stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
George Smith (arkeolog)

George Smith'in British Museum'daki Portresi
George Smith (26 Mart 1840, Chelsea – 19 Ağustos 1876, Halep), Asuroloji biliminin öncülerinden olan İngiliz Asurolog ve arkeolog. 1870'li yıllarda Gılgamış Destanı'nın ilk modern çevirisini yayımlamasıyla bilinir.
British Museum adına birçok kazı yapan Smith, Karkamış'ın ismini tespit etmiştir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb151512403 (data)  GND: 137454198  ISNI: 0000 0001 1668 1179  LCCN: no92032602  NLI: 987007268136205171  NTA: 073908746  SELIBR: 285160  SNAC: w6f48hqw  SUDOC: 078090938  Trove: 1059838  VIAF: 70959268   WorldCat (LCCN): no92-032602
1856 Girit depremi

Bu madde Ekim 1856'da meydana gelen bir deprem hakkındadır.Diğer anlamlar için Girit Depremi sayfasına bakınız.
| --- | --- |

UTC zamanı: 1856-10-12 00.45
Yerel tarih: 11-12 Ekim 1856
Yerel saat: 02.38 veya 02.45 DAS 00.38 veya 00.45 UTC
Süre: 2 dk
Büyüklük: 7.7-8.3 Mw
Derinlik: 61-100 km
Merkez üs: 35°30′N 26°00′E﻿ / ﻿35.5°K 26.0°D﻿ / 35.5; 26.0
Fay: Helen yayı
Tür: Plaka içi
Maks. şiddet: XI (Aşırı)–XII (Afetsel)
Tsunami: Hayır
Artçı şok: Evet 
Etkilenen ülkeler/bölgeler: Akdeniz  Yunanistan  Malta  Sicilya  Anadolu  Kıbrıs  Mısır  Filistin 
Kayıplar: 600+ ölü 600+ yaralı
Zarar: 11300+ bina hasarlı/yıkık
1856 Kandiye depremi veya Rodos depremi olarak da bilinen 1856 Girit depremi, 12 Ekim sabahında yerel saatle 02.45'te meydana gelen bir depremdir. Mercalli şiddet ölçeğinde merkez üssünde XI(Aşırı) veya XII(afetsel) seviyesine ulaşan bu son derece yıkıcı deprem, Helen yayı adı verilen bir tektonik alan üzerinde meydana gelmiş olup yaklaşık 61 ile 100 kilometre derinliğinde Richter ölçeğinde tahmini olarak 7,7 Mw  ile 8,3 Mw  büyüklüğündeydi.
Deprem, Sicilya, İtalya, Levant ve Kuzey Afrika'ya kadar uzanan çok geniş bir alanda hissedilmiştir. Depremin yarattığı en büyük zarar Yunanistan'ın Girit adasının Kandiye şehrinde görülmüştür. Şehirde 500'den fazla ceset bulunmuş, depremin şok dalgaları tüm Osmanlı İmparatorluğu'nda yoğun bir şekilde hissedilmiş ve günümüz Türkiye, Kıbrıs, Orta Doğu ve Malta'da hasar ve insan kayıpları bildirilmiştir. Deprem sonucunda, 1638 yılı civarında inşa edilmiş bir kıyı gözetleme kulesi olan Għajn Ħadid Kulesi yıkılmıştır. Kahire, Mısır'da yaşanan deprem, binaları yıkmış, kanallarda seşler yaratmış ve birçok kişiyi öldürmüştür. Mısır ve İtalya kıyılarında, denizciler bir denizaltı depremi hissettiklerini bildirmişlerdir.
Tektonik arka plan

