stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Muhammed Salih
Siyasi yaşamı

Şiiriyle başlayan tanınma sürecinde bir anda Özbek gençliğinin okuduğu şairlerden biri haline gelen Muhammed Salih, özellikle şiirine yerleştirdiği metaforlar yardımıyla dillendirilen özgürlük arayışı ve eleştirel ton dolayısıyla, Rusya içinde gizliden gizliye süregelen dilini bulamamış özgürlük arayışına katkısıyla, kısa sürede birçok Sovyet aydının da tanıdığı bir isim haline geldi. 1985'te Özbek Milliyetçilerin baş eseri olan “Politbüroya Mektup” adlı manifestoyu yazdı.
Muhammed Salih'in hem yerel Özbek idaresi hem de genel Sovyet idaresi karşısında nasıl bir tehlike olabileceğini sezen Sovyet idaresi engel olamadığı bu gelişim karşısında son çare olarak ona bir takım ayrıcalıklar tanıyarak kontrol altına almaya çalıştıysa da, Muhammed Salih, hiçbir tavize yanaşmadı. Özbekistan Yazarlar Birliği genel sekreteri olarak SSCB Yazarlar Birliği kurultayında çıktığı kürsüde Sovyetler Birliği'ni tarihinde olmadık biçimde eleştirerek kendisine sus payı olarak sunulan Komünist Parti davetini reddetti.
Bir anda onu Özbek milletinin saygın liderlerinden biri haline getiren bu çıkıştan sonra kendisini bütünüyle bir özgürlük mücadelesinin içinde bulan Muhammed Salih, hem sanatsal hem  de siyasal söylemine katmış olduğu İslami boyut dolayısıyla da artık hiçbir biçimde önüne geçilemeyecek bir büyük söylemin sahibi olarak 1988 yılında üç arkadaşıyla birlikte zamanın ilk muhalif örgütü niteliğindeki ‘Birlik Halk Hareketi’ni ve bunu takiben de 1990'da daha sonra ‘ERK’ Partisini kurdu. Aynı yıl Özbekistan Parlamentosu'na girmiştir. İlk hedefi özgür ve bağımsız Özbekistan olan Muhammed Salih, Sovyet Rusya'nın dağılmasından sonraki ilk parlamentoda ‘Özbekistan’ın Mustakillik Deklarasyonunu’ nu ortaya koyarak, bir özgürlük ve demokrasi hareketinin de başlatıcısı oldu.
1985'ten başlayarak o kendi makalelerinde her cepheden Özbek halkının dertlerini gündeme getirmeye başlamıştır. 1988 yılının Haziran ayında o Moskova’da SSCB Yazarlar Birliği Kurultayında, yüksek minberden ilk olarak Sovyetler Birliğini sert eleştiriler getirmiştir. Arkasından Moskova’nın arzusuyla Komünist Partisi üyeliğine davet edilmiştir. Bu daveti kabul etmemiştir.
1991 yılının Aralık ayında yapılan Cumhurbaşkanlık Seçimlerinde aday olmuştur. Resmî açıklamalara göre seçimden %12.7 oyla çıkmıştır. Seçimlerden hemen sonra Partisine baskılar başlamış ve parti gazeteleri yasaklanmıştır. Bir süre gözaltında tutulan Muhammed Salih daha sonra serbest bırakılmıştır. 1993 yılın ilkbaharında dönemin Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın davetiyle Türkiye’ye gelmiştir.
Belli bir süre Türkiye’de kaldıktan sonra, Norveç’e gitmek zorunda kalmıştır. 2002 yılın başlarında Çekya'ya yaptığı ziyaret sırasında tutuklandı ve daha sonra serbest bırakıldı.
2005 yılında ABD’de yapılan Özbekistan rejim muhaliflerinin toplantısı sonucu “Özbekistan Rejim Muhaliflerinin Lideri" seçilmiştir.
Suikast girişimleri > 2001 Suikast girişimi

