stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vladimir Horowitz
Hayatı ve erken iş hayatı

Vladimir Horowitz Rus İmparatorluğu'nda Kiev'de (şimdi Ukrayna'nın başkenti) doğdu. Horowitz'in Berdychiv'de doğduğunu ileri süren asılsız iddialar vardır; ancak Kiev doğum belgesinde açık bir şekilde doğum yeri olarak belirtilmiştir.
Horowitz, Yahudilerle benzeşen dört çocuklu Samuil Horowitz ve Sophia Bodik ailesinin en genç çocuğuydu. Samuil zengin bir elektrik mühendisi ve Alman üreticiler için elektrik motor dağıtıcısıydı. Horowitz'in büyükbabası Joachim, birinci esnaf cemiyetine ait bir seyyardı (ve sanat destekçisiydi). Bu durum Horowitz'e Sınır Yerleşimi'nde kalma zorunluluğunu kaldırdı. Horowitz 1903'te doğdu ama askerlik görevinde ellerine zarar verme riskini engellemek için babası oğlunun 1904'te doğduğunu iddia ederek, doğum yaşından bir yıl genç gösterdi. 1904 yılı piyanist'in hayat süresi boyunca birçok referans çalışmasında yer almıştır.
Horowitz erken yaşlarda ilk piyano eğitimini piyanist olan annesinden almıştır. 1912'de Kiev Konservatuvarı'na girmiştir ve burada Vladimir Puçalski, Sergey Tarnovski ve Feliks Blumenfeld tarafından eğitilmiştir. İlk tek kişilik resitali 1920'de Harkiv'de gerçekleşmiştir.
Horowitz'in ünü büyümüş ve devamında ülke İç Savaş'taki maddi sıkıntılardan dolayı ücreti para yerine genellikle ekmek, tereyağ ve çikolata ile ödenen Rusya'da tura başlamıştır. Horowitz 1922-1923 sezonunda, tek başına Petrograd'da 11 farklı programda 23 tane konser vermiştir. Piyanist olarak erken başarısına rağmen, Horowitz besteci olmak istediğini belirtmiş ve bu kariyeri sadece Rus Devrimi'nde tüm mülkünü kaybetmiş ailesine yardım etmek için üstlenmiştir.
1925 Aralık'ında, Horowitz görünürde Artur Schnabel ile çalışmak için Batı sınırını geçmiştir. Dönmemeye şahsi bir şekilde niyetli olan piyanist, başlangıç konserlerini finanse etmek için ayakkabılarına Amerikan Dolarlarını ve İngiliz Sterlinlerini yerleştirmiştir.
Batı'daki iş hayatı

