stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Arjantin-Brezilya Savaşı

Arjantin - Brezilya Savaşı, Arjantin ile Brezilya İmparatorluğu arasında 10 Aralık 1825'ten 27 Ağustos 1828'e kadar Güney Brezilya ve Uruguay bölgelerinde gerçekleşen savaş. Savaş sonucu kısmi Arjantin, kısmi Brezilya zaferi ile sonuçlanmış ve Uruguay devleti kurulmuştur.
Arka plan

1811 yılında Arjantinliler ve yakın bölge halkları, İspanyol yönetimine karşı ayaklanmıştı ve bunda başarılı da olmuşlardı. Bundan yararlanmak isteyen Portekiz İmparatorluğu, ayaklanan halkları destekledi. Bununla beraber bölgedeki sömürgelerini kaybetmemek için tedbirler aldılar. 1814 yılından itibaren bazı doğu bölgeleri, ilhak edilmemek için direnmeye başladı. Portekiz İmparatorluğu, bölgede güç kaybetti ve doğu şeridinde işgali bıraktı (1816). 1820'de bazı çatışmalar yaşandı. Ardından bazı "Kurtuluş Savaşları" yaşandı. İşgaldeki bölge sayısı oldukça azaldı. Bu olaylardan dolayı oldukça gerilen Portekiz İmparatorluğu, bazı bölgeleri ilhak ederek çözüme ulaşmayı denedi. Stratejik bölgeler ve bazı limanlar, Portekiz kontrolüne geçti. Bu gelişmeler de bölgedeki gerilimi iyice artırdı. 1822 yılında, Portekiz kontrolündeki bazı önemli bölgeler özgür Brezilya yönetimine geçti. Brezilya yönetimi, Portekiz İmparatorluğu ile savaşa girmemek için bu bölgeleri özerkleştirdi. Bu gelişmeler, "Arjantin - Brezilya Savaşı"na giden yolda en önemli sebeplerdi.
Savaş

Portekiz İmparatorluğu, bu özerk bölgeleri kurtarmak için bir yandan bölge halkını, bir yandan da Arjantin yönetimini kışkırtmaya başladı. Portekizliler, savaşın çıkması halinde bu özerk bölgeleri de kurtaracağını düşünüyordu. Tek başına bu savaşa girmek istemiyorlardı, zira savaşa girmeye de yatkın değillerdi. Bölgede Brezilya karşıtı bir direniş başladı. Bu sorunu çözmek için 1825 yılında bir kongre toplandı. Kongre kararı olarak idari yönetimde değişiklik yapılmadı. Bu karar, olayların durmasına hiç etki edemedi. Bölgedeki olaylar arttı. Brezilya yönetimi de, bölgede isyancıları ortadan kaldırmak için savaş başlattı. Arjantin de karşılık olarak savaş ilan etti.
Brezilya imparatoru I. Pedro, Arjantin ve destekçileri kontrolündeki limanları engellemek için donanmayı yola çıkmasını emretti. Arjantin ve dolaylı destekçisi Portekiz İmparatorluğu kontrolündeki limanları kuşatıp yardım gelmesini engelleyecek ve Arjantin kontrolündeki bölgeler de birer birer ele geçirilecekti. Aynı zamanda Arjantin donanması da Brezilya donanmasını vurmak ve limanları güvenceye almak amacıyla yola çıktı. Brezilya donanması, limanların önlerine geldi. Bazı birlikler limana çıkartıldı. Çıkartma esnasında Arjantin donanması geldi. Askerlerinin bir kısmını limanlara çıkartan Brezilya donanması, kıskaç içinde kalmıştı. Limandaki Arjantin halkı da olağanca güçleriyle Brezilya birliklerine saldırdı. Kıskaç içinde kalan Brezilya donanması dağıldı. Karadaki birlikleri de kısa süre içinde esir düştü.
Arjantin birlikleri, kendi limanlarına çıktılar ve Uruguay topraklarına doğru yürüyüşe başladılar. Uruguay toprakları da ele geçirilecek, asıl kara savaşı orada yapılacak ve Brezilya'nın elinde hiçbir Güney-Doğu eyaleti kalmayacaktı. Arjantinli birlikler, ilk zamanlarda küçük Brezilya birlikleriyle çatıştı ve hepsini de ezip geçti. Bir yandan da isyancılar, Brezilya ikmal kollarını ve küçük birliklerini vuruyordu. Brezilya ordusu zor durumda kalmıştı. Nihayetinde Arjantinliler, Uruguay'a girdi. Bölgede gücü kalmayan Brezilya yönetimi, taarruzun ana yurda yönelmesinden endişe ediyordu. İmparator I. Pedro, başka bir çare buldu. Bölgede paralı askerlerden oluşan bir ordu kurmayı başardı. Bu gelişme, bölgedeki Arjantin güçlerini zorlamayı başardı. Birçok isyancı grup imha edilirken, Arjantin ilerleyişi de bir süreliğine durduruldu. Brezilyalı paralı askerler, Uruguay'da ilerlemeye başladı. Arjantin güçleri geri çekilmek yerine çarpışmaya karar verdi. Brezilyalı paralı askerlerle büyük bir savaşa giriştiler. Savaş Arjantin zaferi ile sonuçlandı. Yeterince disiplinli olmayan Brezilya paralı askerlerinin büyük kısmı dağıldı. Bu durumda Arjantin'in tekrar ilerlemesi beklenirdi. Fakat hem Brezilya'nın hem de Arjantin'in gücü kalmamıştı. Bununla beraber geride kalan Brezilyalı paralı askerler, Arjantin'in Uruguay'dan Brezilya'ya geçmesine karşı tedbir aldı. Buna rağmen bazı Arjantin birlikleri, Brezilya topraklarına girmeyi başardı. Karada ve denizde yıpratma savaşı halinde çatışmalar sürdü. İki tarafta da cephane ve mühimmat sıkıntısı başlamıştı.
Savaş sonrası

