stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
5. Senfoni (Beethoven)
Şekil > Birinci Bölüm: Allegro con brio

Birinci bölüm yukarıda belirtilen, batı müziğinin en ünlü bölümlerinden olan dört notayla başlar. Bu bölümün başlığının yorumuyla, eseri seslendiren orkestraları yöneten sanatçılar arasında önemli tartışma konularından biridir. Bazıları ilgili kısmı keskin allegro tempo şeklinde aldıkları halde, başkaları özgür tercihe ağırlık vererek yavaş veya büyük tempo tercih eder; başkaları ise bu motifi molto ritardando (dört notanın her biri ayrı deyerlendirilmekle) şeklinde ifa ederek, başlığın bu şekilde seslendirilmesinin daha doğru olduğunu iddia ederler. Bazı eleştirmenler bir-iki ve bir bölümünün daha önemli olduğunu kaydeder, bir-iki-üç -dört bölümünün rutin ve yanıltıcı perde olduğuna dikkati çekiyorlar.
Birinci bölüm Beethovenın esin aldığı olan Haydn ve Mozart gibi klasiklerden miras kalmış geleneksel sonata şeklinde yazılmıştır. Bu bölümde öyle ilk misralardaca besteci dinleyiciyi eserin fikri, aşina ederek, eserde uygulanmış tüm anahtarların kullanımından sonra açılış bölümüne geri dönüyor. Bölüm çok kuvvetli iki notla başlar ve bunun ardından gelen ünlü dört notalı motif dinleyicinin tüm dikkatini eserde çekti. Birbiri ardına gelen ilk dört satırda, Beethoven konuyu rahat genişletebilirsiniz için yamsılamalata ve tekrar notalara yer veriyor ki, bu güçlü tekrarlar da ritmik düzenlilik neticesinde esere akıcılık vermekle dinleyicinin tüm kenar görüşlerden uzaklaşarak müziğe ağlanmasını sağlıyor. Kısa aradan sonra yeniden açılışındaki iki güçlü not seslendiriliyor ve hornların ifası başlar ve ikinci konunun girişinden kısa alıntı ifa edilir. E flat major üzerinde kurulmuş ikinci konu daha lirik olmakla motif olan dör notanın eşlik ettiği piyano ifası şeklinde yazılmıştır. Codetta bölümünde yeniden dört notalı motif başvuruluyor. Bundan sonra konu gelişme etdirilerek modülasyon uygulanır, yeniden tekrarlar ve seri benzer notalara yer veriliyor ve geçitten sonra obuanın solo kısmı başlar ve bölüm ağır koda ile tamamlanır.
Şekil > İkinci Bölüm: Andante con moto

Bölüm konunun ilanı ile başlar ve burada basslerin eşlik ettiği viola ve violançellerin ifası duyuluyor. Daha sonra bu bölümü klarnetler, faqotlar, violinlerin, viola ve bassların üçlü arpeggiosu ile beraber seslenen ifası sürdürüyor. Birinci konunun değişimi kendisinin tekrarı gibi geliyor. Bu araç üçüncü konuda da sürdürülüyor ve viola ve violançellerin ifasına flüt, qoboy ve faqotların da ifası katılır. Ön hazırlıktan sonra ifaya güçlü orkestra performansı da eklenir ve hisse coda ile tamamlanır.
Beethoven 5.Senfoniye başladığı sene, 1804 in 1804, portre W. J. Mähler
"Theater an der Wien" XIX. yüzyılın başlarında.
Beethoven'ın üçüncü hareketinin açılış notaları, Senfoni No. 5, çello/bas partisi.
Zek'in Dünyası

