stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Solunum sinsityal virüsü

| Solunum sinsityal virüsü (RSV) |
| --- | --- |
İpliksi RSV parçacıklarının elektron mikrografı
Genel özellikler
Sınıflandırma
Baltimore sınıflandırması
Grup Ortopnömovirüs: Ortopnömovirüs
UVTK sınıflandırması
Takım: Henüz atanmamış
Familya: Ortopnömovirüs
Alt familya: Ortopnömovirüs hominis
eş anlamlılar İnsan solunum sinsityal virüsü (hRSV)  Solunum sinsityal virüsü (RSV) 
g t 
İnsan solunum sinsityal virüsü (hRSV) ve insan ortopnömovirüsü de denilen Solunum sinsityal virüsü (RSV), solunum yolu enfeksiyonlarına neden olan yaygın, bulaşıcı bir virüs’tür. RSV, negatif anlamlı, tek sarmallı bir RNA virüsüdür. Virüsün adı, enfekte olmuş hücreler birleştiğinde oluşan sinsitya denilen büyük hücrelerden gelir.
RSV, bebeklerde solunum yolu nedeniyle hastaneye kaldırılmanın yaygın bir nedenidir ve yeniden enfeksiyon, genellikle daha az şiddette olsa da, yaşamın ilerleyen dönemlerinde görülür. Tüm yaş gruplarında RSV dikkate değer bir patojen'dir. Enfeksiyon oranları genellikle soğuk kış aylarında daha yüksektir; bebeklerde bronşiyolit’e, yetişkinlerde soğuk algınlığı’na ve yaşlılarda ve bağışıklık sistemi zayıf kişilerde zatürre gibi daha ciddi solunum hastalıklarına neden olur.
RSV hem toplumda hem de hastane ortamlarında salgınlara neden olabilir. Gözler veya burun yoluyla ilk enfeksiyonun ardından virüs, üst ve alt solunum yolunun epitel hücrelerini enfekte ederek iltihaplanmaya, hücre hasarına ve solunum yol tıkanıklığına neden olur. RSV'nin viral tespiti ve tanısı için antijen testi, moleküler testler ve viral kültür dahil olmak üzere çeşitli yöntemler mevcuttur.
Başlıca hastalık önleyici tedbirler elleri yıkamak ve hastalık bulaşmış kişilerle yakın temastan kaçınmaktır. Mayıs 2023'te ABD Gıda ve İlaç Dairesi (FDA), ilk RSV aşıları olan Arexvy (GSK plc tarafından geliştirildi) ve Abrysvo'yu (Pfizer) onayladı. Palivizumab veya nirsevimabın (her ikisi de monoklonal antikor tedavileridir) koruyucu sağlık kullanımı, yüksek riskli bebeklerde RSV enfeksiyonunu önleyebilir.
Şiddetli hastalığın tedavisi, oksijen tedavisi ve gerektiğinde sürekli pozitif hava yolu basıncı (CPAP) veya nazal yüksek akışlı oksijen ile daha gelişmiş solunum desteği dahil olmak üzere öncelikle destekleyicidir. Şiddetli solunum yetmezliği vakalarında, entübasyon ve mekanik havalandırma gerekebilir. Ribavirin çocuklarda RSV tedavisi için lisanslı antiviral bir ilaçtır. RSV enfeksiyonu genellikle ciddi değildir ancak bebeklerde ve yetişkinlerde, özellikle yaşlılarda ve kalp veya akciğer hastalığı olanlarda ölüme neden olabilir.
Tarihçe

