Dirt (Alice in Chains albümü)
Müzik ve sözler

Gitarist Jery Cantrell albüm sözlerindeki karanlık tema için şunları söyledi; "Öncelikle şakı yazma yolunda elimizdeki malzeme Facelift'ten daha karanlık. Bu albümde çok fazla ruh araştırması yaptık. Çok fazla yoğun duygu var. "   Günlük iblislerimizle müzik yoluyla ilgileniyoruz. Gün içinde biriken tüm zehirleri oyun oynarken temizliyoruz ". İlaç kullanımı albümde lirik bir tema olarak ön plana çıktı. Üç parça ("Sickman", "Junkhead" ve "God Smack") özellikle eroin kullanımına ve etkilerine atıfta bulunuyor.
Staley, albümün yarı kavramsal olduğunu ve içinde iki temel tema olduğunu ortaya koydu. İlk tema "bir tür kişisel ıstırap ve kargaşayla başa çıkmak, bu acıyı dindirmek için uyuşturucuya dönüşmek ve bir bakıma cevabın bu olduğundan emin olmaktır. Daha sonra şarkılar cehenneme gittikçe yaklaşmaya başlar ve sonra uyuşturucuların bu acıyı hafifletmenin yolu olmadığını anlar. Temel olarak, hayatımın son üç yılının tüm hikayesi. " Staley diğer temayı "acı veren ilişkiler ve kişilerle ilişkiler" olarak tanımladı.
Staley daha sonra Dirt'teki bazı şarkıların lirik içeriğinden duyduğu üzüntüyü dile getirdi: ""Uyuşturucular hakkında yazdım ve onlar hakkında yazarak güvensiz veya dikkatsiz olduğumu düşünmedim. Hayranlarımın eroinin havalı olduğunu düşünmesini istemedim. Ama sonra hayranlarım bana gelip baş parmaklarını havaya uçurdular. Ben de olmasını istemediğim şey buydu. "
Cantrell 2013 yılında şunları söyledi: "karanlığın her zaman grubun bir parçası olduğunu ama hepsi bununla ilgili değildi
Yazdığımız en karanlık bokta bile her zaman bir iyimserlik vardı. Dirt ile 'Oh evet, bu iyi bir şey' demiyorduk. Bu her şeyden çok bir uyarıydı, 'Hey, gel de şuna bir bak, harika!' O sırada neler olup bittiğinden bahsediyorduk ama bunun içinde her zaman hayatta kalan bir unsur vardı - insan olmanın daha karanlık unsurlarına karşı zaferi. . "
Cantrell, 1993'te RIP dergisine yaptığı açıklamada, şarkı sözlerinin hepsinde uyuşturucu referanslarının bulunmadığını söyledi:
"Bence "Sickman" o kadar da kötü değil.Zorlukların çoğunun "Junkhead" ve "Godsmack" den geleceğini düşündüm.Bu şarkılar, "Junkhead" den "Angry Chair" e kadar olan beş şarkının ikinci tarafında bir sebepten dolayı sıraya giriyor: çünkü bir hikâye anlatıyor.Uyuşturucu harika, seks harika, Rock'N' roll.... "Junkhead" gerçekten genç bir naif tavırla başlar! Sonra, ilerledikçe, biraz büyümek ve ne hakkında olduğunun biraz farkına varmak var ve bu konuyla ilgili değil. Bu ifadeyi çok kullanıyorum, ama çok mantıklı: ölmek gerçekten kolay; yaşamak gerçekten zor. Yaşamak çok cesaret ister. Ölmek için çok cesaret gerekmez. Bu beş parça ve "Sickman", bu tür bir zihniyetten [uyuşturucu] bahseder.Diğer şeyler hiç de öyle değil. "Rain When I Die" adlı parça bir kıza yazılmıştır.İyi kısmı bir hikâyesinin olmasıdır ve böyle olması gerekiyordu.Bazen biraz bunaltıcı ve rahatsız edici olabilir, belki rahatsız edicidir, ama bu yüzden tüm bu şarkılar bir arada.Rahatsız edici olsa bile, başka kimsenin endişelenmesi gereken bir şey ya da bir başkasının hayatını yaşamak için ihtiyaç duyduğu şey değildir.
