stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
The Marmara Grubu

| --- | --- |
Genel merkezi: İstanbul,  Türkiye
1978 yılında kurulan The Marmara Grubu; The Marmara Taksim, The Marmara Şişli, The Marmara Pera, The Marmara Bodrum, The Marmara Antalya, The Marmara Manhattan olmak üzere 6 otel, Çamlıca Residence, Suadiye Residence, Pendik Residence olmak üzere 3 residence ve The Marmara Esma Sultan özel davet mekanı olmak üzere toplamda 10 işletme ile 2 ülkede faaliyet gösteren uluslararası bir şirkettir.
The Marmara Bodrum, Travel&Leisure'ın dünyanın en iyi otelleri listesindedir.
'Small Luxury Hotels of the World' ve 'World Hotels Elite' Gruplarına üyedir.
Tarihçe

The Marmara Taksim'in bulunduğu yerde 19. yüzyılda yapılmış Osmanlı Bankası'nın Fransız genel müdürüne tahsisli güzel barok konak bulunuyordu. Otelin inşaatına Ağustos 1972'de başlandı. Binanın mimarı olan Fatin Uran başlangıçta Rüknettin Güney'la işe başladıysa da Güney'in ölümü nedeniyle işe tek başına devam etti.
The Marmara Otelleri

The Marmara Taksim
The Marmara Pera
The Marmara Bodrum
The Marmara Antalya
The Marmara Şişli
The Marmara Manhattan
The Marmara Rezidansları

Pendik Rezidans
Suadiye Rezidans
Çamlıca Rezidans
Oteller

The Marmara Taksim
1970'lerde İntercontinental Hotel olarak açılan otel 80'li yıllarda Etap Marmara adını aldı ve 4 yıl boyunca bu isimle hizmet verdi. 1984 yılında Kiska Grubu tarafından satın alınan otel renovasyon çalışmalarının ardından 1990 yılından The Marmara İstanbul Oteli ismiyle hizmete girdi. Daha sonra ise The Marmara Taksim ismini aldı.
The Marmara Şişli
2008 yılında Autoban tarafından yenilenen dizaynıyla hizmete giren otel; Mecidiyeköy, Taksim gibi semtlere yakın bir konumda misafirlerine hizmet veriyor.
The Marmara Pera
2004 yılında açılan otel; yaz-kış hizmet veren teras havuzu, Beyoğlu, Asmalımescit, Pera'ya yakın konumu ve otel içerisinde bulunan Câfe Marmara ile misafirlerine hizmet veriyor.
The Marmara Bodrum
1998 yılında açılan otel, The Marmara Otelleri'nin ilk konsept otelidir ve “Small Luxury Hotels” unvanına sahiptir.
The Marmara Antalya
2005 yılında açılan The Marmara Antalya; Revolving Loft zemini sayesinde dünyanın 360 derece dönebilen ilk ve tek otelidir.
The Marmara Manhattan
1998'de Manhattan Yarımadası'nda bulunan otel, New York'un en lüks bölgesi olan Upper East Side bölgesinde gecelik ya da uzun süreli konaklama yapmak isteyen misafirlerine hizmet veriyor.
The Marmara Esma Sultan
Esma Sultan Yalısı 90'lı yılların başlarında The Marmara Grup tarafından satın alınmıştır. 2001 yılında Philip Robert'in orijinaline sadık kalarak hazırladığı projesi ile restore edilmiş ve The Marmara Esma Sultan adını almıştır. The Marmara Esma Sultan genellikle davet ve organizasyonlar için kullanılmaktadır.
The Marmara Pera Hotel (Kasım 2007)
Sabkha

Tunus, El Melah; Endüstriyel deniz tuzu üretim alanı olan Sabka' nın 2001 yılındaki Landsat 7 görüntüsü.
El Melah Sabkasının 1987 yılında sular altında olduğunu gösteren Landsat 5 görüntüsü.
Sabka düz tuz anlamına gelen Arapça kökenli bir kelimedir. Sabka'lar kurak sahiller boyunca gelgitler oluştururlar ve bazı silisikasitlerle evaporit-karbonat tabakaları olarak nitelendirilirler. Sabka'lar, bir metre ya da daha az ortalama kalınlık ile ilerleyen ve sığlaşma dizileri halinde havaaltlarını oluştururlar. Birleşik Arap Emirlikleri ve İran Körfezi'nin kıyısında bulunmaktadır.Kuzey Afrika Sabkaları üzerinde yarı kurak bitki örtüsü gelişmiştir. Nemli ılıman bölgelerde Sabka ortamlarında daha fazla bitki örtüsü gelişir. Bu sahalar yüksek derecede tuz içerdiğinden dolayı tuza toleranslı bitkiler gelişir. Tarihte İngiltere de Lymington da Sabka alanı tuz üretim yeri olarak kullanılmıştır.
Kökeni ve Gelişimi

