stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Levantenler
Tarih

İlk olarak, Doğu Roma İmparatorluğu ve Ceneviz arasındaki denizcilik ve ticaret alanlarındaki iş birliğiyle, başta Galata bölgesi olmak üzere Ceneviz nüfusu Doğu Akdeniz ve Karadeniz kıyılarına yerleşmeye başlar. Anadolu ve Balkanlar'da Doğu Roma'nın yerini alan Osmanlı Devleti'nde bu ittifak yerini bir başka Latin kökenli devlet olan Venedik'e bırakır. Yükselme devrinde ise başka bir ittifak oluşur. 1536 yılında kurulan Fransa-Osmanlı ittifakı ile bu kez Fransız tüccar sınıf, kıyı bölgelerine yerleşmeye başlar. Bu Fransız ve İtalyan nüfus kendi arasında ve kısmen yerel Rum nüfusla karışarak, Klasik Levanten toplumunu oluşturur. Bu dönemdeki en önemli ortak özellik ise toplumun Roma Katolik Kilisesi'ne bağlı olmasıdır.
Sanayileşme sonrası ham madde arayışına geçen Avrupalı devletler, Osmanlı'nın Akdeniz kıyılarındaki nüfus varlıklarını arttırırlar. Başta İngilizler olmak üzere diğer Batılı devletlerden de Osmanlı'ya göçler olur. Örneğin 19. yüzyılda İstanbul'a yerleşen Almanlar, İstanbullu Almanlar ya da Boğaz Almanları adı verilen toplumu oluşturur. Bu yeni nüfuslar da Levanten nüfus ile karışarak Genişletilmiş/Modern Levanten kavramını oluşturur. Yeni göçler, toplumda Protestanlık kökenli mezheplerin de görülmesine yol açar.
Akdeniz'de Ceneviz nüfuzu
Akdeniz'de Venedik nüfuzu
Dağılım > Türkiye

Ana madde: Türkiye Levantenleri
Fransızca'ya 1575'te giren Levanten sözcüğünün anlamı Ortadoğulu, Yakın Doğulu, Doğu Akdeniz ülkelerinden olandır. Ana Britannica, Levanten'i (Levantin yazılır Lövanten okunur) “Osmanlı döneminde, özellikle Tanzimat sonrasında İstanbul’da ve büyük liman kentlerinde yoğunlaşan ve ticaretle uğraşan, Müslüman olmayan azınlıklar” diye tanımlamaktadır. Levantenler genellikle, deniz ticareti yapan Akdeniz ülkelerinden (Venedik, Genova, Ragusa), ticaret ile uğraşan diğer ülke ve şehirlerden (Amsterdam) ya da Haçlı devletlerinden gelip, çoğunlukla İzmir ve İstanbul'a yerleşmişlerdir.
İzmir sadece bugün değil, geçmişte de Anadolu'nun önemli ticaret ve ihracat merkezlerinden biri olagelmiştir. İzmir'in dünya ticareti açısından yıldızı 17. yüzyılın ortalarına doğru parlamış ve burası belli başlı Avrupa ülkeleriyle Osmanlı İmparatorluğu arasındaki ticaretin en işlek noktalarından biri haline gelmiştir. İzmir Batılı gezginlerin şehirdeki ticari hareketlilikle, çevrenin zenginliğini ve ticaretle uğraşanların ekonomik düzeyinden övgüyle söz ettikleri görülebilmektedir. 18. yüzyılda İzmir pek çok Avrupalı tüccar ve şirketlerini mıknatıs gibi kendisine çekmeye başlamıştır. İzmir'e yerleşen Avrupalı tüccarlar, çerçiler ve aracılarla birlikte doğuya uzanan vadi ve ovalara yayılan bir komisyoncular ve toptancılar ağı da kurmaya başlamışlardı.
İzmir'deki yabancılar birlikte yaşama ve birbirleriyle evlenmeler sonucunda, kendi etnik kökenlerinin özelliklerini yitirmişlerdi. Bu evliliklerin, bazen Rum ve daha seyrek de olsa Ermeni ve Gürcü kızlarıyla gerçekleştirilmesi, Avrupalıların Doğu alışkanlıklarına yakınlaşmalarını sağlamıştı. Bunun yanı sıra Levanten ailelerin hepsinin İzmirli ya da adalı Rum hizmetçileri ve dadıları vardı. Bu durum çocukların yetişme biçiminde etkili olmaktaydı. Bu nedenle Rumca, etnik kökenleri farklı olan Levantenlerin ortak anlaşma lisanı haline gelmiştir.
Mersin (Çamlıbel, Uray) ve Antalya (Konyaaltı)'da önemli nüfusta Levanten bulunmaktadır.
Karpuz Çayı