Savaş, dünya ticaretini de etkilemişti. Bu nedenle rahatsız olan devletlerden Fransa ve Birleşik Krallık, barış için baskı yapmaya başladı. Zaten hem Arjantin'in hem de Brezilya'nın savaşacak gücü kalmamıştı. Arjantin destekçileri de savaştan sıkılmıştı. 1828 yılında "Montevideo Antlaşması" imzalandı. Brezilya temsil heyeti, savaşın kaybedildiğini biliyordu. Arjantin temsil heyeti de zaferle bu savaşı kapattığını düşünüyordu. Uruguay'a bağımsızlık verilmesini ve Güney-Doğu bölgelerinden Brezilya'nın çekilmesini istediler. Brezilya, bunları kabul etmek zorunda kaldı. Bu gelişmeler, Brezilya'da I. Pedro yönetimini yıprattı. 1831 yılında da bu yönetim düşecekti. Brezilya halkı bu yenilgiden dolayı çok üzülmüştü. Uruguay kurulmuş, Portekiz İmparatorluğu da istediğini tam olarak alamamıştı.
Uruguaylı birlikler, Arjantin için yemin ediyor.
Nathalie Sarraute

| Nathalie Sarraute |
| --- | --- |
N. Sarraute, 1983
Doğum: Ната́лья Ильи́нична Черня́к (Natalya İlyiçna Çerniyak) 18 Temmuz 1900(1900-07-18) İvanovo, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 19 Ekim 1999 (99 yaşında) Paris, Fransa
Defin yeri: Cherence, Val-d'Oise
Meslek: Roman ve deneme yazarı; Avukat
Eğitim: Lycée Fénelon; Oxford Üniversitesi
Edebî akım: Nouveau roman
Önemli eser: Tropismes (1939); L'Ère du soupçon (1956); Les Fruits d'or (1963); Enfance (1983)
Önemli ödülleri: Prix international de littérature
Evlilik: Raymond Sarraute (1925-1941)
Çocuklar: 3

İmza: 

Nathalie Sarraute (Fransızca telaffuz: [natali saʁot]; 18 Temmuz 1900 - 19 Ekim 1999), Fransız roman ve deneme yazarı. 1956 tarihli Kuşku Çağı ile nouveau roman akımının öncülerinden biri haline gelmiştir.
Bazı eserleri

