stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Türkiye'deki Arnavutlar

| Shqiptarët në Turqi |
| --- | --- |
Türkiye'de Arnavutça konuşanların anadile göre dağılımı (1965 Türkiye nüfus sayımı)
Toplam nüfus
 Türkiye 500,000 - 5,000,000 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Amasya (il), Ankara (il), Artvin (il), Bursa (il) (Marmara Bölgesi), Hatay (il), İstanbul (il), İzmir (il), Kırklareli (il), Sakarya (il), Samsun (il) ve Tokat (il)
Diller
Türkçe, Arnavutça
Din
İslam (Sünnilik · Bektaşîlik)
İlgili etnik gruplar
Arnavut diasporası
Türkiye'deki Arnavutlar, (Arnavutça: Shqiptarët në Turqi) Türkiye'de ikamet eden etnik Arnavut vatandaşlarıdır; genelde Balkan Savaşları'nın başlamasından sonra, Karadağ ve Arnavutluk'tan gelen Arnavutlarla birlikte Sırp ve Yunan zulmünden kaçan Kosovalı / Makedon ve Tosk Çam Arnavutlardan oluşmaktadır. Türkiye Milli Güvenlik Kurulunun (MGK) 2008 yılında hazırladığı bir raporda, Türkiye'de yaklaşık 1,3 milyon Arnavut kökenli insanın yaşadığı ve 500.000'den fazlasının kendi atalarını, dilini ve kültürünü tanıdığı tahmin ediliyor. Ancak Türkiye'de Arnavut kökenli ve kökene sahip kişilerin sayısının 5 milyona çıktığını öne süren başka tahminler de var. Bir zamanlar 21. Waffen-SS Dağ Tümeni Skanderbeg'de görev yapan Arnavut Gaziler, 1953-1968 yıllarında aileleriyle birlikte Yugoslavya'dan Türkiye'ye göç etmişlerdir.
Demografi

| Yıl | İlk dil olarak | İkinci dil olarak | Toplam | Türkiye'nin nüfusu | Toplam konuşmacıların yüzdesi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 21.774 | - | 21.774 | 13.629.488 | 0.16 |
| 1935 | 14.496 | 26.161 | 40.657 | 16.157.450 | 0,25 |
| 1945 | 14.165 | 17.701 | 31.866 | 18.790.174 | 0.17 |
| 1950 | 16.079 | - | 16.079 | 20.947.188 | 0,08 |
| 1955 | 10.893 | 25.898 | 36.791 | 24.064.763 | 0,15 |
| 1960 | 12.000 | 37.144 | 49.144 | 27.754.820 | 0,18 |
| 1965 | 12.832 | 40.688 | 53.520 | 31.391.421 | 0.17 |
1965 nüfus sayımında ana dil olarak Arnavutça konuşanların oranı oransal olarak en çok Bursa (%0,3), Sakarya (%0,2), Tokat (%0,2) ve İstanbul'da (%0,2) görülmektedir.
Doğu Anadolu'daki üç Türk üniversitesindeki akademisyenlerin 2008 yılında Milli Güvenlik Kurulu için hazırladığı rapora göre, Türkiye'de yaklaşık 1.300.000 Arnavut asıllı insan yaşamaktadır. Bu araştırmaya göre 500.000'den fazla Arnavut soyundan gelenler hâlâ kendi atalarını ve/veya dillerini, kültürlerini ve geleneklerini tanımaktadır. 2011 yılında yapılan bir ankete göre Türkiye'de %0,2 veya yaklaşık 150.000 kişi kendisini Arnavut olarak tanımlamaktadır.
Türkiye'deki Arnavut nüfusuna ilişkin olarak 3-4 milyon kişiden  toplam 5 milyona kadar değişen sayılarda başka tahminler de bulunulmaktadır; ancak bunların çoğu artık tam veya kısmi Arnavut soyundan gelen Arnavutçayı akıcı bir şekilde konuşamayan Türk vatandaşlarıdır. (bkz. Alman Amerikanlar). Bunun nedeni, Türkiye'deki Arnavut diasporası arasında meydana gelen çeşitli derecelerdeki dilsel ve/veya kültürel asimilasyondur. Bununla birlikte, İstanbul'daki gibi Türkiye'deki Arnavut topluluğunun büyük bir kısmı, kendine özgü Arnavut kimliğini korumuştur.
Tarih

