stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Uyanma Zamanı / Kıyak Bitti
Müslüm Gürses'in notu

Bugüne kadar sanat adına olan her şeyin en iyisi ve en güzelini sizlere takdim etmeye çalıştım. Ve benim gibi düşünen, heyecanla çalışmalar yapan Kadırga Müzik ile bir arada olmayı tercih ettim. Bu yepyeni çalışmayla sizlere yeniden merhaba diyorum. Bundan sonra çıkacak albümlerimde Kadırga Müzik'ten çıkacaktır. Değerli yönetmen arkadaşım Kemal Arapoğlu ve ekibiyle sizlere daha nice yapıtlar sunacağız. Yeni oluşumumuzun bu ilk albümünü beğeneceğinizi umuyorum. Yapımcım Yusuf Ziya Oran, Yönetmenim Kemal Arapoğlu, Aranjörüm Hüseyin Arapoğlu'na ve değerli ekibime kayıt orkestrama, bestekar, güftekar dostlarıma ve siz değerli halkıma teşekkürler.
Yapımcı Yusuf Ziya Oran'ın notu

Bazen özel birisinden bahsederken ülkemizin nadir yetişen kişiliklerinden gibi cümleler kurarak takdim etmeye çalışılır. Böyle bir cümle ile sizden bahsetmeye kalksam ayıp etmiş olurum. Çünkü her şeyi ile kendine münhasır bir insansınız. Ben de ülkemizin değil, dünyanın yetiştirdiği nadir insanlardan olduğunuzu buraya yazmak istiyorum. Sizinle çalışmak bir zevkti...
Künye

Yapımcı: Yusuf Ziya Oran
Yönetmen: Kemal Arapoğlu
Aranjör: Hüseyin Arapoğlu
Süpervizör: Vedat Bağlan, Yaşar Doğan
Tonmaister, mix: Mustafa Arapoğlu
Fotoğraflar: Cafer Duman
Klip Yönetmeni: Zafer Ünlü
Prodüksiyon amiri: Hasan Emrecan
Moda tasarım: İlbey Canikli
Grafik: Mehtap Arslan
Baskı: Onur Ofset
Orkestra bilgileri

Kemanlar: Sezgin Tellaloğlu, Yaşar Okyay, Kadir Okyay, Kemal Okyay, Engin Uğurlar, Şaban Gölge, Aykut Büyükçınar
Viola: Sait Büyükçınar, Rıfat Şanlıel, Tarkan Bergamalı
Çello: Timur Atasever
Solo Keman: Sait Büyükçınar, Baraklı Mehmet
Solo Viola: Tarkan Bergamalı
Gitar: Ayhan Günyıl
Akordeon: Rıfat Şanlıel
Kanun: Göksel Kartal
Ney: Eyüp Hamiş
Darbuka: Murat Aslan, Celal Bağlan, Cengiz Ercümer, Yaşar Akpençe
Tef: Şener Yalal
Perküsyon: Seyfi Ayta
Hollo, Bendir: Ümit Bindoruk
Davul: Deniz Salman
Vokaller: Saadet Karabey, Nilüfer Şengül, Vedat Bağlan, Gökmen
Refik Osman Top

