stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İhsan Topçu
Hayatı

30 Ağustos 1948 tarihinde Trabzon'un Sürmene ilçesine bağlı Kuşluca köyünde doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Trabzon’da tamamladıktan sonra, lise eğitimini 1965 yılında Kilis'te bitirdi. Aynı yıl İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne girdi ancak 1967 yılında kendi isteğiyle ayrıldı. Aynı yıl İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'ne girerek 1971 yılında mezun oldu.
13 Ocak 1972'de Diyarbakır Ziya Gökalp Lisesi'ne edebiyat öğretmeni olarak atandı. Çeşitli liselerde öğretmenlik yaptıktan sonra 7 Mart 1994 tarihinde Türk dili okutmanı olarak Kocaeli Üniversitesi’nde göreve başladı. 30 Mart 1995'te Kocaeli Üniversitesi Şiir Etkinlikleri birimini kurdu ve 22 Ağustos 1996'da Şiir Okulu müdürlüğüne atandı. Aralık 1996’da Şiir Kitaplığı düşüncesini hayata geçirdi. 17 Ocak 2006’da, meslekte 35. yılını doldurarak emekliye ayrıldı.
Şiirlerinde yalın bir dil kullanmayı tercih etti. Ahmet Haşim, Behçet Necatigil, Cemal Süreya, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Melih Cevdet Anday, Nâzım Hikmet, Ömer Hayyam, Pablo Neruda ve Yahya Kemal Beyatlı gibi şairlerden etkilendi. Şiirlerinde yabancı sözcükleri kullanmaktan kaçınmaktadır.
İlk şiiri 1964 yılında Kilis Hududeli gazetesinde yayımlandı. Şiir ve düzyazıları; Berfin Bahar, Cumhuriyet Kitap, Çağdaş Türk Dili, Damar, Kıyı, Papirüs ve Pencere dergilerinde yer aldı.
Başlıca eserleri

Üçüncü Mevki Duygular (1969)
Yarınsız Sayfaları Yırtıyorum (1975)
Arayış Yol Arıyor (1990)
Gökyüzünü Yitiren Kuş (1994)
O Yitik Kıpırtı (1996)
Yaşam Avuçlarımızda Sonsuzveren Gül (2003)
Hiçliğin Diliyle (2008)
Ödülleri

1992 - Hümanist Enternasyonal Şiir Onursal Ödülü (Gökyüzünü Yitiren Kuş adlı şiir dosyasıyla)
2004 - Ş. Avni Ölez Şiir Emeği Ödülü (Yaşam Avuçlarımızda Sonsuzveren Gül kitabıyla)
2012 - M. Sunullah Arısoy Şiir Ödülü (Sesi Kendine Arkadaş adlı şiir dosyasıyla)
2013 - Oğuz Tansel Şiir Ödülü (Kalbinden Kanıyor Zaman adlı şiir dosyasıyla)
Kaynaklar

↑  "İhsan Topçu". biyografya.com. 7 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2025.
↑  Ataullah Dashtı (14 Mart 2019). "İhsan Topçu". teis.yesevi.edu.tr. 26 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2025.
↑  "Kocaeli Ansiklopedisi İhsan Topçu maddesi" (PDF). kocaeli.bel.tr. 2023. 26 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 5 Mart 2025.
İslam Sanatı Müzesi (Berlin)

| İslam Sanatı Müzesi |
| --- | --- |
Museum für Islamische Kunst

Açılış: 18 Ekim 1904
Konum: Berlin, Almanya
Koordinatlar: 52°31′15″K 13°23′47″D﻿ / ﻿52.52083°K 13.39639°D﻿ / 52.52083; 13.39639
Tür: Arkeoloji ve sanat müzesi
Müdür: Stefan Weber
İslam Sanatı Müzesi (Almanca: Museum für Islamische Kunst), Almanya'nın başkenti Berlin'de bulunan bir arkeoloji ve sanat müzesidir. Müze, 18 Ekim 1904 tarihinde açılmış olup Bergama Müzesi'nde yer almaktadır ve İslam sanatlarına adanmıştır.
Tarihçe

