stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Abdülbasıt Abdüssamed
Hastalığı ve Vefatı

Şeyh Abdulbasit Abdüssamed, hayatının ilerleyen yıllarında diyabet komplikasyonlarıyla mücadele etti. Ancak diyabetle birlikte karaciğer problemleri de ortaya çıktı ve bu iki rahatsızlığa karşı birlikte savaşamadı. Vefatından bir aydan kısa bir süre önce hepatit hastalığına yakalandı ve hastaneye kaldırıldı. Ancak sağlık durumu daha da kötüleşti. Bu durum, çocukları ve doktorlarının onu tedavi için Londra'ya gitmesi yönünde tavsiyede bulunmasına neden oldu. Londra'da bir hafta kaldı ve yanında oğlu Tarık eşlik etti. Daha sonra oğlu Tarık'tan onu Mısır'a geri götürmesi istendi.
Şeyh Abdulbasit Abdüssamed, 30 Kasım 1988 Çarşamba günü vefat etti. Cenaze namazı, ertesi gün öğle (Dhuhr) namazını müteakip kılındı. Cenazesine çeşitli ülkelerin büyükelçileri, krallar ve devlet başkanları da dahil olmak üzere birçok kişi katıldı. Mısır'daki İmam Şafii Camii'nin haziresine defnedildi.
Çocukları

Şeyh Abdulbasit Abdüssamed'in üç oğlu vardır. Oğulları, yaş sırasına göre Yasir, Hişam ve Tarık'tır. Oğlu Yasir, babasının yolunu takip ederek bir kari (Kur'an okuyucusu) oldu. 2006 yılında, Şeyh Abdulbasit'in memleketi olan Güney Mısır'daki Luksor'un Armant köyünde, onun adını taşıyan bir cami açıldı.
Harici Bağlantılar

Abdul Baset Biography  at assajda.com
Abdul-Basit Abdus-Samad 2015-10-26 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. at quran-e-majeed.com
YouTube'da Azaan (Call to Prayer) by Abdul Basit
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1129985415  ISNI: 0000 0001 2209 7753  LCCN: n2009207016  NLI: 987007394796805171  SUDOC: 167704060  TDVİA: abdussamed-abdulbasit-muhammed  VIAF: 86282550   WorldCat (LCCN): n2009-207016 
a
Şeyh Abdulbasit Abdüssamed ve Suudi Arabistan Kralı Faysal bin Abdülaziz (1970'lerin Başı)
Thomas Edison

| Thomas Edison |
| --- | --- |
Thomas Alva Edison (1922)
Doğum: Thomas Alva Edison 11 Şubat 1847 Milan, Ohio, ABD
Ölüm: 18 Ekim 1931 (84 yaşında) West Orange, New Jersey, ABD
Ölüm sebebi: Beyin kanaması
Milliyet: Amerikan
Eğitim: Kendi kendine eğitimli, Cooper Union'dan dersler aldı
Meslek: Mucit, İş adamı, kasiyer
Etkin yıllar: 1877-1930
Evlilik: Marry Stillwell (E. 1871; a. 1884)  Mina Miller (E. 1886)
Çocuk(lar): Madeleine Edison Charles Edison Theodore Miller Edison Jr. Thomas Alva Edison William Leslie Edison Marion Estelle Edison
Ödüller: Kongre Altın Madalyası, John Scott Madalyası, Matteucci Madalyası, Amerika Birleşik Devletleri Donanması Üstün Hizmet Madalyası, Grammy Teknik Ödülü, Grammy Trustees Ödülü, Franklin Madalyası, John Fritz Madalyası, Rumford Ödülü, Albert Madalyası, Edward Longstreth Madalyası
İmza

