stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Üç Tatlı Bela
Oyuncular

Cüneyt Arkın (ses. Abdurrahman Palay)
Meral Orhonsay
Süleyman Turan
Ali Şen
Nejat Gürçen
Nevzat Okçugil
Adnan Mersinli
Hakkı Kıvanç
Enver Erdoğan
Ferhat Önal
Timuçin Caymaz
Ehat Alinçe
Ayten Koçak
Ferhat Ünal
Sabahat İzgü
Füsun Kokucu
Güler Ökten
Kudret Karadağ
Süheyl Eğriboz
Devrim Parscan
Abdi Algül
Dinçer Çekmez
Mehmet Aslan
Mehmet Arıkan
Yadigar Ejder
Ünal Gürel
Kadir Kök
Cevdet Balıkçı
Sadettin Erbil
Erhan Yazıcıoğlu
| g t Cüneyt Arkın'ın yönettiği filmler |
| --- | --- |
1970'ler:  Deli Şahin (1976)  Tek Başına (1976)  Sevgili Oğlum (1977)  Ölüm Görevi (1978)  Baba Kartal (1978)  Görünmeyen Düşman (1978)  Kanun Gücü (1979)  Vatandaş Rıza (1979)  Küskün Çiçek (1979)  Üç Tatlı Bela (1979)  Üç Sevgilim (1979) 
1980'ler:  Kartal Murat (1980)  Rüzgâr (1980)  Önce Hayaller Ölür (1981)  Ölüm Savaşçısı (1984)  Birkaç Güzel Gün İçin (1984)  Ateş Çemberi (1985)  Kanun Adamı (1985)  Kaplanlar (1985)  Kaçış (1985)  Veda (1986)  Gırgır Hafiye (1986)  Babasının Oğlu (1986)  Yalnız Adam (1986)  Kavga (1986)  Ölümsüz Aşk (1986)  Ölüm Avcısı (1986)  Sokak Kavgacısı (1986)  Kral Affetmez (1986)  Sokakların Kanunu (1986)  Silah Arkadaşları (1986)  Sevdam Benim (1987)  Son Kahramanlar (1987)  Asılacak Adam (1987)  Küçük Dostum (1987)  Şeytanın Oğulları (1987)  Sürgündeki Adam (1987)  Dökülen Yapraklar (1987)  Bitmeyen Adam (1987)  Bombacı (1988)  Şafak Sökerken (1988) 
1990'lar:  Oğulcan (1990)  Tanık (1992)
Çaltıcak, Kırkağaç

| Çaltıcak |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 39°10′08″N 27°54′04″E﻿ / ﻿39.169°K 27.901°D﻿ / 39.169; 27.901
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Kırkağaç
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 346
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45720
Resmî site 
Çaltıcak, Manisa ilinin Kırkağaç ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 85 km, Kırkağaç ilçesine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 346    
1997: 345
| g t Kırkağaç'ın mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Boduroğlu  Cinosman  Hacıhimmet  Hıdırağa  Kadriye  Karaali  Kocamehmetağa  Memiş  Musalar  Sarıağa  Şair Eşref  Tevfikiye  Yenimahalle  Zorağa 
Kırsal Mahalleler:  Alacalar  Alifakı  Bademli  Bakır  Bostancı  Cinosman  Çaltıcak  Çiftlikköy  Çobanlar  Demirtaş  Dualar  Fırdanlar  Gebeler   Gelenbe  Gökçukur  Güvendik  Hacet  Halkaavlu  Hamidiye  Hamitli  Işıklar  İlyaslar  Karakurt  Kayadibi  Kınık  Kocaiskan  Kuyucak  Küçükyaya  Musahoca  Öveçli  Sakarlı  Siledik  Söğütalanı  Yağmurlu 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Çaltıbükü

