stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tastıp belediyesi
Nüfus

Toplam Nüfusu 2018 yılı — 5946kişi.
Yıllara göre kişi sayısı:
| 1939 | 1989 | 2002 | 2018 |
| --- | --- | --- | --- |
| 5452 | 7536 | 6473 | 5946 |
Literatür

Taştıp // Tatarı — Toprik. — M. : Sovetskaya entsiklopediya, 1956. — S. 31. — (Bolşaya sovetskaya entsiklopediya : [v 51 t.] / gl. red. B. А. Vvedenskiy ; 1949-1958, t. 42).
Entsiklopediya Respubliki Hakasiya : [v 2 t.] / Pravitelstvo Resp. Hakasiya; [nauç.-red. sovet.: V. А. Kuzmin (pred.) i dr.]. — Krasnoyarsk: Polikor, 2008. T. 2 : [О — Ya]. 320 s. : ill. S. 79. ISBN 978-5-91502-008-4. — S. 178.
George Holland Sabine

| G>  H. Sabine |
| --- | --- |
Doğum: 1880
Ölüm: 1961
Meslek: Felsefe profesörü

George Holland Sabine ya da halk arasında bilinen ismiyle Sabine (9 Aralık 1880 - 18 Ocak 1961), felsefe profesörü, Enstitü dekanı ve Cornell Üniversitesi'nin rektör yardımcısıydı. Politik düşüncenin Platon zamanından modern faşizm ve nazizme kadar gelişiminin izini süren A History of Political Theory adlı eseriyle tanınır. George Sabine aynı zamanda marangoz, demirci, aşçı ve bahçıvandı. Ayrıca litografi ve gravürler de topladı. Leland Jenks, A History of Political Theory üzerine yaptığı incelemede, "Sabine, Hoffding, Lanson, Cassirer ve Hendel'in de sunduğu gibi Rousseau'nun son araştırmalarının ayak izlerini takip eden tek ders kitabı yazarıdır" dedi.
Biyografi

Dayton, Ohio'da Lorenzo D. Sabine ve Eva Josephine Tucker'ın çocuğu olarak doğdu.
Sabine, 1899'da Cornell Üniversitesi'ne girdi, 1903'te lisans ve 1906'da doktora derecesini aldı. 1907'den 1914'e kadar Stanford Üniversitesi'nde ders verdi. O yıl, Missouri Üniversitesi'ne felsefe profesörü olarak atandı. Ohio Eyalet Üniversitesi'ne geçtiği 1923 yılına kadar orada ders vermeye devam etti. 1931'de Cornell'e döndü. Sabine, verdiği derslerin haricinde 1940'tan 1944'e kadar Lisansüstü Okulu Dekanı ve 1943'ten 1946'ya kadar Cornell'in Rektör Yardımcısı olarak görev yaptı.
Washington, DC'de öldü
Çalışmaları

"A History of Political Theory" - İlk baskı Nisan, 1937
"What is Political Theory?", The Journal of Politics, Şubat. 1939
"The Pragmatic Approach to Political Science", American Political Science Review, Kasım. 1930
"Political Science and the Juristic Point of View", American Political Science Review, Ağustos. 1928
"Henry Adams and the Writing of History", University of California Chronicle, Ocak. 1924
"Bosanquet's Theory of the Real Will", Philosophical Review, Kasım. 1923
Introduction and translation of Hugo Krabbe's "The Modern Idea of the State", (New York: D. Appleton), 1922
"The Concept of the State as Power",Philosophical Review, Haziran 1920
"Philosophical and Scientific Specialization", Philosophical Review, Ocak. 1917
"Professor Bosanquet's Logic and the Concrete Universal", Philosophical Review, Eylül. 1912
"Descriptive and Normative Sciences", Philosophical Review, Haziran 1912
"The Material of Thought", Philosophical Review, Mayıs 1907
"The Concreteness of Thought", Philosophical Review, Mart. 1907
"Hume's Contribution to the Historical Method", Philosophical Review, Ocak. 1906
"Radical Empiricism as a Logical Method", The Philosophical Review, Kasım. 1905
Konuyla ilgili yayınlar

