stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Cahit Kırkazak
Yaşamı ve kariyeri

Diyarbakır'da doğdu. Ankara Üniversitesi Adalet Meslek Yüksek Okulu, Anadolu Üniversitesi İİBF, Kocaeli Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve Anadolu Üniversitesi Sosyoloji Bölümü mezunu. Artuklu Üniversitesi Kürt Dili ve Kültürü programıda yüksek lisansına devam ediyor.
1998-2014 yılları arasında kamu personeli olarak çalıştı. 2014 yılından bu yana serbest avukatlık yapmaktadır. 2016-2018 ve 2020-2022 yılları arasında HDP Parti Meclisi Üyesi seçildi ve 2022'den bu yana Yeşil Sol Parti MYK üyesi olarak çalışmalarını sürdürmektedir.
2015'ten bu yana Kürt siyasi hareketine ve HDP'ye yönelik açılan davalarda avukatlık yapan Cahit Kırkazak, Kobanê Davası'nın avukatlarından olup aynı zamanda Kobanê Davası'nın hukuk koordinasyonunda yer alıyor.
Yeni Yaşam gazetesinde periyodik olarak köşe yazıları yazıyor. Aynı zamanda çeşitli yayınlarda Kürtçe ve Türkçe yazılarına devam ediyor. HDP'nin kapatılma riski sebebiyle çalışmalarını askıya alacağı 4'üncü Olağanüstü Kongresi'nde Sultan Özcan ile birlikte eş genel başkan seçilmiştir.
İklim değişikliği komplo teorisi

İklim değişikliği komplo teorileri, küresel ısınma hakkındaki bilimsel fikir birliğinin, güdülenmiş veriler üretme ya da karşıtlığı bastırma amaçlı komplolara dayandığını iddia eder. Bu fikir birliğine karşı çıkan siyasal ve kamusal tartışmalar üretmeye çalışmak, iklim değişikliğinin yadsınmasında kullanılan bir dizi yöntemden biridir. Komplo teorisyenleri tipik olarak, küresel ısınma ve iklim değişikliğinin arkasındaki bilimin, dünya çapındaki uzmanca ve cezai suistimal eylemleri yoluyla ideolojik ya da finansal nedenlerle icat edildiğini ya da çarpıtıldığını iddia ederler.
Bilimsel uzlaşım

Sıcaklık verileri: NASA, NOAA, Berkeley Earth, Birleşik Krallık ve Japonya'nın meteoroloji ofislerinden alınan küresel ortalama sıcaklık veri kümeleri, küresel ısınmanın ilerleyişi ve kapsamı konusunda önemli bir anlaşma göstermektedir: tüm ikili bağıntılar %99.1'i aşmaktadır.
Nedensellik: Dördüncü Ulusal İklim Değerlendirmesi ("NCA4", USGCRP, 2017), insan etkenlerinin, özellikle de sera gazının atmosferdeki birikiminin, gözlemlenen küresel ısınmanın baskın nedeni olduğunu gösteren grafikler içerir.
Hükûmetlerarası İklim Değişikliği Paneli (IPCC) tarafından belirtildiği gibi, küresel ısınmaya en büyük katkı, 1750'den bu yana, özellikle fosil yakıt yanması, çimento üretimi ve ormansızlaşma gibi arazi kullanımı değişikliklerinden kaynaklanan havadaki karbondioksitin (CO2) artışıdır. IPCC'nin Beşinci Değerlendirme Raporu (AR5) şunları belirtir:
Atmosferin ve okyanusun ısınmasında, küresel su döngüsündeki değişikliklerde, kar ve buzun azalmasında, küresel ortalama deniz seviyesinin yükselmesinde ve bazı iklim uçlarındaki değişikliklerde insan etkisi belirlenmiştir. İnsan etkisine ilişkin bu kanıt AR4'ten bu yana büyümüştür. 20. yüzyılın ortalarından beri gözlemlenen ısınmanın baskın nedeninin insan etkisinin olması (%95-100) son derece olasıdır.
İnsan etkisinden kaynaklanan küresel ısınmanın kanıtı, tüm büyük sanayileşmiş ülkelerin ulusal bilim akademileri tarafından kabul edilmiştir. Ulusal veya uluslararası düzeyde hiçbir bilimsel kuruluş, IPCC'nin özet sonuçlarına karşı çıkan resmi bir görüşe sahip değildir.
İklim değişikliği konusundaki bu bilimsel uzlaşıma karşın, küresel ısınma araştırmalarında bulunan bilim insanlarının ve kurumların küresel bir bilimsel komplonun parçası oldukları ya da güdülemeci bir aldatmaca içinde oldukları iddiaları ortaya atıldı. Özellikle İklim Araştırma Birimi e-posta tartışmasında ("ClimateGate") yanlış uygulama iddiaları vardır. Sekiz komite bu iddiaları araştırdı ve her biri sahtekarlık veya bilimsel suistimal kanıtı bulamayan raporlar yayımladı. Muir Russell raporu, bilim adamlarının "bilim adamları olarak titizlik ve dürüstlüklerinden kuşku duymadıklarını", araştırmacıların "IPCC değerlendirmelerinin sonuçlarını zayıflatabilecek herhangi bir davranış kanıtı bulamadığını", ancak "uygun açıklık derecesini göstermede tutarlı bir başarısızlık modeli" olduğunu belirtir. Araştırmaların sonunda, küresel ısınmanın insan eylemleri sonucunda oluştuğuna dair bilimsel fikir birliği değişmedi.
İddialar > Kilit iddialar > Küresel ısınma gerçeğini kabul eden bilim insanları tarafından iddia edilen komplolar

