stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Abdülcanbaz
Abdülcanbaz karakterleri > Abdülcanbaz

O her çağda halkın özlemini duyduğu, hayallerinde yaşattığı efsanevi bir tiptir. Bazen masal dünyalarında, bazen günümüzde sürdürür yaşantısını, bazen de uzayı adımlar...
Halkını seven her dürüst ve namuslu kişide az çok Abdülcanbaz'lık vardır. Dürüsttür, cesurdur, akıllı ve zekidir. Yakışıklıdır, çelikten kaslara sahiptir. Bu üstün niteliklerini daima iyinin, haklının, ezilenin yanında; sömürücülere, zalimlere, namussuzlara karşı kullanır. "Osmanlı tokadı" ile ün salmıştır.
Abdülcanbaz karakterleri > Karanfil Hoca

Doğu'nun yetiştirdiği en büyük ilim adamıdır. İlmi Simya, İlmi Kimya ve keşif dünyasındaki yeri, İbn-i Sina, İbn-i Batuta gibi doğulu ilim adamlarından çok daha önemlidir. Biraz sinirli ve mütecaviz olmasına rağmen iyi kalpli, dürüst, kişilik sahibi bir adamdır. Minaretül Füze-tül Kamer, Sefine-i Hava, El Kabili Sevk-ül Karakuş, Vel Kebir-ül Köstebek gibi önemli buluşların sahibidir.
Abdülcanbaz karakterleri > Tarzan

Tarsus'ta doğmuştur. Saf ve temiz yürekli bir Anadolu çocuğudur. Heybetli bir yapısı, ilahi bir gücü vardır. Cesareti ile ün salmıştır.
Abdülcanbaz karakterleri > Fettah

Abdülcanbaz'ın arkadaşlarındandır. Hoşsohbet, muzip, kolayca gönlünü kaptıran, başından büyük işlere girişen, sevimli bir adamdır.
Abdülcanbaz karakterleri > Fayrabi

Pehlivani gözbağcılıkta üstüne yoktur. Hatta bu marifetleri sanat hâline getiren tek adamdır denilebilir. Abdülcanbaz ile İsfahan'da tanışmış, bir daha ayrılmamışlar, arkadaşlıklarını, toz kondurmadan sürdürmüşlerdir.
Abdülcanbaz karakterleri > Gözlüklü Sami Bey

Osmanlı sarayına mensup bir mirasyedi... Şeytani bir zekâya ve süngülü bir bastona sahiptir. İşrete, kadına düşkün, düzenbaz bir adamdır. Hazırlopçudur.
Abdülcanbaz karakterleri > Sürmegöz İhsan Bey

Gözlüklü Sami'nin dostu ve dalkavuğudur. Çıkar uğruna yapmayacağı şey yoktur.
Kadıköy'deki Karikatür Evi'nde yer alan Abdülcanbaz heykeli (Mart 2023)
PTT'nin 1991 yılında “Türk Karikatür Sanatı” başlıklı seri kapsamında çıkarttığı "Abdülcanbaz" çizgi karakterini konu alan posta pulu.
İzlanda
Tarihçe

