stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kuantum kuyusu lazeri
Kuantum kuyusu kavramının kökeni

1972'de Bell Laboratuvarlarının Yarı iletken Elektroniği Araştırma Bölümü Başkanlığına yeni atanmış bir fizikçi Charles H. Henry, tümleşik optik ve optik devrelerin üretimi konusuna ilgi duyuyordu.
1972'nin sonlarına doğru dalga kılavuzlarıyla ilgili bir problemle uğraşırken, ikili heteroyapının sadece ışıklar için değil aynı zaman da elektronlar içinde bir dalga kılavuzu olduğunu fark etti. Daha sonra, ışığın levha şeklinde bir dalga kılavuzunda hapsolmasıyla, elektronların ikili heteroyapıdaki potansiyel kuyularında hapsolmasının arasında tam bir analoji olduğunu gördü.
Henry fark etti ki, potansiyel kuyularının ayrık seviyeleri olmalıydı. Basit bir tahminle eğer heteroyapının aktif katmanı birkaç on nanometre kadar ince ise, elektron seviyeleri birkaç on mili-elektron volt kadar ayrık olmalıydı. Bu yapı şu an kuantum kuyusu olarak adlandırılır.
Henry daha sonra bu kuantizasyonun nasıl optik emilimi değiştireceğini hesapladı. Optik emilim yapının kenarlarında doğru yumuşak (sürekli) bir biçimde artmak yerine belli basamaklar halinde artıyordu.
Kuantum kuyusu (ya da ikili-heteroyapılı lazer), ilk olarak 1963'te Herber Kroemer “Proceedings of the IEEE”’de ve eşzamanlı olarak U.S.S.R’da Zh. I. Alferov ve R.F. Kazarinov tarafından öne sürülmüştür. Alferov ve Kroemer 2000’de yarı iletken heteroyapısı üzerine çalışmalarından dolayı Nobel Ödülü’nü kazandılar.
Kutantum kuyularının deneysel doğrulaması

1973'te, Henry bölümünde bir fizikçiye, R. Dingle, bu öngörülen basamakları aradığını söyledi. Çok ince heteroyapılar W. Wiegmann tarafından “molecular beam epitaxy” kullanılarak üretildi. Bu basamakların çarpıcı etkileri 1974'te basılan makalede gözlemdi.
Kuantum kuyusu lazerinin icadı

Bu deneyin öngörülen kuantum kuyusu enerji seviyelerinin gerçek olduğunu göstermesinden sonra, Henry bir uygulama düşündü. Kuantum kuyusu yapısının yarı iletkenlerdeki seviye yoğunluğunu değiştirebileceğini fark etti ve bunun gelişmiş yarı iletken lazerine (lazer eşiği daha düşük olan) olanak verdiğini gördü. Ayrıca fark etti ki, lazer dalgaboyu sadece kuantum kuyusunun genişliği değiştirilerek, değiştirilebilir. (klasik lazerlerde kullanılan malzemenin tamamının değiştirilmesi gerekiyordu.) Böyle bir lazerin o günlerde kullanılan ikili heteroyapıdaki lazerlere göre üstün bir performansı olacağını düşünüyordu.
Dingle ve Henry bu yeni tip yarı iletken lazerin için bir patent aldılar. Bu lazer bir çift geniş bant aralıklı katman arasına sıkışmış aktif bölgeden oluşuyordu. Aktif bölge 1 ila 50 nanometre arasında değişiyordu, böylece elektron kuantum seviyelerini ayırabilecek kadar ince oluyordu. Bu lazerin dalgaboyları aktif bölgenin kalınlığının değiştirilmesiyle ayarlanabiliyordu. Patent Kasım 21, 1976'da "Quantum Effects in Heterostructure Lasers”(heteroyapılı lazerde kuantum etkileri) başlığı altında  verildi, U.S. Patent No. 3,982,297.
Kuantum kuyusu lazerleri eşik değeri aşmak için daha az elektrona ve elektron deliklerine ihtiyac duyarlar, klasik ikili heteroyapıdaki lazerlere göre. Çok iyi tasarlanmış bir lazer oldukça düşük eşik akımına sahip olabilir.
Bunlara ek olarak, kuantum verimliliği (çıkan protonun giren elektrona oranı) elektron ve elekron delikerinin optik emilimi tarafından kısıtlandığı için çok yüksek verimlilikte kuantum kuyusu lazerleri elde edilebilir.
Aktif katmandaki azalmayı dengelemek için, az sayıda özdeş kuantum kuyuları sıklıkla kullanılar. Buna çoklu-kuantum kuyusu lazeri denir.
İlk gösterimler

