stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Muâvenet-i Milliye
Goliath'ın batırılması

Çanakkale Savaşı deniz harekâtlarının kara ve deniz savaşları haline geldiği Çanakkale Savaşı ikinci aşamasında, 6-8 Mayıs 1915 arasında yapılan İkinci Kirte Muharebesi'nin de Türk zaferi ile sona ermesi ve Müttefik güçlerin geri püskürtülmesi ile Morto Koyunda büyük baskı altında kalan Fransız birliklerine destek amacı ile HMS Goliath ve HMS Cornwallis ön-dretnotları, beş muhrip takviyesinde, koyda konuşlandırılmıştı. Bunun üzerine bu filoya karşı bir harekât düzenlenmesine karar verildi.
12 Mayıs 1915 günü torpido uzmanı Alman yüzbaşı Rudolph Firle ve iki astı Morto Koyu'nda bir keşif gerçekleştirdiler ve akşam saatlerine doğru Muavenet-i Milliye'ye binerek geminin torpido timine katıldılar. Geceyarısına doğru demir alan Muavenet-i Milliye karanlıkta sessizce seyrederek destroyerleri aşmayı başardı. Bu esnada destroyerlerden sadece birkaç yüz metre mesafeden geçmiş ve bunlar tarafından fark edilmemeyi başarmıştır. İki savaş gemisinden Goliath üzerine yaklaştığı esnada düşman gemisinin gözetçileri anlık bir tereddütle "parola" sormalarını fırsat bilmiş ve mümkün olan en yakın mesafeden üç isabetli torpido ateşlemiştir. Torpidolar Goliath'ın zırhını delerek gemi içinde büyük bir patlama yaratmıştır. Goliath birkaç dakika içinde alabora olmuş ve batmıştır. 700 kişilik mürettebatından kaptanı da dahil 570 personel ölmüşlerdir. Çanakkale önündeki müttefik filosunun komutanı sonradan not defterine "düşman madalyayı hak etti", sözlerini yazacaktır.
Goliath'ın batırılışı İngiliz deniz kuvvetlerinin en üst komuta kademesinde bomba etkisi yaratmıştır. Bir gün sonra (14 Mayıs) haberin Londra'ya ulaştığı anda sürmekte olan kabine toplantısı yarıda kesilmiş, 15 Mayıs 1915 günü İngiliz deniz kuvvetleri komutanı (First Sea Lord) Amiral Fisher, komuta kademesinde yaşanan şiddetli tartışmalar sonrasında istifa etmiştir. Bu istifayı iki gün sonra (17 Mayıs) Bahriye Nazırı (First Lord of the Admiralty) Winston Churchill'in istifası izlemiştir. Britanya'nın en modern savaş gemilerinden HMS Queen Elizabeth Çanakkale cephesinden çekilmiş, kısa bir süre sonra (25 Mayıs) Triumph savaş gemisinin Kabatepe açıklarında ve Majestic savaş gemisinin Seddülbahir açıklarında Alman denizaltısı U21 tarafından batırılmasıyla da cephedeki müttefik deniz gücü daha da zayıflamıştır. Deniz gücünün zayıflaması müttefik kara birliklerinin yararlandığı desteği azaltarak kara operasyonlarının akıbetini temelden etkilemiştir.
Gemi kaptanı kıdemli yüzbaşı Ahmed Saffet ve yaklaşık 90 kişilik mürettebat İstanbul'a dönüşlerinde kahramanlar olarak karşılanmışlar, geminin Boğaz'a girişinde şerefine iki kıyıdaki bütün ışıklar yakılmıştır. Madalyalar ve nişanlarla ödüllendirilmişlerdir.
Muâvenet-i Millîye'nin 450mm'lik torpilatarı ve denizciler.
Sovyetler Birliği'nde Kürtler
Tarihçe > Sovyetler Birliği sonrası

