stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Roman
Genel özellikleri

Uzunluğu ile doğru orantılı olarak, olay örgüsü içinde birçok öyküyü barındırma potansiyeli taşır. Tarihsel süreçte manzum roman ya da manzum hikâye gibi şiirsel türleri mevcut olsa da, modern çağın romanı genellikle düzyazı şeklindedir.
Romandaki olay örgüsü ağırlıklı olarak kronolojik sırayla ve mantıksal bir biçimde anlatılır; ancak yazarın tercihine bağlı olarak geçmiş ve gelecekte gezinme şeklinde kurgulanan ya da absürt bir içeriğe sahip eserlere de sıkça rastlanır. Bir romanın duygusal ağırlıkta olup olmadığı eserin türüne ve zamanına göre değişebilir. Örneğin romantizm döneminde yazılan eserler duygulara ağırlık verirken, naturalizm dönemindekiler doğayı ve insanı olduğu gibi anlatmayı amaçlamıştır. Ancak insan, doğası gereği duygusal bir varlık olduğundan, yazarın metne döktüğü her şey kaçınılmaz olarak yazarın geçmişinden ve duygu dünyasından izler taşır. Tarihî roman, politik roman, toplumsal gerçekçi roman gibi bazı roman türleri, toplumsal ve politik gelişmeler ile yakın ilişki içinde olabilir ve sıradan insanın yaşantısına odaklanabilir. Ancak; bilimkurgu, fantazya, gotik kurgu gibi bazı türler ise günümüz gerçekliğinin dışına çıkarlar. Bazı roman türleri ise kahramanlık unsurlarını sıkça kullanır. Olay örgüsünün geçtiği zamana bağlı olarak bazen saraylar ve savaş alanları, bazen sokaklar, evler ve meyhaneler gibi sıradan mekanlar, bazen de uzay, yeraltı, kurgusal dünya ya da kurgusal evren gibi günümüz gerçekliğinin dışındaki mekanlar kullanılır. Türüne ya da zamanına bağlı olarak bazı romanlar ağdalı, bazı romanlar ise sade bir dil kullanır.
Modern roman, felsefe ve sanattan boş inançları uzaklaştırmak ve bunların yerine akıl ve gerçeği getirmek isteyen bir kültür olarak tarih sahnesine çıkmıştır. Ancak zaman içinde bu misyonundan özgürleşir. Bir yazar yaşadığı toplumdan ayrı düşünülemeyeceği için, roman da tarihe ve toplumların gelişimine sıkı sıkıya bağlıdır. İnsanı, toplumsal ve tarihsel bir varlık olarak konu alan ilk sanat türüdür. 11. yüzyılın başlarından günümüze ulaşan ve kurgusal bir biçimde ilerleyen Murasaki Shikibu'nun Japonca eseri Genji'nin Hikâyesi, kendisinden önce de uzun kurgusal metinler bulunmakla birlikte, zaman zaman tarihin ilk romanı olarak değerlendirilir. Basılı kitapların Çin'de yayılması, Ming Hanedanlığı (1368-1644) tarafından klasik Çin romanlarının doğmasına sebep oldu. Avrupa'daki en erken örnek ise Endülüslü İbn Tüfeyl tarafından yazılan Hayy bin Yakzan eseri kabul edilir. Daha sonraki gelişmeler matbaanın yaygınlaşması ile gerçekleşti. İlk bölümü 1605 yılında yayınlanan Don Quijote'nin yazarı Miguel de Cervantes Saavedra, modern çağın ilk Avrupalı romancısı olarak sık sık anılır.
Teknolojik gelişmeler, romanın basılı olmayan alanlarda da yayınlanmasına zemin hazırlamıştır. Buna sesli kitaplar, e-kitaplar, web romanları örnek gösterilebilir. Geleneksel olmayan başka bir kurgu biçimi de grafik romanlardır. Kurgu eserlerinin bu çizgi roman versiyonları, kökenleri 19. yüzyıla uzansa da ancak yakın zamanda yaygınlaşabildiler.
Roman ve öykünün farkları

