stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
NGC 3907B

NGC 3907B, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Yelken takımyıldızı yönünde bulunur. Sb tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1828 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
NGC 3903

NGC 3903, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Erboğa takımyıldızı yönünde bulunur. SBc tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1835 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Muhos

| Muhos |
| --- | --- |
Belediye
Muhos belediyesi

  Arma 
MuhosMuhos'un Finlandiya'daki konumu
Ülke:  Finlandiya
Bölge: Kuzey Ostrobotniya
İdare
 • Belediye başkanı: Esa Jussila
Yüzölçümü
 • Toplam: 797.27 km²
Nüfus (2017)
 • Toplam: 9.000
 • Yoğunluk: 11.48/km²
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Resmî site www.muhos.fi
Muhos, Finlandiya'nın Kuzey Ostrobotniya bölgesinde bulunan bir belediyedir. Belediye, Oulu'nun güneybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 797.27 km² olan belediyenin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 9,000'dir.
Finlandiya'nın en yüksek barajına sahip Pyhäkoski Hidroelektrik Santrali Muhos'ta yer almaktadır.
Ayazağaspor

Ayazağaspor, 1976 yılında İstanbul ilinin Sarıyer ilçesindeki Ayazağa semtinde kurulmuş bir spor kulübüdür. Kulüp İstanbul Süper Amatör Ligi'nde mücadele etmektedir.
Tarihçe

1994-1995 sezonunda Yasar Aşçıoğlu döneminde İstanbul 1. Amatör Lig'e yükselen Ayazağaspor, 1997-1998 sezonunda Ahmet Karamanın başkanlığında 3. Lig'e yükselmek için oynadığı terfi müsabakalarında başarılı sonuçlar elde ederek finalde İzmit Büyükşehir Belediyespor'u yendi. Böylece 3. Lig'e yükselen kulüp, 1998-1999 sezonunda, tarihinde ilk kez profesyonel liglerde mücadele etmeye başladı. 2001-2002 sezonunda ilk yarıyı 15 puanla tamamladıktan sonra, ikinci yarı 25 puan toplamasına rağmen 3. Lig 5. Grup'ta, 17. sırada yer alarak amatör kümeye düştü.
Lig mücadeleleri

3. Lig: 1998-2002
Amatör Lig: 1976-1998, 2002-
Atibaia

| Atibaia |
| --- | --- |

  Bayrak 

Ülke: Brezilya
Bölge: Güneydoğu
Eyalet: São Paulo
Kuruluş: 24 Haziran 1665
Yüzölçümü
 • Toplam: 478.521 km²
Rakım: 803 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 141.398
 • Yoğunluk: oto/km²
Atibaia Brezilya'nın São Paulo eyaletinde bulunan bir belediyedir. Belediyenin nüfusu 2018 yılı itibarıyla 141.398'dir.
Kardeş şehirler

Goyang, Güney Kore
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4614666-0  LCCN: nr89001356  MusicBrainz: b05c8930-6063-40ba-aae1-24d2469134ae  NLI: 987007538020505171  VIAF: 123598564   WorldCat (LCCN): nr89-001356
Ağveren, Hilvan

| Ağveren |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
AğverenAğveren'in Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 37°37′59″N 38°56′53″E﻿ / ﻿37.633°K 38.948°D﻿ / 37.633; 38.948
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Hilvan
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 126
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63900
Ağveren, Şanlıurfa ilinin Hilvan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Ağveren; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 126 |  |
| 2018 | 134 |  |
| 2017 | 127 |  |
| 2016 | 134 |  |
| 2015 | 138 |  |
| 2014 | 159 |  |
| 2013 | 162 |  |
| 2012 | 170 |  |
| 2011 | 176 |  |
| 2010 | 177 |  |
| 2009 | 187 |  |
| 2008 | 178 |  |
| 2007 | 165 |  |
Bahçelievler, 19 Mayıs

| Bahçelievler |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Samsun'un Türkiye'deki konumu
BahçelievlerBahçelievler'in Samsun'daki konumu
Koordinatlar: 41°30′20″N 36°04′25″E﻿ / ﻿41.5056°K 36.0736°D﻿ / 41.5056; 36.0736
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: 19 Mayıs
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 21 m
Nüfus (2022): 315
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0362
İl plaka kodu: 55
Posta kodu: 55420
Bahçelievler, Samsun ilinin 19 Mayıs ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Mahalle, 19 Mayıs ilçe merkezinde, Samsun il merkezine 37 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 315
2021: 313
2020: 302
2019: 318
2018: 286
2017: 294
2016: 248
2015: 242
2014: 235
2013: 248
2012: 231
2011: 237
2010: 243
2009: 252
2008: 235
2007: 228
Muazzez Kurtoğlu

