stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pervane Medresesi

| --- | --- |
Pervane Medresesi ana kapısı ve girişi

Temel bilgiler
Konum: Batur caddesi, Sinop,  Türkiye
Koordinatlar: 42°01′37″K 35°08′54″D﻿ / ﻿42.02694°K 35.14833°D﻿ / 42.02694; 35.14833
İnanç: İslam
Açılış: 1265 (759 yıl önce) (1265)
Durum: Kafe, restoran
Mimari
Mimari tür: Medrese
Mimari biçim: Anadolu Selçuklu
Cephe yönü: Kuzey
Özellikler
Genişlik: 28 metre (92 ft)
Malzemeler: Mermer ve kesme taş
Pervane Medresesi, Sinop'taki tarihi bir medresedir. Medreselerin kapatılmasından beri medrese olarak kullanılmamaktadır. Şu an içindeki açık mekanda kafe, restoranlar ve hediyelik eşya satan mağazalar bulunmaktadır.
Camii ismini, 13. yüzyılın ikinci yarısında Anadolu Selçuklularının dağılma döneminde vezirlik yapan Muînüddin Süleyman ya da bilinen adıyla Pervâne'den alır. 1262'de Sinop'u Trabzon İmparatorluğu'ndan geri alan Pervâne'ye Sultan IV. Kılıç Arslan tarafından Sinop ikta yani tımar olarak verildi. Pervâne, Selçukluların tebaası olmasına rağmen fiilen Sinop'un yöneticisi oldu. 1265 yılında medreseyi yaptırmıştır. Pervâne'dan sonra medrese Çandaroğulları beyliği ve Osmanlı İmparatorluğu döneminde de kullanılmıştır.
Cumhuriyetin ilanından sonra medreselerin yerini modern okullar almış, Pervane Medresesi kapatılmıştır. Medrese binası 1932 yılından itibaren, 1921 yılından beri bölgede toplanan arkeolojik eserler ve etnografik eserlerin konduğu bir depo olarak kullanılmıştır. 1941 yılında müzeye çevrilmiş ve 1970 yılında müzenin yeni binasına taşınmasına kadar varlığını sürdürmüştür. 2002 yılında bina Sinop Valiliğine devredildi. Kafe, restoran ve hediyelik eşya çarşısı olarak kullanılıyor.
Mimari

38 m × 28 m (125 ft × 92 ft) boyutlarındaki bina kuzeyden güneye doğru uzanır. Güneydeki ana giriş mermer bir portaldır. Portalın her iki yanında iki oda bulunmaktadır. Avlunun doğu ve batı cephesinde üçer sütundan oluşan kemerli revaklar bulunur. Revakların arkasına düşen binanın her iki yanında beşer öğrenci odası bulunmaktadır. Avluda bir şadırvan mevcuttur. Medrese, Pervaneoğullarının son yöneticisi olan Gazi Çelebi ile kızının mezarlarını da barındırmaktadır.
Galeri

Mezar odası
Avludan görünüm
Ana giriş kapısı
İç bina
Mezarlar
Medresenin bilgi tabelası
Jules Laurens tarafından 1800'lerde yapılmış bir taş baskı
Vaçedzori Manastırı

| --- | --- |
Vaçedzori Manastırı ana kilisesinin içinden bir görünüm, 1907.

Temel bilgiler
Konum: Keçili, Olur, Erzurum
Koordinatlar: 40°52′14″K 41°59′21″D﻿ / ﻿40.87056°K 41.98917°D﻿ / 40.87056; 41.98917
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Durum: Harabe
Mimari
Mimari tür: Manastır
Mimari biçim: Gürcü mimarisi
Tamamlanma: 9. yüzyıl
Özellikler
Malzemeler: Taş
Vaçedzori Manastırı (Gürcüce: ვაჩეძორის მონასტერი), tarihsel Tao bölgesinde, günümüzde Erzurum ilinin Olur ilçesine bağlı ve eski adı Niakomi olan Keçili köyünde Orta Çağ'dan kalma Gürcü manastırıdır.
Tarihçe