“Kuantum kuyusu lazeri” terimi ilk olarak 1970de Nick Holonyak ve öğrencileri tarafından University of Illinois at Urbana Champaign’de kullanılmıştır. İlk kuantum kuyusu lazerini 1977’de gösterdiler. 1970’lerinde sonlarında ve 1980’lerin başlarında Bell laboratuvarlarında, W.T. Tsang bu lazerin oldukça düşük eşik akımlara ve yüksek verime sahip olduğunu gösterdi.
Kuantum kuyusu kavramının hikâyesi, deneysel doğrulanması ve kuantum kuyusu lazerinin icadı Henry tarafından "Quantum Well Lasers" kitabına önsöz olarak anlatılır.
Kilikyalılar Cemiyeti

Kilikyalılar Cemiyeti, 21 Aralık 1918 tarihinde, Adana ve çevresini kapsayan Kilikya'nın Fransızlar'a verileceği haberleri üzerine kuruldu. Amacı, Kilikya bölgesinin Fransızlar ve Ermeniler tarafından işgal edilmesine karşı mücadele göstermekti. Cemiyet, Osmanlı İmparatorluğu'nun 30 Ekim 1918'de Mondros Mütarekesi'ni imzalayarak İtilaf Devletleri'ne teslim olmasından sonra başlayan işgallere direnmek üzere oluşturulan ve Millî Mücadele'nin çekirdeğini teşkil eden müdâfaa-i hukuk cemiyetlerinden biri oldu. Kurucuları arasında Ali Münif Yeğenağa yer almaktadır.
Michel-Eugène Chevreul

| Michel Eugène Chevreul |
| --- | --- |

Doğum: 31 Ağustos 1786 Angers, Fransa
Ölüm: {9 Nisan 1889 (102 yaşında) Paris, Fransa
Tanınma nedeni: Kreatin Yağ asidis Margarin Chevreul tuzu Renk analizi
Ödüller: Copley Madalyası (1857) Albert Madalyası (1873)

Kariyeri
Dalı: Kimya
 
İmza

Michel Eugène Chevreul (Fransızca telaffuz: [miʃɛl øʒɛn ʃəvʁœl]; d. 31 Ağustos 1786 - ö. 9 Nisan 1889), Fransız kimyager.
Yağ asitleri üzerine çalışmalarıyla sanat ve bilim alanlarına yol göstermiştir. Margarin'i keşfetmiş, hayvansal yağlar ve tuzdan yapılan sabun'un ilk şeklini tasarlamıştır. 102 yıl yaşayan Chevreul Gerontolojiye öncülük etmiştir.
Hayatı ve çalışmaları

