stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İlyas
İncil hikayeleri

İncil'e göre, M. 9. yüzyılda, bir zamanlar Süleyman'ın yönetiminde birleşmiş olan İsrail, Kuzey İsrail ve güneyde Yahuda Krallığı olmak üzere ikiye bölünür. Kuzeyin Kralı Omri, Yarovam'ın saltanatından kalma, dinsel odağı Kudüs'ten uzaklaştırmayı amaçlayan, dini yasalara aykırı politikalara devam eder: Yerel kurbanlar sunaklar inşa etmek, Levi ailesinin dışından rahipler atamak ve eski Kenan dininde önemli bir tanrı olan Baal'a adanmış tapınakların teşvik edilmesi gibi. Omri, oğlu Ahav ile Baal'e tapan ve Fenike'deki Sayda kralının kızı olan prenses İzebel arasında gerçekleşen evlilik ittifakıyla iç güvenliği sağlar. Böylece İsrail'e bir süreliğine güvenlik ve ekonomik refah gelir, ancak dini kanunun katı bir tesniyeci yorumunu savunan İsrailli peygamberlerle başı beladadır.
Ahab, krallığı altında Baal için bir tapınak inşa eder ve karısı İzebel, ülkeye Baal ve Aşera' rahip ve peygamberlerinden oluşan büyük bir maiyet getirir. Bu bağlamda 1. Krallar 17:1'de "İlyas Tişbite " Ahab'ı, çiy bile oluşmayacak kadar yıkıcı kuraklık olacağı konusunda Ahav'ı uyarır, çünkü Ahab ve kraliçesi, "Rab'bin gözünde kötülük yaptıkları" söylenen bir "İsrail krallar listesi"nin sonuncusudur.
İncil hikayeleri > Krallar Kitabı

Bir Tishbite olarak kısa nitelendirmesi dışında, Elijah'ın kişiliğine dair hiçbir arka plan verilmemiştir. İbranice'deki adı "Tanrım RAB'dir" anlamına gelir ve Baal'a tapınmaya meydan okuması nedeniyle ona verilen bir unvan olabilir.
İbrani İncili'nde anlatıldığı gibi, İlyas'ın meydan okuması cesur ve doğrudandır. Baal, yağmur, gök gürültüsü, şimşek ve çiyden sorumlu Kenan tanrısıydı. İlyas, kuraklığı ilk duyurduğunda, yalnızca bizzat Yahve adına Baal'a meydan okumakla kalmaz, aynı zamanda Jezebele, rahiplerine, Ahab'a ve İsrail halkına da meydan okur.
İncil hikayeleri > Krallar Kitabı > Zarepat'ın dul eşi

Ahab'la yüzleşmesinden sonra, Tanrı ona İsrail'den, Ürdün'ün doğusundaki Chorath deresinin yanında kuzgunlar tarafından besleneceği bir saklanma yerine kaçmasını söyler. Dere kuruduğunda, Tanrı onu Fenike'nin Zarefat kasabasında yaşayan dul bir kadının yanına gönderir.
Kadın kendisi ve oğlunun hayatta kalmasına yetecek kadar yiyeceği olmadığını söyler. İlyas, Tanrı'nın elindeki un veya yağın bitmesine izin vermeyeceğini söyleyerek, "Korkma . . . Çünkü İsrail'in Tanrısı RAB şöyle diyor: RAB'bin yeryüzüne yağmur yağdıracağı güne kadar un testisi boşalmayacak ve yağ testisi eksilmeyecek." Onu son yemeğiyle besler ve Elijah'ın vaadi gerçekleşir.
Bir süre sonra kadının oğlu ölür ve kadın, "Günahımı anmak ve oğlumun ölümüne neden olmak için bana geldin!"der. İlyas dua eder ve "[Tanrı] İlya'nın sesini dinler, çocuk dirilir."  Bu, Kutsal Yazılarda kaydedilen ölüleri diriltmenin ilk örneğidir.
Üç yıldan fazla süren kuraklık ve kıtlığın ardından Tanrı, İlyas'a Ahab'a kuraklığın sona erdiğini duyurmasını söyler. Elijah yolda yüz Yahudi peygamberi İzebel'in tasfiyesinden saklamış olan Obadiah ile karşılaşır. Elijah'ın onu idam etmesi için Ahab'ı kışkırtacağından korkar. Elijah, Obadiah'a güvence verir ve Ahab'a gönderir.
İncil hikayeleri > Krallar Kitabı > Baal'a meydan okuma