| Çaltıbükü |
| --- | --- |
Mahalle
Köyde yer alan baraj (Haziran 2011)
Mahallenin haritadaki yeri
 Mersin ilinin Türkiye'deki konumu
ÇaltıbüküÇaltıbükü'nün Mersin'deki konumu
Koordinatlar: 36°13′16″N 32°49′30″E﻿ / ﻿36.221°K 32.825°D﻿ / 36.221; 32.825
Ülke:  Türkiye
İl: Mersin
İlçe: Anamur
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 91
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 324
İl plaka kodu: 33
Posta kodu: 33630
Çaltıbükü, Mersin ilinin Anamur ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Daha önceleri Kılıç köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ocak 1956'da yine aynı köye bağlı Dibek ve Bağarası mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. Çaltıbükü; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 91 |  |
| 2018 | 142 |  |
| 2017 | 116 |  |
| 2016 | 123 |  |
| 2015 | 127 |  |
| 2014 | 124 |  |
| 2013 | 151 |  |
| 2012 | 165 |  |
| 2011 | 163 |  |
| 2010 | 167 |  |
| 2009 | 169 |  |
| 2008 | 189 |  |
| 2007 | 179 |  |
Üç Silahşörler: D'Artagnan

| --- | --- |
The Three Musketeers: D'Artagnan
Theatrical release poster
Yönetmen: Martin Bourboulon
Yapımcı: Dimitri Rassam
Yazar:  Matthieu Delaporte  Alexandre de La Patellière 
Oyuncular:  François Civil  Vincent Cassel  Romain Duris  Pio Marmaï  Eva Green 
Müzik: Guillaume Roussel
Görüntü yönetmeni: Nicolas Bolduc
Kurgu: Célia Lafitedupont
Stüdyo:  Pathé  Chapter 2  M6 Films  Constantin Film  DeAPlaneta  Umedia 
Dağıtıcı:  Pathé Distribution (Fransa)  Alternative Films (Belçika)  Constantin Film (Almanya)  DeAPlaneta (İspanya) 
Çıkış tarih(ler)i: 5 Nisan 2023 (2023-04-05) (Fransa & Belçika) 13 Nisan 2023 (2023-04-13) (Almanya) 14 Nisan 2023 (2023-04-14) (İspanya)
Süre: 121 dakika
Ülke:  Fransa  Almanya  İspanya  Belçika 
Dil: Fransızca
Bütçe:  €36 milyon  (US$39.1 million) 
Hasılat: $35 milyon
Üç Silahşörler: D'Artagnan, Martin Bourboulon'un yönettiği 2023 yapımı bir epik aksiyon-macera filmi. Film Alexandre Dumas'ın 1844 tarihli Üç Silahşörler romanından uyarlanan, iki bölümlük epik destanın ilki. Filmde François Civil, Vincent Cassel, Romain Duris, Pio Marmaï ve Eva Green rol alıyor.
Fransa'da Pathé Distribution tarafından 5 Nisan 2023 tarihinde gösterime girdi. İkinci bölüm, The Three Musketeers: Milady, 13 Aralık 2023 tarihinde gösterime girdi. Filmler Fransa, Almanya, İspanya ve Belçika'nın ortak yapımcılığında €72 milyon (US$78 milyon), her bir film için yaklaşık 36 milyon Euro, 2023'ün en pahalı ikinci Fransız yapımı ve 16 Ağustos 2021'den 3 Haziran 2022'ye kadar 150 gün boyunca back to back çekildi.
Film eleştirmenlerden genel olarak olumlu eleştiriler aldı ve Fransa'da gişe rekorları kırarak 2023'ün en yüksek hasılat yapan üçüncü Fransız filmi, uluslararası alanda en yüksek hasılat yapan beşinci Fransız filmi ve Fransa'da 2023'ün en yüksek hasılat yapan sekizinci filmi oldu, ülkede 3,4 milyondan fazla ve Fransa dışında 1,6 milyondan fazla bilet satıldı. Film 49. César Ödülleri'nde altı adaylık elde etti.
Toğrul Nerimanbeyov

| Toğrul Nerimanbeyov |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 7 Ağustos 1930 Bakü, Azerbaycan SSC, Sovyetler Birliği
Ölüm: 2 Haziran 2013 Paris, Fransa
Defin yeri: Passy Mezarlığı
Uyruk: Azerbaycanlı
Alanı: Resim
Sanat eğitimi: Vilnius Sanat Akademisi

