stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Osmanlı minyatürü
Osmanlı Minyatür Sanatının Gelişimi ve Tarihçesi > II. Mehmet dönemi

Osmanlı devletinde minyatür sanatı 15. yüzyıl ortalarında önem kazanmaya başlamıştır. II. Mehmed'in minyatür sanatına olan ilgisi bu sanatın gelişiminde önemli rol oynamıştır. İstanbul fetih edilmeden evvel Edirne'de bir saray Nakkaşhanesi fetihten sonra da İstanbul'da Topkapı Sarayı'nın yakınlarına imparatorluk Nakkaşhanesi yaptırmıştır.  II. Mehmed'in imparatorluk vizyonunun bir parçası olarak sanata büyük önem vermiş olmasından dolayı, imparatorluğun tüm bölgelerinden ve ötesinden sanatkarlar İstanbula getirilimiştir bu dönemde. Yine bu dönemde önemli İtalyan ressamlar İstanbula çağrılmış ve bu ressamlar tekniklerini Osmanlı sanatkarlarıyla paylaşmışlardır.Venedikli sanatçı Costanzo da Ferrara 1477-1478 yılları arasında İstanbul'a gelmiş ve Mehmed'in büst portresini yapmıştır.  1479 yılında da diğer bir Venedikli ressam Gentile Bellini İstanbul'a gelip 1481 yılına kadar Osmanlı sarayında ikamet etmiştir. Bu dönemde Fatih Sultan Mehmed'in ünlü portresini yapmıştır.
II. Mehmed'in portrelerinin yarattığı etki ve Osmanlı sanatkarlarının İtalyan ustalarla belli bir dönem çalışma imkanlarına kavuşmuş olmaları, Osmanlı Minyatür ustalarının portreye olan ilgisini artırmıştır. Kısa bir süre sonra da portre Osmanlı minyatürünün ve İmparatorluk Nakkaşhanesinin repatuvarına girmiştir. Nakkaş Sinan Bey ve öğrencisi Ahmed Şiblizade minyatür içerisinde portre alanınında uzmanlaşmışlardır. Portre ve minyatür sanatının karışımından Osmanlı minyatür sanatı doğmuştur. Bu sanat hem batılı gölgeleme ve perspektif tekniklerini içermiş hem de geleneksel Pers minyatür sanatının özelliklerini barındırmıştır.
Osmanlı Minyatür Sanatının Gelişimi ve Tarihçesi > Osmanlı Minyatürünün Zirve Dönemi

