stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2004-05 Euroleague
Normal Sezon > Grup C

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Takım | Oynanan Maç Sayısı | Galibiyet | Mağlubiyet | Attığı Sayı | Yediği Sayı | Averaj |
| 1. |  CSKA Moskova | 14 | 14 | 0 | 1191 | 1074 | +117 |
| 2. |  Panathinaikos | 14 | 8 | 6 | 1126 | 1061 | +65 |
| 3. |  Benetton Treviso | 14 | 8 | 6 | 1039 | 986 | +53 |
| 4. |  Ülker | 14 | 7 | 7 | 1030 | 987 | +43 |
| 5. |  Tau Cerámica | 14 | 6 | 8 | 1149 | 1146 | +3 |
| 6. |  Unicaja Málaga | 14 | 6 | 8 | 1030 | 1024 | +6 |
| 7. |  Opel Skyliners | 14 | 4 | 10 | 996 | 1137 | -141 |
| 8. |  Pau-Orthez | 14 | 3 | 11 | 1070 | 1216 | -146 |
Son 16

Son 16 turunda dörtlerli dört grup oluşturuldu. İlk iki sırada yer alan takımlar Çeyrek Final'e yükselir.
Çeyrek Final

| Takım #1 | Skor | Takım #2 | 1>  maç | 2>  maç | 3>  maç* |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Maccabi Elite  | 2 - 0 |  Scavolini Pesaro | 88 - 60 | 103 - 100 |  |
| CSKA Moskova   | 2 - 0 |  Ülker | 88 - 74 | 82' - 64 |  |
| Panathinaikos  | 2 - 1 |  Efes Pilsen | 102 - 96 | 63 - 75 | 84 - 76 |
| Benetton Treviso  | 0 - 2 |  Tau Cerámica | 59 - 98 | 64 - 66 |  |
* gerekli olması halinde oynanacaktır
Dörtlü Final > Yarı Final

6 Mayıs, Olimpiisky Arena, Moskova
| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Maccabi Elite  | 91-82 |  Panathinaikos  |
| CSKA Moskova  | 78-85 |  Tau Cerámica |
Dörtlü Final > Üçüncülük Maçı

8 Mayıs, Olimpiisky Arena, Moskova
| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Panathinaikos  | 94-91 |  CSKA Moscow |
Dörtlü Final > Final

8 Mayıs, Olimpiisky Arena, Moskova
| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Tau Cerámica  | 78-90 |  Maccabi Elite |
İstatistikler > Verimlilik puanı

| Sıra | İsim | Takım | Maç sayısı | Verimlilik puanı | Ortalama |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  Anthony Parker |  Maccabi Elite | 24 | 597 | 24.88 |
| 2. |  Tanoka Beard |  Žalgiris | 20 | 439 | 21.95 |
| 3. |  Chris Williams |  Frankfurt Skyliners | 14 | 301 | 21.50 |
İstatistikler > Sayı Krallığı

| Sıra | İsim | Takım | Maç sayısı | Sayı | Ortalama |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  Charles Smith |  Scavolini Pesaro | 20 | 413 | 20.65 |
| 2. |  Chris Williams |  Frankfurt Skyliners | 14 | 265 | 18.93 |
| 3. |  Tanoka Beard |  Žalgiris | 20 | 360 | 18.00 |
İstatistikler > Ribaund

| Sıra | İsim | Takım | Maç sayısı | Ribaund | Ortalama |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  Tanoka Beard |  Žalgiris | 20 | 212 | 10.60 |
| 2. |  Rubén Garcés |  Adecco Estudiantes | 14 | 121 | 8.64 |
| 3. |  Hüseyin Beşok |  ASVEL | 14 | 112 | 8.00 |
İstatistikler > Asist

| Sıra | İsim | Takım | Maç sayısı | Asist | Ortalama |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  Mire Chatman |  Pau-Orthez | 14 | 87 | 6.21 |
| 2. |  Šarūnas Jasikevičius |  Maccabi Elite | 24 | 128 | 5.33 |
| 3. |  Nikolaos Zisis |  AEK | 20 | 88 | 4.40 |
İstatistikler > Diğer İstatistikler