Aynı ismi taşıyan babası Michel, 18. yüzyıl tıbbının önde gelen uzmanlarındandı. Michel Eugène Angers'ta Fransız ihtilali ve terörün ortasında büyüdü. 1793 yılında iki genç kızın idamına tanık oldu. Çocukluğundan birçok kanlı hatıra kaldı ve politikadan rahatsızlık duymasına sebep oldu. Özel bir eğitimden sonra eskiden üniversite olan Ecole Centrale'ye gitti. 1799'da Angers'ta dört yıl Yunanca, İtalyanca, botanik, mineral bilim, matematik, fizik ve kimya çalıştı. 1803'te bu çalışmalarının ardından kariyer seçme vakti gelmişti. Tıbba ilgi duymadı ve kimyayı seçti. Sonrasında Angerstan ayrılıp Paris'e Fransız doktor Antoine-Laurent de Lavoisier'in yanına gitti. 1794'te ünlü Lavoisier National Museum Of Natural History (Ulusal Doğa Tarihi Müzesi)'nde öğretmen oldu. Müze 1626'da "Jardin Royal Des Plantes Medicinales" olarak kuruldu Lavoisier'in asistanı Nicolas-Louis Vauquelin 1804'te Chevreul'u kendi laboratuvarına aldı. Yağları, proteinleri ve şekerleri ayrıştıran ilk kimyager olan Vauquelin Chevreul'u organik bileşikler ve doğal ürünlerin renk prensipler üzerine çalışmalarıyla tanıttı. Chevreul 1811'e kadar Vauquelin'in küçük laboratuvarında çalıştı ve organik boyalardan yağların bileşiklerini ayırdı. 1810'da 24 yaşındayken Chevreul, müzede doğabilimci olarak ilk pozisyonuna yerleşti. Kimya alanında Chevreul'un ünü lipidlerin yapısı ve özellikleriyle ilgili buluşları sayesinde arttı daha sonra kitabı "Recherches Chimiques Sur Les Corps Gras D'origine Animale" Paris'te 1823'te basıldı. Yağ asitlerini ve birçok kimyasal türü (oleik, butirik, kaproik ve kaprik asit, stearik asit, kolestrol ve gliserin) ayrıştıran ilk kişidir. Bu keşifler mum sektörüne çok büyük katkılar sağlamıştır. Kimyanın birçok alanı bu zamanda keşfedilmiştir buna ek olarak Avrupa ve Amerika'daki kimyagerler Chevreul'un keşifleri üzerinde çalışılmıştır.
1818'de Sophie Davallet ile evlenmiştir ve Vauquelin şahitlerden biridir. Yargıç ve tarihçi olan oğlu Henri 1819'da doğmuştur. 1825'te Chevreul ve J. L. Gay-Lussac stearik asit mumlarının patentini aldı ve Chevreul Society For The Advancement Of Industry'den 12,000 altınlık ödül kazandı. 1821'den 1840'a kadar Chevreul Ecole Polytechnique'te kimya seminerleri veerdi. 1824'te hayatının 61 yılını geçirdiği Royale des Gobelins boya fabrikasına atandı. Kimya boyaları ve fizik alanında renk ve renk efektleri alanında cok önemli buluşlar yaptı ve bu buluşlar hakkında olan "Leçons de chimie appliquée à la teinture" (1828-1831) ve "De la loi du contraste simultane des couleurs et de l'assortiment des objets colores" isimli çalışmaları 1839'da basıldı ve 1958'de Londrada "the laws of conrast of colors" ismiyle basıldı. 97 yaşında Chevreul 1883'te fabrikayı bıraktı ve profesör olarak devam etti. 1839'da  Académie des Sciences'ın başkanı seçildi. 1864'te Chevreul müzenin yöneticisi oldu ve bu pozisyonunu 93 yaşına kadar (1879) korudu. Chevreul toprakbilim alanında da çalışmalar yaptı ve 1832 ziraat akademisine seçildi (Academy Of Agriculture) ve 1889'daki ölümüne kadar bu akademinin başkanı oldu.
İzmir Müdâfaa-i Hukuk-ı Osmâniye Cemiyeti

