stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sana (margarin)
Tarihçe > 2010'lar

Sana 60. yılında İyi Beslenmek İyi Gelecek projesini hayata geçirdi.
TÜİK verilerine göre Türkiye'de çocuk nüfusunun dörtte biri, 5 milyonun üzerinde çocuk yeterli beslenemiyordu. TOÇEV iş birliğinde İYİ Beslenmek İYİ Gelecek projesi kapsamında TOÇEV tarafından belirlenen ailelere 1 yıl boyunca her ay kahvaltılık ve temel besin öğeleri içeren gıda paketleri dağıttı.
Tarihçe > Günümüz

Farklı hayatlara ve hayallere sahip kadınların, Sana'dan aldıkları ilhamla mutfakta başlayan ve hayallerini gerçekleştirmeye doğru giden hikayelerini anlatan Sana; kadınların mutfakta ya da mutfağın sınırlarının dışında, kurdukları her hayali gerçekleştirebileceklerine inandığını belirterek yeni bir reklam kampanyası başlattı.
Harikalar yarattığın her sofrada,
hayallerin için attığın her adımda
"Sana, ilham verir Sana! "
Deredüzü, Sulakyurt

| Deredüzü |
| --- | --- |
Köy

Köyden bir görünüm
 Kırıkkale'nin Türkiye'deki konumu
DeredüzüDeredüzü'nün Kırıkkale'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kırıkkale
İlçe: Sulakyurt
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1031 m
Nüfus (2024)
 • Toplam: 173
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0318
İl plaka kodu: 71
Posta kodu: 71902
Deredüzü, Kırıkkale ilinin Sulakyurt ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kabil olarak geçmektedir. Daha önceleri, o dönem Ankara  ilçesi olan Kırıkkale'nin Balışıh bucağına bağlıyken, 4 Mayıs 1971'de Sulakyurt ilçesine bağlandı.
Coğrafya

Köy; Kırıkkale il merkezine 66 km, Sulakyurt ilçe merkezine ise 14 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2024: 173
2023: 231
2022: 199
2021: 213
2020: 219
2019: 212
2018: 273
2017: 202
2016: 208
2015: 209
2014: 243
2013: 272
2012: 253
2011: 277
2010: 283
2009: 293
2008: 299
2007: 309
2000: 398
1990: 471
1985: 557
Sahte bayrak

Miami hava müzesinde sergilenen sahte Küba uçağı.
Sahte bayrak, gizli örgütlerin ya da istihbarat örgütlerinin halkı kışkırtmak ya da yönlendirmek amaçlı kendi yaptıkları bazı olayları hedefteki kişiler yürütüyor gibi göstererek kamuyu aldatmak için tasarladıkları gizli operasyonlardır. 1997, New York (Random-Greenhill) baskısı casusluk ansiklopedisi Spy Book (Casus Kitabı), Sahte Bayrak maddesine göre ise: ‘Rakip istihbarat örgütü personelinin kendisini dost ülke veya örgüt kimliği altında yanlış tanıtarak sergilediği yaklaşım. Yaklaşılan kişi, verdiği bilginin rakip değil, müttefik tarafa gittiğine inanarak hassas bilgiler aktarabilir.’ (s.201)
İsmi savaş sırasında bir ülkenin kendi dışındaki bir bayrağı kullanarak başka bir ülkeyi savaşa çekmeyi amaçlayan askeri kavramdan türetilmiştir. Sahte bayrak operasyonları, savaş zamanı ve kontrgerilla operasyonları ile sınırlı değildir; barış zamanında da kullanılabilirler. Özellikle istihbarat birimleri ve gizli örgütler tarafından sık başvurulan bir yöntemdir.
Terim, "sahte bayrak" ismini deniz muharebelerinde kullanılan bir savaş hilesinden alır: Mevzubahis gemi, düşmana göre dost veya tarafsız bir ülkenin bayrağını göndere çekmek suretiyle asıl kimliğini gizler. Aslen korsanlar tarafından kullanılan bu yöntem, günümüzde henüz ateş açılmadan asıl bayrağın göndere çekilmesi şartıyla uluslararası deniz hukukunca uygun görülmüştür.[kaynak belirtilmeli]
Örnekler > Hindistan Marksist Leninist Partisi

