stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Paul von Hatzfeldt
Ek okumalar

Vera Niehus: Ein ‚ambassadeur idéal’, jedoch „den Anstrengungen des ministeriellen Dienstes nicht gewachsen“: Paul von Hatzfeldt als außenpolitischer Mitarbeiter Bismarcks. In: Lothar Gall, Ulrich Lappenküper (Hrsg.): Bismarcks Mitarbeiter. Schöningh, Paderborn 2009, ISBN 978-3-506-76591-8.
Franz-Eugen Volz: Paul Graf von Hatzfeldt-Wildenburg. In: Lebensbilder aus dem Kreis Altenkirchen. Altenkirchen, 1975.
Hans Philippi: Hatzfeldt-Wildenburg, Paul Graf von. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Bd. 8, Berlin 1969, S. 65–67. (Almanca)
Paul von Hatzfeldt, 1871'de Fransa-Prusya Savaşı sırasında, Versay'daki Prusya karargâhında. (Hatzfeldt oturan üç kişinin ortasındakidir. Hatzfeldt'in sağındaki ise Bismarck'tır.)
Alnilam

| --- | --- |
Alnilam ve O'nun ışığıyla aydınlanan NGC 1990.
Gözlem verisi Dönem J2000.0      Ekinoks J2000.0
Takımyıldız: Avcı
Galaktik enlem (b): -17,24173331°
Galaktik boylam (l): 205,21206247°
Sağ açıklık (α): 05sa 36d 12,81335s
Dik açıklık (δ): −01° 12′ 06,9089″
Görünür büyüklük (V): 1,70
Görünür büyüklük (B): 1,51
Görünür büyüklük (J): 2,191
Sınıflandırma
Tayfsal sınıf: B0Iab:
U−B renk ölçeği: -1,04
B−V renk ölçeği: -0,19
R−I renk ölçeği: -0,17
Değişen yıldız tipi: Alp Cyg
Astrometri
Dikey hız ( v_{r}): 25,90 ± 0,90 km/s
Özdevinim (μ): RA: 1.44 ± 0.42 mys/y   Dec.: -0.78 ± 0.19 mys/y
Iraklık açısı (π): 1,65 ± 0,45 mys
Uzaklık: 1.300 Iy (400 pc)
Mutlak büyüklük (V): -7
Özellikler
Kütle (m): 20 M☉
Yarıçap (r): 35 R☉
Aydınlatma gücü: 315.000 - 725.000 L⊙
Yüzey kütle çekimi (log g): 3 cgs
Sıcaklık: 28.500 ± 1000 K
Dönüş hızı ( v_{\mathrm {e} }\cdot \sin i): 80 km/s
Yaş: 4 × 106
Katalog belirtmeleri
Alnilam • ε Ori • 46 Orionis • 112 G. Orionis • HR 1903 • BD -01°969 • HD 37128 • SAO 132346 • FK5 210 • HIP 26311 • TD1 4963 • 参宿二.

Alnilam (Epsilon Orionis, 46 Orionis), Avcı takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 1.300 ışık yılı uzaklıkta bulunan B-tipi mavi süperdev yıldızdır.
Gökyüzünün en parlak 30. yıldızı, Avcı'nın ise en parlak 4. yıldızıdır. Mintaka (Delta Orionis) ve Alnitak (Zeta Orionis) ile birlikte bu üç yıldız, eski kültürler arasında pek çok isimle de bilinen Avcı'nın Kuşağı'nı oluştururlar.
1943 yılından bu yana bu yıldızın tayfı diğer yıldızların sınıflandırılmasında dayanak noktası olarak kullanılmıştır. Ayrıca göksel navigasyon için kullanılan 57 yıldızdan birisidir.
Alnilam'ın görece olarak basit olan tayfı, yıldızlararası madde çalışmalarında çok yararlı olmuştur. Gelecek milyon yıl içerisinde bu yıldızın bir kırmızı üstdeve dönüşeceği ve süpernova olarak patlayacağı düşünülmektedir. Çevresindeki moleküler bulut NGC 1990'ı aydınlatarak, onu bir yansıma bulutsusu yapar. 2.000 km/sn'ye ulaşan yıldız rüzgarları, Güneş'ten 20 milyon kat daha hızlı kütle kaybetmesine neden olmaktadır.
Avcı'nın Kuşağı: Alnilam, ortadaki yıldızdır.
Etimoloji