Thomas Alva Edison (11 Şubat 1847 - 18 Ekim 1931), 20. yüzyıl yaşamını icatlarıyla büyük bir şekilde etkileyen Amerikalı mucit ve iş adamıdır. Elektrik enerjisi üretimi, kitle iletişimi, ses kaydı, pizza dilimleyici gibi birçok alanda cihazlar geliştirdi. Fonograf, film kamerası, ampulün ilk versiyonları gibi icatları sanayileşmiş modern dünyada büyük etki yarattı. İcat geliştirme sürecine düzenli bilim ve takım çalışması prensiplerini uygulayan ilk mucitlerden biriydi. Birçok araştırmacıyla çalıştı. Dünyanın ilk endüstriyel araştırma laboratuvarını kurdu. ABD'de kendi adına kayıtlı 1.093 patentin yanı sıra başka ülkelerde de bulunan patentleriyle tarihin en verimli mucitlerinden biridir.
Edison iki kez evlendi ve altı çocuğu oldu. 1931'de diyabete bağlı komplikasyonlar nedeniyle öldü.
Çocukluk ve gençlik dönemi

Thomas Alva Edison, Milan, Ohio'da doğdu. Yedi kardeşin en küçüğüdür. Babası Samuel "The Iron Shovel" Edison, Jr. (1804-1896)(Kanada), annesi de Nancy Matthews Elliott'dur (1810-1871). Kendisinin Hollandalı olduğu düşünülmektedir. 7 yaşındayken ailesiyle birlikte Michigan'daki Port Huron'a yerleşti ve ilköğrenimine burada başladı; fakat başladıktan yaklaşık 4 ay sonra algılamasının yavaşlığı nedeniyle okuldan uzaklaştırıldı. Bu arada evlerinin kilerinde bir kimya laboratuvarı kurdu. Özellikle kimya deneylerine ve Volta kaplarından elektrik akımı elde etmeye yönelik araştırmalara ilgi duydu. Bir süre sonra kendi başına bir telgraf aleti yaptı ve Mors alfabesini öğrendi. O günlerde geçirdiği ağır bir hastalık sonucu kulakları zor işitmeye başladı.[kaynak belirtilmeli] 12 yaşındayken bir trende dergi ve meyve satıyor, bir yandan da trenin yük vagonunu yerleştirdiği küçük bir baskı makinesi ile haftalık bir gazete basıyordu. Ama bir gün içinde kimyasal madde bulunan şeylerden biri kırılıp vagonda yangın çıkınca Edison hem trendeki işinden oldu hem de ömür boyu ağır işitmesine yol açacak biçimde yaralandı. Daha sonra telgrafçılık öğrenmeye karar veren Edison 1863-1868 yılları arasında ABD ve Kanada'da birkaç telgrafhanede çalıştı. 1868'de bir atölye kurdu ama yaptığı elektrikli kayıt aygıtının patentini satamayınca bir yıl sonra parasız ve borçlu olarak Boston'dan New York'a gitti.
1880'lerde Fort Myers, Florida'dan bir arsa satın aldı ve daha sonra burada kışları kalmak için kendine küçük bir ev inşa ettirdi. Otomobil endüstrisinin büyük adamı Henry Ford yakın bir zaman sonra Edison'un evinin birkaç yüz metre ötesine taşındı. Bu nedenle Edison ve Ford ölene dek arkadaş kaldılar. 24 Şubat 1886'da Edison ikinci evliliğini 20 yaşındaki Mina Miller ile gerçekleştirdi. Bu evliliğinden de üç çocuk sahibi oldu:
Madeleine Edison, John Eyre Sloane
Charles Edison, (babası öldükten sonra New Jersey yöneticisi oldu.)
Theodore Edison.
Buluşları

