World of Battles
Orta Çağ Sakinleri > Cüceler

Cüceler, evlerini dünyanın bağrında yaparlar. Muhteşem madencilik ve zanaatkarlık yetenekleri vardı. Ticarette gayet içten olsalar da “sakalsız” olarak adlandırdıkları diğer ırklara kibar bir aşağılama ile yaklaşırlar. Ağır zırhlı cüce savaşçıları çarpışmada en zorlu hücuma bile göğüs gerebilecek disiplinli formasyonlar oluştururlar.
Cüceler, Elfler'le birlikte bilinen en eski ırklardan biridir. Alimleri, büyük Cüce Haneleri'nin soylarını, İyilik tanrılarının yanında Kötülük'ün kuvvetlerini kendi topraklarına geri sürdükleri Tanrılar Savaşı'na kadar takip edebiliyorlar.
Cüceler aynı zamanda bilimsel olarak en ileri toplumdur. Rün büyüsü ile simya teknolojisini garip bir şekilde birleştiren Cüceler, sürekli olarak var olan en kaliteli savaş teçhizatlarını üretirler. Büyük Haneler, sürekli müttefik ırkların özel zırh ve donanım talepleriyle baş etmek zorunda kalırlar. Cüceler gönülsüzce de olsa bu talepleri yerine getirirler ama karşılığında büyük kârlar elde edip uzun süre bekletirler..
Cüceler aslında kendi hallerine bırakılıp günler boyunca dağdaki atölyelerinde çeşitli icatlarıyla uğraşmak isterler. Fakat maalesef daha genç iyi ırklara kılavuzluk yapıp onları korumaları gerekmektedir. Bunu istediklerinden değil, ama bunu yapmazlarsa dünya cehenneme döneceği için.
Hulestiathah Tepeleri, doğudan Goblinler ve Orklar'a, güneyden de Yaşayan Ölüler'e karşı doğal bir savunma duvarı işlevi görmektedir. Tepeler arasına birçok karakol bulunmaktadır ve daima müttefik topraklara girebilecek Kötülük kuvvetlerini gözlerler. Hulestiathah Tepelerinin altında bulunan geniş bir yer altı yolları sistemi Cüceler'in gücünün merkezi olan Dratktal Kar'a açılır.
Dratktal Kar aynı zamanda kuzeydeki Çelik Gül İmparatorluğu ile daimi olarak doğrudan ticaret yapmaktadır. Cüceler, İnsanlar'ı çoğunlukla zıpçıktılar olarak görürler. Ham madde sağlama konusunda çok faydalı olsalar da “Kraliyet bastonu yutmuş gibi” olarak tanımlarlar.
Hulestiathah Tepeleri
Morta Kar, Cüceler'in her an savaşa hazır, hisar-şehirleridir. Asırlar boyunca Mal-Shadun Kara Elfleri, Cüceler'le saf nefret içeren bir savaş halindeydi. Morta Kar düzenli olarak İmparatorluk'la ittifak kurduğu için Kara elfler tarafından kuşatma altına alınır. Ama bu sayede cüceler bütün deneysel savaş teknolojilerini test edebilecekleri harika bir fırsata kavuşurlar.
Kara Elfler'in sürekli tacizleri Cüceler'in onlara “Mor Mızmızlar” lakabını takmalarına sebep oldu ve bu da onları daha da öfkelendirdi. Sonuç olarak Cüceler istedikleri gibi yalnız kalamasalar da en azından yeni icatları Buharlı Çekiç'i test edecek düşman kafalar bulmuş oldular.
Hikâye
“Hazır olun çocuklar! Yine saldırıyolar!” Godrimir, kalkanıyla çekicini kaldırıp savunma pozisyonu aldı… ve taşa dönüştü. Arkasında, Kaya Lordları'nın geri kalanı da bu konrkunç dönüşümü yaşayıp Kara Elf Hücümu'nun karşısında sağlam heykellere dönüştüler.
Morta Kar yamaçlarının eteklerinde, Hulestiathah Tepeleri'nin güney ucunda, savaştan yorgun cüce kuvvetleri Kara Elf süvarileriyle kafa kafaya geldi. Buztoynaklar ve binicilerinin dalgaları taş kesmiş cüce savaşçılarına çarpıp kırıldılar.
Kaya Lordları bir kez daha dönüşüp doğal hallerine büründüler. Hızla yıkılmış olan süvarileri dağıttılar fakat bazıları yeniden birleşmek için kaçtılar.
Üç günlük Kara Elf kuşatmasından bıkmış olan Godrimir, dönüp arkasına baktı. Birka. Cüce piyade birliği, onları yarıp geçebilecek saldırıları savuşturmak için hazır bekliyordu. Morta Kar, daktal Kar'dan destek kuvvetler gelene kadar Kaya Lordları ve bu piyade birlikleri dışında savunmasızdı. İşler hiç de iyi görünmüyordu.
“Godrimir! Çalışıyo! Çalışıyo!” Gazi cüce arkasından gelen patırtı sesine doğru döndü.
“Vay anasını,” dedi. Şehrin büyük taş salonlarının birinden metal, buhar ve rün büyüsünden oluşan korkunç bir şey çıkıyordu. Simyayla şekillendirilmiş çelik, bodur ayakların üzerindeki bir toptu bu. Bu şeyin tepesinde manivelalar ve pedallarla dolu kaba bir kokpitin içinde Savaş Makinisti Gurney oturuyordu.
“Umarım haklısındır evlat.” Godrimir, dönüp Kara Elfler'in koca ordusuna baktı. Buztoynak binicileri, yeni bir hücum için toplanmaya başlamışlardı.
Gurney, gürleyen makinesini Kaya Lordları'nın yanında durdurdu. “Şimdi, aegis reaktöründeki basıncı arttırırsam…”
“N’aptıını biliyon, di mi?” diye sordu Godrimir.
“Herhalde! Bunu ben yaptım.”
“O zaman hazırla şunu. Bi hücuma daha hazırlanıyolar.” Godrimir düşmanlarını işaret etti.
Yürüyen top sarsılmaya ve kara dumanlar çıkarmaya başladı. Godrimir, aletin içinden dev bir okyanus dalgasının kabarması gibi bir ses geldiğini duyabiliyordu. Kara elfler gittikçe yaklaşıyordu.
“Bu yaptı’ı normal mi?” diye sordu Godrimir. Top garip sesler çıkarıp şişerken rünlerle bezeli varilden buharlar fışkırıyordu.
“Ah…Reaktörü biraz fazla açmış olabilirim …”
Kara Elfler, Cüceler'e yaklaşırken savaş naraları atıyorlardı.
“Bi daha çocuklar!”
Kaya Lordları bir kez daha dönüştüler. Godrimir, Buztoynaklar'ın üzerinden sinekler gibi sektiğini hissetti… ve sonra GÜM! Bir sessizlik çöktü.
Normal haline dönüşünce Kara elfler ve bineklerinin tüten, çarpık cesetlerinin etrafa dağılmış olduğunu gördü. Süvariler toptan temizlenmişlerdi. Gurney'in topundan geriye sadece yerdeki kararmış bir krater kalmıştı. Gurney'den ise hiçbir iz yoktu.
“Zavallı çocuk,” dedi Gordrimir üzüntüyle. Askerlerinden biri omzuna dokunup gökyünüzü işaret edince yukarı baktı.
Tüten, siyah bir nokta hızla yaklaşıyordu… ve çığlık atıyordu. Bu Gurney'di!
“Gidip bi şifa iksiri getirin,” dedi Godrimir. “Zorlu bi iniş olcak.”