Sabka'nın gelişme kökeni ve ilerlemesi Al-Farac (2005) tarafından incelemiştir. Khor-Lagün Sabka modelinde, deniz seviyesinde bir artış meydana gelir ve daha sonrasında sığ su özellikleri görülür. Buralar alüvyon ile dolar, arazi yükselir ya da deniz seviyesi düşerse, su buharlaşarak Sabka'yı terk eder.
Khor-Lagün

Eğer kıyı bölgesi düzensiz bir topoğrafyaya sahipse, sel taşkınları büyük dereler ya da khor adı verilen bölgeleri oluşturur. Khor]]’lar sığ gelgitli ya da girintili çıkıntılı olabilirler. Girişlerinde gri mangrovları barındırabilmeleri, kuru derelerden ya da su yataklarından tuzlu suya ulaşılıp ulaşılamayacağına bağlıdır. Tortular birikmeye başladığında, Khor’lar daha sığ hale gelerek gölcükleri oluştururlar. Gölcükler küçük gelgitlere maruz kalana kadar dolmaya devam eder ve Sabka’lar oluşmaya başlar. Olgunlaşmamış bir Sabka, yağmur fırtınalarından sonra, normalden daha yüksek bahar gelgitleri sırasında sular altında kalacaktır ya da hızla esen rüzgarlar deniz suyunu kıyıdan derinliklere doğru birkaç santimetre çeker. Olgunlaşmış Sabka’lar ise, ağır yağmur fırtınalarından sonra, sadece sular altında kalırlar ve sonunda birleşerek Sabka kıyı düzlüklerini oluştururlar. Bu kıyı düzlükleri 10-50 cm arasındaki kabartmalarla birlikte çok düz alanlar olarak nitelendirilirler ve denize doğru eğimleri 1/1000 gibi küçük bir orandır. Bir Sabka’nın düzlüğü topoğrafik alçaklıklarda biriken aeolian silisiklastik tozları sayesinde gelişmiştir.
Bu çevreler kıyıya doğru paralel kemerler şeklinde yanlamasına bulunur. Mercan kayalıkları, bariyer adaları ve sığlaşmalar, açık kaya tabakalarını oluştururlar. Bu tip tortular, yükselen enerjinin göstergesidir ve khor-lagün çevrelerini korur. Sabka’lar denize doğru çok miktarda tortu aracılığıyla sağlanan 15 km kadar geniş bir kumsal alana yayılmış olabilirler.
Kumul Alan

Eğer kıyı bölgesi kumul alana sahipse, seller kumulların arasında çok sayıda küçük havuzları oluşturur. Ayrıca dünyanın bazı bölgelerinde bu göller, yağmurlar ya da yer altı akiferlerinden yükselen su tabakaları tarafından iç çöllerde oluşabilirler. 
Örneğin; Suudi Arabistan’daki Empty Quarter(Çeyrek Boşluk)‘ın geniş kısımlarında ve Birleşik Arap Emirlikleri’nin güneyinde bulunan, Sabka tuz düzlükleriyle birbirini izleyen yüksek barkan tepelerini oluşturur. Bazı yerlerde ise Sabka’lar, çöle doğru uzanan uzun erişilebilir koridorları oluşturmak üzere birleşirler.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Tuzlu Daireler. Empty Quarter - 1.  |  Tuzlu Daireler. Empty Quarter - 2.  |  Hilal şeklindeki Tuzlu Daireler. Liwa Oasis (UAE).  |
Sabka'nın zemini genellikle sert ve sıkı kum, çamur ve tuz kombinasyonu şeklindedir. Kuru Sabka etrafında yürümek ya da 4x4 arazi araçlarıyla gezmek rahattır. Ancak yağmur ve su baskınlarından sonra Sabka'lar, sığ su katmanlarıyla dolar ve kuruyup yeni kabukları oluşturana kadar oradan geçilemez. Yerler kısmen kuruduğu zaman yumuşak çamur veya içi boş kavitelerin üzerinde tuz kabuğu oluşur ve araç bunlara saplanır.
| --- | --- |
 Sular altında kalan Lençóis Maranhenses National Park (Brezilya). :  Sular altında kalan Badain Jaran Desert (Çin).
İklim Etkileri

