stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Aşılama
Aşılama politikası > Karşıtlık

Ana madde: Aşı karşıtlığı
Çok çeşitli aşı eleştirmenlerinden gelen aşı karşıtlığı, ilk aşılama kampanyalarından beri var olmuştur. Bulaşıcı hastalıklardan kaynaklanan ciddi hastalık ve ölümleri önlemenin faydalarının, bağışıklamayı takiben nadir görülen ciddi advers etki risklerinden çok daha ağır bastığı yaygın olarak kabul edilmektedir. Bazı çalışmalar, mevcut aşı programlarının bebek ölümlerini ve hastaneye yatış oranlarını artırdığını gösterdiğini iddia etmiştir; ancak bu çalışmalar doğası gereği korelasyoneldir ve bu nedenle nedensel etkileri gösteremezler ve çalışmalar ayrıca rapor ettikleri karşılaştırmaları cımbızladıkları, karşıt bir sonucu destekleyen tarihsel eğilimleri göz ardı ettikleri ve aşıları "tamamen keyfi ve hatalarla dolu" bir şekilde saydıkları için eleştirilmiştir.
Aşılamanın ahlakı, etiği, etkinliği ve güvenliği konusunda çeşitli tartışmalar ortaya çıkmıştır. Bazı aşı eleştirmenleri aşıların hastalıklara karşı etkisiz olduğunu veya aşı güvenliği çalışmalarının yetersiz olduğunu söylemektedir. Bazı dini gruplar aşılamaya izin vermemekte, bazı siyasi gruplar ise bireysel özgürlük gerekçesiyle zorunlu aşılamaya karşı çıkmaktadır. Buna karşılık, aşıların tıbbi riskleri hakkında asılsız bilgilerin yayılmasının, sadece ebeveynleri aşı olmayı reddeden çocuklarda değil, aynı zamanda yaş veya bağışıklık yetersizliği nedeniyle aşılanamayan ve aşılanmamış taşıyıcılardan enfeksiyon kapabilecek çocuklarda da yaşamı tehdit eden enfeksiyon oranlarını artırdığına dair endişeler dile getirilmiştir (bkz. sürü bağışıklığı). Bazı ebeveynler aşıların otizme neden olduğuna inanmaktadırlar, ancak bu fikri destekleyen hiçbir bilimsel kanıt bulunmamaktadır. 2011 yılında, KKK aşısının otizme neden olduğu teorisinin önde gelen savunucularından Andrew Wakefield'in araştırma verilerini tahrif etmek için mali olarak motive edildiği tespit edilmiş ve ardından tıbbi lisansı elinden alınmıştır. Amerika Birleşik Devletleri'nde tıbbi olmayan nedenlerle aşıları reddeden kişiler, kızamık vakalarının ve bu hastalıktan kaynaklanan kalıcı işitme kaybı ve ölüm vakalarının büyük bir yüzdesini oluşturmaktadır.
Birçok ebeveyn çocuklarını aşılatmamaktadır çünkü aşılama sayesinde hastalıkların artık mevcut olmadığını düşünmektedirler. Bu yanlış bir varsayımdır, zira bağışıklama programları ile kontrol altında tutulan hastalıklar, bağışıklama bırakıldığında geri dönebilir ve dönmektedir. Bu patojenler, patojenin aşılanmamış konakçılarda yaşayabildiğinde mutasyona uğrama kabiliyeti nedeniyle aşılanmış insanları enfekte edebilir.
Aşılama politikası > Karşıtlık > Aşılama ve otizm

