stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tayland
Ekonomi > Turizm

Ana madde: Tayland'da turizm
Dünya'nın en turistik ülkelerinden birisi olan Tayland 2011 yılında 20 milyona yakın ziyaretçiyi ağırlamıştır. Turizm ülke ekonomisinin yaklaşık % 6.7'sini oluşturmaktadır.
Ülkenin turizm merkezi başkent Bangkok şehridir. Suvarnabhumi Uluslararası Havaalanı vasıtasıyla her yıl milyonlarca turist ülkeye giriş yapmaktadır. Bangkok'taki Büyük Saray ve Wat Pho gibi tarihi yapıların ve müzelerin büyük bölümü Ko Rattanakosin bölgesinde bulunmaktadır. Çin Mahallesi ve Dusit tarihî eserler açısından zengin diğer bölgelerdir. Siam bölgesi Bangkok'un merkezi olarak kabul edilmektedir ve Tayland'ın en yüksek binası olan Baiyoke Kulesi II'ye de ev sahipliği yapmaktadır.Sukhumvit ve Silom gibi bölgelerde çok sayıda alışveriş merkezi ve otel bulunmaktadır. Sırt çantalı gezginler ise ünlü Khao San Road bölgesini tercih etmektedirler. Ulaşım için raylı sistemlerim ve taksilerin yanı sıra Tuk-Tuk adı verilen araçlar da kullanılmaktadır.
Tayland'a birçok turisti çeken kültürel bir anıt
Wat Arun, Bangkok
Vat Phrakeo, Bangkok
Wat Phrathat Doi Suthep, Chiang Mai
Bangkok'tan günübirlik turlarla gidilebilen Kanchanaburi şehri başta Kwai Köprüsü olmak üzere önemli II. Dünya Savaşından kalma eserlere ev sahipliği yapmaktadır. Evcil kaplanların barındığı ünlü Kaplan Tapınağı da bu bölgede yer almaktadır.
Tayland'ın zengin tarihi geçmişi Ayutthaya ve Sukhothai antik şehirlerinde gözlemlenebilir. Her iki şehirde de antik Siyam krallıklarının görkemli günlerinden kalma önemli tapınaklar ve heykeller bulunmaktadır.
Bangkok'a yaklaşık bir saat mesafede bulunan ve Chonburi iline bağlı olan Pattaya ülkenin en turistik şehirlerindendir. Günümüzde daha çok seks turizmi ile özdeşleşmiş olsa da aileleri de kendine çekmeye başlamıştır. Pattaya yakınlarındaki Ko Samet ve Ko Chang adaları da önemli turizm merkezlerindendir.
Tropik bir iklime sahip olan Tayland'ın adaları ve plajları Dünya'nın en güzellerinden olarak kabul edilmektedir. Andaman denizinde bulunan Phuket Tayland'ın en büyük ve turistik adasıdır. Phuket yakınlarındaki Phang Nga Körfezi denizden yükselen yüzlerce kalker tepesi ile meşhurdur. Krabi bölgesi ve The Beach filminin çekildiği Phi Phi Adaları diğer ünlü turizm merkezlerindendir.
Başta Andaman denizi olmak üzere Tayland'ın büyük bölümü dalış turizmi için son derece elverişlidir. Similan Adaları Dünya'nın en ünlü dalış bölgelerindendir birisidir.
Tayland Körfezinde bulunan Samui takımadaları diğer bir önemli turizm bölgesidir. Grubun en büyük adası olan Ko Samui her kesimden ziyaretçiyi ağırlamaktadır. Her ay dolunay gecesinde yapılan Full Moon Party ile meşhur olmuş Ko Pha Ngan adası ise daha çok sırt çantalı gezginleri kendisine çekmektedir. Grubun en küçük adası olan Ko Tao ise Tayland'ın önemli dalış merkezlerindendir.
Kuzey Tayland'da bulunan Chiang Mai, Chiang Rai ve Mae Hong Son gibi şehirler ise dağ kabilesi yürüyüşleri ile ünlüdürler. Bu turlarda Akha, Mon, Hmong, Karen, Lahu gibi dağ kabilelerinin köyleri ziyaret edilmektedir.
Demografi

