stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
NXT Heritage Cup
Tarihi

10 Eylül 2020'de Amerikalı profesyonel güreş şirketi WWE, Mart ayından bu yana COVID-19 pandemisi nedeniyle yapıma ara verilmesinin ardından Birleşik Krallık merkezli NXT UK markasının yeniden başlatılacağını duyurdu. Ayrıca, ilk NXT UK Heritage Cup sahibinin belirlenmesi için NXT UK Heritage Cup turnuvasının yapılacağını açıkladı. Heritage Cup'ın diğer şampiyonluklar gibi savunulacağını, ancak tüm maçların Britanya Turları Kuralları'na göre oynanacağını duyurdu.
Turnuvadaki sekiz güreşçiden yedisi ilk duyuru sırasında, "Flash" Morgan Webster, Noam Dar, Alexander Wolfe, A-Kid, Dave Mastiff, Trent Seven ve Joseph Conners olarak açıklandı. Sekizinci güreşçi, 1 Ekim NXT UK bölümünde yapılan üçlü tehdit maçında belirlendi. Ashton Smith ve Amir Jordan'ı yenen Kenny Williams, son katılımcı oldu. Turnuvanın kendisi de 1 Ekim'de başladı ve NXT UK'in tüm bölümlerinde maçları yapıldı. Turnuvanın finali, 26 Kasım'da yayınlandı (çekim tarihi bilinmemektedir) ve A-Kid, Seven'ı yenerek kupanın ilk sahibi oldu.
Ağustos 2022'de WWE, NXT UK'in 4 Eylül'deki Worlds Collide etkinliğinden sonra ara vereceğini ve markanın daha sonra NXT Europe adıyla yeniden başlayacağını duyurdu. Worlds Collide'de, diğer tüm NXT UK kemerleri, NXT'deki muadilleriyle birleştirilip emekli edildi. Heritage Cup ise iki marka adına da etkinlikte mücadele edilmeyen tek unvandı. Unvan için yapılan son maç, 25 Ağustos'ta çekilip 7 Temmuz 2022'deki NXT UK bölümünde yayınlandı ve bu maçı kazanan Noam Dar, ikinci kez Heritage Cup şampiyonu oldu. Ardından kupa, 4 Nisan 2023'e kadar inaktif kaldı. 4 Nisan 2023 NXT bölümünde Dar, ilk kez NXT'de göründü ve istediği zaman unvanını savunacağını belirtti. Daha sonra unvan, NXT'ye transfer oldu ve unvanın adı NXT Heritage Cup olarak değiştirildi. Kupanın ilk savunma maçı 28 Mayıs'taki NXT Battleground'da yapıldı ve unvan ilk kez Amerika Birleşik Devletleri'nde savunuldu.
Charlie Dempsey, Şubat 2024'te Heritage Cup'ı kazandıktan sonra güreşçinin grubu No Quarter Catch Crew, "Catch Clause" adlı kuralla grubun herhangi bir üyesinin (Dempsey, Drew Gulak, Damon Kemp ve Myles Borne) kupayı savunabileceğini, ancak şampiyonun yalnızca Dempsey sayılacağını açıkladı. Catch Clause kuralıyla 19 Mart NXT programında ilk kez Gulak, kemeri Chase University'den Riley Osborne'a karşı savundu ve maçı maçı 2-1 kazandı. 24 Aralık NXT (17 Aralık'ta çekildi) bölümünde Dempsey, Heritage Cup'ı Lexis King'e diskalifiye yoluyla kaybetti. Kupa, ilk kez diskalifiye yoluyla el değiştirmiş oldu. Ancak NXT genel müdürü Ava'ya göre Britanya Turları Kuralları'nda hüküm süren şampiyonun diskalifiye edilmesiyle ilgili gri bir alan vardı ve Dempsey ile King'in 7 ocak 2025'teki NXT: New Year's Evil etkinliğinde teke tek maçta karşılaşacağını duyurdu. Bu maç, Heritage Cup'ın Britanya kurallarıyla savunulmayacağı ilk maçtı. Maçı kazanarak Heritage Cup'ı elinde tutan King, 4 Şubat NXT bölümünde, kupayı savunacağı tüm maçların teke tek normal maç kurallarıyla yapılacağını duyurdu.
Tarihi > Britanya Turları Kuralları

