François Jean Dominique Arago
Yaşamı

Arago, Fransa'nın Pyrénées-Orientales bölgesindeki Perpignan yakınlarındaki y. 3.000 nüfuslu küçük bir köy olan Estagel'de doğdu. Babası burada Darphane Haznedarı olarak görev yapıyordu. Ebeveynleri François Bonaventure Arago (1754-1814) ve Marie Arago'dur (1755-1845).
Arago, dört erkek kardeşin en büyüğüydü. Jean (1788–1836) Kuzey Amerika'ya göç etti ve Meksika ordusunda general oldu. Jacques Étienne Victor (1799–1855), 1817'den 1821'e kadar Louis de Freycinet'in Uranie 'deki keşif yolculuğuna katıldı ve Fransa'ya döndüğünde kendini gazeteciliğe ve tiyatroya adadı. Dördüncü kardeş Étienne Vincent'ın (1802–1892), Honoré de Balzac ile Birague'nin Varisi 'nde işbirliği yaptığı ve 1822'den 1847'ye kadar çoğunlukla işbirliği içinde çok sayıda hafif dramatik piyes yazdığı söylenir.
Askerliğe ilgi duyan François Arago, Perpignan belediye kolejine gönderildi ve burada École Polytechnique'in giriş sınavına hazırlık olarak matematik çalışmaya başladı. İki buçuk yıl içinde sınav için öngörülen tüm konularda ve çok daha fazlasında uzmanlaştı ve Toulouse'daki sınava girdiğinde, Joseph-Louis Lagrange'ın çalışmaları hakkındaki bilgisiyle sınav görevlisini hayrete düşürdü.
1803'ün sonlarına doğru Arago, Paris'teki École Polytechnique'e girdi, ancak görünüşe göre oradaki profesörlerin bilgi aktarma veya disiplin sağlama konusunda yetersiz olduklarını gördü. Topçu hizmeti onun tutkusuydu ve 1804'te Siméon Poisson'un tavsiyesi ve önerisiyle Paris Gözlemevi sekreterliğine atandı. Artık Pierre-Simon Laplace ile tanışıyordu ve onun etkisiyle Jean-Baptiste Biot ile birlikte J. B. J. Delambre tarafından başlatılan ve P. F. A. Méchain'in 1804'teki ölümünden sonra kesintiye uğrayan meridyen yayı ölçümlerini tamamlamakla görevlendirildi (Delambre ve Méchain'in meridyen yayı). Arago ve Biot 1806'da Paris'ten ayrıldı ve İspanya dağlarında operasyonlara başladılar. Biot, araştırmayı yürütecekleri en güney noktası olan Formentera'nın enlemini belirledikten sonra Paris'e döndü. Arago, 1809 yılına kadar çalışmalarını sürdürdü. Amacı, bir metrenin tam uzunluğunu belirlemek için meridyen yayını ölçmekti.
Biot'un ayrılmasından sonra, Fransızların İspanya'ya girmesiyle ortaya çıkan siyasi çalkantı Balear Adaları'na kadar uzandı ve halk, Arago'nun hareketlerini ve Galatzó Dağı'nın (Katalanca: Mola de l'Escolop) tepesinde ateş yakmasını, işgalci ordu için casusluk faaliyeti olabileceğinden şüphelendi. Tepkileri öyle büyük oldu ki, Haziran 1808'de Bellver kalesinde hapsedilmek üzere teslim  olmak zorunda kaldı. 28 Temmuz'da bir balıkçı teknesiyle adadan kaçtı ve maceralı bir yolculuğun ardından 3 Ağustos'ta Cezayir'e ulaştı. Oradan Marsilya'ya giden bir gemiye binerek geçiş sağladı ancak 16 Ağustos'ta gemi Marsilya'ya yaklaşırken bir İspanyol korsanının eline geçti. Mürettebatın geri kalanıyla birlikte Arago, Roses'a götürüldü ve ta ki kasaba Fransızların eline geçene kadar önce bir yel değirmenine, ardından da bir kaleye hapsedildi, sonra da mahkûmlar Palamos'a transfer edildi.
Üç aylık hapis cezasından sonra, Arago ve diğerleri Cezayir dayısının talebiyle serbest bırakıldılar ve 28 Kasım'da tekrar Marsilya'ya yelken açtılar, ancak limanlarının görüş alanına girdiklerinde kuzeyden esen bir rüzgar tarafından Afrika kıyısındaki Bougie'ye geri sürüklendiler. Buradan deniz yoluyla Cezayir'e ulaşım üç aylık yorucu gecikmeye neden olacaktı. Bu nedenle Arago, müslüman bir hocanın rehberliğinde karadan yola çıktı ve Noel Günü'nde oraya ulaştı. Cezayir'de altı ay geçirdikten sonra, 21 Haziran 1809'da bir kez daha Marsilya'ya yelken açtı ve zorlukları bitmeden önce lazaretto'da monoton ve misafirperver olmayan bir karantinaya girmek zorunda kaldı. Lazaretto'dayken aldığı ilk mektup Alexander von Humboldt'tandı ve bu, Arago'nun sözleriyle, "tek bir bulutun bile rahatsız etmediği kırk yıldan fazla süren" bir bağlantı kaynağıydı."
Kendisi bir ateistti.