Ana madde: İzlanda tarihi
861 yılında Norveçliler tarafından keşfedilen adaya ilk kez 9 ve 10. yüzyılda Norveç'ten gelen Vikingler yerleşmişlerdir. Bu toplulukların önderleri birleşerek 930 yılında parlamentonun ilk örneği sayılabilecek Athing'i oluşturdular. İç anlaşmazlıklar sonucu bağımsızlığını kaybeden ada 1262 yılında Norveç'in egemenliği altına girdi. 14. yüzyılda Norveç'in Danimarka'ya bağlanmasıyla, Danimarka'nın egemenliği altına girdi. Danimarka önceleri adadan ticari bakımdan yararlanmaktaydı. Daha sonra İzlanda'yı tamamen idaresi altına aldı. 1551 yılında referandum ile Protestanlığı kabul eden İzlandalılar, 1662 yılında Danimarka kralına bağlılık yemini ettiler. 17. yüzyılda adada hastalık, kıtlık ve volkan püskürmeleri ortalığı kasıp kavurdu. 1838'de Reykjavik'te on üyeli bir meclis kuruldu. 1843'te de Althing yeniden teşkil edildi. 1904'te İzlanda'ya diplomasi dışında özerklik tanındı.
19. yüzyılda ortaya çıkan milliyetçilik akımları sonucu 1918 yılında İzlanda, Danimarka'ya bağlı bir devlet hâline geldi. II. Dünya Savaşı sırasında stratejik bir değer kazanan İzlanda'yı korumak gerekçesiyle İngiltere tarafından işgal edildi. Daha sonra 1941'de Amerikalılar burayı devraldı. 1941 yılında Althing, Danimarka ile bağlarını koparma kararı aldı. 1944 yılı Mayıs ayında halk oyuna sunulan yeni anayasa oylandıktan sonra 17 Haziran'da cumhuriyet ilan edildi. İzlanda 1949 yılında NATO'ya üye oldu. Ordusu olmayıp da NATO üyesi olan tek ülkedir. 17 Haziran 1944'te, Amerika Birleşik Devletleri, İzlanda'yı ilk tanıyan ülke olmuştur.
Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Ronald Reagan ile Sovyetler Birliği Genel Sekreteri Mihail Gorbaçov 11-12 Ekim 1986'da Reykjavik'te, nükleer silahların sınırlandırılması görüşmelerinin başlatıldığı bir zirve toplantısı yaptılar.
Tarihçe > 1944 yılındaki Bağımsız cumhuriyet-günümüz

31 Aralık 1943 tarihinde, Danimarka-İzlanda Birlik Kanunu 25 yıl sonra sona erdi. 20 Mayıs 1944 tarihinden başlayarak, İzlandalılar, Danimarka ile kişisel birliği sona erdirerek, monarşiyi ortadan kaldırmak ve bir cumhuriyet kurma konusunda dört gün süren referandumda oy kullandılar. İzlanda resmen 17 Haziran 1944 tarihinde bir cumhuriyet oldu ve ilk devlet başkan olarak Sveinn Björnsson seçildi. 1946 yılında, Müttefik işgal gücü İzlanda'yı terketiler. İç tartışma ve ayaklanmalar arasında 30 Mart 1949 tarihinde NATO'ya üye oldu. 5 Mayıs 1951 tarihinde, Amerika Birleşik Devletleri ile bir savunma anlaşması imzalandı. Amerikan askerleri, İzlanda Savunma Kuvvetleri olarak İzlanda'ya döndüler ve Soğuk Savaş boyunca ülkede kaldılar. ABD 30 Eylül 2006 tarihinde son kalan birliklerini İzlanda'dan çekti.
İzlanda, savaş sırasında refaha ulaştı. Hemen savaş sonrası dönemde, balıkçılık sektöründe sanayileşme ve ABD'nin Marshall Planı programı tarafından yönlendirilen önemli ekonomik büyümeler izledi. Ekonomisi büyük ölçüde çeşitlendirildi ve İzlanda, 1994 yılında Avrupa Ekonomik Alanına dahil oldu. İzlanda nükleer silahsızlanma yönünde önemli adımlar atmıştır. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Ronald Reagan ve Sovyet Başbakanı Mihail Gorbaçov'un katılımıyla 1986 yılında Reykjavik'te bir zirveye ev sahipliği yaptı. Birkaç yıl sonra, İzlanda Sovyetler Birliği'nden ayrılan Estonya, Letonya ve Litvanya'nın bağımsızlığını tanıyan ilk ülke oldu.
1990'lar boyunca, ülkenin uluslararası rolü genişlemiş, insani ve barış nedenleri doğru yönlendirilmiş bir dış politika geliştirmiştir. Bu amaçla İzlanda, Bosna, Kosova ve Irak'taki çeşitli NATO önderliğindeki müdahalelere yardım ve uzmanlık sağladı.
İzlanda'nın bir finans merkezi olarak yükselişi ve düşüşü