| Karpuz Çayı> Konum |
| --- | --- |
Ülke(ler):  Türkiye, Antalya
Genel bilgiler
Kaynak: Orta Toroslar
Kaynak rakımı: 2.544 m
Ağız: Akdeniz
Ağız rakımı: 0 m
Uzunluk: 36 km
Havza alanı: 641 km2
Debi: 4,2 m3/sn
Karpuz Çayı, Orta Toroslar'dan doğan, Akdeniz'e dökülen doğu Antalya akarsuyudur. Havza alanı 641 km2, debisi 4,2 m3/sn, uzunluğu 36 km'dir.
Genel durum

Karpuz Çayı'nın batısında Manavgat Nehri havzası, doğusunda Alara Çayı havzası bulunur. Çay havzasında Akseki, Manavgat ve Gündoğmuş ilçeleri yer alır. Kaynağını Torosların 2.544 m yükseklerinden alır. Cendeve ve Geriş köyleri arasında Uludere ile Murtiçi yakınlarında birkaç dereyi alır. Kızılkaya mahallesi ile Gürleğen Dağı arasında kanyon vadide akar, daha sonra Karpuz Çayı adını alır, Manavgat'ın doğusunda Uzunlar, Manavgat ile Taşkesiği, Manavgat arasından denize dökülür.
Akarsu yukarı çığırında dar ve derin vadiler oluştururken, aşağılarda geniş yataklı vadiler oluşturmuştur. Akarsuyun ağız bölümündeki lagün az su geldiği zamanlarda denizle bağlantısı kopmaktadır. Antalya–Konya kara yolunun Karpuz Çayı vadisini takiben, Akseki üzerinden geçer. Ahmetli Kanyonu dar ve derin yapısı ile dikkat çekmektedir.
Havza içinde şu köyler bulunur: Kızılot, Hacıobası, Uzunlar, Taşkesiği, Halitağalar, Tepeköy, Gençler, Gebece, Ahmetler, Gençler, Güçlüköy, Serinyaka, güçlüköyalan, Çiçekoluk, Murtiçi, Erenkaya, Taşlıca, Çukurköy, Mahmutlu, Çaltılıçukur, Karadere, Güneyyaka, Güzelsu, Sadıklar, Pınarbaşı.
Havzada yıllık ortalama yağış 1.107 mm, en düşük Temmuzda 2,7 mm, en fazla Aralıkta 246 mm yağış düşer.
Ahmetler Kanyonu

Ahmetler köyünün 2 km kuzeydoğuda, 350 m rakımda başlar, 7 km sonra 90 m rakımındaki Ahmetler köprüsünde sona erer. Kireçtaşından oluşan arazi fazla geçirgen olduğundan çay fazla su taşımaz. Yaz mevsiminde kanyondaki su kurumaktadır.
Deltası

Acısu ve Karpuz Çay'ın meydana getirdiği 51,4 km2 büyüklüğündeki Kızılot Deltası, tepeler ile çevrelenmiş, alçak kıyı vasfındadır. Ova bugünkü görünümünü son 6000 yıl içinde Holosen devrinde almıştır. Kıyı ovasında akarsu birikim şekilleri olarak, kopmuş menderesler, burun setti deposu ve eski akarsu yatakları görülür. Bu şekil izlerinin ovadaki tarım faaliyetlerine rağmen yok olmaması, uydu görüntülerinden seçilebilmesi yatak değişiminin taze olduğunun delidir. Bu değişiklikler son 2000 yıl içinde olmalıdır. Kıyılardan kum alınması ve bitki örtüsünün tahribi kıyı dinamiğini bozmaktadır. Bitki örtüsü yok edilen kıyı kumullarının yakındaki tarlaları ve yerleşmeleri tehdit etmektedir.
Akarsu kıyı alanında deniz yükselmesi ve alçalmasına bağlı 10, 20-30, 40-50, 70,80 m seviyelerinde kıyı taraçaları oluşturmuştur.
Canlı hayatı

