Argonautika
Konusu > 4. Kitap

Aietes şart koştuğu işleri başarmasına karşın Post’u vermek konusunda İason’a verdiği sözden caymakla kalmayıp Argo’ya saldırmayı düşünürken Medea olacakları sezdi ve yurdunu terk etmeyi göze alarak hiç kimseye görünmeden saraydan kaçıp Argo’ya sığındı. Babasının askerleri yetişmeden hep birlikte kaçmaları gerektiğini, bekçi canavarı uyutarak Altın Post’u ele geçirmelerine de yardım edeceğini, fakat yaptıklarının karşılığında verdiği sözlere sadık kalacağı konusunda İason’dan yemin beklediğini söyledi. İason da soyluluğuna yakışır biçimde bu dileği yerine getirdi: “Zeus ve Hera şahidim olsun, teknemiz Hellas'a  varır varmaz seni evime eşim olarak götüreceğim.”
Medea’nın büyüsüyle uykuya dalan canavar yılanın koruduğu ağaçtan Altın Post’u alan İason, Medea ile birlikte Argo’ya döner dönmez kahramanlar küreklere asıldı. Argo artık dönüş yolundaydı.
Bu arada gaddar Kral olan biteni anlamış, oğlu Apsyrtos komutasında birçok gemiden oluşan bir filoyu Argo’nun peşine takarken Medea’yı geri getirmeyenleri ölümle tehdit etmişti.
Yola çıktıklarının üçüncü günü Halys’in ağzını geçen Argo, Pontos’tan çıkışa yöneldiğinde İason ve yoldaşlarından bazıları Phineus’un “Gittiğiniz yoldan dönmeyeceksiniz” dediğini anımsadılar. Bunun ne anlama geldiğini tartışırlarken Argos Thebai bilicilerinin gösterdiği başka bir yolun varlığından söz etti. Pontos’a dökülen büyük bir akarsunun dereler üzerinden diğer bir akarsuyla birleşip Trinakria (Sicilya) Denizi’ne kadar uzandığından söz edildiğini anımsamıştı. Okeanos’un karanın içlerine en derin sokulan ve teknelerin seyrine uygun olan bu akarsunun adı Istros’tu (Tuna). Nehrin deltasından girdiler.
Bu arada peşlerindeki Kolkhis filosu ikiye ayrılmış, Apsyrtos komutasındaki filo Argo’yu izlerken diğer filo Argo’nun eve dönüş yolunu kesmek için Kara Kayalar’a doğru yönelmişti. Oradan Marmara ve Ege’ye geçeceklerdi.
Argonaut’lar İstros’un Kronia (Adriyatik) Denizi’ne akan kollarından birinden ilerleyerek Brygea adalarına (İstria civarı) yaklaştıklarında Apsyrtos komutasındaki Kolkhis filosu Argo’nun önünü kesti. Sayıları daha az olan Argonaut’lar çarpışmaktan çekinip anlaşma yolunu denediler. Aietes’in şartlarına uyup hakkıyla elde ettiklerine göre Altın Post’u vermek istemediler, ama Medea’nın iadesi konusunda anlaşamadılar. Geleceğinden korkan Medea İason’a ettiği yemini hatırlattı. Sonunda İason’un önerdiği ve Medea’nın çaresizce kabul ettiği bir yol Medea’nın kardeşinin ölümüne seyirci kalmasıyla sonuçlandı. Medea başbaşa görüşmek için Apsyrtos’u bulundukları adacıktaki bir tapınağa çağırdı. İki kardeş konuşurlarken tuzak kurmuş olan İason Apsyrtos’u öldürdü. Kolkhisliler prenslerinin öldüğünü duyduklarında Argonaut’lar Kronia Denizi’ne açılmış bulunuyorlardı.
