stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu
Teşhis ve sınıflandırma > Tanı yöntemleri

Tek bir test veya yaşam ortamı ayırıcı tanının tamamını kapsayamayacağından, tanı farklı kaynaklardan elde edilen bilgilere dayanmalıdır. Temel teşhis, etkilenen çocuğu, ebeveynleri veya eğitimcileri ve öğretmenleri sorgulamanın yanı sıra kapsamlı psikolojik testleri, nörolojik muayeneyi ve davranışsal gözlemi de içerir.
Test durumunda davranışın kapsamlı bir şekilde gözlemlenmesini sağlamak için psikolojik test muayenesi en az bir ila iki saat sürmelidir. Saf konsantrasyon testleri (Brickenkamp'ın d2 testi veya Esser'in KB konsantrasyon testi gibi ) tek başına bir çocuğun günlük yaşamda konsantre olma yeteneği hakkında bir açıklama yapmak için yeterli değildir. Ayrıca bir dizi başka testin de yapılması gerekir; B. düşünme becerileri (“ zeka testi ”). Alt testler güçlü ve zayıf yönler hakkında bilgi sağlayabilir ve tanı koymaya yardımcı olabilir.
Kliniklerde veya tıbbi muayenehanelerde maliyet nedeniyle nadiren ek bir MR çekilir. Başka hastalıkların mevcut olup olmadığını öğrenmek için EEG yapılır. Bunun amacı, özellikle ilaç kullanımı durumunda epilepsinin var olma olasılığını ortadan kaldırmaktır.
Teşhis ve sınıflandırma > Nöropsikoloji

Günümüzde DEHB'li çocukların tanısına yönelik bazı ölçülebilir özellikler tartışılmaktadır. Bunlardan bazıları nöropsikolojik testler kullanılarak da ölçülebilir. Bu tartışmanın odak noktası şu anda aşağıdaki özelliklerdir:
Çalışma belleğinin sınırlanması
Yürütücü işlevlerde bozulma (örneğin, engelleyici kontrol veya planlama yeteneğinin eksikliği)
Hazzı ertelemekten hoşlanmama
motor aşırı aktivitesi
Aktivasyon ve uyanıklığın düzenlenmesi, zaman işleme bozuklukları
reaksiyon süresinde bireyler arası ve bireyler arası değişkenliğin artması
Hedefle ilgili davranışlarla (kısa vadeli veya uzak hedefler) ilgili olarak çaba gösterme isteğinin işlevsiz düzenlenmesi
Ayırıcı tanı

Bazen DEHB ile karıştırılan zihinsel bozukluklar arasında özellikle kronik depresif ruh halleri (distimi ), kalıcı ve zayıflatıcı ruh hali değişimleri (siklotimi veya bipolar bozukluk) ve sınırda kişilik bozukluğu yer alır.
2020'de yayınlanan bir meta-analiz, DEHB tanısı konulan vakaların yaklaşık %21'inde otizm spektrum bozukluğu tanı kriterlerinin de karşılandığını gösterdi .  ICD-10'a göre eşzamanlı tanı dışlanmıştır. Yaygın gelişimsel bozukluk kriterleri karşılanıyorsa bu tanı konulur ve aynı zamanda hiperkinetik bozukluk tanısı konmamalıdır.  DEHB ve otizm, sosyal zorluklarla ilgili semptomlarda büyük bir örtüşme göstermektedir. DEHB'de bunlar, bir konuşmadaki diğer katılımcıların sözünü kesmek gibi olumsuz olarak algılanan davranışlardan kaynaklanma eğilimindeyken, otizm spektrum bozukluklarında, göz teması kurmak gibi olumlu olarak algılanan davranışların eksikliğinden kaynaklanma olasılıkları daha yüksektir.  Dikkat bozukluğunun dürtüsellik ve hiperaktivite olmadan ortaya çıkması ve dolayısıyla yalnızca ortaya çıkan sosyal eksikliklerin mevcut olması durumunda DEHB ile otizm arasında ayrım yapmak özellikle zor olabilir. Asperger sendromundaAncak sosyal ve duygusal alışverişteki bozulmalar, özel ilgiler ve detay odaklı algılama tarzı daha belirgindir. Tersine, DEHB'de, otizme özgü olmayan, düzensiz düşünme ve eylemlerle birlikte ciddi bir düzensizlik sıklıkla gözlemlenir.  DSM-IV'ün geçerli olduğu dönemde standart prosedürlerin geliştirilmiş olması, DEHB ve otizm spektrum bozukluklarının ICD-10'da olduğu gibi karşılıklı dışlama kriteri olması ve bu nedenle tanı konulamaması da tanıyı daha da zorlaştırmaktadır. aynı anda teşhis konulabilir.
DEHB benzeri semptomlara neden olabilecek ve DEHB tanısı konmadan önce ekarte edilmesi gereken diğer tıbbi durumlar şunlardır: aşırı aktif tiroid (hipertiroidizm ), epilepsi, kurşun zehirlenmesi, işitme kaybı, karaciğer hastalıkları, uyku sırasında nefes almanın durması (uyku apnesi sendromu ). İlaç etkileşimleri ve travmatik beyin hasarının sonuçları.
Eşlik eden ve ikincil hastalıklar

