stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Cahit Sıtkı Tarancı
Hayatı > Ölümü

Tarancı, 1954 yılının ocak ayının ikinci yarısında sağ tarafına gelen felçle Ankara Numune Hastanesine kaldırıldı. Sağ tarafından felç olan Cahit Sıtkı, konuşma yetisini kaybetti. Üç ay hastanede kaldıktan sonra taburcu edildi ve tıbbî imkânların daha iyi olacağı düşüncesiyle İstanbul'a götürüldü. Doktorların, şairin iyileşme ümidi olmadığı ve baba evine gitmesinin uygun olacağını belirtmesiyle Diyarbakır'a, bir yıl Diyarbakır'da kaldıktan sonra tedavi amacıyla 7 Ekim 1955'te yeniden Ankara'ya götürüldü. Ankara'daki tıp fakültesinde on bir ay boyunca tedavi gördü. Bu sırada kendisine şiirleri okunmuş, hafızasına tekrar işlerlik kazandırılmaya çalışılmıştır. Söylenenleri anlamaya başlayan şair 15-20 kadar kelimeyi de söyleyebilir hâle geldi. Felçli olan sağ ayağını oynatmaya ve bükülü kalan kolunu kıpırdatmaya hatta yavaş yavaş yürümeye bile başladı. Dönemin bakanı Samet Ağaoğlu'nun yardımıyla 6 Eylül 1956'da kardeşi Halit Tarancı refakatinde Viyana'ya gönderildi. Viyana'daki bir hastanede tedavi gördüğü sırada 12 Ekim 1956'da zatülcenpten ötürü öldü. 26 Ekim Cuma günü Ankara'ya getirilen naaşı, Ankara'da Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedildi.
Sanat hayatı

Cahit Sıtkı, aile çevresinin edebi faaliyetlere ilgi duyması yönü ile küçük yaşlarda edebiyat dünyasına ilgi duymaya başladı. Saint-Joseph Lisesi'ne giderken Namık Kemal, Tevfik Fikret, Mehmet Emin Yurdakul ile Pierre Corneille, Jean Racine, Molière, Alphonse de Lamartine gibi sanatçıları da okuma fırsatı buldu. Galatasaray Lisesi'ndeyken şiire olan eğilimi giderek artmış ve 2. sınıftayken Ziya Osman'ın yönlendirmesiyle Fransız şair Charles Baudelaire'i okumaya başladı. Şair bu konuda şunları dile getirmiştir:
"Bendeki Lamartine muhabbeti Galatasaray onuncu sınıfa kadar devam etti. Orada Baudelaire'i okuduktan sonra düşünüşüm, duyuşum, görüşüm değişti. Daha doğrusu Baudelaire elinde tuttuğu canlı meşale ile bana tutacağım, tutmam gereken yolu gösterdi. Baudelaire bana suyun dibine inmeyi öğretti, içimle dışım arasındaki farkı Les Fleurs du Mal'i (Kötülük Çiçekleri) okuduktan sonra idrak ettim."
Hafta sonu tatillerini bürokrat dayısı Fevzi Bey'in evinde geçiren Cahit Sıtkı'yı aile çevresinden sadece o, şiire teşvik etmiş, onu yüreklendirmiştir. Cahit Sıtkı şiire ağırlık verdikçe derslerindeki başarısının düşmesi ailesi tarafından şiddetle eleştirilmekteydi. Lise son sınıftayken ilk şiirlerini Servet-i Fünûn ve Muhit dergilerinde yayımladı. Aynı dönemde Servet-i Fünûn ile Galatasaray Lisesi'nin Akademi ve Galatasaray adlı dergisinde de şiirleri yayımlanmaya başlamıştır. Dayısı, şiirlerini Abdullah Cevdet'e göstermesi konusunda Cahit Sıtkı'yı yüreklendirdi. Abdullah Cevdet, Cahit Sıtkı'nın bütün şiirlerini dikkatle okumuş, kusurlarını ona nezaketle göstermiş, beğendiği mısraların altını çizmiş ve ona yetenekli olduğunu söyledikten sonra; bu şiirleri yayımlamaktan vazgeçmesini ve daha çok kitap okuyarak yazmasını tavsiye etmiştir.
Cahit Sıtkı, şair olmak istemesine rağmen babası tarafından Mülkiye Mektebi'ne gönderilmişti. Okula bazı günler uğramış ama zamanının çoğunu da okula yakın bir kahvede geçirmiştir. Bu yüzden babasıyla çok tartışmış, babası ona diploması olmayan şairleri örnek göstererek kendisinin haklı olduğunu dile getirmeye çalışmıştır. Cahit Sıtkı da "Bu yaldızlı kâğıt üzerinde ne diye bu kadar duruyorsun, bak Hüseyin Cahit'in de diploması yok?" cevabını vermiştir. Sigara içmeye lisedeyken başlayan şair, bu dönemde içkiye başlamış ve kendi sözüyle "hayatı daha kesif yapmak için" hep şiir adına ve uğruna içtiğine işaret etmiştir. Edebiyat dünyasında tanınmasında Peyami Safa'nın 1932 yılında Cumhuriyet gazetesinde şiiri üzerine yazdığı üç yazının büyük etkisi olmuştur.
Sanat hayatı > Sanat anlayışı

