stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Güçlü Ukrayna
Tarihi > Güçlü Ukrayna > Bölgeler Partisi ile yeniden markalaşma ve birleşme

28 Kasım 2009'da yapılan 10. Kongrede İşçi Partisi Ukrayna'nın adı Güçlü Ukrayna olarak değiştirildi.
Güçlü Ukrayna, Kasım 2009'da seçilen yeni lideri Serhiy Tihipko'yu (Ukrayna İşçi Partisi'nin eski parti lideri) 2010 Ukrayna cumhurbaşkanlığı seçimlerinde destekledi. Milyarder arkadaşı Oleksandr Kardakov, partinin bir diğer etkili üyesiydi.
22 Şubat 2010'da bir parti kongresi sırasında parti, 2012 Ukrayna parlamento seçimlerinde Litvin Bloğu'nun bir parçası olarak değil, Bilgi Ukrayna partisi ile bir seçim ittifakı içinde yarışacağını duyurdu.
11 Mart 2010'da parti lideri Tihipko, Azarov Hükûmeti'nde (ekonomik konulardan sorumlu) altı Başbakan yardımcısından biri olarak seçildi.
Mart 2010'da yapılan bir anket, partinin 2012 Ukrayna parlamento seçimlerinde oyların %7,3'ünü alacağını öngördü. Kiev Uluslararası Sosyoloji Enstitüsü tarafından Mayıs 2010'da yapılan bir anket, partinin orta Ukrayna'daki seçmenler arasında en büyük desteğe (%11) sahip olduğunu ve batı ve güneyde (%7) daha az desteklendiğini gösterdi; bu partinin en az destekçisi doğu Ukrayna'daydı (%5). 2010 yerel seçimlerinde parti ülke çapında oyların yaklaşık %6'sını aldı.
2010 yerel seçimlerinde parti 24 bölgesel parlamentonun 20'sinde ve Kırım Yüksek Konseyi'nde sandalye kazandı.
Mayıs 2011'de yapılan seçim anketlerinde partinin reytingi yaklaşık %5'e düşmüştü.
Ağustos 2011'de Tihipko ve Başbakan (ve Bölgeler Partisi (POR) lideri) Mikola Azarov Güçlü Ukrayna ve POR'un bir araya geleceğini ve sonunda Güçlü Ukrayna'nın POR ile birleştirileceğini duyurdu. Tihipko, diğer Güçlü Ukrayna temsilcileriyle birlikte bir POR üyesi olacak. 2011 Aralık ortası Tihipko, birleşme sürecinin Ocak 2012 sonunda tamamlanacağını öngördü; ancak "sorunlu konular" çözülmezse Güçlü Ukrayna'nın birleşemeyeceği konusunda da uyardı. Taraflar 17 Mart 2012'de birleşti. Sosyolojik grup "RATING"e göre, Ukrayna parlamento seçimleri Şubat 2012'de gerçekleşmiş olsaydı parti oyların %3,1'ini toplayacaktı. Ağustos 2012'de uzmanlar, Tihipko ve Güçlü Ukrayna'nın potansiyel seçmenlerinin bağlılıklarını Ukrayna-İleri'ye kaydırdıklarına inanıyordu. 28 Ekim 2012 parlamento seçimlerinde Ukrayna - İleri, ulusal oyların %1,58'ini alarak hiçbir seçim bölgesini kazanamadı ve bu nedenle parlamentoda temsil edilmeyi başaramadı.
Tarihi > Güçlü Ukrayna > Yeniden kuruluş

