stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vicdan (film)

| --- | --- |

Yönetmen: Erden Kıral
Yapımcı: Turan Tokel
Senarist: Raşit Çelikezer
Oyuncular: Nurgül Yeşilçay Murat Han Tülin Özen
Müzik: Zülfü Livaneli
Görüntü yönetmeni: Zekeriya Kurtuluş
Kurgu: Mustafa Preşeva
Dağıtıcı: Fono Film Deniz Film
Yapım yılı: 10 Ekim 2008
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Hasılat: 831.191 Amerikan doları
Vicdan, Erden Kıral'ın yönettiği ve Nurgül Yeşilçay Murat Han ile Tülin Özen’in oynadığı 10 Ekim 2008'de vizyona giren Türk drama filmi. 45. Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde "En İyi Kurgu" (Mustafa Preşeva), "En İyi Görüntü Yönetmeni" (Zekeriya Kurtuluş) ve "En İyi Kadın Oyuncu" (Nurgül Yeşilçay) ödüllerini kazandı.
Uçurtmayı Vurmasınlar

| --- | --- |

Yönetmen: Tunç Başaran
Yapımcı: Tunç Başaran Jale Onanç
Senarist: Feride Çiçekoğlu
Oyuncular: Ozan Bilen Nur Sürer Füsun Demirel Rozet Hubeş Güzin Özipek Özlem Savaş Güzin Özyağcılar
Müzik: Özkan Turgay
Görüntü yönetmeni: Erdal Kahraman
Stüdyo: Magnum Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, Psikolojik, Politik
Renk: Renkli, 35 mm
Yapım yılı: 1989
Çıkış tarih(ler)i: 7 Kasım 1989 (1989-11-07)
Süre: 86 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Uçurtmayı Vurmasınlar, yönetmenliğini Tunç Başaran'ın yaptığı 1989 yapımı uzun metrajlı Türk sinema filmi. Film seti, Ankara Merkez Kapalı Ceza ve Tutukevi'nde olsa da hapishane çekimlerinin çoğu İstanbul Sultanahmet Cezaevi'nde yapılmıştır. Film, 62. Akademi Ödülleri'nde Türkiye'nin yabancı dilde en iyi film dalında Akademi Ödülü aday adayı olarak seçilmiştir.
Film, Feride Çiçekoğlu'nun aynı isimli romanından esinlenmiştir. Feride Çiçekoğlu, 12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonra tutuklanıp 4 sene boyunca Mamak Askeri Cezaevi ve Ankara Merkez Cezaevi'nde kalmıştır. Feride Çiçekoğlu'nun yazarlık hayatına 12 Eylül darbesi sonrasında başlaması, ilk romanı olan "Uçurtmayı Vurmasınlar"ın biyografik olarak okunmaya açık bir kitap olduğunu gösterir.
Filmin başrollerinden İnci'yi canlandıran Nur Sürer, Soner Yalçın'ın "Oradaydım" adlı belgeseli için verdiği röportajda film setinde neler yaşandığıyla alakalı bilgiler paylaşır.
Konusu

Kadınlar hapishanesindeki bir mahkûmun oğlu olan Barış (Ozan Bilen), annesinin cezası sebebiyle hapishanede yaşamaktadır. Henüz algılayamadığı garip bir dünyanın içinde, her yanı soğuk ve sağır duvarlarla çevrili bir hapishane avlusunda gökyüzünü ve özgürlük uçurtmalarını gözlemektedir. Bu sırada İnci (Nur Sürer) ismindeki bir diğer mahkûmla arkadaşlık kurar.
Oyuncular

Ozan Bilen - Barış
Nur Sürer - İnci
Füsun Demirel - Fatma
Rozet Hubeş - Zeynep
Güzin Özipek - Sultan teyze
Özlem Savaş - Hayat kadını
Güzin Özyağcılar - Selma
Yasemin Alkaya - Filiz
Meral Çetinkaya - Safinaz
Hale Akınlı - Sümbül
Ömer Çolakoğlu - Asker
Nurettin Şen - Barış'ın babası
Sabriye Kara - Selma Tarcan
Ayla Arslancan
Emel Çeviren
Gönül Demirkol
Gülizar Tunç
Özlem Üstüner - Döne
Sevgi Sakarya
Ayben Erman
Ödülleri

