stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kosova-Sırbistan ilişkileri
Sırbistan'ın bağımsızlık ilanına tepki

Sırbistan, Kosova'nın 17 Şubat 2008'de ilan edilen bağımsızlık ilanına şiddetle karşı çıktı. 12 Şubat 2008'de, Sırbistan Hükûmeti, Kosova'nın beklenen deklarasyonuyla mücadele etmek için bir Eylem Planı başlattı; bu plan, diğer şeylerin yanı sıra, Kosova'yı tanıyan herhangi bir devletten protesto amacıyla Sırp büyükelçilerini istişareler için geri çağırmayı şart koştu ve bunu tutarlı bir şekilde yaptı. Bağımsızlığı tanıyan ülkelerdeki büyükelçilerin faaliyetleri, Dışişleri Bakanlığı alt yetkilileriyle yapılan görüşmelerle sınırlıdır. Sırbistan İçişleri Bakanlığı, 18 Şubat 2008'de Hashim Thaçi, Fatmir Sejdiu ve Jakup Krasniqi hakkında yüksek ihanet suçlamasıyla tutuklama emri çıkardı.
8 Mart 2008'de Sırbistan Başbakanı Vojislav Koštunica istifa ederek koalisyon hükûmetini feshetti ve Kosova'nın durumu konusunda koalisyonun devam edemeyecek kadar bölünmüş olduğunu söyledi. 11 Mayıs 2008'de yerel seçimlerle birlikte dönem öncesi parlamento seçimi yapıldı. Cumhurbaşkanı Boris Tadić, hükûmetin "AB'ye daha fazla entegrasyon konusunda bir mutabakatı olmadığı için" düştüğünü söyledi.
24 Mart 2008'de, Kosova ve Metohija Bakanı Slobodan Samardžić, Kosova'nın etnik hatlara göre bölünmesini önererek, Birleşmiş milletlerden Belgrad'ın Sırpların çoğunluğunu oluşturduğu alanlarda kilit kurumları ve işlevleri kontrol edebilmesini sağlamasını istedi, ancak hükûmetin diğer üyeleri ve Cumhurbaşkanı bu iddiaları reddetti. 25 Mart 2008'de, Brüksel'e giden Başbakan Vojislav Koštunica, AB'nin Sırbistan'ı mevcut sınırları içinde tanıyıp tanımadığını belirtene kadar AB üyeliğinin "bir kenara bırakılması" gerektiğini belirtti.
24 Temmuz 2008'de hükûmet, büyükelçilerini AB ülkelerine geri gönderme kararı aldı. BM Genel Kurulunda yapılan oylamanın olumlu sonucunun ardından diğer büyükelçiler de görevlerine geri gönderildi. Sırbistan, daha sonra Kosova'nın bağımsızlığını tanıyan tüm komşu ülkelerin diplomatik temsilcilerini ihraç etti: Arnavutluk, Bulgaristan, Hırvatistan, Macaristan, Karadağ ve Kuzey Makedonya.
15 Ağustos 2008 tarihinde, Sırbistan Dışişleri Bakanı Vuk Jeremić, bağımsızlık ilanının uluslararası hukuku ihlal edip etmediği konusunda Uluslararası Adalet Divanı'nın hukuken bağlayıcılığı olmayan bir tavsiye görüşünü almak için Birleşmiş Milletler'e bir talepte bulundu. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu bu öneriyi 8 Ekim 2008 tarihinde kabul etti. Temmuz 2010'da UAD, Kosova'nın bağımsızlık ilanının "uluslararası hukuku ihlal etmediğini" tespit eden görüşünü yayınladı.
2013-günümüz müzakereleri > 2013 Brüksel Anlaşması