1939: Tropismes (deneme) (Yönelişler, çev. Mükerrem Akdeniz, Bilgi Yayınları, 1967)
1948: Portrait d’un inconnu (roman) (Meçhul Bir Adamın Portresi)
1953: Martereau (roman) (Martereau, çev. Bertan Onaran, Cem Yayınevi, 1972)
1956: L'Ère du soupçon (deneme) (Kuşku Çağı, çev. Bedia Kösemihal, Adam Yayınları, 1985)
1959: Le Planetarium (roman) (Planetaryum)
1963: Les Fruits d'or (roman) (Altın Meyveler, çev. N. Feyza Zaim, YKY, 1994)
1964: Le Silence (tiyatro) (Sessizlik)
1970: Isma, ou ce qui s’appelle rien (tiyatro)
1980: L’Usage de la parole (roman)
1983: Enfance (anı) (Çocukluk, çev. Gülseren Devrim, Can Yayınları, 1997)
1995: Ici (roman) (Şimdi, çev. Aysel Bora, Can Yayınları, 1995)
1997: Ouvrez (roman) (Açınız, çev. Aysel Bora, Can Yayınları, 1997)
Araç kaplama

Araç kaplama, bir otomobilin orijinal renginin farklı bir renkte bir araç kaplama folyosuyla ve bazen de aynı renkte parlak, mat veya şeffaf bir koruyucu tabaka ile tamamen veya kısmen kaplanmasıdır. Bu işlem otomotiv satış sonrası uygulamadır. Araç kaplama yerine kullanılan diğer terimler; araç giydirme, renk değişim kaplaması, araç grafikleri ve boya koruma filmidir.
Tarihçesi

Araç kaplama ve renk değişimi kaplamaları, dijital baskı ve reklamcılık uygulamalarının gelişmesi ile popüler hale gelmiştir. 1993 yılında Almanya'da vinil üreticisi Kay Premium Markalama Filmlerinden (KPMF) normal araçları taksiye dönüştürebilmek için boya yerine kullanılacak bir film üretmesi istendiğinde, küçük folyo kesim yazılarından komple araç kaplama değişikliğine geçişte büyük bir kilometre taşı oluşturdu. Alman taksi şirketlerinin yasalarına göre filolarını hükûmet tarafından zorunlu renk olan bej olarak boyamaları gerekiyordu. KMPF, taksi şirketlerine aracın gelecekteki yeniden satış değerini korumasını sağlarken, büyük bir araç filosunu Alman yasalarına uygun hale getirme imkânı veren boyamaya bir alternatif sağladı.
Bu noktadan önce hizmet dışı kalan taksiler büyük oranda yeniden kullanılabilir konuma geldi. Vinil araç folyolarının kullanılmasıyla, altındaki boyaya zarar vermeden vinil çıkarılabileceğinden, onları yeniden boyamaya veya hurdaya ayırmaya gerek yoktu. 3 yıllık taksi hizmeti tamamlandıktan sonra belgelenen KPMF folyoları bozulmamış ve çizilmemiş bir boya yüzeyi bırakarak çıkarıldı.
Reklam folyoları gerçekleştiren uygulama ekipleri, araçlarda kozmetik bir geliştirme olarak bölgesel veya komple kaplanmış araçlar sunmaya başladı. Araç sahipleri, bu yenilikçi ürüne bağlı olarak talebi artırdı ve arzularına uygun folyolar kaplatmaya başladı. Araç sahipleri başlarda şirket veya markanın reklamını yapmak yerine, kozmetik veya koruyucu amaçlar için araçlarının rengini ve kaplamasını değiştirmek istedi. Folyo üreticileri bu eğilimi daha fazla renk ve kurulumu daha kolay, dayanıklı malzemeler üreterek takip etti.
1950'li yıllarda en eski kozmetik folyo tedarikçilerinden biri olan California'daki Newhouse Automotive Industries'in satış sonrası araç kaplama işini profesyonel olarak başlattı. Kısmi dekoratif araç folyolalarının maliyetleri 10-20 dolar arasında değişiyordu.
Newhouse Automotive reklamları, araç folyosunu "en son otomotiv hissi:" araç kaplamaları olarak tanımladı. Newhouse reklamları 1954'te başladı.
2017 yılına kadar, folyo kaplama renk değişikliği, boya rengi eşleşen folyolar ve yaratıcı grafik tasarımları içerecek şekilde gelişti. Hatta OEM boya kodu renklerine uyan metalik, krom, renk değiştiren folyolar piyasada mevcuttur.
Renk değişimi araç uygulamacaları tarafından komple araç rengi değiştirmek için kullanılmaktadır.Son zamanlarda araçlarda kaporta boyaları ve pantone renkleri ile eşleştirmek için talepler arttı. Son yıllarca bu özel renkler piyasada oldukça yaygınlaşmaktadır.
Teknoloji

