stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Panzer 38(t)
Üretimi > Genel özellikleri > TNH P-S

Genel
Rolü: Hafif/orta tank
Üretici: ČKD
Mürettebatı: Komutan, topçu, şoför, makaralı makineli tüfek
Silahları ve zırhı
Ana silahı: 37.2 mm Skoda A7
Eksendeş silahı: 7.92 mm makineli tüfek
Baş silahı: 7.92 mm makineli tüfek
Mühimmat: 90 top mermisi 37.2 mm ve 2,550 tüfek mermisi 7.92 mm
Zırh: 10 mm den 25 mm
Güç ve ağırlık
Motor: Praga EPA altı silindirli sıralı su soğutmalı benzin
Vites: 5 ileri, 1 geri
Motor Gücü: 112 kW (150 hp)
Ağırlık: 9.700 kg (21.400 lb)
Motor/ağırlık: 11,5 kW/metric ton (14.0 hp/short ton)
Performans
En yüksek hızı: 42 km/h
En uzun menzili: 200 km
Geçebildiği su derinliği: 0,9 m
Çıkabildiği eğim: %60
Dikey engel: 0,8 m
Siper genişliği: 1,9 m
Ölçüleri
Uzunluk: 4,55 m
Genişlik: 2,13 m
Yükseklik  2,31 m
Üretimi > Genel özellikleri > Panzer 38(t) Aus. A-C

Genel
Rolü: Orta sınıf tank
Mürettebatı: 4
Silahları ve zırhı
Ana silahı: 90 mermili 37.2 mm Skoda A7 (L/47.8) tüfeği
Diğer silahları: 2.550 mermili 2 x 7.92 mm MG 37(t) (Model 37) makineli tüfeği
Zırhı: önden 25 mm, yandan 15 mm
Güç ve ağırlık
Motor: Prage EPA Model I 6 silindirli benzinli su soğutmalı
Vites: 5 ileri, 1 geri
Motor gücü: 95 kW (126 hp)
Ağırlık: görev: 9,5 ton, boş: 8,5 ton
Motor gücü/ağırlık: 13.0 hp/kısa ton
Performans
Hız: 56 km/h
Menzil: 200 km
Ölçüleri
Uzunluk: 4,61 m
Genişlik: 2,14 m
Yükseklik: 2,40 m
Renkli çizimi
Görev geçmişi

Panzer 38(t)  tankı Polonya Seferi (1939), Fransa Seferi (1940) ve Barbarossa Harekatı (1941) sırasında başarıyla kullanıldı. Ancak 1941 senesinde Kızıl Ordu'nun ilerleyişi sırasında Sovyet T-34'leri karşısında başarısız oldu. 1941'den sonra bu araçlar keşif ve partizanlara karşı kullanıldı.
Flakpanzer 38(t) modeli pek de başarılı olamadı. Bunun en önemli sebebi düşman uçakları tarafından açılan ateş sonucunda zırhın yeterince koruma sağlamamasıydı.
Hetzer ve Marder model  tank imha ediciler ise çok başarılı oldu (Özellikle Hetzer modeli). 2.584 adet Hetzer modeli savaş sırasında üretildi. Savaştan sonra da ise Çekoslovak ordusu için üretimi devam etti. 158 adet araç 1960'lı yıllara kadar İsviçre Ordusu'na hizmet etti.
Görev geçmişi > Görevleri

Polonya Seferi'nde (1939)  Alman 3. Hafif Tümeni tarafından
Weserübung Operasyonu (Norveç)  Alman 31. Ordu Kolordusu
Fransa Seferi'nde  7. ve 8. Panzer Tümeni
Barbarossa Harekatı'nda Alman 6., 7., 8., 12., 19., 20. ve 22. Panzer Tümeni
Ön Doğu Romanya kuvvetleri ile
LTH
Panzer 38(t), Fransa, Haziran 1940
Panzer 38(t), SSCB, Haziran 1941
Carlo Lodoli

| Carlo Lodoli |
| --- | --- |
Alessandro Longhi'nin 1760'larda yaptığı Carlo Lodoli portresi
Doğum: 1690
Ölüm: 27 Ekim 1761
Milliyet: İtalyan
Meslek: Mimarlık teorisyeni, mimar, Fransisken rahibi, matematikçi, öğretmen
Önemli eser(ler): Apologhi immaginati

