stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ACARS
Uçuş yönetimi sistemi katılımı

Uçaktaki olayları bulup mesajları göndermeye ek olarak, başlangıç sistemleri uçaktaki diğer aviyonik sistemler ile yeni karşılıklı etki desteklemesini genişletir.
1980'lerin sonu ve 1990'ların başı arası, ACARS MU'ları ve uçuş yönetim sistemleri arasında (FMS) bir veri bağlantısı karşılıklı etkisi ortaya konuldu. Bu katılım ucuş planları ve hava bilgisini ACARS MU'ya sonra, FMS'e gönderilme olasılığını sağladı.
Bu özellik havayoluna ucuş sırasında FMS'leri güncelleme kapasitesini verdi ve uçuş ekibinin yeni hava durumlarını değerlendirmesine veya başka uçuş planları yapmasına olanak sağladı.
Thilo Marauhn

Thilo Marauhn (2024)
Thilo Marauhn  (30 Nisan 1963, Lüdenscheid, Almanya) Alman uluslararası hukuk bilimcisi ve akademisyen. Almanyanın Giessen kentinde bulunan Justus-Liebig-Üniversitesinin Hukuk Fakültesinde Kamu Hukuku ve Uluslararası Hukuku dalında profesörlük görevini sürdürüyor ve Hessen Barış ve Uyuşmazlık Araştırma Vakfı Leibniz Enstitüsünde („Leibniz-Institut Hessische Stiftung Friedens- und Konfliktforschung“, HSFK) bulunan uluslararası hukuk araştırma grubunu yönetiyor.
Yayın listesinden bölümler

EMRK/GG Konkordanzkommentar zum europäischen und deutschen Grundrechtsschutz, (editör – O. Dörr ve R. Grote ile birlikte). Mohr Siebeck, Tübingen 2006, 2. Aufl. 2013, ISBN 978-3-16-149397-3
The Regulation of International Financial Markets (editör – R. Grote ile birlikte), Cambridge University Press, Cambridge 2006, ISBN 9780521831444
Making Treaties Work (editör – G. Ulfstein ve A. Zimmermann ile birlikte), Cambridge University Press, Cambridge 2007, ISBN 9780521873178
International Environmental Law (U. Beyerlin ile ortak eser), Hart Publishing, Oxford 2011, ISBN 978-3-406-62874-0
Universality and Continuity in International Law (editör – H. Steiger ile birlikte), Eleven International Publishing, Den Haag 2011, ISBN 9789490947071
Lehre des internationalen Rechts - zeitgemäß?, Berichte der Deutschen Gesellschaft für internationales Recht, Vol. 48, Heidelberg 2017, 152 S. (S. Hobe ile ortak eser), ISBN 978-3-8114-4259-7
Sicherung grund- und menschenrechtlicher Standards gegenüber neuen Gefährdungen durch private und ausländische Akteure, Veröffentlichungen der Vereinigung der Deutschen Staatsrechtslehrer 74 (2015), S. 373-400
Kommunikationsgrundrechte, in: Dirk Ehlers (editör), Europäische Grundrechte und Grundfreiheiten, de Gruyter, Berlin, S. 97-129 (1. bası: 2003, 2. bası: 2005, 3. bası: 2009, 4. bası: 2014), ISBN 978-3-11-036315-9
Sailing Close to the Wind: Human Rights Council Fact-Finding in Situations of Armed Conflict – The Case of Syria, California Western International Law Journal 43 (2012/2013), 401-459
Menschenrecht auf eine gesunde Umwelt – Trugbild oder Wirklichkeit?, T. Giegerich / A. Proelß (editörler), Bewahrung des ökologischen Gleichgewichts durch Völker- und Europarecht, Duncker & Humblot, Berlin 2010, S. 11-47, ISBN 978-3-428-13293-5
Altı Bölüm (Evlilik ve aile kurma özgürlüğü; özel ve aile hayatına saygı hakkı; sosyal güvenlik ve sosyal yardım hakkı; yaşlı ve engellilerin hakları; ailenin korunması; çocukların ve gençlerin korunması), S. Heselhaus / C. Nowak (editörler), Handbuch der Europäischen Grundrechte, C.H. Beck, München 2006, ISBN 3-406-51017-5
Social Rights Beyond the Traditional Welfare State: International Instruments and the Concept of Individual Entitlements, E. Benvenisti / G. Nolte (editörler), The Welfare State, Globalization, and International Law, Springer, Berlin / Heidelberg 2004, S. 275-319, ISBN 978-3-540-01103-3
Almış olduğu ödüller

