Litvan mutfağı
Litvanya mutfağının tarihi

Baltık insanlarının (Aestii) gıda ve tarımla ilgili ilk sözleri ve ilgili gelenekler MS 98 dolaylarında Tacitus'tan geliyor: "Onlar, tembel Almanlar arasında alışılmadık bir azimle tahıl ve diğer mahsulleri yetiştiriyorlar."
9. yüzyıl gezgini Wulfstan, West Balts'ta bal likörünün kullanıldığını doğrulamıştır: "Çok fazla bal ve balıkçılık var. Kral ve en güçlü adamlar kısrak sütü, fakirler ve köleler bal likörü içer. ... Este'de bira yok ama bol miktarda likör var."
14. yüzyılda, Litvanya bugün bilinen tahılların ve baklagillerin neredeyse tamamı yetiştiriliyordu, ancak Kuzey Avrupa ikliminde yetiştirilmesi daha kolay olduğu ve mahsulün daha öngörülebilir olması nedeniyle en popüler olan ürün çavdardı. Maišiagala tepesinin 13-14. yüzyıl katmanında yapılan araştırma kazılarında yaklaşık 20 çeşit çeşitli tahıl ve baklagil bulundu - kışın ve yazın çavdar, buğday, arpa, yulaf, darı, karabuğday, mercimek, fiğ, bezelye, bakla.
İtalya'dan Litvanya'nın Büyük Düşes eşi Bona Sforza ile mutfakta birçok yenilik yaşandı. Bona Sforza çatalı ve geleneksel İtalyan yemeklerini - zeytin, zeytinyağı; şarap ve buğday unu daha popüler hale getirdi. Yaban havucu, karnabahar, ıspanak ve hatta enginar tanıtıldı ve yetiştirildi. Litvanya Büyük Dükleri Sarayı'nın kendi sebze bahçesine sahip olduğu varsayılmaktadır. Bona Sforza'nın kızı Catherine Jagiellon, İsveç Kralı III. Johan ile evlendikten sonra çatalı ve diğer kültürel alışkanlıkları İsveç'e tanıttı. Bona Sforza'nın oğlu II. Zygmunt August, Litvanya Büyük Dükleri Sarayı Vilnius'ta yaşayan İtalyan bir şef olan Sigismondo Fanelli'ye sahipti.
Alexander Jagiellon'un mahkeme hesap kitaplarında ayrıca mutfakla ilgili mahkeme yetkililerinden bahsediliyor: Master of the Kitchen kitabında büyük baş aşçı Petras Aleknaitis iken, mutfak ustasının gerçek işlevleri mutfak kıdemli Raclovas tarafından gerçekleştiriliyordu, diğer Mutfak Ustaları da bahsediliyor: Mikalojus Jundilaitis ve Carver Butrimas Jokūbaitis Nemiraitis. 16. yüzyılda, Vingriai kaynaklarından doğrudan Vilnius'taki Litvanya Büyük Dükleri Sarayı'nın mutfağına bir su hattı inşa edildi.
Litvanya'da patates yetiştiriciliği 17. yüzyıldan beri bilinmektedir, ancak 18. yüzyılda daha yaygın hale gelmiştir.
Litvanya Büyük Dükleri Sarayı'nın bulunduğu yerdeki arkeolojik buluntular, Litvanya hükümdarlarının yediği yemekler, çatal bıçak takımları ve porsiyonları hakkında birçok bilgi ortaya çıkardı.
18. yüzyılda ve 19. yüzyılda Lithuanienne tarzı tarifler Fransız yemek kitaplarında yer aldı. Litvanya'nın romantik imajı, yemyeşil ormanlar ve oyun ile ilişkili bulunmuştur - la Lithuanienne à yemek tariflerinin çoğu geyik, ayı ya da çil keklik ile hazırlanıyordu. 1856'da yayınlanan Urbain Dubois ve Émile Bernard'ın La Cuisine adlı klasiği, Litvanya'ya özgü kaz çorbası ve sos tariflerini içeriyordu. Alphonse Petit La gastronomie en Russie'nin 1900 yılında yayınladığı bir yemek kitabı sekiz Litvanya yemeğinin tarifini içeriyordu.
Olaus Magnus'un Litvanya'yı tasvir eden haritasının bir parçası: Litvanya tipi mahsul ticareti gemileri (naves frumentarie) - vytinė, Vilnius'un yakınında görülüyor. Ayrıca arı kovanlarının ayılardan korunması gösteriliyor. (sağ tarafta)
Vilnius'daki Litvanya Büyük Dükleri Sarayı. İtalyan ve Fransız mutfağı gibi birçok Avrupa yeniliği ve modası bu Saray aracılığıyla Litvanya'ya ulaştı.
Geleneksel Litvanya usulü kullanılarak üretilen yiyecekleri işaretlemek için kullanılan Litvanya Mutfak Mirası Vakfı logosu.