stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Isuzu MU

2002 ve 2013 yılları arasında "Isuzu MU-7" olarak satılan otomobil ve halefi "Isuzu MU-X" için Isuzu D-Max sayfasına bakınız.
| Isuzu MU |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici: Isuzu
Üretim: 1989-2004
Halefi: Opel/Vauxhall için: Opel Antara (Avrupa) Vauxhall Antara (Birleşik Krallık)  Isuzu için: Isuzu Ascender (Kuzey Amerika) Isuzu MU-7 (Güneydoğu Asya)  Honda Passport için: Honda Pilot
Gövde ve Şasi
Sınıf: Orta sınıf SUV
Gövde tipi: 3 kapılı wagon 5 kapılı wagon
Düzen: Önden motor, arkadan itişli / dört tekerlekten çekişli
Isuzu MU, Japonya merkezli üretici Isuzu tarafından üretilen orta büyüklükte bir SUV. GM ortaklığı sayesinde, farklı ülkelerde farklı motor ve modellerle satışa çıktı. Üç kapılı MU 1989 yılında tanıtıldı, ardından 1990'da Isuzu MU Wizard adı verilen beş kapılı bir sürüm piyasa sürüldü ve her ikisi de 1998'de ikinci nesil ile değiştirilmek üzere üretimi durduruldu. Bu sefer, beş kapılı versiyon, "MU" ön eki çıkartılarak Isuzu Wizard ismiyle piyasaya sürüldü. "MU", "Mysterious Utility" kelimelerinin kısaltmasıdır. Isuzu, MU ve diğer ülkelerde satılan türevlerinde çeşitli varyasyonlar üretti. Birinci jenerasyonunun üretimine 1998'de, ikinci jenerasyonunun üretimine 2004 yılında üretimine son verildi.
Kısa dingil mesafesine sahip (üç kapılı) versiyonu, Japonya'da Isuzu MU ve Honda Jazz adıyla, Isuzu Amigo ve daha sonra Isuzu Rodeo Sport isimleri Amerika Birleşik Devletleri'nde kullanıldı. Avrupa kıtasında, üç kapılı Opel Frontera Sport, Birleşik Krallık'ta Vauxhall Frontera Sport ve Avustralasya'da Holden Frontera Sport isimleri kullanıldı.
Uzun dingil mesafesine sahip (beş kapılı) versiyonu, Japonya'da Isuzu Wizard, Kuzey Amerika'da Isuzu Rodeo ve Honda Passport adıyla piyasaya sürüldü. Opel, Vauxhall ve Holden, ayrıca beş kapının yeniden yapılanmış versiyonlarını Opel Frontera, Vauxhall Frontera ve Holden Frontera adıyla sattılar. Ayrıca Mısır'da Chevrolet Frontera, Tayland'da Isuzu Cameo ve Isuzu Vega, Güney Amerika'da Isuzu Frontier ve Ekvador, Kolombiya ve Bolivya'da Chevrolet Rodeo olarak satıldı.
Farklı adlarla satılmış Isuzu MU modelleri
Isuzu Rodeo
Isuzu MU Wizard
Opel Frontera
Dekan

Dekan isimli kimyasal için dekan (alkan) sayfasına bakınız.
Dekan, bir üniversiteye bağlı olarak eğitim ve öğretim faaliyetlerinde bulunan herhangi bir fakültenin yönetiminden sorumlu olan en üst düzey kişiye denir.
Türkiye'de dekan

Türk yükseköğretim sisteminde dekan fakültenin ve birimlerinin temsilcisidir. Rektörün önereceği üniversite içinden veya dışından üç profesör arasından Yükseköğretim Kurulunca 3 yıl için atanır. Süresi biten dekan tekrar atanabilir.
Dekanın görev, yetki ve sorumlulukları:
Fakülte kurullarına başkanlık etmek, fakülte kurullarının kararlarını uygulamak ve fakülte birimleri arasında düzenli çalışmayı sağlamak,
Her öğretim yılı sonunda ve istendiğinde fakültenin genel durumu ve işleyişi hakkında rektöre rapor vermek,
Fakültenin ödenek ve kadro ihtiyaçlarını gerekçesi ile birlikte rektörlüğe bildirmek, fakülte bütçesi ile ilgili öneriyi fakülte yönetim kurulunun da görüşünü aldıktan sonra rektörlüğe sunmak,
Fakültenin birimleri ve her düzeydeki personeli üzerinde genel gözetim ve denetim görevini yapmak,
Yükseköğretim Kanunu ile kendisine verilen diğer görevleri yapmaktır.
Dekan, fakültenin ve bağlı birimlerinin öğretim kapasitesinin rasyonel bir şekilde kullanılmasında ve geliştirilmesinde gerektiği zaman güvenlik önlemlerinin alınmasında, öğrencilere gerekli sosyal hizmetlerin sağlanmasında, eğitim - öğretim, bilimsel araştırma ve yayını faaliyetlerinin düzenli bir şekilde yürütülmesinde, bütün faaliyetlerin gözetim ve denetiminin yapılmasında, takip ve kontrol edilmesinde ve sonuçlarının alınmasında rektöre karşı birinci derecede sorumludur.
Münevver Karabulut cinayeti

