stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Baha Koldaş

Baha Koldaş (1891, Geylan - 10 Aralık 1965), Türk siyasetçidir. TBMM IX. ve X. Dönem Demokrat Parti Çorum Milletvekilliği yapmıştır.
Üsküp yakınındaki Geylan'da doğdu. Babası Süleyman Efendi, annesi Paşana Hanımdır. Önce, Şerif-Güleser kızı Sebahat (1905) Hanımla, 1926'da Zühtü-Hatice kızı Hadika (1909-1971) hanımla evlendi. İlköğrenimini Geylan'da, Rüştiyeyi Geylan ve Kratova’da, lise öğrenimini Üsküp İdadisinde tamamladı. Darülmuallimini Âli’ (Yüksek Öğretmen Okulu) nin Ulûmu-Tabiiye şubesinde ikinci sınıfa kadar eğitim gördükten sonra sağlık nedeniyle yüksek öğrenimini yarıda kesip ailesinin yanına, Koyulhisar'a gitti.
Seyr-i Sefâin İdaresi Sevâhil-i Mütecavir Memurluğu, Koyulhisar Rüştiyesi Öğretmenliği, Karahisarışarki İdadisi Tabiiye Öğretmenliği, Karahisarışarki Sancağı Tahrirat Kalemi Memurluğu, Suşehri İlçesi İptidai Umûmîyesi Başöğretmenliği, Çiftlik Nahiyesi ve Bigados Daru'l-Eytâm Müdürlüğü, Gündüz, İnecik Nahiyeleri Müdürlüğü, Bakırköy İlçe Nüfus Kâtipliği görevlerinde bulundu.
11 Nisan 1921'de Pervari, 18 Aralık 1922'de Tosya, 23 Mayıs 1923'te Taşköprü kaymakamlığına getirildi. Daha sonra İskilip, Urla, Tire, Eminönü Kaymakamlıkları, İzmir Mektupçuluğu, Mahallî İdareler Köycülük Şubesi Müdürlüğü gibi görevlerde bulunduktan sonra, 2 Ağustos 1949'da Emniyet Genel Müdür Muavinliğine terfi etti. Bu görevden 18 Mayıs 1950'de emekli oldu. Görevli bulunduğu yörelerde değişik konularda gösterdiği üstün hizmetlerinden ötürü on beş kez takdirname ile ödüllendirildi.
TBMM IX. ve X. Dönem Demokrat Parti Çorum Milletvekilliği yapmıştır. 10 Aralık 1965'te öldü. Cebeci Asri Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Vernier, İsviçre

| Vernier |
| --- | --- |
Vernier

VernierVernier'in İsviçre'deki konumu
Ülke:  İsviçre
Kanton: Cenevre
İlçe: --
İdare
 • Belediye başkanı: Thierry Apothéloz
Yüzölçümü
 • Toplam: 7.68 km²
En yüksek nokta: 440 m (1.440 ft)
Nüfus (Mart 2013)
 • Toplam: 34.471
 • Yoğunluk: 4488/km²
Posta Kodu: 1214 Vernier 1216 Cointrin 1219 Aïre 1219 Châtelaine 1219 Le Lignon 1220 Les Avanchets
Resmî site http://www.vernier.ch/
Vernier İsviçre'nin Cenevre kantonunda yer alan bir şehirdir. Beş ayrı bölümden oluşmaktadır: Vernier Village, Le Lignon, Aïre, Les Avanchets, Cointrin and Châtelaine.
Coğrafi bilgiler

Vernier, 2009 yılı itibarıyla, 7.68 kilometrekarelik alana yayılmıştır. Bu alanın 1.01 kilometrekaresi veya %13.2'si tarım amaçlı kullanılmaktadır. 0.74 kilometrekarelik alanı veya %9.6'si ormanlık alandır. 0.33 kilometrekarelik alan veya %4.3'ü nehir veya göl, 0.01 kilometrekaresi veya %0.1'i kullanıma elverişsiz alandır. Kalan bölge olan 5.57 kilometre kare veya %72.5'i ise yapılar ve yollardan oluşmaktadır.
Lignon Yaya Köprüsü
İsrail Krallığı (kuzey)

