stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Street Fighter II: The World Warrior

| Street Fighter II: The World Warrior |
| --- | --- |

Geliştiriciler: Capcom Sun L (Game Boy)
Yayımcılar: Capcom Nintendo (Game Boy)
Yapımcı: Yoshiki Okamoto
Tasarımcılar: Akira Nishitani Akira Yasuda
Programcılar: Shinichi Ueyama Seiji Okada Yoshihiro Matsui Motohide Eshiro
Sanatçılar: Eri Nakamura Satoru Yamashita
Besteciler: Yoko Shimomura Isao Abe
Seri: Street Fighter
Platformlar: Arcade SNES, PC Engine, Sega Genesis, Amiga, Atari ST, Amstread CPC, Commodore 64, ZX Spectrum, DOS, CPS Changer, Game Boy, Master System, Java ME
Çıkış: Arcade JP: 6 Şubat 1991 KA: 15 Şubat 1991 DÇ: Mart 1991  SNES JP: 10 Haziran 1992 KA: 15 Temmuz 1992  AU: 23 Ekim 1992 UK: Ekim 1992  AVR: 17 Aralık 1992 MS-DOS AVR: 10 Temmuz 1992 KA: 26 Nisan 1993 Amiga AVR: 15 Kasım 1992 UK: 15 Aralık 1992 Atari ST AVR: 20 Aralık 1992 Amstrad CPC AVR: 31 Aralık 1992 Commodore 64 AVR: 20 Ağustos 1992 ZX Spectrum AVR: 14 Eylül 1992 CPS Changer JP: 14 Temmuz 1994 Game Boy JP: 11 Ağustos 1995 KA: Eylül 1995 AVR: 1995
Tür: Dövüş
Modlar: Tek oyunculu, çok oyunculu
Arcade sistemi: CP System
Street Fighter 2 logosu
Street Fighter 2 dövüşçüler tablosu
Street Fighter II: The World Warrior, 1991'de Capcom şirketi tarafından üretilmiş Street Fighter oyununun devam oyunu. Yakın zamanda birçok konsolda, PlayStation'da, Xbox'da ve bilgisayarda Windows ile cep telefonlarında Android platformunda çıkarılmıştır. Capcom'un, Arcade donanımı olan CP System'ı kullanan 14. oyunudur. Oyunun ikinci serisinde birçok konsept eklenmiştir. İlk defa komut bazlı özel hareketler ve 6 tuş özelliği eklenmiştir. Bu da iki oyuncu arasında rekabetçi bir oynanış sağlamıştır.
Street Fighter II'nin başarısı 1990'ların başında Arcade oyun endüstrisi için bir rönesans devri olmuştur. Diğer oyun geliştiricilerinin kendi dövüş oyunlarını franchise olarak geliştirmesinde ilham kaynağı olmuştur ve bu tarihten itibaren dövüş oyunlarının altın çağı başlamıştır. Güncellenen sürümüyle Nintendo'nun ev konsollarında satışını arttırmıştır.
1994'te Amerika'da arcade ve ev konsollarında 25 milyon adet satmıştır. 1995 yılında çıkan yeni versiyonlarından 2 milyar dolar kâr etmiştir. Oyun konsolu portu 14 milyon adet satmıştır, SNES portu 6.3 milyon satmış, Capcom'un 2013 yılına kadar en çok satmış oyunu unvanını elinde tutmuştur.
Oyundaki amaç

Bir dövüşçü seçip dünyadaki her yeri gezip dövüşerek sonunda Balrog'u, Vega'yı ve Sagat'ı yenip Mike Bison'ı yenmek.
Oyuncular

Ken Masters
Ryu
Sagat
Mister Bison
Balrog
Dhalsim
Edmond Honda
Guile
Chun Li
Zangief
Blanka
Vega
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz work: 16496bd0-257e-4967-a0a2-333679b077e9
Urbino Avrupa Hukuku Semineri