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Refik Osman Top
Doğum tarihi:  1 Ocak 1897(1897-01-01)
Doğum yeri:  Valideçeşme, Beşiktaş, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm tarihi:  26 Nisan 1957 (60 yaşında)
Ölüm yeri:  İstanbul, Türkiye
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
|  |  Basiret |   |   |
|  |  Beşiktaş |   |   |
| -1912 |  Sebat |   |   |
| 1912-1913 |  Beşiktaş |   |   |
| 1913-? |  Fenerbahçe |   |   |
| 1915-1917 |  Galatasaray |   |   |
| 1917-1921 |  Altınordu İdman Yurdu |   |   |
| 1921 |  Galatasaray |   |   |
| 1921-? |  İttihatspor |   |   |
|  |  Fenerbahçe |   |   |
|  |  Galatasaray |   |   |
| 1923-24 |  Beşiktaş |   |   |
| 1924 |  Galatasaray |   |   |
|  |  Beşiktaş |   |   |
Millî takım kariyeri
| 1924 |   Türkiye |  1 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
-1937:  Topkapı
1937-1944:  Beşiktaş
1946-1947:  Beşiktaş
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir.
30 Nisan 1932 tarihli Akşam gazetesinde Refik Osman Top
Refik Osman Top (1897, İstanbul - 26 Nisan 1957, İstanbul), Şiir lakabıyla anılan Türk millî futbolcu, hakem, antrenör ve spor köşe yazarıydı. Top, Türk futbol tarihinin ilk dönemlerinin en çok ödül alan oyuncularından biridir ve hem oyuncu hem de menajer olarak İstanbul Futbol Ligi'ni kazandı. Beşiktaş Valideçeşme'de futbola başlayan Refik Osman Top, aynı zamanda Türkiye'nin Üç Büyük kulüplerinde forma giyen ilk futbolcudur.
Top aynı zamanda futbol takımının kurucularından ve ilk oyuncularından biri olan ve Türkiye'yi temsil eden ilk uluslararası futbolcu olup Beşiktaş tarihinin önemli isimlerinden birisidir.
Hayatı

Refik Osman, Beşiktaş'ı futbolla tanıştıran gençlerden birisiydi. Futbolla tanışması ve Top soyadını alması şu şekilde olmuştur; Valideçeşme'de ikamet ederken karşı Taşkışla'da bir yangını gören gençler, o yöne doğru koşarken günümüzde Maçka Parkı olan bölgede futbol oynayan İngilizleri fark etmişlerdi. Burada futbolla tanışan gençler hayranlıkla futbolu izlemiş ve İngilizler'in meşhur uzun pasları ile kendi bölgelerine düşen topu alıp götürmüşlerdi. Bu topu güvenli bildikleri Refik Osman Bey'in bahçesine getirmişlerdi. Daha sonra çıkan soyadı kanunu ile Refik Osman, Top soyadını aldı. Top, 22 Ağustos 1924'te Taksim Stadı'nda oynanan İstanbul Futbol Ligi karşılaşmasında iki gol atarak Beşiktaş-Galatasaray rekabetinde ilk golleri kaydetti. 16 Kasım 1924'te Imeni Vorovskogo Stadyumu'nda oynanan hazırlık maçında Türkiye'yi Sovyetler Birliği'ne karşı temsil etti, ev sahibi takımda 3-0 sona erdi. Bu görünüm onu millî takımda oynayan ilk Beşiktaş JK oyuncusu yaptı. Amatörde çok sayıda kulüp değiştirdi. Beşiktaş'ın dışında Progres, İttihatspor, Fenerbahçe, İstanbulspor, Altınordu gibi kulüplerde forma giydi. İki kere Galatasaray'a gitti ve sonra yeniden Beşiktaş'a döndü. Şiir lakabıyla tanınırdı.
Refik Osman Top, futbolu bıraktıktan sonra teknik direktörlüğe başladı. Ocak 1937'de, Topkapı teknik direktörlüğünden Beşiktaş teknik direktörlüğüne getirildi. 1939'dan 1945'e kadar Beşiktaş'ta çok sayıda şampiyonluk kazandı. Ardından spor yazarlığı yaptı. Futbol oynadığı dönemin sonunda Top isimli bir dergi de çıkaran Refik Osman, dönemin Türk spor teşkilatını eleştirdiği Yağma Hasan'ın Böreği adlı yazısından ötürü ömür boyu men cezası aldı.
Hayatı > Hakemlik

1927-1945 yılları arasında İstanbul Futbol Ligi ve Millî Küme'de 18 maça hakemlik yaptı.
Başarıları > Futbolcu olarak

İstanbul Futbol Ligi: 1914-15
İstanbul Futbol Ligi: 1923-24
Başarıları > Teknik direktör olarak

