stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
William Martin Leake
Hayatı

Leake, Londra'da John Martin Leake ve Mary Calvert Leake çiftinin çocuğu olarak doğdu. Aile geleneğini takip ederek, Britanya Kraliyet Topçu Alayı'na subay olarak katıldı; eğitimini 1794'te Kraliyet Askeri Akademisi, Woolwich'te tamamladı ve ikinci teğmen olarak görevlendirildi. Deniz topçusu olarak Batı Hint Adaları'nda dört yıl geçirdikten sonra, kaptan rütbesine terfi etti ve 1799'da hükûmet tarafından Osmanlı İmparatorluğu'nun topçuluk eğitimi için İstanbul'a gönderildi. Britanya İmparatorluğu, Osmanlı'nın Napolyon dönemindeki Fransa'ya karşı savunmasını desteklemeye karar vermişti. 1800'de Anadolu üzerinden Kıbrıs'taki Britanya filosuna katılmak üzere yaptığı yolculuk, antik topografya konusuna ilgisini uyandırdı. 1801'de, Türk ordusuyla çölü geçip Mısır'a ulaştı. Fransızların kovulmasından sonra Nil Vadisi'nin şelaleleine kadar ölçümünü yapmak üzere görevlendirildi; ancak Atina'dan İngiltere'ye Elgin Mermerlerini taşımak üzere görevlendirilen gemiyle yola çıktığında, geminin Yunanistan'daki Çuha Adası açıklarında batması sonucu tüm haritalarını ve gözlemlerini kaybetti.
On dokuzuncu yüzyılın ilk on yılı boyunca, Leake Yunanistan'da gezgin bir turist kılığına girerek casusluk yapması için Dışişleri Bakanlığı tarafından görevlendirildi. Amacı, Fransızların bir istilası durumunda faydalı olabilecek topografik bilgileri toplamaktı. İngiltere'ye döndükten kısa bir süre sonra, Arnavutluk ve Mora kıyılarını incelemesi için gönderildi. Bu süreçte, Türkleri İtalya'dan gelen Fransız saldırılarından korumaya yardımcı olmayı amaçladı ve bu fırsattan yararlanarak değerli bir madeni para ve yazıt koleksiyonu oluşturdu, ayrıca antik siteleri keşfetti. 1807'de Türkiye ile İngiltere arasında savaş patlak verdiğinde, Selanik'te esir alındı; ancak aynı yıl içinde serbest bırakıldı ve Tepedelenli Ali Paşa'ya diplomatik bir görevle gönderildi. Ali Paşa'nın güvenini tamamen kazandı ve bir yıldan fazla bir süre Britanya'nın temsilcisi olarak onunla birlikte kaldı. 1809'da Lord Byron'ın Ali Paşa'nın sarayını ziyaret ettiği dönemde oradaydı.
1810 yılında, Türkiye'deki hizmetleri için yıllık 600 £ tutarında bir maaş bağlandı. 1815'te, albay rütbesinde görev yaptığı ordudan emekli oldu ve geri kalan yaşamını topografik ve eski eserlerle ilgili araştırmalara adadı. Öğrenim görmüş Dilettanti Derneği'ne katıldı ve Royal Society of Literature'ün başkan yardımcısı oldu. 13 Nisan 1815'te Royal Society üyesi olarak kabul edildi.
6 Ocak 1860'ta Sussex'teki Steyning'de hayatını kaybetti. Yunanistan'da topladığı mermerler British Museum'a sunuldu; bronzları, vazoları, mücevherleri ve madeni paraları ölümünden sonra Cambridge Üniversitesi tarafından satın alındı ve şu anda Fitzwilliam Müzesi'nde sergilenmektedir. Ayrıca Kraliyet Coğrafya Derneği üyesi seçildi, 1816'da Oxford Üniversitesi'nden onursal DCL aldı ve Berlin Bilimler Akademisi üyesi ve Fransa Enstitüsü'nde muhabir olarak görev yaptı.
Çalışmaları

