stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İhsan Ozanoğlu
Eserleri

Çanakkale Türküsü
Âşık Edebiyatı-Methal (1940)
Efe Yüreği (1942)
Saz (1952)
Çocuk Destanı (1952)
Kastamonu'nun Yetiştirdiği Meşhur Adamlardan Meftuni (1959)
Kastamonu'nun Yetiştirdiği Meşhur Adamlardan Meydanî (1960)
Dilekkaya, Lefkoşa

| Dilekkaya Αγία  (Yunanca) Agakebir  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy (fiilen) Topluluk (hukuken)
 Dilekkaya'nın Lefkoşa Kazası içerisindeki konumu
Dilekkaya
Koordinatlar: 35°6′33.11201″K 33°33′51.10142″D﻿ / ﻿35.1091977806°K 33.5641948389°D﻿ / 35.1091977806; 33.5641948389
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti (hukuken)    Kuzey Kıbrıs (fiilen)
Kaza  İlçe: Lefkoşa (hukuken) Lefkoşa (fiilen)
Belediye: Değirmenlik-Akıncılar (fiilen)
Rakım: 100 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 619
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 2561 (hukuken)  99100 (fiilen)
Coğrafi Kodu: 1124 (hukuken)
Dilekkaya veya Agakebir; (Yunanca: Αγία, romanize: Ayia) hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Lefkoşa Kazası'nda, fiili olarak Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Lefkoşa İlçesi'nde bulunan bir köydür. Konum olarak Gaziköy'den 6 km güneyde, Ercan Uluslararası Havalimanı'ndan 7 km güneydoğuda ve Lefkoşa'dan 20 km güneydoğudadır. 2011 yılında yapılan nüfus sayımına göre nüfusu 619'dur.
Yerleşimin geleneksel adının Yunanca aziz anlamına gelen ayios(άγιος) veya Kıbrıs Rumcasında yol anlamına gelen ayia(αγυιά) kelimelerinden geldiği düşünülür. Bununla birlikte eskiden bölgede iki ayrı köy olduğu kaydedilmiştir, bunlardan büyük olanı "Aga Kebir" (Büyük Aga) ve küçük olanı "Aga Küçük" olarak bilinirdi. Dilekkaya adı ise 1958'de Taksim politikası kapsamında verilmiştir.
Köy nüfusu eskiden beri Türklerden oluşurdu; bu nüfus 1950'lerde veya 1960'larda yerinden ayrılmamıştır.
Ekonomi

Köy geçimini tarım ve hayvancılıktan sağlamaktadır. Başlıca ürünü, büyükbaş hayvanların sütünden elde edilen hellimdir. Ayrıca bu köyde zeytin ağaçları da mevcuttur.
United Fruit Company

United Fruit Company, ABD şirketi. Özellikle üçüncü dünya ülkelerindeki çiftliklerden aldığı havuç, patates, bezelye gibi sebze ve ağırlıklı olarak muz, ananas gibi tropik meyveleri ABD ve Avrupa pazarlarına satmaktadır.
Kuruluş

1871 yılında Amerikalı demiryolu şirketi sahibi Henry Meiggs, Kosta Rika hükûmetiyle bir demiryolu inşa anlaşması imzalar. Buna göre başkent San José ile sahildeki liman kenti arasında demiryolu yapılacaktır. Meiggs'e projede genç yeğeni Minor Keith yardımcı olmaktadır. Amcasının 1877 yılında ölmesiyle Keith projenin başına geçer. Keith demiryolu inşaatında çalışan işçilere düşük maliyetli bir yiyecek arayışında olduğu için inşa etmekte olduğu demiryolu hattı boyunca muz yetiştirmeye başlar. Hat tamamlanınca muz çiftliğini ülkesine taşımaya karar verir. Muz yetiştiriciliğinin kârlılığını gören Keith muz ticaretine girer.
Zamanla büyüyen Keith'in muz ticaret işletmesi ile Andrew Preston'ın Boston Fruit Şirketinin birleşmesiyle 1899 yılında United Fruit doğar. 20.yüzyılda şirket büyüyecek ve Orta Amerika ve Karayiplerde, özellikle de Kolombiya, Ekvador ve Karayiplerde büyük çiftlikleri kontrol eder duruma gelmiştir. Standard Fruit Şirketi yle rekabet hâlinde olsa da dünya çapında bir tekel olacaktır. Şirketin Guatemala’daki etkisi o kadar büyüktür ki hükûmet 1901 yılında ülkenin posta hizmetlerini idare etme yetkisini United Fruit şirketine verecektir. 1930 yılına gelindiğinde şirket 20 tane rakip şirketi yutmuş, 215 milyon dolarlık sermayesiyle Orta Amerika’daki en büyük şirket hâline gelmiştir.
Bölgeye etkisi

