stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çok vatandaşlık

Çok vatandaşlık, çift vatandaşlık, çoklu vatandaşlık veya çifte vatandaşlık, bir kişinin eşzamanlı olarak bu ülkelerin yasalarına göre birden fazla ülkenin vatandaşı olarak kabul edildiği vatandaşlık statüsüdür. Kavramsal olarak vatandaşlık, ülkenin iç siyasi yaşamına odaklanır ve milliyet, uluslararası bir meseledir. Bir kişinin milliyetini veya vatandaşlık statüsünü belirleyen uluslararası bir sözleşme yoktur. Bu kavram, yalnızca birbiriyle farklılık gösterebilen ve çatışabilen ulusal yasalar tarafından tanımlanmıştır. Çok vatandaşlık, farklı ülkelerin vatandaşlık için farklı ve mutlaka birbirini dışlamayan kriterler kullanmasıyla ortaya çıkar. Halk dilinde, insanlar birden fazla vatandaşlığa sahip olabilirler, ancak teknik olarak her ulus, belirli bir kişinin kendi vatandaşı olarak kabul edildiğini iddia eder.
Birden fazla vatandaşlığa sahip bir kişi, genellikle, vatandaşlığına sahip olduğu her ülkede vatandaşlık haklarına (pasaport hakkı, ülkeye giriş hakkı, ikamet ve çalışma hakkı, oy kullanma hakkı vb.), ancak aynı zamanda vatandaşlık yükümlülüklerine de tabi olabilir (ulusal hizmet için potansiyel bir yükümlülük, dünya çapındaki gelir üzerinden vergilendirmeye tabi olma vb.).
Bazı ülkeler çifte vatandaşlığa izin vermez veya sadece belirli durumlarda izin verir (örneğin, doğum sırasında birden fazla milletten ebeveyn olması). Bu, vatandaşlığa kabul için başvuran bir kişinin mevcut tüm vatandaşlıktan vazgeçmesini istemek veya başka bir vatandaşlığı gönüllü olarak alan birinden vatandaşlığını geri çekmek veya başka araçlar yoluyla olabilir. Bazı ülkeler vatandaşlıktan çıkmaya izin verirken diğerleri izin vermez. Bazı ülkeler genel çifte vatandaşlığa izin verirken diğerleri çifte vatandaşlığa izin verir, ancak yalnızca sınırlı sayıda ülke için verir.
Çifte vatandaşlığa izin veren ülkeler, kendi topraklarındaki vatandaşlarının diğer vatandaşlığını hala tanımayabilir (örneğin; ülkeye giriş, ulusal hizmet, oy kullanma yükümlülüğü vb.). Benzer şekilde, aynı zamanda vatandaşı olan bir kişinin başka bir ülke tarafından konsolosluk erişimine izin vermeyebilir. Bazı ülkeler, çifte vatandaşlık sahiplerinin silahlı kuvvetlerinde veya polis güçlerinde hizmet etmelerini veya belirli kamu görevlerinde bulunmalarını yasaklamaktadır.
Bibliyografya

Dual Citizenship in Europe: From Nationhood to Societal Integration. Aldershot, UK: Ashgate. Ağustos 2007. ISBN 978-0-7546-4914-4.   Dual Citizenship in Europe: From Nationhood to Societal Integration. Aldershot, UK: Ashgate. Ağustos 2007. ISBN 978-0-7546-4914-4.   Dual Citizenship in Europe: From Nationhood to Societal Integration. Aldershot, UK: Ashgate. Ağustos 2007. ISBN 978-0-7546-4914-4.
"Dual Citizenship in an Age of Mobility" (PDF). Transatlantic Council on Migration (MPI). 2008. 11 Temmuz 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 26 Nisan 2012.
"Citizenship Laws of the World: A Directory" (PDF). 2001. 4 Nisan 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 28 Ocak 2008.
Peter J. Spiro (2016). İki Ülkede Evde: Çifte Vatandaşlığın Geçmişi ve Geleceği. New York: NYU Basını. 9780814785829 ISBN  9780814785829 .
Çifte vatandaşlık, kişilerin iki pasaporta sahip olabileceği veya iki pasaportla seyahat edebileceği anlamına gelir
Çifte vatandaşlığa izin veren devletler
  Çifte vatandaşlığa izin vermeyen devletler
  Veri mevcut değil
Dumlupınar

