stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yağmur Öztürk
Hayatı

Yağmur Öztürk, 1996 yılında Ankara’da doğdu. İlk oyunculuk deneyimini, 2014 yılında Beni Affet dizisinde rol alarak yaşadı. 2019-2020 yılları arasında Star TV'de yayınlanan Sevdim Seni Bir Kere dizisinde Leyla karakterini canlandırdı. Daha sonra, 2020-2021 yılları arasında TRT 1'de yayınlanan Anneler dizisinde Ceren başrolünü oynamıştır. Son olarak ise, 2023 yılında atv'de yayımlanan Başım Belada adlı dizide Melike karakterini canlandırdı.
Filmografisi

| Televizyon> Yıl | Televizyon> Yapım | Televizyon> Rol | Televizyon> Notlar | Televizyon> Kanal |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015-2016 | Bizim Kuşak | Kendisi | Sunucu | Ege TV |
| 2014-2018 | Beni Affet |  | Yardımcı oyuncu | Star TV |
| 2019-2020 | Sevdim Seni Bir Kere | Leyla | Yardımcı oyuncu | Star TV |
| 2020-2021 | Anneler | Ceren | Başrol oyuncusu | TRT 1 |
| 2022 | Son Nefesime Kadar | Sevda | Yardımcı oyuncu | FOX |
| 2022-2023 | Yazgı | Dünya | Başrol oyuncusu | TV8 |
| 2023 | Başım Belada | Melike | Yardımcı oyuncu | atv |
| 2024 | Kuruluş Osman | Ayça Hatun | Yardımcı oyuncu | atv |
İnternet
| Yıl | Yapım | Rol | Notlar | Platform |
| Yakında | Binbir Gece Masalları | Leyla | Yardımcı oyuncu | tabii |
| Reklam> Yıl | Reklam> Marka | Reklam> Ülke |
| --- | --- | --- |
| 2022 | LC Waikiki |  |
Hans-Georg von Friedeburg

| Hans-Georg von Friedeburg |
| --- | --- |
Nazi Almanyası'nın teslimiyet belgesini imzalayan Generaloberst Alfred Jodl (ortada) ve heyete katılan Friedeburg (sağda).
Doğum: 15 Temmuz 1895(1895-07-15) Strazburg
Ölüm: 23 Haziran 1945 (49 yaşında) Flensburg
Bağlılığı:  Alman İmparatorluğu (1918'e kadar)  Weimar Cumhuriyeti (1933'e kadar)  Nazi Almanyası
Branşı:  İmparatorluk Donanması  Reichsmarine  Kriegsmarine
Hizmet yılları: 1914-1945
Rütbesi: Generaladmiral
Çatışma/savaşları: II. Dünya Savaşı
Ödülleri:          

Hans-Georg von Friedeburg (15 Temmuz 1895 - 23 Mayıs 1945), Nazi Almanyası U-bot güçlerinin komutan vekili ve Kriegsmarine'nin son komutanıydı.
Büyükannesinin bir Yahudi olmasına rağmen, Friedeburg, Nazi rejiminin ateşli bir destekçisiydi ve anti-Yahudi eziyetlerinden Heinrich Himmler tarafından korundu. I. Dünya Savaşı sonrası döneminin önemli bir deniz subayıydı. Freideburg Eylül 1941 yılında Alman U-bot filosunun Komutan Yardımcısı olarak atandı. Fransa'da Alman denizaltı eğitimi ve konuşlandırmasıyla ilgilendi. 1942'de Tuğamirale terfi ettirilen Friedeburg, takip eden yılın Şubat ayında Alman denizaltı filosunun komutanı oldu. 17 Ocak 1945'te Savaş Liyakat Haçı ile ödüllendirildi ve 1 Mayıs 1945'te Oramiral rütbesine terfi ettirildi.
Alfred Jodl (ortada) ile Friedeburg (sağda)
1945'in Mayıs ayı başlarında Friedeburg, Batılı Müttefik kuvvetleri ile ateşkesi müzakere etmek üzere Dönitz tarafından görevlendirildi. Lüneburg'daki Mareşal Bernard Montgomery'nin karargahına gelmeden önce Almanya'nın tüm Müttefik kuvvetlerine koşulsuz teslimiyeti ile ilgili gerekli pazarlık yapması için kendisine bilgi verildi. Bununla birlikte 4 Mayıs 1945'te Hollanda, kuzeybatı Almanya ve Danimarka'daki tüm Alman silahlı kuvvetlerinin teslim anlaşmasını imzaladı. Hans-Georg von Friedeburg 7 Mayıs 1945'te Almanya'nın kayıtsız şartsız teslimiyet belgesinin imzalanmasından 2 hafta sonra 23 Mayıs'ta Flensburg hükûmeti'nin teslim olduğu gün zehir alarak intihar etmiştir. Von Friedeburg, Flensburg yakınında Adelby mezarlığına defnedilmiştir.
Oğlu Ludwig von Friedeburg (1924 - 2010) tanınmış bir sosyolog ve siyasetçi (SPD'den) olarak ve Hessen eyaletinde kültür bakanı olarak 1969 ve 1974 yılları arasında görev yapmıştır.
Erken yaşam

