stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ana Mena
Diskografi > Singlelar > Baş sanatçı olarak

| Şarkı | Yıl |
| --- | --- |
"No Soy Como Tú Crees": 2016
"Loco Como Yo": 2016
"Se Fue": 2016
"Ahora Lloras Tú" (eşlik eden CNCO): 2017
"Mentira" (eşlik eden RK): 2017
"Ya Es Hora" (Becky G ve De La Ghetto ile birlikte): 2018
"Pa' Dentro" (eşlik eden Sean Kingston): 2018
"El Chisme" (Nio Garcia ve Emilia ile birlikte): 2019
"Se Te Olvidó" (eşlik eden Deorro): 2019
"Ahí" (eşlik eden Thalía): 2019
"Como El Agua" (Remix) (eşlik eden Omar Montes): 2019
"Sin Aire": 2020
"La Pared" (eşlik eden Dellafuente): 2020
"A un passo dalla luna" / "A Un Paso de la Luna"(Rocco Hunt ve Reik remix ile birlikte): 2020
"Solo" (Omar Montes ve Maffio ile birlikte): 2021
"Un bacio all'improvviso" / "Un beso de improviso" (eşlik eden Rocco Hunt): 2021
"Sol y Mar" (eşlik eden Federico Rossi): 2021
"Música Ligera": 2021
"Duecentomila ore" / "Cuando la noche arriba": 2022
Diskografi > Singlelar > Yardımcı sanatçı olarak

| Şarkı | Yıl |
| --- | --- |
"Dama y Vagabundo" (Bromas Aparte ft. Ana Mena): 2016
"No soy el mismo" (Xriz ft. Ana Mena): 2017
"Quiero" (Critica y Saik ft. Ana Mena): 2017
"Prohibido (Remix)" (CD9 ft. Lali ve Ana Mena): 2018
"D'estate non vale" (Fred De Palma ft. Ana Mena): 2018
"Una volta ancora" / "Se Iluminaba" (Fred De Palma ft. Ana Mena): 2019
"Me Quedo" (Nil Moliner ft. Ana Mena): 2021
Diskografi > Singlelar > Promo singlelar

| Title | Year |
| --- | --- |
"Te Falta Veneno (Version 2017)": 2017
"Aprendí a Olvidar" (eşlik eden Solero): 2018
"Te Deseo Lo Mejor": 2018
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ISNI: 0000 0004 6606 4306  LCCN: no2018060315  MusicBrainz: 905d9c0c-0632-4fab-a7b5-7d33b9699907  VIAF: 7011152684029223430009   WorldCat (LCCN): no2018-060315
II. İntef

II. İntef'in cenazesini tasvir eden stele.
II. İntef (II. İnyotef ve II. Antef olarak da bilinir), Birinci Ara Dönemde Mısır'ın On Birinci Hanedanı'nın üçüncü yöneticisi. MÖ 2112'den 2063'e kadar neredeyse elli yıl boyunca hüküm sürmüştür. Başkenti Thebes'tir. Hüküm zamanında, Mısır birkaç yerel hanedan arasında bölünmüş durumdaydı. El-Tarif'te bir saff mezarına gömülmüştür
Aile

İntef II'in ebeveynleri I. Mentuhotep ve I. Neferu idi. II. İntef'nin öncülü olan İntef'in kardeş olabilecekleri düşünülmektedir. Oğlu olan III. İntef, II. İntef'in hükmü sonrasında yeni yönetici olmuştur.
Konuyla ilgili yayınlar

Wolfram Grajetzki, The Middle Kingdom of Ancient Egypt: History, Archaeology and Society, Duckworth, London 2006 0-7156-3435-6, 12-15
Andreas Ottl