Horowitz ülkesi dışında ilk 18 Aralık 1925'te Berlin'de sahneye çıkmıştır. Sonrasında Paris'te, Londra'da ve New York'ta icra etmiştir. Horowitz, 1927 Uluslararası Chopin Piyano Yarışması'nda Ukrayna'yı açılışta temsil etmek için Sovyet yetkilileri tarafından seçilmiş; ancak, piyanist Batı'da kalmaya karar verdiği için yarışmaya katılmamıştır.
Horowitz Birleşik Eyaletler'de ilk sahne gösterimini Carneige Salonu'nda 12 Ocak 1928'de yapmıştır. Kendisi gibi Amerika'da ilk sahne çıkışını yapan Sir Thomas Beecham'ın yönetiminde Çaykovski'nin 1 No'lu Piyano Konçertosu'nu çalmıştır. Horowitz sonradan Beecham ile kendisinin tempolarla ilgili farklı düşüncelere sahip olduğunu, Beecham'ın parçayı akıldan çaldığını ve onun parçayı bilmediğini söyleyerek onu eleştirmiştir. Horowitz'ın seyircilerde bıraktığı izlenim olağanüstüydü. The New York Times yazarı Olin Downes, solist ve koro şefi arasındaki halat çekme savaşına eleştirel bakıyordu, ama Downes ikinci hareketteki Horowitz'in çalış tonunu ve finaldeki muazzam tekniğini övmüş, Horowitz'in çalışını "bozkırlardan çıkan kasırga" olarak ifade etmiştir. İlk sahne gösterisinde, Horowitz seyirciyi heyecanlandıracak belirgin bir yetenek sergilemiştir ve bunu tüm iş hayatı boyunca sürdürmüştür. Downes, "bir piyanistin bu şehirdeki seyircide coşku uyandıralı yıllar olmuştu" diye açıklamıştır. Horowitz'in solo resitalinde, Downes Horowitz'in icrasını "tümü olmasa bile büyük bir yorumlayıcının özelliklerine sahip" diyerek nitelendirmiştir. 1933'te, bir gösteride ilk defa koro şefi Arturo Toscanini Beethoven'ın "İmparator" isimli 5 No'lu Piyano Konçertosu'nu çalmıştır. Horowitz ve Toscanini, kayıtlarda ve sahnede birçok kez birlikte konser vermiştir. Horowitz 1939'de Amerika'ya yerleşmiş, 1944'te Amerikan vatandaşı olmuştur.
Resitallerdeki coşkulu tepkiye rağmen, Horowitz giderek piyanist olarak kendi yeteneklerinden şüphe duymaya başlamıştır. Birkaç durumda, piyanist sahneyi zorla itilmiştir. Birkaç kere, halka açık konserlerde çalarken çalmayı bırakıp gitmiştir (1936'dan 1938'e, 1953'ten 1965'e 1969'dan 1974'e ve 1983'ten 1985'e kadar). Horowitz, 1 Şubat 1968'de Carnegie Salon'unda kaydedilen ilk televizyon gösterisini sahnelemiştir, daha sonra gösterisi 22 Eylül'de CBS kanalında ülkenin tamamında gösterilecek şekilde televizyonda yayınlanmıştır.
Batı'daki iş hayatı > Kayıtları

1926'da Freiburg, Almanya'da Welte-Mignon stüdyolarında oyuncu piyano için birkaç kayıt yapmıştır. Onun ilk gramofon kayıtları Amerika'da 1928'da Victor plak şirketi için yapılmıştır. Büyük Bunalım'ın ekonomik etkisinden dolayı, RCA Victor, Avrupa'da üretilen kayıtlarının His Master's Voice şirketi tarafından basılmasına izin vermiştir ve RCA Victor'un London merkezli anlaşmalı şirketi olmuştur. Horowitz'in 1930'da, Avrupa'daki ilk kaydı olan, Albert Coates ve London Senfoni Orkestrası ile birlikte icra ettiği Rachmaninoff'un 3 No'lu Piano Konçertosu'nun dünya prömiyeri kaydını yapmıştır. 1936 yılı boyunca, Horowitz HMV için, içinde 1932 hesabıyla ünlü olduğu Liszt'in Si minör Sonat'ı bulunduğu solo piyano repertuvarı kayıtları yapmaya devam etmiştir. 1940'ın başlarında, Horowitz'in kayıt etkinliği Amerika'dayken yine yoğunlaşmıştır. O yıl, Brahms'ın 2 No'lu Piyano Konçertosu'nu kaydetmiş ve 1941'de Toscanini'nin yönetmenliği altında NBC Senfoni Orkestrası eşliğinde Çaykovski'nin 1 No'lu Piyano Konçertosu'nu kaydetmiştir. 1959'da, RCA Victor Horowitz'in ve Toscanini'nin bulunduğu Çaykovski konçertosunun 1943 yılı canlı performansını yayınlamıştır; bu kayıt çoğunlukla ticari kayda göre daha üstün kabul edilir ve Grammy Onur Listesi için seçilmiştir. Horowitz ikinci emekliliği sırasında ki 1953'te başlamıştır, New York'taki evinde Scriabin'in ve Clementi'in LP'leri dahil bir dizi kayıt yapmıştır. Horowitz'in ilk stereo kaydı, 1959'da, Beethoven'ın piyano sonatlarına adanmıştır.
1962'de Horowitz ünlü kayıtlarını Columbia Records için sırayla kaydetmeye başlamıştır. En ünlü kayıtları, 1965 dönüşünde Carnegie Salon'unda ve 1968'de CBS tarafından yayınlanan "Vladimir Horowitz: Carneige Salon'da bir konser" adlı televizyon özeli için kaydedilmiş kayıtlarıdır. Horowitz 1969'da kayıt edilmiş ve Prix Mondial du Disque ödülünü almış Schumann'ın Kresileriana bestesi dahil, stüdyo kayıtları yapmaya devam etmiştir.
1975'te Horowitz Amerika Radyo Kurumuna geri dönmüş ve 1982'ye kadar canlı kayıt yapmaya devam etmiştir. Deutsche Grammophon ile 1985'te anlaşmış ve 1989'a kadar, kendisinin bu parçaya ait tek kaydı olan Mozart'ın 23 No'lu Piyano Konçertosu'nun kaydı dahil, stüdyo kayıtları ve canlı kayıtlar yapmıştır. 20 Nisan 1986 tarihinde Moskova'da yapılan televizyon yayını dahil, dört belgesel bu zamanda çekilmiştir. Sony Classical plak şirketi yaptığı için son kayıt, ölümünden dört gün önce tamamlanmış ve daha önceden hiç kaydedilmemiş repertuvarını içermiştir.
Horowitz'in bütün kayıtları, bazıları birden çok kez, CD'ye basılmıştır. Horowitz'in ölümüne doğru, CD'ler önceden yayınlanmamış materyalleri içeren şekilde basılmıştır. Bu yayınlanmamış parçalar, 1945-1951 arasında Carneige Salon'unda Horowitz için özel olarak kayıt edilmiştir.
Batı'daki iş hayatı > Öğrencileri