İskender Bey'in direnişinin sona ermesinin ardından Arnavutluk'ta takip eden Osmanlı dönemi büyük bir değişimle karakterize edilmiştir. Osmanlı hükûmetinde İmrahor İlyas Bey, Hamza Kastrioti, Koca Davud Paşa, Zağanos Paşa, Köprülü Mehmed Paşa (Köprülü sadrazam ailesinin başı), Buşatlı ailesi, Berkinzâde Süleyman Paşa, Ethem Paşa, Nezim Frakulla, Haxhi Shekreti, Hasan Zyko Kamberi, Gusinyeli Ali Paşa, Kavalalı Mehmed Ali Paşa ve Rumeli'deki en güçlü Müslüman Arnavut hükümdarlarından biri haline gelen Tepedelenli Ali Paşa gibi pek çok Arnavut, önemli mevkiler elde etmişlerdir. Bu nedenle, eski Osmanlı İmparatorluğu'nun bazı bölgelerinde, Anadolu gibi bölgelerde, Osmanlı yönetimi ve askeriyesi nedeniyle hatırı sayılır miktarda Arnavut varlığı olmuştur.
Tarih > Türkiye'de Arnavut diasporasının göçü ve oluşumu > Üçüncü Aşama: 1945-2000'ler

Arnavutların Türkiye'ye göçünün üçüncü aşaması, II. Dünya Savaşı sonrası 1999 yılına kadar olan dönemi kapsamaktadır. Bu dönemdeki Arnavut göçmenler Yugoslavya'dan, özellikle de 1950'ler ve 1970'ler arasındaki Kosova'dan geliyordu; bunun nedeni, devletin Arnavutlara kendilerini Türk ilan etmeleri ve Türkiye'ye göç etmeleri konusunda uyguladığı ayrımcılık ve/veya baskıydı. II. Dünya Savaşı ve Yugoslavya-Arnavutluk bölünmesinin ardından Yugoslav yetkililer, Arnavutluk ve Kosova Arnavutları arasındaki bağları küçümsemeye ve Arnavutlar arasında Türkçe eğitimi ve Türkiye'ye göçü teşvik eden bir "Türkleştirme" politikası uygulamaya çalışmışlardır. 1953 yılında Yugoslav Devlet Başkanı Josip Broz Tito ile Arnavutların Anadolu'ya göçünü teşvik eden Türkiye'nin dışişleri bakanı Fuat Köprülü arasında 1938 Konvansiyonunu yeniden canlandıran bir anlaşmaya varılmıştır.
Türkiye'ye zorunlu göç artmış ve Klejda Mulaj'ın 1953-1957 yılları için belirttiği rakamlar, Yugoslavya'dan ayrılan 195.000 Arnavut ve 1966 yılı için ise yaklaşık 230.000 kişi şeklindedir. Tim Judah'ın aktardığı rakamlar, 1952 ile 1967 yılları arasında yaklaşık 175.000 Müslüman'ın Yugoslavya'dan göç ettiğini ve bunların birçoğunun Makedonca konuşan Müslümanlar (Torbeşler), Boşnaklar ve etnik Türkler yanında göçmenlerin çoğunluğunun Arnavut olduğunu tahmin edilmektedir. Tarihçi Noel Malcolm, 1953 ile 1966 yılları arasında Türkiye'ye giden Arnavutların sayısını 100.000 olarak tahmin etmektedir. Göçün artmasında rol oynayan faktörler, Yugoslav polis şefi Aleksandar Ranković'in başkanlık ettiği ve resmi olarak Arnavut milliyetçiliğini dizginlemeyi amaçladığı belirtilen bir kampanya yoluyla Arnavut nüfusuna yönelik gözdağı ve baskıdır. Ranković'in kontrolü altındaki Kosova, Türkiye tarafından "Beyefendilerin Anlaşmasını" uygulayacak kişi olarak görülüyordu. Bu durum 1966 yılında Ranković'in görevinden alınmasıyla sona ermiştir. Yugoslavya'dan gelen bu Arnavutların birçoğu İzmir, Gemlik ve Aydın gibi şehir merkezlerine yerleşmiştir. Komünizmin çöküşüyle birlikte 1992'den sonra Arnavutluk'tan Türkiye'ye bazı Arnavutlar gelmiştir. 1999'da bazı Arnavutlar Kosova'daki çatışmalardan kaçarak Türkiye'ye gelmiştir Bu üçüncü gruptaki Arnavutlar çoğunlukla Türkiye'nin batı bölgelerindeki büyük kent merkezlerine yerleşmişlerdir.
Tarih > Bugün Türkiye'deki Arnavutlar ve Balkan Arnavutlarıyla ulusötesi bağlantılar