| Muazzez Kurtoğlu |
| --- | --- |
Doğum: Muazzez Yücesoy Lutas 1922 Amasya, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 19 Ekim 1996 (74 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: İçerenköy Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1941-1987
Evlilik: Ertuğrul İlgin (?)  Haluk Kurtoğlu (e. 1951; ö. 1996)
Çocuk(lar): Zeynep İlgin Cem Kurtoğlu
Ebeveyn(ler): Giriftzen Asım Bey
Akraba(lar): Işıl Yücesoy (yeğeni)

Muazzez Kurtoğlu'nun İçerenköy Mezarlığı'ndaki mezarı.
Muazzez Kurtoğlu'nun İçerenköy Mezarlığı'ndaki mezar taşı
Ayşe Muazzez Lutas Kurtoğlu (1922, Amasya - 19 Ekim 1996, İstanbul) Türk Tiyatro ve Sinema Sanatçısı.
Hayatı

Ankara Konservatuvarı Tiyatro Bölümünün ilk mezunlarındandır. Ankara Devlet Tiyatroları'nda görev yapan sanatçı, 1950'li yıllarda birçok oyunda başrol oynamıştır.
1920 yılında Amasya'da doğdu. Babası Giriftzen Asım Bey'di. Ailesinin soyadı Yücesoy'dur. "Muazzes Lutas" adıyla da bilinir.
1936 yılında Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı'na kaydoldu ve 1941 yılında mezun olduktan sonra Ankara'da  Devlet Tiyatroları'nda çalışmaya başladı. 1950'li yıllarda birçok tiyatro oyununda başrol oynadı ve tiyatroseverlerin takdirini kazandı. 1960'lı yıllardan itibaren sinemada da oynadı. İlk evliliğini tiyatrocu Ertuğrul İlgin ile yaptı ve bu evlilikten Zeynep adında bir kızı oldu.
İkinci evliliğini 1951 yılında, kendisinden 10 yaş küçük olan Haluk Kurtoğlu ile yaptı. Bu evlilikten 1959 yılında Cem Kurtoğlu adında bir oğlu oldu.
1985 yılında yaş haddini doldurduğu için emekli olan Muazzez Kurtoğlu, 1996 yılında 74 yaşında iken ölmüştür.
Sanatçı aynı zamanda ünlü ses ve tiyatro sanatçısı Işıl Yücesoy'un halasıdır.
Filmografi

1951: Vatan ve Namık Kemal
1964: Döner Ayna
1969: Erkek Fatma
1972: Arzu İle Kamber
1972: Çile
1972: Irmak
1972: Kara Doğan
1972: Kopuk
1972: Para
1972: Süreyya
1972: Tahir İle Zühre
1972: Tophaneli Murat
1973: Bilal-i Habeşi
1973: Bir Demet Menekşe
1973: Cano
1973: Düşman
1973: İhanet
1973: Kaderimiz
1973: Kambur
1973: Tek Kollu Bayram
1973: Toprak Ana
1973: Zalim Kartal
1974: Dertli Gelin Şirvan
1974: Diriliş
1974: El Kapısı
1974: Evet Mi Hayır Mı
1974: Şirvan
1974: Tutku
1979: Kahır Mektubu
1980: İki Damla Gözyaşı
1983: Küçük Ağa
1984: Dil Yarası
1984: Öç
1985: Kan
1985: Sessiz Ölüm
1986: Ayrılık Ateşi
1986: Çalıkuşu
1986: Halkalı Köle
1987: Bitmeyen Kavga
1987: Çark
1987: Görüş Günü
1987: Sevdikten Sonra
1987: Sultan
Mina (şarkıcı)
Erken dönem

Anna Maria Mazzini Busto Arsizio, Lombardiya'da bir işçi sınıfı ailede dünyaya geldi. Aile bir süre sonra iş için Cremona'ya taşındı. Mina bu dönemde Amerikan rock and roll ve caz kayıtlarını dinlemeye başlayarak Milano'daki Santa Tecla ve Taverna Messicana adlı rock and roll kulüplerinin sıkı bir ziyaretçisi oldu. 1958'de liseyi bitirmesinin ardından muhasebe okumak üzere üniversiteye başladı.
Kariyer > Bağıran Kraliçe (1958-1961)