Hans-Georg von Friedeburg Strassburg'da Alsace-Lorraine (Elsass-Lothringen), Prusya subayı Karl von Friedeburg'un (1862-1924) oğlu olarak doğdu.
Askerlik kariyeri

1 Nisan 1914'te İmparatorluk Donanması'na Seekadett olarak katıldı. Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden sonra, von Friedeburg Fähnrich zur See (Subay Adayı) rütbesine terfi etti, Kronprinz'de görev yaptı ve İngiliz Kraliyet Donanması'na Büyük Filo karşı 1916 Jutland Savaşı'na katıldı. Leutnant zur See (Teğmen) rütbesine yükselerek, Haziran ayından itibaren U-114'te U-bot kuvvetlerine deniz subayı olarak katıldı. Kasım 1918'e kadar bu görevini sürdürdü.
Savaş sonrası dönemin önde gelen bir Alman deniz subayı, Eylül 1941'de Alman U-bot filosunun Komutan Yardımcısı olarak atandı. Fransa'daki Alman U-bot eğitimini ve U-bot üslerinin konuşlandırılmasını denetleyerek, daha sonra Atlantik'in ortasında Müttefik konvoyları bulup saldırmak için denizaltı grev hatları düzenledi. 1942'de tümamiralliğe terfi eden von Friedeburg, ertesi yılın Şubat ayında Alman U-bot filosunun komutasını üstlendi. 17 Ocak 1945'te Ritterkreuz des Kriegsverdienstkreuzes mit Schwertern' (Kılıçlı Savaş Liyakat Haçı Şövalye Haçı) ile ödüllendirildi. Dönitz, Reich Başkanı olduğunda Kriegsmarine Başkomutanı olarak Büyük Amiral'in Karl Dönitz yerini aldı. Hitler'in intiharı üzerine (ve Hitler'in son vasiyeti üzerine) ve 1 Mayıs 1945'te general amiral rütbesine terfi etti.
Mayıs 1945'in başlarında, von Friedeburg'a Dönitz tarafından Batı Müttefik kuvvetlerine teslim olmayı müzakere etmesi emredildi. Mareşal Bernard Montgomery'nin Lüneburg, Almanya'daki karargahına vardığında, kendisine tüm Müttefik kuvvetlere koşulsuz teslim olmanın gerekli olduğu ve pazarlık konusu olmadığı bilgisi verildi. Dönitz'den izin alarak 4 Mayıs 1945'te Hollanda, kuzeybatı Almanya ve Danimarka'daki tüm Alman silahlı kuvvetlerinin teslimiyet belgesi imzaladı. Alfred Jodl tarafından Reims'de Almanya'nın teslim belgesi'ni imzalandı.
Von Friedeburg, Alman Teslimiyet Belgesi'nin ikinci imzası için 8 Mayıs 1945'te Berlin'deydi. Luftwaffe adına Hans-Jürgen Stumpff, Heer ve OKW adına Wilhelm Keitel ve Kriegsmarine adına kendisi belgeye imza attılar. Ayrıca müttefik kuvvetler adına belgeye sırasıyla Mareşal Georgy Zhukov ve Hava Kuvvetleri Mareşali Arthur William Tedder Sovyetler Birliği ve SHAEF adına imza attılar.
Ölümü

