stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İstanbul Halk Tiyatrosu
Tarihçe

İstanbul Şehir Tiyatroları sanatçıları Yıldıray Şahinler, Levent Üzümcü, Bahtiyar Engin ve Kemal Kocatürk ve Dolunay Soysert tarafından, boş oldukları Pazartesi ve Salı günleri oyunlar sahnelemek üzere  bir "Pazartesi-Salı tiyatrosu" olarak kuruldu.  2005 yılında İstanbul Şehir Tiyatroları'nda Yıldıray Şahinler yönetmenliğinde Barut Fıçısı adlı oyunu sahneleyen oyuncular, özgürce oyun sahnelemek üzere 2006 yılının Aralık ayında İstanbul Halk Tiyatrosu'nu kurdular.
Kurucuların ‘Yalansız, yalın ve gerçekten tiyatro‘ olarak  niteledikleri İstanbul Halk Tiyatrosu, Erkan Can ve Cem Davran' ın katılımı ile genişledi. Çeşitli sebeplerle Kemal Kocatürk, Levent Üzümcü ve Dolunay Soysert'in ayrılmasından sonra tiyatro, Yıldıray Şahinler ve Bahtiyar Engin yönetiminde oyunlar sahnelemeye devam etti.
Tiyatronun kurucularından Kemal Kocatürk'ün, gazetelerin üçüncü sayfa haberlerinden yola çıkarak yazıp yönettiği Can Tarlası topluluğun ilk oyunudur. İstanbul Halk Tiyatrosu, 2007-2008 sezonunda Sinan Tuzcu'nun  "Sürmanşet", 2008-2009 sezonunda İskoç oyun yazarı Gregory Burke'nin  Gagarin Sokağı oyunlarını sahneledi. 2010-2011 sezonunda Irmak Bahçeci'nin Alevli Günler oyununu sahnelemeye başladı. Oyun, altı sezon sahneledikten sonra sinemaya aktarıldı. Topluluk, 2011-2012'de  Shakespeare'in Hırçın Kız isimli eserinden uyarlanan Paçi Bir Karadeniz Komedisi adlı eseri, 2012-2013'te  Molliere’in Tartufffe oyunundan uyarlanan Bezirgân adlı eseri sahneledi.
Sahneledikleri oyunlar

Bezirgan (Tartuffe) : Moliere - 2012
Paçi : Burak Akyüz - 2011
Alevli Günler : Irmak Bahçeci - 2009
Gagarin Sokağı : Gregory Burke - 2008
Sürmanşet . Sinan Tuzcu - 2008
Can Tarlası : Kemal Kocatürk - 2007
Topluluğun eski logosu.
Yediler

Yediler, kendilerine özel görevler verilmiş peygamberler; İbrahim, Halil, Musa, Harun, İdris, Yusuf ve İsa.
Yedilerin halk arasında geçerli diğer tanımları

Muhammed, Hatice-yi Kübra, Ali, Fatıma, Hasan, Hüseyin, Selman-ı Farisî.
Yedi Erenler (7 kayıp ermiş).
Yedi Ulu Ozan (Nesîmî (14 yy), Fuzûlî (16 yy), Şah Hatai (16 yy), Pir Sultan Abdal (16 yy), Virani (16 yy), Yemini (15 yy), Kul Himmet (16 yy)).
Yedi Burç (Bilim, cömertlik, sabır, marifet, perhiz, korku, edep)
Yedi Renk: Fatma Ana kuşağı(Siyah, beyaz, kırmızı, mavi, yeşil, sarı ve mor) olarak tanımlanır.
Bir başka tanım ateş, su, toprak, rüzgâr, can(erkek), canan(kadın), çoban(çocuk) olarak Vahdeti tanımlayan birliktir. Alevilik inancında Üçler, Beşler, Yediler, Onikiler (12 İmam) ve Kırklar (Kırklar Meclisi) sıralamasında önemli bir yeri vardır. Ali Şia'sının İslam  inancında ezoterik, başka deyişle batıni temelini oluşturan bu sıralamada Yediler tanımlamasına İslam dışında Kitab-ı Mukaddes'in Kenan ülkesinde Davut zamanı "yedilere" erişmek için mücadele eden Musevileri anlattığı kısımda geçer. Ancak İslam'daki Yedilerin Muhammed ve Ehl-i Beyt'inin yanı sıra Kırklar'dan biri olduğu Hatai şiirlerinde ve dini menkıbelerde geçen Selman-ı Farısi'den oluşması bunu benzerlik olarak yorumlama sonucunu doğurur.
Yedi Rakamı