Cast folyo, renk değişimi uygulamalarında kullanılan en yaygın folyo malzemesidir. Cast folyo bir sıvı olarak başlar ve bir tabaka veya forma dökülür ve daha sonra fırınlarda işlenir, sıvıdaki çözücüler buharlaştırılır. Çözücüler buharlaştığında, geri kalan kısım genellikle 85 micron (baskı folyoları) ila 120 mikron mil (düz renk) kalınlığında katı bir filmdir. Cast folyolar kavisli şekillere iyi uyum sağlar ve orijinal şekillerini güçlü bir şekilde korur. Şeklin bu dayanıklılığı, mütevazı gerilmeden sonra malzemeyi doğal formuna geri döndürmek için uygulamada ısı kullanılmasına olanak sağlar. Cast folyolar büzülmeye daha az eğilimlidir çünkü üretim işlemi sırasında malzemeye stres (ekstrüzyon gibi) uygulanmaz.
Bir bakışta tüm folyolar aynı görünebilir, her marka birçok renk ve çeşitte folyo üretmektedir, ancak gerçekten birbirini ayırt eden şey uygulama şekli,esneklik ve yapışkandır. Piyasada bulunan birçok araç folyo üreticisi bulunmaktadır. 3M, Arlon, Avery, Oracal, Hexis ve Macta gibi markalar bunların başında gelmektedir.
Ezra ve Nehemya Operasyonu

Ezra ve Nehemya Operasyonu, 1950 ile 1952 arasında yapılan yaklaşık 120-130 bin Irak Yahudisinin hava yoluyla İsrail'e getirilme harekâtıdır. Taşıma, Kıbrıs ve İran üzerinden yapılmıştır. Irak'ta 1968'de sadece iki bin, bugün ise hepsi Bağdat'ta yaşamak üzere yüzden az Yahudi kalmıştır.
Operasyon, adını Tevrat'ta anlatıldığı üzere, MÖ 5. yüzyılda Babil Sürgünü'nden İsrail'e dönerken liderlik yapan Ezra ve Nehemya peygamberlerden almıştır.
Arka planı

Ana maddeler: Farhud ve 1950-1951 Bağdat bombalamaları
Iraklı Yahudi kimliğinin en kritik değişimi Bağdat'ta Yahudilere karşı düzenlenen Farhud olarak bilinen pogromla başladı. Bu olay, 1-2 Haziran 1941'de Raşid Ali Geylani'nin Nazi yanlısı "Altın Meydan" hükûmetinin çökmesiyle patlak verdi. Ayaklanmalarda en az yüz seksen Yahudi öldü.
1945'ten başlayarak, Siyonizm baz alınarak Yahudilere karşı sıkça gösteriler düzenlendi. 1947'de Birleşmiş Milletler Paylaşım Planı'nın onaylanmasıyla Yahudiler hayatlarının riske girdiğini hissetti. Çoğu ağır hüküm giydi veya ağır para cezasına çarptırıldı.
1948'de Şefik Ades'in idam edilmesiyle Yahudilerin güvensizlik hissi daha da arttı.
İsrailli yetkililerin ve Irak'taki "Halutz hareketi"nin desteği ile 1949 ve 1952 yılları arasında yaklaşık 130.000 Yahudi Irak'tan İsrail'e göç etti. Bu olaydaki kilit isimlerden biri, sonra dan İsrail hükûmetinde bakan olacak olan Şlomo Hillel'di.
Irak hükûmetinin çıkardığı göç izni yasasıyla başlayan çıkış birkaç ay sürdü.
Önceleri göç yasası, Yahudilerin mal varlıklarını ve işlerini tasfiye etmeye izin veriyordu. Fakat sonra da hükûmet vatandaşlıktan feragat eden Yahudilerin mal varlığına el koydu. Mart 1950'de 1950-1951 Bağdat bombalamaları ile Yahudiler ve mekânları hedef alınınca Yahudilerin İsrail'e göç etme arzusu arttı. Bugün dahi bu bombalamaları Siyonistlerin mi yoksa radikal Yahudi karşıtı Arapların mı yaptığı tartışma konusudur.[kaynak belirtilmeli]
Nakliye

