stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tahrir Meydanı
Genel kullanım > 2011 Mısır Devrimi

Ana madde: 2011 Mısır Devrimi
Tahrir Meydanı, eski devlet başkanı Hüsnü Mübarek'e karşı yapılan 2011 Mısır Devrimi'nin odak noktasıydı. 50.000'in üzerinde protestocu 25 Ocak günü meydanı işgal etti. Bu süre içinde bölgenin kablosuz internet hizmetinin arızalandığı bildirilmiştir. Takip eden günlerde de Tahrir Meydanı, Kahire'deki protesto gösterilerinin merkezi olmayı sürdürdü. 29 Ocak'ta Mısır avcı uçakları meydanda toplanan insanların üzerinden alçak uçuş yapmıştır. 30 Ocak'ta, protestoların yedinci gününde, BBC ve bölgedeki diğer muhabirler göstericilerin sayısının en azından 100.000'e çıktığını bildirmişlerdir. 31 Ocak'taysa Al Jazeera muhabirleri göstericilerin 250.000 kişi civarından olduğunu bildirmiştir. 1 Şubat'ta Al Jazeera meydanda ve çevresindeki sokaklarda 1 milyondan fazla protestocunun olaysız bir şekilde toplandığını söylemiştir. Fakat, Kahire'nin en büyük meydanında bu kadar insan toplandığına dair bildirimlerin siyasi amaçlarla abartıldığına inanılmaktadır. STRATFOR analizlerine göre toplanan protestocuların gerçek sayısı hiçbir zaman 300.000'i geçmemiştir.
Meydan, Mısır'da süregelen demokrasi gösterilerinin merkezi ve sembolü olarak kabul edilmiştir. 2 Şubat günü burada Mübarek yanlıları ile demokrasi yanlıları arasında şiddet olayları patlak verdi. 3 Şubat'ta ise bunu, meydanda düzenlenen "... günü" etkinliklerinden biri olan 'Ayrılış Cuma'sı' gösterileri izledi. Bir hafta içinde Tahrir Meydanı'nın adı ve görüntüsü uluslararası medya çapında bilinir hale geldi.
"Tahrir Meydanı" adından bir Facebook sayfası ميدان التحرير
ayaklanma sırasında, yirmi kişi tarafından dönüşümlü olarak idame ettirildi. Sayfa özellikle olaylar ve tepkiler hakkında devlet kanalıyla yayın yapan medya organlarının etkisini dengelemek için kullanıldı.
6 Mayıs 2011'de Tahrir Square adından bir iPhone ve Blackberry uygulaması yayınlandı. Uygulama, her yerdeki Mısırlılara toplu ve sansürsüz bir şekilde Mısır'daki gelişmeler hakkında fikirlerini belirtme imkânı sunuyor. Sonuçlar, herkesin görebilmesi için grafikler ve tablolar halinde sunuluyor. Etkileşimli mobil uygulama ondan fazla Mısır haber ajansı, hükûmet birimleri, askeri komisyon ve yüzlerce sosyal medya sitesine düzenli olarak dağıtılacaktır.
Meydanda devam eden 18 günlük ayaklanma, Mısır Askerî Kuvvetleri'ne 11 Şubat 2011 Cuma günü Hüsnü Mübarek'i devirme şansı verdi. Mübarek'in tüm yetkilerini Askerî Kuvvetler Konseyi'ne bıraktığı açıklaması eski istihbarat şefi ve yeni başka yardımcısı Ömer Süleyman tarafından yapılmıştır. Tahrir Meydanı gece boyu süren kutlamalara ve sabaha karşı yapılan "Başınızı dik tutun, sizler Mısırlısınız.", "Mısır'ı seven herkes, gelin ve Mısır'ı yeniden inşa edin" ve benzeri anonslara sahne oldu. Ertesi gün, Kahireli erkek ve kadınlar meydana gelerek kendi devrimlerinin çöpleri ve graffitilerini temizlediler.
Genel kullanım > Devrim sonrası

