Erik (Kalmar Birliği kralı)
Hükümdarlığı

Kral Erik, saltanatının ilk döneminde, 1417'de Kopenhag'ı kraliyet mülkü haline getirdi ve böylece Danimarka'nın başkenti statüsünü güvence altına aldı. Ayrıca Roskilde Piskoposu'ndan Kopenhag Kalesi'nin haklarını da gasbetti ve bundan sonra kale onun tarafından işgal edildi.
Çağdaş kaynaklara göre Kral Erik zeki, ileri görüşlü, enerjik ve sağlam bir karakter olarak görünüyor. Aynı zamanda çekici ve iyi konuşan bir dünya adamı olduğu, 1420'lerdeki büyük Avrupa turnesinde de ortaya çıktı. Olumsuz olarak ise öfkeli bir öfkeye, diplomatik anlayıştan yoksunluğa ve inatçılığa varan bir inatçılığa sahip olduğu görülüyor. Kral Erik, geleceğin papası II. Pius tarafından "güzel bir vücut, kızılımsı sarı saçlar, kırmızı bir yüz ve uzun, dar bir boyun... tek başına, yardım almadan ve üzengilere dokunmadan ata atladı ve tüm kadınlar, özellikle de İmparatoriçe, aşka duyulan özlemden bir duyguyla ona çekildi." olarak tanımlamıştır.
1423'ten Mayıs 1425'e kadar Kral Erik, Kudüs'e hacca gitti. Oraya vardıktan sonra, Kutsal Toprakların Fransisken Custos'u tarafından Kutsal Kabir Şövalyesi lakabıyla anıldı ve daha sonra kendisi de aralarında Ivan Anz Frankopan'ın da bulunduğu hacı arkadaşlarına ünvanını verdi. Onun yokluğunda Kraliçe Philippa, Kopenhag'daki üç krallığın naibi olarak görev yaptı.
Kral Erik'in tek yönetiminin neredeyse tamamı, Schauenburg ve Holstein Kontları ile uzun süredir devam eden çatışmasından etkilendi. Kraliçe Margaret'in kazandığı Güney Yutland'ı (Schleswig) geri almaya çalıştı ama müzakereler yerine savaş politikasını seçti. Sonuç, yalnızca fetihlerle sonuçlanmayan, aynı zamanda zaten ele geçirdiği Güney Yutland bölgelerinin kaybına da yol açan yıkıcı bir savaştı. Bu savaş sırasında çok fazla enerji ve kararlılık gösterdi, ama aynı zamanda dikkate değer bir beceri eksikliği de gösterdi. 1424'te, Almanya kralı Sigismund'un Kutsal Roma İmparatorluğu'nun Erik'i Güney Jutland'ın yasal hükümdarı olarak tanıyan kararı Holsteinlılar tarafından göz ardı edildi. Uzun savaş, Danimarka ekonomisinin yanı sıra kuzeyin birliğini de zorladı.
Belki de Kral Erik'in en geniş kapsamlı eylemi, 1429'da  kadar sürecek olan Ses Ücretlerini (Øresundtolden) uygulamaya koymasıydı. Bu, Sound'dan geçerek Baltık Denizi'ne girmek veya Baltık Denizi'nden çıkmak isteyen tüm gemilerin sağlam aidatlarının ödenmesinden oluşuyordu. Kral Erik, taleplerinin yerine getirilmesine yardımcı olmak için 1400'lerin başında Sound'un en dar noktasında güçlü bir kale olan Kronborg'i inşa etti. Bu, Sound'daki tüm yolları kontrol edilmesiyle sonuçlandı ve böylece krallığına, onu zengin kılan ve Elsinore kasabasını çiçek açan büyük ve istikrarlı bir gelir sağladı. Bu onun Danimarka ticaretine ve deniz gücüne olan ilgisini gösterdi, ama aynı zamanda diğer Baltık güçlerine, özellikle de savaştığı Hansa şehirlerine kalıcı olarak meydan okudu. 1426'dan 1435'e kadar Alman Hansa Birliği ve Holstein ile savaş halindeydi. Hanseat'ler ve Holsteinlılar 1428'de Kopenhag'a saldırdığında ve Kral Erik, Sorø Manastırı'nda şehirde bulunmadığı ve geri dönmediği için karısı Kraliçe Philippa, başkentin savunmasını yönetti.
1430'larda Kral'ın politikası çöktü. 1434'te İsveç'teki çiftçiler ve maden işçileri ulusal ve toplumsal bir isyan başlattılar ve bu isyan kısa süre sonra İsveç soyluları tarafından kralın gücünü zayıflatmak için kullanıldı. Engelbrekt isyanı (1434-1436) İsveçli asilzade Engelbrekt Engelbrektsson (c. 1390 - 4 Mayıs 1436) tarafından yönetildi. İsveçliler, ticareti etkileyen ve İsveç'in Schleswig, Holstein, Mecklenburg ve Pomeranya ile ihracatını aksatan Hansa Birliği (1426-35) ile yapılan savaştan etkilenmişti. İsyan, Kalmar Birliği'nin birliğinde erozyona neden oldu ve Danimarka kuvvetlerinin İsveç'ten geçici olarak sınır dışı edilmesine yol açtı. Norveç'te, 1436'daki sonraki isyan Amund Sigurdsson Bolt (1400-1465) tarafından yönetildi. Oslo ve Akershus Kalesi'nin kuşatılmasıyla sonuçlandı, ancak ateşkesle sonuçlandı. 1438'de Doğu Norveç'te Hallvard Graatop liderliğinde yeni bir isyan patlak verdi, ancak bu isyan da bastırıldı.
Kral Erik, hem Holştaynlıların hem de Hansa Birliği'nin taleplerine boyun eğmek zorunda kaldı. Nisan 1435'te Hansa Birliği ve Holstein ile Vordingborg barışını imzaladı. Barış anlaşmasının şartlarına göre, Hansa şehirleri Ses Vergisinden muaf tutuldu ve Schleswig Dükalığı Holstein Kontuna devredildi.