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kategori | İsim | Takım | Maç sayısı | Ortalama |
| Maç Başına Top Çalma |  Chris Williams |  Frankfurt Skyliners | 14 | 2.79 |
| Maç Başına Bloklama |  Eurelijus Žukauskas |  Ülker | 22 | 1.82 |
| Maç Başına Top Kaybı |  Mire Chatman |  Pau-Orthez | 14 | 3.64 |
| Maç Başına Alınan Faul |  Jorge Garbajosa |  Unicaja Málaga | 13 | 6.54 |
| İki Sayı Yüzdesi |  Fran Vázquez |  Unicaja Málaga | 14 | 0.701 |
| Üç Sayı Yüzdesi |  Antonio Granger |  CSKA Moscow | 23 | 0.483 |
| Serbest Atış Yüzdesi |  Uroš Tripković |  Partizan | 14 | 0.968 |
Ödüller > Euroleague MVP

Anthony Parker ( Maccabi Elite )
Ödüller > Dörtlü Final MVP

Šarūnas Jasikevičius ( Maccabi Elite )
Ödüller > Euroleague Sezonun En İyi Beşi > Birinci Takım

Šarūnas Jasikevičius ( Maccabi Elite )
Arvydas Macijauskas ( Tau Cerámica )
Anthony Parker ( Maccabi Elite )
David Andersen ( CSKA Moscow )
Nikola Vujčić ( Maccabi Elite )
Ödüller > Euroleague Sezonun En İyi Beşi > İkinci Takım

Jaka Lakovič ( Panathinaikos )
Marcus Brown ( CSKA Moscow )
Charles Smith ( Scavolini Pesaro )
Luis Scola ( Tau Cerámica )
Tanoka Beard ( Žalgiris )
Ödüller > Euroleague Yükselen Yıldız

Erazem Lorbek ( Climamio Bologna )
Ödüller > Euroleague En İyi Defans Oyuncusu

Dimitris Diamantidis ( Panathinaikos )
Ödüller > Euroleague Sayı Kralı

Charles Smith ( Scavolini Pesaro )
Ödüller > Senenin Koçu

Pini Gershon ( Maccabi Elite )
Ödüller > En İyi Yönetilen Takım

Jose Antonio Querejeta ( Tau Cerámica )
Gey pornografisi

Gey film setinde
Gey pornografisi, izleyicide cinsel etki yaratmak amacıyla erkekler arasında yapılan seksi yansıtmadır. Lezbiyen pornografisi, gey pornosunun önemli bir uzantısı ve devamıdır. Gey pornografisi, tanım olarak eşcinsel pornosu olsa da yalnız erkek eşcinselleri kapsamaktadır.
Kesin gey materyalleri, eğer tarihöncesi değilse Antik Yunanistan'a kadar dayanmaktadır. Modern dünyada gey pornografi sanayiisi ev yapımı videolar, DVD, kablolu kanallar ve internet ortamındaki resim ve filmlere dayanmaktadr. Gey pornografisi, pornografi endüstrinin büyük çoğunluğunu oluşturur.
İzleyici

Gey pornosu izleyicileri ilk olarak gey ve biseksüel erkeklerdir. Ağustos 2005 tarihinde porno yıldızı Jenna Jameson, kadın izleyicilerinin dikkatini gey pornosuna çekecek olan Club Thrust adlı web sitesini kurdu. "Yaoi" olarak bilinen gey porno içerikli manga romanları da mevcuttur, fakat bunlar heteroseksüel kadınlar tarafından yazılır ve onlara yöneliktir. Ayrıca bazı biseksüel kadınlar ve lezbiyenler de gey pornosundan hoşlanmakta özellikle kadınsı olan gey ürünlerine ilgi duyarlar.
Önemli filmler > 1970'ler

