Varoluş mücadelesi
Tarihsel gelişim > Darwin

Charles Darwin başlangıçta doğanın mükemmel ve uyumlu olduğu inancını paylaşıyordu: 1831'de Cambridge Üniversitesinden mezun olduktan sonra, William Paley'in Doğal Teoloji ya da Tanrının Varlığının ve Niteliklerinin Kanıtları adlı kitabında adaptasyonu amaçlı bir tasarım olarak gören ve nüfus baskısını iyimser bir şekilde "her şeye rağmen mutlu bir dünya" olarak sunan görüşe ikna olmuştu. Ocak 1832'nin ortalarında, Beagle yolculuğunun başlarında Darwin jeolojiyi Charles Lyell'in bakış açısından görmeye başladı. Lyell'in Jeolojinin İlkeleri'nin ikinci cildi o Kasım ayında Beagle'a teslim edildiğinde, Darwin "varoluş mücadelesinin" türlerin transmutasyonunu çürüttüğü argümanını kabul etti. Kız kardeşleri ona Harriet Martineau'nun broşürlerini gönderdiğinde Malthusçuluğu hatırladı. Lyell yeni türlerin ortaya çıkış mekanizmasını gösterememişti ve yolculuğun sonlarına doğru Darwin, Galápagos Adaları'nda bulunan alaycı kuşların dağılımının türlerin sabit olduğuna dair şüpheler uyandırdığını belirtti.
1837 yılının başlarında Londra'da John Gould, alaycı kuşların ayrı türler olduğunu ortaya çıkardı: Darwin, türleri ortaya çıkaran mekanizmayı bulmak için yoğun araştırmalara ve teorisinin başlangıcına teşvik edildi. Alışılmadık bir şekilde, hayvan yetiştiricilerinden bilgi istedi. Eylül 1838'de varyasyon, ortalamalar ve nüfus istatistiklerini araştırırken Malthus'un Nüfus İlkesi Üzerine Bir Deneme adlı kitabını okudu ve şöyle yazdı
Türlerin sayısındaki değişiklikleri, yerelliğin doğasındaki küçük değişiklikleri merak etmekten uzak olmalıyız.  Malthus  Decandolle'un enerjik dili bile türlerin savaşını Malthus'tan çıkarım olarak aktarmaz. - Kıtlığın arzuyu durdurması dışında, hayvanların artışı yalnızca pozitif kontrollerle engellenmelidir. - Doğada üretim, kıtlık ve dolayısıyla ölümün pozitif kontrolünden başka hiçbir kontrol yokken artmaz. Nüfus 25 yıldan çok daha kısa bir sürede geometrik oranda artmaktadır - ancak Malthus'un bir cümlesine kadar hiç kimse insanlar arasındaki büyük kontrolü açıkça algılayamamıştır
Bu cümle Malthus'un Denemeler kitabının 6. baskısının ilk cildinin 6. sayfasında yer almaktadır: "Bu nedenle, kontrol edilmediğinde nüfusun her yirmi beş yılda bir kendini ikiye katlamaya devam ettiği veya geometrik bir oranda arttığı rahatlıkla söylenebilir." Darwin ilk başta türlerin kaynaklar için rekabet ettiğini öne sürerken, altı ay sonra aynı türün bireyleri arasındaki rekabeti gördü: 1839 Mart'ının ortalarında "bir kum tanesinin dengeyi değiştirdiği" "huzurlu ormanlarda ve gülümseyen tarlalarda devam eden organik varlıkların korkunç ama sessiz savaşı"nı yazdı, bir ay sonra bir sazın "sayısız tohumu" için"bir tohum sonsuz küçük avantajla üretilirse, çoğaltılma şansı daha yüksek olur" diye yazdı. Çiftçilerin damızlık hayvanları seçmesi ile doğal seleksiyon olarak adlandırdığı şey arasında bir benzerlik görmeye başladı ve bunu hala adaptasyon yaratmak için düzenlenmiş müşfik bir yasa olarak düşünüyordu.