Birinci İsrail Krallığı haritası (MÖ 10. yüzyıl)
İsrail Krallığı (İbranice: ממלכת יִשְׂרָאֵל, Mamlehet Yisrael)  Birinci İsrail Krallığı'nın MÖ 930'da yıkılmasından sonra kurulmuş iki devletten biridir. (Diğeri Yehuda Krallığı'dır.) MÖ 930'da kurulan krallığın varlığı MÖ 720'de Asur İmparatorluğu'nun işgaliyle son buldu. En önemli şehirleri Şehem, Tirzah ve Samiriye idi.
İsim

Hiç şüphesiz adını Birinci İsrail Krallığı'ndan alan bu krallığa tarihçiler Birinci İsrail Krallığı'nın bölünmesinden sonra kurulan iki krallığın birbirinden kolayca ayırt edilebilmesi için İkinci İsrail Krallığı'na Kuzey Krallığı, Yehuda Krallığı'na ise Güney Krallığı derler.
Kuzey Krallığı'na Tora'da "Yosef Hanedanlığı"  ve "Samaria'daki İsrail" dendiği de görülür.
Kabileler

Zebulun, İssakar, Aşer, Naftali, Dan, Menaşe, Efraim, Reuben ve Gad kabilelerinin (ve Levilerin bir kısmının) bir araya gelerek oluşturduğu bu devletin başkenti Samaria idi.
Tarihi > Birleşik Monarşi

Ana madde: İsrail Krallığı (Birleşik Monarşi)
Birinci İsrail Krallığı İsrailoğulları da denen on iki kabilenin bir araya gelerek bugünkü İsrail ve Filistin topraklarında MÖ 1030 yılında kurduğu ve MÖ 930 yılında son bulan bir devletti.
Tarihi > Bölünme

Süleyman'ın MÖ 931'de ölümünden sonra kuzeydeki on kabile Süleyman'in oğlu ve vârisi Rehoboam'ı kendilerine kral olarak görmek istemediler. Rehoboam tahta geçtiğinde Yehuda ve diğer kabileler arasında kıskançlıktan kaynaklanan kriz patlak verdi. Yeni kral babasının ağır vergilendirme sistemini hafifletmeyince ayaklanma başladı. Rehobaom Kudüs'e kaçmak zorunda kaldı. Davud'un soyundan olmayan Jeroboam kral olarak başa getirildi fakat Yehuda ve Bünyamin kabileleri Rehoboam'a sadık kaldı. Jeroboam'ı kendilerine kral seçen kuzeydeki on kabilenin ülkesine İsrail Krallığı dendi; başkenti Şehemdi. Kuzey krallığını kabul etmeyen Yehuda kabilesine Kudüs'e sahip olan Bünyamin kabilesi de katılınca güneyde başkenti Kudüs olan Yehuda Krallığı'nı kurdular. Ayrıca Tora'da Yehuda'da Asa hükümdarlığı sırasında Menaşe, Efraim ve Şimon kabilelerinin Yehuda'ya göç ettiğinden bahseder.
Başkenti Şehem olan İsrail Krallığı sonra başkentini Tirzah ardından da Kral Omri zamanında Samaria'ya değiştirdi. Asurlular tarafından yıkılana kadar bu ülkenin başkenti Samaria olarak kaldı. Önce V.Shalmaneser ve ardından II. Sargon önderliğinde üç yıl süren Asurluların kuşatmasından sonra MÖ 720 yılında kuzeydeki on kabile tarih sayfalarından silindi.
Bugün birçok arkeolojist tarafından Samaria antik dönemin bilgilerini taşıyan en önemli site olarak kabul edilir.
Tarihi > İki Krallığın ilişkisi