Stuart Brown (1960,1) George Holland Sabine Proceedings and Addresses of the American Philosophical Association 34:98 from JSTOR.
George H. Sabine Papers 19 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., [ca. 1886 - 1960] #14–21–547 Division of Rare and Manuscript Collections, Cornell University Library.
Köşkerler

| Köşkerler |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya
Koordinatlar: 36°16′41″N 29°59′56″E﻿ / ﻿36.278°K 29.999°D﻿ / 36.278; 29.999
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Demre
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 2.210
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0 242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07570
Resmî site 
Köşkerler, Antalya ilinin Demre ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Antalya iline 145 km, Demre ilçesine 3 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2000: 2210    
1997: 2181
İlhan Osmanağaoğlu

İlhan Osmanağaoğlu (d. Hopa, Artvin) Türk eski milli körling oyuncusu.
Turnuvalar

| Sezon | Dördüncü (Kaptan) | Üçüncü | İkinci | Birinci | Yedek | Тurnuva |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010-11 | Kadir Çakır | İlhan Osmanağaoğlu | Gökçe Uluğay | Oğuzhan Dikmen | Murat Sağır Teknik Direktör: Brian Gray | Avrupa Şampiyonası 2010 (30. sıra) |
| 2011-12 | İlhan Osmanağaoğlu | Çağrı Bayraktar | Kadir Çakır | Muhammet Oguz Zengin | Yusuf Bayraktutan Teknik Direktör: Fatih Ağduman | Avrupa Şampiyonası 2011 (27. sıra) |
| 2013-14 | Alican Karataş | İlhan Osmanağaoğlu | Bilal Ömer Çakır | Murat Sağır | Muhammet Oğuz Zengin eğitmen: Gerry "Çorbalı" Campbell | Avrupa Şampiyonası 2013 (19. sıra) |
Karışık takımlar arasında curling (karışık körling)
| 2010-11 | İlhan Osmanağaoğlu | Aysun Ergin | Tuğrul Şinasi Şahiner | Öznur Polat | Ali Osman Sahin, Şeyda Zengin | Avrupa Karışık Curling Şampiyonası 2010 (23.) |
| 2011-12 | Öznur Polat | İlhan Osmanağaoğlu | Ayşe Gözyutok | Yusuf Bayraktutan | Aysun Ergin, Muhammet Oğuz Zengin | Avrupa Karışık Curling Şampiyonası 2011 (23.) |
Karışık çiftler körling
| 2011-12 | Elif Kızılkaya | İlhan Osmanağaoğlu |  |  | Antrenör: Fatih Ağduman | 2012 Dünya Karışık Çiftler Curling Şampiyonası (21.) |
Kaptanlar kalın yazılmıştır
Kanlıdivane

| --- | --- |
Κανυτελής  (Grekçe)
Antik şehrin merkezinde 5. yüzyıla tarihlenen katedral ve obruk
Konum:  Mersin, Erdemli
Bölge: Kilikya
Koordinatlar: 
Tür: Yerleşim
Tarihçe
Kuruluş: MÖ 3. yüzyıl - MÖ 7. yüzyıl
Devir(ler): Helenistik Dönem, Roma dönemi, Geç Antik Çağ
Sit ayrıntıları
Buluntu(lar): Bazilikalar, antik cadde, sarnıç, nekropol, kaya mezarları, yazıtlar
Durum: Restore
Kamusal erişim: Açık
Kanlıdivane (Grekçe: Κανυτελής, romanize: Kanitellis; Grekçe telaffuz: [kʰaːɲθeʎeːs]), günümüzde Mersin'in Erdemli ilçesinde yer alan antik kent. MÖ 3. yüzyılda kurulan ve MS 4. yüzyılda adı Neapolis olarak değişen kentin Elaiussa Sebaste'nin sur dışında yer alan uzantısı olduğu tahmin edilmektedir.
19. yüzyıl ortalarında Fransız gezgin Victor Langlois tarafından keşfedilen kent, 1970'li yıllarda yapılan kazılarla ortaya çıkarılmıştır. Yöredeki ilk arkeolojik araştırmaları ise Semavi Eyice gerçekleştirmiştir.
Kent, doğal bir çökük olan 30 metre derinliğindeki geniş bir obruk etrafında kurulmuştur. Kanlıdivane, akustiği çok iyi olduğu için günümüzde Uluslararası Mersin Müzik Festivali gibi etkinliklerde konserlere ev sahipliği yapmaktadır.
İsmin kökeni

