stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hrayr Tjohk
Hayatı

Bitlis Vilayeti'nin Aharonk köyünde Armenak Ghazaryan olarak doğdu. Babası rahip Mamprè Ghazaryan'dı . Armenak, 1880'lerin sonunda Muş'taki Surp Garabet Manastırı okulundan mezun oldu. Daha sonra Muş Birleşik Ermeni Koleji'nde okudu. Öğretmeni Mkrtich Saryan'ın devrimci fikirlerinden derinden etkilendi. Armenak, mezun olduktan sonra Sason ve Taron Ermeni okullarında öğretmenlik yaptı. Muş yöresi halkının geleneksel Ermeni şapkasını hep takardı.
Hrayr ve Dzhoghk, Ermeni Devrimci Federasyonu resmi yayın organı Droshak'a yazı yazarken kullandığı iki takma adıydı. 1890'da Hınçak Partisi'ne katıldı ve parti liderleri Mihran Damadyan ve Hamparsum Boyacıyan ile yakın çalıştı. Kısa bir süre sonra ideolojik farklılıklar nedeniyle 1893'te Hınçak Partisi'nden ayrıldı.
Dzhoghk, Ermeni Devrimci Federasyonu'na katıldı ve önde gelen askeri liderler Serop Ağpür, Kevork Çavuş ve Andranik Ozanyan ile çalıştı. 1894 baharında Hrayr, Ermenilere silah satın almak için Kafkasya'ya gitti. Daha sonra Ermeni Devrimci Federasyonu'na katıldığı Romanya'ya gitti. Kitlelerin katılımıyla isyana inandı Birinci Sason İsyanı'nın liderlerinden biri oldu.
1895'te Hrayr, aralarında Andranik Ozanyan ve Serop Ağpür'un da bulunduğu 50 kişilik bir genç grupla Doğu Anadolu'ya döndü. Tatul (Aram Aramyan) ile birlikte Pasinler bölgesinde halkı örgütledi. Haziran 1896'da ikisi de tutuklandı ve Erzurum hapishanesine konuldu; Tatul asıldı, Hrayr afla serbest bırakıldı. Daha sonra Van'a gitti ve 1896 Van İsyanı'nı organize etmek için planlar yaptı, ardından Hrayr ve Andranik'in İkinci Sason İsyanı'nın hem ana organizatörleri hem de başları oldukları Sason'a (1902) gitti. Bu isyan sırasında 13 Nisan'da Gelieguzan köyünde öldürüldü. Yerel bir kilisenin avlusunda Serob Paşa'nın yanına gömüldü.
Kaynaklar

S. Kirak, Hrair-Dzhoghk, Asbarez gazetesi, 27 Kasım 1981, s. 3
A. Chalabian, Gen. Andranik ve Ermeni Devrimci Hareketi, ABD, 1988, s. 106–107.
II. Mataʻafa Mulinuʻu

II. Mataʻafa Faumuina Mulinuʻu (1962)
Fiame II. Mataʻafa Faumuina Mulinuʻu (d. 5 Ağustos 1921 - ö. 20 Mayıs 1975), Samoalı siyasetçi. Mulinu'u, Büyük Okyanus'ta Polinezya ada öbeği içerisinde yer alan Samoa Bağımsız Devleti'nde 1959-1970 ile 1973-1975 yılları arasında olmak üzere iki farklı dönem başbakanlık makamında bulundu.
Samoa'nın kraliyet ailelerinden birinden geliyordu, "Mata'afa" şefi unvanını taşıyordu ve kökenleri nedeniyle parlamentoda bir sandalyesi vardı.
Mulinu'u 1 Ekim 1959'da Batı Samoa'nın henüz Yeni Zelanda tarafından yönetilen BM Güven Bölgesi olduğu bir süreçte başbakan oldu. 1 Ocak 1962'de bunu bağımsız Batı Samoa devletine götürdü ve bu nedenle anayasanın "babalarından" sayılmaktadır. Şubat 1970'te IV. Tupua Tamasese Lealofi onun yerine başbakan oldu.
Mart 1973'te yeniden başbakan olarak Lealofi'nin yerini aldı ve ölümüne kadar bu görevi sürdürdü.
Kızı Naomi Mata'afa, Mayıs 1991'de Başbakan Tofilau Eti Alesana tarafından ilk kadın bakan olarak atanmış, Mayıs 2021'de de ülkesinin ilk kadın başbakanı olarak makama seçilmiştir.
III. James

