stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İran dinleri
Bibliyografya

Alessandro Bausani, Religion in Iran: From Zoroaster to Bahaullah, Bibliotheca Persica, 2000
Richard Foltz, Religions of Iran: From Prehistory to the Present, London: Oneworld, 2013.
SC Rot-Weiß Oberhausen

Rot-Weiß Oberhausen, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin Oberhausen kentinde kurulmuş bir spor kulübü.
Aralık 1904'te Oberhausener SV adıyla kurulan takımın adı sırasıyla Oberhausener TV 1873 ve SpVgg 1904 Oberhausen-Styrum olarak değiştirildi. 1934 yılında ise Rot-Weiß Oberhausen adını aldı.
Geçmiş sezonlarda Rot-Weiß Oberhausen

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yıl | Sezon | Pozisyon |
| 1999-2000 | 2. Bundesliga (II) | 6ç |
| 2000-01 | 2. Bundesliga | 12. |
| 2001-02 | 2. Bundesliga | 12 |
| 2002-03 | 2. Bundesliga | 14 |
| 2003-04 | 2. Bundesliga | 5 |
| 2004-05 | 2. Bundesliga | 16 (Düştü) |
| 2005-06 | Regionalliga Nord (III) | 17 (Düştü) |
| 2006-07 | Oberliga Nordrhein (IV) | 1 (Yükseldi) |
| 2007-08 | Regionalliga Nord (III) | 2 (Yükseldi) |
| 2008-09 | 2. Bundesliga (II) | 9 |
| 2009-10 | 2. Bundesliga | 14 |
| 2010-11 | 2. Bundesliga | 17 (Düştü) |
| 2011-12 | 3. Fußball-Liga (III) |  |
Güncel Kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Teknik direktör geçmişi

Slobodan Cendic (1985-1986)
Janos Bedl (1986-1987)
Hans-Werner Moors (1987-1988)
Gerd vom Bruch (1997-1998)
Aleksandar Ristić (1998-2000)
Gerhard Kleppinger (2000-2001)
Dragoslav Stepanović (2001)
Aleksandar Ristic (2001-2003)
Klaus Hilpert (2003)
Jørn Andersen (2003-2004)
Jürgen Luginger (2004, sorumlu)
Eugen Hach (2004-2005)
Harry Pleß (2005-2006)
Günter Abel (2006)
Hans-Günter Bruns (2006-2008)
Jürgen Luginger (2008-2010)
Hans-Günter Bruns (2010-2011)
Theo Schneider (2011)
Mario Basler  (2011-)
Çok görevli radyoizotop termoelektrik üreteci

Bir MMRTG şeması
Çok görevli radyoizotop termoelektrik üreteci (MMRTG, Multi-mission radioisotope thermoelectric generator), Mars Bilim Laboratuvarı (MSL - Mars Science Laboratory) gibi NASA'nın uzay görevleri için geliştirilen bir tür radyoizotop termoelektrik üretecidir ve Amerika Birleşik Devletleri Enerji Dairesi Nükleer Enerji Ofisi bünyesindeki Uzay ve Savunma Gücü Sistemleri Dairesi yetkisi altındadır. MMRTG, Aerojet Rocketdyne ve Teledyne Energy Systems kuruluşlarından oluşan bir ekip tarafından geliştirilmiştir.
Arka plan

Uzay keşif görevleri, uzay aracına ve bilim araçlarına elektrik ve ısı sağlamak için güvenli, güvenilir, uzun ömürlü güç sistemleri gerektirir. Benzersiz bir güç kaynağı olan radyoizotop termoelektrik üreteci (RTG) - esasen ısıyı güvenilir bir şekilde elektriğe dönüştüren bir nükleer bataryadır. Radyoizotop gücü, sekiz Dünya yörüngesindeki görevde, dış gezegenlerin her birine ve 11nci'nin ardından Dünya'nın uydusu Ay'a kadar olan Apollo görevlerinin her birine seyahat eden sekiz diğer görevde kullanılmıştır. Güneş Sistemi dışı görevlerden bazıları Pioneer, Voyager, Ulysses, Galileo, Cassini ve New Horizons görevleridir. Voyager 1 ve Voyager 2'deki RTG'ler 1977'den beri etkinlik gösteriyor. Benzer şekilde, Radyoizotop Isı Üniteleri (RHU, Radioisotope Heat Units), Apollo 11'deki kritik bileşenlere ve Mars gezginlerinin ilk iki nesline ısı sağlamak için kullanılmıştı. Toplamda, son dört yılda, ABD tarafından 26 görev ve 45 RTG başlatıldı.
İşlev