Brüksel'de varılan anlaşmanın ardından Kosova-Sırbistan müzakereleri güçlüklerle karşılaştı. 7 Ağustos 2013'te, iki hükûmet arasında 2014 yılı boyunca Sırbistan ile Kosova arasında kalıcı sınır geçişleri kurulması için bir anlaşma duyuruldu.
9 Eylül 2013 tarihinde, Kosova'nın kendi uluslararası telefon kodu için başvurmasına izin veren bir anlaşmaya varıldı. İki gün sonra Sırp hükûmeti, Kosovalı Sırp azınlığın genel Kosova nüfusu ile bütünleşmesine izin vermek için kuzey Kosova'da oluşturduğu Sırp azınlık meclislerinin feshedildiğini duyurdu. Kuzeydeki Sırp azınlığın Kosova toplumuna entegrasyonunu kolaylaştırmak için Kosova Meclisi, Kosova makamlarına karşı geçmişte gerçekleştirdikleri direniş eylemlerini affeden bir af yasası çıkarıldı. Bu ilke, Sırbistan ve Kosova hükûmetleri bir Kosovalı Sırp'ın Kuzey Kosova'nın Sırp bölgesinde polis şefi olarak atanmasına karar verince Aralık ayı başlarında yürürlüğe girdi. İki hükûmet, Sırp hükûmeti AB üyelik müzakerelerine başladığında Kosova'nın kendi uluslararası telefon kodu için başvurmasına izin verme konusunda prensipte anlaşmaya vardılar. 19 Eylül'de, Kosova'nın Sırp bölgesinde bir arabada ateş edilerek öldürülen bir EULEX memurunun cinayeti uzlaşma karşıtlarının bir eylemi olarak görüldü.
2014'ün sonlarında, Kosova-Sırbistan müzakereleri, şimdi Sırbistan'a karşı daha katı bir yaklaşımı savunan Kosova'daki hükûmet değişikliği nedeniyle durma noktasına geldi. Aralık 2014'te Sırbistan Cumhurbaşkanı Tomislav Nikoliç, Kosova ile ilgili herhangi bir kararın referanduma sunulması gerektiğini belirterek hükûmetin tutumuna karşı çıktığı için daha fazla zorluk ortaya çıktı.
26 Ağustos 2015'te Kosova ve Sırbistan, ilişkileri normalleştirme yolunda önemli bir adım olarak kilit alanlarda bir dizi anlaşma imzaladı. Kosova dışişleri bakanı bunun fiilen bağımsızlığın tanınması olduğunu iddia ederken, Sırbistan başbakanı Kosova'daki etnik Sırpların temsilini sağladığını söyledi. Anlaşmaların bir sonucu olarak, Sırbistan artık AB'ye katılım müzakerelerinde ilerleyebilir. Ancak Sırp hükûmeti, Kosova hükûmetinin BM kurumlarına katılma girişimine hala karşı çıkıyor ve Kosova'nın UNESCO üyeliğine ilişkin girişimi Belgrad'ın protestosuyla karşılandı.
2013-günümüz müzakereleri > Sırp Belediyeler Topluluğu

13 Aralık 2016'da, 3511. Avrupa Birliği Konseyi toplantısında delegeler, Kosova'yı iyi niyetle geçmişteki tüm anlaşmaların bir kısmını hızlı bir şekilde uygulamaya ve özellikle Sırp çoğunluklu belediyeler topluluğunun kurulması ve gelecekteki anlaşmaları formüle etmek ve uygulamak için Sırbistan ile yapıcı bir şekilde ilişki kurmaya çağırdı. 29 Aralık 2016'da Dışişleri Bakanı Ivica Dačić, diyaloğu sürdürmenin ve başta Sırp Belediyeleri Topluluğunun kurulması için geçerli olanlar olmak üzere tüm anlaşmaları uygulamanın önemini belirtti. 30 Aralık 2016'da Kosova Cumhurbaşkanı Hashim Thaçi, Topluluğun sorunlarının 2017 başında çözülmesini umduğunu belirtmişti. Bu asla gerçekleşmedi ve hükûmet içinde derin ayrılıklar oluştu.
2013-günümüz müzakereleri > 2017 tren olayı

Ocak 2017'de Sırp bayrağı renklerine boyanmış ve üzerinde "Kosova Sırbistan'dır" yazan bir trenin Kosova'ya geçişi engellendi. Sırbistan Cumhurbaşkanı Tomislav Nikolić, Kosovalı Sırpların saldırıya uğraması halinde Sırbistan'ın ordusunu Kosova'ya göndereceğini söyledi. Kosova treni provokasyon olarak gördü. Hem Sırbistan hem de Kosova, askerî güçlerini Kosova-Sırp sınırı boyunca seferber etti.
2013-günümüz müzakereleri > 2018 Sırp siyasetçinin Kosova'da tutuklanması

