stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kâmil Güler
Filmografisi > Filmler

Aaahh Belinda - 2023
Arif V 216 - (2018)
Sağ Salim - (2012)
Para=Dolar - (2008)
İçimdeki Yabancı - Seni Seviyorum - (2008)
O Kadın - Okan'ın arkadaşı (2007)
Ömerçip - (2003)
Davaro - (1981)
DHL Aero Expreso'nun 7216 sefer sayılı uçuşu

| --- | --- |
HP-2010DAE, kazaya karışan Boeing 757'nin kazadan üç ay önceki hali
Özet
Tarih: 7 Nisan 2022 (2022-04-07)
Olay türü: İniş takımı arızası nedeniyle pistten çıkma, soruşturma altında
Bölge: Juan Santamaría Uluslararası Havalimanı
Hava taşıtı

Kalkış: Juan Santamaría Uluslararası Havalimanı, San José, Kosta Rica
Destinasyon: La Aurora Uluslararası Havalimanı, Guatemala Şehri, Guatemala
Mürettebat: 2
Yaralı sayısı: 0
Ölü sayısı: 0
Kurtulanlar: 2
Hava taşıtı modeli: Boeing 757-27A (PCF)
İşletmeci: DHL Aero Expreso
IATA sefer No.: D07216
ICAO sefer No.: JOS7216
Sefer sayısı: JOS7216
Kuyruk numarası: HP-2010DAE


DHL Aero Expreso'nun 7216 sefer sayılı uçuşu (D07216/JOS7216), Kosta Rika'nın Juan Santamaría Uluslararası Havalimanı'ndan Guatemala'daki La Aurora Uluslararası Havalimanı'na gerçekleştirilen uluslararası bir kargo uçuşuydu. HP-2010DAE tescilli Boeing 757-27A uçağı 7 Nisan 2022'de bu uçuşu gerçekleştirirken hidroliğini kaybetti ve acil iniş sırasında Kosta Rika Havalimanı'na düştü. Pilotlardan hiçbiri yaralanmadı.
Uçak

Söz konusu uçak, HP-2010DAE tescilli ve 29610 LN:904 seri numaralı 22 yaşında bir Boeing 757-27AF olup Kasım 2010'da DHL Aero Expreso'ya teslim edilmiştir. Uçak ilk olarak Aralık 1999'da yolcu uçağı olarak Far Eastern Air Transport'a teslim edilmiştir. Uçak, Far Eastern Air Transport'a geri dönmeden önce Mayıs 2002'den Ocak 2004'e kadar EVA Air'e kiralanmıştır. Uçak hizmetten çekildi ve daha sonra Ekim 2010'da bir yük uçağına dönüştürüldü.
Uçuş

Uçak yerel saatle sabah 9:34'te (UTC-6:00) Juan Santamaría Uluslararası Havaalanından La Aurora Uluslararası Havaalanına kargo teslim etmek üzere havalandı. Ancak, Kosta Rika'nın San Carlos kasabası üzerinde uçarken, hidrolik sorunlar nedeniyle acil durum ilan eden uçak, yakıt yakmak için bir patern tuttuktan sonra havaalanına dönme kararı aldı ve saat 10:25'te (yerel saat) yere indi.
Havaalanından kaydedilen videolara göre uçak savrulmuş ve ardından dişlileri çökmüştür. Daha sonra taksi yolu Kilo üzerinde 90 derece sağa yatarak Kosta Rika İtfaiye İstasyonu önündeki bir hendeğe çarpmış ve parçalanmıştır. Pilotlardan hiçbiri fiziksel olarak yaralanmamış ancak bir pilot önlem olarak tıbbi kontrolden geçirilmiştir.
Kaza sonrası