Urbino Avrupa Hukuku Semineri, Urbino Avrupa Hukuki Çalışmalar Merkezi tarafından 1959'dan beri her yıl düzenlenen bir yaz semineridir. Urbino Üniversitesi Hukuk Fakültesi bünyesinde Fransızca, İtalyanca ve İngilizce olarak birçok Avrupa ülkesinden gelen öğretmenlerce verilen seminer dersleri, İtalyan hukuku, karşılaştırmalı hukuk, uluslararası özel hukuk ve Avrupa hukukuna ilişkin güncel sorunlara ilişkindir.
Seminere katılanlara sertifika verilirken seminer sınavlarında başarılı olanlara, başarı durumuna göre, Urbino Üniversitesi Hukuk Fakültesi Karsılaştırmalı Hukuk Diploması, Avrupa Çalışmaları Diploması, Avrupa Hukuku İhtisası Çalışma Diploması ya da Avrupa İhtisası Çalışmalar Diploması verilmektedir.
Tarihçe

Urbino Avrupa Hukuku Semineri'nin açılışı 24 Ağustos 1959 tarihinde Henri Batiffol, Phocion Francescakis, Alessandro Migliazza, Francesco Capotorti, Enrico Paleari ve Germain Bruillard tarafından yapılmıştır. 2004 yılına kadar seminerin hamiliğini Cino ve Simone Del Duca üstlenmiştir. 2009 yılından beri, Galileo Grubu bünyesinde toplanan Urbino Avrupa Hukuki Çalışmaları Merkezi'nin araştırmacı-öğretmenleri Galileo Fransız-İtalyan Bilimsel İşbirliği Programı finansmanından faydalanmaktadır.
Öğretim Kurulu

Kuruluşundan beri seminer dersleri önemli bir oranda Lahey Uluslararası Hukuk Akademisi’ne davet edilen profesörler tarafından verilmiştir: Riccardo Monaco (Lahey 1949, 1960, 1968, 1977), Piero Ziccardi (1958, 1976), Henri Batiffol (1959, 1967, 1973), Yvon Loussouarn (1959, 1973), Mario Giuliano (1960, 1968, 1977), Phocion Francescakis (1964), Fritz Schwind (1966, 1984), Ignaz Seidl-Hohenveldern (1968, 1986), Edoardo Vitta (1969, 1979), Alessandro Migliazza (1972), René Rodière (1972), Georges Droz (1974, 1991, 1999), Pierre Gothot (1981), Erik Jayme (1982, 1995, 2000), Bernard Audit (1984, 2003), Michel Pélichet (1987), Pierre Bourel (1989), Pierre Mayer (1989, 2007), Tito Ballarino (1990), Hélène Gaudemet-Tallon (1991, 2005), Alegría Borrás (1994, 2005), Francesco Capotorti (1995), Bertrand Ancel (1995), Giorgio Sacerdoti (1997), José Carlos Fernández Rozas (2001), Horatia Muir Watt (2004), Andrea Bonomi (2007), Dário Moura Vicente (2008), Mathias Audit (2012), Christian Kohler (2012), Étienne Pataut (2013).
Ferhang Hüseyinov

| Prof>  Ferhang Hüseyinov |
| --- | --- |

Doğum: 16 Temmuz 1949 Bakü, Azerbaycan
Ölüm: 16 Şubat 2010 (60 yaşında) Bakü, Azerbaycan
Meslek: Keman sanatçısı, eğitimci

Ferhang Hüseyinov (16 Temmuz 1949 - 16 Şubat 2010) Azeri-Sovyet besteci, keman sanatçısı ve eğitimcidir.
Hayatı