İzmir Müdâfaa-i Hukuk-ı Osmâniye Cemiyeti, Moralızade Halit ve Nail Beyler ile arkadaşlarınca kuruldu. Ama İttihat ve Terakki'nin güçlü olduğu merkezlerden biri olan İzmir'de Mondros Mütarekesi'nin hemen ardından örgütlenmeye gidilmesi sakıncalı bulunabileceği için, kuruluş bildirgesi ancak 1 Aralık'ta vilayete verilebildi. Örgütün etkin bir yapıya kavuşması, Nurettin Paşa'nın İzmir'e vali olarak atanmasından sonra gerçekleşti. Ocak 1919'da bu dönemde kurulmuş bir başka örgüt olan Heyet-i İlmiye ile birleşti.
İzmir Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti, daha çok diplomatik etkinliklere ağırlık verdi. İlk iş olarak İstanbul'a bir kurul gönderildi ve Sadrazam Tevfik Paşa ve İtilaf Devletleri yüksek komiserleri ile ilişki kurulmaya çalışıldı. Amaç, Paris Barış Konferansı'na (1919) katılma olanağını elde ederek büyük devletleri ikna etmek ve İzmir'in Yunanlarca işgalini önlemeye çalışmaktı. İzmir'den İstanbul'a gönderilen kurula yalnızca öteki devletlerin saf dışı bırakmaya çalıştıkları İtalya'nın yüksek komiseri Kont Sforza yakınlık gösterdi; kurul, İzmir'in yakında Yunanlarca işgal edileceğini de ondan öğrendi. Bu arada sağlanan bir İtalyan gemisiyle Avrupa'ya bir yolculuk hazırlıklarına girişildiyse de, örgüt içinde patlak veren bir anlaşmazlık nedeniyle bu yolculuktan vazgeçildi.
Yunan işgalinin yaklaşması ve bu konudaki söylentilerin artık gizlenemez duruma gelmesi üzerine, İzmir Müdâfaa-i Hukuk-ı Osmaniye Cemiyeti Mart 1919'da bir kongre düzenledi. Çevre kent ve kasabalardan delegelerin de katıldığı bu kongrede İzmir'in nüfusunun çoğunluğunu Türklerin oluşturduğunu hatırlatan ve işgal söylentilerini kınayan bir uyarı bildirisi hazırlandı ve bu bildiri Barış Konferansı'nın toplandığı Paris'e iletildi. Örgüt çalışmalarını Haziran 1919'a değin İzmir'de sürdürdü.
Güney Suriye Taarruzu (2024)

29 Kasım 2024'ten itibaren güney Suriyeli muhalif gruplar, ülkenin Ürdün sınırı boyunca Güney Suriye'deki Dera İli ve Es-Süveyda İli'ne saldırı başlattı. Taarruz kamuoyuna Kuzeybatı Suriye taarruzu ile koordineli bir çaba olarak Şam'a doğru çok cepheli bir ilerleme uygulamak için duyuruldu. Suriye Silahlı Kuvvetleri Şam'ı takviye etmek için Dera şehri çevresindeki mevzilerinden çekildi.
Arka plan

Temmuz 2018'den bu yana Dera, Rusya'nın arabuluculuğundaki çözüm anlaşması sonrasında resmî olarak hükûmetin kontrolü altındaydı. Bununla birlikte, özellikle Dera el-Beled ve batı kırsal bölgelerinde olmak üzere bölgedeki tam hükûmet otoritesi tartışmalı olmaya devam etti.
Hazırlıklar

