stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İlluminati
Tarihi > Geçiş süreci

Bazı üyelerini Masonlara katılmaktan güçlükle vazgeçiren Weishaupt, kendi ritüelini genişletmek için malzeme elde etmek amacıyla eski tarikata katılmaya karar verdi. Şubat 1777'nin başlarında Sıkı Gözetim Riti'nin "Prudence" locasına kabul edildi. "Mavi loca" masonluğunun üç derecesi boyunca ilerlemesi ona yararlanmaya çalıştığı daha yüksek dereceler hakkında hiçbir şey öğretmedi, ancak ertesi yıl Abbé Marotti adlı bir rahip Zwack'a bu içsel sırların eski din ve ilkel kilise bilgisine dayandığını bildirdi. Zwack, Weishaupt'u kendi tarikatlarının Masonlukla dostane ilişkiler içine girmesi ve kendi localarını kurma iznini alması konusunda ikna etti. Bu aşamada (Aralık 1778), Masonluğun ilk üç derecesinin eklenmesi ikincil bir proje olarak görülüyordu.
Prusya Büyük Locası'ndan biraz zorlukla Dostluk için Kraliyet York'u adında bir izin alındı ve Bavyera Seçmeni Charles Theodore'un gururunu okşamak amacıyla yeni locaya İyi Konsey'in Theodore'u adı verildi. Loca 21 Mart 1779'da Münih'te kuruldu ve kısa sürede İlluminati ile doldu. Radl adındaki ilk üstat Baden'deki evine dönmeye ikna edildi ve Temmuz ayına kadar Weishaupt'un tarikatı locayı yönetti.
Bir sonraki adım, Büyük Localarından bağımsız olmaktı. İngiltere Büyük Locası'na bağlı olan Frankfurt'taki Union locasıyla masonik ilişkiler kuran Theodore locası bağımsız olarak tanındı ve bağımsızlığını ilan edebildi. Yeni bir ana loca olarak artık kendi localarını kurabilirdi. Frankfurt masonları arasındaki üye kazanma çabası Adolph Freiherr Knigge'nin de bağlılığını sağladı.
Tarihi > Reform > İç sorunlar

Tarikat artık derin iç bölünmeler geliştirmişti. Temmuz 1780'de Eichstaedt komutanlığı özerk bir vilayet kurmuştu ve Weishaupt ile onu inatçı, diktatör ve tutarsız bulan Areopagus arasında bir çatlak büyüyordu. Knigge uzlaştırıcı rolüne kolayca uyum sağladı.
Knigge, Areopagus ve Weishaupt ile yaptığı görüşmelerde sorunlu iki alan tespit etmiştir. Weishaupt'un üniversite öğrencilerinin işe alınmasına verdiği önem, tarikattaki üst düzey pozisyonların genellikle çok az pratik deneyimi olan genç erkekler tarafından doldurulması gerektiği anlamına geliyordu. İkinci olarak, tarikatın kuruluşundaki Cizvit karşıtı ethos, genel bir din karşıtı duygu haline gelmişti ve Knigge, tarikatın şu anda çekmeye çalıştığı üst düzey Masonları işe almada bir sorun olacağını biliyordu. Knigge, Bavyera'daki muhafazakâr Katolikliğin boğucu etkisini yakından hissediyor ve bunun liberal İlluminati'de yarattığı din karşıtı duyguları anlıyordu, ancak aynı duyguların Protestan eyaletlerde yaratacağı olumsuz izlenimi de görüyor ve tarikatın daha büyük Almanya'da yayılmasını engelliyordu. Hem Areopagus hem de Weishaupt, Knigge'yi serbest bırakmaktan başka bir şey yapamayacak kadar güçsüz hissediyordu. Knigge, Masonluk içinde ve dışında ihtiyaç duydukları bağlantılara sahipti ve bir ritüelist olarak, Illuminatus Minor'da durma noktasına geldikleri, sadece Minerval derecesinin altında ve daha yüksek derecelerin en ufak taslaklarının bulunduğu, öngörülen derece yapısını inşa etme becerisine sahipti. Getirilen tek kısıtlama, en yüksek derecelerin içsel sırlarını tartışma ihtiyacı ve yeni derecelerini onay için sunma zorunluluğuydu.
Bu arada, İlluminatizmi Masonluğun meşru bir kolu olarak yayma planı da durmuştu. Theodore Locası artık onların kontrolünde olsa da, ona bağlı bir "Seçilmiş Üstatlar" bölümünün tarikattan sadece bir üyesi vardı ve hala İlluminati tarafından kontrol edilen zanaat locasına karşı anayasal bir üstünlüğe sahipti. Bu bölümü Areopagus'a boyun eğmeye ikna etmek zor olacaktı ve Lodge Theodore'un yeni İlluminati Masonluğunun ilk ana locası olmasının önünde çok gerçek bir engel oluşturuyordu. Tarikat ve chapter arasında bir ittifak anlaşması imzalandı ve Ocak 1781'in sonuna kadar dört yavru loca kuruldu, ancak bağımsızlık chapter'ın gündeminde değildi.
Costanza, Kraliyet York'a bir mektup yazarak yeni Büyük Localarına gönderilen ücretler ile karşılığında aldıkları hizmet arasındaki tutarsızlığa işaret etti. Geliri kaybetmek istemeyen Royal York, Münihli kardeşlerinin Berlin'e gönderecekleri bir temsilciye Masonluğun "yüksek" sırlarını vermeyi teklif etti. Bunun üzerine Costanza 4 Nisan 1780'de Prusya'ya doğru yola çıktı ve orada bulunduğu süre içinde Theodore'un ücretlerinde bir indirim yapılması için pazarlık yapma talimatını aldı. Yolda, aynı arabayı paylaştıkları bir hanımefendi konusunda bir Fransızla tartışmayı başardı. Fransız, onlar Berlin'e varmadan bir süre önce krala Costanza'yı casus olarak ihbar eden bir mesaj gönderdi. Costanza ancak Kraliyet York Büyük Üstadının yardımıyla hapisten kurtuldu ve hiçbir şey yapamadan Prusya'dan kovuldu.
Tarihi > Reform > Yeni sistem

Knigge'nin Londra'dan bir anayasa elde etmeye yönelik ilk planının, bölüm tarafından görmezden gelineceğini fark ettiler. Bölümlerinin kontrol edemediği diğer mason localarını ele geçirene kadar, yönettikleri localar için üç dereceyi yeniden yazmakla şimdilik yetindiler.
20 Ocak 1782'de Knigge, tarikat için yeni not sistemini tablolaştırdı. Bunlar üç sınıf halinde düzenlenmişti:
Sınıf I - Noviciate, Minerval ve Illuminatus minor'dan oluşan kreş.
Sınıf II - Masonik dereceler. Üç "mavi loca" derecesi olan Çırak, Yoldaş ve Üstat, daha yüksek "İskoç" dereceleri olan İskoç Acemi ve İskoç Şövalyesinden ayrılmıştır.
Sınıf III - Gizemler. Daha küçük gizemler Rahip ve Prens dereceleriydi, bunları Büyücü ve Kral derecelerindeki daha büyük gizemler izledi. Büyük gizemler için ritüellerin yazılmış olması pek olası değildir.
Tarihi > Genişleme girişimleri