| Münevver Karabulut |
| --- | --- |

Doğum: 7 Mart 1991(1991-03-07) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 3 Mart 2009 (17 yaşında) Bahçeşehir, Başakşehir, İstanbul, Türkiye
Milliyet: Türk
Vatandaşlık: Türkiye Cumhuriyeti
Eğitim: Bingül Erdem Lisesi
Tanınma nedeni: Cinayet
Memleket: Bolu
Ebeveyn(ler): Süreyya Karabulut Nagihan Karabulut

17 yaşındaki lise öğrencisi Münevver Karabulut, 3 Mart 2009 tarihinde Cem Garipoğlu tarafından öldürüldü. Cinayet duyulduktan sonra Türkiye kamuoyunda dikkat çekmiş ve büyük tepki oluşmuştur. Katil zanlısı Cem Garipoğlu cinayetten 197 gün sonra teslim olmuştur. Yargılama süreci 18 Kasım 2011 tarihinde mahkûmiyet kararının verilmesiyle sona ermiştir. Garipoğlu, 10 Ekim 2014 tarihinde Silivri'de cezasını çektiği 5 No'lu L Tipi Kapalı Cezaevi'nde bir ip ve poşet kullanarak intihar etmiştir.
Yaşamı

Münevver Karabulut, İstanbul'da 7 Mart 1991 tarihinde, aslen Bolu, Mengenli bir ailenin ilk çocuğu olarak doğdu. Babası Süreyya Karabulut aşçı, annesi Nagihan Karabulut ev hanımıydı. Beşiktaş'taki Bingül Erdem Anadolu Lisesi'nde son sınıf öğrencisi olan Karabulut, aynı zamanda üniversite hazırlık dershanesine de gidiyordu. Cinayetten yaklaşık 1 yıl kadar önce Cem Garipoğlu ile tanıştı ve arkadaşlıkları başladı.
Cinayet ve katil zanlısı

29 Ekim 1991 doğumlu katil zanlısı Cem Garipoğlu 3 Mart 2009 tarihinde cinayeti işlemiş, cinayetten 197 gün sonra 17 Eylül 2009 tarihinde İstanbul'da teslim olmuştur. Yargılama sonucunda 24 yıl hapis cezasına çarptırılmıştır. 10 Ekim 2014 tarihinde cezasını çektiği Silivri Cezaevi'nde kendini boğarak intihar etmiştir.
3 Mart 2009 akşamı Münevver Karabulut'un cesedi çöp toplayıcı bir kişi tarafından çöp konteynerinde parçalanmış hâlde bulundu. Yapılan adli tıp incelemesi sonucunda başı gövdesinden ayrılmadan önce bıçak darbeleriyle yaralandığı, daha sonra öldüğü tespit edildi.
Cinayet ve katil zanlısı > Otopsi raporu ve ayin iddiaları