İstihbarat dünyasında en büyük sahte bayrak operasyonlarından birisini 1960-64 yıllarında Hindistan’da Amerikan Merkezi Haberalma Örgütü CIA Duanne Cleridge (1968-72’ CIA Türkiye görevlisi) önderliğinde yapmıştır. Hindistan'da Kongre Partisi’ne karşı güç kazanan ve seçimleri alma ihtimali baş gösteren Hindistan Komünist Partisi’ne (IKP) karşı, parti içi muhalif bir kanada Çin Komünist Partisi kimliğiyle yanaşan Amerikan ajanları, dünyanın (daha sonra Asya’da, Avrupa’da tabii Türkiye’de pek çok Maocu partinin kuruluşuna model olacak) ilk Çin yanlısı, Maocu komünist partisinin (IKP-Marksist Leninist) kurulmasına vesile olmuş, böylece Kongre iktidarı karşısında sol oyların bölünmesini sağlamışlardır. ‘Revizyonist ve devrimci ruhtan uzaklaşmış’ Moskova'ya tepkili Hint komünistleri, tamamen CIA senaryosu bir oyunun aktörleri oldukları sırada, sahnenin de, senaryonun da halk devrimi ruhunu temsil ettiğine inandıkları Çin Komünistlerine, Mao'ya ait olduğunu düşünüyordu.
Gaius Calpurnius Piso

| Gaius Calpurnius Piso |
| --- | --- |
Ölüm: 65
Ölüm sebebi: intihar
Meslek: Senatör
Tanınma nedeni: Pisonian komplosunu kışkırtmak
Evlilik: Livia Orestilla Atria Galla
Çocuk(lar): Calpurnius Piso Galerianus
Ebeveyn(ler): Lucius Calpurnius Piso

Gaius Calpurnius Piso, bir Romalı senatör. 65 yılında İmparator Nero'ya karşı yapılan ve onun saltanatına karşı yapılmış en ünlü komplo olan Pisonia tertibinin merkezindeki kişidir.
Karakteri ve gençliği

Piso, tüm Roma'da çok sevilen birisiydi. Babasından kalan bir miras olarak pek çok seçkin aile ile bağlantılı ve annesinden kalan miras nedeniyle de çok zengindi. Piso, antik ve soylu bir gens olan Calpurnii klanına aitti ve sahip olduğu zenginliği Roma'nın tüm sosyal sınıfından insanlara dağıtmıştı. Çok geniş ilgi alanlarına sahip olan Piso, tiyatro ile ilgilenmiş, şiir yazmış, dama oyununda uzmanlaşmış ve Baiae'da bir villa sahibi olmuştu.
Piso, uzun boylu ve iyi görünümlü, cana yakın bir kişiliğe sahip çok iyi bir hatipti ve mahkemelerde avukatlık yapıyordu. Tüm bunlara rağmen Piso'nun dürüstlüğü konusunda şüpheler vardır. Tacitus'a göre, Piso sahip olduğu belagat yeteneğini arkadaşı olan yurttaşları savunmak için kullanmış ve konuşmalarında cömert ve cana yakın olmuştu ancak duygusal ricaları sırasında ciddiyetten yoksun ve aşırı gösterişliydi. 40 yılında İmparator Caligula, Piso'nun karısına ilgi duyunca onu Roma'dan uzaklaştırdı. Caligula, Piso'nun karısını ondan ayrılmaya zorladı ve daha sonra uzaklaştırma için bahane bulabilmek amacıyla onu karısıyla zina yapmakla suçladı. Piso, Caligula'nın devrilmesi üzerine bir yıl sonra geri dönmüştür.
Pisonia tertibi ve ölümü

