stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Otto Skorzeny
Savaş sonrası > Hapisten Kaçışı

Skorzeny, Darmstadt'taki bir gözaltı kampında, Nazilerden arındırma mahkemesinin kararını beklerken gözaltına alındı. 27 Temmuz 1948 tarihinde kampa girdi ve yasal bir duruşma için Nürnberg'e götürülmek üzere Skorzeny'i almaya geldiğini iddia eden ABD Askeri Polis üniforması giymiş üç eski SS subayının yardımı ile kamptan kaçtı. Skorzeny daha sonra ABD yetkililerinin kaçmasına yardım ettiğini ve üniformaları sağladığını ileri sürmüştür.
Skorzeny yaklaşık 18 ay boyunca Hjalmar Schacht'ın (Hitler'in eski maliye bakanı) yeğeni Ilhse Lüthje tarafından kiralanan Bavyera'da bir çiftlikte saklandı. Bu süre zarfında Reinhard Gehlen ve Hartmann Lauterbacher (Hitler Gençliği eski başkan yardımcısı) ile temas halinde oldu. Skorzeny, 13 Şubat 1950 tarihinde Paris'teki Champs-Elysées'te bir kafede fotoğraflandı. Ertesi gün Fransız basınında çıkan fotoğraf, Salzburg'a taşınmasına neden oldu. Burada   Alman gazileri ile bir araya geldiği ve o günlerde Ilhse Lüthje ile evlenmek için aynı zamanda karısına boşanma davası açtı.
Kısa bir süre sonra, İspanyol hükûmeti tarafından verilen bir Nansen pasaportu (uluslararası vatansız mültecilere Milletler Cemiyeti tarafından verilen kimlik kartı) yardımı ile Madrid'e taşındı. Orada küçük bir mühendislik işi kurdu. Nisan 1950 tarihinde Fransız gazetesi Le Figaro'nun Skorzeny'nin anılarını yayımlaması sonucu 1.500 komünistin derginin genel merkezinin önünde ayaklanmasına neden oldu.
Savaş sonrası > Askeri danışman

Skorzeny, eski General Reinhard Gehlen tarafından 1953'te Mısır'a gönderildi. Skorzeny, Mısır ordusunu eğitmek için eski SS ve Wehrmacht subaylarından oluşan bir personel topladı. Bu subaylar arasında, SS Generali Wilhelm Farmbacher, Panzer Generali Oskar Munzel, Polonya'da Yahudi İşleri Gestapo Bölümü başkanı Leopold Gleim ve Joachim Daemling'de Skorzeny'ye katıldı. Skorzeny, Mısır Ordusunun eğitimine ek olarak Süveyş Kanalı bölgesinde konuşlanmış İngiliz birliklerine karşı muhtemel saldırı için komando taktikleri vererek Arap gönüllüleri eğitti. Birkaç Filistinli mülteci de komando eğitimi aldı ve Skorzeny 1953-1954'te Gazze Şeridi üzerinden İsrail'e akınlarını planladı. Bu Filistinlilerden biri de Yaser Arafat'tı.
Bu görevden sonra Mısır Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır'a bir danışman olarak hizmet etmeye devam etti.
Bazı yazarlara göre, İspanya ve Arjantin arasında seyahat etti ve burada Başkan Juan Perón'a danışman olarak ve Eva Perón'un koruması olarak görev yaptı ve "Dördüncü Reich"ın Latin Amerika merkezli olması için bir tutkuyla çalıştı.
Savaş sonrası > Mossad'dan işe alımı iddiası

