stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2013 Vehbi Emre Turnuvası
Madalya tablosu > Grekoromen

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 55 kg |  Ivan Tatarinov |  Elbek Tazhyiev |  Zhanserik Sarsenbaev |
| 55 kg |  Ivan Tatarinov |  Elbek Tazhyiev |  Shirzad Bhestitala |
| 60 kg |  Pavel Saleev |  Sanal Semenov |  Daulet Absalimov |
| 60 kg |  Pavel Saleev |  Sanal Semenov |  Mevlüt Ank |
| 66 kg |  Rasul Chunayev |  Mohammad Karimi |  Vitaliy Rahimov |
| 66 kg |  Rasul Chunayev |  Mohammad Karimi |  Yaroslav Kardash |
| 74 kg |  Şeref Tüfenk |  Kazbek Kilov |  Anton Khomenko |
| 74 kg |  Şeref Tüfenk |  Kazbek Kilov |  Niyamaddin Ibragimov |
| 84 kg |  Selçuk Çebi |  Revaz Nadareishvili |  Ali Gheitasikashkouli |
| 84 kg |  Selçuk Çebi |  Revaz Nadareishvili |  Hossein Nouri |
| 96 kg |  Cenk İldem |  Rustam Totrov |  Ahmet Taçyıldız |
| 96 kg |  Cenk İldem |  Rustam Totrov |  Mikheil Kajaia |
| 120 kg |  Rıza Kayaalp |  Ioseb Chugoshvili |  Mehdi Nouri |
| 120 kg |  Rıza Kayaalp |  Ioseb Chugoshvili |  Emin Öztürk |
Katılımcı Ülkeler

Türkiye
Azerbaycan
Belarus
Rusya
İran
Özbekistan
Yunanistan
Gürcistan
Sırbistan
Kazakistan
Tunus
Avusturya
1990 FIFA Dünya Kupası elemeleri (CAF)

Ana madde: 1990 FIFA Dünya Kupası elemeleri
1990 FIFA Dünya Kupası için olan elemelerin Afrika (CAF) bölgesinde 26 takımdan 2'si finale çıktı. Eleme süreci 3 Haziran 1988'de başladı ve 19 Kasım 1989'da bitti.
Ön eleme turuna 26 takım katıldı. FIFA Mauritius and Mozambik'in tekliflerini ödenmemiş borçlar yüzünden geri çevirdi, kalan 24 takım yarışmaya başladı. Lesotho, Ruanda ve Togo 12 Aralık 1987'de maç oynamadan çekildi. Libya ilk turu kazanıp ikinci tura geçti, ama çekildi ve çekilmeden önce yaptığı maçlar iptal edildi.
Format

Birinci Tur: Cezayir, Kamerun, Fildişi Sahili, Mısır, Kenya, Fas, Nijerya ve Zaire, FIFA tarafından belirlenen en başarılı sekiz takımdır ve İkinci Tur'a direkt çıkmıştır. Diğer 16 takım çift maçlı eleme sistemi ile yarıştı. Kazananlar İkinci Tur'a çıktı.
İkinci Tur: İlk turun sekiz birincisi en başarılı sekiz takım ile dört takımlı dört grup olarak eşleşti. Takımlar birbirleriyle rövanşlı eleme maçları oynadılar. Grup birincileri Final Turu'na yükseldi.
Final Turu: 4 takım ikişerli eşleşerek çift maç yaptılar. Kazanan 2 takım 1990 FIFA Dünya Kupası'na katıldı.
Birinci Tur

Ana madde: 1990 FIFA Dünya Kupası elemeleri - CAF Birinci Tur
16 başarısız Afrika ülkesi ikişerli eşleşerek rövanş maçları oynadılar. 3 takımın çekilmesiyle diğer 3 takım direkt İkinci Tur'a çıktı. Diğer takımlar arasında kazananlar İkinci Tur'a yükseldi.
| 1>  Takım |   Toplam skor   | 2>  Takım |   1>  Maç   |   2>  Maç   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Angola  | 2-1 |  Sudan | 0-0 | 2-1  |
| Zimbabve  | Çekildi |  Lesotho | - | -   |
| Zambiya  | Çekildi |  Ruanda | - | -   |
| Uganda  | 2-3 |  Malavi | 1-0 | 1-3  |
| Libya  | 3-2 |  Burkina Faso | 3-0 | 0-2  |
| Gana  | 0-2 |  Liberya | 0-0 | 0-2  |
| Tunus  | 5-3 |  Gine | 5-0 | 0-3  |
| Gabon  | Çekildi |  Togo | - | - |
İkinci Tur

