Toni Wolff
Jung ile İlişki

Wolff'un analizini sonlandırdıktan yaklaşık bir yıl sonra Jung, ona ilişkilerini yeniden kurması gerektiğini gösteren birkaç rüya gördü; nihayet ona yazdı. Onun birincil entelektüel işbirlikçisi oldu. Aynı zamanda, ilişkileri giderek daha yakın hale geldi. Jung'un Wolff ile olan ilişkisinin yoğunluğu, başlangıçta evliliğinde gerginliğe neden oldu, ancak sonunda bir tür anlaşmaya varıldı, Jung'un ne karısından ne de "ikinci eşi" dediği Toni'den vazgeçmeyeceği fazlasıyla açık hale geldi. ". Bir " Anima kadını " arıyordu ve Wolff bu role çok iyi uyuyordu. Jung ailesinin evini sık sık ziyaret ediyordu, ara sıra sabahın geç saatlerinden aile yemeğine kadar (kendisi hariç tutuldu) ev ofisindeki projelerde CG ile birlikte çalışıyor ve ardından öğleden sonra devam ediyordu. Wolff genellikle aileye Pazar günleri öğle yemekleri için katılırdı. 1916'da o, Jung ve Emma, Zürih Psikoloji Kulübü'nün açılışına katıldı. Jung'a genel ve özel görevlerde hem Wolff hem de karısı eşlik ederdi. Bu düzenleme, Jung'un "çok eşli bileşenlerim" olarak adlandırdığı şeyi tatmin etti ve güvenlik için sevgisini birkaç sözde Jungfrauen arasında dağıtma şeklindeki ömür boyu süren alışkanlığına uydu. Bununla birlikte, bazı tercümanlar, evlilik düzenlemesinin Toni ve Emma'nın öz saygısının altını çizdiğini ve her ikisinin de çok büyük miktarda acıya neden olduğunu iddia ediyor. Wolff ve Jung, özel zamanlarının çoğunu, Jung'un 1920'lerin başında inşa ettiği kişisel inziva evi olan Bollingen Kulesi'nde geçirdiler.
Jung'un 1913'ün sonlarında başlayan yoğun iç gözlem döneminde - Kırmızı Kitap: Liber Novus'u yazmaya başladığı zaman - Wolff, hayatında çok önemli bir figürdü. Her ikisinin de bir meslektaşı olan Laurens van der Post şunları söyledi: "Kolektif bilinçdışının bu alışılmadık, ürkütücü yeraltında, o Jung'un rehberiydi ... ve tüm yükü üstlendi". Jung'un vizyonlarını, hayallerini ve fantezilerini dinleyen, onun sondaj tahtası ve şeytanın avukatı olarak hizmet eden Wolff'du". Yıllar sonra şöyle hatırladı: "Birkaçımız daha tam bilinç arayan zihnin araçları olmaya zorlanıyoruz". Jung, sekreteri ve biyografi yazarı Aniela Jaffé ile 1957'de yaptığı röportajlarda, bu dönemde içsel deneyimleri hakkında Wolff'tan başka kimseyle konuşamayacağını doğruladı. Jaffé daha sonra Wolff'un Jung'ın "psişik imgeler dünyasına entelektüel nüfuz etmede yardımcısı" olduğunu açıkladı.
Sürecin bir noktasında Wolff, Jung'un vizyonlarından etkilendi ve onunla aynı psişik materyali deneyimledi - Jung'un "kesinlikle berbat" olarak adlandırdığı bir durum. Jung, teorik yazılarında böyle bir olayı "psişik bir enfeksiyon" olarak tanımlar. Analist Michael Fordham'a göre, bir kişi diğerine özellikle hain psişik materyaller aracılığıyla rehberlik ettiğinde ortaya çıkar. Jung'un rehberi olan Wolff, geçici olarak yönünü kaybetti. Ancak 1913-1917 arasındaki yılların çoğunda Jung için bir içgörü ve istikrar kaynağı olarak hizmet etti.
1930'ların başında Jung, bireyselleşme sürecine paralel olarak simya çalışmaya başladı, ancak Wolff bu yeni girişimde ona eşlik etmeyi reddetti. Pek çok kişi, Jung'un böyle gizemli bir konuyu araştırdığı için marjinalize edileceğini hissettiği için reddettiğine inanıyor, ancak Jung'un simya literatürü araştırmasında ana meslektaşı haline gelen Marie-Louise von Franz, Wolff'un suskunluğuna neden olan şeyin, Wolff'un Hristiyanlığa olan bağlılığı olduğunu iddia ediyor. Bu çalışmada Jung ile etkileşim kurmak için. Deirdre Bair, 2003 tarihli Jung biyografisinde, von Franz'ın Jung'un hayatında entelektüel olarak Toni Wolff'un yerini aldığını söylediğinden alıntı yapıyor. Bu, von Franz'ın kamera önünde söylediği bir belgesel filmden doğrulanabilir:
[Wolff'un] büyük hatası simya konusunda hevesli olmamasıydı. Onu oraya kadar takip etmeyi reddetmesi talihsizlikti çünkü aksi takdirde benimle işbirliği yapması için onu bir kenara atmazdı. Beni sadece çeviri yapmak için kullanırdı ve ona güvenirdi. Ama ilgilenmiyordu. Fazlasıyla geleneksel bir Hristiyandı ve onu takip etmeyi reddetti.
Wolff'un simya çalışmasında Jung'a katılmayı reddetmesine rağmen, hayatının geri kalanında kişisel olarak ona sadık kaldı ve kendini analitik psikoloji alanını ilerletmeye tamamen adadı.
1944'te geçirdiği kalp krizinden sonra Jung, duygusal olarak Wolff'tan uzaklaştı. Artık onun animasını taşımıyordu ve artık onun özel ilham perisi olarak hizmet etmiyordu. 1953'te ölümü üzerine Jung, anma törenine katılmadı. Ortağı Barbara Hannah, sağlığının yanı sıra güçlü keder duygularını birincil nedenler olarak gösteriyor. Jung'un karısı, her ikisi adına Wolff'un anma törenine katıldı. Jung, Wolff'un anısına, dikey olarak düzenlenmiş Çince karakterlerle "Toni Wolff Lotus Nun Mysterious" yazan onu onurlandırmak için bir anıt taşı oydu. Ölümünden hemen önce, meslektaşı Laurens van der Post'a, Wolff'un hayatının "kokusunu", karısı Emma'nın ise "temelini" sağladığını söyledi.