stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Antipsikotik
Etki mekanizması ve yan etkileri

Antipsikotiklerin temel etki mekanizması dopamin reseptör antagonizmasıdır. Bu yolla pozitif semptomları azaltırlar. Yine bu yolla istenmeyen ekstrapiramidal semptomlara yol açabilirler.
Bunun yanında özellikle yeni nesil antipsikotiklerin etkisi genellikle serotonerjik 5-HT2a reseptörüne inhibisyon şeklindedir. Bundan dolayı ekstrapiramidal semptomlar daha az görülür.
Özellikle klasik antipsikotiklerde geri döndürülebilir ekstrapiramidal semptomlar görülebilir. Bunun yanında tardif diskinezi, postüral hipotansiyonla ağız kuruluğu gibi otonom sinir sistemi semptomları, hiperprolaktinemi ve amenore gibi endokrin etkiler, sedasyon yapabilir.
Nöroleptik Malign Sendrom, antipsikotik ilaçlara karşı dozdan bağımsız bir reaksiyon olarak kendini gösterebilir. Sendrom klinik olarak hipertermi, kaslarda rijidite, bilinç bozukluğu gibi semptomlara sebep olur. Tedavisinde dantrolen kullanılır.
Yevm el Atkal Muharebesi

| g t Müslümanların Maveraünnehir'i fethi |
| --- | --- |
 İlk Fetihler Kuteybe'nin seferleri (705–715)  Aksu (717) Emevî - Türkeş muharebeleri Kasrül Bahili (720/1)  Susuzluk Günü (724)  Baykend (729)  Kamarca Kuşatması (729)  Dar Geçit (Vakatüşşib) (731)  Yevm el Atkal (737)  Haristan (737) Diğer Haris bin Süreyc İsyanı (734–736)  Nasr'ın seferleri (738–741)  Talas Muharebesi (751) 
Yevm el Atkal Muharebesi ya da Baggage Savaşı, Emevi Halifeliği güçleri ile Türk Türgeş kabileleri arasında Eylül/Ekim 737'de savaşıldı. Horasan valisi Esed bin Abdullah el-Kasri komutasındaki Emeviler, Mâverâünnehir'deki İrani Hutal Prensliği'ni işgal etmişti ve yerel yönetici Türgeşlerden yardım istedi. Emevi ordusu, Türgeşler gelmeden önce aceleyle geri çekildi ve tam zamanında Ceyhun Nehri'ni geçmeyi başardı, bu sırada arka muhafızları takip eden Türgeşlerle çatışmaya girdiler. Türgeşler hemen ardından karşıya geçti ve önceden gönderilen açıktaki Müslüman yük trenine saldırarak onu ele geçirdiler. Emevilerin ana ordusu, ağır kayıplar veren yük treninin refakatçisinin yardımına geldi. Emevi seferinin başarısızlığı, Yukarı Ceyhun vadisindeki Arap kontrolünün tamamen çökmesi anlamına geliyordu ve Horasan'ın kendisi Türgeşlere açıldı.
Arka Plan

