stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ustaclu Muhammed Han
Çaldıran Savaşı'na katılması > Ölümü

İskender Bey Münşi'nin "Tarikh-i Alam-Ara-yi Abbasi" adlı eserinde Muhammed Han Ustaclu'nun Safevi ordusunun savaş düzenindeki konumuna ilişkin şu notlar yer almaktadır: "Şanlı han Süleyman, Diyarbakır'dan iyi hazırlanmış bir orduyla gelen Han Muhammed'i muzaffer ordunun çarkçısı olarak atadı."
Çaldıran Savaşı ile ilgili anlatılan hikâyelerden birinde, Sultan Selim ve Şah İsmail savaşırken, Malkoçoğlu'nun savaşı kenardan izlediği ve Şah'a karşı ateşli silah kullanmayacağına dair söz verdiği söylenir. Ancak Şah İsmail, Malkoçoğlu'nu ikiye bölüp öldürdükten sonra Kızılbaşlar canlandı ve Osmanlı ordusunu dağıtmaya başladı. Bu manzara karşısında dehşete düşen Selim'in veziri, "Osman'ın evi yıkılıyor" diye haykırdı ve Selim'i top ateşi emri vermeye çağırdı. Kurnaz vezir, böyle bir yemin etmediğini ve ateş açmakta özgür olduğunu açıkça belirttiğini kaydetti. Sultan, "Siz en iyisini bilirsiniz," dedi ve katliam başladı:
Daha sonra vezir topların ateşlenmesi emrini verdi ve yirmi bin Osmanlı ve yedi bin Kızılbaş pamuk gibi kesildi. Han Muhammed, toplar ateşlendiğinde Keysere'ye saldırmak için bin adamıyla henüz gelmişti; o ve üç yüz kişi vuruldu ve öldü.
Muhammed Han Ustaclu'nun şehadeti "Tarikh-i Alam-Ara-yi Abbasi "de şu şekilde anlatılır: "Kızılbaş ordusunun en cesurları arabalara yaklaşarak arabaların arkasındaki üç yüz yeniçeriyi kılıç darbeleriyle doğradılar. Yeniçeriler ve topçular savaş alevlerini yoğunlaştırmakla meşguldüler. Top, tüfek ve silah seslerinden çıkan aşırı duman nedeniyle aydınlık dünya karanlığa gömüldü. Kızılbaş ordusunun cesur savaşçılarından birçoğu korkusuzca ve dehşete kapılmadan kendilerini ateş denizine attılar, top ateşinden can verdiler ve hayatları söndü. Çarkçı Han Muhammed Ustaclu top ateşiyle vuruldu ve Ustaclu aşiretinden bir grupla birlikte bu çatışmada can verdi."
Ailesi

Han Muhammed Bey, Mir Ziyaeddin Bey Süleymani'nin kızı Bikisi ile evlendi. Kılıç Bey adında bir oğlu vardı.
Kaynak