Ayrıca bakınız: Lavalar
Temmuz 2012 itibarı ile Tayland'ın nüfusu 67.091.089 kişiden oluşmaktadır. Etnik Taylar nüfusun yaklaşık % 75'ini oluşturmaktadır. Çin asıllı Taylar ise % 14 civarındadır. Geri kalan % 11 ise Khmer, Lao, Malay gibi gruplardan oluşmaktadır. Ayrıca özellikle kuzey Tayland sınır kesimlerinde Akha, Mon, Hmong, Karen, Lahu gibi dağ kabilelerine mensup azınlıklar yaşamaktadır.
Oya Aydoğan

| Oya Aydoğan |
| --- | --- |
Oya Aydoğan, 2014
Doğum: Oya Aydoğdu 10 Şubat 1957(1957-02-10) Erzincan, Türkiye
Ölüm: 15 Mayıs 2016 (59 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Ulus Mezarlığı, İstanbul 41°4′14.63″K 29°2′1.76″D﻿ / ﻿41.0707306°K 29.0338222°D﻿ / 41.0707306; 29.0338222
Meslek: Oyuncu, şarkıcı, sunucu
Etkin yıllar: 1976-2016
Evlilik: Haluk Ulusoy (e. 1979; b. 1979) Latif Demirbağ (e. 1988; b. 1989)
Çocuk(lar): Gurur Aydoğan (d. 1989)
Etkilendikleri: Türkan Şoray, Tarık Akan
Ödüller: Sadri Alışık Ödülleri  En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu 2014 – Kedi Özledi

Oya Aydoğan ya da doğum adıyla Oya Aydoğdu (10 Şubat 1957, Erzincan - 15 Mayıs 2016, İstanbul), Türk sinema ve dizi oyuncusu, şarkıcı ve televizyon sunucusu.
İlk yılları ve eğitimi

Oya Aydoğan 10 Şubat 1957 yılında Cemal-Güldane Aydoğan çiftinin bir erkek bir kız çocuğundan biri olarak Erzincan'da doğdu. Sekiz yaşına kadar ailesi ile birlikte İstanbul'un Beyoğlu semtinde yaşadı. Ortaokulu o dönemde Fransız kız ortaokulu olan Sainte-Pulchérie Fransız Lisesi'nde, lise eğitimini ise Saint Michel Fransız Lisesi'nde tamamladı.
Oyunculuk kariyeri

Henüz ilkokul yıllarında iken oyunculuk hayali kuran Aydoğan, 1975 yılında Alev Gün adıyla bir güzellik yarışmasında birinci oldu, fakat ailesinden gelen baskılar nedeniyle ödülü iade etmek zorunda kaldı. 1976'da Ses dergisinin düzenlediği 8. Sinema Artisti Yarışması'nda birinci, Banu Alkan ise dördüncü oldu. Aynı yıl ilk başrolünü Deli Şahin filminde Cüneyt Arkın ile paylaştı. 1978 yılında Ertem Eğilmez yapımı Neşeli Günler adlı filmin oyuncu kadrosuna dâhil edildi. 12 Eylül Darbesi döneminde öne çıkan, içinde erotik unsurlar da barındıran arabesk kültürün etkisindeki filmlerde rol aldı. 1982'de Yedi Bela Hüsnü filminde Hüsniye karakterini canlandırdı ve Kemal Sunal ile başrolde yer aldı. 1980'li yıllarda bir süre gazinolarda şarkıcılık yaptı. 1986'da Emrah ile birlikte yer aldığı Merhamet filminin yapımcılığını üstlendi. 1987 yılında yönetmenliğini Şerif Gören'in yaptığı Beyoğlu'nun Arka Yakası adlı sinema filminde Tarık Akan ve Erdal Özyağcılar ile başrolleri paylaştı. Beyoğlu'nun arka sokaklarında yaşananları 80'li yılların arabesk atmosferinde günümüze taşıyan filmde Oya Aydoğan, pavyonda çalışan Zümrüt karakterini canlandırdı.
2007-2010 tarihleri arasında FOX kanalında yayımlanan Bez Bebek adlı fantastik çocuk dizisi ile ekran karşısına geçti. 2011'de sunuculuğunu Emel Müftüoğlu ile üstlendiği Şekerli Kahve isimli televizyon programında yer aldı. Ölümünden kısa bir süre önce Lerzan Mutlu ile birlikte Beyaz TV'de yayımlanan Söylemezsem Olmaz adlı magazin programında sunuculuk yaptı.
Aydoğan, 1976 ile 2016 yılları arasında toplam 51 sinema filmi ve 13 televizyon dizisinde rol aldı. Ferdi Tayfur, Serdar Gökhan, Kemal Sunal, Orhan Gencebay, Müslüm Gürses, Kadir İnanır, Cüneyt Arkın, Bulut Aras ve İbrahim Tatlıses gibi birçok sanatçı ile başrolü paylaştı.
Ödülleri

