stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Doğa bilimleri
Doğa bilimlerinin dalları > Fizik

Fizik, evrenin temel bileşenlerinin, birbirleri üzerinde uyguladıkları kuvvetlerin ve etkileşimlerin ve bu etkileşimlerin ürettiği sonuçların incelenmesini içerir. Genel olarak, fizik temel bilim olarak kabul edilir, çünkü diğer tüm doğa bilimleri bu alanın ilke ve yasalarını kullanır ve bunlara uyar. Fizik, ilkeleri formüle etmek ve nicelleştirmek için mantıksal çerçeve olarak büyük ölçüde matematiğe dayanır.
Evrenin ilkelerinin incelenmesi uzun bir geçmişe sahiptir ve büyük ölçüde doğrudan gözlem ve deneylerden kaynaklanmaktadır. Evreni yöneten yasalara ilişkin teorilerin formülasyonu, çok erken dönemlerden itibaren fizik çalışmalarının merkezinde yer almış, felsefe giderek yerini doğrulama kaynağı olarak sistematik, nicel deneysel testlere ve gözleme bırakmıştır. Fizikteki önemli tarihsel gelişmeler arasında Isaac Newton'un evrensel çekim teorisi ve klasik mekanik, elektriğin anlaşılması ve manyetizma ile ilişkisi, Einstein'ın özel ve genel görelilik teorileri, termodinamiğin gelişimi ve atomik ve atomaltı fiziğin kuantum mekanik modeli yer almaktadır.
Fizik alanı son derece geniştir ve kuantum mekaniği ve teorik fizik, uygulamalı fizik ve optik gibi çeşitli çalışmaları içerebilir. Modern fizik giderek uzmanlaşmakta, araştırmacılar Isaac Newton, Albert Einstein ve Lev Landau gibi birden fazla alanda çalışan "evrenselciler" olmak yerine belirli bir alana odaklanma eğilimi göstermektedir.
Doğa bilimlerinin dalları > Astronomi

Astronomi, gök cisimlerini ve olaylarını inceleyen bir doğa bilimidir. İlgi çeken nesneler arasında gezegenler, uydular, yıldızlar, bulutsular, galaksiler ve kuyruklu yıldızlar yer alır. Astronomi, evrende Dünya atmosferinin ötesindeki her şeyin incelenmesidir. Buna çıplak gözle görebildiğimiz nesneler de dahildir. Astronomi en eski bilimlerden biridir.
İlk uygarlıkların astronomları gece gökyüzünde metodik gözlemler yapmışlardır ve çok daha eski dönemlere ait astronomik eserler bulunmuştur. İki tür astronomi vardır: gözlemsel astronomi ve teorik astronomi. Gözlemsel astronomi, temel olarak fiziğin temel ilkelerini kullanarak veri elde etmeye ve analiz etmeye odaklanırken, Teorik astronomi astronomik nesneleri ve olayları tanımlamak için bilgisayar veya analitik modellerin geliştirilmesine yöneliktir.
Bu disiplin, Dünya atmosferi dışında oluşan gök cisimlerinin ve olaylarının bilimidir. Evrenin oluşumu ve gelişiminin yanı sıra gök cisimlerinin evrimi, fiziği, kimyası, meteorolojisi, jeolojisi ve hareketi ile ilgilenir.
Astronomi, yıldızların, gezegenlerin ve kuyruklu yıldızların incelenmesini, çalışılmasını ve modellenmesini içerir. Gök bilimciler tarafından kullanılan bilgilerin çoğu uzaktan gözlem yoluyla toplanır, ancak göksel olayların bazı laboratuvar yeniden üretimi gerçekleştirilmiştir (yıldızlararası ortamın moleküler kimyası gibi). Fizik ve yer bilimlerinin bazı alanları ile önemli ölçüde örtüşmektedir. Astrofizik, gezegen bilimi ve kozmoloji gibi disiplinler arası alanların yanı sıra uzay fiziği ve astrokimya gibi müttefik disiplinler de vardır.
Göksel özelliklerin ve fenomenlerin incelenmesinin kökenleri antik çağlara kadar uzanırken, bu alanın bilimsel metodolojisi 17. yüzyılın ortalarında gelişmeye başlamıştır. Kilit faktörlerden biri Galileo'nun gece gökyüzünü daha detaylı incelemek için teleskopu kullanmasıydı.
Astronominin matematiksel olarak ele alınması, Newton'un gök mekaniği ve kütleçekim kanunlarını geliştirmesiyle başlamış olsa da Kepler gibi astronomların daha önceki çalışmaları tarafından tetiklenmiştir. 19. yüzyıla gelindiğinde astronomi, spektroskop ve fotoğraf gibi aletlerin yanı sıra çok daha gelişmiş teleskoplar ve profesyonel gözlemevlerinin kurulmasıyla resmi bir bilim haline gelmiştir.
Disiplinlerarası çalışmalar

