stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2009 Dünya Halter Şampiyonası - Kadınlar 63 kg

| 2009 Dünya Halter Şampiyonası |
| --- | --- | --- |

|  | Erkekler | Kadınlar |
|  | 56 kg | 48 kg |
|  | 62 kg | 53 kg |
|  | 69 kg | 58 kg |
|  | 77 kg | 63 kg |
|  | 85 kg | 69 kg |
|  | 94 kg | 75 kg |
|  | 105 kg | +75 kg |
|  | +105 kg |  |
g t 
Ana madde: 2009 Dünya Halter Şampiyonası
Kadınların orta sıkletteki bu (– 63 kg) lık müsabakası 25 Kasım 2009 tarihinde yapıldı.
Program

| Tarih | Saat | Etkinlik |
| --- | --- | --- |
| 25 Kasım 2009 | 16:00 | Grup B |
| 25 Kasım 2009 | 19:00 | Grup A |
Rekorlar

Bu yarışmadan önce mevcut dünya rekorları aşağıdaki gibiydi.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dünya rekoru | Koparma |  Pawina Thongsuk (THA) | 116 kg | Doha, Katar | 12 Kasım 2005 |
| Dünya rekoru | Silkme |  Pawina Thongsuk (THA) | 142 kg | Doha, Katar | 4 Aralık 2006 |
| Dünya rekoru | Toplam |  Liu Haixia (CHN) | 257 kg | Chiang Mai, Tayland | 23 Eylül 2007 |
Madalya kazananlar

| Etkinlik | Altın | Altın | Gümüş | Gümüş | Bronz | Bronz |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Koparma |  Viktoria Savenko (RUS) | 112 kg |  Hanna Batsiushka (BLR) | 112 kg |  Svetlana Tsarukaeva (RUS) | 111 kg |
| Silkme |  Maiya Maneza (KAZ) | 141 kg |  Sibel Şimşek (TUR) | 135 kg |  Guo Xiyan (CHN) | 135 kg |
| Toplam |  Maiya Maneza (KAZ) | 246 kg |  Svetlana Tsarukaeva (RUS) | 246 kg |  Sibel Şimşek (TUR) | 243 kg |
Sonuçlar

