stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Aleksandr Fadeyev

| Aleksander Fadeyev |
| --- | --- |

Doğum: 24 Aralık 1901(1901-12-24) Kimrı, Tver Governorate, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 13 Mayıs 1956 (54 yaşında) Peredelkino, Moskova Oblastı, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti
Milliyet: Rus
Vatandaşlık: SSCB
Tür: Kurgu
Önemli eser: Genç Muhafızlar
Evlilikler: Angelina Stepanova

Aleksander Aleksandroviç Fadeyev (Rusça: Алекса́ндр Алекса́ндрович Фаде́ев; 24 Aralık [E.U. 11 Aralık] 1901 – 13 Mayıs 1956), Sovyet yazar, Sovyet Yazarlar Birliği kurucularından biri ve 1946 ile 1954 yılları arası başkanı.
Biyografi

Fadeyev, Rus İmparatorluğu'nun Tver Governorate'nde bulunan Kimrı şehrinde doğdu. 1908 ile 1912 yılları arasında Primorskiy Krayı'nda Chuguyevka kırsalında yaşadı. 1918 yılında Bolşevik Parti'ye katıldı ve Rus İç Savaşı sırasındaki Japon müdahalesine ve Beyaz Ordu'ya karşı gerilla eylemlerine katıldı. 1927 yılında genç gerilla savaşçılarını anlattığı Bozgun (Ondokuz olarak da bilinir) isimli romanı yayınlandı. Hayatının kalanında üzerinde çalışacağı (tümünü tamamlamayı başardığında ikinci cildi de içeren ikinci baskı 1940 yılında basıldı.) Udegeyin Sonu kitabının ilk bölümü 1930 yılında yayınladı. Bu kitapta, Fadeyev "Çok ilkel bir insanın aşiret komünizminden, 20. yüzyılın karmaşık kolektif organizasyonuna, aile, özel mülkiyet, kölelik, feodalizm, kapitalizm ve sosyalizm gibi tarihsel aşamaları aşarak atılım gösterebilir.[...] Udegelerin Sonu Fadeyev'in en iyi sayfalarından bazılarnı içermesine rağmen, tüm enerjisini bu romanın tamamlanmasından çok edebiyat yönetimi üzerine harcaması küçük bir trajedir." göstermeyi amaçladı.
1945'te Genç Muhafızlar romanını yazdı. Kitap, II. Dünya Savaşı sırasında işgal altında bulunan Krasnodon (Ukrayna SSC) şehrinde Nazilere karşı mücadele veren Genç Muhafızlar isimli yer altı Komsomol teşkilatının gerçek olaylarından esinlenmiştir. Roman nedeniyle Fadeyev 1946 yılında Stalin Ödülü almıştır. 1948 yılında kitap, Sovyet filmi Genç Muhafızlar konu olmuştur ve daha sonra 1964 yılında kitabın hatalarının düzeltildiği revize baskı yayınlanmıştır.
Fadeyev, Josef Stalin'in gözdesiydi, onu "dünyanın bilinen en büyük hümanisti" olarak ilan etti. 1940'lar boyunca, Sovyetler Birliği'nin önde gelen yazar ve bestecilerinin çoğuna karşı eleştiri ve zulüm uygulayan Jdanov doktrinini uyguladı. Bununla birlikte, Mihail Şolohov'un arkadışıydy. Fadeyev ünlü bir sahne oyuncusu Angelina Stepanova ile evlendi (1905–2000).
Hayatının sonlarında sürekli alkol kullanımı yüzünden şiddetlenmiş nöroloji temelli sıkıntılar gelişti. Bazı kaynaklar bunun sebebinin Nikita Kruşçev dönemindeki Stalinizmin lanetlenmesi olduğunu iddia ederler. Sonunda Peredelkino'da bulunan daçasında kalbinden kendini vurarak intihar etti, arkasında bıraktığı mektupta Parti'nin yeni liderlerine karşı olumsuz tavrı görülebilir. Ölümü, komşusu Boris Pasternak'ın bir hicvine neden olmuştur.
Aleksander Fadeyev, Novodeviçi Mezarlığı'na gömülmüştür.
Mirası

