stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İnsan neslinin tükenmesi
Düşünce tarihi > İnsanın yok oluşuna dair düşüncenin erken tarihi

18. ve 19. yüzyıllardan önce insanların veya diğer organizmaların neslinin tükenmesi ihtimaline şüpheyle bakılıyordu.  Bu, mümkün olan her şeyin var olduğunu öne süren bir doktrin olan bolluk ilkesiyle çelişiyordu.  Bu ilkenin kökleri Aristo'ya kadar uzanır ve Hristiyan teolojisinin önemli bir ilkesidir. Platon, Aristo ve Lucretius gibi eski Batılı filozoflar insanlığın sonunun yalnızca bir yenilenme döngüsünün parçası olduğunu yazdılar. Marcion, insanlığın yok olmasına yol açabilecek antinatalizmi savunan bir proto-protestandı. Daha sonra Gazali, Ockhamlı William ve Gerolamo Cardano gibi filozoflar mantık ve olasılık çalışmalarını genişlettiler ve insansız bir dünya da dahil olmak üzere soyut dünyaların var olup olmadığını merak etmeye başladılar. Fizikçi Edmond Halley, insan ırkının yok olmasının dünyanın geleceğine faydalı olabileceğini belirtti.
Türlerin neslinin tükenebileceği fikri, 17. ve 18. yüzyıllardaki Aydınlanma Çağı'nda bilimsel olarak kabul görmüş ve 1800 yılına gelindiğinde Georges Cuvier, nesli tükenmiş 23 tarih öncesi türü tespit etmişti.  Doktrin, doğa bilimlerinden elde edilen kanıtlar, özellikle de artık var olmayan türlerin fosil kanıtlarının keşfi ve evrim teorilerinin gelişmesiyle giderek zayıfladı. Türlerin Kökeni kitabında Darwin, türlerin yok olmasını doğal bir süreç ve doğal seçilimin temel bir bileşeni olarak tartıştı. Özellikle Darwin, ani yok oluş olasılığına şüpheyle yaklaşıyordu ve bunu aşamalı bir süreç olarak görüyordu. Türlerin fosil kayıtlarından aniden yok olmasının felaketle sonuçlanan bir yok oluşun kanıtı olmadığını aksine fark edilemeyen boşlukları temsil ettiğini savundu.
Bilimlerde yok olma olasılığı daha yaygın bir şekilde ortaya çıktıkça, insanın yok olması olasılığı da arttı. 19. yüzyılda insanın yok oluşu bilimde (örneğin Thomas Robert Malthus'un Nüfus İlkesi Üzerine Bir Deneme) ve kurguda (örneğin Mary Shelley'nin Son Adam) popüler bir konusu haline geldi. 1863'te, Charles Darwin'in Türlerin Kökeni'ni yayınlamasından birkaç yıl sonra William King, Neandertallerin Homo cinsinin soyu tükenmiş bir türü olduğunu öne sürdü. Romantik yazarlar ve şairler konuyla özellikle ilgilendiler.  Lord Byron, 1816 tarihli "Karanlık" adlı şiirinde Dünya'daki yaşamın yok oluşunu anlatmış ve 1824'te insanlığın bir kuyruklu yıldız çarpmasıyla tehdit edileceğini ve buna karşı savunma için bir füze sistemi kullanılacağını öngörmüştü. Mary Shelley'nin 1826 tarihli romanı Son Adam, insanlığın gizemli bir veba tarafından neredeyse yok edildiği bir dünyada geçiyor. 20. yüzyılın başında, modern transhümanizmin öncüsü olan Rus kozmizmi, uzayı kolonileştirerek insanlığın yok olmasının önlenmesini savundu.
Düşünce tarihi > Atom çağı