Millî Küme: 1941, 1944, 1947
Başbakanlık Kupası: 1944
İstanbul Futbol Ligi: 1939, 1940, 1941, 1942, 1943
Top, 1923–24 İstanbul Futbol Ligi'ni kazanan kadronun üyelerinden biriydi 
 Kaleci: Sadri Usuoğlu, Defans: Tevfik Martı, Refik Osman Top, Ortasaha: Bahattin, Cavit Altındal, Şahap, Forvet: Nafi, Abdi Aksoyman, Edip, Hasan, Saadet
Pontophaedusella

Pontophaedusella, hava soluyan bir kara salyangozu cinsidir. Monotipik bir cinstir.
Türler

Bu cinse ait tek tür Pontophaedusella offenses Nordsieck tarafından 1994 yılında tanımlanmıştır. Tür sadece Trabzon'un Of ilçesinin 2 kilometre güneybatısında görülmüştür. Türün anatomisi Szekeres (1998) tarafından tanımlanmıştır. Bilimsel adını Trabzon'un Of ilçesinden almıştır.
Türk Kara Kuvvetlerindeki askerî birliklerin listesi
Zırhlı Birlikler > Zırhlı Eğitim Birlikleri

Tank Okulu (Şereflikoçhisar)
Zırhlı Birlikler > Zırhlı Tümenler

52. Zırhlı Taktik Tümeni (Hadımköy, İstanbul) (Şu an 52. Motorlu Piyade Tümeni olarak düzenlendi)
Zırhlı Birlikler > Zırhlı Tugaylar

1. Zırhlı Tugay  (Babaeski, Kırklareli)
2. Zırhlı Tugay (Kahramanmaraş)
3. Zırhlı Tugay (Çerkezköy, Tekirdağ)
4. Zırhlı Tugay (Palandöken)
5. Zırhlı Tugay (Gaziantep)
14. Zırhlı Tugay (Değirmenlik, Lefkoşa)
20. Zırhlı Tugay (Şanlıurfa)
95. Zırhlı Tugay (Malkara)
172. Zırhlı Tugay (Silopi)
Piyade Birlikleri > Piyade Eğitim Birlikleri

Piyade Okulu Komutanlığı (Tuzla)
1. Komando Eğitim Tugayı (Manisa)
3. Piyade Eğitim Tugayı (Antalya)
5. Piyade Eğitim Tugayı (Sivas)
48. Piyade Er Eğitim Alayı (Tokat)
15. Piyade Eğitim Tugayı (Amasya)
Piyade Birlikleri > Piyade Birlikleri > Piyade Tümenleri

3. Piyade Tümeni (Yüksekova,Hakkari)
23. Piyade Tümeni (Şırnak)
Piyade Birlikleri > Mekanize Piyade Birlikleri > Mekanize Piyade Tümenleri

28. Mekanize Piyade Tümeni (Paşaköy, Gazimağusa)
39. Mekanize Piyade Tümeni (Çamlıbel, Güzelyurt)
Piyade Birlikleri > Mekanize Piyade Birlikleri > Mekanize Piyade Tugayları

1. Mekanize Piyade Tugayı (Doğubayazıt)
4. Mekanize Piyade Tugayı (Keşan)
8. Mekanize Piyade Tugayı (Tekirdağ)
12. Mekanize Piyade Tugayı (Ağrı)
14. Mekanize Piyade Tugayı (Kars)
16. Mekanize Piyade Tugayı (Diyarbakır)
18. Mekanize Piyade Tugayı (Ortaköy, Gelibolu)
28. Mekanize Piyade Tugayı (Çankırı)
39. Mekanize Piyade Tugayı (İskenderun)
54. Mekanize Piyade Tugayı (Edirne)
55. Mekanize Piyade Tugayı (Kırklareli)
65. Mekanize Piyade Tugayı (Lüleburgaz)
66. Mekanize Piyade Tugayı (Çorlu, Tekirdağ)
70. Mekanize Piyade Tugayı (Mardin)
77. Mekanize Piyade Tugayı (Kahramanmaraş)
125. Mekanize Piyade Tugayı (Kahramanmaraş)
Piyade Birlikleri > Motorize Piyade Birlikleri > Motorize Piyade Tugayları

48. Motorize Piyade Tugayı (Trabzon)
56. Motorize Piyade Tugayı (Samsun)
Piyade Birlikleri > Motorize Piyade Birlikleri > Motorize Piyade Alayları

