stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mısır'da feminizm
Mısır Feminist Birliği

Feminist hareketin ilk safhası (1923-1939) arasında gerçekleştiği düşünülmektedir. Mısır Feminist Birliği (EFU), Vafd Partisi'nin kadın komitesinin eski lideri Hüda Şaravi tarafından kuruldu. Şaravi, Mısır Feminist Birliği Roma'daki uluslararası bir Feminist Konferansa katılımını sağladı ve Roma'dan ayrılırken Nabawiyya Musa ve Ceza Nabarwi ile birlikte peçesini denize atarak muhafazakâr kesimin öfkesine neden oldu. Şaravi seçkin bir paşanın eşi olduğu için yaptığı hareket skandala neden oldu. Bununla birlikte Şaravi, diğer kadınların peçelerini atmalarına ilham vermeyi başardı.
Mısır Feminist Birliği, eğitim, sosyal refah ve Mısırlı erkeklerle kadınlar arasında eşitlik sağlamayı amaçlayan hukuktaki değişikliklerle ilgilendi. Bunun yanı sıra; devletin halkına karşı sorumluluklarını ihmal etmesinden kaynaklan,
yoksulluk, fahişelik, cehalet ve zayıf sağlık koşulları gibi Mısır'ın toplumsal sorunlarını inceliyordu. Mısır Feminist Birliği, devletin, milletin ahlakını ve refahını korumakla görevli olduğuna inanıyordu.
Mısır Feminist Birliği, üst zümreye hitap ediyordu. Birliğin çıkardığı L'Mısırien feminist dergisi, üst sınıfın üyelerinin konuştuğu Fransızca yayınlanıyordu. Dergide tartışılan konular; Mısırlı kadınların durumu ve Mustafa Kemal Atatürk'ün gerçekleştirdiği kadın devrimleriydi.
1924 Anayasası, kadınların kızlar için evlilik yaşını on altıya yükseltmek gibi kadının konumunda bazı değişiklikler yapmış olsa da, birçok konuda kadınlar hala birçok haktan mahrum kaldı. 1935 yılında Hoda Shaarawi, Kahire Amerikan Üniversitesi'nde kadın statüsünde ders verdi ve çok eşliliğin kaldırılması çağrısında bulundu. Konuşmasını El-Ezher Üniversitesi'nden iki şeyh'in protestosu ile karşılaştı. Bununla birlikte, Kumari Jayawordena'ya göre, izleyiciler değişen eğitimli görüşün sembolü olan Shaarawi ile yan yana duruyorlardı. Konuşması önde gelen gazetede basıldı ve bu nedenle konuşma Arap ülkelerinde coşku ile karşılandı. Ancak Feminizm bölünmüş durumdaydı. Bir kısmı sınıfsal açıdan değerlendirirken, zengin zümre daha farklı yorumluyordu. Bu durum tam temsiliyeti sağlayamadı ve hareketin yavaşlamasına neden oldu.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra Mısır feminizmi

II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinin ardından, Kral Faruk'un yönetimindeki Mısır'da, yolsuzluğun yoğun bir şekilde artması ile büyüyen muhalefetle birlikte kadın hareketi de büyüdü.
Bazı yazarlara göre, feminizm II. Dünya Savaşı'ndan sonraki dönemde düşüşe geçti. Ancak bazı yazarlara göre bu durum tam tersiydi. Çünkü feminist hareketlerin ideolojik ve taktik bölünmelerinden kurtulduğu bir dönemdi. Mısır kadın hareketi artık daha da radikalleşmeye başlamıştı. Öğrenci ve emek hareketlerinin yükselişinden etkilenen Mısırlı genç nesillerin sesleri duyulmaya başlandı. Ayrıca Mısır'daki ilk feminist örgüt olan Mısır Feminist Birliği'nin düşünceleri mevcut duruma uyarlanması gerektiği düşünülüyordu. Gerekli ve önemli olmasına rağmen kadınların sağlık imkanlarından yaralanması artık yeterli görünmüyordu. Feministler eşit haklardan artık, kadınların erkekler gibi eğitime erişimi ulaşmasını kast etmiyor, daha fazlasını kast ediyorlardı.
1942'de Mısır Feminist Partisi kuruldu. Parti, Fatma Neamat Raşhed başta olmak üzere birçok kadın önderi vasıtasıyla; eğitim, istihdam, siyasi temsil ve haklar konusunda kadınlar ile erkekler arasında tam eşitlik çağrısında bulundu. Ayrıca, çalışan kadınlara izinli hakkı da talep edildi. Bint El-Nil, 1948'de kurulan bir başka feminist örgüttür. Örgütün birinci amacı kadınlar için tüm siyasi hakları elde etmekti. Aynı zamanda yoksullara sağlık hizmetine kavuşturmak, okuma yazma oranını yükseltme, annelerin hakları ve çocuk bakımını iyileştirmeyi amaçladı.
1950'lerden 1970'lerin başlarına kadar

