stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Saint Paul'daki en yüksek binalar listesi

Saint Paul şehir merkezine batı girişinden bir görsel.
Kışın güneybatıdan St. Paul şehir merkezi.
Geceleri St. Paul silüeti
Aşağıda yer alan tablo, ABD'nin Minnesota eyaletinde yer alan Saint Paul şehrindeki en yüksek binaların listesidir. 1987'den beri en yüksek bina 471 metrelik yüksekliğiyle Wells Fargo Place [en] olmuştur.
| Sıralama | İsim | Görsel | Yükseklik ft / m | Kat | Yıl | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Wells Fargo Place [en] |  | 471 / 144 | 37 | 1987 | 1987 yılından beri Saint Paul şehrindeki en yüksek binadır. |
| 2 | Galtier Plaza [en] |  | 460 / 135 | 46 | 1986 | 1986'dan 1987'ye kadar St. Paul'daki en yüksek bina ve aynı zamanda St. Paul'daki en fazla kata sahip yapıdır. |
| 3 | First National Bank Building [en] |  | 417 / 123 | 32 | 1931 | 1931'den 1986'ya kadar St. Paul'daki en yüksek bina. |
| 4 | Kellogg Square Apartments |  | 366 / 112 | 32 | 1972 |  |
| 5 | The Pointe of St. Paul [en] |  | 340 / 104 | 34 | 1988 |  |
| 6 | US Bank Center |  | 338 / 103 | 26 | 1975 |  |
| 7 | City Walk Condominiums & Parking |  | 332 / 101 | 27 | 1983 |  |
| 8 | Travelers Building |  | 330 / 101 | 17 | 1991 |  |
| 9 | Bremer Tower [en] |  | 328 / 100 | 27 | 1980 |  |
| 10 | The 400 Building |  | 327 / 100 | 21 | 1982 |  |
| 11 | Amhoist Tower [en] |  | 327 / 100 | 25 | 1983 | Günümüzde Landmark Towers olarak bilinmektedir. |
| 12 | Sibley Tower (of the Towers of Galtier) |  | 314 / 96 | 33 | 1986 |  |
| 13 | Cathedral of Saint Paul (Minnesota) [en] |  | 306 / 93 | 2 | 1915 | 1915'ten 1931'e kadar St. Paul'daki en yüksek bina. |
| 14 | UBS Plaza [en] |  | 305 / 93 | 25 | 1980 |  |
| 15 | Ecolab Corporate Center |  | 305 / 93 | 22 | 1968 |  |
| 16 | Eugene McCarthy U.S. Post Office |  | 274 / 84 | 15 | 1934 |  |
| 17 | Crowne Plaza St. Paul-Riverfront |  | 268 / 82 | 23 | 1966 |  |
| 18 | St. Paul City Hall [en] |  | 261 / 80 | 21 | 1932 |  |
| 19 | The 401 Building |  | 256 / 78 | 13 | 2000 | St. Paul'daki 21. yüzyılda inşa edilen en yüksek binadır. |
| 20 | Ecolab University Center |  | 254 / 77 | 17 | 1973 |  |
| 21 | Skyline Tower [en] |  | 240 / 73 | 24 | 1972 |  |
Yapım aşamasında olan en yüksek binalar

| Ad | Yükseklik ft/m | Zemin | Yıl | Durum | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| AECOM Riversedge Tower 4 | - | - | 2026 | Önerilen |  |
| AECOM Riversedge Tower 3 | 325 | 20 | 2023 | Önerilen |  |
| AECOM Riversedge Tower 2 | 302 | 28 | 2022 | Önerilen |  |
| AECOM Riversedge Tower 1 | 247 | 23 | 2022 | Önerilen |  |
Jon Prescott

| Jon Prescott |
| --- | --- |
Doğum: 10 Ağustos 1981 Mountain View, Kaliforniya
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 2005-günümüz

