stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Papalık Lateran Haçı
Lateran Haçı sahipleri

Aaron Bradshaw Jr. (Amerika Birleşik Devletleri)
Max Corvo (Amerika Birleşik Devletleri)
Vincent James Scamporino, Amerika Birleşik Devletleri.
William Joseph Donovan (Amerika Birleşik Devletleri)
Władysław Drapiewski (Polonya)
Ricardo Lancaster-Jones ve Verea (Meksika)
Wolfgang Mayer-König (Avusturya)
Constancio C. Vigil (Arjantin)
Antonio Conticelli (ABD)
Uspenski Katedrali (Moskova)

| --- | --- |
Uspenski Katedrali

Temel bilgiler
Konum: Moskova, Rusya
Koordinatlar: 55°45′03″K 37°37′01″D﻿ / ﻿55.75083°K 37.61694°D﻿ / 55.75083; 37.61694
İnanç: Rus Ortodoks
Mimari
Mimari tür: Katedral
Mimari biçim: Rus
Tamamlanma: 1326
Uspenski Katedrali (Rusça: Успенский Собор, romanize: Uspenski Sobor), Rusya'nın başkenti Moskova'da bulunan bir Rus Ortodoks katedralidir. Katedral, 1326 yılında inşa edilmiş olup Moskova Kremlini'nin Katedral Meydanı'nın kuzey kısmında yer almaktadır ve Tanrı'nın Annesinin Ölümü'ne adanmıştır. Katedral, Moskova Knezliği'nın ana kilisesi olarak kabul edilir.
Katedral ilk olarak 1326 yılında I. İvan döneminde taş kullanılarak inşa edilmiştir. Katedral, İtalyan mimar Aristotele Fioravanti'nin tasarımına göre büyük prens III. İvan'ın emriyle 1475 ile 1479 yılları arasında yeniden inşa edilmiştir. 1547'den 1896'ya kadar Rus hükümdarlarının taç giyme törenleri burada gerçekleşti. Ayrıca katedral, Moskova metropolitlerinin ve Rus Ortodoks Kilisesi patriklerinin çoğunun mezar yeridir; aynı zamanda Moskova Kremlini Müzeleri'nin bir parçası olarak da hizmet vermektedir.
Epikutiküler mum

SEM ile görselleştirilen balmumu morfolojileri: (a)'daki Thalictrum flavum glaucum L. (Desf.) yaprağında nonacosan-10-ol'un hakim olduğu balmumu tübülleri, Eucalyptus gunnii Kanca yaprağının β-diketonlarının hakim olduğu tübüller.
Epikutiküler mum, kara bitkilerinde bitki kütikülünün dış yüzeyini kaplayan mumsu bir kaplamadır. Yapraklarda, meyvelerde ve diğer bitki organlarında beyazımsı bir film veya çiçeklenme oluşturabilir.
Kimyasal olarak, hidrofobik organik bileşiklerden, çoğunlukla çeşitli sübstitüe fonksiyonel gruplar içeren veya içermeyen düz zincirli alifatik hidrokarbonlardan oluşur. Epikutikular mumun ana işlevleri yüzey ıslanmasını ve nem kaybını azaltmaktır. Diğer işlevleri arasında ultraviyole ışığın yansıtılması, ultra hidrofobik ve kendi kendini temizleyen bir yüzeyin oluşumuna yardımcı olmak ve tırmanmayı önleyici bir yüzey olarak görev almak yer alır. Mumlar, yüzeyin temel bir yapısal unsurudur ve bitkiler ile çevreleri arasındaki etkileşim için temel işlevsel ve ekolojik öneme sahiptir.
Anonim Türk türküleri listesi

Türk Halk Müziği anonim şarkı listesi, yazarı belli olmayan (anonim müzik), Türk halk müziği (Türkçe: Türk Halk Müziği) şarkı listesine göre.
Şarkılar

