stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hainaut (il)
Valiler

*
Jean-Baptiste Thorn
(1836–1841)
Charles Liedts (1841–1845)
Édouard Mercier (1845–1847)
Augustin Dumon-Dumortier (1847–1848)
Adolphe de Vrière (1848–1849)
Louis Troye (1849–1870)
Joseph de Riquet de Caraman-Chimay (1870–1878)
Auguste Wanderpepen (1878)
Oswald de Kerchove de Denterghem (1878–1884)
Auguste Vergote (1884–1885)
Joseph d'Ursel (1885–1889)
Charles d'Ursel (1889–1893)
Raoul du Sart de Bouland (1893–1908)
Maurice Damoiseaux (1908–1937)
Henri Van Mol (1937–1940)
Émile Cornez (1944–1967)
Emilien Vaes (1967–1983)
Michel Tromont (1983–2004)
Claude Durieux (2004–2013)
Tommy Leclercq (2013 – present day)
| g t Hainaut'taki belediyeler |
| --- | --- |
Ath:  Ath  Belœil  Bernissart  Brugelette  Chièvres  Ellezelles  Flobecq  Frasnes-lez-Anvaing 
Charleroi:  Aiseau-Presles  Chapelle-lez-Herlaimont  Charleroi  Châtelet  Courcelles  Farciennes  Fleurus  Fontaine-l'Évêque  Gerpinnes  Les Bons Villers  Manage  Montigny-le-Tilleul  Pont-à-Celles  Seneffe 
Mons:  Boussu  Colfontaine  Dour  Frameries  Hensies  Honnelles  Jurbise  Lens  Mons  Quaregnon  Quévy  Quiévrain  Saint-Ghislain 
Mouscron:  Comines-Warneton  Mouscron 
Soignies:  Braine-le-Comte  Écaussinnes  Enghien  La Louvière  Le Rœulx  Lessines  Silly  Soignies 
Thuin:  Anderlues  Beaumont  Binche  Chimay  Erquelinnes  Estinnes  Froidchapelle  Ham-sur-Heure-Nalinnes  Lobbes  Merbes-le-Château  Momignies  Morlanwelz  Sivry-Rance  Thuin 
Tournai:  Antoing  Brunehaut  Celles  Estaimpuis  Leuze-en-Hainaut  Mont-de-l'Enclus  Pecq  Péruwelz  Rumes  Tournai 
| g t Belçika'nın toplulukları ve bölgeleri |
| --- | --- | --- |
| Topluluklar |  Flaman  Fransızca  Almanca  |  |
| Bölgeler |  Brüksel  Flandre  Valonya  |  |
| g t  Fransa'nın tarihî bölgeleri |
| --- | --- | --- |
|  Alsas  Angoumois  Anjou  Artois  Aunis  Auvergne  Basse-Navarre  Béarn  Beaujolais  Berry  Bourbonnais  Bretonya  Burgonya  Champagne  Charente  Dauphiné  Flanders ve Hainaut  Foix  Forez  Franche-Comté  Gascony  Guyenne  Île-de-France  Korsika  Languedoc  Limousin  Lorraine  Lyon  Maine  Marche  Montbéliard  Mulhouse  Nice  Nivernais  Normandy  Orléanais  Perche  Picardie  Poitou  Provence  Roussillon  Saintonge  Savoie  Touraine  Trois-Évêchés  Venaissin  |  Alsas  Angoumois  Anjou  Artois  Aunis  Auvergne  Basse-Navarre  Béarn  Beaujolais  Berry  Bourbonnais  Bretonya  Burgonya  Champagne  Charente  Dauphiné  Flanders ve Hainaut  Foix  Forez  Franche-Comté  Gascony  Guyenne  Île-de-France  Korsika  Languedoc  Limousin  Lorraine  Lyon  Maine  Marche  Montbéliard  Mulhouse  Nice  Nivernais  Normandy  Orléanais  Perche  Picardie  Poitou  Provence  Roussillon  Saintonge  Savoie  Touraine  Trois-Évêchés  Venaissin  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX451548  BNF: cb146417102 (data)  GND: 4096236-2  ISNI: 0000 0000 8820 2766  LCCN: n80132749  MusicBrainz: a7372b0c-17c9-4272-990a-b93ce702da1c  NKC: ge601708  NLI: 987007559614005171  RERO: 02-A000077985  SUDOC: 153051949  VIAF: 268803467   WorldCat (LCCN): n80-132749
Anno 1404