Nadezhda Mandelstam anılarında, Fadeyev'in Osip Mandelstam'a son tutuklanmasından hemen önce sevgi gösterdiği vedalaşmasını anlattıktan sonra şunları yazdı: "Liuba [Ehrenburg] bana Fadeyev'in soğuk ve acımasız bir adam olduğunu söylemişti - duygusallık ve göz yaşartma kabiliyeti ile oldukça uyumlu bir şey Bu, Liuba'ya göre, Yidiş yazarlarının idam zamanında çok netleşti ve tutuklanma konusundaki resmi anlaşmasını imzaladıktan sonra gözyaşı döktüğü veda kucaklamasıydı. Tasfiye - Yidiş yazarları Mandelstam'ın aksine arkadaşlarıydı." Korney Çukovski, Fadeyev'in intiharından sonra günlüğüne aşağıdaki notu düşmüştür:
Sevgili Aleksander Aleksanderoviç için çok üzülüyorum: Bir insan, tüm tabaka altındaki bir doğal doğal Rus markası olan bir boylu adam hissetti - ama efendim, orada hangi katmanlar vardı! Stalinist dönemin tüm yalanları, aptalca acımasızlıkları, tüm korkunç bürokrasisi, tüm yolsuzlukları ve kırmızı bant, onun içinde istekli bir aksesuar buldu. Edebiyat gemisini "gözyaşları altında" seven özünde iyi bir insan, edebiyat gemisini en tehlikeli, en utanç verici sulara yöneltti ve insanlığı gizli polis zihniyetiyle birleştirmeye çalıştı. Dolayısıyla davranışındaki zikzaklar, dolayısıyla son yıllarının işkence görmüş vicdanı. O, kaybeden olmak için doğmadı; Bir lider olmaya, yazarların kaderlerinin hakemine, edebi mareşal pozisyonundan çekilmek zorunda kaldıkları onun için acı çekmeye alıştı. Hiçbir arkadaşı, kendisine  Metalurjisi  nin değersiz olduğunu, son birkaç yıldır yazdığı, korkak, bulanık ve normatif iddialarla dolu yazıların yalnızca kendisinin gözünde düşürebileceğini söylemeye istekli değildi. Okur kitlesi, Genç Muhafızlar bu güçlere uyacak şekilde yeniden hazırlanıyor utanç vericiydi. Vicdani, yetenekli ve duyarlı olduğu haliyle, çalkantılı, çürümüş bir çamurda akıp gidiyordu ve vicdanını şarapta boğuyordu.
Bibliyografi > Toplama edisyon

Sobranie sochinenii, 7 vols. Moscow, 1969–71.
Bibliyografi > Kurgu

Protiv techeniia [Against the Current]. Moscow, 1924; reissued as Amgun'skii polk [The Amgunsk Regiment], Moscow, 1934, and as Rozhdenie Amgun'skogo polka [The Birth of the Amgunsk Regiment], Moscow, 1934.
Razliv [The Flood]. Moscow, 1924.
Razgrom. Moscow, 1927; as Razgrom/The Rout, edited by Roger Cockrell, London, Bristol Classical Press, 1995; translated as The Nineteen, by R. D. Charques, London, Martin Lawrence, 1929; reprinted Westport, Connecticut, Hyperion Press, 1973; also translated as The Rout, by O. Gorchakov, Moscow, Foreign Languages Publishing House, c. 1957.
Poslednii iz udege [The Last of the Udege]. Moscow, 1930–1941.
Molodaia gvardiia. Moscow, 1946; translated as The Young Guard, by Violet Dutt, Moscow, Progress, 1958; reprinted Moscow, Raduga, 1987.
Chernaia metallurgiia [Ferrous Metallurgy]. Moscow, 1951–56.
Bibliyografi > Anı, mektuplar ve edebiyat eleştirileri

Leningrad v dni blokady: Iz dnevnika. Moscow, 1944; translated as Leningrad in the Days of the Blockade, by R. D. Charques, London, Hutchinson, 1946; Westport, Connecticut, Greenwood Press, 1971.
Za tridtsat' let: Izbrannye stat'i, rechi i pis'ma o literature i iskusstve [Over Thirty Years: Selected Articles, Speeches and Letters on Literature and Art], edited by S. Preobrazhenskii, 2nd edition, Moscow, 1959.
Pis'ma 1917–1956 [Letters]. 2nd edition, Moscow, 1959.
Aniba

