Lenf düğümü stromal hücresi
İşlev

Lenf düğümleri, dalak ve Peyer yamaları ikincil lenfoid organlar olarak bilinir. Lenf bezleri, lenf kanalları ve kan damarları arasında bulunur. Afferent lenfatik damarlar, lenf sıvısını periferik dokulardan lenf düğümlerine getirir.
Lenf düğümlerindeki lenf dokusu, bağışıklık hücrelerinden (%95), örneğin lenfositlerden ve stromal hücrelerden (%1 ila %5) oluşur  Lenf düğümlerinin oluşumu, kan ve lenfatik sistem içinde başlar. Stromal ve hematopoietik hücreler arasındaki etkileşimler, lenf nodlarının gelişimi için önemlidir. Crosstalk LEC, lenfoid doku indükleyici hücreler ve mezenkimal stromal düzenleyici hücreler, lenf düğümlerinin oluşumunu başlatır.
Saf lenfositler (antijenlerle temas öyküsü olmayanlar), lenfoblastlar olarak geliştikleri timusun kemik iliğinden veya yüksek endotelyal venüllerinden olgunlaştıkları lenf düğümlerine giderler.
Lenf nodu stromal hücrelerinin birincil rolü yapısaldır. Hematopoietik hücreler için bir iskele oluştururlar ve bu hücreler boyunca hareketlerine yardımcı olurlar. Lenfositleri lenf düğümü içindeki uygun yerlere (T ve B hücre ayrımı) dağıtan moleküler sinyal sistemleri (kemokinler) de lenf düğümü stromal hücreleri tarafından oluşturulur. Lenfositler, bu tür kemokinler için reseptörlere sahiptir. Örneğin, Naive T hücreleri, kemokin CCL21 için CCR7 reseptörünü eksprese eder ve B hücreleri, kemokin CXCL13 için CXCR5 reseptörleri sergiler.
Periferik dokulardan gelen lenf, çözünür antijenler içerir ve afferent lenfatik damarlar yoluyla lenf düğümüne ulaşır. Lenf düğümünde antijenin varlığına yanıt olarak adaptif bir bağışıklık tepkisi meydana gelir. Antijen sunan hücreler, çözünür antijenleri işlemek için yüksek endotelyal venüllerin yakınında birikir. Antijenler ayrıca dendritik hücrelerin yüzeyinde de sunulur.
İltihaplı bir durumda, lenfatik endotel hücreleri yüzey yapışma moleküllerini arttırır ve dendritik hücreler bir yüzey CCR7 reseptörü eksprese eder. Bu tip reseptör, fibroblastik retiküler hücreler tarafından üretilen kemokin CCL21 ile etkileşime girer. Bu etkileşim nedeniyle, dendritik hücreler, fibroblast retiküler hücre ağı boyunca T hücre bölgesine veya B hücre folikülüne hareket eder. Dendritik hücreler, lenfatik endotel hücrelerinin yüzeyinde gp38'e bağlanan C tipi lektin reseptörleri (CLEC-2) sergiler.
Lenfositler, etkileyici bağışıklık hücreleri olarak lenf düğümünü efferent lenf damarları yoluyla terk eder. Sayıları, ölü periferik lenfositlerin çıkarılmasını telafi eder. B ve T lenfositleri, sfingosin-1-fosfat (S1P) konsantrasyonundaki değişikliklere bağlı olarak lenf düğümünü terk eder. Lenf düğümündeki S1P konsantrasyonu, S1P liyazının etkisi altındaki kan veya lenften daha düşük bir seviyede tutulur. Bu, bağışıklık hücrelerinin bir kemokin gradyanı boyunca lenf düğümünü terk edebileceği anlamına gelir.
Çoğu T hücresi zamanla bir klonal delesyon işlemiyle timusta elenir. Bununla birlikte, bazıları bu süreçten kaçar ve daha sonra lenf düğümlerinde "temizlenir". Lenf düğümü stromal hücreleri, yüzeylerinde periferik doku kısıtlı antijenleri (PTA) eksprese eder. Timustaki mTEC hücreleri üzerindeki PTA'ların ekspresyonunu kontrol eden Transkripsiyon faktörü Aire (otoimmün düzenleyici), karaktersiz çift negatif stromal hücreler tarafından sadece düşük seviyelerde eksprese edilir. Lenf düğümü stromal hücrelerinin çoğu tercihen Aire benzeri bir transkripsiyon modülatörü DF1'i eksprese eder.