Alnilam adı, Arapça نظم nażm "inci dizisi" ile bağlantılı bir kelime olan النظام an-niżām'dan türetilmiştir. Alnihan veya Alnitam olarak da yazılmaktadır.
Etimoloji > Avcı'nın Kuşağı

Ana madde: Orion'un Kemeri
Bu üç kuşak yıldızı topluca, pek çok kültür tarafından ve pek çok isimle bilinmekteydi. Arapçada; El Nijād "Kuşak", El Nasak "Çizgi", El Alkāt "Altın Taneleri veya Fındıklar" ve modern Arapçada El Mīzān el H•akk "Doğru Ölçekli Işın" terimleriyle belirtilir. Çin mitolojisinde "Işın Tartısı" olarak bilinmekteydi. Kuşak, ayrıca üç yıldız konağı olarak (basitleştirilmiş: 参宿; geleneksel: 參宿; pinyin: Shēn Xiù) Çin takımyıldızlarındaki Yirmi-sekiz konaktan biridir. Beyaz Kaplan'ın batıdaki konaklarından birisidir.
Turancılık
Oluşum > Sözdebilimsellik

Turancılık, sözdebilimsel teorilerle karakterize edilmiştir. Diğer görüşlere göre Macar Turan Cemiyeti'nin bilim insanı üyelerinin (Jenő Cholnoky, Lajos Ligeti, Zoltán Felvinczi Takács ve diğerleri gibi) bilimsel çalışmaları, dönemin bilimsel hayatının ön saflarında yer almıştır. Turan veya Ural-Altay akrabalık teorilerine göre sözde "Turanlılar" terimi Bulgarlar, Estonyalılar, Moğollar, Finler ve Türkiye Türkleri ve Türkiye'de yaşayan Kürtleri[kaynak belirtilmeli] de kapsamaktadır. Her ne kadar temeldeki bilimsel teoriler çağdaş bilimde geniş çapta sorgulanmış veya reddedilmişse de, Turancılık hâlâ bazı Türkçe konuşulan ülkelerde geniş destek bulmaktadır. Sözde-Türkologlar olarak adlandırılan bu bilim insanları, tüm Avrasya göçebelerini ve tarihteki büyük medeniyetleri Türk veya "Turan" kökenli olarak kabul ederler. Yorumlayanlara göre bu tür görüşlerde Turancılık, taraftarlarının geçmişteki başarısızlıklarla başa çıkmalarına yardımcı olan bir tür sözde ulusal argümanlar oluşturmaktadır.
Bölgelerine göre Turancılık > Türkiye

Tüm Türkî halkların birliğini savunan görüş, Rusya'da 1905 Devrimi'nden önceki günlerde Azerbaycan Türkleri ve Tatar aydınları tarafından ortaya atılmış, 1908'de II. Meşrutiyet'in ilanından sonra Türkiye'de de geniş yankı bulmuştur. İttihat ve Terakki yönetimi içinde Ziya Gökalp'in başını çektiği Türkçü-Turancı görüşler egemen olmuştur. Devrim Osmanlı Komutanı Enver Paşa, 1918-1922'de, karışıklık içinde olan Rusya'da Turancılık fikrini canlandırmaya çalışırken öldürülmüştür.
Ziya Gökalp'in Selanik'te 'Genç Kalemler'de yazdığı "Turan" şiirinde geçen "Vatan ne Türkiye'dir Türklere, ne Türkistan; Vatan büyük ve müebbet bir ülkedir: Turan." dizeleri süreç içerisinde Türkiye'deki Turancılardan sıkça atıf alıp temel oluşturdu.
Bölgelerine göre Turancılık > Türkiye > İmparatorluk dönemi

