stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tarık Akan
Siyasi görüşü ve 1980 darbesi

Tarık Akan, siyasi görüşünü şu ifadeler ile açıklamaktadır. "Sanatçı dediğin andan itibaren; dünyaya bakışı, yaşamı, görüşleri, her şeyi politiktir. Bu politik düşünce hiçbir zaman gerici, muhafazakâr, tutucu bir politika değildir." 1978 yılından itibaren Maden filmi ile sosyal mesaj içerikli filmlerde ağırlıklı rol almaya başladı. Özellikle, Yılmaz Güney'in projeleri olan Sürü ve Yol filmleri ile politik filmlerde oynayabileceğini göstermiştir.
Türkiye Cumhuriyeti tarihinde yaşanan darbelere ilişkin "27 Mayıs ve 28 Şubat darbe değildir. Birincisi önümüzü açtı, yeni düşüncelerle tanışmamızı sağladı. Çünkü laik Cumhuriyet'ten uzaklaşmamızın önünü kapattı. 1971 darbe teşebbüsü ve 1980 Darbesi faşist darbelerdir. Türkiye'yi bugünkü noktaya taşıyan hareketler. 1980 son vuruştur emperyalizm için. TSK bu ülkenin her şeye rağmen en önemli kurumu." ifadelerinde bulunmuştur.
1979 yılında İzmir'de Nâzım Hikmet'in doğum yıl dönümüne katılmak ve Barış Derneği’ne üye olmak suçlarından yine yargılanır. Spor salonunda yapılan o doğum yıl dönümüne binlerce insan katılmışken bir tek Tarık Akan'a dava açılmıştır. 1987 yılında davadan beraat etmiştir. Tarık Akan, 1980 darbesinden sonra, Almanya'da yaptığı bir konuşma sonrası yurda dönüşünde tutuklandı ve 2,5 ay cezaevinde kaldıktan sonra 31 Mart 1982’de beraat etmiştir.
1999 seçimlerinde CHP, Bakırköy belediye başkan adaylığı teklif götürdü fakat Akan bunu kabul etmedi. 2009 yerel seçimleri'nde CHP tekrar Bakırköy'den adaylık teklif etse de Akan teklifi yine reddetti ve şu açıklamayı yaptı: Politika denen şey benim becerim dışında. O nedenle aktif siyaseti düşünmüyorum. CHP benim partim ama ben oyuncuyum. Filmimi çekerim, duygularımı, düşüncelerimi öyle de anlatırım. Polemiğe girmek istemiyorum ama Zülfü Livaneli CHP'den milletvekili oldu, bunu kaç kişi biliyor. Hiç sesi çıkmıyor.
2008 yılında Ergenekon davaları'nın rezalet olduğunu söylemiş ve 2012 yılında Ergenekon davasının duruşmasına katılmıştır.
2013 yılında yapılan Gezi Parkı protestoları destek vermek için protestolara katılmıştır.
Kitap

Tarık Akan 12 Eylül Darbesi'nin ardından Almanya'daki konuşmasından ötürü tutuklanarak cezaevinde kaldığı süreyi ve yargılama sürecini Anne Kafamda Bit Var isimli bir kitapla kaleme aldı. Dönemin önemli olaylarına da değindiği anı kitabı ilk kez 2002'de yayımlanmış ve daha sonra da onlarca yeni baskıları yapılmıştı. Kitabın bir bölümünde de Yol filminin yapım öyküsüne yer verilmiştir.
Kitap > Eseri

| Yıl | Yapıt | Yayın | Kaynak | ISBN |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002 | "Anne Kafamda Bit Var" (12 Eylül Anıları) | Can Yayınları |  | ISBN 978-9750735974 |
Ödülleri