Ahab, İlyas'ı "İsrail'in belası" olmakla suçlar; ancak İlyas, sahte tanrılara (şedim ) izin vererek İsrail'i rahatsız eden kişinin Ahab olduğunu söyler.
İlyas'ın talimatıyla Ahab, İsrail halkını, Baal'ın 450 ve Aşera'nın 400 peygamberini Kermil dağı'na çağırır. İlya daha sonra halkı Baal'e tapınmaya razı oldukları için azarlar: "Daha ne kadar iki farklı görüşle topallayacaksınız? Efendi (Yahve) Tanrı ise, onu; ama Baal ise, o zaman onu izleyin.
İlyas, Baal ve Yahve'nin güçlerinin doğrudan test edilmesini önerir (Hikayede hem Asherah hem de peygamberleri tamamen atlanır); o ve Baal peygamberleri iki boğadan birini alacak, kurban için tahtaya koyacaktır, kurban kabul edildiğinde gökten gelen Baal veya Yahve'nin ateşi kurbanı yakacaktır.
Baal peygamberleri bir boğa seçer ve hazırlar. Sabahtan öğlene kadar dua ederler, başarılı olamazlar. Elijah çabalarıyla alay eder. "İlyas öğle vakti 'Yüksek sesle ağlayın! Şüphesiz o bir ilahtır; ya meditasyon yapıyordur, ya yoldan çıkmıştır, ya yolculuktadır, ya da belki uykudadır ve uyandırılması gerekir'". Daha yüksek sesle bağırarak ve kendilerini kılıç ve mızraklarla keserek karşılık verirler. Akşama kadar dua etmeye devam ederler, ancak sonuç yoktur.
İlyas daha sonra Yahve sunağını İsrail'in on iki kabilesini temsil eden on iki taşla onarır. Etrafına bir hendek kazar ve diğer boğayı kurban etmeye hazırlar. Daha sonra kurban ve sunağın suyla ıslatılmasını emrederek siperi de doldurur. Yahwe'den kurbanı kabul etmesini ister. Gökten ateş yağarak kurbanı, sunağın taşlarını, toprağı ve siperdeki suyu tüketir. İnsanlar  Efendi — o Tanrı'dır; Efendi —  o Tanrı'dır" derler. İlyas onlara Baal'ın peygamberlerini yakalamalarını emreder ve İlyas onları Kişon Nehri'nin yanında öldürür.
İncil hikayeleri > Krallar Kitabı > Horeb Dağı

İlyas'ın Baal peygamberlerini öldürmesine öfkelenen İzebel, onu öldürmekle tehdit eder. Elijah, Yahuda'daki Beerşeba'ya kaçar, çölde bir çalının altına tek başına oturup ölmek için dua eder ve uykuya dalar. Rab'bin bir meleği onu nazikçe uyandırır. Uyandığında ekmek ve bir testi su bulur, yer, içer ve tekrar uykuya dalar. Melek daha sonra ona ikinci kez gelir ve önünde uzun bir yolculuk olduğunu söyler.
İlyas, kırk gün kırk gece Horeb Dağı'nda dolaşır. Musa'nın On Emri aldığı, birkaç yüzyıl önce Musa ve neslinin ayrılmasından sonra oraya dönen tek kişidir. Bir mağaraya sığınır. "Çık ve Efendi (tanrı) huzurunda dağda dur, çünkü Efendi geçmek üzere" denilir. Güçlü bir rüzgar gelir, ardından bir deprem ve ardından bir ateş gelir, ancak RAB bunların hiçbirinde yoktur, bunun yerine sakin, alçak bir ses olarak gelmeyi seçer ve İlyas'ın yeniden yola çıkmasını ister bu kez Aram krallı olarak Hazael'i meshetmesi için Şam gidecek, İsrail kralı olarak Yehu ve eski peygamberin halefi olarak Elişa'yı atayacaktır.
İncil hikayeleri > Krallar Kitabı > Nabot'un Bağları

