Çartizm
1842 senesi

1842, eylemler, ayaklanmalar ve protestolarla geçen ve belki de 19. yüzyılda iktidarı siyasi açıdan en çok zorlayan yıl oldu. Mayıs 1842'de, üç milyondan fazla imzaya sahip, ikinci bir dilekçe Parlamentoya sunuldu. Ancak bu dilekçe de ilki gibi Parlamento tarafından reddedildi. Parlamento'nun bu tutumu karşısında Northern Star gazetesinde çıkan yorumda şöyle yazılmaktaydı:
Üç buçuk milyon insan, sessizce, vakarla, düzgün bir şekilde ve barış içinde, fakat kararlı bir şekilde, kendilerini yönetenlerden sadece adaletle davranmalarını talep ettiler. Ne yazık ki, yöneticiler sağır taklidi yapıp, bu haklı isteği duymazdan geldiler. Üç buçuk milyon insan yapılan hataları açıklamak için izin istedi. Taleplerinde ne kadar haklı olduklarını göstermek, ispatlamak istediler. Fakat Parlamentonun bu konuda bulduğu çözüm, bu taleplere kulaklarını kapatıp, sırtını dönmek oldu. Üç buçuk milyon insan ellerinde zeytin dallarıyla, ayrıcalıklı hakim sınıfa, YASALAR ÖNÜNDE EŞİTLİK prensibinde, sağlam bir işbirliği ve birlikte yaşama teklifi yaptı. Fakat egemenler, bu teklifi ellerinin tersiyle bir kenara ittiler. İşçi sınıfı hala "köle sınıf". Kölelik yaftası hala üzerimize yapışık. İşçi sınıfını aşağılayan anlayış hala devam ediyor ve insanlar kesinlikle özgür değil.
1842 yılında yaşanan ekonomik depresyona, işçiler bir dizi grevle reaksiyon gösterdi. İşverenler de buna ücretlerde kesinti yapmak suretiyle yanıt verdiler. Şimdi, bildirgedeki (People's Charter) taleplerin yaşama geçirilmesine ilaveten, ücretlerin yükseltilmesi ve eski seviyesine getirilmesi yönündeki istekler de eklenmişti. İşçiler, başlıcaları Midlands, Lancashire, Cheshire, Yorkshire ve İskoçya'nın Strathclyde bölgesinde olmak üzere, İngiltere'de 14 ve İskoçya'da da 8 farklı kontlukta greve gittiler. Grevciler, ücretlerin eski seviyesine çıkartılmasını ve "bildirgede" yazan taleplerin hayata geçirilmesini talep ediyorlardı. Bu grevlerin ne kadarının doğrudan Çartist hareketlerle ilişkilendirileceği, bugün de tartışma konusudur. Leeds Mercury isimli gazete, bu grevleri 'Çartist Ayaklanma' olarak tanımlıyordu. Fakat "Mısır Yasası" (Corn Laws) karşıtlarından oluşan bir grubun en:Anti-Corn Law League, bazı üretici üyelerinin, kasıtlı olarak değirmenlerini kapatarak, manipülatif şekilde huzursuzluğu arttırdıkları şüphesi, hiçbir zaman ortadan kaybolmamıştır. İş bırakma eylemlerine o dönemde  genel olarak Plug Plot (fişi çekmek, şalteri indirmek) adı verilmişti. Zira protestocular, fabrikalarda üretim çarklarının dönmesini sağlayan buhar kazanlarının vanalarını kapatıyorlardı. Çok daha sonra, 20. yüzyıl tarihçileri tarafından  Genel Grev  (General Strike) tabiri kullanılmaya başladı. Bazı modern tarihçilerde Grev Dalgası (Strike Wave) tabirini kullanmayı tercih ettiler. Ağustos başlarında Staffordshire Potteries'de başlayan huzursuzluk, kuzeye, Cheshire ve Lancashire'a (ki, o dönemde Lanchire'a bağlı Manchester'da, toplanan Çartist liderler, ayın 16'sında grev kararı aldılar). Ayın 13'ünde başlayan grev, kısa sürede İskoçya'ya ve West Yorkshire'a sıçradı. Kitle hareketleri yanında, ciddi şiddet eylemlerini de beraberinde getirdi. Potteries ve West Riding'de, yakıp yıkmaların yanı sıra, polis konvoylarına bile baskınlar düzenlendi. Hükûmet ayaklanmayı bastırmak için orduyu kullandı. Ancak, bu mücadelede yenilen işçilerin, tekrar işbaşı yapmalarını sağlamak, ciddi bir sorun teşkil ediyordu. 19 Ağustos tarihinde, işçiler tekrar işbaşı yapmaya başladılar. Sadece Lancashire ve Cheshire'da Eylül sonuna kadar grev işleri sekteye uğratmaya devam etti. En son 26 Eylül'de, Manchester'daki dokuma fabrikalarında  işbaşı yapıldı.
Devletin grev ve ayaklanmalara verdiği yanıt da sert oldu. Çartist liderler Feargus O'Connor, George Julian Harney ve Thomas Cooper tutuklandı. 1842 yazının sonunda, yüzlerce kişi hapsedildi. Sadece Potteries'de 116 kadın ve erkek hapsedildi. Aralarında William Ellis'in de bulunduğu birkaç düzine insan da, düzmece kanıtlarla sürgün edildi. Başsavcının şahsen ilgilendiği, Thomas Cooper'la birlikte diğer 57 kişinin (Çartist hareketin ülke çapındaki yöneticileri de bu kişiler arasındaydı) yargılandığı dava, hükûmetin en çok önem verdiği yargılamaydı. Ancak bu dava hiç de hükûmetin istediği gibi sonuçlanmadı. Sanıklar hakkında ciddi bir suçlama yapılamadı. İsnat edilen bir takım önemsiz suçlamalar da cezaya çarptırılmadı. Sadece Cooper tek başına, Potteries mitinginde yaptığı konuşma sebebiyle, ayrı bir davada hüküm giydi. Hapiste, Purgatory of Suicides (intiharlar arafı) isimli, ünlü ve çok uzun şiiri yazdı