stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Korkunç İvan Oğlunu Öldürüyor
Konu

Korkunç Ivan'ın oğlu Ivan Ivanoviç'in ölümünün nasıl olduğu hakkında çeşitli rivayetler vardır ve onun babası tarafından öldürüldüğü kesinlik kazanmamıştır. Repin, bu konuda tarihçi Nikolay Karamzin'in anlatısını kullanmaya karar vermiştir. Olayın bu versiyonuna göre, Korkunç İvan ile oğlu arasındaki ilişkiler kötüydü. Oğul İvan'ın ölümünden bir gün önce baba İvan, hamile olan gelini Yelena'nın odasına habersiz girivermiş, orada Yelena'yı o zamanki adetlere göre uygunsuz derecede az giyimli bir şekilde oturur görünce hiddetlenmiş, onu dövmeye başlamıştı. Karısının çığlıklarını duyan oğul İvan yardıma koşmuş ve babasına "ilk karımı nedensiz olarak manastıra gönderdin, ikincisine de aynı şeyi yaptın, şimdi de üçüncüsüne vurdun ve rahminde taşıdığı oğlunun ölümüne yol açtın demiştir." Yelena dayağın ardından düşük yapmıştır. Ertesi gün, oğlu bu konuyla ilgili olarak babasına çıkışmış, babası ise onu, o günlerin gündeminde olan Livonya Savaşı ile ilgili olarak kendisine itaatsizlikle suçlamıştır. Oğul İvan, babasına olan sadakatini ısrarla tekrarlamış ama, savaşla ilgili olarak, Pskov şehrinin kurtarılması gerektiğini savunmuştur. Oğlunun bu tutumuna öfkelenen baba İvan, asası ile oğlunun kafasına vurmuştur. Olaya şahit olan başbakan Boris Godunov, araya girmeye çalışmış ama kendisi de bir darbe yemiştir. Oğul İvan, şakağından yaralanmış şekilde yarı baygın yere yıkılmıştır. Baba İvan derhal oğluna koşmuş, yüzünü öpüp "Kahrolayım, oğlumu öldürdüm! Oğlumu öldürdüm!" diye bağırmıştır. Oğul İvan bir an ayılmış ve "Sadık bir oğul ve sade bir kul olarak ölüyorum." demiştir. Sonraki birkaç gün boyunca baba İvan bir mucize olması için durmadan dua etmiş ama veliaht çar, birkaç gün sonra, 19 Kasım 1581'de ölmüştür.
Yapılışı

Repin, Aleksandr II'yi öldüren devrimcilerin idamından hemen sonra  bu tablo üzerinde çalışmaya başladığını anılarında yazmıştır. "Çağdaş hayatın dehşetleri altında ezilmiş" duygularla, hummalı çalışma dönemleri sırasında tabloyu yapmıştır. "Bir deli gibi çalıştım, bazen dehşet içindeydim" diye yazmıştır.
Başlangıçta Repin tabloyu bir şiddet betimlemesi olarak düşündü. İlk skeçlerinde devrilmiş eşyalar vardı, çar cinayet aletini elinde tutmaktaydı, oğlu babasını kolundan sarkmaktaydı. Repin 1883'te tablosu için bir etüd (skeç) yaptı. Bu çalışmada besteci Pavel Blaramberg Çar İvan, ressam Vladimir Karlovich Menk de oğul İvan için model oldular. Ama 1885'te tamamlanan son eser şiddeti değil, şiddetin çözümlenmesini yansıtmaktadır. Ölmekte olan oğlun affedici bakışları ve babanın büyük pişmanlık ifadesi bu mesajı vermektedir. Bu tabloda Repin, Çar için arkadaşı Grigory Myasoyedov'u, çarın oğlu için de Vsevolod Garshin'i model olarak kullanmıştır. Repin'in oğul İvan için model olarak Garshin'i seçmesinin nedeni, onun görünümü değil, kişiliği ve görüşleriydi. Repin, Garshin hakkında, bakışlarının iyilik dolu ve düşünceli, tanık olduğu şu veya bu haksızlıktan dolayı çoğu zaman gözlerinin dolu, davranışlarının mahcup ve narin, kişiliğinin melek gibi ve "güvercin kadar saf", dünya görüşünün barışsever olduğunu yazmıştır anılarında.
Korkunç İvan ve Oğlu, skeç. İ. Repin (1882), Treyakov Galerisi, Moskova.
Korkunç İvan ve Oğlu, skeç. İ. Repin (1882), Treyakov Galerisi, Moskova.
Korkunç İvan ve Oğlu, skeç. İ. Repin (1883), Treyakov Galerisi, Moskova.
Vsevolod Mikhailovich Garshin'in portresi. Korkunç İvan ve Oğlu İvan resmi için çalışma. İ. Repin (1883), Treyakov Galerisi, Moskova.
Ressam Grigory Grigoryevich Myasoyedov'ın portresi. Korkunç İvan ve Oğlu İvan resmi için çalışma. İ. Repin (1883), Treyakov Galerisi, Moskova.
Tasvir