Müze, 1904 yılında Wilhelm von Bode tarafından Kaiser-Friedrich-Müzesi'nde İslam Bölümü olarak kurulmuş ve başlangıçta Friedrich Sarre tarafından fahri müdür olarak kurulmuştur. Olay, Osmanlı padişahı II. Abdülhamid tarafından Amman'ın güneyinde bulunan bitmemiş bir Emevi çöl sarayından gelen Muşatta cephesinin İmparator II. Wilhelm'e bağışlanmasıydı. Cephenin doğu kısmının bazı kısımları ve bir parçasını oluşturduğu yapının kalıntıları Ürdün'de kalmıştır. Bode tarafından bağışlanan 21 halıyla birlikte cephe, koleksiyonun temelini oluşturmuştur. Yeni inşa edilen Bergama Müzesi'nde müze güney kanadının üst katına taşınmış ve 1932'de orada açılmıştır. II. Dünya Savaşı nedeniyle sergi 1939'da kapatılmıştır.
Sanat eserlerinin kaldırılmasına ve Bergama Müzesi'nde kalan nesnelerin güvence altına alınmasına rağmen koleksiyon hasar görmüş ve kayıplara uğramıştır. Bir bomba, Mushatta cephesinin kapı kulelerinden birini yok etti ve bir yangın bombası, darphanedeki bir kasada muhafaza edilen değerli halıların tamamını veya bir kısmını yaktı. 1954'te koleksiyon, Bergama Müzesi'ndeki İslam Müzesi olarak yeniden açıldı. Batı işgal bölgelerine taşınan varlıklar, savaştan sonra ilk kez 1954'te yeniden sergilendiği Dahlem'deki müzeye iade edildi. 1968'den 1970'e kadar Charlottenburg Sarayı'nda bir sergi vardı. 1971'de, İslam Sanatları Müzesi'nin kalıcı sergisi, Dahlem müze kompleksindeki yeni bir binada açıldı.
1958'de, Museumsinsel'deki Bergama Müzesi'ndeki İslam Müzesi, 1945'ten 1946'ya kadar Sovyetler Birliği'ne yağmalanmış sanat eseri olarak transfer edilen sanat eserlerinin çoğunu geri aldı. Diğer önemli koleksiyon objelerinin restorasyonuyla, 1967'de tüm sergi salonlarının halka açılması mümkün oldu. Birleşme Anlaşması'na dayanarak, iki müze 1992'de İslam Sanatları Müzesi adı altında örgütsel olarak birleştirildi. Dahlem sahasında sergi 1998'de kapandı. 2000 yılında Pergamon Müzesi'nin güney kanadının üst katında yeni tasarlanmış kalıcı bir sergi açıldı.
Koleksiyonlar

Müze, İspanya ve Hindistan arasındaki bölgeden 7. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar çeşitli İslam sanatı eserleri sergiliyor. Tizpon, Samarra ve Tabiğa'daki kazı faaliyetleri ve edinim fırsatları, özellikle Mısır, Orta Doğu ve İran'ın önemli odak noktaları olmasına yol açtı. Diğer bölgeler, Babür İmparatorluğu'ndan hat sanatı ve minyatür resim veya Sicilya fildişi sanat eserleri gibi önemli koleksiyon nesneleri veya gruplarıyla temsil ediliyor.
Müzede, Muşatta cephesi, Halep Odası, Alhambra'dan kubbe, Kaşan'dan mihrap, Konya'dan mihrap, Küçük Asya'dan Ejderha-Anka kuşu halısı, Küçük Asya, 15. yüzyılın başları.
Konya'dan Kuran-katlanır masa, Kitap sanatı gibi müzede kalıcı sergiye ek olarak İslam dünyasından modern sanat sergileri de yer almaktadır.
Koleksiyonlar
Muşhatta cephesi
Abbasi Samarrası'ndan kase, 9. yüzyıl
Sâmâni Simurg tabağı, 10. yüzyıl
Sicilya-Arap Fildişi tabutu, 11. yüzyıl
Fildişinden yapılmış, figürlü süslemeli sinyal boynuzu (olifant), Aşağı İtalya veya Sicilya, 11.-12. yüzyıl
Kaşan'dan mihrap, 1226
Selçuklu Kur'an katlanır yazı masası, 13. yüzyıl ortası
Konya'dan mihrap, 13. yüzyıl
Musul'dan Lavabo, 1251-1275
Musul'dan sürahi, 1251-1275
Polo oynayan binicilerin bulunduğu Memlük şişesi, yaklaşık 1300
Torre de las Damas'ın (Alhambra) tavanı, yaklaşık 1320
Ejderha-Anka kuşu halısı, 15. yüzyıl ortası-16. yüzyıl
Vazo (İznik çinisi), 16. yüzyılın ilk çeyreği
Küçük Desenli Holbein halısı, 16. yüzyıl
Spiral Sarmal Babür Halısı, 16. - 17. yüzyıl
Halep Odası, 1600-1603
Şah Cihangir, Ramazan Bayramı toplantısında, 1615-1625
İbradı

