stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu kazanan teknik direktörler listesi

UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu kazanan teknik direktörler listesi, UEFA'nın en üst düzey kulüp organizasyonu olan Şampiyonlar Ligi'ni kazanan teknik direktörleri içerir. İspanyol José Villalonga, Real Madrid'in başında 1955-56 sezonunda o dönemki adıyla Şampiyon Kulüpler Kupası'nı kazanmış ve bu başarıya ulaşan ilk teknik direktör olmuştur. 1970'lerin sonu ve 80'lerin başında İngiliz kulüpleri ve İngiliz teknik adamlar kupayı domine etmiştir. Organizasyon tarihinde toplam on üç kez şampiyonluk gören İtalyan teknik direktörler, bu alanda ilk sırada yer almaktadır.
1992-93 sezonunda kupa formatında birtakım değişikliklere gidilmiş ve turnuvanın ismi UEFA Şampiyonlar Ligi olarak yenilenmiştir. Bu tarihten sonraki ilk final olan 1993'te Belçikalı Raymond Goethals Marseille'i şampiyon yaparak, kupanın yeni formatında şampiyonluk yaşayan ilk teknik direktör olmuştur.
2002-03 ve 2006-07 sezonlarında Milan; 2013-14, 2021-22 ve 2023-24'te Real Madrid ile şampiyonluğa ulaşan Carlo Ancelotti turnuvanın en başarılı teknik direktörüdür. Ancelotti'nin ardından 1976-77, 1977-78 ve 1980-81 sezonlarında Liverpool ile üç kez şampiyonluk yaşayan Bob Paisley; 2015-16, 2016-17 ve 2017-18 sezonlarında Real Madrid ile şampiyon olan Zinedine Zidane kupayı en fazla kazanan teknik direktörlerdir. Zidane ayrıca, üst üste üç şampiyonluk elde eden tek teknik direktör konumundadır. Bunun yanında 17 teknik direktör de kupada iki kez şampiyonluğa ulaşmıştır. Miguel Muñoz, Giovanni Trapattoni, Johan Cruyff, Carlo Ancelotti, Frank Rijkaard, Pep Guardiola ve Zinedine Zidane, hem futbolcu hem de teknik direktör olarak şampiyonluk yaşayan yedi futbol adamıdır. Kupayı iki farklı kulüpte kazanmayı başaran beş teknik direktör vardır. Carlo Ancelotti'nin yanı sıra Ernst Happel, 1970'te Feyenoord ve 1983'te Hamburg'la; Ottmar Hitzfeld, 1997'de Borussia Dortmund ve 2001'de Bayern München'le; José Mourinho, 2004'te Porto ve 2010'da Inter'le ve Jupp Heynckes 1998'de Real Madrid, 2013'te Bayern München ile şampiyonluğa ulaşmıştır.
Birden fazla kazananlar

