stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Live from Paris (Shakira albümü)

Live from Paris veya ispanyolca konuşulan ülkelerde En vivo desde París, Kolombiya doğumlu şarkıcı-söz yazarı Shakira'nın dördüncü konser albümüdür. Albüm Shakira'nın "The Sun Comes Out World Tour" turnesi kapsamında gittiği Paris'te, Palais Omnisports de Paris-Bercy'da yapılan 13-14 Haziran 2011 tarihli konserlerin videolarını içeriyor. Albüm 6 Aralık 2011'de üç farklı formatla piyasaya sürüldü. Bu formatlar konser CD'si, DVD ve ABD'de Blu-ray'di. Albüm yaklaşık olarak  1,500,000 adet sattı.
Ufak Parti

| Ufak Parti  |
| --- | --- |

Kısaltma: UP
Genel başkan: Hüseyin Köycü
Kurucu: Hüseyin Köycü
Kuruluş tarihi: 1957
Kapanış tarihi: 1958
Siyasi pozisyon: Merkez sağ


Ufak Parti (UP), 1957'de Hüseyin Köycü tarafından kurulan siyasi parti. Amblemi ise sarı kalemdir. Partinin amacının seçim kazanmak olmadığı belirtilmiştir. Hüseyin Köycü öldüğünde parti 1958 yılında mahkeme kararıyla kapatıldı.
Utkuhiksalik İnuitçesi

| Utkuhiksalik İnuitçesi |
| --- | --- |

ᐅᑦᑯᓯᒃᓴᓕᖕᒥᐅᑎᑐᑦ Utkuhiksalingmiutitut
Ana dili olanlar: Kanada (Nunavut)
Dil ailesi: Varsayılan  Utkuhiksalik İnuitçesi
Yazı sistemi: İnuit hece yazısı
Dil kodları
ISO 639-3: –
Utkuhiksalik İnuitçesi (kendilerince ᐅᑦᑯᓯᒃᓴᓕᖕᒥᐅᑎᑐᑦ Utkuhiksalingmiutitut; İngilizce Utkuhiksalik, Utkuhikhalik, Utkuhikhaliq, Utkuhiksalingmiutitut, Utkuhiksalingmiutut, Utkuhiksalingmiut Inuktitut, Utku, Gjoa Haven dialect), Kanada'da Nunavut bölgesinde Batı Kanada İnuitlerinden Utkuhiksalik İnuitleri tarafından konuşulan Batı Kanada İnuitçesinin Natsilik İnuitçesi lehçesinin bir alt lehçesidir ve İnuit hece yazısı ile yazılmaktadır. Eskiden Nunavut'taki Utkuhiksalik (Uᑦᑯᓯᒃᓴᓕᒃ Chantrey Inlet) bölgesinde konuşulurken, şimdi Kanada anakarasındaki Uqsuqtuuq (ya da Uqšuqtuuq ᐅᖅᓱᖅᑑᖅ Gjoa Haven) ve Qamani'tuaq (ᖃᒪᓂ‛ᑐᐊᖅ Baker Lake) yörelerinde konuşulmaktadır.
Karşılaştırma

Utkuhiksalik İnuitçesi Nattilik İnuitçesine benzer. Her iki alt lehçenin karşılaştırması:
Utkuhiksalik ařgaq 'el'    (Nattilik ažgak)
Utkuhiksalik aqiřgiq 'kar kekliği'   (Nattilik aqigžeq)
Utkuhiksalik ipřit 'sen' (Nattilik ižvit)
Lesparre-Médoc (arrondissement)

| Lesparre-Médoc arrondissementi Arrondissement de Lesparre-Médoc |
| --- | --- |
Arrondissement
 Lesparre-Médoc arrondissementinin Yeni Akitanya'daki konumu
Koordinatlar: 45°18′0″K 0°55′8″B﻿ / ﻿45.30000°K 0.91889°B﻿ / 45.30000; -0.91889
Ülke:  Fransa
Bölge: Yeni Akitanya
Departman: Gironde
Alt prefektörlük: Lesparre-Médoc
Yüzölçümü
 • Toplam: 2274,4 km²
Nüfus (2018)
 • Toplam: 92.053
 • Yoğunluk: 40/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Lesparre-Médoc arrondissementi (Fransızca: Arrondissement de Libourne), Fransa'nın Yeni Akitanya bölgesine bağlı Gironde departmanında bulunan bir arrondissementtir. Yüzölçümü 2.274,4 km² olan arrondissementin nüfusu Ocak 2018 tarihi itibarı ile 92.053'tür. Arrondissementin alt prefektörlüğü Lesparre-Médoc'tür.
İdari bölümler

