stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Adigeni (köy)
Tarihçe

Adigeni Gürcüce bir yer adı olan olup Adigveni’den değişime uğramıştır. Bu yer adı bir Gürcü halk şiirinde de “Adigveni” olarak geçer. Adigveni adı erken dönem Osmanlı tahrir defterine Adigven (ادیكون) olarak girmiştir. Latin harfli Türkçeye Adigven adı “Adigön” olarak aktarılmıştır.
Adigeni köyü, erken ve geç Orta Çağ'da Gürcü Krallığı, birleşik Gürcü Krallığı ve Gürcü atabeglerin yönetimindeki Samtshe-Saatabago sınırları içinde yer alıyordu. 16. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlıların eline geçmiştir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Çıldır Eyaleti’ne bağlı Ahısha livasının Altunkala nahiyesinin köylerinden biriydi. Köyde 25 hane yaşıyordu. Vergi vermekle yükümlü hane reislerinin çoğu İvane, Vardzel, Rostevan, Gogiça, İvane, Saba Gogina gibi Gürcü adları taşıyordu. Her hanenin ispenç vergisi vermesi, Adigeni’nin bir Hristiyan köyü olduğunu göstermektedir.
Adigeni, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldı. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı’nda Çarlık Rusyası’nın eline geçti ve bu imparatorluğun sınırları içinde bulunan Gürcistan’ın yeniden parçası haline geldi. Köyün Osmanlı döneminde ortaya çıkan Müslüman nüfusu 1944 yılında Sovyet yönetimi tarafından Orta Asya'ya sürülmüştür.
Adigeni köyünde bir kilisenin varlığı bilinmektedir. Ancak bu kilisenin inşa tarihi konusunda bilgi mevcut değildir. Köyde bulunan ve çatı örtüsü ile belli ölçüde duvarları yıkılmış olan cami, kitabesine göre, Rus idaresi sırasında, 1885 yılında inşa edilmiştir. 10,00 x 13,43 metre ölçülerine sahip Adigeni Camisi'nde, büyük bir olasılıkla bir kiliseye ait taşlar da kullanılmıştır.
Nüfus

2014 yılı verilerine göre köyde 288 kişi yaşıyordu. Nüfusun çoğunluğu Gürcülerden oluşuyordu.
| Sayım tarihi | Nüfus | Erkek | Kadın |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | 383 | 188 | 195 |
| 2014 | 288 |  |  |
Nöropazarlama

Nöropazarlama, nörobilim ve pazarlama ana bilim dallarındaki yöntem ve uygulamaların disiplinlerarası bir yaklaşımla pazarlama alanında kullanılmasını ifade etmektedir. Nöropazarlama, literatürde pazarlamanın alt dallarından biri olarak geçmekle birlikte "Nörobilim" ve "Davranış Bilimleri (Behavioral Science)" alt kategorisi olarak da bahsedilmektedir. Dolayısıyla hangi bilim dalına ait bir kategori olduğu konusunda net bir sınıflandırma yapmak henüz mümkün değildir.
Akademik olarak nöropazarlama, "pazarlama stratejilerini geliştirmek için beyin aktivitelerini ve biyolojik tepkileri analiz eden bir yaklaşım" olarak tanımlanabilir. Tüketicilerin satın alma sürecindeki davranışlarını anlamak ve anlamlandırmak amacıyla Nörobilim verilerinden yararlanılmasına dayanan Nöropazarlama, markaların müşterileriyle daha etkili bir şekilde iletişim kurmasını amaçlar.
Tarihçe

