Savatage
Biyografi > Criss'ten sonra

1994 yılında Jon ve O'Neill tarafından yazılan dokuzuncu albümleri Handful of Rain yayımlanmadan önce Alex Skolnick gruba dahil oldu. Teknik olarak, albüm kayıtlarının vokal ve ön gitar hariç tamamının Jon'a ait olması sebebiyle Jon'un bir solo çalışması olarak nitelendirilebilecek albümde, yine de bas ve davulda Middleton ve Wacholz'un isimleri yazılmıştı. Savatage'ın sonraki albümlerinde de kullandığı bir vokal tekniği olan kontrpuan, ilk defa bu albümde Chance parçasında kullanıldı. Albümün son parçası Alone You Breath Criss Oliva için yazılmıştı. Skolnick'in grubu Exhibit-A ve power metal grubu Tempo Tantrum ile yapılan kısa süreli albüm turnesinin sonunda Japan Live ’94 (sonraki sürümlerde ismi Japan Live olarak yayımlandı) adında bir live albüm yayımlandı. Turdan sonra Alex Skolnick farklı ilgi alanlarında yoğunlaşmak istediği için gruptan ayrıldı. Onun yerine gruptan arkadaşı ve dostu, anısı adına kendince sürekli Criss sololarını çalan, eski grup üyesi Christopher Caffery getirildi. Atlantic Records grup için iyi tanınan bir gitarist getirilmesini istedi ve Al Pitrelli seçildi. Pitrelli diğerlerinin yanında Alice Cooper ve Asiaile birlikte yaptığı çalışmalardan tanınıyordu.
1995'te önceki örneği Streets’e göre çok daha başarılı bir çalışma olan Dead Winter Dead grubun ikinci rock opera albümü olarak yayımlandı. Grup ayrıca Noel boyunca farklı formatlarda sürekli radyolarda çalınan Christmas Eve (12/24) parçasıyla da başarı elde etti. Avrupa ve Japonya turlarının ardından grup Amerika turuna çıkmadan önce Savatage ve beraberinde geniş bir orkestranın olduğu Trans-Siberian Orkestrası (TSO) adıyla yeni projeleri Christmas Eve and Other Stories kaydı üzerinde çalışmaya başladı. TSO’nın git gide büyüyen bir ilgi kazanması ve başarı yakalaması Jon’un biraz rahatsız etti çünkü TSO’nın üne kavuştuğu şarkı aslında bir Savatage şarkısıydı. Savatage adı altında yayımlandığında bu derece ilgi görmemesinin nedenini Jon yalnızca Savatage’ın ismi olduğuna inanıyordu.
TSO’nın getirdiği büyük başarı ve çıkarılan iki başarılı konsept albümün ardından bir ara veren Savatage, 1998 yılında Maersk Dubai Olayı ve Veronica Guerin cinayetini konu alan on birinci albümleri The Wake of Magellan'ı çıkardılar. Grup bu albümün yayımlanmasının hemen ardından plak şirketleri Atlantic ile yollarını ayırdı ve daha küçük bir şirket olan Nuclear Blast ile anlaşma imzaladı (Buna rağmen Trans-Siberian Orkestrası’nın sonraki albümleri yine Atlantic/Lava imprint adı altında çıktı). Jon Oliva doğru bir iş yaptıklarını söyledi ve Nuclear Blast ise grup hakkında ‘grubu çok sevdik, şarkılarımızı ve her şeyi çok iyi biliyorlar’ yorumunu yaptı.
Savatage bir yandan övgüler alırken bir yandan da yapmakta olduğu Broadway-Metal arzusu içinde tepki topluyordu, hiçbir şüphe yoktu ki Trans-Siberian Orkestrası'nın albümlerinin dinleyici kitlesi, yaşça ilerlemiş kişiler ve eski Savatage hayranları ses açısından Savatage ile belirgin bir fark olmamasından yakınıyorlardı. Amerika'da kapsamlı bir turne düzenlenmemesi ve grubun git gide metalden daha senfonik bir tarza dönmesi birçok hayranı gruptan soğuttu (sadece doğuda bazı gösterilerde ara sıra bulunmaya başladılar, Avrupa'daki hayranlar da bölgede tur düzenlenmemesinden dolayı gruba karşı aynı soğukluğu hissetmeye başladı). Yazılan makalelerde kimileri dehaları yüzünden grubu överken kimileride gösterişçiliklerinden dolayı grubu eleştiriyordu. Orta bir nokta yok gibiydi ve bugün bile hayran grupları ile eleştirmenler hala ayrı durumdalar.