stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Osman Kavala
Hakkındaki iddialar > Gezi Davası

Ana madde: Gezi Parkı davası
Gezi Parkı eylemlerini organize ettiği iddiasıyla hakkında dava açılan, aralarında Osman Kavala'nın da bulunduğu 16 kişi, İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandı. Gezi Olaylarını organize ettiği iddiasıyla açılan davada, savcılık Osman Kavala, Yiğit Aksakoğlu ile Mücella Yapıcı'nın ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasını, diğer sanıklara 15-20 yıl arasında hapis cezası verilmesini talep etti.
Davanın tek tutuklu sanığı olan ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (AİHM), tahliyesini talep ettiği Osman Kavala, kararın üstünden üç aydan uzun süre geçmesine rağmen cezaevinde tutulmaya devam etti. AİHM, Kavala'nın yargılanmasının ve tutuklanmasının politik saik taşıdığına, "Kavala ve onunla beraber tüm insan hakları savunucularını susturmak amaçlı" olduğuna hükmetti.
Gezi Parkı davasında, 18 Şubat 2020 tarihinde görülen altıncı ve son duruşmada tüm sanıklara beraat kararı verildi. Aynı şekilde 3 yıldan fazla süredir cezaevinde bulunan Osman Kavala'nın da tahliye edilmesine karar verildi.
Savcılığın yerel mahkemenin kararını istinafa taşımasının ardından İstanbul Bölge Adliye 3. Ceza Dairesi 22 Ocak 2021'de 9 sanık hakkındaki beraat kararını bozdu. 25 Nisan 2022 tarihinde İstanbul 13'üncü Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülen karar duruşmasında Osman Kavala'ya 'hükümeti ortadan kaldırmaya teşebbüs'ten ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verildi. Aynı davada Mücella Yapıcı, Çiğdem Mater, Hakan Altınay, Mine Özerden, Can Atalay, Tayfun Kahraman ve Yiğit Ali Ekmekçi'ye 18'er yıl hapis cezası verildi. Kararın ardından Gezi Parkı davasının hakimi Murat Bircan'ın 24 Haziran 2018 tarihindeki seçimlerde AK Parti'den Samsun Milletvekili aday adayı olduğu ortaya çıktı.
28 Aralık 2022'de istinaf başvurusunu değerlendiren İstanbul bölge adliye mahkemesi, Kavala ve diğer sanıkların cezalarını 'hukuka uygun' buldu. Yargıtay, 28 Eylül 2023'te Osman Kavala'nın ağırlaştırılmış müebbet, Can Atalay, Tayfun Kahraman, Mine Özerden ve Çiğdem Mater Utku'nun 18'er yıl hapis cezasını onadı. Ali Hakan Altınay, Yiğit Ali Ekmekçi ve Ayşe Mücella Yapıcı hakkında verilen 18'er yıl hapis cezalarını ise bozdu.
30 Nisan 2024'te Kavala yeniden yargılanma talebinde bulundu. 14 Mayıs'ta davayı gören 13'üncü Ağır Ceza Mahkemesi'nin heyeti 'kanun gereği' değiştirildi.
Hakkındaki iddialar > 15 Temmuz soruşturması