Kaza sonucunda uçak hurdaya ayrılmıştır.
Uçak, Aralık 2006'da Kaohsiung Uluslararası Havalimanı'nda, Far Eastern Air Transport ile yolcu jeti olarak hizmet verirken de kazaya karışmıştı.
Uçuş güzergahı
Güneydoğu bölgesi, Brezilya

| Güneydoğu Bölgesi |
| --- | --- |
Região Sudeste

Ülke:  Brezilya
Eyalet:  São Paulo  Minas Gerais  Espírito Santo  Rio de Janeiro
Nüfus (2021)
 • Toplam: 89.632.912
Güneydoğu Bölgesi (Portekizce: Região Sudeste do Brasil), Brezilya'nın Espírito Santo, Minas Gerais, Rio de Janeiro ve São Paulo eyaletletini kapsayan bölgedir. Ülkenin ekonomik merkezi olan bölgenin nüfusu 2021 yılı itibarıyla 89.632.912 idi.
Eyaletler

| Eyalet | Nüfus | Merkez | Yüzölçüm | Belediye sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Minas Gerais | 21.411.923 | Belo Horizonte | 586.519 km² | 853 |
| Espírito Santo | 4.108.508 | Vitória | 46.184 km² | 78 |
| Rio de Janeiro | 17.463.349 | Rio de Janeiro | 43.909 km² | 92 |
| Sao Paulo | 46.649.132 | São Paulo | 248.808 km² | 645 |
Cousin problemleri

Matematiğin bir alt dalı olan çok değişkenli karmaşık analizde Cousin problemleri (Tr. okunuşu Kuzen problemleri), meromorf fonksiyonların yerel bilgilerinden (yani sıfırlarından ve kutuplarından) faydalanarak bu kutuplardan oluşan kümeler hariç her yerde meromorf olan fonksiyon oluşturma problemlerine verilen addır. Problemin toplamsal ve çarpımsal olarak iki türü mevcuttur. Bu problemler, Birinci Cousin Problemi ya da Cousin I problemi ve İkinci Cousin Problemi ya da Cousin II problemi olarak adlandırılırlar. Bu adlarla ilk defa Henri Cartan'ın 1934'teki makalesinde anılmışlardır ve problemleri özel hâllerde 1895 yılında tanımlayan Fransız matematikçi Pierre Cousin'in adını taşımaktadırlar.
Çok değişkenli karmaşık analizdeki bu problemler karmaşık analizdeki Weierstrass çarpım teoremi ve Mittag-Leffler teoreminin çözdüğü problemlerin yüksek boyutlara uyarlaması olarak görülebilirler. Her iki problemde bir karmaşık manifold  M, bu manifoldun açık örtüsü  U_{i} ve  U_{i}ler üzerinde meromorf olan  f_{i} fonksiyonları verilir.
Birinci Cousin Problemi

Birinci problemde,  f_{i}-f_{j} fonksiyonlarının tanımlı oldukları bölgelerde, yâni  U_{i}\cap U_{j} kümesinde, holomorf olduğu bilgisi verilir. Problem, o zaman,  M üzerinde meromorf olan ve  f-f_{i} fonksiyonlarının holomorf olduğu bir  f fonksiyonunun var olup olmadığını sorar.
Problemde  f_{i}-f_{j} üzerinde şartlar aslında gereklidir ve problem bu tür bir şartın yeterli olup olmadığını sormaktadır.
Birinci Cousin Problemi > Çözümü üzerine

Probleme tek boyut özelinde bakıldığında, yani,  M karmaşık düzlemde açık bir küme olduğunda, problemin çözümü Mittag-Leffler teoremi tarafından verilmektedir. Problemin ilk tam çözümü Kiyoshi Oka tarafından verilmiştir.
Riemann yüzeyi özelinde bakıldığında ise  M üzerinde ilâve varsayımlar getirmek gerekebilir. Problemin çözümü en genel haliyle Stein manifoldları için verilmiştir. Bu çözümü veren Cartan B teoremidir.
Birinci Cousin Problemi > Çözümü üzerine > Düzgün fonksiyonlar için hâli

Problemin holomorf değil de düzgün fonksiyonlar için değiştirilmiş halinin her zaman çözülebilir olduğu kolaylıkla gösterilebilir. Gerçekten,  M üzerindeki  \{U_{i}\} örtüsüyle uyumlu birimin ayrışımı  \{\varphi _{i}\} tarafından verilsin. Her  i için,  U_{i} üzerinde  g_{i}(z):=\sum _{k}\varphi _{k}(z)(f_{k}(z)-f_{i}(z)) tanımlanırsa, o zaman  U_{i}\cap U_{j} kümesinde
olur.
Birinci Cousin Problemi > Çözümü üzerine > Holomorfluk bölgelerinde çözüm