Nöropazarlama (neuromarketing) kavramı ilk olarak ABD'de, Martin Lindstrom'un "Buyology" isimli kitabı ile pazarlama dünyasının gündemine girmiştir. Martin Lindstrom'un doğrudan bu yönde herhangi bir iddiası olmasa da pazarlama uzmanları müşterinin ve genel anlamda tüketicinin "beynindeki satın alma tuşu"nu sonunda bulabileceklerine ikna olarak nöropazarlama tekniklerini uygulamaya başlamışlardır.
Teorik olarak ele alındığında nöropazarlamanın temel hipotezleri, Harvard Üniversitesi'nden Gerald Zaltman tarafından 1990'lı yıllarda ortaya konulmuştur. Bu pazarlama yaklaşımları bütünü için "neuromarketing" ismi ise 2002 yılında Ale Smidts tarafından literatüre kazandırılmıştır.
Nöropazarlamanın tarihi olarak da literatüre geçen bilinçaltı reklamcılığı 1957 yılında pazarlama araştırmacısı olan James Vicary tarafından New Jersey’de bulunan bir sinema salonunun makine dairesinde filme mekanik bir slayt ekleme sonucunda her film gösterisi sırasında beş saniyede, saniyenin 3000’de biri hızla perdeleyen Coca Cola iç ve Patlamış Mısır ye mesajını yansıtması tartışmasıyla ortaya çıkmıştır. (Lindstorm 2011, ss.73-74) Ancak daha sonra James Vicary, tepkilerin ortaya çıkması ile birlikte bu olayın tamamen kurgu ve iletişim stratejisi olduğunu açıklasa da o yıllarda böyle bir stratejinin geliştiriliyor, konuşuluyor olması nöro pazarlama kavramının temellerinin atılmasına neden olmuştur.
Teknik ve yöntemler

En çok uygulanan nöropazarlama teknik ve yöntemleri arasında; fMRI (Fonksiyonel Manyetik Rezonans Görüntüleme), EEG (Elektroensefalografi), Eye Tracking (Göz İzleme), GSR 7 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Deri İletkenliği), Facial Coding (Yüz Kodlama), PPG (Kalp Ritmi) ve Implicit Tests (Örtülü Bağlantı Testleri) bulunmaktadır.
Geçmişten günümüze teknolojik, tıp ve bilim anlamında yaşanan gelişmeler sonucu geldiğimiz noktada nöro bilim uzmanları beyin görüntüleme teknikleri ve araçları sayesinde bireyin duyusal ve zihinsel aktivitelerini yerine getirirken beyin içinde gerçekleşen elektriksel aktiviteleri ve beynin farklı bölgelerinin birlikte nasıl çalıştığı, nasıl sinyaller gönderdiğini tespit edebilmektedirler. Böylece belirli kalıplar içerisinde oluşan davranış ve duyguların hangi tür aktivitelerle ilişkili olduğunu tanımlayabilmektedirler.
Nöropazarlama tekniklerini, ürünlerini piyasaya sürmeden önce test etmek amacıyla ilk uygulayan markalar arasında ise Coca Cola, Frito-Lay, Gillette, Google ve P&G yer alır.
Eğitim

Nöropazarlama, Türkiye'de hem devlet üniversitelerinin hem de vakıf üniversitelerin lisans düzeyinde pazarlama dersi müfredatlarında yer almaktadır. Ayıca bazı vakıf üniversiteleri bu alanda lisans üstü eğitim vermektedir.
Türkiye'de "ilk" nöropazarlama yüksek lisans eğitimi 2014 yılında Üsküdar Üniversitesi bünyesinde verilmeye başlanmıştır. Üsküdar Üniversitesi Nöropazarlama Yüksek Lisans Programı, psikoloji, nörobilim ve biyomedikal alanında üniversitenin sahip olduğu teknik donanım ve Üsküdar Üniversitesi İletişim Fakültesi bünyesindeki İletişim ve Pazarlama bölümünün uzman akademisyenlerinin katkısı ile eğitim vermektedir.
Konuyla ilgili yayınlar

Lindström, Martin (2010). Buyology: Truth and Lies About Why We Buy. New York: Broadway Books.
Kahneman, Daniel. Hızlı ve Yavaş Düşünme.
Eagleman, David. Incognito: Beynin Gizli Yaşamı. Domingo. ISBN 9786054729074.
Lehrer, Jonah. Karar Anı.
Kaynaklar

↑  "Nöropazarlama Nedir ve Neden Önemlidir? | Üsküdar Üniversitesi". uskudar.edu.tr. 14 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2024.
↑  "Nöropazarlama Yüksek Lisans Programı Hakkında | Üsküdar Üniversitesi". uskudar.edu.tr. 13 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2024.
Persa

