stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Düz oranlı vergi
Ana kategoriler > Sınırlı indirimlerle düz oranlı vergi

Mevcut indirimlerin büyük çoğunluğunu ortadan kaldırırken, çok az kalem için indirim yapılmasına izin veren değiştirilmiş düz oranlı vergiler önerilmiştir. Bağışların ve konut ipoteği faizinin vergiden düşülmesi seçmenler arasında popüler olduğu ve bu kalemler sıklıkla vergiden düşüldüğü için uygulamada kalması en çok tartışılan vergi indirimleridir. Diğer bir yaygın tema, tek, büyük, sabit bir indirimdir. Bu büyük sabit indirim, mevcut çeşitli indirimlerin ortadan kaldırılmasını telafi edecek ve birçok (çoğunlukla düşük gelirli) hanenin vergi iadesi için beyanname vermek zorunluluğunu ortadan kaldırarak vergileri basitleştirecektir.
Ana kategoriler > Hall-Rabushka düz oranlı vergi

Hoover Enstitüsü'ndeki ekonomistler tarafından tasarlanan Hall – Rabushka, tüketim üzerinden düz oranlı vergidir. Temel olarak, Hall – Rabushka, geliri vergilendirip ardından yatırımı hariç tutarak bir tüketim vergisi etkisi yaratır. Robert Hall ve Alvin Rabushka'ya Doğu Avrupa'daki düz oranlı vergi sistemlerinin tasarlanmasında kapsamlı bir şekilde danışıldı.
Ana kategoriler > Negatif gelir vergisi

Milton Friedman'ın 1962 tarihli Kapitalizm ve Özgürlük kitabında önerdiği negatif gelir vergisi (NGV) bir tür düz oranlı vergidir. Temel fikir, kişisel indirimler içeren düz oranlı vergi ile aynıdır ancak vergi indirimi matrahı aştığında, matrah sıfıra ayarlanmak yerine negatif hale gelir. Düz vergi oranı daha sonra ortaya çıkan "negatif gelire" uygulanır ve sonuç olarak devletin mükellefe vereceği "negatif gelir vergisi" ortaya çıkar -mükellefin devlete borçlu olduğu sıradan "pozitif" gelir vergisinin tersi bir etki elde edilir.
Örneğin, düz oran oran %20 olsun ve indirimler yetişkin başına 20.000 TL ve bağımlı kişi (çocuk veya engelli gibi) başına 7.000 TL olsun. Böyle bir sistemde, yılda 54.000 lira kazanan dört kişilik bir ailenin hiçbir vergi borcu olmayacaktı. Yılda 74.000 lira kazanan dört kişilik bir aile, kesintili düz oranlı vergi sisteminde olduğu gibi, 0,20 × (74.000 - 54.000) = 4.000 dolar tutarında vergi borcu olacaktır. Bununla birlikte, yılda 54.000 liradan az geliri olan dört kişilik aileler "negatif" miktarda vergi alacaklardır (yani, aile devlete ödeme yapmak yerine devletten para alacaktır). Örneğin, aile yılda 34.000 lira kazandıysa, devletten 4.000 lira alacaktır. NGV, yalnızca ABD'nin gelir vergisinin değil, aynı zamanda düşük gelirli Amerikan hane halklarının gıda kuponları ve Medicaid gibi aldığı pek çok yardımın yerini almayı amaçlamaktadır. NGV, sosyal yardım tuzağından (gelir arttıkça vergi indirimlerini azaltan kurallardan kaynaklanan etkili yüksek marjinal vergi oranları) kaçınmak için tasarlanmıştır. NGV'ye gelen eleştirilenden biri çalışma şartı olmadan sosyal yardım sağlamasıdır. Negatif vergi borcu olanlar, iş bulmak için çaba sarf etmek zorunda kalmadan bir çeşit sosyal yardımdan faydalanacaktır. Diğer bir itiraz, NGV'nin düşük maliyetli işgücü kullanan endüstrileri sübvanse etmesidir ancak bu itiraz, çalışan yoksullar için mevcut sosyal destek sistemlerine karşı da yapılabilir.
Ana kategoriler > Sınırlı düz oranlı vergi

