stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Korotkoff sesleri
Açıklama

Kan basıncı ölçümü sırasında duyulan sesler, ventriküllerin içindeki kapakların kapanmasıyla ilişkili titreşimlerden kaynaklanan kalp sesleriyle aynı değildir. Normal bir kişide (arter hastalığı olmayan) antekubital fossada brakiyal arter üzerine bir stetoskop yerleştirilirse, ses duyulmamalıdır. Kalp attığında, bu atımlar atardamarlara laminer (türbülanssız) kan akışıyla sorunsuz bir şekilde iletilir ve ses üretilmez. Benzer şekilde, bir tansiyon aleti bir hastanın üst kolunun etrafına yerleştirilir ve hastanın sistolik kan basıncının üstünde bir basınçta şişirilirse, herhangi bir ses duyulmaz. Bunun nedeni, aletin uyguladığı basıncın kan akışını tamamen tıkayacak kadar yüksek olmasıdır.
Basınç, hastanın sistolik kan basıncına eşit bir seviyeye düşürülürse, ilk Korotkoff sesi duyulur. Kolluktaki basınç, kalbin ürettiği basınçla aynı olduğu için, arterdeki basınç sistol sırasında yükseldiğinde, bir miktar kan üst koldan geçebilir.
Tansiyon aletinin uyguladığı basıncın  düşmesine izin verildiğinde, kolluktaki basınç sistolik ve diyastolik basınçlar arasında kaldığı sürece sesler çıkamaya devam eder.
Aletin uyguladığı basınç daha da azaldıkça seslerde değişim meydana gelir ve sonunda tamamen kaybolur. Bunun nedeni, kolluğun uyguladığı basıncın diyastolik kan basıncının altına düşmesi ve kan akışında herhangi bir kısıtlama sağlamamasıdır.
Refik Epikman

Refik Fazıl Epikman (1902, İstanbul - 17 Mayıs 1974, Ankara), Türk ressamdır.
Davutpaşa İdadisi’nden sonra 1918 yılında Sanayi-i Nefise Mektebi’ne girdi. 1924 yılında Milli Eğitim Bakanlığı’nın açmış olduğu Avrupa sınavını kazanarak öğrenimine devam etmek üzere Paris’e gitti. Paris’te Julian Akademisi’nde Paul-Albert Laurents atölyesinde çalıştı. 1928 yılında öğrenimini tamamlayıp yurda döndüğünde İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’ne öğretmen olarak atandı. 15 Nisan 1929 tarihinde kurulan Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği’nin kurucu üyeleri arasında yer alır.
Birlik, Refik Epikman’ın dışında, Cevat Dereli, Şeref Akdik, Mahmut Cüda, Nurullah Berk, Hale Asaf, Ali Avni Çelebi, Zeki Kocamemi gibi ressam ve heykeltıraş Muhittin Sebati ile Ratip Aşir Acudoğlu gibi kurucu üyelerden oluşmaktadır. Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği, Türkiye Cumhuriyeti’nin resim alanında kurumsallaşmasının belirgin bir kanıtı olan, sanatçı birliği olarak kurulmuştur. Çağdaş Türkiye Cumhuriyeti’nin resim alanında “Müstakiller” hareketi, Avrupa'da sanat alanında hızla ortaya çıkan değişimleri Türkiye'ye getirmeleri, bir başka deyişle Müstakiller hareketinin, Türkiye Cumhuriyeti'nde eser veren sanatçıların ortak anlayış çerçevesinde bir araya gelerek “grup” kavramının ortaya çıkmasına neden olmaları bakımından önemlidir.
1931 yılında askerlik nedeniyle akademideki göreviden ayrılan sanatçı, askerde olduğu dönemde akademiye egemen olan, Osmanlı Ressamlar Cemiyeti üyelerinin engellemeleri nedeniyle, 1933 yılında askerlik görevinden döndüğünde, yeniden akademiye kabul edilmedi. Bunun üzerine Ankara Atatürk Lisesi’nde resim öğretmeni olarak göreve başladı, 1939 yılında ise Ankara Gazi Muallim Mektebi ve Terbiye Enstitüsü Resim-iş bölümüne atölye hocası olarak atandı.
1966 yılına kadar bu görevde kalan Refik Epikman, emekli olduktan sonra Halkevlerinde Güzel Sanatlar kolu başkanlığına getirildi. Resim uygulamalarının dışında çeşitli yayın organlarında yazdığı yazılar ile sanat olgusu adına önemli etkinlikler gerçekleştirdi. Sanat üzerine yazı ve kitaplarıyla, Türkiye’de sanat yayımcılığının emekleme aşamasının yaşandığı bir dönemde, önemli hizmetlerde bulundu. 1944’te düzenlenen 6. Devlet Resim ve Heykel Sergisi’nde üçüncülük ödülünü, 1974’te 35. Devlet Resim ve Heykel Sergisi’nde ise şeref ödülüne layık görüldükten 1 gün sonra 17 Mayıs 1974 tarihinde ölmüştür.
Çalışmalarını karma sergilerde sergileyen; ancak kişisel sergi açmayan sanatçı, ilk Türkiye Büyük Millet Meclisi binasının toplantı salonuna açılan odalarına Cumhuriyet’in ilanını konu alan büyük boyutlu resimler yaptı.
Sanat anlayışı

