Gotlar Savaşı (376-382)
377: Gotları sınırlamak

Roma topraklarındaki çeşitli köleler, madenciler ve mahkûmlar ile beraber birçok Got, Fritigern'e katıldı. Müstahkem kasabalardaki Roma garnizonları direndi ama onların dışındakiler kolay birer avdı. Gotlar, Roma kırsalından yağmalanan tüm ganimetleri ve malzemeleri depolamak için geniş bir yük katarı yarattılar ve katlandıkları şey için Roma halkına karşı büyük bir öfke beslediler. Açlıktan ölmek üzere olan mülteciler olarak yola çıkanlar, güçlü bir orduya dönüşmüştü.
Antakya'daki üssünden durumun ciddiyetini artık anlayan Valens, general Victor'u Sasanilerle acil bir barış müzakeresi yapması için görevlendirdi. Doğu Roma ordusunu da Trakya'ya nakletmeye başladı. Ana ordu seferber olurken, Traianus ve Profuturus komutasında bir ileri kuvvet gönderdi. Valens ayrıca yardım içinortak imparator ve yeğeni Batı Roma imparatoru Gratianus'a ulaştı. Gratianus, Haemus dağlarından batı geçitlerini askerleriyle birlikte korumak için come homelorum Ricomer ve come rei militaris Frigeridus'u göndererek bu talebe yanıt verdi. Amaç, Gotların batıya doğru yayılmasını engellemek ve iki gücün eninde sonunda Doğu Roma ordusuna katılmasını sağlamaktı. Bu devasa birlik hareketleri ve Batı'nın işbirliği, Gotların oluşturduğu ciddi tehdide işaret ediyordu.
Traianus ve Profuturus öncü Ermeni birlikleri ile geldiler, ancak Panoniyen ve alplerin ötesinden geleb yardımcı birliklerine liderlik eden Frigeridus guttan hastalandı. Gratianus'un lordluk ordusundan bir kuvvetin bir bölümüne liderlik eden Ricomer, muhtemelen Marcianopolis'de, diğer liderlerin karşılıklı rızasıyla birleşik kuvvetlerin komutasını aldı. Gotlar, Haemus dağlarının kuzeyine çekildiler ve Romalılar çarpışmak için harekete geçti. Ad Salices  ("Söğütler") adlı bir yerde, Ad Salices Muharebesi'ni yaptılar. Romalılar sayıca üstündü ve savaş sırasında sol kanatları çökmeye başladı. Ancak aceleci takviyeler ve Roma disiplini ile durum düzeltildi. Muharebe, karşıt orduların savaşı bırakıp sahayı terk ettiği gün batımına kadar sürdü. Gotlar, savaşı kanlı bir beraberlikle bırakarak Araba kalesine çekildiler. Savaş alanında öldürülen Profuturus da dahil olmak üzere her iki taraf da ağır kayıplar verdi.
Muharebeden sonra Romalılar Marcianopolis'e çekildiler ve Fritigern Gotları, taşınmadan önce vagon kalelerinde yedi gün geçirdiler. Frigeridus, Farnobius komutasındaki bir yağmacı Got çetesini yok edip köleleştirdi ve hayatta kalanları İtalya'ya gönderdi. O sonbaharda Ricomer, gelecek yılki sefer için daha fazla asker toplamak üzere Galya'ya döndü. Bu arada Valens, Magister equitum Saturninus komutasındaki askerleri Traianus'a katılmaları için Trakya'ya gönderdi. Saturninus ve Traianus, Gotları engellemek için Haemus geçitlerinde bir dizi kale inşa ettiler. Romalılar, kışın sertliği ve açlıkla düşmanı zayıflatmayı ve ardından Fritigern'i işini bitirmek için Haemus dağları ile Tuna arasındaki düzlüklerde açık savaşa çekmeyi umuyorlardı. Bir kez daha aç ve çaresiz kalan Gotlar geçitleri geçmeye çalıştı ama her seferinde geri püskürtüldü. Fritigern daha sonra gücünü artırmak için paralı Hunlar ve Alanların yardımına başvurdu. Artık onlara karşı geçişleri elinde tutamayacağını anlayan Saturninus, ablukayı terk etti ve geri çekildi. Böylece Gotlar, Rodop Dağları'ndan ve Hellespont'a kadar uzanan topraklarda yeniden baskın yapmalarının önünde engel kalmadı.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Sonra, görülmesi ve anlatılması en korkunç eylemler görülecek ve ağıt yakılacaktı: kırbaç şakırtılarıyla sürüklenen ve korkudan sersemlemiş, dünyaya gelmeden önce pek çok dehşete katlanmış doğmamış çocuklarıyla hâlâ ağırlaşmış kadınlar; küçük çocuklar da annelerine yapışıyorlar. Sonra elleri acımasız esaret altında zincirlenmiş soylu erkek ve kızların ağıtları duyuldu. Bunların arkasında en son yetişkin kızlar ve iffetli eşler vardı, ağlayan ve yüzleri asık, alçakgönüllülüğünün yakın zamanda ihlal edilmesini önlemek için işkenceden ölmeyi bile özlüyordu. Bunların arasında özgür doğmuş bir adam vardı, kısa bir süre önce zengin ve bağımsızdı, vahşi bir hayvan gibi sürüklenip sana sövüyordu, Talih acımasız ve kördü, çünkü sen onu kısa bir süre içinde mallarından ve tatlı sosyeteden mahrum etmiştin. sevdikleri; kül ve harabeye döndüğünü gördüğü evinden kovmuş ve kanlı bir galip için ya parçalanmak üzere ya da köle olarak hizmet etmesi için darbeler ve işkenceler arasında kurban etmişti. | „ |

Yeni müttefikleri Hunlar ve Alanlar'ın da katıldığı Gotlar, ganimet aramak için güneye gittiler ve Deultum şehrinin yakınında, Doğu Roma ordusunun ve şehrin çoğunu yok etiikleri Dibaltum Muharebesi'ni kazandılar. Barzimeres, tribunum scutariorum (Muhafızlar Komutanı) öldürüldü ve Equitius, cura palatii (Saray Mareşali) yakalandı. Gotlar, general Frigiderus'a saldırmak için Augusta Trajana'ya yürüdüler, ancak gözcüleri işgalcileri tespit etti ve Frigiderus hemen İlirya'ya çekildi, ancak şehir de yok edildi. Equitius daha sonra esaretten kaçmayı başardı.
Bu bölgede bulunan ve bu döneme tarihlenen arkeolojik buluntular, terk edilmişlik ve kasıtlı yıkım izleri taşıyan Roma villalarını ortaya koymaktadır. Yıkım, Valens'i Mœsia ve Scythia halkları üzerindeki vergileri resmi olarak düşürmeye zorladı.