stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bohr-Einstein tartışmaları

Niels Bohr, Albert Einstein ile birlikte Paul Ehrenfest'in Leiden'deki Evinde (Aralık 1925)
Bohr–Einstein tartışmaları, kuantum mekaniği hakkında Albert Einstein ile Niels Bohr arasında süregelen tartışmadır.
Tartışmaları, kuantum fiziğine olan katkılarına ek olarak bilim felsefesine de katkı sağladığı için günümüzde hâlâ önemini korumaktadır. Bu tartışmalar hakkında yapılan ilk kapsamlı çalışma Bohr tarafından yayımlanan "Einstein ile Atom Fiziği'ndeki Epistemolojik Problemler Üzerine Sohbetler" kitabıyla yapıldı. Einstein ile Bohr arasındaki düşünce farklılığı büyüktü ancak dostlukları yaşamlarının sonuna kadar sürdü.
Bu tartışmalar yirminci yüzyılın ilk yarısında bilimsel araştırma yöntemleri konusunda yapılan en kapsamlı çalışmalardan biri olma özelliğini taşıdı çünkü  yirminci yüzyılın ilk yarısında kuantum mekaniği bir dal olarak ortaya çıkmamış ve insanların atom fiziğinin ilerlediği yerler hakkında bilinci yeteri kadar gelişmemişti. Yıllar sonra çoğu fizikçi tarafından kuantum fiziğinin yapısı hakkında yapılan bu ilk tartışmada Niels Bohr'un  haklı olduğu düşünüldü ve sonrasında da birçok güçlü kanıt Bohr'un bakış açısının, kuantum mekaniğinde temel yapı taşı olmasını sağladı.
Kuantum Devrimi öncesi fikirler

Max Planck'ın çeşitli deneyler ile keşfettiği (h) sabiti ve kuantum kavramının, o dönemde bilinen fiziğin yeniden yazılması anlamına geldiğinin farkına ilk varan kişi Albert Einstein'dı. Bu durumu açıklamaya çalışan Einstein 1905 yılında yazdığı makalede geçen yüzyılda yapılan deneylerin bir kısmında ışığın bazen bir parçacık gibi hareket edebildiğini ve bu parçacığa foton adı verilebileceğini önerdi (bkz. Dalga parçacık ikiliği). Bununla birlikte bu konu hakkında araştırmalar yapan Bohr, foton kavramının en büyük karşıtlarından biriydi ve 1925 yılına kadar foton kavramını kabul etmedi. Foton kavramı Einstein'a çekici gelmekteydi çünkü parçacık gibi davranan bir ışığın birçok fiziksel özelliği açıklanabilirdi. Bohr bu durumdan hoşnut değildi çünkü bu parçacık olan ışığı açıklamak için yeni bir matematik oluşturulması demekti. Ona göre bir bilim insanı iki denklem arasında seçim yapmamalıydı.
Einstein'ın ve ışığı parçacık olarak düşünen bilim insanlarının makaleleri üzerine Niels Bohr, 1913 yılında Bohr Atom Modeli'ni yayınladı. Bu model sayesinde kuantum ikililiği kavramı belirli atomlar için çözüme kavuşuyordu. Einstein ilk önce şüpheci yaklaştı, ancak sonrasında modelin belirli sınırlar altında işe yaradığını görünce Bohr'un düşüncelerine katıldı.
Kuantum Devrimi