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Andreas Ottl
Doğum tarihi:  1 Mart 1985 (39 yaşında)
Doğum yeri:  Münih, Almanya
Boyu:  1.85 m
Mevkii:  Defansif orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2003-2007 |  Bayern Munih II |  78 |  (9) |
| 2005-2011 |  FC Bayern München |  92 |  (5) |
| 2010 |  →1. FC Nürnberg |  17 |  (1) |
| 2011-2012 |  Hertha Berlin |  26 |  (0) |
| 2012-2014 |  FC Augsburg |  13 |  (0) |
| Toplam |   |  226 |  (15) |
Millî takım kariyeri
| 2004-2005 |   Almanya U-20 |  12 |  (2) |
| 2005 |  Team 2006 |  1 |  (0) |
| 2006 |   Almanya U-21 |  4 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 24 Ocak 2021 
Andreas Ottl (d. 1 Mart 1985, Münih) Alman eski futbolcudur. orta saha mevkiinde oynamıştır.
Kariyeri

Ottl kariyerine SV Nord Lerchenau takımında başladı. 1996 yılında transfer edilip FC Bayern München in alt takımı olan Bayern Munih II yollanmıştır. İlk golünü Kaiserslautern'e karşı kaydetmiştir.
Başarıları

Almanya U-17 şampiyonluğu: 2001
Almanya U-19 şampiyonluğu: 2002 ve 2004
German third division south şampiyonluğu: 2004
Bundesliga: 2006, 2008, 2010
DFB-Pokal: 2006, 2008
DFB-Ligapokal: 2007
I. Niko Dadiani

| I>  Niko Dadiani |
| --- | --- |

Hüküm süresi: 30 Ağustos 1853 – 4 Ocak 1867
Önce gelen: Davit Dadiani
Sonra gelen: Prenslik yürürlükten kalktı
Doğum: 4 Ocak 1847 Zugdidi
Ölüm: 23 Ocak 1903 Sankt-Peterburg
Defin: Martvili
Eş(ler)i: Kontes Maria Alexandrovna Adlerberg
Çocuk(lar)ı: 4
Hanedan: Dadiani
Babası: Davit Dadiani
Annesi: Ekaterine Dadiani
Dini: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Nikoloz "Niko" Dadiani (Gürcüce: ნიკოლოზ "ნიკო" დადიანი) veya Nikolay Davidoviç Dadian-Mingrelsky (Rusça: Николай Давидович Дадиан-Мингрельский; d. 4 Ocak 1847, Zugdidi - ö. 23 Ocak 1903, Sankt-Peterburg), Megrelya'nın son Prensidir. 1853'ten 1867'ye Megrelya Prensliği yapmıştır. Gürcistan'ın soylu Dadiani Hanedanı'ndan olan babası Davit Dadiani'nin ölümüyle tahta geçmiş ama asla devlet işlerinde kendi başına karar vermemiştir. Saltanatı sırasında ülkeyi fiilen annesi Prenses Ekaterina yönetmiştir. 1857'de Megrelya geçici bir Rus yönetimi altına girmiştir. 1867'de Dadiani resmi olarak tahttan feragat etmiş ve Megrelya doğrudan Rus İmparatorluğu'na dahil olmuştur. Dadiani, daha çok Saint Petersburg'ta yaşamıştır. İmparatorluk Rus Ordusu'nda bir subay olan Dadiani, 93 Harbi'nde büyük general seçilmiş ve bu rütbeyle emekli olmuştur.
İlk yılları

Niko Dadiani, 1847'de Megrelya'nın başkenti Zugdidi'de doğdu. Niko, babasının öldüğü Ağustos 1853'te altı yaşındaydı ve Rus İmparatorluğu'na bağlı özerk devlet Megrelya'nın Prensi oldu. Çar I. Nikolay'ın onayı ile Megrelya'nın yönetimi, annesi Prenses Ekaterina'ya devredildi. Rus bürokrat Kornely Borozdin, Niko'ya öğretmen olarak atandı.
Dadiani ailesinin Zugdidi'deki lüks hayatı, 1854'te Kırım Savaşı'nda Osmanlı birliklerinin Megrelya'ya girmesiyle sona erdi. Rus kuvvetleri geçici olarak Prenslikten çekildi; Prenses Ekaterina ve Prens Niko, Leçhumi dağlarındaki Tsageri manastırına sığındı. Savaşın 1856'da sona ermesiyle beraber, anne ve oğlu Rus Çarı II. Aleksandr'ın taç giyme töreni için Moskova'ya gitti. Bu vesileyle Çar, Niko Dadiani'yi emir subayı olarak görevlendirdi ve Kafkasya bölgesinin Poruçik'i olarak atadı.
Prensliğin sonu