BBC radyosunun haberine göre Özbekistan Cumhurbaşkanı İslam Kerimov, Muhammed Salih'i öldürmeleri için Çeçenler'e 2 milyon dolar teklif etmiştir. BBC'nin, suikast pazarlığına şahit olan Behram Muminahunov adlı bir kişinin ağzından aktardığı haber, Kerimov'un Norveç'te yaşayan Muhammed Salih'i öldürmeyi kafasına koyduğunun kanıtı niteliğinde.
"Burada bir siyasi lidere suikasta teşebbüsün şahidi olarak konuşacağım" diyen Behram'ın BBC'deki ifadeleri şöyle: "1999 Eylül ayında bir grup Çeçen iş adamı Moskova'dan Taskent'e geldi. Grubun başkanı sürgündeki Muhammed Salih'i tanıdığını söylemişti. Bu görüşmeden sonra İçişleri Bakanı Zakir Almetov, Terörle Mücadele Koordinatörü Batir Dursunov ve Özbekistan İnterpol Müdürü Mahmud Haitov beni İçişleri Bakanlığı'na çağırarak bu kişilerle görüşmek istediklerini bildirdiler. Ben de bu görüşmeyi sağladım.
Dursunov ve Haitov Çeçenler'e, 2 milyon dolar karşılığında Muhammed Salih'i öldürme teklifinde bulundular. Biz bu tehlikeli girişim hakkında Muhammad Salih'i bilgilendirdik. Salih, teklifi kabul etmemizi rica etti. Amacı Kerimov rejiminin ne kadar mütecaviz bir rejim olduğunu su yüzüne çıkarmaktı.
Haitov ve benim aramda geçen telefon konuşmalarının en önemli bölümleri ve görüntülü deliller elimizde. Konuşmalarda Muhammed Salih'e suikast siparişi reddedilmez şekilde açıkça ifade ediliyor. Almetov, Dursunov ve Haitov, 25 Nisan 2001'da yerel saatle 8'de Devlet Başkanı İslam Kerimov'a suikastle ilgili bilgi verdi.
Eylül 2000'de Çeçenler'e suikaste hazırlanmak amacıyla ile 135 bin Amerikan Doları nakit olarak verildi. Ödemenin tamamı Muhammed Salih öldürüldükten hemen sonra verilecekti.
Salih'in kellesi için verilen 2 milyon doların 1 milyonu Albay Tursunov ve Haitov arasında paylaşılacaktı. Özbek hükûmetine Muhammed Salih'in Çeçenler'in elinde tutsak olduğunu kanıtlamak için biz, Salih'den birkaç hafta 'ortadan kaybolmasını' rica ettik. Akrabaları Salih'in kaybolduğunu ilan ettiler. Bu haber 23 Nisan'da yayınlandı. Buna inandılar ve 25 Nisan günü yukarıda da adını verdiğim üç kişi Kerimov tarafından kabul edildi. Çeçenler'e verilecek 1 milyon dolardan kalan kısmının (870 bin dolar) verilmesi için Almetov, muhalefet liderinin gerçekten öldürüldüğünü kanıtlayacak deliller, olay hakkında ERK Partisi'nin radyodan bildirisi ve bir de Salih'in bulunduğu devletin resmî mercileri tarafından olayın açıklanmasını istedi.
Tabii ki, bu talepleri yerine getirmek imkânsızdı ve biz böylece bu tehlikeli oyunu en doruk noktasında durdurmak zorunda kaldık. Bu üç kişi 26 Nisan'da Moskova'ya geldiler ve bana, para konusunun bir an önce çözülmesini kendileri de istediğini ancak Salih'in öldürüldüğüne inanmadıklarını söylediler. Son isteklerini yerine getiremedik ve maalesef oyunu "sohbetin" en sıcak noktasında kesmeye mecbur olduk. Ancak en önemlisi artık elimizde Kerimov rejiminin dehşetli yüzünü gösterebilecek bir delil var."
Suikast girişimleri > 2013 Suikast girişimi

