stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İnka medeniyeti

Atahualpa ve İspanyol işgalcilerin gelişi sırasındaki savaşçıları.
İnka medeniyeti, Güney Amerika'nın batı kıyısındaki And Dağları bölgesindeki Cuzco şehri civarında, efsanevi kralları ve ilk Sapa Inca olan Manco Capac'ın 11. yüzyılda Cuzco Krallığı'nı kurmasıyla başlamıştır. Manco Capac'ın soyunun egemenliğinde Krallık bölgedeki diğer Andlı topluluklar gibi büyümeye devam etmiş ve 1438 yılında adının birebir çevirideki anlamı yer sallayan olan Pachacutec liderliğindeki İnkalar sınırlarını genişleterek diğer Andlı toplulukları egemenlikleri altına almaya başlamışlardır. Böylece, Pachacutec Amerika kıtasında Kolomb öncesi var olan en büyük imparatorluk olan İnka İmparatorluğu'nu (Tawantinsuyu) kurmuştur.
1532 yılında, iki kardeş Huascar ve Atahualpa arasındaki iç çekişmeler sonrasında, Francisco Pizarro önderliğindeki İspanyol işgalciler İnka bölgesini ele geçirmişlerdir. Bunu takip eden yıllarda İspanyollar tüm And bölgesindeki tek hakim güç konumuna gelmişlerdir. 1542 yılında Peru Valiliği'nin kurulmasına dek isyan eden İnkaları bastırmayı bilen İspanyollar, 1572 yılındaki Vilcabamba'daki son İnkaların direnişinin de yıkılması ile İnka medeniyetini bitirmiş oldular. Tüm bu olanlara rağmen İnkaların bazı kültürel gelenekleri, özellikle Quechuas ve Aymara halkları arasında olmak üzere günümüze kadar gelmiştir.
Genel

İnkalar önceleri, Cuzco yukarılarındaki And dağlarındaki savaşçı kabilelerdiler. MS 1000 yıllarında inka kabilesi komşu kabileleri egemenliği altına alıp Cuzco Vadisine doğru inmeye başladı. Böylece bu avantajlı yeri kullanarak etraflarındaki bölgeleri işgal ederek genişlemelerini sürdürdüler. 1500'lü yıllara gelindiğinde, İnkalar, eski Amerika'daki en geniş ve en zengin imparatorluğu olmuşlardı. İnkalar başkentleri Cuzco'dan 4000 kilometre dışına neredeyse tüm batı Amerika kıyılarına ve And dağlarına yayılmışlardı. Bu bölge çok değişik iklim ve doğa koşullarını içermekteydi. Öyle ki, hükmettikleri And Dağlarının batı kıyısında çöl ve vadiler yer alırken, yine bu dağlarının kuzey doğu kesimlerinde ise tropikal bir yağmur ormanı iklimi hakimdi.
İnkalar, Şehirlerini ve kalelerini çoğunlukla And Dağları'nın yüksek kesimlerdeki dik ve sarp yamaçlara inşa etmişlerdi. İnka şehirlerinin mimarisi hala bilim adamlarını şaşırtmaktadır. Şehirlerdeki taş merdivenler tüm şehri ve taş evleri ve taş dini binaları geçerek şehirlerin en yüksek noktalarına kadar ulaşmaktadırlar. Bu yapılardaki devasa taş bloklar o kadar hassas ve düzgün bir şekilde birbirlerine birleştirilmiştir ki aradan binlerce sene geçmesine rağmen bugün bile aralarına bir jilet dahi sokmak olası değildir. İnka evlerinin mimarisinde duvarlarda taş kullanılmış ve çatıları da otla yapılmıştır.
İnka toplumu çok sıkı bir hiyerarşik düzen içindeydi. Birçok değişik toplum kademeleri vardı ve bu kademelerin en üstünde Sapa (Baş rahip ve yönetici) ve ordu kumandanı bulunuyordu. Tüm aile bireyleri Sapa'nın danışmanları idi hatta kadınların bile inka hiyerarşik düzeninde otoriteleri vardı. Bunların altında tapınaklardaki rahipler, mimarlar ve ordu komutanları geliyorlardı. En alttaki iki sınıf ise zanaatkarlar, ordudaki subaylar, çiftçiler ve çobanlardı. Vergilerini altın olarak ödemek durumundaydılar ve bu vergiler yüksek sınıflara dağıtılmaktaydı.
İnkalar korkusuz birer savaşçı olmalarının yanı sıra çok vahşi bir cezalandırma sistemine sahiptiler. Eğer bir kişi hırsızlık yapar, Sapa'nın eşiyle ya da bir Güneş Bakiresi ile seks yaparsa uçurumdan atılır, elleri kesilir, gözleri oyulur ya da açlıktan ölünceye kadar asılırdı. Dolayısıyla cezalıların çoğunun ölümle cezalandırıldığı bir toplumda hapishaneler gereksizdi.
İnka ören yerlerinde yapılan kazılarda, İnka kraliyet ailesine ait kişilerin mumyalaşmış cesetleri bulunmuştur. And Dağlarının yüksek tepelerindeki buzların içinde kalarak günümüze kadar ulaşmışlardır.
İnkalar'ın 40.000 nüfuslu bir orduları vardı. Francisco Pizarro komutasındaki İspanyol ordusu ise sadece 180 kişiden oluşuyordu. 180 kişilik bir ordunun 40.000 kişilik bir orduyu yenmesinin temel nedenleri büyük bir olasılıkla şöyledir:
İnka ordusunun büyük bir bölümü, İspanyol istilacılar tarafından getirilmiş olan çiçek hastalığı dolayısıyla ölmüştü.
İspanyol istilacılar İnka yönetimindeki diğer kabileleri onlara karşı yanlarında savaşmaları için ikna etmişlerdi.
İnka savaşçılarının silahları kabile savaşları için kullanışlı olmakla birlikte İspanyol ordusundaki silahların gücüyle karşılaştırılamayacak kadar güçsüzdüler.
Tarihçe > İnka efsaneleri

