stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Zoomer
Müzik

Zoomer (albüm), Schneider TM albümü
"Zoomer" (şarkı), ikilisi Les Jumo tarafından bir single
At Mount Zoomer, Wolf Parade tarafından yayınlanan albüm
Diğer kullanımlar

Philadelphia merkezli eski bir restoran dağıtım şirketi, günümüzde EatStreet ile birleşmiştir
Honda Zoomer, bir motorlu scooter
Zoomer, Z Kuşağı için alternatif bir isim
Çamlıca, Odunpazarı

| Çamlıca |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Eskişehir ilinin Türkiye'deki konumu
ÇamlıcaÇamlıca'nın Eskişehir'deki konumu
Koordinatlar: 39°32′57″N 30°22′15″E﻿ / ﻿39.5492°K 30.3708°D﻿ / 39.5492; 30.3708
Ülke:  Türkiye
İl: Eskişehir
İlçe: Odunpazarı
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 72
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0222
İl plaka kodu: 26
Posta kodu: 26004
Resmî site YerelNET
Çamlıca, Eskişehir ilinin Odunpazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Çamlıca Köyü eski adı Sarıöküz'dür.
Coğrafya

Eskişehir il merkezine 35 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara Göre Köy Nüfus Verileri |
| --- | --- |
2000: 72
1990: 135
1985: 36
Çamtepe, Narlıdere

| Çamtepe |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir ilinin Türkiye'deki konumu
ÇamtepeÇamtepe'nin İzmir'deki konumu
Koordinatlar: 38°23′32″N 27°00′43″E﻿ / ﻿38.3922°K 27.0119°D﻿ / 38.3922; 27.0119
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Narlıdere
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Sınır komşuları: 2. İnönü, Atatürk, Ilıca, Yenikale, Narlı 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 6.295
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35320
Çamtepe, İzmir ilinin Narlıdere ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Daha önceleri Çamlı köyüne bağlı bir mahalle iken, 17 Mayıs 1955'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 6.295 |  |
| 2018 | 6.275 |  |
| 2017 | 6.360 |  |
| 2016 | 6.410 |  |
| 2015 | 6.442 |  |
| 2014 | 6.565 |  |
| 2013 | 6.685 |  |
| 2012 | 6.913 |  |
| 2011 | 7.268 |  |
| 2010 | 8.197 |  |
| 2009 | 7.548 |  |
| 2008 | 6.866 |  |
| 2007 | 7.234 |  |
2010 Ukrayna başkanlık seçimi

2010 Ukrayna başkanlık seçimi, Ukrayna'nın 1991 yılında Sovyetler Birliği'nden ayrılmasından sonra ülkede yapılan beşinci başkanlık seçimidir. İlk tur oylama 17 Ocak 2010 tarihinde yapıldı. Başbakan Yuliya Timoşenko ile muhalefet lideri Viktor Yanukoviç arasında geçen ikinci tur oylama ise 7 Şubat 2010 tarihinde yapıldı. Oyların %48,95'ini alan Yanukoviç, Ukrayna'nın 4. Devlet Başkanı seçildi.
Sonuçlar