Antalya havzasına endemik tür olan Küçük incibalığı (Alburnus baliki) Karpuz Çayı'ndan ilin batısındaki Boğa Çayına kadar tüm akarsuların durgun alanlarında görülür. Çayda ayrıca sazan (Cyprinus carpio) türü de yaşamaktadır.
Hekimoğlu Ali Paşa

| Hekimoğlu Ali Paşa> Osmanlı Sadrazamı |
| --- | --- |
Görev süresi 21 Nisan 1742 - 23 Eylül 1743
Hükümdar: I. Mahmud
Yerine geldiği: Nişancı Şehla Hacı Ahmed Paşa
Yerine gelen: Seyyid Hasan Paşa
Görev süresi 12 Mart 1732 - 12 Ağustos 1735
Hükümdar: I. Mahmud
Yerine geldiği: Topal Osman Paşa
Yerine gelen: Gürcü İsmail Paşa
Kişisel bilgiler
Doğum: 4 Haziran 1689 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 13 Ağustos 1758 Kütahya, Osmanlı İmparatorluğu
Hekimoğlu Ali Paşa (4 Haziran 1689, İstanbul - 13 Ağustos 1758, Kütahya), I. Mahmud'un ve III. Osman'ın saltanat dönemlerinde, 12 Mart 1732-12 Ağustos 1735, 21 Nisan 1742-23 Eylül 1743 ve 15 Şubat 1755-18 Mayıs 1755 tarihleri arasında üç kez toplam beş yıl dört gün sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır.
Değerlendirme

Hekimoğlu Ali Paşa'nın idarede şiddetli olduğu ama cömert, akıllı, alim, sağlam görüş sahipli, tedbirli bir kişi olduğu belirtilmiştir. Otuz yılı aşkın yaptığı vezirlik görevi sırasına tüm devlet ricalinin ve özellikle saltanatı sırasında görev yaptığı padişahlar olan I. Mahmud ve III. Osman'ın hürmet ve itimadını kazanmıştır.
Eserleri

İstanbul'da Kocamustafapaşa'da kendi adını taşıyan bir külliyeden kalan bir camisi, Hekimoğlu Ali Paşa Camii mevcuttur.
Hekimoğlu Ali Paşa'nın Aksaray'dan Silivrikapı'ya giderken Altimermer'de Cerrah Paşa Camii teşkilâtını andıran güzel bir camii, sebil, kütüphane ve çeşmeleri ile türbesi ve Kabataş'ta da iskele karşısında merdivenli yeşil seddin üstünde bir çeşmesi vardır. Bu çeşme kitabesinin her mısrai bir tarih olup Seyyid Vehbi'nindir. Bu Kabataş çeşmesi, XVİİİ. asrın güzel sanat eserlerindendir. Bu tesisleri birinci sadareti esnasında yaptırmıştır.
Bunlardan başka 1754 tarihli bir çeşmesi de Çemberlitaş'ta Atikali Paşa Camii'nin avlu duvarındadır.
Üsküdar'da Bandırmalı Tekkesi'ni Ali Paşa yaptırarak oraya cami vakfından vazife tâyin etmiştir.
Kütüphanesinin kitapları şimdi Millet kütüphanesindedir. Hekimoğlu'nun "Âli" mahlâsiyle manzumeleri vardir.
Hekimoğlu'nun birinci sadareti zamanında Hollanda sefareti tercümanı Petros Baromian isminde bir zat Kâtib Çelebi'nin Cihannüma'sının Müteferrika tarafından neşredilmiş olmasından cesaret alarak 1733  senesinde Jacques Robbs'un coğrafyaya dair "La methode pour apprendre facilement la geographie" adlı eserini Hekimoğlu Ali Paşa namına Türkçeye çevirerek "Risale-i coğrafya" veyahut "Cihannüma" ismine nazire olarak "Fen numây-i câm-i cem âyin ez fenn-i coğrafya" adını vermiştir.
Yine Ali Paşa namına Tabib Bursalı Ali Efendi'nin Kınakına'nın hassalarından bahseden ""Tuhfe-i âliyye ve Papâ-koğalu" ismindeki nebatın hassasından bahseden eserleri vardır.
Hekimoğlu'nun İran seraskerliği ve Tebriz'i ikinci defa alması dolayısıyla maiyyetindeki kâtiplerinden şair ve münşi Abdurrezzâk Nevres'in "Tebriziye" isimli eseri yazmıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