Piso 41 yılında İmparator Claudius tarafından Roma'ya geri çağrıldı ve suffect konsül yapıldı. Piso İmparator Nero zamanında oldukça güçlü bir senatör haline geldi ve ardından 65 yılında Pisonia Tertibi olarak bilinen ve İmparator Nero'yu devirerek yerine kendisini imparator seçtirmeyi amaçlayan gizli bir komplo kurdu.
Piso, gücü ele geçirebilmek için senatoryal öfkeyi bir manivela gibi kullandı. Zaten 62 yılından itibaren senatoryal sınıf ve equitiesler ve soylular arasında Nero'nın Roma'yı bir harabeye çevirmeye başladığını konuşulmaya başlanmıştı. 65 yılıyla birlikte Büyük Roma Yangını'nın ve Hristiyanların cezalandırılmasının tahrik ettiği komplocu grupları İmparator Nero'yu öldürmek amacıyla Piso liderliğinde bir araya geldiler.
19 Nisan 65 tarihinde, azatlı bir köle olan Milichus, Piso'nun imparatoru öldürmeyi amaçlayan tertibini ortaya çıkardı ve daha sonra tertibe dahil olan herkes tutuklandı. Bunlardan, tertibe katılanların neredeyse tamamı olan 19 kişi idam edilirken 13 kişi de sürgüne gönderildi. Piso, intihar etmek zorunda bırakıldı.
Selçuk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi

Selçuk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi 1976 yılında kurulan Selçuk Üniversitesi'ne bağlı bir fen-edebiyat fakültesiydi. 2009 yılında Yükseköğretim Yürütme Kurulu 2547 Sayılı Kanun'un 2880 Sayılı Kanun'la değişik 7/d-2 maddesi uyarınca Selçuk Üniversitesi Fen Fakültesi ve Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi olarak yeniden yapılandırılmıştır.
Büyük Kılıçlı

| Büyük Kılıçlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°10′00″N 28°11′26″E﻿ / ﻿41.1667°K 28.1906°D﻿ / 41.1667; 28.1906
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Silivri
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 22.8 km²
Nüfus (2023): 1.259
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34582 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 3. seçim çevresi 
Büyükkılıçlı, İstanbul ilinin Silivri ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihi

Büyük Kılıçlı, köy  olmadan önce Padişah II.Abdülhamit'e ait bir çiftlikti. 1928 yılında Bulgaristan'ın Silistre ve Tutrakan vilayetlerinden 80 hane olarak gelen göçmenler o zaman Adnan Bey Çiftliği olan bu çiftliği satın almışlardır. Sonraları Sivas, Maraş, Gaziantep yörelerinde oturan Kılıçlu Aşiretinden bazı aileler buraya yerleştirilmiştir. Dağ ve kır hayatına alışmış aşiret üyeleri zamanla geldikleri yerlere dönmelerine rağmen mahallenin adı Kılıçlı olarak  kalmıştır.
Coğrafya

Silivri'nin kuzeyinde Silivri'ye 12 km mesafede, 12.150 dönüm araziye sahip bir mahalledir.[kaynak belirtilmeli]
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 1.235 | ADNKS |
| 2014 |  3% | 1.197 | ADNKS |
| 2015 |  1% | 1.186 | ADNKS |
| 2016 |  2% | 1.157 | ADNKS |
| 2017 |  0% | 1.159 | ADNKS |
| 2018 |  0% | 1.164 | ADNKS |
| 2019 |  0% | 1.160 | ADNKS |
| 2020 |  2% | 1.182 | ADNKS |
| 2021 |  0% | 1.186 | ADNKS |
| 2022 |  4% | 1.237 | ADNKS |
| 2023 |  2% | 1.259 | ADNKS |
İsmail Aytemiz

İsmail Aytemiz (d. 1937, Kars), Türk iş insanıdır. Aytemiz Şirketler Grubu Onursal Başkanlığı, Petrol Ürünleri İşverenler Sendikası (PÜİS) Onursal Başkanlığı görevlerinde bulunmaktadır.
Hayatı ve kariyeri