Ana madde: 1990 FIFA Dünya Kupası elemeleri - CAF İkinci Tur
İlk tur'un sekiz birincisi en başarılı sekiz CAF takımıyla yarıştı. 16 takım dört takımlı dört gruba ayrıldı. Grup birincileri final turuna çıktı.
İkinci Tur > Grup A

Libya bir maç oynadıktan sonra çekildi.
Final turu

4 grup birincisi ikişerli olarak eşleştirildi ve çift maçlı eliminasyon sistemi ile yarıştı. Kazananlar 1990 FIFA Dünya Kupası'na katılma hakkı kazandılar.
Cezayir  v  Mısır
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Cezayir  | 0 - 0 |  Mısır |

Mısır  v  Cezayir
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Mısır  | 1 - 0 |  Cezayir |
H. Hassan  4': 
Mısır 1-0 kazandı ve 1990 Dünya Kupası'na katılmaya hak kazandı.
Kamerun  v  Tunus
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Kamerun  | 2 - 0 |  Tunus |
Mfédé  54' Kundé  90+1': 
Tunus  v  Kamerun
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Tunus  | 0 - 1 |  Kamerun |
|  |  | Omam-Biyik  14' |
Kamerun 3-0 kazandı ve 1990 Dünya Kupası'na katılmaya hak kazandı.
Gol krallığı

François Omam-Biyik
Reba Macir
Cemal Menad
André Kana-Biyik
Abdel Rasoul Hesham
Peterkins Kayira
Stephen Keshi
Cemaleddin el-İmam
Eugène Kabongo
José Vieira Dias
Joseph Maluka
Émile Mbouh
Abdoulaye Emmerson
Oumar Ben Salah
James Debbah
George Weah
Samson Siasia
Nebil Mağlul
Sundayin Moriri
N'Kiambi Mapuata
Kalusha Bwalya
Derby Makinka
Mavango Kiala
Osvaldo de Oliveira
Paulão
Manuel Saavedra
Gabriel Gnimassou
Jules Kadeba
Bonaventure Djonkep
Emmanuel Kundé
Louis-Paul Mfédé
Mohamed Ala'a
Mohamed El-Akad
Hüsam Hasan
İbrahim Hasan
Régis Manon
Michel Minico
Joel Minko
Guy-Roger Nzamba
Nicaise Ondeno
Camara Toure
Peter Dawo
George Onyango
Jean-Pierre Guede Akenon
Yao Lambert Amani
Sékou Bamba
Ezzewdin Bezan
Fawzi El-Aisawi
Ayad El-Ghadi
Gilbert Chirwa
Singo McDonald
Lawrence Waya
Aziz Buderbala
Mohamed Madih
Abdelfettah Rhiati
Muhammed Timumi
Michael Obiku
Wole Odegbami
Osama Idriss
Lasaad Abdelli
Tarık Ziyab
Bassam Jeridi
Muhammed Ali Mahcubi
Kais Yâakoubi
Kuyangana Makukula
Nkiere Wawa
Lucky Msiska
Charly Musonda
Witson Nyirenda
Stanley Ndunduma
1. Petrus

Birinci Petrus Mektubu (Grekçe: Πέτρου Επιστολή A') ya da Petrus'un Birinci Mektubu Yunanca Kutsal Yazıların (Yeni Ahit) bir kitabıdır. Sadece 1. Petrus olarak da adlandırılmaktadır. Bu mektup Petrus'un tüm Hristiyan cemaatlere yazdığı bir mektuptur. Bunun için katolik (genel, umumi) mektup olarak adlandırılır.
Hitap edilen kişiler

Mektup şu giriş sözleriyle başlar: "İsa Mesih’in elçisi Petrus’tan, Pontus, Galatya, Kapadokya, Asya ve Bitinya eyaletlerine dağılmış, gurbet hayatı yaşayan seçilmiş kimselere..." (1. Petrus 1:1)
Petrus'un 1. Mektubu açıkça Küçük Asya'ya dağılmış Hristiyanlara yöneliktir. Sadece güney Roma eyaletleri olan Likya, Kilikya ve Pamfilya'dan söz edilmemektedir. Yahudi asıllı ve diğer milletlerden olan Hristiyanlardan oluşan okurlar muhtemeldir; çünkü Küçük Asya'da da çok sayıda Yahudi asıllı Hristiyan yaşamaktaydı.
Yazar > Kutsal Kitap'ın tanıklığı