Vaçedzori Manastırı'nın bulunduğu Tao, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan yerlerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi manastırın inşa edildiği Niakomi köyünü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Ancak manastır bu tarihten birkaç yüzyıl önce kurulmuştur. Nitekim manastırın Vaçedzori Kilisesi'nin inşa edildiği 9. yüzyılda kurulduğu tahmin edilmektedir. Tarihsel vesikalara göre manastı Aziz Stepane (Aziz Stefan) adına kurulmuştur. 2012 yılında köylülerin manastırın yakınında, keşilerin inzivaya çekildiği mağaralarda bulduğu Gürcüce elyazması belgelerin biri, ana kilisenin inşa edildiği 9. yüzyıla tarihlendirilmiştir. Manastırın yakınında inşa edilmiş olan Niakomi Kalesi'nin işlevlerinden birinin bu manastırın korunması olduğu tahmin edilmektedir. Manastırın olduğu yerleri insanlar uzun zamandır tarım arazisi olarak kullanmaktadır. Defineciler tarafından çok fazla kazılmış olmasından dolayı Tao-Klarceti bölgesinin en önemli manastır yapı topluluğundan biri olan Vaçedzori Manastırı yapıları fazlaca zarar görmüştür.
Gürcü arkeolog ve tarihçi Ekvtime Takaişvili, bu bölgede araştırma gezisi yaptığı 1907 yılında, Salaçuri ve Niakomi derelerinin birleştiği yerden Niakomi vadisinin üst kesimine çıkıp Vaçi-Dzori (ვაჩი-ძორი) veya Vaçe-Dzori (ვაჩე-ძორი) manastırına ulaştığını yazmıştır. Manastırın adını, burada bir mağarada bulduğu Gürcüce elyazmasındaki kayda dayandırmıştır. Ancak Takaişvili, ulaşılması zor yüksek tepedeki Niakomi Kalesi'ni Kalmahi Kalesi sanmıştır. Bununla birlikte manastırın bu kale tarafından korunduğunu belirtmiştir. Takaişvili, Vaçedzori Manastırı'nın Oltu sancağında bulunan Leksori Manastırı'ndan daha büyük ve daha güzel olduğunu yazmıştır. Takaişvili'nin verdiği bilgiye göre manastırın yapıları bu tarihte de yıkık dökük halde bulunuyordu. Niakomi köylüleri manastırı kışlak haline getirmiş, yapılarının ahır, samanlık ve başka amaçlarla kullanıyorlardı. Bazı yapıların taşları sökülmüş ve kışlakta köylüler tarafından inşa edilmiş yapılarda kullanılmıştı. Ana kiliseye bitişik inşa edilmiş olup 1907 yılında samanlık olarak kullanılan şapelin çatısı çökmüş, ancak köylüler tarafından toprakla yeniden kapatılmıştı. Çatının altına konan bir sütunda Gürcü alfabesini Asomtavruli harfleriyle ".. ႳႻႪႤ .. / ႭႰႷ.. / Ⴍ: ႫႨႱ /.: Ⴀ: ႵႠႥႧ (ႠႰ):" şeklinde bir yazı bulunuyordu. Aynı küçük kilisenin pencere çerçevesinden sökülmüş taşlarda dört satırdan oluşan Gürcüce Asomtavruli yazı bulunuyordu. Takaişvili bu yazıyı "1. ქ. ქართველთა და აფხაზთა მეფისა დიმიტრის ასულ(ისა)... (პატრო- ნი)სა რუსუდანისა დაუთავეთ (?) ყ(ოვლითა) / 2. და მათითა საფასოჲთა აღეშენა / 3. ეკუტერი ესე სახელსა ზედა ყოვლად წმიდისა ღმრთის მშობელი-სასა, მოძღურობასა შინა უჩ... / 4. გოდერძის ძისა, ქრონიკონსა ფკვ, ჴელითა ... ა ცხო.." şeklinde deşifre edip okumuştur:
Mimari

