Portekiz-Safevî Savaşı
Portekizlilerin Basra Körfezi'nden sürülmesi > De Gouvea'nın Abbas'ı ziyareti

1612'de Osmanlı İmparatorluğu ile barış anlaşmasının imzalanmasından sonra Şah Abbas, Avrupa ile ittifak kurma konusundaki ilgisini kaybetti. Savaş sırasında Avrupa'ya gönderdiği diplomatik heyetlerin üyeleri geri dönmeye başladı. 1613 yazında elçisi Dengiz Bey Rumi saraya geldi. Secdeye varıp Şah Abbas'ın ayaklarını öpmeye çalıştı, ancak Şah Abbas onu ayağıyla itti. Bu hareket bir cezalandırma emriydi. Suçlamalara karşı kendisini savunma fırsatı verilmedi. Dengiz Bey'e yöneltilen suçlamalar Avrupa'dan gelen raporlara dayanıyordu ve kuşkusuz bu raporları takip etmesi ve Şah'a rapor göndermesi için heyetin gönderdiği bir kişi tarafından gönderilmişti. Diğer şeylerin yanı sıra, İspanya Kraliçesi'nin ölümü için yas kıyafetleri giymekle, elçilik üyelerine kötü davranmakla ve nihayetinde hükümdarının sağlığına rağmen Hristiyanlığı seçerek birkaçının Avrupa'da kalmayı seçmesine neden olmakla suçlanıyordu. İkinci eylemin cezası idamdı, ancak Sir Robert Shirley'in de aralarında bulunduğu gönderilen başka bir elçiliğin lideri Hüseyin Ali Bey'in önderliğindeki elçiliğin birkaç üyesinin Hristiyanlığa geçmesine rağmen idam edilmediler. Şah'ın Dengiz Bey'e karşı öfkesi muhtemelen Kral III. Felipe'in tekliflerine olumlu yanıt vermemesi ve Portekizlilerin Hürmüz'ü kontrol etmesine karşı yeniden alevlenen öfke nedeniyle daha da artmıştı. Atların satılmak yerine İspanyol kralına hediye edilmesi ve Dengiz Bey'in karşılığında değerli bir şey alamaması da onu kızdırmıştı. Dengiz Bey'in atların yarısını satıp gelirini cebe indirdiğine dair söylentiler de vardı. Bunu kesin olarak iddia etmek zordur, çünkü böyle yapmış olsaydı, Safevi İmparatorluğu'na dönmeye kesinlikle cesaret edemezdi.
Haziran 1613'te De Gouvea ilaçlar, değerli taşlar ve ilginç hediyelerle Safevi sarayına geldi. Abbas derhal kendisinden bunların hangilerinin satılık, hangilerinin ipek karşılığında kraldan gelen hediyeler olduğunu belirtmesini istedi. De Gouvea'nın eşyaların ipek karşılığında gönderildiğini söylemesi üzerine Abbas bunların değerini hesaplattı ve bu miktarın ipeğin değerinden daha az olduğunu beyan etti. De Gouvea'dan aradaki farkı ödemesini talep etti. Ayrıca De Gouvea'ya Kral Philip III'e bir mektup yazarak ipeğin bir hediye olmadığını, ticari amaçlarla gönderildiğini belirtmesi talimatını verdi. İspanya kralının Osmanlılara karşı savaş sırasında söz verdiği desteği sağlamaması Şah'ı kızdırmıştı. Bu nedenle Şah Abbas, Belchior dos Anjos adında başka bir Augustinus rahibini İspanya'ya bir mektupla gönderdi. Mektupta şöyle yazıyordu: "Hükümdarların dost olmasının iki nedeni vardır: ya aynı inancı paylaştıkları için ya da devlet işleri nedeniyle. İlk durum bizim için geçerli değil, çünkü aramızda çok büyük bir inanç farkı var ve başka bir neden olmadığında dostluk için bir temel yok." Bu durum Basra Körfezi'ndeki İspanyol-Portekiz varlığı için iyiye işaret değildi.
Böyle bir siyasi atmosferde Ermeniler kendilerini neyin beklediğini hemen anladılar. Avrupalı güçlerin sözlerinde durmadıklarını gören ve Osmanlı ile barış şartlarının kendilerini zor durumda bıraktığını düşünen Ermeniler, De Gouvea'nın başlarına elçi olarak gelmesiyle durumlarının daha da kötüleştiğini anlamışlar ve Şah Abbas'ı suçsuz olduklarına ikna etmeye çalışmışlardır. De Gouvea'nın Şah'ın huzurunda Ermenilerden "tebaam" diye bahsetmesi durumu daha da zorlaştırdı. Şah derhal Ermenilere Müslüman olmalarını ve iskân sırasında kendilerine verilen yardım paralarını iade etmelerini, aksi takdirde kızlarının ya da oğullarının köleleştirileceğini emretti. Karmelitler ve Augustinyanlar bir miktar para yardımında bulunmuşlardı, ancak Abbas parayı iade etti ve De Gouvea'nın hükümdar ile tebaası arasındaki ilişkiye müdahalesine şaşırdığını ifade etti. De Gouvea aceleyle Hürmüz'e doğru yola çıktı, Augustiniyenlerin geri kalan kısmı geçici olarak Bağdat'a çekildi ve Karmelitler arasında bir istisna dışında hepsi İsfahan'ı terk etmeyi düşünüyordu.