Epikmanın çalışmalarını resimsel dil açısından, dışavurumcu konstrüktif - kübist etkili ve soyut eğilimler olmak üzere iki grupta toplamak mümkün. Her iki grupta da konu seçiminde çeşitlilik hakimdir.
Epikman yurt dışına çıkmadan önce Akademi’de Çallı’nın yanında çalıştı.Bu sürede izlenimci akımın etkisi altında yetişti. Ancak Fransa’daki eğitiminden sonra yurda döndüğünde izlenimcilik anlayışından tamamen uzaklaşarak konstrüktif bir temelden hareket ederek resim yapmaya başladı, süreç içerisinde kübist anlayışın yansımalarını çalışmalarına dahil etti. Bu dönem resimlerinde kullandığı renk ve ışık, izlenimci resim anlayışından tamamen farklı özelliklere sahiptir. Bu özellikleri yansıtan en önemli eseri 1928 yılında yaptığı “Bar” adlı resmidir.
Bu resimde komposizyon içerisinde yer alan figürlerin kübist -kontrüktivist bir anlayışla biçimlendiği görülmektedir. Komposizyonda etkili olan ışık, loş bir ortamı betimleyecek niteliktedir.
Komposizyonun merkezinde yer alan dans eden çift, belirgin bir hareket etkisini yansıtmaktadır. Bu hareket etkisi, figürler üstüne düşen parlak ışık ve devinimin gereği biçim bozma çabasıyla desteklenmektedir. Resmin solunda yer alan kırmızı giysili figür, komposizyonun temasını oluşturan bar ortamda dans eden çiftlerin çoğulluğunu vurgulamak adına tamamlayıcı ögedir. Bu figür aynı zamanda yaşanılan mekanın, resim çerçevesinin sınırlarıyla sınırlı olmadığını göstermektedir.Ayrıca resim yüzeyinde kullanılan kırmızı ve sarı renklerin nitelikleri expresif bir tavrın varlığını da göstermektedir.
1950'lerden itibaren başlayan soyut eğilimler Refik (Fazıl) Epikman'ın resimlerinde 1960'lı yıllardan sonra etkisini göstermeye başlar. 
1966 yılında yapmış olduğu “Statik Düzen” adlı eseri soyut anlayışın egemen olduğu önemli bir örnektir. Bu tarihlerde “Soyut Komposizyon” adı altında yaptığı resimlerinde tuval yüzeyine dağılan geometrik kuruluşları ve lekesel değerler ile görsel ve duygusal çağrışımları ortaya koymaktadır.
“Statik Düzen” adlı çalışmasından sonraki bir tarihte yapmış olduğu “Vizyon III” adlı çalışmasında komposizyona hakim olan erkek figürü ile komposizyonda yer alan diğer unsurlar arasında var olan oransızlık, yeni eğilimin yanısıması olarak karşımıza çıkmaktadır.Bunun yanında soyut anlayışla yapmış olduğu diğer resimlerinden farklı olarak biçime bağlı kalmasına rağmen kübist bir tavrın egemen olduğu gözlemlenmektedir.
Ar, Ülkü, Güzel Sanatlar Dergisi gibi dönemin yayın organlarında sergi eleştirileri, sanat olayları ve sanat akımları ile ilgili yazılar da yazan sanatçı, Halkevi yayınları arasında çıkan 1944 yılında yazdığı 13-17. yüzyıllar arası “Klasik Ressamlar”, 1946 yılında yazdığı 17.,18. ve 19. Yüzyıl Dünya Sanatı adlı kitaplar sanat tarihi araştırmalarının ürünleridir.
Refik Epikman'ın "Bar" adlı yapıtı
Remzi Özgökçe

