stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
I. Mary
Tahta Çıkışı

VI. Edward ülkeyi ancak 6 yıl yönetebildi ölmeden önce babasının taht sırasını değiştiren Edward tahta kendisinden sonra kardeşi Mary ve eğer çocuksuz ölürse Elizabeth'in çıkmasını istememiş ve tahtın varisini Jane Grey olarak ilan etmiştir. Mary'nin bu olayı çok büyük bir ihanet olarak algıladığı ve çok üzüldüğü ama yine de kardeşiyle savaşmayı reddettiği söylenir ve muhtemelen verem yüzünden ölümü üzerine tahta Dük John Dudley tarafından oğlu Guilford Dudley ile evlenmek şartıyla VIII. Henry'nin kardeşinin torunu Leydi Jane Grey geçirildi. Fakat Mary halk arasında oldukça popülerdi ve halkının desteğini de arkasına alarak kolayca bir ordu kurdu ve Londra'ya girdi. Londra'da çok büyük bir direnişle karşılaşmadan kendini kraliçe ilan etti ve Jane ve beraberindekiler Londra Kulesi'ne kapatıldı. Sıra İngiltere kraliçesi taç giyme törenine geldiğinde halkın kafasında soru işaretleri vardı çünkü daha önce hiçbir kadın taç giymemişti. Törenin nasıl olacağı hakkında endişeleri vardı ama tören düzgün ve olaysız bir şekilde bir Katolik ayini olarak gerçekleşmiştir. Mary resmî olarak İngiltere kilisesinin başı ve İngiltere kraliçesiydi. Tahta çıktıktan sonra yaptığı ilk düzenleme annesi ve babasının geçersiz sayılan evliliğini meşrulaştırmak olmuştur. Kardeşi Edward'ın koyduğu Protestan yasalarını kaldırdı, kendisi bir süre inancını gizli tuttu ülke büyük ölçüde Katolik olsa da Protestanların sayısı da çok artmıştır. Katolik yetiştirilen Mary'nin aksine üvey kardeşleri Elizabeth ve Edward protestan mürebbiyeler tarafından yetiştirilmiştir. Akrabası imparator ile olan mektuplarının çoğunda imparator onu Elizabeth'e karşı uyarıyordu ama Mary kardeşini idam etmeyi kesinlikle reddetti. Mary üvey kardeşi Elizabeth ile birçok kere din konusunda kavga etmişti Mary, Elizabeth'i bir Katolik yapmaya çok uğraştı ama başarılı olamadı ve Tanrı'dan Elizabeth'in ruhunu kurtarması için yardım istedi ve sürekli bu konu hakkında dua etti. Renard, Mary'nin ”Sapkın görüşleri olduğunu, gayrimeşru olduğunu ve annesine benzediği özellikleri” nedeniyle onu vasiyetten men etmeyi düşündüğünü bildirdi hemen sonra Elizabeth, saraydan ayrıldı ve Mary istediği zaman geri dönebileceğini söyleyerek kardeşini uğurladı.
KAYNAK:Mary Tudor: Princess,Bastard,Queen, Mary I of England:Gender Power,Bloody Mary(Carolly erickson), Mary Tudor(Linda Porter)
İsyan ve Leydi Elizabeth

I. Mary'nin kız kardeşi Elizabeth, ilk isyanını Mary tahta çıktıktan birkaç ay sonra çıkardı. İsyana karışan iki grup vardı: Bu gruplardan ilki Jane Grey'i, diğeri ise Leydi Elizabeth'i tahta geçirmek için uğraştı. Ancak isyan başarısız oldu ve Mary'nin daha önce idam etmediği isyanın ele başı John Dudley, Mary'nin parlamento üyelerinin ısrarıyla idama mahkûm edildi. Robert Dudley ile birlikte Leydi Elizabeth de kuleye kapatıldı. Fakat idam emirleri verilmedi ve bir süre sonra ablası Kraliçe Mary tarafından affedildiler. İsyanla doğrudan ilişkileri olmamasına rağmen ve Mary kuzenini idam ettirmek istememesine rağmen Mary'nin parlamento üyelerinin üstüne yaptığı baskı yüzünden Jane Grey ve kocası Guilford Dudley idam edildi. Kraliçe, uzaktan kuzeni Jane'i idam ettirmemek için çok direndi ve sürekli vicdanının onu idam etmesine izin vermediğini söyledi ama hem parlamento baskısı hem de evlilik hazırlıkları yaptığı II. Felipe'in ülkeye, çıkan iç karışıklıklar yüzünden gelmeyi reddetmesi üzerine infaz kararını vermek zorunda kaldı.
Evliliği

