stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Toni Morrison

| Toni Morrison |
| --- | --- |
Toni Morrison (1998)
Doğum: 18 Şubat 1931(1931-02-18) Ohio, ABD
Ölüm: 5 Ağustos 2019 (88 yaşında) New York, ABD
Meslek: Roman yazarı
Vatandaşlık: Amerikan
Tür: Afroamerikan literatür
Önemli ödülleri: Nobel Edebiyat Ödülü   (1993)                    Pulitzer Ödülü   1988                   
 Etkiledikleri bell hooks, Octavia Butler 
  Etkilendikleri James Baldwin, William Faulkner, Doris Lessing, Herman Melville, Zora Neale Hurston 

İmza: 

Toni Morrison (d. 18 Şubat 1931 - ö. 5 Ağustos 2019), Amerikalı Nobel ödüllü yazar.
Morrison "Afro-Amerikan" edebiyatının tanınması ve gelişmesinde önemli rol oynamıştır. Sevgili (Beloved) adlı romanıyla 1988 yılında Pulitzer Ödülü'nü kazanan Morrison, 1993 yılında ise Nobel Edebiyat Ödülü'nü almaya hak kazanmıştır. Yazar, eserlerinde çoğunlukla Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ırkçılık ve bu ırkçılığın yıkıcı sonuçlarını konu edinmiştir.
Yaşamı > Sevgili (Beloved) Üçlemesi ve Nobel Edebiyat Ödülü

Morrison 1987'de en çok ödül alan romanı Sevgili (Beloved)'i yayımladı. Roman, köleleştirilen Afro-Amerikalı bir kadın olan Margaret Garner'ın gerçek hikâyesinden esinlenilerek yazıldı. Kölelikten kaçan Garner, köle avcıları tarafından takip edilmektedir ve köleliğe geri döneceğini anladığında yakalanmadan önce iki yaşındaki kızını öldürür, fakat kendi yaşamına da son vermeden önce köle avcıları tarafından yakalanır. Morrison'ın romanı Sevgili'de, ölen bebek hayalet olarak annesi ve ailesini ziyaret etmektedir.
Haftalarca best-seller olarak kalan roman, Morrison'a 1988 yılında Pulitzer ve 1993'te de Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandırdı. 5 Ağustos 2019'da New York'ta 88 yaşında öldü.
Klor

Klor, VIIA grubunda bulunan hafif, keskin kokulu, yeşilimsi sarı renkli, tahriş edici ve zehirleyici bir gaz. Havadan 2,5 kat ağır olan klor ilk zamanlar bir bileşik olarak kabul ediliyordu. Klor ilk olarak 1774 yılında Carl Wilhelm Scheele tarafından keşfedildi. 1810 yılında ise bugünkü ismi Humphry Davy tarafından verildi.
Özellikleri