Oniki Adalar, Rodos, Girit ve İyon Adaları'nın güney kıyıları boyunca, okyanus kabuğundan oluşan Afrika Levhası'nın kuzey kısmı, yakınsayan bir levha olarak Ege Denizi levhasına (Avrasya levhasının bir parçası) doğru kuzey-kuzeydoğu yönünde ve altına doğru yılda 5 mm ile 10 mm oranında batmaktadır. Aynı şekilde Ege Denizi levhası, güney-güneybatı yönüne, yani Afrika levhasına doğru yılda yaklaşık 35 mm oranında genişlemekte olup bir Wadati-Benioff depremsellik bölgesi oluşturmaktadır. Helenik yitim zonunun bu arayüzleri, 365 Girit depremi ve 1303 Girit depreminde olduğu gibi büyük mega bindirmeli depremlerle zaman zaman kırılmaktadır. Tsunamiler ise büyük bir deprem sırasında fayın bir tarafının aniden yukarı doğru itilmesi dolayısıyla trilyonlarca litre deniz suyunun yerini alması nedeniyle Helen yayı boyunca üretilmektedir.
Deprem

1856 Girit depremi, odak merkezi derinliği 60 ile 100 km arasında değişkenlik gösteren orta derinlikte olan bir depremdi, Deprem, Ege Denizi levhası altına dalan Afrika levhası içindeki bir fay olan Helen yayı üzerinde meydana gelmiştir. Depremin merkez üssü, en güçlü izosismik konturların nerede olduğu değerlendirildiğinde, büyük olasılıkla Girit'in kuzey kıyılarında bulunduğu anlaşılmaktadır. Büyüklüğü 7.7 Mw  olan bir deprem olayı için, kırılan fayın tahmini boyutları Ege Denizi'nin 90 km derinliğinde 64 km × 64 km olarak; 8,1-8,3 Mw  büyüklüğünde bir deprem olayında ise 130 km derinliğinde 120 km x 120 km boyutunda daha derin bir yırtılma içermektedir.
Etkileri

Deprem sonrası yaygın hasar sadece Yunanistan'da değil, ilave ölüm ve hasarın bildirildiği Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da da büyük hasara neden olmuştur. Depremin meydana geliş zamanı, 02.38 veya 02.45 arasında sismologlarca tartışılmaktadır. Deprem sebebiyle toplam 11300+ bina hasar görmüş veya yıkılmıştır.
Etkileri > Yunanistan

Deprem, Girit'in orta kesiminde Mercalli şiddet ölçeğinde XI(Aşırı) seviyesine ulaşmıştır. 3620 ev bulunduran Kandiye şehrinde, sadece 18 ila 40 hane ayakta kalarak şehir neredeyse tamamen yıkılmıştır. Sitya ve Hanya sahil şehirleri de ciddi şekilde hasar görmüş ve Girit'te toplam 538 kişi ölmüş ve 637 kişi yaralanmıştır. Rodos adasında 2000 bina hasar görmüş veya yıkılmış, ayrıca 8 köy ağır hasar görmüş ve sahil şeridinde yükselmeler meydana gelmiştir. Yıkım esnasında zemin çökmeleri yaygın olarak gözlemlenmiş ve Rodos adasında altmış kişi ölmüştür. Santorini adası da bir miktar hasar bildirmiştir. Çoban Adası ve Kerpe'de 8.000 ev yerle bir olmuş ve 20 kişi ölmüştür.
Yunanistan anakarasında deprem Yanya ve Kiparissia şehirlerinde hissedilmiştir.
Etkileri > Malta

