Batı Hunan Muharebesi

Batı Hunan Savaşı, İkinci Çin-Japon Savaşı'nın son aylarında, 6 Nisan ile 7 Haziran 1945 arasında meydana gelen, Batı Hunan'ın Japon işgali ve ardından Müttefiklerin karşı saldırısıydı. Japonların bu muharebedeki stratejik hedefleri, Çin hava alanlarını ele geçirmek ve Batı Hunan'daki demiryollarını güvence altına almak ve tükenmiş kara kuvvetlerinin ihtiyaç duyduğu kesin bir zafere ulaşmaktı.
Bu muharebede başarılı olsaydı, Japonya'nın Sichuan'a ve sonunda Çin'in savaş zamanı başkenti Chongqing'e saldırmasına da olanak tanıyacaktı. Japonya başlangıçta ilerleme kaydedebilmiş olsa da, Amerikalıların hava desteğiyle Çin kuvvetleri gidişatı tersine çevirmeyi başardı ve Japonları bozguna uğratarak önemli miktarda kaybedilen toprağı geri aldı.
Bu, son büyük Japon saldırısıydı ve savaş sırasında 100.000'den fazla askerin katıldığı 22 büyük savaşın sonuncusuydu. Eşzamanlı olarak Çinliler, Henan ve Hubei'deki bir Japon saldırısını püskürtmeyi başardılar ve Guangxi'deki Japon kuvvetlerine başarılı bir saldırı başlattılar; Güney Çin'de tam ölçekli bir karşı saldırı başlatmaya hazırlanırken bile savaşın gidişatını keskin bir şekilde Çin'in lehine çevirdiler.
Japon kuvvetleri çok az direnişle Hunan'ın dış mahallelerini ele geçirdi. Ancak Çin kuvvetlerinin Japon saldırısına iyi hazırlandığının farkında değillerdi. Dağlık arazi, alçak bölgelerden yaklaşan Japon kuvvetlerine yönelik pusu ve havan bombardımanı için idealdi. Bu savaşta Çinlilerin hava üstünlüğü de vardı. Bazı yenilgilerden sonra Japonya geri çekilmeye karar verdi. Ancak Çin kuvvetleri Japonları takip etti ve ağır kayıplar verdirdi. Yerel Çin gerilla güçleri daha sonra Japon mevzilerine saldırdı. Japonya bir zamanlar işgal ettiği toprakların büyük bir kısmını kaybetti.
Japonlar doğuya doğru ilerlerken, kuzey ve güneydeki iki küçük kuvvet genellikle ana sütuna paralel hareket etti. Çin Savaş Komutanlığının danışma ve irtibat sistemi derhal devreye alındı. Japon genel ilerlemesinin başlamasının ertesi günü, 14 Nisan'daki bir toplantıda Generaller Ho ve McClure, düşman saldırısına karşı koymaya yönelik temel plan üzerinde anlaştılar. Çin orduları, düşmanın kanatlardan ve arkadan ilerleyişine saldırmaya hazırlanmak için kuzeyde ve güneyde yoğunlaşacaktı. Chihchiang çevresindeki Çin merkezi, Burma harekâtının iki kıdemli tümeninden oluşan Yeni 6. Ordu'nun bölgeye taşınmasıyla güçlendirilecek.
Nisan ayı sonlarında Yeni 6. Ordu Chihchiang'da yoğunlaşmaya başladı. Burma'dan konuşlandırılmaları, ABD On Dördüncü Hava Kuvvetleri'nin kıt yakıtını başka yöne çekmesine rağmen, Amerikalı havacılar, saldıran Japonlara karşı tekrar tekrar görevlerde uçmaya devam etti. Bu arada, diğer Çin orduları güneyde 94'üncü ve kuzeyde 100'üncü ve 18'inci olmak üzere mevzilendi. Bu arada, elli millik bir cephede Çin merkezini savunan 74. Ordu, güçlü bir direniş göstererek Japonların ilerleyişini yavaşlatıyordu 3 Mayıs'ta bir Çin-Amerikan personel konferansı, Chihchiang'ın yetmiş mil güneydoğusundaki Wu-yang yakınlarındaki bir Japon müfrezesine karşı saldırı yapılmasına karar verdi. 94. Ordu'nun 5. Tümeninin 5 ve 6 Mayıs'taki müteakip angajmanı tamamen başarılı oldu. Sonraki birkaç gün içinde, yine 94. Ordu'nun 5. ve 121. Tümenleri, Japonları defalarca geride bıraktı ve onları kuzeye doğru sürükledi. Çin'in 18. ve 100. Orduları Japonya'nın arkasına geçti. 94. Ordu'nun güneyden tehdit oluşturmasıyla Japonlar genel bir geri çekilmeye zorlandı ve 7 Haziran'da başlangıç pozisyonlarına geri döndüler.
Savaştan sonra Japonlar ilk olarak yalnızca 11.000 kayıp verdiklerini duyurdu. Daha sonra rakamları hastalıklardan kaynaklanan 15.000 kayıp daha içerecek şekilde revize ettiler. Sonunda 27.000 kayıp rakamını kabul ettiler. Öte yandan Çinliler, Japonlara 12.498'i çatışmada ölüm olmak üzere 36.358 kayıp verdiklerini iddia etti. Çinliler, 823'ü subay olmak üzere 7.817 çatışmada ölüm ile 20.660 kayıp verdi.