Makimsilerin evrimi
Evrimsel tarih > Madagaskar'ın Kolonizasyonu

Bir zamanlar süper kıta Gondwana'nın bir parçası olan Madagaskar, atalarının lemur popülasyonunun muhtemel kaynağı olan yaklaşık 160 milyon yıllık doğu Afrika'dan ve ardından 80 ila 130 milyon yıl arasında Antarktika'dan ayrıldı. Başlangıçta ada, Afrika'dan ayrıldığı yerden (modern Somali civarında) güneye doğru sürüklendi ve şu anki konumuna 80 ile 90 mya arasında ulaştı. Bu süre zarfında, Hindistan ile ayrıldı, onu Hint Okyanusu'nda izole etti ve yakındaki Afrika'dan Mozambik Kanalı ile ayrıldı.
560 kilometre (350 mi) olan derin bir kanaldı.  Bu ayrılma tarihleri ve primat soyunun tahmini yaşı, Madagaskar Afrika'dan çekilmeden önce lemurların adada olabileceği ihtimalini ortadan kaldırır  vekillik olarak bilinen evrimsel bir süreç.  Bunu desteklemek için, Kretase'den Madagaskar'daki memeli fosilleri (bkz. Madagaskar'ın Mezozoik memelileri) gondwanatheres ve lemurların veya bugün adada bulunan diğer endemik memelilerin ataları olmayacak olan diğer memeli gruplarını içerir.
Madagaskar Paleosen tarafından coğrafi olarak zaten izole edilmiş ve aynı zamana dayanan lemur çeşitliliği ile, lemurların adaya nasıl ulaştığına dair bir açıklamaya ihtiyaç vardı. 19. yüzyılda, kıtaların kayması teorisinden önce, Philip Sclater, Étienne Geoffroy Saint-Hilaire ve Ernst Haeckel gibi bilim adamları, Madagaskar ve Hindistan'ın bir zamanlar Sclater tarafından Lemurya olarak adlandırılan ve o zamandan beri ortadan kaybolan bir Hint Okyanusu güney kıtasının parçası olduğunu öne sürdüler.  20. yüzyılın başlarında, okyanusta dağılma, lemurların adaya nasıl ulaştığına dair en popüler açıklama olarak ortaya çıktı.  Fikir ilk olarak 1900'lerin başlarındaki anti-plaka tektoniği hareketi altında, ünlü paleontolog William Diller Matthew'un 1915'te etkili makalesi "İklim ve Evrim" de önerdiği zaman şekillendi. Makalede Matthew, Madagaskar'da lemurların varlığını ancak ''rafting'' yaparak açıklayabildi. 1940'larda, Amerikalı paleontolog George Gaylord Simpson, bu tür olası olmayan olaylar için "piyango dağıtımı" terimini kullandı.
Plaka tektoniği teorisi tutunca, okyanusta dağılma gözden düştü ve hatta birçok araştırmacı tarafından gerçekleşmesi halinde "mucizevi" olarak kabul edildi. Oluşma olasılığının düşük olmasına rağmen, okyanusta dağılma, lemurlar da dahil olmak üzere Madagaskar'daki sayısız omurgalı kolonizasyonu için en çok kabul edilen açıklama olmaya devam etmektedir. Muhtemel olmasa da, uzun süreler boyunca karasal hayvanlar, sel sularıyla büyük nehirlerden denize dökülen karışık bitki örtüsünden oluşan yüzen paspaslar üzerinde uzak adalara ara sıra rafting yapabilirler.
Tatlı su veya yiyecek olmadan uzun bir okyanus yolculuğu, büyük, sıcak kanlı (homeotermik) bir memeli için zor olurdu, ancak bugün birçok küçük, gece lemur türü, metabolizmalarını düşürmelerine ve yağla yaşarken uykuda olmalarına izin veren heterotermi sergilerler. rezervler. Küçük, gececi bir lemur atasındaki böyle bir özellik, okyanus yolculuğunu kolaylaştırabilir ve torunlarına geçebilirdi. Bununla birlikte, bu özellik bugüne kadar incelenen yakından ilişkili lorisoidlerde gözlenmedi ve adanın zorlu çevre koşullarına yanıt olarak Madagaskar'da evrimleşmiş olabilir.
Her biri muhtemelen tek bir kolonizasyondan türemiş olan yalnızca beş karasal memeli takımı ve bu kolonizasyonlar ya erken Senozoyik ya da erken Miyosen'e tarihlendiğinden, okyanus yayılımı için koşullar Madagaskar için geçmişte iki ayrı dönemde daha iyi olmuş gibi görünüyor. Ocak 2010'da yayınlanan bir rapor, hem Madagaskar hem de Afrika'nın 1.650 kilometre (1.030 mi) bugünkü konumlarının güneyinde 60 civarında mya, onları farklı bir okyanus girdabı içine yerleştiriyor ve şu anda Madagaskar'dan akan güçlü akımı tersine çeviriyor. Akıntıların bugün olduğundan bile daha güçlü olduğu, rafting süresini yaklaşık 30 gün veya daha kısa bir süreye indirdiği ve küçük bir memeli için geçişi çok daha kolay hale getirdiği gösterildi. Zamanla, kıtasal levhalar kuzeye doğru sürüklendikçe akıntılar yavaş yavaş değişti ve 20 mya okyanusta dağılma penceresi kapanmıştı.
