stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bilgisayar ağı
Ağ katmanı (OSI Modeli'nde katman 3)

Ağ katmanının ana görevi yönlendirmedir (routing). İletilen veri blokları ağ katmanına geldiğinde paket olarak adlandırılır. Yönlendirme işlemi paketlerin yerel network dışında diğer bilgisayar ağlarına gönderilmesini sağlar.
Ağ katmanında iki istasyon arasında verinin iletimi kontrol edilir. Bu veri iletilmesi sırasında bunun en ekonomik yoldan gerçekleşmesine dikkat edilir. Bu katman sayesinde verinin routerlar aracılığıyla yönlendirilmesi sağlanır. Yönlendirme işleminde verinin ağ adreslerine bakılır.
Bilgisayar ağı aşamasında mesajlar adreslenmesi ve mantıksal adreslerin fiziksel adreslere çevrilmesi gerçekleştirilir. Bu aşamada ağ (network) trafiği ve yönlendirme (routing) gibi işlemler de yapılır.
Ağ paketi
Yaygın ağ topolojileri
Félix Gouin

| Félix Gouin |
| --- | --- |

Fransa Geçici Hükümeti Başkanı
Görev süresi 26 Ocak 1946 - 24 Haziran 1946
Yardımcı: Maurice Thorez Francisque Gay
Yerine geldiği: Charles de Gaulle
Yerine gelen: Georges Bidault
Fransa Kurucu Ulusal Meclisi Başkanı
Görev süresi 8 Kasım 1945 - 22 Ocak 1946
Yerine geldiği: Kendisi (Danışma Meclisi) Édouard Herriot (1940)
Yerine gelen: Vincent Auriol
Fransa Danışma Meclisi Başkanı
Görev süresi 9 Kasım 1943 - 8 Kasım 1945
Başkan: Charles de Gaulle
Yerine geldiği: Yok
Yerine gelen: Kendisi (Kurucu Meclis)
Kişisel bilgiler
Doğum: 4 Ekim 1884 Peypin, Fransa
Ölüm: 25 Ekim 1977 (93 yaşında) Nice, Fransa
Partisi: Sosyalist
Félix Gouin (1884–1977) Fransız siyasetçi ve eski başbakan.
1884 yılında Peypin'de öğretmen anne-babanın oğlu olarak dünyaya geldi. Hukuk eğitimi aldı ve ardından Marsilya Barosu'na kaydoldu. Fransız Masonları'na üye olarak alındı. I. Dünya Savaşı'nda gönüllü olarak cepheye gitti. 1920 yılında Istres kentinin belediye başkanlığına seçildi. 1924 yılında milletvekili olarak meclise girdi ve mecliste sosyalist grubun başkan vekili olarak görev aldı.
1940 yılında Philippe Pétain'e yetki devrine karşı çıkan milletvekilleri arasında yer aldı. 1944 yılında geçici danışma meclisi başkanlığına seçildi. II. Dünya Savaşı sonrası yapılan seçimler sonrası Marsilya milletvekili oldu ve kurucu meclisin başkanı olarak görev aldı. 1946 yılında geçici hükûmetin başkanı ve aynı zamanda Savunma Bakanı olarak iktidara geldi.
Hükûmet başkanlığı döneminde bazı kurumları devletleştirdi. Aynı zamanda genelevlerin kapatılmasını ve fuhuşun yasaklanmasını öngören Marthe Richard yasasını kabul ettirdi.
1958 yılında Beşinci Cumhuriyet Anayasası'na hayır oyu verdi ve tüm görevlerinden çekildi. 1977 yılında öldü.
İran Millî Konseyi

