stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sultan Dağları
İsim kökeni

1116 yılında Bizanslılarla Selçuklu Hanedanı arasında oluşan Bolybotum (Bolvadin) Savaşı'nda, Büyük Selçuklu Devleti Sultanı Müizzeddin Melikşah ordusunu güneydeki dağın yamacına, Emir Mengücek ise ordusunu kuzeydeki dağın yamacına yerleştirmiş, işte bu durum üzerine sultanın çekildiği dağa Sultan dağı, Emir Mengücek'in çekildiği dağa da Emir dağı adı verilmiştir. Anadolu Selçuklu Sultanı I. Rükneddin Mesud bu mücadelelerden sonra zamanını bu yerlerin iskânına ayırmıştır (1147-1157).
Coğrafya > Konumu

İç Anadolu bölgesi ile Göller Bölgesi arasında doğal sınır oluşturur. Sultan Dağları'nın doğusunda Eber ve Akşehir gölleri, batısında Beyşehir Gölü vardır. Doğu etekleri dik biçimde iner. Batı bölümünde bulunan çukur alanlara daha yumuşak biçimde iner.
Doğu eteklerinde Afyonkarahisar ilinin Çay ve Sultandağı ilçeleri, Konya'nın Akşehir ilçesi bulunur. Ayrıca eteklerindeki topraklar meyveciliğe elverişli olup, meyve bahçeleriyle kaplıdır. Dünyaca ünlü Napolyon Kirazı olarak da bilinen kiraz ve diğer yerli kiraz çeşitleri burada yetişir.
En yüksek noktaları, Hacıbaba Tepesi ile en kuzeyde olan Topraktepe'dir. Uzunluğu yaklaşık olarak 100 km'dir. Güneydoğuya doğru yüksekliği azalır. Bu alçalmada Konya-Beyşehir kara yolu geçer. En güneyinde Erenler Dağı ile Alacadağ volkanik dağları vardır.
2610 metre rakımlı Gelincikana Tepesi, 2519 metre rakımlı Toprak Tepe ve 2063 metre rakımlı Kırkkaya Tepe yörenin en yüksek noktalarını oluşturmaktadır.
Coğrafya > Oluşumu

Geniş bir ova görünümünde olan zemini III. (Neojen) ve IV. (Kuvaterner) zamanların alüvyon topraklarından oluşmuştur.
Kambriyen dönem ve Karbonifer dönemlerinde düşük kayalardan oluşmuştur. 
Kambriyen Dönem boyunca kıtaları kuzeye doğru ilerleyişiyle –bugünün kıtalarının genel görünümü, Kambriyen Dönemin sonlarına doğru şekillenmiştir. Sultan Dağları'nın batı eteği Beyşehir gölü'nün başlangıç sahasıdır.
Coğrafya > Bitki örtüsü

Sultan Dağları'nın doğal bitki örtüsü çalılardan yani Maki'lerdir. Akdeniz ve iç Ege ikliminin kurak koşullarına yani ortamdaki yetersiz sudan olabildiğince yararlanmaya uyarlanmış derin köklü, ufak ve sert yapraklı, hatta dikenli ağaçlık ve çalılardır. Bu ufak yaprakların yüzeyi genellikle su kaybını önlemek için mumsu ya da reçineli bir katmanla kaplanmıştır. Maki bitki örtüsü, eskiden ormanlık olan alanların yangın ya da insanlar tarafından yok edilmesi sonucunda oluşmuştur. Bazı kuytu köşelerinde seyrek ormanlık alanlar vardır.
Coğrafya > Bitki örtüsü > Ağaç Örtüsü