Mart 2014'te Tihipko, 2014 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Ukrayna devlet başkanlığına aday oldu. 29 Mart'ta Bölgeler Partisi konvansiyonu Mihailo Dobkin'in başkan adayı olarak aday gösterilmesini destekledi. 7 Nisan 2014'te partinin siyasi konseyi Tihipko'yu partiden ihraç etti. Daha sonra partinin "belirli bir mali ve endüstriyel grubun, bir özel teşebbüsünün şubesine dönüştürüldüğünü" söylerek partideki yetkilileri suçladı. 23 Nisan 2014'te Tihipko, Güçlü Ukrayna'nın yeniden canlandırılacağını ve Partiler Bölgesi ile birleşmesinin "bir hata" olduğunu duyurdu.
5 Ağustos 2014'te parti, yeniden kuruluşundan bu yana ilk Kongresini gerçekleştirdi.
2014 Ukrayna parlamento seçimlerinde partinin parti listesine Tihipko başkanlık etti ve onu eski hükûmet bakanı Valeriy Khoroshkovskyi izledi. Seçimde parti %5 seçim barajını aşamadı (oyların %3.11'ini aldı), ancak bir seçim bölgesi ve dolayısıyla bir meclis sandalyesi kazandı.
İdeoloji

Tihipko'ya göre parti "vatansever ama milliyetçi değil". Tihipko, "ülkeyi birleştirmek" istediğini belirtti.
Donbass'taki Savaşla ilgili olarak, 5 Ağustos 2014'te Tihipko, Mart ve Nisan 2014'te Yatsenyuk Hükûmeti'nin anlaşmazlığı müzakereler yoluyla çözme şansını boşa harcadığını ve Ağustos 2014'ün başlarında bunun artık bir seçenek olmadığını söyledi. Ayrıca ülkenin doğusundaki "Teröristler" ve destekçilerinin "geri dönüşü olmayan bir noktayı" geçtiklerini belirtti. Çatışmanın ülkenin diğer bölgelerine yayılmasını önlemek için profesyonel bir Ukrayna ordusunu destekliyor. Parti, doğrudan Rus yanlısı savaşçılarla değil, Avrupalı arabulucular aracılığıyla Rusya ile müzakere ederek çatışmaya barışçıl bir çözüm arıyor.
İşçi Partisi Ukrayna logosu
Parti Kasım 2009'dan 5 Ağustos 2014'e kadar yeni bir logo aldı.
Ukrayna'nın farklı bölgelerinde (2014 seçimlerinde) parti desteği (kullanılan oyların yüzdesi).
FA Cup

| --- | --- |

İlk sezon: 1871
Bölge:  İngiltere  Galler
Takım sayısı: 736
Son şampiyon: Manchester United (2023-24)
En başarılı takım: Arsenal (14)
Resmî site: FA Cup
 2024-25 FA Cup
Şampiyon takıma verilen kupa
The Football Association Challenge Cup veya yaygın kullanılan adıyla FA Cup, her yıl İngiltere'de düzenlenen futbol turnuvası. 1871 yılında kurulmuş olup, dünyadaki ilk futbol yarışmasıdır. Turnuvayı kazanan ekip UEFA Avrupa Ligi gruplarına direkt katılma hakkı elde eder.
1871 yılında oynanmaya başlanan FA Cup, dünyanın en eski futbol organizasyonudur. İngiliz kulüplerinin yanı sıra, İngiltere futbol liglerinde mücadele eden bazı Galler takımları da turnuvaya katılmaktadır. Bunun yanı sıra bir İskoç takımı olan Quenn's Park takımı 1884 ve 1885 yıllarında FA Cup'ta final oynamıştır.
1915-1919 yılları arasında I. Dünya Savaşı, 1939-1945 yılları arasında ise II. Dünya Savaşı nedeniyle düzenlenmeyen kupa bu yıllar dışında sürekli düzenlenmiştir.
129 sezonda 42 farklı şampiyonun çıktığı turnuvanın ilk şampiyonu Wanderers, kupayı en fazla kazanan takım ise 14 kez ile Arsenal'dir
Statü

FA Cup'ın statüsü tek maç usulü eleme şeklindedir. Maçın berabere bitmesi halinde o maçı deplasmanda oynayan takımın sahasında tekrar maçı yapılır, bu maçın da berabere bitmesi halinde on beşer dakikalık iki uzatma devresi oynanır, uzatma dakikalarında da eşitliğin bozulmaması halinde seri penaltı atışları turu atlayan takımı belirler. Tekrar maçında deplasman golü avantajı uygulanmaz.
759 takımın katıldığı turnuvada 2 öneleme ve 4 eleme turu sonrası takım sayısı 128'e düşer. 128 takımın oynadığı 6 tur sonucu 4 takım yarı finale yükselir. Yarı final maçları ve final maçı Wembley Stadyumu'nda oynanır. Premier League ve EFL Championship takımları kupaya 3.turda katılırlar.
Sponsorluk