1879'da Edison bir elektrik ampulü icat etti. Kömürleştirilmiş iplikten Flamanlarla deneyler yaptıktan sonra karbonlaştırılmış kâğıt flamanda karar kıldı. 1880'de evde güvenle kullanılabilecek ampuller üreterek tanesini 2,5 dolara satmaya başladı. Ancak 1878 yılında bir İngiliz bilim insanı olan Joseph Wilson Swan da bir elektrik ampulü icat etmiştir. Ampul camdı ve içinde kömürleştirilmiş bir flaman bulunuyordu. Swan, ampulün içindeki havayı boşalttı; çünkü havasız ortamda flaman yanıp tükenmiyordu. Bu iki bilim insanı birlikte çalışmaya karar vererek Edison ve Swan Elektrikli Aydınlatma Şirketi'ni kurdular.
1883'te hayatının en büyük icadı olan Edison etkisi denen olayı gerçekleştirdi; yani ısıtılmış bir flamanın moleküler boşlukta elektron yayılmasını buldu. 1883'te bulduğu bu olay sıcak katotlu tüplerin temelini oluşturdu. Daha sonra akkor lambanın üretimini geliştirmeyi başardı. Bu da ampulün halk arasında yaygınlaşmasını sağladı.
Edison ve Nikola Tesla

New York'ta Pearl Caddesi'ndeki ilk laboratuvarında akkor lambası için pazar aramakla meşgul olan Thomas Edison'a rastladığı zaman Nikola Tesla, gençlik heyecanıyla, kendisinin bulduğu alternatif akım sisteminin açıklamasını yaptı. Edison, "Sen teori üzerinde vaktini harcıyorsun" dedi.[kaynak belirtilmeli]
Tesla, Edison'a çalışmalarından ve alternatif akım planından bahseder. Edison alternatif akımla fazla ilgilenmez ve Tesla'ya bir görev verir.[kaynak belirtilmeli]
Tesla, Edison tarafından kendisine verilen görevi her ne kadar sevmemiş olsa da Edison'un kendisine 50.000 dolar vereceğini öğrenince görevi birkaç ay içinde tamamlar. Doğru akım santralindeki sorunları çözmüştür. Edison'un kendisine söz verdiği ücreti talep ettiğinde, Edison şaşırmış bir şekilde “Sayın Tesla, Amerikalıların espri anlayışını kavrayamamışsınız hala” der ve herhangi bir ücret ödemez. Tesla derhal istifa eder. Kısa süren birlikte çalışma dönemini, uzun süreli bir rekabet izleyecektir.[kaynak belirtilmeli]
Menlo Park

Edison'un en önemli keşfi Menlo Park, New Jersey'deki ilk endüstriyel araştırma laboratuvarıydı. Sürekli olarak teknolojik keşifler ve geliştirmeler-iyileştirmeler yapmak gibi özel bir amaç için kurulmuş ilk kurumdu. Edison birçok icadını resmi olarak bu laboratuvarda üretmiş, birçok çalışanı onun direktifleri doğrultusunda bu icatların araştırma ve geliştirmesinde görev almıştır.
Elektrik mühendisi William Joseph Hammer, 1879 Aralık'ında Edison'un laboratuvar asistanı olarak görevine başlamıştır. Telefon, fonograf, elektrikli tren, demir madeni ayıracı, elektrikli aydınlatma ve diğer birçok icatta büyük katkılarda bulunmuştur. Hammer'ı özel kılansa elektrik ampulünün icadındaki ve bu aletin geliştirme ve testleri sırasındaki çalışmalarıdır. Hammer 1880'de Edison'un lamba çalışmalarının şef mühendisi olmuş, bu mevkiideki ilk yılında Francis Robbins Upton'ın genel müdürlüğünü yaptığı fabrika 50.000 ampul üretmiştir. Edison'a göre Hammer elektrik ampulünün bir öncüsüdür. 1000'e yakın patenti bulunmaktadır.
Ölümü

Thomas Edison, 18 Ekim 1931'de saat 03.21'de New Jersey, West Orange, Llewellyn Park, Glenmont'taki evinde diyabet  komplikasyonları nedeniyle öldü. Edison evinin arkasına gömülmüştür. Ölümünün anısına yaşadığı kentte 1 dakikalığına ışıklar söndürülmüştür.
Hakkında yazılmış biyografiler