Eşlik eden bir hastalık (komorbidite ), tanısal olarak tanımlanabilen ek bir klinik tabloyu ifade eder. Anormal davranışlar söz konusu olduğunda (DEHB gibi), olası yandaş hastalıklar olarak başlangıçta diğer davranış bozuklukları akla gelebilir. Bunlar ya altta yatan hastalıkla (DEHB) nedensel olarak ilişkili olabilir ya da ikincil bir hastalık olabilir. Ancak belirgin bir bağlantı olmadan da bir arada bulunabilirler.
İstatistiksel olarak DEHB ile birlikte özellikle sık görülen ruhsal bozukluklar tanıda ön sıralarda yer almaktadır. DEHB'den etkilenenlerin yaklaşık %75'inde başka bir ruhsal bozukluk vardır ve %60'ında birden fazla eşlik eden ruhsal hastalık vardır.
Ayrıca bakınız: Erişkin DEHB'de Komorbiditeler
Eşlik eden ve ikincil hastalıklar > Sosyal davranış bozuklukları

DEHB'ye ek olarak bir sosyal davranış bozukluğu ortaya çıktığında, ikisinin kombinasyonu ICD-10'da ayrı bir alt tip olarak, yani Hiperkinetik Sosyal Davranış Bozukluğu (F90.1): Sosyal Davranış Bozukluğuyla İlişkili Hiperkinetik Bozukluk olarak teşhis edilir.
Sosyal davranış bozuklukları kategorisi de ayrı bir kategori (F91) olarak, yani DEHB'den ayrı olarak mevcuttur. Ancak bu komşu kategori, sosyal davranış bozukluklarını farklı alt kategorilere (F91.0'dan F91.9'a) ayırdığı için DEHB tanısında dolaylı olarak da kullanılabilir. Bu şekilde çocuğun veya gencin kendine özgü kişisel ve sosyal koşulları daha iyi dikkate alınıp daha doğru teşhis konulabilir.
Eşlik eden ve ikincil hastalıklar > Kısmi performans kesintileri

Aşağıdakiler gibi kısmi performans kesintileri: B. DEHB'den etkilenenlerin %45'e varan oranlarda (çeşitli çalışmaların ortalaması) okuma ve yazma bozuklukları bulunmuştur. Alt kategoriler Okul becerilerinde sınırlı gelişimsel bozukluklar (F.81) altında listelenmiştir.
Eşlik eden ve ikincil hastalıklar > Depresif hastalıklar

DEHB'li ergenlerde depresyon, DEHB olmayan ergenlere göre en az beş kat daha yaygındır. Depresyon, DEHB'nin başlangıcından sadece birkaç yıl sonra ortaya çıkan bir eşlik eden hastalıksa, bunun en azından kısmen DEHB'nin neden olduğu özel streslerin bir sonucu olduğu varsayılmaktadır.  Daha sonra depresyon gelişen DEHB hastalarında, yalnızca depresyonu olan hastalara göre depresyona bağlı işlev bozuklukları daha şiddetli olabilir. Bu aynı zamanda tedavi sonucunu da kötüleştirebilir. Bu gözlemler DEHB'nin mümkün olduğunca erken ve dikkatli bir şekilde teşhis edilmesi ve tedavi edilmesinin aciliyetini vurgulamaktadır. Depresyon halihazırda ortaya çıkmışsa, dikkatli ve uyarlanmış multimodal tedavi genellikle aynı anda hem DEHB'ye hem de depresyona karşı iyi bir etkinlik sağlayabilir.  Tedavi gören birçok hasta birden fazla ilaca ve psikososyal müdahalelerin bir kombinasyonuna ihtiyaç duymaktadır.
Tüm DEHB hastalarının %31'e kadarı distimiden muzdariptir.
Eşlik eden ve ikincil hastalıklar > Anksiyete Bozuklukları