| Zek'in Dünyası |
| --- | --- |
Zeke's Pad
Seslendiren(ler):  Michael Adamthwaite  Tim Hamaguchi  Chiara Zanni  Tabitha St. Germain  Trevor Devall 
Besteci: Steve London
Ülke: Kanada Avustralya
Dili: İngilizce
Sezon sayısı: 1
Bölüm sayısı: 26
Yapım
Yönetici yapımcı:  Delna Bhesania  Kelly Bray  Michael Hefferon  Liz Scully  Avrill Stark  Leonard Terhoch  Barry Ward 
Yapımcı:  Delna Bhesania  Liz Scully  Avrill Stark  Leonard Terhoch 
Gösterim süresi: 22 dakika
Yapım şirketi:  Leaping Lizard Productions  Bardel Entertainment  Avrill Stark Entertainment  Flying Bark Productions (adı geçmeden)  Star Farm Productions (adı geçmeden) 
Yayın bilgileri
Kanal: YTV (Kanada) Seven Network (Avustralya)
Yayın tarihi: 26 Aralık 2008 (2008-12-26) (Avustralya) 9 Ocak 2010 (2010-01-09) (Kanada)


Zek'in Dünyası (Özgün ad: Zeke's Pad), Seven Network ve YTV ile birlikte Bardel Entertainment, Flying Bark Productions, Star Farm Productions ve Leaping Lizard Productions tarafından ortaklaşa hazırlanan bir Kanada-Avustralya animasyon televizyon dizisidir. MinikaGO da yayınlanmıştır.
Konusu

Zek Palmer, tuhaf ve kaçık bir aileyle yaşayan yaratıcı bir sanatçı ve kaykaycıdır. Onun PAD'i, hepsi bir arada toplanmış bir cep telefonu, PDA, GPS, MP3 çalar ve bir çizim tableti olan inanılmaz bir elektronik alettir. Zeke'nin yastığının benzersiz bir kusuru var: çizdiği her şey canlanıyor. Yaratıcı bir sanatçı olan Zek, sürekli çiziyor ve çizimlerini hayata geçiriyor. Ancak her eylem için bir tepki olduğunu ve her şeyin hayal ettiği gibi gitmediğini öğrenir.
Karakterler

Zek Palmer, 14 yaşında yetenekli ve yaratıcı bir sanatçı / kaykaycı. Yolunu takip ediyor, ne kadar kıpır kıpır ve tuhaf hale gelse de. En önemlisi, Zek risk alan biridir. Tamamen fikirlerini gerçekleştirmeye çalışıyor, ama aynı zamanda doğası gereği dar görüşlü. "Etki, tepkiye eşittir" terimi, görmediği bir şeydir. Yaratıcı fikirlerine olan aşırı coşkusu nedeniyle Zeke, eylemlerinin sonuçlarıyla başa çıkmak zorundadır.
Jayden: Jay, Zeke'nin en iyi arkadaşıdır. Jay'in bilgisayar bilgisi ve teknik sihirbazlığı, sık sık Zek'e sıkıntıdan kurtulmasına yardımcı olur. Jay, Zek'in Pad'inin özel gücünü bilen tek kişidir.
Rachel Palmer : Zek'in tiyatro kraliçesi olan 12 yaşındaki sinir bozucu kız kardeşi, her anı merak uyandıran bir monoloğa dönüştürüyor.
Issac "Ike" Palmer : Zek'in 17 yaşındaki erkek kardeşi, tamamen antrenmanla ilgilenen yıldız bir atlet. En üst düzeyde fiziksel zindeliği elde etmek için birbiri ardına garip eğitim ve diyet programını deniyor.
Ida Palmer : Zek'in annesi ister çizgili bir kardeş kavgasında hakemlik yapıyor, ister beyaz laboratuvar önlüğüyle temizlik denetimine liderlik ediyor olsun, gösterişli hızlı değişim sanatçısı. Organizasyon ve düzen günün sırasıdır.
Alvin Palmer : Zek'in babasının iki gerçek aşkı var, müzik ve karısı Ida. Kafasıyla bir müzik bulutunun içinde yaşıyor ve gerisini idare etmesi için Ida'ya bağlı.
Maxine Marx : "Zıtlar çeker" atasözü Maxine ve Zek için çok işe yarıyor. Güzel, zeki ve süper atletik, o Zeke'nin gizli aşkı.
Ödül ve Adaylıklar

