stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Thomas Aquinas
Düşünceleri > Aquinas’ın Tanrı Görüşü

Thomas Aquinas'a göre Tanrı tektir. Bu Tanrı salt ruhtur ve yetkindir. Tanrı her şeyin yaratıcısı ve varlıkta tutanıdır. O evrendeki varlık kümesinin bir üyesi değildir. O ve yaratılmış olanların doğası birbirinden farklıdır ve yaratılanlar ile Tanrı'nın tabiat olarak herhangi bir kesişim kümesi bulunmamaktadır. Yarattıklarından bağımsız ve farklı doğaya sahip olan Tanrı ile yarattıkları bu farklı tabiatlara rağmen düalist bir ikili oluşturmazlar. Bu düalizmin varlığından söz etmenin mümkün olmamasının nedeni, düalizmin Tanrı ve yarattıklarının birbiri ile rekabet içerisinde ve birbiriyle karşılıklı olarak var olduklarının ön kabulünü getirmesinden kaynaklıdır. Tanrı bağımsız olarak var olduğundan düalist bir bütünün parçası olarak var olması mümkün değildir. Kısacası Tanrı evreni aşkın bir varlıktır.
Fakat Tanrı aynı zamanda aktif bir güçtür. Çünkü o her şeyin ilk sebebidir. Aquinas'a has bir tanımına göre Tanrı: ‘Hareketsiz Hareket Ettirici’dir.
Tanrı'dan sonra melekler vardır, meleklerin de bedensel varlıkları yoktur, onlar da bedensiz ruhlardır. Varlıklar hiyerarşisinde meleklerden sonra insanlar gelir.
Tanrı insanın anlama kapasitesinin ötesindedir. İnsan, Tanrı’nın ve O'nun doğasının ne olduğu hakkında hiçbir fikre sahip değildir. Tanrı hakkında bildiğimiz tek şey O'nun var olduğu ve tüm var olanın varlık sebebi olduğudur.
Tanrı kötülüğü yaratmamıştır çünkü kötülük bir varlık olmaktan ziyade bir yokluğu, var olma eyleminin başarısızlığa uğramasını ya da var olana yönelik bir yoksunluğu ifade etmektedir.
Aquinas'ın, Tanrı'nın var oluşunu Summa Theologica adlı kitabında kanıtlamaya çalıştığı beş argümanına Quinque viæ (tr. Beş Yol) denir. Bunlar Tanrı'nın varlığına ilişkin beş mantıksal argümandır. Tanrı'nın varlığını doğa yoluyla kanıtlamayı başardığı savunulur.
Düşünceleri > Aquinas’ın Üçlü-Birliği Görüşü

Aquinas’ın Üçlü-Birlik teolojisnin oldukça spekülatif olduğu söylenebilir ancak bu konudaki teolojisini Augustinus’un Üçlü-birlik teolojisine borçludur.
Aquinas Üçlü-birlik üzerine düşünürken Tanrı’nın varlığına, O’nun Mesihteki aktivitesinden daha çok odaklanır. Aquinas Üçlü-birlik üzerine konuşurken Tanrı’nın ne yaptığından çok kim olduğu ile ilgilenir.
Aquinas Üçlü-birlik üzerine konuşurken Psikolojik analojiden yararlanmıştır. Augustine insan ruhundaki melekeleri sunarken (hafıza, irade ve idrak) bunları Üçlü-birliğin bir yansıması olarak kullanırken Aquinas, üç şahıs arasındaki ilişkinin dinamiği olarak Üçlü-birliği anlamayı tercih etmiştir. Aquinas için Üçlü-birliğin özü ‘ilişki’dir. Tanrı’nın şahısları hakkında yapabileceğimiz tek sağlıklı konuşma Tanrı’nın içideki illişki hakkında yapabileceğimiz konuşmadır, şahıs kelimesi aldatıcıdır, bu kelime üçlü-birlik içindeki ‘başka’ bir varlığa atıf değil ancak birbirine bağlı bu şahısların arasındaki mevcut ilişki için kullanılmalıdır. Aquinas Tanrı'da üç şahıs olmasının kazara değil, zaruri olduğunu düşünmektedir.
Düşünceleri > Aquinas’ın Yaratılış Görüşü