III. James şu anlamlara gelebilir:
III. James (Kıbrıs) (1473–1474)
III. James (Mayorka) (1315–1349)
III. James (İskoçya) (1452–1488)
James Francis Edward Stuart (1688–1766), II. James'nin veliahtı olan Galler prensi, hiçbir zaman Britanya kralı olamamıştır
III. Jacques (Kıbrıs kralı)

| III>  Jacques.Kıbrıs kralı |
| --- | --- |
Hüküm süresi: 10 Temmuz 1473 - 26 Ağustos 1474
Önce gelen: II. Jacques
Sonra gelen: Caterina Cornaro

Doğum: 6 Temmuz 1473
Ölüm: 26 Ağustos 1474 (1 yaşında)
Hanedan: Ramnulfids
Babası: II. Jacques
Annesi: Caterina Cornaro
III. Jacques (6 Temmuz 1473 - 26 Ağustos 1474), Kıbrıslı II. Jacques ve Caterina Cornaro'nun evliliğinden olan tek çocuktu. Bebekken gizemli koşullarda öldü ve yerine annesi Kıbrıs Krallığı'nın son kraliçesi olarak taç giydi. Ölümü, Kıbrıs'ın Venedik kontrolüne geçmesini sağladı.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Resmî unvanlar

| Önce gelen: II. Jacques |  Kıbrıs kralı 10 Temmuz 1473 - 26 Ağustos 1474 | Sonra gelen: Caterina Cornaro |
| g t Kıbrıs Krallığı'nın kral ve kraliçeleri |
| --- | --- | --- |
| Guy ·  Amalrik ·  I. Hugues ·  I. Henri ·  II. Hugues ·  III. Hugues ·  I. Joan ·  II. Henri ·  IV. Hugues ·  I. Peter · II. Peter ·  I. Jacques ·  Janus ·  II. Joan ·  Charlotte ·  II. Jacques ·  III. Jacques ·  Caterina Cornaro | Guy ·  Amalrik ·  I. Hugues ·  I. Henri ·  II. Hugues ·  III. Hugues ·  I. Joan ·  II. Henri ·  IV. Hugues ·  I. Peter · II. Peter ·  I. Jacques ·  Janus ·  II. Joan ·  Charlotte ·  II. Jacques ·  III. Jacques ·  Caterina Cornaro |  |
Hresili Muharebesi

Hresili Muharebesi (Gürcüce: ხრესილის ბრძოლა), Osmanlı İmparatorluğu ve Gürcü İmereti Krallığı arasında bugünkü Gürcistan'ın Hresili şehri yakınlarında yapılan muharebe. İmereti Kralı I. Solomon'un emrindeki ordu, 17 Aralık 1757'de Osmanlı ordusunu mağlup etti.
I. Solomon Batı Gürcistan'ı birleştirip güçlü bir monarşi tesis etmek istiyordu. Kralın bu istekleri Osmanlı ile arasını açmıştı. Ayrıca Osmanlı, Solomon'un köleliğe karşı mücadelesini de bitirmek istiyordu. Osmanlılar, Solomon'a ihanet eden Gürcü lordlarla ittifak kurdu. Solomon'a karşı savaşan Levan Abaşidze, Ahıska'da Osmanlı ordusuyla buluştu ve onları İmereti Krallığı topraklarına götürdü.
İmereti Krallığı, Osmanlı ordusunu Hresili yakınlarında ağır bir yenilgiye uğrattı.
Arka plan

17. yüzyılda Gürcistan, Osmanlı'ya bağlı devletti (vasal). Karargahları Tsutskvati, Poti ve Şorapani kalelerindeydi. Sadece Megrelya'dan 12 bin köle her yıl Osmanlı'ya satılırdı. Solomon köleliği yasakladı, diğer lordlara karşı çıkarak Osmanlı'dan bağımsızlığını istedi. Osmanlı Sultanı, Gürcistan'ı tekrar kontrol altına almak için Solomon'un üzerine ordu gönderdi
Muharebe