İsrail güvenlik ve istihbarat dergisi Matara 1989'da, Skorzeny'nin 1963'te Mossad tarafından İsrail'e karşı kullanılacak roketler geliştirmek için Mısır kaynaklı bir proje üzerinde çalışan Alman bilim adamları hakkında bilgi almak için işe alındığını iddia eden bir makale yayınladı. İsrail'in önde gelen gazetesi Yedioth Ahronot, Matara'nın hikâyesi hakkında haber yaparken, hikâyeyi kendi üst düzey Mossad kaynağından doğruladığını söyledi. Eski Mossad başkanı Isser Harel, eski Nazilerin Arap ülkeleri hakkında istihbarat sağlamak için işe alındığı hikâyesini doğruladı.
Ian Black ve Benny Morris 1991'de Skorzeny'nin kimin için çalıştığını bilmiyor olabileceğini yazdılar, ancak 2010'da Tom Segev, Simon Wiesenthal'ın biyografisinde Skorzeny'nin ancak Wiesenthal'in onu aranan savaş suçluları listesinden çıkarması halinde yardım teklif ettiğini yayınladı. Wiesenthal reddetti, ancak Skorzeny sonunda yine de yardım etmeyi kabul etti. Segev, ana kaynağı olarak, Skorzeny'nin işe alınmasında ana rolü Segev'in atfettiği kıdemli Mossad ajanı Rafi Meidan'ı verdi.
Hikâyenin diğer ayrıntıları 2016'da Yossi Melman ve Dan Raviv tarafından yayınlandı. Aldıkları bilgilere göre, bir Mossad ekibi Skorzeny'yi öldürmek için bir plan geliştirmeye başlamıştı, ancak şef Isser Harel onun yerine onu işe almaya karar verdi, içeride bir adam olarak, Mısır'a askeri yardım sağlayan Nazileri hedef alma yeteneklerini büyük ölçüde artıracaktı. İddiaya göre 1962'de Avraham Ahituv ve Rafi Eitan ile çalışarak Mossad için işe alındı ve operasyonlar yürüttü.
Diğer isimsiz kaynaklar Skorzeny'nin Mossad'ın suikasta uğramasını beklediği İspanya'daki evini ziyaret etmesinden sonra işe alındığını iddia etti. Mossad'ın İsrail'deki tesislerinde eğitim ve öğretim gördükten sonra, Mossad için söylentiye göre Mısır hükûmeti için çalışan Alman roket bilimcisi Heinz Krug'a suikast düzenlemek ve Mısır askeri roket sahası Fabrika 333'te beş Mısırlıyı öldüren bir mektup bombası göndermek vardı. Ayrıca Mısır için çalışan Alman bilim adamlarının isimlerini ve adreslerini ve Mısır'a askeri donanım sağlayan Avrupalı paravan şirketlerinin isimlerini de verdiği iddia ediliyor.
Doğrulanmış hiçbir kaynak, Skorzeny'nin İsrail ile çalışma nedenlerini açıklayamaz, ancak macera ve entrikalara can vermiş ve Mossad'ın suikastinden korkmuş olabilir. 22 Ocak 2018'de Der Spiegel'de yayınlanan bir makale, Mossad patronu Isser Harel'in cinayet emrini verdiğini belirterek, Skorzeny'nin Krug'un ölümüyle ilgisi olduğuna dair şüpheleri artırdı.
Savaş sonrası > Diğer faaliyetleri