Aquinas nasıl sonlu bir varlığın (dünya), varlığın kendisi olan varlık (Tanrı) ile ilişkiye girebileceğine odaklanır.
Dünya gayesi olan sınırlı bir varlıktır ve hareket halindedir ve varlık (Tanrı) sürekli ve yakından bir biçimde içinde mevcuttur (Summa Theologica 1 q. 8; q. 104). Tanrı dünyaya dışarıdan bir etkide bulunmaz, aksine evrensel neden ve sonuç ilişkisi içinde dahil olur.
Düşünceleri > Aquinas’ın Can Görüşü

Ruh Aquinas'a göre şeylerin içinde olan hayat prensibidir. Dolayısıyla ağaçlar da, kediler de insanlar gibi bir ruha sahiptirler ancak hayvanların ve bitkilerin ruhları insanlarınki gibi spiritüel yaratıklar değillerdir. Ruh ya da hayat prensibi, tüm hayati aktivitelerin içinde bulunan  şeydir.
İnsan ruhunu özgün yapan şeyi, bu ruhun rasyonel olmasıdır. İnsanlar için hayat prensibi, entelektüel ya da idraka dayalı (dolayısıyla spiritüel) bir prensiptir. Aquinas'ın terminolojisindeki insan ruhu ya da entelektüel prensip yaratıştan gelen özdür ya da vücudun formudur ve bir şekilde doğa tarafından tanımlanan insan vücudu ile karıştırılmamalıdır. Ayrıca ruh, bedenden ayrı düşünülmemelidir de (Aquinas'ın düşüncesinde ruh ve beden dualitesi yoktur), nasıl ki el vücudun ayrılmaz bir parçası ise, Ruh da aynı şekilde bedenin bir parçasıdır. Ruh'un insan türünü tamamlayan ve dolduran bir rolü vardır. Elektrik lamba için ne ise, ruh da beden için odur. Lamba varolmak için elektriğe ihtiyaç duymaz ancak elektirk olmadan lamba tamamlanmamış bir biçimde var olur. Ve ruh maddi olmayan bir şey olduğu içinde ölümsüzdür.
Düşünceleri > Aquinas’ın İnsanlık Hakkındaki Görüşü

Aquinas, insanın iki farklı özden oluştuğunu varsayan geleneksel Yunan düalizmini reddetmiştir. Bu düalizmin ön kabulü insanın beden ve ruh olmak üzere iki farklı öz'e sahip olduğu yönündeydi. Ruh, bedenin hareket ettirici gücü olarak görülmekteydi. (Summa theologiae Soru 75,1). Ruh içkin olarak bulunan insanı temsil ediyordu. (Summa theologiae Soru 75.4). Ruh ve zihinsel (entelektüel) ilke birbiri ile aynı referansa sahip yani özdeştiler. (Summa theologiae Soru 75.6).
Aquinas'a göre insanlar otonom varlıklardı. Tanrı insanların yaşamlarına müdahalede bulunmazdı. Buna rağmen insanların aktüel varlıkları ve şahsi davranışları Tanrı'nın etkinliği sayesinde olmaktaydı.
Bireyler maddi varlıkları dolayısıyla bilme eyleminde sınırlı bir kabiliyete sahipti. İnsanların bilgiye ulaşmalarının tek yolu duyuları ve hayal güçleri ya da soyutlama yetileri aracılığıyla mümkündü. Ancak, Aquinas'ın inancına göre insanlar, bireysel ilahi bir vahiy olmaksızın, akıl yürütme (uslanlama) aracılığıyla birçok şeyi öğrenme konusunda doğal bir kapasiteye sahiptiler. Elbette bahsedilen türde bir vahiy zaman zaman, özellikle iman ile ilgili durumlarda gerçekleşebilmekteydi ancak bu olmaksızın da akıl yürütme aracılığıyla sınırlı da olsa insan doğal bir bilme kapasitesine sahipti.
Düşünceleri > Aquinas’ın Ahlak Görüşü