İzlanda, 2003-2007 yılları arası, Davíð Oddsson hükûmeti altında, bankacılık sektörünün özelleştirilmesinden sonra, finansal hizmetler ve yatırım bankacılığına dayalı bir ekonomiye sahipti. Ülke, hızla dünyanın en refahlı ülkelerinden biri haline geldi ancak büyük bir mali kriz oluştu. Kriz, 1887 yılından bu yana İzlanda'dan en büyük göçe sebep oldu. 2009 yılında 5.000 kişi ülkeden göç etti. İzlanda'nın ekonomisi Johanna Sigurdardottir hükûmeti altında durağanlaşarak olarak, 2012 yılında %1,6 oranında büyümüştür. Birçok İzlandalı, ekonomi ve hükûmetin kemer sıkma politikaları ile mutsuz kalmıştır. Merkez sağ Bağımsızlık Partisi 2013 seçimlerinde İlerici Partisi ile koalisyon kurarak iktidara dönmüştür.
Coğrafya

Ana madde: İzlanda coğrafyası
Coğrafya > Fizikî yapı

Ülkenin toplam yüzölçümü 103.000 km²'dir. İzlanda'nın büyük bir bölümü volkanik olup adadaki yanardağlar günümüzde etkindir. Bunların sayısı 200'ü bulmaktadır. En önemlisi 1490 metre yüksekliğindeki Heklâ'dır. İzlanda'nın kıyıları güneyde düz, öteki yerlerde girintili çıkıntılıdır. Kıyılarının uzunluğu 6.000 km'den fazladır. Adanın bazı bölümleri geçmişteki yanardağ püskürmeleri sonucu ortaya çıkmıştır. Lav ovalarıyla kaplıdır. Bu ovalarda yer yer jökül adı verilen buz kubbelerine rastlanır. Bunların en büyüğü Vatnajökull 8.100 km²'yi bulan yüzölçümüyle Avrupa'nın en geniş buzuludur. Adada bol çağlayanlı birçok ırmak bulunmaktadır. Bunlar kısa ve ulaşıma elverişsizdir. Irmaklarından en önemlisi Tjorsa (210 km)dır. İzlanda'da çok sayıda krater gölü vardır. En önemlisi olan Thingvallavat Gölü 120 km² olup, 116 metre derinliktedir.
Adanın yanardağlarından sonra en önemli özelliği gayzerlerdir. Bu sıcak su kaynakları ısınma ve elektrik enerjisi elde etmede kullanılır.
İzlanda, bugün etkin durumda olan 30 kadar volkana ve zengin termal kaynaklarına sahiptir.
Coğrafya > İklim

İzlanda'nın bulunduğu enlem dairesine karşı iklimi çok soğuk değildir. Ülkedeki rekor düşük sıcaklık -39 derece olarak ölçülmüşken 2009 yılında ise rekor yüksek sıcaklık 29 derece olarak ölçülmüştür. Gulf Stream akıntısının etkisinde kalan adada yazlar nemli ve serindir. Kışlar ise oldukça yumuşaktır. Sıcaklık ortalaması başkent Reykjavik çevresinde kışın -1 C°, yazın ise +11 C°'dir. Fakat kuzey bölgeleri daha soğuk olup sıcaklık ortalaması kışın -8 °C civarındadır. Kuzey kesiminde Haziran ayında güneş 18 gün süre ile hiç batmadan ufuk hattı üzerinde durur.
Yağış ortalaması ise başkent dolaylarında 865 mm, güneydoğuda ise 1.710 mm'dir.
Coğrafya > Doğal kaynaklar ve madenler

Bitki örtüsü ve hayvanlar: Bitki örtüsü adada çok azdır. Buzulların bulunmadığı kesimlerde otlaklar vardır. Bitki örtüsü genelde çalılar ve dikenlerden meydana gelmiştir. Büyük ve iri gövdeli kayın ağaçlarından meydana gelen ormanlar giderek azalmış, günümüzde yok denecek hale gelmiştir. Ormanların çok az oluşu ve iklim şartları adada yabani hayvanların bulunmamasına sebep olmaktadır. Yer altı kaynakları bakımından fakir olan İzlanda'da sadece alüminyum çıkartılır. Alüminyum başkentin doğusunda ve ülkenin kuzeyinde çıkartılmaktadır.
Nüfus ve sosyal yaşam