Yapılan adli tıp araştırmalarına göre Karabulut'un vücudunda 13'ü kafasında olmak üzere 29 kesik bulunduğu, başı gövdesinden sağken ayrıldığı, vücut ve giysilerinde başka bir erkeğin spermlerinin bulunduğu tespit edildi. DNA testlerine göre spermlerin adli tıpta başka bir otopsi yapılan naaştan bulaştığı tespit edildi.
Münevver Karabulut'un boynunun altında V şeklinde 2 kesik bulunması, diğer kesiklerin analizi, sırtında toprak bulunması; uzman görüşlerine göre sadist bir ayinde işkence edilerek öldürüldüğü öne sürüldü. Davanın avukatlarından Rezan Epözdemir, Fatih Altaylı ile yaptığı programda cinayetin bir Yahudi ayini olduğunu iddia ettiği Mayasız Ayini belirtilerini taşıdığını ve bunun mahkeme kayıtlarına da geçtiğini söyledi. İddiaya göre bu ayinde aile içinde 18 yaşına gelen erkek, rüştünü ispatlaması için genç bakire bir kızı öldürüp rüştünü ispatlar.
Cem Garipoğlu, cinayeti işledikten sonra cesedi, dedesiyle babaannesinin Etiler'de oturduğu sitenin yakınındaki çöp konteynerine atmıştı. Avukat Rezan Epözdemir'e göre, Cem Garipoğlu'nun cesedi babaannesinin evinin önüne bırakması rüştünü ispatlaması yönünden ayinin belirtilerinden biri olduğunu iddia etti.
Cinayet ve katil zanlısı > Soruşturma süreci ve delillerin karartılması

Cinayetin bir numaralı katil zanlısı Cem Garipoğlu'nun olay sonrasındaki firari durumu ve yaklaşık altı ay boyunca yakalanamaması kamuoyu tarafından da yakından takip edildi. Katil zanlısının yakalanması için İstanbul'da birçok yerde protesto gösterileri düzenlendi. İstanbul Emniyet Müdürlüğü'nde katil zanlısının yakalanması için özel bir ekip kuruldu. Türkiye dışında da Interpol tarafından kırmızı bültenle arandı. Dönemin içişleri bakanı Beşir Atalay katil zanlısının yakalanması için İstanbul Polisi'ne talimat verdi. "Kızlarına sahip çıksalarmış" açıklamasını yaptığı için kamuoyunda tepki gören İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah'ın ardından göreve gelen yeni emniyet müdürü Hüseyin Çapkın da katil zanlısının en yakın zamanda bulunacağına dair açıklamalar yaptı. Cinayetle ilgili soruşturma devam ederken Adli Tıp Kurumunun hazırladığı otopsi raporunun hatalı olduğu ortaya çıktı. Otopsi sırasında başka cenazelerin DNA örneklerinin karıştırıldığı anlaşıldı ve ikinci kez otopsi raporu hazırlandı. Cinayet günü villada güvenlik kameralarının kayıt yaptığı ancak sonradan silindiği tespit edildi. Villada bulunan 700 bin doların da tutanaklara geçmemesi üzerine, olay yeri incelemede bulunan 6 polise 3 yıl, kamera kayıtlarını silen 3 site güvenlikçisi için 5 yıl hapis cezası istendi.
Cinayet günü Katil zanlısının Türkiye dışına kaçtığına dair basında haberler yer alsa da İçişleri Bakanı Beşir Atalay tarafından bu bilgi yalanlandı. 12 Eylül 2009 günü Türkiye'deki bazı gazetelerin ilk sayfasında "Garipoğlu Ermenistan'da yakalandı iddiası" haberi yer aldı ancak bu haberin asılsız olduğu ortaya çıktı. Soruşturma sürecini "TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu" da izledi. Komisyona sunulan rapora göre zanlının yakalanması için polis tarafından 16 ilde 106 adrese operasyon düzenlendi. 17 Eylül 2009 tarihinde, cinayet gününden 197 gün sonra katil zanlısı Cem Garipoğlu İstanbul'da teslim oldu.
Cinayet ve katil zanlısı > Dava süreci

