stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Taşlama
Literatürde

Shirley Jackson'ın " The Lottery " adlı filmi, küçük, tecrit edilmiş bir Amerikan topluluğunun bir üyesinin kurban olarak törensel olarak taşlanarak öldürüldüğü yıllık bir piyangoyu anlatıyor. Günah keçisi yapma temalarını, insanın doğasında var olan kötülüğü ve eski, modası geçmiş ritüelleri gözlemlemenin yıkıcı doğasını araştırıyor. Marilyn Manson'ın " Man That You Fear " adlı müzik videosu hikâyeye dayanıyor.
Robert A. Heinlein'ın Stranger in a Strange Land filmi taşlanarak infazla doruk noktasına ulaşır.
Freidoune Sahebjam'ın 1990 tarihli La Femme Lapidée adlı kitabı, 1986'da İran'da taşlanarak öldürülen bir kadının hikâyesine dayanıyor. Kitap, 2008 yapımı Süreyya M.'nin Taşlanması filminin temelini oluşturdu. .
Simon Perry'nin Daha Önce Gelenler kitabı, Barabbas Kudüs'e girerken bir taşlamayla zirveye ulaşır.
Prenses: Jean Sasson'un Suudi Arabistan'da peçenin ardındaki gerçek bir yaşam öyküsü, recm cezasına çarptırılan bir kızı anlatıyor.
Khaled Hosseini'nin 2003 tarihli Uçurtma Avcısı romanında, bir çift Afganistan'daki bir futbol stadyumunda taşlanarak öldürülür.
Liu Cixin'in 2008 tarihli " Karanlık Orman " romanında Wallfacer Rey Diaz, tüm dünyayı tehlikeye attığı için kendi halkı tarafından taşlanarak öldürüldü.
Peter Papathanasiou'nun 2021 polisiye romanı "The Stoneing"de, Avustralya'nın taşra bir kasabasında bir öğretmen bir ağaca bantlanır ve taşlanır.
Film ve televizyonda

Fulham İlçesinde Bir Taşlama, 1988 - Bir Amerikan Amish topluluğundaki kanunsuz taşlamayı konu alan, TV için yapılmış bir film.
Monty Python'un Life of Brian'ı, Nasıralı İsa'nın taşlanmasını mizahi bir bağlamda sunar ve kurbanın değil Yahudi yetkilinin üzerine devasa bir kaya düşmesiyle sona erer. Film taşlamada kadınların yasak olduğundan bahsediyor, ancak taş atanların neredeyse tamamının erkek kılığına girmiş kadınlar olduğu ortaya çıkıyor.
Shirley Jackson'ın " The Lottery " adlı filmi Larry Yust tarafından 1969'da Encyclopædia Britannica'nın "Short Story Showcase" adlı eğitim yayınının bir parçası olarak kısa (20 dakikalık) bir filme dönüştürüldü.
Uçurtma Avcısı filmi, bir futbol maçı sırasında zina yapan bir kadının Taliban tarafından halka açık bir stadyumda taşlanmasını anlatıyor.
Mission İstanbul filmi, Kabil'de zina yapan bir kadının kurgusal terörist grup Abu Nazir tarafından ana karakter Vikas Sagar tarafından kesintiye uğrayana kadar taşlanmasını anlatıyor.
Süreyya M.'nin Taşlanması 2008 yapımı bir filmdir.
Nikos Kazancakis'in 1946 tarihli romanı ve Anthony Quinn'in oynadığı 1964 yapımı Zorba The Greek, kadının kurtarıldığı ve olay yerinde bıçaklandığı korkunç bir taşlama sahnesine sahiptir.
Yönetmen Siddiq Barmak'ın Usame (2003) adlı filmi, taşlamaya hazırlanırken gömülen bir kadını tasvir eder.
Bir CSI: Miami 2011 bölümünde, üniversiteli bir kadın zorba, taşlanarak öldürülür.
Lady Gaga'nın Judas adlı şarkısının klibinde Gaga'nın taşlanarak öldürüldüğü bir sahne var.
İslam hukuku evli zina yapanlar için taşlamayı öngörse de, bir yeraltı radikal İslamcı grubu konu alan Sleeper Cell adlı televizyon dizisi, bir üyenin vatana ihanetten taşlandığı bir sahneyi tasvir ediyor.
Spartacus: War of the Damned (2010–13), 3. Sezon, 2. Bölüm'de, bir köle Roma halkı tarafından taşlanır.
Timbuktu'da (2014), Timbuktu, Mali'deki İslamcı isyancıları konu alan bir film, bir erkek ve kadının boyunlarına kadar gömülüp taşlanarak öldürülmesi tasvir ediliyor.
Sebt gününü bozan Taşlandı. Sayılar 15'te anlatılan bölümün sanatsal izlenimi. James Tissot c.1900
Korah'ın Cezası ve Musa ile Harun'un Taşlanması (1480–1482), yazan Sandro Botticelli, Sistine Şapeli, Roma .
Zina Eden Kadının Taşlanması, Abu'l Hasan Gaffari veya atölyesi tarafından yazılan 1001 Gece elyazmasına örnek. Tahran, 1853–1857.
Şeytan taşlama 2006 Hac
Hou Liang (5 Hanedan)

