Muhteşem Devrim
Kral II. James'ten duyulan hoşnutsuzluk

Kral II. James, ağabeyi II. Charles'ın İngiltere Krallığı ve İskoçya Krallığı esnasındaki restorasyonu takiben önemli icraatlerde bulunmuş; ama birçok Protestan İngiliz ve İskoç'u kızdıracak şekilde York Dükü ve veliaht iken 1668'de Katolik Mezhebini kabul etmişti. Ağabeyi, o zaman II. James'in ilk karısından çocukları olan ve sonradan ikisi de kendi yetkileri ile kraliçe olacak  Prenses Mary ve Prenses Anne'nin Protestan olup, Protestan eğitimi ile büyümelerini sağlamıştı. O zaman veliaht olan James, 1677'de kızı Prenses Mary'nin Hollanda reis-i cumhuru olan ve Protestan olan ve anne tarafından kuzeni olan Oranj-Nassualu William ile evlenmesini kerhen kabul etmişti. James, 1685'te kardeşi II. Charles'ın meşru bir vâris bırakmadan ölmesi ile İngiltere Krallığı'na II. James ve İskoçya Krallığı'na VII. James olarak çıktı. O zamanlar iki ülke hukuken ayrı bulunup ayrı parlamentoları bulunmaktaydı; ama tek bir kralları vardı.
II. James'in üç yıl sürecek saltanatı sırasında, bir taraftan İngiltere Protestanları ile Katolikleri arasındaki politik çatışmalara, diğer taraftan da bir kralın tanrı tarafından verilmiş sınırsız hakları olması prensibi ile İngiltere Parlamentosu'nun halk adına kullandığı haklar prensibi arasındaki mücadelelere doğrudan doğruya karıştı. James Katolik olduğu için Protestan üyeli Parlamento'da bulunan iki partinin her ikisinden de kendini ayrı bulmaktaydı. Bu partilerden İngiliz Whig partisi, İngiliz Anglikan Protestanlarıyla, yani din adamlarına kıyasla inananlara daha çok kişisel haklar tanımayı savunan "aşağı kilise" mensupları ile dolu idi; İngiliz Tory Partisi ise Anglikan kilisesinin papazlarına ve papaz ayinlerine çok önem veren  ve inananların bunlara itirazsız tâbi olmasını öngören "yüksek kilise" mensupları idi. 1679'da ve 1681'de James daha veliaht iken "aşağı kilise" mensupları yani Whig Partisi, Katoliklerin hükümdar olmasını önlemek amacıyla "Önleme Tasarısı" adlı kanun tasarılarını Parlamento'ya getirmişlerdi. Ama bu tasarıları Parlamento'dan kanun olarak geçirememişlerdi. James'in İskoçya Parlamentosu'ndaki destekçileri ise Presbiteryen Protestanların 1581'de "Covenant" adı ile çıkarılmış insan hakları kanunlarından ayrılmalarını istemekte  ve İskoç  kiliselerinde de  aynı İngiliz Anglikan kiliselerindeki  gibi hükümdarın "episkopos" (dini liderlik) haklarını kullanabilmesini savunmakta idiler.
James tahta geldiği zaman İngiltere parlamentosunda "yüksek kilise" inançlı Tory Partisi mensupları çoğunluktaydı. Bunlar yeni kralın kendisinin Katolik olmasına rağmen sırayla arka arkaya varisi iki kızının Protestan olmalarından dolayı başlangıçta fazla endişe etmemekteydiler. Fakat II. James'in resmi dine (Anglikanlık) uymayanlara (genelde Katolik inancını koruyanlara) karşı müeyyide uygulanmasını öngören ama genellikle sıkı uygulanmayan kanunların, mesela "Test Kanunu" ve çeşitli ceza kanunlarının feshedilmesini teklif etmesi Toryleri kuşkulandırdı. Bu feshedilmek istenen kanunlar Anglikan Hristiyanlığının kuruluşuna temel olmuştu ve fesihlerinin Anglikan Protestan mezhebinin resmi devlet mezhebi olması prensibine karşı olduğu düşüncesi ile Tori partisi rahatsız oldu. James bu politikaları ile ne Anglikan ne de Presbiteriyen olmayan diğer Protestan mezheplerine inananları yanına alacağını düşünmüştü. Katolikler ile bu farklı Protestan mezhepleri arasında bir koalisyon kurmaya çalışmaktaydı.
