Osroene
Roma yazılı kaynaklarında Osroene

Krallığın alanı belki de kabaca Roma eyaleti Osrhoene'ninkiyle sınırdaştı. Fırat'ın büyük ilmeği kuzeyde ve batıda doğal bir sınırdı. Güneyde Batnae, MS 115'te Roma tarafından ilhak edilene kadar yarı özerk Anthemusia prensliğinin başkentiydi. Doğu sınırı belirsizdir; MS birinci yüzyılda Nisibis'e ve hatta Adiabene'ye kadar uzanmış olabilir. Ancak, Edessa'nın sadece 40 km güneyinde bulunan Ḥarrān, bir Roma kolonisi olarak bağımsız statüsünü her zaman korumuştur.
Eski krallığın başkenti olan Edessa, hem büyük hem de Fırat'a en yakın olan önemli bir kale ve bir durak noktasıydı. Önemli bir yol kavşağıydı; Karavanların Çin ve Hindistan'dan Batı'ya mal taşıdığı eski bir otoyol, orada Ermeni Yaylalarını Antakya'ya bağlayan kuzey-güney yolu ile buluşuyor. Kaçınılmaz olarak, Edessa uluslararası sahnede önemli bir rol oynadı.
MÖ 64'te Pompey, Part İmparatorluğu'na savaş açarken, Osrhoene'li II. Abgar, Lucius Afranius Yukarı Mezopotamya'yı işgal ettiğinde Romalıların yanında yer almıştı. Kral başlangıçta Romalı general Marcus Licinius Crassus'un MÖ 53'te Partlara karşı yürüttüğü seferdeki müttefikiydi, ancak Roma tarihçileri Crassus'u nehir boyunca güvenli rotasından sapmasına ve bunun yerine açık bir çöle götürmesine yol açarak ihanet ettiğini, onu nehir boyunca güvenli rotasından sapmasına ve bunun yerine birliklerin çoraklıktan muzdarip olduğu, süvari saldırısına karşı savunmasız açık bir çöle götürdüğünü iddia ediyorlar. Abgar'ın Part generali Surenas ile görüştüğü ve ona Roma hareketleri hakkında bilgi verdiği söylenir. Muazzam ve kötü şöhretli Carrhae Savaşında Partlar, tüm Roma ordusunu takip etti ve yok etti. Partlar savaşta mutlak bir zafer aldı. Savaştan hemen önce, Abgar kaçmak için bir bahane yaptı. Bununla birlikte, modern tarihçiler, Abgar'ın Romalılara ihanet etme niyetinde olup olmadığını ve bunun yerine onları eski bir Arap ticaret yolunda yönlendirmiş olabileceğini sorguladılar. Süryani bir kaynağa göre, II. Abgar o yıl öldü.
MS 2. yüzyılın başlarında, Kral Abgar VII, İmparator Trajan'ın Mezopotamya seferine katıldı ve onu sarayda ağırladı. Ancak kral daha sonra Romalılara isyan etti ve bu da Romalı general Lucius Quietus'un Edessa'yı görevden almasına ve 116'da Osrhoene'nin bağımsızlığına son vermesine yol açtı.123'te, Hadrian döneminde, Abgarid hanedanı, Manu Vıı'nin kurulmasıyla restore edildi ve Osroene, Roma imparatorluğuna bağlı bir krallık olarak kuruldu. Marcus Aurelius yönetimindeki 161–166 Roma-Part Savaşı'ndan sonra, kaleler inşa edildi ve Nisibis'te bir Roma garnizonu konuşlandırıldı. 195 yılında, krallığın rakibi Pescennius Niger'i desteklediği bir iç savaşın ardından, Septimius Severus bir istila başlattı ve bölgeyi yeni bir eyalet olarak ilhak ederek Nisibis'i başkent yaptı. Ancak imparator, kral Abgar XI'in Edessa şehrini ve onu çevreleyen küçük bir bölgeyi elinde tutmasına izin verdi. 213 yılında, hüküm süren kral Caracalla tarafından tahttan indirildi ve kalan bölge krallık vasfından çıkarılıp Roma eyaleti Osroene'ye dahil edildi.
Efsanelere göre (tarihsel bir gerekçe olmadan), MS 201 veya daha önce, Büyük Kral V. Abgar'ın yönetiminde Osroene ilk Hristiyan devleti oldu. Tomas İncili'nin 140 civarında Edessa'dan çıktığına inanılmaktadır. Edessa'ya Hadiab'dan (Adiabene) gelen Asurlu Tatian gibi, bölgede erken dönem Hristiyanlığın önde gelen isimleri yaşamış ve ortaya çıkmıştır. Roma'ya bir gezi yaptı ve 172-173 civarında Edessa'ya döndü. Tatian, 5. yüzyılda piskoposlar Rabbula ve Theodoret tarafından bastırılana ve Eski Süryanice Kanonik İncillerin bir revizyonunun yerine geçene kadar Süryanice konuşan Hristiyanlığın birincil kutsal metni olan Diatessaron'un editörüydü.
Daha sonra Edessa, Decius tarafından tekrar Roma kontrolüne geçirildi ve Sasani İmparatorluğu'na karşı Roma operasyonlarının merkezi haline getirildi. Muhtemelen Abgar'ın soyundan gelen Amru, 293 Sasani iç savaşında Narseh'in zaferini kaydeden Paikuli yazıtında kral olarak bahsedilir. Tarihçiler Amru'nun Lakhmidlerin dördüncü kralı Amru ibn Adi olduğunu ve o zamanlar hâlâ Harran'da yerleşik olduğunu ve henüz güney Mezopotamya'daki el- Hirah'a taşınmadığını belirtiyorlar.
Yüzyıllar sonra, Osrhoene Dükü Dagalaiphus ve Secundinus, 4. yüzyılda Sasani imparatoru II. Shapur'a karşı savaşında Julian'a eşlik etti.