RSV, 1956'da araştırmacıların solunum yolu hastalığı olan şempanze nüfusundan bir virüsü izole etmesiyle keşfedildi. Virüse şempanze coryza ajanı (CCA) adını verdiler. 1957'de aynı virüs Robert M. Chanock tarafından solunum yolu hastalığı olan çocuklarda tespit edildi. Bebeklerde ve çocuklarda insan antikorları üzerinde yapılan çalışmalar, enfeksiyonun yaşamın erken dönemlerinde yaygın olduğunu ortaya çıkardı. Virüs daha sonra insan ortopnömovirüsü veya insan solunum sinsityal virüsü (hRSV) olarak yeniden adlandırıldı.
Diğer tüm pnömovirüsler hRSV'ye büyük benzerlik gösterir. Sığır RSV'si (bRSV), genomunun yaklaşık %80'ini hRSV ile paylaşır. Aynı zamanda hRSV'nin gençleri tercih etmesini de paylaşır ve altı aylıktan küçük buzağılarda daha ciddi hastalıklara neden olur. bRSV bulaşmış buzağılar, hRSV bulaşmış çocuklarla hemen hemen aynı semptomlara sahip olduğundan RSV araştırmalarında önemli bir hayvan modeli oldukları kanıtlanmıştır.
Belirtiler ve semptomlar

RSV enfeksiyonu, hafif üst solunum yolu enfeksiyonlarından (ÜSYE), hastaneye kaldırılmayı ve mekanik havalandırma’yı gerektiren ciddi ve olası yaşamı tehdit eden alt solunum yolu enfeksiyonlara (ASYE) kadar çok çeşitli belirti ve semptomlarla ortaya çıkabilir. RSV her yaştan insanda solunum yolu enfeksiyonlarına neden olabilse ve yaygın çocukluk çağı enfeksiyonları arasında yer alsa da sunumu genellikle yaş grupları ve bağışıklık durumu arasında farklıdır. Yeniden enfeksiyon yaşam boyunca yaygındır ancak bebekler ve yaşlılar semptomatik enfeksiyon riski altındadır.
Belirtiler ve semptomlar > Çocuklar

Çocuklar iki yaşına kadar en az bir kere RSV enfeksiyonu geçirir. Çocukluk çağı RSV enfeksiyonları, burun tıkanıklığı, burun akıntısı, öksürük ve hafifi ateş gibi tipik üst solunum yolu belirti ve semptomlarıyla sınırlıdır. Muayenede burun mukozasında (rinit) ve boğazda (farenjit) iltihaplanma ve ayrıca gözlerde kızarıklık (konjonktival enfeksiyon) görülebilir.
Çocukların yaklaşık %15-50'sinde bronşiyolit, viral pnömoni veya krup gibi daha ciddi alt solunum yolu enfeksiyonları gelişir. Bebekler hastalığın ilerlemesi açısından en yüksek risk altındadır.
Bronşiyolit akciğerlerdeki dar hava yollarının iltihaplanması ve tıkanmasıyla karakterize, yaygın bir alt solunum yolu enfeksiyonudur. Çeşitli virüsler bronşiyolite neden olabilirken, vakaların yaklaşık %70'inden RSV sorumludur. Genellikle 2 ila 4 gün süren burun akıntısı ve tıkanıklığı, ardından kötüleşen öksürük, gürültülü nefes alma, takipne (hızlı nefes alma) ve hırıltılı solunum ile kendini gösterir.
Bebekler nefes almak için daha fazla çabaladıkça, subkostal çekilmeler (göbek göğüs kafesinin altına çekildiğinde), interkostal çekilmeler (kaburgalar arasındaki kaslar içe doğru çekildiğinde), homurdanma ve burun genişlemesi gibi solunum sıkıntısı belirtileri de gösterebilirler. Çocuk yeterince beslenememişse dehidrasyon belirtileri de mevcut olabilir. Ateş olabilir ancak yüksek ateş nadirdir.
Oskültasyon sırasında sıklıkla çıtırtı ve hırıltı duyulabilir ve oksijen doygunluk seviyeleri azalabilir.
Altı haftanın altındaki çok küçük bebeklerde ve özellikle prematüre bebeklerde enfeksiyon belirtileri daha az belirgin olabilir. Minimal solunum tutulumu olabilir. Bunun yerine, aktivitede azalma, sinirlilik, yetersiz beslenme veya zorlukla nefes alma gibi belirtiler gösterebilirler. Buna aynı zamanda apne nöbetleri veya nefes almada kısa duraklamalar da eşlik edebilir.
Belirtiler ve semptomlar > Yetişkinler