Birçok çalışmada DEHB'den etkilenenlerin %25'ine varan oranlarda anksiyete bozuklukları ortaya çıkmıştır. Dürtüselliği azalttığına ancak çalışma belleğini daha da bozduğuna dair kanıtlar vardı. Tersine, DEHB anksiyete bozukluğuna daha az fobik bir karakter verebilir. Ayrıca kaygı düzeyinin ÖTV semptomlarının şiddeti ile ilişkili olduğu da tespit edildi.
Eşlik eden ve ikincil hastalıklar > Obsesif Kompulsif Bozukluk

Obsesif-kompulsif bozukluk, DEHB'den etkilenenlerde (%8) etkilenmeyenlere (%2-3) göre yaklaşık üç kat daha yaygındır.
Eşlik eden ve ikincil hastalıklar > Uyku bozuklukları

Çeşitli türlerdeki uyku bozuklukları (gecikmiş uyku fazı sendromu gibi ) DEHB ile ilişkili yaygın bir sorundur. Çok dikkatli bir teşhis ve uygun, kişiye özel tedavi gerektirirler.
Artık DEHB'de sirkadiyen ritimdeki bozulmalara ve akşam odaklı bir kronotipe işaret eden bilimsel bulgular giderek artıyor.
Alt türler

1994 tarihli DSM -IV, DEHB'yi üç farklı alt türe ayırmıştır :
ağırlıklı olarak dikkatsiz tip,
ağırlıklı olarak hiperaktif-dürtüsel tip
karışık tip
Ancak bu alt tiplendirme, bireysel gruplar içinde çok yüksek heterojenliğe neden oldu ve tedavi planlaması için yararlı görünmedi. Ayrıca bireysel alt tipin zaman içinde çok istikrarlı olmadığı ve sıklıkla yaşam süresi boyunca değiştiği ortaya çıktı. Örneğin bu şekilde geliştirildi B. Hiperaktif-dürtüsel tipteki çocuklar, karma tipli ergenlere dönüştü ve sonunda tamamen dikkatsiz tipte yetişkinlere dönüştü. Bu nedenle bunların gerçekten farklı DEHB türleri mi yoksa geçici gelişim aşamaları mı olduğu sorgulandı.
Alt türlere yönelik bilimsel desteğin bulunmaması nedeniyle DSM-5 yalnızca farklı görünümlerden (sunumlardan) söz eder . Artık ağırlıklı olarak dikkatsiz görünüm, ağırlıklı olarak hiperaktif-dürtüsel görünüm ve karışık görünüm arasında bir ayrım yapılıyor. Bu dilsel yumuşama, bunun zamanla değişebilecek anlık bir durumun değerlendirmesi olduğunu vurgulamayı amaçlamaktadır.
Her üç semptom da, farklı ağırlıklara sahip iki davranış modelinin (dikkatsizlik ve hiperaktivite-dürtüsellik) bir kombinasyonunu temsil eder. "Ağırlıklı olarak dikkatsizlik veya ağırlıklı olarak hiperaktif-dürtüsel" semptomlar, gerekli sayıda bireysel semptomun yalnızca bir tanesi için elde edilmesiyle karakterize edilir. iki davranış kalıbından
Haziran 2018'de piyasaya sürülen ICD -11, DSM-5 ile aynı üç görünümü içerir.
Davranışın zamanlaması ve koordinasyonu

