Anna Leonowens
Edebiyat kariyeri

1869'da Leonowens, Staten Island'ın West New Brighton bölümünde kısa bir süreliğine kızlar için bir okul açtığı New York City'deydi ve Boston dergisi The Atlantic Monthly'ye makaleler göndermeye başladı.  "The Favourite of Harem" makalesi The New York Times tarafından "güçlü bir hakikat temeli olan bir Doğu aşk hikayesi" olarak tanımlandı. Makalelerini, Siyam Mahkemesi'ndeki İngiliz Mürebbiye (1870) ile başlayarak, hemen ün kazanan ama aynı zamanda sansasyonellik suçlamaları da getiren iki cilt anısına genişletti. Yazılarında saraydaki hayatına eleştirel bir bakış atan Leonowens Tayland'da tartışma konusu haline gelmiştir; ayrıca kral üzerindeki etkisini abartmakla da suçlanmıştır.
Ayrıca anılarının uydurma olduğu iddiaları da vardır. Dini eğitiminin ve mesleğinin, Leonowens'in zalim, eksantrik ve kendini beğenmiş hükümdarının ifade ettiği görüşlere asla izin vermeyeceği düşünülmektedir. Ne İngiliz olduğu, ne de mürebbiye olarak çalışmadığı için anılarının başlığı bile doğru değildir: Görevi, kraliyet çocuklarını kapsamlı bir şekilde eğitmek ve onlara bakmak değil, İngilizce öğretmekti. Leonowens, Tayca'yı akıcı bir şekilde konuştuğunu iddia etti, ancak kitaplarında sunulan bu dilin örnekleri, beceriksiz bir transkripsiyona izin verse bile anlaşılmaz.
Leonowens bir feministti ve yazılarında, Nang Harm ya da kraliyet hareminde tutulanlar da dahil olmak üzere, Siyam kadınlarının boyun eğdirilmiş statüsü olarak gördüğü şeye odaklanma eğilimindeydi. Mongkut'un ileriye dönük bir yönetici olmasına rağmen, aydınlanmamış ve aşağılayıcı görünen secde ve cinsel kölelik gibi gelenekleri korumak istediğini vurguladı. Devam eseri Romance of the Harem (1873), kralın, cariyelerinden biri olan Tuptim'e yaptığı iddia edilen işkence ve infaz da dahil olmak üzere, saray dedikodusuna dayanan masalları içeriyor. Hikâye bağımsız bir doğrulamadan yoksundur ve bazı eleştirmenler tarafından kralın karakterine uymadığı için reddedilir. Büyük bir torun olan Prenses Vudhichalerm Vudhijaya (d. 21 Mayıs 1934), 2001 yılında verdiği bir röportajda şunları söyledi: "Kral Mongkut, kral olmadan önce 27 yıl boyunca keşişti. Asla bir infaz emri vermezdi. Budist tarzı değil." Tuptim'in büyükannesi olduğunu ve Chulalongkorn ile küçük eşlerinden biri olarak evlendiğini ekledi. Üstelik, yüksek yeraltı suyu seviyesi buna izin vermeyeceği için, Büyük Saray'ın altında veya Bangkok'ta başka herhangi bir yerde zindan yoktu. Leonowens ile aynı dönemde Siyam'da kalan diğer yabancılar tarafından halkın yakıldığına dair herhangi bir bulgu yok.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeyken Leonowens, popüler konferans turları sayesinde çok ihtiyaç duyduğu parayı da kazandı. New York, Fifty-third Street'teki Bayan Sylvanus Reed'ın evi gibi mekanlarda, Association Hall'daki düzenli üyelerin kursunda veya Long Island Historical Society gibi kurumların himayesinde, "Pagan Topraklarına Hristiyan Misyonları" ve " Siyam İmparatorluğu ve Örtülü Kadınlar Şehri" konularında dersler verdi. The New York Times şöyle yazdı: "Mrs. Leonowens'in amacı, özellikle Asyalı kadınların kaderiyle olan ilişkilerinde misyoner işçiler adına bir ilgi ve sempati uyandırmaktır." New York ve Boston edebiyat çevrelerine katıldı ve konferanslarda Oliver Wendell Holmes, Henry Wadsworth Longfellow ve Leonowens'in kölelik karşıtı mesajı olan Uncle Tom's Cabin'in yazarı Harriet Beecher Stowe gibi yerel aydınlarla tanıştı. Kitabın, Chulalongkorn'un 1868'de başlattığı ve 1915'te tamamen kaldırılmasıyla sona erecek olan Siyam'daki kölelik reformunu etkilediğini söyledi. Bu arada Louis, 1874'te ABD'de borç biriktirmiş ve ülkeden kaçmıştı. Annesinden uzaklaştı ve 19 yıl onu görmedi. 1878 yazında Amherst Koleji'nde Sanskritçe öğretmenliği yaptı.