Doğa bilimleri disiplinleri arasındaki ayrımlar her zaman keskin değildir ve birçok disiplinler arası alanı paylaşırlar. Fizik; astrofizik, jeofizik, kimyasal fizik ve biyofizik ile temsil edildiği üzere diğer doğa bilimlerinde önemli bir rol oynamaktadır. Benzer şekilde kimya da biyokimya, fiziksel kimya, jeokimya ve astrokimya gibi alanlarla temsil edilmektedir.
Birden fazla doğa biliminden yararlanan bilimsel bir disiplinin özel bir örneği çevre bilimidir. Bu alan, çevrenin fiziksel, kimyasal, jeolojik ve biyolojik bileşenlerinin etkileşimlerini, özellikle de insan faaliyetlerinin biyoçeşitlilik ve sürdürülebilirlik üzerindeki etkilerini inceler. Bu bilim dalı aynı zamanda ekonomi, hukuk ve sosyal bilimler gibi diğer alanların uzmanlıklarından da faydalanmaktadır.
Karşılaştırılabilir bir disiplin olan oşinografi de benzer genişlikte bilimsel disiplinlerden faydalanmaktadır. Oşinografi, fiziksel oşinografi ve deniz biyolojisi gibi daha uzmanlaşmış çapraz disiplinler olarak alt kategorilere ayrılır. Deniz ekosistemi çok büyük ve çeşitli olduğundan, deniz biyolojisi de belirli türlerdeki uzmanlıklar da dahil olmak üzere birçok alt alana ayrılmıştır.
Ayrıca, ele aldıkları sorunların doğası gereği uzmanlaşmaya ters düşen güçlü akımlara sahip disiplinler arası alanların bir alt kümesi de vardır. Başka bir deyişle: Bazı bütünleştirici uygulama alanlarında, birden fazla alandaki uzmanlar en çok diyalogun önemli bir parçasıdır. Bu tür bütünleştirici alanlara örnek olarak nanobilim, astrobiyoloji ve karmaşık sistem bilişimi verilebilir.
Disiplinlerarası çalışmalar > Malzeme bilimi