Yaşanan deprem Malta Adaları'nda hissedildiğinde Yunanistan'da yaşanan çoğu depremden çok daha güçlü hissedilmiştir, bu yaşanan durum birçok sismolog için çok sıra dışı ve ilgi çekici kılmaktadır. Deprem gecenin sessizliğini bozmuş ve adadaki herkesi uyandırmıştır. 22 ile 60 saniye arasında süren sarsıntı, çok sayıda ada sakinin dengesini kaybetmesine ve evlerdeki birçok eşyanın yere fırlamasına neden olmuştur. Valletta ve Gozo Bölgesi gibi bazı yerlerde evlerde büyük çatlaklar oluşmuştur. Birçok kilisenin duvarlarında ve kubbelerinde çatlaklar oluşmuş ve asılı duran haçlar düşmüştür. Bazı durumlarda ise hasar daha ciddiydi; bazı kiliseler tamamen yıkım yaşamıştır. Mdina'daki Aziz Paul Katedrali'nin kubbesinin içeriden çökmesi yaklaşık 1.000 sterlin hasara yol açmıştır. Başka bir kilise olan Karmelit Kilisesi'nin çan kulesi, depremden sonra çok ağır hasar görmesinden ötürü yeniden inşa edilmiştir.
Yapılardaki hasar, Yunanistan'daki depremden 1.000 km uzaklıkta olmasına rağmen beklenenden daha yüksek olarak Mercalli şiddet ölçeğinde VII'ye karşılık gelmiştir. Tipik bir deprem bu uzaklıkta yalnızca IV-V şiddetlerinde hissedilmelidir. Çok güçlü sarsıntının meydana gelmesi muhtemelen uzun süreli yer hareketine bağlanmıştır.
Għajn Ħadid Kulesi'ni yıkan deprem ise bu depremdi. Depremden bir ay önce kulede bulunan bir görgü tanığı, kulenin etrafındaki zeminde büyük çatlakların açıldığını söylemiştir.
Etkileri > Mısır

Kahire'de sarsıntı hala hissedilebilir ve hasara yol açacak kadar güçlüydü. Mısır başkentindeki sarsıntı yoğunluğu VII-VIII'e ulaşmıştır. Süreleri bir ile iki dakika arasında olan üç farklı şok hissedilmiştir. 20 kadar cami yıkılırken, 200 ev de etkilenmiştir. Yer hareketleri sebebiyle saatler çalışmaz hale gelirken; Kanallarda meydana gelen kaymalar, suların her yere sıçramasına neden olmuştur. Şehirde en az on kişi ölmüştür. Deprem sonrasında hayatta kalanların çoğu, gece boyunca birkaç gün boyunca evlerinin çökmesi korkusuyla evlerinin dışında uyumuştur.
İskenderiye'de sadece bazı eski inşaatlar yıkılmış, ancak şehre önemli bir etkisi olmamıştır. İki kişi ölmüş ve bazı insanlar yaralanmıştır. Nil Deltası çevresinde, Tanta ve Demenhur kasabalarında evlerin çökmesi ve minarelerin düşmesi daha da fazla insanı öldürmüştür. Deltanın diğer kısımlarında pek çok sakin ayakta durmakta zorlanmış ve dolayısıyla birçok kişiyi korkutmuştur. Yer hareketleri, mobilyaları kaydıracak ve tanklarda depolanan suyun etrafa sıçramasına neden olacak kadar güçlüydü. Kıyı açıklarındaki denizciler de şiddetli depremi hissettiklerini bildirmiştir.
Etkileri > Rodos

Yaşanan depremden sonra Rodos'ta bulunan Mehmet Ağa Camii ağır hasar görmüş ve 1875 yılında tadilata girerek kullanıma açılmıştır.
Etkileri > Başka yerlerde

Sarsıntı, ayrıca bazı küçük hasarların meydana geldiği Siraküza ve Pozzallo, Sicilya, İtalya'da da hissedilmiştir. Şok, Suriye ve Filistin gibi yerlerde de hasara yol açmış, Hayfa ve Lübnan kıyılarındaki görgü tanıkları küçük bir "tsunami" dalgası bildirmiştir. Depremin etkileri tüm Adriyatik Denizi bölgesi ve Kıbrıs'ta Mercalli şiddet ölçeğinde VI-VII şiddetinde hissedilmiştir.
Hatırası

Yazar Mary Eliza Rogers, Filistin'de Yurtiçi Yaşam adlı kitabında İsrail'in Hayfa kentindeki güçlü sarsıntılarla ilgili deneyimini anlatmıştır, ancak olayı yanlış bir şekilde 10 ve 11 Ekim gecesi arasında tarihlendirmiştir.
Depremden sonra Għajn Ħadid Kulesi'nin kalıntıları.
Mavi Kur'an

| --- | --- |
Al-Musfah Al-Azrak

Ülke: Tunus
Konu: Dini kitap
Yayım: IX-X yüzyılları arası
Mavi Kuran (arapça. المصحف الأزرق‎‎) — 9.yüzyıl sonu ile 10.yüzyıl başı arasında Kayrevan Müslümanları için oluşturulan mavi renkli Tunus Kufi el yazması. El yazması, Kuran'ın en sanatsal kopyalarından biri, aynı zamanda İslam sanatının en büyük eserlerinden biri ve şimdiye kadar yapılmış en pahalı el yazmalarından biri olarak kabul edilir.
Yazının tarihi