Otto Skorzeny Francisco Franco’un isteği üzerine İspanya'da yaşamına devam etti. Diğer binlerce eski Nazi gibi, Skorzeny de 1952'de bir Batı Alman hükümeti tahkim kurulu tarafından gıyaben entnazifiziert (denazifiye edilmiş) ilan edildi, bu da artık İspanya'dan diğer Batı ülkelerine vatansız kişiler için özel bir Nansen pasaportuyla seyahat edebileceği anlamına geliyordu. 1957 ve 1958'de İrlanda'yı ziyaret etti. 1958'in sonlarında Avusturya pasaportu almaya hak kazandı. 1959-1969 yılları arasında zamanının bir bölümünü İrlanda'da Kildare ilçesinde satın aldığı 165 dönümlük çiftlik olan Martinstown House'da geçirdi. Skorzeny'in ülkeye sebepsiz yere girişi reddedilemese de, İrlanda hükümeti tarafından oturma vizesi reddedildi ve kalış süresini bir seferde altı hafta ile sınırlamak zorunda kaldı ve İrlanda Askeri İstihbarat Müdürlüğü (G2) tarafından izlendi. 1963'ten sonra ülkeyi nadiren ziyaret etti ve 1971'de Martinstown House'u sattı. 1.93 cm uzunluğunda ve 110 kg ağırlığında, yüzündeki yara izi ile birlikte kolayca tanınabilir biri olarak, İngiliz ve İrlanda basını arasında neden İrlanda'da olduğu konusunda spekülasyonlara neden oldu. Bir Kildare sakini, Skorzeny'i "özellikle arkadaş canlısı olmayan ve yerel halkla gerçekten kaynaşmayan biri" olarak tarif etti. Skorzeny ayrıca Mallorca'da da mülk sahibiydi.
1960'larda Skorzeny, "üniformalı birlikler tarafından yürütülen paramiliter operasyonlar ve sivil ajanlar tarafından yürütülen siyasi savaş arasındaki havzayı sıkıştıracak bir stratejik saldırı personelinin uluslararası direktörlüğü" olarak tasarladığı Paladin Grubu'nu kurdu. Merkezi Alicante, İspanya yakınlarında bulunan Paladin Group gerillaların silahlandırılması ve eğitimi konusunda uzmanlaştı. Bazı ajanları, İspanya İçişleri Bakanlığı tarafından terörist grup ETA'ya karşı gizli bir savaş yürütmek için işe alındı.
Skorzeny 1966 yılında kurulmuş olan İspanyol neo-Nazi grup CEDADE'nin liderliğini yaptı ve bu gruba bir danışman olarak hareket etmesinden dolayı bu örgütün kurucu babalarından biri olarak sayılır.
Skorzeny'nin, Robert Steinbacher ve Otto Steinbauer adı altında Nazi fonları veya (bazı kaynaklara göre) Avusturya istihbaratı tarafından desteklenen Die Spinne (Örümcek) adlı gizli bir örgüt kurduğu, 600 kadar eski SS askerinin Almanya'dan İspanya'ya, Arjantin'e ve oradan diğer ülkelere kaçmasına yardım etti.
Yıllar içinde, Skorzeny, Gehlen ve onların işbirlikçi ağları, sözde Avrupa ve Latin Amerika'da muazzam bir etki kazandılar.
Özel hayatı

1934'te Skorzeny, Margareta Gretl Schreiber ile evlendi ve 1937'de çocukları olmadan boşandılar.
1939'da Emmi Linhart ile evlendi ve 1940'ta Waltraut isiminde bir kızı oldu. 1953'te boşandılar.
1954'te Madrid'de Ilse Lüthje ile evlendi ve ölümüne kadar Lüthje ile birlikte yaşadı.
Ölümü

1970 yılında, Otto Skorzeny'nin omurgasında kanserli iki tümör keşfedildi. İki tümör Hamburg'da bir hastanede  yapılan ameliyat ile çıkarıldı ancak yapılan ameliyattan sonra belden aşağısı felç kaldı. Skorzeny yeniden yürüyebilmek için bir fizyoterapist ile her gün uzun saatler geçirdi ve altı ay içinde tekrar ayağa kalktı. Otto Skorzeny sonunda, 5 Temmuz 1975 tarihinde, Madrid'te akciğer kanserinden öldü. Öldüğünde 67 yaşındaydı. Skorzeny hayatı boyunca Nazizmi hiç kınamadı.
7 Ağustos 1975 tarihinde Madrid'de Katolik cenaze töreni yapıldı fakat cesedi yakıldı ve külleri daha sonra Viyana'ya getirilerek Döblinger Friedhof'ta Skorzeny aile mezarlığında toprağa verildi. Cenaze töreninde "eski yoldaşları" kendisini Hitler selamı ile selamladı ve ayrıca Hitler'in en sevdiği şarkılardan bazılarını söylediler. Aynı zamanda cenazesine katılan eski Mossad ajanlarının verdiği bilgiye göre, cenazesine "tek-kol Nazi selamı vermekte tereddüt etmeyen düzinelerce Alman askeri gazisi ve eşleri katılmıştır".
Skorzeny (ortada) Mussolini ile birlikte, 12 Eylül 1943
Skorzeny (soldan 2.), 3 Ekim 1943
Otto Skorzeny (solda), Adrian von Fölkersam (ortada), Budapeşte'de, 16 Ekim 1944
Skorzeny Brandenburg'da 600. SS Paraşüt Taburu'nu ziyaret ederken, Şubat 1945
Skorzeny, Nürnberg duruşmalarında tanık olarak bir hücrede beklerken, 24 Kasım 1945
Otto Skorzeny (solda) ve Juan Perón (ortada).
Çağdaş Çavuş