Sahte bilimsel veriler: 2002 yılında, Clive Hamilton'ın Lavoisier Group'u eleştirmesinin ardından Cooler Heads Coalition, Lavoisier Group'un yüzlerce iklim bilimcisinin araştırma fonlarını korumak için iklim değişikliği kuramını desteklemek için sonuçlarını çarpıttığı komplo teorisini destekleyen bir makale yayınladı. 2007'de John Coleman, küresel ısınmanın tarihteki en büyük aldatmaca olduğunu iddia eden bir blog yazısı yazdı. "Üniversitelerimiz geri kalanımızdan biraz izole hale geldi. Kampüste çok farklı bir kültür, tutumlar, değerler ve baskılar var... Hepsi, üstünlüklerinden emin olarak geri kalanımıza yan gözle bakıyorlar... Bu bilim adamları, araştırma yaparlarsa ve sonuçlar hiçbir biçimde endişe verici olmazsa, araştırmalarının rafta toz tutacağını ve araştırma kariyerlerinin yok olacağını biliyorlar. Ancak uyarı veren araştırmalar yaparlarsa, iyi tanınırlar, saygı görürler, bilimsel ödüller alırlar ve daha da önemlisi, yollarına daha çok araştırma parası gelir. Dolayısıyla bu araştırmacılar 90'ların sonlarında iklim değişikliği çalışmaları yaptıklarında, önemli olacak ve geniş çapta fark edilecek ve daha fazla araştırma fonunu tetikleyecek bulgular üretmeye hevesliydiler. Manşet olmak istedikleri sonuçları elde etmek ve aynı zamanda çevresel gündemlerini yönlendirmek için verileri güdülemek onlar için kolaydı. Sonra onların benzer düşünceli doktora meslektaşları çalışmalarını gözden geçirdiler ve sorgulamadan onaylamak için acele ettiler." 2009'da Climategate'e dahil olan iklim inkârcıları, araştırmacıların araştırma yayınlarındaki verileri taklit ettiğini ve daha çok fon (ör. vergi mükellefi parası) almak için eleştirmenlerini bastırdıklarını iddia etti. Bazı iklim değişikliği inkârcıları, iklim değişikliği konusunda bilimsel bir fikir birliği olmadığını ve bazen bilimsel bir fikir birliği olduğunu gösteren herhangi bir kanıtın "sözde" olduğunu iddia ediyorlar. Hatta bazıları, hükûmetlerin araştırma hibe parasını bilimi saptırmak için kullandığını iddia ediyor. asdasdsdasddsasd
Bozuk yaşıt değerlendirme süreci: İklim bilimindeki makaleler için yaşıt değerlendirme sürecinin, karşıtları bastırmak isteyen bilim adamları tarafından bozulduğu iddia ediliyor. Frederick Seitz, 1996'da Wall Street Journal'da IPCC İkinci Değerlendirme Raporunu eleştiren bir makale yazdı. Hakem değerlendirmesi sürecinde yolsuzluktan kuşkulanıyordu ve şunları yazdı: "Katkıda bulunan bilim adamları tarafından onaylanan rapor ile yayınlanan sürüm arasındaki bir karşılaştırma, bilim adamlarının buluşup son hakemli sürüm olduğunu düşündüklerini kabul ettikten sonra önemli değişikliklerin yapıldığını ortaya koyuyor. Bilim adamları, IPCC'nin, panelin eylemlerini yönetmesi gereken bir düzenlemeler bütünü olan IPCC Kuralları'na uyacağını varsayıyordu. IPCC Kuralları'ndaki hiçbir şey, bilimsel katkıda bulunanlar paneli ve tam IPCC tarafından kabul edildikten sonra hiç kimsenin bilimsel bir raporu değiştirmesine izin vermez."
Olumsuz etkiler