17. Motorize Piyade Alayı (Kiğı)
23. Motorlu Piyade Alayı (Hasdal, Eyüpsultan, İstanbul) (Geçici olarak Şırnak'a sevkedildi)
Piyade Birlikleri > Hudut Birlikleri > Hudut Tugayları

1. Hudut Tugayı (Derecik, Hakkâri)
2. Hudut Tugayı (Çukurca, Hakkâri)
5. Hudut Tugayı (Iğdır)
6. Hudut Tugayı (Van)
25. Hudut Tugayı (Ardahan)
34. Hudut Tugayı (Şemdinli, Hakkâri)
48. Hudut Tugayı (Uludere, Şırnak)
9.Hudut Tugayı (Uzunköprü,Edirne)
Piyade Birlikleri > Hudut Birlikleri > Hudut Alayları

1. Hudut Alayı (Kilis)
2. Hudut Alayı (Hatay)
3. Hudut Alayı (Şanlıurfa)
4. Hudut Alayı (Kızıltepe,Mardin)
6. Hudut Alayı (Tuşba,Van)
7. Hudut Alayı (Yüksekova,Hakkari)
8. Hudut Alayı (Cizre,Şırnak)
Topçu birlikleri > Topçu eğitim birlikleri

Topçu ve Füze Okulu (Polatlı, Ankara)
59. Havan ve Topçu Eğitim Tugayı (Erzincan)
Topçu birlikleri > Topçu tugayları

57. Topçu Tugayı (İzmir)
58. Topçu Tugayı (Polatlı, Ankara)
Topçu birlikleri > Topçu alayları

102. Topçu Alayı (Uzunköprü)
105. Topçu Alayı (Çorlu)
106. Topçu Alayı (İslahiye, Gaziantep)
107. Topçu Alayı (Siverek)
108. Topçu Alayı (Erciş)
109. Topçu Alayı (Erzurum)
39. Topçu Alayı (Lefkoşa)
Komando birlikleri > Komando eğitim birlikleri

Dağ Komando Okulu ve Eğitim Merkezi (Eğirdir, Isparta)
Komando birlikleri > Komando tugayları

1. Komando Tugayı (Talas, Kayseri)
2. Komando Tugayı (Bolu)
3. Komando Tugayı (Siirt)
4. Komando Tugayı (Tunceli)
Dağ ve Komando Tugayı (Hakkâri)
6. Komando Tugayı (Akçay, Şırnak)
7. Komando Tugayı (Sakarya)
8. Komando Tugayı (Serinyol, Hatay)
9. Komando Tugayı (Sarıkamış, Kars)
10. Komando Tugayı (Tatvan, Bitlis)
11. Komando Tugayı (Denizli)
12. Komando Tugayı (Osmaniye)
13. Komando Tugayı (Malatya)
14. Komando Tugayı (Midyat, Mardin)
17. Komando Tugayı (Trabzon)
19. Komando Tugayı (Edremit, Balıkesir)
23. Komando Tugayı (Maltepe, İstanbul)
41. Komando Tugayı (Vize, Kırklareli)
47. Komando Tugayı (Başakşehir, İstanbul)
49. Komando Tugayı (Bingöl)
51. Komando Tugayı (Hozat, Tunceli)
Komando birlikleri > Komando alayları

5. Komando Alayı (Gökçeada, Çanakkale)
49. Komando Alayı (Kıbrıs)
İstihkam Birlikleri

İSTİHKAM EĞİTİM BİRLİKLERİ
●  İstihkam Okulu ve Eğitim Merkez Komutanlığı (Narlıdere, İzmir)
Akmonya

Akmonya, (Grekçe: Ἀκμονία) Uşak'ın Banaz ilçesinin Ahat Köyü'nde bulunan bir antik yerleşim birimidir. Aynı zamanda Roma Katolik Kilisesi hiyerarşisi içerisinde Akmonya bir unvan piskoposluğudur (titular see), yalnız Akmonya Piskoposluğu'na 1962 yılından beri herhangi bir atama yapılmamıştır.
Akmonya’nın Tarihi Coğrafyası