Ana madde: Malzeme bilimi
Malzeme bilimi, maddenin ve özelliklerinin incelenmesinin yanı sıra yeni malzemelerin keşfi ve tasarımı ile ilgilenen nispeten yeni, disiplinler arası bir alandır. Başlangıçta metalurji alanında geliştirilen malzeme ve katıların özelliklerinin incelenmesi artık tüm malzemeleri kapsayacak şekilde genişlemiştir. Bu alan, metaller, seramikler, yapay polimerler ve diğerleri dahil olmak üzere malzemelerin kimyasını, fiziğini ve mühendislik uygulamalarını kapsar. Alanın özü, malzemelerin yapısı ile özelliklerini ilişkilendirmekle ilgilidir.
Bilim ve mühendislik alanındaki araştırmaların ön saflarında yer almaktadır. Adli mühendisliğin (arızalanan veya amaçlandığı gibi çalışmayan veya işlev görmeyen, kişisel yaralanmalara veya maddi hasara neden olan malzemelerin, ürünlerin, yapıların veya bileşenlerin araştırılması) ve arıza analizinin önemli bir parçasıdır; ikincisi, örneğin çeşitli havacılık kazalarının nedenini anlamanın anahtarıdır. Günümüzde karşılaşılan en acil bilimsel sorunların çoğu, mevcut malzemelerin sınırlamalarından kaynaklanmaktadır ve sonuç olarak, bu alandaki atılımların teknolojinin geleceği üzerinde önemli bir etkisi olması muhtemeldir.
Malzeme biliminin temeli, malzemelerin yapısını incelemeyi ve bunları özellikleriyle ilişkilendirmeyi içerir. Bir malzeme bilimci bu yapı-özellik korelasyonunu öğrendikten sonra, belirli bir uygulamada bir malzemenin göreceli performansını incelemeye devam edebilir. Bir malzemenin yapısının ve dolayısıyla özelliklerinin başlıca belirleyicileri, onu oluşturan kimyasal elementler ve nihai formuna nasıl işlendiğidir. Bu özellikler birlikte ele alındığında ve termodinamik ve kinetik yasaları aracılığıyla ilişkilendirildiğinde, bir malzemenin mikroyapısını ve dolayısıyla özelliklerini yönetir.
Tarihçe

Ayrıca bakınız: Doğa felsefesi ve Bilim tarihi
Bazı akademisyenler doğa bilimlerinin kökenini, doğal dünyayı anlamanın hayatta kalmak için gerekli olduğu okuryazarlık öncesi insan toplumlarına kadar götürmektedir. İnsanlar hayvanların davranışlarını ve bitkilerin gıda ve ilaç olarak yararlılığını gözlemlemiş ve bu bilgileri nesilden nesile aktarmışlardır. Bu ilkel anlayışlar MÖ 3500 ila 3000 yıllarında Mezopotamya ve Eski Mısır kültürlerinde yerini daha resmi bir sorgulamaya bırakmış ve doğa bilimlerinin öncüsü olan doğa felsefesinin bilinen ilk yazılı kanıtları ortaya çıkmıştır. Yazılar astronomi, matematik ve fiziksel dünyanın diğer yönlerine ilgi gösterse de, doğanın işleyişine dair sorgulamanın nihai amacı her durumda bilimsel değil dini ya da mitolojikti.
Taocu simyacıların ve filozofların yaşamı uzatmak ve hastalıkları iyileştirmek için iksirler denediği Antik Çin'de de bir bilimsel araştırma geleneği ortaya çıkmıştır. Yin ve yang'a ya da doğadaki zıt unsurlara odaklandılar; yin dişilik ve soğuklukla ilişkilendirilirken, yang erkeklik ve sıcaklıkla ilişkilendirildi. Beş evre - ateş, toprak, metal, ahşap ve su - doğadaki dönüşümlerin bir döngüsünü tanımlıyordu. Su oduna dönüşüyor, odun da yandığında ateşe dönüşüyordu. Ateşin bıraktığı küller ise topraktı. Çinli filozoflar ve doktorlar bu ilkeleri kullanarak insan anatomisini araştırmış, organları ağırlıklı olarak yin veya yang olarak nitelendirmiş ve Batı'da kabul görmesinden yüzyıllar önce nabız, kalp ve vücuttaki kan akışı arasındaki ilişkiyi anlamışlardır.
İndus Nehri çevresindeki Eski Hint kültürlerinin doğayı nasıl anladıklarına dair günümüze çok az kanıt ulaşmıştır, ancak bu kültürlerin bazı bakış açıları kutsal Hindu metinleri olan Vedalar'da yansıtılmış olabilir. Bu metinler, sürekli genişleyen ve sürekli olarak yeniden dönüştürülen ve yeniden biçimlendirilen bir evren anlayışını ortaya koymaktadır. Ayurveda geleneğindeki cerrahlar sağlık ve hastalığı üç mizacın birleşimi olarak görüyorlardı: rüzgâr, safra ve balgam. Sağlıklı bir yaşam bu hümörler arasındaki dengenin bir sonucuydu. Ayurvedik düşüncede beden beş elementten oluşuyordu: toprak, su, ateş, rüzgâr ve uzay. Ayurvedik cerrahlar karmaşık ameliyatlar gerçekleştirir ve insan anatomisi hakkında ayrıntılı bir anlayış geliştirirlerdi.
Antik Yunan kültüründeki Sokrates öncesi filozoflar, her ne kadar büyü ve mitoloji unsurları varlığını sürdürse de, MÖ 600-400 yılları arasında doğa felsefesini doğadaki neden ve sonuçlarla ilgili doğrudan sorgulamaya bir adım daha yaklaştırmışlardır. Depremler ve tutulmalar gibi doğa olayları, öfkeli tanrılara atfedilmek yerine giderek artan bir şekilde doğanın kendisi bağlamında açıklanmaya başlanmıştır. MÖ 625-546 yılları arasında yaşamış olan ilk filozoflardan Miletoslu Thales, depremleri dünyanın su üzerinde yüzdüğü ve suyun doğadaki temel unsur olduğu teorisiyle açıklamıştır. MÖ 5. yüzyılda Leukippos, dünyanın temel bölünmez parçacıklardan oluştuğu fikri olan atomculuğun ilk temsilcilerinden biriydi. Pisagor matematikteki Yunan yeniliklerini astronomiye uygulamış ve dünyanın küresel olduğunu öne sürmüştür.
Tarihçe > Aristotelesçi doğa felsefesi (MÖ 400-MS 1100)

