İkinci İtalyan Bağımsızlık Savaşı
Muharebe süreci

Mareşal François Certain Canrobert komutasındaki Fransız Ordusu, demiryolu üzerinden Sardinya'ya hareket etti. Avusturya, Fransız kuvvetleri Sardinya'ya ulaşmadan önce zayıf Sardinya Ordusu karşısında hızlı bir zafer kazanacağına inanıyordu. Ancak Lombardiya'daki Avusturya birliklerinin komutanı Kont Gyulay çok temkinli yaklaşıyor ve saldırıya başlamak için Ticino nehrini geçene kadar belirli bir yöne doğru ilerlemeyecekti. Ne yazık ki şiddetli yağmurlar yağmaya başlamış ve bu da Sardinya Ordusu'nun yürüyüş rotasındaki pirinç tarlalarını sular altında bırakmasına ve ordunun yürüyüşünü yavaşlatmasına neden olmuştu.
Gyulay komutasındaki Avusturya kuvvetleri ise 30 Nisan'da Novara'yı ve 2 Mayıs'ta Vercelli'yi ele geçirmiş, 7 Mayıs'tan itibaren de Torino'ya doğru ilerliyordu. Fransız-Sardinya'nın Casale Monferrato çevresindeki Alessandria ve Po köprülerini güçlendirmeye yönelik hamlesi, Avusturya'yı 9 Mayıs'ta ilerleyişini durdurmaya ve 10 Mayıs'ta geri çekilmeye zorladı. Napolyon, 10 Mayıs'ta Paris'ten ayrılarak 12 Mayıs'ta Cenova'da karaya çıkmış ve 14 Mayıs'ta da nihayet Alessandria'ya varmıştı.
III. Napolyon daha sonra savaşın harekât komutasını üstlenmiştir. Savaşın ilk büyük çatışması 20 Mayıs'ta Avusturya 9. Kolordusu ile Fransız I. Kolordusu'nun bünyesinde bulunan Forey'in tümeni arasındaki Montebello Muharebesi ile başlamıştır. De Sonnaz komutasındaki Sardinya Süvarileri geldiğinde ise Avusturyalılar 9 saat süren çatışmanın ardından geri çekilmiş ve bu durum Gyulay'ı daha ihtiyatlı davranmaya itmiştir.
III. Napolyon, Turbigo Muharebesi'nden sonra Ticino nehrini geçmiş ve Lombardiya'ya girmiştir. Kuvvetlerinin yarısıyla ilerlerken diğer birlikleri de Avusturyalıları kuşatmak için kuzeye gönderdi. Avusturyalılar Milano önlerinde savunma hattı planlamış ancak 5 Haziran'da Magenta Muharebesi'nde yenilmişlerdi ve bu da Gyulay'ın Mincio nehrinin doğusundaki dörtgen kalelere doğru geri çekilmesine neden olmuş ve komutayı bizzat üstlenen İmparator Franz Joseph tarafından başkomutanlık görevinden azledilmesine yol açmıştır.
Fransız-Sardinya ordusu Milano'yu alarak Prusya'nın müdahalesine fırsat vermeden Avusturya'nın işini bitirmek için yavaş yavaş doğuya doğru ilerledi.
Geri çekilme sırasında Avusturyalılar, Karl von Urban'ın Treponti Muharebesi'nde Giuseppe Garibaldi'yi mağlup etmesiyle savaştaki tek zaferlerini kazanmış oldular.
Avusturyalılar, Fransızların Brescia'da durakladığını öğrenmiş ve Chiese nehri boyunca karşı saldırıya geçmeye karar vermişlerdi. İki ordu Solferino civarında tesadüf eseri karşılaşınca bir dizi karışık muharebe başladı.
Fransız kolordusu Medole'de bütün gün üç Avusturya kolordusunu oyalayarak Solferino civarındaki büyük muharebeye katılmalarını engellemiş ve bir gün süren muharebenin ardından Fransızlar bu bölgeyi ele geçirmiştir.
Ludwig von Benedek, Avusturya 8. Kolordusu ile birlikte ana kuvvetten ayrılmış ve Pozzolengo'yu Sardinya kuvvetlerine karşı savunmuştur. Bu savunmada başarılı oldu ancak Solferino'daki yarmadan sonra Avusturya ordusunun tamamıyle dörtgen kalelere geri çekildi.
Bu sırada Lombardiya'nın kuzeyinde, Giuseppe Garibaldi'nin İtalyan gönüllülerinin oluşturduğu Alp Avcıları, Varese ve Como'da Avusturyalıları yenilgiye uğrattı ve Birleşik Fransız-Sardinya Donanması 3.000 asker çıkararak Dalmaçya'daki Losinj (Lussino) ve Cres (Cherso) adalarını ele geçirdi.