Glenlivet damıtımevi
Tarihçe

Yasadışı içki imalathaneleri 1700'lü yıllardan itibaren Speyside bölgesinde yaygındı, ancak 1823'te Özel Tüketim Yasası'nın kabul edilmesiyle büyük ölçüde boşa çıkmış oldu. Gordon'un 4. Dükü Alexander Gordon'un bu yasanın kabul edilmesinde etkili olduğu iddia edilmiştir. Konuya karıştığına dair tarihsel bir kayıt bulunmamasına rağmen, o sırada Yukarı Drummin çiftliğinde yasadışı bir içki imalathanesi işleten kiracısı George Smith, İskoçya'da yasal olarak üretim yapmak için başvuruda bulunan ve lisans alan ilk kişi oldu.
George Smith'in kararının sevilmeyen bir karar olduğu ortaya çıkacaktı; diğer tüm içki fabrikaları o sırada yasadışı olarak çalışıyordu ve yeni Özel Tüketim Yasasının yürürlükten kaldırılmasını umuyordu; bazı içki fabrikaları yeni yasayı kabul etse bu olmayacaktı. Smith'e karşı tehditler yapıldı, bu yüzden George Gordon, Smith'e hem kendisinin hem de içki fabrikasının güvenliğini sağlamak için kullanılacak iki tabanca verdi. 1824 yılında George ve en küçük oğlu John Gordon Smith tarafından Yukarı Drumin'de Glenlivet damıtım evi kuruldu.
George Smith, 1849'da Cairngorm-Delnabo İçki Fabrikası adında ikinci bir damıtımevi kurdu, ancak 1855 veya 1856'ya gelindiğinde her iki damıtımevi de tam kapasiteyle çalışıyordu ve artan talebi karşılayamıyordu. İki ayrı tesisin işletilmesinin de zor ve pahalı olduğu ortaya çıktı, bu nedenle aynı sıralarda Minmore'da tepenin aşağısında yeni, daha büyük bir damıtımevi inşa etmek için planlar oluşturuldu. Eski Upper Drumin damıtımevi 1858'de çıkan yangında tahrip edildiğinde bu yeni içki damıtımevinin inşaatı devam ediyordu. Yeni Minmore damıtımevinin inşaatı hızlandırıldı ve Upper Drumin damıtımevinden kurtarılabilir ekipman yeni Minmore damıtımevine aktarıldı. Aynı zamanda Delnabo damıtımevi de kapatıldı ve ekipmanın en iyi parçaları da Minmore fabrikasına devredildi. Yeni tesiste 1859 yılında üretime başlandı ve George & JG Smith, Ltd.'nin tüzel kişiliğinin oluşmasıyla hemen hemen aynı dönemde gerçekleşti.
George Smith 1871'de öldü ve oğlu John Gordon Smith damıtımevini miras olarak devraldı. Damıtımevinden elde edilen ürünün kalitesi, bölgedeki diğer damıtımevlerinin ürünlerini "Glenlivet" olarak yeniden adlandırmasına neden olmuştu ve George öldüğünde, birkaç damıtımevi de bunu yapıyordu. JG Smith yasal işlem başlatmaya karar verdi ve The Glenlivet adının mülkiyetini talep etmeye çalıştı, bu yasal işlem yalnızca kısmen başarılı oldu - karar bölgedeki diğer damıtma şirketlerini viskilerine Glenlivet adını vermeyi bırakmaya zorladı ve JG Smith ile blender Andrew Usher'a tek izin verdi markayı kullanmak için, ancak diğer içki fabrikalarının içki fabrikası adlarını "Glenlivet" adıyla tirelemelerine izin verdi, bu da yakınlarda bulunan bir damıtımevi olan The Glen Moray-Glenlivet Distillery gibi yeni damıtımevi adlarının ortaya çıkmasına neden oldu.
Damıtımevi, diğer birçok damıtımevini de etkileyen Büyük Buhran boyunca açık kaldı; damıtımevinin Hükûmet kararnamesi ile ilk kez kapatılması İkinci Dünya Savaşı'na kadar gerçekleşmedi. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından Britanya ağır bir borç yükü altındaydı ve dış gelir elde etmek için (çoğunlukla ABD doları) büyük miktarlarda mal ihraç etmesi gerekiyordu. Damıtma ideal bir endüstriydi ve viski yurtdışında çok talep görüyordu. Damıtma kısıtlamaları hızla kaldırıldı ve devam eden arpa, yakıt ve insan gücü sınırlamalarına rağmen, damıtımevinin üretimi 1947'de savaş öncesi seviyelerdeydi. Damıtımevinin tahıl tedarikini sağlamak amacıyla ekmek karnesi 1948 yılına kadar muhafaza edildi.
Glenlivet Distillery (George & JG Smith, Ltd.), 1953 yılında Glen Grant Distillery (J. & J. Grant Glen Grant, Ltd.) ile birleşerek The Glenlivet ve Glen Grant Distillers, Ltd.'yi oluşturdu. Şirket, 1970 yılında Hill Thomson & Co., Ltd. ve Longmorn-Glenlivet Distillery, Ltd. ile birleşecek ve 1972'de adını Glenlivet Distillers Ltd olarak değiştirecekti. Şirket daha sonra Kanadalı içecekler ve medya tarafından satın alındı. 1977'de Seagram şirketi Seagram'ın alkol üretim hisseleri 2000 yılında Pernod Ricard ve Diageo tarafından satın alındı ve Glenlivet Distillers'ın mülkiyeti Pernod Ricard'a geçti. Glen Grant Distillery 2005 yılında Campari Group'a satılırken Pernod Ricard, Glenlivet ve Aberlour tek malt viski markalarının kontrolünü elinde tuttu.
Glenlivet, Amerika Birleşik Devletleri'nde en çok satan malt viski olup, %7'lik pazar payı ile Birleşik Krallık'ta dördüncü en çok satan viskidir. Glenlivet dünyanın en çok satan ikinci tek malt viskisidir ve mevcut küresel satışları yılda toplam 6 milyon şişedir.
Bugün, damıtımevi, İskoçya'nın Strathspey bölgesinde faaliyet gösteren yedi Speyside tek malt damıtımevinin bulunduğu İskoçya'nın Malt Viski Yolu'nda önemli bir duraktır. Glenlivet turu sırasında (ücret ödeyerek) ziyaretçiler 3 adet ürünü deneyebiliyor.
Mayıs 2021'de damıtımevinden gelen arpa tohumları, uzayın zorlu koşullarını test etmek için Space X Roketiyle Uluslararası Uzay İstasyonuna gitti. Tohumlar ekilecek ve tek bir malt haline getirilecek.