Gorlice-Tarnów Taarruzu
Arka plan

Doğu Cephesi'ndeki savaşın ilk aylarında, Alman Sekizinci Ordusu, karşılarındaki iki Rus ordusuna karşı neredeyse mucizevi bir dizi eylemde bulundu. Ağustos sonlarında Tannenberg Muharebesi'nde Rus İkinci Ordusu'nu kuşatıp yok ettikten sonra, Paul von Hindenburg ve Erich Ludendorff birliklerini, Masuryan Gölleri'nin Birinci Muharebesi'nde Rus Birinci Ordusu ile yüzleşmek üzere tekerlekli sandalyeye bindirdiler ve sınırın ötesine çekilirken kendi kalelerinin korumasına ulaşmadan önce onları neredeyse yok ettiler.
Aynı zamanda, Avusturya-Macaristan Ordusu, başlangıçta başarılı olan ancak kısa sürede Eylül ayı sonlarında Karpat Dağları'na ulaşana kadar durmayan bir geri çekilmeye dönüşen, toplu olarak Galiçya Muharebesi olarak bilinen bir dizi saldırı başlattı. Sonraki haftalarda, Rus birlikleri Galiçya'nın güneyindeki Karpat geçitlerine doğru ilerlemeye devam etti. Şiddetli kış çatışmalarında, Avusturya-Macaristan Ordusu Genelkurmay Başkanı General Franz Conrad von Hötzendorf, onları geri püskürtmek amacıyla Ruslara saldırdı. Her iki taraf da korkunç acılar çekti, ancak Ruslar kendi hatlarını korudu. Bu sırada savaşa giren Avusturya-Macaristan Ordusunun yarısı kayıptı. Conrad geçitleri tutmak için ek Alman takviyeleri için yalvardı. Alman Genelkurmay Başkanı Erich von Falkenhayn reddetti, ancak Nisan 1915'te Conrad, Almanlar yardım etmezse ayrı bir barış tehdidinde bulundu.
Prit Buttar'a göre, "... Rus Ordusu son harekâtlar nedeniyle ciddi şekilde zayıflamış gibi görünüyordu... hem AOK hem de OHL Rus kayıplarını ve mühimmat tedariğindeki zorlukları biliyordu. Bu nedenle, yalnızca k.u.k. Ordusu üzerindeki baskıyı azaltmak yeterli olmayacaktı; Falkenhayn, Rus Ordusunun gelecekte saldırı düzenleme yeteneğini kalıcı olarak azaltacak bir darbe indirmek istiyordu..." Falkenhayn, 13 Nisan'da Conrad'a şöyle yazmıştı: "Ekselansları, Rus aşırı (sağ) kanadını kuşatma girişiminin tekrarlanmasını tavsiye etmediğimi biliyor. Bana göre, yalnızca onu desteklemek amacıyla Karpat cephesine daha fazla Alman askeri dağıtmak da aynı derecede kötü bir fikir. Öte yandan, dikkate almanız için aşağıdaki harekat planını sunmak istiyorum... En az sekiz Alman tümeninden oluşan bir ordu, batıda güçlü topçularla hazırlanacak ve Sanok genel yönünde Gorlice-Gromnik hattından ilerlemek üzere Muczyn-Grybów-Bochnia'ya doğru yola çıkarılacak."