Bağdat'ta bekleyiş gergin ve zor geçti. Bir ay içinde elli bin Yahudi tahliye olmak için kayıt oldu, iki ay sonra bu sayı doksan bine çıktı. Bu toplu hareket, mülteci sayısının sekiz bini aşmayacağını düşünen Irak hükûmetini şaşırttı. Hükûmet, Yahudilerin işçi olduğu idari enstitülerin çökme ihtimali nedeniyle, bundan korktu. Bu sırada Siyonist hareket, Yahudileri göç için kayıt yapmaya çağıran bir bildiri yayınladı. Bildiri "Ey, Siyon, Babil'in kızından kaç," ile başlayıp "Yahudiler! İsrail sizi çağırıyor - Babil'den çıkın" ile bitiyordu.
İlk uçaklar 1951'in Mayıs'ında Kıbrıs üzerinden İsrail'e uçtu. Birkaç ay sonra Bağdat'tan direkt Lod Havalimanı'na yüklü bir nakliye gerçekleşti. 1952'nin başında biten Ezra ve Nehemya Operasyonu'nun sonunda iki bin 800 yıllık Yahudi cemaatinin çoğu Irak'ı terk etmiş oldu ve Irak'ta sadece yaklaşık altı bin Yahudi kaldı.
Sonucu

İlk göçün ardından Bağdat'taki Yahudi sayısı yüz binlerden beş binlere düştü. Her ne kadar Abdülkerim Kasım hâkimiyeti altında kısa süreli bir güven hissiyle yaşadılarsa bile sonraki rejimler Irak Yahudilerine karşı olan zulmü artırdı. 1968'de sadece yaklaşık iki bin Yahudi vardı. 27 Ocak 1969'da dokuz Yahudi, İsrail için casusluk yapma sebebiyle idam edilince cemaatten geriye kalanların çoğu da ülkeyi terk etti. Bugün ülkede yüzden az Yahudi kaldığı tahmin edilmektedir.
Ezra ve Nehemya Operasyonu'na kadar Bağdat'ta yirmi sekiz Yahudi eğitim enstitüsü vardı; bunların on altısı cemaate bağlıyken geriye kalanları özel kuruluşlardı. Bu okullara giden öğrencilerin sayısı 12 bine kadar ulaşıyordu, diğer öğrenciler ise yabancı veya devlet okullarında eğitim görüyordu. Yaklaşık dört yüz öğrenci tıp, hukuk, ekonomi, ecza ve mühendislik okuyordu. 1951'de Yahudi körlere hizmet veren okul kapandı; bu Bağdat'ta türünün tek örneği bir okuldu. Yahudilerin Bağdat'ta iki hastanesi vardı, fakirler parasız tedavi ediliyordu ve başka hayırsever kuruluşları da vardı. 1950'deki altmış sinagogdan 1970'te yedi tane kaldı. Binaların çoğu hükûmet tarafından ya düşük fiyata satın alındı ya da el konuldu.
Diğer kaynaklar

