stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dragon (asker)
Modern dragonlar > İspanya

İspanyol Ordusu, 1635'te Innsbruck'ta Pedro de la Puente komutasında bir ejderha birliği eğitimine başladı. 1640'ta arkebüzler ve topuzlarla donatılmış ilk dragon "tercio" yaratıldı. 17. yüzyılın sonunda dragon terciolarının sayısı dokuza çıkarıldı: üçü İspanya'da, üçü Hollanda'da ve geri kalanı Milano'da konuşlandırıldı.
Tercio'lar, 1704'ten başlayarak Alay sistemine dönüştürüldü. V. Felipe, Yeni Dünya'da bir polis teşkilatının işlevlerini yerine getirmek için birkaç ek dragon alayı yarattı. Bu birimler arasında dikkat çekeni, deri kaplı dragones de cuera oldu.
1803'te dragon alaylarının adı "caballeria ligera" (hafif süvari) olarak değiştirildi. 1815'te bu birimler dağıtıldı.
İspanya, dragonlarını 19. yüzyılın sonlarında yeniden yarattı. 1930'da üç İspanyol dragon alayı hâlâ varlığını sürdürüyordu.
Modern dragonlar > İsveç

İsveç Ordusunda dragonlar, Askeri Polis ve Askeri Polis Korucularından oluşur. Ayrıca bir askeri polis birimi olan 13. Can Muhafızları Taburunu da oluştururlar. 13. (Dragonlar) Taburu'nun kökleri 1523'e kadar uzanır ve bu da onu dünyanın halen hizmette olan en eski askerî birliklerinden biri yapar. Bugün, İsveç Ordusu tarafından hala tutulan tek atlı birimler, Can Muhafızları Kralın Muhafızları Taburu'nun iki dragon filosudur. Atlar yalnızca törensel amaçlar için, genellikle dragonların Stockholm'deki Kraliyet Sarayı'ndaki muhafızların değişimine katıldıklarında kullanılır. "Livdragon" özel bir süvari rütbesidir.
Modern dragonlar > İsviçre

İsviçre Silahlı Kuvvetlerinde, Zırhlı Bombacılar birimlerine dönüştürüldükleri 1970'lerin başına kadar atlı dragonlar vardı. "Dragoner" orduya girmeden önce evde bir at besleyebildiğini kanıtlamak zorundaydı. Temel eğitimin sonunda ordudan indirimli bir fiyata bir at satın almak ve onu ekipman, üniforma ve silahla birlikte eve götürmek zorunda kaldılar. "Yıllık tekrar kursunda" dragonlar, genellikle evden buluşma noktasına kadar kendi atlarıyla hizmet ettiler.
Avrupa'daki son tören dışı atlı süvari olduğuna inanılan dragon birimlerinin kaldırılması, İsviçre'de tartışmalı bir konuydu. 5 Aralık 1972'de İsviçre Ulusal Konseyi tedbiri 71'e karşı 91 oyla onayladı.
Modern dragonlar > Birleşik Krallık

2021 itibarıyla İngiliz Ordusu, dragon olarak belirlenmiş dört alay içerir: 1. The Queen's Dragon Guards, Royal Scots Dragon Guards, the Royal Dragon Guards ve the Light Dragons. Bunlar, konvoy koruması da dahil olmak üzere çeşitli keşif ve hafif destek faaliyetleri gerçekleştirir ve Jackal, Coyote Keşif Aracı ve FV107 Scimitar hafif tankını kullanabilirler.
Modern dragonlar > Amerika Birleşik Devletleri