Ödüller
SSCB Halk Sanatçısı Azerbaycan SSC Halk Sanatçısı  "İstiglal" Nişanı "Onur" Nişanı 
İmzası

Toğrul Ferman oğlu Nerimanbeyov (7 Ağustos 1930, Bakü, Azerbaycan SSCB, SSCB – 2 Haziran 2013, 15. Paris Bölgesi, Fransa) Azerbaycanlı ressam, SSCB ve Azerbaycan SSCB Devlet Ödüllerinin sahibi, SSCB ve Azerbaycan halk ressamı.
Onun eserleri Fransa'da "Fransız Galerisi," Almanya'da "Modern Sanat Müzesi" (Köln), "Sanat Müzesi" (Hagen), Polonya'da "Modern Sanat Müzesi" (Varşova), ABD'de "Ulusal Havacılık Müzesi" (Washington), Macaristan'da "Modern Ulusal Sanat Müzesi" (Budapeşte), Bulgaristan'da "Modern Ulusal Sanat Müzesi" (Sofya), Rusya'da "Rus Ulusal Müzesi" (St. Petersburg), "Tretyakov Galerisi" (Moskova), "Doğu Halkları Müzesi" (Moskova), "Besteci Glinka Müzesi" (Moskova) gibi çeşitli ülkelerin müze ve galerilerinde sergilenmektedir.
Toğrul Nerimanbeyov, "Fransa Çağdaş Sanat Ansiklopedisi"nde kendisi hakkında bilgi bulunan tek Azerbaycanlı sanatçıdır. Bu kitapta dünyaca ünlü sanatçıların yanında onun da adı yazılıyor.
Başarılı bir sanatçı olmasının yanı sıra aynı zamanda vokalist ve şairdi. Toğrul Nerimanbeyov, başta İtalyan bestecilerin eserleri olmak üzere klasik operalardan aryalar seslendirmiştir. Sanatçı, 1996 yılında Bakü'deki "Kirha" konser salonunda, 1998 yılında Azerbaycan Devlet Akademik Opera ve Bale Tiyatrosu'nda ve 2000 yılında Bologna'daki (İtalya) "Oratoria di San Rosso" salonunda büyük konserler verdi.
Hayatı