Zeke's Pad, 2010 Elan Ödülleri'nde En İyi Animasyon TV Prodüksiyonu ve En İyi Sanat Yönetmenliği ödüllerini kazandı.
Zeke's Pad , 2010 yılında En İyi Çocuk Televizyon Animasyonu dalında Avustralya Film Enstitüsü Ödülü'ne aday gösterildi.
Dış Bağlantılar

IMDb'de Zeke's Pad
Karaman Kalesi

| --- | --- |
Kalenin batı cephesinden bir görünüm (Eylül 2008)

Genel bilgiler
Tür: Kale
Konum: Karaman, Türkiye
Koordinatlar: 37°10′55″K 33°12′22″D﻿ / ﻿37.18194°K 33.20611°D﻿ / 37.18194; 33.20611
Yenileme: 13-15. yüzyıl ·  1961 ·  1975 ·  2013-2018
Sahip: Karaman Belediyesi
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Taş

Karaman Kalesi, Karaman'da yer alan bir kaledir. Dış ve orta surları yıkılmış olan kalenin günümüzde yalnızca iç kale kısmı ayaktadır.
Tarihi

Kesin yapım tarihi ve yaptıranı bilinmeyen kale, birbirini dairesel bir şekilde çevreleyen dış, orta ve iç surdan oluşuyordu. Günümüzde iç kalenin tamamı, orta surun ise bir kısmı harap hâlde varlığını sürdürürken dış surun bazı bölgelerde kalıntı ve parçalarına rastlanmıştır. İç surların bilinen ilk yapım tarihi 1156-1192 yılları arasında hüküm süren Anadolu Selçuklu Sultanı II. Kılıç Arslan, dış surların ise 1192-1196 yılları arasında hüküm süren Sultan I. Gıyâseddin Keyhüsrev dönemindedir.
Karamanoğlu döneminde iç kale, beylerin yaşadığı yer hâline geldi. Şehir, Osmanlı hakimiyetine girdiğinde harap durumdaki kale, şehirdeki bazı binaların yıkılması sonrasında ortaya çıkan malzemelerle yeniden inşa edildi. Osmanlı döneminde iç kale, valiler tarafından kullanıldı. Şehrin üç sur kademesinden oluştuğunu yazan Evliya Çelebi, orta surların içinde bir cami ile kırk altı evin bulunduğunu; orta surların kırk kulesi ile iki kapısının, dış sırların ise yüz kırk kulesi ile dokuz kapısının olduğunu belirtir. İlerlen dönemde dış surlardaki kapı sayısı on dokuza yükselmişti. İç kalenin daha önceleri mevcut olan hendeği ise ilerleyen zamanda dolmuştu.
Kale, 1961 ve 1975 yıllarında birer restorasyondan geçti. Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 13 Kasım 1981 tarih ve A-2829 sayılı kararıyla "Tarihî Kentsel Sit Alanı" olarak tescillendi ve aynı tarih A-3163 sayılı kararla koruma altına alındı. 1988-1991 yılları arasında Karaman Belediyesinin yaptığı çalışmalar sonrasında iç kale çevresindeki konutlaşma ortadan kaldırıldı ve bu alan bir yeşil alana dönüştürüldü. İç kaleye ise sahne ve seyirci koltukları inşa edilerek bu alan bir tiyatro ve etkinlik merkezi olarak kullanılmaya başlandı. Konya Rölöve ve Anıtlar Müdürlüğünün 23 Eylül 1992 tarih ve 815 sayılı teklifiyle Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun verdiği iç kalenin restorasyonu kararı gerçekleştirilmedi. 1993'te Kültür Bakanlığı tarafından kaleye gece ışıklandırması eklendi. 5 Nisan 1995'te tescillenen kale höyüğü, Konya Kültür Varlıkları ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 2227 sayılı kararıyla 1. derece kentsel arkeolojik sit alanına dönüştürüldü.
Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğünün 5 Temmuz 2012 tarih ve 149521 sayılı kararıyla kalenin restorasyonunun gerçekleştirilebilmesi için iç kaledeki tiyatronun kaldırılmasına karar verildi. Bu kapsamda, Karaman Belediyesi tarafından 5 Ocak 2013'te başlayan hafriyat çalışmaları, duvar kalıntılarına rastlanılması üzerine durduruldu. 8 Temmuz 2013'te başlanan ve 31 Aralık 2013'e kadar süren arkeolojik kazı çalışmalarında, 14. yüzyıla kadar etkin bir şekilde kullanılan ve Karamanoğulları'na ait idari bir yapı olduğu düşünülen yapı kompleksi tespit edildi. Kompleksin kabul ve taht salonu, hazire odası, mescidi, harem odası, konuk odaları, hamamı, mutfağı, çamaşırhanesi ve tuvalet bölümleri açığa çıkarıldı. Sonrasında başlanan restorasyon çalışmaları ise 2018'de tamamlandı. Bu kapsamda sonradan eklenen tiyatronun seyirci bölümleri söküldü, arkeolojik kazılar yapıldı ve kaleye bir müze işlevi verildi.
Mimarisi

