stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2023 Avustralya Açık - Tek kadınlar
Diğer katılımcı bilgisi > Çekilenler

Giriş listesi, 5 Aralık 2022 haftası WTA sıralamasına göre Tennis Australia tarafından yayınlandı.
Simona Halep (10) → yerini  Varvara Graçova (94) aldı
Daria Saville (54) → yerini  Ysaline Bonaventure (95) aldı
&  Wang Qiang (91) → yerini  Harriet Dart (96) aldı
&  Sara Sorribes Tormo (62) → yerini  Kateryna Baindl (98) aldı
&  Naomi Osaka (42) → yerini  Dayana Yastremska (99) aldı
&  Paula Badosa (13) → yerini  Laura Pigossi (LL) aldı
&  Ajla Tomljanović (33) → yerini  Léolia Jeanjean (LL) aldı
&  Zheng Saisai (PR 89) → yerini  Elizabeth Mandlik (LL) aldı
- katılımcı listesine dahil değil
& - katılım listesinden çekildi
Reykjanesbær

Reykjanesbær, İzlanda'da Güney Yarımada'da yer alan bir belediyedir.
| Reykjanesbær |
| --- | --- |
Belediye
Reykjanesbær şehri

  Arma 

Ülke:  İzlanda
Belediye: Reykjanesbær
İdare
 • Belediye Başkanı: Kjartan Már Kjartansson
Nüfus (2021)
 • Toplam: 19.724
 • Yoğunluk: 130,49/km²
Zaman dilimi: UTC±00.00 (UTC)
Resmî site 
1994 yılında üç yerleşim biriminde yaşayanların bu yerleşim birimlerini tek bir yerleşim biriminde birleştirme yönünde oy kullanması sonucunda kuruldu. Reykjanesbær, 19.676 vatandaşla (2021) İzlanda'nın dördüncü büyük belediyesidir. En büyüğü Keflavík, en küçüğü Hafnir olan üç bölgeden oluşur. (diğer belediye Njarðvík)
Demografik Yapı

Ayrıca bakınız: İzlanda demografisi
Reykjanesbær, Güney Yarımada bölgesinin en kalabalık, İzlanda'nın dördüncü en kalabalık belediyesidir. Belediyenin nüfusu 1 Ocak 2024 itibarıyla 19.724'dür; bu ülke nüfusunun yaklaşık %5,3'ünü kapsar. Reykjanesbær ve beş komşu belediyeyi kapsayan Güney Yarımada bölgesi 27.113 kişiye ev sahipliği yapmaktadır; bu da ülke nüfusunun yaklaşık %7,6'sına tekabül eder.
1 Ocak 2023'te belediye nüfusunun 4.489'sı birinci ve ikinci nesil göçmenlerden oluşuyordu. En yaygın yabancı vatandaşlar Letonlar, Litvanlar ve Polonyalılardı.
Kardeş Şehir

Ayrıca bakınız: Kardeş şehir
Kerava, Finlandiya
Trollhättan, İsveç
Bakış

Reykjanesbær
Hafnir Kilisesi
Keflavík Kilisesi
Keflavík Limanı
Keflavík'de bir sokak
Keflavík
Planck ölçeği

Planck ölçeği; Planck uzunluğu, Planck enerjisi, Planck kütlesi, Planck zamanı ve Planck sıcaklığı gibi birimlerin birleşimini ifade eden bir ölçektir. Kuantum kütleçekimi etkilerinin kendilerini göstereceği düşünülen ölçektir. Adını Alman kuramsal fizikçi Max Planck'tan almıştır.
Karel Petr

| Karel Petr |
| --- | --- |

Doğum: 14 Haziran 1868(1868-06-14) Zbyslav, Avusturya-Macaristan
Ölüm: 14 Şubat 1950 (81 yaşında) Prag, Çekoslovakya
Milliyet: Çek
Eğitim: Charles Üniversitesi (–1893)
Mezun olduğu okul(lar): Charles Üniversitesi
Tanınma nedeni: Petr-Douglas-Neumann teoremi
Ödüller: Masaryk Üniversitesi fahri doktorası (1938)