| Aday | Aday | Siyasi Parti | Birinci Tur> Oy | Birinci Tur>  % | İkinci Tur> Oy | İkinci Tur>  % |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Viktor Yanukoviç | Bölgeler Partisi | 8,686,642 | 35.32 | 12,481,266 | 48.95 |  |  |
|  | Yuliya Timoşenko | Tüm Ukrayna Anavatan Birliği | 6,159,810 | 25.05 | 11,593,357 | 45.47 |  |  |
|  | Serhiy Tihipko | Bağımsız | 3,211,198 | 13.05 |  |  |  |  |
|  | Arseniy Yatsenyuk | Bağımsız | 1,711,737 | 6.96 |  |  |  |  |
|  | Viktor Yuşçenko | Bağımsız | 1,341,534 | 5.45 |  |  |  |  |
|  | Petro Simonenko | Ukrayna Komünist Partisi | 872,877 | 3.54 |  |  |  |  |
|  | Volodimir Litvin | Halk Partisi | 578,883 | 2.35 |  |  |  |  |
|  | Oleh Tyahnibok | Tüm Ukrayna Özgürlük Birliği | 352,282 | 1.43 |  |  |  |  |
|  | Anatoliy Hrutsenko | Bağımsız | 296,412 | 1.20 |  |  |  |  |
|  | Inna Bohoslovska | Bağımsız | 102,435 | 0.41 |  |  |  |  |
|  | Oleksandr Moroz | Ukrayna Sosyalist Partisi | 95,169 | 0.38 |  |  |  |  |
|  | Yuriy Kostenko | Ukrayna Halk Partisi | 54,376 | 0.22 |  |  |  |  |
|  | Liudmila Suprun | Halkın Demokratik Partisi | 47,349 | 0.19 |  |  |  |  |
|  | Vasiliy Protyvsih | Bağımsız | 40,352 | 0.16 |  |  |  |  |
|  | Oleksandr Pabat | Bağımsız | 35,474 | 0.14 |  |  |  |  |
|  | Serhiy Ratuşniyak | Bağımsız | 29,795 | 0.12 |  |  |  |  |
|  | Mikhaylo Brodskyy | Bağımsız | 14,991 | 0.06 |  |  |  |  |
|  | Oleh Riabokon | Bağımsız | 8,334 | 0.03 |  |  |  |  |
| Katılmayan | Katılmayan | Katılmayan | 542,819 | 2.20 | 1,113,055 | 4.36 |  |  |
| Geçersiz | Geçersiz | Geçersiz | 405,789 | 1.65 | 305,837 | 1.19 |  |  |
| Toplam | Toplam | Toplam | 24,588,268 | 100.00 | 25,493,529 | 100.00 |  |  |
Kaynak: Ukrayna Merkez Seçim Komisyonu
Çamlıca, Sarıçam

| Çamlıca |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Adana
Koordinatlar: 37°04′50″N 35°36′48″E﻿ / ﻿37.0806°K 35.6133°D﻿ / 37.0806; 35.6133
Ülke:  Türkiye
İl: Adana
İlçe: Sarıçam
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 301
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0322
İl plaka kodu: 01
Posta kodu: 01350
Çamlıca, Adana ilinin Sarıçam ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Daha önceleri Yarımca köyüne bağlı Kazankaya mahallesi iken, 15 Nisan 1946'da Çamlıca adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Coğrafya

Adana il merkezine 35 km, Sarıçam ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre Mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 335
2000: 300    
1997: 328
Çamlıca, Selendi

| Çamlıca |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri

ÇamlıcaÇamlıca'nın Manisa'daki konumu
Koordinatlar: 38°45′59″N 28°43′44″E﻿ / ﻿38.7664°K 28.7289°D﻿ / 38.7664; 28.7289
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Selendi
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 600 m
Nüfus (2012): 329
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 45
Posta kodu: 45970
Resmî site 
Çamlıca, Manisa ilinin Selendi ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Cumhuriyet döneminden beri köy statüsünde olan mahallenin önceki adı Köleköy'dür.
Coğrafya

Manisa iline 190 km, Selendi ilçesine 23 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2012: 329
2011: 335
2000: 520
1990: 601
1985: 618,
Çamtepe, Taraklı

| Çamtepe |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Sakarya
Koordinatlar: 40°21′24″N 30°29′07″E﻿ / ﻿40.35666°K 30.48526°D﻿ / 40.35666; 30.48526
Ülke:  Türkiye
İl: Sakarya
İlçe: Taraklı
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 80
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0264
İl plaka kodu: 54
Posta kodu: 54750
Çamtepe, Sakarya ilinin Taraklı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Sakarya il merkezine 79 km., Taraklı ilçesine 11 km. uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 106    
1997: 101
İsrail'in Gazze'den çekilmesi