| İran Millî Konseyi شورای ملی ایران |
| --- | --- |
Kuruluş: Nisan 2013
Kurucu: Rıza Pehlevi
Amaç: İran İslam Cumhuriyeti'ne karşı muhalefet
Merkez: Paris, Fransa
Resmî diller: Farsça
Başkan: Rıza Pehlevi
Resmî site: i̇rannc.org
İran Millî Konseyi (Farsça: شورای ملی ایران, romanize: Şurayi Millîye İran), İran İslam Cumhuriyeti hükûmetine karşı sürgündeki muhalefetin bir şemsiye grubudur. Konsey, Nisan 2013 tarihinde Rıza Pehlevi tarafından kurulmuş olup İran demokrasi hareketinin bir parçasıdır. Konseyin merkezi Paris'te yer almaktadır.
Kendini Millî Konsey olarak adlandıran bu grup, "İran'ın hem içinden hem dışından milyonlarca demokrasi yanlısı taraftarı" topladığını iddia etmektedir. Ayrıca dini ve etnik azınlıkları da temsil ettiğini belirtmektedir.
Çeşmeköy, Derepazarı

| Çeşmeköy |
| --- | --- |
Köy

 Rize'nin konumu
ÇeşmeköyÇeşmeköy'ün Rize'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Rize
İlçe: Derepazarı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 252 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 186
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0464
İl plaka kodu: 53
Posta kodu: 53940
Çeşmeköy, Rize ilinin Derepazarı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

1800'lü yıllarda kurulan köyün eski adı Yunanca Muskas olup 1913 yılında "Çeşme" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Coğrafya

Rize iline 12 km, Derepazarı ilçesine 4 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 186
2019: 198
2018: 312
2017: 225
2016: 235
2015: 242
2014: 291
2013: 245
2012: 231
2011: 264
2010: 268
2009: 305
2008: 329
2007: 222
2000: 280
1990: 429
Osmanlı İmparatorluğu'nda basın

Osmanlı İmparatorluğu'nda yayınlanan çok sayıda dergi ve gazete bulunuyordu. Bu gazete ve dergi yayınları Osmanlı İmparatorluğu'nda basın kültürünün yaygınlaşmasına sebep oldu.
Şehre göre

Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti Kostantiniyye - Konstantinopolis (şimdi İstanbul) basın faaliyetlerinin merkeziydi.
1876'da İstanbul'da yayınlanan kırk yedi dergi vardı. Dergilerin çoğu yabancı dillerde olmak üzere azınlıklara hitap ediyordu, dergiler arasından on üçü Osmanlı Türkçesi ile yazılmıştı. Galata'da gayrimüslim ve azınlıklar tarafından yabancı dillerde pek çok gazete üretildi.
Kendall 1870'lerde Konstantinopolis'in İskenderiye'de bulunan özel edebi dergilerden yoksun olduğunu yazdı. Kendall Konstantinopolis'de yayınlanan dergilerin okuyucu tabanının aşırı derecede sınırlı olduğunu belirtti. Kendall'ın gözünde 1875 tarihinde uygulanan damga vergisi, "daha marjinal" gazetelerin ortadan kalkmasına neden oldu.
Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra şimdiki İstanbul olan Konstantiniyye, Türk gazeteciliğinin merkezi olarak kaldı.
Türk