24 Agustos gecesi saat 01.42 de Özbekistan muhalefet lideri Muhammed Salih’in evine silahlı saldırı gerçekleştirildi. Olaya tanık olan güvenlik görevlisi S.Baş’ın verdiği bilgiye göre, ateş yol kenarında bulunan çalılıklar arasından açılmış. Açılan ateş sonucu evin kapısına isabet eden kurşunlar camları kırmış, hiçbir can kaybına yol açmamıştır.
Suikast girişimleri > 2014 Suikast girişimi

2014 yılında polise başvuran Muhammed Salih, Anadolu yakasında oğlu Timur Salih ile yaşadığı villanın çevresinde şüpheli kişilerin bulunduğunu bildirdi. İhbar üzerine çalışma başlatan Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü ekipleri, villanın yakınında durumundan şüphelendikleri bir otomobili takibe aldı.
Plakasından kiralık olduğu belirlenen araçtaki kişi, polisleri fark edince, koşarak kaçmaya başladı. Kovalamaca sonucu yakalanan kişinin, Özbekistan uyruklu M.D. olduğu tespit edildi.
Soruşturma kapsamında Pendik'te bir eve de baskın düzenleyen polis ekipleri, M.D. ile bağlantısı bulunduğu belirlenen Dağıstan uyruklu F.A'nın arasında olduğu 5 kişiyi daha yakaladı.
Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü'ne getirilen şüphelilerden 4'ü, işlemlerinin ardından Cumhuriyet savcısının talimatıyla serbest bırakıldı.
F.A. ve M.D. ise "Muhammed Salih ile oğluna suikast hazırlığı yaptıkları" iddiasıyla Kartal'daki Anadolu Adliyesi'ne sevk edildi.
Cumhuriyet Savcısı, Dağıstan uyruklu F.A'yı ifadesini aldıktan sonra serbest bırakırken, Özbekistan uyruklu M.D'yi tutuklanması istemiyle mahkemeye sevk etti. Nöbetçi Sulh Ceza Hakimliği, M.D'nin tutuklanmasına karar verdi.
2014 yılının Aralık ayında Zeytinburnu'nda uğradığı silahlı saldırı sonucu hayatını kaybeden Abdullah Buhari suikastının ardından 4 kişilik infaz listesi çıkmıştı. Özbek istihbaratı tarafından hazırlandığı öne sürülen infaz listesine Rus istihbaratının da destek verdiği ileri sürülmüş. Listede hayatını kaybeden Buhari'nin yanında, Özbekistan Halk Hareketi Lideri Muhammed Salih'in, Salih'in oğlu Timur'un ve Kırgızistan'da meşhur alim olan Reşat Kari'nin de olduğu tespit edilmişti. Hazırlanan infaz listesinde Abdullah Buhari'nin, Timur Salih'in ve Reşat Kari'nin fotoğrafları ve kısa biyografileri yer alırken, Muhammed Salih için hedef noktası olarak direkt evinin belirlendiği tespit edilmişti. Muhammed Salih'e daha önce 2 kez suikast girişiminde bulunulmuştu.
Frigya Hanedanı döneminde Bizans İmparatorluğu

Frigya Hanedanı (kaynaklarda Amorion ya da Amorium Hanedanı olarak da geçer.), Bizans İmparatorluğu'nu 820'den 867'ye kadar yönetti. Frigya Hanedanı, kendisinden önceki hanedansız imparator V. Leon'un 813'te yeniden uygulamaya başladığı tasvir kırıcılık politikasını ("İkinci İkonoklazm" olarak anılır), Konstantiopolis patriği Methodios'un yardımını alan İmparatoriçe Theodora tarafından 842'de nihai olarak kaldırılıncaya değin sürdürdü. İkonoklazmın yeniden başlaması, 800 yılında papalık tarafından Şarlman'ın (ve sonrasında varislerinin) "Roma İmparatoru" ilan edilerek taç giydirilmesinden bu yana zaten kötü giden Doğu ile Batı kiliseleri arasındaki ilişkileri daha da kötüleştirdi. İki kilise arası ilişkiler, Papa I. Nicolaus'un Fotios'un patriklik görevine getirilmesine karşı çıkışı sonucunda yaşanan ve Fotios Bölünmesi olarak adlandırılan dönemde daha da kötüleşti. Ancak bu bölünme esnasında imparatorluk yapan III. Mihail döneminde ikonoklazmın sona ermesi dolayısıyla entelektüel faaliyetlerde bir canlanma da yaşandı ve bu durum ilerleyen yıllarda Makedon Rönesansı'nın doğmasına sebebiyet verdi.
İkinci İkonoklazm sırasında İmparatorluk, feodalizme benzeyen sosyoekonomik sistemlerin ortaya çıkmasına tanık olmaya başladı; merkezi hükûmete askeri hizmet sunup, karşılığında toprak alan ve bunun sonucunda geniş alanları idare etmeye başlayan yerel toprak sahipleri giderek daha belirgin hale geldi. Benzer sistemler, üçüncü yüzyılda başa geçen imparator Alexander Severus'un saltanatından beri Roma İmparatorluğu'nda da mevcuttu; bu dönemde Roma askerlerine (ve onların mirasçılarına) İmparator'a hizmet etmeleri koşuluyla toprak veriliyordu.
II. Mihail