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Çağdaş Çavuş
Doğum tarihi:  5 Ocak 1983 (42 yaşında)
Doğum yeri:  Ankara, Türkiye
Teknik direktörlük kariyeri
| Yıllar |  Takım |   |   |
2009-2010:  Gölbaşı Belediyespor
2011-2012:  Bursa Nilüfer (asistan)
2012:  Hatayspor (asistan)
2012-2013:  Bursa Nilüfer (asistan)
2013:  Denizli Belediyespor (asistan)
2013:  Gaziosmanpaşa (asistan)
2013-2014:  Etimesgut Belediyespor (asistan)
2014-2015:  Hatayspor (asistan)
2015:  Mersin İdman Yurdu (asistan)
2016-2017:  Sivasspor (asistan)
2017:  Kayserispor (asistan)
2017:  Gençlerbirliği (asistan)
2018:  Alanyaspor (asistan)
2019:  Bursaspor (asistan)
2021:  Kasımpaşa (asistan)
2022-2023:  Alanya Kestelspor
2023-2024:  Kepez Belediyespor
2024:  Manisa FK
Çağdaş Çavuş (d. 5 Ocak 1983), Türk teknik direktör.
Bernardo Navagero

| Bernardo Navagero |
| --- | --- |
San Pancrazio kilisesinde kardinal-rahip
 
Diğer görevler: Verona Piskoposu, 1562-65
Kardinal yapan: 26 Şubat 1561
Doğum: 1507 Venedik, Venedik Cumhuriyeti
Ölüm: 13 Nisan 1565 Verona, Venedik Cumhuriyeti
Mezarı: Verona Katedrali
Mezhep: Katolik Kilisesi
Bernardo Navagero (Venedik 1507 - 13 Nisan 1565 Verona) Venedik büyükelçisi ve Roma Katolik Kilisesi'nin kardinaliydi. Kanuni Sultan Süleyman döneminde İstanbul'da Venedik Büyükelçisi olarak görev yapmıştır. Çalıştığı süre boyunca Kanuni ile birkaç defa görüşmüş ve Osmanlı hakkında Venedik Cumhuriyetine sürekli mektup yazarak bilgi sağlamıştır.[kaynak belirtilmeli]
Sabit İnce

| Sabit İnce |
| --- | --- |
Doğum: Sabit İnce 27 Ağustos 1954(1954-08-27) Nevşehir
Meslek: Bestekâr, Yazar
Milliyet: Türk
Dönem: Cumhuriyet dönemi
Evlilik: Evli
Çocuklar: 3

Sabit İnce (27 Ağustos 1954, Nevşehir), "Garip" mahlasını kullanan Türk yazar ve bestekâr.
Hayatı

Sabit İnce, 1954'te Nevşehir'de doğmuş, hayatını edebiyata adamış bir şair, bestekâr ve yazardır. Özellikle Anadolu'nun yöresel müzik ve şiir geleneğini yaşatan bir isim olarak bilinir. Marmara Üniversitesi İktisadi ve Ticari Bilimler Fakültesinden mezun olan İnce, çeşitli kamu kurumlarında görev yaptıktan sonra gazetecilik yapmaya başlamıştır. Zavallı Baba gibi önemli âşıklardan dersler almış ve bu geleneği yaşatmıştır. Şiirlerinde sevgi, toplum, adalet gibi evrensel temalara yer vermiştir. Şiirlerinin yanı sıra türküleri ve yazılarıyla da edebiyat dünyasına önemli katkılar sağlamıştır. Birçok dergi ve gazetede yazıları yayımlanmış, antolojilerde yer almıştır. Anadolu İlim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Birliği gibi kurumlar kurarak edebiyatın yaygınlaşmasına katkıda bulunmuştur.
Eserleri