I. Süleyman, II. Selim ve III. Murad dönemlerinde, Osmanlı minyatür sanatı doruk noktasında ulaşmıştır. 15. yüzyıl sonları ve 16. yüzyıl başlarında gerçekleşen batı resmiyle ve akdeniz haritacılığıyla gerçekleşen etkileşimin ve Iran'dan İstanbula olan büyük Iranlı minyatür ustalarının göçünün minyatür sanatına getirdiği değişimler bu dönemde yerine oturmuş ve tümüyle farklı bir minyatür sanatının Osmanlı himayesinde oluşumunu sağlamıştır. Diğer taraftan bu dönemde fetihlerin sağladığı zenginlik ve refah bu sanata verilen önemi daha da artımıştır.
Osmanlı minyatür sanatında 16. yüzyıl sonlarında yaşanan en büyük gelişme şehnâmeciliğin öneminin artması ve Osmanlı sarayında yer bulması olmuştur. Orijinal Şehnâme, ünlü İranlı şair Firdevsî (940-1020) tarafından efsanevi Pers krallarının ve kahramanlarının hayatları üzerine yazılmıştır. Firdevsi'nin Şehnâmesi sonraki yüzyıllarda Orta Asya ve İran'da sıklıkla yeniden üretilmiştir. Bu tür Osmanlı'da şekil değiştirmiş efsanevi karakterlerin destansı öykülerinden ziyade Osmanlı hanedanını konu etmiştir. Şehnâmeci Osmanlı imparatorları hakkında genelde Farsça dilinde tarihsel eserler üretmiştirler. Osmanlı şehnâmelerinde şehnâmeciler, kaligraflar, minyatür sanatçıları ve diğer kitab sanatı ustaları birlikte İmparatorluk Nakkaşhanesinde çalışmıştırlar. Osmanlı minyatür sanatı tarihinde en önemli üç şehnâmeci Fetullah Arif Çelebi, Seyyid Lokman ve Talikizade olmuştur.
Seyyid Lokman I. Süleyman, III. Selim ve III. Murad dönemlerinde de eserler üretmiştir. Eserlerinde esas olarak Osmanlı İmparatorluk Nakkaşhanesinden Nakkaş Osman'la beraber çalışmıştır. Nakkaş Osman minyatür sanatının en önemli ustaları arasında gösterilmektedir. Osman eserlerinde Fars geleneğinde olduğu gibi aşırı süslemelere yer vermiş öte yandan tarihsel gerçekliğe odaklanmıştır. Şehir çizimlerinde de Matrakçı Nasuh'tan etkilenmiştir. I. Süleyman'ın son yıllarıyla ilgili Zafername, II. Selim'in hükümdarlığı ile ilgili Şehnâme-i Selim Han ve III. Murad'ın ilk dönemlerine ait Şehinşehnâme, Nakkaş Osman'la Seyyid Lokman'ın  ilk ortak çalışmaları   arasında yer almışlardır. Bir diğer ortak çalışmaları ise  Surname-i Hümayun olmuştur.
Nakkaş Osman
Viyana Kuşatması, Nakkaş Osman 1588
Süleymaniye, Nakkaş Osman
Surname-i Hümayun, Nakkaş Osman
1580'li yıllarda Nakkaş Osman ve Seyyid Lokman çok önemli iki eserde daha beraber çalışmışlardır. Bunlar Hünername ve Zübtedü't tevarih olmuştur. Bu iki eserde Osmanlı İmparatorluğunun önceki dönemlerini konu etmiştir. Dolayısıyla detaylı bir ön çalışma gerektirmiştir. Bu iki eser için yaptıkları çalışmalardan doğan ilk eser Kıyafet-ül insanniye fi şemail-i Osmaniye 1579 yılında sunulmuştur. Daha sonra saray çevresinde çok beğenilip birçok kopyası yapılmıştır bu eserin. 16. yüzyılın sonlarında III. Mehmed, Seyyid Lokman'ın yerine Talikizade'yi ana şair olarak atamıştır. Talikizade de bir diğer önemli Nakkaş Nakkaş Hasan ile birlikte eserler üretmiştir. Bu ikilinin çalışmaları sonucunda Eğri Fetihnamesi ve Şehnâme-i Sultan Mehmed-i salis gibi önemli eserler ortaya çıkmıştır.
Osmanlı Minyatür Sanatının Gelişimi ve Tarihçesi > 17. ve 18. Yüzyıllar

17. yüzyılda fetihlerin durmasıyla, genel olarak fetihlere ve zaferlere dayanan Şehnâme sanatıda durgunluk içerisine girmiştir bu dönemde. İlerleyen dönemde Şeyhname Silsilename'ye doğru bir evrilme yaşamıştır eserlerin konuları da daha çok Osmanlı hanedanlığı soy ağacı betimlemesine doğru bir kayış içerisine girmiştir. Bu türün en önemli ressamlarından biri Mussavir Hüseyin olmuştur.
Osmanlı minyatür sanatının son önemli eserleri erken 18. yüzyılda Levni (Abdülcelil Çelebi)'nin eserleriyle olmuştur. Levni'nin Surname-i Vehbi kitabındaki minyatürleri kendisinin en parlak eserleri arasında görsterilmiştir. Ayrıca Surname-i Vehbi'nin Osmanlı sarayı tarafından yaptırılan son minyatürlü el yazması olduğu iddia edilmektedir. 18. yüzyıl ortalarından itibaren batı resim usullerinin Osmanlı'da daha fazla önem kazanmasıyla Osmanlı'nın fetihlerini ve zaferlerini konu edinen Osmanlı minyatür sanatı eski önemini yitirip yok olmuştur.
Surname-i Vehbi (1720)
Köçekler
Mehter
Çadır Şehir
III. Ahmet
Kadın Müzisyenler
Diğer kaynaklar