Tahrir Meydanı, 'demokrasinin yıldönümü' kutlamaları ve diğer ülkelerden gelen önemli insanların ziyaretleriyle 2011 Mısır Devrimi için bir sembol olmayı sürdürüyor. Britanya Başbakanı David Cameron, Avrupa Birliği Dış İlişkiler Yüksek Temsilcisi Catherine Ashton, ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton, Amerikan Senatosu Dış İlişkiler Komitesi Başkanı John Kerry ve Amerikalı aktör Sean Penn, 2011 Mısır Devrimi'nin ardından Tahrir Meydanı'nı ziyaret etti.
İsrail ablukasını kırmak için yola çıkması planlanan Gazze filosundaki gemilerden biri meydanın anısına Tahrir olarak adlandırıldı. Geminin yolcuları arasında Mısır'dan Haaretz muhabiri Amira Hass da bulunuyordu, fakat gemiler yola çıkarılmadı.
29 Haziran 2011'de Mısır polisi, meydandaki isyancı gençlere gözyaşartıcı gaz ve öldürücü olmayan silahlarla saldırdı. Gençler, 2011 Mısır Devrimi'nde indirilen eski hükûmet görevlilerinin davalarının daha hızlı ilerlemesini talep ediyordu. Bunun üzerine İçişleri Bakanı, bölücü ve yıkıcı grupların sebep olduğu karışıklığı suçladı.
Tahrir Meydanı ve kavşağın kuzey batıdaki Talat Harb Sokağı'ndan görünümü
Mogamma binası ve Ömer Makram heykeline bakan güney yönündeki görünüm
2011 Mısır Devrimi sırasında Tahrir Meydanı'nda askerî araç üzerindeki protestocular.
9 Şubat 2011'de Tahrir Meydanı'nda toplanan insanlar
İPhone 11

| iPhone 11 |
| --- | --- |

Üretici: Apple
Hafıza: 64, 128 veya 256 GB
Bellek: 4 GB RAM
Batarya: 3110 mAh
Ekran: 6.1 inç
Seri: iPhone
İşlemci: A13 Bionic
iPhone 11, Apple tarafından 10 Eylül 2019'da iPhone 11 Pro ve ile birlikte tanıtılan iPhone serisinin 13. modeli. iPhone 12 ve iPhone 12 Pro'nun selefidir.
iPhone XR ile karşılaştırıldığında göze çarpan değişiklikler Apple A13 Bionic çip ve ultra geniş çift kamera sistemidir. iPhone 11 Pro, 18 W Lightning - USB-C hızlı şarj cihazıyla birlikte gelirken, iPhone 11, Ekim 2020'ye kadar önceki iPhone'larda bulunan 5 W şarj cihazıyla geldi, ancak 18 W şarj cihazı her iki modelle de uyumludur.
Şubat 2021 itibarıyla, iPhone 11 dünya çapında 102,1 milyon adet satarak tüm zamanların en çok satan üçüncü akıllı telefonu oldu.
Cihazda A13 Bionic çipi ve ultra geniş kamera sistemi bulunmaktadır. iPhone 11 Pro'da yeni bir 18W hızlı şarj cihazı bulunurken, iPhone 11'de önceki nesil cihazlarda bulunan 5W şarj aletine sahiptir.
Üç dahili depolama seçeneğine sahiptir: 64 GB, 128 GB ve 256 GB. Aynı zamanda 4 GB RAM'e sahiptir. iPhone 11, IP68 suya ve toza karşı dayanıklılıkta, kir ve kirin yanı sıra iki metrede 30 dakikaya kadar su geçirmez. Ancak, üretici garantisi telefondaki sıvı hasarlarını kapsamaz. Ayrıca, önceki iPhone'larda olduğu gibi, iPhone 11'in de kulaklık jakı yoktur ve Lightning konektörlü kablolu EarPod'larla birlikte gelir. iPhone 11, Apple U1 yongasıyla yerleşik ultra geniş bant donanımlı ilk akıllı telefondur.
Tasarım