| Anno 1404 Dawn of Discovery |
| --- | --- |

Geliştirici: Related Designs Ubisoft Blue Byte 
Yayımcı: Ubisoft
Yapımcılar: Related Designs  Blue Byte Software
Besteciler: David Christiansen (Dynamedion)
Platform: Microsoft Windows
Çıkış: AVR: 25 Haziran 2009KA: 23 Haziran 2009
Türler: Şehir inşası, ekonomi simülasyonu, gerçek zamanlı strateji
Mod: Tek oyunculu oyun Çok oyunculu oyun 
Anno 1404 ya da Dawn of Discovery gerçek zamanlı strateji elementleri barındıran bir şehir inşası, ekonomik simülasyon oyunudur. Oyun Related Designs tarafından geliştirilmiş Blue Byte tarafından yapılmış ve Ubisoft tarafından piyasaya sürülmüştür. Anno 1404, kendisinden önce gelen Anno 1701'ın devamı niteliğindedir. Anno 1404'un yerini 17 Kasım 2011'de piyasaya sürülen fütüristik uyarlama Anno 2070 almıştır. Oyun kurgusal olaylar etrafında dönse de oyunun hikâyesi Haçlı Seferleri, Gotik mimarisindeki gelişmeler, katedral inşası ve kapitalizmin ilk safhaları gibi gerçek hayat konuları üzerinde durur.
26 Şubat 2010 tarihinde çok oyuncu ve diğer başka özellikleri barındıran Anno 1404: Venice adlı ek paket yayınlanmıştır.
Lüdmila Rudenko

| Ludmila Rudenko |
| --- | --- |

Doğum: Ludmila Viladimirovna Rudenko 27 Temmuz 1904(1904-07-27) Poltava, şimdi Ukrayna, SSCB
Ölüm: 28 Şubat 1986 (81 yaşında) Leningrad, SSCB 
Ludmila Viladimirovna Rudenko (Rusça: Людми́ла Влади́мировна Руде́нко) (27 Temmuz 1904, Poltava - 28 Şubat 1986, Leningrad), Sovyet-Ukraynalı satranççı, 1950-1953 arasında dünya şampiyonudur.
Yaşamı

Ludmila Rudenko 27 Temmuz 1904 tarihinde, önceleri belediye meclis üyesi olan bir savcının kızı olarak dünyaya geldi. 1925 yılında aile Moskova'ya taşındı. Burada ilk kez katıldığı, Komsomolskaja Prawda gazetesinin düzenlediği satranç turnuvasında sonuncu oldu. Bunun üzerine satranç üzerine çalışmaya başladı ve 1928 yılında Moskova şampiyonu oldu. 1929 yılında aile Leningrad'a taşındı. Burada satranç ustaları Piotr Arsenyeviç Romanovski ve Grigori Jakovleviç Löwenfisch ile çalıştı ve 1932 yılında Satranç Şehir Ustası oldu. Bu başarıyı, Leningrad Şampiyonası'ndaki 7 birincilik takip etti. 1936, 1945, 1947/1948, 1953 yıllarında da Sovyetler Birliği ikincisi oldu.
Dünya satranç şampiyonu Vera Mençik 1944 yılında, II. Dünya Savaşı'nda, bir Alman saldırısı esnasında ölünce, kadınlar dünya şampiyonunu belirlemek üzere, 1949/1950 kışında kadınlar satranç dünya şampiyonası düzenlendi. Rudenko turnuvayı 15 puan üzerinden 11,5 puanla kazanarak, FIDE tarihinde dünya şampiyonluğunu kazanan ikinci kadın oldu. Bu şampiyona ile 1950 yılında Uluslararası Usta unvanını aldı.
1952 yılında Sovyetler Birliği Kadınlar Satranç Şampiyonası'nda Sovyetler Birliği Şampiyonu oldu. 1953 yılında şampiyonluğu Jelisaveta Bukova'ya kaptırdı. 1957 yılında, kendisine, satrancın SSCB'de yaygınlaşmasına katkısından dolayı Şeref Madalyası verildi. 1976 yılında FIDE ona Kadınlararası Büyük Usta (WGM) unvanını verdi.
Ludmila Rudenko 28 Şubat 1986'da, Leningrad'da hayata gözlerini yumdu.
Antequera Dolmen Sitleri