Ermenistan SSC ve Azerbaycan SSC'den gelen Kürt temsilciler Moskova'da bulunan Lenin'in Mozolesi'nde toplanarak Sovyetler Birliği'nin dağılmasını protesto etmiştir. 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması sonrası bölge Kürtleri yeni bağımsız Avrasya devletleri ve Bağımsız Devletler Topluluğu ülkeleri arasında bölündü. Rusya'da hem Müslüman ve Yezîdî olan Kürtler çoğunlukla Krasnodar Krayı ve Kuzey Kafkasya'da yoğunlaşmıştır. Gürcistan'da ekonomik zorluklar nedeniyle göç etmek zorunda Kürtler günümüzde çoğunlukla Tiflis'te yaşamaktadırlar. Özbekistan ve Kırgızistan arasındaki ulusal sorunlar nedeniyle bu ülkelerde yaşayan çok sayıda Kürt yaşadıkları bölgelerden göç etmek zorunda kaldı. Bazı Azerbaycan Kürtleri Sovyetlerin dağılma sürecini kapsayan zaman diliminde Laçın Kürt Cumhuriyeti kurmak için girişimde bulundular, ancak bu girişimleri başarısızlıkla sonuçlandı.
Sovyetler Birliği'nin dağılması sürecinde Ermeni-Kürt ilişkileri gergin bir hal aldı. Ermeni basınının ve milliyetçilerinin 1915 Ermeni Kırımı'na Müslüman Kürtlerin de rol oynadığının neredeyse her gün hatırlatması ve buna yönelik propagandalar yapması Kürtlerin göç ettirilme sürecine yol açtı. Mayıs 1991'de Ermeni birlikleri Kürtlerin yoğun olarak yaşadığı Laçın'a girdi ve kentin kontrolünü ele geçirdi. Kent "eski bir Ermeni şehri" ilan edildi, adı "Kaşatag" olarak değiştirildi ve yaklaşık 15.000 Kürt nüfus şehirden çıkarıldı. Benzer olarak Nisan 1993'te Kelbecer Muharebesi sonucu Ermeni birlikler Kelbecer'i ele geçirdi ve burada yaşayan Kürtleri göçe zorladı. Müslüman Kürtlerin Azeriler ile birlikte iç içe yaşamaları, Azeriler ile birlikte Kürtlerin de Ermeni milliyetçileri tarafından zorla göç ettirilmesine neden oldu. Olaylarda Masis, Artaşat, Ararat gibi illerdeki Müslüman Kürtler zor göç ettirilirken, Eçmiedzin, Artaşak, Aparan, Oktyabr illerindeki Yezîdî Kürtler göçe tabi tutulmadı. Ermenistan'da yaşayan 20.000'den fazla Müslüman Kürt eski Sovyet ülkelerine göç ettirildi. Çatışmalardan ötürü bölge ülkelerinden zorla göç ettirilen Kürtlerin birçoğu dönemin Sovyetler Birliği Güvenlik Konseyi başkanı Yevgeniy Primakov'un girişimleriyle Rusya'ya bağlı Krasnodar'a yerleştirildi.
1994 yılında BDT Kürt Örgütleri Konfederasyonu kuruldu ve Bağımsız Devletler Topluluğu üyesi ülkelerdeki Kürt örgütlerini tek bir konfederasyon altında birleştirdi.
Tarihçe > Sovyetler Birliği sonrası > Nüfus oranları

Eski Sovyet ülkeleride hâlen Kürt nüfus bulunmaktadır. Bu 2010'daki nüfus sayımına göre Rusya'daki Kürt nüfus 63.818 olup, bu sayının 40.586'i Yezîdî'dir. Ermenistan'daki 2011 nüfus sayımına göre ülkede 37.470 Kürt yaşamaktadır ve bu sayının 35.272'si Yezîdî'dir. Gürcistan'daki 2014 nüfus sayımına göre ülkede 13.770 Kürt yaşamaktadır ve bunların 12,174'ü Yezîdî'dir. Azerbaycan'daki 2009 nüfus sayımına göre ülkedeki Kürt nüfus 6.100'dür. Kazakistan'da 2009 nüfus istatistiklerine göre 5.561, Kırgızistan'da 2009 nüfus istatistiklerine göre 13.171, Türkmenistan'da 1995 nüfus sayımına göre 6.097, Özbekistan'da 1989 nüfus sayımına göre 1.839 Kürt yaşamaktadır.
Nüfus sayımları