Roman, hikâyeye ya da diğer adıyla öyküye kıyasla biçimsel olarak daha uzun olmakla birlikte, kurgusal bazı farklılıkları mevcuttur. Örneğin roman, kelime sayısının çokluğu sebebiyle olay örgüsü ve karakter çeşitliliği bakımından sınırları zorlayabilir. Roman birçok öyküyü, olay örgüsü içinde kullanabilir. Bu çerçeveden bakıldığında romanın çok boyutlu, öykünün ise görece az boyutlu olduğu söylenebilir. "Çehov'un Öykücülüğü Üzerine" adlı yazısında Erdal Öz şu cümleleri sarf etmiştir: “Romanda, anlatılan ailenin içine gireriz. Onlarla birlikte yaşarız, onlardan biri oluruz. Ama öyküde, o ailenin yaşadığı evin önünden geçerken, pencereden onları masa başında topluca görüp geçeriz.”
Uluslararası platformda uzun öyküleri adlandırmak için novella ismi kullanılır. Roman ve novella'yı birbirinden ayıran kelime sayısı hakkında kesin bir kural yoktur. Kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Amerika Bilimkurgu ve Fantezi Yazarları Derneği, Nebula Ödülleri için başvurulan eserleri sınıflandırırken 40.000 kelime ve üzerini roman, 17.500-39.999 kelime arasındaki eserleri ise novella olarak belirlemiştir.
Roman türleri

Romanlar: konu, üslup, yazıldığı dönem bakımından çeşitli türlere ayrılabilir. 
Üslup bakımından "romantik roman", "gerçekçi roman", "doğalcı roman", "estetik roman", "izlenimci roman", "dışavurumcu roman", "yeni roman" türleri sayılabilir.
Roman türleri > Üslup bakımından > Romantik

Kişilerin duygularını, arzularını, hislerini, düşüncelerini yalnızca kendilerine ait, içten gelen doğal ve gerçek olgular gibi görür. Yani aşk, duygu, hayal gibi düşünceler yer alır. Aynı zamanda acı, keder ve hüzün de bu roman türünün konularındandır. Örneğin Sir Walter Scott’un tarihsel romanları, Jean-Jacques Rousseau’nun eserleri, Goethe’nin Genç Werther’in Acıları, Victor Hugo'nun Notre Dame'ın Kamburu gibi.
Roman türleri > Üslup bakımından > Realist

Romantik romandan ayrı olarak kuru ve kuşkucu bir anlatım ve düşünce yapısı taşır. Balzac ve Stendhal’in romanları bu üsluptadır.
Roman türleri > Üslup bakımından > Estetik

Belli bir biçim ve anlatım kaygıları ile yazılmış romanlardır. Gustave Flaubert estetik romanın en önemli yazarıdır.
Roman türleri > Üslup bakımından > İzlenimci

Diğer üsluplardan ayrı olarak eşyanın ve dış olayların kendi nesnel gerçeklikleriyle insanların bunları algılama biçimleri arasındaki farkları ortaya çıkarmaya yönelir. Yani dış gerçeklerden çok, duyu ve duygulara, iç yaşantının betimlenmesine öncelik verir.
Roman türleri > Üslup bakımından > Dışavurumcu

20. yüzyılda ortaya çıkmıştır. Dışavurumculuk toplumsal kimliklerin reddedilmesi ve insan yaşamını belirleyen toplum karşıtı ya da uygarlık karşıtı güçlerin öne çıkarılmasıyla belirlenir. Dostoyevski, Franz Kafka, Samuel Beckett ve Bertold Brecht’in romanları bu türün örneklerindendir.
Roman türleri > Üslup bakımından > Yeni

Aslında dışavurumculuğun izlerini taşır. Özellikle 1930 yılından sonra ilk örnekleri görülmeye başlandı. Kendisinden önceki akımlardan hiçbirine benzemeyen, yazma deneyini, hatta romanın olanaksızlığını romanın asıl konusu hâline getiren romanlardır. Yeni roman, yazma eyleminin kendisini sorgulamaya yönelir. Alain Robbe-Grillet, Michel Butor, Claude Simon, Philippe Soller, Julio Cortazar gibi yazarlar bunları denemişlerdir.
Roman türleri > Tarihî