Kosova özel polisi, Mart 2018'de Kuzey Mitroviça'yı ziyaret eden Sırp siyasetçi Marko Đurić'i tutukladı. Đurić, Kosova'ya girişinin yasaklanmasına ve Kosova polisinin uyarılarına rağmen Mitroviça'nın kuzey bölümünü ziyaret etmeye karar verdi. Tüfeklerle silahlanmış Kosova polisi ve ardından EULEX, yerel Sırp siyasetçilerin toplantı yaptığı binalara girdi ve Pacolli'ye göre "nefreti teşvik ettiği" için girmesi yasak olan Đurić'i tutukladı. Olayla ilgili yorum yapan Cumhurbaşkanı Vučić, Kosova devletini ve polis teröristlerini aradı ve kuzey Kosova'yı ele geçirmek için dışarı çıktıklarını söyledi.
2013-günümüz müzakereleri > Ticari yaptırımlar (2018–2020)

6 Kasım 2018'de Kosova, Sırbistan ve Bosna-Hersek'ten ithal edilen mallara %10 vergi uyguladığını açıkladı. Yeni tarifenin resmi gerekçesi, Kosova'yı hedef alan haksız ticaret uygulamaları ve yıkıcı davranışlardı.
21 Kasım 2018'de Kosova, vergi oranını %100'e yükselttiğini açıkladı. Yeni politikanın, Kosova'nın Interpol üyeliğine ilişkin üçüncü başarısız adaylığına bir yanıt olduğuna inanılıyor ve bu, Kosovalı kamu görevlileri tarafından Sırp kampanyasında yaygın bir şekilde suçlanan bir sonuçtur. Duyuru gününde, Başbakan Yardımcısı Enver Hoxhaj alenen tweet attı: “Sırbistan, uluslararası aşamada Kosova'ya karşı agresif kampanyasını sürdürüyor. (...) Yaşamsal çıkarlarımızı savunmak için, Kosova hükûmeti bugün gümrük tarifesini %100'e çıkarma kararı aldı. (...) ”
1 Nisan 2020'de Kosova %100 vergiyi kaldırdı.
2013-günümüz müzakereleri > Belgrad-Priştine uçuşları

20 Ocak 2020'de Sırbistan ve Kosova, yirmi yıldan fazla bir süredir ilk kez başkentleri arasındaki uçuşları eski haline getirmeyi kabul etti. Alman havayolu firması Lufthansa'nın gösterişsiz yan kuruluşu Eurowings, Belgrad ile Priştine arasında uçuşları gerçekleştirecek. Anlaşma, bir yıl önce Başkan Donald Trump tarafından Sırbistan-Kosova ilişkilerinden sorumlu özel elçi olarak atanan ABD'nin Almanya Büyükelçisi Richard Grenell'in aylarca süren diplomatik görüşmeleri sonrasında geldi.
2013-günümüz müzakereleri > Enerji

Nisan 2020'de Kosova İletim Sistemi İşletmecisi KOSTT, Kosova'nın elektrik için bağımsız bir düzenleme bölgesi haline gelmesinin önünü açan Avrupa Elektrik İletim Sistemi Operatörleri Ağı ENTSO-E tarafından yapılan bir oylamayla Elektromreža Srbije'den resmen ayrıldı.  Anlaşma, Priştine ve Tiran'ı "Büyük Arnavutluk enerjisi" peşinde koşmakla suçlayan Sırbistan tarafından eleştirildi. Sırp hükûmetinin Kosova irtibat sorumlusu Marko Curiç, "Sırbistan, Kosova ve Metohija'daki güç şebekelerinin sahibi ve kurucusu ve bunun için bol miktarda kanıt bulunuyor" şeklinde bir bildiri yayınladı.
2013-günümüz müzakereleri > 2020 ekonomik normalleşme anlaşmaları

4 Eylül 2020'de Sırbistan ve Kosova, ABD'nin aracılık ettiği bir anlaşma uyarınca ekonomik ilişkileri normalleştirme konusunda anlaştılar. Anlaşma, demiryolu ve karayolu da dahil olmak üzere daha serbest taşımayı kapsayacak, her iki taraf da ABD İhracat-İthalat Bankası ve ABD Uluslararası Kalkınma Finans Kurumu ile çalışmayı ve Mini Schengen Bölgesine katılmayı ve aynı zamanda demiryolu bağlantılarını başlatmayı ve Niş-Priştine ve Priştine-Merdare ve Belgrad-Priştine demiryolu ağını Adriyatik Denizi kıyısındaki derin bir limana bağlamayı kabul etti. Ayrıca, iki devlet arasındaki sınırı aşan Gazivoda Gölü'nün paylaşılmasıyla ilgili olarak ABD Enerji Bakanlığı ile fizibilite çalışması yapacak. Ekonomik anlaşmaya ek olarak Sırbistan, Haziran 2021'den itibaren İsrail'deki büyükelçiliğini Tel Aviv'den Kudüs'e taşımayı ve İsrail ile Kosova karşılıklı olarak birbirlerini tanımayı kabul etti.
2013-günümüz müzakereleri > Brüksel'de Eylül 2020 görüşmeleri

