Uluslararası ilişkiler (1814-1919)
1830-1850'ler > 1848 Devrimleri

Ana madde: 1848 Devrimleri
1848 Devrimleri, 1848'de Avrupa çapında gerçekleşen bir dizi koordine edilmemiş siyasi ayaklanmadır. Gerici monarşileri devirmek esas amaçlarıdır. Bu, Avrupa tarihindeki en yaygın devrimci dalgaydı. Avrupa'nın büyük bir kısmına ulaştı ancak liberalizmin yeni kurulduğu Amerika, Britanya ve Belçika'da çok daha az etkili oldu. Geri güçler, özellikle Rusya'nın yardımıyla galip geldi ve birçok isyancı sürgüne gönderildi. Devrimler sonrasında bazı sosyal reformlar yapıldı.
Devrimler esasen liberal demokratik nitelikteydi ve eski monarşik yapıları ortadan kaldırarak bağımsız ulus devletler yaratmayı amaçlıyordu. Devrimler, Şubat ayında Fransa'da başlayarak tüm Avrupa'ya yayıldı. 50'den fazla ülke etkilendi. Liberal fikirler on yıldır etkiliydi ve her ülkeden devrimciler bundan yararlandı ancak yakın ülkelerdeki devrimcilerle doğrudan bağlantı kurmadılar.
Buna katkıda bulunan başlıca faktörler, eski yerleşik siyasi liderlikten duyulan yaygın memnuniyetsizlik, yönetime ve demokrasiye daha fazla katılım talepleri, basın özgürlüğü talepleri, işçi sınıfının talepleri, milliyetçiliğin yükselişi ve yerleşik hükûmet güçlerinin yeniden toparlanmasıydı. Bu dönemde liberalizm, otokratik hükümetlerin yerini hukukun üstünlüğü altında anayasal devletlerin alması anlamına geliyordu. Burjuvazinin inancı haline gelmişti ancak iktidarda değillerdi. Fransa'daki ana faktör buydu. Alman, İtalyan ve Avusturya'da ise ana faktör milliyetçilikti. Romantik akım tarafından teşvik edilen milliyetçilik, çok sayıda etnik/dil grubunu ortak geçmişlerinden uyandırmıştı. Almanlar ve İtalyanlar birçok devlete bölünmüşlerdi ve kendi ulusal devletlerinde birleşmeyi talep ettiler. Avusturya İmparatorluğu'nda ise Macarlar başta olmak üzere yabancı yönetimler tarafından baskı altında tutulan pek çok etnik grup devrim için mücadele etmiştir.
Ayaklanmalar reformcular, orta sınıflar ve işçilerden oluşan ve uzun süre bir arada kalamayan geçici koalisyonlar tarafından yönetildi. Başlangıçta, büyük kalabalıkların Kral I. Louis Philippe'i tahttan çekilmeye zorladığı Fransa'da oldu. Tüm Avrupa'da bir monarşiyi yıkmanın gerçekten de mümkün olduğu aniden anlaşıldı. On binlerce insan öldürüldü ve çok daha fazlası sürgüne zorlandı. Önemli kalıcı reformlar arasında Avusturya ve Macaristan'da serfliğin kaldırılması, Danimarka'da mutlak monarşinin sona ermesi ve Hollanda'da temsili demokrasinin getirilmesi yer alıyordu. Devrimler en çok Fransa, Hollanda, Alman Konfederasyonu devletleri, İtalya ve Avusturya İmparatorluğu'nda etkili olmuştu.
Macaristan'da Rusya'nın askeri müdahalesi, güçlü geleneksel aristokrasiler ve yerleşik kiliselerin yardımıyla gerici güçler nihayetinde galip geldi. Devrimci dalgalanma ani ve beklenmedikti, geleneksel güçleri hazırlıksız yakaladı ancak devrimciler de hazırlıksızdı. İktidar aniden ellerine geçtiğinde onu nasıl ellerinde tutacaklarına dair hiçbir planları yoktu ve durmadan didiştiler. Tepkiler çok daha yavaş yavaş geldi ama aristokratlar büyük servet, geniş ilişki ağları, çok sayıda itaatkar tebaa ve akıllarında eski statükoya geri dönmek gibi özel bir hedef gibi avantajlara sahipti.