Hou Liang (Çince: 後梁), Beş Hanedan On Krallık döneminde Çin'de kurulan beş hanedandan biriydi. Hanedan Zhu Wen tarafından kurulmuş olup 923'te Hou Tang tarafından yıkılmıştır.
1867 Deiphobus

| Keşif |
| --- | --- |
Keşfeden: C. U. Cesco A. G. Samuel
Keşif yeri: El Leoncito
Keşif tarihi: 3 Mart 1971
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (1867) Deiphobus
Telaffuz: /diːˈɪfəbəs/
Adın kaynağı: Deiphobos (Yunan mitolojisi)
Alternatif adlandırma: 1971 EA
Küçük gezegen kategorisi: Jüpiter truvalısı Truvalı · Ennomos
Yörünge özellikleri
Dönem 4 Eylül 2017 (JD 2458000,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 51 yıl ve 9 ay (18906 gün)
Günöte: 5,3511 AU
Günberi: 4,9040 AU
Yarı büyük eksen: 5,1276 AU
Dış merkezlik: 0,0436
Yörünge periyodu: 11,61 y (4.241 gün)
Ortalama ayrıklık: 229,96°
Ortalama devinim: 0° 5d 5.64s / gün
Eğiklik: 26,914°
Çıkış düğümü boylamı: 283,71°
Perihelyon açısı: 359,19°
Jüpiter MOID: 0,1574 AU
TJüpiter: 2,7830
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: D (Tholen) D0 (Barucci) D (Tedesco) D (SDSS-MOC) U–B = 0,232±0,060 B–V = 0,760±0,050 V–R = 0,460±0,050 V–I = 0,930±0,027
Mutlak parlaklık (H): 8,3 8,47±0,10 8,61 8.68
Ortalama çap: 118,22±1,62 km 122,65 km (türetme) 122,67±3,9 km 131,31±1,87 km
Sinodal dönme süresi: 58,62±0,03 sa 58,66±0,18 sa 58,699±0,002 sa
Geometrik albedo: 0,037±0,001 0.0396 (derived) 0,0422±0,003 0,060±0,009
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
1867 Deiphobus /diːˈɪfəbəs/, geçici adlandırması 1971 EA, çapı yaklaşık 123 kilometre (76 mi) olan, Truva kampına dahil karanlık görünümlü büyük bir Jüpiter truvasıdır. 3 Mart 1971 tarihinde Arjantin'de bulunan Leoncito Astronomi Kompleksinde, Arjantinli astronomlar  C. U. Cesco ve A. G. Samuel tarafından keşfedilmiştir. Ennomos ailesinin bir üyesidir ve 58,66 saat olarak ölçülen çok uzun bir Dönme süresi sahiptir. En büyük Jüpiter truvalıları arasında yer alan cisim D tipi bir asteroittir. Yunan mitolojisindeki Truva prenslerinden Deiphobos'a atıfla isimlendirilmiştir.
Yörünge ve sınıflandırma

