İtalyan kültürü
Sanat > Edebiyat

İtalyan edebiyatı, MÖ 753'te Roma'nın kurulmasından sonra başladı. Roma ya da Latin edebiyatı, Yaşlı Plinius, Genç Plinius, Vergilius, Horatius, Propertius, Ovidius ve Livius gibi sayısız yazar, şair, filozof ve tarihçi ile dünyada oldukça etkiliydi ve hala da etkili. Romalılar ayrıca sözlü gelenekleri, şiirleri, dramaları ve özdeyişleriyle ünlüydüler. Bunların çoğu Eski Yunanlardan esinlenmiş olsa da, Roma epigramları genellikle çok daha satirikti ve bazen onlara heyecan verici bir etki vermek için müstehcen bir dil kullanıyordu. Roma epigramlarının çoğu yazıtlar veya grafiti idi. İtalya'nın ulusal kütüphane sistemi Kitaplar, El Yazmaları ve Kültür Enstitüleri Merkez Ofisi tarafından kontrol edilmektedir. Bu organ, ulusun kitaplarını kataloglama ve koruma çalışmalarını denetler ve Eyalet Kayıt Kütüphanesini ve yaklaşık 50 eyalet kütüphanesini doğrudan kontrol eder. İki ana ulusal kütüphane Roma ve Floransa'da bulunmaktadır. Çalışmaları, Bari, Napoli, Venedik, Palermo ve Milano'nun ana ulusal kütüphaneleri ve bunların taşra şubeleri tarafından desteklenmektedir. Bunların her biri önemli ölçüde kendi bölgesinin edebi mirasına odaklanır. Üniversite kütüphaneleri öncelikle akademik araştırmaların desteklenmesiyle ilgilenir.
Modern İtalyan Edebiyatı'nın İtalyan dilindeki temeli, kesinlikle 13. yüzyılın ilk yıllarında başlar. Oluşumunda etkili olan etkiler arasında ilk olarak Assisili Aziz Francis tarafından gerçekleştirilen dini dirilişten söz edilmelidir. Bu nedenle edebiyatta ilk "İtalyan sesi" olarak kabul edilir. İtalya'da çok sayıda ilgi alanını temsil eden akademiler ve toplumlar çoğaldı. Gerçekten de güzel sanatlar akademilerinin kökenleri İtalya'daydı. Örneğin, Floransa Güzel Sanatlar Akademisi 1563'te Tasarım Sanatları Akademisi olarak kuruldu ve Perugia akademisi 1573'e kadar uzanıyor. Roma'nın San Luca Akademisi, 1577'de kurulmuş bir ressamlar loncasıydı. İtalya'nın en ünlü akademisyenleri toplum, Galileo'nun bir zamanlar üyesi olduğu Ulusal Lincei Akademisi'dir. En seçkin edebiyat topluluğu, 1582'de Floransa'da kurulan Crusca Akademisi'dir. Ayrıca, 1657'de Floransa'da açılan Cimento Akademisi de dahil olmak üzere birçok tarihi ve bilimsel dernek vardır. İtalyan sanatının incelenmesi için kurulan yabancı okullar ve kültür, İtalyan akademik yaşamına önemli ölçüde katkıda bulunur.
Başka bir İtalyan sesi Sicilya'dan geldi. 13. yüzyılın ilk yarısında Sicilya Krallığı'nı yöneten II. Frederick'in sarayında, Provençal formlar ve temalar, Sicilya Okulu şairleri tarafından yerel dilin rafine bir versiyonunda yazılmıştır. Bu şairlerin en önemlisi , sone formunu icat ettiği söylenen noter Giacomo da Lentini'dir. Nüfusunun sadece küçük bir yüzdesinin sporla aktif olarak uğraştığı bir ülke için, İtalya bisiklet, kayak, basketbol, su topu, voleybol ve futbol (futbol) dallarında etkileyici sayıda şampiyon üretti. Özellikle popüler olan futbol, bazı İtalyan bilim adamlarının 16. yüzyıl İtalya'sında calcio olarak icat edildiğini ve Floransa ve Siena'daki Palio festivallerinde tanıtıldığını iddia ediyor. İtalyan futbol takımları 1930'larda ve 1960'ların sonundan itibaren uluslararası oyunlarda başarılı oldular. Millî takım, en son 2006'da olmak üzere dört kez Dünya Kupası kazandı.