Boys in the Sand (Wakefield Poole, 1971)
The Back Row (Jerry Douglas, 1972)
L.A. Plays Itself (Fred Halsted, 1972)
Nights in Black Leather (Richard Abel ve Peter Berlin, 1973)
Falconhead (Michael Zen, 1977)
Dune Buddies (Jack Deveau, 1978) Hand in Hand Films
The Other Side of Aspen 1-5 (Bill Clayton (1-2), John Rutherford (3-5), 1979-2001) Falcon Studios
Önemli filmler > 1980'ler

The Bigger The Better (Matt Sterling, 1984)
Gold Rush Boys (Steve Scott, 1983)
Les Minets Sauvages (Jean-Daniel Cadinot, 1984)
My Masters (Christopher Rage, 1986)
Powertool (John Travis, 1986)
Big Guns (William Higgins, 1988) Catalina Video
Carnival in Rio (Kristen Bjorn, 1989)
Önemli filmler > 1990'lar

Idol Eyes (Matt Sterling, 1990) Huge Video
More of a Man (Jerry Douglas, 1994) All Worlds Video
Flashpoint (John Rutherford, 1994) Falcon Studios
Frisky Summer 1-4 (George Duroy, 1995-2002) Bel Ami
Flesh and Blood (Jerry Douglas, 1996) All Worlds Video
Naked Highway (Wash West, 1997)
Three Brothers (Gino Colbert, 1998) Gino Pictures
Descent (Steven Scarborough, 1999) Hot House Entertainment
Skin Gang (Bruce LaBruce, 1999) Cazzo Film
Fallen Angel (Bruce Cam, 1997) Titan Media
Önemli filmler > 2000'ler

DreamBoy (Max Lincoln, 2003) Eurocreme
Michael Lucas' Dangerous Liaisons (Michael Lucas, 2005) Lucas Entertainment
Dawson's 20 Load Weekend (Paul Morris, 2004) Treasure Island Media
Wrong Side of the Tracks (Chi Chi LaRue, 2006) Rascal Video
Wet Palms Season One (Matthew Moore, 2004-06) Jet Set Productions
Tranny and Me The Series (Patrik Mizer, 2004-06) Riverside Productions
Konuyla ilgili yayınlar > Akademik çalışmalar

Bronski, Michael (2003). Pulp Friction: Uncovering the Golden Age of Gay Male Pulps. New York: St. Martin's Griffin.
Burger, John R. (1995). One-Handed Histories: The Eroto-Politics of Gay Male Video Pornography. New York: Haworth Press.
Cante, Richard C. (March 2008). Gay Men and the Forms of Contemporary US Culture. London: Ashgate Publishing. ISBN 0-7546-7230-1. Chapters 4-6.
Delany, Samuel R. (1999). Times Square Red, Times Square Blue. New York: New York University Press.
Dyer, Richard (Spring 1994). "Idol Thoughts: Orgasm and Self-Reflexivity in Gay Pornography". The Critical Quarterly 36 (1): 49–62. doi:10.1111/j.1467-8705.1994.tb01012.x.
Dyer, Richard (2002 [1992]), "Coming to Terms: Gay Pornography", written at London; New York, Only Entertainment (2nd ed.), Routledge, 121-134.
Kendall, Christopher N. (2004). Gay Male Pornography: An Issue of Sex Discrimination. Vancouver, BC: UBC Press.
John, Elton (2005). Goodbye Yellow Dick Mold - The Control of AIDS in the Gay Porn Industry. Yerrinshire: Rock Hudson Liberace Museum.
Moore, Patrik (2004). Beyond Shame: Reclaiming the Abandoned History of Radical Gay Sexuality. Boston: Beacon Press.
Morrison, Todd G. (2004). Eclectic Views on Gay Male Pornography: Pornucopia. Binghamton, NY: Harrington Park Press.
Slade, Joseph W. (2001). Pornography and Sexual Representation: A Reference Guide. Westport, Conn.: Greenwood Press.
Stevenson, Jack. (Fall 1997). "From the Bedroom to the Bijou: A Secret History of American Gay Sex Cinema". Film Quarterly 51 (1): 24–31. doi:10.1525/fq.1997.51.1.04a00040.
Thomas, Joe A. (2000), "Gay Male Video Pornography: Past, Present, and Future", written at New *York, in Ronald John Weitzer, Sex for Sale: Prostitution, Pornography, and the Sex Industry, Routledge, 49-66.
Waugh, Thomas (2004). Lust Unearthed: Vintage Gay Graphics from the Patrick DuBek Collection. Vancouver: Arsenal Pulp Press.
Waugh, Thomas (2002). Out/lines: Underground Gay Graphics from before Stonewall. Vancouver: Arsenal Pulp Press.
Waugh, Thomas (1996). Hard to Imagine: Gay Male Eroticism in Photography and Film from their Beginnings to Stonewall. New York: Columbia University Press.
Williams, Linda (2004). Porn Studies. Durham: Duke University Press.
Konuyla ilgili yayınlar > Biyografiler