↑  Atil, Esin (1973). "Ottoman Miniature Painting under Sultan Mehmed II". Ars Orientalis. Cilt 9. ss. 103-120. Erişim tarihi: 3 Mart 2013.
↑  "Minyatür". turkishculture.org. 11 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2013.
↑  "Osmanlı Minyatürü" (PDF). melcominternational.org. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2013.
1 2  Carboni, Stefano (2007). Venice and the Islamic world, 828-1797 (English ed. bas.). New Haven, Conn.: Yale University Press. ISBN 0300124309. KB1 bakım: Fazladan yazı (link)
↑  "Minyatür". turkresmi.com. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mart 2013.
↑  "HE INFLUENCE OF TABRIZI ARTISTS ON ADVENT AND DEVELOPMENT OF ISTANBUL SCHOOL". sid.ir. Erişim tarihi: 4 Mart 2013. [ölü/kırık bağlantı]
↑  Selvi, Hüseyin Zayit; Bekiroğlu Keskin, Gaye (2017). "Matrakçı Nasuh'un Galata ve İstanbul minyatürlerinin harita tekniği açısından incelenmesi". İSTEM (29): 25-39. 6 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ocak 2021.
↑  "ottoman". bilkent.edu.tr. 4 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2013.
Nakkaş Sinan Bey tarafından yapılan II. Mehmet resmi
Âlim Şemseddin Ahmed Karabaği, Seyyid Lokman, Nakkaş Osman ve kâtiplerin meclisi (Şahname-i Selim Han, 1581)
Oğlumuz

| --- | --- |

Yazar: Tarık Buğra
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Tür: Öykü
Yayım: 1949
Yayımcı: Ege Basımevi
Oğlumuz, Tarık Buğra'nın 1949 yılında yayımlanmış öykü kitabı.
Yazarın ilk kitabıdır. 13 öykü içerir. Kitaba adını veren öykü, daha önce “Oğlum” adıyla 18 Şubat 1948'de Cumhuriyet gazetesinde yayımlanmış ve gazetenin açtığı yarışmada ikincilik ödülü kazanmıştır. Oğlumuz, kitap olarak çıktığında edebiyat dünyasının ve yazılı basının yoğun ilgisiyle karşılaşmıştır.
“Oğlumuz” öyküsü, hep bir çocuk olarak görmek istedikleri oğulları Ömer'in, artık yuvadan uçmak üzere olduğunu fark eden ailenin hüzünlü hâllerini, bunu bir türlü kabullenmeyişlerini gündeme getirir. Kitaptaki diğer öykülerin de bir kısmı ev ve evlilik konularını işlemektedir.
Kitaptaki Öyküler

Oğlumuz
Bacanak
Havuçlu Pilav Meselesi
Martı
Sihirli Ayna
Hayat Böyledir İşte
Ömer
Çok Sonra
Fal
Kel Melahat
İki İhtiyar
Kara Oğlan
Buhran
Otar Çiladze

| Otar Çiladze  ოთარ ჭილაძე |
| --- | --- |
Doğum: 20 Mart 1933(1933-03-20) Tiflis, Gürcistan
Ölüm: 1 Ekim 2009 (75 yaşında) Tiflis
Meslek: Yazar
Milliyet: Gürcü

Otar Çiladze (Gürcüce: ოთარ ჭილაძე) (d. 20 Mart 1933, Siğnaği — ö. 1 Ekim 2009, Tiflis), Gürcü şair ve yazardır. Stalin sonrası dönemde Gürcü edebiyatının canlanmasında belirleyici rol oynadı. Romanlarında Sümer ve Yunan mitolojilerinden büyük ölçüde yararlandı. Efsanevi bir Yunan anlatısını trajik bir aşk hikâyesiyle birleştiren Yolda Bir Adam Gidiyordu adlı epik romanı Türkçeye çevrilmiştir.
Yaşamı