2000: Werner-Pünder ödülü („Freiheit und Totalitarismus/Staatsrecht und politische Ideengeschichte seit dem 19. Jahrhundert“ kategorisinde en iyi bilimsel çalışma olarak nitelendirilen „Rekonstruktion sozialer Grundrechte als Normkategorie“ konulu profesörlük tezi Werner-Pünder ödülünü kazanmıştır)
2003: Wolfgang-Mittermaier ödülü (öğretim görevinde olağanüstü performans)
2010: Öğretimde mükemmellik ödülü („Refugee Law Clinic“ projesi Hessen eyaleti hükûmeti ve Hertie vakfı tarafından ödüllendirilmiştir)
2016: Senior Fellow, “The International Rule of Law - Rise or Decline?“ araştırmacılar grubu, Berlin
Kimlik bilgileri

| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb15036936d (data)  GND: 124728537  ISNI: 0000 0001 1037 2180  LCCN: no96002391  LNB: 000034319  NKC: vse2007379052  NLI: 987007449530005171  NTA: 229533345  SUDOC: 060972017  VIAF: 7669168   WorldCat (LCCN): no96-002391
Elmar Altvater

Elmar Altvater Nisan 2005'te
Elmar Altvater, (24 Ağustos 1938, Kamen, Almanya - 1 Mayıs 2018, Berlin, Almanya), Alman siyaset bilimi uzmanı akademisyen ve yazardır. Freie Üniversität Berlin'e bağlı Otto-Suhr Enstitüsü'nde profesör olarak görev yaptı. 30 Eylül 2004'te emekli oldu. Altvater, 24 Ağustos 1938'de Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaleti'nde Kamen şehrinde doğdu. 1970 yılında Alman gazetesi Prokla başlıklı politik eleştiri dergisini kurdu, 1 Mayıs 2018'de 79 yaşında öldü.
Ebû Bekir bin Ömer

Ebû Bekir bin Ömer bin İbrahim bin Turgut, bazen el-Sanhâcî veya el-Lamtuni'nin son ekidir (ö. 1087; Arapça: أبو بكر بن عمر) Lemtûne Berberi kabilesinin reisi ve 1056'dan ölümüne kadar Murâbıtların emiriydi. Fas'ın Marakeş şehrini kurduğu kabul edilir ve onun yönetimi altında sapkın Barghawatalar yok edilmiştir. Seferleri arasında Gana İmparatorluğu'na saldırmak da olabilir, ancak tarihçiler arasında Murâbıtların Sahra altı devletler üzerindeki etkisi ve ilişkileri tartışmalıdır. Ebû Bekir, 1087 yılının Kasım ayında, bugünkü Moritanya'da zehirli bir okla öldürüldü.
Arka plan

Ebû Bekir bin Ömer, Lemtûne Berberilerinin bir kolu olan Banu Turgut'a mensuptu. Amcası Yahya İbn İbrahim, 1040'ların başlarında Mâlikî alimi Abdullah bin Yasin ile birlikte Murâbıtlar (Murâbıtun) hareketini başlatan Lemtûne kabilesinin reisiydi.
Emir el-Müslimin