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  İspanya
Kriter: Kültürel: i, iii, iv
Referans: 1501
Tescil: 2016 (40. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Antequera Dolmen Sitleri, üç kültürel anıt (Dolmen de Menga, Dolmen de Viera ve El Romeral'daki Beehive mezarı) ile iki doğal anıttan (Peña de los Enamorados ve El Torcal oluşan kültürel miras) oluşmaktadır. Antequera şehrinde, Andalusia, İspanya'nın Endülüs Eyaleti'nin Antequera ilçesinde yer almaktadır. 2006 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Amontillado Fıçısı

| "Amontillado Fıçısı" |
| --- | --- |
Öykü için Harry Clarke'ın illüstrasyonu, 1919
Yazar: Edgar Allan Poe
Özgün adı: "The Cask of Amontillado"
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Tür: Korku
Yayımlanma: Godey's Lady's Book
Amontillado Fıçısı (İngilizce The Cask of Amontillado veya The Casque of Amontillado), Edgar Allan Poe tarafından yazılan ve ilk defa Godey's Lady's Book dergisinin Kasım 1846 sayısında yayımlanan kısa öykü.
İsimsiz bir İtalyan kentinde, belirsiz bir yılda (muhtemelen 18. yüzyılda) geçen öyküde anlatıcı, kendisine hakaret ettiğini iddia ettiği bir arkadaşından ölümcül bir şekilde intikam alışını anlatır. 19. yüzyılda gözde olan ve birçok başka Poe öyküsünde de rastlanan diri diri gömülme konusu bu öyküde de canlı bir adamın üzerine duvar örülmesi şeklinde görülür. Kara Kedi ve Gammaz Yürek'te olduğu gibi, öykü katilin bakış açısıyla anlatılmıştır.
Özet

