stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fen bilimleri
Fen bilimlerinin sınıflandırılması > Matematik

Matematiğin temel kuramları:
Uygulamalı matematik'in konuları:
Cebir
Geometri
Analiz (matematik)
Topoloji vs.
Fen bilimlerinin sınıflandırılması > Fen bilimleride disiplinlerarası alanlar

Biyolojik psikoloji
Biyofizik
Biyolojik antropoloji
Biyokimya vs.
Ali Çoban (futbolcu)

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  1 Ekim 1955(1955-10-01)
Doğum yeri:  Tekirdağ, Türkiye
Ölüm tarihi:  28 Mayıs 2014 (58 yaşında)
Ölüm yeri:  İstanbul, Türkiye
Mevkii:  Defans
Altyapı kariyeri
:  Ortaköyspor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
|  |  Bandırmaspor |   |   |
| 1974-1975 |  Gaziantepspor |   |   |
| 1975-1976 |  Zonguldakspor |  17 |  (1) |
| 1976-1980 |  Beşiktaş |  84 |  (2) |
| 1980-1981 |  Adanaspor |  2 |  (0) |
| 1980-1981 |  → Galatasaray (kiralık) |  24 |  (2) |
| 1981-1984 |  Galatasaray |  79 |  (2) |
| 1984-1985 |  Kocaelispor |  27 |  (0) |
| 1985-1987 |  Sarıyer |  68 |  (2) |
| 1987-1989 |  Karşıyaka |  41 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 1973-1974 |   Türkiye U-18 |  11 |  (0) |
| 1977-1978 |   Türkiye U-21 |  7 |  (0) |
| 1978-1987 |   Türkiye |  10 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
2006-2008:  Pendikspor (Antrenör)
2009:  Gaziosmanpaşa (Antrenör)
2011-2012:  Ortaköyspor
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir.
Ali Çoban (1 Ekim 1955, Tekirdağ - 28 Mayıs 2014, İstanbul), Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör.
Kulüp kariyeri

Futbola Ortaköyspor'da başladı. Bandırmaspor'da profesyonel oldu. Daha sonra Gaziantepspor ve Zonguldakspor takımlarında birer sezon forma giydi. 1976-77 sezonu başında Beşiktaş'a transfer oldu. Dört sezon siyah beyazlı formayı giydi. Bu süre içerisinde takımıyla yalnızca Başbakanlık Kupası'nda şampiyonluk yaşadı. 1980-81 sezonunda Adanaspor'a transfer oldu. Bu takımda 2 lig maçına çıktıktan sonra, aynı sezon içerisinde Galatasaray'a sezon sonuna kadar kiralandı. Bir sonraki sezon ise ₺2.5 milyon ücretle sarı kırmızılı takıma transfer oldu. Galatasaray ile ilk sezonunda ligde 24 maça çıktı ve 2 gol attı. 1981-82 sezonunda takımıyla birlikte Türkiye Spor Yazarları Derneği Kupası'nda ve Federasyon Kupası'nda şampiyonluk yaşadı. 1984-85 sezonunda Yusuf Altıntaş karşılığında Galatasaray'dan Kocaelispor'a transfer oldu. Bir sezon bu takımda forma giydi. Ardından sırasıyla Sarıyer ve Karşıyaka takımlarında oynadı. Çoban, 1988-1989 sezonunda yaşadığı sakatlıkla birlikte futbolu bıraktı.
Millî takım kariyeri

Çoban, 11 kez 18 yaş altı, 7 kez 21 yaş altı ve 10 kez de a takım olmak üzere toplamda 28 kez Türkiye forması giydi. Çoban, millî takımlardaki ilk maçına 22 Aralık 1973 tarihinde Romanya U-18 takımı ile oynanan ve 0-0 berabere biten özel maçta çıktı. İlk a millî takım formasını ise 22 Mart 1978 tarihinde Balkan Kupası kapsamında Romanya ile oynanan ve 1-1 eşitlikle biten karşılaşmada giydi. Çoban, millî takımlarla çıktığı müsabakalarda gol atma başarısı gösteremedi.
Teknik direktörlük kariyeri

