stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Balıkesir'de 1961 Türkiye genel seçimleri
İlçelerde en yüksek oyu alanlar

| İlçe | Parti |
| --- | --- |
Merkez: Adalet Partisi
Ayvalık: Adalet Partisi
Balya: Adalet Partisi
Bandırma: Adalet Partisi
Bigadiç: Adalet Partisi
Burhaniye: Cumhuriyet Halk Partisi
Dursunbey: Adalet Partisi
Edremit: Adalet Partisi
Erdek: Adalet Partisi
Gönen: Adalet Partisi
Havran: Adalet Partisi
İvrindi: Adalet Partisi
Kepsut: Adalet Partisi
Manyas: Adalet Partisi
Savaştepe: Adalet Partisi
Sındırgı: Cumhuriyet Halk Partisi
Susurluk: Adalet Partisi
Seçilenler

| İsim | Parti |
| --- | --- |
Cihat Bilgehan: Adalet Partisi
Ahmet Aydın Bolak: Cumhuriyet Halk Partisi
Kaya Bulut: Adalet Partisi
Mithat Şükrü Çavdaroğlu: Adalet Partisi
Gökhan Evliyaoğlu: Adalet Partisi
Fenni İslimyeli: Cumhuriyet Halk Partisi
Cevat Kanpulat: Adalet Partisi
Ahmet İhsan Kırımlı: Adalet Partisi
Süreyya Koç: Cumhuriyet Halk Partisi
Mehmet Tiritoğlu: Cumhuriyet Halk Partisi
Cihat Turgut: Adalet Partisi
Mâlvâ Sultanlığı

Mâlvâ Sultanlığı, 1401'den 1562'ye kadar Mâlvâ bölgesinde hüküm süren ve günümüzdeki Hindistan'ın Madhya Pradeş eyaletini ve Güneydoğu Racastan'ı kapsayan bir geç Orta Çağ krallığıydı. 1401 yılında Timur'un istilası ve Delhi Sultanlığı'nın dağılmasının ardından Malva'yı bağımsız bir krallık haline getiren Dilaver Han tarafından kurulmuştur.
1519'daki Gagron Muharebesi'nin ardından Sultanlığın büyük bir kısmı Mewar Rana Sanga'nın Maharana'sının kısa süreli kontrolü altına girmiş ve vasallarından biri olan Medini Rai'yi Sultanlığı yönetmesi için atamıştır. 1562 yılında son hükümdarı Baz Bahadur yönetiminde Sultanlık, Babür İmparatorluğu tarafından fethedildi ve imparatorluğun bir subahı haline getirildi. Sultanlık, var olduğu süre boyunca ağırlıklı olarak Afgan ve Türk-Afgan hanedanları tarafından yönetildi.
Mandu'daki Hûşeng Şah'ın Mezarı
Kökeni

Dilâver Han, Afgan veya Türk - Afgan  Delhi Sultanlığı'nın valisiydi. Dilâver Han 1392'den sonra Delhi'ye haraç ödemeyi bıraktı. 1437'de, Delhi Sultanlığı'nın Halci Türk-Afgan soyundan gelen Halci hanedanından Mahmud Han tarafından Dilâver Han'ın Guri hanedanı devrildi. Halcilerin tahttan indirilmesinden sonra, Şir Şah Suri yönetimindeki Mâlvâ'nın Afgan valisi Şucaat Han tarafından yönetildi. ucaat Han'ın oğlu Baz Bahadur 1555'te bağımsızlığını ilan etti ve Mâlvâ Sultanlığı'nın sonuna kadar hüküm sürdü.
Tarihi > Gurlu hanedanı

Mâlvâ Sultanlığı, 1392'de bağımsızlığını ilan eden ancak 1401'e kadar kraliyet bayrağını fiilen üstlenmeyen Delhi Sultanlığı'nın Mâlvâ valisi olan Dilâver Han tarafından kuruldu. Başlangıçta Dhar yeni krallığın başkentiydi, ancak kısa süre sonra Mandu'ya taşındı ve şehrin adı Şadiabad (neşe şehri) olarak değiştirildi. Onun ölümünden sonra yerine oğlu Alp Han geçti ve Hûşeng Şah ünvanını aldı.
I. Muzaffar Şah komutasındaki Muzafferiler, Hûşeng'ı baba katili olmakla suçladılar ve Mâlvâ'yı işgal ettiler. Hûşeng yenildi ve esir alındı, Dhar'daki yerine ise bir Muzafferi valisi atandı.
Tarihi > Halaç Hanedanlığı