Lesparre-Médoc arrondissementi, 49 belediyeye ayrılmaktadır.
Arcins
Arsac
Avensan
Bégadan
Blaignan-Prignac
Brach
Carcans
Castelnau-de-Médoc
Cissac-Médoc
Civrac-en-Médoc
Couquèques
Cussac-Fort-Médoc
Gaillan-en-Médoc
Grayan-et-l'Hôpital
Hourtin
Jau-Dignac-et-Loirac
Labarde
Lacanau
Lamarque
Lesparre-Médoc
Listrac-Médoc
Margaux-Cantenac
Moulis-en-Médoc
Naujac-sur-Mer
Ordonnac
Pauillac
Le Porge
Queyrac
Saint-Christoly-Médoc
Saint-Estèphe
Saint-Germain-d'Esteuil
Saint-Julien-Beychevelle
Saint-Laurent-Médoc
Saint-Sauveur
Saint-Seurin-de-Cadourne
Saint-Vivien-de-Médoc
Saint-Yzans-de-Médoc
Sainte-Hélène
Salaunes
Saumos
Soulac-sur-Mer
Soussans
Talais
Le Temple
Valeyrac
Vendays-Montalivet
Vensac
Le Verdon-sur-Mer
Vertheuil
Victor Henry du Chateau

Victor Henry du Chateau (1 Ağustos 1911 - 29 Eylül 2005), 1932 ve 1940 yılları arasında Wellington için altı birinci sınıf kriket maçı oynamış bir Yeni Zelandalıdır.
Solak bir açılış vurucusu olan du Chateau, Wellington için 1932-33'te iki ve 1936-37'de bir maç oynadı. Wellington College Old Boys için oynarken, 1939-40 Wellington kulüp sezonuna üç yüzyılla başladı ve bir aşamada 158.33 ortalamayla 475 koşu yaptı. Daha sonra 1939-40'ta Wellington'ın Plunket Shield maçlarının üçüne de seçildi, ancak sadece 83 koşu yaptı.
Du Chateau Nisan 1939'da Wellington'da Zoe Gordon Tansley ile evlendi. İkinci Dünya Savaşı sırasında Yeni Kaledonya'da topçu olarak görev yaptı.
V. Mithridatis (Pontus kralı)

| Euergetes (Hayırsever) Mithridatis |
| --- | --- |
Mithridates’in terakotadan yapılmış heykeli

7. Pontus kralı
Hüküm süresi: MÖ 150-120
Önce gelen: IV. Mithridatis
Sonra gelen: VI. Mithridatis

Ölüm: 120 Sinop
Eş(ler)i: Leodike (Selevkos Prensesi) (IV. Antiokhos Epiphanēs’in kızı)
Çocuk(lar)ı: Leodike ( Kapadokya Kraliçesi-VI. Ariarathes’in eşi), VI. Mithridatis, Mithridates Chrestus, Leodike (Kardeş eş-VI. Mithridatis’in eşi)
Hanedan: Mithridates Hanedanı
Babası: I. Farnekes
Annesi: Selevkoslu Nysa
V. Mithridatis (Μιθριδάτης ὁ εὐεργέτης –Hayırsever Mithridatis anlamında); 7. Pontus kralı. 
Babası I. Farnekes, annesi Selevkoslu Nysa’dır. Amcasının MÖ 150 yılında veliaht bırakmadan ölmesi üzerine Pontus kralı olmuştur. MÖ 152 yılından sonraki bir tarihte Selevkos İmparatoru IV. Antiokhos Epiphanēs’in kızı VI. Leodike ile evlenmiştir.
Roma Cumhuriyeti ile olan iyi ilişkilerini sürdürerek onlara Üçüncü Pön Savaşı (MÖ 149-146) ile Pergamon Kralı Aristonikosla MÖ 131-129 yıllarında yapılan savaşlarında yardımda bulundu. Desteklerinden dolayı Pergamon Krallığını ilhak eden Roma’nın konsülü Manius Aquillius’un Anadolu topraklarını düzenleme çalışmaları kapsamında Frigya ve Galatya toprakları kendisine verildi. Roma Senatosu bu durumu kabul edip onaylamasa da Frigya topraklarındaki Pontus hakimiyetini hükümdarlığı süresince sürdürebildi.
Kapadokya Krallığındaki iç karışıklığa müdahale ederek buraya düzenlediği sefer sayesinde bazı toprak kazanımları elde etti.
Roma ile iyi ilişkileri olmasına rağmen, Anadolu’daki Roma ilerleyişine karşı kara ve deniz ordusunu güçlendirme çalışmalarında bulundu..
MÖ 120’de Sinop’ta düzenlenen bir ziyafette suikast sonucunda zehirlenerek öldürülmüştür. Kendisine suikast düzenleyenler kesin olarak bilinmemekle birlikte Roma'nın ya da karısı VI. Leodike’nin bu suikastta rol aldıkları yönünde düşünceler bulunmaktadır. Ölümünden sonra oğullarının küçük yaşta olması nedeniyle karısı VI. Leodike naip olarak krallığı yönetmeye başlamıştır.
Victor Gabriel Gilbert