Kuzeybatı Suriye Saldırısı'nın başlamasının ardından, ülkenin güneyindeki Suriyeli isyancı güçler “Doğu Bölgesi Havran Devrimcileri ve Özgür Adamları ”na atfedilen bir duyuru yayınlayarak kuzeydeki muhalif gruplarla askeri faaliyetleri koordine etme planlarını açıkladılar. İsyancı gruplar, hem kuzey hem de güney muhalefet güçlerinin eşzamanlı baskısıyla özellikle Şam'ı hedef alan bir hilal taktiği planı uygulamayı amaçlıyordu. Merkezi Dera vilayetinde bulunan güneyli muhalif hareket, birden fazla grubun yer aldığı koordineli bir askeri çerçeve oluşturdu. Yerel medya kuruluşu Daraa 24, bölgedeki hükûmet askeri tesislerine ve kontrol noktalarına yönelik hedefli operasyon planlarını bildirdi.
29 Kasım 2024'ten itibaren isyancı gruplar, özellikle Dera ve Es-Süveyda vilayetlerine odaklanarak güney bölgesindeki Suriye hükûmeti tesislerine karşı operasyonlar başlattı. Bu faaliyetler öncelikle askeri kontrol noktaları ve güvenlik aygıtı pozisyonları da dahil olmak üzere hükûmetin güvenlik altyapısını hedef aldı. Dera'nın kuzeyindeki Inhil'de muhalif güçler Devlet Güvenlik Merkezi'ni kuşatma altına aldı. Eş zamanlı faaliyetler arasında Süveyda'daki Hava Kuvvetleri İstihbarat tesisini hedef alan bir roket saldırısı da yer aldı.
Suriye İnsan Hakları Gözlemevi'ne (SİHG) göre, kimliği belirsiz savaşçılar Süveyda vilayetinin doğu bölgesindeki Ümm Şema kasabası yakınlarında hükûmete bağlı Suriye Silahlı Kuvvetleri (SSK) askerî personeline ateş açarak Tartuslu bir SAF üsteğmeninin ölümüne ve iki askerin yaralanmasına neden oldu. SOHR'a göre 30 Kasım'da bir başka SAF üsteğmeni ve üç Bedevi kabile üyesi muhalif savaşçılar tarafından vurularak öldürüldü. SOHR ayrıca Dera'nın batısındaki Tafas'ta yerel bir silahlı grup komutanının açılan ateş sonucu öldürüldüğünü, bir diğerinin ise yaralandığını söyledi.
30 Kasım 2024 tarihinde Suriye Silahlı Kuvvetleri, Suriye'nin güneyindeki stratejik bir şehir olan Dera'ya önemli bir askeri sevkiyat gerçekleştirdi. Askeri yönetim, konuşlandırmanın devam eden ulusal güvenlik operasyonlarının bir parçası olduğunu ve özellikle güney Suriye topraklarında faaliyet gösteren militan örgütlerle ilgili endişeleri gidermeyi amaçladığını doğruladı. Suriye Silahlı Kuvvetleri Genel Komutanlığı operasyonla ilgili resmi bir açıklama yayınladı ve silahlı kuvvetlerin bölgedeki “terörist oluşumlarla” mücadele etmek için karşı tepkiler verdiğini duyurdu.
Taarruz

6 Aralık 2024'te Dera İlindeki Gabagib, El-Cize, El-Gariye eş-Şarkiye, İnhil, Barka, Casim, Nemir ve Simlin dahil olmak üzere birçok kasaba ve Nasib Sınır Kapısı yerel güçlerin kontrolü altına girdi. Ayrıca, Busra el-Harir, Nevva ve Mehacce ve Ürdün sınır bölgesinin tamamı da dahil olmak üzere daha fazla şehir tamamen muhaliflerin kontrolüne geçti.
Muhalifler, Dera vilayetindeki en büyük ikinci hükûmet askeri üssü olan 52. Tugay'ın kontrolünü, üs ve yakınlardaki el-Hirak kasabasında rejim güçleriyle ateş teatisinde bulunduktan sonra ele geçirdiklerini iddia etti. Günün sonunda isyancılar, iç savaşın başlamasından bu yana ilk kez Izra'nın yanı sıra Dera kentini de tamamen ele geçirmeyi başardı.
Süveyda'da protestocular, merkezi hapishane, Baas Partisi şubesinin merkezi, polis merkezi ve birçok askeri kontrol noktası dahil olmak üzere güvenlik ve askeri bölgeleri ele geçirerek şehri tamamen kontrol altına almayı başardı. Aynı gün, ayrı olaylarda dört sivil öldürüldü.
İsyancılar 7 Aralık günü Sanamayn hariç Dera İli'nin %90'ını ele geçirmiş ve hükûmet yanlısı güçlere Şam'a doğru güvenli geçiş sağlamıştır. Aynı sabahın ilerleyen saatlerinde, hükûmet yanlısı güçlerin Şam'a doğru çekilmesinin ardından isyancılar Kuneytire İli'ni de ele geçirdi. O gün, İsrail ordusu BMAGG'nın bir saldırıyı püskürtmesine yardım etti.
Bir HTŞ komutanı, El Sanamayn'ı ele geçirdikten sonra güçlerinin Şam'ın güney kapısına 20 kilometreden daha az bir mesafede olduğunu belirtti. Suriye devlet medyası Şam'dan Dera'ya doğru balistik füze fırlatıldığını bildirdi.
7 Aralık 2024'te Dera'da altı sivil, SAO bombardımanı sonucu öldürüldü.
Sonrası

