Kin Hanedanı’nın Moğollar tarafından istilası
Arka plan

Kin Hanedanı'nın Curçen hükümdarları, Moğol bozkırlarında yaşayan bazı göçebe kabilelerden haraç toplamış ve aralarındaki rekabeti teşvik etmiştir. Moğollar 12. yüzyılda Habul Han'ın yönetimi altında birleştiğinde Curçenler, Tatarları onları yok etmeye teşvik etmiş, ancak Moğollar Kin güçlerini topraklarından çıkarmayı başarmışlardır. Tatarlar sonunda Habul'un halefi Ambaghai'yi yakaladılar ve onu Kin imparatorluk sarayına teslim ettiler. Kin Hanedanı'nın İmparator Xizongi Ambaghai'nin çarmıha gerilerek (tahta bir katıra çivilenerek) idam edilmesini emretmiştir. Kin Hanedanı ayrıca Moğol göçebelerine karşı onları ya köleleştirdiği ya da öldürdüğü düzenli cezalandırma seferleri düzenlemiştir.
Tatarlar kendi ülkelerindeyken, Kin hükümdarının babalık döneminde [1161-1189] Yanjing ve Hıtay bölgelerinde şöyle bir söylenti konuşuluyordu: 'Tatarlar gelir, Tatarlar gider, O'nun Efendiliğini o gelene kadar kovalayacaklar. gidecek hiçbir yeri yok!' Bunu duyan Ge Reisi Yong şaşkınlıkla şöyle dedi: 'Bu, Tatar halkının ülkeme felaket getireceği anlamına geliyor!' ve en uzak sınırlara ve çöllere, onları yok etmek için birlikleri harekete geçirmeleri için bir bildiri yayınladı. Her üç yılda bir yok etmek ve öldürmek için kuzeye birlikler gönderiyordu ve bunu 'savaşan adamların sayısının azaltılması' olarak nitelendiriyordu. Şu ana kadar Merkez Ovası'ndaki insanların hepsi şunu hatırlayabiliyor: 'Yirmi yıl önce Shandong ve Hebei'de hangi ev bir Tatar'ı genç bir köle olarak satın almadı?' Bunların hepsi askerler tarafından ele geçirilenlerdi. Bugün Tatarların büyük bakanları arasında pek çok kişi o dönemde esir alınanlar arasında yer almış ve Kin eyaletinde yaşamıştır. Üstelik her yıl ülkeleri [Kraliçelere] haraç sunmaya geldiğinde, ritüellerini ve adaklarını geçitlerin dışında alıyorlar ve sonra onları sınıra girmelerine izin vermeden uzaklaştırıyorlardı. Tatarlar kaçıp kum çöllerinde saklandılar ve nefret iliklerine işledi... Timuçin onların zorbalık ve hakaretlerine sinirlendi ve bunun sonucunda sınıra saldırdı.
1210 yılında bir heyet, Wanyan Yongji'nin Kin tahtına yükselişini ilan etmek için Cengiz Han'ın (h. 1206-1227) sarayına gelmii ve Moğolların vasal bir devlet olarak teslim edilmesini talep etmiştir. Curçenler güçlü bozkır göçebelerini yendikleri ve Keraitler ve Tatarlarla ittifak kurdukları için bozkırdaki tüm kabileler üzerinde egemenlik iddiasında bulunmuşlardır. Kin hükûmetindeki yüksek saray yetkilileri Moğollara sığınmışlar ve Cengiz Han'ı Kin Hanedanı'na saldırmaya çağırmışlardır. Ancak bir tuzaktan veya başka bir hain plandan korkan Cengiz Han bunu reddetmiştir. Teslimiyet gösterme emrini alan Cengiz Han'ın güneye döndüğü ve yere tükürdüğü rivayet edilir; sonra atına binmiş ve sersemlemiş elçiyi toz içinde bırakarak kuzeye doğru sürmüştür. Kin imparatoruna, elçinin Kin sarayına döndüğünde tekrarlamaya cesaret edemediği çok aşağılayıcı bir mesaj vermiştir. Kin elçilerine meydan okuması, Moğollar ve Curçenler arasında bir savaş ilanıyla eşdeğerdi.
Cengiz Han, Kerulen Nehri'ne döndükten sonra 1211 yılı başlarında bir kurultay toplamıştır. Uzun bir tartışma düzenlenerek topluluktaki herkes sürece dahil edilmiştir. Han yakındaki bir dağda özel olarak dua etmiştir. Şapkasını ve kemerini çıkarmış, Ebedi Gökyüzü'nün önünde eğilmiş ve halkının Curçenlere karşı nesiller boyu süren şikâyetlerini ve atalarına yapılan işkence ve cinayetleri ayrıntılarıyla anlatmıştır. Curçenlere karşı bu savaşı istemediğini açıklamıştır. Dördüncü günün şafağında Cengiz Han şu kararı vermiştir: "Ebedi Mavi Gökyüzü bize zafer ve intikam sözü verdi".
Cengiz Han'ın nasıl davrandığını duyan Wanyan Yongji sinirlenerek, Han'a şu mesajı gönderdi: "İmparatorluğumuz deniz gibidir; seninki sadece bir avuç kum... Senden nasıl korkabiliriz?"