Anlatıcı Montresor, arkadaşı olan soylu Fortunato'dan intikam aldığı gecenin öyküsünü anlatır. Belirsiz bir hakarete kızmış olan Montresor, arkadaşına karnaval sırasında, Harlequin elbisesi ve çıngıraklı bir külah ile sokakta dolaşırken rastlar. Sarhoş ve bitkin durumdaki adamı o gece öldürmeye karar verir.
Anlatıcı, elinde değerli ve nadir bulunan bir tür şeri olan Amontillado'dan bir pipe (yaklaşık 130 galon veya 480 litre) olduğunu söyleyerek Fortunato'yu kendisiyle gelmeye ikna eder. Arkadaşının bu konudaki uzman görüşüne başvurmak istemektedir. Beraber anlatıcının palazzosuna gidip yer altındaki şarap mahzenine inen yolda katakomplar arasında ilerlerler. Yolda Montresor Fortunato'ya bir şişe DeGrave şarabı sunar. Şarabı bir dikişte bitiren Fortunato, şişeyi fırlatıp atar ve anlatıcının anlam veremediği bir hareket yapar. Montresor'un hareketi anlayamadığını gören Fortunato, ona mason olup olmadığı sorar. Montresor mason olduğunu söyler ve Fortunato'yu inandırmak için, arkasında saklamakta olduğu malayı çıkartır.
Montresor, rutubet sebebiyle sürekli öksüren arkadaşına geri dönmeyi önerir. Ancak Fortunato onu, "Öksürük adamı öldürmez" diyerek geri çevirir ve yola devam etmekte ısrar eder. Yürüyüş sırasında anlatıcı, ailesinin armasından bahseder: mavi bir zemin üzerindeki bir ayak, topuğunu dişleyen bir yılanı ezmektedir. Ailenin düsturu ise bana saldıran cezasız kalmaz anlamındaki Nemo me impune lacessit sözüdür.
Sonunda bir nişe geldiklerinde Montresor Amontillado'nun içeride olduğunu söyler. İçeri giren Fortunato, sarhoşluğunun ve arkadaşından kuşku duymamasının da etkisiyle, Montresor'un kendisini duvara zincirlemesine engel olmaz. Anlatıcı nişin girişini duvarla örerek arkadaşını diri diri gömmeye başlar. Montresor'un düşündüğünden daha çabuk ayılan Fortunato, önce zincirlerinden kurtulmaya çalışır. Anlatıcı işine ara verip bir süre zincir seslerini dinler. Ardından kurban yardım için bağırmaya başlar, ancak onu kimsenin duymayacağını bilen Montresor adamla dalga geçer. Bir şakaya maruz kaldığını düşünen Fortunato zayıfça gülmeye başlar ve ardından eşi Lady Fortunato'nun kendisini merak etmeye başlamış olacağını söyler. Katil son tuğla sırasını bitiriken Fortunato "Tanrı aşkına, Montresor!" diye yalvarır. Montresor son tuğlayı yerine yerleştirmeden önce meşalesini içeri atar. Ardından bir iç sıkıntısı duymaya başlar ve bunu mahzenin rutubetli ortamına yorar.
Öykünün sonunda Montresor bu olayların elli sene önce gerçekleştiğini anlatır. Katil yakalanmamıştır ve Fortunato'nun cesedi hâlâ nişin içinde zincirli olduğu yerde asılıdır. Hâlâ pişman olmayan anlatıcı öyküyü huzur içinde yatsın anlamındaki in pace requiescat sözleriyle bitirir.
Yayımlanma geçmişi

Amontillado Fıçısı ilk defa Godey's Lady's Book'un Kasım 1846 sayısında yayımlandı. Dergi o dönemde ABD'nin en popüler süreli yayınıydı. Öykü daha sonra, Poe hayattayken sadece bir defa daha yayımlandı.
Analiz

Öykünün konusu cinayet olsa da Amontillado Fıçısı, Poe'nun Morgue Sokağı Cinayetleri ve Çalınan Mektup gibi dedektiflik öykülerinden biri değildir. Montresor suçu için soruşturulmaz ve cinayeti nasıl işlediğini kendisi anlatır. Öyküdeki gizem unsuru, Montresor'un bu suçu neden işlediğidir. Hikâyede bir dedektifin yer almayışı, bu gizemin çözümünü okuyucuya bırakmıştır. Montresor'un cinayet sebebi, öykünün ilk cümlesindeki "binlerce yara" sözü dışında belirsiz bırakılmıştır. Birçok yorumcuya göre, katilin gerçek nedeni bir türlü söylemiyor oluşu, akıl sağlığının yerinde olmadığını gösterir; ancak öyküde bunun açıkça anlaşılmasına yarayacak bilgi de yoktur.
Fortunato iyi şarap uzmanı olarak gösterilse de, öyküdeki bazı davranışları bunu desteklemez. Örneğin Amontillado'yu tanıyamayacak derecede sarhoş olur veya pahalı bir Fransız şarabı olan De Grave'e karşı, şişeyi bir dikişte bitirecek kadar ilgisiz davranır.
Öyküdeki duvar örme işini Poe kişisel deneyimlerinden dolayı biliyor olabilir. Yazarın hayatındaki çeşitli dönemlere, örneğin 1837'de Southern Literary Messenger'dan ayrıldıktan sonra neler yaptığına dair ayrıntılar bilinmemektedir. Yazarın biyografisini yazan John H. Ingram'ın Sarah Helen Whitman'a yazdığı bir mektuba göre, "Allen" soyadına sahip biri Poe'nun "1834 güzünün sonlarında bir tuğla fabrikasında" çalıştığını söylemektedir. Daha sonra bu kişinin, Poe ile birlikte West Point'te öğrenci olan Robert T. P. Allen olduğu anlaşılmıştır.
Anthony Contreras