Ana madde: Aşılar ve otizm
Aşılar ve otizm arasında bir bağlantı olduğu düşüncesi, 1998 yılında Lancet dergisinde yayınlanan ve başyazarı doktor Andrew Wakefield olan bir makalede ortaya çıkmıştır. Wakefield'in çalışması, yaşları 3 ila 10 arasında değişen 12 hastanın sekizinde KKK aşısının (kızamık, kabakulak ve kızamıkçık aşısı) ardından otizmle uyumlu davranışsal semptomlar geliştiği sonucuna varmıştır. Makale bilimsel titizlikten yoksun olduğu gerekçesiyle geniş çapta eleştirilmiş ve Wakefield'in makaledeki verileri tahrif ettiği kanıtlanmıştır. 2004 yılında, orijinal 12 ortak yazardan 10'u (Wakefield hariç) makalenin geri çekilmesini yayınladı ve şunları belirtti: "Veriler yetersiz olduğu için bu makalede KKK aşısı ile otizm arasında nedensel bir bağlantı kurulmadığını açıkça belirtmek isteriz." 2010 yılında The Lancet, tahrif edilmiş veriler ve protokoller de dahil olmak üzere makalenin çeşitli unsurlarının yanlış olduğunu belirterek makaleyi resmen geri çekti. Makale, özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nde çok daha büyük bir aşı karşıtı harekete yol açtı ve makalenin sahte olduğu gösterilmesine ve büyük ölçüde geri çekilmesine rağmen, her dört ebeveynden biri hala aşıların otizme neden olabileceğine inanıyor.
Bugüne kadar, tüm doğrulanmış ve kesin çalışmalar aşılar ve otizm arasında bir ilişki olmadığını göstermiştir. 2015'te yayınlanan çalışmalardan biri, otizm ile KKK aşısı arasında bir bağlantı olmadığını doğrulamaktadır. Bebeklere KKK aşısını içeren bir sağlık planı verilmiş ve beş yaşına gelene kadar sürekli olarak incelenmişlerdir. Aşı ile normal gelişim gösteren ya da otizmli bir kardeşe sahip olan çocukların kendilerinin de otizm geliştirme riskinin daha yüksek olması arasında bir bağlantı bulunmamıştır.
Doğru bilgiden önce yanlış bilgi alındığında insanların hafızasını düzeltmek zor olabilir. Wakefield çalışmasının aleyhinde pek çok kanıt olmasına ve yazarların çoğu tarafından geri çekmeler yayınlanmasına rağmen, pek çok insan hala hafızalarında yer ettiği için çalışmaya inanmaya ve kararlarını buna dayandırmaya devam etmektedir. Kamu hafızasındaki yanlış bilgileri düzeltmenin etkili yollarını belirlemek için çalışmalar ve araştırmalar yürütülmektedir.
Uygulama yolları

Ayrıca bakınız: Aşılama takvimi
Aşı uygulaması oral, enjeksiyon (kas içi, deri içi, deri altı), ponksiyon, transdermal veya intranazal olabilir. Son zamanlarda yapılan birçok klinik çalışma, aşıların mukozal yüzeyler yoluyla yaygın mukozal bağışıklık sistemi tarafından alınmasını ve böylece enjeksiyon ihtiyacını ortadan kaldırmayı amaçlamıştır.
Aşılama ekonomisi

Sağlık genellikle bir ülkenin ekonomik refahını belirleyen ölçütlerden biri olarak kullanılır. Bunun nedeni, daha sağlıklı bireylerin genellikle bir ülkenin ekonomik kalkınmasına katkıda bulunmaya hasta olanlardan daha uygun olmasıdır. Bunun pek çok nedeni vardır. Örneğin, grip aşısı olan bir kişi sadece kendisini grip riskinden korumakla kalmaz, aynı zamanda çevresindekilere hastalık bulaştırmasını da engellemiş olur. Bu da daha sağlıklı bir toplum yaratarak bireylerin ekonomik olarak daha üretken olmalarını sağlar. Sonuç olarak çocuklar okula daha sık gidebilmekte ve akademik olarak daha başarılı oldukları görülmektedir. Benzer şekilde, yetişkinler de daha sık, daha verimli ve daha etkin çalışabilmektedir.
Aşılama ekonomisi > Maliyetler ve faydalar