İsa'nın elçisi Petrus kendini yazar olarak tanıtır: „İsa Mesih’in elçisi Petrus’tan, … seçilmiş kimselere; …“ (1. Petrus 1:1). Mektubun yazarı Mesih’in çektiği acıların bir tanığı idi (1. Petrus 5:1). Silas Petrus'un sekreteriydi ve Markos'u „oğlum“ adlandırdı.
Kutsal Kitap'ta İsa Mesih'in bu elçisi için beş farklı isim geçmektedir: İbranice adı "Simeon", Yunanca "Simon" ("duymak" anlamına gelen İbranice bir kökten gelir), sonra "Petrus" (Yunanca bir isim; Kutsal Kitap'ta sadece o bu ismi taşıyor) ve buna karşılık gelen Sami adı "Kifas" (belki de Eyüp 30:6 ve Yeremya 4:29'da kullanılan İbranice kephím [kaya (çoğul)] kelimesiyle ilişkilidir) ve ayrıca "Simon Petrus" kombinasyonu (Elçilerin İşleri 15:14; Matta 10:2; 16:16; Yuhanna 1:42).
Petrus, Yuhanna veya Yunus'un oğluydu (Matta 16:17; Yuhanna 1:42). Petrus'un önce Beytsayda'da (Yuhanna 1:44), ancak daha sonra Kefernahum'da (Luka 4:31, 38) yaşadığı bildirilir; her iki yer de Celile Denizi'nin kuzey kıyısındaydı. Petrus ve erkek kardeşi Andreas, görünüşe göre, “Simon'un ortakları olan” Zebedi'nin oğulları Yakup ve Yuhanna ile birlikte balıkçılık ticaretini yürüttüler. (Luka 5:7, 10; Matta 4:18-22; Markos 1:16-21). Böylece Petrus izole bir balıkçı değil, saygın bir şirkete aitti.
Petrus'un evli olduğu söylenir ve daha sonraki yıllarda büyük ihtimalle karısı, diğer elçilerin eşlerinin yaptığı gibi, misyonerlik yolculuklarında (veya bazılarında) ona eşlik etti (1. Korintoslular 9:5). Kayınvalidesi, kardeşi Andreas ile paylaştığı evde yaşıyordu (Markos 1:29-31).
Petrus, İsa'nın ilk öğrencilerinden biriydi ve Vaftizci Yahya'nın bir öğrencisi olan Andreas tarafından İsa'ya getirildi (Yuhanna 1:35-42). Bu olayda, İsa ona Kifas (Petrus = 'kaya parçası') (Yuhanna 1:42; Markos 3:16) adını verdi. Bir süre sonra Celile'de Petrus, kardeşi Andreas ve arkadaşları Yakup ve Yuhanna'ya İsa'nın “insan avcıları” olma daveti yöneldi. Yine bir süre sonra İsa 12 elçilerini seçerken Petrus aralarındaydı (Matta 10:2). İsa'nın üç buçuk yıl süren hizmeti esnasında Petrus onun yanındaydı.
Yazar > Tarihin tanıklığı

Petrus'un yazarlığı erken kilise geleneğinde doğrulanır, yani 2. yüzyılda Polikarp, Papias, İskenderiyeli Clemens ve Irenaeus tarafından, 3. yüzyılda Tertullianus, Origenes ve Kiprian tarafından. Eusebios (yaklaşık M.S. 260-342), Hristiyan cemaatlerinin ihtiyarları bu mektuptan tam anlamıyla yararlandığını bildirir. Ayrıca Ignatius, Hermas ve Barnabas'ın ikinci yüzyılın başlarından kalma mektubu da buna atıfta bulunur.
Bütün bu yazarlarla birlikte, Petrus'un birinci mektubu genel olarak kabul edilen kutsal metinler arasında sayılır ve onun Kutsal Yazıların kanonuna dahil edilmesi asla sorgulanmadı.
Yazar > Dinbilimcilerin görüşleri