Edmonson, Roger (2000). Clone: The Life and Legacy of Al Parker, Gay Superstar. Alyson Books. ISBN 1-55583-529-5.
Edmonson, Roger; Jerry Douglas (1998). Boy in the Sand: Casey Donovan, All-American Sex Star. Alyson Books. ISBN 1-55583-457-4.
Isherwood, Charles (1996). Wonder Bread & Ecstasy: The Life and Death of Joey Stefano. Alyson Books. ISBN 1-55583-383-7.
Larue, Chi Chi; John Erich (1997). Making It Big: Sex Stars, Porn Films and Me. Alyson Publications. ISBN 1-55583-392-6.
Konuyla ilgili yayınlar > Dokümanlar

Beyond Vanilla. (Claes Lilja, 2001)
Gay Sex in the 70s. (Joseph F. Lovett, 2005)
That Man: Peter Berlin. (Jim Tushinski, 2005)
Lucas Entertainment'ın Men of Israel filmini çekerken, yönetmen Michael Lucas, kast üyeleriyle çekimleri konuşmakta.
Yahudi modellerin kullanıldığı ilk yetişkin filmi Men of Israel'in çekimleri yapılırken.
Otuz Yıl Savaşı

Otuz Yıl Savaşı ya da Otuz Yıl Savaşları, çoğunlukla Kutsal Roma İmparatorluğu'nun sınırları içerisinde 1618'den 1648'e kadar sürmüştür. Avrupa tarihinin en yıkıcı savaşlarından birisi olan savaş sonucunda tahminen 4,5 ila 8 milyon arasında insan ölmüştür ve Almanya'nın bazı bölgelerinde %50'nin üzerinde nüfus düşüşü olmuştur. Seksen Yıl Savaşı, Mantova Veraset Savaşı, Fransız-İspanyol Savaşı ve Portekiz Restorasyon Savaşı da Otuz Yıl Savaşı ile bağlantılı savaşlardır.
20. yüzyıla kadar, 16. yüzyıl Reformasyonu ile başlayan Alman mezhep mücadelesinin bir parçası olarak görülüyordu. 1555 Augsburg Barışı, İmparatorluğu Lüterci ve Katolik devletlere böldü fakat sonraki 50 yıl boyunca Protestanlığın anlaşılan sınırların ötesine yayılması, İmparatorluk otoritesini istikrarsızlaştırdı. Din ve mezhep, savaşı başlatan önemli bir faktör olmasına rağmen tarihçiler bu mücadelenin Avusturya ve İspanya'da hakimiyet süren Habsburglar ile Fransa'nın Bourbon Hanedanı arasındaki Avrupa hakimiyeti rekabetin sonucunda çıktığına inanıyorlar.
Savaş, 1618'de II. Ferdinand'ın Bohemya Kralı görevinden alınması ve yerine Pfalz Elektörü V. Frederick'in geçmesiyle başladı. Bohemya İsyanı çabucak bastırılmış olsa da savaş, Hollanda Cumhuriyeti ve İspanya arasındaki Seksen Yıl Savaşları'na katılan ve burada stratejik önemi anlaşılan Pfalz'a doğru genişledi. Danimarka Kralı IV. Christian ve İsveç Kralı Gustaf Adolf gibi hırslı yabancı liderler de İmparatorluk içinde bulunan toprakları olduğu için çeşitli aralıklarla savaşa katıldılar. Dış müdahaleler, başta bir iç hanedan-veraset anlaşmazlığı olarak başlayan şeyi, Avrupa çapında ve çok daha yıkıcı bir savaşa dönüştürdü.
Savaşın 1618'den 1635'e kadar süren ilk safhası, öncelikle Kutsal Roma İmparatorluğu'nun Alman prensleri arasında, dış güçlerin de destekleyici bir rol oynadığı bir iç savaştı. 1635'ten sonra İmparatorluk, İsveç ve Fransa'nın İspanya ile müttefik olan İmparator III. Ferdinand'ın arasındaki daha büyük bir savaşa dönüştü. Savaş, hükümleri Bavyera ve Saksonya gibi devletlere İmparatorluk içinde daha fazla özerklik ve Hollanda'nın bağımsızlığının İspanya tarafından kabul edilmesini sağlayan 1648 yılındaki Vestfalya Barış Antlaşması ile bitti. Savaş, Habsburgları Fransa karşısında zayıflatırken Avrupa güç dengesini değiştirdi ve XIV. Louis'in zaferlerinin önünü açtı.
Almanya dışındaki çatışmalar > Katalonya