1. ve 2. Tabur, 48. Piyade, Soğuk Savaş sırasında Batı Almanya'daki 3. Zırhlı Tümen'e (3AD) atanan mekanize piyade birimleriydi. 48. Piyade'nin birim arması, tamamen geleneksel bir atama olan Dragonlar olarak tanımladı.
1. Dragonlar, Vietnam Savaşı döneminde 1. Filo, 1. ABD Süvari Birliği olarak yeniden düzenlendi. Irak Savaşı'nda görev yaptı ve ABD Ordusu'ndaki en eski süvari birliği ve aynı zamanda en süslü süvari birliği olmaya devam ediyor. Günümüzün modern 1-1 Süvari Birliği, MRAP'ler, M3A3 Bradley CFV'ler ve Stryker'lar ile donatılmış bir keşif/saldırı birimidir.
Gayri resmi olarak 2. Dragonlar olarak bilinen bir başka modern Birleşik Devletler Ordusu birimi, 2. Süvari Alayı'dır. Bu birlik aslen 1836'da İkinci Süvari Alayı olarak örgütlendi ve 1861'de İkinci Süvari Alayı olarak yeniden adlandırıldı ve 1948'de 2. Zırhlı Süvari Alayı olarak yeniden adlandırıldı. Alay şu anda Stryker tekerlekli savaş araçları ile donatılmıştır ve 2006 yılında 2. Stryker Süvari Alayı olarak yeniden tanımlanmıştır. 2011 yılında 2. Dragon alayı, 2. Süvari Alayı olarak yeniden belirlendi. 2. Süvari Alayı, Birleşik Devletler Ordusunda en uzun süre kesintisiz hizmet veren alay olma özelliğini taşıyor.
Fort Knox'taki 113. Ordu Bandosu da resmi olarak "Dragonlar" olarak adlandırılır. Bu bando, 8 Temmuz 1840'ta Birinci Dragon Alayı Bandosu olarak oluşumunda kurulmuştur.
Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri'nin 3. Hafif Zırhlı Keşif Taburu olan Şirket D, "Dragonlar" lakaplıdır. Savaş geçmişleri, Irak'a Özgürlük Operasyonu ve 2002'den 2013'e kadar Kalıcı Özgürlük Operasyonunu içerir.
Daha fazla okuma

Bennett, James A, Edited by Brooks, Clinton E., Reeve, Frank D. (1948). Forts and Forays, James A. Bennett: A DRAGOON IN NEW MEXICO 1850-1856.  The University of New Mexico Press, Albuquerque.
Hildreth, James (1836). Dragoon Campaigns to the Rocky Mountains, Being a History of the Enlistment, Organization, and first Campaigns of The Regiment Of UNITED STATES DRAGOONS . New York: Wiley & Long, No. 161 Broadway. 1836. D. Fanshaw, Printer.
Not 1: Muhtemelen, askeri mahkemeyle sonuçlanan ve beraat ettiği önceki bir yazıdan (s. 8), yazar isminin gizli kalmasını istedi ve bazen gerçek adı yerine adını "By A Dragon" olarak ifade etti.
Not 2: Yazarın 1833'te askere alındığı sırada, ABD Dragonlarının yalnızca bir alayı vardı, bu nedenle onu bir numara ile belirtmeye gerek yoktu. Kongre tarafından 1836'da iki atlı alay daha oluşturulduğunda, Dragon Alayı 1. ABD Dragonları oldu.
0-9602404-6-2Sawicki, James A. (1985). Cavalry Regiments in the U.S. Army. Dumfries, Virginia: Wyvern Publications. s. 415. ISBN 0-9602404-6-2. LCCN 85050072.
Dragonnades adlı hükümet politikasıyla bir Huguenot'yu korkutan bir Fransız dragonu gösteren çizim
Volontaires de Saxe alayının Fransız dragonu, 18. yüzyılın ortaları
Jena Muharebesi'nde ele geçirilen Prusya bayrağıyla Fransız Dragonları
1826'da Meksikalı bir dragon subayını tasvir eden resim
Reims 1914 yakınlarındaki Alman dragonları
Karlsruhe'deki bir I. Dünya Savaşı anıtındaki Baden dragonu. Bu savaşın ilk aşamalarından sonra neredeyse bir anakronizm olsa da, Alman dragonları 1917'ye kadar Doğu Cephesinde hizmetin devam ettiğini gördüler. İşlevsel Stahlhelm kaskına dikkat edin.
Gün batımında "Bağımsızlık Dragonları" olarak bilinen Brezilya dragonları, Brasília, Ağustos 2022
Kanada Kraliyet Askeri Koleji'ndeki anıt vitray pencere 2770 LCol KL Jefferson, 12. Manitoba Dragonlarının bir üyesi, Kanada Ordusu ve Kanada Kuvvetlerinin zırhlı bir alayı
Peru Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı'nın Can Muhafızı Mareşal Nieto Süvari Alayı tarafından dragon muhafızının değiştirilmesi
Amerika Birleşik Devletleri dragonları, Mayıs 1846'da Resaca de la Palma Muharebesi'nde Meksikalı piyadelere saldırıyor.
Cezayir Radyosu