1920'lere gelindiğinde atom çekirdeği hakkında yapılan birçok araştırma ve deney, Einstein ve Bohr'un fikirleri etrafında şekillenen bir kuantum devrimine yol açtı. Devrimi başlatan ilk şok Werner Heisenberg'ın çıkardığı bir makaledeki uzay zaman denklemlerinde Newton'dan beri değişmeyen ve "gerçeklik" olarak bahsedilen yapıtaşlarını çıkartmasıyla var oldu. Sonraki dalga da 1926'da Max Born'un yaptığı araştırmalar sonrası, Atom altı çalışmalara inildiğinde matematikteki olasılık teorisiyle orantılı sonuçlar bulduğunu tespit etmesi ile geldi.
Einstein, deneylerin bu şekilde yorumlanmaması gerektiğini düşündü ve bu düşünceyi reddettiğiini söyledi. Max Born'a attığı bir mektupta Einstein, "Hiçbir zaman, hiçbir koşulda, beni onun (tanrının) zar attığına ikna edemezsiniz." diye yazdı.
1927 yılında yapılan Beşinci Solvay Konferansı Heisenberg ve Bohr, yeni bir çağın başladığı sonucuna vardıklarını söylediler, bu koşullar kuantum mekaniğinin temellerini atacağını ve artık pek değişmeyeceği sonucuna vardıklarını belirttiler. Bu konuşma duyulduğu anda zaten bu düşünce biçimine eleştirel bir şekilde bakan Einstein, dehşet içinde kalır. Ona göre bu işi yalnızca olasılık ile yorumlayıp üstünü kapatmak yanlıştır ve kuantum maddelerinin özelliklerinin daha iyi incelenmesi gerekir.
Einstein devrimin bittiğini düşünmüyor ve atom modelinin daha fazla geliştirilmesi gerektiğini düşünüyordu. Bir parçacığın uzay ve zamanda hızı ile konumunun aynı anda bilinemeyeceğini, ancak istatistiksel olarak orbitaller aracılığıyla tahmin edilebileceğini kabul ediyordu (bakınız Belirsizlik İlkesi). Einstein' göre bu istatistiksel sistem tamamıyla rastgele olmuş olamazdı, arkasında mutlaka bir model, bir plan var olmalıydı. Kendini istatistiksel düşünen biri olarak tanımlasa bile Einstein, bu belirsizliğin yalnızca rastgelelik ile çözüleceğini düşünmüyordu. Niels Bohr'a göre ise bu durum fiziğin tamamlayıcılık ilkesiyle gayet tutarlıydı. Ona göre bu rastgeleliği kabul etmeyiş, eski moda determinist görüşlerin gelenek haline gelmesinden kaynaklanıyordu.
Devrim sonrası: ilk aşama > Belirsizlik İlkesi'nin enerji ve zamana uyarlanması

Birçok ders kitabında kuantum mekaniği hakkında verilen popüler örneklerden biri konum ve hızın aynı anda belirlenemeyeceğinden bahseden Belirsizlik İlkesi'dir. Kuantum parçacıkları aynı zamanda bir dalga gibi de davranıyorsa; bu belirsizlik, dalganın fiziksel özellikleri için de geçerli olmalıdır. Yani zaman ve enerji... Bu ilişkiyi kavrayabilmek için yapılan deneyleri incelemekte fayda var. Bir deney Figür D'de gösterilmekte. Eğer çok yüksek miktarda uzatılan tek bir dalga boyu düşünülürse, çok kısa bir süre \Delta t boyunca açık kalan tek bir yarıktan geçebilir. Ancak tam olarak hangi süre içinde geçtiği ile geçerkenki enerjisi aynı anda tespit edilemeyecektir.
Tam anlamıyla tek renkli bir dalganın (harmoni oluşturmayan sadece tek bir müzik notası gibi) matematiksel anlamda sonsuz sayıda uzaysal boyutu vardır. Bu tür bir tek bir dalgayı elde edebilmek için (aynı zamanda dalga paketi de denir), farklı frekanslardaki sürekli yayılan birkaç dalgayı üst üste bindirmek gerekir.
Ancak bu durum yalnızca belirli bir anlık var olabilir. Bu durum sonucunda da zaman içinde hareket eden uzaysal bir bölge yaratılmış olur. Bahsedilen uzayda oluşmuş olan durum düzenli bir şekilde dağıtılırsa Süperpozisyon yaratılabilir. Bununla birlikte, birçok farklı matematiksel teoreme göre, bu yaratılmış bölgeden uzaklaştıkça üst üste girişen Fazlarda ayrışma olur. Sıfırdan farklı bir genliğe sahip dalgaların uzaysal yapıları da bundan dolayı sınırlıdır, uzaktan bakıldığında uzaysal durum geçerli olmaz... Bunu gözünüzde canlandırmanın basit bir yolu şu şekilde yapılabilir: eğer dalgada  \Delta x kadar bir uzaysal genişleme gerçekleşmişse(buradan v dalganın hızı olmak şartıyla şu sonuç çıkartılabilir  \Delta t=\Delta x/v) bile bu dalganın belirli bölgelerinde tek renkli ve birbirlerini kapsaycak frekanslara sahip, t süre içinde  \Delta \nu  yer kaplayabilir. Bu durum da aşağıdaki ilişkiyi tutarlı kılar:
Evrensel Plank ilişki prensibini göz önünde bulunduracak olursak, frekans ve enerji doğru orantılıdır:
Bu da bizlere doğruca aşağıdaki eşitsizliği getirir. Parçacığın yarattığı bir dalganın henüz tam anlamıyla tanımlanamamış olan enerjisi (Çünkü çok fazla frekans süperpozisyona girmiş olabilir.):
Bundan sonra ise:
Bu durum da Zaman-Enerji belirsizlğinden başka bir şey değildir
Devrim sonrası: ilk aşama > Einstein'ın ikinci eleştirisi

