stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Young British Artists
Menşei > Diğer gösteriler

Hirst ile irtibat halinde, Carl Freedman (onunla arkadaş olmuştu Leeds Hirst Londra'ya taşındı ve Hirst'in vitrines yapmak için yardımcı oldu önce) ve Billee Sellman sonra 1990 yılında iki nüfuzlu "depo" gösterileri küratörlüğünde Modern Tıp a'da ve Gambler Bermondsey eski fabrikası, Bina Bir'i belirlediler. Modern Tıbbı sahnelemek için Charles Saatchi'nin de aralarında bulunduğu sanat dünyasından 1.000 sterlinlik sponsorluk topladılar. Freedman, bu sponsorlukların yaratılmasına yardımcı olan kendi kendini gerçekleştiren kehanet hakkında açıkça konuştu ve ayrıca Freeze dahil olmak üzere bu erken gösterilere pek fazla insanın katılmadığını belirtti. 1990 yılında Henry Bond ve Sarah Lucas düzenlenen East Country Yard Showterk edilmiş bir depoda Londra Docklands'da dört katlı sergi alanı, 16,000m 2,üzerinde kuruldu. The Independent'ta yazan sanat eleştirmeni Andrew Graham-Dixon şunları söyledi:
"Kuyumcu mezunları kendilerini ve çalışmalarını tanıtmaktan utanmıyorlar: son birkaç ay içinde Londra'daki en çarpıcı sergilerden bazıları - her ikisi de rıhtımlarda sahnelenen "The East Country Yard Show" veya "Gambler" bağımsız olarak organize edildi ve finanse edildi Goldsmiths mezunlarının çalışmalarının vitrini olarak. Bu onlara saldırganlık konusunda bir itibar kazandırdı, ancak hırs, sergilemeye gösterilen özen ve saf kabadayılık açısından, ülkenin yerleşik çağdaş sanat kurumlarında bu tür gösterileri karşılayacak çok az şey olduğu da söylenmelidir. Örneğin, Liverpool Tate tarafından kendi milyonlarca poundluk liman sahasında sahnelenen çağdaş sanat gösterilerinden çok daha üstündüler."
Londra'daki Oval'deki City Racing ve Milch gibi yerleşik alternatif mekanların, birçok sanatçıya ilk kez maruz kalmalarını sağladı. Doğu Londra'nın Hoxton / Shoreditch bölgesinde Joshua Compston'ın galerisine odaklanan çok fazla embriyonik aktivite vardı. 1991'de Serpentine Galerisi, Broken English sergisiyle bu sanatçı grubunun bir araştırmasını sundu. 1992'de Charles Saatchi , Sarah Lucas, Rachel Whiteread ve Damien Hirst'ün eserlerini içeren bir dizi Young British Art sergisi düzenledi.
İkinci bir Genç İngiliz Sanatçı dalgası 1992-1993'te 'Yeni Çağdaşlar', 'Yeni İngiliz Yaz Zamanı' ve 'Minky Manky' (Carl Freedman küratörlüğünde) gibi sergiler aracılığıyla ortaya çıktı. Bunlar arasında Douglas Gordon, Christine Borland, Fiona Banner, Tracey Emin, Tacita Dean, Georgina Starr ve Jane ve Louise Wilson vardı. YBA sanatçılarından birkaçını içeren bir sergi, 1995 yılında beş yılda bir düzenlenen British Art Show idi.
İngiliz sanat ortamının canlanması

Genç İngiliz Sanatçılar, Karsten Schubert, Sadie Coles, Victoria Miro, Maureen Paley'in Interim Art ve Jay Jopling'in White Cube'u gibi tamamen yeni nesil çağdaş ticari galerileri canlandırdı (ve bazı durumlarda ortaya çıkardı). İlginin yayılması, artan reklam ve dolaşım yoluyla çağdaş İngiliz sanat dergisi pazarını geliştirdi. Art Monthly, Art Review, Modern Painters ve Contemporary Art gibi yerleşik yayınların tümü, yükselen İngiliz sanatçılara daha fazla odaklanarak yeniden başlatıldı.
İngiliz sanat ortamının canlanması > Charles Saatchi'nin katılımı