Ahab cinayetle bir bağın mülkiyetini aldıktan sonra Elijah, 1 Kings 21'de Ahab ile tekrar karşılaşır. Ahab, Yizreelli Nabot'un bağına sahip olmak istemektedir. Daha iyi bir bağ veya uygun bir fiyat teklif eder, Nabot kabul etmez. Ancak İzebel, arazi için bir plan yapar. Yakında yaşayan yaşlı ve soylulara mektuplar gönderir. Bir ziyafet düzenler ve Nabot'u davet ederler. Ziyafette, ona Tanrı'ya ve Ahab'a küfretmekle ilgili asılsız suçlamalar yapılır, plan tutar ve Nabot taşlanarak öldürülür. Nabot'un öldüğü haberi geldiğinde İzebel, Ahab'a bağı ele geçirmesini söyler.
Tanrı, İlyas ile tekrar konuşur ve onu Ahab'ın karşısına bir soru ve kehanet ile gönderir: "Onu öldürdün ve ele geçirdin mi?" ve "Köpeklerin Nabot'un kanını yaladığı yerde, sizin de kanınızı köpekler yalayacak."
Ahab, Elijah ile yüzleşir. Elijah, kendi eylemleriyle kendisini Tanrı'nın düşmanı yaptığını söyleyerek yanıt verir. Elijah, Ahab'a tüm krallığının onun otoritesini reddedeceğini söyler; İzebel Yizreel içinde köpekler tarafından yenecektir; ve ailesi şehirde ölürlerse köpekler, kırsalda ölürlerse kuşlar tarafından yok edilecektir. Ahab bunu duyduğunda o kadar içtenlikle tövbe eder ki, Tanrı Ahab'ı cezalandırmaktan vazgeçer ve gazabını oğlu Ahazya ve İzebel üzerine boşaltır.
İncil hikayeleri > Krallar Kitabı > Ahazya

Elijah'ın hikâyesi Ahazia ile (2 Kral 1 ) devam eder. Sahne, Ahazah'ın düşerek ciddi şekilde yaralanmasıyla başlar. İyileşip iyileşmeyeceğini öğrenmek için habercilerini İsrail krallığının dışındaki Ekron'daki Baalzebub rahiplerine gönderir. İlya habercileri durdurur ve " İsrail'de Tanrı olmadığı için mi Ekron tanrısı Baal-zebub'a soru gönderiyorsunuz?" der. Ahazya, habercilerden kendilerine bu mesajı veren kişiyi tarif etmelerini ister ve onu anında "Tişbite Elijah" olarak tanır.
Elijah'ı tutuklamak için üç grup asker gönderir. İlk ikisi, İlyas'ın gökten çağırdığı ateşle yok edilir. Üçüncü grubun lideri, kendisi ve adamları için merhamet diler. Ahazya, Elijah'ın sözüne uygun olarak yaralarından kurtulamadan ölür.
2.Krallar 2:3–9'a göre Elişa ve "peygamberlerin oğulları" İlyas'ın bir gün göğe alınacağını bilmekteydiler. Elijah, Elişa'nın onun "alındığını" görmesini kabul eder.
Elijah Elisha ile birlikte Ürdün'e yaklaşır. Mantosunu sıvar ve suya vurur. Su ikiye ayrılır, İlyas ile Elişa karşıya geçerler. Aniden ateşten bir araba ve atlar belirir, İlyas bir kasırgayla yukarı kaldırılır, pelerini yere düşer ve Elişa onu alır.
Tarihsellik

Akademisyenler MÖ dokuzuncu yüzyılda Kral Ahab ve Ahazya'nın hükümdarlıkları sırasında İsrail Krallığı'nda Elijah adında bir peygamberin varlığı, büyük kişisel dinamizmi ve muhafazakar şevkiyle dini bir figür olduğu ve İsrail'de Baal tapınmasının yükselişine karşı direnişin lideri olduğu konusunda genel olarak hemfikirdirler.
Bununla birlikte, bazı bilim adamlarının görüşüne göre, peygamberin İncil'deki sunumu, onun faaliyetinin tarihsel bir belgesi olarak alınamaz. İncil metinleri, onu kahraman bir kişilik olarak gören popüler efsanenin ve ardından gelen teolojik düşüncenin gözünden sunmaktadır. Eylemleri, halk ve Kral ile ilişkileri basmakalıp ve davranışları paradigmatiktir.
İslam'da > Kuran