Sabahın erken saatlerinde Gürcü ordusu saldırıya başladı. Osmanlı Ordusu Kral Solomon'un tam istediği yere çekilmiş ve köşeye sıkıştırılmıştı. Gürcü saldırısı iyi hazırlanmıştı, sayısal olarak daha küçük olan Gürcü ordusu, küçük boyutunu yüksek moral ve işgalci Osmanlıları topraklarından çıkarma kararlılığı ile telafi etti. Kral Solomon, küçük ordusunun taarruzunu bizzat yönetti, Osmanlı ordusunun komutanına ulaştı ve kafasını kesti. Osmanlılar panikledi ve kaçmaya çalıştı. Gürcüler Osmanlı ordusunu kararlı bir şekilde bozguna uğrattı ve 45.000 kişilik Osmanlı gücünün çoğunu etkisiz hale getirdi.
Osmanlılar daha sonraki seferlerde bu kadar büyük bir insan gücü kaybını telafi edemediler. Bu savaştan sonra İmereti'yi işgal etmek için yapılan iki girişim 20.000 ve 13.000 kişilik sayıca daha küçük Osmanlı orduları ile yapıldı ve I. Solomon'un küçük ordusundan sayıca hala fazla olsalar da onlar da yenilgiye uğradı. Bu, İmereti Krallığı'nın Osmanlı İmparatorluğu'nun bir vasalı olduğu Batı Gürcistan'daki iki yüzyıllık Osmanlı etkisinin sonunu işaret ediyordu.
Büyük Solomon ve küçük krallığı 1700'lerin ortalarında, diğer büyük güçlerin veya dış ittifakların desteği olmadan Osmanlı'dan tam bağımsızlığını elde etti; bu, İmereti krallığından önce Osmanlı İmparatorluğu tarafından fethedilen veya Osmanlı İmparatorluğu'nun vassalları haline gelen ve İmereti Krallığı'ndan çok daha sonra Osmanlılardan bağımsızlığını kazanmış diğer Doğu Avrupa ulusları için benzeri görülmemiş bir başarıydı.
Pelé: Bir Efsanenin Doğuşu

| --- | --- |
Pelé: Bir Efsanenin Doğuşu
Pelé: Bir Efsanenin Doğuşu film posteri
Yönetmen: Jeff Zimbalist Michael Zimbalist
Yapımcı: Brian Grazer Ivan Orlic
Yazar: Jeff Zimbalist Michael Zimbalist
Oyuncular: Kevin de Paula Vincent D'Onofrio Rodrigo Santoro Diego Boneta Colm Meaney
Müzik: A. R. Rahman
Görüntü yönetmeni: Matthew Libatique
Kurgu: Glen Scantlebury Naomi Geraghty Luis Carballar
Stüdyo: Imagine Entertainment Seine Pictures
Dağıtıcı: IFC Films
Çıkış tarih(ler)i: 6 Mayıs 2016 (2016-05-06) (Amerika Birleşik Devletleri)
Süre: 107 dakika
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Dil: İngilizce Portekizce
Hasılat: $2.3 milyon
Pelé: Bir Efsanenin Doğuşu (İngilizce:Pelé: Birth of a Legend)  Brezilyalı futbolcu Pelé'nin hayatı ve 1958 FIFA Dünya Kupasını kazanmak için Brezilya millî futbol takımı ile yaptığı yolculuğa dair bir Amerikan biyografik filmidir. Film Jeff Zimbalist ve Michael Zimbalist tarafından yönetildi ve senaryosu yazıldı.
Filmde Kevin de Paula, Vincent D'Onofrio, Rodrigo Santoro, Diego Boneta, Colm Meaney ve Pelé küçük rollerde yer aldılar. Film, Pelé karakteri ile babası arasındaki ilişkiye odaklanıyor.
Fotoğraf çekimleri Eylül 2013'te Rio de Janeiro'da başladı ve çekimler 2014 yılının sonuna kadar sürdü. Film, eleştirel anlatımdaki kusurları işaret ederek derinsel eksikliğini eleştiren olumsuz eleştiriye yanıt verdi.
Oyuncular