Kraliçe 37 yaşında iken hem ülkesini beraber yönetmek hem de veliaht vermek amacıyla koca arayışlarına başladı. Mary evleneceği kişi tarafından yönetilmek istemiyordu ve adayın İngiltere halkının seveceği biri olması gerekiyordu. Mary'ye birçok öneri sunuldu ilk adaylardan biri IV. Edward'ın büyük torunu olan 25 yaşındaki Edward Courtenay idi ama Mary tebaasından bir ile evlenmek istemedi. Kral Juan'ın kardeşi Portekizli Dom luis tarafından 2 kere evlenme teklifi aldı. İmparator Charles'ın kardeşinin oğlu Maximilian da damat adayları arasındaydı en son Mary İspanya Prensi II. Felipe ile evlenmeye karar verdi. Annesinin son mektuplarından birinde Mary'ye herhangi bir koca düşünmemesini veya arzulamamasını tavsiye etmişti. Mary üvey annelerinin başına gelenlerin farkındaydı ve bu yüzden bir prensesken asla aşık olmayacağına politik bir evlilik yapacağına yemin etmişti. Elizabeth ve Jane Grey'i tahta çıkarmak isteyenlerin isyanının hezimetle sonuçlanmasının ardından Kraliçe ve Prens evlendiler. Böylece İngiltere'nin katolikleşmesinin önünde bir engel kalmamakla birlikte Aragon'lu Catherine'in VIII. Henry tarafından reddinin ardından yarım kalan İngiltere-İspanya müttefikliği kaldığı yerden devam etme fırsatı buldu. İngiltere halkı II. Felipe'i pek sevmemesi üzerine Mary “Şimdi size mümkün olan en iyi hakla hükmediyorum ve özgür bir kadın olarak, alemimizin insanlarından herhangi bir kadın veya erkek özgürse, uygun bir partner seçmek için tam hakkım ve yeterli yılım var” “Benim için kendi hayallerinize göre bir koca adayı belirlemeniz tamamen boşuna ama bunun yerine koca seçimimin benim seçimim olmasına izin verin bu evlilik düşman topraklarında bir saldırı olursa önlemeye de yardımcı olacak” demiştir ve halk buna büyük bir destekle cevap vermiştir.
KAYNAK:Mary Tudor: Princess,Bastard,Queen, Mary I of England:Gender Power,Bloody Mary(Carolly erickson), Mary Tudor(Linda Porter)
Hamilelikleri

Mary evliliklerinden birkaç ay sonra hamilelik semptomları göstermeye başladı. Sabah bulantıları, adetten kesilme, şişen göğüsler ve büyüyen bir karın gibi hamileliğin birçok semptomunu gösteriyordu. O zamanlarda tıp çok gelişmediği için saray hekimleri de kraliçenin hamileliğini onayladı. Nisan 1555'te gelmesi beklenen kraliyet bebeği bir türlü gelmiyordu. Zamanla Mary'nin karnı da küçülmeye başladı. Bu yalancı gebelikten sonra kocası Felipe onu terk etti ve İspanya'ya gitti. Kalbi kırılan Mary'nin sağlığı kötüleşmeye başladı. Daha sonra 1557 yılında Kraliçe'nin tekrar hamile olduğu halka duyuruldu. Fakat halkın çoğu bu gebeliğin tıpkı bir önceki gibi gerçek olmadığını düşünüyor ve kraliçenin onlara bir varis bırakamayacağına inanıyordu. Kraliçe'nin bahar 1558'de doğması beklenen bebeği yine gelmek bilmiyordu. Mary'nin büyük bir ihtimalle karnında büyüyen şey bir tümördü ama o zamanın doktorları bunu anlamak için gereken bilgiden yoksunlardı. Mary halkının önünde tekrar küçük düşmüştü. Tüm bu aşağılanma onun yatağa düşürdü ve ölümünü hızlandırdı.
Son Yılı