"Sanat için sanat" anlayışına bağlı kalan Tarancı'ya göre şiir, kelimelerle güzel şekiller kurma sanatıdır. Vezin ve kafiyeden kopmamış ama ölçülü veya serbest, her türlü şiirin güzel olabileceği inancını taşımıştır. Şiirlerinde en çok yaşama sevinci ve ölüm temalarına yer vermiştir. Ayrıca yitik aşklar, mutlu sevdalar, yalnızlık, yaşadığı bohem hayatın buruklukları, çocukluk özlemi de şiirlerine konu olmuştur.  Cahit Sıtkı'ya göre sanat eseri/şiir, her şeyden önce bir "anlatım"dır. O, bu "anlatım"ı bir estetikçi veya felsefeci gibi ontolojik olarak değil, ilgilendiği ve üzerinde çalışmaktan zevk duyduğu bir nesne olarak ele almış ve kendisine göre başarılı bulduğu güzel şiirlerin özelliklerini anlatmıştır. Bu özellikler, aynı zamanda şairin şiir anlayışını ortaya koymaktadır. Ayrıca Cahit Sıtkı'ya göre samimiyet, estetik bir değerdir, şiirde anlatılan duygu, düşünce, inanç ve daha başka duyguların samimi olması bir şiire, sanat eseri olma kıymeti kazandıran unsurlardan biridir.
Sanat hayatı > Şiir kitapları

Yirmi bir şiirden oluşan Ömrümde Sükût, Cahit Sıtkı'nın 1933'te yayımlanan ilk şiir kitabıdır. Necip Fazıl Kısakürek tesiri altındaki bu şiirlerde, Fransız şiirinin tür ve biçim etkisi görülmekte ve Tarancı'nın çocukluk anıları, özlemleri, içinde yaşadığı zamanın kişisel bunalımları ele alınmıştır. Şairin lise yıllarında yazdığı ve Akademi, Muhit ve Galatasaray dergilerinde neşrettiği bazı şiirleri de içinde barındıran kitap, yedi bölüm halinde 21 şiiri ihtiva etmektedir. 1946'da Otuz Beş Yaş adlı şiir kitabı, Ülkü Basımevi tarafından basılmıştır. 1933-1946 döneminde yazılan şiirleri kapsayan bu eser, sonraki yıllarda en çok basılan şiir kitapları arasında yer almıştır. Kitaptaki şiirlerin büyük bir kısmı Varlık başta olmak üzere Kültür Haftası, Ağaç, Yücel, Gündüz, İnkılapçı Gençlik, Ülkü gibi dergilerde yayımlanmıştır. Eser, Ağustos 1946'da Varlık Yayınları'nın ilk kitabı olarak basılmış ve yüz sekiz şiir içermektedir. Çalışma Bakanlığı'nda çevirmenlik yapmaya başladığı dönemde yazmaya başladığı ve kitaba adını veren "Otuz Beş Yaş" şiiriyle Cumhuriyet Halk Partisi'nin kuruluş yıldönümü ile ilgili açtığı yarışmada birinciliği elde etmiştir. İlk baskısı 1952'de Varlık Yayınları tarafından yapılan Düşten Güzel, 1946-1952 arasında yazılan 35 şiiri içermektedir. Önceki kitapta yer alan ölüm, ölüm korkusu, yaşama sevinci; artık bu kitapta yerini sevgi ve evlilikten kaynaklanan mutluluk duygusuna bırakmıştır. Tarancı bu kitabında ayrıca Atatürk ve Kurtuluş Savaşı ile ilgili bazı konulara, ülke ve ülke insanlarına değinen bazı deyişlere yer vermiştir. Varlık Yayınları tarafından 1957'de çıkan Sonrası, şairin ölümünden sonra yayımlanmıştır. Bu kitabın ilk 28 sayfasında 1933-1954 yazıp sağlığında yayımladığı, 1952'den sonra yazıldığı halde çeşitli dergilerde yayımlandığı halde kitaplarında yer almayan 73 şiiri ile birlikte bazı çeviri şiirleri yer almaktadır. Asım Bezirci tarafından derlenen Tarancı'nın bütün şiirleri 1983'te Bütün Şiirleri adıyla Can Yayınları'ndan çıkmıştır. Kitap altı bölümden oluşmaktadır.
Sanat hayatı > Hikâyeleri