Çoban, 2006 yazında Pendikspor takımında antrenör olarak göreve başladı. 2008 yılının Mayıs ayına kadar bu takımda görev yaptıktan sonra, 2009 yılının Ağustos ayında bir başka İstanbul takımı Gaziosmanpaşa'da aynı pozisyonda görev yapmaya başladı. 7 Aralık 2009 tarihinde sözleşmesi feshedildi. 23 Eylül 2011 tarihinde futbola başladığı Ortaköyspor'un teknik direktörlüğüne getirildi. 2012 yılının Mayıs ayına kadar bu takımı çalıştırdı. 2012'den bu yana pankreas kanseriyle mücadele eden Ali Çoban 28 Mayıs 2014'te öldü ve 29 Mayıs 2014'te Ortaköy Mezarlığına defnedildi.
Ortaköy Mezarlığı'ndaki kabri
Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası

Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası ya da kısaca AGSP, (eski adıyla Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası) Avrupa Birliği'nin Ortak Dışişleri ve Güvenlik Politikası'nın en önemli ayağı ve Avrupa Birliği'nin askeriye ve savunma alanlarını kapsayan yönergesidir. Bu politika, NATO bünyesinde yer alan Avrupa Güvenlik ve Savunma Kimliği oluşumunun yerini almış ve Avrupa Birliği'nin kendi yetki alanı içinde olması ve NATO üyesi olmayan ülkelerle de iş birliği kurması bakımından bu eski oluşumdan farklı olmuştur.
Resmî olarak, Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası, üye ülkelerin temsil edildiği hükûmetlerarası bir birim olan Avrupa Birliği Konseyi bünyesinde bulunur ancak Ortak Dışişleri ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcilisi de -günümüzde bu görevde Josep Borrell Fontelles bulunmaktadır- bu politikada önemli rol oynar. Konsey Genel Sekreteri, politika gereğince alınan kararlar Konsey'e gelmeden önce onları inceler ve yeni kararlar hazırlar. Makamı Avrupa Birliği Konseyi Genel Sekreterliği'ndedir.
Avrupa Savunma Ajansı, Petersberg Görevleri, Avrupa Güvenlik Stratejisi, Berlin Plus Antlaşması ve Avrupa Birliği Savaş Grupları tasarısı bu politika uyarınca oluşturulmuştur.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4683478-3  NKC: mzk2009483102  NLI: 987007455629505171  VIAF: 267321092
Arpaçay

Başlığın diğer anlamları için Arpaçay (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Arpaçay Ahuryan |
| --- | --- |
 Türkiye-Ermenistan sınırında Arpaçay
Konum
Ülke(ler):  Türkiye   Ermenistan 
Genel bilgiler
Kaynak: Arpa Gölü

Ağız: Aras Nehri ile birleştikten sonra Hazar Denizi’ne dökülür.
Uzunluk: 186 km (116 mil)
Tarihi İpekyolu köprüsü kalıntıları
Tarihi Ani harabeleri Arpaçay'ın kıyısında yer alır.
Arpaçay
Arpaçay veya Ahuryan (Ermenice: Ախուրյան Akhuryan) Türkiye-Ermenistan sınırını oluşturan, Arpa Gölü'nden doğan, Aras nehrinin önemli kolu olan akarsu. Toplam 186 km uzunlukta ve 9.500 km² yağış havzasına sahiptir. Türkiye tarafında 5.437 km² büyüklüğündeki alanın sularını boşaltır. Karahan, Telek Suyu ve Kars Çayı önemli kollarıdır. Debisi 39.412 m³/sn'dir.
Arpaçay; Kars, Iğdır ve Ermenistan sınırlarının birleştiği noktada Aras Nehri ile birleşir. Aras nehri sularını İran ve Azerbaycan'ı geçerek dünyanın en büyük gölü olan Hazar Denizine ulaştırır.
Kolları

Arpaçay iki çayın birleşmesiyle oluşur. Çıldır Gölünün fazla suları boşaltan Çıldır Suyu bunlardan biridir. Diğer kolu Ermenistan'daki Arpa Gölü'nün gideğenidir. Bu iki kol Başgedikler köyü yakınlarında birleşir. Gümrü'nün batısında Şuregel yaylasında Kars çayı ve Karahan Çayı, Arpaçayla birleşir. Ermenistan sınırını oluşturarak güney yönünde akışını sürdürür. Bu arada Digor Çayı ve Başgedik Deresini bünyesine katar. Tuzluca- Halıkışlak arasında Aras Nehri ile birleşir.
Nehir üzerinde sulama ve taşkın kontrolü amacıyla Arpaçay Barajı kurulmuştur. Rusya ile ortaklaşa yapılan baraj 1975-1983 yılları arasında inşa edilip, 1983 yılında hizmete alınmıştır. Arpaçay baraj gölü günümüzde Ermenistan-Türkiye sınırının bir bölümünü oluşturmaktadır.
Arpaçay, Ermenistan ile Türkiye arasında sınır suyu olmasından dolayı küçük sorunlar yaşanmaktadır.
Akım rejimi