Daha fazla bilgi: Aristoteles'in biyolojisi
Daha sonraki Sokratik ve Platonik düşünce etik, ahlak ve sanat üzerine odaklanmış ve fiziksel dünyanın araştırılmasına girişmemiştir. Platon, Sokrates öncesi düşünürleri materyalist ve din karşıtı olmakla eleştirmiştir. Ancak Platon'un öğrencisi olan ve MÖ 384 ila 322 yılları arasında yaşamış olan Aristoteles, felsefesinde doğal dünyaya daha fazla önem vermiştir. Hayvanların Tarihi Üzerine adlı eserinde, aralarında vatoz, kedi balığı ve arının da bulunduğu 110 türün iç işleyişini anlatmıştır. Yumurtaları kırıp açarak ve gelişimin çeşitli aşamalarında gözlemleyerek civciv embriyolarını incelemiştir. Aristoteles'in çalışmaları 16. yüzyıl boyunca etkili olmuştur ve bu bilimdeki öncü çalışmaları nedeniyle biyolojinin babası olarak kabul edilir. Ayrıca Fizik ve Meteoroloji adlı eserlerinde tümevarımsal akıl yürütmeyi kullanarak fizik, doğa ve astronomi hakkında felsefeler sunmuştur.
Aristoteles doğa felsefesini seleflerinden daha ciddi bir şekilde ele almış olsa da ona teorik bir bilim dalı olarak yaklaşmıştır. Yine de onun çalışmalarından esinlenen, aralarında Lucretius, Seneca ve Yaşlı Plinius'un da bulunduğu MS 1. yüzyılın başlarındaki Antik Romalı filozoflar, doğal dünyanın kurallarını farklı derinlik derecelerinde ele alan incelemeler yazdılar. Ayrıca 3. ve 6. yüzyıllar arasında yaşamış olan birçok Antik Romalı Yeni Platoncu da Aristoteles'in fiziksel dünyaya ilişkin öğretilerini spiritüalizmi vurgulayan bir felsefeye uyarlamıştır. Macrobius, Calcidius ve Martianus Capella gibi erken Orta Çağ filozofları da fiziksel dünyayı büyük ölçüde kozmolojik ve kozmografik bir perspektiften incelemiş, gök cisimlerinin ve esîrden oluştuğu varsayılan göklerin düzenine ilişkin teoriler ortaya koymuşlardır.
Aristoteles'in doğa felsefesine ilişkin eserleri, Bizans İmparatorluğu ve Abbasi Halifeliği'nin yükselişi sırasında tercüme edilmeye ve incelenmeye devam etdildi.
Bizans İmparatorluğu'nda Aristoteles'in fizik öğretisini ilk sorgulayan İskenderiyeli Aristoteles yorumcusu ve Hristiyan teolog Yahya en-Nahvi olmuştur. Fiziğini sözel argümanlara dayandıran Aristoteles'in aksine, Nahvi bunun yerine gözleme dayanmış ve sözel bir argümana başvurmak yerine gözlem için tartışmıştır. İvme teorisini ortaya atmıştır. Yahya en-Nahvi'nin Aristotelesçi fizik ilkelerine yönelik eleştirileri, bilimsel devrim sırasında Galileo Galilei'ye ilham kaynağı olmuştur.
Abbasi Halifeliği döneminde, 9. yüzyıldan itibaren Müslüman bilginlerin Yunan ve Hint doğa felsefesini genişletmesiyle matematik ve bilimde bir canlanma yaşanmıştır. Alkol, cebir ve zenit kelimelerinin hepsi Arapça kökenlidir.
Tarihçe > 19. yüzyıldaki gelişmeler (1800-1900)