Knigge'nin Alman Masonluğundan adam devşirmesi rastgele olmaktan çok uzaktı. Locaları yöneten ve genellikle tüm locayı İlluminati'nin emrine verebilen üstat ve gardiyanları hedef aldı. Aachen'da, Constancy locasının üstadı Baron de Witte, her üyenin tarikata katılmasını sağladı. Bu şekilde tarikat orta ve güney Almanya'da hızla yayıldı ve Avusturya'da bir yer edindi. Tarikatı kuran bir avuç öğrenci 1782 ilkbaharına gelindiğinde 300'e yakın üyeye ulaşmıştı ve yeni katılanların sadece 20'si öğrenciydi.
Münih'te, 1782'nin ilk yarısı Theodore Locası'nın yönetiminde büyük değişikliklere sahne oldu. Şubat ayında Weishaupt locayı bölmeyi, İlluminati'nin kendi yoluna gitmesini ve bölümün kalan gelenekçileri Theodore'un kendi devamı haline getirmesini teklif etmişti. Bu noktada, bölüm beklenmedik bir şekilde teslim oldu ve İlluminati loca ve bölümün kontrolünü tamamen ele geçirdi. Haziran ayında hem loca hem de bölüm, Royal York ile ilişkilerini kesen mektuplar göndererek, tanınmaları için ödeme yapma konusundaki sadakatlerini ve Royal York'un yüksek derecelere herhangi bir eğitim vermemesini gerekçe gösterdi. Costanza'yı ihmal etmeleri, onu kötü niyetli suçlamalara karşı savunmamaları veya Prusya'dan sınır dışı edilmesini engellememeleri de gerekçe gösterildi. Costanza'ya vadedilen sırları vermek için hiçbir çaba göstermemişlerdi ve Münihli masonlar artık Berlin'deki kardeşlerinin kaçınmaya çalıştıkları mistik Fransız yüksek derecelerine güvendiklerinden şüpheleniyorlardı. Theodore Locası artık bağımsızdı.
Katı Gözlem Ayini artık kritik bir durumdaydı. Sözde lideri Södermanland Prensi Carl'dı (daha sonra İsveç Kralı XIII. Charles) ve ayini zaten kontrol ettiği İsveç Ayinine dahil etmeye çalıştığından açıkça şüpheleniliyordu. Alman locaları liderlik için Brunswick-Wolfenbüttel Dükü Ferdinand'ı arıyordu. Carl'ın İngiliz tahtının Stuart varisini gerçek Büyük Üstat olarak gördüğü ve Katı Gözlemci locaların Büyük Üstatlarını görmezden geldiği ortaya çıkınca şüphe açık bir aşağılamaya dönüştü. Bu çıkmaz Wilhelmsbad Manastırına yol açtı.
Tarihi > Zenith > İç muhalefet

İlluminati Masonluğu benimseyip Bavyera dışına yayıldıkça, Areopagites konseyinin yerini etkisiz bir "Taşralılar Konseyi" aldı. Ancak Areopagitler Tarikat içinde güçlü sesler olarak kaldılar ve Knigge Münih'ten ayrılır ayrılmaz Weishaupt ile yeniden tartışmaya başladılar. Weishaupt buna, düşman olarak algıladığı dostlarına yazdığı mektuplarda özel olarak iftira atarak karşılık verdi.
Daha da önemlisi, Weishaupt Knigge'yi yabancılaştırmayı başarmıştı. Weishaupt ritüeli yazması için Knigge'yi görevlendirirken ona önemli bir güç devretmişti ve şimdi bu gücü yeniden kazanmaya çalışıyordu. Knigge, Tarikatı küçük bir ruhban karşıtı kulüpten büyük bir organizasyona yükseltmişti ve çalışmalarının yeterince takdir edilmediğini düşünüyordu. Weishaupt'un devam eden ruhban karşıtlığı Knigge'nin mistisizmi ile çatışıyordu ve mistik eğilimli Masonların örgüte alınması Weishaupt ve Ditfurth gibi diğer üst düzey İlluminati ile sürtüşmelere neden oluyordu. Sorunlar Rahiplik derecesi konusunda doruğa ulaştı. İlluminati'nin çoğu arasındaki fikir birliği, ritüelin süslü ve kötü tasarlanmış, kıyafetlerin ise çocuksu ve pahalı olduğu yönündeydi. Bazıları bunu kullanmayı reddetti, bazıları ise düzeltti. Weishaupt Knigge'den ayini yeniden yazmasını talep etti. Knigge, Weishaupt'un onayıyla ayinin zaten eski olarak dolaşımda olduğuna dikkat çekti. Bu sağır kulaklara düştü. Weishaupt şimdi diğer Illuminati'lere Rahip ritüelinin kusurlu olduğunu çünkü Knigge'nin onu icat ettiğini iddia etti. Buna gücenen Knigge, İlluminati ritüelinin ne kadarını kendisinin uydurduğunu dünyaya açıklamakla tehdit etti. Knigge'nin Areopagitlerden bir kongre oluşturma girişimi sonuçsuz kaldı, çünkü çoğu ona Weishaupt'a güvendiklerinden daha az güveniyordu. Temmuz 1784'te Knigge, ilgili tüm belgeleri iade ettiği bir anlaşmayla tarikattan ayrıldı ve Weishaupt ona yönelik tüm iftiraları geri çektiğini yayınladı. Weishaupt, Knigge'yi dışarı atarak tarikatı en iyi teorisyeninden, üye toplayıcısından ve savunucusundan mahrum bıraktı.
Tarihi > Düşüş