Manco Capac, hem Perudaki İnka Hanedanlığı'nın hem de Cuzco'daki Cuzco Hanedanlığı'nın efsanevi kurucu lideridir. Bu efsanevi karakterin hakkındaki mitler ve tarih oldukça karmaşıktır. Manco Capac'ın doğumu ve Cuzco ile ilgili efsaneleri özellikle çok karışık ve çeşitlidir. Bir efsanede Tici Viracocha'ın oğlu olarak yer alırken bir başka efsanede ise Titicaca Gölü'nün derinliklerinde güneş tanrısı Inti tarafından çıkartılıp yeryüzüne getirilen bir kahramandır.
Tarihçe > Tarih Öncesi

Amerika kıtasına gelen ilk insanlar olan Homo sapiyenler MÖ. 12.000 yıl veya daha öncesinde Asya kıtasından yola çıkarak Bering Boğazı üzerinden Kuzey Amerika'ya ulaşmışlardır. Amerika üzerindeki yayılımlarını Orta Amerika'dan geçerek M.Ö. 10000'li yıllarda Güney Amerika topraklarına ulaşmışlardır.
Güney Amerika'da, Andlar'daki kuru mağaralarda yapılan araştırmalarda bulunan organik kalıntılar MÖ. 6500'lü yıllarda bitkilerin yetiştirildiğini göstermektedir. Bu kalıntılar arasında yerel patates türleri ile fasulye ve yerel kırmızı biber türleri yağmur ormanlarından doğu bölgelerine uzanan yerlerde bulunmuştur. Bu da Güney Amerika'daki ilk tarımın Amazon bölgesinde başladığını göstermektedir. Ancak bölgenin nemli yapısı nedeniyle yapılan bu tarımla ilgili günümüze ulaşmış bir organik kanıt yoktur. Fakat bölgede bulunan MÖ. 2000'li yıllardan kalma tarım işlenmesi ile ilgili çanak-çömlek kalıntıları bunun ispatı olmaktadır.
Bu dönemde And bölgesindeki köylüler, yerel kaynakları kullanmak adına değişik teknikler geliştirmişlerdir; Kıyı bölgelerinde balıkçılık geliştirilmiş, iç bölgelerde sulu tarım yapılmış, daha yüksekçe bölgelerde patates yetiştirilmiş ve dağlık bölgelerde ise lama ve alpakalardan yün ve et üretimi yani hayvancılık yapılmıştır. Yine bu dönemde MÖ. 1200'lü yıllarda Peru sahillerindeki halkları bir araya toplamış olan Chavin kültürünü de içeren bu yerli halk dini merkezler, büyük mezarlıklar ve anıtsal yapılar inşa etmişlerdir.
M.S. 600 ile 1200 yılları arasında, Güney Amerika'da yayılan en azından üç politik varoluş vardı. Titicaca Gölü yakınlarındaki Tiwanaku şehri, gücünü göl çevresindeki zengin tarım alanlarından Peru'nun güneyindeki aşağı bölgelere yakın vadilere, hatta Şili'nin ve Arjantin'in Kuzey bölgelerine kadar genişletmişti. Böylece bu bölge ilk inka toplumunun geliştiği yer oldu.
Tarihçe > Yükselme ve Genişleme dönemleri