Başlığın diğer anlamları için Dumlupınar (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Dumlupınar |
| --- | --- |
İlçe
 Kütahya ilinin ilçeleri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Kütahya
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Buğra Karadağ
 • Belediye başkanı: Zekeriya Yılmaz (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 277 km²
Rakım: 1228 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 2.999
 • Kır: 1,740
 • Şehir: 1.205
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 43500
İl alan kodu: 0274
İl plaka kodu: 43
Resmî site www.dumlupinar.bel.tr   YerelNET
Dumlupınar, Ege Bölgesi'nin doğusunda, nüfus bakımından en küçük ilçesi olarak bağlı bulunduğu Kütahya ilinin güneyinde yer alır. İl merkezine 80 km, Uşak'a 59 km, Afyonkarahisar şehir merkezine ise 59 km mesafededir.
İlçe, Afyonkarahisar-Uşak-İzmir karayolu ile Afyon-Uşak-İzmir demiryolu üzerinde bir platoda kurulmuştur. Denizden yüksekliği 1222 m'dir. Yüzölçümü 305 km²dir.
İç Batı Anadolu eşiğinde yer alan Dumlupınar'ın, iklimi geçiş iklimi karakteri gösterir. Yazları serin ve kurak, kışları soğuk ve özellikle kar yağışlıdır. Gece ile gündüz arasındaki ısı farkı oldukça fazladır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 6.840 | 3.559 | 3.281 |
| 2000 | 5.494 | 3.310 | 2.184 |
| 2007 | 3.277 | 1.442 | 1.835 |
| 2008 | 3.301 | 1.457 | 1.844 |
| 2009 | 3.263 | 1.438 | 1.825 |
| 2010 | 3.172 | 1.366 | 1.806 |
| 2011 | 3.106 | 1.291 | 1.815 |
| 2012 | 3.043 | 1.296 | 1.747 |
| 2013 | 3.039 | 1.258 | 1.781 |
| 2014 | 2.986 | 1.260 | 1.726 |
| 2015 | 2.928 | 1.269 | 1.659 |
| 2016 | 2.918 | 1.285 | 1.633 |
| 2017 | 2.858 | 1.246 | 1.612 |
| 2018 | 2.999 | 1.310 | 1.689 |
| 2019 | 2.944 | 1.225 | 1.719 |
| 2020 | 2.945 | 1.205 | 1.740 |
Galeri

Dumlupınar Şehitliği girişi
Dumlupınar Şehitliği'nden bakış
Dumlupınar Şehitliği'nden bakış(2)
Dumlupınar Şehitliği'nden bakış(3)
Altıparmak, Reşadiye

| Altıparmak |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Tokat
Koordinatlar: 40°23′28″N 37°22′41″E﻿ / ﻿40.3911°K 37.3781°D﻿ / 40.3911; 37.3781
Ülke:  Türkiye
İl: Tokat
İlçe: Reşadiye
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 53
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0356
Posta kodu: 60700
Resmî site 
Altıparmak, Tokat ilinin Reşadiye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Hacca giden bir hacı kafilesi şimdiki köyün girişinde şu anda hacı teknesi diye anılan çeşmenin başında mola vermiş ve burada bir süre konaklamışlardır. Bu arada bir salgın hastalığa yakalanmışlar, birçoğu burada ölmüştür. Ölülerini hemen oldukları yere defnetmişlerdir. Çeşmenin 20 metre yan tarafındaki mezarlık şimdi de bu şekilde hacılar mezarlığı olarak anılır.
BU arada 2014 yılı sonlarında altıparmak köyü Reşadiye ilçesine bağlanarak artık reşadiyenin Mahallesi olmuştur
Coğrafya

Tokat iline 93 km, Reşadiye ilçesine 3 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2012: 66
2010: 65    
2000: 70
1990: 116
1985: 136
Grafikte de görüldüğü gibi nüfus iç göçlerden dolayı gitgide azalmaktadır.
Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir

Anayasa'nın 6. Maddesi'nde belirtilen "Egemenlik, kayıtsız şartsız Milletindir" hükmünün özünü oluşturan "Hakimiyet Milletindir" yazılı levha, 30 Kasım 1925'te Büyük Millet Meclisi kürsüsünün arkasına asıldı. Arap alfabesinin Osmanlı Türkçesine uyarlanmış şekli olan Osmanlı alfabesi ile yazılmıştır.

