stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Eduard Markarov

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Eduard Artyomoviç Markarov
Doğum tarihi:  20 Haziran 1942 (82 yaşında)
Doğum yeri:  Bakü, Azerbaycan SSC
Boyu:  1,64 m (5 ft 4+1⁄2 in)
Mevkii:  Forvet
Altyapı kariyeri
1954–1959:  Lokomotiv Bakü
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1960 |  Torpedo Armavir |   |   |
| 1961–1970 |  Neftçi Bakü |  251 |  (88) |
| 1971–1975 |  Ararat Yerevan |  119 |  (41) |
Millî takım kariyeri‡
| 1961–1962 |   Sovyetler Birliği U-20 |   |   |
| 1966–1968 |   Sovyetler Birliği |  3 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
1976–1977:  Ararat Yerevan
1984–1985:  Ararat Yerevan (yardımcı)
1986–1991:  Sovyetler Birliği U-21 (yardımcı)
1992:  Malatia Yerevan
1992–1994:  Ermenistan
1995–1996:  Erebuni Yerevan
1998–1999:  Homenmen Beirut
2000–2001:  Mika Yerevan
2002:  Mika Yerevan
2008:  Kilikia Yerevan
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Eduard Markarov (d. 20 Haziran 1942), forvet pozisyonunda görev yapmış Sovyet eski millî futbolcu ve teknik direktördür.
Sovyetler Birliği millî futbol takımı formasıyla 3 maça çıktı.
Acıbadem Metrobüs İstasyonu

Acıbadem (İstanbul Metrosu) ile karıştırılmamalıdır.
| Acıbadem |
| --- | --- |
Metrobüs istasyonu

Konum: Küçük Çamlıca Mahallesi / Acıbadem Mahallesi,  , 34700 Üsküdar, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°00′54″K 29°03′23″D﻿ / ﻿41.01500°K 29.05639°D﻿ / 41.01500; 29.05639
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: İETT
Hat(lar): 
Peronlar: 1 ada peronu
Otobüs işletmecileri: İETT
Otobüs güzergâhları: Söğütlüçeşme – Beylikdüzü Sondurak
Bağlantılar:  İETT  Acıbadem: 1, 3B, 6, 11ES, 11Ü, 14E  
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet 10.00 – 16.00 ve 22.00 – 06.00 saatleri arasında
Engelli erişimi: Hayır
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
İstasyon kodu: 900041
Tarihçe
Açılış: 3 Mart 2009
Hizmetler
Toplu ulaşım
Acıbadem Metrobüs İstasyonu, İstanbul'da İETT tarafından işletilen Metrobüs hatlarına hizmet veren ve 3 Mart 2009'da hizmete giren metrobüs istasyonudur.
Üsküdar'ın Küçük Çamlıca Mahallesi ile Acıbadem Mahallesi arasında yer almaktadır.
İstasyondan M4 Acıbadem Metro İstasyonu'na yaklaşık 2 km. yürüme mesafesi bulunmakta olup, istasyonlar arası aktarma imkânı yoktur.
Hatlar

(Söğütlüçeşme – Beylikdüzü)
Hizmetler > İstasyon yapısı

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Giriş/Çıkış → (Acıbadem Mh.) | ↘ Bilet Holü | ← Giriş/Çıkış (Küçük Çamlıca Mh.) |
Z: Platform
Hizmetler > Güzergâh

| İstanbul Büyükşehir Belediyesi> İETT.Önceki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> İETT. | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> İETT.Sonraki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> İETT.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Uzunçayır Söğütlüçeşme yönünde | Zincirlikuyu – Söğütlüçeşme (34Z) | Altunizade Zincirlikuyu yönünde | 24 saat boyunca değişken sıklıklarla çalışmaktadır. |
| Uzunçayır Söğütlüçeşme yönünde | Söğütlüçeşme – Cevizlibağ (34A) | Altunizade Cevizlibağ yönünde | 24 saat boyunca değişken sıklıklarla çalışmaktadır. |
| Uzunçayır Söğütlüçeşme yönünde | Avcılar – Söğütlüçeşme (34AS) | Altunizade Avcılar Merkez-Üniversite Kampüsü yönünde | 24 saat boyunca değişken sıklıklarla çalışmaktadır. |
| Uzunçayır Söğütlüçeşme yönünde | Beylikdüzü – Söğütlüçeşme (34G) | Altunizade Beylikdüzü Sondurak yönünde | 24 saat boyunca değişken sıklıklarla çalışmaktadır. |
Çevre alanı