Boğucu kokulu, yeşilimsi sarı renkli gazdır. Periyodik çizelgenin 17. grubunda kendisi gibi halojenlerle birlikte yer alan klorun simgesi Cl, atom numarası 17, atom ağırlığı 35,453'tür. Havadan yaklaşık 2,5 kat ağırdır; suda az çözünür (bir litre suda 2-3 litre klor); "Klor suyu" adı verilen bu çözelti, altını bile etkileyecek güçte bir yükseltgeyicidir.
–34 °C sıcaklığa kadar soğutulduğu ya da sıkıştırıldığı zaman kolayca sıvılaşan klor, flor, brom, iyot ve astatinle halojenler grubunu oluşturur; halojenlerin son yörüngelerinde yedi elektron vardır ve öbür maddelerden sekizinci bir elektron alma eğilimi gösterirler.
Mangandioksit, sodyum klorür ve sülfürik asitin tepkimeye girmesi sonucu klor açığa çıkar ve bu tepkime laboratuvarda klor elde etmek için kullanılabilir. Sanayide ise klor, mutfak tuzunun (sodyum klorür) elektrolizi yoluyla üretilir ve yan ürün olarak hidrojen gazı ve sodyum hidroksit açığa çıkar.
Klor, aşağı yukarı bütün metalleri etkiler. İnce bir demir çubuk ısıtılıp, içinde az miktarda su olan bir klor tüpüne daldırıldığında, akkor hale gelerek, kahverengi demir klorür dumanları yayar. Tepkime sırasında sıcaklık aşırı yükseldiğinden, demir eriyerek akar; ama tüpün dibindeki su, erimiş demirin cama değerek kırmasını önler.
Bakır, alüminyum, kalay, kurşun ve gümüş de klorla tepkimeye girer. Bir klor tüpüne bir miktar cıva dökülürse, hemen cıva klorür oluşarak billurlaşır ve tüp çeperine yapışır. Altın ve platine sıcakta klor gazı, soğuktaysa klor suyu etki ederek, çözünmelerine yol açar.
Klor, ametallerle de etkileşir. Söz gelimi, beyaz fosfor klora dokunduğunda erimeye başlar ve tutuşarak beyaz renkte fosfor klorür dumanları verir. Kırmızı fosforsa, klorla sıcakta tepkimeye girer. Hidrojen ve klor karışımı güneşe tutulursa, patlayarak hidroklorik aside dönüşür. Klor, kükürt iyot ve broma etki edebilir; ama bütün ametallerle, söz gelimi karbonla etkileşmez. Bu yüzden karbon, sodyum klorürün hidrolizinde anot olarak kullanılır.
Klorun bileşiklere etkisi

Brom ve iyottan daha güçlü bir yükseltgeyici olması nedeniyle klor, bu maddelerin bileşikleriyle karşılaştığında onların yerini alır: Söz gelimi bromhidrik ya da hidroiyodik asit şişesi üstüne klor şişesi kapatılırsa, kırmızı renkte brom buharları ya da mor iyot buharları açığa çıkar; bu durumda klor, brom ve iyodun yerini almıştır.
Klor suya etki ederek yükseltgeyici özellikleri bulunan klor suyunu (hipokloröz asit) oluşturur. Sodyum karbonatla etkileştiğinde, sodyum hipoklorit ortaya çıkar.
Alkanlar gibi doymuş Hidrokarbonlar, klor ile tepkimeye sokulursa bir yer değiştirme tepkimesi gerçekleşir ve her adımda bir mol HCl vermek üzere hidrokarbondaki hidrojenler klor ile yer değiştirir. Klor, alkenlere eklenerek kloroalkanları oluşturur. Bu oluşan bileşikler, klor miktarı arttıkça daha az yanıcı ve daha fazla yoğun olur.
Üretimi ve kullanımı

Klor sanayide çoğunlukla doymuş tuz çözeltisinin elektrolizi yoluyla üretilir. Kimi zaman da erimiş sodyum klorürden elde edilir. Klor ve bileşikleri kâğıt ve dokuma sanayiinde ağartma işlemlerinde ve kent içme sularının dezenfekte edilmesinde kullanılır. Ayrıca evlerde kullanılan ağartıcıların, mikrop öldürücülerin, çok sayıda organik ve inorganik maddelerin üretilmesinde yararlanılır. Klorlu çözücülerden, plastik maddelerin, elastomerlerin (yapay kauçuk) üretiminde yararlanılır.
Doğada klor

Doğada klor serbest halde bulunmaz ama bol miktarda HCl (hidroklorik asit) içeren volkanik gazlarda serbest klora rastlanmıştır. Klorür iyonu Hazar denizi, Lut gölü, Utah'daki Büyük tuz gölü gibi iç denizlerin ve okyanus sularının başlıca eksi yüklü iyonudur. Ayrıca örneğin sodyumla birleşmiş halde halit (kayatuzu) biçimde evaporit minerallerinde yer alır. Klor üstün yapılı hayvanların vücut sıvılarında iyon halde, mide sindirim sıvılarında ise hidroklorik asit yer alır.
Etkileri