İzlanda'nın nüfusu 320.000 kişidir. Nüfusun %80'i şehirlerde, diğer kısmı köylerde yaşar. Başkent Reykjavik'te nüfus 145.237 kişidir (2006 verileri). Şehirlerin çoğu kıyı kesimlerde ve güneydeki ovalarda kurulmuştur. İzlanda halkı için Theogir'in koyduğu kurallar bugün de geçerlidir. İzlanda'da bugün topluma açık yerlerde bira ve benzeri alkollü içkiler içmek yasaktır. İzlanda halkı kendilerine özgü dillerini, kültürlerini, efsanelerini ve geleneklerini korumak için ellerinden geleni yapmaktadırlar. Halkın büyük kısmı Hristiyanlığın Evangelist mezhebine (%95,6) bağlıdır. Geri kalan kısmının %3,7'si Protestan, %0,7'si Katoliktir. Ülkede konuşulan diller; İzlandaca (Resmî Dil), Danca, İngilizce, Nord lehçeleri ve Almancadır. İzlanda'da eğitim düzeyi yüksektir. 7-15 yaşları arasında eğitim zorunlu olup okuma-yazma bilmeyen yoktur. İzlanda'da beş üniversite ve iki kolej bulunmaktadır.[kaynak belirtilmeli]
İzlanda toplumu LGBT kişilere karşı toleranslıdır. 27 Haziran 2010'dan itibaren İzlanda'da eşcinsel evlilik yasal hale gelmiştir. Ülkenin başbakanı Jóhanna Sigurðardóttir da eşcinselliği ile açık olan dünyanın ilk seçilmiş devlet başkanıdır.
Siyaset ve yönetim

İzlanda Cumhuriyeti 17 Haziran 1944'te Danimarka'dan koparak bağımsızlığını ilan etmiştir. Anayasa 16 Haziran 1944'te yapılmıştır. Cumhurbaşkanı Ólafur Ragnar Grímsson'dur ve dört yılda bir seçilmektedir. Biri 40 üyeli, diğeri 20 üyeli iki meclisi vardır ve her ikisinin de görev süresi dört yıldır. Üyeler seçimle belirlenirler. Başbakan, Cumhurbaşkanı tarafından yetkilendirilir ve hükûmeti kurar. Ülke 23 bölge ve 14 şehir ile yönetilmektedir.
Siyaset ve yönetim > Üye olduğu uluslararası örgüt ve kuruluşlar

| --- | --- |
 AG (Avustralya Grubu),  BIS (Uluslararası İmar Bankası),  CBSS (Baltik Ülkeleri Konseyi),  CCC (Gümrük İşbirliği Konseyi),  CE (Avrupa Konseyi),  EAPC (Avrupa - Atlantik Ortaklık Konseyi),  EBRD (Avrupa Yatırım ve Kalkınma Bankası),  EBU (Avrupa Yayın Birliği),  ECE (Birleşmiş Milletler Avrupa Ekonomik Komisyonu),  EFTA (Avrupa Serbest Ticaret Bölgesi),  FAO (Tarım ve Gıda Örgütü),  IAEA (Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı),  IBRD (Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası),  ICAO (Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü),  ICC (Milletlerarası Ticaret Odası),  ICFTU (Uluslararası Serbest Ticaret Birlikleri Konfederastonu),  ICRM (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi),  IDA (Uluslararası Kalkınma Birliği),  IEA (Uluslararası Enerji Ajansı),  IFC (Uluslararası Finansman Kurumu),  IFRCS (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Toplulukları Federasyonu),  IHO (Uluslararası Hidrografi Örgütü),  ILO (Uluslararası Çalışma Örgütü),  IMF (Uluslararası Para Fonu),  IMO (Uluslararası Denizcilik Örgütü),  Inmarsat (Uluslararası Denizcilik Uydu Teşkilatı), :  Intelsat (Uluslararası Telekomünikasyon ve Uydu Örgütü),  Interpol (Uluslararası Polis Teşkilatı),  IOC (Uluslararası Olimpiyat Komitesi),  ISO (Uluslararası Standartlar Örgütü),  ITU (Uluslararası Haberleşme Birliği),  NATO (Kuzey Atlantik Asemblesi),  NC,  NEA (Nükleer Enerji Ajansı),  NIB (İskandinavya Yatırım Bankası),  OİE (Dünya Hayvan Sağlığı Örgütü),  OECD (Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü),  OPCW,  OSCE (Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Örgütü),  UN (Birleşmiş Milletler),  UNCTAD (Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı),  UNESCO (Eğitim-Bilim ve Kültür Örgütü),  UNHCR (BM Mülteciler Yüksek Komiserliği),  UNMIBH (BM Bosna Hersek Misyonu),  UNMIK (BM Kosova Geçici Yönetimi),  UNU,  UPU (Dünya Posta Birliği),  WEU (Batı Avrupa Konseyi),  WHO (Dünya Sağlık Örgütü),  WIPO (Dünya Fikrî Mülkiyet Teşkilatı),  WMO (Dünya Meteoroloji Örgütü),  WTO (Dünya Ticaret Örgütü)
Ekonomi