Küçük Çamlıca
German Apuhtin

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  German Nikolayeviç Apuhtin
Doğum tarihi:  12 Haziran 1936
Doğum yeri:  Moskova, SSCB
Ölüm tarihi:  31 Aralık 2003 (67 yaşında)
Boyu:  1,68 m (5 ft 6 in)
Mevkii:  Forvet
Altyapı kariyeri
:  Metropoliten Moskova
:  Lokomotiv Moskova
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1955–1956 |  Lokomotiv Moskova |  17 |  (3) |
| 1957–1964 |  CSKA Moskova |  141 |  (42) |
| 1965–1966 |  Sibir Novosibirsk |  52 |  (25) |
| 1966–1967 |  SKA Odesa |  20 |  (4) |
| 1967–1968 |  FC Metallurg Lipetsk |   |   |
Millî takım kariyeri‡
| 1957–1958 |   Sovyetler Birliği |  5 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
German Apuhtin (12 Haziran 1936 – 31 Aralık 2003), forvet pozisyonunda görev yapmış Sovyet eski millî futbolcudur.
Sovyetler Birliği millî futbol takımı formasıyla 5 maça çıktı.
Barak Türkmenleri

Başlığın diğer anlamları için Barak (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Barak Türkmenleri  ya da  Baraklar, esas olarak Türkiye'nin güneyindeki Gaziantep ilinin güneydoğu kesiminde bulunan Barak Ovası'nda yaşayan bir Türkmen boyudur. Barak aşiretleri Gaziantep, Nizip, Kargamış üç- geninde yoğun olarak yaşamıştır. Bu aşiret, se- bebini bilemediğimiz bir göç hareketi ile Teke yöresi -Antalya- Kaş,çevresine yerleşmiştir. İlk defa Sahil Barak Köyü'ne gelen Baraklar, birkaç yüz yıldan beri Kaş bölgesinde yaşamaktadır.
Etimoloji

Bu grubun "Barak" adını taşımasının nedeni tartışmalıdır ve tam olarak bilinmemektedir, ancak bu terim tarihin çeşitli örneklerinde karşımıza çıkmaktadır. Eski Türk takviminde köpek yılının adı Barak'tı. Barak, Oğuzname'de de eski Türk boylarından biri olarak geçmektedir. Bir Kitay soylusu olan Barak Hacip, Selçuklu hakimiyetini takiben Kirman çevresinde Barak beyliği kurmuştur. Tokat'ta doğup Hoy'da ölen Barak Baba 13. ve 14. yüzyıllar arasında yaşamış bir Türk dervişiydi. Itbarak ya da sadece Barak, Oğuz Kağan Anlatılarında adı geçen köpek başlı erkeksi bir yaratıktı. Sevan Nişanyan'a göre "barak" hızlı koşan ve akıncı anlamına gelir. Başka bir teori, Barakların adını bir köpek olan ilk totemlerinden aldığını öne sürüyor. Ayrıca bir Kuman-Kıpçak kabilesinin adıda Barak'tır.
Tarih > Köken

