Batı Macaristan Ayaklanması
Geçmiş

Macaristan, I. Dünya Savaşı'nı kaybedenler arasında bitirdi. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu parçalandı ve Macaristan'ı çevreleyen devletlerden yeni oluşan Romanya, Sırbistan ve Çekoslovakya, Macar devletine yönelik toprak talepleriyle öne çıktı. Macaristan topraklarında yaşayan milliyetler birbiri ardına ayrılıklarını ilan etmiş ve ülke topraklarını birbiri ardına komşu devletlere kaptırmıştır. Sovyet Cumhuriyeti'nin liderleri ülkeyi savunmaya ve kaybedilen toprakları geri almaya çalıştılar, ancak başarısız oldular. Kuzey seferinde Çekoslovak Lejyonu'nu mağlup etmelerine ve Bardejov'daki tarihi Macaristan sınırına ulaşmalarına rağmen, Rumen ordusu Kızıl Ordu'yu yendi ve 4 Ağustos 1919'da Budapeşte'ye girdi ve buradan ancak daha sonra İtilaf güçlerinin baskısı altında çekilmeye istekli oldu.
Yabancı işgali altındaki topraklarda da çok sayıda Macar azınlık yaşıyordu ve ülke topraklarının üçte ikisinden fazlası yabancı işgali altına girdi. Bu, ülke halkını dehşete düşürdü, ancak o zamana kadar bir müttefik olan Avusturya Devlet Konseyi 17 Kasım 1918'de Batı Macaristan üzerindeki bölgesel iddiasını açıkladığında, bu halkı çileden çıkardı.
Macar liderliği, Avusturya liderliği ile müzakere etmeye çalıştı ve bölgeyi ikiye bölme olasılığını artırdı, ancak Avusturyalılar bir anlaşma yapmayı reddetti. İtilaf Devletleri, 10 Eylül 1919'da Saint-Germain Antlaşması'nda Avusturya'nın toprak iddialarını onayladı. 4 Haziran 1920'de Macaristan Krallığı'nın topraklarının üçte ikisinden fazlasını kaybettiği Trianon Antlaşması imzalandı ve barış antlaşmasında Batı Macaristan'ın Avusturya'ya ilhakı da onaylandı.
Barış antlaşmasının imzalanmasından sonra Macaristan, Batı Macaristan'ı boşaltmak zorunda kaldı. Bölge, A ve B olarak adlandırılan iki bölüme ayrılmıştır. İlki bugünkü Burgenland, ikincisi ise Sopron ve çevresi anlamına geliyordu. Ancak bu arada, çekirdeği Iván Héjjas liderliğinde 18 Nisan 1918'de kurulan Rongyos Gárda olan gönüllü birimlerin silah altına alınması başladı. İsyancılar arasında terhis edilen askerler, çiftçiler, üniversite öğrencileri ve demiryolu işçileri çoğunluktaydı, ancak Hilmi Hüseyin Duriç liderliğindeki Boşnak ve Arnavut gönüllüler de katıldı, bunlardan Ahmet adlı biri daha sonra Avusturyalılarla çatışmada öldürüldü.
Ancak "gönüllülerin" o zamanlar çok fazla silahı yoktu, bu yüzden Fööstöm'deki silah deposunu soymaya karar verdiler. Silahlı soygun, 30 Temmuz 1920 gecesi, Mihály Francia Kiss liderliğindeki 800 kişilik silahlı bir grubun Szentgotthárd yakınlarındaki Macaristan-Avusturya sınırını geçtiği sırada gerçekleşti; Fölöstöm kasabası kuşatıldı ve cephanelik soyuldu. Daha sonra depoda bulunan silahlar bir kamyona yüklenerek Macaristan'a götürüldü. Toplam 3.000 tüfek ve 30 makineli tüfek isyancıların eline geçti. Avusturya hükûmeti protesto etti, ancak herhangi bir işlem yapılmadı.
Jandarma Gyula Ostenburg-Moravek'in Sopron müfrezesine komuta eden Batı Macaristan'dan geri çekilmeyi organize etmek için Baş Hükûmet Komiseri Antal Sigray atandı ve Hindy ve Prónay liderliğindeki isyancılar da onun rızasıyla bölgeye geldi.
20 Ağustos 1921'de Sopron'da birkaç bin kişinin katıldığı ve ilhakı protesto ettiği geniş çaplı bir kitlesel gösteri düzenlendi. Ancak 26 Ağustos'ta A Bölgesi boşaltıldı ve ertesi gün şehrin tüm büroları taşındı ve Ulusal Ordu geri çekildi. İşte o zaman ayaklanma başladı.