Opeth
Müzik tarzı ve etkileri

Opeth'in soundunu, Opeth'in ana söz yazarı ve bestecisi olan vokalist/gitarist Mikael Åkerfeldt yönlendiriyor. Mike ise genç yaşta 1970'lerin progresif rock grupları King Crimson, Yes, Genesis, Camel, PFM, Hawkwind ve Gracious'tan ; Iron Maiden, Slayer, Death, Black Sabbath, Deep Purple, Celtic Frost, King Diamond, Morbid Angel, Voivod, ve en önemlisi Judas Priest gibi ağır metal gruplarından etkilenmiştir. Åkerfeldt, Judas Priest'in Sad Wings of Destiny (1976) albümünü tüm zamanların en iyi metal albümü olarak görüyor ve bir zamanlar sadece Judas Priest dinlediğini belirtiyor. Åkerfeldt, Opeth konserleri öncesinde ısınırken sık sık Judas Priest'in üçüncü albümü Sin After Sin'den (1977) "Here Come the Tears" şarkısını söylüyor. Åkerfeldt, daha sonra progresif rock ve folk müziği keşfetti; bunların her ikisi de grubun soundu üzerinde derin bir etkiye sahip olmuştur.
Opeth'in kendine özgü sesi death metali progresif rock ile harmanlıyor. AllMusic'ten Steve Huey, Opeth'in tarzından "epik, progresif death metal" olarak bahsediyor. Blabbermouth'tan Ryan Ogle, Opeth'in sesini "folk, funk, blues, 70'ler rock, goth ve diğer birçok tuhaf sesleri kendine özgü progresif death tarzına dahil eden" olarak tanımladı. AllMusic'ten Eduardo Rivadavia, Opeth'in 2001 yapımı Blackwater Park albümü için yaptığı incelemede, "Parçalar görünüşte keyfi bir şekilde başlayıp bitiyor, genellikle akustik gitar ve solo piyano geçişleri, ambiyanslar, stoner rock ritimleri ve Doğu esintili melodiler de dahil olmak üzere geniş müzikal bir coğrafyaya yayılıyor" ifadelerini kullandı. Åkerfeldt, Opeth'in müziğinin çeşitliliği hakkında şu yorumu yaptı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Her şeyi yapabiliyorken bir grupta çalıp tek bir yöne gitmenin manasını göremiyorum. Sadece death metal çalmamız imkânsız olurdu; bu bizim kökümüz, ancak artık her şeyin bir karışımıyız ve hiçbir müzik türüne tamamen sadık değiliz. Bizim için bunu yapmak imkansız ve açıkçası sadece metal müzik çalan bir grupta olmanın sıkıcı olduğunu düşünüyorum. Tabiri caizse denemekten veya pantolonumuz aşağıdayken yakalanmaktan korkmuyoruz. Devam etmemizi sağlayan şey bu. | „ |

Son zamanlarda Opeth death metal sesini terk ederek daha yumuşak bir progresif rock sound'una kaydı. Heritage hakkında konuşurken gitarist Fredrik Åkesson şunları söyler:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Başlangıçta yeni sound'a alışmam biraz zaman aldı, çığlık atan vokaller falan yoktu. Ama albümün bizim için gerekli olduğunu düşünüyorum. Belki Heritage'ı yapmasaydık grup devam edemeyecekti. Eski Opeth hayranlarının bu albümü anladığını düşünüyorum. Her zaman nefret edenler olacaktır, zaten herkes tarafından sevilemezsiniz. Opeth her zaman kendini tekrarlamamayı hedeflemiştir. Pek çok insan Heritage'ın metal olduğunu düşünmüyor ama bence insanların beklemediği bir yere giden metaldir. Bu, Opeth'in geçmişteki sesini benimsemediğimiz anlamına gelmiyor. | „ |

Åkerfeldt vokal olarak, geleneksel death metal vokalleriyle ağır bölümler arasında geçiş yaparken daha yumuşak pasajlarda temiz, bazen ise fısıldayan veya yumuşak konuşulan vokaller kullanıyor. İlk kayıtlarda death metal'e özgü vokaller baskındı, ancak daha sonraki çalışmalarda daha temiz vokaller kullanıldı; Damnation, Heritage, Pale Communion, Sorceress ve In Cauda Venenum albümlerinde sadece temiz vokaller yer alıyor. Rivadavia, "Åkerfeldt'in vokalleri, her bölümün ruh haline bağlı olarak, bağırsakları çalkalayan homurtulardan tüyler ürpertici güzellikteki melodilere kadar geniş bir yelpazede yer alıyor." demiştir.