Konusu bakımından roman "tarihsel roman pikaresk roman duygusal roman, gotik roman, ruhbilimsel roman, töre romanı, oluşum romanı" türlerine ayrılır. Tarihsel romanlar, tarihin değişik dönemindeki olayları işler. Kahramanlar gerçek veya düşsel olabilir. Ancak anlatılanlar tarih gerçeklerine çoğu kez uygundur.
Bu roman türü aslında, Romantizmin bir ürünüdür. Dünya edebiyatında bu türün ilk örneğini İngiliz yazar Walter Scott vermiştir. Türk edebiyatında ise tarihi romanın ilk denemesi Ahmet Mithat'ın Yeniçeriler adlı romanı sayılabilir. Batılı anlamda ilk tarihsel Türkçe roman, Namık Kemal’in Cezmi’sidir.
Roman türleri > Tarihî > Duygusal roman

İnsanın duygusal yaşamını yüksek ve özenli bir üslupla betimleyen romanlardır. Bazen bu türde yazarın kendi duygularıyla, okurun duygularını sömürmesi ön plana çıkar. Laurence Sterne’in Fransa ve İtalya’da Hissi Seyahat adlı eseri, Rousseau’nun romanları, Madame de La Fayette’in Prenses de Cleves adlı romanı da bu türe örnek gösterilebilir.
Roman türleri > Tarihî > Psikolojik roman

Kişilerin ruhsal durumlarını ayrıntılarıyla çözümlemeye çalışan romanlardır. Daha serinkanlı ve denetimli oluşuyla duygusal romandan ayrılır. Abbe Prevost’un Manon Lescaut adlı eseriyle Fransız edebiyatında açılan psikolojik roman çığırı diğer ülke romancılarını da etkilemiştir. Paul Bourget’in romanları da bu türe örnektir.Türkiye'deki ilk ruhbilimsel roman Mehmet Rauf'un Eylül adlı kitabıdır. Türkiye'den Peyami Safa'nın 9. Hariciye Koğuşu buna örnektir.
Roman türleri > Polisiye roman

Cinayet, gizem, katil, suç, ceset gibi konuları işleyen bir roman türüdür. Agatha Christie bu anlamda ün yapmıştır. 86 romanıyla 'Polisiye Romanlarını Kraliçesi' seçilmiştir. Bu romanlarda öne çıkan konular 'Kim kimi öldürdü?', 'Nasıl öldü?', 'Neden öldü?" gibidir.
Roman türleri > Fantastik roman

Hayal gücüne dayanan romanlardır. 19. yüzyılda ilimlerin gelişmesiyle yaygınlık kazanmıştır. Bu türde örnek verilebilecek en önemli eserler J.R.R Tolkien'in Yüzüklerin Efendisi veyahut Lewis Carroll'ın Alice Harikalar Diyarında romanları başı çeker.[kaynak belirtilmeli]
Roman türleri > Çizgi Roman

Ana madde: Çizgi roman
Çizgi roman veya resimli roman, çizgi ile hikâye anlatmak için birbirini takip eden panellerin (çerçevelenmiş resim) kullanıldığı bir sanat türüdür.
Mübarek Çelik Şirketi

