar işbirliği yapmıştır. Davulcu Çocuk (1970) başka bir macera öyküsüdür. Ancak daha çok merkezi bir ahlaki sorunla ilgilidir ve görünüşe göre biraz daha yaşlı okuyucuları hedeflemiştir. 1989'da Lions Tracks tarafından Devrim başlığı altında yeniden yayınlanan Eylül Tutsakları'nda (1975) bir eğilim devam etmiştir. Zevk Bahçesi (1976) ve Güven Adamı (1978). Adelaide Harris'in Garip Olayı (1972), iki çocuğun erkeklerden birinin kız kardeşini kullanarak Romulus ve Remus hikâyesinin inandırıcılığını test etmeye karar verdiği bir kara komedidir. O zamanlar en dikkate değer olanı, 1976 ile 1978 arasında ayrı ayrı yayınlanan ve daha sonra bir koleksiyon olarak The Apprentices, çıraklar hakkında bir dizi bağlantılı uzun kısa öyküsüdür. 1970'lerin ortalarındaki daha yetişkin temalı kitaplar karışık bir tepkiyle karşılaşmıştır ve Garfield, 1980'de Whitbread Ödülü kazanan John Diamond ve The Aralık Rose (1986) ile daha önceki kitaplarının modeline geri dönmüştür. 1980'de, Garfield'ın kendi stili üzerinde büyük etkisi olan bir yazar olan Dickens'ın 1870'te ölümüyle bitmemiş olan Edwin Drood'un Gizemi için bir son yazmıştır.
Garfield, 1985 yılında Kraliyet Edebiyat Cemiyeti üyeliğine seçilmiştir. 2 Haziran 1996'da, bir zamanlar çalıştığı Whittington Hastanesi'nde kanserden ölmüştür.