Vaçedzori Manastırı, köyü üç kilometre güneydoğusunda, dar ve kayalık bir vadinin sağ yakasında yer alır. Manasır kompleksi, bir ana kilise, yedi şapel, çan kulesi, yemekhane, başka yapılar ile kayaya oyulmuş keşiş mağaralardan oluşuyordu. Ana kilise, aynı zamanda manastırın yapılarının çoğu, sözü geçen vadi ile başka küçük bir vadinin birleştiği yerde bulunmaktadır. Bu yapılar Vaçedzori Manastırı'nın büyük bir manastır olduğunu göstermektedir. Ekvtime Takaişvili'nin 1907 yılında verdiği bilgiye göre, bütün yapılar sıradan taşlarla, ancak kapı ve pencere çerçeveleri ile kemerleri kesme taşalarla inşa edilmiş, içleri sıvanmış ve duvar resimleriyle süslenmişti. Ana kilise 9. yüzyılda inşa edilmiş üç apsisli, kubbeli ve kapalı haç planlı uzun dikdörtgen bir yapıdır. Her apsiste birer pencere, kubbe kasnağında ise dört pencere bulunuyordu. Batıda da iki pencere vardı, ancak biri yıkılmıştı. Kilisenin batı, güney ve kuzeyde birer kapısı vardı. Kuzey kapısı daha alçaktı ve kiliseye bitişik olarak inşa edilmiş olan şapele açılıyordu. Vaçedzori Kilisesi, çatısı 1907 yılıda yer yer çökmüş olmakla birlikte, oldukça iyi durumdaydı. İçi duvar resimleriyle bezenmişti ve bu resimler kısmen bugüne de ulaşmıştır. Ana kilis ile mahalde inşa edilmiş olan kiliselerin sunakları doğu yerine güneydoğuya doğru bakmaktadır. Buna ana kilisenin inşasında ortaya çıkmış olan doğal zorlukları yol açmıştır. Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili manastır mahallinde sekiz küçük kilise olduğunu yazmıştır. Oysa günümüze yedi küçük kilise ulaşmıştır.
Vaçedzori Manastırı'nın küçük kilise veya şapellerinden ilki, tek nefli yapı olup ana kilisenin batısındaki şapele kuzeybatısından bitişik inşa edilmiştir. Günümüzde büyük ölçüde ayaktadır. Büyük ölçüde ayakta duran tek nefli ikinci şapel, manastırın orta mahallinde, ana kilisenin batısında, kuzeybatısı yönünde uzanacak biçimde inşa edilmiştir. Kuzeyden çan kulesine bitişmiştir. 1306 yılında inşa edilmiş olan tek nefli şapel, duvar resimleriyle süslenmiş olup günümüzde büyük ölçüde ayaktadır. Şapel manastırın orta mahallinde yer alır ve na kiliseye batı kısmından, çan kulesine de güneydoğu kısmından bitişiktir. Ekvtime Takaişvili’nin bulunduğu 1907 yılında bulunan Gürcüce yazıta göre şapel Meryem Ana'ya adanmıştır. Ana kilisenin 50 metre güneydoğusunda bulunan tek nefli şapel, büyük ölçüde ayakta olmakla birlikte duvar resimleri zarar görmüştür. Bu kilisenin alt katının bir mezar odası olduğu tahmin edilmektedir. Manastır orta kısım mahallinin 70 metre kuzeyinde, aynı vadinin sol kıyısında kayalık yamaçta bulunan başka bir şapel de büyük ölçüde sağlam kalmıştır. Yedinci şapel veya küçük kilise ise, büyük ölçüde ayakta olup duvar resimlerinin bir kısmını da muhafaza etmiştir.
Formula Bölgesel Asya Şampiyonası

| --- | --- |
Kategori :: Formula 3 Formula Bölgesel
Ülke veya bölge :: Asya
Motor tedarikçileri :: Autotecnica
Lastik tedarikçileri :: Giti Lastik
Sürücüler şampiyonu ::  Arthur Leclerc
Takımlar şampiyonu ::  Mumbai Şahinleri
Markalar şampiyonu :: Tatuus
Mevcut sezon :: 2018
Resmî web sitesi :: Resmi Websitesi
Formula Bölgesel Asya Şampiyonası, 2018'de başlayan FIA onaylı bölgesel Formula 3 yarış serisidir. 26 Ocak 2018'de pan-Asyalı organizatör Top Speed'in şampiyonayı organize edeceğini duyurdu. Kuruluşundan bu yana Formula Bölgesel arabalarını kullanmasına rağmen seri, FIA'nın F3'e bir kategori olarak son verdiği Aralık 2021'de yeniden markalanana kadar dört yıl boyunca F3 Asya Şampiyonası olarak adlandırıldı.
2018 şampiyona sezonunun açılışında, Asya'daki pistlerde 3 yarışlık hafta sonlarından oluşan beş tur boyunca düzenlenen 15 yarış yer aldı. Sürücü şampiyonu, FIA Süper Lisans puanları alırken aynı zamanda AM (Amatör) ve takımların sıralamalarını da gösterir.
Araba