Semavi Eyice'ye göre Kanlıdivane isminin kökeni hakkında iki ihtimal vardır. İlk ihtimal isimdeki "kanlı" kısmının kentin antik ismi olan Kanitellis'ten ya da obruğun içinde yağmur sularıyla toprak rengine bulanan kabartmaların kırmızıya çalan renginden, "divane" kısmının ise burada dağınık olarak yaşayan Türkmen topluluklarının zaman zaman divan adı verdikleri toplantılarından gelebileceğidir. İkinci ihtimal ise Roma döneminde suçluların obruğa atılıp vahşi hayvanlara yem edildiği için kente "Kanlıdivane" denildiğidir.
Eski Kilikya adlı eserinde Viktor Langlois bu sözcüğün kökenini bütünüyle Yunanca "Kanytellis" sözcüğünün biçimsel olarak Türkçe benzeşimle dönüşmesine bağlar. Kany > Kanı ve Tellis > Deli biçimlerine (Yunancadaki orijinal anlamları önemli olmaksızın) dönüşen bileşik kelime "Kanıdeli" veya "Kanlıdeli" haline gelmiştir. "Deli" kavramı da daha sonra Osmanlıca "Divane" kelimesi ile değiştirilmiştir. Ayrıca yine aynı eserde "Kanlı Delik" adlı bir yerden bahsedilmektedir ki bu da obruğun rengi ile son derece uyumludur.
Tarihçe

Olba Krallığı'nın kutsal yerleşim yeri olan kentin tarihi MÖ 3. yüzyıla kadar gitmektedir. İlk kez Helenistik Dönem'de yerleşim gören kent Roma ve Geç antik dönemlerde en yoğun dönemini yaşamış ve MS 4. yüzyılda en parlak dönemini yaşamıştır. Ayrıca obruğun içerisinde yer alan merdivenler ve mağaralardan obruk içerisinin de yerleşim yeri olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Merdivenlerle inilen obruğun büyüklüğünden ötürü tanrısal olduğu düşünülmüş ve kent tarihi boyunca dinsel bir merkez olmuştur. Son olarak ise Bizans İmparatoru II. Theodosius burada kutsal bir Hristiyanlık merkezi kurmuştur.
Kentte gerçekleştirilen yüzey araştırmalarında tespit edilen 15 atölye ile presler, pres yatakları, vida ağırlıkları, pres ağırlık taşları, kırma tekneleri ve kırma taşları gibi üretim araçları kentin özellikle geç antik dönemde önemli bir zeytinyağı üretimi merkezi olduğunu ortaya çıkarmıştır.
Kalıntı ve buluntular

Kentin çevresinde kurulduğu obruğun içerisinde Armaronxas ailesine ait kaya kabartması bulunmaktadır. 4 metre genişliğinde 2 metre yüksekliğindeki bir niş içerisinde yer alan kabartmanın sağ tarafında beş satırlık bir yazıt yer almakta olup yazıtta ailenin isimleri yazmaktadır. Obruğun batı duvarlarında ise Kilikya askeri olduğu düşünülen bir savaşçı kabartması yer almaktadır.
Obruğun etrafındaki ana yerleşim yerinde ise kesme taştan yapılmış bazilikalar, caddeler, kaya mezarları, sarnıçlar yer almaktadır. Yerleşim yerinin güneybatısında MÖ 2. yüzyılda inşa edildiği düşünülen kule kentteki günümüze kadar ulaşan en eski yapıdır. Kitabesinde yazdığına göre kule, Tanrı Zeus için rahip krallardan Olbalı Tarkyaris'in oğlu Teukros tarafından yaptırılmıştır. Obruğun çevresindeki bazilikalar ise 4. yüzyıl sonları ile 6. yüzyıl ortaları Bizans dönemi eserleridir.
Kalıntı ve buluntular > Nekropoller