Yağış alanındaki yağış rejiminin düzensizliğine bağlı olarak akarsuyun rejimi düzensizdir. Yörede sert karasal iklim hakimdir. Kış yağışlarının kar şeklinde olması akışın bu mevsimde zayıflamasına neden olur. İlkbahar ve yaz başlarında sıcaklarla eriyen kar suları nehirlerin coşkun akmasına neden olur.
Arkeoloji

Arpaçay'ın Türkiye tarafında yer alan Ani ören yeri Kars ili Akyaka ilçe sınırlarında yer alır. Antik kent çay kenarında volkanik tüf tabakaları üzerinde kurulmuştur. Tarihi İpek yolunun Anadolu'ya giriş noktası olan Orta Çağ kenti önemli bir ticaret kenti ve eski bir Ermeni başkentidir.
Arpaçay çevresinde tarih öncesi yerleşmeler tespit edilmiştir. İlk yerleşmeleri su kenarlarına kuran insanlar çay çevresini de kullanmıştır. Tespit edilen höyüklerin ve kalelerin tunç çağına ait oldukları düşünülmektedir. Arpaçay havzasında tespit edilen tarih öncesi alanlar şunlardır: Danatepe Höyük, Zöhrap Yerleşmesi, Carcı Yerleşmesi, Polat Kalesi, Yarbaşı Yerleşmesi, Tepecik yerleşmesi, Ziyarettepe Kalesi.
Hukuki durum

Arpaçay, Türkiye için uluslararası hukuka göre hem sınır suyu (sınırı çizen su), hem de sınır aşan sudur. Bu suların kullanımı ve korunması devletlerin karşılıklı anlaşmaları ile yürütülmektedir. Ermenistan ile sınırımızı belirleyen çay, Aras nehri ile birleştikten sonra İran ve Azerbaycan sınırlarını oluşturur. Türkiye 1927 yılında SSCB ile sınır oluşturan ve sınır aşan suların kullanımı ile ilgili anlaşma imzalamıştır. Bu anlaşmaya dayanarak 1960 ve 1970'li yıllarda Arpaçay üzerinde Arpaçay barajı (Ahuryan Barajı) inşanında uzlaşma sağlandı. 1976 yılında inşaatına başlanan barajda tutulacak 510 milyon m³ su eşit olarak paylaşılmaktadır. Sulama suyu barajdan alınmayıp, Aras nehrine döküldüğü alandan 75 km aşağıda yapılan Sedarabat regülatöründen alınmaktadır. Bu su ile mikroklima özelliğindeki Iğdır ovasında 66.000 hektarlık alan sulanmaktadır. Arpaçay'ın debisi, kullanılabilecek su miktarı Türk ve Ermeni yetkililerden oluşan ortak komite tarafından kontrol edilmekte ve yönetilmektedir.
I. François

Başlığın diğer anlamları için I. François (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| I>  François |
| --- | --- |

Fransa kralı
Hüküm süresi: 1 Ocak 1515 – 31 Mart 1547
Taç giymesi: 25 Ocak 1515, Reims
Önce gelen: XII. Louis
Sonra gelen: II. Henri