İsrail’in Gazze Şeridi’nden çekilmesi (İbranice: תוכנית ההתנתקותTokhnit HaHitnatkut), 2005 yılında, İsrail’in tek taraflı gerçekleştirdiği ve 21 yerleşim birimindeki yerleşimcilerle askerlerin, Gazze içinden tahliyeleridir.
Çekilme 2003 yılında, Başbakan Ariel Şaron tarafından önerildi, hükûmet tarafından 2004 yılında gündeme alındı ve 2005 yılında Çekilme Planı Uygulaması Kanunu olarak Knesset’te onaylandı. Plan Ağustos 2005’te uygulamaya konuldu ve Eylül 2005’te tamamlandı. Hükûmetin tazminat paketini ve 15 Ağustos 2005 mühletine kadar gönüllü olarak evlerinden çekilmeyi kabul etmeyen yerleşimciler, İsrail güvenlik güçleri tarafından birkaç günlük bir sürede evlerinden çıkartıldılar. Bütün yerleşimcilerin tahliyesi, yerleşim birimlerindeki evlerin yıkılması ve güvenlik güçleri personelinin çekilmesi 12 Eylül 2005 tarihinde tamamlandı. Kuzey Batı Şeria’daki 4 yerleşim biriminin tahliyesi ve dağılması da on gün sonra tamamlandı. Gazze Şeridi’ndeki 21 yerleşim biriminde bulunan 8000 Yahudi yerleşimci, yeniden İsrail’deki başka yerlere yerleştirildiler. Yerleşimcilere ortalama 200,000 dolardan daha fazla tazminat verildi.
Çekilmeye rağmen, Birleşmiş Milletler, uluslararası insan hakları örgütleri ve birçok hukuk bilim insanı, Gazze Şeridi’nin hala İsrail tarafından askeri işgal altında tutulduğunu savunmaktadır. Bu sav İsrail ve diğer hukuk bilim adamları tarafından kabul edilmemektedir. Çekilmeden sonra, İsrail, Gazze’yi doğrudan kontrol altında tutmaya ve Gazze içindeki yaşamı dolaylı yoldan kontrole etmeye devam etmektedir. Gazze’nin hava sahasını, deniz sınırını ve Gazze’nin yedi kara geçiş noktalarını kontrol altında tutarken, sınırları içerisinde girilmesi yasak tampon bölgesi oluşturmuştur. Ayrıca Filistinli nüfus sicil kayıtları İsrail tarafından kontrol altındadır ve Gazze, su, elektrik, telekominikasyon ve diğer kamu hizmetleri için İsrail’e bağımlıdır.
Nüfusla ilgili endişeler ve İsrail tarafından kontrol edilen bölgelerde Yahudi çoğunluğunu koruma isteği, bu politikanın oluşturulmasında oldukça önemli bir rol oynadı ve nüfusbilimci Arnon Soffer tarafından sürece dahil edildi.
Planın tanımı

