Plazmid
Tipleri

Plazmidleri sınıflandırmanın bir yolu, başka bir bakteriye kendini aktarabilme yeteneğine göredir. Konjügatif plazmidler tra-genleri taşırlar, bunlar, bir plazmidin başka bir bakteriye trasnferi olan konjugasyon olayının gerçekleşmesini sağlarlar. Nonkonjügatif plazmidler konjügasyonu başlatamazlar, ancak konjügatif plazmidlerin yardımıyla, 'kazara' aktarılabililer. Bir ara sınıf olarak seferber edilebilir (İngilizce mobilizable) plazmidler sayılabilir, bunlar aktarım için gereken genlerin bir kısmına sahip oldukları için konjügatif plazmidlerin paraziti gibi davranırlar, ancak onların varlığında yüksek frekansta transfer olabilirler.
Farklı tiplerde plazmidlerin bir hücrede beraber bulunmaları mümkündür. E. coli 'de yedi farklı plazmid bir arada bulunmuştur. Ancak ilişkili plazmidler birbiriyle bağışıksızdır, yani temel plazmid işlevlerinin denetiminin bir sonucu olarak bunlardan sadece bir tipi varlığını sürdürebilir. Dolayısıyla plazmidler uyumluluk grupları 'na ayrılırlar.
Plazmidlerin bir diğer sınıflandırması işlevlerine göredir. Beş ana sınıf vardır:
Fertilite F-Plazmidleri Doğurganlık plazmidleri veya F-plazmidleri, F+ veya erkek bakteri hücrelerinde bulunan ve sıklıkla transfer edilen ve nadiren bakteriyel kromozom transferine yol açan konjugatif plazmidlerin kapsamlı bir kategorisinin parçasıdır (Şekil 1). F-plazmidleri kromozomal DNA'ya yerleştirilebilir ve epizomlar olarak adlandırılır. plazmid içeren bakteriler F pozitif (F+) olarak adlandırılır ve plazmid içermeyenler F negatif (F-) olarak adlandırılır. Bir F+ bakterisinin bir F– bakterisi ile konjugasyonu üzerine iki F+ bakterisi oluşur. Her bakteri yalnızca bir F-plazmidi içerebilir.
Rezistans-(R) Plazmidleri Bu plazmidler, antibiyotikler veya zehir direnci genleri içerir ve bakteriyel pili üretimine yardımcı olur (plazmidin doğası anlaşılmadan önce tarihsel olarak R-faktörleri olarak bilinir). Direnç plazmidleri, kendilerini transfer etmek için konjugasyonu kullanma yeteneğine sahiptir, böylece antibiyotiklere karşı bakteriyel suş direnci sağlar. Bakterilerde antibiyotiklere karşı direnç 5 yıl içinde bile ortaya çıkabilmektedir. Bununla birlikte NPR, İYE gibi enfeksiyonların tedavisi için aşırı antibiyotik kullanımının ilaca dirençli suşların ortaya çıkmasına neden olabileceğini belirtti.
Col-Plazmidler Col-plazmidleri, kolisin olarak da adlandırılan bakteriyosinlerin üretiminden sorumlu genleri içerir. Bu proteinler, diğer bakterileri öldürerek konakçı bakteriyi savunabilir. Çok sayıda bakteri türü, ColE1 plazmidinin varlığı nedeniyle E. coli gibi bakteriyosinler üretir.
Yıkıcı Plazmidler Parçalayıcı plazmidlerin ana işlevi, kafur, salisilik asit, toluen ve ksilen gibi doğada yaygın olarak bulunmayan bileşiklerin sindirilmesinde konakçı bakteriye yardımcı olmaktır. Bu nedenle, bu plazmidler, belirli bileşikleri parçalamak için ana işlevi olan enzimler için genleri kapsar (Şekil 2). Parçalayıcı plazmidler eşlenik olarak tanımlanabilir.
Virülans Plazmidler Bakteri içeren bir virülans plazmidi, bu bakteriyi bir patojen veya bir hastalık ajanı haline getirecektir. Hastalığa neden olan bakteriler bireyler arasında kolayca yayılır ve yeni konakçıda çoğalarak enfeksiyona neden olur. Örneğin, Escherichia coli bakterisi için birkaç virülans plazmidi vardır. E. coli insan ve hayvan bağırsağında doğal olarak bulunmasına rağmen, bazı E. coli suşları şiddetli kusma ve ishale neden olabilir. Salmonella enterica, bakteri içeren bir virülans plazmidinin ek bir örneğidir.
Plazmidler bu grupların birden fazlasının birden üyesi olabilirler.
Her bakteride bir veya birkaç kopya halinde bulunan plazmidler, hücre bölünmesinin ardından yavru bakterilerden birine aktarılmama riskini taşırlar. Bu tür tek kopyalı plazmidler her yavru hücreye plazmidin bir kopyasının dağıtılmasını sağlayan sistemlere sahiptirler.
Bazı plazmidler bir bağımlılık sistemi veya ayrılma sonrası öldürme sistemi (İngilizce "postsegregational killing system (PSK)") içerirler. Hem uzun etkili bir zehir ve kısa etkili bir panzehir üretirler. Plazmidi tutan yavru hücreler sağ kalırlar, plazmidin bir kopyasını almamış bir yavru hücre ise ya ölür ya da ana hücreden kalan zehirin etkisiyle yavaş büyür. Bu plazmidlerin "bencil DNA" yönlerinin bir örneğidir.