Selahaddin el-Bitar
Başbakan olarak dönemleri > Üçüncü dönem: 1966

Eski muhafız aşağılandı, Hafız liderliğindeki yeni hükûmet birkaç devletçi önlem başlattı ve Askeri Komite, Ulusal Komutanlığı bir formaliteye indirdi. Nisan 1965'teki 8. Ulusal Kongre'de Eflak, partinin Genel Sekreterliği için aday olmadı, ancak iradesi dışında Ulusal Komutanlığa yeniden seçildi. Münif er-Razzaz, Eflak'ın yerine Genel Sekreter oldu. Ulusal Komutanlığın otoritesini yeniden inşa etme çabası içinde, Razzaz iki grupla mücadele etmek zorunda kaldı; Askeri Komite - Suriye'deki partiyi kontrol eden Bölgeci müdavimleri ve Eflak-Bitar liderliğindeki eski muhafız fraksiyonu. Hem Eflak hem de Bitar, Askeri Komite-Bölgeci ittifakına karşı doğrudan bir yaklaşımı destekledi ve Razzaz'a Bölge Komutanlığını dağıtması ve "sapkınlar" olarak gördüklerini partiden atması için sürekli baskı yaptı. Razzaz'a göre Bitar, çoğu parti üyesinin Askeri Komite-Bölgesel ittifaka karşı çatışmalarında onları desteklediğine inanıyordu.  Yanlıştı; Razzaz, Suriye'deki çeşitli parti şubelerini ziyareti sırasında Ulusal Komutanlığın yerel düzeyde önemli bir desteği olmadığını öğrendi.
Bu arada Askeri Komite içinde Hafız ve Cedid arasında bir güç mücadelesi başladı. Ulusal Komutanlık, ikisi arasında bir uzlaşma sağladı ve bu durum Yusuf Zuayyin liderliğindeki yeni bir hükûmetin kurulmasına ve olağanüstü bir Bölgesel Kongre'ye yol açtı. Çatışmada her iki tarafı da desteklediğinin görünmesini istemeyen Razzaz, Bölge Komutanlığı üyeliğini genişletmeye karar verdi. Razzaz, Askeri Komite'nin bazı eski muhafız üyelerini Bölge Komutanlığı'na dahil etmesini istedi; Eflak ve Bitar, Bitar da dahil olmak üzere on altı üyeden dokuzunun "pan-Arap bakış açısına sahip" üyeler olmasını istedi. Askeri Komite, Eflak'ın ve Bitar'ın talebine, Bölge Komutanlığına eski muhafız bağlantılı üyeler atayarak yanıt verdi; Hafız yeniden Bölge Sekreteri seçildi ve Cedid Bölge Sekreter Yardımcısı seçildi.
Bu zamana kadar Bitar, Ümran ile görüşmelere başlamıştı, bu görüşmeler Ümran ve Hafız'ın Askeri Komite ve müttefiklerine karşı partinin savunucuları olarak hareket edeceği anlayışıyla sonuçlandı. Bitar bu tartışmalar hakkında Ulusal Komutanlığı bilgilendirdi. Ulusal Komutanlığı dehşete düşürecek şekilde, Bölge Komutanlığı ekim ve kasım aylarında birkaç Alevi ve Dürzi'yi üst düzey görevlere atayarak ve Şam, Hama, Halep ve diğer şehirlerde yeni vilayet valileri atayarak Cedid'in silahlı kuvvetler içindeki konumunu güçlendirdi. Cedid'in ve Askeri Komite'nin gücü arttıkça, Ulusal Komutanlığın emriyle Eflak, Bitar, Hafız, Şibli el-Eysami ve Ali Ganam Bölge Komutanlığı'nın kapatılmasını desteklemeye başladılar. Bu tartışmalar 8 Aralık'tan 20 Aralık 1965'e kadar sürdü; Razzaz, Atraş, Cibran Mecdalini ve Ali Halil, siyasi durum göz önüne alındığında, Bölge Komutanlığının dağıtılmasının Ulusal Komutanlığın hiçbir şekilde lehine olmayacağını savundu. Gruplar bir anlaşmaya varmadan önce, Cedid'e bağlı güçler 20 Aralık'ta Humus'taki ordu tugayının kontrolünü ele geçirdi. Bu tür bir yetki suistimali karşısında, 22 Aralık'ta Ulusal Komutanlık, Bölge Komutanlığını feshederek tüm Milli Komutanlık üyelerini Bitar'ın da aralarında bulunduğu beş eski muhafız üyesini içeren bir Yüksek Komutaya atadı ve bölgecilere beş yer ayrıldı fakat bölgeciler teklifi kabul etmediler. Ulusal Komutanlığın emirlerine yanıt olarak, Zu'ayyin hükûmeti ve Başkanlık Konseyi'nin tüm bölgeci üyeleri istifa etti.