stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Başarısız devlet
Ölçüm > Nitel yaklaşım

Nitel yaklaşım teorik çerçeveleri benimser. Genellikle bu tür ölçümler, devletlerin sınıflandırılmasına izin vermek için aşama modellerini uygular. Üç ila beş aşamada, araştırmacılar devlet başarısızlığını bir süreç olarak gösterir. Robert I. Rotberg ve Ulrich Schneckener gibi dikkate değer araştırmacılar, Anglo-Amerikan ve Alman alanlarında yer alırlar.
Ulrich Schneckener'in (2006) aşama modeli, şiddetin tekelini, meşruiyeti ve hukukun üstünlüğünü üç temel unsura dayandırır. Bu tipoloji, güvenlik odaklı mantığı temel alır ve bu nedenle diğer ikisine kıyasla şiddetin tekelinin önemini gösterirken aynı zamanda işleyen bir devlet için önkoşul olarak da hareket eder. Dört devlet tipi vardır: (1) konsolide ve konsolidasyon içinde olan devletler, (2) zayıf devletler, (3) başarısız olan ve (4) çökmüş / başarısız devletler. İlk tip işlevsel devletlere yöneliktir; devletin tüm temel fonksiyonları uzun vadeli olarak işlev göstermektedir. Zayıf devletlerde şiddet tekelinin hala korunduğu, ancak diğer iki alanın ciddi eksiklikler gösterdiği görülür. Başarısız devletlerde şiddet tekelinin eksik olduğu, diğer alanların en azından kısmen işlediği görülür. Son olarak, çökmüş veya başarısız devletler, iç düzende belirli bir düzen yaratmaya çalışan aktörler tarafından karakterize edilen parastatal yapılar tarafından yönetilir, ancak devlet üç temel unsuru yeterince yerine getiremez.
Her iki araştırma yaklaşımı da bazı düzensizlikleri göstermektedir. Nicel yaklaşım, göstergeleri ve ülkelerin değerlendirme sürecinde dengelemelerini açıklık eksikliği gösterirken, nitel yaklaşım farklı odak noktalarının çeşitliliğini ortaya koymaktadır. Temel bir uyumsuzluk, tüm aşamaların sürekli olarak alınması gerekip gerekmediği veya bir devletin bir aşamayı atlayıp atlamayacağı sorusudur. Schneckener, modelinin aslında bir aşama modeli olarak yorumlanmaması gerektiğini vurgular, çünkü devletlerin her aşamayı zorunlu olarak geçirmediği düşüncesindedir. Robert I. Rotberg'un modeli sıralı bir mantığa dayanır ve bu nedenle devlet başarısızlık sürecinin bir kronolojik aşama zinciri olduğunu ima eder.
Devlet gelişimi ile ilgili teorik mekanizmalar > Savaş yoluyla devlet gelişimi

Charles Tilly (1985), Avrupa'da devlet gelişiminin vazgeçilmez bir yönünün savaş yapma olduğunu şu birbirine bağımlı fonksiyonlar aracılığıyla savundu:
Savaş yapma - yöneticiler dış rakipleri ortadan kaldırır (askerî güçler ve destekleyici bürokrasi oluşturmayı gerektirir)
Devlet yapma - yöneticiler iç rakipleri ortadan kaldırır ve toprakları üzerinde kontrol sağlar (polis kuvvetleri ve bürokrasi oluşturmayı gerektirir)
Koruma - yöneticiler, müşterilerine dış rakipleri ortadan kaldırarak ve haklarını garanti altına alarak fayda sağlar (mahkemeler ve temsilci meclisler oluşturmayı gerektirir)
Tahsilat - yöneticiler, halkından daha fazla vergi tahsil eder (vergi toplama aparatları ve hazineler oluşturmayı gerektirir)
Tilly, bu bağlantıyı "Savaş devleti yaptı, devlet savaş yaptı" şeklinde ünlü bir şekilde özetledi.
Benzer şekilde, Herbst (1990) bir savaşın, ekstra gelir için politik hayatlarını riske atmaya ve vatandaşların daha fazla vergi ödemeyi kabul etmeye zorlaması nedeniyle tahsilat yeteneğini güçlendirmek için tek şans olabileceğini ekledi. Ayrıca, artan gelirin savaşların sona ermesinden sonra bile eski seviyesine dönmemesi devlet gelişimi için önemlidir. Bununla birlikte, Avrupa devletlerinin aksine, çoğu Üçüncü Dünya devletinin dış tehditlerden yoksun olduğunu ve uluslararası savaşlar yapmadığını belirtti, bu da bu devletlerin benzer adımları gelecekte atma olasılığının düşük olduğunu ima etmektedir.
Devlet gelişimi ile ilgili teorik mekanizmalar > "Ulus İnşası"