Gezi Parkı davasında beraat ve tahliyesine karar verilen Kavala, serbest kalmadan aynı gün 15 Temmuz darbe girişimi bağlamında 'anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs' suçlamasıyla yürütülen davada gözaltına alındı. 19 Şubat 2020'de yeniden tutuklanan Kavala, 9 Mart 2020'de aynı dava kapsamında bu kez 'siyasal veya askeri casusluk' suçlamasıyla tutuklandı.
Kavala, "Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın öngördüğü düzeni ortadan kaldırma veya bu düzen yerine başka bir düzen getirme veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemekle", "Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin görevlerini kısmen veya tamamen yapmasını engellemekle" ve "Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti'ni ortadan kaldırma veya görevlerini yapmasını tamamen engellemekle" suçlanmaktaydı.
ABD Dışişleri Bakanlığı, 11 Şubat 2021'de Osman Kavala'nın derhâl serbest bırakılmasını talep etti. Ayrıca Henri Barkey'ye yöneltilen suçlamaların asılsız olduğunu, davanın hızlıca sonuçlandırılmasını istedi.
25 Nisan 2022 tarihinde İstanbul 13'üncü Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülen karar duruşmasında Kavala'ya 'hükümeti ortadan kaldırmaya teşebbüs'ten ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verildi. 28 Eylül 2023'te Yargıtay, Osman Kavala'nın ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını onadı.
| Dava | Suçlama | İlk Tutuklanma Tarihi | Tahliye Tarihi | Yeniden Tutuklanma Tarihi | Karar Tarihi | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Gezi Parkı Davası | Hükümeti ortadan kaldırmaya teşebbüs | 1 Kasım 2017 | - | - | 18 Şubat 2020 | Beraat |
| 15 Temmuz Darbe Girişimi Davası | Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs | 1 Kasım 2017 | Ekim 2019 | 19 Şubat 2020 | 20 Mart 2020 | Beraat |
| Birleştirilmiş Gezi/çArşı Davası | Hükümeti ortadan kaldırmaya teşebbüs | 9 Mart 2020 | - | - | 25 Nisan 2022 | Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası |
| Birleştirilmiş Gezi/çArşı Davası | Siyasal veya askeri casusluk | 9 Mart 2020 | - | - | 25 Nisan 2022 | Beraat |
Ödül ve adaylıkları

2019 - "Ayşenur Zarakolu Özgür Düşünce Ödülü"
2019 - "Avrupa Arkeolojik Miras Ödülü"
2023 - "Václav Havel İnsan Hakları Ödülü"
Adnan Biricik

| Adnan Biricik |
| --- | --- |
Adnan Biricik
Doğum: Adnan Biricik 9 Haziran 1959 (65 yaşında) İstanbul, Türkiye
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1978-günümüz
Çocuk(lar): 3
Ödüller: İsmet Küntay Tiyatro Ödülleri-En İyi Erkek Oyuncu 2006 Ölümsüzler  İsmet Küntay Tiyatro Ödülleri -En İyi Erkek Oyuncu 2000 Güne Bakan Cam Kırıkları  Avni Dilligil Tiyatro Ödülleri:-En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu 1999 Urfaust

Adnan Biricik (d. 9 Haziran 1959, İstanbul), Türk oyuncu ve seslendirme sanatçısıdır.
Yaşamı ve kariyeri

Orta öğrenimini İstanbul’da tamamlayıp üniversite "lisans" eğitimi için Ankara'ya taşındı. 1978 yılında Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü "yüksek" kısmından mezun oldu. Mezun olduğu senenin ertesinde kurulan İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda sanatçı kadrosu ile görev alarak Devlet Tiyatroları'na katıldı. Aynı zamanda İstanbul Devlet Tiyatrosu'nun kuruluş çalışmalarında bulundu.[kaynak belirtilmeli] Bazılarında da ödül sahibi oldu. Tiyatro aktörlüğünün yanı sıra, gerek radyo tiyatrosu, gerek seslendirme, gerekse televizyon ve sinema alanlarında çalışmalar yaptı. Hâlen İstanbul Devlet Tiyatrosu oyuncusu olarak görev yapmaktadır.
Tiyatro oyunları