Türkiye'de Arnavutça dil okulları bulunmaktadır. Türk-Arnavut Kardeşlik Kültür ve Dayanışma Derneği, kültürel geceler ve folklor festivallerine ev sahipliği yaparak Arnavut kültür ve geleneklerini korumayı amaçlamaktadır. Merkezi Bayrampaşa'da bulunan bu kuruluşun Küçükçekmece ile Ankara ve Bursa illerinde üç şubesi bulunmaktadır. Ayrıca yıl boyunca Arnavutça dil dersleri verip ve Arnavutluk'un bağımsızlığını anma kutlamaları düzenlemektedir.
Arnavutlar Türkiye'nin sivil yaşamında aktiftirler. Türkiye'de Arnavutlar, yerel ve ulusal kültür derneklerine üyelik yoluyla Türk siyasetine katılmaktadırlar. Bu kuruluşlar arasında dini açıdan daha muhafazakar olan Rumeli Türk Derneği, etno-milliyetçi Türk-Arnavut Kardeşliği ve daha toplum odaklı olan Sakarya Arnavutları Kültür ve Dayanıșma Derneği yer almaktadır. Arnavutlar, farklı siyasi partilere mensup olmalarına rağmen Türk parlamentosunda Türkler ve Kürtlerden sonra en çok temsil edilen üçüncü etnik milletvekili grubudur. Ülkedeki Arnavut diasporası, Kosova'nın bağımsızlığının Türkiye tarafından tanınması için Türk hükûmetine kulis yapmışlardır.
Arnavutluk ve Kosova'nın Türkiye ile devlet ilişkileri, Türkiye'deki Arnavut nüfus ile Balkanlardaki Arnavutların karşılıklı yakın bağlarını sürdürmesi nedeniyle dostane ve yakındır ve ayrıca Türkiye'nin Arnavutluk ve Kosova ile yakın sosyo-politik, kültürel, ekonomik ve askeri bağları sürdürmektedir. II. Dünya Savaşı sonrası bağlamda, özellikle Kosova ve Makedonya'dan göç eden Arnavutlar, Türkiye'deki akrabalarıyla daha yakın aile temasına sahipler ve bunun tersi de, Anadolu'ya göçleri çok daha erken gerçekleşen Arnavutluk'tan gelenlere göre daha yakındırlar. Türkiye, Arnavutluk'un Balkanlar'daki jeopolitik çıkarlarını desteklemektedir. 2010'larda yapılan Gallup anketlerinde Türkiye, Arnavutluk, Kosova ve önemli bir Arnavut azınlığın bulunduğu Makedonya Cumhuriyeti'nde halkın büyük çoğunluğu arasında olumlu imaja sahip dost bir ülke olarak görülmektedir.
Türkiye'de önemli bir nüfus grubunu oluşturan Arnavutlar, pek çok tüccar, subay, işçi, memur, eğitimci ve aydınla Türk toplumuna ve devletine katkıda bulunmuşlardır.
Türk hükûmeti, 2016 yılında "Türkiye'de yaşayan diller ve aksanlar" adlı devlet projesi kapsamında Arnavutça dilini okullarında seçmeli ders olarak kabul etmiş ve derslerin 2018'de başlayacağını, ilk olarak Balkan kökenli halkının yaşadığı bölgelerde pilot uygulama yapılacağını duyurmuştur. İlk Arnavutça dili sınıfı, 2018 yılında Türk ve Arnavutluk eğitim bakanları İsmet Yılmaz ve Lindita Nikolla'nın katılımı ile İzmir bölgesindeki bir okulda açılmıştır.
Tarih > Türkiye'deki Çam Arnavutları