1831 yılında Girit Valiliği'nin Kavalalı Mehmed Ali Paşa'ya verilmesiyle birlikte, Girit'teki ıslahat reformlarının bir parçası olarak Vekâyi-i Giridiye kuruldu. Gazete Türkçe-Rumca olarak yayınlandı. Gazetenin dönemin yazarları tarafından 1841 yılına kadar devam ettiği iddia ediliyor.
1874 yılında Hagop Baronyan tarafından kurulan Türkiye'nin ilk Türkçe tiyatro dergisi Tiyatro'dur.
Osmanlı İmparatorluğu döneminde Osmanlı Türkçesi yayınları şunları içermektedir:
Basiret
Hürriyet
İkdam - 23 Haziran 1894 tarihinde yayına başlamıştır. Ahmet Cevdet tarafından çıkartılmıştır. Döneminde Sabah (gazete, 1875) ile ciddi bir rekabete girmiştir.
La Pédiatrie en Turquie - Türkiye'de Emraz-ı Etfal
1880'de Tevfik Ebüzziya tarafından kurulan ve 1887'ye kadar devam eden, ardından 1894'te yeniden başlayan ve 1912'de biten Mecmua i-Ebüzziya
Mecmua i-İbretnüma (İstanbul) -  1865-1866 yılları arasında Cemiyet-i Kitabet'te yayımlanan kitabın on altı sayısı vardı.
Mecmua İber-u İntibah -  Kendall'a göre, 1862'den 1864'e kadar faaliyet gösteren bu dergi, Türkiye'de yayınlanan "ilk ihtisas edebiyat dergisi" oldu. Toplam sayı sekizdir.
Muharrir (İstanbul) - 1876'dan 1878'e kadar operasyonda Ebüzziya Tevfik tarafından işletildi ve toplam sekiz sayı vardı.
Ravzat-ül Maarif(İstanbul) - 1870'ten 1871'e kadar yayımlanan, bilim ve edebiyat odaklı, altı sayı içeriyordu.
Servet - 1889'da etnik Yunan gazeteci Demetrius Nicolaides tarafından kuruldu.
Servet i-Fünun
Takvîm-i Vekâyi
Terakki
Tercüman i-Hakikat - İttihat ve Terakki mensubu Tercüman Ahmed Midhat tarafından 1878'de kuruldu.
Türk İktisad Mecmuası - Revue Économique de Turquie
Malumat - Mehmet Tahir tarafından Mayıs 1895 tarihinde kuruldu. Edebiyat, hukuk, iktisat, tarih, tıp, ziraat, ticaret içerikli yazılara yerdi. 1905 senesinde yayın hayatına son verdi.
Ceride-i Ticaret
Saadet - Ceride-i Havadis'in devamı olarak kurulmuştur. Mehmed Nuri Bey tarafından 1885 yılında kurulmuştur. 1911 yılında yayın hayatına son vermiştir.
Vakit (gazete) - Filip Efendi tarafından 1875 senesinde kurulmuştur. 1884 yılında eleştirel yazıları nedeniyle kapatılmıştır.
Sabah (gazete, 1875) - 1876'da Papadapulos tarafından yayınlanmaya başlamıştır. Döneminde İkdam gazetesi ile ciddi bir rekabete girmiştir.
Evanginos Misalaidis tarafından 1850 yılında Anatoli gazetesi kuruldu. Gazetenin yazıları Karamanlıca dili ile yazılmıştır. Gazete 1922 yılında yayın hayatına son verdi.
Karamanlıca diliyle yazılan diğer gazeteler sırasıyla;
Anatol Ahteri
Angeliaforos
Angeliaforos coçuklar içun
Şafak
Terakki
Angealifaros yayınları American Board of Commissioners for Foreign Missions (Amerikan Yabancı Misyoner Komisyonu Kurulu) tarafından oluşturulmuştur.
Arap

Mısır'daki ilk Arapça gazete, 26 Kasım 1800 tarihinde kurulan, Fransızlar tarafından yayınlanan ve merkezi İskenderiye'de bulunan el-Tanbih idi.
Mısır'daki ilk resmi Arapça gazete jurnal el-Khidiw 1810 tarihinde kuruldu. İstanbul'da kurulan Arapça Al-Jawā'ib gazetesi Ahmed Faris Efendi (1804-1887) tarafından kuruldu.Gazete 1860 yılından itibaren 1876 Osmanlı Yasası dahil olmak üzere Osmanlı Kanunlarını Arapça yayınladı.
Dönemin taşra da kurulan bazı gazeteleri Arapça dilindeydi. Taşra'da Arapça diliyle yayın yapan ilk gazete Geç Osmanlı İmparatorluğu'nda Dil ve Güç" adlı kitabın yazarı Johann Strauss tarafından "yarı resmi" olarak nitelendirilen Hadiqat al-Akhbar idi. Gazete Khalil al-Khuri (1836 - 1907) tarafından 1858'de yayına başladı.
Tunus'ta Hadiqat al-Akhbar gazetesinden iki yıl sonra,al-Rāʾid al-Tūnusī kuruldu. Irak'ta ise Türkçe-Arapça yayın yapan Zevra / al-Zevra 1869 yılında kuruldu. Zevra / al-Zevra dönemin il bazlı Arap gazeteleri arasında kısa bir dönem en yüksek prestije sahip oldu.
Ermeni