Bir inceleme çalışması, DEHB hastalarının zamanlama ve davranışın koordinasyonu olmak üzere üç ana alanda başarılı olduğuna dikkat çekti (Zamanlama) gözle görülür şekilde bozulabilir. Bunlar motor kontrolü, zaman algısı ve geleceğe bakma alanındadır. DEHB'de en sık görülen zorluklar duyu-motor senkronizasyonu, zaman aralıklarının farklılaşması, zaman aralıklarının yeniden üretilmesi ve kısa vadeliye karşı uzun vadeli yönelim ile ilgilidir. DEHB'ye özgü yürütücü işlevlerdeki eksiklikler istatistiksel olarak etkileyici faktörler olarak dikkate alınsa bile zaman kontrolü eksiklikleri devam etmektedir. Bu durum, zamanlama davranışı alanındaki bilişsel eksikliklerin DEHB'nin bağımsız bir özelliği olduğu şeklinde yorumlanmaktadır.
Nedenleri ve risk faktörleri

Geçmişte DEHB'nin nedeninin çoğunlukla psikososyal ve eğitimsel çevresel faktörler olduğu varsayılmıştır. Ebeveynlik hataları, ebeveyn sorunları, ihmal ve erken çocukluk travması, bozukluğun olası nedenlerinin ve etkilerinin odak noktasıydı. Bu arada (2016 itibarıyla) hem biyolojik faktörleri hem de çevresel etkileri hesaba katan fikirler varsayılmaktadır.
Nedenleri ve risk faktörleri > Genetik

Kalıtım
Aile ve ikiz çalışmalarına dayanarak DEHB'nin kalıtsallığının %70 ila 80 olduğu tahmin edilmektedir. Bu, bir popülasyon grubundaki vakaların %70 ila 80'inin tetikleyici nedenlerden dolayı genetik veya epigenetik bir bileşene sahip olduğu anlamına gelir. Geriye kalan %20 ila 30 bu nedenle çevresel etkilere atfedilebilir.
Son zamanlardaki kapsamlı verilere göre kalıtım derecesi ve genetik temel, yetişkinlerde de çocuklarda olduğu gibi aynı görünmektedir.
Genler
Çoklu genetik anormalliklerin gerekliliği konusunda fikir birliği vardır, çünkü bireysel genlerin çok spesifik etkileri vardır ve hiçbiri tek başına DEHB'de olduğu gibi çok çeşitli davranışsal anormalliklere neden olamaz. DEHB'nin gelişiminde en az on dört ila on beş genin önemli olduğuna inanılmaktadır. Genetik özellikler beynin belirli kontrol devrelerindeki nörofizyolojiyi ve kimyayı etkiler; B. frontal lob ile striatum arasında (bkz. striato-frontal fonksiyon bozukluğu ). İlk başta dışarıdan gözle görülür bir değişiklik olmasa bile, sonradan ek koşullar nedeniyle DEHB gibi bozukluklara yol açabilecek temel bir yatkınlık söz konusu olabilir.
Şu ana kadar DEHB ile ilişkilendirilen genetik anormalliklerin her biri ayrı ayrı ele alındığında DEHB'ye özgü değildir. Diğer genlerdeki belirli varyantlarla birlikte, ilişkili veya ilgisiz diğer hastalıkları da tetikleyebilirler. Mevcut bilgilerin (Ocak 2016 itibarıyla) bir birey üzerinde genetik test yoluyla herhangi bir tahminde bulunulmasına izin vermediği anlaşılmaktadır. Bu bağlamda tanı, yakın akrabalarda DEHB'nin olası varlığını dikkate almaktan daha fazlasını yapamaz. Ancak zamanında tanı ve tedavi açısından bu şiddetle tavsiye edilir.
Nedenleri ve risk faktörleri > Kirleticiler

Tütün dumanı
Annenin sigara içimi ve hamilelik sırasında pasif sigara içimi, çocuklarda DEHB ve diğer nörogelişimsel bozukluklarla ilişkilidir.  Hayvan deneylerinde nikotinin neden olduğu olası bir hasar modeli önerilmiştir, ancak bu yalnızca sınırlı ölçüde insanlara aktarılabilir.  İnsanlarda nedensel bir bağlantıyı kanıtlamak metodolojik olarak zordur çünkü burada - laboratuvardan farklı olarak - üçüncü faktörlerin (örn. genetik etkiler  veya endokrin bozuculara maruz kalma) nedensel katılımı söz konusudur.) hariç tutmak zor olabilir. Sonuç olarak, şu ana kadar insanlarda yalnızca doğum öncesi veya erken çocukluk döneminde nikotin maruziyeti ile DEHB arasında bir korelasyon gözlemlendi, ancak nedensellik bulunamadı. Ayrıca bu olası etkinin diğer risk faktörleriyle karşılaştırıldığında ne kadar anlamlı olduğu henüz yeterince açıklığa kavuşturulmamıştır.
Yol göstermek
Ağır metal kurşuna maruz kalma ile DEHB oluşumu arasında istatistiksel bir bağlantı vardır, ancak henüz nedensel bir bağlantı kanıtlanmamıştır.
PCB'ler
Artık dünya çapında yasaklanan ancak kontamine alanlar olarak hala yaygın olan poliklorlu bifeniller (PCB'ler) DEHB riskini artırmaktadır.
Nedenleri ve risk faktörleri > Sosyal çevre

