Azez Muharebesi (1030)

Aynı isimli diğer muharebeler için Azez Muharebesisayfasına bakınız.
| g t Arap-Bizans savaşları |
| --- | --- |
Erken Dönem İhtilaflar Mute  Belka  Dasin  Firaz Levant Mercirahit  Karyeteyn  Busra  Ecnadeyn  Yaqusa  Şakhab  Şam  Maraj-al-Debaj  Fahl  Emesa  Yermük  Lazkiye  Kudüs  Hazir  Halep  Demirköprü  Maraş Mısır Heliopolis  Babil  İskenderiye  Nikiû Kuzey Afrika Sufetula  Vescera  Mamma  Kartaca Anadolu & Konstantinopolis 1. Kostantiniyye  Sebastopolis  Tuvana  2. Kostantiniyye  İznik  Akroinon Sınır mücadeleleri Kemah  Küçük Asya 782  Kopidnadon  Krasos  Küçük Asya 806  Dazimon  Amorion  Mauropotamos  Faruriyyah  Lalakaon  Bathys Ryax Sicilya ve Güney İtalya 1. Siraküza  2. Siraküza  1. Malta  3. Siraküza  Caltavuturo  Leon Apostippis & Nikiforos Fokas seferleri  1. Milazzo  2. Milazzo  1. Taormina  Garigliano  Marianos Argyros seferleri  2. Taormina  Rometta  Messina Boğazı  Georgios Maniakes Sicilya'da  2. Malta Deniz muharebeleri Finike  Keramaia  Girit  Taşoz  Dimyat  Dubrovnik  Kardiya  Korint Körfezi  Kefalonya  Euripos  Selanik Bizans yeniden fetihleri İoannis Kurkuas'ın seferleri Seyfü'd Devle'nin seferleri Maraş  Raban  Andrassos Nikiforos Fokas'ın seferleri Girit  Halep  Kilikya  Antakya İoannis Çimiskes'in seferleri İskenderun  Suriye  II. Basileios'un seferleri Orontes  2. Halep  Epemiye Azez
Azez Muharebesi, İmparator III. Romanos (h. 1028-1034) kendi komutasındaki Bizans ordusu ile Emir Şibhüddevle Ebû Kâmil Nasr (h. 1029-1038) kendi komutasındaki Mirdasoğulları Halep Emirliği arasında Suriye'de Azez yakınlarında gerçekleşen çarpışmadır. Mirdasoğulları, çok daha büyük Bizans ordusu karşısında zafer kazanıp, büyük bir büyük ganimet aldı, ancak nihayetinde zaferlerini kendilerine bir faydaya çevirememişlerdir.
Halep, Bizans ve Arap komşuları arasında uzun zamandır sıcak bir noktasıydı ve Bizanslılar 969'dan beri şehir üzerinde bir hükümranlık iddia ediyorlardı. Mirdasoğullarının Antakya'nın Bizans valisi karşısında kazandıkları zaferin ardından Romanos Halep'e karşı bir sefer başlattı. Askeri konulardaki deneyimsizliğine rağmen, Romanos orduyu bizzat yönetmeye karar verdi ve dönemin Bizanslı vakainüvislerine göre bunun birincil sebebi status quo'nun korunması yerine askeri bir zafer arayışıydı. Günümüz tarihçilerinin tahmini 20.000 askerlik güçlü bir orduyla 20 Temmuz 1030 günü Antakya'ya vardı. Mirdasoğulları haraç ödemesi de dahil olmak üzere barış talebiyle elçiler gönderdiler, ancak başarıdan emin olan Romanos onları reddetti ve büyükelçiyi gözaltına aldı. Generalleri onu sıcak ve kuru Suriye yazında harekâttan kaçınmaya çağırsa da Romanos güçlerini yürüttü. Mirdasoğulları ordusu kaynaklara göre oldukça küçük, 700-2.000 adamdı, ancak çoğunlukla ağır zırhlı rakiplerine karşı üstün hareketlilik sağlayan Bedevi hafif süvarilerinden oluşuyordu.
İki ordu Halep'in kuzeybatısında Bizanslıların kamp yaptıkları Azez'de çarpıştılar. Mirdasoğulları, Bizans keşif kuvvetlerine pusu kurup, imha ettiler ve imparatorluk kampını taciz etmeye başladılar. Yiyecek bulamayan Bizanslılar susuzluktan ve açlıktan acı çekmeye başlarlarken Mirdasoğullarına yaptıkları saldırı başarısız oldu. Nihayetinde 10 Ağustos günü, Bizans ordusu Antakya'ya çekilmeye başladı, ancak kısa süre sonra düzensiz bir duruma düştüler. Bu fırsattan yararlanan Araplar, düzensiz Bizanslılara saldırdılar, onları püskürttüler; İmparator Romanos dahi kişisel korumalarının müdahalesi sayesinde kurtulabildi. İmparatorluk ordusunun dağılan kısımları Antakya'da bir araya geldi. Romanos Konstantinopolis'e döndü ancak generalleri durumu daha sonra kurtarmayı başardılar, Arap isyanlarını bastırdılar ve Halep'i 1031'de haraç ödeyen statüsünü devam ettirmeye zorladılar.