Bölünmeden sonraki ilk 6 yıl boyunca Güney Krallığı Kuzey Krallığı'nda otoritesini kabul ettirmeye çalıştı. Ardından gelen sekiz sene boyunca da ortak düşmanlarına karşı (özellikle Şam'a karşı) müttefik oldular. Yehuda ile İsrail arasındaki gerginlik Yehuda Kralı Jehoşafat'ın İsrail'in Ahab Hanedanlığıyla karışık evlilikler yapması sonucu yumuşadı. M.Ö. 840'ta gerçekleşen darbe sonucunda Ahab'ın hanedanlığı yerini Jehu Hanedanlığına bıraktı.
Tarihi > Krallığın dağılması

MÖ 930 yılında kurulan İsrail Krallığı'nın varlığı MÖ 720'de Asurlular'ın işgaliyle son buldu. Tora, burada yaşayanların sürüldüğünü ve bu halklara Kayıp On Kabile dendiğini anlatır. Bazı yazarlar ise bu sürülenlerin toplam nüfusun sadece beşte biri olduğunu (40.000 kişi) savunur. Kuzey'den kaçanların bazıları Kudüs'e yerleşti. Bu nedenle bölgeye hakim olan Yehuda Kralı Hezekiya Kudüs'te (artan nüfus nedeniyle) yeni savunma duvarı ördürttü ve su kaynakları tahsis etti.
M.Ö. 732'de Kuzey Kralı Pekah, Kudüs'ü tehdit etti ve Yehuda Kralı Ahaz, asur Kralı III. Tiglat-Pileser'a haraç vererek ondan yardım istedi. Bunun üzerine Tiglat, Kuzey Krallığına saldırıp Reuben, Gad ve Menaşe kabilelerinin Gilad'daki yaşam alanlarını ve çöldeki karakollar; Jetur, Nafiş ve Nodab'ı ele geçirdi. Aralarında Reuben liderlerinin de olduğu esirleri Habor nehri bölgesine yerleştirdi. Ayrıca Naftali bölgesini ve Efraim'in Janoah şehrini ele geçiren III. Tiglat-Pileser Naftali bölgesine bir vali atadı. Başkent Samaria dahil, Kuzey Krallığı'nın geriye kalan kısmı II. Sargon tarafından ele geçirildi. Ele geçirdiği 27.290 esiri Habor nehri bölgesine ve Medler'e yerleştirdi.
İsrail, küçülmüş topraklarla da olsa, M.Ö. 720'de Asurlular kalan kısmı işgal edene kadar özgür bir krallık olarak varoluşunu sürdürdü. Kalan nüfus bu işgalle sürüldü. Kalan Kuzey Krallık kısmı, 2. Sargon tarafından ele geçirildi. Sargon başkent Samarya'yı da işgal etti. 27.290 kişi sürüldü. Her ne kadar Yahudi öğretisinde kuzeyde yaşayan on kabilenin Asurlular tarafından sürülüp kaybolduğu anlatılsa da Asurluların Dan, Aşer, İssakar, Zebulun ve batı Menaşe'yi sürdüğüne dair bir bilgi bulunmamaktadır.
Tarihi > Yehuda Krallığı

Ana madde: Yehuda Krallığı
MÖ 930'da kurulan Yehuda Krallığı, Babil İmparatorluğu'nun işgali sonucunda MÖ 586 yılında yıkıldı.
Kültür

İsrail Krallığı'nda Yehovacılar ve Baalciler olmak üzere iki kült vardı.
Kral Jeroboam, halkının Kudüs Tapınağı ile duygusal bağlarına çözüm olarak biri Bethel'de diğeri Dan'ın kuzeyinde olmak üzere alternatif tapınaklar inşa etti. Tapınaklara, Tanrı'yı simgeleyen altın buzağı yerleştirdi. Jeroboam'ın bu hareketi Tora'da "Jeroboam'ın yolu" ya da "Jeroboam'ın günahları" diye geçer.
İsrailli peygamberler