Sovyetler Birliği'nin kuruluşu sonrası 1926'da yapılan nüfus sayımına göre ülkede yaşan Kürt sayısı 54,661 olarak belirlendi. 1989 yılındaki sayım sonuçlarına göre ülkede toplam 152.717 Kürt yaşamaktaydı. 1926'da en büyük Kürt nüfus 41.193 ile Azerbaycan SSC'de yaşamaktaydı. 1939 ve sonraki yıllardaki sayımlarda ise Kürtlerin en fazla Ermenistan SSC'de, ikinci olarak ise Gürcistan SSC'de yaşadığı tespit edildi.
1989 sayımına göre Rusya SFSC'de toplam 4.724 Kürt yaşamaktaydı. Yerleşim yeri olarak olarak ise Moskova'da 209, Leningrad'da 135, Komi Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde 37, Kaluga Oblastı'nda 20, Arhangelsk Oblastı'nda 19, İvanovo Oblastı'nda 18, Kaliningrad Oblastı'nda ise 17 Kürt kayda geçti.
Yıllara göre nüfus sayımı sonuçlarının bulunduğu aşağıdaki tablolarda bölgelere göre Kürt nüfus listelenmiştir.
İbn Havkal'ın 977 yılında çizdiği Cibal bölgesini gösteren harita. Haritanın ortasında Kürtlerin yaşadığı topraklar "Kürtlerin yaz ve kış tatil köyleri" olarak vurgulanmıştır.
Rus ressam Grigoriy Gagarin'in 1849 yılında ürettiği Kürt Aşireti Aras Nehri'nden Geçiyor adlı tablo.
Kafkasya'daki Kürtlerin resmedildiği tablo, 1898.
Kafkasya'daki Kürt askerler, 1877.
Sovyetler Birliği'nde yaşayan Kürtlerin Ekim Devrimi ile birlikte değişen toplumsal yaşantısını konu alan Sovyet Kürdistanı belgeseli.
Geleneksel kıyafetleriyle Gürcistanlı Yezîdî Kürt tasviri, 1920.
1923 yılında kurulan Kürdistan Uyezdi.
Ermenistan SSC'de bir Kürt okulu, 1966.
Mahabad Cumhuriyeti'nde "Sovyet generali" ilan edilen Mustafa Barzani, 1946.
İngiliz ve Sovyet subaylar Tahran'daki Birleşik Krallık-Sovyetler Bİrliği ortak askerî geçit törenine hazırlanırken birlikleri teftiş ediyorlar (Eylül 1941).
Sovyetler Birliği'nin desteğiyle Ocak 1946'da kurulan Mahabad Cumhuriyeti.
Mahabad Cumhuriyeti hükûmeti ve Mustafa Barzani, 1946.
1986 yılında Sovyetler Birliği ve Orta Doğu'da Kürtlerin yaşadıkları alanlar.
Rus İmparatorluğu döneminde Ermenistan'daki Kürtler.
Azerbaycan Kürtlerinden olan Cengiz Yıldırım, Azerbaycan'ın Sovyetleştirilmesinin aktif katılımcıları arasındaydı.
İlk Kürtçe latin alfabesi olan Şemo-Marogulov alfabesinin kullanıldığı Riya Teze gazetesinin 26 Mart 1930 tarihli "Yeni alfabe doğuda büyük bir inkılap" manşetiyle çıkan ilk sayısı.
Emerîkê Serdar ve Mîroyê Esed Riya Teze gazetesinin yönetiminde, 1980'ler.
Kürt kültürünün gelişmesi için faaliyet gösteren bazı Sovyet Kürtleri. Soldan sağa Hrayr Hovakimyan, Karlênê Çaçanî, Casimê Celîl, Celile Celil, Erebê Şemo, Emerîkê Serdar, Egîtê Xudo, Mîroyê Esed, Sarmen ve Heciyê Cindî.
Ermenistan SSC Yüksek Sovyetİ Prezidyumu Başkanı Babken Sarkisov, Talin'in Kürt milletvekilli Mîroyê Esed ile birlikte.
1989 yılında Kürt nüfusun Sovyet cumhuriyetlerine göre dağılımı.
  50.000+ kişi
  25.000-50.000 kişi
  10.000-25.000 kişi
  1000-10.000 kişi
  1-1000 kişi
Şimşek McQueen