23 Mayıs 1945'te, Flensburg Hükümeti üyelerinin tutuklandığı gün, von Friedeburg Plön'de İngiliz Ordusu'nun savaş esiri oldu ve zehir yutarak intihar etti. Cesedi Flensburg yakınlarındaki Adelby Mezarlığı'na gömüldü.
Kişisel hayatı

Oğlu Ludwig von Friedeburg (1924–2010) bir sosyolog ve daha sonra bir politikacı oldu ve 1969 ve 1974 yılları arasında Hesse eyaletinde Kültür Bakanı olarak görev yaptı.
Montgomery (sağda) ve von Friedeburg, 4 Mayıs 1945'te Lüneburg Heath'te Alman teslimiyetini imzalıyor.
Friedeburg'un mezarı.
Bayır-Bucak

| Bayırbucak Bölgesi بايربوجاق |
| --- | --- |
  Bayırbucak Türklerinin Mîsâk-ı Millî bayrağı 
Bayırbucak BölgesiBayırbucak bölgesinin Suriye'deki konumu
Ülke:  Suriye
İl: Lazkiye İli
Bayırbucak, Lazkiye ilininin kuzeyinde çoğunlukla Suriyeli Türkmenlerin yaşadığı coğrafi bölgedir.
Bayırbucak bölgesinin kesin olarak coğrafi bir tanımı olmasa da, genel olarak Cisr eş Şuğur'un batısı; Nusayriye Dağlarının kuzeyi ve Lazkiye kıyı şeridinin kuzeyi  ile Hatay kırsalının güneyi olarak tanımlanabilir. Bucak bölgesi kıyı şeridinde kalmaktadır. Bayır bölgesi ise Türkmen Dağları'nın olduğu iç kesimi kapsamaktadır.
Tarih

Bölgede Türkmenlerin 11. yüzyıldan beri yaşadığı bilinmektedir. Buraya Anadolu ve Mezopotamya'dan göç etmişlerdir. 12. yüzyılda I. İmadeddin Zengi liderliğinde Suriye'de önemli bir güç haline gelmişlerdir. Türkmenler bu dönemde, Filistin ve Lübnan dolaylarındaki Haçlı devletlerine karşı sınır boylarına yerleştirilmişlerdir.
Yavuz Sultan Selim, 1516 yılında Mercidabık'ta Memluklular'ı yenince Halep ve çevresine Türk boylarının akınları hız kazanmıştır. Bu dönemde Türkmenler yerleşik hayata geçmeye başlamışlardır. Suriyeli Türkmenler Osmanlı kayıtlarında "Halep Türkmenleri" olarak yer almışlardır. Halep Türkmenleri kışları Halep civarında, yazları ise Anadolu yaylalarından geçirmişlerdir.
1518 Halep nüfus kayıtlarına göre bölgede yaşayan 54.276 kişinin 36,217 si Türkmendi.
93 Harbi'nden sonra da Kafkasya'dan göç eden Müslüman ve Türk nüfustan da Halep ve civarına büyük bir göç dalgası olmuştur.
Fransa ile Türkiye arasında 20 Ekim 1921 tarihinde imzalanan Ankara Antlaşması'na göre Türkçe konuşan nüfusun bulunduğu bazı bölgeler Fransız manda yönetimine bırakılmıştır. Hatay, 1939 yılında Türkiye topraklarına katılmışsa da, Bayır-Bucak bölgesi Suriye devletinde kalmıştır.
Türkiye ile Fransa arasında Bayır-Bucak Türkmenleri konusu görüşülmemiş ve bunun sonucunda da belirsizlikler ortaya çıkmıştır.[kaynak belirtilmeli] Suriye devleti Türkmenlere azınlık statüsü tanımamıştır. 1946 ve 1972 anayasalarına göre Suriyeli Türkmenler de 'Suriyeli Arap' olarak sayılmışlardı.[kaynak belirtilmeli] Türkçe gazete yayınlamaya izin verilmemiş, Türkçe konuşmak da yasaklanmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Nüfus

