V. S. Naipaul
Kariyeri ve Hayatı > 1956- 1958: Erken Trinidad Romanları

Miguel Sokağı'nı okuyan yayınevi André Deutsch'un editörü Diana Athill bunu beğendi. Ancak yayıncı André Deutsch, bilinmeyen bir Karayipli yazarın Britanya'da kârlı bir şekilde satma olasılığının düşük olduğu bir dizi bağlantılı hikâyeyi düşündü. Naipaul'u bir roman yazmaya teşvik etti. Naipaul, 1955 Sonbaharında çabucak The Mystic Maseur'u yazdı. 8 Aralık 1955'te romanı Deutsch tarafından kabul edildi ve Naipaul 125 sterlinlik bir ödeme aldı.
Ağustos 1956'nın sonlarında, İngiltere'ye geldikten altı yıl sonra, babasının ölümünden üç yıl sonra ve Trinidad'daki ailesinin, özellikle de annesinin ziyaret etmesi için yaptığı baskılar karşısında Naipaul, Elders & Fyffes yolcu gemisi TSS Cavina'ya bindi. Gemideyken, geminin Batı Kızılderili yolcularının sert ve esprili açıklamalarını Pat'e gönderdi ve konuşmalarını da lehçeyle kaydetti. Trinidad'dan yazdığı ilk mektuplar, Britanya'da hüküm süren tutumlu ekonominin aksine, aradan geçen yıllarda orada yaratılan zenginlikten bahsediyordu. Trinidad dekolonizasyondan önceki son aşamasındaydı ve vatandaşları arasında yeni bir güven oluştu. Trinidad'ın farklı ırk grupları arasında, Naipaul'un çocukluğunun akışkan, açık ırksal tutumlarının aksine, ırksal ayrılıkların itirafları da vardı ve şiddet vardı. 1956 seçimlerini, siyahların ve Hint Müslümanların çoğunluğu tarafından desteklenen parti az farkla kazandı ve Naipaul'da artan bir kasvet duygusuna yol açtı. Naipaul, Hindu partisinin adayı bir politikacı amcaya kampanya mitinglerine eşlik etti. Bu ve diğer olaylar sırasında daha sonra edebi kullanım için fikirler topluyordu. Trinidad'dan ayrıldığında, Pat'e Trinidad'daki bir kırsal seçimle ilgili yeni bir roman için planları hakkında yazmıştı. Bunlar, İngiltere'ye dönüşünde The Suffrage of Elvira adlı çizgi romana dönüşecekti.
İngiltere'ye döndüğünde, Deutsch Naipaul'a The Mystic Maseur'ün on ay daha yayınlanmayacağını bildirdi. Naipaul'un yayıncıya olan öfkesi ve yazar olarak hayatta kalma kaygısı daha yaratıcı bir enerji uyandırdı: Elvira'nın Suffrage'ı 1957'nin ilk aylarında büyük bir hızla yazıldı. Haziran 1957'de Mistik Masör nihayet yayınlandı. İncelemeler genellikle ücretsizdi, ancak bazıları da patronluk taslıyordu. 25. doğum gününden hâlâ utangaç olan Naipaul, Daily Telegraph'ın da dâhil olduğu birçok incelemeyi annesi için elle kopyaladı: "V. S. Naipaul, Oxford zekâsını evde yetişen başıboşlukla harmanlamayı başaran ve ikisine de zarar vermeyen genç bir yazar. " Kitap telif ücretini bekleyen Naipaul, 1957 yazında tek tam zamanlı işini, Çimento ve Beton Birliği'nde (C&CA) editör yardımcılığı pozisyonunu kabul etti. Dernek, Concrete Quarterly dergisini yayınladı. Masa işini sevmemesine ve sadece on hafta bu işte kalmasına rağmen, yılda 1.000 sterlinlik maaşı finansal istikrar sağlayarak Trinidad'a para göndermesine izin verdi. C&CA aynı zamanda Naipaul'un sonraki romanı Bay Stone's and the Knight's Companion için de ofis ortamı olacaktı. Aynı sıralarda, Naipaul'u kanatları altına almış olan yazar Francis Wyndham, onu romancı Anthony Powell ile tanıştırdı. Powell, buna karşılık, New Statesman'ın yayıncısı Kingsley Martin'i Naipaul'a kitapları gözden geçirmek için yarı zamanlı bir iş vermeye ikna etti. Naipaul, 1957'den 1961'e kadar ayda bir kitap gözden geçirirdi.
Şu anda İngiltere'de aktif olan birçok Batı Hint yazarla, Caribbean Voices'ın amacına ulaştığına karar verildi ve Ağustos 1958'de sona erdirilmesi planlandı. Naipaul'un BBC işverenleriyle ilişkileri yıpranmaya başladı. Programa üç yıl ev sahipliği yapmasına ve tamamlanmış üç romanına rağmen, ana akım BBC programcılığına geçiş yapamadı. Daha sonra bu işlerin Avrupalılara ayrıldığının kendisine söylendiğini iddia etti. Temmuz 1958'de, bir programa geç geldikten sonra, Naipaul yapımcılar tarafından azarlandı ve kendi sözleriyle "BBC'den ayrıldı."
Andre Deutsh'un tanıtım yardımı ile Naipaul'un romanları kısa sürede olumlu eleştiriler alacaktı. Mystic Masör, 1958'de John Llewellyn Rhys Ödülü'ne ve 1961'de Miguel Street Somerset Maugham Ödülü'ne layık görüldü, W. Somerset Maugham'ın kendisi, Avrupalı olmayanların ilk kez seçilmesini onayladı.