stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Arap dünyasında antisemitizm
Modernitedeki görüşler > Ondokuzuncu yüzyıl

1840 yılında yaşanan Şam Hadisesi, Yahudilere karşı ritüel cinayet suçlamalarının ve kan iftirasının bir sonucudur. Olaylar, 5 Şubat 1840 tarihinde, Fransisken Capuchin rahibi Peder Thomas ile Rum uşağı kaybolması ve bir daha kendilerinden haber alınamaması ile başlamıştır. Bölgenin Türk valisi ile Fransız konsolos Ratti-Menton, ritüel cinayet ve kan iftirası suçlamalarına inanmışlardı, zira gerçekleştiği idia edilen cinayet Yahudilerin Pesah (Hamursuz) Bayramı öncesinde meydana gelmişti. Başlatılan soruşturmada, Solomon Negrin adlı Yahudi berber, işkence altında suçu itiraf etmiş, başka Yahudileri de suçlamıştır. İki Yahudi işkence altında hayatını kaybederken biri de (Moşe Abulafia) işkenceden kurtulmak için İslama dönmüştür. Bunu izleyen yeni tutuklamalar ve baskılar, 63 Yahudi çocuğun rehine alınması ve Orta Doğu'nun dört bir yanındaki Yahudi cemaatlerine yönelik saldırılar ile sonuçlanmıştır. Uluslararası tepkiler karşısında, Mısır'da İbrahim Paşa bir tahkikat yapılmasını emretmiştir. İskenderiye'deki müzakereler sonucunda, toplam on üç mahkûmdan halen hayatta olan dokuzu suçlamalardan beraat etmiş ve salıverilmiştir. Daha sonraları, İstanbul'da da, Büyük Britanya Yahudi cemaatinin başı Moses Montefiore Sultan I. Abdülmecit'i, Osmanlı İmparatorluğu'nda kan iftirası suçlamalarının yayılmasının önüne geçmek üzere bir ferman yayınlamaya ikna etmiştir:
"…ve tebamıza karşı duyduğumuz sevgiden ötürü, kendilerine isnat edilen suçtaki masumiyetleri aşikar olan Yahudi milletinin, en ufak bir temele dahi dayanmayan suçlamalardan ötürü endişe duymasına ve azap çekmesine izin veremeyiz…."
Bununla birlikte, pogromlar Ortadoğu ve Kuzey Afrika'da yayılmaya devam etmiştir: Halep (1850, 1875), Şam (1840, 1848, 1890), Beyrut (1862, 1874), Deir El Kamar (1847), Yafa (1876), Kudüs (1847, 1870 ve 1895), Kahire (1844, 1890, 1901-02), Mansura (1877), İskenderiye (1870, 1882, 1901-07), Port Said (1903-1908) ve Demenhur (1871, 1873, 187 ve 1891).
Ondokuzuncu yüzyıl sonunda yaşanan Dreyfus olayı'nın Arap dünyasında da sonuçları olmuştur. Fransa'da patlak veren ateşli Antisemitizm olayları, başta Maruni Lübnan olmak üzere, Fransa'nın nüfuz bölgelerinde de yankı bulmuştur. Öte yandan, Müslüman Arap basın, asılsız bir suçlamaya hedef olan Yüzbaşı Dreyfus'a sempati ile yaklaşmış, Fransa'da Yahudilere yapılan baskıları eleştirmiştir.
Günümüzden örnekler > Arap Birliği

Arap Birliği Konseyi, 2 Aralık 1945 tarihinde Yahudi ürünlerine karşı resmi boykot ilan etmiştir. "Yahudiler tarafından üretilen ve imal edilen mallar Arap ülkelerinde istenmeyen ürünler olarak görülmelidir." Tüm Arap "kurumları, kuruluşları, tüccarlar, komisyoncuları ve bireyleri"ne "Siyonist ürün ve mallarını alıp satmayı, dağıtmayı veya tüketmeyi reddetmeleri" çağrısı yapılmıştır. Boykot ancak 1970'lerde son bulmuştur.
Günümüzden örnekler > Mısır