Toğrul Ferman oğlu Nerimanbeyov 7 Ağustos 1930'da Bakü'de doğdu. Şuşalı avukat olan dedesi Emirbey Nerimanbeyov, Çar II. Nikolay döneminde göç etmiştir. Kiev'de ders verdi. Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra Azerbaycan'a döndü ve Bakü'de vali olarak çalıştı. Babası Farman Nerimanbeyov, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin yurt dışına eğitim için gönderdiği 40 öğrenciden biriydi. Toulouse Üniversitesi'nden elektrik mühendisliği diplomasıyla mezun oldu. Fransa'da yaşarken Irma Lya Rude adında bir terzi ile evlendi. Toğrul'un kardeşi Vidadi burada doğdu. 1929 yılında eşi İrma Lya Rude ve oğlu Vidadi ile birlikte Bakü'ye dönen Farman Nerimanbeyov, öğrenci arkadaşı Elektrifikasyon Bakanı İslamzade'nin yardımıyla Mingeçevir HES'te işe girdi. Toğrul Nerimanbeyov burada doğdu. 1930 yılının sonlarında Ferman Nerimanbeyov da Avrupa'da eğitim gören diğer Azerbaycanlılar gibi baskılara maruz kaldı ve Sibirya'nın Mariinsky kentine sürgüne gönderildi. Daha sonra annesi de tutuklanarak sürgüne gönderildi. Toğrul Nerimanbeyov bir süre annesiyle birlikte cezaevinde yaşıyor. Daha sonra okula başlıyor ve zor şartlarda eğitim görüyor, sabah derse gidiyor, akşam cezaevine dönüyor. 1941'de Fransa, Almanya tarafından işgal edildiğinde, İrma Hanım Fransız vatandaşlığından vazgeçmesi, aksi takdirde sürgüne gönderilecekti, ancak vatandaşlığından vazgeçmedi ve önce Kostanay'a, ardından Semerkant'a gönderildi. Anne ve babaları cezaevindeyken Toğrul ve erkek kardeşine Polonyalı dadıları Anna Andreyevna bakıyor. Daha sonra Nerimanbeyov dadısının portresini çizdi ve tabloya "Anne" adını verdi.
1946 yılında Toğrul Nerimanbeyov, Azim Azimzadeh'in adını taşıyan Azerbaycan Devlet Sanat Okulu'na girdi. 1950'den beri Litvanya Sanat Enstitüsü Anıtsal ve Şövale Resim Fakültesi'nde eğitim gördü. 1955 yılında buradan mezun oldu. Aynı zamanda Vilnius Konservatuvarı'nda klasik vokal çalışmalarına başladı. Togrul, öğrencilik yıllarında annesiyle Semerkant'ta görüşüyor. 1961 yılında Toğrul'un annesi beraat ederek Bakü'ye döndü. Bir süre sonra af ilan edilen babası Farman bey Nerimanbeyov da Sibirya sürgününden memleketi Azerbaycan'a döndü.
1980'li yıllardan sonra Toğrul Nerimanbeyov birçok ülkede yaşadı. Sanatçı daha önce Bakü'den Moskova'ya gitmiş, burada bir süre yaşadıktan sonra ABD'nin Massachusetts eyaletinin Boston kentine davet edilmiş ve burada kişisel sergiler açmıştı. 1992 yılında Lüksemburg şehrine taşındı. 1992-1993 yıllarında sanat hayatına burada devam etti. Burada sergileri çeşitli salonlarda gerçekleşiyor. 1993 yılında Lüksemburg'dan Paris'e taşınıyor. Kısa sürede buradaki hayatına uyum sağlayan sanatçı için Fransa'yı özel kılan sebep ise annesi Irma'nın aslen Fransız olmasıydı. Paris'te yaşadığı dönem sanatçının yaratıcılığının en verimli dönemlerinden biri olarak kabul edilir.
Hayatı > Aile hayatı

Toğrul Nerimanbeyov iki kez evlendi. İlk eşi 1922 doğumlu heykeltıraş Elmira Hüseynova'dır. Toğrul Nerimanbeyov'un bu evliliğinden Esmer adında bir kızı oldu. Elmira Hüseynova 23 Ocak 1995'te vefat etti. Seçkin sanatçı daha sonra müzisyen Sevil Necefzade ile ikinci kez evlendi. Bu evlilikten sanatçının bir oğlu dünyaya geldi: Fransua Nerimanbeyov. Oğlu Fransua babasının yoluna devam ediyor ve resimle uğraşıyor.
Sergileri

1989 yılında Boston'un ünlü sergi salonlarından birinde açılan kişisel resim sergisinde 70'in üzerinde resim ve grafik eseri sergilendi. Buradaki eserlerde sanatseverler, "Gitarist Schehels", "Genç Besteci Romeo Meloni", "Amerikalı Kadın" ve diğerleri gibi tanıdık yüzler gördü. Daha sonra New York'ta düzenlenen sergide 70'in üzerinde resim ve grafik çalışması izleyicilerin beğenisine sunuldu.
1992-1993 yıllarında Lüksemburg'daki "Continental" oteli ve "Chateau Burkslenkr" sergi salonunda kişisel sanat sergileri düzenlendi. Sanatçının bu kişisel resim sergileri, Boston ve New York sergileri gibi, Amerika Birleşik Devletleri'nde de geniş izleyici kitlesi çekmiş ve büyük ses getirmişti. Her iki sergiye de o dönemde Kırgızistan'ın Lüksemburg Büyükelçisi olan ünlü yazar Cengiz Aytmatov katılmış ve Lüksemburg dergilerinden birine verdiği röportajda Togrul Nerimanbeyov'un sanatını çok takdir etmişti:"Toğrul renklere duygu katan, insanı yaşamaya ikna eden bir sanatçıdır. Sergide sergilenen eserleri, özellikle de "Cengiz Aytmatov'un oğlu Eldar'la" tablosunu görünce bunu daha da derinden hissettim."
1993-1998 yıllarında Fransa'da birçok kişisel sergi açıldı. 1998 yılında Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin 80. kuruluş yıldönümü şerefine Paris'teki Conven de Cordeliers sergi salonunda büyük bir kişisel sergi düzenlendi. Sergide "Eski Bakü", "Sigara içen Sattar Bahlulzade", "Müzisyen Azerbaycan", "Gece Çay Evi", "Çay Evinde Sabah", "Doğu Çarşısı", "Sevil Eski Şehirde", "Cennet Bahçesi", yanı sıra Paris'te yaptığı "Paris Hakkında", "Saint Michel", "Notre Dame", "Notre Dame'lı Kız", "Paris Caddesi", "Mormart", "Paris çiçekleri", "Notre Dame Katedrali", "Irma Lea Rude'un Portresi" vb. eserler dikkat çekti. Bu sergide Princeton Üniversitesi profesörü Bernd R. Seizinger, Sorbonne Üniversitesi profesörü, koleksiyoncu René Gere, araştırmacı Kleopatra Pavlidou gibi ünlü kişiler Togrul Nerimanbeyov'un sanatına sempatilerini ve olumlu görüşlerini dile getirdiler. Bernd R. Seizinger, Boston'da Togrul Nerimanbeyov'un adını taşıyan bir sergi salonu-müze açtı.
Opera sanatçısı olarak