Kariyeri
Dalı: Matematik, Sayı teorisi, Değişmezlik teorisi, Geometri
Çalıştığı kurum: Charles Üniversitesi (1903–1938), Brno Teknoloji Üniversitesi (1902–1903)
Tez: O Semiinvariantách (1897)
Doktoradanışmanı: František Josef Studnička, František Koláček
Doktora öğrencileri:  Bohumil Bydžovský (1903)  Eduard Čech (1920)  Václav Hlavatý (1921)  Vladimír Kořínek (1923)  Miloš Kössler (1908)  Stefan Schwarz (1937)  Karel Rychlík (1908) 
 

Karel Petr (Çekçe telaffuz: [ˈkarɛl ˈpɛtr̩]; 14 Haziran 1868, Zbyslav, Avusturya-Macaristan - 14 Şubat 1950, Prag, Çekoslovakya) 20. yüzyılın ilk yarısının en ünlü Çek matematikçilerinden biriydi. Özellikle, ikinci dereceden formların sınıf ilişkileri üzerine çalışması ve PDN (veya Petr-Douglas-Neumann) teoremi ile bilinir.
Hayatı

Karel Petr, Čáslav ve Chrudim'deki gramer okullarından mezun oldu. Çalışmalarına Prag'daki Charles-Ferdinand Üniversitesi'nde devam etti ve dilbilgisi okulunda zaten olağanüstü matematiksel yetenek gösterdiği için, alanı olarak matematik ve fiziği seçti. Sınıf arkadaşı František Nušl'dı, daha sonra Prag'daki Çek Teknik Üniversitesi'nde matematik profesörü oldu. Karel Petr, 1893'te bir öğretmen yeterlik sınavına girerek üniversiteden mezun oldu ve böylece ortaokullarda matematik ve fizik öğretimi için onay aldı. Sonraki on yıl boyunca Chrudim, Brno, Přerov, Olomouc ve yine Brno'da lise profesörü olarak çalıştı. 1902'de Brno'daki Çek Teknik Üniversitesi'nde daha yüksek analiz ve form teorisi için habilitasyonunu aldı. Kısa bir süre sonra habilitasyonu, Petr'in 1903'te doçent olarak ders vermeye başladığı Prag Üniversitesi'ne transfer edildi. 1908'de Charles-Ferdinand Üniversitesine tam matematik profesörü olarak atandı. Üniversitede emekli olduğu 1938 yılına kadar 35 yıl çalıştı. Bu süre zarfında birçok önemli pozisyonda yer aldı.
Bilimsel alana yaptığı katkılardan dolayı Karel Petr, Çek Kraliyet Bilimler Topluluğu'nun tam üyesi, Çek Bilim ve Sanat Akademisi'nin tam üyesi ve Çek Matematikçiler ve Fizikçiler Birliği'nin onursal üyesi seçildi. 1938'de Charles Üniversitesi ve Brno'daki Masaryk Üniversitesi tarafından fahri doktora unvanı verildi.
Karel Petr'in bilimsel çalışması, analitik sayı teorisi, cebirsel formlar teorisi, sayısal matematik ve geometri alanlarındaki konulara ayrılmıştır. Diferansiyel ve integral hesabı ders kitabı (1915'teki sayı integrali ve 1923'teki diferansiyelin sayısı) o zamanlar matematiksel analizin temel ders kitapları haline geldi. Diferansiyel denklemler üzerine dersler, öğrencileri tarafından en azından litografik olarak 1911'de verildi. Yaklaşık 22'si sayı teorisinden olan 108 bilimsel eserin yazarıdır.
Eduard Čech, Prag'daki  Charles Üniversitesinde'nde Petr'in doktora öğrencisiydi. Petr'in doktora öğrencileri arasında Bohumil Bydžovský ve Václav Hlavatý da vardı.
Prof. K. Petr, Masaryk Üniversitesinden (Brno, 1938) fahri doktora aldığında Eduard Cech şunları söyledi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Prof. Petr'in mükemmel öğretim faaliyetleri, öğretmenlik görevlerini her zaman mümkün olduğunca zorlaştırmasına dayanmaktadır. Deneyimli matematikçiler dışında yeni başlayanlarla ilgilendiğini ve sadece o zaman matematik sevgisini geliştirebileceğini unutmadı. Zor durumlarda, edebiyatta yarı gerçek ya da cıvıl cıvıl atıflarla asla kendine yardım etmedi, ancak her zaman sabırla, farklı, doğru ve erişilebilir bir açıklama yöntemi bulana kadar çok uzun süre uğraştı. | „ |
Camo Bey Hacınski