İsmail Aytemiz, esnaf bir ailenin oğlu olarak Kars merkezde dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini Kars'ta, lise öğrenimini ise İstanbul'da tamamladı. Askerliğini bitirdikten sonra, 1960–1963 yılları arasında Aytemiz Büst Atölyesi'ni kurarak; Türkiye'deki 53 ilin 450 ilçesinde Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı´na bağlı il merkez, ilçe ve köy okullarına verilmek üzere alçıdan Atatürk heykellerini, bulunduğu yerde imal ederek, mahalli okullara teslim etmiştir.
Üç yıllık bu çalışmaların ardından İstanbul'a dönüp 1963 yılı sonlarında petrol sektörüne girerek Aytemiz Petrol'ü kurdu. İsmail Aytemiz, daha sonra madencilik, uluslararası nakliye, taşımacılık, karbondioksit (CO2) ve sınai gaz üretimi, Amerikan menşeli Wendy's Hamburgercilik Türkiye distribütörlüğü gibi alanlarda şirketler kurdu. Bu atılımlardan sonra Aytemiz Şirketler Grubu'nu oluşturdu.
İsmail Aytemiz, önce İstanbul Fuel-Oil Derneği Başkanlığı, daha sonra da 26 yıl boyunca Petrol Ürünleri İşverenler Sendikası'nda (PÜİS'te) Genel Başkan Yardımcılığı ve Genel Başkanlık, İstanbul Sanayi Odası ve İstanbul Ticaret Odası Meclis üyelikleri ve Kars-Ardahan-Iğdır Kalkınma Vakfı Başkanlığı yaptı. Halen Aytemiz Şirketler Grubu Onursal Başkanlığı görevini sürdürmektedir.
Ödülleri > TBMM Üstün Hizmet Ödülü

İsmail Aytemiz 5 Nisan 2007 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi´nde düzenlenen bir törenle TBMM Üstün Hizmet Ödülü'ne layık görüldü. Ödülü, Türkiye Büyük Millet Meclisinde İsmail Aytemiz'e Devlet Bakanı Nimet Çubukçu takdim etmiştir.
Ödülleri > Fahri Doktora

Kars Kafkas Üniversitesi Rektörlüğü ve Senatosu, Kars'a ve Kafkas Üniversitesi'ne yaptığı hizmetlerden dolayı İsmail Aytemiz'e doktora unvanı verilmesini oybirliğiyle kararlaştırmış olup, 6 Ekim 2010'da Kafkas Üniversitesi Prof. Dr. Necdet Leloğlu Konferans Salonu'nda düzenlenen törenle İsmail Aytemiz'e doktora unvanı verilmiştir.
Werner Issel

Werner Issel (11 Haziran 1884, Buxtehude, Almanya – 16 Kasım 1974, Bad Sachsa, Almanya) enerji santralleri ve endüstrisi konusunda uzmanlaşmış Alman kökenli mimar.
20. yüzyılın endüstri binaları konusunda en önemli mimarlarının başında gelen Werner Issel 1906 ile 1966 yılları arasında hızla değişen teknolojilere paralel olarak ağırlıklı olarak Almanya'da enerji santralleri tasarlamış ve uygulanmasını sağlamıştır. İnşa ettiği projeler arasında Ankara'da yer alan Maltepe Havagazı Fabrikası da vardır. 1928 ile 1933 yılları arasında inşa edilen bu fabrika 2006 yılında yıkılmıştır.
Kariyerine 1906 yılında Berlin şehrinde yer alan AEG'nin inşaatı ile başlamıştır. 1920'ler ve 1930'lu yıllarda Almanya'nın birçok bölgesinde santraller inşa etmiştir. 1945 yılında Wiesbaden'a; daha sonra da Bad Sachsa'ya taşınmıştır. 16 Kasım 1974 tarihinde Bad Sachsa'da ölmüştür.
İlhan Tarus

| İlhan Tarus |
| --- | --- |
Doğum: 27 Kasım 1907 Tekirdağ
Ölüm: 8 Ocak 1967 (59 yaşında) Ankara
Meslek: Yazar, Hukukçu
Milliyet: Türk
Dönem: Çağdaş Türk edebiyatı
Tür: Tiyatro oyunu, Hikâye, Roman
Konu: Toplumsal gerçekler