Destanlarına göre Uzun Hasan aşiretine mensupturlar. Baraklar, Uzun Hasan'ın ölümünden sonra başına Feriz Bey'i seçti. Kendisi de Sünni olan Feriz Bey, Alevi Müslüman Barakları Sünni İslam'a geçirtti. Bu rivayete göre Barakların Horasan'da bulunduğu, Feriz Bey'in önderliğindeki 80 bin Barak çadırının ve Aşık Dedemoğlu'nun önderliğindeki 4 bin Abdal çadırının Anadolu'da Yozgat çevresine göç ettiği sanılmaktadır.
Daha sonra Baraklar, Osmanlı makamlarıyla sorun yaşamaya başladılar: Hikâyenin ilk versiyonuna göre, Orta Anadolu'daki yakın köyler, Osmanlı'dan Barakların varlığından rahatsız olan bu göçmenleri topraklarından çıkarmalarını isteyecekti. Başka bir versiyona göre, Osmanlıların posta servisi soyulacaktı. Baraklardan şüphelenen yetkililer, bir Barak Türkmen'ini tutukladı. Kabilenin büyükleri arasındaki bir toplantıdan sonra, Baraklar isyan etmeye karar verdiler ve mahkûmu serbest bıraktılar. Buna karşılık Osmanlı kuvvetleri, isyancı Barak Türkmenleri ile Tayy ve Mawali Arap aşiretlerinin kendilerini yemesi umuduyla Barak Türkmenlerini Akçakale'nin güneyine, Culab Nehri çevresine sürgün etti. Kadıoğlu Yusuf Paşa, devletten af için Barak Türkmenlerine çadır başına bir koyun vergi vermelerini teklif etti. Baraklar kabul edip Osmanlı tarafındaki dedelere 84 bin koyun vermişler ve uzun süren bir çatışmadan sonra Arapları da bölgenin doğu ve güneyinde geri püskürtmüşlerdir.
Osmanlıların Anadolu'ya giderken onları muhafız olmak için manipüle ettiğini bilen Feriz Bey, Acem ve Türkistan topraklarına dönmeye karar verdi. Her büyük bu fikri destekledi. Bunu gören Feriz Bey ve Aşık Dedemoğlu, İran Şahı ile bir göç görüşmesi yapmak üzere Acem'a gittiler. Şah bu teklifi memnuniyetle kabul etti. Feriz Bey dönerken Dedemoğlu ve Abdal yandaşları İran'da kaldı. Feriz Bey, Julab'a döndüğünde, aşiretlerin dağınık olduğunu fark etti ve birçoğu geri göç etmek istemedi. Belirlenen Feriz Bey, 40 bin çadır topladı. Julab'da kalmak isteyenler onu aksine ikna etmeye çalıştılar; ancak aşiretlerin diğer yarısını (çocukları ve eşi dahil) geride bırakarak İran'a geri döndü.
Tarih > Feriz Bey'den sonra

Osmanlılar, kalan 40 bin Barak çadırının kendilerine sorun olacağından korktular: Baraklar bir kez daha Tayy, Mawali ve Milan aşiretleriyle çatıştı ve yine galip geldi. Onlar da isyan etmeye devam ediyorlardı: Türkmen liderlerinden Bediroğlu, bir mesele için Birecik'e gittiğinde, Birecik'in mütesellimleri ona hakaret edip öldürdüler, bunun sonucunda Baraklar Birecik'i bastı ve mütesellimleri parçaladı. Mısırlı Abbas Paşa daha sonra Baraklarla uğraşmakla görevlendirildi.
Abbas Paşa ile Feriz Bey'in oğlu Mehmed Bey'in görüşmesinden sonra Barak grupları Urfa ve İzmir civarına yerleştirildi.
Bu dönemde Baraklar da bu konuda acemi olmalarına ve bu yaşam tarzına tam olarak adapte olamamalarına rağmen yavaş yavaş yerleşip çiftçilik yapmaya başladılar. Abbas Paşa, hasattan sorumlu memurlar atadı.
Tarih > Fırat'ın batısına göç

