Thomas Bewick
Çalışma hayatı > Teknik

Bewick'in sanatı, şimdi ahşap gravür olarak adlandırılır ve dönemin zirvesi olarak kabul edilmektedir. Bu, hem becerisinden hem de seleflerinin ahşap kesme tekniğinden farklı olarak, normalde metal oymacıları tarafından kullanılmakta olan ince aletler kullanarak sert kutu ahşabında damarlara karşı oyma tekniğinden kaynaklanır.
Uç damar boyunca kesilen şimşir, ince oyma için yeterince serttir ve normal ağaç kesiminden daha fazla ayrıntıya sahip olabilmektedir. Bu, Bewick'in baştan beri kullanıldığı baskın metoddur. Ayrıca, bir ahşap gravür yüze mürekkeplendiğinden, bir görüntüyü yazdırmak için yalnızca düşük basınç gerektirir. Bu nedenle bloklar binlerce baskı yapabilir ve daha da önemlisi sıradan baskı için tek seferde metal tipte bir sayfa halinde birleştirilebilir. Buna karşılık, oyulmuş oluklara bir bakır levha gravürü mürekkeplenir, baskıdan önce yüzdeki mürekkep silinir, çok daha yüksek basınç gerekir ve görüntülerin metinden ayrı olarak, çok daha büyük bir maliyetle basılmasını gerektirir.
Bewick, doğayı yakından gözlemleme, olağanüstü görsel hafızası ve keskin görme yeteneğinden ahşap gravürlerinde hem güçlü hem de zayıf olduğunu kanıtlayan doğru ve son derece küçük ayrıntılar yaratmak için yararlandı. Düzgün bir şekilde basılarak yakından incelendiğinde baskılarının mizah ve duygu ile doğal öznelerinin karakterine ince ipuçları aktardığı görülebilir. Bunu sadece siyah ve beyazdan ziyade aynı zamanda doku sağlamak için işaretlerin deseninin yanı sıra gerçek griler sağlamak için oyulmuş olukların derinliğini dikkatli bir şekilde değiştirerek başarmıştır. Ancak bu gravür inceliği, yazıcıları için ciddi bir teknik zorluk yaratmıştır. Bewick'i tatmin edecek bir sonuç elde etmek için bloklarını tam olarak doğru miktarda mürekkeple, tam olarak doğru kalınlıkta olacak şekilde karıştırmaları ve bloğu kağıda yavaş ve dikkatli bir şekilde bastırmaları gerekiyordu. Bu da baskıyı yavaş ve pahalı hale getirdi. Bewick'in okuyucuları için de bir sorun yaratıyordu. Onun mükemmel görme yetisinden yoksunlarsa yani gözleri yeteri kadar iyi görmüyorsa, parmak izlerini ve özellikle de minyatür kuyruk parçalarını incelemek için bir büyütece ihtiyaçları vardı. Ancak etki dönüştürücüydü ve ahşap oymacılığı, bir yüzyıl boyunca kitap resimlemenin ana yöntemi haline geldi. Bewick'in gravürlerinin kalitesi, kitaplarına beklediğinden çok daha geniş bir okuyucu kitlesi çekmesini sağladı. Masallar ve Dört Ayaklılar başlangıçta çocuklara yönelik bir kitapken yetişkinleri de kendisine çekmiştir.
John Rayner'ın açıkladığı gibi, Bewick atölyesini işbirliği içinde yürüterek çıraklarının becerilerini geliştirmesini sağladı. Böylece her illüstrasyon için her görevi kendisi yerine getirmek zorunda kalmadı fakat her zaman yakından ilgilendi:
bazı blokları bir erkek kardeş çizecek ve diğeri kesecek, kaba işler öğrenciler tarafından yapılacak, onlar da yetenek gösterirlerse desenler çizip bitireceklerdi - Rönesans ressamlarının okullarıyla aynı prensibe göre; ve biz her durumda gravürlerin başından sonuna kadar Thomas Bewick'in işi olduğundan emin olamasak da neredeyse hepsinde büyük ölçüde parmağı vardı ve kesinlikle son sözü o söylerdi...