Cahit Sıtkı, şairliğiyle tanınmak istemiş ve ömrünün büyük bölümünü şiirle iştigal ederek geçirmiş bir sanatçı olmasının yanında hikâyeler de kaleme almıştır. Hikâyelerini gerek Fransa'ya gitmeden önceki yıllarda gerekse Cumhuriyet gazetesinde çalışıp yükseköğrenimini tamamlamaya çalıştığı yıllarda yazmış ve aynı gazetede yayımlatmıştır. Daha çok maddî sıkıntılardan dolayı (dostu Baki Süha Edipoğlu'nun aktardığına göre sigara ve içki parasını çıkarmak için) 1935-1947 yılları arasında yazmıştır. Bunlar kısa hacimli, günlük yaşamın içinden bazı gözlemlere dayalı hikâyelerdir. Toplam seksen hikâye yazan Tarancı, hikâyelerinde aile özlemi, güzellik-çirkinlik karşıtlığı, aşk, karşılıksız aşk, kadınlar tarafında sevilme arzusu, yaşama sevinci-ölüm korkusu karşıtlığı, içkiye sığınış, memuriyeti ve işi sevmeme ve baba korkusu gibi konuları ele almıştır. Cahit Sıtkı'nın hikâyeleri konusundaki ilk çalışma, Selahattin Önerli tarafından 1976 yılında Ankara-Akran matbaasında basılan bir kitapta yayımlanmıştır. 2006'da ise Can Yayınları, Gün Eksilmesin Penceremden adıyla Tarancı'nın 43 hikâyesini içeren bir kitabı Tarancı'nın ölümünün 50. yılında yayımlamıştır.
Sanat hayatı > Mektupları

Tarancı'nın aile fertlerine, arkadaşlarına ve yakın dostlarına yazmış olduğu mektupların çoğu yayımlanmıştır. Ziya'ya Mektuplar, Tarancı'nın 1930-46 yılları arasında yakın dostu Ziya Osman Saba'ya yolladığı mektuplardan elli yedisini içermektedir. Nisan 1957'de Varlık Yayınları tarafından basılmıştır. İnci Enginün tarafından hazırlanan ve Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu tarafından basılan Evime ve Nihal'e Mektuplar, Cahit Sıtkı Tarancı Müzesi'ndeki mektupların bir araya getirilmiş hâlidir. Kitaptaki mektuplardan on biri şairin annesine, beşi babasına, ikisi anne ve babasına, kırkı Nihal'e, ikisi Yıldız'a, biri Yıldız, Nihal ve Yılmaz'a hitaben yazılmıştır. Yaşar Nabi Nayır da Dost Mektuplar adlı eserinde Tarancı'nın on iki mektubuna yer vermiştir.
Etkilendiği İsimler

Yunus Emre
Ahmet Kutsi Tecer
Şeyh Galip
Fuzuli
Ahmet Hamdi Tanpınar
Necip Fazıl Kısakürek
Ahmet Haşim
Yahya Kemal Beyatlı
Alphonse de Lamartine
Moliere
Jean Baptiste Racine
Pierre Corneille
Mehmet Emin Yurdakul
Tevfik Fikret
Namık Kemal
Paul Eluard
Paul Valery
Arthur Rimbaud
Paul Verlaine
Charles Baudelaire
Baki
Mirası > Müzesi