Kasım 2009'da tamamlanan soruşturma sonrası Cem Garipoğlu'nun, babasının yargılandığı davada yargılanmasına karar verildi ve birleştirilen iki davanın görüşülmesine 26 Şubat 2010'da başlandı. Baba Garipoğlu'nu mahkemedeki avukatlığını Metin Feyzioğlu yaptı. Münevver Karabulut'un annesi, babası ve kardeşinin şikâyetçi olarak yer aldığı davada 7 sanık yargılandı: cinayeti işlediği iddiasıyla Cem Garipoğlu ve babası Nida Garipoğlu, "suç delillerini yok etmek" iddiasıyla annesi Makbule Garipoğlu, Cem Garipoğlu'nu sakladığı iddiasıyla amcası Hayyam Garipoğlu, "suçluyu kayırmak" iddiasıyla Habib Kurt, Mehmet Karakayalı, Ahmet Batur. Olay sonrası Garipoğlu'nun babası Nida Garipoğlu cinayete yardım etmek iddiasıyla tutuklandı ancak "ikametgâhı belli bir yerde" olması gerekçesiyle tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı. Daha sonra 27 Nisan 2009 günü Cem Garipoğlu'nun anne ve babası gözaltına alındı ve baba Garipoğlu çıkarıldığı mahkemece tutuklandı. 2 gün sonra davanın ikinci duruşmasında serbest bırakıldı.
Münevver Karabulut'un annesi, babası ve kardeşi tarafından katil zanlısı Cem Garipoğlu'nun ailesi aleyhine 2 milyon TL'lik manevi tazminat davası açıldı.
16 Nisan 2011 tarihinde Karabulut ailesi, mahkeme heyeti başkanının sanık Hayyam Gariboğlu'nun 16 yıl önce yargılandığı hileli iflas davasında beraat kararı verdiği gerekçisiyle reddi hakim talebinde bulundu. Mahkeme heyeti başkanı Mevlüt Bayraktaroğlu'nun davadan çekilmesi talebi, üst mahkemece kabul edildi.
Dava sonucu

Dava sonucunda Cem Garipoğlu, "çocuğa karşı, tasarlayarak, canavarca bir hisle ve eziyet ederek öldürmek" suçundan, 24 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Türk hukukuna göre, bahsedilen suçu işleyen bir kişi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası alır ancak Garipoğlu, suçu işlediği sırada çocuk olduğundan alabileceği en ağır cezayı aldı. Annesi ve amcasına da üçer yıl hapis cezası verildi. Babası ise beraat etti. Adli tıp kurumunda yaşanan ihmal nedeniyle açılan dava kapsamında; ikisi doktor, biri otopsi teknisyeni olmak üzere üç adli tıp görevlisi yargılandı ve yargılama sonucu doktorlar beraat ederken "görevi ihmal" gerekçesiyle otopsi teknisyeni 5 ay hapis cezasına çarptırıldı.
Dava sonucu > Tazminat davası

Davanın sonuçlanmasının ardından Karabulut ailesinin Cem Garipoğlu'nun ailesine karşı açtığı maddi ve manevi tazminat davası 8 Ekim 2013 tarihinde sonuçlandı. Dava sonunda Garipoğlu ailesinin Karabulut ailesine 37.500 lira maddi, 1 milyon 250 bin lira manevi tazminat ödemesine karar verildi.
Cem Garipoğlu'nun ölümü ve cenazesi

Cezası kesinleştikten sonra Metris 1 No'lu T Tipi Kapalı Cezaevi'nden Silivri 5 No'lu Cezaevi'ne sevk edilen Garipoğlu, 10 Ekim 2014 tarihinde, tek başına kaldığı üç kişilik koğuşunda, bir ip ve poşet kullanarak intihar etti. Garipoğlu'nun cenazesi, Karacaahmet Mezarlığı'nda toprağa verildi.
17 Aralık 2022'de, Münevver Karabulut'un babası Süreyya Karabulut'un Cem Garipoğlu'nun cezaevinde intihar etmediği, kaçtığı veya kaçırıldığı iddiası ile Silivri Cumhuriyet Başsavcılığı'na yaptığı başvuru için takipsizlik kararı verildi.
3 Ekim 2024'te, Cem Garipoğlu'nun mezarı, Karabulut ailesinin talebi üzerine açıldı. Kalıntıları mezardan çıkarıldı ve kimlik tespiti için DNA analizine tabi tutulmak üzere Adli Tıp Kurumu'na gönderildi. Yapılan inceleme sonrası kalıntıların Garipoğlu'na ait olduğu açıklandı.
Medya

Cinayet, işlendiği günden bu yana sıklıkla gündeme geldi ve toplum üzerinde etkili oldu. Özellikle cinayetin işleniş şekli, Münevver Karabulut'un otopsi raporu ve öldüğü günden beri hakkında çeşitli komplo teorilerinin üretildiği Cem Garipoğlu medyada ve internet aleminde kendine sıklıkla yer buldu.
Polis muhabiri Mustafa Şekeroğlu cinayeti anlatan Salı’nın Sırrı Vahşetin Şifreleri adlı bir kitap çıkardı. Baba Süreyya Karabulut, Körebe Kelebeğim Münevverin Ardından adında bir kitap çıkardı. 2017 yapımı Çalınmış Hayatlar adlı belgeselde Münevver Karabulut'u Cansu Diktaş canlandırdı.
Salih (anlam ayrımı)