Şirketin Latin Amerika ülkelerinin sosyal ve ekonomik hayatında büyük etkisi oldu. Şirkete dair yöneltilen eleştiriler de bu etkiyle ilgidir. Şirketin koloni çağındaki uygulamaları çağrıştıran örgütlenmesi, uyguladığı yoğun çalışma koşulları ve çiftliklerinin faaliyet gösterdiği ülkelerdeki siyasi yapıya müdahalesi yüzünden “muz cumhuriyeti” terimi ortaya çıkmıştır.
Bölgeye etkisi > Kötü şöhreti

United Fruit sürekli olarak çıkar sağlamak amacıyla çeşitli ülke hükûmet yetkililerine rüşvet vermek, işçilerini sömürmek, vergi vermeyerek faaliyet gösterdiği ülkeye yatırım yapmamakla eleştirilmektedir. Ayrıca tekelci yapı kurmakla itham edilmektedir. Şirket, Latin Amerikalı gazeteciler tarafından “ahtapot” olarak adlandırılmakta ve bölgedeki sol partiler sürekli olarak şirket işçilerini grev yapmak için teşvik etmektedir. Şirketin bölge ülkeleri üzerindeki egemen yapısı, Latin Amerika'daki komünist partiler tarafından Bolşevik lider Vladimir Lenin tarafından formüle edilen emperyalizmin doğrudan yansıması olarak tanımlanmaktadır. Latin Amerika ülkelerinin bağımsızlığından yana tavır alan önde gelen yazarlar olan Carlos Luis Fallas (Kosta Rika), Ramon Amaya Amador (Honduras), Miguel Angel Asturias (Guatemala), Eduardo Galeano (Uruguay), Gabriel Garcia Marquez (Kolombiya) ve Pablo Neruda (Şili) eserlerinde şirketi eleştireceklerdir.
Bölgeye etkisi > Guatemala

1954 yılında Guatemala’daki seçim yoluyla iktidara gelmiş olan Albay Jacobo Arbenz Guzman hükûmeti, ülkeyi Honduras'tan işgal eden ABD destekli Albay Carlos Castillo Armas tarafından devrilir. ABD Başkanı Dwight Eisenhower tarafından onaylanan harekat için Armas’ın askerleri CIA tarafından silahlandırılmış, eğitilmiş ve desteklenmiştir. Darbeden önce Guatemala’da faaliyet gösteren United Fruit Company yöneticileri ABD’deki Truman ve Eisenhower yönetimlerini uyararak başa gelen Arbenz’in Guatemala’yı Sovyetler Birliği'ne yaklaştıracaklarını iddia etmişlerdir. Arbenz’in solcu olmasının yanı sıra hükûmetin almak üzere ilan ettiği toprak reformu kararı da United Fruit şirketini olumsuz yönde etkileyecektir. Guatemala’daki en büyük şirket olan United Fruit toprak reformunun hayata geçirilmesi hâlinde topraklarının %40’ını kaybedecektir. ABD Dışişleri Bakanı John Foster Dulles komünizme düşman bir kişiydi ve sahibi olduğu Sullivan & Cromwell Avukatlık Bürosu aracılığıyla United Fruit ile ilişkideydi. Kardeşi Allen Dulles ise CIA şefiydi ve United Fruit yönetim kurulundaydı. Bunun gibi ABD dış siyasetinde etki sahibi çok sayıda yetkili 1950’li yıllarda United Fruit ile bir şekilde ilişki hâlindeydi. Ancak darbe şirkete yarar sağlamadı. Hisselerinin değeri düşüşe geçti, Eisenhower yönetimi tarafından başlatılan anti-tröst yasaları da şirketi etkileyecektir. Şirket Guatemala’daki son işlerini de 1972 yılında tasfiye edecektir.
Bölgeye etkisi > Küba