Şampiyona, Tatuus'un tasarladığı ve ürettiği arabaları içeriyor. Arabalar karbon fiberden inşa edilecek ve yeni Halo sistemi ve iyileştirilmiş yan darbe koruması da dahil olmak üzere bir dizi gelişmiş güvenlik özelliğine sahip monokok bir şasiye sahip olacak ve altı vitesli bir vites kutusuna sahip olacak. Araba, tek marka 270 beygir ile güçlendirilecek Autotecnica tarafından sağlanan 270 beygir turbo motor kullanılacak.
Şampiyonlar > Sürücüler

| Sezon | Sürücü | Takım | Pol Pozisyonu | Galibiyet | Podyumlar | En hızlı turlar | Puanlar | Yarış Dışı | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 |  Raoul Hyman  | Dragon Hitech GP | 0 | 1 | 11 | 2 | 227 | Yarış 15/15 | 2 |
| 2019 | Ukyo Sasahara |  Dragon Hitech GP | 7 | 8 | 13 | 7 | 301 | Yarış 14/15 | 25 |
| 2019-20 | Joey Alders |  BlackArts Yarış Takımı | 0 | 5 | 11 | 3 | 266 | Yarış 14/15 | 37 |
| 2021 |  Guanyu Zhou |  Prema'dan Abu Dabi Yarış Takımı | 5 | 4 | 11 | 5 | 257 | Yarış 15/15 | 16 |
| 2022 | Arthur Leclerc |  Mumbai Şahinleri | 1 | 4 | 9 | 1 | 218 | Yarış 13/15 | 60 |
Şampiyonlar > Takımlar Şampiyonası

| Mevsim | Takım | Pole Pozisyonu | Galibiyet | Podyumlar | En hızlı turlar | Puanlar | Yarış Dışı | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 |  Dragon Hitech GP | 6 | 11 | 20 | 18 | 484 | Yarış 12/15 | 215 |
| 2019 |  Dragon Hitech GP | 8 | 13 | 28 | 12 | 376 | Yarış 13/15 | 197 |
| 2019-20 |  BlackArts Yarış Takımı | 0 | 6 | 14 | 4 | 386 | Yarış 15/15 | 29 |
| 2021 |  Prema'dan Abu Dabi Yarışı Takımı | 5 | 4 | 16 | 5 | 383 | Yarış 15/15 | 98 |
| 2022 |  Mumbai Şahinleri | 4 | 7 | 18 | 5 | 348 | Yarış 13/15 | 84 |
Şampiyonlar > Tecrübeliler Şampiyonası

| Mevsim | sürücü | Takım | Pol Pozisyonu | Galibiyet (Tecrübeliler) | Podyumlar | En hızlı turlar | Puanlar (Tecrübeliler) | Yarış Dışı | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 |  Yin Hai Tao |  Zen-Motor Sporları | 0 | 0 (6) | 0 | 0 | 15 (276) | Yarış 13/15 | 83 |
| 2019 |  Paul Wong | 852 Challengers | 0 | 0 (7) | 0 | 0 | 3 (313) | Yarış 15/15 | 152 |
| 2019-20 | Thomas Luedi  |  BlackArts Yarış Takımı | 0 | 0 (8) | 0 | 0 | 3 (254) | Yarış 15/15 | 23 |
| 2022 | Halid Al Qubaisi |  Prema'dan Abu Dabi Yarış Takımı | 0 | 0(8) | 0 | 0 | 0(287) | 15'te 14. yarış | 26 |
Şampiyonlar > Çaylaklar Şampiyonası

