Busra Muharebesi
Arka plan

Halife Ebû Bekir, Suriye'nin farklı bölgelerini ele geçirmekle görevlendirdiği dört kolorduyu Amr bin Âs, Ebu Ubeyde bin Cerrah, Şürahbîl bin Hasene ve Yezid bin Ebu Süfyan komutasında yolladı. Hedeflerinde önemli bir başarı elde edemediler ve Ecnadeyn'deki Bizans ordusunun yoğunlaşması nedeniyle büyük baskı altındalardı. Bu nedenle Ebu Bekir, Irak fatihi Halid bin Velid'i, Râşidîn Halifeliği ordusunu yönetmesi için Suriye'ye göndermeye karar verdi. Halid bin Velid Suriye'ye ulaştı ve şehir şehir ele geçirip en sonunda 634 Haziran ayında Busra şehrine ulaştı. Halid bin Velid'in talimatlarına göre, Yermük Nehri'nin kuzey-doğusundaki Havran Bölgesini işgal etmiş olan Ebu Ubeyde bin Cerrah, Halid Busra'ya gelinceye kadar pozisyonunda kalacaktı. Kendisininki, Yezid ve Şurahbil'in olmak üzere Müslüman ordusunun üç kolordusu, Ebu Ubeyde bin Cerrah'ın komutasındaydı fakat hiçbir muharebede savaşmamış, hiçbir kenti ele geçirmemişti. Onu çok endişelendiren tek yer, Gassani Krallığı'nın başkenti ve büyük bir kasaba olan Busra idi. Kasabada Bizans subaylarının komutası altındaki güçlü bir Bizans ve Hristiyan Arap kuvveti mevcuttu.
Halid, Doğu Suriye bölgesini temizlerken, Ebu Ubeyde, Halid'in gelmesiyle onun emri altında gireceğini biliyordu. Busra'yı çabucak almaya karar verdi. Bu nedenle Şurahbil'i 4.000 askerle Busra'yı ele geçirmek için gönderdi. Şurahbil, Müslümanlar görünürde görünür görünmez garnizonu müstahkem kasabaya çekilen Busra'ya yürüdü. Bu garnizon 4.000 askerden oluşuyordu, ancak yakında daha fazla Müslüman gücün geleceğini ve Şurahbil'in müfrezesinin sadece ileri bir kol olduğunu umarak kalenin duvarları içinde kaldılar. Şurahbil kasabanın batı tarafında kamp kurdu ve adamlarını gruplar halinde kalenin etrafında konumlandırdı.
İki gün boyunca hiçbir şey olmadı. Halid bin Velid'in Busra'ya yürüyüşünün son gününde yola çıktığı ertesi gün, şehrin garnizonu şehir dışındaki Müslümanlara savaş vermek için çıktı. Her iki güç de savaş için kuruldu; fakat ilk olarak Şurahbil ile Bizanslı komutan arasında, Müslümanların her zamanki seçenekleri sundukları görüşmeler vardı: İslam, haraç ya da kılıç. Bizanslılar beyhude yere kılıcı seçtiler ve sabahın ortalarında savaş başladı.
İlk iki saat boyunca, çatışmalar hiçbir tarafın ilerleme göstermediği sabit bir tempoda devam etti; ama öğleden sonra, Bizanslılar üstün gücü konuşmaya başladı ve savaş onların lehine döndü. Bizans kuvvetleri her iki Müslüman kanadı etrafında hareket ettirdiler ve savaş yoğunluğu arttı. Müslümanların öfkesi, konumlarının gerçek tehlikesi belirginleştikçe intihar oldu ve Bizans tasarımı gibi görünen kuşatmadan kaçınmak için şiddetle savaştılar. Öğleden sonra Bizans kanatları daha da ilerlemişti ve Şurahbil'in gücünün çevrilmesi fiili bir kesinlik haline geldi. Sonra aniden savaşçılar kuzeybatıdan savaş alanına doğru kitlesel dörtnala güçlü bir süvari gücünün farkına vardılar.
Halid, rüzgarın savaş seslerini kendisine taşıdığı zaman Busra'dan yaklaşık bir mil uzaktaydı. Hemen adamlara at binmelerini emretti ve süvari hazır olur olmaz, onları dörtnala savaş alanına doğru sürdü. Ancak Halid ve Bizanslılar hiç karşılaşmadılar. Bizanslılar Müslüman süvarilerinin gelişini anladıklarında Şurahbil ile çarpışmayı bırakıp aceleyle kaleye geri çekildiler. Şurahbil komutasındaki Müslümanlar bu olayı bir mucize olarak gördüler: Halid onları yıkımdan kurtarmak için gönderildi!