Jon Prescott (d. 10 Ağustos 1981, Mountain View, Kaliforniya), Amerikalı oyuncu.
Filmografi

| Yılı | Başlık | Rolü |
| --- | --- | --- |
| 2006 | The Holiday | James |
| 2007 | Careless | Jimmy |
| 2009 | Urlo (film) | Neal Cassady |
| 2011 | The One (film) | Daniel |
| 2012 | Maladies | Prescott |
Filmografi > Televizyon

| Yılı | Başlık | Rolü |
| --- | --- | --- |
| 2012-devam | The Client List | Mark Fleming |
| 2011 | Untitled Jersey City Project | Frank George |
| 2011 | Law & Order: Criminal Intent | Johnny Apreda |
| 2011 | The Good Wife | Andre Felise |
| 2010 | Rescue Me | Memory Hank |
| 2010 | 30 Rock | The Guy |
| 2009 | One Life to Live | Chad Driscoll |
| 2009 | Law & Order | Davey Burke |
| 2008 | As the World Turns | Mike Kasnoff |
| 2007 | Las Vegas | Jeremy |
| 2007 | Watch Over Me | Pette Weber |
| 2006 | CSI: NY | Nick Gunn |
| 2006 | Outdoor Investigations | Lucas Simms |
| 2005 | Hot Properties | Nelson Buch |
Beyaz Yılan Efsanesi

Aynı adlı film için Beyaz Yılan Efsanesi (film)sayfasına bakınız.
Efsaneyi konu alan bir betimleme.
Beyaz Yılan Hanım (白蛇傳) (sözlük anlamıyla: Beyaz Yılan Efsanesi) herhangi bir yazılı formu ortaya çıkmadan önce, sözel gelenekte yer edinmiş bir Çin efsanesidir. Bugüne kadar Çin kültüründe defalarca, farklı şekiller ele alınmış, opera, film ve TV dizifilmlerinin konusu olmuştur.
Feng Menglong'un (馮夢龍), Ming Hanedanlığı dönemindeki Jing Shi Tong Yan (警世通言) isimli eserinde yer alan "Leifeng Pagodası'nda Sonsuza kadar Hapsolmuş Beyaz Yılan Hanım" (白娘子永鎮雷峰塔) hikâyenin kurgulanışının ilk örneği gibi gözükmektedir.
Temelde hikâyenin konusu, bir hanım ile genç bir alimin birbirlerine olan aşkıdır; fakat alim kadının aslında bir insan değil de insan formundaki beyaz bir yılan ruhu olduğunu bilmemektedir. Alimin ruhunu kurtarmak için araya giren bir Taoizm rahibi, yılanı Leifeng Pagodası'ndaki derin bir kuyuya atar. Hikâyeye farklı versiyonlarda başka kahramanlar da dahil olur, sevgililerin sonu farklı sürümlerde farklıdır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb14000372d (data)  LCCN: n82252815  NLI: 987009950589805171  SUDOC: 086203029  VIAF: 179030244   WorldCat (LCCN): n82-252815
İzyum Muharebesi (2022)

İzyum Muharebesi, Rusya ile Ukrayna arasında, Rusya'nın Ukrayna'yı işgali sırasında Kuzeydoğu Ukrayna Taarruzu'nun ve Doğu Ukrayna Taarruzu'nun bir parçası olarak meydana gelen askeri bir çatışmaydı. Muharebe, şehrin bir ulaşım düğümü olarak önemi nedeniyle İzyum kasabasının kontrolü için Mart 2022'de başladı. Rus ordusu, Harkov Oblastı'ndaki kuvvetlerinin Donbas bölgesindeki birlikleriyle bağlantı kurabilmesi için İzyum'u ele geçirmek istedi.
Yerel yetkililere göre, İzyum'daki konutların %80'i savaşta yıkıldı.
Sonrası

