stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kemer sıkma politikası
Politikalar

Bir hükûmetin borç yükümlülüklerini yerine getiremeyeceği ihtimali varsa, genellikle kemer sıkma önlemleri uygulanır. Bu durum, örneğin bir Güney Amerika ülkesi Amerikan Doları cinsinden borçlandığında, yani hükûmetin ihraç etme yetkisine sahip olmadığı para birimleriyle borçlandığında ortaya çıkabilir. Ayrıca, bir ülkenin borçlanması, örneğin Euro Bölgesi'nde olduğu gibi, yasal olarak kısıtlanmış bağımsız bir merkez bankasının para birimi kullanılarak gerçekleşebilir.
Böyle bir durumda, yatırımcılar ve bankalar hükûmetin ödeme kapasitesine veya isteğine olan güvenlerini kaybedebilir ve ya mevcut borçları çevirmeyi reddedebilir ya da yüksek faiz oranları talep edebilirler. Uluslararası Para Fonu (IMF) gibi uluslararası finans kurumları, Yapısal Uyum Programları kapsamında kemer sıkma önlemleri talep edebilir.
Kemer sıkma politikaları, düşük enflasyonu ve hükûmetler tarafından devlet tahvillerinin geri ödenme olasılığının daha yüksek olmasını tercih eden yatırımcı sınıfına cazip gelebilir. Genel olarak hükûmetler, bankacılık krizlerini takiben yüksek oranda borç aldıktan sonraki dönemlerde kemer sıkma politikaları uygulamışlardır. (İrlanda, borç krizi sırasında özel bankacılık sektöründen borç aldı ve bu da bu durumun ortaya çıkmasına neden oldu. Özel sektörün bu şekilde kurtarılması, kamu sektörünün harcamalarını azaltması taleplerini ortaya çıkardı).
Mark Blyth'e göre, 20. yüzyılda büyük devletlerin büyük bütçeler elde etmesi kemer sıkma fikrini ortaya çıkardı. Bununla birlikte, Blyth, 17. yüzyılda kemer sıkmanın temelini oluşturan devletin ve kapitalist piyasaların rolüne ilişkin bazı teoriler ve duyguların ortaya çıktığını savunmaktadır. Ona göre, liberal iktisat tarafından devlet ve devlet borçlarının büyük bir sorun olarak görülmesinin bir sonucu olarak, kemer sıkma politikaları gelişmiştir. Blyth, kemer sıkma söyleminin kökenlerini John Locke'un özel mülkiyet ve türev devlet teorisine, David Hume'un tüccarların erdemi ve para hakkındaki düşüncelerine ve Adam Smith'in vergi ve ekonomik büyüme hakkındaki teorilerine bağlar. Bu politikaların birleştiği neoliberalizm, 20. yüzyılda klasik liberal kavramlara dayanarak ortaya çıkmıştır.
David M. Kotz, 2007-2008 finansal krizinin ardından kemer sıkma önlemlerinin uygulanmasının neoliberal kapitalist modelin korunması için bir çaba olduğunu iddia etmiştir.
Teori