Yedi, Türk halk inancında İslâmiyet ile birlikte önem kazanmış bir rakamdır. İslam dininin kutlu sayısı olduğu söylenebilir. Örneğin Kuran'da göklerin yedi kat olduğu farklı ayetlerde vurgulanır. Hac ibadeti esnasında Kâbe yedi kez tavaf edilir. Yusuf'un rüyâlarında yedi rakamı (mesela, yedi besili inek ve yedi cılız inek gibi) ön plana çıkar. Ayrıca Ortadoğu kökenli dinlerde, özellikle Hristiyanlıkta Tanrı'nın yeryüzünü altı günde yarattığı ve yedinci gün dinlendiği söylenir. Hafta yedi günden oluşur. Bunun dışında gökkuşağında yedi renk ve Büyükayı takımyıldızında 7 parlak yıldız vardır. Halk inancında bunlarla ilgili efsanelere rastlanır.
Karşıyaka Lisesi

| Karşıyaka Lisesi |
| --- | --- |

Kuruluş: 1945
Ülke: Türkiye
Şehir: İzmir
Türü: Anadolu Lisesi
Müdür: Şafak Yılmaz
Müdür yardımcısı: Emine Aslı IŞIK ÇELİKTAŞ 
Eğitim dili: Türkçe
Yabancı dil(ler): İngilizce   Almanca
Sınıflar: 35
Öğrenci sayısı: 856
Öğretmen sayısı: 63
Adresi: İbrahim Er sk. no:50 Karşıyaka / İzmir
Resmî sitesi: http://ikl.meb.k12.tr/
Koordinat: 38°27′46″K 27°07′16″D﻿ / ﻿38.46278°K 27.12111°D﻿ / 38.46278; 27.12111
Tarihi

