stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kurbağa pili

(sol üst) 1845, Matteucci'nin kurbağa pili; (alt) 1818, Aldini'nin kurbağa pili; (sağ üst) gazların kurbağa piline kontrollü salınımı için kullanılan aparat
Kurbağa pili, birçok ölü kurbağanın (ya da bazen diri olanlarının) seri olarak bağlanarak pilin hücrelerini oluşturduğu elektrokimyasal pildir. Aslında bir tür biyopildir. Elektrik ile ilgili ilk akademik çalışmalar ve bilimsel araştırmalar için kullanılmıştır.
Pilin çalışma prensibi, 18. ve 19. yüzyıllarda tam olarak anlaşılmamış da olsa, kaslardaki hasara bağlı oluşan yaralanma potansiyelidir. Potansiyel; kurbağa kaslarının kesilmesiyle tesadüfen ortaya çıkmıştır.
Kurbağa pili; herhangi sayıda, herhangi bir hayvandan yapılabilen biyopiller için bir örnektir. Bu tip piller için kullanılan genel terim kas yığınıdır.
Daha önce örnekleri bulunmasına rağmen, iyi bilinen ilk kurbağa pili 1845 yılında Carlo Matteucci tarafından yapılmıştır. Matteucci ayrıca başka hayvanlar ile de pil yapmıştır. Giovanni Aldini ise öküz kafalarından bir pil oluşturmuştur.
Önbilgi

Elektrikle ilgili araştırmaların ilk zamanlarında, akımı tespit etmenin genel yolu kurbağa bacağı galvanoscope kullanmaktı. Galvanoskop için kullanılmak üzere, araştırmacılar bir canlı kurbağa stoğu bulundururdu. Bu yüzden kurbağalar diğer deneylerde de kullanılabilecek iyi bir materyaldi. Küçüktü, bakımı kolaydı ve bacakları özellikle elektrik akımına karşı diğer adaylar arasından açık ara en iyi tepkiyi verendi.
Hazırlık

Pil yapımı için kurbağanın kalçalarını kullanmak yaygındı. Kurbağa bacaklarının önce derisi yüzülür ve diz kapağından aşağısı kesilip atılırdı. Bu işlem yapılırken kasların zarar görmesi sonuçları kötü etkileyecektir. Daha sonrasında kalça kası enine ikiye ayrılıp iki tane yarı-kalça kas kütlesi elde edilirdi. Sadece alttaki konik biçimli parça saklanırdı. Bu yarı kalçalar daha sonra verniklenmiş ahşap bir yalıtkan üzerine, birbiriyle iç içe geçirilir, konik uçlu dış yüzey, kesik yüzeyin içine itilirdi. Bu yığının uçları suyun içerisine yerleştirilip, tahtaya konulur ve böylelikle pilin uçları oluşturulurdu.
İç yüzeyin dış yüzeye bağlı olması, kasların içeriden dışarıya doğru elektrik iletimi yapması teorisine olan yanlış hatalı inanıştan dolayıdır. Artık yarı kalçaların kaslara olan büyük hasardan dolayı elektrik üretmede daha başarılı olduğu bilinmektedir. Bu yaralanmadan dolayı elektrik potansiyelinin artması, sınır potansiyeli ya da yaralanma potansiyeli olarak bilir.
Başka şekillerde de kullanım olabilir. Örneğin tüm arkabacaklar siyatik sinirleri açığa çıkartarak başka bir bacağa bağlanabilir. Kurbağanın tümü bile kullanılabilir. Daha iyi sonuçlar verdiği için bacakları yarım kalça şeklinde hazırlamak, bazıları için çok zaman aldığından dolayı çoğu deneyci kurbağaları bütün olarak kullanmıştır.
Tarih