Camo bey Hacınski (tam adı: Camo bey Süleyman bey oğlu Hacınski ; 14 Haziran 1888, Guba - ö. 1942, Sibirya, Vyatka ) - Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin 4. ve 5. hükûmetlerinde Posta ve Telgraf Bakanı ve Halk Cumhuriyeti Cumhuriyet Ulusal Konseyi üyesi, politikacı, devlet adamı, tiyatro ve sanat eleştirmenidir. Bazı kaynaklarda Azerbaycan marşının sözlerinin yazarı olarak geçmektedir.
Hayatı

Camo bey Süleyman bey oğlu Hacınski, 14 Haziran 1888'de Guba'da doğdu. Sosyo-politik figür Mehdi Bey Hacınski'nin küçük kardeşidir. Küçük yaşta Bakü'ye yerleşen Camo Bey, lise eğitimini burada almıştır. Liseyi bitirdikten sonra 1907 yılında Bakü'de Rusça yayınlanan "Kaspi" gazetesinde muhabir olarak çalışmaya başladı ve 1915 yılına kadar bu gazeteyle işbirliğini sürdürdü. 1914 yılında St. Petersburg Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olan Camo bey Hajinski, daha sonra ekonomist oldu.
Aktivite

Camo Bey, Aralık 1915'ten Nisan 1917'ye kadar, Birinci Dünya Savaşı kurbanlarına yardım etmek amacıyla Batum Eyaleti'nin Sahil Mahallesi'nde kurulan Müslüman Mülteci Komitesi'nde komiser olarak görev yaptı.Nijat Kültür ve Eğitim Derneği çalışmalarında yer aldı. 1916'da Müslüman Dram Cemiyeti'nin, 1917'de Azerbaycan Arkeoloji Cemiyeti'nin kurucularındandır.
Camo bey Hacınski Nisan 1917'de Rus Geçici Hükûmeti Transkafkasya Komitesi'ne vekil olarak atandı ve bu görevi aynı yılın Temmuz ayına kadar sürdürdü. Temmuz ayında Transkafkasya Köylü Milletvekilleri Yürütme Komitesi Başkan Vekilliğine seçildi ve oradan Transkafkasya Yeni Seçimler Merkez Komisyonu Başkanı olarak Rusya Parlamenterler Meclisine temsilci olarak gönderildi.
1918'de Hacınski, Türk Toprakları Cemiyeti'nde Azerbaycan sanatı üzerine dersler verdi ve basında "Gubali" adı altında makaleler yayınladı. Üzeyir Hacıbeyov'un eserlerinin icraları ile Necef bey Vezirov ve diğerlerinin eserlerinin icrası hakkında makaleler ve incelemeler yazdı. 1919-1920 yıllarında  Milli Şarkılar" adlı bir şiir kitabı yayımladı.
Camo bey Hacınski, Şubat 1918'de Transkafkasya Seymi'nin Müslüman fraksiyonuna üye seçildi. Aynı yılın 28 Şubat'ında Seym tarafından onaylanan Müslüman Sosyalist Bloku'nun bir üyesiydi. 26 Mayıs 1918'de Seym'in dağılmasından sonra, 27 Mayıs 1918'de kurulan Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Milli Şurası'na üye oldu. Hacınski, 28 Mayıs 1918'de Azerbaycan Milli Konseyi tarafından kabul edilen Bağımsızlık Bildirgesi'ne oy veren 26 milletvekilinden biriydi.
Aktivite > AHC dönemindeki etkinlik

Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin 28 Mayıs 1918'de ilanından sonra, sosyalist Camo bey Hacınski, Fatali Han Hoyski liderliğinde kurulan ilk milli hükümet kabinesinde devlet müfettişi olarak görev yaptı. Aynı yılın 17 Haziran'ında Fatali Han Hoyski'nin ilk hükûmet kabinesi istifa edince Camo bey de istifa etti.
7 Aralık 1918'de Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Parlamentosu Bakü'de törenle açıldı. O zaman, Camo bey Hacınski, Azerbaycan Milli Meclisinin 19 Kasım 1918 tarihli Azerbaycan Meclis-Mahkumunun Kurulması Hakkında Kanun uyarınca Meclis'e girdi. Camo Bey, Parlamento'nun 4. Sosyalist Fraksiyonunda temsil edildi. Hizip 13 kişiden oluşuyordu. Camo bey Hajinski, Meclis'te Malzeme Tedarik Komisyonu üyesiydi. Kural olarak, Parlamentonun ilk oturumlarından itibaren sunulan yasa tasarılarının müzakerelerinde aktif, katılımcı bir milletvekili olarak kendini gösterdi. Örneğin 1918 yılında TBMM'nin ikinci toplantısında disiplini ihlal eden milletvekilleri hakkında şöyle bir öneride bulunmuştur. :
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | .... Meclis oturumuna katılmayan milletvekillerine o gün maaş ödenmemelidir. | ” |
Hacınski, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin ilk kabinesinde devlet müfettişi olarak görev yaptı. 14 Mart 1919'da Azerbaycan Cumhuriyeti 4. Hükûmet Kabinesi kuruldu. Aslan bey Safikurdski'nin bu kabinede Adalet ve Çalışma Bakanı olarak seçilmesine bağlı olarak, Parlamento'daki Sosyalist Fraksiyon üyesi olan Camo bey Hajinski Posta ve Telgraf Bakanı olarak atandı. Hacınski, Nasib bey Yusifbeyli'nin 5. hükûmet kabinesinde Posta ve Telgraf Nazırlığı görevini yürütmüş ve 9 Nisan 1920'ye kadar bu görevi sürdürmüştür.
Nisan 1920'deki hükûmet krizi sırasında, Nasib bey Yusifbeyli'nin 5. Kabinesi üyelerinin istifa etmesinden sonra Meclis, yeni hükûmeti kurma görevini Muhammed Hasan Hacınski'ye verdi. O sıralarda, " Sosyalist fraksiyon " Camo bey Hacınski'yi yeni hükûmette İçişleri Bakanlığı görevine aday gösterdi.
Tutuklu olduğu süre

27-28 Nisan 1920 olaylarından sonra, Camo bey Hacınski, Azerbaycan SSC Halk Komiserliği İdari ve Mali Dairesi başkanlığına atandı (başlangıçta Sovyet hükûmetinin Camo bey gibi personele büyük ihtiyacı vardı). Hajinski bir süre bu pozisyonda çalıştı ve dokunulmazlık kazandı. Camo bey Hacınski bu görevdeyken kültür ve eğitim alanındaki faaliyetlerine de devam etti. Azerbaycan Uygulamalı Bilimler Cemiyeti'nin çalışmalarıyla yakından ilgilendi ve aynı zamanda eski kültür anıtlarının korunmasıyla da ilgilendi. Geçmişi ile suçlanan Camo Bey, 7 Nisan 1922'de Azerbaycan FC kadrosunun bir grup sosyalist işçi üzerinde  düzenlediği özel operasyon sonucunda tutuklandı. Azerbaycan SSC Acil Durum Komisyonunun faal bölümünün bir çalışanı olan Moroz tarafından imzalanan bilgilerde şunlar belirtildi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | 7-8 Nisan gecesi Bakü'de 51, Bakü dışında 17 kişi tutuklandı. Gözaltına alınanlardan 15'i tutuklandı... | ” |
İlk sorgulananlar arasında Camo bey Hajinski de vardı. 29 Mayıs 1922'de Azerbaycan FC Komiseri Valik onu tekrar sorguya çekti.
10 Aralık 1922'de Camo bey Hacınski ve meslektaşı sosyalist Aslan bey Safikurdski 3 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Moskova'daki Butyrsky ve Chelyabinsk toplama kamplarında üç yıl kaldıktan sonra, kuzey SSCB'nin Arkhangelsk bölgesindeki Beyaz Deniz'deki Solevetsky'ye (1919'da kurulan, dünyanın ilk toplama kamplarından biri) gönderildi. Camo Bey Hajinski, Solevetsky toplama kampındaki ilk mahkûmlardan biri olarak kabul edilebilir.
Tutuklama sonrası faaliyetler