iPhone 11 altı renkte mevcuttur: Mor, Sarı, Yeşil, Siyah, Beyaz ve Ürün (Kırmızı). Önceki model iPhone XR'ye benzer şekilde TrueDepth kamera sistemi ve hoparlör için ön tarafta bir çentik var. Arkadaki bir çıkıntı, kameralar ve iPhone 11 Pro ile aynı boyutta olan flaş içindir, ancak iPhone 11, Pro'nun üç kamerasına kıyasla yalnızca iki kameraya sahiptir. Ayrıca iPhone 11'de mat cam arka kamera muhafazası ve parlak cam arka kısım bulunurken, iPhone 11 Pro'da parlak cam arka kamera muhafazası ve mat cam arka kısım bulunur. Apple logosu, önceki modellerden farklı olarak, artık metin olmadan cihazın arkasında ortalanmıştır.
Donanım

iPhone 11, iPhone 11 Pro ile birlikte Apple'ın üçüncü nesil bir sinir motoru içeren A13 Bionic işlemcisini kullanıyor. Üç dahili depolama seçeneği vardır: 64 GB, 128 GB ve 256 GB. Ayrıca 4 GB RAM'e sahiptir. iPhone 11, kir ile birlikte IP68 suya ve toza dayanıklılık derecesine sahiptir ve 30 dakika boyunca 2 m'ye (6,6 ft) kadar suya dayanıklıdır.
Ancak, üreticinin garantisi, telefona verilen sıvı hasarını kapsamaz. Ayrıca, önceki iPhone'larda olduğu gibi, her iki telefon da kulaklık jakına sahip değil ve Lightning konektörlü kablolu EarPods'larla birlikte geliyor. iPhone 11, Apple U1 çipi aracılığıyla yerleşik ultra geniş bant donanımına sahip ilk akıllı telefondur.
Ekran

iPhone 11, OLED ekranlı Pro modellerinin aksine, 6,1 inç (15,5 cm) IPS LCD'ye sahiptir.
Çözünürlük, maksimum 625 nit parlaklık ve 1400:1 kontrast oranıyla 1792 ×828 pikseldir (326 ppi'de 1,5 megapiksel). Dolby Vision, HDR10, True-Tone ve DCI-P3 renk gamını destekler. iPhone 11 Pro, XR, XS ve X'te olduğu gibi, ekranın üst kısmında TrueDepth kamera sistemi ve hoparlör için bir çentik bulunuyor. Ekranın oleofobik kaplaması var, bu da onu parmak izine dayanıklı hale getiriyor.
Kamera

iPhone 11, çift lensli 12 MP arka kamera dizisi içerir. 120° görüş alanına ve 2× optik uzaklaştırma özelliğine sahip bir adet ƒ/2.4 ultra geniş açılı lense ve bir adet ƒ/1.8 geniş açılı lense sahiptir. iPhone 11, 60 fps'ye kadar 4K videoyu ve 240 fps'ye kadar 1080p ağır çekimi destekler. Telefon ayrıca bir ses yakınlaştırma özelliğine sahiptir. Pro modeline benzer şekilde sesi yakınlaştırılan alana odaklar. Her iki kamera da videoyu destekliyor, ancak yalnızca birincil lensin OIS'si var. Altı portre aydınlatma efekti, derinlik kontrolü ve gelişmiş bir bokeh efekti ile portre modunu destekler. Telefonda ayrıca, kameranın düşük ışıklı ortamlarda daha az gürültüyle daha parlak fotoğraflar çekmesini sağlayan otomatik bir gece modu bulunuyor.  Ayrıca, yeniden tasarlanmış bir kamera uygulaması, farklı lensler arasında seçim yapmak için kaydırma tekerleği ve "QuickTake" adı verilen bir özellik gibi yeni özellikler ekliyor. Kullanıcının video çekmek için deklanşöre uzun basmasına olanak tanır. Apple ayrıca, görüntü işleme için AI ve makine öğreniminden yararlanan yeni bir Deep Fusion özelliğini duyurdu.
Yazılım