Tabloda gösterilen mekân çar sarayındaki bir odadır. Oda zengince döşenmiş ve süslenmiştir. Yerlerde ince dokunmuş halılar, geri planda bir soba ve süs vazoları görünmektedir. Repin'in sunduğu sahne, Çar İvan'ın oğlunun kafasına demir bir asa ile şakağına vurmasından sonrasıdır. Resmin odak noktası olan çar ve oğlu sabah güneşi ile aydınlanmıştır. Çar halının üzerine diz çökmüş, ölmekte olan oğluna sarılmış, onun kanlı kafasını eliyle tutmaktadır. Çarın ifadesinde korkunç bir çaresizlik ve pişmanlık vardır. Oğlunun yüzünde ölüme teslim olmuş bir sakinlik görünmektedir, yanağında bir gözyaşı vardır. Ön planda, düşürülmüş asa, daha geride, devrilmiş bir koltuk görünmektedir. Resimde kırmızı renkler hakimdir, oğul çarın gömleğindeki pembeden, halıdaki çeşitli kırmızı tonlarına ve geri plandaki bordolara kadar.
Tepkiler

1885'te tamamlanan tablo, Gezginler grubunun 12. sergisinde teşhir edildi. İlerici eleştirmenler tabloyu överken tutucular onu eleştirdiler. Sergide tabloyu gören bir eleştirmen, tablodaki aşırı dehşetin izleyicilere estetik bir zevk tatmini duymalarına engel olduğunu belirtmiştir. Bir diğer eleştirmen, eserin psikolojik boyutunu takdir etmiş, tabloda en üst düzeyde bir ifade gücüne ulaşılmış olduğunu, daha fazlasının eseri bir karikatüre dönüştüreceğini yazmıştır. Tablo konusunun "iğrençliği" bir yana, çok fazla kan göstermesi de bir diğer eleştiri konusu olmuştu. İmparatorluk Bilimler Akademisi'nden bir anatomi profesörü böyle bir yaradan o kadar çok kan çıkamayacağına dair bir konuşma vermişti. Tablonun savunucularından eleştirmen Vladimir Stasov ve yayımcı Aleksey Suvorin ise bu eleştirileri alaya almış, esas konunun çarın duygusal şiddet eyleminden sonra duyduğu pişmanlık ve kendini suçlama duygusu olduğunu belirtmiş, ahlâken yüceltici olan bu konunun dramatik bir şekilde sunulduğunu söylemişlerdir. Bir eleştirmen, tablonun sadece bir cinayeti sahnelemekle kalmadığını, aynı zamanda Hristiyanca bir sevgi ve affedicilik ile, baba ve oğul arasındaki ihtilafın çözümlenişinii de gösterdiğini belirtmiştir.
Rus Ortodoks Kilisesi Kutsal Sinod'unun başı olan Konstantin Pobedonostsev bu tablodan dolayı öylesine kızmıştı ki, imparator III. Aleksandr üzerinde olan nüfuzunu kullanarak resmin sergilenmesinin yasaklanmasını sağlamıştı. Pobedonostsev, "bugünlerin sanatı hayret verici: en ufak bir idealden yoksun, sadece çıplak realizm ve eleştirme ve teşhir eğilimli" demiştir.
Bu eser, yasaklamasıyla  Rus İmparatorluğunda sansürlenen ilk tablo oldu. Katil çarın portrelenmesi Rus monarşi kurumuna karşı bir saldırı olarak yorumlandı. Sanat koleksiyoncusu Pavel Tretyakov sergiden hemen sonra tabloyu satın aldı, ama 1 Nisan 1885'te kendisine "tablonun sergilenmesine ve herhangi yollan halka ulaşmasına izin vermemesi" emredildi. Bu yasak, üç ay sonra, 11 Haziran 1885'te kaldırıldı, saraya yakın bir sanatçı olan Alexey Bogolyubov'un ricası üzerine. Sonraki yıllarda tablonun konusuna karşı duyulan tepki dindi, Repin bir Rus sanat dehası olarak kabul gördü ve bu tablo da onun en önemli eserlerinden biri sayıldı.
Tepkiler > Tabloya saldırı