2013 yılında Elazığ'da düzenlenen Uluslararası Çayda Çıra Film Festivali'nde onur ödülü tevcih edildi. Kedi Özledi filmindeki Meloş karakteri ile 2014 Sadri Alışık Ödülleri'nde komedi dalında en iyi yardımcı kadın oyuncu ödülünü kazandı. 2015'te Magazinci.com'un düzenlediği, 15. Yıl İnternet Medyası Ödülleri'nde yaşam boyu meslek onur ödülüne Ferdi Tayfur ile birlikte layık görüldü.
Özel yaşamı

1978 yılının Şubat ayında Suzan Avcı'nın aracılığıyla Haluk Ulusoy ile tanıştı. 1979 yılında Ulusoy ile gizlice evlendi. Ailelerinin baskısı ve karşı çıkması nedeniyle dört ay sonra boşandı. Aydoğan ve Ulusoy daha sonra yaptıkları açıklamalarda bu evliliği "gençlik hatası" olarak ifade ettiler. Gazinocu Tamer Taylan ile bir süre birlikte yaşadı. 1988 yılında ANAP İzmir il yöneticilerinden Latif Demirbağ ile evlendi. Bu evliliğinden Gurur adında bir oğlu oldu. 1989 yılında Demirbağ ile evliliğini sona erdirdi.
2004 yılında bir gazeteye verdiği röportajda Alevî olduğunu açıkladı. 2011 yılında verdiği başka bir röportajda, iyi derecede Fransızca, orta düzeyde İngilizce bildiğini ve çocukluk yıllarında idolünün Türkan Şoray olduğunu açıkladı. Oyuncu Fahriye Evcen'in oyunculuk kariyerine başlamasına vesile olmuştur.
Ölümü

8 Mayıs 2016'da aort damarı yırtılması sebebiyle hastaneye kaldırıldı. 12 saat süren ameliyat sonrası yoğun bakıma alındı. 15 Mayıs 2016'da tedavi gördüğü İstanbul'da 59 yaşında hayatını kaybetti. Naaşı 16 Mayıs 2016'da, vasiyeti üzerine Ulus Mezarlığı'na defnedildi.
Filmografisi > Sinema

1976: Deli Şahin
1976: Beyazperdeler
1977: Güneş Ne Zaman Doğacak
1978: Dertli Pınar
1978: Son Sabah
1978: Neşeli Günler
1978: Yüz Numaralı Adam
1979: Doktor
1979: Nazey
1979: Divane
1979: Hayat Harcadın Beni
1979: İsyankar
1980: Sevgi Dünyası
1980: Çile Tarlası
1980: Zeytin Gözlüm
1980: Bağrıyanık
1980: Sabırlı Kullar
1981: Kara Gurbet
1981: Tövbe
1981: Takip
1982: Günaha Girme
1982: Berduşlar
1982: Yedi Bela Hüsnü
1983: Kalbimdeki Acı
1983: Günahkar
1984: Berduşlar Sosyetede
1984: Öç (İklime)
1984: Aşkım Günahımdır
1984: Sevginin Bedeli
1984: Yaralı
1984: Zavallılar
1984: Şaşkın
1985: Unutamadım
1986: Beyoğlu'nun Arka Yakası
1986: Merhamet
1986: Ağla Anam Ağla
1987: Kan Damlaları
1987: Deniz
1988: Sokak Çocuğu
1989: Yaz Gülü
1990: Utan
1991: Kabadayılar Kralı
1992: Nehirler Denize Akar
1993: Bayan Perşembe
1996: Çapraz Ateş
1999: Durduramadım
2000: Hemşo (Bankamatikçi)
2001: Ectasy
2005: Deli Duran
2009: SüpüRRR!
2009: Türkler Çıldırmış Olmalı
2012: İkizler Firarda
2013: Kedi Özledi
2015: Aşk Nerede
2015: Kalıngiller
2016: Türk Lokumu
2017: Çılgın Kolej
Filmografisi > Televizyon