Ana madde: Cahit Sıtkı Tarancı Müzesi
Cahit Sıtkı'nın Diyarbakır'da doğduğu ev günümüzde müze olarak kullanılmaktadır. Şehir merkezinde, Camii Kebir Mahallesi, Cahit Sıtkı Tarancı Sokak No:3'te bulunan ev, 1733 tarihinde inşa edilmiştir. Diyarbakır'ın geleneksel konut mimarisinin tüm özelliklerini taşıyan ev, merkezi bir avlu etrafında sıralanmış dört kanattan oluşmuş ve zemin artı bir katlı olarak tamamen bazalt taş kullanılarak inşa edilmiştir. Binada büyüklü küçüklü toplam on dört oda, mutfak, kiler ve tuvalet bulunmaktadır. 1973 tarihinde Kültür Bakanlığı tarafından satın alınıp restore edildikten sonra, cumhuriyetin 50. yılında 29 Ekim 1973 tarihinde Tarancı'nın anısını yaşatmak ve ismini ebedileştirmek amacı ile müze olarak hizmete açılmıştır. Müzede Tarancı'nın şahsî eşyaları, el yazısı ile yazılmış mektupları, aile fotoğrafları ve kitaplarından oluşan bir koleksiyon sergilenmektedir. Müze, 1 Mayıs 2011 tarihinde başlanan onarım ve teşhir tanzim çalışmaları 1 Ağustos 2012 tarihinde tamamlanmış ve 18 Mayıs Müzeler Günü'nde tekrar açılmıştır.
Mirası > Bestelenmiş şiirleri

Cahit Sıtkı'nın birçok şiiri, farklı bestekârlar tarafından çeşitli makam ve farklı usullerde bestelenmiştir. Bunların dışında "Memleket İsterim" şiiri, Onur Akın tarafından söylenmiştir.
| Özgün adı | Bestelenmiş adı | Bestekâr | Makam | Usûl | TSM Repertuvar No | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Hatıralar" | "Bilmem ki Hatıralar Ne İstersiniz Benden" | Suphi İdrisoğlu | Acemkürdî | Düyek 8/8 | 13611 |  |
| "Hatıralar" | "Bilmem ki Hatıralar Ne İstersiniz Benden" | Necdet Varol | Hüzzam | Semai 3/4 Curcuna 10/8 | 1689 |  |
| "Bir Güzel Bilirim" | "Bir Güzel Bilirim Bir Daha Bilmem" | İsmail Akçapınar | Hicaz | Aksak 9/8 | 15347 |  |
| "Sanatkârın Ölümü" | "Gitti Gelmez Bahar Yeli" | Alâddin Yavaşça | Hicaz | Düyek 8/4 | 12004 |  |
| "Sanatkârın Ölümü" | "Gitti Gelmez Bahar Yeli" | Suphi İdrisoğlu | Kürdilihicazkâr | Semai 3/4 | 12999 |  |
| "Sanatkârın Ölümü" | "Gitti Gelmez Bahar Yeli" | Tarhan Toper | Segâh | Düyek 8/8 | 4946 |  |
| "Sanatkârın Ölümü" | "Gitti Gelmez Bahar Yeli" | Kaya Öztaş | Segâh | Düyek 8/8 | 13271 |  |
| "Otuz Beş Yaş" | "Yaş Otuz Beş Yolun Yarısı Eder" | Fethi Karamahmutoğlu | Hicaz | Sofyan 4/4 | 12218 |  |
| "Otuz Beş Yaş" | "Otuzbeş Yaş" | Âmir Ateş | Rast | Sofyan 4/4 | 19498 |  |
| "Aşkımız" | "Zûlmü Pek Çok İnsafı Az" | İsmail Akçapınar | Hicaz | Düyek 8/4 | 15289 |  |
| "Felekten Bir Gece" | "Dünya Gözüyle Görsek, Murada Ermek Nedir" | Ahmet Hatipoğlu | Kürdilihicazkâr | Sofyan 4/4 | 3659 |  |
| "Mademki Vakit Akşam" | "Mademki Vakit Akşam" | Ünal Türköz | Kürdilihicazkâr | Düyek 8/8 | 15387 |  |
| "Gün Eksilmesin Penceremden" | "Ne Doğan Güne Hükmüm Geçer" | Münir Nurettin Selçuk | Mâhur | Sofyan 4/4 | 7973 |  |
| "Bahar Geliyor" | "Damlardaki Kar Saçaktaki Buz" | Kaya Öztaş | Nihavend | Düyek 8/8  Aksak 9/8 | 13747 |  |
| "Hatıralar" | "Bu Tatsız Akşam Saatinde Görünmez Kanatlarınızla Cama Vurmayın, Hatıralar" | Alâeddin Yavaşca | Segâh | Düyek 8/8 | 2691 |  |
| "Anacığım" | "Anacığım" | Mehmet Onur | Şevkefza | Aksak 9/8 | 21426 |  |
| "Kış Gecesi Rüyası" | "Buldum, Buldum Yıllardır Kaybettiğim Aynayı" | Nâlân Aksoy | Zirgüle'li Hicaz | Düyek 8/8 | 2560 |  |
Eserleri