Sınırlı düz oranlı vergi, belirli bir tavan tutarına ulaşılana kadar gelirin sabit bir oranda vergilendirildiği bir vergidir. Örneğin, Birleşik Devletler Federal Sigorta Katkıları Yasası vergisi, belli bir sınıra kadar brüt gelirin %6,2'sidir (2019'da 132.900 dolara kadar gelir için azami 8239,80 dolar vergi). Bu üst sınır, nominal olarak düz oranlı vergiyi azalan oranlı vergiye dönüştürme etkisine sahiptir.
Tam tanımlanmış bir şema için gereksinimler

Düz oranlı vergi sistemi tasarlanırken, temel olarak indirimlerin ve ne zaman gelir oluştuğunun belirlenmesi gibi birkaç genel sorun çözümlenmelidir.
Tam tanımlanmış bir şema için gereksinimler > Gelirin ne zaman oluştuğunu tanımlama

Düz oranlı verginin temel ilkelerinden biri, gelirlerin çok sayıda özel veya korunaklı duruma bölünmesini en aza indirmek olduğu için, gelirin ne zaman oluşacağına karar vermek uğraştırıcı bir sorundur. Bu, faiz geliri ve hisse senedi temettülerinin vergilendirilmesinde gözlenir. Hissedarlar şirketin sahibidir ve dolayısıyla şirketin karı hissedarlara aittir. Bir şirket karından vergilendirilirse, temettü olarak ödenen fonlar zaten vergilendirilmiştir. Dağıtılan karın hissedarlar için gelir olarak muamele görmesi ve dolayısıyla daha fazla vergiye tabi olup olmaması tartışmalı bir sorundur. Benzer bir sorun, kredilere ödenen faizin vergilendirilebilir gelirden indirilebilir olup olmadığına karar verirken ortaya çıkar. Çünkü bu faiz, kredi sağlayıcısına gelir olarak vergilendirilir. Neyin adil olduğuna dair evrensel olarak kabul edilmiş bir cevap yoktur. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri'nde temettüler vergiden düşülemez ancak ipotek faizi düşülebilir. Dolayısıyla, bir Düz Oranlı Vergi teklifi, yeni vergilendirilmemiş geliri halihazırda vergilendirilmiş gelirden ayırana kadar tam olarak tanımlanmaz.
Tam tanımlanmış bir şema için gereksinimler > Politika yönetimi

Vergiler, devlete gelir sağlamanın yanı sıra, güçlü politika araçları olabilir. Örneğin, hükûmetlerin ev yalıtımı veya düşük gelirli konut inşası gibi sosyal politikaları uygulamak için bakanlık kurması yerine vergi teşviki ile bu tip politikaları uygulaması yaygındır. Sınırlı indirimlerin olduğu düz oranlı vergi sisteminde bu tür politika uygulama mekanizmaları kısıtlanır. Sosyal politikaya ek olarak, düz oranlı vergiler ekonomi politikasını düzenlemek için gerekli araçları ortadan kaldırabilir. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri'nde, kısa vadeli sermaye kazançları, uzun vadeli yatırımı ve hafif spekülatif dalgalanmayı teşvik etmek için uzun vadeli kazançlardan daha yüksek bir oranda vergilendirilir. Bu nedenle, hükûmetin bu gibi politika kararlarında aktif olması gerektiği varsayılırsa, düz oranlı vergilerin diğerlerine göre daha ucuz/daha basit olduğu iddiası, alternatif politika idaresi için maliyetleri hesaba katana kadar eksik kalır.
Tam tanımlanmış bir şema için gereksinimler > İndirimleri en aza indirmek