Daha sonra Harf ve Dil devrimleri sonrası Latin harfleriyle “Egemenlik Ulusundur” şeklinde yer alan Atatürk'ün sözü, şu anda “Egemenlik kayıtsız şartsız Milletindir” olarak TBMM'de, kürsünün arkasında asılı bulunmaktadır.

Cümlenin tamamı şöyledir: 

“Hâkimiyet, bilakayduşart milletindir.”
“Egemenlik Ulusundur” (Atatürk, son defa CHP büyük kurultayında [4. Büyük Kurultay] konuşma yaparken. 09.05.1935)
Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir, Teşkilat-ı Esasiye Kanunundan bu yana Türkiye anayasasında yer alan, TBMM'de kürsünün arkasındaki duvarda tamamı büyük harflerle yazılı bulunan ve Türk milleti adına Türkiye'nin kuruluşunu ilan eden Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin temel dayanağını oluşturan ilkedir.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 6. maddesi bu cümle ile başlar. Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin kurulmasında önderlik yapan Mustafa Kemal Atatürk'e ait “Hakimiyet bilâ kayd-u şart Milletindir.” sözünün günümüz Türkçesi ile söylenişidir. Türk Milleti olarak kullanılan ifadenin yerine kısaltmalı söyleyiş olarak kullanılan Milletindir ifadesi büyük harfle yazılır.
Atatürk ilke ve devrimleri olarak bilinen, Türkiye Cumhuriyeti'nin ulusal egemenliğini sağlaması yolunda TBMM'nin yaptığı yasalar bu temel ilke üzerinden hareketle ortaya çıkmıştır.
Açıklaması

Ulus (Arapça: ملة [millet]) egemenliğin tek meşru kaynağı ve sahibidir. Egemenlik, bir topluluğun, bir devletin ülke üzerinde sahip olduğu tüm yetkilerdir, hür olmak, yetki sahibi olmak, hâkimiyet anlamlarına gelir. Bir milletin tam anlamıyla özgür ve bağımsız olabilmesi için ulusal egemenliğe sahip olması gerekir.
Toplumda hiçbir kimse, hiçbir zümre, hiçbir sınıf ya da grup, doğrudan üstün emretme gücüne sahip olamaz. Toplumda üstün emretme gücünün tek kaynağı ve tek sahibi milletin kendisidir.
Millet iradesi, fertlerin iradelerinin bir araya gelmesinden ve kaynaşmasından oluşmaktadır. Millî egemenlik, milletin bölünmez iradesini temsil eder.
M. Kemal Atatürk kayıtsız şartsız ifadesiyle ne kastedildiğini, Kayıtsız, şartsız tabiriyle belirtilen egemenliği, milletin üzerinde tutmak demek bu egemenliğin bir zerresini, sıfatı, ismi ne olursa olsun, hiçbir makama vermemek, verdirmemek demektir. şeklinde açıklamıştır. Atatürk'ün bu konuda; Kuvvet birdir ve o milletindir. ve Bugün bütün cihanın milletleri yalnız bir egemenlik tanırlar: Millî Egemenlik. sözleri de bulunmaktadır.
Ortaya Çıkışı

Milletten alınan gücü esas kabûl eden ve Türk Milleti'nin bağımsızlık mücadelesine önderlik eden Mustafa Kemâl'e göre Kongreler ve Meclis demek, ulus demektir. Bu amaçla 1919'da Samsun'dan başlattığı halk hareketinin ardından gerçekleştirdiği Amasya Genelgesi, Erzurum ve Sivas Kongreleri ile halkın birlikte mücadele iradesini Mustafa Kemâl filizlendirmiştir.
1919 Amasya Bildirisi ile ilân olunan, "Milletin istiklâlini yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır" parolası, Erzurum Kongresi'nde Sivas Kongresinde de benimsenmiş ve Büyük Millet Meclisinin kuruluşunun temel dayanağı olmuştur.
Bu ilke, niçin bağımsızlık savaşına girişildiği ve son durumun ne olduğu halka ve dünya kamuoyuna duyurmak için kurulan İrâde-i Milliye, Hâkimiyet-i Milliye gazetelerinin isimlerinde de yer aldı.
Mustafa Kemâl'in Anadolu'da toplanmasını istemesine karşın, 12 Ocak 1920'de İstanbul'da toplanan Meclis, Erzurum ve Sivas Kongreleri'nin esaslarını Mîsâk-ı Millî ilkesi doğrultusunda kabûl ve ilân etmiştir.
Bu ilke 23 Nisan 1920'de TBMM'nin açılması ile hayata geçmiştir ve 20 Ocak 1921'de kabul edilen Teşkilât-ı Esasîye Kanunu ile resmiyet kazanmıştır.
Günümüze Kadar Kullanım ve Yazım Şekli