Doğum: 12 Eylül 1494(1494-09-12) Cognac, Charente, Fransa
Ölüm: 31 Mart 1547 (52 yaşında) Château de Rambouillet
Defin: Saint-Denis Bazilikası, Fransa
Eş(ler)i: Claude de France (e.1514-öldü 1524)  Habsburglu Eleanor(e.1530)
Çocuk(lar)ı: Bretonlu III. François   II. Henri   Madeleine, İskoçya Kraliçesi   Charles, Orléans Dükü   Margaret, Savoy Düşesi
Hanedan: Valois Hanedanı
Babası: Charles d'Orléans, Angoulême Kontu
Annesi: Louise de Savoie
İmza: 
I. François (okunuşu: [fʁɑ̃.swa], Fransızca: François Ier) (d. 12 Eylül 1494, Cognac – ö. 31 Mart 1547, Château de Rambouillet), 1515 ile 1547 yılları arasında hüküm süren Fransa Kralı. Valois Hanedanının Angoulême kolundan gelen beş hükümdardan ilkidir.
I. François sanat ve edebiyat alanlarındaki gelişmeleri teşvik ederek Fransa'da rönesans ve hümanizmin yayılmasında yardımcı oldu. Saray için yapılan mimari eserleri yetenekli İtalyan sanatçılara teslim etti. Yaptırdığı krallık sarayları ve konakları, burjuva konaklarına örnek olmuştur. Edebiyata da önem veren I. François, hümanist yazarların eserlerinin çevrilmesine ve yayılmasına katkıda bulundu. Clément Marot gibi yazarları  koruması altına aldı. I. François sosyal bilimler üzerine araştırma yapan ilk Fransız üniversitelerinden biri olan Collège de France'ın kurucusudur.
I. François Batı Avrupa'da İngiltere ve Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu ile rekabete girmişti. Bu ülkelere karşı Osmanlı İmparatoru Kanuni Sultan Süleyman ile ittifak yaptı.
Yaşamı > Gençliği ve Tahta Çıkışı

Angoulême kontu Charles d'Orléans ile Louise de Savoie'nın oğluydu. Babasının kuzeni XII. Louis'nin 1498'de tahta çıkması üzerine tahtın varisleri arasına girdi ve Valois dükü oldu. François'ya güvenmeyen XII. Louis, onu devlet işlerine karıştırmadı ve henüz 18 yaşındayken saldırı altındaki sınır bölgelerine gönderdi. Ölümünden kısa süre önce de François'yı 15 yaşındaki kızı Claude ile evlendirdi (1514). 1524'te dul kalan François, 1530'da V. Karl'ın kızkardeşi Habsburglu Eleanor ile evlendi. François, XII. Louis'nin ölümünden sonra, 1 Ocak 1515'te Fransa kralı oldu.
Yaşamı > Hükümdarlığı

Devlet yönetimindeki deneyimsizliğini işlek ve keskin zekası, inanılmaz belleği ve öğrenme tutkusuyla kapattı. Ama dost canlısı olması, herkese güvenmesi ve düşüncelerini gizlemeyi becerememesi yüzünden iyi bir siyaset adamı olamadı.
Yaşamı > Hükümdarlığı > İç Politika

François, XII. Louis ve oğlu II. Henri ile birlikte modern Fransız devletinin kurucularından sayılır; Fransa tarihinin dönüm noktalarından birine, XVI. yy.'ın ilk yarısına kişisel damgasını vurdu. Krallık dönemi bir bolluk ve büyüme evresi oldu. Bu zenginlik dönemini değerlendiren François, vergi sistemini geliştirerek, siyasal gücünü artırdı. XVI. yy.'ın başında oluşan merkantalist düşüncelerin etkisinde kalarak XI. Louis gibi o da, sanayi ve ticarete el attı. Yeni dökümhaneler ve demir atölyeleri kurdurarak topçu birliklerinin giderek artan isteklerini karşıladı. Saint-Étienne'de bir silah yapımevi kurdurdu, aynı dönemde egemen sınıfların lüks tüketim gereksinimlerini karşılayan bir dizi ipek ve cam imalathanesi kuruldu. Paris ve Lyon matbaa işçilerinin grevi (1539-1541) Kral'a işçi ayaklanmalarını bastırmak için önlemler alma fırsatı verdi. Villers-Cotterêts Fermanıyla (1539), işçilerin lonca ve birliklerde örgütlenmeleri yasaklandı. Bu önlemler efendilerin tüccar burjuvazisinin çıkarlarına uygun düşmekteydi.
François, bu refah döneminden yararlanarak, modern bir devletin merkezi yapısını oluşturma yönünde önemli adımlar attı. Var olan kurumların yapısını değiştirerek ve bir dizi reformla monarşinin otoritesini güçlendirdi, merkezci bir yönetim oluşturmak için gerekli önlemleri aldı. Tahtta kaldığı sürece États généraux'yu hiç toplamayan François, Parlamentonun siyasi gücünü de 24 Temmuz 1527 fermanıyla ortadan kaldırdı. Bourbon connétable'inin ihanetine onun fief'ini Fransa topraklarına katarak karşılık verdi (1531), Bretonya'yı kesin olarak krallığa bağladı (1532).
François yaz kış Fransa'yı at sırtında dolaşarak, yaşamlarında hiç kral görmemiş olan halkının karşısına çıktı. Yolculukları sırasında cezaevlerini boşalttı, yargı gücünün soylularca kötüye kullanılmasını önlemeye çalıştı, cömert ihsanlarda bulundu. Yargı sistemini de ıslah ederek valilik ve derebeylik mahkemelerinin yetkilerini artırdı (1536 Crémieu Fermanı), ağır ceza hukukunu kurallara bağladı, kilise mahkemelerinin yetkilerini kısıtladı, tüm yargı hükümlerinin ve noter belgelerinin Fransızca yazılmasını zorunlu kıldı, papazlara vaftiz ve cenazeler için kayıt tutma zorunluluğunu getirdi. Devlet hazinesi yerini tutan Tasarruf Sandığı'nı kurdu (1523), ancak askeri giderler ve debdebeli bir saray yaşamının masrafları karşısında başka kaynaklara başvurmak zorunda kaldı.
Yaşamı > Hükümdarlığı > Din Politikaları

