stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Stark Hanesi
Buz ve Ateşin Şarkısı

Starklar, Beş Kralın Savaşı sırasında Nehir Adaları'ndan Lannister'ları sürmek için Tully Hanesi'yle güçlerini birleştirdi; ancak bu süreçte Bolton'lara karşı Kuzey'in hakimiyetini kaybettiler ve aile üyelerinin bazısı öldürüldü, bazısı ise gizlenerek kaçtı.
Buz ve Ateşin Şarkısı > Kralların Çarpışması

Üç Dişli Mızrak dolaylarında Kuzeyli adamların komutasındaki Lord Roose Bolton ayrılırken, Lannister sancaktarlarına karşı bir dizi zafer kazanan Kral Robb Batı Toprakları'nda çılgın ve başarılı bir akın başlatır. İttifak kazanma girişimiyle, Renly Baratheon'a ve Balon Greyjoy'a elçiler yollar. (Ayrı ayrı olarak annesi Catelyn'i ve babasının vasisi Theon Greyjoy'u gönderir) Catelyn, Renly kızıl rahibe Melisandre tarafından katledilmeden önce diplomatik ilerleme kaydeder ama Theon, Kuzey'e saldırıda bulunan babasına katılır.
Arya kuzeye Yoren ve Gece Gözcüleri için yeni askerleriyle yolculuk eder (Kral Robert'ın piç oğlu Gendry dahil), ama grupları Batılı adamlar tarafından pusuya düşürülür ve esir alını. Harrenhal'da, sayısız vahşete tanık olur ama işkencelerinin pek çoğunun ölümüyle (suikastçı Jaqen H’ghar sayesinde) ve Kuzeyli tutsak grubunun serbest kalmasıyla güçlü olmaya devam eder. Kale Roose Bolton tarafından alınırken, kılık değiştirmiş Arya, babasının kötü niyetli sancaktarına güvenmeyerek kendini uşak olarak ve kaleden kaçar. Bu sırada Kral Joffrey ile nişanlı Sansa, Kızıl Kale'de göz altında tutulur. Joffrey'in kendisine kötü davranmasıyla acı çeker ama Sandor Clegane ve Dontos Hollard ile ilişkileri bunu seyrekleştir.
Kışyarı’da, Üstat Luwin ve Sör Rodrik Cassel, Bolton Piçi Ramsay Kar’ın vahşetleri ve Hornwood mirası gibi konularla ilgilenirken Bran itibari hükümden zevk alır. Reed çocuklarının rehberliğiyle, Bran yeşilgörenler ve derideğiştirenler için hediyesini biler. Theon Kışyarı’yı ele geçirir, ama hain Ramsay Kar tarafından sürülür. Bran ve Rickon’ın ölü olduğu düşünülür ama oradan kaçmışlar ve Kuzeyli sığınaklara doğru kaçmışlardır. Ramsay demir doğanların katliamından sorumlu tutulur.
Benjen’in Sur’un ötesindeki kayıplığı devam eder. Jon Kar Çığlık Geçidi’ndeki keşif görevinde Qhorin Yarımel’e katılır. Bu sırada Ygritte adında yabanıl bir kadını emir üzerine infaz etmeyi reddeder. Lord Kumandan Mormont’un geri dönüşüyle, Kemikler Lordu’nun önderliğinde bir yabanıl grubuyla karşılaşır. Kar, Qhorin’den aldığı emirle, casus olarak yabanıllara katılır ve ciddiyetini kanıtlaması için Yarımel’i öldürmeye zorlanır. Kemik Lordu’yla beraber Ygritte, Kar için kefil olur.
Buz ve Ateşin Şarkısı > Kargaların Şöleni/Ejderhalarla Dans