İnsan, bazı iyi şeylerin diğerlerine oranla daha çok ehemmiyete sahip olduğunu idrak edecek düzeyde bir kapasiteye sahip rasyonel bir hayvandır. Mutluluk insanın daha iyi olanın peşindeki arayışı ile ilişkilidir.
Aquinas 2 tür erdem tanımlamıştır:
Doğal olanlar. Bu ana ahlaki erdemler insanın eğitim aracılığı ile edindiği eğilimleridir. Bu erdemler şu şekilde sıralanabilir; sağduyu sahibi olmak (adil bir muhakeme yetisi), ölçülü olmak, adil olmak ve cesaret sahibi olmak.
Doğaüstü erdemler. Bu erdemler; iman (alçakgönüllülükle Tanrı'ya duyulan inanç), ümit (Tanrı'nın devletinin geleceğine yönelik bir ümit) ve hayır işleri (sadaka, yaratılanları sevmek ve merhametten doğan eylemler) olarak sıralanabilir.
Aquinas ayrıca erdemleri kusurlu (eksik) ve kusursuz (noksansız, mükemmel) erdemler olarak ayırmaktaydı. Kusursuz bir erdem hayır ile yapılan herhangi bir erdeme denmekteydi. Örneğin, Hristiyan olmayan bir kişi cesaret erdemini taşıyıp gösterebilirdi. Ancak, bir Hristiyan cesaret erdemini hayır erdemi ile birlikte gösterebilirdi.
Düşünceleri > Aquinas’ın Siyaset Düşüncesi

İnsanların her birinin kendi iyiliklerine yöneldikleri bir toplumda, toplumun iyiliğini gözetecek ve toplumu en doğru yoldan amacına ulaştıracak bir yöneticinin olması gereklidir. Yönetici erkini, toplumu amacına, iyiliğe ve mutluluğa ulaştırmak yolunda çalışması koşuluyla, Tanrı'dan almıştır. Ancak toplumun amacı, ötedünya mutluluğuna yönelik bir amaçtır. Toplumu bu amaca ulaştırmak ise, yöneticilerin değil din adamlarının görevidir. Yöneticiler, din adamlarının toplumu bu amaca ulaştırma yönündeki çabaları için düzeni ve barışı sağlamalıdır. Yönetici iktidarını Tanrı'dan almıştır ve bu yasa, tüm insanlar için geçerli doğal bir yasadır. Yönetici iktidarını Tanrı'dan almış olmakla birlikte, iktidarı sınırsız olmayıp, Tanrısal kaynaklı yasalarla sınırlıdır. Aquinas, yönetici, tiranlığa kaydığında kilisenin onu indirebileceğini söylemiştir. Aquinas, toplumu yasalara göre değil, kendi çıkarlarına göre keyfen ve zorbalıkla yönetenleri tiran olarak kabul eder.
Eserleri

Aquinas oldukça üretken bir yazardı. Yazdıkları arasında belli fikir ve metinlerin sentezleri, tartışma yazıları ve belli konular hakkındaki tez yazılarının yanı sıra mektuplar da bulunmaktaydı.
Eserleri > Teolojik Sentezler

Scripta super libros Sentenatiarum. Pietrus Lombardus tarafından 1256 senesinde yazılmış bir ilahiyat kitabı olan Sentences'in (Libri Quattuor Sententiarum) içeriğinin sistematik bir biçimde açıklanmasını konu edinmiştir.
Summa Contra Gentiles ("İnançsızlara Karşı Tümyapıt" diye çevrilebilir). Özellikle iman savunmasını temel alan ve İspanya'daki Dominikan misyonerlerin kullanması amacıyla 1264 senesinde tamamlanmış, Katolik hakikati alanını tamamen kapsayan bir sentezdir.
Summa theologiae ("Tanrıbilim Tümyapıtı" diye çevrilebilir). 1265 senesinde yazımına başlanılmış ve tamamlanmadan 1273 senesinde yazımına son verilmiş olan Aquinas'ın temel eseridir. Teoloji öğrencileri için zamanın geleneksel teolojik sentezlerinin yerini alması amacıyla kaleme alınmıştır.
Eserleri > Akademik Tartışmalar (Tartışmalı-Sorular) ve tezler

Bu yazınlar daha çok edebi bir üslup ile yazılmış kompozisyonlardan oluşmaktadır. Bu kompozisyonlar; hakikat, ruh, kötülük, erdemler, hayırseverlik ve Hristiyan kusursuzluğu gibi birçok farklı konuyu ele almıştır.
Eserleri > Kutsal Kitap Tefsirleri

