stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
VI. Pius

| Papa Pius VI   |
| --- | --- |
Roma piskoposu
 Pompeo Batoni'nin Pius VI - 1775 portresi
Papalık başlangıcı: 15 Şubat 1775
Papalık bitişi: 29 Ağustos 1799
Önce gelen: XIV. Clemens
Sonra gelen: VII. Pius
Papazlığa atanma: 1755
Takdis: 22 Şubat 1775 Giovanni Francesco Albani tarafından
Kardinal yapan: 26 Nisan 1773 XIV. Clemens tarafından
Doğum adı: Giovanni Angelo Braschi
Doğum: 25 Aralık 1717(1717-12-25) Cesena, Emilia-Romagna, Papalık Devleti
Ölüm: 29 Ağustos 1799 (81 yaşında) Valence, Birinci Fransız Cumhuriyeti
Önceki görev: Referendary of the Apostolic Signatura (1758-1759) Cardinal-Priest of Sant’Onofrio (1773-1775)
Slogan: Floret in Domo Domini (it blossoms in the house of God)
Arma: 
Adı Pius olan diğer papalar 
VI. Pius (25 Aralık 1717 – 29 Ağustos 1799), doğum adıyla Count Giovanni Angelo Braschi, 15 Şubat 1775'ten 1799'da ölümüne kadar papa olarak hüküm sürdü.
VI. Pius, Fransız Devrimini ve bunun sonucunda ortaya çıkan Gallican Kilisesi'nin bastırılmasını kınadı. Napoleon Bonaparte komutasındaki Fransız birlikleri, 1796'da Papalık Devleti'ni işgal etti ve papalık birliklerini mağlup ettiler. 1798'de, o zaman sahip olduğu gücünden vazgeçmeyi reddettiği için Pius esir alındı ve Fransa'ya gönderildi. Bir yıl sonra Valence'de öldü. Papalığı, yirmi yıldan fazla sürmüştür ve papalık tarihinde en uzun süre görev yapan dördüncü papadır.
Fransız Devrimi

Ana madde: Fransız Devrimi
VI. Pius, Fransız Devrimi patlak verdiğinde, eski Gallican Kilisesi'nin bastırılmasına ve Fransa'da kutsal ve dini mülklerin el konmasına tanık oldu. Ayrıca Parisians tarafından Palais Royal'da yakılan bir taş figürünü gördü.
Fransız Devrimi 1789'da başladı ve olayları Tanrı tarafından verilen toplumsal düzene karşı bir muhalefet işareti olarak gördü ve aynı zamanda kiliseye karşı bir komplo olarak gördü. Papa hem İnsan Haklarının Beyanı'nı Rahibelerin Sivil Anayasası'nı kınadı ve devrime karşı destek verdi. Önerilen dinsel reformları kınamak için "Quod aliquantum" (1791) ve "Caritas" (1791) olmak üzere iki makale yayınladı.
1791 yılında, Fransa ile papalığın diplomatik ilişkilerin sona ermesine karar verildi ve Antonio Dugnani bunun sonucunda Roma'ya çağrıldı.
XVI. Louis 21 Ocak 1793 tarihinde giyotin ile idam edildi ve kızı Marie-Thérèse-Charlotte babasının azizlik mertebesine yükseltilmesi için Roma'ya dilekçe verdi. VI. Pius, kralın şehit düşmesiyle ilgili 17 Haziran 1793'te kardinallerle bir toplantı yaptı ve azizlik mertebesine yükseltilmesi ile alakalı bir ümit verdi. Pius VI'nın ölümünden sonraki 1820'de, kralın dini nedenlerle öldürülmüş olduğunu kanıtlamanın imkânsız olmasından dolayı Rahibeler Cemaati olası kutsallığı sona erdirdi. VI. Pius, devrimin ana amacının Katolik dinine ve XVI. Louis'in kendisine karşı olduğunu savundu.
Papa Pius VI'ün ölümü
XIV. Benedictus

| Papa XIV>  Benedictus |
| --- | --- |
Papa XIV. Benedictus'un portresi Ressam:Pierre Subleyras 
Doğum: Prospero Lorenzo Lambertini 31 Mart 1675 Bologna Papalık Devleti
Ölüm: 3 Mayıs 1758 (83 yaşında) Roma, Papalık Devleti
Milliyet: İtalya
Etkin yıllar: 17 Ağustos 1740 - 3 Mayıs 1758
Yerine geldiği: XII. Clemens
Yerine gelen: XIII. Clemens

