stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
SM UB-14
Karadeniz'de ikinci görevlendirilişi

Kasım ayında von Heimburg UB-14'ün komutasından alınarak yerine Albrecht von Dewitz atansa da; 1916 yılının Şubat ayında yeniden göreve getirildi. UB-14'ün Karadeniz'de Kasım 1915'ten Mayıs 1916'ya kadarki devriye görevlerinde herhangi bir zafer kaydı yoktu. Denizaltı, Haziran ayı başlarında İstanbul'a döndü. Haziran'ın 17'sinde von Heimburg, yeni göreve alınacak olan UC-22'nin komutasını üstlenmek üzere Almanya'ya çağrıldı. UB-14'ün komutası ise Kurt Schwarz'a verildi. Bu görev, Schwarz'ın ilk u-bot komutanlığı olacaktı. Schwarz'ın komutayı devralmasından sonra UB-14, Temmuz ayı Karadeniz seferi için denize açılan bir Osmanlı filosunda destek görevi aldı. Filoda Yavuz ve Midilli kruvazörleri de bulunmaktaydı. Sivastopol'daki Rus Donanması'nın girişebileceği bir karşı hareketi darbelemek için UB-14, Sivastopol açıklarında pusuya gönderildi. Rus filosu harekete geçtiğinde Schwarz, İmperatritsa Mariya adlı Rus zırhlısına bir torpido saldırısında bulundu. Ancak zırhlıyı koruma görevindeki muhripler tarafından bu saldırı atlatıldı.
Romanya'nın İtilaf Devletleri yanında 1916 yılı Ağustos ayında savaşa girmesinden sonra Alman orduları ülkeyi istila etmişti. Buna bağlı olarak Rus Amiralliği 1916 yılının ikinci yarısında tüm dikkatini Karadeniz'in batı tarafında yoğunlaştırdı. Diğer taraftan Alman denizaltıları, Karadeniz'de etkili olamıyordu. Bu yüzden sınırsız denizaltı savaşının yeniden alevlendiği 1917 Şubat'ında, denizaltıların daha yoğun bir deniz trafiği olan Akdeniz'e kaydırılması tercih edildi.
28 Mayıs 1917'de, UB-14'ün başına Schwarz'ın yerine Ernst Ulrich tayin edildi. Bir müddet sonra UB-14, bu yılın Karadeniz'deki ilk Alman devriye görevine çıktı. Bu seferi sırasında UB-14, 5 Haziran'da Poti'nin kuzeyinde 155 tonluk Rus gemisi Karasunda'yı torpilleyerek batırmayı başardı. Bu başarı UB-14'ün son zaferi oldu. Son komutan değişikliği ise 1918'in Mart ayında atanan Bodo Elleke ile gerçekleşti.
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nin 3 Mart 1918'de İttifak Devletleri'yle Brest-Litovsk Antlaşması'nı imzalamasıyla savaştan çekilmesinden sonra İttifak güçleri Sivastopol Limanı'nı kuşattı ve bir müddet sonra işgal ettiler. UB-14, 11 Kasım'da savaşı sona erdiren ateşkes antlaşması imzalandığında Sivastopol'daydı. Sivastopol, 25 Kasım 1918'de İtilaf Devletleri'nin kontrolüne geçti. UB-14 ise 1919 yılının ilk aylarında Karadeniz'e kaçmayı başardı. Denizaltı, daha sonraları Malta'da terk edilmiş olarak suda bulundu. Dalgıçlar tarafından pervanesindeki işaretlerden UB-14 olarak tanımlandı.
Heino von Heimburg
Royal Edward
2 Eylül 1915'te UB-14 tarafından vurulmasının ardından Southland
UB-14 İstanbul'dayken
USS Independence (CV-62)