Karşıyaka Lisesi, İzmir'in ilk karma lisesi olup tarihi, İzmir Darülmuallimatı (Kız Muallim Mektebi) ve Karşıyaka Ortaokulu'na kadar uzanmaktadır.
Karşıyaka Kız Muallim Mektebi, Bayraklı, Yahya Paşa Köşkü'nde, 1914 Aralık ayında eğitim ve öğretime başlamış, bir yıl sonra da Karşıyaka'da, bu gün okulumuzun bulunduğu alanın bir bölümü üzerine inşa edilen kendi binalarına geçmiştir. Kurucu müdür, Sabiha Hasan Hanım'dır. Yüce Atatürk, bu kurumu üç kez ziyaret etmiştir.
1932 yılına gelinceye kadar Karşıyakalılar, ortaokul için İzmir'e gitmek zorunda kalıyorlardı. 1932-1933 öğretim yılı başlarında, 15 Ekim 1932 tarihinde, Karşıyaka Osmanzade'de tek katlı bir evde, Karşıyaka Orta Mektebi adı ile yalnız erkek öğrenciler için Karşıyaka'nın ilk ortaokulu faaliyete geçmiştir.
Karşıyaka Ortaokulu'nun Kurucu müdürü, Talat Sürenkök' tür. Talat Sürenkök'ten sonra 1939 yılında, bir başka değerli yönetici Sacit Öncel, görevi devralır. Ondan boşalan okul müdürlüğüne “Anıt Eğitimci Hilmi Ziya Apak” 19 Eylül 1942 tarihinde atanır.
Hilmi Ziya Apak, göreve başlar başlamaz Karşıyaka Lisesi’ni açma çalışmalarına hız verir.
Dönemin Milli Eğitim Bakan’ı Hasan Ali Yücel’in oluruyla 1945-1946 ders yılından itibaren Karşıyaka Ortaokulu bünyesinde iki sınıf olarak Karşıyaka Lisesi ‘ilk’ eğitim-öğretim yılına başlar.
Artan öğrenci sayısı nedeniyle derslik ihtiyacı her geçen öğretim yılı daha da büyüyordu. 7 Ekim 1949 tarihinde, Karşıyaka Kız Muallim Mektebi kapanır, öğrencileri diğer illere dağıtılır. Boşalan okul binalarına Hilmi Ziya Apak, hemen talip olur ve 1950 yılından itibaren Karşıyaka Lisesi, Kız Muallim Mektebi'nin bu binalarına taşınır.
1962-1963 eğitim öğretim yılı başında Karşıyaka'da, Kız Lisesi'nin açılması sonucu, Karşıyaka Lisesi'nin kız öğrencileri yeni açılan Karşıyaka'nın bu ikinci lisesine geçirilmiş, okulun adı da “Karşıyaka Erkek Lisesi” olmuştu.
Bu isim, 1977-1978 öğretim yılına kadar kullanılmış, Karşıyaka'daki iki lisenin karma liseye dönüşmesiyle de anılan öğretim yılından itibaren Karşıyaka Lisesi, ilk adına tekrar kavuşur. Günümüze kadar da “Karşıyaka Lisesi” olarak gelir.
Karşıyaka Lisesi, Kız Muallim Mektebi binalarında, yirmi yılı aşkın bir süre eğitim ve öğretimini sürdürür. 1972-1973 öğretim yılı sonunda, çökme tehlikesi gerekçesiyle; daha sonra da 1978 senesinde ana giriş binası, duvarlarındaki çatlamalar sonucu alınan ”tehlikeli” kararı gereğince yıktırılarak, yerine o günlerin futbol sahası üzerine, bugünkü yeni binalar yaptırılmış ve 1978-1979 ders yılına bu modern binalarda girilmiştir.
Karşıyaka Lisesi, 2004-2005 eğitim-öğretim yılından itibaren, statüde yapılan bir değişiklikle Anadolu Lisesi olmuş ve ismi ”Karşıyaka Merkez Anadolu Lisesi” olarak değişmişse de Karşıyaka Lisesi mezunları ile Karşıyakalıların karşı çıkmaları sonucu Milli Eğitim Bakanlığı, okulun tarihini de göz önüne alarak tekrar “Karşıyaka Lisesi” adını takdir etmiştir.
Karşıyaka Lisesi; mezunları, görev yapan yönetici, öğretmen ve görevlileriyle Türkiye'nin hatta dünyanın geneline dağılmış büyük bir aile olarak eğitim tarihimizdeki haklı yerini hep koruyacaktır.
Etkinlikler

Karşıyaka Lisesinde her yıl mayıs ayının ilk pazar gününde okulda lokma günü şenlikleri yapılmaktadır. Yine  her yıl öğrenciler arasında düzenlenen matematik, edebiyat, satranç  dallarında kazanan öğrencilere ödülleri dağıtılır. Buna ek olarak, Karşıyaka Lisesi Robert Bosch vakfının öğrenci değişim programına üyedir ve her yıl 12 öğrenciyi Almanya'ya gönderir.
Kontenjan

Karşıyaka Lisesi geçmiş yıllarda 210 öğrenci kabul etmiştir. Fakat 2012-2013 sezonunda 180 öğrenci kabul etmiştir. Okulun 2012-2013 eğitim sezonu itibarıyla taban puanı 400'tür.
Muş Alparslan Üniversitesi

| Muş Alparslan Üniversitesi |
| --- | --- |

Slogan: Özgür Üniversiteden Medeni Bir Dünyaya
Kuruluş: 2007
Tür: Devlet
Eğitim dil(ler)i: Türkçe
Rektör: Prof. Dr. Mustafa Alican
Öğretim üyeleri: 510
Kayıtlı: 8993
Konum: Muş, Türkiye
Yerleşke: -
Web sitesi: alparslan.edu.tr
Muş Alparslan Üniversitesi, 28 Mayıs 2007 tarihinde kurulan ve Muş ilinde faaliyet gösteren yüksek eğitim kurumudur.
Tarihçe