| --- | --- |
Tip: Halka açık şirket
Endüstri: Çelik
Kuruluş: 1978
Genel merkezi: İsfahan, İran
Önemli kişiler: Behram Subhani (Yönetim Kurulu Başkanı ve CEO)
Web sitesi: www.mobarakeh-steel.ir
Mübarek Çelik Şirketi atölyeleri
Mübarek Çelik Şirketi (Farsça: فولاد مبارکه Fulad Mübarek), İran merkezli bir çelik şirketidir. Şirket, 1978 yılında kurulmuş olup enerji santralleri, fabrikalar, petrokimya tesisleri ve şeker, petrol ve doğalgaz rafinerileri inşa etmektedir. Şirketin merkezi İsfahan'da yer almaktadır.
Mübarek Çelik Şirketi, Orta Doğu ve Kuzey Afrika bölgesinin en büyük çelik üreticisi ve İran'da faaliyet gösteren en büyük sanayi komplekslerinden biridir. 2000 yılında şirket büyük bir yenilenme geçirdi ve 2009-2010'da ikinci ve üçüncü yenilemelerin yapılması ve toplam çelik üretiminin yılda 7.200.000 mt'a çıkarılması planlanmaktadır.
Fulad Mübarek bugün sadece İran çelik sanayisinin ana unsurlarından biri değil, aynı zamanda gelişim politikaları sayesinde uluslararası pazarlarda konumunu pekiştiriyor ve çelik sanayisinin değer zincirini güçlendiriyor.
Mübarek Çelik Şirketi, aynı zamanda Sepâhân takımının sahibidir.
Recoleta, Şili

Başlığın diğer anlamları için Recoleta sayfasına bakınız.
| Recoleta |
| --- | --- |
Belediye
Recoleta belediyesi
Recoleta
  Arma 
 Recolate'nın Büyük Santiago'daki konumu
Koordinatlar: 33°24.5′G 70°38′B﻿ / ﻿33.4083°G 70.633°B﻿ / -33.4083; -70.633
Ülke:  Şili
Bölge: Santiago
İl: Santiago
İdare
 • Belediye başkanı: Fares Jadue (PCCh)
Yüzölçümü
 • Toplam: 16,2 km²
Nüfus (2017)
 • Toplam: 157.851
 • Yoğunluk: 9.700/km²
Zaman dilimi: UTC-04.00 (CLT)
 • Yaz (YSU): UTC-03.00 (CLST)
Resmî site www.recoleta.cl
Recoleta, Şili'nin Santiago metropoliten bölgesinin Santiago ilinde bulunan bir belediyedir. Belediye, bölgenin ortasında yer almakta olup Büyük Santiago'nun bir parçasıdır. Yüzölçümü 16,2 km² olan belediyenin nüfusu 2017 yılı itibarı ile 157.851'dir.
Yazılım kalite yönetimi

Yazılım kalite yönetimi (SQM), ürünün müşterinin beklediği kalite standartlarını karşılamasını ve varsa gerekli düzenleyici ve geliştirici gereksinimlerini karşılamasını en iyi şekilde sağlayacak şekilde yazılım kalitesini geliştirmeyi ve yönetmeyi amaçlayan bir yönetim sürecidir. Yazılım kalite yöneticileri, yazılımların piyasaya sürülmeden önce test edilmesini isterler ve bunu, hataları piyasaya sürülmeden önce ortaya çıkarmak ve düzeltmek için döngüsel, süreç tabanlı bir kalite değerlendirmesi kullanarak yaparlar. Görevleri yalnızca yazılımlarının tüketici için iyi durumda olmasını sağlamak değil, aynı zamanda kuruluş genelinde bir kalite kültürü teşvik etmektir.
Kalite yönetim faaliyetleri

Yazılım kalite yönetimi faaliyetleri genellikle üç temel bileşene ayrılır: kalite güvencesi, kalite planlaması ve kalite kontrolü. Yazılım mühendisi ve yazar Ian Sommerville gibi bazıları "kalite kontrol" terimini kullanmazlar (kalite kontrol genellikle bir yazılım geliştirme terimi olmaktan çok bir üretim terimi olarak görülür), bunun yerine ilişkili kavramları kalite güvencesi kavramıyla ilişkilendirirler. Ancak üç temel bileşenin geri kalanı aynıdır.
Kalite güvencesi