Dönemin Barak Ovası genellikle Reşwan aşiretinin göçebe Kürtleri tarafından işgal edilmişti. Bir gün, bir nedenden dolayı kabilenin geri kalanına kızgın olan bir Barak ailesi nehirden geçti. Reşwan lideri onları çadırında karşıladı. Kürtler başta samimi görünse de Türkmenlerin gitmesine izin vermediler. Daha sonra Kürt lider, Barak'ın karısına tecavüz etti. Sonunda, Adam olanları büyüklere anlattı. Öfkeli Barak Türkmenleri bunu bir namus meselesi olarak ele aldılar.
Baraklar, devlete karşı başka bir ayaklanma planladı. Ekinlerini yakarak 80 görevliyi ateşe attılar. Aynı zamanda Baraklar develeri ve sürüleriyle nehri geçerek Kürtlerle kanlı bir savaş başlattı.
Yenilgiye uğrayan Kürtler bölgeden kaçtılar ve Nizip'in kuzeyindeki Ermeni ve Çepni bölgelerini sular altında bıraktılar. Çadırları yok olduğundan ve yeni yerleşim bölgesi çok verimli olduğundan, bir kez ve herkes için yerleştiler. Buna rağmen  Reşwanlar yeni yerleşim bölgelerinde yakındaki Türkmenlerle çatışmaya devam ettiler. Aslında Sünni olan Reşvanlar, Alevi olan Çepni Türkmenlerle pek evlenmez, hatta günah olduğu için selam bile vermezlerdi.
Bu arada, otlamaya uygun verimli yaylalar nehrin doğu yakasına geri döndüğü için, zaten kısmen çiftçi olan Baraklar, hızla yerleşik bir hayata adapte oldular. 1850'de Francis Rawdon Chesney, Sajur Nehri'nden Birecik'e kadar uzanan arazinin Barak boyuna bağlı Türkmenler tarafından ekildiğini, bu da Barakların 19. yüzyılın ortalarında yerleşik ya da yarı göçebe olduklarını gösterir. Yine de 70-80 çadır göçebe Barak daha batıya giderek Gaziantep çevresine yayılmış, daha sonra yerleşik Baraklarla temas halindeyken bölgedeki Yörüklerle birleşmiştir.
Din

Barak Türkmenlerinin çoğu Sünni Müslümanlardır; ancak geçmişte Barakların birçok Sünni Türk'ün dini uygulamalarından saptığı biliniyor. Örneğin, Barak Türkmen köylerinde, camiler Sünni topluluklar için toplanma yerleri olarak önem taşımasına rağmen, eskiden cami bulmak nadirdi. Aslında birçok Barak Türkmen büyüğü geçmişte Sünni değil Şii olduklarını ve Sünni Arap aşiretleriyle yakın temas yoluyla bu hale geldiklerini iddia ediyor. Barak cemaatinin, "dede" olarak adlandırılan ve "Barak Dede" (bazen Barak Baba olarak da anılır) ve "Bozgeyikli Dede" olmak üzere iki türe ayrılan manevi olarak etkili üyeleri vardı. Geleneksel anlatıya göre, Barak Türkmenlerinin yaşadığı bölge, Bağdat seferinde önemli bir rol oynayan Barak Dede ve dervişlerine ödül olarak verilmiştir. Bu hediyelerin yeri bilinmiyordu ve geleneksel kurban zamanlarında gizemli bir şekilde ortaya çıkacaklardı. Yine de Barak Türkmenleri olarak kabul edildiler. Bu arada Bozgeyikli Dedeler de Barak Türkmenlerinden değil, başka bir Türkmen grubuydu ve Elbistan'ın kuzeyinde bir köyde kalıyordu. Geleneklere göre her Barak Türkmen hanesi bu iki 'dede'ye düzenli olarak kurbanlık koyun ve keçi bağışlardı. Yavaş yavaş, bu figürlerin dini güçleri azaldı. Hasat sırasında hayvanlar yerine arpa ve buğday gibi tahılları hediye etmeye başladılar.
Kültür > Giyim Kuşam

Barak Türkmen kadınları geleneksel olarak üç eteği, kemerle giyerler. Kadınların geleneksel halk kıyafetlerinin bir parçası olarak giydikleri "Ahmediye" olarak bilinen turuncu başörtüsü, Barakların simgesi haline gelen ikonik bir parçadır. Bu genellikle "tozak" olarak bilinen güller ve tüyler içerir. Bazen Ahmediye'nin üzerine bozuk paralı fes giyilir. Erkekler yöresel desenli aba ve beline sarılı bir keffiyeh ile şalvar giyerler. Kafasına beyaz keffiyeh giyilebilir.
Kültür > Mutfak