El yazmasının ilk sözü, Kairouan'daki Ulu Camii kütüphanesinin kataloğuna dahil edildiği hakkında malumatlar 1293 yılına kadar uzanıyor. Bazı araştırmacılara göre el yazması İspanya'da yazılmış. Elaine George adlı tarihçi aramştırmacı erken Abbasi Halifeliği dönemine tarihlenebileceğine inanmasına rağmen, çoğu akademisyen Mavi Kuran el yazmasının yaratılış yeri ve zamanı konusunda hemfikir.
El yazması, tamamen indigo ile boyanmış, parşömen üzerine altın (krisografi) ve gümüş yazı tekniği kullanılarak yapılmıştır. Ayrıca kırmızı mürekkep kullanıldı. Bu el yazması Müslüman hat sanatının en meşhur örneğidir ve "şimdiye kadar yapılmış en tuhaf görkemli el yazmalarından biri" olarak adlandırılır. Sanat tarihçisi Yasser Tabbaa, altın harflerin indigo yüzeyindeki "geçici etkisinin" "Mutezile'lerin Tanrı Sözünün yaratıcılığına ve mucizevi gücüne olan inancını doğrulamayı amaçladığını" yazdı.
El yazması, Osmanlı İmparatorluğu döneminde dünya çapında dağıtılan 7 cilt ve 600 sayfadan oluşuyordu. 1923'te İstanbul'da, el yazmasının bazı sayfaları, koleksiyoncu F.Martin tarafından alındı ve daha sonra Avrupa'da satıldı. 1977'de Christie's, Mavi Kuran'dan benzer sayfalardan bazı el yazmaları aldı, ancak bunların böyle olup olmadığı kesin olarak bilinmemektedir.
Bugün, sayfaların çoğu Tunus Ulusal Sanat ve Arkeoloji Enstitüsü'nde, geri kalanı ise dünyadaki diğer müzelerde bulunuyor. 1983'ten beri Rakkad'daki Ulusal İslam Eserleri Müzesi'nde 67 sayfası var. El yazmasının sayfaları ayrıca Dublin'deki Chester Beatty Kütüphanesi'nde, New York'taki Metropolitan Müzesi'nde, Kuveyt'teki Tarek Rajab Müzesi'nde ve özel koleksiyonlarda tutulmaktadır. 24 Nisan'da Sotheby's'de sayfalardan biri 250,520 sterline satın alınmıştır.
Sayfalar çeşitli boyutlarda mevcuttur: Los Angeles County Sanat Müzesi 28,25 x 37,46 santimetredir, ancak bazıları 31 x 41 santimetreden daha büyüktür.
Her sura 20'den fazla gümüş rozet ile süslenmiştir ve harfler altınla yazılmıştır; Zengin indigo ile birlikte değerli metalik metin, bu dönemde Kuzey Afrika'yı yöneten, bu sanat eseri ile Anadolu'ya hükmeden Bizans İmparatorluğu'nun zenginliğini ve gücünü göstermeye çalışan Fatımi hanedanına olası bir yükselişe tanıklık ediyor ve altın ve gümüş mürekkep kullanıyordu. Görkemli el yazmalarında mor parşömen üzerine harfler vardır. Yazı için altın mürekkep pudra altından yapılmıştır ve sayfaları çevreleyen dekor Cordoba Katedral Camii'nin mihrabından aktarılabilirdi. Bu örnek tüm Fatımi Kuranlarının hayatta kalan tek örneğidir. Semerkant Kufi Kuranı ve Topkapı elyazması Kuran'ın daha önceki tam kopyaları arasındadır.
Kufi yazısının, ünlüler olmadan sayfa başına 15 satırlık paragraflarda keskin köşeleri vardır; bu, 9-10. Yüzyıl Müslüman el yazmaları için doğaldı.
Yazıt sütunları, her sayfanın sağ tarafında belirgin bir şekilde yer alır ve bu, satırların başına münferit harfleri koyan caesur metninin boşluğa girmesiyle ortaya çıkar. El yazmasında birbiriyle ilgisi olmayan harflerin bulunduğu kelimeler, zamanın Kuran metinlerinin bir başka özelliği olan satırlarla ayrılır. Bu çizgiler gümüşten oluşturuldu ve 1000 yıl içinde oksitlendi.
Mavi Kur'an'dan İki Yaprak
Global Assembly Cache

