stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1377
Ölümler

21 Haziran - III. Edward, İngiltere kralı (d. 1312)
tarihi bilinmeyen
I. Bukka Raya, Vijayanagar İmparatorluğu'nu yöneten, Sangama Hanedanı'ndan ikinci hükümdar
II. Şâban veya Zeyneddin Şaban, Mısır Memlûk Sultanı (d. y. 1351)
1924 Kış Olimpiyatları madalya sıralaması

Aşağıda Fransa'nın Chamonix kentinde düzenlenen 1924 Kış Olimpiyatları'nda oluşan madalya sıralaması verilmiştir.
Madalya sıralaması

Sıralama Uluslararası Olimpiyat Komitesi (IOC) tarafından verilen bilgilerden yararlanılarak düzenlenmektedir. Sıralamalar, bir devletin kazandığı altın madalya sayısına göredir. Daha sonra gümüş madalya ve son olarak da bronz madalya sayıları göz önünde bulundurulmaktadır. Belirtilen madalya sırasına göre dizildikleri halde, tüm alınan madalya sayıları eşit olan ülkelerin sıralanmaları ise Uluslararası Olimpiyat Komitesi'nde belirtilen ülke kodlarına göre alfabetik olarak yapılmaktadır.
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Norveç (NOR) | 4 | 7 | 6 | 17 |
| 2 |  Finlandiya (FIN) | 4 | 4 | 3 | 11 |
| 3 |  Avusturya (AUT) | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 4 |  İsviçre (SUI) | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 5 |  Amerika Birleşik Devletleri (USA) | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 6 |  Büyük Britanya (GBR) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 7 |  İsveç (SWE) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 8 |  Kanada (CAN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 9 |  Fransa (FRA) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 10 |  Belçika (BEL) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam | Toplam | 16 | 16 | 17 | 49 |
1988 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsrail

|  1988 Eurovision Şarkı Yarışması  |
| --- | --- |
Ülke:  İsrail
Seçim süreci
Seçim adı: Şarkıcı: Görevlendirme Şarkı: Ulusal final
Seçim tarih(ler)i: Şarkıcının açıklanması: 6 Mart 1988 Şarkı seçimi: 27 Mart 1988
Seçilen yarışmacı(lar): Yardena Arazi
Seçilen şarkı: "Ben Adam"
Aldığı sonuçlar
Final sonucu: 85 puan ile 7.
Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsrail
◄1987  1989►
İsrail, İrlanda'nın başkenti Dublin'de gerçekleştirilen 1988 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılan yirmi bir ülkeden biri idi. İsrail'i temsil eden şarkıcı, Yardena Arazi, ülkenin kamusal yayın kuruluşu İsrail Yayın Kurumu (IBA) tarafından görevlendirildi; yarışmada söylediği şarkı "Ben Adam" ise 27 Mart 1988 tarihinde gerçekleştirilen bir ulusal final aracılığıyla seçildi. Arazi, 85 puan toplayarak yarışmayı yedinci sırada tamamladı.
Seçim süreci > Şarkıcı seçimi

IBA, bir önceki ulusal finalin galibinin sebep olduğu tartışmaları gerekçe gösteren muhafazakâr çevrelerin baskıları sonucunda 1988 yılında birden çok şarkıcının yer aldığı bir Kdam düzenlemek yerine 1980'li yıllarda İsrail'de oldukça popüler ve yarışmayla bir o kadar ilgili olan Yardena Arazi (Şokolad, Menta, Mastik grubunun bir üyesi olarak 1976 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsrail'i temsil etmiş, 1979 Eurovision Şarkı Yarışması'nı Daniel Pe'er; bir önceki yılın ulusal finalini Yoram Arbel ile birlikte sunmuş; 1982, 1983 ve 1985 yıllarında Kdam Eurovision'a katılıp, sırasıyla, iki defa ikinci ve bir defa üçüncü olmuştu), kanal içerisinde oluşturulan bir heyet aracılığıyla ülkenin temsilcisi olarak görevlendirdi.
Seçim süreci > Ulusal final