Versilya'ya yaz tatili için giden Mazzini, 8 Ağustos 1958'de La Bussola gece kulübündeki bir konserden sonra ailesini eğlendirmek için "Un'anima tra le mani" şarkısı eşliğinde doğaçlama bir gösteri yaptı. Bunu izleyen gecelerde, kulübün sahibi Sergio Bernardini, onu sahneye çıkarmak için yanında tutmaya başladı.
Eylül'de, Happy Boys'un geri vokali olarak solo kariyerine başladı. Eylül 1958'de Rivarolo del Re Tiyatrosu'nda 2500 kişinin önünde konser verdi ve yerel eleştirmenlerden olumlu eleştiriler aldı. Kısa süre sonra Davide Matalon ile anlaşma imzalayarak küçük bir kayıt şirketi olan Italdisc'e katıldı. İlk teklisi "Non partir"/"Malatia" İtalyan dinleyiciler için Mina adı altında satışa sunuldu. Aynı sırada, "Be Bop A Lula"/"When" adlı tekli de Baby Gate adıyla uluslararası pazara sürüldü. Baby ismi sıradan bir İtalyan kadınına göre uzun kalan 178 cm'lik boyuna bir gönderme olarak seçilirken Gate kısmı ise The Golden Gate Quartet'e bir göndermeydi. Aralık'ta Milano'daki Sei giorni della canzone festivali için yaptığı gösteri La Notte gazetesi tarafından "bir yıldızın doğuşu" başlığıyla tasvir edildi. Bu Mina'nın Happy Boys ile son gösterisiydi çünkü ailesi onun Türkiye'ye yapılacak bir turne için okulunu aksatmasını kabul etmemişti.
Gruptan ayrılmasından bir ay geçmeden Mina bir şarkıcı, saksofoncu, piyanist, kontrbasçı ve gitaristten oluşan Solitari adlı yeni bir grubun kurulmasına önayak oldu. Grupla ilk hit şarkıları, swing tarzındaki "Nessuno"nun aşırı gürültülü, senkoplu bir uyarlamasıydı ve Milano Buz Sarayı'ndaki ilk rock festivalinin bir parçası olarak Şubat 1959'da seslendirildi. 1 Mart ve 4 Nisan'da sırasıyla Lascia o raddoppia? ve Il musichiere adlı yarışma programlarında televizyonda sergilenen şarkı İtalyan eleştirmenler tarafından övgüler topladı. Yeni yıldız adayı olarak Mina, deneyimli menajer Elio Gigante ile anlaşma imzaladı. İzleyen yıllarda Gigante, Mina'nın büyük balo salonlarındaki gösterilerini organize etti. İtalya'da ilk defa bir numaraya ulaşan hit şarkısı, Eylül 1959'da yayımlanan yüksek tempolu "Tintarella di luna" idi ve sanatçının ilk musicarellosu (müzikal komedi filmi) olan, Juke box - Urli d'amore dahilinde seslendirilmişti. 1959 yılında Matalon, Baby Gate ismini atarak sanatçının sadece Mina olarak anılmasını sağladı.
Kariyer > Mogol-Battisti (1969-1973)