Kraliçe saltanatının beşinci ve son yılında kocasının İspanya'ya gitmesi ve üvey kardeşi I. Elizabeth ile olan ilişkisini öğrenmesi, Fransa ile yapılan savaşta Calais'in kaybedilmesi ve çocuklarının olmaması nedeniyle sağlığı iyice kötüleşen, 17 Kasım 1558 günü sarayında öldü. Ölüm nedeni muhtemelen yumurtalık kanseriydi. Yerine üvey kardeşi ve Protestan Leydi Elizabeth geçti. Kocası, II. Felipe I. Elizabeth tahta geçince evlilik teklifinde bulunmuştur.
| Resmî unvanlar |
| --- | --- | --- |
| Önce gelen Jane Grey |  İngiltere ve İrlanda kraliçesi 19 Temmuz 1553 - 17 Kasım 1558 | Sonra gelen I. Elizabeth |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90589009  BNF: cb11939502q (data)  CiNii: DA1144536X  GND: 118640917  ISNI: 0000 0001 2134 5436  LCCN: n50043642  LNB: 000317668  NDL: 00621084  NKC: jn20011211027  NLA: 56963548  NLG: 150852  NLI: 987007265172805171  NSK: 000738235  NTA: 070738041  RERO: 02-A012531768  SELIBR: 210907  SNAC: w6gv6dm3  SUDOC: 027329224  TePapa: 66156  Trove: 1676766  ULAN: 500373204  VIAF: 57408108   WorldCat (LCCN): n50-043642 
Mary prensesken, 28 yaşında
I.Mary ve II. Felipe
I. Mary Londra'ya girerken (bilinmeyen sanatçı)
Cho Jung-tai

Cho Jung-tai
Cho Jung-tai (22 Ocak 1959) Tayvan'ın başbakanı olan Tayvanlı bir politikacıdır. İlk kez Yasama Yuanı'na seçildiği 1990'dan 1998'e kadar Taipei Kent Konseyi'nde görev yaptı. Cho, Chen Shui-bian yönetimi sırasında cumhurbaşkanının genel sekreter yardımcılığına atandığı 2004 yılına kadar yasa koyucu olarak kaldı Frank Hsieh'nin 2008'deki başkanlık seçimi sırasında Cho, Demokratik İlerici Parti Genel Sekreteri görevini üstlendi. 2017 yılında Başbakan William Lai yönetimindeki İcra Yuanının genel sekreteri olarak kamu hizmetine geri döndü. Cho, 2019'da Demokratik İlerleme Partisi'nin lideri olarak Tsai Ing-wen'in yerini aldı. Tsai'nin göreve devam ettiği Mayıs 2020'ye kadar partinin lideri olarak kaldı.
Cho, dönemin Başkan Yardımcısı Lai Ching-te'nin 2024 seçimlerinde başkanlık için yürüttüğü seçim kampanyasında merkezi bir figürdü Zaferinin ardından Lai, 20 Mayıs'ta göreve başlamasıyla Cho'yu başbakan olarak atadı.
Suriye'deki şehirler listesi

Suriye'deki şehirler
Bu liste, Suriye'deki şehirler listesidir.
Soyuz 1

| --- | --- |
Vladimir Komarov'un 1964 yılı hatıra pulu

Görev türü: Test uçuşu
Uygulayıcı: Deney ve tasarım bürosu (OKB-1)
COSPAR kimliği: 1967-037A 
SATCAT no.: 02759
Görev süresi: 1 gün, 2 saat, 47 dakika, 52 saniye
Tamamlanan yörüngeler: 18
 