Guido Guinizelli, geleneksel aşk şiirine felsefi bir boyut katan bir okul olan Dolce stil novo'nun kurucusu olarak kabul edilir. Pürüzsüz, saf bir üslupla ifade edilen bu yeni aşk anlayışı, başta Guido Cavalcanti ve genç Dante Alighieri olmak üzere bazı Floransalı şairleri etkiledi. Dante'nin İlahi Komedya'sı, İtalyan edebi dilinin yaratılmasına yardımcı olan dünya edebiyatının bir başyapıtıdır. Ayrıca şair Cehennem, Araf ve Cennet'teki destansı yolculuğu için Terza rima'yı icat etti. Otomobil yarışları da İtalya'da oldukça popülerdir ve İtalyan mühendisler ve sürücüler bu spora çok katkıda bulunmuştur. İlk kez 1946'da üretilen Ferrari yarış arabaları, 5.000'den fazla büyük yarış kazandı ve birçok dünya rekoru kırdı.
14. yüzyılın iki büyük yazarı, Petrarca ve Boccaccio, antik çağın eserlerini araştırıp taklit ettiler ve kendi sanatsal kişiliklerini geliştirdiler. Canzoniere adlı şiir koleksiyonuyla ün kazandı. Petrarca'ın aşk şiiri yüzyıllar boyunca bir model olarak hizmet etti. Şimdiye kadar yazılmış en popüler kısa öykü koleksiyonlarından biri olan Boccaccio'nun Decameron'u da aynı derecede etkiliydi. İtalyan sporcular her modern olimpiyata katılmıştır. Alp kasabası Cortina d'Ampezzo, 1956 Kış Olimpiyatlarına ev sahipliği yaptı; 1960 Yaz Oyunları Roma'da yapıldı; ve Torino, 2006 Kış Oyunlarına ev sahipliği yaptı. İtalya'nın önemli Olimpiyatçıları arasında eskrimci Edoardo Mangiarotti, dalgıç Klaus Dibiasi, Alp disiplini kayakçısı Alberto Tomba ve İskandinav kayakçısı Stefania Belmondo yer aldı. 21. yüzyılın ilk on yılında, İtalya genellikle Yaz ve Kış Oyunlarında ilk 10 madalya kazanan arasında yer aldı.
İtalyan Rönesans yazarları bir dizi önemli eser ürettiler. Niccolò Machiavelli'nin Prens'i, siyaset bilimi üzerine dünyanın en ünlü denemelerinden biridir. Dönemin bir diğer önemli eseri olan Ludovico Ariosto'nun Çılgın Orlando'su belki de şimdiye kadar yazılmış en büyük şövalyelik şiiridir. Baldassare Castiglione'nin diyaloğu The Book of the Courtier, kusursuz saray beyefendisi ve manevi güzellik idealini anlatıyor. Kudüs Kurtarıldı'daki lirik şair Torquato Tasso, Aristoteles'in birlik kanonlarına dikkat çekerek ottava rima'yı kullanarak bir Hristiyan destanı yazdı.
1976'da yerel, bağımsız yayın istasyonlarının yasallaştırılması, medya ortamını kökten değiştirdi. O zamandan beri yayınlanan gazete ve dergilerin sayısı azalırken, ticari televizyon ve radyo kanalları çoğaldı. Yayıncılık sektörü, RAI'nin üç devlet kanalı ve Canale 5, Italia 1 ve Rete 4 olmak üzere üç büyük ticari kanal tarafından yönetilmektedir. Son üçü, Silvio Berlusconi tarafından kontrol edilen ve sanal bir sanal ortam oluşturan bir multimedya şirketi olan Fininvest'e aittir. başbakan olmadan önce özel televizyon, reklamcılık ve yayıncılık sektörlerinde tekel (1994; 2001–06; 2008–11). Fransız kanalı France 2, kuzey ve orta İtalya'daki izleyiciler için yarışıyor. Yaklaşık bir düzine ek özel istasyon, ulusal izleyicinin kalan onda birini güvence altına almak için mücadele ediyor. İtalyan televizyonu, AB'de en fazla televizyon yayınından birine sahip ve en fazla sayıda film üretiyor. İyi finanse edilen oyun şovları ve kabareler büyük kanallarda çoğalırken, küçük yerel kanallar, filmlerin ve yerel olarak üretilen reklamların hakim olduğu bir ücret sağlar.