1978: Denizin Kanı
1993: Hamuş
1997: Fırat
1997: Sırtımdan Vuruldum
1998: Birisi
2000: Evdeki Yabancı
2002: Pembe Patikler
2007-2010: Bez Bebek
2007: Kısmetim Otel
2008: Kayıp Prenses
2011: Sudan Sebepler
2012: Düşman Kardeşler
2014: Şimdi Onlar Düşünsün
Ulus Mezarlığı'ndaki kabri
Galiçya Muharebesi

| g t Doğu Cephesi |
| --- | --- |
 1914 Rusya'nın Doğu Prusya'yı istilası Stallupönen  Gumbinnen  Tannenberg  1. Masurya Gölleri Savaşı  Orlau-Frankenau  Strypa  Vistül Nehri  Łódź  Limanowa  Galiçya Muharebesi  Kraśnik  Komarow  Rawa  Przemyśl  Kraków  Augustów  Gnila Lipa  1915 Kirlibaba  Karpatlar  Bolimów  2. Masurya Gölleri  Gorlice-Tarnów  Syniava  Konary  Rokitna  Büyük Çekilme  Rovno  Dniyester  Riga-Schaulen 1. Riga  Kovno  Rasna  Smorgon  Sventiany  1916 Naroch Gölü  Brusilov Lutsk  Mamornița  Kostiuchnówka  Kovel  II. Brusilov  1917 Şubat Devrimi  Kerensky  Albion  2. Riga  Romanya Harekâtı (1917)  Krechowce Muharebesi  Ekim Devrimi  1918 Faustschlag Harekâtı  Fin İç Savaşı  Bobruysk Muharebesi (1918)  Rarańcza Muharebesi  Bakhmach Muharebesi  Kırım Operasyonu (1918) 
Galiçya Muharebesi veya Lemberg Muharebesi I. Dünya Savaşı'nın başlarında Rusya ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu arasında meydana gelen çatışma. Avusturya-Macaristan ordularının kesin yenilgisiyle sonuçlanan muharebenin ardından Ruslar Lemberg'i ele geçirmiş ve Doğu Galiçya'nın denetimini sağlamıştır.
Savaş öncesi durum

Ağustos ayı başında Rusya'yla savaşın hemen hemen kesinleşmesi üzerine Avusturya-Macaristan Genelkurmay Başkanı Conrad von Hötzendorf kuzey ordularıyla (1. ve 4. ordular) Lehistan Krallığı'na taarruz kararı almıştı. Rus ordusunun Doğu Cephesi'ne kısa süre içinde büyük bir güç toplayabilecek oluşundan çekinen von Hötzendorf tek çözümü ivedi bir harekâtta görmekteydi. Komutan, Almanya'nın da Polonya taarruzuna destek vereceğini ummuş, ancak bölgede bulunan sınırlı sayıda Alman birliğinin savunma öncelikli oluşu bu umudu boşa çıkarmıştır. Böylece, Polonya'ya tek başına girmek zorunda kalan 1. ve 4. Avusturya-Macaristan orduları 4. ve 5. Rus orduları tarafından karşılanmıştır. Öte yandan, Avusturya-Macaristan'ın Lemberg üzerinden harekete geçeceğini düşünen Rus Ordusu Güneybatı Cephesi Komutanı Nikolai Ivanov bu akına karşılık olarak 3. ve 8. ordularla Doğu Galiçya'ya saldırmayı planlamaktaydı.
Muharebe