Bugün tarihsel-eleştirel araştırmacıların ekseriyeti, aşağıdaki nedenlerden dolayı Petrus'un yazar olduğundan şüphe ediyor:
• Elçi Petrus'un stili edebi Koine Yunancasıdır. Celileli eğitimsiz olarak tanımlanan balıkçı Petrus'un (Elçilerin İşleri 4:13) ana dili büyük olasılıkla Aramice idi. Petrus o zamanın "dünya dili" olan Yunancaya aşina olsa bile, Yunancanın böylesine yazılı bir bilgisi olduğu varsayılamaz.
• Mektubun yazarı, İbranice Kutsal Yazılardan çoğunlukla Yunanca çeviriden alıntı yapar. Sadece 1. Petrus 4:8 görünüşe göre doğrudan Özdeyişler 10:12'nin İbranice metnine alıntılanır.
• Modern dinbilimciler Pavlus'un ve Petrus'un teolojisi arasında bir fark olduğunu iddia eder. Diğer taraftan 1. Petrus Mektubu ile Paulus'un mektupları arasında bağlantılar olduğu görülür. Bunun için Petrus, adını taşıyan mektupları yazmadığını ileri sürerler.
Yazar > Dinbilimcilerin görüşlerinin eleştirisi

• Yahudilerin liderleri Petrus ve Yuhanna'yı "cahil ve sıradan insanlar" olarak görmelerine rağmen, bu ikisinin eğitimsiz veya tahsilsiz olduğu anlamına gelmez. Onlara uygulanan agrámmatos kelimesi (Elçilerin İşleri 4:13) hakkında bir tefsir kitabı: "buradaki kelimenin hahamlık eğitiminin eksikliğini ifade ettiği" yazıyor (Yuhanna 7:14, 15; Elçilerin İşleri 4:13).
Petrus, iki dilli bir Yunan-Yahudi şehri olan Betsayda'dan geldi (bu, kardeşi Andreas'ın bir Yunanca adı olduğu gerçeğiyle vurgulanıyor) ve muhtemelen uzun bir zaman boyunca Yahudilerin ve Yunanların yaşadıkları bir bölgede (diaspora) çalıştı. Sekreter olarak bahsettiği Silas Roma vatandaşıydı ve Yunanca bilmekteydi.
• Petrus ve Pavlus arasında karşılıklı saygı vardı ve sahip oldukları imanı hakkında aralarında farklılıklar yoktu. İsa, öğrencilerinin arasında imanla ilgili birlik olması gerektiğini öğretti (Yuhanna 17:21). Pavlus ve Petrus mektuplarında bu birliği vurguladılar (Efesoslular 4:2-6; 1. Petrus 3:8). Eski Kilise, ikisi arasındaki teolojik karşıtlıktan hiçbir şey bilmiyordu. 19. yüzyılda teoloji bu fikri gündeme getirdi.
Tarih ve Yer > Kutsal Kitap'ın tanıklığı

Mektubun yazılış tarzı, M.S. 64'te Nero'nun zulmü patlak vermeden önce yazılmış olduğunu gösteriyor. Markos Petrus'la birlikte olduğundan, ilk mektubun M.S. 62 ile 64 arasında yazıldığı varsayılabilir (1. Petrus 5:13). Bundan önce, yani elçi Pavlus'un Roma'daki ilk esareti sırasında (yaklaşık M.S. 59-61), Markos onunla birlikteydi ve Pavlus Roma'da ikinci kez esaret altındayken (yaklaşık M.S. 65), Timoteos'un Markosla birlikte kendisine gelmesini rica etti (Koloseliler 4:10; 2. Timoteos 4:11).
Petrus'un sözlerinden anlaşılacağı gibi, ilk mektubunu Babil'deyken yazdı (1. Petrus 5:13). Tüm izler, "Babil" ile bazılarının iddia ettiği gibi Roma'yı değil, Fırat üzerindeki şehir kastedildiğini göstermektedir (daha fazla ayrıntılar aşağıda).
Tarih ve Yer > Dinbilimcilerin görüşleri

• Uzun bir süre boyunca mektubun kökeni çoğunlukla M.S. 90'lı yıllara tarihlendirildi.
• Bugün, yorumcular M.S. 90 ile yaklaşık 130 arasında bir zaman aralığı olduğunu varsayıyorlar.
• Elçi Petrus'un aslında yazar olduğunu varsayılırsa, mektup 60'tan önce veya yaklaşık 60'a tarihlenir.
1. Petrus 5:13'te Babil yazılış yeri olarak geçtiği halde birçok yorumculara göre mektup muhtemelen Roma'da yazıldı. Babil Roma için gizli bir isim olarak sayılır (daha fazla ayrıntılar aşağıda).
Petrus Roma'da mıydı?