Holomorfluk bölgelerinin üzerinde birinci Cousin probleminin çözümü her zaman vardır. Gerçekten de,  M üzerindeki  \{U_{i}\} örtüsüyle uyumlu birimin ayrışımı  \{\varphi _{i}\} tarafından verilsin.
Her  i için,  U_{i} üzerinde yine  g_{i}(z):=\sum _{k}\varphi _{k}(z)(f_{k}(z)-f_{i}(z)) tanımlansın. Elbette, bu şekilde tanımlanmış bir fonksiyon holomorf olmayacaktır. Ancak,  U_{i}\cap U_{j} kümesinde
olur. Yani, her  U_{j} için,  f\equiv {\bar {\partial }}g_{j} problemi iyi tanımlıdır. Ayrıca,  f sonsuz türevlidir ve  {\bar {\partial }}f=0 gözlenir. Holomorfluk bölgelerinde,  {\bar {\partial }}-problemi çözülebileceği için,  M üzerinde   {\bar {\partial }}u=f özelliğini sağlayan sonsuz türevli bir  u vardır.  u fonksiyonlarını daha önceden tanılanmış  g_{j} fonksiyonları üzeride düzeltme olarak kullanıp, holomorf fonksiyonlar yaratabiliriz. Gerçekten de, eğer  U_{j} üzerinde  h_{j}(z):=g_{j}(z)-u tanımlarsak, o zaman,  U_{i}\cap U_{j} kümesinde  h_{j}-h_{i}=g_{j}-g_{i}=f_{j}-f_{i} olur. Aynı zamanda, her  i için,
olur. Yani, her  h_{i} holomomorftur.
Birinci Cousin Problemi > Demet kohomolojisi

Birinci Cousin problemine demet kohomolojisi açısından da bakmak mümkündür.  M üzerindeki meromorf fonksiyonların demeti  K olsun.  O ise  M üzerindeki holomorf fonksiyonların demeti olsun. Bir  f global kesiti  Kden bölüm demeti  K/O'nun global kesiti  \phi (f)e gider. Bunun tersi yöndeki soru birinci Cousin problemidir. Diğer deyişle, 
 K/O'nun global bir kesiti verilse, bunun görüntüsü  Kde global bir kesit midir? O zaman, problem
gönderiminin görüntüsünü tanımlayabilmektir. Tam kohomoloji dizisinden
olur ve birinci Cousin problemi, birinci kohomoloji grubu  H^{1}(M,\mathbf {O} ) sıfırlaşırsa, bir çözüme kavuşur. Özellikle, Cartan B teoremi sayesinde, Stein manifoldları üzerinde çözüm elde edilmiş olur.
İkinci Cousin Problemi

İkinci problemde,  {\frac {f_{i}}{f_{j}}} fonksiyonlarının tanımlı oldukları bölgelerde, yâni  U_{i}\cap U_{j} kümesinde,  holomorf olduğu bilgisi ve sıfır değeri almadığı bilgisi verilir. Problem, o zaman,  M üzerinden meromorf olan ve   {\frac {f}{f_{i}}} fonksiyonlarının holomorf olduğu ve sıfır değeri almadığı bir  f fonksiyonunun var olup olmadığını sorar.
İkinci Cousin problemi, sıfır değeri aldığı kümesi belirlenmiş bir değişkenli holomorf bir fonksiyonunun varlığıyla  ilişkin Weierstrass teoreminin yüksek boyutlara genellemesidir.  Problemin topolojik varsayımlar altında çözümü Kiyoshi Oka tarafından verilmiştir.
Probleme logaritma alarak problemi toplamsal bir probleme dönüştürme yaklaşımında, birinci Chern sınıfı şekinde bir engelle karşılaşılır.
İkinci Cousin Problemi > Demet kohomolojisi