Kuran, İlyas'ın halkına Tanrı'ya ibadet etmeye gelmelerini ve bölgenin birincil idolü olan Baal'a tapınmayı bırakmalarını söylediğini anlatır. Kur'an, "Ve İlyas gerçekten elçilerden biriydi. "Hatırla", kavmine şöyle demişti: "Allah'tan korkmaz mısınız?" Yaratanların en güzeli olan, sizin ve atalarınızın Rabbi olan Allah'ı terk mi ediyorsunuz?"
Kuran, İlyas'ın kavminin çoğunluğunun peygamberi yalanladığını ve putperestliği takip etmeye devam ettiğini açıkça belirtir. Ancak Allah'ın az sayıda sadık kulunun İlyas'ın peşinden gittiğinden ve Allah'a inanıp taptığından bahseder. Kur'an "Fakat onlar onu yalanladılar, bu yüzden mutlaka [ceza için] getirilecekler. Ama Allah'ın seçilmiş kulları değil. Biz onu sonraki nesiller arasında ˹şerefle anma˺ lütfettik: "
Allah Kuran'da İlyas'ı iki yerde övmektedir:
"İlyas'a selam olsun." Doğrusu Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz. O gerçekten bizim sadık kullarımızdandı.
Aynı şekilde, salihlerden Zekeriya, Yuhanna, İsa ve İlyas'a da "hidayet verdik"
Not listesi

↑  Psalm 45, sometimes viewed as a wedding song for Ahab and Jezebel, may allude to this union and its problems: "Hear, Oh daughter, consider, and incline your ear; forget your people and your father's house; and the king will desire your beauty. Since he is your lord, bow to him; the people of Tyre will sue your favor with gifts." See: Smith (1982)
M.Ö. 9. yüzyılda İsrail haritası; Mavi, İsrail Krallığı, Altın sarısı, Yahuda Krallığı'dır.
Elijah çölde, yazan Washington Allston
Elijah, Zarephath Dulunun Oğlu'nu canlandırıyor (Louis Hersent)
Elijah'ın sunusu gökten gelen ateş tarafından tüketilir. (Güney Karolina, Charleston'daki St. Matthew's Alman Evanjelist Lutheran Kilisesi'ndeki vitray)
İlyas, Ahazya'nın habercilerini yok ediyor (1866 La Sainte İncilinden Gustave Doré'nin çizimi)
Ateş Arabasına Alınmış İlyas, c. 1740 Giuseppe Angeli
Elijah'ın arabası kasırgada. Fresk, Anagni Katedrali, yak. 1250
Mekke'de Namaz Kılan Hızır ve İlyas ; Peygamber Hikayeleri'nin ışıklı bir el yazmasından Farsça minyatür (yaklaşık 427 AH / MS 1036)
Verona Kuşatması