Yahyâ bin Ömer'in 1056 baharında Tabfarilla Muharebesi'nde ölmesi üzerine, manevi lider Abdullah bin Yasin, Ebu Bekir'i Murâbıtlar'ın yeni askeri komutanı ve emiri olarak atamıştır. Aynı yıl Ebu Bekir, Zenate konfederasyonunun Magrava'sından Sijilmassa'yı geri almıştır. Şehir daha önce Yahya tarafından alınmış ancak daha sonra kaybedilmiş; Ebu Bekir 1056'nın sonlarında şehri kesin olarak Murâbıtlar adına geri almıştır.
Ebu Bekir, Sijilmassa'yı bir daha kaybetmemek için, güney Fas'ın yollarını ve vadilerini güvence altına almak için bir sefer başlatmıştır. Derhal Draa vadisini ele geçirmiş, sonra Anti-Atlas'ın kenarı boyunca (Lemta ve Gazzula'nın (Jazzula) Sanhâce kabilelerinin Murâbıt hareketine bağlılığını alarak) Vadi Nul boyunca ilerlemiştir. Ebu Bekir, 1057 yılında güney Fas'taki Sous vadisinin fethine öncülük ederek yerel başkent Taroudannt'ı ele geçirmiştir. Abdullah bin Yasin, müzakereler sonucunda Yüksek Atlas Dağları'ndaki Mesmuda Berberileriyle bir ittifak kurmuş ve bu da Murâbıtların dağ sıralarını çok az bir olayla geçmelerini ve 1058'de çok az bir direnişle Zenata yönetimindeki kritik Aghmat kalesini ele geçirmelerini sağlamıştır. İlerlemelerinin kolay olmasından hoşnut olan Abdullah bin Yasin, yalnızca hafif bir korumayla Batı Fas'taki Berghwata topraklarına girdi ve hemen öldürüldü. O sıralarda Ağmat'ın kuzeyindeki bölgeyi temizleyen Ebu Bekir, Murâbıt ordusunu bölgeden dolaştırarak acımasız bir intikam harekâtıyla Berghwata'yı fethetmiştir.
Manevi lider Abdullah bin Yasin'in ölümüyle Murâbıtlar, Ebû Bekir'in tek başına komutası altına girmişlerdir. Ebû Bekir, kendisinde dini otorite iddiasında bulunmadan Murâbıt programını yürütmeye devam etmiştir. Ebû Bekir, daha sonraki Murâbıt hükümdarları gibi, halife emir el-Müminin ("Müminlerin Komutanı") unvanı yerine, nispeten mütevazı bir unvan olan emir el-Müslimin ("Müslümanların emiri") unvanını almıştır.
Ebû Bekir, Güney Fas'ın karmaşık siyasetinde yolunu bulmasına yardımcı olan Ağmat'ın en zengin kadını Zeyneb en-Nefzeviye ile evlendi. Fakat çölde savaşan köylü Ebû Bekir, kalabalık Ağmat'ı ve oradaki saray hayatını boğucu buluyordu. 1060/61 yılında Ebû Bekir ve Sanhace yardımcıları şehri terk ederek Tensift Nehri kıyısındaki otlaklara çadırlarını kurdular ve sanki Sahra Çölü'ne geri dönmüşler gibi karargâhlarını kurmuşlardır. Zamanla çadırların yerini taş binalar alacak ve kamp alanı, o dönem için alışılmadık görünen, çöl yaşamını çağrıştıran, ekili palmiyeler ve vaha benzeri bir his veren Marakeş şehrine dönüşecekti.
Ebû Bekir, amcasının oğlu Yusuf bin Taşfin'i Ağmet'in başına getirmiş ve onu kuzeyde Zenata'ya karşı cepheyi koruma sorumluluğuyla görevlendirmiştir. 1060'lı yıllarda bir dizi sefer düzenleyen Ebû Bekir, Marakeş'te hüküm sürerken, Yusuf da Murâbıt ordularını kuzey Fas'a yönelterek Zenata kalelerini birer birer ele geçirmiştir. 1070 yılında Fas'ın başkenti Fez nihayet Murâbıtlar'ın eline geçmiştir. Ancak Murâbıtlar saflarında hoşnutsuzluk baş göstermişti.
Çöle Dönüş