Vikisözlük'te veya  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Salih (Osmanlıca: صالح‎ o da Arapça: صَالِح‎ dan gelmekte) kelimesi şu anlamlara gelebilir:
Meryem'in İlk Yedi Adımı (Kariye Camii)

Ortada Meryem'in tapınağa takdimi, sol yukarıda Zekeriya'nın değnekler önüne dua etmesi, sağ aşağıda Meryem'in Bir Melek Tarafından Beslenmesi, sol aşağıda Meryem'in İlk Yedi Adımı, sahnesi görülüyor.
Meryem'in İlk Yedi Adımı, günümüzde Kariye Camii olarak kullanılan Azize Kurtarıcı Hora Manastır kilisesinde iç narteksin ikinci ve üçüncü kısımlarını ayıran kemerin doğu bölümünde yer alan ve Meryem'in altı aylıkken attığı ilk yedi adımı gösteren mozaik sahne.
Mozaikte Çocuk Meryem, annesi Hanne'ye doğru ilk adımlarını atarken tasvir edilmiştir. Hanne, elleri Meryem'e doğru açık, bir seki üzerinde oturur durumdadır. Çocuk Meryem'in arkasında özel bakıcısı vardır. Tasvirin üst kısmında "Yedi Adım Atan" yazısı bulunur.
Bu sahne, Meryem'in çocukluğuna dair apokrif (kutsal metinler dışında kalan) anlatılardan esinlenmiştir. Anlatıya göre, Meryem altı aylık olduğunda annesi Hanne, onun ayakta durup duramayacağını merak ederek yere bırakır. Meryem, annesine doğru yedi adım atar ve kucağına atlar. Bu olay üzerine Hanne, Meryem'i tapınağa götürene kadar yere bastırmayacağına dair söz verir.
Sosyalizm

Sosyalizm, sosyal ve ekonomik olarak toplumsal refahın, katılımcı bir demokrasiyle gerçekleşeceğini ve üretim araçlarının sahibinin topluma ait olduğunu savunan, işçi sınıfının yönetime katılmalarına ağırlık veren, özel üretim yerine kamu bazlı üretimi destekleyen, telkin ve propagandalarını eğitim, tarım ve vergi reformları üzerinde yoğunlaştıran ekonomik ve siyasi bir teoridir. Siyasi yelpazede ve dünyanın çoğu ülkesinde sosyalizm, standart sol ideoloji olarak kabul edilir. Sosyalizm türleri, kaynak tahsisinde piyasaların ve planlamanın rolüne ve kuruluşlardaki yönetim yapısına göre değişir.
Sosyalist sistemler, piyasa dışı ve piyasa biçimleri olarak ikiye ayrılır. Piyasa dışı sosyalist sistem, sosyalistlerin geleneksel olarak sermaye birikimi ve kâr sistemiyle ilişkilendirdiği verimsizlikleri, irrasyonellikleri, öngörülemezliği ve krizleri ortadan kaldırmayı amaçlar. Piyasa sosyalizmi ise parasal fiyatların, faktör piyasalarının ve bazen de kâr güdüsünün kullanımını muhafaza eder. Sosyalist partiler ve fikirler, çeşitli ülkelerde ulusal hükûmetleri yöneten, değişen derecelerde güç ve etkiye sahip siyasi bir güç olmaya devam etmektedir.
Sosyalist siyasi hareket, 18. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar süren devrimci hareketlerden ve sosyalistlerin kapitalizmle ilişkilendirdikleri toplumsal sorunlara yönelik endişelerinden kaynaklanan siyasi felsefeleri içerir. 19. yüzyılın sonlarında, Karl Marx ve işbirlikçisi Friedrich Engels'in çalışmalarından sonra sosyalizm, kapitalizm karşıtlığı ve üretim araçlarının bir tür toplumsal mülkiyetine dayanan post-kapitalist bir sistemin savunulması anlamına gelmeye başladı. 1920'lerin başlarında komünizm ve sosyal demokrasi, uluslararası sosyalist hareket içindeki iki baskın siyasi eğilim haline geldi ve sosyalizmin kendisi 20. yüzyılın en etkili seküler hareketi oldu. Birçok sosyalist, feminizm, çevrecilik ve ilerlemecilik gibi diğer toplumsal hareketlerin davalarını da benimsedi.
Sovyetler Birliği'nin dünyanın ilk nominal sosyalist devleti olarak ortaya çıkması, sosyalizmin Sovyet ekonomik modeliyle yaygın bir şekilde ilişkilendirilmesine yol açarken, akademisyenler bazı Batı Avrupa ülkelerinin sosyalist partiler tarafından yönetildiğini veya bazen "demokratik sosyalizm" olarak adlandırılan karma ekonomilere sahip olduğunu belirttiler. 1989 devrimlerinin ardından, gelişmiş kapitalist dünyada sosyal demokrat uzlaşının yerini neoliberal uzlaşının almasıyla bu ülkelerin birçoğu sosyalizmden uzaklaşırken, birçok eski sosyalist siyasetçi ve siyasi parti, "Üçüncü Yol" siyasetini benimsedi; eşitlik ve refaha bağlı kalırken, kamu mülkiyeti ve sınıf temelli siyaseti terk etti. 2010'larda sosyalizm, en belirgin olarak demokratik sosyalizm biçiminde olmak üzere yeniden popülerlik kazandı.
Etimoloji