| g t İmparator I>  Justinianus'un Savaşları |
| --- | --- |
 İberya Savaşı Thannuris (Mindouos)  Dara  Satala  Callinicum  Martyropolis Vandallar Savaşı ve Moro Savaşları Ad Decimum  Tricamarum  Mammes ve Bourgaon  Babosis ve Zerboule  Cillium  Marta  Cato Tarlaları Gotlar Savaşı 1. Napoli  1. Roma  Treviso  Verona  Faventia  Mucellium  2. Napoli  2. Roma  3. Roma  Sena Gallica  Taginae  Mons Lactarius  Volturnus Lazika Savaşı 1. Petra  Anglon  Edessa  2. Petra  3. Petra  Muhurisi  Rioni  1. Arhaiopolis  Cotais  Telephis-Ollaria  2. Arhaiopolis  Onoguris (3. Arhaiopolis)  Fasis Diğer Spania'nın Fethi  Melantias 
| g t Cermen-Roma savaşları |
| --- | --- |
Kimberek Savaşı (MÖ 113 - MÖ 101) Noreya  Burdigala  Arausio  Aquae Sextiae  Vercellae Galya Savaşları (MÖ 58 - MÖ 57) Vosges  Sabis Clades Lolliana (16 BC) Germania'ya erken dönem Roma seferleri (MÖ 12 - MS 16) Arbalo  Lupia Nehri  Teutoburg Ormanı  Pontes Longi  Idistaviso  Angrivarian Duvarı Markoman Savaşları (166-180) Carnuntum Germania'ya 230larda Roma seferleri Harzhorn Gotların Balkanlar'ı istilası (250-251) Nicopolis ad Istrum  Beroe  Philippopolis  Abritus Gotların Balkanlar'ı istilası (254) Selanik  Thermopylae Herulilerin Balkanlar'ı istilası (267-268) Naissus Alaman-Roma Savaşları Mediolanum  Benacus Gölü Placentia  Fano  Pavia  Lingones  Vindonissa  Durocortorum  Argentoratum  Solicinium  Campi Cannini Gotlar Savaşı (367-369) Noviodunum Gotlar Savaşı (376-382) Marcianopolis  Ad Salices  Dibaltum  Hadrianapolis  Hadrianapolis  Kuşatması  Konstantinopolis  Selanik Vizigotlar Savaşları Pollentia  Verona  Floransa  Fiesole  Roma  Massilia  1. Arelate  2. Arelate  Narbonne  Toulouse  Châlons  3. Arelate  Orleans  Déols  4. Arelate Vandalar Savaşları Ren  Nervasos Dağları  Tarraco  Hippo Regius  Carthage  Roma  Agrigentum  Korsika  Garigliano  Cartagena  Cap Bon Anglo-Sakson Savaşları Britonların iniltileri  Britanya'da Anglo-Sakson yerleşimi  Long Knives'ın ihaneti  Wippedesfleot  Mercredesburne  Mons Badonicus  Dyrham  Woden's Burg  Raith Vandallar Savaşı (533-534) Ad Decimum  Tricamarum Gotlar Savaşı (535-554) Panormus  Napoli  Roma  Treviso  Verona  Faventia  Mucellium  Napoli  Roma  Roma  Sena Gallica  Taginae  Mons Lactarius
Verona Kuşatması, Gotlar Savaşı sırasında 541 kışında gerçekleşmiş muharebedir. Totila komutasındaki Ostrogotlar, sayıca üstün Bizans İmparatorluğu ordusuna karşı şehri başarıyla savunmuştur.
Kuşatma

Bizanslılar şehri yaklaşık 12.000 asker ile kuşattılar. Kuşatma sırasında, Ostrogot ordusunun yerel bir muhafızı Bizanslılar ile işbirliği yaptı ve şehre girmelerine izin verdi. Şehir dışına çekilmeye zorlanan Ostrogotlar, çoğu hala şehir dışında bulunan ve ganimetin "dağıtımı" hakkında tartışmakla meşgul olan düzensiz Bizans ordusundan faydalandı; Geçit hala açıkken, Ostrogothlar içeriye girip, Bizanslılar şehrin içindeyken saldırdılar. Zaten kentin içinde olan Bizanslılar bu yüzden kaçmak için "atlamak" zorunda kaldılar.
Bizanslılar kuşatmayı kaldırdıktan sonra, Totila onların peşinden gidip Faventia Muharebesi'nde mağlup etti.
Brezilya mutfağı