3 Nisan'da Ukrayna hükûmeti, Ukraynalı sivillerin İzyum'daki 3. Rus Motorlu Tüfek Tümenine bağlı Rus askerlerine zehirli kekler dağıtmasının ardından iki Rus askerinin öldüğünü ve 28 kişinin de hastaneye kaldırıldığını bildirdi.
4 Nisan'da The Guardian, bölge sakinleri ve askeri yetkililerden oluşan görgü tanıklarının raporlarına dayanarak, yoğun çatışmaların İzyum yakınlarında devam ettiğini bildirdi.
10 Nisan'da, birkaç ABD savunma yetkilisi, Rus kuvvetlerinin İzyum ile Dnipro arasında bir taarruza hazırlık olarak İzyum'da toplandığını belirtti. Rus kuvvetlerinin 5 Nisan'dan itibaren Kiev ekseninden ve Sumı ekseninden İzyum'a yeniden konuşlandırdığı bildirildi.
18 Nisan'da Ukrayna, İzyum bölgesinde veya yakınında bir dizi "yerleşim yerinin" geri alındığını iddia etti. Şehirdeki Rus kuvvetleri, şehir sakinlerini Rusya Federasyonu topraklarına toplu olarak sürgün etmeye başladı.
Nisan 2022'nin ortalarında yeni bir Rus taarruzunun başlamasının ardından, Rus birlikleri 20 Nisan'da İzyum'un güney ve güneybatısındaki yerel ilerlemelerle bir miktar başarı elde etti. 26 Nisan itibarıyla, Rus kuvvetleri İzyum'un güneyinde yavaşça ilerlemeye devam ederken ertesi gün, Rus ordusu İzyum'un batısındaki bir kasabayı ve şehrin 20 kilometre batısındaki başka bir kenar mahalleyi ele geçirdi.
27 Nisan 2022'de Ukraynalı bir yayın olan Defence Express, Rus Ordusu Genelkurmay Başkanı Valeri Gerasimov'un bölgedeki Rus taarruzunu bizzat komuta etmek için İzyum'a geldiğini iddia etti. Ukrayna Bağımsız Bilgi Ajansına göre Gerasimov, 1 Mayıs 2022'de İzyum yakınlarında yaralandı. İki Amerikalı yetkili, Gerasimov'un bölgede olduğunu doğruladı, ancak Ukraynalı bir yetkili Ukrayna'nın özellikle Gerasimov'u hedef aldığını reddetti ve komuta merkezine saldırıya uğradığında Gerasimov'un Rusya'ya dönmek için yola çıktığını söyledi. Ukraynalı yetkililer saldırının Rus General Andrey Simonov'u öldürdüğünü iddia ettiler.
Izium Savaşı sonrasında Ukrayna Devlet Acil Durum Servisi, molozları temizliyor.
Romantik müzik

Josef Danhauser'in piyano başında Franz Liszt'in 1840 tablosu (soldan sağa) Alexandre Dumas, Hector Berlioz, George Sand, Niccolò Paganini, Gioachino Rossini, Marie d'Agoult ile Anton Dietrich'in Ludwig van Beethoven büstü ile çevrili piyano.
Romantik müzik , Batı Klasik müziğinde, genellikle Romantik dönem  olarak adlandırılan 19. yüzyıl dönemiyle ilişkili stilistik bir harekettir. Yaklaşık 1800'den 1910'a kadar Avrupa'da öne çıkan entelektüel, sanatsal ve edebi hareket olan  Romantizmin  bir parçasıdır.
Romantik besteciler, bireysel, duygusal, dramatik ve sıklıkla   Romantik edebiyat, şiir, sanat ve felsefe hareketleri içinde daha geniş eğilimleri yansıtan programatik müzik yaratmaya çalıştılar. Romantik müzik  genellikle görünüşte doğa, edebiyat, şiir veya güzel sanatlar gibi müzikal olmayan uyaranlardan esinlenmiştir (ya da ilham aramışlardır)
Erken Romantik dönemin Etkili besteciler şunlardır; Adolphe Adam, Daniel Auber, Ludwig van Beethoven, Hector Berlioz, François-Adrien Boieldieu, Frédéric Chopin, Sophia Dussek, Ferdinand Hérold, Mikhail Glinka, Fanny Mendelssohn, Felix Mendelssohn, John Field, Ignaz Moscheles, Otto Nicolai, Gioachino Rossini, Ferdinand Ries, Vincenzo Bellini, Franz Berwald, Luigi Cherubini, Carl Czerny, Gaetano Donizetti, Johann Nepomuk Hummel, Carl Loewe, Niccolò Paganini, Giacomo Meyerbeer, Anton Reicha, Franz Schubert, Clara Schumann, Robert Schumann, Louis Spohr, Gaspare Spontini, Ambroise Thomas ve Carl Maria von Weber . Daha sonraki 19. yüzyıl bestecileri, genişletilmiş kromatik armoni ve genişletilmiş orkestrasyon kullanımı gibi belirli erken romantik fikirler ve müzik teknikleri üzerine inşa etmiş gibi görünmektedir. Bu şekilde sonra gelen bu romantik besteciler şunlardır Albeniz, Bruckner, Granados, Smetana, Brahms, Mac Dowell'la, Tchaikovsky, Parker, Mussorgsky, Dvořák, Borodin, DELIUS, Liszt, Wagner, Mahler, Goldmark, Richard Strauss, Verdi, Puccini, Bizet, Lalo, Rimsky Korsakov, Schoenberg, Sibelius, Stanford, Parry, Scriabin, Elgar, Grieg, Saint-Saëns, Fauré, Rachmaninoff, Glazunov, Chausson ve Franck .
Arka plan