| --- | --- |
 USS Independence (CV-62)
Tarihçe
ABD
Adı:  USS Independence
Adının geldiği yer/kişi:  Freedom of control by others; self-government.
Sipariş:  2 Temmuz 1954
İnşa eden:  New York Navy Yard
Maliyet:  $182.3 milyon
Kızağa konuluşu:  7 Temmuz 1955
Denize indirilişi:  6 Haziran 1958
Satın alınışı:  1 Nisan 1959
Görevlendirme:  10 Ocak 1959
Hizmetten çıkışı:  30 Eylül 1998
Liste dışı:  8 Mart 2004
Akıbet:  Söküldü, 2004
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  Forrestal sınıfı uçak gemisi
Deplasman:  60,000 ton standar 80,643 ton yüklü
Uzunluk:  1.046 ft (319 m)
Genişlik:  130 ft (40 m), 249.5 ft (76 m) (extreme)
Su çekimi:  37 ft (11 m)
İtme gücü:  4 Westinghouse dişli türbinleri, dört şaft, 280,000 shp 8 Babcock and Wilcox kazan
Hız:  33 knot (63 km/h)
Menzil:  8.000 deniz mili (15.000 km) at 20 knot (37 km/sa)
Kişi kapasitesi:  3,950 (inşa) 5,287 (tamir sonrası)
Sensörler ve işleme sistemleri:  AN/SPS-48 3D Hava arama radarı AN/SPS-48 2D Hava arama radarı AN/SPS-10 yüzey arama radarı
Elektronik harp   ve tuzakları:  Mark 36 SRBOC
Silah donanımı:  8x 5"/54 kalibre Mark 42 silah (127 mm) (kaldırıldı) NATO Sea Sparrow Phalanx CIWS
Uçak mevcudu:  70-90 1980'lerin başlarındaki tipik hava grubu:  25 F4J Phantom, 24 A-7E Corsair II, 10 A-6E Intruder, 4 KA-6D Intruder (tanker), 4 E-2C Hawkeye, 4 EA-6B Prowler, 10 S-3A Viking, 6 SH-3H Sea King
Slogan:  "Freedom's Flagship"
Beşinci USS Independence (CV-62), eski adıyla CVA-62, ABD ordusuna ait, New York donanma tersanesinde 6 Haziran 1958 tarihinde yapımına başlanmış, 10 Ocak 1959'da hizmete girmiş Forrestal sınıfı uçak gemisi.
Dönemindeki süper uçak gemilerinin ilk örneklerinden biridir. Isınma alıştırmalarını Karayip Denizi'nde yapmış, Norfolk, Virginia üssüne 30 Haziran 1959'da dönmüştür.
Hizmetten Çıkması

USS Independence, 30 Eylül 1998'de Hizmet Dışına çıkarılmış, 2004'te ise hurdaya çıkarılmıştır.
Université Lille Nord de France

| Lille Nord de France Üniversitesi |
| --- | --- |
Université Lille Nord de France


Kuruluş: 1562
Tür: Devlet Üniversitesi
Eğitim dil(ler)i: Fransızca
Öğretim üyeleri: 10,000
Öğrenciler: 110,000
Konum: Lille, Fransa
Organizasyonlar: EUA
Web sitesi: http://www.univ-lille1.fr/
Lille Üniversitesi (Fransızca: Université Lille Nord de France), Fransa'nın Lille şehrinde bulunan ve 6 enstitüyü içinde barındıran bir üniversitedir.
Üniversitenin yapısı

Üç ana merkezi bulunur:
Yerleşke Campus Lille I (Bilim, Teknoloji) : Lille Üniversitesi I - École Centrale de Lille
Yerleşke Campus Lille II (Hukuk, Tıp) : Université du droit et de la santé
Yerleşke Campus Lille III (Edebiyat, Tarih): Université Charles-de-Gaulle
Yerleşke Campus de l'Université d'Artois- École des mines de Douai
Yerleşke Campus de l'Université du Littoral Côte d'Opale (ULCO)
Yerleşke Campus de l'Université de Valenciennes et du Hainaut-Cambrésis(UVHC).
Üniversitenin geçmişteki bazı ünlü hocaları ve öğrencileri