Mimarlığın Sokrates'i olarak bilinir.
Carlo Lodoli (d. 1690 - ö. 27 Ekim 1761), İtalyan mimarlık teorisyeni, Fransisken rahip, matematikçi ve öğretmendir. Mimari formların ve oranların kullanılan malzemenin yeteneklerinden türetilmesi gerektiğini iddia etti. Kendi yazıları kaybolduğu için bazen mimarinin Sokrates'i olarak anılır, teorileri sadece başkalarının eserlerinden bilinir. Claude Perrault, Abbé Jean-Louis de Cordemoy, Abbé Marc-Antoine Laugier gibi mimarlar ve mimari teorisyenlerle birlikte Lodoli, hakim Barok ve Rokoko stillerine meydan okuyan rasyonel bir mimariyi dile getirmektedir.
Girolamo Zanetti, Lodoli'yi 20 yıl yazdıktan sonra mimarlık tezini bitirdiğini ancak yayınlamayı reddettiğini kaydetmiştir. Bunun yerine Francesco Algarotti, Carlo Lodoli'nin barok karşıtı rasyonalizminden ziyade taklitçiliği vurgulayarak, biraz sulandırılmış bir biçimde de olsa, Saggio sopra l'architettura (1757) adlı eserinde Carlo Lodoli'nin düşüncesini duyurmaya çalışmıştır. Carlo Lodoli'nin adını taşıyan tek kitabın ilk baskısından bir yıl önce yayınlanan Elementi d'architettura lodoliana (1786) adlı eserinde Lodoli'nin teorilerine adalet yapmaya çalışan Andrea Memmo idi, Apologhi ımmaginati (1787), genellikle doğada paradoksal olan bir koleksiyon sözleri ve hikâyeleri, arkadaşlarına ve öğrencilerine anlatıştır. Lodoli'nin bir başka öğrencisi olan Francesco Milizia (1725-1798), çağdaş bilimden esinlenen kapsamlı bir mimari sistem sunan uzun bir tez olan sivil mimarlık İlkeleri (1781) yayınlanmıştır.
Carlo Lodoli, 1739'dan 1751'e kadar Venedik'teki Padre Generale Commissario'di Terra Santa'nın ofisinde geçirdi, burada manastıra bağlı Hacı bakımevinin restorasyonuna (1739-43) kendini adamıştır. Bu onun tek mimari eseridir.
Çadırlıhacıyusuf, Kırşehir

| Çadırlıhacıyusuf |
| --- | --- |
Köy

 Kırşehir'in Türkiye'deki konumu
ÇadırlıhacıyusufÇadırlıhacıyusuf'un Kırşehir'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kırşehir
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1056 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 280
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
ISO 3166 kodu: TR-40
İl alan kodu: 386
İl plaka kodu: 40
Posta kodu: 40002
Çadırlıhacıyusuf, Kırşehir ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Kırşehir il merkezine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 280
2021: 300
2020: 304
2019: 303
2018: 300
2017: 309
2016: 304
2015: 319
2014: 339
2013: 338
2012: 343
2011: 365
2010: 372
2009: 392
2008: 388
2007: 382
2000: 476
1990: 702
1985: 814
Yılankale

| --- | --- |
Լևոնկլա (Levon'un Kalesi)


Genel bilgiler
Durum: İyi
Tür: Kale
Şehir: Ceyhan, Adana
Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 37°00′52″K 35°44′52″D﻿ / ﻿37.01444°K 35.74778°D﻿ / 37.01444; 35.74778
Başlama: 12. yüzyıl
Kapanma: 14. yüzyıl