Akmonya şehri, günümüzde Uşak'ın Banaz ilçesinin Ahat Köyü içerisinde Asar mevkiindedir. Coğrafi olarak Banaz ovasının (antik dönemdeki adıyla Panasion) kuzey-doğusunda ve Burgaz Dağlarının kuzey ucunda kuzey-batıya doğru yerleşmiştir. Şehrin kalesi tepede ve gerçekten korunaklı bir yerdedir. Tepenin eteklerine doğru mezarlar var ise de yüzyıllar süren kaçak kazılar sonucu bunlar nerede ise kaybolmuştur. Şehri 1883 yılında ziyaret eden William Ramsay bile mezarların devamlı bir şekilde açıldığından ve taşlarının yağmalandığından şikayet eder.
Akmonya şehri etrafındaki diğer yerleşim yerleri ile sıkı ekonomik ilişki içerisinde olmuştur. Bunlardan en önemlileri Susuz Köyü'ndeki Keramon-Agora, Çarık Köyündeki Traianapolis ile İslam Köy'deki Alia'dır. Aslında Keramon-Agora, Akmonya'nın pazar yeridir ve onun bu anlamda Akmonya ile birlikte tek bir yerleşim ünitesi olarak değerlendirilmesi yerinde olur.
Akmonya çeşitli yolların, özellikle de Pers İmparatorluğu'nun atar damarı olan ve Sardis ile imparatorluk başkentleri Susa ve Persepolis'i birbirine bağlayan “Kral Yolu”nun üzerinde olması nedeniyle ekonomik refah içinde bulunmuştur. Hellenistik dönemin sonlarında ve Roma idaresi altında şehrin belirli bir özerklik kazandığını söylemek mümkündür. (Magie, 1950: 132) Bu dönemden kalan sikkeler bunun birer göstergesidir. Yalnız bu durum, Akmonya’ya özgü bir durum olarak görülmemelidir. Üçüncü yüzyılda yaşanan enflasyonist krizden önce pek çok Anadolu ve Roma imparatorluk şehri benzer bir statüye sahip bulunuyordu.
Akmonya Adı, Şehrin Kuruluşu ve Kaynaklar

Akmonya adının nereden geldiği tartışma konusudur. Bölgenin zamanında Frigya kontrolünde olduğu düşünülerse, Akmonya’nın Frigya'lılar tarafından kurulduğu ve isminin de Frigce olduğu düşünülebilir. Gerçektende bir Hint-Avrupa dili olan Frigce’de akmon (άκμων) kelimesinin “taş” anlamına gelmesi muhtemeldir. Yalnız Eski Yunanca “örs” anlamına gelen akmon (άκμων) kelimesi de bir olasılık olarak görülebilir. (Zgusta, 1984: 30-32)
Milet'li Alexander Polyhistor (yak. MÖ 70) tarafından kaydedilen şehrin kuruluş efsanesi bölgenin eskiçağ kültürü hakkında bizi aydınlatır. Buna göre, Manes'in iki oğlu olmuştur. Birisinin adı Akmon ve diğerinin adı Doias'dır ve Akmon Akmonya şehrini kurmuştur. William Ramsay, bu efsanede bazı yerel dinlerin izlerini görür. Manes'in diğer isimlerine bakarak onun bir güneş tanrısı olduğu sonucuna varır. Bazı Akmonya sikkeleri üzerinde bulunan atlı figürünü de Manes ile ilişkilendirir. (Ramsay, 1895-97: 625-26) Dolayısıyla, Manes'i daha sonra Yunan etkisi altında Zeus figürüne asimile olmuş yerel bir tanrı olarak görür. Gerçektende Manes Herodot'da Lydia kralı Atys'in babası olarak görülür. Ayrıca, Asya kıtasının adı da Lidya'lı Asies'den gelmektedir ki, Asies'in babasının adı Cotys, onunda babasının adı Manes'tir. (Herodot, I.94, IV.45) Bu bilgiler, şehrin sosyal ve ekonomik tarihi konusunda pek az şey söylese de, bölge kültürünün eskiliğini gösermesi açısından önemlidir. Ramsay, erken Akmonya sikkeleri ile Pergamon (Bergama) sikkeleri arasındaki benzerlikten yola çıkarak, Akmonya ile Bergama arasında bir yakınlık olması olasılığını ileri sürer. (Ramsay, 1895-97: 630)
Her ne kadar Akmonya adı bazı yazılı kaynaklardan, Cicero'nun (MÖ 106 – MS 43) Lucius Valerius Flaccus adlı bir idareciyi halkın mallarına kanunsuz olarak el koyduğu yolundaki suçlamalara karşı savunmak için yazdığı Pro Flacco adlı söylevinden, nümizmatik verilerden ve Batlamyus'un eserinden biliniyordu ise de, Akmonya adı ile Ahat Köyü'nde bulunan harabeleri ilk defa ilişkilendiren 19. yüzyılın ilk yarısında Johann Franz olmuştur. (Buckler ve Calder, 1939: xvii) Bu tarihten sonra Akmonya üzerine olan çalışmalar daha çok etrafta kaydedilen yazıtlar üzerinden yapılmış, sistematik kazılar hiçbir zaman başlamamıştır. Yazıtlar daha çok Roma dönemine aittir ve şehrin Bizans ve daha sonra Germiyan ve Osmanlı idaresi altındaki durumu hakkında bilgilerimiz hemen hemen yok denecek kadar azdır. Akmonya'nın Dacia, yani aşağı yukarı bugünkü Romanya ve Moldovya'da bulunan ve Batlamyus (90-168) tarafında kaydedilen Akmonya ile karıştırılmaması gerekir. (Ptolemy, 1991: 82, 114)
Roma İmparatorluğu ve Akmonya