Uzay aracı özellikleri
Uzay aracı: Soyuz 7K-OK No.1
Uzay aracı tipi: Soyuz 7K-OK
Üretici: Deney ve tasarım bürosu (OKB-1)
Fırlatma ağırlığı: 6450 kg
Boş ağırlık: 2800 kg
Boyutlar: 10 m uzunluğunda (güneş panelleri ile) 2,72 m genişliğinde
 

Mürettebat
Mürettebat sayısı: 1
Üyeler: Vladimir Komarov
Çağrı işareti: Rusça: Рубин (Rusça: Rubin – "Yakut")
 

Görev başlangıcı
Fırlatma tarihi: 23 Nisan 1967, 00:35:00 GMT
Roket: Soyuz 11A511 s/n U15000-04
Fırlatma yeri: Baykonur, Site 1/5
Üstlenici: Deney ve tasarım bürosu (OKB-1)
 

Görev sonu
İniş tarihi: 24 Nisan 1967, 03:22:52 GMT
İniş yeri: Karabutak'ın 3 km batısı, Orenburg Oblastı, Rusya SFSC, Sovyetler Birliği
 

Yörünge parametreleri
Referans sistemi: Yer merkezli
Rejim: Alçak Dünya yörüngesi
Perigee yüksekliği: 197,0 km
Apogee yüksekliği: 223,0 km
Eğiklik: 50,8°
Süre: 88,7 minutes
 
Soyuz programı← Kosmos 140Soyuz 2 → 
Soyuz 1'in enkazı
Soyuz 1 (Rusça: Союз 1) Sovyetler Birliği uzay programı kapsamında 23 Nisan 1967'de gerçekleştirilen mürettebatlı bir uzay uçuşuydu. Mürettebatı Albay Vladimir Mihailoviç Komarov'dan oluşuyordu. Soyuz 1 uzay aracı dünyaya dönüş sırasında paraşütlerinin açılamaması sonucu 24 Nisan'da yere çakıldı. Vladimir Komarov, uzay uçuşunda hayatını kaybeden ilk kişi oldu. Soyuz 1, aynı zamanda gece fırlatılan ilk mürettebatlı uzay aracıydı.
Soyuz 1, insansız bir uçuşla başarılı testi yapılmamış olduğu halde insanlı olarak uzaya gönderilmişti. Bu durum, siyasi baskılarla uçuşun aceleye getirilmiş olmasından kaynaklanmıştır.
Görev planına göre Soyuz 1'in fırlatılmasından sonra ikinci bir Soyuz aracı daha (Soyuz 2) içinde üç kozmonotla birlikte (Valeri Fyodoroviç Bikovski, Yevgeni Vassilyeviç Krunov ve Aleksey Stanislavoviç Yeliseyev) uzaya gönderilecekti. Bu kozmonotlardan ikisi uzay yürüyüşü yaparak Soyuz 1'e geçecek ve dünyaya dönecekti. Soyuz 1'in güneş panellerinden biri açılamayınca Soyuz 2 takımı bir kurtarma uçuşu planlamaya başladı ve kozmonotlar arızalı güneş panelini onarmaya hazırlandılar. Ancak Soyuz 2 asla fırlatılmadı. Buna sebep olarak Baykonur'daki sağanak yağışın Soyuz 2'nin fırlatılmasına engel olması gösterildi, ancak bu uçuşun yapılmamasının gerçek nedeninin Soyuz 1'deki arızaların sayısı ve ciddiyeti olduğu düşünülmektedir. Nitekim daha sonra yapılan incelemede, Soyuz 1'in paraşüt sistemindeki yere çakılmasına neden olan hatanın Soyuz 2 aracında da bulunduğu saptanmıştır.
Psikostimülan