Atom bombasının icadı, bilim insanları, entelektüeller ve genel olarak halk arasında insanlığın yok olma riski konusunda bir tartışma dalgasına yol açtı.  1945 tarihli bir makalesinde Bertrand Russell şöyle yazmıştı: "İnsan ırkının geleceği tüm emsallerinin ötesinde kasvetlidir. İnsanlık kesin bir alternatifle karşı karşıyadır: ya hepimiz yok olacağız, ya da biraz sağduyu elde etmek zorunda kalacağız"  1950'de Leo Szilard, gezegeni yaşanmaz hale getirebilecek bir kobalt bombası yapmanın teknolojik olarak mümkün olduğunu öne sürdü. 1950 yılında yapılan bir Gallup anketi, Amerikalıların %19'unun yeni bir dünya savaşının "insanlığın sonu" anlamına geleceğine inandığını ortaya çıkardı. Rachel Carson'un 1962'deki Sessiz Baharı, çevresel felaket konusunda farkındalığı artırdı. 1983'te Brandon Carter, var olacak toplam insan sayısını tahmin etmek için Bayes olasılığını kullanan Kıyamet Günü argümanını önerdi.
1980'lerin başında, nükleer savaşın insanlığın yok olmasına yol açabileceği özel bir mekanizma olan "nükleer kış"ın keşfi, konuyu bir kez daha ön plana çıkardı. 1983'te bu bulgular hakkında yazan Carl Sagan, yok oluşun ciddiyetini yalnızca ölenler üzerinden ölçmenin "tüm etkisini gizlediğini" ve nükleer savaşın "insanlar var olduğu sürece tüm torunlarımızı tehlikeye attığını" savundu.
Düşünce tarihi > Soğuk Savaş Sonrası

John Leslie'nin 1996 tarihli The End of The World adlı kitabı, insanlığın yok oluşunun bilimi ve etiğinin akademik bir incelemesiydi. Leslie, bu kitapta insanlığa yönelik çeşitli tehditleri ve bunların ortak noktalarını değerlendirdi. 2003 yılında İngiliz Kraliyet Astronomu Sir Martin Rees, belirli teknolojilerdeki ilerlemelerin insanlığın hayatta kalmasına yönelik yeni tehditler yarattığını ve 21. yüzyılın tarihte insanlığın kaderinin belirlendiği kritik bir an olabileceğini savunduğu Son Saatimiz'i yayınladı. Editörlüğünü Nick Bostrom ve Milan M. Ćirković'in üstlendiği Küresel Felaket Riskleri, 26 akademisyenin çeşitli küresel felaket ve varoluşsal riskler üzerine yazdığı makalelerden oluşan bir derleme olarak 2008 yılında yayımlandı. Toby Ord'un 2020 tarihli kitabı The Precipice: Existential Risk and the Future of Humanity, varoluşsal riskleri önlemenin çağımızın en önemli ahlaki sorunlarından biri olduğunu savunuyor. Kitap, farklı varoluşsal riskleri tartışıyor, ölçüyor ve karşılaştırıyor; en büyük risklerin hizalanmamış yapay zeka ve biyoteknoloji tarafından sunulduğu sonucuna varıyor.
Nedenler

İnsan neslinin tükenmesinin potansiyel antropojenik nedenleri arasında küresel termonükleer savaş, oldukça etkili bir biyolojik silahın konuşlandırılması, ekolojik çöküş, kontrolden çıkan yapay zeka, kontrolden çıkan nanoteknoloji (gri yapışkan madde gibi), mikro kara delik veya vakum yarı kararlılığı felaketini içeren bilimsel bir kaza yer alıyor. Aşırı nüfus ve artan tüketim, kaynakların tükenmesi ve buna eşlik eden nüfus çöküşü, daha az çocuk sahibi olunması tercih edilerek nüfusun azalması, doğal olarak evrimleşmiş insanların yerini genetik mühendisliği veya teknolojik güçlendirme yoluyla üretilen yeni bir türün alması riskini doğurur. Doğal ve dış yok olma riskleri arasında yüksek ölüm oranına sahip salgın, süpervolkanik patlama, asteroit çarpması, yakınlardaki süpernova veya gama ışını patlamaları, aşırı güneş patlaması veya uzaylı istilası yer alıyor.
Bir tür olarak insanların (örneğin Homo sapiens sapiens), devam eden evrimi yeni Homo türleri veya alt türleri üretebilecek uzak torunların yerini almasıyla "soyu tükenmiş" sayılabilir.
Beklenmedik güçlerin müdahalesi olmadan, Güneş'in yıldız evriminin Dünya'yı yaşanmaz hale getirmesi ve ardından yok etmesi bekleniyor. Nihai kaderine bağlı olarak, tüm evren sonunda yaşanmaz hale gelebilir.
Olasılık > Doğal ve antropojenik