Ana madde: İzlanda ekonomisi
Ayrıca bakınız: İzlanda Kronası
İzlanda ekonomisinin temelini bir ada devleti olduğu için balıkçılık ve balık ürünleri oluşturmaktadır. Para Birimi, İzlanda Kronudur. Nüfusun %3'ü turizm, %8'i tarım, %14'ü endüstri, %75'i hizmet sektörlerinde çalışmaktadır. GSMH oranı $11,4 milyardır. Enflasyon oranı %6,8'dir. Ülkenin %0,8'i işsizdir. Bu rakam Avrupa'nın en iyi oranıdır. NATO'da yer alıp ordusu olmayan tek ülkedir. Bu yüzden orduya gider harcanmaz. Ayrıca ülkede kış turizmi ve termal kaynaklı turizm oldukça gelişmiştir. Ülkenin iç kesimlerinde ve termal kaynakların olduğu yerlerde lüks oteller bulunur.
Ekonomi > Tarım ve hayvancılık

İzlanda topraklarının büyük bir kesimi tarıma elverişsizdir. Ancak %0,5'inde tarım yapılmaktadır. Nüfusun %8'i tarım sektöründe çalışmaktadır. Başlıca ürünleri hayvan yemi, patates ve şalgamdır. Adanın buzullarla örtülü olmayan kesimlerindeki otlaklarda hayvancılık yapılır. Küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık ülkede yaygındır. Hayvancılık, ülkedeki önemli bir geçim kaynağıdır.
Ekonomi > Balıkçılık

İzlanda'nın en önemli gelir kaynağını meydana getiren balıkçılık, 106.487 gross tonluk 866 gemi ile yapılmaktadır. Yıllık tutulan balık yaklaşık olarak 1.500.000 tondur. Başlıca tutulan deniz canlısı türleri, balina, morina ve ringadır. Tutulan balıkların büyük bir bölümü işlenerek ihraç edilmektedir.
Ekonomi > Endüstri

Balıkçılıkta kullanılan malzemelerin ve balıktan elde edilen ürünlerin üretimi başlıca sanayi faaliyetidir. Balık konservesi ve balık unu fabrikası vardır. Küçük gemilerin yapıldığı, büyük gemilerin tamir edildiği tersaneleri; dokuma ve kumaş, çimento, ayakkabı, et ve süt ürünleri fabrikaları bulunmaktadır. Ayrıca başkent Reykjavik'in doğusunda ve adanın kuzeyinde çıkarılan alüminyum, başkent Reykjavik'te bulunan birkaç alüminyum dökümhanesinde işlenerek ihraç edilir, ayrıca başkentte amonyum sülfat fabrikası da bulunmaktadır. Nüfusun %14'ü sanayide çalışmaktadır. Ülkedeki elektrik üretimi 8.474 milyar kWh (2004), elektrik tüketimi 7.881 milyar kWh (2004)'dır.
Ekonomi > Ticaret

