stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Litvanya hükümdarları listesi

| Litvanya Büyük Dükalığı dükaları> Eski Monarşi |
| --- | --- |




İlk hükümdar: Mindaugas
Son hükümdar: II. Stanisław August
Monarşi başlangıcı: 1253
Monarşi sonu: 1795
Litvanya hükümdarları listesi, 1251'de kurulan Litvanya Krallığı'nın ve sonraki dönemi izleyen Litvanya Büyük Dükalığı dükalarını da içeren monarşik liderlerin listesidir.
Litvanya'nın tarihi boyunca iktidarda kalmayı başaran üç hanedan vardı: Mindaugas Hanedanı, Gediminas Hanedanı ve Jagiellon Hanedanı.
Litvanya'daki kalıtsal monarşi ilk olarak 13. yüzyılda I. Mindaugas döneminde ve 11 Temmuz 1918'de resmi olarak anayasal bir monarşi olarak yeniden kuruldu, ancak kısa süre sonra 2 Kasım 1918'de feshedildi. Günümüzde Litvanya, mevcut Litvanya Anayasasında tanımlandığı gibi, halk egemenliğine dayalı yarı başkanlık sistemi altında temsilî demokrasiye sahiptir.
Litvanya hükümdarları > Mindaugas Hanedanı (1236–1267)

| Dük | Portre | Doğum | Evlilikler | Ölüm |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kral Mindaugas  1236 – 1253   (Büyük dük olarak)    1253 – 1263  (Kral olarak) |  | y. 1203Ringaudas'ın oğlu | (1)  Morta'nın kız kardeşi   2 çocuk (2) Litvanyalı Morta   2 çocuk | 1263   Suikast |
| Büyük dük Treniota  1263 – 1264 |  | Bilinmiyor | Bilinmiyor   1 çocuk | 1264   Hizmetçiler tarafından öldürüldü |
| Büyük dük Vaišvilkas Laurušas  1264 – 1267 |  | Bilinmiyor Mindaugas'un oğlu | Evlenmedi | 1268   I. Lev tarafından   öldürüldü |
Litvanya hükümdarları > Monomah Hanedanı (1267–1269)

| Dük | Portre | Doğum | Evlilikler | Ölüm |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Büyük dük Shvarn Litvanca: Švarnas  1267 – 1269 |  | y. 1230   Halych Daniyel Romanoviç'in oğlu | Mindaugas'ın kızı   Çocuğu yok | y. 1269   Kholm |
Litvanya hükümdarları > Mindaugas Hanedanı (1269–1285)

| Dük | Portre | Doğum | Evlilikler | Ölüm |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Büyük dük Traidenis  1270 – 1282 |  | 1220 | Masovyalı Ona   1 child | 1282   Kernavė   62 yaşında |
| Büyük dük Daumantas  1282 – 1285 |  | Bilinmiyor | Bilinmiyor | 3 Mart 1285 |
Litvanya hükümdarları > Gediminas Hanedanı (1285–1440)