Kevin de Paula .... Pelé, 13-17 yaş arası
Leonardo Lima Carvalho .... 10 yaşındaki Pelé
Seu Jorge .... Dondinho, eski futbolcu ve Pele'nin babası
Mariana Nunes .... Celeste, Pele'nin annesi
Vincent D'Onofrio .... Feola, 1958 FIFA Dünya Kupası'nda Brezilya millî takımının teknik direktörü
Milton Gonçalves .... Waldemar de Brito, futbolun ilk günlerinde Pele'yi keşfeden eski Brezilyalı futbolcu ve izci
Diego Boneta .... José Altafini "Mazzola", İtalyan-Brezilyalı futbolcu ve eski kabadayı
Colm Meaney .... George Raynor, 1958 FIFA Dünya Kupası'nda İsveç milli takımının teknik direktörü
Felipe Simas .... Garrincha, Brezilyalı futbolcu
Fernando Caruso .... Zito, Brezilyalı futbolcu
Rodrigo Santoro .... Brezilyalı spiker
Pelé .... Otel lobisinde oturan adam
Yapım

Filmin fotoğraf çekimleri 30 Eylül 2013 tarihinde Rio de Janeiro'da başladı. 9 Şubat 2014 tarihinde, filmin 2014 FIFA Dünya Kupası sırasında yayınlanmayacağı açıklandı. Çünkü montajı yapılıyordu ve bazı çekimler yapılmaktaydı.
Film tamamen Brezilya'da çekildi, sırasıyla Leonardo Carvalho ve Kevin de Paula sırasıyla 9 ve 17 yaşlarında yükselen yıldızı oynuyorlardı. Pele: “Genç benliğimi oynayan iki genç oyuncu hem ekranda hem de futbol sahasındaki yeteneklerinin kanıtı olarak gerçek yıldızlar olacak” dedi.
Zimbalist, Pele'nin erken yaşantısına dramatik nedenlerle odaklanmak istediklerini belirterek, bunun sebebini şöyle açıkladı: "1950 (Dünya Kupası) kaybından (Uruguay'a karşı) Brezilya ulusal kimliğinin doğuşuna paralel bir efsanenin doğuşuydu) ve 1950'de (Dünya Kupası) Maracana stadyumunda (Uruguay'a karşı) kaybediyordu.". Film, Pele ve babası arasındaki ilişkiye odaklanıyor.
IC 447

| Bulutsu> Gözlem verisi (Dönem J2000) |
| --- | --- |
Takımyıldız: Tekboynuz
Sağ açıklık (α): 06sa 31d 12.0s
Dik açıklık (δ): +10° 02′ 00″
Görünür boyutlar (V): ~25 yay-dakika
Özellikler
Yarıçap (r): 0.25 x 0.9 Iy

  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Ayrıca bakınız: Bulutsu listeleri
IC 447 Tekboynuz takımyıldızı'nda bulunan bir Yansıma bulutsusu.
IC 4634

IC 4634, Yılancı takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 7.500 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir gezegenimsi bulutsudur. 1893 yılında Williamina Fleming tarafından keşfedilmiştir. Noktasal simetrik, s-şekilli bir yapıya sahiptir ve iç kabuğu saniyede 20 km'lik bir hızla genişlemektedir. İç kabuk yoğun bir H-alfa emisyonuna sahipken, s-şekilli şeritler NII emisyon çizgisine sahiptir.
IC 4462

IC 4462, Çoban takımyıldızında yaklaşık olarak 417,48 MIy (128 Mpc)uzaklıkta bulunan bir çubuklu sarmal gökadadır. Fransız gök bilimci Stephane Javelle tarafından 22 Haziran 1895 tarihinde keşfedildi. Halton Arp tarafından görüntülenmiş ve PGC 52123 ile birlikte Arp 95 olarak "Eşlikçileri eliptik olan sarmal gökadalar" kategorisi altında Tuhaf Gökadalar Atlası'na dahil edilmiştir. Dreyer tarafından IC 4461 ve IC 4462 olarak listelenmiştir. Bilgi kutusundaki görüntüde de görülebileceği gibi, Javelle'in ölçümlerinin göreli konumu, önceki konumlarının kuzeybatısındaki gökadalara mükemmel bir şekilde uyar (sırasıyla IC 4461 ve IC 4462), ancak kuzeydeki gökada çiftine (IC 4462 ve PGC 52123) uymaz. Bu nedenle, PGC 52120'nin IC 4461 olduğuna, PGC 52119'un IC 4462 olduğuna ve PGC 52123'ün, Arp 95'in bir üyesi olarak IC 4462'ye bağlı olmasına rağmen, hiçbir şekilde bir IC nesnesi olmadığına şüphe yoktur.
IC 4462, PGC 52123 ile etkileşim halindedir.
I. Ramses