Yayın Kurulu "Ali Paşa (Hekimoğlu)" (1999) Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi, İstanbul:Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık A.Ş. C.1 s.226-227 ISBN 975-08-0072-9
Danışmend, İsmail Hâmi, (1961) Osmanlı Devlet Erkâni, İstanbul: Türkiye Yayınevi.
Buz, Ayhan (2009). Osmanlı Sadrazamları. İstanbul: Neden Kitap. ISBN 978-975-254-278-5.
Çolak, Orhan M. (1998). Arşiv Belgelerinin Işığı Altında Sadrazam Hekimoğlu Ali Paşa'nın (1100-1171/1689-1758) Hayatı, İcraatı ve Hayratı (yüksek lisans). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Arşivcilik Bölümü. 9 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2021.
Hama (il)

| Hama مُحافظة حماه |
| --- | --- |
İl

Ülke:  Suriye
Başkent: Hama
İlçe Sayısı: 5
Yüzölçümü
 • Toplam: 8.851 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 2.125,856
 • Yoğunluk: 240.20/km²
Zaman dilimi: UTC+ 2.0 (Doğu Avrupa Saati)
 • Yaz (YSU): UTC+ 3.0 (Doğu Avrapa Yaz Zamanı)
ISO 3166 Kodu: SY-HM
Resmi Dil(ler): Arapça (Suriye)
Resmî site E-Hama
Hama, (Arapça:مُحافظة حماه, İngilizce: Governorate Of Hama), Suriye'nin on dört ilinden birisidir. Başkenti ve en büyük şehri Hama'dır. 2009 Suriye nüfus sayımlarına göre nüfusu 2,051,765 kişi civarındayken, 2010'daki global verilere göre nüfusu 2,125,856 kişidir. Yüzölçümü ise 8,850 km² ve 3,417 milkaredir. Nüfus ve yüzölçümü bilgilerine göre, nüfus yoğunluğu, kilometrekareye 240,20, milkareye 622,1 kişi yapar.
İlde zaman, Doğu Avrupa Zaman Dilimi UTC +2 formatında, yazın ise Doğu Avrupa Yaz Zamanı UTC +3 formatında bulunur.
İlin ISO Kodu, "SY-HM" 'dur. Resmî dil ise Arapça'dır.
İlçeleri

Hama İli, 5 ilçeye bölünmüştür. (mıntıka)
Hama İlçesi
Sukaylabiye İlçesi
Masyaf İlçesi
Muhardeh İlçesi
Selimiye İlçesi
Bu ilçelerde 22 sayıda bucağa (nahiye) ayrılır.
Kaynakça ve dipnotlar > Dipnotlar ve referanslar

Suriye İlleri ve Hama İli hakkında bir makale.2 Ocak 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| g t Suriye'nin illeri |
| --- | --- | --- |
|  Dera  Deyrizor  Halep  Hama  Haseke  Humus  İdlib  Kuneytire  Lazkiye  Rakka  Rif Şam  Süveyda  Şam  Tartus  |  Dera  Deyrizor  Halep  Hama  Haseke  Humus  İdlib  Kuneytire  Lazkiye  Rakka  Rif Şam  Süveyda  Şam  Tartus  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11970100k (data)  GND: 4089138-0  MusicBrainz: 78a6bcfa-52ac-4111-a028-0f52edc0b701
Menşe adı