Niko, Mayıs 1857'de annesi Megrelya'da patlak veren köylü isyanını bastırmak için Megrelya'ya gittikten sonra bile St. Petersburg'da kaldı. İsyan, Prenses Ekaterina'yı St.Petersburg'a geri çağırmak ve o zamana kadar özerk olan prensliği geçici bir Rus yönetimi altına sokmak için Rus hükûmeti tarafından düzenlenmişti.
Niko Dadiani, sonrasında üst düzey eğitim alması için Paris'e gönderildi. Niko, Rusya'ya geri döndüğü 4 Ocak 1867'de, kalıtsal Megrelya Prensliği unvanından vazgeçti. Böylece Megrelya, doğrudan Rus İmparatorluğu'na bağlandı; Dadiani, kişisel mülkü olarak Zugdidi ve Gordi'deki saraylarını korudu. Prenslikten çekilen Niko'ya, prens (knyaz) unvanı, bir milyon ruble ve büyük subay unvanları verilmiştir. Ayrıca annesine, erkek kardeşine ve kız kardeşine ömür boyu emekli maaşı verilmiştir. 24 Ağustos 1874'te "Prens Dadian-Mingrelsky" adını almıştır.
Askerliği

1875'te süvari muhafız alayına subay olarak atanmıştır. Osmanlı İmparatorluğu ile yapılan 93 Harbi'nde Tarnovo, Kazanlak ve Şıpka Geçidi Muharebeleri'nde büyük bir kuvvetle Osmanlı birliklerine saldırmıştır. Savaştaki başarılarından dolayı Dadiani'ye, Aziz Vladimir Nişanı, kuşak ve üzerinde "cesaret için" yazan bir altın kılıçla ödüllendirilmiştir. 30 Ağustos 1877'de albaylığa yükselmiştir. Savaştan sonra, Ağustos 1878'de büyük general unvanını almış ve Ekim 1878'de üniforma giyme ayrıcalığı ile askerlikten emekli olmuştur.
Sonraki yılları

1882'de Prenses Ekaterina'nın ölümü üzerine Niko Dadiani, annesinin Megrelya'daki mülklerini sahiplenmiş ve Kafkasya'daki en zengin toprak sahibi olmuştur. Çağdaş Gürcü aydınlarının kültürel girişimlerine ilgi duymuştur. 1885 yılında Dadiani, babasının eski Gürcü el yazmaları da dahil olmak üzere zengin kişisel kütüphane koleksiyonunu Gürcistan Ulusal Parlamento Kütüphanesi'ne bağışlamıştır. Megrelya'daki fakir halka hizmet vermesi için okulların ve hastanelerin açılmasına yardım etmiş, Gürcü dilini geliştirme çabalarını desteklemiştir.
1887'de Dadiani, Çar III. Aleksandr tarafından Eylül 1886'da tahttan çekilen I. Aleksandır'ın yerine Bulgaristan Prensliği'ne aday gösterilmiştir. Bulgaristan Büyük Meclisi tarafından Rusya'nın önerdiği aday reddedilmiş ve Alman Prens Saxe-Coburg ve Gotha Bulgaristan Prensi olmuştur.
Niko Dadiani, 23 Ocak 1903'te St.Petersburg'da öldü. Martvili Manastırı'ndaki Dadiani mezarlığına gömüldü.
Anton Witkamp