İklim, Sabka'nın gelişmesinde en önemli faktörlerden biridir. Bu kurak bölgedeki yağış miktarı genellikle ortalama 4 cm/yıl olarak meydana gelmektedir. Sıcaklık ortalamaları 50 °C'nin üzerinden 0 °C gibi düşük değerlere kadar uzanabilir. Nem, rüzgar yönüyle bağlantılıdır. Gündüzleri %20 civarında olan nem, geceleri ise %100 oranına çıkabilir ve yoğun sislere yol açabilir. Su sıcaklıkları, derinlik ve sığlık değişimiyle beraber yaklaşık 10 °C değişime uğrar. Yüksek sıcaklıklar, Basra Körfezi'nde çok yüksek buharlaşma oranlarını meydana getirir (124 cm/yıl). Son 4000-5000 yıl içinde Sabka'nın net buharlaşma oranı 6 cm/yıl olarak ölçülmüştür. Sabka'nın yüzeyinin özgür su yüzeyi olmamasının sebepleri arasında geceleri oluşan yoğun nem miktarı ve hava sütunundaki dikey tabakalaşma gösterilebilir. Buharlaşmayla oluşan su kaybına rağmen yer altı suları, sürekli denize doğru olan kıta suları akıntıları ve yağmur fırtınaları nedeniyle 1,5 metrenin altına inmez.
İklim çeşitlilikleri, Sabka'nın çok hareketli bir tabiata sahip olmasına sebep olur. Sabka'nın daha kuru bölgelerinde alçıtaşları anhidtrite dönüştürülebilir; aragonit ise diyajenetik olarak dolomotize olabilir. Geceleri termal daralma ve gündüzleri genişleme; çok köşeli, içbükey, kenarları kalkık, yassı şekillerin oluşmasına yol açar. 
Halite kaya tuzunun yol açtıkları haricinde art arda sıralanan olaylar, kolaylıkla önlenebilir.
Hidrokarbon Rezervuarlar

Sabka, büyük yer altı yüzeylerini oluşturduğuna inanılan Orta Doğu'daki hidrokarbon rezervuarlarını biriktirir. Bu hidrokarbonların(gaz ve petrol) ana kaynağı, Sabkha dizilerinde bulunan ve maksimum %8,2 organik karbon ve hidrojen endeksleri içeren  mikrobiyal paspaslar ve mangrov paleo topraklar olabilir.
Likud

| Likud הַלִּכּוּד |
| --- | --- |

Genel başkan: Benjamin Netanyahu
Kurucu: Menachem Begin
Kuruluş tarihi: 1973 (ittifak) 1988 (parti)
Merkez: Metzudat Ze'ev 38 Kral George Caddesi Tel Aviv, İsrail
Gençlik kolu: Likud Gençlik
Üyelik (2012): 125,000
İdeoloji:  Muhafazakârlık  Millî liberalizm  Millî muhafazakârlık  Ekonomik liberalizm  Sağ popülizm  Siyonizm Tarihsel:  Liberal muhafazakârlık  Revizyonist Siyonizm 
Siyasi pozisyon: Sağ
Avrupa üyeliği: Avrupa Muhafazakârlar ve Reformcular Partisi (Bölgesel partner)
Uluslararası üyelik: Uluslararası Demokrat Birliği
Resmî renkler:   Mavi
Knesset: 32 / 120 
Seçim sembolü
מחל‎ م‌ح‌ل  
Parti bayrağı