Romantik hareket, Avrupa'da 18. yüzyılın ikinci yarısında ortaya çıkan, Sanayi Devrimine tepki olarak güçlenen sanatsal, edebi ve entelektüel bir hareketti. Kısmen, Aydınlanma Çağı'nın sosyal ve politik normlarına ve de doğanın bilimsel rasyonelleştirilmesine karşı bir tepkiydi (Casey 2008). En çok görsel sanatlar, müzik ve edebiyatta somutlaşmış olsa da tarihçilikte (Levin 1959) ve eğitimde (Gutek 1995) büyük bir etkisi olmuştur ve de doğa tarihindeki gelişmelerden de etkilenmiştir Nichols 2005   .
Romantizm teriminin müzikteki ilk önemli uygulamalarından biri 1789'da Fransız André Grétry'nin Mémoires'indeydi ancak 1810'da çıkan Ludwig van Beethoven'ın Beşinci Senfonisi üzerine uzunca bir incelemeyi 1813'te makale olarak yayımlayan ve müzikal romantizmin ilkelerini gerçekten kuran ETA Hoffmann'dı. Bu denemelerin ilkinde Hoffmann, müzikal Romantizmin başlangıçlarını Haydn ve Mozart'ın sonraki eserlerine kadar dayandırmıştır. Müziği ve özellikle enstrümantal müziği Romantizmde  duyguların ifadesine en uygun sanat olarak üstün bir konuma yükselten, Hoffmann'ın zaten "Romantik" terimiyle ilişkilendirilen, Klasik modellerin kısıtlama ve formalitesine karşı kullanılan fikirlerin kaynaşmasıydı. Alman müziğinin müzikal Romantizmin merkezine getirilmesi de Hoffmann ve diğer Alman yazarların yazıları aracılığıyla olmuştur (Samson 2001)   .
Özellikler