Ezogelin çorbası, Barak Türkmenlerinden ödünç alınan Türkiye'nin ulusal mutfağından popüler bir yemektir. Adını 20. yüzyılın başlarında yaşamış bir Barak Türkmen olan Ezo Gelin'in (Özo veya Ezov Gelin olarak da bilinir) hikâyesinden almıştır.
Kültür > Halk oyunları

Barakların halk oyunlarının çoğu el ele tutuşmayı içerir ve bunlara davul, zurna ve zambır eşlik eder. Bu nedenle halk arasında bu isim pek kullanılmasa da “Halaylar” olarak sınıflandırılmışlardır. Barakların çoğu halayları genellikle yavaştır. Çoğu halay gibi, genellikle bir lider (yerel lehçede "baş kültürü" veya "baş seken" olarak bilinir) bulunur. Barakların danslarının çoğunun Orta Anadolu'dan zorunlu göçe gönderme yapan semboller içerdiği sıklıkla iddia edilir. Barakların seslendirdiği bazı halaylar aşağıda listelenmiştir.
Hasan Dağı (Orta Anadolu'da bir dağ.)
Düz-Şirvani ya da Reşi Düzü (Bu oyun Nizip'in kuzeyinde yaşayan Reşwan Kürtlerinden alınmadır.)
Gaba
Demircioğlu ya da Garip Halayı (Bu halay Âşık Garib'in şiirlerini içeriyor.)
Demirci
Dokuzlu
Şekeroğlan
Kuseyri (Kuseyr'den anlamına gelir, Altınözü ilçesinin eski adıdır.)
Halebi
Pekmez
Üç Ayak
Sinsin
Kültür > Evlilikler

Barak Türkmenleri eskiden berdel evlilikleri yapardı ve buna Türkçenin yerel lehçelerinde 'değişik' diyorlar.
Oymaklar

Baraklar birçok gruptan oluşur. Bu gruplar da alt gruplara ayrılmaktadır. Hiyerarşi kaynaktan kaynağa değişir.
Abdurrezaklı: (Yerleşim yerleri çoğunlukla Fırat kıyılarından Sajur Nehri'ne kadar uzanan su kütlelerinin yakınındadır ve bu kabilenin önemli bir kısmı Suriye'dedir..)
Kasımlı
Mahmutlu
Tiryakili
Çayrazlı
Ali Dirizli
Kürdülü: (Bu grup lider Kürdülü Kerim'den sonra adlandırılmıştır, Annesi Kürt babası ise Türkmendi.)
Boz Muratlı
Kızılca Şarlı
Bayındırlı
Geçili
Sürkızıllı
Karabacak
Mazyalı
Torun:
İnaluşağı
Haliduşağı
Osmanuşağı
Hacıuşağı
Muharremli
İsalı (Eseli olarak da bilinir.):
Karakozak
Adıklı
İsalı
Kıyanlı
Karamanuşağı
Popüler kültürde

Baraklı Ezo Gelin'in hikâyesi 1955, 1968, ve 1973, olmak üzere üç kez filme aktarıldı.
Tam veya kısmî Barak kökenli önemli kişiler

Ali Şahin (2 Ocak 1970 doğumlu), Türk siyasetçi, eski Avrupa Birliği Bakan Yardımcısı, 24, 27 ve 28. Dönem Adalet ve Kalkınma Partisi Gaziantep Milletvekili, 2019 yılında Pakistan Cumhurbaşkanı Arif Alvi tarafından Kaid-i Azam Muhammed Ali Cinnah Devlet Nişanı'na layık görülmüştür. 9 Temmuz 2020 tarihinde TBMM Başkanlık Divanı İdare Amirliği görevine seçilmiştir. 6 Ocak 2022 tarihinde TBMM Latin Amerika ve Karayipler Parlamentosu (Parlatino) Türk Delegasyonu Başkanlığına seçilmiştir.
Yusuf Öztürkmen (1 Ocak 1936 - 18 Kasım 2006), Türk siyasetçi ve hukukçu, eski Cumhuriyet Halk Partisi Gaziantep Milletvekili
Cevdet San (1908 - 12 Ağustos 1993), Türk siyasetçi, eski Demokrat Parti Gaziantep Milletvekili
Henry Wadsworth Longfellow