Steward ve Knaus (2012), "müdahale işe yarayabilir mi?" sorusunu ele aldı ve "ülkelerin kendilerini inşa etmelerine yardımcı olabiliriz" sonucuna vardılar. Savaşa son verme ve "iyi kaynaklanmış insani müdahaleler" sağlayarak ulus inşası konusundaki politika yapıcıların aşırı güvenine eleştiri getirdiler. Bosna (1995) ve Kosova (1999) gibi başarılı müdahalelerle karşılaştırıldığında, Irak (2003) ve Afganistan'da (2001-2021) ulus inşası girişimlerinin başarısız olduğunu belirttiler. Bu süreçte ABD on yıl boyunca binlerce insanını kaybetti ve ulus inşa etme ana hedefini gerçekleştirmek için trilyonlarca dolar harcadı. Bir sözde başarısız bir ulus-devlet iç şiddet veya bozulma tarafından ezildiğinde ve dolayısıyla sakinlerine olumlu siyasi değerleri sunamaz duruma geldiğinde, gelişmiş devletler müdahale etme ve onları yeniden inşa etmede yardımcı olma sorumluluğunu hissederler. Ancak, müdahale her zaman olumlu olarak algılanmaz, çünkü örneğin ABD hükûmeti tarafından geçmişte yapılan müdahalelerden dolayı, bilim insanları başarısız devlet kavramının, güçsüz devletlere gelişmiş devletlerin çıkarlarını dayatmak için uydurulmuş bir gerekçe olduğunu savunmaktadır.
Somali, Afganistan, Liberya veya Sudan gibi devletlerin "başarısız devletler" olarak adlandırılması, Batı ülkelerine istikrarlı bir ulus-devlet fikrini dayatma meşruiyeti sağlar. Genellikle, ulus inşası veya sorunlu/deviant devletlere uluslararası tepki geç veya hızlı bir şekilde gerçekleşir, bu da yetersiz analiz veya siyasi irade eksikliğinden kaynaklanır. Bununla birlikte, gelişmiş uluslar ve yardım kuruluşları birçok başarısız devlet üzerinde olumlu bir etkiye sahip olmuştur. Ulus inşası bağlamsal bir süreçtir ve bu nedenle bir ülkenin kültürel-politik ve sosyal çevresi, yabancı bir devlet olarak müdahale edilmeden önce dikkatlice analiz edilmelidir. Batı dünyası başarısız devletler konusunda giderek endişelenmekte ve onları güvenlik tehdidi olarak görmektedir. Başarısız devlet kavramı daha sonra genellikle Batı'nın politika müdahalelerini savunmak için kullanılır. Ayrıca, Chesterman ve Ignatieff gibi isimlerin belirttiği gibi, gelişmiş devletler ve uluslararası kuruluşlar tarafından gerçekleştirilen uluslararası eylemlerin süresi konusunda merkezi bir sorun, bir krizin zaman odaklı olmasıdır, oysa bir devletin yeniden yapılanma ve kurumlarını oluşturma süreci yıllar veya onyıllar alır. Bu nedenle, etkili bir devlet inşası süreci yavaş ilerler ve bu gerçeği iç kamuoyuna farklı şekilde sunmak samimiyetsiz olur.
Devlet gelişimi ile ilgili teorik mekanizmalar > Yeni vesayet