RTG'ler, bir radyoizotopun doğal çürümesi yoluyla ısıyı elektriğe dönüştürür. MMRTG'nin ısı kaynağı plütonyum-238 dioksittir. Katı hâl termoelektrik çiftleri, ısıyı elektriğe dönüştürür. Güneş ışınlarından güç üreten güneş panellerinden farklı olarak, RTG'ler Güneş'e bağlı değildir, bu yüzden derin uzay görevlerinde kullanılabilirler.
Geçmiş

2003 yılının Haziran ayında, Amerika Birleşik Devletleri Enerji Bakanlığı (DOE) MMRTG geliştirilmesi işini, Aerojet Rocketdyne tarafından yönetilen bir ekibe verdi. Aerojet Rocketdyne ve Teledyne Energy Systems önceki uzay keşif görevleri için Teledyne tarafından geliştirilen bir önceki termoelektrik enerji üreteci olan SNAP-19 tasarımını temel alarak bir MMRTG tasarım konsepti üzerinde işbirliğine soyundu. SNAP-19'lar Pioneer 10 ve Pioneer 11 görevlerinin yanı sıra Viking 1 ve Viking 2 uzay araçlarına da güç vermişti.
Tasarım ve özellikler

MMRTG, ABD Enerji Dairesi tarafından sağlanan sekiz adet Pu-238 dioksit genel amaçlı ısı kaynağı (GPHS) modülü ile desteklenmektedir. Başlangıçta, bu sekiz GPHS modülü yaklaşık 2 kW termal güç üretir. MMRTG tasarımında PbTe/TAGS termoelektrik çiftleri (Teledyne Energy Systems'tan) bulunur; burada TAGS malzemesi Tellür (Te), Gümüş (Ag), Germanyum (Ge) ve Antimon (Sb) içeren bir malzemedir. MMRTG, görevin başlangıcında 125 W elektrik enerjisi üretmek üzere tasarlanmıştır ve 14 yıl sonra yaklaşık güç 100 W değerine düşer. 45 kg kütleye sahip olan MMRTG, yaşamının başlangıcında yaklaşık kilogramı başına 2,8 W elektrik gücü sağlar.
MMRTG tasarımı, hem uzay boşluğunda hem de Mars yüzeyinde olduğu gibi gezegen atmosferi koşularında çalışabilir. MMRTG için tasarım hedefleri arasında yüksek derecede güvenlik sağlanması, en az 14 yıl olan ömrü boyunca güç seviyelerini iyileştirme ve ağırlığı en aza indirme yer almaktaydı.
Uzay görevlerinde kullanım

Curiosity, 6 Ağustos 2012'de Gale Kraterine başarıyla inen Mars Bilim Laboratuvarı gezgini, bileşenleri ve bilim enstrümanlarına ısı ve elektrik sağlamak için bir MMRTG kullanıyordu. MMRTG'nin güvenilir gücü, birkaç yıl çalışmasını sağlayacaktı.
20 Şubat 2015'te bir NASA yetkilisi, NASA'nın Curiosity gezgini tarafından kullanılana benzer üç MMRTG'ye yakıt sağlayabilir yeterli plütonyum olduğunu bildirmişti. Biri zaten Mars 2020 gezginine ayrılmıştır. Diğer ikisi, belirli bir görev veya programa atanmamıştır ve 2021 yılının sonunda mevcut olabilir.
Birleştirme binasındaki New Horizons uzay aracına takılı bir MMRTG maketi basına servis edilirken (gerçeği fırlatmadan hemen önce uzay aracına takılır).
Cassini ve Galileo görevlerinde RTG'de kullanıldığı gibi 238PuO2 yakıt peleti. Bu fotoğraf, peleti bir grafit battaniyenin altında birkaç dakika yalıttıktan ve daha sonra battaniyeyi çıkardıktan sonra çekilmiştir. Pelet, radyoaktif bozunma (öncelikle α) süreci ile üretilen ısı nedeniyle sıcak ve kırmızı renkli olarak parlıyor. İlk güç çıkışı 62 watt değerindedir.
Mars Bilim Laboratuvarı'nın çok görevli radyoizotop termoelektrik üreteci.
Üçpınar

