stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mary Cheney
Siyaset > 2000 başkanlık kampanyası

2000 yılında Bush-Cheney başkanlık kampanyasında Liz Cheney'in evliliğini ve çocuklarını özgürce tartıştı, ancak Mary Cheney'in özel hayatı konusunda sessiz kaldı. Yine de Cheney'nin cinsel yönelimi kamuoyunda biliniyordu  ve bazıları onun kampanya sırasında varlığını destekleyici olarak değerlendirdi ve Cumhuriyetçilere " şefkatli muhafazakar " bir imaj verdi. Lynne Cheney ile bir röportaj sırasında Cokie Roberts, Mary Cheney'nin kendisini eşcinsel ilan etmesi konusunu gündeme getirdi. Lynne Cheney, "Mary asla böyle bir şey açıklamadı" diyerek yanıt verdi ve Roberts ve medyayı hikâyeye ilgileri nedeniyle eleştirdi.
2002'de Mary Cheney, Cumhuriyetçi eşcinsel-heteroseksüel ittifakı Cumhuriyetçi Birlik Koalisyonu'na katıldı ve cinsel yönelimin Cumhuriyetçi Parti için "sorun olmaması" gerektiğini söyledi. Cheney, RUC yönetim kurulundan istifa etti ve Temmuz 2003'te Bush-Cheney 2004 yeniden seçim kampanyası için başkan yardımcısı operasyonları müdürü oldu.
Siyaset > Federal Evlilik Değişikliği

2004'te Bush yönetimi, Amerika Birleşik Devletleri Anayasasında heteroseksüel çiftlerle evliliği sınırlayacak ve sivil birliktelikleri ve aile içi birliktelikleri yasaklayacak bir değişiklik önerisi olan Federal Evlilik Değişikliğini desteklediğinde halkın dikkati yeniden Cheney'nin cinselliğine odaklandı. Cheney, o sırada değişiklikle ilgili fikrini kamuya açıklamadı. Cheney, 2006 otobiyografisinde Şimdi Benim Sıramda, değişikliğe muhalefetini belirtti. Ancak o sırada Bush'un yeniden seçim hedefini desteklemek için sessiz kaldı. Ağustos 2004'te Dick Cheney, 2000 Başkanlık kampanyasında aldığı pozisyonu yineledi: meselenin eyalet hükûmetleri tarafından ayrı ayrı ele alınması gerektiğini söyledi. Ancak Başkan Bush'un kendi yönetiminin politikalarını belirlediğini ve politikasının Federal Evlilik Değişikliğini desteklediğini de sözlerine ekledi.
Siyaset > 2004 cumhurbaşkanlığı yeniden seçim kampanyası

