stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yunan mitolojisi
Dünyanın kökenleri ve tanrılar > Tanrıların ve ölümlülerin çağı

Tanrıların yalnız yaşadığı çağ ile insan ilişkilerine ilahi müdahalenin sınırlı olduğu çağ arasında köprü kurma, tanrıların ve ölümlülerin birlikte hareket ettiği bir geçiş çağıydı. Bunlar, grupların daha sonra olduğundan daha özgürce karıştığı dünyanın ilk günleriydi. Bu masalların çoğu daha sonra Ovid'in Dönüşümler‘inde anlatılır ve genellikle iki konu grubuna ayrılır: aşk hikayeleri ve ceza hikayeleri.
Aşk hikayeleri genellikle ensest ya da ölümlü bir kadının erkek bir tanrı tarafından baştan çıkarılması ya da tecavüz edilmesini içerir ve bu da kahraman çocuklarla sonuçlanır. Hikayeler genellikle tanrılar ve ölümlüler arasındaki ilişkilerin kaçınılması gereken bir şey olduğunu öne sürer; rızaya dayalı ilişkiler bile nadiren mutlu sonla biter. Afrodit'e Homeros İlahisinde olduğu gibi birkaç durumda tanrıçanın Aeneas‘ı yapmak için Ankhises ile yattığı, dişi bir tanrı ölümlü bir erkekle çiftleşir.
İkinci tür (ceza hikayeleri), Prometheus tanrılardan ateşi çaldığında, Tantalus nektarı ve çok lezzetli tanrı yemeği ambrosia’yı Zeus'un masasından çaldığında ve onu- onlara tanrıların sırlarını ifşa eden konuklarına verdiğinde, Prometheus veya Lycaon kurbanı icat ettiğinde, Demeter tarımı ve Gizemlerini Triptolemus' öğrettiğinde veya Marsyas aulos'u icat ettiğinde ve Apollo ile bir müzik yarışmasına girdiğinde olduğu gibi bazı önemli kültürel eserlerin sahiplenilmesini veya icat edilmesini içerir. Ian Morris, Prometheus'un maceralarını "tanrıların tarihi ile insanın tarihi arasında bir yer" olarak değerlendirir.
Üçüncü yüzyıla tarihlenen anonim bir papirüs parçası, Dionysos'un yeni tanrıyı tanımasında çok geç kalan Trakya kralı Lycurgus'un ölümden sonraki hayata uzanan ve korkunç cezalarla sonuçlanan cezasını canlı şekilde tasvir eder. Dionysos'un kültünü Trakya'da kurmak için geliş öyküsü de Aeschylean üçlemesinin konusuydu.
Başka bir trajedide ise Pentheus Euripides'in Bacchae, İstefe kralı tanrıya saygısızlık ettiği ve onun Maenadlarına, tanrının dişi tapanlarına casusluk yaptığı için Dionysos tarafından cezalandırılır.
Eski bir halk masal motifine dayanan ve benzer bir konuyu işleyen başka bir hikâyede Demeter Doso adında yaşlı bir kadın kılığına girmiş olan kendi kızı Persephone'yi arıyordu ve Attika'daki Eleusis Kralı Celeus tarafından misafirperverlikle karşılandı. Demeter, misafirperverliği nedeniyle Celeus'a hediye olarak oğlu Demophon'u tanrı yapmayı planladı ancak annesi Metanira içeri girip onu gördüğü için ayini tamamlayamadı. Oğlunun ateşe atıp korkudan çığlık atması, budala ölümlülerin kavram ve ritüeli anlamadığından yakınan Demeter'i kızdırdı.
Yunan dini

Yazar Özhan Öztürk'e göre Yunan dini, gökyüzü, şimşek, deniz, ateş, rüzgâr gibi tabiat elementlerinin ilahi nitelikler kazandırıldığı, tanrıların sevgisi dualarla kazanmaya, öfkesini ise kurbanlarla yatıştırmaya çalışan bir tabiat dini olup, Yunan söylencelerinin çok azı tarihsel döneme dayanmakta büyük çoğunluğu Yunan uygarlığının köklerine dek inmektedir. MÖ 8. yüzyılda yazıya geçirilmeye başlanan bu kadim söylenceler kamu hayatını derinden etkilemiş, MÖ 5. yüzyıla gelindiğinde tüm festivallerde epik destanların anlatılması gelenek hâline dönüşmüştür.
İnsanın Yaratılışı ve Soylar