Üçpınar aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Yerleşim yerleri

Üçpınar, Polatlı - Ankara ili Polatlı ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Gönen - Balıkesir ili Gönen ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Karesi - Balıkesir ili Karesi ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Nilüfer - Bursa ili Nilüfer ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Lapseki - Çanakkale ili Lapseki ilçesine bağlı köy
Üçpınar, Çüngüş - Diyarbakır ili Çüngüş ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Keban - Elâzığ ili Keban ilçesine bağlı köy
Üçpınar, Tercan - Erzincan ili Tercan ilçesine bağlı köy
Üçpınar, Akyaka - Kars ili Akyaka ilçesine bağlı köy
Üçpınar, Araç - Kastamonu ili Araç ilçesine bağlı köy
Üçpınar, Pınarbaşı - Kayseri ili Pınarbaşı ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Musabeyli - Kilis ili Musabeyli ilçesine bağlı köy
Üçpınar, Beyşehir - Konya ili Beyşehir ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Bozkır - Konya ili Bozkır ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Darende - Malatya ili Darende ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Yunusemre - Manisa ili Yunusemre ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Ünye - Ordu ili Ünye ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Bafra - Samsun ili Bafra ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Canik - Samsun ili Canik ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Kurtalan - Siirt ili Kurtalan ilçesine bağlı köy
Üçpınar, Dikmen - Sinop ili Dikmen ilçesine bağlı köy
Üçpınar, Divriği - Sivas ili Divriği ilçesine bağlı köy
Üçpınar, Suruç - Şanlıurfa ili Suruç ilçesine bağlı mahalle
Üçpınar, Arsin - Trabzon ili Arsin ilçesine bağlı mahalle
İslam'da dört büyük melek

Bu madde İslam'daki dört büyük melek hakkındadır.Bütün dinlerdeki büyük melekler için Büyük Melekler sayfasına bakınız.
Dört büyük melek, İslam dininde inanılan dört büyük meleğe verilen ortak isimdir. İslam dininde bu melekler diğer meleklerden daha büyük ve önemlidir.
İslam dininde melekler nurdan yaratılmış, bedensel özelliklerikler olmayan, cüzi iradesi olan fakat nefse sahip olmadıkları için bu iradelerini kötüye kullanma gibi bir durumları olmayan, günahsız, Allah katındaki makamları sabit olan varlıklardır. Meleklere inanmak İslam'da inanç esaslarındandır, yani meleklere inanmayan kişi müslüman olamaz. Meleklerin sayıları ve çeşitleri tam olarak bildirilmemiştir. Yine de bazılarının görevleri ve sayıları bilinmektedir. Bu meleklerden dört tanesi, büyük melekler veya dört büyük melek olarak anılır. Bunlar: Cebrâil, Mikâil, İsrafil ve Azrail'dir.
Cebrail'in görevi peygamberlere vahiy getirmektir yani o Allah'ın emir ve yasaklarını peygamberlere getiren (ileten) melektir. Mikail'in görevi doğa olaylarını idare etmek ve canlıların rızıklarını kontrol etmektir. İsrafil'in görevi kıyamet günü sûra üflemektir. Azrail'in görevi ise ruhları kabzetmektir (can almak), bu nedenle ölüm meleği (melekü'l mevt) olarak da anılmıştır.
İyi