10. Akdeniz Ülkeleri Film Festivali, En İyi 2. Film
26. Antalya Altın Portakal Film Festivali, En İyi Görüntü Yönetmeni, Erdal Kahraman
26. Antalya Altın Portakal Film Festivali, En İyi Senaryo, Feride Çiçekoğlu
26. Antalya Altın Portakal Film Festivali, En İyi Kadın Oyuncu, Nur Sürer
26. Antalya Altın Portakal Film Festivali, En İyi Film Tunç Başaran
26. Antalya Altın Portakal Film Festivali, Jüri Özel Ödülü, Ozan Bilen
8. Uluslararası İstanbul Film Festivali, En İyi Türk Filmi, Tunç Başaran
G.O.R.A.

"Gora" buraya yönlendirilmektedir. Diğer kullanımlar için Gora (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Ömer Faruk Sorak
Yapımcı: Necati Akpınar Zümrüt Arol Bekçe Can Yılmaz
Senarist: Cem Yılmaz
Oyuncular: Cem Yılmaz Rasim Öztekin Özkan Uğur Cezmi Baskın Şafak Sezer Özge Özberk Ozan Güven Engin Günaydın
Müzik: Ozan Çolakoğlu  Sagopa Kajmer Özkan Uğur
Görüntü yönetmeni: Veli Kuzlu
Sanat yönetmeni: Bahattin Demirkol
Kurgu: Mustafa Preşeva
Stüdyo: BKM Böcek Yapım
Dağıtıcı: Warner Bros. BKM
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi Bilimkurgu
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2004
Çıkış tarih(ler)i: 12 Kasım 2004
Süre: 127 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: İngilizce, Türkçe
Çekim yer(ler)i: Antalya 
Bütçe: 5 milyon $
Hasılat: 26,2 milyon $
Devam filmi: A.R.O.G
Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
G.O.R.A. (tam adıyla G.O.R.A.: Bir Uzay Filmi), senaryosunu Cem Yılmaz'ın yazdığı, yönetmenliğini Ömer Faruk Sorak'ın yaptığı, bilimkurgu ve komedi türündeki 2004 çıkışlı Türk filmidir.
Çekimleri 2002 yılında başlayan film, Türkiye'de 12 Kasım 2004 tarihinde gösterime girdi. Türk sinemasında en pahalı yapımlardan biri olan filmi 4 milyon kişi izledi. Filmin yapımcılığı, Uzan Ailesi'ne ait olan TürkFilmi adlı şirket ile Ömer Faruk Sorak tarafından üstlenilmiştir. Ancak Uzan Ailesinin bankalarına devlet el koyunca film de Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun denetimine geçti. Gösterime girişi geciken filmi BKM, Yılmaz aracılığıyla satın alarak yayımlayabildi. Filmin müzikleri Ozan Çolakoğlu'na, bitiş şarkısı ise Sagopa Kajmer'e aittir. Görüntü yönetmeni Veli Kuzlu'dur.
Konusu