Bir söylenceye göre başlangıçtan beridir insanlardan yana olan Prometheus insanın yaratıcısıdır. Prometheus kil ve sudan yaptığı çamurdan bedene hayat soluğunu üfler. Bir başka söylenceye göre ise insana ilk hayatı ve ruhu veren Athena'dır.
İlk insan soyu Kronos'un egemen olduğu zamanda olur.
Altın soy: Kronos döneminde yaşayan ilk soy olan altın soy. Tanrılara denk, kaygıdan uzak, rahat içinde ve kedersizdir. Dünyada mevsim hep bahardır ve bütün nimetleri onlarındır. 
Toprak nimet saçar, bitkiler kendiliğinden büyürdü. Uykuya dalar gibi ölüyorlardı. Ölüp toprağa karıştıkları vakit, Zeus'un emriyle, iyi birer cin olurlar.
Gümüş soy: 
Zeus, Kronos'u egemenliğinden edince tanrılar, gümüş soyu yarattı. Coşkuları ölçütsüz olan ve tanrılara saygı duymayan gümüş soyu Zeus toprağa gömer ve yeraltı cinleri olurlar.
Tunç soyu: 
Üçüncü bir kuşak yaratır Zeus. Bunlar ötekilere hiç benzemez. Güçlü kuvvetlidirler, yürekleri taş gibidir ve sürekli savaşmaktır işleri, birbirlerini öldürmek. Yok olup giderler sonunda Hades'in karanlığına.
Kahramanlar soyu: 
Dördüncüsü Yarı tanrı kahramanlarının soyudur. İnsanlığın adını yücelten, daha bereketli ve daha becerikli olan bu soyda çetin savaşlarla yok olup gider. (Bu soyu Homeros destanlarında sözü geçtiği için eklemiştir.)
Demir soyu: Hepsinden daha beter olur demir soyluların sonu.
12 Tanrı, Tanrıça ve Görevleri

Zeus (Gökyüzü ve Hava olayları)
Poseidon (Denizler, Depremler ve Okyanuslar)
Demeter (Tarım ve Bereket)
Hephaistos (Demircilik ve Ateş)
Ares (Savaş ve Yıkım)
Hermes (Hırsızlık, Yolculuk, İletişim)
Dionisos (Şarap, Üzüm, Eğlence, Partiler)
Artemis (Okçuluk, Ay, Avcılık, Bakirelik)
Afrodit (Aşk ve Güzellik)
Athena (Bilgelik, Savaş Stratejisi ve Barış)
Hera (Evlilik, Bereket ve Aile)
Apollon (Kehanet, Dürüstlük ve Sanat)
Niihau

| --- | --- |


Coğrafya
Niihau Adası'nın Büyük Okyanus'taki konumuNiihau Adası'nın Büyük Okyanus'taki konumu
Niihau Ni'ihauNiihau Adası'nın Hawaii Adaları içerisindeki konumu
Koordinatlar: 21°54′00″K 160°10′00″B﻿ / ﻿21.90000°K 160.16667°B﻿ / 21.90000; -160.16667
Takımadası: Hawaii Adaları
Denizi: Büyük Okyanus
Yüzölçümü: &0000000000000180.000000180 km2
Zirve:  190 m
Siyasi
Adadaki ülke(ler):  ABD

Eyalet : Hawaii 
İlçe                 : Kauai İlçesi 
 
Demografi
Nüfus: &İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü..İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.170 (2.010)
Niihau veya Ni'ihau, Amerika Birleşik Devletleri'nin Hawaii eyaletini oluşturan  Hawaii Adaları'nın en batısında yer alan bir ada. Hawaii Adalarının coğrafi olarak yedinci en büyük adası ve üzerinde yerleşim olan en küçük adasıdır.
Adanın yaygın olarak kullanılan takma adı The Forbidden Isle, Türkçede "Yasak Ada" anlamına gelmektedir.
Robinson ailesi ve akrabaları, ABD Donanması personeli, hükümet yetkilileri ve davetli konuklar dışında tüm yabancılara kapalıdır. 1987'den itibaren, sınırlı sayıda denetlenen aktivite turu ve av safarisi turistlere açılmıştır. Ada şu anda Bruce ve Keith Robinson kardeşler tarafından yönetilmektedir. Niʻihau halkı, mücevher benzeri işçilik ile tanınır. Birincil dil olarak Hawaii dilini konuşurlar.
Tarihçe