Eyüp Kitabı, Mezmurlar, Süleyman’ın Ezgiler Ezgisi kitabı, Yeşaya Peygamberin ve Yeremya Peygamberin Kitapları, Matta ve Yuhanna İncilleri ve Pavlus’un Mektupları’nın detaylıca açıklanmalarını içeren yazılardır.
Eserleri > Aristoteles hakkındaki yorumlarını içeren yazı dizini

Birçoğu yarım bırakılmış toplamda 11 adet olan inceleme yazılarından oluşmaktadır. Aquinas; Felsefi, tıbbi ve bilimsel metinleri Yunancadan Latinceye çevirme konusunda üretkenliği ile tanınan bir orta çağ çevirmeni olan Guillaume de Moerbeke’in eserleri sayesinde Aristoteles’in felsefesini Latince okuma fırsatı bulmuştur.
In libros de caelo et mundo expositio ("Aristoteles’in Gökyüzü ile yeryüzü Üzerine’sine Yorum" diye çevrilebilir). Bu inceleme Aristoteles hakkındaki yorumlarını içeren 11 yazı arasındaki en iyi eseri olarak görülmektedir.
Eserleri > Polemik yazıları

Özellikle Latin kökenli İbn Rüşdcüler'e (Brabantlı Siger gibi Aristoteles felsefesini İbn Rüşd’ün çevirileri ve bakış açısından okumuş olan Orta Çağ alimleri) ve Paris’teki Guillaume de Saint Amour ve Gérard de Abbeville gibi, Dominikan ve Fransisken yaşamını eleştiren teologlara karşı yazılmış çalışmaları içermektedir. Ayrıca bahsedilen eleştirileri yönelten teologlara, meşhur Fransisken teolog Bonaventura tarafından da bir cevap yazılmıştır.
De unitate intellectus, contre Averoistas ("İbn Rüşdcülere Karşı, Usun Birliği Üstüne" diye çevrilebilir) İbn Rüşdcü us anlayışının eleştirel bir biçimde incelenmesini konu edinmiş bir makaledir.
Expositio in Dionysium de divinis nominibus. 1268 senesinde yazılmış, Platoncu fikirleri konu edinen çalışmalara yönelik eleştirel bir açıklama metnidir.
Fra Angelico tarafından yapılan Akinolu Thomas tasviri
Summa Teologiae - 1767 Sürümü
Çalışma psikolojisi

Çalışma psikolojisi, eskiden sanayi kuruluşlarında, günümüzde ise çok çeşitli kuruluşlarda uygulanan psikoloji bilim dalıdır. Çalışan kişilerin ruh halleri ile ilgilenir.
Almanya’da çalışma ve iş psikolojisi, Polonya’da psikoteknik ve Fransa’da çalışma psikolojisi olarak isimlendirilen bu bilim dalı, uygulamalarının artık yalnızca sanayi kuruluşlarında değil, çok çeşitli kuruluşlarda yapılması nedeniyle bu ismi almıştır.
Literatürde farklı çalışma psikolojisi terimleri kullanılmaktadır. İngiltere'de ve Amerika'da geçmişte "industrial psychology" terimi kullanılmaktayken günümüzde yeni bir terim olarak "industrial/organizational psychology", kısaca "I/O psychology" kullanılmaktadır. Avrupa genelinde yaygınlaşan kullanım "work and organizational psychology"dir. Türk literatüründe ise çalışma psikolojisi (work psychology) terimi kullanılmaktadır  (Uysal, 2014a:1560)
Tarihsel gelişim