Horowitz 1937 ve 1962 arasında 7 öğrenci yetiştirmiştir: Nico Kaufmann (1937)[kaynak belirtilmeli], Byron Janis (1944-1948), Gary Graffman (1953-1955), Coleman Blumfield (1956-1958), Ronald Turini (1957-1963), Alexander Fiorillo (1960-1962) ve Ivan Davis (1961-1962). Janis Horowitz'in öğrencisi olduğu sırada kendisini Horowitz'in vekil oğlu olarak tanıtmıştır ve kendisi konser turneleri sırasında Horowitz ve eşiyle birlikte yolculuk etmiştir. Davis, Franz Liszt Yarışması'nı kazandıktan bir gün sonra Horowitz'in onu araması ile onun öğrencisi olmak için davet edilmiştir. Bu sırada Davis'in Columbia Records ile sözleşmesi vardı ve planlanmış bir ulusal turu vardı. Horowitz bu zaman süresince sadece üç öğrenciyi eğittiğini iddia etmiştir. Horowitz "birçok genç, geçmişte benim öğrencim olduğunu söyler ama benim ders verdiğim sadece üç kişi vardı. Eğer birisi aksini iddia ediyorsa, doğru değildir. Bana dört ay boyunca icra eden öğrenciler geldi. Haftada bir. Onlarla çalışmayı bıraktım çünkü gelişme göstermediler." Biyografi yazarı Glenn Plaskin'e göre, "Horowitz'in çoğu öğrencisini inkar etmesi ve öğrencilerin çalışma süreleri ile ilgili gerçekleri bulunıklaştırması onun o dönemdeki kişiliğindeki değişken doğası hakkında bir şeyler söylemektedir" Horowitz ders vermeye 1980'lerde tekrar geri dönmüştür, çoktan iş sahibi olmuş Murray Perahia ve Eduardus Halim ile çalışmıştır.
Kişisel hayatı