16 Ocak 1913'te, bir ikono sanatçısının oğlu olan 29 yaşında Abram Balaşev, Tretyakov Galerisi'nde sergilenmekte olan Korkunç İvan ve Oğlu İvan tablosuna saldırdı. Saldırgan "Kan! neden bu kadar kan! yok olsun kan!" diye bağırıyordu. Üç bıçak darbesi ile tabloda her iki İvan'ın yüzlerinini kesti. Balaşev'in akli dengesi bozuk bulundu ve bir akıl hastanesine kaldırıldı. Repin yaşadığı Finlandiya'dan Moskova'ya bizzat gelip, 27 yıl önce yaptığı tabloyu tamir etti. Ancak, tabloyu eskisinin aynısı gibi yapmadığı için, Repin'in gidişinden sonra restorasyonu Igor Grabar tamamladı. Tablonun kaliteli fotoğraflarının mevcut olması sayesinde kolaylıkla eski hâline geri getirilebildi. Olaydan sonra Tretyakov Galerisinin müdürü I.S. Ostroukhov istifa etti ve yerine Igor Grabar geçti.
Korkunç İvan Oğlunu Öldürüyor, detay
Rikkat Kunt

| Rikkat Kunt |
| --- | --- |
Doğum: Fatma Rikkat Kunt 27 Nisan 1903(1903-04-27) Beylerbeyi, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 14 Ocak 1986 (82 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Küplüce Mezarlığı
Eğitim: İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi
Meslek: Tezhip sanatçısı
Evlilik: İsmail Sarıca (e. 1920; b. 1925) Fahrettin Çağatay (e. 1926; b. 1927)
Çocuk(lar): 2
Ebeveyn(ler): Hüseyin Kâzım Kadri Güzide Hanım

Fatma Rikkat Kunt (27 Nisan 1903, İstanbul – 14 Ocak 1986, İstanbul) Türk müzehhibe.
Tezhip sanatının en önemli ustalarından birisi kabul edilir. Öğrenci olarak girdiği İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde 32 yıl boyunca eser bezemiş ve öğrenci yetiştirmiştir.
Yaşamı