Çocuğun DEHB'den etkilendiği ailelerde stresli aile ilişkileri daha sık görülür. Ancak aile koşullarının DEHB'nin tetiklenmesinde veya ciddiyetinde etkisinin olup olmadığı belirlenememektedir. Tersine, DEHB stresli aile ilişkilerine de neden olabilir veya bunları şiddetlendirebilir ve teşhis ve tedavinin aile içindeki düşmanlıkların azalmasına yol açtığı gösterilmiştir.
Nedenleri ve risk faktörleri > Genel risk faktörleri

Hamilelik ve doğum komplikasyonları, düşük doğum ağırlığı, enfeksiyonlar, çeşitli kirleticiler ve merkezi sinir sistemi hastalıkları veya yaralanmaları risk faktörleri olarak kabul edilir; Aynı şekilde hamilelik sırasında alkole maruz kalmak da.
Nedenleri ve risk faktörleri > Genel risk faktörleri > Annenin hipotiroidizmi

Hamilelikten önce veya hamilelik sırasında hipotiroidizm, özellikle annenin hastalığının ilk trimesterde teşhis edilmesi durumunda, çocukta DEHB ve diğer nörolojik bozuklukların önemli ölçüde artmasıyla ilişkilidir. Bununla birlikte, altta yatan mekanizmalar henüz yeterince araştırılmadığından ve bilinen diğer risk faktörleriyle sıklıkla örtüştüğünden nedensellik henüz şüpheye yer bırakmayacak şekilde doğrulanmamıştır. Ayrıca annedeki hastalığın nedeninin bir rol oynayıp oynamadığı, yani bilinen korelasyonun genel olarak hipotiroidizmle mi yoksa yalnızca Hashimoto tiroiditi veya iyot eksikliği gibi tiroide zarar veren belirli hastalıklarla mı ortaya çıktığı da açık değildir.
Tedavi ihtiyacı

DEHB kabaca üç şiddet düzeyine ayrılabilir (bkz. şiddet düzeyi ):
Hafif derecede etkilenen bir kişide semptomlar tedavi gerektirecek kadar şiddetli değildir. Biraz daha az dürtüseldir ve diğer insanlar kadar iyi konsantre olamamaktadır; aynı zamanda daha yüksek bir yaratıcılığa da sahip olabilir. Ancak çevresel ayrıntıları çok daha iyi fark ediyor. Bununla birlikte, etkilenen kişiyi ve çevresindekileri erken aşamada DEHB ve psikososyal destek konusunda bilgilendirmek önemlidir. Bu, etkilenenlerin gelişimleri üzerinde olumlu bir etkiye sahip olabileceği ve sorunlu semptomların hafifletilebileceği anlamına gelir.
Orta şiddette etkilenenlerin tedaviye ihtiyacı vardır ve DEHB'nin yanı sıra giderek daha fazla ikincil hastalıklardan (komorbiditeler) muzdarip olurlar. Ancak herhangi bir sosyal davranış bozukluğu veya başka sosyal anormallik geliştirmezler. Belirli koşullar altında zihinsel olarak fazla vasıflı oldukları bir işe girerler. Tedavi olmadan okulda, işte ve özel hayatta başarısızlık ve intihar girişimleri  daha olasıdır.
Ciddi şekilde etkilenenlerin sosyal davranışları bozuldu ve bağımlılık yaratan davranışlar geliştirme veya suça kayma riski büyük ölçüde arttı. Tedavi olmadan sosyalleşmeleri (yeniden) zordur.
Kapsamlı önlemler alarak ve çevrenizdekileri hastalık hakkında bilgilendirerek, bireysel semptomların daha az belirgin olmasını ve başlangıçta daha ciddi şekilde etkilenenlerin daha zayıf bir kategoriye girmesini sağlamak mümkün olabilir. Bununla birlikte, ciddiyetin ağırlıklı olarak nörobiyolojik olduğu ve yalnızca insan beyninin nöronal plastisitesi (adapte edilebilirliği) çerçevesinde etkilenebileceği akılda tutulmalıdır. İlk görüntüleme çalışmaları, uyarıcılar içeren en yaygın ilaçların (öncelikle metilfenidat, aşağıya bakın) beynin yapısını ve işlevini normalleşmeye doğru değiştirebildiğini gösteriyor. Bununla birlikte, beyinde ölçülen yapısal ve işlevsel uzun vadeli değişiklikler ile DEHB semptomlarının spesifik davranışsal parametreleri arasındaki bağlantının ne kadar güçlü ve anlamlı olduğu şu anda açık değildir.
Etkilenenlerin kişisel kaynaklarının önemi