Mâverâünnehir bölgesi, 7. yüzyılın ortalarında Müslümanların İran ve Horasan'ı fethetmesinin ardından, I. Velid döneminde (h. 705-715) Emevi lideri Kuteybe bin Müslim tarafından fethedildi. Ancak, Mâverâünnehir'in yerli İranlı ve Türk halklarının ve özerk yerel yöneticilerin sadakatleri hala şüpheliydi: 719'da Mâverâünnehir prensleri, Emevi Halifeliği valilerine karşı askeri yardım için Çin sarayına ve Türgeş vasallarına bir dilekçe gönderdi. Buna karşılık, 720'den itibaren Türgeşler, yerel Soğdlular arasında Halifeliğe karşı ayaklanmalarla birlikte Mâverâünnehir'deki Müslümanlara karşı bir dizi saldırı başlattı. Emevi valileri başlangıçta huzursuzluğu bastırmayı başardılar, ancak Fergana Vadisi üzerindeki kontrol kaybedildi.724'te vali Müslim ibn Said el-Kilabi ve ordusu, Fergana'yı zapt etmeye çalıştığında Türgeş'in elinde ağır bir yenilgiye uğradı ("Susuzluk Günü"). Bu yenilgi Arapları savunmaya itti ve hiçbir meydan muharebesi gerçekleşmese de, sonraki birkaç yıl içinde Arapların Maveraünnehir'daki konumu hızla çöktü.Emevi hükûmetinin yerel halkı yatıştırmak ve desteklerini kazanmak için gösterdiği gönülsüz çabalar kısa sürede tersine döndü ve sert Arap eylemleri yerel seçkinleri daha da yabancılaştırdı. Sonuç olarak, 728'de Türgeş'in yardımıyla büyük çaplı bir Mâverâünnehir ayaklanması patlak verdi ve bu da Halifeliğin Semerkand çevresindeki bölge hariç Transoxian'ın çoğunu kaybetmesine yol açtı.
Müslümanlar, 731'de Dar Geçit Muharebesi'nde bir başka büyük yenilgiye uğradılar; bu muharebede yaklaşık 20.000-30.000 adam kaybettiler, yerli Horasan Arap ordusunu sakatladılar ve Irak'tan yeni birliklerin transferini gerektirdiler. Dar Geçiş Muharebesinden sonraki yıllarda Semerkant da kaybedildi ve Ghurak komutasındaki Soğdlular bağımsızlıklarını yeniden kazandılar, bu arada Ceyhun Nehri'nin kuzeyindeki Müslüman askeri faaliyetleri ciddi şekilde kısıtlandı: 735'ten önce çağdaş kaynaklarda bahsedilen az sayıdaki sefer, üst Ceyhun vadisindeki Toharistan beyliklerinin bağlılığını sürdürme operasyonlarıyla ilgilidir.Ayrıca, Emevi yetkilileri, 734'ün başlarında patlak veren, hızla yayılan ve yerli İran nüfusunun büyük bir bölümünün desteğini toplayan el-Hâris bin Sureyc'in isyanıyla meşguldüler. Bir noktada, isyancı ordu eyalet başkenti Merw'ı bile tehdit ediyordu. 725-727'de Horasan valisi olarak görev yapmış ve beraberinde yirmi bin deneyimli ve sadık Suriye askeri getiren deneyimli Esad bin Abdullah el-Kasri'nin gelişi, gelgiti tersine çevirmeyi ve Harith'in isyanını bastırmayı başardı, ancak isyancı liderin kendisi Badahşan'a kaçmayı başardı.736 yılı boyunca Esad, eyaletindeki idari meselelere kendini adadı; bunların en önemlisi, koltuğunu transfer ettiği Belh'in yeniden inşasıydı. Bu arada Esad, Cüneyd'in Yukarı Tokharistan ve Bedehşan'daki kalelerinden çıkarmayı başardığı Harith'in takipçilerinin kalıntılarına karşı Juday el-Kirmani'yi gönderdi.
Savaş

