Guido Buzzelli
Hayatı

Guido Buzzelli'nin babası ve büyükbabası ressam, annesi modeldi. Ergenlik çağında Accademia di San Luca'daki ücretsiz kurslara katıldı. 18 yaşında önce Vittorio Cossio'nun, ardından Rino Albertarelli'nin stüdyosuna katıldı. 1946'da haftalık Argentovivo dergisinde çizimlerini yayınlatarak ilk çıkışını yaptı ve ardından Gli Albi Mano Nera ve Gli Albi Verdi serilerini çizdiği Edizioni E.M gibi pek çok Romalı yayıncıyla çalıştı.
1950'lerin başında yayıncı Gioggi'nin Zorro dergisiyle işbirliği yaptı ve Spada Kardeşler tarafından yayınlanan Mandrake, Flash Gordon, Kızılmaske gibi çizgi romanların kapaklarını hazırladı. Daha sonra İspanya'ya ve ardından İngiltere'ye taşındı. 1954'te Daily Mirror gazetesi için Angélique'i yarattı ve Fleetway ile işbirliği yaparak savaş türünde çeşitli çizgi roman serileri çizdi.
1960'ta aynı zamanda başlıca çalışma arkadaşı olacak Grazia de Stefani ile evlendikten sonra, başlangıçta kendini resme adadı ancak 1960'ların ikinci yarısında çizgi romana geri döndü. 1966'da kendi girişimiyle, şiddetin reddine odaklanan  ve ertesi yıl Lucca Uluslararası Çizgi Roman Festivali'nde sergilenen La Rivolta dei Racchi' albümünü (Paçavraların İsyanı) üretti. Buzzelli'nin yazıp çizdiği bu eser herhangi bir yayıncı tarafından sipariş edilmemişti, ünlü karikatürist Georges Wolinski'nin Napoli'de festival kataloğunu bir gazete bayiinde bulması, Guido Buzzelli'nin bundan sonraki tüm sanat hayatını değiştirecekti. Wolinski'nin keşfedip Charlie Mensuel dergisinde yayınlamaya karar vermesi sayesinde Buzzelli büyük ün kazanacaktı. Bu girişim başarılı oldu ve Buzzelli'nin eserini keşfeden birçok Fransız ve İtalyan dergisiyle uzun bir işbirliği yapmasının önünü açtı.
Fransa'da Pilote, Circus, L'Écho des Savanes, Vailant, Métal Hurlant ve À Suivre gibi pek çok dergide çizimleri yayımlandı ve Nouvel Observateur'de yazar Michel Grisolia tarafından kendisine verilen bir tanımla "Michel-Ange des Monstres" yani "Canavarların Michelangelo'su" olarak tanındı.
1973'te Yellow Kid ve 1979'da Crayon d'Or ödüllerini aldıktan sonra İtalyan dergileriyle işbirlikleri artmaya başladı. Linus, Alterlinus, L'Espresso, L'Eternauta, Psyco, Corriere dei Ragazzi, Comic Art, Playmen gibi dergilerin yanı sıra Paese Sera, Il Messaggero, L'Unità gibi gazetelere karikatürler ve öyküler çizdi ve La Repubblica gazetesinin Satyricon eki için çizimler yaptı. Bu İtalyan basınıyla olan işbirliklerine bir süre sonra ünlü Fransız gazetesi Le Monde da eklendi.
Sergio Bonelli Editore için 1979 yılında Gino D'Antonio'nun metinleri üzerine Un Uomo Un'Avventura serisinin bir cildi olan L'Uomo del Bengala'yı çizdi. 1980'ler boyunca Comic Art ve L'Eternauta gibi çizgi roman konusunda uzmanlaşmış dergilerle işbirliği yaptı. Yine Bonelli için Claudio Nizzi'nin metinleri üzerine western serisi Tex'in bir hikâyesini çizdi: Tex il Grande!
Hayatı boyunca sürdürdüğü ressamlık faaliyetiyle dünyanın dört bir yanında (Roma, Napoli, Bari, Bologna, Paris, Deauville, Angoulême, Aix-en-Provence, Chantilly, Lizbon, Marsilya, Lucca, Brüksel, New York ve Montreal) sergiler açtı.
1980'lerin sonunda televizyonla işbirliği yapmaya başladı. Önce TG2 ile, ardından 1990-1992 yılları arasında yayınlanan videolar hazırladığı Fransız TV7 ile. İllüstratör ve ressam olarak çalışmalarının yanı sıra European Institute of Design okulunda dersler verdi.
Guido Buzzelli, 25 Ocak 1992 tarihinde Roma'da öldü.