Bayır-Bucak bölgesinin büyük bölümü Türkmenlerden oluşur. Çoğunluğu Sünnidir. Az sayıda Nusayri Türkmen nüfus da bulunmaktadır. Onun dışında çoğunluğu Nusayri olmak üzere Arap köyleri de vardır.
Ağustos 2013'te Hürriyet gazetesinde yer alan haberde, Suriye Türkmen Meclisi'nin verilerine göre Lazkiye'deki Türkmen sayısının 270.000 olduğu belirtilmekteydi.
Hatay Valiliği Suriye'nin Lazkiye  bölgesine bağlı Bayırbucak Yöresinden Türkiye'ye 4 günde 4.019 kişi savaştan kaçıp gelmiştir.2 Şubat 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Çatin, Ortaköy

| Çatin |
| --- | --- |
Köy

 Yukarıdan aşağıya ve soldan sağa: 1) Köyün pamukluk mevkiinden çekilmiş görüntüsü, 2) Çatin Köyü Camii, 3) Çatin İlkokulu, 4) Çatin Göleti, 5) Köy meydanı (Seki), 6) Köyün drone ile çekilmiş görüntüsü 
 Köyün mülki idare haritası
 Aksaray'ın Türkiye'deki konumu
ÇatinÇatin'in Aksaray'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Aksaray
İlçe: Ortaköy
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 29.45 km²
Rakım: 1125 m
Nüfus (2024)
 • Toplam: 423
 • Yoğunluk: 14.36/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
ISO 3166 kodu: TR-68
İl alan kodu: 382
İl plaka kodu: 68
Posta kodu: 68601
Resmî site catinkoyu68.com
Çatin, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'ndeki Aksaray ilinin Ortaköy ilçesine bağlı bir köydür. 2024 nüfus sayımına göre köy nüfusu 423'dür. Köy 29,45 kilometrekare alan kaplamaktadır ve ortalama yüksekliği 1.125 metredir.
Tarihçe

Köyün adı, 1530 ve 1926 yılı kayıtlarında da Çatin olarak geçmektedir.
Coğrafya > Konum

Köyün güneyinde Aksaray, doğusunda Nevşehir, kuzeyinde Kırşehir yer alır. Daha küçük yerleşim birimleri olarak; Köyün doğusunda Ozancık köyü, batısında Cumali köyü, kuzeybatısında Salarıgödeler köyü, güneyinde Yanyurt köyü, kuzeyinde ise Kümbet köyü vardır.
Coğrafya > İklim ve bitki örtüsü

Köyün iklim ve bitki örtüsü İç Anadolu Bölgesi'nin tipik, karakteristik iklimi olan karasal iklim hakimdir. Kışları soğuk ve kar yağışlıdır. İlkbaharla birlikte yağmur, yazla birlikte kuraklık hakimdir. Gür ve çok olmamakla birlikte yer yer ağaç topluluklarına rastlanır. Özellikle köyün güneyindeki bozulmuş meşelikler göze çarpan ağaçlık bölgelerdir.
Coğrafya > Yeryüzü şekilleri