Prof. Ferhang Hüseyinov 16 Şubat 1949 tarihinde Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de doğdu. Müzik eğitimine Azerbaycan Devlet Konservatuvarı Nightingale (Bülbül) Müzik Okulu'nda başladı ve 1968 yılında mezun oldu. 1969-1971 yılları arasında Azerbaycan Devlet Konservatuvarı'nda Karp Dombeyev ile keman, Kara Karayev ile kompozisyon çalıştı. 1971-1975 yılları arasında, eğitimine kemanda Leonid Kogan, kompozisyonda Aram Khachaturian ile Moskova Devlet Konservatuvarı'nda devam etti yüksek onur derecesi ile mezun oldu. 1975 yılında Bakü'ye döndü ve Azerbaycan Devlet Konservatuvarı'na keman ve kompozisyon dalında profesör olarak atandı. Bu süre içerisinde Azerbaycan Bestecileri Birliği üyesi oldu.
Bakü ve Moskova Yaylı dörtlülerinin birinci kemancılığını da yapan sanatçı, bu grup ile birçok ülkede konserler verdi. 1972 yılında solist olarak Moskova Devlet Konservatuvarı Orkestrası ile Berlin'de konser verdi. Aynı yıl Herbert von Karajan yarışmasında altın madalya ile ödüllendirildi.
Bir keman sanatçısı olarak Azerbaycan'da modern müziğin ileri gelen yorumcularından birisiydi. Aynı zamanda bestecilik yönü ile üretmiş olduğu eserler Karayev, Enescu, Bartok ve Khachaturian etikisinde gelişmiştir. Besteci olarak ilk uluslararası başarısını 1991 yılında Japonya'da yapılan İpekyolu (Silk Road) yarışmasındaki birincilik ödülü le kazanmıştır. Ardından, 18. yy.da Japon kahraman bir denizci olan Kodayu hakkında bir opera yazmak için görevlendirilmiştir. Bu eserin ilk seslendirilişi 1993 yılında yine Japonya'da gerçekleştirilmiş ve büyük başarı kazanmıştır. 1995 yılında May Peace Prevail on Earth adlı oratoryo ile Birleşmiş Milletler Barış ödülüne layık görülmüştür. Aynı zamanda yine Birleşmiş Milletler tarafından Soprano ve yaylı dörtlü için yazdığı Stabat Matter ile bir ödül daha kazanmıştır. Bu başarıların ardından Grove Müzik Ansiklopedisi'nde kendisine de yer verilmiştir. 2000 yılında Paraguay'da UNESCO tarafından düzenlenen "Jose Asunsiyon Flores" yarışmasında Capriccio Guarani adlı eseri ile birincilik ödülü almıştır.
1992 yılında eşi Leyla Hüseyinova ile birlikte Türkiye'ye yerleşmiş ve Adana Çukurova Üniversitesi Devlet Konservatuvarında keman öğretim görevlisi olarak çalışmaya başlamıştır. 2002 yılında kurulan ve Haifa Prag'da düzenlenen Uluslararası Master Class kurucularındandır. Bu süre içerisinde İsrail Yeni Oda Orkestrası için Ladino Fantasy adlı eserini yazmıştır. Mersin Devlet Opera ve Balesi'nin siparişi üzerine bestelediği Queen Aba (Kraliçe Aba) adlı balesi 2005 yılında gerçekleştirilen ilk seslendirilişinde çok büyük başarı elde etmiştir.
Besteci, keman sanatçısı ve iyi bir eğitimci olan Prof. Ferhang Hüseyinov 2010 yılının Şubat ayında, Azerbaycan Devleti tarafından Devlet Sanatçısı unvanı ile ödüllendirilmiş fakat bu ödülü almak için doğduğu şehir olan Bakü'ye gittiği sırada sağlık durumunun aniden bozulması nedeni ile hayata veda etmiştir.
Eserleri > Opera

Malen'kiy prints “Küçük prens”,1991 (A. Efendiyev, A. de Saint-Exupery) seslendirilmemiştir.
Kodayu,1993 (E.Aoki, K.Hoshu: Hokusa Bunryaku) (Rusça versiyonu: K.Yamashita) Tokyo / Japonya.
Eserleri > Bale

Queen Aba, 2005 (Libretto: Altay Bayram, Choreography: Shamil Teregulov) WP2005 Mersin Devlet Opera ve Balesi / Türkiye
Eserleri > Orkestra