Floor, Willem M. (2008). Titles and Emoluments in Safavid Iran: A Third Manual of Safavid Administration, by Mirza Naqi Nasiri. Washington, DC: Mage Publishers. s. 180. ISBN 978-1933823232.
Floor, Willem; Herzig, Edmund, (Ed.) (2012). Iran and the World in the Safavid Age. I.B. Tauris. s. 55. ISBN 978-1780769905.
McCaffrey, Michael J. (1990). "ČĀLDERĀN". Arşivlenmiş kopya. Encyclopaedia Iranica, Vol. IV, Fasc. 6. ss. 656-658. 12 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Kasım 2017.
Savory, Roger (2007). Iran Under the Safavids. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0521042512.
Rumlu, Həsən bəy (2017). Əhsənüt-təvarix (Azerice). Bakı: Uzanlar. ISBN 978-605-030-641-5.
Bayramlı, Zabil Həsrət oğlu (2015). AZƏRBAYCAN SƏFƏVİ DÖVLƏTİNİN QURULUŞU VƏ İDARƏ OLUNMASINDA TÜRK QIZILBAŞ ƏYANLARININ ROLU (Azerice). Bakı: «AVROPA» nəşriyyatı.
Münşi, İsgəndər bəy (2009). Tarix-i Aləmara-yi Abbasi (Abbasın dünyanı bəzəyən tarixi) (PDF) (Azerice). I. Bakı: «Təhsil» nəşriyyatı.
Cavanşir, Babək (2007). İRAN’DAKİ TÜRK BOYLARI ve BOY MENSUBU KİŞİLER (SAFEVÎ DÖNEMİ – I. ŞAH TAHMASB HÂKİMİYETİNİN SONUNA KADAR / 1576). İstanbul: T.C. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Anabilim Dalı Ortaçağ Tarihi Programı.
Məhəmmədi, M.Ə (1993). Tarix-i Qızılbaşan. Bakı: Azərbaycan nəşriyyatı.
Musalı, Namiq (2011). I ŞAH İSMAYILIN HAKİMİYYƏTİ (“TARİX-İ ALƏMARA-Yİ ŞAH İSMAYIL” ƏSƏRİ ƏSASINDA) (Azerice). Bakı: Nurlan.
Mehman Süleymanov (2018). Şah İsmayıl Səfəvi. Bakı: Elm və təhsil. ISBN 978-9952-8176-9-0.  |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
Şirazi, Xacə Zeynalabidin Əli Əbdi bəy (1996). TƏKMİLƏTÜL-ƏXBAR (PDF) (Azerice). Bakı: Elm. ISBN 5-8066-0436-5.
Barry Wood (2017). The Battle of Chālderān: Official History and Popular Memory. Iranian Studies. 50. Erişim tarihi: 29 Haziran 2024.
Floor, Willem; Herzig, Edmund, eds. (2012). . I.B. Tauris. (2012). Iran and the World in the Safavid Age. ISBN 978-1780769905. Erişim tarihi: 29 Haziran 2024. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
Ənvər Çingizoğlu (2008). Qaradağlılar. Bakı.  |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
Bu Xiangzhi

| Bu Xiangzhi |
| --- | --- |

Doğum: 10 Aralık 1985 (39 yaşında) Çingdao, Çin
Milliyeti:  Çin
FIDE unvanı: Büyükusta (1999)
Bu Xiangzhi (Çince: 卜祥志; pinyin: Bǔ Xiángzhì; d. 10 Aralık 1985), Çinli satranç büyükustası. Nisan 2008'de 2700 Elo puanına ulaşmıştır.
Hattori Hanzō

Hattori Hanzo'yu tasvir eden bir 17.yy tablosu Hattori Hanzo 服部 半蔵

Doğum tarihi= ~1542

Ölüm tarihi= 23 Aralık 1596

Doğum yeri = Mikawa eyaleti

Ölüm yeri = Edo
Hattori Hanzo ((服部 半蔵, ~1542 – Aralık 23, 1596), Hattori Masanari (服部 正成) olarak da bilinmektedir. Sengoku döneminin ünlü samuray ve ninja ustasıydı. Tokugawa Ieyasu'nun hayatını kurtardı ve daha sonra birleşik Japonya'nın kurulmasına yardımcı oldu. Günümüzde ise birçok konuda kullanılan bir kişilik olmuştur.
Biyografi

Hattori Yasunaga'nın oğlu olarak dünyaya geldi. Matsudaira klanının hizmetinde bulundu. Daha sonra korkusuz taktiklerinden dolayı Oni no Hanzo (鬼の半蔵 Şeytan Hanzo) olarak tanınacaktır. Bu isim ona ayırt edilebilsin diye Watanabe Hanzo tarafından verilmiştir. Onun takma ismi ise Yari no Hanzo (槍の半蔵 Mızrak Hanzo) idi.
Hanzo'nun Mikawa eyaletinde doğduğu ve büyüdüğü düşünülmektedir. Kendisi sık sık Hattori ailesinin merkezi olan Iga eyaletine gitmiştir. İlk savaşına 16 yaşında katılmıştır. Bir yerden kaybolup başka yerde görünme, psikokinezi ve önsezi gibi doğaüstü yetenekler kendisine atfedilmiştir. 55 yaşında ölmüştür.
Popüler Kültür

Birçok video oyunu, anime ve filmde kendisine karakter olarak yer verilmiştir. Bunlardan başlıcaları şunlardır.
Kill Bill

Samurai Shodown

The King of Fighters serisi.