| Remzi Özgökçe> Türkiye Büyük Millet Meclisi 25. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 23 Haziran 2015 - 1 Ekim 2015
Seçim bölgesi: Haziran 2015 - Van
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Ocak 1965 (59 yaşında) Van
Milliyeti: Türk
Partisi: Halkların Demokratik Partisi
Bitirdiği okul: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
Mesleği: Milletvekili
Remzi Özgökçe (d. 1 Ocak 1965, Van) Halkların Demokratik Partisi 25. dönem Van milletvekilidir.
Özel hayatı

Evli ve 4 çocuk babası olan Özgökçe, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nden mezun olmuştur.
Rhanterium

Rhanterium Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Rhamphocottus

Rhamphocottus, Rhamphocottidae familyasına bağlı bir balık cinsidir.
Rhamphothrips

Rhamphothrips Thripinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Korovay

Ivano-Frankivsk, Ukrayna'da bir ekmek festivalinde Korovay
Korovay (Ukraynaca: коровай, Lehçe: korowaj), karavai (Rusça: каравай) veya kravai / Colac (Bulgarca: кравай), Bulgarların, Rusların, Ukraynalıların, Romanyalıların ve Polonyalıların geleneksel ekmek çeşididir. Düğünlerde servis edilir ve bu ülkelerde düğün geleneğin bir parçası olarak kalmıştır. Belarus, Rusya ve Ukrayna'da eski Rus'taki konukseverlik ve bayram geleneklerine dayanmaktadır. Yuvarlak korovay yaygın olarak ekmek ve tuz seremonisinin bir unsurudur.
Korovayın kökenleri ve dekorasyonu

Bu ekmeğin kökeni çok eskidir. Tahılın büyülü özelliklere sahip olduğuna dair pagan inancından gelir. Korovay geleneksel olarak buğday unu ile pişirilmiş büyük boyutlu, yuvarlak ve örgülü bir ekmek ceşididir. Güneşler, aylar, kuşlar, bayraklar, hayvanlar ve çam kozalakları gibi simgelerle ile süslenir. Korovai'yi süslemek için buğday sapları, otlar, fındıklar, çiçekler ve meyveler da kullanılır. Korovai'nın süslemesi yapan bağlıdır ve bölgeye göre değişebiliyor.
Ekmek geleneksel olarak şarkıları söylenerek kadınlar tarafından gelinin evinde hazırlandı. Ukrayna'nın doğusunda anneye hamurdan yapılmış bir çift ayakkabı verilir ve babaya bir baykuş. İkisi de korovay hamurdan ekmeği süsleyenler tarafından yapılır. Hamurdan yapılan iki kuş çifti simgeler ve diğer kuşlar da aileyi ve arkadaşları. Ekmeğin etrafı mersin ağacı meyveleri ile süslenebilir. Mersin ağacı'nın meyvesi sevgi ve saflığı simgeler. Korovai ekmeği pişirilmeden önce nimetler verilir. Düğünün imkânsız olduğu zorluk dönemlerinde, ekmeğin paylaşılması toplumun gözünde bir evlilik oluşturmaya yeterli olarak görülürdü.
Ključ, Una-Sana Kantonu