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Horowitz ölmeden önce, menajeri Gelb'i aradı ve ona onun artık aileden biri gibi olduğunu ve onu "Bay Horowitz," diye seslenmek zorunda olmadığını, onu "Maestro." diye seslenebileceğini söylemiştir | ” |
—The New York Times
1933'te bir sivil törende Horowitz, Toscanini'nin kızı Wanda ile evlenmiştir. Horowitz Yahudi ve Wanda Katolik olmasına rağmen, bu onlar için bir sorun olmamıştır ve bunu önemsememişlerdir. Wanda'nın hiç Rusça bilmediği ve Horowitz'in çok az İtalyanca bildiği gibi, asıl kullandıkları dil Fransızca olmuştur. Çiftin Sonia Toscanini Horowitz adlı bir çocukları olmuştur. Sonia'nın ölümünün  aşırı uyuşturucudan, kazara veya intihardan dolayı olduğu asla belirlenmemiştir.
Evliliğine rağmen, Horowitz'in eşcinsel olduğuna dair sürekli söylentiler vardı. Arthur Rubinstein Horowitz hakkında "Herkes bunu biliyor ve onu eşcinsel olarak kabul ediyor" demişti. David Dubal, Horowitz için seksenlerinde olan kişilerin cinsel olarak aktif bireyler olduğu hakkında hiçbir kanıt olmadığını ama "şüphesiz ki o güçlü bir şekilde erkek vücuduna daha ilgiliydi ve hayatı boyunca cinsel olarak umutsuz durumdaydı" demişti. Dubal Horowitz'i piyano çalarken güçlü bir içgüdüsel cinselliği, gizlenmiş kuvvetli cinsel duygulara yücelttiğini gözlemlemiştir. Eşcinsel olduğunu reddeden Horowitz bir keresinde şaka olarak "Üç tür piyanist vardır: Yahudi piyanist, eşcinsel piyanist, ve kötü piyanist" demiştir.
Eylül 2013'te The New York Times'daki bir makalede, Kenneth Leedom, Horowitz'in 5 yıl birlikte çalıştığı eski yardımcısı onunla sevgili olarak gizli bir ilişki içinde olduklarını söyleyerek hak talebinde bulunmuş ve demiştir "Birlikte harika bir hayatımız vardı...Zor bir adamdı, en azından. İnanılmaz bir sinir vardı içinde. Yere ve benim üstüme çoğu kez yemekleri atıyordu. Masa örtüsünü eline alır ve hızlıca masadan çeker, ve bütün yemekler havada uçuşurdu. Çok fazla kez sinir krizleri geçirirdi. Ama yine de sakin ve tatlıydı. Çok tatlı, çok sevimli. Ve beni çok seviyordu."
1940'larda, Horowitz psikiyatriste gitmeye başlamıştı. Kaynaklara göre, bu cinsel eğilimini değiştirmek içindi. 1960'larda ve 1970'lerde piyanist depresyondan dolayı elektroşok tedavisi görmüştür.
1982'de Horowitz anti-depresan ilaç tedavisine başladı; bu sırada ayrıca alkol aldığına dair raporlarda mevcuttur. Bunun sonucunda bu dönemde oynayışı fark edilir ölçüde gerilemiştir. Piyanist'in 1983 yılında Japonya'da ve Amerika'da verdiği konserler sırasında icrası hafıza duraklamalarından ve fiziksel hakimiyetini kaybettiğinden dolayı bozulmuştur. (Sonrasında bir Japon eleştirmen Horowitz'i "kıymetli antik çatlamış vazo"ya benzetmiştir) İlerideki iki yıl boyunca halka açık yerlerde icra etmeyi bırakmıştır.
Son yılları