RSV ile yeniden enfeksiyon yaşam boyunca yaygın olarak kalır. Yetişkinlikte yeniden enfeksiyon sıklıkla yalnızca soğuk algınlığı veya sinüs enfeksiyonu'ndan ayırt edilemeyen hafif ila orta şiddette semptomlara neden olur. Enfeksiyon ayrıca asemptomatik de olabilir. Mevcutsa, burun akıntısı, boğaz ağrısı, ateş ve halsizlik gibi semptomlar genellikle üst solunum yollarına özgüdür: Vakaların büyük çoğunluğunda burun tıkanıklığı öksürük gelişiminden önce gelir. Diğer üst solunum yolu enfeksiyonlarının aksine, RSV'nin yetişkinlerde yeni başlayan hırıltıya neden olma olasılığı daha fazladır.
Enfekte yetişkinlerin yaklaşık %25'inde bronşit veya trakeobronşit gibi önemli alt solunum yolu enfeksiyonları olur.
RSV, sağlıklı yetişkinlerde çok nadiren ciddi hastalığa neden olurken, yaşlılarda ve bağışıklık yetersizliği veya kardiyopulmoner hastalığı olanlarda hastalık ve ölüme neden olabilir. Yaşlı yetişkinler genç yetişkinlere benzer durumdadır ancak alt solunum yolu tutulumu riskinin artmasıyla birlikte semptom şiddeti daha fazla olma eğilimindedir. Özellikle yaşlıların zatürre, solunum güçlüğü ve yaşama olasılıkları daha fazladır.
Belirtiler ve semptomlar > Bağışıklık sisteminin zayıflığı

Hem yetişkinlerde hem de çocuklarda, bağışıklık sistemi baskılanmış olanlar, RSV ile ciddi enfeksiyona yakalanma riski altındadır. Bu gruptaki enfekte bireylerin üst solunum yolu tutulumundan alt solunum yolu tutulumuna doğru ilerleme olasılığı daha yüksektir ve virüs yayılımı uzun sürelidir. Semptomun şiddeti, immün baskılanmanın boyutuyla yakından ilişkili gibi görünmektedir.
Hematopoietik kök hücre nakli]] (HSCT), yoğun kemoterapi ve akciğer nakli geçirmiş olanlar özellikle RSV’ye duyarlıdır.
Kemik iliği nakli yapılan hastalar, özellikle ilik nakli öncesinde yüksek risk altındadır. Bu grupta RSV enfeksiyonu, hem zatürre hem de ölüm açısından yaklaşık %80 risk taşır.
Belirtiler ve semptomlar > Komplikasyonlar

| Nüfus | RSV enfeksiyonunun rahatsızlıkları |  |
| --- | --- | --- |
| Çocuklar | Kısa süreli hastanede yatan çocuklarda aşağıdaki rahatsızlıkların gelişme riski vardır: Atelektazi / pulmoner sızıntılar  Akut orta kulak iltihabı  Akciğer hiperinflasyonu  Solunum yetmezliği  Apne  Bakteriyel zatürre Uzun vadede çocuklar, yetişkinliğe kadar sürebilecek aşağıdaki kronik durumları yaşama riski altındadır: Astım ve tekrarlayan hışıltılı solunum, özellikle erken yaşta şiddetli RSV enfeksiyonu olanlarda  Alerji  Akut nörolojik rahatsızlıklar |  |
|  | Yetişkinler | Aşağıdakiler yaşlı yetişkinlerde veya altta yatan bağışıklık sistemi baskılanmış veya kardiyopulmoner rahatsızlıkları olanlarda daha çok görülür: Zatürre (Akciğer iltihaplanması)  Solunum zorluğu  Altta yatan kronik hastalığın akut alevlenmesi (KOAH, astım, konjestif kalp yetmezliği)  KOAH hastalarında akciğer fonksiyonlarında kalıcı azalma |
| Bağışıklık sistemi zayıflar | Bağışıklık sistemi baskılanmış bazı gruplar aşağıda yazılanlar gibi özel rahatsızlıklar açısından daha yüksek risk altındadır: Kemik iliği nakli alıcıları→ zatürre, ölüm  Akciğer nakli alıcıları → kronik greft bozukluğu, akut zatürre, obliteratif bronşiyolit |  |
Risk faktörleri