Suikoden
Nioh
Kızıldere, Nazilli

| Kızıldere |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 38°02′13″N 28°23′10″E﻿ / ﻿38.037°K 28.386°D﻿ / 38.037; 28.386
Ülke:  Türkiye
İl: Aydın
İlçe: Nazilli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Kızıldere, Aydın ilinin Nazilli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Raymond Cauchetier

Raymond Cauchetier
Raymond Cauchetier (10 Ocak 1920 - 22 Şubat 2021), Fransız Yeni Dalgası'nın birçok ufuk açıcı filminde 1959'dan 1968'e set fotoğrafçısı olarak yaptığı çalışmalarla tanınan Fransız bir fotoğrafçıydı. Fotoğrafları, kariyerlerinin başındaki Yeni Dalga yönetmenlerinin ve alışılmadık ve çığır açan üretim yöntemlerinin önemli bir kaydıdır. Aperture dergisindeki Cauchetier'in 2009 tarihli bir profili, fotoğraflarının "Yeni Dalganın merkezi çalışmaları" olduğunu ilan etti.
Kendi kendini yetiştiren Cauchetier, Fransız Hava Kuvvetleri'nin basın kollarında hizmet verirken fotoğraf çekmeye başladı; biriminin bir fotoğrafçı için bütçesi yoktu ve kendi Rolleiflex fotoğraf makinesini satın aldı. Kamboçya'da Angkor Wat'ın fotoğraflarını çekti. Görevi bittikten sonra ise bölgede kalmayı tercih etti. 1957'de Saygon'da Kaçak filmini çekmek için Kamboçya'da bulunan yönetmen Marcel Camus ile tanıştı ve set fotoğrafçısı olarak işe alındı.
Cauchetier'in Fransa'ya dönmesinin ardından foto muhabiri olarak iş bulamadı ve bunun yerine yayıncı Hubert Serra tarafından bir tür fotoğraf grafik romanı olan foto-roman için fotoğraf çekmek üzere tutuldu. Cauchetier, Serra sayesinde Jean-Luc Godard ile tanıştı, ardından film eleştirmeni olarak çalıştı ve kendisi de bir film yapımcısı olmayı umuyordu. Godard, hem Godard hem de Fransız sineması için bir dönüm noktası olan ilk filmi Serseri Aşıklar için set fotoğrafçısı olarak Cauchetier'i işe aldı.
Cauchetier'in üzerinde çalıştığı diğer filmler arasında Jean-Pierre Melville'in yönettiği Pretre Leon Marin ve François Truffaut'un Jules ve Jim filmi bulunmaktadır. Godard'ın üçüncü filmi Kadın Kadındır'ın başrolü Anna Karina'nın fotoğraflarını çekti. Bu çekimler sırasında Godard ve Karina ertesi yıl evlenmesine aracı oldu.
Cauchetier, işin düşük maaşı nedeniyle 1968'de set fotoğrafçısı olarak çalışmayı bıraktı. 22 Şubat 2021'de 101 yaşında COVID-19'dan öldü.
Yorumu

Bir profesyonelden asla yardım almadım. Her zaman doğaçlama yaptım ve yapmam gerekeni kendi ilhamımla icat ettim. Bu yüzden bazı insanlar fotoğraflarımın başkalarınınkine benzemediğini düşünüyor.
Bülent Esel