illuminati'nin nihai çöküşü, Bavyera'daki ve özellikle Münih'teki kendi Minerval'lerinin patavatsızlıklarıyla gerçekleşti. Üstlerinin gevezelikleri engelleme çabalarına rağmen, siyasi açıdan tehlikeli güç övgüleri ve monarşi eleştirileri, "gizli" tarikatın varlığının, birçok önemli üyesinin isimleriyle birlikte herkes tarafından bilinmesine neden oldu. İlluminati'nin iktidar mevkilerindeki varlığı artık kamuoyunda bazı huzursuzluklara yol açıyordu. Birçok sivil ve devlet yönetim organında İlluminati vardı. Sayılarının az olmasına rağmen, yasal bir anlaşmazlıkta başarının davacının tarikatla olan ilişkisine bağlı olduğuna dair iddialar vardı. İlluminati, o dönemde Bavyera'da ortaya çıkan din karşıtı yayınlar nedeniyle suçlanıyordu. Bu eleştirilerin çoğu kindarlık ve kıskançlıktan kaynaklanıyordu, ancak birçok İlluminati mahkeme görevlisinin kardeşlerine ayrıcalıklı muamele yaptığı da açıktı. Bavyera'da, Kilise Konseyi'nin iki üyesinin enerjisi, içlerinden birinin hazinedar seçilmesini sağladı. Cizvitlere karşı muhalefetleri, yasaklı tarikatın önemli akademik ve kilise pozisyonlarını kaybetmesiyle sonuçlandı. Ingolstadt'ta Cizvit bölüm başkanlarının yerini İlluminati almıştır.
Telaşa kapılan Charles Theodore ve hükûmeti, İlluminati de dahil olmak üzere tüm gizli cemiyetleri yasakladı. 2 Mart 1785 tarihli bir hükûmet fermanı "Bavyera'daki İlluminati'ye ölümcül bir darbe vurmuş gibi görünüyor". Weishaupt kaçmıştı ve 1786 ve 1787'de ele geçirilen belgeler ve iç yazışmalar daha sonra 1787'de hükûmet tarafından yayınlandı. Von Zwack'ın evi arandı ve grubun literatürünün çoğu ifşa edildi.
Barruel ve Robinson