Freeze'i ziyaret edenlerden biri, büyük bir çağdaş sanat koleksiyoncusu ve Londra reklam ajansı sahibi Saatchi ve Saatchi'nin kurucu ortağı Charles Saatchi'ydi. Saatchi daha sonra Gambler'ı yeşil bir Rolls Royce içinde ziyaret etti ve Freedman'a göre, Hirst'ün kurtçuklar ve kurtçuklar içeren büyük bir cam kasadan oluşan A Thousand Years adlı ilk büyük "hayvan" kurulumunun önünde şaşkınlıkla ağzı açık durdu (ve ardından satın aldı). Çürüyen bir ineğin kafasını besleyen sinekler. (Kurulum daha sonra Sensation sergisinin dikkate değer bir özelliğiydi.)
Saatchi, yalnızca Hirst'ün ana koleksiyoncusu değil, aynı zamanda diğer YBA'ların ana sponsoru oldu. Bu, Gavin Turk tarafından açıkça kabul edildi. Londra'daki çağdaş sanat piyasası, büyük bir ekonomik durgunluk nedeniyle 1990'ların ortalarında dramatik bir şekilde çökmüştü ve birçok ticari çağdaş galerisi kapanmıştı. Saatchi, bu zamana kadar çoğunlukla Amerikan ve Alman çağdaş sanatını, bazıları genç sanatçılar tarafından, ancak çoğu zaten yerleşik olanlar tarafından toplandı.
Koleksiyonu, Londra'nın kuzeyindeki St John's Wood'daki büyük bir dönüştürülmüş boya fabrikası binasında bir dizi gösteride halka açık olarak sergilendi. Saatchi's Gallery, genç sanatçılara, o zamanlar Londra'daki genellikle küçük galerilere sığmayan büyük konseptli sanat eserleri üretmeleri için ilham verdi. Önceki Saatchi Gallery gösterilerinde Warhol, Guston, Alex Katz, Serra, Kiefer, Polke, Richter ve daha birçok önemli isim yer alıyordu. 1990'ların başında, Saatchi odağını gelişmekte olan İngiliz sanatına çevirdi.
Saatchi, 1992'de İngiliz sanatının ikonik eseri haline gelen Damien Hirst'ün "Köpekbalığı" (The Physical Impossibility of Death in the Mind of Living) adlı ünlü sergisiyle başlayan "Genç İngiliz Sanatçılar" adlı bir dizi gösteri düzenledi ve bu eser 1990'larda  dünya çapında Britart'ın sembolü oldu. Genç İngiliz Sanatçılar, Saatchi'nin himayesine ek olarak (ve bunun doğrudan bir sonucu olarak), medyada yoğun bir şekilde yer aldı. Bu, birkaç sanatçının aday veya kazanan olduğu yıllık Turner Ödülü'nü (İngiltere'nin çağdaş sanatçılar için birkaç büyük ödülünden biri) çevreleyen tartışmalarla arttı. Kanal 4, yarışmanın sponsoru oldu ve sanatçıların prime-time slotlarındaki televizyon profillerine yol açtı.
Kuruluş