| Klivaç Ključ Кључ Köluyc |
| --- | --- |
Belediye
Ključ belediyesi

  Arma 
KlivaçKljuč'un Bosna-Hersek'teki konumu
Ülke:  Bosna-Hersek
Entite: Bosna-Hersek Federasyonu
Kanton: Una-Sana
İdare
 • Belediye başkanı: Necad Zukanović (SDP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 358 km²
Nüfus (2013)
 • Toplam: 18.714
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Resmî site www.opcina-kljuc.ba
Klivaç veya Köluyc (Boşnakça: Ključ, Sırpça: Кључ), Bosna-Hersek'ın Bosna-Hersek Federasyonu'na bağlı Una-Sana Kantonu'nda bulunan bir kasaba ve belediyedir. Belediye, ülkenin Kuzey Batı kesiminde Sana Nehri kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 358 km2 olan belediyenin nüfusu 2013 yılı itibarıyla 18,714'tür.
Tarihi > Ortaçağ ve Osmanlı Devleti Dönemi'nde Ključ

Ključ Kalesi'nin, Hırvatistan-Bosna arasında stratejik konumdaki kente ismini veren de bu kaledir, 14. yüzyılda inşa edildiği düşünülmektedir.1463 yılında Bosna'nın son kralı Stjepan Tomasevic, Osmanlı Ordusu tarafından bu kalede ele geçirilmiştir. Kentte 1838 yılına dek bir Osmanlı Garnizonu bulunuyordu. Bu garnizonun görevi Sana Nehri'ndeki trafik akışını kontrol etmekti. Kent bu stratejik askeri konumu sebebiyle Osmanlı Tarihi boyunca genişlemeye devam etmiştir.
Tarihi > Ortaçağ ve Osmanlı Devleti Dönemi'nde Ključ > Bosna Savaşı ve Savaş Sonrası Dönem'de Ključ

Bosna İç Savaşı boyunca, 1992 ve 1994 yılları arasında, Sırp etnisitesinden olmayan kent sakinleri Sırp Cumhuriyeti Ordusu tarafından ve Sırp kontrolündeki Yugoslavya Ordusu tarafından kentten sürülmüş ya da katledilmiştir. Öyle ki, kent sakinleri Bosna İç Savaşı boyunca; Yugoslavya Ordusu, Çetnikler ve Sırp Cumhuriyet Ordusu tarafından sistematik olarak sürdürülen soykırım hareketinin bu kentte başladığına dair tanıklık etmektedir. Kentte ilk etapta 700'e yakın insan bu sistematik soykırımın kurbanı olmuştur. Ayrıca birçok insan Manjaca kentinde yer alan konsantrasyon kampına sürülmüş ve burada katledilmiştir.
Savaş boyunca Sırp güçlerin kuşatması altında yaşayan kentin tarihi dokusu da yara almış; kentte bulunan 5 cami ve Katolik Kilisesi yağmalanarak yıkılmıştır. Sırp Güçleri, kentteki Boşnaklar ve Hırvatlar nüfusun evlerini ateşe vermiş; böylelikle kentte yaşayıp Sırp olmayanlar sivilleri göçe zorlamıştır.
16 Eylül 1995 günü, Sana Operasyonu'nu yürüten Atıf Dudakoviç önderliğindeki 5.Ordu, Sırp Kuşatmasını kırmış ve kenti geri almıştır. Bosna Ordusu'ndan çekinen Sırp yerleşimciler aynı gün kenti terk etmiştir.
Kentte soykırım kurbanı Boşnak ve Hırvatlara ait birçok toplu mezar ve anıt bulunmaktadır. En büyükleri için;
Lanište I (188 Şehit)
Lanište II (77 Şehit)
Prhovo (38 Şehit)
Savaştan önce tek bir kent olan Ključ, Dayton Antlaşmasıyla ikiye ayrılmıştır. Kent Merkezi ve eski kentin Kuzey Batısı'nda %97'yi bulan Boşnak nüfusu sebebiyle kent Bosna-Hersek Federasyonu'nun kontrolünde bırakılmıştır. Ancak eski kentin güneydoğusu kentten koparılarak, Sırp Cumhuriyeti'ne bağlı Ribnik isimli yeni bir idari merkez kurulmuştur. 2013 itibarıyla Ribnik'teki Sırp nüfus 6500 dolaylarındadır.
Kentin idari yapısı ve ulaşım > Kentin idari yapısı