RSV ile şiddetli alt solunum yolu enfeksiyonunun gelişmesi için risk faktörleri nüfusa göre değişir.
| Nüfus | RSV ile alt solunum yolu enfeksiyonuna ilerleme için risk faktörleri |
| --- | --- |
Çocuklar:  Prematüre doğum  Düşük doğum ağırlığı  Erkek cinsiyetli olmak  Kendisinden büyük kardeşe sahip olmak  Hamilelik sırasında annenin sigara içmesi  Atopi geçmişi (alerjik hastalıklara eğilim)  Emzirme olmaması  Evin kalabalık olması  Konjenital kalp veya akciğer hastalığı
Yetişkinler ve yaşlılar:  İleri yaş (>65 yaş)  Kronik kalp veya akciğer hastalığı (özellikle KOAH)  Fonksiyonel engellilik  Bakım evinde konaklama
Bağışıklık sistemi zayıf olanlar:  Lenfopeni  Granülositopeni  Graft-versus-host hastalığı  Kortikosteroid veya miyeloablatif iyileştirme rejimlerinin kullanımı  Yakın zamanda hematopoietik kök hücre nakli
Viroloji > Sınıflandırma

RSV negatif anlamlı, tek sarmallı bir  RNA virüsüdür. Bu viral türün bilimsel adı insan ortopnömovirüsüdür. Bu, genellikle sadece RSV olarak kısaltılan insan solunum sinsityal virüsü (hRSV) ile eşanlamlıdır. Mononegavirales takımının Pneumoviridae familyası Orthopneumovirus cinsine aittir. Adı, virüsün yüzeyindeki F proteinlerinin komşu hücre zarlarının birleşmesine neden olarak büyük çok çekirdekli sinsitya oluşturmasından kaynaklanır.
Viroloji > Antijenik alt tipler

RSV, F ve G yüzey proteinlerinin monoklonal antikorlara karşı reaktivitesine bağlı olarak A ve B olmak üzere iki antijenik alt tipe ayrılır. Alt tipler yerel salgınlarda eş zamanlı dolaşıma girme eğiliminde olsa da A alt tipi daha yaygındır. Genellikle RSV A alt tipinin (RSVA), daha yüksek viral yükleri ve daha hızlı iletim süresiyle RSV B alt tipinden (RSVB) daha öldürücü olduğu düşünülür.
Bugüne kadar 16 RSVA ve 22 RSVB klad tanımlanmıştır. RSVA arasında GA1, GA2, GA5 ve GA7 dalları baskındır.
GA7 yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'ndedir. RSVB'ler arasında BA sınıfı tüm dünyada yaygındır.
Viroloji > Genom

RSV’nin negatif anlamlı, tek sarmallı bir RNA genom’u vardır. Genom doğrusaldır ve yaklaşık 15.000 nükleotit uzunluğundadır. Parçalı değildir; bu ise grip'den farklı olarak RSV'nin, büyük pandemi'lerden sorumlu olan genetik yeniden sınıflandırma ve antijenik sapma türlerine katılamayacağı anlamına gelir.
11 proteini kodlayan 10 gen'i vardır. Gen sırası NS1-NS2-N-P-M-SH-G-F-M2-L'dir ve NS1 ve NS2 geni yapısal olmayan promoter genler olarak görev yapar.
Viroloji > Yapı ve proteinler