Büyük Jüpiter asteroitlerinden biri olan Deiphobus, Truva kampı olarak adlandırılan Jüpiter'in L5 Lagrange noktasında yer almaktadır. Bilinen 30 adet üyesi bulunan ve adını 4709 Ennomos adı cisimden alan Ennomos ailesinin bir üyesidir. Bugüne kadar bilinen sadece birkaç Jüpiter ailesinden biri olan Ennomos ailesi ilk olarak 2011 yılında Jakub Rozehnal ve Miroslav Brož tarafından tanımlanmıştır. Bununla birlikte, farklı bir HCM tabanlı analiz ise, Deiphobus'u Jüpiter arka plan popülasyonu içinde göstermektedir.
Güneş'e 4,9 - 5,4 AU mesafede, 11 yıl 7 ay (4.241 gün, 5,13 AU yarı büyük eksen) süreli bir yörünge periyoduna sahip bir yönde hareket etmektedir. Ekliptik düzeleme göre 27° bir yörünge eğikliğine ve 0,04 oranında bir dışmerkezliğe sahiptir. İlk olarak, Mart 1971 tarihinde 1971 EA adıyla Leoncito Astronomi Kompleksinde gözlemlenmiş olup, gözlem yayı bu tarihten başlamaktadır.
Fiziksel özellikleri

| Truvalı | Çap (km) |
| --- | --- |
624 Hektor: 225
617 Patroklos: 140
911 Agamemnon: 131
588 Achilles: 130
3451 Mentor: 126
3317 Paris: 119
1867 Deiphobus: 118
1172 Äneas: 118
1437 Diomedes: 118
1143 Odysseus: 115
Kaynak: JPL Small-Body Database, NEOWISE verisi
Tholen sınıflandırmasında karanlık bir D tipi asteroit olarak belirlenen cisim, Barucci, Tedesco ve Sloan Dijital Gökyüzü Araştırmasında da aynı tayf sınıfında kategorize edilmiştir.
Fiziksel özellikleri > Işık eğrisi

Deiphobus'un Linda French tarafından CTIO'da yapılan ilk fotometrik gözlemlerinin, cismin en az 24 saatlik ortalama dönme süresinden daha uzun olduğunu gösterdiği 1987 yılından bu yana birçok dönme ışık eğrisi elde edilmiştir (U=2).  Şubat 1994'te Stefano Mottola ve Anders Erikson tarafından Şili'deki La Silla Gözlemevi'ndeki ESO 1 metrelik teleskop kullanılarak yapılan gözlemler, 0,27±0,03 kadirlik bir parlaklık değişimiyle 58,66±0,18 saatlik yavaş bir dönme süresi sonucunu vermiştir (U=3-).
2015'ten bu yana, Güneş Sistemi Çalışmaları Merkezi'nde Robert Stephens tarafından yapılan takip gözlemleri 58,62 ve 58,699'u ölçerek Mottola'nın uzun periyodunu doğrulamış (U=3-/3-), ve parçalı ışık eğrilerinden (U=2/1) bildirilen diğer periyotların yerini almıştır.
Yavaş dönen bir asteroit olmamasına rağmen Deiphobus, kendi ekseni etrafında tipik olarak 2 ila 20 saat arasında dönen asteroitlerin büyük çoğunluğundan çok daha uzun bir dönme süresine sahiptir. Tüm büyük Jüpiter asteroitleri arasında sadece 617 Patroclus, Deiphobus'tan daha uzun bir dönme süresine sahiptir.
Adlandırma