Global Assemby Cache, Common Language Infrastructure için makine boyutlu bir CLI derleme önbelleğidir.
Deregözü, Çanakçı

| Deregözü |
| --- | --- |
Köy

 Giresun'un Türkiye'deki konumu
DeregözüDeregözü'nün Giresun'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Giresun
İlçe: Çanakçı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
Rakım: 1042 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 486
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0454
İl plaka kodu: 28
Posta kodu: 28810
Deregözü, Giresun ilinin Çanakçı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1515 yılı kayıtlarında Kelete olarak geçmektedir. Daha önceleri Giresun ili Görele ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Çanakçı ilçesine bağlanmıştır. Bölgenin Eski adı olan  Kelete içinse "Kelete Değirmeni" adlı efsanesi vardır.
Coğrafya

Köy, Giresun il merkezine 91 km, Çanakçı ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Çanakçı'nın güneydoğusunda olup, 28.04 numaralı Çanakçı-Karabörk-Çağlayan kavşağı il yoluna 2,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 486
2020: 490
2019: 497
2018: 562
2017: 575
2016: 582
2015: 580
2014: 634
2013: 681
2012: 698
2011: 757
2010: 781
2009: 779
2008: 825
2007: 804
2000: 954
1990: 1.383
1985: 2.023
1965: 1.392
Anti-Stalinist sol

Anti-Stalinist sol, çeşitli türdeki Marksist siyasi hareketlere atıfta bulunan bir terimdir. Bu hareketler, Josef Stalin, Stalinizm, Neo-Stalinizm ve Stalin'in 1924 ile 1953 yılları arasında Sovyetler Birliği lideri olarak uyguladığı yönetim sistemine karşı gelirler. Bu terim aynı zamanda, Lev Troçki ve Sol Muhalefet içindeki diğer geleneksel Marksistler gibi, Josef Stalin'i ve onun komünizm biçimini karşı çıkan yüksek rütbeli siyasi figürleri ve hükûmet programlarını da ifade eder.
Son yıllarda, "anti-Stalinist sol" terimi, diktatörlüklere, kişilik kültlerine, totaliter rejimlere ve polis devletlerine karşı olan sol ve merkez-sol muhalefeti de ifade emektedir. Bu özellikler genellikle Stalinizm'den ilham alan, Kim İl Sung, Enver Hoca ve diğerlerinin yönettiği Marxist-Leninist rejimlere atfedilen özelliklerdir, eski Doğu Bloku dahilinde de bulunur. Anti-Stalinist sol hareketler arasında dikkate değer olanlar arasında Troçkizm ve Titoizm, anarşizm ve liberteryen sosyalizm, sol komünizm ve liberteryen Marksizm, Komünist hareket içindeki Sağ Muhalefet, demokratik sosyalizm ve sosyal demokrasi bulunur.
Bolşevik dönemi Stalin eleştirileri (1924–1930)