| İbradı |
| --- | --- |
İlçe

 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Antalya
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: İbrahim Cem Deveci
 • Belediye başkanı: Hatice Sekmen (AK Parti)
Rakım: 1550 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 3.618
 • Kır: -
 • Şehir: 2.947
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 242
İl plaka kodu: 07
İbradı, Antalya ilinin bir ilçesidir.
Tarihçe

Pisidya sınırları içinde yer alan İbradı'nın kuruluş tarihi tam olarak bilinmemektedir. Ancak, İbradı ve çevresinde bulunan kalıntılardan Roma devrine uzandığı tahmin edilmektedir. Örneğin, İbradı'ya 2 km. mesafede kurulu Ormana Belediyesi ile 7 km. mesafedeki Ürünlü Köyü' nün arasında Helenistik Dönem Erymna Antik Kenti'nin kalıntıları mevcuttur. Kentin nekropolü ise Ormana'yı çevreleyen kayalık sırtlardır.
Yine Ormana'ya 11 km uzaklıkta Çukurviran köyü çevresinde Helenistik dönemlere ait kalıntılar görülmektedir. İbradı kervan yolunun Kesikbel mevkiinde bulunan Selçuklu Kervansarayı'ndan geriye sadece temel taşları kalmıştır. Evliya Çelebi, ünlü Seyahatname'sinde İbradı'nın 17. yüzyılda oldukça mamur ve mühim bir belde olduğunu yazar.
Coğrafya