Yurdumuzda doğal olarak yetişen on sekiz meşe türünden dokuz'u Quercus brantii Lindley (Kara meşe), Q. cerris L. var. cerris (Türk meşesi), Q. coccifera L. (Kermes meşesi), Q. infectoria Oliv. subsp. boissieri (Reuter) O. Schwarz (Mazı meşesi), Q. ithaburensis Decne. subsp. macrolepis (Kotschy) Hedge et Yalt. (Palamut meşesi), Q. pubescens Willd. (Tüylü meşe), Q. robur L. subsp. robur (Saplı meşe), Q. trojana P. B. Webb (Kazdağı meşesi), endemik Quercus vulcanica (Boiss. et Heldr. ex) Kotschy (Kasnak meşesi), sekiz ardıç türünden dört'ü Juniperus communis L. subsp. alpina (Sm.) Celak. (Bodur ardıç), J. excelsa Bieb. (Boylu ardıç), J. foetidissima Willd. (Kokar ardıç) ve J. oxycedrus L. subsp. oxycedrus (Katran ardıcı), beş çam türünden üç'ü Pinus brutia Ten.(Kızılçam), P. nigra Arn. subsp. pallasiana (Lamb.) Holmboe (Karaçam), P. sylvestris L. (Sarıçam), Cedrus libani A. Rich. (Toros sediri) ve Castanea sativa Miller (Anadolu kestanesi veya Ekin şabalıdı) yayılış göstermektedir. Ardıç türlerinden Juniperus excelsa Bieb. (Rum ardıçı veya Anadolu ardıçı)'nın Sultan dağlarında 1600 yıllık anıt ağaç özelliğinde olanlarına da rastlanmaktadır.
Coğrafya > Bitki örtüsü > Çalı Örtüsü

Çalı örtüsünü oluşturan başlıca türler; Cistus laurifolius L.(Laden), Corylus avellana L.var. avellana (Çalı fındığı), Corylus colurna L. (Kaya fındığı) kuzey yamaçlarında büyük topluluklar halinde, Quercus coccifera L. (Kermes meşesi), Quercus infectoria Oliv. subsp.boissieri (Reuter) O.Schwarz (Mazı meşesi), Populus tremula L. (Titrek kavak) ve Hypericum heterophyllum Vent. (Binbirdelikotu)'dur. Bu örtüyü oluşturan türlerden Cistus laurifolius L. Defne yapraklı laden özellikle Pinus nigra Arn.subsp.pallasiana (Lamb.) Holmboe Anadolu Karaçamı'nın tahrip edildiği Sultan dağlarında yayılış göstermekte ve çalıları oluşturan türler arasında en fazla alanı kaplamaktadır. Diğer fındık türü olan Corylus colurna L. (Ağaç fındığı) ise yine aynı tepelerin kayalık alanlarında Taxus baccata L. (Yaygın porsuk) ile karışık halde seyrek topluluklar oluşturmaktadır.
Coğrafya > Bitki örtüsü > Alçak tundra bitkileri

Bodur ardıç (Juniperus communis L. subsp.alpina (Sm.) Celak., Keçigeveni (Astragalus angustifolius Lam. subsp. angustifolius ve Geven (Astragalus microcephalus Willd.) Sultandağları'nda topluluk oluşturan başlıca türlerdir.
Dağ yamaçlarında bolca İlirya pamukdevedikeni (Onopordum illyricum) ve Devedikeni gibi dikenli otsu bitkiler görülür.
Coğrafya > Bitki örtüsü > Akarsular

Sultan Dağlarından, Sulu Dere, Kiraz Deresi, Sarıpınar Deresi, Değirmen Dere, Hacet Deresi, Elbiz Deresi, Dort Deresi, Çay Deresi, Eber Deresi, Deresinek Deresi, Kırca Deresi, Elmas Deresi, Yalvaç Beli, Akşehir ve Engilli gibi dereler doğar.
Coğrafya > Sultandağı Fayı