| Halk şarkısı adı | Bölge | Şarkı kaynağı | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| Akkuşun Gürgenleri | Ordu |  |  |
| Aşağıdan Gelen Yaylı Makine | Tokat | Başaran Yıldız |  |
| Atabarı | Artvin | Muzaffer Sarısözen |  |
| Başındaki Yazmayı Sarıya mı Boyadın | Tokat | Mihrican Bahar |  |
| Bir Güzelin Hasretinden | Tokat | Sadık Doğanay |  |
| Burçak Tarlası | Tokat |  |  |
| Bugün Ben Bir Güzel Gördüm | Tokat | İbrahim Karataş |  |
| Çarşıya Vardım | Kayseri | Suzan Yakar Rutkay | Bir Kaşık oyunları biçimi, ölçü 44. Benzer ezgiler "Tekirdağın Üzümü" olarak bilinir. |
| Değmen Benim Gamlı Yaslı Gönlüme | Tokat | Abbas Öz |  |
| Değirmen Başında Vurdular Beni | Erzurum |  |  |
| Deniz Üstü Köpürür | Ula | Cem Karaca | Türk balıkçı şarkısı. ölçü 24'dir. |
| Develer Kater Kater | Tokat | Yavru Mehmet Efendi |  |
| El Çek Tabip El Çek Sinem Üstünden | Tokat | Abbas Öz |  |
| El Vurup Yaremi İncitme Tabip | Tokat | Sadık Doğanay |  |
| Erchomai ki esy koimasai | Tokat | Domna Samiou | Bir Türk ve Anadolu Rum folklor ezgisi. |
| Geçti Ömrüm Yine Sensiz Neyleyim | Tokat | Kemal Bilsel Sarısözen |  |
| Hastane Önünde İncir Ağacı | Yozgat |  |  |
| Hey Onbeşli | Tokat |  | Çanakkale Savaşı'ndaki çocuk askerler için yazılmıştır. |
| İşte Gidiyorum Çeşmi Siyahım | Kahramanmaraş |  |  |
| Kalenin bayır düzü | İç Anadolu | Zehra Bilir | Kaşık oyunları'nın bir biçimi, ölçü 44. |
| Leb alev lebler alev |  | Hamiyet Yüceses | Çiftetelli'nin bir biçimi. Benzeri Kaşlar Kara Gözler Kara (Mevlana) ve İç bade güzel sev. ölçü 24'dir. |
| Müdür Beyin Yeşil Kürkü | Tokat | TRT |  |
| Nasip Olur Amasya'ya Varırsan | Tokat | Ahmet Yıldız |  |
| Niksar'ın Fidanaları | Tokat | Hüseyin Arsal |  |
| Öğretmene Varamadım | Tokat | Davut Şahin |  |
| Sabahın Seherinde Ötüyor Kuşlar | Tokat | Mehmet Erenler |  |
| Sarısın Seçemiyom | Tokat | Yöre Ekibi |  |
| Sarı Gelin | Erzurum |  |  |
| Şeker Oğlan | Ankara |  | 20. yüzyılın başlarında ortaya çıktı. |
Gülhane Korusu

| Gülhane Korusu |
| --- | --- |

Şehir(ler): İstanbul
İlçe(ler): Fatih
Konum: Gülhane Korusu
Koordinatlar: 41.01361179975281 28.980799344649697
Yüzölçümü: 117.026,95 m²
Gülhane Korusu (İstanbul)
Gülhane Korusu İstanbul Fatih ilçesi, Sarayburnu bölgesinde yer alan toplamda 117.026,95 alana sahip tarihi bir korudur.
Osmanlı Döneminde Topkapı Sarayı’nın dış bahçesi olan park, bazı bilginlere göre içinde Topkapı Sarayı’nın gül bahçeleri olduğu için eskiden Gülhane diye anılıyordu. Başka bir kaynağa göre bu isim orada saray için gülbeşeker yapılan bir bina bulunmasından dolayı verilmişti. 1839 yılında Tanzimat Fermanı'nın (Gülhane Hatt-ı Hümayunu) Gülhane parkında okunmuştur. II. Abdülhamid döneminde ilk büyük müzenin burada yapılmasına izin verilmiştir. Müze-i Hümayun'un inşası sırasında bahçe düzenlemeleri yapılmış ve Gülhane halka açılmıştır. İstanbul Şehremini Belediye Başkanı Op. Dr. Cemil Paşa (Topuzlu) döneminde (1912-1914, 1919-1920) bu alan parka dönüştürülmüştür. Latin harflerinin kabul edilmesinden sonra, Atatürk bu konudaki ilk açık hava toplantısını Gülhane Parkı’nda yapmıştır ve burada ‘Başöğretmen’ unvanını almıştır. 1950 yılından itibaren İstanbul Valisi ve Belediye Başkanı Fahrettin Kerim Gökay’ın girişimi ile halkın birbiri ile kaynaşması için “Bahar ve Çiçek Bayramı” adında İstanbul’a özel yerel bir bayram olarak Gülhane Parkı’nda kutlanmaya başlanmıştır.
Başkanın esas amacı hem halkın her kesiminden insanın rahatça bir araya gelip eğlenebileceği hem de sergi ve standlar ile ticari faaliyetlerin desteklendiği bir organizasyon yapmaktır. 1962 yılına kadar bu kutlamalar devam etmiştir.
1955'te küçük bir “Hayvanat Bahçesi” kurulmuştur. Ancak bakımın sağlanamamasından dolayı parktaki hayvanların hepsi 2001 yılında Ankara’daki Atatürk Orman Çiftliği’ne götürülmüştür.
Gülhane Parkı Konser ve Etkinlikleri 1990’lı yıllarda “Yaz Konserleri” kapsamında giriş ücreti olan, satış ve panayır havasında yapılmış bu etkinlikler 2000 yılında sona ermiştir.
1966 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Yatırım Planlama Müdürlüğü Tarafından ihaleye çıkarılan bir proje yapılmıştır ve Anıtlar kurulunun onayladığı bu proje 2004 yılında uygulanarak Gülhane Parkı şu anki kent parkı haline dönüştürülmüştür. Tasarımcısı Mösyö Deroin’dur.
Koru içerisinde Tarihi Bizans Sarnıcı, Aziz pavlov yetimhanesi ve Gotlar Sütunu Bizans döneminden kalan tarihi yapılardır.
İçerisinde 5 adet anıt ağaç bulunmaktadır.
Osman Kâmil Galatalı