1985'te Horowitz artık ilaç tedavisi görmüyor veya alkol almıyor, konser vermeye ve kayıt yapmaya geri dönmüştü. İlk emeklilik sonrasındaki konseri sahnede olmamış, bir belgesel film olan Vladimir Horowitz: Son Romantik'de icra etmiştir. Sonraki birçok konserinde, seksenlerindeki piyanist kayda değer tekniğe sahip olmasına rağmen ustalığını ve çalışındaki renkliliğini gösterişli çalma şekliyle değiştirmiştir. Harold C. Schonberg ve Richard Dyer dahil birçok eleştirmen, 1985-sonrası verdiği konserlerde ve yaptığı kayıtlarda sonraki yıllarına göre icrasının en iyisi olduğunu düşünmüşlerdir.
Horowitz 1986'da 1925'ten beri ilk kez Sovyetler Birliği'ne Moskova'da ve Leningrad'da resital vermek için gideceğini açıklamıştır. SSCB ve Amerika arasındaki iletişim ve anlaşmanın yeni atmosferi içinde, bu konserlerin müziksel değere olduğu gibi, politik değere sahip olaylar şeklinde görülmüştür. Moskova konseri için çoğu bilet Sovyet seçkinlerine ayrılmış ve biletlerin azı halka satılmıştır. Bu durum konservatuvar öğrencilerinin konseri basmalarına neden olmuştur ki televizyonda uluslararası olarak yayınlanan yayının izleyicileri tarafın duyulmuştur. Moskova konseri "Horowitz Moskova'da" adlı bir CD'de yayınlanmıştır ki Billboard'un Klasik müzik listelerinde bir yılı aşkın süre boyunca üst sıralarda kalmıştır. Konser, VHS'de ve en sonunda DVD'de yayınlanmıştır. Konser ayrıca CBS Haberleri'nin Pazar Sabahları programının özel bir bölümünde Moskova'dan bildiren Charles Kuralt'ın sunuculuğunda yaygın olarak görülmüştür.
Rus konserlerinden sonra, Horowitz Berlin, Amsterdam ve London dahil birkaç Avrupa şehrinde konser vermiştir. Haziran'da Horowitz kendini Japonlara affettirmek için Tokyo'da olumlu tepkiler almış trio konserleri vermiştir. Bundan sonraki yıl, kendisine Cumhurbaşkanı Ronald Reagan tarafından Amerika'daki en yüksek sivil onur olan Cumhurbaşkanlığı Özgürlük Madalya'sı verilerek ödüllendirilmiştir.
Horowitz son turunu 1987 yılının Bahar döneminde Avrupa'da yapmıştır. Horowitz Viyana'dayken son halka açık resitallerinden birinin bir video kaydı, 1991'de yayınlanmıştır. Son resitali, Hamburg'da, Almanya'da 21 Haziran 1987'de gerçekleşmiştir. Hayatının kalanında kayıt yapmaya devam etmiştir.
Vladimir Horowitz 86 yaşında New York'ta 5 Kasım 1989 tarihinde kalp krizinden dolayı hayatını kaybetmiştir. İtalya, Milano'da, Cimitero Monumentale'de Toscanini aile mezarlığında gömülmüştür.
Ödülleri

En İyi Klasik Müzik Performansı için Grammy Ödülü – Enstrümental Soloist veya Soloistler (orkestra olsun veya olmaksızın)
1968 – Horowitz in Concert: Haydn, Schumann, Scriabin, Debussy, Mozart, Chopin (Columbia 45572)
1969 – Horowitz on Television: Chopin, Scriabin, Scarlatti, Horowitz (Columbia 7106)
1987 – Horowitz: The Studio Recordings, New York 1985 (Deutsche Grammophon 419217)
En İyi Enstrümental Soloist(ler) Performansı için Grammy Ödülü (orkestra olsun veya olmaksızın)
1979 – Golden Jubilee Concert, Rachmaninoff: Piano Concerto No. 3 (RCA CLR1 2633)
1989 – Horowitz Plays Mozart: Piano Concerto No. 23 (Deutsche Grammophon 423287)
En İyi Enstrümental Soloist Performansı için Grammy Ödülü (orkestrasız)
1963 – Columbia Records Presents Vladimir Horowitz
1964 – The Sound of Horowitz
1965 – Vladimir Horowitz plays Beethoven, Debussy, Chopin
1966 – Horowitz at Carnegie Hall – An Historic Return
1972 – Horowitz Plays Rachmaninoff (Etudes-Tableaux Piano Music; Sonatas) (Columbia M-30464)
1973 – Horowitz Plays Chopin (Columbia M-30643)
1974 – Horowitz Plays Scriabin (Columbia M-31620)
1977 – The Horowitz Concerts 1975/76 (RCA ARL1-1766)
1979 – The Horowitz Concerts 1977/78 (RCA ARL1-2548)
1980 – The Horowitz Concerts 1978/79 (RCA ARL1-3433)
1982 – The Horowitz Concerts 1979/80 (RCA ARL1-3775)
1988 – Horowitz in Moscow (Deutsche Grammophon 419499)
1991 – The Last Recording (Sony SK 45818)
1993 – Horowitz Discovered Treasures: Chopin, Liszt, Scarlatti, Scriabin, Clementi (Sony 48093)
En İyi Klasik Müzik Albümü için Grammy Ödülü
1963 – Columbia Records Presents Vladimir Horowitz
1966 – Horowitz at Carnegie Hall: An Historic Return
1972 – Horowitz Plays Rachmaninoff (Etudes-Tableaux Piano Music; Sonatas)
1978 – Concert of the Century with Leonard Bernstein (conductor), the New York Philharmonic, Dietrich Fischer-Dieskau, Vladimir Horowitz, Yehudi Menuhin, Mstislav Rostropovich, Isaac Stern, Lyndon Woodside
1987 – Horowitz: The Studio Recordings, New York 1985 (Deutsche Grammophon 419217)
1988 – Horowitz in Moscow (Deutsche Grammophon 419499)
Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü, 1990
Prix Mondial du Disque
1970 – Kreisleriana
Çeşitli ödüller
1972 – Honorary Member of the Royal Academy of Music (London)
1982 – Wolf Foundation Prize for Music
1985 – Commandeur de la Legion d'honneur from the French Government
1985 – Order of Merit of the Italian Republic
1986 – United States Presidential Medal of Freedom
1988 – National Bow Tie League List of 10 Best Bow Tie Wearers of 1988
2012 – Gramophone Hall of Fame entrant
Bibliyografya