Arazi'nin yarışmada söylediği şarkı, 27 Mart 1988 tarihinde Rivka Mihaeli'nin sunduğu özel bir ulusal finalde seçildi. Yardena Arazi programda dört şarkı seslendirdi; dört ulusal jürinin oyları alındıktan sonra 46 puan toplayan "Ben Adam" birinci geldi.
| Sıra | Şarkı | Türkçe çevirisi | Derece | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 | "Kmo bahatala" (כמו בהתחלה) | Başlangıçtaki gibi | 4 | 29 |
| 02 | "Ben Adam" (בן אדם) | İnsan olmak | 1 | 46 |
| 03 | "Makom karov layam" (מקום קרוב לים) | Denize yakın yer | 3 | 31 |
| 04 | "Hi rokedet" (היא רוקדת) | O dans ediyor | 2 | 42 |
Eurovision'da

İsrail'i temsilen yarışmaya katılan şarkıcı, Yardena Arazi, 30 Nisan 1988 tarihinde Dublin'de gerçekleştirilen yarışma finalinde Hollanda temsilcisinden sonra, İsviçre temsilcisinden önce sekizinci sırada sahne aldı. Arazi'ye sahnede, arka vokalist bir kadın ile gitar çalan iki ve akordeon çalan iki erkek olmak üzere beş kişi eşlik etti. Yardena Arazi, Orta Avrupalı/İberyalı Latin çingeneleri hatırlatan kabarık siyah bir etek ve bir o kadar kabarık kırmızı bir bluz giyiyor, şarkıda da Orta Avrupalı Yahudi kökenlerini hatırlatan akordeon tınıları ağır basıyor idi; nitekim 2010 yılında Yoni Eilat tarafından şarkının "Der Mentş" isimli Yidiş versiyonu da yayınlandı. Arazi ve sahnede kendisine eşlik eden insanlar giderek hızlanan müziğe uyumlu dans hareketleri sergilediler. Oylamanın sonunda 85 puan toplayan Yardena Arazi, yirmi bir ülkenin katıldığı yarışmada yedinci geldi. İsrail'in performansı sırasında orkestra Eldad Şrim tarafından yönetildi. Ülkenin oylarını bildiren kişi Yitzhak Şimoni idi. Yarışma finali ülkede herhangi bir yerel yorumcu olmadan Kanal 1; Yigal Ravid tarafından yapılan İbranice yorumlar ile Reşet Gemel isimli radyo kanalı üzerinden yayınlandı.
Eurovision'da > İsrail'e verilen puanlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 12 puan | 10 puan | 8 puan | 7 puan | 6 puan |
|  |   Belçika   Fransa   İsviçre   Portekiz |  |  |   Finlandiya   İspanya   İzlanda |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   Almanya   Lüksemburg |   Birleşik Krallık |   Hollanda   İtalya   Yunanistan |   Avusturya |   İrlanda   Yugoslavya |
Eurovision'da > İsrail'in verdiği puanlar

| --- | --- |
12 puan:  Yugoslavya
10 puan:  Birleşik Krallık
8 puan:  Türkiye
7 puan:  Hollanda
6 puan:  Danimarka
5 puan:  Almanya
4 puan:  İsviçre
3 puan:  Finlandiya
2 puan:  İspanya
1 puan:  Norveç
1376

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  13. yüzyıl  14. yüzyıl  15. yüzyıl
Onyıllar::  1350'ler  1360'lar  1370'ler  1380'ler  1390'lar
Yıllar::  1373  1374  1375  1376  1377  1378  1379
| --- | --- |
Miladi: 1376   MCCCLXXVI
Ab urbe condita: 2129
Asur: 6126
Bahâî: MÖ 468 – MÖ 467
Bengal: 783
Berberi: 2326
Birmanya: 738
Bizans: 6884 – 6885
Budist: 1920
Discordian: 2542
Ermeni: 825   ԹՎ ՊԻԵ
Etiyopya: 1368 – 1369
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 416 – MÖ 415
Hicrî: 777 – 778
Hint: 
 - Kali Yuga: 4477 – 4478
 - Shaka Samvat: 1298 – 1299
 - Vikram Samvat: 1432 – 1433
Holosen takvimi: 11376
İbrani: 5136 – 5137
İran: 754 – 1 BP – MÖ 755 BP
Juche: MÖ 535
Kıpti: 1092 – 1093
Kore: 3709
Tayland güneş: 1919
g t 
1376 (MCCCLXXVI) Jülyen takviminde salı günü başlayan bir artık yıldır.
Olaylar

