stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
II. Dünya Savaşı'nda Birleşik Krallık

Sekizinci Ordu imparatorluğun çeşitli bölgelerinden toplanan birliklerden oluşmaktaydı ve Doğu Çölü ile İtalya'da mücadele etti.
Birleşik Krallık'ın 1939 yılının eylül ayında Nazi Almanyası'na savaş ilan etmesi kraliyet kolonileri ve Hindistan'ı kapsasa da dominyonları otomatikman savaşa sokmadı. Avustralya, Kanada, Yeni Zelanda ve Güney Afrika kısa süre içerisinde savaş ilan etti; ama Serbest İrlanda Devleti savaş boyunca tarafsız kalmayı tercih etti. 1940 yılında Almanya'nın Fransa'yı işgal etmesinin ardından 1941 yılında Sovyetler Birliği savaşa girene dek Birleşik Krallık Nazi Almanyası'na karşı tek başına kaldı. Winston Churchill ABD'nin askeri yardımı için ABD başkanı Franklin D. Roosevelt'i ikna etmek üzere başarılı lobicilik çalışmaları yürüttü; ama Roosevelt henüz Kongre'den ülkenin savaşa sokulmasını istemeye hazır değildi. Ağustos 1941'de Roosevelt ve Churcill tüm halkların kendi yönetim biçimlerini seçmeye hakları olduğunu belirten Atlantik Bildirisi'ni imzaladı. Bu ifade Almanya tarafından işgal edilmiş olan Avrupa ülkelerini mi, yoksa Avrupa ülkeleri tarafından sömürgeleştirilen bölgeleri mi kast ettiği net olmadığından daha sonraları Britanya, ABD ve milliyetçi hareketler tarafından farklı biçimlerde yorumlandı.
Aralık 1941'de Japonya Britanya'ya bağlı Malaya'ya, Pearl Harbor'daki Amerikan deniz üssüne ve Hong Kong'a birbirinin hemen ardından gerçekleşen saldırılarda bulundu. Bunun sonucu olarak ABD'nin savaşa girmesini Churcill Britanya'nın zaferinin artık kaçınılmaz olduğu ve imparatorluğun geleceğinin güvence altına alındığı şeklinde yorumladı; ama Britanya'nın Japonya'ya karşı muharebelerde kısa sürede teslim olması emperyal bir güç olarak itibarını geri döndürülemez biçimde zedeledi. Bunlardan en zarar verici olanı geçmişte ele geçirilemez bir kale ve doğunun Cebelitarık'ı olarak nitelenmiş olan Singapur'un düşmesiydi. Britanya'nın tüm imparatorluğu koruyamayacağının fark edilmesi, Japon tehdidi altında olan Avustralya ve Yeni Zelanda'yı ABD'yle yakınlaştırmaya zorladı; bu yakınlaşma savaştan sonra, 1951'de imzalanan ANZUS Paktı'yla sonuçlandı.
İngiliz Somalilandı'nın İtalyanlarca işgali

İngiliz Somalilandı'nın İtalyanlarca işgali (3-19 Ağustos 1940), Faşist İtalya'nın İtalyan, Eritreli ve Somalili güçlerinin Somaliland Koruma Bölgesi'ne girip İngiliz, İngiliz Milletler Topluluğu ve sömürgeci garnizonunu mağlup ettiği Doğu Afrika cephesinin bir parçasıydı. Somalili düzensiz gruplar tarafından desteklenen kuvvetlere karşı, İtalya'nın zaferi hareketlilik ve hıza dayanıyordu.
Tug Argan Muharebesi'nde (11-15 Ağustos) İtalyan saldırıları topçu avantajına sahipti ve sayıca az olan savunucular, kalan müstahkem tepeler ele geçirilmeye açık hale gelene kadar yavaş yavaş yıprandı ve kanatlardan geride bırakıldı. Mirgo Geçidi'ne yönelik bir karşı saldırının başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından, yerel komutan Tümgeneral Reade Godwin-Austen'in durumu geri almak ve aynı zamanda bir kaçış yolunu açık tutmak için çok az adamı vardı ve ona  Berbera'ya doğru geri çekilme izni verildi.
İngilizler, 17 Ağustos'ta Barkasan'da artçı bir harekâta girişti ve hava karardıktan sonra geri çekildi. Doğaçlama tahliye beklenenden daha iyi gitti ve Nasiyeh'deki ikinci blokaj pozisyonuna gerek kalmadı. Yağmurlu hava İtalyan ilerleyişini yavaşlatmaya devam etti ve Berbera yakınlarındaki uçak pistinin hala garnizonda olduğu tespit edildiğinde, olası bir İtalyan ani hücumu iptal edildi. İngilizlerin yenilgisi tartışmalıydı ve komutan General Archibald Wavell, astları ve Başbakan Winston Churchill arasındaki ilişkilerde bir bozulmanın başlangıcıydı. Bu yenilgi Temmuz 1941'de Wavell'in yerini Claude Auchinleck'in almasıyla sonuçlandı.
Isı değiştirici