Ana madde: Keynesyen ekonomi
Kemer sıkma ile ilgili tartışmalar 1930'larda Büyük Buhran sırasında ortaya çıktı. John Maynard Keynes, kemer sıkma karşıtı bir iktisatçıydı ve "Hazine'de kemer sıkma için doğru zamanın çöküş değil patlama dönemi olduğunu" savundu.
Modern Keynesyen ekonomistler, resesyon içindeyken bütçe açıklarının işsizliği azaltmak ve GSYİH'nin büyümesini teşvik etmek için uygun olduğunu savunmaktadır. Paul Krugman'a göre, ekonomik gerileme dönemlerinde devlet harcamalarının azaltılması krizi daha da kötüleştirir çünkü devlet bir hane halkı gibi değildir.
Bir ekonomide, bir kişinin harcamaları diğer bir kişinin gelirini oluşturur. Başka bir deyişle, herkes harcamalarını azaltmaya çalışırsa, ekonomistlerin tasarruf paradoksu olarak adlandırdıkları duruma düşülebilir ve GSYİH düştüğünde resesyon daha da kötüleşebilir. Tüketiciyi borçlanmaya teşvik etmek, geçmişte bu durumu dengeliyordu, ancak 2008 krizinden sonra bu, sürdürülebilir ekonomi için giderek daha az uygun bir yaklaşım gibi görülmeye başlandı.
Krugman, özel sektörün GSYİH ve istihdamı yeterince artıracak düzeyde tüketim yapamaması veya yapmak istememesi durumunda, devletin özel harcamalardaki düşüşün telafi edilmesi için daha fazla harcama yapması gerektiğini savunmaktadır. 1970'lerden önceki, kısmen Marshall Planı tarafından teşvik edilen Avrupa çapında kamu yatırımlarının en yüksek olduğu yıllar, Keynesyen teori tarafından benimsenmektedir.
İş yatırımları ekonomik çıktının önemli bir parçasıdır, ancak bunun ekonominin kaynaklarını tam olarak kullanırken istikrar kazanmasını beklemek için bir neden yoktur. Yüksek işletme karları her zaman ekonomik büyümeyi teşvik etmez. (Bankalar ve işletmeler, offshore vergi cennetlerindeki karlardan alınan nakit geri dönüş vergileri ve bankalara ödenen fazla rezervlerin faizi gibi birikmiş sermayeyi harcama konusunda caydırıcı bir etkiye sahip olduğunda, artan karlar büyümenin azalmasına yol açabilir).
Nisan 2013'te Kenneth Rogoff ve Carmen Reinhart, "Kemer sıkma politikaları nadiren işe yarar ve kötü tasarlandığında yoksulları ve orta sınıfı orantısız bir şekilde vurabilir." Ana akım iktisatçılar, mali teşvikleri çok hızlı bir şekilde geri çekmekten kaçınmak istiyor." şeklinde yazmışlardır.
Rogoff ve Reinhart, Amerika Birleşik Devletleri ekonomisini iyileştirmeye yardımcı olmak için ipotek anaparalarında indirim yapılması gerektiğini savundular çünkü bu durum, durgun bir konut piyasasına yol açabilecek "su altında kalan evler" (varlığın ipotek anaparasından daha az değere sahip olduğu durum) ve özel borçların azaltılmasına neden olabilir.
Teori > Etkileri

Ekim 2012'de IMF, kemer sıkma programları uygulayan ülkelere yönelik tahminlerinin aşırı iyimser olduğunu, vergi artışları ve harcama kesintilerinin beklenenden daha fazla zarar verdiğini ve Almanya ve Avusturya gibi mali teşvik uygulayan ülkelerin beklenenden daha iyi performans gösterdiğini açıkladı.
IMF, bu durumun beklenenden çok daha yüksek olan mali çarpanlardan kaynaklandığını belirtti. Örneğin, 28 ülkeden toplanan verilere göre mali çarpanların 0,9 ile 1,7 arasında değiştiğini tahmin etti. Başka bir deyişle, GSYH'nin %1'i oranında bir kemer sıkma, GSYH'yi %0.9 ile %1.7 arasında azaltacaktır. Bu, IMF tahminlerinde önceden tahmin edilen 0,5'ten çok daha fazla ekonomik hasara yol açacaktır.
Verilerin çok sayıda ülkede bulunmaması ampirik araştırmanın kapsamını sınırladığından, çarpanların büyüklüğü hakkında çok az bilgi vardır.
Luc Eyraud, Anke Weber ve Nicoletta Batini, bu ülkeler için makul çarpan tahminlerine ulaşmak için "kova yaklaşımı" olarak adlandırılan basit bir yaklaşım önermektedir. Yaklaşım, ülkeleri özelliklerine ve iş döngüsünün durumu gibi geçici faktörlerin etkisine göre benzer çarpan değerleri olan gruplara (veya "kovalara") ayırır.
Eşit büyüklükteki farklı vergi ve harcama tercihlerinin farklı ekonomik etkileri vardır:
Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri Kongre Bütçe Ofisi, tüm ücretlilerden alınan bordro vergisinin gelir vergisinden (özellikle daha varlıklı çalışanlardan alınan) daha yüksek bir çarpana sahip olduğunu tahmin ediyor. Başka bir deyişle, kemer sıkma stratejisinin bir parçası olarak bir dolarlık bir bordro vergisinin artırılması, gelir vergisinin bir dolar artırılmasına kıyasla ekonomiyi daha fazla yavaşlatacak ve net açığın daha az azalmasına neden olacaktır.
Teorik olarak, bordro vergisinin düşürülmesi ve gelir vergisinin eşit miktarda artırılması, ekonomiyi canlandıracak ve bütçe açığını azaltacaktır.
Teori > "Dışlama"