Andrew Vincent'a göre, "'sosyalizm' kelimesinin kökeni Latince'de birleştirmek ya da paylaşmak anlamına gelen sociare kelimesine dayanmaktadır. Roma ve ardından Orta Çağ hukukundaki ilgili, daha teknik terim societas idi. Bu son kelime, arkadaşlık ve dostluk anlamına gelebildiği gibi, özgür insanlar arasında rızaya dayalı bir sözleşmenin daha hukuksal bir fikri anlamına da gelmekteydi.
Sosyalizm teriminin ilk kullanımı Pierre Leroux'ya aittir ve Leroux, bu terimi ilk kez 1832 yılında Paris'te yayımlanan Le Globe dergisinde kullandığını iddia etmektedir. Leroux, daha sonra ütopik sosyalizm olarak adlandırılacak olan sosyalizmin kurucularından Henri de Saint-Simon'un takipçisiydi. Sosyalizm, bireyin ahlaki değerini vurgularken insanların birbirlerinden soyutlanmış gibi davrandıklarını ya da davranmaları gerektiğini vurgulayan liberal bireycilik doktrini ile tezat oluşturuyordu. İlk ütopyacı sosyalistler, bu bireycilik doktrinini, Sanayi Devrimi sırasında yoksulluk, baskı ve büyük servet eşitsizliği gibi toplumsal kaygıları ele almakta başarısız olduğu için kınadılar. Toplumu rekabete dayandırarak, topluluk yaşamına zarar verdiklerini düşünüyorlardı. Sosyalizmi, kaynakların ortak mülkiyetine dayanan liberal bireyciliğe bir alternatif olarak sundular. Saint-Simon, ekonomik planlama, bilimsel yönetim ve bilimsel anlayışın toplumun örgütlenmesine uygulanmasını önerdi. Buna karşılık Robert Owen, üretim ve mülkiyetin kooperatifler aracılığıyla örgütlenmesini önerdi. Sosyalizm ayrıca Fransa'da Marie Roch Louis Reybaud'ya atfedilirken, İngiltere'de kooperatif hareketinin babalarından biri olan Owen'a atfedilir.
Sosyalizmin tanımı ve kullanımı 1860'larda yerleşti ve komünizm bu dönemde kullanımdan düşerken eş anlamlı olarak kullanılan çağrışımcı, kooperatifçi, mutualist ve kolektivist kavramlarının yerini aldı. Komünizm ve sosyalizm arasındaki ilk ayrım, ikincisinin sadece üretimi toplumsallaştırmayı amaçlarken, birincisinin hem üretimi hem de tüketimi toplumsallaştırmayı amaçlamasıydı. 1888'e gelindiğinde Marksistler, komünizm yerine sosyalizmi kullanmaya başladılar çünkü komünizm, sosyalizmle eş anlamlı eski moda bir kavram olarak görülmeye başlandı. Sosyalizmin Vladimir Lenin tarafından kapitalizm ile komünizm arasındaki bir aşamayı ifade etmek üzere benimsenmesi, Bolşevik Devrimi sonrasına kadar gerçekleşmedi. Lenin bu kavramı, Rusya'nın üretici güçlerinin komünizm için yeterince gelişmediği yönündeki Marksist eleştirilere karşı Bolşevik programını savunmak için kullandı. Komünizm ve sosyalizm arasındaki ayrım, 1918'de Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin adını Sovyetler Birliği Komünist Partisi olarak değiştirmesinin ardından belirginleşti ve komünist partiler kendilerini sosyalizme adanmış sosyalistler olarak tanımlamaya devam etseler de komünizmi özellikle Bolşevizm, Leninizm ve daha sonra Marksizm-Leninizm politika ve teorilerini destekleyen sosyalistler olarak yorumladılar.
Tarihi