| --- | --- |

Tip: Radyo ağı
Merkez: Cezayir, Cezayir
Ulus: Cezayir
Sahibi: Cezayir hükûmeti
Önemli kişiler: Muhammed Bağali (Genel müdür)
Yayın tarihi: 1986
Resmi site: radioalgerie.dz
Kamu Radyo Yayıncılığı Kurumu (ENRS) (Arapça: المؤسسة العمومية للبث الإذاعي, romanize: El-Müesese el-Umumiye lil-basi el-İdayet) veya kısaca Cezayir Radyosu, Cezayir merkezli bir devlet radyo ağıdır. 1 Temmuz 1986 tarihinde Cezayir Radyo ve Televizyon Şirketi'nin ikiye ayrılması sonucu kurulmuştur. Merkezi Cezayir'de yer almaktadır.
Cezayir Radyosu, Avrupa Yayın Birliği, Afrika Yayın Birliği ve Arap Devletleri Yayın Birliği üyesidir.
Tarihçe

1929'da kurulan Cezayir Radyosu, Fransız sömürgelerindeki ilk yayın istasyonuydu. Programları esas olarak Cezayir'de yaşayan Fransız göçmenlere yönelikti. Cezayir Bağımsızlık Hareketi de 1956'da radyo yayınına başladı.
28 Ekim 1962 tarihinde Cezayir'in bağımsızlığının ardından, Enformasyon Bakanlığı'na bağlı bir radyo ve televizyon şirketi olan Cezayir Radyo ve Televizyon Şirketi kuruldu. 1 Temmuz 1986 tarihinde şirketin dört bölüme ayrılması sonucu Kamu Radyo Yayıncılığı Kurumu kuruldu.
Hizmetler

Cezayir Radyosu, altısı ulusal, bir uluslararası ve birçok yerel radyo kanalını yönetmektedir. Radyo, Arapça, Fransızca ve Berberice hizmet vermektedir.
Chaîne 1 - genel amaçlı (Arapça).
Chaîne 2 - genel amaçlı (Berberice).
Chaîne 3 - genel amaçlı (Fransızca).
Cezayir Kur'an Radyosu - Kur'an okuma.
Kültür Radyosu - kültür.
Jil FM - genç müzik.
Radio Algérie Internationale - uluslararası.
Chiribiquete Ulusal Parkı

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Parktaki Tepui
Konum:  Kolombiya
Kriter: Karma: iii, ix, x
Referans: 1174
Tescil: 2018 (42. oturum)
Bölge: Güney Amerika ve Karayipler
Chiribiquete Ulusal Tabiat Parkı (İspanyolca: Parque Nacional Natural (PNN) Serranía de Chiribiquete), Kolombiya'nın en büyük milli parkıdır. 1989 yılında kurulmuş ve 2013 yılında genişletilmiştir. Park, 27.800 kilometre karelik alanı kaplar ve tropikal nemli orman, savana ve nehirlerle kaplı Serranía de Chiribiquete dağları ve çevresindeki alçak arazileri içerir.
Ağustos 2013'te, Chiribiquete Ulusal Tabiat Parkı, 1.200.000 hektarda 2.800.000 hektara (3.000.000'den 6.900.000 dönüm) genişletildi. İlan, Ekvador'un Amazon bölgesinde koruma altındaki doğal parklarında petrol aramaya karar vermesinden birkaç gün sonra yapıldı.
2014 yılında, bir Kolombiyalı fotoğrafçı ve kâşif Francisco Forero Bonell, daha önce adından bahsedildiğini duyduğu kaya çizimleri ile ilgili araştırmalar gerçekleştirdi ve bir film çekti.
2018'de UNESCO, parkı bir Dünya Mirası olarak sıraladı.
Chongoni Kaya Sanatı Bölgesi