yazdıkları:
Researches in Greece (1814)
The topography of Athens: With some remarks on its antiquities (1821)
Journal of a tour in Asia Minor,: with comparative remarks on the ancient and modern geography of that country (1824)
Travels in the Morea: With a map and plans (1830), and a supplement, Peloponnesiaca (1846)
Travels in Northern Greece (1835)
Numismata Hellenica (1854), followed by a supplement in 1859.
"Topography of Athens" adlı eseri, sistematik bir inceleme girişimi olarak uzun süre otorite olarak kabul edildi.
Konuyla ilgili başlıca yayınlar

the Architect for 7 October 1876
Ernst Curtius in the Preussische Jahrbücher (September 1876)
JE Sandys, Hist. of Classical Scholarship, iii. (1908), p. 442.
J.M. Wagstaff, Colonel Leake in Laconia, in J.M. Sanders (ed), ΦΙΛΟΛΑΚΩΝ. Lakonian studies in honour of Hector Catling. (1992) Athens, 277–83.
J.M. Wagstaff, Pausanias and the topographers. The case of Colonel Leake, in S.E. Alcock, J.F. Cherry, and J. Elsner (eds), Pausanias. Travel and memory in Roman Greece. (2001a) Oxford, 190–206.
J.M. Wagstaff, Colonel Leake. Traveller and scholar. in S. Searight and M. Wagstaff (eds), Travellers in the Levant. Voyagers and visionaries. (2001b) Durham, 3–15.
CL Witmore, On multiple fields. Between the material world and media: Two cases from the Peloponnesus, Greece, Archaeological Dialogues, (2004) 11(2), 133–164. link
CL Witmore, 2020. Argos to Anapli on the hoof, with a stop at Tiryns. In Old Lands: A Chorography of the Eastern Peloponnese. London: Routledge, 245-60.
CL Witmore and TV Buttrey, William Martin Leake: a contemporary of P.O. Brøndsted in Greece and in London, in P.O. Brøndsted (1780–1842) – A Danish Classicist in his European context. Rasmussen, B.B., Jensen, J.S., Lund, J. and Märcher (eds) Historisk-filosofiske Skrifter (2008) 31, 15–34.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90378034  BNF: cb16524229h (data)  CiNii: DA09301196  GND: 116848383  ISNI: 0000 0000 8342 5151  LCCN: n50042558  NKC: mub2016913339  NLA: 35296005  NLG: 112924  NLI: 987007274874505171  NTA: 073844179  RERO: 02-A003504854  SNAC: w60c642f  SUDOC: 068268734  Trove: 901626  ULAN: 500102576  VIAF: 27833332   WorldCat (LCCN): n50-042558
Sağırlık

Sağırlığın bir kişinin odyolojik bir durum olan konuşulan dili anlamasını engelleyen işitme kaybıdır.
Tıbbi bağlam

Tıbbi bağlamda sağırlık, bir kişinin, amplifikasyon varlığında bile konuşmayı anlayamadığı bir işitme farkı derecesi olarak tanımlanır. İleri sağırlıkta, bir odyometre tarafından üretilen en yüksek yoğunluklu sesler bile algılanamayabilir. Tam sağırlıkta, amplifikasyon veya üretim yöntemi ne olursa olsun hiçbir ses duyulamaz.
Kültürel bağlam

Kültürel bağlamda, Sağır kültürü, Anadili işaret dili olan ve çevreleyen işitme topluluğundan farklı sosyal ve kültürel normları uygulayan, birbirine sıkı sıkıya bağlı bir kültürel grup anlamına gelir. Bu topluluk, klinik veya yasal olarak sağır olan herkesi otomatik olarak içermediği gibi, işiten her kişiyi de dışlamaz. Baker ve Padden'e göre, "kendisini Sağırlar topluluğunun bir üyesi olarak tanımlayan ve diğer üyeler bu kişiyi topluluğun bir parçası olarak kabul eden" herhangi bir kişiyi içerir, bir örnek, normal işitme yeteneği olan sağır yetişkinlerin çocuklarıdır. Kültürel olarak sağırlık ana iletişim aracı olarak işaret dillerini kullanan toplulukların sosyal inançlarını, davranışlarını, sanatını, edebi geleneklerini, tarihini, değerlerini ve ortak kurumlarını içerir. Sağırlar topluluğunun üyeleri, sağırlığı bir sakatlık veya hastalıktan ziyade insan deneyimindeki bir farklılık olarak görme eğilimindedir.
Uluslararası Sağırlık Sembolü, özellikle yardımcı dinleme cihazları olmak üzere, işitme artırma hizmetleri olan tesisleri belirtmek için kullanılır.
Arnaud Balard tarafından yapılan sağırlar topluluğunun bayrağı
Diego de Buen