1630'lar boyunca savaşın masrafını karşılamak için yapılan vergi artışları İspanyol topraklarında protestolara yol açtı, bunun sonucunda 1640'ta önce Portekiz'de ve ardından Katalonya Prensliği'nde eşzamanlı isyanların çıkmasıyla sonuçlandı. Richelieu'nun 'oyalama savaşı'nın bir parçası olarak Fransa tarafından desteklenen isyancılar Ocak 1641'de Katalan Cumhuriyeti'ni ilan ettiler. Madrid hükûmeti isyanı bastırmak için hızla 26,000 kişilik bir ordu topladı ve isyancıları 23 Ocak 1641'de Martorell'de yendi. Fransızlar Katalan Meclisi'ni XIII. Louis'i Barselona Kontu ve Katalonya hükümdarı olarak tanımaya ikna ettiler.
26 Ocak'ta birleşik bir Fransız-Katalan kuvveti daha büyük sayıdaki İspanyol ordusunu Montjuïc'te bozguna uğrattı ve Barselona'yı güvence altına aldı. İsyancılar kısa bir süre sonra yeni Fransız yönetiminin eskisinden çok az farklı olduğunu anladılar ve savaşı Fransız-Katalan soyluları, kırsal köylüler ve İspanyollar arasında üç taraflı bir savaşa dönüştürülmüş halde buldular. Fransa, Perpignan ve Roussillon'un kontrolünü ele geçirip Pireneler boyunca modern Fransa-İspanya sınırını oluşturduktan sonra çok az ciddi çatışmaya girdi. İsyan 1651'de İspanyolların Barselona'yı ele geçirmesiyle sona erdi.
Almanya dışındaki çatışmalar > Avrupa dışında

1580'de İspanya Kralı II. Felipe, İber Birliği'ni kurarak Portekiz İmparatorluğu'nun hükümdarı oldu. 1602-1663 Hollanda-Portekiz Savaşı, Hollanda'nın İspanya'dan bağımsızlık mücadelesinin bir dalıydı. Portekizliler, Avrupa'ya şeker ve tütün ihraç eden Brezilya Kolonisi'ndeki tarlalarda çalışmak üzere Batı Afrika ve Portekiz Angolası'ndan kölelerin taşındığı üç köşeli ticaret olarak bilinen trans-Atlantik ekonomisine hakim oldu. Hollandalı tarihçiler tarafından 'Büyük Tasarım' olarak bilinen bu ticaretin kontrolünü ele geçirmek sadece karlı olmakla kalmayacak aynı zamanda İspanyolları Hollanda'daki savaşlarını finanse etmek için gereken fonlardan mahrum bırakacaktı.
Hollanda Batı Hindistan Şirketi bu amaca ulaşmak için 1621'de kuruldu ve Hollanda filosu 1624'te Brezilya'nın Salvador, Bahia limanını ele geçirdi. 1625'te Portekizliler tarafından geri alındıktan sonra ikinci bir filo 1630'da Hollanda Brezilyası'nı kurdu ve burayı 1654'e kadar yönettiler. İkinci hedef, başta Angola ve São Tomé olmak üzere Afrika'daki köle ticareti merkezlerini ele geçirmekti. Konumları Portekiz genişlemesiyle tehdit edilen Kongo Krallığı tarafından desteklenen Hollandalılar, 1641'de her iki bölgeyi de başarıyla işgal etti.
İspanya'nın bu saldırılara karşı koruma sağlama konusundaki yetersizliği veya isteksizliği Portekizlilerin kızgınlığını artırdı ve 1640'ta Portekiz Restorasyon Savaşı patlak verdi. Brezilya, Angola ve São Tomé'den kovulmalarına rağmen Hollandalılar Ümit Burnu'nu koruyabildiler ve Malacca, Malabar Sahili, Maluku Adaları ve Seylan'daki Portekiz ticaret merkezlerine el koydular.
Siyasi sonuçları