Haziran 1928'de serbest bırakılan Camo Bey Bakü'ye döndü ve o yılın Temmuz ayından itibaren Azerbaycan Tarım İşbirliği Birliği'nin (Göybirliği) Planlama Dairesi Başkanlığının ilk sekreteri ve ardından yönetici oldu. 1938 sonbaharına kadar, Camo bey Hacınski, 1 Kasım 1933'ten itibaren "Azerittifak" gibi başka görevlerde bulundu. 6 Kasım 1934'te Sanayi İşbirliği'nde Baş Müşavir olarak atandı. 7 Ocak 1937 tarihine kadar bu görevde kaldı. O tarihten itibaren bu makam kaldırıldığından J. Hajinski işsiz kaldı. 1937-1938 ülke genelinde bir baskı dönemiydi.
Gott ist mein König, BWV 71

İlk baskıdaki baş sayfa.
Gott ist mein König, Johann Sebastian Bach'ın BWV 71 numaralı kantatı. Mühlhausen'de belediye meclisinin açılış töreni için 4 Şubat 1708 yılında bestelenmiştir.
Bölümleri

3 trompet, timpani, yaylılar, 2 obua, fagot, 2 blokflüt ve org obligato ile birlikte; 3 solist (alto, tenor, bas) ve koro için bestelenmiştir. Kantat 7 bölümden oluşur. +
Gott ist mein König
Ich bin nun achtzig Jahr
Dein Alter sei wie deine Jugend
Tag und Nacht ist dein
Durch mächtige Kraft
Du wollest dem Feinde nicht geben
Das neue Regiment auf jeglichen Wegen
| g t Johann Sebastian Bach kantatları |
| --- | --- |
 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  30a  31  32  33  34  34a  35  36  36a  36b  36c  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  66a  67  68  69  69a  70  70a  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  80a  80b  81  82  83  84  85  86  87  88  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  100  101  102  103  104  105  106  107  108  109  110  111  112  113  114  115  116  117  118  118b  119  120  120a  120b  121  122  123  124  125  126  127  128  129  130  131  132  133  134  134a  135  136  137  138  139  140  141  142  143  144  145  146  147  147a  148  149  150  151  152  153  154  155  156  157  158  159  160  161  162  163  164  165  166  167  168  169  170  171  172  173  173a  174  175  176  177  178  179  180  181  182  183  184  185  186  186a  187  188  189  190  190a  191  192  193  193a  194  195  196  197  197a  198  199  200  201  202  203  204  205  205a  206  207  207a  208  208a  209  210  210a  211  212  213  214  215  216  216a  217  218  219  220  221  222  223  224  244a  248a  249a  1083  1127  Anh3  Anh5  Anh9  Anh18 
 Bach kantatları listesi  Dini işlevleri olan Bach kantatları listesi 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb139235448 (data)  GND: 300007590  LCCN: no90015413  MusicBrainz work: 523d9701-392e-4e84-aa5f-754dd56fe68b  NLI: 987007576980305171  VIAF: 181929120   WorldCat (LCCN): no90-015413
Nargile