Viktor Dankl komutasındaki 3. Avusturya-Macaristan Ordusu Lublin'de 4. Rus Ordusu'yla karşılaşmış ve Baron Salza yönetimindeki bu gücü geri çekilmek zorunda bırakmıştır. Kraśnik Muharebesi olarak anılan bu çatışmada 6.000 Rus askeri tutsak alınmıştır.
Ana madde: Komarów Muharebesi (1914)
Dankl'ın hemen sağından Cholm'a doğru ilerlemekte olan 4. Avusturya-Macaristan Ordusu, Pavel Plehve komutasındaki 5. Rus Ordusu'na Komarów Muharebesi'nde üstünlük sağlamış ve 20.000 Rus askerini tutsak etmiştir. Buna karşın, Avusturyalıların Rus Ordusu'nu çevreleme çabası sonuçsuz kalmıştır.
Rusların kuzey bölgesinde geri çekildiklerini gözlemleyen Avusturya Ordusu Ivanov komutasındaki sol birliklere karşı taarruza geçmiştir. Nikolai Ruzsky yönetimindeki 3. ve Aleksei Brusilov komutasındaki 8. Rus ordularına sahip olan Ivanov Avusturya-Macaristan güçlerine karşı kesin bir zafer kazanmıştır. Bozuk yollar nedeniyle ilerleyişlerini iki gün boyunca durdurmak zorunda kalan Ruslar, Gnila Lipa Muharebesi olarak anılan bu saldırıda düşman güçlerine toparlanma fırsatı tanımamışlardır.
Bir önceki karşılaşmada Ruslara boyun eğmek zorunda kalan Avusturya Ordusu kuzeydeki birliklerini geri çekmeyi planlarken Ivanov, Plehve komutasındaki 5. Rus Ordusu'na taarruz emri vermiş ve Rava Ruska Muharebesi olarak anılan çatışmanın ardından Avusturyalıları geri püskürtmüştür. 2. Avusturya Ordusu Sırbistan tarafından güçlendirilmiş, ancak bu önlem Avusturya'nın Galiçya cephesinin çökmesini ve Rusların Lemberg'i ele geçirmesini önleyememiştir.
Sonuç

Avusturyalıların Slav askerleri geri çekmesi ters tepmiş ve bu askerlerden bir bölümü Rusların tarafına geçmiştir. Muharebesinin son bulduğu 11 Eylül günü itibarıyla 120.000 askeri tutsak alan Ruslar buna karşılık 40.000'i tutsak olmak üzere 324.000 asker yitirmiştir. Karpat Dağları'nın 100 mil içine dek ilerleyen Ruslar Przemyśl Şatosu'nun çevresini sarmış ve 100 günden fazla sürecek olan Przemyśl Kuşatması'nı başlatmıştır. Muharebe sonunda Avusturya-Macaristan Ordusu büyük zarara uğramış ve Avusturya toprakları savunmasız duruma gelmiştir. Tannenberg Muharebesi'nde ağır bir yenilgi almış olan Ruslar, Lemberg'de elde edilen bu zaferin ardından kötü anıları tarihe gömme fırsatı yakalamıştır.
Karşılıklı güçler > Rus gücü

Güneybatı Rus cephesi. Başkomutan – Nikolai Ivanov,Kurmay başkanı – Mikhail Alekseyev
4. Ordu. Komutan — Anton von Saltza (Krasnik Muharebesi'nin ardından yerini Alexei Evert'e bırakmıştır).
El Bombacıları
XIV. Kolordu
XVI. Kolordu
5. Ordu. Komutan — Pavel Plehve
V. Kolordu
XVII. Kolordu
XIX. Kolordu
XXV. Kolordu
3. Ordu. Komutan — Nikolai Ruzsky - Kurmaylar: Vladimir Mikhailovich Dragomirov, Nikolay Dukhonin, Mikhail Bonch-Bruevich
IX. Kolordu
X. Kolordu
XI. Kolordu
XXI. Kolordu
8.Ordu. Komutan — Aleksei Brusilov - Kurmay Anton Ivanovich Denikin (Levazım subayı)
VII. Kolordu
VIII. Kolordu
XII. Kolordu
XXIV. Kolordu
Karşılıklı güçler > Avusturya-Macaristan gücü