Çiladze, Gürcistan'ın doğu bölgesi Kaheti'de yer alan Siğnaği kasabasında doğdu. Tiflis Devlet Üniversitesi'nde öğrenim gördü ve 1956 yılında gazeteci çıktı. Çalışmaları, özellikle şiirleri 1950'lerde yayımlanmaya başladı. Bu dönemde Tiflis'te edebiyat gazeteciliği yaptı ve dergiler yönetti. 1972-73 arasında uzun bir seri olarak yayımlanan Yolda Bir Adam Gidiyordu (გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა), Beni Bulan Herkes (ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან, 1976), Avelum (აველუმი, 1995) gibi romanlarla ünlendi. 1997'de Mnatobi dergisinin baş editörü oldu. Çiladze aynı zamanda çok sayıda şiir ve oyun yayımladı. Bazı şiirleri Türkçeye de çevrildi; dergilerde ve antolojilerde yer aldı. 1983'te Şota Rustaveli Ödülü, 1993'te Gürcistan Onur Ödülü, 2003'te Saba En İyi Roman Ödülü'nü aldı.
Çiladze, uzun bir hastalıktan sonra Ekim 2009'da yaşamını yitirdi. Tifls'te Mtatsminda Panteonu'nda toprağa verildi. Büyük kardeşi Tamaz Çiladze de yazardır.
Sanatı

Çiladze'nin yaşadığı Tiflis kenti, onun şiirsel bakışının, dünyayı hissedişinin kaynağıdır; çünkü Çiladze kentli ruhuna sahip bir yazardı. O daha çok, gece Tiflis'ini sever; çünkü onun için şiir, düşünmenin, hayatı tartmanın, iç dünyada yoğunlaşmanın aracıdır ve bu da sessizliği zorunlu kılar. Çiladze'nin romanlarında üç zamanı, geçmişi, şimdiki zamanı ve geleceği bir arada, iç içe geçmiş halde görürüz. Onun için bu üç zaman bir bütündür ve birbirinden ayrılamaz. İnsanın, halkın kaderi de bu üç zaman içinde tasarlanmıştır. Semboller ve metaforlar onun roman sanatında ve anlatımında önemli rol oynar. Bu durum, insanın özgürleşme yolunda kötü güçlere karşı savaşında bir araç olarak kullanılmıştır.
Romanları

Yolda Bir Adam Gidiyordu (გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა, roman, 1973)
Beni Bulan Herkes (ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან, roman, 1976)
Demir Tiyatro (რკინის თეატრი, roman, 1981)
Mart Horozu (მარტის მამალი, roman, 1991)
Avelum (აველუმი, roman, 1995)
Mutlu Çilekeş (ბედნიერი ტანჯული, 2003)
Küfe (გოდორი, roman, 2003)
Tzate’nin Kızıl Çizmeleri (წათეს წითელი წაღები, 2007)
Şiirleri

Tren ve Yolcular (მატარებლები და მგზავრები, 1959)
Kil Tabletler (თიხის ფირფიტები, 1963)
Demir Yatak (რკინის საწოლი, 1965)
Işık Yılı (სინათლის წელიწადი, 1967)
Çocuk Konukların İsteklerini Çalıyordu (ბავშვი უკრავდა სტუმრების თხოვნით, 1968)
Dokuz Poema (ცხრა პოემა, 1969)
Kalbin İkinci Yarısı (გულის მეორე მხარე, 1974)
Yaşamı Unutma (გახსოვდეს სიცოცხლე, 1984)
Şiirler (ლექსები, 1987)
Aralık Güneşi (მზე დეკემბერში, 1999)
Merdiven (კიბე, 2002)
1951 Nemzeti Bajnokság I

1951 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.
Genel bakış

Yarış 14 takım arasında geçti ve sezon sonunda Bp Bástya şampiyonluğa ulaştı.
Lig durumu

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sıra | Takım | O | G | B | M | A | Y | P |
| 1 | Bp Bástya | 26 | 22 | 2 | 2 | 96 | 27 | 46 |
| 2 | Budapest Honvéd FC | 26 | 18 | 6 | 2 | 83 | 26 | 42 |
| 3 | Bp. Dózsa | 26 | 12 | 7 | 7 | 64 | 44 | 31 |
| 4 | Vasas SC | 26 | 11 | 7 | 8 | 47 | 33 | 29 |
| 5 | Csepel SC | 26 | 12 | 5 | 9 | 45 | 38 | 29 |
| 6 | Bp Kinizsi | 26 | 13 | 3 | 10 | 43 | 42 | 29 |
| 7 | Győri Vasas | 26 | 9 | 8 | 9 | 47 | 43 | 26 |
| 8 | Dorogi Bányász | 26 | 10 | 6 | 10 | 44 | 45 | 26 |
| 9 | Salgótarjáni BTC | 26 | 7 | 7 | 12 | 33 | 47 | 21 |
| 10 | Szegedi Honvéd | 26 | 6 | 8 | 12 | 29 | 55 | 20 |
| 11 | Diósgyőri VTK | 26 | 6 | 7 | 13 | 31 | 52 | 19 |
| 12 | Szombathelyi Haladás | 26 | 8 | 2 | 16 | 29 | 59 | 18 |
| 13 | SORTEX | 26 | 7 | 4 | 15 | 19 | 48 | 18 |
| 14 | Szegedi Petőfi | 26 | 2 | 6 | 18 | 27 | 78 | 10 |
2. Georges Pompidou Hükûmeti

