stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yevgeni Zamyatin
Hayatı

1 Şubat 1884'te Tambov Vilayeti'nin Lebedyan ilçesinde bir rahibin oğlu olarak doğdu. 1902'de takdirname ile bitirdiği Voronej Lisesi'nin ardından 1908 yılında Petersburg Gemi Mühendisliği Enstitüsü'nden mezun oldu. Öğrencilik yıllarında 1905 Rus devrimi zamanlarında devrim hareketlerinde yer aldı. 1906-1911 yılları arasında kanun kaçağı olarak yaşadı. Potemkin İsyanı sırasında Odessa’da bulundu.
İlk hikâyesi Yalnız, 1908 yılında Eğitim dergisinde yayınlandı. İlk büyük edebi başarısını 1911 yılında yayınlanan ve gezi hikâyelerinden oluşan Uyezdnoye (Gezisel) ile kazandı. 1914 yılında yayınlanan savaş karşıtı hikâyesi Na Kuliçkah (Çok Uzaklarda) nedeniyle kovuşturmaya uğradı, tutuklandı ve yargılandı, eserin basıldığı derginin ilgili sayısı toplatıldı. Bu iki eser de dönemdaşı ünlü Rus yazar Maksim Gorki’den de iltifatlar almıştır.
1916-1917 yıllarında Birleşik Krallık'ta Rus buz kırıcı gemilerinde çalışırken gözlemleme imkânı bulduğu İngiliz hayatı hakkında Ostrovityane (Adalılar) adlı eseri yayınlandı. 1917 sonbaharında Rusya’ya döndü. Maksim Gorki tarafından davet edildiği Dünya Edebiyatı Topluluğu’nda, İngiliz ve Amerikan edebiyatından sorumlu yayın kurulu üyesi olarak görev aldı. Aynı yıllarda esas mesleğinde de başarılı çalışmalarda bulundu; Ermak, Krasin gibi buz kırıcı gemilerin ve diğer muhtelif gemilerin yapım işlerinde görev aldı.
1920'lerde Serapionlar Kardeşliği edebiyat topluluğunun üyesi oldu. Mağara, Rus ve En Önemli Hakkında bu dönem eserlerindendir. Aynı yıllarda Bit ve Atilla piyeslerini yazdı.
1920 yılında en çok ses getiren ve Batı edebiyatında ilk ütopya karşıtı roman olarak nitelendirilen Biz başlıklı romanını yazdı. Sovyetler Birliği'nde "sakıncalı" bulunduğu için yayımlanmasına izin verilmeyen roman ilk olarak 1924 yılında Birleşik Krallık'ta yayınlandı. George Orwell'in ünlü eseri 1984'ü yazarken Biz romanından etkilendiği yorumları yapılmıştır. Biz ancak 1988'de yayımlanana kadar Zamyatin'in eserleri Sovyetler Birliği'nde hiç yayınlanamadı.
Zamyatin 1931 yılında kendi isteği üzerine Stalin tarafından verilen Sovyetler Birliği dışına çıkış izni ile Paris'e yerleşti. Ölümüne kadar bir göçmen olarak, Sovyet vatandaşlığından çıkmadan, orada yaşadı. Zamyatin ağır bir hastalık geçirerek 1937 yılında Paris'te öldü. Son eseri Tanrı’nın Sopası ölümünden sonra 1938 yılında yayınlanmıştır.
Eserleri > Romanları

Biz (1920), Versus Kitap, Haziran 2009, Çev. Algan Sezgintüredi
Eserleri > Kısa öyküleri ve hikâyeleri

