Mihail Skobelev
Hayatı

Mihail Skobelev 29 Eylül 1843 tarihinde Sankt-Peterburg'da doğdu.
1857 Hint Ayaklanmasından sonra gelen İngiliz hükûmetleri Afganistan'ın bir tampon devlet olarak kalmasına olumlu yaklaşıyordu. Bu dönemde Skobelev, Konstantin Kaufman ve Mihail Grigoryeviç Çernyayev gibi diğer Rus komutanlarla birlikte, Afganistan'a kadar olan Orta Asya bölgelerinde kazanımlar elde ederek güneye ilerlemeye devam etti ve 1865'te Taşkent ele geçirilerek ilhak edildi.
1868'de Taşkent'e (bugün Özbekistan'ın başkenti) gönderildi. 1873'te General Konstantin P. Kaufmann'ın Aşağı Amu Derya (Ceyhun) bölgesinndeki Hive Hanlığı'na karşı yürüttüğü başarılı sefere (1873) katıldı. 1875'te Hokand Hanlığı'nda bir ayaklanmanın başlamasından sonra Andican'ı alarak (Ocak 1876) Rusların bütün hanlığı ele geçirmelerini sağladı. Hokand 19 Şubat 1876'da Rusya İmparatorluğu tarafından ilhak edildi ve adı Fergana olarak değiştirildi. Fergana bölgesi, 1967 yılında kurulmuş Rus Türkistanı'na bağlandı. Tümgeneralliğe yükseltilen Skobelev, Fergana'nın ilk Rus valisi oldu. Direnişçi Türk komutan Canibek Polat Han idam edildi. Ancak Özbek tarihçileri, Polat Han'a çok benzeyen bir kişinin, onun elbiselerini giyerek yerine geçip, kendisini Canibek Polat için feda ettiğini, Canibek Polat'ın ise ailesinden kalanlar ile birlikte Azerbaycan ve Gürcistan üzerinden Osmanlı Devleti'ne sığındığını söylerler. 1876 ile 1885 yılları arasında hanedan üyelerinin de yakalananları idam edildiler.
1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı'nın patlak vermesi üzerine, Skobelev Avrupa cephesinde görevlendirildi. Hanedandan prenslerin dışında, Kafkasya cephesinin kumandanlığına Mihail Tarieloviç Loris-Melikov, Avrupa cephesinin kumandanlığına da Mihail Skobelev grtirildi.
Kısa sürede Rus Ordusu Plevne'ye kadar indi. İkinci Plevne Muharebesi sırasında 31 Temmuz günü Rus genelkurmayı asker yönünden üstünlük yanında büyük topçu üstünlüğünü de göz önünde tutarak Rus ve Rumen birleşik ordusunun zafer kazanacağı ümidiyle Kridener'e saldırı emri verdi. 9. Kolordu kenti kuşatıp 3 koldan saldırıya geçti. General Şahovski'nin süvarileri doğudan, Mihail Skobelev'in piyadeleri ise Gravitsa mevzilerinin olduğu kuzeyden saldırdı. General Şahovski'nin kuvvetleri iki tahkimatı ele geçirip ilerlediler ancak Rus birlikleri topçu birliklerine ve sayı fazlalığına karşın, tepede iyi şekilde mevzilenmiş ve iyi şekilde topçuları konumlanmış Osmanlı birliklerinin etkili saldırıları ile karşılaştılar ve tüm uğraşılara rağmen direniş kırılamadı. Birliklerinin dörte birinden fazlası ya yaralanmış ya da ölmüş olan Şahovski ve Skobelev geri çekilmek zorunda kaldılar. Greviça'da mevzilere bütün güçleri ile yüklenmeye çalışan ve hatta süvarilerini bile ateş hattına süren Ruslar, buna rağmen fazla bir kazanç elde edemeyip yine ağır kayıplarla geri çekildiler.
Dördüncü Plevne Muharebesi sırasında 13 ve 14 Kasımda emri altındaki birliklerle general Tobleben'den izinsiz Plevne'deki Osmanlı mevzilerine bir saldırı düzenlese de, bu hareketi başarısızlıkla ve 400 Rus askerinin ölümü ile sonuçlandı.