İnternet sitesi
www.likud.org.il
 İsrail
Likud (İbranice: הַלִּכּוּד‎ HaLikud, Konsolidasyon), İsrail'in ana sağ siyasi partisidir.
1973 yılında Menachem Begin tarafından birkaç liberal ve sağ partinin birleşmesiyle kurulmuştur. Likud'un 1977 seçimlerindeki zaferi, ilk defa solun güç kaybetmesi bakımından ülke siyasal tarihinde önemli bir dönüm noktasıdır. Fakat 1980'lerin büyük bölümünde iktidarda kaldıktan sonra parti 1992 Knesset seçimlerini kaybetmiştir. Bununla birlikte, Likud'un adayı Benyamin Netanyahu 1996 senesinde başbakanlık için yapılan seçimi kazanmıştır ve 2009 seçimlerinin akabinde de hükûmeti kurma görevi ona verilmiştir. 2003 zaferinden sonra Likud'un lideri Ariel Şaron'un 2005 yılında yeni Kadima partisini kurmak üzere partiden ayrılması büyük bölünmeyi de beraberinde getirmiştir. Bu, Likud'un 2006 seçimlerinde dördüncülüğe gerilemesine yol açsa da parti, yitirdiği kaybı 2009 seçimlerinde telafi ederek el'an Başbakan Netanyahu idaresinde İsrail Hükûmeti'ne yön vermektedir.
Üyeleri genellikle Likudnik olarak adlandırılır, Irgun'un siyasi ardılı olarak kabul edilmektedir.
Ekonomik sistemler

Ekonomik sistem, bir toplumda mal ve hizmetlerin üretimini, ticaretini, dağıtımını ve kaynakların üretime tahsis edilmesini düzenleyen, ayrıca üretimi kimlerin yapacağına karar veren uygulama ve ilkeler bütünüdür.
Ekonomik sistemleri salt ticari açıdan ele almak mümkün değildir. Aksine ekonomik sistemlerin en belirleyici özelliği politik ve ideolojik kökenli olmalıdır. Bu önermenin tersi de doğrudur, yani siyasi yaklaşımları şekillendiren temel unsur ekonomidir. Siyaset ve ekonomi iç içe geçmiştir ve birbirinden ayrışamazdır. Bu açıdan bakıldığında dünyadaki siyasi yapıları ekonomi temelinde sınıflandırmak en uygun yöntem olarak görünmektedir. Günümüzde veya yakın tarihte uygulanan ya da etkileri devam eden ekonomik sistemlere dair bir sınıflandırma şu şekilde yapılabilir.
Sosyalizm / Toplumsalcılık > Tarihçe

Doğu toplumlarını inceleyen ve bazılarında devlet mülkiyeti ve ortak çalışma kavramına rastlayan Karl Marx, bu uygulamaları teorik olarak geliştirmiş ve ilk defa Das Kapital (The Capital) adlı eserinde Sosyalizmin esaslarını ortaya koymuştur. Karl Marx'dan etkilenen pek çok düşünürün katkılarıyla Sosyalizm kavramı daha da çok rağbet görmüş ve 1917 yılında Vladimir Lenin önderliğinde Rusya'da bir devrim yapılarak Dünya tarihinde ilk kez bir Kapitalist rejim yıkılarak yerine Sosyalist bir sistem (Sovyetler Birliği) kurulmuştur. Kapitalizme tepki olarak ortaya çıkmış ve yayılmıştır. Orta Asya'da pek çok devlet Sovyetler Birliği'ne katılmıştır. Ayrıca daha sonra Çin'de gerçekleşen bir devrim ile de Çin Halk Cumhuriyeti sosyalizme geçmiştir. Doğu Avrupa ülkeleri de sosyalist rejimler kurarak Doğu Blokunu oluşturmuşlardır. Bazı Uzak Asya ülkeleri ve Arap ülkeleri de yine sosyalist ekonomiye yakın modele geçmişlerdir. Ancak "Soğuk Savaş" yıllarında yaşanan emperyalist saldırganlıklar ve iç olumsuzluklar sebebiyle 1980'li yılların sonunda başlayarak ilk önce Sovyetler Birliği dağılmış, ardından da Doğu Bloku çökmüştür. Fakat emperyalist saldırganlığa karşı "Bağımsız Devletler Topluluğu" ve "Şanghay İşbirliği Örgütü" gibi yapılar eski sovyet ülkelerinin beraber hareket ettiği uluslararası kuruluşlardır.
Sosyalizm / Toplumsalcılık > Uygulayan Ülkeler