Sanatçıların statüsünün pekiştirilmesi 1995 yılında büyük ölçekli bir grup sergisi olan Brilliant! ABD'nin Minneapolis kentindeki saygın bir sanat müzesi olan Walker Art Center'da düzenlendi. "YBa" terimi 1994'te  kullanılmış ve daha sonra Simon Ford tarafından Mart 1996'da Art Monthly dergisinde yayınlanan "Myth Making" özelliğinde kullanılmıştır.
Sanat simsarı Jay Jopling, 1998 yılında evlendiği YBA Jake & Dinos Chapman, Tracey Emin, Marcus Harvey, Damien Hirst, Gary Hume, Marc Quinn, Gavin Turk ve Sam Taylor-Wood'u temsil etmeye başladı. Jopling'den önce Karsten Schubert, daha sonra YBA olarak adlandırılan sanatçıların en önemli satıcısıydı. Freeze'den kısa bir süre sonra, hepsi Freeze'de sergilenen Ian Davenport, Gary Hume ve Michael Landy'yi Kasım 1988'de galerisinde sergiledi.
1997 yılında Kraliyet Akademisi, Charles Saatchi'nin özel sanat koleksiyonunundan YBA sanatçılarının birçok eserini içeren Sensation adlı bir sergisini düzenledi.
Sergi aslında Charles Saatchi'nin eserlerinin özel koleksiyonunun bir gösterimiydi ve önemli parçaların sahibi o idi. İrtibat, Akademi'den Norman Rosenthal tarafından gerçekleştirildi, ancak üçü istifa eden Akademisyenlerden bazılarının güçlü muhalefeti vardı. Medyada programla ilgili, özellikle de Marcus Harvey'in Myra adlı çalışmasıyla ilgili tartışmalar, YBA'ların önemini pekiştirdi. Gösteri New York'a gittiğinde, Chris Ofili'nin "Kutsal Bakire Meryem" adlı eserinin dahil edilmesinin neden olduğu başka tartışmalar da vardı.
1992'den beri YBA'lar

1997'de Gillian Wearing, 1998'de Chris Ofili yıllık Turner Ödülü'nü kazandı.
1999 yılında Tracey Emin, Turner Ödülü'ne aday gösterildi. Ana sergisi My Bed, kelimenin tam anlamıyla prezervatif, terlik ve kirli iç çamaşırı gibi döküntülerle çevrili, darmadağınık, lekeli yatağından oluşan, anında ve kalıcı bir medya etkisi yarattı ve bu etki, onun önemini daha da artırdı. Aynı zamanda, eski erkek arkadaşı Billy Childish tarafından ortaklaşa kurulan YBA karşıtı bir grup The Stuckists'in ortaya çıkması, grubun medyada yer almasına başka bir açı kazandırdı.
2003 yılında, YBA'lar Jake ve Dinos Chapman ve Anya Gallaccio, yıllık Turner Ödülü'ne aday gösterildi.
24 Mayıs 2004'te bir depoda çıkan yangın , Chapman Kardeşler'in Cehennemi ve Tracey Emin'in "Çadır" da dahil olmak üzere Saatchi koleksiyonundaki bazı eserleri yok etti.
2008 yılında YBA üyesi Angus Fairhurst intihar etti.
2011 Doğum Günü Onur Listesi'nde, Sam Taylor-Wood ve Gillian Wearing, Kraliçe II . Elizabeth tarafından Britanya İmparatorluğu Nişanı olarak atandılar.
1992'den beri YBA'lar > Seçilmiş Kraliyet Akademisyenleri

YBA'ların birçoğu Londra'daki Kraliyet Sanat Akademisi'nin ( 1768'de III. George tarafından kurulan) ömür boyu üyesi olarak seçilmiştir; dolayısıyla onlar "Kraliyet Akademisyeni"dirler ve bunu belirtmek için adlarından sonra "RA" harflerini kullanabilirler.
Gary Hume 24 Mayıs 2001'de seçildi
Fiona Rae, 28 Mayıs 2002'de seçildi
Tracey Emin 27 Mart 2007'de seçildi
Jenny Saville Temmuz 2007'de seçildi
Gillian Wearing 11 Aralık 2007'de seçildi
Michael Landy 29 Mayıs 2008'de seçildi
Tacita Dean 9 Aralık 2008 seçildi
1992'den beri YBA'lar > Doktoralar

2004 yılında Gillian Wearing, Yaratıcı Sanatlar Üniversitesi'nden Fahri Doktora ünvanını aldı; 2007'de Henry Bond, Gloucestershire Üniversitesi'nden Doktora derecesi aldı; 2007'de Tracey Emin, Royal College of Art ve London Metropolitan Üniversitesi'nden Fahri Doktora; 2010 yılında Fiona Banner, Kingston Üniversitesi'nden Fahri Doktora ünvanını aldı.
Reaksiyon > Pozitif