| --- | --- |
 Şiir Ömrümde Sükût (1933)  Otuz Beş Yaş (1946)  Düşten Güzel (1952)  Sonrası (1957)  Bütün Şiirleri (1983) :  Mektup Ziya'ya Mektuplar (1957)  Evime ve Nihal'e Mektuplar (1989) Hikâye Gün Eksilmesin Penceremden (2006) Biyografi Peyami Safa: Hayatı ve Eserleri (1940) 
Tarancı'nın günümüzde müze hâline getirilen doğup büyüdüğü evin bir bölümü.
Tarancı'nın orta öğrenimini tamamladığı Galatasaray Lisesi.
Cahit Sıtkı Tarancı Heykeli, Şairler Sofası Parkı, Beşiktaş, İstanbul
Tarancı'nın Diyarbakır'daki Gazi Köşkü'nde yer alan büstü
Cahit Sıtkı Tarancı'nın Cebeci Asri Mezarlığı'nda yer alan kabri, Ankara
Charles Baudelaire (resimdeki), Tarancı'yı en çok etkileyen şairlerden biridir. Tarancı, Baudelaire için "Bu dev Fransız şairini içime sindire sindire okuduktan sonradır ki, şiir yazmak benim için teneffüs etmek, yemek, içmek kadar tabii bir hayat, faaliyet oldu." demiştir.
Tarancı'nın doğduğu evde yer alan heykeli. Heykelde Tarancı'nın "Gün Eksilmesin Penceremden" adlı şiirinin ikinci ve son dörtlüğündeki "Pervam yok verdiğin elemden; / Her mihnet kabulüm, yeter ki / Gün eksilmesin penceremden!" dizeleri yer almaktadır.
Beşiktaş Şairler Sofası Parkı'ndaki Cahit Sıtkı Tarancı heykeli
Tarancı'nın müzeye çevrilen evinin bir odası
Türlerin Kökeni

| --- | --- |
On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life
1859 yılındaki baskısının kapağı
Yazar: Charles Darwin
Çevirmen: Öner Ünalan
Ülke: Birleşik Krallık
Dil: İngilizce
Konular: Doğal seçilim   Evrimsel biyoloji
Yayım: 24 Kasım 1859 (özgün) 1970 (Türkçe)
Yayımcı: John Murray
Sayfa: 502 (İngilizce)   469 (Türkçe)
OCLC: 61724073
Türlerin Kökeni, İngiliz doğa tarihçisi Charles Darwin'in 24 Kasım 1859'da yayımlanan kitabıdır. Orijinal adı Doğal Seçilim Yoluyla Türlerin Kökeni ya da Yaşam Mücadelesinde Avantajlı Irkların Korunumu Üzerine idi, ancak 1872'de çıkan 6. baskısında Türlerin Kökeni olarak kısaltıldı. Bilim tarihinin en önemli çalışmalarından biridir ve evrimsel biyolojinin temelini oluşturduğu kabul edilir. Çalışma, Darwin'in HMS Beagle gemisi ile 1831-1836 yılları arasında yaptığı araştırma gezisi sonrasında, özellikle Galápagos Adalarındaki gözlemlerine dayandırarak oluşturduğu biyolojik evrim kuramı üzerinedir.
Kuramın doğuşu