Çalışma psikolojisinin yakın tarihte ortaya çıktığı düşünülmektedir, ancak bazı Avrupa ülkelerinde bu alanda 1920’den önce yapılmış bazı çalışmalar vardır. Örneğin L.O Patrizi Modena, İtalya’da 1889’da bir çalışma psikolojisi laboratuvarı kurmuştur. 1908 Lahy Fransa’da demiryolu mühendisleri için iş tasarımı ve seçme konuları incelemiştir. İngiltere’de 1918’de Sanayi Yorgunluk Araştırma Kulübü oluşturulmuştur. 1919’da Almanya ve İsviçre’de seçme testleri programları uygulanmaya başlanmıştır. 1920’de Polonya’nın Kraków kentinde Psikoteknik Enstitüsü kurulmuştur.
Çalışma Psikolojisi yazını incelendiğinde aslında 2 temel yapı üzerine inşa edildiği görülür. Bunlardan ilki bireyin işine uyumlaştırılması (fitting the man to the job ‘FMJ’) diğeri ise işin bireye uyarlanması (fitting the job to the man ‘FJM’) dır.
Bireyin işe uyarlanması; personel seçimi, eğitimi ve mesleki yardım (uyum) aşamalarını içerirken; işin bireye uyarlanması ise, görevlerin tasarımı, alet ve edavatların bireye göre düzenlenmesi ve çalışma koşullarının bireyin fiziksel ve psikolojik yapısına göre şekillendirmesi süreçlerini içermektedir.
Çalışma psikolojisi bilim dalı sadece bireyin işe uyumu ve işin bireye uyumlaştırılması sürecini ifade etmez. Diğer yandan birey ve işi arasındaki ilişkiye yönelik “beşeri ilişkiler yaklaşımı” da çalışma psikolojisi bilim dalının önemli yapı taşlarındandır. Hatta bu konudaki önemli gösterge Hawthorne Araştırmalarının çalışma psikolojisi bilim dalında önemli bir kilometre taşı olarak görülmesi gösterilebilir. Beşeri ilişkiler yaklaşımı ile örgüt, birey ve grup kavramları arasındaki ilişki telaffuz edilmek istenmektedir. Dolayısıyla çalışma psikolojisi bilim dalının değer verdiği önemli başlıklar, örgüt, birey ve örgütte oluşan gruplardır. Bu üçlü arasındaki ilişki ağı çalışma psikolojisi terminolojisinin önemli bir kısmını teşkil eder. (Arnold, Cooper,. Robertson, 2004)
Kavramsal açıklama

Çalışma Psikolojisi bilim dalına ilişkin net bir tanımlama yapılamamaktadır. Bu sıkıntının temelinde kavramın ülkeden ülkeye ve yazardan yazara farklı yaklaşımla ele alınması yatmaktadır. Çalışma Psikolojisi kavramı daha çok Almanya'da kullanımı yaygın olan İş Psikolojisi (Arbeitpsychologie) kavramına eş anlamlı bir kavramdır. İş Psikolojisi dalının iş ve çalışan arasında sınırlı kalması kavramın içeriğini daraltmaktadır. Bu nedenle çalışma psikolojisi kavramının “İş Psikolojisi” kavramının kapsamını genişlettiği düşünülebilir. (Tınar, 1996:24) Örgüt Psikolojisi ise, örgütte geliştirilen stratejik yaklaşımlar çerçevesinde örgüt ve birey uyumuna odaklanır.
Çalışma Psikolojisi, “çağdaş gelişmelerin gereği olarak sistem yaklaşımı içinde, işletmede çalışan bireyi, onlardan oluşan grup ve örgütü bir bütün olarak ele alır ve inceler”. (Sabuncuoğlu, 1984:3) Bu tanımda görüldüğü üzere “çalışma psikolojisi”, örgütte yer alan birey ve grupları bir bütün olarak ele alır. O halde “örgüt psikolojisi” ile “çalışma psikolojisi” arasındaki ayrışma, bilim dallarının bakış açılarına dayanmaktadır. : “Çalışma psikolojisi” bireyi odak noktası olarak alırken; “örgüt psikolojisi” örgütü odak noktası olarak alır. Bu bağlamda “çalışma psikolojisi” bilim dalı, bireyin çalışma yaşamına ilişkin koşullarının iyileştirilmesi, çalışma yaşamına ilişkin sorunlarının giderilmesini ve bireyin çalışma yaşamı kalitesinin arttırılması sağlamayı hedefleyen bir disiplindir.
Tınar (1996), çalışma psikolojisini “çalışma yaşamında psişik sorunlara yol açan alanları inceleyen, sorunların nedenleri ve çok yönlü etkileri ile çözüm yollarını araştıran, çalışma yaşamı ve çalışan insan arasında sağlıklı ve verimli bir uyum sağlamayı amaçlayan, bu yönde bilgi üretimi için çaba gösteren bir bilim dalı” olarak tanımlamıştır. Bu tanımdan yola çıkarak çalışma psikolojisine farklı bir yaklaşım sunan Uysal (2015), çalışma psikolojisini "örgütlerde işgörenler üzerinde pozitif ve negatif etkiler yaratan örgütsel tutumları inceleyen, araştıran, örgütsel davranışı bütünleşik bir şekilde ele alarak yaptığı araştırmalar ile örgüt ikliminin optimalleştirilmesini ve iş performansının geliştirilmesini sağlayarak, pozitif yönetim yaklaşımı ile örgütlerin amaçlarını gerçekleştirebilmeleri için uygun iş psikolojisinin oluşturulmasını hedefleyen bir bilim dalı" olarak ifade etmiştir.
Günümüzde çalışma hayatında, çalışanların ilgi, yetenek ve işlerinden beklentileri ya da amaçları ile örgüt amaçları arasında uyumun sağlanması ideal bir istihdam ya da yöneltme ilkesi olarak kabul edilebilir. Bu uyum esasının gerçekleştirilmesi çalışma psikolojisinin başlıca hedefi olmaktadır. (Silah, 2005:24)
Alıntı metinler