Türkiye'de dış Türkler'e yönelik ilgi 1890'larda başladı. Fransız tarihçi Léon Cahun'ün Asya Tarihine Giriş: Türkler ve Moğollar adlı eserinin Necip Asım Yazıksız tarafından yapılan Türkçe çevirisi (1896), Türkçü hareketin dönüm noktalarından biri idi. Daha önce Türkçede özel bir anlam taşımayan Turan kavramı Cahun'ün eseri sayesinde yaygınlık kazandı.
1904'te Yusuf Akçura'nın, Osmanlıcılık ve İslamcılık akımlarına karşı Türkçülüğü savunan Üç Tarz-ı Siyaset adlı etkili kitapçığı yayımlandı. 1908'de "Türk diye anılan bütün kavimlerin geçmişteki ve günümüzdeki durum, etkinlik ve eserlerini öğrenmek ve öğretmek" amacıyla İstanbul'da Türk Derneği kuruldu. Derneğin kurucuları Yusuf Akçura, Necip Asım Yazıksız, Veled Çelebi İzbudak, Rıza Tevfik Bölükbaşı ve İstanbul Üniversitesi profesörlerinden Agop Boyacıyan idi.
1911'de yine İstanbul'da kurulan Türk Yurdu Cemiyeti, kültürel çalışmaların yanı sıra Orta Asya Türklerine yönelik doğrudan doğruya siyasi görüşler de ileri sürdü. Mehmet Emin (Yurdakul) un önderlik ettiği cemiyetin kurucuları Yusuf Akçura, Ahmet Ağaoğlu ve Hüseyinzade Ali (Turan) gibi Rusya göçmenleri idi. 15 Mart 1912'de kurulan Türk Ocağı, Türkçü ve Turancı hareketin asıl odak noktası oldu. 1912 ile 1930 yılları arasında bu örgüt, Türkiye'nin en etkili siyasi/ideolojik düşünce merkezi olarak hizmet verdi. Türk Ocağı'nın kurucuları arasında, yukarıda adı geçen kişilere ek olarak Zeki Velidi (Togan), Reşit Galip, Ferit Tek,Hamdullah Suphi Tanrıöver, Halide Edip Adıvar ve Adnan Adıvar gibi aydınlar bulunuyordu.
1913'ten itibaren Türk Ocağı ve genelde Turancı düşünce, İttihat ve Terakki yönetiminin tam siyasi desteğini kazandı. İttihat ve Terakki hareketinin "resmi" ideologu olan Ziya Gökalp, Turancı düşüncenin başlıca sözcüsü idi. Ziya Gökalp'in yanı sıra, hikâyeci Ömer Seyfettin Turan fikrinin popülerleşmesine katkıda bulundu. Mehmet Emin Yurdakul'un 1918'de Turan'a Doğru adıyla derlediği şiirler, Halide Edip'in Yeni Turan romanı, Ömer Seyfettin'in Yarınki Turan Devleti adlı risalesi, Fuad Köprülü'nün Turan başlıklı ilkokul okuma kitabı, 1913-1918 aralığında Turan fikrini yaydılar. I. Dünya Savaşı başlangıcında yayınlanarak (1914) İttihat ve Terakki yönetimi tarafından çeşitli dillere çevirilen Türkler bu Muharebede Ne Kazanabilirler adlı propaganda risalesinin yazarı Munis Tekinalp (asıl adı Moiz Kohen), savaşın ana hedefinin Turan'ı kurtarmak olduğunu savundu.
Enver Paşa'nın Aralık 1914'te giriştiği birincil hedefi Erzurum'a kadar ilerlemiş Rusları yurttan atmak olan Sarıkamış taarruzunun ikincil stratejik hedefi Kafkasya üzerinden Orta Asya'daki Türklere ulaşmak ve bu yolla I.Dünya Savaşı'ndan Osmanlı'yı galip çıkarmaktı. Ancak bu girişim, 32.000 Osmanlı askerinin öldüğü bir yenilgiyle sonuçlandı. 1918 yazında Enver Paşa'nın kardeşi Nuri Killigil komutasında bir Türk birliği, Ekim Devrimi nedeniyle kargaşa içinde bulunan Azerbaycan ve Dağıstan'ı Rus işgalinden kurtararak bağımsızlığını ilan etti. Turan'ı kurmaya yönelik bu girişime de, Osmanlı Devleti'nin diğer cephelerde uğradığı yenilgi nedeniyle, Kasım 1918'de son verildi.
Bölgelerine göre Turancılık > Türkiye > Cumhuriyet dönemi > 1920'ler