31 Mart - Papa XI. Gregorius, Floransa hükûmetini feshetti.
28 Nisan - İngiltere'de Kraliyet Konseyi'ni çağdaşlaştırma amacı güden Hayırlı Parlamento göreve başladı.
10 Temmuz - Hayırlı Parlamento dağıldı.
Gelibolu Sancağı kuruldu (kaldırılışı 1920).
Konstantinopolis Kuşatması gerçekleşti.
Doğumlar

III. Yusuf, Granada sultanı (ö. 1417)
Bavaryalı Sophia, Bohemya kraliçesi (ö. 1425)
Gihwa, Koreli Budist din adamı (ö. 1433)
Ölümler

8 Haziran - Kara Prens Edward, İngiltere Kralı III. Edward'ın küçük oğlu, Galler Prensi ve Akvitanya Dükü (d. 1330)
22 Temmuz - Simon Langham, Canterbury başpiskoposu (d. 1310)
1 Eylül - Philip, Orléans dükü (d. 1336)
1901'de Osmanlı İmparatorluğu

Bu sayfada 1901 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşanan olaylar yer alır.
Görevde

Padişah - II. Abdülhamid
Sadrazam
Halil Rifat Paşa (9 Kasım'a kadar)
Mehmed Said Paşa (9 Kasım'dan sonra)
Olaylar

17 Şubat: Makedonya'da bağımsızlık yanlısı Makedonlar isyan başlattı.
27 Şubat - Makedonya'daki isyanı bastırmak için bölgeye 50.000 asker sevkedildi.
5 Kasım - Fransızlar, Osmanlı İmparatorluğu'ndan alacakları olan 500 bin altın ödeninceye kadar Midilli Adası'nı işgal ettiler.
9 Kasım - Mehmed Said Paşa 6. defa sadrazam oldu.
Servet-i Fünûn dergisinin geçici olarak kapatılmasıyla Edebiyat-ı Cedide topluluğunun dağılması
Hicaz demiryolu hattının yapımına başlandı.
Doğumlar

22 Haziran - Ahmed Nureddin Efendi, II. Abdülhamid'in altıncı oğlu
1 Temmuz - Abdülgani Girici, asker
4 Eylül – Ahmet Kutsi Tecer, şair
3 Ekim – Hilmi Ziya Ülken, sosyolog
20 Kasım – Nâzım Hikmet, şair ve yazar
Gün ve ay bilinmeyen
Abidin Elderoğlu, ressam
Ahmet Hilmi Bozbay, siyasetçi
Ahmet Muhtar Acar, siyasetçi
Ahmet Sırrı Hocaoğlu, siyasetçi
Alaattin Baydar, siyasetçi
Ali Ferruh Yücel, siyasetçi
Ali Rıza Sarıalioğlu, siyasetçi
Asım Eren, siyasetçi
Ayşe Sıdıka Avar, eğitimci (ö. 1979)
Aziz Uras, siyasetçi
Behzat Baydar, yelkenci
Cemal Hünal, siyasetçi
Cemil Alevli
Cevdet Tolgay, general
İhsan İpekçi, sinemacı, romancı, senarist (ö. 1966)
Sabih Arca, futbolcu (ö. 1981)
Şevket Adalan, siyasetçi
Ölümler

Artin Dadyan Paşa, devlet adamı
Dilpesend Kadınefendi, II. Abdülhamid beşinci eşi
Esad Feyzi Bey, doktor
Halil Rifat Paşa, devlet adamı
Hüseyin Tevfik Paşa, general ve matematikçi
Mehmed Sadık Paşa, devlet adamı
İsmail Safa, şair
Tevhîde Hanım, şair
Yusuf Ziyaeddin Efendi
| g t 19>  yüzyıl⇐ 20. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu kronolojisi |
| --- | --- |
 1900  1901  1902  1903  1904  1905  1906  1907  1908  1909  1910  1911  1912  1913  1914  1915  1916  1917  1918  1919  1920  1921  1922
1372

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  13. yüzyıl  14. yüzyıl  15. yüzyıl
Onyıllar::  1350'ler  1360'lar  1370'ler  1380'ler  1390'lar
Yıllar::  1369  1370  1371  1372  1373  1374  1375
| --- | --- |
Miladi: 1372   MCCCLXXII
Ab urbe condita: 2125
Asur: 6122
Bahâî: MÖ 472 – MÖ 471
Bengal: 779
Berberi: 2322
Birmanya: 734
Bizans: 6880 – 6881
Budist: 1916
Discordian: 2538
Ermeni: 821   ԹՎ ՊԻԱ
Etiyopya: 1364 – 1365
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 420 – MÖ 419
Hicrî: 773 – 774
Hint: 
 - Kali Yuga: 4473 – 4474
 - Shaka Samvat: 1294 – 1295
 - Vikram Samvat: 1428 – 1429
Holosen takvimi: 11372
İbrani: 5132 – 5133
İran: 750 – 1 BP – MÖ 751 BP
Juche: MÖ 539
Kıpti: 1088 – 1089
Kore: 3705
Tayland güneş: 1915
g t
Olaylar