Genellikle Romantizme atfedilen özellikler:
Doğa ile yeni bir meşguliyet ve Doğa'ya teslimiyet
Geçmişe, özellikle Orta Çağ'a ve Orta Çağ şövalyeliği efsanelerine duyulan hayranlık
Hem dini hem de sadece ürkütücü mistik ve doğaüstü olana bir dönüş
Sonsuzluğa duyulan özlem
Uzaklığın gizemli çağrışımları, olağandışı ve inanılmaz, tuhaf ve şaşırtıcı
Geceye, hayalete, ürkütücü ve korkunç olana odaklanma
Fantastik görüş ve ruhsal deneyimler;
Ulusal kimliğe verilen yeni bir dikkat
Öznelliğin üstünde aşırı durma
Otobiyografiye ilgi
Müzikal formüllere ve anlayışa karşı hoşnutsuzluk.
Bununla birlikte, zamanla çoğalan bu tür listeler bir "antitetik fenomenler kaosu" ile sonuçlandı. Yüzeysel olduğu için, esas anlamından uzak birçok anlam ifade eden şeyler olduğu için eleştirildi. Sıfatlara yüklediği anlamlar da çok belirsiz ve anlaşılmaz oldukları için eleştirildi. Örneğin, "hayalet ve doğaüstü" özellikleri, Mozart'ın 1787'deki Don Giovanni'sine ve Stravinsky'nin  1951'deki The Rake's Progress'ine karşılık gelebilir. (Kravitt 1992, 93-95)
Müzikte, Beethoven'ın ölümünden sonra müzikal yapı ve formda nispeten net bir ayrım vardır. Beethoven "romantik" bir besteci olarak kabul edilsin veya edilmesin, eserinin kapsamı ve gücü, klasik sonat formunun, daha doğrusu, senfoni yapısının, sonatın ve yaylı çalgılar dörtlüsünün tükenmiş olduğu hissini doğurdu. Schumann, Schubert, Berlioz ve diğer erken Romantik besteciler alternatif yollar arama eğilimine girdi.[kaynak belirtilmeli] Romantik müziğin bazı karakteristik özellikleri şunlardır:[kaynak belirtilmeli]
Geleneksel klasik türlerin yanında şarkı döngüsü, gece, konser etüdü, arabesk ve rapsodi gibi yeni veya daha önce çok yaygın olmayan müzik yapılarının kullanılması. Program müziği biraz daha yaygın hale geldi;
Dizinin ilk derecesinden (Toni)) ana notanın üstündeki dördüncü notasına kadar  (subdominant) veya alternatif şifreler yerine geleneksel dominantın harekete dayalı harmonik bir yapısı ve harmonik akor dizisinin daha ayrıntılı kullanımı  (Wagner ve Liszt deneysel akor dizileriyle bilinir);
Müzikal ilgiyi sürdürmek için melodide daha fazla vurgu. Klasik dönem genellikle kısa, hatta parça parça tematik materyal kullanırken, Romantik dönem daha detaylı tanımlanmış ve daha tatmin edici temalardan daha fazla yararlanma eğilimindeydi;
Büyük bir orkestrasyonun desteklediği, daha geniş bir dinamik yelpazenin kullanımı; örneğin  ppp den  fff ye;
Daha büyük bir ton aralığı (piyanonun en düşük ve en yüksek notalarını kullanarak).
19. yüzyılın Trendleri > Müzikal olmayan etkiler

Fikirler, insanların tutumları, tarihi olaylar, keşifler ve icatlar gibi toplumdaki değişimler ve olaylar genellikle müziği etkiler. Örneğin, Sanayi Devrimi 18. yüzyılın sonlarında ve 19. yüzyılın başlarında tamamen etkiliydi. Bu olayın müzik üzerinde derin bir etkisi oldu: Çoğu nefesli çalgıların ve üflemeli çalgıların bağlı olduğu mekanik valflerde ve anahtarlarda büyük gelişmeler oldu. Yeni ve yenilikçi enstrümanlar daha kolay çalınabiliyordu ve daha güvenilirlerdi (Schmidt-Jones and Jones 2004, 3).
Müziği etkileyen bir diğer gelişme de orta sınıfın yükselişidir. Bu dönemden önceki besteciler aristokrasinin himayesinde yaşamışlardı. Çoğu zaman seyircileri azdı ve çoğunlukla üst sınıftan, müzik hakkında bilgisi olan kişilerden oluşuyordu (Schmidt-Jones and Jones 2004, 3). Diğer yandan, Romantik besteciler genellikle, herhangi bir müzik dersi almamış müşterilerin ödeme yaptığı geniş katılımlı halka açık konserler ve festivaller için yazmışlardır. (Schmidt-Jones and Jones 2004, 3). Elgar gibi Romantik Dönem bestecileri, dünyaya "müzik zevkleri arasında ayrım olmaması" gerektiğini (Young 1967, 525)   ve "amacın duyulacak bir müzik yazmak olduğunu" gösterdi.(Young 1967, 527).
19. yüzyılın Trendleri > Milliyetçilik