Yerel Hikâyeler (1912)
Uzaklarda (1913)
Alatır (1914)
Adalılar (1917)
İnsan Avcısı (1918)
Kuzey (1918)
Nisan (1912)
Yolsuz (1913)
Üç Gün (1913)
Afrika (1916
Resimler (1916)
Bilim Şehidi (1916)
Göz (1917)
Kadastro Memuru (1918)
İşaret (1918)
Günahkarların Kefili (1918)
Ejder (1918)
X (1919)
Yerazm'ın Nasıl İyileştirildiği Hakkında (1920)
Çocukça (1920)
Mamay (1920)
Mağara (1921)
Söz Çurigin'e Veriliyor (1922)
Yamyamlar. Tanrı'nın Kilisesi. (1922)
Rus (1923)
En Önemli Hakkında (1923)
Yola (1928)
Taşkın (1929)
Tanrının Sopası (1935)
Eserleri > Diğer eserleri

Herbert Wells (1922)
Moskova - Peterburg (1933)
Şair Evlenmesi

| Şair Evlenmesi |
| --- | --- |
Şair Evlenmesi

Yazar: İbrahim Şinasi
Karakterler: Şair Müştak Kumru Ziba Dudu Habbe Kadın Sakine Hanım Ebüllaklaka İmam Efendi Batak Ese Batak Köse Hikmet Efendi
İlk gösterim: 1908
Ülke: Osmanlı Devleti
Orijinal dil: Türkçe Osmanlıca
Konu: Görücü usulü evlenmenin zararları
Tür: Komedi
Zaman ve mekân: 19. yüzyılda İstanbul'da bir gelin odası
Şair Evlenmesi (Osmanlıca: شاعر اولنمه‌سی), İbrahim Şinâsî'nin 1860 yılında Tercüman-ı Ahvâl'de tefrika edilen ardından kitap olarak basılan töre komedisi tarzında tek perdelik piyestir.
Daha önce yazılmış bazı tiyatro eserlerinin varlığından söz edilse de Şair Evlenmesi, Türk edebiyatının Batılı tarzda ilk tiyatro eseri olarak kabul edilir. Belirli bir metne dayanmayan, oyuncuların doğaçlama yaptıkları tuluat tiyatrosundan, bir konunun metne dayalı olarak giriş, gelişme, sonuç biçiminde aktarıldığı yeni bir tiyatroya geçiş bu eserle olmuştur.
Görücü usulü evliliğinin sakıncalarını konu alan eser, geleneksel Türk tiyatrosunun izlerini taşır. Sade ve tabii bir konuşma diliyle yazılmıştır. Oyun kişileri dönemin toplumsal yapısını yansıtan gerçekçi karakterlerdir. Konuşma örgüsü kelime oyunları, söz komikleri ve konuşma yanlışları içerir. Eser, klasik Fransız tiyatrosunun ve özellikle Molière'in etki ve izlerini de taşımaktadır
Yayımlanması ve sahnelenmesi

Eserin Dolmabahçe Saray Tiyatrosu'nda sahnelenmek üzere, Sultan Abdülmecid tarafından ısmarlandığı söylenir. ancak oyunun sarayda oynandığına dair bir bilgi yoktur.
Şinasi'nin eseri, iki perdelik bir tiyatro eseri olarak kaleme almış; ne var ki kendi elleriyle ilk perdeyi ortadan kaldırmak zorunda kaldığından ikinci perde, 1860'ta Tercüman'ı Ahval'in 2.-3.-4.-5. sayılarında tek perde olarak yayımlanmıştı. 1873'te şairin ölümünden sonra Mehmet Tayfur adında bir kitapçı tarafından Selanik'te kitap olarak basıldı. Eser gerek gazetede tefrik edildiğinde, gerekse kitap olarak basıldığında fazla ilgi görmemiş ve alay konusu olmuştur.
Şair Evlenmesi, İkinci Meşrutiyet'in ilanından sonra, İbrahim Necmi Bey tarafından Selanik'te kurulmuş olan amatör bir tiyatro topluluğu tarafından sahnelendi.
Noktalama işaretlerinin kullanımı