Köyün yeryüzü şekilleri genel olarak İç Anadolu Bölgesi'nin ortalama yükseltisine sahiptir. Köyün yerleşim alanı ile arazisi aşırı olmamakla birlikte az engebelidir. Düzlüklerin yoğun olduğu yerler köyün doğusundaki "çöl" denilen arazilerin bulunduğu bölgelerdir ki buralar köyün en önemli ve büyük tarım arazileridir. Köyün etrafındaki önemli yükseltiler; "Kartalkaya" ile "Ekecik" dağlarıdır. Akarsuyu olmamakla birlikte, köyün güneyinde orta büyüklükte bir gölet vardır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2024: 423
2023: 439
2022: 433
2021: 454
2020: 467
2019: 475
2018: 502
2017: 516
2016: 531
2015: 557
2014: 570
2013: 591
2012: 630
2011: 659
2010: 674
2009: 672
2008: 688
2007: 708
2000: 855
1997: 762
1990: 927
1985: 1.034
1980: 1.073
1975: 1.242
1970: 1.284
1965: 1.279
1960: 1.211
1955: 1.108
1950: 972
1945: 878
1940: 778
1935: 728
1834: 198
Altyapı > Ulaşım

Köy, Aksaray'a 40 km'lik, Nevşehir'e 50 km'lik, Kırşehir'e 67 km'lik ve ilçe merkezi olan Ortaköy'e 15 km'lik asfalt yolla bağlıdır. Ayrıca köyün sınırları içerisinden geçen   numaralı Ankara - Tarsus otoyolunun köye en yakın girişi olan Bozkır gişesine 18.6 km'lik asfalt yolla bağlı olan köy ulaşımla ilgili herhangi bir zorlukla karşılaşmamaktadır.
Altyapı > İçme suyu

Köyün içme suyu ilk olarak 1946 yılında köyün güneyinde bulunan Kartalkayası eteklerindeki Palas Pınarı denen pınardan deposuz olarak caminin ön tarafına kadar getirilmiş ve iki oluklu bir çeşme yapılmıştır. Sonraki yıllarda yakındaki pınarlar da katılarak bir depoda toplanan su evlere dağıtılmıştır. Şu anda su yaklaşık 4 km mesafeden içme suyu deposuna cazibeli olarak akmakta olup depodan 2 km sonra da köye gelmektedir.
Altyapı > Sulama sistemi

Köyün güneybatısında 1978 yılanda yapımına başlanarak 1981 yılında faaliyete geçen sulama göletine bağlı yaklaşık 15 km sulama kanalı altında kalan arazilerde sulu tarım yapılmakta iken Aksaray İl Özel İdaresi tarafından 2012 yılında kapalı sistem sulama tesisatı yapılarak suyun kullanımında su israfı tamamen giderilmiştir.
Altyapı > Köylerin altyapısının desteklenmesi projesi

2006 yılında köylerin altyapısının desteklenmesi projesi kapsamında kanalizasyon yapılarak köydeki evlerin tamamı şebekeye bağlanmıştır. 2007 yılında köy camisi etrafına yaklaşık 4.500 m² kilitli parke taşı döşetilmiş ve etrafı ağaçlandırılarak güzel bir görünüm sağlanmıştır. Kilitli parke taşı yapımı her yıl yapılmaya devam ederek köy içi ulaşım yollarına da tamamen parke taşı döşenmiştir.
Altyapı > Eğitim