Kentin çevresinde üç nekropol tespit edilmiştir. Kuzeye doğru uzanan ve yüksek bir noktada bulunan kuzey nekropolü 4.5 hektarlık bir alanı kapsamakta olup burada hyposorion'lu ve podyumlu çok sayıda lahdin yanı sıra üç tapınak mezar ve bir eksedra yer almaktadır. Bu nekropolün en yüksek yerinde Kraliçe Aba'nın kocası ve iki oğlu için yaptırdığı anıtsal mezar yer almaktadır. Kanlıdivane'nin kuzeybatı yamaçlarında yer alan bir diğer nekropolde de hyposorion'lu lahitler ve tapınak mezar tespit edilmiştir. Obruğun bir kilometre güneybatısındaki Çanakçı olarak anılan çöküntü alanında ise soylulara ait birçok kaya mezarı ve lahit yer almaktadır. Burada yer alan kabartmalar nedeniyle diğer iki nekropole kıyasla daha fazla ziyaretçi tarafından ziyaret edilmektedir.
Galeri

Çanakçı nekropolündeki bir kabartmanın detayı.
Çanakçı nekropolündeki bir kabartmanın detayı.
Kraliçe Aba'nın anıtsal mezarı.
Kraliçe Aba'nın anıtsal mezarı.
Armaronksas ailesi kaya kabartması.
Seten (Kanytelis, Mersin)
Sarnıç (Kanytelis, Mersin)
Kanlıdivane - Obruk (2)
Kanlıdivane - Obruk (1)
Kanlıdivane - Kalıntılar (6)
Kanlıdivane - Kalıntılar (5)
Kanlıdivane - Kalıntılar (4)
Kanlıdivane - Kalıntılar (3)
Kanlıdivane - Kalıntılar (2)
Kanlıdivane - Kalıntılar (1)
Çanakçı nekropolündeki mezar odaları.
Altınkale

| Altınkale |
| --- | --- |
Mahalle

 AltınkaleAltınkale'nin Antalya'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Döşemealtı
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 4.081
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07190
Altınkale, Antalya ilinin Döşemealtı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 4.081 |  |
| 2018 | 3.609 |  |
| 2017 | 3.016 |  |
| 2016 | 2.754 |  |
| 2015 | 2.499 |  |
| 2014 | 2.451 |  |
| 2013 | 2.277 |  |
| 2012 | 2.081 |  |
| 2011 | 2.094 |  |
| 2010 | 2.124 |  |
| 2009 | 2.107 |  |
| 2008 | 2.216 |  |
| 2007 | 2.422 |  |
Anna İvanovna Boltunova

| Anna İvanovna Boltunova |
| --- | --- |
Doğum: 23 Haziran 1900 Buzuluk, Samara Guberniyası, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 1991 Moskova
Vatandaşlık: Sovyet
Eğitim: Sankt-Peterburg Devlet Üniversitesi
Ödüller:  

Kariyeri
Dalı: Arkeoloji, klasik çalışmalar
Çalıştığı kurumlar: Sankt-Peterburg Devlet Üniversitesi, SSCB Bilimler Akademisi Arkeoloji Enstitüsü
Doktoradanışmanı: Grigol Tsereteli Sergei Zhebelev
 

Anna İvanovna Boltunova (Amiranaşvili) (23 Haziran 1900, Samara - 1991, Moskova), Karadeniz bölgesindeki epigrafiler üzerinde uzmanlaşmış Sovyet arkeolog. Ana araştırma alanı, Doğu ve Kuzey Karadeniz bölgelerindeki Yunan yazıtlarının incelenmesiydi. Ayrıca Bosporos Krallığı üzerine makaleler yazdı.
Hayatı