Bu küçük gezegen Yunan mitolojisinde adı geçen Truva kralı Priam'ın çok sayıdaki oğullarından biri olan Deiphobus'a atfen adlandırılmıştır. Paris'in ölmesi sonrası Helen ile evlenmiş, ancak şehrin düşmesiyle Menelaus tarafından öldürülmüştür. Resmi adlandırma atıfı Küçük Gezegen Merkezi tarafından 20 Şubat 1976 tarihinde yayımlanmıştır (M.P.C. 3935).
807 Ceraskia

| --- | --- |

Keşif 
Keşfeden: M. F. Wolf
Keşif yeri: Heidelberg Obs.
Keşif tarihi: 18 Nisan 1915
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (807) Ceraskia
Adın kaynağı: Vitold Cerasky (1849–1925) (Belarus-Sovyetli astronom)
Alternatif adlandırma: A915 HF · 1974 QB3 A909 BK · A917 QA 1915 WY
Küçük gezegen kategorisi:  Asteroit kuşağı  · (dış)  Eos  
Yörünge özellikleri 
Dönem 31 Mayıs 2020 (2459000,5 JG)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 111,04 JY (40.559 d)
Günöte: 3,2127 AB
Günberi: 2,8199 AB
Yarı büyük eksen: 3,0163 AB
Dış merkezlik: 0,0651
Yörünge periyodu: 5,24 JY (1.913 gün)
Ortalama ayrıklık: 91,475°
Ortalama devinim: 0° 11d 17.16s / gün
Eğiklik: 11,320°
Çıkış düğümü boylamı: 132,20°
Perihelyon açısı: 337,21°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi:  Tholen = S   Cgx (MOVIS)  B–V = 0,845±0,053  U–B = 0,447±0,033 
Mutlak parlaklık (H):  10,56  10,6  10,69 
Ortalama çap:  21,241±0,270 km  26,24±1,3 km  30,38±0,56 km 
Sinodal dönme süresi: 7,368±0,002 sa
Kutup ekliptik enlemi:  (325,0°, 23,0°) (λ1/β1)  (132,0°, 26,0°) (λ2/β2) 
Geometrik albedo:  0,121±0,005  0,1532±0,016  0,207±0,025 
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
Ceraskia (Küçük gezegen tanımı: 807 Ceraskia), asteroit kuşağının dış bölgelerinde yer alan Eos ailesi üyesi bir asteroittir.
Keşfi ve adlandırma

18 Nisan 1915'te Alman astronom Max Wolf tarafından Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevinde keşfedildi. Adını Belarus-Sovyet astronom Vitold Cerasky'den (1849–1925) almıştır.
Özellikleri

S-tipi asteroit olup 7,4 saatlik bir dönme periyoduna sahiptir ve yaklaşık 24 kilometre (15 mil) çapındadır. MOVIS yakın kızılötesi renklere dayalı taksonomik sınıflandırmada, asteroit, karbonlu bir C tipine en yakın olan ve nadir görülen bir G tipi ile X tipi asteroide biraz benzeyen bir Cgx alt tipidir.
Gözün Sevem

Gözün Sevem, Hakan Taşıyan'ın 20 Şubat 1998'de Sıla Kasetçilik firması etiketiyle yayımlanan stüdyo albümdür. Albümde toplam 12 şarkı bulunmaktadır.
Şarkı listesi

| # | Şarkı | Söz | Müzik | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Üzülürüm | Uğur Bayar | Uğur Bayar | 5:14 |
| 2 | Geç Olmadan Gel | Uğur Bayar | Uğur Bayar | 3:42 |
| 3 | Gözün Sevem | Yusuf Gürsel | Uğur Bayar | 4:06 |
| 4 | Gelin Olduğun Gece | Mehmet Gedik | Mehmet Gedik | 4:10 |
| 5 | Hasret Bana | Yunus Taşkın | Uğur Bayar | 4:29 |
| 6 | Nidem | Bayram Şenpınar | Bayram Şenpınar | 4:25 |
| 7 | Kavgam Var Kaderle | Mehmet Ali Öç | Uğur Bayar | 4:45 |
| 8 | Eskici | Cemal Safi | Vedat Yıldırımbora | 5:20 |
| 9 | Geceler | Şakir Askan | Kemal Taşçeşme | 4:20 |
| 10 | Deli Deli | Fethiye Deringöl | Cavit Deringöl | 3:52 |
| 11 | Hata Benim | Neşet Ertaş | Neşet Ertaş | 4:46 |
| 12 | İşte Güzel Böyle Olur | Şakir Askan | Uğur Bayar | 3:34 |
Orkestra bilgileri