Sahra'daki çöl klanlarının çoğu kuzeye yapılan seferleri pahalı ve anlamsız buluyordu. Daha önce Murâbıt koalisyonundan ayrılan Guddala kabilesi, diğer çöl kabilelerini de aynı yolu izlemeye çağırmaya başladı. Fez'in düşmesinden sonra, Fas'ın artık güvende olduğunu hisseden Ebû Bekir, çöl topraklarındaki anlaşmazlıkları yatıştırmak için Sahra'ya dönmenin zamanının geldiğine karar vermiştir. Kendisinin yokluğunda Fas'ın başına Yusuf bin Taşfin'i getirmiştir. Uzun süreli askeri seferler öncesinde Sanhâce kabileleri arasında yaygın olduğu üzere, Ebû Bekir, Zeyneb'i terk etmeden önce boşadı ve eğer korunmaya ihtiyacı varsa Yusuf ile evlenmesini tavsiye etti.
Sahra'daki huzursuzluğu bastıran Ebû Bekir, 1072'de kuzeye, Fas'a döndü. Fakat Yusuf bin Taşfin iktidarın tadını çıkarmıştı ve onu bırakmak istemiyordu. Yeni karısı Zeyneb'in zorlamasıyla Yusuf, Ebû Bekir ile Burnu ovasında (Marakeş ile Aghmat arasında) buluştu ve büyük miktarda altın, sığır ve diğer hediyelerle onu kuzeydeki toprakları kendisine bırakmaya ikna etti. Yusuf, eski liderine bir nezaket olarak, ölümüne kadar Ebu Bekir'in adını Murâbıtlar sikkelerinde tuttu.
Ebû Bekir, Murâbıtların güney kanadına komuta etmek için Sahra çölüne döndü, putperest Sudan'a baskın düzenledi ve belki de Gana İmparatorluğu'na saldırdı, ancak tarihçiler arasında Murâbıtların Sahra altı komşuları üzerinde egemenlik kurup kurmadıkları konusunda görüş ayrılıkları mevcuttur. Eğer Gana gerçekten fethedildiyse, bu büyük ihtimalle 1076 yılında Ebû Bekir'in oğlu Yahya tarafından yapılmıştır.
Ölümü

Moritanya sözlü geleneği, Ebû Bekir'in "Gangara" (Güney Moritanya'nın Tagant Bölgesi'nden Soninke Wangara) ile bir çatışmada öldürüldüğünü ve yaşlı, kör bir Gangara şefinin Khma geçidinde (Tagant ve Assab dağları arasında, Gana'ya giderken) zehirli bir okla vurularak öldürüldüğünü anlatır. Mezarı, Tidjikja'nın eteklerinde Quddiya'ya on the outskirts 15 km uzaklıkta Tagant bölgesindeki Maksam'dadır. Wolof sözlü geleneğine göre, Amar Godomat adlı bir Serer okçusu onu Rkiz gölü yakınlarında öldürdü (Godomat'ın adı görünüşe göre bu ölümden kaynaklanmaktadır).
Ölümü > Tarihlendirme

İbn Ebî Zer'i takiben, Ebû Bekir İbn Ömer'in ölümü genellikle 1087 olarak tarihlendirilir. Bu, o tarihe kadar Ebû Bekir adına Sicilmassa'da basılan sikkelerle desteklenmektedir. Ancak İbn İdhari, onun çöle dönüşünden sadece 3 yıl sonra, 1075 veya 1076'da öldüğünü kaydeder. İbn Ebî Zer'in anlatımındaki açık abartılar, belki de onun tarihlerine şüpheyle yaklaşmak için bir nedendir. Gana'ya karşı yapılan seferin muhtemelen Ebû Bekir'in oğlu Yahya tarafından yönetilmiş olması gerçeği de aynı şekildedir.
Hiçbir tarihçi şimdiye kadar, Murâbıt tarihçiliğinin İbn İdhari'nin kronolojisini, İbn Ebi Zar ve İbn Haldun'un aktardıklarının pahasına, Ebû Bekir'in ölüm tarihi dışında her aşamada ne kadar kolay benimsediğini açıklamamıştır.
Mirası

Kayıtlar az olsa da, Ebû Bekir'in yerine oğlu Güney Murâbıtlar'ın emiri olarak geçmiş ve 200 yıl sürecek bir hanedanlık kurmuş olabilir.
Sözlü gelenek, Ebû Bekirr'in vefatında hamile bir Fula eşi olan Fâtimata Sal'ı bıraktığını ve bu eşin efsanevi Amadou Boubakar ibn Ömer, daha çok Ndiadiane Ndiaye olarak bilinen, bir oğul doğurduğunu ve daha sonra Senegal Nehri'nin alt kesiminde Waalo'daki Wolof krallığını ve Jolof İmparatorluğu'nu kurduğunu kaydeder. Ancak iki tarih arasındaki fark, doğrudan bir bağlantı kurulmasını imkânsız kılıyor. Daha büyük olasılıkla Ndiaye, Ebû Bekir'in soyundan geliyordu ve hanedanın çöküşü üzerine iktidara gelen liderlerden biriydi.
Ebû Bekir bin Ömer ("Rex Bubecar" olarak etiketlenmiş) muhtemel tasviri, 1413 Mecia de Viladestes'in Portolan haritası.
Armağan Çağlayan