Gövde-Boru tipi ısı değiştiricinin şematik resmi
Isı değiştirici ya da eşanjör, bir akışkandan diğerine ısı transfer etmek için yapılmış bir alettir. Değiştiricide akışkanların birbirine değmemesi gereken durumda akışkanlar katı bir duvarla ayrılırlar ve bu şekilde akışkanlar asla karışmaz. Akışkanların direkt olarak temas ettiği tipler de vardır.
Isı değiştiricileri yaygın olarak, soğutma, iklimlendirme (klimatize etme), ısıtma, güç üretimi ve kimyasal proseslerde kullanılır. Yaygın bir ısı değiştirici örneği de otomobil radyatörüdür. Burada sıcak radyatörün bir yüzeyine temas eden motor soğutma suyu, diğer yüzeyine temas ederek geçen hava ile soğutulur.
Mark van Bommel

Mark Peter Gertruda Andreas van Bommel (d. 22 Nisan 1977, Maasbracht), Hollandalı eski futbolcu ve teknik direktör. Bert van Marwijk'in damadıdır.
25 Ocak 2011 tarihinde, İtalya'nın büyük kulüplerinden Milan'a transfer olmuştur. Ertesi sezon ise ülkesine dönerek PSV takımıyla anlaşmıştır. 20 Temmuz 2013'te PSV takımında futbolu jübilesini yaparak bırakmıştır.
Başarıları > Kulüp

UEFA Şampiyonlar Ligi: 2006
La Liga: 2006
Supercopa de España: 2005 2006
Eredivisie: 2000, 2001, 2003, 2005
KNVB Beker: 2005
Johan Cruijff Schaal: 2000, 2001, 2003, 2005
Yılın En İyi Hollandalı Futbolcusu: 2001, 2005
DFL-Ligapokal: 2007
Danzell Gravenberch

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Danzell Orlando Marcelino Gravenberch
Doğum tarihi:  13 Şubat 1994 (30 yaşında)
Doğum yeri:  Amsterdam, Hollanda
Boyu:  1,86 m (6 ft 1 in)
Mevkii:  Forvet
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Karmiotissa Polemidion FC
Numarası:  94
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2013-2014 |  Ajax |  0 |  (0) |
| 2013-2014 |  → Jong Ajax (kiralık) |  15 |  (1) |
| 2014 |  → NEC (kiralık) |  6 |  (0) |
| 2014-2015 |  FC Universitatea Cluj |  17 |  (1) |
| 2015-2016 |  FC Dordrecht |  28 |  (0) |
| 2016-2019 |  Reading |  2 |  (0) |
| 2017-2019 |  → KSV Roeselare (kiralık) |  30 |  (0) |
| 2019-2020 |  TOP Oss |  9 |  (0) |
| 2020 |  FC Dordrecht |  8 |  (2) |
| 2020-2021 |  Sparta Rotterdam |  20 |  (4) |
| 2021-2023 |  BV De Graafschap |  43 |  (8) |
| 2023- |  Karmiotissa Polemidion FC |  10 |  (1) |
| Toplam |   |  188 |  (17) |
Millî takım kariyeri
| 2010 |   Hollanda U-16 |  4 |  (0) |
| 2010-2011 |   Hollanda U-17 |  9 |  (1) |
| 2011-2012 |   Hollanda U-18 |  2 |  (0) |
| 2012-2013 |   Hollanda U-19 |  5 |  (0) |
| 2013- |   Surinam |  1 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: :24 Haziran 2023 itibarıyla 
Danzell Gravenberch (d. 13 Şubat 1994, Amsterdam), Surinamlı futbolcudur. A' Katigorias ekiplerinden Karmiotissa Polemidion FC'de oynamaktadır.
Atatürk Cumhuriyet Kulesi

| --- | --- |
Atatürk Cumhuriyet Kulesi, Ekim 2024.