Ülkeyi öbür Avrupa ülkelerinin hükümdarlarınınkinden çok daha güçlü bir otoriteyle yönetmeye başladı. Bologna Antlaşması (1516) ile Kilise'ye boyun eğdirdi, rahip, piskopos ve başpiskopos atama yetkisini aldı; soyluları sarayda denetimi altında tutarak onları iktidarının bir parçası durumuna getirdi, taşra beyliklerini de sıkı denetim altında tuttu.
Fransa'da din mücadeleleri baş gösterince, hoşgörülü dünya görüşünü sürdüren François, ülkede artan bağnazlığı yatıştırmaya çalıştı. Bakanlarının katı Katolik olmaları ve dinsel alanda kişisel seçimini kullanarak, Reform hareketine karşı çıktıysa da kız kardeşi Marguerite d’Angoulême'in etkisi ve Hristiyanlığın insancıl öğretisine olan inancıyla krallığın tüm bölgelerine ve toplumun tüm katmanlarına yayılmış olan Reform yanlılarına hoşgörü gösterdi.
Ancak dinsel inancın krallığın en önemli birleştirici öğesi olduğunu ve Reform hareketinin bölücü yanlarının ağır bastığını düşünerek sonunda sert bir baskı politikası uygulamaya başladı. Cumhuriyet yanlısı olarak görülen Reformcular çok geçmeden kazığa bağlanıp yakılmaya başladı. François, Valdocu Protestan tarikatın ortadan kaldırılmasını beş yıl geciktirdiyse de yok etme emrini ölüm döşeğinde, okumadan imzaladı.
Yaşamı > Hükümdarlığı > Edebiyat'ın Hamisi

I. François sanat ve edebiyat alanlarında da kişisel etkisini göstererek Fransa'da Rönesans ve hümanizmin yayılmasına yardımcı oldu. Krallık debdebesi onun döneminde çok arttı, çeşitli saraylar ve konaklar yaptırıldı. Saray için yaptırılan veya onarılan tüm yapıları İtalyan sanatçılara teslim etti, krallık yapıları soyluların ve burjuvaların konaklarına örnek oldu. "Edebiyat'ın Hamisi" (Le protecteur des Lettres) olarak anılan François, hümanistlerin çevrilmesi ve yayımlanmasını (Guillaume Budé) destekledi ve geleceğin Collège de France'ını kurdu (1530).
Yaşamı > Hükümdarlığı > Ölümü

François'nın ölümünden önceki son önemli uygulamaları arasında Le Havre limanını kurmak, Jacques Cartier'yi Kanada'ya göndermek, yargı sistemini gözden geçirmek ve bütün yasal belgelerde Fransızca kullanılması için ferman çıkartmak sayılabilir. François, yaşamının son yıllarında Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun gücünü sınırlamış, ancak İtalya ile ilgili planlarını gerçekleştirememişti. Ardlı II. Henri de onun hedeflerini benimsedi ve V. Karl'la savaşı sürdürdü.
I. Françios 1515
I. Françios, Leonardo da Vinci'nin son nefesini 1519'da alırken, Ingres tarafından 1818'de boyanmıştır
I. François Marignano Çarpışması'nda
Fransız Kralı I. François (solda) ve Kanuni Sultan Süleyman (sağda) Fransa-Osmanlı Müttefikliğini başlatmışlardır. Her ikisi de ayrı ayrı Titian tarafından resmedilmiştir (1530).
Gözlem hatası