İklim değişikliği komplo teorileri, küresel ısınmanın verdiği zararı etkili bir şekilde azaltmak için yetersiz eylem ve eylemsizlikle sonuçlandı. Amerika Birleşik Devletleri gibi bazı ülkelerde, iklim bilimcileri arasında 2019'daki bir rapora göre iklim değişikliği konusunda %100 fikir birliği olmasına karşın, Amerikalıların %40'ı iklim değişikliğinin bir aldatmaca olduğuna inanıyor.
"Komplo teorilerine maruz kalmak, insanların karbon ayak izini azaltma amaçlarını, [iklim değişikliğini] yalanlayan bilgiler verilen insanlara göre azalttı."
2019'da ABD başkanı Donald Trump, küresel ısınmayı azaltma umuduyla kurulan Paris Anlaşması'ndan ABD'yi bile çekmişti. Dünyanın bazı bölgelerinde iklim değişikliği ile nasıl başa çıkılacağı ve buna karşı ne yapılması gerektiği konusunda anlaşmazlıklara yol açacak bir iklim değişikliğini yadsıma ideolojisi olabilir.
Eleştiri

Steve Connor, "aldatmaca" ve "komplo" terimlerini birbirine bağlayarak, "Bu taslak (IPCC) raporunun teknik özetini okurken, kimilerinin bizi inandıracağı gibi, hiç kimsenin iklim değişikliğinin bilim kurumlarının komplocu bir aldatmacası olduğu izlenimini bırakamayacağı açıktır." dedi.
The Great Global Warming Swindle (Büyük Küresel Isınma Dolandırıcılığı) belgeseli birçok uzmandan eleştiri aldı. George Monbiot bunu "son on yıldır [iklim değişikliğini] yadsıma endüstrisinden duyduğumuz özdeş eski komplo teorisi" olarak nitelendirdi. Benzer biçimde, James Delingpole'a yanıt olarak Monbiot, Spectator makalesinin "gerçeği bastırmak için çalışan olağan komplo teorileri [...] olduğunu ve muhtemelen şu anda neredeyse tüm bilim camiasını ve Shell'den Greenpeace'e ve The Sun'a ve Science dergisine dek herkesi kapsadığını belirtti." Bazı Avustralyalı meteorologlar da, filmin "iklim bilimi ortodoksilerinin eleştirel bir yapısökümü"nü önermek için hiçbir girişimde bulunmadığını, bunun yerine iklim bilimcilerinin yalan söylemekten suçlu olduklarını ya da ciddi şekilde yanlış yönlendirildiklerini önermek için çeşitli başka araçlar kullandığını söyleyerek ağırlığını koydu. Filmin yayıncısı "küresel ısınmanın 'çağdaş zamanların en büyük aldatmacası' olduğunu" iddia etse de, bu meteorologlar filmin "bilimsel olarak sağlam olmadığı ve bilimin kusurlu ve çok yanıltıcı bir yorumunu sunduğu" sonucuna vardılar.
Eski İngiltere Çevre, Gıda ve Köy İşleri Bakanı David Miliband, filmin ana noktalarının çürütülmesini sundu ve "Bilimsel fikir birliğini bozmaya çalışan komplo teorileri olan insanlar her zaman olacaktır ve bu, bilimsel ve demokratik tartışma, ancak iklim değişikliği bilimi bana gerçek gibi görünüyor." dedi.