Barış sonucunda “Alman özgürlükleri” tekrar kabullenildi ve Habsburg'ların Kutsal Roma İmparatorluğu'nu İspanya'ya benzer daha merkezi bir devlete dönüştürme girişimleri sona erdi. Sonraki 50 yılda Bavyera, Brandenburg-Prsuya, Saksonya ve diğerler prenslikler kendi politikalarını takip ederken İsveç İmparatorluk içinde kalıcı bir yer edindi. Bütün bunlara rağmen Habsburg toprakları savaş esnasında diğerlerinden daha az tahrip edildi ve Bohemya'nın ilhak edilmesi ve topraklarında Katolikliğin restore edilmesiyle daha tutarlı bir ülke haline geldi.
Vestfalya ile modern ulus devletlerin temeli atıldı, halk ve yönetici arasındaki ilişkiyi değiştirdi. Daha önce halkların devletleriyle örtüşen ya da çatışan siyasi ve dini bağlılıkları vardı, barıştan sonra dini veya laik herhangi bir konuda her şeyden önce kendi devlet otoritesinin yasalarına ve fermanlarına tabi hale geldiler. Böylece devletine ve liderine sadık büyük ulusal kuvvetleri toplamak kolaylaştı. Wallenstein ve İsveç işgalinden sonra Alman prenslikleri kendi kalıcı ordularına ihtiyaç olduğunu anladılar ve Almanya bir bütün olarak çok daha militarize bir toplum haline geldi.
Vestfalya'dan İsveçlilerin aldığı toprakların ömrü kısa süreli oldu. Fransa'nın ilhak ettiği Fransız kazanımlarının aksine İsveç toprakları İmparatorluğun bir parçası olarak kaldı ve Aşağı ve Yukarı Sakson Çemberi'nin bir üyesi oldular. Böylece İsveçliler İmparatorluk Diyeti'nde koltuk kazanırken Pomeranya'daki rakipleri olan Brandenburg-Prusya ve Saksonya ile doğrudan çatışmaya girmelerine de neden oldu. İmparatorluk topraklarından elde edilen gelir Almanya'da kaldı ve İsveç'e fayda sağlamadı. İsveç Pomeranya'nın bazı kısımlarını 1815'e kadar elinde tutsa da çoğu 1679 ve 1720'de Prusya'ya devredildi.
Fransa'nın Otuz Yıl Savaşları'nda bütün güçlerden daha fazla kazançlı çıktı. 1648'de Richelieu'nun hedeflerinin çoğuna ulaşılmıştı. Bu hedefler arasında İspanya ve Avusturya Habsburglarının ayrılması, Fransız sınırının İmparatorluğa doğru genişlemesi ve Kuzey Avrupa'daki İspanyol askeri üstünlüğünün sona erdirilmesi yer alıyordu. Fransa ve İspanya arasındaki savaş 1659'a kadar devam etse de Vestfalya ile XIV. Louis İspanya'nın yerine Avrupa'nın dominant gücü olarak ortaya çıktı.
Din üzerindeki farklılıklar 17. Yüzyıl boyunca bir sorun olarak kalırken 30 Yıl Savaşı kıta Avrupası'nda dinin sebep olduğu son büyük savaştı. Sonraki çatışmalar ya Güney-Batı Fransa'daki Camisardlar İsyanı gibi iç savaştı ya da 1712 Toggenburg Savaşı gibi nispeten önemsizdi. Savaş sonucunda 1815 ve sonrasına kadar varlığını sürdüren bir Avrupa'nın temel hatları da ortaya çıkmış oldu. Bu hat; Fransa ulus devleti, birleşik bir  Almanya ve ayrı bir Avusturya-Macaristan bloğunun başlangıcı, gücü azalan ama yine de önemli bir güç olan İspanya, Danimarka, İsveç ve İsviçre gibi bağımsız küçük devletler ve Alçak Ülkeler'in bölünmesiyle ortaya çıkan Hollanda Cumhuriyeti ve Belçika'dır.
Mehmet Gazali Özkasım