Toros kuşağını iç Toros kuşağından ayırır. Kuzeybatı - Güneydoğu doğrultusunda yaklaşık 100 km 'lik bir uzanıma sahiptir. Fakat inceleme alanının Güneybatı kesiminde 8–10 km 'lik bir kısmı izlenmektedir. Batıda Afyonkarahisar’a doğru batı ve güneybatıya doğru bir dönüş yapmaktadır. Sultandağı Fayı uzun süre aktivitesini korumuş bir itki fayı özelliğinde olup, Sultan dağlarının Kuzey, Kuzeydoğu'ya bugünkü konumunu kazanmasını ve bu dağların yükselmesini sağlamıştır. Sultandağları’ndaki Miyosen (Miocene) oluşuklarını dahi etkilemiş, onların üzerine Sultandağları kayaçlarının itilmelerini sağlamıştır. Sultan Dağları’nın kuzeydoğuya bakan yamacı ile ovanın birleştiği hat, bir fay hattına karşılık olmaktadır. Bu fay hattı Sultan Dağları ile Afyon Ovası’nın oluşumunda etken bir rol oynamıştır.
3 Şubat 2002 tarihinde oluşan Sultandağı Depreminden, Sultan dağlarının kuzeyinde alüvyonlu fanlar üzerinde konumlanan Çay, Yakasinek, Sultandağı etkilenen yerleşim yerleridir.
Ekonomi > Turizm

Dort Deresi Asmalı mevkiindeki orman sahasında Geyik Üretim Merkezi bulunmaktadır. Bu geyik üretim merkezinde geyikler koruma altındadır. Buzluk Mağarası, Dort Deresi ve manastır başlıca gezip görülecek yerlerdir.
Ekonomi > Turizm > Yaylalar

Fındık ormanlarıyla kaplı Balaban, Dumra, Küçük ve Büyük Kirazlı Yaylaları ise yayla turizmine elverişlidir.
Ekonomi > Turizm > Mağaralar

Buzluk Mağarası Sultandağı ilçesine bağlı Dereçine Kasabası'nın güneyinde Sultan Dağları'nın 2.519 metre ile en yüksek yeri olan kuzeybatı zirvelerinde yer alan tabiat harikasıdır, yüzyıllardan beri sadece yaz sıcağında, buz üretir. Halk arasında "Buzluk Mağarası" olarak bilinen mağara ile ilgili bir de rivayet vardır.
Sultan Dağları'nın güney eteklerinde ise, Nazilli Deresi'nin yukarı bölümünde Yalvaç İlçesi’nin yaklaşık 15 km kuzeydoğusunda Ayı İni Mağarası yer alır. Mağara 407 m uzunlukta, yatay olarak gelişmiş, kaynak konumlu fosil bir mağaradır. Ayı ini, hem doğal çevrenin güzelliği, hem de mağarada bulunan ilginç damlataşlar ve sarnıçlar nedeniyle turizm amaçlı kullanıma son derece elverişlidir.
Sultan Dağlarından bir başka görünüm
Sultan Dağları’nın bitki örtüsü
Gölyazı, Nilüfer

| Gölyazı |
| --- | --- |
Mahalle
Kasabanın görünümü ve bitişiğindeki Uluabat Gölü (Haziran 2014)
Mahallenin haritadaki yeri
 Türkiye'de bulunduğu yer
Koordinatlar: 40°09′54″N 28°40′40″E﻿ / ﻿40.165°K 28.6778°D﻿ / 40.165; 28.6778
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Nilüfer
Coğrafi bölge: Marmara
Kıyısı olduğu: Uluabat Gölü 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 125 m
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
Posta kodu: 16
Gölyazı, (eski ismi Apolyont Rumca: Απολλωνιάδα), Bursa ilinin Nilüfer ilçesine bağlı bir mahalledir.
Bursa-İzmir karayolunun 35. kilometresinden güneye sapıldığında 7 km içeride bulunan Gölyazı, Uluabat Gölü kıyısındaki iki alçak tepeden oluşan küçük bir yarımada üzerine kurulmuştur. Tepelerden birinde adını Yunan tanrısı Apollon'dan alan Apollonia adlı antik çağ kentinin nekropol kalıntıları yer almaktadır; ikinci tepe, göl yükseldiği zaman bir ada halini alır ve ince uzun bir taş köprü ile erişilebilir.
Bugünkü Gölyazı halkının büyük kısmı ada kısmı üzerinde, tuğla duvarlı tarihî Rum evlerinde yaşamaktadır. Günümüzde geçim kaynakları tarım, balıkçılık ve turizmdir.
Tarihçe