Demet kuramı açısından yaklaşılacak olursa, hiçbir yerde sıfır değeri almayan holomomrf fonksiyonların demeti  \mathbf {O} ^{*} olsun. Benzer bir şekilde,  \mathbf {K} ^{*} sıfıra eşit olmayan meromorf fonksiyonlar demeti olsun. O zaman, bu her iki demet Abelyen grup olurlar ve böylece bölüm demeti   \mathbf {K} ^{*}/\mathbf {O} ^{*} iyi tanımlı olur. Eğer  \phi  gönderimi örten ise, ikinci Cousin problemi çözülebilir:
Bu bölüme ilişkin uzun tam demet kohomolojisi ise şöyle olur:
O zaman,   H^{1}(M,\mathbf {O} ^{*})=0 olduğu sürece, ikinci Cousin problemi çözülebilir.  \mathbf {K} ^{*}/\mathbf {O} ^{*} bölüm demeti  M üzerindeki Cartier bölenlerinin ruşeymlerinden oluşan demettir. Bu nedenle, her global kesitin bir meromorf fonksiyon tarafından üretilip üretilmediği problemi  M üzerindeki her doğru demetinin âşikar olup olmadığına karar vermeye eşdeğerdir.
\mathbf {O} ^{*} üzerindeki çarpımsal yapı için  H^{1}(M,\mathbf {O} ^{*}) kohomoloji grubu,  H^{1}(M,\mathbf {O} ) üzerindeki toplamsal yapıyla logaritma alarak karşılaştırılabilinir. Yani, 
en sol taraftaki demetin yerel olarak sabit olduğu ve lifinin  2\pi i\mathbb {Z}  olduğu ve aşağıdaki gibi gösterilen bir tam demet dizisi vardır.
H1 seviyesinde logaritmayı tanımlaya engel  H^{2}(M,\mathbb {Z} )'in içinde çıkar. Uzun tam demet kohomolojisinden
elde edilir.  M Stein manifoldu ise, ortadaki ok izomorfizma olur çünkü   q>0 için  H^{q}(M,\mathbf {O} )=0 vardır. Böylece, ikinci Cousin probleminin çözülebilir olması için  H^{2}(M,\mathbb {Z} )=0 olması gerekli ve yeterlidir.
Örnekler

Her iki problemin de çözülebilir olduğu bir duruma, her bir  D_{i}nin ( i=1,\cdots ,n) karmaşık düzlemde birer bölge olduğu ve bu bölgelerin en fazla bir tanesinin haricinde hepsinin basit bağlantılı olduğu  D:=D_{1}\times \cdots D_{n}\subset \mathbb {C} ^{n} kümesi örnek olarak verilebilir.
Birinci Cousin probleminin çözülemeyeceği duruma örnek olarak  M=\mathbb {C} ^{2}\backslash \{0\},  U_{i}=\{z_{i}\neq 0\} ( i=1,2),  f_{1}={\frac {1}{z_{1}z_{2}}} ve  f_{2}=0 verilebilir.
Birinci problemin çözülebilir olduğu ama ikinci problemin çözülemediği duruma örnek olarak,  M=\{(z_{1},z_{2})\in \mathbb {C} ^{2}:{\frac {3}{4}}<|z_{j}|<{\frac {5}{4}},j=1,2\} verilebililir. Tanımlanan karmaşık düzlemdeki kümelerin çarpımından oluştuğu için holomorfluk bölgesidir ve birinci problemin bu küme üzerinde çözümü vardır. Ancak, ikinci Cousin probleminin bu küme üzerinde çözümü yoktur.
Çin'in neolitik kültürleri listesi

Bu liste arkeologlar tarafından ortaya çıkarılan Çin'in Neolitik kültürlerinin bir listesidir. En erken dönemden en yeniye doğru kronolojik olarak sıralanırlar ve bunu bu kültürlerin şematik bir görselleştirmesi izler.
Liste