Ziraat mühendisi bir babanın kızı olarak 23 Haziran 1900'de Buzuluk ilçesinin Dmitrievka köyünde doğdu.
1917 yılında Buzuluk Kız Lisesi'nden mezun olduktan sonra, Samara Devlet Üniversitesi'nin tarihi ve filoloji fakültesinde eğitimine başladı. Eş zamanlı olarak tarım işçisi ve Metal İşçileri Sendikası'nın kütüphanecisi olarak çalıştı. Ocak 1920'de Samara Üniversitesi'nin Eski Dünya Tarihi bölümünde kütüphaneci olarak işe başladı. 1920'de Sankt-Peterburg Devlet Üniversitesi Tarih Bölümü'ne geçti. Akademisyen S. A. Jebelev'in rehberliğinde antik çağ tarihi eğimi aldı. Platon'a atfedilen "Klitofon"u tercüme etti. 1922'de üniversiteden mezun olduktan sonra bu çalışmasını tez olarak sundu.
Eş zamanlı olarak Petrokommun'da memur olarak çalıştı. Mayıs 1921'de GAIMK Arkeoloji Teknolojisi Enstitüsü'nde Olbia ve Panticapaeum'dan gelen arkeolojik materyalleri incelemeye başladı.
1923'te evlendi ve Tiflis'e taşındı. Tiflis'te Profesör G. F. Tsereteli'nin rehberliğinde Helenistik dönemin papirüslerini araştırdı. Yunan edebiyatı tarihini ve Yunan erotik romanlarını incledi. 1928-1930'da Tiflis Üniversitesi'nin Klasik Filoloji Bölümü'nde eğitim gördü. 1931'de Transkafkasya Komünist Üniversitesi'nin Yerel Tarih Bürosu'nda araştırmacı olarak çalışmaya başladı. Kolhis Ovası'ndaki arkeolojik keşif gezilerine katıldı. 1933'te Kültürel Anıtları Koruma Komitesi ve SSCB Bilimler Akademisi'nde çalışmaya başladı.
1930'larda Batı Gürcistan'daki antik mezar komplekslerini araştırmaya başladı. 1935'te "İngura'nın aşağı kesimlerindeki yeni keşif" (1935) adlı monografisi yayımlandı. Daha sonra, Güney Kafkasya'daki eski anıtlarlarla ilgili yaptığı çalışmalar, "SSCB Tarihi Üzerine Denemeler" (v. 1, 1956) ve "SSCB Tarihi" (v. 1, 1966) kitaplarına dahil edildi.
1935'te Dil ve Düşünce Enstitüsü'nde yüksek lisans dersleri vermeye başladı. Daha sonra SSCB Bilimler Akademisi Tarih Enstitüsü'nün (LOII) Leningrad şubesinin yüksek lisans okuluna geçti. 5 Mart 1937'de “Güneydoğu Karadeniz Bölgesi ve 1. Yüzyılda Roma” (Юго-восточное Причерноморье и Рим в I в. н. э.) adlı doktora tezini sundu. 1939'da Leninist Ortopedi Enstitüsü'nün antik dünya tarihi bölümünde kıdemli araştırmacı olarak çalışmaya başladı. Eş zamanlı olarak Kolhis tarihi üzerine olan çalışmalarına devam etti. Eylül 1940'ta Antik Dünya Tarihi Bölümü'nde Doçent unvanını aldı.
Bir süre Voronej Devlet Üniversitesi'nde ders verdi. 1943 yılının sonbaharında, çok ciltli Dünya Tarihi çalışmalarına yardım etmesi için Moskova'ya çağrıldı.
1950'lerin başından itibaren SSCB Bilimler Akademisi Arkeoloji Enstitüsü'nde çalıştı. Aşağı Don ve Tanais'e düzenlenen kazılara öncülük etti.
1991 yılında Moskova'da öldü.
Eserleri

