Cinsiyet ve gelişim

Cinsiyet ve kalkınma, ekonomik gelişme ve küreselleşmenin insanlar üzerinde konumları, cinsiyetleri, sınıf geçmişleri ve diğer sosyo-politik kimlikleri temelinde yarattığı farklı etkiyi anlamak ve ele almak için feminist bir yaklaşım uygulayan disiplinler arası bir araştırma ve uygulamalı çalışma alanıdır. Kalkınmaya yönelik katı bir ekonomik yaklaşım, bir ülkenin kalkınmasını istihdam yaratma, enflasyon kontrolü ve yüksek istihdam gibi niceliksel terimlerle ele alır; bunların tümü, bir ülkenin 'ekonomik refahını' ve bunun sonucunda ülke halkının yaşam kalitesini iyileştirmeyi amaçlar. Ekonomik kalkınma açısından yaşam kalitesi, kaliteli eğitim, tıbbi tesisler, uygun fiyatlı konut, temiz çevre ve düşük suç oranı dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere gerekli haklara ve kaynaklara erişim olarak tanımlanır. Cinsiyet ve kalkınma, bu faktörlerin birçoğunu dikkate alır; ancak toplumsal cinsiyet ve kalkınma, bu konuların kültür, hükûmet ve küreselleşmenin iç içe geçmiş bağlamında ne kadar çok yönlü olduğunu anlamaya yönelik çabaları vurgular. Bu ihtiyacı hesaba katarak, toplumsal cinsiyet ve kalkınma, etnografik araştırmayı, araştırmacıyı fiziksel olarak çevreye ve incelenenlerin günlük rutinine daldırarak belirli bir kültürü veya insan grubunu inceleyen araştırmayı, kalkınma politikasının nasıl olduğunu kapsamlı bir şekilde anlamak için uygular. uygulamalar, hedeflenen grupların veya alanların günlük yaşamını etkiler.
Bu alanın tarihi, ekonomik kalkınma çalışmalarının kadınları söylemine ilk kez dahil ettiği, kadınlara yalnızca refah politikalarının - özellikle gıda yardımı ve aile planlaması merkezli olanlar - özneleri olarak odaklandığı 1950'lere kadar uzanır. Kalkınmada kadınların odak noktası on yıl boyunca arttı ve 1962'de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Kadının Statüsü Komisyonu'nu, kadınların haklarına adanmış uzun süredir devam eden bir program geliştirmek için Genel Sekreter ve diğer bazı BM sektörleriyle işbirliği yapmaya çağırdı. Gelişmekte olan ülkelerde ilerleme. On yıl sonra, feminist iktisatçı Ester Boserup'un öncü kitabı Ekonomik Kalkınmada Kadınların Rolü (1970) yayınlandı, kalkınma perspektiflerini kökten değiştirdi ve sonunda toplumsal cinsiyet ve kalkınma alanı haline gelen şeyin doğuşuna katkıda bulundu.
Boserup'un gelişimin erkekleri ve kadınları farklı şekilde etkilediğini düşünmesinden bu yana, toplumsal cinsiyetin kalkınma ile ilişkisine ilişkin çalışma, akademisyenler ve uluslararası politika yapıcılar arasında büyük ilgi topladı. Alan, Gelişmekte Olan Kadınlar (WID) ile başlayan, Kadın ve Kalkınma (WAD) ile başlayan ve son olarak çağdaş Cinsiyet ve Kalkınma (GAD) haline gelen büyük teorik değişimler geçirdi. Bu çerçevelerin her biri, daha geniş bir konu yelpazesini ve sosyal bilim perspektiflerini kapsamayı amaçlayan selefinin bir evrimi olarak ortaya çıktı. Bu çerçevelere ek olarak, Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu (IMF) gibi uluslararası finans kurumları, cinsiyet ve kalkınmaya ilişkin politikalar, programlar ve araştırmalar uygulayarak, çalışmaya neoliberal ve akıllı ekonomi yaklaşımıyla katkıda bulunmuştur. Bu politika ve programlara örnek olarak Yapısal Uyum Programları (SAP'ler), mikrofinans, dış kaynak kullanımı ve kamu işletmelerinin özelleştirilmesi dahildir; bunların tümü doğrudan ekonomik büyümeye odaklanır ve toplumsal cinsiyet eşitliğine yönelik ilerlemenin bunu takip edeceğini öne sürer. Bu yaklaşımlara, sırasıyla uluslararası kapitalizmi ve bilim, teknoloji ve kapitalist üretim yoluyla çevrenin toplumsal cinsiyete dayalı sömürüsünü reddeden Marksizm ve ekofeminizm gibi alternatif bakış açıları meydan okudu. Marksist kalkınma perspektifleri, küresel emek sömürüsünü ve sınıf eşitsizliklerini azaltma çabalarında zenginlik ve gücün yeniden dağıtımını savunurken, ekofeminist, ormansızlaşma, kirlilik, çevresel bozulma ve ekosistem yıkımı dahil olmak üzere kalkınmaya eşlik eden endüstriyel uygulamalarla yüzleşir.