Ključ Belediyesi, Ključ Kent Merkezi ile birlikte toplam 10 idari birimden oluşmaktadır;
Biljani
Donja Sanica
Humići
Kamičak
Ključ (Stadt)
Krasulje
Sanica
Velagići
Velečevo-Dubočani
Zgon-Crljeni
Kentin idari yapısı ve ulaşım > Kentin idari yapısı > Kentte Ulaşım

M5 ve M15 isimli iki önemli otoban Ključ'un içerisinden geçer. Kent konumu ile M5 otobanı ile Bosna-Hersek'in Kuzey Hırvatistan Sınırında yer alan Ličko (Rakovica) – Izačić (Bihać) kentlerini Saraybosna'ya bağlarken; M15 otobanı ile Hırvatistan sınırında yer alan Bosanska Dubica'yı Bosna-Hersek'in Batı Hırvatistan Sınırında yer alan Livno'ya bağlar. Bu otoyol Adriyatik sahiline kadar devam eder.
Ključ, inşası devam eden B1 otobanı üzerinde yer almasıyla gelecekte de lokasyon avantajını koruyacaktır.
Kentin nüfusu ve demografik yapısı > Kentin nüfusu

Savaştan önce 45000 Yugoslavya vatandaşına ev sahipliği yapan Ključ'un nüfusu, 2013 yılında yapılan nüfus sayımında 18714 olarak sayılmıştır.
Kentin nüfusu ve demografik yapısı > Kentin etnodemografik yapısı

Savaşın başladığı 1991 yılında Ključ nüfusu Boşnaklar ve Sırplardan oluşmaktaydı. Bunun yanı sıra; Hırvat, Çek, Slovak ve Romanlar da Ključ ve çevresinde meskundu. Atıf Dudakovic önderliğindeki Bosna-Hersek 5.Ordusu 16 Eylül 1995 günü kenti düşman işgalinden kurtarmıştır. Bu olay üzerine Sırplar kenti terk etmiştir. Bu durumu 5.Ordu'nun zorlamasıyla ilişkilendirenler de vardır. Kentin bugünkü nüfusunun %97'sini Boşnaklar oluşturmaktadır.
Din

Bosna-Hersek'in her yerinde olduğu gibi Ključ'ta da farklı dinlere inanan insanlar bir arada yaşamaktadır. Ancak bugün nüfusun çoğunluğunu Müslümanlar oluşturmaktadır. Kent merkezinde cami, Ortodoks Kilisesi ve Katolik Kilisesi yan yana yer almaktadır.
Burada doğmuş ünlü isimler

Serif Konjević (d. 1958), ses sanatçısı
Jovan Perišić (d. 1972), ses sanatçısı
Muhamed Subašić (d. 1988), futbolcu
Josip Kleczek (1923-2014), Çek astrofizikçi, Gornja Sanica'da doğdu.
Zlatan Muslimović (d. 1981), futbolcu. Banja Luka'da doğdu ama ailesi Ključ'ludur ve savaş patlak verene kadar Ključ'ta yaşamıştır.
Rhynchoryza

Rhynchoryza Poaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Kıbrıs Türk milliyetçiliği