Kahramanlar ve Soytarılar : William Shakespeare - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 2022
İki Çarpı İki : Behiç Ak - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 2010
Saatleri Ayarlama Enstitüsü : Ahmet Hamdi Tanpınar - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 2008
Ölümsüzler : Melih Cevdet Anday - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 2006
Otopark Cinayetleri : Raşit Çelikezer - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 2004
Güne Bakan Cam Kırıklıkları : Memet Baydur - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1999
Urfaust : Göthe - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1998
Kuvvayi Milliye : Nâzım Hikmet - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1998
IV. Murat : Turan Oflazoğlu - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1995
Güneşin Çocukları : Neil Simon - İstanbul Devlet Tiyatrosu
Umut Cinayeti : Burak Mikail Uçar - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1991
Hapşırık : Anton Çehov\Michael Frayn - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1990
Gardiyan : Turan Oflazoğlu - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1989
Soğan : Aldo Nikolayi - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1988
Samanyolu : Karl Wittlinger - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1987
Cimri : Moliere - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1987
Gergedan : Eugene İonesc - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1986
Sahibinin Sesi : Sevim Burak - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1985
Kral ile Bilge Tavşan : Zekeriya Kaya - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1985
Lisistrata : Aristophanes - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1984
Düşüş : Nahid Sırrı Örik\Kemal Bekir - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1984
İstanbul Efendisi : Musahipzade Celal - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1983
Beyaz At : Henrik Ibsen - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1982
Yanlış Yanlış Üstüne : Oliver Goldsmith - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1981
Kahvede Şenlik Var : Sabahattin Kudret Aksal - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1980
Truva Savaşı Olmayacak : Jean Giraudoux - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1980
Yaralı Geyik : Necati Cumalı - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1979
Deli Dumrul : Güngör Dilmen - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1979
Duruşma : Franz Kafka\André Gide\Jean-Louis Barrault - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 1979
Güneşin Çocukları : Maksim Gorki - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1978
Filmografisi > Diziler

Teşkilat - 2024- - Akif Başkan
Mehmed: Fetihler Sultanı - 2024 - Hekim Başı
Ben Bu Cihana Sığmazam - 2023-2024 - Hüsnü Cancal
Akif - 2023 - (Tevfik Fikret)
Sıfırıncı Gün - 2022-2023 - (Kadir)
Aslında Özgürsün - (Hayri) - 2022
Âkif - 2021 - (Tevfik Fikret)
Kuruluş Osman - 2020 - (Ertuğrul Bey seslendirme)
Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz - 2020-2021 - (Cihan)
Kimse Bilmez - 2019 - (Kurtbey)
Payitaht Abdülhamid - 2017 - (Basil Zaharoff)
Racon: Ailem İçin - 2015 - (Yunus)
Kızıl Elma - 2014 - (Cahit Atakan)
Böyle Bitmesin - 2013 - (Cevdet Eroğlu)
Şüphe - 2011 - (Hakkı Özcan)
Kurtlar Vadisi - 2003-2005 - (Nizamettin Güvenç)
Beyaz Yalanlar - 2000
Şeytanın Gözyaşları - 1998 - (Adnan)
Şehnaz Tango - 1995 - Ümit (Cemal)
Deli Balta - 1993 - (Deli Balta Seslendirme)
Uğurlugiller - 1989-1990
Filmografisi > Filmler

Pinhan - 2015
En Uzun Yüzyıl - 2014
Ölü ya da Diri - 2013
Güz Sancısı - 2009
İstanbul Efendisi
Teklif
Preveze Deniz Savaşı
Balıkesir Muhasebecisi - 1981
Sultan Şehir İstanbul - 1988
Sahip olduğu ödüller

İsmet Küntay Tiyatro Ödülleri : En İyi Erkek Oyuncu Ölümsüzler 2006
İsmet Küntay Tiyatro Ödülleri : En İyi Erkek Oyuncu Güne Bakan Cam Kırıkllıları 2000
Avni Dilligil Tiyatro Ödülleri: En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Urfaust 1999
Münir Süleyman Çapanoğlu