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Diego Eduardo de Buen Juárez
Doğum tarihi:  3 Temmuz 1991 (33 yaşında)
Doğum yeri:  Meksiko, Meksika
Boyu:  1,82 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Necaxa
Numarası:  14
Altyapı kariyeri
2007-2011:  UNAM Pumas
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2011-2012 |  UNAM Pumas |  7 |  (0) |
| 2012-2013 |  Puebla |  48 |  (5) |
| 2014-2015 |  CF Pachuca |  32 |  (3) |
| 2015 |  Tijuana |  6 |  (0) |
| 2016-2019 |  Santos Laguna |  64 |  (3) |
| 2020 |  → Tampico Madero FC (kiralık) |  27 |  (9) |
| 2021-2024 |  Club Puebla |  136 |  (11) |
| 2025- |  Necaxa |  0 |  (0) |
| Toplam |   |  320 |  (31) |
Millî takım kariyeri
| 2011 |   Meksika U-20 |  14 |  (2) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 17 Şubat 2025 (2025-02-17) 
Diego de Buen (d. 3 Temmuz 1991), Meksikalı futbolcudur. Liga MX ekiplerinden Necaxa'da oynuyor.
Başarıları > Meksika U-20

CONCACAF U-20: 2011
| g t Meksika kadrosu  -  2011 Copa América |
| --- | --- | --- |
|  1 Michel (K)  2 Álvarez  3 Alanís  4 De Buen  5 Chávez  6 Gallardo  7 Dávila  8 Orrantía  9 Márquez Lugo  10 dos Santos  11 Aquino  12 Sánchez  13 Rodríguez  14 Araujo  15 Enríquez  16 Ponce  17 Pacheco  18 Peralta  19 Reynoso  20 Pulido  21 Mier  22 Aguilar  23 Reyes  Teknik direktör: Tena  |  1 Michel (K)  2 Álvarez  3 Alanís  4 De Buen  5 Chávez  6 Gallardo  7 Dávila  8 Orrantía  9 Márquez Lugo  10 dos Santos  11 Aquino  12 Sánchez  13 Rodríguez  14 Araujo  15 Enríquez  16 Ponce  17 Pacheco  18 Peralta  19 Reynoso  20 Pulido  21 Mier  22 Aguilar  23 Reyes  Teknik direktör: Tena  |  |
Emel Sayın

| Emel Sayın |
| --- | --- |
Emel Sayın'ın Kuruçeşme Arena konserinden görünüm, 8 Eylül 2014
Doğum: 20 Kasım 1945 (79 yaşında) Şarkışla, Sivas, Türkiye
Meslek: Şarkıcı, oyuncu
Etkin yıllar: 1962-günümüz
Evlilik: İsmet Kasapoğlu (e. 1966; b. 1975) (e. 1976; b. 1979) Selçuk Aslan (e. 1979; b. 1981) David Younnes (e. 1986; b. 1999)
Ödüller: Altın Kelebek Ödülleri 1984 – Türk Sanat Müziği Yılın Kadın Sanatçısı 2009 – En İyi Türk Sanat Müziği Kadın Solisti Altın Portakal Film Festivali 2016 – Yaşam Boyu Onur Ödülü

Emel Sayın (20 Kasım 1945, Sivas), Türk ses sanatçısı, müzik yorumcusu ve sinema oyuncusudur.
Hayatı > İlk yılları