Şam'ın düşüşünün ardından İSK, 1974'ten bu yana ilk kez Golan Tepeleri'nde ilave askeri varlığa sahip bir tampon bölge oluşturdu. İSK, Hermon Dağı'nın Suriye tarafında da pozisyon aldı.
11 Aralık'ta HTŞ lideri Ebu Muhammed el-Cevlani, Güney Suriye Taarruzundaki isyancılarla bir araya geldi.
Tepkiler

Ürdün Suriye'nin güneyindeki askeri olaylara tepki olarak Nasib Sınır Kapısını kapattı.
İsrail Tümen 201'i takviye etti ve Golan Tepeleri'ne ilave birlikler konuşlandırdı.
Eski Dera Omari Camii vaizi ve dini lider Şeyh Ahmed es-Sayasne, muhaliflerin askerî harekâtını, hükûmet güçleri ve İran bağlantılı milislerin eylemlerine karşı gerekli bir yanıt olarak destekledi.
Nevtron

Nevtron, ilk Türk radyo markası. 1951 yılında Nevhiz Işıl tarafından fabrikası Galata Kulesi Sokak no.34-36 da kurulmuştur.
Eski bir Fransız ilkokulu (College Des Freres St.Pierre ) olan ve 1935 yılından sonra Düğün hediyesi olarak verilen binanın yeni sahibi   Konstantin Yordanidis, hem malikhane hem de Nur-iş Mobilya adı altındaki işyeri olarak kullanmakta olduğu bu binada hem işbirliği yapmak hem de ilk Radyo üretimine katkıda bulunmak amacıyla, kısa bir süre önce Yüksek Kimya mühendisi olarak Almaya'dan Türkiye'ye dönen Dr.Nevhız Işıl'a binanın cadde tarafındaki bölümlerini kiraya verdi. İşbirliği ile Radyo ahşap gövdesi Nur-iş mobiya tarafından diğer elektrik aksamıda Dr.Nevhız Işıl tarafından üretilerek Türkiye de ilk Lambalı Radyo üretimi yapılmaya başlandı. Transistörün hayatımıza girmesi ile de 1958 yılından itibaren yine bir ilk transistörlü Radyo Nevtron marka olarak Dr.Nevhız Işıl tarafından üretildi. Daha sonra İlk yerli Televizyon üretimi de yine Dr.Nevhız Işıl tarafından yapılmıştır. Bu binadaki faaliyetleri 1974 yılına kadar devam etmiştir. Televizyon Fabrikası ise Sütlüce mevkiinde yeni taşındıkları binada yine Nevtron Markası ile yapılmıştır. Türkiye'de yerli olarak üretilen ilk Radyo üretimine tanıklık etmiş olan bu bina bugün Ecole St.Pierre Otel ve IL CORTILE Ristorante Pizzeria  olarak restorasyon sonrası ayakta kalmış ve Tarihe tanıklık etmiş önemli bir Yapı olarak farklı amaçlara hizmet etmeye devam etmektedir.
1971 yılında Türkiye'ye televizyonun gelmesi ile nevtron marka siyah-beyaz televizyon imalatına başlandı.Alman Saba firmasıyla anlaşılarak Saba televizyonlarının üretimini gerçekleştirmişlerdir. 1983 yılında da Siemens firması ile ortaklaşa renkli televizyon üretimine başlanmıştır.
Elvis Presley filmografisi

Elvis Presley ve Judy Tyler'ın birlikte rol aldığı Jailhouse Rock filminden bir görüntü
Bu maddede Elvis Presley'in oynamış olduğu filmlerin bir listesi yer almaktadır.
2024 New England Patriots sezonu