Dağılanlar / Terk edenler: Sovyetler Birliği (Rusya, Kazakistan, Türkmenistan, Azerbaycan, Özbekistan, Ukrayna, Tacikistan, Ermenistan, Kırgızistan, Litvanya, Estonya, Moldova), Doğu Bloku (Polonya, Çekoslovakya, Romanya, Macaristan, Doğu Almanya, Bulgaristan), Arnavutluk, Yugoslavya, Güney Yemen, Afganistan, Kamboçya, Benin, Etiyopya, Kongo, Somali, Moğolistan, Libya
Sürdürenler: Çin (Karma Ekonomiye dönüşmektedir), Küba, Vietnam, Kuzey Kore
Komünizm / Ortaklaşacılık

Komünizm, Marksizm'e göre Sosyalizm'den sonra hedeflenen nihai noktadır. Sözcük anlamı ortak çalışma, ortak bilinç (Komün: Kamu, Ortakyaşam) vurgusunu öne çıkarır. Kimi yaklaşımlar aslında Sosyalizm ile aynı şey olduğunu savunur. Üretim araçları tüm toplumun ortak malıdır. Fakat yaygın bir kabule göre temel belirleyici özelliği; sınıfsız bir toplum oluşturulmak istenmesidir. Sosyalizmden en önemli farkı budur. Çünkü sosyalizmde işçi sınıfının egemenliği savunulur, yani sınıf kavramı belirleyicidir. Komünizmde insanlar eşittir. Komünizm'i, sınıflar ve meslekler arası gelir, eğitim, statü, yaşam standardı farklarını elden geldiğince en aza indirmek olarak algılayan daha gerçekçi yaklaşımlar da mevcuttur.
Komünizm / Ortaklaşacılık > Tarihçe

Eski Sovyetler Birliği, Stalin dönemindeki hızla gelişen ekonomik gelişmeleri takiben Kruşçev tarafından Komünizm'e geçtiğini ilan etmiştir. Fakat bu durum yalnızca bir propagandadan ibarettir (Dönemin destalinization propagandası). Çünkü Sovyetler Birliği'nde sınıflar kaldırılmasına rağmen tüm toplumu kapsayacak ekonomik üretim (fazla artı değer) henüz üretilememiştir.
Komünizm / Ortaklaşacılık > Uygulayan Ülkeler

Bahsedilen kriterler dikkate alındığında sosyalizmdeki üretim fazlası sonrası yapıyı kapsar. Dolayısıyla üretimin çok yüksek seviyede olduğu devletler bu yapıya geçebilir. Emperyalizmin sosyalizmi yıkma çabasını da göz önüne aldığımızda günümüzde bu durum çok zor görülmektedir.
Kapitalizm / Anaparacılık

Kapitalizm bireyci bir modeldir. Sözcük köküne bakıldığında (Kapital: Sermaye, Anapara, Anamalcılık), üretici gücün para ve dolayısıyla sermaye yani sermaye birikimine sahip olan herkes ticaret ve üretim yapabilir. Kamu hukuku ve kamu yararı kavramı da bulunmakla birlikte özel hukuk ve kişi hakları ön plandadır. Özel teşebbüsün üretim ve ticareti gerçekleştirdiği sistemlerdir. Sermaye gücü ve birikimi önemlidir. Sermaye az sayıda insanın elinde yoğunlaşır. Özel sektör esastır. Serbest Piyasa Ekonomisi geçerlidir. Piyasadaki üretim ile ürün ve hizmet fiyatları arz ve talep kanunları çerçevesinde serbestçe şekillenir. Yani ürün az bulunuyorsa ve ona yönelen talep de mevcutsa, fiyatı yüksek olur, ürün çoksa fiyatı düşer. Özetle yeterli sermayesi olanlar bir işletme kurup, üretim veya ticaret yapar, ürünü piyasaya sunar ve fiyat belirler. Fiyat uygunsa alınır, değilse fiyatı azaltır. Ya da aşırı talep varsa fiyatı yükseltir. Rekabet önemli bir unsurdur. Burjuva sınıfının, parasal gücü olanların piyasaları ve siyasi hayatı yönlendirmesi göz ardı edilemez bir gerçektir.
Üretici güç Sermaye olarak görülür.
Özel Sektör ve Üretim araçlarında özel mülkiyet esas alınır.
Serbest Piyasa Ekonomisi geçerlidir.
Kişi Yararı (Özel Hukukun) ön plana çıkması belirgindir.
Çok Partili Siyasi Yaşam tercih edilir.
Üretim araçlarına özel sektörün sahip olması gerektiği öne sürülür. Devletin hemen her konuda üretim ve ticaretten uzak durması, yalnızca yasal düzenlemeleri yapması, toplumsal düzeni sağlaması ve başka bir şeye karışmaması savunulur. İdeal (salt) kapitalist sistemde eğitim, sağlık dahil her alandan devletin çekilmesinin en doğru uygulama olduğu iddia edilir. Böyle bir sistemde devlet yasama dışında yürütme görevi olarak sadece milli savunma/askerlik ve adalet/yargı işlevlerini üstlenir. Vergi toplamak ve para basmak dışında ekonomiye müdahale etmez. Fakat mutlak (ideal) anlamda böyle bir modelin de uygulanabilirliği şu an için mümkün değildir. Hemen her ülkede devlet az veya çok, bir biçimde pek çok alanda etkin ve etkili olmaktadır. Ve hatta ekonomi, ticaret ve üretime müdahale etmekte veya etmek zorunda kalmaktadır. Bu nedenle günümüzde “Müdahaleci/Denetimli Kapitalizm” yaklaşımı değişik düzeylerde pek çok ülke tarafından benimsenmiştir. Birey esas alınarak, kişisel özgürlükler üzerinde durulur. Fakat bu görüşe çelişik olarak bu sistemlerde fakir ve ezilen kitleler azımsanamayacak düzeydedir. Doğru işleyen ilkeli Kapitalist ülkelerde Fırsat Eşitliği'ne önem verilir. Ancak pek çok Kapitalist ülkede güce veya paraya sahip olmayanlar daima ezilir.
Kapitalizm / Anaparacılık > Tarihçe