Hareketin lideri Doria Shafik'ti. Kendisi açıkça devlete karşı meydan okuyan liberal düşünceli bir feministi. 1952 Mısır Devrimi'nden bir yıl önce 1951'de Doria Shafik ve 1500 kadın, kadınların parlamentoda tam siyasi hakkı alması, Kişisel Durum Yasası reformu ve kadınların eşit ücret almasını istendi. 1952'de ordu Mısır'da iktidarı ele geçirdi ve monarşiyi kaldırdı. İktidardaki Devrim Konseyi, tüm siyasi partileri ve dernekleri dağıtıldığını ilan eden bir bildiri yayınladı. Sonuç olarak, tüm bağımsız kadın hareketleri yasaklandı. Rejimin siyasi partileri kadın örgütlerinin yerini aldı. Bu dönemde feminist hareket, hayır derneklerine dönüştü. Cemal Abdünnasır iktidarı devraldıktan sonra 1954 yılında yeni bir anayasa hazırlamak için anayasa komitesini kurdu. Ancak bu komitede kadın bulunmuyordu. Şafik ve bir grup kadın, bu durumu protesto etmek için on günlük açlık grevine girdi. Ancak Cemal Abdünnasır ile kadınlar çok sayıda hak kazandı. Eğitim ve çalışma alanlarında haklar elde eden kadınlar, 1956 Anayasası ile ilk kez seçme ve seçme hakkını kazanarak kanun önünde erkeklerle eşit duruma geldi. Buna rağmen Shafik, Cemal Abdünnasır'la doğrudan çarpışmaya çekinmedi. 1957'de Mısır topraklarının bir kısmının İsrail Kuvvetlerince işgal edilmesi üzerine açlık grevi düzenledi. Yaptığı açıklamada Cemal Abdünnasır'ın dikta egemenliği ülkeyi iflasa ve kaosa sürüklenmesine karşı bu eylemi gerçekleştirdiğini belirtti.
1970'lerin başından bu yana

Nasır rejiminin çöküşü, Mısır'daki feminist hareketin başka bir döneme girmesine neden oldu. 1972'de Nawal El Saadawi'nin Kadın ve Cins adlı kitabı yayınlanması, hareketin yeniden ortaya çıkması ve radikalleşmesinin simgesiydi. Kitap, kadınların zulmünü haklı kılmak için dini kullanan sosyal uygulamaları eleştiriyordu. Kitap, özellikle devletin içinde yükselen dini köktendinci gruplar tarafından eleştirildi.
Bununla birlikte, 1980'lerde dini köktendinciliğe karşı yeni feminist gruplar kuruldu. Yeni Kadın Grubu Kahire'de kuruldu. Grubun amacı Mısır tarihindeki kadın mücadelesini irdeleyerek yeni bir mücadele programı belirlemeyi ilk amaç olarak belirledi. 1985 yılında kurulan Kadın ve Aile Haklarının Koruma Komitesi kurulan bir diğer organizasyondur.
21. yüzyıl