| Dük | Portre | Doğum | Evlilikler | Ölüm |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Büyük dük Butigeidis  1285 – 1291 |  | Bilinmiyor | Bilinmiyor  Skalmantas'ın oğlu (?) | 1291 |  |  |
| Büyük dük Butvydas  1291 – 1295 |  | Bilinmiyor | Bilinmiyor  Skalmantas'ın oğlu (?) | y. 1294–1295 |  |  |
| Büyük dük Vytenis  1295 – 1316 |  | 1260 | Vikinda   1 çocuk | 1316   56 yaşında |  |  |
| Büyük dük Gediminas  1316 – 1341 |  | y. 1275 Butvydas'ın oğlu | Jaunė  13 çocuk | y. 1341   Raudonė |  |  |
| Büyük dük Jaunutis  1341 – 1345 |  | y. 1306−1309 Gediminas'ın oğlu | Bilinmiyor   3 çocuk | y. 1366   57-60 yaşında |  |  |
| Büyük dük    (Diarchy with Kęstutis)   Algirdas  1345 – 1377 |  | y. 1296    | Maria   6 çocuk  (2)  Uliana   8 çocuk | y. 1377   Maišiagala   81 yaşında |  |  |
| Büyük dük    (Diarchy with Kęstutis)  Jogaila Algirdaitis  Mayıs 1377 – Ağustos 1381 |  | y. 1352−1362   Vilnius    | (1) Polonyalı Jadwiga   Çocuk yok  (2) Cilli Anna   1 çocuk  (3) Elizabeth Granowska   Çocuk yok  (4) Sophia Holshanska   2 çocuk | 1 Haziran 1434 |  |  |
| Büyük dük  Kęstutis  1381 – 1382 |  | y. 1297   Senieji Trakai    | Birutė   3 çocuk | 1382   Kreva   Hapishanedeyken Jogaila'nın emriyle öldürüldü |  |  |
| Büyük dük  Jogaila Algirdaitis  3 Ağustos 1382 – 1 Haziran 1434 |  | y. 1352−1362   Vilnius    | (1) Polonyalı Jadwiga   Çocuk yok  (2) Cilli Anna   1 çocuk  (3) Elizabeth Granowska   Çocuk yok  (4) Sophia Holshanska   2 çocuk | 1 Haziran 1434 |  |  |
Polonya ve Litvanya de jure olarak tek hükümdar tarafından yönetilir, ancak ayrı devletler olmaya devam eder.
| Polonya kralı  ve Büyük dük  Jogaila Algirdaitis  3 Ağustos 1382 – 1 Haziran 1434 |  | y. 1352−1362   Vilnius    | (1) Polonyalı Jadwiga   Çocuk yok  (2) Cilli Anna   1 çocuk  (3) Elizabeth Granowska   Çocuk yok  (4) Sophia Holshanska   2 çocuk | 1 Haziran 1434 |  |  |
| Büyük dük  Skirgaila  1386 – 1392 |  | y. 1353–1354   Vilnius    | Evlenmedi | 11 Ocak 1397   Kiev |  |  |
Litvanya İç Savaşı'nın ardından, Vytautas ve ardılları 1440'a kadar Polonya kralı'nın naibi olarak hareket etti.
| Büyük dük Litvanya'nın seçilmiş kralı Vytautas Vytautas the Great 4 Ağustos 1392 – 27 Ekim 1430 |  | y. 1350   Senieji Trakai    | (1) Anna   1 çocuk  (2) Uliana Olshanska   Çocuk yok | 27 Ekim 1430   Trakai |  |  |
| Büyük dük Švitrigaila  Ekim 1430 – 1 Ağustos 1432 |  | 1370'ten önce   Vilnius    | Tverli Anna   1 çocuk | 10 Şubat 1452   Lutsk |  |  |
| Büyük dük Sigismund Kęstutaitis Litvanca: Žygimantas Kęstutaitis  1432 – 1440 |  | 1365   Trakai    | Bilinmiyor  1 çocuk | 20 Mart 1440   Trakai |  |  |
Litvanya hükümdarları > Jagiellon Hanedanı (1440–1569)

| Dük | Portre | Doğum | Evlilikler | Ölüm |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Polonya kralı  ve Büyük dük  IV. Kazimierz Jagiellon Litvanca: Kazimieras Jogailaitis   29 Haziran 1440 – 7 Haziran 1492 |  | 30 Kasım 1427   Kraków   | Elizabeth, Avusturya   12 çocuk | 7 Haziran 1492 |  |  |
| Polonya kralı  ve Büyük dük  Alexander Jagiellon Litvanca: Aleksandras Jogailaitis   30 Temmuz 1492 – 19 Ağustos 1506 |  | 5 Ağustos 1461   Kraków   | Moskovalı Helena   Çocuk yok | 19 Ağustos 1506   Vilnius |  |  |
| Polonya kralı  ve Büyük dük  I. Zygmunt Sigismund I the Old Litvanca: Žygimantas Senasis  8 Aralık 1506 – 1 Nisan 1548 |  | 1 Ocak 1467   Kozienice   | (1) Barbara Zápolya   2 çocuk  (2) Bona Sforza   6 çocuk | 1 Nisan 1548   Kraków |  |  |
| Polonya kralı  ve Büyük dük  II. Zygmunt August Litvanca: Žygimantas Augustas  1 Nisan 1548 – 7 Temmuz 1572 |  | 1 Ağustos 1520   Kraków   | (1) Elizabeth, Avusturya   Çocuk yok  (2) Barbara Radziwiłł   Çocuk yok  (3) Catherine, Polonya kraliçesi   Çocuk yok | 7 Temmuz 1572   Knyszyn   51 yaşında |  |  |
Lublin Birliği 1569'da yürürlüğe girdi Polonya Krallığı ve Litvanya Büyük Dükalığı tek bir devlet altında birleşerek Lehistan-Litvanya Birliği oluştu.
Litvanya hükümdarları > Urach Hanedanı (1918)