Albion, Michele Wehrwein. (2008). The Florida Life of Thomas Edison. Gainesville: University Press of Florida. 978-0-8130-3259-7.
Adams, Glen J. (2004). The Search for Thomas Edison's Boyhood Home. 978-1-4116-1361-4.
Angel, Ernst (1926). Edison. Sein Leben und Erfinden. Berlin: Ernst Angel Verlag.
Baldwin, Neil (2001). Edison: Inventing the Century. University of Chicago Press. 0-226-03571-9.
Clark, Ronald William (1977). Edison: The man who made the future. Londra: Macdonald & Janès: Macdonald and Jane's. 0-354-04093-6.
Conot, Robert (1979). A Streak of Luck. New York: Seaview Books. 0-87223-521-1.
Essig, Mark (2004). Edison and the Electric Chair. Stroud: Sutton. 0-7509-3680-0.
Essig, Mark (2003). Edison & the Electric Chair: A Story of Light and Death. New York: Walker & Company. 0-8027-1406-4.
Jonnes, Jill (2003). Empires of Light: Edison, Tesla, Westinghouse, and the Race to Electrify the World. New York: Random House. 0-375-50739-6.
Josephson, Matthew (1959). Edison. McGraw Hill. ISBN 0-07-033046-8.
Pretzer, William S. (ed). (1989). Working at Inventing: Thomas A. Edison and the Menlo Park Experience. Dearborn, Michigan: Henry Ford Museum & Greenfield Village. ISBN 0-933728-33-6.
Stross, Randall E. (2007). The Wizard of Menlo Park: How Thomas Alva Edison Invented the Modern World. Crown. 1-400-04762-5.
Edison'un doğum yeri.
Thomas Edison çocukluğu.
Edison ve ilk icat ettiği fonograflardan biri; 1877-1878 civarları.
Elektrik ampulün 223898 numaralı ve 27 Ocak 1880 tarihli patent belgesi.
Thomas Edison'un icadının çalışma şeklini sergilemek üzere geliştirdiği Menlo Park'taki ilk ampulu.
Edison'un Menlo Park Laboratuvarı.
A Day with Thomas Edison (1922)
Çanakçı, Karakoçan

| Çanakçı |
| --- | --- |
Köy

 Elazığ'ın Türkiye'deki konumu
ÇanakçıÇanakçı'nın Elazığ'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Elazığ
İlçe: Karakoçan
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1276 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 86
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0424
İl plaka kodu: 23
Posta kodu: 23602
Çanakçı, Elazığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Elazığ il merkezine 100 km, Karakoçan ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 86
2020: 87
2019: 90
2018: 88
2017: 86
2016: 94
2015: 91
2014: 99
2013: 93
2012: 104
2011: 113
2010: 107
2009: 116
2008: 127
2007: 132
2000: 148
1990: 224
1985: 263
Kırgıl, Karakoçan

| Kırgıl |
| --- | --- |
Köy

 Elazığ'ın Türkiye'deki konumu
KırgılKırgıl'ın Elazığ'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Elazığ
İlçe: Karakoçan
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1096 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 56
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0424
İl plaka kodu: 23
Posta kodu: 23602
Kırgıl, Elazığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Elazığ il merkezine 115 km, Karakoçan ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 56
2020: 66
2019: 68
2018: 71
2017: 65
2016: 70
2015: 65
2014: 71
2013: 78
2012: 70
2011: 65
2010: 68
2009: 69
2008: 75
2007: 56
2000: 110
1990: 209
1985: 271
Cahide Sonku

| Cahide Sonku |
| --- | --- |
Cahide Sonku
Doğum: Cahide Serap 27 Aralık 1911(1911-12-27) San'a, Yemen
Ölüm: 18 Mart 1981 (69 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Oyuncu, yapımcı
Evlilik: Talat Artemel (e. 1936; b. 1938) İhsan Doruk (e. 1943; b. 1954)
Çocuk(lar): Ender Doruk
Ebeveyn(ler): Yüzbaşı Necati Bey
Akraba: Çorapsız İbrahim Paşa (dedesi) Canan Serap (ablası)