Sponsorluk anlaşmaları, organizasyonun 1994-95 sezonundan itibaren yapılmaya başlandı. Organizasyonun rekabet kimliğini korumak için sponsor isimlerinin başına her zaman 'The FA Cup' ismi eklendi.
Aşağıda geçmişten günümüze organizasyonun ana sponsoru olanların bir listesi ve organizasyonun isimleri verilmiştir:
| Dönem | Sponsor | İsim |
| --- | --- | --- |
| 1871-1994 | Ana sponsor yok | The FA Cup |
| 1994-1998 | Littlewoods Pools | The FA Cup sponsored by Littlewoods |
| 1998-2002 | AXA | The AXA-Sponsored FA Cup |
| 2002-2006 | Ana sponsor yok | The FA Cup |
| 2006-2011 | E.ON | The FA Cup sponsored by E.ON |
| 2011-2014 | Budweiser | The FA Cup with Budweiser |
| 2014-2015 | Ana sponsor yok | The FA Cup |
| 2015-2019 | Emirates | The Emirates FA Cup |
Organizasyonun Ağustos 2006 ile 2013 tarihleri arasındaki resmî maç topu tedarikçisi Umbro'ydu. Mart 2013 itibarıyla Nike, tüm FA Cup maçlarının resmî maç topu tedarikçisi oldu.
2010 FA Cup finali öncesinde seremonide organizasyonun sponsoru E.ON'un logosu gösterilmekte.
Arap Alevileri
Etimoloji

Daha eski kaynaklarda Aleviler sıklıkla "Ensariler" olarak adlandırılır. 19. yüzyılın ortalarında Aleviler arasında yaşayan Samuel Lyde'a göre, bu, onların kendi aralarında kullandıkları bir terimdi. Diğer kaynaklar, "Ensari"nin "Nusayri"nin yanlış bir Batı transliterasyonu olduğunu belirtmektedir. Aleviler, tarihsel olarak dini kurucuları İbn Nusayr el-Numeyri'ye atfen Nusayriler olarak kendilerini tanımlamışlardır. Ancak, "Nusayri" terimi 1920'lerden itibaren kullanılmamaya başlamıştır; Fransız Mandası sırasında topluluk içindeki entelektüeller tarafından başlatılan bir hareket, bu terimi modern "Alevi" terimiyle değiştirmeyi amaçlamıştır.
Eski ismi (ayrı bir etnik ve dini kimlik ima eden) "tarikatın düşmanlarının bir icadı" olarak nitelendirmişler, özellikle Şii mezhebine bağlılık vurgusuyla "ana akım İslam ile bağlantı" üzerinde durmayı tercih etmişlerdir. Fransızlar da onları resmen "Aleviler" olarak sınıflandırarak yeni terimi popüler hale getirmişlerdir. Bu nedenle, "Nusayri" terimi artık genel olarak eskimiş kabul edilmekte ve hatta aşağılayıcı ve hakaret içerikli anlamlar taşımaktadır. Bu terim, Beşar Esad'ın hükûmetine karşı savaşan Sünni köktendinciler tarafından Suriye İç Savaşı'nda sıkça nefret söylemi olarak kullanılmakta ve Alevi inançlarının "insan yapımı" olduğunu ima etmek için İbn Nusayr vurgulanmaktadır.
Araştırmacı Necati Alkan bir makalesinde "Alevi" adlandırmasının 11. yüzyıl Nusayri kitabında kullanıldığını ve 20. yüzyıl icadı olmadığını ileri sürmüştür. Makalede geçen aşağıdaki kısım bu görüşünü ifade etmektedir:
"Nusayri'den Alevi'ye değişim hakkında: Çoğu çalışma "Alevi" teriminin I. Dünya Savaşı sonrasına kadar kullanılmadığını ve muhtemelen 1924'te ünlü Taʾrīkh al-ʿAlawiyyīn kitabının yazarı ve Osmanlı yetkilisi Muḥammad Amīn Ghālib al-Ṭawīl tarafından ortaya atıldığını ve dolaşıma sokulduğunu varsayar. Aslında, "Alevi" ismi 11. yüzyıl Nusayri risalesinde inananlardan birinin adı olarak geçmektedir (…). Ayrıca, 20. yüzyılın başlarında "Alevi" terimi zaten kullanılmaktaydı. 1903 yılında Belçika doğumlu Cizvit ve Oryantalist Henri Lammens (d. 1937) Antakya yakınlarındaki bir köyde Abdullah adlı bir Haydari-Nusayri şeyhini ziyaret ettiğinde, onun halkı için "Alevi" ismini tercih ettiğini belirtmektedir. Son olarak, 1892 ve 1909'daki yukarıda bahsedilen dilekçelerde Nusayrilerin kendilerini 'Arap Alevi halkı' (ʿArab ʿAlevī ṭāʾifesi), 'bizim Alevi Nusayri halkımız' (ṭāʾifatunā al-Nuṣayriyya al-ʿAlawiyya) veya 'Alevi halkı imzasıyla' (ʿAlevī ṭāʾifesi imżāsıyla) olarak adlandırmaları ilginçtir. Bu erken öz tanımlama, benim görüşüme göre, üç kat önemlidir. Birincisi, 'Alevi' kelimesinin bu insanlar tarafından her zaman kullanıldığını gösterir, Alevi yazarların vurguladığı gibi; ikincisi, bazı şeyhlerinin 19. yüzyılda başlattığı Nusayrilerin reformunu ve İslam'ın bir parçası olarak kabul edilme çabalarını ima eder; ve üçüncüsü, kimlik ve ismin 'Nusayri'den 'Alevi'ye değişiminin 1920 civarında, Fransız mandasının başlangıcında Suriye'de (1919-1938) gerçekleştiği iddialarına meydan okur."
Aleviler, terimler ortak bir etimoloji ve telaffuza sahip olsa da, Türkiye'deki Alevîlik mezhebiyle farklıdır.
Kökenleri üzerine teoriler

