Livonya
Tarihi > Livonya Tarikatı 1237–1561

Ana madde: Livonya Tarikatı
Livonya Tarikatı Töton Şövalyelerinin (veya Cermen Düzeninin) büyük ölçüde özerk bir kolu ve 1418'den 1561'e kadar Livonya Konfederasyonu'nun bir üyesiydi.1236 Saule Savaşı'nda Litvanya kuvvetleri tarafından mağlup edildikten sonra, Livonyalı Kılıç Kardeşleri kalıntıları 1237'de Livonya Şövalyeleri olarak Töton Şövalyeleri'ne dahil edildi. 1237 ve 1290 arasında, Livonya Tarikatı tüm Kurlandiya, Livonya ve Semigallia'yı fethetti, ancak kuzey Rusya'ya yönelik saldırıları Rakvere Savaşı'nda (1268) püskürtüldü. 1346'da Saint George Gece Ayaklanmasından sonra Tarikat, Estonya'nın geri kalanını Danimarka Kralı IV. Valdemar'dan satın aldı.
Töton Düzeni, 1410'da Grunwald Savaşı'ndaki yenilgisinin ve 1525'te Brandenburglu Albert tarafından Prusya topraklarının laikleştirilmesinin ardından düşüşe geçti, ancak Livonya Tarikatı bağımsız bir varlık sürdürmeyi başardı.
Ancak Livonya Savaşı'nın (1558-1582) uzun yılları boyunca, 1560'ta Ergeme Savaşı'nda Moskova Rus birliklerinin elinde kesin bir yenilgiye uğradılar ve büyük bir tehdit altında yaşamaya devam ettiler.
Birçok Avrupa ülkesinden Kutsal Roma İmparatoru'na uyarı içeren mektuplar gönderildi;Moskova'nın gözlerinin sadece birkaç limandan veya Liefland eyaletinden çok daha fazlasındadır.Doğu Denizi (Ostsee-Baltık Denizi) ve Batı Denizi (Atlantik) eşit derecede tehlikedeydi. Pomeranya'nın 50 yıllık dükü olan Yaşlı Dük Barnim, Moskova tarafından gönderilen insanların her yerde olduğu topraklarında bile korkuyu şimdiye kadar hiç yaşamadığı konusunda uyardı. [kaynak belirtilmeli]. Tehlikede olan Narva ticaret yolu ve neredeyse Kuzey'deki tüm ticaret ve bununla birlikte tüm Avrupa idi. Reformasyon'un dinsel ayaklanmaları nedeniyle, uzaklardaki Kutsal Roma İmparatorluğu, zaten karşılayamayacağı birlikler gönderemedi. Prusya Dükalığı da aynı nedenden dolayı yardım edemedi ve Dük Albrecht (hükümdarlığı 1525-1568], İmparatorluk tarafından sürekli olarak yasaklandı. Hansa Birliği bundan dolayı büyük ölçüde zayıfladı [kaynak belirtilmeli] ve Lübeck şehir devleti son büyük savaşını verdi. İmparator II. Maximilian (hükümdarlığı 1564-1576), Rusya'nın Çar IV. İvan'ı (hükümdarlığı 1533-1584) ile dostane ilişkilerde kalarak, ancak Polonya-Litvanya Birliği ile olan mücadelelerinde istendiği gibi IV. İvan birliklerini göndermeyerek en büyük tehdidi dağıttı.
1570'te Rus Çarı IV. İvan, Holstein Dükü Magnus'u Livonya Kralı olarak atadı. Diğer güçler bu atamaya karşı çıktı. Livonya Tarikatı, 1557'de Riga Piskoposu William ile Kardeşler arasındaki savaşa müdahale eden II. Zygmunt August'tan (Polonya kralı ve Litvanya Dükü) korunma istemekten başka bir yol görmedi.
II. Zygmunt August ve temsilcileri (özellikle Kara Mikołaj Radziwiłł) ile bir anlaşmaya vardıktan sonra, son Livonya tarikat Ustası Gotthard Kettler, Düzeni laikleştirdi ve Lutheryanizm'e dönüştü. Düzenin topraklarının güney kesiminde, ailesi için Kurlandiya ve Semigalya Dükalığı'nı kurdu. Kalan toprakların çoğu Litvanya Büyük Dükalığı tarafından ele geçirildi. Danimarka, İsveç ve Estonya'nın kuzeyini yeniden işgal etti.
14. yüzyıldan 16. yüzyıla kadar, Orta Düşük Almanca - Hansa Birliği'nin kasabalarında konuşulduğu gibi - Livonya topraklarının yerleşik dili olarak işlev gördü, ancak daha sonra Yüksek Almanca  16. ve 17. yüzyıllarda resmi dil olarak yerini aldı.
16.yy'da Bir Livonyalı Şövalye
Livonyalı Kadın Albrecht Dürer