İlyas
Elisha
Amos
Hoşea
Yunus
Nahum
La Chaux-de-Fonds

| La Chaux-de-Fonds |
| --- | --- |

  Arma 
La Chaux-de-FondsLa Chaux-de-Fonds'un İsviçre'deki konumu
Ülke:  İsviçre
Kanton: Neuchâtel
İlçe: La Chaux-de-Fonds
İdare
 • Belediye Başkanı: Jean-Pierre Veya
Yüzölçümü
 • Toplam: 55.66 km²
En yüksek nokta: 1.000 m (3.000 ft)
Nüfus (Aralık 2011)
 • Toplam: 37.843
 • Yoğunluk: 680/km² (1.700/mil²)
Posta kodu: 2300
Resmî site http://www.chaux-de-fonds.ch/en/

 UNESCO Dünya Mirası
Konum:   İsviçre
Kriter: Kültürel: iii, iv, v
Referans: 1302
Tescil: 2009 (33. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
 
La Chaux-de-Fonds İsviçre'nin Neuchâtel kantonunun La Chaux-de-Fonds bölgesinde yer alan bir şehirdir. Deniz seviyesinden 1,000 metre yüksekte olan Jura Dağları'nda ve de Fransız sınırına birkaç kilometre uzaklıktadır. Cenevre ve Lozan'dan sonra ülkenin Fransızca konuşan Suisse Romande bölgesinin en kalabalık üçüncü kentidir. Aralık 201 itibarıyla 37.843 kişilik bir nüfusa sahiptir.
2009 yılında kardeş şehri Le Locle ile birlikte Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Orphe ve Eurydice

| --- | --- |
1762 versiyonu icin partitur kapak resmi
Özgün isim: Italyanca: Orfeo ed Euridice   Fransizca: Orphée et Eurydice
Müzik: Christoph Willibald Gluck
Libretto: Ranieri de' Calzabigi: 1762 Viyana versiyonu Pierre-Louis Moline: 1774 Paris versiyonu
Gala: 5 Ekim 1762: Viyana versiyonu 2 Agustos 1774: Paris versiyonu
İlk gösterim yeri: Burgtheatre, Viyana Académie Royale de MusiqueThéâtre, Paris
Oyuncular:  Orphe: Alto kastrato (Viyana prömiyeri) veya Tiz tenor, Haute-contre (Paris prömiyeri), veya mezzo-soprano  *Amore: soprano   Eurydice: soprano  Koro: Kadın ve erkek çobanlar; Öfkeli Ruhlar; Mutlu Ruhlar 
Orphe ve Eurydice (İtalyanca: Orfeo ed Euridice Fransızca: Orphée et Eurydice) Christoph Willibald Gluck tarafından hazırlanmış bir operadır. Operanın konusu antik Yunan Orfe efsanesine dayanmaktadır ve operanın librettosu "Ranieri de' Calzabigi" tarafından yazılmıştır. İlk temsili 5 Ekim 1762'de Viyana'da Burgtheatre'da verilmiştir.
Bu operanın janrı azione teatrale olarak verilir ve bu tür, koro ve dans da kapsayan ve bir mitolojik konuyu işleyen opera olarak tanımlanmaktadır. "Orphe ve Eurydice" Gluck'un opera janrına yaptığı devrimi kapsayan ilk "reform" operasıdır. Gluck "reform" operaları hazırlamasının hedefi kendinden önce anlaşılması zor çapraşık konuları inceleyen ve çok karmaşık müzik ihtiva eden opera seria tipinden ayrılmak ve hem dram hem de müzik yönlerinden operaya bir "soylu basitlik" getirmektir.
"Orphe ve Euridyce"'nin ilk "1762 Viyana versiyonu" bir İtalyanca librettoya dayanmakta ise de operanın genel şekli, özellikle resitatifler içermesi ve genellikle ses virtuozluğuna dayanmaması ile, Fransız opera zevkine göre hazırlanmıştır. Bu operanın 1762'deki ilk Viyana prömiyerinden 12 yıl sonra 1774'te Gluck bu operayı Fransiz "Pierre-Louis Moline" tarafından hazırlanan Fransızca libretto ile Paris'te Académie Royale de Musique'de temsil edilmesi için daha da Fransız opera zevklerine uyacak şekilde revize etmiştir ve buna "1774 Paris versiyonu" adı verilir.
Bu eserini ilk "1762 Viyana versiyonu" ile "1774 Paris verizonu" Orphe rolü için kastrato (yani tiz sesli hadım erkek) şarkıcı kullanılmasını öngörmekteydi. Fakat bu tür ses tipi 19. yüzyıl başlarında ortadan kalkmaya başladı. Bu nedenle Orphe rolü ya erkek alto veya tenör sesi ile veya bir kadın sesi ile temsil edilmeye başlandı. 1950'den beri bu eserinin modern verziyonlarının temsilinde ise Orphe kastrato ses tipi için bir erkek kontr-tenor sesi kullanılmaya başlandı.
19. yüzyılda kastrato sesinin ortadan kalkması nedeniyle köklü revizyonlarla diğer yeni versiyonlar ortaya çıkartıldı ve bunlardan en popüleri 1859'da Fransiz bestecisi Hector Berlioz'un versiyonu olmuştur. "Berlioz versiyonu" 4 perdeden oluşmakta ve Orphe sesi için kadın alto tipi şarkıcı gerekmektedir. Berlioz bu versiyonunda genel olarak 1762 Viyana versiyonunu baz olarak almış ve buna yalnız Paris versiyonundaki bulunan müzik parçalarını eklemiştir. Ayrıca müzik enstrümanlarının modernleştirilmesini göz önüne alarak operanın orkestrasyonunu da değiştirip revize etmiştir.
Roller