Maçlar, her tur arasında 20 saniyelik aralarla üçer dakikalık altı maçtan oluşur.
Maçlar, 2-out-of-3 falls maçıdır.
Maçlar tuş, pes ettirme veya saydırma yolu ile kazanılabilir.
Maç kazanıldığında tur sona erer.
Maç, bir güreşçi iki galibiyet elde ettiğinde sona erer.
Diskalifiye veya saydurma durumunda, maç ikinciye gerek kalmadan anında sona erer.
Altı tur tamamlanırsa, en fazla galibiyeti olan güreşçi kazanır. Eşitlik halinde kemer korunur.
Tarihi > İlk turnuva

↑  Pete Dunne, özel konuk hakemdi
Heritage Cup ödülünün tasarımı

Diğer profesyonel güreş şampiyonluklarının aksine Heritage Cup, bir unvan kemeri yerine bir kupa ile temsil edilmektedir. Ödülün kendisi gümüş bir kupadır ve ön tarafında dikey bir NXT logosu, logonun altında "Heritage Cup" yazısı bulunan altın kalkan şeklinde bir plaka vardır. Kupanın altında, Birleşik Krallık arması model alınarak tasarlanmış, altın renginde kolların her iki tarafında bir aslan ile bir at (geleneksel tek boynuzlu at yerine) ve ortasında altın dikey bir kalkan üzerinde NXT logosu bulunmaktadır. Her iki NXT logosunda da X'in ortasına küçük bir WWE logosu eklenmiştir. Bunun altındaki altın bir plakada ise "Heritage Cup" yazmaktadır. Tüm bunlar, mevcut ve önceki şampiyonları belirten altın isim plakalarıyla çevrelenmiş ahşap bir tabanın üzerinde yer alır.
Kemeri kazananlar

| --- | --- |
†: Şu anki şampiyonu gösterir
| # | Güreşçi | Kazanma sayısı | Sahip olduğu gün sayısı | WWE tarafından tanınan sahip olduğu gün sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Noam Dar | 3 | 790 | 739 |
| 2 | Charlie Dempsey | 2 | 203 | 209 |
| 3 | A-Kid | 1 | N/A | 174 |
| 4 | Tyler Bate | 1 | N/A | 160 |
| 5 | Tony D'Angelo | 1 | 91 | 90 |
| 6 | Lexis King † | 1 | 72+ | 65+ |
| 7 | Nathan Frazer | 1 | 70 | 69 |
| 8 | Mark Coffey | 1 | 14 | 42 |
İlk şampiyon A-Kid
Kupanın şu anki sahibi Lexis King
TR-85

| TR-85 |
| --- | --- |
 
Çeşidi: Ana Muharebe Tankı
Uyruğu:  Romanya
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1985-
Üretim tarihi
Üretim adedi: 400
Özellikler
Uzunluk: 9,96 m
Genişlik: 3.435 m
Yükseklik: 9,10 m
Mürettebat: 4


Zırhı: 580mm çelik
Ana silahı: 100mm'lik yivli tank topu A-308
Diğer silahları: 7,62lik eşeksenli silah ve 12,7 lik DShK
Motor: Model 8VS-A2T2M 8-cyl. dizel 800BG
Süspansiyon donanımı: Burulma çubuğu
Boş ağırlık: 47,2 ton
Harekat menzili: 400km
Azami hızı: 60 km/s
TR-85 (Tanc Romanesc 85), T-55 tank tasarımını temel alan TR-85 tankından geliştirilen birinci nesil ana muharebe tankıdır. Bazı geliştirmeler yapılmıştır.
Bunlar;
Tarette ek zırh plakaları
Lazer menzil bulucu
Tasarım özellikleri > Motoru

Motoru Alman Leopard 1'in motoruna benzer T tipi dizel bir motor blokudur, 800BG'lik güç üretir.
Tasarım özellikleri > Ana silahı ve silah donanımları