Mordechai Ben-Porat To Baghdad and Back: The Miraculous 2,000 Year Homecoming of the Iraqi Jews, Gefen Publishing House, 1998. ISBN 965-229-195-1
Mahir Ünsal Eriş, Kürt Yahudileri – Din, Dil, Tarih, (Kurdish Jews) In Turkish, Kalan Publishing, Ankara, 2006
Shlomo Hillel, Operation Babylon Fontana, Collins Press, 1988/89, translated from the Hebrew by Ina Friedman.
Lod Havalimanı'ndan Maabarot'a giden Irak mültecileri, 1951
Yergöğü Muharebesi (1771)

| g t 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı |
| --- | --- |
 Kuzey ve Balkan Cephesi Hotin  Kamaniçe  Hantepesi  Kartal Ovası  Bender  İbrail  Yergöğü  Rusçuk  Silistre  Kozluca Kırım ve Kafkas Cephesi Kırım  Özi  Kerç Akdeniz ve Ege Cephesi Mora  Tripoliçe  Benefşe  Anabolu  Suluca  Toprakada  Çeşme  Limni  Midilli  Balyabadra  Bodrum-İstanköy  Bodrum 
Yergöğü Muharebesi, 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı'nda evre.
Silahdar Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu 12 Eylül 1771'de Yergöğü'ne saldıran General Reinholt Wilhelm von Essen komutasındaki Rus ordusunu mağlup etti.
Muharebe öncesi

1770 yılını Larga ve Kartal Ovası zaferleriyle tamamlayan Pyotr Rumyantsev komutasındaki Rus ordusu 1771 yılında işgali altında bulundurduğu Eflak ve Boğdan'a yayılırken, bir diğer Rus ordusu da Kırım Hanlığı'nı işgale yöneldi.
Buna mukabil, Sadrazam Silahdar Mehmed Paşa Osmanlı ordusunun bir yıl önceki yenilgilerinden alınan derslerle büyük meydan muharebelerinden kaçınarak Tuna Nehri boyunca savunmada kalmayı tercih etti. Bu strateji karşısında müstahkem Osmanlı kalelerine saldırarak kayıplara uğrayan Rus ordusu Osmanlıların karşı taarruzlarına karşı geniş bir cepheye dağınık bir şekilde yayılınca, Rusçuk'ta yığınak yapan Osmanlı ordusu Haziran ortasında başarılı bir harekâtla Tuna Nehri üzerindeki stratejik geçiş noktalarından Yergöğü'nü geri aldı.
Muharebe

Rusya'nın Tuna orduları komutanı Feldmareşal Pyotr Rumyantsev, General Reinholt Wilhelm von Hessen komutasındaki 22.000 kişiden oluşan Rus ordusunu Eylül ayında Yergöğü'ne sevketti. Rus komutan karargâhını Bağlartepesi'ne kurdu ve 12 Eylül 1771'de Yergöğü'ne taarruzu başlattı. Bununla birlikte, Osmanlı ordusu hücumu başarıyla püskürttü. 500 ölü ve binlerce yaralı veren Rus ordusu yedi top ve mühimmat dolu üç arabayı da muharebe sahasında bırakarak düzensiz bir şekilde Bükreş'e doğru çekildi.
Muharebe sonrası

Osmanlı ordusu kazandığı bu zaferden sonra bölgede harekât üstünlüğünü ele geçirse de, piyade güçleri beklenmeden 30 Ekim 1771'de yalnızca atlı birliklerle yapılan Bükreş taarruzu başarılı olamadı. Keza Maçin ve Tulça'ya yönelik Osmanlı taarruzları da Ruslarca püskürtülünce cepheye denge geldi.
Karşı taarruzların başarısız olması sonucunda Sadrazam Silahdar Mehmed Paşa 11 Aralık 1771'de azledildi ve eski Sadrazam Muhsinzade Mehmed Paşa (1765-1768) yeniden bu göreve getirildi. Lehistan Krallığı'nın paylaşılmasına odaklanmak isteyen Avusturya ve Prusya'nın girişimleriyle Osmanlılar ve Ruslar ateşkes müzakerelerine meylettiler. Prusya Osmanlılara 22 Ocak 1772'de verdiği Nota'yla ateşkes teklif etti. Feldmareşal Pyotr Rumyantsev'in 6 Mart 1772'deki mektubuna cevaben, Sadrazam Muhsinzade Mehmed Paşa da 10 Mart 1772 tarihli mektubuyla ateşkes koşullarını iletti. Atşekesin ardından gerçekleşen müzakereler sonucunda 10 Haziran 1772'de imzalanan Yergöğü Mütarekesi'yle taraflar karada, 13 Temmuz 1772'de Paros'ta imzalanan mütarekeyle de denizde çatışmalara son verdiler (daha sonra süresi tekrar uzatılan mütarekelerin ardından barış müzakereleri başarıya ulaşmayınca 1773 yazında çatışmalar yeniden başladı).
Mahzendeki Şarkılar 3