Muş Alparslan Üniversitesi, 5662 Sayılı 'Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununda ve Yükseköğretim Kurumları Öğretim Elemanlarının Kadroları Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye Ekli Cetvellerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la kurulan ve 28 Mayıs 2007 tarihinde Ahmet Necdet Sezer tarafından onaylanan, yeni üniversitelerden biridir.
Muş ilinde bulunan ve Fırat Üniversitesine bağlı akademik birimlerin hepsi Muş Alparslan Üniversitesi mülkiyetine geçmiştir.
Üniversitenin temelinde Muş Meslek Yüksekokulu bulunmaktadır. 1986 yılında kurulmuş olup Fırat Üniversitesi bünyesinde Hayvan Yetiştiriciliği ve Sağlığı Programı ve İnşaat Programı eğitimi vermekteydi. 2002 yılında Gıda Teknolojisi, Bilgisayarlı Muhasebe Vergi Uygulamaları ve Büro Yönetimi Sekreterlik programları açılarak program sayısı 5'e ulaşmıştır. 2002-2003 öğretim yılında da Süt ve Süt Ürünleri Bankacılık ve İşletmecilik Programları açılarak öğrenci alınmıştır. Ayrıca; Mesleki Teknik Eğitim projesi kapsamında Otomotiv, Makine, Mobilya Dekorasyon, Elektrik, Endüstriyel Elektronik ve Muhasebe Programlarının ikinci öğretimleri açılarak program sayısı 13'e ulaşmıştır. Prof. Dr. Nihat İnanç'ın Eylül 2008'de rektör olarak atanmasının ardından eğitim-öğretim faaliyetleri hızlanmıştır. Muş Alparslan Üniversitesi, yeni oluşturulan akademik-idari kadrosu, fakülteleri ve bölümleriyle 2012-2013 eğitim-öğretim yılında 8 bin öğrenci sayısını hedefleyen bir üniversite haline gelmiştir. Kurulduğu günden beri şehir üniversitesi statüsünde faaliyet gerçekleştiren üniversite, 2012-2013 eğitim-öğretim yılıyla birlikte yeni kampüsüne taşınarak kampüs üniversitesi haline gelmiştir.
Üniversite, hem dünya hem de ülke çapında "gelişmemiş üniversiteler" kategorisinde bulunmasına rağmen bütçesinin büyük bir kısmını İslami İlimler Fakültesine harcadığı yönünde eleştirilmektedir. [kaynak belirtilmeli]
Akademik birimler > Fakülteler

Eğitim Fakültesi
Fen Edebiyat Fakültesi
İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi
İletişim Fakültesi
Mühendislik-Mimarlık Fakültesi
İlahiyat Fakültesi
Spor Bilimleri Fakültesi
Uygulamalı Bilimler Fakültesi
Diş Hekimliği Fakültesi
Sağlık Bilimleri Fakültesi
Akademik birimler > Enstitüler

Fen Bilimleri Enstitüsü
Sosyal Bilimler Enstitüsü
Akademik birimler > Meslek Yüksek Okulları

Muş Teknik Bilimler MYO
Malazgirt MYO
Muş Teknik Bilimler MYO
Muş Sosyal Bilimler MYO
Muş Sağlık Hizmetleri MYO
Muş Meslek Yüksek Okulu'na bulunan programlar; Muhasebe, Bankacılık, İşletme, Büro Yönetimi Sekreterlik, Süt ve Ürünleri Teknolojisi, Gıda Teknolojisi, Elektrik, İnşaat, Endüstriyel Elektronik, Makina, Otomotiv, Çocuk Gelişimi, Radyo Tv Teknolojileri, Halkla İlişkiler Tanıtım, Sağlık Kurumları İşletmeciliği.
Dış ilişkileri