Klor, ilk defa I. Dünya Savaşı'nda Almanya tarafından kimyasal silah olarak kullanılmıştır. Berlin'de açılan bir kimya enstitüsünde üretilmiştir. Klor gazı suyla temas ettiğinde hidroklorik asit ve Hipokloröz asit oluşturan bir tepkime gerçekleşir. Bu nedenle göz ve akciğerler gibi vücudun nemli bölgelerini tahriş eder, solunum güçlüğüne, boğazda daralmaya ve akciğer ödemine sebep olur. Litre başına 2,5 miligram klor içeren hava birkaç dakika solunursa ölüme neden olabilir.
Yükseltgenme durumu

| Yükseltgenme durumu | İsim | Formül | Bileşikler |
| --- | --- | --- | --- |
| −1 | klorür | Cl− | iyonik klor, organik klor |
| 0 | klor | Cl2 |  |
| +1 | hipoklorit | ClO− | sodyum hipoklorit, kalsiyum hipoklorit |
| +3 | klorit | ClO2− | sodyum klorit |
| +5 | klorat | ClO3− | sodyum klorat, potasyum klorat, klorik asit |
| +7 | perklorat | ClO4− | potasyum perklorat, perklorik asit, organik perklorat, amonyum perklorat, magnezyum perklorat |
Bunun yanında doğrudan olmayan yollarla birleşimden:
Cl2O Diklor monoksit
ClO2 Klor dioksit
Cl2O6 Diklor heksoksit
Cl2O7 Diklor heptoksit
Klor oksitlerin hepsi çok kararsız ve tepkileri çok yüksektir.
Bir tüpün içindeki sıvı klor
Hacımahmutuşağı, Ortaköy

| Hacımahmutuşağı |
| --- | --- |
Köy

 Aksaray'ın Türkiye'deki konumu
HacımahmutuşağıHacımahmutuşağı'nın Aksaray'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Aksaray
İlçe: Ortaköy
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1360 m
Nüfus (2023)
 • Toplam: 157
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0382
İl plaka kodu: 68
Posta kodu: 68402
Hacımahmutuşağı, Aksaray ilinin Ortaköy ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1926 yılı kayıtlarında Hacımahmuduşağı olarak geçmektedir.
Coğrafya

Aksaray il merkezine 50 km, Ortaköy ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 157
2022: 161
2021: 170
2020: 167
2019: 178
2018: 173
2017: 163
2016: 172
2015: 170
2014: 170
2013: 172
2012: 173
2011: 184
2010: 201
2009: 200
2008: 201
2007: 201
2000: 280
1990: 430
1985: 593
1980: 667
1975: 706
1970: 644
1965: 572
1960: 507
1955: 479
1950: 450
1945: 441
1940: 439
1935: 381
Tecavüz

| Irza geçme   Cinsel saldırı |
| --- | --- |

Soylu kadın Lucretia'nın Roma Kralı Tarquin tarafından tecavüze uğramasını betimleyen Tarquin ve Lucretia adlı tablo. Bu olay Roma Krallığı'nın devrilmesine ve Roma Cumhuriyeti'nin kurulmasına yol açan olayların başlangıç noktası oldu. Tecavüzün doğrudan bir sonucu olarak, Lucretia intihar etti. 
Irza geçme veya tecavüz, kişinin rızası dışında cinsel ilişkide bulunulmasını kapsayan bir cinsel saldırı türü. Tecavüz; fiziksel güç, baskı, otorite istismarı kullanılarak ve rıza veremeyecek durumdaki reşit olmayan, bilinci kapalı veya zihinsel engelli kişilerle cinsel ilişkiye girerek gerçekleştirilir.
Tecavüzcü çoğunlukla erkek, tecavüz edilen ise çoğunlukla kadındır, ancak erkeğin başka bir erkeğe ve kadının başka bir kadına veya erkeğe tecavüzü de gözlemlenebilir ve bunların önemli bir kısmının gerçekte olduğundan daha az rapor edildiği düşünülmektedir.
Tecavüz, uluslararası çatışmalar esnasında meydana gelebilir. Savaş tecavüzü ve cinsel kölelik, insanlık ve savaş suçu olarak kabul edilir. Eğer tecavüzdeki amaç belli bir etnik grubu ortadan kaldırmak ise, soykırımın bir parçası da olabilir.
Nedenler