Papa XIV. Benedictus, asıl adı Prospero Lorenzo Lambertini (Fransızca: Benoît XIV, İtalyanca: Benedetto XIV) (d. 31 Mart 1675, Bologna, Papalık Devleti - ö. 3 Mayıs 1758, Roma), 17 Ağustos 1740 ile 3 Mayıs 1758 arasında papa.
Hayatı > Papalıktan önce

Papa XIV. Benedictus, Prospero Lorenzo Lambertini adı ile o zamanlar Papalık Devleti'nin ikinci büyük şehri olan Bologna'da soylu bir aileden olan babası Marcello Lambertini ile annesi Lucrezia Bulgarini'nin beş çocuğundan üçüncü çocuğu olarak 31 Mart 1675'te doğdu. Çocukluğu ve gençliğinde klasik İtalyan edebiyatı ile yakın ilgilendiği ve Dante, Tasso ve Ariosto'yu gayet iyi bildiği belirtilmektedir.
Hukuk ve teoloji eğitimi yaptıktan sonra Katolik Kilisesi papazı olarak Vatikan bürokrasi hiyerarşisi (Curia) içinde "Kutsal Ayinler ve Törenler Cemaati (Congregatio pro Sacris Ritibüs et Caeremoniis)" kurumu içinde 1712-1728'de görev yaptı. 1725'te sadece isimsel olarak Teodosia Piskoposu oldu ve 1727'de Ancona Piskoposluğuna seçildi. 1727'de  Kardinaller Koleji üyesi oldu. 1730'da Bologna Kardinali olarak atandı.
Papa XII. Clemens  6 Şubat 1740'ta ölünce 18. yüzyılda en uzun süren bir Kardinaller Konklav  toplantısından sonra 17 Ağustos'ta tüm Kardinallerin oyu ile papa seçildi. XIV. Benedictus papalık adını aldı.
Hayatı > Papalık dönemi

1740'ta Papa 1701'de, "Prusya Kralı" unvanını almış olan "Brandenburg Elektörü"nün babadan oğla geçen Prusya Kralı unvanını taşımasını kabul etmiştir.

Papalığının ikinci ön yılında papa daha "muhafazakâr" oldu. Cizvit misyonerlerin girişimleri hakkında gayet temkinli olarak davrandı. Paraguay yerlilerini tümünün Cizvit misyoner papazlar tarafından tamamıyla Hristiyanlığa dönüştürülüp Paraguay'da misyonerler tarafından idare edilen bir teokratik devlet oluşturulması politikasını kınayıp yasakladı. Cizvitlerin oluşturdukları "Çin tipi ayinler" ve "Malabar tipi ayinler" Katolik Kilisesi ayinlerinden sapmış olduklarını kabul edip yasakladı.
15. yüzyılda Güney Tirol'da güya 3 yasında bir çocuğun Yahudiler tarafından öldürülmesi olayını ele alıp bu çocuğa evliyalık unvanı vererek Alman Katolik halkın özellikle anti-semitik olanları tarafından evliya olarak tapınılmasını onaylamış oldu. İsa'nın çarmıha gerilmesi dolayısıyla ve diğer Hristiyanların zaman zaman güya Yahudiler tarafından öldürülmesi nedeniyle Yahudilerin Hristiyanlar kan borcu olduğu sorununu incelemek için yakın çalışma arkadaşı olan ve sonra kendini takip eden XII. Clemens adla papa olacak yüksek Vatikan görevlisine bu sorun hakkında bir rapor yazma görevi verdi.  Ama bu raporda Yahudilerin böyle bir kan borcu olmadığı sonucu verilince bu sonucu kabul etti.
1758 başlarında itibaren, zaten gut hastalığından muzdarip olan papanın sağlığı bu hastalığın komplikasyonlarından dolayı gittikçe bozuldu. XIV. Benedictus 3 Mayıs 1758'de hayata gözlerine yumdu. Mezarı ve mezar anıtı Roma'da Aziz Petrus Bazilikası'ndadır.
Papa XIV. Benedictus'un Roma Aziz Petrus Bazilikası içindeki mezarı ve mezar anıtı
Miele