Kafkasya Üniversiteler Birliği'nin üyesidir.
Ulaşım

Üniversite kampüsü, Muş-Diyarbakır yolunun 7. kilometresi üzerinde yer almaktadır. Şehir içinden toplu ulaşımla taşımacılık yapılmaktadır.
Üniversitenin eski logosu
Retorik

Retorik ya da eski ismiyle Belagat, etkileyici ve ikna edici konuşma sanatıdır. Sözcük güncel kullanımda "etkileyici ve ikna edici olmakla beraber içtenlikten veya anlamlı içerikten yoksun lisan" anlamında da kullanılır. Kavram Yunanca rhētorikos (ῥητορικός) "hitabet" kavramından türemiştir. Antik Yunanistan'da MÖ 5. yüzyılda Sokrates çevresindekiler tarafından kullanılmış olan bu kelime, ilk kez Platon'un Gorgias adlı eserinde geçmiştir.
Retorik felsefede, edebiyatta, siyasette, hukukta, doğal dilde, bilim dışı akıl yürütmede, fikirde, güzel konuşmada ve örtülü ifadelerde kullanılabilir. Farklı disiplinlerdeki anlamları her zaman bire bir örtüşmez.
Unsurları

Retoriğin olabilmesi için üç temel öge gereklidir: Bir söylemci, bir dinleyici ve bunların düşündüklerini ve görüşlerini iletebilmelerine aracılık eden bir dil.
Retorik, bir konu üstünde bireylerin farklılığı tartışmalarıdır. Retorik aracılığıyla, benzerlik, farklılık, kendimizin veya başkasının benzerliği, bunları donduran toplum, bunları yasallaştıran ve kimi zaman sarsan siyaset, bunların içlerinde dalgalandığı psikoloji ve ahlak tartışılır.
Retorik, bireyler arasındaki benzerlik ve farklılıklar üstünde durur ve mesleğini somutlaştıran özel, kesin sorular aracılığıyla bu sorunu işler. Retorikle insanlara, onların durumlarına, onlarda bulunduğunu sandığımız özelliklere, onlarda bulunmasını istediğimiz ya da reddettiğimiz özelliklere hitap ederiz.
Boyutları

Retoriğin Logos, Pathos ve Ethos boyutu vardır;
Ethos: Ben simgesi, karakter, yaşam ve amaç tercihidir. Ethos hatiptir, daha doğrusu hatibin erdemidir. Söylevcinin mesleği ya da sosyal kökeni ne olursa olsun ahlaken herkese örnek olması gerekir. Ethos, Latince mores (ahlak) anlamındadır. Yani güzel konuşan kişi ahlaksal yetiye sahip olmalıdır. Söylevci tartışma yaratan ve üstünde tartışılan sorulara cevap vermesi gereken kişidir. Söylevci karşı karşıya bulunduğu sorunsala göre kendisini gizler ya da gösterir; silinir ya da çarpıcı biçimde sergiler. Temkinlidir veya öyle görünür.
Pathos: Söylevcinin kandırmak, razı etmek, heyecanlandırmak ya da büyülemek istediği dinleyiciyi niteler. Pathos dinleyicinin duygulanımıdır. Ethos cevaplara gönderme yapar, Pathos ise soruların kaynağıdır. Yani dinleyici çekingendir; kendi duygularının ve söylevcinin etkisinde kalır.
Logos: Dinleyici ve söylevciyi kendi kurallarına bağlar. Dinleyiciyi güçlü kanıtlarla ikna eder ve güzel üslubuyla onun beğenisini kazanır. Soruları ve cevapları farklılıklarını koruyarak açıklayabilmedir.
Retorik, kendi içinde bir bilgi bütünü oluşturmaktan çok kendi dışındaki bir nesneye, düşüncenin gerçeklikle, önermelerin verili bir olguyla uyuşmasına yani doğruluğa (Aletheia) erişme yolu, yordamıdır. Retoriğin nesnesi olan doğruluk türü bilimsel tanıtlamayla (Latince, demonstratio) doğruluğu bilinen öncüllere dayanarak yapılan çıkarımla gösterilemez; konuşanla dinleyeni ortak varsayımlar temelinde buluşturan olası öncüllere dayalı çıkarımla ancak yaklaşık olarak betimlenebilir. Antik retoriğin kurucu ilkesi bu yüzden, doğruluğun zorunlu olarak ancak belli koşullarda, belli kişiler içinde geçerli olduğu biçimindedir.
Tarihçe