Dünya Sağlık Örgütü, kadınlara karşı işlenen cinsel şiddetin nedenleri arasında aile içi onura ve cinsel saflığa inanç, erkeklerin cinsellik beklentisi ve cinsel şiddete karşı güçsüz yasal yaptırımları göstermiştir. Tecavüzü açıklayan tek bir neden yoktur ve tecavüzcünün bu eylemi pek çok farklı sebebe bağlıdır. Öfke, güç ve evrimsel faktörler tecavüzü açıklamak için akademisyenler tarafından öne sürülmüş başlıca savları oluşturmaktadır.
Nedenler > Öfke ve kontrol

Amerikalı klinik psikolog David Lisak, 2002 tarihli bir çalışmasında tecavüzcülerin, tecavüzcü olmayanlara kıyasla kadınlara karşı daha öfkeli olduklarını, kadınları kontrol etme isteklerinin daha fazla olduğunu, antisosyal ve hipermasküline kişilik özelliklerine sahip olduklarını iddia etmiştir.
Nedenler > Evrimsel ve sosyobiyolojik faktörler

İnsan tecavüzünün, diğer hayvanlarda görülen baskı ve güç ile çiftleşmeyi kapsayan benzer eylemlere homolog olduğu öne sürülmüştür. Psikolog Glenn Wilson, The Great Sex Divide adlı kitabında tecavüzün, insan cinsel seçiliminde başarısız olan erkek bireyler tarafından adapte edilmiş bir üreme stratejisi olduğunu, rızalı cinsel ilişki mümkün olmadığında bireyin soyunun tükenmesi veya baskı yoluyla cinsel ilişki arasındaki seçim sonucunda ortaya çıktığını iddia etmiştir.
Evrimsel biyolog Randy Thornhill ve antropolog Craig T. Palmer A Natural History of Rape adlı kitaplarında, erkeklerin efor sarf etmeden çok sayıda çocuğa, kadınların ise çok fazla efor sarf ederek sınırlı sayıda çocuğa sahip olabildiğini, bu yüzden kadınların daha seçici davrandıklarını, tecavüzün ise erkeklerin üreme stratejisi olarak geliştiğini savunur. Akademisyenler, bu savlarına destek olarak tecavüzcülerin genellikle çocuk doğuracak yaştaki kadınları kurban olarak seçmelerini, kurbana fiziksel zararın üreme şansını azaltacağı için failin genellikle sadece kurbanı kontrol edecek kadar şiddet uygulamasını ve pek çok kültürde tecavüzün kadına değil, kadının kocasına karşı işlenmiş bir suç olarak ele alınmasını göstermiştir.
Türler > Vajen yolu ile ırza geçme

Kadının vajinasına penis ya da yabancı madde sokulması ile gerçekleşen, kadının rızası dışındaki ırza geçme türüdür.
Vajinal yolla ırza geçmede; genital organlar çevresinde, göğüslerde, boyunda, uyluk iç yüzlerinde ve gluteal bölgelerde ekimoz, erozyon ve eritem gibi travmatik lezyonlar oluşabilir. Cinsel organlar dışında vücudun diğer yerlerinde de bunun gibi belirtiler bulunabilir. Vajina içinde ve dışında genital bölge çevresinde olayın mağduru ve failini iç çamaşırlarında meni ve meni lekeleri bulunabilir.
Türler > Oral

Zorla oral birleşme gerçekleştirmek de tecavüz sayılmaktadır. Eylem; akıl ve bedensel zayıflıktan yararlanılarak gerçekleştirilmedikçe ve zor kullanılmadıkça ırza geçme olarak kabul edilmez.
Türler > Irza geçmeye teşebbüs