2. Georges Pompidou Hükûmeti Beşinci Cumhuriyet'in 3. hükûmetidir. 1962 milletvekili seçimleri ardından 28 Kasım 1962 tarihinde cumhurbaşkanı Charles de Gaulle tarafından başbakan Georges Pompidou atanmış, ardından 6 Aralık 1962 tarihinde bakanlar kurulunun diğer üyeleri atanmıştır. Hükûmet, Charles de Gaulle'ün tekrar cumhurbaşkanlığı görevine gelmesinin ardından 8 Ocak 1966 tarihinde istifa etmiştir.
Başbakan

Başbakan : Georges Pompidou
Bakanlar

Kültürel İşlerden sorumlu Devlet Bakanı : André Malraux (UNR)
Denizaşırı İllerden sorumlu Devlet Bakanı : Louis Jacquinot (UNR)
İdari Reformlardan sorumlu Devlet Bakanı : Louis Joxe (UNR)
Uzay ve Atom Sorunları ile Bilimsel Araştırmalardan sorumlu Devlet Bakanı: Gaston Palewski (UNR)
Mühürdar, Adalet Bakanı : Jean Foyer (UNR)
Dışişleri Bakanı : Maurice Couve de Murville (UNR)
İçişleri Bakanı: Roger Frey (UNR)
Ordu Bakanı : Pierre Messmer (UNR)
Maliye ve Ekonomik İşler Bakanı : Valéry Giscard d'Estaing (RI)
İşbirliğinden sorumlu Yardımcı Bakan : Raymond Triboulet (UNR)
Milli Eğitim Bakanı : Christian Fouchet (UNR)
Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanı : Marc Jacquet (UNR)
Sanayi Bakanı : Michel Maurice-Bokanowski (UNR)
Tarım Bakanı : Edgard Pisani
Çalışma Bakanı : Gilbert Grandval (UDT)
Kamu Sağlığı ve Nüfus Bakanı : Raymond Marcellin (RI)
Yapı Bakanı : Jacques Maziol (UNR)
Gaziler ve Savaş Mağdurları Bakanı : Jean Sainteny (UNR)
Posta ve Telekomünikasyon Bakanı : Jacques Marette (UNR)
Enformasyon Bakanı : Alain Peyrefitte (UNR)
Geri Dönenler Bakanı: François Missoffe (UNR)
Devlet Sekreterleri

Başbakan nezdinde, Cezayir İşlerinden sorumlu Devlet Sekreteri : Jean de Broglie (RI)
Başbakan nezdinde, Parlamento ile İlişkilerden sorumlu Devlet Sekreteri: Pierre Dumas (UNR)
Dışişlerinden sorumlu Devlet Sekreteri : Michel Habib-Deloncle (UNR)
Bütçeden sorumlu Devlet Sekreteri : Robert Boulin (UNR)
Revizyonlar