Keman Konçertosu, 1969 (İlk seslendirilişi 1972 F. Huseyinov & Azerbaijan Müzik Akademisi Oda Orkestrası)
Yaylı Çalgılar Serenadı, 1981 (İlk seslendirilişi 1981 Azerbaijan RT Senfoni Orkestrası)
Orkestra için Konçerto “Zamanda Yolculuk”, 1991 (İlk seslendirilişi 1991 Tokyo Senfoni Orkestrası)
Cappricio Guarani (“Jose Asuncion Flores” Uluslararası Yarışması birincilik ödülü, Paraguay)
Ladino Fantasy, 2002 yaylı çalgılar için. (İlk seslendirilişi 2002 Robert Canetti & Ukrayna Oda Orkestrası, İsrail)
Eserleri > Oda Müziği

1973 Keman ve Piyano için 5 Parça. (İlk seslendirilişi 1973 Moskova, F. Hüseyinov & A. Toradze)
1974 Piyano Sonatı 1979 (İlk seslendirilişi 1980 Azerbaycan Tarafından, Moskova Müzik Yayıncılığı tarafından yayınlanmıştır.)
1974 Piyano için Prelüd ve Toccata. (İlk seslendirilişi 1980 Azerbaycan Tarafından)
1975 Sonata for Violin. (İlk seslendirilişi 1975 Moskova, 1980 Moskova Müzik Yayıncılığı tarafından yayınlanmıştır.)
1978 Piano Pieces for Children 1982 Supraphon tarafından yayınlanmıştır.
1978 Sonata for Violoncello. (İlk seslendirilişi 1979 Moskova, 1982 Moskova Müzik Yayıncılığı tarafından yayınlanmıştır, 1984 “Melodiya” Kayıt şirketi tarafından yayınlanmıştır.)
1979 Fuga (Piyano için). 1982 Moskova Müzik Yayıncılığı tarafından yayınlanmıştır.)
1981 Pamyati shug Ali “In memory of Ashug Ali” Obua ve Yaylılar için. (İlk seslendirilişi Azerbaycan Filarmoni Orkestrası.)
1988 Yaylı çalgılar dörtlüsü. (İlk seslendirilişi 1988 Almanya, Azerbaydan Devlet Kuarteti.
1989 Konçertino 10 enstrüman için (İlk seslendirilişi İsviçre, Basel Oda Orkestrası).
Eserleri > Şan eserleri

1981 Gimn solnstu “Güneşe İlahi” (Antik Mısır dilinden çeviren Doblhofer) Soprano ve Yaylı Dörtlü için. (İlk seslendirilişi 1982 Moskova Radyo ve Televizyon Senfoni Orkestrası).
1981 Hammurabi Kanunlarının Altıncı Paragrafı (Acadians Text) Bas ve 13 Enstruman için. (Seslendirilmemiştir)
1985 Pesn'o pobede “Zafer Şarkısı” (F. Godzha, R. Rza, S. Vurghun) Soprano, Bas, Koro ve Orkestra için Kantat. (İlk seslendirilişi 1985 Azerbaycan Filarmoni Orkestrası ve Opera Solistleri)
1987 Antivoyennaya kantata “Savaş-karşıtı Kantat” (T. Aslanlı) Soprano, Koro ve Orkestra için. (İlk seslendirilişi 1987 Azerbaycan Filarmoni Orkestrası ve Opera Solistleri)
1992 Stabat Matter, Soprano ve Yaylı Dörtlü için. (İlk seslendirilişi 1992 Azerbaycan Müzik Akademisi Orkestrası ve Azerbaycan Opera Solistleri) 
1994 Jesus Redemptor, Soprano ve 8 Enstrüman için Oda Kantatı. (Seslendirilmemiştir)
1995 4 Şarkı (D. Rathaus, A. S. Pushkin, A. K. Tolstoy) Bariton ve Piyano için. (İlk seslendirilişi 1998 Adana/Türkiye.)
1995 May Peace Prevail on Earth (R. Fielding, N. Newhall, Veni creator spiritus hymns) Soprano, Bas, Teyp, Org ve Orkestra için Oratoryo. (İlk seslendirilişi 1995 Azerbaycan Senfoni Orkestrası ve Korosu)
Érd