Ayrıca bakınız: Mısır'daki Yahudilerin tarihi
Mısır'daki Müslüman Kardeşler örgütünün lideri Muhammed Mehdi Akif, bir "mit" olarak nitelendirdiği Holokost'u reddererek, İran Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinecat'ın Holokost İnkârına destek vermiştir.
Mısır'da devlet kontrolündeki El-Ekber gazetesi, 29 Nisan 2002 tarihinde, bir aldatmaca olduğunu savunduğu Holokost'u inkâr eden bir makale yayımlamıştır. Holokost ile tüm Yahudilerin yok edilememesine hayıflanan bir paragrafta şöyle deniyordu:
"Holokost denen aldatmacaya gelince…. Fransızlar tarafından gerçekleştirilen birçok araştırma, bunun bir uydurma, bir yalan ve bir aldatmacadan başka bir şey olmadığını ortaya koymuştur!! Bu, taslağında son derece büyük bir titizlikle hazırlanan, gerçeklerle hiçbir ilgisi olmayan çok sayıda sahte fotoğrafın kullanıldığı bir "senaryo"dur. Evet, bu bir filmdir; ne daha fazla ne de daha az. Nazizm ile suçladıkları Hitler'in kendisi de, benim gözümde cinayet ve kan dökme dünyasının mütevazı bir "öğrencisi"nden başka bir şey değil. Onları bu sahte Holokost'ununun cehenneminde yaktığı suçlamasından tamamıyla masumdur!!
Birçok Fransız ve Britanyalı bilim insanı ve araştırmacının da kanıtladığı gibi, olay tümüyle Avrupa ülkelerinin genelinden, bilhassa da Alman hükümetinden para sızdırmak amacını taşıyan büyük bir İsrail entrikasından ibarettir. Ancak bu hayal ürünü hikâye ışığında, şahsen Hitler'e tüm kalbimle dillendirmek istediğim bir şikayetim olacak: "Keşke bunu gerçekten yapsaydın be kardeşim, keşke tüm bunlar gerçekten olmuş olsaydı; böylece tüm dünya da onların kötülük ve günahlarının [olmadığı] bir dünyada rahat bir nefes alabilirdi."
2003 yılında, El-Vafd gazetesinde yer verilen karikatürlerde, Yahudiler kanca burunları ile Nazilerle bir tutulan Şeytansı figürler olarak betimlenmekteydi.
Ekim 2000 tarihli makalesinde, köşe yazarı Adil Hammoda, Mısır'ın devlet denetimindeki el-Ahram gazetesinde, Yahudilerin Matsa'yı (Yahudi olmayan) çocukların kanından yaptığını iddia ediyordu. El-Ahram Hebdo'nun editörü Muhammed Salmavi de gazetelerinde "kan iftirası gibi Avrupa kökenli mitlerin kullanılmasını savunuyordu."
Günümüzden örnekler > Ürdün

Ayrıca bakınız: Ürdün'deki Yahudilerin tarihi
Ürdün, Yahudilik simgelerini görünür halde taşıyan, hatta kişisel dini eşyalarını yanında bulunduran Yahudilerin ülkeye girişine izin vermemektedir. İsrail'deki Ürdün Büyükelçisi, ülkeye girmesine izin verilmeyen bir dindar Yahudinin şikayetine cevaben, güvenlikle ilgili sebeplerden ötürü Ürdün'ne girmek isteyen yolcuların dua şalları (Tallit) ve vücuda takılan parçalar (Tefilin) giymemesi gerektiğini söylemiştir. Ürdünlü yetkililer, söz konusu politikanın Yahudi turistlerin güvenliğini sağlamaya yönelik olduğunu ifade etmektedir.
2009 Temmuz'unda, altı Breslov Hasidik Yahudi, Petra yakınlarındaki Hor Dağı'nda bulunan Harun'un kabrini ziyaret etmek için girmek istedikleri Ürdün'den Turizm Bakanlığı'nın ikazı üzerine sınır dışı edilmişlerdir. Grup, Ürdünlü yetkililerin İsrail'den giriş yapmak isteyen dış görünüşünden Yahudi olduğu belli olan kişilere girişte zorluk çıkardığını bildikleri için Mısır'ın Sina Yarımadası'dan feribot ile Ürdün'e gitmişlerdi. Konu İsrail Dışişleri Bakanlığı tarafından da bilinmektedir.
Günümüzden örnekler > Suudi Arabistan