I. Ramses (ü. MÖ 14. yüzyıl) Mısır Firavunu (hd. MÖ 1320-18) 19. sülalenin kurucusudur.
Asker kökenli bir aileden geliyordu. Mısır'ın onsekizinci hanedanı'nın son firavunu olan Horemheb, oğlu olmadığından ölümünden kısa bir süre önce Ramses'i vezir yaptı. Ramses M.Ö. 1320'de tahta çıktıktan kısa bir süre sonra oğlu I. Seti'yi ortak hükümdar ilan etti. Seti Mısır'ın yitirdiği toprakları yeniden kazanmak için Suriye'ye sefer hazırlıkları yaparken Ramses de, Karnak'taki Amon Tapınağı'nın II. Pilon'unun süslemelerini tamamlattı ve III. Pilon'la II. Pilon arasını kapsayan bir hipostil yaptırdı.
Yazıtlardan yaklaşık bir yıl dört ay hüküm sürdüğü anlaşılan Ramses, Teb'deki Kral Mezarları Vadisi'nde küçük bir mezara gömüldü.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 118749013  ISNI: 0000 0000 3734 8140  LCCN: n2003060084  NLI: 987007318160405171  VIAF: 9223030   WorldCat (LCCN): n2003-060084
I Am Me

I Am Me, Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı Ashlee Simpson'ın ikinci stüdyo albümü. 18 Ekim 2005'te Geffen Records etiketiyle piyasaya sürülmüştür.
| g t Ashlee Simpson |
| --- | --- |
Diskografi ·  Ödüller ve adaylıklar ·  Turneler
Stüdyo albümleri: Autobiography ·  I Am Me ·  Bittersweet World
Single'ları: "Pieces of Me" ·  "Shadow" ·  "La La" ·  "Boyfriend" ·  "L.O.V.E." ·  "Invisible" ·  "Outta My Head (Ay Ya Ya)" ·  "Little Miss Obsessive"
Televizyon: The Ashlee Simpson Show ·  Melrose Place
Filmografi: Beni Keşfet
İlgili maddeler: Jessica Simpson ·  Pete Wentz
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz release group: 77bcb341-1296-3333-bcbd-f38451e17761
Hulin

| Hulin 虎林市 |
| --- | --- |
İlçe düzeyi şehir
Hulin şehri
Şehir görünümü
HulinHulin'in Çin'deki konumu
Koordinatlar: 45°46′K 132°56′D﻿ / ﻿45.767°K 132.933°D﻿ / 45.767; 132.933
Ülke:  Çin
Eyalet: Heilongjiang
İl düzeyi şehir: Jixi
Yüzölçümü
 • Toplam: 9334 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 317.884
 • Yoğunluk: 34,06/km²
Zaman dilimi: UTC+08.00 (CST)
Resmî site www.hljhulin.gov.cn
Hulin (Çince: 虎林市; pinyin: Hǔlín shì; "kaplan ormanı"), Çin'in Heilongjiang eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehir, Rusya sınırı yakınlarında Muling Nehri'nin kıyısında yer almakta olup Jixi il düzeyi şehrine bağlıdır. Yüzölçümü 9.334 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 317.884'tür.
Holokost için ispatlar ve belgeler