Türkiye'nin turistik kentlerinden biri olan İstanbul'da bir halı satıcısı olan Arif, UFO'lar ile ilgili aldatmacalarından uydurduğu halıları ve sahte fotoğrafları satmaya çalışarak yaşamını sürdürmektedir. Tesadüfen, GORA isimli gezegene götürülür. Bu kaçırma, gezegenin güvenlik şefi Logar Trihis tarafından, atalarının dünyayı ziyaret ederken gördüğü kötü muameleden dolayı kin güttüğü için gerçekleştirilmektedir.
Uzay gemisinde bulunan Arif, Garavel'in Arif'e içindeki gücü hissedebildiğini söyleyen ve Arif'e onu aramasını söyleyen bir hologram görüntüsüne rastlar. GORA'ya inen Arif, kaçmak için fırsat aramaya devam eder ancak defalarca başarısız olur. Mahkûmlar Faruk (Rasim Öztekin) ve Robot-216 (Ozan Güven) ile arkadaşlık kurar. Robot-216, Prenses Ceku'nun (Özge Özberk) yakın bir sırdaşıdır. Logar'ın, Ceku'ya âşık olmamasına rağmen onunla evlenerek gezegenin yönetimini ele geçirmeyi planladığı ortaya çıkar. Planını gerçekleştirmek için GORA'ya uzaydan bir ateş topu yollar ve GORA'yı kurtarmak şartıyla ödül olarak Prenses ile evlenmek ister. Kral Amir Tocha (Cezmi Baskın), alternatif seçenek olarak kutsal taşları kullanmak ister fakat kılavuzun kaybolması nedeniyle engellendiğinden (kılavuz Logar tarafından çalınmıştır) bu evliliği kabul etmek zorunda kalır. Ancak Logar ateş topunu yok edecek olan silahını ateşlemeyi beceremeyince, Arif imdada yetişerek, izlediği bir filmdeki sahneyi andıran kutsal taş ritüelini gerçekleştirir, Ceku'yu öpmesi gerektiğini söyler, ateş topunu da yok eder ve gezegeni kurtarır. Logar buna çok sinirlenir, Ceku'nun onunla evlenmesini kabul etmesi için Kral'a şantaj yapar. Bu arada Ceku, annesinden asıl babasının aslında bir dünyalı olduğunu öğrenir.
Arif, Ceku, Faruk ve Robot-216 ile beraber Ceku'nun babasını bulmak için yola çıkar. Ancak yol boyunca Logar'ın adamları araya girer ve Ceku'yu geri alır. Bu sırada Arif, Ceku'nun babasının eski bir tanıdığı olan Garavel ile tanışır. Arif onun yardımıyla güç kazanır ve Ceku'yu kurtarmak için kaleyi işgal eder. Arif, Matrix'i tiye alan bir hamleyle Logar'ı alt eder ve kötü planlarını herkese ifşa eder. Arif ve Ceku birbirlerine çok âşıklardır, Dünya'ya dönerler ve bir çift olarak hayatlarını sürdürürler. Film, çiftin bir otoyolda mutlu bir şekilde yol almasıyla sona erer.
Oyuncu kadrosu

Cem Yılmaz - Arif Işık, Komutan Logar, Erşan Kuneri, Komutan Kubar
Rasim Öztekin - Bob Marley Faruk
Özkan Uğur - Garavel, Anonsçu
Şafak Sezer - Kuna
Özge Özberk - Ceku Lamtina
Ozan Güven - Robot-216, Gerzek
Engin Günaydın - Editör
İdil Fırat - Mulu Lamtina
Erdal Tosun - Rendroy
Cezmi Baskın - Amir Tocha Lamtina
Muhittin Korkmaz - Tihulu
Film hakkında

Filmle ilgili yapılan bazı analizler Turist Ömer Uzay Yolunda filminin G.O.R.A.'nın ilham kaynağı olduğunu söyler. Ana karakterlerin deneyimlerindeki benzerliklerin yanı sıra bu iki yapımın oyuncuları arasındaki bağlantı, G.O.R.A.'da Ceku'nun Sadri Alışık'ın bulunduğu bir başka film olan Şakayla Karışık'ı izlediğini gördüğümüzde güçlenir.
G.O.R.A.'nın bir diğer dikkat çeken özelliği ünlü yapımlara fazlasıyla gönderme yapmasıdır. Bu göndermelerin en belirginleri, Matrix (Neo ve Arif arasındaki paraleller), Beşinci Element (Arif'in Beşinci Element filmini izlemesi, yöntemini kullanması) ve Yıldız Savaşları'dır (çeşitli sahne benzerlikleri).
Bunun yanı sıra film, Hollywood'un, dolayısıyla Amerikan kültürünün global anlamda belirleyiciliğini çoğu yerde tenkit ederken Türk olanın ve yerel olanın bu alanda ön plana çıkması gerektiğini çeşitli sahneleriyle vurgular, aynı zamanda yerel olanı da yer yer eleştirir. Bu açıdan mesajları önemli bir yapımdır.
Filmle ilgili ilginç bir başka bilgi ise Erşan Kuneri karakterinin isminin ünlü oyuncu Sean Connery'den uyarlanmış olmasıdır.
Eleştiriler > İncelemeler