Aniba, Lauraceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Altınköy, Selendi

| Altınköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°44′46″N 28°56′17″E﻿ / ﻿38.746°K 28.938°D﻿ / 38.746; 28.938
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Selendi
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 317
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45970
Resmî site 
Altınköy, Manisa ilinin Selendi ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 176 km, Selendi ilçesine 9 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 317    
1997: 286
| g t Selendi'nin mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Eskicami  Fatih  Karşıova  Kurtuluş  Şerefiye  Yenicami  Zafer 
Kırsal Mahalleler:  Akçakertil  Altınköy  Aşağıtefen  Avlaşa  Bekirağalar  Beypınar  Çalıklı  Çamköy  Çamlıca  Çampınar  Çamyayla  Çanşa  Çıkrıkçı  Çinan  Çortak  Dedeler  Dumanlar  Eskin  Gölbaşı  Hacıhaliller  Hacılar  Halılar  Havaoğlu  İnnice  Kabaklar  Karabeyler  Karakozan  Karaselendi  Karataşterziler  Kayranlar  Kazıklı  Kınık  Kurşunlu  Kürkçü  Mıdıklı  Mollaahmetler  Omurlar  Pınarlar  Rahmanlar  Selmanhacılar  Şehirlioğlu  Tavak  Tepeynihan  Turpçu  Yağcı  Yenice  Yeşil  Yıldız  Yukarıtefen  Zıramanlar 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Arboleas

Arboleas , İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en kalabalık ikinci bölge olan Endülüs'e bağlı; İspanya'nın güneyinde bulunan Almería eyaletine bağlı belediye. 2009 yılındaki nüfusu; 4,527 kişidir. Belediye, 65 km²'lik bir alanı kaplamaktadır.
Nüfus

| Arboleas nüfusu |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | 4,527 |  |  |
| 2008 | 4,301 |  |  |
| 2007 | 3,904 |  |  |
| 2006 | 3,402 |  |  |
| 2005 | 2,819 |  |  |
| 2004 | 2,310 |  |  |
| 2003 | 2,000 |  |  |
| 2002 | 1,782 |  |  |
| 2001 | 1,615 |  |  |
| 2000 | 1,540 |  |  |
| 1999 | 1,540 |  |  |
| 1998 | 1,540 |  |  |
| 1996 | 1,550 |  |  |
Kaynak: INE (Spain)25 Eylül 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Anastasiya Petrişak

| Anastasiya Petryshak |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 12 Nisan 1994 Ukrayna
Tarzlar: Klasik Müzik
Meslekler: Kemancı
Çalgılar: Keman

Anastasiya Petryshak (Ukraynaca : Анастасия Петришак ; 12 Nisan 1994 doğumlu) Ukraynalı bir kemancıdır.
Biyografi > Müzik Eğitimi

Müzikle 5 yaşında piyano çalışmalarıyla tanıştı; sonraki yıllarda keman eğitimi almaya başladı. İlk yıllarında solist olarak halka açık yerlerde performans sergilemeye başladı, çok sayıda ulusal ve uluslararası yarışmaya katıldı ve kazandı. Ukrayna'da gösterdiği büyük yetenek ve kararlılığı, keman eğitimine devam etmek için 10 yaşındayken İtalya'ya taşınmasına neden oldu. 15 yaşında, Kemanda İleri Uzmanlık için Walter Stauffer Uluslararası Cremona Akademisi'ne ve ardından Usta Salvatore Accardo tarafından eğitildiği Siena'daki Accademia Musicale Chigiana'ya kabul edildi. 17 yaşında Parma'daki Arrigo Boito Konservatuvarı'ndan en yüksek notlar, dereceler ve mansiyonla mezun oldu.Daha sonra Imola'daki Uluslararası Piyano Akademisi "Incontri col Maestro"dan keman uzmanlık diploması aldı. 2015'in başında, Claudio Monteverdi Cremona Müzik Enstitüsü'nde Laura Gorna ile birlikte iki yıllık bir ileri uzmanlık programını en yüksek notlar, onurlar ve mansiyonla tamamladı ve böylece İtalya'da mevcut bütün çalışmaları tamamladı. Ayrıca Zakhar Bron, Boris Belkin, Shlomo Mintz, Pierre Amoyal ile çalıştı. 2017 yılında Zürih Sanat Üniversitesi'nde Profesör Rudolf Koelman ile keman tekniğini daha da geliştirmeye başladı .
Kariyer