Aşkın Ateşi
Aynı Rüzgarla Savrulduk
Sırlı Söz Suskun Satırlar
Nereo Rocco

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Nereo Rocco
Doğum tarihi:  20 Aralık 1912(1912-12-20)
Doğum yeri:  Trieste, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Ölüm tarihi:  20 Şubat 1979 (66 yaşında)
Ölüm yeri:  Trieste, İtalya
Mevkii:  Orta Saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1929-1937 |  Triestina |   |   |
| 1937-1940 |  Napoli |   |   |
| 1940-1942 |  Padova |   |   |
| Toplam |   |  0 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 1934 |   İtalya |  1 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
1947-1950:  Triestina
1950-1953:  Treviso
1953-1954:  Triestina
1954-1961:  Padova
1961-1963:  Milan
1963-1967:  Torino
1967-1973:  Milan
1974-1975:  Fiorentina
1977:  Milan
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Nereo Rocco (d. 20 Mayıs 1912, Trieste - ö. 20 Şubat 1979, Trieste) İtalyan eski futbolcu ve teknik direktör.
Kariyeri

Milan'ın başındayken kazandığı başarılarla adını duyurmuştur. Bu takımla 2 Şampiyon Kulüpler Kupası, 2 UEFA Kupa Galipleri Kupası, 2 Serie A şampiyonluğu, 3 Coppa Italia bir de Kıtalararası Kupa kazanmıştır. Bir dönem dünya futboluna damga vuran Catenaccio taktiğinin mucidi sayılır.
Ayrıca doğduğu ve öldüğü şehir olan Trieste'nin takımı olan takımı olan, aynı zamanda futbola ve teknik direktörlüğe başladığı Triestina kulübünün stadına ismi verilmiştir. Takımın stadının ismi Stadio Nereo Rocco'dur.
Başarıları > Teknik Direktör

Serie B: 1954-55
Serie A Üçüncülüğü: 1957-58
Şampiyon Kulüpler Kupası: 1962-63, 1968-69
UEFA Kupa Galipleri Kupası: 1967-68, 1972-73
Kıtalararası Kupa: 1969
Serie A: 1961-62, 1967-68
Coppa Italia: 1971-72, 1972-73, 1976-77
Coppa Italia: 1974-75
Makbule Dıblan

| Makbule Dıblan |
| --- | --- |
Doğum: 1913 Adana
Ölüm: 25 Ağustos 1970 (56-57 yaşlarında) Ankara
Ölüm sebebi: Trafik kazası
Defin yeri: Cebeci Asri Mezarlığı
Milliyet: Türk
Eğitim: İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi
Meslek: Tıp doktoru, siyasetçi

Makbule Dıblan (1913, Adana - 25 Ağustos 1970, Ankara), Türk siyasetçidir.
İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi mezunudur. İç Hastalıkları Mütehassısıdır. Aydın Vatanseverler Derneği Başkanlığı, Haydarpaşa Numune Hastanesi Tabîpliği, Rize Devlet Hastanesi Dâhiliye Mütehassıslığı ve Verem Dispanseri Başhekimliği, Türk Kadınları Birliği ve Ulusal Verem Savaş Derneği Kurucu Üyeliği, Serbest Hekimlik, TBMM VIII. Dönem Seyhan Milletvekilliği yapmıştır.
Ankara'da düzenlenen Ulusal Verem Savaş Derneği İdare Heyeti toplantısına giderken geçirdiği bir trafik kazası sonucunda 23 Ağustos 1970'te 57 yaşında hayatını kaybetti. Cenazesi 27 Ağustos günü Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedildi.
Babası 1922 yılında Adana belediye başkanlığı görevinde bulunan Dıblanzade Mehmet Fuat Bey'dir. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği eski başkanlarından Sezai Dıblan'ın ablasıdır.
Hayatı