"Dışlama" terimi, bütçe açığındaki bir artışın özel sektör harcamalarını nasıl dengelediğini belirtir. Haziran 2012'de ekonomist Laura Tyson, "Devlet harcamalarında artış ya da vergilerde azalma şeklinde bütçe açığındaki bir artış tek başına talepte bir artışa neden olur" diye yazdı. Bu, istihdam ve büyümeyi etkileyen faiz oranlarına bağlıdır:
Ekonomi kapasiteye yakın çalıştığında, devlet açığındaki bir artışı finanse etmek için borçlanması faiz oranlarının yükselmesine neden olur. Yüksek faiz oranları özel yatırımı azaltır veya "dışlar", büyümeyi azaltır. Bu teoriye göre, büyük ve sürekli kamu açıkları büyümeye zarar verir çünkü sermaye oluşumunu azaltırlar. Bununla birlikte, bu argüman, kamu açıklarının faiz oranlarını nasıl etkilediğine dayanır ve bu ilişki değişkendir.
Kapasitenin önemli ölçüde fazla olduğu durumlarda, açıktaki bir artışı finanse etmek için devlet borçlanmasındaki bir artış, özel yatırımı dışlamaz ve faiz oranlarını yükseltmez. Bunun yerine, açıktaki artış, istihdamı ve çıktıyı doğrudan artırır. Gelir ve ekonomik faaliyetlerdeki artış, ayrıca daha fazla özel harcama yapmaya teşvik eder veya "kalabalıklaştırır".
Tartışmalar

Çok sayıda akademisyen, kemer sıkma tartışmalarının çerçevesinin kamuoyunun kemer sıkmaya bakış açısını ve makroekonomiyi genel olarak nasıl algıladığını büyük ölçüde etkilediğini iddia etti. Wren-Lewis, örneğin "medya makro" terimini geliştirerek "medyanın ekonomik cehaletin özellikle yıpratıcı biçimlerini yeniden üretmedeki rolü -ki açıkların ipso facto "kötü" olduğu fikri bunun güçlü bir örneğidir". Bu, ekonomistleri tamamen görmezden gelmeye kadar varabilir, ancak genellikle kemer sıkma politikalarını savunan azınlıktaki ekonomistlerin kamu politikalarını savunması şeklinde kendini gösterir. Alberto Alesina (2009) gibi bir örnek, kemer sıkma politikalarını savunan ekonomistlerin "IMF ve Bütçe ve Politika Öncelikleri Merkezi (CBPP) gibiler tarafından iyice çürütüldüğünü gösteriyor."
Ayrıca Major gibi eleştirmenler, OECD ve ilgili uluslararası finans kuruluşlarının kemer sıkma politikalarını desteklemek için tartışmayı nasıl çerçevelendirdiğini vurguladılar. Örneğin, özel şirketlerin kâr etmesinin oynadığı rolü göz ardı eden ve enflasyonu ücretlerin yüksek olmasına bağlamaya çalışan "ücretlerin ittiği enflasyon" kavramını vurguladılar.
Kemer sıkma politikasının dengelenmesi