Dönemin Ermeni yayınları şunlardır;
Jamanak
Takvîm-i Vekâyi'nin Ermenice versiyonu
Bulgar

Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde Konstantinopolis'de birçok Bulgar gazetesi yayınlandı. Makedoniya, Napreduk veya Napredak ("İlerleme"), Pravo ve Turtsiya İstanbul'da yayınlanan gazetelerdir. Diğer Bulgar gazeteleri arasında Tuna Vilayeti'nin resmi gazetesi Dunav / Tuna, Iztocno Vreme ve Amerika Birleşik Devletleri'nden Protestan Hristiyan misyonerler tarafından yayınlanan Zornitsa ("Sabah Yıldızı") dönemin Bulgar gazeteleri arasındadır.
Yunan

Vekâyi-i Giridiye'nin Yunanca versiyonları vardı.
1861 yılında Anatolikos Aster ("Doğu Yıldızı") adında Yunanca bir gazete kuruldu. Gazetenin baş editörlüğünü Konstantinos Photiadis yaptı. Demetrius Nicolaides ise editör olarak görev yaptı.
1867 yılında Demetrius Nicolaides Konstantinoupolis adında kendi Yunanca gazetesini kurdu. Strauss kitaplarında Konstantinoupolis'in Osmanlı İmparatorluğu içerisinde döneminde en çok okunan Yunan gazetesi olduğunu belirtti.
Konstantinoupolis gazetesinin faaliyette olmadığı dönemlerde Nicolaides, Thrake ("Trakya", Ağustos 1870 - 1880) ve Avgi'nin ("Aurora"; 6 Temmuz 1880 - 10 Temmuz 1884) editörlüğünü yaptı.
Ayrıca, dönemin diğer Yunanca gazeteleri şunlardır:
Chrysalis
Pandora
Takvîm-i Vekâyi'nin Yunanca versiyonu
Yahudi İspanyolcası (Ladino)

Yehezkel Gabay (1825-1896) 1860 yılında Jurnal Yisraelit'i kurmuştu.
Fars

1876'da kurulan ve 1876 Anayasası'da dahil olmak üzere Osmanlı İmparatorluğu'nun Hükûmet belgelerinin Farsça versiyonlarını yayınlayan Farsça bir gazete olan Akhtar ("Yıldız") vardı.
Batı dilleri

