Parkinson hastalığı
Yönetim > Rehabilitasyon

Daha fazla bilgi: Parkinson hastalığının yönetimi
Egzersiz programları Parkinson hastalığı olan bireylerde önerilmekte olup, son sistematik derlemeler (2023) bu programların etkinliğini doğrulamıştır. Bazı kanıtlar, konuşma veya hareketlilik sorunlarının rehabilitasyon ile iyileşebileceğini göstermektedir, ancak mevcut çalışmalar sınırlı sayıda ve düşük kalitededir. Düzenli fiziksel egzersiz, fizyoterapi ile birlikte veya tek başına, hareketlilik, esneklik, güç, yürüme hızı ve yaşam kalitesini korumak ve iyileştirmek için faydalı olabilir. Bir egzersiz programı fizyoterapist gözetiminde uygulandığında, evde kendi kendine yapılan egzersiz programına kıyasla motor belirtiler, zihinsel ve duygusal fonksiyonlar, günlük yaşam aktiviteleri ve yaşam kalitesinde daha fazla iyileşme gözlemlenmektedir. Klinik egzersizler, Parkinson hastalarının genel sağlığını hedefleyen etkili bir müdahale olabilir. Motor fonksiyonlarda ve depresyon belirtilerinde iyileşme görülebilir.
Esneklik ve hareket aralığını iyileştirmek amacıyla, rijidite yaşayan bireylerde, hafif sallanma gibi genel gevşeme tekniklerinin aşırı kas gerilimini azalttığı bulunmuştur. Gevşemeyi teşvik etmek için diğer etkili teknikler arasında ekstremitelerin ve gövdenin yavaş döndürme hareketleri, ritmik başlatma, diyafragmatik solunum ve meditasyon teknikleri yer alır. Yürüme ve hastalıkla ilişkili zorluklar, örneğin hipokinezi, sürünme ve azalmış kol salınımı ile ilgili olarak, fizyoterapistler fonksiyonel hareketlilik ve güvenliği artırmak için çeşitli stratejilere sahiptir. Rehabilitasyon programları sırasında yürüme ile ilgili odaklanılan alanlar, yürüme hızını, destek tabanını, adım uzunluğunu ve gövde-kol salınımı hareketlerini iyileştirmektir. Stratejiler arasında yardımcı ekipman kullanımı (çubukla yürüme yürüme), sözel ipuçları (manuel, görsel ve işitsel), egzersizler (marş ve PNF desenleri) ve çevresel değişiklikler (yüzeyler, girdiler, açık vs. kapalı alanlar) yer almaktadır. Güçlendirme egzersizleri, birincil kas güçsüzlüğü ve hafif ila orta şiddette Parkinson hastalığı ile ilişkili hareketsizlikten kaynaklanan güçsüzlüğü olan kişilerde güç ve motor fonksiyonunda iyileşmeler göstermiştir, ancak raporlar güç ve ilaçların alındığı zaman arasında bir etkileşim olduğunu göstermektedir. Bu nedenle, Parkinson hastalığı olan kişilerin egzersizlerini ilaç aldıktan 45 dakika ila bir saat sonra yapmaları önerilmektedir. Derin diyafragmatik solunum egzersizleri, ileri evre Parkinson hastalığında öne eğilmiş duruş ve solunum disfonksiyonları nedeniyle azalmış göğüs duvarı hareketliliği ve vital kapasiteyi iyileştirmede faydalıdır. Egzersiz, kabızlığı iyileştirebilir. Egzersizin Parkinson hastalığında fiziksel yorgunluğu azaltıp azaltmadığı belirsizliğini korumaktadır.
Güç arttırıcı antrenmanların, el hamuru ile egzersiz yaptıktan sonra Parkinson hastalığı olan bireylerde el becerisini artırdığı gösterilmiştir. Hem el becerisinde hem de güçteki iyileşmeler, Parkinson hastalığı olan kişilerde, nesneleri kavramayı gerektiren günlük aktivitelerde artan bağımsızlığı teşvik ederek olumlu bir etki yaratabilir.
Lee Silverman ses terapisi (LSVT), Parkinson hastalığına bağlı konuşma bozuklukları için en yaygın uygulanan tedavilerden biridir. Konuşma terapisi ve özellikle LSVT, konuşmayı iyileştirebilir. Ergoterapi (OT), Parkinson hastalığı olan bireylerin günlük yaşam aktivitelerine katılımını sağlayarak sağlık ve yaşam kalitesini artırmayı amaçlar. OT'nin etkinliği üzerine yapılan az sayıda çalışma bulunmaktadır ve bu çalışmaların kalitesi düşüktür, ancak bazı belirtiler OT'nin motor becerileri ve tedavi süresince yaşam kalitesini iyileştirebileceğini göstermektedir.