Dilâver Han tarafından kurulan Gurlu Hanedanı, 16 Mayıs 1436'da kendini kral ilan eden Mahmud Şah tarafından değiştirildi. Onun kurduğu Halaç hanedanı 1531 yılına kadar Mâlvâ'da hüküm sürdü.
Sultanlık, Rajput şefi Rana Sanga'nın Mewar'ı işgal etmeye devam etmesinden sonra 1519'da büyük bir gerileme yaşadı. I. Mahmud Şah Halacî'nin yerine en büyük oğlu Giyaseddin Şah geçti. Giyaseddin'in son günleri, iki oğlu arasındaki taht mücadelesiyle sertleşti ve Nasiriddin, Alaaddin'e karşı zafer kazanarak 22 Ekim 1510'da tahta çıktı. Son hükümdar II. Mahmud Şah, Mandu kalesinin 25 Mayıs 1531'de Bahadur'un eline geçmesinin ardından Gujarat Sultanı Bahadur Şah'a teslim oldu.
Tarihi > Muzafferilerin Fethi

II. Mahmud Şah, 1518 yılından itibaren Gucerât Sultanı'nın vasalıydı. Son hükümdar Mahmud Şah II, 25 Mayıs 1531'de Mandu kalesinin Bahadur'un eline geçmesinin ardından Gujarat Sultanı Bahadur Şah'a teslim oldu. 1531-1537 yılları arasında krallık Bahadur Şah'ın kontrolü altına girdi, ancak Babür imparatoru Hümâyun Şah 1535-36 yılları arasında kısa bir süreliğine ülkeyi ele geçirdi. Gucerâtlılar Mâlvâ'yı yeniden ele geçirerek 1542 yılına kadar Bahadur Şah'a bağlı kaldılar.
Tarihi > Yeniden Halaç hanedanı

1537'de, önceki Halci hanedanı yöneticilerinin eski bir subayı olan Kadir Şah, eski krallığın bir kısmı üzerindeki kontrolü yeniden ele geçirdi. Fakat 1542 yılında Şir Şah Suri, onu yenerek krallığı ele geçirdi ve Şucaat Han'ı vali olarak atadı. Oğlu Baz Bahadur 1555 yılında bağımsızlığını ilan etti. Gucerât'ın Mahmud Han'ın eski Veziri Darya Han Gucerâtî, Ujjain'i yönetiyordu.
1561 yılında İmparator Ekber, Adham Han ve Pir Muhammed Han önderliğindeki Babür ordusunu Mâlvâ'ya gönderdi ve ordu 29 Mart 1561'de Sarangpur Muharebesi'nde Baz Bahadur'u yenerek Mâlvâ'nın Babürler tarafından fethiyle sonuçlandı. Ekber, kısa bir süre sonra Adham Han'ı geri çağırdı ve komutayı Pir Muhammed'e devretti. Pir Muhammed, Khandesh'e saldırdı ve Burhanpur'a kadar ilerledi, ancak üç gücün oluşturduğu bir koalisyon tarafından yenildi: Khandesh'in Miran II. Mübarek Şah'ı, Berar Sultanlığı'nın Tufal Han'ı ve Baz Bahadur. Pir Muhammed geri çekilirken öldü. Konfederasyon ordusu Moğolları takip etti ve onları Mâlvâ'dan çıkardı. Baz Bahadur kısa bir süreliğine de olsa krallığını yeniden kazandı. 1562 yılında Ekber, Özbek Abdullah Han komutasında bir ordu daha gönderdi ve bu ordu sonunda Baz Bahadur'u mağlup etti. Chittorgarh'a kaçtı. Babür İmparatorluğu'nun Malve Subah'ı (en üst düzey eyaleti) oldu, merkezi Ujjain'deydi ve Abdullah Han ilk valisi oldu.
Sanat