Kıbrıs Türk milliyetçiliği, Kıbrıs'ta Rumlar'ın domine ettiği Kıbrıs Cumhuriyeti'nden ayrı bir ülke kurmayı hedefleyen bir tür etnik milliyetçiliktir. Adanın iki entite arasında bölüşülmesi fikrine taksim denmektedir. Kıbrıs Türk milliyetçilerinin bir özelliği de Türkiye Cumhuriyeti'ne bağlı olmayan bir ülkede yaşamayı istemeleridir.
Hem Türk milliyetçileri hem de Kıbrıs Türk milliyetçileri için önemli bir figür olan Cengiz Topel. Türkiye'nin Kıbrıs'taki ilk şehidi kabul edilir. Ağustos 1964'te Erenköy'de Rumların işkencesiyle can vermiştir.
1911'de Kıbrıs Türkleri'nce Kıbrıs'ın Yunanistan'a dahil olma projesi olan enosise karşı üç miting tertip edilmiştir. Bu mitingler, Kıbrıs Türk milliyetçiliği için son derece önemli ve kurucu olaylardır. 1920'lerde Kıbrıs Türkleri arasında Türkiye'de yaşanan Atatürk Devrimleri sahiplenilmiş ve Türk milliyetçiliği taraftar kazanmıştır.
1950'li ve 1960'lı yıllardaki 2. dalga Kıbrıs Türk milliyetçiliği, Yunan ve Kıbrıs Rum milliyetçiliğine karşı tepki olarak gelişmiştir. Aslında, Kıbrıs Türkleri Britanya'nın adadan çekilmesini istemiyordu ancak Kıbrıslı Rumlar'ın Enosis için harekete geçmesinden sonra ve Girit Türkleri'nin başına gelenlerden ders çıkararak, düşüncelerini adayı paylaşmadan yana değiştirdiler. Bunun yanında, Rum tedhiş örgütü EOKA'nın faaliyetlerine karşılık vermeye çalıştılar. "Ya Taksim Ya Ölüm" bu yıllarda sıkça kullanılan bir slogan oldu. Zürih ve Londra'da yapılan konferansların ardından Türkiye rotasını her iki entitenin bir arada yaşayacağı tek bir ülkeye çevirse de Kıbrıs Türklerinin ayrı bir ülkesi olması ülküsünü de destekliyordu.
6 Ağustos 1964'te Erenköy yakınlarında Rum Millî Muhafız Ordusu ile silahlanan Kıbrıslı Türkler arasında çatışmalar başladı. 8 Ağustos 1964 günü Kıbrıslı Türklerin erzağı bitene kadar ordunun çekilmeyeceği açıklanınca Türkiye, olaya müdahale etti. Bu olay, Kıbrıslı Türkler arasında bir dönüm noktası olmuştur. Aynı zamanda, Türkiye'nin Kıbrıs meselesine bakışını değiştirmiştir. Bu olaydan sonra, Türkiye'nin Kıbrıs'ı ilhak etmesi fikrinin taraftarları çoğalmıştır.
15 Temmuz 1974'teki darbe girişiminin ardından Türkiye 20 Temmuz 1974 günü adaya bir harekat gerçekleştirmiştir. 14 ve 18 Ağustos 1974'te ise "Attila 2" kod adıyla harekâtın ikinci ayağı gerçekleştirilmiştir.
Rhynchorhamphus

Rhynchorhamphus, Hemiramphinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Refik Babayev

Refik Babayev
Babayev Refik Farzı oğlu (Azerice: Rafiq Babayev) (31 Mart 1936, - 19 Mart 1994, Bakü) - Azerbaycan bestecisi, Azerbaycan halk sanatçısıdır. 19 Mart 1994 yılında Bakü metrosunda Ermenistan istihbarat birimleri tarafından gerçekleştirilmiş terör olayı sırasında öldü.
Hayatı