Anton Witkamp (Lahey, Hollanda, 12 Ekim 1929 - Den Ilp, Landsmeer, Hollanda, 24 Eylül 2011), kariyerinin çoğunu De Telegraaf'ta çalışarak geçiren Hollandalı bir gazeteciydi.
Witkamp çalışma hayatına Hollanda Basın Ajansı'nda başladı. Kariyerine De Telegraaf'ta spor editörü olarak devam etti. Büyük spor editörü olarak Witkamp, gazetenin popüler spor bölümü olan 'Telesport' adlı bölümü tanıttı. 1976 ve 1992 yılları arasında De Telegraaf'ın yayın kurulu üyesiydi. Emekli olmadan önceki kariyerinin son aşamasında editör yardımcılığı yaptı.
1972'de, Avrupa Kupası şampiyonunu Avrupa Kupa Galipleri Kupası şampiyonuyla karşı karşıya getirerek kıtanın en iyi kulübünü belirleyecek bir turnuva oluşturma fikri ondan geldi; böylece Avrupa Süper Kupası doğdu.
I. İvan

| I>  İvan |
| --- | --- |

Moskova Büyük Prensi
Hüküm süresi: 21 Kasım 1325 - 31 Mart 1340 veya 1341
Önce gelen: III. Yuri
Sonra gelen: Semyon

Doğum: 1288 Moskova
Ölüm: 31 Mart 1340 veya 1341 (51–53 yaşında) Moskova
Defin: Başmelek Katedrali
Eş(ler)i: 1.Elena Aleksandra 2.Ulyana
Çocuk(lar)ı: Semyon,     II. İvan
Hanedan: Rurik Hanedanı
Babası: Daniil
Annesi: Maria
I. Ivan Daniiloviç Kalita (Rusça: Ива́н I Даниилович Калита; 1288 – 31 Mart 1340 veya 1341) 1325 ile 1340 veya 1341 yılları arasında hüküm sürmüş Moskova Büyük Prensi. Abisi, III. Yuri'nin ölümünden sonra İvan, Moskova Prensliği tahtına çıktı. Ivan, Altın Orda Han'ının onayı ile elde edilebilecek Vladimir Büyük Dükü unvanını alma mücadelesine katıldı. Rakipleri Mikhail, Korkunç Gözlü Dmitry ve Aleksandr Mihayloviç'di. Hepsi Altın Orda'da öldürüldü. 1328'de I. İvan, Özbek Han'ın tüm Rusya topraklarından vergi toplama hakkı ile Vladimir'in Büyük Dükü olma onayını aldı. 31 Mart 1340 veya 1341'de öldüğü sanılıyor.
Hayatı