Twitch Film için yazan Todd Brown, filmi "hem Yıldız Savaşları, hem de Matrix filmlerinde bazı mükemmel vuruşlarla çok komik, çok Mel Brooks'tan ilham alan bir bilimkurgu komedisi" olarak tanımladı. "İyi görünüyordu... kendi ülkesinde büyük bir hit hâline geldi" ve "Festival dönemine girerken Türk tür filmini uluslararası izleyicilerle yeniden tanıştırdı", "Türkiye'nin büyük, parlak yapımlar üretebildiğini" kanıtladı şeklinde yazdı.
Filmin çekimleri esnasında kullanılan halıcı dükkânı (Mayıs 2014)
Berthe Morisot

| Berthe Morisot |
| --- | --- |
Berthe Morisot
Genel bilgiler
Doğum adı: Berthe Marie Pauline Morisot
Doğum: 14 Ocak 1841(1841-01-14) Bourges, Fransa
Ölüm: 2 Mart 1895 (54 yaşında) Paris, Fransa
Uyruk: Fransız
Evlilik(ler)i: Eugène Manet (e. 1874; ö. 1892)
Çocukları: Julie Manet
Ebeveyni: Edmé Tiburce Morisot; Marie Joséphine Cornélie Thomas
Alanı: Resim
Etkin yıllar: 1858-1895
Katıldığı akımlar: İzlenimcilik
Etkilendikleri: Édouard Manet, Stéphane Mallarmé
Ünlü yapıtları: "Beşik", "Trocadero'dan Paris Manzarası", "Öğle Yemeği Sonrası", "Yaz Günü

İmzası
 
Berthe Marie Pauline Morisot (14 Ocak 1841, Bourges - 2 Mart 1895, Paris), Fransız ressam ve Paris'te İzlenimcilik (Empresyonizm) akımıyla tanınan ressam çevresinin üyesidir.
1864'te Morisot ‘un eserleri ilk kez çok saygın Salon de Paris'(türkçe: Paris Salonu)‘nda sergilendi. Hükümet sponsorluğundaki ve Akademisyenler tarafından değerlendirilen Paris Salonu, Paris'teki Académie des beaux-arts (türkçe: Güzel Sanatlar Akademisi) 'nin yıllık resmi sergisi idi. 1874'e kadar altı ardışık yıl daha Paris Salonda eserleri sergilenmek üzere seçildi.
1874’de eserleri, kendi sergilerinin ilkinde Paris Salonuna "reddedilen" izlenimci ressamlar Paul Cézanne, Edgar Degas, Claude Monet, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoir ve Alfred Sisley'inde eserlerinin bulunduğu fotoğraf sanatçısı Nadar stüdyosunda sergilendi. Morisot, 1874 ile 1886 arasında aşağıdaki sekiz izlenimci sergiden biri hariç hepsine katıldı.
Édouard Manet'nin erkek kardeşi Eugène Manet ile evlenerek iş arkadaşının aynı zamanda akrabası oldu.
Gustave Geffroy tarafından 1894'te Marie Bracquemond ve Mary Cassatt ile birlikte empresyonizmin “ üç büyük kadınlar” ından (Fransızca: "les trois grandes dames") biri olarak tanımlandı.
Yaşamının başları ve eğitimi

