stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
II. Abdülhamid dönemi Osmanlı tarihi (1897-1903)
Amerika Birleşik Devletleri ve Filipinler

Ana madde: Moro İsyanı (1899-1913)
İspanya-Amerika Savaşı sonrası ABD, Filipinler'i İspanya'dan almıştı. Ancak Filipinliler İspanya gibi ABD'ye karşı da bağımsızlık savaşı başlattılar. 1899'da ABD Dışişleri Bakanı John Hay, ABD'nin Osmanlı Büyükelçisi Oscar Straus'tan, Sultan II. Abdülhamid'e, Filipinler'deki Sulu Sultanlığı'nda yaşayan (Moroların bir kolu olan) Müslüman Tausug halkının İspanyollara karşı Amerikan egemenliği ve askeri yönetimine itaat etmesi için halife olarak buyruk vermesi talebinde bulundu. Abdülhamid, Straus'un talebini kabul etti ve Mekke üzerinden Sulu'ya gönderilen bir mektup yazdı. Sonuç olarak, "Sulu Müslümanları ... isyancılara katılmayı reddettiler ve kendilerini ordunun kontrolü altına aldılar, böylece Amerikan egemenliğini tanıdılar."
ABD Başkanı McKinley, 56. ABD Kongresinin Aralık 1899'daki ilk oturumunda yaptığı konuşmada, Sulu Sultanı ile yapılan anlaşma 18 Aralık'a kadar Senatoya sunulmadığından, Osmanlı İmparatorluğu'nda  II. Abdülhamid'in Sulu Morosu'ndaki barışın sağlanmasındaki rolünden bahsetmedi. Sultan Abdülhamid'in "pan-İslamcı" ideolojisine rağmen, Straus'un Sulu Müslümanlarının, Batı ile Müslümanlar arasında düşmanlık yaratmaya gerek duymadığı için Amerika'ya direnmemelerini söyleyen yardım talebini hemen kabul etmişti. Amerikan ordusu ile Sulu Sultanlığı arasındaki işbirliği, Sulu Sultanı'nın Osmanlı Padişahı tarafından ikna edilmesinden kaynaklanıyordu.
Bu hususla ilgili bir ABD devlet görevlisi olan, John P. Finley şunları yazmıştır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bu gerçekleri gereği gibi değerlendirdikten sonra, Sultan, halife olarak Filipin Adaları'ndaki Müslümanlara, dinlerine herhangi bir müdahale olmaksızın, Amerikalılara karşı herhangi bir düşmanlığa girmelerini yasaklayan bir mesaj gönderilmesine neden oldu. Amerikan yönetimi altında izin verilecekti. Morolar bundan daha fazlasını asla istemediklerinden, Filipin ayaklanması sırasında Aguinaldo (Filipin'in önce İspanya sonra ABD karşısında bağımsızlığı için mücadele eden kahramanı) ajanları tarafından yapılan tüm teklifleri reddetmeleri şaşırtıcı değil. Başkan McKinley, yaptığı mükemmel iş için Bay Straus'a kişisel bir teşekkür mektubu gönderdi ve başarısının ABD'nin sahada en az yirmi bin askerini kurtardığını söyledi. | „ |

Halife konumundayken, Amerikalılar Filipinler'deki savaşları sırasında Müslümanlarla anlaşmalarına yardımcı olmaları için Abdülhamid'e yanaştı ve bölgenin Müslüman halkı, Abdülhamid'in Amerikalılara yardım etmek için gönderdiği emre uydu. Amerikalıların Moro Sulu Sultanlığı ile imzaladığı ve Saltanat'ın içişleri ve idaresinde özerkliğini garanti eden Kiram-Bates Antlaşması, aradan 5 yıl bile geçmeden, ABD'nin Emilio Aguinaldo'nun başlattığı bağımsızlık savaşında Filipinlileri bozguna uğratıp savaşın sona ermesi akabinde bizzat ABD tarafından Moroland'ın işgali ile ihlal edildi ve Moro İsyanı (1899-1913)'nın patlak vermesine neden oldu. Şiddetli savaş 1904'te Moro Krateri Katliamı gibi Moro'daki Müslüman kadın ve çocuklara karşı işlenen vahşet eylemleri ile ABD'liler tarafından bastırıldı.
Rus Konsolosu Rostkovski'nin öldürülüşü