National Geographic, 6 kalıcı bilimsel komplo teorisini doğruladı. Küresel ısınma aldatmacasına olan ısrarlı inançla ilgili olarak, sayısız bilimsel çalışmada belgelendiği gibi, Dünya'nın ısınmaya devam ettiğini ve ısınma hızının arttığını belirtiyorlar. Küresel sıcaklıktaki artış ve artış hızı, insan eylemleri nedeniyle atmosferdeki sera gazlarının artışı ile örtüşmektedir. Üstelik küresel ısınma, Kuzey Kutbu'ndaki deniz buzunun tarihi oranlarda çözülmesine, birçok bitki türünün beklenenden daha erken çiçek açmasına ve birçok kuş, balık, memeli ve böceğin göç yollarının değişmesine neden oluyor.
Finansman

Bu tür komploları iddia edenlerin bazılarının, ihtilaf yaratmak, iklim değişikliği konusundaki bilimsel fikir birliğini baltalamak ve küresel ısınmanın öngörülen etkilerini küçümsemek için tasarlanmış, iyi finanse edilen yanlış bilgilendirme kampanyalarının bir parçası olduğuna dair kanıtlar vardır. Bireyler ve kuruluşlar, küresel ısınma tartışmasını çoğu bilim adamının sonuca varmasından çok sonra canlı tuttu. Bu şüpheler hem Kanada'daki hem de ABD'deki politikacıları etkiledi ve hükûmet politikalarının oluşturulmasına yardımcı oldu.
1980'lerin sonlarından bu yana, karşıt bilim adamları, serbest piyasa düşünce kuruluşları ve endüstri tarafından iyi koordine edilmiş, iyi finanse edilen bu kampanya, iklim değişikliği konusunda felç edici bir şüphe sisi yarattı. Reklamlar, köşe yazıları, lobi faaliyetleri ve medyanın ilgisi aracılığıyla, sera şüphecileri (inkarcı olarak adlandırılmaktan nefret ederler) önce dünyanın ısınmadığını; Aksini gösteren ölçümler kusurlu dediler. Sonra herhangi bir ısınmanın doğal olduğunu, insan faaliyetlerinden kaynaklanmadığını iddia ettiler. Şimdi, başgösteren ısınmanın küçük ve zararsız olacağını iddia ediyorlar. Clinton yönetiminde dışişleri bakanı olarak çevre sorunlarına öncülük eden eski senatör Tim Wirth, "Yaptıklarını tütün endüstrisinden sonra şekillendirdiler" diyor. "Her ikisi de düşündü, yeterince şüphe ekin, bilimi belirsiz ve tartışmalı olarak adlandırın. Bu hem halk hem de Kongre üzerinde büyük bir etki yarattı."
Greenpeace, 'Exxon Secrets' projesinde enerji endüstrisinin iklim değişikliği inkârını finanse ettiğine dair kanıtlar sundu. The Carbon Brief tarafından 2011'de yapılan bir analiz, iklim değişikliği konusunda şüphe uyandıran veya aleyhinde konuşan en üretken 10 yazardan 9'unun ExxonMobil ile bağları olduğunu ortaya çıkardı. Greenpeace, Koch Industries'in iklim değişikliği konusundaki şüpheleri yaymak için son 50 yılda 50 milyon ABD dolarından fazla yatırım yaptığını söyledi. ExxonMobil 2008'de, yeni temiz enerji kaynakları bulma ihtiyacından "dikkati başka yöne çeken" birçok gruba sağladığı fonu keseceğini duyurdu ancak 2008'de hala "küresel ısınma bilimini sorgulayan veya krizi çözmek için politikalara saldıran iki düzineden fazla kuruluşa" fon sağladı. Birleşik Krallık Kraliyet Cemiyeti tarafından yürütülen bir anket, 2005 yılında ExxonMobil'in "kanıtları tamamen reddederek iklim değişikliği bilimini yanlış temsil eden" 39 gruba 2,9 milyon ABD Doları dağıttığını ortaya koydu.
Komplo teorisyenlerinin yazdığı kitaplar