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Koyu | = | Teknik direktörlüğe devam edenler |
| Sıra | Ülke | Teknik direktör | Şampiyon | Finalist | Şampiyonluk yıl(lar)ı | Finalistlik yıl(lar)ı | Şampiyon olduğu kulüp(ler) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | Carlo Ancelotti | 5 | 1 | 2003, 2007, 2014, 2022, 2024 | 2005 | Milan (2), Real Madrid (3) |
| 2 |  | Pep Guardiola | 3 | 1 | 2009, 2011, 2023 | 2021 | Barcelona (2), Manchester City (1) |
| 2 |  | Zinedine Zidane | 3 | 0 | 2016, 2017, 2018 |  | Real Madrid |
| 2 |  | Bob Paisley | 3 | 0 | 1977, 1978, 1981 |  | Liverpool |
| 5 |  | Alex Ferguson | 2 | 2 | 1999, 2008 | 2009, 2011 | Manchester United |
| 5 |  | Miguel Muñoz | 2 | 2 | 1960, 1966 | 1962, 1964 | Real Madrid |
| 5 |  | Jupp Heynckes | 2 | 1 | 1998, 2013 | 2012 | Real Madrid, Bayern München |
| 5 |  | Ottmar Hitzfeld | 2 | 1 | 1997, 2001 | 1999 | Borussia Dortmund, Bayern München |
| 5 |  | Ernst Happel | 2 | 1 | 1970, 1983 | 1978 | Feyenoord, Hamburg |
| 5 |  | Helenio Herrera | 2 | 1 | 1964, 1965 | 1967 | Internazionale |
| 5 |  | José Mourinho | 2 | 0 | 2004, 2010 |  | Porto, Internazionale |
| 5 |  | Vicente del Bosque | 2 | 0 | 2000, 2002 |  | Real Madrid |
| 5 |  | Arrigo Sacchi | 2 | 0 | 1989, 1990 |  | Milan |
| 5 |  | Brian Clough | 2 | 0 | 1979, 1980 |  | Nottingham Forest |
| 5 |  | Dettmar Cramer | 2 | 0 | 1975, 1976 |  | Bayern München |
| 5 |  | Ștefan Kovács | 2 | 0 | 1972, 1973 |  | Ajax |
| 5 |  | Nereo Rocco | 2 | 0 | 1963, 1969 |  | Milan |
| 5 |  | Béla Guttmann | 2 | 0 | 1961, 1962 |  | Benfica |
| 5 |  | Luis Carniglia | 2 | 0 | 1958, 1959 |  | Real Madrid |
| 5 |  | José Villalonga | 2 | 0 | 1956, 1957 |  | Real Madrid |
Ülkelerine göre

| Milliyet | Şampiyonluk sayısı |
| --- | --- |
 İtalya: 13
 İspanya: 11
 Almanya: 10
 İngiltere: 8
 Hollanda: 5
 Arjantin: 4
 İskoçya: 4
 Portekiz: 3
 Romanya: 3
 Fransa: 3
 Avusturya: 2
 Macaristan: 2
 Belçika: 1
 Yugoslavya: 1

Çıktığı altı final maçından beşini kazanan Carlo Ancelotti turnuvayı en çok kazanan teknik direktörü konumunda.
Ottmar Hitzfeld, 1997 ve 2001 yıllarının kazanan teknik direktörü.
Alex Ferguson, 1999 ve 2008 yıllarının kazanan teknik direktörü.
Vicente del Bosque, 2000 ve 2002 yıllarının kazanan teknik direktörü.
José Mourinho, 2004 ve 2010 yıllarının kazanan teknik direktörü.
Pep Guardiola, 2009, 2011 ve 2023 yıllarının kazanan teknik direktörü.
Giovanni Trapattoni, 1985 yılının kazanan teknik direktörü.
Guus Hiddink, 1988 yılının kazanan teknik direktörü.
Johan Cruyff, 1992 yılının kazanan teknik direktörü.
Fabio Capello, 1994 yılının kazanan teknik direktörü.
Diktatör

Genellikle totaliter rejimleri yönetmekle suçlanan bazı diktatörler: Yukarıdan aşağıya ve soldan sağa doğru; Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Başkanı Josef Stalin, Nazi Almanyası Führeri Adolf Hitler, Şili Cunta Hükümeti Başkanı Augusto Pinochet, Çin Komünist Partisi Başkanı Mao Zedong, İtalyan Sosyal Cumhuriyeti Ducesi Benito Mussolini ve Kuzey Kore ebedi lideri Kim İl-sung
Diktatör, mutlak güce sahip olan bir siyasi liderdir. Bir diktatörlük ise bir diktatör veya küçük bir zümrenin yönettiği bir rejimin adıdır. Kelime, Roma Senatosu tarafından cumhuriyetin acil durumlarda yönetimi için seçilen bir Roma diktatörü unvanının kökeninden gelmektedir.
Tiran terimi gibi ve otokrat terimi gibi, diktatör terimi de yalnızca baskıcı yönetim biçimleri için kullanılmaya başlandı. Modern kullanımda diktatör terimi genellikle olağanüstü bir miktarda kişisel güce sahip olan bir lideri tanımlamak için kullanılır. Diktatörlükler genellikle aşağıdakilerle karakterize edilir: seçimlerin ve sivil özgürlüklerin askıya alınması; olağanüstü hal ilanı; kararname ile yönetim; siyasi muhaliflerin baskı altına alınması; bir kişiye ya da küçük bir azınlığa olağanüstü yetkiler tanınması; hukukun üstünlüğü prosedürlerine uymama; liderin etrafında şekillenen bir kişilik kültünün varlığı. Diktatörlükler genellikle tek parti veya baskın parti devletleridir.
Tek parti veya baskın parti devletleri ve kişisel yönetim altındaki sivil hükûmetler gibi farklı türdeki rejimlerde iktidara gelen çeşitli liderler, diktatör olarak tanımlanmıştır.
Jül Sezar, kendisini ömür boyu diktatör yapmıştır.
Tanım