James Fearon ve David Laitin, "Neotrusteeship and the Problem of Weak States" adlı çalışmalarında, başarısız devletlerin sorununun "neotrusteeship" adı verilen bir sistemle ele alınabileceğini önermektedirler ve bunu "postmodern emperyalizm" ile kıyaslamaktadırlar.
Fearon ve Laitin'in neotrusteeship fikri, uluslararası ve yerel kuruluşların bir araya gelerek devletleri yeniden inşa etmeyi amaçladığı bir kombinasyonu içermektedir. Fearon ve Laitin, başarısız devletlerin kolektif eylem sorununu oluşturduğu varsayımından yola çıkarlar. Başarısız devletler, savaş nedeniyle yerinden edilen mülteciler gibi uluslararası sistemdeki diğer ülkelere negatif dışsallıklar yaratır. Başarısız devletleri geliştirmek ve yeniden inşa etmek üzere ülkelerin çalışması uluslararası sistem için net bir iyilik olacaktır. Ancak müdahale maliyetlidir ve hiçbir tek bir ulus, başarısız bir devletin sorununu çözmek için yeterince güçlü bir teşviklere sahip değildir. Bu nedenle, bu kolektif eylem sorununu çözmek için uluslararası işbirliği gereklidir.
Fearon ve Laitin, başarısız devletlere müdahale etmek için kolektif eylemi gerçekleştirmenin dört temel sorununu belirlemişlerdir:
Katılım - ülkeleri müdahalelere katılmaya ve ödemeye ikna etmek
Koordinasyon - barışı koruyan tüm ülkeler arasında iyi iletişim sağlamak
Hesap verebilirlik - insan hakları ihlallerinde bulunan barışı koruyan ülkelerin sorumlu tutulmasını sağlamak
Çıkış - barışı koruyan ülkelerin geri çekilmeleri için bir mekanizma bulunması
Fearon ve Laitin bu sorunlara bazı çözümler önermektedir. Katılım sorununu çözmek için, başarısız devletle güvenlik çıkarları olan güçlü bir devletin barışı koruma operasyonlarında liderlik yapmasını ve bir nokta rolü üstlenmesini savunurlar. Barışı koruma operasyonunda tek bir devletin liderlik etmesi aynı zamanda koordinasyon sorununu da çözmeye yardımcı olacaktır. İnsan hakları ihlallerini araştırmak için BM organının yetkilendirilmesi, hesap verebilirlik sorununu çözecektir. Son olarak, barışı koruyan ülkelerin çıkış teşviklerini azaltmak için başarısız devletin birkaç yıl boyunca barışı koruma operasyonlarına katkıda bulunması gerekmektedir. Fearon ve Laitin, yukarıda belirtilen dört kolektif eylem sorununu çözen çok taraflı müdahalelerin, neotrusteeship aracılığıyla başarısız devletleri daha etkili bir şekilde yeniden inşa edeceğine inanmaktadır.
Devlet gelişimi ile ilgili teorik mekanizmalar > Otonom kurtarma