Üç aylık bir aradan sonra Mina, Nisan ayında Luigi Clausetti ve Pietro Soffici tarafından bestelenip Mogol tarafından yazılan "Non credere" şarkısını kaydetti. Şarkı, ülkenin yıl sonu listelerinde üç numarada yer aldı. Mogol ve söz yazarı arkadaşı Lucio Battisti, "Non credere"nin başarısından sonra birkaç şarkı üzerinde daha Mina ile çalıştı. Bu birliktelikte Premiata Forneria Marconi, enstrümanlarda yer aldı. Bu takım, "Io e te da soli", "Insieme", "Amor mio", "Io vivrò senza te", "E penso a te" gibi şarkıları besteledi. Bu repertuvarın ilk tanıtımlarından biri canlı olarak yayınlanan Senza rete gösterisinde 20 Ocak 1970'te yapıldı. Mogol-Battisti birlikteliğiyle üretilen materyaller, sonraki beş albümün çekirdeğini oluşturdu. Bunlardan ...bugiardo più che mai...più incosciente che mai... Mina'nın bağımsız olarak yayımlanan albümlerinden İtalya listelerinde bir numaraya erişen ilk albüm oldu. Aynı albüm 1969'un en çok satan albümüydü. ...quando tu mi spiavi in cima a un batticuore..., 1970 listesinde yedi numarada kendini gösterirken, Del mio meglio... 1971'in en çok satan ikinci albümü, Mina 1972'nin en çok satan albümü oldu. Bu son iki albüm Mina'nın kızı Benedetta'ya olan hamileliği sırasında verdiği aralıklarda kaydedildi.
Mina'nın geri dönüşü RAI'nin 1972'de Teatro 10 adlı varyete serisiyle beraber oldu. Gösterilerin en göze çarpan kısımlarından biri de Battisti'nin şarkılarının yine besteciyle beraber seslendirilmesiydi. Bu gösteriler sırasında nuevo tango tarzında bir Ástor Piazzolla düeti olan "Balada para mi muerte" yer almaktaydı. Şarkı bandoneón'da, Arjantinli grup Conjunto 9 ile beraber seslendirildi. Aranjmanı Pino Presti tarafından yapılan "Grande grande grande" yine İtalya'nın en çok satan ikinci şarkısı oldu. Bu başarı Enrico Riccardi'yi Battisti tarzında bir kompozisyon olan "Fiume azzurro"yu yapmaya itti. Bu şarkı da yıl sonu listelerinde kendine yer buldu.
Teatro 10 serisinin sekizinci ve son bölümü "Parole parole", bir Alberto Lupo düetiydi. Easy listening tarzında bir diyalog olan şarkı Mina'nın vokaline Lupo'nun hitabetinin eşlik ettiği bir eserdi. Böylece bir kadının biten bir aşka olan dövünmesine ve erkek figürün ezbere söylediği yalanlara dayanan bir konsept yaratılmıştı. Şarkıda Lupo'nun ona söylediği iltifatlara burun kıvırıp alay eden Mina, bütün bunları sadece parole (kelimeler) olarak adlandırıyordu. Nisan 1972'de yayımlanan şarkı İtalya'da bir numarayı gördü. Sonrasında pek çok İtalyan ve Fransız düetlerde uyarlandı.
Mina umumi kariyerinin 16 Eylül'de La Bussola Club'ta yapılacak bir konser sonrasında biteceğini duyurdu. Bunun üzerine binlerce insan gece kulübünün önünde belirdi. Bu gösteride Gianni Ferrio'nin Orkestrası tenör saksofonda Gianni Basso'yu, trompette Oscar Valdambrini'yi içermekteydi.
Kariyerine "E poi..." ve "L'importante è finire" gibi hit şarkılarla sürdürdü. Daha sonra da 1974 filmi La sculacciata için "Fa presto, fa piano" adlı tema müziğini kaydetti.
Müzikal tarz ve imaj > Ses

Mina'nın sesi kıvrak bir soprano olup üç oktavlık aralığa sahiptir. İlk yıllarında swing'e yatkın ve anti melodik bir sesle performansını sergilese de ("Tintarella di luna", 1959), daha sonraları yüksek dramatik tonlara erişmiştir.
Müzikal tarz ve imaj > Bağıran Kraliçe

İtalya'da oldukça popüler bir hal alan rock and roll akımına 1958'de kapılan Mina, Amerikan kayıtlarını dinliyor ve sık sık Derby Club, Santa Tecla ve Taverna Messicana gibi Milanolu rock and rock kulüplerini ziyaret ediyordu. Mina'nın erken dönem repertuvarı İngiliz ve Amerikan rock ve caz şarkılarının sakar bir taklidiydi. Bu dönemde yüksek sesli, senkoplu sesiyle söylediği şarkılardan "Nessuno", sanatçının üstün ritim algısını sergilemektedir. 1958 başlarında, Domenico Modugno'nun ellerini havaya kaldırarak Nel blu dipinto di blu şarkısını söylemesinden etkilenen Mina, televizyondaki ilk yıllarında buna başını, ellerini ve kalçalarını sallayarak eklemeler yaptı. Yazar Edoardo Sanguineti, İtalyan medyasının sanatçıyla ilk defa karşılaştığı zaman verdiği tepkiyi şöyle tasvir etti:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | [...] birçok insan için akılda kalıcı bir deneyim, [...] bir ilham. | „ |