23 Nisan 1920'de Sinop milletvekili Şerif Bey'in bir konuşmasıyla açılarak egemenlik Milletin eline geçti. Bu kısa konuşmanın son cümleleri şöyledir;
20 Ocak 1921'de kabul edilen Teşkilatı Esasiye Kanununun ilk maddesini oluşturdu.
20 Nisan 1924 tarihli Teşkilatı Esasiye Kanunu'nda ise egemenlik esası, Üçüncü Madde'de belirtildi.
10 Ocak 1945 tarihli 4695 kanun sayılı Anayasa'da Üçüncü Madde'de yer alan hükümle Hakimiyet bila kaydü şart Milletindir ibaresinin, Egemenlik kayıtsız şartsız Milletindire Türkçeleştirilmesi sağlanarak dönüşümünü tamamladı.
9 Temmuz 1961 Anayasasında bu kavram, düzenlemenin Egemenlik başlığı altındaki 4. Maddesinde yer aldı.
18 Ekim 1982 Anayasasında ise Egemenlik başlıklı 6. Maddesinde yer aldı. Maddenin tamamı aynen şu şekildedir:
Kapsamı

Türkiye Cumhuriyeti Devleti, ulusal sınırları içinde bir “ulus devlet”tir. Bu sınırlar, kurtuluş savaşının ardından “Misâk-ı Millî” ile tespit edilen vatan topraklarının bütününü ifade eder.
Birinci Meclis'in temeli; “Müdafaa-i Hukuk”tur. Müdafaa-i Hukuk'un özü ise “Ulusal Egemenlik ve Tam Bağımsızlık”tır. Tam bağımsızlık, Kuvâ-yi Milliye anlayışı ile ruh bulur. “Ulusal Güçler” demek olan Kuvâ-yi Milliye ise, Türk Milleti'nin onurunu temsil eder.
Meclis Kürsüsü Arkasında > I. Meclis Binası

İstanbul'un işgalinden üç gün sonra, Atatürk, 19 Mart 1920'de bir genelge yayınlayarak Ankara'da olağanüstü yetkilerle toplanacak meclise katılmak üzere her sancaktan 5 milletvekilinin seçilerek 15 gün içerisinde Ankara'ya gelmelerini istedi. Ayrıca İstanbul'daki tutuklanmayan eski mebusların seçime katılmadan Ankara'ya gelmelerini istedi.
Ankara'nın o günkü şartları içinde Meclis'in toplanabileceği elverişli bir bina yok gibiydi. Sonunda, İkinci Meşrutiyet döneminde, İttihat ve Terakki Cemiyeti kulübü olarak yapılmış tek katlı bir bina uygun görüldü. Eksik kalmış yapı tamamlandı, okullardan toplanan ve halkın katkısıyla sağlanan eşyalarla donatıldı.
Bu çalışma sırasında Meclis Kürsüsü arkasına da “İşlerini istişare ile yürütürler” anlamına gelen Kur'an'ın Şûra sûresi 38. ayetinin birinci bölümü yer aldı.
Meclis Kürsüsü Arkasında > II. Meclis Binası