Türkiye'deki Müslüman Çamlar, Arnavutluk'tan sonra ikinci büyük Çam topluluğunu oluşturmaktadır. Bu topluluk iki Dünya Savaşından sonra kurulmuştur. I. Dünya Savaşı'ndan sonra, Çamlar nüfus mübadelesi sırasında Türkiye'ye gitmek zorunda kalmışlar, ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra Yunanistan'dan Çam Arnavutlarının sürgün edilmesi sonrası anti-komünist duyguları nedeniyle Arnavutluk yerine Türkiye'yi tercih etmesiyle başka bir göç dalgası izlemiştir.
Türkiye'deki Müslüman Çamların kesin sayısı bilinmemektedir, ancak çeşitli tahminler bunların sayısının Türkiye'de yaşayan 1,3 ila 6 milyon Arnavutluk toplam nüfusa karşılık 80.000 ila 100.000 arasında olduğu sonucuna göstermektedir. Çamlık İnsan Hakları Derneği, Arnavut bilincini ve bölgesel Çam geleneklerini sürdürmelerine rağmen çoğunun dilsel olarak asimile edildiğini belirtmektedir. Türkiye'de önemli sayıda Çam, kökenlerini korumak amacıyla soyadlarını Çam  olarak değiştirmiştir. Arnavutların hakları için mücadele eden "Arnavut-Türk Kardeşlik Derneği" bünyesinde örgütlenmektedirler.
Tarih > Albanofon Romanca

Türkiye'de, Adana ve Gaziantep'te kendilerini Arnavut olarak tanımlayan ve demircilik, metal işçiliği ve demir işçiliği gibi işlerde çalışan, Arnavutça konuşan Romanlardan oluşan küçük topluluklar bulunmaktadır. Balkan savaşları (1912-1913) nedeniyle Güney Avrupa'da Osmanlı egemenliğinin çökmesi, atalarının Türkiye'ye göç etmesine ve yerleşmesine neden olmuştur.
Türkiye'de Ünlü Arnavutlar

Köprülü Mehmed Paşa, Osmanlı İmparatorluğu'nun Sadrazamı (17. yüzyılın ortaları) ve güçlü siyasi Köprülü ailesi hanedanının kurucusu
Arnavut ciğeri, yüzyıllar boyunca Anadolu'da çalışan Arnavut kasaplarından ortaya çıkan İstanbul Türk ciğer yemeği
Şemseddin Sâmi, Osmanlı-Arnavut aydını
Ahmed İzzet Paşa, Osmanlı Sadrazamı, Dışişleri Bakanı ve Orgeneral, Türk Kurtuluş Savaşı katılımcısı
Kâzım Özalp, subay, daha sonra Orgeneral; politikacı ve Türk Kurtuluş Savaşı'nın önde gelen isimlerinden
Hayrullah Fişek, Türk ordusunda subay ve Milli Savunma Bakanlığı Müsteşarı
Galatasaray futbol kulübünün kurucusu Ali Sami Yen
İlhan Cavcav, işadamı ve Gençlerbirliği futbol kulübü başkanı
İstanbul'un tarihi Arnavutköy mahallesi, 15. yüzyılda Sultan II. Mehmed'in Arnavutları şehre getirmesiyle kurulmuştur. Bugün İstanbul'un Arnavut halkı ayrı bir Arnavut kimliğine ve kültürüne sahip.
Candan Erçetin, kısmen Arnavut kökenli şarkıcı, söz yazarı ve Galatasaray futbol kulübünün başkan yardımcısı
Demet Evgar, kısmen Arnavut asıllı Türk oyuncu.
Ürdün Arap Sosyalist Baas Partisi

| Ürdün Arap Sosyalist Baas Partisi حزب البعث العربي الاشتراكي الأردني |
| --- | --- |