Romantik dönemde, müzik genellikle çok daha milliyetçi bir amaç üstlendi. Örneğin, Jean Sibelius'un Finlandiya'sı, bir gün Rus kontrolünden bağımsızlığını kazanacak olan yükselen Finlandiya ulusunu temsil edecek şekilde yorumlanmıştır (Child, 2006). Frédéric Chopin, milliyetçi unsurları bestelerine dahil eden ilk bestecilerden biriydi. Joseph Machlis, Polonya'nın çarlık yönetimine karşı verdiği  özgürlük mücadelesinin Polonya'da milli şairliği uyandırdığını belirtmiştir. Romantik dönemin eserlerinde çok sayıda müzikal milliyetçilik örnekleri bulunur. Chopin'in Mazurkalarında halk deyimi öne çıkar. (Machlis 1963, 149-50). Mazurkaları ve polonezleri, milliyetçi ritimler kullanmalarıyla özellikle dikkate değerdir. Ayrıca, "İkinci Dünya Savaşı sırasında Naziler, bu eserlerde bulunan güçlü sembolizm nedeniyle Chopin'in Polonezlerinin Varşova'da çalınmasını yasakladılar (Machlis 1963, 150). Bedřich Smetana gibi diğer besteciler, anavatanlarını müzikal olarak tanımlayan parçalar yazdılar; özellikle, Smetana'nın Vltava'sı günümüz  Çekya'daki Moldau Nehri hakkında bir  senfonik şiirdir ve Ma Vlast (Benim Vatanım) başlıklı altı milliyetçi senfonik şiirden oluşan bir döngünün ikincisidir (Grunfeld 1974, 112-113). Ayrıca Smetana hepsi repertuvarda kalan sekiz milliyetçi opera besteledi. Onu ilk Çek milliyetçisi besteci hem de 1860'larda öne çıkan kuşağın en önemli Çek opera bestecisi kabul ederler. (Ottlová, Tyrrell, and Pospíšil 2001).
Caspar David Friedrich tarafından yapılan "Wanderer Above the Sea of Fog" (Sis Denizinin Üstündeki Gezgin)  Romantik resme bir örnektir.
Hidrohalojenleme

HCl veya HBr gibi halohidrik asitlerin alkenlere katılımıyla haloalkanlar meydana gelir. Alkenlerde hidrojen ve Halojenlerin katılmalarında iki farklı durum ortaya çıkar. Eğer katılmaya giren alken eten gibi sadece birincil karbonlardan oluşan bir alken ise tepkime yandaki gibi sonuçlanır.
Burada genel itibarıyla mekanizma şöyle cereyan etmektedir. HBr molekülü elektron bakımından yengin olan çift bağlara yaklaşır ve bu yaklaşma sonucunda eletronlar HBr molekülü arasında bulunan elektronları Br atomuna iteklemektedirler. Bunun sonucunda artı yüklü olan hidrjen alkenle bir bağ yaparak ara bir ürün olan karbokatyon iyonunu oluşturmaktadır. Bu işlem yavaş gerçekleşmektedir. İkinci aşama ise oluşan Br iyonu karbokatyona bağlanarak halojen alkane oluşturur. Bu işlemse genel itibarıyla ilk basamaktan daha hızlıdır.
Yandaki tabloda ilk üç Alkene hidrojen halojenlerin bağlanmasını gösteren örnekler verilmiştir. Yandaki tabloya baktığımızda etene hidrojen halojenür katılması sırasında birincil bir karbokatyon iyonu oluşmaktadır ve bu karbokatyonun oluşumun gerçekleştiği ve 1. olarak işaretlenen adım genel tepkimenin yavaş olan kısmıdır. 2. basamak olarak gösterilen adım 1. basamağa göre hızlı olmasına rağmen tepkimenin genel hızını belirten kısım 1. kısımdır. Burada hidrojenin alkene bağlaması ve bir halojen iyonunun oluşmasıdır.
İlk örnekte dikkat edilecek diğer bir konuda burada hidrojenin bağlanacağı karbon atomunun fark etmemesidir. Propen ve iso-Büten örneklerine baktığımızda burada hidrojen atomunun bağlanacağı atomun değişmesi sonucunda farklı karbokatyon iyonlarının oluşması söz konusudur. Mesela Propenin birinci karbonuna bağlanması sonucu ikincil karbokatyon iyonu ve izo-Bütenin birinci karbonuna bağlanması sonucunda üçüncül bir karbokatyon iyonu oluşmaktadır. İste bu örneklerde hidrojenin çift bağı yapmış diğer karbona yani ikinci karbona bağlanmaması Markownikow-Kuralıyla açıklanabilmektedir. Bu kurala göre katılma tepkimelerinde hidrojen diğer bir deyişle artı yüklü atom çift bağ yapmış karbonlardan en fazla hidrojene sahip olan karbona bağlanır. Yani kimin varsa o alır prensibine uygun olarak hidrojenler bağlanır. Bunun yanı sıra burada oluşan karbokatyonların oluşma öncelikleri vardır. Üçüncül karbokatyon iyonu ikincile göre, ikincilde birincile göre öncelikli oluşmaktadır.
Ayasofya (Mistra)