1926'da Türkiye'ye gelen muhacir ailenin dört kız çocuğundan en büyüğüdür. Babasının Toprak Mahsulleri Ofisinde Tekel baş memuru olarak görev yaptığı Şarkışla, Sivas'ta 20 Kasım'da dünyaya geldi.
Müzik kariyerine küçük yaşlarda adım atar ve ilk olarak 13 yaşında Arif Sami Toker'den müzik dersleri almaya başlar. Toker'in yetiştirdiği en ünlü ve yetenekli sanatçı olarak kabul edilir.[kaynak belirtilmeli] Üç yıl Münir Nurettin Selçuk'tan ders alarak müzik eğitimine devam eder. Uzunköprü'de Gazi Turhan Bey Ortaokulu ve İstanbul Öğretmen Okulundan  mezun olduktan sonra üç yıl süresince İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Beşiktaş Şan Bölümü'nde Fransa'da zamanında Münir Nurettin Selçuk'a da hocalık yapmış olan şan hocası Alis Rosenthal'dan dersler alır. Yine aynı dönem arkadaşları Mine Mater, Erkin Koray ile birlikte Muhittin Sadak'tan da solfej dersleri alır. Bu arada Hürriyet Haber Ajansı'nın açtığı yarışmada Münir Nurettin Selçuk'a ait klasik bir eser okuyarak ‘Ses Kraliçesi’ seçilir.
Emel Sayın, henüz 17 yaşındayken Ankara Gençlik Parkı'nda Necdet Yazar'ın gazinosunda ilk defa sahneye çıktı. 1963 yılında Ankara Radyosu'na sınavla solist olarak girdi ve yaklaşık yedi yıl hizmet verdi. Ankara seyircisi karşısında sahne tecrübesi kazanan sanatçı, Egemen Bostancı'nın teklifiyle İstanbul müzik piyasasına transfer oldu ve Lalezâr Gazinosu'nda assolist olarak sahne almaya başladı. Bu arada İstanbul Radyosu'na geçti ve İstanbul'a yerleşti. İstanbul'a gidişiyle yoğun bir çalışma dönemine giren Emel Sayın pek çok müzik albümünün yanı sıra sinema filmlerinde de rol aldı. İstanbul'a gidişiyle ilk stüdyo albüm çalışması Sus Sus Sus'a imza atarak sanat kariyerini başlatan sanatçı aynı yıl Gel Gel Gele ve Doyamadım Sana çalışmalarına 1971 yılı içerisinde imza atarak sanat kariyerine iki teklikten oluşan üç ayrı plak çalışması ile giriş yapan Emel Sayın' ın ilk plak çalışmasında yer verdiği şarkı başrollerini Hülya Koçyiğit ve Erol Büyükburç'un paylaştığı 1968 yapımlı "Sus Sus Kimseler Duymasın" isimli filme ismini veren şarkıda film müziği olarak yer almıştır.
Sanatçı 1972 yılında Son On Yılın En Sevilen On Şarkısı adında on Türk sanat müziği şarkısından oluşan albümünü çıkarmış, albüm 100 bine yakın satarak rekor kırmıştır. Yine bu albümde yer alan şarkı çeşitli Türk filmlerinin film müziği olma özelliği de göstermektedir. İstanbul Plak'tan çıkmış ve ön kapağında sanatçıya ait bir resim adının da yazılı olduğu albüm kırmızı renkli fon kapağıyla yayınlanmıştır. 1973 yılında Emel Sayın 73 ve sonraki sene yılında ise Emel Sayın 74 müzik albümü yayınlandı. Modern Folk Üçlüsü ile Hasan Cihat Örter'in düzenlemelerini yaptığı "İstanbul Şarkıları" adlı müzikal çalışmada bulundu, Yapı Kredi Bankası destekli albüm çalışması yaptı.
2023 yılında 60. Sanat yılını kutlayan Emel Sayın, Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülleri töreninde müzik alanında ödülünü Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın elinden almıştır. Emel Sayın ödülünü aldıktan sonra "Cumhuriyetimizin 100. Yılında bu ödülü aldığım için çok mutluyum. 60 yılını sanata adamış bir sanatçı olarak gurur ve onur duyuyorum" dedi.
Kişisel hayatı

