stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Avrupa Uzay Ajansı
Tarih > Kuruluş

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, birçok Avrupalı bilim insanı Amerika Birleşik Devletleri ile çalışmak için Batı Avrupa'dan ayrıldı. 1950'lerin ekonomik patlaması Batı Avrupalı ülkelerinin araştırmaya ve özellikle uzayla ilgili faaliyetlere yatırım yapmasını mümkün kılmış olsa da, Batı Avrupalı bilim adamları yalnızca ulusal projelerin iki ana süper güçle rekabet edemeyeceklerini fark ettiler. 1958'de, Sputnik şoku 'ndan sadece aylar sonra, Edoardo Amaldi (İtalya) ve Pierre Auger (Fransa)'dan Batı Avrupa bilim camiasının önde gelen iki üyesi ortak bir Batı Avrupa uzay ajansının kuruluşunu görüşmek üzere bir araya geldi. Toplantıya, Harrie Massey (Birleşik Krallık) dahil olmak üzere sekiz ülkeden bilimsel temsilciler katıldı.
Batı Avrupa ülkeleri iki ajansa sahip olmaya karar verdiler: Bunlardan birisi fırlatma sistemi geliştirmekle ilgilenen ELDO (Avrupa Fırlatıcı Geliştirme Organizasyonu) ve diğeri Avrupa Uzay Ajansı'nın öncüsü (Avrupa Uzay Araştırmaları Örgütü) ESRO'dur. İkincisi, 14 Haziran 1962'de imzalanan bir anlaşma ile 20 Mart 1964'te kuruldu. 1968'den 1972'ye kadar ESRO yedi araştırma uydusu fırlattı.
Mevcut haliyle ESA, 1975 yılında ESRO'nun ELDO ile birleştiği ESA Sözleşmesi ile kurulmuştur. ESA'nın on kurucu üye ülkesi vardı: Belçika, Danimarka, Fransa, Batı Almanya, İtalya, Hollanda, İspanya, İsveç, İsviçre ve Birleşik Krallık. Bunlar, 1975 yılında ESA Sözleşmesini imzaladılar ve sözleşmenin yürürlüğe girdiği 1980 yılına kadar onay belgelerini tevdi ettiler. Bu süre zarfında ajans fiili bir tarzda faaliyet göstermiştir. ESA ilk büyük bilimsel görevini, ilk kez ESRO tarafından üzerinde çalışılan, evrende gama ışını emisyonları'nı izleyen uzay sondası Cos-B'yi 1975'te fırlattı.
Tarih > Daha sonraki aktiviteler

