William Westmoreland
Askeri kariyeri > Vietnam Savaşı > Güney Vietnam Komutanlığı

Ayrıca bakınız: Vietnam Savaşı'nda Güney Kore
Westmoreland Vietnam'a 1963'te gönderildi. Ocak 1964'te, Vietnam Askeri Destek Komutanlığı (MACV) yardımcılığına, Haziran'da ise Paul D. Harkins yerine komutanlığın başına getirildi. Savunma Bakanı Robert McNamara Nisan ayında Başkan Lyndon B. Johnson'a Westmoreland'ın "şüphesiz sahip olduğumuz en iyisi" olduğunu söyledi. MACV'nin komutanı olarak, ABD'nin Vietnam'daki askeri amaçları hakkında halka oldukça açık, olumlu değerlendirmeleriyle tanınıyordu. Bununla birlikte, zaman geçtikçe, Güney'deki komünist savaş güçlerinin güçlenmesi, ABD güçlerinin sayısının düzenli olarak arttırılmasının istenmesine yol açtı. Göreve geldiğinde 16.000 olan personel sayısı 1968'de Ordu Genelkurmay Başkanlığına terfi edildiğinde 535.000 kişi ile zirveye ulaştı.
28 Nisan 1967'de Westmoreland ortak bir Kongre oturumuna katıldı. Şöyle konuştu: "Düşmanın stratejisi değerlendirilirse, Aşil topuğumuzun kararlılığımız olduğuna inanıyorlar. ... Devamlı güçlü desteğiniz görevimizin başarısı için hayati önem taşımaktadır. ... Yurtta dirayet, güven, sabır, kararlılık ile desteklenirsek Vietnam'da komünist saldırgana karşı üstün geleceğiz!" Westmoreland, önderliğinde Amerika Birleşik Devletleri güçlerinin "her savaşı kazandığını" iddia etti. Savaşın dönüm noktası, komünist güçlerin Güney Vietnam'daki şehirlere ve kasabalara saldırdığı 1968 Tet Taarruzu'ydu. O sırada Westmoreland, Khe Sanh Muharebesi'ne odaklanmıştı ve Tet Saldırısı'nın amacının dikkatini dağıtmak olduğunu düşünüyordu. Khe Sanh'ın dikkatleri Tet Saldırısı'ndan uzaklaştırmak için mi olduğu, yoksa tersinin mi doğru olduğu açık değildir; bazen bu durum Khe Sanh Bilmecesi olarak adlandırılır. Ne olursa olsun, ABD ve Güney Vietnam birlikleri Tet Saldırısı'nı başarılı bir şekilde püskürttüler ve komünist güçler ağır kayıplar aldı. Ancak saldırının vahşeti, Westmoreland'ın savaşın durumu hakkındaki önceki güvencelerine karşı halkın güvenini sarstı. Siyasi tartışmalar sonucunda ve kamuoyunun da baskısıyla Johnson yönetimi, ABD'nin Vietnam'daki birlik sayısındaki artışları sınırlandırmak zorunda kaldı. Dokuz ay sonra, My Lai Katliamı raporları ortaya çıkmaya başladığında, Westmoreland yeni gelen Nixon yönetiminin örtbas etme baskısına direndi ve Korgeneral William R. Peers'ın tam ve tarafsız bir soruşturma yapması için baskı yaptı. Bununla birlikte, trajediden birkaç gün sonra "muhteşem işe" karışmış birliği, "ABD piyadeleri bir gün boyunca süren kanlı savaşta 128 Komünisti öldürdü" diye övdü. Westmoreland 1969'dan sonra, ilk katliamdan bir yıl sonra Güney Kore birlikleri tarafından gerçekleştiği ortaya çıkan Phong Nhị ve Phong Nhất katliamı araştırılması için çaba gösterdi.
Westmoreland, Vietnam'daki komünistlerin Vietnam Halk Ordusu'nu teorik olarak savaşamayacak hale getirecek bir yıpratma savaşıyla yok edilebileceğine inanıyordu. Savaş stratejisi ağır topçu ve hava gücünün kullanılması ve komünistlerle büyük birliklerin dahil olduğu muharebelerde çarpışmaya odaklanıyordu. Böylece ABD'nin son derece üstün ateş gücü ve teknolojisi kullanılacaktı. Westmoreland'ın, onu büyük Vietnamlı sivil kayıplardan dolayı eleştiren Amerikalılara verdiği yanıt: “Düşmanı nüfustan mahrum ediyor, öyle değil mi?” oldu. Bununla birlikte, Kuzey Vietnam Ordusu (NVA) ve Güney Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi (NLF), yıpranma hızını kendi hedeflerine uyacak şekilde dikte edebildi: gerilla savaşı teknikleriyle çarpışarak ve büyük birlik savaşlarından kaçınarak, Amerikalıların en iyi oldukları savaş türlerinde savaşmasını engellediler ve süreç içinde Amerikan halkının savaşa verdiği desteğin azalama hızının, yıpranmalarından daha yüksek olmasını sağladılar.
Westmoreland, John Paul Vann ve Lew Walt'ın "baskı" stratejisine geçme girişimlerini defalarca reddetti veya engelledi. Westmoreland görev süresi boyunca Amerikan kamuoyunun sabrını yetersiz bulmuştu ve Başkan Johnson'u Ho Chi Minh yoluna müdahale etmek için savaşın Kamboçya ve Laos'a kadar genişlemesini onaylamaya ikna etmekte zorlanıyordu. "Savaşı genişletmedikçe kazanamayacağız" yönündeki mutlak tutumunu kullanamadı. Bunun yerine, Tet Taarruzu gerçekleştiğinde değerini yitiren "olumlu göstergelere" odaklandı, çünkü "pozitif göstergeler" bu büyüklükte dramatik bir olayın gerçekleşeceğini göstermiyordu. Tet, Amerikan kamuoyunun zihninde Westmoreland'ın "olumlu göstergeler" hakkındaki tüm açıklamalarını geride bıraktı. Komünistler, Khe Sanh'daki ağır çatışmalar sırasında geleneksel saldırıları Amerikan ateş gücü tarafından dövüldüğünde ve ayrıca Tet Saldırısı'nda on binlerce kayıptan sonra büyük ölçüde tükenmiş olmalarına rağmen, komünistlerin sürpriz saldırılarından doğan panik ve Amerikan siyasilerinin görüşleri savaşa ABD desteğinin azalmasına yol açtı, 1968 yılının başlarındaki olaylar ABD ve Güney Vietnam'ı askeri olarak çok daha üstün bir konuma getirmiş olsa da. 1968'de bir noktada, Westmoreland Vietnam'da nükleer silah kullanımını ön gören Kırık Çene kod adlı acil durum planını uygulamayı düşündü ancak Beyaz Saray planı öğrenince plandan vazgeçildi.