1864 yılında Elizabeth Sinclair Niihau Adasını Hawaii Kralı IV. Kamehameha'dan 10.000 dolar'a eşdeğer altın vererek satın aldı. Ada özel mülkiyet statüsü ile Sinclair'ın soyundan gelen zengin plantasyon sahibi Robinson ailesine geçti. 1915 yılına kadar ada yabancılara kapalı olarak kaldı.
Niihau Adası 7 Aralık 1941 tarihinde II. Dünya Savaşı sırasında küçük bir rol oynadı. Japon uçakları ABD'nin Hawaii'deki Pearl Harbour limanını bombalarken, Shigenori Nishikaichi isminde bir Japon savaş pilotu adaya düştü ve yerlileri bir hafta boyunca terörize etti. 1944 yılında Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Franklin D. Roosevelt Niihau adasını Birleşmiş Milletler Genel Merkezi olmaya aday yerler arasında gösterdi.
Coğrafya

Niihau Adası Büyük Okyanus'ta bulunan Hawaii adalarının en büyük yüzölçüme sahip yedinci adası, üzerinde yerleşim olan ise en küçük adasıdır. Kauai adasının 17 mil (29 km) güneybatısında, ıssız Lehua adasının ise 0.7 mil (1.1 km) güneyinde yer alır. Yüzölçümü 180 km² (69.5 milkare)'dir. En yüksek noktasını 390 metre (1,280 ft) ile Paniau oluşturur.
Yönetim

Ada siyasi olarak Amerika Birleşik Devletleri tarafından yönetilmekle birlikte, özel mülkiyet statüsü nedeniyle günümüzde Bruce Robinson ve Keith Robinson kardeşlere aittir.
Toplum

2000 yılındaki nüfus sayımına göre adanın nüfusu 160 kişidir. 2010 yılında yapılan nüfus sayımına göre  nüfusu 170 kişiye yükselmiştir. 2020 yılı nüfus sayımına göre nüfus 84'e düştü. Adada yol, telefon, kanalizasyon, çeşme suyu ve market bulunmamaktadır. Ulaşım at ve bisikletle, elektrik güneş enerjisi ile, erzak ise başka bir adadan botla getirilmektedir.
Niihau'da okullar Hawaii Eğitim Dairesi'ne bağlıdır. Sayıları 25 ila 50 arasından değişen öğrenciler her hafta eğitim için kanolarla Niihau Adası ile Kauai adaları arasında seyahat etmektedir.
Turizm

Ada sahipleri, yerel halk ile temastan kaçınmak ve herhangi bir konaklama olmamak şartıyla 1987 yılından beri yarım günlük helikopter ve gemi turlarına sınırlı olarak izin vermektedir. 1992 yılından itibaren gelir sağlamak amacıyla turistlerin safari turları yapmasına ve yaban domuzu, koyun, oriks ve berberi koyunu avlanmasına müsaade edilmeye başlandı. Günümüzde ada sakinleri tarafından davet edilmediği takdirde dışarıdan kimsenin adaya girmesine izin verilmemektedir.
Çanakkale Türküsü

| "Çanakkale Türküsü"> şarkısı |
| --- | --- |
Tarz: Türk halk müziği
Dil: Türkçe
Yazar: Anonim
Besteci: Anonim
Çanakkale Türküsü, Çanakkale Savaşı'nı anlatan bir türküdür. Ait olduğu yöre Kastamonu'dur.
Notaya Muzaffer Sarısözen'in aldığı türkünün kaynağı Kastamonulu İhsan Ozanoğlu'dur. İlk kayıt 1923 yılında Marika Papagika'ya aittir. Türkçe söylemiştir. Bogos Kirecciyan tarafından ayrıca Türkçe sözlerle plağa kaydedildi. Bestecisi  Kemani Kevser Hanım gözüken Çanakkale Marşı  ve bestecisi anonim olan Çanakkale Türküsü çeşitlemeleri İstanbul Üniversitesi Osmanlı Dönemi Müziği Uygulama ve Araştırma Merkezine kayıt edilmiştir.
Sözler

Çanakkale içinde aynalı çarşı
Ana ben gidiyom düşmana karşı, off, gençliğim eyvah!
Çanakkale köprüsü dardır geçilmez
Al kan olmuş suları bir tas içilmez, off, gençliğim eyvah!
Çanakkale'den çıktım yan basa basa
Ciğerlerim çürüdü kan kusa kusa, off, gençliğim eyvah!
Çanakkale'den çıktım başım selamet
Anafarta'ya varmadan koptu kıyamet, off, gençliğim eyvah!
Çanakkale içinde vurdular beni
Ölmeden mezara koydular beni, off, gençliğim eyvah!
Çanakkale içinde bir uzun selvi
Kimimiz nişanlı, kimimiz evli, off, gençliğim eyvah!
Çanakkale içinde bir kırık testi
Analar babalar umudu kesti, off, gençliğim eyvah!
Çanakkale üstünü duman bürüdü
On üçüncü fırka harbe yürüdü, off, gençliğim eyvah!
Çanakkale elinde toplar kuruldu
Vay bizim uşaklar orda vuruldu, off, gençliğim eyvah!
Devre mülk