| Monty “Şimşek” McQueen |
| --- | --- |
Arabalar, Arabalar 2 ve Arabalar 3 karakteri
Şimşek McQueen
İlk görünüm: Arabalar (2006)
Son görünüm: Arabalar Yollarda (2022)
Yaratan: John Lasseter
Seslendiren: Owen Wilson(Orjinal) Yekta Kopan(Türkçe)
Bilgileri
Takma ad(lar)ı: Şimşek  Çıkartmalı (basen)
Tür: Yarış arabası
Cinsiyet: Erkekler
Monty “Şimşek” McQueen ya da genellikle kullanılan sadece soyadıyla McQueen, Pixar'ın Arabalar, Arabalar 2 ve Arabalar 3 filmlerinde yer alan kurgusal karakter. NASCAR araçları temel alınarak tasarlanan McQueen'in tasarımında, Mazda Miata ve Dodge Viper'ın da etkileri vardır.
Şimşek McQueen'in ismi, Pixar animatörü Glenn McQueen'in 2002'de deri kanseri sonucu ölümünden sonra verilmiştir.
McQueen, Arabalar ve Arabalar 2, Arabalar 3 filmlerinde, Mater and the Ghostlight kısasında ve video oyununda Amerikalı aktör Owen Wilson tarafından, Cars Toons: Mater's Tall Tales, Cars Mater-National ve Cars Race-O-Rama'da Amerikalı seslendirmen Keith Ferguson tarafından seslendirilmiştir. McQueen'in yaratıcısı ise John Lasseter'dir. Şimşek McQueen ya da genellikle kullanılan sadece soyadıyla McQueen'in 7 tane Piston Kupası Şampiyonluğu bulunur.
Resimler

Şimşek McQueen
Şimşek McQueen
Taht-ı Süleyman

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  İran
Kriter: Kültürel: i, ii, iii, iv, vi
Referans: 1077
Tescil: 2004 (28. oturum)
Bölge: Asya-Pasifik
Koordinatlar: 
Taht-ı Süleyman (Farsça: تخت سلیمان, Süleyman Tahtı), İran'ın Batı Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan arkeolojik bir alandır.
Başkent Tahran'ın 400 km. batısında, Urmiye ile Hamedan kara yolu üzerinde ve Takab şehri  yakınlarında bulunur. 2003 yılında Dünya Mirası listesine alınan site, Zerdüşt ateş tapınağı kalıntıları içerir. Etrafında Sasani kısmen de İlhanlı devrinde inşa edilmiş bir kale bulunur. Taht-ı Süleyman ismi ise, bu bölgeyi fetheden Araplar tarafından konmuştur.
Taito

Tokyo'daki semt için Taitō sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Tür: Yan kuruluş
Kuruluş: 24 Ağustos 1953
Kurucu: Michael Kogan
Genel merkezi: Tokyo, Japonya
Önemli kişiler: Yukio Iizawa (Başkan)
Sahibi: Square Enix
Çalışan sayısı: 615 (2015)
Web sitesi: www.taito.com
Taito Corporation (Japonca: 株式会社タイトー, Kabushikigaisha Taitō), Japonya merkezli bir video oyun geliştiricisi ve yayım şirketidir. 2005 yılında Square Enix tarafından satın alınmıştır. Özellikle Space Invaders ve Bubble Bobble gibi arcade oyunları ile bilinir. Merkezi Tokyo'nun Shibuya semtinde sahibi olan şirket ile aynı binada yer almaktadır.
Taktik Hava Komutanlığı

| ABD Hava Taktik Komutanlığı |
| --- | --- |

Etkin: 1946–1992
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Bağlılık: Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Hava Kuvvetleri (1946–1947) Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri (1947–1948), (1950–1992)
Tipi: Branş Komutanlığı
Karargâh: Langley Hava Kuvvetleri Üssü
Hava Taktik Komutanlığı (Tactical Air Command - TAC), 21 Mart 1946 tarihinde Hava Taktik Komutanlığı adı ile kuruldu ve faaliyete geçti. 1 Aralık 1948'de Hava Kıta Komutanlığı'na (Continental Air Command) bağlandı ve ana komutanlık özelliğini yitirdi. Ancak, 1 Aralık 1950 tarihinde tekrar ana komutanlık durumuna getirildi. 1 Haziran 1992'de Hava Taktik Komutanlığı'nın faaliyetlerine son verildi. Yerini aynı tarihte kurulan Hava Muharebe Komutanlığı'na (Air Combat Command - ACC) bıraktı.
Moro İslami Kurtuluş Cephesi