Ayrıca bakınız: Suudi Arabistan'daki Yahudilerin tarihi
Suudi Arabistan'da, devlete ait bir Web sitesinde ülkeye girmek isteyen Yahudilere vize verilmeyeceği belirtilmiştir. Daha sonra bu ifade Web sitesinden kaldırılmış, "hatalı bilgi" konulduğu için özür dilenmiştir. Aralarında Yahudilerin de bulunduğu, İslam dışındaki diğer dinlere mensup kişilerin dinlerini alenen uygulamalarına Suudi Arabistan'da izin verilmemektedir. ABD Dışişleri Bakanlığı'na göre, Suudi Arabistan'da din özgürlüğü yoktur. Suudi Arabistan'ın resmi dini olan İslam'ın öğretileri yasalarla uygulanmaktadır.
Suudi Arap medyasında, kitaplarda, haberlerde ve camilerde  kimilerinin Antisemitik olarak nitelendirdiği hicivler ile Yahudilere sözlü olarak saldırılmaktadır. Suudi Arap devlet yetkilileri ve devletin dini liderleri, Yahudilerin dünyayı ele geçirmek için komplolar düzenledikleri fikrini sıklıkla savunmaktadır. İddialarının kanıtı olarak ise, gerçekleri yansıttığını ileri sürdükleri Siyonlu Liderlerin Protokolleri'nden yaptıkları alıntıları göstermektedirler.
Bir Suudi Arap devlet gazetesi, tüm Yahudilerden nefret etmenin doğru olduğunu ileri sürmüştür. "Neden onlar (Yahudiler), binlerce yıl önce Irak ve Mısır'da, sonra da Almanya, İspanya, Fransa ve Birleşik Krallık'ta, tarihi yeniden yazmak için sermaye ve basında gücü ele geçirdikleri güne kadar kendilerine ev sahipliği yapan tüm halklardan nefret görmüştür?"
Suudi Arabistan'daki okul kitaplarında Yahudiler (ve Hristiyanlar ile Vahabi olmayan Müslümanlar) kötü gösterilmektedir. Washington Post'un 21 Mayıs 2006 tarihli sayısındaki bir habere göre, Suudilerin Antisemitizm'den arındırıldığını iddia ettikleri ders kitaplarında halen Yahudilere maymun (Hristiyanlara ise domuz) denmekte; öğrencilere Yahudilerden sakınmaları ve onlarla arkadaşlık yapmamaları söylenmekte; Yahudilerin şeytana tapındıkları iddia edilmekte; ve Müslümanlar Yahudileri mağlup etmek için Müslümanlardan Cihat ilan etmeye teşvik edilmektedir.
Günümüzden örnekler > Suriye

Ayrıca bakınız: Suriye'deki Yahudilerin tarihi
Eski Ku Klux Klan lideri David Duke Kasım 2005'te Suriye'yi ziyaret etmiş ve Suriye televizyonunda canlı yayınlanan bir konuşma yapmıştır.
1984'te, Suriye Savunma Bakanı Mustafa Tlass, Yahudilerin Şam'da kanlarını Matza yapmakta kullanmak üzere Hristiyan çocuklarını öldürdüklerini iddia ettiği "Siyon Matzası" adlı bir kitap yayımlamıştır (bkz. Şam Hadisesi). Kitabı, Atı olmayan Atlı adlı Mısır'daki televizyon dizisine ve Hizbullah'a bağlı el-Manar televizyon kanalının yayınladığı için Avrupa'da yayın yapması yasaklanmasına neden olan Diyaspora adlı dizilere de esin kaynağı olmuştur.
Günümüzden örnekler > Tunus

Ayrıca bakınız: Tunus'taki Yahudilerin tarihi
Emperyalizm karşıtı Yahudi-Arap yazar Albert Memmi'nin https://web.archive.org/web/20081120132211/http://www.jimena.org/faq/memmi.htm adresinde anlattıkları, Tunus'ta Yahudilerin maruz kaldığı ayrımcılık ve fiziki saldırılara dair kişisel bir hikâye sunuyor:
"Her krizde, en ufak bir öneme haiz her olayda, kitleler çıldırır, Yahudi dükkânlarını ateşe verirdi. Bu, Yom Kippur Savaşı sırasında dahi yaşandı. Tunus Devlet Başkanı Habib Borgiba, muhtemelen Yahudilere karşı hiçbir zaman hasmane tutum sergilememişti, ancak o meşum "gecikme," polisin olay yerine ancak dükkânlar yağmalanıp yakıldıktan sonra ulaşması anlamına geliyordu. Fransa'ya ve İsrail'e toplu göçün devam etmiş, hatta artmış olması bu yüzden hiç de şaşırtıcı değildir."
Günümüzden örnekler > Filistin Yönetimi