Bugün, Mısır'da birçok farklı feminist grup var. Bazı hareketler devletle bir şekilde bağlantı kuruyor Yeni Kadın Araştırma Merkezi ve Kara Kulübü Derneği gibi birçok bağımsız feminist dernekleri de bulunmaktadır. Kuruluşların farklı hedefleri olmasına rağmen, hepsi de okur yazarlığın artırılması, demokrasinin güçlendirilmesi, insan haklarını iyileştirilmesi, kadınların siyasi yaşama katılımın arttırılması ve kadın sağlığını geliştirilmesi gibi konularda ortak amaçları vardır.
Son yıllarda Mısır'da İslamcı feminizm popülerlik kazandı. İslami feminizm; İslami bir paradigmada ile ifade edilen feminist bir düşüncedir. İslami feminizm cinsiyetleri kabiliyet açısından değil, toplumdaki özellikler olarak görür. Bu inançların takipçileri, dinlerinin eşitlik çerçevesi oluşturduğuna ve var olan yasaları değiştirmeye çağırmak yerine İslamcı kökenlilere otantik İslam'a döndükleri için hem kadınlar hem de erkekler potansiyellerini tam olarak başarabileceklerini söylüyor.
Feminizm, 2000 yılından bu yana, Mısır'da kadın haklarının geliştirilmesinde oldukça aktif olan Ulusal Kadın Hakları Kurulunun kurulmasıyla haklar genişletildi. Devlet, kadınların boşanmaları gibi birçok konuda kadınlara haklar verdi.
Ricky Gardiner

Ricky Gardiner (31 Ağustos 1948, Edinburgh, İskoçya – 13 Mayıs 2022), gitarist ve besteci.
Kendi teçhizatıyla Beggars Opera, David Bowie ve Iggy Pop gibi isimlerle gitar çalmıştır. David Bowie'nin 1977 yılında çıkardığı Low albümünde baş gitarist olarak yer almıştır. Aynı yıl Lust for Life albümü için Iggy Pop'la çalışmıştır. Albümde yer alan ve Pop'un en iyi şarkılarından biri olarak kabul edilen The Passenger'ın müziğini Gardiner bestelemiştir. Bowie'nin biyografisini yazan David Buckley bu şarkıda yer alan pasaj için Bowie'yi "tüm zamanların en iyi pasajına takıntılı" olarak yazmıştır.
1970'lerden bu yana Gardiner Ambient müzik, klasik müzik ve rock and roll gibi birçok müzik türünde eserler vermektedir.
Gardiner elektromanyetik hipersensitivite'den dolayı rahatsızlık çektiğini açıklamıştır. Gardiner bu duruma bilgisayarların yaydığı radyasyon ve manyetik alana aşırı maruz kalmadan dolayı yakalandığını varsaymaktadır. Gardiner, 13 Mayıs 2022'de 76 yaşında öldü.
D.O.C. (Lost)

| "D> O.C." |
| --- | --- |
Lost bölümü

Bölüm no.: 3. sezon 18. bölüm
Yönetmen: Fred Toye
Senarist: Edward Kitsis   Adam Horowitz
Merkezî karakter: Sun-Hwa Kwon
Yayın tarihi: 25 Nisan 2007
Bölüm kronolojisi
← Önceki "Catch-22" Sonraki → "The Brig"
Lost  (3. sezon) Lost  bölümleri
Lost dizisi 3. sezonunun 18. bölümüdür. 25 Nisan 2007'de yayınlanan bölümün yazarları Edward Kitsis ve Adam Horowitz, yönetmeni Fred Toye'dir. Sun-Hwa Kwon merkezli bir bölümdür.
Enriqueta Basilio

Enriqueta Basilio 1968'de
Norma Enriqueta Basilio Sotelo ya da Queta Basilio (15 Temmuz 1948 - 26 Ekim 2019), Meksikalı atlet.
Kariyeri