Mihail, aslında Nikiforos Hanedanı mensubu olan İmparator I. Mihail Rangabe'nin emrinde görev yapan yüksek rütbeli bir askerdi. V. Leon'un I. Mihail'i devirerek imparator olmasına yardım etti. Fakat Leon ile Mihail arasındaki ilişkiler kötüleşince imparator Leon, Mihail'i ölüme mahkûm etti. Bunun üzerine Mihail, 820 Noel'inde Leon'nun suikastıyla sonuçlanan bir komploya öncülük etti. Tahta kendisi geçen II. Mihail, kısa bir süre sonra Slav Thomas'ın isyanıyla karşı karşıya kaldı; bu isyan dört yıl boyunca sürdü ve Mihail'in tahttan indirilme tehlikesiyle karşı karşıya kaldığı bir iç savaşa dönüştü. Mihail, önceki imparator tarafından yeniden canlandırılan tasvir kırıcılık uygulamasını sürdürdü.
II. Mihail'in saltanatı, İmparatorluk üzerinde kalıcı etkileri olacak iki büyük askeri felakete tanık oldu: Müslümanların Sicilya'yı fethetmeye başlaması ve yine Müslümanlar tarafından Girit'in ele geçirilmesi.
Mihail, İkona taraftarı din adamları arasında pek sevilmiyordu; ancak yetenekli bir devlet adamı ve idareci olduğunu kanıtladı. Onlarca yıl süren çekişmelerin, savaşların ve hatta orduda yapılan iyileştirme çalışmalarının ardından imparatorluğa çok ihtiyaç duyulan istikrarı getirdi. 829'daki ölümünden sonra yerine tek oğlu Theofilos geçti.
Theofilos

Theofilos, 829 yılında II. Mihail'in yerine tahta çıktı ve ikonoklazmı destekleyen son Bizans İmparatoru oldu. Theofilos, saltanatı boyunca Araplara karşı savaştı; Sicilya'nın Ağlebiler tarafından istilası ve Abbasi ordularının Doğu'dan ilerlemeye devam etmesi nedeniyle iki cephede savaşmak zorunda kaldı. Abbasi Halifesi Memun'un 830 yılında Anadolu'yu işgal etmesinin sonucunda pek çok Bizans kalesi düştü. Bunun üzerine savunma bizzat imparator tarafından yürütüldü. 831 yılında Theofilos büyük bir orduyla Kilikya'ya girip Tarsus'u ele geçirerek Müslümanlara misilleme yaptı. İmparator kazandığı zaferle Konstantinopolis'e döndü ancak sonbaharda Kapadokya'da Halifenin oğlu Abbas tarafından mağlup edildi. Aynı bölgede 832 yılında yaşanan bir diğer yenilgi Theofilos'u barış istemeye zorladı ancak barışın sağlanması ertesi yıl Memun'un ölümünden sonra mümkün olabildi.
833'te yapılan ateşkes uzun süreli olmadı. Bulgarlar ile yaşanan birkaç savaşın ardından Theofilos, 837'de ordularını bizzat Mezopotamya'ya hareket ettirdi ve 70.000 kişilik büyük bir orduyla Melitene ve Arsamosata'yı ele geçirdi. Theophilos'un 842 yılında hastalıktan ölmesine kadar olan süre boyunca Abbasilerle savaş olanca şiddetiyle devam etti. Ancak 837'den sonraki çatışmalar Bizans için sürekli yenilgiyle sonuçlandı ve sınırlardan çıkıp Anadolu içlerine doğru yayıldı. Savaşlarda yenilen imparator başkente çekilirken Abbasi halifesi Mutasım hanedanın memleketi olan Amorion'a girdi. İmparatorun vefatının ardından yerine küçük yaştaki oğlu III. Mihail tahta çıktı.
III. Mihail