Millî Mücadele'de İttihat ve Terakki'nin Türkçü ve Turancı kadroları önemli bir rol oynadığı halde, TBMM hükûmeti 1920'den itibaren Turancı akıma karşı kesin bir tavır almış ve Atatürk, 1927'de Turancılık hakkında "tarihte örneği olmamış imkansız bir hedef" olarak bahsetmiştir.
Mustafa Kemal Paşa, 1 Aralık 1921'de Bakanlar Kurulunun görev ve yetkisini belirleyen meclis konuşmasında geçmiş dönemde Panturanizm ve Panislamizm yapılmaya çalışıldığı için "düşmanlar" tarafından saldırıya uğradıklarını söyleyerek, karşı olduğunu şu sözlerle söyledi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Efendiler, bu noktada mütalâam ikmal için derim ki; büyük hayaller peşinden koşan, yapamıyacağımız şeyleri yapar gibi görünen sahtekâr insanlardan değiliz. Efendiler; büyük ve hayalî şeyleri yapmadan ve yapmış gibi görünmek yüzünden bütün dünyanın husumetini, garazını, kinini bu memleketin ve bu milletin üzerine celbettik. Biz Panislâmizm yapmadık. Belki "yapıyoruz, yapacağiz" dedik. Düşmanlar da "yaptırmamak için bir an evvel öldürelim!" dediler. Panturanizm yapmadık! "Yaparız, yapıyoruz dedik, yapacağız dedik" ve yine "öldürelim" dediler! Bütün dâva bundan ibarettir. Efendiler, bütün cihana havf ve telâş veren mefhum bundan ibarettir. Biz böyle yapmadığımız ve yapamadığımız mefhumlar üzerinde koşarak düşmanlarımızın adedini ve üzerimize olan tazyikatı tezyidetmekten ise haddi tabiîye, haddi meşrua rücu edelim. Haddimizi bilelim. Binaenaleyh Efendiler, biz hayat ve istiklâl isteyen milletiz. Ve yalnız ve ancak bunun için hayatımızı ibzal ederiz! | „ |
—1 Aralık 1921, Mustafa Kemal Paşa'nın Heyeti Vekilenin salâhiyet ve vazifesine dair konuşmasından
Turancı düşüncenin tanınmış önderi Ziya Gökalp 1923'te Ankara'da Matbuat Müdürlüğü tarafından yayımlanan Türkçülüğün Esasları adlı eserinde Turancılığı "uzak mefkûre" ilan ederek, Türkiye devletinin kuruluşunu esas alan yeni bir Türkçülük tanımı getiriyordu. Gökalp ayrıca bu eserinin basımından iki ay sonra Mustafa Kemal Atatürk tarafından milletvekili adayı gösterildi.
Mehmet Emin Yurdakul Turana Doğru adlı şiir kitabının yeni baskısında bazı şiirlerini değiştirerek Turan sözcüğünün yerine vatan sözcüğünü getirdi. Ahmet Ağaoğlu, Halide Edip ve Yusuf Akçura, 1922 ve 1923'te çeşitli vesilelerle Turancılıktan vazgeçtiklerini deklare ettiler.
Bölgelerine göre Turancılık > Türkiye > Cumhuriyet dönemi > 1930'lar