Saltanat döneminde pek çok dikkat çekici resimli yazma eser hazırlanmıştır. Şu anda Delhi Ulusal Müzesi'nde bulunan Kalpa Sutra'nın (1439) resimli bir el yazması I. Mahmud Şah döneminde Mandu'da hazırlanmıştır. Ancak en ilginci, Giyaseddin Şah'ın birçok portresini taşıyan, ancak kolofonunda Nasiriddin Şah'ın adı geçen, yemek pişirme sanatı üzerine bir inceleme olan Nimat Nama'nın el yazmasıdır. Bu dönemin diğer önemli resimli yazma eserleri arasında nadir kelimeler sözlüğü olan Miftah-ul-Fuzala, Hacı Mahmud'un çizdiği Bustan (1502) ve Acaib-us-San'ati (1508) sayılabilir. Şu anda Delhi Ulusal Müzesi'nde bulunan Anwar-i-Suhaili'nin bir başka el yazması da muhtemelen bu döneme aittir.
Hükümdarlar

Nasır Şah'ın Hicri 915 (= MS 1509–1510) tarihli gümüş yarım tankası
II. Muhammed Şah'ın Hicri 917 (= MS 1511–1512) tarihli gümüş yarım tankası
Baz Bahadur'un gümüş tankı
Hükümdarlar > Gurlu/Ghorlu hanedanı (1401–36)

Mâlvâ Sultanlığı'nın ve komşu Güney Asya devletlerinin konumu, MS 1525 civarında, Babür İmparatorluğu'nun kuruluşunun arifesinde.
Dilâver Han 1401–1406
Hüsameddin Hûşeng Şah 1406–1435
Taceddinin I. Muhammed Şah 1435–1436
Hükümdarlar > Khalji Hanedanı (1436–1531)

I. Mahmud Şah Halacî 1436–1469
Giyaseddin Şah 1469–1500
Nasir-ud-Din Şah 1500–1510
Şihab-ud-Din Mahmud Şah II 1510–1531
Hükümdarlar > Ara dönem

Medini Rai (Mewar'ın hükümdarı Maharana Sanga'nın tebaası olarak) 1519–1528
Bahadır Şah (Gücerât Sultanı) 1531–1537
Hümâyun Şah (Babür imparatoru) 1535–1540
Hükümdarlar > Sonraki hükümdarlar

Kadir Şah 1540–1542
Şecaat Han (Şir Şah'ın valisi) 1542–1555
Baz Bahadır 1555–1562
Mandu'da Mâlvâ Sultanı Giyaseddin için Samosa'nın hazırlanması
Nimet Nâme'nin el yazmasından bir çizim
Bingöl'de 1961 Türkiye genel seçimleri

15 Ekim 1961 Türkiye genel seçimleri Bingöl ili sonuçları;
Sonuçlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Toplam seçmen sayısı
51.909

Sonuçlar
| Kıs. | Kıs. | Parti | Toplam | Oy oranı | MV Sayısı |  |  |  |  |  |  |
|  | YTP | Yeni Türkiye Partisi | 22.442 | %&0000000000000054.61000054,61 | 2 |  |  |  |  |  |  |
|  | CHP | Cumhuriyet Halk Partisi | 12.768 | %&0000000000000031.07000031,07 |  |  |  |  |  |  |  |
|  | CKMP | Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi | 4.814 | %&0000000000000011.71000011,71 |  |  |  |  |  |  |  |
|  | BĞMSZ | Bağımsızlar | 1.071 | %&0000000000000002.6100002,61 |  |  |  |  |  |  |  |
| Toplam | Toplam | Toplam | 41.095 | %100 | 2 |  |  |  |  |  |  |
İlçelerde en yüksek oyu alanlar

| İlçe | Parti |
| --- | --- |
Merkez: Yeni Türkiye Partisi
Genç: Yeni Türkiye Partisi
Karlıova: Yeni Türkiye Partisi
Kiğı: Cumhuriyet Halk Partisi
Solhan: Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi
Seçilenler