TV sunucularından Mario Riva onu urlatori (bağıranlar) arasından biri olarak tanımladı, zira sesinin ayırt edilmesi kolay bir tını ve gücü bulunmaktaydı. Daha sonra halk onu Mina, Bağıran Kraliçe olarak adlandırdı. Abartılı jestleri sayesinde ayrıca Cremona Kaplanı olarak da nam saldı.
Müzikal tarz ve imaj > Olgunluk

Mina, yeni şuh tarzını 1960'ta "Il cielo in una stanza" ile tanıttı. Üç yıl sonra Corrado Pani ile yaşadığı birliktelik, boşanmanın yasadışı olduğu ve tek anneliğin utanç verici kabul edildiği İtalyan değer yargılarıyla örtüşmüyordu. Dolayısıyla, Katolik Kilisesi ile burjuva değer yargılarıyla örtüşmeyen ve konformist olmayan seçimleri, İtalyan kadınlarının özgürlüğünü temsil etti. İtalyan TV ve radyolarından bu sebeplerden dolayı engellenmesi, daha sonraları Mina'nın bağımsız "kötü kız" imajını sağlamlaştırmaya yaradı. Bu durumu sanatçı şarkılarındaki tema seçimleriyle de destekledi. Bunun bir örneği de bir kızın şeytanla karşılaşmasını anlatan "Sacumdì Sacumdà" şarkısını canlı olarak sergilemesinden sonra RAI'nin hoşnutsuzluğunu belirtmesiydi. Yine RAI tarafından etik dışı bulunan şarkılar arasında "Ta-ra-ta-ta" (doğrudan sigaradan bahsetmekteydi), "La canzone di Marinella" ve "L'importante è finire" (aşksız seks yapmayı ima ediyorlardı) yer almaktadır. Mina'nın bu hareketi cinsellik, umumi sigara içiciliği, boyalı sarı saçlar, tıraş edilmiş kaşlar ve aşırı makyaj ile destekleniyordu.
Mina şarkılarının ana teması genel olarak hüzünlü aşk şarkılarıydı. O, bu temalara, jest ve vücut dilini kullanarak dramatik bir şekilde hayat veriyordu. Mina'nın performansları tipik olarak yoğun bir ifade ediş, belli belirsiz varyasyonlar ve özgün cümleler içeriyordu. Müzik eleştirmeni Gherardo Gentili, sanatçının yorumcu kişiliğini şöyle tanımladı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Mina ile, bir kelime kelime oluyor, bir nota notaya dönüşüyordu. | „ |

Mina'nın vokal aralığını ifşa etmek amacıyla Bruno Canfora, "Brava"yı bestelerken, Ennio Morricone "Se telefonando" adlı şarkıyı birçok tonalite geçişi eşliğinde besteledi. Birçok şarkı Mina için özel olarak bestelendi ve RAI'nin başarılı orkestralarıyla beraber Studio uno, Sabato sera, Canzonissima ve Teatro 10 gibi varyete gösterilerinde seslendirildi. Carmen Villani ile beraber Mina, klasik İtalyan pop ve swing müziğini, blues, R&B ve soul ile birleştirme yoluna gitti. Özellikle "Se stasera sono qui" ve "Deborah" adlı şarkılar bu tutumuna birer örnektir. Mina, aynı zamanda "Balada para mi muerte" ile nuevo tango gibi yeni müzikleri İtalyan pop müziğiyle tanıştırdı.
Müzikal tarz ve imaj > Mogol-Battisti

1969'da müzikal tarzını değiştirdiğinde Mina, saçını eski kısa halinden uzun sarı kıvırcık hale dönüştürerek siyah bir mini etek giymeye başladı. "Insieme" ve "Io e te da soli" gibi Mogol ve Lucio Battisti döneminin ilk şarkıları Mina'nın blues ve soul müzik konusundaki yeteneklerini sergiliyordu. Bu birliktelik sırasında ise müzikal olarak middle-of-the-road pop'a doğru yönelmeye başladı. Battisti'nin ezgileri daha sofistike olup karmaşık akor düzeni barındırmaktaydı. Bu şarkılar genel olarak ritimdeki sık değişiklikler, duraklamalar, ses ve orkestra arasındaki diyaloglar şeklinde kendini gösteriyordu. Bir diğer yenilikse ritmik bir temel olmaksızın enstrümantal olarak yapılan girişlerdi.
Müzikal tarz ve imaj > Mina Latina