Louis Pasteur
Paul Painlevé
Pierre Bourdieu, René Cassin, Pierre Macherey, Louis Pasteur
Valentino (şirket)

| --- | --- |

Tür: Società per azioni
Kuruluş: 1960
Kurucu: Valentino Garavani
Genel merkezi: Milano, İtalya
Önemli kişiler: Stefano Sassi (CEO)
Gelir: 261.5 milyon € (2007)
Sahibi: Mayhoola for Investments
Web sitesi: www.valentinofashiongroup.com
Valentino marka giysiler
Valentino S.p.A., İtalya merkezli bir moda şirketidir. Şirket, 1960 yılında Valentino Garavani tarafından kurulmuş olup 2012 yılından bu yana Katar merkezli Mayhoola for Investments'ın bir parçasıdır. Ürünleri arasında giysi, ayak giyimi, gözlük, parfüm, saat ve giyim aksesuarları bulunmaktadır. Şirketin merkezi Milano'da yer almaktadır.
USS John F. Kennedy (CVN-79)

| --- | --- |
 John F. Kennedy tersanedeyken (29 Ekim 2019)
Tarihçe
Amerika Birleşik Devletleri
Adı:  USS John F. Kennedy
Adının geldiği yer/kişi:  John F. Kennedy
İnşa eden:  Huntington Ingalls Industries
Maliyet:  11.341 milyar Dolar
Yard numarası:  CVN-79
Kızağa konuluşu:  30 Temmuz 2015
Denize indirilişi:  29 Ekim 2019
Sponsor:  Caroline Kennedy
Resmi törenle ad koyma:  7 Aralık 2019
Statü:  Yapım aşamasında
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  Gerald R. Ford sınıfı uçak gemisi
Deplasman:  ~100,000 ton (tam yük)
Uzunluk:  1,106 ft (337 m)
Genişlik:  134 ft (41 m) (Su hattı) 256 ft (78 m) (uçuş güvertesi)
Su çekimi:  39 ft (12 m)
Kurulu güç:  2 × A1B Nükleer reaktör
İtme gücü:  4 × şaft
Hız:  30+ knot
Menzil:  Sınırsız mesafe, 20-25 yıl
Kişi kapasitesi:  4,660
Silah donanımı:  Karadan havaya füze: 2 × ESSM roket fırlatıcı 2 × RIM-116 Rolling Airframe Missile roket fırlatıcı Toplar: 3 × Phalanx CIWS 4 × M2 Browning Makineli silahı
Uçak mevcudu:  80 (normal durumlarda) 90 (azami)
Havacılık imkanları:  1,092 ft × 256 ft (333 m × 78 m) uçuş güvertesi
USS John F. Kennedy (CVN-79), Birleşik Devletler Donanması'nın Gerald R. Ford sınıfından olan ikinci uçak gemisidir. Halen yapım aşamasındadır. USS John F. Kennedy, 29 Ekim 2019'da denize indirildi. 7 Aralık 2019'da vaftiz edildi.
Adlandırılma

7 Aralık 2007'de Pearl Harbor Saldırısı'nın 66. yıl dönümünde Kongre Üyesi Harry Mitchell, geminin USS Arizona olarak adlandırılmasını önerdi. 2009 yılında, Kongre Üyesi John Shadegg, eski Arizona senatörü Barry Goldwater'ın adının sonra CVN-79 veya CVN-80'e verilmesini önerdi. Savunma Bakanlığı, 29 Mayıs 2011 tarihinde geminin II. Dünya Savaşı'nda Donanmada görev yapmış olan 35. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı John F. Kennedy'nin adının verileceğini duyurdu. Gemi, John F. Kennedy adını alan ikinci uçak gemisi oldu.
Valcamonica Kaya Resimleri

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  İtalya
Kriter: Kültürel: iii, vi
Referans: 94
Tescil: 1979 (3. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Val Camonica taş işlemeleri (Camonica Vadisi), İtalya'nın Brescia ilinde yer alır ve dünyadaki en büyük tarihöncesi petroglif koleksiyonlarını oluşturur. 1979 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası ilen edilmiş ve İtalya'nın ilk Dünya Miras Alanı olmuştur. UNESCO, resmi olarak 140,000'den fazla figür ve sembolü onayladı, ancak yeni bulgularla birlikte bu sayı 200,000 ila 300,000 arasına çıktı.
Val di Noto