Henry Wadsworth Longfellow
Henry Wadsworth Longfellow (27 Şubat 1807 - 24 Mart 1882), Amerikalı şair. Maine'de doğmuştur.
Yazarlığa ilk kez Amerikan İngilizcesine tercüme ettiği Dante'nin "İlahi Komedya" adlı eseri ile başlamış ve Fireside Poets (Şöminebaşı Şairleri) adlı edebiyat akımını benimseyen şairlere katılarak bu akımın beşinci üyesi olmuştur.
Gençliği ve öğrenim hayatı

Longfellow 1807 yılında Portland, Maine'de Stephen ve Zilpah çiftinin çocuğu olarak dünyaya geldi ve bugün Wadsworth-Longfellow House olarak bilinen evde büyüdü. Babası bir avukattı. Anne tarafından dedesi Amerikan Devrim Savaşın'da bir generaldi. Longfellow'un Stephen (1805), Elizabeth (1808), Anne (1810), Alexander (1814), Mary (1816), Ellen (1818) ve Samuel (1819) adlarında yedi kardeşi vardı.
Henüz üç yaşındayken anaokulu seviyesinde bir okula yazdırıldı. Altı yaşında Portland Academy'ye girdiğinde okuma ve yazmayı oldukça iyi biliyordu. 14 yaşına kadar burada kalan Longfellow 1822'de Bowdoin College'a girdi. Bowodin'de yaşamı boyunca dost kalacağı Nathaniel Hawthorne ile tanıştı.
İlk Avrupa yolculuğu ve Bowdoin profesörlüğü

1825'te eğitimini tamamladığında Bowdoin College'de (Bowdoin Yüksekokulu) öğretim üyeliği önerildi. Bu vaziyette, ilk olarak zamanın birçoğunu Avrupa'da dil üzerine daha fazla araştırma fırsatı buldu. Bu Avrupa turunu 1826-1829 yılları arasında yaparken Britanya, Fransa, Almanya, Hollanda, İtalya ve İspanya'yı gezdi.Fakültede bulunduğu sıralarda Fransızca ders kitabı yazdı, İtalyanca ve İspanyolca seyahat kılavuzu hazırladı.
İkinci Avrupa Seyahati ve Harvard Profesörlüğü Dönemi

1834'te Smith Üniversitesi'nde Fransızca ve İspanyolca Öğretim Üyeliği yapması teklif edildiğinde o bu öneriyi ya burada yalnızca bir yıl çalışması şartıyla yahut da Almancasını ilerletmek için Avrupa'ya gitmek şartıyla kabul etti.
Birleşik Amerika'dan 1836 yılında geri döndüğünde, Longfellow Harvard Üniversitesi'nde işe alındı.Cambridge'de ikamet etti, yaşaması için dinlenmesi gerekliydi ve o çok bitkin olmasına rağmen Nahant'da kaldı. "Voices of the Night"(Gece Düşünceleri)'ni 1839'da ve "Ballads and Other Poems"(Şiirsel Öykü ve Diğer Şiirler)'i ise "The Village Blacksmith"(Demirci Köyü)ile beraber 1841 yılında neşretti.
Frances Fanny Appleton'la yaptığı evliliği