Dıblan Adana'da Arap Alevi kökenli bir ailede dünyaya gelmiştir.
Ölümüne Cim Bom

Ölümüne Cim Bom, Türk şarkıcı İbrahim Erkal'ın 30 Mayıs 1994 tarihinde fanatik taraftarı olduğu Galatasaray için yaptığı sekiz şarkıdan oluşan bir albümdür. Albümdeki şarkıların söz ve müzikleri İbrahim Erkal'a aittir. Tutku albümünü yayınladıktan bir yıl sonra Galatasaray albümünü yayınladı.
Parça listesi

| No>  | Başlık | Şarkı yazar(lar)ı | Müzik | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Hep Birden"   | İbrahim Erkal | İbrahim Erkal | 4:51 |
| 2. | "Aslanlar Geliyor"   | İbrahim Erkal | İbrahim Erkal | 3:36 |
| 3. | "Ölmeye Geldik"   | İbrahim Erkal | İbrahim Erkal | 4:50 |
| 4. | "Seninleyiz"   | İbrahim Erkal | İbrahim Erkal | 2:57 |
| 5. | "Hadi Ordan"   | İbrahim Erkal | İbrahim Erkal | 4:01 |
| 6. | "Ölümüne Cim Bom"   | İbrahim Erkal | İbrahim Erkal | 4:50 |
| 7. | "Seviyoruz Seni G.S."   | İbrahim Erkal | İbrahim Erkal | 3:49 |
| 8. | "Başka Yolu Yok"   | İbrahim Erkal | İbrahim Erkal | 4:15 |
Douglas C-47 Skytrain

| Douglas C-47 |
| --- | --- |
Duxford D-Day Show 2014'te bir C-47
Türü: Askerî nakliye uçağı
Ulusal köken:  ABD
Üretici: Douglas Aircraft Company
İlk uçuş: 23 Aralık 1941
Hizmete giriş: 1942
Durumu: Hizmette
Ana kullanıcı: Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri Kraliyet Hava Kuvvetleri Amerika Birleşik Devletleri Donanması Kanada Kraliyet Hava Kuvvetleri
Üretim sayısı: 10,174
Gelişimi: Douglas DC-3
Değişimleri: Douglas XCG-17 Douglas R4D-8 Douglas AC-47 Spooky Basler BT-67
Douglas C-47 Skytrain (Türkçe: Göktreni) Amerikan Douglas şirketi tarafından DC-3 uçağından geliştirilerek üretilen bir askerî nakliye uçağıdır. Aynı zamanda Dakota (Douglas Aircraft COmpany Transport Aircraft) adıyla da bilinir, II. Dünya Savaşı sırasında C-47'ler Müttefiklere savaşı kazandıran en önemli uçaklardan biridir. Müttefikler tarafından yaygın olarak kullanılmıştır ve savaş sırasında C-47, asker taşımacılığı, kargo, paraşütçü, planör çekme ve askerî kargo paraşütü atışı için kullanılmıştır. C-47'ler kolay üretilmesi aynı zamanda birçok görevde rahatlıkla kullanılabilmesi sayesinde yıllardır birçok ordunun bünyesinde kullanılmaktadır. ABD Ordusu için benzer bir rolü üstlenen daha büyük, çok daha ağır yük taşıma kapasitesine sahip Curtiss C-46 Commando'nun yaklaşık üç katı sayıda üretilmiştir.
C-47'ler 2.700 kg yük taşıyabilir, 28 asker, 14 adet sedye, bir adet jip veya top da C-47'nin taşıyabileceği yükler arasındadır.
C-47'lerin 22 farklı işlevi vardır. Bunların arasında ambulans, kargo, hava indirme en çok kullanılan işlevlerdir. Dakotalar dünyadaki her iklim şartında ve her kıtada uçmuşlardır. Aynı zamanda C-47'ler Vietnam ve Kore savaşlarında da görev almışlardır.
Tasarımı ve Geliştirilmesi