Yaylılar: Adnan Karaduman  · Namık Taşpınarlı · Reşat Şenyaylar · Sendur Güzelel ·  Timur Şenyaylar · Özcan Büyük · İlyas Tetik · Şükrü Büyükçınar
Perküsyon: Mısırlı Ahmet
Viola: Sait Büyükçınar · Yaşar Okyay · İbrahim Şentürker
Violin: Adnan Karaduman · Sendur Güzelel · İlyas Tetik
Perküsyon: Almanyalı Suat · Can Kökrek · Mısırlı Ahmet
Kaval: Uğur Bayar
Akustik Gitar · Elektro Gitar · Gitar: Erdinç Şenyaylar
Program ve Klavye: Tarık Ağansoy
Kanun: Aytaç Doğan
Ney: Deniz Selman · Eyüp Hamiş · Hakan Polat
Bağlama: Fatih Doğaner · Necati Şenol · Uğur Karakuş · Özkan Alıcı
Solo Bağlama: Kemal Arapoğlu
Akordiyon: Rıfat Şanlıel
Klarnet: Bülent Altınbaş
Tef: Kamil Taşpınarlı · Seyfi Ayta
Çello:Özer Arkun
Kanun: Aytaç Doğan
Asma Davul: Deniz Selman
Vokaller: Orhan Hakalmaz · Sabrı Tüfekçi · Zeynep Atagür · Ümit Açıkalın
Künye

Yapımcı: Hayati Demirkır · Mustafa Yaşar Urhan
Yönetmen: Uğur Bayar
Tonmaister: Can Kesmez
Aranjör: Uğur Bayar
Edit ve Master: Muammer Tokmak
Fotoğraflar: Erol Atar
Heinrich von Plauen

Heinrich Reuß von Plauen ile karıştırılmamalıdır.
| Heinrich von Plauen |
| --- | --- |
Hochmeister
Plauen'in 17. yüzyıl tasviri
Töton Şövalyeleri'nin büyük üstadı
Hüküm süresi: Kasım 1410 - Ekim 1413
Önce gelen: Ulrich von Jungingen
Sonra gelen: Michael Küchmeister von Sternberg

Doğum: y. 1370 Vogtland
Ölüm: 1429 Lochstädt (Pavlovo)
Defin: Malbork Kalesi
Heinrich von Plauen (y. 1370 - 1429), Kasım 1410'dan Ekim 1413'e kadar hüküm süren Töton Şövalyeleri'nin 27. Büyük Üstadıydı. Grunwald Muharebesi'nin ardından Büyük Üstat olduktan sonra, Litvanya ve Polonya ile olan savaşı sert bir şekilde uzatma taraftarıydı. Ailesinin tüm erkek üyeleri Heinrich (Henry) olarak vaftiz edildiğinden, akrabası Heinrich Reuß von Plauen (ö. 1470) ile ayırt edilebilmesi için bazen kendisine Büyük Heinrich von Plauen denir.
Hayatı