Richard Cork (bir zamanlar The Times'ın sanat eleştirmeni), sanat yazarı Louisa Buck ve eski Time Out sanat editörü Sarah Kent gibi sanatçıların sadık bir savunucusuydu. Sir Nicholas Serota, sanatçıların birçoğunu Turner Ödülü'ne aday göstererek ve Tate koleksiyonuna dahil ederek sanatçıların sanatlarını bir nevi onayladı.
Maureen Paley, "YBA kuşağından çıkan şey cesaretti, her şeyden kurtulabileceğinize dair bir inançtı."  dedi.
2009'da konuşan Whitechapel Sanat Galerisi'nin müdürü Iwona Blazwick, "YBA anı kesinlikle artık öldü, ancak bunun bir kesme noktası olduğunu düşünen herkes yanılıyor. O zamandan beri büyümeye devam eden bir şeye başladılar. Bitmedi."
Reaksiyon > Olumsuz

1998'de The Independent'tan John Windsor, YBA'ların çalışmalarının 1970'lerin "şok sanatı" ile karşılaştırıldığında uysal göründüğünü söyledi. Deri deli gömleği, cinsel organlarla birlikte", Mandy Havers tarafından Pembe Çarmıha Gerilme başlıklı.
1999'da Stuckists sanat grubu, açık bir YBA karşıtı gündemle kuruldu. 2002'de Britart, önde gelen şef Sir Simon Rattle tarafından ağır bir şekilde eleştirildi ve karşılığında kavramsal ve görsel sanat konusunda yetersiz bir anlayışa sahip olmakla suçlandı.
Oyun yazarı Tom Stoppard kamuoyu önünde bir suç duyurusunda bulundu ve Brian Sewell (Evening Standard'ın sanat eleştirmeni) Jackdaw'ın editörü David Lee gibi sürekli düşmanca davrandı. Rolf Harris sanat kişi koymak tesisatın türü olarak Tracey Emin'in My Bed saydı, televizyon sunucusu ve sanatçı. "Yataktan kalkıp yatağı dağınık bırakıp, onu gösteriye koymanın ve buna değer olduğunu söylemenin nasıl olduğunu anlamıyorum, 31.000 sterlin bilmiyorum... İnanmıyorum, bence bu bir dolandırıcılık."
James Heartfield için, "1990'ların sanat patlaması özensizliği teşvik etti. Genç İngiliz Sanatçılar, ilham verici hareketi sabırlı çalışmaya tercih ettiler. Paletlerine halkın öfkesini eklediler, ancak bunun çok çabuk solduğunu gördüler."
Grubun üyeleri, İngiliz hiciv dergisi Private Eye'da Birch'in "Genç İngiliz Sanatçılar" başlıklı düzenli bir karikatür şeridinde parodilenir.
Reaksiyon > YBA'larda Feminizm