ESA, 1978'de fırlatılan ve 18 yıl boyunca başarıyla çalışan dünyanın ilk yüksek yörüngeli teleskopu International Ultraviolet Explorer (IUE) üzerinde NASA ile işbirliği yaptı. Bunu bir dizi başarılı Dünya yörüngesi projesi izledi ve 1986'da ESA, Halley ve Grigg–Skjellerup" kuyruklu yıldızlarını incelemek için ilk derin uzay görevi olan Giotto'ya başladı. Yıldız haritalama görevi Hipparcos 1989'da fırlatıldı ve 1990'larda SOHO, Ulysses ve Hubble Uzay Teleskobu, hepsi NASA ile ortaklaşa yürütüldü. NASA ile işbirliği içinde daha sonraki bilimsel görevler arasında ESA'nın Titan iniş modülü Huygens'i inşa ederek katkıda bulunduğu Cassini–Huygens uzay sondası yer alır.
ELDO'nun halefi olarak ESA, bilimsel ve ticari yükler için roketler de üretti. 1979'da fırlatılan Ariane 1 1984'ten itibaren çoğunlukla ticari yükleri yörüngeye taşıdı. Ariane roketinin sonraki iki modeli, 1988 ve 2003 yılları arasında faaliyet gösteren ve ESA'yı 1990'larda ticari uzay fırlatmalarında dünya lideri yapan daha gelişmiş bir fırlatma sistemi Ariane 4'ün geliştirilmesinde ara aşamalarıydı. Bir sonraki Ariane 5 ilk uçuşunda arıza yaşamasına rağmen, o zamandan beri 2018'e kadar 82 başarılı fırlatma ile son derece rekabetçi ticari uzay fırlatma pazarında sağlam bir yer edindi. Ariane 5'in halefi fırlatma aracı Ariane 6 geliştirme aşamasındadır ve 2020'lerde hizmete girmesi öngörülmekteydi.
Yeni milenyumun başlangıcında, ESA, NASA, JAXA, ISRO, CSA ve Roscosmos gibi ajanslarla birlikte bilimsel uzay araştırması'nda en önemli katılımcılardan biri oldu. ESA, önceki yıllarda, özellikle 1990'larda NASA ile işbirliğine güvenmiş olsa da, değişen koşullar (Birleşik Devletler ordusu tarafından bilgi paylaşımına ilişkin katı yasal kısıtlamalar gibi) daha çok kendisi ve Rusya ile işbirliği hakkında kararlara sebep oldu. 2011 tarihli bir basın yayınında şu ifadeler yer aldı:
Rusya, uzaya uzun vadeli erişim sağlama çabalarında ESA'nın ilk ortağıdır. ESA ve Rusya Federasyonu hükümeti arasında uzayın barışçıl amaçlarla araştırılması ve kullanılmasında işbirliği ve ortaklık konusunda bir çerçeve anlaşması var ve her iki ortağa da fayda sağlayacak iki farklı fırlatıcı faaliyeti alanında işbirliği halihazırda devam ediyor.
Dikkate değer ESA programları arasında, son teknoloji uzay tahrik teknolojisini test eden sonda SMART-1, Mars Express ve Venus Express görevleri ve ayrıca Ariane 5 roketinin geliştirilmesi ve ISS ortaklığındaki rolü vardır. ESA, bilimsel ve araştırma projelerini esasen 27 Aralık 2006'da fırlatılan Corot gibi exoplanet'ler arayışında dönüm noktası olan astronomi-uzay görevleri için sürdürmektedir.
21 Ocak 2019'da ArianeGroup ve Arianespace, Ay regolith'i için Ay'ın madenlerini araştırma görevine çalışmak ve hazırlanmak için ESA ile bir yıllık bir sözleşme duyurdu.
Tarih > Tesisler

Ajansın tesisleri aşağıdaki merkezler arasında dağıtılmıştır:
ESA bilim görevleri, Noordwijk, Hollanda'daki ESTEC'dedir;
Frascati, İtalya'daki ESA Dünya Gözlem Merkezi'ndeki Dünya Gözlem görevleri;
ESA Görev Kontrolü (ESOC) Darmstadt, Almanya'dadır;
Gelecekteki görevler için astronotları eğiten Avrupa Astronot Merkezi (EAC) Köln, Almanya'dadır;
2009 yılında kurulan bir araştırma enstitüsü Uzay Uygulamaları ve Telekomünikasyon Avrupa Merkezi (ECSAT), İngiltere, Harwell'dedir;
ve Avrupa Uzay Astronomi Merkezi (ESAC) Villanueva de la Cañada, Madrid, İspanya'dadır.
Avrupa Uzay Ajansı Bilim Programı uzun vadeli uzay bilimi ve uzay araştırma görevleri programıdır.
Projeleri

Mars Express, Smart-1, Columbus, Vega, Galileo, Olympus, Giotto, ESA'nın en önemli projelerinden bazılarıdır.
Fırlatma Araçları Donanması

ESA bu fırlatma pazarının tüm sektörlerde rekabet ettiği farklı fırlatma araçları vardır. Ariane 5, Soyuz-2 ve Vega ESA'nın filosu bu üç büyük roketten oluşur. ESA'nın Fransız Guyanası Uzay Merkezinde ESA'nın uzay mekiklerini yapan ve 23 hissedarları olan Arianespace tarafından Ariane 5 üretilmektedir. Ariane 5 Fransız Guyanası'ndan fırlatılıyor çünkü ekvatorda olduğundan uzay mekiğinin dönme hızına yaklaşık 500 m/s ekstra 'itme' kuvveti veriyor.
Fırlatma Araçları Donanması > Ariane 5