Ağabeyi Yuri'nin ölümünden sonra İvan'a Moskova Prensliği miras kaldı. İvan, Altın Orda'dan bir hanın onayıyla elde edilebilen Vladimir Büyük Dükü unvanını almak için mücadeleye katıldı. Bu mücadelede Moskova prensinin ana rakipleri Tver prensleriydi -  Mikhail, Korkunç Gözlü Dmitry ve Aleksandr Mihayloviç'di. Hepsi Altın Orda'da öldürüldü. 1328 yılında Ivan, tüm Rus topraklarından vergi toplama hakkına sahip Vladimir Büyük Dükü olmak için Özbek Han’ın onayını aldı.
İmparatorluk Rus tarihçisi Vasily Klyuchevsky'ye göre, Moskova'nın Ivan yönetimindeki yükselişi üç faktör tarafından belirlendi. Bunlardan ilki, Moskova Prensliği'nin diğer Rus prensliklerinin ortasında yer almasıydı; böylece Doğu'dan ve Batı'dan gelebilecek her türlü istiladan korunuyordu. Komşuları Ryazan Prensliği ve Tver Prensliği'ne kıyasla Moskova daha az tahribata uğramıştır. Moskova bölgesinin göreceli güvenliği, Moskova'nın yükselişinin ikinci faktörü olan sürekli baskınlardan bıkan ve diğer Rus bölgelerinden aktif olarak Moskova'ya taşınan çalışan ve vergi ödeyen insanların akınına neden oldu. Üçüncü faktör ise Novgorod'dan Volga nehrine uzanan bir ticaret yoluydu.
Baumer'e göre, Özbek Han eski böl ve yönet politikasını terk edip yeni büyük prensi tüm Rus şehirlerinden haraç ve vergilerin toplanıp aktarılmasından sorumlu tutarak kader belirleyici bir karar aldı. İvan bu vergileri zamanında teslim ederek ayrıcalıklı konumunu daha da güçlendirdi. Bu şekilde Moskova'nın bölgesel bir büyük güç olarak geleceğinin temellerini attı.
İvan, Moğolların akınları sırasında ele geçirdikleri Rusları satın alarak insanları prensliğine yerleştirme politikasını bilinçli bir şekilde sürdürdü. Topraklarındaki tüm hırsızları ortadan kaldırmayı başardı ve böylece seyahat eden tüccarların güvenliğini sağladı. Moskova Prensliği'ne Moğol akınlarının olmamasıyla birlikte iç barış ve düzen, Rus kroniklerinde "büyük barış, sessizlik ve Rus topraklarının rahatlaması" olarak bahsedilmiştir.Ivan, Moskova'yı çok zenginleştirdi (bu nedenle Kalita veya Para Çantası lakabını kazanmıştır). Bu zenginliği komşu Rus prensliklerine borç vermek için kullandı.Böylelikle bu şehirler giderek daha da borç batağına düştüler ve bu durum sonunda İvan'ın haleflerinin bu şehirleri ilhak etmesine olanak sağladı. Moskova çevresindeki toprakları satın aldı ve çoğu zaman fakir sahipleri topraklarını kendi istekleriyle sattılar. Bazıları İvan adına topraklarında hüküm sürme hakkını devam ettirdi. Öyle ya da böyle bir dizi şehir ve köy Moskova Prensliği'ne katıldı - 1323'te Ugliç, 1328-1338'de Belozersk Prensliği ve 1340'ta Galiç Prensliği.
Ancak Ivan'ın en büyük başarısı, Saray'daki Han'ı kendi oğlu Semyon'u Vladimir Grandükü olarak yerine geçmesi konusunda ikna etmesiydi ve o andan itibaren bu pozisyon neredeyse her zaman Moskova'nın yönetici hanedanına ait oldu.
1335'te (Moskova-Litvanya Savaşları'nın bir parçası olarak) Torjok kasabasına yapılan bir Litvanya baskınının ardından İvan, Osechki ve Ryasna kasabalarını yakarak misilleme yaptı.
İvan 31 Mart 1340 veya 1341'de Moskova'da öldü. 1 Nisan'da Başmelek Katedrali'ne gömüldü.
Ailesi

Ivan iki kez evlenmiştir. İlk eşinin adı Elena'ydı ve kökeni hakkında tam olarak hiçbir şey bilinmemektedir.
• Semyon Ivanovich (7 Kasım 1316 - 27 Nisan 1353), geleceğin Moskova Grandükü.
• Daniel Ivanovich (11 Aralık 1319/20-1328);
• Fefinia Ivanovna (genç yaşta öldü);
• Maria Ivanovna (2 Haziran 1365'te öldü), 1328'de Rostov Prensi Konstantin ile evlendi;
• İvan İvanoviç (30 Mart 1326 - 13 Kasım 1359), geleceğin Moskova Grandükü;
• Andrei Ivanovich (4 Ağustos 1327 - 6 Haziran 1353), Novgorod Prensi;
• Evdokia Ivanovna (1314 - 1342), Yaroslavl Prensi Vasili Mikhailovich ile evliydi.
• Feodosia Ivanovna (1389'da öldü), Belozersky Prensi Fyodor Romanovich ile evlendi.
Prenses Elena 1 Mart 1331'de öldü. Bir yıl sonra İvan tekrar evlendi, ancak ikinci eşinin sadece adı bilinmektedir: Ulyana.
Andican olayları