Cahide Sonku ya da doğumdaki adıyla Cahide Serap  (27 Aralık 1911, Yemen - 18 Mart 1981, İstanbul), Türk sinema ve tiyatro oyuncusu. Türk sinemasının ilk kadın film yönetmeni ve sinema oyuncusu.
Yaşamı > Çocukluk

O dönem Osmanlı Devleti toprağı olan San'a'da doğdu. Babası bir Osmanlı subayı Yüzbaşı Necati Bey, dedesi Çorapsız İbrahim Paşa ise Osmanlı Ordusunda 7. Ordu Komutanı'ydı. Aynı yıllarda babası dedesinin emrindeydi. I. Dünya Savaşı'nın başlaması ve Yemen'in Osmanlı Devleti'nin elinden çıkmasının ardından aile San'a'dan ayrılarak İstanbul'a geldi. Babası Necati Bey bir süre sonra ailesini terk etti ve annesi Necati Bey'den boşandı. Aile paşa dedelerinin Fatih'teki konağına yerleşti. Çocukluğu zorluklarla geçen Cahide'nin, dedesi İbrahim Paşa'nın vefatının ardından çıkan bir yangında evleri yandı. Durumdan haberdar olan Necati Bey Cahide ve ablasını yanına almak istedi. Abla kabul etti ama Cahide annesinin yanında kalmayı tercih etti. İlk ve ortaokulu Fatih'te tamamladı. Sultan Selim'deki Cumhuriyet Kız Ortaokulundan mezun oldu.
Kariyer

Ortaokul sıralarında sanatla tanıştı. Henüz 16 yaşındayken Darülbedayi'ye girdi, zamanla İstanbul Şehir Tiyatroları'nın gözde oyuncuları arasında yerini aldı. Önce Halkevleri Tiyatrosu akabinde ise İstanbul Belediye Konservatuvarı, ardından da Muhsin Ertuğrul'un keşfiyle Darülbedayi'de (1932-Şehir Tiyatroları) "Yedi Köyün Zeynebi" ile oyunculuğa başladı. Muhsin Ertuğrul, döneminin önemli isimlerindendir. 1933'te Söz Bir Allah Bir filmiyle sinemaya adım attı. Daha sonra, 1950 yılında kendi adına Sonku Film şirketini kurdu. Fedâkar Ana filmiyle ilk kez yönetmenliği denedi. Oyuncu Talat Artemel ile evlenip ayrıldı. Daha sonra, 1943 yılında «Tütün Kralı» lakabıyla bilinen iş insanı İhsan Doruk ile evlendi ve bir süre sonra bu eşinden de ayrıldı. Daha sonra İhsan Doruk ile yeniden evlenen Cahide'nin bu evlilikten Ender adında bir kız çocuğu oldu. Sonra yeniden boşandı. Bataklı Damın Kızı Aysel adlı filmle ünlenen sanatçı, filmlerinde genel olarak erkeklerin kalbini kırıp kaçan güzel kadın rolüyle izleyicinin karşısına çıktı. Yıldız dergisinin 1951 yılında açtığı yarışmada Vatan ve Namık Kemal "En İyi Film", başrol oyuncularından Cahide Sonku da "En İyi Kadın Oyuncu" seçildi.
Kariyerinin tescillediği o yıllarda Parseh Gevrekyan adında gayrimüslim genç bir iş insanı ile tanıştı ve aşk yaşamaya başladılar. Gevrekyan, sinema ile özdeşleşen Cahide Sonku'nun hayranlarından biriydi. Ancak Müslüman bir kadının gayrimüslim biriyle beraberliği hoş karşılanmadığından aşklarını gizli yaşadılar. Artan dedikodulara aldırmadan birlikte yaşama kararı alan çiftin bu kararının ardından Cahide'nin Şehir Tiyatroları'ndan atılmasına karar verildi. Ancak buna Muhsin Ertuğrul'un karşı çıkması sonrası Cahide kariyerine devam etti. Fakat Beyoğlu Emniyet Müdürlüğü Cahide'yi aralıklarla ifade vermeye çağırıyordu. Akabinde başlayan II. Dünya Savaşı sonrası Türkiye'de "Varlık Vergisi" Kanunu çıktı. Hükûmet vergilerin yüzde 87'sini gayrimüslimlerden tahsil etmeye karar verdi. Parseh Gevrekyan'ın taşınmaz mallarına el konuldu ve Aşkale'deki çalışma kampına gönderildi. Cahide, çevresi ve adli kurumlardaki kişilerin baskısı sonucu Gevrekyan'dan ayrılmak zorunda kaldı.
Son yılları