Genel olarak, indirimlerin nasıl ortadan kaldırılacağı sorusu, düz oranlı vergi tasarımının temelidir; indirimler, vergi oranındaki efektif "düz oranı" önemli ölçüde etkiler. Belki de gerekli olan en büyük indirim işletme harcamaları içindir. İşletmelerin giderleri vergi matrahından düşürmesine izin verilmeseydi, kâr marjı düz vergi oranının altında olan işletmeler asla para kazanamazdı. Çünkü gelir vergileri her zaman kazancı aşardı. Örneğin, marketler genellikle her bir lira gelirden birkaç kuruş kazanır; kâr oranları %25'i geçmedikçe, gelirler üzerinden %25'lik bir vergi oranı ödeyemezler. Bu nedenle şirketler, bireysel vatandaşlar için geçerli olmasa bile, giderlerini vergiden düşebilmelidir. Şimdi, bir işletme için neyin masraf olduğunu belirlemek konusunda pratik bir ikilem ortaya çıkar. Örneğin, bir salça üreticisi bir kavanoz üreticisi satın alırsa, bu bir masraf mıdır (bir şekilde kavanoz satın almak zorunda oldukları için) yoksa yatırım yoluyla gelirlerini korumak mı? Düz oranlı vergi sistemleri, bu tür gri alanları nasıl barındırdıkları konusunda büyük farklılıklar gösterebilir. Örneğin, "9-9-9" düz oranlı vergi teklifi, işletmelerin satın almaları vergiden düşmesine izin verir ancak işçilik maliyetlerini düşürmez. (Bu, emek yoğun endüstriyel geliri daha yüksek bir oranda etkili bir şekilde vergilendirir.) İndirimlerin nasıl uygulandığı, efektif toplam vergiyi ve dolayısıyla verginin düz oranını önemli ölçüde değiştirecektir.
Tam tanımlanmış bir şema için gereksinimler > Gelirler

Rusya, düz oranlı verginin başarılı olabileceğinin en iyi örneği olarak kabul edilir; Kişisel Gelir Vergisi'nden elde edilen reel gelir, Federasyon'un sabit vergi uygulamasının ardından ilk yılda %25,2 artarken, ikinci yılda %24,6, üçüncü yılda ise %15,2 arttı.
2006 yılında yapılmış bir Uluslararası Para Fonu çalışmasında "bu reformların vergi indirimi unsurlarından gelir artışları yaratan Laffer tipi davranışsal tepkilere" içerdiğine dair hiçbir işaret bulunmadığını belirtmesine rağmen, Rusya örneği, bu analizin geçerliliğinin kanıtı olarak Rusya'da ve diğer ülkelerde sıklıkla kullanılmaktadır.
Tam tanımlanmış bir şema için gereksinimler > Genel yapı

Gelir vergisi dışındaki vergiler (örneğin, katma değer ve özel tüketim vergileri) gerileme eğilimindedir. Bu nedenle, gelir vergisini düz oranlı yapmak genel olarak azalan oranlı vergi yapısıyla sonuçlanabilir. Böyle bir yapı altında, daha düşük gelire sahip olanlar yüksek gelirli vatandaşlara göre gelirlerinden daha yüksek bir yüzdeyi vergi olarak oranını ödeme eğilimindedir. Hane halkı gelirinin sermayeye dönüşen kısmı (temettüler, faizler, telif ücretleri, tüzel kişiliği olmayan işletmelerin kârları) toplam hane geliri ile pozitif bir şekilde ilişkilidir. [kaynak belirtilmeli] Dolayısıyla, ücretlerle sınırlı düz oranlı vergi, zenginlerin işine daha çok yarayacak gibi görünür. Vergi matrahını değiştirmek etkileri değiştirebilir. Düz oranlı vergi gelire (maaşlardan ziyade) uygulanabilir. Bu da vergi yükünü, esas olarak yatırım getirilerinden gelir elde edenler dahil olmak üzere tüm kazanç sağlayanlara eşit olarak yükleyebilir. Vergi sistemleri, tüm tüketimi hedeflemek için sabit bir satış vergisi kullanabilir; bu vergi ile geri ödeme etkilerini ortadan kaldırmak için indirimler veya muafiyetlerle getirilebilir (ABD'de önerilen FairTax gibi).
Tam tanımlanmış bir şema için gereksinimler > Sınır düzenlemesi