Ana madde: Roma diktatörü
Diktatör kelimesi, Latincede "dictātor" kelimesinden türetilmiştir. Bu kelime, "dictare" (diktat kelimesinin kökü) fiilinin ajan ismi olan "dictāt-" (dictāre fiilinin geçmiş zaman kökü) ile "-or" (işaretleyici ek) ekinin birleşmesiyle oluşmuştur. Latincede kullanıldığı şekliyle, bir diktatör Roma Cumhuriyeti'nde geçici olarak mutlak güce sahip olan bir yargıçtı. Genellikle diktatörlük rejiminde, ülkenin lideri diktatör unvanıyla tanımlanır; ancak, resmi unvanları daha çok lider gibi bir tanıma benzeyebilir.
Başlangıçta Roma Cumhuriyeti ve Etrüsk kültüründe acil durumda yapılan bir yasal atama olan Diktatör terimi, şu anda sahip olduğu olumsuz anlamı taşımamaktaydı. Bir Diktatör, sınırlı bir süre için tek başına yetki verilen bir magistrattı. Görev süresi sonunda, Diktatörün yetkisi normale döner ve Konsüler yönetim yeniden devralınır, ancak tüm diktatörler güç paylaşımına geri dönmeyi kabul etmemiştir.[kaynak belirtilmeli]
Terim, Cornelius Sulla'nın iç savaşı takiben diktatörlüğe yükselmesiyle modern olumsuz anlamını almaya başladı. Sulla, Roma'da bir yüzyıldan fazla bir süre boyunca (resmen kaldırıldığı süre boyunca) ilk Diktatör olarak kendini ilan ederek, Senato onayına ve zaman sınırlamasına ihtiyaç duymadan işleri yürütmüştü. Büyük bir anayasal krizi önlemek için yaklaşık bir yıl sonra görevinden istifa etti ve birkaç yıl sonra öldü. Julius Caesar, Sulla'nın örneğini 49 yılında takip etti ve Şubat 44 yılında "Sonsuza dek Diktatör" olarak ilan edildi, resmen gücündeki herhangi bir sınırlamayı kaldırarak, iktidarını sonraki ayın suikastına kadar korudu.
Sezar'ın suikastının ardından, varisi Augustus'a diktatör unvanı teklif edildi, ancak o bunu reddetti. Daha sonra gelen hükümdarlar da diktatör unvanını reddettiler ve diktatör unvanının kullanımı Roma yöneticilerinde bitti.
Terim, Latincede "dictator" olarak gelir ve İngilizcede olduğu gibi aynı anlama sahiptir. Bu kelime, "dico" yani "otorite kullanmak; karar vermek" anlamına gelen "dicto" kelimesinden türemiştir.
Freedom House'un "Freedom in the World 2017" raporuna göre 2016 yılına ait ülke değerlendirmeleri.
Özgür (86) Kısıtlı özgürlük (59) Özgür değil (50)
The Economist tarafından yapılan 2017 "Demokrasi İndeksi"ne göre, farklı kırmızı tonlarında gösterilen ülkeler demokratik olmayan ülkeler olarak kabul edilir ve birçoğu diktatoryal rejimlere sahiptir.
Günümüzdeki kullanımı