Inhofe, James . The Greatest Hoax—How the global warming conspiracy threatens your future.
Bell, Larry. Climate of Corruption—Politics and power behind the global warming hoax.
Andrew Montford. The Hockey Stick Illusion—Climate and the corruption of science.
Solomon, Lawrence. The Deniers—The world-renowned scientists who stood up against global warming, political persecution and fraud.
Michaels, Pat ve Balling, Robert. Aşırılıkların İklimi—Küresel ısınma bilimi, bilmenizi istemiyorlar .
Susman, Brian . Climategate—Climate of Extremes—Global warming science they don’t want you to know.
Isaac, Rael Jean. Roosters of the Apocalypse—How the junk science of global warming nearly bankrupted the Western world.
Kurgusal temsiller

Michael Crichton'un Aralık 2004'te yayınlanan romanı State of Fear, bilim adamları ve diğerleri tarafından küresel ısınma hakkında halk paniği yaratmak için hazırlanan bir komployu anlatıyor. Roman, Crichton tarafından hikâyenin olay örgüsü olmayan unsurları için olgusal bir temel sağlamak üzere tanımlanan 20 sayfa dipnot içerir. 4 Ocak 2005'te bir Senato konuşmasında Inhofe, Crichton'u yanlışlıkla bir "bilim adamı" olarak tanımladı ve kitabın çevre örgütlerinin kurgusal tasvirinin öncelikle "esas olarak potansiyel katılımcıları sahte bilimsel iddialarla ve küresel bir kıyamet tahminleriyle korkutarak para toplamaya odaklandığını" söyledi. "yaşamı taklit eden sanatın" bir örneğiydi.
Crichton'un komplo teorisi başlıklı bir parçada Harold Evans, Crichton'un teorisini "ünlü tarihçi Richard Hofstadter tarafından tanımlanan paranoyak politik tarzda" olarak tanımladı ve "bugün bir komplo teorisi için piyasadaysanız" diyerek önermeye devam etti. Greenpeace baskı grubu tarafından belgelenen daha güvenilir bir tane var" yani ExxonMobil'in küresel ısınma teorisine karşı çıkan grupları finanse etmesi.
İleri okumalar

Lahsen, M. (1999). Komploların Tespiti ve İlişkilendirilmesi: 8. Bölüm Üzerindeki Tartışma. GE Marcus'ta (Ed.), Akıl İçinde Paranoya: Açıklama Olarak Komplo Üzerine Bir Vaka Kitabı (s. 111–36). Chicago, IL: Chicago Üniversitesi Yayınları.0-226-50458-1ISBN'si 0-226-50458-1 .
Greenpeace, 6 Mart 2003'te Esso'ya karşı gösteri düzenliyor.
En İyi Yönetmen Sinema Yazarları Derneği Ödülü