Morisot, Fransa Bourges 'da varlıklı bir burjuva ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Edmé Tiburce Morisot, Cher departmanı 'nında vali (kıdemli yönetici) idi ve École des Beaux Arts 'da mimarlık okumuştu. Annesi Marie-Joséphine-Cornélie Thomas, eski rejim'in en üretken Rokoko ressamlarından Jean-Honoré Fragonard' ın büyük yeğeniydi. İki ablası Yves (1838-1893) ve Edma (1839-1921) ile 1848 doğumlu Tiburce adında küçük bir erkek kardeşi vardı. Aile, Morisot'un çocuk olduğu 1852'de Paris'e taşındı.
Burjuva ailelerin kızlarının sanat eğitimi alması olağandı bu yüzden Berthe ve kız kardeşleri Yves ve Edma, Geoffroy-Alphonse Chocarne ve Joseph Guichard tarafından özel olarak eğitildiler. Morisot ve kız kardeşleri önce babalarının doğum gününe babalar için bir resim yapmak için ders almaya başladılar. 1857'de Rue des Moulins'de kızlar için bir okul işleten Guichard, Edma ve Berthe'yi 1858'den resimleri kopyalayarak öğrendikleri Louvre galerisine tanıştırdı. Morisotların müzede denetlenmeden çalışmaları sadece yasak değil aynı zamanda da resmi eğitimden de tamamen mendiler. Guichard onları Gavarni'nin eserleriyle de tanıştırdı.
Sanat öğrencileri olarak Berthe ve Edma, 1869'da Edma'nın deniz subayı Adolphe Pontillon ile evlenip Cherbourg 'a taşınmasına ve resim yapmak için daha az zamanı olmasına kadar yakın bir şekilde birlikte çalıştılar. 
Evlilikten sonra Edma, Berthe kadar resme vakit ayıramadı. Birbirlerine yazdıkları mektuplardan anlaşıldığı kadarı ile çok iyi anlaşıyorlar ve birbirlerini çok özlüyorlardı. Ayrıca Berthe, Edma'nın kendisinden uzakta olmasından ve sanat ile ilgilenememesinden büyük üzüntü duyuyordu. 
Kız kardeşler arasındaki mektuplar, Berthe'nin aralarındaki mesafeden duyduğu pişmanlık ve Edma'nın resimden çekilmesiyle vurgulanan sevgi dolu bir ilişkiyi gösterir. Edma, Berthe'nin devam eden çalışmalarını gönülden destekledi ve aileleri her zaman yakın kaldı. Edma "... Sık sık seninleyim, sevgili Berthe, senin stüdyonundayım ve yıllardır paylaştığımız o atmosferi solumak için sadece çeyrek saat de olsa uzaklaşmayı seviyorum ..." diye yazdı.
Kız kardeşi Yves, 1866'da bir vergi müfettişi Theodore Gobillard ile evlendi ve Edgar Degas tarafından "Bayan Theodore Gobillard" (Metropolitan Sanat Müzesi, New York) olarak resmedildi.
Louvre'da bir kopyacı olarak Morisot, Manet ve Monet gibi diğer sanatçılarla tanıştı ve arkadaş oldu. 
1861'de Barbizon okulu 'nun önemli manzara ressamı ve figür resminde de başarılı Jean-Baptiste-Camille Corot ile tanıştı. Yaşlı ressam Corot'un etkisiyle Morisot açık havada plein air çalışma yöntemini benimsedi. 
Kendisinden daha yaşlı Camille Corot Morisot'a ve kız kardeşine resim konusunda yol gösterip onları ressamlar ve eğitmenlerle tanıştırdı.
1863'te başka bir Barbizon ressamı olan Achille Oudinot [fr] ‘dan ile eğitim aldı. 
1863-64 kışında Aimé Millet bünyesinde heykel eğitimi aldı ancak heykellerinin hiçbiri günümüze ulaşmadı.
Fragonard'ın renkleri kullanımı ve etkileyici, kendinden emin fırça darbeleri ileriki dönem ressamları etkileyecekti.
Morisot ve İzlenimcilik