Kişi bütün hazırlıklarını tamamlamış, ancak eylemin gerçekleştirilmesi sırasında kişinin elinde olmayan bir nedenle eylem gerçekleşemez ise, bir başka anlatımla kişi amacına ulaşamazsa olay, ırza geçmeye teşebbüstür. Kişinin direnç göstermesi durumunda olay teşebbüs aşamasında kalır. Eksik veya tam teşebbüs hâlinde anüs ve vajen çevresinde sıyrıklar, ekimozlar ve yırtıklar görülebilir.
Dağılım

Birleşmiş Milletler Uyuşturucu ve Suç Ofisi, tecavüzün kurbanlarının çoğunlukla kadın, faillerinin ise çoğunlukla erkek olduğunu açıklamıştır. Kadınlara karşı tecavüzün büyük bir kısmının polise iletilmediği, tecavüz kurbanı sayısının ise aslen bildirildiğinden daha çok olduğu düşünülmektedir.
Tecavüzlerin çoğu, kurbanın tanıdığı biri tarafından gerçekleştirilmekte olup yabancı biri tarafından tecavüz daha nadir olmaktadır. Amerikalı Rape, Abuse & Incest National Network adlı kuruluşa göre her 10 tecavüzden 7'sinde kurban faili tanımaktadır.
Yasal Yaptırımlar

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102. maddesinin 2. fıkrasına göre birine tecavüz eden kişi 12 yıldan az olmamak üzere hapis cezası ile cezalandırılır. Suçun mağduru faile karşı tazminat davası açarak, uğradığı maddi ve manevi zararların giderilmesini de talep edebilir.
100.000 kişi başına düşen kadın tecavüzü olayları. (2018)
Yayalar, Sivaslı

| Yayalar |
| --- | --- |
Köy

 Uşak'ın Türkiye'deki konumu
YayalarYayalar'ın Uşak'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Uşak
İlçe: Sivaslı
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 873 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 1.710
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0276
İl plaka kodu: 64
Posta kodu: 64802
Yayalar, Uşak ilinin Sivaslı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyde eski dönemlere ait yerleşimlerin izleri görülmektedir. Köy sınırları içerisinde yer alan Kale Mevkiinde Roma dönemine ait bir yerleşimin kalıntıları bulunmaktadır. Köyün 2 km güneybatısındaki Ambarkaya Mevkiinde Tunç Çağı ve Roma dönemlerinde kullanılan yerleşimin izleri vardır. Kocamezar Mevkiinde de Roma dönemine ait mezarlara rastlanmaktadır.
Günümüz Yayalar yerleşiminden Osmanlı dönemine ait 1676 tarihli Avârız Defterinde bahsedilmiş olup, o dönem Uşak kazasına bağlı olan köyde avarıza konu 20 neferin yaşadığı belirtilmiştir. 20. yüzyıl başlarında Ulubey nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilen yerleşim, 1935 yılında yapılan nüfus sayımında Sivaslı nahiyesine bağlı olarak görülmektedir. 1953 yılında Sivaslı ilçe olmasıyla da bu ilçenin köyü statüsüne ulaşmıştır. 2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Belde teşkilatı, 6360 sayılı kanunla 2014 yılında kapatılmıştır.
Coğrafya

Uşak iline 40 km, Sivaslı ilçesine 12 km uzaklıktadır. Kuzeyde Azizler Köyün, güneyinde Ağaçbeyli köyü, batısında Budaklar köyü, doğusunda ise Tatar beldesi bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre belde/köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 1.710
2018: 1.695
2017: 1.729
2016: 1.770
2015: 1.808
2014: 1.823
2013: 1.909
2012: 1.976
2011: 1.877
2010: 1.887
2009: 1.900
2008: 1.901
2007: 2.000
2000: 2.139
1990: 2.308
Yönetim > Belediye başkanlığı