Alevilerin genetik kökeni tartışmalıdır. Yerel folklor, onların on birinci İmam Hasan b. Ali el-Askerî'nin (ö. 873) ve öğrencisi İbn Nusayr'in (ö. 868) takipçilerinin soyundan geldiklerini öne sürer. 19. ve 20. yüzyıllarda, bazı Batılı bilim adamları Nusayrilerin, Ârâmîler, Kenanlılar, Hititler ve Mardaitler gibi eski Orta Doğu halklarının soyundan geldiğine inanıyorlardı. Birçok önemli Alevi topluluğu da 13. yüzyılda Sincar'dan gelen yerleşimcilerin soyundan gelmektedir. M.Ö 13. yüzyılda Sami kökenli Ârâmîlerin, Hurri ve Hititerin yaşadığı Hatay, Adana, Lazkiye ve Mersin çevresine yerleştiği görülmektedir.
Antik dönemde ise; Plinius'un ''Doğa Tarihi'' eserinin V. Kitabında şunları dile getirmektedir:
Şimdi Suriye'nin iç kısmından söz etmeliyiz. Coele Suriye'de Marsyas nehri tarafından Nazerini Tetrarşisinden ayrılan Apamea kasabası vardır.
—  Yaşlı Plinius
"Nazerini" adı verilen küçük bir dağ silsilesinin günümüzde de An-Nusayrileri Dağları olarak kabul edilmektedir. Günümüzde de olduğu gibi bu dağlar civarında yaşayanlar Nazerani (Nasrani) yani Ansari - An Nusayrilerdir. Bununla birlikte, bazı bilim adamları Nazerini ve Nasuralılar arasında bağlantı kurmaktan kaçınsalar da "Nazerini"'nin Sami dil ailesine mensup olduğu unutulmamalıdır. ''Nasrani veya Nusayr'' Sami kökenli kelime olup üç harfli kök olan , n-S-R  'dan gelir. Anlam olarak Nasır veya Nazzara (Ansar) ilginçtir ki Doğu Aramice ve Arapçada "Koruyucu, Bekçi, Gözcü " anlamını taşımaktadır. Massignon, Nusayrilerin aslında Nazaretliler olduğunu iddia etmiştir.
Tarihçe