Genel başkan: Ekrem el-Homsi
Kuruluş tarihi: 1951 (1951) günümüzdeki formu: 1966, ancak yasal olarak 1993'te kayıt edildi
Merkez: Amman, Ürdün
İdeoloji: Neo-Baasçılık Arap milliyetçiliği Saddamcılık
Uluslararası üyelik: Baas Partisi (Irak ağırlıklı hizip)
Resmî renkler: Siyah, Kırmızı, Beyaz ve Yeşil (Pan-Arap renkleri)
Vekiller Meclisi: 0 / 130 
Ayan Meclisi: 0 / 65 
Parti bayrağı

Ürdün
Daha önce Arap Sosyalist Baas Partisi - Ürdün Bölgesi olarak bilinen Ürdün Arap Sosyalist Baas Partisi (ÜASBP) (Arapça: حزب البعث العربي الاشتراكي الأردني Ḥizb Al-Ba'aṯ Al-'Arabī Al-Ištirākī al-'Urdunni) Ürdün'de bir siyasi partidir. Irak liderliğindeki Baas Partisi'nin Ürdün bölgesel şubesidir.
Tarih

1947'de Suriye'de Baas Partisi'nin kurulmasının ardından Baasçı fikirler Arap dünyasına yayıldı. Ürdün'de Baasçı düşünce ilk olarak 1940'ların sonlarında, özellikle üniversitelerde Doğu Şeria'ya yayıldı. Bölge şubesi 1951'den önce kurulmasa da, üniversitelerde öğrencilerin ve profesörlerin yeni kurulan Baas Partisi'nin ideolojisini tartışacakları çeşitli toplantılar yapıldı. Bu toplantılarda birkaç kişi Baas ideolojisine desteklerini ifade etti, ancak bölge şubesi 1951 yılına kadar Kerek'te bir grup öğretmen tarafından oluşturulmadı. Abdurrahman Şokayir'e ait bir klinik, örgütün ilk günlerinde Baasçıların buluşma yeri haline geldi. Batı Şeria'da parti en çok Doğu Kudüs ve Ramallah şehirlerinde aktifti. Behçet Ebu Garbiyah Batı Şeria Baas üyesiydi ve bu nedenle bu bölgede parti örgütünün kurulmasından sorumluydu.
Partinin ilk bölgesel konferansı 1951'de Abdullah Rimavi'nin evinde yapıldı. Bu toplantıda partinin ilk ideolojik programı ve "partinin gelecekteki seyrini" belirleyen bir plan ortaya kondu. Ertesi yıl, 1952'de, bu kez Abdullah Na'vas'ın evinde başka bir toplantı yapıldı. Bu konferansta genel sekreter olarak Rimavi ile bir Bölge Komutanlığı seçilirken; Şugyar, Garbiyah ve Na'vas Merkez Komitesine seçildi. Rimavi ve Na'vas etkili liderler olduklarını kanıtlayacaklardı ve onların üye alım kampanyaları hem Ürdün hem de Filistin mahalle ve şehirlerinde başarılı oldu. Bölge şubesi 28 Ağustos 1956'da Ürdün Yüksek Mahkemesinin kararıyla yasallaştırıldı.
Hem Rimavi hem de Na'was 1950 ve 1951 seçimlerinde bağımsız olarak parlamentoya seçildiler(o sırada Baas Partisi yasallaştırılmış bir parti değildi). Parti, 1951 seçimlerinde üç Baasçıyı meclise sokmayı başardı. Ancak 1954 seçimlerinde tüm koltuklarını kaybettiler. Rimavi, 1956 seçimlerinde Ürdün Parlamentosuna girdi ve 1961 seçimlerine kadar koltuğunu korudu. Oylama modellerinin kanıtlayacağı gibi en büyük baasçı yoğunlukları Doğu Şeria'da İrbid ve Amman'da, Batı Şeria'da ise Kudüs ve Nablus'ta bulunuyordu. Şukyar, Ürdün içinde zorunlu sürgünü sırasında komünist düşünceden etkilendi. Sürgünü sona erdiğinde, Şukyar, Ürdün Komünist Partisi ve Baas bölgesel örgütünün önde gelen üyeleriyle bir Ulusal Cephe kurmaya çalıştı. Ancak, Baasçı meslektaşları bu fikre karşı çıktılar ve bu nedenle Şukyar partiden ayrıldı.
Parti, 1993 yılında yeniden yasal olarak tescil edildi, ancak adını Ürdün Arap Sosyalist Baas Partisi olarak değiştirmek zorunda kaldı. O andan itibaren Ekrem el-Homsi tarafından yönetildi. Ürdün'ün eski Enformasyon Bakanı Halil Haddadin, 1993 ve 1997 seçimlerinde Irak ve Saddam Hüseyin yanlısı bir tavırla parlamentoya seçildi.
1966'daki bölünme sırasında, partinin tahmini 1.000 üyesi vardı. Parti, Arap Kurtuluş Cephesi'nde (AKC) aktifti. AKC'nin ilk lideri Ürdünlü Zaid Haydar'dı. Partiye 1966'da katılan Münif Razzaz, sonunda AKC lideri oldu. Oradan parti merdivenini tırmandı ve Irak makamları tarafından ev hapsine alınmadan önce Ulusal Komutanlığa üye oldu. Şehir Ebu Şahut, 1966'daki bölünmeden sonra partinin ilk lideri oldu.
Tarih > Yakın tarih