Mahzendeki Şarkılar 3, Müslüm Gürses'in ölümünden sonra Elenor Müzik firması etiketiyle piyasaya sunulan üçüncü albümüdür. Albümün ilk şarkısı olarak Ne Yapacağım? şarkısı yayımlanmıştır. Şarkı Babalar Günü'ne özel olarak yayımlanmıştır. Albümdeki şarkılar 2022 yılının haziran ve ekim ayları arasında yayımlanmıştır. Albüme elli kişilik Türk ve Batı müziği enstrümanlarından oluşan bir orkestra eşlik etmiştir. Bu orkestraya teknolojinin tüm olanakları kullanılarak Müslüm Gürses'in sesi ilave edilmiştir.
Şarkı listesi

| # | Şarkı | Söz | Müzik | Tarih | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ne Yapacağım? | Fethi Demir | Naci Eray | 1989 | 5:27 |
| 2 | Benim Gururum Yok Mu? (Gururum) | Orhan Akdeniz | Orhan Akdeniz |  | 5:56 |
| 3 | Sevilmeden Yaşanır Mı? (Müslüm Gürses feat. Segah) | Cevdet Bülbül | Cevdet Bülbül |  | 4:05 |
| 4 | Bir Canım Kaldı | Gönül Şen | Atilla Alpsakarya |  | 4:10 |
| 5 | Gurbetçi | Halit Çelikoğlu | Yunus Bülbül |  | 4:58 |
Not: Ne Yapacağım şarkısı dışında diğer şarkıların seslendirilme tarihleri hakkında resmi bir açıklama yapılmadığı için boş bırakılmıştır.
Yayımlanma süreci

Mahzendeki Şarkılar serisinin üçüncü albümü olan "Mahzendeki Şarkılar 3" albümü ilk iki albümden farklı olarak şarkılar belirli aralıklarla tekli olarak yayımlandı. Albümdeki şarkılar "18 Haziran 2022 - 13 Ekim 2022" tarihleri arasında yayımlanmıştır.
Albümün ilk şarkısı olarak Ne Yapacağım şarkısı 18 Haziran 2022 saat 23.00'te Babalar Günü'ne 1 saat kala özel olarak yayımlandı. Şarkının bestecisi Naci Eray, şarkının Gürses tarafından 1989 yılında seslendirildiğini açıklamıştır.
Albümün ikinci şarkısı olarak 5 Ağustos 2022'de Bir Canım Kaldı şarkısı yayımlanmıştır. Mahzendeki Şarkılar serisinde ilk defa Gönül Şen ve Atilla Alpsakarya'ya ait bir eser yer aldı.
Albümün üçüncü şarkısı olarak 2 Eylül 2022'de Gurbetçi şarkısı yayımlanmıştır. Mahzendeki Şarkılar serisinin ilk iki albümünde eseri var olan Yunus Bülbül serinin üçüncü albümünde de yine bir şarkısı ile yer almıştır.
Albümün dördüncü şarkısı olarak 22 Eylül 2022'de Benim Gururum Yok Mu? şarkısı yayımlanmıştır. Albümün yapımcısı Muhteşem Candan, şarkı hakkında şunları söylemiştir: 
Bu eser Müslüm Baba tarafından büyük bir istekle yorumlanmış ve öyle ki lokomotif şarkı olarak adlandırılmıştır.
Ayrıca bu şarkıyla birlikte Mahzendeki Şarkılar serisinde ilk defa Orhan Akdeniz'e ait bir eser yer almıştır. Albümün ilk üç şarkısı Elenor Müzik ve Müslüm Gürses resmî YouTube kanalı üzerinden yayımlanırken bu şarkıyla birlikte şarkılar sadece Elenor Müzik Youtube kanalı üzerinden yayımlanmaya başlamıştır. Bu şarkı yayımlandığı sırada albümün ilk şarkısı olan Ne Yapacağım? şarkısı yayımlandıktan sonraki yükselişini sürdürerek Kral Müzik'in En Kral 10 listesinde zirveye yükselmiştir. Bu yükselişten sonra Müslüm Gürses resmî YouTube kanalı üzerinden daha önceki şarkılarla birlikte bu şarkının da yayından kalkmasıyla şarkı da düşüşe geçti.
Albümün son şarkısı olarak 13 Ekim 2022'de Sevilmeden Yaşanır Mı? şarkısı yayımlanmıştır. Gürses'in 2000 yılında Ulus Müzik etiketiyle yayımlanan Biz Babadan Böyle Gördük albümünde de yer alan bu şarkının eski yorumu ortaya çıktı. Bu şarkıda Gürses'in yorumu ile Segah'ın yorumu birleştirilerek şarkı düet şarkı olarak yayımlanmıştır. Benzer olay 2020'de yayımlanan Izdırap Yükümdür / Sahte Aşkına Elveda 45'lik plağında da yaşanmıştı. Izdırap Yükümdür şarkısı Gürses'in Elenor Müzik etiketiyle 1990'da yayımlanan Meyhaneci / Kırık Sazım albümünde yer alırken Gürses'in bu şarkıyı 1971 yılında Bestefon Plak için seslendirdiği ortaya çıkmış ve bu şarkı Topkapı Plak etiketiyle 49 yıl sonra yayımlanmıştır.
Künye