| Yıl | Ödül | Kategori | Film | Kaynak | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1973 | 10. Altın Portakal Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Suçlu |  | Kazandı |
| 1978 | 15. Altın Portakal Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Maden |  | Kazandı |
| 1980 | 17. Altın Portakal Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Adak ve Sürü |  | Kazandı |
| 1982 | Cannes Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Yol |  | Aday |
| 1984 | 21. Altın Portakal Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Pehlivan |  | Kazandı |
| 1985 | Berlin Uluslararası Film Festivali | Gümüş Ayı | Pehlivan |  | Mansiyon |
| 1989 | 26. Altın Portakal Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Üçüncü Göz |  | Kazandı |
| 1990 | 27. Altın Portakal Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Karartma Geceleri |  | Kazandı |
| 1992 | 6. Altın Koza Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Karartma Geceleri |  | Kazandı |
| 1996 | 33. Altın Portakal Film Festivali | Yaşam Boyu Onur Ödülü | Yaşam Boyu Onur Ödülü |  | Kazandı |
| 2003 | 40. Altın Portakal Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Gülüm |  | Kazandı |
| 2006 | 39. Sinema Yazarları Derneği Ödülleri | Onur Ödülü | Onur Ödülü |  | Kazandı |
| 2007 | Çağdaş Sinema Oyuncuları Derneği Ödülleri | Sinema Emek Ödülü | Sinema Emek Ödülü |  | Kazandı |
Orhan Elmas

| Orhan Elmas |
| --- | --- |
Doğum: 20 Ocak 1927(1927-01-20) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 26 Nisan 2002 (75 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Kanser
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Meslek: Oyuncu, yönetmen, senarist, gazeteci, ressam
Etkin yıllar: 1945-1998
Evlilik: Alev Koral
Çocuk(lar): 1

Orhan Elmas (20 Ocak 1927, İstanbul - 26 Nisan 2002, İstanbul), Türk yönetmen, senarist ve oyuncudur.
Hayatı

İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde bir süre öğrenim gören Elmas, öğrencilik yıllarında dergi ressamlığı tezgahtarlık, yağlıboyacılık, vitrin düzenleyiciliği gibi işlerde çalıştı. 1944'te gazeteciliğe başladı. Son Dakika ve Posta gazetelerinde; Yıldız, Çiçek dergilerinde sinema yazıları yazdı. Yelpaze dergisinde yazı işleri müdürlüğü yaptı. 1945'te Toros Çocuğu filmi ile sinemaya adım attı. Domaniç Yolcusu / Unutulan Sır Canavar Kadın, Acı Yol, Bir Yaz Yağmuru ve Bir Bahar Akşamı adlı filmlerde oynadı. İlk yönetmenlik deneyimini ise 1954 yılında Üçüncü Kat Cinayeti ile gerçekleştirdi. Sonrasında Türk sinemasına 122 film kazandırdı. 1968'de Adana Altın Koza Film Festivali'nde Ezo Gelin ile en iyi 2. film, 1971'de Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde Öleceksek Ölelim ile en iyi 2. film, 31. Altın Portakal Film Festivali'nde Onur ödülü aldı.
Alev Koral ile evliliğinden Sadık adlı bir oğlu oldu.
Filmografisi > Eser olarak

1953: Köyün Çocuğu
1955: Curcuna
1956: Zeynep'ın İntikamı
1961: Seviştiğimiz Günler
Filmografisi > Oyuncu olarak