Stalin'e karşı direnişteki Sağ Muhalefet'in son girişimlerinden biri 1932'de Ryutin Olayı oldu. Bu olayda, kolektivizasyon politikasına karşı bir manifestonun dolaşımı gerçekleşti ve açıkça "Stalin'in ve çetesinin diktatörlüğünün ortadan kaldırılmasını" talep etti. Daha sonra bazı sağcılar, Stalin'e karşı çıkmak amacıyla Leon Troçki, Zinovyev ve Kamenev ile gizli bir blok oluşturdu. Tarihçi Pierre Broué, bu bloğun 1933'ün başlarında dağıldığını belirtti.
Leon Troçki ve Stalin, sanayileşme ve devrimci taktikler konusunda anlaşmazlık yaşamışlardır. Troçki, süper sanayileşmeye ihtiyaç olduğunu savunurken, Stalin 5 yıllık planında hızlı bir atılım ve kolektivizasyona inanmıştır. Troçki, küresel bir atılımın komünizmin küresel olarak kurulması için gerekliliğine inanmaktaydı. Troçki, uzun vadede kolektivizasyon ve sanayileşmenin daha yavaş bir tempoda yürütülmesinin etkisiz olacağını düşündüğü için Stalin'in yöntemlerini eleştirmiştir. Ayrıca, Stalin'in Tek Ülkede Sosyalizm tezine katılmamış, bir devrimin bir devlette veya ülkede gerçekleştirilmesinin küresel bir devrime göre daha etkili olmayacağını düşünmüştür. Ayrıca, Tek Ülkede Sosyalizm tezinin Marksist uluslararasıci geleneklerle bağdaşmadığını eleştirmiştir. Troçkistler, sistemin dünya çapında gerçekleşmesini sağlamak için kalıcı bir küresel devrimin en etkili yöntem olduğuna inanmışlardır.
Genel olarak, Troçki ve takipçileri, Stalinist örgütler arasındaki iç tartışma ve müzakerenin eksikliği ile birlikte politik baskıcı yöntemlerini çok eleştirmişlerdir.
Popüler Cephe dönemi eleştirileri (1930–1939)

1930'lardan itibaren Leon Troçki ve Amerikalı destekçisi James P. Cannon, Sovyetler Birliği'ni "bozulmuş bir işçi devleti" olarak tanımladı ve ortaya çıkan gangster benzeri bir yönetici tabakanın, parti bürokrasisinin karşısında devrimci kazanımların emperyalist saldırılara karşı savunulması gerektiğini belirtti. Dış saldırılara karşı Rus Devrimi'ni savunurken, Troçki, Cannon ve takipçileri aynı zamanda Sovyet işçi sınıfı tarafından yürütülecek bir anti-bürokratik siyasi devrime çağırdılar.
1930'larda, Stalin'in eleştirmenleri, Sovyetler Birliği içinde ve dışında ağır saldırılara maruz kaldı. Büyük Temizlik, 1936-1938 yılları arasında Stalin karşıtlarının artan iç gerilimleri sonucunda gerçekleşti, ancak sonunda "anti-Sovyet unsurların" tam anlamıyla temizlenmesine dönüştü. Hedef alınanların çoğunluğu köylüler ve azınlıklardı, ancak eleştiri getiren anarşistler ve demokratik sosyalist muhalifler de Stalin'in aşırı baskıcı politik tekniklerine yönelik eleştirilerinden dolayı hedef alındı. Birçok kişi haksız yere idam edildi veya Gulag hapishane kamplarına gönderildi. Büyük Temizlik sırasında 600.000 ila 1 milyonun üzerinde kişinin öldüğü tahmin edilmektedir.
Aynı dönemde faşizm Avrupa genelinde yükselişe geçiyordu. Sovyet liderlik, 1930'larda popüler cephe politikasına başvurdu, bu politika çerçevesinde komünistler liberal ve hatta muhafazakâr müttefiklerle işbirliği yaparak varsayılan bir faşist saldırıya karşı savunma stratejisi izledi. Daha dikkat çekici bir çatışma İspanya İç Savaşı'nda görüldü. Tüm sol güçler Cumhuriyetçi tarafında birleşirken, içinde komünistler ile anarşistler, Troçkistler ve POUM arasında keskin çatışmalar yaşandı. Bu gruplara destek, uluslararası anlamda anti-Stalinist solun önemli bir konusu haline geldi; buna Uluslararası Briçler'deki İngiliz İşçi Partisi Birliği, George Orwell'in "Katalonya'ya Övgü" kitabı, "İspanya ve Dünya" dergisi ile Emma Goldman, Rudolf Rocker ve diğerlerinin çeşitli broşürleri örnek olarak gösterilebilir.
Diğer ülkelerde de, komünizme karşı mücadele ederken aynı zamanda sağa karşı da savaşan komünist olmayan sol partiler bulunuyordu. Üç Ok simgesi, Alman Sosyal Demokratlar tarafından bu çok yönlü çatışmayı temsil etmek amacıyla benimsendi.
Sovyet sonrası eleştiriler (1991-günümüz)