Münir Süleyman Çapanoğlu (1894, İstanbul - 1 Temmuz 1973), Türk gazeteci, yazar ve basın tarihçisi. Basın Tarihimizde (İlâve) ve Basın Tarihimizde Mizah Dergileri adlı kitaplarıyla tanınmaktadır.
1894'te Fatih Beyazıt'ta doğdu. Babası Süleyman Bey annesi ise Zekiye Hanım'dı, aynı zamanda basın tarihinde yer edinmiş Agâh Çapanoğlu'nun torunuydu. İlk tahsilini Beyazıt Camii'nde gördü, daha sonra Fransız bir kadından dil dersi adlı. Şemsül Maarif ve Numunei Terakki gibi okullarda eğitimine devam etti. Mahmut Yesari ile öğrencilik yıllarında arkadaşlık kurdu. Saint-Joseph Fransız Lisesi'nde eğitimi sonrasında Darülfünun'da edebiyat bölümüne kaydoldu ancak I. Dünya Savaşı çıktığı için askere alındı. Gazetecilik mesleğine başlaması Türk muharriri Ahmet Rasim'den etkilenmesiyle oldu. Mihran Nakkaşyan'ın (1850-1944) Sabah'ında sık sık giderek deneyim kazandı. II. Meşrutiyet sonrasında İkdam'la başladığı mesleğinde devrin İstanbul gazetelerinin birçoğunda çalışarak devam etti. En uzun süreli olarak Alemdar gazetesinde görev aldı. Hayatının son 10 yılında gözleri görmüyordu. Tedavi sürecinin riskleri nedeniyle cerrahi bir müdahale yapılamadı. Bazı makalelerinini arkadaşlarına yazdırdı. Ölümü sonrasında Sabih İzzet Alaçam "Münir Süleyman" başlıklı bir şiir yazdı.
Eserleri

Çapanoğlu'nun eserleri şöyledir:
Siyahlar İçinde, 1916 - Roman
Kara Koncolos, 1916 - Roman
Düğün Gecesi, Mesai Matbaası / İstanbul, 1916 - Hikâye
Bizde Kadınlık, 1916 - Deneme
Günahtan Sonra, 1918 - Hikâye
Neyzen Tevfik: Hayatı, Eserleri, Nükteleri ve Bilinmeyen Tarafları, Çığır Kitabevi / İstanbul, 1942 - Araştırma
Hitler: Ne idi?, Ne yaptı?, Ne oldu?, Bengü Yayınları / İstanbul, 1945 - Araştırma
Kapitan (Michel Zevaco), Vakit Basımevi / İstanbul, 1946 - Çeviri
En Güzel Bektaşi Nükteleri, Bozkurt Kitap ve Basımevi / İstanbul, 1949 - Derleme
İstanbul Şairi Yahya Kemal: Hayatı, Hatıraları, Nükte ve Fıkraları-Onun İçin Neler Söylediler, Neler Yazdılar?, Yani Matbaa / İstanbul, 1958 -  Araştırma
Basın Tarihimizde "İlave", Hür Türkiye Dergisi Yayınları / İstanbul, 1960 - Araştırma
80 Yıllık Gazetecimiz: Asaf Konselitçi, Hür Türkiye Dergisi Yayınları / İstanbul, 1961 - Araştırma
Basın Tarihine Dair Bilgiler ve Hatıralar, Hür Türkiye Dergisi Yayınları / İstanbul, 1962 - Hatıra
İdeal Gazeteci Efendi Babamız Ahmet Mithat, Gazeteciler Cemiyeti Yayınları / İstanbul, 1964 - Araştırma
Türkiye'de Sosyalizm Hareketleri ve Sosyalist Hilmi, Pınar Yayınevi / İstanbul, 1964 - Araştırma
Basın Tarihimizde Parazitler, Hüsnütabiat Matbaası / İstanbul, 1967 - Araştırma
Basın Tarihimizde Mizah Dergileri, Gazeteciler Cemiyeti Yayınları / İstanbul, 1970 - Araştırma
Lazar Kaganoviç

| Lazar Moiseyeviç Kaganoviç |
| --- | --- |

SSCB Bakanlar Konseyi Başkan Yardımcısı
Görev süresi 5 Mart 1953 - 29 Haziran 1957
Yerine geldiği: Lavrentiy Beria
Yerine gelen: Anastas Mikoyan
Ukrayna Komünist Partisi (Bolşevik) Genel Sekreteri
Görev süresi 3 Mart 1947 - 26 Aralık 1947
Yerine geldiği: Nikita Kruşçev
Yerine gelen: Nikita Kruşçev
Kişisel bilgiler
Doğum: 22 Kasım 1893 Kabany, Kiev,  Rusya İmparatorluğu
Ölüm: 25 Temmuz 1991 (97 yaşında) Moskova, Rusya SFSC, SSCB
Partisi: Sovyetler Birliği Komünist Partisi
Mesleği: Bürokrat, Siyasetçi
Ödüller:       
İmzası: 
Lazar Moiseyeviç Kaganoviç (Rusça: Ла́зарь Моисе́евич Кагано́вич) (22 Kasım (E.U. 10 Kasım) 1893 - 25 Temmuz 1991) Sovyet siyasetçi ve devlet adamı. Özellikle Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri Josef Stalin'in yakın çalışma arkadaşı ve önde gelen Eski Bolşeviklerden. Stalin döneminde Sovyet siyasetinde aktif rol almış, sonrasında Nikita Kruşçev döneminde Anti Parti Grubu sürecinde tasfiye edilmiştir.
Gençlik yılları