İlhan Tarus, (d. 27 Kasım 1907, Tekirdağ - ö. 8 Ocak 1967, Ankara) Türk hikâye, oyun ve roman yazarı. Asıl mesleği savcı ve hâkimlikti.
Hayatı

27 Ocak 1907 tarihinde Tekirdağ'da doğan İlhan Tarus, ilkokulu Tekirdağ, Biga ve Niğde'de okudu. Reji İdaresi'nde görevli olan babasının memuriyeti nedeniyle sıkça yer değiştiren Tarus, Konya, Çanakkale ve Kütahya'da eğitim almasının ardından orta öğrenimini İstanbul'da Kabataş Erkek Lisesi'nde, yüksek öğrenimini 1928 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde tamamladı.
1929-1932 yılları arasında Türkiye'nin çeşitli yerlerinde savcı ve hâkim olarak çalıştı. Ancak siyâsî görüşlerinden dolayı meslekten ihraç edildi.
1932-1945 yılları arasında İstanbul'a yerleşerek muhabirlik ve gazetecilik yapmaya başladı. Hukukî süreç sonunda asıl mesleğine dönerek 1946 ile 1957 yılları arasında yine Adalet Bakanlığı'nda çalıştı. 8 Ocak 1967 tarihinde Ankara'da ölen İlhan Tarus, Cebeci Asrî Mezarlığı'na defnedildi.
İlk eserleri tiyatro türünde olan İlhan Tarus'un, çeşitli gazetelerde öykü ve romanları yayınlanmıştır. İlk eseri 1927'de Hareket dergisinde yayınlandı. 1935 yılından itibaren Haber, Servet-i Fünûn ve Varlık dergilerinde hikâyeleri basıldı. İlk romanı olan Yeşilkaya Savcısı'nda, Kurtuluş Savaşı sırasında Anadolu'da edindiği izlenimleri dile getirmiştir.
Eserleri

Doktor Monro'nun Mektubu (1938),
Tarus'un Hikâyeleri (1947),
Apartman (1950),
Karınca Yuvası (Büyük hikâye, 1952),
Ekin İti (1953),
Köle Hanı (1954).
Saman Pazarı (1954)
Yeşilkaya Savcısı (1954),
Var Olmak (1956), 2008 ISBN 9786055730208
Uzun Atlama: Bir Endüstrileşmenin Romanı (1957),
Kasabanın Ruhu (1957)
Hükûmet Meydanı (1962), Mart 2010 ISBN 9786055730284
Duru Göl (1958),
Vatan Tutkusu (1967)
1980 Yılındayız (1964).
Ceza Hâkimi (1940),
Bir Gemi (1947),
Suavi Efendi (1962).
Ahiler (1947).
Cennetimden Bakarken

| --- | --- |
The Lovely Bones
Filmin Türkçe sinema afişi
Yönetmen: Peter Jackson
Senarist: Kitap: Alice Sebold Senaryo: Peter Jackson Fran Walsh Philippa Boyens
Oyuncular: Saoirse Ronan Rachel Weisz Mark Wahlberg Stanley Tucci Susan Sarandon
Dağıtıcı: DreamWorks/Paramount
Yapım yılı: 2009
Bütçe: 70 milyon $
Cennetimden Bakarken (Özgün adı: The Lovely Bones), Peter Jackson'ın yönettiği 2009 yapımı ABD filmi. Yazarı Alice Sebold olan 2002 yılında çıkmış aynı isimli romandan uyarlanmıştır. Filmde Susie rolünde Saoirse Ronan ve onun ailesi rollerinde  ise Rachel Weisz ve Mark Wahlberg yer almıştır.
Oyuncular

Saoirse Ronan - Susie Salmon.
Rachel Weisz - Abigail Salmon, Susie'nin annesi
Mark Wahlberg - Jack Salmon, Susie'nin babası.
Stanley Tucci - George Harvey
Susan Sarandon - Lynn, Susie'nin büyükannesi ve Abigail'in annesi.
Michael Imperioli - Len Fennerman
Rose McIver - Lindsey Salmon
Carolyn Dando - Ruth Connors
Amanda Michalka - Clarissa
Konusu