| Mevsim | sürücü | Takım | Pol Pozisyonu | Galibiyet (çaylak) | podyumlar | En hızlı turlar | Puanlar (çaylak) | Yarış Dışı | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 |  Ayumu Iwasa | Hitech Grand Prix | 0 | 0 (2) | 1 | 0 | 81 (226) | Yarış 15/15 | 8 |
| 2022 |  Pepe Marti |  Pinnacle Motor Sporları | 0 | 0(10) | 5 | 2 | 158(298) | Yarış 12/15 | 131 |
Kış serisi şampiyonları > Sürücüler

| Mevsim | sürücü | Takım | Pol Pozisyonu | Galibiyet | Podyumlar | En hızlı turlar | Puanlar | Yarış Dışı | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 |  Rinus VeeKay |  Dragon Hitech GP | 2 | 4 | 8 | 4 | 184 | 9 yarış 9 | 29 |
Kış serisi şampiyonları > Takımlar

| Mevsim | Takım | Pol Pozisyonu | Galibiyet | podyumlar | En hızlı turlar | Puanlar | perçinlendi | kenar boşluğu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 |  Dragon Hitech GP | 4 | 4 | 14 | 4 | 316 | 9 yarış 9 | 94 |
Kış serisi şampiyonları > Tecrübeliler Kupası

| Mevsim | sürücü | Takım | Pol Pozisyonu | Galibiyet (Tecrübeliler) | Podyumlar | En hızlı turlar | Puanlar (Tecrübeliler) | Yarış Dışı | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 |  Tairoku Yamaguchi |  B-Max Yarış Takımı | 0 | 0 (5) | 0 | 0 | 7 (143) | 9'da 6. yarış | 27 |
Pistler

| Sayı | Devreler | Turlar | Yıl |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Dubai Otodromu | 6  | 2020-2022 |
| 1 |  Yas Marina Pisti | 6  | 2020-2022 |
| 3 |  Sepang Uluslararası Pisti | 5  | 2018-2020 |
| 4 |  Şanghay Uluslararası Pisti | 3  | 2018-2019 |
| 5 |  Ningbo Uluslararası Pisti | 2  | 2018 |
| 5 |  Chang Uluslararası Pisti | 2 | 2019-2020 |
| 7 |  Suzuka Uluslararası Yarış Kursu | 1 | 2019 |
Dipnotlar

↑  Hyman is a South African driver who raced under a British license.
↑  Luedi is a Swiss driver who raced under a license from Hong Kong.
↑  Dubai Autodrome hosted 3 rounds in 2022, 2 rounds in 2021.
↑  Yas Marina Circuit hosted 3 rounds in 2021, 2 rounds in 2022.
↑  Sepang International Circuit hosted 2 rounds in 2018 and 2019-20 seasons.
↑  Shanghai International Circuit hosted 2 rounds in 2019.
↑  Ningbo International Circuit hosted 2 rounds in 2018.
Kırışkal Höyüğü

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Kırışkal Höyük
il:: Gaziantep
İlçe:: İslahiye
Köy:: Kırışkal
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: Tescilli
Tescil No ve derece:: 1886
Tescil tarihi:: 13.02.1986
Araştırma yöntemi: Kazı

Kırışkal Höyüğü, Gaziantep il merkezinin kuzeybatısında, Kırışkal köyünün içinde bulunan, İslahiye ilçesinin 37 km. kuzeydoğusunda yer alan bir höyüktür. Sakçagözü Ovası'nda, Zincirli Höyük'ün 25 km. kuzeydoğusundadır. Höyük, yaklaşık olarak 250 x 200 metre boyutlarında ve 7 metre yüksekliktedir. Bu haliyle bölgenin orta çapta höyüklerinden biridir.
Kazılar

Prof. Dr. Uluğ Bahadır Alkım tarafından, 5 km. mesafedeki Gedikli Karahöyük'ün 1966 yılı kazıları sırasında, kaçak kazılardan köylülerce haberdar edilmesi üzerine tespit edilmiştir. Daha sonra 1967 ve 1970 yıllarında kazılar yapılmıştır. 1970 yılı kazıları Türk Tarih Kurumu adına Milli Eğitim Bakanlığı Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğü'nün ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Eski Önasya Dilleri ve Kültürleri Bölümünün katılımıyla Prof. Dr. Bahadır Alkım başkanlığında, Handan Alkım ve Doçent Dr. Refik Duru gözetiminde yapılmıştır. Bu ekip kazı çalışmalarını Tilmen Höyük'te ve Kırışkal Höyük'te sürdürmüştür.
Tabakalanma