Solo kariyerine Ukrayna'da Bach, Vivaldi ve Accolay gibi bestecilerin besteleriyle çok sayıda solo konser vererek başladı . İlk yıllarda bile sayısız yarışmada mutlak kazanan olarak ortaya çıktı. Solist olarak ilk çıkışını 15 yaşında İtalya'da, Parma "Arturo Toscanini" Filarmoni Orkestrası ile Paganini'nin 1 No'lu Keman Konçertosu'nu seslendirerek yaptı ve takip eden aylarda Tchaikovsky'nin Keman Konçertosu'nu da birlikte seslendirdi . Bu performansı ona Paganini Oditoryumu gibi  çok sayıda büyük tiyatroda performans sergilemesine yol açan solo bir kariyer başlattı.
Anastasiya Toşeva

| Anastasiya Tosheva |
| --- | --- |

Doğum: Anastasia Mihova Kalitchkova-Tosheva 18 Ocak 1837 Eski Zağra, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 8 Şubat 1919 Eski Zağra, Bulgaristan Krallığı

Anastasia Mihova Kalitchkova-Tosheva, General Stefan Toshev ve General Philip Dilov'un annesi olan Bulgar bir öğretmen ve halk figürüdür.
Hayatı

18 Ocak 1837'de Eski Zağara'da doğdu. Başlangıçta doğduğu kasabada (1846-1848) ve Kalofer manastırında (1849) eğitim gördü. 1850 yılında 3. Knyazhesky, Anastasya'yı Bayan Vasilyova'nın yatılı kız okuluna götürdü. Odesa'da eğitim görmesi için hayırseverlerin parasıyla gönderilen ilk Bulgar kızıdır. 1850'den 1857'ye kadar Pedagoji Enstitüsü'nde eğitim görmüştür.
1857'de memleketine döndü ve Aziz Vasilyova Kilisesi'nin bitişiğinde bir Kız İlkokulu açtı. 1863 - 1870 yılları arasında Stara Zagora'daki ilkokulda öğretmenlik yaptı.
1870'ten 1876'ya kadar Gabrovo'daki kız okulunun başöğretmenliğini ve yatılı kısmının yöneticiliğini yaptı. Gabrovo sakinleri tarafından Anastaşa olarak adlandırılan öğretmen, Raina Popgeorgieva (Raina Knyaginya), V. Pishurkova (Krikor'un kızı), Pishurkova (Krustyo Pishurka'nın kızı), Vela Blagoeva ve diğerleri gibi birçok önemli Bulgar kadınına öğretmenlik yapmıştır.
Anastasia Tosheva, kızların eğitimi ve yetiştirilmesi konusundaki görüşlerini "Bulgar Kadınlarının İlerlemeye Teşvik Edilmesi" (1870) başlıklı makalesinde ortaya koymuştur. Vatandaşı olan kadınlara, Avrupa'daki eğitimli kadınlara ayak uydurabilmek için daha fazla bilim için mücadele etmelerini tavsiye eder.
Toplumda aktif olan Anastasia Tosheva, skeçler düzenlemiş ve Stara Zagora ve Gabrovo'da kadın topluluklarını organize etmiştir. Osmanlı-Rus Savaşı sırasında (1877-1878) Tırnova'da hemşire olarak çalışmıştır.
Anastasia Tosheva, 10 Temmuz 1877'de General Gurko'nun ordusunu karşılama töreninde saf Rusça ile tutkulu bir konuşma yapar. Bununla birlikte kendi oğlunun Bulgar Gönüllü Ordusu için askere gitmesine müsaade etmemiştir.
1878 ve 1892 yılları arasında Gabrovo'da öğretmenlik yapmıştır. Stara Zagora'da öğretmenliğin yanı sıra yeni açılan kız lisesinin müdürü ve ona bağlı yatılı okulun yöneticisi olmuştur.
Stara Zagora'daki bölgesel kız lisesi, Gabrovo'daki Male Real Gymnasium (Aprile'nin Okulu) kadar prestij ve üne sahipti. Ülkenin diğer bölgelerinden kızlar da okulda eğitim görmek için buraya geliyordu. Örneğin, 1883 ve 1885 yılları arasında, Gabrovo Gaytanji'nin ilk doğan kızı olan Deshka Ivanova Kalpazanova - daha sonra yeni bağımsızlığını kazanan Bulgaristan Prensliği'ndeki ilk modern tekstil fabrikasının kurucusu Ivan Kolchev Kalpazanov - eğitimini burada aldı, Daha sonra seçkin Vasil Karagyozov'un (Aprilov Lisesi'nde öğretmen, ömür boyu okul mütevellisi, politikacı, üretici, aktif kamu figürü, cömert bağışçı, diplomat ve fahri Alman konsolos yardımcısı, Athos Dağı'nda Aziz George Zograf manastırında keşiş) eşi oldu; Vasil'in annesi Kolyo Karagyozov ise Gabrovo'nun önde gelen ekonomistlerinden, fahri Alman konsolos yardımcısı, aktif kamu görevlisi ve bağışçıydı.
Rusça ve Fransızcadan Bulgarca'ya kitaplar çevirmiştir. Şubat 1919'da hayatını kaybetti.
Anastasia Tosheva Ödülü