| Armağan Çağlayan |
| --- | --- |
Doğum: 8 Nisan 1966 (58 yaşında) İstanbul, Türkiye
Eğitim: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Meslek: Yapımcı, hukukçu, yazar, akademisyen

Ali Armağan Çağlayan (8 Nisan 1966, İstanbul), Türk televizyon yapımcısı, avukat ve YouTuber.
Hakkında

Annesi Gümüşhaneli, babası ise Düzceli ve Çerkes kökenlidir. Çocukluğu ve gençliği Hereke'de geçti. Lisans eğitimini İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde, yüksek lisans eğitimini ise İstanbul Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümünde tamamladıktan sonra yine aynı üniversitede İşletme Fakültesi Yönetim Organizasyon Ana Bilim Dalında doktora programına başladı. Avukatlık stajını Kocaeli Barosu'nda tamamladıktan sonra avukatlığı bırakıp İstanbul'a geldi.
Bailey Jay

| Bailey Jay |
| --- | --- |
Bailey Jay (2011)
Doğum: 5 Kasım 1988 (36 yaşında) Richmond, Virginia, ABD
Takma adı: Lola   B.J.   Line Trap   Harley Quinn   Bailey Slay
Eşi: Matthew Terhune (e. 2011)
Boyu: 1,65 m (5 ft 5 in)
Kilosu: 59 Kilogram 
Göz rengi: Kahverengi 
Saç rengi: Siyah saç 

Resmî sitesi
IMDb'de Bailey Jay
IAFD'de Bailey Jay
Adultfilmdatabase'de Bailey Jay
Bailey Jay (d. 5 Kasım 1988; Richmond, Virginia) Amerikalı trans pornografik film oyuncusu.
Hayatı

Bailey Jay, 5 Kasım 1988 tarihinde Richmond, Virginia'da dünyaya geldi.
2014 yılında The Jim Norton Show'da Vice Media'da sunucu olarak çalıştı.
Programın iptal edilmesinden önce dört bölümde de yardımcı sunucu olarak yer aldı.
Ödülleri

| AVN Ödülleri (3)> Sonuç | AVN Ödülleri (3)> Yıl | AVN Ödülleri (3)> Kategori | AVN Ödülleri (3)> Yapım | AVN Ödülleri (3)> Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2011 | Transsexual Performer Of The Year | — |  |
| Kazandı | 2012 | Transsexual Performer Of The Year | — |  |
| Kazandı | 2016 | Favorite Trans Performer | — |  |
Murat Sancak

| Murat Sancak> Adana Demirspor Başkanı |
| --- | --- |
Görev süresi 6 Haziran 2024 - 6 Ekim 2024
Yerine geldiği: Metin Korkmaz
Yerine gelen: Bedirhan Durak
Görev süresi 4 Temmuz 2018 - 25 Şubat 2024
Yerine geldiği: Kazım Bozan
Yerine gelen: Metin Korkmaz
Kişisel bilgiler
Doğum: 23 Ocak 1968 (57 yaşında) Sinep, Tillo, Siirt, Türkiye
Çocuk(lar): 6
Mesleği: İş insanı
Dini: İslam
Murat Sancak (d. 23 Ocak 1968, Siirt) Türk iş insanı ve spor yöneticisi, MT Grup Yönetim Kurulu Başkanı ve eski Adana Demirspor Başkanı.
İş hayatı