III. Mihail, Bizans İmparatorluğu'nun 9. yüzyıldaki yeniden canlanması sürecinde önemli bir rol oynayacaktı. Babası öldüğünde Mihail henüz iki yaşında olduğu için imparatorluk annesi Theodora, annesinin akrabası Sergios ve üst düzey devlet görevlisi Theoktistos'un başkanlık ettiği bir naiplik heyeti tarafından yönetildi. İmparatoriçe tasvir taraftarıydı ve 843 yılında ikonoklast (tasvir karşıtı) Konstantinopolis patriği VII. İoannis Grammatikos'u azledip yerine kendisi gibi tasvir taraftarı olan I. Methodios'u atadı. Bu eylem, zaten güçten düşmüş olan ikonoklazm hareketinin ikinci dönemine son verdi. Mihail, destekçileriyle birlikte 857 yılında bu naipliği ortadan kaldırarak gerçek anlamda İmparator oldu.
III. Mihail'in saltanatı boyunca doğuda Abbasilere ve batıda (Sicilya) Ağlebilere karşı olan savaş devam etti. Kilise, gücünü bir hayli zayıflatan tasvir kırıcılık tartışmasının bitmesi nedeniyle gözünü başta Bulgarlar olmak üzere Slav topluluklarına çevirdi ve bu topluluklara yönelik misyonerlik faaliyetleri başlattı. Artan misyonerlik çabaları sonucunda Bulgar hükümdarı I. Boris Hristiyan oldu (864) ve halkını Hristiyanlaştırmak için uğraş verdi. Başkentin 860'da Ruslar tarafından muhasara edilmesi sonrasında Rum misyonerler bu tehlikenin bertaraf olması için Ruslar arasında da Hristiyanlığı yaymaya başladılar. Bu çalışmalar uzun vadede sonuçlar verecek ve hem Slav topluluklarının imparatorluğa çıkardığı zorluklar din birliği vasıtasıyla hafifletilecek hem de Rum kültürü kendisine yayılma alanı bularak Bizans'ın kültürel hegemonyasını güçlendirecekti.
İmparator Mihail, 867 yılında eski seyisi ve aynı zamanda eş-imparator olan Basileios'un tertip ettiği bir suikast sonucu varissiz olarak hayatını kaybetti. Müşterek imparator Basileios, Frigya hanedanının nesli tükendiği için tek imparator olarak tahta çıktı. Mihail'in zevk düşkünü yapısı nedeniyle, katili ve ardılı Basileios'a sempati duyan tarihçiler tarafından ilerleyen yıllarda kendisine "Sarhoş/Ayyaş"  lakabı takıldı.
Konstantinopolis Patriği I. Nikiforos (solda oturan), ikonaların yeniden serbest olması için yazdığı bir mektubu imparator I. Mihail'e (sağda oturan) gönderiyor, XI. yüzyıl Bizans minyatürü
II. Mihail (soldaki) ve Theofilos'un (sağdaki) resimlerinin bulunduğu soliduslar
III. Mihail (soldaki) ve eş-imparator yaptığı seyisi I. Basileios'un (sağdaki) resimlerinin bulunduğu soliduslar
İmparator III. Mihail huzuruna gelen elçiyi dinlerken
Chilcheollyang Muharebesi