Uzmanlar genellikle antropojenik varoluşsal risklerin doğal risklerden (çok) daha muhtemel olduğu konusunda hemfikirdir. Bu risk türleri arasındaki temel fark ampirik kanıtların doğal risk düzeyine bir üst sınır koyabilmesidir. İnsanlık en az 200.000 yıldır var ve bu süre boyunca kabaca sabit düzeyde doğal riske maruz kaldı. Eğer doğal risk yeterince yüksek olsaydı, insanlığın bu kadar uzun süre hayatta kalması pek mümkün olmazdı. Bu argümanın resmileştirilmesine dayanarak araştırmacılar, doğal riskin yılda 14.000'de 1'den düşük olduğundan emin olabileceğimiz sonucuna vardılar.
Belirli doğal risklerin olasılığını incelemenin bir başka ampirik yöntemi de jeolojik kayıtları araştırmaktır. Örneğin, 2100 yılından önce insanlığın yok olmasına neden olacak bir kış çarpmasına neden olacak büyüklükte bir kuyruklu yıldız veya asteroit çarpma olayının milyonda bir olduğu tahmin ediliyor. Üstelik büyük süper yanardağ patlamaları, insanlığın hayatta kalmasını tehlikeye atabilecek volkanik bir kışa neden olabilir. Jeolojik kayıtlar, süpervolkanik patlamaların ortalama olarak her 50.000 yılda bir meydana geldiğini tahmin ediyor ancak bu tür patlamaların çoğu, insanın yok olmasına neden olacak ölçeğe ulaşmayacak. Süper volkan Toba Dağı'nın son patlaması sırasında neredeyse insanlığı yok etmiş olabileceği biliniyor (gerçi bu tartışmalı bir konudur).
Antropojenik risk nispeten yeni bir olgu olduğundan, insanlığın hayatta kalma geçmişi benzer güvenceler sağlayamaz. İnsanlık, nükleer silahların yaratılmasından bu yana yalnızca 77 yıl hayatta kaldı ve gelecekteki teknolojiler için hiçbir geçmiş performans yok. Bu, Carl Sagan gibi düşünürlerin, insanlığın şu anda bir "tehlikeler zamanı"  içinde olduğu sonucuna varmasına yol açtı; bu, insanlık tarihinde,İnsanların eylemleriyle kendilerine risk oluşturmaya başladıkları andan itibaren, eşi benzeri görülmemiş düzeyde risklere maruz kalan, insanlık tarihinde benzersiz derecede tehlikeli bir dönemdir.
Olasılık > Bireysel ve türsel riskler

Ken Olum, Joshua Knobe ve Alexander Vilenkin'e göre varoluşsal riskler bireyler tarafından örneğin sağlık risklerine göre daha az yönetilebilir olsa da, insanın yok olması ihtimalinin pratik sonuçları var . Örneğin, "evrensel" kıyametgünü argümanı kabul edilirse, felaketlerin en olası kaynağı ve dolayısıyla onları önlemenin en etkili yolu değişir. Şöyle yazıyorlar: "... her birinin belirli yörüngesinden çok, çok sayıda asteroitin henüz tespit edilmemiş olmasından endişe duymalısınız. Özellikle yakındaki belirli bir yıldızın bir süpernovaya dönüşme ihtimali konusunda endişelenmemelisiniz ama daha çok süpernovaların yakındaki yaşam için sandığımızdan daha ölümcül olma ihtimali hakkında."
Olasılık > Zorluk

Bazı akademisyenler, küresel termonükleer savaş gibi belirli senaryoların, Dünya üzerindeki tüm yerleşim yerlerini yok etmekte zorluk çekeceğini öne sürüyor. Fizikçi Willard Wells, herhangi bir inandırıcı yok oluş senaryosunun, büyük şehirlerin yeraltı metroları, Tibet dağları, Güney Pasifik'in en uzak adaları ve hatta Antarktika'daki McMurdo İstasyonu dahil olmak üzere çok çeşitli alanlara ulaşması gerektiğine dikkat çekiyor. Uzun süreli tecrit için acil durum planları ve malzemeleri olan bir yer. Ayrıca nükleer savaş sırasında hükûmet liderlerinin konaklayabileceği ayrıntılı sığınaklar da mevcut. Okyanusta yüzlerce metre derinlikte yıllarca kalabilecek nükleer denizaltıların varlığı da dikkate alınmalıdır. Herhangi bir sayıda olay büyük miktarda insan yaşamının kaybına yol açabilir ancak son birkaç (bkz. minimum yaşanabilir nüfus) dirençli insanların da ölmesi pek olası değilse o zaman bu insanın yok oluşu senaryosu inandırıcı görünmeyebilir.
Etik > Gönüllü yok oluş