| Rol | Ses tipi | 1762 Viyana Versiyonu Roller 5 Ekim, 1762  (Orkestra sefi: -) |  1774 Paris Versiyonu Roller 2 Agustos, 1774 (Orkestra sefi: -) |
| --- | --- | --- | --- |
| Orfeo | Alto kastrato (Viyana prömiyeri),  Tiz tenor, Haute-contre (Paris prömiyeri),   veya mezzo-soprano | Gaetano Guadagni | Joseph Legros |
| Amore | soprano | Marianna Bianchi | Sophie Arnould |
| Eurydice | soprano | Lucia Clavereau | Rosalie Levasseur |
Koro: Kadın ve erkek çobanlar; Öfkeli Ruhlar; Mutlu Ruhlar:
Enstrümantasyon

1762 Viyana Versiyonu prömiyeri partisyon notaları şu enstrümanlar için hazırlanmıştır: 
Üflemeli: 2 flut, 2 obua, 1 tahta klarinet, 2 fagot 
Pirinç: 2 korno, 2 klasik kornetto, 2 trompet, 3 trombon
Vurmalı: timpani,
Yaylı: birinci ve ikinci kemanlar, viola, violonsel, kontrbas
Diğer: Arp, Klavsen.
Orphe'nin "lir" enstrümanı yerine arp kullanılır.
Konu özeti > I. Perde

Muzisiyen, şarkıcı ve şair "Orphe", çok genç ölmüş olan eşi "Eurydice"’nin kabri başındadır. Çok derin acılı bir yas tutmaktadır. Hüzün dolu kalbini hissettirmek için sevgili eşinin ruhuna seslenir. Eurydice'yi kendinden ayıran tanrılara lanet yağdırır. Nimfler korosuyla Orphe: ("Ah, se intorno”/“Ah! Dans ce bois”) ve üç kısımdan oluşan ve her kısmı bir resitatifle başlayan arya: ("Chiamo il mio ben"/"Objet de mon amour").
Orphe bu hislerini şarkısıyla ifade ederken, aşk tanrısı "Amore" ortaya çıkar. Orphe'ye diğer tanrıların derin hüznünden çok etkilendiklerini bildirir. (1774 versiyonu Amore için arya: "Si les doux accords")  Bazı şartlar altında, onun yeraltı dünyasına gidip eşini tekrar yeryüzüne çıkarmasına izin vermeye karar aldıklarını söyler. Baş tanrı Jüpiter'in Orphe'den uymasını istediği tek şartı vardır: Orphe'nin Eurydice'yi yeryüzüne tekrar çıkartıncaya kadar, kesinlikle onun yüzüne bakmaması gerekmektedir. Yine Amore aryası ("Gli sguardi trattieni"/“Soumis au silence"). Orphe buna çok güçlükle inanır. 1774 versiyonu Orphe yanıt aryası ("L'espoir renaît dans mon âme"). Büyük korkularını yenerek elinde bulunan "lir" müziksel enstrümanını kalkan olarak kullanarak yeraltına gitmeye yola çıkar.
Konu özeti > II. Perde