Ressamın eserlerinin Paris Salonu'nda ilk sergilenişi 1864 yılında, iki manzara resminin kabulu ile oldu. O sırada 23 yaşındaydı. İlk izlenimci sergisinin açılmasından bir sene öncesi olan 1873 yılına kadar, çoğunlukla iyi eleştiriler aldığı eserleri, senelik olarak açılan Paris Salonu sergilerinde gösterilmeye devam etti.
1868 yılında ise Morisot, Édouard Manet ile tanıştı. Manet, genç ressama özel bir ilgi gösterdi. Onun pek çok resmini de yaptı. Bunların arasında, babasının ölümü sebebiyle yas kıyafeti giymiş bir haldeyken çizilen portresi de vardı. Aralarındaki benzerlik birbirlerine ilgi duymalarına sebep oluyordu. Manet, bir keresinde noel hediyesi olarak ressama şövale hediye etti. Bir keresinde, Morisot'un bir Salon'a kabul edilmiş bir tablosunun Salon'a nakli sırasında Manet o resme müdahalede bulundu. Bunun sebebi Morisot'un kendi kendine yaptığı bir eleştiriyi, düzeltme yapması için bir davet kabul etmesiydi. Bu düzeltmeleri ressamı dehşete düşürdü.
Çoğunlukla ikisi arasındaki ilişkide, Manet'nin usta ve diğerinin çırak olduğu kabul edilse de, ilişkilerinin karşılıklı faydaya ve öğrenmeye dayandığına dair kanıtlar vardır. Morisot, kendine ait, fark edilir bir tarz geliştirmişti. Manet'nin de ressama ait bu stili ve düzensel kararları kabul ve takdir ediyordu. Hatta, ressama ait bazı karakteristikleri kendi çalışmalarında kullandı.
Manet'yi açık alanda resim yapmaya ikna eden Morisot oldu. Morisot, bunu Corot ile tanıştığından beri uyguluyordu. Ayrıca, Manet'yi daha sonra izlenimciler olarak tanınacak ressam grubu ile tanıştıran da gene Berthe oldu.
1874 yılında, Morisot, Manet'nin erkek kardeşi Eugene ile evlendi. Çiftin Julie isimli bir kızları oldu. Julie Manet, annesinin resimlerinin de kahramanı oldu. 1987 yılında ise "İzlenimcilerle büyümek: Julie Manet'nin güncesi" isimli bir kitap yayınladı.
Morisot, diğer izlenimciler gibi çoğunlukla günlük hayat tecrübeleri üzerine çizdi. Eserlerinde ondokuzcu yüzyılın sınıfı ve cinsiyeti üzerindeki kültürel sınırlamaları görülebilir. Kent ve sokak manzaraları çizmekten çoğunlukla kaçınan ressam aynı şekilde çıplak da çizmedi. İzlenimci bir diğer ressam olan Mary Cassatt gibi çoğunlukla ev hayatına ve portrelere yöneldi. Ailesinin ve kişisel arkadaşlarının portrelerini yapmayı tercih ediyordu. 1872'de çizdiği Beşik isimli tablosunda çocuk odası modası ile ilgili de bilgi veriyordu. Bu tarz resimlerinde, kadın izleyicilerine hitap eden, moda ve reklam konularına da değindi.
Çalışmaları sadece manzara, portre, bahçeler ve sandal gezileri üzerine değildi. Ayrıca, tıpkı arkadaşları Pierre-Auguste Renoir ve Mary Cassatt gibi aile ve ev hayatının rahatlığı ve samimiyeti üzerine de çizdi.
Kişisel yaşamı

Morisot seçkin bir aileden geliyordu, bir hükûmet görevlisinin kızı ve ünlü Rokoko sanatçısı Jean-Honoré Fragonard ‘ın büyük yeğeni idi. Uzun zamandır arkadaşı ve meslektaşı Édouard Manet ile 1868 ‘da tanıştı. Manet'nin tanıştırmasıyla Morisot, 1874'te Édouard'ın erkek kardeşi Eugène Manet ile evlendi. 14 Kasım 1878'de annesi, Renoir ve amcası Édouard dahil olmak üzere diğer empresyonist sanatçılara sıklıkla poz veren tek çocuğu Julie ‘yi doğurdu.
Morisot ve Édouard Manet arasındaki yazışmalar sıcak bir sevgi gösteriyordu ve Manet ona Noel hediyesi olarak bir şövale verdi. Morisot sık sık Manet için poz verdi ve Morisot'un Repose (Berthe Morisot'un Portresi) ve Bir Buket menekşe ile Berthe Morisot gibi)" birkaç portre resmi vardır. Morisot, kızı Julie'nin hastalığına bakarken pnömoni kaptığı için 2 Mart 1895'te Paris'te öldü ve kızı Julie 16 yaşında yetim kaldı. Passy mezarlığına (Fransızca:Cimetière de Passy)defnedildi.
Galeri