Gazze Şeridi’nde 21 ve Batı Şeria’da tahliye edilen alanda 4 İsrailli yerleşim alanı vardı. Bunlar:
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Gazze Şeridi’nde: | Gazze Şeridi’nde: | Gazze Şeridi’nde: |  |
|  Bedolah  Bnei Atzmon (Atzmona)  Dugit  Elei Sinai  Gadid  Gan Or  Ganei Tal |  Katif  Kfar Darom  Kfar Yam  Kerem Atzmona  Morag |  Neve Dekalim  Netzarim  Netzer Hazani  Nisanit  Pe'at Sadeh  Rafiah Yam |  Slav  Shirat Hayam  Tel Katifa |
| Batı Şeria’da: | Batı Şeria’da: | Batı Şeria’da: |  |
|  Kadim |  Ganim |  Homesh |  Sa-Nur |
Batı Şeria’nın kuzeybatısındaki Hermesh ve Mevo Dotan ilk çekilme planına dahildiler ama mart ayında plandan çıkarıldılar.
İsrail-Filistin savaşını sona erdirecek müzakerelerin olmadığı durumundan dolayı, Şaron, çekilme planıyla, İsrail güvenliğinin ve uluslararası statüsünün gelişeceğini söyledi. Dokuz bin civarındaki İsrailli yerleşimciye bölgeden ayrılmaları gerektiği yoksa 16 Ağustos 2005 tarihinin gecesinde zorla uzaklaştırılacakları bilgisi verildi. 
6 Haziran 2004 tarihinde yasalaşan Değiştirilmiş Çekilme Planı’nda, İsrail Güvenlik Güçleri’nin Gazze-Mısır sınırında kalacağı ve 6. Yasa maddesine göre geniş bir tampon bölge oluşturmak için ev yıkımlarına eşlik edecekleri vardı. Buna rağmen, İsrail daha sonra sınır alanından çekilme ve sınırı Mısır ve Filistin’in kontrolüne bırakma kararı aldı. Diğer bir yasa maddesine göre (3.1), İsrail Gazze’nin limanını ve hava sahasını kontrol etmeye devam edecek ve gerektiğinde askeri operasyonlar gerçekleştirebilecekti. Mısır, Gazze-Mısır sınırını kontrol edecekti. İsrail Gazze’nin su, iletişim, elektrik ve lağım sistemlerini sağlayacaktı.
Condoleezza Rice’a göre, anlaşma,
Filistin Ulusal Yönetimi’ne 1967’den itibaren ilk defa, sınırlarına giriş çıkışlarla ilgili tam kontrol hakkı verecekti.
Anlaşmanın iki tarafı, İsrail ve Filistin, sınır geçiş noktalarını geliştirip genişleterek, İsrail, Batı Şeria ve Gazze arasında insan ve ürünlerin hareketini sağlayacaktı.
Filistinliler otobüs ve kamyon konvoylarıyla Gazze ve Batı Şeria arasında hareket edebilecekti.
Batı Şeria içindeki hareketi engelleyen her şey kaldırılacaktı.
Gazze Şeridi kıyısında Filistinli bir liman inşa edilecekti.
Filistin havalimanı her iki taraf için de önemli görülüyordu ve Amerika Birleşik Devletleri, İsrail’i bu konudaki inşaatı devam ettirmesi yönünde cesaretlendiriyordu.
Gazze’deki Filistin Ulusal Yönetimi, bölge içinde yeterince kontrole sahip olduğunu düşünmüyordu. Bu durumla ilgili Kızılay ve İnsan Hakları İzleme Örgütü gibi yabancı gözlemciler ve diğer birçok yasal uzman, çekilmenin İsrail’in Gazze üzerindeki yasal sorumluluklarını sona erdirmeyeceğini belirtti. İsrail ve Mısır bir anlaşma imzaladı ve Mısır sınırın kendi tarafındaki polis sayısını artırdı. Anlaşmanın yazılı hali kamuyla paylaşılmadı.
Planın uygulanması > Seralar