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Chongoni Kaya Sanatı Bölgesi'nde bir kaya boyaması
Konum:  Malavi
Kriter: Kültürel: iii, vi
Referans: 476
Tescil: 2006 (30. oturum)
Bölge: Afrika
Chongoni Kaya Sanat Bölgesi, Malavi'nin Orta Bölgesindeki Malavi platosunun ormanlık tepelerinde, Geç Taş Devri ve Demir Çağı dönemi çiftçi topluluğuna ait kaya boyama ve çizimlerinin yer aldığı 127 bölgedir.
Kaya işlemeleri granit oluşum üzerinde gerçekleştirilmiştir ve Taş Devri döneminde burada yaşayan BaTwa avcı toplayıcı topluluğuna ve Demir Çağı dönemine kadar uzanan Chewa tarım topluluğuna ait sanat tasvirlerinden oluşur. Bölge, kültürel önemi göz önüne alınarak, 2006 yılında, zengin kültür gelenekleri ve bugünkü toplumla olan bağlantısının devamı nedeniyle UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Chivas Stadyumu

| Chivas Stadyumu |
| --- | --- |
Stadyumdan bir görünüm.

Yer: Zapopan, Jalisco, Meksika
Koordinatlar: 20°40′54″K 103°27′46″B﻿ / ﻿20.68167°K 103.46278°B﻿ / 20.68167; -103.46278
Açılış: 30 Temmuz 2010
Zemin: Çim
Eski isim(leri): Estadio Omnilife (2010-16) Estadio Chivas (2016-17)
Ev sahibi: Guadalajara (2010-günümüz)
Kapasite: 46.232 (futbol için toplam kapasite)
Localar: 315


Chivas Stadyumu (eskiden Estadio Omnilife ve Estadio Chivas olarak bilinmektedir) (İspanyolca: Estadio Chivas İspanyolca telaffuz: [esˈtaðjo ˈtʃiβas]), Meksika'nın Zapopan şehrinde bulunan ve çoğunlukla "Chivas" olarak bilinen Club Deportivo Guadalajara takımının iç saha maçları da dahil olmak üzere çoğunlukla futbol maçlarında kullanılan çok amaçlı bir stadyumdur. J.V.C kompleksinin bir parçası olan stadyum 46.232 koltuk kapasitesine sahiptir. İnşaat, Şubat 2004'te başladı, ancak finansal ve diğer sorunlar nedeniyle stadyumun tamamlanması birkaç yıl gecikti.
Stadyumdaki ilk büyük uluslararası etkinlik 2010 Copa Libertadores finalinin ilk ayağıydı. Ayrıca 2011 Panamerikan Oyunları'nın açılış ve kapanış törenlerine de ev sahipliği yaptı. Stadyumun mevcut yapay zemini, büyük tartışmalara neden oldu ve birçok oyuncudan eleştiri aldı. Mayıs 2012'de stadyumun suni çim zemininin doğal çim ile değiştirileceği açıklandı.
Afşar İmparatorluğu