Lorient'teki Liman, Ulusal Sanat Galerisi, Washington, DC 1869
Ressamın annesi ve kız kardeşi okurken, Ulusal Sanat Galerisi, Washington, DC, 1869-70
Balkonda, New York 1872
Okurken, Cleveland Sanat Galerisi, 1873
Kelebek Kovalama, Musée d'Orsay, Paris 1874
Baloda, Musée Marmottan Monet, Paris 1875
Tuvalet Masasındaki Kadın, 1875
Eugene Manet, özel koleksiyon, 1875
Yemek Odası, Ulusal Sanat Galerisi, Washington, DC, 1875
Yaz Günü, Ulusal Galeri, Londra, 1879
Bateaux sur la Seine, 1879
Kış, Dallas Sanat Galerisi, 1880
Güllerin içindeki çocuk, 1881, Wallraf-Richartz Müzesi, Köln
Rose Trémière, Musée Marmottan Monet, Paris, 1884
Kafesli kız, 1885
Banyo, Clark Sanat Enstitüsü, Massachusetts 1885-86
Julie Manet, Musée Marmottan Monet, Paris 1893
Berthe Morisot, Mme Morisot ve kızı Mme Pontillon dersteyken portreleri (Sanatçının Annesi ve Kız Kardeşi – Marie-Joséphine & Edma) 1869/70
Buğday Tarlası, Musée d'Orsay
Berthe Morisot, Beşik, 1872, Musée d'Orsay
Kırmızı Önlüklü Çocuk
Édouard Manet, Menekşe Buketi ile Berthe Morisot (babası için yas tutarken), 1872, d'Orsay Müzesi
O Şimdi Asker (film)

| --- | --- |

Yönetmen: Mustafa Altıoklar
Yapımcı: Abdullah Oğuz
Senarist: Levent Kazak Mustafa Altıoklar
Oyuncular: Özcan Deniz Ali Poyrazoğlu Yavuz Bingöl Mehmet Günsür
Görüntü yönetmeni: Soykut Turan
Kurgu: Ansı Elagöz
Stüdyo: Warner Bros., ANS Productions
Dağıtıcı: Warner Bros.
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, komedi ve savaş
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2002
Çıkış tarih(ler)i: 14 Mart 2003
Süre: 2 saat, 5 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Devam filmi: O Şimdi Mahkum
O Şimdi Asker, 2002 yapımı bir Mustafa Altıoklar filmidir. Yapımcılığını Abdullah Oğuz'un yaptığı filmin, senaryosu Levent Kazak ve Mustafa Altıoklar'a aittir. Filmin başrollerinde Özcan Deniz, Ali Poyrazoğlu, Yavuz Bingöl, Mehmet Günsür, Gökhan Özoğuz ve Levent Kazak yer alıyor.
Konusu

Hayatın birçok kesiminden, birçok insanın bir araya geldiği bedelli askerî birlikte, Yunanistan ve Türkiye arasında ortaya savaş çıkaracağından korkulan Kardak Kayalıkları meselesini işleyen film.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

| Oyuncu | Rol |
| --- | --- |
Özcan Deniz: Yüzbaşı Volkan
Ali Poyrazoğlu: Hüseyin
Yavuz Bingöl: Karlıdağ
Mehmet Günsür: Nihat
Gökhan Özoğuz: Athena Gökhan
Levent Kazak: Levent
Pelin Batu: Müzeyyen
Seray Sever: Askeri Doktor Yasemin Alkoç
Özlem Tekin: Aylin
Yiğit Özşener: Ömer
Ercan Saatçi: Murat
Hakan Özoğuz: Athena Hakan
Sarp Levendoğlu: Yunan Subay
Yunus Günçe: Doktor Okan
Küçük İskender: Savcı Orhan
Erdem Ergüney: Öktem Uzman Çavuş
Şebnem Schaefer: Kırmızılı Kadın
Fethi Kantarcı: Seyfi Paul
Metin Belgin: Albay Arif Keser
Cüneyt Çalışkur: Ahmet Aksüt
Ödüller