Genel olarak, aşılar topluma net bir fayda sağlamaktadır. Aşılar, özellikle uzun vadeli etkileri göz önünde bulundurulduğunda, genellikle yüksek yatırım getirisi (ROI) değerleriyle dikkat çekmektedir. Bazı aşıların ROI değerleri diğerlerinden çok daha yüksektir. Çalışmalar, aşılamanın faydalarının maliyetlere oranının difteri/boğmaca için 27:1, kızamık için 13,5:1, suçiçeği için 4,76:1 ve pnömokok konjugatı için 0,68-1,1:1 değerinde önemli ölçüde farklılık gösterebileceğini göstermiştir. Bazı hükûmetler, aşılara atfedilen yüksek ROI değerleri nedeniyle aşı maliyetlerini sübvanse etmeyi tercih etmektedir. Amerika Birleşik Devletleri, çocuk aşılarının yarısından fazlasını sübvanse etmektedir ve bu aşıların her birinin maliyeti 400 ila 600 dolar arasındadır. Çocukların çoğu aşılanıyor olsa da ABD'nin yetişkin nüfusu hâlâ önerilen aşılama seviyelerinin altındadır. Bu soruna birçok faktör atfedilebilir. Başka sağlık sorunları olan pek çok yetişkin güvenli bir şekilde aşılanamazken, bazıları da özel mali çıkarlar uğruna aşılanmamayı tercih ediyor. Birçok Amerikalının sigortası yoktur ve bu nedenle aşılar için cepten ödeme yapmaları gerekmektedir. Diğerleri ise yüksek muafiyetler ve katkı payları ödemekle yükümlüdür. Aşılar genellikle uzun vadeli ekonomik faydalar sağlasa da birçok hükûmet işgücü ve üretimle ilgili yüksek kısa vadeli maliyetleri ödemekte zorlanmaktadır. Sonuç olarak, birçok ülke bu tür hizmetleri sağlamayı ihmal etmektedir.
2021 tarihli bir makaleye göre, haemophilus influenzae tip b, hepatit B, insan papilloma virüsü, Japon ensefaliti, kızamık, neisseria meningitidis serogrup A, rotavirüs, kızamıkçık, streptococcus pneumoniae ve sarıhummaya karşı yapılan aşılar 2000'den 2019'a kadar tahmini 50 milyon ölümü önlemiştir. Makale, "COVID-19 ile ilgili aksaklıklardan önce aşı etkisinin en büyük değerlendirmesini temsil ediyor". Haziran 2022'de yapılan bir çalışmaya göre, COVID-19 aşıları 8 Aralık 2020'den 8 Aralık 2021'e kadar 185 ülke ve bölgede 14,4 ila 19,8 milyon ek ölümü önlemiştir.
Her biri için en az bir aşı geliştirmenin 2,8 milyar ila 3,7 milyar dolara mal olacağını tahmin etmişlerdir. Bu, bir salgının potansiyel maliyetiyle karşılaştırılmalıdır. Doğu Asya'daki 2003 SARS salgını 54 milyar dolara mal olmuştur.
Oyun teorisi, finansal ve finansal olmayan maliyet ve faydaları içerebilen maliyet ve faydaları modellemek için fayda fonksiyonlarını kullanır. Son yıllarda, oyun teorisinin toplumlarda aşı alımını modellemek için etkili bir şekilde kullanılabileceği ileri sürülmüştür. Araştırmacılar bu amaçla oyun teorisini grip ve kızamık gibi hastalıklar bağlamında aşı alımını analiz etmek için kullanmışlardır.
Galeri

Dr. Jenner ilk aşısını 8 yaşında bir çocuk olan James Phipps'e yapıyor. 14 Mayıs 1796. Ernest Board tarafından yapılmış resim (20. yüzyıl başı)
James Gillray'in The Cow-Pock-or-the Wonderful Effects of the New Inoculation! adlı 1802 tarihli eseri, inek benzeri uzantılar çıkaracağından korkan aşılanmış hastaların karikatürüdür
Louis-Léopold Boilly'den La vaccine or Le préjugé vaincu, 1807
Bir doktor küçük bir kıza aşı yapıyor, bluzları gevşemiş diğer kızlar endişeyle sıralarını bekliyor. Ressam: Lance Calkin
Von Behring'i serumu muslukla çıkarırken gösteren Alman karikatürü
Les Malheurs de la Vaccine (Ekonomik açıdan aşılamanın tarihi: Satılık bir eczane; modası geçmiş bir inokülist işyerini satıyor; Jenner, solda, neşterle bir iskeleti takip ediyor)
Konuyla ilgili yayınlar