1930 yılında düzenlenen altıncı Solvay Kongresi'nde Einstein'ın eleştiri okları belirsizlik ilkesi hakkındaki tartışmalar üzerineydi. Einstein'ın fikrine göre Bohr tarafından yaratılan deney düzlemleri tam anlamıyla Einstein'ın görüşlerini yansıtmakta ve belirsizliği azaltmaktaydı.
Einstein, içinde elektromanyetik radyasyon ve saat bulunan bir kutu düşünür (Einstein'ın kutusu da denir). Kutuya bakmayı sağlayacak bir delik vardır ve bu delik bir kapak tarafından kapatılmıştır. Kapak  \Delta t kadar bir süre sonra açılır. Deliğin açılması sırasında, içeride sıkışık kalmış ve kapak açıldığında dışarı çıkacak bir fotonun var olduğu varsayımında bulunuyoruz. Bu şekilde de kutunun açılmasyla yaşanacak olan deney düzlemindeki genişleme olmamış kabul edilebilir zira ulaşacak foton bu durumda daha önceye aittir. Enerji-zaman belirsizliğine karşı çıkabilmek için, enerjiyi çok hassas bir şekilde ölçebilmenin bir yolu bulunmalıdır. Tam bu durumda Einstein Enerji ile kütle arasındaki kendi yarattığı  E=mc^{2} ilişkisine göz atar. Cevap basittir, kutunun kütle bilgisine sahip olunursa enerjisi hakkında da net bir tespit yapılabilir. Örnek bu sefer daha basitleşir: Bu duruma göre eğer biri kutunun ağırlığını açmadan önce ve sonra ölçerse, bir miktar enerji kutudan kaçacağındna dolayı sonraki kütle daha düşük olacaktır. Bu kütle farkının  c^{2} ile çarpımı bize bu kayıp enerjiyi net bir şekilde hesaplayacaktır. Hesaplamada çıkan değer ise yayılan enerjiden (dalgadan) başka bir şey değildir.
Dahası, saat maddenin yayılımının tam anlamıyla olduğu saatte duracaktır. Çünkü prensipte, kutunun kütlesi ve enerjisi bilinmektedir. Bundan dolayı enerjideki ve zamandaki değişim  \Delta E\Delta t belirsizlik ilkesinin önerdiğinden çok daha kesin bir oranla tespit edilebilir.
Fikir net ve önermeler saldırılamaz derecede kesin gözüküyordu. Yıllar sonra kongreye katılan fizikçi Leon Rosenfeld şöyle yazacaktı:
"Bohr'un zaferi", Einstein'ın düşünce deneylerinin bu tartışmayı sonlandıracak ürünler olmadığını söylüyordu. Bohr, savunmasını yaparken Einstein'ın oluşturduğu yer çekimsel kütle ve iç kütle kavramlarını kullanmıştı. Bohr, Einstein'ın kutu deneyinin işe yarar olabilmesi için, kutunun bir yer çekimi alanında asılı olması gerektiğini gösterdi. Kutu açıldıktan sonra bir foton kutuyu terk etse bile, ortam ile bağlantı oluştuğu için birçok foton kutuya girecek ve yer çekimsel alan değişecekti. Fotonun kutudan çıkması kutuyu hareket ettirecekti. Kutunun kütlesini ölçmek için kutuyu eski konumuna geri getirmek gerekiyordu ve bunun için dışarıdan bir kuvvet, enerji gerekecekti. Bu kuvvet uygulandığında bu içerideki sistemin enerjisini değiştirecek değişen enerjiyi dengelemeye çalışan sistem foton alışverişine girişecek ve bu da yine konumu değiştirecek. Bu döngüden dolayı Enerji ve zaman arasındaki belirsizliği devam edeceğini, bundan dolayı da Bohr,  \Delta E\Delta t\geq h eşitliğinin sağlanamayacağını söyler.
Kuantum Devrimi sonrası: ikinci aşama