Ordu grubu Kummer
7. Süvari Alayı
Seferberlik birlikleri
1.Ordu. Komutan — Viktor Dankl
I. Kolordu (Cracow) - 5. ve 46. Piyade Alayları
V. Kolordu (Bratislava) - 14., 33. ve 37. Piyade Alayları
X. Kolordu (Przemysl) - 2., 24. ve 45. Piyade Alayları
12. Piyade Alayı
3. Süvari Alayı
9. Süvari Alayı
4. Ordu. Komutan — Moritz von Auffenberg
II. Kolordu (Wien) - 4., 13. ve 25. Piyade Alayları
VI. Kolordu (Kaschau) - 15., 27. ve 39. Piyade Alayları
IX. Kolordu (Leitmeritz) - 10. ve 26. Piyade Alayları
XVII. Kolordu (savaş başladığında kurulmuştur) - 19. Piyade Alayı
6. Süvari Alayı
10. Süvari Alayı
3. Ordu. Komutan — Rudolf Brudermann
XI. Kolordu (Lemberg) - 30. Piyade Alayı
XIV. Kolordu (Innsbruck) - 3., 8. ve 44. Piyade Alayları
23. Piyade Alayı
41. Piyade Alayı
2. Süvari Alayı
4. Süvari Alayı
Ordu grubu Kövess (2. Ordu'ya bağlı)
III. Kolordu (Graz) - 6., 28. ve 22. Piyade Alayları
XII. Kolordu (Hermannstadt) - 16., 35. ve 38. Piyade Alayları
11. Piyade Alayı
43. Piyade Alayı
20. Piyade Alayı
1. Süvari Alayı
5. Süvari Alayı
8. Süvari Alayı
Bibliyografya

Tuchman, Barbara, The Guns of August (1962)
Tucker, Spencer, The Great War: 1914-18 (1998)
Nikolai Golovin. Great battle for Galicia 3 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
1990 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi

1990 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi, Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün yeni başkanını belirlemek için 25 Mart 1990 tarihinde Fulya'da bulunan Ahmet Fetgeri Spor Salonu'nda gerçekleştirilen olağan seçimli kongredir. Yapılan olağan kongre sonucunda Süleyman Seba 4. kez Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçilmiştir.
Kongre

Beşiktaş Jimnastik Kulübü tüzüğü gereğince yapılan olağan kongredir. Mevcut başkan Süleyman Seba dördüncü kez başkanlığa aday oldu. Kongre'nin divan başkanlığını eski yöneticilerden Erdoğan Tuncer yapmıştır. 1988 kongresinde Seba'nın listesinde alan Ali Balkaner, Mete Kılıç, Oktay Söl, Mekki Başak ve Saim Eraslan bu seçimlerde Seba'nın kararı ile listeden çıkarılmıştır. Seçimlerde Seba Tevfik Yamantürk'ü listesine dahil etmek istemiştir. Seba'nın yoğun ikna çabalarına rağmen Yamantürk listeye dahil olmayı kabul etmemiştir. Ancak daha sonradan ikna olan Yamantürk 21 Mart 1990 tarihinde açıklanan listede yer almıştır.
3 Mart 1990 tarihinde Hüseyin Özay, Seba'nın karşısına aday olarak çıkmıştır. Daha sonra Mustafa Sarıyer'de seçimlerde aday olacağını açıklamıştır. Ancak Özay 15 Mart 1990'da adaylıktan çekilmiştir ve diğer aday Sarıyer'in listesine dahil olmuştur.
Adaylar > Süleyman Seba'nın Listesi

Asil Üyeler: Şevket Belgin, Arif Ertunga, Tevfik Yamantürk, Gündüz Kaptanoğlu, Recep Yazıcı, Yüksel Ülgen, Ferhat Özgen, İhsan Kalkavan, Veli Öztürk, Şirin Kuru, Bahattin Beyoğlu, Osman Akalın
Yedek Üyeler: Metin Keçeli, Cengiz Eltutar, Erhan Solu, Zekeriya Alp, Orhan Ertanhan, Levent Çifter
Adaylar > Mustafa Sarıyer'in Listesi

Asil Üyeler: Hüseyin Özay, Aykut Oray, Recep Recepoğlu, Müjdat Aybars, Bülent Mimaroğlu, Ayhan Türemen, İlker Sarıgöz, Mustafa Özbey, Aydın Özüçler, Kurtcebe Gürkan, Nihat Uludoğan, Semih Soylu
Yedek Üyeler: İrfan Bayraktar, Engin Alparslan, Aydın Atay, Yücel Erbay, Adnan Şenel, Mustafa Çokyaşar
Seçim Sonuçları