Yeraltı dünyası girişinde nöbet tutan, "Öfkeli Ruhlar" bu cesur ama esrarengiz yabancıya kim olduğunu sorarlar . "Orphe" lirini çalıp onlardan merhamet isteyip yeraltına girme izini ister. Ama "Öfkeli Ruhlar" önce girişine izin vermeyi reddederler ve köpekleri Cerebus'u tanımlayıp onu korkutup kaçırmaya çalışırlar. Koro:("Chi mai dell’Erebo"/“Quel est l’audacieux”). Orphe karısı hakkında  duygularını son derece derin ifade eden bir şarkı söyler; Orphe aryaları: "Mille pene"/"Ah! La flamme") ve "Men tiranne"/"La tendresse"). Bunu duyup çok etkilenen "Öfkeli Ruhlar"  direnmeyi bırakıp "Orphe"'nin yeraltına girmesine izin verirler: "Öfkeli Ruhlar" korosu: ("Ah, quale incognito affetto"/"Quels chants doux"). 1774 Paris versiyonunda  bu sahne bir dans, "Öfkeli Ruhlar Dansı" (No. 28) ile biter.
Yeraltı (Elisium) dünyasında huzur içinde bulunan "Mutlu Ruhlar" şarkı söyleyip dans etmektedirler. 1762 Viyana versiyonunda kısa bir bale; 1774 Paris versiyonunda bir solo flüt kısmı da dahil 4 kısımdan oluşan "Mutlu Ruhlar Dansı".
Orphe eşini bulmak üzere içeri girer. Buradaki sihirli huzurlu atmosferinden çok haz aldığını dile getirir: arya ("Che puro ciel"/"Quel nouveau ciel"). Ama hissettiği acıyı dindirmenin ancak eşini görmek ile olacağını  belirtir. Yeraltı ölüler diyarındaki "Mutlu Ruhlar" da Orphe'nin müziğinden ve sesinden çok etkilenmişlerdir ve Eurydice'ye yeniden can verip onu eşi Orphe'ye teslim ederler: "Mutlu Ruhlar" korosu: "Torna, o bella"/"Près du tendre objet"). Orphe kendini çok mutlu hisseder ama Eurydice'nin yüzüne bakmamaya özen göstermekten çok tedirgin olur.
Konu özeti > III. Perde