İlk kurbağa pili Eusebio Valli tarafından 1790'larda 10 kurbağalık bir bir zincir ile oluşturulmuştur. Valli yaptıklarının sonuçlarını anlamakta zorlanmış; hayvansal elektriğin(galvanic) metal-metal elektrikten(voltaik) çok farklı bir olgu olduğunu düşündüğü için Luigi Galvani'yi takip etmiştir. Alessandro Volta, teorisini voltaik pili yapmasıyla ispatlanmıştır, hem de hiçbir hayvan kullanmadan. Valli'nin kendisini yanlış tarafta bulması ve daha sonrasında ortada olan kanıtlara rağmen düşüncelerini değiştirmemekte kararlı kalması, onun çalışmalarının geriye düşmesine ve kurbağa pilinin belgelenmeyip, şu an hakkında çok az bilinmesine sebep olmuştur.
Leopoldo Nobili; 1818 yılında bütün kurbağa bacaklarından bir kurbağa pili yapmış ve buna kurbağa yığını demiştir. Bunu hayvansal elektriği araştırmak için kullanmış, fakat deneyleri, gerçek elektrik kaynağının harici bir devredeki farklı metaller olduğunu savunan Volta tarafından ağır bir şekilde eleştirilmiştir. Volta'ya göre kurbağa bacaklarındaki sıvılar sadece elektroliti sağlamaktaydı.
İyi bilinen ilk kurbağa pilini Carlo Matteucci oluşturdu. 1845 yılında Michael Faraday tarafından Royal Society'e onun adına sunulan bir makalede açıklanmıştı. Daha sonrasında tıp öğrencilerinin popüler fizik ders kitaplarından biri olan olan Golding Bird'in Elements of Natural Philosophy (Doğal Felsefe Unsurları) kitabında yer aldı. Matteucci, kurbağa bataryasını 12-14 kurbağa yarı-kalçasından oluşturmuştu. Yarı kalça pilin hatalı teoriye dayanmasına rağmen, Mateuccinin pili potasyum iyodürü ayrıştıracak kadar güçlüydü. Mateucci bu düzenekle, Volta'nın Nobili'ye yöneltmiş olduğu eleştiriyi cevaplamayı ve tamamen biyolojik materyallerden bir devre kurarak hayvansal elektriğin gerçekten olduğunu ispatlamayı hedeflemişti. Mateucci ayrıca boşluğun, çeşitli gazların ve zehirlerin kurbağa pili üzerindeki etkilerini araştırdı ve canlı hayvanı zehirleyecek ya da ölümcül olabilecek bir madde olduğunda dahi pilin çalışmaya devam ettiği sonucuna vardı.
Pil bileşenleri olarak hizmete zorlanan canlılar sadece kurbağalar değildi. 1803 yılında Giovanni Aldini henüz öldürülmüş bir öküz başından elektrik elde edilebileceğini deney ile gösterdi. Devre deneycinin vücudu ile tamamlandığında öküzün dili ve kulaklarında kullanılan kurbağa galvanoskopunun tepki verdiği gözlendi. Aldini iki ya da üç başı pile bağladığında ise sonuç çok daha iyiydi. Daha sonralarda, 1840'lı yıllarda Mateucci ayrıca elektrikli yılan pili, güvercin pili ve tavşan pili oluşturdu. Dahası canlı güvercinlerin göğüs kısmında yara açarak diğer bir güvercinin bedenine bağlayıp canlı güvercin pili oluşturdu. Matteucci bu dizaynın aslında zaten bilinen canlı kurbağa dizaynının prensibine dayandığını belirtti.
Başvurular

↑  Bird (1849), pp.28-29

Valli, p.22
↑  Longet and Matteucci, "Traité des phénomènes electro-physiologiques des animaux", "Rapport entre le sens du courant electrique et les contractions musculaires dues et ce courant" 8 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. The Medico-chirurgical Review, vol.46, p.311, April 1845.
↑  Matteucci (1848), p.391

Rutter, pp.110-113
↑  Clarke & Jacyna, p.199

Hellman, p.32

Kipnis, pp.144-145
↑  Rutter, p.112
↑  Bird (1848), p.344

*Valli, p.155, Experiment 122 uses 10 frogs

Kipnis, pp.144-145
↑  Clarke & Jacyna, p.199

Clarke & O'Malley, p.186

Hellman, p.31
↑  Bird (1848), pp.344-345

Hellman, p.32

Matteucci (1845), pp.284-285
↑  Bird (1848), p.341-342

Matteucci (1848), p.391
Kurbağanın kalçalarının yarısından oluşturulmuş bir dizi
Bird, kurbağa pili diyagramı 1848
Aldini - 1803 öküz kafası pil.
Evita (film, 1996)

| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen: Alan Parker
Yapımcı: Alan Parker Robert Stigwood
Senarist: Alan Parker Oliver Stone
Uyarlama: Andrew Lloyd Webber Tim Rice
Anlatıcı: Antonio Banderas
Oyuncular: Madonna Antonio Banderas Jonathan Pryce Jimmy Nail
Müzik: Andrew Lloyd Webber
Görüntü yönetmeni: Darius Khondji
Kurgu: Gerry Hambling
Stüdyo: Hollywood Pictures, Cinergi Pictures, Dirty Hands Productions
Dağıtıcı: Buena Vista Pictures (US),  Entertainment Films (UK)
Çıkış tarih(ler)i: 25 Aralık 1996 (1996-12-25)
Süre: 134 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: 55 milyon $
Hasılat: 141.047.179 $
Evita Eva Perón'un hayatını konu alan Tim Rice ve Andrew Lloyd Webber'ın aynı adlı müzikalinin 1996 yapımı film uyarlaması. Yönetmenliğini Alan Parker'ın yaptığı filmin başrolünde Madonna, Antonio Banderas ve Jonathan Pryce yer alıyor. Film 25 Aralık 1996'da Hollywood Pictures ve Cinergi Pictures tarafından yayınlandı.
Kır Çiçekleri / Dokunma Keyfine Yalan Dünyanın

Kır Çiçekleri / Dokunma Keyfine Yalan Dünyanın, Gülden Karaböcek'in Ağustos 1976'da Elenor Plak'tan  çıkardığı 45'lik plaktır. Gülden Karaböcek bu plakta Kır Çiçekleri ve Dokunma Keyfine Yalan Dünyanın  şarkılarını seslendirmiştir.
Şarkı listesi

| # | Şarkı | Söz | Müzik |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Kır Çiçekleri | Ferdi Tayfur | Ferdi Tayfur |
| 2 | Dokunma Keyfine Yalan Dünyanın | Âşık Mahzuni Şerif | Âşık Mahzuni Şerif |
Kızılpınar (anlam ayrımı)

Kızılpınar isimli yerleşim yerleri şunlardır;
Kızılpınar, Besni - Adıyaman ili Besni ilçesine bağlı köy
Kızılpınar, Çorum - Çorum ili merkez ilçesine bağlı köy
Kızılpınar, Karakoçan - Elâzığ ili Karakoçan ilçesine bağlı köy
Kızılpınar, Sarıoğlan - Kayseri ili Sarıoğlan ilçesine bağlı mahalle
Kızılpınar, Gürün - Sivas ili Gürün ilçesine bağlı köy
Kızılpınar, Haliliye - Şanlıurfa ili Haliliye ilçesine bağlı mahalle
Kızılpınar, Çerkezköy - Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesine bağlı semt
Friestas

Friestas Portekiz'de Valença belediyesine bağlı olan, 4,32 km² yüzölçümüne sahip, 546 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Valença'nın bucakları |
| --- | --- | --- | --- |
| Valença bayrağı | Arão • Boivão • Cerdal • Cristelo Covo • Fontoura • Friestas • Gandra • Ganfei • Gondomil • Sanfins • São Julião • São Pedro da Torre • Silva • Taião • Valença • Verdoejo | Arão • Boivão • Cerdal • Cristelo Covo • Fontoura • Friestas • Gandra • Ganfei • Gondomil • Sanfins • São Julião • São Pedro da Torre • Silva • Taião • Valença • Verdoejo | Valença arması |
Kırklareli (anlam ayrımı)

Kırklareli (il)
Kırklareli
Friesoythe

| Friesoythe |
| --- | --- |
Şehir

  Mühür 
Friesoythe
Ülke:  Almanya
Eyalet: Aşağı Saksonya
Nüfus (31 Aralık 2010)
 • Toplam: 20.641
Resmî site http://www.friesoythe.de/
Friesoythe, Almanya'da Aşağı Saksonya eyaletinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 20,641  kişidir.
Kumluçat, Sur

| Kumluçat |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır ilinin Türkiye'deki konumu
Kumluçat
Koordinatlar: 38°04′37″N 40°28′19″E﻿ / ﻿38.077°K 40.472°D﻿ / 38.077; 40.472
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Sur
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 205
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 412
İl plaka kodu: 21
Posta kodu: 21200
Kumluçat, Diyarbakır ilinin Sur ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin adı, 1928 yılı kayıtlarında Ardalı olarak geçmektedir. Kumluçat; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 205 |  |
| 2018 | 224 |  |
| 2017 | 235 |  |
| 2016 | 237 |  |
| 2015 | 250 |  |
| 2014 | 256 |  |
| 2013 | 239 |  |
| 2012 | 256 |  |
| 2011 | 257 |  |
| 2010 | 267 |  |
| 2009 | 271 |  |
| 2008 | 296 |  |
Girugamesh

| Girugamesh |
| --- | --- |
Girugamesh, JRock Revolution'da (2007)
Genel bilgiler
Başladığı yer: Chiba, Japonya
Tarzlar: Hard rock Nu metal Metalcore
Etkin yıllar: 2003-günümüz
Resmî site: http://www.girugamesh.jp/