Cheney'in babasının başkan yardımcısı operasyonları müdürü olarak görev yaptığı Bush-Cheney yönetimi için 2004 Başkanlık yeniden seçim kampanyası sırasında, cinsel yönelimi konusu yeniden tartışıldı.
2004 başkanlık seçimi tartışmalarında eşcinsel evlilik konusundan bahsetti ve dolaylı olarak Cheney'e atıfta bulundu. Hem Demokrat başkan adayı John Kerry hem de başkan yardımcısı adayı John Edwards, eşcinsel meseleleriyle ilgili sorgulandığında Cheney'nin cinsel yönelimi konusundaki açıklığından bahsetti ve övdü.
Cheney-Edwards başkan yardımcılığı tartışması sırasında, moderatör Gwen Ifill Başkan için bir soru yöneltilmiş:
Dört yıl önce tam da bu ortamda söylediğin bir şeyi okumak istiyorum: "Özgürlük, herkes için özgürlük demektir." Geçenlerde aynı cinsten sendikaları yasallaştırmanız sorulduğunda tekrar söylediniz. Ve ailenizin deneyimini yorumlarınız için bir bağlam olarak kullandınız. Öyleyse yönetiminizin eşcinsel sendikaların anayasal yasağına olan desteğini anlatır mısınız?
Cheney, konunun eyaletlere bırakılması gerektiğini ancak Bush yönetimini desteklediğini belirterek dört yıl önceki tutumunu yineledi. Soruya hemen verdiği yanıtta ailesinden ve kızından bahsetmedi. Edwards yanıtında şunları söyledi:
Sanırım başkan yardımcısı ve karısı kızlarını seviyor. Bence onu çok seviyorlar. Ve eşcinsel bir kızları olduğu gerçeği, onu kucakladıkları gerçeği hakkında konuşmaya istekli oldukları gerçeğine saygı duymaktan başka bir şeye sahip olamazsınız. Bu harika bir şey. Ve bunun gibi çocuklarını seven, çocuklarının mutlu olmasını isteyen milyonlarca ebeveyn var.
Cheney, Edwards'ın yorumlarına yanıt vermesi için 90 saniye verilmiş olmasına rağmen, kısa ve öz bir şekilde cevap verdi: "Gwen, ailem ve kızımız hakkında söylediği nazik sözler için senatöre teşekkür ederim. Bunu çok takdir ediyorum." ve devam etti: "Bu mu?" Cheney, kızının cinsel yönelimi tartışmasını etkin bir şekilde sona erdirerek, "İşte bu" diye cevapladı. Tartışmanın sonunda, Mary Cheney partneri ve ailenin geri kalanıyla sahnede göründü.
Üçüncü ve son Bush-Kerry başkanlık tartışması sırasında, moderatör Bob Schieffer, "Eşcinselliğin bir seçim olduğuna inanıyor musunuz?" diye sordu ve John Kerry, "Eğer bir lezbiyen olan Dick Cheney'nin kızıyla konuşacak olsaydın, sana kim olduğunu ve doğduğu kişi olduğunu söylerdi." ardından ekledi "Seçilmek için her şeyi söyleyecek ve yapacak bir adam gördünüz. Ve burada sadece bir baba olarak konuşmuyorum, gerçi oldukça kızgın bir baba olsam da. "
Siyaset > 2010 siyasi çalışması

2010 yılında Mary Cheney, politik olarak aktif kâr amacı gütmeyen kuruluşlar ağına dahil oldu. Ağ, bu referansta gösterilmiştir: İç Gelir Servisi'ne sunulan vergi formlarına göre Cheney, BKM Stratejileri danışmanlık firmasının bir üyesidir. 2010 yılında Cheney ve diğer iki Cumhuriyetçi danışman Barry Bennett ve Kara Ahern, BKM Stratejileri ofisinde iki sivil toplum kuruluşu kurdu: Özgürlük için İttifak ve Amerika'nın Geleceği için İttifak. Aynı yıl, Cheney ve Kara Ahern , şu anda aktif olmayan Partnership for America's Future'ı kurdu.
Siyaset > 2014 siyasi çalışması

Cheney'nin danışmanlık firması BKM Strategies, 2014 yılında tartışmalı Keystone XL boru hattını desteklemek için bir yazı kampanyasından sorumluydu. Sunlight Foundation'a göre, Dışişleri Bakanlığı'na yapılan yaklaşık 125.000 yorumdan en az 98.000'i benzer boru hattı yanlısı dil içeriyordu ve kâr amacı gütmeyen Sunlight Foundation'a göre BKM Stratejilerini kaynak kuruluş olarak listeleyen kişilerden geldi.
Kurgusal tasvirler

Aktris Alison Pill 2018 filmi Vice'de Mary Chaney'i tasvir etti.
Yağdonduran Tren İstasyonu

| Yağdonduran Gürpınar |
| --- | --- |
TCDD Taşımacılık istasyonu

Konum: Gürpınar Köyü Ulaş, Sivas Türkiye
Koordinatlar: 39°21′14″K 37°09′26″D﻿ / ﻿39.35389°K 37.15722°D﻿ / 39.35389; 37.15722
Sahip: TCDD
İşletmeci: TCDD Taşımacılık
Peronlar: 1 kenar peronu
Raylar: 1
Tren işletmecileri: TCDD Taşımacılık
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Hayır
Engelli erişimi: Hayır
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: 4. Bölge
Tarihçe
Açılış: 1935
Elektriklendirme: 2023
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı
Yağdonduran Tren İstasyonu, Sivas'ın Ulaş ilçesine bağlı Gürpınar Köyünde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.
Tecer – Kangal şube demiryolu üzerinde yer alan istasyon TCDD tarafından inşa edilerek 2012'de hizmete girmiştir.
Bir kenar peronuundan  oluşan istasyon Sivas – Divriği Bölgesel Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Hatlar