Rus İmparatorluğu'nun Kiev Guberniyası'na bağlı Radomysl ilçesinde Yahudi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Kaganoviç'in ailesinin 13 çocuğundan 6 tanesi küçük yaşta hayatını kaybetmiştir. Kendi anlatımına göre Kaganoviç köyüne yakın bir reçine fabrikasında işçi olarak çalışmaya başlamıştır. Ailecek çok yoksulluk çekmiş ve kötü koşullarda yaşamışlardır. Kaganoviç Martynoviçi köyünde iki yıl okula devam ettikten sonra Kiev'e gitmiş, burada özellikle ayakkabı fabrikalarında işçi olarak çalışmıştır. Burada özellikle çalışma hayatında yaşadığı emek süreçlerinde devamlı olarak patronlara karşı durmuş, çeşitli işyeri protestoları örgütlemiştir. Kardeşi Mihail'in 1905 yılında Bolşeviklere katılmasından bir süre sonra 1911 yılında Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi (Bolşevik) üyesi olmuştur. 1914-15 döneminde RSDİP(B) Kiev komitesinde yer almıştır. 1915 yılında tutuklanıp sürgüne gönderilse kaçarak yasadışı olarak Kiev'e dönmüştür. Bir süre sonra Donetsk bölgesine geçmiş ve ayakkabı işçileri arasında sendikal örgütlenme faaliyeti yürütmüştür.
Devrim ve iç savaş yılları

1917 Şubat Devriminin ardından Donetsk bölgesindeki Bolşevik örgütünün güçlenmesi için çaba gösterdi. Mart ayında parti göreviyle Kiev'e geçti. Bolşeviklerin iktidarı aldığı Ekim Devrimi sürecinde Gomel'deki ayaklanmayı yönetti. Kurucu Meclis seçimlerinde Bolşevik listesinden aday oldu ve vekil seçildi. 3. Tüm-Rusya Sovyetleri Kongresine delege olarak katıldı. Kongrede Yakov Sverdlov başkanlığındaki Tüm Rusya Merkezi Yönetim Komitesine seçildi. 1918 yılıyla beraber artık Petrograd'da ikamet etmeye başladı. Bahar aylarında tüm diğer komite üyeleriyle beraber Moskova'ya geçti. Bu dönemde başta Kızıl Ordu olmak üzere çeşitli alanlarda propaganda sorumlusu olarak görev yaptı. 1921 yılıyla beraber sendikalarda eğitmen olarak çalıştı. Bu dönemde partinin örgüt bürosunda faaliyet gösterdi. Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) 12. Kongresinde Merkez Komitesi yedek üyesi olarak seçilirken bir sonraki kongrede Merkez Komite üyesi olmuş ve Stalin başkanlığındaki Merkez Komite Sekreteryasına dahil olmuştur. Bu kongrenin ardından  7 Nisan 1925 itibarıyla Ukrayna Komünist Partisi (Bolşevik) Merkez Komitesi Genel Sekreteri olmuştur.
Kuruluş ve ilk yıllar