Yapım: Elenor Müzik
Yapımcı: Muhteşem Candan
Prodüktör: Kaan Candan
Müzik yönetmeni / Aranjör: Sendur Aydın
Mix & Master: Ozan Beydağı
Edit: Can Kandaz
Fotoğraflar: Erol Atar (1988)
Stüdyo: Elenor (İlk Kayıtlar)
Digital operations Manager: Salih Eryaz
Akustik Çevrimler: Ahmet Tiryaki
Orkestra bilgileri

Stüdyo Bamy: Bülent Ateş
Renk Sazlar Kayıt: (Stüdyo Loca)
Altyapı Kayıt: Stüdyo Çatı (Taner Ersoy)
Kemanlar Kayıt: Stüdyo Can (Can Kesmez)
Yaylılar: Modern Yaylı Grubu
Bağlama: Ali Yılmaz (Motor Ali)
Ney & Kavala: Enis Çekin
Piyano / Klavye: Paşahan Kaytan
Bateri: Ozan Kartal
Bas Gitar: Emre Bıkcan
Gitarlar: Soyhan Şenyaylar
Darbuka & Hollo: Cengiz Ercümer
Def & Perküsyon: Efe Taşpınarlı
Klip Yönetmeni & Montaj: Veysi Akkaya
Listeler

| Liste (2022) | Tepe noktası |
| --- | --- |
Türkiye (Kral Müzik En Kral 10): 1

Albüm yayımlandıktan sonra albümde yer alan Ne Yapacağım? şarkısı Kral Müzik'in hazırladığı En Kral 10 listesine 10. sıradan giriş yaptı, listenin 14. haftasında zirveye yükseldi ve toplamda 18 hafta listede kaldı.
Yayımlanma tarihleri

| Ülke | Tarih | Format | Etiket | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Türkiye | 4 Eylül 2024 | LP | Elenor Plak | Albüm 2024 yılında, Tozlu Raflar albümündeki şarkılarla beraber 10 şarkılık bir albüm halinde satışa sunulmuştur. Albümde bulunan "Sevilmeden Yaşanır Mı" eseri LP'de yer almamıştır. |
San Andre Anlaşması

Larrainzar, Chiapas
San Andre Anlaşması, Zapatista Ayaklanması'nı başlatan Zapatista Ulusal Kurtuluş Ordusu ile Meksika hükûmeti arasında yapılan barış görüşmelerinin ardından oluşturulmuş anlaşmadır. Ancak daha sonra birçok uyuşmazlık ortaya çıkmış ve bir türlü kanun haline dönüşememiştir.