Karaman'ın Hisar Mahallesi'nde, bir höyük üzerinde konumlanan kalenin; farklı boyut ve şekillerde dokuz burcu vardır. Dörtgen planlı kalenin kuzeybatı ve güneydoğu köşelerinde prizmatik, kuzeydoğu ve güneybatı köşelerinde ise silindirik birer burç bulunur. Burçların zemine doğru genişleyen ve daha koyu renkli taşlara sahip alt kısmı, üst kısmından önce inşa edilmiştir. Kuzey cephesinin ortasında dikdörtgen planlı bir burç, bununla kuzeydoğu köşesinin arasında da görece daha küçük boyutlu ve dikdörtgen planlı bir burç vardır. Doğu cephesindeki burcun kaidesi dörtgen, üstü ise kaideye üçgen pahlarla bağlanan yarım sekizgen; batı cephesindeki burç ise dörtgen planlıdır. Daha önceleri iki katlı olan güney cephesindeki dikdörtgen burcun batı cephesinde kalenin giriş kapısı yer alır.
Basık kemerli giriş kapısının üstündeki sivri kemerli sağır bir alınlıkta, dikdörtgen şeklindeki mermer kitâbede yazı yoktur. Kapıyı çevreleyen pahlı bir profilli çerçevenin yukarısında sivri kemerli ve rumi motifli oymalarla süslenmiş bir alınlık, bu alınlığın her iki yanında ise birer rozet kabartması konumlanır. Yılmaz Önge, Alâeddin Bey Kümbeti'nde de bir benzerinin yer aldığı bu alınlığın, Gedik Ahmed Paşa tarafından yıktırılan Alâeddin Bey Camii pencerelerinin birinin üstünde bulunduğunu tahmin eder. Kapının bulunduğu cephede ve kalenin diğer kısımlarındaki duvar örgülerinde, İslami ve İslami olmayan desenlerin olduğu yapı elemanları kullanılmıştır.
Kaleye girişin ardından sol tarafta ikinci bir cümle kapısı vardır. Yılmaz Önge, kapının "muhtemelen" Karamanoğulları döneminden, 15. yüzyıldan kalma olduğunu belirtir. Kapının zeminden itibaren iki-üç sıra bulunan taşlarındaki süslemeler, üzerinde yarım yıldız motiflerinin sıralandığını, içbükey bir profille çevrelendiğini ve her iki yanında birer silindirik pilasterlerin yer aldığını gösterir. Bu burcun alt katında, doğuya ve güneye açılan mazgallar konumlanır.
İkinci kapının açıldığı iç avluda, burçların alt katlarına geçişi sağlayan kapılar vardır. Burçları katlara ayrılan ahşap döşemeler günümüzde varlığını sürdürmez. Katlar arasındaki bağlantı ise taş merdivenlerle sağlanır.
Varlığını sürdüren orta surlarının bir bölümü (Aralık 2010)
İç kalenin içinden bir görünüm (Eylül 2008)
İç kalenin içinden bir görünüm (Mart 2019)
Kaleden bir gece görünümü (Mayıs 2012)
İç kalede daha önceleri yer alan tiyatro (Eylül 2008)
İç kalenin giriş kapısı (Aralık 2010)
Muratlı Köyü Camisi