Ana madde: Evrim
Darwin, incelemelerinden türlerin sabit olmadığını, uzun süreli de olsa çevre koşullarına göre değiştiğini öğrenmişti. Ancak bu süreci tetikleyenin ne olduğu konusunu henüz açıklayamamıştı. Birleşik Krallık'a döndükten sonra üzerinde çalıştığı ve görüşlerine değer verdiği doğa bilimcilerle tartıştığı konu esasta buydu.
Darwin evrim teorisini kurarken, ona ışık tutan ve onu etkileyen Malthus’un "Nüfus İlkesi Üzerine Bir Deneme" adlı kitabındaki: "Bütün canlılar bir var olma ya da yok olma savaşı içindedir, savaşların nedeni nüfus artışıdır, çünkü beslenme kaynakları sınırlıdır ve bunlara sahip olmak için insanlar zorunlu olarak savaş yürütmek zorunda kalmaktadırlar ve bu savaşta güçlüler zayıfları ezer geçer" şeklindeki tezleri oldu.
Malthus’un tezindeki varolma savaşıyla kendi gözlemleri arasında bağ kuran Darwin, evrim teorisinin itici gücünün ne olduğuna yanıt veriyor ve bunu doğal seçilim ve çevreye uyum olarak tanımlıyordu.
Bir doğa bilimcisi olarak gözlemlerinden sonuçlar çıkarmaya başladığından beri dinden kopmuş olan Charles Darwin, bu son adımı atmaktan ve teorisini dünyaya açmaktan düpedüz çekiniyordu. Notlarını, üzerine "ölümümden sonra açılacak" diye yazarak paketlemişti. Bu paket ve eklediği yeni notları neredeyse yirmi yıl Charles Darwin'in evinin merdiven altındaki süpürgeliğinde, sandıkta durmuştur.
Kapsam

Darwin, evrim kuramı üzerinde çalışırken aşağıdaki varsayımlarla hareket etmiştir:
Değişkenlik: Dünya değişmez değildir, sürekli bir değişim sürecindedir.
Türlerin akrabalığı: Tüm canlı yapılar sürekli bir farklılaşma sürecinde ortaya çıkmıştır ve ortak ataları vardır.
Evrim bir süreçtir: Evrim sürekli bir süreçtir ve anlık sıçramalarla oluşmaz.
Doğal seçilim: Çevre koşullarına en iyi uyum sağlayan canlılar en fazla ürerler ve bunun sonucu daha az uyum sağlayanlar yaşam alanlarından itilirler. Uyum sağlama açısından ne avantajlı ne de dezavantajlı olan değişiklikler bu süreçte etkilenmezler.
Bu varsayımlar Darwin'in gözlemlenebilir kabul ettiği şu olgular üzerinde yükselmektedir:
Üreme biçimleri ne olursa olsun, canlılar geometrik diziyle çoğalma eğilimindedir
Bu eğilime karşın türlerde nüfus aşağı yukarı sabit kalmaktadır.
Doğal kaynaklar sınırlıdır, nüfus artışına paralel olarak değişmemektedir.
Bir türün iki örneği hiçbir zaman bütünüyle aynı değildir, bu şekilde her tür içinde büyük bir değişkenlik potansiyeli mevcuttur.
Değişkenliğin büyük bir bölümü genetiktir.
Bütün bu olgulardan Darwin, "yaşam savaşı" dediği ilkeye ulaşır.
Buna göre, belli bir çevrede farklı özellikler taşıyan bireyler arasında yaşam savaşımı var olduğundan, doğal koşullara uyum bakımından, özellikleri üstünlük sağlayan bireylerin (veya türlerin) egemenlik kurması ve diğerlerinin elenmesi kaçınılmazdır. Böylece evrimin itici düzeneği doğal seçilim olduğu bulunmuştur.
Kapsam > "Teorinin Güçlükleri" bölümü