Basilio, Meksiko'da düzenlenen 1968 Yaz Olimpiyatları'nda meşaleyi yakan isimdi. Meksikalı atlet böylece olimpiyat meşalesini yakan ilk kadın sporcu olarak tarihe geçmiştir.
80 metre engellinde Meksika şampiyonluğu ve rekoru bulunan sporcu, 1967 Panamerikan Oyunları'nda yedinci sırada kalmıştı. Bir yıl sonra katıldığı 1968 Yaz Olimpiyatları'nda ise 400 metre, 80 metre engelli ve 4×100 metre bayrakta yarışmış ancak dereceye giremeyerek elenmiştir.
Daha sonra Oaxaca eyalet valisinin sekreteri olacak basketbol oyuncusu Mario Álvarez ile evlendi. Eşi bir uçak kazasında öldüğünde üç küçük çocuğuyla dul kaldı. Meksika Ulusal Özerk Üniversitesinde sosyoloji eğitimi aldı ve Meksika Kongresinin LVIII Yasama Dönemi'nde Kurumsal Devrimci Partiden (PRI) federal milletvekili oldu.
Meksika Olimpiyat Komitesinin daimi üyesi olmuş ve 2004 Yaz Olimpiyatları öncesi ülkesi Meksika'dan geçişinde olimpiyat meşalesini taşımıştır. Zatürre nedeniyle 26 Ekim 2019'da 71 yaşında ölmüştür.
15 Ekim 2020'de, Jüpiter truva asteroidi 3548 Eurybates'in uydusuna Queta adı verildi. Böylece Uluslararası Astronomi Birliğinin Jüpiter truvalarına (H>12) olimpik atletlerin isimlerinin verilmesine yönelik aldığı yeni adlandırma kararları çerçevesinde ismi onurlandırılan ilk Olimpiyat sporcusu olmuştur.
Cissé Mariam Kaïdama Sidibé

| Cissé Mariam Kaïdama Sidibé> Mali Başbakanı |
| --- | --- |
Görev süresi 3 Nisan 2011 - 22 Mart 2012
Başkan: Amadou Toumani Touré
Yerine geldiği: Modibo Sidibé
Kişisel bilgiler
Doğum: 4 Ocak 1948(1948-01-04) Timbuktu, Fransız Sudanı
Ölüm: 6 Kasım 2021 (73 yaşında)
Partisi: Bağımsız
Cissé Mariam Kaïdama Sidibé (4 Ocak 1948 - 6 Kasım 2021), Malili bir politikacı ve Mali'nin eski başbakanı. Mali tarihinin İlk kadın başbakanıdır. Modibo Sidibe'nin yerine 3 Nisan 2011 tarihinde başbakan ilan edilmiştir.
Uluslararası ve diplomatik rolü

Cissé Mariam Kaïdama Sidibé, 26 Mayıs 2011'de, Kız ve Kadınlara Yönelik Eğitim konusu ile ilgili UNESCO'nun Küresel Ortaklık açılışında ana konuşmacılarından biriydi. Başbakan olarak, 2012'nin Şubat ayında Monako Prensi II. Albert'e bir devlet ziyaretinde bulundu.
Görevden uzaklaştırma

22 Mart 2012 tarihinde 2012 Tuareg isyanı'nda, Touré yönetiminden memnun olmayan askerler bir darbe iktidarı ele geçirdi. Uluslararası Af Örgütü Sidibé Cissé ve diğer bakanların cunta kuvvetleri tarafından gözaltına alındığı ve Kati'de bir askeri kampta tutulduğu bildirildi.
Uluslararası ve diplomatik rolleri

26 Mayıs 2011 tarihinde, Cissé Mariam Kaïdama Sidibé, UNESCO'nun Kız ve Kadın Eğitimi için Küresel Ortaklığı'nın açılışında ana konuşmacılardan biriydi.
5 Kasım 2015'te Paris'te düzenlenen COP21'de Nijer Havzası Kurumunun (NBA) büyükelçisi seçildi.
2006 FA Cup finali

2006 FA Cup finali, FA Cup'ın 2005-06 sezonunun şampiyonunu belirlemek için oynanan maç. 13 Mayıs 2006'da, Cardiff'teki Milenyum Stadyumu'nda; Liverpool ile West Ham United arasında oynandı. Maçın normal süresi 3-3'lük beraberle sonuçlandı ve kazananı seri penaltı vuruşları belirledi. Penaltılarda 3-1 kazanan Liverpool, kupanın sahibi oldu.
Bu final öncesinde altı kez şampiyonluğa ulaşan Liverpool (1965, 1974, 1986, 1989, 1992 ve 2001) Aston Villa ile birlikte kupa tarihindeki en başarılı üçüncü takım konumundaydı. West Ham ise 1965, 1975 ve 1980 yıllarında mutlu sona ulaşan taraf olmuştu. Öte yandan Premier League'in 2005-06 sezonunu Liverpool üçüncü sırada tamamlarken, West Ham kendine ancak dokuzuncu sırada yer bulabildi. İki takım arasında ligde oynanan karşılaşmaları ise Liverpool; evinde 2-0, deplasmanda ise 2-1'lik skorlarla kazanmıştı.
Değişiklikler