Gölyazı, Apollonia Ad Rhyndacum adlı antik Yunan kentinin üzerine kurulmuş bir yerleşimdir. Bu kentin nekropol kalıntıları karaya yakın kısımdaki Zambak Tepe adlı tepenin üzerindedir, antik kentin sivil yerleşimi ise kışın ada haline gelen tepenin üzerindedir; üzerine modern Gölyazı kurulmuştur. Herhangi bir kalıntı olmasa da, antik dönemde de adanın bir köprü ile karaya bağlandığı düşünülür. Ayrıca yerleşimin kuzeybatsınıda kıyıdan 1 km. kadar açıktaki Kız Adası üzerinde antik kentin koruyucu Tanrısı kabul edilen Apollon'a adanmış bir tapınağın kalıntıları vardır.
Apollania ad Rhyndacum, Bizans döneminde önce Bitinya Piskoposluğu'na bağlı kalmış, daha sonra Nicomedia ve kısa bir süre de Kios piskoposluklarına bağlanmıştır. Bu dönemde kentte dini yapılar inşa edilmiştir.
Osmanlılar kentin önlerine ilk kez 1302 yılında Bafeus (Koyunhisar) Savaşı'ndan sonra, bu kaleye sığınan Kite Tekfuru'nu kovalamaları sonucu gelmişler; ancak bu kuşatma sırasında kaçak tekfurun teslim edilmesi dolayısıyla anlaşmaya vararak geri çekilmişlerdi. Kent, daha sonra ilk Osmanlı denizcilerinden Kara Ali tarafından fethedildi. Osmanlı yönetiminde Hristiyan ve Müslüman Osmanlı yurttaşlarının bir arada yaşadığı ancak  Hristiyan nüfusun ağırlıkta olduğu bir kent olarak varlığını sürdürdü. Beldenin Müslüman halkı Manavlardan oluşmaktaydı. Halk, balıkçılık, ipek böcekçiliği ve ticaret ile uğraşmaktaydı. Kereste, mısır, buğday gibi ürünler göldeki yelkenlilerle Susurluk Çayı'na oradan Marmara Denizi'ne ulaştırılmaktaydı. Gölyazı, ana yoldan içeride olması sayesinde I. Dünya Savaşı sırasında yakılıp yıkılmadı.
Cumhuriyet döneminde Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi sonucu Yunanistan'a göç eden Rum halk, Kesriye Gölü'ne doğru uzanan küçük bir çıkıntının üzerinde bulunan Kesriye kasabasına yerleştirildi, Rum ailelerin boşalan evlerine  Selânik'ten göç eden aileler yerleştirildi. "Apolyont” adı, Cumhuriyet sonrası “Gölyazı” olarak değiştirildi. 12 Temmuz 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 2009 yılında belediye örgütü kapatıldı. Gölyazı, Merkez ve Bayır mahalleleri ile birlikte  Nilüfer Belediyesi'nin bir mahallesi oldu.
Tarihi kalıntılar

Başlıca tarihi kalıntılar, halk arasında “Deliktaş” olarak anılan ve su kemeri olduğu tahmin edilen bir yapı, “Taş Kapı” diye adlandırılan antik kale kalıntıları, karaya 1 km. uzaklıkta sığ bir adacık olan Kız Adası'nda bulunan Apollon Tapınağı'nın kalıntıları, Zambak Tepe yamacındaki  antik tiyatro kalıntıları, doğal kayalardan kesilmiş lahit tekneleri ve kapakların bulunduğu  nekropol alanı, 19. yüzyılda yörenin Rum halkı tarafından yaptırılan Hagios Georgios Kilisesi ve Manastır Adası'nda kalıntıları bulunan Hagios Konstantinos Manastırı Kilisesi'dir.
Örf ve Âdetler