Lord Kumandan Kar, Özgür Halk’la huzursuz bir ittifaka başlar ve otoriter Stannis ile diplomatik olarak anlaşır. Jon, Kral’ın arzusuyla Kışyarı Lordu, Jon Stark olarak meşrulaştırılmayı ve yabanıl prensesi Val ile evlenmeyi reddeder. Sonra Stannis’e ordusuyla beraber Boltonlar ve Greyjoylara karşı savaşta yardım etmeyi önerir. Jon, Ramsay Bolton’dan Kışyarı’yı geri alma emirlerini verirken Gözcü’nün yüksek mertebeleri Jon’u diyarın işlerine burnunu sokması ve yabanıllarla ittifak içinde olmasından dolayı ona saldırırlar; bu suikast girişiminden sonra hayatta olup olmadığı belli değildir.
Sansa, kuzeni Robert Arryn için anne rolünü üstlendiği yerde, Vadi’de kalır; Serçeparmak kimliğini açıklamayı, kendi adıyla Kuzey’i geri almak için Vadi’nin şövalyelerini kullanmayı ve onu Robert’ın varisi Harrold Hardyng ile evlendirmeyi planlar. Sansa’nın arkadaşı Jeyne Poole, Bolton derebeyliğini meşrulaştırılması girişimiyle “Arya Stark” kılığında Ramsay Bolton ile evlenir. Jon Kar tarafından gönderilen maskeli Mance Rayder, kızı kurtarmak ve Stannis'e teslim etmek için Theon Greyjoy'un dağılmış birliğini toplar. Gerçek Arya, Yüzsüz Adam olmak için Siyah ve Beyaz Hanesi'nde eğitim aldığı yer olan Braavos'a varır.Bran, son ormanın çocuklarıyla tanıştığı ve yeşil görenlerin ileri sanatını mükemmelleştirmeye başladığı yer olan üç gözlü karga inine ulaşır. 
Rickon'ın, Lord Wyman Manderly'nin Davos Seaworth'tan onu aramasını talep ettiği, böylece Stannis'in kendi adıyla Kuzey'li adamlarla beraber savaşmak için harekete geçebileceği yer olan Skagos'ta olduğu söylenmiştir.
Buz ve Ateşin Şarkısı > Üçüncü Yüzyılın Sonunda Stark Hanesi

{Brandon Stark}, Lord {Rickard Stark}'ın varisi ve en büyük oğlu. Deli Kral'ın emri üzerine babasıyla birlikte öldürüldü.
{Eddard “Ned” Stark}, infaz edilene kadar Kuzey'in Muhafızı ve Kışyarı Lordu idi.
{Catelyn Tully}, Lord Eddard'ın karısı. Robb, Sansa, Arya, Bran ve Rickon Stark'ın annesi. Kızıl Düğün sırasında öldürüldü.
{Lyanna Stark}, bir zamanlar Robert Baratheon'ın nişanlısıydı, Rhaegar Targaryen tarafından kaçırıldıktan sonra öldü.
Benjen Stark, Eddard'ın en genç ve hayatta kalan son kardeşi. Gece Gözcüleri'nin İlk Korucusu ve kuruluşa katılmak istemesiyle Jon Kar'ı Sur'a götürmüştür. Sur'un ötesindeki topraklarda kaybolmuştur.
{Robb Stark}, Lord Eddard'ın en büyük öz oğlu ve vârisi. Lord Stark olarak babasının yerini aldı ve Beş Kral’ın Savaşı sırasındaki ölümünden önce sancaktarları tarafından Kuzey'deki Kral olarak taç giydi. Ulu kurduna Boz Rüzgar adını vermiştir ve Kızıl Düğün’de onunla birlikte öldürüldü.
Jeyne Westerling, Robb’un dulkarısı.
Sansa Stark, Eddard ve Catelyn’in en büyük kızı. Mükemmel bir leydi olması için yetiştirildi, şu an hanesinin leydisi, ya da nerede olduğu bilinseydi öyle olacaktı. Ulu kurduna Leydi ismini vermiştir ve Arya’nın ulu kurdunun oğlu Joffrey’e saldırmasının intikamı olarak Kraliçe Cersei’nin emriyle öldürülmüştür.
Tyrion Lannister, Sansa’nın ayrı yaşadığı kocası.
Arya Stark, Eddard ve Catelyn’in en genç kızları, bağımsızlığa düşkün erkek gibi kızdır. Ulu kurdu, Nymeria (Ulukurt), Nehir Toprakları’nda kaybolmuştur.
Bran Stark, deri değiştirmeyi öğrenen ve sakat olan Eddard ve Catelyn’in ikinci oğlu. Ölü olduğuna inanılıyor. Ulu kurduna Yaz adını vermiştir.
Rickon Stark, Eddard ve Catelyn’in en genç çocuğu, seri başlarken sadece üç yaşındaydı. Rickon’ın ölü olduğuna inanılıyor. Ulu kurduna Tüylü adını vermiştir.
Jon Snow, üvey Stark kardeşleriyle Kışyarı’da büyüyen Eddard’ın piç oğlu. Gece Gözcüleri’ne katılmış, Lord Kumandan rütbesine yükselmiştir. Ulu kurdu Hayalet’tir.
Kitaplarda Göndermeler > Buz ve Ateşin Şarkısı