Sosyalizmin tarihinin kökenleri, Aydınlanma Çağı ve 1789 Fransız Devrimi'ne ve bu devrimin getirdiği değişikliklere dayanmakla birlikte, daha önceki hareket ve fikirlerde de emsalleri vardır. Karl Marx ve Friedrich Engels tarafından yazılan Komünist Manifesto, 1848 Devrimleri Avrupa'yı kasıp kavurmadan hemen önce 1847-48'de yazıldı ve bilimsel sosyalizm olarak adlandırdıkları şeyi ifade etti. Avrupa'da 19. yüzyılın son üçte birinde, esas olarak Marksizm'den beslenen Demokratik sosyalizme adanmış partiler ortaya çıktı. Avustralya İşçi Partisi, 1899'da Queensland Kolonisi'nde bir haftalığına hükûmet kurarak seçilmiş ilk sosyalist parti oldu.
Yirminci yüzyılın ilk yarısında, Sovyetler Birliği ve Üçüncü Enternasyonal'in dünya çapındaki komünist partileri, Sovyet ekonomik kalkınma modeli ve tüm üretim araçlarına sahip bir devlet tarafından yönetilen merkezi planlı ekonomilerin yaratılması açısından sosyalizmi temsil etmeye başladılar. 1949'da Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla sosyalizm hayata geçirildi. Çin'de toprağın yeniden dağıtımı ve Sağcı Karşıtı Hareket yaşandı ve bunu felaketle sonuçlanan Büyük İleri Atılım izledi. Birleşik Krallık'ta Herbert Morrison "sosyalizm, İşçi Partisi hükûmetinin yaptığı şeydir" derken, Aneurin Bevan ise sosyalizmin bir ekonomik plan ve işçi demokrasisi ile "ekonomik faaliyetlerin ana akımlarının kamu yönetimi altına alınmasını" gerektirdiğini savundu. Bazıları kapitalizmin ortadan kaldırıldığını savundu. Sosyalist hükûmetler, kısmi kamulaştırmalar ve sosyal refah ile karma ekonomiyi kurdu.
1968 yılına gelindiğinde, Vietnam Savaşı'nın uzaması, Sovyetler Birliği'ne ve sosyal demokrasiye eleştirel yaklaşan sosyalistler olan Yeni Sol'un ortaya çıkmasına neden oldu. Anarko-sendikalistler ve Yeni Sol'un bazı unsurları ve diğerleri, kooperatifler veya işçi konseyleri şeklinde merkezi olmayan kolektif mülkiyeti desteklediler. 1989'da Sovyetler Birliği'nde komünizm sona erdi, 1989 Devrimleri Doğu Avrupa'ya damgasını vurdu ve 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla sonuçlandı. Sosyalistler, çevrecilik, feminizm ve ilerlemecilik gibi diğer toplumsal hareketlerin davalarını da benimsediler.
1990 yılında São Paulo Forumu, Latin Amerika'daki sol sosyalist partileri birbirine bağlayan Brezilya İşçi Partisi tarafından başlatıldı. Forum üyeleri, 21. yüzyılın başlarında kıtada sol hükûmetlerin pembe dalgasıyla ilişkilendirildi. Ülkeleri yöneten üye partiler arasında Arjantin'de Zafer Cephesi, Ekvador'da PAIS İttifakı, El Salvador'da Farabundo Martí Ulusal Kurtuluş Cephesi, Peru'da Peru Wins ve lideri Hugo Chavez'in "21. Yüzyılın Sosyalizmi" olarak adlandırdığı şeyi başlattığı Venezuela Birleşik Sosyalist Partisi vardı.