19. yüzyılın ikinci yarısına kadar, "dictator" teriminin bazen olumlu çağrışımları vardı. Örneğin, 1848 Macar Devrimi sırasında ulusal lider Lajos Kossuth, destekçileri ve eleştirenleri tarafından negatif bir anlam taşımadan sıklıkla "dictator" olarak adlandırılırdı, ancak resmi unvanı regent-president olarak geçiyordu. 1860 yılında Binlerin Seferi sırasında Sicilya'da geçici bir yürütme organı oluştururken, Giuseppe Garibaldi resmi olarak "diktatör" unvanını aldı. Kısa bir süre sonra, 1863 Polonya Ocak Ayaklanması sırasında "diktatör" aynı zamanda dört liderin resmi unvanıydı, ilki Ludwik Mierosławski idi.
Ancak, bu dönemden sonra "diktatör" terimi olumsuz bir anlam kazandı. Genel olarak kullanımda, diktatörlük sıklıkla zalimlik ve baskıyla ilişkilendirilir. Sonuç olarak, politik muhaliflere karşı bir hakaret terimi olarak da kullanılır. Terim ayrıca megalomani ile ilişkilendirilmeye başlamıştır. Birçok diktatör kendileri etrafında bir kişilik kültü oluşturur ve giderek daha abartılı unvanlar ve onurlar kendilerine vermeye başlarlar. Örneğin, İngiltere ordusu teğmeni olan Idi Amin Dada, Uganda'nın Ekim 1962'de İngiltere'den bağımsızlığını kazanmasından sonra kendisini "Muhterem Excellency, Ömür Boyu Devlet Başkanı, Feldmareşal Al Hadji Doctor Idi Amin Dada, VC, DSO, MC, Afrika'da Genel ve Özellikle Uganda'da İngiliz İmparatorluğu'nun Fetheden" şeklinde tanımlamıştır. The Great Dictator adlı filmde, Charlie Chaplin hem Adolf Hitler'i hem de diktatörlük kurumunu alaya almıştır.
Günümüzdeki kullanımı > Müşfik diktatörlük

Ana madde: Müşfik diktatörlük
Müşfik diktatörlük, otoriter bir liderin devlet üzerinde mutlak siyasi güce sahip olduğu bir hükûmeti ifade eder, ancak bu liderin halkın genel çıkarını gözeterek bunu yaptığı algısı vardır. Bu, diktatörün kesinlikle zalim bir şekilde algılanan kalıptan ayrılır. İyi niyetli bir diktatör, bazı sivil özgürlüklere veya demokratik karar alma süreçlerine izin verebilir, örneğin halkoylamaları veya sınırlı yetkiye sahip seçilmiş temsilciler aracılığıyla ve genellikle görev süresi sırasında veya sonrasında gerçek bir demokrasiye geçiş için hazırlıklar yaparlar. Bu, bir cumhuriyet biçimi olarak görülebilir. Bu tanımlama, Yunanistan'ın Ioannis Metaxas'ı (1936-41), Türkiye'nin Mustafa Kemal Atatürk'ü (1923-38) ve Singapur'un Lee Kuan Yew'i (1959-90) gibi liderleri tanımlamak için kullanılmıştır.
Günümüzdeki kullanımı > Askeri roller

Bir diktatör ile askeri ilişkilendirme yaygın bir durumdur. Birçok diktatör, askeriyle olan bağlantılarını vurgulamak için büyük çaba sarf eder ve sıklıkla askeri üniforma giyerler. Bazı durumlarda bu tamamen meşru olabilir; örneğin, Francisco Franco İspanya Devlet Başkanı olmadan önce İspanyol Ordusu'nda bir generaldi ve Manuel Noriega resmi olarak Panama Savunma Kuvvetleri'nin komutanıydı. Diğer durumlarda ise bu ilişki sadece bir taklit olabilir.
Günümüzdeki kullanımı > Kitle manipülasyonu