| İsim | Parti |
| --- | --- |
Mehmet Sıddık Aydar: Yeni Türkiye Partisi
Halit Rıza Ünal: Yeni Türkiye Partisi
Fransa-Prusya Savaşı

| g t Fransa-Prusya Savaşı |
| --- | --- |
Wissembourg – Forbach-Spicheren – Wörth – Borny-Colombey – Strasbourg – Mars-la-Tour – Gravelotte – Metz – Beaumont – Noiseville – Sedan – Bellevue – Châteaudun – Bouvet et Météor – Coulmiers – Amiens – Beaune-la-Rolande – Orléans – l'Hallue – Bapaume – Villersexel – Le Mans – Lizaine – Dijon - St-Quentin – Buzenval – Paris – Belfort
Fransa Prusya Savaşı (Almanca：Deutsch-Französischer Krieg, Fransızca: Guerre franco-allemande de 1870), 19 Temmuz 1870 - 10 Mayıs 1871 tarihleri arasında Fransız İkinci İmparatorluğu ile Prusya Krallığı arasında yapılan savaş. Fransa'da genellikle 1870 Savaşı olarak adlandırılır.
İkinci Fransa İmparatorluğu ve Prusya Krallığı arasında gerçekleşti.
Prusya, üyesi olduğu Kuzey Alman Konfederasyonu ve Güney Alman devletleri olan Baden, Württemberg ve Bavyera tarafından desteklendi. Prusya ve Alman ittifakının kesin zaferi; Prusya Kralı I. Wilhelm altında Almanya'nın birleşmesini sağladı. Ayrıca III. Napolyon'nun düşüşüne ve Fransız Üçüncü Cumhuriyeti'nin kurulmasına yol açarak İkinci Fransız İmparatorluğu'nun sonunu belirledi. Çözümün bir parçası olarak, Alsace bölgesi ve Lorraine topraklarının bir kısmı Prusya tarafından alındı. I. Dünya Savaşı neticesinde Versay Antlaşması ile Fransa'ya tekrar dönene kadar, Almanya'nın bir parçası olarak kaldı.
İki ulus arasındaki çatışma doruk noktasına II. İsabel'in 1868'deki düşüşünü izleyen süreçte Hohenzollern bir prensin İspanya tahtına aday olması ile ulaştı. Prusya Kralı ve Fransız Büyükelçisi arasındaki EMS telgrafı görüşmesi, olası savaşa halk desteğini kazanmak amacıyla her iki tarafta da sözde hakaretlere varana dek çarpıtılarak yayımlanır. Fransa seferberlik ilan ederek; 19 Temmuz 1870'te Prusya'ya savaş ilan etti ancak diğer Alman devletleri hızla Prusya tarafına katıldı.
Kısa süre içinde Prusya ve Alman kuvvetlerinin, kısmen demiryollarının daha verimli kullanımı ve Krupp Çeliğinden mamül daha iyi topçuları nedeniyle üstün olduğu ortaya çıktı. Dünyanın en yoğun demiryolu ağı sıralamasında Prusya dördüncüydü, Fransa ise hemen ardından beşinci. Prusya ve Almanların Doğu Fransa'da süratle kazandığı bir dizi zafer; III. Napolyon'nun bütün ordusuyla ele geçirildiği Sedan Muharebesi ile 2 Eylülde sonuçlandı. Savaş sona ermeden Üçüncü Cumhuriyet 4 Eylül 1870 tarihinde Paris'te ilan edildi ve Fransız direnişi önce Millî Savunma Hükûmeti ve daha sonra Adolphe Thiers liderliği yönetiminde devam etti.
Alman orduları, Kuzey Fransa genelinde gerçekleşen 5 ay süren bir dizi muharebeler sonunda yeni oluşturulmuş Fransa ordularını mağlup etti. Uzun bir kuşatma ardından, Paris 28 Ocak 1871 tarihinde düştü. Fransız sıcak hava balonlarını vurmak için özel üretilmiş Krupp yapımı uçaksavarların, bu kuşatma sırasında ilk kez kullanımı dikkate değerdir. Bu tarihten hemen on gün önceyse; Alman devletleri Prusya Kralı himayesinde birleştiklerini ilan etmişler; birleşen Almanya bir ulus devlet olmuş; Alman İmparatorluğu (II. Reich) kurulmuştu. Tarihteki üçüncü ve sonuncu Frankfurt Antlaşması, Paris Komünü sürerken 10 Mayıs 1871'de imzalandı.
Nedenleri