Ülke ihracatını %80'ini balık ürünleri, balık konservesi, tuzlanmış ve dondurulmuş balık, balık unu, balık yağı, alüminyum, diatomit ve gübre oluşturur. Ayrıca hayvansal ürünlerde ihracatta önemli bir yer tutar. İhracat oranı, $3,587 milyar (2006), ihracat ortakları, Birleşik Krallık %17,9, Almanya %16,4, Hollanda %13, Norveç %11, ABD %8,1, İspanya %7,7, Danimarka %4,3 (2005)'dir. İthal ettiği ürünler, makineler, kimyevi maddeler, petrol ürünleri, ilaç ve çeşitli besin ürünleridir. İthalat oranı, $5,189 milyar (2006), ithalat ortakları Almanya %13,4, ABD %9,1, İsveç %8,6, Danimarka %7,3, Norveç %7,2, Birleşik Krallık %5,9, Çin %5,3, Hollanda %5, Japonya %4,7 (2005)'dir. Dış borç tutarı $3,073 milyar (2005)'dır.
Ekonomi > Ulaşım ve haberleşme

İzlanda'da demir yolu yoktur. Kara yollarının uzunluğu 13 bin kilometreyi bulmaktadır. Başkent
Reykjavik'te uluslararası bir deniz limanı ve havalimanı vardır. Ülkede hava yolu ulaşımı çok gelişmiştir. Ülkede irili ufaklı 98 adet havaalanı bulunur. Kullanılan telefon hatları: 243.900 (2005) kişidir. Televizyon sayısı: 198.000 (2005), İnternet kullanıcıları: 258.000 (2005) kişidir.
İzlanda, jeolojik olarak hem Avrupa hem de Kuzey Amerika kıtasındadır. Haritada başlıca volkanlar belirtilmiştir.
Bir ada ülkesi olan İzlanda'da kış ayları okyanusun etkisiyle nispeten yumuşak geçmektedir. Ancak yine de ülke tamamen karlarla kaplanmakta ve bitki örtüsü kıyı kesimlerde tundra bitki örtüsüne dönüşmektedir. Kış aylarında ortalama sıcaklık 0 °C iken en düşük sıcaklık rekoru -39,7 °C olmuştur.(Ocak 2004, NASA)
İzlanda'nın başkenti Reykjavik.
İzlanda koyunları.
Reykjavik'te bir deniz ürünleri işleme tesisi.
İzlanda atları.
Jeotermal enerjiyi kullanan Nesjavellir Santrali.
Tekir (balık)

Bu sayfa bir deniz canlısı olan Tekir'i anlatmaktadır. Başlığın diğer anlamları için Tekir sayfasına bakınız.
Tekir (Mullus surmuletus), Mullidae familyasından vücut rengi kırmızı veya pembemsi renkte olan bir balık türü.
Vücut yuvarlak olup, başın altında bir çift bıyık bulunur. Büyük olan başın uzunluğu, yüksekliğinden fazladır ve baş profili eğimlidir. Birinci sırt yüzgecinde boyunca sarı ve kırmızımsı renkli bantlar bulunur. Barbunyadan burnunun oval, kafasının daha uzun, ağzın göz hizasına ulaşmayışı, göz çukuru altında sadece iki adet pul bulunuşu, vücudun alt yanından uzunlamasına sarı bantlar ve birinci sırt yüzgecinde siyah noktalar olması ile ayrılır. Genelde 15 ila 25 cm arasında olup nadiren 40 cm'ye kadar çıkar. Ortalama ağrlığı 50-75 gram civarındadır.
Urumçi Muharebesi (1933)