Ana madde: İnka İmparatorluğu
İnkalar genişlemeye 12. yüzyılda Cuzco bölgesindeki bir kabile olarak başladılar. Manco Capac liderliğinde küçük bir şehir olan Cuzco'yu (Keçuva dilinde Kusko - Türkçe Kusko okunur) kurdular.
1438 yılında, adının anlamı yer sallayan olan Sapa Inca (Ulu önder) Pachacuti komutasında yayılmaya ve genişlemeye başladılar. Pachacuti, Cuzco Krallığını yeniden organize ederek bir imparatorluğa çevirdi. İnkalar imparatorluklarına kendi dillerinde Dört çeyreğin ülkesi anlamına gelen Tahuantinsuyu demekteydiler. İmparaturluk, merkezi bir hükûmet i olan ve her birinin başında bir İnka bulunan ve adları Chinchasuyu (Kuzeybatı), Antisuyu (Kuzeydoğu), Contisuyu (Güneybatı) ve Collasuyu (Güneydoğu) olan dört federatif eyaletten oluşmaktaydı. Pachacuti, aynı zamanda Machu Picchu'nun da imarını yaptıran kişi olarak bilinmektedir.
Dini inançları

İnkaların çok tanrılı bir dinleri vardı. Yaratıcı konumunda bir tanrı ve onun yarattığı birçok başka tanrı vardı. Toprak, deniz, güneş ve ayı temsil eden tanrılar da vardı.
Viracocha - Yaratıcı Tanrı
İnti - Güneş Tanrısı
Mama Quilla - Ay Tanrıçası
İlyapa - İklim Tanrısı
İnkalar altının güneşten gelen bir çeşit şekerleme olduğunu düşünürlerdi. Altın ancak çeşitli kutular, mücevherler gibi törensel eşyalar ya da süslü mezar taşları veya tapınaklar yapmak amacıyla kullanıldığında bir değere sahipti. İnka altınlarının neredeyse tamamına yakını İmparatorluk Pizarro tarafından ele geçirildiğinde alındı ve eritildi.
İnka uygarlğında tanrılar "çift karakterli" idi. Memnun edildiklerinde "iyilik", kızdırıldıklarında "kötülük" yaparlardı. Bu nedenle Şeytan, belirli bir Tanrıyla temsil edilmiyordu. Her tanrı bir parça Şeytan'dı. İspanyol serüvenciler 1532 sonbaharında Peru'ya  girip İnka inancında olan insanları katletmeden önce ellerine İncil'i uzattılar. İşte o gün, dünyadaki tüm kötülüklerin taşıyıcısı, İran ve Mezopotomya insanının zeka ürünü olan "boynuzlu şeytan" İnka uygarlığına giriş yaptı. İnka İmparatorluğu çöktü. Altınını da Şeytan'ı olmayan bu insanları Şeytan olarak suçlayan, ancak her biri gerçek bir Şeytan olan "Beyaz Adam" çaldı.
Dini kutlamaların büyük çoğunluğu ekim ve hasat dönemlerinde yapılırdı. Tanrılara hayvan hatta insan kurban eden İnkalar bu kutsal törenleri depremler, savaşlar ya da imparatorların ölümleri gibi toplumu sarsan büyük olaylardan sonra yaparlardı.
Dini törenleri yöneten rahiplerin yanında Hristiyanlıktaki rahibelere benzeyen mamacunalar bulunmaktaydı. Mamacunalar manastırlarda yaşarlardı. İplik eğirmeyi, dokuma yapmayı, kraliyet kıyafetleri dikmeyi ve kutsal ekmek pişirmeyi öğrenirlerdi.
Ayrıca bakınız: Aklya Kona
İnka mimarisi