İlaç dağıtım alanında faaliyet gösteren Alliance Healthcare'da uzun yıllar Satınalma ve Satış Direktörlüğü görevini yürüttü. 2005 yılında MT Sağlık Ürünleri şirketini kurarak sağlık alanında yatırımlarına başladı. 2008 yılında Türkiye'nin en büyük hasta altı bezi fabrikası SAN Sağlık firmasını kurdu. 2009 yılında MT Bilgi Teknolojileri şirketini hayata geçirerek Türkye'nin ilk yeni nesil yazar kasa pos markası VERA'nın geliştirilmesine ve üretilmesine öncülük etti.
Türkiye'de farmakoloji ve farmakovijilans alanında kamu yararına geliştirilecek projeler hayata geçirmek üzere 2017 yılında Maxicells İlaç San. Firmasını kurdu. 2014-2017 yılları arasında Star Medya Grubu yönetim kurulu başkanlığı ve TürkMedya yönetim kurulu üyeliğini yürütmüştür.
Adana Demirspor başkanlığı

Sancak'ın spor kamuoyundaki bilinirliği ve görünürlüğü Adana Demirspor başkanlığına seçilmesiyle arttı. Daha önce Adana Demirspor'da veya başka bir kulüpte yöneticilik yapmayan ve kulüp kongrelerinde adı geçmeyen Sancak, 2018 yılında Adana Demirspor Kulübü Başkanlığına seçildi. Kulübün yönetim krizleri yaşadığı ve kısa süreli başkanlık dönemlerinin sportif başarı getiremediği bir süreçte başkan olan Sancak, "Herkes taşın altına elini sokmalı. Şu an için 37 milyon lira borç gözüküyor. Ben verdiğim her kuruşu kulübe bağış olarak kayıt yapacağım. Bundan sonra gelenler de kusura bakmasınlar verdiklerini geri almasınlar. Bu kulüp kuramsallaşmalı. (...) Ayrıca bana olan desteğin azaldığını görürsem de bir dakika durmam" açıklamasında bulundu. Başkanlığı'ndaki ilk 3 sezonda 1. Lig'ten Süper Lig'e çıkamayan Adana Demirspor, 2020-21 sezonunda ligi 1. bitirerek 26 yıl sonra bu lige yükseldi. Bu süreçte dernek statüsündeki kulübü şirketleştirdi, başkanlıktan ayrılmayacağını ve sonrasında borsaya açılacağı vaadinde bulundu. Süper Lig'teki ilk yılında 9., ikinci yılında 4. olan Adana Demirspor, Murat Sancak başkanlığında tarihinde ilk kez 2023-24 sezonunda Avrupa kupalarında mücadele etme hakkı kazandı. Ancak aynı sezonun ikinci yarısında hızlı bir mali krize giren ve kadrosu büyük oranda değişen takım ligte kalma mücadelesi verdi; sezonu 12. olarak tamamladı. Murat Sancak bu süreçte yoğun biçimde TFF'yi ve hakemleri eleştiren açıklamalarda bulundu ve bunun karşılığında da cezalar aldı. Arka arkaya gelen cezaların hak mahrumiyeti yaratmaması için 25 Şubat 2024 tarihinde görevini Metin Korkmaz'a devretti.
FIFA'dan gelen transfer yasağı ve dar bir kadroyla başladığı 2024-25 sezonunda arka arkaya alınan yenilgiler nedeniyle, eleştiriler başkan olmasa dahi yarattığı borç nedeniyle Murat Sancak'a yöneldi. Sezon içinde TFF tarafından takıma 3 puan silme cezası da verildi.
6 Haziran 2024 tarihinde başkanlığa geri döndü. 4 Ekim 2024 tarihinde 2024-25 Sezonunda kulüp 7 maçta 1 puan topladığı için Adana Demirspor taraftarları, Sancak ve yönetimi protesto etmek amacıyla yürüyüş düzenledi.  6 Ekim 2024 tarihinde başkanlığı Bedirhan Durak'a bıraktığını açıkladı. Bu süreçte kişisel X hesabından taraftarla çeşitli tartışmalara girmeye devam etti. Tribün liderlerine para verdiğine dair belgeler paylaşan Sancak'a ödemediği borçlar nedeniyle tepki verilmeye devam etti.
9 Şubat 2025 tarihinde oynanan Galatasaray - Adana Demirspor maçında başkanlığını yaptığı Adana Demirspor takımını maçın 29. dakikasında sahadan çekmiştir.
Suikast girişimi