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  İtalya
Kriter: Kültürel: i, ii, iv, v
Referans: 1024
Tescil: 2002 (26. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Val di Noto, Sicilya'nın güneydoğusunda yer alan ve adanın üçte birini kapsayan tarihi ve coğrafi bir bölgedir. Bölgeye, kireçtaşı Iblean Platosu hakimdir. Sicilya Barok olarak bilinen mimari eserlere sahiptir. Haziran 2002'de UNESCO, Val di Noto kasabalarını "Barok sanatın Avrupa'da doruk noktasına gelişini temsil ettiği" için Dünya Mirası olarak ilan etmiştir. Listelenen kasabalar Caltagirone, Militello in Val di Catania, Katanya, Modica, Noto, Palazzolo Acreide, Ragusa ve Scicli'dir.
Universal Robots

| --- | --- |

Kuruluş: 2005
Kurucu: Esben Østergaard Kasper Støy Kristian Kassow 
Genel merkezi: Odense, Danimarka
Önemli kişiler: Jürgen von Hollen (CEO)
Ürün: Endüstriyel robotlar
Gelir: 234 milyon USD (2018)
Çalışan sayısı: 670+ (Haziran 2019)
Web sitesi: https://www.universal-robots.com/tr
Merkezi Danimarka’nın Odense şehrinde olan Universal Robots, az alan kaplayan, esnek, iş birliğine dayalı (kolaboratif) robot kolları (cobot) üreticisidir. 2019'daki geliri 248 milyon ABD dolarıdır. 680+ çalışanı (Ocak 2020) olan şirketin dünya çapında 1.100+ iş ortağı bulunmaktadır.
Tarihçe

Universal Robots, üç üniversite öğrencisi Esben Østergaard, Kasper Støy ve Kristian Kassow tarafından 2005 yılında kurulmuştur.
Odense'deki Güney Danimarka Üniversitesi'ndeki ortak araştırmalarında, robotik pazarının ağır, hantal ve pahalı robotların egemen olduğu sonucuna vardılar ve robot teknolojisinin küçük ve orta ölçekli işletmeler için erişilebilir olması fikrini geliştirdiler. 2008 yılında ilk UR5 kolaboratif robotu Danimarka ve Almanya pazarında satışa sundular. 2012 yılında ikinci cobot UR10 piyasaya sürüldü. 2014 yılında şirket, kolaboratif robotlarının tamamen revize edilmiş sürümlerini Münih'teki Automatica’da sundu. Bir yıl sonra, 2015 ilkbaharında masa üstü cobot UR3 piyasaya sürüldü. Şirket, Münih'teki 2018 Automatica’da kolaboratif standartlarını yükselten yeni e-Series ailesi robotlarını piyasaya sürdü. Eylül 2019 yılında, ağır parçaların taşınması, ağır makine besleme, paketleme ve paletleme ve otonom mobil robotlar (AMR'ler) gibi yüksek taşıma yükü görevleri için UR16e'yi piyasaya sürdü.
Universal Robots, 2015 yılında Teradyne tarafından 285 milyon dolara satın alındı.
Ürünler