Bazı diktatörler, Mussolini ve Hitler gibi, kalabalıkları manipüle etme konusunda ustaydı. Diğerleri ise Stalin ve Franco gibi daha sade konuşmacılardı. Genellikle diktatörler insanları ve tüm medyayı kontrol altına alır, muhalefeti sansürler veya yok eder ve günlük olarak kişilik kültü etrafında şekillenen güçlü propaganda yayınları yapar.
Mussolini ve Hitler, kendilerine "Lider" anlamına gelen benzer ve mütevazı unvanlar kullanmışlardır. Mussolini "Il Duce" (Lider) ve Hitler genellikle "der Führer" (Lider) olarak anılırdı, her ikisi de İtalyanca ve Almancada 'Lider' anlamına gelir. Franco da benzer bir unvan olan "El Caudillo" ("Baş", 'şef') unvanını kullanmıştır. Stalin için ise "Çelik Adam" anlamına gelen benimsediği isim, mutlak lider olarak rolüyle özdeşleşmiştir. Mussolini, Hitler ve Franco için mütevazı, geleneksel olmayan unvanların kullanılması, mutlak güçlerini daha da güçlü bir şekilde sergilemiştir, çünkü herhangi bir tarihi meşruiyete dahi ihtiyaç duymamışlardır. Ancak Franco'nun durumunda, "Caudillo" unvanı Latin Amerika ve İspanya'daki siyasi ve askeri figürler için daha uzun bir tarihe sahiptir. Franco, kendisini Caudillo olarak gösteren madeni paralarda veya diğer materyallerde "Tanrı'nın Lütfuyla" ifadesini de kullanırken, Hitler ve Mussolini nadiren bu tür monarşik ilişkilendirilen dil veya imgeleri kullanmışlardır.
Günümüzdeki kullanımı > Eleştiri

Batı medyasının "diktatör" terimini kullanımı, sol eğilimli Fairness & Accuracy in Reporting (Dürüstlük ve Doğrulukta Adil Olma) örgütü tarafından "Hoşlanmadığımız Hükümet için Kullanılan Bir Kod" olarak eleştirilmiştir. Onlara göre, genellikle otoriter olarak kabul edilebilecek ancak ABD ile müttefik olan liderler, Paul Biya veya Nursultan Nazarbayev gibi, nadiren "diktatör" olarak adlandırılırken, ABD politikasına karşı olan ülkelerin liderleri olan Nicolas Maduro veya Beşar Esad gibi kişilere bu terim çok daha rahat bir şekilde uygulanmaktadır.
Modern kullanım

Modern otoriter liderler, negatif ve olumsuz çağrışımları nedeniyle genellikle (eğer hiç kullanmıyorlarsa) "diktatör" terimini resmi unvanlarında kullanmazlar, bunun yerine genellikle sadece "başkan" unvanına sahiptirler. Ancak 19. yüzyılda, resmi kullanımı daha yaygındı.
Sicilya Diktatörlük Hükûmeti (27 Mayıs - 4 Kasım 1860), Sicilya'yı yönetmek üzere Giuseppe Garibaldi tarafından atanan geçici bir yürütme hükûmetiydi. Hükûmet, Sicilya'nın İtalya Krallığı'na katılımının referandumla onaylanmasıyla sona erdi.
Romuald Traugutt, 17 Ekim 1863'ten 10 Nisan 1864'e kadar Polonya'nın Diktatörüydü.
Filipinler'de Diktatörlük Hükûmeti (1898-1898), resmi olarak Diktatör unvanını taşıyan Emilio Aguinaldo tarafından yönetilen Filipinler'deki isyancı hükûmetti. Diktatörlük hükûmeti tanımı, Aguinaldo'nun başkan olarak yer aldığı devrimci hükûmet tarafından geçersiz kılınmıştır.
İnsan hakları ihlalleri