| Tarih (MÖ) | Türkçe adı | Çince adı | Günümüzdeki adı ve konumu |
| --- | --- | --- | --- |
| 18000–7000 | Xianren Cave kültürü  (Paleolithic) | 仙人洞、吊桶环遗址 | Wannian İlçesi, Shangrao, Jiangxi |
| 8500–7700 | Nanzhuangtou kültürü | 南莊頭遺址 | Hebei'nin güneyindeki Sarı Irmak bölgesi |
| 7500–6100 | Pengtoushan kültürü | 彭頭山文化 | Kuzeybatı Hunan'daki orta Yangtze bölgesi |
| 7000–5000 | Peiligang kültürü | 裴李崗文化 | Henan'daki Yi-Luo Nehri Havzası Vadisi |
| 6500–5500 | Houli kültürü | 後李文化 | Shandong |
| 6200–5400 | Xinglongwa kültürü | 興隆洼文化 | Inner Mongolia-Liaoning sınırı |
| 6000–5000 | Kuahuqiao kültürü | 跨湖桥文化 | Zhejiang |
| 6000–5500 | Cishan kültürü | 磁山文化 | Güney Hebei |
| 5800–5400 | Dadiwan kültürü | 大地灣文化 | Gansu ve batı Shaanxi |
| 5500–4800 | Xinle kültürü | 新樂文化 | Liaotung Yarımadası'ndaki Aşağı Liao Nehri |
| 5400–4500 | Zhaobaogou kültürü | 趙宝溝文化 | İç Moğolistan ve kuzey Hebei'deki Luan Nehri Vadisi |
| 5300–4100 | Beixin kültürü | 北辛文化 | Shandong |
| 5000–4500 | Hemudu kültürü | 河姆渡文化 | Yuyao ve Zhoushan, Zhejiang |
| 5000–3000 | Daxi kültürü | 大溪文化 | Üç Boğaz Bölgesi |
| 5000–3000 | Majiabang kültürü | 馬家浜文化 | Tai Gölü bölgesi ve Hangzhou Körfezi'nin kuzeyi |
| 5000–3000 | Yangshao kültürü | 仰韶文化 | Henan, Shaanxi ve Shanxi |
| 4700–2900 | Hongshan kültürü | 紅山文化 | Inner Mongolia, Liaoning ve Hebei |
| 4100–2600 | Dawenkou kültürü | 大汶口文化 | Shandong, Anhui, Henan ve Jiangsu |
| 3800–3300 | Songze kültürü | 崧澤文化 | Tai Gölü bölgesi |
| 3400–2250 | Liangzhu kültürü | 良渚文化 | Yangtze Nehri Deltası |
| 3100–2700 | Majiayao kültürü | 馬家窯文化 | Gansu ve Qinghai'deki yukarı Sarı Irmak bölgesi |
| 3100–2700 | Qujialing kültürü | 屈家嶺文化 | Hubei ve Hunan'daki orta Yangtze bölgesi |
| 3000–2000 | Longshan kültürü | 龍山文化 | Orta ve aşağı Sarı Irmak |
| 2800–2000 | Baodun kültürü | 寶墩文化 | Chengdu Düzlüğü |
| 2500–2000 | Shijiahe kültürü | 石家河文化 | Hubei'deki orta Yangtze bölgesi |
| 1900–1500 | Yueshi kültürü | 岳石文化 | Shandong'daki aşağı Sarı Irmak bölgesi |
Konuyla ilgili yayınlar

Chang, Kwang-chih (1986). The archaeology of ancient China. New Haven, Conn: Yale University Press. ISBN 0-300-03784-8.
Loewe, Michael (1999). The Cambridge history of ancient China:from the origins of civilization to 221 B.C. Cambridge, UK New York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-47030-7.
Zhonghu, H.; Bonjean, A.P.A. Cereals in China. Cimmyt. ISBN 978-970-648-177-1. 8 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Temmuz 2017.
Higham, Charles (1996). The Bronze Age of Southeast Asia. Cambridge England: Cambridge University Press. ISBN 0-521-49660-8.
Liu, Li (2004). The Chinese neolithic:trajectories to early states. Cambridge, UK New York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-81184-8.
Liu, Li; Chen, Xingcan (eds). 2012. The archaeology of China: from the late paleolithic to the early bronze age. Cambridge University Press. 978-0-521-64310-8
Underhill, Anne P (ed). 2013. A companion to Chinese archaeology. Blackwell Publishing. 978-1-4443-3529-3
Maisels, Charles (1999). Early civilizations of the old world:the formative histories of Egypt, the Levant, Mesopotamia, India, and China. London New York: Routledge. ISBN 0-415-10976-0.
Scarre, Christopher (2005). The human past:world prehistory & the development of human societies. New York, N.Y: Thames & Hudson. ISBN 0-500-28531-4.
Çin Neolitik Haritası
1067 Lunaria