İyi kavramı, çoğunlukla olası eylemler arasında bir seçim yapılması durumunda tercih edilmesi gereken olumlu davranışı ifade eder. İyilik genellikle kötülüğün (şerrin) karşıtı olarak kabul edilir ve ahlak, etik, din ve felsefe tarafından incelenir ve farklı şekillerde tanımlanır.
Din açısından iyi kavramı çoğu zaman sevap kavramı ile parallelik gösterirken, ahlak felsefesi ya da etik olarak ise belli bir durumdaki olasılıkların en faydalısının uygulanması olarak algılanır.
Karl Marx’a göre iyi, hem çok sade hem de açıktır: İnsanlar sağlıklı beslenmeli, temiz suya ulaşmalı, şairane konaklamalı, tiyatroya gitmeli, kitap okumalı, seyahat etmeli, aşık olmalı, sevmeli, çitleri, duvarları ve sınırları yıkmalı, dayanışmalı, yeni olana doğru açılmalı ve kendini gerçekleştirmelidir.
Richard J. Berstein ise tekil insana, yani daha çok tek tek insanlara bakıyor: İyilik, ötekinden karşılık bulmanın olanak dahilinde olduğu sevinçli bir istemdir. Ayrıca umutlu bir kapıdır, sağlıklı bir süreci, insani bir açılımı ve derinleşmeyi örgütler. Karşısındakini saygı ile olumlu anlamda etkileyen, alkışı ve övgüyü hak eden onurlu bir duruştur.
Kant, istemi belirten iki kavram ile insanın sorumluluğunu açıyor: Willkür ve will. Her iki durumda da insan iradi olarak seçimde bulunur, willkür iyiliğe ve kötülüğe dair bir yönelimi ifade eder, ancak willkür arzulananın, will ise yasanın seçimidir. Will, pratik akla yasasını veren ve iyi eylemin dayanağı olan istemeyi anlatır. Kant’a göre will, eylemin ve amaçların gerçekleşmesi ile ilgiliyken, willkür eylemle çok da ilişkisi olmayan (yahut olmak zorunda olmayan) bir arzulama kapasitesidir. Bu durumda willkür "alternatifler arasından seçme kapasitesi", will ise "pratik aklın yasaları sayesinde gerçekleşen bir tutum alma kapasitesi"dir.
Ölüme Yaklaşma

| --- | --- |

Yönetmen: Semih Evin
Senarist: Semih Evin
Görüntü yönetmeni: Muzaffer Pekgüleryüz
Stüdyo: Kartal Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Macera, Erotik
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1972
Çıkış tarih(ler)i: 1 Mart 1973 (1973-03-01)
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Ölüme Yaklaşma senaristliğini ve yönetmeliğini Semih Evin'in yaptığı 1972 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular

Cihangir Gaffari
Melek Görgün
Deniz Erkanat
Reha Yurdakul
Mine Sun
Aynur Aydan
Kadri Ögelman
Nesrin Nur
İsfahan şehristanı

İsfahan şehristanı (Farsça: شهرستان اصفهان), İran'da İsfahan Eyaleti'nin 22 şehristanından birisidir.
Şehristanın 2006 yılı toplam nüfusu 1.963.315 kişi ve 543.688 hanedir. Yönetim merkezi aynı isimli İsfahan şehridir.
Yönetim yapısı

Şehristana bağlı 6 bahş ve 13 şehir aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.
| Bahş adı | Yönetim merkezi | Nüfusu | Şehirleri |
| --- | --- | --- | --- |
| İsfahan merkezî bahşı | İsfahan | 1.860.674 | İsfahan • Baharistan • Hurasgan |
| Bonrud bahşı | Verzene | 26.285 | Verzene |
| Cerkaviye Olye bahşı | Hasanabad | 14.099 | Hasanabad |
| Cerkaviye Sofla bahşı |  | 20.970 | Nikabad • Nasrabad • Muhammedabad |
| Çolge bahşı | Herend | 19.527 | Herend • Ejiye |
| Kuhpaya bahşı | Kuhpaya | 21.760 | Kuhpaya • Segzi • Tudeşk |
İleşa Nehri

| İleşa Nehri> Konum |
| --- | --- |
Ülke(ler): Rusya
Genel bilgiler
Kaynak: Verhnetoyemskiy Rayonu, Arhangelsk Oblastı, Rusya