737'de Esad, yöneticileri Türgeş ve Haris'in isyanını destekleyen Khuttal Prensliği'ne bir sefer başlattı. Esad başlangıçta başarılı oldu, ancak Khuttalan naibi İbnü's-Sa'iji, Türgeş'ten yardım istedi. Müslüman ordusu yağmalamaya dağılmışken, Türgeş kağanı Suluk Çor, iddiaya göre 50.000 kişilik ordusunu başkenti Tokmok'tan 17 gün içinde Khuttal'a getirdi. Her iki tarafı da birbirine karşı oynamaya çalışan İbnü's-Sa'iji, Türgeş seferi varışından kısa bir süre önce Esad'a bilgi verdi. Esad, yağma ve Khuttal'dan esirlerle dolu ağır yük trenini, İbrahim bin Asım el-Ukayli komutasında, müttefik Ak Hun İmparatorluğunun bir parçası olan el-Saghaniyan prensliğinden gelen birlikle birlikte güneye göndermek için yeterli zamana sahipti.Esad ana Müslüman ordusuyla geride kaldı, ancak Türgeş ordusunun varışında, Esad'ın birlikleri Ceyhun'a doğru hızla kaçmaya başladı ve Türgeş'in hemen önünde ulaşmayı başardılar. Nehrin geçişi karmaşık bir işti, çünkü Esad askerlerinin her birine ordunun erzak olarak getirdiği koyunlardan birini karşıya geçirmesini emretti. Sonunda, takip eden Türgeş'in kuzey kıyısındaki Azdi ve Tamimi kabile birliklerinden oluşan Arap artçı birliklerine saldırmasıyla koyunlar terk edilmek zorunda kaldı. Artçı birlik geri püskürtülünce, Esad'ın ordusu panik içinde nehri geçmek için acele etti.
Nehrin güneyine vardığında, kendisini takip edilmekten güvende hisseden Esad, adamlarına kamp kurmalarını emretti ve İbrahim'e yük trenini durdurması ve aynı şekilde kamp kurması için emirler gönderdi. Türgeş kağanı, yerel yöneticilere danıştıktan sonra, el-İştihan yöneticisinin tavsiyesine uydu ve ordusunu toplu halde nehri geçmeye yönlendirdi. Türgeş ve müttefiklerinin süvarilerinin tam ölçekli bir saldırısıyla karşı karşıya kalan Araplar kamplarına çekildiler. Türgeşler kampa saldırdı ancak el-Tabari'ye göre Arapların hizmetkarlarının zırh olarak sırtlarına eyer örtüleri giydiği ve çadır direklerini kullanarak atlıların yüzlerine vurduğu bir kavgadan sonra geri püskürtüldüler.Türgeşler gece boyunca ayrıldı ve Arap yük trenini yakalamak için güneye doğru sürdü. İbrahim bin Asım, kampının etrafına bir hendek kazmıştı ve birlikleri, kağanın Soğdlu müttefiklerinin ilk saldırılarını püskürtmeyi başardı. Daha sonra kağan, bir tepeye tırmandıktan ve bagaj refakatçisinin düzenini keşfettikten sonra, adamlarının bir kısmını kampa arkadan saldırmaları için gönderdi, Saghaniyan'dan gelen müttefik İran birliklerine odaklanırken, ordunun geri kalanı Müslümanlara önden saldırdı. Türgeş saldırısı savunucuları neredeyse yok etti: Saghaniyan birliklerinin büyük kısmı, kralları Saghan Khudah ile birlikte düştü ve Türgeş, bagaj treninin çoğunu ele geçirdi. Sadece Esad'ın ana Arap ordusuyla zamanında varması, bagaj treni refakatçisinin kalıntılarını yıkımdan kurtardı. El-Tabari'nin anlatımına göre, Türgeş, ertesi gün, 1 Ekim 737'de Esad'ın kampına başarısız bir saldırı daha başlattı ve ardından ayrıldı.
Sonrası

Arap ordusu Belh'teki üssüne dönerken, Türgeşler Harith'in de katıldığı Tokharistan'da kışladılar. Sefer, Esad ve artık çoğunluğu Suriye ordusu olan Esad için bir felaket olmuştu; Ceyhun'un kuzeyindeki Müslüman kontrolü tamamen çökmüştü ve Arap valisi tam bir yıkımdan kurtulabilmiş olsa da önemli kayıplar vermişti. Esad komutasındaki Suriyelilerin 737'deki Hutal seferinde uğradığı kayıplar, Suriye ordusu Emevi rejiminin temel direği olduğu için uzun vadede özellikle büyük önem taşıyordu. Horasan'daki sayısal düşüşü, Horasan doğumlu Arapların artık tamamen zorla kontrol edilemeyeceği anlamına geliyordu; bu, Esad'ın yerine yerli bir Horasanlı Arap valisi olan Nasr ibn Sayyar'ın atanmasının ve sonunda Emevi rejimini deviren Abbasi İhtilali'nin patlak vermesinin yolunu açtı.
Araplar kışın sefere çıkmadıkları için Esad adamlarını terhis etti. Öte yandan Harith'in ısrarı üzerine Türgeş kağanı, Araplara karşı yerel halkı ayaklandırmayı umarak Ceyhun'un güneyinde bir kış saldırısı başlatmaya karar verdi. Bunda sadece Harith ve takipçileri değil, aynı zamanda Sogd ve Tokharistan'ın yerli prenslerinin büyük çoğunluğu da ona katıldı. Esad güçlerini hızla harekete geçirdi ve ordusunun küçük bir kısmıyla kağanı yakalamayı ve onları Haristan'da yenmeyi başardı. Hem kağan hem de Harith esir düşmekten kurtulmuş olsa da, Haristan Muharebesi kağanın prestijine bir darbe vurdu ve Suluk Çor'un kısa bir süre sonra rakipleri tarafından öldürülmesi Müslümanları daha kötü bir durumdan kurtardı.
Esad'ın halefi Nasr bin Sayyar döneminde Müslüman orduları Mâverâünnehir'in çoğunu geri aldı ve 751'deki Talas Muharebesi ve Orta Asya'daki Çin etkisini sonlandıran An Luşan İsyanı'nın yarattığı kargaşayla bölgedeki Müslüman hakimiyeti güvence altına alındı.
İşad