8 Ağustos 1903 tarihinde Manastır'da üzerinde resmî kıyafeti olmadan gezen Rus Konsolosu Rostkovski, karakol önündeki Osmanlı askerinin kendini selamlamadığını fark edince elindeki kamçı ile hiddetli bir şekilde, nöbet tutan askere yaklaşıp kendisini neden selamlamadığını sordu. Türk kaynaklarının belirttiği üzere Rus Konsolos elindeki kamçı ile Osmanlı askerine vurdu. Konsolos'un dilini anlamayan ve azarlanan nöbetçi askeri tüfeğiyle ateş ederek Rus Konsolos Rostkovski'yi orada öldürdü. Yaşanan bu olay II. Abdülhamid'i endişelendirince sert tedbirlere başvuruldu ve Askeri Halim yargılandı. II. Abdülhamid mahkemeyi takip eden Hüseyin Hilmi Paşa'ya Rus Konsolos'un öldürülmesi nedeniyle iki Osmanlı askerinin idamının derhal uygulanmasını emretti. Rus Konsolos'u öldüren Asker Halim ve yanında bulunan diğer nöbetçi asker olan Abbas da cinayeti önleyemediği için 4 günde tamamlanan yargılamanın ardından idam edildiler. Rus Konsolos'un Asker Halim'e küfrettikten sonra öldürüldüğünü söyleyen bir asker ise 15 yıl ve Tevfik adlı bir temizlik görevlisi de 5 yıl hapis cezası aldı. Ayrıca nöbetçi asker Halim'in bölük komutanı ile öldürülen Rus Konsolos hakkında kötü konuşan iki Osmanlı teğmeni de meslekten uzaklaştırıldı. Bölgede nahiye müdürü olarak görev yapan Hasan Tahsin Bey, Rus Konsolos'un nöbetçi askeri tokatlaması sonucu cinayetin işlendiğini belirtti. Bir subayın ifadesine göre ise Rus Konsolos, nöbetçi askeri elindeki kamçı ile dövmüş ve asker de bunun üzerine ateş etmişti. Manastır Rus Konsolosu Aleksandr Rostkovski'nin öldürülmesinin ardından Rusya, İğneada açıklarına donanma göndererek Osmanlı Devleti'ne ültimatom verdi.
Carsten Linnemann

Dr. Carsten Linnemann -2016
Carsten Linnemann (d. 10 Ağustos 1977, Paderborn), Alman siyasetçi ve ekonomisttir. Almanya Hristiyan Demokrat Birliği partisinin üyesi olan Linnemann, 2009 yılından bu yana Almanya Federal Meclisi'nde milletvekilliği yapmaktadır. Aynı zamanda CDU/CSU meclis grubunun ekonomi politikaları sözcüsüdür. 2023 yılından itibaren ise CDU'nun genel başkan yardımcısı olarak görev yapmaktadır.
Carsten Linnemann, Bonn Üniversitesi'nde ekonomi eğitimi aldıktan sonra doktorasını Johann Wolfgang Goethe Üniversitesi Frankfurt'ta tamamlamıştır. Siyasi kariyerine atılmadan önce farklı finans kuruluşlarında çalışmış ve ekonomist olarak faaliyet göstermiştir.
Linnemann, özellikle ekonomi politikaları, iş piyasası reformları ve vergi politikaları konularında uzmanlaşmıştır. CDU içinde genç ve reformcu bir siyasetçi olarak tanınmakta olup, Almanya'da iş dünyası ve girişimcilik konularında aktif olarak çalışmaktadır.
2013 yılında "Mittelstands- und Wirtschaftsunion" (Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler Birliği) başkanı olarak seçilmiş ve bu görevi 2021 yılına kadar sürdürmüştür.
Kemiriciler