Ariane 5 roketi ESA'nın birincil fırlatma aracıdır. Bu 1997 yılından beri hizmettedir ve Ariane 4'ün yerini almıştır.
Paris'teki genel merkezi
ESTEC binaları Noordwijk, Hollanda. ESTEC, ESRO'nun ana teknik merkeziydi ve halef kuruluş (ESA) için de öyle olmaya devam etmektedir.
Ariane 1 modülünün modeli
Klon askerleri

Klon askerleri (Özgün adı: Clone troopers), George Lucas tarafından yaratılan kurgusal Star Wars (Yıldız Savaşları) evreninde yer alan askerlerdir. Klon askerleri, Klon Savaşları boyunca Büyük Cumhuriyet Ordusunda Jedi'ların komutası altında Galaktik Cumhuriyet'e hizmet etmiş ve özel olarak üretilmiş askerlerdir.
Klon Komutanı Gree'nin bir hayranı tarafından bir Star Wars etkinliğinde yapılan Cosplay.
Tarihçe > Büyük Jedi Tasfiyesi

Ana madde: Emir 66
Darth Sidius, Jedi ustası Obi-Wan Kenobi'nin çırağı olan ve Jedi Konseyi tarafından seçilmiş kişi olarak görülen Anakin Skywalker'ın duygularını manipüle ederek onu Güç'ün karanlık tarafına çeker ve Skywalker bunun üzerine Darth Vader adını alarak yeni Sith çırağı olur. Akabinde Darth Sidius, Emir 66'yı uygulamaya koyar. Emir 66 ile klon askerlerinin beynine yerleştirilen çip aktif olur ve klonlar tüm galaksi boyunca kendi komutanları olan Jedi'ları yok etmeye başlar. Yıldız Savaşları hikâyesinin akışını etkileyen bu önemli olay "Büyük Jedi Tasfiyesi" olarak isimlendirilir. Jedi'ların yok edilmesiyle Galaktik Cumhuriyet, Galaktik İmparatorluğa dönüştürülür. Palpatine (Darth Sidius) imparator olur ve klon askerleri doğrudan imparatora ve çırağı olan Darth Vader'a hizmet etmeye başlar.
Tarihçe > Galaktik İmparatorluk Dönemi

Galaktik İmparatorluğun kurulmasıyla beraber ordu anlayışında değişikliğe gidildi. Üst düzey askeri yönetimde bulunan bazı yöneticiler (Tarkin vb.) klon askerlerin yerine askere alma yöntemiyle asker yetiştirilmesini hem daha ekonomik hem daha güvenilir bulmuşlardır. Klon üretimi sona erer ve İmparatorluk ordusunun temelinde yer alan klon askerlerin yerlerine zaman içerisinde normal insanların askere alınması yöntemiyle oluşturulan Stormtrooper askerleri geçer. Stormtrooper'ların ilk nesli olan klonlar zaman içerisinde aşamalı olarak emekliye sevk edilmişlerdir.
Klon askerler'in yaratıldığı Kamino'daki üretim tesisi.
Kia K8

| Kia K8 |
| --- | --- |
Kia K8
Genel Bakış
Üretici:  Kia Motors
Üretim yıl(lar)ı: 2021-günümüze
Montaj: Hwaseong, Güney Kore Cizzak, Özbekistan
Tasarımcı(lar): Kerim Habib
Selefi: Kia K7
Gövde ve Şasi
Sınıf: Üst orta sınıf
Gövde tipi: 4 kapılı sedan
Düzen: Önden motorlu, önden çekişli Önden motorlu, dörttekerlekten çekişli
Platform: Hyundai-Kia N3
Benzerleri: Hyundai Grandeur
Teknik Özellikler
Motor: 1.6 L Smartstream G1.6 T-GDI I4 (hibrit) 2.5 L Smartstream G2.5 GDI I4 3.5 L Smartstream G3.5 GDI V6 3.5 L Smartstream L3.5 LPi V6 (LPG)
Şanzıman: 6 ileri otomatik 8 ileri otomatik
Dingil mesafesi: 2.895 mm
Uzunluk: 5.015-5.050 mm
Genişlik: 1.875-1.880 mm
Yükseklik: 1.455-1.480 mm
Ağırlık: 1.540-1.765 kg
Kia K8, Kia Motors tarafından 2021 yılından bu yana üretilen bir üst orta sınıf otomobil modelidir. Araç, 2021 yılında tanıtılmış olup Kia K7'nin yerini almıştır. Yedinci nesil Hyundai Grandeur ile aynı altyapıya sahiptir.
Kia Cadenza