1966 yılında 21 yaşındayken ilk eşi İsmet Kasapoğlu ile evlenmiş, 1975 yılında boşanmışlar ancak 1976 yılında yeniden evlenmişlerdir. Yine 1979 yılında yeniden boşanmışlardır. Sayın 1970'li yıllarda Tarık Akan ile dört yıl boyunca aşk yaşadı. Mavi Boncuk filminin çekim aşamalarında başlayan yakınlaşma ile ilgili Tarık Akan daha sonraki yıllarda yaptığı bir röportajda Sayın ile birlikteliğine dair soruya “Emel Sayın'ın zirvede olduğu yıllardı. Şarkıları, fiziği, sıcaklığıyla etkileyiciydi. Bu sıcaklık gerçek hayata da taşınmış olabilir. Bunu inkar etmemin bir anlamı yok.” ifadelerini kullandı. Emel Sayın ise yaptığı bir açıklamada Tarık Akan'ın adını vermeden “ondan sonra hiç aşk yaşamadım” ifadelerini kullandı. Akan'ın 2016 yılında ölümünden sonra Twitter hesabından paylaştığı mesajda Tarık Akan'la eski bir fotoğraflarını koyup "Güle güle sevgili... TARIK" yazdı.
20 Haziran 1979 tarihinde Selçuk Aslan ile evlenmiş, Eylül 1981 tarihinde boşanmışlardır. 4 Haziran 1986 tarihinde David Younnes ile evlenen sanatçı bu evliliğini de 1999 yılında sonlandırmıştır.
Diskografi

Ana madde: Emel Sayın diskografisi
Diskografi > Stüdyo albümleri

1971: Sus Sus Sus
1971: Gel Gel Gel
1971: Doyamadım Sana
1972: Son On Yılın En Sevilen On Şarkısı
1975: Emel Sayın 73
1975: Emel Sayın 74
1975: Emel Sayın 75
1975: Emel'in Dünyası
1976: Emel Sayın 76
1977: Emel Sayın (İran)
1978: Sensiz Olmuyor
1979: Rüzgâr
1980: Emel'in Seçtikleri
1982: Bir Şarkıdır Yalnızlığım
1985: Sevgiler Yağsın
1985: Emel Sayın '85
1986: Sevgisiz Yaşayamam
1987: Sevdalılar
1988: Kanımda Kıvılcım
1990: Üzüldüğün Şeye Bak
1991: İstanbul Şarkıları
1992: Gücendim Sana
1993: El Bebek Gül Bebek
1997: Başroldeyim
2000: Ah Bu Şarkılar
2000: Dinle 2001
2006: Emel Sayın Münir Nurettin Selçuk Söylüyor
Diskografi > Single/Tekliler

2009: Haylazım
2011: Mavi Boncuk
2013: Hep Bana
Filmografisi

İstanbul'a gidişiyle yoğun bir çalışma dönemine giren Emel Sayın pek çok müzik albümünün yanı sıra sinema filmlerinde de rol aldı. Ancak, 1970'lerin ortasından itibaren sinemadan uzaklaşarak yalnızca müzikle ilgilenmeye başladı. 2001 yılında Mehmet Ali Erbil'le birlikte Aşkım Aşkım adlı televizyon dizisinde rol aldı. Daha sonra Karınca Yuvası adlı dizide rol aldı. Mavi Boncuk adlı filmi Tarık Akan'la oynadığı adına takma isim konan filmi olarak geçmektedir. 53. Uluslararası Antalya Film Festivali'nde "Yaşam Boyu Başarı Ödülü" almıştır.
Filmografisi > Oyuncu olarak

1970: Şampiyon
1970: Eyvah
1971: Makber
1971: Hicran
1971: Feride
1971: Kavanoz Dipli Dünya (Konuk oyuncu)
1972: Süreyya
1972: Gülizar
1972: Feryat
1973: Yalancı Yarim
1973: Düşman
1974: Hasret
1975: Mavi Boncuk (Film müziğini sanatçı tekrar yorumlamıştır)
1976: Çam Sakızı
1977: Acı Hatıralar
1980: Rüzgâr
2001-2002: Aşkım Aşkım
2004: Cennet Mahallesi (Konuk oyuncu 19. Bölüm)
2006: Karınca Yuvası
2007: Beyaz Melek
2007-2008: Aşkım Aşkım
2009: Avrupa Yakası (Konuk oyuncu)
2013: Düğün Dernek (Konuk oyuncu)
Ödüller