11 Haziran 1963 tarihli atama
Gençlik ve Spordan sorumlu Devlet Sekreteri : Maurice Herzog
23 Şubat 1965 tarihli atama
Başbakan nezdinde, Uzay ve Atom Sorunları ile Bilimsel Araştırmalardan sorumlu Devlet Sekreteri : Yvon Bourges
| g t  Fransa hükûmetleri (Beşinci Cumhuriyet) |
| --- | --- |
Charles de Gaulle (1959-1969):  Debré (1959)  Pompidou 1 (1962)  Pompidou 2 (1962)  Pompidou 3 (1966)  Pompidou 4 (1967)  Couve de Murville (1968) 
Georges Pompidou (1969-1974):  Chaban-Delmas (1969)  Messmer 1 (1972)  Messmer 2 (1973)  Messmer 3 (1974) 
Valéry Giscard d'Estaing (1974-1981):  Chirac 1 (1974)  Barre 1 (1976)  Barre 2 (1977)  Barre 3 (1978) 
François Mitterrand (1981-1995):  Mauroy 1 (1981)  Mauroy 2 (1981)  Mauroy 3 (1983)  Fabius (1984)  Chirac 2 (1986)  Rocard 1 (1988)  Rocard 2 (1988)  Cresson (1991)  Bérégovoy (1992)  Balladur (1993) 
Jacques Chirac (1995-2007):  Juppé 1 (1995)  Juppé 2 (1995)  Jospin (1997)  Raffarin 1 (2002)  Raffarin 2 (2002)  Raffarin 3 (2004)  de Villepin (2005) 
Nicolas Sarkozy (2007-2012):  Fillon 1 (2007)  Fillon 2 (2007)  Fillon 3 (2010) 
François Hollande (2012-2017):  Ayrault 1 (2012)  Ayrault 2 (2012)  Valls 1 (2014)  Valls 2 (2014)  Cazeneuve (2016) 
Emmanuel Macron (2017-):  Philippe 1 (2017)  Philippe 2 (2017-2020)  Castex (2020-2022)  Borne (2022-2024)  Attal (2024-)
Dipnotlar

↑  23 Şubat 1965 tarihinde yardımcı bakanlık seviyesine düşürülmüştür.
↑  23 Şubat 1965 tarihinde Fransa Anayasa Konseyi Başkanlığına atanmıştır.
↑  23 Temmuz 1964 tarihinde İçişleri ve Geri dönenler Bakanlığına dönüştürülmüştür.
↑  23 Temmuz 1964 tarihinde bu görev son bulmuştur.
↑  23 Temmuz 1964 tarihinde hükûmetten ayrılmıştır.
↑  20 Mart 1963 tarihinde ayrıca Sosyal tanıtım ve Turizmden de sorumlu olmuştur.
Olimpiyat Oyunları'nda Japonya

Japonya ilk kez 1912'de Olimpiyat Oyunları'na katıldı ve o zamandan beri neredeyse her oyunda yarıştı. Ülke, II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1948 Yaz Olimpiyatları'na davet edilmedi ve Moskova'daki 1980 Yaz Olimpiyatları'nda ABD liderliğindeki boykotun bir parçasıydı.
Japonya ilk madalyalarını 1920'de, ilk altın madalyalarını ise 1928'de kazandı. Japon sporcular, 2020 Yaz Olimpiyatları'nın sonu itibarı ile Yaz Olimpiyatları'nda (sanat yarışmaları hariç) 497 madalya kazandılar; en çok altın madalya ise judo, kaykay ve karatede kazanıldı. Japonya ayrıca Kış Olimpiyatları'nda 58 madalya kazandı. En başarılı olduğu Olimpiyatlar, her ikisi de Tokyo'da düzenlenen 1964 ve 2020 oyunlarıdır.
Japonya Olimpiyat Komitesi 1911'de kuruldu ve 1912'de Uluslararası Olimpiyat Komitesi'nce tanındı.
2007 Amsterdam Turnuvası

2007 LG Amsterdam Turnuvası, 2 Ağustos ve 4 Ağustos 2007 tarihleri arasında Ajax takımının ev sahipliğinde, Arsenal, Atlético Madrid ve Lazio takımlarının katılımıyla düzenlendi. Turnuvayı, Arsenal takımı şampiyon olarak tamamlandı.
Puan tablosu

| Takım | O | G | B | M | AG | YG | Av>  | P |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Arsenal | 2 | 2 | 0 | 0 | 3 | 1 | +2 | 9 |
|  Atlético Madrid | 2 | 1 | 0 | 1 | 3 | 3 | 0 | 6 |
|  Ajax | 2 | 1 | 0 | 1 | 2 | 1 | +1 | 5 |
|  Lazio | 2 | 0 | 0 | 2 | 2 | 5 | -3 | 2 |
NB: Atılan her gol için takımlara ekstra puan verildi.
Sonuçlar > 1. gün