22 Haziran - Fransızlar, La Rochelle Muharebesi'nde İngilizleri bozguna uğrattı.
Doğumlar

18 Şubat - İbn Hacer el-Askalanî, Arap hadis, fıkıh ve tefsir bilgini (ö. 1449)
13 Mart - Louis of Valois, Orléans Dükü V. Charles'ın oğlu (ö. 1407)
Ekim - John Hastings (ö. 1389)
tarihi bilinmeyen
Helena Dragaš, Bizans İmparatoru II. Manuil'un karısı (ö. 1450)
Jan Hus, Hristiyan reformcu teolog, papaz ve bir dönem Prag Üniversitesi'nin rektörü (ö. 1415)
Olivera Despina Hatun, Osmanlı padişahı Yıldırım Bayezid'in onuncu eşi (ö. 1444)
Zahir Çakmak, Mısır Memlûk Sultanı (ö. 1453)
Ölümler

11 Ocak - Eleanor of Lancaster, İngiliz soylu kadın (d. 1318)
21 Mart - Rudolf VI, Margrave of Baden
24 Ağustos - Casimir III, Duke of Pomerania (d. 1348)
31 Ağustos - Ralph Stafford, 1st Earl of Stafford, İngiliz asker (d. 1301)
tarihi bilinmeyen
I. Bagrat, İmereti Krallığının son kralı
Shi Nai'an, Çinli yazar (d. 1296)
1901 FA Cup finali

1901 FA Cup finali, 20 Nisan ile 27 Nisan 1901 tarihlerinde 1900-01 FA Cup şampiyonunu belirlemek için Crystal Palace Ulusal Spor Merkezi'nde, Tottenham Hotspur ile Sheffield United takımları arasında oynanan FA Cup finalidir. Tottenham Hotspur, 2-2 eşitlikle sonuçlanan maçın ardından oynanan tekrar maçını 3-1 kazanarak FA Cup şampiyonluğuna ulaştı.
Maç detayları

Tottenham Hotspur v Sheffield United
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Tottenham Hotspur | 2-2 | Sheffield United |
| Brown  23', 51' |  | Priest  10'   Bennett  52' |
| --- | --- |
Maç detayları > Tekrar

Tottenham Hotspur v Sheffield United
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Tottenham Hotspur | 3-1 | Sheffield United |
| Cameron  52'   Smith  76'   Brown  87' |  | Priest  40' |
Resim galerisi

Tottenham Hotspur FC
Crystal Palace
Crystal Palace taraftarları
Burnden Park'taki tekrar maçı
Tekrar maçı
Sheffield United FC
Sheffield United takımı
Bahçeköy Yeni

| Bahçeköy Yeni |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°10′47″N 28°59′37″E﻿ / ﻿41.17968°K 28.99368°D﻿ / 41.17968; 28.99368
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Sarıyer
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 4.971
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34473 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 2. seçim çevresi 
Bahçeköy Yeni, İstanbul ilinin Sarıyer ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 4.115 | ADNKS |
| 2008 |  14% | 4.679 | ADNKS |
| 2009 |  5% | 4.918 | ADNKS |
| 2010 |  2% | 5.008 | ADNKS |
| 2011 |  16% | 5.791 | ADNKS |
| 2012 |  12% | 5.122 | ADNKS |
| 2013 |  0% | 5.108 | ADNKS |
| 2014 |  1% | 5.075 | ADNKS |
| 2015 |  2% | 5.191 | ADNKS |
| 2016 |  8% | 5.602 | ADNKS |
| 2017 |  7% | 5.225 | ADNKS |
| 2018 |  2% | 5.135 | ADNKS |
| 2019 |  1% | 5.080 | ADNKS |
| 2020 |  1% | 5.004 | ADNKS |
| 2021 |  1% | 5.042 | ADNKS |
| 2022 |  0% | 5.030 | ADNKS |
| 2023 |  1% | 4.971 | ADNKS |
Augsburg Barışı