Zamanla, diktatörlerin insan haklarını ihlal eden taktikler kullandığı bilinmektedir. Örneğin, Sovyet diktatörü Joseph Stalin döneminde, hükûmet politikalarında gizli polis ve çalışma kampları sistemi olan Gulag uygulanmıştır. Gulag mahkûmlarının çoğu politik mahkûmlar değildi, ancak herhangi bir zamanda kamplarda önemli sayıda politik mahkûm bulunabilir. Sovyet arşivlerinden toplanan verilere göre, Gulag'da ölenlerin sayısı 1.053.829'dur. Sovyet devleti tarafından gerçekleştirilen diğer insan hakları ihlalleri arasında insan deneyleri, psikiyatrinin siyasi bir silah olarak kullanılması ve din özgürlüğünün, toplanma, konuşma ve birlikte hareket etme özgürlüğünün reddedilmesi de bulunmaktadır.[kaynak belirtilmeli] Benzer suçlar, Mao Zedong'un Çin Halk Cumhuriyeti üzerindeki yönetimi sırasında Çin Kültür Devrimi döneminde ve Augusto Pinochet'in Şili'deki cunta döneminde işlendi. Mao, öncelikle kişiliğine bağlı olan gençlik gruplarının kullanımıyla muhalifleri temizlemeyi hedefledi.
Bazı diktatörler, belirli ırklar veya gruplar üzerinde soykırım ile ilişkilendirilmiştir; en dikkate değer ve geniş kapsamlı örnek ise Adolf Hitler'in Onbir milyon insanın, bunlardan altı milyonunun Yahudi olduğu Holokost soykırımıdır. Daha sonra Demokratik Kampuçya'da Genel Sekreter Pol Pot ve politikaları, dört yıllık diktatörlüğü süresince tahmini olarak 7 milyonluk nüfusun 1.7 milyonunu öldürdü. Pol Pot "Kamboçya'nın Hitler'i" ve "bir soykırım tiranı" olarak tanımlanır.
Uluslararası Ceza Mahkemesi, Sudan'ın askeri diktatörü Ömer el-Beşir hakkında, Darfur'daki iddia edilen savaş suçları nedeniyle bir tutuklama emri çıkardı. Suriye diktatörü Beşar Esad, birçok kimyasal saldırıyı gerçekleştirmesiyle tanınır ve Suriye iç savaşında endüstriyel ölçekte vahşetler işleyerek 21. yüzyılın en ölümcül savaş suçlusu olarak kabul edilir.
Ekvator Ginesi'nden Teodoro Obiang Nguema Mbasogo, Afrika'nın en uzun süre görev yapan diktatörüdür.
Giuseppe Garibaldi, 1860'ta kendisini Sicilya'nın diktatörü ilan etti.
Thomas Algernon Chapman

Thomas Algernon Chapman
Thomas Algernon Chapman (2 Temmuz 1842, Glasgow - 17 Aralık 1921) İskoç hekim ve böcek bilimci. Odun yiyen böcekleri, pulkanatlıları ve yaprak arılarını toplayıp inceledi.
Chapman, Glasgow'da doğdu. Bir doktor olan babası Thomas da entomolojiyle ilgileniyordu. Babası gibi o da Glasgow'da hekimlik ve cerrahlık eğitimi aldı. Daha sonra Glasgow Kraliyet Hastanesi'nde hekim ve cerrah olarak çalıştıktan sonra 1860'ta Abergavenny'deki İl Sığınma Evi'ne atandı. 1871-1896 yılları arasında Hereford İlçe ve Şehir Sığınma Evi'nde tıbbi müdür olarak görev yaptı. Mental Science Dergisi'nde tıbbi konularda yayınlar yaptı. Bir süre sonra Surrey'deki Reigate'de yaşadı. Boş zamanlarında seyahat ederek doğa tarihi örnekleri topladı ve böceklerin yaşam öyküleri üzerine çalışmalarda bulundu. Entomolog olarak Lepidoptera konusunda uzmanlaştı. Birçok Lycaenidae familyasının yaşam öykülerini inceledi ve bazı türlerin karıncalarla olan ilişkilerini inceledi. Bir mikroskop kullanarak Phengaris arion larvalarının karınca larvalarıyla beslendiğini tespit etti. 1891'de Londra Entomoloji Derneğinin, 1918'de Londra Zooloji Topluluğu ve Royal Society üyesi oldu.
The Turk (oyun)