iPhone 11, Siri, Face ID (TrueDepth kamera aracılığıyla), Apple Pay'i ve Apple Card'ı destekleyen iOS 13 ile Geldi. Model İOS 14, İOS 15, İOS 16, İOS 17 ve güncel sürüm olan İOS 18 güncellemelerini de aldı.
Apple, bir çevre girişimiyle, Ekim 2020'den itibaren, iPhone 11 dahil olmak üzere yeni iPhone kutularından EarPod'ları ve güç adaptörünü çıkardı. Bu öğelerin çıkarılmasının e-atığı azalttığı ve daha küçük bir iPhone kutusuna izin vererek daha fazla cihazın taşınmasına izin verdiği iddia ediliyor. Aynı anda karbon ayak izini azaltmak için yapıldı. Ancak Apple, daha önce aygıtlarıyla birlikte sağladığı mevcut USB-A güç adaptörleriyle uyumlu olmayan bir USB-C - Lightning kablosu içeriyor.
Galeri

| g t ←  Apple donanımı 1998'den beri |
| --- | --- |
Tüketici masaüstü:  eMac  iMac G3  G4  G5  Intel tabanlı  Apple Silicon  Mac Mini 
Profesyonel kule, masaüstü:  iMac Pro  Mac Pro  Power Macintosh G3  G4  G4 Cube  G5  Xserve 
Tüketici dizüstü:  iBook  MacBook 2006-2012  2015-2019  MacBook Air Apple Silicon  Apple Silicon 
Profesyonel dizüstü:  MacBook Pro 1. nesil  2. nesil  3. nesil  4. nesil  5. nesil  PowerBook G3  G4 
Tüketici elektroniği:  Apple TV 1. nesil  2. nesil  3. nesil  4K 2017  4K 2021  HD  4K  Apple Watch 1. nesil  Series 2  Series 3  Series 4  Series 5  Series 6  SE  Display Thunderbolt  Cinema  Sudio  Pro Display XDR  HomePod HomePod Mini  iPad iPad (1.nesil)  iPad 2  iPad (3. nesil)  iPad (4.nesil)  iPad (7. nesil)  iPad (2018)  iPad (2019)  iPad (2020)  iPad Mini iPad Mini (1. nesil)  iPad Mini 2  iPad Mini 3  iPad Mini 4  iPad Mini (5. nesil)  iPad Air 1. nesil  2  2019  2020  iPad Pro 1. nesil  2. nesil  3. nesil  4. nesil  iPod Classic  Photo  Mini  iPod+HP  Shuffle  Nano  Touch iPod Touch (1. nesil)  iPod Touch (2. nesil)  iPod Touch (3. nesil)  iPod Touch (4. nesil)  iPod Touch (5. nesil)  iPod Touch (6. nesil)  iPod Touch (7. nesil)  Newton MessagePad  eMate 300 
Akıllı telefonlar:  iPhone 2G  3G  3GS  4  4S  5  5C  5S  6, 6 Plus  6S, 6S Plus  SE (1. nesil)  7, 7 Plus  8, 8 Plus  X  XS, XS Max  XR  11  11 Pro, Pro Max  SE (2. nesil)  12, 12 Mini  12 Pro, Pro Max  13, 13 Mini  13 Pro, Pro Max 
Aksesuarlar:  AirPods 1. nesil  2. nesil  Pro  Max  AirPort Express  Extreme  Time Capsule  AirPower (iptal)  AirTag  Kulaklıklar EarPods  iPad Kalem Kalem (1. nesil)  Kalem (2. nesil)  iPad için Magic Keyboard  iPod iPod click wheel  Nike+  iSight  Klavye Kablosuz  Magic  Fare USB  Pro  Kablosuz  Mighty  Magic  Magic 2  Remote  Siri Remote  Hoparlörler iPod Hi-Fi  SoundSticks  SuperDrive  Trackpad Magic  Magic2  Modem  Xserve RAID 
Ayrıca bakınız:  Apple donanımları  Apple'ın ana hatları  İOS ve iPadOS cihazları listesi  Macintosh modelleri listesi Kasa tipine göre Macintosh modelleri listesi  CPU türüne göre Macintosh modelleri listesi  iPod modelleri listesi  Apple modelleri zaman çizelgesi  macOS bileşenleri  Apple yazılımları listeleri  Apple tarafından satın alınan şirketler listesi  Apple kod sürümleri listesi  Apple sürücüleri listesi  iPad aksesuarları listesi  Apple medya etkinlikleri listesi  Apple işletim sistemleri listesi iOS sürüm tarihçesi  macOS sürüm tarihçesi  Apple yazılımları listeleri  Apple yazı tipleri listesi macOS'ta bulunan yazı tipleri listesi  Apple TV+ orijinal programları listesi 
İtalik yazılar mevcut ürünleri gösterir.
iPhone 11 Product (Red)
Ağaç serçesi