Şair Evlenmesi piyesi Türkçede noktalama işaretlerinin kullanıldığı ilk eserlerden biridir. Şinasi eserde üç noktalama işareti kullanmıştır: yay, kısa çizgi ve nokta. Bu işaretleri hangi amaçla kullandığını eserin başında açıklamıştır.
Konu

Batılı tutum ve davranışı, kılık ve kıyafetiyle mahallede pek sevilmeyen, eğitimli olmasına rağmen saf bir yapıya sahip Şair Müştak Bey, sevdiği Kumru Hanım'la, kılavuz ve yenge hanımlar aracılığıyla evlenmiştir. Nikâh sonrasında kendisiyle evlendirilen kişinin, Kumru Hanım'ın çirkin ve yaşlı ablası Sakine Hanım olduğunu görünce önce bayılır sonra itiraz eder. Mahallelinin de işe karışmasıyla başına gelenleri kabul etme mecburiyetinde kalan Müştak Bey'in imdadına arkadaşı Hikmet Bey yetişir. Hikmet Bey'in mahalle imamı Ebulaklaka'ya verdiği rüşvetle olay çözülür, yapılan hile sonuçsuz kalır. Sonunda muradına eren Müştak bey Kumru Hanım'a kavuşur. Ancak Hikmet Efendi birbirleriyle görüşmeden evlenmeye kalkmanın sonucunun kötü olacağını söyler. Müştak Bey'in aklı başına gelir.
Kahramanlar

Şair Müştak bey
Kumru
Ziba Dudu
Habbe Kadın
Sakine Hanım
Ebüllaklaka İmam Efendi
Batak Ese
Atak Köse
Hikmet Efendi
Kaynakça ve Dipnot

↑  İki perde olarak yazılmıştır ancak ilk perdesi hiç yayımlanmamış ve sahnelenmemiş olduğundan "tek perdelik komedi" olarak bilinir
↑  1860’ta Şair Evlenmesi’nin tefrika edilmesinden 15 yıl kadar önce Abdülhak Hamit'in babası Hayrullah Efendi'nin  "Hikaye-i İbrahim Gülşeni" adında romanla tiyatro arası bir eser meydana getirdiği  ancak yayımlanmadığı iddia edilir. Ayrıca III.Selim döneminde "İskerleç" adında kimliği tam bilinmeyen birinin yazdığı, "Vakayi-i Acibe ve Havadis-i Garibe-i Kefşger Ahmed" adlı oyun kimilerince ilk Türk tiyatro eseri kabul edilir.
1 2  "Abdulhalim Aydın, Şinasi'nin Şair Evlenmesinde Fransız Etkisi, Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 11, Sayı:1" (PDF). 14 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Haziran 2014.
1 2  Nükhet Eren, Şair Evlenmesi’nden Vilyem Şekspiyer’e tiyatro, Birgun gazetesi, 08.06.2014[ölü/kırık bağlantı]
1 2  Şemsettin Kutlu, Şair Evlenmesi, İstanbul, 2000]
↑  "Faysal Okan Atasoy, Noktalama İşaretlerinin Tarihi', Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Cilt: 5/2 Sayı : Bahar 2010" (PDF). 28 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Haziran 2014.
Ankara Olgunlaşma Enstitüsü