20 Ağustos 2015 yılında suikast girişimine uğramış olup aracına 21 kurşun isabet etmiştir, bu olayda kendisi yara almadan kurtulmuştur.
Kişisel yaşamı

Evli ve 6 çocuk babasıdır. İş insanı Ethem Sancak'ın kuzenidir.
Niyazi Ahmet Banoğlu

| Niyazi Ahmet Banoğlu |
| --- | --- |

Doğum: 1913 Batum
Ölüm: 6 Ekim 1992 İstanbul
Meslek: gazeteci, yazar, çevirmen
Çocuklar: Deniz Banoğlu

Niyazi Ahmet Banoğlu (d. 1913, Batum, Gürcistan – ö. 6 Ekim 1992, İstanbul), tarihi araştırma kitaplarıyla tanınan gazeteci ve yazar. Gürcü edebiyatından Türkçeye ilk çevirileri yapan kişi olarak da bilinir.
1913’te bir Laz ailenin çocuğu olarak Batum’da doğdu. Ailesiyle birlikte 1924’te Gürcistan'dan Türkiye’ye göç etti. Eğitimini Türkiye’de tamamladı. 1929’da Hareket gazetesinde gazeteciliğe başladı. Daha sonra Halkın Dostu, Vakit, Hergün, Tarih-Coğrafya Dünyası gibi pek çok gazetede ve dergide çalıştı. Gazetelerde tefrika olarak çevirileri ve romanları yayımlandı. A. Reşat, Lebip Muammer, Niyazi Ahmet Okan gibi takma adlar da kullandı. Fotoğraflarla Atatürk (1940), Doğumundan Ölümüne Kadar Atatürk Albümü (1955) Atatürk’ün Siyasi Hayatı (1963), Atatürk’ün İstanbul’daki Hayatı (1973, 2 cilt), Latife Hanım Atatürk’ü Anlatıyor (1981) gibi Atatürk üzerine kitaplar kaleme aldı. Zindancı Kaptan (1941), Şahin Reis (1941), Çerkes Kızları (1944) gibi romanlar yazdı. Aşk Uğrunda (1941) adlı romanda ünlü Gürcü komutan Giorgi Saakadze’nin hayatını ve onun dönemindeki tarihsel olayları anlattı.
Banoğlu Gürcü edebiyatını Türkçeye çeviren ilk kişi olarak tarihe geçti. Gürcü yazarlar Aleksandre Kazbegi ile Egnate Ninoşvili’den çevirdiği öyküler Kafkas Hikâyeleri (1936) adı altında kitap olarak basıldı. Yine Aleksandre Kazbegi’nin ünlü romanı Elguca’yı özet halinde çevirdi; çeviri 1941’de Bir Kafkas Romanı – Elguca, 1964’te Elguca: Kafkas Aşkı adıyla yayımlandı. Gürcüce dışında Rusça da bilmekteydi.
Banoğlu, pek çok biyografik kitabın da yazarıdır. 1983’te kendisi Gazeteciler Cemiyeti’nin Basında 50 Yıl Hizmet Ödülü’ne değer bulunmuştur. Gazeteci ve yazar Deniz Banoğlu'nun babasıdır.
Tercera Federación

| --- | --- |

Ülke: İspanya
Konfederasyon: UEFA
Takım sayısı: 324 (2023–24 sezonundan beri)
Seviye: 5
Uluslararası kupa(lar): UEFA Avrupa Ligi
 [[2024–25 Tercera Federación]]
Tercera Federación İspanya'daki 5. seviye bir futbol ligidir.
Kulüpler