Bazı uyarıcıların kimyasal yapıları; Metilfenidat, Kokain, Amfetamin, Metamfetamin
Psikostimülanlar (aynı zamanda uyarıcılar veya halk dilinde yüksek maddeler olarak da bilinir), merkezi sinir sistemi (CNS) ve vücudun aktivitesini artıranlar da dahil olmak üzere birçok ilacı kapsayan kapsayıcı bir terimdir.  Artan uyanıklık ve uyanıklık, iyileştirilmiş ruh hali ve gelişmiş fiziksel performans dahil olmak üzere çeşitli etkiler üreten bir ilaç sınıfıdır. Ayrıca anksiyete, uykusuzluk ve bağımlılık gibi yan etkilere de neden olabilirler.
"Ana Madde: Uyarıcı"
2024 Avusturya yasama seçimleri

Avusturya'da iki meclisli parlamentonun alt kanadı olan 28. Ulusal Konseyi seçmek üzere yapılan yasama organı seçimleri, 29 Eylül 2024 tarihinde gerçekleşti.
Seçim sonucunda aşırı sağcı çizgideki Avusturya Özgürlük Partisi (FPÖ) oyların yaklaşık yüzde 29'unu alıp 57 sandalye kazanarak birinci oldu ve tarihindeki en iyi sonucu elde etti. Bu sonuçla, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana Avusturya'da ilk kez aşırı sağcı bir parti yasama seçimlerinde en fazla sandalyeyi kazanmış oldu. İktidardaki Avusturya Halk Partisi (ÖVP) 20 sandalye kaybederken, koalisyon ortağı Yeşiller de 10 sandalye kaybetti. Merkez sol Sosyal Demokrat Parti (SPÖ) yüzde 21,1 oy alarak hem oran hem de sıralama açısından şimdiye kadarki en kötü sonucunu elde edip üçüncü oldu, ancak bir önceki seçime kıyasla bir sandalye kazandı. Yeni Avusturya ve Liberal Forum, 2019'a göre biraz iyileşerek 15'ten 18 sandalyeye yükseldi. Başka hiçbir parti sandalye kazanmak için yüzde 4 barajını aşamadı.
Seçim sistemi

Avusturya'da Ulusal Konsey'deki 183 temsilci, açık liste nispi temsil yöntemi ile seçilmektedir. Bir ulusal seçim bölgesi, federal eyaletlere dayalı dokuz seçim bölgesi ve 39 bölgesel seçim bölgesi olmak üzere üç düzey seçim bölgesi vardır. Temsilci sayısı, en son nüfus sayımı sonuçlarına göre bölgesel seçim bölgelerine paylaştırılır. Partilerin Ulusal Konsey'de temsil edilebilmeleri için ya bir seçim bölgesinde doğrudan en az bir sandalye kazanmaları ya da yüzde 4'lük ulusal seçim barajını aşmaları gerekmektedir.
Seçimlerin ardından koltuklar, bölgesel seçim bölgelerinden başlayarak üç aşamalı bir süreçte başarılı parti ve listelerin adaylarına tahsis edilir. Koltuklar bölgesel seçim bölgelerinde Hare kotasına göre dağıtılır ve kalan koltuklar eyalet seçim bölgesi düzeyinde dağıtılır. Kalan koltuklar daha sonra federal düzeyde D'Hondt yöntemi kullanılarak, bir partinin ulusal oy oranı ile parlamentodaki koltuk payı arasında genel bir orantı sağlamak üzere tahsis edilir.
Bir siyasi partiye oy vermenin yanı sıra, zorunlu olmamakla beraber, seçmenler o partinin belirli adayları için üç tercihli oy kullanabilir. Bu ek oylar, partiye veya listeye verilen oylara dayalı orantılı dağılımı etkilemez, ancak federal, eyalet ve bölgesel düzeyde bir partinin listelerindeki adayların sıralamasını değiştirebilir. Bir adayın federal parti listesindeki konumunu yükseltme eşiği yüzde 7 iken, bu oran eyalet düzeyinde yüzde 10, bölgesel düzeyde ise yüzde 14'tür. Bölgesel parti listelerindeki adayların isimleri oy pusulasına basılır ve seçmenin tercihini belirtmek için “x” ile işaretlenebilir. Ancak eyalet ve federal düzeydeki parti listelerinde yer alan adaylar için tercih oylarının seçmen tarafından, adayın adını ya da sıra numarasını bunun için ayrılmış boş bir yere yazarak vermesi gerekmektedir.
Seçim sistemi > Seçim reformu