| Victor Gabriel Gilbert |
| --- | --- |
Waterhouse portresi, 1902
Doğum: 13 Şubat 1847(1847-02-13) Paris, Fransa
Ölüm: 21 Temmuz 1933 (86 yaşında) Paris, Fransa
Milliyet: Fransız

Victor Gabriel Gilbert (13 Şubat 1847 - 21 Temmuz 1933) çoğunlukla Paris resimleri ve oradaki pazar manzaralarını canlandırmasıyla tanınan Fransız ressamdı. Victor Adam (1801-1866) ve ardından Charles Busson (1822-1908) ile çalıştı. 1889'da Societe Artistes Français'de gümüş madalya ve kariyerinin sonunda 1926'da Bonnat ödülüne layık görüldü.
Paris Çiçek Pazarı
Sebze Pazarı (1878)
Hasat
Çiçek Bahçesinde Genç Kadın (1885 civarı)
Sevgi Dolu Çiçek Bakımı
Louvre Köprüsü yakınlarındaki Çiçek Satıcısı
Salon Çini (1880)
Yürüyüş Günü (1890 civarı)
Çiçek Pazarı
Bahçıvanlık
Balya Yapımı (1880 dolaylarında)
Önlem
Çocuğa Çiçek Sunuş
Halka Açık Bahçede İkindi Çayı
Dans gösterisi
Trinity Yeri
Buket yapan Çiçek satıcısı
[en→tr]A Flower Seller
Oyuncak mağazası
Çiçek pazarı
Pazarın köşesi - Musée des Beaux-Arts - Bordeaux. Önünde, John Warrington Wood'dan bir büst
Victor Halperin

| Victor Halperin |
| --- | --- |
Doğum: Victor Hugo Halperin 24 Ağustos 1895(1895-08-24) Chicago
Ölüm: 24 Ağustos 1895 (-88 yaşında) Benton, Arizona
Milliyet: Amerikalı
Meslek: Yönetmen, yapımcı, senarist, oyuncu

Victor Hugo Halperin (24 Ağustos 1895, Chicago - 17 Mayıs 1983, Benton, Arizona), Amerikalı tiyatro oyuncusu, tiyatro yönetmeni, film yönetmeni, yapımcı ve senaristtir. Çalışmalarının büyük çoğunluğu, romantik ve korku türleri alanındadır.
Halperin film yapımı kariyerine 1922 yılında, The Danger Point filminde yazar olarak başladı. İki yıl boyunca, bir Agnes Ayres filmi olan When a Girl Loves'ta yazar-yapımcı-yönetmen olarak çalıştı. En iyi bilinen çalışmalarından biri, başrollerinde Madge Bellamy ve Bela Lugosi'nin yer aldığı 1932 tarihli korku filmi White Zombie'dir.
Halperin sıklıkla, kardeşi Edward ile ortak çalışmalarda yer aldı. Halperin kardeşler, 1930'larda düşük bütçeli bir dizi bağımsız filmin yapımcılığını yaptı. Victor Halperin, 1942'de emekli oldu.
Halperin'in yönetmenliğini yaptığı filmlerden bazıları şunlardır: When a Girl Loves (1924), Greater than Marriage (1924), The Unknown Lover (1925), Convoy (1927), Party Girl (1930) ve Girls' Town (1942). Yönettiği korku filmlerinin arasında ise, White Zombie (1932), Supernatural (1933), Revolt of the Zombies (1936), Torture Ship (1937) ve Buried Alive (1939) filmleri bulunmaktadır.
Leh-Töton Savaşı (1326-1332)