Chilcheollyang Muharebesi, 28 Ağustos 1597 gününün gecesinde yaşanan bir deniz savaşıdır. Japon Donanması ile Joseon Donanması arasında gerçekleşti. Japon Donanmasının galibiyeti ile sonuçlandı. Joseon filosu neredeyse yok olmuştu.
Arka Plan

Savaştan önce, Joseon donanmasının lideri Yi-Sun Sin bir Japon komplosu nedeniyle görevden alınmış ve hakkında idam kararı verilmişti. Sin'e göre daha az deneyimli olan Won Gyun göreve atanmıştı. Won Gyun yaklaşık 200 gemiden oluşan yeni bir filo kurdu ve Busan'a doğru yola çıktı.
Savaş

Joseon filosu 20 Ağustos 1597'de Busan'a yakın bir adaya vardı. Gün batımı sırasında 500-1000 kişilik bir Japon filosu adeta yağmur gibi üstlerine gelmeye başladılar. Won Gyun hemen savaş emri verdi. Japonlar Korelilerin peşlerine düşmesine izin vermek için hemen geri çekildiler. Uzun süre Koreliler ve Japonlar birbirleriyle atıştıktan sonra Japonlar yeniden daha sert bir şekilde saldırdılar ve 30 gemiyi yok ettiler. Böylece Kore filosu dağılmış oldu.
Won ve adamları hızlı bir şekilde oradan uzaklaştılar ve Gadeok'a çıktılar. Shimazu Yoshihiro komutasındaki 3000 kişilik Japon ordusundan kaçmak için pusuya düşürüldükleri yerde su bulmaya çalıştılar. Adaya varana kadar 400 adam ve birkaç gemi daha kaybettiler.
Won hızlı bir şekilde Gadeok adasının kuzey ve batısı arasında kalan (günümüzde Geoje ve Chilchon şehirlerinin bulunduğu yerler) boğaza çekildi. Won Gyun daha sonra hiddetlenerek amiral gemiye döndü ve odasına kapanarak kimseyle konuşmak istemedi. Filo 1 hafta boyunce boğazda kaldı.
Japonya'nın önde gelen komutanları toplanarak 22 Ağustos'ta bir plan hazırladılar. Shimazu Yoshihiro 2000 adamını Geoje'ye gizlice taşıdı ve kuzeybatıya, tamda Joseon filosuna dik gelecek şekilde gece vakti yerleştirdi. 28 Ağustos gecesi şafağa bağlayan saatte Japonlar 500 gemi ile aniden saldırmaya başladılar. Joseon filosu 1 haftalık sakinliğin vermiş olduğu rahatlık nedeniyle saldırıya hazırlıksız yakalandılar ve çok geçmeden Joseon filosu tamamen yok olmuştu. Won Gyun yüzerek ana karaya çıktı ve bir ağacın altında saklandı. Onu bulan Japonlar kafasını keserek öldürdüler.
Yi-Sun Sin'in yol arkadaşı olan ve savaşta görev alan Yi Eokgi'de savaşın kaybedileceğini anlayınca kendini denizde boğarak intihar etti.
Sonrası

Savaş başlamadan dakikalar önce Bae Seol 12 gemi ile bir koya saklandı ve kurtulmayı başardı. Seol arkasında iz bırakmamak için savaş sırasında gemiden inerek Hansando'daki tüm kampları ateşe verdi. Savaş sonrasında Joseon filosundan kalan son 12 gemi ile batıya doğru yol aldı.
Varşova Kraliyet Cephaneliği

Cephanelik binasının güney-batı kısmı
Cephaneliğin Alınması (1831), Marcin Zaleski
1938'de cephanelik binası
1946'da kısmen yıkılmış ve yanmış bina
Varşova Kraliyet Cephaneliği, Varşova'daki 52 Długa Caddesi'nde bulunan eski cephaneliğin binası.
Tarih