Einstein'ın Bohr ile münakaşasına ve kendisine yapılan "ortodoks" suçlamalarına olan karşılığının ikinci fazı, Einstein'ın, kuantum parçacıklarının net bir ana dair değerlerini kesin olarak elde edilemeyeceğini kabul etmesiyle başladı. Ancak Einstein hâlâ Max Born yaklaşımı olan kuantum nesnelerine olasılık yöntemi ile bir yorumlama getirilmesine şiddetle karşı çıkmaktaydı. Einstein bilimin her alanındaki sonuçların Epistemolojik olması gerektiği ve Ontolojik olamayacağı konusunda ısrarlıydı. Bundan dolayı Einstein'a göre Modern Atom Teorisi kesinlikle henüz tamamlanmamıştı ve yeni bir bilimsel tespit sonucunda olasılık ile açıklanan boşluklar doldurulacaktı. Einstein, diğer fizikçi ve kimyacı arkadaşlarının karşı çıkan görüşlerine saygı duyuyor ve kuantum nesnelerini açıklamaya çalışan kurama büyük ölçüde katılıyordu. Yalnızca Einstein'a göre Atom Teorisi "Hikayenin tamamı"nı söylemiyordu.
Einstein'ın düşünceleri, birçok araştırmacıyı Gizli Değişkenler Kuramı'nı araştırmaya yöneltebilirdi. Bu teorilere önemli bir örnek, kuantum yapısını pozisyonunu kesin olarak tespit etmeyi amaçlayan Bohm'um Kuantum Yaklaşımı'dır. Einstein'a göre eğer kuantum kuramı bu haliyle "tamamlanmış" ise, bu tanımlama yerel olarak tanımlanamazdı. Hatta bu durumu John Stewart Bell, 1964 yılında Bell Eşitsizliği adı altında formülize etti.
Kuantum Devrimi sonrası: ikinci aşama > EPR hakkındaki tartışmalar