Orphe, Eurydice'e yeryüzüne tekrar çıkmak için acele etmesini söyler. Ama tanrıların şartına uyarak bu yolculuk boyunca eşinin yüzüne bakmaz. Eurydice de Orphe'ye tekrar kavuşmaktan çok mutludur. Ancak birden aklına bir şüphe düşer ve eşine sorar: Acaba neden Orphe kendi yüzüne bakmaktan sakınmaktadır? İkili: ("Vieni, appaga il tuo consorte"/"Viens, suis un époux") Acaba eşi sadakatten ayrılmış mıdır? Eurydice aryası: ("Che fiero momento"/“Fortune ennemie”). Güzelliği ölüm ile ortadan kalktığı için mi bakışlarını kendinden esirgemektedir?  Orphe bakışlarını sevgili eşinden uzak tutmakta güçlük çekmektedir. Eurydice'den kendisine güvenmesini ve yola devam etmelerini ister. Eurydice ise bu şekil bir karşılaşmanın ölümden beter ve daha dayanılmaz olduğunu ve kendi için çok derin bir acı yarattığını açıklar. Orphe sevgili eşinin bu serzenişine dayanamaz ve tanrıların şartına uymayarak eşinin yüzüne bakar.
Eurydice hemen bir kez daha son nefesini verir. Orphe eşini tekrar kaybettiğine yanıp yakınan ünlü aryasını söylemeye başlar: ("Che farò senza Euridice?"/"J’ai perdu mon Eurydice")  Pişmanlık ve acı içine düşen Orphe, Eurydice'siz hayatın hiçbir değeri olmadığını diline getirerek yakınmaya başlar. Kendi hayatına da son verip eşi ile yeraltı ölüler (Hades) diyarında birlikte olmaya karar vermek üzeredir. Tam kendi canına kıymaya hazırlanırken "Amour" tekrar görünür ve Orphe'nin kendisini öldürmesine engel olur. Orfe'ye sadakat ve inanç sınavını başarıyla geçtiğini açıklar. Bu nedenle Eurydice'yi canlandırıp tekrar kendisine verir: 1774 versiyonunda Üçlü: ("Tendre Amour"). Mutlu çift birlikte yeryüzüne dönerler. Sevdikleri tarafından coşkunluklarla kutlanıp danslarla karşılanırlar. 1774 versiyonunda önce koro ("L’Amour triomphe") şarkısını takiben, 4 kısımdan oluşan bir bale ve en sonunda '"Amore"'yi öven bir ensambl koro ("Trionfi Amore") ile opera sona erer.
Seçilmiş ses ve video kayıtları

"Orphe ve Euriydice" operasının değişik ses tiplerine göre 5 değişik versiyonu bulunmaktadır ve her versiyon için ses kayıtları vardır.
Seçilmiş ses ve video kayıtları > 1762 Viyana versiyonu (Orphe kontr-tenor)

Jochen Kowalski (Orfeo), Dagmar Schellenberger-Ernst (Euridice), Christian Fliegner (Amore); Berlin Radyo Korosu, C.P.E. Bach Oda Orkestrasi, Hartmut Haenchen (Capriccio, 1990)
Derek Lee Ragin (Orfeo), Sylvia McNair (Euridice), Cyndia Sieden (Amore); Monteverdi Choir, English Baroque Soloists, Şef: John Eliot Gardiner (Philips, 1991)
James Bowman (Orfeo), Lynne Dawson (Euridice), Claron McFadden (Amore); Choeur de Chambre de Namur, La Grande Écurie et La Chambre du Roy, Şef:Jean-Claude Malgoire (Astrée 1994)
Seçilmiş ses ve video kayıtları > 1762 Viyana versiyonu (Orphe kadın şarkıcı)

Bernarda Fink (Orfeo), Veronica Cangemi (Euridice), Maria Cristina Kiehr (Amore); RIAS Kammerchor, Freiburger Barockorchester, Şef:René Jacobs (Harmonia Mundi, 2001)
Seçilmiş ses ve video kayıtları > 1762 Viyana versiyonu (Orphe bariton)

Dietrich Fischer-Dieskau (Orfeo), Gundula Janowitz (Euridice), Edda Moser (Amore); Münchener Bach-Chor, Münchener Bach-Orchester, Şef:Karl Richter (Deutsche Grammophon) stereo.
Seçilmiş ses ve video kayıtları > 1774 Paris versiyonu (Orphe tenor)

Léopold Simoneau (Orphée), Suzanne Danco (Eurydice), Pierrette Alarıe (Amour); Robert Blanchard Vocal Ensemble, Orchestre Lamoureux, Şef:Hans Rosbaud (Philips mono, 1956)
Nicolai Gedda (Orphée), Janine Micheau (Eurydice), Liliane Berton (Amour); Choeurs Elisabeth Brasseur, Orchestre de la Société des Concerts du Conservatoire, Şef:Louis de Fremont (Deutsche Grammophon, mono, 1957)
Richard Croft (Orphée), Mireille Delunsch (Eurydice), Marion Harousseau (Amour); Les Musiciens du Louvre, Şef:Marc Minkowski (Deutsche Grammophon arşivleme ek, 2002, satis 2004)
Seçilmiş ses ve video kayıtları > 1859 Berlioz versiyonu