Andican Olayları 13 Mayıs 2005 tarihinde Özbekistan'ın Andican kentinde yaşanan kanlı olaylardır.
Andican Özbekistan'da, Fergana Vadisi bölgesinde yer alan bir şehrin adıdır. 23 yerel iş insanının Ekremiler adında bir grubun üyeleri olduğu gerekçesiyle terör suçu ile yargılanmasını protesto gösterileriyle başlayan olaylar güvenlik güçlerinin sivil halka ateş açması sonucu yüzlerce kişinin ölümü ile sonuçlanmıştır. Özbekistan hükûmeti ölü sayısını 187 olarak açıklamış, Özbekistan Ulusal Güvenlik Kuvvetleri'nden firar eden bir görevli ise ölü sayısının 1500 olduğunu iddia etmiştir.
Olaylar Özbekistan hükûmetinin iç politikada baskıyı daha da artırmasıyla sonuçlanırken dış politikada da farklı bir kulvara yönelmesine neden olmuştur.Olayları kanlı bir şekilde bastırabilen Kerimov Yönetimi içeride daha sert önlemelere yönelirken, dışarıda ABD ve Batı'ya yaklaşma politikasını askıya aldı. Amerikan üssünü kapatırken Çin ve Rusya ile stratejik ilişki arayışına girdi.
Olayları başta İngiltere olmak üzere çok sayıda batılı ülke kınamıştır. Türkiye de bu tür olaylarda demokratik ve hukuk devleti sınırları içinde davranılması gerektiğini savunmuştur. Andican olayları toplumsal rahatsızlığın ne derece yaygınlaştığını ve uygulanan baskıcı siyasetin görünürde rahatsızlıkları bastırmış gibi gözükse de yalnızca yeraltına ittiğini gösterdi.
Ignacio Milam Tang

Ignacio Milam Tang, Malabo'daki yeni ABD elçiiği binasının açılışında
Ignacio Milam Tang (d. 20 Haziran 1940), Temmuz 2008 - Mayıs 2012 tarihleri arası görev yapan Ekvator Ginesi eski Başbakanı olan bir Ekvator Gineli politikacı. Ekvator Ginesi Demokrat Partisi (PDGE) üyesidir.
Ignacio Milam Tang, Fang etnik grubun bir üyesidir. İbadet ve Adalet Bakanı olarak 1996 yılından itibaren 1998 yılına kadar, daha sonra 1998 yılından itibaren 1999 yılına kadar Gençlik ve Spor Bakanı oldu.
Ignacio Milam Tang, Ricardo Mangue Obama Nfubea'nın yerine 8 Temmuz 2008 tarihinde Devlet Başkanı Teodoro Obiang Nguema Mbasogo tarafından Başbakan olarak atandı. 14 Temmuz'da Tang başkanlığa atandı. Önceki hükûmet üyelerinin yaklaşık yarısı, bir önceki hükûmetin Obiang'ın yaptığı eleştirilere rağmen Tang hükûmeti tutuldu. Önemli ölçüde Tang, Obiang'ın 1979 yılında devlet başkanı olmasından bu yana Başbakan olarak atanan Fang etnik grubunun ilk üyesi oldu.
Tang ve hükûmeti 12 Ocak 2010 tarihinde istifa etti. Obiang tarafından aynı gün Başbakan olarak tekrar görevlendirildi. 21 Mayıs 2012'de görevi sona ermiştir.
| Siyasi görevi |
| --- | --- | --- |
| Önce gelen Ricardo Mangue Obama Nfubea | Ekvator Ginesi Başbakanı 2008–2012 | Sonra gelen Vicente Ehate Tomi |
Anton Çiçulin