Menşe adı, ayrıca Apelasyon (Fransızca: Apellation) da kullanılır, önceleri şarap için yetiştirilen üzümlerin nerede yetiştirildiğini belirlemek için kullanılan ve yasal olarak tanımlanmış ve koruma altına alınmış coğrafi bir işarettir. Diğer gıda türleri de sıklıkla menşe adlarına sahip olabilmektedir. Coğrafi sınırların yanı sıra, hangi üzümlerin yetiştirilebileceği, maksimum üzüm verimi, alkol düzeyi ve diğer kalite faktörleri gibi kısıtlamalar da menşe adının bir şarap şişesi etiketinde yasal olarak yer alabilmesi için geçerli olabilir. Menşe adları ile ilgili kurallar, şarabın üretildiği ülkeye bağlı olarak değişiklik göstermektedir.
Tarihçe

Menşe adı geleneği çok eski bir geçmişe sahiptir. En eski atıflar Kitâb-ı Mukaddes'te bulunabilir. İlgili kaynakta Samarya şarabı, Kermil şarabı, İzreel şarabı veya Helbon şarabı gibi isimler geçmektedir. Bu menşe adı geleneği kodifiye edilmiş kurallar olmadan Antik Çağ ve Orta Çağ boyunca devam etmiştir.
Avrupa'da, dünyanın ilk özel korunan bağ alanı 1716'da İtalya'nın Chianti bölgesinde tanıtıldı ve ilk şarap sınıflandırma sistemi 1730'da Macaristan'ın Tokaj-Hegyalja bölgesinde başlatıldı.
Mochadion

| --- | --- |

Konum:  İstanbul, Beykoz
Bölge: Bitinya
Koordinatlar: 41°11′54.44″K 29°7′11.65″D﻿ / ﻿41.1984556°K 29.1199028°D﻿ / 41.1984556; 29.1199028
Tür: Yerleşim
Mochadion, Antik Bitinya'nın İstanbul Boğazı kıyısında bulunan bir kıyı kasabasıydı.
Yerleşim yerinin konumu yaklaşık olarak İstanbul'daki Yavuz Sultan Selim Köprüsü'nün Anadolu kısmına yakın olan Fil Burnu civarında bulunmaktadır.
Yağlıdere (akarsu)

Yağlıdere üzerinde bulunan Kemerköprü'den bir görünüm, Tuğlacık, Yağlıdere.
Yağlıdere akarsuyu yanında kurulmuş ilçe: Yağlıdere
Yağlıdere, Erimez Dağları'ndan doğan, Espiye'nin batısından Karadeniz'e dökülen akarsu. İçinden geçtiği Yağlıdere ilçesine adını verir.
Yağlıdere'nin uzunluğu 70 km'dir. Kurtbeli yaylasından doğan Tohumluk deresi, Erimez dağından doğan Kılıçlar derenin birleşmesiyle oluşur. Vadisi eğimli ve dardır. Akış hızı fazla olduğundan vadisini derince aşındırmıştır. Yağlıdere üzerinde Harava, Sınır ve Ağanın köprüsü gibi 12 tarihi köprü vardır. En büyükleri yaklaşık 200 yıl önce yapılan Ağanın köprüsüdür. Ağanın köprüsü 11 m yükseklik ve 20 metre uzunluğa sahiptir.
Yağlıdere yılda 415 hm3 su taşır, debisi 96 m3/sn'dir. Akarsuyun havzası 12 km genişlik ve 50 km uzunlukta, toplamda 610 km² alanı kapsar.
Yağlıdere'nin adıyla ilgili gerçeğe en yakın rivayet şöyledir: Akarsuyun doğduğu Çakrak köyünde Rumlar yaylada ürettikleri sütleri borularla köye taşırlarmış. Kaynağında yağ üretilen dereye yağlıdere adı verilmiş.
Alex Lifeson

| Alex Lifeson |
| --- | --- |
2007'de Lifeson
Genel bilgiler
Diğer adları: Lerxst
Doğum: Aleksandar Živojinović 27 Ağustos 1953 (71 yaşında) Fernie, Britanya Kolumbiyası, Kanada
Tarzlar: Progresif rock, Hard rock, Heavy metal
Meslekler: Müzisyen, Söz yazarı, Gitarist
Çalgılar: Gitar
Etkin yıllar: 1963-günümüz
Müzik şirketi: Mercury, Atlantic
İlişkili hareketler: Rush
Resmî site: alexlifeson.com
Eş: Charlene McNicol (e. 1975)