Sanayi Devriminin gerçekleşmesi ve ticaret yapan Burjuva sınıfının ortaya çıkışıyla birlikte sermaye birikimi meydana gelmiş ve bu duruma uygun olarak ilk önce Merkantilizm (Ticaretçilik) adı verilen bir politik yaklaşım doğmuştur. Merkantilistler ihracatı savunup, ithalatı reddeden ve ülke içinde değerli maden biriktirilmesini ama dışarıya asla çıkartılmamasını savunan bir görüşe sahiptirler. Bu görüşün mutlak olarak işlemeyeceği daha sonraları anlaşılmıştır. Fakat sağladığı sermaye birikimi ve mantığı Kapitalizmin bugünkü biçiminin ilk örneklerinin netleşerek ortaya çıkmasını sağlamıştır. Daha sonraları Adam Smith, Ulusların Zenginliği adlı eserinde Kapitalizmin temel prensiplerini ortaya koymuştur. Vahşi Kapitalizm adı verilen bir biçimi, ülkelerin kendi halklarını acımasızca çalıştırmalarına sebep olmuş fakat Sosyalizm tehlikesi karşısında ödünler verilmeye, çalışma saatleri azaltılmaya, hafta sonu tatilleri verilmeye, iş güvenceleri gerçekleştirilmeye başlanmıştır. Kendi ülkesinde durumu kontrol altına alan ülkeler, farklı ülkelere yönelerek Emperyalizmi yaygınlaştırmışlardır.Sanayi devrimi ile birlikte ticaret ve ticaret hacmi genişlediğinden dolayı paraya olan arz ve talep ilişkisi değişti yani ilgi arttı. Bunun sonucunda kapitalizm dünyada ekonomi modeli olarak yerini almaya başladı. Bunun ardından gelişen bankacılık sistemi, hammadde oranının artması ve üretimin çoğalması ile gelişen ülkeler kapitalizmi iyice bünyelerine almaya başladılar. 1. ve 2. dünya savaşlarından sonra artık gelişmiş ülkeler kapitalizm sindirmesini tamamladı.
Kapitalizm / Anaparacılık > Uygulayan Ülkeler

Günümüzde Dünya'da çoğu ülkede “Müdahaleci Kapitalizm” uygulanmaktadır.
Olumsuz Yönleri:
Sermaye az sayıda kişide yoğunlaşır.
Gelir dağılımı adaletsizdir.
Parasal  ve/veya statü gücü olmayanlar Fırsat Eşitliğinden yeterince yararlanamazlar.
Güçlü firmalar zayıfları yok eder. Piyasada tekelleşme sonucu fiyatlar aşırı yükselebilir.
Az ya da çok daima işsizlik mevcuttur.
Enflasyon, yüksek faiz ve düşük ücretler nedeniyle insanların hayat standartları çok gerileyebilir.
Liberalizm / Özgürlükçülük