| g t Leh-Töton savaşları |
| --- | --- |
 1308  1326-1332 Płowce  1409-1411 Grunwald  1414  1422  1431-1435  1454-1466  1467-1479  1519-1521 
Leh-Töton Savaşı (1326-1332) Polonya Krallığı ile Töton Tarikatı Devleti arasında Pomerelia üzerinde 1326'dan 1332'ye kadar yapılan savaş.
Arka plan

Dük II. Mestwin'in 1294'te ölümüne kadar, Baltık kıyısındaki Pomerelia Dükalığı, batıda Pomeranya Dükalığı ile sınırdan doğuda Vistula nehri kıyısındaki Tarikat devletinin Prusya topraklarına kadar uzanıyordu. Polonyalı Piast hükümdarlarının hacizlileri olan Samborides hanedanı tarafından tutuldu. 1295'ten beri Polonya Kralı olan II. Przemysł, Pomerelia'yı bünyesine kattı (Lehçe: Pomorze Gdańskie), 1269'da Dük Mestwin ile imzalanan Arnswalde Antlaşması'na atıfta bulunan Brandenburg Margravlığı'nın protestosuna karşı Polonya Krallığı Topraklarına girdi. Ertesi yıl, Ascanlı margraveler, muhtemelen Polonya tacını hedefleyen Bohemya Kralı II. Václav.
Kral II. Wenceslaus, Piast'lı rakibi I. Władysław'a karşı galip geldi ve 1300'de Polonya Kralı oldu. Soylu Swenzones ailesinin yardımıyla Pomerelia'da hüküm sürdü. 1306'da oğlu III. Wenceslaus'un öldürülmesinden sonra Přemyslid Hanedanı'nı yok oldu ve Dük Władysław, Pomerelia topraklarını işgal edebildi. Varlıklarından ve günahlarından korkan Swenzones, birlikleri Gdańsk şehrine kadar olan bölgeyi işgal eden Brandenburg'un Magrave'i Waldemar'ı çağırdı. Władysław, 1308'de Heinrich von Plötzke komutasındaki Töton Tarikatı'nın güçlerini çağırarak tepki gösterdi ve Gdańsk ile Pomerelia'nın çoğunu yeniden fethetti.
Ancak, Töton'ların Danzig'i işgalinden sonra, Plötzke'nin teklif ettiği masraf parasını ödemeyi reddettiği için Danzig'i Władysław'a bırakmayı reddettiler. Bunun yerine, direnişi başından beri nispeten zayıf olan ve şimdi Pomerelia üzerindeki iddialarını satmaya niyetli olan Magrave Waldemar ile 1309 Soldin Antlaşması'nı imzaladılar.
Muharebeler