Longfellow, Frances Fanny Appleton'a kur yaptığı dönemde, Nathan Appleton Boston'un varlıklı fabrikatörlerindendi. Longfellow kur yapması süresince, sık sık Boston'daki evinden Harvard'a kadar yürüyor, Charles River (Charles Nehri)'dan West Boston Bridge (Batı Boston Köprüsü) aracılığıyla karşıya geçiyordu (Bu köprü sonradan yıkılmıştı. Yeni köprü ise 1906 yılında yine eski yerine koyuldu.Neticede köprünün eski adı değiştirildi ve yeni adı Longfellow Bridge oldu)Bu gidip gelmeler yedi yıl sonra son buldu ve Fanny, Longfellow'la nihayet 1843 yılında evlendi. Nathan Appleton House[ölü/kırık bağlantı]'u satın aldı, Charles River'in onlara bir evlilik hediyesi olmasına göz yumdu.
Longfellow'un Fanny'e olan aşkını anlatmak için ona ithafen 1845 yılının Ekim ayında yazdığı bir aşk şiiri olan sone "The Evening Star (Akşam Yıldızı)'dan bazı dizeler şöyledir:" "Ey canım sevgilim, sevimli Venüs'üm! Sabahım ve ey akşam yıldızı aşkım!"
O ve Fanny'in 6 adet çocuğu vardı:
Charles Appleton (1844-1893)
Ernest Wadsworth (1845-1921)
Fanny (1847-1848)
Alice Mary (1850-1928)
Edith (1853-1915)
Anne Allegra (1855-1934).
En genç çocuk olan Fanny 7 Nisan 1847'de doğduğunda Dr. Nathan Cooley ilk olarak onu hemen Birleşik Amerika tarafından koruma altına aldırdı.
Longfellow 1854 yılında Harvard'dan emekli oldu ve kendini tamamen işine verdi. Harvard Kuralları dolayasıyla kendisine 1859 yılında Doktora Şeref Payesi Ödülü verildi.
1855'te Kızılderili mitolojisinden etkilenerek Hiawatha'nın Şarkısı'nı yazdıBu Epik şiirin ölçüsü  olarak Elias Lönrot'un Kalevala'da kullandığı ölçüyü kullanmıştır.
Frances'in ölümü

Longfellow kendini evine, eşine ve çocukların adamış bir adamdı fakat evliliği korkunç bir faciayla son buldu. Sıcak bir Temmuz günü, eşi Frances, çocuklarının kesilmiş buklelerini saklamak için bir zarfa koymuş ve zarfın kapağını sıcak ağdayla mühürlerken elbisesi alev aldı ve ağır yanıklar nedeni ile öldü. Frances eğer bir gün daha yaşasaydı velhasıl 10 Temmuz 1861'de 44 yaşına basacaktı. Longfellow eşi öldüğünde harab oldu ve o günden sonra sağlığı hiç düzelmedi. Kederi günden güne büyüdü ve 1879 yılında eşinin ölümünün 18. yıl dönümünde "The Cross of Snow" (Kar'ın Elemi) adını verdiği şiiri yazmıştı.
Ölümü

Henry Wadsworth Longfellow 24 Mart 1882 tarihinde 5 gün boyunca karın zarı iltihabı ile boğuşarak öldü.
Cenazesi her iki eşinin de gömülü olduğu Cambridge, Massachusetts'teki Mount Auburn Cemetery, mezarlığında defnedildi. 1884'te Londra'daki Westminster Abbey'deki Şairler Köşesine ilk kez bir Amerikalının, onun heykeli kondu.
Başarıları

Longfellow Amerika'da yaşadığı dönemde çok ünlü bir şahsiyet haline gelmişti. Onun 70. doğum günü olan 1877 yılında genel olarak ulusal bir tatil yapılmış ve buna ilişkin; geçit törenleri, nutuklar(söylevler) ve onun şiirleri okunmuştur. Amerkalı ünlü kişilerden oldu ve toplumda ve aydın kesiminde şahsına büyük önem verilmekle birlikte şairliği alkışlandı ve o da vatandaşlarına ve ülkesine daha fazla yararlı olmak için çalıştı.
Eserlerinin çok gözde olduğu sıralarda da ve hâlâ günümüzde de, birçok önemli eleştirmen Longfellow'un duyguları çok iyi şekilde anlattığında hemfikirdir. Şiirlerinde yalınlık, anlaşılırlık, süssüz (gösterişsiz) anlatım, sadelik ve akıcı bir dil vardır. Ayrıca şiirleri ABD'de belirli bir hayran kitlesi oluşturdu ve Amerikan mitoloji 'sinin oluşumunda katkısı oldu.
Longfellow'un Christimas Bells (Noel Çanları) şiiri Noel Günü şarkısı için "I Heard the Bells on Christmas Day" (Noel Günü'ün Zillerini Duyuyorum) şeklinde kabul edildi.
Alıntı ve el yazmaları