Irak ve Suriye'de otoriter siyasi sistemlerin kurulmasından bu yana Baas Partisi'nin popülaritesi azaldı, ancak Baas ideolojisi popülerliğini koruyor. Bunun nedeni, hem Irak hem de Suriye liderliğindeki Baas partilerindeki ideolojinin yerini Saddamist söylem veya Esad rejimine körü körüne bağlılığı almasıdır. Ürdün'ün Amman kentindeki Amerikan büyükelçiliğine konuşan Ürdünlü bir akademisyen, "partinin dışında içeriden çok daha fazla gerçek Baasçı var" diyerek, mevcut partinin daha fazla takipçi kazanmak için ideolojik bileşenleri küçümsediğini (ve hatta değiştirdiğini) belirtti.
Parti, 1990'larda bir miktar destek elde edebildi. Baas Partisi şubesi statüsünden dolayı Irak üniversitelerine binlerce bursun finanse edilmesine yardımcı oldu. Ancak 2003 Irak işgali ile parti neredeyse iflasa sürüklendi ve Irak'tan öğrencilerin dönüşünü finanse edemediği için takipçilerinin çoğunu kaybetti.
Partinin 1992'de yasal kaydı reddedildi, ancak yasal olarak daha sonra kaydedildi.[ne zaman?] Ancak adını "Arap Sosyalist Baas Partisi"nden "Ürdün Arap Sosyalist Baas Partisi" olarak değiştirmek zorunda kaldı (Arapça: حزب البعث العربي الاشتراكي الاردني Hizb Al-Ba'ath Al-'Arabi Al-Ishtiraki Al-Urduniy). Ürdün'ün eski enformasyon bakanı Halil Haddadin, 1993 ve 1997 seçimlerinde Irak yanlısı, Saddamist bir platformda parlamentoya seçildi. Şu anda partinin bir milletvekili yok.
2003 Irak işgalinden bu yana ilk bölgesel kongresinde, Bölge Komutanlığı Saddam Hüseyin'in sözde bir mektubunu yayınlayacağını iddia etti. Ancak Ürdün basını olayı büyük ölçüde görmezden geldi. Bugün, Baasçı ideolojinin aksine, hem Irak hem de Suriye yanlısı partiler Ürdün siyaset sahnesinde büyük ölçüde alakasız olarak görülüyor. Mali sorunlardan muzdarip ve dindar Ürdünlüler tarafından laikliği nedeniyle eleştiriliyor, diğerleri ise Arap milliyetçi ideolojisinden bıkmış durumda.
1995 yılında yapılan bir ankette Ürdünlülerin yüzde 16,8'i partinin varlığından haberdar olduklarını söyledi ve bu da onu Ürdün'deki en iyi bilinen üçüncü siyasi parti yaptı (ankette Suriye yanlısı muadili Arap Baas İlerici Partisi'ni yüzde 10'dan fazla geride bıraktı). Mayıs 2003'te partinin 200'den az üyesi olduğu tahmin ediliyordu. 2007 yılına dayanan bir WikiLeaks belgesine göre, Arap Sosyalist Baas Partisi'nden Ahmed el Dumur, siyasi sahnede İslami Hareket Cephesi egemenliğine yönelik en büyük tehditlerden biri olarak görülüyordu.
NGC 6769