Çok yaygın bir fikre göre, İsrail Gazzelilere, ekonomik büyümelerine yardımcı olsun diye çok zengin bir sera altyapısı bıraktı ama Filistinliler tarafından bu altyapı yokedildi. Çekilmeden iki ay önce, 21 yerleşim birimine ait 1000 dönümlük seranın yarısı sahipleri tarafından dağıtıldı ve geriye kalan 500 dönümün ticari gücü zayıf durumda kaldı. Uluslararası kuruluşlar ve kendi parasından 500.000 Dolar veren Orta Doğu Dörtlüsü Elçisi James Wolfensohn, teşvikler sunarak kalan seraların Gazzeli Filistinlilere bırakılmalarını istediler. Daha sonra, İsrail ile uluslararası kanunlar dahilinde bir anlaşmaya varıldı ve yerleşimcilerin evleri yıkılıp, molozları Mısır’a gönderildi. Özellikle asbestlerin ortadan kaldırılması büyük bir problem yarattı ve 60.000 kamyon dolusu moloz Mısır’a gönderildi.
Kalan yerleşimcilerin seraları Filistinliler tarafından iki gün boyunca, sulama hortumları, plastik kaplama ve cam için yağmalandı ama seraların kendileri yapısal olarak, düzen tekrar sağlanana kadar sağlam kaldı. Filistin Ulusal Yönetimi güvenlik güçleri, yağmacıları durdurmak istedi ama etkili olmak için yeterince adam gücüne sahip değillerdi. Bazı yerlerde hiç güvenlik yokken bazı Filistinli polisler yağmacılara katıldı. Filistin Ekonomik Gelişme Şirketi (PED) 20,000,000 dolarlık yatırım yaptı ve Ekime kadar endüstri tekrar ayağa kalktı. Daha sonra, İsrail üzerinden Avrupa’ya ihraç edilmesi planlanan hasat, İsrail’in Karni geçişinde uyguladığı kısıtlamalardan dolayı yapılamadı. Geçiş noktası açık olduğu zamandan çok kapalıydı ve bu durum günlük 120.000 dolardan fazla zarara sebep oldu. Ekonomi danışmanlarına göre, kapatmalar Gazze’deki tarım sektörü gelir kaybını günlük 450.000 dolara çıkardı. Gazze tarım projesinin işe yaraması için her gün 25 kamyonluk ürünün geçmesi gerekiyorken sadece 3 kamyon nadir olarak geçiş izni alabiliyordu ve bu da İsrail’in daima dile getirdiği güvenlik probleminden dolayı tek tük gerçekleşiyordu. Gazzeli bazı kişilerin İsrailli polislere rüşvet verip izin alması gibi her iki tarafta da rüşvet vardı. 2006 yılı başına doğru, ürün dolu kamyonlarını sınırdan hızlı bir şekilde geçiremeyen üreticiler ürünlerini geçiş yerinde boşalttı ve ürünler de keçiler tarafından yenildi. Zamanla Ariel Şaron hastalandı, yeni İsrail hükûmeti göreve geldi ve ABD tarafından şüpheyle yaklaşılan ve engellere takılan sınır polikalarından dolayı Wolfensohn istifa etti. Wolfensohn bu politika engelini Elliot Abrams’a bağladı. Hamas’ın Ocak 2006’daki seçim zaferinden ve Hamas ile El Fetih arasındaki sorunun çıkmasından sonra daha fazla sorun doğdu. Hamas’ın zaferini, İsrail’in anlaşmalara uymamasına bağladı birçok siyasetçi çünkü Filistinlilere göre normalleşme istedi gerçek değildi. Filistinliler umut kazanmak yerine hapse tıkandıklarını düşündüler. Nisan 2006’da, tarım işçilerinin maaşları ödenemez duruma geldiğinde ve para bittiğinde proje iptal edildi.
Sonrası