Ankara – Kars demiryolu
Tecer – Kangal şube demiryolu
Mehter

Mehter takımı, Müşir Arif Paşa Osmanlı Kıyafetleri Albümü, 1839
Bir mehter marşı
Mehter (veya çoğulu mehterân), Osmanlı saray teşkilatında yer alan çalgı takımı.
Dünyanın en eski askerî bandolarından birisidir. Yalnız üflemeli ve vurmalı çalgılardan oluşur. Savaşta ordunun yürüyüş ritmini belirleme, askerleri savaşa yüreklendirme; barış zamanlarında ise saati duyurma, devlet töreni, eğlence gibi farklı işlevleri yerine getirmiş ve Osmanlı Devleti'nin sembolü olmuştur.
Selçuklular'dan Osmanlılar'a geçen askerî müzik geleneğinin bir parçası olan mehter teşkilatı, 1826 yılında Yeniçeri Ocağı ile birlikte ortadan kaldırılmış; 20. yüzyılda İstanbul Harbiye Askerî Müzesi'nde bir mehter takımı kurulması ile yeniden canlandırılmıştır.
Günümüzde Türkiye'de Askeri Müze Mehter Takımı'nın yanı sıra belediyelerin, polis teşkilatının, liseler ve ilköğretim okullarının bünyesinde yer alan mehter takımları ile düğün-sünnet törenleri, kutlama, açılış gibi etkinliklerde görev alan ticari amaçlı kurulmuş mehter takımları mevcuttur.
Etimoloji

Farsçada "en büyük", "daha büyük" anlamına gelen "mihter" kelimesinin Türkçeleşmiş halidir. Çoğulu olarak "mehterân" kelimesi Türkçeye yerleşmiştir.
Kelime, "mihter" veya "mihtar" şeklinde bazı İslam devletlerinde, Memlüklerde ve Türkistan'da, "saray teşkilatında görevli memur veya vezir" anlamında kullanılmıştır.
Yapısı

Mehter müziği açık havada icra edildiğinden, mehter takımı yalnız nefesli ve vurmalı çalgılardan oluşur. Takımın çekirdeğini davul-zurna çalgıları oluşturur.
Takımda kaç çift davul-zurna varsa, o kadar "katlı" olduğu ifade edilir. Örneğin bir mehter takımı 16 katlı ise o takımda 16'şar davul ile zurna vardır, boru, nakkâre, zil ve kös sayısı ise değişik sayıda olabilir.
Osmanlı mehterinde yer alan başlıca nefesli çalgılar zurna, boru, kurrenay ve mehter düdüğü; vurmalı (ya da çarpmalı) çalgıların başlıcaları ise kös, davul, nakkare, zil ve çevgândır.
Arka plan

Savaşlarda düşmanı korkutmak, kendi askerlerini ise cesaretlendirmek için müziğin kullanımı, tüm eski toplumlarda mevcut bir uygulamadır. Örneğin, Hintler ve Partlar düşmanlarını büyük davullar çalarak ürkütmüş; Eski Yunanlar borazan ve lavta kullanmış; Araplar def çalıp kahramanlık şiirleri okuyan muganniyelerden faydalanmıştır. İlk Türk devleti olan Büyük Hun Devleti'nde de "tuğ takımı" denilen bir müzik topluluğu kurularak savaşlarda kulakları sağır edercesine çalınan davul sesleri ile düşmanın ürkmesi sağlanmıştır.
Tarih > Osmanlı öncesinde Türkler'de askerî müzik geleneği