C-47, kargo kapısı, kaldırma tertibatı bağlantısı ve güçlendirilmiş zeminin yanı sıra planör çekme kelepçeleri için kısaltılmış kuyruk konisi ve kabin çatısında bir astrodom dahil olmak üzere çok sayıda modifikasyonla sivil DC-3'ten farklıydı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında birçok ülkenin silahlı kuvvetleri asker, kargo ve yaralıların taşınması için C-47 ve modifiye DC-3'leri kullanmıştır. ABD donanması tanımı R4D idi. Long Beach, Santa Monica, Kaliforniya ve Oklahoma City, Oklahoma'da 10.000'den fazla uçak üretildi. Mart 1943 ile Ağustos 1945 arasında Oklahoma City fabrikası 5.354 C-47 üretmiştir.
Özel C-53 Skytrooper asker nakliyesi Ekim 1941'de Douglas Aircraft'ın Santa Monica fabrikasında üretime başlamıştır. C-47'nin kargo kapısı, kaldırma tertibatı ve güçlendirilmiş zemini yoktu. C-47'nin daha çok yönlü olduğu tespit edildiğinden toplamda yalnızca 380 uçak üretilmiştir.
Tasarımı ve Geliştirilmesi > Süper DC-3 (R4D-8)

Çok sayıda DC-3 ve fazla C-47, 1940'larda Amerika Birleşik Devletleri'nde ticari kullanımdaydı. Douglas, bu uçakların sürekli kullanımını sınırlayacak Sivil Havacılık Düzenlemeleri uçuşa elverişlilik gerekliliklerinde önerilen değişikliklere yanıt olarak, kalkışı ve tek motor performansını iyileştirmek için 1940'ların sonlarında DC-3 dönüşümünü teklif etmişti. Bu yeni model, DC-3S veya "Süper DC-3", 39 inç (0,99 m) daha uzundu ve yeni uçaklarla rekabet edebilmek için artan hızda 30 yolcunun taşınmasına izin verilmişti. Ağırlık merkezinin geriye doğru kayması, daha büyük kuyruk yüzeylerine ve yeni dış, geriye doğru eğimli kanatlara yol açmıştı. Daha kısa, jet fırlatma tipi egzoz bacalarıyla birlikte daha güçlü motorlar takılmıştı. Bunlar 1.475 hp (1.100 kW) Wright R-1820 Cyclone'lardı ya da daha büyük motor kaportalarındaki 1.450 hp (1.081 kW) Pratt & Whitney R-2000 Twin Wasps'tı. Küçük değişiklikler arasında tekerlek yuvası kapıları, kısmen geri çekilebilir kuyruk tekerleği, gömme perçinler ve düşük sürtünmeli anten yer alıyordu. Bunların tümü, azami hızın 250 mph (400 km/h; 220 knot) artmasına katkıda bulunmuştu. Orijinal DC-3/C-47 konfigürasyonunun %75'inden fazlası değiştirildiğinden, değiştirilen tasarım neredeyse yeni bir uçaktı. İlk DC-3S ilk uçuşunu 23 Haziran 1949'da gerçekleştirmiştir.
Değişiklikler, önemli ölçüde iyileştirilmiş performansla yeni FAR 4B uçuşa elverişlilik gereksinimlerini tam olarak karşılamıştı. Ancak ticari operatörler DC-3S'ye çok az ilgi göstermişti ve ana hedefi olan küçük operatörler için çok pahalıydı; Capital Airlines'a yalnızca üçü satılmıştı. ABD Donanması ve ABD Deniz Piyadeleri, R4D uçaklarından 100'ünü Süper DC-3 standartlarına göre R4D-8 olarak değiştirmiştir ve daha sonra C-117D olarak yeniden tasarlamıştır.
Operasyonel Tarihi > İkinci Dünya Savaşı