Carroll AE (17 Eylül 2015). "Not Up for Debate: The Science Behind Vaccination". The New York Times. 17 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Cole JP, Swendiman KS (21 Mayıs 2014). "Mandatory Vaccinations: Precedent and Current Laws" (PDF). Congressional Research Service. 8 Şubat 2010 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
Largent MA (2012). Vaccine: The Debate in Modern America. Baltimore: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-1-4214-0607-7.
Offit, Paul A. (12 Haziran 2007). Vaccinated. Harper Collins. ISBN 978-0-06-122795-0.
Williams G (2010). Angel of Death. Basingstoke: Palgrave Macmillan. ISBN 978-0230274716.
Walloch KL (2015). The Antivaccine Heresy: Jacobson v. Massachusetts and the Troubled History of Compulsory Vaccination in the United States. University of Rochester Press. s. xii.
İsveç'te çocuk felci aşılaması 1957 yılında başlamıştır.
Keneler tarafından yayılan hastalıklara karşı aşı sağlayan bir mobil tıp laboratuvarı
Gdańsk Tıp Üniversitesi COVID-19 Aşılama Merkezi, Polonya
Kızamık enfeksiyon oranına karşı aşılama oranı, 1980-2011. Kaynak: DSÖ
1920'den 2010'a kadar küresel çiçek hastalığı vakaları. Kaynak: DSÖ
2016'da temel aşıları yapılan çocukların oranı
Bir yaşındaki çocuklar arasında küresel aşılama kapsamı (1980-2019)
Aşılamanın öncüsü Edward Jenner'a sunulan ve Londra'daki Fizik Cemiyetinin 112 üyesi tarafından imzalanan, aşılamanın etkinliğine dair 1802 tarihli bir referans belgesi
Maisur Kraliçeleri: solda, kral III. Krishnaraja Wadiyar'ın ilk eşi Devajammani, sağda, kralın yine Devajammani adındaki ikinci eşi, ortada: Lakshmi Ammani, kralın büyükannesi. Thomas Hickey, 1805. Resimdeki iki kraliçenin aşılamayı variolasyona tercih ettikleri düşünülüyor, zira ciltlerinde aynı izleri taşıyorlar: burun ve ağız çevresinde renk değişikliği (solda, variolasyon) ya da küçük, gizli bir yara izi (sağda, aşılama).
Lagos, Nijerya'da çiçek hastalığının dünya çapında ortadan kaldırılmasını teşvik etmek için 1979 yılında hazırlanmış bir poster
ABD'de eyaletlere göre aşılama oranı, 2017'de eyalet tarafından izin verilen muafiyetler dahil
67 ülkeyi kapsayan küresel anket sorusuna verilen yanıtlar: "Genel olarak aşıların güvenli olduğunu düşünüyorum". Bu görsel, bir önceki ifadeye "Kesinlikle katılmıyorum" veya "Katılmama eğilimindeyim" şeklinde cevap verenlerin dağılımını göstermektedir.
Ekvador-Peru Savaşı (1857-1860)

Ekvador-Peru Savaşı 1857-1860 yılları arasında gerçekleşti. Çatışma, Ekvador'un İngiliz alacaklılarla olan borcunu kapatmak için Peru'nun üzerinde hak iddia ettiği Amazon havzası arazisini satmaya teşebbüs etmesiyle başladı. Ekvador hükûmetinin birkaç rakip fraksiyona bölünmesinden önce iki ülke arasındaki diplomatik ilişkiler bozulduğunda, Peru hükûmeti satışın iptalini ve Peru'nun sahip olduğu resmi kabulü zorlamak için Ekvador limanlarının abluka altına alınmasını emretti. tartışmalı bölgeler 1859'un sonlarında, Ekvador'un kontrolü Guayaquil şehrinde General Guillermo Franco ile Quito'da Gabriel García Moreno başkanlığındaki geçici bir hükûmet arasında sağlamlaştırıldı. Peru Devlet Başkanı Ramón Castilla, Ekim 1859'da birkaç bin askerle Guayaquil'e gitti ve Ocak 1860'ta General Franco ile Mapasingue Antlaşması'nı müzakere etti. Anlaşmanın imzalanması, Ekvador'un Peru'nun tüm taleplerine uyduğunu gösterdi ve iki ülke arasındaki toprak anlaşmazlığının geçici olarak sona erdiğini gösterdi. Bununla birlikte, Eylül 1860'ta, García Moreno ve General Juan José Flores komutasındaki geçici hükûmetin güçleri, Guayaquil Savaşı'nda Franco hükûmetini yenerek Ekvador'daki iç savaşı sona erdirdi. Yeni hükûmet, Mapasingue Antlaşması'nı reddetti ve kısa bir süre sonra Perulu mevkidaşı tarafından takip edildi; bu, bölgesel anlaşmazlığı yeniden açtı.
Anlaşmazlık, Guayaquil'e vardıktan sonra Ekvador topraklarının Castilla güçleri tarafından geçici olarak işgal edilmesi nedeniyle bazen 1859 Ekvador-Peru Savaşı olarak anılır. İşgalden sonraki anlaşmazlık süresince iki ülkenin birlikleri arasında hiçbir çatışma olmadı, ancak Castilla tarafından Mapasingue Antlaşması'nda taahhüt edilen Perulu güçlerin bir birliği daha sonraki Guayaquil Savaşı'na katıldı.
Olaylar > Ekvador'un borç durumu