Sezon başlamadan önce final maçının 20 Mayıs günü oynanması planlanmıştı. Ancak İngiltere millî futbol takımı teknik direktörü Sven-Göran Eriksson, takımın katılacağı 2006 FIFA Dünya Kupası'ndaki maçlar ile kulüplerin maçları arasında dört haftalık bir ara talep etti.
Maçın hakemi olarak belirlenen Mike Dean'ın ikamet ettiği yerin Liverpool'a yakın olması gerekçesiyle bazı kişiler tarafından hakemin tarafsız olamayacağı yönünde iddialar atılmaya başlandı. Bunun üzerine hakem konusunda değişikliğe gidilerek Alan Wiley'in maçta görev alması sağlandı.
Maç > Kadrolar

Maçın öncesinde, her iki takımın kadrosunda da sakatlığı sebebiyle oynayıp oynamayacağı belirsiz olan oyuncular vardı. West Ham forveti Dean Ashton sakatlığı sebebiyle 12 gündür takımdan ayrı kalırken, Liverpool'un orta saha oyuncusu Xabi Alonso, ligdeki son maçta bir sakatlık yaşamıştı. Fakat maç saati geldiğinde her iki oyuncunun da ilk on birde yer aldığı bildirildi. Öte yandan iki takım arasında oynanan 26 Nisan'daki lig maçında kırmızı kart görüp oyundan atılan Hayden Mullins ve Luis García bu maçta cezalı olduğundan forma şansı bulamadı.
Maç > Ayrıntılar

Liverpool v West Ham United
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Liverpool | 3 - 3 (uz.) | West Ham United |
| Cissé  32' Gerrard  54', 90+1' | Rapor | Carragher  21' (kk) Ashton  28' Konchesky  63' |
|   | Seri penaltılar |   |
| Hamann  Hyypiä  Gerrard  Riise  | 3 - 1 |  Zamora  Sheringham   Konchesky  Ferdinand |
| --- | --- |
             Liverpool :              West Ham United
Finale giden yol

| Liverpool | Liverpool | Liverpool | Tur | West Ham United | West Ham United | West Ham United |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Luton Town [C] Deplasman 5-3 | Gerrard 16 Sinama Pongolle 62, 74  Alonso 69, 90 | 3. tur | 3. tur | Norwich City [C] Deplasman 2-1 | Mullins 6 Zamora 57 |  |
| Portsmouth [P] Deplasman 2-1 | Gerrard 37 (p) Riise 41 | 4. tur | 4. tur | Blackburn Rovers [P] Ev sahibi 4-2 | Sheringham 33 (p) Etherington 37 Khizanishvili 59 (kk) Zamora 73 |  |
| Manchester United [P] Ev sahibi 1-0 | Crouch 19 | 5. tur | 5. tur | Bolton Wanderers [P] Deplasman 0-0 | - |  |
| Manchester United [P] Ev sahibi 1-0 | Crouch 19 | Tekrar | Tekrar | Bolton Wanderers [P] Ev sahibi 2-1 aet | Jääskeläinen 10 (kk) Harewood 96 |  |
| Birmingham City [P] Deplasman 7-0 | Hyypiä 1 Crouch 5, 38 Morientes 59 Riise 70 Tebily 77 (kk) Cissé 89 | 6. tur | 6. tur | Manchester City [P] Deplasman 2-1 | Ashton 41, 69 |  |
| Chelsea [P] Old Trafford, Manchester 2-1 | Riise 21 Luis García 53 | Yarı final | Yarı final | Middlesbrough [P] Villa Park, Birmingham 1-0 | Harewood 78 |  |
Takımların yanında bulunan parantez içindeki harfler, yer aldıkları ligi göstermektedir.
[C] = EFL Championship
[P] = Premier League
Emin Selçuk Botsalı

Emin Selçuk Botsalı, (d. 9 Haziran 1948, Konya - 7 Temmuz 2014, Konya) Türk mülki idare amiri.
Eğitimi

