Kate Bush
Sanat

Bush'un müzikal estetiği eklektiktir ve çeşitli kaynaklardan referans alarak, bir şarkı veya bir albüm süresince bambaşka tarzları bir potada eritir. Piyanonun temel enstrüman olduğu en erken dönem eserlerinde bile, klasik müzik, glam rock,, etnik ve folk gibi geniş yelpazeden tarzları bir arada bulundurmaktaydı. Bu durum kariyeri boyunca devam etti. Never for Ever dönemlerinde, sanatçı yoğun olarak Fairlight CMI synthesizer'ını kullanmaya başladı ve bu sayede sample ile sesleri manipüle etmeye başlayarak ses paletini genişletti. Kariyeri genelde art rock, art pop, barok pop, deneysel pop, ve pop rock şeklinde etiketlenegelmiştir. Bush, sıklıkla Roxy Music ve Peter Gabriel gibi 1970-80'lerin Britanyalı sanatkarane oluşumlarıyla karşılaştırılmıştır.
Bush'un vokal aralığı sopranodur. Vokalindeki Anglo-İrlandalı ve hatta baskın (güney) İngiliz aksanlı duruşuyla, çok çeşitli dönemlerden/kültürlerden seçtiği müzik enstrümanlarıyla, müziği Amerikan pop normlarından ayrıldı. Bush'un söz yazımı sıklıkla tarihi ve edebi göndermelere yer verir. Örneğin, ilk teklisi "Wuthering Heights, Emily Brontë'nin aynı isimdeki romanından yoğun izler taşır. Bush kendisini bir hikâye anlatıcısı olarak tanımlar ve şarkıdaki kurgudan karakterleri seslendirir. Bunun yanında yaptığı eserleri otobiyografik olarak ele almak isteyen kesimlerin iddialarını reddetmiştir. Sözleri genelde bulutlu ve olağandışı temalarla örülüdür; New Musical Express, sanatçının hassas konuları ve tabuları deşmekte bir korku duymadığını belirtmiştir. "The Kick Inside" adlı şarkısı, erkek kardeşiyle ensest hamileliği sonrası intihar eden bir kızı anlatan geleneksel bir İngiliz folk şarkısına (The Ballad of Lucy Wan) göndermedir. "Kashka from Baghdad", eşcinsel bir çift hakkındadır; Out dergisi de buna paralel olarak sanatçının iki albümüne "En Gay 100 Albüm" listesinde yer vermiştir. Sanatçı yine "Them Heavy People" şarkısı G. I. Gurdjieff'i, "Cloudbusting" şarkısıysa Peter Reich'in A Book of Dreams adlı otobiyografisinde anlattığı babası Wilhelm Reich'le olan ilişkilerini referans alır. "The Infant Kiss" adlı şarkıda lanetli, dengesiz bir kadının, baktığı çocuğa duyduğu pedofilik tutkuya yer vermektedir. Bu konsept, aslen Henry James'in The Turn of the Screw romanından uyarlanan, Jack Clayton'ın The Innocents (1961) filmine göndermedir. "Breathing" şarkısı ise bir fetüsün perspektifinden nükleer serpintiye yer vermektedir.
Bush'un diğer ilham kaynakları arasında, bazı şarkılarındaki gotik atmosferden sorumlu korku filmleri de yer almaktadır. "Hounds of Love", 1957'de gösterime giren korku filmi Night of the Demon'dan modellenmedir. Bazı şarkılarında, komedi ve korku ögelerini kara mizah yapmak üzere kullanmaktadır. Örneğin, "Coffee Homeground" zehirle işlenen bir cinayeti, "Ran Tan Waltz" alkolik bir anneyi, François Truffaut'ün Cornell Woolrich'ten uyarladığı 1967 filmi The Bride Wore Black'ten esinlenen "The Wedding List" ise bir damadın ölümüne karşı gelinin katile olan intikamını anlatmaktadır. Bush, komediyi de aynı zamanda ilham kaynakları arasında göstermektedir. Woody Allen Monty Python, Fawlty Towers ve The Young Ones bizzat Bush'un kişisel favorileridir.
Eleştirmenler sanatçının müziğini "sürreal" olarak tanımlarlar. Birçok şarkısı, kolay kategorilendirmeyi imkânsız hale getiren melodramatik duygusal ve müzikal sürrealizm barındırır. Neşeli şarkılarına karışmış melankoli izleri ve oldukça kederli şarkılarına karışmış güçlü yaşam doluluk sıkça gözlemlenir.