2023 yılının başlarında ÖVP-Yeşiller hükûmeti oy verme yasasında reform yapmaya karar verdi. Reformlar arasında, seçim gününden 3 hafta önce başlayan ve seçmenlerin her belediyede posta yoluyla oy kullanmasını sağlayan erken oy verme döneminin başlatılması da vardı. Seçmenler ya oy pusulasını belediyede doldurarak oylarını erken kullanabilecekler ya da oy pusulasını yanlarında götürerek daha sonra posta yoluyla veya seçim gününden önce veya seçim günü şahsen kullanabileceklerdir. Daha önce bu sadece büyük şehirlerde mümkündü. Bir başka reform da posta ile gönderilen oy pusulalarının seçim günü sayılması olacaktı. Daha önce posta ile gönderilen oyların çoğu seçim gününden sonraki Pazartesi ve Perşembe günleri sayılıyordu. Yeni değişikliklere göre oyların çoğu seçim günü sayılırken, sadece çok daha az sayıda geç gelen posta oy pusulaları ve seçmenin kendi bölgesi dışındaki seçim bölgelerinden gelen posta oy pusulaları seçim gününden sonraki Pazartesi günü sayıldı. 2024 Avrupa Parlamentosu seçimleri, Avusturya'da yeni yasanın yürürlüğe girdiği ilk ulusal seçim oldu.
Seçmen sayısı

Federal İçişleri Bakanlığı'nın verilerine göre seçimde toplam 6.346.059 kişi oy kullanma hakkına sahiptir. 2019 seçimlerinde bu sayı 6.396.812 kişiydi. Bu durum, seçmen sayısının 50.753 kişi azaldığı anlamına gelmektedir. Bunun nedeni, doğum oranındaki düşüş ve yurt dışına negatif göç dengesi nedeniyle Avusturya vatandaşlarının sayısının yıllardır düşmesi ve bunun vatandaşlığa kabul sayısıyla telafi edilememesidir. Nihai seçmen sayısı, itirazlar ve seçmen kütüklerinin düzeltilmesi için tanınan sürenin ardından 27 Eylül 2024 tarihinde yayınlanmıştır.
Seçim öncesinde Avusturya genelinde toplam 1.436.240 adet posta yoluyla oy pusulası hazırlandı ve 27 Eylül 2024 tarihi oy pusulası talep etmek için son gündü. Bu sayı 2019 seçimleri öncesinde verilen 1.070.933 sayısından  daha yüksektir. Toplamda, 2019'daki  yüzde 17'lik orana kıyasla, tüm seçmenlerin yaklaşık yüzde 23'ü devamsız oy pusulası talebinde bulunmuştur.
Kampanya dönemi