RSV orta büyüklükte (~150 nm) zarflı bir virüs'tür. Pek çok parçacık küresel olmakla birlikte filamentli türler de tanımlanmıştır.
Genom sarmal bir nükleokapsid içindedir ve matris proteini ve viral glikoproteinleri içeren bir zarfla çevrilidir. Aşağıdaki tabloda 11 protein daha ayrıntılı olarak açıklanmıştır.
| Virion'daki konum | Protein | Alternatif isim | İşlev | Ek Bilgiler |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Lipid zarf (zar ötesi yüzey proteinleri) | G | Glikoprotein | Konak hava yolunun siliyer hücrelerine viral bağlanma | F ve G glikoproteinleri viral bağlanmayı ve enfeksiyonun başlangıç aşamalarını kontrol eden iki ana yüzey proteinidir. F ve G proteinleri aynı zamanda doğal enfeksiyon sırasında nötrleştirici antikorlar için birincil hedeflerdir. |
| Lipid zarf (zar ötesi yüzey proteinleri) | F | Füzyon proteini | Viral ve konakçı hücre zarlarının füzyonu; sinsityum oluşumu | F ve G glikoproteinleri viral bağlanmayı ve enfeksiyonun başlangıç aşamalarını kontrol eden iki ana yüzey proteinidir. F ve G proteinleri aynı zamanda doğal enfeksiyon sırasında nötrleştirici antikorlar için birincil hedeflerdir. |
| Lipid zarf (zar ötesi yüzey proteinleri) | SH | Küçük hidrofobik protein | Viroporin; iyon kanalı | Hücre füzyonuna katılır, ancak bilinen nötrleştirici epitop yoktur |
| Zarfın iç yüzü | M | Matris proteini | Montaj |  |
| Ribonükleokapsid | N | Nüseloprotein | RNA bağlama | Genomda transkripsiyon, RNA replikasyonunda ve parçacık tomurcuklanmasında rol oynar |
| Ribonükleokapsid | P | Fosfoprotein | Fosforilasyon | Genomda transkripsiyon, RNA replikasyonunda ve parçacık tomurcuklanmasında rol oynar |
| Ribonükleokapsid | L | "Büyük" protein | RNA'ya bağımlı RNA polimeraz | Genomda transkripsiyon, RNA replikasyonunda ve parçacık tomurcuklanmasında rol oynar |
| Ribonükleokapsid | M2-1 | - | Transkripsiyon işlenebilirlik faktörü | Genomda transkripsiyon, RNA replikasyonunda ve parçacık tomurcuklanmasında rol oynar |
| Düzenleyici | M2-2 | - | transkripsiyon / RNA kopyalanmasının düzenlenmesi |  |
| Yapısal olmayan | NS-1 | - | doğuştan gelen bağışıklık sistemi’nin kaçırılmasına dahil oldu | apoptoz'u engelleyerek ve Tip I IFN sinyalini engelleyerek etki eder |
| Yapısal olmayan | NS-2 | - | doğuştan gelen bağışıklık sistemi’nin kaçırılmasına dahil oldu | apoptoz'u engelleyerek ve Tip I IFN sinyalini engelleyerek etki eder |
Viroloji > Yapı ve proteinler > G proteini