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  23 Temmuz 1927(1927-07-23)
Doğum yeri:  İstanbul, Türkiye
Ölüm tarihi:  17 Ağustos 2004 (77 yaşında)
Ölüm yeri:  İzmir, Türkiye
Boyu:  1,71 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Santrafor
Altyapı kariyeri
:  MKE Kırıkkalespor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 194?-1943 |  MKE Kırıkkalespor |   |   |
| 1943-1948 |  MKE Ankaragücü |   |   |
| 1948-1950 |  Beşiktaş |  26 |  (25) |
| 1950-1951 |  Adalet |   |   |
| 1951-1954 |  SPAL |  78 |  (25) |
| 1954-1957 |  Beşiktaş |  24 |  (10) |
| 1957-1958 |  Vefa |  18 |  (5) |
| 1958-1964 |  Altınordu |  123 |  (24) |
| Toplam |   |  269 |  (89) |
Millî takım kariyeri
| 1950-1951 |   Türkiye U-21 |  3 |  (2) |
| 1950 |   Türkiye B |  1 |  (0) |
| 1949-1950 |   Türkiye |  4 |  (3) |
Teknik direktörlük kariyeri
1959-60:  Altınordu
1964-1965:  Altınordu
1968:  Altınordu
1968-1973:  Uşakspor
1973-1974:  Aydınspor
1974-1975:  Uşakspor
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Bülent Aziz Esel ya da Aziz Bülent Esel (23 Temmuz 1927, İstanbul - 17 Ağustos 2004, İzmir), Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör. Beşiktaş'ın en başarılı forvetlerinden biridir.
1951-1954 yılları arasında İtalya'nın en üst kademe Ligi olan Serie A'da SPAL takımında oynamıştır ve bu dönem içerisinde oldukça başarılı olmuştur. Daha sonra Türkiye'ye geri dönüp Beşiktaş, Vefa ve Altınordu ekiplerinde oynamıştır. Güçlü fiziği ve uzaktan attığı şutlar yüzünden Kasatura Bülent lakabını almıştır.
Futbolculuk kariyerinden sonra teknik direktör olarak görev almıştır. Emeklilik hayatını sürdürdüğü İzmir'de İzmir Bozkaya SSK Hastahanesi'nde bir süre tedavi gördükten sonra 17 Ağustos 2004 tarihinde, 78 yaşında ölmüştür. Cenazesinde Tabutuna Beşiktaş ve Altınordu bayrakları konulmuştur ve kabri Limontepe'deki mezarlığa defnedilmiştir.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

23 Nisan 1927'de İstanbul'da dünyaya gelen Bülent Aziz Esel, futbola Kırıkkalespor'da başladı. 1943 yılında itibaren 5 sezon boyunca MKE Ankaragücü'nde forvet pozisyonunda oynadı. 1948 yılında Beşiktaş'a transfer olarak, aynı yıl kazanılan İstanbul şampiyonluğunda 20 gol atarak büyük pay sahibi oldu. 1950/1951 sezonunda Adalet'te forma giydi. 1954 yılında İtalya'dan tekrar Beşiktaş'a döndü. 1957'ye kadar 3 sezon boyunca Beşiktaş'ta oynadıktan sonra Altınordu'ya transfer oldu ve bu takımda futbolu bıraktı.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri > Beşiktaş JK

1948'de ilk kez Beşiktaş'a transfer oldu. Beşiktaş ile ilk kupasını bir sonraki sezon İstanbul şampiyonu olarak yaşadı. 13 Kasım 1949'da Galatasaray'yı 1-0 yendikleri derbide, ilk derbi golünü atmıştı. O sezon 14 maçta 19 gol atarak organizasyonun en golcü ismiydi. O sezon son kez oynanan Millî Küme'de ise  attığı 13 golle, Lefter Küçükandonyadis'in ardından en golcü ikinci isimdi.
1950'de Beşiktaş'tan ayrılan futbolcu, 1954 yılında Beşiktaş'a geri döndü ve üç sezon daha Beşiktaş forması giydi. Burada tek şampiyonluğunu 1956-57 sezonunda Federasyon Kupası'nı kazanarak yaşadı. Ancak fazla forma şansı bulamayan futbolcu, sadece 2 maç oynadı ve 2 gol kaydetti.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri > SPAL

1951 yılında Ferrara'nın o sene Serie A'ya yükselmiş olan SPAL takımına transfer oldu. Aynı sezon, Beşiktaş'tan eski takım arkadaşı Şükrü Gülesin de Lazio forması giymekteydi. 30 Eylül 1951'de ligin dördüncü hafta maçında Como Calcio ile oynanan maçta ilk kez SPAL forması giydi. 21 Ekim 1951'de Sampdoria'yı deplasmanda 1-0 yenerlerken, 81. dakikada galibiyet golünü kaydetti ve bu gol Esel'in İtalya'daki ilk golü oldu. Sezonu 13 golle tamamlarken, takımın en golcü futbolcusu oldu. Aynı başarıyı 9 golle, 1953-54 sezonunda da gösterdi.
Toplamda 3 sezon boyunca İtalya'da forma giydi ve güçlü fiziği ile oldukça başarılı oldu. 1951-1954 yılları arasında SPAL takımında 77 maç oynadı ve 27 gol attı. İkinci sezonunda gördüğü sekizincilik en büyük başarısı oldu. Son sezonunda küme düşmekten play-out'ta başarılı olarak kurtuldular.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri > Altınordu FK