Mehmet Gazali Özkasım (1926, Arhavi, Artvin - 24 Mart 2009, İstanbul), Türk gemi tasarımcısı.
Hayatı

Özkasım 1926'da Artvin'in Arhavi ilçesinde doğdu. Bir buçuk yaşındayken ailesiyle Üsküdar'a yerleşti. Haydarpaşa Lisesi'ni ikinci sınıfta bıraktı. Çocukluk yıllarında konserve kutularından yaptığı gemilerle tasarımcılığa başladı. Askerlik sonrası Unkapanı ve Eminönü'nde kereste ticareti yaptı. Kereste ticareti yaparken abisi Ahmet (1925-1999) ile beraber Ayvansaraylı Kâzım Usta gibi ustalardan tekne yapımının inceliklerini öğrendi. Ayna kıçlı küçük sandallar yaparak gemi tasarımcılığına başladı. Şemsipaşa Caddesi'ndeki evinin bahçesinde yaptığı 4.5 metrelik sandala, Gina Lollobrigida'dan esinlenerek Cina adını koydu. Sonraki yıllarda yaptığı modeller 1978 ve 1996 yılları arasında Ankara, Köstence, Düsseldorf, İstanbul ve Kocaeli'nde sergilendi. Eserleri Naviga Avrupa Gemi Model Şampiyonası ve Yapı Kredi Bankası Galerisi'nde derece aldı. 1992 yılında Beylerbeyi Astsubay Okulu'nda, 1993 ve 1995 yılları arasında ise İstanbul Teknik Üniversitesi Gemi İnşaatı ve Deniz Bilimleri Fakültesi'nde gemi modelleri ders verdi. 2007 yılında Ahşap Türk Tekneleri ve Gemi Modelciliği isimli kitabı yazdı. 24 Mart 2009 tarihinde İstanbul'da ölen Özkasım'ın cenazesi Levent Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
Ödülleri

Yapı Kredi Bankası Galerisi Gemi Modelleri Sergisi Birincilik Ödülü (1978)
Naviga Avrupa Gemi Model Şampiyonası Tersane modeli ile Altın Madalya (1995)
Naviga Avrupa Gemi Model Şampiyonası Alamana modeli ile Bronz Madalya (1995)
Gemi modelleri sergi ve yarışması denizcilik tesisleri ve gemi kısımları dalında birincilik (1999)
Treasure (şirket)

| --- | --- |
Tür: Kabushiki gaisha
Kuruluş: 19 Haziran 1992
Genel merkezi: Tokyo, Japonya
Önemli kişiler: Masato Maegawa (CEO)
Çalışan sayısı: 20-30
Web sitesi: www.treasure-inc.co.jp/
Treasure Co., Ltd. (Japonca: 株式会社トレジャー Kabushiki-gaisha Torejā), Japonya merkezli bir video oyunu geliştiricisidir. Şirket, 19 Haziran 1992 tarihinde eski Konami çalışanları kurulmuş olup özellikle yenilikçi oyun sistemlerini kullanan klasik tarzda aksiyon oyunları ile bilinmektedir. Şirketin merkezi Tokyo'nun Nakano semtinde yer almaktadır.
Oyunları