Aynı isimdeki muharebeler için Urumçi Muharebesi sayfasına bakınız.
Birinci Urumçi Muharebesi (Çince: 第一次迪化之戰), 1933 baharında Sincan Eyalet Hükûmeti ile Milliyetçi Hükûmet'in Yeni 36. Tümeni arasında gerçekleşen muharebedir.
Muharabe, (Merkezi) Çin hükûmetinin General Ma Zhongying'i Sincan’a saldırması için teşvik etmesi sonucunda ortaya çıkmıştır. Sincan Valisi Jin Shuren, savaş öncesi süreçte Sincan üzerindeki hakimiyetini (makamı ile beraber) kaybetme endişesi yaşasa da Çin hükûmeti bu süreçte kendisinin bölgenin resmi yöneticisi olduğunu teyit etmiştir. Çin hükûmetinin bu tavrının sebebi, Shuren’in muharabeye kadar görevinde kalmasını sağlayarak, onun valilik sürecinin bir yıkımla bitmesini sağlamaktı.
Muharabe, General Zhongying’in birliklerinin (Yeni 36. Tümen), Sincan'ın merkezi Urumçi kentinde konuçlanmış Sincan Eyalet Ordusuna saldırması ile başlamıştır. Şehrin kapılarında başlayan şiddetli çatışmalar sonucunda Zhongying'in ordusu şehri girmeyi başarmıştır. Mücadele esnasında, esnasında, Zhongying'in ordusunun ve Çinli komutanlardan biri, 36. Tümen'in Müslüman birlikleri Batı Kapısı'ndan şehre girmeyi başarmış, lakin bulundukları bölgernin (caddenin) kundaklanması sonucu bozguna uğramışlardır (bu kundaklama eylemi, şehirdeki mülteciler de dahil pek çok sivilin canına kast etmiştir).  Yeni 36. Tümen, savaşın ilerleyen safhalarında düşman makineli tüfeklerinin atış menziline girdi ve bu durum pek çok zayiat vermelerine sebep oldu
Yeni 36. Tümen’in makinel tüfek ateşi altından kalmasının ardından Albay Pavel Pappengut komutasındaki 1.800 kişilik bir Beyaz Rus kuvveti Yeni 36. Tümen ile çarpışarak bozguna uğrattı.[1] Wu Aichen'e bu noktada en az 2.000 kişinin öldüğü söylendi. Yeni 36. Tümen, son bir taaruz organize ederek Büyük Batı Köprüsü'ndeki duvarlara tırmanmaya çalıştı ve burada yine kayıplar verdi. Urumçi, makamına yeni atanan Sincan Askeri Valisi Sheng Shicai'nin eyalet kuvvetlerinin ulaşması ve Yeni 36. Tümen'in geri çekilmesi ile güvene alındı. Muharebe boyunca iki tarafın da verdiği Müslüman ve Çinli kayıpların toplamının  6.000 civarı olduğu tahmin edilmektedir.[2]
Side Müzesi

| Side Müzesi |
| --- | --- |
Side Müzesi (2014)

Açılış: 1962
Konum: Manavgat, Antalya, Türkiye
Koordinatlar: 36°46′09″K 31°23′28″D﻿ / ﻿36.76917°K 31.39111°D﻿ / 36.76917; 31.39111
Tür: Arkeoloji müzesi
Kurucu: Arif Müfid Mansel
Side Müzesi, Side'de Side Antik Kenti'nde kurulu müze.
Side Müzesi, Roma döneminde inşa edilen hamam kompleksi üzerine yapılan restorasyonlarla kurulmuştur.
Müze'ye doğu yönündeki bir kapıdan girilir. Daha sonra tabanı taşlarla kaplı ve hamamın ikinci tepidariumu olduğu anlaşılan bir avludan geçilerek büyük bir bahçeye çıkılır. Bu avlunun etrafında ve bahçenin içinde Side'de yapılan kazılarda bulunan lahitler, sütunlar, büstler, torsolar, yazıtlar, heykeller, heykel kaideleri, sütun başlıkları, frizler, rölyefler ve steller görülmektedir.
Müze bahçesi aslında Roma Hamamı'nın jimnastik salonu ve palaestrasının avlularıdır. Tabanı mermer parçaları ile kaplı olan bu avluların içindeki en önemli eser, avlunun kuzey duvarında görülen denizler tanrısı Poseido‘nun mitolojik öykülerinin yer aldığı friz serisidir. Burada tanrı ve tanrıçaların doğayla olan ilişkileri tasvir edilmektedir.
1. Adalet ve Kalkınma Partisi Olağanüstü Kongresi

Adalet ve Kalkınma Partisi 2014 Olağanüstü Kongresi 27 Ağustos 2014 tarihinde Adalet ve Kalkınma Partisi'nin yeni genel başkanını seçmek amacıyla yapıldı. Parti tarihinde, parti lideri Recep Tayyip Erdoğan'ın 12. Cumhurbaşkanı seçilmesinin gerektirdiği ilk olağanüstü kongre oldu. Eski Dışişleri Bakanı ve Konya Milletvekili Ahmet Davutoğlu oybirliğiyle parti genel başkanlığına seçildi. Kongre, ertesi gün Cumhurbaşkanlığını devralan Recep Tayyip Erdoğan'ın son kez Başbakan olarak kamuoyuna çıkışı oldu. Kongre, Türk siyasetinde önemli bir değişiklik olduğu bir zamanda gerçekleşti ve muhalefetteki Cumhuriyet Halk Partisi de 5-6 Eylül'de olağanüstü bir toplantı düzenledi.
Arka plan