| Érd |
| --- | --- |
Şehir
Érd

  Bayrak Arma 
ÉrdÉrd’in Macaristan'daki konumu
Ülke:  Macaristan
Bölge: Pest ili
İdare
 • Belediye Başkanı: Mr. László Csőzik  ((muhalefet koalisyonu; MSZP, DK, Párbeszéd, LMP, Jobbik, Civil ÉRDek, Momentum, MMM, Liberárisok))
Yüzölçümü
 • Şehir: 65.04 km²
Nüfus (2012)
 • Yoğunluk: 1078.2/km²
 • Kent: 65,277
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: 23
Resmî site www.erd.hu
Érd (Osmanlı döneminde: Hamzabey Palankası, Hırvatça: Andzabeg, Almanca: Hanselbeck) Macaristan'da Pest ili' nin merkez şehridir. Budapeşte Metropolitan Alanı' nda yer almakta olup, başkent Budapeşte' nin 22 km güneybatısındadır.
Tarih

Alana antik zamanlardan beri yerleşime başlandı. Arkeolojik buluntular tarih öncesi insanların burada 50.000 yıl önce yaşadığını göstermekte.
Érd'nin kendisinden 1243 yılı dokümanlarında bahsedildi. İsim, ya erdő ("orman") ya da  ér ("ırmak") kelimesinden gelir.
Osmanlı’nın Macaristanı İşgali döneminde  Érd, Türkler tarafından 1543 yılında Székesfehérvár kalesinin düşmesi sonrası fethedildi. Osmanlı, burada bir her köşesinde yarım daire tabyası bulunan ve hendekle çevrelenmiş tipik bir palanka inşa etmiştir. Evliya Çelebi seyahatnamesinde kale içerisinde 20 ev ve cami olduğu belirtilmiştir. 1684 yılında  Lorraine Dükü V. Charles tarafından yönetilen ordu Türkleri Érd  yakınlarında yendi ve yerleşim yaklaşık 150 yıllık Osmanlı egemenliğinden çıktı. 
1776 yılında Érd  oppidum (kasaba) haline geldi. Burasının Osmanlı işgalinden önce halihazırda oppidum olmuş olduğu olasıdır. 20. yüzyıl başlarında  Érd, Károlyi ailesinin mülkü oldu. Kasaba gelişti fakat esas itibarıyla 1972 yılına kadar bir tarım kasabası olarak kaldı. Birçok yeni tesis yapıldı ve Érd ‘in turistik değeri gelişti.
Érd, Macaristan’da 1991 ve 2001 (%30.6 yukarı) sayımlarında en hızlı gelişen yöreydi. 7 Kasım 2005 tarihinde Parlamento Érd’in 2006 yılı sonbaharında yapılacak olan meclis seçimi tarihinden sonra vilayet haklı şehir derecesini garanti etti.
Ulaşım

Toplu ulaşım 5 otobüs hattıyla Volánbusz  tarafından işletilir. Birçok otobüs, Sóskút, Pusztazámor, Százhalombatta ve ayrıca Budapeşte gibi  yakın şehirlere hareket eder.
Şehirde beş demiryolu istasyonu  (Érd, Érd alsó, Érd felső, NT-Érdliget, Érdliget) vardır. Yolcular, Budapeşte, Pécs, Nagykanizsa, vs. seyahat edebilir.
Nüfus

2001 yılı verilerine göre nüfusun; %93,4'ü Macar, %1,0' i Romanlar %0,6'sı Alman, %0,2'si Slovak, %0,2'si Rumenler ve diğer etnik unsurlardan oluşmaktadır.
Görülecek yerler

Macaristan Coğrafya Müzesi, coğrafyacı Dénes Balázs tarafından kuruldu.
Saint Michael Church (Aziz Michael Kilisesi)
Türk Minaresi (17. yüzyıl; ülkede var olan üç minareden biri)
Antik Roma kalıntılar yolu
Fundoklia  Vadisi, ender bitki türleriyle
Resimler