7 Eylül'de Sırbistan Cumhurbaşkanı Aleksandar Vučić ve Kosova Başbakanı Avdullah Hoti, Avrupa Birliği himayesinde Josep Borrell'in ev sahipliğinde Brüksel'de görüşmek üzere bir araya geldi. AB'nin Sırbistan-Kosova Diyaloğu Özel Temsilcisi Miroslav Lajcak, görüşmelerin ardından düzenlediği basın toplantısında ekonomik işbirliği, kayıp kişiler ve yerlerinden edilmiş kişiler alanlarında "tam ilerleme" sağlandığını belirtti. Vučić ve Hoti'nin 28 Eylül 2020'de Brüksel'de tekrar bir araya gelmeleri ve azınlık toplulukları için düzenlemeleri, karşılıklı mali taleplerin ve mülkiyetin çözümünü tartışacakları ve daha kapsamlı bir anlaşma yolunda ilerleme kaydetmeye çalışacakları bekleniyordu. İkinci toplantı, kısmen Kosova'nın Sırp çoğunluklu belediyeler topluluğu oluşumunu tartışmayı reddetmesi nedeniyle ertelendi.
Azınlıklar

1999 yılında Yugoslavya'nın bombalanmasından bu yana, eyaletteki diğer azınlıklar gibi Kosova Sırplarının büyük bir kısmı evlerinden çıkarıldı. Sırp Ortodoks kiliselerinin yanı sıra Sırp mezarlıkları ve evlerinin önemli bir kısmı yıkıldı veya tahrip edildi.
Sırp hükûmeti, çalıştıkları Kosova kurumlarını terk etmeleri halinde Lipyan'dan uzaklaştırılan Sırp cezaevi işçilerine para sözü verdi, işçiler öyle de yaptılar. Ancak, kendilerine hiçbir zaman ödeme yapılmadığı için Gračanica'daki Koordinasyon Merkezi'ne yönelik bir abluka devam etti. Belgrad'ın, özellikle Kosova Bakanlığı'nın kendilerine Kosova kurumlarından ayrılmaları için söz verdiği parayı ödemediğini iddia ediyorlar. Sırplar da buna kendi meclislerini kurarak yanıt verdiler.
Eylül 2013'te Sırp hükûmeti, Kosova hükûmeti ile yapılan anlaşmanın bir parçası olarak Kuzey Mitrovica, Leposavić, Zvečan ve Zubin Potok'taki Sırp azınlık meclislerini dağıttı. Aynı zamanda, Kosova cumhurbaşkanı, Kosova kanunlarını uygulama makamlarına karşı geçmişteki direniş eylemleri nedeniyle verilen cezalardan dolayı Kosova'daki etnik Sırplara af veren bir yasayı imzaladı. Kosova, Sırbistan'daki Arnavut azınlığa büyük önem veriyor. Sırbistan'daki Arnavut azınlık, Kosova'daki Sırpların hakları doğrultusunda daha fazla hak talebinde bulundu. 2013 yılında, Kosova'daki muhalefet liderlerinden biri olan İsa Mustafa, Brüksel Anlaşması'na atıfta bulunarak, "Anlaşmayı uygulama programı bittiğinde, Kosova ve Sırbistan, Sırbistan'ın Preşova kentinde yaşayan Arnavutların sahip olduğu haklar konusunda bir tartışma başlatması gerekiyor." dedi.
Kosova'nın bağımsızlığını tanıyan devletlerin haritası (2020 (2020-March) itibarıyla)   Kosova'yı bağımsız olarak tanıyan devletler   Kosova'nın Sırbistan'dan bağımsızlığını tanımayan devletler
Kosova Başbakanı Hashim Thaçi (solda) ve Sırbistan Başbakanı Ivica Dačić (sağda), Michael Spindelegger (ortada) Viyana'da, 2013.
Sırbistan Başbakanı Ivica Dačić (solda) ve Kosova Başbakanı Hashim Thaçi (sağda), Catherine Ashton (ortada) ile Münih'te, 2014.
Kosova Cumhuriyeti tarafından düzenlenen Kosova Belediyeleri
  Sırp Belediyeler Topluluğu
Sırbistan Ekonomi Bakanlığı Devlet Bakanı Milun Trivunac (solda oturan),
Richard Grenell, Sırbistan ve Kosova Barış Müzakereleri ABD Özel Elçisi (sağda duran),
Kosova Sivil Havacılık İdaresi Müdürü Eset Berisha (sağda oturuyor)
Sırbistan Cumhurbaşkanı Aleksandar Vučić (solda), Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Donald Trump (ortada) ve Kosova Başbakanı Avdullah Hoti (sağda), 2020'de Beyaz Saray'da anlaşmayı imzalıyor.
Kosova ve Metohiya'dan Sırp ve Arnavut ulusal kıyafetleri.
Rusya-Suriye ilişkileri