| Kia Cadenza |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici:  Kia Motors
Diğer adı: Kia K7
Üretim yıl(lar)ı: 2009-2021
Montaj: Hwaseong, Güney Kore Öskemen, Kazakistan
Selefi: Kia Opirus
Halefi: Kia K8
Gövde ve Şasi
Sınıf: Üst orta sınıf
Gövde tipi: 4 kapılı sedan
Düzen: Önden motorlu, önden çekişli
Benzerleri: Hyundai Grandeur Hyundai Aslan
Kia Cadenza (Güney Kore'de Kia K7), Kia tarafından 2010 yılından bu yana üretilen üst orta sınıf otomobil modelidir. Araç önceki Kia Opirus'un yerini almıştır.
Spermatofor

Mol semenderinin spermatoforları
Spermatofor veya sperm kabarcığı, çeşitli hayvan türlerinin erkeğinde bulunan ve spermatozoa içeren bir kütle veya kapsüldür. Özellikle semenderler  ve eklem bacaklılarda görülen spermatofor, üreme sırasında tamamen dişinin oviporeuna aktarılır. Spermatoforlar, ayrıca çalı çırçır böceğinde olduğu gibi dişi için besin içerebilir. Bu durumda bir "evlilik hediyesi" olarak kabul edilir. Toksik güve Utetheisa ornatrixin durumunda ise, spermatofor; sperm, besin maddeleri ve 
pirolizidin alkaloid içerir. Pirolizidin alkaloid çoğu organizma için zehirli olduğu için spermatoforu korur. Bununla birlikte, Edith'in ekose desenli kelebeği gibi bazı türlerde, "hediye" az miktarda besin değeri sağlar. Çiftleşmede transfer edilen spermatofor, dişilerin üreme organları üzerinde çok az etkiye sahiptir. Spermatoforun faydalarını gösteren alternatif bir hipoteze göre, spermatoforu yiyen dişinin bir sonraki çiftleşmesi engellenir. Böylece dişinin, erkeğin spermine döllenmesi için daha fazla zaman gerekir. Bununla birlikte bazı kafadan bacaklılarda, tek bir dişi içinde aynı anda birden fazla erkeğin spermatoforu mevcut olabilir.
Dev kalamar spermatoforu
Omurgasızlar

Spermatofor, tüm örümceğimsiler ve bazı toprak eklem bacaklılarında görülür. Çalı cırcır böceği gibi çeşitli böceklerde, spermatofor genellikle proteinli bir spermatofilaksi ile çevrilidir. Spermatofilaksinin işlevi, dişinin döllenme sürecinde kontrolünü kısmen bırakması ve spermatofordaki tüm spermlerin dişinin vücuduna girmesini sağlamaktır. Bazı kelebek ve güve türleri de dölleme sırasında dişinin vücudunda spermatofor biriktirir. Benekli odun kelebeği veya süslü güve gibi örneklerde, erkekler vücut kütlelerinin %10'unu sadece tek bir spermatofor yapmak için kullanır. Julia kelebeğinde olduğu gibi, spermatofor üretiminde ihtiyaç duyulan mineralleri elde etmek için, bazı kelebekler "çamur birikintisi davranışı"na sahiptir. Çamur birikintisi davranışında kelebekler, bazı mineralleri elde etmek için topraktaki sıvıyı emerler. Argonot ahtapotu gibi bazı kafadan bacaklılarda, spermatoforlar, otonom hareket edebilen ve dişinin içinde uzun süre hayatta kalabilen ayrılabilir bir kolda bulunur. Bu kol, Georges Cuvier tarafından hatalı bir şekilde parazitik bir solucan sanılmıştır. Bu yüzden kola "hektokotil" ismini vermiştir.
Omurgalılar