Büyük Hun Devleti'nde kurulan tuğ takımı, dünyada bilinen ilk askeri müzik topluluğu kabul edilir. Tuğ takımları, Göktürk Kağanlığı saraylarında ve beylerin karargâhlarında da yer bulmuştur. "Tuğ müziği" Karahanlılar döneminde "tabl müziği” (tabl, davul kelimesinin eski söylenme biçimidir) adını aldı; "tuğ takımı" ise "tablhâne" ye dönüştü.
Hunlar devrinde başlayan Hanlık sarayında "nöbet vurma" (veya "tuğ vurma" ) geleneği, Türkler'in İslamiyet’i benimsenmesinden sonra da uygulanmaya devam etti. Hükümdarlık sarayının kapısında veya saltanat çadırının önünde namaz vakitlerinde çalınmak üzere davul ve onu tamamlayan diğer çalgılardan oluşan nevbet takımları (nevbethane) kuruldu. Nevbet takımlarının yaptığı müziğe nevbet-i penç (beş nöbet) veya nevbet-i pengane (beş vakit nöbet) denilirdi.
Vassal hükümdarlar, bağlı olduğu büyük devletin izniyle nevbet takımı kurabilir ve ancak izin verildiği kadar çaldırabilirdi. Tuğrul Bey, Büyük Selçuklu Devleti'ni kurduğunda Abbasi halifesinden namaz vakitlerinde nevbet vurdurma iznini almıştı.
Nevbet âdeti Selçuklulardan sonra Anadolu Beylikleri döneminde de sürdürüldü. Dönemin Anadolu Selçuklu Sultanı, Söğüt bölgesine uç beyi tayin edilen Osman Gazi'ye tuğ, tabl, nakkareyle nevbet vurdurma izni verdi. Osmanlı Devleti'nde askeri müzik teşkilat için yaklaşık iki asır "tablhâne" ve "nevbethâne" terimleri; Yavuz Sultan Selim devrinden sonra “mehterhane” terimi kullanıldı.
Tarih > Osmanlı döneminde mehter teşkilatı > Mehterhane teşkilatının kurulması

Osmanlı Devleti'nde mehterhane teşkilâtının kuruluş tarihi hakkında kesin bilgi yoktur. Kimileri mehterhanenin kuruluşunu, Anadolu Selçuklu Sultanı II. Gıyaseddin Mesud tarafından uç beyi Osman Gazi’ye, hâkimiyet sembolü olarak tabl ve âlem göndermesiyle başlatırlar ancak o tarihte mehterhanenin kurulduğu, kaynaklarla belgelenmemiştir.
Osmanlı Devlet'nde mehter teşkilatının olgunlaşması, 14. yüzyılda I. Murad döneminde yeniçeri ocağının kurulması ile gerçekleşti. Bu devirde mehter teşkilatı, yeniçerilere yardımcı nitelikte bir askeri kurum haline dönüşmüştür. Bazı kaynaklarda mehterhanenin  Çandarlı Kara Halil Paşa'nın tavsiyesiyle bir ocak hâlinde kurulduğu söylenir. [kaynak belirtilmeli]. Kuruluş yılını  1362  veya 1365 olarak gösteren kaynaklar mevcuttur.
Başta padişah olmak üzere birçok devlet erkânı, kıdemlerine göre mehter takımı bulundurmaktaydı. Padişah mehterine Mehterhâne-i Hâkânî veya Mehterhâne-i Hümâyun denirdi. Padişah mehterleri önceleri dokuz, daha sonra on iki katlı olarak düzenlenmiştir.
Diğer devlet adamları, elçilikler, sancak ve yörük beylerinin mehterhanelerinin kaç katlı olduğu kıdemlerine göre değişirdi. Devletin tüm resmî mehter takımları, Mehterân-ı Tabl-ı Alem adlı kuruma bağlı idi.
Tarih > Osmanlı döneminde mehter teşkilatı > Genişlemesi