Ağaç serçesi (Passer montanus), serçegiller (Passeridae) familyasından Avrasya ve Güneydoğu Asya'nın ılıman çoğu bölgesinde üreyen bir serçe türü. Orman serçesi ya da dağ serçesi de denir. Doğal olarak bulunduğu bölgenin dışında bulunan bazı bölgelere de sokulmuş bir kuş türüdür. Birbirine benzeyen erkek ve dişinin tepesi ve ensesi kızıl kahverengi, göğsündeki siyah leke küçüktür. Ayrıca beyaz yanaklarında da birer siyah benek bulunur. Alt türleri arasında farklılık çok azdır.
Ağaç serçesi düzensiz yuvasını doğal bir ağaç kovuğuna, binalardaki deliklere ya da Avrupa saksağanı ile leyleklerin büyük yuvalarına yapar. Tek seferde beş ila altı yumurta yumurtlar ve yavru kuşlar iki haftada yumurtadan çıkar. Bu serçe türü asıl olarak tohumlarla beslenir ancak özellikle üreme dönemlerinde omurgasızlarla da beslendiği görülür. Diğer küçük kuş türlerinde olduğu gibi parazit kaynaklı enfeksiyonlar, hastalıklar ve gündüz ve gece yırtıcıları tarafından avlanma nedenleriyle ölmekte olan ağaç serçelerinin yaşam süresi üç yıl civarındadır.
Asya'nın doğusunda kasaba ve şehirlerde yaygın olarak görülen bu serçe Avrupa'da daha çok hafif ağaçlıklı açık arazilerde görülür. Avrupa'da kasaba ve şehirlerde bayağı serçe daha yaygındır. Ağaç serçesinin geniş dağılımı ve büyük popülasyonu global olarak tehdit altında değildir ancak özellikle Avrupa'da tarım yöntemlerinin değişmesi popülasyonun azalmasına neden olmuştur. Asya'nın doğusunda ve Avustralya'da bu tür haşere olarak görülse de oryantal sanatta oldukça sık işlenen bir figürdür.
Taksonomi

Eski Dünya serçe cinsi Passer, Afrika'da çıktığı düşünülen ve tanımlayan kaynağa göre 15 ila 25 tür içeren küçük ötücü kuşlardan oluşan bir gruptur. Bu cinse mensup türler açık, az ağaçlı yerlerde bulunur ancak özellikle bayağı serçe (P. domesticus) insanların yaşadığı ortamlarda yaşamaya uyum sağlamıştır. Türlerin çoğu tipik olarak 10 ila 20 cm boyundadır ve genel olarak kahverengi ile gri renkli, kısa kare kuyruklu ve küt konik gagalı kuşlardır. Asıl olarak yerde bulunan tohumlarla beslenen ancak özellikle üreme dönemlerinde omurgasızlarla da beslenen kuşlardır. Genetik araştırmalara göre ağaç serçesi kendi cinsinde bulunan diğer Avrasyalı üyelerden oldukça erken bir zamanda, bayağı serçe, Passer flaveolus ve söğüt serçesi farklılaşmasından önce ayrılmıştır. Ağaç serçesi Amerika ağaç serçesi (Spizella arborea) ile yakın akraba değildir.
Ağaç serçesinin bilimsel adı olan Passer montanus, Latince "serçe" anlamına gelen passer ve "dağlarda bulunan" anlamına gelen montanus (Latince mons, "dağ" demektir) sözcüklerinden oluşmuştur. İlk olarak Carl Linnaeus tarafından 1758 yılında Systema Naturae eserinde Fringilla montana, olarak tanımlanmıştır. Ancak, bayağı serçe ile birlikte kısa sürede ispinozgiller (Fringillidae) familyasından çıkarılarak Fransız zoolog Mathurin Jacques Brisson tarafından 1760 yılında tanımlanan yeni Passer cinsinde sınıflandırılmıştır. Ağaç serçesi adı ağaç kovuklarında yuva yapmayı tercih etmesi nedeniyle verilmiştir. Ancak bu ad ya da bilimsel adı bu türün tercih ettiği yaşam alanlarını açıklamamaktadır. Buna en yakın gelen isim bu türe Almanca verilen Feldsperling ("tarla serçesi") adıdır.
Taksonomi > Alt türler