Gunstar Heroes (1993, Mega Drive)
McDonald's Treasure Land Adventure (1993, Mega Drive)
Dynamite Headdy (1994, Game Gear, Mega Drive)
Yu Yu Hakusho: Sunset Fighters (1994, Mega Drive)
Alien Soldier (1995, Mega Drive)
Light Crusader (1995, Mega Drive)
Guardian Heroes (1996, Sega Saturn)
Mischief Makers (1997, Nintendo 64)
Silhouette Mirage (1997, Sega Saturn)
Radiant Silvergun (1998, Sega Saturn, STV)
Silhouette Mirage (1998, PlayStation)
Bangai-O (1999, Dreamcast, Nintendo 64)
Rakugaki Showtime (1999, PlayStation)
Silpheed: The Lost Planet (2000, PlayStation 2)
Sin and Punishment (2000, Nintendo 64)
Freak Out / Stretch Panic (2001, PlayStation 2)
Ikaruga (2001, Dreamcast, Sega Naomi)
Tiny Toon Adventures: Buster's Bad Dream (2002, GBA)
Victorious Boxers (2002, Game Boy Advance)
Astro Boy: Omega Factor (2003, Game Boy Advance)
Dragon Drive D-Masters Shot (2003, GameCube)
Ikaruga (2003, GameCube)
Wario World (2003, GameCube)
Advance Guardian Heroes (2004, Game Boy Advance)
Gradius V (2004, PlayStation 2)
Gunstar Future Heroes (2005, Game Boy Advance)
Bleach: The Blade of Fate (2006, Nintendo DS)
Bleach: Dark Souls (2007, Nintendo DS)
Bangai-O Spirits (2008, Nintendo DS)
Bleach: Versus Crusade (2008, Wii)
Ikaruga (2008, Xbox 360, Xbox Live Arcade)
Sin and Punishment: Successor of the Skies (2009, Wii)
Bangai-O HD Missile Fury (2010, Xbox 360, Xbox Live Arcade)
Radiant Silvergun (2011, Xbox 360, Xbox Live Arcade)
Guardian Heroes (2011, Xbox 360, Xbox Live Arcade)
Papalık Lateran Haçı

| Papalık Lateran Haçı |
| --- | --- |

 Kutsal Makam tarafından verilir
 
Tür: Üç dereceli madalya (Altın, Gümüş ve Bronz)
Gerekçe: Lateran Bazilikası'nın restorasyonu için bağış yapanlara verilir
Durum: Verilmemektedir
İstatistikler
İlk Verilişi: 18 Şubat 1903
Son Verilişi: 1977
Öncelik
Üst: Benemerenti madalyası
 Kurdele
Lateran Haçı (İtalyanca: Croce Lateranense), Kutsal Makam tarafından verilen liyakat madalyasıdır.
Tarihçe

Lateran Haçı, Papa XIII. Leo'nun isteği üzerine 18 Şubat 1903'te oluşturuldu. Nişanın adı, Roma'daki Lateran Aziz Yuhanna Bazilikası'ndan gelmektedir. Nişan, Lateran Bazilikası'nın restorasyonu için bağış yapanlara verildi.
Nişanın dağıtımı restorasyon sürecinin tamamlanmasının ardından da devam etti ve 1977'de VI. Paulus dönemiyle birlikte artık verilmemeye başlandı.
Görünüm

Nişan, bir Yunan haçından oluşmaktadır ve sağda Evangelist Yuhanna, solda Vaftizci Yahya, üstte Aziz Petrus ve altta Aziz Pavlus'un tasvirlerini taşır. Haçın merkezinde ise Kurtarıcı İsa tasviri bulunur. Haçın arka yüzünde, tasvir edilen her azizin isimleri (Joanes, Batis, Petrus, Paulus) Latince olarak ve İsa'nın sembolü (bir daire içinde P ve X) kazınmıştır.
Bronz Papalık Lateran Haçı (1. tasarım)
Altın Papalık Lateran Haçı (2. tasarım)