Uzun vadeli kemer sıkma ve kısa vadeli teşvik, birbirini dışlayan stratejiler değildir. Aynı zamanda ekonomiyi canlandırmak için kısa vadeli vergi indirimleri veya yaşam maliyeti ayarlamalarını azaltarak veya emekli maaşlarında "eğriyi bükmek" gibi gelecekteki harcamaları azaltacak adımlar atılabilir.[kaynak belirtilmeli]
IMF Genel Müdürü Christine Lagarde Ağustos 2011'de şunları yazmıştır: "Gelişmiş ekonomiler için, güvenilir konsolidasyon planları yoluyla mali sürdürülebilirliğin yeniden tesis edilmesine açık bir ihtiyaç vardır. Aynı zamanda çok hızlı bir şekilde frene basmanın toparlanmaya zarar vereceğini ve istihdam beklentilerini kötüleştireceğini biliyoruz. Dolayısıyla mali uyum, ne çok hızlı ne de çok yavaş olma ikilemini çözmelidir. Goldilocks mali konsolidasyonunu şekillendirmek tamamen zamanlamayla ilgilidir. İhtiyaç duyulan şey, orta vadeli konsolidasyon ve büyümeye kısa vadeli destek üzerine ikili bir odaklanmadır. Bu kulağa çelişkili gelebilir, ancak bu ikisi birbirini güçlendirmektedir. Gelecekteki konsolidasyon kararları, sürekli mali iyileşme sağlayacak konuların ele alınması, yakın vadede büyümeyi destekleyen politikalar için alan yaratır."
Federal Rezerv Başkanı Ben Bernanke Eylül 2011'de şunları yazmıştır: "İki hedef - uzun vadede uygulanacak sorumlu politikaların sonucu olan mali sürdürülebilirliğe ulaşmak ve toparlanma için mali ters rüzgarlar yaratmaktan kaçınmak - birbiriyle uyumsuz değildir. Uzun vadede gelecekteki açıkları azaltmaya yönelik güvenilir bir planı uygulamaya koymak için şimdi harekete geçerken, mali tercihlerin yakın vadede toparlanma üzerindeki etkilerine dikkat etmek, her iki hedefe de hizmet etmeye yardımcı olabilir."
"Kemer sıkma çağı"

"Kemer sıkma çağı" terimi, Birleşik Krallık Muhafazakar Parti lideri David Cameron tarafından 26 Nisan 2009 tarihinde Cheltenham'da düzenlenen Muhafazakar Parti forumunda yaptığı ve "aşırı hükümet harcamaları" olarak adlandırdığı yıllara son vermeyi taahhüt ettiği açılış konuşmasında popüler hale getirilmiştir. Theresa May, 3 Ekim 2018 itibarıyla "Kemer sıkma politikalarının sona erdiğini" iddia etti; bu açıklama, özellikle Brexit nedeniyle büyük bir ekonomik gerileme olasılığının yüksek olmasıyla bağlantılı olarak, temel iddiasının gerçekliği konusunda neredeyse anında eleştirilerle karşılaştı.
Popüler kültür

İngilizcede Merriam-Webster Sözlüğü, kemer sıkma sözcüğünü 2010 yılının "Yılın Kelimesi" olarak seçti. Bunun nedeni, sözcüğün o yıl internette yapılan arama sayısıdır. Sözlüğün başkanı ve yayıncısı, sözlüğün ücretsiz online [web sitesi] aracında "austerity kelimesi 250,000'den fazla arandı" ve bu artış "borç krizinin daha fazla ele alınmasıyla birlikte geldi".
Bilbiyografya