| --- | --- |



 Rusya:  Suriye
 
Rusya-Suriye ilişkileri Rusya ve Suriye arasındaki ikili ilişkiyi ifade eder. Suriye Moskova'da büyükelçiliğe, Rusya ise Şam'da bir büyükelçiliğe sahiptir. Arap ülkelerinin çoğu ile Arap Baharı kadar olduğu gibi Rusya, Suriye ile tarihsel açıdan güçlü, istikrarlı ve dostane ilişkilere sahiptir. Karadeniz Filosu için Rusya'nın tek Akdeniz deniz üssü Suriye'nin Tartus limanında yer almaktadır.
Sovyetler Birliği ve Suriye arasındaki diplomatik ilişkiler Temmuz 1944'te kuruldu. 10 Şubat 1946'da, Sovyetler Birliği ve Suriye arasındaki ilişkilerin resmîleştirilmesi amacıyla bir anlaşma imzaladı. 1971 yılında, Devlet Başkanı Hafız Esad, bir anlaşma uyarınca, Sovyetler Birliği'nin Tartus'ta donanma askeri üssü açmasına izin verdi ve askeri üs bugüne kadar kullanmaya devam edilmektedir. 8 Ekim 1980 tarihinde Suriye ve Sovyetler Birliği, Dostluk ve İşbirliği Antlaşması imzalandı. Antlaşma yirmi yıldır yürürlükte ve taraflardan biri anlaşmayı sona erdirmediği sürece, otomatik beş yılda uzatılmaktadır. Bu, bir kriz durumunda tepkilerin koordinasyonu ve askeri işbirliğinin ikili ve çok taraflı konularda düzenli istişareleri sağlar. Antlaşma bu güne kadar yürürlüktedir. Ocak 1992'de Suriye hükûmeti, Sovyetler Birliği'nin yasal halefi olarak Rusya'yı tanıdı.
2011 ve 2012 yıllarında Rusya, Suriye hükûmetine karşı olası yaptırımlar veya askerî müdahalesini önlemek için, Batı ve Arap ülkeleri tarafından desteklenen kararlara karşı, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nde veto yetkisini kullandı ve Rusya, Suriye'nin daha önce satın aldığı sözleşmeli olan büyük miktarlarda silahları tedarik etmeye devam etti. 30 Eylül 2015 tarihinde, Rusya, Esad hükûmetinin desteğiyle Suriye İç Savaşı'nda askerî müdahaleye başladı.
Şubat 2022'de Suriye Dışişleri Bakanı Faysal Mikdad, Suriye'nin müttefiki Rusya'nın doğu Ukrayna'daki iki ayrılıkçı bölgesi Luhansk ve Donetsk'i tanıma kararını duyurdu. Mart 2022'de Suriye, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun ES-11/1 sayılı kararına karşı oy kullanan tek Orta Doğu ülkesiydi (ve dünyadaki 5 ülkeden biriydi). Kurul, Rusya'nın Ukrayna'yı işgalini kınadı ve Rus güçlerinin tamamen geri çekilmesini talep etti. 29 Haziran 2022'de Suriye, doğu Ukrayna'daki Luhansk ve Donetsk'in "bağımsızlığını ve egemenliğini" tanıyacağını duyurdu. 20 Temmuz 2022'de Suriye, Ukrayna'nın benzer bir hamlesine yanıt olarak Ukrayna ile diplomatik bağlarını resmen kopardığını duyurdu.
8 Aralık 2024'te Esad rejiminin çöküşü sırasında Beşar Esad, ɡizlice Moskova'ya kaçarak sığınma talebinde bulundu ve Rus birlikleri ülkeden çekilmeye başladı.
1944 öncesi