Üyeler: Satoshi Nii Shū Ryo

Eski üyeler: Cyrien Hotaru

Girugamesh (ギルガメッシュ, Girugamesshu) 2003 yılında kurulmuş Japon müzik grubu. Grubun adı Final Fantasy karakteri Gilgamesh'ten gelmektedir.
Diskografi > Albümler

13's Reborn (27 Eylül, 2006)
Girugamesh (26 Aralık 2007)
Music (5 Kasım 2008)
Now (16 Aralık 2009)
Go (26 Ocak 2011)
Monster (27 Kasım 2013)
Live Best (26 Mart 2014)
Diskografi > EP'ler

Goku -Shohan Kata Enban- (25 Mayıs 2005)
Reason of Crying (18 Temmuz 2007)
Diskografi > Tekliler

"Jelato" 3 Ağustos 2004
"Kaisen Sengen -Kikaku Kata Enban-" (15 Ağustos 2004)
"Mikongyaku" (24 Ağustos 2004)
"Kuukyo no Utsuwa -Kyosaku Kata Enban-" (25 Aralık 2004)
"Kosaki Uta -Kaijou Kata Enban-" (8 Şubat 2005)
"Senyuu Kyoutou Uta" (split CD with Marusa, 30 Nisan 2005)
"Kyozetsusareta Tsukue -Tandoku Kata Enban-" (17 Haziran 2005)
"Fukai no Yami -Mayosake Kata Enban-" (14 Eylül 2005)
"Honnou Kaihou -Kakusei Kata Enban-" (30 Kasım 2005)
"Risei Kairan -Ranchou Kata Enban-" (30 Kasım 2005)
"Rei -Zero- -Mukei Kata Enban-" (5 Nisan 2006)
"Omae ni Sasageru Minikui Koe" (12 Nisan 2006)
"Volcano" (DVD single, 14 Mart 2007)
"Alive" (10 Temmuz 2009)
Diskografi > Demolar

"Dekiai -Shisaku Kata Enban-" (2003)
"Stupid -Kyoku Kata Enban-" (2007)
Diskografi > DVDler

"Crazy Crazy Crazy" (3 Temmuz 2009)
Franz Bardon

Franz Bardon (1 Aralık 1909 - 10 Temmuz 1958), Çek okültist. Çekoslovakya'nın Opava kentinde doğdu. Mesleği endüstriyel mekanikçiliktir. 
Universalia adındaki bir hermetik grubun üyesiydi. İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazilerce tutuklandı ve uzun süre toplama kamplarında kaldı. Toplama kampından Rus askerleri tarafından kurtarıldı. Uzun süren bir pankreas enfeksiyonu neticesinde öldü.
Eserleri

Hermesçi Bilimlere Giriş
Majikal Davet Uygulamaları
Gerçek Kabalanın Anahtarı
Majisyen Frabato
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12225800m (data)  GND: 118833308  ISNI: 0000 0000 8151 0440  LCCN: n84088307  NKC: jn19990209015  NLI: 987007258384005171  NLK: KAC200403410  NTA: 149236492  VIAF: 71442218   WorldCat (LCCN): n84-088307
Frigento