Yılankale, (Ermenice: Լևոնկլա) Ceyhan'a 13 km mesafede E-5 karayoluna 3 km'dir. O-52'de bulunan Yılankale Kavşağı (K-4), ismini buradan almaktadır. Çok sarp bir tepe üzerine Ceyhan Ovası'na tamamen hakim şekilde kurulan bu kale Kilikya Ermeni Krallığı döneminde Kral I. Levon tarafından yaptırılmıştır. Yöre halkı tarafından Şahmeran kalesi olarak da adlandırılmaktadır.
Tarihi ve mimarisi

Yılankale Orta Çağ'da Çukurova'nın Haçlı Seferleri döneminde 12. yüzyılda Ceyhan Nehri kenarındaki hakim tepeye yaptırılmıştır. Hem ovayı hem de tarihi İpek yolunu kontrol etmiş, bulunduğu doğal kaynaklarla bütünleşmiştir. Sağlam surları kale meydanına, üç kapıdan sonra ulaşılabilmesi ve kapıları birbirine bağlayan portatif merdivenlerin kullanılmış olması ile fethedilmesi çok güçleştirilmiş. Ramazanoğlu Beyliği döneminde 1357'den itibaren terk edilen kalenin adı Kovara iken ünlü Türk gezgini Evliya Çelebi 17. yüzyılda yörede Şahmaran Efsanesi'nden dolayı Şahmaran Kalesi adını vermiş. Daha sonra Yılankale adını alan kale Anavarza, Tumlu ve Kozan Kalelerinin görüş ve alanı içinde yer alıyor.
Arkeolog Edwards, Yılan Kale'nin planı üç avluya ayırarak incelemiştir. Edwards'a göre, daha alt kısımda bulunan iki avlu, güneydoğudaki kanadı korumak amacıyla tasarlanmıştır. Son derece zeki biçimde tasarlanan ve yerleştirilen surlar ile burçlar, dik yamaçların da yardımıyla saldırıyı oldukça güçleştirmektedir. Avluların her birinin tek bir giriş kapısı vardır. Üstte kot farkı zeminden biraz daha yükseltili, korunaklı bölüme, her yönden birer merdivenle ulaşılabilmekte ve her yöne gidiş geliş kolay olmaktadır. Bu kısım en geniş ve yoğun biçimde savunulan birimi oluşturmakta ve garnizona ev görevi yapmaktadır.
En yüksek ve en kuzeydeki birimlerinde sarnıçların büyük bir kısmı ve bir şapel bulunmaktadır. Yılan Kale'nin güneye bakan bir demir kapısı vardır. Kalenin beden duvarları adeta dantel gibi işlenmiştir. Yapı üzerinde Bizans, Haçlı ve Ermeni onarımlarına ait duvar kalıntıları göze çarpar. Ermeni onarımları, pervaz, pencere ve kapı üstü tonozlarında kendini gösterir; bu onarımları belgeleyen bir Ermeni yazıtı da yapı üzerinde mevcuttur.
Ceyhan Nehri kıyısında, Misis'in kuzeydoğusundadır. Dört cepheli olan kalenin çevresi 700 metredir. Araları mazgallı olan sekiz burç ikişer katlıdır. Sarp kayalar üzerine yapılmış olan kalenin önemli bir sanat değeri vardır. Yol tarafında yukarı doğru açılan büyük bir kapısı olup, burası mazgallarla korunur. Kapıdan düz bir meydan olan kale iç sahasına girilir. Buradan gitmek istenilen yere düzgün merdivenlerle ulaşılır.
Galeri