Tarihi palanka kalıntısı
Minarenin görünümü
Unité d'Habitation

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Almanya,  Arjantin,  Fransa,  Hindistan,   İsviçre, Japonya
Kriter: Kültürel: i, ii, vi
Referans: 1321
Tescil: 2016 (40. oturum)
Bölge: Asya-Pasifik
Le Corbusier'in tasarladığı Berlin Unité
Unité d'Habitation (Türkçe: Konut Üniteleri), İsviçreli mimar Le Corbusier tarafından, mimar ve ressam Nadir Afonso'nun da  işbirliği ile geliştirilmiş toplu konut tasarım ilkesidir.
Kavram, Le Corbusier'in Avrupa'nın çeşitli yerlerinde tasarladığı bazı sitelerin temelini oluşturdu. İçlerinde en ünlüsü Fransa'nın Marsilya şehrinin güneyindeki Cité Radieuse (Türkçesi: Parlak Şehir) adlı yapıdır.
2016 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Cité Radieuse

Sosyal konut alanında cesur deneylerden biri olan Unité d'Habitation grubu içinde ilki ve en ünlüsü Cité Radieuse, Le Corbusier tarafından tasarlanmış; Shadrach Woods ile George Candilis'in katkılarıyla Marsilya'da 1947-1952 yıllarında  hayata geçirilmiştir.
337 daireli, 18 katlı modernist bina 1800 kişiyi barından bir kasaba gibidir. Farklı zemin yüksekliğine sahip basamaklı odaları olan daireler boydan boya uzanan geniş koridorlara açılmaktadır. Binanın çatısında bahçe ve yüzme havuzunun yanı sıra çocuklar için tünel ve mağaraların bulunduğu bir oyun alanı yer almaktadır. Binada ayrıca dükkânlar, bir okul ve bir açık hava tiyatrosu bulunmaktadır.
Le Corbusier'in en tanınmış çalışmaları arasında yer alan bu tasarım Brutalist mimarlık stiline ve felsefesine oldukça önemli etkileri olmuştur.
Diğer binalar

Le Corbusier'in ütopik şehir yaşamı tasarımı, Unité d'Habitation, aynı adla  ve çok benzere bir tasarımla dört farklı yerde tekrarlandı: 1955'te Nantes- Rezé'de  (Unité d'Habitation of Nantes-Rezé ), 1957'de Berlin-Westend'de, 1963'te Briey'de, 1965'te Firminy'de.
İngiltere'de Londra'daki Alton Estate Belediye Evleri ile Sheffield'deki Park Hill Belediye Evleri, Cité Radieuse'dan esinlenmiş yapılardandır ve çok eleştiri almışlardır. Londra'da daha başarılı bulunan Unité d'Habitation evleri Barbican Estate (1982), Samuda Estate (1965), Balfron Kulesi (1967), Trellick Kulesi (1972) adlı yapılardır.
ABD'nin Ohio eyaletindeki Cleveland şehrinde bulunan Reserve Square adlı yapı kompleksi de Le Corbusier' in tasarımından esinlenmiş yapılardandır.
Galeri

Balfron Kulesi, Londra (1967)
Trellick Kulesi, Londra  (1972)
Reserve Square, Cleveland, Ohio (1973)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4342551-3  VIAF: 234754713 
Fransa’da Unité d'Habitation of Nantes-Rezé (1955)
İspanya'daki Yahudi kültürünün altın çağı

İspanya'daki Yahudi kültürünün altın çağı ya da İberya'daki Arap (Kuzey Afrika) hakimiyetinin altın çağı olarak bilinen dönem, İber Yarımadası'ndaki (eski Roma ve Vizigot Hispania’sı) Yahudilerin toplumda yaygın kabul gördüğü ve Yahudi dini, kültürel ve ekonomik yaşamının canlandığı İslam hakimiyeti altındaki tarihi döneme atıfta bulunmaktadır.
Söz konusu “Altın Çağ”ın niteliği ve ne kadar sürdüğü birçok tartışmaya konu olmuştur. Kimi uzmanlar, Altın Çağ’ın 711-718 yılları (Hispania’nın Müslümanlar tarafından fethedilmesinin ardından) arasında veya 912 (III. Abdurrahman dönemi) yılında başladığını belirtirken, bitiş tarihi olarak ise, farklı uzmanlar tarafından 1031 (Endülüs Emevi Devleti’nin yıkılışı), 1066 (Gırnata Katliamı yaşanması), 1090 (Murabıtların işgali) veya 1100’lerin ortasını (Muvahhidlerin işgali) gösterilmektedir.
Altın Çağ’ın doğuşu