Okul, 1951 yılında ilkokul olarak yapılmış olup aynı yıl planlı ve iki derslikli binasında öğretime başlamıştır.
1963/1964 öğretim yılında mevcut binanın yetersiz kalmasından dolayı iki derslikli ek bina yapılarak aynı yıl faaliyete geçmiştir.
1977 yılında köy halkının katkılarıyla ortaokul olarak yapılan bina, ortaokulun 1981 yılında geçici olarak köy konağına taşınmasından sonra köy halkı tarafından "körük" olarak adlandırılan demirci atölyesine dönüştürülerek bir müddet burada hizmet vermiştir. Köy konağı ise ortaokulun 1988 yılında tamamlanan beş derslikli binasına taşınmasından sonra bir müddet kooperatif olarak kullanılmıştır. Günümüzde ise kooperatif faaliyet göstermemektedir. Ortaokul 1988/1998 yılları arasında bu binada hizmet vermiştir.
1990/1991 öğretim yılında mevcut İlkokul ve Ortaokul birleştirilerek Çatin İlköğretim Okulu adını almıştır.
Okul mevcut binalarda İlköğretim Okulu olarak çalışmalarına devam ederken Ekim 1997'de şu anda kullanılmakta olan binaya taşınmıştır. Bina, 5700 m² arsa içinde kurulu 16 derslikli, kaloriferli, kanalizasyonu ve köy şebekesine bağlı bina içi kullanımlı su şebekesi olan 3 katlı modern bir binadır. 2012 yılında 4+4+4 eğitim sisteminden dolayı okul ilk ve ortaokul diye iki kısma ayrılmış olup 5. sınıflar okul bünyesinde ortaokul kısmına dahil edilmiştir. Ortaokulun öğrenci sayısının düşmesi sebebiyle 2018 - 2019 eğitim öğretim yılında taşımalı eğitim kapsamına girerek komşu köyümüz olan Ozancık köyündeki Ozancık Ortaokuluna taşınmıştır. Okul, Çatin İlkokulu adı ile mevcut binada eğitim öğretim faaliyetlerini sürdürmektedir.
Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Bölgede karasal iklim şartlarının hakim olmasından dolayı tahıl (buğday, arpa v.b.) tarımı yaygındır. Sulanabilen arazilerde kabak yoğun olarak yetiştirilir. Bunların haricinde fasulye, mısır, fiğ, yonca, nohut, ayçiçeği ve yulaf gibi tarım ürünleri de yetiştirilir. Köyün güneyindeki göletin varlığı bağlık, bahçelik arazilerin ve yoncalıkların sürekli sulanabilmesini sağlamaktadır. Ekonomik değeri fazla olmamakla birlikte bağ ve bahçe tarımı da yapılır. Üzüm, elma, kayısı yetiştirilen diğer ürünlerdir. Küçükbaş hayvan yetiştiriciliği büyük sürüler halinde arazilerde yaylalarda yapılır. Köyün en büyük ekonomik girdilerinden birisi de büyükbaş hayvan yetiştiriciliğidir. Köyde düzenli olarak süt toplanarak özel şirketlere satılmaktadır.
Galeri

Köyün Cumali'den çekilmiş görüntüsü
Köyün gelincik mevkiinden çekilmiş görüntüsü
Köyün kocaöz mevkiinden çekilmiş görüntüsü
Köyün ersele mevkiinden çekilmiş görüntüsü
Köyün tavşancıl mevkiinden çekilmiş görüntüsü
Köyün karşıbağ mevkiinden çekilmiş görüntüsü
Köyün yukarı mahallesi'nin cami minaresinden çekilmiş görüntüsü
Köyün aşağı mahallesi'nin cami minaresinden çekilmiş görüntüsü
Köyün kışın çekilmiş görüntüsü
Düzce (il)

Bu madde Düzce il sınırları içindeki tüm bölgeyi kapsamaktadır. Başlığın diğer anlamları için Düzce (anlam ayrımı) sayfasına gidiniz.
| Düzce |
| --- | --- |
İl

 İlin Türkiye'deki konumu
 İl sınırları haritası
Ülke: Türkiye
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İl merkezi: Düzce
İdare
 • Vali: Cevdet Atay
Yüzölçümü
 • Toplam: 2492 km²
Rakım: 160 m
Nüfus
 • Toplam: 355.549
 • Yoğunluk: 159/km²
 • Kır: 138.325
 • Şehir: 217224
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 380
İl plaka kodu: 81
Resmî site duzce.gov.tr duzce.bel.tr
Düzce, Türkiye Cumhuriyeti'nin Karadeniz Bölgesi'nin Batı Karadeniz Bölümü'nde yer alan ildir. Düzce ili nüfusu: 405.131 (2022). Bu nüfusun %68,8'i şehirlerde yaşamaktadır (2020 sonu). İlin yüzölçümü 2.492 km2dir.
4 Şubat 2021 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 8 ilçe, 10 belediye, bu belediyelerde 115 mahalle, ayrıca 278 köy bulunmaktadır.
Tarihi