Skobelev, komutanı olduğu Rus Ordusu ile birlikte birçok önemli muharebeyi kazandı. 26 Haziran 1877 tarihindeki Ziştovi Muharebesi, 1 - 3 Eylül 1877 tarihlerindeki Lofça Muharebesi ve Şıpka Geçidi Muharebeleri bunların arasındadır. Rusya, Edirne'yi ve Ayastefanos'u (Yeşilköy) ele geçirerek, 31 Ocak 1878'de Osmanlıları ateşkese zorladı.
Bu arada, Edirne'nin Rusların eline geçmesinden sonra Selimiye Camii içindeki İznik çinilerinin bir kısmı Skobelev'in emriyle sökülerek Moskova'ya götürülmüştür.
Savaşın sonunda Ayastefanos'ta Skobelev'in sekreterliğini ünlü Rus ressam Vasili Veresçagin yapıyordu. Veresçagin daha sonra Skobelev'in önemli yağlı boya tablolarından bazılarını yapacaktır.
Savaştan sonra Türkmenistan'a geri dönen Skobelev, 1880'de Hazar Denizi ve Aral Gölü arasında ve Horasan'da yaşayan Türkmenlere karşı yürütülen seferlerin komutasını üstlendi. Türkmenistan'ın 1878 yılında kurulduğunda ilk adı Yengi Şäher ("yeni şehir") olan
Göktepe kentini 12 Ocak 1881 tarihinde ele geçirdikten sonra, siviller dahil büyük bir katliamın emrini verdi. Göktepe Kalesi'nin kumandanı Tıkma Serdar liderliğinde 25 bin kişiyle savunma yapmakta olan kentin direnişi, kuşatmanın ancak 24. gününde kırılabildi. Rus güçleri tünel kazıp kale duvarının altına 1160 kilogram dinamit yerleştirdiler ve 12 Ocak 1881 günü büyük bir patlama ile kale kapısını yıkarak içeri girdiler.
Mihail Skobelev bir konuşmasında;
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Tekeler yer kartasında bir gara nokat, we o gara nokat pozılmalı. (Teke Türkmenleri yeryüzünde bir kara leke ve o kara leke yok edilmeli. | „ |
—Mihail Skobelev
diyerek bağırmış. Türkmenler, Skobelev'in Türkler'den iğrendiği, bu sebepten Göktepe'de binlerce günahsız insanın öldürülmesi emrini verdiği görüşündedirler. Bu kırım 1991 yılından itibaren her yıl anılmaktadır. Kesin kayıp sayısı bilinmemekle birlikte, Türkmenistan'ın kurucu Devlet Başkanı Saparmurat Türkmenbaşı tarafından kaleme alınan Ruhname kitabında, 1879 ve 1881 yıllarında Göktepe Savaşı'nda 40 bin Türkmenin şehit düştüğü yazılmıştır. Ayrıca 6 Ekim 2014 tarihinde Göktepe'de bu savaşı anlatan bir müze açılmıştır.
Skobelev Aşkabat'a gitmek üzereyken geri çağrıldı ve Minsk Kolordusunun başına getirildi.
1882 başlarında siyasete atıldı. Paris ve Moskova'da Panslavizm yanlısı konuşmalar yaparak Alman ve Slav ırkları arasında bir çatışmanın kaçınılmaz olduğundan söz etti. Bu görüşleri, 1881'de Almanya ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'yla bir ittifaka girmiş olan Rus hükûmetinin resmi politikasına ters düşüyordu. Bu nedenle Sankt-Peterburg'a geri çağrıldı. Ardından henüz 39 yaşını tamamlamadan kalp krizinden öldü. Skobelev gibi önemli bir generalin bu kadar genç yaşta ve dinç iken ölümü, çeşitli şüphelere yol açtı. Bu erken ölüm Rusya'yı önemli bir askerî liderden mahrum etmiş oldu. Ölümüyle ilgili bir senaryo, Aleksandr Kuprin'in Temptation adlı kısa hikâyesinde de geçmektedir.
Skobelev'in naaşı, Ryazan eyaletinin Rannenburg bölgesinde bulunan ve Skobelev'in aile mülkü olan Spasski köyündeki kilisede defnedilmiştir.
Savaş alanında her zaman beyaz bir üniforma ve beyaz bir atla görülmesi, askerleri arasında Beyaz General ve Beyaz Paşa lakablarıyla anılmasına yol açmıştır.