El olarak görevlerini aldıktan sonra, Eddard Stark, Kral Toprakları'nda Altın Pelerinliler'e yardımcı olması amacıyla Kışyarı'nın 20 muhafızını yanına almıştır.
Beric Dondarrion ile birlikte at süren 20'den fazla boz pelerinliler Gregor Clegane'nin eline geçti; çoğu Maskara'nın Koyu'ndaki Savaş'ta öldürüldü. Alyn, Harwin ve diğerleri Sancaksız Kardeşlik'in kurulmasına yardım eder.
Sör Rodrik Cassel, Dagmer Cleftjaw altındaki demirdoğanlara karşı 600 Kışyarı adamına öncülük etmiştir.
Kışyarı'da dönüşünde, Rodrik ve adamları Theon Greyjoy'dan kaleyi almak istedi ama Ramsay Kar tarafından ihanete ve bozguna uğradı.
Yalova Termal Oteli

Yalova Termal Oteli mimar Sedad Hakkı Eldem tarafından tasarlanmış; 1934 ile 1937 yılları arasında Yalova'da inşa edilmiş bir oteldir.
Yalova bölgesi özellikle 20. yüzyılın başından itibaren bir termal merkezi olarak ön plana çıkmaya başlamıştır. Türkiye'nin kurulmasından sonra özellikle Atatürk döneminde İstanbul'a yakınlığı nedeniyle gözde tatil yerlerinden birisi olmuştur. Sedat Hakkı Eldem'in tasarladığı ve betonarme taşıyıcı sisteme sahip olan yapı Osmanlı mimarisine özellikle geleneksel Osmanlı konut mimarisine gönderme yapan modern bir tasarımdır.
Yıllar içinde bakımsız kalan bina 1983 yılında dönemin cumhurbaşkanı Kenan Evren'in emri ile yıkılmıştır. Ancak sonradan Gazi Üniversitesi'nin desteği ile birinci sınıf eski eser restorasyonu kapsamında aslına uygun olarak yeniden inşa edilmiştir.
Filojiston teorisi

Filojiston teorisinin geliştiricisi simyacı ve fizikçi Johann Joachim Becher
Filojiston teorisi, filojiston adındaki ateş elementinin cisimlerdeki yanma sırasında salındığını iddia eden günümüzde geçerliliğini yitirmiş bir teoridir. Filojiston kelimesi Antik Yunancada φλογιστόν phlogistón(yanan) φλόξ phlóx(ateş) kelimesinden türetilmiştir. İlk kez Johann Joachim Becher tarafından 1667 yılında ortaya atılmıştır. Teorinin amacı yanma ve paslanma gibi süreçleri izah etmektir. Günümüzde ise paslanma olayı herkes tarafından bilinmektedir.
Joseph Priestley, 1770'li yıllarda bu teoriye açıklık getirmiştir. Antoine Lavoisier, filojiston teorisinin, bazı yanma deneylerine  ilişkin olguları açıklamada yetersiz kalması nedeniyle, 1774 yılında Priestley'nin yanma olayıyla ilgili deneylerini kütle ölçümleri yaparak yeniden gerçekleştirdi.
Teori