27 Nisan 1903 günü Beylerbeyi'nde dünyaya geldi.  Babası Osmanlı Devleti’nde vali, nâzır, âyaân azası görevlerinde bulunan ve dört ciltlik Büyük Türk Lügati adlı eseri ile tanınan  Hüseyin Kazım Kadri Bey; annesi Güzide Hanım'dır.
Babasının yakın arkadaşı olan Tevfik Fikret'in arzusu üzerine kendisine “Fatma Rikkat” adı verildi.  Devlet adamı olan babasının sık sık görev yeri değiştirmesinden dolayı Serez'de, Selanik'te Halep'te bulundu. İlköğrenimini Fransız mürebbiyelerden aldı; Fransızcayı anadili Türkçe ile beraber öğrendi.
Babası siyaseti bırakmaya ve İstanbul'dan ayrılmaya karar verince ailecek yerleştikleri Beyrut'ta önce Fransız okuluna, ardından Alman okuluna devam etti.1918'de Suriye ve Lübnan'ın Osmanlı Devleti toprağı olmaktan çıkması üzerine ailesi ile İstanbul'a döndü. Rikkat Hanım Ali Sami Boyar'dan resim, Mehmet Akif Ersoy'dan edebiyat, Langaberg adlı Alman piyano hocasından piyano dersleri aldı.
1920'de İsmail Bey (Sarıca) ile ilk evliliğini yaptı. Eşinin dişçilik öğrenimi için üç sene yaşadıkları Almanya'da kendisi de konservatuvara devam ederek piyano eğitimi aldı. İstanbul'un kurtuluşu üzerine döndükleri İstanbul'da 1924'te oğlu Reşid dünyaya geldi. Bu evliliği 1925'te sonlandı. İkinci evliliğini 1926'da Hariciyeci Fahrettin Çağatay ile yaptı. Eşinin görevi nedeniyle bir süre Atina'da yaşadı. Bu evlilikten ikinci oğlu Nur dünyaya geldi. İkinci evliliği de birkaç sene içinde sona erdi.
İkinci evliliğinin sonlanmasının ardından  babasının dayısı olan edebiyat profesörü İsmail Hikmet Ertaylan'ın tavsiyesi ile tezhip öğrenmek üzere Akademi'de eğitime başladı. İlk tezhip hocası İsmail Hakkı Altınbezer idi. Daha sonra çini hocası Feyzullah Dayıgil’in atölyesine geçti. Desen çizmekte çok usta olan Dayıgil, nefes darlığı nedeniyle renklendirme yapamadığından Rikkat Hanım onun çizdiği desenleri boyayarak hocasının birçok eserini renklendirdi. Böylece “desen Feyzi, tezhip Rikkat”  olarak imzalı birçok tezhip örneği hazırladılar.
Rikkat Hanım, sanat çalışmaları sürerken bir yandan da Akademideki İngilizce kurslarına devam etti. 1944 yılında mezun olduktan sonra aynı Akademi kütüphanesinden dört yıl kütüphane memuru olarak görev yaptı. 1948 yılında Akademi'de  çini ve tezhip hocalığına başladı. Göreve başladığı sırada Akademi Kütüphanesi'nde çıkan bir yangın sonucu bütün sanat kitaplarının yanması sanatçıyı derinden etkiledi. 1968 yılında Akademi'den emekli oldu. Onun emekli olması ile birlikte kurumdaki tezhip atölyesi de kapandı.
Kunt, emekli olduktan sonra Beylerbeyi'ndeki evinde eser bezemeye ve öğrenci yetiştirmeye devam etti. 1968 yılında yaşanan sel baskınından ötürü Lizbon'daki Gülbenkyan Müzesi'nde zarar gören Türk eserlerinin restorasyonu için 1970 senesinde Emin Barın ve İslam Seçen ile birlikte Portekiz'e davet edildi. Bu arada Ali Şîr Nevâî'nin eserlerinde bulunan minyatürlerin restorasyonuna başlayan Rikkat Kunt, sağlığının bozulması üzerine İstanbul'a döndü. Geri kalan minyatürlerin restorasyonlarına evinde devam edip tamamladı.
Geçirdiği kalp krizi sonucu 14 Ocak 1986'da Beylerbeyi'nde hayatını kaybetti.  Cenazesi, Beylerbeyi Küplüce Mezarlığı'na defnedildi.
Eserleri

Eserlerinin sayısı ve hangi koleksiyonlarda yer aldığı bilinmeyen Kunt, hayatı boyunca sergi açmamıştır. Ancak 80 parça eseri ölümünden bir ay sonra İslam Tarih, Sanat ve Kültür Araştırma Merkezi'nde (Yıldız Sarayı içindeki Çit Kasrı'nda) sergilendi.
Cumhuriyet devrinde ilk ve tek örnek olarak yapılan ve nakkaşhane usulü ile hazırlanan yazma Fatih Divanı'ndaki tezhipleri onun en önemli eserlerinden kabul edilir Fatih Sultan Mehmet'in ölümünün 500. Yıldönümü nedeniyle hazırlanan ve 1950 yılında tamamlanan bu eserdeki 66 kıtanın 34 tanesinin tezhibini Rikkat Kunt gerçekleştirmiştir. Eser, Şevket Rado ailesinin özel koleksiyonunda yer almaktadır.
Sanatçının çalışmalarından diğer bir önemli grup da, sanatsever İsmail Akgün'ün Hattat Halim Özyazıcı'ya yazdırıp Rikkat Kunt'a tezhiplettiği ve 1958 yılında Akademide sergiledikten sonra Topkapı Sarayı'na hediye ettiği büyük boy kıt'a şeklinde levhalardır.
Hakkında yazılanlar

Rikkat Hanım'ın hayatı, öğrencisi Fatma Çiçek Derman tarafından “Rikkat Kunt Hoca Hanım” adıyla kitaplaştırıldı. Torunu Yasmine Ghata, kahramanı Rikkat Kunt olan  “Hattatların Gecesi”  adlı bir roman yayımladı.
Sard teoremi