Kadın sanatçılar, Genç İngiliz Sanatçıların erkek egemen ortamında belirgin bir azınlıktı. Sarah Lucas, Jenny Saville ve Rachel Whiteread gibi kişiler, medya tasvirlerinde çeşitli düzeylerde ihmale sahiptir ve Hirst gibi erkek YBA akranlarıyla kıyaslanamaz bir üne sahiptir.
Sussex Üniversitesi'nin Sanat Toplumu Dergisi, 1980'lerde feministlerin, genç İngiliz Sanatçıların sanat eserlerinin kadın üyelerini kadınsı klişeleri yıkma stratejisi yoluyla nasıl etkilediğini anlatıyor. Kadın YBA çalışmalarıyla ilgili diğer söylemler arasında Rachel Whiteread'in heykel pratiğine ilişkin bir tartışma yer alıyor. Whiteread'in 'kadın işi' yapan kadınların 'net' kavramını bozduğu söyleniyor. Nine Tables adlı çalışması, formların fiziksel olarak cinsiyetlendirilemeyeceği, ancak yine de dişil nesneler olarak görüldüğü üçüncü bir alanda var olmaya çalışır. Daniel Ogilivie, Judith Butler'ın "...sırf 'yapma', nesneyi seçme eylemi, toplumsal cinsiyeti ifade eden ve sanat yapıtının kendisinde herhangi bir antropomorfik çağrışım olmayan" kavramının Whiteread'in yapıtında dişil olanı nasıl yarattığını ifade etmiştir.
Feminist ideolojinin toplumda ve çağdaş sanatta yaygınlaşmasıyla birlikte eleştirmenler, 1990'larda Jenny Saville gibi kadın sanatçıların Ataerkil Yapı tarafından yapılan uydurma 'kadınlık' fikrini araştırdıklarını savundular. Cincinnati'deki sanat okuluna devam ederken, Saville'in feminist tutkusu, sanat tarihi içinde toplumsal cinsiyetin farkına varılmasıyla ortaya çıktı. Kendi sözleriyle, "Tarihte neden kadın sanatçılar olmadığını hep merak etmişimdir. Orada olduğunu buldum - ama rapor edilmedi. Erkek egemen bir sanat kolejinden geçerken erkek fikirlerinden etkilendiğimi fark ettim."  Artık kurumsal ataerkilliğin bilinçli olarak farkında olan Saville, idealize edilmemiş kadın çıplaklarını boyamaya başladı. Saville, kadın bedenlerine ilişkin tanınmış tarihsel erkek görüşünü sürdürmek yerine, doğal kusurları olan doğal kadın tasvirleri yarattı. Karınları ve uylukları saran kasık kılları, renksiz cilt ve fazla et bölgeleri. Kadın bedeninin yapısını bozan Saville, "Öğretmeye çalışmıyorum, sadece insanları tartıştırmaya çalışıyorum, kadınların erkek tarafından nasıl yaratıldığına bakın. güzellik nedir? Güzellik genellikle kadın bedeninin erkek görüntüsüdür. Benim kadınlarım bireyselliklerinde güzeldir."
Freeze sergilenen sanatçılar

Steven Adamson
Angela Bulloch
Mat Collishaw
Ian Davenport
Angus Fairhurst
Anya Gallaccio
Damien Hirst
Gary Hume
Michael Landy
Abigail Yolu
Sarah Lucas
Lala Meredith-Vula
Richard Patterson
Stephen Parkı
Fiona Rae
Brilliant!'ta sergilenen sanatçılar

Henry Bond
glenn kahverengi
Jake ve Dinos Chapman
Adam Chodzko
Mat Collishaw
Tracey Emin
Angus Fairhurst
Anya Gallaccio
Liam Gillick
Damien Hirst
Gary Hume
Michael Landy
Abigail Yolu
Sarah Lucas
Chris Ofili
Steven Pippin
Alessandro Raho
Georgina Starr
Sam Taylor-Wood
Gillian'ın Giydiği
Rachel Beyaz Okuyucu
Diğer YBA'lar

Fiona Afiş
Christine Borland
Tacita Dekan
Nick Fudge
Douglas Gordon
Marcus Harvey
Marc Quinn
James Rielly
Gavin Türk
Jane ve Louise Wilson
Jenny Saville
Genç Buckstone Aggro
1980'lerin sonlarında YBA'ların çoğunun BA Güzel Sanatlar üzerine buluştuğu Camberwell'deki Goldsmiths Koleji, Millard Binası
Adrien Rabiot

Adrien Rabiot (d. 3 Nisan 1995), Fransız millî futbolcudur. Ligue 1 kulüplerinden Marsilya forması giymektedir. Saint-Maurice, Val-de-Marne doğumlu oyuncu orta sahada görev yapmaktadır.
Kariyer > Kulüp