Kalenin Drone görüntüsü
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| g t  Türkiye'deki kaleler |
| --- | --- |
 Adana Kalesi  Afyonkarahisar Kalesi  Akçakoca Kalesi  Alanya Kalesi  Alara Kalesi  Amasra Kalesi  Amasya Kalesi  Anadolu Hisarı  Ankara Kalesi  Anavarza Kalesi  Ayas Kalesi  Babakale Kalesi  Bakras Kalesi  Bayburt Kalesi  Beçin Kalesi  Belenkeşlik Kalesi  Beydağ Kalesi  Birecik Kalesi  Bodrum Kalesi  Bodrumkale  Boyabat Kalesi  Bozcaada Kalesi  Bursa Kalesi  Caki Kalesi  Ciha Kalesi  Çalan Kalesi  Çandarlı Kalesi  Çandır Kalesi  Çeşme Kalesi  Dağlı Kalesi  Darb-ı Sak Kalesi  Diyarbakır Kalesi  Eğirdir Kalesi  Enez Kalesi  Evciler Kalesi  Foça Kalesi  Gaziantep Kalesi  Gevale Kalesi  Gölköy Kalesi  Gözne Kalesi  Gülek Kalesi  Güvercinada Kalesi  Harput Kalesi  Hebilli Kalesi  Hemite Kalesi  Hisarin Kale  Hoşap Kalesi  İbrahim Paşa Tabyaları  İzmir Liman Kalesi  İznik Kalesi  Kadifekale  Kaleburnu Kalesi  Kaleköy Kalesi  Kalepark  Karaman Kalesi  Kars Kalesi  Kayseri Kalesi  Kazan Kale  Kevgir Kalesi  Kız Kalesi  Kızlar Kalesi  Kol Kalesi  Koz Kalesi  Konya Kalesi  Kuzucubelen Kalesi  Kütahya Kalesi  Kvabistsihe  Lulua Kalesi  Mamure Kalesi  Mancınık Kalesi  Manisa Kalesi  Mardin Kalesi  Marmaris Kalesi  Mecidiye Kalesi  Meydankale  Meydancık Kalesi  Mindieti Kalesi  Mut Kalesi  Namrun Kalesi  Nif Kalesi  Pertek Kalesi  Riva Kalesi  Rize Kalesi  Rumeli Hisarı  Rumkale  Samsun Kalesi  Sancakburnu Kalesi  Savranda Kalesi  Seddülbahir Kalesi  Sığacık Kalesi  Silifke Kalesi  Sinop Kalesi  Şanlıurfa Kalesi  Şeytan Kalesi  Şebinkarahisar Kalesi  Şile Kalesi  Softa Kalesi  Tece Kalesi  Tokat Kalesi  Tokmar Kalesi  Toprakkale  Trabzon Kalesi  Ünye Kalesi  Van Kalesi  Yeniyurt Kalesi  Yılankale  Yoğurtçu Kalesi  Yoros Kalesi  Zerzevan Kalesi  Zilkale 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  kulturenvanteri.com: 3007 
↑  "Otoyollar Haritası". 29 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Yılankale, Kilikya Kralı I. Levon tarafından yaptırılmış olup daha sonra Haçlılar ve Bizanslılar tarafından da kullanılmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri'nin işlediği savaş suçları

Amerika Birleşik Devletleri savaş suçları, Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetlerinin 1899 ve 1907 Lahey Sözleşmelerinin imzalanmasından sonra işlediği savaş kanunlarının ve geleneklerin ihlalidir. Bunlar, yakalanan düşman savaşçıların infaz edilmesini, sorgu sırasında mahkûmlara kötü muameleyi, işkencenin kullanımını ve sivillere ve savaşçı olmayanlara karşı şiddet kullanımını ve tecavüzü içermektedir.
Savaş suçları ABD'de 1996 Savaş Suçları Yasası ve Tekdüzen Askeri Adalet Yasası'nın (UCMJ) çeşitli maddeleri yoluyla yargılanabilir. Çoğu ülkenin aksine ABD, Uluslararası Ceza Mahkemesinin vatandaşları üzerindeki herhangi bir yargı yetkisini tanımayı reddediyor.
I. Dünya Savaşı

Tarihçi Richard Rubin'e göre Amerikan Doughboys, Meuse-Argonne savaşı sırasında Alman İmparatorluk Ordusu'nun tüm askerlerine karşı yoğun bir nefret geliştirdi. Rubin, "Meuse-Argonne'da yeni yakalanan Alman mahkumların hatların arkasına gönderilmek yerine idam edildiğine dair raporları okuduğunu" iddia ediyor.
II. Dünya Savaşı