Kahramanımız Susie Salmon'la ilk karşılaştığımızda o artık cennettedir. On dört yaşında bir cinayete kurban giden genç kız, bu yeni ama yabancı yerden aşağıya bakarken capcanlı sesiyle hem tüyler ürpertici hem de umut dolu bir öykü anlatıyor.
Ölümünden sonra günler boyu aşağıda onsuz sürüp giden yaşamı, okul arkadaşlarının ortadan kayboluşuyla ilgili yorumlarını, ailesinin sevgili kızlarının bulunması umuduna tutunuşlarını, katilinin cinayetten kalan ipuçlarını yok etmeye çalışmasını izler.
Ve cennet denilen yeri inceler. Güzel salıncaklarıyla okulun oyun bahçesine çok benzemektedir. Yeni gelenlerin anlaşmasına yardım eden danışmanlar ve bir odada kalabileceği arkadaşları vardır. Sevdiği insanlarla birlikte olabilmenin dışındaki onların arasında genç bir erkek de vardır, istediği her şey düşündüğü an yerine gelir. Ama aşağıda hayat sürüp giderken Susie de bir şekilde o hayata dahildir. Çünkü hatıraları yok olmaz.
Cennetimden Bakarken aydınlık, şaşırtıcı ve kederin içindeki umudu ortaya çıkaran bir film.
Conk Bayırı Muharebesi

| g t Çanakkale Savaşı |
| --- | --- |
 Deniz harekâtları / Denizaltı faaliyetleri Kara harekâtları Kumkale Seddülbahir Cephesi 1. Krite  2. Kirte  3. Kirte  1. Kerevizdere  Zığındere  2. Kerevizdere  Kirte Bağları Arıburnu Cephesi Kanlısırt  Sarı Bayır  Kılıçbayır  Kocaçimen Tepe  Conk Bayırı Anafartalar Cephesi 1. Anafartalar  Tekketepe  2. Anafartalar 
Conkbayırı Muharebesi, 7 Ağustos 1915 tarihinde Anzak ve İngiliz birliklerinin Conk Bayırı Osmanlı mevzilerine taarruzlarıyla başlayan ve 10 Ağustos 1915 tarihine kadar süren çarpışmalardır.
Öncesi

İtilaf Devletleri'nin 25 Nisan 1915 tarihinde Gelibolu Yarımadası'na yaptıkları çıkartmalar ardından Mayıs ayı sonlarına kadar kanlı çatışmalar olmuştu. Osmanlı savunması, Birleşik Donanma’nın çok yoğun topçu desteğinde girişilen bu taarruzlar karşısında hatlarını birkaç yüz metre geri çekmek zorunda kalmışsa da inatçı bir direnme göstermişti. Bu birkaç yüz metrelik ilerlemeler, İtilaf Devletlerinin Akdeniz Yurtdışı Seferi Kuvvetleri’ne, hiç beklenmedik ölçüde ağır kayıplara mal olmuştu. Mayıs sonlarında ise Osmanlı savunması iyice pekişmiş, mevziler Avrupa cephesinde olduğu gibi kilitlenmişti.
Akdeniz Yurtdışı Seferi Kuvvetler komutanı General Sır Ian Hamilton, cephelerdeki bu kilitlenmeyi kırabilmek için Müttefik üst komutanlıklarından sürekli olarak takviye birlikler istemektedir. Bu talepler karşısında bazı birlikler izleyen iki ay içinde bölgeye aktarılmıştır.
General Hamilton, takviye birlikleri iki cephede kullanmaya karar vermiştir. Bölgeye aktarılan birliklerin bir bölümüyle Anzak Kolordusu’nun 2. tümeni takviye edilecek ve Arıburnu Cephesi’nin kuzey yanından bir çevirme taarruzuna girişilecektir. Takviye kuvvetlerin ağırlıklı bölümü ise Arıburnu Cephesi’nin kuzeyinde karaya çıkarılarak yeni bir cephe açılacaktır. Her iki operasyona aynı gün yani 6 Ağustos 1915 tarihinde başlanılması planlanmıştır.
Takviyeli Anzak 2. Tümeni’nin girişeceği bu çevirme taarruzu, Sarı Bayır Harekâtı olarak bilinir. Sarı Bayır Harekâtı, Müttefiklerin “Sarı Bayır” olarak adlandırdıkları Kocaçimen Tepesi – Besim Tepe – Conk Bayırı ve Düztepe hattının işgal edilmesini amaçlamaktadır. Anzak kuvvetleri, iki kol halinde cephenin sol kesiminden kuzey yönünde ilerleyecek, daha sonra sola çark ederek doğu yönünde ilerlemelerini sürdüreceklerdir. Daha güneyde olan sağ kol Şahintepe üzerinden Conkbayırı'nı ele geçirecektir. Sol kol ise Ağıldere'de ikiye ayrılarak Kocaçimen Tepesi'ni ve Besim Tepe'yi ele geçirecektir. Anzak Tümeni sağ kol görev kuvvetinin Conk Bayırı Osmanlı mevzilerine karşı giriştikleri taarruzlar ve Osmanlı kuvvetlerinin karşı taarruzları Conk Bayırı Muharebeleri olarak bilinir.
7 Ağustos

