Made in Germany
Tarihçe

Sanayileşme 19. yüzyılın ikinci yarısında diğer Avrupa ülkelerinde de etkili olmaya başlayınca, Büyük Britanya'ya yapılan ihracat da arttı. Britanya'da ithal edilen bu malların kalitesinin çok düşük olduğu ve bazı ürünlerin taklit ve intihal olduğu düşünülüyordu. Bu ürünlerin bazılarının Almanya'dan gelmesi nedeniyle Alman malları kısa sürede kötü bir üne sahip oldu. Alman mühendis Franz Reuleaux 1876'da katıldığı Philadelphia'daki Yüzüncü Yıl Fuarı'nda, sergilenen Alman sanayi ürünlerinin kalitesizliğini gördükten sonra "Alman sanayisi ucuz ve kalitesiz üretim ilkesine dayanıyor" şeklinde bir görüş belirtti. Alman malları hakkındaki bu yorumu ülkesinde büyük tepki çeken Reuleaux'u aralarında Ernst Werner von Siemens'in de bulunduğu sınırlı kişi destekledi.
23 Ağustos 1887'de İngiltere Parlamentosu, malların üzerinde menşe ülkesinin açıkça belirtilmesini öngören Ticari Markalar Yasası’nı kabul etti. Böylece ithal mallar herkes tarafından tanınabilir hale geldi. Birleşik Krallık'taki bu gelişmenin ilk tetikleyicilerinden biri, 1862'de Londra'da düzenlenen ve makine mühendisliğindeki İngiliz hakimiyetini ilk kez kıran Büyük Sergi'deki Chemnitz kökenli mallardı. Örneğin, ünlü jüri üyesi Joseph Whitworth, Johann von Zimmermann'ın makinelerini ilk kez "gerçekten çok iyi" olarak tanımladı.
Reuleaux'un eleştirel yorumları ilerleyen yıllarda Almanya sanayisinde ucuz ve kötü ürünler yerine kaliteli ürünlere, nicelik yerine ise niteliğe odaklanılmasını sağladı. Birçok Alman malı, fiyat performans açısından muadil İngiliz ürünlerinden giderek daha üstün hale geldi. "Made in Germany" ibaresi kısa sürede İngilizlerin başlangıçta uygulamak istediği olumsuz amacın tam tersi etki yaratarak bir kalite imzası haline dönüştü.
I. Dünya Savaşı sırasında Büyük Britanya, İngilizlerin düşman mallarını tanımasını ve boykot etmesini kolaylaştırmak için ticari marka düzenlemelerini sıkılaştırdı. Etiketleme zorunluluğu I. Dünya Savaşı'ndan sonra da uygulanmaya devam etti. II. Dünya Savaşı'ndan sonra ise "Made in Germany", Alman ekonomik mucizesi ile eş anlamlı hale geldi. İşaret, Batı Almanya'nın ihracat başarıları sayesinde ve küreselleşme sürecinde dünya çapında tanınır hale geldi. Doğu Almanya menşeli ürünler ya "Made in GDR" (Doğu Almanya malı) ya da "Made in Germany" (Alman malı) olarak etiketlendi. Batı Almanya ürünleri ise "Made in W. Germany" (B. Almanya malı) olarak etiketlendi.
Küreselleşme ile birlikte, her zamankinden daha fazla ürün başka ülkelerden gelen parçalar içermeye başlandı. İyi bilinen bir örnek otomobil üretimidir: Volkswagen gibi büyük üreticiler katma değerin yaklaşık %30 ila %40'ını kendileri üretmektedir; geri kalan %60 ila %70'i tedarikçiler tarafından sağlanmaktadır. Örneğin koltuklar, gösterge panelleri veya tüm ön bölümler başka ülkelerden tedarik edilmektedir. Bazı büyük şirketler pazarlama ve reklamlarında "Made by Mercedes-Benz", "Made by BMW", "Almanya'da tasarlandı", "Almanya'da tasarlandı ve geliştirildi" gibi ibareler kullanarak üretim yerinin geçmişe kıyasla daha az önemli hale geldiğini ima etmektedir. Günümüzde ürünlerin %90'ından fazlası yurtdışında üretilmiş olsa bile, sadece son montaj Almanya'da yapıldığı sürece ürünler "Made in Germany" olarak etiketlenebilmektedir.