Bira ölçümü
Acılık

Ayrıca bakınız: Şerbetçiotu, European Bitterness Unit
IBU (International Bitterness Units), genellikle ürün etiketlerinde ve bira açıklamalarında trend bir istatistik olarak kullanılır ve bir biranın lezzeti ve aromasının belirli yönlerini ölçmenin çok alakalı bir yolu olsalar da, bir birayı (hiçbir şekilde) daha iyi veya daha kötü yapmazlar. Acılık ölçekleri biranın göreceli acılığını derecelendirmeye çalışır. Biranın acılığı, demleme sırasında kullanılan şerbetçiotundan gelen humulonlar veya alfa asitleri gibi bileşikler tarafından sağlanır. Demleme işlemi sırasında humulon, biranın acı tadından sorumlu olan hem cis - hem de trans - izohumulonu oluşturmak için izomerizasyona uğrar. Şerbetçiotu ayrıca lupulonlar veya beta asitleri içerir; bu  asitleri, kaynatma yoluyla izomerize olmadıkları ve bu nedenle şerbette çözünmedikleri için şerbetin ilk acılaşmasında alfa asit muadilleri kadar dikkate alınmaz.  Ancak beta asitleri oksidasyona uğrayabilir ve biranın acılığına yavaşça katkıda bulunabilir. Bu acılık alfa asitlerinin acılığından daha serttir ve istenmeyen bir durum olabilir. Oksidasyon, zamanla fermantasyon, depolama ve yıllandırma yoluyla meydana gelir. Aynı zamanda, izomerize edilmiş alfa asitleri acılığı azaltan bozunmaya uğrar.
| Bazı yaygın stillerin IBU'ları> Bira tarzı | Bazı yaygın stillerin IBU'ları> IBU'lar | Bazı yaygın stillerin IBU'ları>  |
| --- | --- | --- |
| Lambik | 0–10 |  |
| Buğday birası | 8–18 |  |
| Amerikan Lager | 8–26 |  |
| Irish Red Ale | 15–30 |  |
| Kölnsch | 20–30 |  |
| Pilsner | 24–44 |  |
| Porter | 18–50 |  |
| Bitter | 24–50 |  |
| Pale Ale | 30–50 |  |
| Stout | 30–90 |  |
| Arpa şarabı | 34–120 |  |
| India Pale Ale | 40–120 |  |
Şerbetçiotu çeşitleri arasında alfa ve beta asit miktarları değiştiğinden, birada belirli bir miktarda acılık hedeflenirken şerbetçiotu çeşidi dikkate alınmalıdır. Acılığı en üst düzeye çıkarmak için, büyük alfa asit konsantrasyonlarına sahip şerbetçiotları kullanılmalıdır. Bu çeşitler arasında Chinook, Galena, Horizon, Tomahawk ve Warrior şerbetçiotları bulunur ve bunlar kütlece %16'ya kadar alfa asit konsantrasyonları içerir. Acılık beta asitlerden etkilenmediğinden, şerbetçiotu çeşidi seçilirken beta asitler dikkate alınmaz. Ayrıca, şerbetçiotlarının kaynatıldığı süre de biranın acılığı üzerinde etkilidir. Alfa asitleri izomerleştirmek için ısı gerektiğinden, daha uzun süre ısı uygulamak izomerize forma dönüşümü artırır.
Uluslararası Acılık Birimleri ölçeği veya IBU, biranın acılığını yaklaşık olarak ölçmek için kullanılır. Bu ölçek, biranın algılanan acılığı üzerinden değil, izo-alfa asitlerinin miktarı üzerinden ölçülür. IBU'yu ölçmek için çeşitli yöntemler vardır. En yaygın ve geniş çapta kullanılan yol spektrofotometridir. Bu işlemde, izomerizasyonu teşvik etmek için şerbetçiotu şırada kaynatılır. İzo-alfa asitler hafifçe hidrofobik olduğundan, asit eklenerek pH'ın düşürülmesi izo-alfa asitlerin hidrofobikliğini artırır. Bu noktada, organik bir çözelti eklenir ve izo-alfa asitler sulu şıradan organik tabakaya kayar. Daha sonra bu yeni çözelti bir spektrofotometreye yerleştirilir ve absorbans 275 nm'de okunur. Bu dalga boyunda, izo-alfa asitler en yüksek absorbanslarına sahiptir ve bu da bu acılaştırıcı moleküllerin konsantrasyonunun hesaplanmasına olanak tanır. Bu teknik, bir biradaki izomerize edilmiş alfa asitlerinin (IAA) konsantrasyonunu (litre başına miligram; milyonda parça ağırlık /hacim cinsinden) ölçmeye dayalı başka bir yöntemle aynı anda benimsendi ve bu durum küçük ölçekli bira üreticileri arasında bazı karışıklıklara yol açtı. Amerikan Bira Kimyacıları Derneği, acılığı ölçme yöntemlerinin girişinde, iki yöntemin sonuçları arasındaki bazı farklılıklara işaret ediyor:
IAA yöntemlerinin sonuçları, taze şerbetçiotuyla mayalanan bira için IBU yöntemiyle elde edilen sonuçlarla pratik olarak aynı olsa da, eski veya kötü saklanmış şerbetçiotuyla ve belirli özel şerbetçiotu özleriyle mayalanan biranın IAA'ları IBU rakamından önemli ölçüde düşük olabilir.
Ek olarak, HPLC, kütle spektrometrisi ve floresan spektroskopisi, bir biradaki izo-alfa asitlerinin miktarını ölçmek için kullanılabilir.
Genellikle EBU olarak kısaltılan Avrupa Acılık Birimi ölçeği, daha düşük değerlerin genellikle "daha az acı" ve daha yüksek değerlerin "daha acı" olduğu bir acılık ölçeğidir. Ölçek ve yöntem Avrupa Biracılık Sözleşmesi tarafından tanımlanır ve sayısal değer, Amerikan Bira Kimyacıları Derneği ile işbirliği içinde tanımlanan Uluslararası Acılık Birimleri ölçeği (IBU) ile aynı olmalıdır.  Ancak, EBU ve IBU değerlerini belirlemenin kesin süreci biraz farklılık gösterir ve bu da teoride EBU için IBU'dan biraz daha küçük değerlerle sonuçlanabilir.
IBU, biranın tadının algılanan acılığı tarafından belirlenmez. Örneğin, kavrulmuş malt veya güçlü aromalı biralarda şerbetçiotunun acılık etkisi daha az fark edilir, bu nedenle orta derecede aromalı biralardakiyle aynı algılanan acılığı elde etmek için güçlü aromalı biralarda daha yüksek oranda şerbetçiotu gerekir. Örneğin, bir imperial stout'un IBU'su 50 olabilir, ancak IBU'su 30 olan soluk bir lager'den daha az acı olacaktır, çünkü soluk lager daha düşük bir lezzet yoğunluğuna sahiptir. Yaklaşık 100 IBU'dan sonra, şerbetçiotu kullanımı o kadar zayıftır ki, sayı tat açısından anlamlı olmaktan çıkar, ancak sürekli şerbetçiotu eklemeleri acılığı artıracaktır. Çok fazla acılığı olmayan hafif lager'ler genellikle 8-20 IBU'ya sahipken, bir India pale ale'i 60-100 IBU veya daha fazlasına sahip olabilir.