Tabakalanma konusunda bir yayın yapılmamıştır.
Buluntular

Megalit görünüşlü yer altı yapısı 1966 yılında keşfedilmiştir. Bir sonraki yıl, pompa çalıştırılmasına karşın ovanın taban suyu nedeniyle mimari yapısı tam olarak anlaşılamamıştır. Galeri, tepenin yamacından başlayarak eteğe doğru eğimli olarak doğu yönünde inmekte, sonra kuzeydoğuya dönmektedir. Bu iniş 29 metre devam ettikten sonra kayaya oyulmuş üç basamağa ulaşmaktadır. Galerinin her iki yanı oldukça itinalı bir şekilde moloz duvar tekniğinde örülmüş olup yer seviyesinde 1,10 metre, tavanda ise 0,70 cm. genişliktedir. Yüksekliği 1,80 metredir. Üst döşeme, yan yana koyulmuş Megalit görünüşlü monolitlerle örtülmüştür. Taban, başlarda sertleştirilmiş topraktır, ilerledikçe anakayaya gelmiş ve burası düzleştirilerek taban oluşturulmuştur. Galerinin sonunda kayaya oyulmuş küçük bir hücre bulunmaktadır. Bu hücrenin içinde taban suyu kaynamakta olup ikinci basamak hizasına kadar suyla doludur. Galerinin girişi ile hücre içindeki su seviyesi arasındaki yükselti farkı 6,30 metre kadardır. Tüm yapı içinde herhangi bir buluntuya rastlanmamıştır. Bu durumda, yapının dromoslu bir yer altı mezar odası olmadığı, yer altı kültü ile ilgili bir kutsal mekan olduğu düşünülmektedir. Kazı başkanı Prof. Dr. Bahadır Alkım, yapım tekniği olarak benzer iki yapıdan daha söz etmektedir. Bunlardan biri Gedikli Karahöyük nekropol'ünün güney tarafındaki yer altı yapısı ve Malatya'da 1966-67 yıllarındaki kazılarda ortaya çıkarılan yer altı yapısıdır.
Bu yer altı yapısının Erken Tunç Çağı II ve Orta tunç çağı'nda (MÖ 2.100 – 1.900) kullanıldığı düşünülmektedir.
Yer altı galerisi bir yer altı su kaynağına ulaşmaktadır. Yer altı suyuyla bağlantılı tünel yapısı Anadolu'da, Gre Virike Höyüğü ve Gedikli Karahöyük olmak üzere üç yerde görülmektedir.
Benefşe Camii

| --- | --- |
Benefşe Camii

Genel bilgiler
Mimari tarz: Osmanlı İslam
Konum: Benefşe, Yunanistan
Koordinatlar: 36°41′14″K 23°03′19″D﻿ / ﻿36.68722°K 23.05528°D﻿ / 36.68722; 23.05528
Tamamlanma: 16. yüzyıl
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Taş ve tuğla
Minare sayısı: 1

Benefşe Camii (Yunanca: Τζαμί Μονεμβασίας), Yunanistan'ın Benefşe kentinde bulunan bir camidir. Cami, 16. yüzyılda Osmanlı döneminde inşa edilmiştir. 1830'da Yunanistan'ın bağımsızlığını kazanmasının ardından kısa bir süre hapishane olarak kullanıldı. Restore edilen eski cami, 1999'dan bu yana şehrin arkeolojik koleksiyonuna ev sahipliği yapmaktadır.
Tarihçe

