Uruk dönemi
Toplum ve kültür > Şehir devletleri > "Sembolik teknoloji", muhasebe ve bürokrasinin gelişimi

Uruk dönemi, özellikle geç evresinde, "sembolik teknoloji"nin patlamasıyla karakterize edilir: daha karmaşık bir insan toplumunu verimli bir şekilde yönetmek için işaretler, imgeler, sembolik tasarımlar ve soyut sayılar kullanılmıştır. Bazı önemli ekonomik işlevlere sahip kurumların ve hanelerin ortaya çıkmasına, idari araçların ve ardından muhasebe araçlarının geliştirilmesi eşlik etmiştir. Bu gerçek bir 'yönetim devrimiydi'. Geç Uruk döneminde bir kâtip sınıfı gelişmiş ve bürokrasinin gelişimine katkıda bulunmuştur, ancak bu sadece büyük kurumlar bağlamında gerçekleşmiştir. Birçok metin, yazmayı öğrenmek için sözcük listelerini de kullanabilen çırak kâtipler için yönetsel metinlerin üretiminde eğitimin varlığına işaret ediyor gibi görünmektedir. Bu, özellikle, kâtibin sorumluluğundaki depolarda stokta bulunan ürünlerin tam sayısını tutmak için ürünlerin geliş ve gidişlerini - bazen alım ve satım olarak sunulan - not ederek ticaret merkezlerini hassasiyetle yönetmelerini sağlamıştır. Bu depolama alanları kapatılır ve sorumlu yöneticinin mührü ile işaretlenirdi. Kâtip sınıfı uzun yıllar boyunca devleti anlama ve yönetme, tarlaların, birliklerin ve zanaatkârların sömürü ve üretim kapasitesiyle ilgilenmiş, bu da envanterlerin üretilmesini gerektirmiş ve bir kurumun ya da onun alt bölümlerinden birinin faaliyetlerinin gerçek arşivlerinin oluşturulmasına yol açmıştır. Bu, daha fazla yönetim aracının, özellikle de gerçek yazının giderek gelişmesi sayesinde mümkün olmuştur.
Mühürler, stoklanan ya da takas edilen malları güvence altına almak, depolama alanlarını emniyete almak ya da bir yöneticiyi veya tüccarı tanımlamak için kullanılmıştır. MÖ 7. binyılın ortalarından itibaren kullanıldıkları kanıtlanmıştır. Kurumların ve uzun mesafeli ticaretin gelişmesiyle birlikte kullanımları yaygınlaşmıştır. Uruk dönemi boyunca silindir mühürler (üzerine bir motif kazınmış silindirler, kilin üzerine yuvarlanarak bir sembol basılabilir) icat edilmiş ve basit mühürlerin yerini almıştır. Kil zarfları ve tabletleri mühürlemek, nesneleri ve malları doğrulamak için kullanıldılar çünkü mührü uygulayan kişi ya da temsil ettikleri kurum için bir imza işlevi görüyorlardı. Bu silindir mühürler birkaç bin yıl boyunca Yakın Doğu medeniyetinin karakteristik bir unsuru olarak kalacaktır. Başarılarının nedeni, bir imge ve dolayısıyla daha ayrıntılı, öyküsel bir yapıya ve belki de bir büyü unsuruna sahip bir mesaj sunma olanaklarında yatıyordu.
Uruk döneminde ayrıca muhasebe araçları olarak görünen simgeler ve simge içeren kil zarflar da geliştirilmiştir. Bunlar üzerine silindir mühür vurulmuş kil toplardır ve içlerinde simgeler (calculi olarak da adlandırılır) bulunur. Bu sonuncular çeşitli biçimlerde olabilir: toplar, koniler, çubuklar, diskler, vs. Bu modellerin her birinin belirli bir sayısal değeri ya da belirli bir mal türünü temsil ettiği belirlenmiştir. Kurumların (malların gelişi ve gidişi) veya ticari işlemlerin yönetimi için bilgi depolamayı ve bu bilgileri başka yerlere göndermeyi mümkün kıldılar. Bu calculi'ler belki de sonraki birkaç bin yıl boyunca Yakın Doğu'daki yerleşimlerde bulunan ve işlevleri belirsizliğini koruyan simgelerle aynı türdendir. Calculi'leri içeren kil topların yüzeyine çentikler atılarak, gerçek yazının geliştirilmesinden önce (bu konuda aşağıya bakınız) yardımcı bir bellek görevi gören sayısal tabletlerin oluşturulduğu düşünülmektedir.
Yazının gelişimi, muhasebe uygulamalarından kaynaklansın ya da kaynaklanmasın, bilgilerin daha kesin ve uzun vadeli olarak not edilmesini mümkün kılan yeni bir yönetim aracını temsil ediyordu. Bu idari uygulamaların gelişimi, neyi ölçeceklerine (hayvanlar, işçiler, yün, tahıl, aletler, çanak çömlek, yüzeyler, vs.) bağlı olarak değişen bir ölçüm sisteminin geliştirilmesini gerektirmiştir. Bu sistemler çok çeşitlidir: bazıları sonraki dönemlerde evrensel sistem haline gelecek olan seksajimal sistemi (60 tabanı) kullanırken diğerleri ondalık sistemi (10 tabanı) ya da hatta 'biseksajimal' adı verilen karma bir sistemi kullanmaktadır ki tüm bunlar metinlerin anlaşılmasını daha da zorlaştırmaktadır. Zaman sayma sistemi de Geç Uruk dönemindeki kurumların kâtipleri tarafından geliştirilmiştir.