Dubal, David (1989). The Art of the Piano. Amadeus Press. ISBN 1-57467-088-3.
Dubal, David (1991). Evenings with Horowitz: A Personal Portrait. Carol Publishers. ISBN 1-57467-086-7.
Epstein, Helen. Music Talks (1988) McGraw-Hill (a long profile that appeared in the New York Times Magazine of Horowitz, 1978)
Dubal, David. Remembering Horowitz: 125 Pianists Recall a Legend[ölü/kırık bağlantı], Schirmer Books, 1993. ISBN 0-02-870676-5
Bernhard, Thomas (1991). The Loser: A Novel. University of Chicago Press. ISBN 0-226-04388-6.
Plaskin, Glenn (1983). Biography of Vladimir Horowitz. UK: Macdonald. ISBN 0-356-09179-1
Schonberg, Harold C. (1992). Horowitz: His Life and Music. Simon and Schuster. ISBN 0-671-72568-8.
1931'de Horowitz
1986'da Horowitz
Wanda izlerken, Horowitz Cumhurbaşkanlığı Özgürlük Madalyasını Cumhurbaşkanı Ronald Reagan ve First Lady Nancy Reagan'dan madalyayı alırken (First Lady madalyayı sunarken).
Karanlıktan Korkma (film, 2011)

| --- | --- |
Don't Be Afraid Of The Dark
Film afişi
Yönetmen: Troy Nixey
Yapımcı: Guillermo del Toro   Mark Johnson   Stephen Jones
Senarist: Guillermo del Toro Matthew Robbins
Seslendiren: Ray Romano Queen Latifah Denis Leary John Leguizamo Seann William Scott Josh Peck
Müzik: Marco Beltrami   Buck Sanders
Görüntü yönetmeni: Oliver Stapleton
Stüdyo: Miramax Films   Gran Via   Tequila Gang
Dağıtıcı: FilmDistrict(ABD) StudioCanal UK (Birleşik Krallık)
Çıkış tarih(ler)i: 26 Ağustos 2011 (2011-08-26) (ABD)   27 Ocak 2012 (2012-01-27) (Türkiye)
Süre: 99 dakika
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri Avustralya Meksika
Dil: İngilizce
Bütçe: 25 milyon $
Hasılat: 34.640.311 $
Karanlıktan Korkma (İngilizce: Don't Be Afraid Of The Dark), Matthew Robbins ve Guillermo del Toro tarafından yazılan, yönetmenliğini çizgi roman sanatçısı Troy Nixey'in yaptığı bir 2011 Amerika Birleşik Devletleri-Avustralya-Meksika ortak yapımı korku filmi. Film, Mount Macedon, Victoria ve Melbourne, Avustralya'da çekildi.
Oyuncular