Yüzey proteini G (glikoprotein), virüsün konakçı hücrelere bağlanmasından birincil olarak sorumludur. Bu protein suşlar arasında oldukça değişkendir. G proteini hem membrana bağlı hem de salgılanmış formda bulunur. Membranda bulunan form, konakçı hücrelerin yüzeyinde heparan sülfat gibi glikozaminoglikanlara (GAG'ler) bağlanarak bağlanmadan sorumludur. Salgılanan form, antikor aracılı nötralizasyonu engellemek için antijen sunan hücrelerle etkileşime girerek tuzak görevi yapar. G proteini ayrıca siliyer bronşiyal konakçı hücrelerin yüzeyindeki CX3C kemokin reseptörü 1'e (CX3CR1) bağlanan bir CX3C fraktalkin benzeri motif içerir. Bu bağlanma hücresel kemotaksiyi değiştirebilir ve bağışıklık hücrelerinin enfekte bireylerin akciğerlerine göçünü azaltabilir. G proteini aynı zamanda TLR4 dahil olmak üzere çeşitli toll benzeri reseptörlerden gelen sinyalleri engelleyerek konakçının bağışıklık tepkisini de değiştirir.
Viroloji > Yapı ve proteinler > F proteini

Yüzey proteini F (füzyon proteini), viral ve konakçı hücre zarlarının füzyonunun yanı sıra viral partiküller arasında sinsityum oluşumundan sorumludur. Viral bağlanma hem F hem de G proteinlerini içeriyor gibi görünse de, F füzyonu G'den bağımsız olarak gerçekleşir. F proteini çoklu konformasyonel formlarda bulunur. Prefüzyon durumunda (PreF), protein trimerik formda bulunur ve majör antijenic bölgesi Ø'yi içerir. Ø vücuttaki antikorları nötralize etmenin birincil hedefi olarak hizmet eder. Konakçı hücre yüzeyindeki hedefine bağlandıktan sonra (tam ligandı belirsizliğini korumaktadır), PreF, Ø'nin kaybolduğu bir konformasyonel değişime uğrar. Bu değişiklik, proteinin kendisini konakçıya hücre zarı yerleştirmesini sağlar ve viral ve konakçı hücre zarlarının füzyonuna yol açar. Son konformasyonel değişim, proteinin daha kararlı ve uzun bir formuyla sonuçlanır (postfüzyon, PostF). RSV G proteininin karşısında, RSV F proteini aynı zamanda toll benzeri reseptör 4'e (TLR4) bağlanıp onu aktive ederek doğuştan gelen bağışıklık tepkisini ve sinyal iletimini başlatır.
Viroloji > Kopyalama döngüsü

Viral ve konakçı hücre zarlarının füzyonunun ardından, viral nükleokapsid (viral genomu içerir) ve ilişkili viral polimeraz, konakçı hücreye sitoplazma’ya iletilir. Transkripsiyon ve translasyon her ikisi de sitoplazmada meydana gelir. RNA'ya bağımlı RNA polimeraz, genomu, konakçı hücre makinesi tarafından yapısal proteinlere çevrilen haberci RNA'nın (mRNA) 10 segmentine kopyalar. Negatif anlamlı viral genomun kopyalanması sırasında, RNA'ya bağımlı RNA polimeraz, antijenom adı verilen pozitif yönlü bir tamamlayıcıyı sentezler. Bu tamamlayıcı iplik, nükleokapsidler halinde paketlenen ve birleşme ve parçacık tomurcuklanması için plazma zarına taşınan genomik negatif anlamlı RNA'yı oluşturmak için şablon olarak kullanılır.
Mekanizma > İletim

RSV son derece bulaşıcıdır ve hem toplumdan hem de hastaneden bulaşarak salgınlara neden olabilir. RSV ile enfekte olan her kişi, ortalama 5 ila 25 enfekte olmayan kişiye virüsü bulaştıracağı tahmin edilir. RSV, enfekte bir kişi öksürdüğünde veya hapşırdığında ve kirli damlacıklarla havaya yayılabilir. Bulaşma genellikle bu damlacıkların başka bir kişinin göz, burun veya ağzıyla temasında olur. RSV ayrıca bulaşmış ciltte (örn. ellerde) 25 dakikaya kadar, tezgah üstü ve kapı kolları gibi diğer yüzeylerde ise birkaç saate kadar yaşayabilir.
Virüsün 2 ila 8 günlük bir kuluçka dönemi vardır.
İnsanlara hastalık bulaştıktan sonra genellikle 3 ila 8 gün boyunca hastalık bulaşıcıdır. Ancak bebeklerde ve bağışıklık sistemi zayıf olan kişilerde virüs 4 haftaya kadar yayılmaya devam edebilir (artık semptom göstermedikten sonra bile).
Mekanizma > Patogenez