Afşar İmparatorluğu (Azerice: Əfşar İmperiyası), Safevi devletinin çöküşünden sonra kurulan Türkmen devletidir. Devletin kurucusu Horasan Türkü olan Nadir Şah Afşar'dır. Nadir Şah'ın devletteki otoritesinin arttığını gören II. Tahmasb, kendi otoritesini artırmak için 1731'de Osmanlıların üzerine yürüdü. Ancak muharebede alınan yenilginin ardından Revan, Osmanlıların eline geçti. Nadir Şah, 1732'de II. Tahmasb'ı iktidardan indirdi ve yerine oğlu III. Abbas'ı getirdi. Nadir Şah, III. Abbas'ın Mart 1736'da tahttan indirilmesinin ardından "Şah" sıfatıyla taç giydi. Böylelikle İran'da Safevî Hanedanı resmen son buldu ve Afşar Hanedanı dönemi başladı.
Nadir Şah

Ana madde: Nadir Şah
Afşarların Qereqlu koluna mensup olan Nadir Şah, Afşar Devleti'ni 1736'da kurmuştur. Horasan'da yerel bir kumandan olan Nadir Şah, Şah Mahmud Hotak'ı devirerek İran'ı ele geçirmiştir.
Nadir Şah, devleti yönettiği dönemde Babürlülere ve Osmanlılara karşı birçok başarılı sefer düzenlemiştir.
Afşar hanedanının iktidara gelişi

Nadir Şah Afşar, 1730-1736'da Safevi İmparatorluğu'nun başkomutanı ve 1732-1736'da Şah'ın koruyucusuydu. 1732-1736'da Safevi devletinin kaybettiği tüm topraklarını geri alan Nadir, 1736 başlarında kendisini hükümdar ilan etmek için elverişli koşullar yarattı. III. Şah Abbas'ın önceden hazırlanmış bir plana göre ani ölümünden yararlanan Nadir Han, 21 Mart 1736'da Galagai'de toplanan Mugan kongresinde  (Kür ve Araz'ın İran'da birleştiği yerde) kendisini şah ilan etti. bugünkü Sabirabad şehri), Sugovushan adında bir yer. Böylece Safevi hanedanının egemenliği sona erdi ve İran ve Azerbaycan'da yeni bir Türk - Müslüman hanedanı olan Afşar hanedanı iktidara geldi.
Parçalanma ve çözülme