Osmanlı döneminde nargile
Nargile, Balkanlar, Orta Doğu ve Güney Asya'ya özgü geleneksel bir tütün içme aracıdır. Kullanıcının bir hortum aracılığıyla sudan geçerek süzülen dumanı içine çekmesini sağlayan bir düzenek olan nargile, içim şekli ve adabı, yüzlerce yılda oluşmuş kullanım geleneği ile basit bir aletten fazlasını ifade etmekte olup, doğu kültürünün bir parçası haline gelmiştir.
Yapısı ve Tasarımı

Nargile temel olarak 5 bölümden oluşur:
Ser: Nargilenin uzun gövdesidir. Boyun kısmı dar olmakla birlikte karın kısmına inildikçe çapı genişleyen, yapı olarak sürahiye benzeyen bir parçadır. Cam, metal ve seramikten yapılır.
Lüle: En üstte bulunan, nargile tütünü'nün (mu‘assel) konulduğu delikli tabladır. Gümüş, pirinç ya da bakırdan yapılmış, oymalarla süslü bir   muhafaza ile çevrilidir. Üzerine köz konularak gerekli ısı sağlanır.
Marpuç: Dumanı şişeden alan ve ağza   ulaştıran bölümdür. Bu bölümde kullanılan hortumun iç kısmı koyun ve özel   olarak ceylan derisinden yapılır.
Şişe: İçinde dumanı filtre eden   suyun olduğu ve fokurdamaların geldiği bölümdür.
Tahliye: Yeni nesil Nargile takımlarında nargilenin içerisinde biriken havanın dışarı atılmasını sağlayan hava delikleri bulunmaktadır. Bu sayede geriye doğru üflendiğinde içerisinde biriken acı yanmış duman dışarı tahliye edilir.
Bunlar dışında nargilenin diğer elemanları ise şöyledir:
Sipsi: Marpucun ucuna takılan, dumanın içinden çekildiği küçük ağızlıktır. Tercihen kehribardan yapılır, fakat maliyet sebebiyle   ve sıhhi açıdan, genelde tek kullanımlık olması sebebiyle, plastik veya silikon olanları kullanılır. Mermer ya da gümüş   olanları da mevcuttur.
Tepsi ve rüzgârlık: Tepsi közden düşen külleri   toplar, rüzgârlık ise közün sönmemesi ve tepsideki ve lüledeki küllerin   etrafa savrulmaması için kullanılır.
Tömbeki: Nargileye has, kurutulmuş   tütünün ince ince kıyılmasıyla elde edilen tütündür.
Nargilenin tasarımında İslam'ın etkisindeki sanatın derin izleri görünmektedir. Cami minaresini andıran ser kısmı bunu çok iyi simgelemektedir. Ayrıca ser kısmı genellikle çiçek ve yaprak desenleriyle süslenmekte ve bunlarda zaman zaman yaldız kullanılmaktadır. Marpuç kısmında ise genelde el dokuması olan kilim desenleri kullanılmaktadır.
Çalışma Şekli

İçici marpuçtan nefes aldığında oluşan basınç farkıyla hava sırayla közden, sonra ısınarak lüledeki gözeneklerden geçer. Sıcak hava ile ısıtılan tömbekinin dumanı karışarak suyun içinden geçer, bu esnada soğur. Daha sonra hava marpuçtan içiciye ulaşır. Nargile içerisinde bulunan su, dumanı soğutmanın yanı sıra içindeki katranı da bir miktar süzer. Nargile ile tütün içmenin, sigara şeklinde tütün içmekten farkı; nargilede çekilen tütün dumanı sudan geçerken barındırdığı ısı suyu bir miktar buharlaştırır.
Tarihi