Persa köyünün genel görünümü
Persa (Gürcüce: ფერსა; okunuşu: “persa”), Gürcistan’nın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Ahaltsihe Belediyesi’nde bir köydür. Ahaltsihe Havzası'nda, Kura Nehri'nin sol yakasında, deniz seviyesinden 1.080 metre yükseklikte yer alır. Ahaltsihe kentine 13 km uzaklıktadır.
Persa, Mugareti, Giorgitsminda ve Şurdo köyleriyle birlikte Persa temini oluşturur ve teminin merkezidir.
Tarihçe

Tarihsel Gürcistan'ın güneybatı topraklarında yer alan Persa'nın 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde  yer almış olması, buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Köy, Gürcistan'ın Mesheti bölgeside birleşik Gürcistan Krallığı'nın yerine alan ve bir başka Gürcü devleti olan Samtshe-Saatabago'nun yönetimi altındayken, 1578'de Osmanlılar tarafından ele geçirildi. Osmanlı idaresinin Persa (پرسا) adıyla kaydettiği köy, söz konusu mufassal deftere göre, Ahısha livasının Azğur nahiyesine bağlıydı. Osmanlı idaresinin Müslüman olmayan köylülerden aldığı ispenç vergisi vermekle yükümlü 9 hane kaydedilmişti. Hane reislerinin adlarına bakınca, Persa'nın Hristiyan Gürcü köyü olduğu anlaşılmaktadır. Bu deftere göre köyde buğday, arpa, çavdar, darı, nohut, mercimek, keten tohumu tarımı ile şarapçılık ve arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu. Köyde iki adet de değirmen bulunuyordu.
Persa, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sonrasında imzalanan Edirne Antlaşması'yla, o tarihte Gürcistan'ı da kapsayan Rusya İmparatorluğu'na bırakıldı. Persa köyünde Osmanlı döneminde ortaya çıkmış olan Müslüman nüfus 1944 yılında Sovyet idaresi tarafından Orta Asya'ya sürülmüştür. Bu nüfusun 1909 yılında inşa ettiği Persa Camisi, mihrap eksenine dik gelişen dikdörtgen (7,90 x 8,70 m) planlı, tamamen
kesme taşla inşa edilmiş bir yapıdır. Bu yapıya 2012 yılında kültürel miras anıtı statüsü verilmiştir.
Nüfus

Persa'da 2014 verilerine göre 223 kişi yaşıyordu. Nüfusun çoğunluğu Gürcülerden oluşuyordu.
| Yıl | Nüfus | Erkek | Kadın |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | 282 | 140 | 142 |
| 2014 | 223 | 109 | 114 |
Osman Reşer

| Osman Reşer |
| --- | --- |
Osman Reşer, 40’lı yaşlarında
Doğum: 1 Ekim 1883(1883-10-01) Stuttgart, Almanya
Ölüm: 26 Mart 1972 (88 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Silivrikapı Mezarlığı
Mezun olduğu okul(lar):  Humboldt Üniversitesi  Leipzig Üniversitesi  Wroclaw Üniversitesi 

Kariyeri
Dalları:  Türkoloji  Şarkiyatçılık  Kütüphaneci 
Çalıştığı kurumlar: İstanbul Erkek Lisesi, Darülfünun, Topkapı Sarayı Müzesi
Tez: Studien über Ibn Ginni und sein Verhältnis zu den Theorien der Baṣrī und Baġdādī (1909)
 

Osman Yaşar Reşer (ya da Oskar Emil Rescher) (1 Ekim 1883, Stuttgart, Almanya - 26 Mart 1972 İstanbul, Türkiye), Alman şarkiyatçı.
20. yüzyılın aktif müsteşriklerinden olan Osman Reşer, ilmî çalışmalarının ve muhtelif kurumlarda üstlendiği vazifelerin haricinde uzun yıllar kitap ticaretiyle meşgul oldu. Matbu kitapların yanı sıra 1913 senesinden itibaren İslâm yazmalarının Batı'daki kurumlara satılmasına aracılık etti.
Çalışmaları