Cumhuriyet döneminde Turancılığı üstü kapalı bir biçimde de olsa savunan ilk eser, Reşit Saffet Atabinen'in 1930'da yayımlanan Türklük ve Türkçülük İzleri adlı kitabıydı. Kitap, Türk Ocağı örgütü içinde hızlanan bir tartışma ortamında yayımlanmıştı. 1931'de Türk Ocakları Atatürk'ün emriyle kapatıldı.
1932'de Reşit Galip'in emriyle üniversiteden uzaklaştırıldıktan sonra yedi yıl Almanya'da kalan Zeki Velidi Togan, 1939'da Türkiye'ye döndükten sonra yayımladığı Bugünkü Türkistan ve Yakın Mazisi adlı eserinde, yakın gelecekte gerçekleşmesini umduğu Turan hayalini anlattı.
1930'larda yeniden güçlenen Türkçü-Turancı düşüncenin en radikal sözcüsü Hüseyin Nihal Atsız idi. Atsız 1931-1932'de Atsız Mecmua'yı, 1933-1934 ve 1943-1944'te de Orhun: Aylık Türkçü Mecmua'yı yayımladı. 1939'da Bozkurt dergisini çıkaran Reha Oğuz Türkkan ile 1943'te Samsun'da Kopuz adlı Türkçü dergiyi başlatan Fethi Tevetoğlu bu dönemin diğer Turancı fikir önderleri arasında bulunuyordu. 1941-1944 yıllarında Orhan Seyfi Orhon Çınaraltı adlı Türkçü dergiyi yönetti. Bu dergide yazan emekli general Hüseyin Hüsnü Emir Erkilet, "Her Türkçü Turancıdır, her Turancı Türkçüdür" diyordu. Gökbörü, Anadolu, Türk Yurdu, Millet, Türk Amacı, Tanrıdağ, Ergenekon gibi başka Türkçü-Turancı dergiler de yayınlanmaya başlamıştı.
Bölgelerine göre Turancılık > Türkiye > Cumhuriyet dönemi > 1944 Tevkifatı

Ana madde: Irkçılık-Turancılık davası
Nazi Almanyası'nın yenilmeye yüz tutması ve Türkiye'nin İngiltere-ABD ittifakına yaklaşmasıyla Türk basınında Turancılara yönelik sert eleştiriler boy gösterdi. Faris Erkman 1943'te yayımlanan En Büyük Tehlike adlı kitabında "Pantürkist, Turancı, ırkçı kuklalara" saldırarak, onları yabancı devletlerin hizmetinde olmakla suçladı.
"Millî Şef" İsmet İnönü, Genelkurmay Başkanı Mareşal Fevzi Çakmak'ı Ocak 1944'te emekliye sevkettikten sonra, 3 Mayıs 1944'te İstanbul ve Ankara'da Türkçü gençlerin düzenlediği Komünizmi Telin mitingleri yapıldı. 9 Mayıs 1944'te Şükrü Saraçoğlu hükûmeti, aralarında Nihal Atsız, Zeki Velidi Togan, Reha Oğuz Türkkan, Nejdet Sançar, Fethi Tevetoğlu ve Alparslan Türkeş'in de bulunduğu 23 kişi, Irkçılık-Turancılık davası'nda yargılandı. Bir yıla yakın tutuklu kalan sanıklar, daha sonra, kendilerinin tabutlara yerleştirilip işkence yapıldığını ileri sürdüler. 29 Mart 1945'te Türkçülük davası sanıklarından onu ağır hapis cezalarına çarptırıldı. Ancak aynı yılın Ekim ayında Askerî Yargıtay mahkûmiyet kararlarını esastan bozdu.
Bölgelerine göre Turancılık > Türkiye > Cumhuriyet dönemi > 1945 Sonrası

1950'li yıllarda Demokrat Parti ve daha sonra da Mareşal Fevzi Çakmak'ın kurduğu Millet Partisi içinde yer alan ve bağımsız örgütlü bir yapı göstermeyen Turancı hareket, o yıllarda siyasete egemen olan anti-komünizm düşüncesinin sağladığı zırha bürünerek görüşlerini savundu.1969'da isim değiştirerek Milliyetçi Hareket Partisi olan Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi, eski Turancılardan birçoğunu bünyesinde topladı.
Bölgelerine göre Turancılık > Macaristan