Lazio  v  Arsenal
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Lazio  | 1 - 2 |  Arsenal |
| Pandev  40' | (Rapor) | Bendtner  19' Eduardo  55' |
Ajax  v  Atlético Madrid
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Ajax  | 2 - 0 |  Atlético Madrid |
| Gabri  47' Sneijder  59' | (Rapor) |  |
Sonuçlar > 2. gün

Lazio  v  Atlético Madrid
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Lazio  | 1 - 3 |  Atlético Madrid |
| Mauri  66' | (Rapor) | Braulio  39' Luis García  65' Reyes  69' |
Ajax  v  Arsenal
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Ajax  | 0 - 1 |  Arsenal |
|  | (Rapor) | van Persie  87' |
1969 Cannes Film Festivali

Altın Palmiye, If.... ile Lindsay Anderson'a verildi. Festival, Bob Fosse'nin yönettiği Sweet Charity ile başladı.
Jüri

Aşağıdaki kişiler 1969 film yarışmasının jürisi olarak atandı:
Uzun metrajlı filmler
Luchino Visconti (İtalya) (başkan)
Cengiz Aytmatov (Sovyetler Birliği)
Marie Bell (Fransa)
Jaroslav Boček (Çekoslovakya)
Veljko Bulajić (Yugoslavya)
Stanley Donen (ABD)
Jerzy Glucksman (İsveç) (öğrenci)
Robert Kanters (Fransa) (eleştirmen)
Sam Spiegel (ABD)
Kısa filmler
Charles Duvanel (İsviçre)
Mihnea Gheorghiu (Romanya)
Claude Soulé (Fransa) (CST görevlisi)
Resmi seçki > Yarışmada - Uzun metrajlı film

Aşağıdaki filmler Altın Palmiye için yarıştı:
Ådalen 31 ile Bo Widerberg
All My Compatriots (Všichni dobří rodác) ile Vojtěch Jasný
The Appointment ile Sidney Lumet
Calcutta ile Louis Malle
Dillinger Is Dead (Dillinger è morto) ile Marco Ferreri
Don't Let the Angels Fall ile George Kaczender
O Dragão da Maldade Contra o Santo Guerreiro (Antonio-das-mortes) ile Glauber Rocha
Easy Rider ile Dennis Hopper
End of a Priest' (Faráruv konec)' ile Evald Schorm
Flashback ile Raffaele Andreassi
The Great Love (Le Grand amour) ile Pierre Étaix
Hunting Flies (Polowanie na muchy) ile Andrzej Wajda
Hymn to a Tired Man (Nihon no seishun) ile Masaki Kobayashi
If.... ile Lindsay Anderson
Isadora ile Karel Reisz
It Rains in My Village (Biće skoro propast sveta) ile Aleksandar Petrović
Machine Gun McCain (Gli intoccabili) ile Giuliano Montaldo
Man on Horseback (Michael Kohlhaas - Der Rebell) ile Volker Schlöndorff
The Man Who Thought Life (Manden der tænkte ting) ile Jens Ravn
Matzor ile Gilberto Tofano
Metti una sera a cena ile Giuseppe Patroni Griffi
My Night at Maud's (Ma nuit chez Maud) ile Éric Rohmer
The Prime of Miss Jean Brodie ile Ronald Neame
Slaves ile Herbert Biberman
Spain Again (España otra vez) ile Jaime Camino
Z ile Costa Gavras
Resmi seçki > Rekabet dışı filmler

Aşağıdaki filmler yarışma dışı gösterilmek üzere seçildi:
Andrei Rublev ile Andrei Tarkovsky
Arthur Rubinstein - The Love of Life (L'amour de la vie) ile François Reichenbach
The Deserter and the Nomads (Zbehovia a pútnici) ile Juraj Jakubisko
Frozen Flashes (Et L'Angleterre Sera Détruite) ile János Veiczi
Sweet Charity ile Bob Fosse
That Cold Day in the Park ile Robert Altman
Resmi seçki > Kısa film yarışması