Kaganoviç'in göreve atandığı Ukrayna coğrafyası 1918 yılı başlarında önce Faustschlag Harekâtının ardından Alman İmparatorluğunun, sonrasında ise İkinci Polonya Cumhuriyeti'nin işgalinde kaldığı için belirli bir Sovyet karşıtı Ukrayna milliyetçiliğine maruz kalmış durumdaydı. Kaganoviç görevi boyunca etnik Ukrayna milliyetçiliğiyle mücadele etti, bu süreçte özellikle Vlas Çubar ile çatıştı. Görev yaptığı süre boyunca SSCB içindeki Rusya'dan sonraki en büyük cumhuriyet olan Ukrayna'da Sovyet iktidarının yerleşmesi ve özellikle sanayileşme hamlesi için altyapı çalışmalarında bulundu. 1928 yılında Moskova'ya geri alındı. 23 Temmuz 1926 itibarıyla Politbüro yedek üyeliğine seçildi.
1930'lu yıllar

Kaganoviç 13 Temmuz 1930 tarihinde Politbüro asil üyeliğine getirilmiştir. Bu dönemde merkezi olarak başlatılan sanayileşme ve paralel olarak yürütülen kolektivizasyon hamlelerinde görev almıştır.
Özellikle 1932 yılıyla beraber tüm Sovyet coğrafyasında ancak özellikle Ukrayna, Rusya'nın orta bölgeleri ve Kafkasların kuzeyinde yaşanan çok ciddi kıtlık döneminde tahıl tedarikinin merkezileştirilmesi sürecinde aktif rol almıştır.
Bu dönem merkezi hükûmet görevlisi olarak yaptıklarına dair SSCB'nin dağılmasından sonra ortaya çıkan Ukrayna Cumhuriyeti'nde hakkında soruşturma açılmış ve o dönemde ölmüş olmasına rağmen Ukrayna halkına karşı etnik temizlik suçuyla hüküm giymiştir.
1934 yılıyla beraber partinin ulaşım komisyonunda görev almış ve 1935 yılında açılan Moskova Metrosunda koordinasyon görevinde bulunmuştur. Bu dönemde Stalin'in Moskova'yı yeniden yapılandırması sürecine dahil olmuştur.
1935-1939 yılları arasında Ağır Sanayi Halk Komiserliği görevinde bulunmuştur.
Savaş ve sonrası

1941 yılı Haziran ayında Nazi Almanyası Barbarossa Harekâtı kapsamında saldırdığı zaman Kaganoviç Demiryollarından sorumlu Halk Komiseridir. Bu dönemde Moskova'nın savunulması çalışmalarına dahil olmuştur. Demiryollarından sorumlu olmasından dolayı alman işgali altında kalma tehlikesinde bulunan fabrikaların Uralların ardına taşınması ve yine işgal tehdidi altındaki yerleşim yerlerindeki sivil nüfusun doğuya sevk edilebilmesi için demiryollarının tamamen açık kalmasını sağladı. Bu dönemde Devlet Savunma Komitesi üyeliği yaptı. 1942 yılında Kuzey Kafkasya ve Trans Kafkasya Cephelerinin Askeri Konsey üyeliğini yaptı. 4 Ekim 1942 günü Tuapse'deki konsey toplantılarının bombalanması sonucu çok sayıda general ölürken Kaganoviç elinden hafif şekilde yaralandı. Savaşın sona ermesiyle beraber askeri görevlerini bırakmıştır.
Tasfiye ve emeklilik

Ana madde: Anti Parti Grubu
Kaganoviç, Stalin'in Mart 1953'teki ölümünün ardından gücünü önemli ölçüde kaybetmeye başladı. Partinin başına geçen Nikita Kruşçev'in faaliyetlerinden, özellikle de uygulanan destalinizasyon politikalarından rahatsız olan Kaganoviç, Anti Parti Grubu olarak adlandırılacak girişimle Kruşçev'i tasfiye etmeye çalışan ekip içinde yer almıştır. Başarısız tasfiye girişimi sonucunda kendisi tasfiye edilmiş ve Urallardaki bir fabrikaya sürülmüştür. 1961 yılı itibarıyla partiden atılmış ve emekli olarak Moskova'da yaşamaya başlamıştır. Nobel ödüllü yazar Svetlana Aleksiyeviç'in İkinci El Zamanı kitabında Kaganoviç, "Avludaki ihtiyarların onunla domino oynamak istemediğini yazıyor. İskambilde.."Cani" diye kovuyorlarmış. O da gücenip ağlıyormuş. Bir zamanların taş kalpli halk komiseri. Kurşuna dizme listelerine imza atardı, on binlerce insanı öldürttü. Otuz yıl Stalin'le yan yanaydı. Ama yaşlılık yıllarında kimseyle iskambil oynayamıyor.. Domino oynayamıyor..Sıradan işçiler ondan nefret ediyor.." şeklinde anlatılmaktadır.
1984 yılında Vyaçeslav Molotov ile birlikte yeniden parti üyelikleri verilmiştir. 1991 yılında 97 yaşında öldüğünde neredeyse SSCB'nin tüm siyasi hayatına şahitlik etmiş durumdaydı. Mezarı Moskova'daki Novodeviçi Mezarlığındadır.
Ailesi