Başlığın diğer anlamları için Ayasofya (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Ayasofya

Temel bilgiler
Konum: Mistra, Yunanistan
Koordinatlar: 37°04′25″K 22°21′57″D﻿ / ﻿37.07361°K 22.36583°D﻿ / 37.07361; 22.36583
İnanç: Yunan Ortodoks
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Bizans
Tamamlanma: 14. yüzyıl 
 UNESCO Dünya Mirası
Kriter: Kültürel: (i), (ii), (iv)
Referans: 511
Tescil: 1989 (13. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
 
Ayasofya (Yunanca: Ἁγία Σοφία), Yunanistan'ın Mistra kentinde bulunan bir Bizans kilisesidir. Kilise, 14. yüzyılda inşa edilmiştir. Saray kompleksi içinde inşa edilen yapı, Osmanlı'nın Mistra'yı fethine ve camiye dönüştürülmesine kadar kraliyet saray kilisesi olarak işlev görmüştür. Mistra Ayasofyası, Yunanistan'ın 19. yüzyılın başlarında bağımsızlığını kazanmasıyla tekrar kiliseye dönüştürüldü ve Mistra Arkeolojik Alanı'nın 1989 yılında UNESCO Dünya Mirası listesine kaydedildi.
Tarihçe

Ayasofya, on dördüncü yüzyılda Mistra'nın ilk despotu Manuel Kantakuzenos tarafından yaptırılmıştır. Monogramları kilisenin mermer plakalarında korunmaktadır. Kilise başlangıçta Hayat Veren İsa Mesih'e adanmıştır ve aynı adı taşıyan erkekler manastırının katolikonuydu. Bu, 1365 yılından itibaren Konstantinopolis Patriği Filotheus'un mühründen de anlaşılabileceği gibi, kurucunun kendi isteği üzerine manastıra dönüştürülmüştür. Çeşitli kaynaklara göre, 1429'dan sonra XI. Konstantinos'un karısı Theodora Tocco'nun kemikleri manastıra nakledilmiş, despot II. Theodoros Paleologos'un karısı Kleopa Malatesta da 1433'te oraya gömülmüştür. Kilisenin Ayasofya olarak yeniden adlandırılması İstanbul'un Fethi'nden sonra gerçekleşriği tahmin edilmektedir. Osmanlı döneminde, Osmanlıların eline geçen eski Bizans İmparatorluğu'ndaki diğer birçok kilise gibi Ayasofya da camiye çevrildi.
1830'da Yunanistan'ın bağımsızlığını kazanmasıyla tekrar kiliseye çevrildi. 1989'da Ayasofya, Mistras'ın diğer kalıntıları, kalesi, sarayı, kiliseleri ve manastırlarıyla birlikte UNESCO Dünya Mirası listesine kaydedildi.
Mimarisi