İlçe doğusunda Beratlı, Trabeza, Kurkur, Çuvallı, Aktepe; batısında Melik, Toka, Geçkar ve Çeçkar, Uluçukur, Kesik; kuzeyinde Zimbit, Obet, Gaydan, Uluçukur, Akpınar, Lök, Pınarcık, Enerli; güneyinde Katara, Karadağ, Akıncı, Kurtgediği dağları ile çevrilmiştir. Gembos ve Gemboğazı ovası İbradı'nın kuzeyinde Dereköy ile Göynem ve İbradı arasındadır. Rakamı 1300 metredir. Dağlardan inen sularla dolar göl halini alır. En kuzey ucu Taşköprü, en güney ucun da Başpayam İbradı belidir. Ortası, Ortapayam ve Erilikli adıyla anılır. Kapladığı arazi aynı bir bademi andırır. Bu ovanın genişliği 2 km uzunluğu 15 km'dir. Bir diğer ova olan Eynif Ovası Toka, Karadağ ve Cimriği Dağları arasındadır. Genişliği Gembos'a yakındır. Üzümcü Ovası ise Başlar Köyü yakınında olup, İbradı'nın Çukurviran Mahallesi yanındadır. Ekim ve meraya elverişli bir sahadır. Bu üç ovadan ilçede başka küçük çapta ovalar bulunmaktadır.
Ancak İbradı'nın kendisi bir yayladır. Selçuklu Sultanı Alaaddin Keykubat'ın İbradı'yı yazlık konaklama yeri olarak kullandığı söylenir. Denizden yüksekliği 950 metre olan İbradı'da yaz aylarında ortalama sıcaklık gündüz 30 derece gece ise 10 °C'dir. Nem ise yok denecek kadar az olduğu için insan vücudunda terleme olmaz.
Yöre halkından özellikle hayvancılıktan geçimini temin edenler ise de 1200-1500 metre yüksekliğindeki ardıç, sedir ve çam ormanlarıyla kaplı Sütleğen, Söbüce, Sülek, Elmaağacı yaylarına çıkmakta, buraların doğa güzelliğinin yanı sıra serin havası ve soğuk kaynak suları ile insanların ilgisini çekmektedir. Çadırlı olarak kamp yapmak için ideal yerler, İbradı - Beyşehir yolu üzerindeki yaylalardır.
Bademli"den başlayarak Gümüşdamla'da (Zilan) İbradı konağı adındaki yerde çıkan pınarlardan meydana gelen ve Üzümdere önünden geçtikten sonra Unulla (Ürünlü) ile Menerye arasından geçerek, Manavgat'a inen Manavgat Çayı bölgenin en büyük ırmağıdır. Bu ırmak üzerinde Üzümdere köyü civarında Gavuryolu denilen yerde başka bir pınar suyunu alarak İbradı Değirmeni yanında epeyce çoğalmış olur. Irmak kenarında zeytin, incir gibi iklime has bitkiler yetişmektedir ve özellikle turistlerin ilgisini çeken Alabalık bulunmaktadır.
İlçede ayrıca turistik yönden önemli yere sahip olan Altınbeşik - Düdensuyu Mağarası vardır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 17.126 | 4.215 | 12.911 |
| 2000 | 10.826 | 6.991 | 3.835 |
| 2007 | 4.693 | 2.782 | 1.911 |
| 2008 | 3.979 | 2.284 | 1.695 |
| 2009 | 3.509 | 2.019 | 1.490 |
| 2010 | 3.346 | 1.944 | 1.402 |
| 2011 | 3.076 | 1.756 | 1.320 |
| 2012 | 2.907 | 1.652 | 1.255 |
| 2013 | 2.865 | 2.865 | veri yok |
| 2014 | 2.800 | 2.800 | veri yok |
| 2015 | 2.761 | 2.761 | veri yok |
| 2016 | 2.678 | 2.678 | veri yok |
| 2017 | 2.646 | 2.646 | veri yok |
| 2018 | 3.618 | 3.618 | veri yok |
| 2019 | 3.032 | 3.032 | veri yok |
| 2020 | 2.947 | 2.947 | veri yok |
| 2021 | 2.868 | 2.868 | veri yok |
| 2022 | 2.875 | 2.875 | veri yok |
| 2023 | 4.243 | 4.243 | veri yok |
| 2024 | 3.411 | 3.411 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Ekonomi

İlçenin dağlık bir bölgede bulunuşu hayvancılık faaliyetlerini geliştirmiştir. En çok beslenen hayvan kıl keçisidir. Tarımsal faaliyetlerde pazara dönük bir üretim yapılmamaktadır. Tahıl ve meyvecilik başlıca yer tutmaktadır. Yüksek kesimlerdeki ormanlardan kesim ve dikim işçiliği yapılmaktadır.
William Herschel

| William Herschel |
| --- | --- |
Lemuel Francis Abbott tarafından yapılmış portresi, 1785
Doğum: Friedrich Wilhelm Herschel 15 Kasım 1738 Hannover, Hannover Elektörlüğü, Kutsal Roma İmparatorluğu
Ölüm: 25 Ağustos 1822 (83 yaşında) Slough, İngiltere, Birleşik Krallık
Defin yeri: St. Laurence Kilisesi, Slough
Vatandaşlık: Hannoverli; 1793'ten sonradan İngiliz
Tanınma nedeni: Uranüs'ün keşfi Kızılötesi radyasyonun keşfi Derin uzay araştırmaları İlk Kraliyet Astronomi Topluluğu Başkanı
Evlilik: Mary Baldwin Herschel
Çocuk(lar): John Herschel (oğlu)
Akraba(lar): Caroline Herschel (kız kardeş)
Ödüller: Copley Madalyası (1781)

