Ay Geçidi
Yapısı > Planlanan modüller

Güç ve Tahrik Elemanı (PPE), şu anda iptal edilmiş olan Asteroid Yönlendirme Görevi (ARM) sırasında Jet Tahrik Laboratuvarı'nda geliştirilmeye başlandı. Orijinal konsept, asteroidlerden yüksek tonlarda kayalar çıkarıp çalışma yapılması için ay yörüngesine getirecek robotik, yüksek performanslı ve güneş enerjili bir uzay aracıydı. ARM iptal edildiğinde, güneş enerjili elektrik tahrik sistemi Ay Geçidi için yeniden tasarlandı. PPE, tüm Ay yüzeyine erişime izin verecek ve gemiyi ziyaret etmek için bir uzay çekicisi görevi görecektir. Aynı zamanda Ay Geçidi'nin komuta ve iletişim merkezi olarak da hizmet verecektir. PPE'nin 8-9 tonluk bir kütleye ve iyon iticileri için kimyasal tahrikle desteklenebilen 50 kW güneş enerjisi üretme kapasitesine sahip olması amaçlanmıştır. Halihazırda, HALO modülü ile Ocak 2024'te ticari bir fırlatma aracıyla fırlatılması planlanmaktadır. Mayıs 2019'da Maxar Technologies, istasyona elektrik gücü sağlayacak ve Maxar'ın 1300 serisi uydusu için NASA ile sözleşme imzaladı. PPE, Gelişmiş Elektrikli Tahrik Sistemi (AEPS) Hall-etkili iticiler kullanacaktır. Maxar, PPE'yi inşa etmek için 375 milyon ABD Doları tutarında sabit fiyatlı bir sözleşme imzaladı. NASA, yakınlardaki araçlarla radyo bağlantısı sağlayabilmek için PPE'ye S-band iletişim sistemi ve Ay Geçidi'nin gelecekteki kullanım modülünü almak için pasif kenetlenme adaptörü sağlayacak.
Yerleşim ve Lojistik Üssü(HALO), Minimal Yerleşim Modülü (MHM) olarak da anılan ve daha önce Kullanım Modülü olarak bilinen yapı Northrop Grumman Yenilik Sistemleri (NGIS) tarafından inşa edilecektir. Bir ticari fırlatma aracı, PPE modülüyle birlikte Ocak 2024'te HALO'yu uzaya fırlatacak. HALO, doğrudan bir Cygnus Kargo ikmal modülüne bağlanmaktadır, bu modülün dışına radyal bağlantı noktaları, gövdeye monte radyatörler, piller ve iletişim antenleri eklenecektir. HALO küçültülmüş bir yerleşim modülü olacak. Aynı zamanda komuta kontrol, veri işleme, enerji depolama, güç dağıtımı, termal kontrol, iletişim ve izleme yetenekleri, iki dikey ve yatay kenetlenme kapağı gibi yeteneklere sahip olacaktır. Orion uzay aracının dört kişilik mürettebatının en az 30 gün boyunca yaşamasına olanak verecek imkanlar, iki radyal kenetlenme kapağı, saklama alanları, çevresel kontrol mekanizması ve yaşam destek sistemleri de içermektedir. 5 Haziran 2020'de NASA tarafından, HALO'nun ön tasarımının tamamlanması için Northrop Grumman İnovasyon Sistemleri ile 187 milyon ABD Doları tutarında bir sözleşme imzalandı. Maxar tarafından inşa edilen PPE ile entegrasyon için Northrop ile ayrı bir sözleşme imzalanacak.
Yakıt İkmali, Altyapı ve Telekomünikasyon Sağlayıcı Avrupa Sistemi (ESPRIT) hizmet modülü, ek xenon ve hidrazin kapasitesi, iletişim ekipmanları ve bilim ekipmanları için hava kilidi sağlayacaktır. Yaklaşık 4000 kg kütleye ve 391 metre uzunluğa sahiptir. ESA, biri Airbus tarafından yönetilen Comex ve OHB ile ortaklaşa yapılan çalışma ve diğeri de Thales Alenia Space tarafından yönetilen iki paralel tasarım çalışmasının ihalesini gerçekleştirmiştir. Modülün yapımı Kasım 2019'da onaylandı. 14 Ekim 2020'de ESA, Thales Alenia Space'in ESPRIT modülünü oluşturmak için seçildiğini duyurdu. ESPRIT modülü iki bölümden oluşacaktır. Halo Ay İletişim Sistemi (HLCS) olarak adlandırılan ilk bölüm, istasyon için iletişimi sağlayacaktır. Bu bölüm 2024 yılında Thales'in, gövde ve mikrometeoroid korumasını sağlamak için NASA tarafından ikinci bir ihale ile aldığı HALO modülüne önceden eklenmiş olarak fırlatılacak. ESPIRIT Yakıt İkmal Modülü (ERM) olarak adlandırılan ikinci kısım; basınçlı yakıt tanklarını, yanaşma portlarını ve küçük pencereli yerleşim koridorunu içerecek ve 2027'de uzaya fırlatılacak.
Uluslararası Yaşam Modülü (I-HAB), ESA tarafından Japonya ile ortaklaşa inşa edilen ek bir yaşam modülü olacaktır. HALO modülü ile birlikte, 2024 sonrasında istasyon içindeki yaşanabilir alanın hacmi 125 m³'e ulaşacaktır. 14 Ekim 2020'de Thales Alenia Space, ESA tarafından 2026'da piyasaya sürülmesi planlanan I-HAB modülünü inşa etmek seçildiğini duyurdu. Modülde ayrıca JAXA'dan bir yaşam destek sistemi, NASA'dan aviyonik ve yazılım, Kanada Uzay Ajansı'ndan (CSA) robotik dahil olmak üzere diğer istasyon ortaklarından katkılar yer alacaktır.