Ayrıca Bakınız EPR Paradoksu
1935 yılında Einstein, Boris Podolsky ve Nathan Rosen bir görüş ürettiler. Önermelerini anlatan makale Physical Review dergisinde 'Can Quantum-Mechanical Description of Physical Reality Be Considered Complete? (Fiziksel Gerçekliği Betimleyen Kuantum Mekaniği Tamamlanmış Olarak Kabul Edilebilir mi) yayınlandı. Bu görüşü yaratmadan önce, Einstein'ın görelilik kuramını yaratırken ortaya attığı bir başka hipotez olan Yerellik Prensibi'ne göz atmakta fayda var. Yerellik Prensibine göre Fiziksel gerçekliğe ait temel yapıtaşları, objektif olarak uzak kabul edilen bir bölgede etkileşime girmiş olamaz." der.
EPR görüşü 1957 yılında David Bohm ve Yakir Aharonov tarafından, Physical Review dergisinde yayınladıkları Discussion of Experimental Proof for the Paradox of Einstein, Rosen, and Podolsky. (Einstein, Rosen ve Podolsky Tarafından Yaratılan Paradoks'un Deneysel Kanıtları Hakkında Tartışma)  makale ile duyururlar. Makale yazarları, görüşlerinde Foton Dolaşımı denklemlerini yeniden formüle ettiler ve ulaştıkları sonuçları şu şekilde özetlediler:
1) t zamanında uzayda A ve B noktalarında konumlanmış iki fotondan oluşan bir sistem hayal edin. polarizasyon methodları olan  \left|\Psi \right\rangle  ile dolaştıklarını da düşünelim. Öyleyse:
2) t zamanında, A bölgesindeki fotonun varlığı polarizasyon ile konstrol edilebilir. Ölçüm sonuçlarının fotonun ölçüm filtresine ulaşması ile sonuçlandığını varsayalım Dalga paketi azalacaktır ve bu azalmaya belirli bir  t + dt zamanından sonra olacaktır. Bu kadar zaman geçtikten sonra sistem şu hali alır:
3) Bu noktada, foton 1i ölçen A noktasındaki gözlemci, başka hiçbir şey yapmadan ve deneydeki hiçbir noktaya etki etmeden foton 2ye ait polarizasyonu da ortaya çıkarabilir. Bu da bir kesinliğin göstergesidir.
4) Bu varsayımlara Einstein'ın yerellik hipotezindeki varsayımlar da eklenince, A için ölçüm yapan gözlemcinin 2 için gözlem yapamayacağı düşünülür. Bundan dolayı bu sorunu uygun bir şekilde çözüme kavuşturmak için foton 2'nin polarizasyonunu 1'den bağımsız olarak ölçmek gerekmektedir.
5) t zamanında, Adaki gözlemci fotonun polarizasyonunu 45°ye taşıyabilir. Bu takdirde<net bir sonuç elde edecektir. Buna göre gözlemcinin 2nin plarizasyonuna bakabilmesi için yapması gereken tek şey 45°de polarizasyon yapmasıdır. Buna alternatif olarak, eğer ölçüm başarısız olursa, fotonun 45°de değil de 135°de polarize olmuş olduğu söylenebilir. Bu durumları 4 numaralı sonuç ile birleştirince, ölçümden önceki foton 2, 45° veya 135°'da polarizasyon kesin bir biçimde şekillenebilir ancak bu iki farklı konumdaki özellikleri birbirine uyumlu olmayacaktır.
6) Doğal gözlemler bizleri foton 2'nin aynı anda iki farklı ve birbiri ile uyumsuz özellikleri sonucuna götürse de, fotonun iki ayrı özelliğini aynı anda elde edemesek bile, yukarıda anlatılan adımlardaki ölçümleri yok saymamak gerekir. Ancak Kopenhag Yorumu'nun önerdiği Kuantum Mekaniği bu ölçümleri reddetmekte ve rastlantısal olduğunu önermektedirler. Bundan dolayı önerilen modern atom teorisi eksiktir ve tamamlanmamıştır.
Kuantum Devrimi sonrası: ikinci aşama > Bohr'un Cevabı

Bohr'un bu saldırılara cevabı, bahsedilen EPR Makalesinin yayınlanmasından beş ay sonra oldu. Yine Physical Review üzerinden yayınlanan makale eski yayınladığı makale ile aynı ismi taşımaktaydı. Bohr'un cevabındaki önemli taraf, önermelerin damıtılmış ve saf bir şekilde tabir edilmesiydi. Paul Arthur Schilpp bu durumu Einstein'ın 70inci doğumgününde yazdığı Albert Einstein, scientist-philosopher (Albert Einstein, bilim insanı-felsefeci) kitabında Bohr'un ağzından dile getirmektedir:
"Bu kriterin ifade ediliş biçimi gözlemciler için her defasında "deneye hiçbir şekilde zarar vermeden, etki etmeden" ifadeleri kullandığından dolayı belirsizdir. Zira böyle bir durum Dünya'da hiçbir şekilde gerçekleşemez."
Devrim sonrası: dördüncü aşama