Diğer ad(lar): Cumhuriyet Kulesi
Genel bilgiler
Tür: Kule
Konum: Ankara, Türkiye
Koordinatlar: 39°59′00″K 32°51′54″D﻿ / ﻿39.98333°K 32.86500°D﻿ / 39.98333; 32.86500
Temel atma: 18 Temmuz 2003
Başlama: 2003
Tamamlanma: 2024
Açılış: 18 Mart 2024
Sahip: Keçiören Belediyesi
Yükseklik: 197 metre (646 ft)
Teknik ayrıntılar
Yapı sistemi: Betonarme
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Ragıp Buluç
Diğer bilgiler
Restoran sayısı: 1
Otopark: 350 araç

Atatürk Cumhuriyet Kulesi, Türkiye'nin başkenti Ankara'da yer alan bir kuledir. Keçiören Belediyesi tarafından inşa edildi ve 18 Mart 2024'te açıldı.
Tarihçe

Cumhuriyet Kulesi'nin ilk ihalesi Keçiören Belediyesi tarafından 2002'de yapıldı. Kulenin temeli 18 Temmuz 2003'te atıldı. Başlangıçta kulenin Nisan 2004'te tamamlanması planlandı. 2005'te yüklenici firmanın sözleşmesi feshedildi. Mart 2006'da temel betonunun Keçiören Belediyesi tarafından döküleceği açıklandı. 2008'de Ankara Büyükşehir Belediyesi, kulenin imar planına aykırı olduğu iddiasıyla mahkemeye başvurdu. 13 Mayıs 2009'da kulenin ruhsatı Ankara 10. İdare Mahkemesi'nin kararıyla iptal edildi. Ağustos 2013'te Danıştay, kulenin yıkılmasına karar verdi. 25 Kasım 2017'de Keçiören'in beş farklı yerinde yapılan halk oylamasında katılımcıların %76'sı kulenin inşa edilmesi yönünde oy kullandı. 2018'de imar planında değişiklik yapıldı. 10 Nisan 2020'de yeniden yapım ihalesi düzenlendi. Kulenin açılışı 18 Mart 2024'te gerçekleştirildi.
Mimari

Betonarme olarak inşa edilen Atatürk Cumhuriyet Kulesi'nin yüksekliği 197 metredir.
Elton Acolatse

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Elton-Ofoi Acolatse
Doğum tarihi:  25 Temmuz 1995 (29 yaşında)
Doğum yeri:  Amsterdam, Hollanda
Boyu:  1,82 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Ashdod
Altyapı kariyeri
2003-2013:  Ajax
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2013-2016 |  Jong Ajax |  64 |  (6) |
| 2016-2017 |  Westerlo |  28 |  (6) |
| 2017-2018 |  Club Brugge |  0 |  (0) |
| 2017-2018 |  → Sint-Truiden (kiralık) |  14 |  (1) |
| 2018-2020 |  Sint-Truiden |  59 |  (2) |
| 2020 |  → Hapoel Be'er Şeva (kiralık) |  10 |  (0) |
| 2020-2022 |  Hapoel Be'er Şeva |  28 |  (1) |
| 2021-2022 |  → Bursaspor (kiralık) |  16 |  (0) |
| 2023– |  Ashdod |  0 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2011-2012 |   Hollanda U-17 |  13 |  (1) |
| 2013-2014 |   Hollanda U-19 |  7 |  (1) |
| 2014-2015 |   Hollanda U-20 |  1 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 21 Haziran 2022 
Elton Acolatse (d. 25 Temmuz 1995, Amsterdam), Ashdod takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Hollandalı futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2013 yılında Jong Ajax kulübünde başladı.
Azerbaycan müziği