Roma Katolik Kilise'ye göre elçi Petrus Roma'da ilk Papa olarak hizmet etti ve sonra hüküm süren tüm Papalar Petrus'un ardıllarıdır. The Catholic Encyclopedia 'da (1911) şöyle yazıyor: "Bu, Roma piskoposlarının elçi Petrus'un önceliğine ilişkin iddiasının tarihsel temelini oluşturur."
Petrus'un sözlerinden anlaşılacağı gibi, ilk mektubunu Babil'deyken yazdı (1. Petrus 5:13).
Ancak Petrus'un Roma'dan yazdığı fikrinin savunucuları, Roma'dan sembolik olarak ve Babil kılığına girerek bahsettiğini iddia ediyorlar. The Catholic Encyclopedia şöyle diyor: "Aziz Petrus'un Roma'da kalması ve ölümü, birinci yüzyılın sonu ile ikinci yüzyılın sonu arasındaki döneme ait bir dizi kusursuz tanıklıkla doğrulanan tartışılmaz tarihi gerçeklerdir." New Catholic Encyclopedia adlı eserde: "Petrus'un son yıllarını Roma'da geçirdiği kesindir." diye yazıyor.
Petrus Roma'da mıydı? > Babil için argümanlar

Petrus'un iki mektubu da dahil olmak üzere, Kutsal Yazılarda, Petrus'un Roma'ya gittiğinden söz edilmez. Pavlus Roma'da kaldığından söz eder, ancak Petrus'un da orada olduğunu asla söylemez. Romalılara yazdığı mektupta 35 isim vermesine ve 26 isimli kişiye selam göndermesine rağmen Petrus'tan bahsetmiyor (Romalılar 16). Ayrıca Pavlus'un Roma'dan yazdığı mektuplarda (Efesliler, Filipililer, Koloseliler, 2 Timoteos, Filimon ve İbraniler), selam gönderenlerden Petrus'un adı eksiktir.
Roma hükûmeti (Nero yönetiminde) tarafından Hristiyanlara yönelik korkunç zulmün henüz başlamadığı için, Petrus'un başka bir isim kullanarak Roma'nın kimliğini gizlemek için hiçbir nedeni olmazdı.
Petrus görevine uygun olarak sünnetlilerin elçisi olarak hizmet etti. (Galatyalılar 2:8) Bu nedenle, çabalarını diaspora, yani "dağılma" üzerinde yoğunlaştırdı. Babil, Yahudilerin doğudaki "dağılımında" odak noktası oldu.
Babil Talmud'unun ortaya çıkışıyla bağlantılı olarak, Judaica Ansiklopedisi, çağımızda Yahudiliğin orada sürdürdüğü "Babil'in büyük akademilerine" işaret eder. The International Standard Bible Encyclopedia şunları belirtiyor: "Babil, yüzyıllar boyunca Doğu Yahudiliğinin bir toplanma noktası olarak kaldı ve MS 5. yüzyılda haham okullarındaki tartışmalar Kudüs Talmud'unu ve bir yüzyıl sonra Babil Talmud'unu doğurdu."
Petrus, “dağılmış, gurbet hayatı yaşayan” iman kardeşlerine yazarken “Pontus, Galatya, Kapadokya, Asya ve Bitinya eyaletleri” (1. Petrus 1:1) bir şifre değildiler. Bunun için mektubun yazıldığı yer olan “Babil'in de harfi Babil şehri anlamına geldiğini varsaymak mantıklıdır.
Petrus Roma'da mıydı? > Roma için argümanlar