Bazı omurgalılar da spermatoforlar yoluyla ürerler. Çoğu erkek semender ve su keleri spermatofor üretir. Dişi semender ise, erkeğin çiftleşme gösterisini beğenmesine bağlı olarak spermatoforu almayı veya almamayı seçer.
Thomas Bruce, 7. Elgin Kontu

Thomas Bruce, 7. Elgin Kontu ve 11. Kincardine Kontu, (d. 20 Temmuz 1766 - ö. 14 Kasım 1841), Britanyalı soylu, asker ve diplomat. Atina'daki Parthenon'da bulunan mermer heykellerin (Elgin Mermerleri olarak bilinirler) tartışmalı biçimde satın alınmasıyla bilinir.
Hayatı

1791'de, hasta olan Sir Robert Keith yerine Avusturya'ya geçici orta-elçi olarak, 1792'de de orta-elçi olarak Brüksel'e atandı. Avusturya Hollandası Fransa tarafından ele geçirilene kadar bu görevde kaldı. Bir süre Britanya'da kaldıktan sonra 1795'te Prusya'ya orta-elçi olarak gönderildi.
1798'de Britanya'nın Osmanlı İmparatorluğu'ndaki elçisi olarak atandı. İstanbul'daki görevine başlamadan kısa süre önce, 11 Mart 1799'da Mary Nisbet ile evlendi. 6 Kasım 1799'da İstanbul'a geldi ve 1803 yılına kadar elçilik görevini sürdürdü. Thomas Bruce, Fransa ile Osmanlı İmparatorluğu arasında yaşanan ihtilaflı dönemde Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Britanya nüfuzunun artırılmasındaki zor görevi sırasında önemli bir beceri ve çaba sarfetti.
Thomas Bruce, bireysel olarak Osmanlı topraklarındaki eski eserlere aşırı ilgi göstermekteydi. Bu bağlamda 1801’de onun kontrolünde Atina’da Parthenon’da 300-400 işçinin çalıştığı kazılar gerçekleştirildi. Thomas Bruce ve Mimar Thomas Harison, bireysel bir teşebbüs olarak Parthenon’un bir levhasını (metop) Britanya’ya götürmek üzere Osmanlı hükûmetinden izin aldılar. Fakat kendilerine tanınan iznin dışında başka eserleri de Londra’ya götürdüler.
1815'te Thomas Bruce'un adı, 1799'da Atina'da ölen bilim insanı John Tweddell'in malları üzerinde başlayan Tweddell davasına karıştı. Bruce İstanbul'da elçi olarak görev yaparken, Tweddell'in ölümünden sonra onun eşyalarına el koymakla suçlandı. Eşyaların tamamı hiçbir zaman bulunamadı ve akıbetleri öğrenilemedi, ancak dava 1816'nın sonlarında bazı eşyaların Tweddell'in ailesine iade edilmesiyle karara bağlandı.
Saç I Grubu

Saç Kümesi ile karıştırılmamalıdır.
| Saç I Grubu |
| --- | --- |
NGC 4414, Saç I Grubu'nda yer alan bir topaklanmış sarmal gökada
Gözlem verisi (Dönem J2000)
Takımyıldız: Berenis'in Saçı
Sağ açıklık (α): 12sa 22d 19,4s
Dik açıklık (δ): 29° 53′ 47″
En parlak üye: NGC 4725
Galaksi sayısı: 19–34
Hız dağılımı (σ): 307 km/s
Özellikler
Kırmızıya kayma (z): 0,003336
Dikey hız ( v_{r}): 1000 km/s
Uzaklık: 14,52 Mpc (47,4 Mly)
Bağlanma kütlesi (U): 2,5×1012 M☉
Aydınlatma gücü: 1,6×1043 erg/s 
Katalog belirtmeleri
Coma I Group • NGC 4274 Group • NGC 4062 Group • NGC 4565 Group • NGC 4631 Group • LGG 279 • LGG 291 • LGG 294 • NBGG 14-01 • NBGG 14-02 • NBGG 14 -2 +1 • NGC 4203 Group • NOGG H 611 • NOGG P1 631 • NOGG P2 642 • NOGG P2 641