II. Mehmed, İstanbul'un fethinde mehteri çok etkin bir şekilde kullanmış, saldırı emirlerini mehterin çaldığı "ceng harbi" ile vermişti. Fetihten sonra devlet teşkilatı düzenlenirken mehteran-ı tabl-ı alem'in yapısı da şekillendi; mehter takımlarınının sayısı II. Mehmed devrinde arttı. Mehter takımları İstanbul'un çeşitli semtlerine, gözetleme kulelerine, hisarlara yerleştirildi. Serhad bölgelerinde de mehterhane birlikleri kuruldu.
Osmanlı Devleti'nde mehteran sayısı 16. yüzyılda 200, 17. yüzyılın başlarında ise 228 kişiye çıktı.
Resmî mehter takımlarının dışında İstanbul'da "İnce mehter", "Esnaf mehteri" gibi adlarla anılan gruplar da ortaya çıkmış; zaman zaman düğünlerde, eğlencelerde müzik icra etmişlerdir.
Tarih > Osmanlı döneminde mehter teşkilatı > Kapatılması

Dönemin şartlarına artık uymayan yeniçeri ocakları II. Mahmud devrinde Vaka-i Hayriye olarak adlandırılan olay ile kapandığında mehteran bölüğü de kapatıldı. Çünkü mehter bölüğü de yeniçeri ocakları gibi eski askerî geleneğin bir temsilcisi olarak görülmekteydi. Bu sırada, birçok mehter marşının notası imha edildi.
Bu dönemde, mehter teşkilatı yerine Avrupa devletlerindeki askerî bandolarına benzeyen "Mızıkai Hümâyun" adında bir teşkilat kuruldu.
Tarih > Osmanlı döneminde mehter teşkilatı > Son dönem mehteran

1826 yılından sonra uzun bir unutulma dönemine giren mehter müziği geleneği, 20. yüzyılda yeniden canlandı. Bu dönemde Osmanlı'da milliyetçilik akımı yayılmış ve Enver Paşa, mehter müziğinin Türkçülük'ü güçlendireceği düşüncesiyle yeniden bir mehter takımı kurma fikirini 1908'de gündeme getirmişti. [kaynak belirtilmeli]
Osmanlı'da II. Meşrutiyet'in ilan edildiği 10 Temmuz günü, 1909'da millî bayram ilan edilmiş; 1910'dan itibaren İstanbul'un fetih kutlamaları, 1913'ten itibaren Yevm-i İstiklâl-i Osmanî (Osmanlı İstiklal Günü) kutlamaları yapılmaya başlamış ve bu kutlamlarda yeniçeri kıyafetleri giymiş mankenler yer almıştı. Bu uygulamalar ve icat edilen millî bayramlar, mehter takımının canlandırılmasına etkili oldu.
Türkçülük düşüncesine sahip Celal Esad 1911'de "Türk Musîkîsi ve Yeniçeri “mehter” Mûzikâsı Hakkında Mütâlaat" başlıklı bir kitapçık yayınlayarak; mehter müziğinin Doğu müziklerine benzetilen Türk müziğinden farklı, öz Türk müziği olduğunu iddia etti. 29 Şubat 1911'de Tepebaşı Tiyatrosu’nda bu müziğin icra edildiği bir konser düzenledi.
Celal Esad'ın bu girişiminden sonra İstanbul'daki Askeri Müze'nin müdürü Ahmet Muhtar Paşa  yeniçeri mehter takımını devlet eliyle şekillendirmek için çalışmalar yürüttü. Celal Esad'ın düzenlediği konserde görev alan icracılar, Askeri Müze bünyesine alındı ve 1914 yılında Mehterhâne-i Hâkânî adıyla yeni bir mehter takımı kuruldu. Mehterhâne-i Hâkânî'nin mehterbaşılığına Eyyubi Ali Rıza Bey (Şengel) getirildi; haftada iki gün konser vermeye başladı.
Kurulan bu yeni takım, içerdiği çalgıların yer ve sayıları, tören vaziyetleri, kıyfetleri bakımından 1826 öncesindeki otantik takımdan farklı idi. Kuruluşunan sonra mehter takımın tören şekilleri, kıyafet ve çalgı sayılarında sürekli değişimler oldu. İsmail Hakkı Bey, Hoca Kazım Uz ve mehterbaşı Eyyubi Ali Rıza Bey, besteleri ile mehter repertuvarını zenginleştirmeye çalıştı. Yeni mehter takımının repertuvarı günün kültürel ve siyasi yapısına uygun biçimde oluşturuldu.
Tarih > Cumhuriyet Devri > Mehterhâne-i Hâkânî'nin kapanması