Orta Asya kökenli bir ulus olan Macarlar'da Orta Asya'daki akraba uluslara yönelik ilgi 1890'larda büyük bir hızla gelişti. 1910 yılında aristokrat kökenli aşırı sağcı siyasetçi ve tarihçi Kont Pál Teleki önderliğinde Budapeşte'de Turan Cemiyeti (Turáni Társaság) kuruldu. Birçok ünlü toplumsal şahsiyeti, bilim adamlarını ve ulusçu şairleri kapsayan cemiyetin amacı "Avrupa'dan Asya'ya, Dévény'den Tokyo'ya kadar Turan'ı aramak," "kardeş uluslar arasında, Macarların yönetiminde birliği sağlamak ve Turancı birlik bilincini yaygınlaştırmak" idi. "Turancılığın, yani Macar olmanın birinci ödevi (...) Turan ülküsünü öğrenmek ve bunu yaymak" idi. Macar Turan Cemiyeti 1913'ten itibaren Turán adlı bir dergi yayınladı. 1920'de dokuz Turancı cemiyet ve birliğin katılımıyla Macaristan Turan Federasyonu (Magyarország Turáni Szövetség) kuruldu.
Macaristan'daki Turancı hareketin Türkiye ile neredeyse aynı günlerde örgütlenmesi, Turancı fikirlerin etkinliği kadar, belki Alman İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı arefesinde Rusya'ya yönelik politikalarıyla da ilgilidir.
Nitekim Macar Turan Cemiyeti'nin lideri Kont Pál Teleki II. Dünya Savaşı sırasında Hitler Almanyası'nın desteğiyle Macaristan başbakanı olacaktır (1941). Kafkasya kahramanı Nuri Paşa da uzun yıllar Almanya'da yaşadıktan sonra 1938'de Türkiye'ye dönerek Hitler Almanyası'nın desteğiyle bir silah fabrikası kurdu; 1941'de Almanya'nın Ankara büyükelçisi Franz von Papen aracılığıyla Türkiye'deki Turancı harekete gizli destek sağladı. Nuri Paşa'nın Alman Dışişleri Bakanlığı'nın Türkiye işlerinden sorumlu müsteşarı Ernst Woermann aracılığıyla aktardığı görüşler, Almanya'da Turancılık Masası'nın ve SS Doğu Türkistan Alayı'nın kurulmasında rol oynadı.
Bölgelerine göre Turancılık > Sovyetler Birliği

Başkurtistan doğumlu Tatar lider Mirsaid Sultangaliyev, Rusya'daki tüm Türkî halkların tek bir sosyalist Turan Devletinde birleşmesini savunmaktaydı. Kızılordu ve Çarlık yanlısı Beyaz Ordu arasında iç savaş olması bu durumu zorlaştı. MÜSKOM adında bir örgütlenme kurularak Azerbaycan, Dağistan, Kazakistan, Kırım, Tataristan ve Türkistan'dan Feyzullah Hocayev, Galimcan İbrahimov, Neriman Nerimanov, Turar Rıskulov gibi Türkçü isimlerle bir araya gelerek SSCB içerisinde örgütleniyordu. Asker, politikacı ve öğretmen olan Sultangaliyev aynı zamanda ulusal komünizm'in kurucusudur. Bu fikir vatanseverlik, Türkçülük-Turancılık, komünizm esas alınarak oluşan bir düşünce akımıdır. Diğer yandan SSCB'nin din karşıtı politikalarına karşı çıkmaktadır. Sonuç olarak MÜSKOM dağıtılmış ve bazı isimler ise idam edilmiştir.
Bölgelerine göre Turancılık > Diğer ülkelerde Turancılık

Kazanlı Abdullah Ahsan tarafından çıkarılan Yeni Turan dergisi 1931'den başlayarak Finlandiya'da Türkçe ve Fince olarak yayımlandı. Dergi Sovyet karşıtı ve Nazi yanlısı yazılara yer veriyordu.
Turán lakaplı Macar tankı (Kubinka Tank Müzesi, Moskova)
Iago