| Osman Kâmil Galatalı |
| --- | --- |
Doğum: 1899 Arhavi, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 21 Eylül 1966 (67 yaşında)
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı
Eğitim: Kabataş Lisesi, Askerî Tıbbiye
Meslek: Tıp doktoru, dermatolog

Osman Kâmil Galatalı (1899, Arhavi - 21 Eylül 1966, İstanbul), Türk tıp doktoru ve dermatoloji uzmanı. PTT Hastanesi'nin (günümüzde Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi) kurucu başhekimidir.
Hayatı

Galatalı, 1899 yılında Artvin'in Arhavi ilçesinde Mustafa Lûtfi Bey'in oğlu olarak doğdu. İlköğrenimini Arhavi İlkokulu'nda tamamladıktan sonra Arhavi Rüşdiyesi ve Kabataş Erkek Lisesi'nde eğitim aldı. 1936 yılında Askerî Tıbbiye'den mezun oldu. Mezuniyetinin ardından Erzurum'da Askerî Hastane'de cildiye ve zührevî hastalıklar uzmanı olarak görev yaptı. 1939 yılında, Gülhane Askerî Tıp Akademisi'nde başhekim olarak görev yaparken hastane yakınındaki çimento fabrikasından sağladığı malzemelerle hastanenin bodrum katını, hamamını, mutfağı ve çamaşırlığını yeniden yaptırarak hastanenin altyapısını güçlendirdi. 1952 yılında İstanbul, İçerenköy'deki PTT Sanatoryumu ve Hastanesi'nin kurucu başhekimi oldu. Bu görevi 1954 yılına kadar sürdürdü. Tıp alanında, özellikle dermatoloji konusunda yaptığı katkılar nedeniyle Fransız Cildiye Cemiyeti ve Türk Tıp Cemiyeti tarafından yayımlanmış tebliğleri bulunmaktadır. 21 Eylül 1966 tarihinde tedavi gördüğü Kasımpaşa Deniz Hastanesi'nde ölen Galatalı'nın cenazesi 24 Eylül 1966 tarihinde Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Kişisel hayatı

Fransızca bilen Galatalı, deniz sporlarına ve pul koleksiyonculuğuna ilgiliydi. Yaşar Gümüşel'in yeğeni, Mehmet Nazif Günal'ın dayısı ve Ertuğrul Kurdoğlu'nun kayınpederi idi.
Euripides Mağarası