Ana madde: II. Dünya Savaşı'nda Amerikan savaş suçları
II. Dünya Savaşı > Sivil Yerleşim Yerlerinin Bombalanması

II. Dünya Savaşı sırasında ABD hava kuvvetleri Almanya, İtalya, Belçika, Hollanda ve Japonya'nın şehirlerine hava saldırısı düzenledi. Özellikle Japon şehirlerine düzenlenen hava saldırıları gaddar ve acımasızcaydı. Amerikalılar siviller ile dolu Japon şehirlerine düzenlediği saldırılarda Napalm, fosfor bombası, yangın bombası ve parça tesirli bomba kullandı. Amerikan hava kuvvetlerinin amacı Japon şehirlerini bombalayarak fabrikaları yok edip savaş için üretim yapmalarını engellemek, Japon sivilleri ve işçileri öldürerek üretimi ve iş gücünü azaltmak, Japon siviller arasında korku ve panik yaratarak hükûmetlerine karşı ayaklanmasını sağlamak ya da savaşa destek olmalarını engellemekti.
II. Dünya Savaşı > Sivil Yerleşim Yerlerinin Bombalanması > Tokyo'nun Bombalanması

Ocak 1945'ten itibaren Amerikan XX. Bombardıman Kuvvetleri komutanı Curtis Lemay Japon şehirlerine düzenlenecek hava saldırılarında parça tesirli bomba kullanmak yerine Napalm bombasını kullanmaya karar verdi. Çünkü Japon evlerinin çoğu ahşaptan yapılmıştı ve Napalm bombaları ile yapılacak bir bombalama binlerce sivili öldürüp binlerce evi yakarak geniş çaplı bir yıkıma yol açabilirdi. Napalm bombaları ile yapılan en acımasız saldırı 10 Mart 1945'te Tokyo'ya yapıldı. 279 Supertfortres B-29 bombardıman uçağı Tokyo şehrinin yoğun nüfuslu Asakusa, Honjo ve Fukagawa bölgelerine 1.500 ton M-47 Napalm bombası attı. Atılan bombalar şehirde yangın fırtınası başlattı. İtfaiye yarım saat içinde yangının kontrolünü kaybetti. İtfaiye yangının söndürülemeyceğini görünce insanları şehirden tahliye etmeye çalıştı. İnsanlar evlerinde ve sokaklarda yanarak öldü. Bazı insanlar kurtulmak için nehre atladı ancak ısınan havanın nehri de ısıtması sonucu insanlar nehirde haşlanarak öldüler. Saldırı sonucu 100.000 den fazla sivil öldü, 49.000 sivil yaralandı, 267.000 ev yıkıldı ve 1 milyon kişi evsiz kaldı. Bu bombalama tek bir hava saldırısı ile en çok insanın öldüğü saldırıdır. Saldırı sonucu kaç sivilin öldüğü henüz tam olarak bilinmemektedir. Saldırıdan 6 ay sonra bile ölen sivillerin cesetleri enkazlardan çıkarılmaya devam etti. 10 Mart'ta Tokyo'nun bombalanmasında öldürülen insan sayısının tahminleri ise farklıdır. Baskından sonra 79.466 ceset tespit edilip kaydedildi. Diğer birçok ceset bulunamadı. Şehrin sağlık müdürü 83.600 kişinin öldüğünü ve 40.918 kişinin de yaralandığını tahmin etti. Tokyo itfaiyesi zayiatı 97.000 ölü ve 125.000 yaralı olarak hesapladı. Tokyo Büyükşehir Polis Departmanı 124.711 kişinin öldüğünü veya yaralandığını tespit etti. Savaştan sonra, Amerika Birleşik Devletleri Stratejik Bombalama Araştırması kayıpları 87.793 ölü ve 40.918 yaralı olarak tahmin etti. Araştırma ayrıca zaiyatların çoğunun kadınlar, çocuklar ve yaşlılar olduğunu belirtti. Tarihçi Frank Richard, 1999'da tarihçilerin genellikle 90.000 ila 100.000 arasında ölüm olduğuna inandığını yazdı. Tarihçi Edwin P. Hoyt ise bombalamada 200.000 kişinin öldürüldüğünü yazdı. 2009'da Tarihçi Mark Selden ölüm sayısının Japon ve Birleşik Devletler hükûmetleri tarafından kullanılan 100.000 tahminin birkaç katı olabileceğini yazdı. Hatta bunu bir holokost olarak nitelendirdi. İngiliz Askeri tarihçi Basil Liddel Hart'a göre ise bombalamada 185.000 sivil öldü.
II. Dünya Savaşı > Avrupa savaşı > Tecavüz