| Dük | Portre | Doğum | Evlilikler | Ölüm |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Seçilmiş kral II. Mindaugas  11 Temmuz 1918  –   2 Kasım 1918 |  | 30 Mayıs 1864   Monaco   | (1) Amalie, Urach düşesi   9 çocuk  (2)  Bavyera Prensesi Wiltrud   Çocuk yok | 24 Mart 1928   Rapallo |
Abbas Çayhorski

| Abbas Çayhorski |
| --- | --- |

Doğum: Abbas Abbas Ali oğlu Çayhorski 17 Ocak 1917(1917-01-17) Çahırlı, Erivan Guberniyası
Ölüm: 30 Kasım 2008 (91 yaşında) Reno, Nevada, ABD
Milliyet: Azerbaycanlı
Vatandaşlık:  Sovyetler Birliği  ABD
Eğitim: Bakü Devlet Üniversitesi Leningrad Üniversitesi

Kariyeri
Dalı: kimya
 

Abbas Abbas Ali oğlu Çayhorski (Azerice: Abbas Çayxorski, 21 Ocak 1917 Hacıbuyur - 30 Kasım 2008 Reno), Azerbaycanlı profesör, kimya bilimleri doktoru ve neptunyum elementinin kimyasında araştırmacıydı. Çayhorski, SSCB'nin nükleer reaktörlerinin kabulüyle ilgili Devlet Komisyonu başkanı (1969-1991) olmuş, Azerbaycan Ulusal Bilimler Akademisinin fahri doktoru adını almış, SSCB Devlet Ödülü sahibi olmuştur.
İlk yılları > Ailesi ve eğitimi

Abbas Abbas Ali oğlu Çayhorski, 21 Ocak 1917'de bugünkü Ermenistan topraklarında bulunan Erivan Guberniyası'nın Yeni Bayezid Kazası'nın Çahırlı köyünde etnik Azerbaycanlı olan Abbasali Bey'in ailesinde doğmuştur. I. Dünya Savaşı'ında, 1918'de Ermenistan'da Azerbaycanlıların etnik temizliğe uğraması sonuçunda ailesi farklı zamanlarda Ağdam, Göyçay ve Ağdaş bölgelerine yerleşmişti. Çocukluğu ve gençlik yılları Ağdaş'ta geçmiştir. Burada liseyi bitirmiş ve ardından Bakü'de teknik okula girmiştir. Çayhorski'nin babası Abbasali 1920'lerin ortasında tutuklanmış ve bildirildiğine göre 1930'larda sürgünde ölmüştür. Abbas Çayhorski, yüksek öğrenimini 1939'dan itibaren Bakü Devlet Üniversitesi Kimya Fakültesi'nde almıştır.
Çarlık Rusyası döneminde soylular doğdukları yere uygun bir soyadı almışlardır. Abbas Çayhorski'nin Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan oğlu Alexander röportajlarından birinde şöyle demişti:
Bizim büyük büyükbabamız çok dindar bir adamdı. Bu nedenle "Çahırlinski" soyadını almamıştı. Bu nedenle Çayhorlu soyadını seçiyor. Büyükbabam I. Dünya Savaşı sırasında Polonya'ya sürülmüştü. Polonyalılar ona Çayhoyski soyadını vermiştiler.
İlk yılları > II. Dünya Savaşı