Antik Yunan toplumu sözlü kültürün egemen olduğu bir toplumdu. Hukuk, eğitim, siyaset, felsefe konuşmaya dayanır. Antik Yunanların doğal bir konuşma yeteneğine sahip oldukları söylenebilir. Nitekim daha Homeros'ta kahramanların olağanüstü söylevleriyle meclislerde ve toplantılarda halkı etkilediklerini görüyoruz. Fakat anlık bir ilhamla doğan ve iz bırakmadan kaybolan bu söylev ile söylevcinin hiçbir şeyi tesadüfe bırakmadan belirli bir düzene göre hazırlayıp yaptığı konuşmalar, yani edebi bir tür halindeki söylev ancak 5. yüzyılın sonlarına doğru ve özellikle 4. yüzyılda gelişmiştir. Yani söylev bu çağda henüz doğal bir yetenek halindedir. MÖ 5. yüzyıla kadar bir konuşmayı belli bir düzen göre hazırlamayı, özenle seçilmiş kelimeleri kullanarak sonuca varmayı öğreten bir söylev doktrini yoktu.
Retorik kuramının doğuşu doğrudan demokrasiyle bağlantılıdır. Atina'nın siyasal, hukuksal yapısı retoriğin ortaya çıkması için uygun bir ortamdır. Özellikle MÖ 5. yüzyıl Atina'sında tüm yurttaşlar askeri görev dışında, yargıçlık gibi her türlü kamu görevini kısa süreli dönüşümlü olarak üstleniyorlardı. Her özgür yurttaş halk meclisinin doğal üyesidir, kenti ilgilendiren her türlü sorunla doğrudan ilgilenir. Bir dava açılacağında önce şikâyet kamu görevlisine iletilir ardından halktan kurulu bir jüri önünde davalı ile davacı doğrudan konuşarak jüriyi ikna etmeye, yanlarına çekmeye çalışırlar; davayı yürütecek bir savcı ya da savunmayı üstlenecek bir avukat yoktur. Davalı kendini savunmak durumunda olduğundan dolayı, kendini daha iyi savunabilmek için belli bir konuşma yetisine sahip olmalıdır. Böylece konuşma yetisine sahip olanlar sivrilip önder olabilir. İşte böyle bir ortamda retorik zamanla sanat haline gelebilmiştir.
Demokrasilerde doğru ile yanlış kavramlarının içeriğinin belirlenmesi bir buyruğun konusu olmaktan çok bir toplumsal uylaşımın (Latince; consensus) sonucudur. Diktatörlükte retorik gereksizdir. Çünkü kişinin inanmak dışında bir seçeneği yoktur. ‘Özgür’ biri seçebilir, seçiminin sonucuna gönüllü olarak katlanır.
Retorik, antik dünya demokrasisinin desteği, yardımcısı olmuştur. Retoriğin tarihsel evriminde iki önemli sonuç doğmuştur: Demokrasilerde retorik özgür bir konuşmanın altında yatan törel ilkeleri altüst edebilir, retorik retoriği yıkabilir, yıkmıştır da; Öte yandan uygun ‘doğru’ retoriği oluşturma yolunda harcanan çabalar özgür konuşmanın en çok tehlikeye düştüğü dönemlerde gündeme gelmiştir.
Atina dönemi