Rabiot, 17 Eylül 2024 tarihinde serbest transfer olarak Fransız ekibi Marsilya'yla anlaştı.
Afşin-Elbistan B Termik Santrali

| Afşin-Elbistan B Termik Santrali |
| --- | --- |


Ülke:  Türkiye
Yer: Çoğulhan, Afşin, Kahramanmaraş
Afşin-Elbistan B Termik Santrali Kahramanmaraş İli, Afşin İlçesi'nin, Çoğulhan Belde'sinde Çöllolar sektöründeki 544 milyon ton düşük kalorili linyit kömür rezervlerinin kullanılması ile Türkiye'de devamlı olarak artan enerji ihtiyacına katkı sağlamak amacıyla kurulmuş bir termik santraldir. Afşin-Elbistan B Termik Santrali, 4 üniteden oluşmaktadır ve her bir ünite 360MW kurulu güce sahiptir. Santralin toplam kurulu gücü 1440MW'tır. Mitsubishi, Babcock, Gama-Tekfen-Tokar Ortaklığı, Enka Konsorsiyumu tarafından inşa edilmiştir. Müşaviri ELTEM-TEK 'dir.
Tarihçe

Elektrik Üretim A.Ş'nin yatırım programında 96.D.01.0070 proje nosu ile yer alan Afşin-Elbistan B Termik Santralinin yapımı için 17.12.1996 tarihinde %100 kredili olarak anahtar teslimi usulüyle uluslararası ihaleye çıkılmıştır. Alınan tekliflerin değerlendirilmesi sonucunda 06.08.1998 tarihinde Mitsubishi liderliğindeki Konsorsiyum ile sözleşme imzalanmış ve 01.06.2000 tarihinde yapım işine fiilen başlanmıştır.
Afşin-Elbistan B Termik Santralinin 1. ünitesi 23.07.2004, 2. ünitesi 25.11.2004, 3. ünitesi 18.03.2005 ve 4. ünitesi 08.06.2005 tarihinde ulusal enerji iletim hattına senkronize edilmiştir.
4x360 MW gücünde konvansiyonel tip bir linyit santrali olan Afşin Elbistan B Termik Santralinin geçici kabul çalışması 03.03.2006 tarihinde başlamış olup, 14.11.2006 tarihinde tamamlanmıştır. Kesin kabul çalışmaları ise 12.03.2010 tarihinde son ünitede yapılarak Afşin-Elbistan B Termik Santralının tüm kabul çalışmaları bitirilmiş olup, santral Türkiye'nin enerji üretimine katkı sağlamaya başlamıştır. Şu anki kurulu gücüyle santral Türkiye elektrik enerjisi üretim kapasitesinin %2 lik kısmına sahiptir.
Afşin-Elbistan B Termik Santrali, ilk enerji üretimine başladığı günden (Temmuz 2004) Ağustos 2012 sonuna kadar, 48.037.739 MWh enerji üretimi gerçekleştirmiştir.
Genel Sistem Tanımları > Kömür Taşıma

Santrali devreye alma ve geçici kabul çalışmaları sırasında santralın kömür ihtiyacı Afşin-Elbistan Linyit İşletmelerinden karşılanmıştır. 2009 yılı Ağustos ayından itibaren Çöllolar sektörünün devreye girmesiyle, kömür bu sektörden karşılanmaya başlamıştır. Santral toplam kapasitesi 1.000.000 ton olan 4 adet kömür istifleme alanına sahiptir. Stok sahasında kömürü yüklemek için 3 adet yükleyici ve depolamak için 2 adet istifleyici bulunmaktadır.
Genel Sistem Tanımları > Kömür Kırma ve Pulvarizasyon