1945: Yayla Kartalı
1946: Domaniç Yolcusu / Unutulan Sır
1946: Toros Çocuğu
1949: Baba Katili
1951: Güldağlı Cemile
1951: Vatan ve Namık Kemal
1952: Efelerin Efesi
1955: Ezo Gelin
1956: Zeynep'ın İntikamı
1957: Ağlayan Gelin
1958: Acı Yol
1958: Canavar Kadın
1960: Kanlı Sevda
1961: Bir Bahar Akşamı
1961: Bir Yaz Yağmuru
1963: Kezban
1963: Yaralı Ceylan
1964: Keşanlı Ali Destanı
1965: Altın Şehir
1965: Babasız Yaşayamam
1965: Posta Güvercini
1966: Arzunun Bedeli
1966: Kıskanç Kadın
1967: Aslan Arkadaşım
1967: Aslan Yürekli Kabadayı
1967: Bana Kurşun İşlemez
1967: Yaprak Dökümü
1969: Allı Gelin
1972: Azat Kuşu
1972: Kanlı Para
1972: İnsafsızlar
1973: Aşkın Zaferi / Aşk ve Vatan
1973: Siyah Gelinlik
1973: Topal
1975: Deli Deli Tepeli
1975: Gariban Şakir
1976: Delicesine
1976: O Biçim Miras
1977: Liseli Kızlar
1977: Sensiz Yaşayamam
1978: Ayağında Kundura - Ceylan
1978: Dilek Kutusu / Dilek Taşı
1978: Hedef
1978: Kara Murat Devler Savaşıyor
1978: Rezil
1978: Seninle Son Defa
1978: Tatlı Nigar
1978: Yüz Numaralı Adam
1978: Çaresiz
1978: İnek Şaban
1978: İşte Bizim Hikayemiz
1979: Aşkı Ben Mi Yarattım
1979: Bir Öpücük Ver Bana
1979: Divane
1979: Süpermenler
1979: Yoksul
1979: İsyankar
1980: Ben Topraktan Bir Canım
1980: Sevgi Dünyası
1982: Beni Unutma
1983: Üç İstanbul
1984: Kayıp Kızlar
1985: Mahkum
1985: Paranın Esiri
1985: Suçlu Gençlik
1986: Akrep
1986: Savunma
1986: Sıcak Geceler
1988: Biz Ayrılamayız
1988: Kızım ve Ben / Gurbet Kadını
1988: Nazlı ile Emir
1989: Ceylan
1989: Dehşet Gecesi
1989: Kavgamız
1989: Suçlu
1990: Yalı
1992: Dönersen Islık Çal
1992: Savcı
1993: Bir Kadın Yüzü
1994: Zirvedekiler
1995: Çiçek Taksi
1998: Kaçıklık Diploması
Filmografisi > Senarist olarak

1953: Uç Baba Torik
1954: Yaban Kız
1954: Yolculuk Var
1955: Aşk ve Ölüm
1955: Ezo Gelin
1955: Öp Babanın Elini
1956: Dişi Yılan
1956: Günahsız Yavrular
1957: Ağlayan Gelin
1957: Nazlı
1958: Acı Yol
1958: Ayşe'nin Çilesi
1958: Canavar Kadın
1958: Murada Ereceğiz
1958: Çoban Kızı
1959: Hayatım Sana Feda
1959: Üç Kızın Hikayesi
1960: Kanlı Firar
1960: Kanlı Sevda
1961: Bir Bahar Akşamı
1961: Bir Yaz Yağmuru
1961: Güneş Doğmasın
1962: İkimize Bir Dünya
1963: Aşk Tomurcukları
1963: Aşka Tövbe
1964: Duvarların Ötesi
1964: Plajda Sevişelim / Neşeli Aşıklar
1965: Altın Şehir
1965: Bir Garip Adam
1965: Cezmi Band 007.5
1965: Sayılı Dakikalar
1965: İstanbul Kazan Ben Kepçe
1966: Arzunun Bedeli
1966: Ben Bir Kanun Kaçağıyım
1966: Silahlar Patlayınca
1966: Yemin Ettim Bir Kere
1968: Ezo Gelin
1969: Boş Beşik
1969: Dağa Çıkan Kız
1969: Dişi Eşkiya
1969: Ölmüş Bir Kadının Mektupları
1970: Gelin Kız
1970: Öleceksek Ölelim
1971: Aşkımı Kanla Yazdım
1971: Büyük Acı
1971: Kerem İle Aslı
1971: Oyun Bitti
1971: Sevenler Kavuşurmuş
1973: Ezo Gelin
1974: El Kapısı
1974: Kalleş
1975: Duyun Beni
1975: Kader Yolcuları
1976: Bitmeyen Şarkı
1976: Taşra Kızı
1977: Aşk Mahkumları
1977: Liseli Kızlar
1979: Divane
1979: Garibin Çilesi Ölünce Biter
1980: Sabırlı Kullar
1980: Senin Olmaya Geldim
1981: Bağrımdaki Ateş
1984: Yangın
1985: Kızlar Sınıfı Yarışıyor
1985: Suçlu Gençlik
1986: Alın Yazım
1986: Aşk Hikayemiz
1986: Hayat Kadını
1987: O Bir Melekti
1988: Yasak İlişki
1989: Bir Aşk Bin Günah
1994: Son Gün Son Gece
Filmografisi > Yönetmen olarak