Fransızlar 1795 yılında Konstantinopolis'te bir gazete kurmuştu, fakat Fransa'nın Mısır ve Suriye Seferi'nden sonra gazete, üslerini İskenderiye'ye taşıdığı için kapatıldı.
Osmanlı İmparatorluğu'ndaki gayrimüslim azınlıklar, Fransızcayı ortak bir dil olarak benimsediler. Ortak dil olarak Fransızca benimsendiği için, İmparatorluk genelindeki bütün gayrimüslim azınlıklar Fransızca yayınları kullandılar. Fransız iş adamları ve meslek çalışanları, imparatorluktaki ticari müşterilerle iletişim kurmak için Fransızca medyayı kullandılar.
Konstantinopolis (İstanbul), Beyrut, Selanik ve Smyrna (İzmir) şehirlerinin yurt içinde Fransızca yayın yapan gazeteleri vardı. Fransızca yayınlar, Doğu Akdeniz bölgesinde de aktifti.
Fransızca gazetecilik başlangıçta Smyrna (İzmir) merkezli idi, ancak 1860'larda Konstantinopolis'e (İstanbul) kaymaya başladı.
Buna ek olarak, diğer Batı Avrupa dillerinde yazılan gazetelerin Fransızca versiyonları veya Fransızca bölümler içeren basımları vardı.
Osmanlı İmparatorluğu'nun medya tarihinde 400'den fazla süreli yayın kısmen veya tamamen Fransızca idi.
Takvîm-i Vekâyi'nin de Fransızca versiyonları bulunuyordu. Buna ek olarak, Fransız gazeteciliğinin bir diğer merkezi ise İskenderiye'idi.
Fransa'nın Mısır seferi sırasında, Fransız Devrimi'nin ideallerini Mısır'da yaygınlaştırmak amacıyla Fransızca yayın yapmak üzere Courier of Egypt, Mare Aruel ve Joseph Fourier tarafından 28 Ağustos 1798 tarihinde kuruldu. Gazete 117 sayı olarak yayınlandı. 1801 Ağustos tarihinde gazete kapandı.
İkinci Fransız İmparatorluğu'nun hakimiyeti altında olan Mısır'da 15 Eylül 1798 yılında La Decade Eygpt, J.J. Marcel tarafından kuruldu. Gazete Fransızca yayın yapmakta, içeriğinde bilim ile alakalı konulara yer vermekteydi. Gazete Mısır'da Fransız bilim insanları ve sanatçılar tarafından kurulan Commission des Sciences et des Arts (Bilim ve Sanat Komisyonu)'na bağlı olarak yayınlarını yaptı.
Osmanlı İmparatorluğu'nda dönemin Fransızca yayınları şunlardır:
Annonces-Journal de Constantinople
Annuaire des commerçants de Smyrne et de l'Anatolie
Annuaire oriental du commerce
L'Aurore (Constantinople)
Correspondance d'Orient
Courrier de Constantinople: moniteur du commerce
Gazette Médicale d'Orient
Génie Civil Ottoman
Journal de Constantinople
Journal de Constantinople et des intérêts orientaux
Journal de Salonique
Journal de Smyrne
L'Abeille du Bosphore
L'Étoile du Bosphore
La Décade égyptienne
La Patrie: Journal ottoman publié en français politique, littéraire, scientifique, industriel, financier et commerciel illustré (Constantinople)
La Pédiatrie en Turquie - Türkiye'de Emraz-ı Etfal
La Turquie: Journal politique, commercial, industriel et financie
La Turquie (Constantinople)
Le Courier de l'Égypte
Le Moniteur Ottoman
Le Phare d'Alexandrie
Le Phare du Bosphore
Le Stamboul
The Levant Herald
The Levant Times and Shipping Gazette
Miscellanea Ægyptica
Revue Bibliographique de Philologie et d'Histoire
Türk İktisad Mecmuası - Revue Économique de Turquie
Revue commerciale du Levant
Revue Médico-Pharmaceutique
Stamboul
Diğer Batı dilleri

Dönemin iki İngilizce ve Fransızca gazetesi bulunuyordu. Bu gazeteler, The Levant Herald, The Levant Times ve Shipping Gazette idi.
1858 ve 1859 yıllarında İskenderiye şehrinde Il Progreso olarak bilinen bir İtalyan gazetesi kuruldu.
Takvim-i Vekayi, Sayı 1831,Osmanlıca
Dönemin Yunan gazetesi Konstantinoupolis
Selanik'ten bir Ladino gazetesi olan La Epoca'nın 1902 Sayısı
Farsça bir gazete olan Akhtar'ın ("Yıldız") üçüncü yılının (Ocak 1877-Ocak 1878) yeniden baskısı
Mısır'daki Fransız hakimiyeti sırasında birçok eserin çıkmasından sorumlu olan  Mısır Bilim ve Sanat Komisyonu (Commission des sciences et arts d'Egypte)
Buffalo Nehri (Minnesota)

| Buffalo nehri |
| --- | --- |
 

Genel bilgiler

Uzunluk: 139 mil (224 km)
Havza alanı: 1.189 milkare (3.080 km2)
Buffalo Nehri, Amerika Birleşik Devletleri'nde Minnesota'nın batısındaki Red River of the North'un 139 mil uzunluğundaki (224 km)  bir koludur .
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh93006774  NLI: 987007539406605171  VIAF: 315133596
Esentepe, Derepazarı

| Esentepe |
| --- | --- |
Köy

 Rize'nin konumu
EsentepeEsentepe'nin Rize'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Rize
İlçe: Derepazarı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 266 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 284
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0464
İl plaka kodu: 53
Posta kodu: 53940
Esentepe, Rize ilinin Derepazarı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün  eski adı Şimadiyoz olup daha sonra "Esentepe" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Coğrafya