Düz oranlı vergi sistemi ve genel olarak gelir vergileri doğası gereği sınıra göre ayarlanabilir değildir; yani şirketlere uygulanan vergiler (kurumlar vergisi ve bordro vergileri dahil) dolayısıyla ürüne eklenen vergi maliyetinin, ürün yabancı bir ülkeye ihraç edildiğinde de maliyete dahil olması anlamına gelir. Satış vergisi veya katma değer vergisi gibi vergilendirme sistemleri, mallar ihraç edildiğinde vergi bileşenini kaldırabilir ve vergi bileşenini ithalata uygulayabilir. Yerli ürünler sınıra göre vergi düzenlemesi olan yabancı ürünlere karşı dezavantajlı bir konumda olabilir. Bu durum ülkenin küresel rekabet gücünü etkileyebilir. Bununla birlikte, düz oranlı vergi sisteminin sınır düzenlemesi olarak çalışabilmesi için gümrük vergisi ve kredilerle birleştirilmesi mümkündür (ABD'de önerilen Sınır Vergisi Özsermaye Yasası bunu dener). Sınır düzenleme vergi kredisi ile bir gelir vergisi uygulamak, Dünya Ticaret Örgütü sözleşmesinin bir ihlalidir. Çoğu gelir vergisi sisteminin bir bileşeni olan düşük gelirli ücretler üzerindeki vergi muafiyetleri (ödenekler), küresel olarak rekabet eden tekstil gibi yüksek emek içerikli endüstriler için bu sorunu hafifletebilir.
Aşağıdaki bölümde, düz oranlı vergi benzeri programlar için çeşitli teklifler tartışılmaktadır. Bunlar esas olarak indirimler, gelirlerin tanımlanması ve politika uygulamasına nasıl yaklaştıkları konusunda farklılık göstermektedir.
Ülkelere göre uygulamalar

Çoğu ülke, kişisel geliri artan oranlar kullanarak ulusal düzeyde vergilendirir ancak bazı ülkelerde sabit bir oran uygulanır. Ulusal düzeyde kişisel gelir üzerinde düz oranlı vergiye sahip olan veya sahip olmuş çoğu ülke eskiden komünistti veya ada ülkesidir.
Bazı ülkelerde, ulusal hükûmete ek olarak alt idari birimlerin kişisel geliri vergilendirmesine izin verilmektedir. Bu alt birimlerin çoğu, ulusal devletler artan oranlar kullansa bile, sabit bir oran kullanır. Örneğin İskandinav ülkelerinin tüm alt idari birimleri, Japonya'nın tüm vilayet ve belediyeleri ve İtalya ile Amerika Birleşik Devletleri'nin bazı alt idari bölümleri düz oranlı vergi kullanır.
Ülkelere göre uygulamalar > Kişisel gelir üzerinde düz oranlı vergi bulunan idari bölgeler

Aşağıdaki tablo, devletin tüm kademeleri tarafından uygulanan kişisel gelir vergisinin sabit bir oran olduğu yargı bölgelerini listelemektedir. Liste bağımsız ülkeleri ve diğer özerk yargı bölgelerini içerir. Listelenen vergi oranı, işten elde edilen gelir için geçerli olan ancak sosyal güvenlik için zorunlu katkıları içermeyen orandır. Bazı yetki alanlarında, yatırımlardan elde edilenler gibi diğer gelir türleri için farklı oranlar (aynı zamanda sabit) geçerlidir.
Ülkelere göre uygulamalar > Kişisel gelir üzerinde düz oranlı vergi bulunan idari bölgeler > Yerel idare bölgeleri