1966 yılında İzmir Atatürk Lisesi'nden, 1972 yılında da Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun olmuştur. 1972 yılında TODAİE'de de eğitim görmüştür.
Mesleki Kariyeri

Ordu maiyet memurluğuna 1972'de ilk ataması gerçekleşmiştir. Ardından vekil kaymakam olarak sırasıyla Kalkandere, Selçuk ve Suşehri ilçelerinde görev yapmıştır. 1978-1979 yıllarında Dazkırı, 1979-1980 yıllarında Orta, 1980-1983 yılları arasında Beşiri ilçesi Kaymakamlığı, 1983-1985 yıllarında Kars vali yardımcılığı, 1985-1989 yılları arasında Tokat vali yardımcılığı, 1989-1991 yıllarında Yenişehir, 1991-1994 yılları arasında Kozan, 1994-1996 yıllarında Bozüyük ilçesi kaymakamlığı ve 1996-2001 yılları arasında Çankaya kaymakamlığı yapmıştır. 2001-2003 yılları arasında İzmir Vali Yardımcılığı yapmış ve 2003 yılında kendi isteğiyle emekli olmuş ancak 2004 yılında yayımlanan bir kararname ile tekrar göreve çağrılmış ve 2004-2006 yılına kadar Tokat vali yardımcılığına ikinci kez ataması yapılmıştır. 2006 yılında emekliye ayrılmıştır.
7 Temmuz 2014 günü tedavi gördüğü Konya Meram Tıp Fakültesi Hastanesinde öldü. Evli ve iki çocuk babası olup iyi derecede İngilizce de bilmekteydi. Ayrıca Büyükelçi Hüseyin Avni Botsalı'nın ağabeyidir.
Kuzey Kore liderleri listesi

Bu makale, resmi adı Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti (KDHC) olan Kuzey Kore’nin politik liderlerini listeler.
II. Dünya Savaşı'nın sonunda Sovyetler Birliği Kore'nin kuzey yarısını işgal etti ve 1946'da Kim Il-sung başkanlığında Kuzey Kore Geçici Halk Komitesini kurdu. 9 Eylül 1948'de, Kim Il-sung liderliğinde KDHC ilan edildi.
Şu ana kadar KDHC'nin liderleri Kim Il-sung, oğlu Kim Jong-il ve torunu Kim Jong-un oldu .Kore İşçi Partisinin (KİP) liderleri görevde kaldıkları süre boyunca 1948'den 1966'ya kadar Başkan, 1966'dan 2011'e kadar Genel Sekreter, 2011'den 2016'ya kadar Birinci Sekreter ünvanı kullanmışlardır.2016'dan bu yana ise Başkan ünvanı kullanmaktadırlar.Bir hanedan görünümünde olmalarına rağmen, halefiyet gayriesmidir.
1948'den 1972'ye kadar, sembolik Devlet Başkanı, Yüksek Halk Meclisi Daimi Komitesinin (YHM) başkanıydı. 1972'de Anayasa, yürütme başkanlığı oluşturmak için değiştirildi. KDHC'nin kuruluşundan bu yana Kuzey Kore Başbakanı olarak görev yapan Kim Il-sung, 28 Aralık'ta Yüksek Halk Meclisi tarafından oy birliğiyle Kuzey Kore'nin Başkanı seçildi.8 Temmuz 1994 tarihindeki ölümüne kadar bu makamda kaldı.1998 tarihinde "Cumhuriyetin ebedi Başkanı" ilan edildi. O zamandan beri, devlet başkanının pratik işlevleri YHM Başkanı tarafından yerine getirilmektedir.
Kim Il-sung'un ölümünden sonra, oğlu Kim Jong-il'in, babasının ülke üzerindeki mutlak kontrolünü miras aldığı anlaşıldı. 1991'den beri babasının atanmış halefi olmasına rağmen, gücünü tam olarak pekiştirmesi üç yılını aldı. 1997'de Parti Genel Sekreterliği'ne seçildi ve 1998'de Ulusal Savunma Komisyonu (USK) Başkanı seçildi. İktidarı boyunca, kendisine bir dizi unvan daha verildi. 17 Aralık 2011'deki ölümüne kadar ülkeyi yönetti. Kim Jong-il'in ölümünden bu yana ülke Kim Jong-un tarafından yönetilmektedir.
Hükûmet, daha önce İdare Meclisinin Başbakanı olarak adlandırılan Bakanlar Kurulu başkanlığında yürütülmektedir.
KDHC'nin önemli kurumları arasında Yüksek Halk Meclisi ve 2016'da Ulusal Savunma Komisyonu yerine oluşturulan Devlet İşleri Komisyonu bulunmaktadır.
Diğer iki parti, Kore Sosyal Demokrat Partisi ve Chondoist Chongu Partisi, göstermelik olarak var olsa da, sadece KİP ulusal düzeyde bir güce sahiptir. Diğer taraflar ve ülkedeki diğer tüm kitle örgütleri, KİP'e tamamen bağlıdır. Diğer partiler sadece ülkenin çoğulcu bir toplum olduğunu göstermek için vardırlar. Küçük partilerde mevcut liderlerinin isimleri dışında neredeyse hiçbir şeyden söz edilmemektedir.
1997'den bu yana, YHM başkanı, DİK(öncesi USK) Başkanı ve Başbakan olmak üzere diğer başkanlık sistemlerinden farklı olarak Başkanın yetkilerini 3'e bölen ve resmi olarak yürütme organını oluşturan bir üçler erki oluşturulmuştur. Hukuki olarak YHM Başkanı dış ilişkileri yürütür ve önde gelen meseleleri ele alır, DİK Başkanı Silahlı Kuvvetlere komuta eder, Başbakan ise iç politikayı yönetir. Ancak uygulamada asıl güç, anayasal olarak "Devletteki En Yüksek Makam" olarak tanımlanan Devlet İşleri Komisyonu(DİK) Başkanına (KİP'nin de lideri ve Yüce Lider) verilmiştir.
KDHC Yüce Lideri