Gölyazı, leyleklerle insanların iç içe yaşadığı bir yerleşim yeridir ve 2004 yılından bu yana çeşitli kamu ve sivil toplum kuruluşlarının desteklediği "Leylek Dostu Köyler Projesi” kapsamındaki leylek dostu köylerden birisidir. Köyde leylekler, elektrik direklerine yuva yapıp tellere çarparak ölmelerine engel olmak için kurulmuş yuva platformları üzerinde yuva kurmaktadır.
Gölyazı'da, kadın balıkçı geleneği yaşatılmaktadır. Marmara Bölgesinde kadın balıkçıların yer aldığı tek göl olan Uluabat Gölü'nde göldeki aktif balıkçıların yaklaşık %30'unu kadın balıkçılar oluşturmaktadır. Fiberden yapılmış motorlu ya da motorsuz teknelerle avlanmaya çıkan kadın balıkçılar av yasağı ve dini bayram dönemlerinde işlerine ara vermekte, bu dönemlerin dışında her gün göle çıkmaktadır. Yakalanan balıklar Gölyazı'da her gün kurulan mezatta satılarak Bursa, Eskişehir, İstanbul, Konya, İzmir ve Eğirdir pazarlarına gönderilir.
Coğrafya

Gölyazı'nın alan büyüklüğü 615 hektardır. Bitkisi örtüsü çalılık, çayırlık, ağaçlıkların yanı sıra  sazlık ve su bitkilerinden oluşur.
Galeri

Bursa Gölyazı Sahili
Bursa Gölyazı Gölünde Yaren Leylek
Aziz Panteleimon Kilisesi
Surlar
Abhazya ve Güney Osetya'nın uluslararası tanınması

Gürcistan ve özerk bölgesi Acaristan, tek yanlı olarak bağımsızlıklarını ilan eden Abhazya ve Güney Osetya.
Güney Osetya ve Abhazya'nın uluslararası tanınması, de facto devletler olan Güney Osetya Cumhuriyeti ve Abhazya Cumhuriyeti'nin uluslararası alanda tanınması ve tanınma tepkilerini içeren maddedir.
Gürcistan'dan tek yanlı olarak bağımsızlıkları ilan eden Güney Osetya ve Abhazya, Güney Osetya Savaşı'nın ateşkes ile bitmesinden sonra Rusya'ya kendilerini tanıması için başvurmuştu. 25 Ağustos 2008 tarihinde Rus parlamentosunun alt kanadı Duma ve üst kanadı Federasyon Konseyi'ndeki siyasetçilerinin hepsinin tanınması yönündeki oyları ile tasarı, Rusya Federasyonu devlet başkanı Dmitri Medvedev'e sunuldu. 26 Ağustos 2008 tarihinde Rusya Federasyonu devlet başkanı Dmitri Medvedev, "Bu konuda artık bizim de bir karar almamız gerekiyor. İlgili bütün uluslararası hukuku göz önünde bulundurarak bu cumhuriyetlerin bağımsızlıklarını tanıyoruz" diyerek tasarıyı onayladı ve Güney Osetya ve Abhazya Cumhuriyeti'ni tanıdıklarını ilan etti.
Güney Osetya Cumhuriyeti devlet başkanı Eduard Kokoity, "Rusya bizi soykırımdan kurtardı. Kendi topraklarımızda yaşamamız ve kalkınmamız için bize imkân sundu. Biz yüzyıllardır Rusya ile birlikteyiz." dedi.
Diğer bir açıklamada ise, "Bizim bağımsız bir ülke olma gibi derdimiz yok. Tek amacımız, kuzeydeki kardeşlerimizle birleşerek (Kuzey Osetya) Rusya'nın çatısı altına girmektir" denildi.
Abhazya Cumhuriyeti devlet başkanı Sergey Bagapş ise "Abhazya'nın bağımsızlığının tanınması yönünde atılan bu adımdan dolayı Rusya yönetimi ve Rus halkına minnettarım. Biz uzun zamandır bağımsızlık yolunda ilerliyoruz. Biz her zaman Rusya ile beraberiz." diye konuşmuştur.
Gürcistan Dışişleri Bakan Yardımcısı Giga Bokeria, "Rusya'nın bu davranışı ile Gürcistan'ın topraklarının ilhak ettiğini ifade etti. Bu, Gürcistan'ın parçası olan bölgelerin açık bir şekilde ilhakıdır." demiştir.
Abhazya ve/veya Güney Osetya'nın Bağımsızlıklarını Resmen Tanıdığını İlân Etmiş Olan Birleşmiş Milletler Üyesi Bağımsız Devletler