Ülkenin millî yemeği olarak kabul edilen feijoda.
Brezilya mutfağı, Avrupa, Afrika ve Kızılderili mutfaklarının etkilerini taşır. Ülkenin yerli halkının çeşitliliği, göçmen nüfusu ve ayrıca büyük yüzölçümü nedeniyle bölgeden bölgeye ciddi farklılıklar gösterir. Bu, karakteristiğini bölgesel farklılıkların korunmasından alan bir ulusal mutfak kültürü yaratmıştır.
Brezilyalı yerlilerin kullandığı ilk malzemelerden bazıları manyok, guarana, acai üzümü, cumaru, kaju ve tucupiydi. Zaman içinde meydana gelen göçlerle Brezilya'ya göçmenlerin özgün yemekleri de taşındı; bu da eksik malzemelerin yerini bölgesel mutfaktaki karşılıklarıyla doldurdu. Örneğin tahıl ağırlıklı beslenen Avrupalı göçmenler, Brezilya mutfağına şarabı, yapraklı sebzeleri ve süt ürünlerini kazandırdı. Patates olmadığında tatlı manyoğu onun yerine  nasıl kullanabileceklerini keşfettiler. Amerika kıtasına esir olarak getirilen Afrikalılar, Brezilya'nın kıyı şehirlerinin mutfak kültürünün gelişmesine katkı sağladı. Japon göçmenler, Brezilya'nın bugün Asya mutfağıyla birlikte paylaştığı yemeklerin çoğunu Brezilya'ya getirdi.
Manyok (yöresel olarak mandioca, aipim, macaxeria gibi isimlerle anılır), yam adlı kök bitkileri ve acai, cupuaçu, mango, papaya, guava, portakal, maruçya, ananas, hog plum meyveleri; yöresel mutfaklarda kullanılan malzemelerdir.
Brezilya'nın bazı tipik yemekleri, ülkenin geleneksel yemeği olarak bilinen feijoada ve beiju, feijão tropeiro, vatapá, moqueca, polenta gibi yöresel yemeklerdir.
Leylek

Leylek (Ciconia ciconia), leylekgiller (Ciconiidae) familyasından büyük ve uzun bacaklı bir kuş türü. Siyah kanat uçuş tüylerinin dışında tamamen beyazdır, gagası ve bacakları erişkinlerde kırmızı, yavrularda ise siyahtır. Büyük bir kuş olup 100–115 cm uzunluğunda, 2,3 ila 4,5 kg ağırlığındadır, kanat açıklığı ise 155–215 cm'dir. Cüssesi biraz farklı olan iki alt türü ise Avrupa'da (kuzeyde Finlandiya'ya kadar), kuzeybatı Afrika'da ve güneybatı Asya'da (doğuda Kazakistan'ın güneyine kadar) bulunur. Leylekler uzun mesafelere göç ederler. Çoğunlukla tropikal Sahraaltı Afrika'dan Güney Afrika'nın güneyine ve hatta Hindistan alt kıtasının güneyine kadar olan bölgede kışı geçirirler. Avrupa'dan Afrika'ya göç ederken Akdeniz üzerinden değil, doğuda Levant üzerinden, batıda da Cebelitarık Boğazı'ndan geçerler. Bunun nedeni uçmak için gereksinim duydukları hava termallerinin deniz üzerinde oluşmamasıdır. Yerde yürürken durmadan, yavaşça hareket ederler. Leylekgiller ailesinin diğer üyeleri gibi boynu tamamen gerilmiş şekilde uçarlar.
Etçil olan leylek, böcekler, balık, amfibiler, sürüngenler, küçük memeliler ve küçük kuşlar gibi çok geniş bir yelpazede beslenir. Besinlerinin çoğunu yerden, kısa bitki örtüsü içinden ve sığ sulardan toplar. Tek eşli olarak ürerler ancak yaşam boyunca sürecek bir çift bağı kurmazlar. Hem erkeği hem de dişisi, çubuklardan oluşan ve birkaç yıl kullanılabilen büyük bir yuva yapar. Dişi leylek her yıl bir kereliğine olmak üzere dört yumurta yumurtlar ve yavrular 33-34 gün sonra aynı anda olmamak üzere yumurtadan çıkar. Çifti oluşturan kuşların ikisi de kuluçkaya yatar ve birlikte yavruları beslerler. Yavrular yumurtadan çıktıktan 58-64 gün sonra yuvadan ayrılır ve 7 ila 20 gün daha ebeveynler tarafından beslenir.
Leylek, Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği (IUCN) tarafından asgari endişe altındaki türler arasında sınıflandırılmıştır. Orta Çağ boyunca ormanların azalması leyleklerin yararına olmuştur ancak tarım pratiklerinin değişmesi ve sanayileşme 19. yüzyılda ve 20. yüzyılın başlarında Avrupa'nın bazı bölgelerinde popülasyonlarının azalmasına hatta yok olmasına neden olmuştur. Avrupa çapındaki koruma programlarının sonucunda leyleklerin tekrar Hollanda, Belçika, İsviçre ve İsveç'te üremeleri sağlanmıştır. Doğal düşmanlarının sayısı azdır ancak çeşitli parazitler taşıyabilir. Dikkat çekici bir tür olan leylek tarih boyunca bulunduğu bölgelerde çeşitli söylencelere konu olmuştur. Bunların en bilineni, bebeklerin leylekler tarafından getirildiği söylencesidir.
Taksonomi ve evrimi

