Józefa Joteyko
Kariyeri > Fransa ve Belçika

Sonraki iki yıl boyunca Joteyko, Paris'te tıp okudu ama bu rutinden hoşlanmadığını fark etti. 1898'de Solvay Fizyoloji Enstitüsü'nde asistan olarak Belçika'ya taşınma teklifini kabul etti. Ayrıca Brüksel Yeni Üniversitesi Casimir Laboratuvarı'nda deneysel psikoloji dersleri verdi. 1903'te Casimir Laboratuvarı'nın müdürü ve Hector Denis'in (politikacı) mentoru oldu. Fizyoloji ve anestezinin eter veya kloroform yoluyla kaslar, sinirler ve sinir sistemi üzerindeki etkilerine ilişkin araştırma yaptı ve onlarla ilgili makaleler yayınladı. Joteyko özellikle kas ve merkezi sinir sistemi yorgunluğuyla ilgilendi ve yorgunluğu nicel olarak ölçmek için bu yöntemler üzerinde daha fazla çalıştı. Bilimsel çalışmaları, 1900'de Casimir Radzikowski ile ortak olmak üzere Brüksel İmparatorluk ve Kraliyet Akademisi'nin Desmath Ödülü; 1901'de Stefanowska ile Belçika Kraliyet Tıp Akademesi'nin Dieudonnée Ödülü ve Victor Pachon ile Fransız Bilimler Akademisinin Montyon Ödülü için onurlandırıldılar. Ayrıca 1903'te de Paul-Émile Garnier ve Paul Cololian ile Fransız Bilimler Akademisi Lallemand Ödülü; Stefanowska ve Radzikowski ile Monyton Ödülü için yeniden onurlandırıldılar.
1904'te Joteyko, Belçika Nöroloji Derneği'nin başkanı oldu ve ertesi yıl örgütün Liège'deki kongresine başkanlık etti. 1906'da Stefanowska Paris'ten ayrıldı ve Polonya'ya döndü ve bir kız ortaokulunun müdiresi oldu. Joteyko, partnerinin ayrılmasına şiddetle karşı çıkmıştı, ancak Stefanowska araştırmaktan yorulmuştu ve öğretmenliğe geri dönmek istemişti. Towarzyszka życia (hayat arkadaşı) dediği, Joteyko'yu birbirlerine mektup yazıp ve ziyaret edebilecekleri vaadiyle ikna etti.  Fizyoloji araştırmalarına devam etmesine rağmen Joteyko, Charleroi ve Mons'taki öğretmen seminerlerinde pedagojik psikoloji üzerine dersler vermeye başladı. 1908'de psikoloji alanındaki gelişmeleri bilimsel ve eğitimsel bir bakış açısıyla araştıran bir dergi olan Revue Psychologique'i kurdu ve editörü oldu. Oradaki işi sayesinde, Revue'de sekreter olarak görev yapan genç, Gürcü bir bilim insanı Varia Kipiani ile tanıştı ve onunla işbirliği yapmaya başladı. İki kadın, her ikisinin de bağlı kaldığı ve Académie Nationale de Médecine'nin 1908 Vernois Ödülü'ne layık görüldüğü vejetaryenlik üzerine ortak araştırma yaptı.  Joteyko, uluslararası akademisyenleri katılmaya davet eden yaz Pedoloji Seminerleri düzenledi.  Joteyko ve Stefanowska, ağrı üzerine yaptıkları çalışmaların bir sentezi olan "Psychophysiology of Pain" adlı son ortak makalelerini yayınladılar.
