Büyük Ordu
Destek hizmetleri > Sıhhiye

Sıhhiye şeref ve itibar yönünden diğerlerinin gerisinde kaldığı düşünülse de savaşın geride bıraktığı acılarla en çok onlar başa çıkıyorlardı. Napolyon Savaşları esnasında askeri tıbbiyede kayda değer gelişmeler yaşanmadı fakat sürat ve örgütlenmede önemli adımlar atıldı. Genel uygulama yaralıları muharebe bittikten sonra alandan toplama yönündeydi. Tabii bu pek çok yaralı askerin ölmesine sebep oluyordu. Fransız ordusu İhtilal ve devamında Napolyon Savaşlarında yeni bir sistem meydana getirdi. Çağdaş ambulans ve triyaj sisteminin öncülüğünü yaptılar ve bu daha sonraki yıllarda başta Avrupa ülkeleri olmak üzere pek çok ülke ordularınca benimsendi.
En önemli yenilik, daha sonra İmparator Muhafızları Tabip Generali olacak olan Dominique Jean Larrey tarafından geliştirilen uçan ambulanslar sistemiydi. İlham kaynağı savaş alanında hızla hareket eden top arabalı süvari topçularıydı. Uçan ambulans öncü birliklerin arkasında hareket eden muharebe sırasında ağır yaralanan askerleri toplayarak ilk müdahalesini yapmak üzere tasarlanmıştı. Ambulansta bir tabip, bir levazım subayı, bir astsubay, bir sargıcı er ve sedye taşıyan sıhhiye erlerinden oluşuyordu.
Bir başka Fransız tabip asker Baron L.P. Percy bir başka yöntem geliştirdi. Çöp toplayan askerleri ve arabalarını alarak onardan bir tabur oluşturdu. Onun sisteminde araç içerisinde tam donanımlı askerler yaralıları topluyor ve sağlık memurlarını muharip kuvvetlerin içine getiriyorlardı. 
Napolyon Savaşları esnasında her Fransız tümeni, alayı, bölüğü kendi sıhhiye birimine, ambulans teşkilatına, hemşire olarak çalışan erlere, eczacılara, cerrah ve doktorlara sahipti. Larrey askerî hastane sistemini yeniden örgütleyip mobilize hale gelmesini sağladı. Larrey'in sunduğu hizmetler 50 yıl sonra bile başka ülke ordularında verilenden çok daha fazlaydı. İyi bakılacağını ve onurlandırılacağını bilen askerlerin savaşma yetenekleri ve moralleri de yükseliyordu. Ayrıca Larrey'in düşman askerlerinin yaralıları ile de ilgilenmesi zamanın çok ötesinde bir devrimdi. Napolyon onu saygıyla anıyordu. "Saint Helene Hatırları"nda "İmparator Dr. Larrey'den övgüyle söz ederdi: O yüksek derecede ilmini büyük bir hayırseverlikle birleştirmeyi başarmış bir adamdır. Her yaralı asker onun ailesinin bir üyesiydi. Larrey hayatımdı tanıştığım en erdemli adamdır."
Tüm yeniliklere rağmen Büyük Ordu diğer çağdaşı ordularda olduğu gibi sağlık koşulları ilkeldi. Hala ölümlerin çoğu yaralanma ve hastalık kaynaklıydı. Hijyen çok az bilinirken, antibiyotikler zaten hiç yoktu. Başlıca tedavi yöntemi amputasyondu. Anestezi de kullanılan madde güçlü bir alkollü içki bazen de hastaya bilinçsizce darbe vurmaktı. Laudanum gibi afyonlar ağrı kesici olarak kullanıldı. Tipik olarak ameliyatlarda askerlerin üçte ikisi hayatta kalıyordu. Yaralıların çektiği acıların hikâyesi herkesi etkiliyordu. Buna şahit Napolyon bizzat şöyle dedi: "Acı çekmek ölmekten daha fazla cesaret ister". O yüzden başta Les Invalides olmak üzere Fransız asker hastanelerinde yaralıları iyi bakılmasını istedi. Yaralı askerler kahraman olarak karşılandı, madalya verildi, gazi maaşı bağlandı ve protez uzuvlar takıldı.
Friedland Muharebesi'nde 4. Hüssar alayı. Hüssarlar, Mısır seferinin ardından Büyük Ordu'da ün kazanmaya başladılar.
Napolyon Wagram savaş alanında bir süre dinlenirken kurmay heyeti çevresinde çalışmalarını sürdürüyor.
A Grenadier à Pied, 1812 (I. Napolyon arkada görülebilir)
Infanterie Légère subayları, 1803-1815