Şirketin Küba’daki yatırımları, özellikle Oriente bölgesindeki şeker değirmenleri 1959 yılında gerçekleşen Küba Devrimi sonrasında ulusallaştırılacak ve Fidel Castro yönetimi bu işletmelere el koyacaktır. 1960 yılı Nisan ayına gelindiğinde Castro, United Fruit şirketini Kübalı muhaliflere destek vermek ve adaya bir işgal planlamakla suçlayacaktır. Castro ABD’yi “Küba, Guatemala olmayacaktır” diyerek uyarmasına rağmen ABD destekli Kübalı sürgünler 1961 Nisan ayında Domuzlar Körfezi Çıkarması ile çıkacak ancak başarısız olacaklardır. Şirket el konulan mal varlığına dair Küba hükûmetinden zararlarını tazmin edemeyecektir.
Bölgeye etkisi > Kolombiya

Latin Amerika bölgesinde United Fruit işçilerinin en ses getiren eylemi 12 Kasım 1928 tarihinde yaşanır. Onbinlerce işçi işi bırakacaktır. 6 Aralık günü grevci işçilere saldıran General Cortes Vargas komutasındaki ordu birlikleri yüzlerce işçinin ölmesine sebep olacaktır. Ordu birlikleri alınan ateş etme kararını işçilerin arasında komünistler olduğunu iddia ederek savunacaktır. Kolombiyalı milletvekili Jorge Eliecer Gaitan, askerlerin United Fruit şirketinin talimatıyla ateş açtıklarını iddia edecektir. Olay büyüyerek bir skandal halini alacak ve 1930 yılında devlet başkanı Miguel Abadia Mendez’in Muhafazakâr Partisinin 44 yıllık hükûmetinin sona ermesine yol açacaktır.
General Vargas, olaylardan sonra yaptığı açıklamada işçilere ateş etme emrini verirken, şirketin Amerikalı personelini koruma bahanesiyle bir ABD askeri çıkarmasını engellemeyi düşündüğünü söyleyecek; buna karşılık Meclis’de konuşan milletvekili Gaitan ise aynı kurşunların yabancı işgalciye karşı da kullanılabileceğini söyleyecektir. Olaydan sonra ABD Bogota Elçiliğinden ABD Dışişleri Bakanlığına çekilen 29 Aralık 1928 tarihli telgraf olayda ABD’nin ve United Fruit şirketinin rolünü aydınlatmaktadır:
“Gururla belirtirim ki United Fruit şirketinin yetkilisinden aldığım bilgiye göre son olaylarda Kolombiya Ordusunca öldürülen grevci işçilerin sayısı beş ila altı yüz civarındayken sadece bir asker hayatını kaybetmiştir.”
Olaylar daha sonraları La Violencia olarak adlandırılacak iç savaş döneminin ilk adımı olarak gösterilir.
Chiquita ismini alış

Mali krizin yaşandığı 1970’lı yıllarda şirket Eli Black’e ait AMK ile birleşerek United Brands adını alacak, 1984 yılında ise Carl Lindner tarafından şirket Chiquita Brands International adını alacaktır.
Şirketle ilgili yazılan eserler