Bazı filozoflar, insanın yok olmasının kötü bir şey değil, iyi bir şey olacağı yönündeki antinatalist görüşü benimsiyor. David Benatar, var olmanın her zaman ciddi bir zarar olduğunu, bu nedenle insanların gelecekte var olmamalarının daha iyi olduğunu savunuyor. Dahası, David Benatar, hayvan hakları aktivisti Steven Best ve anarşist Todd May, örneğin insan uygarlığının her şeyi yok eden doğasını öne sürerek, insanın yok olmasının gezegendeki diğer organizmalar ve gezegenin kendisi için olumlu bir şey olacağını öne sürüyorlar. İnsan neslinin tükenmesi yönündeki çevresel görüş, üremeden kaçınılması ve insan türünün barışçıl bir şekilde yok olmasına izin verilmesi ve böylece daha fazla çevresel bozulmanın durdurulması çağrısında bulunan Gönüllü İnsan Yok Oluş Hareketi ve Ötanazi Kilisesi üyeleri tarafından paylaşılıyor.
Kurguda

Jean-Baptiste Cousin de Grainville'in kısırlık nedeniyle insanın yok oluşunu anlatan 1805 tarihli Le dernier homme (Son Adam), ilk modern kıyamet romanı olarak kabul edilir ve türün başlatılmasıyla tanınır. Diğer dikkate değer ilk eserler arasında Mary Shelley'nin bir salgının neden olduğu insan neslinin tükenmesini tasvir eden 1826 tarihli The Last Man ve Olaf Stapledon'ın 1937 tarihli "Omnicide'in karşılaştırmalı bir çalışması" olan Star Maker yer alıyor.
Alan Weisman'ın yazdığı Bizsiz Dünya ve Life After People ve Aftermath: Population Zero gibi TV programları da dahil olmak üzere 21. yüzyıldan kalma bazı popüler bilim çalışmaları bir düşünce deneyi ortaya koyuyor: İnsanlar aniden ortadan kaybolsaydı gezegenin geri kalanına ne olurdu?  Teknolojik bir tekillik (istihbarat patlaması da denir) gibi bir insan neslinin tükenmesi tehdidi, sayısız bilimkurgu öyküsünün olay örgüsünü yönlendirir; Etkili bir erken örnek, When Worlds Collide'ın 1951 film uyarlamasıdır. Genellikle yok olma tehdidinden kıl payı kaçınılır ancak RUR ve Steven Spielberg'in yapay zekası gibi bazı istisnalar da mevcuttur
Kaynaklar

Bostrom, Nick (2002). "Existential risks: analyzing human extinction scenarios and related hazards". Journal of Evolution and Technology. 9. ISSN 1541-0099.
Bostrom, Nick; Cirkovic, Milan M. (29 Eylül 2011). "1: Introduction". Bostrom, Nick; Cirkovic, Milan M. (Ed.). Global Catastrophic Risks. Oxford University Press. ss. 1-30. ISBN 9780199606504. OCLC 740989645.
Şablon:Harvc
Şablon:Harvc
Şablon:Harvc
Şablon:Harvc
Şablon:Harvc
Şablon:Harvc
Şablon:Harvc
Şablon:Harvc
Şablon:Harvc
Şablon:Harvc
Şablon:Harvc
Bostrom, Nick (2013). "Existential Risk Prevention as Global Priority". Global Policy. 4 (1): 15-31. doi:10.1111/1758-5899.12002. ISSN 1758-5899.  [ PDF ]
Leslie, John (1996). The End of the World: The Science and Ethics of Human Extinction. Routledge. ISBN 978-0415140430. OCLC 1158823437.
Posner, Richard A. (11 Kasım 2004). Catastrophe: Risk and Response. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-534639-8. OCLC 224729961.
Rees, Martin J. (19 Mart 2003). Our Final Hour: A Scientist's Warning : how Terror, Error, and Environmental Disaster Threaten Humankind's Future in this Century—on Earth and Beyond. Basic Books. ISBN 978-0-465-06862-3. OCLC 51315429.
İleri okumalar