Birçok kaynakta Askeri Müze'deki Mehterhâne-i Hâkânî'nin, "aslına uygun olmadığı" gerekçesiyle 1935 yılında dönemin Milli Savunma Bakanı Zekai Apaydın tarafından kaldırıldığı bilgisi yer almaktadır. Kimilerine göre kapatılma nedeni "padişahlığın alameti” olarak görülmesi idi. Erhan Tekin'in 2018'de yayımlanan bir makalesine göre bu kuruma 1935 öncesinde hatta Cumhuriyetin ilk yıllarında son verilmiştir; 1935 yılında kapatıldığına dair herhangi bir belgeye rastlanmamaktadır.
Mehterhâne-i Hâkânî'nin kapatılmasından sonra bazı üyeleri mehterbaşı Hasan Tahsin (Parsadan) Bey'in çevresinde toplanarak mehterin yaşaması gerektiği görüşünü savunmuşlar ve yeniden kurulması için mücadeleye hazırlanmışlardır. Konu, Besim Atalay tarafından Büyük Millet Meclisi gündemine götürülmüş; ancak yeniden açılması mümkün olmamıştır.
Tarih > Cumhuriyet Devri > Askeri Müze Mehter Takımı'nın kuruluşu

1952'de İngiltere Kraliçesi II. Elisabeth'in babası VI. George'un ölümü nedeniyle düzenlenen törene katılan devlet yetkililerinin, orada tarihi kıyafeti ve çalgıları ile geleneksel müziklerini icra eden İskoç gayda takımına duyulan ilgiyi görmesi, Türkiye'de mehter takımının yeniden kuruluşunda etkili oldu. Dönüşte cumhurbaşkanı Celal Bayar'ın emri ile Genelkurmay başkanlığı mehter takımının yeniden kuruluşu için çalışmaları başladı.
Mehter'i yeniden kurma çalışmaları Askeri Müze Müdürü Nazım Ertan ve müzisyen ve eski mehterbaşı Hasan Tahsin Parsadan tarafından yürütüldü. Genelkurmay Başlanlığı askerî mehter yönergesi hazırladı. Müzik repertuarı yeniden düzenlenip, yeni bestelerle zenginleştirildi.
Askeri Müze Mehter Takımı, 2 Mart 1952'de iki katlı olarak kuruldu. 1953 yılında altı katlı oldu; 29 Mayıs 1953'te düzenlenen İstanbul'un fethinin 500. yılı kutlama törenlerine katıldı ve büyük beğeni kazandı. Takım, 1968'de dokuz katlı olmuştur; kurulduğu günden itibaren bir tarihî müzik topluluğu niteliğini sürdürmektedir.
Tarih > Cumhuriyet Devri > Diğer mehter takımlarının kuruluşu

1980 öncesinde Türkiye'nin değişik yerlerinde Bursa mehteri, İnegöl mehteri, Eskişehir mehteri gibi topluluklar, hatta "çocuk mehter takımlan kurulmuştur. Bu mehter takımları 1980 sonrası bir başbakanlık genelgesi ile kapatıldı.
Günümüzde birçok belediye, resmî kurum ve okullar mehter takımları kurmakta, düğün-sünnet törenleri, kutlama, açılış gibi etkinliklerde ticari amaçlı mehter takımları gösteri yapmaktadır.
Teşkilat