Darwin, Türlerin Kökeni kitabındaki 6. bölüme "Teorinin Güçlükleri" adını vermiştir. Darwin kitabında açıklamakta güçlük çektiği kısımları iki ana hatta ele almıştır: "İçgüdüler" ve "Ara-Geçiş Formları". Darwin, Evrim düşüncesini ortaya attığında henüz herhangi bir ara-geçiş formu bulunamamıştı. Ama Darwin'e göre ara-geçiş formlarının olması teorinin ayakta kalmasını sağlayan yegane unsurlardandır. Bunu kitabında şu şekilde belirtmiştir:
Eğer teorim doğruysa, türleri birbirine bağlayan sayısız ara-geçiş çeşitleri mutlaka yaşamış olmalıdır... Bunların yaşamış olduklarının kanıtları da sadece fosil kalıntıları arasında bulunabilir
İkinci konu olan içgüdülerden ise kitapta Teorinin Güçlükleri kısmında fazlaca söz edilmiştir.
İçgüdülerin birçoğu öylesine şaşırtıcıdır ki, onların gelişimi okura belki teorimi tümüyle yıkmaya yeter güçte görünecektir. diyen Darwin içgüdülerin kalıtsal olamayacağını ifade etmiştir;
Bir tek kuşakta alışkanlıkla birçok içgüdü edinildiğini ve sonra bunu izleyen kuşaklara soyaçekimle iletildiğini varsaymak ağır bir yanılgı olur. Bildiğimiz en şaşırtıcı içgüdüler, örneğin balarısının ve karıncaların birçoğunun içgüdüleri, alışkanlıkla kazanılmış olamaz.
Ayrıca Kambriyen Patlamasıyla tüm hayvan şubelerinin birden çeşitlenmesi, Darwin tarafından şöyle yorumlanmıştır:
Çok daha ciddi bir şekilde ortaya çıkan ilişkili bir problem daha vardır ki, bu da hayvanlar aleminin temel sınıflarına ait türlerin bilinen en aşağı tabakalardaki fosil kayalarında aniden ortaya çıkmasıdır...
Konuyla ilgili yayınlar

Janet Browne, "Türlerin Kökeni - Charles Darwin", Versus Kitap, Ağustos 2008.
Miladinov kardeşler

Miladinov kardeşler (Bulgarca: Bratya Miladinovi, Makedonca: Brakja Miladinovci), Dimitar Miladinov (1810–1862) ve Konstantin Miladinov (1830–1862), Osmanlı Makedonya'sındaki Bulgar ulusal hareketinin şairleri, folklorcuları ve aktivistleriydi. En çok, Bulgar edebiyatına ve Bulgar Ulusal Dirilişi sırasında folklor çalışmalarının doğuşuna yaptıkları katkıların en büyüğü olarak kabul edilen Bulgar Halk Şarkıları adlı halk şarkıları koleksiyonlarıyla tanınırlar. Konstantin Miladinov, Rusya'da kaldığı süre boyunca yazdığı Taga za Yug (Güney İçin Keder) şiiriyle de ünlüdür.
Kuzey Makedonya'da Miladinov kardeşler, Makedon ulusal uyanışının ve edebi geleneğinin temelini atan Makedonlar olarak tanınıyor. Bu görüşün savunucuları, Miladinov kardeşlerin kendilerine, dillerine ve kültürlerine Bulgarca atıfta bulunduklarını, çünkü Bulgarcanın etnik bağlılığı değil, farklı sosyokültürel kategorileri belirlediğini iddia ediyorlar. Bu görüş, Miladinov kardeşlerin orijinal eserlerinin çoğunun halka açık olmadığı, sadece sansürlenmiş versiyonları ve düzeltilmiş kopyalarının yayınlandığı Kuzey Makedonya'da yaygındır.
Miladinov kardeşlerin memleketi Struga şehri, onurlarına uluslararası Struga Şiir Akşamları festivaline ev sahipliği yapıyor.
Dimitar Miladinov

Dimitar Miladinov, 1810 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun Struga kasabasında (bugünkü Kuzey Makedonya Cumhuriyeti'nde) Hristo Miladinov ve eşi Sultana adlı bir çömlekçinin ailesinde doğdu. Dimitar, altı erkek ve iki kız olmak üzere sekiz çocuğun en büyüğüydü.
Konstantin Miladinov