II. Dünya Savaşı'nın Sovyetler Birliği'nde başlaması nedeniyle Abbas Çayhorski üniversitedeki eğitimini bırakıp cepheye gitmişti. Bakü Topçu Okulu'nda 2 ay okumuş ve Ağustos 1941'den itibaren Güney, Kafkasya, Kırım ve Kuzey Kafkasya cephelerinde savaşmıştır. Çayhorski, Ağustos 1942'de yaralanmış ve hastaneye kaldırılmıştır. İyileşmesinin ardından çavuş rütbesiyle cepheye dönen Çayhorski, 48. Piyade Alayı'nın telefon muhabere bölümüne önderlik etmiş ve Ocak 1945'te Kaliningrad yönündeki savaşlarda ikinci kez yaralanmıştır. Aynı yılın Şubat ayında kendisine 3. derece Şeref Nişanı verilmiştir. 21 Nisan 1945'te Abbas Çayhorski, Pillau şehri (şimdiki Baltiysk, Kaliningrad Oblastı) uğruna yapılan savaşlarda bir kez daha öne çıkmış ve Haziran ayında Altın Yıldız Madalyasıyla ödüllendirilmiştir.
Bilimsel faaliyeti

Savaştan sonra Bakü'ye dönen Çayhorski, üniversitede eğitimine devam etmeye başlamış ve kısa süre sonra SSCB Halk Komiserleri Konseyi'nın kararıyla Leningrad Üniversitesi Kimya Fakültesi'nin 4. yılına, yeni açılan radyokimya bölümüne öğretmen olarak transfer edilmiştir. Çayhorski 2004'te Bakü'de yaptığı bir röportajda bu konuda şunları söylemişti:
Ülkedeki radyokimya bölümü, Hiroşima'dan birkaç ay sonra, 1945'in sonunda LDU'da açılmıştı. Kendi atom bombasını yaratmak için sadece Sovyet biliminin tüm gücü kullanılmamıştı. Tüm ülke demek daha doğru olurdu. Yeni bölüm için SSCB'nin önde gelen tüm üniversitelerinden en iyi öğrenciler seçilmişti.
1947'de Çelyabinsk'teki Atom Merkezine çalışmaya gönderilmiş ve burada İgor Kurçatov ile birlikte çalışmaya başlamıştı. Abbas Çayhorski, öğrenci arkadaşı Yevgeniya Romanova (Çayhorskaya) ile evlenmiş ve oğlu Alexander, 1953'te Çelyabinsk'te doğmuştur.
"Çelyabinsk–40" (şimdiki Ozersk şehri) adlı bölgede çalışan Kurçatov, bir uranyum reaktörü üzerinde çalışmıştır. SSCB'nin her yerinden en eğitimli genç kimyagerler buraya gönderilmiş ve Çayhorski de onlardan biriydi. Kurçatov'un araştırması sırasında yeni bir ihtiyaç ortaya çıkmış ve özel bir vakum cihazının yaratılması konusunda doğrudan Moskova'ya rapor vermişti. Moskova'dan gelen bilgiye göre bu tesis en az bir yıl içinde oluşturula bilirdi. Kurçatov araştırmayı bırakmak istememişti ve alternatif yollar aramaya başlamış, bu konuyu yanında çalışan genç kimyagerlerle konuşmuştur. Toplantıda kimyagerkeru bir araya toplayan Kurçatov, onlara bu cihazın kısa sürede hazırlanmasının önemli olduğunu anlatmıştı. Abbas Çayhorski Kurçatov'a bu işi yapabileceğini bildirmişti, Kurçatov bunu onaylamıştı. Çayhorski bir ay içinde vakum cihazının projesini Kurçatov'a sunmuştu. Çayhorski'nin adı Sovyet kimyasındaki kimyagerler arasında bu olaydan sonra tanınmıştır.
1969'da Abbas Çayhorski, atom enerjisinin barışçıl kullanımı için SSCB Devlet Komisyonu başkanlığına atanmış ve SSCB'nin çöküşüne kadar 22 yıl boyunca bu görevde kalmıştı. Teorik bilimsel araştırmaları SSCB'de büyük takdir görmüştü. Abbas Çayhorski, neptünyum elementinin kimyası alanında dünyaca ünlü bir araştırmacıydı. Periyodik tablonun bir modifikasyonu olan, 1970'te hazırladığı periyodik element tablosu, iki yıl sonra SSCB'de radyokimya alanında öğretmenler için ileri eğitim kursları müfredatına dahil edilmişti. 1978'de Çayhorski, dünyadaki neptunyum kimyası üzerine tek çalışma olan "Neptün Kimyası" monografisini yayınlamıştı.
Bilimsel çalışmaları