Matematiğin bir alt dalı olan analiz ve diferansiyel geometride Sard teoremi (bazen Sard önsavı) ya da Morse-Sard teoremi, bir Öklid uzayı veya manifolddan yine başka bir Öklid uzayı ya da manifolda tanımlanan pürüzsüz bir fonksiyonun kritik değerler kümesinin (yani, kritik noktaların görüntü kümesinin) sıfır Lebesgue ölçüsüne sahip olduğunu ifade eder. Teorem, Anthony Morse ve Arthur Sard'ın adlarını taşımaktadır.
İfadesi > Öklid uzayı

n{\text{ ve }}m pozitif tam sayı ve  k\geq \max\{n-m+1,1\} olmak üzere,
fonksiyonu  C^{k} olsun; yani,  f,  k kere sürekli türevlenebilen bir fonksiyon olsun. 
 X\subset \mathbb {R} ^{n}, fonksiyonun kritik noktalarının kümesi olsun; yani, fonksiyonun Jacobi matrisinin kertesinin (rankının)  m'den küçük olduğu noktaların kümesini  X ile gösterelim. 
O zaman,
 f(X) kümesinin  \mathbb {R} ^{m}de Lebesgue ölçüsü sıfırdır.
Sezgisel olarak tarif edilirse,  X kümesi tanım kümesinin içinde büyük olabilir. Ancak, bu kümenin görüntüsü Lebesgue ölçüsü anlamında küçüktür. Diğer deyişle,  \mathbb {R} ^{n} içinde kritik noktalar çok olabilir ama  \mathbb {R} ^{m} içinde kritik değerler azdır.
İfadesi > Manifoldlar için tanım

M ve  N boyutları  m ve  n olan türevlenebilir manifold olsun ve u manifoltlar arasında
C^{k} fonksiyonu verilmiş olsun. Bu fonksiyonun kritik noktaları,  fnin diferansiyelinin, yani,
gönderiminin bir doğrusal dönüşüm olarak kertesinin (rankının)  m'den küçük olduğu noktalardır. Eğer  k\geq \max\{n-m+1,1\} olursa, Sard teoremine göre,  f(X) kümesinin  M manifoldunun altkümesi olarak ölçüsü sıfırdır.
Teoremin bu hâli, sayılabilir bir koordinat yamaları kümesi aldıktan sonra teoremin Öklid uzayları için olan halini kullanarak elde edilebilir. Teoremin sonucu yerel bir ifadedir; çünkü, ölçüsü sıfır kümelerin sayılabilir birleşiminin ölçüsü yine sıfırdır. Sıfır ölçüye sahip bir koordinat yamasının bir alt kümesinin özelliği difeomorfizma altında değişmez bir özelliktir.
Değişik hâlleri

Teoremin öncü hâlleri  m=1 iken Anthony P. Morse tarafından 1939'da daha genel hâli ise Arthur Sard tarafından 1942'de kanıtlanmıştır
Teoremin tekillik teorisi başta olmak üzere birçok alanda, uyarlanmış, değişik hâlleri de vardır. 
Sonsuz boyutlu Banach manifoldları için olan bir hâli Stephen Smale tarafından kanıtlanmıştır. Teoremin buradaki ifadesi oldukça güçlüdür ve kanıtı analiz içerir. Topolojide, Brouwer sabit nokta teoreminde ve Morse teorisindeki bazı uygulamalarda olduğu gibi,  "sabit olmayan pürüzsüz bir gönderimin en az bir tane regüler değeri vardır" şeklindeki daha zayıf sonucu kanıtlamak için sıklıkla alıntılanır.
Sard, 1965 yılında, teoremini daha da genelleştirerek şunu elde etti: 

 k\geq \max\{n-m+1,1\} olmak üzere,  f:N\rightarrow M gönderimi  C^{k} ise ve  A_{r}\subseteq N kümesi  df_{x}'in kertesinin  r'den kesinlikle küçük olduğu   x\in N noktalarından oluşan küme ise, o zaman,  f(A_{r}) kümesinin r-boyutlu Hausdorff ölçüsü sıfırdır. Ayrıca,  f(A_{r}) kümesinin Hausdorff boyutu en fazla r olur; ancak,  f(A_{r}) kümesinin Hausdorff boyutu r 'ye keyfi derecede yakın olabilir.
Louise Cotnoir

| Louise Cotnoir |
| --- | --- |
Cotnoir 2016'da Montreal Kitap Fuarı'nda
Doğum: 6 Aralık 1948 Sorel-Tracy, Quebec, Kanada
Ölüm: 2 Aralık 2024 (75 yaşında)
Meslek: Yazar
Milliyet: Kanadalı
Eğitim: Montreal Üniversitesi Montreal Quebec Üniversitesi
Dönem: 1973-2024
Tür: Şiir, kısa öykü, oyun
Önemli ödülleri: Estrie Yazarlar Birliği Ödülü (1994) Valilik Genel Ödülü (1996) Alain-Grandbois Ödülü (1996)
Evlilikler: Hugues Corriveau