İşad, eski Türklerdeki yüksek rütbeli komutanları tanımlamak için kullanılan terimdir. (Örneğin Böri Şad) Bu kavram ayrıca Araplar tarafından Hazar Türklerinin komutanlarını tanımlamak için Kağan Beg biçiminde kullanılmıştır. Bu ünvana en çok, eski Türk yazıtlarında ve Bugut Yazıtı'nda rastlanmaktadır. Ünvanın Türklerdeki bilinen ilk kullanıcısı Göktürklerin kurucusu Bumin Kağan'ın babası Bilge Şad'dır.
Eski Türklerde şadlar kağanın soyundan gelirdi. Ordu komutanları olan şadların üstünde de Köl İç Çor ve Apa Tarkan gibi tecrübeli ve büyük komutanlar bulunuyordu ve bunlar da yine hükümdar çocukları idiler. Şad ünvanı, askerî ünvanın yanında idari bir anlam da taşımıştır. Eski Türklerde şad, devlet yönetiminde yabgudan sonra gelen rütbedir. Göktürk Yazıtları'nda geçen şadapıt (şadlar) ifadesi ise bu ünvanın çoğuludur. Karahanlılar, şad terimi yerine "ilig han" kelimesini kullanmışlardır. Kimi zaman şad ünvanına çeşitli eklentiler yapılarak yeni ünvanlar oluşturulmuştur. (Nadulu şad gibi.)
Ünvanın Türkçe olup olmadığı tartışmalıdır. Alman Türkolog Annemarie von Gabain'e göre, "Şad, Tigin, Tarkan gibi unvanların tanımadığımız Orta Asya dillerinden, özellikle Orta İran dillerinden gelmiş olabilirler" diye belirtilmiştir.
Yayınlar

Douglas M. Dunlop. The History of the Jewish Khazars, Princeton, N.J.: Princeton University Press, 1954.
Peter B. Golden. Khazar Studies: An Historio-Philological Inquiry into the Origins of the Khazars. Budapest: Akadémiai Kiadó, 1980.
Norman Golb and Omeljan Pritsak, Khazarian Hebrew Documents of the Tenth Century. Ithaca: Cornell Univ. Yayınları, 1982.
Ernst Röhm

| Ernst Röhm |
| --- | --- |
Sturmabteilung örgütünün kurucusu Ernst Röhm, 1933
Doğum: 28 Kasım 1887 Münih, Almanya
Ölüm: 2 Temmuz 1934 (46 yaşında) Stadelheim Hapishanesi, Almanya
Milliyet: Alman
Vatandaşlık: Nazi Almanyası
Meslek: Politikacı, asker
Siyasi parti: Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi
İmza

Röhm ve Hitler, Ağustos 1933
Ernst Röhm (28 Kasım 1887, Münih – 2 Temmuz 1934, Stadelheim Hapishanesi, Münih), Alman subay, siyaset adamı, Sturmabteilung (SA) örgütünün kurucusu ve kumandanıydı.
Hayatı > Bolivya