Filojistik maddeler yandığı zaman uzaklaşan bir ateş ruhuna ve küle dönüşür.
Genellikle havada yanabilen maddeler filojiston açısından zengin görülmektedir. İçi boş kapalı kaptaki yanmanın durmasının sebebi havanın, sınırlı miktarda filojistonu soğurabilmesidir. Hava tamamen filojistik hale geldiğinde hiçbir madde yanamaz ve ne ısınmış metal, kalsiyum oksite dönüşecektir ne de hava yaşamı destekleyebilecektir. Nefes alıp verirken de filojiston vücut dışına atılmaktadır.
Böylece Becher filojistonu yanma olayını açıklayan bir süreç olarak tarif etmiştir.
Joseph Black'in öğrencisi Daniel Rutherford 1772 yılında Azotu(nitrojen) keşfetti ve ikili, teoriyi çalışma sonuçlarını açıklamakta kullandı. Yanmadan artan hava aslında azot ve karbondioksitin karışımıydı. Bazen buna filojistik hava deniyordu
Tarihi

Johann Joachim Becher filojiston teorisinden ilk kez 1667 yılında yayınladığı Physical Education kitabında bahsetmiştir. Simyacılar dört ana element olduğunu düşünüyordu; ateş, hava, toprak ve su. Becher kitabında ateş ve hava elementlerini toprağın üç formuna dönüştürmüştü: terra lapidea, terra fluida ve terra pinguis. Terra pinguis, yağlı, kükürtlü veya yanıcı özellikleri olan elementti. Becher terra pinguisin yanma olayında önemli bir özelliği olduğuna ve yanıcı maddelerin yandığı zamanlarda terra pinguisin açığa çıktığına inanıyordu. Halle'de tıp ve kimya profesörü olan Ernst Stahl, Becher'in terra pinguisine filojiston ismini verdi ve filojiston, teoriyi büyük olasılıkla en çok etkileyen şey haline geldi.
Karşıt fikirler ve çürütülmesi

Sonunda nicel deneylerde birtakım sorunlar ortaya çıkmıştı. Magnezyum gibi bazı metallerin yandığında filojistonu kaybederek hafiflemesi gerekirken bu maddeler kütle kazanıyordu. Kimi filojiston savunucuları filojistonun anti madde olduğunu iddia ettiler; Louis-Bernard Guyton de Morveau gibi diğerleriyse daha geleneksel bir fikir ortaya attılar ve filojistonun havadan daha hafif olduğunu söylediler. Ancak Arşimet prensibi ve magnezyumun yoğunluğuyla ilgili daha detaylı analizler yanma sonucu çıkan ürünlerdeki, havadan hafif olan filojistonun kütle artışına olan etkisini hesaplayamıyordu.
Türk Ocakları
Kuruluş

Türk Ocağı II. Meşrutiyet döneminde kurulan çok sayıda cemiyet arasında şube, üye sayısı ve etkilediği kitle ile Türk Derneği ve Türk Yurdu Cemiyeti'nden daha önemli bir konuma sahip olmakla beraber Türk milliyetçiliğini bilimsel ve kültürel manada gelişmesini sağlayan bir yapıya sahiptir. Kuruluş tarihi olarak 1911 ve 1912 yılı verilse de genel olarak 1912 yılında kurulduğu kabul edilmektedir. Ocağın ilk adımları Askeri Tıbbiye öğrencileri tarafından 1911'de atıldığı bilgisi Yusuf Akçura tarafından paylaşılmaktadır. 1912 sonbaharında Balkan Savaşları nedeniyle Türk Ocağı'na ilişkin bakış açısı iki manada değişti. Ocaklar Osmanlı İmparatorluğu'nun muhtelif toplumlarına ayrılık sokmakla suçlanırken, bir yandan da artan milliyetçiliğin odak noktası olacaktı. Maddi olanaksızlıkların da etkilediği bu süreci ocakların başkanı olan Ahmet Ferit Tek'in istifası ve Edebiyatı Cedide'nin öne çıkan kalemlerinden Hamdullah Suphi Tanrıöver'in başkanlığı ve Yusuf Akçura'nın ikinci başkanlığa gelişi takip edecekti. Cumhuriyet döneminde maarif bakanı ve milletvekili olarak görev alacak olan Tanrıöver, ocakların kapanışa kadar kesintisiz başkanlık görevinde bulundu ve onun zamanında zirvesi 1927 yılı olmak üzere bir canlanma ve gelişme yaşandı. Ülke içinde "vatanda ocaklı" denen ve Osmanlıcılık gibi kimlik bunalımlarına cephe almış bir kitle ile ocağa olan ilginin artması sonrasında düzenli konferans ve etkinlikler Divanyolu'ndaki binadan Beyazıt'taki bir konağa taşınma gerçekleşti ve burası merkez olarak kullanıldı. Belirlenen Türk Ocağı Nizamnâme-i Esâs ve Dâhilisi'nde ocakların amacı şu şekilde açıklandı: "Türklerin millî terbiye ve ilmî, içtimaî, iktisadî seviyelerinin terakki ve ilâsıyla ırk ve dilinin kemâline çalışmaktadır."
Ocak nizamnâmesinde belirlenen "Türk dilinin kemâline çalışmak" amacı belirgin olarak ocağın dergisi olan Türk Yurdu'nda yayımlanan makalelerde kendini göstermektedir. Ocağın bu dönemdeki dil tasavvurunda İstanbul Türkçesi hiçbir sınıfa veya taşraya ait olmadığından önemli sayılmış ve geçer lisan sayılmıştır. Cumhuriyet öncesi ocaklarda kadınların toplumsal yaşama katılımı konusunda teorik tartışmalar yapılsa bile genel manada bir program oluşturulamamıştır. Teorik tartışmalarda Sovyetler Birliği'ne bağlı Türkî devletlerdeki gelişmeler, çağdaşlaşma düşüncesi ve eski Türk kültürüne atıflar görülmekteyken bir programın ortaya konulmaması Peyami Safa gibi gibi yazarlarca eleştiri konusu olmuştur.
Kuruluş > İttihat ve Terakki ile ilişkisi