Osmanlı Devleti'nde Mehter teşkilatının başında devletin Emiri Alem denen bir memuriyet makamı vardı. Mehterhane ve onun başı olan mehterbaşı ona bağlı idi. Bütün mehter teşkilatının başı olan Emri Alem Mehter bölüklerine yapılacak tayinleri tasdik etmek, Elçi kabul törenlerinde hazır bulunmak, Sancak beyliğine tayin edilen kimseye yeni sancak iletmek ve göndermek gibi selahiyetlere sahipti.
Mehter teşkilatına iki türlü mehterhane (mızıka takımı) bağlı idi:
Tabi-ü Alem yani Çalgıcı Mehter (Yeniçeri Ocağına bağlı)
Esnaf Mehteri (Ahi Ocaklarına bağlı).
Tabi-ü Alem mehteri Saltanat sancaklarını korumaya memur edilen Alemdarlar ile Mehterhaneden meydana gelmiştir.
En başta gelen mehter takımı padişahınki idi. Bu mehter Tabi-ü Alem Hassa adını taşıyordu. Sonra Veziri Azam, kubbe vezirleri, defterdar, reisülküttap, beylerbeyi, sancak beyleri ile Türkmen beylerinin mehterhaneleri var idi. Bektaşi geleneği olarak hep tek katlı mehter kurulmuştur. Padişah ve Veziriazama ait olanlar dokuz katlıydı.
Batı müziğine etkisi

II. Viyana Kuşatması sırasında şehrin etrafındaki çeşitli yerlerde sürekli nevbet vuran mehter takımları, Viyana halkı üzerinde çok etkili olmuştu. Bu etki sonucu 18. yüzyılda bazı mehter çalgıları veya benzerlerinin batı orkestralarına dahil edildi ve besteciler Osmanlı askerî müziğini hatırlatacak ritim ve nağme düzeni içinde eserler verdi.
Mehter müziğinin etkisinde kalarak alla turca ("Türk tarzı") denilen motifler kullanan bestecilerin bazıları, Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven ve Georges Bizet'dir. Mozart'ın "Türk Marşı" Bizet'nin L'Arlésienne Süiti', Beethoven'ın 9. Senfoni'sinin 4. bölümünün kısımları Batı müziğindeki mehter müziği etkisinin örnekleridir.
Bektaşilik ve mehteran

1826 öncesinde mehter takımı, Anadolu'da doğmuş bir tarikat olan Bektaşilik akidelerine bağlı olarak etkinliklerde bulunan bir birlikti; Bektaşi şairlerin deyişlerini seslendirirdi. Mehter müziğinin yeniçeri ocağına takdiminde Hacı Bektaşi Veli’nin rolünün olması; mehter takımlarının eğitiminde Bektaşi dervişlerinin  rol almaları; savaşlardan önce, mehter birliklerinin "gülbank" denilen; Ali'yi ve Hacı Bektaşı Veli'yi yardıma çağıran dualar okuması, Bektaşi tarikatı ile mehter birliklerini ilişkilendiren unsurlardandır.
Bilinen besteciler > 16. yüzyıl

Nefirî Behram
Emir-i Hac
Hasan Can
II. Gazi Giray
Şah kulu
Mehmet Paşa
Bilinen besteciler > 17. yüzyıl

Zurnazen Edirneli daî Ahmed Çelebi
Zurnazenbaşı İbrahim Ağa
Hammalî
Çenkî İbrahim Ağa
Edirneli Mehmed Çelebi
Eyyubî Mehmed Çelebi
Derviş Mehmed Çelebi
Solakzade Mehmed Hemdemî
Acemiler (Acemi oğlanlar)
Kazaklar (İstanbul'a Rusya'dan gelen göçmenler)
Bilinen besteciler > 18. yüzyıl