Bucheli, Marcelo (2005). Bananas and Business: The United Fruit Company in Colombia: 1899-2000. New York: New York University Press. http://books.google.com/books?id=kUfnWhn6H7gC 15 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
Cepeda Samudio, Álvaro (1962). La Casa Grande.
Chapman, Peter (2007). Jungle Capitalists. Canongate.
Chapman, Peter (2007). Bananas: How the United Fruit Company Shaped the World. Canongate Books Ltd..
Chomsky, Aviva. West Indian Workers and the United Fruit Company in Costa Rica, 1870-1940. Louisiana State University Press.
Fallas, Carlos Luis (1940). Mamita Yunai.
McCann, Thomas P (1987). On the Inside. Beverly, Massachusetts: Quinlan Press. Revised edition of An American Company (1976).
McWhirter, Cameron; Michael Gallagher (May 3 1998). "How 'el pulpo' became Chiquita Banana". The Cincinnati Enquirer.
Neruda, Pablo. Canto General. "La United Fruit Co."
Schlesinger, Stephen; Kinzer, Stephen (1982). Bitter Fruit: The Untold Story of the American Coup in Guatemala.
Striffler, Steve (2002). In the Shadows of State and Capital: The United Fruit Company, Popular Struggle, and Agrarian Restructuring in Ecuador, 1900-1995. Durham, N.C.; London: Duke Univ. Press.
Vandermeer, John; Perfecto, Ivette (2005). Breakfast of Biodiversity. Oakland, California: Institute of Food an Development Poliy. ISBN 0-935038-96-X.
Bucheli, Marcelo (2005). Bananas and Business: The United Fruit Company in Colombia: 1899-2000. New York: New York University Press. http://books.google.com/books?id=kUfnWhn6H7gC 15 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
Stanley, Diane K. (1994). For the Record: The United Fruit Company's Sixty-six Years in Guatemala. Guatemala City: Editorial Antigua. ISBN 99922-722-0-1.
Thomas, Hugh (1971). Cuba: The Pursuit of Freedom. New York: Harper & Row.
1920'li yıllarda United Fruit Company gemileri ve ağırlıklı olarak kullandıkları New Orleans Limanı
İbn Hallikân

| İbn-i Hallikân |
| --- | --- |
Doğum: 22 Eylül 1211 Erbil
Ölüm: 30 Ekim 1282 Şam, Suriye

Kariyeri
Etkilendikleri: Abdussamed Babek
 

İbn-i Hallikân (Arapça:  شمس الدين أبو العباس أحمد بن محمد بن خلكان; Ebü'l Abbâs Şemsüddin Ahmed b. Muhammed b. İbrahim b. Ebî Bekr b. Hallikân el-Bermekî el-Erbilî ) (d. 22 Eylül 1211 – ö. 30 Ekim 1282) On üçüncü yüzyılda yaşamış olan tarihçi, fakih ve şair. İbn Hallikân soyunu, Abbâsî Devleti'nde çeşitli görevlerde bulunan Belhli olan Budist kökenli Bermekî ailesine dayandırır ancak bazı kaynaklar Arap veya Kürt olduğunu iddia eder.
Eren Güvener

| Eren Güvener |
| --- | --- |
Doğum: 1943 Mersin, Türkiye
Ölüm: 1 Kasım 2012 (69 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Kalp krizi
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Gazeteci, yazar ve yönetici

Eren Güvener (d. 1943, Mersin) - (ö. 1 Kasım 2012, İstanbul), Türk gazeteci, yazar, 1943 yılında Mersin'de doğdu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü ve İktisat Fakültesi Gazetecilik Enstitüsü'nü bitirdi.
Gazeteciliğe 1967 yılında Yeni İstanbul gazetesinde muhabir olarak başladı. Yeni Ortam, Vatan, Ayrıntılı Haber gazetelerinde çalıştı. 1976 yılından itibaren Milliyet 'te sayfa sekreterliği, ekip sorumlusu olarak hizmet verdi.
Uzun yıllar Milliyet gazetesinin Sorumlu Yazı İşleri Müdürlüğü'nü yaptı. Güvener'in bir başka özelliği de meslek sendikacılığında verdiği hizmetler oldu. Türkiye Gazeteciler Sendikası'nın (TGS) çeşitli kademelerinde çalışan Güvener, 1986 yılında TGS Genel Başkanı seçildi.
Önce 23 yaşındaki oğlunu trafik kazasında Dç. Dr. eşini beyin kanamasından kaybeden Eren Güvener iki defa geçirdiği kalp kapağı ameliyatı ardından geçirdiği kalp krizi sonucu 1 Kasım 2012'de 69 yaşında ölmüş cenazesi ise Zincirlikuyu Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verilmiştir.
Gül Kokusu (şarkı)