Yenilgisinin altında ezilen Władysław, Curia Romana'da Töton Şövalyeleri'ne dava açtı. Bununla birlikte, 1320'de Polonya tacını devraldı ve Polonya kralı oldu. Kızı Elisabeth'i 1320'de Kral I. Charles ile ve oğlu Kazimierz'i Büyük Dük Gediminas'ın kızı Litvanyalı Aldona ile evlendirdiğinde Macaristan ve Litvanya ile ittifaklar kurdu. Öte yandan, 1310'dan beri güçlü Lüksemburg Hanedanı'nın yönetimi altındaki Bohemya Krallığı yeniden yükseldi ve Kral Johann von Böhmen Přemyslid'lerden bir miras olarak Polonya tacını talep etti. Töton Tarikatı, pagan Litvanyalılara karşı seferlerde kendilerine katılan Kral John'u desteklediler ve ayrıca Władysław'ın Mazovya'daki düşmanı Płock Dükü Wenceslaus ile ittifak kurdular.
1326'da Kral Władysław'ın prdusu Neumark'ı harap etti ve ertesi yıl güneyde Kral John Kraków'a yürürken Wladysław Töton Tarikatı'na karşı çıktı. Macaristan Kralı I. Charles tarafından geri çekilmeye teşvik edilmesine rağmen, Silezya Dükalıklarının çoğunu vasallaştırdı. Polonya'nın iç parçalanmalarından yararlanan Töton şövalyeleri, Polonya'nın Kuyavia ve Dobrzyń Arazisi'ni yağmalayıp fethettiler. Kral Władysław, William Drugeth komutasındaki Litvanya ve Macaristan kuvvetlerinden yardım aldı veGrudziądz yakınlarındaki Osa Nehri'ne kadar Prusya'nın Kulmerland'ını yağmaladı.
Töton ordusu karşı saldırıya geçerek Kuyavia ve Dobrzyń'deki birçok kasabayı ele geçirdi fakat 1330'da bir Polonya ve Litvanya karşı saldırısı, Tarikat'ın fethettiği yerlerin bir kısmını Polonya'ya iade etmesiyle geçici bir barışla sonuçlandı, ancak sonraki yıl boyunca savaş devam etti. 1331'deki Płowce Muharebesi'nden sonra Tötonlar üstünlüğü ele geçirdi ve Kuyavia ile Dobrzyń Arazisi'ni tekrar ele geçirdi. Kral Władysław 1333'te ölürken, her iki taraf da ateşkes konusunda uzlaştı.
Savaş sonrası

1343'te, tarafların toprak iddiaları, Władysław'ın oğlu Kral III. Casimir tarafından imzalanan ve savaşı resmen sona erdiren Kalisz Antlaşması'nda karara varıldı. III. Casimir Kuyavia ve Dobrzyń'ı geri aldı, fakat sonuç olarak Pomerelia'yı kaybetti. Yine de, Pomeraniæ dominus et heres ("Pomeranya'nın Efendisi ve Varisi") unvanını korudu.
Pomerelia toprakları ve Polonya'nın Baltık Denizi'ne erişimi bir ihtilaf konusu olarak kaldı: 1466'da İkinci Toruń Barışı'ndan sonra Polonya Kraliyet Prusyası tımarı olarak yeniden ele geçirildi, Pomerelia, 1772'de Polonya'nın Bölünmesi sırasında Prusya Krallığı tarafından ilhak edildi. 1919 Versay Barış Antlaşması ile oluşturulan "Danzig Koridoru" nun bir parçası olan Pomerelia bölgesi üzerinde yüzyıllardır süregelen anlaşmazlıklar, Almanya-Polonya ilişkilerini tarih boyunca çok zorladı.
Brześć Kujawski'de Kral Ladislaus Tötonlar ile olan anlaşmayı bozuyor, Jan Matejko
Küçük Şeyler

Bu madde hikâye kitabı hakkındadır.Televizyon programı için Küçük Şeyler (televizyon programı) sayfasına bakınız.Film için Küçük Şeyler (film) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Osmanlıca: كوچك شيلر
1891'de Matbaa-i Ebüzziya'da basılan kitabın giriş sayfası, Neşreden: Kitapçı Arakel
Yazar: Samipaşazade Sezai
Çevirmen: İlk çeviri: Zeynep Kerman
Ülke: Osmanlı İmparatorluğu
Dil: Osmanlı Türkçesi
Tür: Hikâye
Yayım: 1891 (özgün) İlk çeviri: 1981 (Türkçe)
Yayımcı: Osmanlı Türkçesi basımı: Matbaa-i Ebüzziya hesabına Kitapçı Arakel Efendi Türkçe ilk basımı: İstanbul Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Yayınları
Sayfa: 104
Küçük Şeyler (Osmanlıca: كوچك شيلر), Samipaşazade Sezai'nin 1891'de yayımlanan hikâye kitabıdır. Kısa hikâyenin, Batı edebiyatındaki hikâyelerle benzer özellikler gösteren Türk edebiyatındaki ilk örneği olarak kabul edilmektedir. Edebiyat tarihçilerinin kısa değerlendirmeleri dışında pek fazla dikkat çekmemiş, ilk baskısından sonra bir daha basılma imkânı bulamamıştır. Yeni harflerle de ayrı bir basımı yapılmamış, yazarın bütün eserlerini bir araya toplayan Zeynep Kerman tarafından okuyucuya ulaştırılmıştır. Günümüzde farklı yayınevleri tarafından günümüz Türkçesiyle Küçük Şeyler adıyla yayımlanmaktadır. Eserin 1891 tarihli Matbaa-i Ebüzziya basımı nüshası İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı'nda yer almaktadır.
Bir mukaddime, altı hikâye (sırasıyla "Bu Büyük Adam Kimdir?", "Hiç", "Kediler", "İki Yüz Elli Kuruşa Bir Asır", "Düğün", "Pandomima") ile Alphonse Daudet'den çevrilen "Arlezyalı" adlı bir hikâyeden oluşan Küçük Şeyler'de sonradan eklenen mensure olarak nitelenebilecek türde yazılmış "Bir Kitâbe-i Seng-i Mezâr" adlı metin de yer alır. Hem romantizm hem de realizmin izlerini taşıyan ve gözleme dayalı olan eserde vakâlar ve kahramanlar doğaüstü özellikler taşımaz. Sezai bu eseriyle Namık Kemal ve Abdülhak Hamit Tarhan çizgisinden kısmen uzaklaşmakla birlikte yine de tasvirlerine şahsi duygularını katmak suretiyle romantizmden tamamen kopamadığını göstermiştir. Eser başta Halid Ziya Uşaklıgil olmak üzere Edebiyat-ı Cedide yazarları üzerinde büyük ölçüde etkili olmuştur. Küçük Şeyler için olumlu yorumların yanı sıra süslü anlatımı nedeniyle kendisiyle çeliştiği ve edebî değerinin yüksek olmadığına dair olumsuz görüşler de vardır.
Konusu