Jeremy Weinstein, barışı korumanın başarısız devletleri yeniden inşa etmek için gerekli olmadığı konusunda farklı bir görüşe sahiptir ve genellikle başarısız devletlerin kendi kendilerini iyileştirmelerine izin vermenin daha iyi olduğunu savunur. Weinstein, uluslararası müdahalenin bir devletin güçlü iç kurumlar ve yetenekler geliştirmesini önleyebileceğinden endişe duyar. Weinstein'ın temel argümanlarından biri savaşın barışa yol açtığıdır. Bu, uluslararası toplum tarafından dayatılan barış anlaşmalarının genellikle gerçeği yansıtmayan güç dengelerini dondurduğunu ve böyle bir durumun bir devleti gelecekteki savaş için uygun hale getirdiğini ifade etmektedir. Weinstein, eğer savaşın bir tarafın kesin bir şekilde zafer kazanması için oynanmasına izin verilirse, gelecekteki savaşın çok daha az olası olacağını düşünmektedir. Weinstein ayrıca savaşın güçlü devlet kurumlarının gelişimine yol açtığını iddia eder. Bu argümanı desteklemek için Charles Tilly'den faydalanır ve savaşların devlet yeteneklerinde büyük genişlemeler gerektirdiğini belirtir, bu nedenle daha istikrarlı ve yetenekli devletler savaşları kazanacak ve doğal seçilim süreciyle uluslararası sistemde hayatta kalacaklardır. Weinstein, Uganda'nın gerilla zaferini takiben başarılı bir iyileşmeyi, Eritre'nin Etiyopya'dan zorlu bir şekilde ayrılmasını ve Somali'nin özerk bölgeleri olan Somaliland ve Puntland'deki gelişmeyi desteklemek için kanıtlardan yararlanır. Weinstein, dış müdahalenin eksikliğinin kitlesel katliamlara ve diğer vahşetlere yol açabileceğini belirtse de, kitlesel katliamların önlenmesinin uzun vadeli devlet kapasitesinin kaybedilmesiyle tartışılması gerektiğini vurgular.
Yetenek tuzakları

Yetenek tuzağı, ülkelerin çağdaş dünyada devlet kapasitesi genişletme konusunda çok yavaş ilerleme kaydettikleri anlamına gelir ve bu aynı zamanda başarısız devletlerin temel sorunudur. Birçok ülke, "yoksulluk tuzağı" olarak adlandırılan düşük verimlilik koşullarında sıkışıp kalmaktadır. Ekonomik büyüme, kalkınmanın sadece bir yönüdür; kalkınmanın diğer önemli boyutu ise devletin idari yeteneğinin genişlemesidir, yani hükûmetlerin politikaları ve programları uygulayarak olayların seyrini etkileme kapasitesidir. Yetenek tuzağı, başarısız devletlerin değerlendirilmesinin temeli olarak sabit en iyi uygulama gündemlerini belirleyerek, yenilik için alanı kapatır. Yerel aktörler bu süreçten dolayı kendi devletlerini inşa etme sürecinden dışlanır ve dolaylı olarak yerel liderlerin ve saha çalışanlarının değer yaratma fikirleri zayıflatılır.
Harvard Kennedy School of Government'dan Matt, Lant ve Woolcock, yetenek tuzağından kaçmak için "Sorun Odaklı Yinelemeli Uyarlama (PDIA)" adlı bir yaklaşım önerdi. Birçok kalkınma girişimi, izomorfik taklitçilik teşvik ettiği için performansı iyileştirmekte başarısız olurken, PDIA, başarısız devletlerin yerel olarak belirlenen ve önceliklendirilen performans sorunlarını çözmeye odaklanır. Uygulamada desteklenebilir ve politik olarak uygulanabilir reformları sağlamak için geniş bir yerel aktör grubunu dahil eden kalkınma müdahalelerini içerir.
Başarısız devletler birçok mültecinin kaynağı olsa da, BM düzenlemeleri ve açık sınır politikalarının izin verdiği kaotik göç, beyin göçü olarak adlandırılan insan sermayesi kaybına katkıda bulunmuştur. Doktorlar, hemşireler, biyologlar, mühendisler, elektrikçiler gibi yeterli mesleki ve yetenekli çalışan olmaması başarısız devletlerin ciddiyetini artırma eğilimindedir, bu da daha fazla göçe neden olur. Benzer şekilde, üçüncü ülkede yerleşim gerektirmeyen politikalar, savaş, kıtlık veya siyasi çöküşten sonra ev ülkelerine dönüşün mesafe, maliyet ve rahatsızlığıyla artması nedeniyle, yerleşim olasılığını daha da azaltır. Somali, Afganistan ve Yemen gibi ülkelerde, etkili mülteci yerleştirme programları olmadığında reform hareketleri ve modernleşme çabaları zayıflar.
Hlengiwe Mkhize