19. yüzyıla gelindiğinde, bilim çalışmaları profesyonellerin ve kurumların ilgi alanına girmiştir. Bunu yaparken de yavaş yavaş daha modern olan doğa bilimi adını aldı. Bilim insanı terimi William Whewell tarafından Mary Somerville'in On the Connexion of the Sciences (Bilimlerin Bağlantısı Üzerine) adlı eserinin 1834 tarihli bir incelemesinde kullanılmıştır. Ancak kelime, neredeyse aynı yüzyılın sonuna kadar genel kullanıma girmemiştir.[kaynak belirtilmeli]
Tarihçe > Modern doğa bilimleri (1900'den günümüze)

Amerikalı kimyager Gilbert N. Lewis ve Amerikalı fizikokimyacı Merle Randall'ın 1923 tarihli ünlü ders kitabı Thermodynamics and the Free Energy of Chemical Substances'a göre doğa bilimleri üç büyük daldan oluşmaktadır:
Mantıksal ve matematiksel bilimlerin yanı sıra, doğa bilimlerinin üç büyük dalı vardır ki bunlar az sayıdaki temel önermeden çıkarılan geniş kapsamlı çıkarımların çeşitliliği nedeniyle diğerlerinden ayrılır: mekanik, elektrodinamik ve termodinamik.
Günümüzde doğa bilimleri daha yaygın olarak botanik ve zooloji gibi yaşam bilimleri ile fizik, kimya, astronomi ve yer bilimlerini içeren fiziksel bilimler olarak ikiye ayrılmaktadır.
Yasmany Lugo

Yasmany Lugo (d. 24 Ocak 1990) Kübalı grekoromen güreşçi. 2016 Yaz Olimpiyatları'nda erkekler grekoromen 98 kg kategorisinde gümüş madalya kazandı.
Jenna Burkert

Jenna Burkert (d. 9 Mayıs 1993, New York), Amerikalı güreşçi. Serbest stil 55 kiloda kariyerini sürdürmektedir.
Kariyeri

Norveç'in Oslo kentinde düzenlenen 2021 Dünya Güreş Şampiyonası'nda kadınlar serbest stil 55 kg üçüncülük maçında Hint rakibi Pinki Pinki'yi 5-2 yenerek bronz madalyanın sahibi oldu.
Armen Nazaryan

Aynı isimli Ermeni judocu için Armen Nazaryan (judocu)sayfasına bakınız.
Armen Nazaryan (Ermenice: Արմեն Նազարյան; d. 9 Mart 1974, Masis), Ermeni-Bulgar Grekoromen güreşçi. 1997'ye kadar Ermenistan, sonrasında ise Bulgar vatandaşlığına geçerek Bulgaristan adına yarışmıştır. İki altın ve bir bronz Olimpiyat madalyası, üç Dünya Şampiyonası ve altı Avrupa Şampiyonası şampiyonluğunun yanı sıra Dünya Şampiyonası'nda iki gümüş ve üç bronz, Avrupa Şampiyonası'nda ise üç gümüş madalyası bulunmaktadır. 1996 Yaz Olimpiyatları'nde Ermenistan'ı, 2000 ve 2004 Yaz Olimpiyatları'nda ise Bulgaristan'ı temsil etmiştir.
Konstantin Vırupayev