Temmuz 1959'da, Türkiye tarihinin ikinci profesyonel sezonu olan 1959-60 Millî Lig'e yükselen Altınordu'ya transfer oldu. İlk profesyonel maçına 32 yaşında, 30 Ağustos 1959'da oynanan Göztepe maçıyla çıktı. 3 Ekim 1959'da Adalet Spor Kulübü'nü 6-0 yendikleri maçta hat-trick yaparak, ilk lig gollerini attı. Altınordu lig sonuncusu olup, "terfi tenzil" maçlarına kaldı ve başarılı olarak ligde kaldı. Sonraki sezonunun ilk hafta maçında PTT'yi 2-1 yenerlerken iki golü de attı ancak bunun dışında sezonda golle tanışamadı. Altınordu, yine baraj maçları ile ligde kaldı. 34 yaşındaki futbolcu, 1961-62 sezonunda bütün maçlarda oynayıp, 11 gol ile sezonun en golcü isimlerinden oldu. 1963-64 sezonu, profesyonel futbol yaşantısının son sezonu oldu. 23 Mayıs 1964'te Beyoğluspor ile oynanan ve 0-0 biten lig maçında son kez Altınordu forması giyip, 37 yaşında futbol hayatını sonlandırdı.
Futbolculuk kariyeri > Millî takım kariyeri

8 kez millî takımlara çağrılan Bülent Aziz Esel, 3 kez Türkiye U-21, 1 kez Türkiye B ve 4 kez de Türkiye A Millî forması olmak üzere toplam 8 kez millî formayı giymiştir ve müsabakalarda 3 gol kaydetmiştir.
Türkiye A millî takımına ilk kez 1949 yılında Yunanistan'da düzenlenen 1949 Akdeniz Kupası kadrosuna dahil edilerek çağrıldı. 13 Mayıs 1949'da Mısır ile oynanan maçta ilk kez millî formayı giydi. 3-2 kazanılan maçta, ilk millî golünü de attı. Turnuvanın üç maçında da bir gol attı ve millî takımla ikincilik elde etti. 1950-1953 Akdeniz Kupası'na katılan Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımının ilk üç maçında da forma giyip, 2 gol kaydetti.
Teknik direktörlük kariyeri

Futbolu bıraktıktan sonra uzun süre teknik direktörlük yaptı. İlk deneyimini futbolculuğa devam ederken, Altınordu'de başladı. 19 maç boyunca sadece 4 galibiyet alıp, düşme potasına giren takımın yönetimini Refik Vardaroğlu'na bırakarak futbolculuğa devam etti. Futbolu bıraktıktan sonra antrenörlük kursuna giden futbolcu, 1964-65 sezonu ortalarında tekrar Altınordu FK'nın başına geçti. Takımı Türkiye Kupası'nde üçüncü tura çıkarsa da, takım ligin 13 maçında sadece 2 galibiyet ve 7 beraberlik alınca takımdan ayrıldı. Son beş hafta takımı çalıştıran Coşkun Özarı da başarı getiremeyince, Altınordu takımı sezon sonunda küme düştü. 1967-68 sezonunda ise küme düşmeme mücadelesi veren takımın başına son kez getirildi. 22. hafta aldığı takım ile 11 maçta 5 galibiyet alarak takımı ligde tuttu.
1968-69 sezonu öncesi Türkiye 3. Ligi'nde mücadele eden Uşakspor'un başına getirildi. İlk sezon takım 2. Lig'e çıkmasa da Esel ile yollarına devam eden takım, Beyaz grup birincisi olarak Hatayspor ile birlikte 2. Lig'e çıkan iki takımdan biri oldu. 1973-74 sezonuna da Uşakspor'la başlasa da sezon içinde aynı gruptaki Aydınspor'a transfer oldu. Bir sezon sonra tekrar Uşakspor'a transfer oldu. O sezon iki puanı silinen Uşakspor, küme düştü ve Esel, sezon sonunda görevinden ayrıldı.
İstatistikleri > Millî takım istatistikleri

| No>  | Tarih | Millî takım | Maç sayısı | Gol sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 1950-51 |  Türkiye U-21 | 3  | 2 |
| 2. | 1950 |  Türkiye B | 1  | 0 |
| 3. | 1949-50 |  Türkiye | 4  | 3 |
| Toplam | Toplam | Toplam | 8 | 5 |
İstatistikleri > Millî takım golleri