Boulter, Michael (2005). Extinction: Evolution and the End of Man. Columbia University Press. ISBN 978-0231128377.
Holt, Jim, "The Power of Catastrophic Thinking" (review of Toby Ord, The Precipice: Existential Risk and the Future of Humanity, Hachette, 2020, 468 pp.), The New York Review of Books, vol. LXVIII, no. 3 (February 25, 2021), pp. 26–29. Jim Holt writes (p. 28): "Whether you are searching for a cure for cancer, or pursuing a scholarly or artistic career, or engaged in establishing more just institutions, a threat to the future of humanity is also a threat to the significance of what you do."
MacCormack, Patricia (2020). "Embracing Death, Opening the World". Australian Feminist Studies. 35 (104): 101-115. doi:10.1080/08164649.2020.1791689. 5 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2023.
Michael Moyer (September 2010). "Eternal Fascinations with the End: Why We're Suckers for Stories of Our Own Demise: Our pattern-seeking brains and desire to be special help explain our fears of the apocalypse". Scientific American. 14 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2023.
Schubert, Stefan; Caviola, Lucius; Faber, Nadira S. (2019). "The Psychology of Existential Risk: Moral Judgments about Human Extinction". Scientific Reports. 9 (1): 15100. doi:10.1038/s41598-019-50145-9. PMC 6803761 $2. PMID 31636277.
Ord, Toby (2020). The Precipice: Existential Risk and the Future of Humanity. Bloomsbury Publishing. 1526600218
Torres, Phil. (2017). Morality, Foresight, and Human Flourishing: An Introduction to Existential Risks. Pitchstone Publishing. 978-1634311427.
Michel Weber, "Book Review: Walking Away from Empire", Cosmos and History: The Journal of Natural and Social Philosophy, vol. 10, no. 2, 2014, pp. 329–336.
What would happen to Earth if humans went extinct? 9 Eylül 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Live Science, August 16, 2020.
A.I. poses human extinction risk on par with nuclear war, Sam Altman and other tech leaders warn 3 Kasım 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. CNBC. May 31, 2023.
"Treading Thin Air: Geoff Mann on Uncertainty and Climate Change", London Review of Books, vol. 45, no. 17 (7 September 2023), pp. 17–19. "[W]e are in desperate need of a politics that looks [the] catastrophic uncertainty [of global warming and climate change] square in the face. That would mean taking much bigger and more transformative steps: all but eliminating fossil fuels... and prioritizing democratic institutions over markets. The burden of this effort must fall almost entirely on the richest people and richest parts of the world, because it is they who continue to gamble with everyone else's fate." (p. 19.)
Bikini Atolü'nde Castle Romeo nükleer testi
Yokoluş İsyanı'nda (2018) her şeyi katleden pankart
Gönüllü İnsan Yok Etme Hareketi
Religieuse

| Religieuse |
| --- | --- |

Ülke(ler): Fransa
Yaratıcısı: Signor Frascati
Türü: Tatlı
Ana malzemeler: Şu hamuru, ganaj ve pastacı kreması
Fransız mutfağında bulunan bir tatlı türüdür. Biri büyük biri küçük iki adet şu hamurunun (ya da profiterol toplarının) vanilyalı pastacı kremasıyla doldurulması ve üst üste dizilmesiyle yapılır. Profiterol toplarının ikisi de çikolata ganaja batırılır ardından küçük parça büyük olanın üzerine konur. Ardından pastanın birleşme kısımlarına krema sıkılarak tatlı süslenir. Bazı tariflerde birleştirme aşamasında buzlanma adı verilen yöntem kullanılır.
Fransa'da tarihi ve dini bir öneme sahiptir. 19. yüzyıl'da Paris'te ünlü bir kafesi olan pasta şefi Signor Frascati tarafından yaratıldı. Tatlının ilk örneklerinde tatlının yapısı dikdörtgendi ardından fakat daha sonradan yuvarlak bir hale geldi. Tatlının görüntüsünün rahibelerin kostümünü hatırlatması nedeniyle rahibe anlamına gelen "Religieuse" kelimesiyle anılmaya başladı.
1908 Dünya Güreş Şampiyonası