| --- | --- |
Σπήλαιου του Ευριπίδη
Konumu: Salamis Adası, Yunanistan
Koordinatlar: 37°52′56″K 23°27′08″D﻿ / ﻿37.88222°K 23.45222°D﻿ / 37.88222; 23.45222
Uzunluğu: Yaklaşık 47 metre
Rakım: 115 metre
Euripides Mağarasının planı
Üzerinde ΕΥΡΙΠΠ yazılı kase parçası
Euripides Mağarası, (Yunanca: Σπήλαιου του Ευριπίδη ) Yunanistan'ın Salamis Adası'nın güney kıyısındaki  Peristeria bölgesinde, Saronik Körfezi'ne bakan bir yamaçta, yaklaşık 47 metre derinliğinde,  on küçük odalı labirenti andıran dar bir mağaradır.
Burası MÖ 5. yüzyılda yaşamış bir Yunan oyun yazarı olan  Euripides'in trajedilerinden birini yazdığı yer olarak bilinmektedir.  Antik Çağ yazarları Philochorus ve Satyrus, Euripides'i bir mağarada gizlenerek toplumdan kaçan, insan sevmeyen bir kişi olarak tanımladılar. İkinci yüzyıla yaşamış Romalı yazar Aulus Gellius, Atina ziyareti sırasında "acımasız ve kasvetli mağarayı" ziyaret ettiğini ifade etmiştir. (Noctes atticae XV, 20)
Mağaranın girişi deniz seviyesinden 115 metre yüksekliktedir. Mağaranın önünde Ege Denizi'nin  ve Aegina adasının güzel manzarasını sunan bir çıkıntı vardır.
Mağarada 1990'lı yıllarda, Yunanistan Kültür Bakanlığı, Paleoantropoloji Bölümü ile işbirliği içinde, Epir'deki Yanya Üniversitesi Tarih Öncesi Arkeoloji Yardımcı Doçenti Yannos G. Lolos başkanlığında 15 kişilik bir ile birlikte kazılar yapıldı.
Kazılarda bulunan eserlerden yola çıkarak mağaranın Neolitik Çağdan modern yıllara kadar sekiz farklı dönemde kullanıldığı tahmin edilmektedir. Kazılarda, 5,2 cm yüksekliğinde ve 8,3 cm çapındaki skyphos tipi bir Roma fincanı; taş aletler ve ok uçları; Miken mezarları; MÖ 5. Yüzyıl  Attika yapımı siyah sırlı çanak çömlek; Roma dönemi sikkeleri ve adak figürinleri; Frank dönemine ait paralar ve mücevherleri bulundu. Buluntuların bir kısmı  Salamis Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir. Buluntulardan hareketle mağaranın uzun süreli bir sığınak ve ibadet yeri olarak kullanıldığını düşünülmektedir.
En dikkate değer keşif, MÖ 5. yüzyılın sonlarına tarihlenen ve üzerinde  ΕΥΡΙΠΠ harflerinin açıkça Euripides'in adının bir parçası yazılı olan siyah sırlı bir İskit kâsesiydi.  Lolos, kaseyi Euripides'e adak olarak yorumladı. Lolos ayrıca 1998-2000 yılları arasında gerçekleştirdiği kazılarda, sahile giderken mağaranın yaklaşık 70 metre güneybatısında küçük bir kırsal tapınağın temellerini keşfetti. Burasını, mermer bir fallusa ve diğer buluntulara dayanarak, Yunan tiyatrosunun koruyucu tanrısı Dionysos'un tapınağı olarak yorumladı.
Belirgin bir girişi olmayan mağara, Euripides Caddesi'nin kuzey ucunun yaklaşık 350 metre kuzeybatısında, Peristeria ve Kolones yerleşimleri arasında, yokuş yukarı bir patika boyunca yer almaktadır. Giriş çelik kapı ile kapatılmıştır.
İbrahim Kaypakkaya