Kariyeri
Dalı: Astronomi ve müzik
 
İmza

Sir William Herschel, KH, FRS (/ˈhɜːrʃəl/ HUR-shəl; Almanca: Friedrich Wilhelm Herschel Almanca telaffuz: [ˈfʁiːdʁɪç ˈvɪlhɛlm ˈhɛʁʃl̩]; 15 Kasım 1738 – 25 Ağustos 1822) Almanya doğumlu, Alman-İngiliz astronom, teleskop üreticisi ve bestecidir.
On dokuz yaşında İngiltere'ye göç edene kadar, Hanover Askeri Bandosu bünyesinde çalışmıştır. Güneş Sistemindeki 7. gezegen olan Uranüs'ü, Uranüs'ün iki büyük uydusu Titania ve Oberon'u, Satürn'ün iki uydusu olan Enceladus ve Mimas'ı ve kızılötesi radyasyonu keşfetmesiyle ve yazdığı 24 adet senfoniyle ünlenmiştir.
Sir William Herschel, hayatının büyük bir kısmını İngiltere'de, Berkshire Kontluğu içinde yer alan Slough isimli kasabada geçirmiş ve aynı kasabada ölmüştür.
Astronomi

Herschel'ın müziğe olan ilgisi, onu matematik ve lensler üzerinde çalışmaya yönlendirmiştir. İngiliz asil astronom Nevil Maskeylne ile tanışmasının ardından astronomiye karşı ilgisi oluşmuştur ve kendi yansımalı teleskopunu yapmıştır. Mayıs 1773 yılı içerisinde gökyüzünü düzenli bir şekilde izlemeye ve incelemeye başlamış ve 1 Mart 1774 yılında, Satürn'ün halkaları ve Büyük Orion Bulutsusu'nun da (M42) dahil olduğu izlenimlerini kaydettiği bir astronomi günlüğü tutmaya başlamıştır.
Astronomi > Çift yıldızlar

Herschel, bir süre sonra dikkatini, gökyüzünde çok yakın gözüken "çift yıldızları" incelemeye çevirmiştir. Bath'taki New King Sokağı'nda bulunan evinin arka bahçesinden, kendinin yaptığı 160 milimetre açıklığa ve 2,1 metre odak uzaklığına sahip Newton usulü teleskopu ile 1779 yılında sistematik olarak "gökyüzündeki tüm yıldızları" aramaya başlamıştır. 1792 yılına kadar olan çalışmalarında birçok çift ve çoklu yıldız sistemi keşfetmiş ve dikkatli ölçümlerden sonra bu keşiflerini bir araya getirerek 1782 (269 sistemlik ilk kataloğu) ve 1784 (434 sistemlik ikinci kataloğu) yıllarında, Royal Londra Topluluğu'na iki adet katalog sunmuştur. 1821 yılında, 1783 yılından sonra yaptığı keşifler üzerine 145 sistemden oluşan üçüncü kataloğu basılmıştır. Döneminin astronomlarının yıldızların hareketlerini açıklamalarının (aslen Galileo Galilei'nin savunduğu şekilde) aksine, 1802 yılında kendi hipotezi olan; karşılıklı çekim kuvvetlerine takılmış, çift yıldız sistemlerini ortaya atmıştır.
Kısaca Herchel, yaklaşık olarak, doğrulanmış 800 adet, çift veya çoklu yıldız sistemi keşfetmiştir. Teorik çalışmaları ve gözlemleri; modern çift yıldız gözlemleri ve değerlendirmelerinin temelini oluşturmuştur.
Astronomi > Uranüs

Herschel, 1781 yılının mart ayı içerisinde, çift yıldızları ararken, yıldız doğasına sahip olmayan bir diske rastlamıştır. Herschel bu cismin, asıl olarak bir kuyruklu yıldız veya yıldız olduğunu düşünmüş olsa da, Rus Akademisyen Anders Lexell'in değerlendirmeleri sonucu, bu diskin yörüngesinin gezegensel olduğu ortaya çıkmış ve sonuç olarak Herschel, Satürn'ün yörüngesinin ötesinde de, yedinci bir gezegen olduğu kanısına varmıştır.
Kral 3. George'un ardından bu yeni gezegeni; "George'un Yıldızı" (Gerogium Sidus) olarak adlandırmış olsa da, bu isim kalıcı olmamıştır. Fransa'da "Herschel" olarak tanınan bu gezegen, bir süre sonra Yunan mitolojisinde hem Gaia'nın eşi, hem de Zeus'un büyükbabası olduğuna inanılan, kozmik güçlere sahip, gökyüzünün tanrısı Uranus'ün adıyla adlandırılmıştır. Herschel bu keşfi ile, 1781 yılı içerisinde Copley Madalyası ile ödüllendirilmiş ve Royal Topluluğun bir üyesi haline gelmiştir. 1782 yılında, Kral'ın astronomu olarak görevlendirilmiştir. Sonuç olarak aynı yıl içerisinde, Herschel Buckinghamshire'ye yerleşmiştir. Yeni şehirde teleskoplar üretmeye başlamış, 60'ın üzerinde Avrupalı astronoma ürettiklerini satmıştır.
Astronomi > Derin uzay incelemeleri