Literatürde, iyi bilinen sorunlu belirtilerin yanı sıra DEHB hastalarına bazen belirli güçlü yönler ve olumlu özellikler de atfedilmektedir. Bunlar örneğin Bernd Hesslinger tarafından listelenmiş ve semptomların eksik özellikleriyle karşılaştırılmıştır. Psikoterapi, etkilenen kişilerin bireysel güçlü yönlerini geliştirmeye çalışır.
DEHB'den etkilenen kişilere daha sık atfedilen olumlu özellikler arasında şunlar yer almaktadır:
Özel bir empati ve güçlü bir adalet duygusuyla kendini gösterebilen aşırı duyarlılık,
Çoğu zaman değişiklikleri hızlı bir şekilde kavramalarına olanak tanıyan uyaranlara açıklık,
Özellikle yaratıcılık ve açıklıkla ifade edilebilen coşku,
Doğru ölçüldüğünde onları ilgi çekici sohbet ortakları haline getiren dürtüsellik,
Hiperfokus, belirli konular üzerinde uzun, ısrarcı ve konsantre çalışmaya yol açabilen akış benzeri bir durumdur . (Ama aynı zamanda hayallere, dış gerçekliğin ihmal edilmesine, sinir bozucu tekrarlara ve önemsiz şeylere esnek olmayan bağlılıklara da).
Hiperaktivite aynı zamanda rekabetçi sporlara karşı özel bir coşkuya da yol açabilir.
Bununla birlikte, bu tür özellikler popülasyonda yaygın olan kişilik özellikleridir ve psikiyatrik bozukluğun bağlamından bağımsız olarak, örneğin ampirik olarak kanıtlanmış beş faktörlü modelin boyutlarında da bulunabilir. Bu nedenle DEHB'ye sahip olmak bu özel becerilerin geliştirilmesi için önemli bir ön koşul değildir. Belirli güçlü yönler ile DEHB'nin varlığı arasında kurulan bağlantı da bu nedenle sert bir şekilde eleştiriliyor: Russell A. Barkley, görülen bağlantıları "ciddi bir bozukluğu romantikleştirmek" ve " isteğe bağlı " olarak tanımladı.
DEHB'den etkilenen kişilerin bireysel güçleri ve potansiyeli, bozukluğun şiddetine ve eşlik eden hastalıklara bağlı olarak maskelenebilir. Bu nedenle multimodal tedavinin önemli bir alt hedefi, bireyin mevcut kişilik kaynaklarını belirlemek ve teşvik etmenin yanı sıra avantajlı başa çıkma tarzları ve alışkanlıklarının (bazen sadece ilaç tedavisi yoluyla elde edilebilen) geliştirilmesi ve oluşturulmasıdır.
Tedavi