Velut bir âlim olan Reşer'in üretkenliği İsmail Saip Sencer'in vefatından sonra duraklasa da ölümüne kadar sürdü. 1909'da ilk makalesini yayınlayan Reşer, hayatı boyunca 58 kitap, 76 makale, 70 değerlendirme, 5 kitap tercümesi, 2 makale tercümesi neşretti. Kitapların dördü şiirlerinden ve bazı kısa yazılar ile hikâyelerden oluşmaktadır. Eserlerinin bir kısmı, doğumunun 100. yılı münasebetiyle Biblio Verlag Osnabrück tarafından tekrar neşredildi. İbn Hallikân'ın Vefeyât'ına hazırladığı indeks yayınlanamadı.
Yazma Ticareti

Reşer, matbu kitaplardan oluşan ihtisas kütüphanesini 1939'da Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'ne sattı. Bu kitapların kendisi tarafından düzenlenmiş ve notlandırılmış envanteri Güler Doğan Averbek'in şahsi arşivindedir. Daha sonra kurduğu ikinci kütüphanenin önemli bir bölümü, 1955-1972 yılları arasında İslâm Tetkikleri Enstitüsü'nde muhafaza edildi; vefatının ardından Ayla König tarafından Ruhr-Universität Bochum, Seminar für Orientalistik'e satıldı. 
Yaklaşık 50 yıl boyunca kütüphaneci olarak görev ifa eden ve 60 yıl boyunca kitap ticaretiyle meşgul olan Reşer, İslâm yazmalarını Batıyla, Batılı âlimlerin etütlerini ise Doğuyla buluşturmak istedi. İstanbul'da ve Ankara'da bulunduğu sürede pek çok İslam yazmasının Avrupa ve Amerika'daki kütüphanelere satılmasına aracılık etti. Bugün British Library (o zaman British Museum), Cambridge Üniversitesi Kütüphanesi, Oxford Üniversitesi Bodleian Kütüphanesi, Uppsala Üniversitesi Kütüphanesi, Basel Üniversitesi Kütüphanesi, Wrocław Üniversitesi Kütüphanesi, Yale Üniversitesi Beinecke Nadir Eser ve Yazma  Kütüphanesi, California Üniversitesi Kütüphaneleri, Vatikan Havari Kütüphanesi, Prag Millî Kütüphanesi, Avusturya Millî Kütüphanesi, Berlin Devlet Kütüphanesi, Leipzig Üniversitesi Kütüphanesi, Hamburg Carl von Ossietzky  Devlet ve Üniversite Kütüphanesi, Baverya Devlet Kütüphanesi-Münih, Heidelberg Üniversitesi Kütüphanesi, Göttingen Devlet Kütüphanesi ve Halle/Saale'deki Alman Şarkiyatçılar Birliği Kütüphanesi'nde Reşer'den satın alınmış Türkçe, Arapça ve Farsça binlerce yazma mevcuttur.
Lelovani

Lelovani (Gürcüce: ლელოვანი; okunuşu: “lelovani”), Gürcistan’ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Adigeni Belediyesi’nde bir köydür. Ahaltsihe Havzası’nda, Kvabliani Çayı'nın sağ kıyısında, deniz seviyesinden 1.220 metre yükseklikte yer alır. Adigeni kasabasına 3 km uzaklıktadır.
Lelovani, aynı adlı teminin merkezidir ve Lelovani temi, Lelovani köyü dışında Amheri, Kahareti, Samkure ve Ğordze köylerini kapsamaktadır.
Tarihçe