| İbrahim Kaypakkaya |
| --- | --- |

Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist 1. Genel Sekreteri
Görev süresi 24 Nisan 1972 - 18 Mayıs 1973
Yerine geldiği: Makam oluşturuldu
Yerine gelen: Süleyman Cihan
Kişisel bilgiler
Doğum: 1948 (resmi olarak 1949) Karakaya, Sungurlu, Çorum
Ölüm: 18 Mayıs 1973 (25 yaşında) Diyarbakır Cezaevi
Partisi: Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi Türkiye İşçi Partisi
İlişkiler: Ali Kaypakkaya (Babası) Mediha Kaypakkaya (Öz annesi) Şükran Kaypakkaya (Üvey annesi)
Mesleği: Yazarlık Özel öğretmenlik
Askerî hizmeti
Takma adı: İbo Hamza
Bağlılığı: Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist
Hizmet yılları: 1972-73
Çatışma/savaşları: Türkiye'de Maocu çatışması
İbrahim Kaypakkaya (1948 - 18 Mayıs 1973), fikirlerini benimseyenler arasında anıldığı adıyla İbo veya kod adıyla Hamza, 68 Kuşağı'nın en öne çıkan isimlerinden Türk Marksist-Leninist devrimci ve Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist'in kurucu lideridir.
1949'da Çorum'daki Karakaya köyünde doğan Kaypakkaya, ilk kez İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi'nde okurken sol düşüncelerle tanıştı. Daha sonra siyasi hayatı boyunca önce Türkiye İşçi Partisi (TİP), daha sonra Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi (TİİKP) içinde yer aldı, Aydınlık ve Türk Solu dergilerine yazılar yazdı. 1972 yılında TİİKP'nin revizyonist ve oportünist olduğunu öne sürerek yollarını ayırdı ve Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist'i (TKP/ML) kurdu. TKP/ML, Türk hükûmetine karşı özellikle Tunceli'de yoğunlaşan bir halk savaşı yürütmeye başladı. Bu savaşın bir parçası olarak Ocak 1973'te Tunceli'deki Gökçek köyünde bir çatışmanın ardından kolluk güçleri tarafından yakalandı ve gözaltına alındı. Diyarbakır Cezaevi'ne alındı ve burada dört ay boyunca kendisine çok ağır işkenceler edilerek sorgulandı. 18 Mayıs 1973'te, yine işkenceli bir sorgunun ardından tahminen konuşmayı reddetmesi üzerine vurularak öldürüldü. Resmi ölüm sebebi ise "intihar" olarak kayıtlara geçti. Ölümüne kadar Milli İstihbarat Teşkilatı (MİT) tarafından Türkiye'de fikirleri "en tehlikeli devrimci" olarak görülen Kaypakkaya, ölümünden sonra da Türk komünist hareketi için bir şehit haline geldi. Genç yaşına rağmen Marksizm-Leninizm-Maoizm'in ve Türkiye'de Marksizm'in en önemli teorisyenlerinden biriydi ve ideolojik doktrini en çok Kemalizm'e yönelik eleştirileri ve Kürt sorunu üzerine tezleriyle hatırlandı.
Ölümünden sonra

Kaypakkaya'yı jandarmaya teslim ettiği öne sürülen öğretmen Cafer Atan, can güvenliği nedeniyle sık sık görev yeri değiştirdi. Atan, 2000 yılında Sarıgazi'deki evini basan üç kişi tarafından kafasından kurşunlanarak öldürüldü.
24 Ocak 1973'te Kaypakkaya ve arkadaşlarına karşı yapılan komando harekâtını yöneten, daha sonrasında Kaypakkaya'yı yaralı ele geçiren Fehmi Altınbilek, Haziran 2015'te Beşiktaş'ta uğradığı silahlı saldırıda yaralandı. Üzerinde emekli albay Çetin Oğuz adına düzenlenmiş sahte kimlik çıkan Altınbilek'in adı 1970 yılında işlenen Dr. Necdet Güçlü cinayetine, 1972 yılında Kızıldere'de Mahir Çayan ve arkadaşlarının öldürülmesi ve Mehmet Ali Ağca'nın kaçırılması olaylarına da karışmıştı.
Dönemin Diyarbakır sıkıyönetim komutanı Korgeneral Şükrü Olcay, Kaypakkaya'nın ölümünden sonra aynı yıl orgeneralliğe terfi etti ve 2. Ordu Komutanı oldu.
İbrahim'im babası Ali Kaypakkaya, soyadından dolayı küçük oğlunu okula yazdırmakta zorlanınca köyünün adı Karakaya'yı soyadı olarak aldı. Ali Karakaya, 85 yaşında vefat etti ve vasiyeti üzerine İbrahim'in mezarı yanında toprağa verildi. İbrahim'in kız kardeşi Ankara Barosu avukatlarından Elif Güneş, 2011 yılında Cumhuriyet Halk Partisi'nde aktif siyasete başladı.
Düşünceleri