| Sıra | Sporcu | Grup | Vücut ağırlığı | Koparma (kg)> 1 | Koparma (kg)> 2 | Koparma (kg)> 3 | Koparma (kg)> Sıra | Silkme (kg)> 1 | Silkme (kg)> 2 | Silkme (kg)> 3 | Silkme (kg)> Sıra | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  Maiya Maneza (KAZ) | A | 62.62 | 105  | 105  | 105 | 6 | 135 | 141  | 141 |  | 246 |
|  |  Svetlana Tsarukaeva (RUS) | A | 62.91 | 106 | 111 | 113  |  | 128 | 132 | 135 | 4 | 246 |
|  |  Sibel Şimşek (TUR) | A | 62.43 | 108  | 108 | 111  | 4 | 128 | 131 | 135 |  | 243 |
| 4 |  Viktoria Savenko (RUS) | A | 62.89 | 107 | 111  | 112 |  | 126 | 130 | 134  | 7 | 242 |
| 5 |  Guo Xiyan (CHN) | A | 62.54 | 105  | 105  | 105 | 5 | 130  | 130 | 135 |  | 240 |
| 6 |  Meline Daluzyan (ARM) | A | 62.79 | 105 | 108  | 108  | 7 | 130 | 137  | 137  | 6 | 235 |
| 7 |  Hanna Batsiushka (BLR) | A | 62.92 | 103 | 108 | 112 |  | 122 | 127  | 127  | 12 | 234 |
| 8 |  Kim Soo-kyung (KOR) | A | 62.94 | 98  | 98 | 101 | 12 | 128 | 131 | 135  | 5 | 232 |
| 9 |  Mun Yu-ra (KOR) | A | 62.82 | 100 | 104  | 104 | 8 | 120 | 125 | 128  | 9 | 229 |
| 10 |  Ruth Kasirye (NOR) | A | 62.89 | 99 | 103 | 106  | 9 | 123 | 126  | 126  | 10 | 226 |
| 11 |  Mercedes Pérez (COL) | B | 62.62 | 95  | 95 | 100 | 13 | 122 | 125 | 128  | 8 | 225 |
| 12 |  Esmat Mansour (EGY) | B | 62.25 | 97 | 101 | 103  | 11 | 120 | 124  | 125  | 13 | 221 |
| 13 |  Wandee Kameaim (THA) | B | 62.05 | 93 | 96 | 99  | 15 | 122 | 125  | 125  | 11 | 218 |
| 14 |  Lu Ying-chi (TPE) | B | 62.84 | 90 | 95 | 98 | 14 | 120 | 125  | 125  | 14 | 218 |
| 15 |  Luz Acosta (MEX) | B | 62.94 | 100 | 103 | 105  | 10 | 115 | 120  | 121  | 18 | 218 |
| 16 |  Mayu Hashida (JPN) | B | 62.91 | 89 | 92 | 94 | 16 | 114 | 117 | 120  | 15 | 211 |
| 17 |  Lenka Orságová (CZE) | B | 62.53 | 90 | 92 | 94  | 17 | 115 | 118  | 119  | 17 | 207 |
| 18 |  Tatyana Kostenko (KAZ) | B | 61.27 | 83 | 88  | 88 | 19 | 107 | 112 | 115 | 16 | 203 |
| 19 |  Muslime Sunar (FRA) | B | 62.75 | 88  | 90  | 90 | 18 | 107 | 110 | 112  | 19 | 200 |
| 20 |  Elena Sisoeva (UZB) | B | 62.92 | 84 | 88 | 92  | 20 | 95 | 100 | 107  | 23 | 188 |
| 21 |  Sheila Ramos (ESP) | B | 62.92 | 75 | 78 | 81  | 23 | 100 | 103 | 106 | 20 | 184 |
| 22 |  Hortense Nguidjol (CMR) | B | 62.65 | 77  | 77 | 82  | 24 | 100 | 105  | 107  | 22 | 177 |
| 23 |  Jacquelynn Berube (USA) | B | 62.77 | 74 | 76 | 78 | 22 | 98 | 103  | 105  | 24 | 176 |
| 24 |  Dora Afi Abotsi (GHA) | B | 61.70 | 63  | 63 | 65 | 25 | 70 | 75  | 77 | 25 | 142 |
| — |  Sukanya Kunrit (THA) | B | 61.15 | 85  | 85 | 89  | 21 | — | — | — | — | — |
| — |  Marie Fegue (CMR) | B | 61.88 | 80  | 80  | 82  | — | 95 | 100  | 102 | 21 | — |
Utagawa Kunisada

| Utagawa Kunisada |
| --- | --- |
Utagawa Kunisada
Doğum: 1786 Edo, Japonya
Ölüm: 12 Ocak 1865 Edo, Japonya
Meslek: Ukiyo-e sanatçısı

Utagawa Kunisada (Japonca: 歌川 国貞; 1786-12 Ocak 1865) veya Utagawa Toyokuni III (三代 歌川 豊国, Sandai Utagawa Toyokuni), Edo döneminde yaşamış Japon ukiyo-e sanatçısıydı. 19. yüzyıl Japonya'sında ukiyo-e tahta baskıların en popüler, üretken ve ticari olarak başarılı tasarımcısı olarak kabul edilir. Kendi zamanında, itibarı çağdaşları Hokusai, Hiroshige ve Kuniyoshi'ninkinden çok daha fazlaydı.
Rahmanlar Muharebesi

| g t 1798-1802 Osmanlı-Fransız Savaşı |
| --- | --- |
 Ehramlar  Nil  Korfu  Abukir  El-Ariş-I  Yafa  Akka  El-Ariş-II  Heliopolis  Miyadiye  Rahmanlar  Haneke Antlaşmalar Osmanlı-Rus  Osmanlı-İngiliz  El-Ariş  Paris-I  Paris-II ayrıca bkz.: Osmanlı-Fransız Savaşları 
Rahmanlar Muharebesi, 1798-1802 Osmanlı-Fransız Savaşı'nda evre.
Arsuf Muharebesi

| g t Haçlı Muharebeleri (1096–1303) |
| --- | --- |
 Birinci Haçlı Seferi Kserigordos  Kırkgeçit  İznik  I. Dorileon  I. Antakya  Maaret  I. Kudüs  I. Aşkelon Seferler Arası Dönem Arsuf  Malatya  Merzifon  I. Ereğli   II. Ereğli  I. Ramla  II. Ramla  Harran  Artah  III. Ramla  I. Trablus  Sayda  I. Şayzar  El-Sinabra  Sarmin  Ager Sanguinis  Hab  Sur  Yibna  Azez  Ba'rin  II. Şayzar  Urfa 1144  Urfa 1146  Busra İkinci Haçlı Seferi 2. Dorileon  Efes  Büyük Menderes Vadisi  Honaz Dağı  Şam Seferler Arası Dönem Afrin  Ayıntab  II. Aşkelon  Hula Gölü  Bekaa  I. Bilbeis  Harim  Babeyn  II. Bilbeis  I. Dimyat  Montgisard  Marj Ayyun  Yakup Kalesi  Belvoir Kalesi  Afula  Kerek  Ayn Göz  Hıttin  II. Kudüs  Sur Üçüncü Haçlı Seferi Akşehir  Konya  I. Akka  I. Arsuf  Yafa Beşinci Haçlı Seferi III. Kudüs  II. Dimyat Altıncı Haçlı Seferi'nin sonrası IV. Kudüs  Harbiye Yedinci Haçlı Seferi III. Dimyat  Mansûre  Fâriskûr Geç Haçlı Seferleri Kayserya  Hayfa  II. Arsuf  Safed  II. Antakya  Sekizinci Haçlı Seferi  Krak des Chevaliers  Dokuzuncu Haçlı Seferi  II. Humus  II. Trablus  III. Trablus  II. Akka  Arvad 
Arsuf Muharebesi, III. Haçlı Seferi sırasında Haçlı ordusuna kumandanlık eden I. Richard ile Müslüman kuvvetlere kumandanlık eden Selahaddin Eyyübi arasında geçen ve Haçlı ordusunun zaferi ile sonuçlanan çatışmadır. Bu savaşla birlikte Haçlı devletler doğuda yıkılma noktasına gelen Haçlı devletleri yüzyıl daha hayatta kalabilmişlerdir.
Muharebe

Savaş 7 Eylül 1191 / Şaban 14, 588 H.Ö. Önce Selahaddin Eyyubi komutasındaki Müslümanlar karadan Haçlıları kuşatarak savaşı başlattılar, Önce Bedeviler ve Nubyalılar okçular hareket etmeden önce yay ve zıpkınlarla ateş ettiler, Haçlıların saflarına ağır darbeler indirdiler. ağır süvari hariç ve saflarını böldü. Buna karşılık, Haçlı okçuları, Eyyubi kuvvetlerinin saflarını korumak için de olsa karşılık verdi. Müslüman süvarileri, haçlıların saflarında bir boşluk yaratarak saldırılarına başlamış ve başta Hospitalier Şövalyeleri olmak üzere Richard'ın kuvvetlerine ağır darbeler indirmiş ve geriye Haçlıları yenecek hiçbir şey kalmamıştır.
Selahaddin Eyyubi'nin saldırıları karşısında önce dağılan kuvvetlerini yenide örgütleyen Richard, kolordusunun kontrolünü ele geçirmeyi başardı ve mızrakçılar yardımıyla Müslüman süvarilerinin ağır saldırılarını engelledi. Richard, süvarilerine saldırma fırsatı sağlamak için okçuları ve piyadelerinin yardımıyla Müslüman süvarilerini yıpratmaya çalıştı.
Ana güçlerini Selahaddin Eyyubi'nin yorgun ve motivasyonsuz binicilerine karşı Gerilla savaşı saldırılarına (vur ve kaç) hazırladı; Bu nedenle Eyyubi kuvvetleri düzenli bir teşkilata sahip değilken Haçlılar, özellikle Şövalyeler Şövalyeleri, Adel komutasındaki Selahaddin Eyyubi'nin sağ kanadının taarruz kuvvetlerine karşı koyabilmiş ve daha sonra hızlı hücumları ile geri püskürtebilmişlerdir. safları ayırdılar, Eyyubilerin bozgununu kırdılar ve Haçlı kuvvetlerinin ve Richard'ın kendisinin karşı saldırıya geçmesi için bir fırsat sağladılar. Ancak bu sırada Richard'ın muhalefeti ile karşı karşıya kaldılar ve komutanlarının keyfiliği, şövalyelerin düşman saflarını kırmak için saldırmasına neden oldu. Ancak, sonunda Richard savaş alanına kendisi girdi ve kuvvetlerin komutasını aldı.
Richard'ın bizzat yönettiği Haçlı kuvvetlerinin Eyyubilere karşı yaptığı üç saldırı, sonunda Eyyubi kuvvetlerinin direnişinin kırılmasına neden oldu ve böylece kaçmaktan başka çareleri kalmadı. Selahaddin Eyyubi'nin halkın ve komutanların kaçmasını engelleme girişimi başarısız oldu ve gün batımından önce, Haçlılarla yüzleşemeyen Eyyûbîler, Selahaddin'in emriyle doğuya çekilmeye başladılar.
Gustave Dore tarafından Selahaddin ve Richard arasındaki Arsuf Savaşı sahnesinin bir resmi
Uvs Nuur Havzası

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Uzaydan Uvs Nuur Havzası Görünümü (Landsat-7, 2002-08-08)
Konum:  Moğolistan Rusya
Kriter: Doğal: ix, x
Referans: 769
Tescil: 2003 (27. oturum)
Bölge: Asya-Pasifik
Ubsunur Çukuru  (aynı zamanda Uvs Nuur Havzası veya Uvs Gölü Havzası, Tuvaca: Успа-Хөл ыйгылаажы, Успа-Хөлдүң бассейни; Moğolca: Uws núrīn hotgor), Moğolistan ile Rusya'daki Tuva Cumhuriyeti sınırı arasında bulunan, adını, merkezinde yer alan sığ ve çok tuzlu bir göl olan Uvs Nuur Gölü'nden alan kırılgan dağ endorheik havzadır. Havzada birkaç küçük göl dağılmış durumdadır.  Tannu-Ola ve Altay dağlık bölgelerinde bulunan yüksek arazilerin ve çukurların bileşiminin bir parçasıdır. Burada, dünyanın en kuzeyde yer alan çölü ile Kuzey Yarımküre'nin en güneydeki tundra bölgesi karşılaşmaktadır. Uvs Nuur Havzası, 2003 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Uvs Gölü drenaj havzasının toplam alanı 70,000 km2'dir. Bunun büyük kısmı Moğolistan'da (Hövsgöl, Zavhan ve Uvs illeri), geri kalan kuzey kısmı ve Rusya'da (Tuva) yer almaktadır.
USS Missouri (BB-63)

| --- | --- |
 USS Missouri , 1980'lerdeki yapılandırma sonrası
Tarihçe
ABD
Sipariş:  12 Haziran 1940
İnşa eden:  Brooklyn Navy Yard
Kızağa konuluşu:  6 Ocak 1941
Denize indirilişi:  29 Ocak 1944
Görevlendirme:  11 Haziran 1944
Hizmetten çıkışı:  31 Mart 1992
Liste dışı:  12 Ocak 1995
Takma adı:  "Mighty Mo" or "Big Mo"
Madalya ve ödüller:  11 savaş yıldızı II. Dünya Savaşı Kore Savaşı Soğuk Savaş
Akıbet:  Müze gemi
Notlar:  Missouri ABD tarafından inşa edilmiş son muharebe gemisidir.  Şu anda Pearl Harbor'da müze gemi olarak tutulmaktadır.
Nişan:  
Genel karakteristik (1943)
Sınıf ve tipi:  Iowa Sınıfı Savaş Gemisi
Deplasman:  45.000 ton
Uzunluk:  887 ft (270 m)
Genişlik:  108 ft (33 m)
Su çekimi:  28,9 ft (8,8 m)
Hız:  33 kn (38 mph; 61 km/sa)
Kişi kapasitesi:  2.700 subay ve asker
Silah donanımı:  9 × 16 in (410 mm)/50 kalibre Mark 7 silahı 20 × 5 in (130 mm)/38 kalibre Mark 12 silahı 80 × 40 mm/56 kalibre uçaksavar 49 × 20 mm/70 kalibre uçaksavar topu
Zırh:  Kemer zırhı: 12,1 in (310 mm) Duvar: 11,3 in (290 mm) Barbets: 11,6 ila 173 in (290 ila 4.390 mm) Tarets: 19,7 in (500 mm) Güverte zırhı: 7,5 in (190 mm)
Genel karakteristik (1984)
Kişi kapasitesi:  1.851 subay ve asker
Sensörler ve işleme sistemleri:  AN/SPS-49 Hava Radarı AN/SPS-67 Yüzey Radarı AN/SPQ-9 Yüzey Arama / Silah Atış Kontrol Radarı
Elektronik harp   ve tuzakları:  AN/SLQ-32 AN/SLQ-25 Nixie Decoy Sistemi 8 × Mark 36 SRBOC Süper Hızlı Bloom roketatar
Silah donanımı:  9 × 16 in (410 mm)/50 kalibre Mark 7 silahı 12 × 5 in (130 mm)/38 kalibre Mark 12 silahı 32 × BGM-109 Tomahawk füzesi 16 × RGM-84 Harpoon anti-gemi füzeleri 4 × 20 mm/76 kalibre Phalanx CIWS
Missouri Birleşik Devletler'e dönüşünde Panama Kanalı'ndan geçiş yaparken, Ekim 1945.
T.C. Washington Büyükelçileri Mehmet Münir Ertegün'ün naaşını getiren USS Missouri (BB-63), solunda USS Power (DD-839) ve sağında Yavuz (Nisan 1946, Dolmabahçe Sarayı açıklarında, İstanbul)
4 Nisan 1946 tarihli Cumhuriyet gazetesinde USS Missouri'nin Türkiye ziyaretine dair karikatür.
USS Missouri (BB-63) ("Mighty Mo" veya "Big Mo"), ABD Deniz Kuvvetlerine bağlı Iowa sınıfı zırhlı. ABD Deniz Kuvvetlerinde Missouri eyaletinin onuruna isimlendirilmiş dördüncü gemidir. Missouri, ABD tarafından inşa edilmiş son muharebe gemisidir.
Güvertesinde Japon İmparatorluğunun kayıtsız şartsız teslimiyet belgesinin imzalanması ile II. Dünya Savaşı'nın sona ermesine sahne olmuştur.
Türk-Amerikan ilişkisindeki yeri

1944 yılında vefat eden Washington, DC Büyükelçisi Münir Ertegün'ün cenazesi ABD tarafından yapılan jestle bu gemi ve yanında birkaç gemiden oluşan filoyla Türkiye'ye getirildi. Bu gemi donanmanın en büyüğüydü, Pasifik Savaşları'nda kullanılmıştı ve Japonların teslimiyeti bu gemideki anlaşmayla sağlanmıştı. Bu önemli geminin Türkiye'ye gelmesiyle birlikte Türk-Amerikan ilişkileri de başlatılmış oldu
Revan Kuşatması (1724)

Revan Kuşatması, 1723-1727 Osmanlı-İran Savaşı'nda evre, Ahmed Arifî Paşa komutasındaki Osmanlı ordusunun Safevî Devleti'nin elindeki Revan kalesini 24 Haziran-28 Eylül 1724 tarihleri arasında kuşatarak büyük bir zafer sonunda ele geçirmesiyle sonuçlanan askerî mücadele.
Kuşatma öncesi

Revan, 1724 yılına deki defalarca Osmanlı askerî harekâtlarına ve egemenliğine sahne olmuştu. Sırasıyla Yavuz Sultan Selim (1514), Van Beylerbeyi İskender Paşa (1549) ve Kanuni Sultan Süleyman (1554) tarafından ele geçirilerek yağmalanan kent, 1578-90 Savaşı sırasında 1583 Eylül ortalarında Ferhad Paşa'nın ele geçirdiği kale, müteakip savaşta 1604 yılında Şah Abbas tarafından geri alınmıştı. 1616 yılında Öküz Mehmed Paşa tarafından kuşatılıp alınamayan Revan; 1635 yılında IV. Murad'ın Revan Seferi sonucunda yeniden Osmanlıların eline geçtiyse de, ertesi yıl İranlılar kenti tekrar zaptetmişti.
1723 yılında Osmanlı Devleti ile Safevî Devleti arasında 84 yıllık barış bozulup savaş yeniden başlayınca, Osmanlıların Tiflis, Tebriz ve Hemedan'la birlikte ilk hedeflerinden biri Revan oldu. 1724 yılında Osmanlıların bir ordusu Hemedan'ı kuşatırken, Kafkasya bölgesindeki bir diğer ordu ise Revan'ın üzerine yürümeyi amaçladı. Bununla birlikte, Safevî saflarına geçmiş olan Gürcü Muhammed Kulu Han'ın bölgede topladığı 10.000'i aşkın askerden müteşekkil ordu bertaraf edilmeden doğrudan Revan'ın kuşatılması ordunun gerisini tehlikeye atabilecekti. Bu nedenle, Tiflis Valisi Arnavut Recep Paşa; Gori Kalesi Muhafızı Yusuf Paşa ve Çıldır Valisi İshak Paşa'yla birlikte Muhammed Kulu Han'ın üzerine yürüyerek ordusunu Akçakal Muharebesi'nde yenilgiye uğrattı ve Kür Nehri'nin güneyine attı (17 Haziran).
Bu esnada ise, Tiflis'in muhafızlığını devralmış Diyarbakır Valisi Ahmed Arifî Paşa emrindeki orduyla Revan üzerine yürüdü ve 24 Haziran'da kalenin önüne ulaştı. Osmanlı Sarayı Revan'ın zaptına büyük önem verdiğinden, Arifî Ahmed Paşa'nın emrine Anadolu, Kars, Sivas ve Maraş Beylerbeyleri ile Hüdâvendigâr, Karahisar, Çorum, Aksaray ve Bayezid Sancakbeylerini vermiş; 35.000 askere ulaşan bu ordu Erzurum'dan 14 büyük kuşatma ve 32 havan topuyla takviye edilmişti.
Kuşatma

Ahmed Arifî Paşa, Arpaçay'ı geçtikten sonra Kervansaray konağından Revan kalesinin Safevî muhafızlarına teslim olmaları teklifinde bulunarak, kalenin çarpışmaksızın teslimi halinde şehir sakinlerinin can ve mallarına dokunulmayacağını vadetti. Ermeniler, Başpapazlarıyla brlikte itaatlerini bildirmek üzere Ahmed Arifî Paşa'nın huzuruna çıktılarsa da, kentin Safevî garnizonu teslim olmayı reddetti.
Osmanlı Devleti ile Rusya arasında İran'ın batıdakı topraklarının paylaşılması hakkındaki antlaşmanın imzalandığı gün (24 Haziran 1724) Osmanlıların Revan kuşatması da başladı.
7 Temmuz'da Osmanlılar önce kente yönelik şiddetli bir taarruza geçtiler. Osmanlı ordusu kentin dış mahallelerini ele geçirdikten sonra, sadece iki saat içinde 12.000 İran askeri öldü ve sivil nüfustan 15.000 kişi Osmanlıların himayesine girdi.
Bunun ardından iç kaleye yönelen Ahmed Arifî Paşa, birlikleriyle İstanbul Kapısı karşısında mevzilendi. Sol kanadında Anadolu ve Kars eyalet askerleri sağ kanadında ise Yeniçeriler konuşlandılar. Zemin kaya olduğu için siper kazmak mümkün olmadığından, kalenin güneyi Sipahiler tarafından kuşatıldı. Bununla birlikte, 22 Temmuz'a kadar Osmanlıların teslim teklifi ve İranlıların sözkonusu teklifi değerlendirmeleri nedeniyle çatışmasız geçti. İranlıların teklifi reddetmelerinin ardından Osmanlı hücumları kazılan lağımların patlatılmasıyla başladı. Ardından, Osmanlı birliklerinin Nahçıvan'ı zaptettiği haberi kuşatan orduyu teşvik etti. Aynı esnada, Osmanlı ordusuna daha fazla istihkamcı, bombacı, lağımcı ve hava fişekçisi katıldı (15 Eylül). Osmanlıların dört genel hücumu başarılı olamasa da, kentin garnizonu da ağır kayıplar nedeniyle bir hayli zayıfladı.
Neticesinde, kaledeki üç İranlı komutan Yeniçeri Ağası'yla müzakerelere başlayarak 20 günlük ateşkes istediler. Osmanlılar ise beş günlük ateşkes tanıdılar. Ardından ise, 200 İran askeri teslim olmaya karar verdiler ve 28 Eylül'de imzalanan teslim belgesi uyarınca kaleyi Osmanlı ordusuna teslim ederken silah ve eşyalarıyla birlikte çekildiler. İranlıların çekilmesi üç gün sürdü ve 79 top ile şehrin altı gümüş anahtarı Osmanlılara teslim edildi.
Kuşatma sonrası