Hicri 1160 yılında Habushan yakınlarındaki Fethabad'da kurulan kampta, Muhammed bey Kaçar İrevani, Musa bey Emirli Afşar, Goja bey Qeyhirli Afşar, Salih khan Qirkhlin, muhafız Memmedgulu Han Afşar ve diğer bazı muhafızların desteğiyle gece yarısı Nadir Şah'ın çadırına girerek Nadir Şah'ı öldürdüler. Aligulu Han, Nadir Şah'ın öldürüldüğü haberini alır almaz hemen Meşhed'e gitti ve Nadir Şah'ın öldürülmesinden 16 gün sonra kendisini Meşhed'de ülkenin kralı ilan etti. Aligulu Han'ın emriyle Kelat'ta Rzagulu Mirza ve Nadir Şah'ın 16 çocuğu ve torunu daha öldürüldü. Öldürülenler arasında Nadir Şah'ın küçük çocukları ve torunları da vardı. Aligulu Han da adil bir kral olacağını vurgulamak için adını değiştirerek Adil Şah adını aldı. Bazen Ali Şah olarak hitap edildi. Temmuz 1748'de Adil Şah, kardeşi İbrahim tarafından yenildi ve öldürüldü. Nadir Şah'ı öldüren Adil Şah'ın saltanatı sadece bir yıl sürmüştür. İbrahim Han kendini kral ilan etti ve onun adına madeni paralar bastırdı. 1748 yılında, İbrahim Şah Afşar Azerbaycan, ülkede büyük güce sahip olan Amiraslan Han'ı Maragha yakınlarında mağlup ettikten sonra, tüm gücü elinde topladı . Aynı zamanda adı geçen iller de onun denetimine girdi. Kaynaklara göre İbrahim Han komutasındaki toplam asker sayısı 120 bin kişiye ulaştı. İbrahim Şah, Shahrukh Mirza tarafından öldürüldü. Shahrukh Shah'ın saltanatı uzun sürmedi. Bir süre sonra Şah Sultan Hüseyin'in eşi Seyyed Muhammed adlı bir adam, Sünniliğe mensubiyet bahanesiyle Şahrukh Şah'a karşı propagandaya başlamış ve birçok insanı çevresinde toplamayı başarmıştır. Destekçileri o kadar büyüdü ki, Şah Rukh Şah'a karşı asker bile çekti. Seyyid Muhammed ve destekçileri Shahrukh Şah'a galip geldi. Shah Rukh Shah tutuklandı ve gözleri çıkarıldı. Seyyid Muhammed, Süleyman Şah adıyla kendisini kral ilan etti. Bununla, aslında, ülke içinde kaosun ortaya çıkması teşvik edildi. Kısa bir süre sonra, Shahrukh Mirza'nın Yusifali adlı generallerinden biri Süleyman Şah'a karşı bir orduyu yönetti. Onu öldürdü ve Shahrukh Shah yeniden kral ilan edildi. Kısa bir süre sonra Horasan'da artan çekişme sonucunda Shahrukh Mirza bir kez daha tahttan indirildi. Ahmed Han Abdali Durrani liderliğindeki Afganlar, Meşhed'e saldırdı ve Şahrukh Şah'ı tekrar tahta geçirdi. Ülkede şiddetli iç çekişmeler Şahrukh Şah'ın gücünü sadece Horasan eyaletiyle sınırladı. Diğer eyaletlerin yargıçları Shahrukh Mirza'nın otoritesini tanımak istemediler. 1796'da Horasan eyaleti, Ağa Muhammed Han Kaçar tarafından da saldırıya uğradı. Ağa Muhammed Han, Shahrukh'u tahttan indirdi ve öldürdü. Shahrukh Şah'ın oğlu II. Nadir Şah, 1800 yılında Afganların da yardımıyla kendisini Horasan'ın hükümdarı ilan etti. 1805 yılında Fatali Şah Kaçar tarafından öldürüldü. Bununla Nadir Şah'ın hanedanı, ölümünden 58 yıl sonra sona erdi.
Afşar hükümdarları listesi

| isim | isim | Vesika | Onun babası | Hayati | Onun saltanatının başlangıcı | Saltanatının sonu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Nadir Şah |  | İmamgulu bey Afşar | 1688–1747 | 21 Mart 1736 | 19 Haziran 1747 |
| 2 | Adil Şah |  | İbrahim Han Afşar | 1719–1748 | 17 Haziran 1747 | Temmuz 1748 |
| 3 | İbrahim Şah |  | İbrahim Han Afşar | 1717–1748 | Temmuz 1748 | Eylül 1748 |
| 4 | Şah Rukh Şah |  | Rzagulu Khan Afşar | 1734-1796 | Eylül 1748 | 1749 (1796) |
| 5 | Nadir Şah II |  | Shahrukh Shah Kirkhli-Avşar |  ?–1803 | Kasım 1797 | Nisan 1803 |
Edebiyat

Enver Cengizoğlu, Aydın Avşar. Avşar eli ve Avşarlar . Bakü: "Şuşa" yayınevi, 2008.
Nadir Şah'ın Hindistan seferi
Andonyan Belgeleri
Naim Bey hakkında kaynaklar