Ana madde: İnka mimarisi
İnka mimarisi üç temel kavram üzerine kurulmuştur: hassaslık, kullanışlılık ve sadelik. İnka mimarisinin temel anlayış prensibi "Az çoktur!" olmuştur.
İnka mimarisindeki en baskın biçim basit ancak zarif ve mükemmel bir şekilde kullanılmış olan "ikizkenar yamuk" şeklidir. İkizkenar yamuk biçimindeki kapılar, pencereler ve duvarlardaki nişler her tipteki inka yapısında görülmektedir. Kullanışlılığın etkilenmediği her yerde bu yamuklardan mümkün olduğunca bol bir şekilde kullanmışlardır.
İnka inşaatçılarının kullanışlılığı geri plana attıkları tek yer akan suyla girdikleri mimari ilişki olmuştur. Suyun, ağızlarından şırıltıyla ve köpürerek döküldüğü oluklar, bazen oyma süslerle bezenmiş taşlar ile süslenmiş bazen de hiç gerekli olmadığı halde komplike taş kanallar ile bir sonraki çeşmeye ya da banyolara bağlanmışlardır. Bazen de bir çeşmeden bir diğer çeşmeye gereksiz ancak hoş ve güzel bir dekorasyon verilmek amacıyla şelaleler ve süslemeler yapılmıştır.
İnka dilindeki bazı sözcüklerin anlamları