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: İbadete açık
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Muratlı, Borçka, Artvin, Türkiye
Koordinatlar: 41°28′42″K 41°42′37″D﻿ / ﻿41.47833°K 41.71028°D﻿ / 41.47833; 41.71028
Tamamlanma: 19. yüzyıl
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Ahşap
Minare sayısı: 1

Muratlı Köyü Camisi Motif
Muratlı Köyü Camisi, Artvin'in Borçka ilçesinin Muratlı köyünde bulunan, ahşap 19. yüzyıl camisi.
1847 ila 1864 yılları arasında Aslanoğlu Ahmed Usta tarafından inşa edildiği düşünülür. Moloz temel üzerine tamamen ahşaptan yapılmıştır. Bölgenin en geniş camisidir.
İçteki ahşap elemanları, özellike cümle kapı kanatları, minberi ve mihrabında bölgeye özgü zengin ağaç oyma süslemelerine sahiptir. Cami, 2002 yılında Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından tescillenmiştir.
Yapı özellikleri

İki katlı cami, kareye yakın dikdörtgen planlıdır. Yaklaşık 15.25 x 12.80 metre ölçülerindedir. Minaresi ve bodrumu dışında tamamen ahşaptır. Dıştan  kırma çatıyla örtülmüştür.
Kuzeyinde son cemaat yeri bulunur. Kot farkından ötürü son cemaat yerine üç basamaklı bir merdivenle girilir. Bölgedeki camilerden farklı olarak son cemaat yerinden harime açılan iki ahşap kapısı vardır.
Harimin ortasında ahşap mihrap, sağ tarafında ahşap minber bulunur. Harimin üstü ortada bağdadi  tekniği ile yapılmış kubbe, yanlarda  düz ahşap tavanla örtülüdür. Kubbe, on yedi adet ahşap dikme ile taşınır.
Orijinal ahşap minaresi Rus işgali sırasında yıkılmış, yerine 1979 yılında yeni minare yapılmıştır.
Kitabeleri

Harime açılan kapıların ilkinde dua kitabesi, ikinci kapısında ise inşaat tarihi ve ustanın adı yazan kitabe bulunur. Kitabeler celi sülüs yazı çeşidiyle yazılıdır. Yapının ayrıca birisi minberde, diğeri de mahfil katının köşk çıkıntısında olmak üzere iki kitabesi daha bulunur.
Motifler

Cami süslemesinde geometrik, figürlü kompozisyonlar ve bitkisel kompozisyonlar görülmektedir. 
Camide bitkisel motif olarak palmiye, sarmal dal, vazodan çıkan çiçekler, kenger yaprağı, S-C kıvrımları, gonca gül, sümbül, rumi, 10 yapraklı çiçek, 8 yapraklı çiçek ve 7 yapraklı çiçek, geometrik motif olarak niş, zencerek, sepet örgü, yıldız, balıksırtı ve daire, nesnesel motif olarak ise kandil, bacağı kavrayan el, meyvelere saplı bıçak, arma ve hançer, gemi, vazo ve ibrik kullanılmıştır.
Mihrap duvarı boyunca pencere altında "kafes tekniği"nde yapılmış, üst kısımlarına sandık görünümü verilmiş korkuluklaravardır. Güney duvarındaki panolara rozeti andıran motif yerleştirilmiştir
Caminin kapı, sütun, mihrap ve mahfilinde oyma, minberinde kafesleme ve oyma, vaaz kürsüsünde çakma, kubbesinde çakma ve bağdadi vardır.
Muratlı Köyü Camisi
Süsleme