Anastasia Tosheva adına eğitim alanındaki yüksek başarılar için bir ödül verilmesine karar verilerek, 1985 yılından 1989'a kadar ilgililere takdim edilmiş, 1999 yılından itibaren de yeniden düzenlenerek verilmektedir.
Altınköy, Ceylanpınar

| Altınköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
AltınköyAltınköy'ün Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 36°54′36″N 40°11′10″E﻿ / ﻿36.91°K 40.186°D﻿ / 36.91; 40.186
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Ceylanpınar
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 267
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63570
Altınköy, Şanlıurfa ilinin Ceylanpınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Altınköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 267 |  |
| 2018 | 265 |  |
| 2017 | 257 |  |
| 2016 | 256 |  |
| 2015 | 255 |  |
| 2014 | 254 |  |
| 2013 | 244 |  |
| 2012 | 249 |  |
| 2011 | 249 |  |
| 2010 | 242 |  |
| 2009 | 240 |  |
| 2008 | 224 |  |
| 2007 | 241 |  |
Aribates

Aribates, Aribatidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Antonov An-32

| Antonov An-32 |
| --- | --- |
Afganistan Hava Kuvvetleri'ne ait bir An-32 kargo uçağı
Türü: Nakliye
Ulusal köken:  Sovyetler Birliği→ Ukrayna
Üretici: Aviant
Tasarımcı: Antonov
İlk uçuş: 9 Temmuz 1976
Durumu: Etkin hizmette
Ana kullanıcı: Hindistan Hava Kuvvetleri
Diğer kullanıcılar: Ukrayna Hava Kuvvetleri   Afganistan Milli Hava Kolordusu
Üretim sayısı: 361
Birim maliyeti: US$ 6-9 Milyon (2000)
Antonov An-32 (Nato rapor adı: Cline), çift motorlu turboprop askeri nakliye uçağıdır.
Dizayn ve geliştirme

An-32, An-26'dan geliştirilmiştir. Bu işi başlatan müşteri Hindistan Hava Kuvvetleri'dir. An-32 elverişsiz hava koşullarına dayanıklılık bakımından An-26'dan daha iyidir. Büyük çaptaki pervaneler için motorun yeri kanat üstü yükseklikte konulmuştur, AI-20 turboprop motor 5100 hp güç ile çalışır, An-26 AI-20 motorundan neredeyse iki misli güce sahiptir. An-32 bu yüzden tropikal ve dağlık koşullarında mükemmel take-off özelliğine sahiptir. Değeri 2000 yılına göre  6-9 Milyon Dolardır.
Varyantlar

An-32 : Çift motorlu nakliye uçağı.
An-32B : Geliştirilmiş versiyon.
An-32B-100 : An-32B'nin modernize versiyonudur, maksimum kalkış ağırlığı 28.5 ton olmuştur, yük kapasitesi 7.5 tondur.
An-32B-110 : Mürettebat tarafından kullanılan avyonikler yenilerile değiştirilmiştir.Metric (Rus) avyonikleri varyantıdır.
An-32B-120 : An-32B-110'nin krala özgü varyantıdır.
An-32B-200
An-32B-300: Allison AE2100D turboprop motorlu versiyonudur, her birinin 4600 hp olduğu kanıtlanmıştır.
An-32MP : Deniz havacılığı devriye versiyonu.
An-32P Firekiller : Yangın söndürme versiyonudur.
Ariany