Başarılı bir sanatçı olmasının yanı sıra aynı zamanda vokalist ve şairdi. Toğrul Nerimanbeyov, başta İtalyan bestecilerin eserleri olmak üzere klasik operalardan aryalar seslendirdi. Sanatçı bu yeteneği hakkında şunları söylüyor:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Okumayı seviyorum. Okumak hayatımın ayrılmaz bir parçası. Okumadığım zaman kendimi huzursuz hissediyorum. Resim yaparken daima okurum. Eğer Allah bir insana iki yetenek vermişse, birini bırakıp diğerine odaklanması bence nankörlüktür. Bu nedenle okumayı resim yapmak kadar hayatımın önemli bir misyonu olarak görüyorum. İnsan resim yaparken istediğini tuvale aktarır ve zaten kişiden ayrılmış olur ama okumak insanın içindedir. Şarkı söylediğimde iç dünyamda neler olduğu, sesin nasıl çıktığı benim için hâlâ bir muamma. | ” |
Toğrul Nerimanbeyov, Vilnius Konservatuvarı'nda klasik vokal eğitimi alırken Vilnius'taki (Litvanya) Sanat Üniversitesi'nde de sanat eğitimi alıyordu. Bakü'ye her gelişinde Azerbaycan Devlet Akademik Opera ve Bale Tiyatrosu'nda pratik yapardı. Bazen evde pratik yapıyordu ve konservatuvar eğitimi almış bir müzisyen olduğu için eşi Savil ona piyanoda eşlik ediyordu.
Sanatçı, 1996 yılında Bakü'deki "Kirha" konser salonunda, 1998 yılında Azerbaycan Devlet Akademik Opera ve Bale Tiyatrosu'nda ve 2000 yılında Bologna'daki (İtalya) "Oratoria di San Rosso" salonunda büyük konserler verdi. Nerimanbeyov, 1999 yılında İtalya'da özel öğretmenlerden profesyonel müzik eğitimi aldı. 2000 yılından bu yana Azerbaycan Devlet Akademik Opera ve Bale Tiyatrosu'nun solisti olmuştur.
Ölümü

2 Haziran 2013'te Paris'teki bir hastanede öldü. Paris'in merkezindeki Passy Mezarlığı'da defin edildi.
Ödülleri

Azerbaycan SSC Halk Sanatçısı — 7 Temmuz 1967
Azerbaycan SSC Devlet Ödülü — 1974
SSCB Devlet Ödülü  — 1980
Kızıl Bayrak İşçi Nişanı — 1980
SSCB Halk Sanatçısı - 22 Haziran 1989
"İstiklal" Nişanı — 5 Ağustos 2000
Filmografi