Tüm büyük partiler seçim kampanyalarına Ağustos 2024 ortalarından itibaren başladı. Özellikle Ağustos 2024'ün başlarında Amerikalı şarkıcı Taylor Swift'in konserlerini güvenlik gerekçesiyle iptal edilmesi ve konuyla ilgili gözaltına alınan kişilerin IŞİD bağlantılı çıkmasıyla kampanya büyük ölçüde güvenlik konularına, Avusturya'daki siyasi ve aşırı İslam ile nasıl mücadele edileceğine, göç ve Avusturya'daki (çoğunlukla Müslüman) göçmenlerin entegrasyonuna kaymıştır. FPÖ “Kale Avusturya” başlıklı kampanya programında Avusturya'da “sıfır sığınma” vaadini öne çıkardı. Parti, suçlu yabancıların kendi ülkelerine sınır dışı edilmelerinin artırılması ve Avusturya'da siyasi/aşırı İslam'ın yasaklanması için yeni bir yasa çağrısında bulundu. Ayrıca anayasada ikili cinsiyetlerin yasal olarak tanınması, Avrupa Birliği'nden bazı siyasi yetkilerin Avusturya'ya geri verilmesi, Rusya'ya yönelik yaptırımların sona erdirilmesi ve Avusturya'nın Avrupa Gökyüzü Kalkanı Girişimi'nden çıkması da FPÖ'nün argümanları arasında bulunuyordu bulundu.
SPÖ ve ÖVP, kampanyalarında çoğunlukla Herbert Kickl'e saldırdı ve onu “demokrasi için bir tehdit” ve “güvenlik riski” olarak tanımladı. Her iki parti de FPÖ liderliğindeki bir hükûmete katılmayacaklarını taahhüt etmelerine rağmen Karl Nehammer, Kickl'i kabine dışında bırakacak bir FPÖ koalisyonu kurmayı reddetmedi.
FPÖ'nün kampanya materyallerinde Kickl'i tanımlamak için, 1930'larda Adolf Hitler tarafından da kullanılan, Volkskanzler (Halkın Şansölyesi) terimini kullanması ve FPÖ'nün 1950'lerde eski Naziler tarafından kurulan bir parti olarak kökenlerini hatırlatması tartışmalara neden olmuştur.
Seçim sonrası

Gelen ilk sonuçların FPÖ'nün oyların çoğunu kazandığını göstermesinin ardından, partinin Genel Sekreteri Michael Schnedlitz “Avusturya'nın kadın ve erkekleri bugün tarih yazdı” derken, parti lideri Herbert Kickl diğer partilere koalisyon kurmayı yeniden düşünmeleri çağrısında bulundu. Buna karşılık Karl Nehammer, Kickl görevinden alınmadığı sürece ÖVP'nin FPÖ ile koalisyona girmeyeceğini yineledi. Nehammer partisinin kazanamamasından dolayı “kırgın” olduğunu söyledi ancak seçim öncesi anketlerdeki düşük oy oranlarına göre partinin oylarını artırdığını söyledi.
Viyana'daki Avusturya Parlamento Binası önünde 29 Eylül'de yaklaşık 300 kişi tarafından Kickl'i protesto eden ve onu “Nazi” olarak nitelendiren bir gösteri düzenlendi.
Cumhurbaşkanı Alexander Van der Bellen, “liberal demokrasimizin temellerine” saygı duyan bir hükûmetin kurulmasını sağlama sözü verdi. Ülkede Cumhurbaşkanı'nın ilk olarak en büyük partinin liderinden hükûmeti kurmayı denemesini istemesi bir gelenek olsa da, anayasa bunu yapmalarını zorunlu kılmıyor.
Fransa'daki Ulusal Ralli'den Marine Le Pen, İtalya'daki Lig'den Matteo Salvini, İspanya'daki Vox'tan Santiago Abascal, Hollanda'daki Özgürlük Partisi'nden Geert Wilders ve AfD'den Alice Weidel gibi Avrupa'daki aşırı sağ partilerin liderleri Kickl ve FPÖ'ye tebriklerini gönderdi.
Burak Akbay

| Burak Akbay |
| --- | --- |
Doğum: 1 Ocak 1971 (53 yaşında) İstanbul
İkamet: İstanbul
Eğitim: American College of Switzerland
Meslek: Medya patronu
Ebeveyn(ler): Ertuğrul Akbay
Resmî site: Burak Akbay

Burak Akbay (d. 1971, İstanbul), Türk iş insanı. Türkiye'deki eğitimine Maçka İlkokulu'nda başlayıp ardından Özel Dost Lisesi'nde liseyi bitirdikten sonra üniversite eğitimini, İngilizce ve Fransızca, Pazarlama ve İdari işletme üzerine İsviçre'de, American College of Switzerland da tamamladı. Öğrenimini tamamladıktan sonra Türkiye'ye dönen Akbay, iş hayatına İstanbul'da kurduğu ilk matbaa ile Türk ve yabancı uyruklu farklı gazetelerin baskıları ile başlayan ve ilerleyen yıllarda bir spor gazetesi ile yayıncılık hayatına giren Akbay, 2007'de Sözcü gazetesini kurmuştur. Evli ve günümüzde halen hiçbir kurum ve kuruluşa bağlı olmayan Sözcü gazetesi sahibi ve yöneticisidir. 2023 yılında uzun bir sürecin ardından Sözcü TV'yi kurmuştur. Aynı zamanda Korkusuz ve AMK gazetelerinin de imtiyaz sahibidir.
Bünyesindeki medya kuruluşları > Gazete