Ağız: Pinega Nehri
Uzunluk: 204 km 
Havza alanı: 2250 km2
Debi: 18,1 m3/s
İleşa Nehri (Rusça: Илеша), Rusya'nın Arhangelsk Oblastı'nın Verhnetoyemskiy ve Krasnoborskiy rayonlarında ve Komi Cumhuriyeti'nin Udorskiy rayonunda bulunan bir nehirdir. Pinega Nehri'nin sağ yönlü bir kolu olan nehir, 204 kilometre (127 mi) uzunlukta olup, havzası 2.250 kilometrekare (870 sq mi) alan kaplar. Ana kolu, sol yönlü Pinegskaya Yentala'dır.
İleşa'nın içinden geçtiği arazi taygalarla kaplı ve tepeliktir.
İleşa'nın kaynağı Verhnetoyemskiy Rayonu'nun kuzeydoğusundadır. Nehrin akışı güneydoğu yönüne doğru akarak başlar, kısaca Udorskiy Rayonu'na girer, güneye dönüp kısaca Krasnoborskiy Rayonu'na geri girer ve ardından güneydoğuya yönelip Verhnetoyemskiy Rayonu'na geri girer. Pinegskaya Yontala'nın ağzından yukarısında nehrin adı Malaya Ileşa (Küçük İleşa), aşağısında Bolşaya İleşa (Büyük İleşa) adını alır. İleşa, Pinegskaya Yontala ile birleşiminin aşağısında batıya ve sonra kuzeybatıya doğru akar. Kolları Pigenskaya Yontala, Koda ve Pışega'dır.
İleşa vadisinin nüfusu küçüktür ve orada Krasnaya köyü ve avcıların mevsimlik kullandığı birkaç yalnız duran ev dışında insan yerleşimi bulunmaz. Nehrin ağzındaki Ust-Ileşa köyü, sakinlerince terk edilmiş ve hayalet köy olarak kalmıştır. İleşa'nın ağzı Pinega'nın ağzından 619 km. yukarıdadır.
2015'ten bu yana İleşa Havzası'nın yukarıları Ustyuskovo-İleşskovo Rezervi'ne (Ru.: Уфтюго-Илешского заказника) eklenmiştir.
İsfahan'ın Kurtuluşu

İsfahan'ın kurtuluşu, Nadir Han'ın liderliğindeki Safevi ordusunun, Murche-Khort Savaşı'nda Eşref Khan'ın liderliğindeki Afgan ordusunu yenmesinin sonucuydu.
Şehrin kurtuluşu

İsfahan şehri, Şah Abbas zamanından itibaren Safevi devletinin başkentiydi. 1722'de Mir Mahmud Hotaki liderliğindeki Afganlar, Gulnabad Savaşı'nda Safevileri yendi ve şehri ele geçirdi. Bu savaşta (1729) şehir yeniden Safevi devletinin kontrolüne girdi.
Murche-Khort savaşından bir gün sonra - 16 Kasım 1729'da Nadir Han ordusuna İsfahan'a girmesini emretti. Safevi ordusunun İsfahan'a girmesiyle Eşref Han'ın şehirden ayrılmasından sonra ortaya çıkan kargaşa hemen sona erdi.
Afganların İsfahan'ı ele geçirdiklerinde yaptıkları katliama karşılık, şehirdeki Afganlar öldürüldü ve cesetleri sokaklarda sürüklendi. Safevîler'in bir diğer hedefi de 1722'de İsfahan'ı ele geçiren Afgan hükümdarı Mir Mahmud Hotaki'ydi. Mezarının üzerindeki türbe yıkılarak umumi tuvalet olarak kullanılmıştır.
II. Tahmasb'in başkente gelişi

9 Kasım 1729'da Nadir Han, II. Şah Tahmasb'i karşılamak için şehir kapılarının önünde bekliyordu. Şah, Nadir Han'a varır varmaz, şükran ifadesi olarak atından indi ve ona teşekkür etti. Nadir de atından indi. Kısa bir diyalogdan sonra ikisi de yeniden atlarına bindiler. Önde II. Şah Tahmasb, biraz arkasında Nadir Han şehre girdiler. Şehir halkı Safevi Şah'ı büyük bir sevinçle karşıladı. Dönemin tarihçilerine göre Safevi Şahı şehrin yıkımını ve halkın kötü durumunu gördükten sonra gözyaşlarını tutamadı ve ağladı.
Roma İmparatorluğu'ndaki su kemerleri listesi

Segovia su kemeri
Bozdoğan su kemeri
Gard köprüsü, Fransa
Tyana Su Kemerleri (Niğde)
Bu Roma'nın kendi dışındaki Roma su kemerleri listesi olup, modern ülkelere göre sıralanmıştır.
Giriş

Romalılar, İmparatorluk içindeki büyük şehirlerde su kemerleri inşa ettiler. Onların kalıntıları (bazıları hala işlev görmekte) bugün hala pek çok yerde bulunabilir.
Liste > Bulgaristan