İkinci Meclis binası, 1923 yılında mimar Vedat Tek (1873-1942) tarafından Cumhuriyet Halk Fırkası Mahfeli olarak tasarlanarak inşa edildi. Bu bina, birtakım değişikliklerden sonra II. TBMM binası olarak 18 Ekim 1924 tarihinde hizmete açıldı. 29 Ekim 1924'te Cumhuriyetin yıldönümü kutlanan ikinci binada 31 Ekim 1924'te ilk oturum yapıldı.
Geçen süreçte insanların dini duygularının istismar edilmesinden dolayı devletin yönetim şeklini din temelli esaslardan kaldırma yolunu seçen Büyük Millet Meclisi, 3 Mart 1924'te halifeliği kaldırmıştı. 30 Kasım 1925 tarih ve 677 sayılı kanun ile de tekke, zaviye ve türbelerin kapatılması kabul edilmiş ve birtakım unvanların kullanılması yasaklanmıştır. Kanun, bütün tarikatlarla birlikte, şeyhlik, dervişlik, müritlik, dedelik, seyitlik, çelebilik, babalık, emirlik, halifelik, falcılık, büyücülük, üfürükçülük, gaipten haber vermek ve murada kavuşturmak amacıyla muskacılık gibi, eylem, unvan ve sıfatların kullanılmasını, bunlara ait hizmetlerin yapılmasını ve bu unvanlarla ilgili elbise giyilmesini de yasaklamıştır.
Bu kanun ile aynı gün Meclis kürsüsü arkasına Hattat Mehmed Hulusi Yazgan tarafından hazırlanmış olan “Hakimiyet Milletindir” levhası asılmıştır. Arap alfabesinin Osmanlı Türkçesine uyarlanmış şekli olan Osmanlı alfabesi ile hat şeklinde, günümüz Türkçesinin o günkü hali olan Osmanlı Türkçesi ile yazılmıştır.
1 Kasım 1928 yılında Mecliste 1353 sayılı "Yeni Türk harflerinin kabul ve tatbiki hakkında Kanun"un kabul edilmesi ile o güne kadar kullanılan Osmanlı alfabesinin yerine, Latin alfabesinin Türkçeye uyarlanmış bir biçimi kabul edildi. Bu yenilik sonrasında 
“EGEMENLİK ULUSUNDUR” şeklinde yazıldı.
Meclis Kürsüsü Arkasında > III. Meclis Binası (Bugünkü bina)

TBMM’nin hâlen çalışmalarını sürdürdüğü üçüncü binasının mimarı, başkent Ankara’daki pek çok Devlet yapısının da mimarı olan Avusturyalı Mimar Prof. Clemens Holzmeister (1886-1983)’dir. TBMM, 11 Ocak 1937’de çıkardığı bir yasayla, yirminci asrın mimari özelliklerine uygun ve abide niteliğinde yeni bir Parlamento binasının yapımı için proje yarışması açmayı kararlaştırdı. 14 projenin katıldığı yarışma, 28 Ocak 1938’de sona erdi ve sonuçta Atatürk’ün de beğendiği Clemens Holzmeister’in projesinin uygulanmasına karar verildi. Binanın inşasına 26 Ekim 1939’da dönemin Meclis Başkanı Abdülhalik Renda’nın attığı temelle başlandı. Binanın yapımına, zaman zaman yaşanan parasal sıkıntılar ve başlayan İkinci Dünya Savaşı nedeniyle, aralıklarla devam edilebildi. 1957’den sonra yapımı hızlandırılan yeni Meclis Binası, 6 Ocak 1961’de hizmete açıldı.
Bugünkü Meclis binasında kürsü arkasında “EGEMENLİK KAYITSIZ ŞARTSIZ MİLLETİNDİR” şeklinde yazmaktadır.
Erzurum Kongresi'nde alınan kararlar.
I. Meclis Binasının duvarına asılan “Hakimiyet Milletindir” levhası Hattat Mehmed Hulusi Yazgan tarafından yazılmıştır. (Atatürk, Nutuk'u okurken.-15.10.1927)
وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ "Ve emruhum şûrâ beynehum", “İşlerini şûra ile yürütürler” (Şûra Sûresi, 38. ayet). Şûra: Her­hangi bir meselede muhtelif görüş ve bakış açılarının ehline sunularak, sonuçlardan en verimli ve uygununu elde etmeye çalışma anlamına kullanılmaktadır.
Ayşe Melis Gürkaynak

Ayşe Melis Gürkaynak (d. 20 Nisan 1990), Türk eski milli voleybolcu.
VakıfBank alt yapısından yetişen Gürkaynak, daha sonra Galatasaray ve Beşiktaş kadın voleybol takımlarında kiralık olarak oynamıştır ve 2010/2011 sezonunda VakıfBank'a geri dönmüştür. 2021-2022 sezonu sonuna kadar Vakıfbank Spor Kulübü'nde oynadıktan sonra aktif voleybol kariyerine son vermiştir.
Kulüp Başarıları