1782 ve 1802 yılları arasında, Herschel, kendi ürettiği iki teleskopu ile (610 cm odak uzaklığı/30 cm açıklık ve 610 cm odak uzaklığı/47 cm açıklık), tekrarlanan veya kaybolan incelemeler dışında, 2400 derin uzay objesini keşfetmiş ve bu keşiflerini üç katalog içerisinde yayınlamıştır.
Catalogue of One Thousand New Nebulae and Clusters of Stars (1786)
Catalogue of a Second Thousand New Nebulae and Clusters of Stars (1789)
Catalogue of 500 New Nebulae (1802)
Herschel, kataloglarındaki objeleri, "bulutsu" (nebulae) olarak adlandırmış (1924 yılında Edwin Hubble tarafından bulutsular tanımlanana kadar, büyük ve bozuk gözüken uzay objeleri, bulutsu olarak tanımlanmaktaydı.) ve objeleri sekiz "sınıfa" ayırmıştır.
Parlak Bulutsu (I)
Zayıf Bulutsu (II)
Çok Zayıf Bulutsu (III)
Gezegenimsi Bulutsu (IV)
Çok Büyük Bulutsu (V)
Çok Sıkıştırılmış ve Zengin Yıldız Kümeleri (VI)
Çok Sıkıştırılmış Büyük ve Küçük (Zayıf ve Parlak) Yıldız Kümeleri (VII)
Kabaca Dağılmış Yıldız Kümeleri (VIII)
Astronomi > Teleskoplar

Kariyeri boyunca, Herschel 400'ün üzerinde teleskop üretmiştir. Ürettiklerinin arasındaki, en büyük ve aynı zamanda da en ünlü olan teleskopu, 1,26 metrelik ana aynaya sahip ve 12 metrelik odak uzaklığına sahiptir. Döneminin aynaları mükemmel yansıtma yapamadıkları için, görüntü verimliliğini artırtmak adına, Herschel farklı bir yol izlemiş ve günümüzde "Herschelian Teleskopu" denilen modeli ortaya çıkartmıştır. Ürettiği bu büyük teleskopunu denediği ilk gece, 28 Ağustos 1789 tarihinde Satürn'ün uydusu olan Enceladus'u keşfetmiş, bir aylık gözlem sonucunda ise Satürn'ün bir diğer uydusu olan Mimas'ı keşfetmiştir.
Astronomi > Diğer keşifleri

1787 yılı içerisinde, Herschel Uranus'ün keşfinin ardından, gezegenin uyduları olan Oberon ve Titania'yı ve 1789 yılı içerisinde Satürn'ün uyduları olan Mimas ve Enceladus'u keşfetmiştir. Bu uyduların adları, kendi tarafından değil, ölümünden sonra oğlu John tarafından 1847 ve 1852 yılları arasında verilmiştir.
Herschel, kendinden önce Giovanni Domenico Cassini (1666) ve Christiaan Huygens (1672) tarafından gözlemlenen Mars kutuplarındaki buzulların, Mars'ın mevsimleri ile değiştiğini gözlemlemiştir.
Yıldızlar üzerindeki çalışmalarından sonra, Güneş Sistemi'nin kendinin de bir bütün olarak hareket ettiğinin farkına varmış ve hareket yönünü yaklaşık olarak saptamıştır.
Samanyolu üzerindeki çalışmaları sonucunda, galaksinin bir disk şeklinde olduğu kanısına varmıştır.
"Asteroid" kelimesini 1802 yılında, gözlemlediği objeleri tanımlarken, "yıldıza benzer" anlamında kullanmak için, Yunan kökenli aster (yıldız) ve eidos (şekil, form) kelimelerini bir araya getirerek oluşturmuş ve astronomi literatürüne sokmuştur.
Uranüs'ün keşfinin yanında, Uranüs'ün halkalarını da Herschel'in tanımladığı üzerine devam eden bir tartışma vardır.
Herschel, Güneş'te ve tüm gezegenlerde yaşamın bulunduğuna inanmıştır.
Güneş ışığının kızılötesi ışıma özelliğinin keşfi