İnkalar'ın kendi dillerinde bazı kelimelerin anlamları:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Aclla Huasi = Seçilmiş kadınların evi.  Amaru = Yılan.  Ayllu = Sosyal sınıf, sülale.  Ayni = Karşılıklı anlaşma, mukabele, Karşılıklı hizmetlerin sistemi.  Borla = İnkalar'ın güç nişanları.  Callanca = Kesilmiş taşlardan yapılmış oda ya ev.  Calpa = Bir ruhun ya da vücudun güç ya da kuvveti, kehanet, sezi.  Colca = Yiyeceklerin ya da eşyaların saklandığı yer, kiler.  Co-regente = Kendisiyle aynı sorumlulukları paylaşan İnka'nın varisi.  Coya = Kraliçe, çok üst makamdaki kadın.  Curaca = Halkın en üst yöneticisi.  Charqui = Tuzlanarak ya da güneşte kurutularak saklanmış et.  Chasqui = Ulak, Cuzco'da posta servisi için kullanılan bir terimdi.  Guaranga = Toplumsal organizasyon içinde kullanılan bin sayısı, bin ev halkı için kullanılan ideal sayı.  Hanan = Üst yarısı.  Hurin = Alt yarısı.  Huaca = ya da guaca. Bir tanrının tapınağı ya da tanrının kendisi.  Hatun runa = Yetişkin erkek, genç bir adam evlenip de hayatın ilk kademesine giriş yaptığında kullanılırdı.  Huauque = Bir erkeğin erkek kardeşi, aynı zamanda İnkalar'ın çifti.  Mamacona = Acllahuasi'de çalışması için seçilmiş olan kız.  Mascapaycha = Püskül, İnka işaretlerinden biri.  Minka = Bir kişinin yerine geçerek önceki anlaşmalarından gelen zorunluluklarını yerine getirme ya da çalışma.  Mita = Zaman, dönem, süre. |  |  Mitimae = ya da mitmaq Bir devlet görevini yerine getirmek için yabancı bir yere gönderilmiş kimse.  Mocha = Tapmak, tapınmak, kutsamak.  Moya = Mera.  Mullu = Sıcak denizlerden gelen deniz kabukları, çok özeldiler ve değiş tokuşlarda kullanılırlardı.  Pacarina = Kökeninin yeri.  Pachaca = Toplumsal organizasyon içinde kullanılan yüz sayısı, yüz ev halkı için kullanılan ideal sayı.  Panaca = İmparatorun yerine geçecek olan oğlu haricindeki tüm imparator sülalesine verilen ad.  Purucaya = Cenaze töreni.  Pururauca = Efsanevi savaşçılara dönüşen taşlar.  Quipu = Nesnelerin ya da tarihi olayların kayıtlarını tutmak için kullanılan değişik renklerde ve düğümlerde olan iplere verilen ad.  Quipucamayo = Quipulardan sorumlu olan kişi.  Reciprocidad = Değişik seviyelerdeki hizmetlerin düzenlenmesi amacıyla kullanılan Sosyoekonomik organizasyon sitemine verilen ad. Eşyların dağıtımında ya da üretiminde kullanılan ilişki sistemine verilen ad.  Sapa inca = sapa'dan = Geniş. En büyük İnka.  Tambo = Bir çeşit taverna, han, bar.  Tiana = Koltuk, taht, Asillik nişanı.  Tupu = Bir alanın ya da uzunluğun ölçümü, ölçmek.  Ushnu = Ana meydanlarının ortalarında yer alan ve İnkaların dini törenlerinde ve diğer kutlamalarında kullandıkları küçük taştan yapı, kaide.  Yana = Hizmet eden uşak ya da işçi.  Yunga = ya da yunca. Kıyı boyundaki düzlüklere ve orada yaşayanlara verilen ad. |
Resim galerisi

İnkalar'ın quipu denilen iplerle yaptıkları hesap ve kayıt sistemine bir örnek
Chavin yaşam ağacı (Peru)
Paçakamak Güneş tapınağı (Peru)
Güneş Kapısı, Peru (Meksika'daki Tiahuanaco ile yalnızca isim benzerliği vardır.)
Atahualpa, son egemen İnka kralı
Cusco yakınlarındaki Pisac'da bulunan İnka terasları
İnka duvar işçiliğine bir örnek.
İnka Medeniyetine ait Machu Picchu
İnka İmparatorluğu'nun genişleme haritası
İnka taş işçiliğinden bir örnek. Ekvador'daki Ingapirca kalıntıları.
Machu Picchu panoraması.
Gymnocalycium mihanovichii

'Gymnocalycium mihanovichii, Güney Amerika'dan bir kaktüs türüdür. 
En popüler çeşitler, tamamen klorofil içermeyen, kırmızı, turuncu veya sarıyı pigmentasyon açığa çıkaran çeşitli mutantlar’dır. Bu mutant suşlar genellikle hylocereus kaktüs üzerine aşılanır ve birleşik bitkiye "Ay Kaktüsü" denir. Ay kaktüsleri genellikle ev bitkisi olarak yetiştirilir ve ayrıca Ruby Ball, Red Cap, Red Hibotan veya Hibotan kaktüsleri olarak da bilinir.
Arka plan