2010-11 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi -  Şampiyonluk-(Vakıfbank Güneş Sigorta Türk Telekom)
2011 FIVB Kadınlar Dünya Kulüpler Şampiyonası -  İkincilik(Vakıfbank TTelekom)
2012-13 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi -  Şampiyonluk-(VakıfBank)
2015-16 Türkiye Bayanlar Voleybol 1. Ligi -  Şampiyonluk-(VakıfBank)
2016-17 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi -  Şampiyonluk-(VakıfBank)
2017 FIVB Kadınlar Dünya Kulüpler Şampiyonası -  Şampiyonluk-(VakıfBank)
2017-18 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi -  Şampiyonluk-(VakıfBank)
2017-18 Sultanlar Ligi -  Şampiyonluk-(VakıfBank)
2018 FIVB Kadınlar Dünya Kulüpler Şampiyonası -  Şampiyonluk-(VakıfBank)
2019 FIVB Kadınlar Dünya Kulüpler Şampiyonası - Üçüncülüğü-(VakıfBank)
2018-19 Sultanlar Ligi -  Şampiyonluk-(VakıfBank)
2020-21 Sultanlar Ligi -  Şampiyonluğu-(VakıfBank)
2020-21 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi - İkinciliği-(VakıfBank)
2021 FIVB Kadınlar Dünya Kulüpler Şampiyonası -  Şampiyonluk-(VakıfBank)
2021-22 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi -  Şampiyonluk-(VakıfBank)
Milli Takım Başarıları

2007: 18 Yaş Altı Dünya Şampiyonası Final Millî Takım
2015 Avrupa Voleybol Ligi -  İkincilik
Oyunculuk deneyimi

VakıfBank 2015/16 - 2021/22
Galatasaray Daikin 2014/15 - 2014/15
VakıfBank 2010/11 - 2013/14
Beşiktaş 2009/10 - 2009/10
Galatasaray 2008/09 - 2008/09
VakıfBank Güneş Sigorta 2005/06 - 2007/08
Bireysel ödüller

En iyi orta oyuncu Turkish Cup 2018/19
Pazarlar

| Pazarlar |
| --- | --- |
İlçe
 Kütahya ilinin ilçeleri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Kütahya
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Mehmet Soylu
 • Belediye başkanı: Bilal Demirci (AK Parti)
Rakım: 950 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 5.522
 • Kır: 1,937
 • Şehir: 2.947
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 274
İl plaka kodu: 43
Resmî site www.pazarlar.gov.tr
Pazarlar, Ege Bölgesi'nde Kütahya ilinin ilçesidir. İlçede kiraz, vişne, elma ve turşuluk biber yetiştirilir. İlçenin başlıca geçim kaynağı tarım, hayvancılık ve dokumacılıktır. Uşak'a 64 km, Kütahya'ya 125 km uzaklıktadır. İlçeden her gün Simav, Uşak ve İzmir'e düzenli olarak otobüs seferleri yapılır. İlçede bir meslek yüksek okuku, iki lise, bir ilkokul bulunur. Pazarlar Meslek Yüksek Okulunda 500 civarında öğrenci eğitim görmektedir. İlçe'nin 250 yıllık tarihi vardır. Etrafında bulunan yedi köyün birleşmesiyle oluşmuştur. İsmini de bu yedi köyün ortak pazarı olmasından almıştır.
Nüfus

Her geçen gün nüfus kaybeden ilçe, İzmir ve Uşak başta olmak üzere çeşitli illere göç vermektedir.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 13.079 | 3.846 | 9.233 |
| 2000 | 12.409 | 5.455 | 6.954 |
| 2007 | 7.087 | 2.979 | 4.108 |
| 2008 | 6.529 | 3.724 | 2.805 |
| 2009 | 6.296 | 3.660 | 2.636 |
| 2010 | 5.958 | 3.506 | 2.452 |
| 2011 | 5.803 | 3.383 | 2.420 |
| 2012 | 5.664 | 3.365 | 2.299 |
| 2013 | 5.563 | 3.303 | 2.260 |
| 2014 | 5.335 | 3.165 | 2.170 |
| 2015 | 5.258 | 3.178 | 2.080 |
| 2016 | 5.239 | 3.176 | 2.063 |
| 2017 | 5.058 | 3.038 | 2.020 |
| 2018 | 5.522 | 3.355 | 2.167 |
| 2019 | 5.086 | 3.102 | 1.984 |
| 2020 | 4.884 | 2.947 | 1.937 |
Gallienus