İbn Nusayr ve takipçileri dinin kurucuları olarak kabul edilmektedir. On birinci İmam el-Askari'nin ölümünden sonra, Şii topluluğunda onun hilafetiyle ilgili sorunlar ortaya çıkmış ve ardından İbn Nusayr, ölen imamın Bab'ı ve İsm'i olduğunu ve onun gizli öğretilerini aldığını iddia etmiştir. İbn Nusayr ve takipçilerinin bu oluşumu diğer birçok erken dönem ghulat mistik İslami mezheplerden biri gibi görünmektedir ve kendilerinin 12. Gizli İmam'ın Şii temsilcileri tarafından aforoz edildikleri anlaşılmaktadır.
Aleviler daha sonra kuzey Suriye'de Hamdaniler yönetimi (947-1008) sırasında, Muhammed bin Nusayr'ın doktrinini taşıdığını iddia eden İshakiyye mezhebiyle bir rekabetin ardından yaklaşık 969 yılında Halep'te ölen, kendisi de İbn Nusayr takipçisi olarak bilinen el-Hasibi tarafından örgütlendi. Suriye'nin kıyı dağlarındaki nüfusun çoğunluğunun Aleviliği benimsemesi muhtemelen birkaç yüzyıl süren uzun bir süreçti. Modern araştırmalar, Aleviliğin Halep'te ilk kuruluşundan sonra Sarmin, Salamiyah, Homs ve Hama'ya yayıldığını ve daha sonra Baarin, Deir Şamil ve Deir Mama gibi Hama'nın batısındaki alçak köylerde, Wadi al-Uyun vadisinde ve Tartus ile Safita çevresindeki dağlarda yoğunlaştığını göstermektedir.
Nüfus ve dağılımı

Dünya genelinde Arap Alevileri en çok Suriye, Türkiye, Arjantin, Lübnan, Almanya, Lübnan'daki Golan Tepeleri ve Avustralya gibi ülkelerde yaşarlar.
Nüfus ve dağılımı > Türkiye'deki Arap Alevileri

Alevilerin Türkiye'de Hatay'dan, Adana ovasına kadar yerleşimlerinin olduğu bilinmektedir. 1939'da Aleviler, Hatay ilinin nüfusunun yaklaşık yüzde 40'ını oluşturuyordu. Fransız coğrafyacı Fabrice Balanche'a göre Türkiye Arap Alevileri ile Suriye Alevileri arasındaki ilişkilerin bağı sınırlı olmuştur. Türkleştirme politikası ve Suriye-Türkiye sınırının onlarca yıldır kapanmasıyla bu ilişkilerin sınırlandığını görmekteyiz.
Türkiye'deki Arap Aleviler geleneksel olarak Suriye Arap Alevileri gibi Levant Arapçası konuşurlar. Arapça, kırsal topluluklarda ve Samandağ'da ve Arsuz'da korunmuştur. Şehir merkezlerinde genç kuşak daha çok Türkçe konuşmaktadır.
Aleviler kayda değer bir sosyal hareketlilik sergilemektedir. 1960'lara kadar Antakya civarındaki Sünni ağalara (toprak sahiplerine) bağlıydılar ve yoksuldular. Daha sonraları ise Aleviler, ulaşım ve ticaret sektörlerinde öne çıkmış ve büyük, profesyonel bir orta sınıf olarak ortaya çıkmıştır.
Dil