Ağır görevler için UR16e, masa üstü kullanımı için UR3 ve UR3e olmak üzere UR5, UR5e, UR10 ve UR10e'den oluşan ürünleri bulunmaktadır.
Tüm cobot’lar, sırasıyla 11.2 kg, 20.6 kg, 33.5 kg ve 33.1 kg kablo dahil olmak üzere çok düşük ağırlığa sahip altı eksenli robot kollarıdır. UR3 ve UR3e 3 kg taşıma kapasitesi ve 500 mm erişim yarıçapına, UR5 ve UR5e 5 kg taşıma kapasitesi ve 850 mm erişim yarıçapına, UR10 ve UR10e 10 kg taşıma kapasitesi ve 1300 mm erişim yarıçapına ve UR16e 16 kg taşıma kapasitesi ve 900 mm erişim yarıçapına sahiptir. E-Series ± 0.03mm ve 0.05mm arasında tekrarlanabilirliği sahiptir.
Universal Robots iş birliğine dayalı robotları yani kolaboratif robotları, zorunlu bir risk değerlendirmesinin sonuçlarına göre herhangi bir güvenlik koruması, çiti, bariyeri olmadan çalışanlarla birlikte yana yana güvenle çalışabilir.
Güvenlik ayarları her bir uygulama için ayrı ayrı için yapılabilir. Endüstriyel robot kolu, güvenlik fonksiyonlarının iki çalışma modunda çalışabilir; normal ve azaltılmış. Cobot'un çalışması sırasında güvenlik ayarları arasında geçiş yapmak da mümkündür. Tüm bu güvenlik fonksiyonları PLd (EN ISO 13849: 2008) güvenlik derecelendirmesine sahiptir ve TÜV NORD tarafından onaylanmıştır.
UR'nin kolaboratif robotları otomotiv, elektronik, metal işleme, ilaç ve kimya gibi sektörlerde faaliyet gösteren KOBİ ve büyük şirketlerde kullanılmaktadır.
2016 yılında şirket, çevrimiçi ekosistem olan Universal Robots+ 'ı, 2017 yılında ücretsiz çevrimiçi eğitim programı Universal Robots Akademi'yi başlattı. UR Akademi'de, UR cobot'larının nasıl programlanacağının anlatıldığı dokuz modül bulunmaktadır.
Daha fazla hassasiyet, daha sezgisel, kullanımı daha kolay olan yeni nesil e-Series ailesini piyasaya sürdü. Ailenin üyeleri UR3e, UR5e, UR10e ve son olarak 2019'da başlatılan UR16e dir. 
Önceki nesil ürünlere göre entegre Kuvvet / Tork sensörü sayesinde, her iki konum tekrarlanabilirliği için daha yüksek bir doğruluğa (± 0.03, ± 0,03 ve ± 0,05 mm), kuvvete (± 3,5, ± 4,0 ve ± 5,5 N) ve torka (± 0,10, ± 0,30 ve ± 0,60 Nm) sahiptirler. Eklenen güvenlik özelliklerinin yanında Teach Pendant daha sezgisel hale getirilmiş, yeni uygulama sihirbazlarıyla programlama basitleştirilmiştir.
Unsere Zeit

|  |
| --- | --- |
Tür: Günlük gazete
Format: Orta boy
Genel yayın yönetmeni: Wolfgang Teuber
Kuruluş tarihi: 1969
Siyasi görüşü: Sosyalizm
Dil: Almanca
Resmî site: www.unsere-zeit.de
1. UZ-Pressefest, Düsseldorf 1974
Unsere Zeit (UZ) 1969 yılında kurulan sosyalist Alman gazetesi - Alman Komünist Partisi (DKP) yayın organı.
UZ Mannheim – Bir öncü proje

DKP'nin aynı isimli bu öncü gazetesi, 1962 yılının Mayıs ayından, 1964 yılının Nisan ayına kadar iki haftada bir çıkan, on iki sayfalık, 2500 - 3000 adet tirajı olan bir gazete olarak Mannheim'da yayınlandı. Sahibi Mannheim'li tesviyeci ve sendikacı Eugen Straub'dı. Karlsruhe Eyalet Mahkemesi Savcılığı, gazete projesi nedeni ile, Straub'a, 1956 yılında çıkan komünist partinin yasaklanması hakkındaki kanuna karşı gelmek suçundan dava açtı. UZ Mannheim'in redaktörü Eberhar Weber'di. Weber daha sonraları 1968 yılında yeni kurulan DKP'nin üst yöneticilerinden birisi oldu ve 1986 yılında Progress - Presse - Agentur'un şef redaktörü olana kadar partinin basın sözcülüğünü yaptı. Weber bir süre de, o zamanlar günlük bir gazete olarak yayınlanan, partinin yayın organı "UZ - Unsere Zeit" gazetesinin yardımcı şef redaktörü olarak çalıştı.
UZ'in tarihsel gelişimi