Çeşitli tarzlarda süsleme örnekleri
Süsleme, bezeme ya da tezyinat; bazı ilavelerle bir şeyi daha çarpıcı bir hale getirme sanatıdır. Başka bir değişle süsleme bir yeri veya bir başka sanat eserini süsleyip güzelleştirmektir. Mimarlık ve dekoratif sanatta, süsleme bir yapının veya nesnenin parçalarını süslemek için kullanılan bir dekorasyondur. Anıtsal heykel ve dekoratif sanattalardaki eşdeğerleri gibi büyük figüratif elemanlar bu terimden dışlanmıştır. Çoğu süs eşyası insan figürlerini içermemektedir. Genel ölçeğe göre küçüklerdir.
Mimari süsleme, sıva veya kil ile oluşturulmuş, taş, ahşap veya değerli metallerden oyulup oluşturulmaktadır. Diğer uygulamalı sanatlarda, nesnenin ana malzemesi boya veya camsı emaye gibi farklı olanı kullanılabilmektedir. Çömlekçilik, mobilya, metal işleri dahil olmak üzere mimarlık ve uygulamalı sanatlar için çok çeşitli dekoratif stiller ve motifler geliştirilmiştir. Tekstil, duvar kağıdı ve dekorasyonun varlığı ana gerekçe olabileceği diğer nesnelerde, terim kalıbı veya tasarımın kullanılması daha muhtemeldir. Süslemede kullanılan engin motifler, geometrik şekiller, desenler, bitkiler, insan ve hayvan figürlerinden esinlenmiştir. Avrasya ve Akdeniz Dünyası'nda üç bin yıldan fazla bir süredir zengin ve bağlantılı bir süsleme geleneği olmuştur. Dünyanın diğer bölgelerinden gelen geleneksel süsleme tipik olarak geometrik ve hayvan motiflerine daha fazla güven oluşmaktadır.
1941'de bir denemede, tarihçi mimar Sir John Summerson, "Yüzey Modülasyonu" olarak adlandırmıştır. En erken dekorasyon ve süsleme genellikle, dövmeler dahil dekorasyonun kaybolduğu seramikteki basit işaretlerdir. Tarih öncesi kültürlerden hayatta kalmıştır. Potter'ın tekerleğinin kullanıldığı yerde, teknoloji bazı dekorasyon çeşitlerini çok kolaylaşmıştır. Dokuma, aynı zamanda dekorasyona veya deseni de çok kolay bir şekilde ödünç veren başka bir teknolojidir. Bir dereceye kadar formunu belirler, Antik Mısır mimarisinden 20. yüzyıl modernist mimarisinine bir süreçtir. Süsleme eksikliğine kadar, Antik Mısır mimarisinin iddialı olmayan tarihinden bu yana medeniyetler belirgindir.
Süsleme, ahlaksız olmayan bir eşdeğerin de yerine getirebileceği bir fonksiyona sahip olduğunu ima etmektir. Nesnenin böyle bir fonksiyona sahip olmadığı durumlar, yalnızca bir heykel veya boyama gibi bir sanat eseri olmak için, kullanılması daha düşüktür. Son yüzyıllarda, ince sanatlar ve uygulanan veya dekoratif sanatlar arasında bir ayrım uygulanmıştır.
Tarihçesi

Birçok kültürde sanatın tarihi, kullanılan süsleme seviyesine bağlıdır. Zaman geçtikçe, keskin bir reaksiyonun sade formlara geri dönüşü olmaktadır. Bir süre boyunca gelişen bir dizi dalga benzeri eğilim göstermektedir. Avrasya süs formlarının ayrıntılı incelemesi, formalist çalışmasında Alois Riegl tarafından başlanmıştır. Riegl, eski Mısır sanatından, klasik dünya ve eski yakın doğu medeniyetlerinden resmi bir süreklilik ve gelişmeyi izlemiştir. Kunstwollen'in konseptinin bugün birkaç takipçisi vardır. Formların gelişmesinin temel analizi, bugün bilinen örneklerin daha genişlemiştir. Jessica Rawson, Çin sanatının kapsadığını, Çin dekorasyonunun birçok unsurunu aynı geleneğe geri çekmeyi, Çin sanatını kapsayacak şekilde analizi etmiştir. Paylaşılan arka plan, Çin motiflerinin asimilasyonu Moğol ve Fars işgallerinden sonra sanatlarında bozulmalar oluşmuştur.
Antik Yunan uygarlığı, Büyük İskender'in fetihleri ve bazı motifleri biraz değiştirilmiş biçimde Doğu Asya'ya götüren Budizmin genişlemesiyle Avrasya'da yayılan birçok yeni süs eşyası oluşmuştur.
Süsleme baskıları ve desen kitapları