| Seçildiği yıl | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2009: Halil Özkan (AKP)
2004: Halil Özkan (AKP)
1999: Mustafa Vural (FP)
1994: Mustafa Vural (RP)
Systrace

| --- | --- |
Orijinal yazar(lar): Niels Provos
Güncel sürüm: 1.6g
İşletim sistemi: Unix-like
Tür: Computer security
Lisans: BSD-like
Resmî sitesi: www.citi.umich.edu/u/provos/systrace/ 
Systrace, sistem çağrıları için erişim politikaları uygulayarak bir uygulamanın sisteme erişimini sınırlayan bir bilgisayar güvenlik aracıdır. Bu, arabellek taşmalarının ve diğer güvenlik açıklarının etkilerini azaltabilir. Niels Provos tarafından geliştirilmiştir ve çeşitli Unix benzeri işletim sistemlerinde çalışır.
Systrace özellikle güvenilmeyen veya sadece ikili uygulamaları çalıştırırken kullanışlıdır ve sistem çağrısı bazında ayrıcalık yükseltme olanakları sağlayarak potansiyel olarak tehlikeli setuid programlara olan ihtiyacı ortadan kaldırmaya yardımcı olur. Ayrıca, bir uygulama için temel bir politika oluşturulmasına yardımcı olmak için etkileşimli ve otomatik politika oluşturma özellikleri de içerir.
Systrace eskiden OpenBSD'ye entegre edilmişti, ancak Nisan 2016'da kaldırıldı (OpenBSD 5.9 sonrası rehin lehine). Linux ve Mac OS X için mevcuttur, ancak OS X portu şu anda bakımsızdır. Düzeltilmemiş birkaç uygulama sorunu nedeniyle 2007 sonunda NetBSD'den kaldırılmıştır. 1.6f sürümünden itibaren Systrace çekirdek yaması ile 64-bit Linux 2.6.1'i desteklemektedir.
Özellikler

Systrace aşağıdaki özellikleri destekler:
Güvenilmeyen ikili uygulamaları sınırlandırır : Bir uygulamanın yalnızca ilkede izin verildiği belirtilen sistem çağrılarını yapmasına izin verilir. Uygulama açıkça izin verilmeyen bir sistem çağrısını yürütmeye çalışırsa, bir alarm verilir.
Grafik kullanıcı arabirimi ile etkileşimli ilke oluşturma : Politikalar, Systrace'in grafiksel bir ön ucu aracılığıyla etkileşimli olarak oluşturulabilir. Ön uç, şu anda politika tarafından kapsanmayan sistem çağrılarını ve parametrelerini gösterir ve kullanıcının beklendiği gibi çalışana kadar politikayı iyileştirmesine olanak tanır.
Farklı emülasyonları destekler : Linux, BSDI, vb. .
Etkileşimsiz politika uygulaması :Bir politika eğitildikten sonra, mevcut politika tarafından kapsanmayan tüm sistem çağrılarını reddetmek için otomatik politika uygulaması kullanılabilir. Tüm ihlaller Syslog'a kaydedilir. Bu mod, web sunucusu gibi sistem hizmetlerini korurken kullanışlıdır.
Uzaktan izleme ve izinsiz giriş tespiti : Systrace, ağı kullanan bir ön uç kullanarak çoklu ön uçları destekler, çok gelişmiş özellikler mümkündür.
Ayrıcalık yükseltme : Özel bir politika ifadesi, seçilen sistem çağrılarının daha yüksek ayrıcalıklarla çalışmasına izin verir, örneğin ham bir soket oluşturmak gibi.
Güvenlik açığı geçmişi