О греческой надписи из окрестностей Мцхета // Известия ГАИМК. Т. V. Тифлис, 1927. С. 409-411.
Греческие надписи Музея Грузии. Bulletin du Museé de Géorgie // Известия ГАИМК. Т. IV. Тифлис, 1928. С. 189-202.
Zur Entwickelungsgeschichte des griechischen erotischen Romans // Известия Тифлисского гос. Ун-та. IV. Тифлис, 1928.
Un camée antique à Tiflis // Revue Archéologique. Paris, 1931.
Zwei Henkel eines silbernen Gefässes aus Muchetha // Archäologischer Anzeiger. Berlin. 1934.
Новая находка в низовьях р. Ингура. Тифлис: Тифлисский гос. ун-т, 1935. 77 с.
Иберия и римская экспансия в Азии (к истории древней Грузии) // Вестник древней истории (ВДИ). 1938. № 4. С. 161-173.
Восстание Аникета // ВДИ. № 2. 1939. С. 57-67.
Греческие надписи Армавира // Известия армянского филиала АН СССР. Ереван, 1942. № 1-2. С. 35-61.
Описание Иберии в «Географии» Страбона // ВДИ. 1947. № 4. С. 142-160.
К вопросу об Армизи // ВДИ. 1949. № 2. С. 228-240.
Новые финикийские надписи из Киликии // ВДИ. 1950. № 3. С. 97-104.
Танаисская надпись IOSPE, II, 454 // ВДИ. № 3. 1950 С. 97-104.
Из черновиков В. В. Латышева // ВДИ. 1951. № 2. С.120-126.
К надписи IOSPE, II, 400 // ВДИ. 1954. № 1. С. 168-176.
Возникновение классового общества и государственной власти в Иберии // ВДИ. 1956. № 2. С. 28-43.
Надписи Боспора (заметки и публикации) // ВДИ. 1959. № 4. С. 92-110.
Ранний Танаис // Археологические раскопки на Дону. Ростов-на-Дону, 1962.
Античные города Грузии и Армении // Античный город. М., 1963. С. 153-169.
Проксенический декрет из Анапы и некоторые вопросы истории Боспора // ВДИ. 1964. № 3. С. 136-149.
К истории Танаиса (по данным эпиграфики) // Klio. 1964. 42. С. 195-208.
Неизданные надгробия из Керчи и окрестностей // ВДИ. 1965. № 2. С. 95-101.
О культе Зевса Сотера на Боспоре // Культура античного мира. К 40-летию научной деятельности В. Д. Блаватского — его друзья, товарищи, ученики. М.: Наука, 1966. С. 29-38.
Греческие надписи в донских музеях // Нумизматика и эпиграфика. М., 1965. № 5. С. 75-95.
Метрическая эпитафия из Пантикапейского некрополя // ВДИ. 1968. № 2. С. 130-132.
Был ли Танаис разрушен Полемоном? // ВДИ. 1969. № 2. С. 56-65.
Колхидки // ВДИ. 1973. № 4. С. 92-108.
Аргонавты и Колхида // Мацне. Тбилиси, 1976. № 3. С. 37-44.
Зевс Отчий и Зевс Спаситель // ВДИ. 1977. № 1. С. 176-183.
Из эпиграфических коллекций Новороссийского историко-краеведческого музея // ВДИ. 1979. № 2. С. 80-88.
Эллинские апойкии и местное население Колхиды // Проблемы греческой колонизации Северного и Восточного Причерноморья (Цхалтубо, 1977 г.). Тбилиси: Мецниереба, 1979.
Новые эпиграфические материалы из Горгиппии // ВДИ. 1982. № 3. С. 61-66.
Надписи Горгиппии (из находок 1971-1981 гг.) // ВДИ. 1986. № 1. С. 43-61.
Надпись Пифодориды из раскопок Гермонассы // ВДИ. 1989. № 1. С. 86-92.
О культе женского божества в Танаисе // Краткие сообщения Института археологии. 1991. Вып. 204. С. 46-49.
Giorgi Kvinitadze

| Giorgi Kvinitadze |
| --- | --- |
Gürcistan askeri üniformasıyla Kvinitadze, 1921
Doğum: Giorgi Çikovani 21 Ağustos 1874(1874-08-21) Tiflis, Rus İmparatorluğu (günümüzde Gürcistan)
Ölüm: 07 Ağustos 1970 (95 yaşında) Chatou, Paris, Fransa
Bağlılığı:  Transkafkasya Demokratik Federatif Cumhuriyeti  Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti
Rütbesi: Tümgeneral
Çatışma/savaşları:  İkinci Artvin Muharebesi  Gürcü-Ermeni Savaşı 
Ailesi
Eşi: Mariam Makashvili
Çocukları: 3