Sinema Yazarları Derneği En İyi Yönetmen Ödülü Sinema Yazarları Derneği tarafından verilen Sinema Yazarları Derneği Ödülleri‘nin kategorilerinden biridir. Türkiye'de sinema alanlarında başarılı bulunan yönetmenlere verilir. İlk kez 1968 yılında verilmeye başlanan Sinema Yazarları Derneği Ödülleri'nin 2021 yılında 54.sü verilmiştir.
Ödülü altı kez kazanan Nuri Bilge Ceylan bu kategoride en çok ödül kazanan yönetmendir. Reha Erdem beş ödül; Atıf Yılmaz ve Ömer Kavur dörder ödül kazanmıştır. Zeki Ökten ve Zeki Demirkubuz ise üçer ödül almıştır.
Ödül kazananlar

kazananları belirtir.
Ödül kazananlar > 1980’ler

| Yıl | Oyuncu | Film | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1980 (13.)  | Atıf Yılmaz | Adak |  |
| 1981 (14.)  | Ali Özgentürk | Hazal |  |
| 1981 (14.)  | Erden Kıral | Bereketli Topraklar Üzerinde |  |
1982 (15.) : 
| 1983 (16.)  | Atıf Yılmaz | Mine, Dolap Beygiri |  |
| 1984 (17.)  | Zeki Ökten | Faize Hücum |  |
| 1985 (18.)  | Atıf Yılmaz | Bir Yudum Sevgi, Dağınık Yatak |  |
| 1986 (19.)  | Nesli Çölgeçen | Züğürt Ağa |  |
| 1987 (20.)  | Atıf Yılmaz | Aaahh Belinda, Asiye Nasıl Kurtulur, Değirmen |  |
| 1987 (20.)  | Başar Sabuncu | Asılacak Kadın |  |
| 1988 (21.)  | Ömer Kavur | Anayurt Oteli |  |
1989 (22.) :
Ödül kazananlar > 1990’lar

| Yıl | Oyuncu | Film | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 (23.)  | Yusuf Kurçenli | Karartma Geceleri |  |
| 1991 (24.)  | Fehmi Yaşar | Camdan Kalp |  |
| 1992 (25.)  | Ömer Kavur | Gizli Yüz |  |
| 1993 (26.)  | Tunç Okan | Sarı Mercedes, Fikrimin İnce Gülü |  |
| 1994 (27.)  | Erden Kıral | Mavi Sürgün |  |
| 1995 (28.)  | Zeki Demirkubuz | C Blok |  |
| 1996 (29.)  | Kutluğ Ataman | Karanlık Sular |  |
| 1997 (30.)  | Ömer Kavur | Akrebin Yolculuğu |  |
| 1998 (31.)  | Zeki Demirkubuz | Masumiyet |  |
| 1999 (32.)  | Nuri Bilge Ceylan | Mayıs Sıkıntısı |  |
Ödül kazananlar > 2000’ler

| Yıl | Oyuncu | Film | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2000 (33.)  | Serdar Akar | Dar Alanda Kısa Paslaşmalar |  |
| 2001 (34.)  | Derviş Zaim | Filler ve Çimen |  |
| 2002 (35.)  | Nuri Bilge Ceylan | Uzak |  |
| 2003 (36.)  | Ömer Kavur | Karşılaşma |  |
| 2004 (37.)  | Ahmet Uluçay | Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak |  |
| 2005 (38.)  | Çağan Irmak | Babam ve Oğlum |  |
| 2006 (39.)  | Reha Erdem | Beş Vakit |  |
| 2007 (40.)  | Semih Kaplanoğlu | Yumurta |  |
| 2008 (41.)  | Nuri Bilge Ceylan | Üç Maymun |  |
| 2009 (42.)  | Reha Erdem | Hayat Var |  |
Ödül kazananlar > 2010’lar

| Yıl | Oyuncu | Film | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2010 (43.)  | Reha Erdem | Kosmos |  |
| 2011 (44.)  | Nuri Bilge Ceylan | Bir Zamanlar Anadolu'da |  |
| 2012 (45.)  | Zeki Demirkubuz | Yeraltı |  |
| 2013 (46.)  | Reha Erdem | Jîn |  |
| 2014 (47.)  | Nuri Bilge Ceylan | Kış Uykusu |  |
| 2015 (48.)  | Emin Alper | Abluka |  |
| 2016 (49.)  | Senem Tüzen | Ana Yurdu |  |
| 2017 (50.)  | Reha Erdem | Koca Dünya |  |
| 2018 (51.)  | Nuri Bilge Ceylan | Ahlat Ağacı |  |
| 2019 (52.)  | Emin Alper | Kız Kardeşler |  |
Ödül kazananlar > 2020’ler