Ana silahı yivli 100mm'lik tank topudur.
Yerli üretim rüzgar sensörü ve ateş kontrol sistemi ile donatılmıştır.
Palet kısmı çelik plaka ile kaplıdır.
1985 yılında seri üretime girmiştir ve bugune kadar 400 adet üretilmiştir.
Tasarım özellikleri > Varyantları

TR-85
TR-85M
TR-85M1 Bizonul
TR-85M2 Test aşamasında
Kullanıldığı savaşlar

1989 Romanya Devrimi
Kullanıcılar

Romanya Kara Kuvvetleri
259 TR-85
56 TR-85M1
Galeri

TR-580
TR-85M1 yan görünüm
TR-85
12,7lik DShK
Eurikratides

| Eurycratides |
| --- | --- |
Sparta Kralı
Hüküm süresi: MÖ 615 - MÖ 590
Önce gelen: Anaxander
Sonra gelen: Spartalı Leon
Çocuk(lar)ı: Spartalı Leon
Hanedan: Agiad
Babası: Anaxander
Eurycratides (Antik Yunanca: Εὐρυκρατίδης), Agiad hanedanından Sparta'nın on üçüncü kralıydı. MÖ 615 yılı civarında babası Anaxander'in yerine tahta geçti ve Tegea ile yıkıcı bir savaş dönemi onun hükümdarlığı sırasında devam etti.
MÖ 590 yılında Eurycratides'in yerine oğlu Spartalı Leon tahta geçti. Kral II. Anaxandridas onun torunudur. .
Babamın Sesi

| --- | --- |
Dengê Bavê Min

Yönetmen:  Zeynel Doğan  Orhan Eskiköy 
Yapımcı:  Özgür Doğan  Michael Eckelt  Dirk Decker  Guillaume De Seille 
Senarist: Orhan Eskiköy
Oyuncular:  Zeynel Doğan  Asiye Doğan 
Görüntü yönetmeni: Emre Erkmen
Sanat yönetmeni:  Meral Efe  Emre Yurtseven 
Kurgu:  Orhan Eskiköy  Çiçek Kahraman 
Yapım şirketi:  Perişan Film  Arizona Films  Riva Film 
Stüdyo:  CinePostproduction  Atlantik Film 
Dağıtıcı: Tiglon (Türkiye)
Türü: Dram
Çıkış tarih(ler)i:  29 Ocak 2012 (2012-01-29) (IRFF)  11 Nisan 2012 (2012-04-11) (İFF)  29 Eylül 2012 (2012-09-29) (IHF)  2 Ekim 2012 (2012-10-02) (Türkiye) 
Süre: 88 dakika
Ülke:  Almanya  Fransa  Türkiye 
Dil: Kürtçe, Türkçe
Hasılat: ₺147.536,27
Diğer adları: Almanca: Die Stimme meines Vaters.   İngilizce: Voice of My Father.
Resmî sitesi
Babamın Sesi veya kullanılan Kürtçe adıyla Dengê Bavê Min, Orhan Eskiköy ve Zeynel Doğan'ın yönetmenliğini üstlendiği 2012 çıkışlı dram türündeki Almanya-Fransa-Türkiye ortak yapımı film. Maraş Katliamı'ndan etkilenen Kürt-Alevi bir ailenin hikâyesini konu edinmektedir. Yönetmenlerden Zeynel Doğan'ın ailesinin gerçek hikâyesinden yola çıkılarak oluşturuldu ve filmin merkezinde Doğan'ın babasından kalan kasetler yer aldı.
Filmin çekimleri Elbistan ve Diyarbakır'da gerçekleştirildi. Galası 29 Ocak 2012'de, Uluslararası Rotterdam Film Festivali'nde düzenlendi, Türkiye'de ilk gösterimi 11 Nisan 2012'de 31. İstanbul Film Festivali'nde yapıldı. Babamın Sesi, Türkiye'deki sinemalarda 2 Kasım 2012'de on üç salonda gösterilerek vizyona girdi. Toplamda on altı hafta gösterimde kalarak 2012'de Türkiye'de vizyona giren tüm filmler içinde en çok izlenen 200'üncü, yerli filmler içindeyse 47'nci oldu. Uluslararası Altın Koza Film Festivali'nde En İyi Film Ödülü'nü kazanan film, eleştirmenlerden olumlu yorumlar aldı ve "bu topraklarda yaşanan katliamlarla yüzleşmek ve hesaplaşmak için izlememiz gereken bir film" olarak nitelendirildi. Ayrıca İki Dil Bir Bavul filmiyle kıyaslandı.
Konusu