Mayıs 1686'da James, İngiltere merkezi mahkeme sistemine müracaatla, İngiltere'de yazılmamış kanunların uygulanması için mutlaka Parlamento Kanunu olarak Parlamento'dan geçmelerinin gerekli olmadığına dair bir karar aldırmak için yüksek mahkemeye başvurdu. Böylece Parlamento'nun devlet ve hükûmet işlerine karışmasını biraz olsun önlemeyi hedef almıştı. Bu müracaat için bir vasıta olan "Godden v. Hadava" adlı dava yüksek mahkeme önüne daha gelmeden bu konuda kendisiyle aynı fikirde olmayan yüksek mahkeme hakimlerini görevlerinden uzaklaştırmaya başladı. Hükûmetin "Genel Avukatı (Solicitor General)" olan "Haneage Finch"'i görevinden aldı. Böylece James'in yaptığı müracaat üzerine karar verecek yüksek mahkeme içinde bu müracaata karşı çıkıp aksinde oy verebilecek hakimlerden arınmış oldu. Sonunda yüksek mahkeme kararı 11 hakim hükümdar lehinde ve 1 hakim hükümdar aleyhinde olarak çıktı.
Aynı yıl Anglikan York Piskoposu John Sharp Katolik aleyhtarı bir vaaz verdiğinde, onun amiri durumunda bulunan Londra Başpiskoposu Henry Compton bunu kınamadı. Bu nedenle kral olarak Anglikan Kilisesi'nin başı olan James, Londra Başpiskoposunun görevinden alınması için emir verdi.
James yüksek öğretimde Anglikanların belirleyici rollerine ve öğretim üyesi seçimindeki tekeline karşı çıktı. Oxford Üniversitesi'nin yarı bağımsız iki önemli koleji (Christ Church Koleji ve University College) için Katoliklerin baş idareci/akademik görevlere gelmelerini sağladı. Nisan 1687'de Oxford Üniversitesi'nin yarı bağımsız bir koleji olan Magdelen Koleji'nin bir idareci seçmesi gerekti. Bu seçimde oy verebilecek akademik üyelere James bir Katolik olan Anthony Farmer'i idareci (president) seçmeleri için emir verdi. Fakat seçim yapacak akademik üyeler kolejin kuruluş kurallarına göre Farmer'in uygun bir idareci olamayacağı düşüncesi ile John Hough'u seçtiler. Kolejin kuruluş kuralları makam boş ise belirlenmiş bir zaman dönemi içinde seçimlerin yapılmasını gerektirmekteydi. Bu kurallara göre, başka bir idareci adayının kral tarafından önerilmesi için zaman kalmadığını için, atamalarının meşru olduğunu iddia ettiler. James, kral tarafından aday gösterilmediği için Hough'un başkanlık seçiminin meşru olmadığını bildirdi ve seçmen akademik üyelere Oxford Başpiskoposu'nu başkan seçmelerini emrini gönderdi. James eğer isteğine uyulmazsa koleje diğer dinsel görevleri olan özel bir teftiş komisyonu göndereceğini ve bu komisyonun Kralın istediği gibi Oxford Başpiskoposunu kolej idarecisi olarak göreve getireceğini de açıkladı. Bunun üzerine seçmen akademik üyeler Oxford Başpiskoposu'nun kolej idarecisi olmasını kabul ettiler. Fakat James bununla yetinmedi; isteğini yerine getirmeyen seçmen akademik üyelerden hataya düştüklerini ve kraldan bu hatalarını affetmesi için ona sahsi "tövbe mektubu" göndermelerini emretti. Bunu birçok seçmen akademik üye kabul etmedi ve James bunların hepsini idari görevlerinden alıp, akademik işlerinden de attı. Bu kovulan akademisyenler yerine Katolik akademik kadroları Kolej üyesi olarak göreve getirdi.