Konstantin Miladinov, çömlekçi Hristo Miladinov'un ailesinin en küçük oğluydu. 1830'da Struga'da doğdu.
Tartışmaları

Miladinov kardeşler, Makedonya'daki Bulgar ulusal fikrinin ateşli savunucularıydı, dillerine ve kültürlerine yalnızca Bulgar olarak atıfta bulunarak, açıkça Bulgar olarak tanımlandılar. Bununla birlikte, etnik kökenleri, dilleri ve mirasları Bulgaristan ile Kuzey Makedonya arasında tartışmalı bir siyasi meseledir.
Kuzey Makedonya'daki resmi görüş, Miladinov kardeşlerin aslında Makedon dili konuşan ve Makedon edebiyatına katkıda bulunan Makedonlar olduğu yönündedir.
Dimitar Miladinov
Konstantin Miladinov
Maxim Reality

| Maxim Reality |
| --- | --- |
Maxim Washington'da
Genel bilgiler
Doğum: Keith Andrew Palmer 21 Mart 1967 (57 yaşında) Peterborough, İngiltere
Başladığı yer: İngiliz
Tarzlar: Big Beat, Alternative Rock, Electronik Müzik
Müzik şirketi: XL-Recordins
İlişkili hareketler: The Prodigy

Gerçek adı Keith Andrew Palmer, sahne adı Maxim Reality (d. 21 Mart 1967, Peterborough,Cambridgeshire, İngiltere), İngiliz müzisyen.
Kariyeri

The Prodigy adlı grubun vokalistidir. İngiltere'nin en iyi Mc lerinden biri olarak gösterilen Maxim, grubun sessizliğini koruduğu dönemlerde Skunk Anansie grubundan Skin ise "Carmen Queasy" adlı başarılı bir parçaya imza atmıştır. En büyük solo çalışması olan ve uzunca bir süre beklenen albümü Hell's Kitchen 2000'de piyasaya sürülmüştür.
Diskografi > Albumleri

2000 Hell's Kitchen (2 Ekim)
2005 Fallen Angel (29 Mart)
Diskografi > Single'ları

1994 "Grim Reaper EP" (sadece 500 adet kopya üretildi)
1999 "My Web" (9 Ağustos)
2000 "Carmen Queasy" (29 Mayıs)
2000 "Scheming" (11 Eylül)
2005 "I Don't Care"
Uri Kilisesi

| --- | --- |

Temel bilgiler
Konum: Altaş, Ardahan
Koordinatlar: 41°09′41″K 42°52′23″D﻿ / ﻿41.16139°K 42.87306°D﻿ / 41.16139; 42.87306
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Durum: Yıkılmış
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Gürcü mimarisi
Tamamlanma: 10. yüzyıl
Uri Kilisesi (Gürcüce: ურის ეკლესია), tarihsel Artani bölgesinde, günümüzde Ardahan ilinin merkez ilçesine bağlı ve eski adı Uri olan Altaş köyünde Orta Çağ'da inşa edilmiş Gürcü kilisesidir.
Tarihçe

Uri Kilisesi'nin bulunduğu Uri köyü, 16. yüzyılın ortasında Osmanlıların eline geçtiğinde Hristiyan bir nüfusa sahipti. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre köyün nüfusu 66 Hristiyan haneden oluşuyordu. Uri'de Gürcülerin yanında az sayıda Ermeni yaşıyordu. Uri Kilisesi ise, bu tarihten çok önce, 10. yüzyılda, Gürcü Krallığı döneminde inşa edilmiştir. Osmanlı döneminde köy halkının Müslüman olmasıyla cemaatini ve işlevini yitirmiş olmasına rağmen Uri Kilisesi, Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili'nin 1902 yılındaki araştırma gezisi sırasında büyük ölçüde ayakta duruyordu. Gürcü gazeteci ve araştırmacı Konstantine Martvileli de, 1917 yılında Uri Kilisesi'nin neredeyse sağlam kaldığını, köyün ucundaki küçük kilise ise yağmalanmış olduğunu yazmıştır. Günümüzde Uri Kilisesi'nden geriye sadece harçlı duvar parçaları kalmıştır. Diğer kilisenin ise bugüne izi dahi ulaşmamıştır.