Plauen, Thüringen ile Saksonya arasındaki Vogtland'da doğdu. Plauen, Tarikat'ın konuğu olarak 1390 civarında Prusya'ya geldi, ancak daha sonra tam üye oldu. Nessau (Nieszawa) komturu (Komutanı) olarak atandı. 1402 yılına kadar önemli bir görevde bulunmadı. 1407'de Schwetz (Świecie) Komturluğuna terfi etti.
Plauen, 15 Temmuz 1410'da gerçekleşen Grunwald Muharebesi'ne katılmadı. Tarikatın yenildiği haberini aldıktan sonra inisiyatif aldı ve Tarikatın başkenti Marienburg'u savunmak için 3.000 kişilik bir ordu topladı. Plauen, Leh-Litvan ordularının yöneldiği yerin Marienburg olduğundan haklı olarak şüpheleniyordu. Ayrıca Büyük Üstat'mış gibi hareket ederek Almanya'ya ek asker ve para isteyen mektuplar göndermişti. Plauen, Marienburg'a zamanında vardı ve enerjik bir şekilde savunma hazırlıklarına başladı. Marienburg Kuşatması 26 Temmuz'da başladı ve 19 Eylül 1410'a kadar devam etti. Polonya Kralı Jogaila güçlü bir direniş beklemiyordu ve ayrıca uzun süreli bir kuşatmaya hazır değildi. Jogaila'nın ordusunun olduğu yerde kalmasını sağlayan kuşatma, Prusya'daki diğer kuvvetlerinin örgütlenmesi için gerekli zamanı tanımış oldu ve Livonya Tarikatı ile Almanya'dan yardım gelmesi için zaman kazandırdı. Jogaila geri çekilmeye zorlandı. Plauen, kuvvetlerine geri çekilen Leh ordusunu takip etme emri verdi ve Ekim ayının sonuna kadar tüm kaleleri (Polonya-Prusya sınırındakiler hariç) yeniden ele geçirdi.
1410'un Kasım'ında Marienburg ve Prusya'nın savunmasındaki hizmetlerinden dolayı Plauen, Tarikatın Diplomasi Bakanı Werner von Tettingen ve Grunwald Muharebesi'ne katılan Elbing (Elbląg) Komturu gibi daha yüksek mevkilerde olan diğer tarikat üyelerini geride bırakarak Tarikat'ın 27. Büyük Üstadı seçildi. Plauen, Tarikatın yıkılan kalelerini yeniden inşa etmek, ekonomiyi eski haline getirmek, yeni Şövalyeler toplamak ve Tarikat'ın Avrupa'daki sarsılmış itibarını korumak gibi zor bir görevi devraldı.
Büyük Üstat'lık makamından istifası

Plauen, 9 Ekim 1413'te Königsberg'in (Kaliningrad) Büyük Mareşali ve Komturu Michael Küchmeister von Sternberg tarafından istifa ettirildi. Küchmeister, Plauen'in başka bir savaş başlatma kararına karşı çıkmıştı. Küchmeister, Polonya ve Litvanya ile barış halinde kalma taraftarıydı. Kapitulum beş gün sonra toplandı. Herman Gans, Ocak 1414'te resmi bir genel kurul toplanana kadar geçici Büyük Üstat olarak atandı. Plauen resmen istifa etti ve Küchmeister yeni Büyük Üstat seçildi. Plauen istifa ettikten sonra küçük bir kaleye Komtur olarak atandı, fakat Jogaila yeni rejimi desteklemeyince ve Plauen'in yeniden Büyük Üstat olmasını talep edince kısa süre sonra tutuklandı. Küchmeister Polonya ile diplomatik görüşmeleri yeniden başlattı ama anlaşmazlıklar sonuca kavuşturulamadı ve 1414 yazında kısa bir Açlık Savaşı başladı.
Plauen, 1418'de Danzig hapishanesinden serbest bırakıldı. O sırada, 1429'da öldüğü Königsberg yakınlarındaki Lochstädt'ın (Pavlovo) vekili oldu.
Plauen'in 17. yüzyıl tasviri, Christoph Hartknoch
Plauen'in heykeli
Plauen'in Büyük Üstat olarak kullandığı arması
1377-1434 arasındaki Töton Şövalyeleri ile Polonya-Litvanya arasındaki çatışma
33. Türkiye Hükûmeti

