Altay-Sayan bölgesi
Ekoloji ve koruma

New Scientist'e göre, Altay-Sayan bölgesindeki memelilerin karışımı, dünyadaki herhangi bir bölgenin memeli popülasyonuyla karşılaştırıldığında, son buzul çağından bu yana en az değişenler arasında yer almaktadır. Zaman içindeki kararlılığı, buzul çağları boyunca ve arasında Mamut Bozkırı faunası için bir sığınak görevi görmüş olabileceğini düşündürmektedir.
Ekolojik bölgede üç büyük UNESCO Dünya Kültür ve Doğal Miras Alanı bulunmaktadır – Altay ve Katun Tabiatı Koruma Alanları, Teletskoye Gölü, Beluça Dağı ve Ukok Yaylası'ndan oluşan Altay Altın Dağları; Bölgenin doğu sınırının bir parçasını oluşturan Baykal Gölü ve Büyük Göller Depresyonu'ndaki Uvs Nuur Havzası.
Büyük Göller Depresyonu, tuzlu göllerine ek olarak, Orta Asya'nın en önemli sulak alanlarından bazılarını içerir. Sulak alanlar, bozkır içinde geniş kamış kuşakları olan birbirine bağlı sığ göller sistemlerine ev sahipliği yapmaktadır. Orta Asya Uçuş Yolu'nun önemli bir parçası olarak, sulak alanlar bir dizi nadir ve nesli tükenmekte olan göçmen kuşları ağırlamaktadır: Avrasya kaşıkçısı (Platalea leucorodia), kara leylek (Ciconia nigra), balık kartalı (Pandion haliaetus), ak kuyruklu kartal (Haliaeetus albicilla), Çin kazı (Cygnopsis cygnoides), Hint kazı (Anser indicus) ve ak pelikan (Pelecanus onocrotalus).
Dünya Doğayı Koruma Vakfı bölgede araştırmalar yaptı. Altay-Sayan ekolojik bölgesi, vahşi yaşamın korunması için bir öncelikli bölge olarak belirlenmiştir. Dünya Doğayı Koruma Vakfı'na göre, "Altay-Sayan ekolojik bölgesi, dünyanın kalan son el değmemiş bölgelerinden biridir."  Üstelik:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ |  Ekolojik bölgede 680 omurgalı türü kayıtlıdır. Bunlar arasında: 77 balık türü, 8 amfibi türü, 25 sürüngen türü, 425 kuş türü ve 143 memeli türü bulunmaktadır. | „ |

Vakfa göre bölgenin biyolojik çeşitliliğine yönelik tehditler arasında kaçak avlanma ve yasadışı vahşi yaşam ticareti, endüstriyel gelişme, iklim değişikliği, aşırı otlatma ve mera rekabeti, sürdürülemez ormancılık, su kirliliği ve yoksulluk yer almaktadır.
1990'ların sonundan başlayarak, Altay-Sayan ekolojik bölgesinin ve biyolojik çeşitliliğin korunmasına yardımcı olmak da dahil olmak üzere belirtilen amaçla çeşitli hükûmet düzeyinde girişimler başlatıldı. 1998'de Kazakistan, Çin, Moğolistan ve Rusya'nın temsilcileri, sınır ötesi bir doğa koruma alanı düzenlemek ve biyolojik çeşitliliği koruma programları başlatmak için Urumçi'de bir araya geldi. Aynı yıl, Rusya Federasyonu'ndaki birkaç cumhuriyet (Tuva, Hakasya ve Altay) de bir çevre koruma anlaşması imzaladı. Beş yıl sonra, Mart 2003'te,
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ |  Altay Krayı (Rusya), Bayan-Ulgii Aimag (Moğolistan), Doğu Kazakistan Bölgesi (Kazakistan), Altay Cumhuriyeti (Rusya), Sincan Uygur Özerk Bölgesi (Çin) ve Hovd ili (Moğolistan) hükümetleri, "Altay, Ortak Evimiz" adlı bir uluslararası kuruluşun kurulması kararına imza attılar | „ |

Bununla birlikte, 2010 itibarıyla, "Altay, Ortak Evimiz" kuruluşu, "ekonomik ve kültürel değişim programlarından" ziyade "koruma ve ekolojik konularda daha az" koordinasyon rolü oynamıştı.  Analistler, "[ekosistemin korunması] toprağın ekim için oldukça iyi hazırlanmasını sağlamış olsa da", 10 yıl sonra "henüz somut bir sonuç elde edilemediğini" açıklamıştır.  Bu konuda şöyle açıklamada bulundular:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ |  'Taban' düzeyinde, sınır ötesi korunan alanların yöneticileri sürece dahil değildi. Öncü rol uluslararası STK'lar ve fon verenler tarafından oynandı. Genel olarak, genel kavram açıkça formüle edilmemiş ve geliştirilmemiştir. | „ |

Altay-Sayan bölgesi, IUCN Kırmızı Tehdit Altındaki Türler Listesi'nde küresel olarak Savunmasız olarak listelenen bir tür olan kar leoparının en kuzeydeki yaşam alanıdır.