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Anton Chichulin
Doğum tarihi:  27 Kasım 1984 (39 yaşında)
Doğum yeri:  Astana, Kazakistan
Boyu:  1,82 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Sağ bek
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2001-2008 |  Astana |  124 |  (8) |
| 2008-2011 |  Aktöbe |  60 |  (0) |
| 2012-2014 |  FK İrtış |  56 |  (3) |
| 2014 |  Giresunspor |  7 |  (1) |
| Toplam |   |  247 |  (12) |
Millî takım kariyeri
| 2004-2011 |  Kazakistan |  24 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Anton Chichulin (d. 27 Kasım 1984), Kazak eski futbolcudur.
Andrena hieroglyphica

Andrena hieroglyphica, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Ignacio Carrera Pinto

Ignacio Carrera Pinto
Ignacio Carrera Pinto (d. 5 Şubat 1848 - ö. 9 Temmuz 1882), Pasifik Savaşı'na katılan Şilili subay.
Şili'de, Santiago'da, José Miguel Carrera Fontecilla ve Emilia Pinto Benavente'nin oğlu olarak 1848'de doğmuştur. Şili'nin bağımsızlık mücadelesinde yer almış kahramanlardan sayılan José Miguel Carrera Verdugo'nun torunu olduğu gibi, Şili Devlet Başkanlarından Francisco Antonio Pinto'nun torun oğlu, Anibal Pinto'nunsa kardeş torunudur. Şili ile Peru ve Bolivya arasındaki Güherçile Savaşı 1879 yılında başladığında, Carrera Pinto "Esmeralda" taburuna kaydedildi. Gelecek yıllarda, özellikle kişisel meziyetlerinin bir sonucu olarak, hızlı bir şekilde terfi ederek, yüksek rütbelere ulaştı. 1881 yılında teğmen ve 1882 yılında yüzbaşı oldu. Lima Seferinde ve Sierra Seferinde görev aldı ki bu ikincisindeki La Concepción Muharebesinde ölmüştür.
Ignacio Carrera Pinto ve onun 77 askeri Şili'de büyük kahramanlar olarak addedilirler ve genellikle los Héroes de la Concepción yani "la Concepción Kahramanları" olarak anılırlar.
Ignacio Carrera Pinto ve Héroes de la Concepción
Temmuz 1882'de, Carrera, o ve 77 askerinden oluşan, Şili Ordusu'nun Dördüncü Chacabuco Bölüğü'nün başında La Concepción isimli Peru kasabasını korumaktaydılar. Julio Montt, Luis Cruz ve Arturo Perez Canto orada bulunan diğer görevlilerdi. 10 Temmuz 1882'de La Concepción 400 Peru askeri ve Andres Caceres'in (bu, gerilla savaşı sürdüren bir Perulu görevliydi) kuvvetlerinden olan kalabalık bir yerli grubundan oluşan bir grup tarafından saldırıya uğradı.
Sayıca üstünlüğün ezici çoğunlukla karşı tarafta olması ve cephanelerinin yetersizliğine rağmen Şilili askerler geri çekilmemiştir. Son Şilili askerler de silah durumu iyi olan Perulu güçlere süngüleriyle saldırarak ölmüşlerdir.
Carrera ailesi Şili'nin en etkili ailelerinden birisidir ve büyük ölçüde genişlemiştir. Şu anda ailenin büyük bölümü Santiago ve Bio Bio eyaletinde bulunsa da bir kısmının İsveç'e göç ettiği bilinmektedir.
Binlik Şili Pesosu banknotlarında Ignacio Carrera'nın sureti bulunur.
Ignacio María González