1970'lerden beri, rafting hipotezi, lemur ailesi Cheirogaleidae'nin diğer lemurlardan ziyade diğer Afro-Asya strepsirrhines ile daha yakından ilişkili olabileceği iddialarıyla sorgulandı. Bu fikir, 2001 yılında Pakistan'da 30 milyon yıllık Bugtilemur'un keşfi ve 2003'te Mısır'da 40 milyon yıllık Karanisia'nın keşfi ile destek kazanmasına rağmen, başlangıçta davranış ve molar morfolojideki benzerliklere dayanıyordu. Karanisia, bir diş peteği taşıyan en eski fosil iken, Bugtilemur'un bir diş tarağı olduğu düşünülüyordu, ancak aynı zamanda Cheirogaleus'a (cüce lemurlar) daha da benzer molar morfolojiye sahipti. Bu ilişkiler doğru olsaydı, bu fosillerin tarihlerinin Madagaskar'ın kolonizasyonu üzerinde iki ayrı olay gerektirecek şekilde etkileri olurdu. Avrupa fosil bölgelerindeki genetik kanıtlar ve diş taraklı primatların yokluğu göz önüne alındığında, en cimri açıklama, kök strepsirrhines'in Afro-Arap kara kütlesinde evrimleştiği, Madagaskar'a ve daha yakın zamanda Afrika'dan Asya'ya dağıldığıdır.  Daha yakın zamanda, yapısı ve Bugtilemur içinde sık dişli genel varlığı bunun muhtemelen bir adapiform düşündüren, sorguya, yanı sıra çok sayıda diş özellikleri edilmiştir.
Düşünülmüş olan alternatif bir okyanus yayılımı şekli, lemur atalarının düşük deniz seviyesinin olduğu zamanlarda açıkta kalan deniz dağlarını kolonize ederek küçük adımlarla Madagaskar'a ulaşmış olabileceği adaya atlamaydı. Ancak, Davie Ridge boyunca bulunan tek deniz dağları bu kadar geniş bir kanalda çok küçük olacağından bu olası değildir. Afrika ve Madagaskar arasındaki Komor Adaları önemli ölçüde daha büyük olmasına rağmen, çok gençtirler, volkanik faaliyetlerle ancak 8 myö civarında oluşmuştur.  Madagaskar ile Afrika arasında bir kara köprüsü de önerildi, ancak bir kara köprüsü, adaya özgü olandan çok daha büyük bir Afrika memeli fauna örneğinin göçünü kolaylaştırabilirdi. Ayrıca, derin hendekler Madagaskar'ı anakaradan ayırır ve Oligosen'den önce deniz seviyesi bugünkünden önemli ölçüde yüksekti.
Kara köprüsü hipotezinin bir varyantı, hem bir kara köprüsünün nasıl oluşabileceğini hem de diğer memeli takımlarının onu neden geçemediğini açıklamak amacıyla önerilmiştir. Jeolojik çalışmalar, Hindistan ve Asya'nın çarpışmasının ardından Davie Kırılma Bölgesi'nin tektonik kuvvetler tarafından, muhtemelen bir kara köprüsü oluşturmaya yetecek kadar yukarı itildiğini göstermiştir. Gerçekten de, Davie Kırılma Bölgesi boyunca yer alan karot örnekleri, Mozambik Kanalı'nın en azından bir kısmının deniz seviyesinin 45 ile 26 myö arasında, veya muhtemelen 55 milyon yıl kadar erken olduğunu göstermektedir. Hint-Asya çarpışmasının ardından, fay tipi doğrultu atımlı faydan normal faya dönüştü ve deniz tabanı yayılması Davie Kırılma Zonu boyunca sıkışma yaratarak yükselmesine neden oldu. Miyosen'in başlarında, Doğu Afrika Yarığı fay boyunca gerilim yarattı ve okyanusun altında çökmesine neden oldu. Birçok Madagaskar memeli takımının farklılık tarihleri eskiden bu pencerenin içindeydi. Eski Dünya maymunları, köpekleri ve kedileri, daha sonra Miyosen'e kadar Afrika'ya ayrılmadı veya gelmedi. Bununla birlikte, Madagaskar memeli kuşlarının ayrışmasının daha yakın tarihli tarihi, bu kara köprüsü penceresinin dışında kalmaktadır ve bu süre zarfında kara köprüsü mevcut olsaydı, Madagaskar'da çok daha fazla memeli grubu çeşitliliği beklenirdi.
Lemur kolonizasyonunun tarihlendirilmesi, strepsirrhine evrimi ile aynı nedenlerle tartışmalıdır. Hem mitokondriyal hem de nükleer DNA dizileri kullanılarak, aye-aye ve lemurların geri kalanı arasındaki bölünmeye dayalı olarak tek bir kolonizasyonun 62 ila 65 milyon yıl önce olduğu tahmin edilmiştir.  Öte yandan, seyrek fosil kayıtları ve diğer nükleer genlere dayanan bazı tahminler, 40 ila 52 arasında daha yeni bir tahmini desteklemektedir. mya.  Ayrıca, Afrika'dan bir fosil strepsirrhine primat, Plesiopithecus, lemurların geri kalanının Afrika'da ayrıldığını ve bunun en az iki kolonizasyon olayı gerektireceğini öne sürebilir.
Sınırlı memeli popülasyonuyla Madagaskar'a güvenli bir şekilde yerleştikten sonra lemurlar, gelişen arboreal memeli gruplarının artan rekabetinden korundu.  Maymunlar Oligosen tarafından evrimleşmiştir ve zekaları, saldırganlıkları ve aldatıcılıkları, onlara Afrika ve Asya'daki günlük adapiform primatlar üzerinde çevreyi sömürme avantajı vermiş ve nihayetinde onları yok olmaya ve geriye sadece gece lorisoidlerini bırakmaya itmiş olabilir.