Filibe Su kemeri
Liste > Hırvatistan

Diocletianus su kemeri Split yakını, Hırvatistan'ın güney ucu.
Liste > Fransa

Pont du Gard Fransa'nın güneyi
Barbegal su kemeri, Fransa
Lugdunum Lyon
Nîmes
fr: Aqueduc de Gorze à Metz
Liste > Almanya

Eifel aqueduct, Almanya
Liste > Yunanistan

Nicopolis, Epirus
Moria, Lesvos
Hadrian su kemeri, Stymphalia, Corinth, Corinthia
Liste > İtalya

Aqua Augusta
Pont d'Aël, Aosta Valley
Liste > İsrail

Caesarea Maritima, İsrail
Liste > Lübnan

Zubaida su kemeri, Beyrut
Tyre su kemeri, Tyre
Msaylha su kemeri, Batroun
Nahr Ibrahim su kemeri, Jbeil
Liste > Makedonya Cumhuriyeti

Skopje su kemeri
Liste > İspanya

Segovia su kemeri
los Milagros su kemeri, Mérida
Almuñécar (5 above ground aqueducts - 4 still in use)
Las Medulas
les Ferreres su kemeri, Tarragona
Liste > Tunus

Hadrian su kemeri, Tunus
Liste > Türkiye

Bozdoğan Kemeri, İstanbul, Türkiye
Olba Su Kemeri, Silifke, Mersin
Aspendos, Türkiye
Tyana Su Kemerleri, Kemerhisar, Bor
| g t Roma mimarisi listeleri |
| --- | --- | --- |
| Roma İmparatorluğu |  Roma amfi tiyatrolar listesi (Roma) ·  Roma İmparatorluğu'ndaki su kemerleri listesi ·  Eski Roma köprüleri listesi ·  Eski Roma su kanallari listesi · Eski Roma arena yapıları listesi · Roma sarnıçları listesi ·  Roma barajlar ve su havzaları listesi ·  Roma kubbeleri listesi ·  Roma'daki obelikslerin listesi ·  Roma halk hamamları listesi ·  Antik çatılar listesi ·  Antik spiral merdivenler listesi ·  Eski Roma tiyatroları listesi ·  Eski Roma zafer takları listesi ·  Eski Roma zafer sütunları listesi ·  İngiltere'de Roma villaları listesi ·  Belçika'da Roma villaları listesi · Eski Roma su değirmenleri listesi |  |
| Roma Şehri | Roma Şehri su kemerleri listesi ·  Roma Şehri'ndeki antik anıtlar listesi ·  Antik Roma Forum'undaki anıtlar listesi ·  Roma Şehri'ndeki dikilitaşlar listesi |  |
Roma-Yunan dünyasının mimari rekorlar listesi
Las Médulas'dan panoramik görüntü
Sabire Aydemir

| Sabire Aydemir |
| --- | --- |

Doğum: 1 Şubat 1910(1910-02-01) İnebolu, Kastamonu, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 4 Temmuz 1991 (81 yaşında) Ankara, Türkiye
Milliyet: Türk
Vatandaşlık: Türkiye Cumhuriyeti
Eğitim: Erenköy Kız Lisesi Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi

Sabire Aydemir (d. 1 Şubat 1910 Kastamonu - ö. 4 Temmuz 1991 Ankara), Türk veteriner hekim.
1937 yılında Ankara'daki Veteriner Yüksekokulu'ndan mezun olan on kadından birisidir. 1984 yılında TBMM tarafından kendisine Türkiye'nin ilk kadın veteriner hekimi ödülü verilmiştir.
Hayatı