| Ankara Olgunlaşma Enstitüsü |
| --- | --- |


Kuruluş: 1958
Ülke: Türkiye
Şehir: Ankara
İlçe: Çankaya
Türü: Olgunlaşma enstitüsü
Müdür: Ahsen Hıdıroğlu
Müdür yardımcısı: Erol Gökmen   Nihal Özden Karakaş   Nuray Işık   Ülkü Güzelöğüt   Beril Örs
Eğitim dili: Türkçe
Sınıflar: 39
Öğrenci sayısı: 1143
Öğretmen sayısı: 85
Adresi: Atatürk Bulvarı No:41 Sıhhiye/Ankara
Resmî sitesi: Resmi site
Koordinat: 39°55′55″K 32°51′15″D﻿ / ﻿39.93194°K 32.85417°D﻿ / 39.93194; 32.85417
Ankara Olgunlaşma Enstitüsü (Kız Teknik Öğretim Şerife Uludağlı Olgunlaşma Enstitüsü), iki yıllık eğitim veren, döner sermayeli yaygın eğitim kurumu olarak Ankara'da 1958 yılında açılmış bir okuldur.
Kurulduğu dönemde genç kadınlara mesleki eğitim sağlamada başta gelen kurumlardan birisi idi. Türk el sanatlarını araştırıp geliştirmeyi, genç kuşaklara aktarmayı amaçlayan Ankara Olgunlaşma Enstitüsü, kuruluşundan itibaren devlet büyüklerinin eşlerini giydirmiş ve Türk modasına öncülük eden bir okul olmuştur.
Enstitü, 1945'te İstanbul'un Beyoğlu  ilçesinde açılan ilk olgunlaşma enstitüsünden sonra, açılan ikinci olgunlaşma enstitüsüdür.
100. Yıl KTÖ Müzesi

Enstitü bünyesinde, Atatürk'ün doğumunun 100. yılı nedeniyle 24 Kasım 1981 tarihinde Öğretmenler Günü'nde 100. Yıl KTÖ Müzesi açılmıştır. Müzede, geç Osmanlı dönemine ait 1008 etnografik eser sergilenir.
Denetimi Etnografya Müzesine bağlı olan bu müze, yurt dışından gelen devlet konuklarının ziyaretine açıktır; halkın ziyaretine açık değildir.
Müze koleksiyonunda cam, ahşap, bakır, gümüş eşyalar, giysiler, peşkir ve yağlıklar, keseler, oyalar, kumaş ve çorap örnekleri, takılar  vardır. Eserlerin bir kısmı, 1980'de İstanbul Olgunlaşma Enstitüsü'nden nakledilmiş, bir kısmı ise Ankara Olgunlaşma Enstitüsü'ne ait eserleridir.
Kız Enstitüsülerinin bünyesinde müze kurulması ilk defa 1958'de Afet inan tarafından önerilmiştir. Onun fikri, kız enstitülerinin, kuruluş yıllarından itibaren her yılın seçilmiş en güzel eserlerini toplayarak "Enstitü Müzesi" kurulması ve enstitülere  bulundukları bölgenin etnografik eşyalarının toplattırılarak bölge etnografik müzelerinin kurulmasına destek olunması idi.
Ankara Olgunlaşma Enstitüsü'ndeki müzenin kuruluşu, Beyoğlu Olgunlaşma Enstitüsü müdürü Refia Övünç'ün kendi kişisel merak ile topladığı antika eserleri  çalıştığı okulda toplaması ve bu arşivi bakanlık yetkililerinin görmesi ile gerçekleşti. Stratejik önemi nedeniyle müzenin Ankara'da kurulmasına karar verildi ve Beyoğlu Olgunlaşma Enstitüsünden getirilen eserler, Ankara Olgunlaşma Enstitüsü'nde oluşturulan 100.Yıl KTÖ Müzesi envanterlerine devredildi.
Enstitü müdürleri

Enstitüde 2024'e kadar 12 müdür görev yaptı. En uzun süre bu görevde kalan kişi 17 yılla Şerife Uludağlı'dır. Enstitünün ilk ve tek erkek yöneticisi, 2016-2023 arasında görev yapan Arif Şenel'dir.
| Sıra | Adı | Göreve geliş | Görev bitiş |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Şerife Uludağlı | 30 Kasım 1958 | 10 Şubat 1975 |
| 2 | Mualla Duran | 03 Mart 1975 | 25 Eylül 1975 |
| 3 | Şerife Atabay | 10 Ekim 1975 | 19 Eylül 1978 |
| 4 | Özcan Tüzün | 16 Aralık 1978 | 22 Ekim 1984 |
| 5 | Nihal Keçik | 14 Aralık 1984 | 20 Temmuz 1995 |
| 6 | Güler Temel | 23 Aralık 1995 | 31 Temmuz 2000 |
| 7 | Emine Kıraç | 19 Şubat 2001 | 21 Eylül 2006 |
| 8 | Ayşenur Usta | 11 Aralık 2006 | 18 Mart 2013 |
| 9 | İlkay Aydın Er | 18 Mart 2013 | 13 Ağustos 2014 |
| 10 | Arif Şenel | 13 Ağustos 2014 | 6 Eylül 2016 |
| 11 | İlknur Koçbıyık | 6 Eylül 2016 | 28 Eylül 2023 |
| 12 | Ahsen Hıdıroğlu | 28 Eylül 2023 |  |
Risale-i Nur