Kemiriciler veya Kemirgen (Latince: Rodentia), yaşadıkları çevreye uyum bakımından çok başarılı olan bir memeli takımıdır.
Alt ve üst çenelerinde ikişer tane sürekli büyüme eğiliminde olan kesici dişler bulunur ve köpek dişleri yoktur. Gözler başın her iki yanında toplandığından hem önlerini hem arkalarını aynı derecede görebilirler. Çok iyi koşar, tırmanır, sıçrar ve yüzerler. Yılda birkaç kere ve her batında 1-18 yavru doğurabilirler.
Çoğu kemirici, sağlam gövdeli, kısa uzuvları ve uzun kuyrukları olan küçük hayvanlardır. Keskin kesici dişlerini yiyecekleri kemirmek, yuvaları kazmak ve kendilerini savunmak için kullanırlar. Genellikle tohum veya diğer bitki materyallerini yerler. Sosyal hayvanlardır ve birçok tür, birbirleriyle karmaşık iletişim yolları olan toplumlarda yaşar.
Hint kırmızı sincab
Sınıflandırma

Alt takım Latince: Anomaluromorpha
Familya Latince: Anomaluridae
Familya Latince: Pedetidae
Alt takım Latince: Castorimorpha
Üst familya Latince: Castoroidea
Familya Kunduzgiller (Latince: Castoridae)
Üst familya Latince: Geomyoidea
Familya Latince: Geomyidae
Familya Latince: Heteromyidae
Alt takım Latince: Hystricomorpha
Familya Latince: Diatomyidae
İnfra takım Latince: Ctenodactylomorphi
Familya Latince: Ctenodactylidae
İnfra takım Latince: Hystricognathi
Familya Latince: Bathyergidae
Familya Oklu kirpigiller (Latince: Hystricidae)
Familya Latince: Petromuridae
Familya Latince: Thryonomyidae
Parv takım Latince: Caviomorpha
Familya †Latince: Heptaxodontidae
Familya Latince: Abrocomidae
Familya Latince: Capromyidae
Familya Latince: Caviidae
Familya Çinçillagiller (Latince: Chinchillidae)
Familya Latince: Ctenomyidae
Familya Latince: Dasyproctidae
Familya Latince: Dinomyidae
Familya Latince: Echimyidae
Familya Latince: Erethizontidae
Familya Latince: Myocastoridae
Familya Latince: Octodontidae
Alt takım Latince: Myomorpha
Üst familya Latince: Dipodoidea
Family Latince: Dipodidae
Alt familya Latince: Muroidea
Familya Latince: Calomyscidae
Familya Latince: Cricetidae
Familya Latince: Muridae
Familya Latince: Nesomyidae
Familya Latince: Platacanthomyidae
Familya Latince: Spalacidae
Alt takım Latince: Sciuromorpha
Familya Latince: Aplodontiidae
Familya Yediuyuklayangiller (Latince: Gliridae)
Familya Sincapgiller (Latince: Sciuridae)
Sınıflandırma > Filogeni

Yaşayan kemirici familyaları arası akrabalık ilişkilerini gösteren aşağıdaki kladogram, Fabre vd.'nin 2012'deki çalışmasından alınmıştır.
I'll Be Gone in the Dark

I'll Be Gone in the Dark: One Woman's Obsessive Search for the Golden State Killer, Michelle McNamara'nın Golden State Killer hakkındaki gerçek bir suç kitabıdır. Kitap McNamara'nın ölümünden yaklaşık iki yıl sonra ve davada gerçekleşen ilk tutuklamadan iki ay önce, 27 Şubat 2018'de yayınlandı.
Kitabın başlığı, Golden State Killer tarafından kurbanlarından birine verilen doğrudan bir alıntıya atıfta bulunuyor: "Sonsuza kadar sessiz kalacaksın ve ben karanlıkta gitmiş olacağım."
Gelişme