Tedavinin amacı bireyin farklı potansiyelini ortaya çıkarmak, sosyal becerilerini geliştirmek ve eşlik eden bozuklukları tedavi etmektir. Tedavi multimodal olmalıdır, yani birkaç tedavi adımının paralel olarak yürütülmesi gerekir (örn. psikoterapi, psikososyal müdahaleler, koçluk, farmakoterapi). Tedavi seçimi bozukluğun ciddiyetine bağlıdır. Terapi genellikle ayaktan tedavi bazında yapılabilir.
Özellikle semptomların şiddetli olması durumunda, yarı zamanlı yatarak tedavi (bir günlük grup, bir günlük klinik veya yatılı bakım ) veya yatarak tedavi gereklidir. Bu özellikle ciddi eşlik eden bozukluklar (örneğin sosyal davranış bozuklukları veya disleksi veya diskalkuli gibi kısmi performans zayıflıkları ), anaokulu veya okuldaki kaynakların yokluğu veya özellikle olumsuz psikososyal koşullar durumunda geçerlidir. Yeterince başarılı olmayan ayakta tedavi terapisi, bir çocuk ve ergen psikiyatri kurumunda yatarak veya yarı zamanlı olarak yapılabilir.devam edecek.  Orada aile içi ilişkiler yeniden istikrara kavuşturulabilir. Bunun için genellikle bakıcıların tedaviye dahil edilmesi gerekir.
Tedavi > Multimodal yaklaşım

Multimodal tedavi, her zaman bireysel vakaya göre uyarlanması gereken aşağıdaki yardımcıları içerebilir. Ayakta tedavide ve tam veya yarı zamanlı yatarak tedavi ortamında kullanılabilirler:
Ebeveynler, çocuklar/ergenler ve onların eğitimcileri veya sınıf öğretmenleri için hastalık yönetimi (psikoeğitim ) konusunda eğitim, tavsiye ve teşvik.  Bu, diğer şeylerin yanı sıra şunları sağlar: Semptomlar ve sosyal beceriler iyileşir.  Bununla birlikte, çok sayıda çalışmanın değerlendirilmesi ;biyolojinin gizli bir önceliğini
Ailedeki olası stresi azaltmak için ebeveyn eğitimi (ayrıca gruplar halinde) ve aileye yardım (aile terapisi dahil).
Olası stresi azaltmak için anaokulunda ve okulda (grup değiştirme dahil) yardımcı olun. Hem çocuğa ya da gence özel destek sağlanabileceği gibi okul psikologları tarafından da okul değişikliği sağlanabilmektedir.
Okulda (anaokulu), ailede veya diğer ortamlarda dikkatsizliği, dürtüselliği ve aşırı aktiviteyi azaltmak amacıyla beyin fonksiyonlarını destekleyen farmakoterapi, bkz. ilaç tedavisi
Dürtüsel ve düzensiz görev çözümlerini azaltmak (kendi kendine eğitim eğitimi ) veya sorunlar ortaya çıktığında davranışlarını değiştirmede onlara rehberlik etmek (öz yönetim ) için çocuk veya gençlere (okul çağından itibaren) yönelik bilişsel davranışçı terapi.
Disleksi veya diskalkuli gibi eşlik eden kısmi performans bozukluğu için öğrenme terapisi.
Son çalışmalar fiziksel aktivitenin olumlu bir etkisi olduğunu göstermektedir. DEHB hastalarında bunun davranış ve öğrenme yeteneği üzerinde olumlu etkisi vardır.
Eşlik eden hastalıkların tedavisi (bakınız: Eşlik eden ve ikincil hastalıklar ), özel olarak uyarlanmış genel tedavinin bir parçası olarak gerçekleştirilmelidir.
Ayrıca bakınız: Multimodal terapi (çocuk ve ergen psikiyatrisi ve psikoterapi)
Tedavi > Bilgi

İlgili herkes için DEHB hakkında derinlemesine ve kapsamlı bilgi her terapinin önemli bir parçasıdır. Etkilenen kişiler, bozukluğun türü (DEHB bir akıl hastalığı değildir, aptallık veya tembellik değildir ), belirtiler (semptomlar), günlük yaşamdaki olası zorluklar ve mevcut tedavi seçenekleri hakkında bilgilendirilmelidir.
Tıbbi ve psikolojik tartışmanın yanı sıra ebeveynlere ve etkilenen çocuklar ve yetişkinlere yönelik bilgi materyalleri de bulunmaktadır. Tasarımlarında bunlar genellikle kesintinin türünü dikkate alır (örn. az miktarda metin, çok sayıda çizim vb., 2000'li yıllardan bu yana giderek artan şekilde internette öğretici videolar da yer almaktadır; bu sayede web sitelerinin ciddiyeti ve ilgi yönelimi değerlendirilmelidir). eleştirel olarak).