Fransa-Prusya Savaşı'nın sebepleri Napolyon Savaşları sonrasında oluşan Avrupa'daki yeni güç dengelerinde yatmaktadır. Fransa ve Almanya muharipler olmuş; Fransa kaybeden tarafta yer almış ve Napolyon Bonapart St. Helena adasına sürülmüştü. Almanya'da Prusya'nın artan etkisi Fransa'nın statü ve jeopolitik avantaj kaybına yol açmıştı. Şansölyelikten istifa etmeye zorlandıktan sonra Otto von Bismarck kitabında şöyle yazar; "Ben birleşik bir Almanya için öncelikle bir Fransa-Prusya Savaşı olması gerektiğini biliyordum". İmparator III. Napolyon ve Başbakan Émile Ollivier'nin iç siyasetteki sıkıntılarından kurtulmak istemeleri de Prusya'ya yönelik savaş ilanına katkıda bulundu.
Buna ek olarak, Otto von Bismarck, I. Wilhelm tarafından gönderilen telgrafı değiştirerek savaş ilanına Fransızları kışkırttı; Ems Telgrafı kamuoyuna açıklarken; Kralın, Alman elçisine küçük düşürücü şekilde davranmış gibi yansıttı. Altı gün sonra, Fransa Prusya'ya savaş ilan etti.
Karşıt Güçler

Fransız Ordusu bir kısmı daha önce Kırım Savaşı'nda, Cezayir'de, İtalya'daki Fransız-Avusturya Savaşları'nda yer almış ve Meksika'da İkinci Meksika İmparatorluğu'na destek için gönderilenler dahil yaklaşık 400.000 düzenli askerden oluşuyordu. Piyadeleri o zamanlar dünyanın en modern seri üretim ateşli silahlarından biri olan arkadan dolumlu Chassepot tüfekle donatılmıştı. Bir lastik conta halkası ve küçük mermi ile donanmış Chassepot yaklaşık 1.500 metre (4,900 ft) maksimum etkili menziline ulaşıyordu, kısa tekrar dolum süresi de cabası. Topçular yivli, ağızdan dolmalı Lahitte "4-libre" ile donatılmıştı. Buna ek olarak, ordu makineli tüfeklerin öncülerinden olan bir silaha sahipti: Mitralyöz; etkili ateş gücü olan ama kısa menzilli zayıf, taşıma imkânı sınırlı ve düşman eline kolaylıkla geçebilen. Mitralyözler, topçu arabalarına monte edilerek taşınır ve toplara benzer bir biçimde bataryalar halinde gruplandırılırdı. Ordunun başında III. Napolyon ile Mareşaller Francois Achille Bazaine, Patrice de Mac-Mahon ve Jules Trochu vardı. Prusya ordusu düzenli olmayan ama eğitimli askerlerden oluşmaktaydı. Askerlik çağına gelmiş her erkek için askerlik zorunluydu; bu sayede savaş sırasında Prusya ile Kuzey ve Güney Almanya'daki müttefikleri 1,2 milyon asker cepheye sürebilecek güçteydiler. Mevcut asker çokluğu düşmanı tamamen kuşatma ve imha etme avantajı sağladı. Ordu hala tasarımı 25 yıllık olan Königgrätz Muharebesi'yle şöhret kazanmış, iğne tetikli Dreyse Tüfeklerini kullanıyordu. İğne ateşleme sistemi eksikliklerini fazlasıyla telafi eden, çelik, arkadan yüklemeli 6 librelik Krupp'lar Prusya topçuları emrine verilmişti.
Kabuğa temasla patlatılan çinko toplar ve patlayıcılarla ateşlenen Krupp Topu 4,500 metre (14,800 feet) menzile ve Fransızların namludan yüklemeli toplarına göre yüksek ateş gücüne sahipti. Prusya ordusuna Feld-Mareşal Helmuth von Moltke ve Prusya Genelkurmayı tarafından komuta edildi. Prusya Ordusu, görevi yalnızca operasyonel hareketi yönetmek, lojistik ile iletişimi düzenlemek ve genel savaş stratejisini belirlemek olan Genelkurmayı ile Avrupa'da eşsizdi. Pratikte, diğer ordulardan farklı olarak kıta komutanı Prusya ordusunda çok daha önemli bir figürdü çünkü üstüne itiraz hakkı vardı. Bu nedenle, örneğin Veliaht Prens, babası Kralın itirazlarından çekinerek; General Leonhard Graf von Blumenthal'in önerilerine karşı çıkamamıştır.
Fransızlar halihazırda güçlü bir orduya sahip olduğundan ve Prusya ve diğer Alman devletleri ordu yedeklerini seferber edebilmeleri haftalar alacağından; sayı ve deneyim üstünlüğü olan Fransız askerleri bu avantajlarını korudu. Chassepot tüfeklerini kullanan Fransız ordusu siper savaşını yeğleyerek savunmaya dayalı bir strateji uygularken, Almanlar taktiklerini hücuma dayalı kuşatma savaşını mümkün kılan topçularına dayandırdı.
Askeri Hareketlerin Özeti