Azerbaycan folklör ekibi
Azerbaycanlı müzisyenler
Azerbaycan müziği, (Azerice: Azərbaycan musiqisi) Azerbaycan halkının müzik kültürüdür. Bir yandan Azerbaycan müziği, 20. yüzyılın başlarına kadar sözlü nitelikte olup halkın günlük yaşam yaratıcı faaliyetlerinden köklenmekte, diğer yandan profesyonel sanat özellikleri kazanmaktaydı, özellikle muğam ve aşıkların yaratıcılığında belirginleşmektedir.
Azerbaycan müziği hakkında ilk bilgiler, arkeolojik kazılar sırasında elde edilen bir dizi eserlerden - Gobustan (M.Ö. XVIII-III binyıllar) ve Gemikaya (M.Ö. III-I binyıllar) kaya resimlerinden alınmıştır. "Kitabi-Dede Korkut"ta (VII yüzyıl), Nizâmî-i Gencevî'nin ve Muhammed Fuzûlî'nin eserlerinde Orta Çağ'ın müzik hayatı, müzik türleri ve müzik aletleri hakkında zengin bilgiler verilmiştir. Azerbaycan'ın ünlü alimleri olan Safiyeddin Urmevi (XIII. yüzyıl), Abdülkadir Meragi (XIV. yüzyıl), Mirzebey (XVII. yüzyıl), Mir Möhsün Nevvab'ın (XIX. yüzyıl)  risalelerinde Orta Çağ müzik kültürünün ve icracılığının yüksek gelişim düzeyi açıklanmış, Azerbaycan müziğinin teorik temelleri işlenmiştir.
Azerbaycan Halk Müziği > Tesnif

Tesnif, Azerbaycan ulusal klasik müziğinin küçük vokal türüdür. Tesnif, hanendelerin (muğam icracıları) repertuarında önemli bir yer tutar. Azerbaycan vokal sanatının en parlak temsilcilerinden biri Bülbül'dür. Tesnifler genellikle mugamdan önce veya sonra icra edilir. Şiirsel temelini gazeller oluşturur, aynı zamanda koşma, bayatı, geraylı ve diğer lirik şiir formları da kullanılır. 20. yüzyılda hanendeler, tesniflerde Azerbaycan şairlerinin (Samed Vurgun, Süleyman Rüstem, Aliağa Vahid, Bahtiyar Vahabzade, İ. Safarli vb.) şiirlerini kullanmaya başlamışlardır. Kara Karayev, Fikret Amirov, Tevfik Kuliyev, Alekper Tağıyev, Zakir Bagirov ve müzikolog M. S. İsmayılov, tesnifleri eserlerinde geniş ölçüde kullanmışlardır.
Azerbaycan Halk Müziği > Akademik Müzik

19. yüzyılın sonlarından itibaren modern Azerbaycan topraklarına yoğun bir şekilde Avrupa, özellikle Rus müzik kültürü girmeye başlamıştır. Bakü'de senfoni orkestrası, özel opera topluluğu, RMO şubesi organize edilmiştir. Şuşa'da müzik ve edebiyat derneği kurulmuş ve 1897 yılında Azerbaycan'da ilk müzikli oyun olan "Leyli'nin Mezarı Üzerinde Mecnun'un Ölümü" sahnelenmiştir. İlk keman ve piyano eserleri 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkmıştır. Lüteran kilisesinde orgun bulunması ile org eğitimi mümkün hale gelmiştir. Hayyam Mirzazade, org için ilk eser koleksiyonunu yayımlamıştır.
Azerbaycan Halk Müziği > Âşıklık Geleneği