Varşova cephaneliği, yani kraliyet silah deposu, geniş bir iç avluya sahip, 64 x 83 metre ölçülerinde kapalı bir dörtgen şeklinde, erken dönem Barok, iki katlı bir binadır. Bina, Kral IV. Władysław Waza'nın emriyle 1638-1643 yıllarında inşa edilmiştir. Stefan Batory tarafından kurulan askeri gaziler için eski bir hastanenin (imarethane) yerine inşa edildi.
İnşaat, sırasıyla Paweł Grodzicki ve Krzysztof Arciszewski tarafından yönetildi. Neredeyse dört yüz yıllık tarihinde birçok kez yeniden inşa edildi: tasarımcı Jan Zygmunt Deybel tarafından 1752-54 yıllarında, 1779−82, Wilhelm Minter tarafından 1822 yılında, 1832–1835 yıllarında (hapishaneye dönüştürüldü) ve Tadeusz Józef Czosnowski tarafından 1935-1938 yıllarında binanın hapishaneden orijinal görünümü sağlanabilmek için restore edilerek Varşova Şehir Arşivlerinin ihtiyaçlarına göre uyarlanması için yapılan restorasyondur.
17. yüzyılın ortalarında cephanelikte yaklaşık 100 top ve hafif silah depolandı. Eylül 1655'te bina İsveçliler tarafından ele geçirildi. 1702 yılında yıldırım çarpması sonucu oluşan barut patlaması sonucu kısmen tahrip oldu ve cadde tarafındaki kanat yıkıldı. 1808'de Prens Józef Poniatowski, Varşova'daki Kraliyet Cephaneliğinde Varşova Dükalığı Topçu ve Sappers Okulu'nu yeniden düzenledi.
Cephanelik, Polonya tarihinde birkaç kez önemli olaylara tanık oldu. 29/30 Kasım 1830 gecesi Varşova halkı binayı ele geçirerek Kasım Ayaklanması'nın başlamasına destek oldu. Ayaklanmanın bastırılmasından sonra, Rus yetkililer binada bir ceza hapishanesi kurdular.
1938'de binanın Varşova Şehir Arşivleri'nin koltuğuna yeniden inşası tamamlandı. Çalışmalar sırasında caddeye bir kaldırım ile birlikte pasajlar eklendi. Bu sokağın duvarında ayrıca IV. Władysław Waza ve Józef Piłsudski'nin benzerlerinin olduğu bir sgraffito var.
26 Mart 1943'te, Arsenal Operasyonu olarak bilinen Gri Sıralar Operasyonu burada gerçekleşti.
5 Ağustos 1944'te cephanelik binası, 23 Ağustos'a kadar savunan isyancılar tarafından işgal edildi. O gün batı köşkünün zemin kat odasında toplanan Belediye Arşivlerinin en değerli koleksiyonları yok oldu.
İsyancı çatışmalarda hasar gören bina, 4 Kasım'da Almanlar tarafından yakıldı. Arşiv koleksiyonunun geri kalan kısmı daha sonra tamamen yok oldu. Binanın %80'i yıkıldı.
1948–50 yıllarında cephanelik, Bruno Zborowski'nin tasarımına göre yeniden inşa edildi. En büyük fark cadde tarafındaki pasajlar yeniden inşa edilmemiş olmasıdır. Bina, Varşova metrosu için bir tasarım stüdyosu ve Tasarım ve Endüstriyel İnşaat Çalışmaları Ofisi barındırıyordu. 1959'dan beri Devlet Arkeoloji Müzesi'nin bir bölümü olmuştur.
31 Ağustos 2006'da Varşova Konseyi, Varşova metro istasyonu Ratusz'un adını Ratusz cephaneliği olarak değiştirmek için bir karar aldı.
2024 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler 61 kg

Ana madde: 2024 Yaz Olimpiyatları'nda halter
| 2024 Yaz Olimpiyatları'nda   Halter |
| --- | --- | --- |

Elemeler
|  | Erkekler | Kadınlar |
|  | 61 kg | 49 kg |
|  | 73 kg | 59 kg |
|  | 89 kg | 71 kg |
|  | 102 kg | 81 kg |
|  | +102 kg | +81 kg |
g t 
2024 Yaz Olimpiyatları'nda  erkekler 61 kg halter müsabakaları 7 Ağustos 2024 tarihinde Fransa'nın Paris kentindeki Paris Expo Porte de Versailles'de düzenlenmiştir.
Rekorlar

2024 Paris öncesi rekorlar aşağıdaki gibiydi.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dünya rekoru | Koparma |  Li Fabin (CHN) | 146 kg | Phuket, Tayland | 2 Nisan 2024 |
| Dünya rekoru | Silkme |  Hampton Morris (USA) | 176 kg | Phuket, Tayland | 2 Nisan 2024 |
| Dünya rekoru | Toplam |  Li Fabin (CHN) | 318 kg | Pattaya, Tayland | 19 Eylül 2019 |
| Olimpiyat rekoru | Koparma | Olimpiyat standardı | 142 kg | — | 1 Kasım 2018 |
| Olimpiyat rekoru | Silkme |  Li Fabin (CHN) | 172 kg | Tokyo, Japonya | 25 Temmuz 2021 |
| Olimpiyat rekoru | Toplam |  Li Fabin (CHN) | 313 kg | Tokyo, Japonya | 25 Temmuz 2021 |
Yarışma sırasında koparma için Olimpiyat rekoru yeniden kırıldı.
| Kategori | Sporcu | Yeni rekor | Tür |
| --- | --- | --- | --- |
| Koparma |  Li Fabin (CHN) | 143 kg | OR |
Sonuçlar

| Sıra | Sporcu | Ülke | Koparma (kg)> 1 | Koparma (kg)> 2 | Koparma (kg)> 3 | Koparma (kg)> Sonuç | Silkme (kg)> 1 | Silkme (kg)> 2 | Silkme (kg)> 3 | Silkme (kg)> Sonuç | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Li Fabin |  Çin | 137 | 140 | 143 | 143 OR | 167 | 167 | 172 | 167 | 310 |
|  | Theerapong Silachai |  Tayland | 127 | 130 | 132 | 132 | 167 | 169 | 171 | 171 | 303 |
|  | Hampton Morris |  Amerika Birleşik Devletleri | 122 | 125 | 126 | 126 | 168 | 172 | 178 | 172 | 298 |
| 4 | Aniq Kasdan |  Malezya | 126 | 130 | 130 | 130 | 167 | 174 | 174 | 167 | 297 |
| 5 | Morea Baru |  Papua Yeni Gine | 118 | 122 | 122 | 118 | 150 | 157 | 161 | 161 | 279 |
| 6 | Shota Mishvelidze |  Gürcistan | 114 | 121 | 128 | 121 | 125 | 135 | 150 | 135 | 256 |
| 7 | Kaimarui Erati |  Kiribati | 95 | 100 | 100 | 100 | 120 | 120 | 124 | 120 | 220 |
| — | Eko Yuli Irawan |  Endonezya | 135 | 135 | 139 | 135 | 162 | 162 | 165 | — | DNF |
| — | Ivan Dimov |  Bulgaristan | 134 | 134 | 135 | — | — | — | — | — | DNF |
| — | Sergio Massidda |  İtalya | 132 | 134 | 134 | — | — | — | — | — | DNF |
| — | Trịnh Văn Vinh |  Vietnam | 128 | 128 | 128 | — | — | — | — | — | DNF |
| — | John Ceniza |  Filipinler | 125 | 125 | 125 | — | — | — | — | — | DNF |
14. Ordu (Almanya)

| 14>  Ordu |
| --- | --- |
14. Armee

Etkin: 1 Ağustos 1939- 13 Ekim 1939  5 Kasım 1943- 2 Mayıs 1945
Ülke: Nazi Almanyası
Bağlılık: Wehrmacht
Büyüklük: Ordu
Savaşları: 2. Dünya Savaşı Polonya Seferi  İtalya Cephesi  Shingle Harekatı  Monte Cassino Muharebesi 
14. Ordu, 2. Dünya Savaşı'nda Wehrmacht Orduları'ndan biriydi.
Polonya

14. Ordu 1 Ağustos 1939'da kuruldu ve Generaloberst Wilhelm List komutasında Polonya Seferi'ne katıldı. Polonya Seferi'nin sonunda 12. Ordu olarak yeniden adlandırıldı.