Miele (/ˈmiːlə/ MEE-EH-lə ;Almanca telaffuz: [ˈmiːlə]) merkezi Gütersloh, Ostwestfalen-Lippe'de bulunan, lüks ev aletleri ve ticari ekipman üreten bir Alman şirkettir. Şirket 1899 yılında Carl Miele ve Reinhard Zinkann tarafından kurulmuş bir aile şirketidir.
Tarihçe

Miele'nin ilk ürünleri Meteor markası altında çıkartılan kazan yıkama makinesiydi. Carl Miele ürünlerin üretimini bizzat denetledi, Reinhard Zinkann ise çıraklık yaparak finans ve satış işlerini üstlendi.
Şirket 1927 yılında elektrikli süpürge üretmeye başladı. 1929 yılında Avrupa'nın ilk elektrikli bulaşık makinesini üretti. 1930'dan itibaren motosikletler üretilmeye başlandı. 1932 yılında Miele, Avrupa'nın en büyük santrifüj fabrikası haline geldi.[döngüsel referans][ dairesel referans ]
II. Dünya Savaşı sırasında Miele, köle işgücü kullanarak savaş için Alman ordusuna torpidolar, mayınlar ve el bombaları üretti. O dönem şirketin gelirinin %95'inin silah üretimi ve satışından elde edildiği düşünülmektedir.
Günümüzde Miele ürünlerini dünya pazarlarına ihraç etmesiyle 47 ülkede satış yapmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki oluşumları 1983 yılında Somerset, New Jersey'de şirket merkezlerini kurmalarıyla gerçekleşti. 1999 yılında, Driehaus Ödülü sahibi Michael Graves tarafından tasarlanan Princeton'da bulunan yeni mekana taşındılar. Ürünlerin çoğu Almanya, İsviçre, Avusturya, Çek Cumhuriyeti ve Romanya'da üretilmektedir. ABD'de ise on adet showroom bulunuyor.
Önemli noktalar

1899 Miele & Cie.'nin kuruluşu; krema ayırıcılarının üretimi
1900 Yayık ve çamaşır makinelerinin üretimi
1912–1914 Motorlu taşıt üretimi (125 araç)
1914 Elektrikli ilk çamaşır makinesi; Brüksel, Buenos Aires, Paris, Varşova ve Viyana'da şubeler kuruldu
1924–1960 Bielefeld'de bisiklet ve motosiklet üretimi
1927 İlk elektrikli süpürgelerin üretimi
1929 Avrupa'nın ilk elektrikli bulaşık makinesinin üretimi
1955 Hollanda sloganı "Miele. Er geen betere" tanıtıldı
1956 İlk tam otomatik çamaşır makinesi
1958 İlk yerli çamaşır kurutma makinesi
1963 Miele İngiltere'de piyasaya sürüldü
1966 İlk nem algılayan kurutucu, T 460
1976 İlk üstten yüklemeli çamaşır kurutma makinesi, WT 489.
1978 İlk mikroişlemci kontrollü çamaşır makineleri, kurutucular ve bulaşık makineleri
1982 1.200 RPM sıkma hızı, servis dostu yapı gibi yeniliklerle "Yeni Miele sınıfı"nın piyasaya sürülmesi
1986 Yıkama performansını artıran delikli kanatlara sahip Hydromatic yıkama tamburunun tanıtımı
1987 Çatal bıçak tepsisine sahip dünyanın ilk bulaşık makinesi G 595 SC'nin tanıtımı
1988 Miele'nin ilk ön yüklemeli çamaşır kurutma makinesi, WT 745. Aynı yıl Miele, Cordes'i satın aldı
1990 Mutfak aletleri üreticisi Imperial devralındı
1991 Yüzeye monte cihaz teknolojisine sahip 900 serisi çamaşır makineleri piyasaya sunuldu.
1991 Kreussler Textile Chemistry ile ortaklaşa ıslak temizleme sürecini geliştirdi ve yarattı
Amsterdam'daki Miele Deneyim Merkezi 1997 Elde yıkanabilen yünlüler için programlı ilk çamaşır makinesi ve Miele InfoControl: Miele ev aletleri tarafından iletilen verileri işleyen ilk mobil alıcı. WT 745 üretimi durdurularak yerine WT 945 tanıtıldı
1998 Miele'nin ilk tam otomatik ankastre kahve makinesi, CVA 620. Aynı yıl Miele, evlerde kullanılmak üzere gazla çalışan bir kurutma makinesi olan T 478 G'yi tanıttı.
1999 1.800 RPM sıkma hızına ve fırçasız FU motora sahip ilk çamaşır makinesi W397 piyasaya sürüldü. Aynı yıl Miele 100. yıl dönümünü kutladı
2001 Patentli "SoftCare" piyasaya sürülmesi
2003 Navitronic çamaşır makineleri ve "Otomatik" programlı kurutma makineleri
2004 Yeni G 1000/G 2000 bulaşık makinesi serisi patentli olarak tanıtıldı
2005 Bulaşık makineleri, ocaklar, buharlı pişiriciler ve mikrodalgalar için TouchControl işletimi, Kore'de 37. Miele şubesi kuruldu. Mutfak üretimi durduruldu.
2006 Yenilikçi tasarıma sahip yeni çamaşır makinesi/kurutma makinesi serisi
2013 Yeni çamaşır makinesi ve kurutma makinesi serisi W1 ve T1 olarak adlandırıldı
2014 Hollanda için yeni slogan "Miele. Er is geen betere" uluslararası slogan "Immer Besser" olarak değiştirildi
2017 Miele, M-Chef Teknolojisi ve otomatik menü pişirme özelliğine sahip Dialog Fırını piyasaya sürdü
Sloganlar