1963 yılında bir yangın sonucu kurmuş olduğu Sonku Film şirketinin binasının yanması üzerine iflas etmiş, yaşamının geri kalan kısmında Muhsin Ertuğrul sayesinde kısa bir süre Şehir Tiyatrosu'nda çalışmış, daha sonra buradan ayrılmış ve ömrünün son yıllarında alkol bağımlılığı ile mücadele etmiştir.
1979 yılında Sinema Yazarları Derneği hizmet ödülünü aldı. 18 Mart 1981 yılında Alkazar Sineması'nda fenalaşarak 61 yaşında öldü. Cenazesi Muhsin Ertuğrul Şehir Tiyatrosu'nun sahnesinde yapılan törenin ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Her yıl anısına verilen Altın Portakal Cahide Sonku Ödülü vardır.
Hakkındaki eserler

Osman Balcıgil, Kızıl Çengi - Bir Cahide Sonku Romanı, 2023
Gökhan Erarslan - Bir Düş Gibi (Cahide Sonku), 2020
Eyüphan Erkul, Cahide: Melekler Yeryüzünde Yasayamaz, 2020
Agâh Özgüç, Cahide Sonku Peçete Kağındaki Anılar, 2007
Filmografisi

| Yıl | Film | Görevi> Oyuncu | Görevi> Yönetmen | Görevi> Senarist | Görevi> Yapımcı | Görevi> Rolü | Notlar | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1933 | Söz Bir Allah Bir | Evet |  |  |  |  Leyla |  |  |
| 1934 | Bataklı Damın Kızı Aysel | Evet |  |  |  | Aysel |  |  |
| 1940 | Şehvet Kurbanı | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1940 | Akasya Palas | Evet |  |  |  | Pakize |  |  |
| 1942 | Kıskanç | Evet |  |  |  | Nuriye |  |  |
| 1945 | Yayla Kartalı | Evet |  |  |  | Nermin |  |  |
| 1946 | Senede Bir Gün | Evet |  |  |  | Nazlı |  |  |
| 1947 | Yuvamı Yıkamazsın | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1949 | Fedakâr Ana | Evet | Evet |  |  | Cavidan |  |  |
| 1951 | Vatan ve Namık Kemal | Evet | Evet |  |  | Zekiye | Talat Artemel ve Sami Ayanoğlu ile birlikte yönetti. |  |
| 1952 | Günahını Ödeyen Adam | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1953 | Beklenen Şarkı | Evet | Evet |  | Evet | Seniha Hanım |  |  |
| 1955 | İlk ve Son | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1956 | Büyük Sır | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1962 | Ayşecik Yavru Melek | Evet |  |  |  | Büyükanne |  |  |
| 1965 | Yahya Peygamber | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1965 | Korkusuzlar | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1965 | Düşman Kardeşler | Evet |  |  |  | Cahide Anne |  |  |
| 1965 | Beyaz Atlı Adam | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1965 | Sevgim ve Gururum | Evet |  |  |  | Esma Hanım |  |  |
| 1966 | Sevda Çiçeğim | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1966 | Kovboy Ali | Evet |  |  |  | Cahide |  |  |
| 1966 | El Kızı | Evet |  |  |  | Saime |  |  |
| 1966 | Çalıkuşu | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1966 | At Avrat Silah | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1966 | Sokak Kızı | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1967 | Serseriler Kralı | Evet |  |  |  | Boncuk'un Babaannesi |  |  |
| 1967 | Bizansı Titreten Yiğit | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1971 | Mıstık | Evet |  |  |  | Anne |  |  |
Dipnotlar