İbrahim Kaypakkaya, pratik devrimciliğinin yanı sıra, Türkiye'nin sosyalist düşünce dünyasına farklı bir ivme kazandırmış bir teorisyen olarak görülmüştür. Bu hususta en çok dikkati çeken konu, dönemin Türk sosyalistlerinin büyük çoğunluğunun yer aldığı Millî Demokratik Devrim anlayışını savunan yasal ve yasadışı grupların görüşleriyle neredeyse taban tabana zıt duran bir Kemalizm karşıtlığıdır. İbrahim Kaypakkaya, dönemin diğer Türk sosyalist ve komünist gruplarının benimsediği ve eylem ile görüşleriyle bizzat içerisinde yer aldıkları Kemalizm ile bağlarını koparmasının ardından, ulus-devlet ideolojisinin karşısında duran, azınlık hakları üzerine inşa ettiği kendi yolunu ve çizgisini ortaya çıkartmıştır.
Kemalizm'e karşı çıkışı, Kemalist ideolojinin milliyetçi ve sınıfsal yapısı ile alakalı bir çıkış olarak kendisini göstermiş, Kaypakkaya'nın bu minvalde öne sürdüğü Lenin'in "Ulusların Kendi Kaderini Tayin Hakkı" anlayışı çevresine kendi fikrince oturtarak düzenlediği "Kürtler de bir ulustur ve kendi kaderlerini belirleme hakları vardır" yönündeki görüşü, Kaypakkaya'nın İkinci Fikir Kulüpleri Federasyonu Kurultayı'ndan gürültülü bir şekilde kovulmasına ve akabinde dönemin diğer sosyalist grupları ile yollarının bütünüyle ayrılmasına sebep olmuştur.
TKP/ML-TİKKO'nun kuruluşu bu ayrılık sürecinin ardından gerçekleşmiş ve Kaypakkaya, yandaşları ile birlikte kendi mücadelesine başlamıştır.
Maoist bir dünya görüşünü benimseyen Kaypakkaya, Mao'nun köylerden şehirlere doğru yayılacak bir Demokratik Halk Devrimi anlayışını benimsemiş ve bunun yolunun asla siyasi bir çözüm olmadığını, muhakkak silahla Uzun Süreli Halk Savaşı stratejisinden geçmesi gerektiğine inanmıştır.
Günümüzde Kaypakkayacı illegal 2 örgüt faaliyet yürütmektedir. Bunlar; Maoist Komünist Partisi (MKP) ve Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist'dir. Ayrıca TKP/ML'nin ideolojik çizgisine yakın faaliyet yürüten Partizan isimli bir kuruluş da mevcuttur. Dergi çevrelerinden ise yasal faaliyet yürüten Partizan-Yeni Demokrasi (gazete, 2018), Sınıf Teorisi-Halkın Günlüğü ve Devrimci Demokrasi dergileri Kaypakkayacı dergilerdir.
Düşünceleri > Anma törenleri

Kaypakkaya'yı, köyündeki mezarı başında anma törenlerine katılanlar "terör örgütünün propagandasını yapmak" ve "suçu ve suçluyu övmek" suçlarından soruşturmaya ve hapis cezasına tabi tutulmaktadır. 2012'de düzenlenen anma töreninde Kaypakkaya'nın üvey annesi Şükran ve akrabalarının da aralarında bulunduğu 131 kişi hakkında soruşturma başlatıldı. Mahkeme, konserlerinde Kaypakkaya'yı övdükleri gerekçesiyle Ferhat Tunç'u iki yıl, Pınar Aydınlar'ı 10 ay hapis cezasına çarptırdı.
Popüler kültürde İbrahim Kaypakkaya > Eserleri > Kronolojik yazılar listesi