Alex Lifeson asıl adıyla Aleksandar Živojinović (d. 27 Ağustos 1953), Kanadalı müzisyen, gitarist ve söz yazarı. Kanadalı Progresif rock grubu Rush 'ın gitaristidir.
Cai Lun

Cai Lun'un 18. yüzyıla ait tasviri.
Cai Lun (Çince: 蔡倫 veya 蔡伦 veya Cài Lún veya Ts'ai Lun) (tahminen MS 48 - 121), bugün bilinen tarzdaki ilk kâğıdı yapan insan.
Hakkında pek fazla bilgi bulunmayan Ts'ai Lun'un Çin kayıtlarında haremağası olduğundan bahsedilmektedir. Han Hanedanının bu icattan oldukça memnun kaldığına dair kayıtlarda yer alır. Hatta Lun bu icadından ötürü ödüllendirilmiş, yalnızca aristokratlara verilen bir unvan ile onurlandırılarak zengin edilmiştir. Fakat ardından adı saraydaki entrikaya karıştığından dolayı kayıtlarda, banyo yaptıktan sonra en güzel giysilerini giyip, zehir içerek intihar ettiğini belirtmektedir. Çin'deki arkeolojik kazılarda 2002 yıl öncesine ait kâğıt yaprak kanıtları bulunmuştur. Çin'de imparatorun danışmanı olan Ts'ai Lun, kâğıt yapım teknolojisinde yenilikler getirmiştir.
Ts'ai Lun'dan önce ise kâğıt genellikle bambudan üretiliyor ve bu nedenle de oldukça hantal ve ağır oluyordu. İpekten üretilen kitaplar ise oldukça pahalıydı. Batı'da ise kâğıdın bilinmediği dönemde kitaplar parşömen ya da tirşe üzerine yazılırdı. Tirşe özel olarak işlenmiş koyun ya da dana derisinden üretilen bir malzemeydi.
Çin'deki arkeolojik kazılarda 2200 yıl öncesine ait kâğıt kalıntıları bulunmuştur. Yaklaşık 500 yıl kâğıt yapımı gizli bir sanat olarak Çin topraklarında kaldı. 751 yılında yapılan Talas Savaşı'ndan sonra Araplar, Çinli esirleri Semerkant'a götürdüler. Çinli esirler burada önemli bir kâğıt üretim merkezi kurdular. Avrupalılar ise ancak 12. yüzyılda Arapların aracılığı ile kâğıtla tanıştı.
Aksu Çayı

| Aksu Çayı |
| --- | --- |
 Aksu Çayı'nın Akdeniz'e döküldüğü alan

Genel bilgiler
Kaynak: Göller Yöresi

Ağız: Akdeniz
Ağız rakımı: 0 m
Uzunluk: 145 km
Havza alanı: 3386 km²
Debi: 140 m³/sn
Aksu Çayı (Hititçe: 𒁉𒋻𒀀𒅀 Kaştaraya), Akdeniz Bölgesi'nin Göller Yöresi'nden doğarak Antalya yakınlarında denize dökülen akarsudur. Aksu Çayı, Büyük Hitit Kralı IV. Tuthaliya'nın vasalı olan Tarhuntaşşa kralıyla yaptığı antlaşmaya göre bugünkü Teke yarımadasında yer alan Lukka diyarıyla Orta Toroslar'da yer alan Tarhuntaşşa bölgesini birbirinden ayıran sınır olarak belirlenmiştir.
Coğrafi konum