Naim Bey adında birinin varlığından söz eden tek kaynak, Andonyan'ın kitabıdır. Andonyan'ın bildirdiğine göre, bu belgeleri ona Ermeni Tehcirini koordine eden Halep bürosunda çalışan Naim bey adında bir Türk memuru vermiştir. İddiasına göre, Osmanlı'nın Ermenilere yaptığından dolayı vicdan azabı çekiyormuş. Vicdanını rahatlatmak için, bu belgeleri eski dostu Andonyan'a vermiş. O, gerçekten iyi olan bir Türkmüş. 1937 tarihini taşıyan bir mektubunda Andonyan bu hikâyeyi değişik anlatıyor. Naim Bey kumara bağımlıymış ve paraya ihtiyacı olduğu için, bu belgeleri çok pahali bir fiyata ona satmış.
Naim Bey isminde bir görevli, başka bir kaynaktan tanınmıyor. Şinasi Orel ve Süreyya Yuca Osmanlı arşivinde Halep'te bu isimde bir memura rastlamadıklarını yazdılar. Naim Bey'in varlığı hakkında kesin hüküm vermiyorlar. Naim Bey, Andonyan tarafından yaratılan bir hayal kahramanı değilse, düşük dereceli bir memur olmuş olması lazım diyorlar. Düşük dereceli bir memurun, bu tarz gizli belgelere ulaşma imkânının olmadığını açıkladılar.
Alman arşivi de Naim bey hakkında bilgi vermiyor. Tehcir yıllarında Halep'te Alman konsolosu olan Walter Rößler, Naim Bey isminde birini hatırlamadığını bildiriyor. Beatrice Rohner ve konsolos Hoffmann'a bu soruyu ileteceğini bildiriyor. İki isimden de Alman arşivinde bir cevap yok.
Orel/Yuca ve Dadrian araştırmaları

1983 senesinde Orel ve Yuca, bu belgeleri ilk defa köklü bir araştırmaya tabii tuttular. Orel ve Yuca bu belgelerin kesinlikle sahte olduğu sonucuna vardılar. En önemli açıklamaları:
Dokuz belge üzerinde bulunan Halep valisi Mustafa Abdülhalik Beyin imzası gerçek imzasıyla örtüşmüyor.
Andonyan, Osmanlı'da kullanılan Rumi Takvimi ya tanımıyordu ya da ihmalkâr davranarak takvim hatalarını yaptı, kullandığı tarihler belgelerinin tarih ve belge numaralarını anlamsız hale getiriyor.
Bu telgrafların üzerinde yazan tarihlerde, İstanbul'dan Halep'e gönderilen otantik şifreli telgraflara bakınca Andonyan telgraflarıyla otantik telgraflar üzerlerindeki belge numaraları arasında hiçbir bağlantı yok.
İki belge dışında her belge normal kâğıt üzerine yazılı, Osmanlının savaş yıllarında kullandığı resmi kâğıtlar üzerinde bulunan işaretlerin hiçbiri Andonyan belgelerinin üzerinde yok.
Görüşler

Yves Ternon (1989): Muhtemelen otantikler.
Michael M. Gunter (1989): Mevlanzade Rıfat ve Andonyan'ın kitapları iyi bilinen sahte eserlerdir.
Andrew Mango (1994): savaş dönemi Osmanlı içişleri bakanı/dahiliye nazırı Talat Paşaya atfedilmiş kuşkulu telgraflar
Klaus Kreiser (1996):Talat Paşa telgrafları. Osmanlı içişleri bakanı ve Jöntürk üçler yönetiminin önde gelen üyesi Talat Paşaya atfedilen sahte telgraflar
Christopher J. Walker (1997): Bu belgeler veya buna benzer belgeler yeniden ortaya çıkana kadar ve eğer ortaya çıkarlarsa eleştirel bir açıdan araştırılmalarına kadar, bu belgeler hakkında kuşku kalmaya mecbur.
Hilmar Kaiser (1999): Osmanlı içişleri bakanlığının bazı Türk belgeleri Andonyan'ın Talat'a atfettiği iki telgrafın içeriği ile belirli bir dereceye kadar uyuşuyor. Orel ve Yuca, bu kaynakları kullanmadılar o yüzden tezleri yeterli değil. Naim-Andonyan belgeleri hakkında başka araştırmaya ihtiyaç var.
Erik-Jan Zürcher (2004):Ermeni tarafı bu ilişkinin [hükümetin katliamlara karışma ilişkisinin] varolduğunu kanıtlamaya uğraştı, fakat ürettiği bazı belgelerin (Andonyan evrakları denilen belgelerin) sahte oldukları ispatlanmıştır.
Guenter Lewy (2005): Naim-Andonyan belgelerinin otantikliği hakkındaki tartışmanın sadece bu belgelerle alakalı Osmanlı belgelerinin bulunup yayımlanmalarıyla çözüleceği belli ve bulunmaları sanırım hiçbir zaman gerçekleşmeyecek. O zamana kadar, düşünüyorum ki, Orel ve Yuca'nın bu belgeler hakkında son derece itinalı analizleri belgelerin otantikliği hakkında yeterince soru işareti doğurdu ve bu sayede bu belgelerin ciddi bilimsel araştırmalarda kullanılmaları kabul edilemez hale geldi.
Berlin / Klenner (2006): Orel ve Yuca tarafından isabetli tespit edilen formel hataların çoğu tarihçi Dadrian tarafından açıklığa kavuşturuldu. Naim-Andonyan belgeleriyle başka kaynakların arasındaki uyumu gösterdi, özellikle daha sonra gerçekleşen jöntürk savaş suçlularına karşı davalarda savcılığın sunduğu belgelerle uyuşumları gösterdi.
İlgili kitaplar