Saç I Grubu (Coma I Group), Berenis'in Saçı takımyıldızında yaklaşık olarak 14,5 Mpc (47,3 Mly) uzaklıkta bulunan bir gökada grubudur. Sarmal gökadalar açısından zengin olmakla birlikte az sayıda eliptik ve merceksi gökada içeren grubun en parlak üyesi NGC 4725'tir. Saç I, daha uzakta bulunan Saç ve Aslan kümelerinin önünde yer alır ve Başak Süperkümesi'ne dahildir.
Saç I Grubu şu anda Başak Kümesi'ne doğru düşmekte olup, ileride onunla birleşmesi beklenmektedir.
Yapı

Saç I Grubu, De Vaucouleurs (1975) tarafından öne sürüldüğü gibi, iki ana alt gruptan oluşuyor gibi görünmektedir. Bunlardan ilki NGC 4274 ve NGC 4278 merkezli daha yoğun bir alt grup ve diğeri ise NGC 4565 çevresindeki daha seyrek bir alt gruptur. Gregory ve Thompson (1977) ise, Saç I içerisinde iki ayrı alt grubun kesin bir kanıtını bulamamışlardır. NGC 4274 çevresinde hafif bir yoğunluk artışı olduğunu, grubun geri kalan üyelerinin ise bu yoğunluk artışının güneydoğusuna doğru eşit olarak dağıldığını belirtmişlerdir. Ayrıca, küçük ekseni 0,9 Mpc (2,9 Mly) ve büyük ekseni 2,3 Mpc (7,5 Mly) olan merkezi çubuk benzeri bir yapıya dikkat çekerler. P. Fouque ve diğerleri ile A. M. Garcia ve diğerleri de Saç I grubunun NGC 4274 ve NGC 4565 merkezli iki alt gruptan oluştuğunu belirtirler.
Gibson ve diğerleri ise, Saç I Grubu ile ilişkili NGC 4725 merkezli başka bir yapının (Saç II Grubu) olabileceğini öne sürerler. 2000 yılında Ferrarese ve diğerleri, Saç II Grubu'nu NGC 4494, NGC 4562, NGC 4565, NGC 4725 ve NGC 4747 olmak üzere 5 gökadadan oluşan bir grup olarak tanımlar. Ayrıca, Saç II Grubu'nu oluşturan bu 5 gökadanın, Saç I Grubu'nun bir parçası olan gökadaların 600 ila 1000 km/s arasında değişen hız aralıklarından daha büyük olan 1190 ila 1395 km/s arasında dikey hızlara sahip olduğu bulundu.
Yakındaki NGC 4631 Grubu bazen bazı kataloglarda Saç I Grubu'nun bir parçası olarak listelenirken, diğer kataloglarda Saç I Grubu'ndan ayrı bir grup olarak listelenir.
Üyeler