Rize iline 17 km, Derepazarı ilçesine 9 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 284
2019: 354
2018: 766
2017: 254
2016: 270
2015: 304
2014: 435
2013: 342
2012: 366
2011: 408
2010: 332
2009: 364
2008: 440
2007: 217
2000: 442
1990: 692
Labne

Labne
Labne, Meksika mutfağına özgü fermente süte dayalı bir süt ürünüdür.
Kirazdağı

| Kirazdağı |
| --- | --- |
Köy

 Rize'nin konumu
KirazdağıKirazdağı'nın Rize'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Rize
İlçe: Derepazarı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 252 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 482
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0464
İl plaka kodu: 53
Posta kodu: 53940
Kirazdağı, Rize ilinin Derepazarı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

1800'lü yıllarda kurulan köyün eski adı Şimadiyoz (Küçükkışlak) olup daha sonra "Kirazdağı" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Coğrafya

Rize iline 17 km, Derepazarı ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 482
2019: 528
2018: 1.008
2017: 614
2016: 493
2015: 607
2014: 759
2013: 761
2012: 704
2011: 772
2010: 791
2009: 874
2008: 954
2007: 728
2000: 893
1990: 1.081
Ascaridida

Ascaridida, Chromadorea sınıfına bağlı bir hayvan takımıdır.
Taksonomi

Ascaridida takımına bağlı taksonlar (2023):
Anisakidae
Ascarididae
Ascaridiidae
Cosmocercidae
Cucullanidae
Heterakidae
Maupasinidae
Oxyuridae
Subuluridae
Toxocaridae
Balık yağı

Balık yağı, omega-3 yağ asidi, D vitamini ve DHA açısından zengin bir hayvansal yağdır. Yağlı balıkların dokularından elde edilir.
Artrit, yüksek kolesterol ve kalp hastalıklarına iyi gelir. Derin deniz balıklarında diğerlerine oranla daha çok bulunur. Suşi gibi balığın çiğ tüketilmesi, balıktaki yağ asidi kaybını en aza indirger. Yağlı balık yiyerek, içerek veya eczanelerden kapsül şeklinde alarak tüketilebilir.
Manyas Kuşgölü

| Manyas Kuşgölü |
| --- | --- |


Havza
Ülke(ler): Türkiye
Şehir(ler): Balıkesir
İlçe(ler): Bandırma, Manyas
Koordinatlar: 40°11′43″K 27°58′4″D﻿ / ﻿40.19528°K 27.96778°D﻿ / 40.19528; 27.96778
Yerleşim(ler) (sahil): Bereketli, Kuşcenneti, Gölyaka
Genel bilgiler
Akarsu (gelen): Manyas Çayı, Sığırcı Deresi, Mürüvvetler Deresi, Dutlu Deresi
Akarsu (giden): Karadere→Susurluk Çayı→Marmara Denizi
Göl türü: Tatlı su gölü
Uzunluk: 20 km (12 mi)
Genişlik: 14 km (8,7 mi)
Yüzölçümü: 166 km2 (64 sq mi)
Ortalama derinlik: 2 m (6,6 ft)
En derin noktası: 4 m (13 ft)
Yüzey rakımı: 17,5 m (57 ft)
Özellikler: Kuşcenneti Millî Parkı içinde
Wikimedia Commons
Manyas Kuşgölü (Türkiye) 
 Ramsar Sulak Alanı
Belirleme: 13 Temmuz 1994
Referans no.: 660
 