Plana göre General F.E. Johnston komutasındaki sağ taarruz kolu, 7 Ağustos günü sabaha karşı Şahin Sırtı üzerinden Conk Bayırı'na taarruz edecek ve tepeyi gün doğmadan bir saat önce, yaklaşık 03:30'da işgal etmiş olacaktı. Ancak özellikle Yayla Tepe'deki Osmanlı direnmesi nedeniyle ileri hareket gecikmelerle sürdürülebilmişti. Öte yandan saat 04:30'da taarruz kolunun bir taburu da yolunu kaybetmiş, buluşma noktası olan Şahin Sırtı'na ulaşamamıştı. General Johnston, saat 06:30'a kadar bu taburu beklemiştir.
Gece boyu işitilen silah sesleri Osmanlı karargâhlarını alarma geçirmişti. Arıburnu Cephesi'nin kuzey kesimindeki sırtlar üzerinden kuvvetli düşman kollarının ilerlemekte olduğu yönünde raporlar alan Kuzey Grup Komutanı Esat Paşa, elindeki tek ihtiyat tümeni olan 9. Tümen komutanı Albay Hans Kannengiesser'e, tümenin üç alayından ikisiyle Conkbayırı'na hareket emri vermiştir.
9. Tümen komutanı Albay Kannengiesser, 7 Ağustos 1915 sabahı, saat 06:00 dolaylarında, kendi birliklerinden önce Conkbayırı'na ulaştığında Suvla koyunda yapılmakta olan çıkartmayı görür, ancak Conkbayırı'nda bir düşman harekâtı yoktur. Albay, saat 07:00 dolaylarında sırta doğru ilerleyen bir keşif koluna, Conk Bayırı'ndaki tek kuvvet olan bir topçu bataryasını korumakla görevli yirmi erata ateş açma emri vermiştir. Bir süre devam eden çatışmanın ardından keşif kolu çekilmiştir. Albay Kannengiesser, bu çatışmada göğsünden yaralanmıştır.
Kısa bir süre sonra Mustafa Kemal Bey'in gönderdiği iki alay da savunmaya katılmışlardır. Albay Kannengiesser'in yaralanmasından hemen sonra, saat 08:00'de kendi tümenin 25. Alayı da Conkbayırı'na ulaşıp siperlere girmiştir...
Saat 09:00'da Birleşik Donanma'nın yoğun topçu ateşi, bir buçuk saat boyunca Conkbayırı'nı hallaç pamuğu gibi atmıştır. Saat 10:30'da General Johnston komutasındaki Anzak sağ taarruz kolunun iki tugayı (savunmanın üç katı bir kuvvetle) taarruza kalkmıştır. İlk taarruz dalgasını oluşturan üç bölük 100 metreden az ilerleyebilmiş, yoğun ateş altında 250 erat ve subayını kaybederek geri çekilmek zorunda kalmıştır. Bu durum üzerine taarruz durdurulmuştur. Sağ Taarruz kolu komutanı General Johnston, harekât komutanı General Godley'e gönderdiği raporda, hava kararana dek ileri bir harekât yapılmasına olanak olmadığını bildirmiştir.
Ertesi gün yapılacak taarruza hazırlık olmak üzere iki tabura Şahin Tepe'ye yerleşme emri verilmiştir. Taburlardan biri Düz Tepe üzerinden açılan ateş sonucu ağır kayba uğramış ve dağılmıştır. Bu taburdan sadece 37 kişi Şahin Tepe'ye ulaşabilmiştir. Diğer tabur ise dağınık ilerlemiş ve kayba uğramadan tepeye ulaşmıştır.
10 Ağustos