Liberalizm kavramı siyasal, ekonomik ve toplumsal özgürlükleri savunur. Geniş kapsamlı bir kavramdır. Özgürlükçülük, Serbestçilik (Liberium: Özgürlük, Serbesti) anlamlarına gelen bu kavram kimi zaman Kapitalizm ile eş anlamlı olarak kullanılır. Veya Kapitalizmi de içerdiği öne sürülür ve öyle anlaşılır. Bazen de Kapitalizmin bir sonucu olarak görülür. Liberalizmin uygulamadaki sonuçları; Serbest Piyasa Ekonomisi, Parlamenter Demokrasi, Çok Partili Rejimleri de beraberinde getirir.
Liberalizm / Özgürlükçülük > Tarihçe

Günümüzde geçerli özgürlük anlayışı Fransız İhtilali'ne kadar uzanır. İnsan Hakları prensiplerinin ortaya çıkışı ve Parlamenter rejimlerin yaygınlaşması ile Liberalizm daha da güçlenmiştir.
Liberalizm / Özgürlükçülük > Uygulayan Ülkeler

Günümüzde pek çok ülkede Liberal yaklaşımlar benimsenmektedir. Ancak İngiltere Liberalizmin simgesi haline gelmiştir. Neoliberalizm ise liberalizmin daha gelişmiş modelidir
Karma Sistem / Karma Ekonomi

Karma Ekonomik Model, Sosyalist ve Kapitalist sistemlerin uyumlu bir bileşimi olarak düşünülebilir. Kısmen devletçi kısmen özel sektöre dayalı bir üretim mevcuttur. Kamu yararı ve kişilik hakları eşit öneme sahiptir. Devlet ekonomik hayatı yönlendirir ve müdahil olur. Genellikle karma ekonomi uygulanan ülkelerde, devlet üretim araçlarına çeşitli oranlarda sahiptir fakat özel sektör de yasak değildir. Daha çok kalkınmakta olan veya kalkınma hamlesini yeni başlatan ülkelerde uygulanır ve işe yarar. Kısmen Merkantilist politikalar benimsenir. İhracat teşvik edilir. İthalattan mümkün mertebe kaçınılmaya çalışılır.
Yine de karma ekonomi tanımını tek bir kalıba sığdırmak pek doğru sonuçlar doğurmayabilir. Karma ekonomi şu şekilde üçe ayrılabilir:
Ekonominin %50 devlet %50 özel sektör kontrolünde olduğu sistemler,
Kapitalist karma sistem, (bknz. Sosyal piyasa)
Devletçi karma sistem. [bknz. Yeni Ekonomi Politikası (SSCB), Sosyalist Piyasa Ekonomisi (Çin)]
Karma Sistem / Karma Ekonomi > Tarihçe

İngiliz iktisatçı John Maynard Keynes, Keynesyen ekonomi adı altında daha esnek ve kapitalist yanı biraz daha ağır basan bir devlet müdahaleciliği savunmuştur. Fakat Devlet müdahalesi (sürekli bile olsa), tek başına Karma Ekonomi anlamına gelmez. Çünkü her devlet az veya çok ekonomiye müdahale eder. Karma Ekonominin en önemli unsuru, üretim araçlarına devletin kısmen sahip olmasıdır.
Karma Sistem / Karma Ekonomi > Uygulayan Ülkeler

Terk edenler: Mısır, Hindistan
Sürdürenler: Çin (Sosyalisttir fakat uygulamada ise Karma Modele dönüşmektedir), Venezuela, Tunus
Olumsuz Yönleri:
Devlet hantal ve aşırı bürokratik bir yapıya kavuşabilir.
Devlet sektöründe rekabet olmadığı için kalitesiz üretim yapılabilir.
Özel sektör teşvik edilmezse gelişmeyebilir.
Devlet sektörü gelişen teknolojiye ayak uyduramayabilir.
Özelleştirmeler yanlış yapılarak, bozuk bir kapitalistleşme sürecine girilebilir.
Planlamalar yanlış gerçekleştirildiğinde verimsiz üretimler ortaya çıkabilir.