Miele'nin Almanca sloganı immer besser'dir ; bu cümle "her zaman daha iyi"dir anlamına geldiği gibi  "daha iyi ve daha iyi olmak" anlamına da gelebilir.
1915 yılından MieleExtra çamaşır makinesi. Sofya Ulusal Politeknik Müzesi'nde sergilenmektedir
Miele'nin mangallı ilk çamaşır makinesi (muhtemelen 1930 yılında yapıldı)
Vaşak

Ağaç dallarına tırmanmış bir bayağı vaşak eniği.
Vaşak.
Vaşak, kedigiller (Felidae) familyasından Lynx cinsini oluşturan orta büyüklükte etçil omurgalı ve yabani hayvan türlerinin ortak adı.
Fiziksel özellikleri

Kediye benzemekle birlikte normal kedi ağırlığından 5-6 kat daha ağırdırlar. Vaşakların ağırlıkları 18–25 kg arasındadır. Kulakları normal kediye kıyasla daha uzun ve uçları tüylüdür. Kış bastırdığında ise sadece kulaklarının üzerindeki tüyler değil tüm vücudu kalın bir tüy tabakası ile kaplanır. Patilerinin genişliği karda yürümelerini kolaylaştırır. Afrikalı vaşaklar, vücuduna oranla Afrika'nın en hızlı ve en tehlikeli hayvanıdır. Örneğin bir antilobun boynuna atılıp onu yere çekme yeteneğine sahiptir. Gövdelerine göre küçük kalan başları ve kısa kuyrukları vardır. Renkleri kum renginden koyu kahveye kadar değişir. Evcilleştirilebilirler.
Yaşam şekilleri

Vaşak türleri arasında görünüş farklılıkları mevcuttur. Engebeli arazilerde ve genellikle çam ormanlarında yaşarlar ama açık ormanlık araziler ya da diğer coğrafi mekanlarda da rahatlıkla yaşamlarını sürdürebilirler. Hatta denizden 3000 metre yükseklikte yaşayan vaşaklar bulunmaktadır. 
Sadece iyi bir dağcı değil aynı zamanda iyi birer yüzücüdürler. Çok hızlı, çevik ve boyutuna oranla güçlü bir yırtıcı olduğundan kar tavşanı, kemiriciler, ördek, yer kuşları, balık ve bazen de geyik gibi hayvanları kendilerine av yaparlar. Her vahşi kedide olduğu gibi avını mükemmel gözler ve yaklaştığını hissettirmez. Vaşaklar istisnai durumlarda avlanırken birlikte hareket ederler. Özellikle tavşan gruplarını avlarken birlikte hareket ettikleri görülür. Avlanma zamanı olarak geceden ziyade gündüzü tercih ederler.
Üreme