McNamara, o zamanlar "Doğu Bölgesi Rapisti" olarak bilinen suçlarla ilgilenmeye başladıktan sonra (diğer isimlerin yanı sıra) seri katil hakkında 2013 Los Angeles dergisi makalesi yazdı ve sonunda dava hakkında yazmak için HarperCollins ile bir kitap anlaşması imzaladı.
McNamara, daha önce East Area Rapist, Original Night Stalker, Visalia Ransacker, East Bay Rapist ve Diamond Knot gibi çeşitli isimlerle anılan seri katil / tecavüzcüye atıfta bulunmak için moniker Golden State Killer  e para yatırıyor. Katil . McNamara'nın Golden State Killer takma adıyla yarışması, Kaliforniya'da faaliyet gösteren yakalanmamış katilin farkındalığının artmasıyla bilinir.
Kitabı üçte ikisi tamamlandığında, McNamara 21 Nisan 2016'da 46 yaşındayken, reçeteyle satılan bir ilaç aşırı dozda ateroskleroz nedeniyle öldü. Suç yazarı Paul Haynes, araştırmacı gazeteci Billy Jensen ve McNamara'nın kocası komedyen Patton Oswalt, ölümünden sonra kitabın tamamlanmasına yardımcı oldu. Jensen daha sonra McNamara kitap için çok sayıda bölüm tamamlarken bilgisayar dosyalarında belirli bir sırada olmadıklarını; Sonuç olarak, Haynes ve Oswalt esas olarak malzemelerini sıralamaya ve hacimli notlarından ve polis belgelerinin kopyalarından boşlukları doldurmaya odaklandılar.
Kitap  – McNamara'nın ilk  – 27 Şubat 2018 tarihinde yayımlandı ve ı New York Times Best Seller listesinde kurgu olmayan kitaplar kategorisinde zirveye ulaştı. Kitap 15 hafta boyunca listede kaldı.
I'll Be Gone in the Dark Gillian Flynn'in bir girişini ve Oswalt'ın son sözünü içeriyor.
Etki

25 Nisan 2018'de Sacramento Polisi, 24 Nisan'da Golden State Killer davasında bir şüphelinin tutuklandığını duyurdu: 72 yaşındaki Joseph James DeAngelo (8 Kasım 1945 doğumlu). Auburn ve Exeter, California'da eski bir polis memuru olan DeAngelo  tutuklandı ve altı adet birinci derece cinayetle suçlandı. Sacramento, Orange, Santa Barbara ve Ventura eyaletlerindeki yetkililer, Golden State Killer davasındaki on iki cinayet için DeAngelo'ya karşı suçlama hazırlıyorlar. Polis, McNamara'nın Golden State Killer davasına tanıtımını artırdığı için gösterdiği özveriyi kabul etti, ancak çalışmalarının doğrudan DeAngelo'nun tutuklanmasına yol açan herhangi bir kritik ipucu veya bilgi üretmediğini de sözlerine ekledi.
Kitap ve McNamara'nın dava üzerindeki çalışmaları, gerçek suç tutkunlarının geniş bir hayran kitlesine sahip olan gerçek suç podcasti My Favourite Murder'da sıklıkla tartışılıyor. " " Episode 1: My Firstest Murder "dizisinin ilk bölümü, McNamara'nın çalışmasının yanı sıra davayı da içeriyordu. Tutuklamadan önce, "Bölüm 115: Skylight'ta I'll Be Gone in the Dark" Oswalt ve Jensen, McNamara'nın ölümünden sonra kitabı ve projeyi bitirmedeki rollerini tartıştı. Bu bölümde Oswalt, McNamara'nın "uygun bir zihniyete girmesine yardımcı olmak için çağa uygun çalma listeleri yapma" da dahil olmak üzere yazma sürecini tartışıyor. Oswalt, kitabın bitmesini acı tatlı bir deneyim olarak tanımlıyor: "Bu, onun bir tür gitti. Çok hasta bir şekilde, kitabın yapılmaması –ve biz bunun üzerinde çalışıyoruz- hala burada olduğu anlamına geliyordu. ”
26 Nisan 2018'de (tutuklama yapıldıktan hemen sonra) yayınlanan "Bölüm 118: Golden State Serial Killer Caught", Jensen'ın McNamara'nın ölümünden sonra davayı ve kitabındaki çalışmalarını tartışmasını içeriyordu. Bölüm 122: Sürpriz! Paul Holes ", Jensen ve Holes'ın McNamara'nın çalışmalarının durumunu ve etkisini tartıştılar.
Golden State Killer davası ve McNamara'nın çalışmalarına dahil olduktan sonra, 2019 yılında Jensen ve Holes, Jensen & Holes adlı bir podcast başlattı : "çözülmemiş cinayetler, tanımlanamayan kalıntılar ve kayıp şahıslar vakalarını" dinleyicilerinin katkılarıyla "tartıştılar  Şov, My Favourite Murder'ın Georgia Hardstark ve Karen Kilgariff tarafından oluşturulan <i id="mwYw">Tam Doğru</i> podcast ağı ile üretildi.
Uyarlama