Lelovani, yaygın olarak akarsu kıyısında yetişen bir tür saz olan Gürcüce “leli” (ლელი) kelimesinden türemiş bir yer adıdır ve “sazlık”, “sazlı yer" anlamına gelir.
Lelovani erken ve geç Orta Çağ'da, bulunduğu bölge itibarıyla Gürcü devletleri sınırları içinde yer alıyordu. Birleşik Gürcü krallığının zayıflaması üzerine bağımsız devlete dönüşen Samtshe-Saatabago’nun bir köyüyken, 16. yüzyılın son çeyreğinde Osmanlıların eline geçti. Bu tarihten 17 yıl sonra, 1595 yılında Osmanlı idaresinin gerçekleştirdiği tahrire göre köyde ispenç vergisi vermekle yükümlü 17 hane yaşıyordu. Osmanlı idaresinin Lelovan / Lilovan (لیلوان) olarak kaydettiği köy, Ahısha livasının Ude nahiyesine bağlıydı. Her hanede ortalama 5 kişinin yaşadığı kabul edilirse, köyün nüfusunun 85 kişiden oluştuğu söylenebilir. Köyde vergi vermekle yükümlü hane reislerinin çoğu Zosime, Peramuz, İvane, Vardzel, Şoşia, Zakara, Ağdgomel, Laşkara, Papuna, Nikoloz gibi adlar taşıyordu. Bu adlar ve ödedikleri vergi türü, Lelovani’nin bir Hristiyan Gürcü köyü olduğunu göstermektedir. Köyde buğday, arpa, çavdar, darı, nohut, keten tarımı ile arıcılık ve şarapçılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu.
Lelovani, yaklaşık 250 yıl Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Çarlık Rusyası’nın eline geçti ve bu imparatorluğun bir parçası olan Gürcistan’a yeniden katıldı. Rus idaresi sırasında 1870 yılında Lelovani’de 31 hane yaşıyordu. Lelovani’nin Osmanlı döneminde ortaya çıkmış olan Müslüman nüfusu 1944 yılında Sovyet yönetimi tarafından Orta Asya’ya sürülmüştür.
Lelovani’de günümüze ulaşan tek tarihsel yapı, Lelovani Camisi’dir. Rus idaresi sırasında, 1900 yılında inşa edilen cami büyük ölçüde yıkılmıştır. Dikdörtgen planlı (9,95 x 10,30 m) bir yapı olan cami, kesme taş kullanılarak inşa edilmiştir. Lelovani Camisi Sovyet döneminde sinema salonu olarak kullanılmıştır.
Nüfus

2014 yılı verilerine göre köyde 334 kişi yaşıyordu. Nüfusun neredeyse tamamı Gürcülerden oluşuyordu.
| Sayım tarihi | Nüfus | Erkek | Kadın |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | 407 | 202 | 205 |
| 2014 | 334 | 168 | 166 |
Can Yılmaz

| Can Yılmaz |
| --- | --- |

Doğum: 8 Aralık 1968 (56 yaşında) İstanbul, Türkiye
Milliyet: Türk
Meslek: Oyuncu senarist yazar
Etkin yıllar: 1996-günümüz
Akraba(lar): Cem Yılmaz (kardeşi) Özge Yılmaz Çevik (kardeşi) Tolga Çevik (eniştesi)

Can Yılmaz (d. 8 Aralık 1968, İstanbul), Türk oyuncu, senarist ve yazar.
Hayatı

Aslen Gürün, Sivaslıdır. Can Yılmaz, ünlü komedyen Cem Yılmaz'ın ağabeyidir. Annesi ev hanımı, babası ise elektrikli ev aletleri satan bir esnaf olan Can Yılmaz çok uzun zamandır metin yazarlığı yapmaktadır.
Can Yılmaz dizi yazarlığı, skeç, tiyatro gibi birçok projede yazarlık yapmaktadır. Ayrıca Kafa dergisinde de yazmaktadır. Hokkabaz, Her şey Çok Güzel Olacak, GORA, AROG, Yahşi Batı gibi sinema filmlerinin Cem Yılmaz ile birlikte senaristliğini üstlenmiştir. Kamera karşısında görünmeyi çok sevmeyen Can Yılmaz, daha çok kamera arkasında olmayı tercih etmektedir. Yazarın basılmış 6 adet kitabı vardır.
Filmografisi