Nürnberg mahkemeleri için savcılık tarafından toplanan kanıtlar
Avrupa haritasında Holokost ölüm oranları
Nazi Almanyası'nın 1941 ve 1945 yılları arasında yaklaşık altı milyon Yahudi'yi öldürmesi olan Holokost, tarihte en iyi şekilde belgelenmiş soykırımlardan biridir. Tüm Yahudi kurbanlarını listeleyen bir belge olmamasına rağmen yaklaşık altı milyon Yahudi'nin öldürüldüğüne dair kesin kanıtlar vardır. Ayrıca; Nazilerin, Yahudileri imha kamplarında ve gaz vagonlarında öldürdüğüne ve bunu Nihai Çözüm planı altında sistematik olarak yaptığına dair kanıtlar vardır.
Holokost için kanıtlar dört başlık altında incelenir:
Belgeler: Mektuplar, notlar, planlar, emirler, faturalar, konuşmalar, SS tarafından oluşturulan istatistiksel özetler, fotoğraflar. (Nürnberg mahkemeleri için 3,000 tondan fazla belge toplanmıştır.)
Tanıkların ifadesi: Holokost'tan sağ çıkanların, Nazi liderlerinin, SS askerlerinin ve komutanlarının, yerel halkın ifadeleri. (Neredeyse kimse Nihai Çözüm'ü inkâr etmemiştir.)
Yapısal kanıtlar: Toplama kampları, imha kampları ve Holokost kurbanlarının cesetlerinin bulunduğu toplu mezarlar.
İkinci derece kanıt: İkinci Dünya Savaşı sırasında Alman işgali altındaki Avrupa'daki Yahudi nüfusunun yaklaşık altı milyon azalması, yaklaşık 2.7 milyon Yahudi'nin toplama ve imha kamplarına götürülmesi ve bir daha haber alınamaması.
Failler, işledikleri suçların kanıtlarını yok etmeye çalışmışlardır. Yine de kanıtların birçoğu korunmuştur ve toplanmıştır.
Adolf Hitler'in katılımı

Ian Kershaw da dahil olmak üzere bazı tarihçiler, Adolf Hitler'in Holokost'u emrettiğini gösteren hiçbir belgenin bulunmadığını belirtiyor. Fakat; diğer kanıtlar, Hitler'in soykırımı bildiğini açıkça ortaya koymaktadır. Adolf Eichmann, Joseph Goebbels ve Heinrich Himmler'in açıklamaları; Hitler'in Holokost'u planladığını göstermektedir. Ayrıca, Hitler'in kendi açıklamaları da Yahudilere yönelik soykırım isteğini göstermektedir.
18 Eylül 1942 tarihli bir iç muhtıra taslağında; Reichsführer SS Heinrich Himmler'in konuyla ilgili olarak "Führer, zamanını artık bu konularla harcamayacak." cümlesi geçmektedir. Ayrıca; muhtırada, Himmler'in infaz kararlarını Reichsleiter Martin Bormann aracılığıyla Adolf Hitler'e ileteceği görülmektedir.
T4 operasyonu haricinde Hitler'in Holokost emrini verdiği hiçbir belge bulunmamaktadır. Holokost'u inkâr edenler bu durumdan hareketle soykırımın bir Nazi politikası olmadığını iddia etmektedir.
4 Ekim 1943'te Heinrich Himmler şunları söylemiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ayrıca burada çok açık bir şekilde çok zor bir konuya değinmek istiyorum. Artık bunu kendi aramızda çok açık bir şekilde konuşabiliriz ama yine de bunu asla alenen tartışmayacağız. Nasıl ki 30 Haziran 1934'te görevimizi emredildiği gibi yapmakta ve başarısız olan yoldaşları idam etmekte tereddüt etmedik ve bundan da hiç bahsetmedik, bundan da bahsetmeyeceğiz. İçimizde bunu aramızda konuşmayacak kadar sabır olduğu için Tanrı'ya şükredelim. Her birimiz dehşete düştük ama yine de bir dahaki sefere, emir verildiğinde ve gerekli olduğunda bunu yapacağımızı açıkça anladık. Şu an Yahudi halkının yok edilmesinden bahsediyorum. | ” |
Tarihçi Peter Longerich, Hitler'in Yahudi sivilleri öldürmek için açık ve yazılı bir emir vermekten kaçındığını belirtiyor. Hitler'in T4 operasyonuna verdiği izin Almanya'da kamuoyuna duyurulduğunda protestolara yol açmıştır. Hitler, eleştirilerden kaçınmak için bu tür izinleri gizlice vermesi gerektiğini anlamıştır.
Heinrich Himmler'in fizyoterapisti Felix Kersten; anılarında, soykırım görevinin Himmler'e Adolf Hitler tarafından verildiğini yazmıştır.
Joseph Goebbels ile Adolf Hitler, karşılaştıklarında Yahudilerin akıbeti hakkında konuşurlardı. Joseph Goebbels, kişisel günlüğüne şunları yazmıştır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Führer, Avrupa'dan Yahudileri temizleme kararlılığını bir kez daha dile getirdi. Bu konuda duygusallık olmamalı. Yahudiler, başlarına gelen felaketi hak ettiler. Onların yok edilmesi, düşmanlarımızın yok edilmesiyle beraber olacak. Bu süreci soğukkanlı bir acımasızlıkla hızlandırmalıyız. | ” |
Adolf Eichmann, sorguda şunları söylemiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Hiç yazılı bir emir görmedim, Bay Hauptmann. Tek bildiğim Heydrich'in bana "Führer, Yahudilerin fiziksel imhasını emretti" dediği. Bunu şimdi tekrar ettiğim kadar net ve kesin bir şekilde söyledi. | ” |
Gaz odalarının kullanımı