Anılan dönemde ocak nizamnâmesinin dördüncü maddesinde Ocakların sadece millî ve içtimaî bir özellik taşıyacağı, siyasetle ve siyasi partilerle asla ilişiği olmayacağı maddesi bulunmaktaydı. Ancak İttihatçıların Türk Ocağı'na olan nüfuzu Ziya Gökalp ve Hüseyinzade Ali ekseninde başlayacak ve maddi imkânsızlıklar dolaylı da olsa bir ilişiği gerekli kılacak hatta İstişare Heyeti'ne giren İttihatçı isimler olacaktı. Siyasetin Ocaklar üzerindeki nüfuzuna karşı Ocakların belirli düzeyde bağımsız yapıda olması için bir iç muhalefet de bulunuyordu. Türkçülük düşüncesinin Balkan Savaşları sonrasında siyasal hale evrilmesiyle partinin yöneldiği Turan fikrî siyasetin Ocaklara olan ilgisini artırdı ve düşünülen Kafkasya hareketi öncesinde ocaklara kayıtlı subayların listesinin istenmesi gibi doğrudan temaslar gerçekleşiyordu. Hülâsa partinin Ocaklar'a olan bakışı ilkin belirli düzeyde özerklik ve Merkez-i Umumi'nin bir kültür şubesi olmasını desteklemekti ancak I. Dünya Savaşı sonrasında kendine siyasal bir rakip olarak görmeye başladı. Savaş yıllarında Gökalp ocakları bir edebiyat kulübü olması için çabalarken Tanin'in imtiyaz sahibi Hüseyin Cahit Yalçın, Enver Paşa ve Rauf Orbay gibi İttihatçılar da parasal destek sağlıyordu. 1918 Kongresi'nde parti ile ocak arasındaki ilişki organik ve doğrudan bir hal aldı.
Kuruluş > 1918 Kongresi ve gelişen faaliyetler