Yazılım kalite güvencesi, örgütsel süreçlerin düzenli ve mantıksal bir kümesini oluşturur ve bu örgütsel süreçlerle eşleştirilmesi gereken, sektörün en iyi uygulamalarına dayalı yazılım geliştirme standartlarına karar verildiğinde, yazılım geliştiricilerin daha yüksek kalitede yazılım üretme şansı artar. Ancak, "bakım kolaylığı" ve "güvenilirlik" gibi kalite niteliklerini süreçlere bağlamak, yaratıcı tasarım unsurları nedeniyle üretimdeki mekanik süreçlere kıyasla yazılım geliştirmede daha zordur. Ek olarak, "süreç standardizasyonu bazen yaratıcılığı engelleyebilir ve bu da daha iyi kalitede yazılım yerine daha düşük kalitede yazılıma yol açabilir."
Bu aşama şunları içerebilir:
standart şablonlar kullanılarak iyi tanımlanmış mühendislik belgelerinin oluşturulması gibi belgeleme süreci standartlarının teşvik edilmesi
kalite incelemeleri gibi standart süreçlerin nasıl yürütüleceğine dair rehberlik
işlem içi test verisi kayıt prosedürlerinin gerçekleştirilmesi
Yazılım geliştirme süreçlerinde kullanılması gereken standartların varsa belirlenmesi
Kaliteli planlama

Kalite planlaması, daha ayrıntılı, proje tabanlı bir düzeyde çalışır; projenin çıktısıyla ilişkilendirilecek kalite niteliklerini ve bu niteliklerin nasıl değerlendirilmesi gerektiğini tanımlar. Ayrıca, mevcut organizasyonel standartlar da bu aşamada projeye atanabilir. "Sağlamlık", "erişilebilirlik" ve "modülerlik" gibi nitelikler yazılım geliştirme projesine atanabilir. Bu daha resmi, bütünsel bir süreç olsa da, daha çevik bir kalite yönetimi yöntemi kullananlar, katı planlama yapılarına daha az önem verebilirler. Kalite planı ayrıca hedeflenen pazarı, kritik yayın tarihlerini, kalite hedeflerini, beklenen riskleri ve risk yönetimi politikasını da ele alabilir.
Kalite kontrol

Kalite kontrol ekibi, hem organizasyonel hem de proje düzeyinde kalite güvence süreçlerinin ve standartlarının takip edilmesini sağlamak için yazılımı çeşitli aşamalarda test eder ve inceler. (Sommerville gibi bazıları bu sorumlulukları kalite kontrolü olarak adlandırmak yerine kalite güvencesine bağlar. ) Bu kontroller, test edilecek ürüne ilişkin daha nesnel bir görüş sağlamak için geliştirme ekibinden ayrı olarak yapılır. Ancak, geliştirme tarafındaki proje yöneticileri de yardımcı olmalı ve bu aşamanın bir parçası olarak "hatalar keşfedildiğinde suçlamadan destek sağlayan bir kültür"ün teşvik edilmesine yardımcı olmalıdır. Daha çevik bir kalite yaklaşımı uygulayan yazılım geliştirme firmalarında, bu faaliyetler daha az resmi olabilir; ancak, daha resmi bir kalite yönetim yapısından çevik yöntemlere geçiş, yönetim prosedürleri uygun şekilde uyarlanmazsa sorunlara yol açabilir.
Faaliyetler şunları içerir:
Yazılımın test sürecinin uygun şekilde belgelendirilmesi de dahil olmak üzere test sürümünün yayınlanması
Yazılımın ve ilgili belgelerin standartlara uygun olmaması açısından incelenmesi
Önceki testlerde ayrıntılı olarak açıklanan gerekli değişikliklerin ele alındığından emin olmak için yazılımın takip incelemesi
Değerlendirme için yazılım ölçümü ve ölçümlerinin uygulanması
Yazılım kalitesi ve yazılım yaşam döngüsü

