Hollanda Altın Çağı resmi
Portreler

Portre resmi, 17. yüzyılda Hollanda'da gelişti çünkü diğer ülkelerdeki muadillerine göre portre yapmaya çok daha hazır olan büyük bir ticaret sınıfı vardı; Çeşitli tahminlere göre toplam üretimin 750,000 ile 1,100000 adet arası portre yapıldığıdır. Rembrandt, genç bir Amsterdamlı portreci olarak en büyük finansal başarılı dönemini yaşadı ancak diğer sanatçılar gibi kasabalıların resim siparişi veren portrelerinden oldukça sıkıldı: Van Mander'e göre "sanatçılar bu yolda zevksiz seyahat ediyorlar"dı.
Hollandalı portre resmi 17. yüzyıl Avrupa'sının geri kalanındaki aristokrat Barok portresinin havalı ve aşırı retoriğinden kaçınırken erkek ve çoğu durumda kadın modellerin kasvetli kıyafetleri ve Kalvinist, sahne, mal veya görüşlerin dahil edildiğine dair duygu arka plandaki arazi tüm teknik kalitelerine rağmen birçok Hollanda portresinde gururun günahının yadsınamaz bir aynılığa yol açtığını gösterecekti. Tam uzunlukta bir poz da gurur gösterebileceğinden genellikle ayakta durmaktan kaçınılır. Pozlar özellikle kadınlar için gösterişsizdir ancak çocuklara daha fazla özgürlük tanınabilir. Bir portreye sahip olmanın klasik anı, yeni karı koca bir çift resimde ayrı çerçeveler işgal etmekten ziyade evlilik üzerineydi. Rembrandt'ın daha sonraki portreleri, karakterizasyon gücü ve bazen bir anlatı unsuru tarafından zorlanır ancak ilk portreleri bile New York'taki Metropolitan Sanat Müzesi'ne bağışlanan 'başlangıç Rembrandtları' odasındaki gibi toplu halde moral bozucu olabilir.
Dönemin diğer büyük portreciliği canlı fırça çalışmaları ve modelleri rahat ve neşeli gösterme yeteneği, en umutsuz konulara bile heyecan katan Frans Hals'dir. Willem Heythuijsen portresinin son derece "soğukkanlı duruşu" olağanüstüdür: "Bu döneme ait başka hiçbir portre bu kadar gayri resmi değildir". Model on yıl önce Hals'ın tek gerçek boyutlu tam boy portresini görevlendirmiş olan zengin bir tekstil tüccarıydı. Özel bir oda için çok daha küçük olan bu çalışmada binicilik kıyafetleri giyer. Jan de Bray, modellerini klasik tarihin figürleri gibi kostümlü poz vermeleri için teşvik etti ancak eserlerinin çoğu kendi ailesinindir. Thomas de Keyser, Bartholomeus van der Helst, Ferdinand Bol ve diğerleri, aşağıda tarih veya tür ressamları olarak belirtilenler de dahil olmak üzere, daha geleneksel eserleri canlandırmak için ellerinden geleni yaptılar. Modadan diğer resim türlerine göre daha az etkilenen portre, Hollandalı sanatçılar için güvenli yedek olarak kaldı.
Sanatçıların stüdyo yöntemleri hakkında çok az bildiğimiz kadarıyla Avrupa'nın başka yerlerinde olduğu gibi yüz muhtemelen bir veya iki ilk oturuşta çizilmiş ve belki de boyanmış gibi görünür. Diğer oturumların tipik sayısı belirsizdir - sıfır (tam uzunlukta bir Rembrandt için) ile 50 arasında belgelenmiş görünmektedir. Giysiler stüdyoya bırakıldı ve asistanlar ya da getirilmiş bir uzman usta tarafından boyanmış olabilir ancak ya da bu nedenle resmin çok önemli bir parçası olarak görülüyorlardı. Evli ve hiç evlenmemiş kadınlar, aile grupları dışında ne kadar az bekar kadının resminin nasıl yapıldığını vurgulayan elbiselerinden ayırt edilebilir. Başka yerlerde olduğu gibi gösterilen giysilerin doğruluğu değişkendir - çizgili ve desenli giysiler giyilirdi ancak sanatçılar bunları nadiren gösterir, anlaşılır bir şekilde fazladan çalışmadan kaçınırlar. Dantel ve fırfır yakalar kaçınılmazdı ve gerçekçilik isteyen ressamlara bu zorlu bir meydan okumaydı. Rembrandt, desenli dantelleri boyamanın, geniş beyaz stokları yerleştirmenin ve ardından deseni göstermek için hafifçe siyaha boyamanın daha etkili bir yolunu geliştirdi. Bunu yapmanın bir başka yolu, siyah bir katmanın üzerine beyaza boyamak ve deseni göstermek için fırçanın ucuyla beyazı kazımaktı.