| Iago |
| --- | --- |
Othello karakteri
1870 yılında Edwin Booth, Iago’yu canlandırırken
Yaratan: William Shakespeare
Canlandıran:  Robert Armin  Edwin Booth  Laurence Olivier  Kenneth Branagh  Christopher Eccleston  Boothroyd Fairclough  Frank Finlay  Josh Hartnett  Philip Seymour Hoffman  Henry Irving  Jose Ferrer  Micheál MacLiammóir  Saif Ali Khan  Ian McDiarmid  Ewan McGregor  Ian McKellen  Lucian Msamati  Nicholas Pennell  Christopher Walken  Bob Hoskins  Rory Kinnear  Daniel Craig  Liev Schreiber  Andre Braugher  Mark Rylance 
Bilgileri
Evlilik(ler): Emilia
Iago Shakespeare’in yazdığı Othello (c. 1601-1604) oyunundaki hayali karakter. Iago, oyunun ana antagonisti ve Othello’nun emri altındaki askeri ve sancaktarıdır. Othello'nun eşi Desdemona’nın hizmetçisi olan Emilia'nın da kocasıdır. Iago, Othello'dan nefret eder ve Othello’yu Desdemona'nın teğmen Michael Cassio ile bir ilişkisi olduğuna inandırarak onu yok etmek için bir plan yapar.
Rolün ilk olarak Size Nasıl Geliyorsa’da Touchstone ve On İkinci Gece’de Feste gibi zeki ve komik rolleri oynayan Robert Armin tarafından oynandığı düşünülüyor.
Karakterin kaynağı, Giovanni Battista Giraldi’nin (Cinthio olarak bilinir) yazdığı Gli Hecatommithi'deki (1565) "Un Capitano Moro" hikâyesine kadar uzanır. Oradaki karakterin adı basitçe "Alfiero"’dur.
Kaynağı

Shakespeare'in yaşamı süresince Cinthio’nun hikayesinin İngilizce çevirisi bulunmamakla birlikte, Shakespeare'in İtalyanca orijinalini, Gabriel Chappuy'un 1584 Fransızca çevirisini veya el yazması bir İngilizce çevirisini görmüş olması mümkündür. Cinthio'nun hikayesi 1508'de Venedik'te meydana gelen gerçek bir olaya dayandırılmış olabilir.
Shakespeare, Othello'yu yazarken Cinthio'nun hikayesini yakından takip eder ama bazı ayrıntılarda ondan ayrılır. Örneğin Cinthio'nun hikayesinde Alfiero, Moor’un karısı Desdemona'ya karşı şehvet duyar, ondan karşılık göremeyince bir intikam planı yapar. Desdemona, Cinthio'nun hikayesinde tamamen farklı bir şekilde ölür; Moor, sancaktarını onu kum dolu bir çorapla öldürene kadar dövmesi için görevlendirir. Cinthio, her darbeyi korkunç bir şekilde ayrıntılarla anlatır ve olay sırasında Desdemona’nın kafatası parçalanır. O öldüğünde, Moor ve teğmen cansız bedenini onun yatağına koyar. Cinayete kaza süsü vermek için yatağın üzerindeki çatlak tavanın onun üzerine çökmesine neden olurlar. Böylece düşen kirişlerin ölümüne neden olduğu izlenimi uyandırırlar.
İki katil fark edilmeden kaçar. Ancak Moor karısını çok özler ve sancaktarın  görüntüsünden tiksinmeye başlar. Onu rütbesini düşürür ve onun yanında olmasını istemez. Teğmen daha sonra "filo liderine" (Shakespeare'in hikâyesinde Michael Cassio'nun muadili) Moor'un Desdemona'nın ölümüyle ilişkisini açıklayarak intikam almaya çalışır. İki adam Moor'u Venedik Senyörlüğüne ihbar eder. Moor tutuklanır, Kıbrıs'tan Venedik'e nakledilir ve işkence görür, ancak suçunu kabul etmeyi reddeder. Sürgüne mahkûm edilir; Desdemona'nın akrabaları sonunda onu idam eder. Teğmen ise, Desdemona'nın ölümüyle ilgili herhangi bir soruşturmadan kurtulur, ancak başka suçlara karışır ve işkence gördükten sonra ölür.
Oyundaki rolü