25 Mart 1990 tarihinde Ahmet Fetgeri Spor Salonu'nda yapılan seçimde 1.157 üye oy kullandı. Seba 1.074 oy, Sarıyer ise 33 oy aldı. 18 oy ise geçersiz sayıldı. Yapılan olağan kongre sonucunda Süleyman Seba dördüncü kez Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçildi.
1988 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi

1988 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi, Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün yeni başkanını belirlemek için 27 Mart 1988 tarihinde Fulya'da bulunan Ahmet Fetgeri Spor Salonu'nda gerçekleştirilen olağan seçimli kongredir. Yapılan olağan kongre sonucunda tek aday Süleyman Seba 3. kez Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçilmiştir.
Kongre

Beşiktaş Jimnastik Kulübü tüzüğü gereğince yapılan olağan kongredir. Mevcut başkan Süleyman Seba üçüncü kez başkanlığa aday oldu. Seçimlerde Seba'nın karşısına aday çıkmadı. Kongre'nin divan başkanlığını Ahmet Haşim Aytural yapmıştır.
Adaylar > Süleyman Seba'nın Listesi

Asil Üyeler: Oktay Söl, Necmettin Yılmaz, Ali Balkaner, Tevfik Yamantürk, Mete Kılıç, Faruk Sağnak, Mekki Başak, Veli Öztürk, Saim Eraslan, Metin Keçeli, Şemsi Erce, Erdoğan Nasır
Yedek Üyeler: Şirin Kuru, Ergün Gökalp, Cengiz Eltutar, Neco, Celal Soydan, Erhan Solu
Seçim Sonuçları

27 Mart 1988 tarihinde Ahmet Fetgeri Spor Salonu'nda yapılan seçimde 727 üye oy kullandı. Seba 707 oy aldı 20 oy ise geçersiz sayıldı. Seçime tek aday olarak giren Süleyman Seba yeniden Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçildi.
Halisarca

Halisarca, monotipik Halisarcida takımının, monotipik Halisarcidae familyasına bağlı hayvan cinsidir.
1986 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi

1986 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi, Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün yeni başkanını belirlemek için 23 Şubat 1986 tarihinde Fulya Kapalı Salonu'nda gerçekleştirilen olağan seçimli kongredir. Yapılan olağan kongre sonucunda tek aday Süleyman Seba 2. kez Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçilmiştir.
Kongre

Beşiktaş Jimnastik Kulübü tüzüğü gereğince yapılan olağan kongredir. Mevcut başkan Süleyman Seba ikinci kez başkanlığa aday oldu. Seçimlerde Seba'nın karşısına aday çıkmadı.
Adaylar > Süleyman Seba'nın Listesi

Asil Üyeler: Oktay Söl, Halil Ata, Mehmet Aşçıoğlu, Affan Keçeci, Ferhan Dinçer, Saim Eraslan, Şan Ökten, Zekeriya Alp, Metin Keçeli, Kadir Gözkara
Yedek Üyeler: Mesut Arda, Şirin Kuru, Ergün Gökalp, Hulusi Özdurmaz, Yalçın Çoktum
Seçim Sonuçları

23 Şubat 1986 tarihinde Fulya Kapalı Salonu'nda yapılan seçimde 700 üye oy kullandı. Seçime tek aday olarak giren Süleyman Seba yeniden Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçildi.
CD Bidasoa

Club Deportivo Bidasoa Irun, Liga ASOBAL'da oynayan bir İspanyol erkek profesyonel hentbol takımıdır. Kulüp, 1962 yılında kurulmuş olup Irún merkezlidir ve ana maçlarını Polideportivo Artaleku'da oynamaktadır.
Kulüp, 1987 ve 1995 yıllarında Liga ASOBAL, 1992 ve 1996 yıllarında Copa del Rey, 1993'te Copa ASOBAL, 1995'te EHF Şampiyonlar Ligi ile 1997'de EHF Kupa Galipleri Kupası şampiyonluğu kazandı.
Kadro

33  Jakub Skrzyniarz
40  Leonel Maciel
08  Mikel Zabala
32  Dariel García
02  Iñaki Cavero
09  Tao Gey-Emparan
04  Marko Jevtić
11  Esteban Salinas
28  Matheus Silva
10  Eneko Furundarena
20  Theodoros Boskos
22  Alex Raix
39  Asier Nieto
97  Tito Díaz
23  Asier Iribar
31  Gorka Nieto
35  Pedro Pacheco
17  Rodrigo Salinas
19  Julen Múgica
Białystok Gettosu Ayaklanması