Çiftleşme döneminde egemenlik alanının dışına çıkarlar. Genellikle de Ocak sonu ya da Mart başı arasında çiftleşirler. Dişi vaşakların hamileliği yaklaşık 70 gün sürer ve 2 ila 3 yavru doğurur. Yavrular annelerinin bir dahaki çiftleşme dönemine kadar ayrılmazlar. Dişi vaşaklar 21 aylıkken erkek vaşaklar ise 33 aylıkken erginleşirler.
Korunma durumu

Doğal hayatın bir parçası olan vaşaklar insanoğlunun tehdidi altındadır. 600 kadar vaşağın yaşadığı Norveç'te sadece 2 ay içinde 117 vaşak avcılar tarafından öldürülmüştür. World Conservation Union (~Dünya Koruma Birliği) açıkladığı nesli tehlike altındaki 120 memeli türü arasında vaşaklara da yer verilmiştir. Vaşakların avlanılması yaşadıkları ülkede hâlâ yasaklanamamıştır.
Vaşak türleri

Bayağı vaşak (Lynx lynx)
Kanada vaşağı (Lynx canadensis)
İber vaşağı (Lynx pardinus)
Doru vaşak (Lynx rufus)
Norveç'teki Kuzey vaşağı (Langedrag Naturpark)
Ahmet Refet Efendi

Hattat Ahmet Refet Efendi.
Ahmet Refet Efendi (1873, İstanbul - 1949, İstanbul), Türk hattat.
Özellikle celî sülüste usta bir hattat idi. İstanbul'daki Atik Alî Paşa ve Şişli Camisi'nde; Bursa'daki Ulu Cami'de de sülüs ve nesih levhaları vardır.
Yaşamı

1873 yılında İstanbul'da doğdu. Babası, Harbiye Nezâreti mümeyyizlerinden Cemîl Bey'dir. İlköğrenimini tamamladıktan sonra  askerî kâtip yetiştiren Menşe-i Küttâb-ı Askerî Mektebi'nde okudu.
Gençlik yıllarında sülüs, nesih ve reyhânî yazısını Filibeli Bakkal Ârif Efendi'den öğrendi. Bakkal Ârif Efendi'den icâzet almak için yazdığı hilye-i şerifi Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'ndedir.  Sülüs celîsini Sâmî Efendi'den öğrendi.
Refet Efendi, mezuniyetinden sonra Bâb-ı Seraskerî katipliği yaptı Mümeyyizliğine terfi etttikten sonra emekli oldu ve çeşitli okullarda yazı dersleri verdi.
Özellikle celî sülüste usta bir hattat idi. Altı mushâf-ı şerîf yazmış olduğu bilinir ancak henüz yazdığı bir nüsha bulunmamıştır. Son derece velüd bir hattat olan Ahmet Refet efendinin İstanbul'daki birçok camide hat levhaları vardır;
Davud Paşa, Koca Mustafa Paşa, Hekimoğlu Alî Paşa, Haseki, Hacı Hamza, Hacı Evhâdeddîn, İbrahim Paşa camileri Atik Alî Paşa Camii ile Şişli Camisi'nde, Bursa'daki Ulu Cami'de de sülüs ve nesih levhaları vardır.
Müze ve koleksiyonlarda eserleri mevcuttur. Sülüs ve nesihle çeşitli murakka (albüm) hazırlamıştır ve bunların bazıları Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'ne bağışlanmıştır.
İbnü’l-Emin Mahmud Kemal İnal, kendisi için şöyle demiştir;
Evvelce evi, en değerli hattatların elvâh-ı bedi’âsı ile yazı müzesi hâlinde iken bi’l-âhare hepsini elden çıkarmağa mecbur olarak bizim gibi kıymet-şinâsları pek ziyâde mükedder eden Muhyiddîn Bey’de de hilyeleri ve güzel sülüs yazıları görülmüşdü.
Sokaklarda tesâdüf ettikçe merhûmla görüşürdük. Bir prensesin konağının içindeki merdivenin yukarısına ta'lik ile ve yaldızla yazdığı beyitlere bakdıkça ta'likde pek mâhir olmadığına hükmederdim. Hayatında bundan başka yazısını görmediğim içün diğer yazılardaki kudretinin derecesini bilmezdim. Vefâtından sonra gördüğüm sülüs, nesih ve celî yazıları değerli bir hattat olduğunu ispat etti. Hakîkāte evvelce vâkıf olub da kudret-i kalemiyyesi ile mütenâsib sûretde ri'âyetde bulunmadığıma ve terceme-i hâline ve eserlerine ait mufassal ma'lûmât almadığıma te'essüf etmekdeyim.
Refet Efendi, harf inkılâbından sonra sanatını sürdürme imkanı bulamadı. Haseki'de Bostanhamamı civarındaki evinin bahçesinde meyve-sebze yetiştirmeye başladı. Geçirdiği bir ameliyatın ardından 4 Kasım 1949'da Cerrahpaşa Hastanesi'nde öldü. Cenazesi, Merkezefendi Mezarlığı'na defnedildi.
Ahmet Re'fet Efendi'ye ait 1941 tarihli Celi Sülüs levha, (Haza Min Fazli Rabbi- Bu Rabbinin Fazlındandır.)
Ahmed Re'fet Efendi, 1899 tarihli Ziya Paşa beyiti (Âsaf'ın mikdârını bilmez Süleyman olmayan / Bilmez insan kadrini dünyada insan olmayan)  Albayrak Hat Koleksiyonu
XIV. Clemens