| Keşif |
| --- | --- |
Keşfeden: K. Reinmuth
Keşif yeri: Heidelberg Gözlemevi
Keşif tarihi: 9 Eylül 1926
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (1067) Lunaria
Telaffuz: /luːˈnɛəriə/
Adın kaynağı: Lunaria (Çiçekli bitki)
Alternatif adlandırma: 1926 RG · 1974 PJ 1974 QC3
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı · (dış) Itha
Yörünge özellikleri
Dönem 4 Eylül 2017 (JG 2458000,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 90,74 yıl (33.142 gün)
Günöte: 3,4206 AB
Günberi: 2,3207 AB
Yarı büyük eksen: 2,8706 AB
Dış merkezlik: 0,1916
Yörünge periyodu: 4,86 yıl (1.777 gün)
Ortalama ayrıklık: 222,90°
Ortalama devinim: 0° 12d 9.36s / gün
Eğiklik: 10,547°
Çıkış düğümü boylamı: 289,59°
Perihelyon açısı: 115,03°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: L/S · S
Mutlak parlaklık (H): 10,85±0,31 · 10.99 · 11.08
Boyutlar: 15,43±0,73 km 18,02±1,33 km 18.07 km (türetilmiş) 20,011±0,100 km 22,968±0,243 km
Sinodal dönme süresi: 6,057±0,001 s 7,74 s
Geometrik albedo: 0,1240±0,0225 0,185±0,012 0.20 (var sayılan) 0,221±0,034 0,298±0,057
  
1067 Lunaria, geçici ismi 1926 RG, asteroit kuşağının dış bölgelerinden gelen, yaklaşık 18 kilometre çapında taşlı bir Itha asteroitidir. 9 Eylül 1926'da astronom Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevinde keşfedildi. Asteroit, adını Lunaria çiçekli bitkisinden almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma

Lunaria, adını ana gövdesi olan 918 Itha'dan alan çok küçük bir asteroit ailesi olan Itha ailesi'nin bir üyesidir.
Dış asteroit kuşağında Güneş'i 2,3–3,4 AB uzaklıkta; her 4 yıl ve 10 ayda bir döner (1.777 gün; 2,87'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0.19'lık bir eksantrikliğe ve 11 °'lik bir eğime sahiptir. Gövdenin gözlem yayı, resmi keşif gözleminden bir ay sonra, Ekim 1926'da Heidelberg'de başlar.
Fiziksel özellikler

Lunaria, Pan-STARRS fotometrik araştırması ile hem L hem de S-tipi asteroit olarak karakterize edilmiştir. Itha ailesi için genel spektral tip, taşlı bir S-tipidir.
Fiziksel özellikler > Rotasyon süresi

Temmuz 1984'te Amerikalı astronom Richard Binzel, Lunaria'nın ilk dönme ışık eğrisini elde etti. Işık eğrisi analizi, 0,13 büyüklüğünde (U=2) bir parlaklık değişimi ile 7,74 saatlik bir dönme süresi verdi. Eylül 2004'te, Carbuncle Hill Gözlemevi'nden (I00) Donald Pray, fotometrik gözlemlerden (U=3) 0,27 kadir büyüklüğünde bir genlikle 6,057 saatlik rafine bir periyot türetmiştir.
Fiziksel özellikler > Çap ve albedo

Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Lunaria'nın çapı 15,43 ile 22,968 kilometre arasında ve yüzeyi 0,1240 ile 0,298 arasında bir albedoya sahiptir.
Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 0,20'lik taşlı asteroitler için standart bir albedo varsayar ve 11,08'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 18,07 kilometrelik bir çap elde eder.
İsimlendirme

Bu küçük gezegen, ismini Turpgiller çiçekli bir bitki olan Lunaria bitkisinden almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir (H 101).
İsimlendirme > Reinmuth'un çiçekleri

Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini (1009) ile (1200) arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.
Amerikan İzlenimciliği

Frank W. Benson, Eleanor Bir Deniz Kabuğu Tutuyor, North Haven, Maine, 1902, özel koleksiyon.
Amerikan İzlenimciliği, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Amerika Birleşik Devletleri'nde Amerikalı sanatçılar tarafından Avrupa izlenimciliği ile ilgili bir resim tarzıydı. Amerikan İzlenimciliği, gevşek fırça çalışmaları ve canlı renkler ile karakterize edilen bir resim tarzıdır. Tarz, genellikle üst sınıf ev yaşamının sahneleriyle karıştırılmış manzaraları tasvir etti.
Gelişen stil