| Yıl | Yapım | Rol |
| --- | --- | --- |
| 2006 | Hokkabaz | Doktor |
| 2008 | A.R.O.G. | Okul Müdürü |
| 2009 | Yahşi Batı | Peder |
| 2010 | Av Mevsimi | Polis Mahmut |
| 2012 | Acayip Hikayeler | - |
| 2014 | Pek Yakında | Sabri |
| 2015 | Ali Baba ve 7 Cüceler | İsmail |
| 2017 | Deli Aşk | Cenaze Yetkilisi |
| 2017 | Arif v 216 | Eryetiş |
| 2019 | Karakomik Filmler | Kıvanç Hocaoğlu/Aytaç |
| 2020 | Karakomik Filmler 2 | Kurul/Nahit |
| 2022 | Erşan Kuneri | Eryetiş |
| 2023 | Do Not Disturb | Bahri |
| 2024 | İngiliz Anahtarı: Recep Usta | Kemal |
| Yakında | Ayrılık da Sevdaya Dahil |  |
Koenigsegg CCXR

| Koenigsegg CCXR |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici: Koenigsegg Automotive AB
Üretim: 2006–2010 (29 tane üretildi)
Montaj: Ängelholm İsveç
Tasarımcı(lar): Christian von Koenigsegg David Crafoord Sven-Harry Åkesson [sv]
Selefi: Koenigsegg CCR
Halefi: Koenigsegg Agera
Gövde ve Şasi
Sınıf: Spor otomobil
Düzen: Arka ortadan motorlu, arkadan çekişli
Platform: Koenigsegg CC
Şasi: 2-Kapılı - Targa
Benzerleri: Koenigsegg CCX
Teknik Özellikler
Motor: 4.7 L Koenigsegg süperşarjlı V8
Şanzıman: 6-ileri manuel
Rekabet Tarihi
Genel bakış

CCXR, CCX'in daha "çevre dostu" bir versiyonudur, aynı motorla güçlendirilmiştir, ancak standart 98 oktan benzinin yanı sıra E85 ve E100 etanol yakıtını kullanacak şekilde dönüştürülmüştür. CCXR için modifiye edilmiş yakıt enjektörleri, yükseltilmiş yakıt hatları ve piston segmanları ve süperşarjlarda daha yüksek bir takviye ayarı gerekmiştir. Standart haliyle CCXR'nin üstyapısı, hava akışını artırmak için isteğe bağlı difüzörlerin yanı sıra aerodinamik nolderli isteğe bağlı bir ön ayırıcı da dahil olmak üzere büyük ölçüde optimize edilmiş aerodinamik özelliklere sahiptir. Etanolle çalıştırıldığında güç 7000 d/d'de 1.032 PS'ye (759 kW; 1.018 hp) ve 5600 d/d'de 1.060 N⋅m (782 lb⋅ft) torka yükselir. Bu, etanolün motorun yanma odalarındaki soğutma özelliklerinin yanı sıra etanolün benzine kıyasla daha yüksek oktan değerinin mümkün kıldığı ilave takviyenin doğrudan bir sonucudur. Etanolün daha düşük özgül enerji içeriği nedeniyle CCXR, AB çevrimi altında 22 L/100 km (13 mpg-imp; 11 mpg-US) kombine yakıt tüketimi ile CCX'ten biraz daha fazla yakıt yakar.
Güç Aktarma Organları

Yeni motor, döküm sırasında blok bütünlüğünü ve silindir deliği soğukluğunu daha da artırmak için T7 ısıl işlemiyle 356 alüminyumdan yapılmış tamamen alüminyum bir yapıya sahiptir. Koenigsegg için aktarma organları bileşenlerinde F1 deneyimi olan döküm uzmanı Grainger & Worrall tarafından özel olarak üretilen ve dökülen motor, Ängelholm üretim tesisinde üretildi, monte edildi ve test edildi. Motor, ayrı bir yağ pompasına sahip kuru karter sistemiyle yağlanır ve pistonlar, 91 oktan yakıtla yüksek silindir basıncını çalıştırmak için üzerlerine yağ püskürten dahili bir soğutucu vasıtasıyla soğutulur ve kombine çevrimde 14 mpg-US (17 L/100 km; 17 mpg-imp) ve otoyol seyahatinde 18 mpg-US (13 L/100 km; 22 mpg-imp) kapasitesine sahiptir. Mevcut şanzımanlar CIMA 6 vitesli manuel ve 6 vitesli sıralı manuel şanzımandır. Güç, torka duyarlı sınırlı kaymalı diferansiyel aracılığıyla tekerleklere iletilir.
Şasi