İsrail’in çekilmesinden sonra, Gazze Şeridi üzerindeki kontrol Filistinlilere verildi. Sınırlar, hava sahası ve sınır suları bu kontrolün dışında kaldı. Dağıtılmış Batı Şeria bölgesi, C bölgesi (İsrail’in askeri ve sivil kontrolü altındaki bölge) olarak kaldı. Eylül 23’te, İsrail’e atılan roketlerden saatler sonra, Jabaliya’daki bir mülteci kampında bulunan Hamas kamyoneti füzeyle vuruldu ve 10 militan öldürüldü. Eylül 26’da İsrail, Filistin İslami Cihad Örgütü komutanı Mohammed Khalil ve korumasını yine bir füzeyle öldürdü. Eylül 29’da İsrail Batı Şeria’daki bütün Hamas yardım kuruluşlarını kapattı ve Gazze Şeridi’ne yönelik beş günlük ağır silahlarla saldırı yaptı. 
İngiliz parlamentosundan bir komisyon sekiz ay sonraki durumu ele aldı ve Rafah geçiş noktası anlaşmasının Ocak-Nisan 2006 arasında etkili olarak uygulandığını gördü. Buna rağmen Karni geçiş noktası 45% kapalıydı ve Gazzeli ihraç edilen 8500 ton üründen sadece 1500 tonunun geçtiği sonucuna vardılar. Komisyon kapanmaların çoğunun güvenlikle alakalı olmadığını, bazı kapanmalarda Batı Şeria’daki şiddet girişimleri neden olarak verilirken, bazılarında hiç neden verilmediğini anladı. Gazze Şeridi ve Batı Şeria arasında söz verilen geçişler yerine getirilmedi çünkü İsrail bu tür konvoyların sadece özellikle inşa edilmiş tünel ve geçitler aracılığıyla yapılabileceği inancındaydı ve gelecekte gerçekleştirilebilecek bir projeyle mümkün olacaktı. İsrail Aralık 2005’te, Kafr Rai’li bir Filistinlinin Netanya’da gerçekleştirdiği bombalı intihar saldırısı sonrasında bu geçiş projesini uygulama müzakerelerinden vazgeçti by a Palestinian from Kafr Rai..
Sonrası > Tazminat ve Yeniden İskan > Yeni Gush Katif Yerleşim Birimleri

Bustan HaGalil
Neve Yam (yeni)
Avnei Eitan
Maskiot
Netzer - Ariel’deki yeni mahalle
Netzer Hazani (yeni)
Palmachim
Yad Binyamin
Nitzan
Be'er Ganim (yeni)
Hertzog – Aşkelon’daki yeni mahalle
Ganei Tal (yeni)
Karmei Katif (yeni)
Bnei Dekalim (yeni)
Neta Tel Katifa’daki yeni birim
Shomriya (yeni)
Teneh Omarim
Bat Hadar
Mavki'im
Talmei Yafeh
Shavei Darom (yeni)
Nave (yeni)
Bnei Netzarim (yeni).
Sonrası > El-Fetih – Hamas Çatışması

Çekilmeden sonra, Hamas, Filistin hükümeti olarak seçildi ve aynı yıl içinde Yaz Yağmurları Operasyonuyla sonuçlanan zincirleme olaylar başladı. 
Aralık 2006’da haberler, bazı Filistinlilerin politik kargaşa ve ekonomik zorluklardan dolayı Gazze Şeridi’ni terk ettiklerini paylaştı. Ocak 2007’de El Fetih ve Hamas arasındaki kavga, çözüme ve ya uzlaşmaya doğru bir ilerleme kaydetmeden devam ediyordu. Çatışmalar Gazze Şeridi’nin her tarafına sıçradı ve her iki taraf birbiriyle savaşıyordu. Gazze Şeridi’nden gelen daimi roket saldırılarına cevaben İsrail, Hamas’a ait bir binayı yok eden hava saldırısını başlattı. Haziran 2007’de El Fetih-Hamas savaşı oldukça sertleşti ve Hamas Gazze Şeridi’nin kontrolünü tamamen ele geçirdi.
Sonrası > Müze

Ağustos 2008’de, Kudüs’teki Mahane Yehuda Pazarının yakınlarında Gush Katif müzesi açıldı. Müze direktörü, Yanhelek Klein, müzeyi yerinden edilen 21 Gazzeli yerleşim birimlerinin ve dönmek isteyen tahliye edilenlerin artistik anılışı olarak görüyordu. Müzede gösterimde olan sanat eserleri, Gazze’den tahliye edilenlere, çekilmeyle ilişkisi olan ve çekilmeden etkilenen sanatçılarla fotoğrafçılara aitti.
Renove edilen ve “Nitzan’daki Gush Katif Miras Merkezi” olarak adlandırılan Katif Merkezi’nde, modern teknoloji kullanılarak, Gush Katif’ten tahliye edilen insanların rehberliğini yaptığı oldukça duygusal bir tecrübe yaratıldı(90). Proje koordinatörü Laurence Beziz, “Amacımız İsrail’in Gush Katif topraklarında öncülük eden 35 senelik hikâyemizi ve Gush Katif’teki hayatın nasıl olduğunu göstermektir” dedi.
Eleştiriler ve görüşler