Toğrul Nerimanbeyov (film, 1966) - (belgesel televizyon filmi)
Gobustan (film, 1967)
Eller ve Renkler (film, 1974)
Dante'nin Jübile'si (film, 1978) - aktör (sinema film)
Renklerin Melodisi (film, 1981)
Merhaba Zeynep! (film, 1982) - (kısa belgesel-sanatsal televizyon filmi-konser)
Yedi Güzeller (film, 1982) - kostüm tasarımcısı
Toğrul (film, 2011)
Kaynak

Abdullayeva E. (2013). Toğrul Nərimanbəyov. Bakü: Şərq-Qərb nəşriyyatı.  |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
Nurəddin Həbibov (1992). Azərbaycan İncəsənəti. Bakü.  |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
Möhbəddin Səməd (1984). Toğrul Nərimanbəyov Qrafik rəngarlıq. Bakü.  |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
Möhbəddin Səməd (2011). Toğrul Nərimanbəyov, Şux rənglərin təranəsi.  |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
Vagif Muğallı (2015). TUĞRUL NERİMANBEYOV’UN AZERBAYCAN RESİM SANATI İÇİNDEKİ YERİ VE ÖNEMİ. Ankara: T.C. ANKARA ÜNİVERSİTESİ  SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ SANAT TARİHİ ANABİLİM DALI.  |erişim-tarihi= kullanmak için |url= gerekiyor (yardım)
Bown, Matthew Cullerne; Taylor, Brandon (1993). Art of the Soviets: painting, sculpture, and architecture in a one-party state, 1917-1992. Manchester University Press ND. ss. 152-. ISBN 978-0-7190-3735-1. Erişim tarihi: 28 Nisan 2011. The 'decorativism' denounced in the late 1940s broke out again all over the place, exemplified in the work of the Azeri painter, Togrul Narimanbekov.
Toğrul Nerimanbeyov eşi ve oğluyla birlikte
Toğrul Nerimanbeyov'un mezarı
Tilda (anlam ayrımı)

Tilda
Tilda (yazılım)
Tribiano

| Tribiano |
| --- | --- |
Komün
  Bayrak Arma 

Ülke: İtalya
Bölge: Lombardiya
İl: Milano
Rakım: 93 m
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Posta kodu: 20067
Alan kodu: 02
Resmî site https://www.comune.tribiano.mi.it
Tribiano, İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Milano ilinde bulunan bir komündür.
| g t Milano Metropoliten Şehri'nin belediyeleri |
| --- | --- |
 Abbiategrasso  Albairate  Arconate  Arese  Arluno  Assago  Baranzate  Bareggio  Basiano  Basiglio  Bellinzago Lombardo  Bernate Ticino  Besate  Binasco  Boffalora sopra Ticino  Bollate  Bresso  Bubbiano  Buccinasco  Buscate  Bussero  Busto Garolfo  Calvignasco  Cambiago  Canegrate  Carpiano  Carugate  Casarile  Casorezzo  Cassano d'Adda  Cassina de' Pecchi  Cassinetta di Lugagnano  Castano Primo  Cernusco sul Naviglio  Cerro al Lambro  Cerro Maggiore  Cesano Boscone  Cesate  Cinisello Balsamo  Cisliano  Cologno Monzese  Colturano  Corbetta  Cormano  Cornaredo  Corsico  Cuggiono  Cusago  Cusano Milanino  Dairago  Dresano  Gaggiano  Garbagnate Milanese  Gessate  Gorgonzola  Grezzago  Gudo Visconti  Inveruno  Inzago  Lacchiarella  Lainate  Legnano  Liscate  Locate di Triulzi  Magenta  Magnago  Marcallo con Casone  Masate  Mediglia  Melegnano  Melzo  Mesero  Morimondo  Motta Visconti  Nerviano  Nosate  Novate Milanese  Noviglio  Opera  Ossona  Ozzero  Paderno Dugnano  Pantigliate  Parabiago  Paullo  Pero  Peschiera Borromeo  Pessano con Bornago  Pieve Emanuele  Pioltello  Pogliano Milanese  Pozzo d'Adda  Pozzuolo Martesana  Pregnana Milanese  Rescaldina  Rho  Robecchetto con Induno  Robecco sul Naviglio  Rodano  Rosate  Rozzano  San Colombano al Lambro  San Donato Milanese  San Giorgio su Legnano  San Giuliano Milanese  San Vittore Olona  San Zenone al Lambro  Santo Stefano Ticino  Sedriano  Segrate  Senago  Sesto San Giovanni  Settala  Settimo Milanese  Solaro  Trezzano Rosa  Trezzano sul Naviglio  Trezzo sull'Adda  Tribiano  Truccazzano  Turbigo  Vanzaghello  Vanzago  Vaprio d'Adda  Vermezzo  Vernate  Vignate  Villa Cortese  Vimodrone  Vittuone  Vizzolo Predabissi  Zelo Surrigone  Zibido San Giacomo 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz: 2a14d6f3-84f1-49b3-8650-af10d03fc417
Üç Yüz Aragvili