Özgüç, Agah; Özgüç, Yüksel (2007). Cahide Sonku, Pecete Kağıdındaki Anılar. PMP Basım Yayın. s. 83. ISBN 9789756063491.  |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
Cahide Sonku Cenazesi
Cahide Sonku'nun Zincirlikuyu Mezarlığı'ndaki kabri
Mualla Eyuboğlu

| Mualla Eyuboğlu Anhegger |
| --- | --- |
Doğum adı: Mualla Eyüboğlu
Doğum: 13 Mart 1919(1919-03-13) Aziziye, Sivas sancağı, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 16 Ağustos 2009 (90 yaşında) Beyoğlu, İstanbul, Türkiye Cumhuriyeti
Evlilik(ler)i: Robert Anhegger (e. 1958; ö. 2001)
Yakınları: Bedri Rahmi Eyüboğlu Sabahattin Eyüboğlu
Ebeveyni: Mutasarrıf Rahmi Bey -  Lütfiye Hanım
Alanı: Mimarlık · restorasyon
Etkin yıllar: 1942-1997
Sanat eğitimi: Devlet Güzel Sanatlar Akademisi

Ödüller
11. Ulusal Mimarlık Ödülleri-  Mimarlığa Katkı Jüri Özel Ödülü

Bodrum'da bulunan Mualla Eyuboğlu büstü
Mualla Eyuboğlu Anhegger (13 Mart 1919, Aziziye - 16 Ağustos 2009, Beyoğlu, İstanbul), Türk mimar.
Türkiye'nin ilk kadın mimarlarındandır.  Meslek yaşamının ilk yıllarında Köy Enstitüleri'nin kuruluşunda aktif rol aldı; Edirne'den Kars'a kadar Türkiye'nin dört bir yanında Enstitü binalarını üretti, inşa etti ve öğrencileri eğitti. 1952-1983 arasında koruma ve restorasyon alanında çalıştı. Rumeli Hisarı ve Topkapı Sarayı Harem Dairesi gibi birçok tarihi yapının restoresinde emeği geçti.
Yaşamı

1919 yılında Sivas sancağına bağlı Aziziye kasabasında (günümüzde Kayseri'nin Pınarbaşı ilçesi) doğdu. 1764 ilâ 1837 yılları arasında Maçka voyvodalığını üstlenmiş olan ve geç Osmanlı-erken Cumhuriyet evresinde etkin olan Eyyûbiler (Soyadı Kanunu'nundan sonra Eyüboğulları) ailesine mensuptur. Babası Mutasarrıf Rahmi Bey, annesi Lütfiye Hanım'dır. Baba tarafının Selahaddin Eyyubi'den geldiğini, Silvan'dan gelen Eyubzadelerin son kuşağı olduklarını bir nehir söyleyişisinde ifade etmiştir. Mualla Eyuboğlu beş çocuklu ailenin dördüncü çocuğudur. Ailenin diğer çocukları Sabahattin, Bedri Rahmi, Nezahat ve Mustafa idi.
Çocukluğu Türk Kurtuluş Savaşı döneminde Kütahya ve Artvin illerinde geçti. Babasının  II. dönem Büyük Millet Meclisi'nde Trabzon milletvekili olması üzerine ilköğrenimini Trabzon'da yaptı. Babasının 1931'de Tekel Genel Müdürlüğü müfettişi olması ve ailesinin İstanbul'a taşınmasından sonra eğitimine İstanbul Kız Lisesi'nde devam etti.
Edebiyat dünyasından Yahya Kemal Beyatlı, Necip Fazıl Kısakürek gibi önemli isimlerin bir arada ağırlandığı bir aile ortamında büyüdü. Daha sonraki yıllarda ağabeyleri Bedri Rahmi Eyüboğlu ve Sabahattin Eyüboğlu vasıtasıyla bu entelektüel ortam ve ilişkileri sürdürdü; Cevat Şakir, Azra Erhat Halet Çambel, Orhan Veli, Nâzım Hikmet, Yaşar Kemal, Âşık Veysel, Ruhi Su, Mîna Urgan gibi dönemin sanat ve edebiyat çevresinden kişileri yakından tanıma imkânı buldu. Üniversite eğitimini Devlet Güzel Sanatlar Akademisi (MSGSÜ)'nin mimarlık bölümünde tamamlayarak 1942 yılında mezun oldu. O yıl Akademi'den mezun olan dört kadın mimardan birisi idi.
Yaşamı > Köy Enstitüleri