Retorik türünün edebi bir nitelik kazanması ve gelişmesi Atina'da olmuştur. Atina bu gelişme için çok uygun bir ortamdı. Çeşitli siyasi sorunlar halk meclislerinde incelenirdi ve bütün vatandaşların söz alma hakkı vardı. Özel davaların bakıldığı mahkemelerde ise vatandaşlar kendilerini savunmak zorundaydı. Bunların dışında siyasi veya hukuki amaçlı olmayan bir söylev türü daha vardı. Buna örnek olarak, vatan uğruna savaşırken ölmüş olan kahramanların övüldüğü konuşmaları verebiliriz. O halde Atina'da retorik üç tür haline gelmiştir: Adli (hukuki) söylev, Siyasi söylev ve Serilmeme söylevi.
Atina dönemi > Adli söylev

Adli davalar; özel davalar ve kamu davaları olarak ikiye ayrılırdı. Özel davalarda her iki taraf çıkarlarını kendisi korurdu. Kamu davalarında ise her vatandaş suçlayıcı olabilirdi, sanık da kendisini bizzat savunurdu. Fakat kendisini savunmayı beceremeyen kimseler için konuşmalar yazan logograph adlı yazarlar da vardı. Davacı bunlar tarafından yazılan konuşmayı öğrenip yargıçların önünde söylemekle yetinirdi. Ayrıca davalarda bugünkü avukatların görevini yerine getiren synegoros adlı kişiler de vardı. Halk meclisi tarafından görevlendirilen synegoroslar, bazı siyasi davalarda şehrin çıkarlarını korurlardı.
Atina'da bütün vatandaşlar yargı görevini yerine getirmek için seçilebilirdi. Seçilmek için 30 yaşın üzerinde olmak gerekiyordu. Yargıçlar her yıl halk tarafından yeniden seçilirdi. Bu yargıçların toplam sayısı 6 bine kadar çıkabiliyordu. Ancak bu yargıçlar kura yoluyla çeşitli mahkemelere dağıtılıyordu. En önemli mahkemeler şunlardı: Areios Pagos, Heliaia Mahkemesi, Ephetai.
Atina dönemi > Siyasi söylev

Mahkemelerde herkes kendi davasını savunurdu. Konuşmayı hazırlayan logograph, nadiren ortaya çıkardı. Ayrıca, bunların hitabet oyunlarına başvurması yasaktı, yalnızca olayları sergilemekle yetinmeleri gerekiyordu. Öte yandan konuşmalarını aşırı şekilde süsleyerek yapay söylev eserleri yaratan söylevciler de vardı.
Devletin çeşitli sorunlarını serbest bir şekilde tartışıldığı halk meydanı ise gerçek söylevcilik için daha uygun bir yerdi. Siyasi söylevcilerin yeteneklerini göstermeleri ve geliştirmeleri için burada her gün birçok fırsat doğuyordu. Ayrıca halk meclisinde de siyasi söylevler verilirdi. 4. yüzyılda halk meclisinin toplantı yeri Pnyks idi. Fakat Dionysos tiyatrosunun tamamlanmasından sonra oturumlar tiyatroda yapılmıştır.
Atina dönemi > Serimleme söylevi

Retorik yüzyıllar boyunca Serimleme denen türle özdeşleşmiştir. Serimleme söylevi, ölmüş askerler için söylenen ağıt söylevlerini veya İsokrates'in Paneygrikos söylevleri gibi söylevleri içerir. Bu söylev türü diğer söylevler kadar coşkulu olmamakla beraber, söylev kurallarına uygundur. Bu türde özellikle şekle özen göstermek ve çeşitli üslup süsleriyle konuşmayı zenginleştirmek gerekiyordu.
Savaşta ölen askerler için ağıt söylevleri verecek söylevciyi meclis seçerdi. Bu söylev Atina'nın Kerameikos adlı semtinde okunurdu. Ağıt söylevleri genellikle iki kısımdan oluşurdu. İlk kısımda ölen savaşçılar ve ülkeleri övülürdü. İkinci kısımda ise, ölen savaşçıların yakınları için yapılan tesellileri ve bu kahramanların cesaretlerini örnek almaları için teşvikleri içerirdi. Bu tür söylevlere örnek olarak Perikles'in Peloponnesos Savaşı'nda ölen askerler için verdiği ve Demosthenes'in Khaironeia'da ölen askerler için verdiği söylevi verebiliriz.
Sicilya söylevi / Koraks-Teisias