Geniş dağılımı olan bu tür çok az farklılık gösterir ve Clement tarafından tanınan sekiz alt türü arasında bulunan farklar çok küçüktür. En azından 15 alt tür daha önerilmiştir ancak bunların aşağıda belirtilen alt türler arasında geçiş ırklarını oluşturduğu düşünülmektedir.
P. m. montanus, türe adını veren alt tür. İber Yarımadası'nın güneybatısı, Yunanistan'ın güneyi ve eski Yugoslavya sınırları haricinde Avrupa'da bulunur. Asya'da Lena Nehri'nin doğusundan, güneyde Türkiye'nin kuzey bölgelerine, Kafkaslar'da, Kazakistan, Moğolistan ve Kore'de bulunur.
P. m. transcaucasicus, Sergey Aleksandroviç Buturlin tarafından 1906'da tanımlanan alt tür, Kafkaslar'ın güneyinden doğuda İran'ın kuzeyine kadar olan bölgede bulunur. Ana alt türden daha soluk ve gri renklidir.
P. m. dilutus, Charles Wallace Richmond tarafından 1856'da tanımlanan alt tür İran'ın en kuzeydoğu ucunda, Pakistan'ın kuzeyinde ve Hindistan'ın kuzeybatısında yaşar. Daha da kuzeyde Özbekistan ve Tacikistan'dan doğuda Çin'e kadar da görülür. P. m. montanus'a göre daha soluk ve üst tüyleri kum-kahverengidir.
P. m. tibetanus, en büyük ırk olan bu alt tür Stuart Baker tarafından 1925'te tanımlanmıştır. Himalayalar'ın kuzeyinde Nepal'den doğuya doğru Tibet ve Çin'in kuzeybatısında bulunur. P. m. dilutus 'a benzer ama daha koyu renklidir.
P. m. saturatus, Leonhard Hess Stejneger tarafından 1885'te tanımlanmıştır. Sahalin, Kuril Adaları, Japonya, Tayvan ve Güney Kore'de bulunur. Ana alt türden daha koyu kahverenklidir ve gagası daha büyüktür.
P. m. malaccensis, Alphonse Dubois tarafından 1885'te tanımlanmıştır. Himalayalar'ın güneyinden doğuya doğru Hainan ve Endonezya'da bulunur. P. m. saturatus gibi koyu renkli bir ırktır ancak daha küçüktür ve üst tüyleri daha çok çizgilidir.
P. m. hepaticus, Sidney Dillon Ripley tarafından 1948'de tanımlanmıştır. Assam'ın kuzeydoğusundan Myanmar'ın kuzeybatısına kadar olan bölgede bulunur. P. m. saturatus'a benzer ama başı ve üst tüyleri daha kızıl renklidir.
Fiziksel özellikleri