Refik Babayev 31 Mart 1936'da Bakü'de parti organlarında çalışmış Farzı Babayev'in oğlu olarak doğmuştur. 1937 yılında XDİK (Halk İçişleri Komiserliği) hapishanesine hapis edilmiş Farzı Babayev idam cezasına mahkûm edilmiştir (1956 yılında o, beraat ederek serbest bırakılıyor). Refik'in annesi Şahbeyim hanım 6 çocuğunu (Marziye, Vesile, Emilya, Oktay, Refik, Armanusa) zor koşullarda büyütmüştür. Sonradan bu çocukların hepsi profesyonel müzisyen olarak tanınmıştır.
1943 yılında 160 sayılı müzik okuluna giren Refik, ilk caz kvaretini de bu okulda yaratıyor. 1950 yılında bu okulu bitiriyor, Asef Zeynallı adına müzik okulunun piyano sınıfına dahil oluyor, R.S.Levinanın sınıfında eğitim görüyor. Bu okulda eğitim almakla birlikte, Halk Çalgıları Grubunun müzik rehberi görevini yapıyor. O, caz müziği ile de ilgileniyor ve yorum ustalığını geliştiriyordu.
1954 yılında mezuniyet sınavında onun ifa ettiği programa klasik eserlerle birlikte, Amerikalı caz piyanisti Bill Evensin kompozisyonu da dahil edilmişti. Sonradan kendini tamamen caz müziğine adayan Refik Babayev 1959 yılında Bakü Konservatuvarı'nı bitirdikten sonra aynı grubun müzik yönetmeni olarak, Sovyetler Birliği'nin çeşitli şehirlerine uzun turne yolculuklarına çıkıyor. Refik Babayev, Bakü'ye döndükten sonra ünlü şarkıcı Reşid Behbudov'la tanışıyor.
1967 yılında Reşid Behbudov Şarkı Tiyatrosunu kurunca Refik Babayev bu tiyatronun müzik yönetmeni görevine davet edilir. R. Babayev ve R. Behbudov sahneye uyarlanmış büyük konser programı hazırlamaya başlarlar. Refik bu oyunun sahnelenmesi için çok büyük çalışmalar yapmıştır. Tüm bu yıllar boyunca Refik caz müziği alanında yaratıcı çalışmalarını da sürdürüyor, bu işle aralıksız ilgileniyor, caz festivallerinde yer alıyor. 1967 yılında Tallinn'de düzenlenen Uluslararası Caz Festivalinde Refik Babayev'in grubu aday oluyor. Onun "Bayatı-kürd" tadında ifa edilmiş kompozisyonu özellikle belirtiliyor. Çeşitli yıllarda bu kolektifin heyetinde Gennadi Stepanişşev (flüt, saksofon), Rauf Sultanov (bas gitar), Elesker Abbasov (gitar), Seyavuş Kerimi (ut, tuşlu çalgılar), Cemil Emirov (tuşlu çalgılar), Tefik Cabbarov (vurmalı çalgılar), Firuz İsmailov (klavye), Ramin Sultanov (vurmalı çalgılar), Emil Hasanov (bas-kitara), Vagif Aliyev (vurmalı çalgılar), Emil K.Həsənov (bas-kitara) ve diğer profesyonel müzisyenler faaliyet gösteriyorlardı.
O yıllarda Refik Babayev sosyal işlerle de uğraşıyor, çeşitli yarışlar, bakış ve festivaller düzenliyor. Onun tüm sanat faaliyeti genç enstrümantal müzisyen ve vokallerle pedagoji işle her zaman bağlı olmuştur.
1991 yılında Refik Babayev "Cengi" folklor-caz grubunu oluşturmaktadır ve müzik projelerinin hayata geçirilmesine katkıda bulunan Ses Kayıt Stüdyosu kuruyor. O, folklor çalgılardan kullanarak, onları olağanüstü uyum ile zenginleştirerek, dünyanın ilk bakışta birbirine zıt yönlerine - Batı'ya ve Doğu'ya özgü müziği melodik bir tarzda birleştirerek güzel kompozisyonlar oluşturuyordu.
1993 yılında Refik Babayeva Azerbaycan'ın Halk Sanatçısı adı verilmiştir.
19 Mart 1994 tarihinde Ermenistan istihbaratının düzenlediği ve onlarca kişinin yaşamını yitirdiği metro istasyonunda yaşanan patlamada öldü.
Ödülleri

Azerbaycan SSC Emektar Sanatçısı — 11.01.1978
Azerbaycan'ın Halk Sanatçısı — 1993
Konstantin Danil

| Konstantin Danil |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum adı: Константин Данил
Doğum: 1798 veya 1802 Lugoj veya Ečka
Ölüm: 25 Mayıs 1873 (75 veya 77 yaşında) Zrenjanin, Avusturya-Macaristan, günümüz Sırbistan
Alanı: Resim
Katıldığı akımlar: Klasisizm, Biedermeier