AK Parti, 10 Ağustos'taki cumhurbaşkanlığı seçiminden önce, parti lideri ve cumhurbaşkanı adayı Recep Tayyip Erdoğan'ın kazanacağı varsayımıyla ilk olağanüstü kongresinin hazırlıklarını yapmıştı. 21 Ağustos'ta AK Parti Merkez Yürütme Kurulu, Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nu parti liderliğine aday gösterdi, çünkü Erdoğan'ın 28 Ağustos 2014'te Cumhurbaşkanlığını devralana kadar AK Parti ile tüm ilişkilerini kesmesi gerekiyordu. AK Parti Merkez Yürütme Kurulunun (MYK) Davutoğlu'nu liderliğe aday gösterme kararı, Erdoğan'ın başkanlığında üç saatlik bir toplantıda alındı. Erdoğan'a bağlılığın kilit noktalarından biri olan Davutoğlu'nun parti lideri ve Başbakan olarak seçilmesi, Recep Tayyip Erdoğan'ın hem hükûmetin hem de Cumhurbaşkanlığı'nın dolaylı komutasında kalacağı bir araç olarak görülüyordu.
Etkinlik

Kongre Ankara Arena'da gerçekleşti. AK taraftarlar için stadyumun dışına, kongrenin canlı görüntülerinin yanı sıra Erdoğan ve Davutoğlu'nun fotoğraflarının aktarıldığı iki büyük ekran yerleştirildi. Klima olmaması, özellikle Recep Tayyip Erdoğan ve Ahmet Davutoğlu'nda kayda değer rahatsızlıklara neden oldu. Etkinliğe 100'ü uluslararası haber ajanslarından olmak üzere 900'e yakın gazetecinin yanı sıra çok sayıda yabancı konuk da katıldı.
Etkinlik > Gündem

Kongre gündemi şu şekildeydi:
AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Süleyman Soylu, ilk etapta 1.245 delegenin geldiğini ve hepsinin liderliği için Davutoğlu'nu aday gösterdiğini, bunun da liderlik seçiminin yapılması için yeterli olduğunu açıkladı. Recep Tayyip Erdoğan'ın tarihinin bir videosu oynatıldı.
Etkinlik > Erdoğan'ın konuşması

Erdoğan 110 dakika süren konuşmasında, Fethullah Gülen'e bağlı Cemaat bürokratları ve yargı mensuplarının oluşturduğunu iddia ettiği "paralel devlet"le mücadeleye devam edeceğini söyledi. Partinin ilkeleri ve misyonları aynı kaldığında, liderlik değişikliğinin yalnızca kozmetik olacağını iddia etti. Davutoğlu'nun liderliğe aday gösterilmesinin gösteriş ya da "kayyum" olmadığını belirtti. AK Parti'nin "yeni Türkiye'ye giden yolu"nun hem Mustafa Kemal Atatürk'ün hem de Adnan Menderes'in vizyonunda olduğunu iddia eden Erdoğan, AK Parti'nin yokluğunun hiçbir şekilde partinin çöküşüne veya siyasi vizyon kaybına yol açmayacağını belirtti. Kapanış konuşmasında muhalefetteki Cumhuriyet Halk Partisi'ni (CHP) demokratik olarak seçilmiş bir Cumhurbaşkanının yemin törenine katılmayı reddetmekle, Milliyetçi Hareket Partisi'ni (MHP) PKK barış sürecine muhalefetinden ve Halkların Demokratik Partisi'ni teröre destek vermekle suçladı ve bu yüzden eleştirdi. Bu tür muhalefet partilerinin destekçilerinin de cumhurbaşkanlığı seçim teklifini desteklediğini iddia eden Erdoğan, seçmenlerine teşekkür etti ve muhalefetin seçim kayıplarından ders çıkarmasını umdu.