Dönemin politik atmosferi içerisinde birçok grev, toprak işgali vb. eylemde bulunan Kaypakkaya, bunlar üzerine birçok inceleme ve olay yerlerinden bildiren yazılar yazmıştır. Ayrıca dönemin önemli siyasi olaylarını da eleştiren görüşleri giderek radikalleşmiş ve en sonunda bir örgütün programatik görüşlerini oluşturacak raddeye gelmiştir.
"TİP'in Taksim Mitingi Oportünizmin İhanet Belgesidir", İbrahim Kaypakkaya, Türk Solu, 14 Ekim 1969, Sayı:100
"Ölçü Seçimler Değil, Güçlenen MDD Mücadelemizdir", İbrahim Kaypakkaya, Türk Solu, 28 Ekim 1969, Sayı: 102
"İşçi, Köylü İttifakını Sağlam Bağlarla Kuralım ve Türkiye Çapında Yaygınlaştıralım", İbrahim Kaypakkaya, Türk Solu, 25 Kasım 1969, Sayı: 106
"Ege Sanayii İşçileri Yenilmeyecek", İbrahim Kaypakkaya, İşçi-Köylü, 29 Kasım 1969, Sayı: 9
"İşçi-Köylü Hareketleri MDD Mücadelemizin Ekseni Olma Yolundadır", İbrahim Kaypakkaya, Türk Solu, 2 Aralık 1969, Sayı: 107
"Bağımsızlık Savaşından Dönülmez", İbrahim Kaypakkaya, Türk Solu, 23 Aralık 1969, Sayı: 110
"Kaşıkçı Köylülerinin Yürüyüşünü Mutlaka Gerçekleştirelim", İbrahim Kaypakkaya / Muzaffer Oruçoğlu, Türk Solu, 3 Mart 1970, Sayı: 120
"Trakya'da Toprak Mücadelesinde Köylüler Ağaları Dize Getirecektir" İbrahim Kaypakkaya / Muzaffer Oruçoğlu, İşçi-Köylü, 19 Mart 1970, Sayı: 13
"İşçi-Köylü Hareketleri ve Proleter Devrimci Politika", İbrahim Kaypakkaya, Proleter Devrimci Aydınlık, Mayıs 1970, Sayı: 5-19
"Çorum İlinde Sınıfların Tahlili-1", İbrahim Kaypakkaya / Ali Mercan / Adil Ovalıoğlu / Mehmet Altun, Proleter Devrimci Aydınlık, 6 Nisan 1971, Sayı: 37
"Çorum İlinde Sınıfların Tahlili-2", İbrahim Kaypakkaya / Ali Mercan / Adil Ovalıoğlu / Mehmet Altun, Proleter Devrimci Aydınlık, 13 Nisan 1971, Sayı: 38
"Özeleştiride Samimi ve Cesur Olalım", İbrahim Kaypakkaya, Mart 1971
"Saflarımızdaki Sol Oportünizm Sağ Hatalarımızın Cezasıdır", İbrahim Kaypakkaya, 29 Ağustos 1971
"Kürecik Bölge Raporu", İbrahim Kaypakkaya / Ali Taşyapan, Ekim 1971
"Türkiye'de Milli Mesele", İbrahim Kaypakkaya, Aralık 1971 (tekrar kaleme alınışı: Haziran 1972)
"Başkan Mao'nun Kızıl Siyasi İktidar Öğretisini Doğru Kavrayalım", İbrahim Kaypakkaya, Ocak 1972
"TİİKP Program Taslağının Eleştirisi", İbrahim Kaypakkaya, Ocak 1972
"Şafak Revizyonizminin Kemalist Hareket, Kemalist İktidar Dönemi, II. Dünya Savaşı Yılları, Savaş Sonrası ve 27 Mayıs Hakkındaki Tezlerinin Eleştirisi", İbrahim Kaypakkaya, Ocak 1972 (tekrar kaleme alınışı: Ağustos 1972)
"Doğu Anadolu Bölge Komitesi (DABK) Kararı", İbrahim Kaypakkaya, 7-8 Şubat 1972
"TİİKP Revizyonizminin Genel Eleştirisi-Şafak Revizyonizmi ile Aramızdaki Ayrılıkların Kökeni ve Gelişmesi", İbrahim Kaypakkaya, Haziran 1972
"Bir Köylük Bölgeden Yönetici Yoldaşlara Mektup", İbrahim Kaypakkaya, 7 Aralık 1972
Popüler kültürde İbrahim Kaypakkaya > Eserleri > Kitaplar