Basê Doğan, Elbistan'da yalnız başına yaşayan, yaşlı bir kadındır. Eşi Mustafa Doğan, yıllar önce ölmüş, ölmeden önce de yıllarca yurtdışında çalışmış bir inşaat işçisidir. Mustafa, Basê'nin okuma yazması olmadığı için ona mektup yerine sürekli bir kasete sesini kaydedip göndermiş, cevap olarak Basê de ona ses kaydı göndermiş ve birbirleriyle böyle hasret gidermişlerdir. Mustafa ve Basê'nin iki oğlundan biri olan Mehmet evlidir ve Diyarbakır'da yaşamaktadır. Büyük oğlu Hasan ise gerillalara katılmıştır.
Basê evinde yalnız başına günlerini geçirirken, akşamları çalan telefonu beklemekte ve telefonların Hasan'dan geldiğini düşünerek açmaktadır. Telefonun karşı tarafından herhangi bir ses gelmese de Basê, Hasan'a seslenerek ne zaman geleceğini sormakta, ona küçük hikâyeler anlatmaktadır. Bu hikâyeler sonrası telefon kapanmaktadır. Hep gözü yolda olan Basê Hasan'ın gelmesini beklemektedir. Ona göre Hasan geri dönecek, evlenip yeni bir yaşam kuracaktır. Bu sırada Diyarbakır'da yaşayan küçük oğlu Mehmet'in ise eşi hamiledir, bu nedenle Mehmetler daha geniş yeni bir eve taşınırlar. Bu taşınma sırasında Mehmet, eşyaların arasında babasına gönderilmek üzere kaydedilmiş annesinin ve kendi çocukluk sesinin olduğu bir kaset bulur. Annesinin Elbistan'da tek başına yaşamasını istemeyen ve Diyarbakır'da yanlarında olmasını isteyen Mehmet, hem annesini Diyarbakır'da yaşamaya ikna etmek, hem de bu kasetlerin devamını bulmak için Elbistan'a gider. Mehmet, annesinin yanına gittiği ilk günden itibaren, kasetlerin geri kalanını sorgular ve annesine yerini sorar. Basê ise geriye kalan kaset olmadığını söyleyerek Mehmet'i kasetlerin varlığından uzaklaştırmak ister. Mehmet ise buna inanmayarak evin içerisinde, sürekli kasetleri arar. Bu aramalar arasında Mehmet bir bavul bulur, bavulda babasının eşyaları ve birkaç eski gazete vardır. Gazetelerde Maraş Katliamı haberleri bulunmaktadır. Mehmet bunları incelerken Basê içeri girer ve ortalığı toplamaya başlar. Gazeteleri kaldırmaya kalktığında ise Mehmet onu durdurarak bunları neden sakladığını sorar. Basê konuyu geçiştirmeye çalışsa da Mehmet'in ısrarına dayanamaz ve gazeteleri saklamasının sebebini, Maraş Katliamı'ndan nasıl kurtulduklarını anlatır.
Mehmet, tüm bu arayışlar ve yeni öğrendiği aile geçmişinin yanında, Basê'yi hala Diyarbakır'a götürmek için ikna etmeye çalışmaktadır. Annesi ise ona türlü bahaneler üreterek bu isteğini geri çevirmektedir. Bu bahaneler genellikle basit ev ve bahçe işleridir. Mehmet ise bu bahaneleri ortadan kaldırmak için bahçe ve ev işlerini yapmaya koyulur. Bu işler bitince annesine tekrar Diyarbakır konusunu açar; ancak Basê bu defa da köydeki evlerini bahane eder. Orayı tadilat ettirmek ister. Çünkü ona göre Hasan geri geldiğinde evlenecek ve Elbistan'daki eve yerleşecektir. Kendisi ise köydeki evde yaşayacaktır. Bunun üzerine Mehmet annesi Basê'yi de alıp köy evine gider ve oradaki evin tadilatını planlamaya başlarlar. Daha sonra köyü dolaşmaya çıkan Mehmet, eve geri döndüğünde annesinin odasından seslerin geldiğini fark eder ve sessizce dinlemeye başlar. Basê, kasetleri çıkarmış ve onları dinlemektedir.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