Gemiler gece vaktinde sürüklenir.
"Gün ışığı sevgidir, karanlık da nefret,yaşamak ise gün ışığı ve karanlığın denetleyicisidir.
"Biraz daha zaman kazanmak için yapılması gereken şey; niçin orada oturup zaman kaybettiğinizi düşünmektir."
"Paramparça olmuş bir ceketi kısa süre içinde onarabilirsiniz; ancak,bir çocuğun kirlenmiş kalbini sımsıcak sözlerle onarabilirsiniz."
"Mezardan ürkebilirsiniz ancak mezar ışıktan ışığa açılan bir köprüdür ve ancak bu karanlığı geçerek aydınlığa ulaşabilirisiniz!"
Çeşitli

İsmi, Illinois, Wisconsin, Kaliforniya, Minnesota, Montana, Pensilvanya ve New York gibi birçok şehirdeki okullara verildi.
Neil Diamond tarafından "Longfellow Serenade"(Longfellow Serenadı) adında bir şarkı bestelendi.
Hekimhan

| Hekimhan |
| --- | --- |
İlçe

 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Malatya
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: İbrahim Cesur 
 • Belediye başkanı: Mehmet Şerif Yıldırım (Cumhuriyet Halk Partisi)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1844 km²
Rakım: 1050 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 22.867
 • Kır: -
 • Şehir: 16.965
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 44400
İl alan kodu: 422
İl plaka kodu: 44
Resmî site https://www.hekimhan.bel.tr/
Hekimhan, Malatya ilinin bir ilçesidir. "Hekimin Hanı" olarak anılmış, adı zamanla değişmiştir.
İlçenin en yüksek noktası, kuzeyinde yer alan Zurbahan dağıdır (2091 m). İlçenin tarihi binaları arasında Taşhan kervansarayı (Selçuklu döneminden), bir hamam ve bir camii (Osmanlı döneminden) sayılabilir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 30.890 | 2.351 | 28.539 |
| 1935 | 35.090 | 2.768 | 32.322 |
| 1940 | 35.172 | 1.920 | 33.252 |
| 1945 | 35.099 | 2.074 | 33.025 |
| 1950 | 36.125 | 2.504 | 33.621 |
| 1955 | 38.816 | 3.035 | 35.781 |
| 1960 | 42.004 | 3.546 | 38.458 |
| 1965 | 44.548 | 4.288 | 40.260 |
| 1970 | 49.604 | 7.849 | 41.755 |
| 1975 | 51.330 | 11.818 | 39.512 |
| 1980 | 48.824 | 11.355 | 37.469 |
| 1985 | 44.106 | 11.579 | 32.527 |
| 1990 | 42.467 | 13.612 | 28.855 |
| 2000 | 42.515 | 13.206 | 29.309 |
| 2007 | 23.739 | 7.708 | 16.031 |
| 2008 | 25.479 | 7.802 | 17.677 |
| 2009 | 25.548 | 7.734 | 17.814 |
| 2010 | 24.353 | 7.588 | 16.765 |
| 2011 | 25.105 | 7.069 | 18.036 |
| 2012 | 25.629 | 6.784 | 18.845 |
| 2013 | 22.181 | 22.181 | veri yok |
| 2014 | 19.946 | 19.946 | veri yok |
| 2015 | 18.616 | 18.616 | veri yok |
| 2016 | 17.584 | 17.584 | veri yok |
| 2017 | 16.735 | 16.735 | veri yok |
| 2018 | 22.867 | 22.867 | veri yok |
| 2019 | 18.345 | 18.345 | veri yok |
| 2020 | 16.965 | 16.965 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.