Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin Öncüleri
John Nevins Andrews

John Nevins Andrews (22 Temmuz 1829, Poland, Maine – 21 Ekim 1883, Basel, İsviçre) Yedinci Gün Adventist vaiz, müjdeci, yazar, editör ve akademisyendi. J. N. Andrews Kuzey Amerika dışındaki ülkelere gönderilen ilk Yedinci Gün Adventist müjdeciydi. Adventist kilisesinde zamanının en önde gelen yazar ve akademisyeniydi.
Andrews 1843 yılının Şubat ayında Millercilere katıldı ve 1845 yılında yedinci gün Sebt'ini tutmaya başladı. 1849 yılının Eylül ayında James White ve Ellen G. White ile tanıştı. White'lar daha sonra Andrews ailesinin evinde kaldılar.
1850 yılında New England bölgesinde gezgin vaizlik görevine başladı ve 1853 yılında törenle önder olarak atandı. Andrews Adventist teolojisinin kurulmasında kilit bir rol oynamıştır. Adventist öğretisine göre peygamberlik sözü yorumlama alanındaki akılda kalıcı başarılarından biri, Vahiy bölümünde sözü edilen iki boynuzlu canavarın Amerika Birleşik Devletleri olduğunu belirlemesidir.
Andrews 29 Ekim 1856 tarihinde Iowa eyaletinin Waukon kentinde Angeline Stevens (1824-1872) ile evlendi; Andrews ve Stevens aileleri buraya kısa bir süre önce taşınmışlardı. 1859 Haziran ayında Battle Creek'te bulunan konferans Andrews'un Michigan'daki çadır müjdeciliği faaliyetinde J. N. Loughborough'a yardımcı olmasını kararlaştırdı. 1860 sonbaharında Iowa'ya döndü. Bu yıllarda ilk iki çocukları, Charles (d. 1857) ile Mary (d. 1861) doğdu ve ünlü kitabı The History of the Sabbath and the First Day of the Week'in (Sebt Gününün ve Haftanın İlk Gününün Tarihçesi – Battle Creek Steam Press, 1959) ilk edisyonunu yazdı.
Haziran 1862'de John Waukon'dan ayrılarak New York'taki müjdeleme çadırında çalışmaya gitti ve New York Konferansının kurulmasına yardımcı oldu. Şubat 1863'te Angeline iki çocuklarıyla birlikte Iowa'dan ayrılarak New York'ta onun yanına geldiler. New York'tayken John ile Angelina'nın iki çocukları daha doğdu, her ikisi de henüz bebekken tüberkülozdan öldüler. 1864 yılında John kilisenin, üyelerinin savaşta geri hizmetlerde görevlendirilecek şekilde tanınması için Washington D. C.’de genel inzibat amirine kilise temsilcisi olmak üzere seçildi. 1867 yılında Genel Konferansın üçüncü başkanı oldu, 18 Mayıs 1869’a kadar yürüttüğü bu görevin ardından şimdiki adı Adventist Review olan Review and Herald dergisinin editörlüğüne getirildi.
1874 yılında eşi Angeline’in felç geçirerek ölmesinden sonra John yaşayan iki çocuğu Charles ve Mary ile ilk resmî Yedinci Gün Adventist müjdecileri olarak Avrupa’ya gönderildi. Andrews İsviçre’de bir yayınevi açılmasına ve Fransızca bir Adventist süreli yayını olan Les Signes des Temps’in çıkarılmasına yardımcı oldu (1876).
Andrews bir teolog olarak SDA (Yedinci Gün Adventist) mezhebinin çeşitli doktrinlerinin gelişimine önemli katkılarda bulundu. Andrews’un tarihte yedinci gün Sebt’i hakkındaki kapsamlı yazıları “History of the Sabbath and the First Day of the Week (Sebt Gününün ve Haftanın İlk Gününün Tarihçesi)” adlı kitapta yayınlandı.
Andrews ayrıca kilise örgütünün gelişimine de etkin bir şekilde yardımda bulundu. Kiliseye ait yayınevi için bir organizasyon planı hazırlayan üç kişilik kurulun ve kilisenin merkezi yapılanması için nizamname ve yönetmelikler hazırlayan kurulun başkanıydı. Andrews Amerikan İç Savaşı sırasında Washington D. C.’de kiliseyi temsil ederek, Yedinci Gün Adventistlerinin savaşta cephe görevi almalarının neden Hristiyan ilkelerine aykırı olduğuna inandıklarını ve bunun sonucunda askere alındıklarında ancak cephe gerisi hizmetlerinde görevlendirilebileceklerini açıkladı.