Alberto Alesina, Carlo Favero, Francesco Giavazzi. 2019. Austerity: When It Works and When It Doesn't. Princeton University Press.
Bartel, Fritz (2022). The Triumph of Broken Promises: The End of the Cold War and the Rise of Neoliberalism. Harvard University Press. ISBN 9780674976788.
Benjamin Born, Gernot J. Müller and Johannes Pfeifer. 2019. "Does Austerity Pay Off?" Review of Economics and Statistics.
Farrell, Henry; Quiggin, John (2017). "Consensus, Dissensus, and Economic Ideas: Economic Crisis and the Rise and Fall of Keynesianism". International Studies Quarterly. 61 (2): 269–283.
Helgadóttir, Oddný (2016-03-15). "The Bocconi boys go to Brussels: Italian economic ideas, professional networks and European austerity". Journal of European Public Policy. 23 (3): 392–409.
Mattei, Clara E. (2022). The Capital Order: How Economists Invented Austerity and Paved the Way to Fascism. University of Chicago Press. ISBN 978-0226818399.
Kırmızı: vergi ve stok değerleme düzeltmesi sonrası şirket karları. Mavi: konut dışı sabit yatırım, her ikisi de ABD GSYİH'sinin kesri olarak, 1989-2012.
ABD ekonomisinde sektörel dengeler 1990-2012. Tanım gereği, bu üç dengenin net sıfır olması gerekmektedir. 2009'dan bu yana, ABD'nin sermaye fazlası ve özel sektör fazlası hükümetin bütçe açığına neden olmuştur.
Kemer sıkma, tasarruf paradoksuna yol açabilir.
Atina'daki kemer sıkma protestosu, 2011
Etizolam

3 boyutlu etizolam modeli
Etizolam (birçok marka adı altında pazarlanmaktadır), bir benzodiazepin analoğu olan bir tienodiazepin türevidir. Etizolam molekülü, benzen halkasının bir tiyofen halkası ile değiştirilmesi ve triazol halkasının kaynaşmasıyla benzodiazepinden farklıdır, bu da ilacı bir tienotriazolodiazepin yapar.
Anksiyolitik, amnezik, antikonvülsan, hipnotik, sedatif ve iskelet kası gevşetici özelliklere sahiptir. Etizolam, benzodiazepinlerden daha düşük tolerans ve bağımlılık eğilimine sahip bir anksiyolitiktir.
1972'de patenti alınmış ve 1983'te tıbbi kullanım için onaylanmıştır.
Nisan 2021'den itibaren Hindistan'da Etizolam ihracatı yasaklanmıştır.
Homo rudolfensis

Homo rudolfensis ("Rudolf insanı"), Alt Pleyistosen'de Doğu Afrika'da yaşamış bir hominin türüdür. 1986 yılında  Valery Alekseyev tarafından KNM-ER 1470 katalog numaralı Homo habilis fosilinin analizi ile ayrı bir tür olarak tanımlanmıştır.
Keşif

1972'de, Koobi Fora'da, paleoantropolog Richard Leakey tarafından neredeyse eksiksiz bir kafatası keşfedildi. KNM-ER 1470 katalog numarası verilen bu fosil, Homo habilis özellikleri gösteriyordu.
Fosil australopitesinelere göre büyük beyinliydi ve düz ve dikey bir alına sahipti. Homo habilis'in ilk eksiksiz kranyumu (mandibulasız kafatası) olan KNM-ER 1470'in özellikleri, Homo habilis'in cinsin atası olabileceğine işaret ediyordu.
Daha sonraki keşifler ise (örn. KNM-ER 1813) Homo habilis'in çeşitli kafatası varyasyonlarına sahip olduğunu ve bazı örneklerin farklı bir türe atanabileceğini gösterdi. Nihayet 1986'da Alekseyev tarafından bulunduğu bölge baz alınarak Homo rudolfensis tür adı önerildi.
Anatomi > Kafatası