1999'daki Music Bank kutu seti koleksiyonunun liner notlarında Cantrell, uyuşturucu kullanımıyla ilgili "en dürüst" şarkılar olarak "Junkhead" ve "God Smack" i alıntı yaptı.
Them Bones;
Cantrell " Them Bones " u "ölümlülük, bugünlerde bir yığın kemiğe dönüşeceğimiz " hakkında yazdığını söyledi. 1993'te RIP dergisine şunları söyledi: "'Them Bones' oldukça kesilmiş ve kurumuş. Bu biraz alaycı, ama esasen ölümlülüğün ve hayatınla uğraşmakla ilgili. Herkes bir gün ölecek. Ondan korkmak yerine, bu böyle: bu yüzden sahip olduğunuz zamanın tadını çıkarın. Olabildiğince yaşayın, olabildiğince çok eğlenin. Korkunuzla yüzleşin ve yaşayın. Aile üyelerim oldukça erken yaşta öldü; bu yüzden bu konuda hep bir fobim oldu. Ölüm beni korkutuyor. Bence pek çok insanı korkutuyor. Hayatınızın sonu görüşlerinize bağlıdır, . Oldukça korkutucu bir şey. "Them Bones" bu düşünceyi dinlendirmeye çalışıyor. Kalan şeyi kullanın ve onu iyi kullanın. "
Dam That River;
Cantrell, Sean Kinney ile yaptığı kavgadan sonra "Dam That River" ı yazmak için ilham aldı ve Kinney başının üzerine bir sehpa kırdı.
Rain When I Die;
"Rain When I Die" in sözleri Cantrell ve Staley tarafından kendi kız arkadaşları hakkında yazılmıştır.
Sickman;
Staley, Cantrell'den "ona [Cantrell] 'in yazabileceği en iğrenç melodiyi, en hastalıklı, en karanlık, en berbat ve en ağır şeyi yazmasını” istediğinde "Sickman" bir araya geldi.
Rooster;
" Rooster ", Vietnam Savaşı'nda görev yapan babası Jerry Cantrell Sr. için Cantrell tarafından yazılmıştır ve çocukluk lakabı "Horoz" dur.  Cantrell şarkıyı "Vietnam'ın yol açtığı tüm zararlardan babamla benim aramızdaki iyileşme sürecinin başlangıcı" olarak nitelendirdi.
Dirt;
"Dirt" adlı başlık parçasından bahseden Cantrell, "Layne'nin ona söylediği sözler o kadar ağırdı ki, ona asla bir şey vermedim ve bunun duyacağım en kötü şey olacağını düşünmedim." Dedi. Staley, şarkıyı "temelde kıçımı gömen belirli bir kişiye" yazdığını söyledi.
Iron Gland;
43 saniyelik "Iron Gland", Cantrell'in çalacağı ve diğer grup üyelerini rahatsız eden bir gitar riffinden geliştirildi, bu yüzden şarkıyı yarattı (Black Sabbath'ın " Iron Man " adlı eserine atıfta bulunarak), . Vokallerde Thrash metal grubu Slayer'dan Tom Araya ve Layne Staley yer alıyor.
"Hate to Feel" ve "Angry Chair" her iki parçada da gitar çalan Staley tarafından bestelendi  ve Cantrell, Staley'in şarkı yazarı ve gitarist olarak büyüdüğünü görmekten gurur duyduğunu ifade etti.
Down in a Hole;
" Down in a Hole ", Cantrell tarafından uzun süredir kız arkadaşı Courtney Clarke'a yazılmıştır. Cantrell şarkıyı 1999'da Music Bank kutu setinin notlarında şöyle açıkladı: ["Down in a Hole "] şahsen ilk üçümde. Uzun zamandır aşkıma. Bu hayatımın gerçeği, seçtiğim yol ve tuhaf bir şekilde şu anda nerede olduğumuzu önceden söyledi. İkimizin de anlaması zor ... bu hayat uzun vadeli ilişkilerde pek başarıya yol açmıyor. "
Would;
Albümün son parçası " Would? ", Cantrell tarafından 1990 yılında aşırı dozda uyuşturucudan ölen, arkadaşı ve Mother Love Bone'un  baş solisti Andrew Wood'a bir övgü olarak yazılmıştır. Cantrell, şarkının "yargılayan insanlara yönelik" olduğunu da söyledi.