Ağaç serçesi 12,5 ila 14 cm. boyunda, 21 cm. kanat açıklığı olan ve 24 g. ağırlığında bir kuştur. Bayağı serçe'den ağırlık olarak %10 daha küçüktür. Erişkin kuşların tepesi ve ensesi kızıl kestane rengindedir ve saf beyaz yanaklarında küçük böbrek biçiminde kara birer kulak lekesi bulunur. Çene, boğaz ve gaga ile boğaz arasında bulunan bölge kara renklidir. Üst tüyleri açık kahverengidir ve kara çizgiler bulunur. Kahverengi olan kanatlarda iki belirgin beyaz kuşak görülür. Ayaklar soluk kahverengidir ve yazları kurşun mavisi olan gagaları kışın tamamen siyahlaşır.
Erkek ile dişi arasında dış görünüş açısından fark olmaması nedeniyle kendi cinsinde bile dikkati çeker. Genç kuşlar da erişkinlere benzer ancak renkleri biraz daha soluk olabilir. Yüzünde bulunan renkler sayesinde kolaylıkla ayırt edilebilir. Bayağı serçeden ayırt edilmesini gri yerine kahverengi olan tepeleri ve daha küçük boyutları sağlar. Erişkin ve genç ağaç serçeleri sonbahar boyunca yavaş da olsa tüm tüylerini değiştirirler ve vücutlarında bulunan yağ azalsa da ağırlıklarında artış görülür. Ağırlıklarının artmasının ana nedeni aktif tüy büyümesini artırmak için kan hacminde görülen artıştır.
Ağaç serçelerinin gerçek anlamda bir şakıma melodileri yoktur ama eşleşmemiş ve kur yapan erkeklerin çıkardığı heyecanlı bir dizi çip çağrısı bulunur. Diğer tek heceli şakımalar sosyal ilişkilerde kullanılır ve uçuş çağrısı sert bir tik sesidir. Missouri'ye yerleştirilen ağaç serçeleri ile Almanya'da yaşayanların seslerinin karşılaştırıldığı bir çalışmada, Missouri'de yerleştirilen kuşların daha az paylaşılan hece tipine sahip oldukları belirlenmiştir. Bunun sebebinin Kuzey Amerika'ya getirilen kuş popülasyonunun sayısının azlığı nedeniyle genetik çeşitliliğin kaybolması olduğu düşünülmektedir.
Dağılımı ve yaşam alanı

Ağaç serçesinin doğal üreme alanı Avrupa ve Asya'da 68nci Kuzey paralelinin güneyinden güneydoğu Asya'da Cava ve Bali'ye kadar olan ılıman bölgedir. Önceleri Faroe Adaları, Malta ve Gozo'da da üremekteydiler Güney Asya'da ılıman bölgede bulunurlar. Dağılımının çoğu bölgesinde yerleşiktir ancak en kuzeyde yer alan nüfus kışları güneye doğru göç eder ve az sayıda kuş güney Avrupa'dan Kuzey Afrika ve Orta Doğu'ya geçer. Doğuda yaşayan alt tür P. m. dilutus kışları Pakistan kıyılarına ulaşır ve sonbaharda bu ırktan binlerce kuş Çin'e doğru geçer.
Ağaç serçesi doğal olarak yaşadığı bölgenin dışındaki bölgelere sokulmuş ancak muhtemelen bayağı serçe ile olan rekabet nedeniyle her zaman tutunamamış bir türdür. Sardinya, Endonezya'nın doğusu, Filipinler ve Mikronezya'ya başarı ile sokulan tür Yeni Zelanda ve Bermuda'da da tutunamamıştır. Gemilerle taşınan kuşlar Borneo'da koloniler oluşturmuştur. Bu serçe türü Cebelitarık, Tunus, Cezayir, Mısır, İsrail ve Dubai'de rastlantısal konukturlar.
Kuzey Amerika'da yaklaşık 15.000 kadar ağaç serçesi St. Louis, Illinois ve Iowa'nın güneydoğusunda yerleşmiştir. Bu serçeler Almanya'dan getirilen ve Kuzey Amerika kuş türlerinin zenginleştirilmesi için 1870 Nisan ayının sonlarında doğaya salıverilen 12 kuştan üremişlerdir. ABD'de sınırlı bir alanda yaşayan ağaç serçesi şehirsel alanlarda bayağı serçe ile rekâbet ettiği için daha çok parklarda, çiftlik arazilerinde ve ağaçlık bölgelerde yaşar. Amerika'da yaşayan popülasyona İngilizcede bazen German Sparrow (Alman serçesi) denmektedir.
Ağaç serçesi Avustralya'da Melbourne, Victoria'nın orta ve kuzey kasabaları ile Yeni Güney Galler'de bulunur. Güneydoğu Asya'dan bazen gemilerle gelen ağaç serçesi Batı Avustralya'da yasaklanmış bir türdür.
Bilimsel adına rağmen, Passer montanus, ağaç serçesi dağlarda yaşayan bir tür değildir ve İsviçre'de yalnızca 700 m rakımda bulunur. Ancak Kafkasların kuzeyinde 1.700 m'de ve Nepal'de 4.270 m'de ürediği de görülmektedir. Avrupa'da sıklıkla kayalık sahillerde, boş binalarda, yavaş akan ırmakların kenarında bulunan söğütlüklerde ya da açık arazilerde bulunan ağaçlıklarda görülür. Ağaç serçesi daha çok sulak alanlara yakın yerlerde yuvalanmayı tercih eder ve yoğun tarım yapılan alanlardan uzak durur.
Ağaç serçesi ile daha büyük olan bayağı serçe aynı bölgede bulunduklarında bayağı serçe kentsel alanlarda ağaç serçesi de kırsal alanlarda yaşar. Moğolistan gibi ağaçların az bulunduğu yerlerde her iki tür de insan yapısı yerlerde yuvalanır. Ağaç serçesi Avrupa'da kırsal bölgeye özgü bir kuş türü iken Asya'nın doğusunda kentsel alanlara özgü bir kuştur. Orta ve Güney Asya'da ise her iki serçe türü de kasabalarda ve köylerde görülür. Akdeniz'in İtalya gibi bazı bölgelerinde hem ağaç hem de söğüt serçesi yerleşim alanlarında birlikte görülebilir. Avustralya'da ise ağaç serçesi kentlerde yaşayan bir tür iken kırsal alanlarda bayağı serçe bulunur.
Davranış > Beslenme