Yazılım kalitesinin ölçülmesi, üretimden farklıdır; toleranslar uygulanabilir değildir (en azından aynı şekilde) ve yazılımın özelliklere uyup uymadığına ilişkin nesnel sonuçlara varmak zor, hatta imkansızdır. Ancak yazılımın kalitesi ve amaca uygunluk durumu, gerçekleştirilen projenin organizasyonuna ve türüne bağlı olarak çeşitli şekillerde gerçekleştirilebilir. Bu, yazılım geliştirme yaşam döngüsünün tamamının desteklenmesiyle gerçekleştirilir; yani:
gereksinimlerin toplanması ve bir BT projesinin kapsamının tanımlanması, tanımlanan gereksinimlerin test edilebilir olup olmayacağının doğrulanmasına odaklanılması;
Çözümün tasarlanması, bir test sürecinin planlanmasına odaklanmıştır, örneğin, ne tür testler gerçekleştirilecek ve bunlar test ortamları ve test verileri bağlamında nasıl gerçekleştirilecek? ;
test durumları ve senaryolarla desteklenen bir çözümün uygulanması, bunların yürütülmesi ve hataların kaydedilmesi, hataların çözülmesinin koordinasyonu dahil;
Planlanan değişikliklerin oluşturulan bir çözümün kalitesini ve nihai olarak bir test planının değişimini nasıl etkileyebileceğinin doğrulanmasıyla desteklenen değişiklik yönetiminin uygulanması; ve
Oluşturulan çözümün genel kalitesinin karmaşık bir şekilde doğrulanmasına odaklanan testlerin gerçekleştirilmesiyle desteklenen projenin kapatılması.
Yazılım kalitesi ve yazılım yaşam döngüsü > BT yöntemlerine bağlantılar

Yazılım kalite yönetimi, aşağıdakiler de dahil olmak üzere çeşitli proje yönetimi, geliştirme ve BT operasyon yöntemleriyle güçlü bir şekilde bağlantılı bir konudur:
Oluşturulan ürünlerin çift kontrollü ve objektif kontrolünün gerekliliğini anlatan "Proje ortamında kalite" bileşeni. Kalite yönetim sistemi, kalite kontrol fonksiyonu, kalite planlaması ve kalite kontrolleri olmak üzere 4 unsurun kullanılmasını önermektedir.
Oluşturulan ürünlerin tanımlanmış kalite kriterlerini karşılayıp karşılamadığının doğrulanmasına odaklanan "Kalite İnceleme Tekniği".
Proje yönetim yöntemi PMBOK 4. baskı  Proje Kalite Yönetimi bilgi alanını ve aşağıdaki süreçleri tanımlar:
3.4.12 Plan Kalitesi,
3.5.2. Kalite Güvencesini Gerçekleştirin,
3.6.7. Kalite Kontrolünü Gerçekleştirin
Gelişim metodu RUP, başlangıçtan başlayıp geçiş aşamasına kadar tüm aşamalarda uygulanan disiplin testini tanımlar.
MSF geliştirme yöntemi, esas olarak bir çözümü test etmeye odaklanan test rolünü ve stabilizasyon aşamasını tanımlar.
Çevik yöntemler, test uzmanının rolünü veya yazılım kalite yönetimiyle ilgili mekanizmaları kesin olarak tanımlamaz. Yöntemler yalnızca sürekli entegrasyon ve test odaklı geliştirme gibi teknikleri tanımlamaktadır. Ancak son olarak çevik test hakkında bir yayın ortaya çıktı.
Operasyonel yöntem CMMI, diğerlerinin yanı sıra CMMI seviye 2'de zorunlu olan PPQA "Süreç ve Ürün Kalite Güvencesi" süreç alanını tanımlar.
Operasyonel yöntem COBIT, diğerlerinin yanı sıra P08 Kaliteyi Yönet sürecini tanımlar.
Operasyonel yöntem ITIL, diğerlerinin yanı sıra Sürekli Hizmet İyileştirme adlı yayında tanımlanmıştır.
V-Model – Yazılım geliştirme yaşam döngüsünü ve test sürecini tanımlayan model.
ISO 9000 – standartlar ailesi kalite yönetim sistemleriyle ilgilidir ve kuruluşların ürünle ilgili yasal ve düzenleyici gereklilikleri yerine getirirken müşterilerin ve diğer paydaşların ihtiyaçlarını karşılamalarına yardımcı olmak için tasarlanmıştır.[1]
Dernekler ve kuruluşlar