Aşağıdaki tablo, kendi ulusal devletleri tarafından kullanılan artan oranlara ek olarak, kişisel geliri sabit bir oranda vergilendiren yerel idari alanları listelemektedir. Listelenen vergi oranları, aksi belirtilmedikçe, işten elde edilen gelire uygulanan oranlardır. Bir dizi oran listelendiğinde bu, sabit oranın artan oranlara göre değil konuma göre değiştiği anlamına gelir.
Ülkelere göre uygulamalar > Kişisel gelir üzerinde düz oranlı vergi bulunan idari bölgeler > Kalıcı nüfusu olmayan idari bölgeler

Kalıcı bir nüfusa sahip olmamasına rağmen, bazı idari bölgeler geçici işçilerin yerel gelirlerini sabit bir oran kullanarak vergilendirmektedir.
Ülkelere göre uygulamalar > Düz oranlı vergiye sahip olduğu bilinen idari bölgeler

Anguilla'da genel bir gelir vergisi yoktur ama 2011'den beri bir kısmı işçiden bir kısmı ise işverenden kesilecek şekilde "geçici istikrar vergisi" uygular. İki taraf da sabit %3 oranında vergi verir. Bu vergi zorunlu sosyal güvenlik katkısının üstüne eklenir.
Britanya Virjin Adaları'nda genel bir gelir vergisi yoktur ama maaşlara bir kısmının işçiden bir kısmınınsa işverenden alındığı bordro vergisi uygulanır. İşçinin ödediği vergi sabit %8 oranındadır. Bu vergi zorunlu sosyal güvenlik katkısı ve ulusal sağlık sigortası ödemesinin üstüne eklenir.
Hong Kong: Bazı kaynaklar Hong Kong'da düz oranlı vergi uygulandığını iddia eder ancak bordro vergisinin çeşitli indirimlerden sonra %2 ile %17 arasında değişen çeşitli grupları vardır. Vergilerde tavan brüt gelirin %15'tir, yani bu oran yüksek gelirli vatandaşların vergisi brüt gelirin %15'ini geçerse uygulanır. Buna istinaden ilerlemeci medya takip grubu Media Matters for America'dan Duncan B. Black "Hong Kong'un 'düz oranlı vergisi' aslında 'alternatif azami vergi' olarak tanımlanmalı" der. Sağ liberteryen düşünce kuruluşu Cato Institute'tan Alan Reynolds benzer şekilde Hong Kong'un "maaşlar üstündeki vergisi sabit değil ama hızlı artan oranlı" der.
Suudi Arabistan'da genel bir gelir vergisi yoktur ama Körfez İşbirliği Ülkeleri vatandaşlarının şirket gelirleri ve malvarlıklarına zekât, Körfez İşbirliği Ülkeleri vatandaşı olmayanların şirket gelirlerine gelir vergisi uygulanır. Zekât sabit olarak %2,5 olarak, gelir vergisi ise sabit %20 oranında uygulanır.
Ülkelere göre uygulamalar > Eskiden düz oranlı vergi uygulayan idari bölgeler