"Bu Büyük Adam Kimdir?" adlı hikâyede anlatıcı sokakta gördüğü uzun, dağınık saçlı, geniş alınlı, dalgın ve düşünceli yürüyüşünden dolayı sendeleyip duran bir adamı, Fransızca hocasının okuttuğu Büyük Adamların Hayatı başlıklı kitaptaki betimlemelere uygun bularak onun "büyük bir adam" olduğunu düşünür. Adamın görünüşünden ve davranışlarından yola çıkarak nasıl büyük bir düşünür olduğu hakkında hayaller kurar. Anlatıcı, öykünün sonunda gözünde bu kadar büyüttüğü kişinin okuma yazması bile olmadığını esnafın birinden öğrenerek gerçekle yüzleşir.
"Hiç" hikâyesinde babasız büyüyen, içe kapanık, eğitimli genç bir adam, günün birinde vapurda kendisine gülümseyen bir kadın görür. Genç adam, hayallerini bu kadın ile süsler; ancak evlenme kararı verdirecek kadar besleyen tebessümün, sahibinin üst dudağının kısa olmasından yani bir şekil bozukluğundan kaynaklandığını anlar. Bu gerçekle ani bir yüzleşme yaşar ve tüm hayalleri yıkılır.
"Kediler" hikâyesinde otuz üç yıllık eşinden evdeki çok sayıda kediyle kendisi arasında bir seçim yapmasını isteyen adam, karısından "kediler" yanıtını alır. Bir kedi topluluğuyla aynı evi paylaşarak yaşayamayacağını düşünen adam evi terk eder. Öfkeyle ve belki de gençlik günlerine öykünerek alınmış bu karar, günün sonunda yerini açlık ve yatacak yer kaygısına bırakınca karakter evine dönmek zorunda kalır.
"İki Yüz Elli Kuruşa Bir Asır" hikâyesi Çamlıca'nın tasvir edilmesiyle başlar. Hikâyede anlatıcının romantik bir tutku ile bağlandığı koruluğun odunculara satılarak kesilmesi anlatılır.
"Düğün" hikâyesinde bir cariyenin hayattan beklentileri ve hayal kırıklıkları anlatılır. Odalık olan Dilsitan, artık evin beyi Behçet'in haremi olacağını düşünmektedir ve uzun süre bu ümitle dolaşır. Behçet'in başkasıyla evleneceğini öğrendiğinde ise dünyası yıkılır. Bulunduğu konumdan öte bir ümit taşıyan Dilsitan satılmak istense de sinir hali zamanla vereme dönüşür ve bir zaman sonra da ölür.
"Pandomima" hikâyesinde komiklik yaparak hayatını kazanan, içe kapanık ve yalnız olan Paskal, seyircilerinden Eftalya adında güzel bir genç kıza âşık olur. Ancak Eftalya bir gün tiyatroya kocasıyla birlikte gelir. Bu duruma çok üzülen Paskal platonik aşkına karşılık bulamayacağını anladığında intihar eder.
Basımı