İspanya'dan bağımsızlık savaşı sırasında, Gran Colombia hükûmeti özel Avrupalı kredicileren bir dizi borç almıştı. Üç devlet: Venezuela, Kolombiya ve Ekvador, borçları kendi aralarında paylaştılar. 1837'de Ekvador borcun yüzde 21,5'inin  sorumluluğunu üstlendi. 1850'lerde, Latin Amerika tahvillerinin sahiplerinden oluşan bir komite kendi kendine örgütlendi ve borcun ödenmesini ayarlamak için Ekvador'a birkaç temsilci gönderdi. 21 Eylül 1857'de, Ecuadorian Land Company, Ltd.'yi temsil eden George S. Pritchett, Ekvador Maliye Bakanı Don Francisco de Paula Icaza ile alacaklılara Esmeraldas'taki çeşitli bölgelerde haklar veren bir anlaşma imzaladı; Zamora nehri kıyılarında birkaç tane daha; Canelos kantonunda bir milyon dönüm; ve Cañar nehri yakınında 410.200 dönüm: 566.900 £ değerinde toplam 2.610.200 dönüm. Ekvador'un topraklar üzerindeki egemenliği korunacak, ancak burada gerçekleştirilen tüm faaliyetler 15 yıl süreyle vergiden muaf tutulacaktı . Bu, Ekvador hükûmetinin topraklarının bir kısmının mülkiyetini devrederek borçları kapatmaya çalıştığı ilk sefer değildi.
Olaylar > Peru'da arazi anlaşmasına karşı protesto

Icaza-Pritchett anlaşmasıyla devredilen topraklar arasında, mülkiyeti komşu Peru ile tartışmalı olan birkaç bölge vardı. O zamanlar bölgenin coğrafi bilgisinin zayıf olması nedeniyle, sömürge dönemi yönetimleri, çok sayıda Real Cédulas (İspanyol Krallığı tarafından yayınlanan kraliyet kararnameleri) aracılığıyla çok az doğrulukla tanımlanan sınırlarla ayrıldı. Bu gelişigüzel bölgesel tanımlar, yeni Güney Amerika ülkeleri arasında bir dizi sınır anlaşmazlığına yol açtı. Şu anda Peru'daki Loreto Bölgesi olan yerin kuzey yarısının mülkiyeti, iki ülke arasındaki önemli bir çekişme noktasıydı; o noktaya kadar, komşular arasındaki ilişkiler dostça ve yok arasında gidip geliyordu. 11 Kasım 1857'de Peru'nun Ekvador Mukim Bakanı Juan Celestino Cavero, Ekvador Dış İlişkiler Bakanı Antonio Mata'ya yazdığı bir mektupta Icaza-Pritchett anlaşmasının imzalanmasını protesto etti. Cavero sadece üç ay önce atanmıştı; Quito'ya diğer şeylerin yanı sıra bölgesel anlaşmazlığı çözme göreviyle gelmişti. Şimdi, anlaşmanın geçersiz ilan edilmesini istedi: Satılan Canelos'taki topraklar, 1802 tarihli Real Cédula (bölgelerin Real Audiencia de Quito'dan Peru'ya transferini emreden bir kararname) tarafından belirlenen sınıra göre Peru'ya aitti. Peru Genel Valiliği). Ayrıca, Peru tarafından 1810'da benimsenen uti possidetis duruşunun yanı sıra Peru'nun tartışmalı topraklarda uzun süredir yürüttüğü genel yargı ve mülkiyet eylemlerini de not etti.
Mata, 30 Kasım'da Cavero'ya yanıt vererek, Ekvador'un 1802'deki Real Cédula'nın toprak haklarını Peru Genel Valiliğine devretmediği yönündeki Ekvador'un görüşünü yeniden teyit ederek, uti possidetis de jure iddiasını geçersiz kıldı. Bir kaynağa göre Mata, 1802 tarihli Gerçek Cédula'nın gerçek bir İspanyol yasası teşkil etmediğini, çünkü hiçbir zaman Santa Fe Genel Valisi tarafından yetkilendirilmediğini, yani İspanyol yasalarına göre bölgelerin mülkiyetinin 1802'den önceki haliyle kaldığını savundu. Peru, 1810'daki uti possidetis pozisyonunda durmaya devam etti ve davasını, kendilerini anlaşmazlıktan uzaklaştıran Birleşik Devletler ve Büyük Britanya hükûmetlerinin önüne getirdi.
Olaylar > 1858: Peru misilleme yapıyor