| Yıl | Oyuncu | Film | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2020 (53.)  | Ercan Kesal | Nasipse Adayız |  |
| 2021 (54.)  | Erdem Tepegöz | Gölgeler İçinde  |  |
Kobani

| Kobani Ayn el-Arab کۆبانی   عين العرب |
| --- | --- |

Kobani Ayn el-ArabKobanî'nin Suriye'deki konumu
Ülke:  Suriye
İl: Halep
İlçe: Ayn el-Arab
Özerk bölge:  Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi
Bölge:  Fırat Bölgesi
Nüfus: 54.681
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): [[UTCUTC+03.00]] (DAYS)
Kobani (Kürtçe: کۆبانی / Kobanî) veya Ayn el-Arab (Arapça: عين العرب), Suriye'ye bağlı Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi'nde bir kent. Türkiye'nin Şanlıurfa, Suruç ilçesinin güneyinde yer alır. 54.681 nüfusa sahiptir. Nüfusunun önemli bir bölümünü Kürtler oluşturmaktadır. 2012'de Kürt askerî gücü YPG'nin kontrolüne geçinceye kadar Suriye'nin Halep İli'nin, Ayn el-Arab İlçesi'nin merkezi idi. Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi tarafından Fırat Bölgesi'nin merkezi ilan edildi. Aynı zamanda kentte Türkmen (%5), Arap (%4) ve Ermeniler (%1) de yaşamaktadır.
Adı

Kobani adı company (şirket) sözcüğünden gelir; 1911 yılında  Bağdat Demiryolu'nu yapan Deutsche Bank şirketine gönderme yapılmaktadır.
Osmanlı Devleti 170 köyün dahil olduğu bölgeye Osmanlıca "Arappınar" adını vermişti. İstasyonun etrafındaki şehir daha sonra büyüdü. O tarihlerde demiryolunun bugün ise sınırın böldüğü şehrin Türkiye tarafında kalan kısmına da Mürşitpınar adı verildi.
Suriye Hükûmeti 1980'lerde Araplaştırma politikaları kapsamında şehrin Arappınar olan adını, Arapçada ilk manası "göz" olan ama aynı zamanda "pınar" anlamına gelen, "عين" (ayn)  kelimesini kullanarak عين العرب (Ayn-el Arab) olarak değiştirmiştir.
Suriye İç Savaşı

Ana madde: Kobani Kuşatması
YPG Ayn ül-Arap'ı 19 Temmuz 2012 tarihinde ele geçirdi ve resmi adını Kobani olarak değiştirdi. Halk Koruma Birlikleri ve Kürt siyasetçiler, Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi'nın bir parçası olarak bir özerklik beklerken Temmuz 2012 yılından bu yana Kobani Kürt kontrolü altında kalmıştır. 2 Temmuz 2014 yılından önce benzer daha az yoğun olaylardan sonra kasaba ve çevresindeki köyler IŞİD savaşçıları tarafından büyük bir saldırıya uğradı. 16 Eylül'de IŞİD, Irak ordusundan ele geçirdikleri silahları kullanarak kentin batı ve güneyinden tam ölçekli bir saldırı ile kuşatmaya başlamıştır. Saldırıların sonucunda şehrin doğu bölgelerinin çoğu tahrip edildi ve nüfusun çoğu Türkiye'ye sığındı. Ancak 26 Ocak'ta YPG ABD Silahlı Kuvvetlerinin hava desteği ile IŞİD'i şehirden tam olarak çıkartarak IŞİD karşısında zafer elde etmişlerdir. 2015 yılında Kobani nüfusunun birçoğu yurtlarına geri dönmüştür ve yeniden yapılanma başlamıştır.
Galeri