Bialystok Gettosu Direnişi, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası tarafından işgal edilen Polonya'nın Bialystok kentinde kurulan gettodaki ayaklanmadır. Bu ayaklanma Varşova Gettosu Ayaklanması'ndan sonraki en büyük ikinci getto ayaklanmasıdır. Direniş Anti-Faşist Askeri Örgüt tarafından düzenlendi.
Ayaklanma

Nazi yetkilileri diğer gettolarda olduğu gibi bu gettodan da Nihai çözüm adı verdikleri planı uygulamak için burada bulunan Yahudileri imha kamplarına yollama kararı aldı. 1943 yılının Şubat ayında buradan yaklaşık 15.000 Yahudi'yi imha kamplarına yollamayı planlıyordu. Ancak bu gerçekleştirilemedi. Buna rağmen daha sonraları toplama kamplarından, imha kamplarına göndermeler başladı.
Tasfiyeler Ağustos ayında da devam etti. Yahudiler bu durumu engellemek için harekete geçmeye karar verdi. Anti-Faşist Askeri Örgüt bu direnişi örgütledi. 15 Ağustos gecesinde Alman birlikleri rutin olarak burada bulunan bir kısım Yahudi'yi almak için geldiklerinde direnişçiler Mordehay Tanenbaum ve Daniel Moszkowicz önderliğinde ayaklanmayı başlattı. Ancak direnişçilerin elinde az silah vardı. Ellerindeki silahlar Makinalı tüfek, birkaç düzine silah ve molotofkokteyli ile sınırlıydı. İsyancılar ancak 5 gün direnebildi.
Ayaklanma sırasında 300'den fazla direnişçi öldürüldü. Çatışmalar bittikten ve ayaklanma Almanlar tarafından bastırıldıktan sonra 1.200'ü çocuk 35 bin Yahudi diğer kamplara yollandı. Bu kamplar Treblinka, Majdanek ve Auschwitz'tir.
Lore Krainer

| Lore Krainer |
| --- | --- |
Lore Krainer'in mezarı
Doğum: 4 Kasım 1930(1930-11-04) Graz
Ölüm: 03 Temmuz 2020 (89 yaşında) Oberwaltersdorf
Milliyet: Avusturyalı
Meslek: Oyuncu, şarkıcısı ve söz yazarı

Lore Krainer (d. 4 Kasım 1930, Graz, Avusturya - ö. 3 Temmuz 2020, Oberwaltersdorf, Avusturya), Avusturyalı aktris, iş insanı ve kabare şarkıcısı ve söz yazarı.
Yaşamı

Krainer 4 Kasım 1930'da Graz, Avvusturya'da doğdu. Krainer sanat kariyerine işlettiği Graz'da bulunan Girardi-Keller adlı restoranda kendi sözlerini yazdığı parçalarını seslendirerek başladı. 1972'de Gerhard Bronner tarafından teşvik edilerek Fledermaus Kabaresi'ne ilk defa profesyonel olarak sahneye çıktı.
Krainer 30 Ekim 1978 ile 28 Haziran 2009 tarihleri arasında her pazar sabahı Bronner ve Peter Wehle tarafından Ö1 Radyosu'nda yayınlanan "Der Guglhupf" adlı oyunda yer aldı.
Krainer son radyo programına 28 Haziran 2009'da yayınlanan son bölümde çıktıktan sonra 2011'de televizyon kanalı ORF'de yayınlanan program Seniorenclub ile ekranlara geldi. 1984'te Viyana doğumlu olmayan ilk sanatçı olarak Nestroy-Ring ile ödüllendirildi.
Ayrıca tarot oyunuyla ilgilenen Krainer "Königrufen varyantı" ve "Avusturya tarotunun duayeni" olarak bilinirdi. Düzenlenen oyun turnuvalarında şampiyonluklar elde etti.
Ölümü

Krainer 3 Temmuz 2020'de Oberwaltersdorf, Avusturya'da 89 yaşında vefat etti.