Einstein, bu tartışmalar sırasında yazdığı son belgede, görüşlerini git gide daha da katı bir biçimde savundu. Bilim camiasındaki çoğunluğun o dönemki haliyle kuantum teorisinindeki rastlantısallığın doğru olduğunu düşünmeleri onu çok rahatsız etmişti. Bilimsel çoğunluk, Einstein'ın rastlantısallık hakkındaki görüşlerine katılmasa da, atom teorisinin eldeki bilgiler ile tamamlanmış olarak kabul edilmeyeceğini düşünenler de yoğunluktaydı. Bilim insanlarının bu bölünmüşlüğünden dolayı da kuantum mekaniğindeki determinizm hâlâ çürütülmüş değildir. (Kuantum mekaniğinin yorumları sayfasına bakınız)
Figür A. Tek renkli bir ışık(bütün parçacıkların ortak itme ile atıldığını gösteriyor)  S2'de çift yarıktan geçerek iki ana parçaya kırılıyor, Bu da F yüzeyinde normalde iki ana ışık görüntüsü yaratması beklenirken parçalı bir ışık görüntüsü yaratıyor. Bu durumu yorumlayan Einstein'e göre, ışık, iki ana görüntü yaratması gereken dalgaları çift yarıktan geçen fotonlar, dalgalanın yönlerini bozmadan görüntüyü çıkarmıştır.( Detaylı bilgi için bakınız Young deneyi)
Einstein's slit.
Figür C. Einstein'ın teklifinin doğru olup olmadığını görmek üzere Bohr tarafından inşa edilen deney düzlemi. Bu düzlemdeki levhanın hareket etmesine izin verilmiştir ve çarpan ışıkların etkisi gözlemlenmeye çalışılmıştır.
EPR'ye ait başlıkların tarihsel belgeleri.
Burak Bilgili

| Burak Bilgili |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Burak Bilgili 1974 (Akşehir, Türkiye)
Başladığı yer: Türk
Tarzlar: Opera
Meslekler: Opera Sanatçısı, Müzisyen

Burak Bilgili (1974, Akşehir), Türk opera sanatçısıdır.
Dünyaca ünlü opera kumpanyaları ile sahne alan bir müzisyendir. Birçok prestijli uluslararası opera yarışmasında ödül kazanan ilk Türk sanatçı  olmuştur.
Yaşamı

1974 yılında Akşehir'de dünyaya geldi. Polis olan annesinin görevi nedeniyle çocukluğu değişik Anadolu kentlerine geçti. Kırklareli Atatürk Lisesi'ndeki öğrenciliği sırasında TRT İstanbul Gençlik Korosu'na girdi.
Opera eğitimine yirmi yaşında İstanbul'da Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda  başladı. Güzin Gürel'in foniatri ve şan öğrencisi oldu. Aydın Gün’den sahne, Azra Gün’den stil, Yıldız Dağdelen’den diksiyon dersleri aldı. 1998’de Siemens Opera Yarışması'nda birincilik kazandıktan sonra 1999′da da Sedat-Güzin Gürel Bilim ve Sanat Vakfı’nın ödülüyle Philadelphia Academy Vocal Arts (AVA)'da eğitim görme şansını elde etti ve eğitimine ABD'de devam etti.
2000 yazında Zehra Yıldız Vakfı’nın desteğiyle İtalya’da Parma Lirik Akademisi’nde Bonaldo Giaiotti ve Katia Riccaerelli ile çalışan sanatçı, Eylül 2001’de AVA’daki çalışmalarına başladı. Aynı zamanda San Francisco Operası’nın Merola Programı’nda da yer aldı. İlk profesyonel opera temsilini 2002-2003 sezonunda Milano La Scala Operası'nda Dük Alfonso (Lucrezia Borgia) rolünde gerçekleştirdi. 2003'te Uluslararası BBC Cardiff Opera Yarışması''na katılan ilk Türk sanatçı oldu ve bu yarışmada üçüncülük aldı. Bilgili, 2004 yılında Şef Sir Andrew Davis eşliğinde seslendirdiği Leporello (Don Giovanni) rolüyle New York Metropolitan Operası'nda ilk kez sahneye çıktı. “Öğrenciliği döneminde Metropolitan’da ve La Scala’da söyleme şansını bulan ilk öğrenci” sıfatıyla 2004'te Academy Vocal Arts'dan mezun oldu. 2004 Mayısı'nda Finlandiya’da beş yılda bir yapılan Mirjam Helin Şan Yarışması’nda ikinciliği kazandı.
2006-2007 sezonunda, Oslo Den Norske Opera'da Escamillo (Carmen), Vancouver'de Banquo (Macbeth), Kanada Operası'nda Walter (Luisa Miller) rollerini seslendirdi. 2007-2008 sezonunda Virginia Operası'nda Hoffmann'ın Masalları'ndaki Lindorf, Copelius, Dr. Miracle ve Dapertutto rollerini seslendirdi. Maggio Musicale Fiorentino Operası'nda, Şef Zubin Mehta eşliğinde Padre Guardiano (La Forza Del Destino) rolünü seslendirdi ve yine 2008 yılında Toronto'da Don Basilio (Sevil Berberi) ve Florida Grand Opera'da  Nourabad (İnci Avcıları) rolleriyle sahne aldı.
2008-2009 sezonunu Palermo'da I Puritani prodüksiyonundaki Giorgio rolüyle açtı. 2010 sezonu başında Michigan'da Zaccaria (Nabucco) ve Leporello (Don Giovanni), Atlanta Senfoni Orkestrasi ile Verdi Requiem, Bodrum Turgutreis Festivali'nde Adana Senfoni Orkestrasi ile birlikte konser yaptı. 2010-2011 yılında Cenevre Operası'nda Leporello (Don Giovanni), Seattle Operasinda Don Basilio, Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası ile Verdi Requiem ve Carnegie Hall'da Dvorak Requiem konserlerini yapan sanatçı; 2011'de İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası ile birlikte sezon açılış konserini gerçeklestirmiştir.
Sanatçı, 6 Temmuz 2012'de Savonlinna Opera Festivali'nde dünya prömiyeri yapılan "La Fenice" operasında Michelangelo rolünü seslendirdi.
Ödülleri