681 yılından itibaren, Hispanialı Hristiyan Vizigotlar Yahudilere karşı yoğun bir baskı uygulamışlar, dolayısıyla da 8. yüzyılda Müslüman Arap ve Berberi fatihlerin gelişi Yahudiler tarafından memnuniyetle karşılanmıştır. Fethedilen Córdoba (Cordoba), Málaga, Gırnata (Granada), Sevilla ve Toledo şehirleri, Kuzey Afrikalı işgalciler tarafından silahlandırılan Yahudi sakinlerinin kontrolü altına verilmiştir. Müslümanlar, Hristiyan Vizigotların baskıcı kısıtlamalarını kaldırmış ve Yahudilere tam dini hürriyet vermiş, sadece kişi başına bir altın dinar vergi (cizye) ödemelerini şart koşmuşlardır.
Böylece, Müslümanların İber Yarımadası'nı fethinin ardından Kuzey Afrika'dan gelen göç ile sayıları ciddi ölçüde artan buradaki Yahudiler için bir hoşgörü dönemi başlamıştır. Özellikle 912 yılından sonra, III. Abdurrahman ve oğlu II. El Hakim dönemlerinde Yahudiler refaha kavuşmuşlar, kendilerini Endülüs Emevi Devleti'nin hizmetine, bilimsel çalışmalara, başta ipek ve esir ticareti olmak üzere ticaret ve sanayiye adamışlar, bu şekilde ülkenin refahına önemli katkılarda bulunmuşlardır. Bu dönemde, Yahudiler eşi görülmemiş bir ekonomik büyüme sağlamışlardır. Toledo'da, Arapça metinlerin Latin dillerine, Yunanca ve İbranice metinlerin ise Arapça’ya çevrilmesinde rol oynamışlardır. Yahudiler, botanik, coğrafya, tıp, matematik, şiir ve felsefe alanlarında da katkıda bulunmuşlardır.
Abdurrahman’ın saray doktoru ve veziri Hasday bin İshak bin Şaprut aynı zamanda Menahem ben Saruq, Dunaş ben Labrat ve diğer Yahudi alim ve şairin de hamisiydi. Bu dönemde Yahudi düşüncesi Samuel Ha-Nagid, Musa ibn Ezra, Solomon ibn Gabirol, Judah Halevi ve Musa ibn Meymun gibi ünlü şahsiyetler ile önemli gelişim göstermiştir. Abdurrahman’ın hükümdarlığı döneminde, alim Moşe ben Enoch, Kurtuba hahamlığına atanmış, bunun sonucunda, Endülüs Talmud çalışmalarının merkezi ve Yahudi bilginlerin buluşma noktası haine gelmiştir.
Bu, Yahudilerin kısmi bir özerklik yaşadıkları bir dönem olmuştur. “Zimmi”ler, yani “himaye altındaki gayrımüslimler” olarak, Müslüman ülkelerde yaşayan Yahudiler, Müslümanlar tarafından ödenen zekattan ayrı olarak uygulanan cizye adlı vergiyi ödüyordu. Cizye, farklı kesimlerce, bir baş vergisi, askere alınmama karşılığında yapılan bir ödeme veya haraç olarak görülmüştür. Yahudilerin kendi yasal sistemleri ve sosyal hizmetleri bulunmaktaydı. Ehl-i Kitab’ın mensup olduğu tek tanrılı dinlere hoşgörü gösterilse de, çanlar ya da törenler gibi bu dinlere imanın aleni şekilde sergilenmesini sağlayan araç ve uygulamalara pek hoş bakılmıyordu.
Altın Çağ’ın bitişi