1984: 12. Altın Kelebek Ödülleri - Türk Sanat Müziği Yılın Kadın Sanatçısı
1998: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı unvanı
2009: 36. Altın Kelebek Ödülleri - En İyi Türk Sanat Müziği Kadın
2016: 53. Uluslararası Antalya Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
2023: Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülleri'nde Müzik alanında büyük ödül.
Lolan aşireti

Lolan aşireti  (Lolan, Lolıj  veya Lol ), Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesinde yaşayan Dersim aşiretlerinden birisi olan ve Zazaca konuşan Zaza aşireti. Pülümür, Çemişgezek, Varto, Nazımiye, Hınıs,Tercan, Aşkale, Tekman, Bayburt, Kelkit, Ardahan, Bingöl, Erzincan, Kahramanmaraş gibi geniş bir coğrafyaya yayılmıştır.
Aşiretin Irak-İran sınırında yaşayan kısmı ise çoğunlukla Soranice az bir kısmı ise Goranice (Hewramani) konuşur.
Lolan aşiretinin İran-Irak-Türkiye topraklarının kesiştiği bölgeden geldiği, bu bölgede halen Lolan ismini taşıyan birçok mezra ve kazanın bulunmasının bunu kanıtladığı öne sürülür. Aşiretin Türkmen kökenli olduğuna ilişkin iddialar da bulunmaktadır.
1981-1908 yılları arasında Cibran aşireti ile uzun bir mücadele yürütmüşlerdir.
24 Ocak 1923'te Lozan Barış Konferansı sırasında Lord Curzon'a Kürtler adına bir mektup gönderilmiş ve mektubu Umûm Kürt Amele ve Esnâf Cem'iyyeti Re'isi Salih Kahyâ nâmına Erzurumlu İsa-zâde Ahmet ve
İstanbul'da Umûm Kürtler nâmına Lolan Aşîreti Re'isi ve sâbık Kürt Gençler Cem'iyeti Re'isi (Düzer)-zâde Dersimli Mehmet Sabri imzalamıştır.
1925'te Şeyh Said İsyanı sırasında önemli bir kısmı Şeyh Said'e karşı durdular.
1938 Dersim Katliamı'nda dönemin hükûmeti tarafından köyleri yakıldı, aralarında ileri gelenler olmak üzere mensupları katledildi.
1959 Mayıs'ında Toprak Reformu uygulamalarına karşı ayaklandılar.
Lolanlı (Lolanlu): Kiğı Kazâsı (Erzurum Eyâleti)
Konar-Göçer Ekrâd Tâifesinden.
Seyahatname'de Lolan Aşireti

Evliya Çelebi Seyahatname'sinde, o dönemde Bingöl'de bulunan Zazaca ve Kürtce konuşan aşiretleri Ekrad olarak adlandırmıştır ve Lolo (Lolan) aşiretini de bunların arasında anmıştır.
"Ahali-yi Bingöli beyan eder: Evvela Ekrad-ı Zaza ve Lolo ve İzolî ve Yezîdî ve Haltî ve Çekvanî ve Şîqaqî ve Kîkî ve Pîsyanî ve Mudkî..."
"Bu şehre Palu kalasından sekiz saadde gelirken Nehr-i Murad üzre Çabakçur cisr-i aziminden ubur ederken Bingöl yaylasına çıkan aşiret-i Halti ve aşiret-i Çekvanî ve aşiret-i Yezîdî ve aşiret-i Zaza ve Zebarî ve Lolo ve aşiret-i Îzolî ve Şiqaqî ve Kiki aşiretleri ki cümle iki yüz bin âdem-i Ekrad ve on kere yüz bin gûsfendi devabat olup bu cisr üzre Çapakçur beginin âdemleri kuş uçurmayıp öşür alırlar..."
Lolan ve Lolıj Adlandırması

Zazaki ; Lolan  (Türkçesi Lollar Manasında)
Zazaki ; Lolıj (Türkçesi Lol'lu manasında)
Dış Bağlantılar

Doğu Anadolu'da Yer Alan Alevi/Türkmen Kökenli (Loulan)-Lolan Oymağı'nın Etimolojik Araştırma Raporu, Burhan Kocadağ
Pisco sour