| --- | --- |
 Birincilik Ödülü – Neue Stimmen International Opera Yarışması (2001)  Birincilik Ödülü – the Hans Gabor Belvedere Yarışması (2002)  Birincilik Ödülü –  Uluslararası Canto Alfredo Kraus Yarışması (2002)  3. Konser Birincilik Ödülü – Cardiff Concert of the BBC Cardiff Singer of the World (2003)  Gerda Lissner Vakfı Ödülü (2005)  İkincilik Ödülü – Mirjam Helin Şan Yarışması-Helsinki, Finlandiya (2004)  İkincilik Ödülü – Montreal Uluslararası Genç Müzisyenler Yarışması - Kanada (2002) :  Birincilik Ödülü – Mario Lanza Opera Yarışması - (2001)  Birincilik Ödülü – J.Parkinson Italian Opera Yarışması - (2001)  İkincilik Ödülü – Licia Albanese- Puccini Vakfı Uluslararası Ses Yarışması (2001)  Loren Zachary Opera Yarışması Ödülü  - (2001)  Birincilik Ödülü –  Giargiari Bel Canto Yarışması - (2000)  Birincilik Ödülü –  Siemens Opera Yarışması (1998)
Özlem Çakar

| Özlem Çakar |
| --- | --- |
Doğum: 8 Ekim 1968(1968-10-08) (55 yaşında) Ankara, Türkiye
Eğitim: Bilkent Üniversitesi Tiyatro Bölümü
Meslek: Oyuncu ve Seslendirme sanatçısı
Ajans: Ali Sabuncugil  Menajerlik ve Oyuncu Seslendirme

Özlem Çakar Yalçınkaya (d. 8 Ekim 1968, Ankara), Türk Tiyatro, sinema, dizi, seslendirme sanatçısı ve reklam oyuncusu.
Hayatı ve kariyeri