| Augsburg Barışı |
| --- | --- |
Belgenin ön sayfası. Mainz, 1555.
Tarih: 1555
Konum: Augsburg
Katılanlar: V. Karl; Schmalkaldik Ligi
Sonuç: (1) Cuius regio, eius religio anlayışı kuruldu.  (2) reservatum ecclesiasticum ilkesi kuruldu.   (3) Kutsal Roma İmparatorluğu’nun Almanca konuşulan eyaletlerinde var olan iki dinin (Katoliklik ve Lütercilik) barışmasına yasal zemin hazırladı.
Augsburg Çözümü olarak da bilinen Augsburg Barışı, Kutsal Roma İmparatoru V. Karl ile Scmalkaldik Ligi arasında Eylül 1555'te İmparatorluk şehri Augsburg’da imzalanan bir antlaşmaydı. İki grup arasındaki dini mücadeleyi resmen sona erdirdi ve Hristiyanlığın yasal olarak bölünmesini Kutsal Roma İmparatorluğu içinde kalıcı hale getirerek yöneticilerin devletlerinin resmi dini olarak Lüterciliği ya da Roma Katolikliğini seçmelerine izin verildi. Bununla birlikte Augsburg Barışı'nın yapılmasıyla Avrupa'daki birçok Hristiyan birliğini de sona ermiştir. Vestfalya Barışı’na kadar Kalvinizm’e ise izin verilmedi.
Augsburg Barışı, “Avrupa egemen devletler sistemine giden yolda ilk adım” olarak tanımlanmıştır. Augsburg Barışı'nın temelinde oluşturulan sistem, 17. yılda çökmüştür, bu da Otuz Yıl Savaşı’nın temel nedenlerinden birisidir.
Genel Bakış

Barış, Kutsal Roma İmparatorluğu'ndaki devletlerin prenslerinin kontrol ettikleri alanlarda Lüterciliği ya da Katolikliği benimsemelerine izin veren ve nihayetinde bu konudaki egemenliklerini yeniden teyit eden Cuius regio, eius religio (kimin diyarı, onların dini) ilkesini kurdu. Prensin seçimine uymak istemeyen uyruklarına, vatandaşlara ya da sakinlerine arzu ettikleri dinin kabul edildiği farklı bölgelere göç etmekte özgür oldukları ek bir süre verildi.
Madde 24: “İster eski dine mensup olsun ister Augsburg İtirafına mensup olsun, tebaalarımız eşleri ve çocukları ile birlikte evlerini terk ederek başka bir yere yerleşmek isterlerse mahalli vergilerin ödenmesinden sonra mülklerinin satışına engel olunmayacak ve onurlarına zarar verilmeyecektir.”
V. Karl, imparatorluktaki iki dini inancın meşruiyeti konusunda 1548 Augsburg Fasılası ile geçici bir karar almıştı. Bu, Katolik kilisesi genel konseyinin himayesi altında dini farklılıkları çözmek isteyen V. Karl'ın ısrarıyla 30 Haziran 1548'de kanunla düzenlenmiştir. Fasıla, 26 maddesinde dinsel davranış ilkelerini büyük ölçüde yansıtıyordu ancak din adamlarının evlenmesine ve meslekten olmayanlara hem ekmek hem de şarap verilmesine izin verdi. Bu, ertesi yıl Leipzig'de kendi fasılalarını ilan eden Protestan topraklarının direnişine yol açtı.
Fasıla, 1552'de Protestan Saksonya Elektörü Maurice ve müttefiklerinin isyanıyla ortadan kaldırıldı. 1552 yazında Passau’daki müzakerelerde, Katolik prensler bile mezhep kavgalarının asla çözülmeyeceğinden korkarak kalıcı bir barış çağrısında bulundular. Ancak İmparator, Batı Hristiyan alemindeki dini bölünmenin kalıcı olduğunu kabul etmeye isteksizdi. Bu belge, 1552'de Protestan ordularının zaferinden sonra Lüterciliği dini özgürlük veren Passau Barışı’nın habercisiydi. Passau belgesine göre Karl, 1555'in başlarında toplantıya çağrılan bir sonraki İmparatorluk Diyetine kadar bir barış verdi.
Kardeşi Ferdinand tarafından Karl adına müzakere edilen antlaşma, cuius regio, eius religio politikasına göre Lüterciliğe Kutsal Roma İmparatorluğu’nun etki alanları içinde etkin bir şekilde resmi statü verdi. Bir süredir Lüterciliğe inanan şövalyeler ve kasabalar, Declaratio Ferdinandei kapsamında muaf tutuldu. Reservatum ecclesiasticum ilkesi ile birlikte bir kilise yöneticisinin Lüterciliğe geçmesi durumunda cuius regio, eius religio ilkesini geçersiz bırakacaktı.
Ana İlkeler