Nargile, doğu kültürünün bir öğesi olmakta ile birlikte doğuş yerinin Hindistan olduğu zannedilmektedir. Çok farklı kültürlerin farklı adlandırdıkları bu keyif aracı, Araplar tarafından "Narcile", İranlılar tarafından da "Kalyan" diye adlandırılır. Asıl nargilenin kökeni ise Farsçada "Hindistan cevizi" anlamına gelen "Nargil"den gelir. Hindistan’da ortaya çıkan nargilenin ilk örnekleri, Hindistan cevizinin içinin çıkarılıp kabuğuna bir kamış sokularak yapılmıştır. Zamanla Hindistan cevizi yerine kabak kullanılmaya başlanmış, kullananların sayısı arttıkça porselen ve bronz da nargile için elverişli malzemeler haline gelmiştir. Bunları cam, billur, çini hatta gümüş gövdeli nargileler izlemiştir. Hindistan’da doğan nargile, başta İranlılar olmak üzere Araplar, daha sonra da Osmanlılarla tanışmıştır.
Osmanlı döneminde İran’dan getirilen ve zamanın kahvehanelerinde muhabbetlere eşlik eden tömbeki, bazı padişahlar tarafından yasaklanmıştır. Nargile de uzun zaman İstanbul Tophane’de, İzmir Kemeraltı'nda ve Ankara Gençlik Parkı'nda tömbeki olarak sunulmaya başlanmıştır. Bu nostaljik mekânların müdavimlerini ise genellikle orta yaşın üstündeki insanlar oluşturuyordu. Daha sonraki, yani yakın dönemlerdeki aromalı nargilelerin hayatımıza girmesi ile daha hafif bir içecek haline gelen nargile genç kitle tarafından da tercih edilmeye başlandı.
Nargile Kültürü

Doğu kültürünün bir öğesi olan nargile sonradan batıda da kimi değişikliklerle kullanılmaya başlanmıştır. Kullanım kültürü dolayısıyla bu iki türe göre farklılıklar gösterir, ancak pek çok ortak öğe de mevcuttur.
Batıda birden çok marpuca sahip nargile kullanımı yaygındır. Bu uygulama doğudakine göre farklı bir toplu içim ortamı sunar ki doğuda nargilenin bir marpucu vardır ve el değiştirmediği sürece tek kişi tarafından içilir.
Arap kültüründe kullanıcı içtikten sonra ya marpucu masaya dayayarak bunu belli eder ya da ağız kısmı kendine bakacak şekilde eğimli tutarak yanındakine ikram eder. Kabul eden, nargileyi verene elinin tersi ile hafifçe vurur ya da sıvazlar, bu memnuniyet göstergesidir. Kafe ve restoranlarda ise her kullanıcının ayrı bir nargile ısmarlaması yaygındır.
İspanya'da "tetería" adı verilen ve genelde Müslüman göçmenlerce işletilen çay evlerinde nargile içimi yaygınlık kazanmaktadır. İsrail'de "nargeela" olarak adlandırılan nargile kullanımı özellikle Yemen, İran, Irak ve Türkiye'den gelen göçmenler arasında yaygındır. Bunun yanında İsrailliler arasında da nargile kullanımı görülür.
Nargile tiryakileri arasında, güzel bir içim için ortamda olması gerektiği düşünülen dört öğe vardır, bunlar "nargilenin dört şartı" olarak geçiyor. Maşa, meşe közünü karıştırmak için gerekli, en iyi köz meşeden oluyor. Güzel bir köşeye yerleşmek tabii ki önemli ve Ayşe’de tiryakinin çay, kahve gibi istekleri için hazır bulunmalı. Bu deyiş özellikle "eski toprak" Türk tiryakiler arasında yaygın olarak kullanılıyor.
Sağlığa etkileri