Konstantin Grigoryeviç Vırupayev (Rusça: Константин Григорьевич Вырупаев; 10 Ekim 1930, İrkutsk - 31 Ekim 2012, İrkutsk), Rus güreşçi. Grekoromen kategorisinde mücadele etmiştir.
Sovyetler Birliği adına, Melbourne'deki 1956 Yaz Olimpiyatları'ndaki 57 kg kategorisinde altın, Roma'daki 1960 Yaz Olimpiyatları'ndaki aynı kategoride bronz madalya kazandı.
Anatoli Kolesov

Anatoli İvanoviç Kolesov (Rusça: Анатолий Иванович Колесов, 18 Ocak 1938 – 2 Ocak 2012) Sovyet grekoromen güreşçisi ve koçudur. 1962, 1963 ve 1965 yıllarında dünya welterweight unvanını, 1964 yılında Olimpiyat altın madalyasını kazanmıştır.
Kolesov sadece 1959 ve 1964 yıllarında Sovyet ulusal şampiyonluğunu kazandı. 1965 yılında emekli oldu ve 1966–69 yılları arasında Sovyet ulusal güreş takımına koçtu yaptı. 1969-1992 yılları arasında Sovyet Bakanları Konseyi'nin Fiziksel Kültür ve Spor Komitesine Başkan Vekilliği yaptı. 1991'de Sovyet Güreş Federasyonu'na, 1972-2004 yılları arasında da Sovyet ve daha sonra Rus güreş takımlarına başkanlık etti.
Anatoli Beloglazov

Anatoli Alekseyeviç Beloglazov (Rusça: Анатолий Алексеевич Белоглазов; d. 16 Eylül 1956), Rus emekli serbest güreşçi. 1980 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya kazanmıştır. Ayrıca 1977, 1978 ve 1982 Dünya Şampiyonlarında altın madalya kazanmış ve 1983 yılında bronz madalya kazanmıştır. 2010 yılında FILA'nın Onur Listesine girdi.
Beloglazov, Kaliningrad'da doğdu, ancak daha sonra güneye taşındı ve Krasnodar'da pedagoji enstitüsünden mezun oldu. Hayatının çoğunu ikiz kardeşi ve kendisi gibi serbest güreşte Olimpiyat şampiyonu olan Sergey ile birlikte geçirdi.
1968'de güreşe başlayan Beloglazov, altın madalya kazandığı 1974 Avrupa Gençler Şampiyonasında ilk uluslararası performansını sergiledi. Gelecek yıl 1975 Dünya Gençler Şampiyonası'nı kazandı ve 1976 yılında da Avrupa şampiyonluğunu kazanarak büyükler kategorisinde yarışmaya başladı. Yurt içindeki turnuvalarda dört kez (1977, 1979–80 ve 1982) şampiyon oldu. 1984 Olimpiyatları'nı, Olimpiyatlar Sovyetler Birliği tarafından boykot edildiği için kaçırdı ve aynı yıl emekliye ayrıldı. Daha sonra güreş antrenörü olarak uzun süreli bir kariyeri oldu. Kanada (1990–96), Avustralya (1996–98), Rusya ve Belarus serbest güreş takımlarına koçluk yaptı. 1998 yılından beri, Kaliningrad'da, Beloglazov kardeşlerin hatırasına her yıl serbest güreş turnuvası düzenlenir.
Noorvik, Alaska

| Noorvik Nuurvik |
| --- | --- |
Kent
Noorvik
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Eyalet: Alaska
Yüzölçümü
 • Toplam: 3,5 km²
 • Kara: 9 mil² (2,5 km²)
 • Su: 0,3 mil² (1 km²)
Rakım: 0 m
Nüfus (2010)
 • Toplam: 668
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-09.00 (AZD)
 • Yaz (YSU): UTC-08.00 (AYZD)
Robert (Bob) Curtis Memorial Havaalanı (FAA: D76), Noorvik
Noorvik (İnyupikçe Nuurvik), Amerika Birleşik Devletlerinde Alaska eyaletinin Northwest Arctic Borough ilçesine bağlı İnyupik şehri.
2000 sayımına göre nüfusu 634 kişidir. 2008 rakamlarına göre de 642 dir.
Tarihi