Amerikan Kalite Derneği (ASQ), üyelerine kalite yönetimi, sürekli iyileştirme ve ürün güvenliği ile ilgili sertifikasyon, eğitim, yayınlar, konferanslar ve diğer hizmetler sağlayan profesyonel bir kuruluştur.
Uluslararası Yazılım Test Yeterlilik Kurulu (ISTQBP), Belçika'da kayıtlı, kar amacı gütmeyen uluslararası bir dernektir. Yazılım test uzmanları için sertifikasyon sürecini yönetiyor ve 120'den fazla ülkede 535.000'den fazla sertifika yayınına sahip.
Yeni Zelanda

Yeni Zelanda (İngilizce: New Zealand, Maorice: Aotearoa), Güney Büyük Okyanus'ta bir ada ülkesidir. Güney Yarımkürede, Okyanusya'daki Güney Pasifik adaları arasında, Avustralya'nın yaklaşık 2.000 km güneydoğusunda yer almaktadır. Başlıca iki büyük (North Island ve South Island) ve 700'den fazla küçük adadan oluşur. Toplamda 268.021 kilometrekarelik bir yüz ölçümüne sahiptir. Bölgedeki tektonik hareketler ve volkanik olaylar nedeniyle Yeni Zelanda birçok yüksek dağa sahiptir. Yeni Zelanda'nın başkenti Wellington ve en büyük şehri Auckland'dır.
Uzak olmaları sebebiyle Yeni Zelanda adaları insanlar tarafından yerleşilen en son büyük kara parçalarından biridir. 1280 ile 1350 yılları arasında Polinezyalılar tarafından yerleşilmeye başlanan adalar özel bir Maori kültürü geliştirmeye başlamıştır. Adaları keşfeden ilk avrupalı 1642 yılında Abel Tasman isimli Hollandalı olmuştur.
Etimoloji

1642'te Yeni Zelanda'ya ilk ayak basan Avrupalı, Hollandalı kaşif Abel Tasman'dır, Jacob Le Maire'in Güney Amerika'nın güney ucunda gördüğü Isla de los Estados'un bir parçası olduklarına inanarak adalara Staten Land adını verdi. Hendrik Brouwer 1643 yılında Güney Amerika topraklarının küçük bir ada olduğunu kanıtladı ve Hollandalı Haritacılar daha sonra Tasman'ın keşfine Hollanda'nın Zelanda (Zeeland) şehrine atfen Latince Nova Zeelandia adını verdiler. Bu ad daha sonra Yeni Zelanda olarak İngilizceleştirilmiştir.
Bu, Maoricede Nu Tireni olarak yazılmıştır (Te Tiriti o Waitangi'de Nu Tirani olarak yazılır). 1834 yılında Maoricede yazılan ve "He Wakaputanga o te Rangatiratanga o Nu Tireni" başlığını taşıyan bir belge İngilizceye çevrilerek Yeni Zelanda Bağımsızlık Bildirgesi haline gelmiştir. Yeni Zelanda Birleşik Kabileleri Te W(h)akaminenga o Nga Rangatiratanga o Nga Hapu o Nu Tireni tarafından hazırlanmış bildirge, Yeni Zelanda Birleşik Kabileleri'nin (United Tribes of New Zealand) bildirgesini zaten kabul etmiş olan ve Lord Glenelg'in bir mektubuyla bildirgeyi tanıyan Kral IV. William'a bir kopyası gönderilmiştir. Aotearoa (Maorice de; [aɔˈtɛaɾɔa] olarak ve İngilizce de; /ˌaʊtɛəˈroʊ.ə/  telaffuz edilir. Genellikle 'Uzun Beyaz Bulut Ülkesi' olarak çevrilir.) Yeni Zelanda için kullanılan güncel Maorice adıdır. Avrupalılar gelmeden önce Maorilerin ülkenin tamamına verdikleri bir isim olup olmadığı bilinmemektedir; Aotearoa başlangıçta sadece Kuzey Adası'nı ifade etmekteydi.
Maoricede Yeni Zelanda'ya Aotearoa denir. Açılımları Ao bulut, şafak, gündüz ya da dünya anlamına, tea beyaz, açık ya da parlak anlamına ve roa uzun anlamına gelmektedir.
Tarihçe