Üç Yüz Aragvili (Gürcüce: სამასი არაგველი, samasi aragveli) Gürcü tarih yazımında 1795'te Krtzanisi Muharebesi'ndeki son direnişte işgalci Kaçar ordusuna karşı Tiflis'i savunan Aragvi dağlılarıdır. Gürcü Ortodoks Kilisesi 2008'de Üç Yüz Aragvili'leri ve bu savaşta hayatını kaybedenleri şehit kabul etti.
| Üç Yüz Aragvili |
| --- | --- |
Üç Yüz Aragvili, Merab Abramişvili
Ölüm: 11 Eylül 1795 Tiflis
Kutsayanlar: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Aziz ilanı: 27 Haziran 2008
Yortu: 11 Eylül
Tarih

300 Aragvili 11 Eylül 1795'te Gürcü başkenti Tiflis yakınlarında Prens Vahtang'ın emri altında savaşan Aragvi nehri'nin yüksek kesimlerinden gelen dağlıların oluşturduğu birlikti. Şiddetli bir muharebe Krtzanisi'de başladı ve Tiflis sokaklarında devam etti sonunda Ağa Muhammed Han tarafından yönetilen Kaçar ordusuna karşı Tiflis'i savunan az sayıda birliğin komutanı Gürcü kralı II. Erekle'nin mağlubiyeti ve başkentin yağmalanması ile sonuçlandı. Gürcü kaynaklarına göre Aragvililer ölümüne savaşmaya yemin ettiler ve bu sözlerinde durdular. Birçoğu Tiflis'teki son direnişte canını feda etti ve II. Erekle'ye geri çekilme fırsatı verdiler.
Hatıraları

300 Aragviliden kendisi de 1795 olaylarının bir parçası olan Prens Teymuraz'ın yazılarında ilk defa övgüyle bahsedilmiştir. 19. yüzyıl Gürcü Edebiyatı'nın önemli isimlerinden Grigol Orbeliani, İlia Çavçavadze, İakob Gogebaşvili, Vaja Pşavela, Galaktion Tabidze ve Lado Asatiani onların hatıralarına saygılarını sundular ve ulusal kahramanlar olarak tanınmalarına yardım ettiler.
1795'te ölenlerin mezar kalıntılarının gün yüzüne çıkarıldığı yere 1959'da A. Bakradze'nin tasarladığı 300 Aragvili anıtı dikildi. Yakınlardaki bir park ve Kura nehri üzerindeki bir köprüye 300 Aragvili adı verilmiştir  ve ayrıca 1956'da açılan Tiflis metro istasyonuna onların onuruna adları verilmiştir. 27 Haziran 2008'de Katolikos-Patriği II. İlia tarafından temsil edilen Gürcü Ortodoks Kilisesi'nin Kutsal Sinodu "300 Aragvili'yi, ruhban ve ruhban sınıfından olmayıp Krtzanisi Muharebesi'nde hayatını kaybedenleri" "kutsal şehitler" olarak ilan etti ve 11 Eylül anma günü olarak kabul edildi.
Tiflis'te bulunan 300 Aragvili anıtı
Çılgın Savaşçılar