Aşağıdaki tabloda, Yakın Gökadalar Kataloğu (Nearby Galaxies Catalog), Fouque ve diğerlerinin araştırması, Lyons Gökada Grupları (LGG) Kataloğu ile Giuricin ve diğerlerinin Yakın Optik Gökada (Nearby Optical Galaxy) örnekleminden oluşturduğu üç grup listesinde yaygın ve tutarlı bir şekilde grup üyeleri olarak tanımlanan gökadalar listelenmiştir.
| Ad | Tür | S> A. (J2000) | Dek>  (J2000) | Kırmızıya kayma (km/s) | Görünür büyüklük |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| NGC 4020 | SBd? | 11sa 58d 56,7s | +30° 24′ 43″ | 760 | 13,1 |
| NGC 4062 | SA(s)c | 12sa 04d 03,8s | +31° 53′ 45″ | 758 | 12,5 |
| NGC 4136 | SAB(r)c | 12sa 09d 17,7s | +29° 55′ 39″ | 609 | 11,69 |
| NGC 4173 | SBd | 12sa 12d 21,4s | +29° 12′ 25″ | 1127 | 13,59 |
| NGC 4203 | SAB0^-? | 12sa 15d 05,0s | +33° 11′ 50″ | 1086 | 11,8 |
| NGC 4245 | SB0/a?(r) | 12sa 17d 36,8s | +29° 36′ 29″ | 884 | 12,31 |
| NGC 4251 | SB0? | 12sa 18d 08,2s | +28° 10′ 31″ | 1066 | 11,58 |
| NGC 4274 | (R)SB(r)ab | 12sa 19d 50,6s | +29° 36′ 52″ | 930 | 11,34 |
| NGC 4278 | E1-2 | 12sa 20d 06,8s | +29° 16′ 51″ | 620 | 11,20 |
| NGC 4283 | E0 | 12sa 20d 20,8s | +29° 18′ 39″ | 1056 | 13,10 |
| NGC 4310 (NGC 4338) | (R')SAB0^+(r)? | 12sa 22d 26,3s | +29° 12′ 33″ | 913 | 13,22 |
| NGC 4314 | SB(rs)a | 12sa 22d 31,8s | +29° 53′ 45″ | 963 | 11,43 |
| NGC 4359 | SB(rs)c? | 12sa 24d 11,2s | +31° 31′ 19″ | 1253 | 13,6 |
| NGC 4393 | SABd | 12sa 25d 51,2s | +27° 33′ 42″ | 755 | 12,7 |
| NGC 4414 | SA(rs)c? | 12sa 26d 27,1s | +31° 13′ 25″ | 716 | 10,96 |
| NGC 4448 | SB(r)ab | 12sa 28d 15,4s | +28° 37′ 13″ | 661 | 12,00 |
| NGC 4494 | E1-2 | 12sa 31d 24,1s | +25° 46′ 31″ | 1342 | 10,71 |
| NGC 4525 | Scd? | 12sa 33d 51,1s | +30° 16′ 39″ | 1172 | 13,4 |
| NGC 4559 | SAB(rs)cd | 12sa 35d 57,6s | +27° 57′ 36″ | 807 | 10,46 |
| NGC 4562 | SB(s)dm? | 12sa 35d 34,8s | +25° 51′ 00″ | 1353 | 13,9 |
| NGC 4565 | SA(s)b? | 12sa 36d 20,8s | +25° 59′ 16″ | 1230 | 10,42 |
| NGC 4725 | SAB(r)ab pec | 12sa 50d 26,6s | +25° 30′ 03″ | 1206 | 10,11 |
| NGC 4747 | SBcd? pec | 12sa 51d 45,9s | +25° 46′ 37″ | 1190 | 12,96 |
Diğer olası üye gökadalar (yukarıda belirtilen referanslardaki listelerden yalnızca birinde veya ikisinde listelenen gökadalar) IC 3215, IC 3247, MCG 5-29- 66, NGC 4080, NGC 4150, NGC 4308, NGC 4455, NGC 4509, NGC 4534, NGC 4627, NGC 4631, NGC 4656, NGC 4670, UGC 6900, UGC 7007, UGC 7300, UGC 7428, UGC 7438, UGC 7673, UGC 7916 ve UGCA 294.
Yakın gruplar

Başak Kümesi'nin merkezi (M87) Saç I Grubu'ndan yaklaşık 3,6 Mpc (11,7 Mly) uzaklıktadır.
Tüberküloz servikal lenfadenit

| Mycobacterial cervical lymphadenitis |
| --- | --- |
Diğer adlar: Scrofula, scrophula, struma, the King's evil