Roma dönemi boyunca Akmonya daha çok Apamea (bugünkü Dinar) idaresi altında (Conventus Juridicus) olmuştur. Akmonya daha sonra Praetor yani vali Lucius Valerius Flaccus'un (MÖ 63) idaresi altında olmuştur. Flaccus, hiç ihtiyaç olmadığı halde kendisine bir donanma yapabilmek için Akmonya, Dorylaeum (Eskişehir) ve Temnus (Menemen) ahalisinden ve Yahudilerden ağır vergiler almak ve mallarına el koymakla suçlanmıştır. Cicero'nun Flaccus'u savunmak için yazdığı Pro Flacco Flaccus hakkında şüphelerin oluşmasına sebep olmuşsa da, imparatorluğun Asyalı halklarını aşağılayıcı aşırı ifadelerle dolu olması nedeniyle herhangi bir sonuç getirmemiştir. (Magie, 1950: 379-80; Cicero, Pro Flacco, XV)
Roma döneminde Akmonya'dan yetişen en önemli kişi İmparator Vespasian (69-79) idaresi altında Roma'da senatör olan L. Servenius Cornutus'dur. Akmonya'da bulunan yazıtlardan öğrendiğimize göre Cornutus praetor, Kıbrıs quaestor'luğu ve Roma'da Asya prokonsülü M. Aponius Saturninus'un legatus'u olarak bulunmuştur. İmparator Nero (54-69) zamanında Senato'ya girmiştir. Bu durum, Akmonya ile yarış halinde olan Aezani'de (Kütahya yakınında) öyle bir kızgınlık ve hayal kırıklığı yaratmıştır ki, İmparator Nero tarafından gönderilen emirnameler parçalanmıştır. (Walton, 1929: 44-45) Akmonya, Anadolu'daki diğer Roma şehirleri gibi, özerk bir yapıya sahip olmuştur. Şehir tüccar ve toprak sahiplerinden oluşan bir elit (curiales) tarafından yönetilmiş ve kendi bakır paralarını darpetmiştir. Herhalde şehrin kendi parasını darp etmiş olması, günümüzde hala söylenegelen ve Akmonya'nın Roma İmparatorluğu'nun darphanesi olduğu şeklindeki söylentinin de kaynağını oluşturmuştur. Akmonya elitinin evlilik yoluyla çevredeki diğer ailelerle bağlantı kurduğu bilinmektedir. Bunların en önemlisi aşağıda daha detaylı bahsedeceğimiz Julia Severa'dır. Şehirde bir tiyatronun varlığı yanında son on yıllarda ortaya çıkarılan mozaiklerin bir spor salonuna ya da stadyuma ait olma ihtimali düşününce şehrin gelişkin ve özbilince sahip bir sosyal-siyasi elitinin var olduğu varsayılabilir. (Whittow, 1990: 6-7, 28)
Ramsay, Akmonya'da kabile ve lonca örgütlenmesinin yan yana bulunmuş olması gerektiğini ve lonca örgütlenmesinin Lidya ve Pers döneminden kalma daha eski bir sosyal yapıyı temsil ederken, kabilelerin Yunanlar ile birlikte ortaya çıktığını söyler. (Ramsay, 1895-97: 630)
Orta Çağlarda Akmonya

