HMS Agincourt (1913)
Hizmet geçmişi

Agincourt, Büyük Filo'nun 4. Harp Filosu'na (BS) katıldığı 7 Eylül 1914'te deniz denemelerindeydi. Scapa Flow'daki filo demirleme alanı henüz denizaltı saldırılarına karşı güvenli değildi ve filonun çoğu denizde tutuldu. Agincourt Büyük Filo ile birlikte ilk seksen gününün kırkını denizde geçirdi. Bu, yalnızca düşmanı üslerinden çekmeyi amaçlayan Kuzey Denizi devriyeleri ile bölünen bir buçuk yıllık hareketsizliğin başlangıcıydı.
1 Ocak 1915'te Agincourt hala 4. Harp Filosu'nda görevliydi, ancak 31 Mayıs 1916'daki Jutland Muharebesi'nden önce 1. Harp Filosu'na atandı. Her bir gemi farklı bir sınıftan olduğu için mümkün olan en heterojen grup olan Hercules, Revenge ve amiral gemisi Marlborough ile birlikte 1. HF'nin Altıncı Tümen'inin son gemisiydi. Altıncı Tümen, Amiral David Beatty'nin Savaş Kruvazörü Filosu'nun gemileriyle buluşmak için güneye yönelirken, daha sonra Kuzey Denizi'ndeki Alman Açık Deniz Filosu'ndan gelen düşmanlarla angaje olan Büyük Filo'nun en sağ sütunuydu. Büyük Filo kumandanı Amiral John Jellicoe, 18.15'e kadar seyir formasyonunu muhafaza etti, daha sonra her geminin 90° dönerek bir savaş sütunu oluşturması emrini verdi. Bu dönüş Altıncı Tümeni Büyük Filoda Alman Açık Deniz Filosunun zırhlılarına en yakın gemiler yaptı ve limana dönerken her gemiye ateş açtılar. Bu ateş yoğunluğu daha sonra Britanyalılar tarafından "Rüzgarlı Köşe" olarak bilinmeye başlandı, çünkü gemiler, hiçbiri isabet almamasına rağmen Alman mermilerinin sıçrattığı sularla yıkanmıştı.
18.24'te Agincourt, ana toplarıyla bir Alman savaş kruvazörüne ateş açtı. Kısa bir süre sonra, Alman muhripleri Açık Deniz Filosu'nun güneyindeki dönüşü korumak için Britanya zırhlılarına torpido saldırıları yaptığında, altı inçlik silahlarıyla ateşe başladı. Agincourt iki torpidoyu başarıyla savuşturdu, torpidolardan biri Marlborough'ya isabet etti. 19.15 civarında sis azaldı ve gemi bir Kaiser sınıfı zırhlı ile çatışmaya girdi, Alman gemisinin duman ve sis içinde kaybolmasıyla çatışma sonuçsuz kaldı. Saat 20.00 civarında Marlborough, torpido hasarından dolayı bölmelerindeki stres nedeniyle hızını düşürmek zorunda kaldı, tümendeki tüm gemiler onun hızına uydu. Kötüleşen görüş şartları altında tümen, Büyük Filo'yu gözden kaybetti ve ağır hasarlı SMS Seydlitz'in yanından ateş açmadan geçti. Tümen şafakta sadece önceki günkü savaştan kalan kalıntılarla buldular, ardından 2 Haziran'da Scapa Flow'a geri döndü. Agincourt, muharebe sırasında 144 on iki inç mermi ve 111 altı inç mermi ateşledi ancak bilindiği kadarıyla herhangi bir isabet kaydetmedi.
Büyük Filo sonraki birkaç yıl içinde birçok sorti yapmasına rağmen Agincourt'un bunlara katılıp katılmadığı bilinmemektedir. 23 Nisan 1918'de Agincourt ve Hercules, Alman Açık Deniz Filosu Norveç ve Birleşik Krallık arasındaki İskandinav konvoylarını yok etmek amacıyla saldırıya çıktığında konvoylara koruma sağlamak için Scapa Flow'da görev yaptı. Alman istihbaratından gelen raporlardaki zamanlamalar yanlıştı, bu sebeple Almanlar pozisyonlarına ulaştığında hem gelen hem de giden konvoylar limandaydı; bu sebeple Amiral Reinhard Scheer herhangi bir Birleşik Krallık gemisi tespit etmeyen filoya Almanya'ya dönmesini emretti.
Agincourt daha sonra 2. Harp Filosu'na transfer edildi ve 21 Kasım 1918'de Açık Deniz Filosu'nun teslimiyetinde hazır bulundu. Mart 1919'da Rosyth'te yedeğe alındı. Gemiyi Brezilya hükûmetine satmak için yapılan başarısız girişimlerden sonra, Nisan 1921'de elden çıkarılmak üzere listelendi, ancak yılın ilerleyen döneminde deneysel amaçlarla kullanıldı. Kraliyet Donanması daha sonra onu mobil bir deniz üssüne dönüştürmeyi planladı ve dönüşüm için hazırlık aşamasında yedi taretinden beşi ve barbetleri sökülerek depo ve atölyelere dönüştürüldü. 2 ve 5 numaralı taretler korunacaktı. Bu plan Washington Deniz Antlaşması'nın tonaj sınırlamalarına uymak için iptal edildi ve gemi 19 Aralık 1922'de hurdaya satıldı, 1924'ün sonunda söküldü.
Agincourt'un planları
Sultan Osman I Osmanlı donanmasında sanatçı tasviri. Saltanat yatı Ertuğrul solda, Hamidiye kruvazörü ise arka plandadır.
Sultan Osman-ı Evvel, Agincourt olmadan önce inşaatının donatım aşamasında
4. Harp Filosu Kuzey Denizi'nde, 1915. Agincourt önden ikinci gemidir.
El konulan Osmanlı gemileri 1918'de: Agincourt (önde, Sultan Osman-ı Evvel) ve Erin (Reşadiye).
Agincourt (1918)