Arnavutluk 2008'de kişisel gelirlere %10 düz oranlı vergi uygulamaya başladı ve 2014'te bu oranı %13 ve %23 olacak şekilde iki farklı oranla değiştirdi.
Çekya 2008'de kişisel gelirlere %15 düz oranlı vergi uygulamaya başladı ve 2013'te %22 seviyesinde ikinci bir oran daha uygulamaya başladı.
Grenada'da 2014'te kadar kişisel gelirlere %30 düz oranlı vergi uygulanıyordu ama %15 seviyesinde daha düşük bir oran da uygulanmaya başlandı.
Guyana'da 2017'ye kadar kişisel gelirlere %30 düz oranlı vergi uygulanıyordu ancak bunun yerine %28 ve %40 şeklinde artan oranlı vergi uygulanmaya başladı.
İzlanda 2007'de kişisel gelirlere %22,75 düz oranlı vergi uygulamaya başladı. Halihazırda düz oranlı belediye vergisinin de eklenmesiyle toplam vergi oranı %36 oluyordu. 2010'da İzlanda ulusal düz oranlı vergiyi %24,1'den %33'e değişen artan oranlı vergi ile değiştirdi. Düz oranlı kalan belediye vergisinin de eklenmesiyle en yüksek vergi oranı %46,28 olur.
Jamaika 2010'a kadar kişisel gelirlere %25 düz oranlı vergi uyguladı ama ardından %27,5 ve %33 şeklinde iki yüksek oran daha ekledi. 2011'de %25 düz oranlı vergiye döndü ve 2016'de ikinci yüksek oran %30'u uygulamaya başladı.
Letonya 1997'de kişisel gelire %25 oranında düz oranlı vergi uygulamaya başladı. Oran 2009'da %23'e, 2010'da %26'ya, 2011'de %25'e, 2013'te %24'e ve 2015'te %23'e değiştirildi. 2018'de Letonya %20, %23 ve %31,4 oranlı artan oranlı vergiye geçti.
Litvanya 1995'te kişisel gelirlere %33 düz oranlı vergi uygulamaya başladı. Oran 2006'a %27'ye, 2008'de %24'e ve 2009'da %15'e düşürüldü. 2019'da Litvanya düz oranlı vergiden %20 ve %27 oranlı artan oranlı vergiye geçti.
Mauritius 2009'da kişsel gelirlere %15 düz oranlı vergi uygulamaya başladı. 2017'de yüksek gelirli kişiler ek olarak %5 "dayanışma vergisi" uygulamaya başladı. Böylece yüksek gelirlilere %20 vergi uygulanmış oldu. 2018'de %10 vergi kesilen bir dilim daha eklendi.
Karadağ 2007'de kişisel gelirlere %15 düz oranlı vergi uygulamaya başladı. Oran 2009'da %12'ye, 2010'da %9'a düşürüldü. 2013'te maaşlara ikinci bir yüksek oran olan %15 uygulanmaya başladı. Bu oran 2015'te %13'e, 2016'da %11'e düşürüldü.
Kuzey Makedonya 2007'de kişsel gelirlere %12 düz oranlı vergi uygulamaya başladı. Oran 2008'de %10'a düşürüldü. 2019'da, maaşlardan %18 oranında vergi kesilmeye başlandı. Yatırım gelirlerine uygulanan düz vergi oranı ise %15'e çıkarıldı.
Saint Helena 2012'de kişisel gelirlere %25 düz oranlı vergi uygulamaya başladı. 2015'te bu oran yerine %26 ve %31 olacak şekilde iki yeni oran getirildi.
Slovakya 2004'te kişisel gelirlere %19 düz oranlı vergi uygulamaya başladı. 2013'te ikinci bir yüksek oran olan %25 eklendi.
Trinidad ve Tobago 2017'ye kadar kişisel gelirlere %25 düz oranlı vergi uyguluyordu. Ardından ikinci bir yüksek oran olan %30 eklendi.
Tuvalu 2009'a kadar kişisel gelirlere %30 düz oranlı vergi uyguluyordu. Ardından ikinci bir düşük oran olan %15 eklendi.
Ülkelere göre uygulamalar > Eskiden düz oranlı vergi uygulayan idari bölgeler > Yerel İdari Bölgeler

Alberta eyaleti 2001'de kişisel gelirlere %10 düz oranlı vergi uygulamaya başladı. 2016'de %12, 13, 14 ve 15 oranları eklendi. Bu düz oranlı vergi federal Kanada devletinin uyguladığı artan oranlı verginin üstüne ekleniyordu.
Kaynak kitaplar

Steve Forbes, 2005. Flat Tax Revolution. Washington: Regnery Publishing. 0-89526-040-9
Robert Hall ve Alvin Rabushka, 1995 (1985). The Flat Tax. Hoover Institution  Press.
Richard Parncutt, 2006–2010. Free enterprise without poverty: Effectively progressive income tax..
Anthony J. Evans, "Ideas and Interests: The Flat Tax" Open Republic 1(1), 2005
Carlton Oteli