Ayrıca bakınız: Filistin'deki Yahudilerin tarihi
Mısır merkezli Müslüman Kardeşler örgütünün bir kolu olan Hamas'ın kuruluş ilkeleri bildirgesi ya da "taahhütnamesi"nde Fransız Devrimi'nin, Rus Devrimi'nin, sömürgeciliğin ve her iki dünya savaşının da arkasında Siyonistlerin olduğunu iddia etmektedir. Ayrıca, Serbest Masonların ve Rotary kulüplerinin Siyonist güdümlü oldukları öne sürülmekte, Siyon Liderlerinin Protokolleri'ne göndermelerde bulunulmaktadır. Fransız Devrimi'nin arkasında Yahudilerin ve Serbest Masonların olduğu iddiaları, 19. yüzyıl ortasında Almanya'da ortaya çıkmıştır.
Filistin Kurtuluş Örgütü'nin lideri Mahmud Abbas, 1982 yılında Moskova Üniversitesi'nde Naziler ile Siyonist Hareket'in Liderleri Arasındaki Gizli Bağlantı başlıklı doktora tezini yayımlamıştır. Doktora tezi daha sonra kitap haline getirilmiştir. Diğer Yan: Nazizm ile Siyonizm arasındaki Gizli İlişki adlı kitap, Abbas'ın 2003 yılında Filistin Yönetimi Başbakanı olarak atanmasının ardından Holokost inkârının bir örneği olduğu gerekçesi ile yoğun eleştirilere maruz kalmıştır. Kitabında, Abbas şöyle yazmaktadır:
"Bu sayının [Holokost'ta yaşamının yitirenlerin sayısının] abartılması Siyonist hareketin çıkarına gözükmekte, zira bu şekilde kazanımları daha büyük olmaktadır. Bu da, onları uluslararası kamuoyunda Siyonizm ile bir dayanışma yaratmak üzere [altı milyon] sayısını vurgulamaya sevk etmiştir. Birçok akademisyen, altı milyon sayısını tartışmış ve çarpıcı sonuçlara ulaşmıştır —bu sonuçlara göre, Yahudi kurbanların sayısı sadece birkaç yüz bindir.
Günümüzden örnekler > Arap gazeteleri

Aralarında, Filistin Yönetimi'nin resmi gazetesi El-Hayat El Cedide'nin de bulunduğu birçok Arap gazetesi, sıklıkla "Yahudiler"in dünyadaki tüm hükümetleri kontrol ettiğini ve "Yahudiler"in Batı Şeria'daki tüm Araplara yönelik bir soykırım yapmayı planladıklarını yazmaktadır. Bazıları ise daha az çarpıcı hikâyeler vermekte ve Yahudilerin ABD yönetiminde çok büyük bir nüfuza sahip olduklarını belirtmektedir. Sık sık, diğer ülke liderlerinin Yahudiler tarafından kontrol edildiği iddia edilmektedir.
Birçok resmi Arap devlet gazetesinde yer verilen makalelerde, Siyon Liderlerinin Protokolleri'nin gerçekleri yansıttığı ve bundan ötürü dünyayı ele geçirmeye yönelik bir uluslararası Yahudi komplosuna işaret ettiği iddia edilmektedir.
"Netanyahu'nun planı, Siyon Liderlerinin Protokolleri'nin yazıldığı ve Herzl'in Weizmann ile birlikte bu komplonun uygulanmasına müsait bir yer belirlemek üzere dünyayı köşe bucak dolaştığı dönemde belirlenen özel aşamalara göre düzenlenen büyük Siyonist planına tamamıyla uymaktadır," (Filistin Yönetimi'nin resmi gazetesi, El Hayat el-Cedide, 30 Kasım 1997).
"Yahudiler dünyayı fethetmeye çalışmaktadır... Sadece halkımızı değil, tüm dünyayı ortadan kaldırmayı hedefleyen Siyonist-Sömürgeci komplonun ipliğini pazara çıkarmalıyız," (Filistin Yönetimi Tarım Bakanı Abdül Cevat Salih, El Hayat El-Cedide, 6 Kasım 1997).
Günümüzden örnekler > Hizbullah'a bağlı El-Manar TV kanalı