8 Ekim 1968 tarihinde Ankara'da doğdu. Bilkent Üniversitesi Tiyatro bölümü mezunudur. Sinema filmleri ve dizi filmlerde oynamaya 1998 yılında Mercan Kolye adlı TV dizisi ile başladı. Özlem Çakar, yer aldığı başlıca projeler Küçük Besleme, 4N1K 2 ve Dünya Hali adlı sinema filmlerinde, Prangalı Yarim, Aykut Enişte, Sefirin Kızı, Yargı dizilerinde rol aldı.
Filmografisi

| Yıl | Yapım | Rol | Kanal | Tür |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1998 | Mercan Kolye | Hilal | Star TV | Dizi |  |  |  |
| 1999 | Küçük Besleme | Cevriye | Star TV | Dizi |  |  |  |
| 2000 | Üvey Baba |  | Star TV | Dizi |  |  |  |
| 2001 | Geçiş |  | - | Kısa film |  |  |  |
| 2001 | Bizim Aile | Şaziye |  | Film |  |  |  |
| 2002 | Rus Gelin | Gazeteci | - | Film |  |  |  |
| 2002 | Ekmek Teknesi | Aysel | atv | Dizi |  |  |  |
| 2002 | Sevgi Ana | Teyze |  | Dizi |  |  |  |
| 2003 | Hayat Bilgisi | Arda'nın üvey annesi | Show TV | Dizi |  |  |  |
| 2004 | Canım Benim |  | atv | Dizi |  |  |  |
| 2004 | Cennet Mahallesi | Hanife | Show TV | Dizi |  |  |  |
| 2005 | Hırsız Polis | Otel Görevlisi | Kanal D | Dizi |  |  |  |
| 2005 | Sihirli Annem | Temizlikçi Asiye | Kanal D | Dizi |  |  |  |
| 2006 | Gizli Patron |  | atv | Dizi |  |  |  |
| 2006 | Cemile | Şükran | Show TV | Dizi |  |  |  |
| 2006 | Acemi Cadı | Şükran | Kanal D | Dizi |  |  |  |
| 2006 | Tarık ve Diğerleri | Müdire Kadriye Hanım | Samanyolu TV | Dizi |  |  |  |
| 2006 | Arka Sokaklar | Deli Bedriye | Kanal D | Dizi |  |  |  |
| 2008 | Süper Babaanne |  | TRT 1 | Dizi |  |  |  |
| 2009 | Canını Sevdiğim İstanbul'u |  | TRT 1 | Dizi |  |  |  |
| 2011 | Papaz Kimde | Fatma | - | Film |  |  |  |
| 2011 | Kayıp Aranıyor | Süreyya | Kanal 7 | Dizi |  |  |  |
| 2012 | Babam İçin | Zennur | FOX | Dizi |  |  |  |
| 2013 | Tozlu Yollar |  | atv | Dizi |  |  |  |
| 2013 | Galip Derviş | Baş Hemşire | Kanal D | Dizi |  |  |  |
| 2013 | Kaçak | Neriman | atv | Dizi |  |  |  |
| 2014 | Kardeş Payı |  | Star TV | Dizi |  |  |  |
| 2014 | Saklı Kalan |  | Show TV | Dizi |  |  |  |
| 2014 | Kaçak Gelinler |  | Star TV ve TV8 | Dizi |  |  |  |
| 2014 | Diğer Yarım |  | atv | Dizi |  |  |  |
| 2015 | Hesapta Aşk |  | Netflix | Film |  |  |  |
| 2015 | Racon: Ailem İçin |  | atv | Dizi |  |  |  |
| 2016 | Melek ile Serhat | Mahinur | Star TV | Dizi |  |  |  |
| 2016 | Görümce | Şermin Yenge | - | Film |  |  |  |
| 2017 | Çoban Yıldızı | Beyaz | - | Dizi |  |  |  |
| 2017 | Hayati ve Diğerleri | Bedriye | - | Dizi |  |  |  |
| 2018 | 4N1K 2 |  | - | Film |  |  |  |
| 2018 | Dünya Hali | Halime | - | Film |  |  |  |
| 2019 | Aykut Enişte | Saniye | - | Film |  |  |  |
| 2019-2021 | Sefirin Kızı | Refika Işıklı | Star TV | Dizi |  |  |  |
| 2021-2022 | Yargı | Makbule Kaya | Kanal D | Dizi |  |  |  |
| 2022 | Yolun Açık Olsun | Ayşe | Netflix | Film |  |  |  |
| 2022-günümüz | Kızılcık Şerbeti | Sevilay | Show TV | Dizi |  |  |  |
Kaynak: