Doğal kaynak yönetimi
Kaynakların yönetimi > Toplum temelli doğal kaynak yönetimi

Topluma dayalı doğal kaynak yönetimi (CBNRM) yaklaşımı, koruma hedeflerini kırsal topluluklar için ekonomik faydaların üretilmesiyle birleştirir. Üç temel varsayım şudur: yerel halk doğal kaynakları korumak için daha iyi bir konumdadır, insanlar bir kaynağı ancak faydalar koruma maliyetlerini aşıyorsa koruyacak ve insanlar doğrudan yaşam kaliteleriyle bağlantılı bir kaynağı koruyacaklardır. Yerel halkın yaşam kalitesi yükseltildiğinde, kaynağın gelecekteki iyi durumunu sağlamaya yönelik çabaları ve taahhütleri de artar. Bölgesel ve topluluk temelli doğal kaynak yönetimi de yetki ikamesi ilkesine dayanmaktadır.
Birleşmiş Milletler, Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesinde ve Çölleşmeyle Mücadele Sözleşmesinde CBNRM'yi savunmaktadır. Açıkça tanımlanmadıkça, merkezi olmayan NRM, yerel toplulukların doğal kaynakları sömürmek için yarıştıkları belirsiz bir sosyo-yasal ortamla sonuçlanabilir ör. Orta Kalimantan'daki (Endonezya) orman toplulukları.
CBNRM'nin bir sorunu, sosyoekonomik kalkınma, biyolojik çeşitliliğin korunması ve sürdürülebilir kaynak kullanımı hedeflerini uzlaştırmanın ve uyumlu hale getirmenin zorluğudur. CBNRM kavramı ve çatışan çıkarları, katılımın arkasındaki nedenlerin insan merkezli (gerçekten güçlendirici olan aktif veya katılımcı sonuçlar) veya planlayıcı merkezli (nominal olan ve pasif alıcılarla sonuçlanan) olarak nasıl farklılaştığını göstermektedir. Güç ilişkilerini anlamak, topluluk temelli NRM'nin başarısı için çok önemlidir. Yerel halk, vadedilen faydaları kaybetme korkusuyla hükûmetin tavsiyelerine itiraz etme konusunda isteksiz olabilir.
CBNRM sosyal adalet ve çevre yönetimi gündemlerini, gelir paylaşımı, istihdam, geçim kaynaklarının çeşitlendirilmesi ve artan gurur ve kimlik dahil olmak üzere, gözlemlenen hem doğrudan hem de dolaylı faydalarla ilişkilendiren çevresel ve sosyal savunuculuğun yeni versiyonlarını oluşturmak ve genişletmek için, özellikle, bir yanda yerel gruplar ve topluluklarla, diğer yanda ulusal ve ulusötesi örgütlerle çalışan sivil toplum örgütlerinin savunuculuğuna dayanmaktadır. 
CBNRM projelerinin ekolojik ve toplumsal başarıları ve başarısızlıkları belgelenmiştir. CBNRM, "topluluk", "bölge", "koruma" ve "yerli" kavramları farklı alanlarda politik olarak çeşitli plan ve programlarda işlendiğinden yeni zorluklar ortaya çıkardı. Warner ve Jones, CBNRM'de çatışmayı etkin bir şekilde yönetmek için stratejileri ele alıyor.
Avustralya Yerli toplulukların doğal kaynakları koruma kapasitesi, Avustralya Hükûmeti tarafından Ülkeye Bakma (Caring for the Country) Programı ile kabul edilmiştir. Caring for Our Country, Avustralya Hükûmeti Tarım, Balıkçılık ve Ormancılık Departmanı ile Çevre, Su, Tarihsel Miras ve Sanat Departmanı tarafından ortaklaşa yönetilen bir Avustralya Hükûmeti girişimidir. Bu Departmanlar, Avustralya Hükûmeti'nin çevre ve sürdürülebilir tarım programlarının sunulmasında, geleneksel olarak genel olarak “doğal kaynak yönetimi” başlığı altında anılan sorumluluğu paylaşırlar. Bu programlar 56 Devlet hükûmet organı aracılığıyla bölgesel olarak uygulanmış ve bölgesel toplulukların bölgeleri için doğal kaynak önceliklerine karar vermelerine başarılı bir şekilde izin vermiştir.
Daha geniş olarak, Tanzanya ve Pasifik merkezli bir araştırma çalışması, toplulukları CBNRM'leri benimsemeye neyin motive ettiğini araştırdı ve belirli CBNRM programını benimseyen topluluğun yönlerinin ve belirli CBNRM programına ait daha geniş sosyal-ekolojik bağlamın yönlerinin birlikte CBNRM'lerin benimsenme nedenini şekillendirdiğini buldu. Bununla birlikte, genel olarak, programın benimsenmesi, CBNRM programlarının yerel köylülere ve köylülerin harici teknik yardıma erişimlerine göreli avantajını yansıtıyor gibi görünüyordu. Afrika'da CBNRM'nin sosyoekonomik eleştirileri olmuştur, ancak CBNRM'nin vahşi yaşam popülasyon yoğunlukları ile ölçülen ekolojik etkinliği Tanzanya'da defalarca gösterilmiştir.
Yönetişim, topluluk temelli veya bölgesel doğal kaynak yönetimi sağlamak için önemli bir husus olarak görülmektedir. NSW Eyaletinde, 13 havza yönetimi otoritesi (CMA), bölgesel doğal kaynakları yönetim programlarının etkinliğini denetlemekten sorumlu olan Kaynaklar Komisyonu (NRC) tarafından denetlenmektedir.