Kaypakkaya'nın yazıları farklı zamanlarda farklı isimlerle defalarca kez basılmış, çoğu kez ise toplatılmıştır. Kaypakkaya'nın özellikle 12 Mart sonrası dava dosyasından alınıp tekrar yayınlanan ve takipçileri tarafından "5 Temel Belge" olarak geçen 5 yazısı Seçme Eserler/Yazılar isimli derlemelerde yer almıştır. Farklı zamanlarda tekli broşür olarak da basılan yazıları, 2013 yılında sorgusu, ifadesi, şiirleri ile birlikte Bütün Eserleri adıyla toplanmış, 2017 yılında ikinci baskısını yapmıştır.
İbrahim Yoldaşın Bütün Yazıları-1 Kızıl Siyasi İktidar, İbrahim Kaypakkaya, Ulusal Kurtuluş Yayınları, 1975
Yazılar-1, İbrahim Kaypakkaya, Proleter Yol Yayınları, 1976
Bütün Yazılar-1, İbrahim Kaypakkaya (Derleyen: Hasan Çançöte), Tufan Yayınları, 1976
"3 programmatische Dokumente der TKP/ML: Kritik am Programm der "TIIKP" (Aydinlik) : die nationale Frage in der Türkei : Ansichten über den Kemalismus", İbrahim Kaypakkaya (Çeviren: Walter Hofmann), 1978
Seçme Yazılar, İbrahim Kaypakkaya, Ocak Yayınları, 1979
Die Kurdenfrage in der Türkei, İbrahim Kaypakkaya, TKP/ML, 1991
Seçme Yazılar-2, İbrahim Kaypakkaya, Ocak Yayınları, 1992
Seçme Yazılar, İbrahim Kaypakkaya, Umut Yayımcılık, 1992
Seçme Yazılar, İbrahim Kaypakkaya, Altınçağ Yayımcılık, 1993
İbrahim Kaypakkaya - Fırtınalı Yıllarda "Bilinmeyen" Yazılar, İbrahim Kaypakkaya (Derleyen: Ethem Direhşan [adıyla Emrah Cilasun]), Belge Yayınları, İstanbul, 1. Baskı, 1994
Fırtınalı Yıllarda İbrahim Kaypakkaya - "Bilinmeyen" Yazılar, İbrahim Kaypakkaya (Derleyen: Ethem Direhşan [adıyla Emrah Cilasun]), Belge Yayınları, İstanbul, 2. Baskı, Ocak 1997, ISBN IDE32962
Seçme Yazılar, İbrahim Kaypakkaya, Umut Yayımcılık, 2004
Ibrahim Kaypakkaya - in stürmischen Jahren Texte des türkischen Revolutionärs, İbrahim Kaypakkaya (Derleyen: Emrah Cilasun, Çeviren: Anton Stengel), Zambon, 2011
Seçme Yazılar / Nivîsen Bijarte (Kürtçe-Türkçe), İbrahim Kaypakkaya (Çeviren: Memê Mala Hine), Umut Yayımcılık, 2012
Bütün Eserleri, İbrahim Kaypakkaya, Umut Yayımcılık, 1. Baskı, 2013
İbrahim Kaypakkaya Kitabı : Seçme Yazılar ve Üzerine Yazılar, Kolektif (içerisinde: İbrahim Kaypakkaya), Dipnot Yayınları, 2015
Fırtınalı Yıllarda İbrahim Kaypakkaya - Bilinmeyen Yazılar, İbrahim Kaypakkaya (Derleyen: Emrah Cilasun), Tekin Yayınevi, 3. Baskı, 2016
Bütün Eserleri, İbrahim Kaypakkaya, Nisan Yayımcılık, 2. Baskı, Ocak 2017
“Bütün Yazıları”, İbrahim Kaypakkaya, Umut Yayımcılık, 2. Baskı, Mayıs 2018
Popüler kültürde İbrahim Kaypakkaya > Hakkında

Kaypakkaya ile Birlikte, Ali Taşyapan, İstanbul, Kasım 1997, ISBN 975-344-144-4
Tohum, Muzaffer Oruçoğlu, Umut Yayımcılık, 1998, ISBN 975-7919-04-7
Bir Komünistin Biyografisi: İbrahim Kaypakkaya, Nihat Behram, Altınçağ Yayımcılık, İstanbul
İbo / İbrahim Kaypakkaya, Turhan Feyizoğlu, Ozan Yayıncılık, İstanbul, Nisan 2000, 1. Basım, ISBN 978-975-7891-28-4
İbrahim Kaypakkaya: Ser Verip Sır Vermeyen Yiğit, Nihat Behram, Umut Yayımcılık, İstanbul, Eylül 2001, ISBN 975-7919-03-9
Saklanmaya Çalışılan Bir Meşale İbrahim Kaypakkaya, Derleme, Umut Yayımcılık, İstanbul, Ocak 2003, ISBN 978-975-7919-24-7
Ser Verip Sır Vermeyen Bir Yiğit, Nihat Behram, Everest Yayınları, İstanbul, 2007, 11. Basım, ISBN 975-289-194-2
İBRAHİM, Tarkan TUFAN
Kırmızı Bahar-İbrahim Kaypakkaya, Vehbi Bardakçı, Ozan Yayıncılık, İstanbul, 2012