Düzce'nin tarihi, MÖ 1390-800 yılları arasında hüküm süren Hititler'e kadar uzanır. Antik Yunanistan zamanında Bithynia'nın en önemli şehirlerinden biri olmuştur. Bundan sonra Pontus fethedip Roma İmparatorluğu altında yaşamıştır. Roma zamanında Latin kültüründen ilham alınıp adı Prusias ad Hypium'a değiştirilmiştir. Osmanlı imparatorluğu Constantinapolis'i fethettikten sonra Orhan Gazi'nin komutanlarından Konuralp Bey'in Bizans Tekfurları ile 1323'te yaptığı savaşlar sonucu Osmanlı topraklarına katıldı. Osmanlı döneminde şehir merkezi terk edilmiş ve yerleşim yeri "gözetleme kulesi" anlamına gelen σκοπή (skopi) kelimesinden "Üskübü" olarak adlandırılmıştır. Osmanlı İmparatorluğu döneminde, Düzce askeri yardım sağladı ve İstanbul, Sivas ve Erzurum gibi daha doğudaki şehirler arasında önemli bir ulaşım merkezi haline geldi. Sultan Abdülaziz ve Abdülmecit döneminde Kafkaslar, Pontus kıyıları, Transkafkasya ve Balkanlar'dan gelen göçmenler Düzce'nin nüfusunu artırdı. Devlet onlara bedava arazi verdi. Abdülmecit döneminde 36088 nüfuslu 137 köyü ve 66618 hanesi vardı. 1869 yılına kadar Kastamonu Vilayeti Bolu Mutasarrıflığı, Göynük Kasabası'na bağlı bir bucak olarak tarihte yer almıştır. 1869 veya 1870 yılında Bolu Sancağı'na bağlı Kaza olmuştur. 1999 yılına kadar Bolu'ya bağlı bir ilçe olan Düzce 1999 Gölcük depremi ve 1999 Düzce depreminin ardından dönemin 57. Türkiye Hükûmeti tarafından TBMM'de alınan il statüsü verilme kararı ile ve 9. Türkiye cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in onayı ile il statüsü verilmiştir.
Coğrafya

Efteni Gölü Yaban Hayatı Geliştirme Sahasının yer aldığı Efteni Gölü Düzce ovasının kuzeyinde yer alır.Yedigöller Yaban Hayatı Geliştirme Sahası, Yeşilöz Yaban Hayatı Geliştirme Sahası, Samandere Şelalesi Tabiat Anıtı, Sırıkyayla Göknarı Tabiat Anıtı, Paşabükü Dışbudak Ağacı Tabiat Anıtı, Kurugöl Tabiat Parkı (Kaynaşlı), Güzeldere Şelalesi Tabiat Parkı, Demirciönü Tabiatı Koruma Alanı ilin koruma altındaki alanlarıdır.
Büyük Melen ve Küçük Melen çayları ile Asarsuyu, Uğursuyu, Aksu Deresi ilin akarsularıdır. Küçük Melen çayı üzerinde Hasanlar Barajından enerji, sulama, içme suyu açısından yararlanılır. Büyük Melen çayından İstanbul'a içme suyu gönderilmektedir. Melen üzerinde Sakarya'nın Kocaali ilçesinde inşa edilmekte olan Melen Barajı ile istanbul'un uzun yıllar içme suyu meselesi halledileceği düşünülmekedir.
Düzce'de Kuzey Anadolu Fay hattı üzerinde iki noktada jeotermal sıcak su çıkışı vardır. İl merkezin 10 km batısında Efteni gölü kıyısında, 100 m rakımda, 42-43 °C sıcaklıkta, 4-5 lt/sn debili Efteni kaplıcası yer alır. Merkezin 12 km güneyinde Derdin köyünde 4 lt/sn debili, 31-32 °C sıcaklıkta jeotermal kaynak bulunur.
Akçakoca'da aynı isimli köyde bulunan Fakıllı Mağarası düzenlenerek turizme açılmıştır.
Coğrafya > İklim