Abbas Çayhorski'nin atom endüstrisi başkanı akademisyen İgor Kurçatov liderliğinde atom endüstrisindeki uranyum-grafit nükleer reaktörünün endüstriyel güvenliği üzerine çalışmaları:
Uranyum reaktöründe sıcaklığa, üflenen gazdaki oksijen miktarına ve üflenen gazın hızına bağlı olarak grafit oluşumu;
Zamanın ve nükleer reaktif radyasyonun bir fonksiyonu olarak güç ışınlama sürecinde endüstriyel nükleer grafitin çözünme hızını incelemek.
SSCB'de güvenli bir endüstriyel uranyum-grafit reaktörü yaratma sorununa ilişkin Devlet projesinin baş yöneticisi olarak faaliyeti.
Plütonyum üreten bir nükleer reaktörde grafit yanması ve fiziksel parçalanmanın analitik olarak belirlenmesi için yöntemler geliştirmiştir: a) ışınlama süresine bağlı olarak; b) radyasyon enerjisinin gücüne ve kuvvetine bağlı olarak.
Neptunyum-237 ve plütonyum-238'in plütonyum üretiminin radyoaktif atıklarından ve ışınlanmış neptunyum-237'den ayrılması ve saflaştırılması için teknolojik süreçlerin geliştirilmesi, "Neptunyum-237'nin ayrılmasına yönelik teknolojik süreçlerin ve üretimde neptunyum ve plütonyum analiz yöntemlerinin iyileştirilmesi.
Yehoram (Yehuda)

"Promptuarii Iconum Insigniorum "
Jehoram (veya Yehoram, Joram, Yoram, İbranice: יהורם; Yunanca: Ιωραμ; Latince: Joram) Jehoşafat'ın oğlu ve Yehuda Krallığı'nın kralıydı.
Tanah'a göre babası Jehoşafat (hala) kralken, İsrail Kralı Jeroham'ın beşinci hükümdarlık yılında başa geçti. İki farklı kral Jeroham Tanah'ın bazı kısımlarında birlikte anıldığından bu akıl karıştırmaktadır. (Eski Ahit'in Türkçe tercümesinde İsrail kralı için Yoram, Yehuda kralı içinde Yehoram isimleri kullanıldığı görülür). 32 yaşında tahta geçen Jehoram sekiz yıl süreyle krallık yaptı.
Güvenli bir saltanat sürmek için aralarında Prens Mikael'in de bulunduğu kardeşlerini öldürdü.
William F. Albright'a göre hükümdarlık tarihleri M.Ö. 849 - M.Ö. 842 iken E. R. Thiele'e göre babasıyla ortak krallığa M.Ö. 853/852'de başladı ve tek başına M.Ö. 848/847'de hükümdar olup M.Ö. 841/840'ta öldü.
Jehoram'ın İsrail Kralı Ahab'ın kızı Athaliah'la evlenmesiyle bu iki krallık tekrar ittifak kurdu. Kuzeydeki güçlü müttefiğine rağmen kendi yönetimi sallantıdaydı. Edomlular ayaklanınca Yehuda'nın ordusu kaçtı ve Jeroham Edom'un bağımsızlığını tanımak zorunda kaldı. Yehoram "atalarının Tanrısı RAB'bi bırakmıştı" ve bu yüzden Livna Kenti de ayaklandı.
2 Tarihler kitabında Filistlerin, Arapların ve Etiyopyalıların Yehuda'yı yağmalamaları, en küçük oğlu Ahaziah dışındaki bütün ailesini yanlarında götürüşleri anlatılır. Ardından bağırsaklarından rahatsızlanan Jehoram hastalığının ikinci yılında öldü.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
Yehoram (Yehuda) Davud Hanedanlığı Yehuda kabilesi Dönemin İsrail Kralları:Ahab, Ahaziah, Jehoram
Resmî unvanlar
| Önce gelen Jehoşafat | Yehuda Kralı Jehoşafat ile birlikte: M.Ö. 854 - M.Ö. 849 Tek başına: M.Ö. 849 - M.Ö. 842 | Sonra gelen Ahaziah |
VI. Knud