Âşıklık geleneğinin öncüleri, ozanlardı (diğer adlarıyla şuarâ, dede, yanşak, vb.). "Âşık" terimi, 16.-17. yüzyıllarda Güney Kafkasya'da ortaya çıkmıştır. Azerbaycan'da aşığa "El anası" (Halkın Anası) denirdi, çünkü aşığın şiirleri her zaman halkın umutlarını, özgürlük aşkını ve vatana bağlılığı ifade ederdi. Aşık, saz eşliğinde kendi şiirlerini icra eder. Aşıkların eserlerinin içeriği epik ve sosyaldir. En yaygın türler arasında destan (kahramanlık hikayesi), deyişme (yarışma), ustadname (öğretici şiirler), güzelleme (övgü şiirleri), şikeste ve mişri (lirik şarkılar) bulunur.
Azerbaycan'da Âşık sanatı, şiir, hikâye anlatma, dans, vokal ve enstrümantal müziği geleneksel bir performans sanatında birleştirir. Bu sanat Azerbaycan kültürü'nün sembollerinden biridir ve ulusal kimliğin bir koruyucusu olarak kabul edilir.
Kopuz eşliğinde karakterize edilen Âşıklar, klasik repertuvarında 200 şarkı, destan olarak bilinen 150 edebi-müzikal kompozisyon, yaklaşık 2.000 şiir ve çok sayıda hikâye yer almaktadır.
2009'dan beri UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listeleri'nde yer almaktadır.
Azerbaycan Halk Müziği > Halk Enstrümanları

Azerbaycan halk enstrümanları arasında tar, kemança, def (muğam üçlüsü), saz (aşıkların icrasında), nağara, qoşa-nağara (kutlamalarda), balaban ve zurna bulunur. Âşıklar, genellikle üç teli kuart ve kuint arasında ayarlanmış olan saz eşliğinde icra ederler, bu da basit bir armonik çok seslilik oluşturur. Âşıkların vokal ve enstrümantal sanatı, her biri birçok doğaçlama varyanta sahip 80'den fazla klasik melodiye dayanır. Bu sanat, kısa melodilerin sık tekrarı, dar melodik aralık gibi belirli stilistik özelliklere sahiptir.
Azerbaycan müzik aletleri(Azerice: Azərbaycan musiqi alətləri) Azerbaycan'da, öncelikle halk çalgı aletleri topluluğunda kullanılan müzik aletleridir. Eski müzik aletleri, halkın tarihi, kültürel ve manevi anıtlarıdır. Azerbaycan halk çalgı aletlerinin sınıflandırılması Azerbaycan'da var olan çalgı aletlerinin türleri belirlenirken klasik şiirlerden alınan dizeler de çok değerli kaynaklardır.
Nizâmî-i Gencevî 'nin, Fuzûlî'nin, Nesimi'nin, Hakanî'nin şiirlerinde halk çalgı aletlerinin isimleri geçerken, minyatür okulu ressamlarının eserlerinde de bu aletlerin tasvirleri verilmiştir. Sonraki dönemlerde bazıları zamanla kaybolmuş, diğerleri ise gelişerek daha yaygın hale gelmiştir.
Yaratılış dönemlerine göre Azerbaycan çalgı aletleri dört gruba ayrılır:
Eski dönemde ortaya çıkan ve günümüze kadar ulaşan aletler: tar, kemençe, tulum, düdük, saz, balaban, zurna, davul, tef vb.
Eski dönemde ortaya çıkıp unutulmuş, sonradan yeniden hayata döndürülen aletler: barbat, rud, çeng, kos, kaşık, çanak vb.
"Çağdaş" olarak adlandırılan aletler: Koşkar rubabı, dutar, setar, tambur, davul, daire, kerene, musigar vb.
Çağdaş dönemde icat edilen aletler: sineud, zülfar, dilruba, esa nej, neyvari vb.
Üçüncü gruba dahil edilen aletler, zamanında Azerbaycan'da yaygın olarak kullanılmış ancak sonraları çeşitli nedenlerden dolayı gözden düşmüş ve kullanılmaz hale gelmiştir. Fakat bu tür aletler başka bölgelerde, dünyanın çeşitli halkları tarafından geliştirilmiş ve günümüze kadar gelmiştir. Bu "modern" aletleri elde etmek çok zor değildir. Küçük değişikliklerle bu aletleri Azerbaycan'da kullanılan formlarında yeniden üretmek mümkündür.
Yapılarına göre, Azerbaycan'da orkestralarda, çeşitli topluluklarda ve solo performanslarda kullanılan halk çalgı aletleri şunlardır:
Telliler: tar, saz, kemençe, kanun, ud, tambur, elbuta, gorbuta, canbuta, cangor;
Nefesliler: balaban, düdük, zurna, ney, tulum;
Vurmalılar: davul, tef, çift davul, dümbek;
Kendinden ses çıkaranlar: şakşak, kemen ve laggutu.
Azerbaycan Halk Müziği > Tesnif