1954: Üçüncü Kat Cinayeti
1954: Yolculuk Var
1955: Aşk ve Ölüm
1955: Ezo Gelin
1956: Dişi Yılan
1956: Günahsız Yavrular
1957: Ağlayan Gelin
1958: Acı Yol
1959: Hayatım Sana Feda
1959: Üç Kızın Hikayesi
1960: Kanlı Firar
1961: Bir Bahar Akşamı
1961: Bir Yaz Yağmuru
1962: Bardaktaki Adam
1962: Yalnızlar İçin
1963: Aşk Tomurcukları
1963: Aşka Tövbe
1963: Zoraki Milyoner
1964: Baba Hasreti
1964: Duvarların Ötesi
1964: Plajda Sevişelim / Neşeli Aşıklar
1965: Altın Şehir
1965: Bir Garip Adam
1965: İstanbul Kazan Ben Kepçe
1966: Arzunun Bedeli
1966: Ben Bir Kanun Kaçağıyım
1966: Dağda Silah Konuşur
1966: İçimdeki Alev
1966: Mahzun Gönüller
1966: Silahlar Patlayınca
1966: Yemin Ettim Bir Kere
1969: Allı Gelin
1969: Boş Beşik
1969: Dağa Çıkan Kız
1969: Dişi Eşkiya
1969: Esmerin Tadı Sarışının Adı
1970: Gelin Kız
1970: Öleceksek Ölelim
1970: Onu Allah Affetsin
1970: Yaslı Gelin
1971: Adını Anmayacağım
1971: Kerem İle Aslı
1971: Küçük Sevgilim
1971: Oyun Bitti
1971: Sevenler Kavuşurmuş
1971: Yağmur
1972: Azat Kuşu
1972: Falcı
1972: Feryat
1972: İtham Ediyorum
1972: Suya Düşen Hayal
1973: Aşkın Zaferi / Aşk ve Vatan
1973: Dert Bende
1973: Kara Sevda
1973: Siyah Gelinlik
1973: Topal
1974: El Kapısı
1974: Kalleş
1974: Kanlı Deniz
1974: Kardeşim
1974: Sensiz Yaşanmaz
1975: Ah Bu Gençlik
1975: Duyun Beni
1975: Kader Yolcuları
1976: Bitmeyen Şarkı
1976: Can Pazarı
1976: Gülşah Küçük Anne
1976: Selam Dostum
1976: Taşra Kızı
1977: Liseli Kızlar
1978: Dertli Pınar
1978: Dilek Kutusu / Dilek Taşı
1978: Rezil
1979: Aşkın Gözyaşları
1979: Divane
1979: Kara Çadırın Kızı
1980: Sabırlı Kullar
1981: Acı Günler
1981: Bağrımdaki Ateş
1982: Beni Unutma
1982: Yürek Yarası
1983: Metres
1984: Kadın Bir Defa Sever
1984: Kayıp Kızlar
1984: Taçsız Kraliçe
1984: Yangın
1985: Fakir Milyoner
1985: Kahreden Gençlik
1985: Katiller de Ağlar
1985: Kızlar Sınıfı Yarışıyor
1985: Paranın Esiri
1985: Suçlu Gençlik
1986: Alın Yazım
1986: Aşk Hikayemiz
1986: Hayat Kadını
1986: Sıcak Geceler
1986: Vazife Uğruna
1987: Alamancının Karısı
1987: Bebek
1987: Damga
1987: Deli Gönlüm
1987: Geri Dön
1987: O Bir Melekti
1987: Sen Ağlama
1987: Seni Seviyorum
1988: Canım Oğlum
1988: Emanet
1988: Evcilik Oyunu
1988: Nazlı ile Emir
1988: Sapık Kadın
1988: Yasak İlişki
1989: Bir Aşk Bin Günah
1989: Polis Dosyası
1989: Sevmek Ve Ölmek Zamanı
1990: Sözde Kızlar
1990: Sümbülteber
1991: Aldatacağım / Kaderimsin
1992: Yalnızız
1994: Gönül Bahçelerinde
1994: Kızlar Sınıfı
1994: Son Gün Son Gece
1995: Analar Ölmez
1995: Aşkın Gücü
1995: İz Peşinde
Filmografisi > 2. Yönetmen olarak