Systrace geçmişte aşağıdakiler de dahil olmak üzere bazı güvenlik açıklarına sahipti:
Sistem Çağrı Sarmalayıcılarında Eş Zamanlı Güvenlik Açıklarından Yararlanma 31 Mayıs 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Robert Watson'ın İlk USENIX Workshop On Offensive Technologies'den (WOOT07) makalesi, systrace dahil çeşitli sarmalayıcı platformlardaki sistem çağrısı sarmalayıcı izlerini analiz ediyor
Google Security, Systrace'te yerel ayrıcalık artışı keşfetti 2 Kasım 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
NetBSD'de yerel kök istismarı 2 Kasım 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Systrace'deki güvenlik açıkları 11 Haziran 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Myint Swe

Myint Swe (Birmanca: မြင့်ဆွေ) (d. 24 Haziran 1951), Myanmarlı asker ve siyasetçi. Swe, Asya ülkesi Myanmar'da 21 Mart 2018 ile 30 Mart 2018 tarihleri arasında geçici olarak devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.
2011 ile 2016 yılları arasında Yangon Bölgesi başkanlığı görevini yürüten Swe, 30 Mart 2016 tarihinden bu yana birinci devlet başkan yardımcısı olarak görev yapmıştır. Bu süreçte dönemin devlet başkanı Htin Kyaw'ın ani istifası sonrası 21 Mart 2018 tarihinde geçici olarak tüm devlet başkanlığı görevlerini üstlenmiştir.
Myanmar yasasına göre istifa eden devlet başkanı yerine yedi gün içerisinde yeni bir devlet başkanı seçilmesi gereği 29 Mart 2018 tarihinde gerçekleştirilmiş, bu doğrultuda yeni devlet başkanı olarak Win Myint seçilerek geçici başkan Swe makamı yeni seçilen devlet başkanına devrederek makamdan ayrılmıştır.
1 Şubat 2021 tarihinde olağanüstü hâl ilan edilmiş, yürütme, yasama ve yargıya ait tüm yetkiler bir yıllığına silahlı kuvvetler komutanına devredilmiştir. Ordu kökenli devlet başkan yardımcısı Myint Swei, geçici devlet başkanı ilan edilmiştir.
Nakşidil Sultan

| Nakşidil Sultan |
| --- | --- |

Doğum: (?) Temmuz veya Ağustos 1768 1766(?)
Ölüm: 28 Temmuz 1817 İstanbul
Defin yeri: Nakşidil Sultan Türbesi,  Fatih Camii, İstanbul
Milliyet: Gürcü veya Çerkes
Din: İslam
Evlilik: I. Abdülhamid
Çocuk(lar): II. Mahmud

Nakşidil Sultan (d. 1768 - ö. 28 Temmuz 1817 veya 22 Ağustos 1817), Osmanlı padişahı II. Mahmud'un annesi, Valide Sultan ve I. Abdülhamid'in eşiydi.
Hayatı

Fransız asıllı olduğu doğru değildir. Milliyeti ve saray öncesi hayatına dair kesin bir bilgi bulunmamakla beraber Kafkas kökenli olabileceği söylenmektedir.  Nakşidil Valide Sultan 1783 yılında I. Abdülhamid'in eşi oldu. Osmanlı kaynaklarında padişah II. Mahmud'un öz annesi olarak bilinmekle birlikte, bazı batı kaynaklarında II. Mahmud'u evlat edinerek yetiştiren kadın olduğu öne sürülmüştür. II. Mahmud 1808 yılında tahta çıktığında Nakşidil Valide Sultan oldu. 28 Temmuz 1817 tarihinde öldü. Cenazesi İstanbul Fatih Camii avlusundaki Nakşidil Sultan Türbesi'ne gömüldü.
Kökeni