Ana dilleri Arapçadır. Suriye'deki Gebel ve Ensari'ye bağlı Süryânî/Lübnan lehçelerini konuşurlar. Yaşlı kuşak, günümüzde  Arapça konuşmaktadır.
Türkiye'de ise 1939'da Hatay'ın katılmasından sonra doğmuş olan kuşakça Türkçe konuşulmaktadır. Bugün Arapça ile Türkçe’nin bir karışımı konuşulur. Yaşlı nüfusun bir bölümü yaşadıkları bölgenin bir zamanlar Fransız hakimiyetinde olmasından dolayı Fransızca da bilmektedir.
İnançlar

Aleviler ve inançları "sırlarla dolu" olarak tanımlanmıştır. (Örneğin, Yaron Friedman, mezhep üzerine yaptığı akademik çalışmasında, kitabında alıntılanan Alevi dini materyallerin yalnızca "kamu kütüphanelerinden ve basılı kitaplardan" geldiğini yazmıştır çünkü Alevi "kutsal yazıları" "gizli tutulur"); inancın bazı ilkeleri çoğu Alevi'den gizli tutulur ve sadece seçilmiş birkaç kişi tarafından bilinir, bu nedenle gizemli bir mezhep olarak tanımlanmıştır.
Alevi doktrinleri, peygamberlik iddiasında bulunan, kendisini 12 imam için "Bab (kapı)" olarak ilan eden ve Hasan b. Ali el-Askerî'ye ilahilik atfeden Iraklı rahip İbnü'n-Nusayr'ın öğretilerinden ortaya çıkmıştır. Ancak El-Askeri, İbn Nusayr'ı reddetmiş ve müritleri sınır dışı edilmeleri üzerine  Suriye Kıyı Dağları'na göç etmiş  ve burada farklı bir topluluk kurmuşlardır. Nusayri inancı, Ali'yi "yüce ebedi Tanrı" olarak görür ve bu çerçevedeki çeşitli gnostik inançlardan oluşur. Nusayri doktrini, Alevilerin ruhlarını "Tanrı'ya karşı isyan eden ışıkların reenkarne halleri" olarak kabul eder.
Alevi inançları ile ilgili öne sürülenler, modern dini otoriteleri tarafından hiçbir zaman doğrulanmamıştır. Son derece gizli ve ezoterik bir mezhep olarak, Alevi dini din adamları temel doktrinlerini gizleme eğilimindedirler ve bu doktrinler yalnızca mezhebin seçilmiş azınlıklarına öğretilir. Aleviler ayrıca mağduriyetleri önlemek için takıyye uygulamasını benimsemişlerdir.
İnançlar > İlahiyat ve uygulamalar

Alevi doktrini, Fenike mitolojisi, İrfâniyye, neo-Platonizm, Hristiyan Üçleme (örneğin, ekmek ve şarabın kutsanmasını içeren ayinler) gibi kavram ve uygulamaları Müslüman sembolizmi ile harmanlamış olduğu için senkretik olarak tanımlanır.
Alevi Üçlemesi, Tanrı'yı Ma'na (anlam), İsm (İsim) ve Bab (Kapı) olmak üzere üç ayrı tecelli olarak görür; bunlar "bölünmez Üçleme"yi oluşturur. Alevi mitolojisinde Ma'na, her şeyin kaynağı ve anlamını simgeler. Alevi doktrinlerine göre, Ma'na İsmi, İsm ise Babı oluşturmuştur. Bu inançlar, Üçleme'nin tenâsüh doktrini ile yakından ilişkilidir.
İnançlar > Tarihçe

