Yazı yüzü
Terminoloji

Yazı tipi tasarımlarının aralığı arttıkça ve yayıncıların gereksinimleri yüzyıllar boyunca genişledikçe, belirli ağırlık (karanlık veya hafiflik) ve üslupsal değişiklikler (çoğunlukla düzenli veya roman tipi idi, italik tipi olmaktan ötürü yanı sıra yoğunlaştırılmıştır) yazı tipi ailelerine yol açtı. Yüzlerce stil içerebilen, yakından ilgili yazı karakteri tasarımlarının koleksiyonları bulunuyordu. Yazı tipi ailesi genellikle ağırlık, yönlendirme, genişlik vb. değişkenlik gösteren, ancak tasarımda farklılık gösteren bir gruptur. Örneğin, Times New Roman bir yazı tipi ailesi iken Times Roman, Times Italic ve Times Bold, Times ailesini oluşturan ayrı yazı tipleridir. Font aileleri genellikle çeşitli fontlar içerir, ancak Helvetica gibi bazıları düzinelerce yazı tipinden oluşabilir.
Font ve yazı tipi arasındaki ayrım, bir fontun bir tür ailenin roman, kalın veya italik türü gibi belirli bir üyesini belirtirken, yazı tipi tutarlı bir görsel görünüm veya "aile" veya ilgili font seti olan stili belirtir. Örneğin, Arial gibi belirli bir yazı tipi, roman, kalın ve italik yazı tiplerini içerebilir. Metal türü çağda, bir yazı tipi aynı zamanda belirli bir nokta boyutu anlamına geliyordu, ancak dijital ölçeklenebilir anahat yazı tipleriyle bu ayrım artık geçerli değildir, çünkü tek bir yazı tipi herhangi bir boyuta ölçeklendirilebilir.
Aynı genel stilde geniş genişlik ve ağırlık ağırlıkları içeren ilk "genişletilmiş" yazı tipi aileleri 1900'lerin başında ATF Cheltenham (1902-1913) ve Bertram Grosvenor Goodhue tarafından bir başlangıç tasarımı ve Morris Fuller Benton tarafından tasarlanan ek yüzler vardır. Daha sonraki örnekler Futura, Lucida, ITC Officina'yı içermektedir. Bazıları, canlandırmanın bir sonucu olarak, Linotype Syntax, Linotype Univers gibi süper aileler haline geldi; diğerleri ise Compatil, Generis gibi birbirlerinin uyumlu değiştirmeleri olarak tasarlanmış alternatif tasarıma sahiptir.
Yazı tipi, önemli bir yapısal farklılık gösteren yazı tiplerini içerdiğinde, aynı genel aile adıyla bazı tasarım ilişkileri ortaya çıktığında, yazı karakter süper aileleri ortaya çıkmaya başladı. Muhtemelen ilk süper aile, Morris Fuller Benton, 1910'da mevcut (serifleştirilmiş) Clearface ile eşi benzeri olmayan, ATF için Clearface Gothic'i yarattığı zaman yaratılmıştır. Süper aile etiketi, tasarımdan ziyade tamamen pazarlama amacıyla görünen şey için aynı soyadı verilen oldukça farklı tasarımlara sahip değildir: Caslon Antique, Futura Black ve Futura Display sırasıyla Caslon ve Futura ailelerine yapısal olarak ilgisizdir ve isimlerine rağmen tipograflar tarafından bu ailelerin bir parçası olarak görülmezler.
Bir ana yazı karakterini eşleştirmeyi amaçlayan ek veya tamamlayıcı glifler yüzyıllar boyunca kullanılmıştır. Bazı formatlarda ayrı fontlar olarak pazarlanmaktadır. 1990'ların başında, Adobe Systems ilave üstün harfler, kesirler ve bitişik harfler (ligatür) de dahil olmak üzere standart bir ek glifler grubuna sahip uzman set fontları fikrini ortaya attı. Ek yazı tipleri, aynı ailedeki normal yazı tiplerini tamamlayan, çentikli harfler, kısa çizgiler ve alternatif karakter setleri gibi alternatif harfleri de içeriyor. Bununla birlikte, OpenType gibi yazı tipi formatlarının tanıtılmasıyla, bu ek glifler, alternatif gliflere erişmek için belirli yazılım yeteneklerine dayanarak ana fontlara birleştirildi.
Apple'ın ve Microsoft'un işletim sistemleri platforma özgü yazı tiplerinde farklı karakter setlerini desteklediğinden, bazı dökümhaneler uzman yazı tiplerini farklı bir şekilde kullandı. Bu yazı tipleri, Macintosh veya Microsoft Windows bilgisayarlarında eksik olan karakterlere (ör. kesirler, harfler veya bazı aksanlı glifler) dahil idi. Amaç, hangi işletim sisteminin kullanıldığından bağımsız olarak tüm karakter kümesini müşteriye sunmaktı.
Yazı tipi ve yazı tiplerinin boyutu geleneksel olarak puntolarla ölçülür; nokta farklı zamanlarda farklı tanımlanmıştır, ancak günümüzde en popüler olanı ¹ / 762'nin (0.0139 inç veya 0.35 mm) Masaüstü Yayınlama noktasıdır. Tipografik boyutlarda (puanlar, kyus) belirtildiğinde, genellikle en yüksek yüksendikten en alçalı karaktere olan mesafeden biraz daha büyük görünmeyen bir kutunun em kare yüksekliği belirtilen boyuta eşit olacak şekilde ölçeklendirilir. Örneğin Helvetica'yı 12 noktada ayarlarken, Helvetica yazı tipinde tanımlanan em karesi 12 punto veya 1/6 inç (0.17 inç veya 4.3 mm) olarak ölçeklendirilir. Yine de, 12 noktalı Helvetica'nın hiçbir öğesinin tam olarak 12 puanı ölçmesi gerekmiyor.
Genellikle tipografik olmayan birimlerde (ayak, inç, metre) ölçmek, büyük harflerin yüksekliği olan başlık yüksekliğinden olacaktır. Yazı tipi boyutu da milimetre (mm) ve qs (milimetrenin dörtte biri, romenleştirilmiş Japonca kyu) ve inç olarak yaygın olarak ölçülür.