1893 yılında, Rus İmparatorluğu, Osmanlı Suriyesi'nde, daha sonra Şam'da bir konsolosluk ofisi kurdu. Ekim Devrimi'nin (1917) ardından  ve Sovyetler Birliği'nin oluşturulması'ndan (1922) sonra Suriye'de Rus varlığı sona erdi. Fransız Mandası dönemi (1923-1946) boyunca da devam etmiştir. Sovyetler Birliği'nin bölgede siyasi rolünün olmamasına rağmen, 1924 yılında Suriye-Lübnan Komünist Partisi'nin kurulmasını teşvik etti.
1944-1958

Sovyetler Birliği ve Suriye arasındaki diplomatik ilişkiler, Temmuz 1944 yılında kuruldu. Sovyetler Birliği yeniden İkinci Dünya Savaşı sonrasında Ortadoğu'da ilgi çekmeye başlamıştır. İki ülke arasında, 17 Nisan 1946'da Suriye'nin bağımsızlık ilanı öncesi olan 10 Şubat 1946'da 10 gizli anlaşma imzalandı. Sovyetler Birliği uluslararası arenada, Suriye Arap Ordusu'nun oluşumunda askeri yardım yaparak, diplomatik ve siyasi destek sağlamayı kabul etti. Soğuk Savaş (1947-1991) sırasında güçlü bir siyasi bağ gelişti ve Suriye, Batılı güçlerin muhalif olduğu Sovyetler Birliği'nin bir müttefiği olarak kabul edildi.
Suriye'de siyasi yaşam 1949 yılına kadar nispeten sakindi. 1948 Arap-İsrail Savaşı'ndan sonra, 1949 yılında, Suriye'de bir dizi askerî darbeler oldu  ve Baas Partisi'nin yükselişini yaşadı. 1953'te üç darbe sürecinde iki kez askeri diktatörlükler iktidara geldi. 10 Nisan 1950'de Sovyet-Suriye ilişkilerinde saldırmazlık paktı imzalandı. Soğuk Savaş döneminde, her çatışma sırasında ve Ortadoğu'da savaş patlak verdiğinde, Sovyetler Birliği ile yakın ilişkiler oluşturmak için Suriye lideri bir faktör olarak görev yapmıştır. 25 Şubat 1954 askerî darbesini takiben, Baas Partisi Suriye siyasetinde ön plana çıktı.
Süveyş Krizi'nde (1956 Ekim ayı sonunda) Sovyetler Birliği'nin tepkisi Ortadoğu'da Sovyet prestijini arttırmıştır. Suriye'ye Sovyet yardımı hızlandırılmış ve askeri ve ekonomik anlaşmalar dahil edilmiştir. 1955 ve 1958 yılları arasında, Suriye askeri ve ekonomik yardım için Sovyetler Birliği'nden yaklaşık 294.000.000 $ aldı. Aynı zamanda, Suriye'de Baas Partisi gücünü ve etkisini artırmıştır.
1966-2010

Şubat 1966'daki Suriye darbesi, Sovyetler Birliği'nin daha fazla Suriye'yi desteklemesine fırsat verdi. Düzeltici Hareketi olarak adlandırılan 1970 yılındaki bu yeni darbe, 13 Kasım 1970 tarihinde Suriye'de iktidara Hafız Esad'ı getirdi.
1971 yılında, Devlet Başkanı Hafız Esad ile bir anlaşma uyarınca, Sovyetler Birliği, Sovyetler Birliği'nin Ortadoğu'da istikrarlı bir varlık göstermesi amacıyla, Tartus'ta askeri donanma üssü açmasına izin verildi. Suriyeli binlerce subay ve Esad'ın başkanlığı (1971-2000) sırasında Rusya'da profesyonel eğitim aldılar.
SSCB ile geliştirilmiş Suriye ilişkilerinin bir işareti olarak, Nisan 1977 yılında, Hafız Esad Moskova'yı ziyaret ederek, Sovyet liderleri Leonid Brejnev ve Aleksey Kosigin ile bir araya geldi.
Hafız Esad, 10 Haziran 2000 tarihinde öldü ve oğlu Beşar Esad, % 97,29 oy alarak, rakipsiz yarıştığı referandumla 10 Temmuz 2000 tarihinde onun yerine geçerek Cumhurbaşkanı seçildi.
Suriye İç Savaşı'ndan bu yana (2011)