Kalenin teslimiyle ele geçirilen Şah Abbas'ın kılıcı (Şah Abbas 1605'te Revan'ı Osmanlılardan geri almıştı) da İstanbul'a gönderildi. Osmanlılar daha sonra Nahçıvan ve Ordubad'ı topraklarına kattılar.
Levni'nin çizimiyle III. Ahmed
1796 yılında Revan
USS Lexington (CV-2)
Tasarımı ve Yapımı

Lexington, Amerikan Bağımsızlık Savaşı'nın ilk savaşı olan 1775 Lexington Savaşı'nın adını alan dördüncü Birleşik Devletler Donanması gemisiydi. Başlangıçta 1916'da Muharebe kruvazörü olarak tasarlanmıştı, ancak Atlantik Cephesi'ndeki savaşlar sırasında personelin ve malzemenin Avrupa'ya güvenli bir şekilde geçmesini sağlamak için gereken yüksek öncelikli denizaltı gemileri yapılması gerekti, bunun için bazı gemilerin inşaatı ertelendi. Savaştan sonra gemi kısmen İngilizlerin savaş deneyiminin bir sonucu olarak kapsamlı bir şekilde yeniden tasarlandı. Yeniden planlanan Lexington 8 Ocak 1921'de Quincy'deki Fore River Shipbuilding Company tarafından yapımına başlanmıştır.
Washington Denizcilik Antlaşması imzalanmadan önce, Şubat 1922'de, geminin inşaası yüzde 24.2 tamamlanmıştı antlaşma sürecinden dolayı geminin inşaatı askıya alındı. 1 Temmuz 1922'de inşaat yeniden başlatıldı ve gemi uçak gemisi olarak yapılmaya devam edildi. Deplasmanı toplam 4,100 ton, sekiz tane 16 inçlik (406) topun ortadan kaldırılmasıyla elde edildi. Ana kemer zırhı korundu, ancak ağırlıktan tasarruf etmek için yüksekliği azaltıldı. Gövdenin genel hattı, torpido koruma sistemi gibi değişmeden kaldı, çünkü zaten inşa edilmişlerdi ve onları değiştirmek çok pahalı olacaktı.
Geminin tam boyu 888 fit (270,7 m), genişliği 106 fit (32,3 m) ve draftı 30 fit 5 inç (9,3 m) idi. Lexington'ın 36.000 emperyal ton (36.578 t) standart deplasmanı vardı, tam yükte ise  43.056 emperyal ton (43.747 t)   olmaktaydı. Deplasmanda, metasentrik yükseklik 731 fit (222,8 m) idi.
Lexington, 3 Ekim 1925'te denize indirildi. 14 Aralık 1927'de Albert Marshall komutasında görevlendirildi. 1942'de gemide 100 subay ve 1.840 er mürettebat ve toplam 141 subay ve 710 erden oluşan havacılık grubu vardı.
Lexington kızakta, 1925
Lexington, (Ocak 1928)
Uzun Hermann

| Uzun Hermann |
| --- | --- |
Tallinn, Estonya 
Kulenin görünümü
Koordinatlar: 59°26′6.7″K 24°44′13.0″D﻿ / ﻿59.435194°K 24.736944°D﻿ / 59.435194; 24.736944
Tip: Kule
Yükseklik: 45,6 m
Yapı tarihçesi
İnşa: 14. yüzyıl
Uzun Hermann (Estonca: Pikk Hermann), Estonya'nın başkenti Tallinn'de bulunan Toompea Kalesi'nin kulesidir. Kulenin ilk kısmı 1360-1370 yıllarında inşa edilmiştir. 16. yüzyılda yeniden inşa edilmiştir. 215 basamaklı bir merdiven artık kulenin tepesine çıkmaktadır. On iç kattan ve tepede bir izleme platformundan oluşmaktadır.
Uzun Hermann, Estonya Parlamentosu binasının (Riigikogu) yanında yer almaktadır. Deniz seviyesinden 95 metre yükseklikteki kulenin tepesindeki bayrak, yürürlükteki ulusal hükûmetin ana sembollerinden biridir.
Şimonoseki Bombardımanı