Giorgi Kvinitadze (Gürcüce: გიორგი კვინიტაძე; Rusça: Георгий Иванович Квинитадзе, Georgy Ivanovich Kvinitadze; gerçek soyadıyla Çikovani) (21 Ağustos 1874 - 7 Ağustos 1970), Rus İmparatorluğu subaylığından Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti başkomutanlığına yükselmiş Gürcü askeri komutan. Gürcistan'ın Sovyetleştirilmesinden sonra Fransa'ya sürgün edilen Kvinitadze, Paris'teyken Gürcistan'daki 1917-1921 olaylarıyla ilgili anılarını yazdı.
Hayatı

Rus ordusunda çalışan bir albayın oğlu olarak Tiflis veya Dağıstan'da doğdu. 1884 yılında Tiflis Askeri Okulu'nda askeri eğitim almaya bağlayan Kvinitadze, sonrasında St. Constantine Piyade Okulu'na gitti. 1894 yılında mezun olduktan sonran 153. Vladikavkaz Piyade Alayı'na podpuruchik rütbesiyle atandı. Ardından Kongre Polonyası'nda görev yaptı. Rus-Japon Savaşı sırasında (1904-1905) yüzbaşılığa terfi etti. 1910 yılında Genelkurmay Akademisi'nden mezun oldu ve Kafkas Askeri Bölge karargahına sevk edildi.
I. Dünya Savaşı sırasında albaylığa terfi etti ve 4. Kafkas Tüfek Tümeni'nin kurmay başkanı olarak atandı. 1917 Rus Devrimi sırasında Transkafkasya Federal hükümetinin Savaş Bakanı yardımcısı olarak görev yaptı. 1918 yılında bağımsız Gürcistan ordusunun başkomutanı oldu. Kısa süre sonra ülkenin Menşevik liderliyle anlaşamadığından dolayı istifa etti. Buna karşın birkaç ay sonra Gürcü-Ermeni Savaşı patlak verince yeniden Genelkurmay Başkanı sıfatıyla askerliğe döndü. 1919'da Ahıska eyaletindeki Müslüman devrimcileri mağlup eden Gürcü birliklerini komuta etti. Ayrıca 20 Nisan 1919'a kadar Türklerin elinde olan Artvin'i işgal etti. Tiflis'te bir askeri okulun kurulmasına yardım etti ve eş zamanlı olarak komutanlık yaptı. Bolşevikler yeni kurulan askeri okula darbe hazırlığı için saldırdığında hâlâ olay yerindeydi. Kvinitadze, öğrencileriyle birlikte sert bir direniş gösterdi ve binayı Bolşeviklere karşı başarıyla savundu. Günler sonra, Gürcü ordusunun başındayken, Sovyet Rus birliklerinin Azerbaycan'dan geçerek Gürcistan'a sızma girişimlerine müdahale etti. Kızıl Ordu'nun 1921'de Gürcistan'ı işgali sırasında yeniden Başkomutan olarak atandı. Mart 1921'deki savaşta Gürcistan'ın yenilgisinden sonra, memur olarak çalışacağı Fransa'ya sürgün edilidi. 1970 yılında Paris'in Chatou banliyösünde öldü ve Leuville-sur-Orge'deki Gürcü mezarlığına gömüldü. Kvinitadze'nin naaşı, 26 Mayıs 2021'de Tiflis'teki Mtatsminda Panteonu'na askeri törenle defnedildi. 2006 yılında, Gürcistan Savunma Bakanlığı'nın bulunduğu Tiflis'teki bir sokağa Kvinitadze'nin adı verildi.
Hatırat