Havzanın şekil itibarıyla kuzeyden güneye doğru daraldığı görülmektedir. Aksu çayı havzasının en dar kesimi çayın Akdeniz'e kavuştuğu kıyı kesimidir. Aksu Çayı havzası matematiksel konum itibarıyla 36-38 kuzey enlemleriyle 30-31 doğu boylamları arasında yer almaktadır. Aksu Çayı havzasının orta çığırının bir kısmı Burdur ili sınırları içerisinde yer almakta olup, esas itibarıyla havzanın büyük kısmı Isparta ve Antalya illeri sınırları içerisinde yer almaktadır. Su toplama havzası 8000 km² kadar olan Aksu, Isparta yakınlarındaki Akdağ ile Davraz Dağı'ndan gelen suların birleşmesiyle oluşur. Bu dağlar kalker ve flişlerden bir yapıya sahiptir; her ikisinin yüksekliği 2235 ve 2635 metredir. Aksu önce güneydoğu doğrultusunda akar; Kovada Gölü'ne girer; yer altı sularına karışarak ilerler aşağı Gökdere Köyü'nün güneyine Eğirdir Gölü'nün sularıyla birleşir. Daha sonra güneye doğru akıp kendinden daha çok akımlı Göksu ile güçlenerek, süratli akışlı bir ırmak özellliği kazanarak güneye doğru akar ve Antalya Körfezi'ne erişir.
Drenaj tipi

Aksu Çayı havzasının drene eden akarsularda değişik drenaj tipleri göze çarpmakla özellikle Aksu çayı aşağı vadisinde örgülü drenaj tipine sıkça rastlanmaktadır.
İklim özellikleri

Kalker katmanlarda bol miktarda su veren birçok voklüz kaynakları ırmağı besler, ancak su düzeyi yazın ve güzün düşer, fakat vadide her zaman bol su vardır. Kışın ve ilkbaharda akım 140 ölçülmüştür. Yüksek dağlara yağan karlar eridikçe, Aksu'ya düzenli olarak su verir, ancak sağanakların ardından su düzeyinde birden yükselmeler görülür. Aksu aşağı kesiminde düzlüklerde akar. Sulamada bol miktarda kullanılmaktadır.
Havzada yağış ortalaması 500–800 mm arasındadır.
Toprak çeşitleri

Akarsuyun taşıdığı alüvyal maddeler toprağın verimlileşmesinin sağlar. Bu alüvyonlar doğal gübre değerindedir. Aksu Çayı havzasında zonal ve azonal toprak grupları içerisine giren toprak çeşitleri yer almaktadır. Polye tabanları, ormanlık sahalar ve aşınımdan korunmuş sahalarda zonal topraklar, daha çok taşınmış materyallerin bulunduğu sahalarda ise azonal topraklar gözlenmektedir.
Aksu Çayı havzasındaki toprakların tamamına yakını başkalaşım, sedimanter ve ofiolitik nitelikteki malzemelerin değişik şekillerde parçalanması neticesinde oluşmuşlardır. Aksu çayı havzasında sekiz büyük topak grubu yer almaktadır. Bunlar;
Kırmızı Akdeniz toprakları
Kırmızı-Kahverengi Akdeniz toprakları
Kestane rengi topraklar
Kahverengi orman toprakları
Kolüviyal topraklar
Alüvyal topraklar
Regosoller
Rendzinalar
Bitki örtüsü

Aksu çayı havzasında doğal bitki örtüsünü etkileyecek iklim, toprak, rüzgâr, bakı, nem gibi birçok coğrafi faktörün etkisiyle havzada çok sayıda bitki türüne rastlanmaktadır. Hakim bitki örtüsü maki formasyonları ve onun üyeleridir. Havzada 0-600 metre yükseltiler arasında; Akdeniz iklimine özgü maki üyeleri yer almaktadır. Burada en çok rastlanan türler; kermez meşesi, pırnal meşe, funda, sakız, tespih, defne, yabani zeytin, menengiç, akçakesme, sandal ve kıyı kesimlerde keçiboynuzudur.
Aksu Çayı'nın havadan görüntüsü
Deliçay (Akarsu)

Türkiye'nin güneyinde, Amanos (Nur) Dağlarında doğan ve Hatay İli Dörtyol İlçesinde Akdeniz'e dökülen bir akarsu.
Antik çağda Pinaros olarak adlandırılmıştır.
MÖ 333 Yılında Makedonya Kralı Büyük İskender ve Pers Kralı III. Darius'un orduları burada savaşmış, İssos Savaşını Büyük İskender'in ordusu kazanmıştır. Yenilen III. Darius'un Deliçay'ı geçerken tacını düşürdüğü söylenir.
Geçilmez ve Galleplik Kanyonları bulunduğu Deliçay Yeşilköy mahallesindeki Roma döneminden kalma Kırıkköprü kalıntılarının altından geçerek 36.835948, 36.185854 koordinatlarında Akdeniz'e kavuşur. Üzerinde 10 MW gücünde küçük bir Hidroelektrik Santrali kuruludur.
Detroit Pistons