Carlton Oteli, Londra 1903
Carlton Oteli 1899 ve 1940 arasında Londra'da işletilen lüks bir oteldi. Mimar C. J. Phipps tarafından daha büyük bir geliştirme projesinin parçası olarak tasarlandı. Majestelerin Tiyatrosu'nu yenilemek de bu projenin kapsamındaydı. İsviçreli otelci César Ritz tarafından yönetiliyordu. Baş şef ise Auguste Escoffier.
Londra'nın en şık otellerinden biriydi. Bina II. Dünya Savaşı sırasında hasar görmuş. 1957-58 yılında binanın kalan kısımları yıkıldı.
Carlton Football Club

| --- | --- |
Tam isim: Carlton Football Club Limited
Takma ad: Blues
Kuruluş: 1864
Şimdiki sezon: 2023-24 Australian Football League
Lig: Australian Football League
Şehir: Melbourne
Stadyum: Docklands Stadyumu (Kapasite: 56.347)
Renkler:  
Teknik direktör:  Michael Voss
Şampiyonluk: 16 kez
Resmî site: carltonfc.com.au
Carlton Football Club veya takma adı ile Carlton Blues, Australian Football League'de oynayan bir profesyonel Avustralya futbolu takımıdır. Kulüp, 1874 yılında kurulmuş olup Melbourne merkezlidir ve ana maçlarını Docklands Stadyumu'nda oynamaktadır.
Blues, 1906, 1907, 1908, 1914, 1915, 1938, 1945, 1947, 1968, 1970, 1972, 1979, 1981, 1982, 1987 ve 1995 yılları olmak üzere 16 kez şampiyon oldu.
Carlton Blues'un ek olarak AFL Women's'ta oynayan kadın ve Victorian Football League'de (VFL) oynayan bir yedek takımı bulunmaktadır.
Cerfontaine, Belçika

| Cerfontaine |
| --- | --- |
Belediye

Koordinatlar: 50°10′K 04°25′D﻿ / ﻿50.167°K 4.417°D﻿ / 50.167; 4.417
Ülke:  Belçika
Bölge: Namur
Yüzölçümü
 • Toplam: 83.45 km²
Nüfus (2018)
 • Toplam: 4.927
Cerfontaine, Belçika'nın Namur eyaletinde bulunan bir Valon belediyesidir. 1 Ocak 2006'da Cerfontaine'in toplam nüfusu 4.546 idi. Toplam alan 83.45 km²'dir ve bu da km² başına 54 nüfus yoğunluğuna sahiptir.
Caissargues

| Caissargues |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Ülke: Fransa
Bölge: Oksitanya
İl: Gard
Yüzölçümü
 • Toplam: 8.02 km²
Nüfus (1 Ocak 2018)
 • Toplam: 4.089
 • Yoğunluk: 510/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Caissargues, Fransa'nın Oksitanya bölgesine bağlı Gard ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2018 tarihi itibarıyla 4.089'dur.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb15254701g (data)
Ceriale