Bossa nova müziğinin hayranı olan Mina, kariyerinin başından itibaren İspanyolca ve Portekizce kayıtlar yaptı. Bu sebepten dolayı İspanya ve Latin Amerika ülkelerinde günümüzde hâlen var olan bir hayran kitlesi elde etti. İspanyol yönetmen Pedro Almodóvar, film müziklerinde pek çok kez Mina'nın müziklerine yer verdi. 2001'de sanatçı Colección Latina adlı bir derleme yayımlayarak İspanyol klasiklere ve kendi şarkılarının İspanyolca uyarlamalarına yer verdi. 2003'te Mina şarkıları baz alınarak hazırlanan Mina... che cosa sei? müzikali Arjantin'de sahnelendi ve Elena Roger tarafından oynandı. Bu çalışma, 2003 ve 2004'te En İyi Müzikal de dahil olmak üzere dört Premios ACE ödülüne aday gösterildi ve yine Premio Clarín kapsamında en iyi müzikal ödülünü kazandı. 2007'de Mina İspanyolca ve Portekizce şarkılar içeren Todavía'yı yayımladı. Bu albüm İspanyol albüm listesinde 36 numaraya yükselirken İtalya'da 1 numarayı gördü. Albüm bunun yanında Joan Manuel Serrat, Miguel Bosé, Diego Torres, Chico Buarque ve Diego El Cigala ile düetler içeriyordu.
Aranjörlerle iş birlikleri

Tony De Vita ("Tintarella di luna", "Piano", "Il cielo in una stanza")
Ennio Morricone ("Se telefonando")
Bruno Canfora ("Vorrei che fosse amore", "Brava", "Sono come tu mi vuoi")
Augusto Martelli ("E se domani", "Un anno d'amore", "Non credere")
Detto Mariano ("Insieme")
Gianpiero Reverberi ("Amor mio", "Io e te da soli")
Gianni Ferrio ("Parole parole", "Non gioco più")
Pino Presti ("Grande grande grande", "E poi", "L'importante è finire", "Fiume azzurro", "E penso a te")
Alberto Nicorelli ("Ancora ancora ancora")
Paul Buckmaster ("Questione di feeling")
Massimiliano Pani ("Sensazioni", "Acqua e sale", "Brivido Felino")
Kalıt

Mina 77 albüm ve 71 tekli ile İtalyan listelerinde kendisini gösterdi 1965'ten başlayarak beş on-yılın her birinde İtalyan albüm listesinin zirvesini gören albümlere sahip tek sanatçıdır. Cumhurbaşkanı Carlo Azeglio Ciampi, 1 Haziran 2001'de  Mina'ya İkinci Sınıf İtalyan Şövalye Nişanı takdim etti.
Büyük Britanyalı şarkıcı Dusty Springfield, Mina'ya performanslarında gönderme yaptı. Pek çok Mina şarkısı dünya çapında farklı dillerde hit oldu. Bunlardan ilki Matt Monro tarafından "Softly, as I Leave You" olarak uyarlanan "Piano" olup Birleşik Krallık müzik listesinde 10 numaraya kadar yükseldi. 1964 yılında aynı şarkı Frank Sinatra sürümüyle Amerikan müzik listesinde 27 numaraya erişti. "Se telefonando" İtalya ve diğer ülkelerde pek çok kez uyarlandı. Bu uyarlamalar başta Françoise Hardy olmak üzere, Iva Zanicchi (1966), Delta V (2005), Vanessa and the O's (2007) ve Neil Hannon (2008) tarafından söylendi. "Grande grande grande", Shirley Bassey tarafından "Never Never Never" adıyla 1973'te kaydedilerek ABD, Birleşik Krallık, Avustralya, Güney Afrika ve Singapur listelerinde kendine yer edindi. Bir sene sonra Dalida ve Alain Delon, "Parole parole"nin Fransızca sürümünü kaydetti ve şarkının uluslararası bir üne kavuşmasını sağladı. Meksikalı şarkıcı José José, "Sono, come tu mi vuoi"nin İspanyolca sürümünü "Soy como quieras tú" adıyla kaydetti. İngiliz müzisyen Elvis Costello, Mina'nın "Un bacio è troppo poco" şarkısının müziğinden bir kısmı alarak When I Was Cruel albümünde kullandı. Tanita Tikaram, Mina'nın "And I Think of You - E penso a te" şarkısını İngilizce kaydederek The Best of Tanita Tikaram albümüne dahil etti. Süperstar olarak da bilinen Türk şarkıcı  Ajda Pekkan'ın da bir düzineden fazla Mina şarkısını uyarlayıp kaydettiği bilinmektedir. Bunlar arasında "Parole parole" (Palavra), "Senza fiato" (Son Yolcu), "Il cigno dell'amore" (Düşünme Hiç), "Giorni" (Ya Sonra), "Mi mandi rose" (Kim Olsa Anlatır) ve "Ancora, ancora, ancora" (Aldatma) yer almaktadır. 2010 yılında, Chicago'lu grup La Scala, Mina'nın "Tu farai" adlı şarkısını Gretta Rochelle vokalleri eşliğinde rock türünde yorumladı.
İspanyol sanatçı Mónica Naranjo, 1999'da Mina'nın İspanyolca uyarlamalarının bulunduğu Minage adlı albümü piyasaya sürdü. Albümde "Ancora, ancora, ancora", "Io é te da soli", "Fiume azzurro" ("Sobreviviré" adıyla) ve "L'immensità" yer almaktaydı. Mina ayrıca "Él se encuentra entre tú y yo" şarkısında düet olarak albüme dahil oldu.
Mina'nın 70. yaşı şerefine la Repubblica gazetesi bir okuyucu anketi yaparak tüm zamanların en iyi Mina şarkısını seçti. 30.000 kişinin katıldığı oylamada "Se telefonando" listenin zirvesinde yer aldı.
Özel hayat