Hizbullah'ın El-Manar televizyon kanalı sık sık Yahudi düşmanı yayınlar yapmakla, Yahudileri Arap dünyasına karşı bir Siyonist komplo yürütmekle suçlamakla ve çoğu zaman Encyclopædia Brittannica'da "Yirminci yüzyılın başlarında Antisemitizm'e bir bahane ve temel sağlayan sahte bir belge" şeklinde tanımlanan Siyonlu Liderlerin Protokolleri'den alıntılara yayınlarında yer vermekle suçlanmaktadır.
El-Manar'da, tarihi Antisemitik suçlamalara dayanan Diyaspora adlı bir televizyon dizisi yayınlanmıştır. Diziyi izleyen BBC muhabirleri şunları söylemiştir:
"Diyaspora'yı izleyen muhabirler, 19. yüzyılda yayımlanan ve diğerlerinin yanı sıra Naziler tarafından da ırka dayalı nefreti körüklemekte kullanılan Siyon Liderlerinin Protokolleri adlı meşum belgeden birçok alıntı yapıldığını belirtmektedir"
Bir diğer olayda ise, bir El-Manar yorumcusu, "Siyonistlerin Arap ülkelerine AIDS bulaştırmaya yönelik teşebbüsleri"ne atıfta bulunmuştur. El-Manar yetkilileri Yahudi düşmanlığını körükleyici yayınlar yaptıklarını reddetmekte ve konumlarını Yahudi düşmanı değil, İsrail karşıtı şeklinde tanımlamaktadır.
Antisemitik içerik suçlamaları ile ilgili olarak Fransız Yahudilerinin şemsiye kuruluşu CRIF tarafından gerçekleştirilen protestolar sonucu, dönemin Fransa Başbakanı Jean-Pierre Raffarin, 2 Aralık 2004 tarihinde El-Manar'ın Fransa'da yayın yapmasının yasaklanması çağrısında bulunmuştur. Bu çağrı, El-Manar'ın Avrupa'da yayınlarını sürdürmek için ihtiyaç duyduğu lisansın Fransa'da medyayı denetleyen kurum tarafından yenilenmesinden sadece iki hafta sonra gelmişti.
El-Manar TV kanalı, 13 Aralık 2004 tarihinde, Fransa'nın en yüksek idari mahkemesi tarafından sürekli olarak ırka dayalı nefreti ve Antisemitizm'i körüklediği gerekçesiyle yasaklanmıştır.
Günümüzden örnekler > "Atı Olmayan Atlı"

2001-2002 arasında, Arap Radyo ve Televizyonu, Siyon Liderlerinin Protokolleri'nin de sahneye uyarlandığı "Atı Olmayan Atlı" başlıklı 30 bölümlük bir dizi çekmiştir. Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail, tarih boyunca "Yahudilere baskı yapmak için bir bahane" olarak kullanılan ırkçı yalanları içerdiğini savundukları programı yayınlayan Mısır'ı eleştirmiştir.
Bart Zayıf Not Alır
Konu

