Son Emir
Konu

1928 yılında, Hollywood'da yönetmenlik yapan Leo Andreyev (William Powell), bir sonraki filmi için fotoğraflardan oyuncu seçmektedir. Sergius Alexander (Emil Jannings) adlı kişinin resmine gelince bir an için duraklar ve asistanına bu kişiyi derhal çekimlere çağırmasını ister. Ertesi sabah film stüdyosuna giden Sergius'a Rus generali üniforması verilir. Soyunma odasında yanındaki bir başka figüran, dikkatini dağıttığı için Sergius'un sürekli kafasını sallamasından rahatsız olur. Sergius ise özür diler ve bunun elinde olmadığını, geçmişte büyük bir şok geçirdiğini söyler.
Film daha sonra flashback yaparak on yıl öncesine, Ekim Devrimi'nin içinde bulunduğu Rusya Çarlığı'na gider. Çar'ın kuzeni ve tüm Rus ordularının komutanı olan Grand Dük Sergius Alexander, rutin kimlik kontrolü sırasında askerleri eğlendiren iki oyuncunun "tehlikeli devrimci" oldukları konusunda bilgilendirilir. Eğlenmek için onlarla oynamaya karar verir. Odasına çağırttığı bu iki oyuncuyla alaylı bir şekilde konuşan general, kendisine cüretkârca laf sokan erkek oyuncu Leo Andreyev'in yüzünü kamçılayıp tutuklattırır.
Leo'nun güzeller güzeli arkadaşı Natalie Dabrova (Evelyn Brent) ise tamamen farklı bir konudur. Kadın Sergius'u kendisine ayartır. Tehlike olmasına rağmen Sergius kadını yanına alır. Bir hafta sonra duygularının bir ifadesi olarak ona inci bir kolye verir. Kadın daha sonra generalin Rusya'yı en az kendisi kadar derinden seven büyük onurlu bir adam olduğunu anlamaya başlar. Onu odasına davet ettiğinde general, Natalie'nin sakladığı tabancayı fark eder, ancak kasıtlı olarak ona sırtını döner. Bu sırada Natalie elini tetiğe götürür ancak ateş edemez. Siyasi görüş farklılıklarına rağmen Natalie, Sergius'a âşık olmuştur.
Bolşevikler generalin içinde bulunduğu treni ele geçirince Natalie, generale hakaretler ederek, küçümseyici tavır takınır. Generali hemen oracıkta öldürmek yerine, Sankt-Peterburg'da halkın önünde idam edilmesini, Petrograd yolculuğu sırasında da trene kömür attırılmasını önerir. Ancak bu, onu hayatta tutmak için bir oyundur ve yolculuk sırasında herkes sarhoş olunca Natalie, Sergius'un yanına giderek onu sevdiğini söyler ve ülkeden çıkışını finanse etmesi için inci kolyeyi ona geri verir. Sergius trenden atlar, ancak sonra Natalie'nin de içinde bulunduğu trenin köprüden geçerken buzlu nehre çakılışını dehşet içinde izler. Sergius'un başı bu andan itibaren seğirmeye başlar.
On yıl sonra Sergius yoksulluğa düşmüş ve Hollywood'da figüran olarak hayatını idame ettirmektedir. Filmin yönetmeni Leo Andreyev ile nihayet buluştuklarında Sergius onu hemen tanır. Yönetmen Leo, Sergius'u aşağılamak için ironik bir şekilde filmin savaş sahnesinde ona Rus generali rolünü verir. Çekimler başlayınca rol gereği bir asker "Savaşmaktan bıktık usandık! Son emrini de verdin!" diyerek General Sergius'a karşı ayaklanır. Sergius on yıl önce Leo Andreyev'e yaptığı gibi askeri yüzünden kamçılar. Gerçeklik üzerindeki hakimiyetini kaybederek, kendisini gerçekten düşman tarafından kuşatıldığını düşünüp hiddetli bir konuşma yaparak askerlerine Rusya için tutkuyla savaşmalarını emreder. Kendisini çok zorlayan Sergius, konuşmasının ardından yere yığılır ve yönetmen Leo'ya "Kazandık mı?" diye sorar. Leo da "Evet ekselansları, kazandınız" der. Sergius, Leo'nun kolları arasında son nefesini vererek hayatını kaybeder. Leo'nun asistanı bu durum karşısında yaptığı "Bu adam harika bir oyuncuydu" yorumuna Leo "Harika bir oyuncudan fazlasıydı, harika bir adamdı" der.