| "Gül Kokusu"> Burcu Güneş şarkısı |
| --- | --- |
Yayımlanma: 11 Şubat 2013
Kaydedilme: 2012
Tarz: Pop
Süre: 5:12
Şirket: GNL
Yazar: Deniz Erten
Yapımcı: GNL
"Gül Kokusu", Burcu Güneş'in 12 Şubat 2013'te GNL tarafından yayınlanan altıncı albümü Gül Kokusu'nun ilk video klip şarkısıdır.
Şarkı hakkında bilgi

Şarkının sözleri Deniz Erten'e, müziği Deniz Erten ve Reşit Gözdamla'ya, düzenlemesi ise Taşkın Sabah'a aittir. Şarkıda Mevlana'dan etkiler görülmektedir. Şarkı ilk kez, 11 Şubat 2013'te radyolarda yayınlanmaya başlamıştır. Türkçe Pop 2013 adlı compilation albümde de şarkıya yer verilmiştir.
Video klip hakkında bilgi

Murad Küçük yönetmenliğinde ve Veli Kuzlu görüntü yönetmenliğinde, 32 kişilik bir ekibin görev aldığı klibin çekimleri 2 gün sürmüştür. İspanyol model Fernando Lopez'in sanatçıya eşlik ettiği video klibin çekimleri İstanbul Bahçeşehir'de bir göletin kenarında ve Hadımköy'de bir mekanda gerçekleştirilmiştir. Güneş, gelinlikle kamera karşısına geçtiği video klipte 7 farklı kostüm kullanmıştır. Styling'i Umut Eker'e aittir. Video klip ilk kez, 11 Şubat 2013'te, saat 17:30'da, Powertürk TV'de yayınlanmıştır. Youtube Müyap kanalında ise 2,5 milyonu aşkın hit almıştır.
Video klip

Gül Kokusu 12 Mart 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Personel

Düzenleme: Taşkın Sabah
Kayıt Studio: RMS
Mix Studio: dB Music
Yaylılar: Kempa
Gitar: Gültekin Kaçar
Gitar: Bahadır Şimşek
Perküsyon: Cengiz Ercümer
Vokaller: Ercüment Vural, Şahin Kurnaz, Pınar Çubukçu, Elif Ersoy
| g t Burcu Güneş |
| --- | --- |
Diskografi
Stüdyo albümleri: Aşk Yarası  ·  Tılsım  ·  Ay Şahit  ·  Ben Ateş Ben Su  ·  Sihirbaz  ·  Gül Kokusu  ·  Anadolu'nun Güneşi  ·  Benim Yolum
Derleme albümleri: Burcu Güneş On the Club
Single'ları: "Tamamdır" ·  "Oflaya Oflaya" ·  "Aşk Gribi" ·  "Yakın Mesafe" ·  "Ufo"
Video klipleri: "Alimallah" ·  "Aşk Yarası" ·  "Hayallerde Gezginim" ·  "Yansın Geceler" ·  "Uzak Değilim" ·  "Tılsım (Remix)" ·  "Biz Aşkı Meleklerden Çaldık" ·  "Çile Bülbülüm" ·  "Ay Şahit" ·  "Sahilden" ·  "Sınıfta Kal" ·  "Olmazsan Olmaz" ·  "Ben Yeter miyim?" ·  "Kaybol Benle" ·  "Seven" ·  "Gözlerinde Bıraktım Aşkı" ·  "Ben Bir Tek Kadın (Adam) Sevdim" ·  "Tamamdır" ·  "Oflaya Oflaya" ·  "Çıkmaz Sokaklar" ·  "Bir Sevgi İstiyorum" · "Gül Kokusu" · "Sen Kaybı"
Televizyon: Burcu Güneş ile Pop Caz Alaturka
 Kategori
Burcu Güneş "Gül Kokusu" klibinde
Türkiye'de yaz saati uygulaması