| VI>  Knud |
| --- | --- |
1190'lardan kalma VI. Knud mührü, Danimarka arması'nın bilinen en eski örneğidir. Bu amblemin bilinen tek kopyası 1879'da Almanya'nın Schwerin kentinde keşfedildi. Kralın kapalı tacı, haleflerinin mühürlerinde gösterilen açık taçlardan farklıdır.
Danimarka kralı
Hüküm süresi: 1182–1202
Taç giymesi: 25 Haziran 1170
Önce gelen: I. Valdemar
Sonra gelen: II. Valdemar
Vendlerin Kralı
Hüküm süresi: 1185–1202
Sonra gelen: II. Valdemar

Doğum: y. 1163
Ölüm: 12 Kasım 1202 (38-39 yaşlarında)
Defin: St. Bendt Kilisesi
Eş(ler)i: Gertrud von Bayern und Sachsen (e. 1177; ö. 1197)
Hanedan: Estridsen Hanedanı
Babası: I. Valdemar
Annesi: Sophia (Volodar Gleboviç'in kızı)
VI. Knud (y. 1163 – 12 Kasım 1202) 1182 ile 1202 yılları arasında Danimarka Kralıdır.  Dönemin kaynaklar Knud'u ciddi, son derece dindar bir adam olarak tanımlarlar.
Arka plan

VI. Knud, Kral I. Valdemar ile Sophia'nın en büyük oğludur. Küçük kardeşi Valdemar 1170'te doğmuştur. 25 Haziran 1170'te, 7 yaşındayken Knud, babasıyla birlikte Danimarka'nın ortak kralı ilan edilmiş ve taç giymiştir. Knud, Danimarka tarihindeki ilk taç giyme töreninde Ringsted'de Lund Başpiskoposu Eskil tarafından taçlandırılmıştır.
Ardıllık

Knud'un arkadaşı ve baş danışmanı Piskopos Absalon 21 Mart 1201'de öldü. Danimarka tarihinin en önemli isimlerinden biriydi. Kral VI. Knud yönetiminde Absalon, Danimarka siyasetinin baş politika yapıcısıydı. Absalon, Sorø kilisesinde babasının yanına gömüldü. Onun kitabesinde "iyi ve cesur bir adam" yazmaktadır. İki yıldan kısa bir süre sonra 12 Kasım 1202'de Knud aniden ölmüştür.
1177'de Knud, Saksonya Dükü Aslan Heinrich'in kızı Gertrude (yaklaşık 1155–1197) ile evlenmiştir. Gertrude önce 1166'da Swabia Dükü IV. Frederick ile evlendi ve 1167'de dul kaldı. Knud ve Gertrude'un evlilikleri sırasında çocukları yoktu. Kral Knud'un yerine, 1202'den 1241'e kadar hüküm süren küçük kardeşi Danimarka Kralı II. Valdemar (1170-1241) geçmiştir.
Dösjebro Muharebesi'nin Animasyonu
Knud'un Stehag Kilisesi, Scania'daki dönemin bağışçı portresi
Dük Valdemar'ın Holstein'ı Fethi 1201
Pierre Martin de La Martinière