İmâmiyye-i Gāliyye'den olan Nusayrîyyenin asıl kurucusu, Irak'ta Kûfe ile Vâsit arasında bir yerde bulunan Canbelâ Köyü doğumlu, Hasan b. Ali el-Askerî ile yakın ilişkileri bulunan okumuş bir ailenin mensubu, "Şeyh Bayrak" nâmıyla ün salan ve Nusayriliğin ulûsu olarak addedilen, yaklaşık olarak 957/968 yılları arasında Halep'te vefât eden "Ebû Abd-Allâh el-Huseyin ibn Hemdân’ûl-Canbûlânî El-Hasîbî" (Arapça: الحسين بن حمدان الخصيبي) adındaki zâttır. Bu mezhebin bâtıniyye itikadı, Şeyh Bayrak'ın Antakya köylüklerindeki hâlife ve mürîdlerinden olan "Muhammed bin Âliyy’ûl Cillî" ile "Meymûn bin Kâasım’ıt Tabarânî" tarafından çevreye yayılmıştır. (Nusayrilik şeceresi .) Ayrıca,
"Muhammed ibn-i Cündeb" ve "Muhammed’ûl Cennân’îl Cünbûlânî" adındaki kişiler de Nusayriliğin bâtıniyye-itikadının neşriyâtına büyük ölçüde katkıda bulunmuşlardır.
Adını On birinci İmam Hasan b. Ali el-Askerî'nin öğrencisi İbnü'n-Nusayr'dan alan, Ca'feriyye ile Anadolu Alevîliği'nden inanç yönüden ayrılarak, İsmâiliyye, Dürzîlik, Hristiyanlık ve Suriye'deki diğer inançları da içeren ve Kitâbü'l-Mecmû' adındaki dua kitabını dînî eğilimlerinin ana kaynağı olarak kabul eden Ehl-i Beyt inancı.
Günümüzde, Nusayriliğin müntesiplerinin büyük çoğunluğunu Nusayrîler'in oluşturmasına rağmen, Nusayrîler'in tamamının kesin olarak bu oluşumun üyelerinden olduklarını söylemek olanaksızdır. Nusayrî nüfus içerisinde değişik mezheplerden olan kişilere de sıklıkla bulmak olanaklıdır.
İnancın kurucusu İbnü'n-Nusayr (Muhammed bin Nusayrul Abdiyy'in Numayrî)'dir. Ancak Nusayrîliği sistemleştirip yayan kişi olarak Hamdam büyük saygı görür. Nusayrîlerin kutsal kitabı Kur'an-ı Kerîm'dir. Nusayrîler kendilerini Alevi olarak kabullenirler. Aleviler de Nusayrîleri kendilerinden tanırlar. Ancak Anadolu Alevîliği ile Nusayrîlik farklıdır. Haydarî ve Klâzî olarak iki gruba ayrılırlar. Klâzîler Türkiye'deki topluluğun % 30'unu oluştururlar ve daha tutucudurlar. Suriye'de ise Klâzîler çoğunluktadır. Suriye yönetimindeki Esad ailesinin de mensubu olduğu Nusayrîler, Suriye'de toplam nüfusun % 14'ünü oluştururlar.
Alevi Devleti

Ana madde: Alevi Devleti
Fransız mandası altında 1920'de Alevi Devleti (Fransızca: Le territoire autonome des Alaouites) kurulmuş ve 5 Aralık 1936'da Suriye'ye ilhak edilmiştir.
Resimler

Yaşlı adam (20.yüzyıl başlarında Lazkiye'de)
Bayram günlerinde çocuklar (Birinci Dünya Savaşı döneminde,
Kadınlar (20.yüzyıl başlarında, Suriye)
M.Ö. 13.yy'da Sami yerleşkeleri
Nusayri Dağları (Jabal Al- An-Nusayyriyyah) Bölgesi
Jamie Browne

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Jamie Browne
Doğum tarihi:  3 Temmuz 1989 (35 yaşında)
Doğum yeri:  ABD Virjin Adaları
Boyu:  1,70 m (5 ft 7 in)
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2009-2013 |  UWS Upsetters |   |   |
| 2014 |  Brooklyn Knights |   |   |
| 2013-2015 |  UWS Upsetters |   |   |
| 2016-2018 |  Dallas City FC |   |   |
| 2019- |  United We Stand SC |   |   |
Millî takım kariyeri‡
| 2006– |   ABD Virjin Adaları |  10 |  (3) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Jamie Browne (d. 3 Temmuz 1989), orta saha pozisyonunda görev yapan Amerika Birleşik Devletleri Virjin Adaları millî futbolcusudur.
Profesyonel kariyerine 2009 yılında UWS Upsetters kulübünde başladı.
Kantche