 
Manyas Kuşgölü, tamamı idari olarak Balıkesir ilinin Bandırma ilçesi sınırlarında yer alan tektonik göl. Göl, Marmara Denizi'nin güneyinde, Uludağ ile Biga Yarımadası arasında uzanan bir çöküntü alanında yer almaktadır. Bu çöküntünün tabanını Kuş ve Uluabat (Apolyont) Gölleri ve bu göllerin çevresinde yer alan geniş ovalar, kenarlarını ise yüksek dağ ve yaylalar oluşturmaktadır. Doğu batı doğrultusunda uzanan gölün uzunluğu 20 km, genişliği ise 14 km'dir.
Oluşumu

Neojen ve kuaternerde oluşan tektonik  hareketliliğin sonucu Manyas Kuş gölü oluşmuştur.
Manyas kuş gölü çöküntü hareketleri ile meydana gelmiştir.
Akarsuların taşımış olduğu sular bu çöküntülere dökülmüştür. Bunun sonucunda ise Manyas gölü oluşmuştur.
Gölün oluşumu hakkında değişik yorumlar yapılmıştır. A.PHILIPPSON ve E.LAHN Neojen'de Bursa Gönen depresyonu çöküntü alanında büyük bir tatlı su gölünün, Neojen sonu veya Kuaterner'de meydana gelen hareketler sonucunda ise, bu göl alanında 4 adet küçük küvetin oluştuğunu, diğer iki küvetin (Bursa ve Gönen) alüvyonlarla dolduğunu ve geriye Uluabat ve Kuş Gölleri'nin kaldığını bildirmektedirler. Emre Kazancı ve arkadaşları ise Pliyosen'de tektonizmaya bağlı olarak meydana gelen Bursa Gönen Çöküntü alanının başlangıçtan Kuaterner'in sonlarına kadar karasal halde iken, daha sonra yöredeki menderesli akarsularının taşıdıkları alüvyonlarla yataklarını tıkamaları sonucunda Uluabat ve Kuş Gölleri'nin oluştuğunu; her iki gölün de tipik birer alüvyon set gölü olduklarını öne sürmektedirler.
Fiziksel özellikler

Kuş gölü, ekolojik yönden eutrophic (bol gıdalı), limnolojik bakımdan ise Argilotrophic (killi) bir sulak alandır. Kolloidal kil ihtiva ettiği için suyu devamlı bulanıktır.
Fiziksel özellikler > Derinliği

Suları tatlı olan gölün en derin yeri 4 metre civarında olup, ortalama derinliği 1-2 metredir. Göl su seviyesi mevsimlere göre değişmektedir. İlkbahar da göl suları yükselerek kıyıları kaplamakta, yaz aylarında ise geri çekilmektedir. Bu ritmik olay her yıl düzenli olarak tekrarlanmaktadır. Gölün normal su seviyesindeki alanı 16.800 hektar civarın dadır.
Fiziksel özellikler > Uzunluğu

Manyas gölü 20 kilometre uzunluğunda ve 14 kilometre genişliğinde olan bir göldür. Yüzölçümü ise yaklaşık olarak 166 kilometredir.
Fiziksel özellikler > Yüzölçümü

Yüzölçümü ise yaklaşık olarak 166 kilometredir.
Fiziksel özellikler > Gölü besleyen akarsular

Göl, güneyden gelen Kocaçay ve kuzeyden gelen Sığırcı Dereleri, göl drenaj alanın yüzeysel akışı ve göl alanına düşen yağışlarla beslenmektedir. Kocaçay'dan göle ortalama 19,5 m³/sn su ulaşır. Göl yağış alanı 2.308 km²'dir. Boşalımı ise buharlaşma, sulama amacıyla çekilen sular ve güneydoğudan çıkan Karadere yoluyla göl ayağından Susurluk Çayı'na taşınan sularla gerçekleşmektedir.
Göl kıyıları yer yer sazlık kamışlık, yer yer çayırlıktır. Kocaçay ve Sığırcı Derelerinin göle karıştığı yerlerde söğüt toplulukları ile sazlıklar bulunmaktadır.
Yaz aylarında suların çekildiği yerlerin bir kısmında sebze tarımı yapılmakta, bir kısmı ise çok çeşitli ve gür bitki örtüsü ile kaplanmaktadır.
Fiziksel özellikler > Bitki örtüsü