Unsere Zeit'in ilk sayısı, Essen'de 12 - 13 Nisan 1969 tarihinde yapılan DKP kongresi öncesi 3 Nisan 1969 tarihinde çıktı. Gazete, 1969 - 1973 tarihleri arasında parti başkanlığı yapan Kurt Bachman tarafından yayınlandı. İlk şef redaktör Gerd Deumlich oldu. 13 Mart 1972'de yayınlanan 11. sayıdan itibaren UZ gazetesi, başlığa "DKP'nin Gazetesi" alt başlığını ekledi ve gazete künyesinde yayıncı olarak Bachmann yerine "DKP Parti Yönetimi" yer aldı. 80'li yıllarda gazetenin şef redaktörlüğünü Georg Polikeit yaptı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  VIAF: 591155042816972402517
Uluslararası Donanma (Girit müdahalesi, 1897-1898)

| Uluslararası Donanma (Uluslararası Filo) (Girit müdahalesi, 1897-1898) |
| --- | --- |
Uluslararası Filo'ya bağlı İngiliz savaş gemisi HMS Camperdown'un 28 Mart 1897'de 13,5 inçlik (343 mm) toplarıyla Girit'teki İzzeddin Kalesi'ndeki Hıristiyan isyancı güçleri bombalarken İngiliz savaş gemisi HMS Revenge'in güvertesinden görülen krokisi.
Etkin: Şubat 1897- Aralık 1898
Ülke: Uluslararası Avusturya-Macaristan  Üçüncü Fransız Cumhuriyeti  Alman İmparatorluğu  İtalya Krallığı  Rus İmparatorluğu  Birleşik Krallık 
Tipi: Eskadra
Savaşları: Girit İsyanı (1897-1898)  Osmanlı-Yunan Savaşı (1897)
Uluslararası Donanma, 1897 Türk-Yunan Savaşı'nın patlak vermesinden hemen önce, 1897 yılının başlarında Girit'te Osmanlı İmparatorluğu yönetimine karşı çıkan yerli Yunan isyanına müdahale etmek üzere bir dizi Büyük Güç tarafından oluşturulan bir deniz filosuydu. Şubat 1897'den Aralık 1898'e kadar Girit sularında görev yapan filoda Avusturya-Macaristan, Fransa, Alman İmparatorluğu, İtalya, Rus İmparatorluğu ve Birleşik Krallık'tan savaş gemileri bulunuyordu.
Girit açıklarında bulunan her ülkenin en kıdemli amirali, "Amiraller Konseyi" ya da "Uluslararası Konsey" olarak da adlandırılan ve Girit'in işlerini yönetmekle görevli "Amiraller Konseyi "nin bir üyesi oldu ve bu görevi Aralık 1898'e kadar sürdürdü. Girit sularında bulunanlar arasındaki en kıdemli amiral hem Uluslararası Filo'nun genel komutanı hem de konseyin başkanı olarak görev yaptı. Başlangıçta İtalyan Koramiral Felice Napoleone Canevaro (1838-1926) bu görevlerde bulunmuştur. Canevaro 1898 ortalarında Uluslararası Filo'dan ayrıldığında yerine Fransız Tuğamiral Édouard Pottier (1839-1903) filonun genel komutanı ve konseyin başkanı olarak geçmiştir.
Filo, operasyonları sırasında Girit'i bombardıman yapması yanında, adaya güvenliği sağlama görünümü altında denizci ve deniz piyadeleri çıkardı, hem Girit'i hem de Yunanistan'daki bazı limanları abluka altına aldı ve adadaki uluslararası işgal güçlerine destek verdi. Avusturya-Macaristan ve Almanya filodan çekildikten sonra diğer dört güç filonun operasyonlarına devam etti. Filo Girit'teki çatışmaları sona erdirdikten sonra, amiralleri bir barış anlaşması için müzakere girişiminde bulunmuş ve nihayetinde adada Osmanlı İmparatorluğu'nun hükümdarlığı altında yeni bir Girit Devleti kurulmasına karar vermişlerdir. Filo, Kasım ve Aralık 1898'de tüm Osmanlı kuvvetlerini adadan çıkararak ve Yunanistan ve Danimarka Prensi Yeoryos'u (1869-1957) yeni Girit Devleti'nin Yüksek Komiseri olarak görev yapmak üzere Girit'e naklederek çalışmalarını tamamladı ve adadaki doğrudan Osmanlı egemenliği sona erdi.
Arka Plan