Zeynel Doğan - Mehmet; filmin ana karakterlerindendir ve Basê'nin Diyarbakır'da yaşayan 30'lu yaşlardaki küçük oğludur. Evli ve hamile bir eşi vardır. Mehmet'in küçüklüğündeki ses kayıtlarını da İmam Çiçek seslendirmiştir.
Asiye Doğan - Basé; filmin ana karakterlerindendir ve Mehmet'in annesi rolündedir. Yaşlı olan Basê, Elbistan'da bahçeli müstakil bir evde tek başına yaşamaktadır.
Gülizar Doğan - Gülizar; Mehmet'in Diyarbakır'da birlikte yaşadığı hamile eşidir.
Ali Kul (seslendirme) - Hasan; Basê'nin gerillalara katılmış büyük oğludur. Filmde kendisini görünmez, yalnızca sesi duyulmaktadır.
Kemal Ulusoy (seslendirme) - Mustafa; Basê'nin inşaat işçisi kocasıdır. Yıllar önce ölmüş olan Mustafa'nın filmde sadece sesi duyulmaktadır.
Yapım aşaması > Ses kayıtları ve filmin hikâyesi

1979'dan 1990'lı yıllara kadar Suudi Arabistan'da işçi olarak çalışan ve Türkiye'ye geri dönmeyen Zeynel Doğan'ın babasına, Doğan ile ailesinin okuma-yazması olmadığı için mektup gönderilmeyip bunun yerine ses kayıtları gönderilirdi. Baba da karşılık olarak sesini teyp ile kasede kaydederek ailesini göndermekteydi. Doğan'ın annesi, babası tarafından gönderilen kasetleri "titizlikle" sakladı. Elinde iki kaset olan Doğan, o sıralar İki Dil Bir Bavul filmi için Diyarbakır'a giden Özgür Doğan ve Orhan Eskiköy'e projesini anlattı ve kayıtları dinletti. "Bir dönem insanların bu ses kasetleri üzerinden haberleştiğine dair bir belgesel" fikri daha önce birkaç kişiye anlatılsa da fikre sahip çıkanlar Özgür Doğan ile Orhan Eskiköy oldu. Önceleri Memet'in babasını tanıma, annesinin sakladığı ve ondan gizlediği kasetlere ulaşma çabası üzerine kurulu bir belgesel üzerinden gitmeyi planlarken kasetlerin "daha fazla şey söyleyebileceğine" inanan Orhan Eskiköy, "Kurmaca katarsak daha güçlü bir şey olabilir." fikrini ortaya atarak projenin kurmacaya çevrilmesini sağladı. Senaryo aşamasında, Zeynel Doğan ile ailesinin içinden çıktığı toplumsal koşullar filmin arka planında olması konuşuldu ve senaryo, Eskiköy tarafından yazıldı. Ses kayıtlarının oldukça kötü hâlde olmasından ötürü Doğan, annesinden kasetleri tekrar kaydetmesini istedi ve Eskiköy, bu durum için, "Kocasıyla tekrar konuşması onu [Doğan'ın annesini], çok stresli ve gergin yaptı. Annesine geçmişi tekrar yaşatmak zorunda kaldığından dolayı bu, Zeynel için de çok zordu." ifadelerini kullandı.
Senaryoda ele alınan hikâye, gerçek ile birebir aynı değildi. Doğan'ın ailesi aslında Maraş Katliamı'nı yaşamadı fakat bu katliamdan kurtulan gerçek bir aile vardı ve o aile babasının adı da Mustafa Doğan'dı. Ekip, bu isme Maraş raporlarında rastladı. Filmde anlatıldığı gibi baba, ailesini katliamdan sağ kurtarmaktadır.
Yapım aşaması > Çekimler