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Anthony Daniel Contreras Enríquez
Doğum tarihi:  29 Ocak 2000 (25 yaşında)
Doğum yeri:  San José, Kosta Rika
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Forvet
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Herediano
Numarası:  9
Altyapı kariyeri
2015-2017:  CS Herediano
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2017- |  Herediano |  52 |  (9) |
| 2019 |  → UCR (kiralık) |  20 |  (6) |
| 2020 |  → Municipal Grecia (kiralık) |  15 |  (6) |
| 2020 |  → Guadalupe (kiralık) |  10 |  (5) |
| 2021-2022 |  → Guanacasteca (kiralık) |  43 |  (19) |
| Toplam |   |  140 |  (45) |
Millî takım kariyeri
| 2021- |   Kosta Rika |  12 |  (2) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 6 Şubat 2023 (2023-02-06) 
Anthony Daniel Contreras Enríquez (d. 29 Ocak 2000), forvet pozisyonunda görev yapan Kosta Rikalı millî futbolcudur.
Alplerin çevresinde yer alan Tarihöncesi Kazık Evler

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Almanya,  Avusturya,  Fransa,   İsviçre,  İtalya, Slovenya
Kriter: Kültürel: iv, v
Referans: 1363
Tescil: 2011 (35. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Alplerin çevresinde yer alan Tarihöncesi Kazık Evler, M.Ö. 5000 - M.Ö. 500 yılları arasında Alplerde ve çevresindeki göllerin, nehirlerin veya sulak alanların kenarlarında inşa edilmiş bir dizi tarih öncesi kazık konut (veya yapay ev) yerleşimleridir. 2011 yılında UNESCO Dünya Mirası listesine Avusturya'da (5 bölge), Fransa'da (11), Almanya'da (18), İtalya'da (19), Slovenya'da (2) ve İsviçre'de (56) bulunan 111 site eklendi. Ayrıca, bu Dünya Mirası alanı, Slovenya'da listelenen ilk kültürel dünya mirası oldu.
Sadece bazı bölgelerde yürütülen kazılar, Alpin Avrupa'daki Neolitik Çağ ve Bronz Çağı boyunca tarih öncesi çağlardaki yaşam hakkında fikir veren ve toplulukların çevreleriyle nasıl etkileşime girdiğini ortaya koyan kanıtlar ortaya çıkarmıştır. Adaylığın belirttiği gibi yerleşimler, bölgedeki erken dönem tarım toplumlarının incelenmesinde en önemli kaynaklardan birini oluşturan son derece iyi korunmuş ve kültürel açıdan zengin arkeolojik alanların eşsiz bir bileşimidir.
Popüler inancın aksine, evler su üzerinde değil, bataklık topraklarında inşa edildi. Ara sıra meydana gelen sellerden korunmak için kazıklar üzerine kuruldu. Göller zamanla büyüdüklerinden orijinal kazıkların birçoğu şimdi su altındadır ve modern gözlemcilere her zaman bu şekilde oldukları yönünde yanlış bir izlenim bırakmaktadır.
Adli tıp

Adli tıp
Adli tıp, tıp biliminin ceza hukuku ve medeni kanunlara, özellikle de ceza hukuku tarafında, kabul edilebilir kanıtların ve ceza usulünün yasal standartlarına uygun olarak, ceza soruşturması sırasında uygulanmasıdır. Adli bilim insanları, araştırma sırasında bilimsel kanıtları toplar, muhafaza eder ve analiz eder. Bazı adli bilim insanları delilleri toplamak için suç mahalline seyahat ederken diğerleri başkalarının kendilerine getirdiği nesneler üzerinde analiz yaparak laborant rolünü üstlenirler.
Gereksinim alanları