1797 ve 1798 yılları arasında Augustin Barruel'in Memoirs Illustrating the History of Jacobinism ve John Robison'un Proofs of a Conspiracy adlı kitapları, İlluminati'nin varlığını sürdürdüğü ve devam eden uluslararası bir komployu temsil ettiği teorisini kamuoyuna duyurdu. Buna Fransız Devrimi'nin arkasında Illuminati'nin olduğu iddiası da dahildi. Her iki kitap da çok popüler olmuş, başkaları tarafından yeniden basılmış ve yorumlanmıştır. Bunun en iyi örneği 1802'de yayınlanan Rahip Seth Payson'ın Proofs of the Real Existence, and Dangerous Tendency, Of Illuminism (İlluminatinin Gerçek Varlığının ve Tehlikeli Eğiliminin Kanıtları) adlı kitabıdır. Buna verilen tepkilerin bazıları eleştirel olmuştur, örneğin Jean-Joseph Mounier'in On the Influence Attributed to Philosophers, Free-Masons, and to the Illuminati on the Revolution of France (Filozofların, Hür Masonların ve İlluminati'nin Fransa Devrimi Üzerindeki Etkisi) adlı kitabı.
Robison ve Barruel'in çalışmaları Amerika Birleşik Devletleri'ne ve New England'a kadar ulaştı. Ortodoks bir Cemaat papazı ve coğrafyacı olan Rev. Jedidiah Morse, İlluminati'ye karşı vaaz verenler arasındaydı. Aslında, İlluminati hakkında Amerika Birleşik Devletleri'nde basılan ilk anlatılardan biri Morse'un 9 Mayıs 1798 tarihli Oruç Günü vaazıydı. Morse, Robison'un Proofs of a Conspiracy (Bir Komplonun Kanıtları) adlı kitabının Avrupa'da yayınlanacağı konusunda Edinburgh'lu Rev. John Erskine'den gelen bir mektupla uyarılmıştı ve Avrupa'da yayınlanan kopyalar o yılın Mart ayında gemiyle ulaştıktan kısa bir süre sonra Proofs'u okudu. Timothy Dwight gibi diğer İlluminati karşıtı yazarlar da kısa süre içinde bu hayali komplocular grubunu kınamaya başladılar.
Basılı vaazları gazete haberleri takip etti ve bunlar 1800 ABD başkanlık seçimlerine giden partizan siyasi söylemde yer aldı. Ardından gelen panik, Amerika Birleşik Devletleri'nde gotik edebiyatın gelişmesine de katkıda bulundu. Döneme ait Ormond; or, The Secret Witness (1799) ve Julia, and the Illuminated Baron (1800) romanları krize atıfta bulunur. Ayrıca bazı akademisyenler İlluminati komplosu iddiası üzerine yaşanan paniği Karayiplerden gelen göç ve potansiyel köle isyanlarıyla ilgili korkulara bağlamıştır. 1820'ler ve 30'lardaki Anti-Masonik harekette zaman zaman yeniden canlansa da, 1800'lerin ilk onyılında endişe azalmıştır.
Modern İlluminati

Yakın geçmişte ve günümüzde birçok kardeşlik örgütü, orijinal Bavyera İlluminati'sinin soyundan geldiklerini iddia etmekte ve açıkça "İlluminati" adını kullanmaktadır. Bu gruplardan bazıları kendi örgütlerinin adında "İlluminati Tarikatı" adının bir varyasyonunu kullanırken, Ordo Templi Orientis gibi diğerlerinin örgüt hiyerarşisinde "İlluminati" bir derece olarak yer almaktadır. Ancak, günümüzdeki bu grupların tarihi tarikatla gerçek bir bağlantısı olduğuna dair hiçbir kanıt yoktur. Önemli bir siyasi güç ya da nüfuz elde etmemişlerdir ve çoğu, gizli kalmaya çalışmak yerine, üye çekme aracı olarak Bavyera İlluminati'siyle asılsız bağlantıları öne çıkarmaktadır.
Komplo teorileri