Kurmaca tarzında olan filmin çekimlerine Mayıs 2011'de başlandı ve çekim aşaması dört hafta sürdü. Babamın Sesi, 35 mm filmle 1.85:1 çerçeve oranıyla çekildi. Esas çekimler başlamadan önce İstanbul'da bir test çekimi yapıldı. Filmde hiç gece çekimi yapılmadı ve tamamı gündüz vakti çekildi. Çekimler, Kahramanmaraş'ın Nurhak ilçesine bağlı Barış Belediyesi'nin yardımları ve izniyle gerçekleştirildi. Babamın Sesi'nde Zeynel Doğan kendisini, anne rolünü Doğan'ın annesi Basê Doğan ve eş rolünü Doğan'ın eşi Gülizar Doğan oynadı. Zeynel Doğan, başta oynamayı istemedi fakat Orhan Eskiköy'ün ikna etmesiyle filmde "Mehmet" olarak yer aldı. Filmde anlatılan olayların bir kısmını yaşamış olan ağabey rolünü Doğan'ın kardeşi olan Hasan Doğan oynadı. Filmde anne karakterini canlandıran Basê Doğan, kendisini oynayacağını düşünerek projede yer almayı kabul etti fakat Maraş Katliamı, yaşamadığı bir şey olduğu için önce reddetti ardından "bunu çalışmaya" başladılar.
"Mesela annem dedi ki, 'Ben yaşamadığım Maraş olayını anlatmam. Konu komşu ne diyecek? Kadın yalan söylüyor diyecek.' Anne bunlar yaşandı, hatta daha kötüsü yaşandı sen biliyorsun, dedik. Orada sadece Basê değil, oyuncu olarak da var olduğunu zor da olsa kabul ettirdik. Ama bizim en dibe vurduğumuz zamanlarda bile o ayaktaydı."
Bir ay prova yapıldı ve tüm sahnelerin üzerinden geçildi. Çekimler için mutfaktaki fayanslar, koltuk takımları, boyalar değiştirildi; bahçe düzenlendi. Bu aşamalarda "işin ciddi olduğunu" anladığını belirten Basê Doğan, çekimler süresince "oyuncu olmadığı ve alanı zapt edildiği için zorlandığını" ekledi. Kabul etmediği şeyler için "Bana ait bir öykü değil, ben böyle yaşamadım." diyerek itiraz ettiğini ifade etti. Anneyle çekilen bazı sahneler on beş-yirmi defa tekrarlandı. Basê Doğan, filmin çekimi sırasında kendisine Türkçe anlatılan replikleri, "organik Kürtçe"ye çevirdi. Ayrıca senaryoda yan bir hikâye ve Zeynel Doğan'ın çocukluk arkadaşı olan bir karakter yer alırken montajda "hikayenin çalışmadığı" anlaşılınca yan hikâye ile karakter filmden çıkarıldı.
Yapım aşaması > Finansal kaynaklar

29. Uluslararası İstanbul Film Festivali kapsamında düzenlenen Köprüde Buluşmalar Platformu'nda Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından verilen proje geliştirme desteği ile $10.000 ve Melodika tarafından verilen Post Prodüksiyon Destek Ödülü olarak ₺25.000 değerinde para ödülleri Babamın Sesi'ne finansal kaynak oldu. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın verdiği ödül, projenin geliştirilmesinde ekibe katkı sağlarken Melodika'nın verdiği ödülle filmin ses miksajının tamamı tamamlandı. Ayrıca filmin ekibi, kitlesel fonlama sitesi olan Indiegogo'da film için bir sayfa açıp $50.000 istedi fakat toplamda $3.500'a ulaştı. Ulaşılan bu rakam kendilerini "tatmin etmedi" ve dışarıdan destekle para toplandı.
Gösterim

