William Walker
Nikaragua’nın fethi

O sırada Nikaragua'da sürmekte olan bir iç savaş vardı. ABD ile yasal bir sorun çıkmaması için Walker, Nikaragua'ya 300 kolonici getirmek için gerekli izinleri sağlar. Paralı askerler demokratik hükûmeti savunmak bahanesiyle silahlanacak ve hükûmetin emrine girecektir. Walker, 3 Mayıs 1855'te 60 adamıyla San Francisco'dan yola çıkar ve karaya ayak bastığında burada 170 yerel ve 100 Amerikalı savaşçı tarafından karşılanır. Onu karşılayanlar arasında ünlü gezgin ve gazeteci Charles Wilkins Webber ve Macaristan ve İspanya devrimlerinde savaşmış olan ünlü İngiliz maceracı Charles Frederick Henningsen bulunmaktaydı. Sacramento Union gazetesinden bir genç muhabir Walker'ın Nikaragua'daki maceralarını yazıya geçirip yayınlamak ister. Yazılarında Walker'in bir köle devleti peşinde olduğunu yazınca, Walker tarafından idamla cezalandırıldı, ancak kadın kılığına girerek kurtulabilmiştir.
Nikaragua devletiyle ilk çatışması 1 Eylül 1855 tarihinde olur. Walker, Nikaragua ordusunu La Virgen'de yener. 1 ay sonra 13 Ekimde başkent Granada'yı alan Walker, ülkede kontrolü ele geçirir. Kendisi sadece ordu komutanı olarak görünür ve denetimi kukla Cumhurbaşkanı Patricio Rivas ile sağlar. ABD Başkanı Franklin Pierce, 20 Mayıs 1856'da Nikaragua'daki yeni yönetimi tanır.
Walker'ın diğer ülkelerdeki adamları Avrupa ve Amerika'dan para için savaşacak deneyimli adamlar toplamakta ve Latin Amerika'daki Guatemala, El Salvador, Honduras ve Kosta Rika gibi ülkeleri ele geçirme planları yapmaktadır. Bu yolla bini aşkın Amerikalı ve Avrupalı paralı asker toplayan Walker'a denizyolu hattı sahibi Cornelius Garrison ve Charles Morgan yardım eder. O tarihlerde New York ile San Francisco arasındaki ticaret yolu Nikaragua'dan geçmekteydi. New York'dan gelen gemiler San Juan Nehrine girmekte ve Nikaragua Gölü boyunca ilerlemekteydi. Sevk edilen mallar ve seyahat eden yolcular, buradan kara yoluyla Pasifik Okyanusu kıyısına geçer, buradan tekrar deniz yoluyla San Francisco'ya ulaşırlardı. Bu yolun hakları daha önceki Nikaragua Hükûmeti'nce Amerikalı zengin Cornelius Vanderbilt'e verilmiş olduğu için Walker'ı destekleyen yeni tüccarlar bu hatta göz dikmiş durumdaydılar.
Walker ile Vanderbilt arasındaki çekişme, Walker'ın ülkenin önde gelen yöneticisi olarak Vanderbilt'in sözleşmesini feshetmesiyle büyür. Walker, ticaret hakkını kendisini destekleyenlere vermek istemektedir. Vanderbilt ise işin ucunu bırakmayacak ve ABD Hükûmeti'ne baskı yaparak Nikaragua'daki kanun dışı rejimi tanımamasını talep eder. Walker ise komşu ülkeleri de korkuya düşürmüştür. Walker'ın ülkelerine saldırmasından çekinen bu ülkeler, Vanderbilt tarafından silahlandırılacak ve Kosta Rika önderliğinde birleşeceklerdir. Ayrıca Walker'ın ordusundan ayrılmaları için yüksek paralar verilen önemli savaşçılar sayesinde Vanderbilt'in ordusu Nikaragua'ya sızarak Walker'ın ordusunu Nisan 1856'da Rivas Muharebesinde yenecektir. Bu savaşta kendisini gösteren Juan Santamaría ise ulusal kahraman olacaktır.
Kendisini düzmece bir seçimle başkan seçtiren Walker, 12 Temmuz 1856'da başa geçer ve Amerikanizasyon programına başlar. İngilizce dilini resmi dil olarak benimser ve ABD'den göç olması için para birimi ve yasal prosedürleri ayarlamaya girişir. Durumunun sallantıda olduğunu fark ettiği zaman ise ABD'deki Güney eyaletlerinden destek ister, köleci eyaletlerden ve köle sahibi patronların desteğini almak için de, giriştiği askeri fetihlerin amacının köleliği kıtada egemen hale getirmek yalanını kullanır. Bu şekilde Nikaragua'da köleliği kaldıran 1824 tarihli Bağımsızlık Bildirgesini iptal ettiğini ilan eder. Bu gelişmelere rağmen Güney eyaletlerinden destek gelmez. Ancak New Orleanslı etkili bir politikacı olan Pierre Soule, Walker için yardım yapılmasını savunur. Sonunda Walker'ın ordusu salgın hastalık ve firarlardan dolayı zayıflar ve Vanderbilt koalisyonuna dayanamaz.