Orta Çağ Akmonya'sı hakkında bilgilerimiz nerede ise hiç yoktur. Kuşkusuz bunun en önemli sebebi Akmonya'nın sistemli bir şekilde çalışılmamış olmasıdır. Akmonya ve etrafındaki şehirlerin Orta Çağlarda ciddi bir gerileme içine girdiği düşünülmektedir. Örneğin Akmonya'nın komşu şehirlerinden olan Blaundus, Bizans dönemine kadar önemli bir yerleşim merkezi olarak varlığını sürdürmüş, Orta Çağ'da ise kaybolmuştur. Bu gün yanında küçük Sülümenli köyünden başka bir yerleşim birimi yoktur. Yalnız Mark Whittow'un da belirttiği gibi, pek çok yerleşim birimi Bizans dönemi boyunca, hatta daha ötesinde önemli yerleşim mekanları olmaya devam etmiştir. Akmonya için de benzer bir yargıya varıp varamayacağımızı ileride yapılacak detaylı araştırmalar gösterecektir. (Whittow, 1987: 144, 217)
Akmonya arkeolojisi

Akmonya'da sistemli arkeolojik kazılar hiçbir zaman başlamamıştır. En son olarak 2000 yılında Asar mevkiinde aşağı yukarı bir basketbol sahası
büyüklüğünde bir mozaik ortaya çıkarılmıştır. Uşak Müzesi tarafından kurtarma çalışmaları yapılmış olmakla birlikte, mozaiğin bir parçasının hemen çalınmış olması nedeniyle çalışmalar yarıda kalmış, mozaiğin üzeri örtülmüştür. (Başgelen, 2000: 23-25) Uşak Üniversitesi Arkeoloji Bölümü tarafından 2014 ile 2017 yılları arasında yüzey araştırması gerçekleştirilmiştir.
Ünvan

Ünvan veya san kelimesi, bir şahsın işi, mesleği veya toplum içindeki durumuyla  ilgili olarak günlük yaşamda kullanılan isimdir. Ayrıca şu anlamlara da gelebilir:
Fahri unvan farklı alanlarda verilen özel bir ödül
Felsefede herhangi bir şeyi, cismi o yapan vasıf
Ün
Kuzca, Kumluca

| Kuzca |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya
Koordinatlar: 36°40′41″N 30°19′05″E﻿ / ﻿36.678°K 30.318°D﻿ / 36.678; 30.318
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Kumluca
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 548
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0242
Posta kodu: 07350
Resmî site 
Kuzca, Antalya ilinin Kumluca ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Antalya il merkezinin batısında, Kumluca'nın kuzeyinde, Kemer'in kuzey batısında yer alan mahalle (köy) ismi serin yer anlamına gelen bölgeden almakta olup eşsiz çam, katran ve sedir ormanları ile kaplı  Antalya iline 45 km, Kumluca ilçesine 55, Kemer ilçesine 35 km uzaklıktadır.
Kumluca ya bağlı bir mahalle olan Kuzca (söğüt cuması ) yaklaşık 1500 m rakımı ile bunaltıcı yaz sıcaklarında Antalya, Kemer, Kumluca ilçesi Yörüklerinin ilk yayla  tercihlerinden olmakla beraber aynı zamanda Karadeniz'i anımsatan doğası ile Karadenizlilerin de yoğun olarak ilgisini çekmektedir. Yaz-kış şehir içi otobüs ile ulaşım imkanı sağlayan yayla civar köyler içinde de market, kasap, restoran, fırın imkanı sunan tek köydür. Alakir alası ismindeki endemik alabalığa ev sahipliği yapan yayla da, kabak kemane, Kuzca bıçağı, ahşap el işi kaşık -çatal vb.ürünler de yerel halk tarafından yapılmaktadır.
Piet Hein Donner