| --- | --- |
Osmanlıca: رسالهٔ نور

Yazar: Said Nursi
Ülke: Türkiye
Dil: Osmanlı Türkçesi
Tür: İlm-i Kelâm
Yayımcı: Diyanet İşleri Başkanlığı  Envar Neşriyat RNK Neşriyat Sözler Neşriyat   Hayrat Neşriyat  Tenvir Neşriyat   Zehra Yayıncılık   Yeni Asya Neşriyat   İhlas Nur Neşriyat   Söz Basım Yayın   Mutlu Yayıncılık   Şahdamar Yayınları
Risale-i Nur (Osmanlıca: رسالهٔ نور) (Türkçe: Nurlu kitaplar), konu sırası takip etmeyen, güncel, İslami ve imani konularda Said Nursi tarafından 1925 yılında yazılmaya başlanmış, 24 yılda tamamlanmış kitap ve kitapçıklardan oluşan bir külliyattır.
Said Nursi'nin anlayışında zamanımız Muhammed'in Dünya'nın yaratılışından kıyamete kadar 7000 yıllık bir ömrünün olduğunu, bunun 1000-1500 yılının Muhammed sonrasında yaşanacak miktarı oluşturduğunu ifade eden sözlerine ek olarak, Said Nursi'nin "Ümmetimden bir taife Allah’ın emri gelinceye kadar (yani kıyametin kopmasına kadar) hak üzerinde galip olacaktır." hadisinden ebced yoluyla elde ettiği çıkarımlara göre ahir zaman idi ve insanlık bu dönemin en büyük fitnesi ve insanlığa en büyük tehdit olan imansızlık tehlikesi ile karşı karşıya bulunmaktaydı. Bu sebeple O'na göre bu dönemde en büyük hizmet iman kurtarma hizmeti, ve bu görevi hakkıyla yapan Risale-i nur Ahir zamanın büyük Mehdiliğini temsil etmekteydi. Ancak risale-i nur "iman ve Kur'an hizmeti" adını verdiği bu görevin ilk ve en önemli basamaklarını yerine getirmekte, kendisinden sonra gelecek bir başka kişiye zemin ve program hazırlamaktadır. Geriye kalan ve "Mehdi'nin altın çağı" olduğuna inanılan dönem ileride gelecek, 30-40 yıl devam edecek olan bu dönemden sonra dinsizlik tekrar hâkim olacak ve kıyamet 1530-1540 h. yıllarında dinsizlerin başına kopacaktır.
| --- | --- |
 Fehmi İlkay Çeçen Gizli tutulan 18. Lem'a içeriği ile ilgili konuşuyor. İlkay Çeçen'e göre Said Nursi 18. Lem'ada Gulat-ı Şia'nın iddia ve inançlarını paylaşmaktadır.
Said Nursi, kendisinin skolastik bir medrese hocası gibi değerlendirilmemesini, bu eserlerin arş-ı âzamdan indirilerek kendisine yazdırılan ve Mehdiliği temsil eden Kur'an hakikatleri olduğunu, kendisinin sadece bir aracı ve elçi (nur elçisi) olduğunu ifade eder. Öyle ki Kur'an'ın yanında celcelutiye, mektûbât(İmam Rabbani), gibi asırlar önce yazılmış eserler ima ve işaretler yoluyla muhtelif yerlerde Risale-i nur'a işaret eder, mücadelesini destekler, Risale-i Nur'un mahrem ve izni ilahî tarafından uygun görülmeyen kısımları yazdırılmaz ya da ilgili bölüm atlanılarak izin verilen kısımlar yazdırılmaya devam eder. Kendisinin mücadele alanı ise başta insanın sonsuz azap çekmesini gerektiren imansızlığın yanında imansızlığın en büyük kaynağı olarak gördüğü ve ahir zaman'ın büyük Deccal'ı olarak adlandırdığı bolşeviklik ve İslam Deccal'ı veya Süfyan olarak nitelendirdiği Mustafa Kemal'den ve Cumhuriyet devrimlerinden başkası değildir. Cumhuriyete taraf olmakla birlikte, şeriatı yürürlükten kaldıran laikliğe şiddetle karşıdır ve şapka giyilmesini de küfür işareti olarak görür. Çünkü O'na göre şeriat adalet-i mahza ve fazilettir.
Külliyattaki kitaplar