Baysal, A.Can (1993). Çalışma Yaşamında İnsan. İstanbul.  |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
John Arnold, Cary L. Cooper, Ivan T. Robertson, Work Psychology, Understanding human behaviour in the workplace, Second Edition, Pitman Publishing, 2004
Mehmet Silah, Çalışma Psikolojisi, Seçkin Yayınevi, 2005
Zeyyat Sabuncuoğlu, Çalışma Psikolojisi, 2. Baskı, 1984
UYSAL, H. Tezcan & Sibel AYDEMİR (2014a), “Örgütsel İklimin Çalışma Psikolojisine Etkisi: Sağlık Sektöründe Bir Araştırma”. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. Vol:9, No:2, pp. 1557–1574.
UYSAL, H. Tezcan ve Mehmet Selami Yıldız (2014b) “İşgören Performansı Açısından Çalışma Psikolojisinin Örgütsel Sinizme Etkisi”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(29), pp. 835–849.
UYSAL, H. Tezcan (2015). “Yükseköğretim Kurumlarında Öğrencilerin Akademik Personele Yönelik Çalışma Psikolojisi Algısının Okul Bağlılığına Etkisi”, TURKISH STUDIES -International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic-, Vol:10, No:11, pp. 1527–1548.
Kıbrıs Kupası

| --- | --- |

İlk sezon: 1955
Bölge:  Kuzey Kıbrıs
Son şampiyon: Göçmenköy İdman Yurdu (1) (2024)
En başarılı takım: Çetinkaya (17)
Resmî site: 
Kıbrıs Kupası ya da eski adıyla Federasyon Kupası, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde 1956'den beri düzenlenmekte olan bir organizasyon. Kıbrıs Türk Futbol Federasyonu'nun düzenlediği kupa Kıbrıs Kupası diye anılıyorken 1989'dan 2012'ye kadar Federasyon Kupası denilmekteydi.
Kıbrıs Kupası'nın ilk şampiyonu Doğan Türk Birliği'ni 3-2 mağlup eden Çetinkaya olurken en fazla şampiyonluk rekoru da Çetinkaya'ya aittir.
Finaller