17. yüzyılın başlarında, Giambattista Marino'nun uzun mitolojik şiiri L'Adone gibi bazı edebi şaheserler yaratıldı. Barok dönem ayrıca Galileo'nun açık bilimsel nesirinin yanı sıra Tommaso Campanella'nın Güneş Şehri'ni de üretti, bir filozof-rahip tarafından yönetilen mükemmel bir toplumun tasviri. 17. yüzyılın sonunda, Arcadianlar, Pietro Metastasio'nun kahramanca melodramlarında olduğu gibi, şiire sadeliği ve klasik kısıtlamayı geri getirmek için bir hareket başlattılar. 18. yüzyılda, oyun yazarı Carlo Goldoni, Commedia dell'Arte'nin yerine, çoğu zamanının orta sınıfını betimleyen tam yazılı oyunlar koydu. Ticari televizyon sektörü 1976'dan sonraki ilk on yılda bir yasal boşlukta gelişti. Bunun medyanın diğer sektörleri için olumsuz etkileri oldu. Yüksek izlenme rakamları nedeniyle televizyon, reklam gelirinin büyük bölümünü film ve yazılı basındaki alışılmış pazarından aldı. Etkiler özellikle sinema için felaket oldu, ancak gazeteler ve dergiler de reklam geliri eksikliğinden muzdaripti. Yayıncıların gazetelerini ve dergilerini kârlı bir şekilde işletmeleri giderek zorlaştıkça, bunlar yavaş yavaş daha büyük endüstriyel ve ticari kaygılar tarafından devralındı ve çoğu zaman editoryal özgürlüklerinden ödün verildi. 1990'larda, yayıncılık endüstrisini yeniden düzenlemeye yönelik yasalar -tekellerin yaratılmasını önlemek ve basın üzerindeki kısıtlamaları düzenlemek için- oldukça çekişmeli geçti.
Romantizm, İtalya'ya siyasi birlik ve yabancı egemenliğinden özgürlük getiren yurtsever hareket olan Risorgimento'nun bazı fikirleriyle çakıştı. İtalyan yazarlar, 19. yüzyılın başlarında Romantizm'i benimsediler. İtalya'nın yeniden doğuş zamanı şairler Vittorio Alfieri, Ugo Foscolo ve Giacomo Leopardi tarafından müjdelendi. Alessandro Manzoni'nin Nişanlı, önde gelen İtalyan Romantik, Hristiyan adalet ve Providence değerlerini yücelten ilk İtalyan tarihi romanıydı. 19. yüzyıl sonlarında Verismo adlı gerçekçi bir edebi hareket, İtalyan edebiyatında önemli bir rol oynadı. Giovanni Verga bu hareketin önde gelen yazarıydı. Başlıca ulusal gazeteler Corriere della Sera, La Repubblica, La Stampa ve Il Giorno'dur. Yerel ve bölgesel gazeteler, İtalyan kültüründe bölgesel kimliğin gücünün bir kez daha altını çizerek İtalya'da özellikle hayati öneme sahiptir. En yüksek tirajlı gazeteler arasında La Gazzetta dello Sport ve Corriere dello Sport spor başlıkları yer almaktadır.
Fütürizm adlı bir hareket, 20. yüzyılın başlarında İtalyan edebiyatını etkiledi. Filippo Tommaso Marinetti, Fütürist Bildirge'yi yazdı. Makine çağının hızını, dinamizmini ve şiddetini yücelten dil ve metaforların kullanılmasını gerektiriyordu. 20. yüzyılın başlarındaki İtalyan edebi şahsiyetleri arasında Gabriele d'Annunzio, Luigi Pirandello ve Grazia Deledda uluslararası üne kavuştu. Savaş sonrası dönemin önde gelen yazarları Ignazio Silone, Alberto Moravia, Italo Calvino, Umberto Eco, Dario Fo ve şairler Salvatore Quasimodo ve Eugenio Montale'dir. Fütürizm, İtalyan Fütürizmi, Rus Fütürizmi, 20. yüzyılın başlarında İtalya merkezli, makinenin dinamizmini, hızını, enerjisini ve gücünü ve modern yaşamın canlılığını, değişimini ve huzursuzluğunu vurgulayan sanatsal hareket. 20. yüzyılın ikinci on yılında, hareketin etkisi Avrupa'nın çoğuna, en önemlisi Rus avangardına yayıldı. Hareketin en belirgin sonuçları görsel sanatlar ve şiirde olmuştur. Fütürizm ilk olarak 20 Şubat 1909'da Paris gazetesi Le Figaro'nun İtalyan şair ve editör Filippo Tommaso Marinetti'nin bir manifestosunu yayınlamasıyla duyuruldu. Marinetti, Fütürizm kelimesini, geçmişin sanatını bir kenara atma ve kültür ve toplumda değişimi, özgünlüğü ve yeniliği kutlama hedefini yansıtmak için icat etti. Marinetti'nin manifestosu, otomobilin yeni teknolojisini ve hızının, gücünün ve hareketinin güzelliğini yüceltiyordu. Şiddeti ve çatışmayı yücelterek, geleneksel değerlerin kapsamlı bir şekilde reddedilmesi ve müzeler ve kütüphaneler gibi kültürel kurumların yok edilmesi çağrısında bulundu. Manifestonun söylemi tutkulu bir şekilde bombastikti; agresif tonu, kasıtlı olarak halkın öfkesini uyandırmayı ve tartışmaları uyandırmayı amaçlıyordu.