| Hlengiwe Mkhize |
| --- | --- |

Güney Afrika Gençlik ve Engelliler Bakan Yardımcısı
Görev süresi 30 Mayıs 2019 - 16 Eylül 2021
Başkan: Cyril Ramaphosa
Yerine geldiği: Maite Nkoana-Mashabane
Güney Afrika Yüksek Öğretim, Bilim ve Teknoloji Bakanı 
Görev süresi 17 Ekim 2017 - 26 Şubat 2018
Başkan: Jacob Zuma Cyril Ramaphosa
Yerine geldiği: Blade Nzimande
Yerine gelen: Naledi Pandor
Güney Afrika İçişleri Bakanı
Görev süresi 31 Mart 2017 - 17 Ekim 2017
Başkan: Jacob Zuma
Yerine geldiği: Malusi Gigaba
Yerine gelen: Ayanda Dlodlo
Güney Afrika Haberleşme ve Telekominikasyon Bakan Yardımcısı
Görev süresi 26 May 2014 - 31 March 2017
Başkan: Jacob Zuma
Yerine geldiği:  ?
Yerine gelen: Stella Ndabeni-Abrahams
Güney Afrika Ulusal Meclisi Üyesi
Görev süresi 2009 - 16 Eylül 2021
Kişisel bilgiler
Doğum: 06 Eylül 1952(1952-09-06)
Ölüm: 16 Eylül 2021 (69 yaşında)
Ölüm nedeni: COVID-19
Partisi: Güney Afrika Komünist Partisi, Afrika Ulusal Kongresi
Hlengiwe Buhle Mkhize "MP" (6 Eylül 1952 - 16 Eylül 2021), Güney Afrikalı siyasetçidir.
Yaşamı

Mkhize, 6 Eylül 1952'de doğdu. Zululand Üniversitesi ve Natal Üniversitesi'nde öğrenim gördü. Komünist Parti ile ardından Afrika Ulusal Kongresi partisinde yürüttüğü siyasi kariyerinde; 2009'dan 2021 yılındaki ölümüne kadar Güney Afrika Ulusal Meclisi'nde delege olarak yer aldı. Ayrıca 2017'de Güney Afrika İçişleri Bakanı ve 2017 ile 2018 yılları arasında Güney Afrika Yüksek Öğretim, Bilim ve Teknoloji Bakanı olarak hazır bulundu.
Ölümü

Mkhize, 16 Eylül 2021 tarihinde COVID-19 ile enfekte olarak 69 yaşında öldü.
Kaynaklar

↑  Norman, John. "Breaking: Former Deputy Minister Hlengiwe Mkhize Dies at 69" (İngilizce). 16 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Ramaphosa swings the axe, cuts 13 from Zuma's Cabinet". TimesLIVE (İngilizce). 27 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mayıs 2020.
↑  "Hlengiwe Mkhize". People's Assembly. 6 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ocak 2018.
↑  Baloyi, Thabo (16 Eylül 2021). "BREAKING: Deputy Minister Hlengiwe Mkhize passes away". The South African. 16 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Eylül 2021.
Aminoreks