|  | Ülke | Tanınma tarihi | Diplomatik Açıkama |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Rusya | 26 Ağustos 2008 | Rusya devlet başkanı Dmitry Medvedev, Dışişleri Bakanlığı'nda yaptığı açıklamada Abhazya ile Güney Osetya arasında diplomatik ilişkilerin başladığını açıkladı. |
| 2 |  Nikaragua | 5 Eylül 2008 | Nikaragua Devlet Başkanı Daniel Ortega,Nikaragua devletinin Abhazya ve Güney Osetya'nın bağımsızlığını tanıdığını bildirdi. |
| 3 |  Venezuela | 10 Eylül 2009 | Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chavez, Gürcistan'dan tek yanlı bağımsızlığını ilan eden Abhazya'yı bağımsız devlet olarak tanıdığını açıkladı. |
| 4 |  Nauru | 15 Aralık 2009 | Nauru Abhazya'yı, "bağımsız devlet" olarak tanıyan dördüncü ülke oldu. |
| 5 |  Suriye | 29 Mayıs 2018 |  Suriye Abhazya'yı bağımsız devlet olarak tanıdı. |
Hiçbir Devlet Tarafından Tanınmayan ve Resmen Tanınan Devletlerin Toprakları Üzerinde Bağımsızlıklarını İlân Etmiş Olan Ülkeler

|  | Bölge | Tanıma Tarihi | Bilgi |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Transdinyester | Kasım 2006 | Abhazya, Güney Osetya ve Transdinyester, Kasım 2006'da karşılıklı birbirlerini tanıdılar. |
| 2 |  Krayina Sırp Cumhuriyeti | 12 Eylül 2008 | Krayina Sırp Cumhuriyeti Parlamentosu Başkanı Rajko Ležaić, Krayina Sırp Cumhuriyeti'nin Sürgündeki Hükûmeti'nin Abhazya ve Güney Osetya'nın bağımsızlığını tanıdığını bildirdi. |
| İsim | Kuruluş tarihi | Tanınma durumu | Daha fazla bilgi | Referanslar | Harita |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Transdinyester | 1990 | Transdinyester'in bağımsızlığı BM üyesi olmayan Abhazya ve Güney Osetya tarafından tanınmaktadır. Tüm BM üyeleri tarafından de jure olarak, Moldova'ya bağlı bölge kabul edilmektedir. | Transdinyester'in dış ilişkileri |  |  |
Güney Osetya ve Abhazya
  Güney Osetya ve Abhazya'nın bağımsızlığını tanıyan ülkeler
  Güney Osetya ve Abhazya'nın bağımsızlığını tanıyacağını açıklayan ülkeler
  Güney Osetya ve Abhazya'nın bağımsızlığını tanımayı erteleyen ya da tarafsız bakan ülkeler.
  Tek taraflı hareket etmek istemeyen ve müzakerelerin sürmesini isteyen ülkeler.
  Güney Osetya ve Abhazya'nın bağımsızlığını tanımayacağını açıklayan ülkeler
  Şu ana dek açıklama yapmayan ülkeler.
Üç Hazine

Üç Hazine (Sanskrit: triratna, Pali: tiratana), değişik kaynaklarda Üç değerli taş ya da Üç sığınak olarak da adlandırılır. Budistlerin bir tören ile rehberliğine sığındığı üç şeyi ifade eder. Bunlar:
Buda (Aydınlanmış ya da Uyanmış kişi; Çince: 佛陀, Fótuó, Japonca: Butsu, Tibetçe: sangs-rgyas, Moğolca: burqan), kişinin kendi yorumuna göre, Şakyamuni Buda, Buda doğası ya da tüm varlıklarda bulunan ideal olarak düşünülebilir;
Dharma (Öğreti; Çince: 法, Fǎ, Japonca: Hō, Tibetçe: chos, Moğolca: nom), Buda'nın öğretileridir;
Sangha (Cemaat; Çince: 僧, Sēng, Japonca: Sō, Tibetçe: dge-'dun, Moğolca: quvaraɣ), aydınlanmaya ulaşmış büyük insanların cemaatı, bu insanlar (Sangha) diğerlerine aydınlanmaya ulaşmaları için yardımcı olur.
Üç Hazine Budizmi ayakta tutan en önemli üç sacayağı olarak kabul edilir. Gautama Buddha, aydınlanıp acılardan kurtulmanın mümkün olduğunu göstererek yol olmuştur; kaynağını Gautama Buddha'nın öğrettiklerinden alan Dharma, aydınlanmanın yol ve yöntemlerini öğreten ilkelerdir; Sangha ise Buda'yı takip eden Dharma'yı araştıran, Budizmi yaymaya çalışan ‘ailesinden ayrılmış kişiler’, yani rahiplerdir.
Üç Hazineye sığınma