1 Şubat 1910 tarihinde, Kastamonu'ya bağlı İnebolu'da doğdu. Annesi Firdevs Saka (Dalyan), babası Seyit Ali Bey'dir. Babasını küçük yaşta kaybetti. Annesi Firdevs Hanım, İstanbul'dan getirdiği kumaşları İnebolu'da satarak ona ve iki yaş büyük ablası  Zatiye (Görel)'e bakmıştır.
Sabire Hanım, ilköğrenimini İnebolu'da tamamladıktan sonra orta öğrenimine İstanbul'da bir akrabalarının yanında devam etti. 1933 yılında Erenköy Kız Lisesi'nden mezun oldu. Tıp doktoru olmak istiyordu. Tıp Fakültesi'ne kız öğrencileri yatılı olarak kabul etmedikleri için fikrini değiştirerek o sene ilk defa kadın öğrencileri kabul eden Veteriner Yüksekokulu'na kaydını yaptırdı. 1937 yılında Veteriner Yüksekokulu'ndan mezun oldu.
İki yıl çeşitli laboratuvarlarda çalıştıktan sonra Veteriner Fakültesi'ne asistan olarak geri döndü. 1945 yılına kadar buradaki görevini sürdürdü. İstanbul'daki Pendik Bakteriyoloji ve Araştırma Enstitüsü ve Ankara'daki Etlik Veteriner Kontrol ve Araştırma Enstitüsü gibi sağlık kuruluşlarında bakteriyolog veteriner hekim olarak çalıştı.
1947'de birlikte çalıştıkları Ünyeli Hasan Tahsin Aydemir ile evlendi. Birlikte  Samsun'a taşındılar; iki çocukları oldu. Samsun'un Atakum ilçesindeki Veteriner Kontrol ve Araştırma Enstitüsü bünyesinde bulunan kuduz laboratuvarından emekli oldu.
1984 yılında Kadınların seçme ve seçilme hakkının tanınmasının 50. yılı nedeniyle kendisine TBMM tarafından "İlk Kadın Veteriner Hekim" olmasına dayanarak bir ödül ve plaket verildi.
Temmuz 1991 tarihinde, Ankara'da hayatını kaybetti.
2022 yılında Google, Sabire Aydemir'in 112. doğum günü anısına özel bir doodle yayımladı.
2022 yılında memleketi Kastamonu İnebolu'daki Kent Müzesinde geçmişi, eşyaları ve ödüllerini içeren adına bir köşe düzenlenmiştir. Gelecek nesil Türk kadınlarına ilham kaynağı olması amaçlanmıştır.
Ödülleri

1980 - Veteriner Hekimleri Derneği Onur Belgesi ve Plaketi verildi.
1984 - Kadınların seçme ve seçilme hakkının tanınmasının 50. yılı nedeniyle TBMM tarafından kendisine "İlk Kadın Veteriner Hekim" olarak ödül ve plaket verildi.
2016 - Türk Veteriner Hekimleri Birliği Onur Ödülü ve Plaketi verilmiştir.
Galeri

Sabire Aydemir Samsun Makamı
Sabire Aydemir Samsun Laboratuvarı
Sabire Aydemir eşi Hasan Aydemir'le çalışırken
Sabire Aydemir İnebolu kent müzesi köşesi
Sabire Aydemir Türk Veteriner Hekimleri Birliği onur ödülü 2016
SC Heerenveen

Sportclub Heerenveen (Frizce: Sportklup It Hearrenfean), Hollandalı futbol kulübü.
Eredivisie'de mücadele eden mavi-beyaz renklere sahip takım, maçlarını Heerenveen'deki 26.100 kişilik Abe Lenstra Stadı'nda oynamaktadır. Heerenveen 1999-2000 sezonunda Eredivisie'yi 2. sırada bitirmiş, ön elemeleri geçerek tarihinde ilk kez UEFA Şampiyonlar Ligi'ne katılmıştır.
Başarıları

Eredivisie
İkinci (1):  2000
KNVB Beker
Şampiyon (1):  2009
İkinci (2):  1993, 1997
Tweede Divisie
Şampiyon (1): 1970
Oyuncular > Kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Oyuncular > Kiralıklar

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Eski teknik direktörler

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Bob Kelly (1954-55)  Volgert Ris (1955-58)  Siem Plooijer (1958-61)  Arie de Vroet (1961-63)  Evert Mur (1963-65)  Laszlo Zalai (1965-66)  Ron Groenewoud (1966-67)  Evert Teunissen (1967-69)  Bas Paauwe Jr. (1969-71)  Meg de Jongh (1971-73)  Laszlo Zalai (1973-78)  Jan Teunissen (1978-80)  |  Hylke Kerkstra (1980)  Henk van Brussel (1980-85)  Foppe de Haan (1985-88)  Ted Immers (1988-89)  Ab Gritter (1989-90)  Fritz Korbach (1990-93)  Foppe de Haan (1993-04)  Gertjan Verbeek (2004-08)  Trond Sollied (2008-09)  Jan de Jonge (2009-10)  Jan Everse (2010)  Ron Jans (2010-2012)  |   |