| Moro İslami Kurtuluş Cephesi |
| --- | --- |

Moro İslami Kurtuluş Cephesi bayrağı
Kuruluş: 1977-günümüz
Kurucu(lar): Selamet Haşim
Lider(ler): Murad İbrahim
Amaç: Müslüman Moro Halkının Özerkliği
Etkin bölgeler: Filipinler
İdeoloji: İslamcılık
Saldırılar: 2007 Basilan boyun vurdurma olayı
Moro İslami Kurtuluş Cephesi (MİKC veya MILF) (Arapça: جبهة تحرير مورو الإسلامية) Filipinler merkezi hükümetinden Mindanao bölgesinde yaşayan Moro halkı için özerk bölge isteyen teşkilat. Uzun yıllar Moro halkı için bağımsızlık isteyen Moro İslami Kurtuluş Cephesi 2010 yılında bu hedefinden vazgeçerek geniş kapsamlı özerkliği yeni hedef olarak benimsedi. Teşkilat 2016'da Filipinler Devlet Başkanı Benigno Aquino III ve MİKC lideri Hacı Murat İbrahim'in de katıldığı bir törenle silah bıraktı.  Bu teşkilat Bangsamoro, Mindanao, Sulu Takımadaları, Palawan, Basilan bölgelerinde ve diğer çevre adalarda kurulmuştur.
Tarihçe

Moro İslami Kurtuluş Cephesi, 1960'lı yıllarda Jabidah katliamına bir başkaldırı hareketi olarak oluşturulmuş Moro Ulusal Kurtuluş Cephesi (MUKC) taraftarları tarafından kurulmuş bir gruptur. MUKC Filipinler'in güneyinde bağımsız İslam Devleti'ni kurdu ve amaçlarına ulaşmak için saldırılar ve suikastlarda yer aldılar. Manila'daki devlet bu davayı tanımadı ve Filipinler'in güneyine ayaklanmayı kontrol altına almak için asker yolladı. MUKC'nin Filipin devleti ve taraftarlarına karşı ayaklanma başlatmaya karşı isteksizlerinden dolayı, 1981'de Selamet Haşim ve taraftarları MUKC'den ayrılıp, 1981'de  Moro İslami Kurtuluş Cephesi'ni kurdular.
1987'de ocak ayında, MUKC, Filipin Devleti'nin ihtilaf konusu olan bölgelerin yarı özerklik teklifini kabul etti. Akabinde de Müslüman Mindanao Özerk Bölgesi kuruldu. Öte yandan, MİKC, bu teklifi reddetti ve ayaklanma faaliyetlerine devam ettiler. Manila'daki devlet ve MİKC arasındaki düşmanlığın durdurulması için 1997'de temmuz ayında bir sözleşme imzalandı ama 2000 yılında Filipin Başkanı Joseph Estrada tarafından bu sözleşme  iptal edildi. Buna cevaben, MİKC hem  devlete hem de devletin vatandaşlarına ve yandaşlarına karşı cihad ilan etti. Başkan Gloria Macapagal Arroyo tarafından ateşkes antlaşması imzalandı.
Barış görüşmelerine ve ateşkes antlaşmasına rağmen, MİKC, 2005'in ocak ayında devletin Maguindanao'daki askeri birliklerine saldırdı ve olay 23 ölümle sonuçlandı. MİKC'nin kombine askerleri ve Ebu Seyyaf'ın dahil olduğu çatışmada  devletin askeri birlikleri isyancı güçlere müdahale etmek için ağır silahlar kullanmak zorunda kaldılar.
Filipin devletinin MİKC üyelerini sorumlu tuttuğu 2003'te meydana gelen Davao havaalanındaki bomba olayı, barış görüşmelerinin Mindanao'ya barış getirme konusunda etkisiz olabileceği yönündeki spekülasyonları artırdı. MİKC, kontrolleri altındaki alanlarda kendilerine eğitim imkanları sağladığı düşünülen Cemaat-i İslami ile bağlantılarını reddediyorlar. MİKC, aynı zamanda Afganistan'daki kamplarda eğitim veren El-Kaide'ye 600 gönüllü yolladıkları halde , El Kaide ile olan ilişkilerini de reddetmeye devam ediyor. Ayrıca, Usame bin Ladin Filipinler'e para yardımında bulunmasına rağmen, grup herhangi bir ödeme kabul ettiklerine ilişkin söylenenleri doğrudan inkar ediyorlar.
2006 yılında 28 Haziran'dan 6 Temmuz'a kadar geçen sürede, MİKC ile Filipin Ordusu tarafından desteklenen Maguindanao valisi Andal Ampatuan önderliğindeki silahlı sivil gönüllüler arasında çatışma görülmüştür. Çatışmayı başlatan sebep, 23 Haziran'daki saldırı yüzünden vali Ampatuan'ın MİKC'yi suçlamasıdır. Saldırı kendi araç konvoyuna gerçekleştirilmiş ve çevresinden 5 kişinin ölümüyle sonuçlanmıştı. MİKC olayın sorumluluğunu üstlenmedi ama Ampatuan ilgili MİKC üyelerini tutuklatmak için polis ve sivil gönüllülere emir verdi. Akabinde gelen bir çatışmayla dört bin aile yerinden edildi. Olay 10-11 Temmuz'da imzalanan ateşkes antlaşmasıyla sona erdi.
Hira Koyuncuoğlu