Ariany
Ariany, Batı Akdeniz'de, İspanya'nın doğu sahiline yakın, İspanya'nın özerk bölgesi olan Balear Takımadaları'na ait bir belediye. Mayorka Adası'nda olup nüfusu 782'dir (2002).
Arboga

| Arboga |
| --- | --- |

  Arma 
Koordinatlar: 59°23′38″K 15°50′19″D﻿ / ﻿59.39389°K 15.83861°D﻿ / 59.39389; 15.83861
Ülke:  İsveç
İl: Västmanland ili
Bölge: Västmanland
Yüzölçümü
 • Toplam: 9,50 km²
Rakım: 20 m
Nüfus (2010)
 • Toplam: 10.330
 • Yoğunluk: 1,088/km²
 • Kent: 13,404
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Posta kodu: 732 xx
Alan kodu: (+46) 589
Resmî site arboga.se
Arboga, (İsveççe telaffuz: [ˈârːˌboːɡa]) İsveç'in Västmanland ilindeki Arboga Belediyesi'nde bulunan ve 2010 yılında 10.330 nüfusu olan bir yerleşim yeridir.
Şehir hakkında

Şehir, her ne kadar 10. yüzyıldan beri insanların yaşadığı bir alan olsa da, kasaba olarak tanınması 13. yüzyılı buldu. Şehir Riksdag adıyla, 1435'te İsveç'te kurulan ilk meclise mekan oldu. Zamanla gelişerek bugünkü halini alan şehir, bugün 10.000 kadar insanın ev sahipliğini yaptığı gibi, E18 ve E20 karayollarını da içinde barındırmaktadır. Ayrıca ülkedeki en önemli iki Demiryolu hattı Mälarbanan ve Svealandsbanan bu şehirden geçmektedir. Yine ünlü İsveçli Orta Çağ ressamı Albertus Pictor, bu şehirde dünyaya gelmiştir.
Ariary

Ariary ya da tam ismiyle Malgaş ariarysi (ISO 4217: MGA; Fransızca: ariary malgache; İngilizce: Malagasy ariary; Malgaşça: ariary malagasy), Madagaskar'da kullanılan resmî para birimidir. Alt birimi "iraimbilanja" ve bir ariary 5 iraimbilanja'ya bölünüp günümüzde yürürlükte olan tek ondalık temelli olmayan para birimlerindendir (öbürü Moritanya ugiyası).
Ariary Madagaskar Merkez Bankası tarafından dağıtılır. Aşağıdaki şekillerde dağıtılır:
Madeni para: 1, 2 iraimbilanja; 1, 2, 4, 5, 10, 20, 50 ariary.
Kâğıt para: 100, 200, 500, 1000, 2000, 5000, 10,000, 20,000 ariary.
En İyi Erkek Oyuncu Goya Ödülü

En İyi Erkek Oyuncu Goya Ödülü (İspanyolca: Premio Goya a la mejor interpretación masculina protagonista), İspanya'nın ulusal film ödüllerinden Goya Ödülleri'ndeki ödül kategorilerden biridir.
Aşağıdaki listede her yıl ödülün kazananları ilk sırada, diğer adaylar ise onun altında gösterilmiştir.
1980'ler

| Yıl | Kazanan ve adaylar | Türkçe ad | Özgün ad | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| (1.) | Fernando Fernán Gómez | Mambrú se fue a la guerra | Mambrú se fue a la guerra |  |
| (1.) | Juan Diego | Dragon Rapide | Dragon Rapide |  |
| (1.) | Jorge Sanz | El año de las luces | El año de las luces |  |
| 1987 (2.) | Alfredo Landa | Sihirli Orman | El bosque animado |  |
| 1987 (2.) | Imanol Arias (San Sebastián Uluslararası Film Festivali En İyi Erkek Oyuncu Gümüş İstiridye Ödülü) | Hayatını Kurtar | 'El Lute: Camina o revienta |  |
| 1987 (2.) | José Manuel Cervino | Delilerin Savaşı | La guerra de los locos |  |
| 1988 (3.) | Fernando Rey  (San Sebastián Uluslararası Film Festivali En İyi Erkek Oyuncu Gümüş İstiridye Ödülü) | Diario de invierno | Diario de invierno |  |
| 1988 (3.) | Imanol Arias | El Lute II: Mañana seré libre | El Lute II: Mañana seré libre |  |
| 1988 (3.) | Antonio Ferrandis | Jarrapellejos | Jarrapellejos |  |
| 1988 (3.) | Alfredo Landa | Sinatra | Sinatra |  |
| 1988 (3.) | José Soriano | Espérame en el cielo | Espérame en el cielo |  |
| 1989 (4.) | Jorge Sanz | Si te dicen que caí | Si te dicen que caí |  |
| 1989 (4.) | Fernando Fernán Gómez | Esquilache | Esquilache |  |
| 1989 (4.) | Fernando Fernán Gómez (San Sebastián Uluslararası Film Festivali En İyi Erkek Oyuncu Gümüş İstiridye Ödülü) | El mar y el tiempo | El mar y el tiempo |  |
| 1989 (4.) | Juan Diego | La noche oscura | La noche oscura |  |
| 1989 (4.) | Alfredo Landa | El río que nos lleva | El río que nos lleva |  |
1990'lar

