Ursula K. Le Guin
Tarzı ve etkilendikleri > Tarzı ve kullandığı biçem

Her ne kadar Le Guin daha çok spekülatif kurgu alanındaki eserleri ile tanınıyor olsa da aynı zamanda gerçekçi kurgu, kurgu dışı, şiir ve çeşitli diğer edebi biçimlerde de eser vermiştir ve bunun sonucunda eserlerini sınıflandırmak kolay değildir. Eserleri ana akım, çocuk edebiyatı ve spekülatif kurgu eleştirmenlerince değerlendirilmiştir. Le Guin'in kendisi de daha çok "Amerikan romancısı" olarak tanınmak istediğini söylemiştir. Le Guin'in tarzların geleneksel sınırlarını aşması da özellikle çocuk edebiyatı ve spekülatif kurgu akademisyenleri arasında Le Guin'in eleştirel değerlendirmesini Balkanlaşmasına neden olmuştur. Yorumcular Yerdeniz romanlarının çocuk kitabı olarak değerlendirildiği için özellikle daha az eleştiriye konu olduğunu belirtirler. Le Guin çocuk edebiyatının bu şekilde değerlendirilmesini "yetişkin şövenist domuzluk" olarak tanımlamıştır. 1976 yılında edebiyat akademisyeni George Slusser "orijinal seriyi 'çocuk edebiyatı' olarak belirten saçma yayın sınıflandırması"nı eleştirirken Barbara Bucknall'a göre Le Guin'i "Tolkien gibi, on yaşındakilerde yetişkinler de okuyabilir.Bu öykülerin yaşı yoktur çünkü her yaşta karşımıza çıkacabilecek sorunlarla uğraşır."
Neyse ki bilinene dayanan tahmin bilimkurgunun bir ögesi olsa da asla konunun özü değildir. İster yazarın ister de okurun olsun, hayal gücü kuvvetli zihinleri ttmin etmek için çok rasyonalist ve basite indirgenmiştir. Değişkenler hayatın tuzu biberidir. [Eğer] hoşunuza giderse [çok] bilimkurgu okuyabilirsiniz, düşünce deneyi olarak. Diyelim ki (der Mary Shelley) genç bir doktor laboratuvarında bir insan yaratır; diyelim ki (der Philip K. Dick) Müttefikler İkinci Dünya Savaşı'nı kaybetti; diyelim ki derler bu ya da şu, şöyle ya da böyle ve bakalım ne oluyor... Böyle tasarlanan bir öyküde modern romana özgü manevi çetrefillilik feda edilmek zorunda değildir, ya da yapısında çıkmaz bulundurmaz; düşünce ve sezgi deneyin çizdiği sınırlar içinde özgürce hareket edebilir, ki bu sınırlar da gerçekten çok geniş olabilir.
—Ursula K. Le Guin, Karanlığın Sol Eli kitabının 1976 basımının önsözünden.
Birçok eserinin temel dayanağı sosyoloji, psikoloji ya da felsefeden gelmektedir. Bunun sonucunda Le Guin'in eserleri genellikle sosyal bilimkurgu olarak tanımlanır ve bu alt türün "koruyucu azizesi" olarak adlandırılır. Sosyal bilimkurguya, İngilizce verilen "soft science fiction" (yumuşak bilimkurgu) adlandırmasına, bazı bilimkurgu yazarları, fizik, astronomi ya da mühendislik sorunları üzerine kurulmamış öykülerin ciddiye alınmamasına neden olabilecek potansiyel bir aşağılayıcı terim olması ve ayrıca bu tür içinde sayıları çok olmayan kadın ve diğer grup yazarları hedeflediği için karşı çıkmışlardır. Le Guin bazı eserleri için "sosyal bilimkurgu" terimini önermiş ve aslında öykülerinin çoğunun da bilimkurgu bile olmadığına dikkati çekmiştir. "Yumuşak bilimkurgu" teriminin bölünmeye neden olan bir terim olduğunu ve geçerli bilimkurgunun neden oluştuğunun çok dar bir görüşü olduğunu ileri sürmüştür.