1900 lerin başlarında Deering (Ipnatchiaq) yöresinden gelen "Kowagmiut" İnyupikleri tarafından kurulmuştur. Oksik'ten gelen İnyupikler de birkaç kilometre uzakta yerleşmişlerdir. İnyupikçesi Nuurvik olan yerleşimin adı "taşınır yer" anlamına gelir ve köken olarak nuut- ('taşımak')  fiilinden türetilmiştir. Postahanesi 1937 yılında kuruldu. 1964 yılında şehir statüsü aldı.
Yer

Kobuk Irmağına bağlı Nazuruk Kanalının sağ kıyısında, Kotzebue kasabasının 45 hava mili doğusunda ve Selawik kasabasının 33 hava mili kuzeybatısındadır. Kobuk Vadisi Milli Parkından akıntı yönündedir. Kotzebue Recording District birimine bağlıdır.
İklim

Noatak geçiş iklim bölgesinde yer almaktadır. Ortalama sıcaklık kışın -10 ila 15, yazın 40 ila 65 arasındadır. Aşırı sıcaklar -54 ila 87 olarak kaydedildi. Kobuk Irmağı Haziran başından Ekim ortalarına kadar gezilebilir.
Nüfus

2000 nüfus sayımına göre şehir 136 hane ve 113 aile olmak üzere nüfusu 634 kişidir. Beyaz % 4.89, Amerikan Yerlisi % 90.06, iki ya da çok ırklı 4.89 ve Pasifik adalılılar % 0.16 dır.
Yerli halk

Kasabanın ana yerli halkı Malimiut kolundan İnyupiklerdir. Kasabada alkol satışı ve ithalatı yasaktır.
ANCSA Yapılanması

Noorvik İnyupiklerinin (Noorvik Native Community), 1971 Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) gereği kurulan Alaska Yerli Bölge Şirketlerinden NANA Regional Corporation yerli bölge şirketine bağlı Putoo Corporation  adlı yerli köy şirketi vardır. Yerüstü kaynakları köy şirketine, yeraltı kaynakları ise bölge şirketine aittir.
Ekonomi

İstihdam okul, şehir, sağlık ocağı ve iki tane yerel mağazayla sınırlıdır. Red Dog Madenlerinde ve BLM yangın söndürme işinde mevsimlik istihdam vardır. Kotzebue kasabasında da ek gelir olarak ufak işler yaparlar. Noorvik İnyupiklerinin temel geçim kaynağı ren geyiği, sığın, balık ve su kuşları avcılığıdır. İzne tabii olan ticari balıkçılık permisi iki yerlidedir.
Eğitim

Northwest Arctic Borough Okul Bölgesine (NWABSD, Northwest Arctic Borough School District) bağlı olan Noorvik School adlı okul tarafından İngilizce ve İnyupikçe ikidilli eğitim verilmektedir. Lise öğrencileri Shungnak'taki okula gider
Dipnotlar

1 2  "Arşivlenmiş kopya". 11 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2010.
↑  http://www.nwabor.org/noorvik.html 11 Kasım 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  (= Noorvik means "a place that is moved to." )
↑  Iñupiaq Combined Dictionary  (= nuut-   to move (her/him/it)
↑  "Arşivlenmiş kopya". 12 Eylül 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2010.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n82167118  NARA: 10043641  NLI: 987007555267405171  VIAF: 150125968   WorldCat (LCCN): n82-167118
Giorgi Shirtladze