NOT:Evsahibi olarak Türkiye baz alınmıştır.
| # | Tarih | Yer | Rakip | Skor  | Sonuç  | Turnuva | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 13 Mayıs 1949 | Apostolos Nikolaidis Stadyumu, Atina, Yunanistan |  Mısır | 2-1 | 3-2 | 1949 Akdeniz Kupası |  |
| 2. | 15 Mayıs 1949 | Apostolos Nikolaidis Stadyumu, Atina, Yunanistan |  Yunanistan | 2-0 | 2-1 | 1949 Akdeniz Kupası |  |
| 3. | 20 Mayıs 1949 | Apostolos Nikolaidis Stadyumu, Atina, Yunanistan |  İtalya B | 2-1 | 2-3 | 1949 Akdeniz Kupası |  |
Futbolcu başarıları > Kulüp takımları

İstanbul Ligi:
Şampiyonluk (1): 1949-50 (Beşiktaş ile.)
Federasyon Kupası:
Şampiyonluk (1): 1956-57 (Beşiktaş ile.)
Futbolcu başarıları > Millî takım

Akdeniz Kupası:
İkincilik (1): 1949 (Türkiye A millî takımı ile.)
Futbolcu başarıları > Bireysel

İstanbul Ligi:
Gol Kralı (1): 1949-50 (Beşiktaş ile.)
FAC 55

| Gemi sınıfı |
| --- | --- |

Adı:: FAC 55 sınıfı
İnşa eden:: STM, İstanbul Tersanesi Komutanlığı
İnşa edilme:: Başlanmadı (Proje aşamasında)
İnşaatta:: 0
Planlanmış:: 10
Genel karakteristik
Tipi:  Yüksek hızlı hücumbot
Deplasman:  535 ton
Uzunluk:  62,67 m (205 ft 7 in)
Genişlik:  9,84 m (32 ft 3 in)
İtme gücü:  2 gaz türbini, gaz ve gaz makine konfigürasyonu
Hız:  Maksimum: 55 kn (102 km/sa; 63 mph)  Ekonomi: 18 kn (33 km/sa; 21 mph)
Menzil:  20 knot ile 1852 km  50 knot ile 1389 km
Kişi kapasitesi:  34
Sensörler ve işleme sistemleri:  3D Arama Radarı / IFF  LPI Navigasyon Radarı  Elektro Optik Kamera  HF/VHF/UHF İletişim Sistemi  Sinyal İzleme ve Aydınlatma Radarı
Silah donanımı:  Guns: 1 × 76/62 mm MKE deniz topu  2 × 12,7 mm (0,50 in) STAMP  Yüzeysavar füzeler: 8 × Roketsan Atmaca  Uçaksavar füzeleri: 1 x RIM-116 (21 füze ile)  Tuzak: 2 x Chaff Atıcı
FAC 55 sınıfı hücumbot, Türkiye merkezli STM tarafından Türk Tipi Hücumbot Projesi kapsamında tasarlanan hücumbot sınıfı. Kendi sınıfının dünyadaki en fazla sürate ulaşabilen hücumbotlarından biridir.
Tasarım ve gelişim

Türk Tipi Hücumbot tasarım anlaşması Savunma Sanayii Başkanlığı ve STM arasında 31 Ağustos 2020 tarihinde IDEF 2020 Savunma Sanayii Fuarında "Dönem-I Kontrat Tasarımı Sözleşmesi" ismiyle imzalandı. İmzalanan anlaşma kapsamında 24 aylık bir tasarım sürecinin ardından STM firması SSB'ye birden fazla tasarım sunacak, ardından 30 ay sürecek olan Dönem-II Prototip İnşa Kontratı imzalanacak ve SSB tarafından seçilen tasarımın inşa çalışmaları başlayacak. 54 aylık bir sürenin sonunda ilk hücumbot Türk Deniz Kuvvetleri'ne teslim edilecek.
Türk Tipi Hücumbot projesi kapsamında STM tarafından tasarlanan hücumbot sınıflarından biri olan FAC 55, radarda görünmez bir yapıda tasarlandı. FAC 55 sınıfı hücumbot, proje kapsamında STM tarafından tasarlanan bir diğer hücumbot sınıfı olan STM MPAC sınıfı ile rekabet edecek ve Savunma Sanayii Başkanlığı tarafından seçilen sınıftan 10 adet gemi Türk Deniz Kuvvetleri envanterine girecek.
Ana görevleri