Louise Cotnoir (6 Aralık 1948 – 2 Aralık 2024), Kanadalı yazar.
Hayatı

Cotnoir, 6 Aralık 1948'de  Sorel-Tracy, Quebec, Kanada'da doğdu. Montreal Üniversitesi ve Montreal Quebec Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1973-2007 yılları arasında Cégep de Thetford Koleji'nde eğitmen olarak görev aldı.
1993'te yayınlanan La déconvenue adlı ilk öykü türündeki eseriyle kısa öykü alanında Le Mans Kitap Fuarı Büyük Ödülleri listesine girerek özel bir mansiyon almış ve bir yıl sonra 1994'te Estrie Yazarlar Birliği Ödülü'nün sahibi olmuştur. Aynı zamanda 1996'da yayınladığı şiir türündeki Dis-moi que j'imagine adlı eseriylede en iyi Fransızca şiir alanında Valilik Genel Ödülü'nü ve Alain-Grandbois Ödülü'nü almıştır.
Eserleri İngilizce, İspanyolca, Katalanca, İsveççe, Fince ve Çince dillerine çevrilmiştir.
Eşi Hugues Corriveau ile birlikte 1981-1984 yılları arasında La Nouvelle Barre du Jour dergisinin ortak yönetmenliğini üstlendi. Ayrıca 1989'dan 1993 yılına kadar Kanada'da iki dil olarak yayınlanan Tessera dergisinin editörler kurulunun üyesiydi. Bunların yanı sıra Arcade dergisine katkıda bulunarak derginin yayın kurulunda görev aldı. Ayrıca aralarında; Spirale, Estuaire, Lèvres urbaines, Sorcières, Trivia, El Ciervo, Cahiers internationaux du symbolisme ile Room of One's Own vb'nin olduğu Kanada ve Avrupa'da yayınlanan birçok dergi ve gazeteye katkı verdi.
Cotnoir, 2 Aralık 2024'te doğal nedenlerden 75 yaşında ölmüştür.
Seçme çalışmaları

Si Cendrillon pouvait mourir, oyun (1980)
Plusieures, şiir (1984)
Les Rendez-vous par correspondance, şiir (1984)
L'audace des mains, şiir (1987)
Comme une chienne à la mort, şiir (1987)
La théorie, un dimanche, "işbirlikçi feminist şiir metni" (1988), İngilizce adı; Theory, A Sunday, Louky Bersianik, Nicole Brossard, Gail Scott, Louise Dupré ve France Théoret ile beraber
Signature païenne, şiir (1989)
Asiles, şiir (1991)
Des nuits qui créent le déluge, şiir (1994)
Nous sommes en alarme, şiir (2000)
Carnet américain, kısa hikâye (2003)
Les îles, poetry (2005), adaylık; Valilik Genel Ödülü, İngilizce adı; The Islands (2011)
Le Cahier des villes, kısa hikâye (2009)
Carmen Electra

| Carmen Electra |
| --- | --- |
Carmen Electra (2018)
Doğum: Tara Leigh Patrick 20 Nisan 1972 (52 yaşında) Sharonville, Ohio, ABD
Diğer ad(lar)ı: Carmen Electra
Boy: 1,59 m (5 ft 2+1⁄2 in)
Kilo: 60 kg (130 lb)
Evlilik: Dennis Rodman (1998–1999)   Dave Navarro (2003–2007)
Ebeveyn(ler): Harry Patrick   Patricia Patrick (ö. 1998)