Georgi Shirtladze (Gürcüce: გიორგი სხირტლაძე, Rusça: Георгий Схиртладзе; 9 Kasım 1932, Mtiskalta - 25 Mart 2008, Tiflis), Gürcü güreşçi. Serbest kategorisinde yarışmıştır.
Sovyetler Birliği adına yarışan Shirtladze, Melbourne'de gerçekleştirilen 1956 Yaz Olimpiyatları'ndaki 79 kg kategorisinde bronz madalya kazandı. İstanbul'da düzenlenen 1957 Dünya Güreş Şampiyonası'ndaki 79 kg kategorisinde gümüş, Tahran'da düzenlenen 1959 Dünya Güreş Şampiyonası'ndaki 79 kg kategorisinde altın madalyanın sahibi oldu. Roma'daki 1960 Yaz Olimpiyatları'nda ikinci Olimpiyat deneyimini yaşadı ve 79 kg kategorisinde gümüş madalya elde etti.
Bajrang Punia

Bajrang Punia (d. 26 Şubat 1994, Haryana), Hindistan adına güreşen serbest güreşçidir. 2020 Yaz Olimpiyatları'nda bronz madalya kazanmıştır.
Kariyeri

Punia, 2020 Yaz Olimpiyatları'nda bronz madalya kazandı. İlk turda Kırgız Ernazar Akmataliev ile 1-1 berabere kaldı ve son puan avantajıyla rakibini yendi;çeyrek finalde İranlı Morteza Ghiasi karşısında 2-1 öndeyken rakibini tuşla yendi. Yarı finalde Azeri Hacı Aliyev'e 12-5 yenildi ve bronz madalya maçında Kazak Daulet Niyazbekov'u 8-0 teknik üstünlükle yenerek bronz madalyanın sahibi oldu.
Valeriy Andriytsev

Valerii Oleksandrovych Andriitsev 27 Şubat 1987'de Kozelets'de doğdu. Ukrayna'lı bir erkek serbest stil güreşçisi. 2012 Yaz Olimpiyatları'nda güreş - Erkekler serbest 96 kg kategorisinde güreşti ve gümüş madalya kazandı. 2012 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda gümüş madalya kazandı. 2014 Dünya Güreş Şampiyonasında, 2012 Olimpiyatları'nda altın madalya maçında kendisini yenen Amerikalı Jake Varner'a karşı rövanş maçı kazandıktan sonra bronz madalya aldı. Haziran 2015'te 2015 Avrupa Oyunlarında bronz madalya kazandı.
Ravi Kumar Dahiya

Ravi Kumar Dahiya (d. 12 Aralık 1997, Haryana), Hindistan adına güreşen serbest güreşçidir.
Kariyeri

Dahiya, 2020 Yaz Olimpiyatları'nda finalde Rusya Olimpiyat Komitesi adına yarışan Zaur Uguyev'e 7-4 yenilerek gümüş madalya kazandı. İlk turda Kolombiyalı Óscar Tigreros'u 13-2, çeyrek finalde Bulgar Georgi Vangelov'i 14-4, yarı finalde Tıva asıllı Kazakistan adına yarışan Nurislam Sanayev karşısında 9-7 yenik durumdayken tuş ile rakibini yenmişti.
Abdülaziz Alpak

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- |
Doğumu: 23 Nisan 1975 Sivas
Boy: 1,8 m (5 ft 11 in)
Spor
Ülke: Türkiye
Spor: Halter
Yarışma(lar): Halter
Olimpiyat finalleri: 2000 Yaz Olimpiyatları
Abdil Ceylan (23 Nisan 1975, Sivas), Türk halterci. Eski halterci Mehmet Emin Alpak'ın oğludur.
Sydney Olimpiyatları'nda yarıştı ve kaldırış yapamadığı için herhangi bir derece alamadı. 4 Kez dünya şampiyonasında, 3 kez Avrupa şampiyonasında Türkiye adına yarıştı.
Tamyra Mensah

Tamyra Mensah (d. 10 Kasım 1992, Chicago), Amerikalı güreşçidir. 2019 Dünya Güreş Şampiyonası'nda ve 2020 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya kazanmıştır.