C-47, birçok Müttefik harekâtının, özellikle de Guadalcanal'daki ve Yeni Gine ve Burma ormanlarındaki C-47 ve onun deniz versiyonu R4D'nin Müttefik birliklerinin hafif seyahat eden Japon Ordusunun hareketliliğine karşı koymuştur. C-47'ler, Belçika'daki Bastogne Muharebesi sırasında kuşatılmış Amerikan kuvvetlerine havadan malzeme taşımak için kullanılmıştır. Ancak askerî havacılıktaki muhtemelen en etkili rolü "The Hump"ı Hindistan'dan Çin'e uçurmaktı. "The Hump" ile uçarken kazanılan uzmanlık daha sonra Berlin Airlift'te kullanılmıştır; burada C-47, uçağın yerini Douglas C-54 Skymasters alana kadar önemli bir rol oynamıştır.
Avrupa'da, C-47 ve özel bir paraşütçü çeşidi olan C-53 Skytrooper, savaşın sonraki aşamalarında, özellikle planörleri çekmek ve paraşütçüleri getirmek için çok sayıda kullanılmıştır. Temmuz 1943'te Sicilya'nın işgali sırasında C-47'ler 4.381 Müttefik paraşütçüsünü getirmiştir. Haziran 1944'te Fransa'nın Normandiya Çıkarması olarak da bilinen D-Day'in ilk birkaç gününde 50.000'den fazla paraşütçü C-47'ler tarafından yere indirilmiştir. Pasifik Savaşı'nda, Pasifik Okyanusu'ndaki ada çıkarma şeritlerinin dikkatli kullanımıyla, Pasifik bölgesinde görev yapan askerleri Amerika Birleşik Devletleri'ne geri götürmek için C-47'ler kullanılmıştır.
Britanya ve İngiliz Milletler Topluluğu hizmetlerinde yaklaşık 2.000 C-47 (Ödünç Verme-Kiralama kapsamında alınan), muhtemelen Douglas Aircraft Company Nakliye Uçağının "DACoTA" kısaltmasından esinlenerek "Dakota" adını almıştır.
C-47 aynı zamanda Avrupa harekât alanında resmî olmayan "aptal kuş" takma adını da kazanmıştır. Diğer kaynaklar bu ismi, daha önce Gooney Bird olarak bilinen uzun kanatlı albatroslara ev sahipliği yapan Midway Adası'na inen ilk uçak olan DC-2'nin askerî versiyonu olan USMC R2D'ye atfediliyordu.
Operasyonel Tarihi > Savaş Sonrası Dönem

Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetlerinin Stratejik Hava Komutanlığı, C-47'leri 1946'dan 1967'ye kadar hizmette tutmuştur. ABD Hava Kuvvetlerinin 6. Özel Harekat Filosu, 2008'e kadar C-47'yi uçuruyordu.
Bağımsızlıktan önce tüm uçakları ve pilotları Hindistan Hava Kuvvetlerinin bir parçası olan hem Hindistan Hava Kuvvetleri hem de Pakistan Hava Kuvvetleri, I. Hindistan-Pakistan Savaşı'nda savaşan askerlerine malzeme taşımak için C-47'leri kullanmıştır.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra binlerce ihtiyaç fazlası C-47 sivil havayolu kullanımına dönüştürülmüştür, bazıları 2012'de faaliyette kalmıştır ve özel uçak olarak kullanılmıştır.
Operasyonel Tarihi > Vietnam Savaşı

Vietnam Savaşı'nda Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri tarafından çeşitli C-47 varyantları kullanılmıştır; bunlara bazen EC-47N, EC-47P veya EC-47Q olarak adlandırılan "elektrikli aptallar" olarak adlandırılan üç gelişmiş elektronik savaş varyasyonu da dahildir. Ayrıca HC-47'ler, 9. Özel Harekât Filosu tarafından Güney Vietnam ve Laos üzerinde psikolojik savaş operasyonları yürütmek için de kullanılmıştır. Miami Air International, Miami Uluslararası Havaalanı, ticari DC-3'leri / C-47'leri askerî kullanıma dönüştürmek için kullanılan bir USAF askerî deposuydu. Üçüncü dünya havayollarından satın alınan ticari uçaklar olarak gelmişlerdi ve tamamen sökülmüşlerdi, yeniden inşa edilmiş ve yenilenmişlerdir. Uzun menzilli yakıt tankları, yükseltilmiş aviyonikler ve silah montajları ile birlikte kurulmuştur. Çeşitli görevlerde Vietnam'da savaşa gitmek üzere birinci sınıf askerî uçaklar olarak ayrılmışlardır. EC-47'ler aynı zamanda Vietnam, Laos ve Kamboçya Hava Kuvvetleri tarafından da kullanılıyordu. AC-47 Spooky olarak adlandırılan ve genellikle "Sihirli ejderha Puff" lakaplı üç adet 7,62 mm'lik mini top kullanan bir gunship varyasyonu da konuşlandırılmıştır.