Pisco sour
Pisco ekşi, Şili ve Peru mutfaklarından Peru kökenli tipik bir alkollü kokteyldir. Bu kokteyl ismini ana madde olarak kullanılan piscodan almaktadır. Ekşi sözcüğu ise ekşi narenciye suyu ve tatlandırıcılarla hazırlanan bir tür kokteyl sınıflandırmasını ifade eder. Peru'da Peru piscosu ve taze sıkılmış lim suyu ile hazırlanan kokteylin içinde şurup, buz, yumurta akı ve Angostur acıları da vardır. Şili versiyonu da buna benzerdir, ancak Şili piscosu ve pika limi kullanır ve ne Angostur acıları ne de yumurta akı kullanılır. Kokteylin ananas gibi meyveler veya koka yaprakları gibi bitkilerle oluşturulan diğer çeşitleri de vardır.
Alkollü pisco kokteylleri muhtemelen 18. yüzyılından beri bilinmektedir, ancak tarihçiler, bugün bilinen kokteylin 1920'lerin başında Peru'nun başkenti Lima'da Amerikalı barmen Victor Vaughen Morris tarafından icat edildiğini kabul etmektedirler. Morris Amerika Birleşik Devletleri'nden 1903'te Peru'nun merkezi şehirlerinde biri olan Cerro de Pasco'da çalışmak için taşındı ve 1916'da Lima'da Morris Bar'ı açtı. Kısa bir süre içinde Morris Bar Peru'nun üst sınıfının ve İngilizce konuşan yabancıların takıldığı popüler bir birahane oldu.
Şili'de folklorist Oreste Plath Pisco Ekşinin icadını 1872 yılında o zamanlar Peru'nun bir parçası olan liman şehri Iquique'de Sunshine adlı bir geminin temsilcisi olan Elliot Stubb bir barda kokteyli oluşturmak için lim suyu, şurup ve buz küplerini karıştırdı. Ancak, Plath tarafından belirtilen kaynağa göre Stubb Pisco Ekşisini değil, viski ekşisini icat etmiş. Pisco Ekşisi için bilinen en eski kaynak Şili'nin Valparaíso şehrinde 1921 yılında yayınlanmış ve Morris'in mucidi olduğuna dair atıfta bulunmaktadır.
Kokteyl uzmanları, pisco ekşisini bir Güney Amerika klasiği olarak kabul etmişlerdir. Şili ve Peru, pisco ekşisinin milli içecek olduğunu iddia ediyor ve ikisi de kokteylin ana maddesi olan pisco likörün kendi memleketine ait olduğunu iddia ediyor. Sonuç olarak, pisco ekşisinin orijeni Güney Amerika'da sık sık tartışılan bir konu haline gelmiştir. Peru, Şubat ayın ilk Cumartesi gününde kokteylı kutlayan yıllık bir resmi bayram vardır.
İşitme kaybı

İşitme kaybı veya işitme yetersizliği, sesleri algılama yetisindeki tam ya da kısmî bir azalmayı ifade eder. Birçok biyolojik ve çevresel etmene bağlı olarak gelişen duyma kaybı, ses algılama yetisine sahip bütün canlılarda ortaya çıkabilir.
Seslerin frekansını belirtmek için Hertz birimi kullanılır. Kusursuz bir insan kulağı 20-20.000 Hz arasındaki sesleri işitir. Örneğin insan sesinin frekansı 500–5000 Hz arasındadır.
Seslerin şiddeti ise desibel ile belirtilir. 80 dB üzerindeki seslere uzun süre maruz kalmak işitme kaybına neden olabilir. 130 dB ve üzerindeki sesler kulaklarda fiziksel hasara neden olabilir. 80 dB'ye örnek olarak iş makinalarının çıkardığı gürültü, 130 dB'ye örnek olarak jet uçağı motoru örnek verilebilir.
Hiç işitemeyecek veya çok az işitebilecek derecede işitme kaybı olanlar, Dünya Sağlık Örgütünce "sağır" olarak tanımlanmaktadır. Sağırlık kavramı bunun ötesinde farklı tanımlara sahiptir. İlk harfi büyük olarak yazılan "Sağırlık", yalnızca veya öncelikli olarak işaret dili aracılığıyla iletişim kurabilen bireyleri tanımlamak için kullanılmaktadır.
Nedenleri