Kasım 1540'ta Osmanlılar, o zamanlar Venedik Cumhuriyeti tarafından yönetilen Benefşe'yi ele geçirdi. Fetihten kısa bir süre sonra, aşağı şehrin merkez meydanının güneyinde, Hristos Elkomenos Metropolit Kilisesi'nin karşısına bir cami inşa edildi. Yerel geleneğe göre bina, MS 8. yüzyılda Benefşe piskoposu Aziz Petrus'a adanmış 16. yüzyıldan kalma bir Venedik kilisesinin yerine inşa edildi. Bununla birlikte, anıtın alt kısımlarındaki mezar odalarının mevcut mimarisinde bir kilisenin ilk varlığını doğrulayan hiçbir arkeolojik kanıt görünmemektedir. Tarihçi Charis Kalliga'ya göre, camiden önce tamamlanmamış bir Venedik sundurması daha muhtemel olurdu.
Benefşe'nin ikinci Venedik yönetimi sırasında (1690-1715), bina muhtemelen Kapuçin rahiplerinin girişimiyle bir bakımevine veya belki de Padualı Aziz Antuan'a adanmış bir kiliseye dönüştürüldü. İkinci Osmanlı hakimiyeti (1715-1821) sonrasında yeniden Müslüman ibadetine dönüştürülmüş ve diplomat Thomas Wyse'ın da belirttiği gibi, 1830'da Yunanistan'ın bağımsızlığını kazanmasıyla birlikte hapishane haline gelmiştir. 20. yüzyılın başında mimar ve tarihçi Ramsay Traquair Benefşe'yi ziyaret ettiğinde burası bir kafe olarak hizmet veriyordu.
1999 yılından bu yana, restorasyon çalışmalarının ardından eski cami, Benefşe'nin arkeolojik koleksiyonunun yanı sıra 5. Bizans Antik Eserleri Dairesi'nin ofislerine de ev sahipliği yapmaktadır. Özellikle 12. yüzyıldan kalma bir kilisenin mermer kalıntıları, Ayasofya Kilisesi'nden heykeltıraş unsurlar, seramikler ve erken Hristiyanlık döneminden Osmanlı döneminin sonuna kadar gündelik eşyalar sergilenmektedir.
Mimarisi

Caminin mimarisini, art arda yapılan rekonstrüksiyonlar ve kullanım değişiklikleri nedeniyle günümüzde deşifre etmek zordur. Binanın şu anda iç tarafı 6,5 metre olan, batıya doğru dikdörtgen bir uzantıya sahip kare şeklinde bir ibadethanesi vardır; kuzey tarafında ise iki katlı bir oda artık ziyaretçiler için bir resepsiyon ve arkeolojik hizmet için bir ofis olarak hizmet vermektedir. Mihrap ve revak korunmamıştır. Başlangıçta 8,5 metre yüksekliğe ulaşan kubbe, dört tromp üzerinde durmaktadır. Artık ayakta kalamayan minare, bir zamanlar güneybatı köşesinde yer almaktaydı.
Galeri

