Azolla
Türler > Azolla Bölümü

Azolla cristata Kaulf. (bu isim Azolla caroliniana Willd'e göre önceliklidir . )
Azolla filiculoides Lam.
Azolla rubra R.Br.
Fosil kayıtlarından en az altı soyu tükenmiş tür bilinmektedir:
Azolla intertrappea Sahni & H.S. Rao, 1934 (Eocene, India)
Azolla berryi Brown, 1934 (Eocene, Green River Formation, Wyoming)
Azolla prisca Chandler & Reid, 1926 (Oligocene, London Clay, Isle of Wight)
Azolla tertiaria Berry, 1927 (Pliocene, Esmeralda Formation, Nevada)
Azolla primaeva (Penhallow) Arnold, 1955 (Eocene, Allenby Formation, British Columbia)
Azolla boliviensis Vajda & McLoughlin, 2005 (Maastrichtian - Paleocene, Eslaboacuten Formation and Flora Formation Bolivia)
Azolla oldukça verimli bir bitkidir . Koşullara bağlı olarak  biyokütlesini 1.9 gün veya daha fazla bir sürede ikiye katlar ve Asya pirinç tarlalarında verim 8-10 ton taze madde/ha'ya ulaşabilir. Hindistan'da Azolla pinnata için 37.8 t taze ağırlık/ha (2.78 t DM/ha kuru ağırlık) rapor edilmiştir (Hasan ve diğerleri, 2009).
Azolla, kökleri suda asılı olan çok sayıda küçük, üst üste binen pul benzeri yapraklar vasıtasıyla su yüzeyinde yüzer. Atmosferik nitrojeni sabitleyen siyanobakteri Anabaena azollae ile simbiyotik bir ilişki oluştururlar. Bitki, tatlı su alanlarını kolayca kolonize edebilir ve büyük bir hızla büyüyebilir - her iki ila üç günde bir biyokütlesini ikiye katlar. Büyümesi üzerindeki tipik sınırlayıcı faktör fosfordur . Örneğin ötrofikasyon veya kimyasal akış nedeniyle bol miktarda fosfor, genellikle Azolla çiçeklenmesine yol açar. Bilinen diğer tüm bitkilerden farklı olarak, simbiyotik mikroorganizması doğrudan bir nesilden diğerine aktarılır. A. azollae, genlerinin birçoğu ya kaybolmuş ya da Azolla'nın hücrelerindeki çekirdeğe aktarılmış olduğundan, tamamen konağına bağımlıdır.
Azolla'nın nitrojen sabitleme özelliği, özellikle güneydoğu Asya'nın bazı bölgelerinde biyogübre olarak yaygın şekilde kullanılmasına yol açmıştır. Bitki, bin yılı aşkın bir süredir Çin'de tarımsal üretkenliği desteklemek için kullanılıyor. İlkbaharda çeltik tarlaları su altında bırakıldığında, Azolla ekilebilir ve daha sonra hızla çoğalarak suyu kaplayarak yabani otları bastırır. Çürüyen bitki materyali, pirinç bitkileri için suya nitrojen salarak yılda hektar başına dokuz tona kadar protein sağlar.
Azolla, dünyanın birçok yerinde, bazı su kütlelerini tamamen kaplayan yabani otlardır . Hiçbir sivrisineğin eğrelti otunun kaplamasına girerek yumurtalarını suya bırakamayacağı efsanesi, bitkiye yaygın  "sivrisinek eğreltiotu" adını verir  ve bazı larvaların hayatta kalmasını engelleyebilir.
Çoğu tür, parlak güneş ışığı ve aşırı sıcaklıklar da dahil olmak üzere  çeşitli streslere yanıt olarak büyük miktarlarda deoksiantosiyanin üretebilir ve su yüzeyinin yoğun bir kırmızı halıyla kaplanmış gibi görünmesine neden olur. Otçul besleme, deoksiantosiyaninlerin birikmesine neden olur ve yapraklardaki çoklu doymamış yağ asitlerinin oranında bir azalmaya yol açar, böylece lezzetlerini ve besleyici değerlerini düşürür.
Azolla, uzun süreli donmanın yaşandığı kışlarda hayatta kalamaz, bu nedenle yabani ot olarak kendisini yetiştiremediği yerlerde süs bitkisi olarak yetiştirilir. Tuzluluğa toleranslı değildir; normal bitkiler ‰ 1-1.6'dan daha fazla tuzlulukta yaşayamazlar ve şartlandırılmış organizmalar bile ‰ 5.5'in üzerinde tuzlulukta ölürler.