Hızır Ağa
Müstakim Ağa
Mehterbaşı Ağa (adı bilinmiyor)
Şah Murad "Sultan IV. Murad"
Kemanî Hızır Ağa
Çok sayıda adı bilinmeyen bestekâr
Mehter takımı, Surname-i Vehbi
1917'de bir törende mehter takımı
29 Ekim 1959'da bir geçit töreninde mehter takımının geçişi.
Günümüzde bir mehter takımı
9. Senfoni'nin Dördüncü Bölümü
Köroğlu Tren İstasyonu

| Köroğlu |
| --- | --- |
TCDD Taşımacılık istasyonu

Konum: Boğaz Köyü Kangal, Sivas Türkiye
Koordinatlar: 39°22′24″K 37°23′25″D﻿ / ﻿39.37333°K 37.39028°D﻿ / 39.37333; 37.39028
Sahip: TCDD
İşletmeci: TCDD Taşımacılık
Peronlar: 1 kenar peronu
Raylar: 1
Tren işletmecileri: TCDD Taşımacılık
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Evet
Bisiklet altyapısı: Hayır
Engelli erişimi: Hayır
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: 4. Bölge
Tarihçe
Açılış: 1936
Elektriklendirme: 2023
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı
Köroğlu Tren İstasyonu, Sivas'ın Kangal ilçesi Boğaz Köyü'nde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.
Ankara – Kars demiryolu üzerinde yer alan istasyon, -o sıralar adı Devlet Demiryolları Umum Müdürlüğü olan- TCDD tarafından inşa edilerek 1936'da hizmete girmiştir.
İstasyon bir kenar peronuundan oluşmaktadır.
Hatlar

Ankara – Kars demiryolu
Eskiköy Tren İstasyonu

| Eskiköy |
| --- | --- |
TCDD Taşımacılık istasyonu

Konum: Şenyurt Köyü Ulaş, Sivas Türkiye
Koordinatlar: 39°26′05″K 37°17′17″D﻿ / ﻿39.43472°K 37.28806°D﻿ / 39.43472; 37.28806
Sahip: TCDD
İşletmeci: TCDD Taşımacılık
Peronlar: 1 kenar peronu   1 ada peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: TCDD Taşımacılık
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Hayır
Engelli erişimi: Hayır
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: 4. Bölge
Tarihçe
Açılış: 1936
Elektriklendirme: 2023
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı
Eskiköy Tren İstasyonu, Sivas'ın Ulaş ilçesi Şenyurt Köyü'nde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.
Ankara – Kars demiryolu üzerinde yer alan istasyon, -o sıralar adı Devlet Demiryolları Umum Müdürlüğü olan- TCDD tarafından inşa edilerek 1936'da hizmete girmiştir.
İstasyon bir kenar peronuu ve bir ada peronundan oluşmaktadır.
Hatlar

Ankara – Kars demiryolu
Bağıştaş Tren İstasyonu

| Bağıştaş |
| --- | --- |
TCDD Taşımacılık istasyonu

Konum: Bağıştaş Köyü İliç, Erzincan Türkiye
Koordinatlar: 39°26′24″K 38°28′00″D﻿ / ﻿39.44000°K 38.46667°D﻿ / 39.44000; 38.46667
Sahip: TCDD
İşletmeci: TCDD Taşımacılık
Peronlar: 1 kenar peronu   1 ada peronu
Raylar: 4
Tren işletmecileri: TCDD Taşımacılık
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Evet
Bisiklet altyapısı: Hayır
Engelli erişimi: Hayır
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: 4. Bölge
Tarihçe
Açılış: 1938 (TCDD)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı
Bağıştaş Tren İstasyonu, Erzincan'ın İliç ilçesi Bağıştaş Köyünde yer alan TCDD'ye ait tren istasyonudur.
Ankara – Kars demiryolu üzerinde yer alan istasyon, -o sıralar adı Devlet Demiryolları Umum Müdürlüğü olan- TCDD tarafından inşa edilerek 1938'de hizmete girmiştir.
Bir kenar peronuu ve bir ada peronundan oluşan istasyon Doğu Ekspresi Anahat Trenleri'ne ve Erzincan-Divriği Bölgesel Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Hatlar

Ankara – Kars demiryolu