| Kıbrıs Kupası> Yıl | Kıbrıs Kupası> Şampiyon | Kıbrıs Kupası> Skor | Kıbrıs Kupası> Finalist |
| --- | --- | --- | --- |
| 1956 | Çetinkaya B | (3-2 uz.) | Doğan Türk Birliği |
| 1957 | Çetinkaya | 4-3 | Doğan Türk Birliği |
| 1958 | Çetinkaya | 2-1 | Yenicami Ağdelen |
| 1959 | Çetinkaya | 6-0 | Gençlik Gücü |
| 1960 | Çetinkaya | 2-0 | Gençlik Gücü |
| 1961 | Mağusa Türk Gücü | 2-1 | Yenicami Ağdelen |
| 1962 | Yenicami Ağdelen | 5-2 | Baf Ülkü Yurdu |
| 1963 | Çetinkaya | 3-0 | Küçük Kaymaklı |
| 1969 | Çetinkaya | 3-1 | Yenicami Ağdelen |
| 1970 | Çetinkaya | 2-0 | Yenicami Ağdelen |
| 1971 | Gönyeli | 2-0 | Gençlik Gücü |
| 1972 | Lefke | 4-0 | Baf Ülkü Yurdu |
| 1973 | Yenicami Ağdelen | 4-1 | Gönyeli |
| 1974 | Yenicami Ağdelen | 1-0 | Gönyeli |
| 1976 | Çetinkaya | 3-0 | Baf Ülkü Yurdu |
| 1977 | Mağusa Türk Gücü | 3-0 | Gönyeli |
| 1978 | Doğan Türk Birliği | 3-0 (hükmen) | Yenicami Ağdelen |
| 1979 | Mağusa Türk Gücü | 2-0 | Gönyeli |
| 1980 | Küçük Kaymaklı | 1-0 | Mağusa Türk Gücü |
| 1981 | Gençlik Gücü | 4-1, 1-0 | Yenicami Ağdelen |
| 1982 | Türk Ocağı Limasol | 1-0, 1-2 | Küçük Kaymaklı |
| 1983 | Mağusa Türk Gücü | 3-0, 1-2 | Gönyeli |
| 1984 | Türk Ocağı Limasol | 0-0, 2-0 | Gönyeli |
| 1985 | Gönyeli | 1-2, 2-0 | Doğan Türk Birliği |
| 1986 | Küçük Kaymaklı | 1-1, 1-0 | Mağusa Türk Gücü |
| 1987 | Mağusa Türk Gücü | 3-3, 2-0 | Yalova |
| 1988 | Küçük Kaymaklı | 2-0, 1-2 | Doğan Türk Birliği |

Federasyon Kupası
| 1989 | Yenicami Ağdelen | 0-0, 3-2 | Doğan Türk Birliği |
| 1990 | Türk Ocağı Limasol | 1-0 | Doğan Türk Birliği |
| 1991 | Çetinkaya | 2-0 | Küçük Kaymaklı |
| 1992 | Çetinkaya | 4-1 | Binatlı Yılmaz |
| 1993 | Çetinkaya | 3-2 | Gençlik Gücü |
| 1994 | Yalova | 1-0 | Gaziveren SK |
| 1995 | Gönyeli | 6-0 | Girne Halk Evi |
| 1996 | Çetinkaya | 4-0 | Akıncılar |
| 1997 | Küçük Kaymaklı | 3-0 | Gönyeli |
| 1998 | Gönyeli | 3-1 | Çetinkaya |
| 1999 | Çetinkaya | 4-2 | Gönyeli |
| 2000 | Gönyeli | 5-2 | Esentepe |
| 2001 | Çetinkaya | 4-1 | Küçük Kaymaklı |
| 2002 | Küçük Kaymaklı | 3-2 | Gönyeli |
| 2003 | Yenicami Ağdelen | 2-1 | Mağusa Türk Gücü |
| 2004 | Küçük Kaymaklı | 2-1 | Yenicami Ağdelen |
| 2005 | Binatlı Yılmaz | 2-1 | Gönyeli |
| 2006 | Çetinkaya | 4-0 | Ozanköy |
| 2007 | Türk Ocağı Limasol | 4-0 | Tatlısu Halk Odası |
| 2008 | Gönyeli | 5-1 | Esentepe |
| 2009 | Gönyeli | 3-0 | Küçük Kaymaklı |
| 2010 | Gönyeli | 3-1 | Bostancı Bağcıl |
| 2011 | Çetinkaya | 3-0 (hükmen) | Lefke |

Kıbrıs Kupası
| 2012 | Doğan Türk Birliği | 2-2 (4-2 p) | Küçük Kaymaklı |
| 2013 | Yenicami Ağdelen | 2-0 | Mağusa Türk Gücü |
| 2014 | Lefke | 3-1 | Yenicami Ağdelen |
| 2015 | Yenicami Ağdelen | (4-2 uz.) | Mormenekşe Gençler Birliği |
| 2016 | Küçük Kaymaklı | 2-2 (4-3 p) | Yenicami Ağdelen |
| 2017 | Türk Ocağı Limasol | 1-0 | Yalova |
| 2018 | Cihangir | 3-1 | Mağusa Türk Gücü |
| 2019 | Mağusa Türk Gücü | 2-1 | Yenicami Ağdelen |
| 2020 | Yenicami Ağdelen | 3-1 | Mağusa Türk Gücü |
| 2022 | Mağusa Türk Gücü | 2-0 | Doğan Türk Birliği |
| 2023 | Türk Ocağı Limasol | 3-3 (5-3 p) | Cihangir |
| 2024 | Göçmenköy İdman Yurdu | 1-1 (10-9 p) | Mağusa Türk Gücü |
Şampiyonluklar