Tek taraflı çekilme planı çeşitli bakış açıları tarafından eleştirildi. İsrail’de en çok yerleşimciler ve İsrail sağı Ariel Şaron’u bu kararından dolayı eleştirdi. Onlara göre Şaron, daha önce dile getirdiği yerleşimciler yanlısı politikadan uzaklaştı bu hareketiyle. Diğer taraftan İsrail solu da çekilmeyi eleştirdi. Onlara göre ise bu plan müzakereleri yavaşlatmak isteyen ve Batı Şeria’da İsrail’in varoluşunu daha güçlendirmeyi amaçlayan bir girişimdi. Ayrıca çekilme genel olarak işgalin yarattığı problemleri çözmüyordu. Bunun nedeni, İsrail’in Gazze Şeridi üzerindeki kontrolünü sınır, hava sahası, liman şeridi, altyapı, ithalat ve ihracat gibi konularda bırakmamasıydı.
Eleştiriler ve görüşler > Çekilme yanlısı

Çekilme planı hem İsrailliler hem de karşıt görüşteki diğer gözlemciler tarafından, Batı Şeria’daki bazı yerleşim birimlerini daimi kılmak amacıyla atılan bir adım olarak görüldü. Gazze Şeridi ekonomik olarak işe yaramayan ve içinde, İsrail’in demokratik bir Yahudi devlet olmasına engel olacak 1.4 milyonluk müslüman nüfusunun olduğu bir alan olarak Filistin Ulusal Yönetimi’ne verilmişti. Filistin Ulusal Yönetimi Avrupa sözcüsü Leila Shahid, “çekilmenin tek taraflı olması bile İsrail’in amaçlarına yönelik olduğunu göstermektedir” dedi. İrlanda Dışişleri Bakanı ve Avrupa Birliği sözcüsü Brian Cowen, AB’nin planı onaylamamasının nedenini, planın Batı Şeria’dan tamamen çekilmeyi gerçekleştirmemesi olarak gösterdi. Cowen AB’nin, her iki tarafın da kabul ettiği bir anlaşma olmadan, 1967 öncesi sınırlara yapılan her hangi bir değişikliği kabul etmeyeceğini açıkladı. Buna rağmen, AB, çekilme planına barışa yönelik bir girişim olarak gördüğü için farazi bir destek sinyali verdi. Bazı eleştirmenler, Şaron’un, çekilme planını hazırlarken, Kudüs yakınındaki en büyük yerleşim birimlerinden biri olan Ma’ale Adumim gibi Batı Şeria’da bulunan yerleşim birimlerinin yanlısı olarak hareket ettiğini belirttiler. Şimdi Barış (Shalom Achshav) adlı kuruluşa göre, Batı Şeria’daki yerleşimcilerin sayısı 2004 yılıyla karşılaştırıldığında, 6100 kişi artarak 250.000’e ulaşmıştı. 6 Ekim 2004 tarihinde, Şaron’un personel şefi Dov Weissglass, Haaretz’le yaptığı bir söyleşi esnasında, “Çekilme planının önemi, barış sürecini dondurmaktı…Süreci dondurmakla Filistin Devleti’nin kurulmasını ve mülteciler sorunu, sınırlar ve Kudüs gibi tartışmaları engelliyorsun. Çekilme Filistinlilerle siyasi süreçleri engelleyecek miktarda materyal sağlamaktadır” dedi.
Eleştiriler ve görüşler > Yabanci Devletlerin Tutumları > Amerika Birleşik Devletleri