Tesnif, Azerbaycan klasik müziğinin küçük vokal türüdür ve hanendelerin (mugam icracıları) repertuarında önemli bir yer tutar. Gazeller, qoshma, bayatı, geraylı gibi lirik şiirler üzerine kuruludur. 20. yüzyılda hanendeler, Azerbaycanlı şairlerin şiirlerini de tesniflerde kullanmaya başlamışlardır. Ünlü Azerbaycanlı besteciler Kara Karayev, Fikret Amirov, Tofik Kuliyev, A. Tağıyev ve Z. Bağırov gibi isimler, tesnifleri eserlerinde genişçe kullanmışlardır.
Azerbaycan Halk Müziği > Opera Sanatı

Azerbaycan'da opera sanatının temeli, besteci Üzeyir Hacıbeyov'un 1907 yılında Fuzûlî'nin aynı adlı şiirine dayanan "Leyli ve Mecnun" operasıyla atılmıştır. Hacıbeyov, müzik notaları ile solo vokal doğaçlamasını (mugam) birleştirerek muğam-operası türünü yaratmıştır. Hacıbeyov'un "Arşın Mal Alan" opereti de Azerbaycan operası için önemli bir dönüm noktası olmuştur. 1927'de R. M. Glière'in yazdığı "Şahsenem" operası, Azerbaycan müziğini profesyonel zorluklara yaklaştırmıştır. Azerbaycan'ın klasik müzik-sahne formlarına dayanan ilk operası, 1935 yılında Magomayev'in "Nergiz" operası olmuştur. Fikret Amirov'un 1953'te yazdığı "Sevil" operası, Azerbaycan'ın ilk lirik-psikolojik operasıdır.
Azerbaycan Halk Müziği > Senfonik Müzik

A. Zeynalı'nın "Fragmanlar" süiti (1931), Azerbaycan senfonik müziğinin ilk örneği olarak kabul edilir. Azerbaycan'da 1920-30'larda gelişen senfonik müzik, 1940-60'larda zirveye ulaşmıştır. Kara Karayev'in öncülüğünde, Azerbaycan müziği uluslararası arenada önemli bir yer edinmiştir. Karayev'in 1943 tarihli iki bölümlü 1. Senfonisi, dramatik ve lirik imgeler arasında keskin kontrastlar içerir. Amirov'un senfonik müzik tarzı, halk şarkıcıları ve hanendelerin gelenekleri ile Avrupa senfonik müzik ilkelerinin bir sentezidir. 1947'de Amirov, Nizami'nin anısına yazdığı ilk Azerbaycan senfonisini bestelemiştir ve ertesi yıl "Şur" ve "Kürd Ovşarı" senfonik muğamlarını yaratmıştır.
Azerbaycan Halk Müziği > Caz

Azerbaycan cazı, 1930'larda Tofik Kuliyev ve Niyazi'nin birlikte kurdukları ilk caz orkestrası ile başlamıştır. Azerbaycan cazının öncüsü ise Vagif Mustafazade olmuştur, caz ile Azerbaycan halk müziğini birleştirerek caz-mugam türünü yaratmıştır. 1957'de şarkıcı Reşid Behbudov, caz ve Azerbaycan halk müziklerini birleştiren bir konser grubu kurmuştur.
Bakü Piyano Festivali
2022 yılından itibaren Bakü'de "Baku International Piano Festival" düzenlenmektedir. Festivalin kurucusu S.Novrasli'dir. İlk festival 20-27 Mayıs 2022 tarihlerinde, ikinci festival ise 15-29 Haziran 2023 tarihlerinde düzenlenmiştir. Üçüncü festival 15-29 Haziran 2024 tarihlerinde gerçekleştirilmiş olup, etkinlikte film gösterimleri, sanat etkinlikleri, tiyatro performansları ve edebi yarışmalar düzenlenmiştir.
Azerbaycan Halk Müziği > Popüler Müzik