Türkiye'de yaz saati uygulaması, 1940 - 1952 ve 1962- 1965 ve 1973 -1978 ve 1985 - 2016 yılları arasında tüm ülke çapında  uygulanmıştır. Hariçte kalan tarih aralıklarında farklı saat dilimleri uygulaması benimsemiştir. Yaz saati uygulamasının faydalı olup olmadığı tartışmalı bir konudur. Bu konuda Enerji Bakanlığı konunun halk tarafından da bilinmesi ve fikir alınması adına çeşitli anketler  ve makaleler yayımlamıştır. 2013 yılında toplanan Bakanlar Kurulu kararı ile 27 Ekim 2013 tarihinde saatlerin bir saat geri alınması kararı ile uygulamaya son verilmiştir. Ancak gerekli görülen lüzum üzerine uygulamaya devam edilmiştir.
8 Eylül 2016 tarihinde Türkiye'de yaz saati uygulamasının her yıl, yıl boyunca uygulanmasına karar verildi. Danıştay, 697 sayılı yasaya göre Bakanlar Kurulunun böyle bir karar vermeye yetkisi olmadığından bahisle 14 Eylül 2017'de kararın yürütmesini durdurdu. 23 Ekim 2017 tarihli Bakanlar Kurulu kararı ile yaz saati uygulamasının 28 Ekim 2018'e kadar yıl boyunca devamına karar verildi. 3 Ekim 2018 günü sürekli yaz saati uygulamasında kalınmasına karar verildi.
Uygulanması

Türkiye 26° ve 45° doğu meridyenleri arasındadır. Türkiye'nin en doğusu ile en batısı arasında 19 meridyen bulunduğu için en doğusu ve en batısı arasında 1 saat 16 dakikalık zaman farkı vardır. Türkiye Doğu Avrupa Saati'ndedir. Türkiye 30° doğu meridyeninin saatini kullanır. Bu nedenle Türkiye'de Eş Güdümlü Evrensel Zaman+2 (UTC+2) kullanılır, yani Türkiye saati UTC'den iki saat ileridedir. Yaz saati uygulaması ile Türkiye 45° doğu meridyeninin saatini kullanmaya başlar. Böylece saatler bir saat ileri alınır ve Türkiye saati UTC+3 olur. Yaz saati uygulaması (saatlerin bir saat ileri alınması) martın son pazar günü başlatılır ve ekimin son pazar günü bitirilir. Böylece yılın 5 ayında geri saat (UTC+2), 7 ayında ise yaz saati (UTC+3) kullanılır.
Tarihçe