Birkaç Orta Çağ döneminde kalan kitap günümüze ulaşmıştır. En ünlü olan Villard de Honnecourt (13. yüzyıl), sanatçıların ve zanaatkarların gelecekteki kullandıkları için nasıl gördükleri tasarımları kaydettiğini göstermektedir. Baskının gelişi ile süsleme baskıları, özellikle Almanya'da, baskı çıktısının önemli bir parçası haline gelmiştir. Rönesans stillerinin her türlü nesnenin yapımcılarına hızlı bir şekilde yayılmasında hayati bir rol oynamıştır. Roma iç dekorasyonundan türetilen gülünç figürlerden oluşmuş süsleme tarzı yeniden canlandırılmıştır. Klasik süsleme, bunlar, İslam Arabesk'in Avrupa adaptasyonu olan Fas gibi yeni stilleri içermektedir.
Yazma işleri daha ucuz hale geldikçe, süsleme baskıları ve kitapları yazılı hale gelmiştir. 16. ve 19. yüzyıldan kalma desen kitapları, dünyanın her yerindeki kültürlerden kaydedilmiştir. Dekoratif unsurlara erişim Avrupa'da düzenlenmiştir. Andrea Palladio'nun I Quattro Libri Dell'Architettura (Venedik, 1570), Klasik Roma binalarının iki çizimini de içeren, bu motifleri kullanan Andrea Palladio'nun kendi tasarımlarının her iki çizimini de içeren, mimaride yazılan en etkili kitap oldu. Napolyon'un Description de l'Egypte (1809) açıklamasında belgelenen büyük piramitler ve Mısır tapınakları vardır. Owen Jones, 1856'da Mısır, Türkiye, Sicilya ve İspanya'dan dekorasyonun renkli resimlerle süsleme dilbilgisini yayınlamıştı. Arabesk, hat ve geometrik desenler de dahil olmak üzere, İslami süs eşyalarının süslü detaylarının çizimlerini ve alçı dökümlerini yapmak için Alhambra Sarayı'nda ikamet etmiştir. Klasik mimariye ilgi, büyük turda seyahat etme geleneği ile ve Erken Edebiyatın Vitruvius ve Michelangelo'nun çalışmalarındaki mimarlık hakkındaki çevirileriyle de genişlemiştir.
19. yüzyılda, kabul edilebilir, süsleme kullanımı ve kesin tanımı, mimarlar ve eleştirmenler tarafından uygun bir tarz aramıştır. Bu arayışlar Batı mimarisinde estetik tartışmaların kaynağı haline gelmiştir. Hem dahili hem de harici olarak tatsız ve kârlı bir süsleme vardır. Her basit materyalin kendi hikâyesini anlatmasına izin verilmiştir. İnşaatın çizgilerini, yapının çizgilerini, ihtişamın niteliklerini bir duyarlılığını etkileyecek şekilde düzenlenmiştir. Çok büyük ölçüde mutlaka "Güç" ve "Gerçek", hayranlıktan vazgeçmeden ve çok önemli bir masraftan tasarruf edemeyebilmişlerdi. Sömürgecilik yoluyla diğer kültürlerle temaslar başlamıştı. Arkeolojinin yeni keşifleri süsleme repertuvarını genişletti. 1880'den sonra, gelişen fotoğrafçılığın etkisiyle süslemenin detayları daha da yaygın olarak kullanılmıştır.
Hayvan (ejderha) desenli çin vazosu