1. Anafartalar Muharebeleri sonlanır sonlanmaz bölgeye hareket eden Kurmay Albay Mustafa Kemal Bey, 10 Ağustos sabahı saat 04:30'da bölgedeki 8. ve 9. Tümenlerin taarruzunu yönetmiştir. Ani bir süngü taarruzuyla girişilen ileri hareket Müttefik hatlarını 500-1.000 metre geri atmıştır. Bu muharebe, Çanakkale Savaşı'nın en kanlı çatışmalarından biri olarak tarihe geçmiştir.
Anzak 2. Tümeni, 6 Ağustos 1915 sabahı, Sarı Bayır Harekâtı olarak bilinen taarruzlarıyla Conk Bayırı ve Besim Tepe'ye taarruz etmişlerdi. Takviye İngiliz kıt'alarıyla sürdürülen bu taarruzlar 10 Ağustos'taki bu Osmanlı taarruzu ile tümüyle geri atılmıştır.
Dipnotlar

↑  …Alçıtepe’den Anafartalar’a Çanakkale Kara Muharebeleri, Tuncay Yılmazer…
I. Harald (Norveç kralı)

I. Harald (Norveççe: Harald Hårfager; Eski İzlanda dilinde: Harald Hárfagri; d. y. 850/860, Rogaland, Norveç - ö. y. 933, Rogaland, Norveç), lakabıyla Sarışın Harald ya da Güzel saçlı Harald, yaygın geleneksel kabule göre 872 ile 933 yılları arasında hüküm sürdüğü ve Norveç'in ilk kralı olduğu düşünülmektedir. İddiaya göre, Harald'ın ölümünden sonra iki oğlu Kanlıbalta Erik ve İyi Haakon tahtı devralmıştır. Tüm Norveç üzerinde egemenlik iddiasında bulunan ilk kraldır ve 9. yüzyılda yaşamış barbar İskandinav şeflerinin en büyüklerinden biridir.
Harald'ın hayatıyla ilgili bilgiler büyük ölçüde belirsizdir. Saray şairi Þorbjörn Hornklofi'ye ait birkaç övgü şiiri parçalar halinde günümüze ulaşmıştır, ancak yaşamına dair mevcut anlatımlar, ömründen yaklaşık üç yüzyıl sonra yazıya dökülen sagalardan gelmektedir. Harald'ın hayatı, 12. yüzyıldan önce yazılmamış olan birçok Krallar Sagası'nda anlatılır. Bu metinlerde Harald'ın yaşamı ve başarıları üzerine anlatılanlarda farklılıklar olsa da, 12. ve 13. yüzyıllarda Harald'ın Norveç'i bir krallık altında birleştirdiği genel kabul görmüştür.
Harald, 19. yüzyıldan itibaren, Norveç'in İsveç ile kişisel bir birlik içinde olduğu dönemde, Norveç'in ulusal bir sembolü ve bağımsızlığın simgesi haline gelmiştir. 20. ve 21. yüzyılda krallar sagaları ve Orta Çağ anlatıları eleştirel bir şekilde incelenmiş olsa da, Harald hâlâ Norveç ulusunun babası olarak tanınmaktadır. 21. yüzyılın başlarında, bazı tarihçiler Güzel saçlı Harald'ın tarihi bir figür olmadığını öne sürmeye çalışmıştır.