| Papa XIV>  Clemens |
| --- | --- |
Papa XIV. Clemens'in portresi
Doğum: Giovanni Vincenzo Antonio Ganganelli 31 Ekim 1705 Sant' Arcangelo di Romagna, Romagna, Papalık Devleti
Ölüm: 02 Ekim 1769 (63 yaşında) Roma, Papalık Devleti
Milliyet: İtalya
Etkin yıllar: 19 Mayıs 1769-22 Eylül 1774
Yerine geldiği: XIII. Clemens
Yerine gelen: VI. Pius

Papa XIV. Clemens, asıl adı Giovanni Vincenzo Antonio Ganganelli  (d. 31 Ekim 1705, Romagna, Papalık Devleti - ö. 22 Eylül 1774, Roma). 19 Mayis 1769 ile 22 Eylül 1774 arasında papa. Clemens papalık ismini kullanan en son papadır.
Hayatı > Erken dönemi

Günümüzde İtalya'da Emilia-Romagna bölgesinde Rimini ilinde ve antik Via Emilia yolu üzerinde bulunan Santarcangelo di Romagna adli küçük bir şehirde doğdu. Eğitimini Cizvitlerin Rimini ve Urbino'da bulunan papaz yetiştirme okullarında yaptı. Forli ilinde bulunan Fransisken tarikatına ait olan bir manastıra keşiş olarak girdi. Sonra Roma'ya gitti; burada Roma La Sapienza Üniversitesi'nde okuyup ilahiyat (teoloji) üzerinde üniversite diploması aldı. Sonra Ganganelli bir şair, bir müzisyen ve bir teoloji uzmanı olarak isim yaptı. 1741'de bağlı olduğu manastır kesişleri tarikatının başkanı oldu. Ganganelli Papa XIV. Benedictus ile yakın çalışmalara başladı. Onun tarafından bazı Katolik Hristiyanların iddia ettiği gibi İsa'nın çarmıha gerilmesinden dolayı Yahudilerinin Hristiyanlara kan borcu olup olmadığı felsefi sorununu incelemekle görevlendirildi ve 1759'da hazırladığı rapor Yahudilerin bir kan borcu olmadığı sonucuna vardı. 1759'da papa tarafından Kardinal yapıldı.
Hayatı > Papalığı