Kırıcı bina ekipmanları kömürün boyutlarını düşürmek için tasarlanmıştır. Kırıcı binada stok sahasından gelen kömürü depolayacak 3000 ton kapasiteli kömür bunkeri bulunmaktadır. Kömürü kırmak için kırıcı binanın belirli kotlarında makara elekleri, zincirli kırıcılar ve çekiçli değirmenler yerleştirilmiştir. Kömür kırıcı binaya 0–500 mm arası büyüklükte gelir ve kömür bunkerinde depolanır. Bunkerdeki kömür çıkarıcı kollar ve konveyörler vasıtasıyla makaralı eleklere ve zincirli kırıcılara iletilir. Zincirli kırıcıdan çıkan kömürlerin boyutu 0–200 mm aralığına düşürüldükten sonra makara eleklerinde 0–30 mm büyüklüğünde olan kömürler, çekiçli değirmene iletilmeden 14/24 konveyörüne ulaşır. Tane boyutu 30 mm den büyük olan kömür parçaları ise çekiçli değirmende 0–30 mm arasına düşürüldükten sonra 14/24 konveyörüne iletilir. Kırıcı binada kırma işlemi tamamlandıktan sonra kömür sırasıyla 15/25 konveyörleri ve bunker binasında çift tarafa döküm yapabilen hareketli konveyörler vasıtasıyla bunker binasındaki kömür bunkerlerine boşaltılır.
Bunker binasında her ünitede her biri 720 ton kapasiteli 6 adet kömür bunkeri bulunmaktadır. Bu bunkerlerde depolanan kömür daha sonra bunker altlarında bulunan özel çıkarıcılarla değirmen besleme konveyörlerine boşaltılır. Ünitelerde her bir bunker için bir değirmen mevcuttur. Değirmenin kapasitesi 180 ton/h tir. Konveyörlerle değirmene iletilen kömür burada nihai öğütme işlemine maruz kalarak tane boyutu 0–6 mm arasına düşürülür ve kazandan çekilen sıcak gazla nemi alınarak kazan yakıcılarına gönderilir.
Genel Sistem Tanımları > Kazan

Santralde kullanılan kazan BENSON kule tipidir. Kazan yaklaşık 110 metre yüksekliğinde olup yukarıdan ana konstrüksiyona montajlı olarak asılı durmaktadır. Her bir kazanda 2 ekonomizer, 1 evaporatör, 4 kızdırıcı ve 2 adet tekrar kızdırıcı paketleri bulunmaktadır. Bu kızdırıcı paketlerinin görevi kazan içerisinde yanmadan oluşan gazların ısısından yararlanarak çevrim suyunu ısıtmaktır. Kazan 177 bar ve 538 °C sıcaklıkta maksimum 1100 ton/h buhar üretme kapasitesine sahiptir.
Genel Sistem Tanımları > Ocak

Kazanın ilk devreye alınması ve ateşlemesi 6 adet yağ yakıcısıyla sağlanmaktadır. Yağ yakıcılarında yakıt olarak ağır ve hafif fuel oil (motorin) kullanılmaktadır. Her bir kazanda değirmen başına 6 adet kömür yakıcısı bulunmaktadır. Kazanın ilk ateşlemesi yapıldıktan sonra ocak sıcaklığı 400 °C ulaşınca kömür yakıcıları devreye girer. Kömür yakıcıları ocakta alev topu oluşturabilecek şekilde dizayn edilmişlerdir. Her bir kazanda yanma havasını sağlamak için 2 adet FD fan ve yanmış gazları kazandan uzaklaştırmak için de yine 2 adet ID fan mevcuttur. ID ve FD fanlarl kazan içerisinde yanma için gerekli ortamı sağlarlar.
Genel Sistem Tanımları > Ham Su, Su Şartlandırma

Santral için gerekli olan ham su ihtiyacı Ceyhan nehrinden Elbistan da bulunan pompalar vasıtasıyla karşılanır. Pompa istasyonunda her biri 1800 m³/h kapasiteli 4 adet pompa bulunmaktadır. Bu pompalardan 2 si devrede diğer ikisi yedektir.Bu pompalar vasıtasıyla taşınan su santral işletme sahasında bulunan 30000 m³ kapasiteli ham su havuzunda depolanmaktadır. Santralın bütün su ihtiyacı bu havuzdan karşılanmaktadır.
Havuzda depolanan su kullanım öncesi demineralizasyon istasyonuna pompalanır. İstasyonda 3 ünite bulunur. Her bir ünitede 3 adet demineralize su üretim ünitesi bulunmaktadır. Su demineralizasyon sistemindeki her bir ünite saatte 90 ton üretim kapasitesine sahiptir. Suyun şartlandırılmasında eşanjörlerde yosunlaşmayı ve kireç oluşumunu önlemek için çeşitli kimyasallar kullanılmaktadır.Santral 1440 MW enerji üretirken su şartlandırma sisteminin 2 ünitesinin devrede olması yeteli olabilmektedir. Demineralize edilmiş şartlandırılmış su 4000 ton kapasiteli su tankında depo edilir.
Genel Sistem Tanımları > Türbin