Sadece 2006 yılında kamuoyuna Gizli savaş zamanı dosyaları Amerikan askerleri 1942 ile 1945 yılları arasında İngiltere'de 126 tecavüz dahil Avrupa'da 400 cinsel suç işlediği ortaya çıktı. Robert J. Lilly tarafından yapılan bir araştırmaya göre İngiltere, Fransa ve Almanya'da toplam 14.000 sivil kadına 2. Dünya Savaşı sırasında Amerikan GI'lar tarafından tecavüz edildi. Fransa'da Haziran 1944 ile savaşın sonu arasında Amerikalı askerlerin yaklaşık 3.500 Fransız kadına tecavüz ettiği tahmin edililiyor. bir tarihçi özgürleşmiş Fransa'da kadınlara yönelik cinsel şiddetin yaygın olduğunu iddia etti.
II. Dünya Savaşı > Nijmegen Katliamı

22 Şubat 1944 de Avcı uçaklarının eşlik ettiği 177 B-24 Liberator bombardıman uçağı Almanya'nın Gotha şehrini bombalamak için İngiltere deki üslerinden havalandı ancak şehre vardıklarında şehrin üstünde kalın bir bulut örtüsü vardı. Bu yüzden bombacıların bir kısmı başka hedeflere yönelirken bazıları da başka hedeflere yöneldi. 15 B-24 dönüş yolunda o zamanlar Nazilerin işgali altında olan Nijmegen şehrini saat 13.28 de bombaladılar. Şehir de herhangi bir silah fabrikası yoktu. Şehrin herhangi bir stratejik önemi yoktu bu yüzden Almanlar şehri korumak için herhangi bir uçaksavar yerleştirmemişlerdi. Bu yüzden şehir hava saldırılarına karşı savunmasızdı. Bombacılar şehre 144 parça tesirli bomba (her biri 500 pound ağırlığında) ve 426 yangın bombası (her biri 20 pound ağırlığında) attılar. Saldırı sonucu hedeflenen tren istasyonu vuruldu. Ancak bununla beraber şehir merkezine çok sayıda bomba düştü kilise ve sivillerin evleri vuruldu. Çıkan yangında ve bombalan evlerin enkazı altında pek çok sivil öldü. Bombalama sonucu 800 sivil öldü ölen pek çok sivilin cesedi bulanamadı.
Kore Savaşı

No Gun Ri katliamı
No Gun Ri katliamı, belirlenemeyen sayıda Güney Koreli mültecinin, 26-29 Temmuz 1950 tarihleri arasında 7. Süvari Alayı'na bağlı ABD askerleri tarafından (ve bir ABD hava saldırısında) No Gun Ri, köyü yakınlarındaki bir demiryolu köprüsünde toplu olarak öldürülmesi olayını ifade eder.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Takım lideri deli gibi çığlık attı. "Silah al, herkesi vur" dedi İnsanların kimi hedeflediğini anlayamadım. Ama aralarında çocuklar vardı. "Hedefin ne olduğu önemli değil. İster çocuklar, ister yetişkinler veya engelliler olsun." George Earley 7.Süvari Alayı. | „ |