Babamın Sesi'nin dünya galası, 41. Uluslararası Rotterdam Film Festivali'nde ana yarışma bölümünde yapıldı. Yönetmenler Eskiköy ile Doğan; oyunculardan Gülizar Doğan ve film ekibinin katılımıyla gerçekleşen galada filmin sunumunu festival direktörü Rutger Wolfson yaptı. Türkiye'deki ilk gösterimi ise 11 Nisan 2012'de 31. İstanbul Film Festivali'nde yapıldı. 2-9 Mayıs 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Uluslararası Eskişehir Film Festivali'nin "Türk Sineması" bölümünde; 24-29 Mayıs 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 2. Dersim Uluslararası İnsan Hakları Film Festivali'nde; 6-16 Haziran 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 10. Brüksel Film Festivali'nde; 6-14 Temmuz 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 18. Saraybosna Film Festivali'nde; 17-23 Eylül 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 19. Adana Altın Koza Film Festivali'nde; 18-21 Ekim 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 2. Roma Türk Film Festivali'nde; 23-28 Ekim 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Hof Uluslararası Film Festivali'nde; 19 Ekim-1 Kasım 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen São Paulo Uluslararası Film Festivali'nde; 1-18 Kasım 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Leeds Uluslararası Film Festivali'nde; 9-15 Kasım 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Malatya Uluslararası Film Festivali'nde "Ulusal Uzun Metraj Yarışma Filmleri" bölümünde; 20-30 Kasım 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Hindistan Uluslararası Film Festivali'nde; 30 Kasım - 10 Aralık 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 18. Gezici Festival'de gösterildi.
Türkiye'deki sinemalarda 2 Kasım 2012'de on üç salonda gösterilerek vizyona girdi. Toplamda on altı hafta gösterimde kaldı ve 18.214 kişi tarafından seyredilerek aynı yıl Türkiye'de vizyona giren tüm filmler içinde en çok izlenen 200'üncü, yerli filmler içindeyse 47'nci oldu. Film, on altı haftada toplam ₺147.536,27 hasılat elde etti.
Karşılama > İki Dil Bir Bavul ile kıyaslanması

Bir Türk öğretmenin, Şanlıurfa'nın Siverek ilçesine bağlı Demirci köyündeki ilkokula atanmasını ve orada Türkçe bilmeyen Kürt öğrencileriyle geçirdiği bir yılını anlatan 2008 yapımı film İki Dil Bir Bavul ile Babamın Sesi karşılaştırıldı. Filmin senaristi Orhan Eskiköy, İki Dil Bir Bavul filmiyle başladığıkları politik duruşlarında bir tutarlılık sağlamak istediklerini ve İki Dil bir Bavul'daki çocukların büyüdüğünü, şimdi de Babamın Sesi filmindeki meselelerle uğraştıklarını söyledi. Olkan Özyurt, ilk filmin ana dil sorunsalını daha görünür kılma çabasındayken bu filmde "yine bilinen ama duyulamayan seslere öncelik verildiğini" belirtti:
Haberturk.com'dan Kerem Akça, son dönemde yükselen Kürt sinemasının belki de en çok iz bırakan örneğinin İki Dil Bir Bavul olduğunu ve bu filmin sinemasal yetisinden ziyade meselesiyle dikkat çektiğini belirtirken Babamın Sesi'nin Anadolu'da bir köşeye itilen Kürt bireyler üzerine içi dolu bir sözlü tarih çalışması sunmayı, kamera kullanımıyla bunun altını doldurmayı ve final sekansıyla iz bırakmayı becerse de sanki kurmaca dolaşımını tamamlayamamanın 'ara boşluk'larından çekiyor gibi olduğunu ifade etti. Evrensel'den Çağdaş Günerbüyük, Türkçe bilmeyen Kürt çocuklarıyla Kürtçe bilmeyen yeni mezun öğretmenlerinin bir zor yılı, bir bavula sığdığını, bu filmle sırada kasetlerin olduğunu ve ilkokulda gelecek üstüne düşünmekten, bekleyerek geçmişi hatırlamaya doğru yöneldiğini yazdı. Ayrıca yazısında "İki Dil Bir Bavul'un çocuklarına sempatiyle yaklaşan kimileri, Babamın Sesi'nde Alevilerin, Kürtlerin yaşadığı ayrımcılıkları en derinden hisseden bir tek ailenin yaşadıklarını görmeye tahammül edemiyor olabilir." düşüncesini de dile getirdi.
Karşılama > En iyiler listeleri