Augustin Barruel (1741-1820), İlluminati komplo teorilerin temel kaynağı olan Fransız rahip ve eserinin İngilizce çevirisi .
1797 ile 1798 yılları arasında yayınlanan Augustin Barruel'in Memoirs Illustrating the History of Jacobinism (T. "Jakobenliğin Tarihini Gösteren Anılar") ve John Robison'un Proofs of a Conspiracy (T. "Bir Komplonun Kanıtları") kitaplarında İlluminati'nin ayakta kaldığı ve Fransız İhtilali'nin mimarı olduğu gibi uluslararası komplo teorileri ortaya atıldı.
Bavyeralı İlluminati, Mark Dice, David Icke, Texe Marrs, Ryan Burke, Jüri Lina ve Morgan Gricar gibi komplo teorisyenlerinin savına göre, etkinliğini sürdüren bir örgüttür. Pek çok dayanaksız sav dünyadaki birçok siyasi, askerî ve ekonomik olayın sorumlusunu gizli bir örgüt olan İlluminati olarak gösterir. Komplo teorisyenlerine göre birçok ABD Başkanı, bu örgüte doğrudan veya dolaylı olarak hizmet etmektedir. Ayrıca birçok tanınmış çocuk çizgi filminde bilinçaltı mesajlarıyla beyin yıkama gerçekleştirildiği iddia edilmektedir.
Myron Fagan'a göre Waterloo Muharebesi, Fransız İhtilali, John F. Kennedy suikastı bu örgütün işidir.
Popüler kültürde

Günümüzde İlluminati ile ilişkilendirilen pek çok simgenin Hollywood sinemasında ve Amerikan müziklerinde kullanıldığı düşünülmektedir. Stanley Kubrick'in Gözleri Tamamen Kapalı adlı filmi, bugüne kadar yapılmış en kapsamlı İlluminati çözümlemesi olarak kabul edilir. Filmde sadece örgütün ayinlerini ve göstergebilimini iyi bilen insanların anlayabileceği pek çok göndermenin olduğu bilinmektedir.
Popüler müzikte ise Lady Gaga, Rihanna, Katy Perry, Jay Z ve Kanye West gibi şarkıcılar kliplerinde İlluminati simgelerini kullanmıştır. En sık kullanılan simgeler, asıl örgütle hiçbir bağlantısı olmayan piramit, tek göz, üçgen ve güneştir.
Bir kitabın üzerine tünemiş Minerva'nın Baykuşu, Bavyeralı İlluminati tarafından "Minerval" derecelerinde kullanılan bir belirtkeydi.
Adolph Freiherr Knigge, İlluminati için en etkili adam toplayan kişi
Hessen-Kassel Prensi Charles tarafından Wilhelmsbad'daki parkta inşa edilen "harabe" kale, Katı Gözlemciliğin son manastırının mekânı
Kelter

Açık hava müzesi Roscheider Hof, Moselle, Konz’da bir ağaç presi
Gvaot Olam şaraphanesindeki tarihi şarap presi (İsrail, İ.Ö 9./8. Yüzyıl)
Üzüm presi, üzümleri sıkıp üzüm tanelerinin öz sularını çıkarmak için şarap yapımında kullanılan bir prestir. Çeşitli mekanik mekanizmalarla (kaldıraç kolları, dişliler vb.) kas gücü veya elektrik enerjisi kullanılarak üzümlere basınç uygulanır.
İsim ve hikaye