2004 - 9. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri, Jüri Özel Ödülü (Mehmet Günsür)
2003 - 40. Altın Portakal Film Festivali - Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması, 40. Yıl Özel Ödülü (Mehmet Günsür)
2003 - 11. Magazin Gazetecileri Derneği Ödülleri, En İyi Yönetmen (Mustafa Altıoklar)
Baba Bizi Eversene

| --- | --- |

Yönetmen: Oksal Pekmezoğlu
Yapımcı: Hürrem Erman
Senarist: Ahmet Üstel
Oyuncular: Barış Manço Meral Zeren Hulusi Kentmen Ali Cağaloğlu Diler Saraç Bilge Zobu
Müzik: Barış Manço Kurtalan Ekspres
Stüdyo: Erman Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1975
Süre: 97 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Baba Bizi Eversene, yönetmenlik koltuğunda Oksal Pekmezoğlu'nun oturduğu, yapımcılığını Hürrem Erman'ın üstlendiği ve senaryosunu Ahmet Üstel'in yazdığı 1975 yapımı müzikal komedi filmi. Filmin orijinal müziklerini Barış Manço ve Kurtalan Ekspres grubu besteledi. Ayrıca Barış Manço'nun oynadığı ilk ve tek filmdir.
Konusu

Mahir (Barış Manço), patron yardımcısı ve satış temsilcisi olarak çalıştığı ilaç fabrikasının sahibi Fazıl Bey'in (Hulusi Kentmen) kızı Sevim (Meral Zeren) ile yıllar önce bir aşk yaşamışlar; fakat Fazıl Bey buna karşı çıkarak kızı Sevim'i, Mahir'i unutması için İngiltere'ye göndermiştir. Yıllar sonra Sevim Türkiye'ye geri döner ve Mahir ile kaldığı yerden aşk yaşamaya devam eder. Fazıl Bey, Mahir ile Sevim'in evlenme isteğine karşı çıkar. Bu arada, Fazıl Bey'in oğlu ve Sevim'in erkek kardeşi olan Erol (Sinan Ecer) ile birlikte olan Şermin (Serpil Nur), doğurduğu bebeği Erol'a bırakır. Erol, bu bebeğin kendisine ait olduğu yalanına inanarak paniğe kapılır. Mahir ile evlenmenin yollarını arayan Sevim, Erol ve Mahir'le anlaşarak, bebeğin kendilerine ait olduğunu söylerler ve Fazıl Bey'in bebek sayesinde kendilerini evlendireceğini düşünürler. Bundan sonra da komik olaylar gelişmeye başlar.
Oyuncular

Barış Manço - Mahir
Meral Zeren - Sevim
Hulusi Kentmen - Fazıl Bey
Serpil Nur - Şermin
Sinan Ecer - Erol
Bilge Zobu - Tamburi Sami Bey
Diler Saraç - Nevin
Ali Cağaloğlu - Karhan
Feridun Çölgeçen - Komiser
Hakkı Kıvanç - Pazarcı
Ahmet Kostarika - Pazarcı
Muammer Gözalan - Müşteri
Şener Şen - Bilge Zobu seslendirme
Rıza Tüzün - Hulusi Kentmen Seslendirme
Jeyan Mahfi Tözüm - Meral Zeren Seslendirme
Nevin Akkaya - Diler Saraç Seslendirme
Erhan Yazıcıoğlu - Sinan Ecer Seslendirme
Kâmran Yüce - Muammer Gözalan Seslendirme
Ayşin Atav - Serpil Nur Seslendirme
Osman Alyanak - Ahmet Kostarika Seslendirme
Zafer Önen - Hakkı Kıvanç Seslendirme
Mücap Ofluoğlu - Feridun Çölgeçen Seslendirme
Çekim mekanları

Film İstanbul ve İzmir'de çekildi. Mahir ve Leman'ın taşındığı ve tamburi Sami Bey'e ait olan köşk Üsküdar'ın Altunizade semtinde bulunmaktadır. Günümüzde klinik olarak kullanılan yapı aralarında Bizim Aile gibi birçok Yeşilçam filminin çekim mekanı olarak kullanıldı. Mahir ve Sevim'in gezi sahneleri İzmir'in Kordon boyu ve İzmir Enternasyonal Fuarı bölgesinde çekildi. Fazıl Bey ve ailesinin ikamet ettiği ev Bakırköy'ün Yeşilyurt mahallesinde yer alırken, araç kovalama sahneleri ise aynı ilçenin Ataköy semtinde gerçekleştirildi.
Tamburi Sami Bey'in evi olan, daha sonra Mahir ve Leman'ın taşındığı ve olayların bir kısmının geçtiği köşk, Altunizade, Üsküdar, İstanbul