Caminin yukarıdan görünümü.
Caminin içi.
Bibliyografi

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Kalliga, Charis A. (2009). Monemvasia: A Byzantine City State. Londra: Routledge. ISBN 978-1-134-53603-0. Erişim tarihi: 6 Nisan 2024.
Charalambous, Danae (2008). "Mosque of the Fortress of Monemvasia".  Erse Brouskari (Ed.). Ottoman architecture in Greece (Yunanca). Elizabeth Key Fowden tarafından çevrildi. Atina: Kültür ve Spor Bakanlığı. ISBN 960-214-792-X.
| g t Yunanistan'daki camiler |
| --- | --- | --- |
| Batı Trakya |  Çelebi Sultan Mehmet Camii  Dedeağaç Camii  Eski Cami  Selvili Camii  Süleyman Camii*  Yeni Cami  Yunus Bey Camii  |  |
| Ege Adaları |  Bayraklı Camii  Defterdar Camii  Enderun Camii*  Eski Cami  Gazi Hasan Paşa Camii (Lonca)  Gazi Hasan Paşa Camii (Platani)  Hamza Bey Camii  Hanzade Mescidi *  İbrahim Paşa Camii  Kavaklı Mescidi*  Mecidiye Camii  Mehmet Ağa Camii  Meis Camii  Murat Reis Camii  Mustafa Paşa Camii (Rodos)  Osmaniye Camii  Recep Paşa Camii  Süleymaniye Camii  Valide Camii  Yeni Cami  |  |
| Epir |  Aslan Paşa Camii  Faik Paşa Camii  Fethiye Camii  Feyzullah Camii  Kanlı Çeşme Camii  Rokka Camii  Sultan Mehmed Camii  Veli Paşa Camii  |  |
| Girit |  Defterdar Ahmet Paşa Camii*  Deli Hüseyin Paşa Camii  Hamidiye Camii  Hünkar Camii*  Kara Musa Paşa Camii  Küçük Hasan Paşa Camii  Valide Sultan Camii  Veli Paşa Camii  Yeni Camii*  |  |
| Makedonya |  Ahmed Bey Camii  Alaca İmaret Camii  Arap Camii  Ayasofya Camii*  Bey Camii*  Eskicuma Cami*  Feride Hanım Camii  Halil Bey Camii  Hamza Bey Camii  Hünkar Camii*  İbrahim Paşa Camii  İki Şerefiye Camii*  İshakiye Camii*  Kasımiye Camii*  Kavalalı Mehmed Ali Paşa Camii  Kazancılar Camii*  Koca Mustafa Camii  Kurşunlu Camii  Mahmud Çelebi Camii  Mehmet Bey Camii  Medrese Camii  Orta Camii  Saraylı Camii*  Soğuksu Camii*  Soluca Camii*  Süleyman Hortacı Efendi Camii*  Yakup Paşa Camii*  Yeni Cami (Selanik)  Yeni Cami (Vodina)  Zincirli Camii  |  |
| Mora Yarımadası |  III. Ahmed Camii  Ağa Paşa Camii  Ayasofya Camii*  Benefşe Camii  Eski Cami  Fethiye Camii*  Kurşunlu Camii*  Vrontohion Camii*  |  |
| Orta Yunanistan |  Atina Camii  Cizderiye Camii  Emirzade Camii  Fethiye Camii (Atina)  Fethiye Camii (İnebahtı)  Gazi Ömer Bey Camii  Partenon* Partenon Camii  |  |
| Teselya |  Bayraklı Camii  Muharrem Paşa Camii  Osman Şah Camii  Yeni Cami  |  |
Kategori Kalın yazılı camiler ibadete açıktır. * Kiliseye veya tapınağa çevrilmiştir.
Dublin

| Dublin irl>  Baile Átha Cliath |
| --- | --- |
Başkent

  Bayrak Arma 
Slogan: Obedientia Civium Urbis Felicitas (Vatandaşların bağlılığı bir şehrin mutluluğudur.)
 Dublin şehir ilinin sınırları
DublinDublin'in İrlanda'daki konumu
Ülke:  İrlanda
İl: Leinster
Kontluk: Dublin Kontluğu
İdare
 • Belediye Başkanı: Caroline Conroy
Yüzölçümü
 • Başkent: 921 km²
Rakım: 34-115 m
Nüfus (2016)
 • Başkent: 554.554
 • Yoğunluk: 4.398/km²
 • Kent: 1.173,179
 • Metropol: 1,904,806
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Alan kodu: 01
ISO 3166 kodu: IE-D
Plaka kodu: D
Resmî site dublincity.ie
Dublin (İrlandaca: Baile Átha Cliath, Áth Cliath ya da Dubh Linn diye de bilinir), İrlanda’nın başkenti ve aynı zamanda en büyük şehri. Ülkenin doğu kıyısının ortasında, Liffey Nehri'nin ağzında, Dublin Kontluğu'nun merkezinde yer almaktadır. Viking yerleşimlerinin merkezi olarak kurulan şehir, Orta Çağ’dan beri İrlanda’nın başkentidir.
Dublin şehri dendiği zaman aslında Dublin Şehir Konseyi'ne bağlı bölge kastedilse de, halk arasında Dublin’den çevre bölgelerden bazılarını, (Dún Laoghaire, Fingal ve Güney Dublin gibi), kapsayacak şekilde de bahsedilmektedir. Bu bölgeye bazen Dublin metropolü ya da Dublin kenti de denmektedir.
BBC’nin 2003 yılında, Avrupa genelinde 112 kent ve kırsal kesimden, 11.200 kişiye uyguladığı bir ankette, Dublin, Avrupa’nın yaşanacak en iyi başkenti, İrlanda ise Avrupa’nın en mutlu ülkesi seçilmiştir.
Dublin, yılda dört milyonun üzerinde ziyaretçisiyle, Paris ve Londra’dan sonra Avrupa’da en çok ziyaret edilen başkenttir.