Gymnocalycium mihanovichii Paraguay ve kuzeydoğuda Arjantin 500 metreye kadar daha alçak rakımlarda yetişir. Tür, 1903'te Alberto Vojtěch Frič tarafından orada keşfedildi. “Echinocactus mihanovichii”nin ilk tanımı 1905 yılında Robert Louis August Maximilian Gürke tarafından yayınlandı. Nathaniel Lord Britton ve Joseph Nelson Rose onu 1922'de Gymnocalycium cinsine yerleştirdi.
Gymnocalycium mihanovichii çok değişkendir, bu nedenle çok sayıda çeşidi tanımlanmıştır. Kültürde sıklıkla kültürdeki bireylerin mutantları - bitki hücrelerinde klorofil eksikliğinden dolayı ancak aşılandığında zorlukla özümseyebildikleri için canlı olan renk formları bulunur. Fidanlıklarda genellikle başka bir etli bitki Hylocereus üzerine aşılanır. En popüler çeşitler, hiç klorofil içermeyen mutantlardır, böylece alttaki kırmızı, turuncu veya sarı pigmentler görünür hale gelir. Fotosentez için klorofil gerekli olduğundan, bu mutantlar normal klorofil ile başka bir kaktüs üzerine aşılanmadıkça fide olarak ölürler.
IUCN Tehlike Altındaki Türlerin Kırmızı Listesi'nde tür, tehlike altında olmadığı için "En Az Endişe (LC)" olarak anılır.
Açıklama

Bireysel olarak büyüyen “Gymnocalycium mihanovichii”, 3 ila 5 santimetre boy yüksekliklerine ve çapa ulaşan geniş küresel, gri-yeşil, genellikle kırmızımsı büyümüş bitki gövdelidir. Genellikle 8 kaburga dar kenarlı ve hafif çentiklidir. 5-6 zayıf, esnek ve hafif kavisli dikenler grimsi sarıdır, 0,8 ila 1 santimetre uzunluğundadır ve kısmen düşer. Çan biçimli ila huni biçimli çiçekler 4'ten 5'e  cm uzunluğunda, sarımsı-zeytinden açık zeytin yeşiline kadardır. Açık yeşil stamenler iki sıra halindedir. Kalem de açık yeşildir; yara sarımsı. Meyveler iğ şeklindedir.
"Hibotan" çeşidine ait türler, klorofilden yoksun olduğu için doğal olandan farklı bir renge sahiptir ve kökleri üzerinde yaşayamayacakları için başka bir Cactacea üzerine genellikle Hylocereus ‘a aşılanması gerekir.
Kültivarlar

Gymnocalycium aşılandığında bile kolayca ofsetler üretir, bu daha sonra yeni bir tabana aşılama yapılarak bitkinin devamlılığı sağlanır. Baz “Gymnocalycium”dan daha hızlı büyüdüğü için en iyi aşılar bile sadece birkaç yıl dayanır. Bu noktadan sonra, ikisi arasındaki hız farkı aşının bir arada tutamayacağı kadar büyük olur ve bu nedenle ayrılırlar. Bununla birlikte scion, bundan sonra anaç üzerine yeniden aşılanabilir.
Renkli türler, az ya da çok renkli gövdelerle karakterize edilen geniş bir popüler mutant grubunu içerir. Kırmızı, turuncu, morumsu, sarı ve hatta beyaz olabilirler. İlk tamamen rengi açılmış mutantlara cv 'Hibotan' adı verildi. İlk sadece kısmen klorofil, cv olarak adlandırıldı. 'Hibotan Nishiki' ve kendi köklerinde yetiştirilebilir. 'Nishiki' hepsi klorofil içerir, ancak birçok antosiyanin içerir ve koyu kahverengi görünür.
Zamana kadar birçok başka renk elde edildi ve bazılarının 'Akagurohibotan-Nishiki' veya 'Pembe-Kuro' gibi özel isimleri vardı.
Doğal ortamı

Bazı Gymnocalycium vahşi doğada gölge'yi, çalıların veya otların altında gizlenmeyi tercih ederken diğerleri bol gün ışığı tercih eder. Birincisi, ay kaktüsü parlak, dolaylı ışıkta en iyi şekilde büyür ve yıl boyunca iç mekanlarda büyüyebilir.
Bol güneş ışığını tercih edenler, en sıcak aylarda güneşten korunmaya ihtiyaç duyabilirler, ancak bunu abartmak çiçeklerin kaybolmasına neden olur.
Saksıda yetiştirme ortamının dengesi, bitkilerin sulandıktan sonra bir veya iki günden fazla bataklık gibi toprakta kalmaması için iyi drenaja izin verecek şekilde yeterli olmalıdır.
Yaz aylarında, bitkinin sık sık sulanması gerekebilir, ancak küçük saksılardakilerin haftalık sulamaya ihtiyacı olur. Bununla birlikte, kompost yeniden sulanmadan önce neredeyse kuru olmalıdır. Kış aylarında sulama gereksizdir.
Galeri