1928'de Röhm, Hollanda'daki Bolivya askerî ataşesi Wilhelm Kaiser tarafından Bolivya Ordusu'na danışman olarak görevlendirildi. Bolivyalılar, Bolivya ordusunun yeniden örgütlenmesinde askeri eğitmen olarak öncü rol oynayacak, savaş deneyimi olan yetenekli bir Alman subayı arıyorlardı.
Röhm, 1 Ocak 1929'dan 31 Aralık 1930'a kadar hizmet süresi içeren bir sözleşme imzaladı ve Alman doğumlu Bolivyalı Genelkurmay Başkanı Hans Kundt, Röhm'e yarbay rütbesi ve aylık 1.000 Bolivyano maaşı güvencesi verdi. Bu, Bolivya'daki düşük yaşam maliyeti göz önüne alındığında ona yüksek bir yaşam standardı sağlayacaktı.
Röhm, Ocak 1929'da La Paz'a geldi ve önce "İspanyolca öğrenebilmek" için Bolivya askeri kolejinde profesör olarak çalışmaya başladı. Haziran'dan Eylül 1929'a kadar birlik müfettişi olarak görev yaptı ve ardından Ağustos 1930'a kadar Oruro'da karargahı bulunan Bolivya Ordusu'nun tümen komutanlığının kurmay başkanı ɡörevine atandı. Bazı tarihçiler Röhm'ün bu dönemde Bolivya'da önemli bir rol oynadığını iddia etse de, daha yakın tarihli araştırmalar Bolivya tarihinin bu dönemindeki rolünün nispeten önemsiz olduğunu öne sürüyor.
1930 sonbaharında Röhm, Hitler'den Almanya'ya dönmesini isteyen bir telefon aldı.
Almanya'ya dönüşü > Sturmabteilung lideri

Hitler, Eylül 1930'da, Berlin'deki Stennes Ayaklanması'nın bir sonucu olarak, SA'nın yeni Oberster SA-Führer rütbesiyle en üst düzeyde komutasını üstlendi. Röhm'ü arayarak, SA'nın lideri olarak göreve geri dönmesini istedi. Röhm bu teklifi kabul etti ve 5 Ocak 1931'de yeni görevine başladı. SA'ya radikal yeni fikirler getirdi ve birkaç yakın arkadaşını üst düzey liderliğine atadı. Bir süre sonra SA liderlerinin homoseksüel faaliyetlerde bulunduğu yönünde dedikodular çıktı ve çok geçmeden Röhm özellikle muhafazakâr Alman askerî hiyerarşisi tarafından ciddi biçimde eleştirilmeye başlandı.
Nazi Partisi'nin oluşum yıllarında SA'nın başlıca işlevi parti liderlerini korumak ve komünist Kızıl Cephe gibi siyasi rakiplere saldırmak ve terörize etmekti. Şiddet ve tehdit yoluyla SA Nazilerin önce Münih'te, ardından da Almanya'nın genelinde diğer siyasi partilerden daha güçlü hale gelmesini sağladı. SA, komünistlere, rakip siyasi partilerin güçlerine ve Yahudilere ve Nazi gündemine düşman olduğu düşünülen diğer kişilere karşı şiddetli sokak savaşlarını sürdürdü.
Röhm döneminde SA, grevlerde ve diğer işçi anlaşmazlıklarında sık sık işçilerin tarafını tuttu, greve karşı çıkanlara saldırdı ve grev hatlarını destekledi. SA'nın sindirmesi, Nazilerin yükselişine ve seçim kampanyaları sırasında rakip partilerin şiddetli bir şekilde bastırılmasına katkıda bulundu. Haziran 1931'de, Sosyal Demokrat bir gazete olan Münchener Post, SA'daki eşcinsellik konusunda Röhm ve SA'ya saldırmaya başladı ve ardından Mart 1932'de gazete, Röhm'ü "eşcinsel yönelimli" (gleichgeschlechtlich) olduğu yazılı bazı özel mektuplarını elde etti ve yayınladı. Bu mektuplar 1931'de Berlin polisi tarafından el konulmuş ve daha sonra gazeteci Helmuth Klotz'a iletilmişti.
Hitler, Röhm'ün eşcinsel olduğunun farkındaydı. Dostlukları, Röhm'ün Hitler'le konuşurken ona "sen" diye hitap etmesine izin verilen birkaç yakın kişiden biri olmasından anlaşılmaktadır. Röhm, Hitler'e "mein Führer" yerine ilk adı "Adolf" veya takma adı "Adi" ile hitap etmeye cesaret eden tek Nazi lideriydi. Yakın ilişkileri, Hitler'in kendisinin de eşcinsel olduğu söylentilerine yol açtı.
Hitler'in Ocak 1933'te şansölye olarak atanıp, iktidara yükselmesiyle birlikte, SA üyeleri yardımcı polis olarak atandı ve Göring tarafından "devletin tüm düşmanlarını" ortadan kaldırmaları emredildi.
Röhm'ün cinsel yönelimi