2024 NFL Sezonu New England Patriots Amerikan futbolu takımının 65. ve koç Jerod Mayo yönetimindeki ilk ve son sezonudur. Normal sezonu 4-13 galibiyet oranıyla AFC Doğu Grubunda sonuncu olarak tamamlayan takım play-off aşamasına kalamamış, yönetim de koç Mayo ile çalışmama kararı almıştır.
Normal sezon > Puan durumu

| AFC Doğu> Takım | AFC Doğu> G | AFC Doğu> M | AFC Doğu> B | AFC Doğu> G% | AFC Doğu> Grp | AFC Doğu> Knf | AFC Doğu> TS | AFC Doğu> TS | AFC Doğu> Seri |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (2) Buffalo Bills | 13 | 4 | 0 | .765 | 5-1 | 9-3 | 525 | 368 | M1 |
| Miami Dolphins | 8 | 9 | 0 | .471 | 3-3 | 5-6 | 345 | 364 | M1 |
| New York Jets | 5 | 12 | 0 | .294 | 2-4 | 3-8 | 338 | 404 | G1 |
| New England Patriots | 4 | 13 | 0 | .188 | 2-4 | 2-9 | 289 | 417 | G1 |
Normal sezon > Özel ödüller

Takımdan 1 oyuncu Pro Bowl karmasına seçilmiştir:
ST Brenden Schooler
Furukawa Electric

| --- | --- |
Furukawa Electric logosu
Tip: Kabushiki gaisha
Menkul değer sembolü: TYO: 5801
Endüstri: Elektrikli ekipmanlar
Kuruluş: 1884
Kurucu: Furukawa Ichibei
Genel merkezi: Tokyo, Japonya
Önemli kişiler: Mitsuyoshi Shibata (Yönetim Kurulu Başkanı)
Gelir:  7,529 milyar US$ (2017)
Çalışan sayısı: 50.867 (2022)
Web sitesi: www.furukawa.co.jp
Dipnotlar / referanslar 
Furukawa Electric Co., Ltd.  (Japonca: 古河電気工業株式会社, romanize: Furukawa Denkikōgyō Kabushiki-gaisha), Japonya merkezli bir elektronik şirketidir. Şirket, 1884 yılında Furukawa Ichibei tarafından kurulmuş olup otomotiv sistemleri, elektronik ekipmanlar, enerji ve endüstriyel ürünler ile metal ve alüminyum ürünler alanında faaliyet göstermektedir. Şirketin merkezi Tokyo'nun Chiyoda semtinde yer almaktadır.
Furukawa Electric'in Temmuz 2013 itibarıyla Japonya, Avrupa, Kuzey ve Güney Amerika'da 137 iştiraki ve bağlı şirketi bulunmaktadır.
Türk Kültür ve Mirası Vakfı