Herschel, 11 Şubat 1800'de, güneş lekelerini gözlemlemek için, bazı teleskop filtrelerini test etmekteydi. Çalışması sırasında, kırmızı filtre kullanırken, normalin üstünde bir sıcaklık oluştuğunun farkına varmıştı. Bunun üzerine, bir prizma ve bir termometre ile deney yapmaya karar vermiş ve ışık spekturumunun farklı kesitlerinde farklı derecelerde ısı oluştuğunun farkına varmıştır. Devam eden deneyleri sonucu, Herschel, gözle görülen spektrumun dışında da ışık formları olduğu kanısına varmıştır.
Biyoloji

Herschel, bir mikroskop kullanarak, genel kanının tersine, deniz mercanlarının hücre duvarlarının bitkisel değil, hayvansal bir formda olduğunu kanıtlamıştır.
Hatırası

Uranüs'ün sembolü, Herschel'in soyadının baş harfi olan H'yi içermektedir.
Mu Cephei yıldızı, Hershel'in Lal Taşı Yıldızı olarak da bilinmektedir.
Mars üzerinde büyük bir çarpma havuzunun adı Herschel'dir.
2000 Herschel adlı bir meteor vardır.
La Palma, Kanarya Adaları'ndaki büyük teleskopun adı William Herschel'dir.
14 Mayıs 2009 tarihinde kendi türündeki teleskopların en büyüğü olan Herschel Uzay Rasathanesi başarıyla uzaya gönderilmiştir.
Bath, İngiltere'de, Herschel Astronomi Müzesi vardır.
Herschel Astronomi Topluluğu, Berkshire'daki, Herschel Hatıra Rasathanesi'nde faaliyet göstermektedir.
Güral Porselen

Güral Porselen'in Halkalı Merkez'deki Marmara Bölge Müdürlüğü binası (Kasım 2012)
Güral Porselen, Kütahya'da faaliyet gösteren firma. İsmet Güral ailesinin malıdır. Yaklaşık olarak 3000 kişiye istihdam sağlamaktadır. Güral porselen yurt içi ve yurt dışına da satış yapmaktadır. Üretimleri konveyör ve işçi çalıştırmaya dayalıdır. Belirgin ürünler arasında mutfak takımları bulunmaktadır.
İsmail Bütün

| İsmail Bütün |
| --- | --- |
Doğum: 1941 Çanakkale
Meslek: Seramik ustası
Tanınma nedeni: Geleneksel Çanakkale seramiği üretimleri ve çanakkale seramiğini yaşatmak için çalışmaları
Ödüller: 2017 Yaşayan İnsan Hazinesi Ödülü

İsmail Bütün (d. 1941, Çanakkale),  Türk seramikçi.
Çanakkale'deki son seramik ustalarından biri olarak kabul edilir. Çanakkale seramiği alanında 2017'de Türkiye'nin Yaşayan İnsan Hazinesi ünvanına layık görülmüştür.
Yaşamı