| Hira Koyuncuoğlu |
| --- | --- |
Doğum: 5 Ocak 1995 (30 yaşında) Yalova, Türkiye
Eğitim: Kadir Has Üniversitesi
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 2012-günümüz
Ajans: PH7 Entertainment

Hira Koyuncuoğlu (d. 5 Ocak 1995, Yalova), Türk dizi ve sinema oyuncusu.
Yaşamı ve kariyeri

Hira Koyuncuoğlu, 5 Ocak 1995 tarihinde Yalova'da doğmuştur. Yalova'da liseden mezun olduktan sonra İstanbul'a giderek Kadir Has Üniversitesi Reklamcılık Bölümü'nde eğitim görmüştür. 1999 yılında gerçekleşen Gölcük depreminden sonra uzun süre ailesi ile birlikte çadırda kalmıştır. Depremin ardından kendisinde deprem fobisi oluştuğunu bir röportajında belirtmiştir.
2012 yılında Adını Feriha Koydum: Emir'in Yolu dizisi ile ilk oyunculuk deneyimini yaşamış, ardından O Hayat Benim dizisinde Nehir karakterini canlandırmıştır.
Uzun süredir oyunculuk dışında profesyonel olarak bale ve modern dans eğitmenliği de yapmaktadır.
Filmografisi

| Televizyon> Yıl | Televizyon> Yapım | Televizyon> Rol | Televizyon> Kanal |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Adını Feriha Koydum: Emir'in Yolu |  | Show TV |
| 2016-2017 | O Hayat Benim | Nehir | FOX |
| 2017-2018 | İstanbullu Gelin | Bade Boran | Star TV |
| 2020 | Maria ile Mustafa | Nisan Candemir Yalçınoğlu | atv |
| 2021 | Akıncı | Güneş | atv |
| 2021 | Benim Hayatım | Pınar | Star TV |
| 2022 | Annenin Sırrıdır Çocuk | Buse | TV8 |
| 2023 | Çöp Adam | Dilber | Star TV |
| 2024 | Ayazın Sonu Güneş | Güneş | Kanal D |
İnternet
| Yıl | Yapım | Rol | Platform |
| 2021 | Aynen Aynen | Özge | BluTV |
| 2024 | RU | Deniz | GAİN |
| Yakında | Yeni Hayat | Semra | GAİN |
| Sinema | Sinema | Sinema |  |
| Yıl | Yapım | Rol |  |
| 2021 | Kin | Melis |  |
| 2023 | Arap Kadri ve Tarzan |  |  |
Şuşter Tarihi Su Sistemi

