X. Karl Gustav
II. Kuzey Savaşı (1655-1660) > Lehistan-Litvanya Savaşı

10 Temmuz 1655'te X. Karl, II. Kuzey Savaşı'nın (1655-1660) yaşanacağı Lehistan-Litvanya Birliği'ne karşı savaşa girmek için İsveç'ten ayrıldı. Savaş ilan edildiğinde emrinde 50.000 asker ve 50 savaş gemisi vardı. Savaş, 1 Temmuz 1655'te Livonya Dükalığı'nı Daugavpils'in İsveçliler tarafından işgal edilmesiyle çoktan patlak vermişti. 21 Temmuz 1655'te Arvid Wittenberg komutasındaki İsveç ordusu Polonya'ya yürüdü ve destek için gelen bazı düzenli piyadelerle birlikte Noteć nehrinin kıyılarında kamp kuran Büyük Leh Soyluları Birliği'nin (pospolite ruszenie) kampına doğru ilerledi. 25 Temmuz'da Leh soylularının orduları teslim oldu ve Poznań ve Kalisz voyvodalıkları İsveç kralı'nın himayesi altına girdi. Zorlanmadan elde ettikleri zafer sonucunda İsveçliler karşı bir güçle karşılaşmadan Varşova'ya girdiler ve Büyük Polonya'nın neredeyse tamamını işgal ettiler. Vasa Hanedanı'ndan Leh kralı II. Jan Kazimierz Waza (1648–68), orduları yenilgiye uğradıktan sonra Silezya'ya kaçtı. Ünlü Kanatlı Hüssar'ların çoğunluğu da dahil olmak üzere çok sayıda Polonyalı soylu ve orduları İsveçlilere katıldı. Pek çok Leh soylusu, X. Karl Gustav'ı, II. Jan Kazimierz'den daha etkili bir lider ve güçlü bir hükümdar olarak gördü.
Bu sırada X. Karl Gustav, İsveçlilerin iki aylık bir kuşatma sonrasında ele geçirdiği Kraków'a doğru ilerledi. Kraków'un düşüşü, Polonya Kraliyet ordularının teslim olmasını büyük ölçüde etkiledi, ancak bu yenilgiler ve taraf değişiklikleri Polonya'da büyük bir tepkiye neden oldu. 18 Kasım 1655'te İsveçliler, Częstochowa'nın manastırını yağmalamaya ve bölgeyi ele geçirmeye çalıştı, ancak Lehler burayı savundu ve yetmiş günlük bir kuşatmadan sonra İsveç kuvvetleri büyük bir kayıpla geri çekilmek zorunda kaldı. Bu başarı, Lehistan'da büyük bir coşku uyandırarak moral kazanmalarını sağladı. Bu mağlubiyet X. Karl ile ilgili milliyetçi şüpheler ortaya çıkardı. Ayrıca düşüncesiz ve barbar paralı askerlere sahip bir lider olarak tasvir edildi. Polonya diyetini çağırarak konumunu yasallaştırmayı reddetmesi ve tam da dost olmak için etkilediği devletin bölünmesi için yaptığı müzakereler, ülkede milliyetçi bir ruh uyandırdı.
1656'nın başında Kral II. Jan Kazimierz sürgünden döndü ve yeniden toplanmaya başlayan Polonya ordusunun sayısını arttırmaya başladı. Bu zamana kadar X. Karl, Lehistan'ı tamamen fethetmektense Lehleri kolayca yenebileceğini ve tarafına çekebileceğini keşfetmişti. Başlıca hedefi aslında Prusya'nın fethiydi. Bu hedefi gerçekleşmedi ve İsveç kralının bu hırsından dolayı iyice sinirlenen Brandenburg elektörü I. Frederick William'da İsveç'e düşman oldu. X. Karl, Frederick William'ı müttefiki ve vasalı olmaya zorladı (Königsberg Antlaşması, 17 Ocak 1656); bu sırada Lehlerde, İsveç'e karşı harekete geçmek için hamleler yapmaya başladı. Haftalarca, Lehistan'ın karla kaplı ovalarında gerilla taktikleri uygulayan Lehistan tümenlerinin peşine düşerek, güneyde Ruthenian Voyvodalığı'ndaki (województwo ruskie) Jarosław'a kadar giren X. Karl, 15.000 askerinin üçte ikisini kaybetti. Bu sırada Ruslar, Lehistan-Litvanya Birliği (Vilna Antlaşması) ile ateşkes imzaladılar ve ardından Livonya'da bir sefer düzenlediler ve İsveç İmparatorluğu'nun en büyük ikinci şehri olan Riga'yı kuşattılar. X. Karl'ın Jarosław'dan Varşova'ya doğru çekilmesi neredeyse felaketle sona erdi, çünkü ordusu Lehistan-Litvanya orduları tarafından kapana kısılmıştı - yakınlaşan üç ordunun arasında, bataklık bir orman bölgesinde kaldılar. Buradan pek zayiat vermeden kurtulsalar da, 21 Haziran 1656'da Lehler Varşova'yı geri aldı ve dört gün sonra X. Karl, Marienburg Antlaşması (23 Haziran 1656) ile I. Frederick William'ın yardımını almak zorunda kaldı.
28-30 Temmuz tarihlerinde, 18.000 kişilik bir orduyla İsveçliler ve Brandenburgerler, üç günlük bir savaşın ardından, II. Jan Kasimir'in 40.000 kişilik ordusunu Varşova'da yendi, ancak Lehistan-Litvanya kuvvetleri, büyük bir kayıp vermeden derhal geri çekildi. İsveç ordusu ise Lehistan'ın başkentini yeniden işgal ederek şehre ve halka büyük zarar verdi. Bununla birlikte, Prusya ile yapılan antlaşma X. Karl için istenen sonucu vermedi ve Frederick William, İsveç kralını Lehlerle müzakere başlatmaya zorladığında, teklif edilen şartları reddettiler, savaş yeniden başladı. Frederick William ve ailesinin bundan böyle Doğu Prusya'nın tam egemenliğine sahip olması şartını koştu (Labiau Antlaşması, 20 Kasım 1656).