Yüzyılın sonunda 1630'larda İngiltere'de van Dyck tarafından başlatılan ve "pitoresk" veya "Roma" kıyafeti olarak bilinen yarı süslü elbisede modelleri gösterme modası vardı. Aristokrat ve asker modeller, parlak kıyafetler ve geniş ortamlarda kentlilere göre kendilerine daha fazla özgürlük tanıdılar ve dini bağlantılar muhtemelen birçok tasviri etkiledi. Yüzyılın sonunda aristokrat ya da Fransızlar, burghers arasında değerler yayılıyordu ve tasvirlere daha fazla özgürlük ve gösterime izin verildi.
Tronie, portre, tarih ve tür resminin öğelerini birleştiren farklı bir resim türü idi. Bu genellikle alışılmadık bir ruh hali veya ifadeyi yakalamaya odaklanan tek bir figürün yarı uzunluğuydu. Modelin gerçek kimliğinin önemli olmaması gerekiyordu ancak bunlar tarihsel bir figürü temsil edebilir ve egzotik veya tarihi kostümü giymiş olabilirlerdi. Kendi portrelerinin çoğu aynı zamanda tron olan Jan Lievens ve Rembrandt (özellikle kazınmış olanlar) bu türü geliştirenler arasındaydı.
Aile portreleri Flanders'da olduğu gibi bahçelerde açık havada yer alma eğilimindeydi ancak daha sonra İngiltere'de olduğu gibi geniş bir manzara olmadan ve kıyafet ve ruh hali bakımından nispeten gayri resmi olma eğilimindeydi. Büyük ölçüde Hollanda buluşu grup portreleri, bir şehrin okulunun veya askeri muhafızlarının memurları, mütevelli heyetleri ve loncaların ve hayır kurumlarının vekilleri gibi Hollanda yaşamının önemli bir parçası çok sayıda sivil dernek arasında popülerdi. Özellikle yüzyılın ilk yarısında portreler çok resmiydi ve kompozisyon açısından sertti. Gruplar genellikle bir masanın etrafına oturmuş, her biri izleyiciye bakıyordu. Giysilerdeki ince ayrıntılara ve uygun olan yerlerde mobilyalara ve bir kişinin toplumdaki konumunun diğer işaretlerine çok dikkat edildi. Yüzyılın ilerleyen dönemlerinde gruplar daha canlı ve renkler daha parlak hale geldi. Rembrandt'ın Draperlar Loncası Sendikaları, bir masanın etrafındaki bir grubun incelikli bir muamelesidir.
Bilim adamları genellikle etraflarında çalıştıkları alet ve nesnelerle poz veriyorlardı. Doktorlar bazen 'Anatomik Ders' denen bir kadavranın etrafında birlikte poz verdiler, en ünlüsü Dr.Nicolaes Tulp'un Rembrandt'ın Anatomi Dersi (1632, Mauritshuis, The Hague ). Regentenstuk portrelerinde mütevelli heyetleri, yüzlerinde ciddi ifadelerle bir masanın etrafına oturmuş, koyu renkli giysilerle poz veren bir kemer sıkma ve alçakgönüllülük imajını tercih ettiler (incelikle toplumdaki seçkin duruşlarına tanıklık ediyordu).
Milis gruplarının portrelerinin çoğu Haarlem ve Amsterdam'da yapıldı ve çok daha gösterişli ve rahattı, hatta diğer portre türlerinden çok daha büyüktü. İlk örnekler onlara yemek yediğini gösterdi, ancak daha sonraki gruplar çoğu figürün daha dinamik bir kompozisyonu desteklediğini gösterdi. Rembrandt'ın, daha çok Night Watch (1642) olarak bilinen ünlü Kaptan Frans Banning Cocq Militia Şirketi, bir grubu eylem halinde göstermek için iddialı ve tam anlamıyla başarılı olmayan bir girişimdi, bir devriye veya geçit töreni için yola çıktı, aynı zamanda tipik olanlardan kaçınma konusunda yenilikçi bir girişimdi. bu tür çalışmaların geniş biçimi.
Grup portrelerinin maliyeti genellikle denekler tarafından paylaşılır, çoğu zaman eşit değildir. Ödenen miktar, her bir kişinin resimdeki yerini belirleyebilir, ya ön planda tam kıyafetiyle ya da sadece grubun arkasında yüz gibi. Bazen tüm grup üyeleri eşit bir meblağ ödedi ve bu, bazı üyeler resimde diğerlerinden daha belirgin bir yer kazandığında, muhtemelen tartışmalara yol açtı. Amsterdam'da bu resimlerin çoğu nihayetinde belediye meclisinin eline geçecekti ve birçoğu şu anda Amsterdams Historisch Müzesi'nde sergileniyor; Hollanda dışında önemli bir örnek yoktur.