Ayrıca bakınız: İmha kampı, Holokost § Gaz odaları ve Gaz odası
1990 yılında Profesör Jan Markiewicz, gaz odalarındaki siyanür kullanımına yönelik analizler yapmıştır. Gaz odalarından ve toplama kamplarından numune almıştır. Çalışmalarının sonucunda; analizini yaptığı siyanür konsantrasyonunun, insanları öldürmek için yeterli olduğunu tespit etmiştir. Gaz odalarında siyanür kalıntısı bulunması; belgelerde geçen ve esirleri öldürmek için kullanılan zehir olan Zyklon B'yi kanıtlar niteliktedir.(Zyklon B, hidrojen siyanür bileşiğidir.)
Hauptamt SS-Gericht hakimi Georg Konrad Morgen, 7 Nisan 1946'da şunları söylemiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Her şey bir montaj hattı gibiydi. Son durakta büyük bir odaya ulaştılar ve buranın bir banyo olduğu söylendi. Sonuncusuna gelindiğinde kapılar kapatıldı ve içeri gaz verildi. Ölüm gerçekleşir gerçekleşmez vantilatörler çalıştırıldı. Hava solunabilir hale gelince kapılar açıldı ve cesetler çıkarıldı. | ” |
Tarihsel İnceleme Enstitüsü, "Auschwitz'de insanları öldürmek amacıyla kullanılan gaz odalarının bulunduğunun doğrulanabilir kanıtı" için halka açık bir şekilde 50.000 dolar ödül teklif etti. Auschwitz'den sağ kurtulan Mel Mermelstein, kanıt olarak kendi ifadesini sundu fakat kabul görmedi. Daha sonra; Mel Mermelstein, Tarihsel İnceleme Enstitüsü'ne dava açtı. Mahkeme, "1944 yazında Polonya'daki Auschwitz Toplama Kampı'nda Yahudiler gazla öldürüldü." ifadesinin gerçek olduğunu kabul etti.
Kurbanlar

Akademisyenlerin, kurumların ve Nazi yetkililerinin büyük çoğunluğu; Holokost sırasında beş ila altı milyon Yahudi'nin öldürüldüğünü söylemiştir. Yad Vaşem kayıtlarında, ölen Yahudilerden 4.5 milyonunun ismi geçmektedir.
Naziler, Aralık 1942'ye kadar Nihai Çözüm başlığı altında Yahudi nüfusunun sistematik düşüşünü Korherr Raporu'nda kaydetmiştir. Ayrıca; bu raporlarda, Holokost'un fotoğrafları ve videoları da yer almaktadır. Hermann Höfle tarafından Adolf Eichmann'a yollanan Höfle Telgrafı'nda toplama kamplarında öldürülen Yahudilerin sayısı ayrıntılı olarak açıklanmıştır.
Holokost'tan kurtulan on binlerce kişinin ve Nazi subaylarının ifadeleri bulunmaktadır. Ayrıca; Rudolf Höss, hapishanedeyken iki cilt anı kitabı yazmıştır. SS-Oberscharführer Josef Klehr, Auschwitz'de kimsenin gaza maruz kalmadığını iddia edenlerin "çılgın ya da hatalı" olduğunu söylemiştir. SS-Rottenführer Oskar Gröning, Holokost'u inkar edenlere şunları söylemiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bana inanmanızı isterim. Gaz odalarını gördüm. Krematoryumu gördüm. Ateşleri gördüm. Seçimler yapılırken oradaydım. Bu vahşetlerin yaşandığına inanın çünkü ben oradaydım. | ” |
Eski bir SS doktoru olan Hans Münch, Auschwitz'de binlerce insanın gaza maruz kaldığını ve gaz odalarında Zyklon B'nin kullanıldığını doğrulamıştır.
Yahudilerin gaz odalarına yürümesine yardım eden ve daha sonra cesetleri krematoryumlara götüren Sonderkommandoları, Holokost'u doğrulamıştır.
Adolf Hitler'e infazların detaylarının aktarıldığı bir rapor
Sonderkommando fotoğrafı.Gaz odasının kapısından dışarı çekim
Höfle Telgrafı
II. Maximinus