Pierre Martin de La Martinière'in gravürü
Pierre Martin de La Martinière (14 Şubat 1634 – y.1676 veya y.1690) bir Fransız doktor, cerrah ve kaşifti.
Erken dönem

La Martinière, Rouen'de doğdu. Dokuz yaşında babasız kaldı. Annesiyle arası pek iyi olmadığından anneannesini bulmak için o sırada ikamet ettiği Lyon'dan, ardından Savoy ve Cenevre'den ayrıldı.
On yaşında, babasının eski bir arkadaşı, bir alay komutanı olan Henri De Harcourt ile tanıştı. Kont ona acıdı (yetim olduğu için) ve bu yüzden onu savaş alanlarında cerrah asistanı olarak tuttu. La Martinière böylece Otuz Yıl Savaşlarının çeşitli seferlerine katıldı. Bu süre zarfında üstadından hem teorik hem de pratik tıp eğitimi aldı.
Tutsaklık ve ileri çalışmalar

Yetimlik, La Martinière'in çocukluğunda olan tek iniş çıkış değildi. On iki yaşında Berberi korsanları tarafından tutsak alındı. Sonunda on altı yaşında Malta Şövalyeleri tarafından özgürlüğüne kavuşturuldu. Bu deneyimin ayrıntılarından 1674'te yayınladığı "L'Heureux esclave, ou Relation des aventures du sieur de La Martinière" adlı bir kitap yazdı.
La Martinière daha sonra İtalya'daki tıp eğitimine Napoli'deki Ospedale degli Incurabili'de (Çaresizler Hastanesi) ve Roma'da tedavisi olmayan hastalar için St James Hastanesi'nde çalışarak devam etti ve kusursuzlaştırdı.
Sonraki yaşam ve kuzeye yolculuk

1664'te La Martinière Paris'e yerleşti ve ona başkentte çalışma hakkı veren bir unvan olan "Kraliyet Sarayının kimya hekimi" oldu.
1670'te (bu tarih tartışmalıdır), La Martinière, Danimarka Kuzey Ticaret Şirketi'nin, Danimarkalı Frederick III tarafından satış hakkı verildikten sonra, kuzeydeki yerli halklarla sürdürülebilecek ticaret türünü belirlemek amacıyla kuzey topraklarına bir keşif seferi yapacağı zamanKopenhag'da bulunuyordu. Bu nedenle kral, şirkete ait üç ticaret gemisinden oluşan bir filo donatmıştı. La Martinière, bir arkadaşının yardımıyla bu gemilerden birine cerrah olarak kaydolur ve böylece Norveç, Lapland, kuzey Rusya, Novaya Zemlya, Grönland ve İzlanda kıyılarında beş aylık bir süre için dolaşma fırsatı buldu. Seferin bir anlatısı daha sonra kendisi tarafından 1671'de Paris'te yayınlandı. Avrupa'nın Arktik kıyılarını betimleyen bir Fransız tarafından yazılan yayınlanmış ilk yolculuk raporudur.
Kariyeri bir ölçüde bilinse de özel hayatı için aynı şey söylenemez. Bununla ilgili çok az bilgi mevcuttur. Görünüşe göre iki kez evlendi.
La Martinière, bazı kaynaklara göre 1676'ya doğru 42 yaşında öldü. Ancak diğer kaynaklara göre çok daha sonra 1690'da öldü.
La Martinière'in kuzeye yaptığı yolculuğun tarihiyle ilgili tartışma