| Frigento |
| --- | --- |
Komün

Ülke: İtalya
Bölge: Campania
İl: Avellino ili
Yüzölçümü
 • Toplam: 38.04 km²
Nüfus (31 Ağustos 2017)
 • Toplam: 3.682
 • Yoğunluk: 97/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Frigento, İtalya'nın Campania bölgesine bağlı Avellino ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibarıyla 3.682'dir.
| g t  Avellino ili - Campania  |
| --- | --- |
Komünler:  Aiello del Sabato  Altavilla Irpina  Andretta  Aquilonia  Ariano Irpino  Atripalda  Avella  Avellino  Bagnoli Irpino  Baiano  Bisaccia  Bonito  Cairano  Calabritto  Calitri  Candida  Caposele  Capriglia Irpina  Carife  Casalbore  Cassano Irpino  Castel Baronia  Castelfranci  Castelvetere sul Calore  Cervinara  Cesinali  Chianche  Chiusano di San Domenico  Contrada  Conza della Campania  Domicella  Flumeri  Fontanarosa  Forino  Frigento  Gesualdo  Greci  Grottaminarda  Grottolella  Guardia Lombardi  Lacedonia  Lapio  Lauro  Lioni  Luogosano  Manocalzati  Marzano di Nola  Melito Irpino  Mercogliano  Mirabella Eclano  Montaguto  Montecalvo Irpino  Montefalcione  Monteforte Irpino  Montefredane  Montefusco  Montella  Montemarano  Montemiletto  Monteverde  Montoro  Morra De Sanctis  Moschiano  Mugnano del Cardinale  Nusco  Ospedaletto d'Alpinolo  Pago del Vallo di Lauro  Parolise  Paternopoli  Petruro Irpino  Pietradefusi  Pietrastornina  Prata di Principato Ultra  Pratola Serra  Quadrelle  Quindici  Rocca San Felice  Roccabascerana  Rotondi  Salza Irpina  San Mango sul Calore  San Martino Valle Caudina  San Michele di Serino  San Nicola Baronia  San Potito Ultra  San Sossio Baronia  Santa Lucia di Serino  Santa Paolina  Sant'Andrea di Conza  Sant'Angelo a Scala  Sant'Angelo all'Esca  Sant'Angelo dei Lombardi  Santo Stefano del Sole  Savignano Irpino  Scampitella  Senerchia  Serino  Sirignano  Solofra  Sorbo Serpico  Sperone  Sturno  Summonte  Taurano  Taurasi  Teora  Torella dei Lombardi  Torre Le Nocelle  Torrioni  Trevico  Tufo  Vallata  Vallesaccarda  Venticano  Villamaina  Villanova del Battista  Volturara Irpina  Zungoli 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  VIAF: 247851448
Kır çiçeği

Başlığın diğer anlamları için Kır çiçeği (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Batı Avustralya'daki bazı kır çiçekleri
Kır çiçeği ya da kırçiçeği, serbest bir şekilde, insanlar tarafından özellikle tohumlanmadan ya da dikilmeden doğada yetişen çiçektir. Yine de birkaç karışık türün kır çiçeği çayırları tohum paketlerinde satılmaktadır. Bu terim bitkinin, doğal olarak büyümeyeceği yerde büyüyor olsa bile doğal bir bitki olarak doğada göründüğünden herhangi bir şekilde farklı olan muhtemelen ne bir melez ne de seçilmiş bir kültür bitkisi olmadığını ifade eder. Terimle, yalnızca çiçek değil, henüz açmamış çiçeğe sahip bitkilerin tamamı da kastedilebilmektedir.
"Yaban çiçeği" kesin bir terim değildir. Yerli türler (bölgede doğal olarak oluşan, bitki örtüsüne bakın) egzotik veya daha iyisi tanıtılmış türler (bölgede doğal olarak oluşmayan) gibi terimler bunlardan bazıları istilacı türler (yerli olsun ya da olmasın diğer bitkilerden üstün olan), ithal (kasıtlı veya kazara bir bölgeye getirilmiş) ve doğallaştırılmış (bir bölgeye getirilmiş, ancak şimdi halk tarafından yerli olarak kabul edilen) çok daha doğrudur.
2002 yılında Birleşik Krallık'ta Plantlife Uluslararası örgütü kendi ilçeleri için bir yaban çiçeği amblemini kamu üyelerinin aday olarak belirlediği ve oy kullandığı  "İlçe Çiçekler düzeni" uygulamasını başlattı. Amaç yerel türlerin mirası ve bu türlerin bazıları tehlike altında olduğundan korunmaları ihtiyacı hakkında farkındalık oluşturmaktı. Örneğin Somerset, Cheddar Pink (Dianthus gratianopolitanus), Londra Rosebay Willowherb (Chamerion angustifolium) ve Galler'de Denbighshire / Sir Ddinbych, nadir bulunan Limestone Woundwort'u (Stachys alpina) benimsedi.
Örnekler