| g t Geç Tokugawa dönemi çatışmaları |
| --- | --- |
1863  Satsuma – Tenchū-gumi 1864 Ikuno – Tengu-tō –  Ikeda-ya – Kinmon – Shimonoseki 1865 Birinci Chōshū 1866 İkinci Chōshū 1868-1869 Boshin Savaşı
Şimonoseki Bombardımanı (Japonca: 下関戦争/馬関戦争 Shimonoseki Sensō/Bakan Sensō), 1863 ve 1864 yıllarında Birleşik Krallık, Fransa, Hollanda ve ABD'nin ortak deniz kuvvetlerinin Şimonoseki Boğazı'nın kontrolü için Chōshū Beyliği'ne karşı bir dizi askeri müdahaledir.
USS Hornet (1805)

| --- | --- |
 Hornet şalopasının bir tasviri
Tarihçe
Birleşik Devletler
Adı:  USS Hornet
İnşa eden:  Newport News Shipbuilding
Maliyet:  52,603 $
Kızağa konuluşu:  28 Temmuz 1805
Görevlendirme:  18 Ekim 1805
Akıbet:  Fırtınada battı, 29 Eylül 1829
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  Şalopa
Tonaj:  440
Uzunluk:  32.5 m
Genişlik:  9.6 m
Su çekimi:  4.3 m
İtme gücü:  Yelkenli
Hız:  32.5 knot
Menzil:  12,500 deniz mili
Kişi kapasitesi:  2,919 (savaş zamanı)
Silah donanımı:  18 × 32 libre karronade top 2 × 12 kalibre top
USS Hornet, Birleşik Devletler Donanması'na 1805-1829 yıllarında hizmet veren brik yelkenli bir şalopa idi. 1812 Savaşı sırasında bir İngiliz şahsı esir alan ilk Birleşik Devletler Donanması gemisiydi.
Tasarım ve Yapım

Hornet, 28 Temmuz 1805'te Baltimore'da kızağa kondu. 18 Ekim 1805'te Isaac Chauncey komutasında hizmete girdi.
Hizmetleri > 1806-1812

Hornet, Amerikan ticaretini Akdeniz'deki korsanlık faaliyetlerinden koruyan birliğe katıldığı 29 Mart 1806'ya kadar Birleşik Devletler Doğu Kıyısı boyunca gezdi. Akdeniz faaliyetlerinden alındıktan sonra, 29 Kasım 1807'de Charleston'a döndü. 26 Aralık 1808'de hizmete geri döndü. İngiltere ve Fransa'ya telgraflar taşıdı. Kasım 1810-Eylül 1811 arasında Washington Donanma Tersanesinde tamir edildi.
Wii U sistem yazılımı

| --- | --- |

Wii U Menüsü
Geliştirici(ler): Nintendo
İlk yayınlanma: 1.0.1 / 18 Kasım 2012 (12 yıl önce) (2012-11-18)
Güncel sürüm: 5.5.5 
Geliştirme durumu: Sonlandı
Platform: Wii U
Erişilebilirlik: İngilizce, Fransızca, Almanca, İspanyolca, İtalyanca, Flemenkçe, Portekizce, Rusça, Japonca
Tür: Kapalı kaynak
Lisans: Nintendo lisanslı
Resmî sitesi: Sitesi
Wii U sistem yazılımı, Nintendo'nun Wii U ev video oyun konsolu için resmi ürün yazılımı sürümü ve işletim sistemidir. Nintendo Switch sistem yazılımının öncülü, Wii sistem yazılımının ardılıdır. Nintendo, Internet üzerinden sistem yazılımı güncellemeleri sunarak Wii U'nun sistem genelindeki özelliklerini ve uygulamalarını korur.  Güncellemeler her konsol sahibi için isteğe bağlıdır, ancak Nintendo'nun çevrimiçi hizmetleriyle birlikte çalışabilirliğini korumak için gerekli olabilir. Her güncelleme, önceki güncellemelerdeki tüm değişiklikler de dahil olmak üzere birikimlidir.
Sistemin, MULTI adlı ve gömülü yazılım mühendisliği sağlayıcısı Green Hills Software tarafından yayınlanan resmi tümleşik geliştirme ortamının, Nintendo ve lisanslı geliştiricileri tarafından Wii U'nun programlanmasında kullanılması amaçlanmıştır. İşletim sisteminin iç mimarisinin detayları resmen ilan edilmedi.