Nargile tüketimi genel olarak halk sağlığına tehdit olarak kabul edilir. ABD Akciğer Derneği tarafından "yeni ortaya çıkan ölümcül bir moda" olarak tanımlanmıştır. Nargile tüketimiyle akciğer kanseri vakaları arasında bağlantı vardır. Bu bağlantı konuyla ilgili yapılan bilimsel çalışmalarda istikrarlı biçimde ortaya konmuştur. Buna ek olarak, akciğer hastalıkları, periodontitis ve bebeklerin düşük doğum ağırlığıyla nargile tüketimini bağlantılıdır. Yapılan çalışmalar nargilenin kalp ve damarlara sigara kadar zarar verdiğini ve dumanın sudan geçmesinin "temizleyici" bir etkisi olmadığını ortaya koymaktadır. Nargilenin sigaraya göre sağlığa daha az zararlı olduğu nargilenin yaygınlaşmasında önemli bir etken olsa da bu yönde bir bilimsel kanıt yoktur. Bir takım araştırmalarda nargile içmenin tansiyonu yükselttiği, düzenli nargile içenlerin tansiyonlarının sigara içenlere göre daha yüksek olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.
Nargile içmek beraberinde herpes, tüberküloz ve hepatit enfeksiyonu riskini de getirir. Özellikle ağızlığın paylaşıldığı durumlarda bu risk artar; Orta Doğu'da salgın hastalıklarla bağlantılı olduğu bulunmuştur. Pek çok nargile kafesi bu nedenle tek kullanımlık ağızlık temin eder. Bununla beraber, nargiledeki nemli ortam pek çok mikroorganizmanın gelişimine uygun bir ortam sağlar. Tüberküloza yol açan bakteri nargile ser borularının içinde çoğalabilir. Pek çok işletme nargile borularını yıkasa dahi tam olarak temizlenmesi neredeyse imkânsızdır.
Bir nargile
İstanbul'da bir kahvehane - 1905
Değişik görünümde nargile içen bir Tatar
Çölde nargile - Sudan
Aşçıbaşı (yemek kitabı)

| --- | --- |

Yazar: Mahmud Nedim bin Tosun
Ülke: Osmanlı İmparatorluğu
Dil: Osmanlıca
Tür: Yemek kitabı
Aşçıbaşı, Osmanlı döneminde yayınlanan yemek kitabıdır. Mahmud Nedim Bin Tosun tarafından yazılmıştır. Aşçıbaşının yazarı Mahmut Nedim Bintosun, kitabın başlık sayfasında belirtildiği gibi Kilitbahirli (Kilidü'l-bahr) olup piyade mülâzımıydı. Kitabını 1316 (1900) yılında Bulanık kazasında bitirdi. Mahmut Nedim'in kitabını öncelikle yemek yapmayı bilmeyen askerler için yazmıştır. Kitapta 315 yemeğin tarifi yer alır.
Necmi Tanyolaç

Necmettin Tanyolaç (1 Temmuz 1928, İskeçe - 27 Kasım 2013; Çamlıca, Üsküdar, İstanbul), Türk spor yöneticisi, yazarı ve gazetecidir.
1950 yılında gazeteciliğe başlamıştır. Türkiye Spor Yazarları Derneği'nin kurucularından olup dernekte 1970-1972 ve 1981-1984 yılları arasında genel başkanlık yapmıştır.
Fenerbahçe SK 566 sicil numaralı yüksek divan kurulu üyesiydi.
Yirmi sene aralıksız olarak Gazeteciler Cemiyeti yönetim kurulu üyeliği'nde bulunmuştur. Türkiye Spor Yazarları Derneği ve basın kuruluşlarının açtığı yarışmalarda ödüller kazanmıştır. Zaman, Son Posta, Tercüman, Spor, Milliyet, Sabah, Yeni Asır, Fotospor ve Meydan gazetelerinde yazar ve yönetici olarak çalışmıştır.
Tercüman'da spor sorumlu müdürü, Güneş Gazetesi spor yönetmeni, başkan vekili görevlerinde bulunmuştur. Başta Arka Pencere isimli günlük yazıları kapsayan bir kitap yayınlamıştır. Bir süredir bulunduğu Çamlıca'daki huzurevinde mücadele ettiği alzheimer hastalığı nedeniyle 85 yaşında öldü.