Nisan 2018'de HBO , I'll Be Gone in the Dark haklarını satın aldıklarını ve bir belgesel dizisine dönüştürdüklerini açıkladı. Dizi için çekimler 24 Nisan 2018'de başladı, kısmen Academy Award -nominee ve Emmy- kazanan Liz Garbus tarafından yönetildi. Belgesel 28 Haziran 2020'de gösterime girdi.
Birleşmiş Milletler Sekreterlik Binası

| --- | --- |
United Nations Secretariat Building
New York'taki Birleşmiş Milletler Sekreterliği Binası

Genel bilgiler
Durum: Tamamlanmış
Tür: Ofis
Konum: 760 United Nations Plaza, Manhattan, New York, NY, Amerika Birleşik Devletleri
Koordinatlar: 40°44′56″K 73°58′05″B﻿ / ﻿40.74889°K 73.96806°B﻿ / 40.74889; -73.96806
Mevcut kullanan: Birleşmiş Milletler
Başlama: 14 Eylül 1948
Tamamlanma: Haziran 1951
Açılış: 21 Ağustos 1950
Yükseklik
Çatı: 505 ft (154 m)
Teknik ayrıntılar
Kat sayısı: 39
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Wallace Harrison, Oscar Niemeyer, Le Corbusier vd.
Mimarlık firması: Birleşmiş Milletler Genel Merkezi Tasarım Kurulu
Baş müteahhit: George A. Fuller Company Turner Construction Walsh Construction Company Slattery Contracting Company

Birleşmiş Milletler Sekreterlik Binası, Birleşmiş Milletlerin yürütme organı olan Birleşmiş Milletler Sekreterliği ve onun alt sekreterliklerini içeren genel merkez içindeki binadır. Amerika Birleşik Devletlerin New York eyaletindeki Manhattan'da bulunan gökdelen mimari tarz olarak Uluslararası üslupta tasarlanmıştır.
Bina yaklaşık olarak 154 m (505 ft) yüksekliğinde olup 39 kat içermektedir. Wallace Harrison liderliğindeki bir grup mimar tarafından tasarlana bina Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunmasına rağmen, bölgenin Birleşmiş Milletler'in yetki alanı altındadır, böylece çevresel düzenlemelerden muaftır. Sekreterlik Binası, 72 x 287 ft (22 x 87 m) boyutlarında dikdörtgen bir levha olarak tasarlanmıştır. Ayrıca Sekreterlik Binası 889.000 ft2 (82.600 m2) alana sahiptir.
Binanın alt katları basın ofisleri, personel odaları ve diğer şeyler için hizmet verdirmektedir. Binanın üst katlarında ise Sekreterlik ofisleri yer almaktadır. Bina içinde çeşitli sanat eserleri bulunmaktadır. Ayrıca binanın Cam giydirmeye tarzında tasarlanması Cam giydirme cephesi tarzına öncülük etmiştir.
Birleşmiş Milletler genel merkezinin tasarım süreci resmi olarak Şubat 1947'de başladı ve Sekreterlik Binasının temel atma töreni 14 Eylül 1948'de gerçekleşti. Personel binaya 21 Ağustos 1950'de taşınmaya başladı ve Haziran 1951'de tamamlandı. On yıl sonra, Sekreterlik Binası aşırı kalabalıktı ve BM'nin yakınlarda ek ofis alanı inşa etmesine yol açtı. Bina, finansman eksikliği nedeniyle 1980'lerde bozulmaya başladı ve modern New York Eyalet bina kurallarına uymaması nedeniyle daha da kötüleşti. BM yetkilileri 1990'ların sonlarında binayı yenilemeyi düşündü ancak proje birkaç yıl ertelendi. Sekreterlik Binası 2010 yılından itibaren yenilenmiş ve Temmuz'dan Aralık 2012'ye kadar aşamalı olarak yeniden açılmıştır.
Yer