Sözler
Mektûbat
Lem'alar
Şualar
Barla Lahikası
Kastamonu Lahikası
Emirdağ Lahikası
İşaratü-l İ'caz
Mesnevi-i Nuriye
Sikke-i Tasdik-i Gaybi
Asa-yı Musa
Tarihçe-i Hayat
İman ve Küfür Muvazeneleri
Muhakemat
Zülfikar Mecmuası
Tılsımlar Mecmuası
Siracü'n-Nur
Nur Çeşmesi
Lemeat
Müdafaalar
Rumuzat-ı Semaniye
Rehberler
Fihrist Risalesi
Âsâr-ı Bedîiyye
İctimâî Reçeteler (I-II)
İçtimaî Dersler
Yunus ve Balık, İslam minyatürü. Yunus kitabında, Akdeniz'de gemiden atılıp balık tarafından yutulan ve Dicle'nin kenarında, Ninova'da karaya fırlatılan Midraşik Yunus anlatısı Kur'an'da da tekrarlanır.
Şiraz'da çarşaflı kadınlar, Said Nursi'ye göre köylü kadınlardan farklı olarak şehirli kadınların yüz ve elleri de Kur'an'ın örtünme emri kapsamındadır.
Muhammed bölünen Ay'ı işaret ederken, 16. yy, Kur'an'da muallakat şairlerinden İmruʾu’l-Kays'ın şiirinde de kullanılan "Kıyamet yaklaştı ve ay yarıldı" ifadesi ve bağlantılı rivayetler Muhammed'in bir işaretiyle ayın gökyüzünde ikiye ayrılıp tekrar birleşerek en büyük mucizelerinden birisini gösterdiği inancının müslümanlar arasında yerleşmesine yol açmıştır. Said Nursi Ayın ikiye parçalandığını söyler, ama rivayetlerde geçmesine rağmen parçaların yeryüzüne indiği kısmını reddeder.
Yukarınarlı, Vezirköprü

| Yukarınarlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Yukarınarlı'dan bir görüntü
Koordinatlar: 41°12′N 35°18′E﻿ / ﻿41.2°K 35.3°D﻿ / 41.2; 35.3
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Vezirköprü
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2007): 1.216
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0362
Posta kodu: 55900
Resmî site 
Yukarınarlı, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Oğuz/Türkmen oymaklarının listeleri: Bu listelerdeki isimler Türkmen oymaklarının serüvenini daha iyi anlamak için gereklidir. Kayseri bölgesindeki Türkmen oymaklarını anlayabilmek için başta Kahramanmaraş, Sivas, Yozgat ve Adana olmak üzere civar illerin kayıtlarına bakmak, hatta Doğu Anadolu, İran ve Azerbaycan Türkmenleri ile Hazar ötesi Türkmenleri hakkında da bilgi sahibi olmak şarttır. Türkmen oymaklarının isimleri insanı şaşırtan bir şekilde birçok yerleşim yerinde karşımıza defalarca çıkmaktadır. Bu da göstermektedir ki, yurdumuzun doğusundan batısına, kuzeyinden güneyine uzanan her bölgede Türkmen oymaklarından parçalar yerleşik hayata geçmekte ve hatta Irak, İran, Azerbaycan, Afganistan, Balkanlar ve Türkmenistan'a kadar büyük bir coğrafyada Türkmen topluluklarının birbirleriyle akraba olduğu gerçeği önümüze çıkmaktadır. Kayseri yöresi Yörük-Türkmenlerin listesinde bulduğunuz ve ilgilendiğiniz bir obayı bu listelerden takip ederek yurdumuzun nerelerine yerleştiklerini ve hatta şu an Türkiye dışındaki bazı ülkelerde aynı obaların parçalarının bulunduğunu görebilirsiniz.
Bundan 140-150 yıl öncelerde göçebe olarak yaşayan ve “Narlıoğulları” denilen 7-8 hanelik bir aile bu bölgeye yerleşerek burayı yurt edinmiş ve mahallenin adı “Narlı“ olarak kalmıştır. 
Bu sülale büyüyerek mahallenin temelini oluşturmuştur.
Ayrıca Kurtuluş Savaşı sırasında Rum çetelerinin saldırılarına karşı “Narlıoğlu Abdullah“ denilen kişinin önderliğinde kurulan yerel milis gücü mahallesini savunmuştur.
Coğrafya

Samsun iline 129 km, Vezirköprü ilçesine 19 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Nüfus |
| --- | --- |
2020: 799
2019: 792
2018: 810
2017: 827
2016: 859
2015: 871
2014: 878
2013: 932
2007: 1216
2000: 1044
1997: 1033
| g t Vezirköprü mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Abdulgani  Atatürk  Bahçelievler  Çanaklı  Çayırbaşı  Cumhuriyet  Değirmenbaşı  Fazıl Ahmet Paşa  Göl Yeni  Hıdırlık  Kuruçay  Mehmet Paşa  Nalbantlı  Ortacami  Tabakhane  Taşkale  Tikenli  Yenimahalle  Yeşilada  Özesentepe  Özkuruçay 
Kırsal Mahalleler:  Adatepe  Ağcaalan  Ağcayazı  Ahmetbaba  Akören  Alanköy  Alanbaşı  Alancık  Alanşeyhi  Altınkaya  Arıca  Avdan  Aydınlı  Aydoğdu  Ayvalı  Bahçekonak  Bahçesaray  Bakla  Başalan  Başfakı  Bayramköy  Bektaş  Belalan  Beşpınar  Boğaköy  Boğazkoru  Boruk  Burhaniye  Büyükkale  Cebeli  Çakırtaş  Çalköy  Çalman  Çaltı  Çamlıca  Çamlıdere  Çamlıkonak  Çekalan  Çekmeden  Çeltek  Çorakdere  Darıçay  Darıçayalanı  Devalan  Doyran  Duruçay  Elaldı  Elbeyi  Elmalı  Esen  Esentepe  Esenyurt  Göl  Göllüalan  Gömlekhisar  Güder  Güldere  Habipfakı  Hacılı  Halilbaba  Halkahavlı  Hayranlı  İmircik  İncesu  İnkaya  Kabalı  Kadıçayırı  Kadıoğlu  Kapaklı  Kapaklıeşme  Kaplancık  Karabük  Karacaören  Karadoruk  Karaköy  Karanar  Karapınar  Karkucak  Karlı  Kavakpınarı  Kılıçgüney  Kıranalan  Kıratbükü  Kırma  Kızılcakoru  Kızılcaören  Kızılkese  Kocakaya  Kovalı  Köprübaşı  Kumral  Kuşçular  Kuyaş  Kuyumcu  Küçükkale  Kületek  Mahmatlı  Melikli  Meşeli  Mezraa  Narlısaray  Ortaköy  Oruç  Ovacık  Oymaağaç  Öğürlü  Örencik  Özgüney  Özyörük  Paşaköy  Pazarcı  Samukalan  Samur  Saraycık  Saraylı  Sarıalan  Sarıdibek  Sarıyar  Sırbaşmak  Sofular  Soğucak  Susuz  Şentepe  Tahtaköprü  Taşlıyük  Tatarkale  Teberük  Tekkekıranı  Tepeören  Türkmen  Yağcı  Yağınözü  Yarbaşı  Yeniçelik  Yenidüzce  Yeşiltepe  Yolpınar  Yukarınarlı  Yurtdağı  Yürükçal 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Değirmenözü, Manavgat