Yaralanma, ölüm ya da hukuki ihtilafla sonuçlanan durumlara ait adli soruşturmalarda, olayların tıbbi yönlerini aydınlatmak; kurban, şüpheli ve olaydan etkilenen üçüncü şahısların tıbbi durumunu belgelemek ve bu kapsamdaki haklarının korunmasını sağlamak için hekimlere gereksinim duyulur. Adli tıp uzmanları bu konuda eğitim almış uzmanlardır. Olayın niteliğine göre, bir uzman ya da birden fazla uzmanı bir araya getiren bir kurul, "adli tıbbi rapor" hazırlar. Adli tıp raporunun her durumda adli tıp uzmanı tarafından hazırlanması şart değildir, diğer tıp branşlarından görevliler tarafından da hazırlanabilir. Yine olayın niteliğine göre, diğer sahalarda uzman kişiler, diş hekimleri ya da pratisyen hekimler genel olarak tıbbı ya da kendi branşlarını ilgilendiren konularda rapor hazırlayabilir.
Geçmişi

Eski Mısırlılar günümüzden 5.000 yıl önce cinayet ve benzeri olaylarda doktorlara danışıyorlardı. Adil tıp konusu, Hammurabi Kanunları ile Tevrat'ta da yer alır. İÖ 40'ta öldürülen Jül Sezar'ın vücudundaki 23 yaranın yerini ve etkilerini gösteren rapor ilk adli tıp raporu sayılır. Gerçek ölüm nedeninin anlaşılabilmesi için cesedin açılarak incelenmesi gerekebilir. Buna otopsi denir. İlk otopsi 1374'te Fransa'da uygulanmıştır. Adli tıp günümüzde hukuk ve tıp fakültelerinde bir ders olarak okutulmaktadır. Adli tıbba ilk kez 1650'de Leipzig Üniversitesi'nin ders programında yer verilmiştir. Türkiye'de ise adli tıp okullarda ders olarak 1849'da okutulmaya başlanmıştır.
Adli tıbbi değerlendirmeler konusundaki talepler mahkeme ve savcılıklardan gelebileceği gibi adli konulara taraf olan birey ya da kurumlardan da gelebilir. Mahkeme ve savcılık kanalıyla yapılan istemlerle ilgili olarak, ilgili uzman tarafından bir "bilirkişi raporu" hazırlanır. Bu raporun mahkeme heyeti üzerinde hiçbir bağlayıcılığı yoktur. Hakim isterse başka bir bilirkişi görüşü daha isteyebilir ya da var olan görüşün dışında bir karar verebilir. Taraf olan birey ya da kurumlar da mahkemeye sunmak üzere adli tıbbi değerlendirme raporları hazırlatabilirler. Bu durumda sunulan rapor "bilirkişi raporu" değil, "uzman görüşü" olarak nitelendirilecektir. Mahkemeler istediği takdirde, "bilirkişi raporlarının" ya da "uzman görüşlerinin" sahiplerini duruşmaya çağırıp dinleyebilir ve soru sorabilirler. Aynı şekilde bu görüşler de mahkeme heyeti için bağlayıcı nitelikte değildir. Bu konuyla ilgili düzenlemeler Türkiye için Ceza Muhakemeleri Kanununda mevcuttur.
Türkiye'de Adli tıp

Adalet bakanlığına bağlı Adli Tıp Kurumu, İstanbul Üniversitesine bağlı Adli Tıp Enstitüsü ve çeşitli tıp fakültelerinin Adli Tıp Anabilim Dalları resmi bilirkişilik yapabilirler. Bu konudaki düzenlemeler Ceza Muhakemeleri Kanunu, Adli Tıp Kurumu Kanunu ve Adli Tıp Kurumu Kanunu Uygulama Yönetmeliğinde yer almaktadır. Bu kurumlar içinde Adli Tıp Kurumu sadece mahkemelerden gelen istemlere cevap vermekle yükümlü iken, üniversitelere bağlı birimler hem mahkeme hem bireysel başvurulara cevap verebilmektedir.
Anhialos Muharebesi (708)