Vahakn N. Dadrian: The Naim-Andonian Documents on the World War I Destruction of Ottoman Armenians: The Anatomy of a Genocide. International Journal of Middle East Studies, Cambridge University Press. Vol. 18. 1986.
Guenter Lewy: The Armenian Massacres in Ottoman Turkey: A Disputed Genocide. University of Utah Press 2005, ISBN 0-87480-849-9, İngilizce18 Aralık 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Türkçe8 Nisan 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Şinasi Orel / Süreyya Yuca: The Talaât Pasha "telegrams" : Historical fact or Armenian fiction?, Lefkoşa 1983, ISBN 9963-565-07-7, ISBN 2-85809-139-0, Türkçe basımı: Ermenilerce Talât Paşaya Atfedilen Telgrafların Gerçek Yüzü Türkçe20 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Yves Ternon: Enquête sur la négation d'un génocide. Marseille 1989, ISBN 2-86364-052-6 21 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Chiquitos Cizvit Misyonerlik Yerleşimleri

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Concepción'da kilise
Konum:  Bolivya
Kriter: Kültürel: iv, v
Referans: 529
Tescil: 1990 (14. oturum)
Bölge: Latin Amerika ve Karayipler
Chiquitos Cizvit Misyonerlik Yerleşimleri, doğu Bolivya'daki Santa Cruz bölümünde bulunur. Bölgede yer alan topluca altı misyonerlik yerleşimi 1990'da UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi. Avrupa ve Amerika kültürel etkilerin eşsiz bir karışımı ile tanınan misyonerlik yerleşimleri, 17. ve 18. yüzyıllarda Cizvitler tarafından reducciones de indios adı altında yerli kabileleri Hristiyanlaştırmak için kuruldu.
Güney Amerika'nın iç topraklarına bakan bölge, 17. yüzyılın sonunda İspanyollar ve Portekizliler tarafından tamamen keşfedilmemişti. İspanyol Krallığı tarafından gönderilen Cizvitler, daha sonra Chiquitos olarak tanınacak olan Chiquitania'da 76 yıl boyunca on bir yerleşim birimini araştırdı ve İspanyol Amerikasında on bir yerleşim yeri kurdu. Yerli ve Avrupa mimarisinin unsurlarını birleştiren eşsiz ve farklı bir tarzda kiliseler inşa ettiler.
1767'de Cizvitlerin İspanya topraklarından sürülmesinden sonra, Güney Amerika'daki Cizvit misyonerlik yerleşimlerinin çoğu terk edildi ve yıkıldı. Chiquitos Cizvit Misyonerlik Yerleşimleri benzersizdir, çünkü bu yerleşimler ve bunlarla ilişkili kültür büyük ölçüde bozulmadan ayakta kalmıştır.