Burun veya göz yoluyla bulaşmanın ardından RSV, üst ve alt hava yollarının siliyer sütunlu epitel hücrelerini enfekte eder. RSV, yaklaşık 8 gün boyunca bu bronş hücreleri içinde çoğaltılmaya devam eder. İlk birkaç günden sonra, RSV ile enfekte olmuş hücreler daha yuvarlak hale gelecek ve sonuçta alt solunum yolunun daha küçük bronşiyollerine doğru dökülecektir. Bu dökülme mekanizmasının aynı zamanda virüsün üst solunum yollarından alt solunum yollarına yayılmasından da sorumlu olduğu düşünülmektedir. Enfeksiyon, akciğerlerde inflamatuar hücrelerin (monositler ve T hücreleri gibi) göçü ve infiltrasyonu, epitelyal hücre duvarının nekrozu, ödem ve artan mukoza üretimi dahil olmak üzere genel iltihaplanmaya neden olur. İltihaplanma ve hücre hasarı yaygın olmak yerine düzensiz olma eğilimindedir. Dökülen epitel hücreleri, mukus tıkaçları ve birikmiş bağışıklık hücreleri birlikte alt solunum yolunun tıkanmasına neden olur.
Teşhis > Laboratuvar tanısı

RSV enfeksiyonunun tanısı için çeşitli laboratuvar testleri vardır. Amerikan Pediatri Akademisi (AAP), RSV bronşiyolitinin (tedavinin büyük ölçüde destekleyici olduğu) teşhisi için laboratuvar testinin kullanılmasını rutin olarak tavsiye etmese de, yüksek riskli gruplarda, sonucun olumlu olması durumunda RSV enfeksiyonunun doğrulanması garanti edilebilir. Test, klinik kararlara rehberlik eder.
Yaygın tanımlama teknikleri, antijen testi, moleküler test ve viral kültürdür.
Teşhis > Laboratuvar tanısı > Antijen testi

Antijen testi, genellikle bir nazofarengeal çubukla veya aspirattan RSV antijen fragmanlarının (veya moleküler viral yapı parçalarının) tespitini içerir. Bu, floresan etiketli antijenlerin mikroskop altında görüntülenmesiyle (doğrudan floresans tahlili veya DFA) veya piyasada satılan hızlı antijen saptama testinin (RADT) kullanılmasıyla gerçekleştirilebilir.
Genellikle, antijen testi küçük çocuklarda oldukça hassastır (%80-90), ancak viral yayılımın daha az olduğu daha büyük çocuklarda ve yetişkinlerde önemli ölçüde daha az güvenilirdir.
Antijen testleri, yaz ayları gibi RSV'nin yoğun olduğu sezonların dışında da daha yüksek hatalı pozitiflik oranlarına maruz kalır. Bu senaryolarda viral kültürün veya nükleik asit amplifikasyon testinin (NAAT) kullanılması doğru RSV tanısına yardımcı olabilir.
Hızlı antijen tespit testleri (RADT), kullanım kolaylığı ve hızlı geri dönüş süreleri (10 dakika kadar kısa) nedeniyle genellikle bakım noktası testi olarak kullanılır. Bunlar hem enzim immünosorbent analizlerini (EIA) hem de kromatografik immünolojik analizleri (CIA) içerir.
Doğrudan floresans tahlili (DFA), virüsle enfekte olmuş hücrelerin doğrudan mikroskobik incelenmesine olanak tanır. DFA testinin hassasiyeti yeterli numuneye bağlıdır.
Teşhis > Laboratuvar tanısı > Moleküler testler