Düzce ilinde önemli oranda Karadeniz iklimi etkilidir. Bazı durumlarda batıdan komşu olduğu Marmara iklimi etkileri de hissedilir. Meteoroloji Genel Müdürlüğünün Uzun Yıllar İçinde Gerçekleşen Ortalama Değerlerine (1960-2012) göre: Yıllık ortalama sıcaklık 13,2°C'dir. En soğuk ay ocak (3,7 °C), en sıcak ay temmuzdur (22,6 °C). Yağış miktarı 817,7 mm'dir. Kış ve sonbahar mevsimleri yağışın çok olduğu zamanlardır, en kurak mevsim yazdır. Yağışın mevsimlere dağılışı şu şekilde gerçekleşir: Kış %32, sonbahar %26, ilkbahar %23, yaz %19.
Yıllık ortalama nemlilik %77,5'dir. Kar yağışlı gün sayısı 6, karın yerde kalma süresi 5 gündür. Don olayı 44 gün görülür. Sis olayı en fazla kasım ayında (8 gün) olmak üzere, yılda 23 gün gerçekleşir.
| Ortalama Veriler> Aylar | Ortalama Veriler> Oca | Ortalama Veriler> Şub | Ortalama Veriler> Mar | Ortalama Veriler> Nis | Ortalama Veriler> May | Ortalama Veriler> Haz | Ortalama Veriler> Tem | Ortalama Veriler> Ağu | Ortalama Veriler> Eyl | Ortalama Veriler> Eki | Ortalama Veriler> Kas | Ortalama Veriler> Arl | Ortalama Veriler> Yıl |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ortalama °C | 3.8 | 5.3 | 7.9 | 12.4 | 16.7 | 20.6 | 22.6 | 22.4 | 18.8 | 14.3 | 9.6 | 5.8 | 13,4 |
| Ort.En Yüksek °C | 8.1 | 10.2 | 13.6 | 18.9 | 23.3 | 27.1 | 29.0 | 29.1 | 25.9 | 20.7 | 15.5 | 10.1 | 19.3 |
| Ort.En Düşük °C | 0.4 | 1.3 | 3.5 | 7.2 | 11.2 | 14.6 | 16.8 | 16.9 | 13.3 | 9.7 | 5.2 | 2.3 | 8.5 |
| Ort. Güneşlenme Süresi (saat) | 1.8 | 2.9 | 3.8 | 5.3 | 6.9 | 8.5 | 9.0 | 8.4 | 6.4 | 4.3 | 2.7 | 1.7 | 61.7 |
| Yağışlı Gün Sayısı | 15.2 | 13.4 | 13.7 | 12.0 | 11.5 | 9.5 | 6.2 | 6.0 | 7.7 | 11.0 | 11.9 | 15.9 | 133.5 |
| Aylık Toplam Ort.Yağış (kg/m2) | 89.4 | 66.1 | 74.1 | 60.6 | 63.1 | 60.9 | 42.8 | 50.6 | 51.6 | 81.6 | 80.7 | 102.9 | 827.4 |
Kaynak: meteor.gov.tr
Coğrafya > Bitki örtüsü

Türkiye'de Karadeniz ikliminin hakim olduğu ilde, kışın yaprağını döken ormanlar geniş alanlar kaplar. 242.340 hektar alana sahip ilin %51'ine denk gelen 122.712 hektarlık büyük çoğunluğu iyi korunmuş ormanlar yer alır. Ormanlarda başta Kayın olmak üzere, Gürgen, Kestane, Çınar, Meşe, Ihlamur, Yabani Fındık, Dişbudak, Titrekkavak, Beyaz Söğüt bulunur. Yaklaşık 600 m rakımdan sonra iğne yapraklılar görülmeye başlar. Köknar, Sarıçam, Karaçam ormanlarda görülen iğne yapraklı ağaçlardandır. Dar kıyı şeridinde Akdeniz türleriden Makiler gözlemlenir. Katran ağacı, Funda, Sumak, Taflan, Kızılcık, Tesbih, Sarmaşık kıyılarda görülen maki türleridir. Ormanaltı florasında yer alan türler: Böğürtlen, Ormangülü, Kızılcık, Karayemiş, Şimşir, Funda, Alıç, Kuşburnu, Ateş dikeni.