Mina, ergenliğinin ilk yıllarında Cremona'da burjuvazi elitleri tarafından sıklıkla ziyaret edilen Canottieri Baldesio spor kulübünde yüzücülük yaptı. İlk erkek arkadaşı 16 yaşında yüzme havuzunda tanıştığı, US Cremonese futbol takımında defans olarak oynayan bir gençti.
Mina 1962'de aktör Corrado Pani'ye âşık oldu. Pani'nin, ayrı yaşadığı karısından hâlen boşanmadığı hâlde Mina ile başladığı birlikteliği İtalyan halkını şaşırttı. İkilinin oğlu Massimiliano Pani 18 Nisan 1963 tarihinde dünyaya geldi. Mina bu birlikteliği gizlemeyi reddedince İtalyan televizyon ve radyolarından engellendi. Ancak satışları düşmeyince halk isteği sayesinde RAI 10 Ocak 1964'te bu yasağı kaldırdı. Bir yıl içinde de Pani ile olan birlikteliği son buldu.
Mina'nın erkek kardeşi Alfredo Mazzini 1965'te bir trafik kazasında öldü. Bir yıl sonra da babasıyla beraber İsviçre'nin Lugano şehrine yerleşti. Ancak sanatçının ilişkileri İtalya'da kaldı zira aktör Walter Chiari'ye açık olarak duygusal bir ilgisi bulunmaktaydı. Daha sonraları bir başka aktör Gian Maria Volonté ile başladığı ilişki, Volontè'nin bir aktrisle ilişkilerinin olduğu ortaya çıkınca bitti. Mina 1960'lar sonunda besteci Augusto Martelli üç yıllık bir birlikteliğe başladı ancak beklenenin aksine evlilik gerçekleşmedi. Mina'nın ikinci kocası Il Messaggero'da gazeteci olarak çalışan Virgilio Crocco'ydu. 1970'teki bu evliliğin sonucunda yasal olarak Anna Maria Mazzini Crocco adını aldı. Kızları Benedetta Mazzini 11 Kasım 1971'de dünyaya geldi. Crocco ise 1973'te bir trafik kazasında öldü.
Mina, şu anki kocası olan İsviçreli kardiyolog Eugenio Quaini ile 1981'de nişanlandı. 1989 yılında İsviçre vatandaşlığı elde etti. İkili, 10 Ocak 2006'da Lugano'da evlendi. Ülkedeki yasal zorunluluk nedeniyle de Anna Maria Quaini adını aldı. Buna rağmen umumi olarak Mina Mazzini adını taşımakta olup resmi internet sitesi de bu şekildedir.