Türkiye'de 26 Aralık 1925 tarih ve 697 sayılı "Günün Yirmi Dört Saate Taksimine Dair Kanunu'nun yasalaşmasıyla yaz saati uygulamalarının  varlığı tartışılmaya başlandığı düşünülmektedir. Uygulamanın tarihçesi ile ilgili farklı kaynaklar mevcut bunlardan 1970 öncesinde resmi olan kaynaklarda tutarsız veriler bulunmaktadır ayrıca 1970'lerden önce uygulama kırsal kesim tarafından gecikmeli olarak benimsendiği gözlenmiştir. 1 Temmuz 1940 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu kararıyla uygulama resmen başladı. 1952-1961 yılları arasında uygulama askıya alındı. Aynı şekilde 1965-1972 yılları arası uygulama askıya alındı sonrasında uygulamaya aralıksız devam edildi.  2008 yılında Enerji Bakanlığı uygulamanın kaldırılmasını GMT+2,5 zaman diliminin oluşturulup kullanılmasını önerdi fakat öneride herhangi bir ilerleme olmadı.
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı uygulamanın 2013 yılından itibaren kaldırılması yönünde karar aldı. Planlara göre Bakanlar Kuruluna gönderilecek yeni kanun tasarısı ile Ekim ayında son kez kış saatine geçilmiş olacak. Böylece 2013 yılın Mart ayından itibaren sürekli yaz saatinde ve GMT+3 zaman diliminde kalınarak uygulama sonlandırılması düşünülmüştür. Ancak daha sonra bu tasarıdan vazgeçilmiştir.
2015 yılında yaz saati uygulamasının bitişi 1 Kasım tarihinde gerçekleşecek genel seçimlerde karışıklığa yol açabileceği sebebiyle, bir istisna olarak 25 Ekim'den 8 Kasım tarihine ertelendi.
8 Eylül 2016 tarihli 29825 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7 Eylül 2016 tarihli 2016/9154 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesine göre Türkiye'de yaz saati kalıcı hâle getirilmiştir. Yaz saati uygulaması ile güneş ışığından daha fazla istifade edilecektir. Danıştay, 697 sayılı yasaya göre Bakanlar Kurulunun böyle bir karar vermeye yetkisi olmadığından bahisle 14 Eylül 2017'de kararın yürütmesini durdurdu. 23 Ekim 2017 tarihli Bakanlar Kurulu kararı ile yaz saati uygulamasının 28 Ekim 2018'e kadar yıl boyunca devamına karar verildi.
30. meridyen Kocaeli, Adapazarı, Bilecik, Kütahya, Afyon, Burdur ve Antalya'dan geçmektedir; 45. Meridyen ise Iğdır'ın doğusundan geçmektedir.
Ter (grup)

Ter, 1972 yılında kurulmuş ve dağılmış Türk Underground Rock grubudur. Grup önce Bunalımlar'dan gitarist Aydın Çakus ve davulcu Nur Yenal, Kurtalan Ekspres'ten gelme ve daha önce hiç plak yapmamış, ilk plak çalışmasını Ter ile yapan, sonradan Kurtalan Ekspres (tekrar), Ersen ve Dadaşlar, Edip Akbayram & Dostlar ve MFÖ gibi gruplarda çalacak basçı Özkan Uğur tarafından kurulmuştur. Ardından Erkin Koray Süpergrup'u dağıtmış olan Erkin Koray da gruba katılacak, ancak birliktelik uzun sürmeyecek ve grup kısa zaman içinde dağılacaktır.
Kuruluş

Bunalımlar'ın dağılmasının ardından, Aydın Çakus ve Nur Yenal bir grup aramaktadırlar. Yanlarına Kurtalan Ekspres'ten Özkan Uğur'u da alan ikili Ter grubunu kurarlar. O zamanlar Erkin Koray Süpergrup'u dağıtmış olan Erkin Koray kendisine bir grup aramaktadır. Daha önce Aydın Çakus'u Yeraltı Dörtlüsü ile Bunalımlar'ın yaptığı rekabet konserlerinden (konserleri Yeraltı Dörtlüsü kazanmıştır) tanıyan Erkin Koray, Ter grubuna dahil olur.
45'likler

Hor Görme Garibi / Züleyha - 1972
Vokal / gitar'da Erkin Koray, solo gitarda Aydın Çakus, basta Özkan Uğur ve davulda Nur Yenal'dan oluşan Ter grubu, yalnızca bir 45'lik yapıp dağılmıştır. 45'liğin ön yüzünde bir Orhan Gencebay (kendisi Erkin Koray'ın yakın arkadaşıdır) bestesi olan Hor Görme Garibi, arka yüzünde Urfa yöresinden halk türküsü olan Züleyha parçaları bulunmaktadır. İlk yüzdeki Hor Görme Garibi parçası, yapıldığı yıl 1972'ye bakılırsa o dönemde çıkarıldığına inanılmayacak derecede bir parçadır. Parçada tam bir Underground Rock örneği sergilenmektedir. Hor Görme Garibi, Erkin Koray'ın vokali, Aydın Çakus'un vokal girdiği anda bile devam eden gitar solosu (!), Özkan Uğur'un sürükleyici basları, Nur Yenal'ın kick/trampet uyumuyla yarattığı harikalar ve ortadaki çift sesli gitar solosuyla muazzam bir parçadır. Diğer yüzdeki Züleyha parçası ilk yüzdeki Hor Görme Garibi kadar etkili olamasa da ana riff / vokal / nakarat / sololar bakımından tam bir sentez yakalamış olmakla beraber parçada yine ilk yüzdeki Hor Görme Garibi gibi Underground Rock haricinde ayrıca bir Progresif Rock havası vardır.
Dağılma