2011 yılında başlayan Suriye İç Savaşı sırasında, 2012 Şubat ayında Çin ile Rusya, Humus kentinde sivillere yapıldığı iddia edilen saldırılar için Beşar Esad hükûmetine BM Güvenlik Konseyi'nin kınamasına karşı oy kullandılar.
Askeri işbirliği > Tartus'daki Rus deniz üssü

Ana madde: Tartus Deniz Üssü
Tartus'daki Rus deniz donanma üssü, Suriye ile 1971 anlaşması uyarınca Soğuk Savaş döneminde kuruldu. Rusya'nın Akdeniz bölgesinde olan bu deniz üssü, eski Sovyetler Birliği dışındaki tek kalan askeri tesistir.
Rusya, Suriye'nin ana silah tedarikçisi olduğundan beri, Sovyet döneminden kalma borçlarının dörtte üçü olan 13.4 milyar $ ya da 9.8 milyar $ borcunu silerek Suriye'yi affetti ve Rusya, Suriye-Rusya ilişkilerini geliştirmek ve donanma üssünü büyütmesine izin verilmesi konusunda görüşmeler yapıldı. Böylece Rusya, Akdeniz'deki donanma varlığını güçlendirmiş oldu. 2008 Güney Osetya Savaşı'nda, Batı ile Rusya'nın kötüleşen ilişkileri ve Polonya'da ABD'nin füze savunma kalkanı kurması planlarının ortasında Başkan Esad, Rusya'nın nükleer silahlı savaş gemilerinin Tartus limanında kalıcı olması konusunda Ortadoğu'daki üssü haline gelmeyi kabul etti.
2012 yılında, bir yorumcu, Suriye'deki Tartus limanı Rusya'nın en büyük stratejik ve jeopolitik ilgi gösteriği derin su limanı olduğunu belirtti.
2013 yılının haziran ayında, Rusya Dışişleri Bakanı Yardımcısı Mihail Bogdanov, Tartus'taki Rus deniz üssünün tahliye edildiğini belirtti. Bogdanov "Halen, Rusya Savunma Bakanlığı2'nın Suriye'de konuşlu tek bir kişi bile olmadığını ve Tartus'un bir stratejik askeri öneminin olmadığını söyledi.  Fakat 1 Ekim 2015 tarihinde, Rus Savunma Bakanlığı Suriye'de Rus hava filosu'nun Tartus'ta 50 savaş uçağı ve helikopterlerinin olduğunu belirtti.
Askeri işbirliği > Palmira Rus hava üssü

Rusya 2013 yılından beri ve muhtemelen Palmira'da bir hava üssü olduğu bilinmektedir.
Askeri işbirliği > Gizli Rus casus üsleri

Rus toprakları dışında en büyük Rus elektronik 'gizli dinleme sonrası' 2012 yılında Lazkiye kurulmuştur.
Askeri işbirliği > Rus destekli Suriye'nin hava savunma sistemi

Batılı uzmanlara göre, Ruslar Buk-M2 ve (aynı zamanda SA-22 olarak da bilinir) Pantsir-S1 mobil füze fırlatma ve radar sistemlerini Suriye hükümetine teslim etmiştir. Suriyeliler kapasite olarak bu ekipmanları kullanma yeteneğine sahip değilken, Ruslar mürettebat desteği ile yardımcı oldular.
Askeri işbirliği > 2015 Rus askeri müdahalesi

30 Eylül 2015 tarihinde Rusya hükümeti karşı militan gruplara karşı hava saldırıları yapmak için Beşşar Esad'ın devlet desteği ile Suriye İç Savaşı'nda askeri müdahaleye başladı. Ama hükümet karşıtı gruplar olan ve Esad'ın rejimine karşı savaşan Özgür Suriye Ordusu ve El Kaide'nin yanı sıra, Esad'ın askerleri ile çalışan Putin, ülke genelinde IŞİD'e karşı savaşıyoruz şeklinde demeç verdi.
Ekonomik ilişkiler

Rusya'nın Suriye'de önemli ekonomik çıkarları bulunmaktadır. Moskova Times'a göre, ülkedeki yatırımlar 2009 yılında 19.4 milyar $ ve Suriye'ye yapılan ihracat 2010 yılında 1.1 milyar $ değerinde idi.