Shakespeare'in oyununda Iago, birkaç yıldır Othello'nun yanında savaşan ve onun güvenilir danışmanı olan bir askerdir. Oyunun başında Iago, Othello'nun teğmen rütbesine Michael Cassio'yu haksız yere terfi ettiğini iddia eder. Iago, Othello'yu Cassio'nun rütbesini düşürmesi için manipüle etmeyi ve ardından Othello'nun düşüşünü sağlamayı planlar. Iago'nun planlarında ona yardımcı olan Roderigo isimli bir müttefiki vardır. Roderigo'nun Othello'nun karısı Desdemona'ya aşıktır ve Iago onu Desdemona'nın sevgisini kazanmasına yardımcı olacağına inandırır. Iago, Cassio'nun gözden düşmesini sağlamak için bir sarhoş kavgası tasarladıktan sonra (2. Perdede), ikinci planı üzerinde çalışmaya başlar: Othello'nun Desdemona ve Cassio arasında bir ilişki olduğuna inanmasını sağlamaya çalışır. Bu plan oyunun son üç perdesini kaplar.
Desdemona'nın nedimesi olan karısı Emilia’yı, Othello'nun karısına verdiği bir mendili Desdemona'dan alması için yönlendirir; daha sonra Othello'ya mendili Cassio'nun elinde gördüğünü söyler. Othello kıskançlığından öfkeye kapıldığında, Iago ona Cassio ile konuşurken saklanmasını ve izlemesini söyler. Iago daha sonra Othello'yu, aslında Bianca (Cassio'nun metresi) hakkında olan müstehcen bir konuşmanın Desdemona hakkında olduğuna inandırır. Kıskançlıktan deliye dönen Othello, Iago'ya Cassio'yu öldürmesini emreder ve karşılığında onu teğmen yapacağına söz verir. Iago daha sonra Cassio ve Roderigo arasında Roderigo’nun öldürüldüğü (müttefikini aldatarak, Iago'nun kendisi tarafından), ancak Cassio’nun sadece yaralandığı bir kavga tasarlar.
Othello, Iago'nun suçlamaları sonucu aslında masum olan Desdemona'yı öldürdüğünde Iago'nun planı başarılı olmuş gibi görünür. Ancak kısa bir süre sonra Emilia, Iago'nun ihanetini gün ışığına çıkarır ve Iago tutuklanmadan önce onu bir öfke nöbeti geçirerek öldürür. Tutuklanmadan önce eylemlerinin bir açıklaması için sıkıştırıldığında şu ünlü sözlerle suskun kalır: "Benden hiçbir şey talep etmeyin. Ne biliyorsanız, biliyorsunuz. Bu andan itibaren asla tek kelime konuşmayacağım." Othello'nun intiharının ardından, şimdi yönetimden sorumlu olan Cassio, Iago'yu suçlarının cezası olarak onu hapse atar ve işkence görmeye mahkûm eder.
Karakter özellikleri

Iago, Shakespeare'in en uğursuz kötü karakterlerinden biridir. Othello'ya bir yandan ihanet ederken diğer yandan onu dürüst ve sadık olduğuna inandırırması ve diğer karakterler üzerinde yarattığı benzersiz güven nedeniyle genellikle böyle kabul edilir. Shakespeare, Iago'yu Othello'nun soyluluğu ve dürüstlüğüyle karşılaştırır. 1.097 satırla Iago, oyunda Othello'nun kendisinden daha fazla satıra sahiptir.
Iago, genellikle "dürüst Iago" olarak anıldığı için Makyavelci bir entrikacı ve manipülatördür, diğer karakterleri aldatma becerisini sergiler. O kadar güven yaratır ki kimse ondan şüphelenmemekle kalmaz, aynı zamanda ona en doğru ve dürüst kişi olarak da güvenirler.
Shakespeare eleştirmeni AC Bradley, " kötülük başka hiçbir yerde Iago'nun kötü karakterindeki kadar ustalıkla tasvir edilmemiştir" der ve ayrıca "Shakespeare'in kötü karakterleri arasında en üstün olanın o olduğunu çünkü onun yaratılmasında çok güçlü ve ince bir hayal gücü kullanıldığını" söyler. Iago'nun gerçek amaçlarını saklayan gizem, okuyucuların ilgisini çekmeye ve bilimsel tartışmaları körüklemeye devam etmektedir.