Gölün bitki örtüsü ve hayvan varlığı yönünden en zengin olduğu yer Sığırcı Deresinin oluşturduğu deltadır. Deltada birlerce kuşun gübresiyle zenginleşen topraklar, yazın suların çekilmesiyle gür ve yüksek otlarla kaplanarak sayısız küçük canlının üreyip gelişmesine olanak sağlamakta, ilkbaharda göl sularının tekrar yükselmesiyle birlikte bu canlılar göl suyuna karışmaktadır. Bu nedenle Kuş Cenneti kuşlar için olduğu kadar, balıkların beslenmeleri ve üremeleri için de ideal bir ortam oluşturmaktadır.
Doğal yaşam > Fauna

Manyas kuş gölünde yaygın olarak bilinen ismiyle Manyas Kuş Cenneti Türkiye'nin en önemli su kuşu üreme ve konaklama alanlarından biri olduğu görülmektedir. 2013'te gölün Flora ve Faunası hakkında araştırma yapan belgesel yönetmeni Tekin Gün göl ve çevresindeki doğal yaşamın yıl içinde yer değiştirdiğini, alanda önemli sayıda küçük karabatak, tepeli pelikan, gece balıkçılı, alaca balıkçıl ve kaşıkçı üremektedir. Yıl boyunca çok sayıda karabatak bulunurken, tepeli pelikan ve dikkuyruk kanatlıları kışın düzenli olarak görülmektedir. Göç sırasında geçen ak pelikanlar genellikle gölde konaklamaktadır. Milli Park'ta koloniler halinde üreyen türler arasında karabatak, küçük ak balıkçıl, gri balıkçıl ve çeltikçi sayılabilir. Gölün diğer bölümlerinde üreyen kuşlar arasında sumru dikkat çeken kanatlılar arasındadır.Manyas kuş cenneti ekolojik dengeyi sağlayan tek hücreli canlılar ve böcek familyası bakımından zengin göl olarak da bilinmektedir.
1960'ların sonunda yapılan kış sayımlarında 60.000'e yakın su kuşu belirlenmiş olmasına karşın, güncel sayımlarda az sayıda su kuşu görülmüştür.
Doğal yaşam > Flora

Manyas kuş gölü'nün kıyı kesimleri genellikle sazlıktır.
Gölün tümü biyolojik çeşitlilik açısından önemli olmasına karşın, Sığırcı, Kocasu ve Mürvetler sularının göle karıştığı noktalarda oluşan deltalar su kuşları habitatı olarak ayrı bir öneme sahiptir. Bu deltalardan Sığırcı Deltası, su basar söğütlük yapısı ve sahip olduğu ornitolojik önem nedeniyle 1959 yılında Kuş Cenneti Milli Parkı olarak ilan edilmiştir.
Geçmişte insani sebeplerle ve hidrolojik nedenlerle meydana gelen habitat tahribatının olumsuz etkilerinin giderilmesi amacıyla etkili bir ağaçlandırma çalışması yapılmış, elden çıkmış olan su basar söğütlük arazilerin yerine aynı karakterde yeni alanlar (yaklaşık 120 km²) oluşturulmuştur. Bu çalışma büyük oranda başarılı olmuştur. Bunun yanı sıra yapay platformlar yoluyla pelikanlara yeni yuvalar yapılmıştır. Kuşlar, bu alanlarda bulunan ağaçlara uyum sağlamış, yuva olarak kullanmaya başlamışlardır.
Etkinlikler

Kuşgölü ve Kuşcenneti Millî Parkının önemini duyurmak, çevre kirliliğine dikkati çekmek amacıyla her yıl Uluslararası Bandırma Kuşcenneti Kültür ve Turizm Festivali düzenlenmektedir.
Gölün tarihi ve çevresi ile ilgili olarak Bandırma Belediyesi tarafından 2016'da Göçlerin Gölü adlı bir belgesel yaptırılmıştır.