Augsburg Barışı üç ana ilkeyi barındırıyordu:
cuius regio, eius religio (kimin diyarı, onların dini) ilkesi, bir devlet içinde dini birliği sağlıyordu. Prensin dini, devletin ve tüm sakinlerinin dini haline geldi. Prensin dinine uymayan sakinlerin gitmesine izin verildi, 16. yüzyıl için bu yenilikçi bir fikirdi. Bu ilke çeşitli delegeler tarafından uzunca tartışıldı ve sonunda sorunu ve önerilen çözümü mümkün olan her açıdan inceledikten sonra ifadenin ayrıntıları üzerinde anlaşmaya vardılar.
Reservatum ecclesiasticum (dini rezervasyon) olarak adlandırılan ikinci ilke, dini devletin özel statüsünü kapsıyordu. Bir kilise devletinin başpiskoposu dinini değiştirirse o devletin sakinleri bunu yapmak zorunda değildi. Bunun yerine, antlaşmada belirtilmemiş olmasına rağmen başpiskoposun görevinden istifa etmesi bekleniyordu.
Declaratio Ferdinandei (Ferdinand'ın Deklarasyonu) olarak bilinen üçüncü ilke, şövalyeleri ve bazı şehirleri (eğer reforme edilen din 1520'lerin ortalarından beri orada uygulanıyorsa) dini birlik şartından muaf tuttu. Bu, Katoliklerin ve Lütercilerin birlikte yaşadığı birkaç karışık şehir ve kasabaya izin verdi. Aynı zamanda soylu ailelerin, şövalyelerin ve bazı şehirlerin kendi topraklarında dini birliğin ne anlama geldiğini belirleme yetkisini de korudu. Ferdinand bunu kendi yetkisiyle son dakikada ekledi.
Üçüncü ilke, antlaşmanın bir parçası olarak kamuya açıklanmadı ve neredeyse yirmi yıl boyunca gizli tutuldu.
Sorunları

Belgenin içerisinde kritik sorunlar vardı. Lüterciler kendi itikatlarının uygulanması için yasal bir temel sağlarken Kalvinizm gibi Reform mezheplerinden hiçbiri kabul edilmedi ve Anabaptizm de tanınmadı. Augsburg Barışı, imparatorluktaki gerilimi azaltmada ve hoşgörüyü arttırmada orta derecede başarılı olmasına rağmen önemli şeyleri de yarım bıraktı. Ne anabaptistler ne de Kalvinistler barış altında korunamadılar, Lüterci prenslerin yönetimi altında yaşayan birçok Protestan grup hala sapkınlık suçlaması tehlikesiyle karşı kaşıya kaldı. (Madde 17: “Ancak yukarıda adı geçen iki dine mensup olmayanlar mevcut barışa dahil edilmeyecek ve tamamen hariç tutulacaktır.”) Bu azınlıklar, 1648'deki Vestfalya Barışı’na kadar herhangi bir yasal tanınma elde edemediler. Kalvinistlere karşı hoşgörüsüzlük, Otuz Yıl Savaşı'na yol açan önlemler almalarına neden oldu. Daha dikkate değer önlemlerden birisi ise Bohemya'nın koyu muhafazakar Katolik kralı Arşidü Ferdinand'ın (Matthias 20 Mart 1619'a kadar İmparator idi) iki temsilcisinin Prag'daki bir kale penceresinden atıldığı Prag’ın Üçüncü Defenestrasyonu (1618) idi.
Sonrası