Kobani kenti, yukarıda hudutları belirtilen Eyn ül-Arap İlçesi'nin yönetim merkezidir.
Kobani kenti, Eyn ül-Arap İlçesi ile Ayn al-Arab Nahiyesi'nin idari merkezidir. Yukarıdaki harita Eyn ül-Arap nahiyesinin sınırlarını göstermektedir.
Kobani kırsalını IŞİD'den geri alan Kürt güçleri (2015)
Kobani Özgürlük Parkı
Harabe olmuş Kobani'de direnen Kürt güçleri
ABD öncülüğündeki güçlerin IŞİD hedeflerini bombaladığı sırada Suriye Kürdistanı'ndaki Kobanê şehrinin bir görünümü.
Mehmed Seyfeddin Efendi

Mehmed Seyfeddin Efendi (d. 22 Eylül 1874, Çırağan Sarayı - ö. 19 Ekim 1927, Nice, Fransa), Osmanlı şehzadesi. Sultan Abdülaziz'in 5. oğludur. Annesi Gevheri Kadınefendi'dir.
Hayatı

Küçük yaşta yetim kalınca, kuzeni II. Abdülhamid tarafından yetiştirilmiştir. Bahriye'ye intisap etmiş ve Bahriye Ferikliğine (Oramiral) kadar yükselmiştir. Boğaziçindeki Şirket-i Hayriyye vapurlarında kaptanlık yapmıştır. Türk Musikisi ile ciddi şekilde ilgilenmiş, ilahiler, sözlü eserler ve saz eserleri bestelemiştir. Tanburi idi. Osmanlı Hanedanı içinde Musiki ile en profesyonel şekilde ilgilenen şehzadedir. Türkiye'den ayrıldıktan sonra yerleştiği Nice'te, bağırsak rahatsızlığından ölmüştür. Cenazesi Suriye'ye götürülerek, Şam'da Süleymaniye Külliyesi'ne gömüldü.
Hayatı > Çocukları

Mehmed Abdülaziz Efendi
Mahmud Şevket Efendi
Ahmed Tevhid Osmanoğlu
Fatma Gevheri Osmanoğlu
Seyfeddin'in mezarı (ortada).
Sami Arslan

| Sami Arslan> Türkiye Büyük Millet Meclisi 14. ve 15. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 22 Ekim 1969 - 5 Haziran 1977
Seçim bölgesi: 1969 – Denizli 1973 – Denizli
Kişisel bilgiler
Doğum: 1936 Dedebağı, Acıpayam
Ölüm: 13 Ağustos 2023 (87 yaşında) Isparta, Türkiye
Partisi: Adalet Partisi
Bitirdiği okul: İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü
Sami Arslan (1936, Dedebağı, Acıpayam - 13 Ağustos 2023, Isparta), Türk siyasetçi.
Yaşamı

İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü'nden mezun olmuştur. 1963-1966 yılları arası Denizli Müftüsü olarak görev yapmıştır. Isparta Merkez Vaizliği ve yazarlık yapmıştır. TBMM III. (XIV) ve IV. (XV) Dönem Denizli Milletvekilidir.
Milletvekilliği yaptıktan sonra 1977 yılında Milli Eğitim Bakanlığı'nda göreve başladı, 1983 yılında emekli olana kadar Isparta imam-Hatip Okulunda öğretmenlik yaptı.
Evli ve üç çocuk babasıdır.
Mata Paleobotanik Bahçesi

Paleobotanik Parkı, Mata şehrinde, Rio Grande do Sul, Brezilya'da yer almaktadır.
Mata Paleobotanik Bahçesi, Brezilya'nın Rio Grande do Sul eyaletindeki Mata kasabasında bulunan bir doğa koruma alanıdır.
Açıklama

Fosil doğa koruma alanı 36.000 m² alana sahiptir. Taşlaşmış orman orijinal konumunda yer almaktadır.