Nisan ve Ağustos 1858 arasında iki ülke arasındaki diplomatik yazışmaların bir "kağıt savaşı" devam etti. 29 Temmuz'da Mata, bakan olarak görevlerini yerine getirirken sergilediği davranışa dayanarak Cavero'nun sınır dışı edilmesini talep etti. 30 Temmuz'da Cavero, Lima Şansölyeliğine yazarak Ekvador hükûmeti tarafından gerçekleştirilen çok sayıda ihlal olarak gördüğü ve Peru'nun onuruna karşı baskı yapan şeyleri ayrıntılarıyla anlattı. Aynı gün Quito Şansölyeliği, Cavero'ya Peru ile Ekvador arasındaki ilişkilerin yeniden koptuğunu bildirdi; daha sonra ülkeden kovuldu. Perulu görüşü, Cavero'nun bölgelerin ülkelerine geri gönderilmesini sağlamak için gerekli herhangi bir şekilde haklı olduğu yönündeyken, taktikleri daha sonraki bilim adamları tarafından düşüncesiz ve kavgacı olarak adlandırıldı ve Lima'dan aldığı talimatlara aykırı ve hedeflerine zararlıydı.
26 Ekim 1858'de yürürlüğe giren bir yasayla Peru Kongresi, Başkan Ramón Castilla'ya, gerekirse ulusal toprakları İngiliz alacaklılarına satılmasına karşı güvence altına almak için Ekvador'a karşı bir orduya komuta etme yetkisi verdi. Ekvador limanlarının abluka altına alınması emredildi. 1 Kasım 1858'de ilk Peru gemisi, donanma fırkateyni BAP Amazonas Ekvador sularına ulaştı; abluka ciddi bir şekilde 4 Kasım'da başladı ve başkanlığını Tuğamiral Ignacio Mariátegui yaptı.
Olaylar > 1859 başları: Ekvador'da liderlik mücadeleleri

Ekvador tarih kitaplarında "Korkunç Yıl" olarak bilinen 1859'a gelindiğinde, ülke bir liderlik krizinin eşiğine gelmişti. Peru ablukası tehdidiyle karşı karşıya kalan Başkan Francisco Robles, ulusal başkenti Guayaquil'e taşıdı ve General José María Urbina'yı onu savunmakla görevlendirdi. Bu popüler olmayan hareketin ardından, bölgesel kaudillolar tarafından desteklenen bir dizi muhalefet hareketi kuruldu. 1 Mayıs'ta, Dr. Gabriel García Moreno, Pacífico Chiriboga ve Jerónimo Carrión (Robles'ın başkan yardımcısı) tarafından entegre edilen muhafazakar bir üçlü, Quito Geçici Hükûmetini kurdu. 6 Mayıs'ta Carrión, kendisini üçlü hükümdarlıktan ayırdı ve Cuenca şehrinde kısa ömürlü bir hükûmet kurdu; ertesi gün Robles'e sadık güçler tarafından görevden alındı.
General Urvina, García Moreno'yu ve hareketini bastırmak için derhal Quito'ya doğru yola çıktı. Geçici Hükûmet, Urvina'nın dengi değildi ve Haziran'da düştü. García Moreno, Başkan Castilla'nın desteğini talep ettiği Peru'ya kaçtı; Perulu lider, Robles rejimini yıkmak için ona silah ve cephane sağladı. Peruluların desteğine sahip olduğuna inanan García Moreno, Temmuz ayında Peru gazetesi El Comercio'nun Temmuz sayısında yayınlanan bir manifestoyu kendi vatandaşlarına hitaben sunarak, toprak anlaşmazlığına rağmen Peru'yu Robles'a karşı müttefikleri olarak kabul etmelerini istedi. abluka eylemleri Kısa bir süre sonra García Moreno, Guayas Bölgesi Genel Komutanı ve Urvinista caudillo hiyerarşisinde Urvina ve Robles'ten sonra üçüncü olan General Guillermo Franco ile görüştüğü Guayaquil'e gitti. García Moreno, Robles hükûmetini reddetmelerini ve serbest seçimler ilan etmelerini önerdi. Franco, kendisi de cumhurbaşkanlığına talip olmasına rağmen, García Moreno'ya yardım etmeyi kabul etti.
Olaylar > Ağustos-Eylül 1859: Ekvador'un durumu kötüleşiyor