Beyazıd, minyatür sanatı
Diyarbakır Ulu Camii
Tezhip Sanatı
Mitoz

Mitoz ya da mitoz bölünme, ana hücrenin sitoplazmasının eşlendikten sonra bölünerek ana hücreyle aynı genetik yapıya sahip iki yeni hücrenin oluştuğu bölünme çeşidine denir. Çok hücreli canlılarda büyüme, gelişme ve yaraların onarılmasını; tek hücreli canlılarda üremeyi sağlar.
Genellikle ardından sitoplazma ve hücre zarının bölünmesi olan sitokinez gelir. Bunun sonucu olarak organelleri ve diğer hücre elemanları eş olan iki kardeş hücre oluşur. Mitoz ve sitokinez hücre döngüsünde M harfiyle gösterilen kısım mitozu tanımlar. Çok hücrelilerde somatik hücrelerin oluşumu mitozla olurken, eşey hücrelerinin oluşumu mayoz denilen bölünme çeşidiyle olur. Çekirdeği olmayan prokaryotlarda hücreler, fisyon denilen bölünme yöntemiyle bölünürler.
Zigot oluştuktan sonra başlayan mitoz bölünme, organizma belli bir büyüklüğe erişinceye kadar tüm soma hücrelerinde ve bazı hücrelerde (kemik iliği vb.) hayat boyu devam eder. Mitozda her hücrenin çekirdeğinde kromozomlar kendini eşler. Bu eşler, ana hücrenin bölünmesiyle oluşan iki yavru hücreye verilir. Böylece ana hücreye benzeyen, diploid sayıda (2n) kromozomlu iki yavru hücre meydana gelir. Mitozda çekirdek bölünmesi karyokinez, sitoplazma bölünmesi sitokinez olarak tanımlanır. Karyokinez başlangıçta interfaz ve sonrasında gerçek bölünme evreleri olan profaz, metafaz, anafaz ve telofaz olarak görülür.
Mitoz, hücre bölünmesi sırasında genetik bilgiyi ikiye böler. Vücut hücrelerinde görülür. Bir hücrelilerde üreme, çok hücrelilerde büyüme ve gelişmeyi sağlar. Mitoz bölünmede kromozom sayısı sabit kalır (2n-2n    n-n). Mitoz bölünmede 1 hücreden 2 hücre oluşur. Mitoz bölünmede kromozom yapısı değişmez, kalıtsal bilgi aynı kalır.
Amitoz, sitoplazma ve çekirdek içerisinde herhangi bir değişiklik olmadan hücrenin doğrudan bölünmesidir. Bakteri, amip, öglena ve kanser hücrelerinde görülür.
Endomitoz'da sadece çekirdek bölünmesi gerçekleşir. Sitoplazma bölünmez. Endomitoz, paramesyumda ve polende görülür. Sanılanın aksine çizgili kas hücrelerinde endomitoz görülmez. Hücre zarları daha sonra kaynaşarak çok çekirdekli bir görünüm kazanır.
Hücre döngüsü ve mitoz evreleri

Mitoz, hücre döngüsünün bir parçasıdır. Hücre döngüsü oldukça uzun olan interfaz evresi ile kısa bir bölünme evresinden oluşur. Mitotik evre (M) evresi çekirdek bölünmesi ve sitoplazma bölünmesinden meydana gelir.
Diagram of the mitotic phases
Hücre döngüsü ve mitoz evreleri > İnterfaz

Ana madde: İnterfaz
Mitoz evresi hücre döngüsünün çok kısa bir parçasıdır. Döngünün büyük kısmını oluşturan evre, hücrenin kendisini bölünmeye hazırladığı interfaz evresidir.
İnterfaz G1, S ve G2 olmak üzere üç evreye ayrılır. G1 evresinde ATP sentezi, organel sayısı ve protein sentezi artar. S evresinde DNA eşlenmesi tamamlanır. G2 evresinde hücre, bölünme hazırlığını tamamlar.
Hızlı çoğalan bir insan hücresinde hücre döngüsü 24 saatte tamamlanırken embriyo hücresinde 30 dakikadan az, maya hücresinde 90 dakika, bakteri hücresinde 20 dakika gibi kısa sürede tamamlanabilir.