Kardinal Ganganelli Papa XIV. Benedictus'un ölmesiyle papalığa 19 Mayıs 1769'da seçildi, Bunun Avrupa'da birkaç ülkede hüküm süren Bourbon Hanedanı'na bağlı ülkelerin desteği olduğu bilinmektedir. Destekleyicileri onun mutlak monarşi rejimi altında bulunan bu ülkelerde, hükümdar ve hükûmetlerinin gayet nefret ettikleri Cizvitler tarikatını lağvedeceği bekleyişi içinde idiler. Daha önceki papanın döneminde Cizvitler Portekiz'den ve Burbon hanedanı tarafından idare edilen Fransa, İspanya, Napoli krallıkları ve Parma Grandukluğu'den atılmışlardı.
XIV. Clemens ismini alan papa önce bu tarikatın faaliyetlerini gayet kısıtlayarak tarikatın düşmanlarını tatmin etmeye çalıştı. Tarikatın başpeder olan Lorenzo Ricci ile görüşmeyi reddetti. Tarikatın yeni papaz adayı almasını yasakladı. Fakat bunlar Cizvitlere düşman olan hükümdarlara yeterli görülmemekteydi. Bunlara verdiği sözü tutmak için Papa Kasım 1772'de bir bildiri hazırlayıp Dominus ac Redemptor adı verilen bu Papalık bildirisini Haziran 1773'te imzalayıp Cizvitler tarikatını lağvettiğini ilan etti. Bu tarikata bağlı olan yaklaşık 24.000 papaz alelade Katolik papazı hiyerarşisine kabul edildiler. Papanın bu kararından sonra Fransa Kralı XV. Louis, Avignon'da bulunan papalık binalarını ve Ron Nehri üzerinde bulunan "Venessino Comtad" papalık enklavı arazilerini Katolik kilisesine geri verdi. İspanya Kralı (aynı zamanda Parma Grandükü olan) III. Carlos işe İtalya'da idaresi altında olan Benevento ve Pontecorvo bölgelerinin Papalık Devleti idaresi altına girmesini kabul etti.
Papa'nın bu hareketi 19. yüzyılda Katolik Kilisesi hiyerarşisi içinde çok önemli bir klik olan köyü muhafazakârlar tarafından gayet kötü karşılandı. Bunlar papanın papalık görevini fenaya kullanarak papanın Hristiyanlar arasındaki itibarını yerle bir ettiğini iddia etmeye başladılar. Fakat birçok Katolik bu hareketi ve tedbirleri uygun görmüşlerdi.
Papa'nın sıhhati gayet iyi iken bu bildiriyi imzaladıktan sonra birden sağlığı fenalaşmaya başladı. Devamlı yorgunluk göstermeye başladı. Bazıları bunu papanın Cizvitler tarafından zehirlenmesine yordular. Papaya yakın olanlar ise bunu kabul etmediler. Papanın rahatsızlığını yaşı 70'e yaklaşmış olan papanın gayet yüksek enerji ve devamlı dikkat gerektiren ve gayet vücudu ve beyni yorucu bir çalışma içinde olmasına atfettiler. Çok geçmeden papa yatalak oldu ve 22 Eylül 1774'te 68 yasında iken hayatına gözlerini yumdu. Vatikan doktorları tarafından yapılan otopside papanın cesedinde hiçbir zehir izinin bulunmadığı rapor edildi. Mezarı Roma'da "Santi Dodici Apostoli (Oniki Havari)" Kilisesinde bulunmaktadır. Mezar anıtı neo-klasikal mimarı üsluplu olup 18. yüzyılda ünlü heykeltıraş olan Antonio Canova tarafından yapılmıştır.
Kuşkayası Anıtı

| --- | --- |

Kuşkayası Kuş kayasıTürkiye'deki konumu
Konum: Amasra, Bartın ili
Bölge: Karadeniz Bölgesi
Koordinatlar: 41°43′06″K 32°21′49″D﻿ / ﻿41.71833°K 32.36361°D﻿ / 41.71833; 32.36361
Rakım: 350 m (1.148 ft)
Tarihçe
Kültür(ler): Roma
Kuşkayası Batı Karadeniz Bölgesinde Roma İmparatorluğu döneminde yaptırılmış İpek yolu üzerinden geçen bir anıttır.
Yerleşim

Anıt Bartın ili Amasra ilçesine giden D.010 numaralı devlet karayolunun doğusunda ve 41°43′06″K 32°21′49″D﻿ / ﻿41.71833°K 32.36361°D﻿ / 41.71833; 32.36361 koordinatlarında yer almaktadır. Anıt mahallinin rakımı 350 metre ve Amasra’ya uzaklığı da 4 kilometredir. Yol kenarında olup merdivenle çıkılabilmektedir.
Tarihi