1985: Mahkum
Ölümü

26 Nisan 2002'de kanser nedeniyle yaşamını yitiren Elmas, Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Paul von Hindenburg

| Mareşal Paul von Hindenburg |
| --- | --- |

Almanya Cumhurbaşkanı
Görev süresi 12 Mayıs 1925 - 2 Ağustos 1934
Şansölye: Hans Luther (1925–1926) Wilhelm Marx (1926–1928) Hermann Müller (1928–1930) Heinrich Brüning (1930–1932) Franz von Papen (1932) Kurt von Schleicher (1932–1933) Adolf Hitler (1933–1934)
Yerine geldiği: Friedrich Ebert
Yerine gelen: Adolf Hitler (Führer olarak) 
Almanya Genelkurmay Başkanı
Görev süresi 29 Ağustos 1916 - 3 Temmuz 1919
Hükümdar: II. Wilhelm
Yerine geldiği: Erich von Falkenhayn
Yerine gelen: Wilhelm Groener
Kişisel bilgiler
Doğum: Paul Ludwig Hans Anton von Beneckendorff und von Hindenburg 2 Ekim 1847(1847-10-02) Posen, Alman Konfederasyonu
Ölüm: 2 Ağustos 1934 (86 yaşında) Neudeck, Doğu Prusya, Nazi Almanyası (Günümüzde Ogrodzieniec, Polonya)
Partisi: Bağımsız
Evlilik(ler): Gertrud von Hindenburg
Çocuk(lar): Oskar von Hindenburg,  Irmengard Pauline von Hindenburg,  Annemaria von Hindenburg
Mesleği: Asker
Dini: Lutheran
Ödülleri:       
İmzası: 
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Prusya  Alman İmparatorluğu  Weimar Cumhuriyeti
Hizmet yılları: 1866-1911 1914-1919
Rütbesi:  Generalfeldmarschall
Çatışma/savaşları: Avusturya-Prusya Savaşı,   Fransa-Prusya Savaşı,  I. Dünya Savaşı
Paul von Hindenburg (2 Ekim 1847, Posen – 2 Ağustos 1934, Neudeck), Prusyalı-Alman mareşal ve devlet adamıdır. 1925-1934 yılları arasında Almanya'nın ikinci cumhurbaşkanı olarak görev yaptı.
İlk yılları

Prusyalı aristokrat Robert von Beneckendorff und von Hindenburg (1816-1902) ve eşi Luise Schwickart 'ın (1825-1893) oğlu olarak Prusya'da, Posen'de doğdu. Hindenburg, 1866'da bir muhafız alayında Teğmen oldu. 1866 ve 1870-1871 savaşlarına katıldı. 1877-1878'de kurmay eğitimi gördü, yüzbaşılığa yükseldi ve daha sonra değişik birliklerde ve kadrolarda görevlendirildi. 1888'den 1893'e kadar Savaş Bakanlığı'nda şube başkanı, 1893'te Alay komutanı, 1894'te Yarbay, 1897'de Tümgeneral, 1900'de Korgeneral ve Tümen komutanı, 1903'te IV. Kolordu'nun Korgenerali, 1905'te Piyade Generali oldu. Prusya ordusunda uzun süre görev yaptıktan sonra 1911 yılında ilk kez emekli oldu.
I. Dünya Savaşı'nda

Paul von Hindenburg 1914'te I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesinin ardından tekrar orduya çağrıldı ve sekizinci Ordu komutasına verildi. Rus ordularına karşı Masurian Gölleri Savaşı'nda ve Tannenberg Muharebesi'nde kazandığı zaferle 66 yaşında tüm ülkenin ilgi odağı oldu. Bu başarıları Hindenburg'u ulusal kahraman yaptı. Daha sonra Kasım 1914'te, Łódź Muharebesi'nden sonra, Hindenburg Mareşal rütbesine terfi etti. 1916'da tüm Alman Kara Kuvvetlerinin komutanı oldu. Eylül 1918 tarihinde, general Erich Ludendorff İtilaf Devletleri ile ateşkes yapılmasını tavsiye etti ancak Ekim ayında fikrini değiştirdi ve protestolarda istifası istendi. Ludendorff istifa etti ve onu Hindenburg'un istifasını takip edeceğini bekledi ama Hindenburg, krizin bu saatinde komutası altındaki askerleri terk edemeyeceği gerekçesiyle istifa etmeyi reddetti. Ludendorff bunun için Hindenburg'u asla affetmedi.
Savaştan sonraki siyasi kariyeri