Kelter (latince calcare, Almancadan ayaklarınızla ezme) kelimesi üzümlerin veya diğer meyvelerin preslenmesini anlatır. Meyvelerin çoğu zaten bir şekilde pürelenmiş ve sularını çıkarmayı kolaylaştırmak için ezilmiştir.
Özellikle İsviçre'deki en yüksek Alemannik bölgesinde şarap presi için de Kelter kelimesi kullanılır. Güneybatı Almanya'da, "Kelter" veya "Torkel" terimi ağaç presine, "Trotte" terimi ise vidalı mil presine atıfta bulunur.
Yüzyıllar boyunca üzümler, ayakla ezilerek ezildi. Romalılar daha sonra ağaç presleri denilen tahta manivelalı presleri kullandılar. Daha sonra modernize edilip ve bugün hala kullanılan vidalı presler kullanılmaya başlandı. Bu iğ preslerinin yerini, sıkıştırılacak malzemeye plastik bir membranı bastırmak için basınçlı havanın kullanıldığı pnömatik presler aldı. Bu membran, farklı tasarımlarda tasarlanabilen, tank şeklindeki bir pres tamburuna ("tank presi") takılır:
Açık tasarımda, tamburun tamamı içinden sıkılmış üzüm suyunun akabileceği yuvalar ile donatılmıştır. Bu nedenle geniş filtre yüzeyi vardır.
Yarı açık tasarımda, tamburun sadece bir kısmı olukludur. Bu nedenle filtre alanı, açık tasarıma göre daha azdır. Bunun için zar daha basit hale getirilebilir.
Oksijensiz ortamda baskı yapabilmek için kapalı tasarım geliştirilmiştir. Suyu boşaltmak için dahili üzüm su kanalları gereklidir.
Bu arada preslenen malzemeyi negatif basınç kullanarak meyve suyu kanallarına çeken presler de vardır (“vakum tank presi”). Hobi maksatlı vb küçük preslerde, pres membranını "şişirmek" için su da kullanılır. Bu durumda, pres membranı genellikle kauçuktan yapılır.
Teknoloji > Vidalı pres

İlk mekanik presler, presleme için gerekli basıncı oluşturmak için bir vidalı mil kullanırdı. Bu Vidalı presler, ağaç preslerinden  çok daha az yer gerektirir. Resimlerden de anlaşılacağı üzere ilk modellerde hem çerçeve hem de vidalı mil ahşaptan yapılmıştır. Dayanıklılık nedeniyle, malzeme zamanla metal ile değiştirildi.
Teknoloji > Modern preslet

Modern şarap presleri basınçlı hava ve otomatik kontrol ile çalışır.
Katalonya

19. yüzyılın başlarından kalma yuvarlak ve kapalı şarap fıçıları veya şarap tekneleri (Katalan dişleri veya spanisch lageleri) en orijinal şarap presi yapıları arasındadır. Kuzeybatı Katalonya'da Yüzyıl (ör. B. El Pont de Vilomara i Rocafort ve Talamanca'da ). Dıştan rustik ve eski görünen bu silo benzeri yapılar, iç kısımda yüksekliğinin yarısına kadar büyük toprak karolarla kaplıydı. Filoksera krizinden önceki zamandan kalmadırlar, üzüm bağlarının hemen kenarındadırlar ve üzümlerin hemen işlenmesi (presleme ve fermantasyon) için kullanılmıştır. Bazen yuvarlak binalar, içinde aletlerin saklandığı ve genellikle preslemeden önce ve sonra soyunma odası olarak kullanılan küçük bir ev benzeri sundurmaya sahipti.
Galeri

Presleme sahnesi ait lahit Roma vali Iunius Bassus Theotecnius
17. yüzyıldan kalma ağaç presi (Blankenberg Şehri)
Ravensburg'daki Tahıl Ambarı
Dirmstein'da vidalı pres, kopyası 1984
Çift vidalı milli şarap presi (Radebeul'de Hoflößnitz)
1801'den kalma ahşap milli vidalı pres (Eberbach Manastırı, Rheingau)
Metal vida milli pres (20. yüzyılın başları, Roscheider Hof açık hava müzesi)
Paslanmaz çelikten yapılmış modern şarap presi. Presleme işlemi, basınçlı hava ile şişirilen bir pres bezi kullanılarak gerçekleştirilir.
Preslemeden önce su banyosunda elma
Modern bir küçük presleme odasında elma suyu şişelenir
Üzüm presleme festivalleri