Adonis aestivalis
Anthemis arvensis
Anagallis
Agrostemma githago
Centaurea cyanus
Coreopsis tinctoria
Dianthus barbatus
Digitalis purpurea
Eschscholzia californica
Gypsophila elegans
Glebionis segetum
Lantana spp.
Papaver rhoeas
Silene latifolia
Viola tricolor
Dimorphotheca aurantiaca
Alnus glutinosa
Callirhoe involucrata
Potentilla sterilis
Prunus padus
Petasites hybridus
Ranunculus ficaria
Tussilago farfara
Viola riviniana
Phlox drummondii
Ulmus sp.
Franz Babinger

Franz Babinger (15 Ocak 1891 - 23 Haziran 1967), Osmanlı tarihi konusunda çalışmalarıyla ünlü Alman tarihçi ve dilci.
Franz Babinger, orta sınıf bir ailenin dört çocuğunun en büyüğü olarak Alman İmparatorluğu idaresindeki Bavyera'nın Weiden in der Oberpfalz kasabasında 1891 yılında doğdu. Yükseköğrenimini Würzburg ve Münih'te tarih ve İslam sanatı konusunda yaptı. Hindoloji ve Sami dilleri üzerine doktorasını verdikten sonra aynı yıl 1914'te gönüllü olarak İstanbul'a gelerek buradaki Alman karargahında çalışmaya başladı. Çanakkale, Kafkasya ve Galiçya cephelerinde bulundu. Filistin'de Cevat Paşa'nın kurmay heyetinde görev aldı. Savaşın bitiminde Almanya'ya döndükten sonra 1921'de Berlin Üniversitesi'nde İslami Bilimler Doçenti, ardından da profesör oldu.
Naziler döneminde görevinden uzaklaştırılınca Almanya'dan ayrılıp birkaç ay konuk profesör olarak Bükreş Üniversitesi'nde çalıştı. 1947'ye kadar Yaş'ta Türkoloji Enstitüsü'nde görev yaptı. Savaştan sonra Almanya'ya döndü. Münih Üniversitesi'nde Yakındoğu Tarihi ve Türkoloji profesörlüğü yaptı. 23 Haziran 1967 tarihinde, Arnavut hükûmetinin davetlisi olarak gittiği Arnavuluk'un  Draç şehrinde bir kazada boğularak öldü. Cenazesi Viyana'ya gönderildi. Viyana'da yakılan cenazesinin  külleri Almanya'nın Würzburg şehrindeki aile mezarlığına gömüldü.
Babinger'in çalışmalarının büyük bölümü Türk tarihi ve Türk dili üzerinedir. 15.-17. yüzyıllarda İstanbul konulu resimler ve ressamları üzerine sanat tarihi kitapları yazmıştır. İslam Ansiklopedisi'nde Türkler'le ilgili pek çok maddeyi yine Babinger yazmıştır. Babinger'in makalelerinden seksen üçü Güneydoğu Avrupa Derneği tarafından üç cilt olarak 1962, 1966 ve 1976 yıllarında basılmıştır.
Yapıtları

Mehmed der Eroberer und seine Zeit, 1953 (Fatih Sultan Mehmed ve Zamanı),Oğlak Bilimsel Kitaplar, 2002
Stambuler Buchwesen im 18. Jahrhundert, 1919 (18. Yüzyılda İstanbul'da Kitapçılık)
Schejch Bedreddin, 1921 (Şeyh Bedrettin)
Die Frühosmanischen Jahrbücher des Urudsch, 1925 (Oruç'un Erken Osmanlı Dönemi Vakayinameleri)
Die Geschichtsschreiber der Osmanen und ihre Werke, 1917 (Osmanlı Tarih Yazarları ve Eserleri), Ankara, 1982
Ewlija Tschelebi's Reisewege in Kleinasien, 1939 (Evliya Çelebi'nin Küçükasya'daki Gezi Yolları)
Rumelische Streifen, 1937 (Rumeli Akınları)
Vier Bauvorschlaege Lianardo da Vinci's an Sultan Bajezid II, 1952 (Sultan Bayezid'e Leonardo da Vinci'nin Proje Teklifi)
Eurydome (uydu)