Kantché
| --- | --- |
ülkesi: Nijer 
başkent olduğu yer: Matameye ili 
içinde bulunduğu idari birim: Matameye ili 
zaman dilimi: UTC+01.00 
konum koordinatları: tr 
tr
Kantche Nijer'de yer alan köy ve kırsal alandan oluşan yerleşim bölgesidir. 2012 yılı itibarıyla nüfusu 56.468 kişidir.
Hope elması

| --- | --- |
Washington, D.C.'deki Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'nde bulunan Hope Elması
Ağırlık: 45,52 carat (9,104 g)
Renk: Süslü Koyu Grimsi Mavi (GTA)
Kesim: Antika minder
Kaynak ülke: Hindistan
Kaynak maden: Kollur Madeni
Keşfedildi: Bilinmiyor
Kesen: Bilinmiyor
İlk sahibi: Jean-Baptiste Tavernier
Sahibi: Smithsonian Institution
Tahmini değer: US$200–350 milyon
Hope elması veya Mavi elmas, 45.52 karat (9.10 gram),[w] dünyaca ünlü bir elmas.
Sahiplerinden birinin adından ötürü Hope Elması, renginden ötürü Mavi Elmas adıyla bilinen bu taşı Avrupa'ya 1642′de Jean Tavernier adında bir gezgin getirmiştir. Elması Hindistan'da bir Buda heykelinin gözünden koparmıştı.
Tavernier, elması Fransa Kralı XIV. Louis'e satmıştır. XVI. Louis ise elması karısı Marie Antoinette'e armağan etmişti.. 
1830′da Daniel Elias adında bir İngiliz, elması 200.000 liraya Banker Hope'a sattı. Hope, elması aldıktan kısa bir süre sonra iflas etti. Daha sonra Kanitovsky adında bir Rus prensi elması satın aldı ve dostu bir kadına armağan etti. Kadın ölünce elmas Yunan Simon Monkaricies'in eline geçti. Monkaricies, elması çok yüksek bir fiyatla, II. Abdülhamit'e sattı. Son olarak elması Yunan armatör Onasis'in karısı Tina almıştı.[kaynak belirtilmeli]
Elmas şimdi ABD'de National Museum of Natural History müzesindedir.
Yenipazar, Aydın

| Yenipazar |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Aydın
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Şule Demirtaş
 • Belediye başkanı: Malik Ercan (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 180 km²
Rakım: 60 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 12.608
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 09350
İl alan kodu: 256
İl plaka kodu: 09
Resmî site yenipazar.bel.tr yenipazar.gov.tr
Yenipazar, Ege Bölgesi'nde Aydın ilinin bir ilçesidir. İzmir-Denizli Devlet Karayolu (D 320)'den 8 km içeride bulunduğundan göç almamış ve bu nedenle Aydın Kültürü'nü korumuş olan, kendine has pide çeşitleriyle ünlü, Aydın'a bağlı bir ilçedir.
Tarihçe

İlçesinin 5 kilometre doğusunda Orthasia adlı yerleşim merkezi Yenipazar ve çevresinin çok eski bir yerleşim merkezi olduğunu ortaya koyuyor. Yenipazar'ın Donduran köyünde ortaya çıkarılan Orthasiadan Yunan coğrafyacı ve tarihçi Strabon, Karya yerleşmesi olarak söz ediyor. MÖ 7. yüzyılda Kimmerlerin saldırısına uğrayan kent, Lidya kralı Alyattes'in Kimmerleri yenmesi sonucu Lidyalıların eline geçmiş, MÖ 6. yüzyılda ise İonya Birliğine katılmış ve birçok Anadolu kenti gibi Perslerin egemenliğine girmişti.
Kentteki önemli yapılar arasında yer alan tiyatro ve bir Bizans yapısı, bugün de ayakta duruyor. Nekropol üzerinde ise iyi korunmuş durumda lahitler ve oda mezarlar, kaliteli işçilik gösteriyor.
Konum

Yenipazar ilçesinin doğusunda Nazilli ve Bozdoğan ilçeleri, kuzeyinde Sultanhisar ilçesi ve Atça beldesi, batısında Efeler ilçesi, güneyinde Çine ilçeleriyle çevrilidir.