Azerbaycan'ın modern vokal sanatının öncüleri arasında Şövket Mammadova ve Bülbül bulunur. 1960'ların başında Müslüm Magomayev, Anatollu Ganiyev ve Şahlar Guliyev gibi şarkıcılar popülerdi. 1970'lerin sonunda Reşid Behbudov, Mübariz Babayev, Flora Kerimova ve Sövket Alekberova gibi isimler yeni nesil müzisyenler olarak öne çıkmıştır. 1980'lerin başında Akif İslamzade en başarılı pop müzisyeni olmuştur. 1990'ların başında Niyameddin Musayev ve Baloğlan Eşrefov'un şarkıları popüler olmuştur. Azerbaycan'ın 2008 yılında 
Eurovision'a katılmasıyla birlikte, pop müziği uluslararası bir düzeye çıkmıştır.
Azerbaycan Halk Müziği > Meyhana

Azerbaycan'a özgü, vurmalı çalgı eşliğinde okunan veya deklamasyon şeklinde icra edilen metrik bir müzik-şiir türüdür. Meyhanada iki veya daha fazla meyhana ustası karşılıklı olarak doğaçlama söyler. Meyhananın yapısal özellikleri tam olarak olmasa da bayatı, koşma, geraylı ve diğer halk ile âşık şiiri formlarına benzerlik gösterir. Ancak, meyhananın kendine özgü yapısı bu türe renk katar. Meyhanaya bu eşsiz görünümü veren unsur, vurmalı çalgının ritmik temelinin tekrar eden bir yapıda düzenlenmesidir. Sovyetler döneminde, Aliağa Vahid meyhana türünün önemli bir şairiydi.
Azerbaycan Halk Müziği > Azerbaycan Halk Şarkısı

Azerbaycan'ın halk şarkıları, ritüel, gündelik, lirik, tarihi, iş ve mizahi gibi çeşitli türlerde zengindir. 1927 yılında Müslim Magomayev'in editörlüğünde Üzeyir Hacıbeyov'un yazdığı ve işlediği "Azerbaycan Türk Halk Şarkıları" koleksiyonu yayımlanmış ve bu eser Azerbaycan'da müzik folklorunun temelini atmıştır. Halk şarkılarının melodik yapısı genellikle inişli çıkışlı hareketlerle karakterizedir.
Azerbaycan Halk Müziği > Şarkılar ve Romanslar

İlk Azerbaycan şarkıları Ü.Hacıbeyov ve M.Magomayev tarafından 1920-30'larda yazılmış, 1950'lerden itibaren bu tür diğer besteciler tarafından geliştirilmiştir. Asaf Zeynallı'nın "Çocuk Süiti" Azerbaycan çocuk müziğinin temelini atmıştır. Hacıbeyov, doğu şiir formlarına dayanan romanlar ve gazel-romanslar yaratmıştır. Tofik Kuliyev'in şarkıları, halk müziğinin melodik özelliklerini Sovyet lirik şarkılarıyla birleştirmiştir.
Azerbaycanlı müzisyenler

Hanendeler
Ağahan Abdullayev
Arif Babayev
Mansum İbrahimov
Alim Kasımov
Cabbar Karyagdioglu
Zahid Guliyev
Sekine İsmailova
Nezaket Teymurova
Pop Müzik Şarkıcıları
Reşid Behbudov
Müslüm Magomayev
Lütfiyar İmanov
Brilliant Dadaşova
Edalet Şükürov
Sevda Alekperzade
Aygün Kazımova
Besteci
Üzeyir Hacıbeyov
Kara Karayev
Fikret Amirov
Arif Melikov
Akşin Alizade
Tevfik Guliyev
Emin Sabitoğlu
Eldar Mansurov
Cavanşir Guliyev
Tar ustaları
Sadıkcan
Gurban Pirimov
Bahram Mansurov
Hacı Mammadov
Sarvar İbrahimov
Baba Salahov
Ramiz Guliyev
Firuz Aliyev
Mahmud Aliyev
Ahsan Dadaşov
Malik Mansurov
Möhled Müslümov
Ağaselim Abdullayev
Vamig Mammadaliyev
Elhan Mansurov
Sadıkcan'ın muğam üçlüsü
Meşedi Emirov'un muğam üçlüsü
Bülbülcan'ın bulunduğu muğam üçlüsü.
Mersin balığı

