Frédéric Bastiat
Eserleri > Hukuk (1850)

Bastiat'nın en ünlü eseri, ilk olarak 1850 yılında bir broşür olarak yayınlanan Hukuk'tur. Eserde adil bir hukuk sistemi tanımlanmakta ve ardından bu tür bir hukukun özgür bir toplumu nasıl kolaylaştırdığı gösterilmektedir. Bastiat, Kanun'da herkesin "hayatını, özgürlüğünü ve mülkünü" koruma hakkına sahip olduğunu yazmıştır. Devlet, bu hakkı savunmak için yalnızca "bireysel güçlerin yerine ortak bir gücün ikame edilmesi" olmalıdır. Bastiat'ya göre, adaletin (yani kişinin hayatını, özgürlüğünü ve mülkünü savunmanın) kesin sınırları vardır, ancak hükûmet gücü hayırseverlik çabalarına doğru genişlerse, o zaman hükûmet sonsuza kadar büyüyebilecek kadar sınırsız hale gelir. Ortaya çıkan devletçilik "şu üçlü hipoteze dayanır: insanoğlunun tamamen eylemsizliği, yasanın her şeye kadir olması ve yasa koyucunun yanılmazlığı". Bu durumda halk, yasa koyucu tarafından toplum mühendisliğine tabi tutulur ve yasa koyucunun iradesine "çömlekçinin elindeki kil gibi" boyun eğmek zorundadır:
Sosyalizm, kaynaklandığı eski fikirler gibi, hükümet ile toplum arasındaki ayrımı karıştırır. Bunun sonucu olarak, ne zaman bir şeyin devlet tarafından yapılmasına itiraz etsek, sosyalistler bunun yapılmasına itiraz ettiğimiz sonucuna varırlar. Devlet eğitimini onaylamıyoruz. O zaman sosyalistler bizim her türlü eğitime karşı olduğumuzu söylüyorlar. Devlet dinine karşı çıkıyoruz. O zaman sosyalistler hiçbir din istemediğimizi söylerler. Devlet tarafından dayatılan eşitliğe itiraz ediyoruz. O zaman eşitliğe karşı olduğumuzu söylüyorlar. Ve bu böyle devam ediyor. Sanki sosyalistler bizi, devletin tahıl yetiştirmesini istemediğimiz için insanların yemek yemesini istememekle suçluyorlarmış gibi.

Sosyal kombinasyonlar icat etme, bunların reklamını yapma, bunları savunma ve kendi masraf ve risklerini göze alarak bunları kendi üzerlerinde deneme haklarına itiraz etmiyorum. Ancak bu planları bize yasalarla -zorla- dayatma ve vergilerimizle ödemeye zorlama haklarına itiraz ediyorum.
Bastiat, hukukun, bir kişinin kendini savunma hakkını (yaşamı, özgürlüğü ve mülkiyeti) bir başkasının yasallaştırılmış yağma hakkı lehine cezalandırdığında sapkın hale geldiğini ileri sürer ve bunu "hukukun bazı kişilerden kendilerine ait olanı alıp ait olmayan başka kişilere vermesi" olarak tanımlar. Eğer yasa bir yurttaşın suç işlemeden yapamayacağı bir şeyi yaparak bir başka yurttaşın zararına yarar sağlıyorsa" şeklinde tanımladığı yasal yağmaya "koruyucu tarifeler, sübvansiyonlar, garantili karlar, garantili işler, yardım ve refah programları, kamu eğitimi, artan oranlı vergilendirme, ücretsiz kredi ve bayındırlık işleri" gibi vergi desteklerini de dahil etmektedir. Bastiat'ya göre yasal yağma "sonsuz sayıda yolla gerçekleştirilebilir. Dolayısıyla, bunu düzenlemek için sonsuz sayıda planımız var: tarifeler, koruma, yardımlar, sübvansiyonlar, teşvikler, artan oranlı vergilendirme, kamu okulları, garantili işler, garantili karlar, asgari ücretler, yardım hakkı, emek araçları hakkı, serbest kredi vb. vb. Tüm bu planlar bir bütün olarak - ortak amaçları olan yasal yağma ile birlikte - sosyalizmi oluşturur". Bastiat ayrıca şu mizahi noktaya da değinmiştir: "Eğer insanlığın doğal eğilimleri insanların özgür olmasına izin vermeyi güvenli kılmayacak kadar kötüyse, bu organizatörlerin eğilimleri nasıl oluyor da her zaman iyi oluyor? Yasa koyucular ve onların atadığı temsilciler de insan ırkına ait değiller mi? Yoksa kendilerinin insanlığın geri kalanından daha ince bir çamurdan yapıldıklarına mı inanıyorlar?"