Ana madde: Yeni Zelanda tarihi
Yeni Zelanda'ya ilk kez 1000 yıl önce Polinezyalı Maoriler yerleşmiştir. Maoriler iyi örgütlenmiş, kan bağı ile gelen şefler ve güçlü rahipler tarafından yönetilen bir kabiledir.
Adaya ilk ayak basan Avrupalı, 1642 yılında Hollandalı Abel Tasman olmuştur. Ancak Kaptan James Cook'un 1769 ve 1779'daki gezilerine kadar adalar herhangi bir yönetime bağlı kalmamış ve keşfedilmemiştir. İngiliz göçmenler, 1840 yılında İngiliz hakimiyeti kurulunca adaya yerleşmeye başlamışlardır. Wellington bu tarihten sonra kurulmuştur. Yeni Zelanda'ya 1852 yılında kendi hükûmeti tahsis edilmiştir ve sonraki yüzyılda ülke yatırım, iletişim ve tarımsal üretimde hızlı bir gelişme kaydetmiştir.
Yeni Zelanda adı Hollandalı kartograflar tarafından, Hollanda'da bulunan Zealand adasına ithafen konulmuştur ve ülkenin yerlileri olan Maorilerin kendi dillerinde Aotearoa yani Uzun Beyaz Bulut Ülkesi olarak isimlendirilir. 1769-1779 yılları arasında ülkeyi 4 kez ziyaret eden İngiliz kâşif James Cook tarafından şimdiki ismi New Zealand olarak adlandırılmıştır. İngiliz Kraliyeti, 1840'ta Maori şefleri ile Waitangi anlaşmasını yaparak Yeni Zelanda'yı İmparatorluğu'nun kolonisi olarak ilan etmiştir.
Yönetim ve politika

Yeni Zelanda meşruti monarşi ve parlamenter demokrasi ile yönetilmektedir. III. Charles, Yeni Zelanda Kralı ve dolayısıyla devlet başkanıdır. Başbakan Christopher Luxon, Genel Vali ise Cindy Kiro'dur. Kiro, göreve gelmiş ilk Maori kökenli kadın validir.
İklim

Yeni Zelanda'nın Güney Yarımküre'de veya ekvatorun güneyinde olması, mevsimlerin kuzey yarım küredekilerin tam tersi olması anlamına gelir. Yazın en sıcak ayları ocak ve şubat olup en soğuk aylar haziran ve temmuzdur.
Genellikle ılıman bir iklime sahip olup, ülkenin kuzey kesimleri subtropikal iklimin etkisi altındadır. Kışın, Güney Ada'nın (South Island) iç kesimleri -10 dereceye kadar inerken, Okyanus kıyıları daha yumuşak ve yağışlı bir iklime sahiptir. Yazları 20-33 dereceler arasında olup oldukça da güneşlidir.
Demografi

2019 yılının Aralık ayındaki sayıma göre Yeni Zelanda'da 4.951.500 kişi yaşamaktadır. Kuzey Adası, Güney Adası'ndan daha küçük olmasına rağmen bu adada daha çok kişi yaşar. Ülke nüfusunun çoğunluğunu Avrupa kökenliler oluşturur Yeni Zelanda'nın yerli halkı Maoriler ise nüfusun %14,9'unu oluşturmaktadır.
Yeni Zelanda halkı kendilerini Yeni Zelanda'da yaşayan uçamayan bir ulusal kuş olan Kivi olarak adlandırmaktadır.
Demografi > Din

Ülkede baskın inanç bulunmamaktadır. 2018 nüfus sayımına göre halkın %48,59'u kendini herhangi bir dine mensup görmemektedir. 2001 nüfus sayımından bu yana kendini Hristiyan olarak gören Yeni Zelandalıların oranı azalmaktadır. Nüfus sayımının verilerine göre diğer azınlık dinleri Hinduizm, Budizm, İslam ve Sihizm'dir.