Kum barı
Oluşum

Bir akarsudaki su dahil herhangi bir sıvı, yalnızca girdap akışındaki bir kıvrımın etrafında akabilir. Girdap akışında akışkanın hızı, akış yarıçapının en küçük olduğu yerde en hızlıdır ve yarıçapın en büyük olduğu yerde en yavaştır. (Tropikal siklonlar, hortum ve suyun bir kanaldan aşağı akarken dönme hareketi, girdap akışı'nın görünen örnekleridir.) Bir akıntıdaki kıvrımın etrafından akan su, akışın zemini boyunca sınır tabakasındaki ikincil akışın kenarlarına paralel akmaz, ama akışın tabanından akışın içine doğru kısmen akar. (Bükülme yarıçapı en küçük olduğu yer). Sınır tabakasının bu hareketi; kum, çakıl, küçük taşlar ve diğer batık nesneler dahil olmak üzere gevşek parçacıkları, akıntı tabanı boyunca kum barına doğru süpürme ve yuvarlama yeteneğine sahiptir. Derenin zemini boyunca küçük taşlar ve diğer batık nesneler kum barına doğru sürüklenir.
Bu durumu evde gözlemleyebiliriz. Yuvarlak bir kaseyi veya bardağı kısmen suyla doldurun ve suya biraz kum, pirinç veya şeker serpin. Suyu bir el veya kaşıkla dairesel hareketlerle karıştırın. İkincil akış, katı parçacıkları hızla kase veya bardağın ortasında düzgün bir yığın haline getirecektir. Birincil akışın (girdap) katı partikülleri kase veya bardağın çevresine sürüklemesi beklenebilir, ancak bunun yerine kasenin veya bardağın zemini boyunca gerçekleşen ikincil akış, partikülleri merkeze doğru sürükler.
Bir akarsu düz bir rotayı takip ettiği konumda, akıntının tabanı boyunca daha yavaş olan sınır tabakası da aynı düz rotayı takip eder. Akıntının tabanı boyunca kum, çakıl ve cilalı taşları aşağı doğru süpürür ve yuvarlar. Bununla birlikte, akıntı bir viraja girerken ve birincil akış olarak girdap akışı başladığında, ikincil bir akış da başlar ve kısmen akıntı tabanından dışbükey kıyıya (daha küçük yarıçaplı kıyıya) doğru akar. Akıntı ile uzun bir mesafe boyunca hareket eden kum, çakıl ve cilalı taşlar, sonunda ilk akıntı kıvrımının kum barında durabilir.
Bir kıvrımın etrafındaki bir akışın dairesel hareketi nedeniyle suyun yüzeyi, içbükey kıyının yakınında (daha büyük yarıçaplı kıyı) dışbükey yatağa göre biraz daha yüksektir. Akıntının su yüzeyindeki bu hafif eğim, iç bükey kıyının yakınındaki akarsu tabanında dışbükey kıyıya göre biraz daha fazla su basıncına neden olur. Bu basınç gradyanı, daha yavaş olan sınır katmanını akışın tabanı boyunca dışbükey kıyıya doğru iter. Basınç gradyanı, sınır katmanını nokta çubuğunun sığ eğimli tabanına kadar sürdürebilir ve kum, çakıl ve cilalı taşların sürüklenmesine ve yokuş yukarı yuvarlanmasına neden olabilir.
İçbükey kıyı genellikle kıyı erozyonu alanıdır. Aşınmış malzeme, ikincil akış tarafından akışın zemini boyunca süpürülür, yuvarlanır ve içbükey kıyı orijinal konumundan sadece küçük bir mesafe aşağıya doğru kum barı üzerine hareket edebilir.
Kum barı tipik olarak sığ su ile düşük eğimli bir zemine sahiptir. Sığ su, çoğunlukla birikmiş sınır tabakasıdır ve güçlü bir hıza sahip değildir. Bununla birlikte, nehrin serbestçe aktığı en derin kısımlarında, girdap akışı hakimdir. Akış, bükülme yarıçapının en küçük olduğu ve yarıçapın en büyük olduğu yerlerde, yavaş ve hızlı şekilde akar. Kum barının etrafındaki sığ alanlar, akarsu yükselirken tehlikeli hale gelebilir. Su derinliği kum barının sığ bölgeleri üzerinde arttıkça, girdap akışı dışbükey kıyıya doğru uzanabilir ve herhangi bir noktadaki su hızı, su derinliğindeki yalnızca küçük bir artışa yanıt olarak çarpıcı biçimde artabilir.