| --- | --- |


Klinik verisi
ATC kodu: none
Hukuki durum
Hukuki durum:  BR: Sınıf B2 (Anorektik ilaçlar)  CA: Çizelge III  DE: Anlage II (Yalnızca yetkili ticaret, reçete edilemez)  UK: Sınıf C 
Tanımlayıcılar
 IUPAC adı (RS)-5-Phenyl-4,5-dihydro-1,3-oxazol-2-amine 
CAS Numarası: 2207-50-3 
PubChem CID: 16630
DrugBank: DB01490 
ChemSpider: 15767 
UNII: 2SH16612I9 
KEGG: D02909 
ChEMBL: ChEMBL106258 
CompTox Bilgi Paneli (EPA): DTXSID00862867 
ECHA Bilgi Kartı: 100.164.420 
Kimyasal ve fiziksel veriler
Formül: C9H10N2O
Mol kütlesi: 162,192 g·mol−1
3D model (JSmol): İnteraktif görüntü
Kiralite: Rasemik karışım
 SMILES NC1=NCC(C2=CC=CC=C2)O1 
 InChI InChI=1S/C9H10N2O/c10-9-11-6-8(12-9)7-4-2-1-3-5-7/h1-5,8H,6H2,(H2,10,11)  Key:SYAKTDIEAPMBAL-UHFFFAOYSA-N  
Aminoreks (Menosil, ApiKuel, aminoksafen, McN-742), 1962 yılında geliştirilmiş ve 2-amino-5-aril oksazolin sınıfında bulunan kilo kaybına yol açan uyarıcı ilaçtır. İlaç, hipertansiyona sebebiyet verdiği gerekçesiyle piyasadan toplatılmıştır. Amerika Birleşik Devletleri'nde bu ilaç genellikle kötüye kullanım kitlesine sahiptir ve kabul edilmiş tıbbi kullanımı bulunmamaktadır.
Lazar Samardžić

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Lazar Vujadin Samardžić
Doğum tarihi:  24 Şubat 2002 (22 yaşında)
Doğum yeri:  Berlin, Almanya
Boyu:  1.84 m
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Udinese
Numarası:  24
Altyapı kariyeri
:  FK Hercegovac
:  Blau-Weiß Spandau
:  Schwarz-Weiß Neukölln
0000–2009:  Grün-Weiss Neukölln
2009–2020:  Hertha BSC
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2019–2020 |  Hertha BSC II |  5 |  (1) |
| 2020 |  Hertha BSC |  3 |  (0) |
| 2020–2021 |  RB Leipzig |  7 |  (0) |
| 2021– |  Udinese |  93 |  (13) |
| Toplam |   |  108 |  (14) |
Millî takım kariyeri
| 2017–2018 |   Almanya U-16 |   |   |
| 2022–2023 |   Almanya U-21 |  5 |  (2) |
| 2023– |   Sırbistan |  10 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 26 Mayıs 2024 (2024-05-26) 
Lazar Samardžić (d. 24 Şubat 2002), Udinese takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Sırp futbolcu.
Profesyonel kariyerine 2019 yılında Hertha'da başladı. Daha sonra sırasıyla RB Leipzig, Udinese kulüplerinde oynadı.
Türk Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı

Bu madde, Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetim organı hakkındadır. Türkiye'nin askerî gücü için Türk Silahlı Kuvvetleri maddesine bakınız.
| Türk Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı |
| --- | --- |