Güney Tirol'de üzüm hasadının ardından Törggelen şenlikli bir etkinlikti. 1990'lı yıllarda şarap üretiminde geleneksel kalite kavramlarına dönüşün bir parçası olarak, Alman şarabı - veya çoğu bölgede şarap festivalleri ortaya çıktı. Üzümler veya meyveler halka açık yerlerde sıkılır ve yerinde tadılır. Tipik olarak burada elle çalıştırılan vidalı presler kullanılır. Moselle'de yeniden inşa edilen Roma üzüm presleri özel dir. Bunlarda püre geleneksel olarak şarap presi festivallerinde ayaklarla ezilir.
Edebiyat

Die Verbesserung des Weinbaus in Württemberg unter König Wilhelm I. (1816-1864). ISBN 3-87407-179-0.
Robert Fritz: ISSN 0342-7595 .
Neuere Forschungen zum römischen Weinbau an Mosel und Rhein. ISBN 3-923319-33-9.
Michael Matheus, Lukas Clemens : Carolingian zamanlarında şarap presi teknolojisi. İçinde: Friedhelm Burgard, Christoph Cluse, Alfred Haverkamp (ed.): Alfred Heit için Liber amicorum necnon et amicarum. Ortaçağ ve tarihi bölge araştırmalarına katkılar (= Trier tarihi araştırması. Cilt 28). THF - Verlag Trierer Historische Forschungen, Trier 1996, ISBN 3-923087-27-6, s. 255-265.
Michael Matheus, Lukas Clemens: Orta Çağ'da şarap presleri. İçinde: Uta Lindgren (ed.): Orta Çağ'da Avrupa teknolojisi. 800 ila 1200. Gelenek - yenilik. El kitabı. Gebr. Mann, Berlin 1996, ISBN 3-7861-1748-9, s. 133-136.
Der Kelterbau im Stromgebiet des Neckars. ISBN 3-926414-01-4.
İnternet bağlantıları

Moselle'de Roma şarap presleri 11 Nisan 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Roscheider Hof açık hava müzesinde baskı günü, Konz / Mosel: Video
Üzüm bağlarında fıçılar, tarih ve işlevsellik - fotoğraflar + bilgiler (Wikipedia, Katalanca)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX5526102  GND: 4224838-3  LCCN: sh85146997  NLI: 987007558686605171 
1706'dan kalma Salem Kalesi'nde yaklaşık 11 m uzunluğunda "şaşırtıcı ağaç" ile şarap presi
19. yüzyılın başlarında, Gemmrigheim şarap presindeki (Baden-Württemberg) üç ağaç presinin planı
Ağaç presinin çalışma şekli
İtalya Rocca d'Angera kalesinde ağaç presi
Talamanca, Katalonya yakınlarındaki Tres Salts şarap preshanesi
Açık hava müzesinde üzüm presleme günü Roscheider Hof
Pervari

| Pervari |
| --- | --- |
İlçe
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Siirt
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Ali Recai Yerlikaya
 • Belediye başkanı: Tayyar Özcan (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1459 km²
Rakım: 1380 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 32.128
 • Kır: 24,598
 • Şehir: 6.218
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 484
İl plaka kodu: 56
Resmî site pervari.bel.tr
Pervari'nin genel gönüşü
Pervari (Kürtçe: Xisxêr), Siirt ilinin bir ilçesidir.
Coğrafya

Pervari ilçesi, Siirt ilinin kuzey doğusunda yer almaktadır. İlçenin kuzeyini Hizan ve Bahçesaray ilçeleri, doğusunu Çatak ve Beytüşşebap ilçeleri, güneyini Şırnak ili ve Eruh ilçesi, batısını ise Tillo ve Şirvan ilçeleri çevrelemektedir. İlçe merkezi Şakiran ve Adiyan adlı iki mahalleden oluşur. Herekol Dağı ilçe sınırları içinde yer alır. Eskiden Bervade adıyla anılan kasaba, ilçenin kuzey kesiminde yer alır.
92 kilometrelik uzun bir yolla Siirt'e ulaşılan Pervari Belediyesi 1927 yılında kurulmuştur.