Bart, Springfield İlköğretim Okulu'nda Define Adası hakkında bir kitap raporu sunar. Buna karşın, kitabı okumadığı herkes tarafından anlaşılır. Bayan Krabappel'in kitaptaki korsanın adı hakkındaki sorusuna Bart'ın cevap vermemesi, Bayan Krabappel'in şüphelerini kanıtlar. Bayan Krabappel, okuldan sonra Bart'a notlarının sürekli olarak kötüleştiğini söyler ve Koloni Amerikası hakkındaki gelecek sınav için uyarır; Bart bu uyarıya dikkatini vermez. Evde, Bart çalışmaya çalışır ama, Homer tarafından çağrıldığında, bunu hemen erteler. Ertesi gün okulda, Bart sınıfta teste girmemek için bayılır. Hemşireye gönderilir, amoria flebit tanısı konularak eve gönderilir. Akşam evde, Bart yine çalışmayı başaramaz, bunun üzerine hemen testin yanıtları için Milhouse'u arar. Ertesi gün okulda Bart teste girer ama başarısız olur; Krabappel testinin, "Milhouse'un sınavından bile kötü" olduğu söyler.
Homer ve Marge, Krabappel ve okul psikologu Dr. J. Loren Pryor ile tanışmak üzere çağrılır. Dr. Pryor, Bart'ın başarısız olduğunu söyleyerek, dördüncü sınıfı tekrarlamasını önerir. Marge, Bart'ın geriye dönmesinin kötü bir şey olmayabileceğine katılır. Bununla beraber, Bart daha iyisini yapmaya başlayacağına ve bundan geçeceğine söz verir. Çaresizlik içinde, Martin Prince'dan yardım ister. Martin, başlangıçta isteksizdir ama Bart'ın ona nasıl daha popüler olacağını göstermeyi kabul etmesi üzerine teklifi kabul eder. İkili birbirlerine yardımcı olmaya başlar ama Martin, Bart'ın bazı kötü tavırlarına maruz kalmaya başlar. Kitap kurdu olmayı bırakmaya karar verir, yeni arkadaşlarıyla takılır ve pratik şakalar yapar ve Bart'ı terk eder. Kendi başına çalışmak için az bir kaldığında, Bart Tanrı'ya dua eder ve çalışmak için daha fazla zamana sahip olabilmek için ertesi gün okulu asması için bir şey olmasını ister. O akşam, Springfield'da büyük bir kar fırtınası olur ve okul tatil edilir; bu, Bart'a çalışmak için bir gün daha verir.
Okulun kapatıldığının açıklanmasından sonra, Bart eğlenceli bir kar günü için heyecanla hazırlanır. Bunun üzerine, Lisa ona duasını hatırlatır ve Bart, herkes dışarıda eğlenirken günün geri kalanında çalışmaya karar verir. Bart, çalışırken konsantre olmaya çalışır ama dikkati kolayca dağılır ve sürekli olarak çalışmaya kendini zorlar. Ertesi gün, testi bitirir ve Bayan Krabappel'e sınavını hemen inceleyip notunu vermesini ister. Bayan Krabappel böyle yapar ve %59 aldığını söyler, sadece bir puanla başarısız olmuştur. Bart böyle özenle çalıştıktan sonra bu başarısızlıkla çöker, gözyaşlarına boğulur ve başarısızlığını George Washington'ın 1754'te Fort Necessity'i kuşatan Fransızlara teslim olmasıyla karşılaştırır. Bayan Krabappel, bu az kişinin bildiği tarihi bilgi karşısında hayrete düşer, her şeyin sonunda Bart'ın dürüstçe çabaladığını fark eder. Bart'a bilgisini gösterdiği için ekstra bir puan vererek notunu D-'ye yükseltir. Bart bununla gurur duyar ve buzdolabına koşar ve Bart D- notunun bir parçasının Tanrı'ya ait olduğunu beyan eder.
İlk kez yayınlanması > Perşembe günlerine geçiş

Simpsonlar'ın ilk sezonu haftalık reytinglerde en yüksek 4. sırada yer almıştı ve Fox kanalının, sezonun en yüksek reytingli 30 dizisi arasına giren ilk dizisiydi. ve Bart kısa zamanda televizyondaki en popüler karakterlerden biri hâline gelmişti, bunun için "Bartmania" terimi kullanılıyordu. Dizinin ilk sezonundaki başarısından ötürü Fox kanalı, NBC'nin "dinamo"larından reyting çalmak ve böylece daha fazla reklam geliri elde etmek umuduyla Simpsonlar'ın yayın saatini değiştirmeye karar verdi, ve sonuçta Beverly Hills, 90210 ve Babes dizilerinden daha yüksek reyting oranı elde etti. Dizinin yayın saati pazar geceleri 20.00'den (EST) perşembe günleri aynı saate alındı. Böylece, aynı saatte NBC'de yayınlanan ve Nielsen reytinglerine göre o dönemin bir numaralı şovu olan The Cosby Show'a, rakip hâle geldi. James L. Brooks dahil, Simpsonlar'ın birçok yapımcısı bu yayın saati değişikliğine karşı çıktı. Dizi pazar günleri yayınlanırken ilk 10 içerisinde yer alıyordu ve bu değişikliğin reytinglerini mahvedeceğini düşünüyorlardı. Brooks şöyle demişti: "Birdenbire hit olan bir dizi kendi hayatta kalabilmek için mücadele ediyor. [...] 'Cosby' ile savaşmayız, biz sadece sağlıklı reytingler elde etmek istiyoruz. İki hafta önce çalıştığım dizi reytinglerde bir numara oldu ve bunu pazar gecesi yaptı, ülkedeki bir numaralı dizi olmak için bir şansımız vardı. Perşembe gecesi bir şansımız olduğunu düşünmüyordum."
"Two Cars in Every Garage and Three Eyes on Every Fish" prodüksiyon sırasına göre bu sezonun ilk bölümüydü, ama Bart'ın o dönemde popüler olması ve yapımcıların sezonun açılışını onu içeren bir bölümle yapmak istemeleri nedeniyle "Bart Gets an F" sezonun ilk bölümü olarak yayınlandı. The Cosby Show'un, Erika Alexander'ın oyuncu kadrosuna eklendiğini gördüğümüz Period of Adjustment adlı, yedinci sezonunun dördüncü bölümünün karşısında yayınlandı. Simpsonlar'ın ilk on üç bölümü yaz boyunca birçok defa tekrar yayınlanmıştı ve Fox, mayıstan beri ilk yeni bölümlerin yoğun şekilde reklamını yapıyordu ve haber kaynaklar rakip olduğu öne sürülen "Bill vs. Bart" hakkında öyküler yayımladı.
İlk kez yayınlanması > Nielsen reytingleri