1896'da Büyük Güçler (Düveli Muazzama) Osmanlı İmparatorluğu'nu (II. Abdülhamid'i), 1669'dan beri Osmanlıların kontrolünde olan Girit Adası'nın   yönetiminde reformlar yapmayı  ve Yunanistan'da pek çok kişinin sempati duyduğu adanın Hristiyan nüfusunun çıkarlarını korumayı kabul etmeye ikna etti. Büyük güçlerin iddialarına göre Osmanlıların reformları yerine getirmemesi bunun yanında Yunanların adayı ele geçirmeye dönük kışkırtmaları ile 23-24 Ocak 1897'de Girit'in Hanya kentinde Rum sakinleri ile Türkler, Osmanlı kuvvetleri arasında katliam derecesine varan çatışmalar çıktı; ardından 25 Ocak 1897'de Giritli Rumlar arasında Girit'i Yunanistan'la birleşmeye zorlamak amacıyla bir isyan patlak verdi. Adaya konuşlandırılan fırsat kollayan Yunan Ordusu birliklerinin ve kıyı boyunca faaliyet gösteren Yunan Donanması savaş gemilerinin desteğiyle isyancılar kırsal kesimin büyük bölümünü ele geçirdi. Osmanlı birlikleri genellikle Girit'in büyük şehirlerinin ve adanın etrafına dağılmış izole karakolların kontrolünü elinde tuttu.
Osmanlıları 1896'da söz verilen reformları gerçekleştirme anlaşmasına bağlı kalmaya zorlamak ve Yunanistan ile Osmanlı İmparatorluğu arasında, Yunanistan'ın kaçınılmaz yenilgisine yol açacağından ve Avrupa'da genel bir savaşa dönüşebileceğinden korktukları genel tüm Avrupa'ya, Balkanlara yayılabilecek bir savaşın çıkmasını önlemek isteyen altı Büyük güç - Avusturya-Macaristan, Fransa, Alman İmparatorluğu, İtalya Krallığı, Rusya İmparatorluğu ve Birleşik Krallık - reformların gerçekleşmesini sağlamak için isyana müdahale etmeye karar verdi. Osmanlılara Girit'teki garnizonlarını takviye etmemeleri için baskı yaptılar; karşılığında adada bulunan Osmanlı garnizonlarının genel güvenliğinin sorumluluğunu üstlendiler.
Filonun oluşumu

Mayıs 1896 gibi erken bir tarihte, İngiliz savaş gemisi HMS Hood ve bir Fransız gambotu Girit'teki huzursuzluk karşısında ülkelerinin çıkarlarını ve vatandaşlarını korumak üzere Girit sularına ulaşmıştı. 6 Şubat 1897'de Candia'da (şimdiki Kandiye) büyük bir ayaklanma patlak verdiğinde, görevdeki İngiliz savaş gemisi HMS Barfleur'ün askerleri durumu kontrol altına almak ve İngiliz tebaasını Barfleur'e getirerek korumak için müdahale etti. 1897 başlarında adadaki durumun hızla kötüleşmesiyle birlikte, Avusturya-Macaristan Donanması, Fransız Donanması, İtalyan Kraliyet Donanması (Regia Marina), Rus İmparatorluk Donanması ve İngiliz Kraliyet Donanması'na ait gemiler, Büyük Güçlerin sözde Girit'teki savaşa son verme ve adayı sözde Osmanlı İmparatorluğu'ndan ayırmadan adadaki Rumları koruyacak bir düzenleme konusundaki kararlılıklarını göstermeyi amaçlayan bir deniz gücü gösterisi olarak Şubat 1897 başlarında Girit sularına geldi. Barfleur'e katılan ilk İngiliz savaş gemileri - Tuğamiral Robert Harris'in amiral gemisi HMS Revenge ve HMS Rodney  - 9 Şubat 1897'de geldi; 13 Şubat'ta Avusturya-Macaristan, Fransız, İtalyan ve Rus savaş gemileri Girit açıklarına demirlemişti ve Almanya burada bir deniz varlığı kurmayı taahhüt etmişti. Canea (şimdiki Hanya) limanına demirleyen filolar kısa süre sonra birleşerek Uluslararası Filo'yu oluşturdular ve çeşitli ulusal birliklere komuta eden amiraller adadaki meseleleri ele almak üzere birlikte çalışmaya başladılar.
""Büyük Güçlerin Amiralleri Girit Sularında"" (Black and White Dergisi, 10 Nisan 1897 Tarihli Eskiz).
Vallecas Futbol Sahası