KDHC Yüce Lideri (Korece: 최고령도자, Choegoryŏngdoja), partinin (Kore İşçi Partisi), devletin ve ordunun de facto lideridir. Yüce liderlik KDHC Anayasası'nda ayrı bir makam olarak geçmez. Ancak Devlet İşleri Komisyonu başkanının KDHC Yüce Lideri olduğu belirtilir.
Kore İşçi Partisi liderleri

| No> .Başkan | Resim> Başkan |   İsim    (Doğum-Ölüm)> Başkan | Göreve geliş> Başkan | Görevden ayrılış> Başkan | Siyasi parti> Başkan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  |   Kim Tu-Bong    (1889–1958) | 28 Ağustos 1946 | 30 Haziran 1949 | Kuzey Kore İşçi Partisi |
Merkez Komite Başkanı
| 2 |  |   Kim Il-sung    (1912–1994) | 30 Haziran 1949 | 11 Ekim 1966 | Kore İşçi Partisi |
Merkez Komitesi Genel Sekreteri
| (2) |  |   Kim Il-sung    (1912–1994) | 11 Ekim 1966 | 8 Temmuz 1994 | Kore İşçi Partisi |
Parti Genel Sekreteri
| 3 |  |   Kim Jong-il    (1941–2011) | 8 Ekim 1997 |  17 Aralık 2011 (Aşağıdaki açıklamaya bakınız) | Kore İşçi Partisi |
Parti Birinci Sekreteri
| 4 |  |   Kim Jong-un   (1983) | 11 Nisan 2012 | 9 Mayıs 2016 | Kore İşçi Partisi |
Parti Başkanı
| (4) |  |   Kim Jong-un    (1983) | 9 Mayıs 2016 | Görevde | Kore İşçi Partisi |
Kim Jong-il 17 Aralık 2011'de öldü, ancak o zamandan beri "Ebedi Genel Sekreter" olarak seçildi. Ardından oğlu ve halefi olan Kim Jong-un'a Birinci Sekreter ünvanı verildi.
Devlet Başkanları