La Martinière'in kuzeye yaptığı yolculuğun tarihine yönelik bir fikir birliği yoktur. Bazı kaynaklar yolculuğunu 1670 yılına yerleştirirken, tarih olarak 1670 yerine 1653 verilmesi yaygın bir uygulamadır. Väinö Tanner, yolculuğun 1647'de gerçekleştiğini bile yazıyor. 1647 tarihi kuşkusuz yanlıştır, çünkü La Martinière'in yolculuğunun anlatısında seferin 1653'ten önce gerçekleşmediği açıkça ima edilmektedir (bkz. La Martinière'in yolculuk anlatısının üçüncü baskısı sayfa 1-2). 1647 ve 1653 tarihlerinin hatalı olduğunu ve 1670 tarihinin doğru olduğunu kanıtlamak için aşağıdaki argümanlar ileri sürülmüştür:
"- Anlatının girişinde, ticaret şirketinin kraliyet imtiyazlarını aldığı yıllara atıfta bulunulurken 1647 ve 1653 yılları zikredilmektedir. Bu, yolculuğun ne zaman gerçekleştiğini söylemez. Başka bir deyişle yorumcular, La Martinière'in yolculuk tarihini kitabında bahsedilen diğer tarihlerle karıştırmışlardır.
– Yolculuğun 1670 yılının Nisan ayından Eylül ayına kadar sürdüğü İngilizce baskıda açıkça belirtilmektedir. Ancak, tarihin İngiliz yayıncı tarafından eklendiği açıktır.
– İngilizce baskıda La Martinière'in yolculuğuna 1670'te çıktığı birkaç kez hatırlatılıyor.
– Fransızca baskıda (1682:256), yazar, Fransız doktorların aşırı soğuk hava nedeniyle vebanın insanlara bulaştığını düşündükleri 1670 yılının başlarındaki kışa işaret ediyor. Demek ki kitap 1670'den sonra yazılmış olmalı.
– Yine Fransızca baskısında (1682:134) La Martinière, tıp bilimi üzerine yazdığı bir kitabı Norveç'te tanıştığı bir kişiye nasıl verdiğini anlatır. Bu kitap, Le Prince des Operateurs, 1668'de Fransa'da yayınlandı.
– La Martinière, kuzey yolculuğuna çıkmadan çok önce deneyimli bir kaşifti. Uzun tıp pratiğinin bir sonucu olarak çeşitli hastalıklar üzerine de kitaplar yazmıştı. 1653'te olacağı gibi 19 yaşındaki bir gencin bunun için yeterli zamanı bulması olanaklı değildir."
Çalışmaların listesi

L'opérateur ingénu, enseignant les véritez et abus des opérateurs (c. 1665)
Traitté des compositions du mitridat, du thériaque, de l'orviétan et des confections d'alkermès et d'hyacinthe et autres compositions antidotoires, partie de l'Empiric charitable (1665)
Lettre envoyée à Mme Louyse de Vieupont,... par le sieur de La Martinière,... sur l'ombre de Phaéton, contre la lettre du Sr de Montpolly qu'il a escrite sur le sujet de la transfusion du sang et contre celle du Sr Lamy, réfutant l'erreur qu'il a de croire que toutes les maladies proviennent d'intempérie chaude (1667)
L'Ombre d'Apollon, découvrant les abus de cette prétendue manière de guérir les maladies par la transfusion du sang. Ensemble une lettre servant de responce à la première et seconde lettre de M. Denis et Gadroys (1667)
Médée résuscitée, affirmant l'utilité de la transfusion du sang. Ensemble la réponse à la lettre du sieur Denis sur la folie guérie et les bigarrures sur l'ombre de Jupiter (1668)
Remonstrances charitables du sieur de La Martinière à M. Denis. Ensemble le récit de la mort d'un appellé Monroy et la sentence contradictoire donnée par M. le lieutenant criminel du 17 avril 1668, contre les transfuseurs (1668)
Rencontres de Minerve, la Vertu, Honneur et Amour, faisans voir l'abus des circulateurs de sang sur le sujet de leur chymère (1668)
Voyage des pays septentrionaux: dans lequel se void les mœurs, maniere de vivre, & superstitions des Norweguiens, Lappons, Kiloppes, Borandiens, Syberiens, Samojedes, Zembliens, Islandois
Birinci Basım (1671) 19 Mayıs 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Üçüncü Baskı (1682) 19 Mayıs 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
L'Heureux esclave, ou Relation des aventures du sieur de La Martinière (1674) 22 Mayıs 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Edmund Fanning

Edmund Fanning (16 Temmuz 1769 – 23 Nisan 1841), "Pasifik'in Yol Bulucusu" olarak bilinen Amerikalı bir kaşif ve deniz kaptanıydı.