Birinci Göktürk-Sasani Savaşı
Savaş

587-588 kışında Batı Göktürklere karşı sefere çıkan Doğu Göktürk Hükümdarı Baga Kağan, Batı Göktürklere karşı sefere çıktı. tarafından (okla) alnından vurularak öldürüldü. Bu süreçte Doğu Göktürk taarruzunu sonlandırmaya çalışan Batı Göktürk Kağanı Tardu Kağan (bu çabalar başarıya ulaşacak, Doğu Göktürk'lerin ordusu zail olup, Hükümdarları Baga Kağan öldürülecekti), oğlu Yang-su Tegin'i 12 bin askerle Sasani toprakları üzerine gönderdi. Sınırları tutan 70 bin kişilik Pers (Sasani) ordusu, Türklerin geldiğini duyunca kaçmıştı. Dolayısıyla Türkler, çok bir direnişle karşılaşmadan Herat ve Badgis'e kadar olan Sasani topraklarını kolayca ele geçirdiler. Bundan sonra ise Göktürkler ve Sasaniler barış için görüşmeye başlamış, ancak Sasaniler müzakereler devam ederken Ermenistan genel valiliğini yapan Mihran ailesinden Behram Çubin önderliğindeki 12 bin kişilik Sasani ordusu yola çıkarılmıştı. Bu harekete çok sinirlenen Yang-su Tegin, yanına 12 bin atlısını da alarak Sasanilere karşı hücuma geçtiyse de, Behram Çubin arkadan gelerek Türk ordusunu dar bir alan olan Baroron geçidinde kuşattı. Savaş alanı 12 km olduğundan zaten çok tecrübeli olmayan   Her taraf dağlarla çevriliydi ve dardı, iki tarafın da kaçacak yeri yoktu. Türk ordusunun hareket alanı da kalmamıştı. Ordunun savaş tecrübesinin minimal olması da, bu muharabe esnasında Göktürklerin önemli dezavantajlarındandı. Türk ordusundaki kişilerin daha savaş başlamadan ölüme hazır olduğunu haykırması, Sasani ordusunda bir panik havası yaşanmasına neden olduysa da Behram, tam zamanında müdahale ederek bir bozgunu önledi. Sasani ordusunun psikolojik bozgunluğunun kaybolmaya başladığını gören Yang-su Tegin, sol cenahı bozulmuş olan Sasani ordusuna karşı tüm gücüyle bir süvari hücumu başlattı. Türklerin saldırısı öylesine şiddetliydi ki, kumandan Behram'ın kendisi dahi kaçmayı düşündü. Firdevsî, Behram'ın kaçmaya çalışmasının gerçek bir firar denemesi olduğunu kaydeder. Behram kaçmaya çalışsa da Herat vadisi sadece Türkler için değil, Sasaniler için dahi bir kapan gibiydi. Bu denemenin ardından Behram, elit askerleri de dahil olmak üzere tüm gücüyle karşı saldırıya geçti. Neticede Behram'ın karşı saldırısı yoğun uğraşlar sonucu başarılı oldu, Yang-su Tegin savaşta Behram'ın attığı bir okla öldürülünce Türklerin düzeni bozuldu ve artık yenilgi kaçınılmazdı. Nihayetinde Sasaniler çok zorlu da olsa bir zafer kazandılar ancak savaş bitmemişti. Yel Tegin sürekli Behram'ın ordusuna karşı vurkaç yapıyordu, hatta bir defasında az kalsın Behram'ı ele geçiriyordu. Behram Yel Tegin'den çekiniyordu ve onunla savaşmak istemiyordu. Bu yüzden de Behram, Yel Tegin'e bir mektup göndererek:
"Şüphesiz, sizin Hakanlılar (yani Eftalitler) ile yakınlığınız vardır. Siz, hükümdarımız Firuz'u öldürünce, kan davasında bulunmamış, barış yapmayı tercih etmiştik. Şimdi siz de bizim daha önce yaptığımız gibi yapın."
dedi. Ancak yine de iki tarafın karşı karşıya gelmesi kaçınılmazdı, Yel Tegin bir gece çarpışmasında mağlup oldu ve Paykend kalesine sığındı. Fakat Behram bu kaleyi kuşatınca teslim oldu ve Sasani şahı Hürmizd, onu nezaketle karşıladı. Teslim olan Yel Tegin,  barış anlaşması karşılığıyla serbest bırakıldı ve ülkesine döndü, barış anlaşmasının ardından iki ülke arasında 603 yılına kadar herhangi bir çatışma olmadı.