Leylek, Ardea ciconia bilimsel adı verilerek Linnaeus'un 1758 tarihli eseri Systema Naturae'de tanımlanan kuş türlerinden birisidir. 1760 yılında Fransız zoolog Mathurin Jacques Brisson tarafından Ciconia adlı yeni bir cins altında sınıflandırılmış ve bu cinsin tip türü olmuştur. Hem cins hem de tür adı olan cǐcōnia Latince "leylek" kelimesinden gelmektedir.
İki alt türü vardır, bunlar:
Ciconia ciconia ciconia, Linnaeus tarafından 1758 yılında tanımlanan tür. Avrupa'dan kuzeybatı Afrika'ya ve Asya'nın en batısından Afrika'nın doğusuna kadar olan alanda ürerler ve kışları esas olarak Afrika'da Sahra Çölünün güneyinde geçirirler. Ancak bazı kuşlar kışları Hindistan'da da geçirmektedir.
Ciconia ciconia asiatica,, Rus doğa tarihçisi Nikolay Severtzov tarafından 1873 yılında tanımlanan alt tür. Türkistan'da ürerler ve kışları İran ile Hindistan arasında geçirirler. Diğer alt türden biraz daha büyüktür.
Leylekgiller familyasında genel olarak üç grupta toplanan altı cins sınıflandırılmıştır: Mycteria ve Anastomus cinsleri, Ephippiorhynchus, Jabiru ve Leptoptilos cinsleri ve tipik leylekleri barındıran Ciconia cinsi. Yaşayan yedi türü bulunan tipik leylekler düz ve sivri gagaları ve esas olarak beyaz ve siyah tüyleri ile ayırt edilmektedir. En yakın akrabaları, daha önce leyleğin bir alt türü olarak da sınıflandırılmış olan Doğu Asya'da yaşayan Ciconia boyciana türü ile Güney Amerika'da yaşayan Ciconia maguari türüdür. Ciconia cinsi içinde yakın evrimsel bağlantılar, davranışsal özellikler ve hem mitokondriyal sitokrom b gen dizileri hem de DNA-DNA hibridizasyon analizleri ile önerilmiştir.
Taksonomi ve evrimi > Fosil kaydı

Sağ humerusun distal ucunu temsil eden bir Ciconia fosili, Kenya'da Victoria Gölünde Rusinga Adasının Miyosen yataklarında bulunmuştur. Yaşı 24 ila 26 milyon yıl arasında olduğu tahmin edilen bu fosil birbirine çok benzeyen ve aynı kemik yapısına sahip olan leylek (C. ciconia) ya da kara leylek (C. nigra) türlerine ait olabilir. Maboko Adasında yer alan Miyosen'in orta dönemine ait fosil yataklarında başka kalıntılar da bulunmuştur.
Fiziksel özellikleri