| --- | --- |
Kelly's Heroes
"Çılgın Savaşçılar" (Kelly's Heroes) filminin özgün film afişi
Yönetmen: Brian G. Hutton
Yapımcı: Sidney Beckerman Gabriel Katzka
Senarist: Troy Kennedy-Martin
Oyuncular: Clint Eastwood Telly Savalas Donald Sutherland Don Rickles
Müzik: Lalo Schifrin
Görüntü yönetmeni: Gabriel Figueroa
Kurgu: John Jympson
Stüdyo: MGM Avala Film Katzka-Loeb
Dağıtıcı: MGM Akün Film (Türkiye)
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Savaş, komedi, macera, aksiyon
Renk: Renkli (Metrocolor)
Yapım yılı: 1970
Çıkış tarih(ler)i: 23 Haziran 1970, ABD 6 Kasım 1972, İstanbul (Lale ve Site Sinemaları)
Süre: 144 dakika
Ülke:  ABD  Yugoslavya ortak yapımı
Dil: İngilizce, (yer yer Fransızca ve Almanca)
Diğer adları: Çılgın Savaşçılar (Türkiye) De l'or pour les braves (Fransa) I guerrieri (İtalya) Los violentos de Kelly (İspanya) Stoßtrupp Gold (Almanya) The Warriors (yapım aşamasındaki adı)
Çılgın Savaşçılar, 1970 ABD-Yugoslavya ortak yapımı savaş komedi filmidir. Özgün adı Kelly's Heroes (Tr: Kelly'nin Kahramanları) olan film Türkiye'de ilk kez 6 Kasım 1972 tarihinde gösterime girmiştir.
Aynı zamanda bir aktör olan filmin yönetmeni Brian G. Hutton aslında çok önemli bir sinemacı olmamakla birlikte Hollywood'un başarıyı garantileyen sihirli formüllerini harfiyen uyguladığı için bu tür macera filmlerinin aranılan bir yönetmeni haline gelmişti. "Çılgın Savaşçılar" filminde Hutton, bir önceki kendi savaş filmi Where Eagles Dare (Kartal Yuvası, 1968) ile Robert Aldrich'in ünlü II. Dünya Savaşı filmi The Dirty Dozen (12 Kahraman Haydut,1967)'ın ortak serüven kalıplarını harmanlamış, bunlara spagetti western filmlerinin çarpıcı stillerini de ekleyince sonuçta ortaya bu türün en sıra dışı filmlerinden biri çıkmış ve film hemen klasikler arasına girmiştir.
"Çılgın Savaşçılar" MASH (Cephede Eğlence, 1970) ve Catch-22 (Barışa Giden Yol, 1970) gibi aynı türden iki popüler filmle aynı zamanlarda gösterime girmiştir.
Filmde, aralarında Clint Eastwood, Telly Savalas, Donald Sutherland, Gavin MacLeod, Don Rickles, Carroll O'Connor ve Harry Dean Stanton'ın da bulunduğu çok geniş bir oyuncu kadrosu rol almıştır. Görüntülerini Gabriel Figueroa'nın çektiği filmin özgün müziğini Lalo Schifrin bestelemiştir. Filmin tema şarkılarından biri olan "All For The Love Of Sunshine" şarkısını filmde Hank Williams Jr. seslendirmiştir.
Filmde, II. Dünya Savaşı'nda müttefik ordularının Avrupa içlerine doğru ilerledikleri sırada bir grup Amerikalı askerin birliklerinden firar ederek düşman hatlarının gerisinde Almanların koruması altındaki bir bankayı soyma girişimleri anlatılmaktadır.
O dönemde çevrilen birçok üstün yapım savaş filmi gibi "Kelly's Heroes" filminin çekimleri de Yugoslavya'da gerçekleştirilmiştir. Bunun nedeni, o tarihte değişik ülkelere ait zırhlı araçların Yugoslav ordusunun envanterinde bir arada yer alıyor olması ve ekonomik nedenlerle Yugoslav hükûmetinin bu araç gereçleri personeliyle birlikte film stüdyolarının kullanımına kolaylıkla tahsis etmesidir. Yugoslavya'da film çekmek film stüdyoları için de ekonomik oluyordu.