Nogeun-ri, 100 mil (160 km) Seul'un güneydoğusunda. 2005 yılında Güney Kore hükûmeti 163 ölü veya kayıp (çoğunlukla kadınlar, çocuklar ve yaşlı erkekler) ve 55 yaralının ismini onayladı. Diğer birçok kurbanın adının bildirilmediğini söyledi. Güney Kore hükûmeti tarafından finanse edilen No Gun Ri Barış Vakfı, 2011 yılında 250-300 kişinin öldürüldüğünü tahmin etti. Yıllar geçtikçe hayatta kalanların ölülerle ilgili tahminleri 300 ile 500 arasında değişti. Kore Savaşı'nın başındaki bu olay, Associated Press (AP) 1999'da bir dizi makale yayınladığında geniş ilgi gördü ve ardından Pulitzer Soruşturma Haberciliği Ödülü kazandı.
Vietnam Savaşı

ABD askerleri Vietnam savaşında korkunç katliamlara tecavüzlere ve işkencelere karışmıştır. Sivil halkın üzerine 7 Milyon ton bomba atıldı. Bu bombalardan günümüzde bile patlamamış olanları insanları öldürmeye devam ediyor. Atılan bombaların başında Misket ve Napalm bombaları gelmektedir. 1964-1973 yılları arası sadece Laos'a 2 milyon ton bomba atılmıştı. Günümüz de Laos ta Amerika tarafından atılıp patlamamış bombalar yüzünden her yıl 100 kişi ölmekte, yaralanmakta veya uzvunu kaybetmektedir.
Amerikan askerleri işbirlikçi Güney Vietnam askerleri ile birlikte yaptıkları operasyonlarda sivilleri tutuklayıp onlara işkence ediyor, öldürüyor veya tecavüz ediyordu. Genelde öldürülen sivillerin evleri ve tarlaları ateşe veriliyordu. Soruşturmadan kurtulmak için ise bölge de Vietcong gerillalarının bulunduğu bahanesini kullanıyorlardı.
Agent Orange
Vietcong ile başa çıkamayan ABD askerleri suçu ormana attı ve ormanı yok etmek için kimyasal silah kullanmaya karar verdi. Agent Orange denen yaprak dökücü Asit 1962 ve 1971 arasında, ABD hava kuvvetleri tarafından uçaklarla ormana neredeyse 20.000.000 galon Orange püskürtüldü. Bu kimyasaldan yaklaşık 3 milyon sivil etkilendi çoğu genetik hastalığa yakalandı. Agent Orange gazından etkilenen kişilerde kronik B hücreli lösemi, Hodgkin lenfoma, multipl miyelom, Hodgkin dışı lenfoma, prostat kanseri, solunum yolu kanseri, akciğer kanseri ve yumuşak doku sarkomu dahil olmak üzere çeşitli kanser türleri görülmektedir. Günümüzde bile bu gaz nedeniyle doğan pek çok çocukta anormal vücut şekilleri görülmektedir. Bu gaz nedeniyle kirlenmiş toprak ve tortu Vietnam vatandaşlarını etkilemeye devam ediyor, besin zincirlerini zehirliyor ve hastalıklara, ciddi cilt hastalıklarına ve akciğer, gırtlak ve prostat dahil çeşitli kanserlere neden oluyor
Bu gaz aynı zamanda doğa ya da ciddi zararlar verdi. Bu gaz nedeniyle 3,100,000 hektar (31,000 km2) ormanlık alan yok oldu. Yüzlerce çeşit hayvan öldü.
Körfez Savaşı

1992 yılında Albany Hukuk Fakültesi'nde düzenlenen bir sempozyumda uluslararası hukuk profesörü Francis Boyle, Körfez Savaşı sırasındaki Koalisyon hava harekâtının sivilleri ve askeri olmayan altyapıyı ayrım gözetmeksizin hedef alması nedeniyle soykırım tanımına uyduğunu savundu.
Körfez Savaşı > Ölüm Yolu