Maria Markovna Privorotskaya (1894-1961) ile evlenmiştir. Kızları Maya Lazarevna Kaganoviç (1923-2001) mimardı ve babasının anılarını 1997 yılında Moskova'da basmıştır. Kaganoviç ayrıca evlat edindiği Yuri'ye (1931-1976) bakmıştır. Torunu Maria Georgievna Kaganoviç Minervina (d.1951) mimardır ve Rusya Uluslararası Turizm Akademisinde görev yapmaktadır. Diğer bir torunu Joseph G. Minervin (1941-2019) ise akademisyendi.
Ödül ve nişanları

Kaganoviç'in aldığı ödüller şunlardır:
Sosyalist Emek Kahramanı (Zorlu savaş koşullarında cepheye ulaşım sağlanması ve bozuk hatların tamir edilmesi dolayısıyla)
Lenin Nişanı (4 kez) (Moskova bölgesindeki çalışmaları, partiye ve Sovyet halkına olan hizmetlerinden dolayı)
Kızıl Bayrak İşçi Nişanı (Demiryollarındaki çalışmaları dolayısıyla)
Geleneği

Kaganoviç hakkında farklı dönemlerde Sovyet kaynaklarında çok farklı değerlendirmeler yer almıştır. Büyük Sovyet Ansiklopedisi'nin 1937 yılındaki baskısında kendisinden Troçkizme, sağ sapmalara ve Sovyet karşıtı girişimlere karşı yılmaz bir savaşçı olarak tanımlanırken Stalin'in liderliğinde partinin birliği için çalışan örnek bir Bolşevik olarak bahsedilmiştir. 1957 yılındaki tasfiyesinin ardından 1965 yılındaki aynı ansiklopedide kendisinin Kafkaslarda, Volga bölgesinde ve Ukrayna'da gerçekleştirilen parti, Sovyet ve kolektif çiftliklerdeki tasfiyelerde aşırıya kaçtığı belirtilmiştir. SBKP'nin son genel sekreteri Mihail Gorbaçov, Stalin'in ellerinin kana bulandığını söylemiş, Kaganoviç'in de bu kararlara imza attığını belirtmiştir.
Sverdlovsk kentinde açılan 2018 yılında açılan Rusya demiryolları tarihini onurlandıran anıt heykelde demiryollarına yaptığı katkılardan dolayı Feliks Dzerjinskiy ile birlikte resmedilmiştir.
1934 yılı VKP(b) Politbürosu 
Üst sıra (soldan sağa): Kuybişev-Kirov-Kalinin-Kosior-Andreyev
Orta sıra (soldan sağa):Ordjonikidze-Kaganoviç-Stalin-Molotov-Voroşilov
Alt sıra (soldan sağa): Postışev-Petrovskiy-Çubar-Mikoyan-Rudzutak
Lazar Kaganovich, 1935
Hazal Kaya

| Hazal Kaya |
| --- | --- |

Doğum: Leyla Hazal Kaya 1 Ekim 1990 (34 yaşında) Konya, Türkiye
Eğitim: İtalyan Lisesi İstanbul Bilgi Üniversitesi
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 2006-günümüz
Evlilik: Ali Atay (e. 2019)
Çocuk(lar): Fikret Ali Atay  Leyla Süreyya Atay
Ebeveyn(ler): Ayşegül Kaya Serhat Kaya
Resmî site: hazalkaya.com.tr