| Yıl | Kazanan ve adaylar | Türkçe ad | Özgün ad |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 (5.) | Andrés Pajares | Ay Carmela! | ¡Ay, Carmela! |
| 1990 (5.) | Imanol Arias | A solas contigo | A solas contigo |
| 1990 (5.) | Antonio Banderas | Bağla Beni | ¡Átame! |
| 1991 (6.) | Fernando Guillén | Don Juan en los infiernos | Don Juan en los infiernos |
| 1991 (6.) | Gabino Diego | Şaşkın Kral | El rey pasmado |
| 1991 (6.) | Jorge Sanz | Aşıklar | Amantes |
| 1992 (7.) | Alfredo Landa | La marrana | La marrana |
| 1992 (7.) | Javier Bardem | Jambon, Jambon | Jamón Jamón |
| 1992 (7.) | Jorge Sanz | Güzellik Çağı | Belle époque |
| 1993 (8.) | Juan Echanove (San Sebastián Uluslararası Film Festivali En İyi Erkek Oyuncu Gümüş İstiridye Ödülü) | Madregilda | Madregilda |
| 1993 (8.) | Imanol Arias | Aşka İhanet | Intruso |
| 1993 (8.) | Javier Bardem | Altın Toplar | Huevos de oro |
| 1994 (9.) | Carmelo Gómez | Sayılı Günler | Días contados |
| 1994 (9.) | Gabino Diego | Los peores años de nuestra vida | Los peores años de nuestra vida |
| 1994 (9.) | Alfredo Landa | Ninni | Canción de cuna |
| 1995 (10.) | Javier Bardem | Dudak Dudağa | Boca a boca |
| 1995 (10.) | Álex Angulo | Şeytanın Günü | El día de las bestia |
| 1995 (10.) | Federico Luppi | Ölünce Kimse Bizden Bahsetmeyecek | Nadie hablará de nosotras cuanda hayamos muerto |
| 1996 (11.) | Santiago Ramos | Como un relámpago | Como un relámpago |
| 1996 (11.) | Antonio Banderas | Çifte Oyun | Two Much |
| 1996 (11.) | Carmelo Gómez | Bostancının Köpeği | El perro del hortelano |
| 1997 (12.) | Antonio Resines (Mar del Plata Film Festivali En İyi Erkek Oyuncu Ödülü) | Talih Yıldızı | La buena estrella |
| 1997 (12.) | Javier Bardem | Çıplak Ten | Carne trémula |
| 1997 (12.) | Jordi Mollà | Talih Yıldızı | La buena estrella |
| 1998 (13.) | Fernando Fernán Gómez | Büyükbaba | El abuelo |
| 1998 (13.) | Gabino Diego | La hora de los valientes | La hora de los valientes |
| 1998 (13.) | Eduardo Noriega | Aç Gözünü | Abre los ojos |
| 1998 (13.) | Antonio Resines | Rüyaların Kızı | La niña de tus ojos |
| 1999 (14.) | Francisco Rabal | Goya | Goya en Burdeos |
| 1999 (14.) | Fernando Fernán Gómez | Kelebeklerin Dili | La lengua de las mariposas |
| 1999 (14.) | Jordi Mollà | İkinci Ten | Segunda piel |
| 1999 (14.) | Josep Maria Pou | Amic/Amat | Amigo/Amado |