Fransızca: Anne Sofie von Otter (Orphée), Barbara Hendricks (Eurydice), Brigitte Fournier (Amour); Monteverdi Choir, Lyon Opera Orchestra, Şef:John Eliot Gardiner (EMI)
Fransızca: Ewa Podles (Orphée), Raphaele Farman (Eurydice), Marie-Noelle de Callataÿ (Amour); Capella Brugensis, Collegium Instrumentale Brugense, Şef:Patrick Peire (Forlane)
İtalyanca : Kathleen Ferrier (Orfeo), Ann Ayars (Euridice), Zoe Vlachopoulos (Amore), Glyndebourne Festival Choir, Southern Philharmonic Orchestra, Şef:Fritz Stiedry (Decca mono, 1947 - kısaltılmış)
İtalyanca : Kathleen Ferrier (Orfeo), Greet Koeman (Euridice), Nel Duval (Amore), Chorus & Orchestra of Netherlands Opera, Şef:Charles Bruck, 1951'de kayıt, sonradan edit edilip 2004'te satışa sunulma EMI.
İtalyanca: Janet Baker (Orfeo), Elisabeth Speiser (Euridice), Elizabeth Gale (Amore); Glyndebourne Chorus, London Philharmonic Orchestra, Şef:Raymond Leppard (Erato, 1983)
İtalyanca: Marjana Lipovšek (Orfeo), Lucia Popp (Euridice), Julie Kaufmann (Amore); Chor des Bayerischen Rundfunks, Münchner Rundfunkorchester, Şef:Leopold Hager (RCA, 1986)
Seçilmiş ses ve video kayıtları > DVD kaydı

OperanŞef:n "Paris Versiyonu"  Stefanos Lazaridis yapımcılığı altında "Avustralya Opera" tarafından
hazırlanmış ve başrolü Avustralyalı haute-tenor David Hobson'un Orphe olarak temsil ettiği bir DVD kaydı da satışa arzedilmiştir.
Dipnotları

Gaetano Guadagni, ilk Orphe.
2005 Avrupa Erkekler Voleybol Şampiyonası

| 2005  Avrupa Erkekler Voleybol Şampiyonası  | 2005  Avrupa Erkekler Voleybol Şampiyonası  |  |
| --- | --- | --- |


| Tarih | 2-11 Eylül 2005 |  |
| Düzenleyen Ülkeler |  İtalya ve  Sırbistan-Karadağ |  |
| Düzenlenen Kentler | Roma ve Belgrad |  |
| Katılan Takım Sayısı | 12 |  |
| Şampiyon |  İtalya |  |
| İkinci |  Rusya |  |
| Üçüncü |  Sırbistan-Karadağ |  |
| En Değerli Oyuncu | Alberto Cisolla |  |
2005 Avrupa Erkekler Voleybol Şampiyonası, 2-11 Eylül tarihleri arasında İtalya’nın Roma ve Sırbistan-Karadağ’ın Belgrad kentlerinde düzenlendi. Yirmi dördüncü şampiyonaya on iki Avrupa ülkesi katıldı. Grup maçları Roma ve Belgrad’da, yarı final ve final maçları Roma’da yapıldı. Avrupa şampiyonluğunu altıncı kez İtalya kazandı.
Statü

Şampiyonaya toplam on iki ülke katıldı. Bu on iki ülke altı takımlı A ve B gruplarına ayrıldı. Tek devreli lig usulü oynanan maçlar sonucunda gruplarında ilk iki sırayı alan takımlar yarı finale yükseldi. Yarı finalde çapraz biçimde eşleşen takımlardan galip gelenler finale yükseldi. Yenilenler ise bronz madalya maçına çıktı.
Katılan Ülkeler

| --- | --- |
 A Grubu – Roma  Hırvatistan   İtalya   Polonya   Portekiz   Rusya   Ukrayna :  B Grubu – Belgrad  Fransa   Yunanistan   Hollanda   Çekya   Sırbistan-Karadağ   İspanya