| No> .Yüksek Halk Meclisinin Daimi Komitesi Başkanı | Resim> Yüksek Halk Meclisinin Daimi Komitesi Başkanı |   İsim    (Doğum-Ölüm)> Yüksek Halk Meclisinin Daimi Komitesi Başkanı | Göreve geliş> Yüksek Halk Meclisinin Daimi Komitesi Başkanı | Görevden ayrılış> Yüksek Halk Meclisinin Daimi Komitesi Başkanı | Siyasi parti> Yüksek Halk Meclisinin Daimi Komitesi Başkanı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  |   Kim Tu-Bong   (1889–1958) | 9 Eylül 1948 | 20 Eylül 1957 | Kuzey Kore İşçi Partisi / Kore İşçi Partisi |
| 2 |  |   Choe Yong-gon    (1900–1976) | 20 Eylül 1957 | 28 Aralık 1972 | Kore İşçi Partisi |
Cumhurbaşkanı
| 3 |  |   Kim Il-sung    (1912–1994) | 28 Aralık 1972 |  8 Temmuz 1994 (Aşağıdaki açıklamaya bakınız) | Kore İşçi Partisi |
Yüksek Halk Meclis Başkanı
| 4 |  |   Yang Hyong-sop    (1925) | 8 Temmuz 1994 | 5 Eylül 1998 | Kore İşçi Partisi |
| 5 |  |   Kim Yong-nam    (1928) | 5 Eylül 1998 | 11 Nisan 2019 | Kore İşçi Partisi |
| 6 |  |   Choe Ryong-hae   (1950) | 11 Nisan 2019 | Görevde | Kore İşçi Partisi |
Kim Il-sung 8 Temmuz 1994'te öldü, ancak 1998'de "Cumhuriyetin ebedi Cumhurbaşkanı" seçildi. Böylece Yüksek Halk Meclisi Başkanı fiili devlet başkanı olarak kabul oldu.
Hükümet Başkanları

| No> .Kabine Başbakanı | Resim> Kabine Başbakanı |   İsim    (Doğum-Ölüm)> Kabine Başbakanı | Göreve geliş> Kabine Başbakanı | Görevden ayrılış> Kabine Başbakanı | Siyasi parti> Kabine Başbakanı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  |   Kim Il-sung    (1912–1994) | 9 Eylül 1948 | 28 Aralık 1972 | Kuzey Kore İşçi Partisi / Kore İşçi Partisi |
İdare Meclisi Başbakanı
| 2 |  |   Kim Il    (1910–1984) | 28 Aralık 1972 | 29 Nisan 1976 | Kore İşçi Partisi |
| 3 |  |   Pak Song-chol    (1913–2008) | 19 Nisan 1976 | 16 Aralık 1977 | Kore İşçi Partisi |
| 4 |  |   Ri Jong-ok    (1916–1999) | 16 Aralık 1977 | 27 Ocak 1984 | Kore İşçi Partisi |
| 5 |  |   Kang Song-san    (1931–2007) | 27 Ocak 1984 | 29 Aralık 1986 | Kore İşçi Partisi |
| 6 |  |   Ri Kun-mo    (1926–2001) | 29 Aralık 1986 | 12 Aralık 1988 | Kore İşçi Partisi |
| 7 |  |   Yon Hyong-muk    (1931–2005) | 12 Aralık 1988 | 11 Aralık 1992 | Kore İşçi Partisi |
| 8 |  |   Kang Song-san    (1931–2007) | 11 Aralık 1992 | 21 Şubat 1997 | Kore İşçi Partisi |
| - |  |    Hong Song-nam   (1929–2009)  Acting Premier | 21 Şubat 1997 | 5 Eylül 1998 | Kore İşçi Partisi |
Kabine Başbakanı
| 9 |  |   Hong Song-nam    (1929–2009) | 5 Eylül 1998 | 3 Eylül 2003 | Kore İşçi Partisi |
| 10 |  |   Pak Pong-ju    (1939) | 3 Eylül 2003 | 11 Nisan 2007 | Kore İşçi Partisi |
| 11 |  |   Kim Yong-il    (1944) | 11 Nisan 2007 | 7 Haziran 2010 | Kore İşçi Partisi |
| 12 |  |   Choe Yong-rim    (1930) | 7 Haziran 2010 | 1 Nisan 2013 | Kore İşçi Partisi |
| 13 |  |   Pak Pong-ju    (1939) | 1 Nisan 2013 | 12 Nisan 2019 | Kore İşçi Partisi |
| 14 |  |   Kim Jae-ryong    (?) | 12 Nisan 2019 | Görevde | Kore İşçi Partisi |