1842'de teorisini genişlettiği taslakta Darwin, "De Candolle'un doğa savaşı - doğanın memnun yüzünü görmek - ilk başta şüpheyle karşılanabilir", ancak “"her organizmadaki muazzam geometrik artış gücü göz önüne alındığında" ülkelerin "Malthus'un insan üzerine" yazdıklarına atıfta bulunarak "tamamen stoklanması gerektiğini" yazmıştır: taslağın ilerleyen bölümlerinde "doğa mücadelesi" ve bir sayfanın arkasında "varoluş mücadelesi" ifadesini kullanmıştır. 1844 tarihli Deneme'sinde Darwin, Doğal Seçilim Araçları bölümüne "De Candolle, etkili bir pasajda, tüm doğanın bir organizmanın diğeriyle ya da dış doğayla savaş halinde olduğunu ilan etmiştir" diye başlamış ve bu "savaşı" "Malthus'un doktrininin çoğu durumda on kat kuvvetle uygulanması" olarak tanımlamıştır. Daha sonraki bölümlerde, özet de dahil olmak üzere, Lyell'in Jeoloji'si de dahil olmak üzere çeşitli kitaplarda okuduğu "varoluş mücadelesi" ifadesini kullanmıştır. 3 Mart 1857'de teorisiyle ilgili "büyük kitabının" başlangıçta "Doğal Seçilim Üzerine" başlığını taşıyan 5. bölümünü yazdı. "Doğanın Mücadelesi" başlıklı ilgili bölümün alternatif başlığı 'Doğanın Savaşı' idi. Daha sonraki bir tarihte bölüm başlığını "Doğal Seçilime Bağlı Olarak Varoluş Mücadelesi" olarak değiştirdi ve organizmalar arasındaki savaştan daha geniş bir yoruma izin vermek için bunu ana teması haline getirerek bölüm başlığını "Varoluş Mücadelesi" yaptı: "çok geniş bir anlamda" ifadesini, karşılıklı bağımlılığı ve "çölün kenarındaki bir bitkinin nem ihtiyacı nedeniyle genellikle varoluş mücadelesi verdiği söylenir" örneğinde olduğu gibi fiziksel çevreyi içerecek şekilde kullandı.
Darwin, hızlı bir şekilde yazdığı ve 1859'da Türlerin Kökeni adıyla yayınladığı kitabının özetinde üçüncü bölümü "Varoluş Mücadelesi" olarak belirlemiştir. Doğal seçilimle ilgili "birkaç ön açıklama" ve "yaşlı De Candolle ve Lyell'in tüm organik varlıkların şiddetli bir rekabete maruz kaldığını büyük ölçüde ve felsefi olarak gösterdiklerin" kabul ettikten sonra şunları yazmıştır:
Varoluş mücadelesi kaçınılmaz olarak tüm organik varlıkların artma eğiliminde olduğu yüksek orandan kaynaklanır, öyle ki geometrik artış ilkesine göre, sayıları kısa sürede hiçbir ülkenin ürünü destekleyemeyeceği kadar büyük hale gelir. Dolayısıyla, hayatta kalması mümkün olandan daha fazla birey üretildiği için, her durumda ya aynı türden başka bir bireyle ya da farklı türlerin bireyleriyle ya da yaşamın fiziksel koşullarıyla bir var olma mücadelesi olmalıdır. Bu, Malthus'un doktrininin tüm hayvan ve bitki alemine çok yönlü bir güçle uygulanmasıdır”.
Darwin, adaptasyonların doğuştan değil, daha ziyade dış baskılardan kaynaklandığı fikrini yavaş yavaş dahil etmiştir. Bu, Darwin'in 1837'den 1850'lere kadar doğa anlayışındaki değişimde etkili olan teleolojik açıklamadan transmutasyonist düşünceye geçişini açıklamaktadır. Darwin, Malthus'tan aldığı varoluş mücadelesi fikrinin, elverişli varyasyonların korunacağını, elverişsiz varyasyonların ise yeni türlerin evrimiyle sonuçlanmayacağını görmesini sağladığını iddia etmektedir. Böylece 1837 baharında Darwin, her türün bağımsız olarak yaratıldığı fikrini desteklemekten, her türün başka bir türden türediği fikrini desteklemeye, yani teleolojik görüşten transmutasyonist görüşe geçmiştir. Darwin, Türlerin Kökeni'nde varoluş mücadelesiyle ilgili olarak, "varoluş mücadelesinde başarılı olan formların, doğa ekonomisindeki yerleri için rekabet etmek zorunda kaldıkları formlardan biraz daha iyi adapte oldukları kabul edilir" diye açıklar. Bu iddiayı destekleyecek şekilde, Darwin yaklaşık 1855 yılında, varoluş mücadelesinin çeşitlilik yaratacağını ve bunun da Darwin'in farklılaşma ilkesine yol açacağını belirtmiştir. Son olarak Darwin, varoluş mücadelesinin iki ayrı organizma arasındaki gerçek bir mücadeleden ziyade daha büyük doğal işleyiş için bir metafor olduğu gerçeğini vurgulamaktadır. Genellikle Darwin'in Bulldog'u olarak bilinen T. H. Huxley, varoluş mücadelesini doğal seçilim açısından açıkça açıklamaktadır. Huxley, varoluş mücadelesinin, popülasyonların kontrol edilmediği takdirde geometrik olarak büyüdüğü, ancak popülasyonların zaman içinde sayı olarak sabit kalma eğiliminde olduğu gerçeğine dayanarak sonuçlandığını açıklar.