| Ceriale |
| --- | --- |
Komün

Ülke: İtalya
Bölge: Ligurya
İl: Savona ili
Yüzölçümü
 • Toplam: 11.2 km²
Rakım: 10 m
Nüfus (30 Haziran 2017)
 • Toplam: 5.534
 • Yoğunluk: 490/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Ceriale İtalya'nın Ligurya bölgesine bağlı Savona ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Haziran 2017 tarihi itibarıyla 5,534'tür.
| g t Savona ili - Ligurya  |
| --- | --- |
Komünler:  Alassio · Albenga · Albisola Superiore · Albissola Marina · Altare · Andora · Arnasco · Balestrino · Bardineto · Bergeggi · Boissano · Borghetto Santo Spirito · Borgio Verezzi · Bormida · Cairo Montenotte · Calice Ligure · Calizzano · Carcare · Casanova Lerrone · Castelbianco · Castelvecchio di Rocca Barbena · Celle Ligure · Cengio · Ceriale · Cisano sul Neva · Cosseria · Dego · Erli · Finale Ligure · Garlenda · Giustenice · Giusvalla · Laigueglia · Loano · Magliolo · Mallare · Massimino · Millesimo · Mioglia · Murialdo · Nasino · Noli · Onzo · Orco Feglino · Ortovero · Osiglia · Pallare · Piana Crixia · Pietra Ligure · Plodio · Pontinvrea · Quiliano · Rialto · Roccavignale · Sassello · Savona · Spotorno · Stella · Stellanello · Testico · Toirano · Tovo San Giacomo · Urbe · Vado Ligure · Varazze · Vendone · Vezzi Portio · Villanova d'Albenga · Zuccarello 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: nr95042456  NLI: 987007540585905171  VIAF: 137654504   WorldCat (LCCN): nr95-042456
Camborne

| Camborne |
| --- | --- |
Kent

CamborneCamborne'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Cornwall
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Camborne, İngiltere'nin Cornwall kontluğunda bulunan bir civil parish.
|  Camborne iklimi > Aylar.En yüksek sıcaklık (°C).Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C).En düşük sıcaklık (°C).Ortalama yağış (mm) |  Camborne iklimi > Oca.15,5.8,9.6,8.4,6.−9,4.121,4 |  Camborne iklimi > Şub.14,2.8,7.6,5.4,2.−6,8.88,2 |  Camborne iklimi > Mar.18,0.10,1.7,8.5,4.−3,2.79,4 |  Camborne iklimi > Nis.21,8.11,7.8,9.6,1.−1,3.73,6 |  Camborne iklimi > May.24,5.14,3.11,5.8,6.0,3.65,0 |  Camborne iklimi > Haz.27,7.16,7.13,8.10,9.4,8.58,2 |  Camborne iklimi > Tem.29,3.18,6.15,8.13,0.7,2.67,4 |  Camborne iklimi > Ağu.29,4.19,0.16,1.13,2.7,4.68,3 |  Camborne iklimi > Eyl.26,0.17,3.14,6.11,8.4,8.77,3 |  Camborne iklimi > Eki.23,8.14,3.12,0.9,6.−0,3.114,9 |  Camborne iklimi > Kas.17,0.11,5.9,3.7,1.−3,8.123,8 |  Camborne iklimi > Ara.15,3.9,6.7,4.5,2.−4,7.123,9 |  Camborne iklimi > Yıl.29,4.13,4.10,9.8,3.−6,8.1.061,3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: Met Office (1981-2010)
Finlandiya gazeteleri listesi
Sabah gazeteleri

Aamulehti (Tampere)
Demari (Helsinki)
Etelä-Suomen Sanomat (Lahti)
Etelä-Saimaa (Lappeenranta)
Helsingin Sanomat (Helsinki)
Hämeen Sanomat (Hämeenlinna)
Ilkka (Seinäjoki)
Itä-Häme (Heinola)
Kainuun Sanomat (Kainuu)
Kaleva (Oulu)
Kansan Uutiset (Helsinki)
Karjalainen (Joensuu)
Kauppalehti (Helsinki)
Keskipohjanmaa (Kokkola)
Keskisuomalainen (Jyväskylä)
Kouvolan Sanomat (Kouvola)
Kymen Sanomat (Kotka)
Länsi-Savo (Mikkeli)
Lapin Kansa (Rovaniemi)
Pohjalainen (Vaasa)
Pohjolan Sanomat (Kemi)
Salon Seudun Sanomat (Salo)
Satakunnan Kansa (Pori)
Savon Sanomat (Kuopio)
Taloussanomat (Helsinki)
Turun Sanomat (Turku)
Uusimaa (Porvoo)
Aamuposti (Riihimäki)
Akşam gazeteleri

Ilta-Sanomat (Helsinki)
Iltalehti (Helsinki)