Sekreterlik Binası Birleşmiş Milletler genel merkezinin bir parçasıdır. New York eyaletinin Manhattan bölgesindeki Turtle Bay semtinde bulunan bina, Batıda Birinci Cadde, güneyde 42. Cadde, doğuda Doğu Nehri ve kuzeyde 48. Cadde arasında kalmaktadır. Fiziksel olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde olmasına rağmen, temelde arazi Birleşmiş Milletler'in yetkisi altındadır. Ancak bölge Birleşmiş Milletler tarafından yönetilen bir bölge olmamakla birlikte Amerika Birleşik Devletleri ile yapılan anlaşma sonucu Yerel, eyalet ve federal yasaların çoğu genel merkez ve sekreterlik binasında geçerlidir.
Birleşmiş Milletler genel merkezi içinde olmasından kaynaklı Konferans Binasına ve Dag Hammarskjöld Kütüphanesine direkt olarak bağlıdır. Birleşmiş Milletler Genel Kurul Binasına ise Konferans Binası üzerinden bağlanılabilmektedir. Binanın giriş ve batısında, çeşme bulunan dairesel bir havuz ve Genel Sekreter Dag Hammarskjöld anısına yapılmış bir heykel bulunmaktadır. Ayrıca binanın batı kısmında Birinci Cadde boyunca BM'nin, üye devletlerin ve gözlemci devletlerin bayrakları bulunmaktadır.
Mimari

Sekreterlik Binası, planlama direktörü Wallace K. Harrison ve onun altında çalışan on mimardan oluşan bir ekip tarafından Uluslararası Stilde tasarlandı. Birleşmiş Milletler Tasarım Kurulunda Sovyetler Birliği'nden ND Bassov, Belçika'dan Gaston Brunfaut, Kanada'dan Ernest Cormier, Fransa'dan Le Corbusier, Çin'den Liang Seu-cheng, İsveç'ten Sven Markelius, Brezilya'dan Oscar Niemeyer, Birleşik Krallık'tan Howard Robertson, Avustralya'dan GA Soilleux, Uruguay'dan Julio Vilamajó oluşturuyordu ayrıca iç mimar olarak ise Abel Sorenson Kuruldaki iç mimar görevi gördü. Ayrıca U.S. Steel şirketinden David Fine, Sekreterlik Binasının inşaatını denetledi. Bina ayrıca Birleşmiş Milletlerin finans ve çeviri gibi günlük görevler de dahil olmak üzere BM'nin idari işlevlerini barındırıyor. Binanın Üç bodrum katı ve 39 yer üstü katı bulunmaktadır. Bina tamamlandığında, yüksekliğinin 544 ft (166 m) olduğu açıklandı.
Ayrıca Bakınız

Birleşmiş Milletler Genel Merkezi
Birleşmiş Milletler Genel Kurul Binası
Dag Hammarskjöld Kütüphanesi
Pembe dalga

