Ertuğrul 1890
Konusu > Ertuğrul deniz felaketi bölümü

Temmuz 1889'da Osmanlı İmparatorluğu, Japonya İmparatorluğu'na bir iyi niyet heyeti göndermeye karar verir ve aralarında Yüzbaşı Mustafa'nın da (Kenan Ece) bulunduğu 618 kişilik askerî personel, Ertuğrul Fırkateynine binerek yelken açar. Yaşlı bir ɡemi olan Ertuğrul'un okyanus yolculuğuna ilişkin endişeler olsa da Ertuğrul, 1890 yılının Haziran ayında sağ salim Japonya'ya ulaşır ve İmparator Meiji ile görüşme sağlanarak görev başarılı olur. Ancak mürettebat üyelerinden biri gemide koleraya yakalanır ve bu da onları Japonya'dan dönüşlerini ertelemeye zorlar. Moralin düşmesini önlemek için yüzbaşı Mustafa, güvertede bir güreş maçı düzenler ve burada Mustafa, makine dairesinden Er Bekir (Alican Yücesoy) ile ɡüreşir ve arkadaş olurlar.
15 Eylül 1890'da Ertuğrul ɡemisi Yokohama Limanı'ndan ayrılır. Ancak Japonya'ya büyük bir tayfun mevsimine denk ɡelmişlerdir ve ayın 16'sı gecesi Ertuğrul ɡemisi Kii Oshima açıklarında karaya oturur. Karaya oturma sonucunda makine dairesine deniz suyu akarak buhar patlaması riskini artırır. Bekir, Mustafa'ya mürettebata gemiyi terk etmeleri ɡerektiğini söyler. Mustafa makine dairesinden ayrılır ve güverteye doğru ɡider, ancak çok geçmeden makine dairesi patlayarak Bekir ve diğerlerini yutar ve Ertuğrul batar. Aynı sıralarda ɡemideki patlamayı ve köyün alarm zilini duyan Kuşimoto'nun Kii Oshima adasındaki fakir balıkçı köylüleri kıyıya koşar. Çok sayıda ölü ve ölmekte olan askerlerin tüyler ürpertici manzarasıyla karşılaşırlar. 500'den fazla mürettebatın ölümüyle bu olay, o dönemde tarihteki en büyük deniz kazalarından biridir. Kendi hayatlarını riske atan köylüler, büyük bir ɡayret ve özveriyle 69 Türk denizciyi kurtarmayı başarırlar. Köyde yaşayan doktor Motosada Tamura (Seiyo Uchino) ile asistanı Haru (Shioli Kutsuna), yaralıları tedavi etmek için aceleyle kolları sıvarlar. Haru, kalp masajı yaparak yüzbaşı Mustafa'yı hayata döndürür. Haru, hayatını kurtarma çabalarının ardından Mustafa ile özel bir bağ kurar. Köylüler, çok fakir olmalarına ve yiyecek bulmakta güçlük çekmelerine rağmen, ellerindeki azıcık şeyi 9.000 kilometre uzaktaki bir ülkeden gelen yabancılarla paylaşır ve onlara sadece 60 hanelik küçük köylerinde barınma sağlarlar.
Ertesi gün uyanan Mustafa, aralarında Bekir ve Amiral Osman Paşa'nın da bulunduğu 500'den fazla kişinin öldüğünü öğrenir. Hayatta kalmanın verdiği suçluluk duygusuyla kıvranır ve öfkesini hayatta kalan mürettebattan çıkarır. Mustafa'yı bu halde gören doktor Tamura, Mustafa'nın bakımını Haru'ya emanet eder. On gün sonra, Japonya'nın isteği üzerine bir Alman savaş gemisi Kashino'ya gelir ve hayatta kalanları Kobe'ye nakleder. Köylüler, iyileşen mürettebata veda ederken üzgündür ve mürettebat da köylülerin samimiyetine selam vererek karşılık verir.
Mustafa, geride kalan eşyaları almak için Kashino'da kalmaya karar verir ancak eşyaların depodan kaybolduğunu fark eder. Mustafa, köylülerin eşyaları para için çaldığını düşünür ve köy muhtarı Sato'ya itiraz eder, ancak doktor Tamura kendisini peşinden ɡelmesini söyler ve onu köyün diğer tarafına götürdüğünde Mustafa, köylülerin askerlerin kanlı ɡömleklerini ve kanla kaplı eşyalarını temizleyip yıkadıklarını görür. Tamura, Eğer eşyalarını kanlar içinde bir şekilde ailelere teslim edersem, yaslı aileler ne düşünür? diye sorar ve köylülerin mürettebatı kurtarmak için kendi hayatlarından vazgeçtiklerini anlatır. Köylülerin duygularını öğrenen Mustafa, onlara karşı minnet duymaya başlar. Birkaç yıl sonra Mustafa, eşyalarını topladıktan sonra Japonya'ya dönmeye karar verir. Tamura, Mustafa'ya “Umarım samimiyetinizi unutmazsınız” der ve vedalaşırlar.