Alman seferberliği Fransızların karışıklık ve gecikmeler içindeki durumuna tezattı. Birçok Fransız birimleri geç veya yetersiz malzeme ile cepheye ulaşırken; Almanya 14 Temmuz'da başlayan seferberlik çalışmalarıyla, 18 gün içinde ileri bölgeye 380.000 asker taşımayı başardı. Karşı karşıya gelen Alman ve Fransız orduları, sağ ve sol kanatlar olarak gruplandırıldı. 6 Ağustos 1870 tarihinde Wörth Muhabere'sinde konumunu yitirince; Fransız sağ (güney) kanat komutanı Mareşal Patrice MacMahon, batıya doğru geri çekilir. Aynı gün 64 km. Kuzeybatıda bulunan Fransız sol kanat komutanı Mareşal Achille Bazaine; Saarbrücken yakınlarından Metz Kalesinin batısına atıldı. Daha fazla gerilere çekilmesi 16 ve 18 Ağustosta gerçekleşen iki çarpışmayla (sırasıyla Mars-la-Tour ve Gravelotte Muhabereleri) Alman sağ kanadı tarafından engellenmesi; 29 Ekimde aç kalan ordusunu teslim etmek zorunda kalana kadar Metz savunma hattının arkasına sığınmasını mecbur bıraktı.
MacMahon tarafından komuta edilen ve Napolyon eşlik ettiği Fransız sağ kanadı, Bazaine'i kurtarmak için harekete geçti ama 31 Ağustos'ta Sedan Savaşı'nda Almanlar tarafından tuzağa düşürülerek kuşatıldı. Bir çember içine alınan, III. Napolyon ve MacMahon emrindeki 83.000 Fransız askeri ile 2 Eylül'de teslim oldular. Bu teslimiyet, hala Metz'de bulunan Bazaine'in savaşın sonunu belirleyen hayati kararı vermesine sebep oldu. Fransız direnişini naçar sürdüren; ulusal savunmanın yeni yönetimi imparatorun tahtını yitirdiğini ve Üçüncü Cumhuriyet'in kurulduğunu, 4 Eylül 1870'te ilan etti. 19 Eylül'de Almanlar Paris'i kuşatmaya başladı. Yeni hükûmetin Dışişleri Bakanı Jules Favre, Bismarck ile görüşmesi; Almanların Alsace ve Lorraine bölgelerini istemesiyle kesildi. Geçici Hükûmetin önde gelen isimlerinden Léon Gambetta, bir balon içinde kuşatılmış Paris'ten kaçarak kırsalda yeni Fransız orduları düzenledi. Bu çaba Alman kuvvetlerini yenmeye yetmedi. Bazaine 27 Ekim'de bozulmamış 140.000 askeri ile Metz'de ve Paris ise 28 Ocak 1871 tarihinde teslim oldu.
Fransız Ordusu Hücumu > Saldırıya Hazırlık