31 Ağustos 1859'da Castilla, García Moreno'ya olan bağlılığına ihanet etti ve Franco ile Guayaquil limanına yönelik ablukanın sona ermesiyle sonuçlanan bir anlaşmaya vardı. Birkaç hafta sonra, Peru ile Cauca arasında Ekvador'un kontrolünü ele geçirmek için yapılan gizli anlaşmanın sonucu olan Mosquera-Zelaya Protokolü Popayán'da imzalandı.
Robles, Franco'nun Castilla'ya bağlı olduğu haberini aldığında anlaşmalarını reddetti ve başkenti, bu kez hükûmetin liderliğini Jerónimo Carrión'a devrettiği Riobamba'ya taşıdı. O ve Urvina iki hafta içinde ülkeyi sonsuza dek terk edeceklerdi. Bu arada, mağlup olan Geçici Hükûmetin bir üyesi olan Rafael Carvajal, Ekvador'u kuzey sınırından işgal etti; Carvajal, bir ay içinde Quito'da Geçici Hükûmeti yeniden kurdu. Nihayet 17 Eylül'de Guillermo Franco kendisini Guayas'ın Yüksek Şefi ilan etti; ancak Babahoyo, Vinces ve Daule, Geçici Hükûmetin yanında yer aldı. 18 Eylül'de Loja'da Manuel Carrión Pinzano eyaletin askeri ve sivil şefi olarak atanan bir meclis; Ertesi gün Carrión Pinzano, Loja, El Oro ve Zamora'ya başkanlık eden bir Federal Hükûmet kuran yeni bir meclis çağırdı. 26 Eylül'de Cuenca, Geçici Hükûmete bağlılığını teyit etti.
İç durumun en çalkantılı olduğu ve Peru'nun Ekvador kıyılarının geri kalanına uyguladığı ablukanın yürürlükteki ilk yılının sonuna yaklaştığı bir dönemde, Castilla elverişli bir sınır anlaşması dayatmak için koşullardan yararlanmaya çalıştı. 20 Eylül'de Castilla, Geçici Hükûmete desteğini beyan etmek için Quito'ya bir mektup yazdı; on gün sonra, bir işgal gücüne liderlik ederek Callao'dan yola çıktı. Peru'daki Paita limanında mola verdiği sırada Castilla, Ekvadorlulara ablukayı ve toprak anlaşmazlığını sona erdirmek için bir anlaşma müzakere edebilecekleri tek bir hükûmet kurmalarını teklif etti.
Olaylar > 1860: Mapasingue Antlaşması

| --- | --- |
Tür: Barış Antlaşması
İmzalanma: 25 Ocak 1860
Yer: Mapasingue, Ekvador
İmzacılar:   Peru   Ekvador 
7 Ocak 1860'ta Peru ordusu eve dönmek için hazırlıklar yaptı; on sekiz gün sonra, 25 Ocak'ta, Castilla ve Franco, Peru birliklerinin dörde bölündüğü hacienda'dan sonra, daha çok Mapasingue Antlaşması olarak bilinen 1860 Antlaşması'nı imzaladılar. Antlaşmanın amacı, sürmekte olan bölgesel tartışmanın çözülmesiydi. İlk maddesinde iki ülke arasındaki ilişkilerin yeniden tesis edileceğini teyit etti. Sınırlar meselesi, Icaza-Pritchett anlaşmasının geçersiz ilan edildiği, Peru'nun uti possidetis konumunu kabul ettiği ve Ekvador'a Quijos ve Canelos'un sahipliğini kanıtlaması için iki yıl izin verdiği 5, 6 ve 7. maddelerde belirlendi; bu süreden sonra Peru'nun herhangi bir kanıt sunulmadığı takdirde topraklar üzerindeki haklar mutlak hale gelecekti. Bu, Ekvador'un daha önce reddettiği 1802 Real Cédula'nın kabulü anlamına geliyordu.