II. El-Hakim ibn Abdurrahman’ın 976 yılında ölmesi ile, Endülüs Emevi Devleti’nin de çözülme süreci başlamış ve ortaya çıkan küçük krallıklardaki Yahudilerin konumu daha nazik bir hal almıştır. İlk büyük çaplı zulüm, 30 Aralık tarihinde, Müslümanlardan oluşan bir güruhun Gırnata’daki kraliyet sarayını basarak Yahudi vezir Yosef ibn Naghrela’yı çarmıha gerdiği ve şehrin Yahudi sakinlerinin önemli bir kısmını öldürdüğü 1066 Gırnata katliamı olmuştur. “1.500 Yahudi ailesinden toplam 4.000 kişi bir günde ölmüştür.” Bu, İber Yarımadası'nın İslam hakimiyeti altında olduğu dönemde meydana gelen ilk zulüm olmuştur.
Fas'tan gelen bağnaz bir İslami mezhebe mensup olan Murabıtların işgali ile, 1090 yılının başından itibaren durum daha da kötüye gitmiştir. Ancak, Murabıtların yönetimi altında, özellikle de III. Ali ve babası Yusuf ibn Teşfin'in hükümdarlıkları döneminde, dahi kimi Yahudiler müreffeh bir yaşam sürdürmüştür. Murabıtlar döneminde, şair ve hekim Ebu Eyyub Solomon ibn el-Muallim, Abraham ibn Meir ibn Kamnial, Ebu İzak ibn Muhajir ve Solomon ibn Farusal (her ne kadar sonuncusu 2 Mayıs 1108 tarihinde öldürülmüşse de) “vezir” veya “nasi” titrini taşımıştır. Murabıtlar, 1148 yılında yarımadadan çıkarılmışsa da, bunu daha da bağnaz olan Muvahhitler'in işgali izlemiştir. Muvahhitlerin yönetimi altında, birçok Yahudi İslam inanışını kabul etmeye zorlanmış, mallarına işgalciler tarafından el konmuş, eşleri ve çocukları alınmış ve birçoğu köle pazarlarında satılmıştır. En ünlü Yahudi eğitim kurumları kapatılmış, her yerde sinagoglar yıkılmıştır.
Bu Berberi hanedanların hakimiyeti sırasında, birçok Yahudi, hatta Müslüman alim İberya'da Müslümanların kontrolü altındaki bölgeleri terk ederek, 1085 yılında Hristiyan güçleri tarafından yeniden fethedilmiş olan Toledo şehrine gitmiştir.
Birçok Yahudi alim, Toledo Okulu olarak bilinen ve Arap dünyasından önemli eserlerin, özellikle de ibn Rüşd ile İberya'da Avicebrón olarak tanınan Yahudi şair ve filozof Solomon ibn Gabirol'un çalışmalarının ilk Latince çevirilerini üretmiştir. Yahudiler, Kastilyalı VI. Alfonso'nun ordularına katılmış, yine ordularında çok sayıda Yahudi asker bulunduran Muvahhitlere karşı savaşta 40.000'e yakın Yahudi savaşmıştır.
Müslümanların yönetiminin sona ermesinden sonra dahi, İberya'daki Yahudi cemaati, bilhassa da Babil Akademileri’nin düşüşe geçişi ile birlikte, dünyadaki en önemli cemaat olmayı sürdürmüştür. 1135 yılında doğan, Musa ibn Meymun gibi akademisyenler —her ne kadar ibn Meymun’un kendisi Müslümanların hakimiyeti altında Yahudilerin maruz kaldığı muameleden şikayetçi olmuşsa da— Yahudiliğin önemli şahsiyetleri arasında yer almışlardır. İber Yarımadası’ndaki büyük Yahudi varlığı, Yahudilerin 1492 tarihli Elhamra Kararnamesi ile Hristiyan İspanya’dan, ardından yine benzer bir emir ile 1497 yılında da Hristiyan Portekiz’den toplu olarak göçe zorlanmasına kadar sürmüştür.