Hızlı saldırı aracı olarak hareket etmek ve seçilmiş saldırı operasyonlarına katılmak.
Yetkisi ve sorumluluğu altındaki yasadışı faaliyetleri önlemek.
Kıyı ve açık deniz devriyesi ve izleme.
Kaynak:
Genel özellikleri

Deniz durumu 5'te görev kapasitesi
Manyetik olmayan çelik gövde ve üst yapı
Düşük radar kesiti (RCS)
Düşük kızılötesi iz (IR)
Azaltılmış akustik ve manyetik imza
34 mürettebat için konforlu konaklama
Denizde kalma süresi: 7 gün
Kaynak:
Türkiye İşçi Partisi (1961)

2017 yılında kurulan yeni Türkiye İşçi Partisi için Türkiye İşçi Partisi (2017) sayfasına bakınız.
Başlığın diğer anlamları için Türkiye İşçi Partisi sayfasına bakınız.
| Türkiye İşçi Partisi  |
| --- | --- |

Kısaltma: TİP
Kurucu: Şaban Yıldız   Kemal Sülker   Kemal Türkler   İbrahim Güzelce   Rıza Kuas   İbrahim Denizcier   Adnan Ardan   Avni Erakalın  Ali Demir   Kemal Nebioğlu   Hüseyin Uslubaş   Ahmet Muslu   Salih Özkarabay
Kuruluş tarihi: 13 Şubat 1961 (1961-02-13)
Kapanış tarihi: 16 Ekim 1981 (1981-10-16)
Birleşme: TKP
Bölünme: Sosyalist Devrim Partisi (1975-1981)
Ardılı: Türkiye Birleşik Komünist Partisi
İdeoloji: Marksizm Sosyalizm Kemalizm
Siyasi pozisyon: Sol
Slogan(lar): Köylüye Toprak, Herkese İş!
Partinin 1961-1965 yılları arasında kullandığı logo.
Partinin 1965 genel ve 1968 yerel seçimlerinde kullandığı logo.
Partinin 1969 genel seçimlerinde kullandığı logo.
Partinin 1970'li yıllarda kullandığı logo.
Türkiye İşçi Partisi (TİP), 1961 yılında Türkiye'de kurulan siyasi parti. 1946 sonrası çok partili dönemde TBMM'ye milletvekili seçtirebilen ilk sosyalist parti olmuştur. 12 Mart 1971 Muhtırası ve 12 Eylül 1980 Darbesi sonrasında kapatılmış, 1988 yılında TKP ile birleşerek TBKP kurulmuştur.
Kuruluşu