| 1908 Dünya Güreş Şampiyonası |
| --- | --- |
Ev sahibi şehir: Viyana, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Tarih: 8-9 Aralık
Şampiyonlar
Grekoromen:  Avusturya
← 1907 Frankfurt 1909 Viyana →  
1908 Dünya Güreş Şampiyonası, 8-9 Aralık tarihleri arasında, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun başkenti Viyana'da düzenlenen Dünya Güreş Şampiyonası etkinliğidir. Yalnızca erkekler grekoromen müsabakalarının yapıldığı şampiyonada, takım sıralaması baz alındığında Avusturya ilk sırada yer aldı. Bireysel anlamda ise birer altın ve bronz ile 2 gümüş madalyayla Avusturya birinci sırada yer alırken onu birer altın ve bronz madalya kazanan Danimarka izledi.
Madalya sıralaması

|  Sıra  | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Avusturya | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 2 |  Danimarka | 1 | 0 | 1 | 2 |
| Toplam | Toplam | 2 | 2 | 2 | 6 |
Madalya kazananlar > Erkekler grekoromen

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 75 kg |  Robert Dirry (AUT) |  Alois Toduschek (AUT) |  Harald Christensen (DEN) |
| +75 kg |  Hans Egeberg (DEN) |  Josef Rossum (AUT) |  Josef Panzer (AUT) |
18 til I Die

| 18 til I Die |
| --- | --- |

Bryan Adams stüdyo albümü
Yayımlanma: 1996
Tarz: rock
Süre: 51:48
Şirket: A&M Records
Yapımcı: Bryan Adams, Robert Mutt Lange
18 til I Die, Bryan Adams' ın 1996 yılında çıkan albümü. Adams'ın Robert Mutt Lange'le birlikte ikinci prodüksiyonu. Albüm rock ve blues tarzlarının harmanlanmasıyla dikkat çekti. "Marlon Brando" ve "Johnny Depp"in rol aldığı "Don Juan de Marco" filminin müziği "Have You Ever Really Loved a Woman?" adlı parça listelerde hızla yükseldi ve Adams'a Oscar adaylığı getirdi. "Star" adlı parça ise Francis Ford Coppola'nın "Jack" adlı filminin müziği idi.
Albüm Şarkı Listesi > Dünya çapında versiyonu

"(I Wanna Be) Your Underwear" – 3:18
"18 'til I Die" – 3:30
"Black Pearl" – 4:00
"Do to You" – 4:11
"Have You Ever Really Loved a Woman?" – 4:48
"Hey Elvis" (sadece Japonya'da)
"I Think About You" – 3:36
"I'll Always Be Right There" – 3:17
"It Ain't a Party If Ya Can't Come 'Round" – 3:47
"Let's Make a Night To Remember" – 6:19
"Star" – 3:42
"The Only Thing That Looks Good on Me Is You" – 3:37
"We're Gonna Win" – 2:27
"You're Still Beautiful to Me" – 5:14
Albüm Şarkı Listesi > Kanada ve ABD versiyonu

"The Only Thing That Looks Good on Me Is You" – 3:37
"Do to You – 4:11
"Let's Make a Night to Remember – 6:19
"18 'til I Die" – 3:30
"Star" – 3:42
"(I Wanna Be) Your Underwear" – 3:18
"We're Gonna Win" – 2:27
"I Think about You" – 3:36
"I'll Always Be Right There" – 3:17
"It Ain't a Party If You Can't Come 'round" – 3:47
"Black Pearl" – 4:00
"You're Still Beautiful to Me" – 5:14
"Have You Ever Really Loved a Woman?" – 4:48
Albümdeki Müzisyenler

Bryan Adams - ritim gitar, vokal, ikinci prodüktör
Keith Scott - lider gitar
Mickey Curry - davullar
Paco de Lucia - flamenko gitarist "Have You Ever Really Loved a Woman" parçasında
Dave Taylor - bass
Olle Romo - perküzyon
Michael Kamen - piyano, string aranjman
Robert Mutt Lange - gitarlar
1979 Kriket Dünya Kupası Elemeleri

