Novellae Constitutiones
Zaman çizelgesi

Justinianus, hiçbir zaman resmen yeni kanunların derlemesini yapmamış olsa da, özel kişiler bu boşluğu çeşitli formlarda resmi olmayan derlemeler ile doldurmuşlardır. Aşağıdaki zaman çizelgesi, bu derlemelerin özlü bir dökümünü verirken, yüzyıllar içerisinde günümüze nasıl taşındığını açıklar:
556 Konstantinopolis'de hukuk profesörü Julianus, Latince konuşan öğrenciler için 535-555 arası çıkan 124 kanunun (ya da 122, ikisi mükerrer) özeti Epitome Juliani'yi hazırladı. Epitome Juliani çoğu resmi olarak Yunanca yayınlanan kanunların kısmen açıklamalı Latince bir özetidir. Latince olduğu için, Epitome Juliani, Erken Orta Çağ'da Batı'daki kanunların tercih edilen bir kaynağı olmayı yaklaşık 1100'e orada başka bir edisyon bulunana kadar sürdürmüştür.
556? 535-556 arası çıkan 134 kanunun yaklaşık o zaman derlemesi. Çoğunlukla kelime kelime Yunanca kanunların tam metin tercümesidir, ayrıca aslen Latince ya da hem Yunanca hem de Latince çıkmış az sayıda kanunu  da içerir. Yaklaşık 1100 yılında Bologna'de keşfedildi, Authenticum olarak bilinir çünkü Irnerius ve diğer Glossatorlar Justinianus düzeninde yapılmış resmi bir derleme olduğunu düşünürler. (Bazen ayrıca versio vulgata olarak da bilinir.)
575–580 168 kanun derlemesi (ya da 166, çoğunluğu Yunanca fakat iki tanesi Latincede tekrar etmiştir.) II. Tiberius hükümdarlığında derlenmiştir. Bu derlemenin Orta Çağ'da Venedik ve Floransa olmak üzere iki el yazması keşfedilmiştir.
600-800 Epitome Juliani elyazmaları Avrupa'da dolaşımdaydı. E.J., Authenticum ortaya çıkana kadar Avrupa'da Roma hukukunun temel kaynağıydı. Corpus Jurus Civilis olarak bilinenlerin diğer kısımları batıda az bilinirdi.
892 Bizans İmparatoru VI. Leon'un hükümdarlığında Basilica yayınlandı. 168 kanunun Yunanca derlemesiydi, Codex, Digesta ve Institutiones parçalarıyla beraber scholia (yorumlayıcı notlar) takviye edilmiş birçok kanunun özlerini içerir. Basilica daha sonra Novellae'nın yeniden oluşturulmasına yardımcı olmuştur.
12. yüzyıl, Authenticum, Bologna'da ortaya çıktı, büyük ölçüde Epitome Juliani'nin yerini aldı. Corpus Juris Canonici'den ayırabilmek için Justinianus'un Codex, Digesta, Constitutiones ve Novellae'sı Corpus Iuris Civilis olarak adlandırılmaya başlandı. CJC, o zamanlar günümüzden farklı düzenleniyordu. Parçaları şu şekildeydi: Digesta'nın üç cildinin her biri, Codex'in ilk dokuz kitabı ile beşinci cilt Institutiones, Codex'in son üç cildi (Tres libri) ve Authenticum formunda Novellae. Sonraki Volumen ya da Volumen parvum olarak adlandırılmıştır (CJC'nin diğer ciltleriyle karşılaştırıldığında önemsiz bir cildidir).
13. yüzyıl, Venedik elyazması (Codex Marcianus—Venedik'te San Marco Kütüphanesi'nde tutulduğu için böyle adlandırılmıştır. Bu elyazmasının Vatikan'daki 16. yüzyılın başlarında bir kopyası Palatino-Vaticanusolarak anılır.) 168 Yunanca kanun derlemesi yaklaşık bu zamanda yaratılmıştır. Son üç kanun, praetorian prefect kararnamesi, 4 tanesi II. Justinus'un kanunu, 2 tanesi iki kere verilmiştir. Bazıları ana derlemedeki kanunların tekrar olan 13 fermanı ek olarak içerir.
14.yüzyıl, Floransa elyazması da (Codex Laurentianus-Floransa'da Laurentian Kütüphanesi'nde tutulduğu için böyle adlandırılmıştır.) daha az kaliteyle olmak üzerere 168 Yunanca kanun derlemesini içerir, 14. yüzyılda tasarlanmıştır.
1476 Kanunların ilk basılı kopyası Roma'da Authenticum temelli Codex, Institutiones ve Novellae'dan oluşan Tres Libri ile yayınlanmıştır.
1932  Samuel Parsons Scott'un CJC İngilizce tercümesi yayınlandı. Ne yazık ki Scott, Mommsen, Krüger, Schoell ve Kroll'un CJC tercümesi yerine Kriegel kardeşlerin ki kullandı ve çevirisi ciddi biçimde eleşti almıştır.
1943 Fred H. Blume, Justinianus'un Kanunlarının yaptığı İngilizce çevirisini Clyde Pharr'a yolladı.
2008 Blume'nin Codex ve kanunları Ek açıklamalı Justinianus'un Kanunları sitesinde 26 Ekim 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. yayınlandı.
2013 Kroll'un önsözü ile kanunların seçmeli İngilizce çevirisi Miller ve Kearley tarafından yayınlandı.
2018 Kanunların Yunanca asıllarından İngilizceye David J.D. Miller ve Peter Saaris tarafından yapılan tercümesi Cambridge University Press tarafından yayınlandı.
Feodal hakları diyagram şeklinde gösteren "Arbor feudorum", Justinianus'un Kanunlarının 1553 Lyon edisyonu