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  İran
Kriter: Kültürel: i, ii, v
Referans: 2015
Tescil: 2009 (33. oturum)
Bölge: Asya-Pasifik
Şuster Tarihi Su Sistemi, (Farsça: سازههای آبی شوشتر), karmaşık bir sulama sistemi olan Sasani döneminden kalma bir ada şehridir. İran'ın Huzistan Eyaleti'nde bulunur. 2009 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edildi ve İran'ın Birleşmiş Milletler'in listesinde yer alan 10. miras alanı oldu.
MS 3. yüzyılda Sasani emrinde bir Roma iş gücü tarafından inşa edildi, en doğu Roma köprüsü ve Roma barajıydı ve İran'da bir baraj ile bir köprüyü birleştiren ilk yapıydı.
Site, UNESCO tarafından "yaratıcı dehanın bir başyapıtı" olarak nitelenmiştir.
Başvurular

Hartung, Fritz; Kuros, Gh. R. (1987), "Historische Talsperren im Iran",  Garbrecht, Günther (Ed.), Historische Talsperren, 1, Stuttgart: Verlag Konrad Wittwer, ss. 221-274, ISBN 3-87919-145-X
Hodge, A. Trevor (1992), Roman Aqueducts & Water Supply, Londra: Duckworth, s. 85, ISBN 0-7156-2194-7
Huff, Dietrich (2010), "Bridges. Pre-Islamic Bridges",  Yarshater, Ehsan (Ed.), Encyclopædia Iranica Online
Kleiss, Wolfram (1983), "Brückenkonstruktionen in Iran", Architectura, cilt 13, ss. 105-112 (106)
Kramers, J. H. (2010), "Shushtar",  Bearman, P. (Ed.), Encyclopaedia of Islam (2.2 yayıncı = Brill Online bas.)
O'Connor, Colin (1993), Roman Bridges, Cambridge University Press, s. 130 (No. E42), ISBN 0-521-39326-4
Schnitter, Niklaus (1978), "Römische Talsperren", Antike Welt, 8 (2), ss. 25-32 (32)
Smith, Norman (1971), A History of Dams, Londra: Peter Davies, ss. 56-61, ISBN 0-432-15090-0
Vogel, Alexius (1987), "Die historische Entwicklung der Gewichtsmauer",  Garbrecht, Günther (Ed.), Historische Talsperren, 1, Stuttgart: Verlag Konrad Wittwer, ss. 47-56 (50), ISBN 3-87919-145-X
| g t İran'daki Dünya Mirası Alanları |
| --- | --- | --- |
| Kültürel |  İran'ın Ermeni Manastır Topluluğu St. Tadeos Manastırı  St. Stepanos Manastırı  Dzordzor Şapeli  Çupan Şapeli  Tanrının Kutsal Annesi Kilisesi  Bem ve kültürel peyzajı  Behistun  Çoğa Zenbil  Maymand kültürel peyzajı  Gülistan Sarayı  Kabus Anıtı  İsfahan Ulu Camii  Nakş-ı Cihan Meydanı  Pasargad  Persepolis  İran bahçeleri Pasargad  Çehel Sütun Sarayı  Fin  Eram  Şazda  Devletabad  Abbasabad  Ekberiye  Pehlivanpur  Şehr-i Suhta  Şeyh Safi Türbesi  Olcaytu Türbesi  Şuşter Tarihi Su Sistemi  Susa  Tebriz Çarşısı  Taht-ı Süleyman  İran Kehrizi Firidunkenar  Baladeh  Zarç  Hassan Abad Muşir  Güherriz  Ekberabad  Kasımabad  Moun  Vazvan  Muzdabad  İbrahimabad Tarihî Yezd Şehri  Fars Bölgesi'ndeki Sasani Arkeolojik Peyzajı Dohtar Kalesi  Erdeşir Tören Rölyefi  Erdeşir Zafer Rölyefi  Erdeşir Hurreh  Erdeşir Sarayı  Bişâpûr şehri  I. Şâpûr'un Heykeli  Şâpûr Mağarası  Servistan Sarayı  Trans-İran Demiryolu  Hewraman/Uramanat Kültürel Peyzajları  | İran Bayrağı |
| Doğal |  Lut Çölü  Hyrkania Ormanları  | İran Bayrağı |
Modica

| Modica |
| --- | --- |
Comune di Modica


Ülke:  İtalya
Bölge: Sicilya Özerk Bölgesi
İl: Ragusa ili
İdare
 • Belediye Başkanı: Antonino Buscema (Centro-Sinistra)
Yüzölçümü
 • Toplam: 290.77 km²
Rakım: 296 m
Nüfus (31.11.2010)
 • Toplam: 55.216
 • Yoğunluk: 189.89/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: 0932
Resmî site http://www.comune.modica.rg.it
| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  İtalya
Kriter: Kültürel: i, ii, iv, v
Referans: 1024
Tescil: 2002 (26. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Modica, İtalya adalarinda  Sicilya Özerk Bölgesi'nde, Ragusa ili'ne bağlı ve Ragusa şehrinin merkezinin yaklaşık 20 km kuzeybatısında bulunan bir kent ve bir komün.
Nüfus gelişimi