Antropolojinin etkisi Le Guin'in çeşitli eserleri için seçtiği ortamlarda görülebilir. Kahramanlarının bazıları kendilerine yabancı bir dünyayı araştıran antropologlar ya da etnologlardır. Bu özellikle, insanoğlunun Dünya'da değil de Hain gezegeninde evrimleştiği bir alternatif gerçeklik olan Hain Evreni'nde geçen öykülerde görülür. Hain gezegenindeki insanlar çok sayıda gezegeni kolonileştirmiş ancak daha sonra bu gezegenlerle bağlantıları kesilmiş ve bu şekilde bağlantılı ama farklı biyolojik ve sosyal yapılar ortaya çıkmıştır. Örnekler arasında Rocannon'un Dünyası'nda Rocannon ve Karanlığın Sol Eli'nde Genly Ai sayılabilir. Mülksüzlerdeli Shevek gibi diğer karakterler diğer gezegenlere yaptıkları yolculuk sırasında kültür gözlemcileri hâline gelmişlerdir. Le Guin'in yazıları genellikle dünya dışı kültürleri, özellikle de Hain Evreni'ndeki diğer gezegenlerdeki insan kültürlerini inceler. Bu "yabancı" dünyaları keşfeden Le Guin'in kahramanları ve dolayısıyla da okuyucular, aynı zamanda kendi içlerine doğru da bir yolculuğa çıkar ve neyi "yabancı" neyi "yerli" olarak kabul ettiklerinin doğasının doğruluğunu sorgularlar.
Le Guin'in eserlerinin bazıları alışılmadık ve yıkıcı biçemsel ya da yapısal özellikler gösterir. Karanlığın Sol Eli'nin "belirgin bir biçimde post-modern" olarak tanımlanan heterojen yapısı yayınlandığı dönem için alışılmadık bir yapıdır. Bu yapı geleneksel bilimkurgunun (çoğunluk olarak erkek yazarların bulunduğu) dosdoğru ve lineer yapısı ile bariz bir tezat oluşturuyordu. Roman, kahramanı Genly Ai'nin Gethen gezegeninde geçirdiği zamandan sonra Ekumen'e gönderdiği bir raporun parçası olarak şekillendirilmişti, dolayısıyla kişisel anlatımlar, günlük alıntıları, Gethen mitleri ve etnolojik raporlar gibi çeşitli malzemenin Ai tarafından seçilip düzenlendiğini sezdiriyordu. Yerdeniz{{'}de de akademisyen Mike Cadden'ın "serbest dolaylı anlatım" diye tanımladığı geleneksel olmayan bir anlatım biçimi kullanılmıştır; kahramanların duyguları anlatımdan doğrudan ayrılmamıştır ve anlatıcı karakterlere sempatik gibi görünmektedir, dolayısıyla da daha doğrudan bir anlatım tarzında karakterin düşünceleri ve duygularına karşı duyulacak olan şüpheci yaklaşım ortadan kaldırılmaktadır. Cadden bu yöntemin genç okuyucuları doğrudan karakterlere sempati duymaya ittiğini dolayısıyla da genç ergen edebiyatı için etkili bir teknik olduğunu ileri sürer.
Yerdeniz serisi de dahil olmak üzere Le Guin'in bazı eserleri epik fantezi ve mit geleneklerine meydan okur. Yerdeniz kahramanlarının çoğu, geleneksel olarak kullanılan kahramanların aksine beyaz derili değildir ancak buna karşın karşı-kahramanların bir kısmı beyaz derilidir ve böylece birçok eleştirmenin dikkat çektiği üzere ırklara atfeilen roller yer değiştirmiş olur. 2001 yılında yapılan bir röportajda, Le Guin kitap kapaklarında genellikle karakter çizimlerinin olmamasını beyaz derili olmayan karakter seçimlerine bağlamıştır. Seçimlerini "Dünya'daki insanları çoğu beyaz değil. Neden gelecekte böyle olacağını varsayalım ki?" diye açıklamıştır. "Büyük denemesi" olarak tanımlanan 1985 yılında basılan Hep Yuvaya Dönmek eseri genç bir kahramanın perspektifinden anlatılan bir öykünün yanı sıra, global bir sel âfetinden sonra Napa vadisinde yaşayan anaerkil Kesh toplumundan birkaç şiir, bitki ve hayvanların kaba çizimleri, mitler ve antropolojik raporlar da içerir.