Latin Amerika haritası, 2011 (solda), 2018 (ortada) ve 2024'te (sağda) São Paulo Forumu iktidar partilerinin (kırmızı) ve São Paulo Forumu dışındaki iktidar partilerinin (mavi) üyelerinin bulunduğu ülkeleri gösteriyor
Pembe dalga (İspanyolca: marea rosa, Portekizce: onda rosa, Fransızca: marée rose) veya sola dönüş, 21. yüzyıl boyunca Latin Amerika'da sol hükûmetlere dönmesine yönelik siyasi bir dalgadır. Bir terim olarak, her iki ifade de medyada ve başka yerlerdeki siyasi analizlerde, bölgede daha ekonomik ilerici veya sosyal ilerici politikalara yönelik bir hareketi ifade etmek için kullanılmaktadır. Bu tür hükûmetlere "merkezin sol", "sol eğilimli" ve "radikal sosyal demokrat" deniyor. Onlar aynı zamanda Amerika'daki sol siyasi partilerin ve diğer kuruluşların bir konferansı olan São Paulo Forumu'nun da üyeleridir.
Bu ideolojik eğilimin bir parçası olarak görülen Latin Amerika ülkeleri, pembe dalga ülkeleri olarak adlandırılıyor, post-neoliberalizm veya 21. yüzyılın sosyalizmi terimi de hareketi tanımlamak için kullanılıyor. Hareketin unsurları arasında Washington Mutabakatı'nın reddi yer alırken, Arjantin, Brezilya ve Venezüella hükûmetleri gibi bazı pembe dalga hükûmetleri  çeşitli şekillerde Amerikan karşıtıolarak nitelendirildi. Hareket özellikle 2010'larda Nikaragua ve Venezuela örneğinde olduğu gibi popülizme eğilimli, aynı zamanda otoriter, örnekleri de barındırsa da diğer pek çok ülke demokratik kaldı.
Pembe dalgayı, 2010'ların başında pembe dalgaya doğrudan tepki olarak ortaya çıkan siyasi bir olgu olan muhafazakar dalga izledi. Bazı yazarlar, ilk pembe dalganın 1990'ların sonlarında ve 2000'lerin başlarında meydana geldiğini, ve ikinci bir dalganın 2010'ların sonlarındaki seçimleri kapsadığını ve tek bir pembe dalga yerine birden fazla farklı dalga olduğunu öne sürmüşlerdir. Pembe dalganın yeniden canlanması 2018'de Meksika ve 2019'da Arjantin tarafından başlatıldı, ve 2020'de Bolivya, Peru, Honduras, ve 2021'de Şili ile birlikte daha da güçlendirildi, ve ardından 2022'de Kolombiya ve Brezilya ile devam etti. Kolombiya, seçimlerde tarihindeki ilk sol cumhurbaşkanını seçti. 2023'te merkez sol Bernardo Arévalo Guatemala'da sürpriz bir zafer elde etti.
Devlet ve hükümet başkanları

Aşağıda 1999'dan bu yana Latin Amerika'da seçilen sol ve merkez sol başkanlar yer almaktadır. Merkez sol başkanlar * ile işaretlenirken, Venezuela 2019'dan 2023'e kadar bir başkanlık krizi altındaydı ve ‡ ile gösterildi.
Arjantin Cristina Fernández de Kirchner 2007–2015
Arjantin Alberto Fernández *  2019–2023
Bolivya Evo Morales  2006–2019
Bolivya Luis Arce 2020–günümüz
Brezilya Luiz Inácio Lula da Silva *  2003–2010 2023–günümüz
Brezilya Dilma Rousseff *  2011–2016
Şili Ricardo Lagos *  2000–2006
Şili Michelle Bachelet *  2006–2010 2014–2018
Şili Gabriel Boric 2022–günümüz
Kolombiya Gustavo Petro   2022–günümüz
Ekvador Rafael Correa   2007–2017
El Salvador Mauricio Funes *  2009–2014
El Salvador Salvador Sánchez Cerén   2014–2019
Honduras Manuel Zelaya 2006–2009
Honduras Xiomara Castro 2022–günümüz
Meksika Andrés Manuel López Obrador *  2018–günümüz
Nikaragua Daniel Ortega 2007–günümüz
Panama Martín Torrijos *  2004–2009
Panama Laurentino Cortizo *  2019–günümüz
Paraguay Fernando Lugo *  2008–2012
Peru Ollanta Humala *  2011–2016
Peru Pedro Castillo   2021–2022
Uruguay Tabaré Vázquez *  2005–2010 2015–2020
Uruguay José Mujica *  2010–2015
Venezuela Hugo Chávez 2002-2013
Venezuela Nicolás Maduro‡  2013–günümüz
Zaman çizelgesi