| --- | --- |
Kanada-Fransa-Hawaii Teleskopu tarafından Aralık 2001'de elde edilen Eurydome'un keşif görüntüsü
Keşif 
Keşfeden: Scott S. Sheppard David C. Jewitt Yanga R. Fernandez
Keşif yeri: Mauna Kea Gözlemevleri
Keşif tarihi: 9 Aralık 2001
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: Jupiter XXXII
Adın kaynağı: Ευρυδόμη Eyry̆domē
Alternatif adlar: S/2001 J 4
Sıfatlar: Eurydomean
Yörünge özellikleri 
Dönem 17 Aralık 2020 (JD 2459200.5)
Gözlem yayı: 16,42 y (5.998 gün)
Yarı büyük eksen: 0,1551793 AU (23.214.490 km)
Dış merkezlik: 0,2975371
Yörünge periyodu: –722,59 g
Ortalama ayrıklık: 169,85622°
Ortalama devinim: 0° 29d 53.536s / gün
Eğiklik: 150,28897° (tutuluma)
Çıkış düğümü boylamı: 31,50527°
Perihelyon açısı: 306,06428°
Doğal uydusu: Jüpiter
Grup: Pasiphae grubu
Fiziksel özellikler
Görünür büyüklük: 22,7
Mutlak parlaklık (H): 16,2
Ortalama çap: 3 km
Albedo: 0,04 (varsayılan)
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
Eurydome, (veya Jupiter XXXII), Jüpiter'in bilinen en küçük doğal uydularından biridir.
Keşif

9 Aralık 2001 tarihinde David Jewitt ve Scott S. Sheppard liderliğindeki Hawaii Üniversitesi Astronomi Enstitüsü'nden bir ekip tarafından Hermippe ile eşzamanlı olarak keşfedildi ve geçici olarak S/2001 J 4 adı verildi.
Adlandırma

Ağustos 2003'te Uluslararası Astronomi Birliği (IAU) tarafından Zeus'un (Jüpiter) eşlerinden, bazen Üç Güzeller'in annesi olarak tanımlanan Eurynome'a atıfta bulunarak Eurydome adı verilmiştir.
Yörünge

Eurydome, Jüpiter'in yörüngesinde 722,59 günde, ortalama 23,231 milyon kilometre mesafede, tutuluma göre 149°'lik bir eğiklikle (Jüpiter'in ekvatoruna 147°) ters yön yörüngede ve 0,3770 dış merkezlik ile hareket eder. Jüpiter'in yörüngesinde 22,8 ila 24,1 Gm arasında, kabaca 145° ila 159,3° arası eğikliklerde dönen düzensiz uydular olan Pasiphae grubuna dahildir.
Francesca Archibugi

| Francesca Archibugi |
| --- | --- |

Doğum: 16 Mayıs 1960 (64 yaşında) Roma, İtalya

Francesca Archibugi (d. 16 Mayıs 1960) sinema öğrenimi gördükten sonra Mignon è partita (Mignon Gitti, 1988) ile başladığı yönetmenliği, Verso sera (Akşama Doğru, 1990), Il grande cocomero (Kocaman Balkabağı, 1991), Con gli occhi chiusi (Gözlerim Kapalı, 1994), L'albero delle pere (Armut Ağacı, 1998), Domani (Yarın, 2000) gibi bireylerin iç dünyalarına eğilen filmlerle sürdürdü.
Francesca Cipriani

| Francesca Cipriani |
| --- | --- |
Doğum adı: Francesca Keyco Cipriani Burgos
Doğum: 20 Kasım 1992 (31 yaşında) Ekvador
Uyruk:  Ekvador
Boyu: 1,76 m (5 ft 9+1⁄2 in)
Göz rengi: Kahverengi

 
Francesca Keyco Cipriani Burgos (d. 20 Kasım 1992, Ekvador), Ekvadorlu manken. 2015 yılında ülkesinde düzenlenen ulusal güzellik yarışmasında 'Miss Ecuador' seçilmiştir.
| Ödüller ve başarılar |
| --- | --- | --- |
| Önce gelen Alejandra Argudo | Miss Ecuador 2015 | Sonra gelen Connie Jiménez |
Frederick Lindemann, 1. Cherwell Vikontu

Frederick Alexander Lindemann (5 Nisan 1886 - 3 Temmuz 1957), 1. Cherwell Vikontu, Onursal Liyakat Nişanı sahibi, Birleşik Krallık Özel Konseyi üyesi ve Londra Kraliyet Topluluğu üyesiydi. II. Dünya Savaşı'nda Winston Churchill'in baş bilimsel danışmanı olan bir İngiliz fizikçiydi.