|  Kulüp |  Şampiyonluk |  Kazanılan yıllar |
| --- | --- | --- |
| Çetinkaya | 17 | 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1963, 1969, 1970, 1976, 1991, 1992, 1993, 1996, 1999, 2001, 2006, 2011 |
| Gönyeli | 8 | 1971, 1985, 1995, 1998, 2000, 2008, 2009, 2010 |
| Yenicami Ağdelen | 8 | 1962, 1973, 1974, 1989, 2003, 2013, 2015, 2020 |
| Küçük Kaymaklı | 7 | 1980, 1986, 1988, 1997, 2002, 2004, 2016 |
| Mağusa Türk Gücü | 7 | 1961, 1977, 1979, 1983, 1987, 2019, 2022 |
| Türk Ocağı Limasol | 6 | 1982, 1984, 1990, 2007, 2017, 2023 |
| Doğan Türk Birliği | 2 | 1978, 2012 |
| Lefke | 2 | 1972, 2014 |
| Gençlik Gücü | 1 | 1981 |
| Yalova | 1 | 1994 |
| Binatlı Yılmaz | 1 | 2005 |
| Cihangir | 1 | 2018 |
| Göçmenköy İdman Yurdu | 1 | 2024 |
Hasköy, Beyoğlu
Galeri

Hasköy semtinin Haliç'ten kısmen görünümü, ön tarafta Rahmi M. Koç Müzesi (Mart 2013)
Hasköy Caddesinden bir görünüm
Hasköy Caddesinden bir görünüm, arka tarafta Hasköy Parkı ve Haliç görülmektedir. (Mart 2013)
Hasköy, Donanma Caddesi üzerindeki Aynalıkavak otobüs durağı
Kasımpaşa Hasköy'de yer alan Aynalıkavak Kasrı (Mart 2013)
Ulaşım > Otobüs Hatları

54HŞ Hasköy - Şişli
54HT Hasköy - Taksim
54K Hasköy/Kulaksız - Taksim
Adalı Halil

| Adalı Halil |
| --- | --- |

Doğum: 1870 Edirne
Ölüm: 10 Şubat 1927 (56 yaşında) Edirne
Profesyonel güreş kariyeri
Kilosu: 130-135 kg
Başlığın diğer anlamları için Adalı sayfasına bakınız.
Adalı Halil (1870 - 10 Şubat 1927, Edirne), uzun süre Kırkpınar başpehlivanlığı da yapmış Türk pehlivan.
Yaşamı

Adalı Halil, Edirne'nin Adaiçi bölgesindeki Kilise köyünde doğdu. Doğum yılı da tam olarak bilinmemekle birlikte, bazı kaynaklarda 1870; bazılarında ise 1871 olarak geçmektedir. Babası Kara Mehmet, meşhur bir pehlivandı. Adalı da babası gibi pehlivan olacaktı. Adalı'nın, kimi kaynaklarda 1,87 m. boyunda, 120 kg. ağırlığında; kimi kaynaklarda ise 1,98 m. boyunda ve 130-135 kilo ağırlığında olduğu söylenmektedir. Edirne'de 1927 yılında ölen Adalı Halil'in kabri, Kasımpaşa Camisi önünde bulunmaktadır. Bazı kaynaklarda zatürre nedeniyle öldüğü söylenmektedir. Adalı'nın oğlu Mustafa da bir süre pehlivanlık yapmış, ardından Atatürk'ün faytoncusu olmuş ve Mustafa Kemal'in ölümünden sonra hayatını Silivri'de sürdürerek "Sinop" soyadını almıştır.
Güreş kariyeri

Adalı Halil, babasının teşvikiyle daha küçük yaşta güreşe başladı ve ilk güreş derslerini babasından aldı. Sonra Kırkpınar’da 27 sene başpehlivan olan meşhur Aliço'ya çırak oldu. Ondan güreşin bütün inceliklerini öğrendi. 1.98 boyunda, 145-150 kilo ağırlığında, devrinin iri pehlivanlarından idi. Koca Yusuf ve Kurtdereli Mehmet Pehlivan gibi yağlı güreşin ustalarıyla karşılaştı.