Şasi, önceki modellerde olduğu gibi kevlar ve alüminyum bal peteği ile güçlendirilmiş karbon fiberden yapılmıştır. Gövde, targa top gövde stilini ve dihedral senkro-helix çalıştırma kapılarını korurken, tamamen elden geçirilmiştir. Yeni bir ön tampon tasarımı, geliştirilmiş fren soğutması, sis lambaları, ABD patentli kafa lambaları, kaput üzerinde ram hava güçlendirici görevi gören yeni bir temiz hava girişi, hava akışını artırmak için ön tekerleklerin arkasında hava girişleri ve motorun üzerinde bir cam pencere bulunmaktadır.
CCXR'ın bir önceki modelinde bulunduğu gibi 2.894 metrekarelik (1.867m²) bir ön alana ve 0.56m² (6.0 sq ft) CdA ile Cd=0.32'lik bir sürükleme katsayısına sahiptir. Ayrıca arkada ve önde olmak üzere çift venturi tünelleri olan düz bir alt tarafa ve bastırma kuvvetini artırmak için isteğe bağlı bir arka spoylere sahiptir. 200 km/saatte (124 mph) ön aks üzerinde 60 kg (130 lb) ve arka aks üzerinde 65 kg (143 lb) bastırma kuvveti vardır. Araç, ABD arka darbe yönetmeliklerine uymak ve arka susturucunun etrafında yer açmak için 88 mm (3,5 inç) daha uzundur. İç mekanda 51 mm (2,0 inç) ekstra baş mesafesinin yanı sıra özel olarak tasarlanmış Sparco karbon fiber koltuklar bulunuyor.
CCXR Özel Sürümü

Koenigsegg 2008 Cenevre Otomobil Fuarında, her ikisi de yeniden modifiye edilmiş, 4.8 L çift süperşarjlı V8 motorla donatılmış ve sırasıyla 2 ve 4 adetle sınırlı iki özel sürüm model olan CCX Edition ve CCXR Edition'ı tanıttı.[16] Motorda yapılan değişiklikler CCX Edition'ın gücünü normal benzinde 900 PS'ye (662 kW; 888 hp) ve 940 N⋅m (693 lb⋅ft) torka çıkarırken, CCXR Edition'ın değerleri CCXR'ye göre değişmedi.
Edition modelleri standart modellere kıyasla daha pist odaklı olup, daha sert yaylar ve viraj denge çubukları, yeni amortisörler ve alçaltılmış şasi, çıplak karbon gövde, benzersiz bir arka kanada sahip benzersiz 11 kollu alüminyum jantlar ve daha büyük bir ön splitter ve yan kanatçıklarla donatılmıştır; bunların tümü aracı 250 km/s'de (155 mph) 350 kg (772 lb) bastırma kuvveti üretebilir hale getirmektedir, İç mekan da elden geçirilmiş ve renk uyumlu deri halılar, Koenigsegg Edition yan basamak plakaları ve Edition kronograf gösterge paneli gibi özellikler eklenmiştir. Koenigsegg CCX ve CCXR Edition için isteğe bağlı karbon fiber jantlar, geri görüş kamerası, Satnav veya Bluetooth, amplifikatörler ve tamamen inconelden yapılmış bir egzoz sistemi dahil olmak üzere diğer tüm ekstra ekipmanlar standart olarak gelir.
Daha sonra Koenigsegg, eski CCXR Edition ile karşılaştırıldığında çift F1 kanadı, benzersiz ve daha büyük bir ön splitter ve yan kanatçıklara sahip revize edilmiş bir aero paketi, gövdenin üstünde tekerlek havalandırmaları ve Koenigsegg'in ilk F1 Paddleshift sistemi ile donatılmış iki CCXR Special Edition otomobil de üretti
↑  "Overview - Koenigsegg-Registry.net". 6 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2014.
↑  "The Italian Junkyard: 20.1 Sweden Ain't That Cold: Christian Von Koenigsegg gives us a quick interview on how he made his dream come true". theitalianjunkyard.blogspot.se. 5 Mart 2011. 17 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Temmuz 2015.
↑  "Sven-Harry Åkesson". elva.com (İngilizce). 17 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2018.
↑   https://en.wikipedia.org/wiki/Koenigsegg_CCX. 10 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mart 2024.  Eksik ya da boş |başlık= (yardım)
Özel sürüm CCXR
İlter Uzel Tıp ve Diş Hekimliği Müzesi