Aşağıdaki zaman çizelgesi, sol veya merkez sol bir liderin belirli bir ülkeyi yönettiği dönemleri göstermektedir.
Güney Kore'deki camiler listesi

Güney Kore'deki camiler listesi, Güney Kore'de bulunan camileri içerir.
Camiler listesi

| İsim | Görsel | Konum | Yıl | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Busan El-Fetih Camii |  | Busan | 1980 | Seul Camii'nden sonra Kore'deki Müslümanların bağışlarıyla inşa edilmiştir. |
| Daejeon İslam Merkezi |  | Daejeon | 2006 | Güney Kore'de inşa edilen üçüncü camidir. |
| Seul Merkez Camii |  | Seul | 1976 | Güney Kore'deki ilk cami. |
Özgür Bakar

| Özgür Bakar |
| --- | --- |
Doğum: 5 Ağustos 1982 (42 yaşında) İstanbul, Türkiye
Milliyet:  Türkiye
Meslek: Yönetmen, senarist, yapımcı

Özgür Bakar (d. 5 Ağustos 1982), Türk yönetmen, senarist ve yapımcı.
Hayatı

Okul hayatı bittikten sonra LeMan ve Gırgır dergilerinde amatör denemelerini yayınlattıktan sonra oradaki ustalarının vesilesiyle hepsi komedi olmak üzere birçok televizyon programı ve dizisinde senarist olarak çalıştı. Yazdıklarının aktarılmasındaki memnuniyetsizliği kendisini yönetmenliğe itti. Kısa filmler çekerek başladığı yönetmenlik denemeleri 7 yıl sürdü. Kısa filmleri ülkenin prestijli film festivallerinde gösterildi. Ödüller aldı. Bu zaman zarfında 2000’lerin önemli kısa ve uzun metraj yönetmenlerinin de yetiştiği Film Fabrikası platformunu kurdu. 7 yıl üst üste Kısadan Hisse Kısa Film Festivali'ni organize etti. İlk uzun metraj denemesini bankacılık sistemini eleştiren “Bu bir soygundur” isimli tiyatro oyununu çekerek yaptı. Film televizyon filmi olarak yayınlanabildi. Altyapısının aksine 2013 Nisan ayında ilk sinema filmi Ammar: Cin Tarikatı filmini çekti. Film 2014 Mart ayında vizyona girdi ve türün hatırda kalan örneklerinden birini teşkil etti. Ammar filmi Hollywood’tan remake teklifleri aldı fakat ilgili yapımcıların sektörden ayrılmasından dolayı proje havada kaldı. Hem bütçe-gişe performansı hem de filmin yarattığı etkiyle korku filmleri çekmeye devam etti. Aynı yıl Azazil: Düğüm filmi Ağustos ayında vizyona girdi ve ilk filmin üstünde bir başarı elde etti. Aynı yıl Çilek filminin de ortak yapımcılığını üstlendi. 2015 yılında da Helak: Kayıp Köy ve Deccal olmak üzere iki filmi daha vizyona girdi. Son filmi Deccal 170.000 seyirciye ulaştı. Bir yandan mizah yazarlığına devam ederken diğer yandan Türk korku sinemasının önemli bir alanını işgal etmeye devam ediyor.