• Petrus'un Roma'da kalmasına bir destek olarak Romalı Klemens'in yazdığı anılır. Ancak ondan önce Romalı Klemens (M.S. yaklaşık 50- 97 ya da 101) - Pavlus ve Petrus'tan birlikte söz etmesine rağmen - elçi Pavlus'un vaaz etme faaliyetinin ayırt edici özelliğinin hem doğu hem de batı'da aktif olması olduğuna dikkat çekti. Klemens'in ifadesi aslında Petrus'un Roma'da kalmasına karşı konuşuyor.
• M.S. birinci yüzyılın sonunda ve ikinci yüzyılın başında yaşayan Ignatius, Petrus'un Roma'da kalmasına bir başka destek olarak anılır. Ignatius, Roma'daki Hristiyanlara şöyle yazdı: “Size Petrus ve Pavlus gibi emretmiyorum. Bunlar elçiler, ben mahkûm bir adamım.” Catholic Encyclopedia bu sözler şöyle açıklanır: “Bu söz, iki elçinin Roma'da şahsen çalıştığı ve orada müjdeyi elçilik yetkisiyle vaaz ettiği anlamına gelmelidir.”  Ignatius, hem Petrus hem de Pavlus'un Roma'da olduğunu söylemedi. Ancak Pavlus ve Petrus'un elçiler olarak emir verdiğinden bahsetti. Emirlerin mektupla veya sözlü olarak, haberciler veya başka yerlerden gelen ziyaretlerle verilebileceği olabilir. İlgili kişinin kişisel olarak belirli bir şehirde olması gerekli değildi.
• Irenaeus'un (M.S. yaklaşık 135 – yaklaşık 200) mevcut yazılarına göre Petrus Roma'daydı. Şunları yazıyor: “Matta, Yahudiler arasında ana dillerinde bir İncil paylaştı, Petrus ve Pavlus ise müjdeyi vaaz edip Roma’da Kilise’yi kurdular.”
Fakat bu sözler Irenaeus'tan gelmemiş olabilir. Çünkü Irenaeus'un orijinal Yunanca el yazmaları kaybolmuştur. Ona atfedilen bu sözler, yüzyıllar sonra bulunan yetersiz bir Latince tercümesidir. Latin bir kopyacı kolayca Petrus hakkındaki düşünceleri ekleyebilirdi. Katolik kilisesi tarihçisi Louis Ellies Dupin, benzer sahtekarlıkların yapıldığını kabul ediyor. O yazıyor: "Katolikler, inananların dindarlığını güçlendirmek ve sürdürmek için tarihleri, mucizeleri ve azizlerin efsanelerini icat ettiler."
Ancak Irenaeus'un bu sözde sözlerine karşı en güçlü kanıt, İncil'le çelişmeleridir. Romalılar Mektubu'ndan anlaşıldığı gibi, elçi Pavlus o şehre gelmeden önce Roma'da Hristiyanlar vardı. Bu aynı zamanda Katolik New American Bible'de Romalılara giriş bölümünde de kabul edilmektedir: “Ne erken Hristiyan geleneği ne de Pavlus'un Romalılara mektubunda Roma'daki Hristiyan topluluğunun bir kurucusundan bahsedilmediği için, Hristiyan inancının Roma'ya Yeruşalim'deki Yahudi cemaatinin Hristiyanlığa dönüşen üyeleri aracılığıyla geldiği varsayılabilir."
• Roma'daki küçük bir mezarda Petrus'a ait olduğu düşünülen kalıntılar kazılar sonucunda ortaya çıkarılmıştır. Bu mezarın Petrus'un mezarı olduğunu düşünen kişiler, varsayımlarını Petrus'un Roma'da olduğu iddiasına dayandırırlar. New Catholic Encyclopedia, bulunan kemiklerden şunları söylüyor: “Anatomik ve jeolojik çalışmalar bu kemiklerin birinci yüzyıla ait olduğunu gösterir; buna uzun boylu bir adamın kemikleri de dahildir. Ancak bunların Aziz Petrus'un kemikleri olduğu kanıtlanamaz."
• Petrus'un Roma'da şehit olduğunu ilk iddia eden, ikinci yüzyılın ikinci yarısında yaşayan Korintos Piskoposu Dionisius'tur.
Kanon Dizileri ve El Yazmaları