Milliyet yazarı Nil Kural, "Kürt meselesine insan odaklı yaklaşım"ı açıklamasıyla Babamın Sesi'ni 2012'nin en iyi yerli filmlerinden biri olarak gördü ve 4. sıraya koydu. Radikal'den Murat Özer, 5. sıraya koyarak "Bir meseleyi anlatırken merkeze 'insan'ı koyduğunda, samimiyetin de peşi sıra geleceğini gösterdiğini" yazdı. Aynı gazetede yazan Şenay Aydemir, film için "ses ve bellek üzerine sinemamızda çok da rastlamadığımız bir incelik" diyerek 4. sıraya yerleştirdi. "Mezhep, milliyet, dil gibi" Türkiye'nin fay hatlarını ortaya çıkardığını söyleyen BirGün'den Cüneyt Cebenoyan, Babamın Sesi'ni 1. sıraya yerleştirdi. Sabah'tan Esin Küçüktepepınar ise Babamın Sesi'ni 2012'nin en iyi yerli filmleri listesine "insanın sıkışmışlığına dair bir film" diyerek 4. sıraya yerleştirdi. Habertürk'ten Mehmet Açar, 2012'nin en iyi filmlerini belirttiği yazısında "En İyi 10 Yerli Film" listesinde Babamın Sesi'ni 3. sıraya yerleştirdi.
Karşılama > Etkileri

2016'da Babamın Sesi hakkında bir tez ve bir bilimsel makale yazıldı. Hacettepe Üniversitesi İletişim Bilimleri Yüksek Lisans öğrencilerinden Zeynep Kayacan, "Babamın Sesi ve Annemin Şarkısı'nda Ev ve Ses Arayışı" başlığıyla yüksek lisans tezini yazdı. Tezinde Kürt sorunu bağlamında ele alınan Babamın Sesi ve Annemin Şarkısı (Erol Mintaş, 2014) filmleri arasında "ev" ve "ses" kavramları aracılığıyla bir diyalog kurulmaya çalışıldı. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo Televizyon Sinema Bölümü'nden Emine Uçar İlbuğa, 19-22 Mayıs 2016 tarihleri arasında 1. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Konferansı İnsan ve Toplum Bilimleri (IBAD–2016) Madrid konferansında "Babamın Sesi ve Annemin Şarkısı Filmlerinde Belleğin İzinden Geçmiş ve Bugün" başlıklı makalesini sundu ve ardından çalışmasını genişleterek tekrar yayımladı. Çalışmasındada, Babamın Sesi ve Annemin Şarkısı filmlerinde Türkiye'de siyasi çatışmalar ve zorunlu göç nedeniyle farklı kuşak aile üyelerinin geçmişe ilişkin anıları, ses ve müzik kasetleri aracılığı ile bugünü nasıl yeniden inşa ettiklerini ortaya koymayı hedefledi.
Aday gösterildiği ve kazandığı ödüller

| Ödül | Tören tarihi | Kategori | Adaylar veya kazananlar | Sonuç | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Uluslararası Rotterdam Film Festivali | 6 Şubat 2012 | Kaplan Ödülü | Babamın Sesi | Aday gösterildi |  |
| Uluslararası İstanbul Film Festivali | 15 Nisan 2012 | En İyi Senaryo | Orhan Eskiköy | Kazandı |  |
| Saraybosna Film Festivali | 14 Temmuz 2012 | Saraybosna'nın Kalbi En İyi Film |  | Aday gösterildi |  |
| Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali | 23 Eylül 2012 | En İyi Film | Babamın Sesi | Kazandı |  |
| Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali | 23 Eylül 2012 | En İyi Senaryo | Orhan Eskiköy | Kazandı |  |
| Ankara Uluslararası Film Festivali | 24 Mart 2013 | Seçiciler Kurulu Oyunculuk Özel Ödülü | Orhan Eskiköy | Kazandı |  |