1991'de Gorbaçov ve Sovyetler Birliği'nin düşüşünden sonra, anti-Stalinist hareket hızla büyüdü.
1990'ların başında, başarısız seçimler ve Boris Yeltsin'in Saray Darbesi sonucunda eski Sovyet bloğunda birçok yeni anti-Stalinist sol hareket ortaya çıktı. Bu iktidar ele geçirme gerçekleştiğinde, seçimi sürdürmek için otuzdan fazla seçim bloğu oluşturuldu. Bu anti-Stalinist gruplardan bazıları: Rusya'nın Seçimi, İstikrar, Adalet ve İlerleme İçin Halk Birliği, Yapıcı Ekolojik Hareket, Rus Demokratik Reform Hareketi, Onur ve Merhamet ve Rus Kadınları idi. Bu hareketler seçimlerde başarılı olamamış olsalar da, Sovyetler Birliği'nin çökmesinden sonra anti-Stalinizme olan güçlü desteklerin hala var olduğunu gösterdi. Bu hareketlerin hepsi Stalinist politikaya eleştirel yaklaştı ve bazıları onu "sosyalistler için tam bir felaket" olarak nitelendirdi.
Daha fazlası için

Ian Birchall Sartre Stalinizme Karşı . Berghahn Kitapları. (Buradaki 1 Ağustos 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. incelemeye bakın.)
Julius Jacobson Rus Sorunu ve Amerikan Sosyalizmi, Yeni Politika, cilt. 6, hayır. 3 (yeni seri), tamamı no. 23, Yaz 1997
Alan Johnson Kültürel Soğuk Savaş: Fareli Köyün Kavalcısı Değil Faust, Yeni Politika, cilt. 8, hayır. 3 (yeni seri), tamamı no. 31, Yaz 2001
David Renton, Muhalif Marksizm 2004 Zed Books1-84277-293-7
Boris Souvarine, Stalin 20 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 1935
Frances Stonor Saunders, Piper'a Kim Ödedi?: CIA ve Kültürel Soğuk Savaş, 1999, Granta,1-86207-029-6 (ABD: Kültürel Soğuk Savaş: CIA ve Sanat ve Edebiyat Dünyası, 2000, The New Press,1-56584-596-X).
Alan Wald New York Aydınları, 1930'lardan 1980'lere Anti-Stalinist Solun Yükselişi ve Çöküşü . Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1987. 440 pp (Paul LeBlanc'ın incelemesine buradan 21 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. bakın)
Rosa Luxemburg'un siyasi mirası, iktidara geldikten sonra Stalin tarafından eleştirildi.
Bolşevik devrimci Leon Troçki, Şubat 1929'da Stalin tarafından sürgüne gönderildi  Troçki , 20. yüzyılın başlarında Stalinizmin en sesli ve önde gelen eleştirmeni olacaktı.
Fikirleri Muhalefetin ideolojik çerçevesini oluşturan Nikolai Buharin.
Bir Diego Rivera duvar resmi (İnsan, Evrenin Denetçisi), Troçki'yi Marx ve Engels ile birlikte işçi mücadelesinin gerçek bir savunucusu olarak tasvir ediyor.
Gerici muhafazakarlık, Nazizm ve Stalinizme karşı direnişi temsil eden Üç Ok simgesinin yanı sıra "Papen, Hitler, Thälmann'a Karşı" sloganıyla birlikte 1932'den Almanya Sosyal Demokrat Partisi'nin geniş çapta duyurulan bir seçim afişi
Joe Gilgun

| Joseph Gilgun |
| --- | --- |
Gilgun 2017 San Diego Comic-Con International'da Preacher'ın tanıtımını yapıyor.
Doğum: Joseph William Gilgun 9 Mart 1984 (40 yaşında) Chorley, Lancashire, İngiltere
Milliyet:  İngiltere
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1994–günümüz