14 Haziran 1918 tarihinde başlayan Türk Ocağı Genel Kongresi sırasında Ocakların 2005 üyesi 35 kadar şubesi bulunmakta idi. Kongreye katılım düşük olduğundan çoğunluğu temsil edilmemesi nedeniyle alınacak kararların meşruiyeti bazı delegeler tarafından sorgulanıyordu. Kuruluştan 6 yıl sonra yapılan bu kongrenin gecikmesi ülkenin yaşadığı savaşlar silsilesi ve kimi delegenin muhtelif görevlerde olmasından ötürüydü. İdare Heyeti'nin açıkladığı raporda Ocakların amaçları şu şekilde sıralanıyordu: uygun bir merkez kurmak, halk ile doğrudan temas halinde olmak, milliyetçilik fikrîni basın-yayın yoluyla yaymak ve gelişimine katkı sağlamak, Türk çocuklarına yardım etmek, bir kütüphane kurmak, yapılacak toplantılarla Türkleri birbirleriyle tanıştırmak. Kongre Heyeti'nin sunduğu raporda kuruluştan itibaren hükûmetten yardım ve destek alındığına ilişkin bilgiler bulunmaktadır. Kongrede Türk kadınlarının da Ocağa üye olabilmeleri için nizâmnâmede değişikliğe gidilmiştir. Yeni İdare Heyeti sonrasında verilen konferanslarda da artış yaşandı. Kadınlar için cuma konferansları ve müzik etkinlikleri düzenleniyordu. Verilen konferansların Ocalar'ı Darülfünun işlevine taşıdığı, savaş yıllarında gerileyen düşünce dünyasına katkı sağladığı düşünülüyordu. Parasız geziler ve konserler de sosyal etkinlikler arasındaydı. Yurt dışında Ocaklar'dan yardım alarak okuyan öğrenci sayısı da kongre döneminde 140 kadardı. Ocakların diğer işlevleri arasında iş bulma gibi sınırlı rolü de vardı.
Tan gazetesine göre Ocakların aşıladığı milliyetçi fikirler Türk subaylarının Dünya Savaşı'ndaki motivasyonlarını etkiliyordu. Bu zaman diliminde Ocaklar'ın yayın organı olarak Türk Yurdu yerine başka bir derginin kurulması da tartışıldı ancak tarihsel bütünlük açısından derginin yeniden düzenlenmesi kararlaştırıldı.
Kuruluş > Köycüler Cemiyeti

Ana madde: Köycüler Cemiyeti
Köycüler Cemiyeti Türk Ocakları bünyesinde halka doğru gitme eğilimin (narodnizim benzeri) bir parçası olarak fiilen 1918'de resmen de 18 Mart 1335'te (1919), Halide Edib (Adıvar) başkanlığında Cağaloğlu'nda kuruldu. Nüfusun %70'inin köylerde yaşaması Türk Ocakları'nı bu eğilime yöneltmişti.
Cumhuriyet döneminde Türk Ocakları

Cumhuriyetin ilanı sonrasında Türk ocakları yurt genelinde hızlı bir örgütlenme içerisine girdi. Geçmişin kritiği ve geçmiş hataların tekrar zuhur etmemesi için bu ikinci dönemde ilkine göre ocak programına ilişkin daha çetin tartışmalar yapıldı. Gökalp'in Ocaklar'ı edebi kulüp yapma eğilimi devam ederken Reşit Galip gibi isimler doğrudan halkın içinde olunması ve pratik amaçlara yönelinmesini öne sürüyordu. Galip aynı zamanda Darülfünun neredeyse ocakların merkezi de orada olmalıdır diyerek adeta ocakların düşün dünyasını etkilemek istediği kesimi belirtiyordu. Ayrıca ikinci dönemin başında Türk Yurdu'nun basımında bir kopukluk doğmuş Yeni Mecmua da bu dönemde bir süreliğine ocakların resmî yayın organı gibi işlev görmüştür. Ocakların hızlı örgütlenmesi ile Mayıs 1923'te 43 şubeye ulaşıldı. "Ocakların başbuğu" olarak anılan Hamdullah Suphi Tanrıöver'in vurguladığı programda her şubenin çalışma programı oluşturması ve üyeler için kimlik çıkartılması gibi şeyler bulunmaktadır. Çeşitli basın ve yayın organının desteği dışında yeni kurulan Türk millî devleti de maddî manevî yardımlarını esirgememektedir. Öyle ki Mustafa Kemal Zonguldak şubesine 200 liralık yardımda bulunurken Erkân-ı Harbiye-i Umumîye Reisi Fevzi Çakmak ve Ferit Fahrettin Paşa da maddi yardımlarda bulunmuştur. Tanrıöver de Ocakların yeni programında temel sac ayaklarından birini, yani devrimlerin şu sözlerle açıklamaktadır:
Türk ocağı dar milliyetperverlik gütmez. Ocaklı bilir ki bu müessese Şarkda Garbın temsilidir. Türk Ocağı Garpçıdır. Kendimizi Garplı hissettikçe Türk kalacağız. Türklüğümüzü Avrupalı olmaya yüz tuttuğumuz zaman bildik.
Türk Ocakları yeni dönemde Türk devrimlerinin rehberliğini yüklenmek amacını güttü. İrticaya karşı mücadeleye verdiği destekteki bu rolü Sebilürreşad dergisiyle doğrudan bir çatışma ortamı yarattı. Bu gibi özellikleriyle ocaklar yeni rejimin desteğini kazandı. Mustafa Kemal İstanbul Türk Ocağı'na bir bina kuruluşu için 3500 liralık maddi yardımda bulundu. Böylece Ocak-devlet ilişkisi daha görünür hale geldi.
Cumhuriyet döneminde Türk Ocakları > Türk Ocakları Kongreleri > Türk Ocakları Birinci Umûmî Kongresi