Üç hazineye sığınma, kayıtlara göre ilk defa Gautama Buddha tarafından uygulanmış olan, takipçilerin ve keşişlerin Budizme girişinde büyük önem taşıyan bir uygulamadır. Üç hazineye sığınan birinin resmen Budizme girdiği kabul edilir. Bu nedenle, pek çok Theravada Budist topluluklarında Pali dilindeki Vandana Ti-sarana ilahisi takipçiler ve rahipler tarafından söylenir:
Mahayana geleneğindeki Çince versiyonu Theravada'dan bir az farklıdır:
Tibet Budizmi'nde ise şu dua okunur:
Galeri

Triratna sembolü, Sanchi stupa'sında resmedildiği şekliyle, M.Ö. 1. yy
İsmail Akçay

İsmail Akçay, 4 nolu milli takım formasıyla. (Enschede-Hollanda, 26 Ağustos 1967)
İsmail Akçay, (d. 1942, Balıkesir), maraton koşan Türk atlet.
Hayatı

1942 yılında Balıkesir'in Kesirven köyünde (Yeni ismi Akçakaya: Balıkesir il merkezine 8 km uzaklıkta) dünyaya geldi. Jandarma Astsubay Okulu'ndan mezun oldu. Bu dönemde atletizme başladı. Kros koştuktan sonra maraton dalına geçiş yaptı. 1964'te Türkiye Maraton 1.'liğini elde etti ve 1972'ye kadar 8 yıl bu başarısını sürdürdü. 1968 Meksika Olimpiyatları'nda 4. olma başarısından dolayı L'Équipe spor gazetesinin Dünya'nın en iyi 10 maratoncusu listesinde Avrupalı ilk 3 atlet arasında ve World Sports dergisinin şeref listesinde ise 6. sırada yer aldı.
Başarıları

1966 Saraybosna'da yapılan Balkan Oyunları'nda maraton birincisi oldu.
1967 yılında Las Vegas'ta, Akdeniz Oyunları'nda ve Balkan Şampiyonası'nda maratonda ikincilikler elde etti.
1968'de Meksika'daki 1968 Yaz Olimpiyatlarında ve aynı yıl koşulan Tokyo Maratonu'nda dördüncü oldu.
1968 Balkan Oyunları'nda maraton birincisi oldu.
1969'da Balkan üçüncüsü,
1971'de Balkan Şampiyonu, aynı yıl Akdeniz oyunları üçüncüsü,
1972 ve 1973'te de iki kez Balkan ikincisi oldu.
Antrenörlük kariyeri

1975'te aktif sproculuğu bıraktıktan sonra antrenörlük yapmış, Veli Ballı, Mehmet Yurdadön ve Mehmet Terzi gibi atletleri yetiştirmiştir.
Geleneği

Balıkesir Gençlik Spor İl Müdürlüğü tarafından adına İsmail Akçay Yarı Maratonu düzenlenmektedir.
Sakarya Ovası
Adapazarı Ovası'nın (Akova) Jeolojik ve Jeomorfolojik Özellikleri

Adapazarı ovası ve çevresi birbirinden kolayca ayırt edilebilen büyük morfolojik şekillerden oluşmuştur. Bu morfolojik şekiller iklim, bitki örtüsü, toprak yapısı, beşeri faaliyetler gibi özellikler üzerinde farklılıklara neden olmaktadır. Kuzeybatıdaki Çatalca-Kocaeli platosu, güneydeki Keremali Dağı ve Karadağ ile kuzey ve kuzeydoğudaki Çam Dağı yükseltileri arızalı bir yapıya sahip olmaları, sık orman örtüsüyle kaplı olmaları nedeniyle seyrek yerleşmeye sahiptirler.
Adapazarı Ovası'nda derin ve verimli alüvyal toprakların bulunması nedeniyle tarım faaliyetleri gelişmiş, su kaynaklarının fazla olması ve Türkiye'nin en önemli kara yollarından D-100 ve TEM otoyolunun geçmesi nedeniyle sanayi faaliyetleri yoğunluk kazanmaya başlamıştır. Hendek'ten başlayıp Sapanca Gölü'ne kadar uzanan ve Doğu Marmara'nın en geniş ve verimli düzlüğünü oluşturan ova 450 km² alana sahiptir.
Adapazarı Ovası akarsu karakterli alüvyon topraklarla doludur. Bu ova Aşağı Sakarya Vadisinde, Sapanca Gölü ile Adapazarı merkez ve doğusunda yer alır. Yükseltisi yaklaşık 30 metre olan ovaya çevredeki dağlardan sırtlar sokulmakta ve bazı alanlarda tepecikler oluşturmaktadır.
Yapılan çalışmalar sonucunda ova kenarlarında düşük olan alüvyon kalınlığının, ova ortalarında 150 metre kalınlığa kadar ulaştığı tespit edilmiştir.
Adapazarı Ovası'nın Depremselliği

Depremin etkilediği bölge jeolojik açıdan Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun batı kesiminde yer almaktadır. Bölgenin Paleozoyik, Mezozoik ve Senozoyik yaşlı çok çeşitli litolojik birimlerden oluşmaktadır. Özellikle Senozoyik döneme ait birimlerden Pliyosen ve Kuvaterner yaşlı oluşumlar üzerinde depremin hasar açısından daha etkili olduğu gözlenmiştir. Bölgedeki yapı hasarları incelendiğinde jeolojik zemin özelliklerinin belirleyici olduğu ortaya konmuştur. Ölümle sonuçlanan hasarlar fay boyunca 20-200 metre genişliğindeki fiziksel deformasyon zonu (yüzey kırığı) ile bataklık ve dayanımsız zeminler olan pekişmemiş çakıl-kum-milden oluşan yeni alüvyon zeminler üzerinde gerçekleşmiştir.
Bina tabanındaki zeminin jeolojik yapısı ve özellikleri, deprem esnasında bina yıkılmalarında önemli bir rol oynamaktadır. Deprem sırasında deprem dalgalarının sert ve kaya zeminlerden geçişiyle gevşek zeminlerden geçişi ve yıkım etkisi çok farklıdır. Deprem sırasında gevşek ve sıkışmamış zeminler, zemin hakim titreşim periyodunu büyüterek depremin yıkıcı etkisini artırmaktadır.
Adapazarı ilçe merkezi 1. derece deprem bölgesinde alüvyon karakterli Akova üzerinde kurulmuştur. Adapazarı zeminleri 3. zamanın sonlarıyla 4. zamanın başlarında oluşmuştur. Dolayısıyla Adapazarı zeminlerinin üzerinden uzun zaman geçmemiş, henüz sıkılaşmamış ve genellikle birbirleriyle gevşek tutturulmuş genç sedimentlerdir.
1999 yılında meydana gelen Marmara depremi tüm bilimsel çalışmaların Kuzey Anadolu Fayı'nın (KAF) nüfus ve endüstrisinin yoğun olduğu batı kısmına çevirmiştir. Deprem odağının Gölcük ilçesi olmasına rağmen bu yer hareketi genç kuvaterner alüvyon birikintilerinden oluşan Adapazarı bölgesinde birçok can ve mal kaybına neden olmuştur. Bu kayıpların nedeni mühendislik hataları yanında deprem dalgası altındaki zemin davranışıdır.
Galeri

| --- | --- |
Sakarya merkez:Ovadaki şehir: Sakarya ovasında terk edilmiş nehir yatağı parçası:Jüstinyen Köprüsü