Konstantin Danil (Sırp Kiril: Константин Данил, Rumence: Constantin Dănilă, 1798-1873) 19. yüzyılın Sırp ressamıydı. En çok portreleri ve dini resimleri ile ünlüdür. Danil, Biedermeier'in en önemli Sırp ressamı olarak kabul edilir.
Biyografi

Felix Kanitz'e göre, Sırp bir ailede Danilo Petrović olarak doğdu. Diğer kaynaklar, kökeninin ve doğum yerinin belirsiz olduğunu belirtiyor. Lugoj veya Ečka'da doğdu. On üç yaşındayken Lugoj'dan Temișvar'a gitti ve burada Arsenije Teodorović'in okuluna girişini sağlayan bir çizim yaptı. Teodorović bir resim okulunun müdürüydü ve bu okul aracılığıyla kendisine rakip olan birkaç genç de dahil olmak üzere tamamen yeni nesil genç sanatçıları yetiştirdi. Bunlardan biri Konstantin Danil'di. Burada Konstantin Danil birkaç yıl çalıştı ve diğer eserlerin yanı sıra çok ilgi gören bir Aziz Sava figürü üretti. Sırp usta, önümüzdeki dört yıl boyunca genç Konstantin Danil'i her türlü cesaretlendirdi. Sanatçılar, sanatta ve doğada her türlü nesneyi sürekli olarak çizen Konstantin Danil Grigorović'i babasının adı Danil ile aramaya başlamıştı. O zamana kadar resim tekniğinde o kadar ustalık kazanmış olan Konstantin Danil, performansları Teodorović'inkinden neredeyse ayırt edilemezdi.
On yedi yaşında Teodorović'ten ayrıldı ve üç Viyanalı akademisyenden birinin atölyesine gitti, ardından Temișvar'da çalıştı. Danil, gezici portre ressamlarından da dersler aldı ve daha sonra Viyana Sanat Akademisi'ne ve Münih'e öğrenci olarak girdi. Bir süre klasik Alman ressamlar Asmus Jacob Carstens, Joachim Christian Reinhart, Peter Fendi, Joseph Anton Koch, Gottlieb Schick ve Bonaventura Genelli'nin eserlerinden etkilendiği Viyana ve Münih'teydi. Ayrıca Banat ve Erdelj'de (Transilvanya) seyahat etmek ve resim yapmak için zaman ayırdı. Danil, becerisini portre, manzara, çiçek boyama, modern yaşam sahneleri ve figür konuları dahil her türde denemişti. Danil, Münih'ten Veliki Bečkerek'e (günümüz Zrenjanin) döndü ve burada Teodorović'in tarzını sürdürdü ve kısa bir süre sonra Veliki Bečkerek daimi ikametgâhı oldu.
1827'de Alman soylu kadın Sofia Dely ile evlendi. Danil, yerel asilzade Karacsony'yi resmetti ve Karacsony, Banat Valisi olduğunda, Danil'in popülaritesi arttı.
Askeri sınırda çok zaman geçirdikten ve gerçek savaşta Avusturya birlikleriyle birlikte olduktan sonra, Askeri Sınır subaylarını ve sınır görevlilerini gösterme konusunda bir uzmanlık yaptı. Aynı zamanda, Eski Ahit tarihini örnekleyen bir dizi tasarım üretti.
1834'ten 1873'e kadar Danil, kendisini Biedermeier'e ve Viyana Nazarene hareketinin okuluna dayanan sakral resme attı ve bölge liderlerinden biri oldu. Şair-ressam Đura Jakšić ve hocasının biyografisini yazan sanatçı Lazar Nikolić de dahil olmak üzere çok sayıda Sırp sanatçının çıraklık yaptığı Veliki Bečkerek'teki 37 Çar Dušan Caddesi'ndeki kendi atölyesinde çalıştı.
Danil, Sırp Ortodoks bir Hristiyan'dı. 1872'de eşi Sofia Dely öldü ve bir yıl sonra (1873) Danil, 13 Mayıs'ta Veliki Bečkerek'te (Zrenjanin) öldü.