Türk Hizmetkâr Mulleasses ile Floransa Valisi Borgias'ın Mükemmel Trajedisi, (İngilizce: An Excellent Tragedy of Mulleasses the Turke and Borgias Governour of Florence), kısaca The Turk (Türkçe: Türk) başlığıyla da bilinir, John Mason tarafından yazılan tiyatro oyunu ve ilk kez 1610'da neşredilen Jacoben intikam trajedisidir. İlk olarak 1610 yılında yayımlanmıştır.
Mason'ın hayatı hakkında çok az bilgi bulunmaktadır. 18. yüzyıl yazarı tarafından, Mason'ın 1606'da St. Catharine's College, Cambridge'den mezun olduğu belirtilmiştir. Ayrıca Mason, "The Turk" oyununun sahnelendiği Whitefriars Theatre'ın yarı hissesine sahipti. Bu tiyatroda, "The Turk" oyunu, Majesteleri'nin Revels Çocukları tarafından sahnelenmiştir.
Oyun, sahnelenme sırasında büyük beğeni toplamış ve karmaşık olay örgüsüyle dikkat çekmiştir. Mulleasses, oyun boyunca intikam peşinde koşan ve Seneca'nın kanlı intikam karakterlerinden ilham alınmış bir figür olarak tasvir edilmiştir. Oyun, öldürülen çocuklar, zehirlenmiş görünen eşler ve hayaletler gibi birçok dramatik unsur içerir.
Doğu Türkistan Sürgün Hükûmeti

Doğu Türkistan Sürgün Hükûmeti  (DTSH olarak kısaltılır) veya resmî ismiyle Doğu Türkistan Cumhuriyeti Sürgündeki Hükûmeti (DTCSH olarak kısaltılır), Uygurlar, Kazaklar ve günümüzde Sincan Uygur Özerk Bölgesi olan Doğu Türkistan’daki diğer halkların temsilciliğini üstlenmek amacıyla, kurulmuş bir sürgündeki siyasi yapıdır. DTSH, uluslararası alanda Doğu Türkistan'ı ve halkını temsil eden tek meşru örgüt ve parlamento tabanlı sürgündeki bir hükümet olduğunu iddia etmektedir.
2004 yılında Amerika Birleşik Devletleri’nde, Washington, DC merkezli olarak kurulan bu yapı, Doğu Türkistan’ın Çin yönetiminden kurtarılana kadar tek meşru temsil organı olduğunu iddia etmektedir.  Doğu Türkistan Sürgün Hükûmeti, Eylül 2004'te kuruluşundan bu yana ona karşı çıkan Çin tarafından tanınmamıştır. Kuruluş aşamasında ABD Kongre Binası’nın HC-6 odasında ilan edilen sürgündeki hükûmet, 1933–1934 ve 1944–1949 yılları arasında bağımsızlık kazanmış Doğu Türkistan cumhuriyetlerinin devamı olduğunu öne sürmektedir. Ancak hem Çin Halk Cumhuriyeti hem de Amerika Birleşik Devletleri tarafından resmi anlamda tanınmamaktadır. Çin Halk Cumhuriyeti, DTSH'ye karşı şiddetli bir şekilde tepki göstermiş ve kuruluşunu reddetmiştir.
DTSH, uluslararası arenada daha fazla özerklik ve demokrasi talep eden diğer Uygur örgütlerinden ayrı olarak, tam bağımsızlık fikrini savunmaktadır. "Dünya Uygur Kurultayı dışındaki en önde gelen Uygur örgütü" olarak adlandırılmıştır.
Doğu Türkistan