Carmen Electra (2005)
Carmen Electra (2007)
Carmen Electra (2011)
Carmen Electra (2013)
Tara Leigh Patrick (d. 20 Nisan 1972; Sharonville, Ohio) Amerikalı aktris, model ve şarkıcı.
Diskografi

| Albüm> Yıl | Albüm> Yapım | Albüm>  | Albüm>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1993 | Carmen Electra |  |  |
Ödülleri

| Sonuç | Yıl | Ödül | Kategori | Yapım |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2004 | MTV Movie & TV Awards | Best Kiss | Starsky & Hutch |
| Aday gösterildi | 2006 | Golden Raspberry Awards | Worst Supporting Actress | Dirty Love |
| Kazandı | 2007 | Golden Raspberry Awards | Worst Supporting Actress | Scary Movie 4 |
| Kazandı | 2007 | Golden Raspberry Awards | Worst Supporting Actress | Date Movie |
| Aday gösterildi | 2008 | Golden Raspberry Awards | Worst Supporting Actress | Epic Movie |
| Aday gösterildi | 2009 | Golden Raspberry Awards | Worst Supporting Actress | Meet the Spartans |
| Aday gösterildi | 2009 | Golden Raspberry Awards | Worst Supporting Actress | Disaster Movie |
Swadesh Chakraborty

| Swadesh Chakraborty> Halk Meclisi Üyesi |
| --- | --- |
Görev (1999-2009)
Yerine geldiği: Bikram Sarkar
Yerine gelen: Ambica Banerjee
Seçim bölgesi: Howrah
Kişisel bilgiler
Doğum: 22 Aralık 1943(1943-12-22) Khulna, Bengal, Britanya Hindistanı
Ölüm: 02 Aralık 2024 (80 yaşında) Howrah, Batı Bengal, Hindistan
Ölüm nedeni: Doğal nedenler
Partisi: Hindistan Marksist Komünist Partisi (CPI(M))
Evlilik(ler): Puspa Chakraborty
Çocuk(lar): 1 kız
Mesleği: Siyasetçi ve yönetici
Swadesh Chakraborty (Hintçe:স্বদেশ চক্রবর্তী;22 Aralık 1943 – 2 Aralık 2024), Hint siyasetçi ve yönetici.
Hayatı

Chakraborty, 22 Aralık 1943'te Khulna, Bengal, Britanya Hindistanı'nda doğdu. Hindistan Marksist Komünist Partisi bünyesinde siyasete girerek 1999-2009 yılları arasında Howrah seçim bölgesinden Halk Meclisi'nde delege olarak yer aldı. Aynı zamanda Howrah Belediye İşletmesi'nin yöneticiliğini yaptı. Puspa Chakraborty ile evli olup bir kızı bulunan Chakraborty, 2 Aralık 2024'te Howrah, Batı Bengal, Hindistan'da doğal nedenlerden 80 yaşında ölmüştür.
Renat votka

Absolut Rent Brannvin etiketi
Renat Brännvin, Pernod Ricard'a ait Vin & Sprit firması tarafından üretilen ve İsveç'in Västergötland bölgesinde yetişen buğdaydan yapılan, %37,5 alkol içeriğine sahip bir İsveç votkasıdır.
Tarihçe

1877'de Lars Olsson Smith, Stockholm'deki Reimersholme'de yeni bir damıtma kazanında üretilen "On kat saflaştırılmış içkiler" veya "Kesinlikle saf içkiler" piyasaya sürdü. İmbik sürekli damıtmayı mümkün kıldığı için votka tamamen füzelden arındırılabildi ve Renat İsveç'teki ilk füzelsiz içki oldu. On kat arıtılmış olmasıyla ünlüydü ("renat" İsveççede "arıtılmış", "saf" anlamına gelir).
"Absolutely pure spirits" adlı ürünün adı, 1979'da piyasaya sürülen yeni ürün Absolut Vodka'nın önünü açmak için 1970'lerde Renat olarak değiştirildi.
Renat, İsveç'in ulusal votkası olarak kabul edilir ve 2005 ve 2006'da Uluslararası Şarap ve İçki Yarışması'nda (IWSC) yer almıştır. Markanın 125. doğum gününü kutlamak amacıyla şişe, Orrefors Glassworks ile bağlantılı bir sanatçı olan Jan Johansson tarafından yeniden tasarlanmıştır. Aynı zamanda etiket, Roland Ingemarsson tarafından tasarlanan yeni bir etiketle değiştirilmiştir. Şişe, Limmared'in cam fabrikasında üretilmektedir. İsveç alkollü içkiler mağaza zinciri Systembolaget'in kataloğunda Renat'ın bir numaralı maddesi vardır.