1973'te Bay Leakey, düz bir yüze ve 800 cc (800 santimetre küp; 49 cu inç) beyin hacmine sahip KNM-ER 1470 kafatasını yeniden inşa etmişti. 1983'te Amerikalı antropolog Ralph Holloway, kafatasının tabanını revize etti ve 752-753 cc (45.9-46.0 cu inç) bir beyin hacmi hesapladı. Karşılaştırma için, H. habilis örneklerinde beyin hacmi ortalama 600 cc (37 cu inç), H. ergaster içinse 850 cc (52 cu inç) civarındadır.
Evrim

Erken dönem H. rudolfensis ve Paranthropus, homininler için son derece kalın azı dişlerine sahiptir ve bu ikisinin ortaya çıkışı, Afrika'da yaklaşık 2,5 milyon yıllık bir soğuma ve kuraklık eğilimi ile çakışmaktadır. Bu, iklim değişikliği nedeniyle evrimleştikleri anlamına gelebilir. Bununla birlikte, Doğu Afrika'da tropik ormanlar ve ormanlık alanlar kuraklık dönemlerine rağmen varlığını sürdürdü. H. rudolfensis, H. habilis, H. ergaster ve P. boisei ile birlikte var olmuştur.
Sınıflandırma

Homo rudolfensis'in sınıflandırılmasında, bilim insanları arasında geniş bir fikir birliği yoktur. Bazıları, türün gerçekte Australopithecus cinsine ait olup A. rudolfensis olarak adlandırılması gerektiğini veya Kenyanthropus'a ait olup K. rudolfensis olarak adlandırılması gerektiğini öne sürerler. Bazıları da, anatomik olarak benzer H. habilis ile sinonim olması gerektiğini önermektedir.
Homo rudolfensis ve H. habilis'i, insan (Homo) soyunun en bazal üyeleri olarak konumladıran kladogram:
Homo rudolfensis'in yaşam restorasyonu, Mauricio Antón (2006)
Viyana'da sergilenen, hipotetik bir çene ve dişler ile KNM-ER 1470
KNM-ER 1470 H. rudolfensis (sol) ve KNM-ER 1813 H. habilis (sağ)
Şener Battal

Şener Battal, (1940, Akşehir, Konya - 2 Kasım 2024), Türk siyasetçi.
Gazi Eğitim Enstitüsü ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Hirfanlı Barajı İngiliz Wimpey Şirketi Ambar Memurluğu, Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu Kayaş Kapsül Fabrikası Sicil Memurluğu, Akşehir Ortaokulu Edebiyat Öğretmenliği, Millî Eğitim Bakanlığı Basın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü Müdürlüğü, Serbest Avukatlık, TBMM 4.(XV) ve 5.(XVI) Dönem Konya Milletvekilliği, 5.(XVI) Dönem Anayasa ve Adalet Komisyonu Başkanlığı yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır. 2 Kasım 2024 tarihinde hayatını kaybetmiştir.
İhtiyozor

İhtiyozorlar (Ichthyosauria; Yunanca: "balık kertenkeleler"), Mezozoik dönemde yaşamış deniz sürüngenleriydi. Köpekbalıklarına veya yunuslara benzerlerdi. Bazıları korunmuş derinin izlenimlerine sahip birçok ihtiyozor fosili bulundu. Bunlar, Ichthyosaurus gibi gelişmiş ihtiyozorların, üçgen bir sırt yüzgeci, iki çift kürek benzeri yüzgeç ve bir köpekbalığınınki gibi çatallı, dikey bir kuyruğa sahip olduğunu göstermektedir. Uzun, çıtçıtlı çeneler ve konik dişler, ihtiyozorların balık ve kalamar yediğini gösterir. Küçük ihtiyozorlar sadece yaklaşık 3 ft (1 m) uzunluğundayken, Triyas ve erken Jura'dan dev ihtiyozorlar 65 ft (20 m) uzunluğa ulaştı ve onları pliosaur devlerinden sonra en büyük ikinci deniz sürüngenleri haline getirdi. İhtiyozorlar Kretase'de zaten nadirdi ve Mesozoyik'in sonuna kadar hayatta kalamadı.
Morfoloji