Gözlem hatası (veya ölçüm hatası), bir miktarın ölçülen değeri ile gerçek değeri arasındaki farktır. İstatistik'te bir hata, bir "hata" değildir. Değişkenlik, ölçüm sonuçlarının ve ölçüm sürecinin doğal bir parçasıdır.
Ölçüm hataları iki bileşene ayrılabilir: rastgele hata ve sistematik hata .
Rastgele hatalar, sabit bir nitelik veya niceliğin tekrarlanan ölçümleri alındığında ölçülebilir değerlerin tutarsız olmasına yol açan ölçüm hatalarıdır. Sistematik hatalar, tesadüfen belirlenmeyen, ancak sisteme özgü bir yanlışlık (gözlem veya ölçüm sürecini içeren) tarafından ortaya çıkan hatalardır. Sistematik hata, gözlemlerin ortalaması alındığında etkisi azalmayan, sıfır olmayan ortalamalı bir hatayı da ifade edebilir.
Bilim ve deneyler

Olasılık teorisi tarafından modellenen rastgelelik veya belirsizlik bu tür hatalara atfedildiğinde, bunlar terimin istatistikte kullanıldığı anlamda "hatalar"dır; istatistiklerdeki hataları ve artıkları görün.
Hassas bir aletle bir ölçümü her tekrarladığımızda, biraz farklı sonuçlar elde ederiz. Kullanılan yaygın istatistiksel model, hatanın iki ilave parçaya sahip olmasıdır:
Enstrümanı aynı şekilde ve aynı durumda kullandığımızda her zaman aynı değerde oluşan sistematik hata.
Bir gözlemden diğerine değişebilen rastgele hata.
Sistematik hataya bazen istatistiksel önyargı denir. Genellikle standart prosedürlerle azaltılabilir. Çeşitli bilimlerdeki öğrenme sürecinin bir kısmı, sistematik hatayı en aza indirmek için standart araçların ve protokollerin nasıl kullanılacağını öğrenmektir.
Rastgele hata (veya rastgele varyasyon), kontrol edilemeyen veya kontrol edilemeyecek faktörlerden kaynaklanır. Bu rastgele hataları kontrol etmekten vazgeçmenin olası bir nedeni, deney veya ölçümler yapıldığında bunları kontrol etmenin çok pahalı olabilmesidir. Diğer nedenler, ölçmeye çalıştığımız şeyin zamanla değişmesi (bkz. dinamik modeller) veya temelde olasılıksal olması (kuantum mekaniğinde olduğu gibi — bkz Kuantum mekaniğinde ölçüm) olabilir. Rastgele hata genellikle enstrümanlar çalışma sınırlarının uç noktalarına itildiğinde ortaya çıkar. Örneğin, dijital terazilerin en az anlamlı basamaklarında rastgele hata göstermesi yaygındır. Tek bir nesnenin üç ölçümü 0.9111g, 0.9110g ve 0.9112g gibi bir şey okunabilir.
Rastgele Hatalara karşı Sistematik Hatalar

Ölçüm hataları iki bileşene ayrılabilir: rastgele hata ve sistematik hata.
Rastgele hata, bir ölçümde her zaman mevcuttur. Bir ölçüm cihazının okumalarındaki veya deneycinin enstrümantal okumaya ilişkin yorumundaki doğası gereği öngörülemeyen dalgalanmalardan kaynaklanır. Rastgele hatalar, görünüşte aynı tekrarlanan ölçüm için farklı sonuçlar olarak ortaya çıkar. Birden fazla ölçümün karşılaştırılmasıyla tahmin edilebilir ve birden fazla ölçümün ortalaması alınarak azaltılabilir.
Sistematik hata, tahmin edilebilir ve tipik olarak sabit veya gerçek değerle orantılıdır. Sistematik hatanın nedeni belirlenebilirse, genellikle ortadan kaldırılabilir. Sistematik hatalar, ölçüm cihazlarının kusurlu kalibrasyonundan veya kusurlu gözlem yöntemlerinden veya çevrenin ölçüm sürecine müdahalesinden kaynaklanır ve her zaman bir deneyin sonuçlarını öngörülebilir bir yönde etkiler. Sıfır hataya yol açan bir enstrümanın yanlış sıfırlanması, enstrümantasyondaki sistematik hataya bir örnektir.
American Society of Mechanical Engineers (ASME) tarafından yayınlanan Performans Testi Standardı PTC 19.1-2005 “Test Belirsizliği”, sistematik ve rastgele hataları önemli ayrıntılarla tartışır. Aslında temel belirsizlik kategorilerini bu terimlerle kavramsallaştırır.
Rastgele hata, bir ölçüm cihazının okumalarındaki veya deneycinin enstrümantal okumaya ilişkin yorumundaki öngörülemeyen dalgalanmalardan kaynaklanabilir; bu dalgalanmalar kısmen çevrenin ölçüm sürecine müdahalesinden kaynaklanabilir. Rastgele hata kavramı, kesinlik kavramıyla yakından ilişkilidir. Bir ölçüm cihazının hassasiyeti ne kadar yüksek olursa, okumalarındaki dalgalanmaların değişkenliği (standart sapma) o kadar küçük olur.
Avrupa Parlamentosu'nda Sol