Kartaca Konsili’nden önce (M.S. 397) hazırlanmış dördüncü yüzyıla ait listelerden birçoğu Yunanca Kutsal Metinlerin günümüzde kabul edilen dizisiyle tamamen uyuşur.
El yazmalarına gelince yazarlar ilk önce papirüs kullandılar. Papirüs, aynı adı taşıyan bir su bitkisinden yapılır. Yazıcılar yaklaşık M.S. 4. yüzyıldan itibaren el yazmalarında papirüs yerine genellikle dana, kuzu ya da keçi derisinden yapılan ve daha dayanıklı bir malzeme olan vellum (bir parşömen türü) kullanılmaya başladılar. Bu vellumlardan günümüze dek ulaşan bazıları çok önemli Kutsal Kitap el yazmalarını içerir.
Kanon Dizileri ve El Yazmaları > Kanon Dizileri

1. Petrus  Mektubu Kutsal Kitap'ın erken kanon dizilerinde geçer:
|  | İsim | Yıl (M> S.) |
| --- | --- | --- |
| 1 | İrenaeus (Anadolu) | 180 |
| 2 | İskenderiyeli Clemens | 190 |
| 3 | Tertullianus (Kuzey Afrika) | 207 |
| 4 | Origenes (İskenderiye) | 230 |
| 5 | Eusebios (Filistin) | 320 |
| 6 | Kudüslü Kyrillos | 348 |
| 7 | Cheltenham-Listesi (Kuzey Afrika) | 365 |
| 8 | Athanasios (İskenderiye) | 367 |
| 9 | Epiphanios (Filistin) | 368 |
| 10 | Nazianzoslu Gregorios (Anadolu) | 370 |
| 11 | Amphilokhios (Anadolu) | 370 |
| 12 | Philaster (İtalya) | 383 |
| 13 | Hieronymus (İtalya) | 394 |
| 14 | Augustinus (Kuzey Afrika) | 397 |
| 15 | Kartaca Konsili (Kuzey Afrika) | 397 |
Kanon Dizileri ve El Yazmaları > Papirüs El Yazmaları

1. Petrus Mektubunun birçok ayeti eski Papirüs El Yazmalarında bulunur.
|  | Simge | İsim | Tarih (M> S.) | Dil | Bulundukları Yer | İçerik |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  {\mathfrak {P}}^{72} | Papirüs Bodmer VII/VIII | 300 | Yunanca | Cologny (Cenevre, İsviçre) | 1. Petrus, 2. Petrus, Yahuda |
| 2 |  {\mathfrak {P}}^{74} | Papirüs Bodmer XVII | 650 | Yunanca | Cologny (Cenevre, İsviçre) | Elçilerin İşleri, Yakup, 1. Petrus 1–3, 2. Petrus 2–3, 1. Yuhanna, 2. Yuhanna, 3. Yuhanna |
| 3 |  {\mathfrak {P}}^{81} | Inv. 20 | 4. yüzyıl | Yunanca | Triest (İtalya) | 1. Petrus 2:20 – 3:1, 4-12 |
| 4 |  {\mathfrak {P}}^{125} | P. Oxyrhynchus 4934 | 300 | Yunanca | Oxford (İngiltere) | 1. Petrus 1:23–2:5; 2:7–12 |
Kanon Dizileri ve El Yazmaları > Vellum ve Deri El Yazmaları

1. Petrus Mektubu'nun tümü bazı meşhur Vellum ve Deri El yazmalarında bulunur.
|  | Simge | İsim | Tarih (M> S.) | Dil | Bulundukları Yer |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | א | Kodeks Sinaiticus | 4. yüzyıl | Yunanca | Londra (İngiltere) |
| 2 | A | Kodeks Alexandrinus | 5. yüzyıl | Yunanca | Londra (İngiltere) |
| 3 | B | Kodeks Vatikanus 1209 | 4. yüzyıl | Yunanca | Vatikan Kütüphanesi |
| 4 | C | Kodeks Ephraemi Syri reskriptus | 5. yüzyıl | Yunanca | Paris (Fransa) |
Bölümleme