Etkin: 3 Mayıs 1920 (104 yıl önce) (1920-05-03)
Ülke:  Türkiye
Bağlılık: Türkiye Cumhuriyeti Millî Savunma Bakanlığı
Tipi: Genelkurmay
Görevi:  Türk Silahlı Kuvvetlerini komuta etmek  Savaşta başkomutanlık görevini Cumhurbaşkanlığı namına yerine getirmek 
Parçası: Türk Silahlı Kuvvetleri
Karargâh: Genelkurmay Başkanlığı  Bakanlıklar, Ankara
Takma Adı: TSK
Slogan: Etkin. Caydırıcı. Saygın.
Öncül: Erkân-ı Harbiye-i Umûmiye Vekâleti
Renkler: Kırmızı, Beyaz   
Marş: Silahlı Kuvvetler Marşı
Yıl dönümleri: 30 Ağustos Zafer Bayramı
Savaşları: Türkiye'nin katıldığı savaşlar listesi Türkiye-IŞİD çatışması  Türkiye-PKK çatışması  Fırat Kalkanı Harekâtı  Zeytin Dalı Harekâtı  Barış Pınarı Harekâtı  Kıbrıs Barış Harekâtı  Kore Savaşı 
Savaş madalyaları: TSK Şeref Madalyası TSK Üstün Cesaret ve Feragat Madalyası TSK Hizmet Övünç Madalyası TSK Başarı Madalyası
Website: tsk.tr
Komutanlar
Genelkurmay Başkanı: Orgeneral Metin Gürak
Genelkurmay II. Başkanı: Orgeneral Kemal Yeni
Nişanlar
Genelkurmay Başkanlığı Forsu: 
Çankaya'daki Genelkurmay Başkanlığı binası.
Türk Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı, Türk Silahlı Kuvvetlerini komuta eden en üst düzey askerî birim. Genelkurmay başkanı, Türkiye Anayasası'na göre Türk Silahlı Kuvvetlerinin komutanıdır, cumhurbaşkanı tarafından atanır ve savaş zamanında başkomutanlık görevini Cumhurbaşkanlığı namına yerine getirir. Millî Savunma Bakanına bağlıdır. 16 Ağustos 2023 tarihinden beri Genelkurmay Başkanı Orgeneral Metin Gürak'tır.
Görevleri

Savaşta başkomutanlık görevini Cumhurbaşkanlığı namına yerine getirmek
Silahlı Kuvvetlerin savaşa hazırlanmasında personel, istihbarat, harekât, teşkilat ve eğitim hizmetlerine ait ilke ve öncelikler ile ana programları hazırlayarak Millî Savunma Bakanının onayına sunmak
Uluslararası yapılacak anlaşma ve antlaşmaların askerî yönlerinin tayininde ve uygulama esaslarının tespitinde mütalaa vermek. Gerektiğinde bu toplantılara katılmak veya temsilci göndermek.
Şahsen veya yetkili kılacağı kişi ve kuruluşlarla, görev ve yetkilerine ait konularda ilgili bakanlıklar, daireler ve kurumlar ile doğrudan yazışma yapmak ve temaslarda bulunmak.
J başkanlıkları

J başkanlıkları, Genelkurmay karargâhında bulunur ve genelkurmay II. başkanına bağlı olarak çalışırlar. Bu birimler, Türk Silahlı Kuvvetlerinin "beyin takımı" olarak bilinir; en kritik ve önemli karargâh görevlerindendir. Kadroları korgeneral/koramiraldir. Bu başkanlıklar ve başkanları aşağıdaki gibidir:
10 Ağustos 2023 itibarıyla
| № | Başkanlık | Başkan |
| --- | --- | --- |
| J1 | Genelkurmay Personel Başkanlığı | Tümgeneral Burhan Aktaş |
| J2 | Genelkurmay İstihbarat Başkanlığı | Hava Korgeneral Yaşar Kadıoğlu |
| J3 | Genelkurmay Harekât Başkanlığı | Tümgeneral Subutay Adaş |
| J4 | Genelkurmay Lojistik Başkanlığı | Tümgeneral Fethi Oltulu |
| J5 | Genelkurmay Genel Plan ve Prensipler Başkanlığı | Tümamiral Alper Yeniel |
| J6 | Genelkurmay Muhabere Elektronik ve Bilgi Sistemleri Başkanlığı | Tuğgeneral Haluk Doğan |
Genelkurmay başkanları

Ana madde: Türk Silahlı Kuvvetleri genelkurmay başkanları listesi
Melanie Wade Goodwin

| Melanie Wade Goodwin |
| --- | --- |

Kuzey Karolina Temsilciler Meclisi Üyesi (2005-2011)
Kişisel bilgiler
Doğum: 22 Temmuz 1970(1970-07-22) Richmond, Virginia, ABD
Ölüm: 1 Eylül 2020 (50 yaşında) Raleigh, Kuzey Karolina
Ölüm nedeni: Göğüs kanseri
Milliyeti: Amerikalı
Partisi: Demokrat Parti
Evlilik(ler): Wayne Goodwin
Çocuk(lar): 2
Bitirdiği okul: Kuzey Karolina Üniversitesi, Chapel Hill (BA)  Campbell Üniversitesi (JD)
Mesleği: Siyasetçi
Melanie Wade Goodwin (22 Temmuz 1970 - 1 Eylül 2020), Amerikalı siyasetçidir.
Yaşamı ve kariyeri