Kuşkayası Türkiye’de benzeri olmayan bir anıttır. Anıt Roma İmparatoru Claudius (41-54) onuruna Bitinya ve Pontus valisi Gaius Julius Aquila tarafından MS 1. yüzyılda yaptırılmıştır. Anıt kayaya oyulmuş bir insan figürü, bir Roma kartali figürü ve iki yazıttan oluşmaktadır. İnsan ve kartal figürlerinin baş kısımları zaman içerisinde kopmuştur. 260 cm. yüksekliğindeki insan figürü imparatora veya anıtı yaptıran valiye ait olabilir. Anıtta ilk zamanlarda şu anda olmayan bir de çeşme vardı.
Renca

| Renca |
| --- | --- |
Belediye
Renca belediyesi
Renca
  Bayrak Arma 
 Renca'nın Büyük Santiago'daki konumu
Koordinatlar: 33°24′G 70°43′B﻿ / ﻿33.400°G 70.717°B﻿ / -33.400; -70.717
Ülke:  Şili
Bölge: Santiago
İl: Santiago
İdare
 • Belediye başkanı: Claudio Castro (Bağ.)
Yüzölçümü
 • Toplam: 14,4 km²
Nüfus (2002)
 • Toplam: 133.518
 • Yoğunluk: 5.500/km²
Zaman dilimi: UTC-04.00 (CLT)
 • Yaz (YSU): UTC-03.00 (CLST)
Resmî site www.renca.cl
Renca, Şili'nin Santiago metropoliten bölgesinin Santiago ilinde bulunan bir belediyedir. Belediye, bölgenin ortasında yer almakta olup Büyük Santiago'nun bir parçasıdır. Yüzölçümü 14,4 km² olan belediyenin nüfusu 2002 yılı itibarı ile 133.518'dir.
1509 Konstantinopolis depremi

| --- | --- |

 İstanbul Edirne Bursa
Yerel tarih: 10 Eylül 1509 (515 yıl önce) (1509-09-10)
Yerel saat: 22:00 veya 04:00 civarı
Süre: 50 sn
Büyüklük: 7.2 Ms veya 8.0 Ms civarı  7.65 Mw
Merkez üs: 40°45′N 29°00′E﻿ / ﻿40.75°K 29.00°D﻿ / 40.75; 29.00 Prens Adaları açıkları, Marmara Denizi
Fay: Kuzey Anadolu Fay Hattı
Maks. şiddet: X (Yoğun) – XI (Aşırı)
Tsunami: 6 metre (maks.)
Etkilenen ülkeler/bölgeler:  Osmanlı Devleti
Kayıplar: 4000~13000 ölü  10000+ yaralı  1070 hane yıkıldı Binlerce yapı ağır hasar aldı
1509 Konstantiniyye depremi veya 1509 Büyük İstanbul depremi, 10 Eylül 1509 tarihinde merkez üssü Marmara Denizi'nin kuzeydoğusu olan, 7.2 Ms (± 0.8) büyüklüğünde meydana gelen deprem. Tarihsel kayıtlara göre deprem sonucunda Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti Konstantiniyye'de 4 bin ila 13 bin arasında kişi hayatını kaybetti, 10 binden fazla kişi yaralandı, yaklaşık 1070 hane yıkıldı ve binlerce yapı ağır hasar aldı. Ayrıca depremin ardından oluşan ve yüksekliği bazı yerlerde 6 metreye varan tsunami dalgaları şehrin surlarını aşarak güzergahı üzerindeki semtlere ağır hasar verdi. En büyük yıkımın İstanbul'da olduğu depremin etkisi Bolu'dan Edirne'ye kadar hissedildi. Oluşturduğu ağır hasar sebebiyle halk arasında "Küçük Kıyamet" (Kıyamet-i Suğra) olarak adlandırılan deprem, son 500 yıl içinde Marmara bölgesinde gerçekleşmiş olan en büyük ve en yıkıcı depremlerden birisi olarak kayıtlara geçti.