İzlenimcilik 1860'larda Fransa'da sanatsal bir tarz olarak ortaya çıktı. 1880'lerde Boston ve New York'ta Fransız izlenimci eserlerin büyük sergileri bu tarzı Amerikan halkına tanıttı. Theodore Robinson ve Mary Cassatt gibi empresyonist tarzda resim yapan ilk Amerikalı sanatçılardan bazıları bunu 1880'lerin sonlarında Fransa'yı ziyaret ettikten ve Claude Monet gibi sanatçılarla tanıştıktan sonra yaptılar. Childe Hassam gibi diğerleri ise Amerikan resim sergilerinde artan sayıda Fransız izlenimci eserle dikkat çekti.
Sanayi Çağında İzlenimcilik

Demiryolları, otomobiller ve diğer yeni teknolojiler ortaya çıktıkça Amerikalı izlenimciler doğaya geri dönmek için genellikle geniş manzaralar ve küçük kasabalar çizdiler. Katlanır boya tüpünün icadından önce sanatçılar genellikle stüdyolarındaki nesneleri kullanır ya da hafızalarından resim yaparlardı. 1841 yılında boya tüpünün icadıyla sanatçılar artık boyalarını yanlarında taşıyıp doğada kolaylıkla resim yapmaya başladılar.
Öncüler

1890'lardan 1910'lara kadar Amerikan izlenimciliği, birlikte yaşayıp çalışan ve ortak bir estetik vizyonu paylaşan sanatçıların birbirine gevşek şekilde bağlı grupları olan sanat kolonilerinde gelişti.
Sanat kolonileri, uygun fiyatlı yaşam, resim için bol manzara ve sanatçıların eserlerini satabilecekleri büyük şehirlere nispeten kolay erişim sağlayan küçük kasabalarda oluşma eğilimindeydi. En önemli Amerikalı empresyonist sanatçılardan bazıları Cos Cob Art Colony ve Old Lyme, Connecticut'ta bir araya geldi ikisi de Long Island Sound'da; New Hope, Pensilvanya, Delaware Nehri üzerinde ve Brown, Indiana'daydı.
Amerikalı empresyonist sanatçılar da Kaliforniya'daki Carmel ve Laguna Beach'te geliştiler; New York'taki doğu Long Island Shinnecock'da, büyük ölçüde William Merritt Chase'in etkisiyle; ve Edmund Charles Tarbell ve Frank Weston Benson'ın empresyonist üslubun önemli uygulayıcıları olduğu Boston'daydı.
Caz Çağı’nın kapanması

Bazı Amerikan sanat kolonileri 1920'lere kadar izlenimci sanatın canlı merkezleriydiler. Ancak 1913'te New York'un 69. Alay Cephanelik binasında tarihi modern sanat sergisi yapıldığında, Amerika'da empresyonizm en son durumunu kaybetti. Özellikle Birinci Dünya Savaşı, Büyük Buhran ve İkinci Dünya Savaşı'nın patlamasıyla, “Cephanelik Gösterisi” olarak adlandırılması hızlanan ve karmaşık dünyayla daha çok etkileştiği düşünülen yeni bir resim tarzının habercisiydi.
Amerikan İzlenimciliğinin Özellikleri

Erken Rönesans ressamlarının aksine Amerikan İzlenimcileri, konunun daha "izlenimci" bir versiyonunu yapmak için çalışmalarında asimetrik kompozisyonu, kırpılmış figürleri ve daldırılmış perspektifleri tercih ettiler. Buna ek olarak Amerikalı empresyonistler, işleri daha canlı hale getirmek için tüplerden saf renkleri, kırık fırça darbelerini kullandılar ve kalın kabartma darbelerle nitelenen bir resim stili olan "impasto" uyguladılar.
Avrupalı empresyonistler sakin manzaralar ya da alt ve orta sınıfların resmini yaptılar. Amerikalı izlenimcilerse Avrupalı empresyonistler gibi manzaralara odaklandılar ancak Avrupalı emsallerinden farklı olarak Amerikalı izlenimciler Amerika'nın ekonomik gücünü göstermek için üst sınıfı betimleyen sahnelerin resimlerini yaptılar