| --- | --- |
Tip: Vakıf
Kuruluş: 11 Eylül 2015
Genel merkezi: Bakü, Azerbaycan
Önemli kişiler: Aktotı Raimkulova
Web sitesi: https://itchf.org
Türk Kültür ve Mirası Vakfı, (Azerice: Türk Mədəniyyəti və İrsi Fondu) Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanının girişimiyle Kazakistan Cumhuriyeti, Kırgız Cumhuriyeti ve Türkiye Cumhuriyeti cumhurbaşkanlarının desteğiyle kurulmuştur. Vakfın tüzüğü 23 Ağustos 2012 tarihinde Türk Dili Konuşan Devletler İşbirliği Konseyi'nin (Türk Konseyi) Bişkek zirvesinde kabul edilmiştir.
11 Eylül 2015 tarihinde Türk Konseyi Devlet Başkanları Astana Zirvesi sırasında H.E. Günay Efendiyeva Türk Kültürü ve Mirası Vakfı'nın ilk başkanı olarak faaliyetlerine başlamıştır.
Azerbaycan Cumhuriyeti Hükûmeti ile Türkiye Kültür ve Miras Vakfı arasında ev sahibi ülke anlaşması Dışişleri Bakanı H.E. Sayın Elmar Memmedyarov ve Türk Kültür ve Miras Vakfı Başkanı H.E. Bayan Günay Efendiyeva 8 Kasım 2018 tarihinde imzalanmıştır. Vakfın merkez ofisi Azerbaycan'ın Bakü kentinde bulunmaktadır. 14 Ekim 2019 tarihinde üye ülkelerin dışişleri bakanları ile Türk İşbirliği Teşkilatı gözlemcileri ve liderlerinin katılımıyla Türk İşbirliği Teşkilatı Bakü Zirvesi çerçevesinde Türk Kültürü ve Mirası Vakfı idari binasının açılışı yapılmıştır.
2019 yılında Türk Konseyi'nin Bakü Zirvesi sırasında Macaristan, Türk Kültürü ve Mirası Vakfı'na gözlemci ülke olarak katıldı.
Vakfın amaçları, faaliyetlerin, projelerin ve programların desteklenmesi ve finansmanı yoluyla Türk kültürünü ve mirasını korumak, incelemek ve teşvik etmektir. Bu hedeflere ulaşmak için fon:
-Türk kültürünü ve mirasını korumak, korumak, restore etmek ve tanıtmak için araçlar sağlar;
-Türk kültürünün ve mirasının korunması, restorasyonu ve tanıtımıyla ilgili bilimsel ve teknik konuların ele alınmasına yardımcı olur;
-Türk kültürünün ve mirasının korunması, restorasyonu ve tanıtılması alanlarında uzmanların eğitimini destekler;
-seminerler, çalıştaylar, konferanslar, kongreler ve saha çalışmalarının yanı sıra sergilerin düzenlenmesine yardımcı olur;
-elektronik ve basılı bilimsel süreli yayınların ve bilimsel yayınların hazırlanmasına yardımcı olur;
-Türk halklarının yaşadığı bölgelerde geleneksel el sanatlarının ve uygulamalı sanatların restorasyonuna, desteklenmesine ve geliştirilmesine katkıda bulunur;
-sanatçılara, sanatçılara ve diğer yaratıcı çalışanlara fikrî mülkiyet haklarının korunmasında yardımcı olur.
Türk Devletleri Teşkilatı bayrağı
Türk Kültür ve Miras Vakfı, faaliyetinin başından bu yana Türk halklarının kültür ve mirasını korumaya ve tanıtmaya yönelik çeşitli büyük uluslararası konferanslar, festivaller, yuvarlak masa toplantıları, sergiler ve diğer etkinliklere üst düzey devlet yetkililerinin katılımıyla ev sahipliği yapmıştır. . Vakfın ortaklıklarındaki artış, bir dizi uluslararası kuruluş ve devlet kurumuyla mutabakat muhtıralarının imzalanmasına yol açmıştır.
Üye ülkeler

| Ülke | Meclis | Nüfus (2024) | Alan (km²) | GSYİH (nominal) (2024) | Kişi başına GSYİH (nominal) (2024) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Azerbaycan | Azerbaycan Cumhuriyeti Millî Meclisi | 10 187 539 | 86,600 | $78,749 milyon | $7,641 |
|  Kazakistan | Kazakistan Cumhuriyeti Parlamentosu | 19,828,165 | 2,724,900 | $296,740 milyon | $14,778 |
|  Kırgızistan | Cogorku Keneş | 6 823 641 | 199,900 | $13,599 milyon | $1,922 |
|  Türkiye | Türkiye Büyük Millet Meclisi | 86,195,701 | 783,562 | $1,113,561 milyon | $11,114 |
Gözlemci ülkeler

| Ülke | Nüfus | Alan (km²) | GSYİH (nominal) | Kişi başına GSYİH (nominal) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Macaristan | 9,994,993 (2024) | 93 026 km² | $223,413 milyon | $23,319 |
Olası gelecek üye ülkeler

| Ülke | Nüfus (2018) | Alan (km²) | GSYİH (nominal) (2018) | Kişi başına GSYİH (nominal) (2018) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Özbekistan | 32,653,900 | 447,400 | $97,956 milyon | $2,666 |
|  Türkmenistan | 5,851,466 | 488,100 | $81,896 milyon | $12,412 |