Tercera Federación'un üye kulüpleri 2024–25 sezonu aşağıda yer alıyor.
| Gruplar | Kulüpler |
| --- | --- |
1. Grup: Şablon:Tercera Federación 1. Grup
2. Grup: Şablon:Tercera Federación 2. Grup
3. Grup: Şablon:Tercera Federación 3. Grup
4. Grup: Şablon:Tercera Federación 4.Grup
5. Grup: Şablon:Tercera Federación 5. Grup
6. Grup: Şablon:Tercera Federación 6. Grup
7. Grup: Şablon:Tercera Federación 7. Grup
8. Grup: Şablon:Tercera Federación 8. Grup
9. Grup: Şablon:Tercera Federación 9. Grup
10. Grup: Şablon:Tercera Federación 10. Grup
11. Grup: Şablon:Tercera Federación 11. Grup
12. Grup: Şablon:Tercera Federación 12. Grup
13. Grup: Şablon:Tercera Federación 13.Grup
14. Grup: Şablon:Tercera Federación 14. Grup
15. Grup: Şablon:Tercera Federación 15. Grup
16. Grup: Şablon:Tercera Federación 16. Grup
17. Grup: Şablon:Tercera Federación 17. Grup
18. Grup: Şablon:Tercera Federación 18. Grup
Elizabeth Swados

| Elizabeth Swados |
| --- | --- |

Doğum: 05 Şubat 1951(1951-02-05) Buffalo, New York, ABD
Ölüm: 05 Ocak 2016 (64 yaşında) Manhattan, New York, ABD
Meslek: Yazar, besteci, müzisyen, tiyatro yönetmeni

Elizabeth Swados (d. 5 Şubat 1951, Buffalo, New York – ö. 5 Ocak 2016, Manhattan, New York), Amerikalı yazar, besteci, müzisyen ve tiyatro yönetmeni.
Eserleri

Jumpin's Salty (1975)
Nightclub Cantata (1977)
Dispatches, a Rock & Roll War (1979)
Alice in Concert (1980)
The Haggadah, a Passover Cantata (1980)
Enter Life (1982)
Lullabye and Goodnight (1982)
"jerusalem" poetry by Yehuda Amichai (1984)
The Red Sneaks (1989)
Jonah (1990)
Groundhog (1992)
Conscience and Courage Cantata (1994)
Jabu (2005)
The Beauty Inside (2005)
Missionaries in Concert (2005)
Mental Missiles (2006)
Spider Opera (2006)
Kaspar Hauser#Tiyatro (2007)
Resilient Souls (2010)
My Depression (2014)
Yeşil Mescit

| --- | --- |


Temel bilgiler
Konum: Türkiye  Adana
Koordinatlar: 36°59′14″K 35°19′46″D﻿ / ﻿36.98722°K 35.32944°D﻿ / 36.98722; 35.32944
İnanç: İslam
Mimari
Tamamlanma: 1746-1748
Yeşil Mescit (Gencezade es-Seyyid el-Hac Mahmud Bey Mescidi), Adana'nın Tepebağ Mahallesi’nde bulunan ve adını kubbesini örten yeşil kiremitlerden alan 18. yüzyıl yapısı mescit.
Sarı köfeki taşından yapılmış, 9.5 metreye 9.5 metre boyutlarında kare planlı, tek mekanlı bir ibadet mekânıdır. Eğimli bir arazi üzerine inşa edildiğinden altında ön dört basamakla inilen bir mahzen oluşturulmuştur.
Mescit, Gencîzade es-Seyyid el-Hac Mahmut Bey tarafından yaptırılmıştır. Yapım tarihi hakkında araştırmacılar farklı tarihler vermiştir:1746-1748, 1751, 1752, 1753.
Yeşil Mescit, mescit ve medreseden oluşan yapı topluluğunun bir parçasıdır ancak medrese günümüze gelememiştir; kuzey tarafından medrese ait kalıntılar bulunur.
Mescitin avlusuna kuzeydoğu köşesinde bulun bir taç kapıdan girilir; mescidin avlunun güneyindeki basık  kemerli bir kapıdan girilir. Güney duvarı ortasında mihrap bulunur. Kesme taş ile inşa edilen mescidin kubbesi yeşil kiremitle kaplanmıştır. Bütün süslemeleri taş ile yapılmıştır.
Yapı, 1941 ve 1965'te onarım görmüştür.
Efkan Şeşen

| Efkan Şeşen |
| --- | --- |
Doğum: 1963 İstanbul
Evlilik(ler)i: Didar Şeşen
Çocukları: Ezgi - Sinan Şeşen
Alanı: Müzisyen
Etkin yıllar: 1981, günümüz


Efkan Şeşen, (d. 1963, İstanbul) besteci ve şarkıcıdır.