| İlter Uzel Tıp ve Diş Hekimliği |
| --- | --- |


Açılış: 09.11.2020
Konum: Seyhan - Adana
Koordinatlar: 36°59′01″K 35°19′55″D﻿ / ﻿36.98361°K 35.33194°D﻿ / 36.98361; 35.33194
Tür: İhtisas müzesi
Önemli parça(lar): Basılı ilk Türkçe ilk diş hekimliği kitabı, Atatürk'e ait üst çene kemiği kalıbının bir kopyası, Enver Paşa'ya ait bir azı dişi
Yönetici: Seyhan Belediyesi
İlter Uzel Tıp ve Diş Hekimliği Müzesi, Adana'da Tepebağ mahallesinde 2020 yılında ziyarete açılan müze.
Türkiye'nin ilk diş hekimliği müzesidir. Eski tıp  hekimleri ve diş hekimlerinin kullandığı mesleki aletler, tıp tarihi kitapları gibi objeler sergilenir.
Müze adını, tıp tarihi ve deontoloji alanında Türkiye'de  doktora yapmış ilk diş hekimlerinden biri olan İlter Uzel'den alır ve koleksiyonu, Uzel'in  1972 yılından itibaren biriktirdiği objelerden meydana gelir.
1970'li yıllarda tıp tarihi konusunda doktora yapan ve doktora tezinde ilk Türkçe tıp yazmaları konusunu ele alan Uzel, tezini yazmaya başladığı 1972'den itibaren 50 yıl boyunca  diş hekimliği tarihine ilişkin objeleri satın alma, bağış yoluyla toplayarak koleksiyonu oluşturmuştur.  Ayrıca diş hekimliği tarihine geçmiş önemli olayların ve kişilerin minyatürlerini de yapan Uzel, böylece nadir aletlerden ve resimlerden oluşan yaklaşık 8bin objelik bir koleksiyon meydana getirmiştir.
Uzel'in koleksiyonunu içeren müze, Tepebağ mahallesindeki iki katlı, on odalı bir tarihi konakta 9 Kasım 2020'de düzenlenen törenle hizmete girdi.  Bina, 2018 yılında Seyhan Belediyesi tarafından kamulaştırılmış ve restore edildikten sonra müzeye tahsis edilmiştir.
Müzenin kuruluşu, düzenlenmesi, bölümleri, sergilenen objeler ve resimler ile ilgili bilgiler 2021 yılında Türkçe ve İngilizce olarak kitaplaştırılmıştır.  hazırlanan 100 sayfalık kitap, İlter Uzel'in eseridir.
Kültür ve Turizm Bakanlığınca "özel müze" statüsü verilen müze 2021yılında Tarihi Kentler Birliği'nin Müze Özendirme Yarışması'nda "Koleksiyon ve Arşiv Müzeleri" kategorisinde ödüle değer görüldü. Müze, nadir eserlerden meydana gelmiş koleksiyonu ve yeni bir işlev kazandırılmış tarihî bir yapının içinde konumlanışı nedeniyle ödüle değer bulunmuştur
Bölümleri

Adana Tıp Tarihi - İlk Çağ
Adana Tıp Tarihi - Antik Çağ
Diş ve Tıp Aletler
Kütüphane
Cumhuriyet Döneminde Tıp
Lokman Hekim ve Tıbbı Bitkiler