| Oyuncu | Rol |
| --- | --- |
Bailee Madison: Sally Hirst
Katie Holmes: Kim
Guy Pearce: Alex Hirst
Alan Dale: Jacoby
Jack Thompson: Harris
Julia Blake: Mrs. Underhill
Garry McDonald: Emerson Blackwood
Edwina Ritchard: Housekeeper (Miss Winter)
Nicholas Bell: Psychiatrist
James Mackay: Librarian
Türkiye Millî Paralimpik Komitesi

| Türkiye Millî Paralimpik Komitesi |
| --- | --- |

Kuruluş: 2002
Tür: Paralimpik komitesi
Merkez: İstanbul, Türkiye
Konum: Esentepe Mh. Harman 1 Sk. No 5 Harmancı Giz Plaza Kat 21 34394 Şişli – İstanbul
Başkan: Murat Aksu 
Genel sekreter: İbrahim Gümüşdal
Resmî site: www.tmpk.org.tr
Türkiye Millî Paralimpik Komitesi, Türkiye'nin Uluslararası Paralimpik Komitesi'ne bağlı Paralimpik Oyunları'nı gerektiği zaman organize etmek ve oyunlara katılan sporculara destek vermekten sorumlu bir komitedir. 2002 yılında kurulmuş olup aynı yıl Uluslararası Paralimpik Komitesi tarafından tanındı. Merkezi İstanbul'un Şişli ilçesinde yer almaktadır.
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ndeki üniversiteler listesi

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti üniversitelerini sınırlı sayıda ülke tarafından tanınan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde günümüzde; 20'si yerel merkezli, 6'sı yurt dışı merkezli toplam 26 eğitim veren üniversite ve 2'si meslek okulu olmak üzere 28 aktif yükseköğrenim kurumu bulunmaktadır.
KKTC merkezli > Lisans ve/veya lisansüstü diploma veren kurumlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| Üniversite Adı | Kuruluş Yılı | Merkezin Bulunduğu İlçe | Türü | Rektörü | Resmi site |
| Ada Kent Üniversitesi | 2016 | Gazimağusa | Özel | Prof. Dr. Halil Atmaca | adakent.edu.tr |
| Akdeniz Karpaz Üniversitesi | 2012 | Lefkoşa | Özel | Prof. Dr. Teoman İsmail Kesercioğlu | akun.edu.tr |
| Arkın Yaratıcı Sanatlar ve Tasarım Üniversitesi | 2017 | Girne | Vakıf | Prof. Dr. Asım Vehbi | arucad.edu.tr |
| Atatürk Öğretmen Akademisi | 1937 | Lefkoşa | Devlet | Prof. Dr. Güner Konedralı | aoa.edu.tr |
| Doğu Akdeniz Üniversitesi | 1979 | Gazimağusa | Devlet | Prof. Dr. Hasan Kılıç | emu.edu.tr |
| Dünya Barış Üniversitesi | 2023 | Lefkoşa | Özel | Prof. Dr. Mustafa Sağsan | wpu.edu.tr |
| Girne Amerikan Üniversitesi | 1985 | Girne | Özel | Prof. Dr. Ali Haydar | gau.edu.tr |
| Girne Üniversitesi | 2013 | Girne | Özel | Prof. Dr. İlkay Salihoğlu | girne.edu.tr |
| Kıbrıs Amerikan Üniversitesi | 2014 | Lefkoşa | Özel | Prof. Dr. Gökçe Keçeci | auc.edu.tr |
| Kıbrıs Batı Üniversitesi | 2015 | Gazimağusa | Vakıf | Prof. Dr. Canan Hecer | cwu.edu.tr |
| Kıbrıs İlim Üniversitesi | 2013 | Girne | Özel | Prof. Dr. Lale Ayşegül Büyükgönenç | csu.edu.tr |
| Kıbrıs Sağlık ve Toplum Bilimleri Üniversitesi | 2016 | Güzelyurt | Vakıf | Prof. Dr. İbrahim Levent Taner | kstu.edu.tr |
| Lefke Avrupa Üniversitesi | 1990 | Lefke | Vakıf | Prof. Dr. Mehmet Ali Yükselen | lefke.edu.tr |
| Netkent Akdeniz Araştırma ve Bilim Üniversitesi | 2010 | Lefkoşa | Özel | Prof. Dr. Tayfun Turgay | netkent.edu.tr |
| Onbeş Kasım Kıbrıs Üniversitesi | 2014 | Lefkoşa | Özel | Prof. Dr. Remziye Terkan | onbeskku.edu.tr |
| Rauf Denktaş Üniversitesi | 2015 | Lefkoşa | Özel | Prof. Dr. Hasan Ali Bıçak | rdu.edu.tr |
| Uluslararası Final Üniversitesi | 2015 | Girne | Özel | Prof. Dr. Hüseyin Yaratan | final.edu.tr |
| Uluslararası İşletmecilik Meslek Okulu | 2011 | Lefkoşa | Özel | Bülent Çetinkaya | bms.edu.tr |
| Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi | 1997 | Lefkoşa | Özel | Prof. Dr. Halil Nadiri | ciu.edu.tr |
| Yakın Doğu Üniversitesi | 1988 | Lefkoşa | Özel | Prof. Dr. Ümit Hassan | neu.edu.tr |
KKTC merkezli > Sadece ön lisans veya hazırlık seviyesinde diploma veren kurumlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| Üniversite Adı | Kuruluş Yılı | Merkezin Bulunduğu İlçe | Türü | Müdürü | Resmi site |
| Öngel Kozmetoloji Koleji | 2006 | Lefkoşa | Özel | Sonay Erensu | ongelkolej.com |
| Polis Okulu Müdürlüğü | 1969 | Lefkoşa | Devlet | Sıtkı Erkıvanç | polisokulu.gov.ct.tr |
Yurt dışı merkezli