Ayasofya, büyük ölçüde, güney Yunanistan'da yaygın olan tuğla ile çevrili duvar örgüsü sistemiyle inşa edilmiştir. Anıt, doğuda üç adet üç taraflı dış apsis, batıda bir narteks ve kuzey ve batıda iki kemerli, bunlardan yalnızca birincisi ve ikincisinin kuzey kısmı korunmuş olan kubbeli iki stildeki haç biçimli kilisenin mimari tipine aittir. Bununla çağdaş olan, kuzey revakının doğusunda yeraltı kripti, batıda üç katlı çan kulesi ve kilisenin kuzeybatısında eski iki katlı sunak bulunan mezar şapeli iken, güney tarafındaki üç şapel daha sonra eklenmiştir. Ayasofya, çoğunlukla tuğla ile çevrili ritme göre inşa edilmiştir ve haç antenlerinin davullarında zengin seramik dekorasyona sahiptir.
Kilisenin iç kısmının ayrıntılı dekorasyonu mermer kakmalarla tamamlanmıştır; batıdaki iki sütun ve ikonostasisin on ikinci yüzyıla tarihlenen eski arşitravı, bunların yalnızca bir kısmı günümüze kadar ulaşmıştır.
Mimarisi > Kilise sanatı

1348-1354 dönemine ait parçalı freskler binanın içinde korunmuştur. Katolikonun orijinal duvar resimlerinden, kilisenin nişindeki tahtta oturan Pantokrator'un duvar resmi, boyalı süslemelerin neredeyse tamamen korunduğu doğu şapellerinin aksine, en iyi korunanıdır. On dördüncü yüzyılın sonuna tarihlenen kuzeydoğu şapelindeki duvar resimleri hariç, tasvirlerin geri kalanı aynı yüzyılın ikinci yarısına yerleştirilmiştir.
Galeri

Batıdan görünümü.
Doğudan görünümü.
Ayasofya'nın iç görünümü.
İç mekandaki duvar resimleri.
Duvar resimleri.
Ayasofya kubbesi.
Britanya Batı Hint Adaları

1900 yılında Britanya Batı Hint Adaları
Britanya Batı Hint Adaları, aynı zamanda Anglofon Karayipleri veya İngiliz Milletler Topluluğu Karayipleri, Büyük Britanya tarafından kolonize edilen Batı Hint Adaları'nı ifade etmektedir.
Tarihçe

3 Ocak 1958'de Britanya Virjin Adaları ve Bahamalar dışındaki tüm bölgeler birleşerek Batı Hint Adaları Federasyonu'nu oluşturdu. Ancak bu federasyonun sadece 31 Mayıs 1962 tarihine kadar varlığını sürdürmüştür. Adaların çoğu İngiliz Milletler Topluluğu'nun bağımsız üyeleri olurken, bazıları Britanya himayesinde kalmaya devam etti.
Eski Britanya Batı Hint Adaları bölgeleri şunlardı:
Antigua ve Barbuda
Bahamalar
Barbados
Dominika
Grenada
Jamaika
Saint Kitts ve Nevis (daha önce St. Christopher-Nevis-Anguilla 'nın bir parçasıydı)
Saint Lucia
Saint Vincent ve Grenadinler
Trinidad ve Tobago
Britanya Denizaşırı Toprakları olarak kalan adalar (bazıları eski topraklarından ayrıldı):
Anguilla (daha önce St. Christopher-Nevis-Anguilla 'nın bir parçasıydı)
Bermuda
Britanya Virjin Adaları
Cayman Adaları (daha önce Jamaika'nın bir parçasıydı)
Montserrat
Turks ve Caicos Adaları (daha önce Jamaika'nın br parçasıydı)
Orta Amerika ve Güney Amerika'nın Anglofon ülkeleri de tarihsel olarak Britanya Batı Hint Adaları'nın bir parçası olarak kabul edilmiştir:
Belize (daha önce Britanya Hondurası)
Guyana (daha önce Britanya Guyanası)
Kriket

Kriket sporunda, yukarıdaki devletlerin ve bölgelerin çoğu Batı Hint Adaları Kriket Takımı olarak bir araya gelir ve Test kriket maçları düzenleyen on 'millî takımdan' biridir. Kriket şampiyonaları genellikle iyi bilinen FIFA Dünya Kupası ile karşılaştırılabilir. Batı Hint Adaları'nda kriket şampiyonluğu önemli bir başarı olarak görülmektedir.