Başkan George W. Bush planı, barışa giden bir yol haritası adımı olarak gördüğünden destekledi. Ariel Şaron’la 11 Nisan 2005 tarihinde gerçekleştirdiği bir ortak basın toplantısında:
“Başbakan Ariel Şaron’un Gazze ve Batı Şeria’nın bir kısmından cesurca çekilme girişimini destekliyorum. Başbakan çekilme planının uygulanmasıyla ilgili Filistinlilerle iş birliği yapmaya hazır. Filistin liderlerini bu teklifi kabul etmeye çağırıyorum. Beraber çalışarak, İsrailliler ve Filistinliler geçiş sürecini barışçıl bir şekilde yürütebilirler” dedi.
Ve 26 Mayıs 2005 tarihinde, Filistinli lider Mahmud Abbas’ı Beyaz Saray’da ağırlarken verdiği basın toplantısında, Başkan George W. Bush:
“İsrail’in yakın zamanda Gazze’den ve Batı Şeria’nın bir kısmından çekiliyor olması, barışa yönelik yol haritasına dönme şansını sunmaktadır. Gazze’den çekilmeyi başarıyla sonuçlandırmak adına, ABD Filistin Yönetimi’ne 50 milyon dolarlık, yeni ev ve altyapı inşaası için kullanılacak yardımı yapacaktır”dedi.
11 Nisan 2005 tarihinde Başkan Bush:
“Nihai barışla ilgili İsrail güvenli ve tanınmış sınırlara sahip olmalıdır ve bu sınırlar her iki tarafın müzakereleriyle, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi 242 ve 338 nolu çözüm önerilerini temel alacak şekilde belirlenmelidir. Zemindeki yeni gerçeklikler göz önünde bulunduğunda, müzakerelerin sonucu 1949 ateşkesi sınırlarına dönüş olamayacaktır. Bunun nedeni halihazırda bulunan Yahudi nüfusuna sahip birçok bölgelerdir.
26 Mayis 2005 tarihli Filistinli lider Mahmud Abbas’la gerçekleştirdiği ortak basın toplantısında, Başkan Bush yol haritasıyla ilgili beklentilerini paylaştı:
Her türlü nihai anlaşma her iki tarafın da katılımıyla yapılmalıdır ve 1949 Ateşkes hattına yapılacak her türlü değişiklik yine her iki tarafın rızasıyla olmalıdır. Uygulanabilir bir “iki-devlet çözümü” Batı Şeria’nın bütünlüğüyle olmalıdır ve dağıtılmış sınırlardan bir devletin kurulması mümkün değildir. Aynı zamanda, Gazze Şeridi ve Batı Şeria arasında anlamlı bağlantılar olmalıdır. Bu ABD’nin şuanki pozisyonudur ve nihani çözüm zamanında da bu pozisyon gündemde olacaktır.
Eleştiriler ve görüşler > Yabanci Devletlerin Tutumları > Avrupa Birliği

Avrupa Birliği Ortak Dış ve Güvenlik Politikaları Yüksek Temsilcisi Javier Solana, 10 Haziran 2004 tarihinde şunları söyledi:
İsrail Başbakanının Gazze Şeridi’nden çekilme önerisini hoş karşılıyorum. Bu BM Güvenlik Konseyi’nin de desteklediği yol haritasına dönme fırsatını sunmaktadır. 
İrlanda Dışişleri Bakanı Brian Cowen (İrlanda’nın AB başkanı olduğu dönemde), planın Batı Şeria’dan tamamen çekilmeyi gerçekleştirmemesi nedeniyle AB’nin planı kısıtlı bulduğunu belirtti. Ayrıca, AB’nin her iki tarafın da kabul ettiği bir anlaşma olmadan, 1967 öncesi sınırlara yapılan herhangi bir değişikliği kabul etmeyeceğini açıkladı. Buna rağmen, AB çekilme planını barışa giden yolun parçası olduğundan destekledi.