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| Üniversite Adı | Kuruluş Yılı | Merkezin Bulunduğu İlçe | Türü | Ağ Sayfası |
| Anadolu Üniversitesi Lefkoşa Kampüsü | 1982 | Lefkoşa | Devlet (Türkiye) | Resmî site |
| Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi Kuzey Kıbrıs Kampüsü | 2020 | Lefkoşa | Devlet (Türkiye) | kktc.asbu.edu.tr |
| Batı İskoçya Üniversitesi, Kıbrıs | 2016 | Lefkoşa | Devlet (Birleşik Krallık) | mc-med.eu |
| Bahçeşehir Kıbrıs Üniversitesi | 2017 | Lefkoşa | Vakıf (Türkiye) | baucyprus.edu.tr |
| İTÜ-KKTC Eğitim-Araştırma Yerleşkeleri | 2010 | Gazimağusa | Devlet (Türkiye) | kktc.itu.edu.tr |
| Orta Doğu Teknik Üniversitesi Kuzey Kıbrıs Kampüsü | 2003 | Güzelyurt | Devlet (Türkiye) | kkk.odtu.edu.tr |
Eğitime başlanmamış

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| Üniversite Adı | Kuruluş Yılı | Merkezin Bulunduğu İlçe | Türü | Kaynak |
| Kıbrıs Metropolitan Üniversitesi | 2014 | Girne | Özel |  |
| Avrupa Liderlik Üniversitesi | 2015 | Gazimağusa | Özel |  |
| Akacan Üniversitesi | 2017 | Girne | Özel |  |
| Akacan Teknik Üniversitesi | 2017 | Girne | Özel |  |
| Lefkoşa Merkez Üniversitesi | 2017 | Lefkoşa | Özel |  |
| Uluslararası Aydın Üniversitesi | 2017 | İskele | Özel |  |
| 15 Temmuz Üniversitesi | 2017 | İskele | Özel |  |
| Erkman Üniversitesi | 2017 |  | Özel |  |
| Nobelyum Üniversitesi | 2017 |  | Özel |  |
| Kıbrıs Milenyum Üniversitesi | 2018 |  | Özel |  |
| Mesarya Teknik Üniversitesi | 2018 |  | Özel |  |
| Kıbrıs Yenikent Üniversitesi | 2018 |  | Özel |  |
| Kıbrıs Yükselen Üniversitesi | 2018 |  | Özel |  |