Dini rezervasyon ilkesi, Ferdinand'ın şartı yazdığı sırada tahmin edilen senaryodan doğan Köln Savaşı’nda (1583-1588) test edildi. Hüküm süren Prens-Başpiskopos Wied’li Hermann Protestanlığa geçti, nüfusun din değiştirmesi konusunda ısrar etmese de Köln Elektörlüğü’nde Kalvinizmi Katoliklikle aynı kefeye koydu. Bu başlı başına iki yönlü bir yasal sorun ortaya çıkardı. Birincisi, Kalvinizm bir sapkınlık olarak kabul edildi. İkincisi, elektör görevinden istifa etmedi, bu da onu en azından teoride imparator için oy kullanmaya uygun kıldı. Son olarak evliliği, elektörlüğü bir hanedan prensliğine dönüştürmek için çok gerçek bir potansiyel oluşturdu ve imparatorluktaki dini güç dengesini değiştirdi.
Dini kargaşanın bir yan etkisi de Karl'ın Habsburg bölgesini iki bölüme ayırma ve bölme kararıydı. Kardeşi Ferdinand, Avusturya topraklarını yönetti ve Karl'ın koyu Katolik oğlu II. Felipe, İspanya, İspanya Hollandası ve İtalya'nın bazı bölümleri ve diğer denizaşırı toprakların yöneticisi oldu.
Bibliyografya

Holborn, Hajo. A History of Modern Germany, The Reformation. Princeton: Princeton University Press, 1959 [1982], 9780691007953.
1924 Fransa Bisiklet Turu

1924 Fransa Bisiklet Turu 18nci Fransa Bisiklet Turu olup, Ottavio Bottecchia (Automoto) tarafından kazanılmıştır. Bottecchia tüm yarış boyunca Sarı mayoyu giyen ve Tur' u kazanan ilk İtalyan bisikletçiydi. Toplam yarış mesafesi 5.425 km ve hız ortalaması 23,972 km/saatti. 157 yarışçının katıldığı turu sadece 60 bisikletçi bitirdi.
1924 yılı Fransa Bisiklet Turu, geçmişte tur kazanmış ve şampiyonluğunu korumaya çalışan gelecekte kazanacakları Henri Pélissier (1923), Philippe Thys (1913, 1914, 1920), Lucien Buysse (1926) ve Nicolas Frantz (1927) içeriyordu.
Bu tur, 1910' daki 15 etaplı formatın final yılıydı.
Etap kazananlar

| Etap | Tarih | Başlama - Bitiş Şehirleri | km | Etap kazanan | Genel Klasman lideri |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 22 Haziran | Paris - Le Havre | 381 | Ottavio Bottecchia  İtalya | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 2 | 24 Haziran | Le Havre - Cherbourg | 371 | Romain Bellenger  Fransa | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 3 | 26 Haziran | Cherbourg - Brest | 405 | Philippe Thys  Belçika ve  Theophile Beeckman  Belçika | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 4 | 28 Haziran | Brest - Les Sables-d'Olonne | 412 | Félix Goethals  Fransa | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 5 | 30 Haziran | Les Sables-d'Olonne - Bayonne | 482 | Omer Huyse  Belçika | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 6 | 2 Temmuz | Bayonne - Luchon | 326 | Ottavio Bottecchia  İtalya | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 7 | 4 Temmuz | Luchon - Perpignan | 323 | Ottavio Bottecchia  İtalya | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 8 | 6 Temmuz | Perpignan - Toulon | 427 | Louis Mottiat  Belçika | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 9 | 8 Temmuz | Toulon - Nis | 280 | Philippe Thys  Belçika | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 10 | 10 Temmuz | Nis - Briançon | 275 | Giovanni Brunero  İtalya | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 11 | 12 Temmuz | Briançon - Gex | 307 | Nicolas Frantz  Lüksemburg | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 12 | 14 Temmuz | Gex - Strazburg | 360 | Nicolas Frantz  Lüksemburg | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 13 | 16 Temmuz | Strasburg - Metz | 300 | Arsène Alancourt  Fransa | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 14 | 18 Temmuz | Metz - Dunkerque | 433 | Romain Bellenger  Fransa | Ottavio Bottecchia  İtalya |
| 15 | 20 Temmuz | Dunkerque - Paris | 343 | Ottavio Bottechia  | Ottavio Bottecchia  İtalya |
Genel sınıflandırma

| Sıra | İsim | Ülke | Takım | Zaman |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ottavio Bottecchia  |  İtalya | Automoto | 226 saat 18' 21" |
| 2 | Nicolas Frantz |  Lüksemburg | Alcyon | + 35' 36" |
| 3 | Lucien Buysse |  Belçika | Automoto | + 1h 32' 13" |
| 4 | Bartolomeo Aimo |  İtalya | Legnano | + 1h 32' 47" |
| 5 | Théophile Beeckman |  Belçika |  | + 2h 11' 12" |