Gymnocalycium mihanovichii friedrichii
Kırmızı bir Gymnocalicium mihanovichiiden yaratılmış bir ay kaktüsü
Kırmızı bir Gymnocalicium mihanovichiiden yaratılmış bir ay kaktüsü
Çiçekli bir Gymnocalicium mihanovichii
Birkaç saksı çiçekli Gymnocalicium mihanovichiis
Çiçekli bir Gymnocalicium mihanovichii
Sarı bir "Gymnocalicium mihanovichii"den yaratılmış bir ay kaktüsü, çiçekli
Küçük saksı Gymnocalicium mihanovichii
Pembe bir Gymnocalicium mihanovichiiden yaratılmış saksıda bir ay kaktüsü
Sarı bir Gymnocalicium mihanovichiiden yaratılmış saksıda bir ay kaktüsü
Kırmızı ve turuncu bir Gymnocalicium mihanovichiiden yaratılmış büyük ay kaktüsleri arsası
Kırmızı Gymnocalicium mihanovichiiden oluşturulmuş bir sürü ay kaktüsleri
Memento (Dead Can Dance albümü)

Memento, Dead Can Dance'in 25 Ekim 2005'te yayımlanan bir derleme albümü.
Şarkı listesi

| No>  | Başlık | Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Nierika"   | 5:47 |
| 2. | "The Ubiquitous Mr Lovegrove"   | 6:16 |
| 3. | "Cantara"   | 5:59 |
| 4. | "The Carnival Is Over"   | 5:26 |
| 5. | "Ariadne"   | 1:55 |
| 6. | "Enigma of the Absolute"   | 4:14 |
| 7. | "The Lotus Eaters"   | 6:42 |
| 8. | "In the Kingdom of the Blind the One Eyed Are Kings"   | 4:12 |
| 9. | "Sanvean"   | 3:48 |
| 10. | "Yulunga"   | 6:57 |
| 11. | "The Song of the Sibyl"   | 3:47 |
| 12. | "I Can See Now"   | 2:56 |
| 13. | "American Dreaming"   | 4:31 |
| 14. | "The Host of Seraphim"   | 6:20 |
| 15. | "How Fortunate the Man With None"   | 9:11 |
| Toplam süre: | Toplam süre: | 78:01 |
Vatikan'da turizm

Vatikan Müzeleri'nde turistler
Vatikan, turistler ve özellikle Papa'yı görmek isteyen Hristiyanlar için popüler bir uğrak noktasıdır. . Başlıca turistik yerler arasında  Aziz Petrus Bazilikası, Aziz Petrus Meydanı, Vatikan Müzeleri, Sistine Şapeli ve Rafael Odaları bulunmaktadır.
Hacı adayları Vatikan'ı en çok Noel ve Paskalya gibi dini bayramlarda ya da kutsal yılın ilanı veya bir Papa'nın cenazesi veya seçimi gibi önemli zamanlarda ziyaret ederler.
Turizm, Vatikan ekonomisinin başlıca gelir kaynaklarından birisidir. 1.6 kilometrelik bir çeyrek kare bölgede, 2007 yılında, 4.3 milyon kişi Vatikan Müzeleri'ni ziyaret etmiştir. Vatikan'ın olağanüstü suç oranının temel nedeni turizmdir: turistler çeşitli küçük hırsızlık ve olaylar için suçlanmaktadır.
Gezilebilecek Yerler > Vatikan Şehri

Vatikan şehrinin ana dili İtalyancadır. Roma Katolik inanç merkezi olan Vatikan, güzel Vatikan evleri, Sistine Şapeli gibi yerlerde sanat şaheserleri ve merkezde bahçeler barındırır . 1929 yılında yapılan Lateran Antlaşması nedeniyle Vatikan bağımsız bir devlet olarak kabul edilmektedir ve 2011 Temmuz itibarıyla 800 kişilik bir nüfusa sahiptir. Papa sadece Katolik din lideri değil aynı zamanda Vatikan Şehri'nin de devlet başkanıdır.
Gezilebilecek Yerler > Vatikan

