Jar of Flies
Albümün Arka Planı ve Kaydı

Alice in Chains'in 1993 Dirt için yaptığı kapsamlı dünya turunun ardından, basçı Mike Starr uyuşturucu kullanımı nedeniyle turnede kovuldu ve Ozzy Osbourne basçısı Mike Inez gruba katılırken üyeler sonunda Seattle'a döndü. Lollapalooza turlarının ardından, kirayı ödemedikleri için kendilerini evlerinden atılmış olarak buldular. Evsiz kalan grup daha sonra Seattle'daki London Bridge Studio'ya taşındı.
Alice in Chains'in Haziran-Ağustos 1993'te Lollapalooza konserlerindeyken,  gitarist Jerry Cantrell plak yapımcısı Toby Wright'ı yeni riffleri üzerinde işbirliği önerisiyle aradı. Wright olumlu tepki verdi ve London Bridge Studio'da on gün rezervasyon yaptı. Cantrell'in güvencelerine rağmen, grubun seans başlamadan önce planlanmış herhangi bir parçası yoktu.  Davulcu Sean Kinney, "Bir yıl boyunca yüksek sesle konser verdikten sonra eve gelirdik ve yapmak istediğimiz son şey hemen amfileri çalıştırmaktı. Ancak gruba yeni bir eleman gelmişti. [Basçı] Mike Inez ile kayıt yapmanın nasıl olduğunu görmek için Jar of Flies yaptık. Kimyayı kontrol etmek için hiçbir şarkı yazmadan stüdyoya gittik. Hepsi yerine oturdu. Sesler ve tonlar gerçekten çok iyiydi. Bu şarkıları yayınlamamanın boşa gideceğini düşündük. "
İlk seans 7 Eylül 1993'te gerçekleşti.  Vokalist Layne Staley, "Sadece birkaç günlüğüne akustik gitarlarımızla stüdyoya girip neler yapabileceğimi görmek istedik. Yaptığımız müziği hiç planlamadık. piyasaya sürme düşüncemiz de yoktu. Ama plak şirketi bunu duydu ve gerçekten beğendiler. Bizim için bu sadece dört adamın stüdyoda bir araya gelip biraz müzik yapmasının deneyimiydi." diye albümden bahsetti.
Albümün oturumları günde 14-18 saat sürdü  ve kayıtlar yedi gün içinde tamamlandı.  Yardımcı mühendis Jonathan Plum, oturumları "kapsamlı" olarak nitelendirdi.  Albüm kasete Neve 80-68 miks konsolunda kaydedildi çünkü Wright albümün akustik sesinin olabildiğince doğal olmasını istedi. Staley, Pro Tools'un stüdyoda kullanılmaması talimatını verdi; Wright'ın açıkladığı gibi, "Layne, stüdyodaki ses tercihleri hakkında bir çalışma birikimi ve bilgisine sahipti ve analogun grubun sesi için daha iyi olduğunu hissetti."  Albümün parçaları çoğunlukla bir veya iki çekimde kaydedildi.
Albümde akustik gitar sounduna özellikle odaklandı. Wright, "bazı noktalarda bu akustiği mikrofonlayarak bazı akustiği abarttığımızı, ancak stüdyoda canlı olarak kaydederken o anda gitarlarında ne varsa onu kullanırdım ve o sesi korumaya çalışırdım. Cantrell, albümün oturumlarında Ovation gitarlarını kullandı. Kaydın akustik iklimini yansıtmak için Kinney bazen daha yumuşak bir his elde etmek için fırçalar kullandı. Baş üstü kayıt için AKG 414 mikrofonlar kullanılırken, zemin ve raf tonları için D-12'ler kullanıldı ve tekme tamburuna 421'ler yerleştirildi. 451'ler ve 57'ler trampet tamburunun üst tarafına monte edilirken, alt tarafına bir 441 takıldı.  "No Excuses"deki karakteristik senkoplu davul açıklığı, Kinney'nin yan çubuk davuluyla doğaçlama deneyinin bir sonucuydu. Wright tekniğin bir savunucusu değildi ve "sonunda bazı bongolarla ve bu oluğa dahil ettiğimiz hi-hat'ın üzerine yerleştirilen daha küçük davullarla yaralandıklarını" söyledi.
Staley, albümün sözlerinin çoğunu stüdyoda yazdı ve albümün vokal armonilerini düzenledi. Wright, Staley'in çalışmalarının hızlı olduğunu ve vokal parçalarının bir Neumann M-49 mikrofon aracılığıyla bir veya iki çekimde kaydedildiğini söyledi.  Cantrell "Don't Follow" adlı parçanın baş vokallerini seslendirdi.  Wright, Cantrell'i "harika" bir şarkıcı olarak tanımladı ve "tüm bu armonileri onsuz yapamayacağınızı" vurguladı.  Albümün oturumları 14 Eylül'de sona erdi. Wright, 17-22 Eylül tarihleri arasında Los Angeles, California'daki Scream Studio'da albümü miksledi.