1979 Kriket Dünya Kupası Elemeleri (İngilizce: 1979 ICC Trophy veya 1979 ICC World Cup Qualifier), 22 Mayıs ile 21 Haziran 1979 tarihleri arasında İngiltere'nin ev sahipliği yaptığı over sınırlı bir kriket formatı ile 1979 Kriket Dünya Kupası için düzenlenen bir turnuvadır. Bu ilk Kriket Dünya Kupası Elemeleri turnuvası olmakla beraber 15 tane takım bu turnuvada yer almıştır. Tüm maçlar İngiltere, Midlands'da oynandı. İki finalist olan Sri Lanka ve Kanada, 1979 Dünya Kupası'na katılmaya hak kazandı.
Grup maçları > Açıklamalar

O – Oynadığı maç sayısı
G – Galibiyet
M – Mağlubiyet
BN – Bilinmiyor
MY – Maç yapılmadı
P – Puan
Grup maçları > Grup A

| Sıra | Takım | O | G | M | BN | MY | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Bermuda | 4 | 3 | 0 | 0 | 1 | 14 |
| 2 |  Doğu Afrika | 4 | 2 | 1 | 1 | 0 | 10 |
| 3 |  Papua Yeni Gine | 4 | 1 | 1 | 2 | 0 | 8 |
| 4 |  Singapur | 4 | 1 | 2 | 0 | 1 | 6 |
| 5 |  Arjantin | 4 | 0 | 3 | 1 | 0 | 2 |
Grup maçları > Grup B

| Sıra | Takım | O | G | M | BN | MY | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Danimarka | 4 | 4 | 0 | 0 | 0 | 16 |
| 2 |  Kanada | 4 | 3 | 1 | 0 | 0 | 12 |
| 3 |  Bangladeş | 4 | 2 | 2 | 0 | 0 | 8 |
| 4 |  Fiji | 4 | 0 | 3 | 0 | 1 | 2 |
| 5 |  Malezya | 4 | 0 | 3 | 0 | 1 | 2 |
Grup maçları > Grup C

| Sıra | Takım | O | G | M | BN | MY | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Sri Lanka | 4 | 2 | 1 | 0 | 1 | 10 |
| 2 |  Galler | 4 | 2 | 1 | 0 | 1 | 10 |
| 3 |  ABD | 4 | 2 | 1 | 0 | 1 | 10 |
| 4 |  Hollanda | 4 | 1 | 2 | 0 | 1 | 6 |
| 5 |  İsrail | 4 | 1 | 3 | 0 | 0 | 4 |
Ramon Castro

Ramón Eusebio Castro Ruz (14 Ekim 1924 – 23 Şubat 2016), Kübalı ulusal figür ve politikacı. Küba'nın liderleri Fidel ve Raúl Castro'nun abisidir.
Ramon Castro Havana Küba'da 23 Şubat 2016'da  91 yaşında öldü.
Şanlıurfa'da 2018 Türkiye cumhurbaşkanlığı ve genel seçimleri

| Şanlıurfa  |
| --- | --- |

Seçmen sayısı: 1.060.815
Sandık sayısı: 3.642
Ak Parti: 8 / 14 
HDP: 4 / 14 
MHP: 1 / 14 
CHP: 1 / 14 


2018 Türkiye genel seçimleri'nde resmî adıyla  27. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin seçimi,Bu seçimde Şanlıurfa ilinin 14 milletvekili seçilmiş ve Cumhurbaşkanlığı seçimi için oy kullanılmıştır. Milletvekili seçim sonuçları YSK'nın kesin seçim sonuçları iken, Cumhurbaşkanlığı seçim sonuçları YSK'nın Sandık Sonuçları Paylaşım Sistemi (SSPS) verileridir.
Seçimden Önce

Ana madde: Şanlıurfa'da Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri
1 Kasım'da yapılan seçimde 12 milletvekili çıkarabilen Şanlıurfa ilinin 9 milletvekili Adalet ve Kalkınma Partisi'ne,3 milletvekili ise Halkların Demokratik Partisi'ne aitti.Bu seçime katılım %83,68 oranlarında gerçekleşmişti.
Milletvekili sayısındaki Değişiklik

2017 Türkiye anayasa değişikliği referandumu sonrası kabul edilen kararla TBMM üye sayısı 550'den 600 vekile çıkarılırken daha önce 12 milletvekili çıkarabilen Şanlıurfa bu seçimle beraber 14 milletvekili çıkaracaktır.