Kahramanlar Kronia kıyılarını izleyerek eve dönüş yolunu tutmuşlardı ama ters rüzgârlarla birlikte Hera’dan bir haber geldi: Zeus İason’un işlediği cinayetten dolayı öfkelenmiş ve Argonaut’ların evlerine dönene kadar başlarına yeni felaketler getirmeye karar vermişti. Önce Kirke’ye gidip kendilerini günahtan arındırmaları gerekiyordu. Rüzgârlar Argo’yu Eridanos (Po) Nehri’nin ağzına sürükledi. Buradan girdiler. İlerlerken gökten bu sulara düşmüş olan Phaethon’u andılar. Nehrin kollarından birinin birleştiği Rodanos (Rhone/Ron) Nehri’nin döküldüğü körfezdeki (Lyon Körfezi) Stoikhades Adaları’na (Hyères) vardılar. Ardından soluklanmak için Aithalia (Elba) Adası’nda mola verdiler. Sonra da hızla kürek çekip Ausonia (İtalya) kıyısındaki Aiaia limanına ulaştılar. Güneş Tanrı Helios’un kızı, Aietes’in kardeşi, Medea’nın halası büyücü Kirke burada yaşıyordu.  (Buranın İtalya'nın orta-batı kıyısındaki, Capo Circeo (Kirke Burnu) olduğu kabul edilir. Homeros'un Odysseia'sında Kirke burada bir adada yaşar.)
Kirke bu yabancıların neden geldiklerini ve nasıl bir günah işlediklerini anladı. Arındırma ayininden sonra Medea’yı dinledi. Soylarına özgü ışıltılı gözlerinden onun akrabası olduğunu anladı. Utanç verici bir biçimde yurdundan kaçışını uygun bulmadığını söyleyerek çifti evinden kovdu.
Argo’nun rotasındaki bir adanın açığından geçtiler. Uğramadılar, çünkü burası Siren’lerin adasıydı. Onların, dinleyenleri büyüleyerek kendilerine çektikleri ölümcül ezgilerini Orpheus’un lirinden çıkan nağmeler bastırdı.
Skylla ve Kharibdys canavarlarının karşılıklı kıyıları tuttukları amansız geçitten ve Symplegades’e benzeyen Yüzen Kayalar’ı sağ salim geçtiler. Tehlikelerle dolu bu geçişlerinde onlara deniz nympha’ları Nereid’ler yardım etti. Önderleri Thetis’ti, çünkü Argonaut’lardan biri olan kocası Peleus’u korumak istemişti.
Phaiak halkının yaşadığı Drepane Adası’na (bugünkü Korfu olduğu düşünülür) geldiklerinde ikinci Kolkhis filosuyla karşılaştılar. Ada'nın kralı Alkinoos Medea'nın kendilerine teslimini isteyen Kolkhislilere Medea'nın bekâr olması halinde isteklerini yerine getireceği yolunda söz vermesi üzerine kraliçe Arete gizli bir törenle İason ile Medea'yı evlendirince evli bir kadını istemeye hakları kalmayan Kolkhisliler çaresiz kaldılar. İlk filodaki vatandaşları gibi Aietes'in hışmından çekinerek geri dönmediler. Ada'da kaldılar.
Evli çiftle Ada'dan ayrılan Argo artık peşinde hiçbir düşman olmadan eve, yola çıktığı limana doğru yol alabilirdi. Ülkelerinin kıyılarına yaklaşırken sert bir fırtına onları önce Libya Denizi'ne, oradan da Girit Adası'na sürükledi. Denizden savrularak Libya çölünün kumları üzerinde çaresiz kalan Argo deniz tanrısı Poseidon'un oğlu Triton'un yardımıyla, Girit'te karşılarına dikilen bekçi, dev tunç adam Talos'tan Medea'nın becerisiyle kurtulan Argonaut'lar sonunda tanıdık sulara ulaştılar. Argo'yu vaktiyle denize indirdikleri Pagasai kıyısına ayak bastılar.
Apollonius'un Argonautika'sı burada son buluyor. İason'un Medea ile birlikte yurduna ayak basmasından sonra yaşadıklarını başka yazar ve ozanların birbirinden farklı öykülerinden ve Euripides'in Medea isimli oyunundan öğreniyoruz.