Leylek oldukça iri bir kuştur. Boyu 110 ila 115 cm arasındadır. Ayakta duruken yerden yüksekliği 100 ila 125 cm arasındadır. Kanat genişliği 155 ila 215 cm, ağırlığı da 2,3 ila 4,5 kg arasındadır. Leylekgillerin diğer türleri gibi uzun bacaklara, uzun bir boyna ve uzun sivri bir gagaya sahiptir. Ortalama olarak erkekler dişilerden biraz daha büyüktür bunun dışında görünüşleri birbirine benzer. Tüyleri esas olarak beyaz renklidir ancak kanatların üst tüyleri ve uçuş tüyleri siyah renklidir. Bu siyah renkli tüylerin kaynağı bulundurdukları melanindir. Uzun göğüs tüylerinin bazı kur davranışları sırasında kabardığı gözlemlenir. İrisleri donuk kahverengi ya da gridir, göz çevresindeki deri siyahtır. Erişkinlerin gagaları ve bacakları parlak kırmızı renklidir. Bu kırmızı rengin nedeni besinlerinde bulunan karotenoiddir. İspanya'nın bazı bölgelerinde yapılan araştırmalar sonucunda bu pigmentin bölgeye getirilen bir kerevit türünden (Procambarus clarkii) gelen astaksantin maddesi kaynaklı olduğu ve diğer bölgelerde genç kuşların donuk renkli gagalarına karşın bu bölgelerde genç kuşların bile gagalarının kırmızı renkli olduğu ortaya konmuştur.
Diğer leylek türlerinde olduğu gibi uzun ve geniş kanatlar bu kuşların gökte süzülmesine olanak sağlar. Düzenli ve yavaş şekilde kanat çırparlar. Boynu ileri doğru uzanmış ve ayakları kısa kuyruğunun da ötesinde arkaya doğru uzanmış olarak uçarlar. Yavaş ve düzenli adımlarla, boyunları yukarı doğru uzanmış olarak yürürler. Dinlenirken ise başlarını omuzlarının arasına eğerler. Tüy değiştirmeleri çok yakından araştırılmadıysa da tüm yıl boyunca tüy değiştirir ve birincil uçuş tüyleri üreme döneminde değişir.
Yumurtadan çıkan leylekler kısmen kısa ve seyrek beyazımsı ince tüylerle kaplıdır. Bu tüylerin yerine yaklaşık bir hafta sonra daha yoğun olan beyaz yünümsü ince tüyler çıkar. Üç haftanın sonunda siyah omuz ve uçuş tüylerine kavuşur. Yumurtadan çıkan kuşun bacakları pembedir ve büyüdükçe grimsi-siyaha dönüşür. Siyah renkli gagasının ucu kahverengidir. Palazlandığında genç kuşun tüyleri erişkinlerin tüylerine benzer ancak siyah tüyleri hafif kahverengidir ve gagaları ile bacakları donuk kahverengi-kırmızı renktedir. Gagalar genellikle ucu koyu olmak üzere kırmızı veya turuncu renktedir. Genç kuşların gagaları bir yaz sonra erişkinlerin kırmızı rengine kavuşur ancak bazı bireylerde siyah gaga ucu kalır. Genç kuşlar ikinci yazdan itibaren erişkinlerin tüy renklerine kavuşurlar.
Fiziksel özellikleri > Benzer türler

Leylek bulunduğu bölgelerde yerde görüldüğü takdirde kolayca ayırt edilebilir ancak havada uçarken belli bir mesafeden, benzer renkte kanataltı tüylere sahip sarı gagalı leylek, ak pelikan, mısır akbabası ve bayağı turna ile karıştırılabilir. Sarı gagalı leylek, siyah kuyruğu ve biraz daha uzun ve hafifçe eğik olan sarı gagasıyla leylekten ayırt edilebilir. Leylek, sarı gagalı leylekten biraz daha büyük yapılıdır. Ak pelikanın bacakları daha kısadır ve uçarken kuyruğunun ötesine geçmez. Ayrıca uçarken başı kısa gövdesine yakın tutarak ayrı bir profil sergiler. Ayrıca pelikanlar düzenli ve senkronize sürüler hâlinde süzülürken leylekler organize olmadan bireysel ya da küçük gruplar hâlinde uçarlar. Mısır akbabası, uzun güvercin kuyruğuna benzer kuyruğuyla daha küçük bir kuştur. Bacakları da kısadır ve kısa boyunludur. Küçük başı da sarımsı beyaz renklidir. Bayağı turna da uçarken siyah ve beyaz tüyleriyle görünse de bacakları ve boynu leylekten daha uzun görünür.
Leylek uçarken
Sarı gagalı leylek uçarken
Ak pelikanlar uçarken
Mısır akbabası uçarken
Bayağı turna uçarken