Joteyko, Fransa ve Belçika'daki sosyal reformcularla birlikte bilimin toplumsal sorunları çözebileceğine inanıyordu. Sadık bir feministti ve tüm istihdam alanlarının hem erkeklere hem de kadınlara açık olması gerektiğine inanıyordu. Charles Henry ile işbirliği yaparak, sosyal fenomenlerin grafiğini çizmek ve biyolojik verilerle karşılaştırmalar yapmak için bilimsel çalışma ve araçları kullanmaya çalıştı. Örneğin Joteyko, fiziksel ve zihinsel yorgunluğu ölçerek ve grafikleyerek, askeri eğitimin altı ay ile sınırlandırılması durumunda daha iyi sonuçlar vereceğini savundu. İşçiler üzerinde yaptığı araştırmalarda, çeşitli görevlerde yer alan zihinsel ve fiziksel yorgunluk faktörlerini değerlendirerek endüstrinin verimliliği ve üretimi ve ayrıca işçilerin yaşamlarını iyileştirebileceği sonucuna vardı. Vergileri ve maaşları cinsiyet gibi faktörlere dayandırmak yerine, çeşitli görevler için vergileri ve maaşları eşitlemenin bir yolu olarak, bir işi başarmak veya tamamlamak için verilen emeğe dayandırmayı önerdi. Bu çalışmalar, onu çocuklar ve eğitim tesisleri öğrencilerinin potansiyellerini iyileştirmek ve en başarılı konuma getirmek için bilimsel yöntemleri nasıl uygulayabilecekleri üzerine araştırmalara yöneltti.
1911'de Joteyko, Brüksel'de düzenlenen uluslararası bir Pedoloji Kongresi düzenledi ve başkanlık etti. Ertesi yıl, Brüksel Uluslararası Pedoloji Fakültesi'nin müfredatını kurdu ve geliştirdi. Kipiani, Fakülte'de laboratuvar asistanı olarak çalışmaya başladı. Joteyko'nun yaptığı işi öğrenen Maria Grzegorzewska, 1913'te okumak için Brüksel'e geldi. Fakülte'yi Birinci Dünya Savaşı patlak verene kadar yöneten Joteyko, Grzegorzewska'ya akıl hocası oldu ve onun bilimsel gelişimi üzerine önemli bir etki yarattı. İki kadın, karşılıklı hayranlık ve saygıya dayalı özel bir dostluk geliştirdiler ve ömür boyu arkadaş olarak kalacaklardı. Savaş, araştırmaya devam etmelerine engel oldu ve çalışmalara devam edememesi sonucunda insani yardım çalışmalarına yöneldi. Joteyko, Belçika'da İkamet Eden Polonyalılar İçin Yardım Komitesi'ni kurmasına rağmen 1915'te ülkeyi terk etti. İlk olarak Londra'da Grzegorzewska'nın yanına gitti ve ikisi kısa süre sonra birlikte Paris'e göç etti.
1916'da Joteyko, Collège de France'ın konuk başkanı olarak atandı. İlk kez bir kadının 386 yıllık kurumda ders vermesine izin verildiği zamandı. İlk dersi 24 Ocak 1916'da verdi. Ayrıca Sorbonne'da ders vermeye başladı ve 1918'de Lyon Üniversitesi'nde ders verdi. Joteyko Fransız Bilimler Akademisi'nden 1916'da Gagner Ödülü'ne ve 1918'de Bellion Ödülü'ne layık görüldü; 1917'de Académie Nationale de Médecine Vernois Ödülü ve 1918'de Collège de France tarafından verilen 123 yıllık Saintour Büyük Ödülüne layık görüldü. Polonya'nın Bölünme yıllarında, savaş Polonya vatandaşlarına devletlerini bağımsız bir ulus olarak yeniden kurma şansı sundu. Sürgündeki bu Polonyalılar, bağımsız bir Polonya'da kurumları için ihtiyaç duyacakları materyalleri yurtdışında toplamaya başladılar. 1918'de o ve Grzegorzewska, eğitim ve öğretim metodolojisi üzerine materyallerin toplanmasına yardımcı olmak amacıyla Polonya Öğretim Birliği'ni (Ligue Polonaise d'Enseignement, Polska Liga Nauczania) kurdu.