NGC 6769, Tavus takımyıldızı bölgesinde yaklaşık 164 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir çubuklu sarmal gökada. John Herschel tarafından 11 Ağustos 1836 tarihinde keşfedilmiştir.
NGC 6769, NGC 6770 ve NGC 6771 ile birlikte NGC 6769 Grubu'nu oluşturan üçlü bir gökada grubunun içerisindedir. Komşusu NGC 6770'nin etkileşim etkileri sonucu sarmal kolları bozulmasına rağmen, kendisi oldukça sağlam görünmektedir.
NGC 6770

NGC 6770, Tavus takımyıldızı bölgesinde yaklaşık 171 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir çubuklu sarmal gökada. John Herschel tarafından 11 Ağustos 1836 tarihinde keşfedilmiştir.
NGC 6770, NGC 6769 ve NGC 6771 ile birlikte NGC 6769 Grubu'nu oluşturan üçlü bir gökada grubunun içerisindedir. Komşusu NGC 6769 oldukça sağlam görünmesine rağmen etkileşim etkileri sonucu kendisinin sarmal kolları oldukça bozulmuştur.
Vandenberg Hava Kuvvetleri Üssü

| --- | --- |
Space Launch Delta 30
28 ağustos 2013'te bir Delta IV Heavy roketi Uzay Fırlatma Kompleksi 6'dan havalanırken

Genel bilgiler
Tür: ABD Uzay Kuvvetleri Üssü
Konum: Santa Barbara, Kaliforniya
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Koordinatlar: 34°44′16″K 120°32′15″B﻿ / ﻿34.73778°K 120.53750°B﻿ / 34.73778; -120.53750
Tamamlanma: 1941–1942 (Kamp Cooke olarak)
Sahip: Savunma Bakanlığı
İşletmeci: Amerika Birleşik Devletleri Uzay Kuvvetleri
Resmî site
vandenberg.spaceforce.mil
Kaynak: Federal Havacılık İdaresi (FAA)
Vandenberg Hava Kuvvetleri Üssü logosu
Vandenberg Hava Kuvvetleri Üssü
Vandenberg Uzay Kuvvetleri Üssü (IATA: VBG, ICAO: KVBG, FAA LID: VBG), daha önceki adı Vandenberg Hava Kuvvetleri Üssü olan, Amerika Birleşik Devletleri Uzay Kuvvetleri'nin Santa Barbara ilçesi, Kaliforniya'daki bir askeri hava üssüdür. 1941'de kurulan Vandenberg Uzay Kuvvetleri Üssü, Western Range'den uzay aracı fırlatan ve aynı zamanda füze testi yapan bir uzay fırlatma üssüdür. Amerika Birleşik Devletleri Uzay Kuvvetleri'nin Space Launch Delta 30 üssü için ana delta görevi görür. Vandenberg Uzay Kuvvetleri Üssü, askeri uzay fırlatma görevine ek olarak, NASA ve SpaceX gibi sivil ve ticari uzay varlıkları için uzay fırlatmaları da gerçekleştirir.
Rol ve harekatlar