İnsanlarda işitme kaybının başlıca nedenleri şunlardır:
Tıkanmış dış kulak kanalı (kulak kiri vs.)
Orta kulaktaki sıvı ve hava basıncı problemleri (soğuk algınlığına bağlı barotravma vs.)
Kemikçik (ossicle) ve eklem problemleri
Kulak salyangozundaki (koklea) tüylerin gürültüye maruz kalma, ileri yaş veya enfeksiyon nedeniyle hassasiyetini yitirmesi.
Presbikuzi; Yaşa bağlı olarak gerçekleşen, özellikle yüksek frekanslardaki işitme kaybıdır. 60 yaşına kadar yaklaşık %5, 70 yaşına kadar yaklaşık %10 kayıp görülür.
Aşırı alkol veya ilaç kullanımı
Hastalıklar
Menenjit
Kabakulak
İşitme kaybı engel oranı

İşitme kaybının belirlenmesi için uzman bir doktor, kişiyi muayene eder ve işitme kaybının derecesini ve türünü belirlemek için çeşitli testler uygular.
İşitme kaybının değerlendirilmesi için en yaygın kullanılan testlerden biri, saf ses odiyometrisidir. Bu test, her bir kulağın ayrı ayrı işitme eşiğini belirlemek için yapılır. Test sırasında, kişiye farklı frekanslarda ve şiddet seviyelerinde sesler dinletilir ve kişi bu sesleri duyduğunda tepki verir.
Saf ses odiyometrisi, işitme kaybının derecesini ve türünü belirlemek için kullanılır.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| İşitme Engeli (%) | Engel Oranı % | İşitme Engeli (%) | Engel Oranı % |
| 0-1.7 | 0 | 50.0-53.1 | 34 |
| 1.8-4.2 | 2 | 54.2-55.7 | 35 |
| 4.3-7.4 | 4 | 55.8-58.8 | 36 |
| 7.5-9.9 | 6 | 58.9-61.4 | 37 |
| 10.0-13.1 | 8 | 61.5-64.5 | 38 |
| 13.2-15.9 | 10 | 64.6-67.1 | 39 |
| 16.0-18.8 | 12 | 67.2-70.0 | 40 |
| 18.9-21.4 | 14 | 70.1-72.8 | 41 |
| 21.5-24.5 | 16 | 72.9-75.9 | 42 |
| 24.6-27.1 | 18 | 76.0-78.5 | 43 |
| 27.2-30.0 | 20 | 78.6-81.7 | 44 |
| 30.1-32.8 | 22 | 81.8-84.2 | 45 |
| 32.9-35.9 | 24 | 84.3-87.4 | 46 |
| 36.0-38.5 | 26 | 87.5-89.9 | 47 |
| 38.6-41.7 | 30 | 90.0-93.1 | 48 |
| 41.8-44.2 | 31 | 93.2-95.7 | 49 |
| 44.3-.47.4 | 32 | 95.8-98.8 | 50 |
| 47.5-49.9 | 33 | 98.9-100.0 | 52 |
Çocuklarda ve erişkinlerde işitme kaybının derecesine göre dört frekans için tahmini işitme eşik toplamı şu şekildedir.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
İşitme kaybı derecesi: 
|  | ÇOCUK | ERİŞKİN |
| Çok Hafif | (16-25 dBHL)  64-100 | (21-35 dBHL)  84-140 |
| Hafif | (26-40 dBHL)  104-160 | (36-45 dBHL)  144-180 |
| Orta | (41-55dBHL)   164-220 | (46-55 dBHL)  184-220 |
| Orta-İleri | (56-70dBHL)   224-280 | (56-70 dBHL)  224-280 |
İleri: (71-90 dBHL)  284-360
| Çok ileri | (91 dBHL ve üstü)  364 | (91 dBHLve üstü)   364 |
Aydınlar

Aydınlar şu anlamlara gelebilir: