Alfred Hitchcock
Hayatı > İki dünya savaşı arası: 1919-1939 > İlk sesli filmleri

Çalıştığı yapım şirketi British International Pictures (BIP), Elstree stüdyolarını sesli film stüdyosuna çevirince, Hitchcock onuncu filmi olan Şantaj'a (Blackmail) (1929) başladı. Film ilk İngiliz sesli filmi idi; ABD'de ise kısa ses bölümlerinin olduğu ve ilk sesli film kabul edilen Caz Muganisi (The Jazz Singer, 1927 ilkbaharı) filminden tam sesli olarak yapılan "The Lights of New York"a (1928 yazı) kadar sesli filmler hızla artmıştı. Hitchcock bu filmde ünlü yer işaretlerini gerilim sekansları için fon olarak kullanma geleneğini başlattı; filmin doruk noktası ise British Museum'un kubbesindeki kovalamaca sahnesi idi.[kaynak belirtilmeli] Ayrıca filmde Hitchcock'un en uzun cameo görüntülerinden biri yer alıyordu; bu sahnede Hitchcock Londra metrosunda kitap okurken küçük bir çocuk tarafından rahatsız ediliyordu. PBS tarafından hazırlanan The Men Who Made The Movies serisinde Hitchcock daha sesli filmlerin bu erken döneminde sesi nasıl film anlatımının bir ögesi haline getirdiğini anlatıyordu. Filmde kendisine tecavüz etmeye çalışan bir adamı öldüren genç kız ailesiyle kahvaltı yaparken, masada "bir adamı sırtından bıçaklayarak" öldürmekle ilgili konuşmalar yapılıyor. Konuşmalar kızın artık anlayamadığı hayal meyal sesler karmaşasına dönüşüyor, sonra aniden babasının normal bir sesle "Alice, yemek bıçağını verir misin?" dediğini duyuyor.
Bu dönemde Hitchcock BIP için bir revü olan Elstree Calling (1930) ve kısa film An Elastic Affair'i (1930) çekti. An Elastic Affair kayıp filmlerinden biridir. Hitchcock'un 1930'da çektiği "Juno ve Paycock" eleştirmenler tarafından göklere çıkarıldı; ancak kendisi Truffaut'ya bundan çok utandığını, çünkü aslında filmin filme benzer bir yanının olmadığını, eleştirmenlerin filmin sinemasal yönünden çok edebiyat yanına baktıklarını, bu yüzden kendisini sanki bir şey çalmış gibi hissettiğini söyledi. Yine aynı yıl yaptığı Murder! ise yapmayı pek tercih etmediği "Kim Yaptı?" türünde bir cinayet filmi idi. Film aynı zamanda Hitchcock'un İngilizce ve Almanca versiyonları olacak şekilde iki dilde yaptığı ilk filmdir. 1931 yılında çektiği "Zengin ve Garip" ise Hitchcock tarafından severek yaptığı ve beğendiği bir film olmasına karşın eleştirmenlerden beğeni alamadı. Sonraki filmleri 17 Numara ve Viyana'dan Valsler pek ses getirmedi, zaten Hitchcock da bu filmlerinin birincisi için "facia", ikincisi için "özensiz" tanımlaması yaptı.
Viyana'dan Valsler'i çektiği günlerde Michael Balcon stüdyoya gelip çekimleri izledi ve Hitchcock'un bir sonraki projesi olan "Tehlikeli Adam"ın (The Man Who Knew Too Much) yapımcılığını üstlendi. Tehlikeli Adam büyük bir başarı kazandı. Hitchcock 1956'da aynı filmin bir de ABD versiyonunu çekti. Hitchcock ilk filmin yetenekli bir amatörün, ikincisinin ise bir profesyonelin yapımı olduğunu söyler. Ertesi yıl yaptığı 39 Basamak, Birleşik Krallık'ta beğeni kazanmayı başardığı gibi Hitchcock'un ABD'de de tanınmasını sağladı. Film John Buchan'ın 1915 tarihli aynı adlı romanından filme çekilmişti. (1959 yılında Ralph Thomas, 1978 yılında ise Don Sharp tarafından yeniden filme çekildi.) Bu filmde oynattığı Madeleine Carroll ile ileride bir şablon haline gelecek olan buz gibi soğuk, mesafeli, zarif ve zeki kadın tipi "Hitchcock sarışını"nı yaratmıştı. Senaryo yazarı Robert Towne "tüm çağdaş kaçış filmlerini 39 Basamak ile başlatmak abartılı olmaz" dedi. Bu film aynı zamanda, Hitchcock'un birçok filminin senaryosunu yazan İngiliz senarist Angus MacPhail tarafından icat edilen "MacGuffin" ögesinin ilk kullanıldığı filmdir. MacGuffin kahramanın çok değer verdiği; ancak anlatıda hiçbir değeri olmayan bir ögedir; örneğin 39 Basamak'ta çalınan planlardır.
Hitchcock 1936'da casus temalı iki gerilim filmi yaptı: Gizli Ajan ve Sabotaj. Gizli Ajan, W. Somerset Maugham'ın Ashenden: Or the British Agent (1928) adlı romanından alınmıştı. Bir casusu öldürmek üzere İsviçre'ye gönderilen ama onun yerine yanlışlıkla bir turisti vuran bir gizli ajanı anlatıyordu. Sabotaj ise Joseph Conrad'ın The Secret Agent (1907) adlı romanından yararlanılarak yapılmıştı. Filmde kocasının bir terörist olduğunu fark eden bir kadın anlatılıyordu. Film ABD'de "Yalnız Kadın" (The Woman Alone) adıyla gösterildi.  Hitchcock, Truffaut'yla yaptığı röportajda bu filmin birkaç sahne dışında hayli karışık olduğunu ve belirgin bir çizgisinin olmadığını söyler. Bir sonraki yıl yaptığı Genç ve Masum (1937) ise genç insanların karıştığı bir takip öyküsü idi. Hitchcock'un en sevdiği temalardan olan işlemediği bir suçtan dolayı suçlanan genç bir adamın kaçışı ve bir kızın ona yardım edişi, bu sefer bir çocuk partisi çerçevesine yerleştirilen bir gerilim filmi olarak işlenmişti.
Hitchcock'un bir sonraki büyük başarısı "Kaybolan Kadın" (The Lady Vanishes) (1938), filmde mürebbiye kılığına giren yaşlı bir kadın olan Miss Froy'un bir tren yolculuğu sırasında hayali bir Avrupa ülkesi olan Bandrika'da ortadan kaybolması konu ediliyordu. Philip French'e göre film "bu türün altın çağında yapılmış en büyük tren filmlerinden biri"dir. Bu filmi ile Hitchcock 1938 yılında New York Film Critics Circle'in en iyi yönetmen ödülünü aldı. Benjamin Crisler, New York Times'da Haziran 1938'de şöyle yazdı: "İngilizlerin sahip olup da biz Amerikalıların sahip olmadıkları üç biricik ve değerli şey var: Magna Carta, Tower Bridge ve dünyanın en iyi film yönetmeni Alfred Hitchcock"
Hitchcock, Kaybolan Kadın'ı çekerken David O. Selznick'ten bir telgraf aldı. Hollywood'a gidip Titanik'in batışı ile ilgili bir film çekmesini istiyordu. Kontratı 1939 Nisan'ında başlayacağı için İngiltere'de bir film daha çekmek için zamanı vardı ve "Jamaika Oteli"ni çekti. Film Hitchcock'a göre bir takım saçmalıklar içeriyordu ama buna rağmen gişe rekoru kırdı.