Goodwin 22 Temmuz 1970'te Richmond, Virginia'da doğdu. Eğitimini  Kuzey Karolina Üniversitesi, Chapel Hill ve Campbell Üniversitesi'nde tamamladı.
Amerika Birleşik Devletleri Demokrat Parti üyesi olarak siyasete girerek 2005-2011 yılları arasında Kuzey Carolina 66. bölgeyi temsilen delege olarak Temsilciler Meclisi'nde yer aldı.
Kuzey Karolina Temsilciler Meclisi Genel Kurulunun görevdeyken doğum yapan ilk kadın delegeydi.
Sağlık sorunları ve ölümü

Goodwin'e 2009 yılında ileri derece göğüs kanseri teşhisi kondu. Bu hastalığa bağlı nedenlerden 1 Eylül 2020'de 50 yaşında öldü.
Kaynaklar

↑  "Melanie Goodwin's Biography". Vote Smart. 2 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2020.
↑  "Politics makes ..." The News & Observer. 2 Nisan 2004. s. B5. 2 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2020 – Newspapers.com vasıtasıyla.
↑  "2004 election results". Secretary of State of North Carolina. 2 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2020.
↑  "2006 election results". Secretary of State of North Carolina. 2 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2020.
↑  "2008 election results". Secretary of State of North Carolina. 2 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2020.
↑  "Chief Deputy Commissioner's Biography". North Carolina Industrial Commission. 2 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2020.
↑  "Ex-NC Rep. Goodwin, who made history with childbirth, dies". Associated Press. 2 Eylül 2020. 2 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2020.
↑  "1990 election results". The News & Observer. 29 Ekim 1998. s. 24. 2 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2020 – Newspapers.com vasıtasıyla.
1 2  "Ex-NC Rep. Goodwin, who made history with childbirth, dies". Associated Press. 2 Eylül 2020. 2 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2020 – Newspapers.com vasıtasıyla.
↑  "Rep. Goodwin won't run". The News & Observer. 11 Eylül 2009. s. 15. 2 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2020 – Newspapers.com vasıtasıyla.
Annie Shekhar

| Annie Shekhar |
| --- | --- |

Maharaştra Yasama Meclisi Üyesi
Görev süresi 2004 ile 2009 - 2009 ile 2014
Yerine geldiği: Dinaz Patrawala
Yerine gelen: Raj K. Purohit
Seçim bölgesi: Colaba
Kişisel bilgiler
Doğum: 1938
Ölüm: 2 Ekim 2022 (84 yaşında)
Milliyeti: Hint
Partisi: Hindistan Ulusal Kongresi
Çocuk(lar): 3
Mesleği: Siyasetçi
Annie Shekhar (1938 - 2 Ekim 2022), Hint siyasetçidir.
Yaşamı ve kariyeri

Shekhar, 1938 yılında doğdu. Siyasete girdiği Hindistan Ulusal Kongresi partisinin eski etkili siyasetçilerinden birisiydi. İlk önce Colaba Mahila Kongresi başkanı ve daha sonra M.R.C. Genel Sekreteri olarak seçildi. Ardından iki dönem belediye firması BMC'de ve Colaba seçim bölgesini temsilen Maharaştra Yasama Meclisi'nde delege olarak görev aldı. Son olarak 2006-09 yılları arasında Devlet Bakanı göreviyle Çocuklara Yardım Derneği Başkanı olarak hazır bulundu.
Pozisyonları

Maharaştra Yasama Meclisi (MLA) 24 Mayıs 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (2004-2009; 2009-2014).