Sözcü
AMK
Korkusuz
Gırgır
Bünyesindeki medya kuruluşları > TV

Sözcü TV
Galata Kulesi tarihi

Galata Kulesi'nin günümüzdeki görünümü (Ocak 2021)
Bizans İmparatorluğu ile ittifak hâlinde olan Cenevizliler 1267'de, Haliç'in kuzeyinde bulunan Galata'da "Pera" adlı bir koloni kurmuş, bu koloninin hâkimiyet alanını da zaman içinde Bizans tarafından verilen izinlerle genişletmişti. Günümüzde Galata Kulesi olarak bilinen kule, bu izinlere aykırı bir şekilde kuzeydoğu yönündeki tepeye doğru hâkimiyet alanı artırılarak 1335-1349 yılları arasında bölgede yapılan tahkimatın bir parçası olarak 1348'de inşa edildi. Tepesindeki haçtan ötürü o dönem "Kutsal Haç Kulesi" (Turris Sancte Crucis) olarak anılıyordu. İki devlet arasında o yıl patlak veren savaş, ertesi yıl imzalanan antlaşmayla sona ererken kulenin bulunduğu tepe Ceneviz kontrolüne bırakıldı. Konstantinopolis'in 29 Mayıs 1453'te Osmanlı İmparatorluğu'na katılması sonrasında Pera'daki Cenevizliler, herhangi bir direniş göstermeden koloniyi Osmanlı'ya devretti. Kulenin de dâhil olduğu Galata'daki tahkimat tahrip edilse de, Osmanlı Padişahı II. Mehmed'in fermanıyla tahribatlar durduruldu ve tahrip edilen kısım yeniden inşa edildi. 1509'daki depremde hasar gören kule, 1510 itibarıyla onarıldı. 16. ve 17. yüzyıllarda, savaş esirlerini tutma yeri ve levazım ambarı, 18. yüzyıl itibarıyla Mehterhâne Ocağı ile yangın gözleyiciler tarafından bir yangın kulesi olarak kullanıldı.
1794'teki yangın sonrasında yapılan onarım çalışmalarında kulenin tasarımı değiştirilirken üst kısım bir kahvehaneye dönüştürüldü. 1831'deki yangın sonrasında tasarımı bir kez daha değiştirildi. 1875'teki bir fırtınada çatısının devrilmesinin ardından en üst katın üzerine kâgir iki ahşap kat çıkılarak bu kısım, şehirde çıkan yangınları gözleme ve haber verme amacıyla kullanılmaya başlandı. 1965-1967 yılları arasındaki restorasyon çalışmasıyla, katları farklı amaçlara hizmet eden turistik bir yapı olarak düzenlenirken kulenin çatısı da 1832-1876 yılları arasındaki tasarıma benzer şekilde yenilendi. Bu dönemde, Ünal Kardeşler ile sonrasındaki dönemde vârislerine ait şirket tarafından İstanbul Belediyesinden kiralanarak işletilmeye başlandı. 1999-2000 yıllarında dış cephesinde bir restorasyon yapıldı. 2013'te, İstanbul Büyükşehir Belediyesine bağlı BELTUR işletmeyi devraldı. Bu dönemde kulenin en üst iki katında birer kafe ile restoran yer alıyordu. Aynı yıl, UNESCO tarafından Dünya Mirası Geçici Listesi'ne dâhil edildi. 2019'da mülkiyeti ve işletmesi Vakıflar Genel Müdürlüğüne geçti. 2020'de yapılan çalışmalar sonrasında kule, müze ve sergi mekânı olarak düzenlendi.