Thomas Wolfe
Eleştirisel tepkiler

Look Homeward, Angel'ın yayınlanması üzerine, edebiyat eleştirmeni ve gazeteci John Chamberlain, eleştirmen ve biyografi yazarı Carl Van Doren ve tarihçi, yazar Stringfellow Barr da dahil olmak üzere çoğu eleştirmen olumlu görüşler belirtmiştir. Margaret Wallace, The New York Times Book Review'da Wolfe'un "Amerikan taşra yaşamının sıkıcı koşullarından şimdiye kadar yapılmış en ilginç ve güçlü bir kitap" ürettiğini yazar. Scribner's dergisinde yayınlanan isimsiz bir incelemede, Wolfe'u Walt Whitman'la karşılaştırır ve diğer birçok eleştirmen ve akademisyen de o zamandan beri onların çalışmalarında benzerlikler bulmuştur.
Kitap, Temmuz 1930'da Birleşik Krallık'ta yayınlandığında da benzer eleştiriler almıştır. İngiliz yazar ve şair Richard Aldington, roman için "muazzam bir coşkunun ürünü, biçimi bakımından organik, kinetik ve yaşam sevgisiyle ıslanmış... Bay Wolfe'a sevindim" diye yazar. Hem 1930 Nobel Edebiyat Ödülü kabul konuşmasında hem de orijinal basın toplantısı duyurusunda, Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan ilk Amerikalı olan Sinclair Lewis, Wolfe hakkında şunları söyler: "En büyük Amerikalı yazar olma şansına sahip olabilir... Aslında onun neden dünyanın en büyük yazarlarından biri olmaması gerektiğini anlamıyorum."
İkinci romanı Of Time and the River'ın yayımlanmasının ardından çoğu eleştirmen ve halk onu desteklemeye devam etti, ancak bazı eleştirmenler onda bazı eksiklikler görürken yine de büyüklüğün anlarını veya yönleri açısından övüyordu. Kitap halk tarafından da iyi karşılandı ve Amerika'da bestseller olan tek kitabı oldu. Yayın "1935'in edebiyat olayı" olarak görüldü; Karşılaştırıldığında, Look Homeward, Angel'a gösterilen daha önceki ilginin çok mütevazi kaldığı görülüyordu. Hem The New York Times hem de New York Herald Tribune ön sayfalarında coşkulu incelemeler yayınlamıştı. Amerikalı entelektüel, yazar ve editör Clifton Fadiman, The New Yorker'da, kitap hakkında ne düşündüğünden emin olmasa da, "On yıllardır Amerikan yazılarında onunki gibi bir belagata sahip olmadığımızı" yazar. The New Republic'ten Malcolm Cowley kitabın yarısı kadar uzun olsa iki kat daha iyi olacağını düşünür, ancak Wolfe'un "Dickens ve Dostoyevski ile aynı nefeste anılabilecek tek çağdaş yazar" olduğunu da belirtir. Robert Penn Warren, Wolfe'un "birkaç güzel romanın yazılabileceği" bazı harika parçalar ürettiğini düşünüyordu. Şöyle devam eder: "Bu arada Shakespeare'in Hamlet'i sadece yazdığını hatırlamakta fayda var; kensisi Hamlet değildi."  Ayrıca Warren aynı incelemede Wolfe'u, tıpkı Amerikalı biyografi yazarı John Donald Wade'in ayrı bir incelemede yaptığı gibi övmüştür.
Yaşamı boyunca F. Scott Fitzgerald, Ernest Hemingway veya William Faulkner ile karşılaştırılabilecek en önemli Amerikalı yazarlardan biri olarak kabul edilmiş olsa da, Wolfe'un itibarı ölümünden bu yana "neredeyse tamamen yok edilmişti", ancak The New York Times 2003'te Wolfe'un itibarının ve bununla ilgili kredisinin "yükselişte" göründüğünü yazmıştı. Çoğunlukla üniversite derslerinden ve büyük yazarlara adanan antolojilerden dışlanmıştır. Faulkner ve Amerikalı gazeteci W.J. Cash, Wolfe'u kendi nesillerinin en yetenekli yazarı olarak listelediler. Wolfe'un çalışmalarına ilk başta hayran olmasına rağmen Faulkner daha sonra romanlarının "hoochie-coochie yapmaya çalışan bir fil gibi" olduğuna karar verdi. Ernest Hemingway'in kararı Wolfe'un "edebiyatın aşırı şişirilmiş Li'l Abner'ı" olduğu yönündeydi.