Grubun dağılmasında ilk faktörün maddi durumlar olması dışında, yan faktörler de vardır. Bunlardan ilki, Ter'in aslında 4 kişilik bir grup olması ve ilk Aydın Çakus / Nur Yenal / Özkan Uğur üçlüsü tarafından kurulmasına rağmen Erkin Koray'ın Ter grubu olarak lanse edilmesi ve grubun Erkin Koray'ın fikriymiş gibi gösterilmesidir. Hatta Vikipedi'deki Erkin Koray sayfasında bile "...1972 yılında Ter gruplarını kuran Koray..." gibi bir ifade bulunmaktadır. Diğer faktörlerden biri ise Erkin Koray'ın bir defalığına gruba Ankara'da büyük bir konser ayarlamış, fakat ondan sonra hiçbir organizasyon ve konser ayarlamamış, diğer bir deyişle grupla ilgilenmemiş olmasıdır. Bu konuda Aydın Çakus bir röportajında şöyle der:
Shatraug: 1972 yılında siz ve Ahmet Güvenç yanınıza Özkan Uğur'u da alarak “Ter” grubunu kuruyorsunuz fakat "Hor Görme Garibi / Züleyha" 45'liği dışında bu gruba dair de herhangi bir belge yok. Grupların tutunamamasının bir sebebi var mıydı?
Ayet Aydın Çakus: Niye Ter tutunamadı... Ter grubu ben gitarda, Özkan basta ve davulda Nur Yenal'dı. Ahmet Güvenç Ter'de hiç çalmadı. Erkin Koray'ın bir gruba ihtiyacı vardı ve sanki biz "Erkin Koray'ın Ter’i" filan gibi. (Erkin'in fikri gibi) Erkin tabii ki hepimizin abisi filandır ama tabii ki onun kendisinin yapması gereken işleri vardı. Bir büyük konser yaptık Ankara'da o zamanlarda ama ondan sonra hiç konser filan ayarlamayınca biz de ayrıldık. O zamanlar iyi günler gibiydi ama uzun sürmedi…
Az Bilinenler

Yeraltı Dörtlüsü & Bunalımlar'ın rekabet konserlerinden tanışan Erkin Koray ve Aydın Çakus, o zamandan beri gizli bir rekabet içerisindedirler. Bu yüzden grup iki dehanın birleşmesi ve aralarındaki ufak çaplı rekabetlerinden ortaya çıkardıkları mükemmelliyet olarak görülmektedir.
Hor Görme Garibi, bazı kaynaklarda Türkiye'nin ilk Heavy Metal parçası olarak geçmektedir.
Aydın Çakus'un Hor Görme Garibi parçasında vokal girdiği zaman bile durmayan ve şarkı boyunca devam eden gitar solosu, Türk Rock müziğindeki en büyük gitar şovu olarak geçmekte ve Aydın Çakus'un Jimi Hendrix etkilenimleriyle değil Türkiye çapında, dünya çapında usta bir gitarist olduğunu göstermektedir.
Grubun dağılması bir rivayete göre şöyle anlatılır: Grup iyice Erkin Koray'ın kaprislerinden bıkmıştır. Bir konserde Erkin Koray, gitarının teli koptuğu için sahneyi terk edince, bu zaten Erkin Koray'a tahammülü olmayan grup için bir patlama noktası olmuştur ve grup Erkin Koray'dan ayrılmış, ardından dağılmıştır.
Erkin Koray, Züleyha parçasını 1999 tarihli Devlerin Nefesi albümünde tekrar yorumlamıştır.
Grup Üyeleri

Erkin Koray - Vokal / Gitar
Aydın Çakus - Solo gitar
Özkan Uğur - Bas gitar
Nur Yenal - Davul