Vatikan, mevcut geçerli Papa'nın evi, Papa Francis ve aynı zamanda papalık devlet kurumudur. Vatikan MS 326 yılında inşa edilmiş ve nüfus ve konut artışıyla beraber ilk saray Papa Symmachus döneminde yapılmıştır (498-514). Vatikan o zamandan beri hem nüfus hem de arazi büyüklüğü açısından en küçük bağımsız devlet haline gelmiştir. Turistler yaklaşık 15 ile 19 avro ücret karşılığında Vatikan müzelerini ziyaret edebilmekteler. Vatikan Müzeleri'ni görmeye gelen insanların sayısı 2011 yılı itibarıyla yılda beş milyon kişiyi aşmıştır. Bu istatistikte Vatikan'ın egzotik bahçelerinin de bir cazibesi vardır. Bahçelerden Aziz Petrus Bazilikası ve muhteşem bir Vatikan manzarası görülebilmektedir.
Gezilebilecek Yerler > Sistine Şapeli

Sistine Şapeli, Michelangelo Buonarotti tarafından yapılan heykeller, duvar halıları, resimler ve çok daha fazla sanat eserine ev sahipliği yapmaktadır. 1508 ve 1512 yılları arasında Michelangelo tarafından yapılan Adem'in Yaratılışı ve şapelin tavanı burada bulunmaktadır. Şapel içerisinde fotoğraf çekimine izin verilmez ama çevrimiçi olarak üç boyutlu bir modeli alabilirsiniz. Yaz aylarında günde yaklaşık 20.000 kişi Sistine Şapeli'ni ziyaret eder. Ancak, turistlerin sessizlik ve fotoğraf çekme kurallarına uymamasına bağlı olarak giriş yapacak kişi sayısına sınırlama getirilebilir. Yeni Papa seçim süresi boyunca, Şapel içerisinden mobil cihazlar aracılığıyla resim veya diğer bilgiler sızdırılmaması için sinyal bozucu cihazlar kullanılır. Kardinaller'in yeni Papa kararının sızdırılması bu şekilde engellenir.
Miklós Horthy

| Vitéz Miklós Horthy de Nagybánya |
| --- | --- |

Macaristan Naibi
Görev süresi 1 Mart 1920 - 15 Ekim 1944
Başbakan:  Liste Károly Huszár S. Simonyi-Semadam Pál Teleki István Bethlen Gyula Károlyi Gyula Gömbös Kálmán Darányi Béla Imrédy Pál Teleki F. Keresztes-Fischer (geçici) László Bárdossy F. Keresztes-Fischer (geçici) Miklós Kállay Döme Sztójay Géza Lakatos 
Yardımcı: István Horthy (1942)
Yerine geldiği: Károly Huszár (Geçici Devlet Başkanı olarak)
Yerine gelen: Ferenc Szálasi (Ulusal Lider olarak)
Kişisel bilgiler
Doğum: Miklós Horthy de Nagybánya 18 Haziran 1868(1868-06-18) Kenderes, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Ölüm: 9 Şubat 1957 (88 yaşında) Estoril, Portekiz
Evlilik(ler): Magdolna Purgly
Çocuk(lar):  Liste Magdolna (d. 1902) Paula (d. 1903) István (d. 1904) Miklós (d. 1907) 
Dini: Kalvinizm
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Branşı:  Avusturya-Macaristan Donanması
Hizmet yılları: 1882-1919
Rütbesi: Koramiral
Komutası: Avusturya-Macaristan Deniz Filosu
Çatışma/savaşları: I. Dünya Savaşı
Miklós Horthy de Nagybánya (18 Haziran 1868 - 9 Şubat 1957), Macar asker ve siyasetçi. 1 Mart 1920 - 15 Ekim 1944 tarihleri arasında Macaristan Kral Naibi olarak görev yaptı.