13 Şubat 1961'de, 1961 Anayasası'nın getirdiği demokratik ortamda, 12 sendikacının İstanbul Valiliği'ne verdikleri bildirimle kurulmuştur. Kurucular, Şaban Yıldız, Kemal Sülker, Kemal Türkler, İbrahim Güzelce, Ali Demir, İbrahim Denizcier, Adnan Ardan, Avni Erakalın, Kemal Nebioğlu, Hüseyin Uslubaş, Ahmet Muslu ve Salih Özkarabaydır. Parti 1961 seçimlerine katılamadı.
Artun ÜNSAL'ın kitabında (2002) kurucular şöyle geçmektedir:
Şaban Yıldız (İstanbul İşçi Sendikaları Genel Sekreteri)
Kemal Türkler (Maden İş Genel Başkanı)
İbrahim Güzelce (İstanbul Basın Teknisyenleri Sendikası Genel Sekreteri)
İbrahim Denizcier (Müskirat İşçileri Sendikaları federasyon başkanı)
Adnan Arkın (İstanbul İşçi Sendikaları Birliği icra heyeti üyesi),
Avni Erakalın (İstanbul İşçi Sendikaları Birliği Başkanı kurucu genel başkan),
Kemal Nebioğlu (Oleyis Sendikası üyesi)
Hüseyin Uslubaş (İstanbul Yaprak Tütün İşçileri Sendikası Başkanı)
Ahmet Muşlu (Türkiye İşçi Çikolata Sanayi İşçileri Sendikası)
Saffet Göksüzoğlu (İlaç ve Kimya İşçileri Sendikası Başkanı)
Rıza Kuas (Lastik İş Genel Başkanı)
1962 yılında kurucular, işçi sınıfı ile aydınları buluşturmak hedefiyle ve yaşadıkları tıkanıklığı aşmak için, aydınları partiye çağırdılar. Mehmet Ali Aybar, Behice Boran, Adnan Cemgil, Nazife Cemgil, Cemal Hakkı Selek, Yunus Koçak, Fethi Naci ve daha birçok aydın partiye üye oldular. Kurucu genel başkanı sendikacı olan Avni Erakalın'dı. Erakalın'ın YTP'den milletvekili adayı olmak için partiden istifa etmesi üzerine partinin kurucuları Doç. Dr. Mehmet Ali Aybar'a genel başkanlık teklifi götürdüler. Böylece Şubat 1962'de Mehmet Ali Aybar genel başkan oldu. Türkiye Sosyalist Partisi Mayıs 1962'de TİP'e katıldı. Kasım 1962'de Ahmet Muşlu ile Saffet Göksüzoğlu partiden ayrıldılar. Şubat 1963'te bağımsız senatör Niyazi Ağırnaslı ve kontenjan senatörü Esat Çağa TİP'e girdi.
TİP'in görüşleri basında Vatan ve Öncü gazetelerinde destek buldu. Yayın organı Sosyal Adalet sıkıyönetim döneminde kapatıldı. Yön dergisi TİP'i desteklemedi.
1963 yerel seçiminde parti 9 ilde 36 bin oy aldı. 1964 senato yenileme seçimlerine YSK kararı yüzünden katılamadı. Diğer partilere yapılan hazine yardımı TİP'e yapılmadı.
Milletvekilleri

TİP, 1965 seçimlerinde, 54 ilde toplam 276 bin 101 oyla yüzde 2,97 oy oranına ulaşarak TBMM'ye 15 milletvekili göndermeyi başardı: Mehmet Ali Aybar, Rıza Kuas, Muzaffer Karan, Tarık Ziya Ekinci, Sadun Aren, Yahya Kanbolat, Cemal Hakkı Selek, Adil Kurtel, Behice Boran, Yunus Koçak, Şaban Erik, Yusuf Ziya Bahadınlı, Ali Karcı, Kemal Nebioğlu, Çetin Altan.
TİP 1966 Senato kısmi seçimlerinde de bir senatörlük kazanarak (Fatma Hikmet İşmen) TBMM grubunu 16 üyeye çıkardı. Çetin Altan'ın da aralarında olduğu bu milletvekilleri etkili bir muhalefet görevi üstlendiler. Bu durum, Türkiye'de temsili demokrasinin gelişiminde bir dönüm noktasıdır. Fakat sosyalist hareketin yükselmesi karşısında hükûmet, bu tür muhalefet unsurlarının TBMM'deki varlığı önlemek amacıyla seçim barajlarını devreye soktu. Ayrıca TBMM'de görev yapan sosyalist milletvekillerine çeşitli baskı yöntemleri uygulandı; fiziksel saldırının (Çetin Altan'ı darp girişimi) yanı sıra dokunulmazlığın kaldırılması gibi hukuki saldırılar da yürürlüğe sokuldu. Bu sonuncu girişim Anayasa Mahkemesi tarafından reddedildi, ancak seçim barajları TİP'in sonraki dönemlerde TBMM'de bir temsilinin olmamasını sağladı.
1968'de Senato kısmi seçimlerinde TİP oy oranını yüzde 4,7'ye yükselttiyse de senatörlük kazanamadı. Ancak yerel seçimde Yozgat Bahadın'da belediye seçimini kazandı. Bu yıl TİP'e yapılan saldırılar şiddete dönüştü ve Vedat Demircioğlu öldürüldü.