Leyla Hazal Kaya (d. 1 Ekim 1990, Konya), Türk dizi ve sinema oyuncusu.
İlk yılları

1 Ekim 1990 tarihinde Gaziantepli avukat bir ailenin kızı olarak Konya'da doğan Hazal Kaya, ilkokulu Gaziosmanpaşa İlköğretim Okulunda, liseyi İstanbul İtalyan Lisesinde okumuştur. İstanbul Bilgi Üniversitesi Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetimi, Performans bölümüne 2009 yılında girmiştir. Annesi ve babası avukat olan Hazal Kaya, İstanbul, Balat'ta büyüdü. 1997'de annesi ve babası ayrıldıktan sonra annesiyle yaşamaya başladı. Sanatın çeşitli alanlarıyla küçük yaşlarda ilgilenmeye ve 4,5 yaşında keman, 7 yaşında bale dersleri almaya başladı. Lisede okulun tiyatro kolunda ve korosunda olan Hazal Kaya, lise eğitimine devam ederken katalog çekimlerine ve bazı ajanslara da başvuruda bulundu.
Filmografisi

| Televizyon> Yıl | Televizyon> Yapım | Televizyon> Rol | Televizyon> Oyunculuk türü | Televizyon> Kanal |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2006 | Sıla | Berrin | Konuk oyuncu | atv |
| 2006 | Taşların Sırrı | Bengü | Konuk oyuncu | Star TV |
| 2006 | Acemi Cadı | Pelin | Konuk oyuncu | Kanal D |
| 2007-2008 | Genco | Özge / Gülay Erkaya | Başrol oyuncusu | Kanal D |
| 2008-2010 | Aşk-ı Memnu | Nihal Ziyagil | Yardımcı oyuncu | Kanal D |
| 2010 | Behzat Ç. Bir Ankara Polisiyesi | Berna Ç. | Konuk oyuncu | Star TV |
| 2011-2012 | Adını Feriha Koydum | Feriha Yılmaz | Başrol oyuncusu | Show TV |
| 2012 | Son Yaz-Balkanlar 1912 | Emine | Başrol oyuncusu | atv |
| 2013 | A.Ş.K. | Azra Özak | Başrol oyuncusu | Kanal D |
| 2015 | Maral: En Güzel Hikayem | Maral Erdem | Başrol oyuncusu | TV8 |
| 2017-2019 | Bizim Hikaye | Filiz Elibol | Başrol oyuncusu | FOX |
| 2020 | Menajerimi Ara | Kendisi | Konuk oyuncu | Star TV |
| 2021 | Misafir | Gece / Güneş Yalçın | Başrol oyuncusu | FOX |
İnternet
| Yıl | Yapım | Rol | Oyunculuk türü | Platform |
| 2022-günümüz | Pera Palas'ta Gece Yarısı | Peride / Esra Köksüz | Başrol oyuncusu | Netflix |
| 2024 | Sorgu | Cihan Manoğlu | Başrol oyuncusu | beIN CONNECT |
| Yakında | 8. Aile |  | Başrol oyuncusu | Disney+ |
| Sinema | Sinema | Sinema | Sinema |  |
| Yıl | Yapım | Rol | Notlar |  |
| 2011 | Çalgı Çengi | Depoya gelen genç kız | Yardımcı oyuncu |  |
| 2011 | Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm | Berna Ç. | Konuk oyuncu |  |
| 2011 | Ay Büyürken Uyuyamam | Hülya | Başrol oyuncusu |  |
| 2012 | Bu Son Olsun | Lâle | Başrol oyuncusu |  |
| 2013 | Mavi Dalga | Arzu | Konuk oyuncu |  |
| 2014 | İtirazım Var | Zeynep Bulut | Başrol oyuncusu |  |
| 2015 | Kırık Kalpler Bankası | Aslım | Başrol oyuncusu |  |
| 2022 | Benden Ne Olur? | Sertab Bal | Başrol oyuncusu |  |
| Kaynak: | Kaynak: | Kaynak: | Kaynak: |  |