| Avrupa Parlamentosunda Sol  |
| --- | --- |

Kısaltma: The Left
Genel başkan: Manon Aubry Martin Schirdewan
Kuruluş tarihi: 6 Ocak 1995
Önceli: Avrupa Birleşik Solu
İdeoloji: Demokratik Sosyalizm Komünizm
Avrupa üyeliği: Halk ve Gezegen için Avrupa Solu İttifakı Avrupa Solu Partisi Hayvan Politikaları AB
Avrupa Parlamentosu: 46 / 720 
İnternet sitesi
left.eu

Avrupa Parlamentosunda Sol-GUE/NGL, Avrupa Parlamentosu'nda 1995 yılında kurulan sol bir siyasi gruptur. Grup çoğunlukla sosyalist ve komünist eğilimdeki partilerden oluşmaktadır.
Pozisyonu

Grubun 1994 yılındaki kuruluş beyanına göre, grup mevcut Avrupa politik yapısına karşıdır ancak entegrasyona sıcak bakmaktadır. Bu beyan (deklarasyon) daha farklı bir Avrupa Birliği için 3 hedef belirlemiştir: Kurum yapılarını "tam demokratiklik" amacıyla tamamen değiştirmek, "Neoliberal monetarist politikaların" bırakılması ve birlikte gelişme ve eşitlikçi işbirliği politikası. Grup NATO'nun dağıtılmasını ve bunun yerine Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı'nın güçlendirilmesini ister.
Grup reformizm ve devrim konusunda açık bir tarafa sahip değildir. Bu taraf seçimi grup içindeki partilere bırakılmıştır. Grup kendini hem AB'deki kararları etkileyebilecek bir iç güç ve aynı zamanda Maastricht Anlaşması geçersizleştirecek "başka bir birlik" için çalışan dış güç şeklinde konumlandırmıştır.
Kuruluş

GUE/NGL, ulusal partilerin milletvekillerinden oluşan konfederal bir gruptur. Bu ulusal partiler, grubun kuruluş beyanında belirtilen  ortak siyasi hedeflere sahip olmalıdır. Yine de, bu ulusal partiler, kendi milletvekillerini idare edebilir. Böylece, grup, belirli konularda bölünebilir.
Grup üyeleri düzenli olarak toplantılara hazırlanma, politikalar üzerine tartışma ve alınan kararları oylama gibi konular için toplanır. Ayrıca, grup, farklı konularda raporlar yayınlar.
Kuruluş > Üye partiler

Milletvekilleri tam ya da yarı üye olabilirler.
Tam üyeler grubun kuruluş beyanını kabul etmek zorundadır.
Yarı üyeler tüm beyanı kabul etmek zorunda değildir ancak grupla ortak hedefler paylaşmalıdır.
Ulusal partiler tam ya da yarı üye olabilirler.
Tam üyeler grubun kuruluş beyanını kabul etmek zorundadır.
Yarı üye partilerin mecliste milletvekili bulundurma zorunluluğu yoktur.
Başkanlar

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| Alonso José Puerta | Francis Wurtz | Lothar Bisky | Gabriele Zimmer | Manon Aubry |
|  İspanya |  Fransa |  Almanya |  Almanya |  Fransa |
| Birleşik Sol | FKP | Sol Parti | Sol Parti | Boyun Eğmeyen Fransa |
| (1999-2004) | (2004-2009) | (2009-2012) | (2012-2019) | (2019-günümüz) |