İhtiyozorlar, köpekbalıklarına benzer kuyruk yüzgeçleri geliştirdiler. Kulak kemikleri yunuslarda olduğu gibi diğer kafatası kemiklerinden ayrılmamıştır, bu nedenle sonar kullanmadıkları belirgindir. Ichthyosaurların balık tutmak için geliştirdikleri küçük, sivri dişleri ve ince çeneleri vardı.
Morfoloji > Gözler

İhtiyozorların, sklerotik halka adı verilen bir kemik halkasıyla dolu büyük göz yuvaları vardı. Bu, büyük göz küresinin desteklenmesine yardımcı oldu. İri gözleri, ihtiyozorların avlanmak için görme yeteneğini kullandıklarını gösteriyor. Geceleri, bulanık sularda veya sürekli karanlık, derin sularda avlarını avlayabilmiş olabilirler. Avrupa'dan bir Jura devri ihtiyozoru olan Temnodontosaurus, herhangi bir omurgalı hayvanın en büyük gözlerine sahipti. Gözlerinin her biri 26 cm genişliğindeydi.
Yüzüş şekli

Uzmanlar, ihtiyozorların tam olarak nasıl yüzdükleri konusunda tartışıyorlar. Muhtemelen suda ilerlemek için çatallı kuyruklarını kullanmışlardır. Sertleştirici lifler, kuyruk tabanının bir menteşe görevi görmesine yardımcı oldu, böylece kuyruk bir yandan diğer yana hızla çırpılabilirdi. Güçlü omuzları ve kanat şeklindeki arka yüzgeçleri, bazı uzmanlara, ihtiyozorların arka yüzgeçlerini çırptığını ve su altında “uçtuğunu” düşündürüyor.
Doğum

Bazı ihtiyozorlar, karın bölgelerinde korunmuş bebek kemikleri ile bulunmuştur. İlk başta, uzmanlar bu bebeklerin mide içeriği olduğunu ve bu nedenle yamyamlık kanıtı olduğunu düşündüler. Ancak artık bunların, doğumdan önce veya doğum sırasında ölen bebekler olduğu düşünülüyor. Çoğu hamile ihtiyozor, yalnızca bir veya iki bebeği korur, ancak bazılarının sayısı 11'e kadar çıkar. Bebeklerin doğarken ilk olarak kuyrukları gözükür ve doğduktan sonra hemen yüzebiliyorlardı.
Temnodontosaurus'un yeniden canlandırması
Chaohusaurus ve iki yavrusunun fosili
Solanales

Solanales veya Tubiflorae, çiçekli bitkilerin bir takımıdır. 5 familya 165 cins ve yaklaşık 4.145 tür ile temsil edilir.
Bu takımdaki bitkilerde birleşik petalli çiçeklere rastlanır. Takıma adını da veren Solanaceae familyası içinde kültürü yapılan birçok tür vardır. Bunlar arasında sebze olarak çok tüketilen patates, patlıcan, domates, biber, güveyfeneri gibi bitkiler; tütün, tatula, maraş otu gibi yaprakları sigara olarak tüketilen bitkiler; güzelavrat otu, ban otu gibi tıbbi amaçlı kullanılan bitkiler yer almaktadır. Convolvulaceae familyası içinde ise yine çokça tarımı yapılan tatlı patates bitkisine, gündüz sefası gibi süs bitkilerine ve bitkiler aleminde nadir görülen bir özelliğe sahip olan parazitik cinsaçı bitkisine rastlamak mümkündür.
Taksonomi ve filogenetik

