Ortognatik cerrahi

| Ortognatik cerrahi |
| --- | --- |
[Vikiveri'de düzenle]
Ortognatik cerrahi; Düzeltici çene cerrahisi veya basitçe çene cerrahisi olarak da bilinen, çene ve alt yüzün yapı, büyüme, uyku apnesi dahil hava yolu sorunları, TME bozuklukları, özellikle iskelet uyumsuzluklarından kaynaklanan maloklüzyon sorunları, diğer ortodontik diş ısırıklarından kaynaklanan durumlarını düzeltmek, diş telleri ile kolayca tedavi edilemeyen problemlerin yanı sıra, düzeltmenin yüz estetiğini ve benlik saygısını iyileştirmek için düşünülebileceği çok çeşitli yüz dengesizlikleri, uyumsuzluklar, asimetriler ve yanlış orantıları düzeltmek tasarlanan cerrahidir.
Ortognatik cerrahinin kökenleri, ağız cerrahisine ve gömülü veya yer değiştirmiş dişlerin cerrahi olarak çıkarılmasıyla ilgili temel operasyonlara - özellikle ortodonti tarafından belirtildiği durumlarda maloklüzyon ve diş çapraşıklığının diş tedavilerini geliştirmek için aittir. Yayınlanan ilk ortognatik cerrahi vakalarından biri, 1849'da Dr. Simon P. Hullihen'den olandı.
Başlangıçta Harold Hargis tarafından icat edildi, önce Almanya'da ve daha sonra en ünlüsü BSSO operasyonunu geliştiren Hugo Obwegeser tarafından daha yaygın şekilde popüler yapıldı. Bu ameliyat aynı zamanda yarık damak gibi doğuştan gelen rahatsızlıkları tedavi etmek için de kullanılır. Genelde ameliyat, maloklüzyonu veya dentofasiyal şekil bozukluğunu düzeltmek için çene kemiğinin kesildiği, hareket ettirildiği, değiştirildiği ve yeniden hizalandığı ağız yoluyla yapılır. "Osteotomi" kelimesi, kemiğin cerrahi bir kesi ile bölünmesi anlamına gelir.
Üst çeneye veya alt çeneye (ve genellikle her ikisine birden) "çene osteotomisi", (genellikle) ağız ve çene yüz cerrahının bir diş kemerini veya bir diş kemerinin parçasını ilgili çene kemiğinin diş kemerlerinin diğer bölümlerine göre cerrahi olarak hizalamasına imkan verir. Ortodontistlerle birlikte çalışarak, diş kemerlerinin koordinasyonu öncelikle çalışan bir üst üste oturma(oklüzyon) yapmaya yöneliktir. Bu nedenle ortognatik cerrahi, daha temel bir ortodontik hedefi destekleyen ikincil bir yöntem olarak görülür.
Ancak son zamanlarda ve özellikle ağız ve çene cerrahisinin kendisini birincil tıbbi uzmanlık alanı olarak belirlemede evrim geçirmesiyle - dişhekimliği uzmanlığı olarak uzun vadeli durumunun aksine - ortognatik cerrahi, obstrüktif uyku apnesi ve birincil yüz orantılılığı veya simetri düzeltmesi için birincil tedavi olarak giderek daha fazla ortaya çıktı.
Çene orantısızlığını veya kötü kapanmayı(maloklüzyonu) düzeltmek için cerrahinin birincil kullanımı özel sağlık sigortası ve kamu hastanelerinin finansmanı ve sağlık erişim sorunları nedeniyle çoğu ülkede nadirdir. Çoğunlukla yoğun şekilde sosyalist olarak finanse edilen az sayıda ülke, çene düzeltme yöntemlerinin bir şekilde veya genel nüfusun yaklaşık % 5'inde gerçekleştiğini bildirmektedir ancak bu rakam çene kemiği (maksiller) prognatizmaları, mandibular prognatizmalar, açık dişler, çiğneme güçlüğü, yutma güçlüğü, temporomandibular eklem işlev bozukluk ağrıları, dişlerin aşırı yıpranması ve çenelerin çekilmesi gibi yüze ait şekil bozuklukları gibi hizmetin en uç noktasında olur.
Giderek artan bir şekilde, insanlar cerrahiyi kendi kendilerine finanse edebildikçe, 3D yüz teşhis ve tasarım sistemleri ve ayrıca kolayca erişilebilir hale gelen çok çeşitli çene düzeltme yöntemlerini mümkün kılan yeni operasyonlar ortaya çıkmıştır; özellikle özel çene (maksillofasiyal) cerrahi uygulamada. Bu yöntemler, IMDO, SARME, GenioPaully, özel BIMAX ve özel PEEK yöntemlerini içerir. Bu yöntemler, onlarca yıldır tamamen ve esas olarak ortodontik veya dişçilik amaçlarına hizmet eden belirli ortognatik cerrahi operasyonlarının geleneksel rolünün yerini almaktadır.