Gallienus depicted on a lead seal
Publius Licinius Egnatius Gallienus (218-268), Roma İmparatorluğu'nu 253 - 260 yılları arasında babası Valerian ile birlikte ve 260 - 268 yılları arasında tek başına yönetmiş Roma imparatoru. İmparatorluğun kontrolünü, içinden geçilmekte olan büyük kriz sırasında ele geçirmişti. Kazandığı birçok zafere karşın ülkesindeki dağılmayı durduramamış olması nedeniyle bu krizlerle uğraşma konusundaki kayıtları karışıktır.
Hayatı > Yükselişi

Gallienus, 218 yılı civarında Valerian ve büyük ihtimalle senatoryal sınıftan bir kadın olan Egnatius Victor Marinianus'un kızı Egnatia Mariniana'nın oğlu olarak doğdu.
Babası Valerian imparator olduktan sonra, imparatorluğun yönetimsel erkinin ikisi arasında bölünebilmesi için Senatodan Gallienus'un Augustus olarak seçilmesinin onaylanmasını istedi. 
Tıpkı Marcus Aurelius ve evlatlık oğlu Lucius Verus'un yüzyıl önce yaptığı gibi Gallienus ve babası imparatorluğu ikiye böldü; Valerian Pers tehlikesine karşı savaşmak üzere doğuya giderken, Gallienus Ren ve Tuna Nehirleri civarındaki Germen kabileleri geri püskürtebilmek için İtalya'da kaldı.
Hayatı > Ölümü

Esrarengiz biçimde öldüğü 268 yılı Ekim ayına doğru Gallienus, ironik bir biçimde saltanatının en başarılı eylemini gerçekleştirdi. Gotlar'ın Pannonia eyaletini işgali bir felakete neden olmuş ve Roma'yı tehdit eder hale gelmişken, aynı zamanda Alamanni'lerin İtalya'nın kuzeyine verdikleri zarar artmaktaydı. Gallienus, Nisan 268'de  Alamanni'leri bir savaşta bozguna uğratarak durdurdu ve sonra kuzeye dönerek Gotlara karşı birkaç zafer kazandı. Aynı yılın sonbaharında tekrar Gotlar üzerine yürüdü ve Eylül'de ya kendisi ya da en önemli generali Claudius, Roma ordusunu (süvarilerin komutanı Aurelian gerçek muzaffer olduğu halde) Naissus savaşı'nda zafere ulaştırdı.
Bu savaştan bir süre sonra Gallienus'un otoritesine Mediolanum'daki (Milano) sahra ordusu komutanı ve Postumus'un destekçisi Aureolus tarafından meydan okundu. Gallienus, Mediolanum'u kuşatmak için harekete geçtiyse de kuşatma sırasında öldürüldü.
Ölümü ile ilgili iki hikâye vardır. Olaylardan çok sonra derlenen ve güvenilmez bir kaynak olan Historia Augusta'ya göre, komplo, muhafızların komutanı Aurelianus Heraclianus ve Marcianus tarafından düzenlenmişti. Dalmaçya'ların komutanı Cecropius, Aureolus'un şehirden ayrılmakta olduğunu söylentisini yaydı ve çadırından muhafızları olmadan ayrılan Gallienus, Cecropius tarafından bıçaklanarak öldürüldü.(Historia Augusta - Gallieni, xiv.4-11). Bir başka anlatıma göre ise, Claudius komplocular tarafından imparator olarak seçilmiş ve bir başkası ise Gallianus tarafından ölüm döşeğinde seçilmişti; Historia Augusta, Constantin hanedanı'nın kökeninin Claudius'la alakalı olduğunu doğrulamaya çalışır ve belki de bu hikâyelerinin neden Claudius'u cinayetin içinde göstermediğini açıklar. Diğer kaynaklar (Zosimus ve Zonaras, komplonun Heraclianus, Claudius ve Aurelian tarafından organize edildiğini aktarırlar.
Gallienus'un karısı Cornelia Salonina'dan Valerianus (258'de öldü), Saloninus (imparator vekili olduktan sonra özel ölümü 260 yılında öğretmeni Postumus'un elinden olmuştur.) ve Egnatius Marinianus (268'de konsül). Claudius, Gallienus'un ailesinin hayatlarını  bağışladıktan sonra selefini tanrılaştırdı.