Modica'nin belediye sınırları içinde nüfusu (31.11.2010 itibarıyla) 55.216 kişidir. 19. yüzyıl ve 20. yüzyılda Modica'nin nüfusunun gelişmesi şu gösterimde görülebilir:
Kişi
Ekonomi

Modica komunu için ana iktisadi sektör tarım ve tarımla ilişkili ticarettir. Şehir ve civarında tarım zeytin, keçiboynuzu, "fasulyagiller", tahıl ve büyükbaş hayvancılık üzerinde özelleşmiştir. Tarım malları olarak bir ilginç sektör de antik Inkalar reçetelerine göore Modica'da üretilen "Modica Çikolatası" ürünüdür.
Modica'da 10. ve 20. yüzyıl tekstil ve konfeksiyon üretimi de gelişmiştir. Şehirde mobilya ve otomobil fabrikaları da bulunmaktadır.
2002'de Modica, şehirdeki BaSicilya barok mimari stilkinde çok sayıda bina bulunması nedeniyle Sicilya'nın güneydoğusunda bulunan Val de Nota barok binalı şehirleri arasında UNESCO Dünya Mirası listesi İtalya listesine katılmıştır. Bu nedenle şehirde turizm sektörü de canlanmaya başlamıştır.
Görülebilecek turistik yerler

Modica'da görülebilecek turistik yerler şunlardır:
Komşu komünler

Modica komünü şu komünlerle sınır komşusudur:Buscemi (SR), Giarratana, Ispica, Noto (SR), Palazzolo Acreide (SR), Pozzallo, Ragusa, Rosolini (SR), Scicli
Resimler

Modica - Kale
Modica - San Giorgio Katedrali
Modica -  S. Maria del Soccorso Kilisesi
Modica - Eski Modica "Palazzo Contea (Kontluk Sarayı)" girişi
Modica komununun Ragusa ilinde konumu
Şumşu Muharebesi

Şumşu Muharebesi, II. Dünya Savaşı sırasında 18-23 Ağustos 1945 tarihleri arasında Kuril Adaları'ndaki bulunan Şumşu Adası'nda Sovyetler Birliği ve Japon İmparatorluğu arasında meydana gelen bir muharebedir. Muharebe Kuril Adaları'nın işgalinin ilk aşaması olup Kuril Adaları'ndaki Sovyet savaşının tek büyük muharebesi ve II. Dünya Savaşı'nın son muharebelerinden biriydi.
18-19 Ağustos 1945 gecesi bir dizi saldırıda Sovyet güçleri, Japon kıyı bataryalarının savunmasının çoğunu imha etti. Tümgeneral Aleksey Gneçko, Şumşu'daki tüm Japon direnişini 19 Ağustos'ta sona erdirmek için planlar yaptı. Sovyet ağır topçuları 19 Ağustos sabahı karaya çıktı ve küçük Japon grupları teslim olmaya başladı. Saat dokuz civarında bir Japon elçisi Sovyet 91. Piyade Tümeni'nin saat 16'da çatışmaları durdurmak için yüksek komuta emri aldığını bildirdi.
Şumşu, Paramuşir ve Onekotan'daki Japon kuvvetleri, 19 Ağustos 1945 tarihinde saat 18'de koşulsuz bir teslimiyet anlaşması imzaladı. Ancak çatışmalar adadaki son Japon güçlerinin de teslim olduğu 23 Ağustos 1945'e kadar alevlenmeye devam etti.
Konuyla ilgili yayınlar

Russell, Richard A. (1997). Project Hula: Secret Soviet-American Cooperation in the War Against Japan. The U.S. Navy in the Modern World Series, No. 4. Washington, D.C.: Naval Historical Center. ISBN 0-945274-35-1. ; source is a United States Navy publication in the public domain.