1919 yılında tekrar emekli oldu ancak Hindenburg 1914 yılında başlayan ve 1918 yılında yenilgi ile sonuçlanan savaşın patlak vermesi sorumluluğunu araştıran bir Reichstag Komisyonu huzurunda ifade vermeye çağrıldı. Komisyonu huzurunda Hindenburg'un nasıl görüneceği merakla beklenen bir kamu olayı idi. Komisyonun huzuruna çıktığı zaman Alman yenilgisinin sorumluluğu hakkında sorulan sorulara cevap vermeyi reddetti ve bunun yerine Ludendorff'un avukatı tarafından önceden hazırlanan bir açıklamayı okudu.
1925 yılında muhafazakâr partilerin adayı olarak Almanya'nın Cumhurbaşkanı seçildi. Paul von Hindenburg, 30 Ocak 1933 tarihinde Adolf Hitler'i Şansölye olarak ataması ile hatırlanır. Bu sayede Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'nin iktidara yükselişinde önemli rol oynamıştır. Hindenburg şahsen Hitler'i hor görmekte, onu küçümseyerek defalarca "Bohem Onbaşı" olarak söz etmekteydi. Hitler'in taleplerini defalarca reddetmiş fakat zorla ve baskı ile şansölye olarak Hitler'i tayin etmiştir. 84 yaşında ve sağlık durumu kötü olmasına rağmen Adolf Hitler'i yenebilecek tek aday olarak kabul edildiği gibi, Hindenburg, 1932 yılında SPD'nin (Sosyal Demokrat Parti) desteği ile yeniden Cumhurbaşkanı seçildi. Ülkeyi olağanüstü kararnamelerle yönetip, cumhuriyet rejimine istikrar getirmeye çalışsa da başarılı olamadı. Hitler'e karşı olmasına rağmen, Weimar Cumhuriyeti'nin bozulan siyasi istikrarı, NSDAP'nin yükselişinde önemli bir rol oynamasına izin verdi. 1932'de iki kez parlamentonun dağıtılması sonucu, 1933 yılının Ocak ayında Başbakan olarak Hitler'i atadı. Hitler'in iktidar yetkilerini adım adım ele geçirmesini yeni olağanüstü kararnameler ve simgesel eylemlerle (Potsdam Günü) destekledi. Şubat ayında, çeşitli sivil özgürlükleri askıya alan Reichstag Yangın Kararnamesini yayınladı ve parlamentoyu Hitler'in idaresi altına alarak ona yasama yetkileri verdi. Bu kararname, tarihçiler tarafından Almanya'da tek parti Nazi devletinin kurulmasında önemli adımlardan biri olarak kabul edilir. 1933'ün Mart ayında Etkinleştirilme Yasası'nı imzaladı.
Hindenburg, Hitler'in başarılarını gördükçe, Hitler'e giderek daha fazla güven duydu. Ayrıca 30 Haziran 1934'te (Hitler'den önce kendisinin atadığı Şansölye Kurt von Schleicher'in öldürüldüğü) Röhm darbesinin kanlı bir şekilde bastırılmasını onayladı ve bunun için Hitler'i tebrik etti.
Ölümü