Nakşidil Sultan'ın kökeni ölümünden sonraki yıllarda batı ülkelerinde birçok söylentilere yol açmış, çok sayıda romana konu olmuştur. Bu söylentiler genel olarak Nakşidil Sultan'ın Fransız imparatoru Napolyon Bonapart'ın eşi Josephine'in kuzeni olduğu yolunda yoğunlaşmaktadır. Söylentilere göre Nakşidil Sultan Temmuz veya Ağustos 1768'de Marthe Aimée du Buc de Rivery adıyla Fransa'nın bir kolonisi olan Martinik adasında zengin bir ailenin kızı olarak doğmuştu. Sonradan Napolyon Bonapart'ın eşi olacak olan Josephine, Aimée'nin kuzeniydi. Aimée, Fransa'ya eğitim için yollanmıştı. Bir gün Fransa'daki okulundan memleketine geri dönerken Mayorka açıklarında seyahat etmekte olduğu gemiye Cezayirli korsanlar saldırarak onu esir aldılar. Daha sonra Aimée, Cezayir'in beyi tarafından padişaha hediye olarak İstanbul'a gönderildi. Haremde Nakşidil adını aldı. Günümüzde Martinik adasını ziyaret eden turistlere, dünyanın iki büyük imparatorluğunun en yüksek düzeyine yükselmiş iki kuzen olan Josephine Bonapart ve Nakşidil Sultan'ın o adada doğmuş olduğu anlatılmaktadır ve bu söylenti ada için önemli bir ilgi alanı haline gelmiştir.
Christine Isom-Verhaaren'e göre doğruluğu kanıtlanmamış olan bu söylentilerin yayılmasında Fransız ve Osmanlı Devletlerinin de payı vardır. Osmanlı padişahı Abdülaziz'in 1867 yılında Fransa'ya yaptığı seyahat sırasında III. Napolyon (Napolyon Bonapart'ın eşi Josephine'in torunu) Fransız basınına Abdülaziz Sultan'la akraba olduklarını söylemiştir. Ancak o dönemde Fransız ve Osmanlı İmparatorluklarının bir ittifak içinde oldukları düşünülürse bu söylentilerin siyasi amaçlı olması oldukça mümkündür.
Necdet Sakaoğlu'nun bildirdiğine göre, Nakşîdil Sultan hakkında Gürcü asıllı olduğu söylenir ancak harem öncesi hayatı ve milliyeti hakkında kesin bilgi yoktur. Aimée du Buc de Rivéry'nin Nakşîdil Sultan olduğu iddiası ise bir yakıştırmadan ibaret olup, Aimée du Buc de Rivéry Martinik adasına dönerken yolda boğulmuştur.
Hakkında yazılan roman ve kitaplar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Janet Wallach, Seraglio, New York, Doubleday, 2003 ISBN 0-385-49046-1.
Barbara Chase-Riboud, Valide: A Novel of the Harem, New York, Avon, 1986 ISBN 0-688-04334-8.
Maurizio Costanza, La Mezzaluna sul filo - La riforma ottomana di Mahmûd II, Marcianum Press, Venezia, 2010 (appendix.1)
Prince Michael of Greece, Sultana, New York, Harper and Row, 1983 ISBN 0-380-68502-7.
March Cost, The Veiled Sultan (New York: Vanguard Press, 1969 ISBN 0-8149-0666-4.
Lesley Blanch, The Wilder Shores of Love, New York: Simon and Schuster, 1954 ISBN 0-7867-1030-6.
Benjamin A. Morton, The Veiled Empress: An Unacademic Biography, New York: G. P. Putnam's Sons, 1923 ASIN B00085ON5K.
Hayatını konu alan filmler

The Favorite25 Haziran 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1989)
Nakşidil Sultan (dizi) (2011)
Esir Sultan (dizi)(2012)
Nakş-î Dil Valide Sultan'ın öz oğlu ya da manevî evâtlığı  Halife Sultan II. Mahmut, (Mahmud-ı sānī) محمود ثانى Han.
Nakş-î Dil Valide Sultan'nın defin yeri İstanbul Fatih'deki Fatih Camii avlusunda bulunan Nakş-î Dil Valide Sultan Türbesi'ndedir.
Nakş-î Dil Valide Sultan'ın manevî evâtlığı Gazi Halife Sultan II. Mahmut, (Mahmud-ı sānī) محمود ثانى Han, Gerçekleştirmiş olduğu kıyâfet inkılâbından sonraki giysileriyle.