Gaius Valerius Galerius  Maximinus (20 Kasım 270 - Temmuz/Ağustos 313) 308 - 313 yılları arasında tahta çıkmış olan ve aslında bir köylü ismi olan Daia'yı taşıyan, Tuna bölgesinde doğmuş Roma imparatoru. Galerius'un kız kardeşinin oğludur.
Orduya girmesinin ardından hızla yükseldi ve 305 yılında anne tarafından dayısı olan Galerius tarafından evlatlık olarak alınmasının ardından Sezar derecesine yükseltilerek Suriye ve Mısır valiliğine getirildi.
308 yılında, Licinius'un Augustus derecesine yükseltilmesinin ardından Maximinus ve I. Konstantin filii Augustorum ("Augusti"nin oğlu) olarak ilan edildiler ancak Maximinus belki de 310'da Sasaniler'e karşı yürütülen bir seferin ardından kendini Augustus olarak isimlendirmeye başladı.
Galerius'un 311 yılında ölümü üzerine, Maximinus İmparatorluğun Doğu bölümünü Licinius ve kendi arasında böldü. Licinius ve I. Konstantin'un açıkça iş birliği yapmaya başlamaları üzerine Maximinus, İtalya'yı kontrol altında tutan Gaspçı Sezar Maxentius ile gizli bir ittifaka girdi. Licinius ile 313 yılında tam olarak ayrıldılar ve sonunda 30 Nisan'daki Tzirallum muharebesi'nde(en) büyük bir hezimete uğradıktan sonra, önce Nicomedia'ya (şimdi İzmit) ve hemen ardından takip eden Ağustos'ta öleceği Tarsus'a kaçtı. Ölümüne, "üzüntünün, zehirlenmenin ya da ilahi adaletin" neden olduğu söylenir.
Maximinus adı Galerius'un yayınladığı hoşgörü fermanına rağmen Hristiyanları yeniden cezalandırmaya başlaması nedeniyle Hristiyan yıllıklarından pek iyi anılmaz ancak bir ihtimale göre bu yargı epey serttir.
Fiji'de COVID-19 pandemisi

| Fiji'de COVID-19 pandemisi |
| --- | --- |
Yer: Fiji
Hastalık: COVID-19
Virüs cinsi: SARS-CoV-2
Varış tarihi: 25 Mart 2020 (4 yıl, 6 ay, 2 hafta ve 1 gün)
Vaka Sayıları
Toplam Test Sayısı: 670.225 (TPO: %10.28)
Doğrulanmış vakalar: 68.917
İyileşmiş: 67.022 (%97.25)
Ölümler: 883 (%1.28)
Aktif vakalar: 1.012 (%1.46)
Son Güncelleme: 7 Nisan 2023
Aşılama Bilgileri
Toplam aşılama: 1.541.594
Günlük aşılama: 191
100 kişi başına aşı: 170,87
%70 Tam Aşılama: Evet
Son Güncelleme: 26 Eylül 2022
Fiji'de COVID-19 pandemisi, devam eden küresel koronavirüs hastalığı 2019 (COVID-19) viral pandemisinin bir parçasıdır. 19 Mart 2020'de Fiji Airways çalışanı bir uçuş görevlisinin testinin pozitif çıkmasıyla virüsün Fiji'ye ulaştığı tespit edildi.