Detroit Pistons, Detroit şehrinin takımıdır. Taraftarlarının takıma olan bağlılığı ile oldukça ün kazanmıştır. 1989-1990 ve 2004 yıllarında NBA şampiyonu olmayı başarmıştır. 80'lerde başlayan Bad Boys(Kötü Çocuklar) ekolü eskisi kadar olmasa da devam etmektedir.
Takım ilk olarak Fort Wayne'de (Indiana) kurulmuş daha sonra Detroit'e taşınmıştır.
3 kez NBA şampiyonu olmuş bir takımdır. (1989-1990-2004)
Bad Boys Ekolü

1970'lerden çıkıp 1980'lere girerken Pistons çok kötü performans sergiliyordu. 1979-80 sezonuna 16-66'lık derece ile girdiler. Ardından 1980-81 sezonunda son 14 maçlarını kaybederek 21-61'lik derece ile sezonu sonlandırdılar.
Pistons hanedanlığının dönüm noktası 1981 draftında oyun kurucu ve gelecekte Hall of Fame olacak olan Isiah Thomas'ın seçilmesi ile başladı. 1982'lerin başında Cleveland Cavaliers'tan Bill Laimbeer'ı, Seattle Supersonics'den de Vinnie Johnson'ı takas ettiler. Bu üçlü 10 yıl boyunca Pistons'ta beraberdiler ve takımı ligin zirvesine çıkmasında büyük rol oynadılar.
Başlarda çok zorlandılar. 1984 yılında 4. bitirdikleri Doğu Konferansında, zamanın etkisiz takımlarından New York Knicks ile eşleştiler. Otoritelerce üstün görüldüğü bu seriyi 3-2 ile kaybettiler.
Formaları emekliye ayrılanlar

William Davidson, 1974'ten beri takımın sahibi.
2 Chuck Daly, Koç, 1983-92
4 Joe Dumars, G, 1985-99; Başkan, 2000-Present
11 Isiah Thomas, G, 1981-94
15 Vinnie Johnson, G, 1981-91
16 Bob Lanier, C, 1970-81
21 Dave Bing, G, 1966-75
40 Bill Laimbeer, C, 1982-94
10 Dennis Rodman, C, 1986-93
3 Ben Wallace, C, 2000-06/2009-12
Formalar

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  İç Saha Forması  |  Dış Saha Forması  |  Üçüncü Forma  |
Formalar > Maskot

Sir Slamatot (1994-1997)
Hooper (1997-günümüze)
http://img72.imageshack.us/my.php?image=detroitsampiyonkg5.jpg
Bilek güreşi

Bilek güreşi
Bilek güreşi, iki kişinin özel hazırlanmış ve dirseklerin koyulduğu bir masada karşısındakinin bileğini yere yapıştırmaya çalıştığı atletik karşılaşma.
Dünya'da 100'ün üzerinde ülkede bilek güreşi yapılmakta ve Dünya Bilek Güreşi Federasyonu'na üye ülkelerin de sayısı hızla artmaktadır.
Teknik ve kol kuvveti bir bilek güreşi maçını kazanmada en önemli iki faktördür.
Tarihçe

Dünyanın en eski ve amatörce olan şekliyle bile en yaygın sporlarından biri olan bilek güreşinin bilinen ilk organize turnuvası Kaliforniya'nın Petaluma şehrinde bulunan Gilardi'nin salonunda yapılmıştır.
Bu müsabakayı Bill Sonbranes isimli genç araştırmacı organize etmiştir. Bu düzenlemenin arkasından Kuzey California ve Kaliforniya eyalet şampiyonaları düzenlenmeye başlamıştır.
İlk dünya bilek şampiyonası 1962 yılında yine Petaluma California'da düzenlenmiştir.