Doğu Türkistan toprakları, Çin Halk Cumhuriyeti tarafından  Doğu Türkistan Sürgün Hükûmeti'nin gayri meşru bir askeri işgal olarak gördüğü bir durum olan Sincan Uygur Özerk Bölgesi olarak yönetilmektedir. DTSH'nin konumu, Doğu Türkistan'ın uzun bir bağımsızlık tarihi olan ayrı bir ulus olmasıdır. DTSH kendilerini "ayrılıkçı" olarak görmüyor çünkü "ait olmadığınız bir şeyden ayrılamazsınız" diye inanıyorlar. Çin Halk Cumhuriyeti'nin konumu, Çin'in 1949'da "barışçıl bir şekilde Sincan'ı kurtardığını", Doğu Türkistan / Sincan'ın uzun zamandır Çin'in bir parçası olduğunu, Doğu Türkistan'ın bağımsız olmadığını ancak Birinci Doğu Türkistan Cumhuriyeti (1933 ve 1934 arasında) ve İkinci Doğu Türkistan Cumhuriyeti (1944 ve 1949 arasında)  olarak fiili bağımsızlığını  "Çin bölmek ve tarihi gerçekleri tahrif ederek  özellikle ayrılıkçıların, aşırı dinciler ve teröristlerin, dış düşman kuvvetlerile kuruduğunu iddia ediyor.
Kuruluşu

Doğu Sürgündeki  Türkistan Hükûmeti, 14 Eylül 2004'te küresel  Doğu Türkistan / Uygur topluluğunun üyeleri tarafından Washington DC'deki ABD Capitol'un HC-6 odasında resmen ilan edildi. 1992 yılında oluşturulan ilk Doğu Türkistan Uluslararası Kongresi'nin başkanı olan Ahmat Igambardi Cumhurbaşkan ve, Anwar Yusuf Turani Başbakan olarak seçildi.
Hedefleri

Doğu Türkistan Sürgün Hükûmeti, kendisini Çin'in şu anda Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi olarak bilinen Doğu Türkistan'ın işgalini ve sömürgesini sona erdirmeye çalışan ve Doğu Türkistan'ın bağımsızlığını laik, çoğulcu ve demokratik yönetim olarak herkes için İnsan Hakları ve Özgürlüğü garanti eden Cumhuriyet olarak geri kazanmaya çalışan bir sürgün hükûmeti olarak tanımlamaktadır. Doğu Türkistan Sürgün Hükûmeti, 2004, 2006, 2008, 2009, 2011, 2013, 2015 ve 2019 yıllarında kuruluşundan bu yana 8 Genel Kurul topladı. DTSH'nin merkezi esas olarak büyük bir Uygur diasporasının yaşadığı Washington DC'de bulunmaktadır, ancak Türkiye dahil 12'den fazla ülkede üyeleri var. Çin, Doğu Türkistan Sürgün Hükûmeti'nin kurulmasını protesto etmesine ve anayurdunu Doğu Türkistan olarak adlandıran bir kusur "Uygur ayrılıkçıları terörist" olarak iddia etmesine rağmen, DTSH ile Doğu Türkistan İslam Hareketi arasında hiçbir bağlantı yoktur.
Liderlik > Hükümet Liderliği

Sürgündeki Hükûmet, 13'ten fazla ülkedeki Doğu Türkistan diasporası topluluklarının seçilmiş temsilcilerinden oluştuğundan, liderleri birçok ülkede bulunmaktadır. Mevcut liderlik, DTSH'nin Washington D.C.'deki 9. Genel Kurulunda yapılan seçimlerin ardından 12 Kasım 2023'te göreve başladı.
| Durumu | Ad Soyad | Yeri |
| --- | --- | --- |
| Başbakan | Abdulahad Nur | Kanada |
| Cumhurbaşkan | Dr. Mamtimin Ala | Avustralya |
| Cumhurbaşkan Yardımcısı | Dr. Sayragul Sauytbay | İsveç |
| Kabine Sekreteri | Perhat Abduweli | Norveç |
| Dışişleri ve Güvenlik Bakanı | Salih Hudayar | ABD |
| İçişleri Bakanı | Abdushukur Samsak | İsveç |
| İletişim ve Enformasyon Bakanı | Dr. Jurat Obul | ABD |
| Kültür, Eğitim ve Diyanet İşleri Bakanı | Adil Ablimit | Hollanda |
| Ekonomi ve Maliye Bakanlığı | Ibrahim Emin | Belçika |
| Aile, Kadın, Gençlik ve İnsan Hakları Bakanı | Gulveryem Tokhtiyeva | Kazakistan |