Conrad, Falkenhayn ile 14 Nisan'da Berlin'de buluştu, burada Falkenhayn'ın planının son detayları üzerinde anlaşıldı ve iki gün sonra On Birinci Ordu'nun kurulması için emirler verildi. Buttar'a göre, On Birinci Ordu "...119. Tümen tarafından takviye edilen Muhafız Kolordusu, 11. Bavyera Piyade Tümeni tarafından takviye edilen XLI Yedek Kolordusu ve X Kolordusu'ndan oluşacaktı. Arşidük Joseph Ferdinand'ın Dördüncü Ordusu yeni Alman ordusuna tabi tutulacaktı. Sonunda, 119. Piyade Tümeni ve 11. Bavyera Piyade Tümeni Korps Kneussl'da bir araya getirildi ve Avusturya-Macaristan VI Kolordusu şeklinde ek birlikler On Birinci Ordu'ya eklendi." Buttar, "Fransızların 1914 sonlarında ve 1915 başlarında Batı Cephesi'ne saldırmaları sırasında Alman birliklerinin gösterdiği dirençten etkilenen Falkenhayn, Oberst Ernst von Wrisberg'in önerisini kabul etti... ve bazı tümenlere dört alaydan birini teslim etmelerini ve topçu bataryalarını altı toptan dörde düşürmelerini emretti." diyerek devam ediyor. Bu kuvvetler, yeni On Birinci Ordu için yeni tümenlerin oluşturulmasında kullanıldı.
Conrad, Falkenhayn'ın koşullarına boyun eğmek zorundaydı. Ortak saldırı, Falkenhayn'dan gelen emirlerin Avusturya-Macaristan komutası aracılığıyla iletileceği bir Alman tarafından yönetilen bir Avusturya-Alman Ordu Grubu tarafından yapılacaktı. Grup, deneyimli bir asker olan Arşidük Joseph Ferdinand komutasındaki Avusturya-Macaristan Dördüncü Ordusu'nu (sekiz piyade ve bir süvari tümeni) içerecekti. Almanlar, batıda saldırı taktikleri konusunda eğitilmiş sekiz tümenden oluşan yeni bir On Birinci Ordu kurdular ve 500 trenle doğuya getirildiler.
On Birinci Ordu, Alman Dokuzuncu Ordusu'nun eski komutanı General August von Mackensen tarafından yönetiliyordu ve kurmay başkanı Albay Hans von Seeckt'ti. General D. R. Radko-Dmitriev komutasındaki on sekiz buçuk piyade ve beş buçuk süvari tümeninden oluşan Rus Üçüncü Ordusu onlara karşı koyacaktı. Mackensen, Generalmajor Alfred Ziethen komutasındaki güçlü bir ağır topçu treniyle donatılmıştı. Bu tren, Fransız ve Belçika kalelerini yerle bir eden devasa Alman ve Avusturya-Macaristan havanlarını da içeriyordu. Topçu ateşini yönlendirmek için uçaklar sağlanmıştı. Bu, özellikle her iki tarafta da mühimmat az olduğu için önemliydi: saldırı için sadece 30.000 mermi stoklanabiliyordu. Bir diğer önemli gelişme ise, saldırganlarla birlikte ilerleyen Alman saha telefon servisinin, ön cephedeki gözlemcilerin topçu ateşini yönlendirmesine olanak vermesiydi. Kötü yollarda hareket kabiliyetlerini artırmak için her Alman tümenine sürücülü 200 adet hafif Avusturya-Macaristan vagonu verildi.
Alman On Birinci Ordusu, 1 Mayıs'ta topçu harekâtlarına başlamaya hazırdı. Korps Kneussl Gorlice'nin güneybatısına konuşlandırılmıştı. Hermann von François liderliğindeki XLI Yedek Kolordusu, Arthur Arz liderliğindeki Avusturya-Macaristan VI Kolordusu ve Karl von Plettenberg liderliğindeki Muhafız Kolordusu güneyden kuzeye konuşlandırılmıştı. X Kolordusu ise yedekte tutuluyordu. Joseph Ferdinand'ın Dördüncü Ordusu, Gromnik'teki Almanların kuzeyine konuşlandırılmıştı. Rus Üçüncü Ordusu, Nikolai Protopopov liderliğindeki X Kolordusu, Jakov Shchkinsky liderliğindeki XXI Kolordusu ve Dmitry Shcherbachev liderliğindeki IX Kolordusu ile güneyden kuzeye konuşlandırılmıştı.