Körfez Savaşı'nda Amerikan liderliğindeki koalisyon saldırısı sırasında, Amerikan, Kanada, İngiliz ve Fransız uçakları ve kara kuvvetleri, 26-27 Şubat 1991 gecesi Bağdat'a gitmeye çalışan Irak askerî personeline ve kaçan sivil konvoylara saldırdı. binlerce aracın imhası ve 200 ila 1.000'den fazla ölüm. Aktivist ve eski ABD Başsavcısı Ramsey Clark, bu saldırıların "çatışma dışında" askerlerin öldürülmesini yasaklayan Üçüncü Cenevre Sözleşmesi, Ortak Madde 3'ü ihlal ettiğini savundu. Clark bunu 1991 tarihli SAVAŞ SUÇLARI: Birleşik Devletler Irak'a Karşı Savaş Suçları Üzerine Bir Raporda Uluslararası Savaş Suçları Mahkemesi Soruşturma Komisyonu'na dahil etti .
Ek olarak, gazeteci Seymour Hersh, Amerikalı tanıklara atıfta bulunarak, 1. Tugay, 24. Piyade Tümeni'nden ABD'li Bradley Savaş Araçları ekibinin, kaçtıktan sonra geçici bir askeri kontrol noktasında teslim olan 350'den fazla silahsız Irak askerinden oluşan büyük bir gruba ateş açtığını bildirdi. Otoyol 8'deki yıkım
Teröre karşı savaş

11 Eylül 2001 saldırılarının ardından, ABD Hükümeti, Teröre Karşı Savaş'ta yakalanan mahkûmların sınıflandırılması ve muamelesinde, bazı mahkûmlara yasadışı muharip statüsünün uygulanması ve işkence kullanılması dahil olmak üzere birkaç yeni önlem aldı ("gelişmiş sorgulama teknikleri"). İnsan Hakları İzleme Örgütü ve diğer örgütler tarafından, Cenevre Sözleşmeleri uyarınca yasa dışı olarak nitelendirdi.
Teröre karşı savaş > Komut sorumluluğu

7 Şubat 2002 tarihli bir cumhurbaşkanlığı muhtırası, Afganistan'daki savaş sırasında yakalanan mahkûmların ABD'deki sorgulayıcılarına, Cenevre Sözleşmelerinin gerektirdiği temel korumaları reddetme yetkisi verdi ve bu nedenle, hukuk profesörü ve eski bir üye olan Jordan J. Paust'a göre Yargıç Başsavcı Okulu fakültesi, "Cenevre Sözleşmelerinin savaş suçu olan ihlallerine zorunlu olarak izin ve emir verdi."  Başkanın muhtırasına dayanarak, ABD personeli, yakalanan düşman savaşçılara zalimce ve insanlık dışı muamelede bulundu; bu, zorunlu olarak, cumhurbaşkanının muhtırasının Cenevre Sözleşmesini ihlal etme planı olduğu ve böyle bir planın Cenevre Sözleşmeleri kapsamında bir savaş suçu oluşturduğu anlamına gelir.
ABD Başsavcısı Alberto Gonzales ve diğerleri, gözaltına alınanların "yasadışı savaşçılar" olarak görülmesi gerektiğini ve bu nedenle, bu yasal gri alanlarla ilgili çok sayıda muhtırada Cenevre Sözleşmeleri tarafından korunmaması gerektiğini savundu.
İnsan Hakları İzleme Örgütü 2005 yılında, " komuta sorumluluğu " ilkesinin, Bush yönetimindeki üst düzey yetkilileri, ya bilgileri ya da kontrolleri altındaki kişiler tarafından Teröre Karşı Savaş sırasında işlenen sayısız savaş suçundan suçlu kılabileceğini iddia etti. 14 Nisan 2006'da İnsan Hakları İzleme Örgütü, Bakan Donald Rumsfeld'in Muhammed el-Kahtani'nin istismarına karıştığı iddiasından cezai olarak sorumlu olabileceğini söyledi. 14 Kasım 2006'da, evrensel yargı yetkisine başvurarak, Almanya'da Donald Rumsfeld, Alberto Gonzales, John Yoo, George Tenet ve diğerlerine karşı - mahkûmlara kötü muamelede bulundukları iddiasıyla - yasal işlemler başlatıldı.