Joseph William Gilgun (d. 9 Mart 1984), Sky Max dizisi Brassic'teki Vinnie O'Neill, Hollyoaks'taki Marcus, ITV pembe dizisi Emmerdale'deki Eli Dingle, uzun soluklu ITV pembe dizisi Coronation Street'te Jamie Armstrong, This Is England (2006) filminde ve sonraki Spin-off dizisinde Woody ve E4'ün Misfits'inde Rudy Wade gibi çeşitli rollerle tanınan İngiliz aktördür. This Is England (2006) filminde Woody ve onun sonraki spin-off serisinde ve E4'ün Misfits filminde Rudy Wade rolündedir. 2016'dan 2019'a kadar Vertigo çizgi romanı Preacher'ın AMC televizyon uyarlamasında İrlandalı vampir Cassidy rolünde oynadı.
Erken dönemi

Gilgun, Chorley, Lancashire'da Judith ve Andrew Gilgun çiftinin çocuğu olarak dünyaya geldi. İki küçük kız kardeşi Jennie Seddon ve Rosie Thomson ile birlikte işçi sınıfı bir ailenin parçası olarak Rivington, Lancashire'da büyüdü. Gilgun, Rivington VA İlkokulu ve Southlands Lisesi'ne devam etmiştir. "Hayatının en büyük acısı" olarak tanımladığı disleksi ve DEHB hastalığı vardır. Röportajlarında açıkça depresyon ve anksiyeteden bahsetmiştir. Bir eğitim psikoloğunun tavsiyesi üzerine sekiz yaşında drama atölyelerine başladı ve "olağanüstü yetenekli" olarak tanımlandı. Laine Johnson Tiyatro Okulu ve Oldham Tiyatro Atölyesi'nde de eğitim aldı. 10 yaşındayken Coronation Street'te ilk TV oyunculuk rolünü aldı. On üç yaşına kadar dizide kaldı.
Gilgun, Runshaw Koleji'nde A-level okudu. Tuhaf işler ve küçük tiyatro prodüksiyonlarında birkaç rol dışında Gilgun, 2006 yılında Emmerdale ile tam zamanlı oyunculuğa dönene kadar sıvacı olarak çalıştı.
Kariyeri > 1994–2006: Erken kariyeri

Gilgun, çocuk oyuncu olarak 1994-1997 yılları arasında Coronation Street'te gözyaşı döken küçük Jamie Armstrong'u canlandırdı. Ekranda annesini canlandıran oyuncu diziden ayrılınca o da diziden ayrıldı. Gilgun 2004 yılında ITV'de yayınlanan The Kids from Coronation Street adlı özel programda seti yeniden ziyaret etti. 1998 yılında, 14 yaşındayken, Almanya'nın en büyük tema parklarından biri olan Phantasialand'ı ziyaret ettiği Wish You Were Here...? adlı programı sundu.
Gilgun gençlik yıllarında biraz ara verdi ve The Lowry'deki Salford merkezli Hanky Park Müzikali  de dahil olmak üzere yerel ve ulusal sahne yapımlarında yarı zamanlı olarak rol aldı. Edinburgh Fringe Festivali'nde sona eren Borstal Boy adlı sahne oyununun eleştirmenlerce beğenilen turnesinde Charlie Millwall'ı canlandırdı.
Gilgun oyunculuğa ara vermeyi zor buldu ve Aralık 2011'de The Guardian'a "Ben raydan çıktım" dedi ve hayatında ne yapacağı konusunda kafası karıştı. Sonunda tekrar sıvacı olarak çalışmaya başladı.