Bölüm 1: Giriş sözleri (1, 2); yaşayan bir ümitle birlikte yeni bir doğum (3-12); söz dinleyen çocuklar olarak kutsallığa erişmek (13-25).
Bölüm 2: Tanrı'nın sözüne özlem geliştirmek (1-3); canlı taşlar olarak ruhi bir yapı oluşturmak (4-10); bu dünyada yabancılar olarak yaşamak (11, 12); uygun olan boyun eğme (13-25): İsa'nın örneği (21).
Bölüm 3: Kadınlar ve kocalar (1-7); duygudaşlık göstermek; barış aramak (8-12); doğruluk uğruna acı çekmek (13-22): ümidi savunmağa hazır olmak (15), vaftiz ve iyi vicdan (21).
Bölüm 4: İsa gibi Tanrı'nın iradesini yerine getirmek (1-6); Tanrı'yı onu sevindiren bir yaşamla yüceltmek (7-11); bir Hristiyan'ın zorlukları (12-19).
Bölüm 5: „Tanrı'nın sürüsünü güdün“ (1-4); alçakgönüllü ve uyanık olmak (5-11): kaygılar Tanrı'ya bırakmak (7), İblis kükreyen bir aslan gibidir (8); kapanış sözleri (12-14).
Edebiyat

Norbert Brox: „Petrusbriefe I. Der 1. Petrusbrief II. Der 2. Petrusbrief“. In: Theologische Realenzyklopädie 26 (1996), S. 308–319
Barbara Aland u. a. (Hrsg.): Novum Testamentum Graecum. Editio critica maior. Bd. 4: Die Katholischen Briefe. Lfg. 2: Die Petrusbriefe. Teilbd. 1: Text; Teilbd. 2: Begleitende Materialien. Stuttgart 2000 (vollständige textkritische Ausgabe)
Anthony Casurella: Bibliography of Literature on First Peter. New Testament Tools and Studies 23. Brill, Leiden u. a. 1996 ISBN 90-04-10488-7
Watson E. Mills: 1 Peter. Bibliographies for Biblical Research, New Testament Series 17. Mellen Biblical Press, Lewiston NY u. a. 2000 ISBN 0-7734-2441-5
Norbert Brox: Der erste Petrusbrief. Evangelisch-Katholischer Kommentar zum Neuen Testament 21. Benziger, Zürich / Neukirchener Verl., Neukirchen-Vluyn 4., durchges. und erg. Aufl. 1993, ISBN 3-7887-1257-0
Johann Tobias Beck: Petrusbriefe. Ein Kommentar. Nachdr. der Aufl. Gütersloh, Bertelsmann, 1896. mit einem Geleitw. von Gerhard Maier. Brunnen-Verl., Gießen 1995, ISBN 3-7655-9226-9
Eduard Schweizer: Der erste Petrusbrief. Zürcher Bibelkommentare 15. Theol. Verl., Zürich 4. Aufl. 1998, ISBN 3-290-17189-2
Angelika Reichert: Eine urchristliche praeparatio ad martyrium. Studien zur Komposition, Traditionsgeschichte und Theologie des 1. Petrusbriefes. Beiträge zur biblischen Exegese und Theologie 22. Lang, Frankfurt a. M. u. a. 1989 ISBN 3-631-41796-9
Reinhard Feldmeier: Die Christen als Fremde. Die Metapher der Fremde in der antiken Welt, im Urchristentum und im 1. Petrusbrief. WUNT 64. Mohr, Tübingen 1992 ISBN 3-16-145982-2
{\mathfrak {P}}^{74}: Papirüs Bodmer XVII (Elçilerin İşleri 27:14-21)
Kodeks Sinaiticus: Matta 8:28-9:23
1978 Cannes Film Festivali

31. Cannes Film Festivali 16-30 Mayıs 1978 tarihleri arasında yapıldı. Altın Palmiye, L'albero degli zoccoliile Ermanno Olmi'ye verildi. Bu festivalde, 'Les Yeux Fertiles'(1975-1977), 'L'Air du temps' ve 'Le Passe Compose' yerine eklenen yeni bir rekabetçi olmayan bölüm olan Un Certain Regard tanıtıldı.
Festival, Emil Loteanu  tarafından yönetilen Moy laskovyy i nezhnyy zver ile açıldı ve Billy Wilder tarafından yönetilen Fedora ile kapatıldı.
Jüri

Aşağıdaki insanlar 1978 uzun metrajlı film yarışmasının jürisi olarak atandı:
Uzun metrajlı filmler
Alan J. Pakula (ABD) Jüri Başkanı
Franco Brusati (İtalya)
François Chalais (Fransa)
Michel Ciment (Fransa)
Claude Goretta (İsviçre)
Andrei Konchalovsky (Sovyetler Birliği)
Harry Saltzman (ABD)
Liv Ullmann (Norveç)
Georges Wakhévitch (Fransa)