28 Temmuz 1870'te III. Napolyon, güçlü ve devam eden seferberlikle büyümesi beklenen yeni ismiyle Ren Ordusu'nu komutasına aldı. Mareşal MacMahon Wissembourg yakınında 4 Piyade Tümeninden oluşan 1. Kolordu komutasını devraldı. Mareşal François Cancorbert, yedek kuvvet olarak Belçika üzerinden yürüyen Prusyalılara karşı koyma amacıyla 6. Kolorduyu Kuzey Fransa'daki Châlons-sur-Marne'a getirdi.
Mareşal Adolphe Niel'ın savaş öncesi düzenlediği bir planda Thionville'den Trier'e doğru ve Ren Nehri'nin doğusuna güçlü bir Fransız saldırısını seslendirdi. Bu plan, General Charles Frossard ve Bartélemy Lebrun tarafından; Almanya sınırına yakın defansif pozisyonunu koruyarak, herhangi bir Prusya saldırısını püskürtmek üzerine dayalı bir savunma planı lehine geri çevrildi. Avusturya ile Bavyera, Württemberg ve Baden'in Prusya'ya karşı bir intikam savaşına katılması beklenir, 1. Kolordu Bavyera Pfalz'ı işgal eder ve Avusturya-Macaristan kuvvetleri ile uyum içinde "özgür" Güney Alman devletlerinde ilerler. Bu yürüyüş ihtiyaç halinde VI. Kolordu ile takviye edilebilecektir.
Maalesef Prusya seferberliği General Frossard'ın planladığından, çok daha hızlı oldu. Avusturya-Macaristan, Yedi Hafta Savaşı nedeniyle Prusyalılara hala kızgındı ama Fransız emellerine destek vermesi, Güneyli Almanların da Fransızların amaçlarına olumlu bakmasıyla mümkün olabilirdi. Güney Alman devletlerinin ordularını Prusya'nın yardımına seferber etmesiyle bu gerçekleşemedi.
Fransız Ordusu Hücumu > Saldırıya Hazırlık > Saarbrücken İşgali

Hazırlıklarını tamamlamadan Moltke kuvvetlerine tüm gücüyle bir saldırı başlatması istenen Napolyon, büyük iç baskı altındaydı. Tüm Ren Ordusu'nun yürüyüşünden evvel General Frossard, Saarbrücken sınır kasabasını yalnızca Prusyalıların 16. Piyade Tümeni'nin koruduğunu tespit etmişti. Bu çerçevede, 31 Temmuz'da Ordu Saarbrücken'i ele geçirmek için Saar Nehri'nden ileriye doğru yürüdü.
2 Ağustos'ta Alman sınırını geçerek, bir dizi saldırı yapan General Frossard'ın II.Kolordusu ve Mareşal Bazaine emrindeki III. Kolordu, Saarbrücken kentinde Prusya 40. Alay'a bağlı 16. Piyade Tümeni'ni zorlamaya başlamıştı. Chassepotlar, Dreyse tüfek karşısında kendini kanıtlamış; Fransız piyadeleri Saabrüken dolaylarında gerçekleşen bir dizi çatışmada meslektaşları Prusyalıları sistematik şekilde geriletmeyi başardı. Bununla birlikte Prusyalıların direnişi çok güçlüydü; Fransızlar 83, Prusyalılar 86 kayıp verdiler. Ayrıca Saarbrücken lojistik açısından önemli bir engel olduğunu kanıtladı. Alman hinterlandını sağlayan sadece bir tren hattı vardı ama tek bir kuvvet tarafından kolaylıkla savunulabiliyordu. Bölgedeki tek nehir ise iç bölge yerine sınır boyunca uzanıyordu. Fransızlar, Rhineland'dan Berlin'e giden yolda ilk adım olarak gördükleri işgali selamlarken; General Le Boeuf ve III. Napolyon, Prusya ve Bavyera ordularının kuzey ve kuzeydoğuda bulunan kuvvetlerinin yanı sıra güneydoğuda yığınak yaptığına dair yabancı haber kaynaklarından endişe verici raporlar alıyordu.
Moltke aslında bölgede üç orduya sahipti: General Karl Von Steinmetz komutasındaki 50.000 mevcutlu Prusya Birinci Ordusu Saarlouis karşısındaydı, Prens Friedrich Karl komutasındaki 134.000 mevcutlu Prusya İkinci Ordusu Forbach-Spicheren hattı karşısındaydı ve Veliaht Prens Friedrich Wilhelm tarafından komuta edilen 120.000 mevcutlu Prusya Üçüncü Ordusu ise Wissembourg'da sınırı geçmeye hazırlanıyordu.
Prusya Ordusu İlerleyişi > Wissembourg Muharebesi