Birinci Umûmî Kongre 23-25 Nisan 1340 (1924) tarihlerinde eksik temsille ve ağırlıkla asker-sivil bürokratlardan oluşan bir kitlenin katılımıyla gerçekleşti. Kongrenin başkanlığına Tanrıöver'in önerisi üzerine Türkçülük konusunda mühim bir yere sahip olan Ahmet Ağaoğlu seçildi. Kongrede ağırlıkla Türkün tanımı ve şekli ele alınmıştır. Tanrıöver ocakların Türk vatanının ve Türk devrimlerinin bekçiliği gibi iki temel vazifesi olduğunu dile getirmiştir. Bu vazifenin doğrudan siyasetle uğraşmak anlamına geldiği görüşünü paylaşan üyeler de bulunmaktadır. Tartışılan bir diğer konu da kimlerin Ocaklara kabul edilip edilmeyeceğidir. Tanrıöver'in bu konudaki tavrı seçkinci ve elitist, halka üsten bakan bir yaklaşımdır ve "Ocak bir misyoner müessesesidir. Ameleyi aldınız mı, ertesi gün Ocak sosyalist bir kulüp olur" söyleminde bulunmuştur. Kongrede Ocakların yayın organı olan Türk Yurdu'nun ismi ve yayın ilkeleri de tartışılmıştır. Netice olarak yapılan oylamada derginin aynı adla devam etmiş, Yusuf Akçura imtiyaz hakkını Türk Ocağı İdare Heyeti'ne devretmiştir.
Cumhuriyet döneminde Türk Ocakları > Türk Ocakları Kongreleri > Türk Ocakları İkinci Kurultayı

Türk Ocakları İkinci Kurultayı 1925 yılında, Türkiye tarihinde önemli iç olay ve çatışmaların yaşandığı bir yılda gerçekleşti. Şeyh Said İsyanı ve takiben çıkartılan Takrir-i Sükûn Kanunu Ocaklar'da bir hareketlenmeye sebep verdi. Cumhuriyet rejiminin ilkelerini savunan ve yaymaya çalışan Ocaklar'da adeta Büyük Millet Meclisi'ndeki gibi tartışmalar yaşanıyor ve alınacak önlemler konusunda tavsiyeler veriliyordu. Cumhuriyet hükûmetinin emirlerine amade olduğunu açıklayan Ocaklar kimi bölgelerde irtica karşıtı mitingler düzenledi. 1925 yılı Ocak-devlet, Ocak-parti bütünleşmesinin de başlangıcı olacaktı. Türk Ocakları 1925'ten sonra yerli bir Türk burjuvazisinin kurulması ve bu şekilde iktisadi kalkınmanın hızlanması fikrini savunmaya başladı. Latife Hanım ikinci kurultayda fahrî başkanlığa getirilirken Tanrıöver aynı görevine tekrar seçildi, Celâl Bayar ise Muhiddin Baha ile beraber kâtib-i umûmîlğe getirildi. Kurultay da İsmet Paşa Ocaklar'a devletin desteğini vadetti.
Cumhuriyet döneminde Türk Ocakları > Türk Ocakları Kongreleri > Türk Ocakları Üçüncü Kurultayı