Aşağıdaki kısa filmler Kısa Film Altın Palmiyesi için yarıştı:
Le Ballet des Jacungos ile Jean Manzon
Cîntecele Renasterii ile Mirel Ilieşiu
Goldframe ile Raoul Servais
L'Homme aux chats ile Henri Glaeser
Moc osudu ile Jiří Brdečka
Niebieska kula ile Miroslaw Kijowicz
La Pince à ongles ile Jean-Claude Carrière
Red Arrows (film)|Red Arrows ile John Edwards
Short Seven ile Jonne Severijn
Su sambene non est aba ile Luigi Gonzo & Manfredo Manfredi
Toccata ile Herman van der Horst
El Triunfo de la muerte ile José María Gutiérrez
Das Verräterische Herz ile Paul Anczykowski
World of Man ile Albert Fischer & Michael Collyer
Paralel bölümler > Uluslararası Eleştirmenler Haftası

Aşağıdaki uzun metrajlı filmler, 8. Uluslararası Eleştirmenler Haftası (8e Semaine de la Critique) için gösterildi:
Cabascabo ile Oumarou Ganda (Niger)
Charles mort ou vif ile Alain Tanner (Switzerland)
La Dame de Constantinople ile Judit Elek (Hungary)
The Hour of the Furnaces (La Hora de los hornos) ile Fernando Solanas (Argentina)
King, Murray ile David Hoffman (United States)
More ile Barbet Schroeder (Luxembourg)
My Girlfriend’s Wedding ile Jim McBride (United States)
Pagine chiuse ile Gianni da Campo (Italy)
La Rosière de Pessac ile Jean Eustache (France)
La Voie ile Mohamed Slimane Riad (Algeria)
In the Year of the Pig ile Emile de Antonio (United States)
Hunting Scenes from Bavaria (Jagdszenen aus Niederbayern) ile Peter Fleischmann (W. Germany)
Pars n’existe pas ile Robert Benayoun (France)
Ödüller > Resmi ödüller

Aşağıdaki filmler ve insanlar 1969 Resmi seçim ödüllerini aldı:
Altın Palmiye : Eğer .... Lindsay Anderson tarafından
Cannes Film Festivali Büyük Ödülü: Ådalen 31 ile Bo Widerberg
En İyi Yönetmen :
O Dragão da Maldade Contra ve Santo Guerreiro ile Glauber Rocha
All my Compatriots (Všichni dobri rodáci) ile Vojtěch Jasny
En İyi Kadın Oyuncu : Isadora ile Vanessa Redgrave
En İyi Erkek Oyuncu : Z ile Jean-Louis Trintignant
Jüri Ödülü : Z ile Costa Gavras (Oy birliğiyle)
En İyi İlk İş: Dennis Hopper'dan Kolay Sürücü
Kısa filmler
Kısa Film Altın Palmiyesi: Cîntecele Renasterii tarafından Mirel Ilieşiu
Jüri Özel Ödülü: Jean-Claude Carrière'den La Pince à ongles
Ödüller > Bağımsız ödüller

FIPRESCI
FIPRESCI Ödülü : Andrei Tarkovsky'den Andrei Rublev
Commission Supérieure Technique
Teknik Büyük Ödül - Özel Mansiyon: All My Compatriots ( Všichni dobří rodáci ) ile Vojtěch Jasný
Kısa film - Özel Mansiyon: Cîntecele Renasterii ile Mirel Ilieşiu & Toccata ile Herman van der Horst
Medya

INA: 1969 Festivalinin Açılışı24 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Fransızca yorum)
INA: Kapanış töreni Cannes 1969 13 Ocak 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Fransızca yorum)
Luchino Visconti, Jüri Başkanı
Panicum kalaharense

Panicum kalaharense, Panicum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Panicum lachnophyllum

Panicum lachnophyllum, Panicum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Oğul

| --- | --- |

Yönetmen: Melih Gülgen
Yapımcı: Melih Gülgen
Senarist: Nurettin Erişen
Oyuncular: Cüneyt Arkın Kahraman Kıral Reha Yurdakul Kazım Kartal Nizam Ergüden Hüseyin Zan Süheyl Eğriboz Sönmez Yıkılmaz
Müzik: Yalçın Tura
Görüntü yönetmeni: Mustafa Yılmaz
Sanat yönetmeni: Nizam Ergüden
Kurgu: Süleyman Karakaya
Stüdyo: Gülgen Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, Macera
Renk: Renkli, 35 mm
Yapım yılı: 1974
Çıkış tarih(ler)i: 1 Mart 1975 (1975-03-01)
Süre: 76 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Oğul yapım ve yönetmenliğini Melih Gülgen'in yaptığı 1974 yapımı Türk sinema filmi