Octavia E. Butler
Başarıya yükseliş

Ben kimim? Ben kırk yedi yaşında, on yaşında bir yazar olduğunu hatırlayan ve bir gün seksen yaşında bir yazar olmayı uman bir yazarım. Ben de rahat bir şekilde asosyalim - bir münzevi. ... Dikkatli olmazsam bir karamsar, bir feminist, bir Siyah, eski bir Baptist, hırs, tembellik, güvensizlik, kesinlik ve dürtünün yağ ve su karışımı.
—Octavia E. Butler
Butler'ın annesi düzenli bir gelir elde etmek için onun sekreter olmasını istese de Butler bir dizi geçici işte çalışmaya devam etti. Yazmak için sabahın iki ya da üçünde kalkmasına izin verecek daha az zahmetli bir işi tercih ediyordu. Başarı ondan kaçmaya devam etti. Hikâyelerini, okuyarak büyüdüğü beyaz ve erkek egemen bilimkurguya göre şekillendirdi. Los Angeles'taki California Eyalet Üniversitesi'ne kaydoldu, ancak UCLA Extension aracılığıyla yazma kursları almaya geçti.
Amerika Batı Yazarlar Birliği'nin azınlık yazarlarına akıl hocalığı yapmak için tasarlanmış bir program olan Açık Kapı Atölyesi sırasında, yazıları öğretmenlerden birini olan ünlü bilimkurgu yazarı Harlan Ellison'ı etkiledi. Ellison, onu Clarion, Pensilvanya'daki altı haftalık Clarion Bilimkurgu Yazarları Çalıştayı'na katılmaya teşvik etti. Orada Butler, uzun süre arkadaşı olan Samuel R. Delany ile tanıştı. Ayrıca ilk hikâyelerini sattı: " Childfinder "ı antolojisi için Ellison'a The Last Dangerous Visions (sonunda 2014'te başka bir yerde yayınlandı ); ve "Crossover"ı 1971 Clarion antolojisinde yayınlayan Clarion'un yöneticisi Robin Scott Wilson'a .
Sonraki beş yıl boyunca Butler, Örüntücüler serisi olarak bilinen romanlar üzerinde çalıştı: Patternmaster (1976), Mind of My Mind (1977) ve Survivor (1978). 1978'de nihayet geçici işlerde çalışmayı bırakıp yazmaya devam edebildi. Tek başına bir roman olan Kindred (1979) araştırmak ve yazmak için Patternist serisine ara verdi. Daha sonra Wild Seed (1980) ve Clay's Ark (1984) ile Patternist serisini bitirdi.
Butler'ın öne çıkması 1984'te  Speech Sounds " Kısa Öykü dalında Hugo Ödülü'nü kazandığında ve bir yıl sonra Bloodchild En İyi Kısa Roman dalında Hugo Ödülü, Locus Ödülü ve Bilimkurgu Chronicle Okuyucu Ödülü'nü kazandığında başladı. Bu arada Butler, Xenogenesis üçlemesi olacak şeyi araştırmak için Amazon yağmur ormanlarına ve And Dağları'na gitti: Dawn (1987), Adulthood Rites (1988) ve Imago (1989). Bu hikâyeler 2000 yılında Lilith's Brood koleksiyonu olarak yeniden yayınlandı.
1990'larda Butler, bir yazar olarak ününü pekiştiren romanlar üzerinde çalıştı: Parable of the Sower (1993) ve Parable of the Talents (1998). 1995 yılında, John D. ve Catherine T. MacArthur Vakfı bursuyla ödüllendirilen ilk bilimkurgu yazarı oldu ve bu ödül 295.000 $ ödülle geldi.
1999'da annesinin ölümünden sonra Butler, Washington'daki Lake Forest Park'a taşındı. The Parable of the Talents, Amerika'nın Nebula Bilimkurgu Yazarları En İyi Bilim Romanı Ödülü'nü kazanmıştı ve dört Parable romanı daha yapmayı planlıyordu: Parable of the Trickster, Parable of the Teacher, Parable of Chaos ve Parable of Clay . Ancak, The Parable of the Trickster'ı başlatmak için birkaç başarısız girişimin ardından serinin üzerine çalışmayı bırakmaya karar verdi. Daha sonraki röportajlarda Butler, Parable romanlarının araştırılmasının ve yazılmasının onu bunalttığını, bu nedenle bunun yerine "hafif" ve "eğlenceli" bir şeyler yazmaya geçtiğini açıkladı. Bu onun son kitabı, bilimkurgu vampir romanı Fledgling (2005) oldu.