Milli Eğitim Bakanlığı'nda görevli ağabeyi Sabahattin Eyüboğlu aracılığıyla Köy Enstitüleri'nin kurucusu İsmail Hakkı Tonguç'la tanıştı. Yeni kurulan Hasanoğlan Köy Enstitüsü'nde Yapı Kolu başkanı ve Enstitü'nün Yüksek bölümünde inşaat öğretmeni olarak 31 Aralık 1942'de göreve başladı. Yardımcısı iki Macar ustayla beraber Eskişehir, Aydın, Kayseri ve Erzurum gibi illerde Köy Enstitüleri'nin kurulabilmesi için arazi seçip binalar inşa etti. Görevi, daha önce yarışma ile belirlenmiş projeleri uygulamaktı. 1942 ile 1947 yılları arasında toplamda 21 Köy Enstitüsü'nün kuruluşuna katıldı.
Eyuboğlu, Hasanoğlan Köy Enstitüsü'nde yarışma dahil olmayan binaları hem tasarlamış hem de uygulamıştır. Kuşbakışı, orak ve çekiç şeklinde olduğu dedikodusu yayılan Güzel Sanatlar binasını, hamamı, kantini, büyük ve küçük marangoz atölyeleri ile çocuk bahçesini tasarladı ve inşa etti. Erzurum'un Aziziye ilçesinde (eski adı Ilıca) 1942'de açılan Pulur Köy Enstitüsü'nü ve Aydın'ın Ortaklar Bucağında 1944 yılında kurulan Ortaklar Köy Enstitüsü'nü  tasarladı.
Eğitim görevleri kapsamında Enstitü'de Mimarlık Bilgisi, Teknik Resim, Zirai Yapıcılık, İç Süslemeciliği, İşlik ve Seminer Çalışmaları, Sanat ve Uygarlık Tarihi derslerini verdi. 1945-1946'da Ortaklar Köy Enstitüsü'nde görevli iken zehirli sıtma hastalığına yakalanınca köy enstitülerindeki görevini bıraktı.
Yaşamı > Devlet Güzel Sanatlar Akademisi

1947 yılında Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'ne asistan olarak atandı. Şehircilik ve yüksek matematik derslerinde asistanlık, Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksekokulu'nda seramik tarihi ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nin Arkeoloji Bölümü'nde tasarı geometri dersleri verdi. Asistanlık yıllarında Celâl Esat Arseven'in Türk Sanatı Tarihi kitabına yardım etti ve Fransız Arkeoloji Enstitüsü Müdürü Albert Gabriel'in Bursa kitabı için röleveler çıkardı. Her yıl Efes ve Albert Gabriel'in Yazılıkaya kazılarına katıldı. Robert Anhegger ile birlikte 1945-1947 yıllarında Yugoslavya, Trakya ve Anadolu'daki Osmanlı eserlerini belgeleme çalışmalarında bulundu.
1952'de Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunda raportör olarak görev aldı. 1956'da Antakya Yayladağ kazası ile Çanakkale Eceabat kazasının imar planlarını hazırlayarak oralardaki eski eserlerin rölövelerini çıkardı.