Paul von Hindenburg 1933 sonbaharından itibaren sık sık hastalandı ve güncel politik olaylar üzerinde etkili olamadı. Hindenburg, 2 Ağustos 1934'te Doğu Prusya'nın Neudeck kentindeki evinde akciğer kanserinden 86 yaşında ölene kadar görevde kaldı. Bir gün önce Hitler, Hindenburg'un ölüm döşeğinde olduğu haberini aldı. Daha sonra bakanlar kabinesi, Hindenburg'un ölümü üzerine başkanlık makamının kaldırılacağını ve yetkilerinin Führer und Reichskanzler unvanı altında birleştirileceğini öngören "Reich'ın En Yüksek Eyalet Dairesi Hakkında Kanun"u meclisten geçirdi.
Hindenburg'un ölümünden iki saat sonra, bu yasanın bir sonucu olarak, Hitler'in artık hem Almanya'nın devlet başkanı hem de hükûmet başkanı olduğu ve böylece yasal olarak görevden alınabileceği son çarenin ortadan kaldırıldığı ve mutlak diktatör statüsünü pekiştirdiği açıklandı. Hitler, cumhurbaşkanlığının Hindenburg ile "ayrılmaz bir şekilde birleştiğini" ve bu unvanın bir daha kullanılmasının uygun olmayacağını kamuoyuna duyurdu.
Gerçekte, Hitler, Hindenburg'un muhtemelen o yıl hayatta kalamayacağını Nisan 1934'ten beri biliyordu. Hindenburg'un ölümünden sonra devlet başkanı olma teklifini desteklemeleri amacıyla Alman Silahlı Kuvvetlerini ele geçirmek için hararetle çalıştı. 11 Nisan'da Hitler, Werner von Blomberg, ordu komutanı Werner von Fritsch ve deniz kuvvetleri komutanı Erich Raeder ile yaptığı bir toplantıda Hindenburg'un yerini almasını açıkça önerdi. Silahlı kuvvetlerin desteğine karşılık, SA'yı bastırmayı kabul etti ve silahlı kuvvetlerin, Almanya'daki tek silah taşıyıcısı olacağına söz verdi. Raeder hemen kabul etti, ancak Fritsch, kıdemli generallerin Hitler'i Hindenburg'un halefi olarak oybirliğiyle desteklemeyi kabul ettiği 18 Mayıs'a kadar destek vermedi.
Hitler, 19 Ağustos 1934'te, Alman halkına Führer görevini üstlenmesini onaylayıp onaylamadıkları sorulan bir halk oylaması yaptı. Ja (Evet) oyu, oyların % 90'ını oluşturdu.
Hindenburg'un iradesinin aksine, Tannenberg Anıtı'nda görkemli bir törenle eşinin yanına defnedildi. 1944'te Sovyetler yaklaşırken, oğlu Korgeneral Oskar von Hindenburg ailesinin cenazesini Batı Almanya'ya taşıdı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Polonyalılar Tannenberg Anıtı'nı yerle bir etti.
Hindenburg ve eşinin kalıntıları şu anda Marburg'daki St. Elizabeth Kilisesi'nde gömülüdür.
Kültürel Etki

1937 yılındaki Hindenburg faciasındaki zeplinin adı kendisinden gelmekteydi. Ayrıca SMS Hindenburg isimli savaş gemisi, 1917 yılında Alman İmparatorluk Donanması içinde yaptırılan bir savaş kruvazörü ve İmparatorluk Donanmasında hizmete giren son gemi olarak aynı zamanda onun adını almıştır.
Rütbeleri

1866 = Sekondeleutnant
1872 = Premierleutnant
1878 = Hauptmann
1885 = Major
1891 = Oberstleutnant
1894 = Oberst
1897 = Generalmajor
1900 = Generalleutnant
1905 = General der Infanterie
1914 = Generaloberst
1914 = Generalfeldmarschall
Foto Galeri

I. Dünya Savaşı sırasında Alman İmparatorluğu Genelkurmay karargâhında Hindenburg, Kayzer II. Wilhelm ve General Ludendorff (1917)
Yeni Reich Şansölyesi Adolf Hitler, cumhurbaşkanı von Hindenburg'u Potsdam'da bir yürüyüşe davet ediyor, Mart 1933
Hindenburg ve Hitler 1 Mayıs İşçi Bayramı kutlamalarında (1933).
Wahlstatt'ta bir öğrenci olarak Paul von Hindenburg (1860)
1914 yılında Mareşal Hindenburg
Nazi bayraklarıyla
Hindenburg, 1934
Leah Bracknell

| Leah Bracknell |
| --- | --- |

Doğum: Alison Rosalind Bracknell 12 Temmuz 1964(1964-07-12) Westminster, Londra, İngiltere
Ölüm: 16 Ekim 2019 (55 yaşında) Worthing, Batı Sussex, İngiltere
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1976–2010
Çocuk(lar): 2