Kvinitadze'nin Rusça kitabı Gürcistan'ın Bağımsızlık Yıllarından Anılarım, 1917–1921 (Мои воспоминания в годы независимости Грузии, 1917–1921) 1985 yılında Paris'te basıldı. 1998'de kitabın Gürcüce tercümesi yayınlandı. Anılarının çoğunu Gürcistan'ın Sovyetleşmesinden bir yıl sonra yazan Kvinitadze, 1917-1921'in sıkıntılı yılları hakkında yeni ayrıntılar ve kişisel gözlemlerini de sunmaktadır. Kvinitadze'nin anıları, bu olayların yaşamış bir askerin yazdığı vakayiname olmasının yanı sıra, Menşevikleri suçlayan siyasi bir yorumdur.
Zurab Avalişvili'nin tarihî eserleriyle birlikte, Kvinitadze'nin anıları, Gürcistan'ın kısa ömürlü bağımsızlığıyla ilgili Gürcistan dışında yazılmış en iyi birincil kaynaklardan biri olarak kabul edilmektedir.
Konuyla ilgili yayınlar

Волков С. В. Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том I. А—К. М., 2009
Гогитидзе М. Грузинский генералитет (1699-1921). Киев, 2001
Шабанов В. М. Военный орден Святого Великомученика и Победоносца Георгия. М., 2004
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ISNI: 0000 0000 8440 773X  LCCN: n85182867  NTA: 07232175X  SUDOC: 136828213  VIAF: 35893420   WorldCat (LCCN): n85-182867 
Giorgi Kvinitadze, Rus İmparatorluğu'nun son yıllarında
Ahırtaş

| Ahırtaş |
| --- | --- |
Mahalle
 Antalya'nın Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Döşemealtı
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 771
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07190
Ahırtaş, Antalya ilinin Döşemealtı ilçesine bağlı bir mahalledir. Başlıca geçim kaynağı, tarım ve hayvancılıktır. Son yıllarda zeytin yetiştiriciliği oldukça yaygınlaşmıştır.
Coğrafya

Antalya ili Döşemealtı ilçesine bağlı köy iken mahalli idareler yasasının değişmesiyle mahalle statüsüne geçmiştir. Antalya merkezine 55 km. Döşemealtı ilçesine 35 km.dir. Yolu asfalt olup, evlerde içme suyu şebekesi bulunmaktadır. Denizden yüksekliği 350 metre ile 450 metre arasındadır. Iklim olarak tipik akdeniz iklimi yaşanmaktadır.
Nüfus

|  | Yıllara göre mahalle nüfus verileri | Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
|  | 2007 | 634 |
|  | 2000 | 771     |
|  | 1997 | 862 |
Köyün nüfusu 2015 yılına kadar hızla azalmakta iken (2015: 436 kişi), emeklilerin ve köyden arazi alıp yerleşenlerle  bu sayı 2021 yılında 484 kişiye ulaşmıştır.
Tıva Ulusal Müzesi

Aldan-Maadır Müzesi ön yüzden
Tıva Cumhuriyeti'nin Aldan-Maadır adlı milli müzesi — Tıvanın devlet müzesi, bilim araştırmalarının inceleme yeri, Tıva'nın tarihinin ve kültürünün eserlerinin gösterim yeri.
13 Mayıs 1929'da resmi olarak kurulan Tuva Cumhuriyeti tarihindeki ilk müzedir. Müzenin ilk müdürü, Tıva'nın tarihi ve kültürel mirasının korunmasında büyük rol oynayan Vladimir Yermolayev'dir.
Bugün Aldan-Maadır adını taşıyan Ulusal Müze, Kızıl şehir merkezinde, Koçetov, Titov ve Lenin caddelerinin kesiştiği noktada yer alan büyük ak renkli bir binadır. Cumhuriyetin ana kültür ve eğitim merkezlerinden biridir. Müzede şimdi Tıva halkının antik çağlardan günümüze kadar neredeyse tüm tarihini ve kültürünü yansıtan iki sergi katı bulunuyor.
Müzenin arşivinde 76.600 eşya vardır.
Tarihi İskit altınları