Santralde kullanılan türbin Mitsubishi markadır. Türbin 3 ana kısımdan oluşmaktadır. Bunlar yüksek, orta basınç tek rotor ve alçak basınç rotor kısımlarıdır. Her bir türbinde eksenel ve radyal olmak üzere 5 adet kaymalı yatak bulunmaktadır. Türbin dakikada 3000 devirle dönmektedir.
Buhar, türbinin yüksek basınç kısmına 177 bar ve 538 °C de girer. Türbin kanatlarına çarparak genleşen, basıncı ve sıcaklığı düşen buhar türbinden ayrılarak kazandaki tekrar kızdırıcılara gönderilir. Kızdırıcı çıkışında 40 bar ve 538 °C sıcaklıkta olan buhar orta basınç türbinine yönlendirilir. Orta basınç türbininden sonra buhar artık iyice genleşmiştir ve buradan sonra da alçak basınç türbinine yönlendirilir. Alçak basınç türbininden sonra buhar kondensere gönderilir.
Genel Sistem Tanımları > Kondenser

Santralde kullanılan kondenser indirek temaslı tiptir. Kondenser iki kısımdan oluşmaktadır. Kondenserde kullanılan tüpler alüminyum ve bakırdan yapılmıştır. Kondenser ısı eşanjörleri olarak çalışmaktadır. Kondenser, türbinden gelen çevrim buharının soğutma suyuyla soğutulup yoğuşturularak tekrar çevrimin döngüsünü tamamlaması için kullanılmaktadır. Türbin çevrim buharı soğutma suyuyla soğutulmaktadır. Soğutma suyu çevrim suyunun ısısını alır ve soğutma kulesinde almış olduğu bu ısıyı atmosfere atarak çevrimin devamını sağlar.
Genel Sistem Tanımları > Jeneratör

Jeneratör Mitsubishi markadır. Jenarator 2 kutuplu, Rotor dönüş hızı 3000 d/dk, stator gerilimi 20 kV ve çıkış gücü 362,700 MW olup toplam çıkış gücü 403 MVA kapasitededir. Jeneratörün soğutma sıvısı hidrojendir. Jeneratör tarafından üretilen elektrik 20 kV/380kV'luk trafolar vasıtasıyla yükseltilerek çobanbeyli şalt sahasına iletilir. Buradan da Erzin(Andırın),Ürgüp(Nevşehir), Atatürk Barajı, İletim hatları vasıtası ile enterkonnekte sisteme aktarılır.
BGA (Baca Gazı Arıtma Sistemi)
Santralde kullanılan baca gazı arıtma sistemi çift akış temaslı, ıslak karıştırıcılı tiptir. Desülfürizasyon için kireçtaşı kullanılmaktadır.Kireçtaşı kırıcılarda 0-40 micron boyutlarında öğütülerek suyla karıştırılır ve yoğun bir kireç sütü kıvamı elde edilir. İstenen yoğunluktaki kireç sütü elde edildikten sonra karıştırıcılara pompalanır. Karıştırıcılarda kireçsütü oksidasyon havasıyla karıştırılarak kireçsütünün kazandan gelen atık gazla reaksiyona girmesi sağlanır. Reaksiyondan sonra ürün olarak alçıtaşı elde edilir.
Savaş, Pınarbaşı

| Savaş |
| --- | --- |
Köy

 Kastamonu'nun Türkiye'deki konumu
SavaşSavaş'ın Kastamonu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kastamonu
İlçe: Pınarbaşı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1103 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 107
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0366
İl plaka kodu: 37
Posta kodu: 37772
Savaş, Kastamonu ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir köydür.