James devlet idaresine de Katolik inançlı kişileri getirmeye başladı. 1687'de Protestan olmayanlara devlet memuriyeti ve üniversite girişini yasak eden "Test Kanunu" adlı kanunu ve bunlara uymayanlara ceza getiren ceza kanununu kaldırmak için hazırlığa başladı. Bunu yapmak için, o dönemlerde kanunen mümkün olan, şahsen yeni Parlamento üyelerini seçme yetkisini kullanıp Parlamentoyu kendinin taraftarları ile doldurmayı düşünmekteydi.James, bunu Katoliklerin yanında Anglikan olmayan diğer Protestanların ve hatta "aşağı kilise" Anglikanlarının da kabul edeceklerini ve sadece "yukarı kilise" mensubu Tory Partisi üyelerinin muhalefet edeceğini beklemekteydi. Bunun yanında devlet memurluklarını ve diğer devlet idaresi olamayan ama memurların seçiminin devlet tarafından yapılan kurumların memurlarını toptan değiştirip yerlerine Katoliklerin seçilmesini öngören bir plan uygulamaya başladı. Bu uygulamaya Krallık Temsilcilikleri (lietenancy) ile Ağustos'ta başlandı; sonra Eylül'de Londra şehri loncalarınıın 1.000'den fazla üyesi üyelikte atıldılar. Ekim'de Londra dışında buluna krallık temsilcilerine James bir emir göndererek buralarda yerel mahkemelerde görev yapan alt-seviyedeki yargıçlarına üç soru sorulmasını ve ancak bu sorulara uygun cevap veren yerel yargıçlara davalara bakma yetkisi verilmesini istedi. Bu sorular: "Test Kanunu ve ceza kanununun değiştirilmesini kabul edecekler mi?"; "Bunları kabul edecek üyelere şahsî destek sağlayacaklar mı" ve "çıkarılacak bir "Endüljans Bildirisi"'ni kabul edecekler mi". Aralık'ta tüm ülke içinde bulunan yardımcı kraliyet temsilcileri ve "Barış Hakimi" adlı yerel yargıçların görev ve görevlilerin yeniden incelenip değiştirmeler yapılacağı ilan edildi. Bunun üzerine 1688'in ilk üç ayında bu üç soru ülkenin her tarafında  bulunan yetkilere soruldu ve bu sorulara uygun olmayan aksi cevap verenler görevlerinde atıldılar. Bu geniş temizlik hareketini kontrol etmek için Kasım'da merkezî bir kontrol edici komite kuruldu. Bu komite Parlamento seçimlerini idare eden şehir ve kasaba belediyelerinde idareyi kontrol altına almak için ve sırf kraliyet isteklerine uygun bir seçim sistemi sağlamak üzere bu yerel idarelere özel ve geniş yetkili idareciler göndermeye başladı. Kraliyet isteklerine kayıtsız şartsız uyacak üyelerden oluşacak bir Parlamento seçmek için bütün bu hazırlıklar tamam olunca, 24 Ağustos 1688'de James yeni Parlamento seçimleri yapılmasını ilan etti.
Bu arada James devamlı silah altında olan bir ordu da kurmaya gayret etmişti. Bu ordunun komutan ve subayları olarak sadece Katolikleri tayin etmişti. İngiltere Krallığı ordusunun alayları için kışlalar Londra yakınlarında Hounslow'da kurulup Londra şehrinde olacak bir isyan hareketine karşı hazırlanmışlardı. James sadece İngiltere Krallığı ile yetinmedi şahsen kralı olduğu İskoçya Krallığı ve İrlanda Krallığı ordularını da Protestan subaylardan arındırmaya ve yerlerine Katolik subaylar görevlendirmeye gayret etti. 1688'de James'in Katolik subayları kontrolü altında üç ordusunda 34.000 asker silah altında bulunmaktaydı.