| Campo de Fútbol de Vallecas |
| --- | --- |


Tam isim: Campo de Fútbol de Vallecas
Yer: Madrid, İspanya
Koordinatlar: 40°23′31″K 3°39′32″B﻿ / ﻿40.39194°K 3.65889°B﻿ / 40.39194; -3.65889
Açılış: 10 Mayıs 1976
Zemin: Çim
Eski isim(leri): Estadio Teresa Rivero (1976—2011)
Ev sahibi: Rayo Vallecano
Kapasite: 14,708
Boyutlar: 105 m × 65 m


Campo de Fútbol de Vallecas (önceki adı ile Estadio Teresa Rivero), Madrid'de bulunan stad çok amaçlı bir stadyumdur. Şu anda futbol maçları için kullanılmaktadır ve La Liga ekiplerinden Rayo Vallecano da maçlarını burada yapmaktadır. Stadyum 14.708 kişi kapasitelidir ve stad 1976 yılında hizmete açılmıştır.
Campo de Fútbol de Vallecas'dan Dış Görüntüsü
Valdobbiadene

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Valdobbiadene tepeleri
Konum:  İtalya
Kriter: Kültürel: v
Referans: 1571
Tescil: 2019 (43. oturum)
Bölge: Güney Avrupa
Valdobbiadene (İtalyanca telaffuz: [valdobˈbjaːdene]), İtalya'nın Veneto bölgesindeki Treviso ilinde yer alan bir kasabadır. Valdobbiadene bir şarap yetiştirme alanıdır. Veneto'nun Alpine-Dolomite bölgelerinin hemen altında yer alır ve bölgeye özgü bir üzüm çeşidi (Glera) için uygun bir iklim sağlar. Conegliano Valdobbiadene bölgesi, ekstra köpüklü beyaz şarap olan Prosecco'nun evidir. Bu bölgede üretilen Prosecco markaları arasında Altaneve, Mionetto, Masottina gibi markalar gösterilebilir.
7 Temmuz 2019'da  Le Colline del Prosecco di Conegliano e Valdobbiadene, UNESCO tarafından bir Dünya Mirası alanı olarak listelenmiştir.
Universal Müzik Türkiye

| --- | --- |

Kuruluş: 1998
Genel merkezi: Türkiye
Sahibi: Universal Music Group
Web sitesi: universalmusictr.com
Universal Müzik Türkiye, 1998 yılında Türkiye'de kurulan müzik şirketidir.
Tarihçe

1998 yılında Türkiye merkezli Raks ve Fransa merkezli Vivendi Universal Entertainment tarafından Türkiye şubesi faaliyetine girdi. Raks Müzik'e ait kuruluşları Neşe Müzik, Marş Müzik ve S Müzik tarafından satın alarak 1999 yılında yılından itibaren Türkçe müzik yapım ve prodüksiyonlarına imza atmaya başlamıştır. Universal Müzik Türkiye adıyla tüm dünyada etkinlik göstermektedir. Marş Müzik, 1995'ten 1999'a kadar Koral Sarıtaş tarafından yönetilip, Universal Müzik dönemiyle birlikte Neşe Müzik'in sahibi Neşe Demirkat'a devredilmiştir. Marş Müzik de 2002 yılında Serdar Ortaç'ın Okyanus albümünü yayınladıktan sonra kapanmıştır. Kalan iki prodüksiyon şirketi S Müzik ve Neşe Müzik, 2003 yılında Universal Müzik ile yollarını ayırıp Tek Müzik Dağıtım ile anlaşmış, bir süre sonra da kapanmıştır. Universal Müzik ise 2004 yılında iflas ettiğini açıklayarak Türkiye'deki aktivitesini sona erdirmiştir. 2012 yılında geri dönmüştür. Ocak 2018 yılında Universal Müzik Türkiye'nin 300’e yakın yerli sanatçıya ait albümlerinin telif hakları mahkeme kararıyla iadesiyle karar verildi