| Değirmenözü |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya'nın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 37°24′N 31°12′E﻿ / ﻿37.4°K 31.2°D﻿ / 37.4; 31.2
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Manavgat
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 249
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07600
Resmî site 
Değirmenözü, Antalya ilinin Manavgat ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Köyün Yerleşim tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte,
Adını, Dere kenarlarına buğday, mısır unu vs. öğütmek için kurulmuş su değirmenlerinden almaktadır. Köyde keşfedilmemiş 3 mağara, kaya mezarları yanı sıra St Paul yolu (St Paul trail) ve kanyonlar bulunmaktadır.
Köyün bir de Demirci Mehmet Efe hikâyesi vardır.
Demirci Mehmet Efe Değirmenözü'nde zulümler yapmış bazı insanları asmış bazı köyleri ise yakmıştır. Demirci Mehmet Efe Değirmenözü köyü imamının evine yerleşir köylülere kötü davranmaya başlayınca köylüler yavaş yavaş dağılırlar, bir kısmı dağlara çıkarlar, bir kısmı başka yerlere gitmeye başlarlar. Beydili Aşiretinden Kosat Efe, tüm bölgeyi idare altına almış herkesi sindirmişti. Bu Kosat Efe'yi yok etmek isteyen Demirci Efe, onları mücadeleye çekmek ve Değirmenözü köylülerine ders vermek için bütün köyü yakar ve köyden çıkar. Bir güz mevsiminde meydana gelen bu olayda köyün tüm hasadı evleri ile beraber yanmış, köylüler açlık ve sefalet içinde o yılı geçirmişler. Köyde o yıllardan beri hala ayakta kalan binalar bulunmaktadır.
Coğrafya

Antalya il merkezine 120 km, Manavgat ilçesine 90 km, Serik ilçesine 76 km, uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 249
2022: 255
2021: 254
2020: 260
2019: 260
2018: 274
2017: 279
2016: 290
2015: 299
2014: 312
2013: 328
2012: 322
2011: 327
2010: 363
2009: 384
2008: 425
2007: 467
2000: 604
1990: 518
1985: 501
İkramiye, Sapanca

| İkramiye |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Sakarya
Koordinatlar: 40°36′58″N 30°16′09″E﻿ / ﻿40.61611°K 30.26917°D﻿ / 40.61611; 30.26917
Ülke:  Türkiye
İl: Sakarya
İlçe: Sapanca
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 142
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0264
İl plaka kodu: 54
Posta kodu: 54600
İkramiye (Lazca: Orç'i), Sakarya ilinin Sapanca ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Sakarya il merkezine 30 km, Sapanca ilçesine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 103
2007: 250
2000: 87    
1997: 87
Gökçepınar, Serik

| Gökçepınar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya'nın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 37°06′N 31°06′E﻿ / ﻿37.1°K 31.1°D﻿ / 37.1; 31.1
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Serik
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 314
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07500
Resmî site 
Gökçepınar, Antalya ilinin Serik ilçesine bağlı bir mahalledir.