Parlamento'nun üyeleri James'in bu politikaları aleyhindeydiler ve birçoğu bunu keyfi krallık için bir giriş olarak kabul etmekteydi. Bunların fikirlerini Parlamento'ya getirmelerini önlemek için, James Parlamento üyelerine hiç danışma yapmadan ve ne zaman geri yeni toplantıya açılacağı belirtmeden Parlamento'yu tatile gönderdi.
Nisan 1688'de James "Endüljans Bildirisi" adlı daha önce hazırlayıp protestolardan korktuğu için yürürlüğe koymadığı bir bildiriyi tekrar yayınladı ve bütün papazlara bunu kiliselerinde kilise ayinlerine iştirak eden halka okumalarını emrini verdi. Anglikan Kilisesi'nin en yüksek dini lideri olan [[{Canterbury Başpiskopusu]] William Sandfort ve diğer önemli 6 piskopos buna itiraz ederek James'e bu politikalarını değiştirmesi için fikirlerini açıkladılar. Bunun üzerine James bu 7 piskoposu "vatan hainliği ile iftira" suçu ile Londra Kulesi'nde  tutuklattı. Ama bu 7 piskopos kanun gereği mahkemede yargıç karşısına getirdikleri zaman, bu mahkeme bu suçu işlemediklerinden dolayı onları beraat ettirdi. Londra 'da büyük kalabalık bir halk kitlesi beraaat eden piskoposlar lehine gösterilerde bulundular.
Haziran 1688'de durum daha da ciddileşti. II. James'in Katolik ikinci karısı olan Modenalı Mary'den bir erkek çocuğu doğdu ve İskoç ve İngiliz kralların çok kullandıkları isim olan "[[James Francis Edward Stuart" ismi verildi. Bu doğumdan önce İngiltere Krallığı ve İskoçya Krallığı için veliaht Protestan olarak yetişmiş James'in kızı Mary idi. James'in erkek çocuğu olmaması dolayısıyla ve bu çocuğun Katolik olarak yetiştirilip eğitilmesine hiçbir kanunî engel olmadığı için yakın bir gelecekte İngiltere Krallığı, İskoçya Krallığı ve İrlanda Krallığı Katolik olan bir kral eline geçip Katolik Kontr-Refermasyon rejiminin uygulanması kaçınılmaz olarak görünmeye başladı.
Bazı Protestanlar bu yeni doğan bebeğin James'in öz oğlu olmadığı dedikodularını yaymaya başladılar. Bu dedikodulara göre James'in karısı normal doğum yapmamış ve doğan çocuk ölü olarak doğmuştu, fakat bir erkek ve Katolik olarak yetiştirilebilecek veliaht isteyen James, karısı ve danışmanları çok büyük bir gizlilikle yeni doğan bir başka çocuk bulmuşlar; bunu bir yatak taşımak için kullanılan metal kap içinde saraya kraliçenin odasına gizlice getirmişler ve yeni doğan erkek veliaht olarak herkese sonradan sunmuşlardı.  II. James'in yeni erkek oğlu olduktan sonra Prenses Mary kızkardeşi Londra'da bulunan kızkardeşi Anne ile yaptığı son mektuplaşmada bu doğum hakkında ortaya çıkarılan Prostestan dedikodularının doğru olup olmadığını ona sormuştu. Anne'ın cevabı ve devamlı olarak yayılan dedikodu Mary'nin bu doğum hakkında olan şüphelerini daha da ciddi hâle getirmişti. Mary babasının Katolik İngiltere ve İskoçya Krallıkları kurmak için doğumda ölen bir çocuğunu başka diğer bir bebekle değiştirdiğine ve yeni "üvey kardeşi"'nin doğal babası olmadığına kendini iyice inandırmıştı.
Avrupa'da Katolik Kilisesi'nin Kontr-Refermasyon politikalarını nasıl uygulandığını bile birçok ileri gelen İngiliz Protestan soyluları ve politikacıları bu durumdan korkarak Protestan olan eski veliaht prenses "Mary" ve kocası yine Protestan olan Hollanda cumhur-reisi Oranj-Nassaulu William'a 1686'da müracaat edip durumu görüşme talebinde bulunmuşlardı.