| I>  Erim Hükûmeti |
| --- | --- |
 Türkiye hükûmeti

Kuruluş tarihi: 26 Mart 1971
Fesih tarihi: 11 Aralık 1971
Kişiler ve kuruluşlar
Devlet başkanı: Cevdet Sunay
Hükümet başkanı: Nihat Erim
Bakan sayısı: 23
Üye partiler:  Cumhuriyet Halk Partisi  Adalet Partisi  Cumhuriyetçi Güven Partisi 
Meclisteki durumu: Koalisyon hükûmeti 321 / 450
Ana muhalefet partisi: Demokratik Parti
Ana muhalefet lideri: Ferruh Bozbeyli
Tarihçe
Seçim: 1969 Türkiye genel seçimleri
Yasama dönemi: 14. dönem
Öncül: 32. Türkiye Hükûmeti
Ardıl: 34. Türkiye Hükûmeti
33. Türkiye Hükûmeti veya I. Erim Hükûmeti, 26 Mart 1971 - 11 Aralık 1971 tarihleri arasında görev yaptı.
Ordu, 12 Mart 1971'de bir muhtıra verdi. Parlamento feshedilmedi, partiler kapatılmadı ve anayasa askıya alınmadı. Ama koşullar çok değişmişti. Askerler bir teknokrat hükûmeti istiyorlardı. Eğer böyle bir tarafsız başbakan Meclis içinden çıkar da güvenoyu alırsa, sorun kalmazdı. Bunun için tarafsız bir milletvekili aranmaya başlandı. CHP Kocaeli milletvekili Nihat Erim ismi üzerinde anlaşıldı. 26 Mart günü CHP'den istifa etti. Böylece artık bağımsız başbakan olan Erim partiler üstü reform hükûmetini kurdu.
Hükûmetin yapısı

Adalet Partisi 5, Cumhuriyet Halk Partisi 3 ve Millî Güven Partisi 1 bakan verdi. Bu arada hükûmette yer almaları için Dünya Bankası'nda çalışan eski plancılardan Atilla Karaosmanoğlu ile NATO Genel Sekreterinin Birinci Yardımcısı Osman Olcay yurda çağrıldı. Bu hükûmetin üzerinde en çok konuşulan üyesi olan genç Atilla Karaosmanoğlu, yurda gelir gelmez Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı olarak kabinedeki yerini aldı. En önemli görevlerden birini, yani ekonomiyi düzeltme işini üstlendi.
Hükûmetin 27 üyesinden 15'i parlamento dışındandı. Türkiye'nin ilk kadın bakanı Prof. Dr. Türkan Akyol da bunların içindeydi. Kültür Bakanlığı bu hükûmet döneminde kuruldu ve başına Talat Halman getirildi. Dönemin CHP Genel Sekreteri Bülent Ecevit, 12 Mart'ın ince ayar bir askeri darbe olduğunu, Erim hükûmetine yardım etmenin askeri darbeye destek anlamına geldiğini açıkladı. Bu pürüze rağmen hükûmet Meclis'ten güvenoyu aldı. Hükûmet, Ya reform yaparız ya gideriz diyerek büyük iddialarla yola çıktı.
11'lerin isyanı

Yeni hükûmet, ilk günden itibaren özellikle parlamento içinden müthiş bir dirençle karşılaştı. Sırada bekleyen eğitim, toprak, enerji, mali, idari ve hukuk reformları tek tek tökezlemeye başladı. Zamanında Kemal Derviş'in başına gelenlerin benzeri Atilla Karaosmanoğlu'nun da başına geldi. Özellikle Maliye Bakanı'nın direnciyle karşılaşan Atilla Karaosmanoğlu, mali reform yapamadı. Hükûmet meclis içindeki kıskaca daha fazla dayanamadı ve Nihat Erim, 26 Ekim 1971'de istifasını sundu. Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay istifayı kabul etmedi, hükûmet ikna edildi ve yola devam kararı alındı.
Anayasal teknokrat hükûmeti 3 Aralık 1971'e, yani 11'ler olayına kadar yönetimde kaldı. Aralarında Türkan Akyol, Atilla Karaosmanoğlu, Mehmet Özgüneş, Selahattin Babüroğlu, Osman Olcay'ın da yer aldığı 11 bakanın istifa gerekçesini Atilla Sav açıkladı: "Yurdumuzun muhtaç olduğu kalkınma hamlesini ve reformları Atatürkçü bir görüşle gerçekleştirmek amacıyla kurulan hükûmette görev almıştık. Bu amaçları gerçekleştirme olanağı kalmadığı inancıyla görevlerimizden çekiliyoruz."
Hükûmetin karnesi