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Ignacio María González
Doğum tarihi:  14 Mayıs 1982 (42 yaşında)
Doğum yeri:  Montevideo, Uruguay
Boyu:  1,78 m (5 ft 10 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  R. Standard de Liège
Numarası:  14
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2002-2008 |  Danubio FC |   |   |
| 2008 |  → Monaco (kiralık) |   |   |
| 2008-2011 |  Valencia |   |   |
| 2008-2009 |  → Newcastle United (kiralık) |   |   |
| 2010 |  → Levadiakos (kiralık) |   |   |
| 2010-2011 |  → Levante (kiralık) |   |   |
| 2011- |  R. Standard de Liège |   |   |
| Toplam |   |  0 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2006- |   Uruguay |  19 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 23 Ocak 2012 
Ignacio María González (d. 14 Mayıs 1982 tarihinde Montevideo, Uruguay) orta saha mevkiinde görev yapan Uruguaylı futbolcudur.
Ilkka Laitinen

| Ilkka Laitinen |
| --- | --- |
Ilkka Laitinen, Atina, 2008
Doğum: 22 Ağustos 1962(1962-08-22) Nurmes, Finlandiya
Ölüm: 29 Eylül 2019 (57 yaşında)
Meslek: Tuğgeneral, siyasetçi, bürokrat

Ilkka Laitinen (22 Ağustos 1962, Nurmes - 29 Eylül 2019), Fin siyasetçi. Avrupa Birliği'nın sınır koruma kurumu Frontex'te yönetici olarak görev yapmıştır.
Fin Sınır Muhafızı olarak 1982'den 1985'e kadar hizmet verdi. 2004 yılında albay rütbesine yükseldi ve hem ulusal hem de AB ile ilgili görevleri üstlendi. 25 Mayıs 2005 tarihinde Frontex'in ilk başkanı olarak atandı. Tuğgeneral rütbesindedir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1235220044  VIAF: 7530162368013125790003
Andrena hermosa

Andrena hermosa, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Andrena hibernica

Andrena hibernica, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Anastasia (IV. Konstantinos'un karısı)

| Anastasia (IV>  Konstantinos'un karısı) |
| --- | --- |
Bizans İmparatorluğu İmparatoriçesi
Doğum: y. 650
Ölüm: 711 sonrası Konstantinopolis
Defin: Havariyyun Kilisesi
Eş(ler)i: IV. Konstantinos
Çocuk(lar)ı: II. Justinianos Herakleios
Hanedan: Herakleios Hanedanı
Anastasia (y. 650 – 711 sonrası), IV. Konstantinos'ın eşi olarak Bizans İmparatoriçesi.
İmparatoriçe

661'de kayınpederi II. Konstans, Konstantinopolis'ten ayrılıp, hükümdarlığının geri kalanında ikametgâhını belirlediği Siraküza'ya gitti. Ancak IV. Konstantinos Konstantinopolis'te kaldı. 15 Eylül 668'de, II. Konstans, banyosunda, oda görevlisi tarafından öldürüldü. Anastasia, 668 yılında kocası IV. Konstantinos tahta geçtiğinde tarihi kayıtlara girdi.
Anastasia, suikast haberi saraya ulaşmasıyla kıdemli İmparatoriçe eşi oldu. İlk oğlu II. Justinianos'un doğumunun, Günah Çıkartıcı Theofanis ve Konstantinopolis Patriği I. Nikiforos'un vakianamelerine göre 668/669 olarak tahmin edilir. VII. Konstantinos tarafında yazılan De Ceremoniis adlı eserde yer alan referansa göre doğum Kıbrıs'ta gerçekleşmiştir.
Bahsedilen diğer oğlu Liber Pontificalis'te Herakleios olarak adlandırılmıştır. Papa II. Benedictus hakkındaki yazıda (26 Haziran 684 - 8 Mayıs 685), Papa'nın muhtemelen babalarının bir iyi niyet göstergesi olarak hem Justinianos'tan hem de Herakleios'tan saç tokası aldığından bahseder.
IV. Konstantinos Eylül 685'te dizanteri nedeniyle öldü. Anastasia'nın yirmi yıldan fazla bir süre hayatta kaldığı bilinmektedir.