Halef es-Saffâr
Sonraki yıllar

Halef, yirmi yıl aradan sonra ilk kez Sistan'ın tartışmasız tek emiri olmuştu. Sonraki birkaç yıl boyunca büyük bir alim olarak ünlenmiş ve kendi ülkesinde öğrenimi teşvik etmiştir. Bir başka hac ziyaretinde daha bulunduğu rivayet edilir ancak bunun tarihi kesin değildir. 991 yılında Büveyhi Bahaüddevle'nin halife Tâi'yi tahttan indirmesi üzerine yeni halife Kadir'i tanımıştır. Bu durum, Gaznelilerin ve vasallarının Taî'yi halife olarak tanımaya devam ettiği Sâmânîler ile onun arasında bir kopuşu temsil etmektedir. Her halükarda, Halef'e Veli'l-Devle lakabını veren muhtemelen Kadir'ir.
Halef ayrıca Bust ve Zemindaver'ı geri almak için bir harekât düzenlemiştir. Bunlar, Ebû'l-Hüseyin Tahir'in yönetimi sırasında neredeyse tamamen Saffârîler'e kaybedilmişti; Gazneli Sebük Tegin'in bölgeyi yaklaşık 978'de fethetmesinden önce yerel Türkler az çok bağımsızdı. Halef, 986 yılında Bust'u işgal ederken Sebük Tegin Hinduşah'a karşı sefer ile meşguldü. Ancak Gazneliler geri dönünce Halef, Bust'u teslim etmek ve kentten aldığı vergileri iade etmek zorunda kalmıştır.
Halef'in birkaç oğlu vardı; en büyük ikisi, Ebû Nasr ve Ebû'l-Fazl, doğal nedenlerden ölmüşlerdir. Üçüncüsü, Amr, Buhara'daki Sâmânî emirinin sarayında uzun yıllar geçirmiştir. 988'de Amr, babasının onu sıcak bir şekilde karşıladığı Sistan'a geri gönderildi. Ancak birkaç yıl sonra Amr, Halef'e karşı bir isyana katılmıştır. İsyan kısa sürede bastırılmış ve Amr hapse atılmış; kısa bir süre sonra da hapishanede ölmüştür.
Bust'u alma girişiminin ardından Halef ile Sebük Tegin'in arasının iyi olduğu anlaşılmaktadır. Halef'in, Horasan'da çıkan bir isyanı bastırmak için Sebük Tegin ve Guzgan'daki Ferigunlu emiriyle birlikte Sâmânîlere yardım etmek amacıyla bir sefere katıldığı rivayet edilmektedir. Ancak Sebük Tegin 997 yılında ölünce, iki oğlu Mahmud ve İsmail, arasında kimin tahta geçeceği konusunda anlaşmazlık çıkmıştır. Halef, bunu Gaznelilerden toprak elde etmek için bir fırsat olarak görmüş ve dördüncü oğlu Tahir'i 998'de Kuhistan ve Bedgis'i almak üzere göndermiştir. Tahir, Bağdat'ta Mahmud'un amcası Buğraçuk tarafından mağlup edilmiş, ancak Buğraçuk çıkan çatışmada öldürülmüştür.
Mahmud'un bu saldırıyı cezasız bırakmadı. 1000 yılında birliklerini Sistan'a götürüp bir dağ evinde konaklayan şaşkın Halef'i tuzağa düşürdü. Ordusu bulunmayan Halef, tazminat ödemek zorunda kalmış, paralarında Mahmud'un adını kendi adının önüne yazdırmış, hutbede ise Gaznelilerin adını yazdırmıştır.
Halef'in oğlu Tahir'in 1000 yılında Büveyh-i Kirman'ı işgal ettiği belirtiliyor, ancak kalıcı bir kazanım elde etmekte başarısız oldu. Kısa bir süre sonra o da kendisinden önceki Emir gibi Halef'e isyan etmiştir. İsyan, Tahir'in yakalanmasıyla sona ermiş; hapsedilmiş ve kısa bir süre sonra, 1002 yılında ölmüştür. Tahir'in ölümüyle Halef'in artık uygun bir varisi kalmamıştı.
Halef'in iktidarı yıllar geçtikçe giderek daha fazla sevilmez hale geldi; özellikle Tahir'in isyanından sonra sevilmezliği daha da arttı. Tahir'in vefatından sonra ordu komutanı Gazneli Mahmut'a bir haber göndererek, Zareng halkının onun Sistan'ın hükümdarı olmasını istediğini bildirdi. Mahmud, Sistan'ı güvence altına almak için öncü bir kuvvet göndererek karşılık verdi. Halef direndi, Tak'ta siper aldı ve Gaznelilerin kuşatmasına dayandı, bunun üzerine Mahmud Kasım 1002'de bizzat gelmeye karar verdi. Mahmud'un ordusu, Saffârîlerin yenilgisini arzulayan Zarang halkı tarafından takviye edilmiştir. Aralık 1002'de Halef teslim olmak zorunda kalmıştır. 1006 veya 1007 yılına kadar yaşadığı Farigunlular'ın Guzgan'ına gönderilmiştir. Mahmud'un savaş halinde olduğu Karahanlılar ile irtibat halinde olduğu yönündeki söylentiler üzerine Halef, güneye, Gardez'e nakledilmiş ve 1009 yılında burada vefat etmiştir. Sistan, 1029'da Nasriler'in yönetimine geçene kadar Gaznelilerin hakimiyetinde kalmıştır.