Eserin ilk basımı 1891'de Matbaa-i Ebüzziya'da, Kitapçı Arakel Efendi naşirliğinde yapılmıştır. Bu basım İstanbul Büyükşehir Belediyesinin Atatürk Kitaplığı'nda Osmanlıca Kitaplar Koleksiyonu kapsamında yer almaktadır. Latin alfabesiyle kitabın yeni bir ayrı basımı yapılmamıştır. Zeynep Kerman, 1981 yılında yazarın eserlerini derleyip toplu olarak okuyucuya sunarken Küçük Şeyler'i de kitabına dahil etmiştir.
Edebiyat tarihindeki yeri

Türk edebiyatında, hem sözlü hem yazılı, manzum ve mensur hikâye geleneği olmasına rağmen Tanzimat'tan sonra farklı yapısal özellikler taşıyan bir anlatı türü olarak yeni bir hikâye tarzı oluşmuştur. Giritli Ali Aziz Efendi tarafından 1796-97'de yazılan ve ilk defa 1852 tarihinde basılan Muhayyelât, Batı tesiri olmadan gerçekçi anlatıma olan yakınlığıyla modern Türk hikâyesinin başlangıcı sayılmaktadır. Bunun dışında, 19. yüzyılda basımları yapılarak yaygınlık kazanmış olan meddah hikâyeleri "yeni hikâyeye" zemin hazırlayan eserler olarak görülmektedir. 1875-1890 yılları arasında Ahmed Midhat Efendi'nin devam eden Letaif-i Rivayat serisinin dışında Mehmet Celal'in Venüs, Cemile gibi uzun hikâyeleri ile Nabizâde Nâzım'ın ilk dönem hikâyeleri bulunmaktadır. Ahmed Midhat Efendi, çoğunlukla uzun öyküyü yeğlemiş, Kıssadan Hisse (1870-1871) adlı kitabında kısa hikâye formatında metinler üretmişse de kitap adından anlaşılacağı gibi kıssalar ve fıkra türü yazılar içerdiği için hikâye sınıfına dahil edilmemektedir. Emin Nihat Bey'in Müsâmeretnâme (1872-1875) eseri de yedi uzun hikâyeden oluşmaktadır. Samipaşazade Sezai'nin Küçük Şeyler'i Türk edebiyatında modern anlamda kısa hikâyenin başlangıcı kabul edilmektedir. Eser, Batı edebiyatındaki hikâyelerle benzer özellikler göstermektedir. Sezai'nin bu eseri, süslü, terkipli olmasına ve betimlemeler barındırmasına rağmen Tanzimat dönemi yazarlarının eserlerine benzemeyen özellikler taşır. Sonuç olarak bu hikâyeler, kısa hikâyenin Türk edebiyatındaki ilk olgun örnekleri olarak gösterilmekte ve edebî bir tür olarak ilk ipuçlarını vermektedir.
İçeriği