1941'de Çanakkale'de doğdu. Üç kuşaktır seramikle uğraşan bir aileye mensuptur. Babası Ahmet Bütün, Fiyakalı İbrahim Usta’nın yanında yetişmiş bir seramik ustasıdır. Seramik yapmaya on yaşında iken babasının yanında çıraklık yaparak başladı.   Babası ile İstanbul ve Manisa'da çalıştı. 1956-1973 yıllarında Kale Seramik fabrikasında izolatör, şekillendirme ustası, model ve seramik ustası olarak çalıştı.
Sanatını Çanakkale'deki atölyesinde özgün eserler üreterek sürdürdü. 1992 yılında gerçekleşen 29. Troia Festivali Seramik Yarışması’nda Onur Belgesine layık görüldü.   2012'de Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın verdiği “Geleneksel El Sanatları Sanatkârı” unvanına sahip oldu. Seramikle ilgili çeşitli etkinlik, sempozyum ve yarışmalara katıldı. Çanakkale Seramiğini yaşatmak amacıyla Çanakkale Belediyesi'nin kurduğu Seramik Atölyesi'nde ustalar yetiştirdi. Birçok fuara katılarak canlı performanslar sergiledi. 2010 yılından itibaren Çanakkale Belediyesi'nin Çanakkale Seramikleri Anı Eşya Üretim Merkezi’nde üretime devam etti.
Ustalığı dönemi boyunca çeşitli form ve desenlerde yüzlerce eser ortaya koyan Bütün'ün ürettiği eserler arasına hayvan figürlü çukur tabak, düz kulplu testi, at başlı testi, halka gövdeli testi, mangal  gibi geleneksel çanakkale seramiği örnekleri bulunur.
2017 yılında UNESCO Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi kapsamında UNESCO Bilim Kurulu tarafından verilen Yaşayan İnsan Hazinesi unvanına layık görüldü. 11 Şubat 2020'da Ankara'da Cumhurbaşkanlığı Külliyesi'nde gerçekleşen törenle ödülünü aldı. İsmi, Çanakkale merkezindeki Esenler Mahallesinde yapılan ve kendisinin yapıp bağışladığı eserlerinde de bulunduğu bir seramik parkına verilmiştir.
Ödüller

2017 Yaşayan İnsan Hazinesi Ödülü
1992 Troia Festivali Seramik Yarışması Onur Belgesi
İlkay Nişancı

İlkay Nişancı (d. 8 Nisan 1976, Karadeniz Ereğli, Zonguldak), Türk yönetmen ve akademisyen. Kurmaca ve belgesel türlerinde filmler yöneten Nişancı'nın Zamanın Kıyısında Sınav adlı belgeseli, 31. Adana Altın Koza Film Festivali'nde En İyi Belgesel Film ödülünü ve Ankara Uluslararası Film Festivali'nde jüri özel ödülünü kazanmıştır.
Hayatı

Nişancı, aslen Arhavili bir ailenin çocuğu olarak 1976'da Karadeniz Ereğli'de doğdu. Lisans ve doktorasını İstanbul Üniversitesi Radyo, Televizyon ve Sinema bölümünde, yüksek lisansını ise aynı üniversitenin gazetecilik bölümünde yaptı. Mezun olduktan sonra  yönetmen, görüntü yönetmeni ve kurgucu olarak çalıştı. Eş zamanlı olarak İstanbul Üniversitesi'nde araştırma görevlisi olarak çalıştı. 2006 yılında Türkiye’de Lazlar üzerine yapılmış ilk etnografik film olan Bir Yudum Bekleyiş'in yönetmenliğini yaptı. 2007'de kurduğu Ela adlı müzik grubunda vokalistlik yaptı ve gitar çaldı. 2018 yılında basılan Teoride ve Pratikte Sinemada Kurgu adlı kitabıyla Uluslararası Eskişehir Film Festivali'nde en iyi sinema kitabı ödülünü kazandı. 2015 ve 2022 yılları arasında ekonomi ve ekolojinin ilişkisini konu alan ve BluTV'de yayımlanan Eko Eko Eko belgeselini çekti. 2024 yılında yönetmenliğini yaptığı Zamanın Kıyısında Sınav adlı belgesel, 31. Adana Altın Koza Film Festivali'nde En İyi Belgesel Film ödülünü kazandı.
Belgesel filmografisi

Hamallar (1996)
Yürek Sürgünü (1997)
Seninle Konuşmak Çok Güzel (2002)
Çengelli İğne (2002)
Açık Pencere (2003)
Bir Yudum Bekleyiş (2006)
Kamilet (2013)
Bir Festival Masalı (2016)
Eko Eko Eko (2022)
Zamanın Kıyısında Sınav (2024)