Solanales takımı Lamiales ve Gentianales takımlarıyla yakındır. Montiniaceae familyası Solanaceae + Convolvulaceae familyaları ile kardeştir. Günümüzde yapılan çalışmalarda Montiniaceae familyasının Hydroleaceae + Sphenocleaceae familyaları ile birleştirilmesi gündemde olsa da Montiniaceae familyasının bu çiftle olan ilişkisi sadece %50'nin biraz üzerindedir.
| Familya | Montiniaceae | Solanaceae | Hydroleaceae | Convolvulaceae | Sphenocleaceae |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Cins |  Grevea  Kaliphora  Montini |  Solanum  Capsicum  Atropa  Physalis  Mandragora  Hyoscyamus  Nicotiana  Datura (ve diğer 94 cins) |  Hydrolea | Kahkahaçiçeğigiller cinsleri listesi |  Sphenoclea |
Sinonimler

Cestrales (Martius)
Convolvulales (Berchtold & J. Presl)
Cuscutales (Martius)
Hydroleales (Martius)
Nolanales (Lindley)
Sphenocleales (Doweld)
Heckler & Koch MP5
Üreticiler

Birleşik Krallık: Royal Small Arms Factory - Enfield tarafından lisans altında üretilir.
Çin: Norinco tarafından NR-08 (MP5A4 kopyası) ve NR-08A (MP5A5 kopyası) adıyla üretilir.
Fransa: MAS tarafından lisans altında üretilir.
İran: DIO tarafından Tondar (MP5A3) ve Tondar Light (MP5K) adıyla üretilir.
Meksika: SEDENA tarafından lisans altında üretilir.
Pakistan: Pakistan Ordu Donatım Fabrikası tarafından lisans altında üretilir.
Suudi Arabistan: Al Kharj Arsenal, Askeri Endüstri Kurumu tarafından lisans altında üretilir.
Sudan: Military Industry Corporation tarafından Tihraga (MP5A3) ve İranlı kopyası Tondar adıyla üretilir.
Türkiye: MKEK tarafından lisans altında üretilir. Şu isimle sınıflandırılır: E (Güvenli), T (Yarı-Otomatik) ve S (Tam Otomatik) SEF.
Yunanistan: EAS (Ellinika Amyntika Systimata: "Helenik Savunma Sistemleri") tarafından lisans altında üretilir.
Galeri

MP5 hafif makineli tüfek
G3 (solda) ve MP5 (sağda) şarjörü
Bir RAAF Hava Trafik Kontrol Müfreze memuru, Bağdat Uluslararası Havalimanı'nda MP5K ile ateş ederken.
ABD Donanma Komandoları MP5s ile eğitim yaparken.
Bir Türk Jandarması elinde MP5 ile Topkapı Sarayı'nda nöbet tutarken, İstanbul.
alt=https://tr.wikipedia.org/wiki/Kızıl_Ordu_Fraksiyonu 29 Ağustos 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Antonio Vivaldi

Başlığın diğer anlamları için Vivaldi (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Antonio Vivaldi |
| --- | --- |
Antonio Vivaldi
Doğum: 4 Mart 1678(1678-03-04) Venedik, İtalya
Ölüm: 28 Temmuz 1741 (63 yaşında) Viyana, Habsburg Monarşisi
Diğer ad(lar)ı: Il Prete Rosso
Meslek: Müzisyen, Besteci, Virtüöz kemancı, Rahip
İmza

Antonio Lucio Vivaldi (4 Mart 1678, Venedik - 28 Temmuz 1741, Viyana), İtalyan barok dönem klasik müzik bestecisi, virtüöz kemancı ve rahip. "Kızıl Papaz" lakabıyla tanınan Vivaldi, konçerto türünde beş yüzden fazla eser bestelemiştir ve 'konçertonun babası' olarak da anılmaktadır. En bilinen eserleri Op. 8 eser sayılı Dört Mevsim başlıklı keman konçertolarıdır.