Nükleik asit amplifikasyon testleri (NAAT'ler) gibi moleküler analizler, nazofaringeal sürüntülerde ve aspiratlarda çok küçük miktarlarda virüsün hassas bir şekilde tespit edilmesini sağlar. Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) gibi NAAT analizleri, viral antijenlerden ziyade virüse özgü genetik malzemeyi belirler.
Moleküler testler %100'e yaklaşan duyarlılık ve özgüllüğe sahiptirler. Ancak, diğer test yöntemlerine göre daha pahalıdır ve daha karmaşık ekipman gerektirirler. Bu yüzden  moleküler testler kaynakların sınırlı olduğu alanlarda daha az yapılır.
RSV  için moleküler test solunum semptomları olan tüm hastalar için rutin olarak önerilmez. Ancak bebekler, yaşlı yetişkinler ve kronik tıbbi rahatsızlıkları olan hastalar gibi RSV komplikasyonları açısından yüksek risk taşıyan hastalara önerilebilir.
Moleküler testler ayrıca RSV salgınlarının teşhisine de yardımcı olabilir. RSV için moleküler testler çok doğrudur. RT-PCR'nin duyarlılığı %90-95, özgüllüğü ise %98-99'dur. LAMP'ın duyarlılığı %95-100, özgüllüğü ise %99-100'dür.
Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR), çok küçük bir genetik malzeme örneğinin çalışma için hızla milyonlarca kopyaya çoğaltılmasına olanak tanıyan NAAT türüdür. PCR, antijen testinden veya viral kültürden daha duyarlıdır. Bu nedenle daha büyük çocuklar ve yetişkinler gibi viral saçılımı daha düşük olanlarda virüsü tespit etmek için kullanılabilir. Viral yükün hala geleneksel tekniklerle tanımlanamayacak kadar düşük olduğu risk altındaki bireylerde (hastanede yatan veya bağışıklık sistemi baskılanmış hastalar gibi) hastalığı daha erken tespit etmek için de kullanılabilir. PCR, duyarlılığı nedeniyle sıklıkla asemptomatik taşıyıcıları da belirleyebilir ve enfeksiyonun klinik olarak çözülmesinden günler sonra bile pozitif kalabilir.
Tek bir hastada birden fazla viral enfeksiyonun (RSV dahil) varlığını tespit edebilen çoklu patojen panelleri de vardır.
Teşhis > Laboratuvar tanısı > Viral kültür

Geleneksel viral kültürde, virüsün bir örneği farklı hücre dizilerine sunulur ve üzerinde çalışılabilmesi için çoğalmasına izin verilir. Bu tekniğin faydaları arasında genetik karakterizasyon, suş tiplemesi ve antiviral duyarlılık testi yapabilme yeteneği yer alır. Ancak, 3-7 günlük uzun geri dönüş süresi nedeniyle sınırlıdır, bu da hasta bakımında daha az, araştırma ortamlarında ise daha yaygın olmasını sağlar.
Teşhis > Laboratuvar tanısı > Serolojik testler

Seroloji (serumdaki virüse özgü antikorların ölçümü) RSV tanısında sıklıkla kullanılmaz. Vücudun önemli bir serolojik yanıt oluşturması (ve serumda tespit edilebilecek antikorlarda önemli bir artış göstermesi) için gereken süre genellikle hasta bakımını yönlendirmede yararlı değildir. %30'a kadar RSV enfeksiyonu olduğu belgelenmiş hastalarda seroloji sonuçları negatif olacaktır. Bu nedenle bu yöntem genellikle araştırma ve gözetim çalışmaları için ayrılmıştır.