Ağaç serçesi tohumla beslenen ve yerde bayağı serçe, ispinoz gibi kuşlarla birlikte sürüler hâlinde besin aramak için dolaşan bir türdür. Karanfilgiller ve Chenopodioideae gibi otların tohumları ile beslenirler. Ayrıca kuşlar için hazırlanmış özel besin dağıtım yerlerinden de yararlanırlar. Özellikle üreme döneminde yavrular temel olarak hayvani besin ile beslendiği dönemlerde omurgasızlarla da beslenirler. Tahtakurusu, kırkayak, çıyan, örümcek ve Opiliones türü omurgasızları yakalar.
Yeni yumurtadan çıkmış yavruları beslemek için erişkinler çeşitli sulak alanlarda omurgasızları avlamaya çalışır. Sulak alanlar, uzun bir üreme dönemine sahip olan bu türün yavrularını büyütme şansının artması için yeterli çeşitlilikte ve uygun omurgasızların avlanabilmesi için önemlidir. Önceleri iyi bir besin kaynağı olan işlenmiş tarım alanları, tarım yöntemlerinin değişmesi sonucunda artık yeterli besini sağlayamamaktadır.
Kış aylarında tohum kaynakları önemli bir sınırlayıcı faktör olmaktadır. Bu dönemlerde sürü içindeki bireyler arasında doğrusal bir hiyerarşi kurulur ancak boğazdaki beneğin boyu ile bu hiyerarşi arasında doğrudan bir ilişki yoktur. Halbuki bayağı serçelerde üstünlük sağlamak için yapılan dövüşler boğaz beneğinin gösterilmesiyle azalabilmektedir çünkü boğaz beneğinin büyüklüğü seçilim değerinin bir göstergesidir.
Avlanma riski beslenme stratejilerini etkilemektedir. Yapılan bir araştırma besin kaynağı barınaklarından ne kadar uzak olursa serçelerin daha küçük sürüler hâlinde besin kaynağına geldiğini, burada daha az zaman geçirdiklerini ve daha tetikte olduklarını göstermiştir. Serçeler ya doğrudan besin arayarak ya da daha önceden besin kaynağı bulmuş sürü üyelerine katılarak beslenirler. Açık alanda bulunan besin kaynaklarında sürü üyelerini takip ederek beslenme olasılığı %30 daha fazladır. Bunun nedeninin yırtıcılara karşı dikkatli olmak ile ilgili olmadığı ancak daha riskli besin kaynaklarının düşük yağ rezervine sahip bireyler tarafından kullanılması olduğu düşünülmektedir.