I. Erim hükûmeti 3 Aralık'ta görevden ayrıldığında enflasyon felaket bir durumdaydı. İşbaşına geldiklerinde yüzde 11'de seyreden enflasyon oranı dokuz ay içinde yüzde 23.3'e fırladı. Ardından II. Erim hükûmeti kuruldu ve iktidarda altı ay kaldı. İstifa ettiğinde ekonomik tablo altüst olmuştu.
Kabine

| Görev | İsim | Siyasi Parti | Siyasi Parti |
| --- | --- | --- | --- |
| Başbakan | Nihat Erim |  | Bağımsız |
| Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı | Sadi Koçaş |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı | Atilla Karaosmanoğlu 26 Mart 1971 - 3 Aralık 1971 |  | Bağımsız |
| Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı | Ali Mesut Erez 3 Aralık 1971 - 11 Aralık 1971 |  | Bağımsız |
| Devlet Bakanı | Mehmet Özgüneş |  | Bağımsız |
| Devlet Bakanı | Doğan Kitaplı |  | Adalet Partisi |
| Gençlik ve Spor Bakanı | Sezai Ergun |  | Adalet Partisi |
| Gümrük ve Tekel Bakanı | Haydar Özalp |  | Adalet Partisi |
| Adalet Bakanı | İsmail Hakkı Arar |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Millî Savunma Bakanı | Ferit Melen |  | Millî Güven Partisi |
| İçişleri Bakanı | Hamdi Ömeroğlu |  | Bağımsız |
| Dışişleri Bakanı | Osman Olcay |  | Bağımsız |
| Dış Ekonomik İlişkiler Bakanı | İsmail Hamit Özer Derbil |  | Bağımsız |
| Maliye Bakanı | Sait Naci Ergin |  | Bağımsız |
| Millî Eğitim Bakanı | Şinasi Orel |  | Bağımsız |
| İmar ve İskan Bakanı | Selahattin Babüroğlu |  | Bağımsız |
| Bayındırlık Bakanı | Cahit Karakaş 26 Mart 1971 - 10 Kasım 1971 |  | Adalet Partisi |
| Bayındırlık Bakanı | Mukadder Öztekin 10 Kasım 1971 - 11 Aralık 1971 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanı | Türkan Akyol |  | Bağımsız |
| Ulaştırma Bakanı | Haluk Arık 26 Mart 1971 - 29 Eylül 1971 |  | Bağımsız |
| Ulaştırma Bakanı | Selahattin Babüroğlu 13 Ekim 1971 - 27 Ekim 1971 |  | Bağımsız |
| Ulaştırma Bakanı | Cahit Karakaş 10 Kasım 1971 - 11 Aralık 1971 |  | Adalet Partisi |
| Tarım Bakanı | Orhan Dikmen |  | Bağımsız |
| Köyişleri Bakanı | Cevdet Aykan |  | Bağımsız |
| Çalışma Bakanı | Atilla Sav |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Sanayi Bakanı | Ayhan Çilingiroğlu |  | Bağımsız |
| Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı | Atilla Sav |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı | Nezih Devres |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı | İhsan Topaloğlu |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Kültür Bakanı | Talat Halman |  | Bağımsız |
| Turizm ve Tanıtma Bakanı | Erol Yılmaz Akçal |  | Adalet Partisi |
| Orman Bakanı | Selahattin İnal |  | Bağımsız |