Vandenberg SFB'deki ana birim Space Launch Delta 30'dur (SLD 30; eski adıyla 30th Space Wing, 30th SW).
1994'te 30th SW, ekip çalışması için Hava Kuvvetleri Üstün Birim Ödülü'nü kazandı. Dünya çapında yüzlerce üssü geride bıraktı ve Batı Uzay ve Füze Merkezi'ni ICBM, uzay ve füze testi ve uzay ikmal görevlerini yürüten kanada sorunsuz şekilde entegre etmesiyle dikkat çekti. SLD 30, Western Range'e ev sahipliği yapar, Savunma Bakanlığı uzay ve füze testlerini yönetir ve Batı Kıyısı'ndan kutuplara yakın yörüngelere uydular yerleştirir. Kanat personeli ayrıca Hava Kuvvetlerinin Minuteman III Kıtalararası Balistik Füze Kuvvetleri Geliştirme Testi ve Değerlendirme programını da desteklemektedir. Batı Sıradağları, Vandenberg'in kıyı sınırlarında başlar ve Hawaii'deki alanlar da dahil olmak üzere Kaliforniya kıyılarından batıya doğru Batı Pasifik'e kadar uzanır. Operasyonlar pek çok federal ve ticari çıkarı kapsar.
Delta, harekâtlar, fırlatma, görev desteği ve tıbbi grupların yanı sıra doğrudan atanmış birkaç personel kurumu şeklinde organize edilmiştir.
30. Harekât Grubu
30. Görev Destek Grubu
30. Tıp Grubu
Rol ve harekatlar > Uzay ve Füze Miras Merkezi

Uzay ve Füze Miras Merkezi, Thor ve Discoverer (CORONA) casus uydu fırlatma serisinin ilk Uzun menzilli balistik füze (IRBM) testlerinin yapıldığı Uzay Fırlatma Kompleksi 10'da bulunuyor. Vandenberg'in 30. Uzay Kanadının Halkla İlişkiler ofisi aracılığıyla düzenli olarak planlanmış turlara açık olan tek Ulusal Tarihi Dönüm Noktasıdır. Merkez, Soğuk Savaş'ın başlangıcından itibaren Vandenberg'deki füze ve uzay ikmal faaliyetinin gelişimini askeri, ticari ve bilimsel uzay çabalarındaki sınıflandırılmamış mevcut gelişmeler aracılığıyla yorumlamak için eserleri ve hatıraları korur ve sergiler.
Mevcut sergi alanı, "Soğuk Savaş Kronolojisi" ve "Teknolojinin Evrimi" olmak üzere iki sergiden oluşur. Sergiler, fırlatma kompleksi modelleri, fırlatma konsolları, roket motorları, yeniden giriş araçları, görsel-işitsel ve bilgisayar ekranlarının yanı sıra uygun olduğunda uygulamalı etkileşimin birleşimini kapsar. Ek tesislerin restorasyonları tamamlandıkça, merkezi mevcut sergi alanlarından aşamalı olarak geliştirme planları vardır.
NGC 6752

NGC 6752, Tavus takımyıldızı yönünde bulunan bir küresel yıldız kümesidir. James Dunlop tarafından 28 Temmuz 1826 yılında keşfedilmiş ve kataloğuna Dunlop 295 olarak eklenmiştir.
NGC 6771

NGC 6771, Tavus takımyıldızı bölgesinde yaklaşık 188 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir çubuklu sarmal gökada. John Herschel tarafından 11 Ağustos 1836 tarihinde keşfedilmiştir.
NGC 6771, NGC 6769 ve NGC 6770 ile birlikte NGC 6769 Grubu'nu oluşturan üçlü bir gökada grubunun içerisindedir.
NGC 6790

NGC 6790, Kartal takımyıldızında bulunan gezegenimsi bulutsu. 16 Temmuz 1882 yılında Edward Charles Pickering tarafından keşfedilmiştir.
NGC 6207

NGC 6207 Herkül takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 46 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir sarmal gökada. William Herschel tarafından 16 Mayıs 1787 tarihinde keşfedilmiştir.
Gözlem bilgisi

NGC 6207 gökyüzünde Herkül'deki büyük yıldız kümesi M13'ün, bir derece kuzey doğusundadır. M13'ten neredeyse 1200 kez daha uzakta bulunur. NGC 6207 gözlemine, gökyüzünde M13 bulunarak başlanabilir. Teleskobunuz kuzeydoğuya doğru hafif soluk, uzunca bir ışık bulunana kadar hareket ettirilmelidir. İyi gözlem koşullarında 6 inç'lik bir teleskopla bulunması daha kolaydır ancak çok büyük teleskoplarla bile renkli detaylar görülemez.