Küçük Şeyler; bir mukaddime, altı hikâye, bir mensure ve bir tercüme eserden oluşmaktadır. Sami Paşazade Sezai, eserin mukaddimesinde ayrıntıların ve üslubun önemini vurguladıktan sonra bilim ve psikoloji ile şairaneliği birleştirerek yazmaktan söz eder ve "Buna 'ilm-i teşrih-i edebî' tabirini kullanmak câizdir sanırım." der. Sezai, mukaddimede "Dünyada bir zerre yoktur ki güzel yazılmak şartıyla bir mevzu-i mühim addedilmesin. Âlem-i şemsin ahvalini tasvir etmekle bir hurdebînî [ufak şey] böceğin kalbini teşrih eylemek [açımlamak] edebiyatça müsavidir [denk, eşit]. En mufassal [ayrıntılı], en mükemmel kitaplarda bazı küçük şeylerin edebiyatça ehemmiyeti pek büyüktür." sözleriyle küçük şeylerin de öyküsünün yazılabileceğini söyler. Güzel yazmanın her şeyin başında geldiğini belirterek söze başlayan Sezai, divan edebiyatında hikâye türünün yerine gelebilecek mesnevilerde, halk hikâyelerinde ya da geleneksel hikâyecilikte olduğu gibi hikâye türünün garip ve hatıra gelmeyecek kadar çocukça bir şey olmaktan çıkması gerektiğini savunur. Artık hikâyelerde, "tabiat sırlarına" ve "insan kalbine" dair araştırmaların anlatılmasını ve bu anlatım sırasında da metnin "şâirane bir üslûb-ı âlî" ile yazılmaması gerektiğini belirtir. Realizmi savunan önsözden ötürü Nihad Sâmi Banarlı, Alphonse Daudet'nin Jack isimli romanını Türkçeye çevirerek Servet-i Fünûn mecmuasında tefrika olarak neşreden (Mart-Temmuz 1892) Sezai'nin, bu realist üsluba sahip Fransız yazarın etkisinde kaldığını öne sürmüştür.
Küçük Şeyler'e Vuslat isimli cariyenin veremden ölüşü acısıyla yazılan bir "Kitabe-i Seng-i Mezar" başlıklı nesir sonradan ilave edilmiştir. Ayrıca Alphonse Daudet'nin Lettres de mon moulin kitabında yer alan 1869 tarihli "L'Arlésienne" hikâyesi "Arlezyalı" başlığıyla Sezai tarafında tercüme edilerek kitaba eklenmiştir.
Anlatım özellikleri

Yazar, hikâyelerinin bazılarında düz yazının içine nazım parçaları yerleştirmiştir. Hikâyelerin hepsinde birbirine koşut ve aynı zamanda birbiriyle karşıt olan iki dünya kurulur. İlk dünya, hayallerin dünyasıdır. Bu dünyanın anlatımı, anlatı sırasında da önce gelir. Genellikle okurun karakterle özdeşleşmesini öngören bu kısımda "şairane üslup" hayallerin anlatımına eşlik eder. Hikâyelerdeki ikinci dünya ise gerçeklerin dünyasıdır. Genellikle öykülerin en sonunda karakterle birlikte okur da bu dünyayla karşılaşır. Bu karşılaşma, yumuşak bir geçişten bir hayli uzak, ani ve genellikle şoke edici bir yüzleşmedir. Hikâyelerin bazıları ("Bu Büyük Adam Kimdir?" ve "Hiç") şok anıyla sona ererken bazıları da ("Düğün" ve "Pandomima") yaşanan şokun karakteri ölüme kadar taşıdığı sürecin anlatımıyla biter. "Bu Büyük Adam Kimdir?", "Hiç" başlıklı hikâyeleri hâriç hikâyelerde sürprizli son kullanılmamıştır ve üçüncü şahıs anlatımı mevcuttur. Bazılarında ise müellif, vakânın kahramanlarından biridir, gözlemlediklerini bizzat anlatmıştır. "Bu Büyük Adam Kimdir?" hikâyesinin başlangıcındaki, "O zaman itiyad etmiştim. Pederimin yüz kişiye ikametgâh olan konağında tertip edilmiş derslerimizi bitirdikten sonra, akşam üzeri ekseri Taşkasap'tan Bayezid'e kadar yayan gidip gelirdim." cümlelerinde anlatılan Sezai'nin kendi hayatıdır, "İki Yüz Elli Kuruşa Bir Asır" başlıklı hikâyesinde de aynı hususiyeti, Çamlıca'da geçirdiği yılları ele alınmıştır. "Düğün" ve "Kediler" isimli hikâyeleri diyalogla başlamaktadır. Mekân olarak yazarın yaşadığı muhit, Çamlıca ve o civarda bulunan Bulgurlu; bunların yanında Taşkasap, Laleli, Aksaray, Sultan Ahmet ve Büyükada kullanılmıştır. Kahramanlar doğaüstü özellikler taşımaz; hemen hepsi halk arasından seçilmiştir: hasta çocuğuna ilaç alamayan dar gelirli memurlar, annesini geçindirmek için Anadolu'dan İstanbul'a hizmetçiliğe gelen genç kızlar, kalıbı kıyafeti yerinde fakat okuma-yazma bile bilmeyen cehalet timsalleri, dolandırıcılar, takdir edilmeyen halk tiyatrosu sanatkârları, çobanlar, bilhassa Çerkes cariyeler seçilen karakterlere örnektir.