Ernst Röhm ilk Nazi Partisi üyeleri arasında homoseksüelliğinden şüphelenilenlerin arasında en şöhretli olanıydı. Homoseksüelliği de SA'nın tasfiyesi sırasına görevden alınmasına mazeret olarak gösterilmişti.
Röhm'ün SA'nın başında olduğu dönemde bir dizi eşcinselin güçlü SA üyeleriyle ilişkileri yüzünden alındığı ve terfi ettirildiği iddia edilmiştir.
Ubinas

| --- | --- |
Ubinas'ın batıdan görünümü

En yüksek noktası
Yükseklik: 5672 m
Koordinatlar: 16°20′55″G 70°54′08″B﻿ / ﻿16.34861°G 70.90222°B﻿ / -16.34861; -70.90222
Jeoloji
Dağ türü: Stratovolkan
Ubinas, Peru'nun güneybatısında bir volkan. Dağ 5672 metre yüksekliğinde olup, Moquegua bölgesinde bulunur. Başkent Lima'nın 900 Kilometre güneyinde kalır. Koordinatları: 16°21′18″G, 70°54′11″B B. Eteklerinde Querapi şehri bulunur.
2006 yılından önceki son faaliyeti 1956'da olmuştur. Nisan beri 2006  Ubinas kül püskürtmekte ve patlama tehdidinde bulunmaktadır.
Meşedibi, Ardahan

| Meşedibi |
| --- | --- |
Köy

 Ardahan'ın konumu
MeşedibiMeşedibi'nin Ardahan'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Ardahan
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2300 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 500
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0478
İl plaka kodu: 75
Posta kodu: 75110
Meşedibi, Ardahan ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Meşedibi köyünün eski adı Çamurlu'dır. Nitekim Gürcü gazeteci ve araştırmacı Konstantine Martvileli 1917 yılında köyün adını "Çamurli" şeklinde yazmıştır. Martvileli'nin verdiği bilgiye göre, o tarihten 15 yıl önce köye Malakanlar yerleştirilmiş ve köyün adı  “Muravyovka” olarak değiştirilmişti.
Çobanlı veya Muravyovka köyü, 1928 tarihinde Moryofka (موریوفقە) şeklinde kaydedilmiştir. Bu tarihte köy Kars vilayetinin Göle ilçesinin Okam nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 237 kişiden oluşuyordu.Moryofka Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında  7267 sayılı kanunla Meşedibi olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Meşedibi köyünün nüfusu 594 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 121 kişi okuma yazma biliyordu.
Köy, önceden Ardahan'ın Göle içesine bağlıyken, İçişleri Bakanlığı kararı ile 22 Ağustos 2010 tarihinde Ardahan'ın Merkez ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya

Köy, Göle ilçe merkezine 33 km, Ardahan il merkezine 28 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 500
2021: 509
2020: 524
2019: 521
2018: 534
2017: 513
2016: 532
2015: 532
2014: 556
2013: 552
2012: 547
2011: 536
2010: 544
2009: 555
2008: 557
2007: 548
2000: 501
1990: 601
1985: 777
Zugspitze Dağı

| --- | --- |
Zugspitze, Avusturya'nin Ehrwald köyü

En yüksek noktası
Yükseklik: 2,962 m
Çıkıntı: 1,746 m
Yalıtılma: 25,8 kilometre (16,0 mi)
Koordinatlar: 47°25′16″K 10°59′11″D﻿ / ﻿47.42111°K 10.98639°D﻿ / 47.42111; 10.98639
Tırmanma
İlk tırmanan: 27 Ağustos 1820 Josef Naus, Johann Georg Tauschl, Maier
Zugspitze, Wetterstein Dağları'nın en yüksek zirvesinin yanı sıra Almanya'nın en yüksek dağıdır. Deniz seviyesinden yüksekliği toplam 2.962 metredir. Garmisch-Partenkirchen şehrinin güneyinde yer alır ve Almanya ve Avusturya arasındaki sınırının batı zirvesi üzerindedir. Dağın güneyindeki Zugspitzplatt, çok sayıda mağara ile yüksek karstik platoları içerir.
Nisan 1933'te, dağ, 24 SA askeri tarafından işgal edildi ve meteoroloji istasyonundan üst kule üzerine bir gamalı haç bayrağı çekildi. Bir ay sonra, SA ve SS, gamalı haç bayrağını Schneeferner'da yerleştirdi.
Galeri