Simpsonlar'ın tekrar yayınları, The Cosby Show'un yeni bölümlerinin yayınlandığı perşembe günleri aynı zaman dilimine konarak yayınlandı. Bu yayınlarda Simpsonlar haftalık reytinglerde 73.'lüğe kadar düşük sıralar elde ederken, The Cosby Show üçüncülüğe kadar düştü. Birçok eleştirmen, "Bart Gets an F"in The Cosby Show'a göre daha kötü bir reyting elde edeceğini tahmin ediyordu. Orlando Sentinel'den Greg Dawson, "Sade donutlar (bir Homer klasiği) parasına bahse varım ki; yeni bir Simpsonlar bölümü bile reyting sıralamasında, elektrik kesintisi olduğunda dahi 30 izleyici payı alabilecek Cosby'nin beş puandan daha az bir farkla altında yer almaz." diye yazdı. Fox yöneticisi Peter Chernin, perşembe gecesinde bir yer edinmeyi başarmayı umduklarını ve "Eğer gerçekten şanslı ve çok tâlihli isek, ikinci sırada alırız." dedi.
Yirmi dört şehirde bölümün orijinal yayını için erken gece reytinglerine göre, Simpsonlar 19,9 Nielsen reytingi ve %30 izleyici payı elde ederken, The Cosby Show 19,3 Nielsen reytingi ve %29 izleyici payı etti. Bununla beraber, nihai reytinglerde bölüm 18,4 izlenme oranı ve %29 izleyici payıyla, 18,5 izlenme oranı ve %29 izleyici payı olan The Cosby Show'un hemen ardında ikinci sırada yer aldı. Bu dönemde, NBC'nin 208 televizyon istasyonu varken Fox'un sadece 133 istasyonu vardı. Hafta bittiğinde Simpsonlar, haftalık reytinglerde Who's the Boss? ile beraber sekizinci sırada yer alırken, The Cosby Show yedinci sırada yer aldı. Reyting, evlerde açık olan televizyonlarında diziyi izleyenlerin sayısını göstermektedir fakat Nielsen Media Research, bölümün 33,6 milyon kişi tarafından seyredilerek aktüel izleyicilerde haftanın bir numaralı programı olduğunu; The Cosby Show'un ise 28,5 milyon kişi tarafından izlenerek, haftanın en çok izlenen yedinci programı olduğu tahmin etti. Fox kanalının tarihindeki en çok izlenen ve en yüksek reyting oranına sahip bölüm oldu. Bu pozisyonunu, 1 Ocak 1995 tarihindeki 21,0 puanlık Nielsen reytingi elde edilen Minnesota Vikings ve Chicago Bears arasında oynanan National Football League'in playoff maçına kadar korudu. 2011 tarihi itibarıyla, hala Simpsonlar tarihinde en yüksek reyting elde eden bölümdür.
Kültürel referanslar

Bart kitap raporunu yazmak için Robert Louis Stevenson'ın Define Adası romanını seçerken Martin, Ernest Hemingway'in Yaşlı Adam ve Deniz romanını seçer. "Kar Günü" sırasında, Springfield sakinleri "Winter Wonderland" şarkısını söyler. Springfield'daki herkesin bir araya gelerek, ele ele tutuşup şarkılar söylerek bir daire oluşturması, How the Grinch Stole Christmas! kitabına bir göndermedir. George Frideric Handel'in Messiah adlı eserinin "Hallelujah" korosu, kar yağmasının başladığı sahnede duyulmaktadır.