Mersin balığı, Acipenser cinsinden balık türlerinin ortak adı. Mersin balıkları yaklaşık 200 milyon yıldır dünya üzerinde bulunmaktadır. Biyo çeşitlilik açısından son derece önemli bir türdür. Ekonomik ve toplumsal önemi de yüksektir. Mersin balıkları kemikli balıklar klaudusu içinde yer almasına rağmen iskeletleri büyük oranda kıkırdaktan oluşmuştur. Asya, Avrupa ve Amerika'nın kuzey yarım küredeki deniz ve tatlı sularında yaşamaktadır. Bugün yoğun olarak: Karadeniz, Azak Denizi, Hazar Denizi ve bu denizlere dökülen akarsularda görülmektedir.
Türler

Sibirya mersini (Acipenser baerii)
Kısa burunlu mersin balığı (Acipenser brevirostrum)
Yangtze mersin balığı (Acipenser dabryanus)
Göl mersin balığı (Acipenser fulvescens)
Rus mersin balığı (Acipenser gueldenstaedtii)
Yeşil mersin balığı (Acipenser medirostris)
Sakhalin mersin balığı (Acipenser mikadoi)
Japon mersin balığı (Acipenser multiscutatus)
Adriyatik mersin balığı (Acipenser naccarii)
Şip balığı (Acipenser nudiventris)
Körfez mersinbalığı (Acipenser oxyrinchus desotoi)
Atlantik mersin balığı (Acipenser oxyrinchus oxyrinchus)
İran mersin balığı (Acipenser persicus)
Çuka balığı (Acipenser ruthenus)
Amur mersin balığı (Acipenser schrenckii)
Çin mersin balığı (Acipenser sinensis)
Yıldızlı mersin balığı (Acipenser stellatus)
Kolan balığı (Acipenser sturio)
Beyaz mersin balığı (Acipenser transmontanus)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NKC: ph631051  NLI: 987007293978505171
Almalı

| Almalı Yabılkovets |
| --- | --- |
Köy
Ябълковец

  Arma 
AlmalıAlmalı'nın Bulgaristan'daki konumu
Ülke:  Bulgaristan
İl: Kırcaali
Belediye: Eğridere
İdare
 • Muhtar: Müzeyen Süleyman (HÖH)
Yüzölçümü
 • Toplam: 11232 km²
Rakım: 770 m
Nüfus (15.12.2013)
 • Toplam: 244
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta kodu: 6787
Alan kodu: 03651
Plaka kodu: K
Almalı
Almalı veya Yabılkovets (Bulgarca: Ябълковец; Yabalkovets), güney Bulgaristan'da Kırcaali ilinin Eğridere belediyesine bağlı bir dağ köyüdür. Başkent Sofya'ya uzaklığı 199.97 km, Eğridere'ye olan uzaklığı ise 16 km'dir. 11.232 kilometrekarelik bir alanı kaplar ve 2013 yılı itibarıyla 244 kişilik bir nüfusa sahiptir. Köy nüfusu tamamen Türklerden oluşmaktadır.
Köyde eski Türkçe konuşulduğundan Elmalı yerine Almalı olarak telaffuz edilmektedir.
Muhtarı HÖH Partisi'nden Müzeyen Süleyman'dır.
Tarih

Köyün bilinen eski adı "Elmalı Kebir"dir. Köy Osmanlı zamanında Konya'dan göçenler tarafından kurulmuştur.
Coğrafya

Köy dağlık ve engebeli arazi üzerine kurulmuştur. Bu yüzden de dağınık yerleşme görülmektedir. Ahmetoğulları, Karaseferler, Şerifoğulları, Semerciler gibi birbirinden uzakta pek çok mahalle bulunmaktadır.
Köy, büyük bir bölümünün çam ve huş ağaçlarının oluşturduğu ormanlarla çevrelenmiştir. Eskiden çıplak olan arazi, komünist dönemde devletin diktirdiği çam fidanlarıyla ağaçlandırılmıştır. Göçler sebebiyle köyün nüfusu azalmış, tarım alanları kapanmıştır. Bu da ormanların yayılma alanını artırmıştır.