| g t Bizans-Bulgar savaşları |
| --- | --- |
Erken dönem savaşları Ongal  1. Anhialos  1. Markellai  Rişki Boğazı  2. Anhialos  Berzitia  2. Markellai Krum'un seferleri Serdica  Pliska  Versinikia  1. Hadrianapolis  Burdizon I. Simeon'un seferleri 894–896 Savaşı Bulgarofigon  913-927 Savaşı Achelous  Katasyrtai  Pegae  Konstantinopolis Svyatoslav'ın Bulgaristan'ı istilası 1. Arkadiopolis  Dorostolon Bizans İmparatorluğu'nun Bulgaristan'ı fethi Trayan Boğazı  1. Selanik  Sperhios  Üsküp  2. Selanik  Kreta  3. Selanik  Belasitsa (Kleidion)  Strumitsa  Manastır (Bitola)  Setina  Dirrahium Petır Delyan Ayaklanması 4. Selanik  5. Selanik  Ostrovo İkinci Bulgar İmparatorluğu Loveç  Trevne  2. Arkadiopolis  Serez  Varna  Klokotnitsa  2. Hadrianapolis  Ivaylo Ayaklanması  Devina  Skafida  Rusokastro
Anhialos Muharebesi (Bulgarca: Битката при Анхиало) 708 yılında, Bizans İmparatorluğu ile Birinci Bulgar İmparatorluğu arasında, Anhialos kasabası (modern Pomorie, Bulgaristan) yakınlarında gerçekleşen çatışmadır. Sonuç, Bulgar zaferidir.
Çatışmanın kökenleri

705'te Bulgar Hanı Tervel (h. 700-721), Bizans'ın eski imparatoru II. Justinianos'ın (h. 685-695, 705-711) 10 yıllık sürgünden sonra tahtını yeniden kazanmasına yardım etti. II. Justinianos minnettarlığını göstermek için Bulgarlara muazzam miktarda altın, gümüş ve ipek ile Stara Zagora, Sliven ve Karadeniz arasında bulunan "Zagore" bölgesini verdi. Üç yıl sonra, II. Justinianos kendisini Bulgaristan'ı işgal edecek ve bu topraklardaki egemenliğini yeniden kuracak kadar güçlü buldu.
Muharebe

Bizanslılar, Bulgar ordusunun yakınlarda olduğundan habersiz Pomorie kalesine ulaştılar ve kamplarını oraya kurdular. İşgalciler yiyecek toplarken, Tervel ve süvarileri en dıştaki Bizans birliklerine aynı zamanda piyadeler ise kampa saldırdı.
Bizanslılar şaşırdı ve kafası karıştı; çoğu savaşta öldü veya birçok at ve silahın yanı sıra esir alındı. İmparator, kaleye ulaşıp bir gemiyle Konstantinopolis'e kaçmayı başaran çok az kişiden biriydi.
Neticesi

Bulgarlar, yeni toprak kazanımlarını yüzyıllar boyunca güvence altına aldılar. 711'de bir isyan ve darbe teşebbüsü II. Justinianos'u yardım aramaya zorladığında, Tervel ona sadece 3.000 asker verdi ve birkaç çatışmadan sonra II. Justinianos'i idam ettiren yeni imparator Filippikos (h. 711-713) tarafından Bulgaristan'a güvence verildi.
Anne-Louis Girodet-Trioson

| Anne-Louis Girodet-Trioson |
| --- | --- |
|frameless|upright=1]]
Doğum: Anne-Louis Girodet de Roussy-Trioson 29 Ocak 1767(1767-01-29) Montargis, Fransa
Ölüm: 9 Aralık 1824 (57 yaşında) Paris
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı
Meslek: Ressam
Alma mater: Kraliyet Resim ve Heykel Akademisi
Tür: Neoklasisizm, romantizm
Önemli eserler:  Le Sommeil d'Endymion (1791)  Atala au tombeau (1808)  Scène du déluge (1810) 
Önemli ödülleri:  Prix de Rome (1789)  Chevalier de la Légion d'honneur 
 Etkiledikleri François-Louis Dejuinne, Jean Nicolas Laugier, Alexandre Colin 
  Etkilendikleri Jacques-Louis David 

Anne-Louis Girodet-Trioson (d. 29 Ocak 1767, Montargis - ö. 9 Aralık 1824, Paris), bilinen adıyla Girodet, Fransız ressamdır. Resimlerinde erotizm sanatına yer vermiş, romantizm akımının öncülerinden olmuştur. Kendine özgü çizgileriyle ve Bonapart Hanedanı üyelerinin resimleriyle bilinmektedir.
Hayatı ve kariyeri