Boyundaki skrofula
Uzmanlık: Bulaşıcı hastalık
Skrofula olarak da bilinen ve tarihsel olarak kralın kötülüğü (İngilizce:king's evil) olarak da bilinen mikobakteriyel servikal lenfadenit hastalığı, tüberküloz ile ilişkili ve tüberküloz olmayan (atipik) mikobakteriler ile ilişkili servikal lenf düğümleri 'nin bir lenfadenit 'tir.
Hastalık

Skrofula, genellikle lenfadenit olarak bilinen lenf düğümlerindeki bir enfeksiyonun bir sonucu olarak boyundaki lenfadenopati için kullanılan terimdir. Tüberküloz veya tüberküloz olmayan mikobakteriler neden olabilir. Erişkinlerdeki skrofula vakalarının yaklaşık %95'ine, çoğunlukla bağışıklığı baskılanmış hastalarda (servikal tüberküloz lenfadenopatinin yaklaşık %50'si) Mycobacterium tuberculosis neden olur. Bağışıklığı yetersiz çocuklarda, skrofulaya genellikle atipik mikobakteriler (Mycobacterium scrofulaceum) ve diğer tüberküloz olmayan mikobakteriler (NTM) neden olur.
Yetişkin vakaların aksine çocuklarda vakaların sadece %8'i tüberkülozdur.[kaynak belirtilmeli]
20. yüzyılın ikinci yarısında tüberkülozun keskin bir şekilde azalmasıyla birlikte, skrofula yetişkinlerde daha az yaygın bir hastalık haline geldi, ancak çocuklarda yaygın olarak kaldı. AIDS'in ortaya çıkmasıyla birlikte, yeniden canlanma göstermiştir ve hastalığın tüm evrelerindeki hastaları etkileyebilir.
Hastalık > İşaretler ve semptomlar

En olağan işaretler ve belirtiler, boyunda kalıcı olan ve genellikle zamanla büyüyen kronik, ağrısız bir kitlenin görünümüdür. Kitle "soğuk apse" olarak adlandırılır, çünkü eşlik eden yerel renk veya sıcaklık yoktur ve üstteki cilt mor (mavimsi-mor) bir renk alır. NTM enfeksiyonları diğer önemli yapısal semptomlar göstermez, ancak tüberkülozun neden olduğu skrofula genellikle ateş, titreme, halsizlik ve kilo kaybı gibi hastalığın diğer semptomlarına eşlik eder. Hastaların yaklaşık %43'ünde. Lezyon ilerledikçe, cilt kitleye yapışır ve yırtılarak bir sinüs ve açık bir yara oluşturabilir. Bazı hastaların daha önceki zamanlarda yaşadığı ölümcül sonuç, akciğerlerin peynir benzeri bir görünümü ve King's Evil lezyonlarından kaynaklanıyordu. Ayrıca akciğer tüberkülozu ile ilişkiliydi.
Servikal lenfadenite genellikle mikobakterilerin baş bölgesine bir enfeksiyon neden olur. Bu hastalık çok tutarsız; olgularda farklı laboratuvar bulguları olabilir. Bazen hastalık tüberküloz hastalığına bağlı olarak ortaya çıkabilir. Bununla birlikte, duruma göre tüberküloz veya tüberküloz dışı mikobakterilerin neden olup olmadığını belirlemeniz acildir. Bunun nedeni, tedavinin genellikle ikisi arasında farklılık göstermesidir.
Teşhis

Tanı genellikle kitlenin iğne aspirasyon biyopsisi veya kitlenin eksizyonel biyopsi ve enfeksiyon durumunda lekelenebilir aside dirençli bakterilerin histolojik gösterimi M. tüberküloz (Ziehl–Neelsen boyası) veya spesifik büyüme ve boyama teknikleri kullanılarak NTM kültürü ile gerçekleştirilir.
Teşhis > Patoloji

Klasik histolojik skrofula, caseating granülomlar ile çok çekirdekli dev hücreler ile granülomatöz iltihapla çevrili merkezi hücresiz nekroz (kangren) (kaslı nekroz) gösterir. 
Tüberküloz ve tüberküloz dışı lenfadenit morfolojik olarak aynı olmasına rağmen, model bakteriyel lenfadenitin diğer nedenlerinden biraz farklıdır.