Üçüncü Kurultay 22 Nisan 1926'da başladı. Merkez Heyeti Yıllık Faaliyet Raporunda 1925 Kurultayı'nda 135 olan Türk Ocağı sayısının özellikle Doğu ve Güneydoğu'daki genişlemelerle 217'ye, üye sayısının da 30 bine yükseldiği ifade edilmektedir. 217 Ocak'tan 97'si ise düzenli gelir elde etmektedir. Kurultayda şube ocaklarının ne şekilde hareket edecekleri tartışması yapılmıştır. Bazı delegeler muhtelif ocakların kendi fikirlerine göre hareket ettiği eleştirisini yapmaktadır. Yine Türkiye'de o güne dek okutulmayan Türk hukuk tarihi dersi için kürsü oluşturulması için çalışmalara başlanmıştır. Türk Yurdu'na ilişkin tartışmalarda ise Yusuf Akçura gerileyen satışların nedeni olarak dergide sürekli aynı çevrenin yazılarının yayımlanmasını vermektedir. Kurultayın en önemli ve yoğun tartışmalarından biri de Türk olmayan unsurların ülke içindeki asimilasyonudur. Van delegesi İshak Refet gibi isimler Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da halen Türk lisanının bazı yerlerde kullanılmadığı, efradın yerel dillerini kullanmaya devam ettiğini ifade ederek Ocaklar'ı bu konuda adım atmaya çağırmaktadır. "Türk olmayan unsurlar" deyişi bu devirde mübadelerle gelenleri, Trabzon'daki Rumları, Çerkesleri ve Boşnakları da kapsayan geniş bir tanım olduğu görülmektedir. Hüseyin Enver buna benzer tartışmalarda Ocakların asli görevini reformların halka benimsetilmesi olduğunu ifade ederken benzer görüşteki Yusuf Akçura ise ikinci "sâha bizimdir" diyerek Ocakların hükûmet gibi hareket etmesine mesafelidir. Kurultayın son toplantısında ise 12 Mart 1328 (25 Mart 1912) tarihinin her yıl Ocakların bayramı olarak kutlanması kararlaştırılmıştır.
Cumhuriyet döneminde Türk Ocakları > Türk Ocakları Kongreleri > Türk Ocakları Beşinci Kurultayı

Kurultay 28 Nisan 1928'de başladı ve kurultay başkanlığına Mahmut Esat Bozkurt seçildi. Sunulan raporda Ocakların doktor üyelerinin sağlık hizmeti verdiği, 10 ocakta Fransızca, İngilizce, Almanca, İtalyanca ve Rusça gibi dersler verildiği, 5 ocakta muhasebe ticaret kurslarının bulunduğu, 45 şubede spor faaliyetlerinin yürütüldüğü, 42 şubede müzik, 43 ocakta ise temsil yapıldığı bilgilerine ulaşılmaktadır. Büyük şehirler haricinde kalan ocaklarda konferanslar verilmemesi kurultayda ele alınan bir konu olmuş ve memleket sathına konferansçılar gönderilmesi, Ocaklarda köycülük faaliyetlerinin artırılması vurgulandı. Üyelerden Selim Sırrı da Çekoslovakya'da etkin olan Sokol teşkilatına benzer faaliyetlerde bulunulmasına ilişkin bir rapor sundu. Bu zaman diliminde Türk Yurdu dergisinin merkezi de Ankara'ya taşındı.
Kurultayın en önemli konularından biri izlenmesi gereken kültürel asimilasyona ilişkin önerilerdi. Türk lisanına ilişkin öneriler Vatandaş Türkçe konuş! kampanyası ile ilişkiliydi. Siirt Arapları ve Doğu vilayetlerindeki Türk olmayan milletler için de birçok delege ve bürokrat tarafından rapor ve öneriler sunuldu.
Türk Ocakları'nın Altıncı Kurultayı da iki yıl sonra 24 Nisan 1930 tarihinde yapıldı ancak tutulan zabıtlar yayımlanmadığı için tartışılan konular hakkında bilgi bulunmamaktadır.