Yakalanan Prusya askerleri ve yerel polis şefinden; İkinci Ordunun, Saarbrücken yakınlarındaki Wissembourg Kasabası'na sadece 48 km mesafede olduğunun öğrenilmesi üzerine, General Le Bœuf ve III. Napolyon savunma mevzilerine geri çekilmeyi kararlaştırdı. General Frossard, emir almadan, Saarbrücken'deki Rhine Ordusunu aceleyle Spicheren ve Forbach'a çekti.
Artık Wissembourg yakınlarındaki Mareşal MacMahon, dört tümenini, olası Prusya işgaline karşı koymak için 32 km'lik bir alana yaydı. Kuvvetlerin bu organizasyonunda tedarik eksikliği vardı, her tümen temel ihtiyaç malzemelerini, kendisi de yardıma gereksinen ordu destek kolu ile birlikte gidermeye zorlanıyordu.. MacMahon'un 1. Tümen komutanı Auguste-Alexandre Ducrot idaresi durumu daha da kötüleştirdi. MacMahon'un 2. Tümen komutanı General Abey Douay'a 1 Ağustosta şöyle söyledi "Bana ulaşan bilgiler düşmanın yakınımızda önemli bir gücünün bulunmadığı ve saldırgan bir amacı olmadığı yönünde" İki gün sonra MacMahon'a aslında bulmadığı "bir düşman yazısında.. Bavyeralıların tehdidi sadece bir blöfmüş gibi görünüyor". Ducrot, Almanların saldırı olasılığını umursamadı; MacMahon ordusunun diğer bölümlerini uyarma çabası başarısız oldu.
4 Ağustos 1870'te Fransa-Prusya Savaşı'nın ilk mermisi sıkıldı. Destek alamayan General Douay'ın I. Kolordusu bağlı, sınırı izlemekle görevlendirilmiş içinde süvariler de bulunan bir birliğe, Alman Üçüncü Ordusu pek de koordine olamadan, zorlanarak da olsa saldırıldı.
Gün ilerledikçe, kavgaya katılan bir Bavyera ve iki Prusya Kolordusuna bağlı birlikler ile çatışma daha da kızıştı ve Prusya topçusunun desteğiyle şehrin savunmasında gedikler açıldı. Chassepot'ların etkili uzun menzilli ateş gücü sayesinde; Douay, başlangıçta çok güçlü bir konumdaydı ama bu güç çok konumunu korumasında yetersiz kaldı. Douay, bir mitralyöz bataryasının cephane arabasının yakınında patlamasıyla kuşluk vakti öldü. Yerini kim alırsa alsın, kasabayı kuşatan düşman, tümeni tehlike çemberine almıştı.
Şehir içinde mücadele oldukça yoğun bir hale gelmiş, her kapıda bir ölüm-kalım kavgası sürmekteydi. Prusyalı piyadelerin hiç bitmeyen saldırısına rağmen 2. Tümen'in askerleri konumlarını korumayı başardı. Sonunda Wissembourg halkı Almanlar'a teslim oldu. Teslim olmayanlar arkalarında yakalanan 1000 erkek ve cephaneler bırakarak, batıya doğru geri çekildiler. Prusyalılar bu gelişmelerden yararlanmak için hazır görünüyordu ama Fransızlar büyüyen Prusya canavarına hala kördüler.