Söylevcilik hakkında ilk çalışmalar Sicilya'da MÖ 5. yüzyılda tiranların devrilmesini izleyen, mülklerin ilk sahiplerine geri verilmesine ilişkin davalarda gerçekleştirilmiştir. Söylevciliğin bu mülkiyet davalarından doğduğuna inanılır. MÖ 485 yılında Sicilya'da tiranları halk topraklardan sürer; 467'de tiranlar alaşağı edildikten sonra, mülklerin eski sahiplerine verilmesine ilişkin davalar açılarak halktan kurulmuş jüriler önüne getirilir. 465 yılına doğru uzun zamandır tiranlar tarafından yönetilen davalar tekrar mahkemelere bağlanınca Koraks ve onun öğrencisi olan Teisias, konuşma deneyimi olmayan davacıların kullanması amacıyla Rhetorike Tekhne (Konuşma Sanatı) adlı eserlerinde söylevin kurallarını yazmışlardır. Bu eser söylevcilik konusundaki ilk yazılı eserdir.
Koraks ile Teisias, ayrıca bir söylevcilik okulu kurmuşlar ve paralı dersler vermişlerdir. Onlara göre söylevin amacı, ikna etmeyi sağlamaktır. Bundan da söylevci için önemli olan şeyin gerçek değil, gerçeğe benzerlik (Eikos) olduğu sonucu çıkar. O halde gerçeği aramak değil, bir fikri dinleyicilere gerçek gibi göstermek söz konusudur. Koraks ve Teisias bu sonuca ulaşmak için çeşitli uygulamalara ve örneklere başvurmuşlar, öğrencilerine tipik bir sorunu değişik açılardan incelettirmişlerdir. Ayrıca savunma için fikirleri anlaşılması kolay bir düzen içinde sıralamayı da öğretmişlerdir.
Sofistler

Retoriğin ilk öğretmenleri 5. yüzyılın Yunan dünyasında kendilerinden oldukça söz ettiren gezgin sofistlerdir. Sofistler, Koraks ve Teisias'ın söylev konusundaki çalışmalarını sürdürmüşler, konuşmalarının özü ve biçimini geliştirmişlerdir. Konuşmanın özü konusunda, çeşitli konular hakkında doğru gibi görünen fikirleri bulmak düşüncesini bir düzene sokmaya çalışmışlardır. Sofistler aldatılmış olanları savunmak amacıyla bilgelik dersleri veriyorlardı. Bu amaç için en önemli çalışmaları tartışma (Anthilogia) olmuştur. Ayrıca bu konuda çalışanlar için örnek kompozisyonlar yazarak çeşitli konular hakkında lehte veya aleyhte düşünceleri ortaya koymuşlardır.
Sofistler kısa sürede her alanda kendilerini satmayı bilmişlerdir. Ve bu tavırları nedeniyle de Platon'un eleştirileriyle karşılaşmışlardır. Platon'a göre sofist (sözle inandırma yeteneği ve sanatına sahip olan kişi) filozofun antitezidir.
Biçim konusunda ise dil ve üslup çalışmaları yapmışlardır; Çünkü dil ve üslubun güçlü bir ikna aracı olduğunu fark etmişlerdi. Akragaslı Polos, dilin inceliklerini gösteren bir eser yazmış Mouseia Logon, Prodikos, eşanlamlı kelimeleri tespit etmeye çalışmıştır. Titiz bir üslup sahibi olan Gorgias ise, düşüncelerin paralellik veya zıtlığını biçim ve seslerin uyumu sayesinde daha belirgin kılmaya gayret göstermiştir.
Sofistlere karşı olan eleştirinin belirgin bir biçimde yer aldığı en eski eserlerden biri de Aristophanes'in Bulutlar adlı eseridir. MÖ 423'e tarihlenen komedi eseri eski sofistlerin en parlak dönemlerinde sahnelenmiştir.