| Piet Hein Donner |
| --- | --- |

Hollanda İçişleri ve Kraliyet İlişkileri Bakanı
Görev süresi 14 Ekim 2010 - 16 Aralık 2011
Başbakan: Mark Rutte
Yerine geldiği: Ernst Hirsch Ballin
Yerine gelen: Liesbeth Spies
Hollanda Sosyal İşler ve İstihdam Bakanı
Görev süresi 22 February 2007 - 14 Ekim 2010
Başbakan: Jan Peter Balkenende
Yerine geldiği: Aart Jan de Geus
Yerine gelen: Henk Kamp
Hollanda Temsilciler Meclisi milletvekili
Görev süresi 30 Kasım 2006 - 22 Şubat 2007
Hollanda Adalet Bakanı
Görev süresi 22 Temmuz 2002 - 21 Eylül 2006
Başbakan: Jan Peter Balkenende
Yerine geldiği: Benk Korthals
Yerine gelen: Rita Verdonk (geçici)
Kişisel bilgiler
Doğum: 20 Ekim 1948 (76 yaşında) Amsterdam, Hollanda
Piet Hein Donner (d. 20 Ekim 1948, Amsterdam), Hollandalı siyasetçi ve hukukçu.
Eğitimi ve kariyeri

Hür Amsterdam Üniversitesinde hukuk eğitimi almıştır. Michigan Üniversitesinde hukuk doktorasını tamamlamıştır. Ekonomik İşler Bakanlığı ile Adalet Bakanlığında memur olarak çalışmıştır.
Hükûmet Politikaları Bilim Kurulu Üyesi olmuş ve 1993-1997 yıllarında bu kurulun başkanlığını yapmıştır. 1997-2002 yıllarında Danıştay'da görev yapmıştır.
Özel yaşamı

Babası André Avrupa Adalet Divanı yargıcı, dedesi Jan ise Hollanda Yargıtay başkanı olarak görev yapmıştır. Evli olup Lahey'de yaşamaktadır ve Hollanda Protestan Kilisesi'nin üyesidir.
Siyasi yaşamı

Hristiyan Demokrat Çağrı (CDA) mensubudur. 2002 yılında Adalet Bakanı olmuş, 2006'da havalimanı yangını nedeniyle istifa etmiştir. 2007 yılında kurulan hükûmette Çalışma Bakanı olarak görev almış, 2010 yılında İçişleri Bakanı olmuş ve Şubat 2012'den itibaren Danıştay Başkanvekili olarak atanmış olması nedeniyle Aralık 2011'de bakanlık görevinden istifa etmiştir.
Şeriat polemiği

Eylül 2006'da Adalet Bakanı olarak şeriatın eğer Hollanda Parlamentosu 2/3 çoğunlukla kabul edilirse getirilebileceğini açıklamıştır. 13 Eylül 2006 tarihinde yayınlanan bir eserde : « Hollandalıların 2/3'ü şeriatı getirmeyi isterse bu mümkün olabilir. Buna yasal olarak nasıl engel olunur? Bu imkansızdır demek skandal olur. Buna çoğunluk karar verir. Bu demokrasinin temelidir.»
Görevleri

22 Temmuz 2002 - 21 Eylül 2006: Adalet Bakanı
22 Şubat 2007 - 14 Ekim 2010: Çalışma ve Sosyal İşler Bakanı
14 Ekim 2010 - 16 Aralık 2011: İçişleri ve Kraliyet ile İlişkiler Bakanı
1 Şubat 2012 - 1 Kasım 2018: Danıştay Başkanvekili