| g t Avrupa'nın önde gelen dağları |
| --- | --- |
İskandinavya:  Galdhøpiggen  Kebnekaise  Jiehkkevárri  Snøhetta  Store Lenangstind  Sarektjåkkå — Adalarda: Beerenberg  Hvannadalshnúkur  Newtontoppen  Novaya Zemlya HP 
Batı Avrupa:  İspanya: Mulhacén  Aneto  Torre de Cerredo  Almanzor — Masif Merkezi: Puy de Sancy 
Atlantik adaları:  Kanaryalar: Teide  Roque de los Muchachos  Pico de las Nieves  Malpaso — Azores: Pico  Madeira: Ruivo 
Alpler:  Mont Blanc  Grossglockner  Finsteraarhorn  Wildspitze  Bernina  Hochkönig  Dufourspitze  Hoher Dachstein  Marmolada  Viso  Triglav  Barre des Écrins  Säntis  Ortler  Baldo  Gran Paradiso  Coca  Cima Dodici  Dents du Midi  Chamechaude  Zugspitze  Antelao  Arcalod  Grintovec  Großer Priel  Grigna Settentrionale  Bondone  Presanella  Birnhorn  Col Nudo  Pointe Percée  Jôf di Montasio  Polinik  Tödi  Birkkarspitze  Ellmauer Halt  Grande Tête de l'Obiou  Cima Tosa  Hochtor  Grimming  Grand Combin  Tournette  Zirbitzkogel  Kesch 
Apeninler:  Corno Grande  Amaro  Serra Dolcedorme  Montalto  Cimone 
Doğu Avrupa:  Karpat: Gerlachovský štít  Parângu Mare  Moldoveanu  Peleaga  Pietrosul Rodnei — Kırım: Roman-Kosh — Ural: Narodnaya 
Balkanlar:  Musala  Olimpos  Vihren  Taygetus  Korab  Jezercë  Athos  Kyllini  Ossa  Nemerçkë  Pangaion Hills  Kajmakčalan  Smolikas  Giona  Jakupica  Këndrevica  Radomir  Parnassus  Botev  Çika  Valamara  Baba  Psili Koryfi 
Akdeniz adaları:  Korsika: Cinto — Sardunya: Punta La Marmora — Sicilya: Etna — Girit: Ida  Lefka Ori  Dikti — Other Greek islands:  Dirfi  Ainos  Fengari — Kıbrıs: Olimpos 
Kafkaslar:  Elbrus  Bazardüzü  Kazbek  Tebulosmta  Aragats  Dykh-Tau  Dyultydag Dağı  Kaputjugh  Addala-Shukhgelmeer Dağı  Shani 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4068088-5  LCCN: sh2001002959  NKC: ge336204  NLI: 987007532524805171  VIAF: 240339296
Tiyatro Direktörü

| --- | --- |
 Eserin bestecisi:Wolfgang Amadeus Mozart (1789)Ressam: Doris_Stock
Özgün isim: Der Schauspieldirektor
Müzik: Wolfgang Amadeus Mozart
Libretto: Johann Gottlieb Stephanie Genc
Gala: 11 Şubat 1786
İlk gösterim yeri: Kärntnertor Tiyatrosu Viyana
Oyuncular:  Frank, bir tiyatro direktörü, konuşma rolü  Eiler, bir bankacı, konuşma rolü  Buff, bir buffo şarkıcı, bas  Monsieur Vogelsang, bir şarkıcı, tenor  Madam Herz, bir şarkıcı, soprano  Matmazel Silberklang, bir şarkıcı  soprano  Herz, bir aktör, konuşma rolü  Madam Pfeil, bir aktris, konuşma rolü  Madam Krone, bir aktris, konuşma rolü  Madam Vogelsang, bir aktris, konuşma rolü 
Tiyatro Direktörü (Orijinal Almanca adı Der Schauspieldirektör), (Köchel Dizini: K.486), bestesi Wolfgang Amadeus Mozart tarafından, Almanca olan librettosu bir Avusturyalı tiyatro direktörü olan "Gottlieb Stephanie" tarafından hazırlanmış, uvertür ve 1 perdeden oluşan bir singspiel janrında komik opera eseri.