Leah Bracknell (doğum adı: Alison Rosalind Bracknell ; 12 Temmuz 1964; Westminster, Londra -16 Ekim 2019; Worthing, Batı Sussex, İngiltere), İngiliz oyuncu.
Yaşamı ve kariyeri

Bracknell 12 Temmuz 1964'te Westminster, Londra'da doğdu. 1976'da çocuk yaşta başladığı oyunculuk kariyerinde televizyon dizisi Zoe Tate karakterini canlandırdığı Emmerdale ile tanındı. Oyunculuk dışında yoga ve takı tasarımı üzerinde İngiltere'de bazı okullarda dersler vermiştir.
Sağlık durumu ve ölümü

Ekim 2016'da İngiliz kadın oyuncu Bracknell'e ilerlemiş akciğer kanseri teşhisi kondu. Eylül 2019'dan bu yana kendisinden haber alınamayan Bracknell 16 Ekim 2019'da kansere bağlı olduğu nedenlerden Worthing, Batı Sussex, İngiltere'deki evinde 55 yaşında ölü olarak bulunmuştur.
Filmografi

| Yılı | Başlık | Rolü | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | The Chiffy Kids | Unnamed | 1 bölüm |
| 1989–2005 | Emmerdale | Zoe Tate | Series regular |
| 2007 | Judge John Deed | Dr. Mary Moon | 2 bölüm |
| 2007 | Doctors | Jennifer Bryant | 1 bölüm: "Brotherly Love" |
| 2008 | The Royal Today | Jenny Carrington | ana rol |
| 2008 | A Touch of Frost | Caroline Frost | 2 bölüm |
| 2009 | Doctors | Stella Davids | 1 bölüm: "Great Expectations" |
| 2011 | DCI Banks | Maria | 1 bölüm: "Playing with Fire: Part 1" |
| 2011 | Doctors | Amanda Lord | 1 bölüm: "Awake" |
| 2015 | A Dark Reflection | Isabelle Morris | Film |
David Warner

| David Warner |
| --- | --- |
Warner 2013'te
Doğum: David Hattersley Warner 29 Temmuz 1941(1941-07-29) Manchester, Lancashire, İngiltere
Ölüm: 24 Temmuz 2022 (80 yaşında) Northwood, Londra, İngiltere
Milliyet: İngiliz
Eğitim: Feldon Okulu   Kraliyet Oyunculuk Sanatları Akademisi (RADA)
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1962-2020
Evlilik:  Harriet Lindgren (e. 1969; b. 1972)  Sheilah Kent (e. 1981; b. 2002) 
Çocuk(lar): 1
Ödüller: Emmy Ödülü (1981)
İmza

David Warner 2008'de
David Hattersley Warner (29 Temmuz 1941 - 24 Temmuz 2022), İngiliz oyuncudur.
Yaşamı ve kariyeri

Warner, 29 Temmuz 1941'de Manchester, Lancashire, İngiltere'de doğdu. Kraliyet Oyunculuk Sanatları Akademisi'nden (RADA) mezun oldu. 1962'de başladığı oyunculuk kariyerini 2020 yılına kadar sürdürdü. Yer aldığı yapımlarda genelde romantik bazende kötü karakterleri başarıyla canlandırdı. Sinema filmler, animasyonlar, televizyon dizileri, tiyaro oyunları ve video oyunları dahil olmak üzere çeşitli prodüksiyonlarda yer aldı. Katkı sağladığı bazı yapımlar arasında; Afore Night Come, The Tempest, The Omen, Ben, Claudius, The Great Exhibition, The Wars of the Roses, The Thirty Nine Steps, Time After Time, Time Bandits, Tron, Hanna's War ve Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze sayılabilir. Başarılı oyunculuğuyla 1981 yılında "En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu" dalında Emmy Ödülü'nü kazandı.
Ölümü

Warner, 24 Temmuz 2022'de Northwood, Londra, İngiltere'de kanser nedeniyle 81. yaşına beş gün kala öldü.