Girodet, 29 Ocak 1767'de Loiret ilinde bulunan bir komün olan Montargis'te doğdu. Ebeveynlerini küçük yaşta kaybetti. Benoît-François Trioson isimli bir doktor onu evlat edindi. Hayatları boyunca çok yakın oldular ve Girodet, 1812'de Trioson soyadını aldı.
1789-1793 tarihleri arasında İtalya'da yaşadı. Fransa'ya geri döndüğünde Bonaparte ailesinin birçok ferdinin portresini çizdi. 1806 yılında Scène de déluge isimli eserini sergiledi. 9 Aralık 1824'te Paris'te öldü.
Alexandre Raymond

| Alexandre Raymond |
| --- | --- |

Doğum: 22 Ocak 1872(1872-01-22) İstanbul, Osmanlı imparatorluğu
Ölüm: 16 Mayıs 1941 (69 yaşında) Colombes, Fransa
Vatandaşlık: Fransa
Meslek: Mimar, tasarımcı, haritacı, yazar, illüstratör
Evlilik: Mathilde Collaro sonra Aspasie Caralli (1878-1961)
Çocuk(lar): 4

Akademik geçmişi
Alma mater: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
 

Alexandre Marc Raymond, (d. 22 Ocak 1872, İstanbul - ö. 16 Mayıs 1941; Colombes, Fransa), Fransız mimar, tasarımcı, haritacı, yazar, illüstratör.
Hayatı

Alexandre Marc Raymond, 22 Ocak 1872'de Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçası olan Türkiye'nin Konstantinopolis şehrinde doğdu. 1846'da Konstantinopolis'te doğan mimar Marc Raymond ile Kefalonya'da doğan Rum Ortodoks Rose Valsamaki'nin oğluydu. Alexandre ailenin en büyük erkek çocuğu olduğundan eserlerine “ARAYMOND Aîné” (aîné Fransızcada en büyük anlamına gelir) veya “Alexandre M. RAYMOND” imzasını atardı. Konstantinopolis'teki Türk Güzel Sanatlar Okulu'nda Alexander Vallaury'nin öğrencisi olarak okudu.
Alexandre Marc Raymond, Mathilde Collaro ile evlendi, evlilik tarihi bilinmiyor ve bu birliktelikten 1901'de bir çocuk doğdu; 4 Ekim 1906'da boşandılar. 5 Mart 1910'da Aspasie Caralli (1878-1961) ile evlendi ve üç çocuğu oldu. Aile, Konstantinopolis'in Karaköy semtindeki Kumbaracı Caddesi'nde yaşıyordu.
Hayatı > Osmanlı İmparatorluğu (1893-1922) dönemi

1893-1896 yılları arasında Alexandre Marc Raymond, Bursa'daki İpekböcekçiliği Geliştirme Enstitüsü'nün planlarını, Ankara Bürosu'nun tamamlanmasına ilişkin çalışma çizimlerini ve Adapazarı'ndaki Osmanlı Umumiye Dairesi'nin inşaat planlarını çizdi.
1908'de son derece hassas teknik bir eser olan L'Art de la Construction en Turquie'yi (Türkiye'de İnşaat Sanatı, Fransızca olarak yayınlandı) İskenderiye'de yayınladı. “Alexandre Raymond'un Türkiye'deki mimarlık tarihine olan tutkusu, Notes Pratiques et Résumés sur l'Art de la Construction en Turquie (Fransızca yayınlanan Türkiye'de İnşaat Sanatının Pratik Notları ve Özetleri) adlı araştırma kitabında harika bir şekilde resmedilmiştir. ülkedeki inşaat piyasasını, ekipman, malzeme ve istihdam koşullarının yanı sıra yasal hüküm ve düzenlemeleri anlatıyor.1”
Yazılı eserlerinin satıldığı bir kitapçı olan Librairie Raymond'u işleten kardeşi César ile ortaklık kurdu.