Devre tatil ile karıştırılmamalıdır.
Bu madde ingilizce timeshare anlamına gelen mülkiyet türü hakkındadır.İngilizce time-sharing anlamındaki bilgisayar terimi için Zaman paylaşımı sayfasına bakınız.
Barnsdale Hall Hotel devre mülk locaları.Best Western Hotel temelde bir dizi ahşap çerçeveli şaledir.
Devre mülk, bir mülke ait kullanım haklarının belirlenmiş özel bir şekilde kullanılması için oluşturulmuş özelliktir. Bu özellikler genellikle kat mülkiyeti olarak bilinen kullanım hakkının birden fazla bölüme ayrılarak dağıtılmasıyla çözüm bulmuştur. Paylaşanlara mülkiyetin tüm özelliklerini kullanmak için belirli bir süre (genellikle her yıl hemen hemen aynı tarihlerde, bir hafta gibi) ayrılmıştır. Bölümlere sahip olanlar, temelde mülkiyet için aynı oranda hak talep edebilir, bu kullanma haklarını kiraya verebilir ya da kendileri kullanıp, kullandırabilirler.
Tarihi

Dönem "devre mülk" sistemi 1960'ların başında İngiltere'de keşfedilmiştir.  Avrupa'da II. Dünya Savaşı'nın ardından tatil sisteminin genişlemesine yardımcı olarak oldukça popüler hale gelmiştir. Ayrıca sistem tatil evi paylaşımı (Vacation home sharing) olarak da bilinmektedir. Bu sistemde her mevsim için Avrupalı dört aile özel kullanım için tatil amaçlı bir ev satın alarak kullanmışlardır. Her aile mevsim boyunca eşit dönemlerde mülkiyeti eşit olarak kullanmıştır. Bu kavram çoğunlukla ortak mülkiyet üzerindeki güven faktörüne dayalı olmuş mülkler birbirlerine bağlı aileler tarafından kullanılmıştır. Ancak bu sistemde zamanla, aynı mülkü bir dönem içerisinde birden fazla aile kullandığından dolayı evler genellikle uzun süre boş kalmıştır.
İngiltere'de bir girişimci bölme işini bir adım daha ileriye götürerek mülkiyeti 1/50 oranında böldü, yılın geriye kalan iki haftasında ise taşınmazın onarımı, tadilatı ve geliştirilmesi için süre olarak ayırdı ve ücreti de aynı oranda paylaştırmış oldu. Bu sorunsuz başarılı iş girişimi Avrupa'da yaklaşık olarak on yıl kadar sürdü ve devre mülk (timeshare) olarak adlandırıldı.
Amerika Birleşik Devletleri'nde ilk devre mülk sistemi 1974 yılında "Caribbean International Corp." tarafından Florida eyâletinin güneydoğusundaki Broward ilinin (county) merkezi kenti olan Fort Lauderdale'de başlatıldı. Aslında bu mülkiyetler, 25 yıllık bir "tatil belgesi" olarak adlandırıldı ve satışa sunuldu. Sözleşme basit ve anlaşılırdı. 25 yıllık bir süre için alıcı ile satıcı arasında iki yatak odasından oluşan veya tek yatak odasından oluşan stüdyo tipi dairede belirtilen sezonlarda mülkiyeti koruma ve konaklama için yalnızca iki ek ücret ile anlaşma yapılıyordu. 1974 ile 1976 yıllarında ise, ABD'de bir mülk devre mülk sistemi ile 52 farklı kişiye yaklaşık olarak devre başına $3.500,00'a satılıyordu. Bu büyük kâr birçok girişimcinin dikkatini çekti. Kısa bir süre sonra Florida eyâleti, devre mülk sistemine düzenleme getiren ve bu tür mülklerin mülkiyet iş ve işlemleri ile işlem ücretlerini daha basit hale getiren Gerçek Emlak Komisyonu isimli yasayı yürürlüğe koydu. Bu durum artık haftalık tatil alan mülk sahibinin, mülk sahipleri birliği ile yaptığı anlaşmadaki (HOA (Başlar Sözleşmesi)) bakım ücretlerine ek olarak başka bir ücret daha ödemesi anlamına geliyordu. Ayrıca yasa fesih hakkı da tanıdığından dolayı, iptaller veya devre mülk anlaşmalarının iptali günümüze kadar devre mülk sektörünün önündeki en büyük engellerden birisi olmaya devam etmektedir.
Türkiye'de ise ilk devre mülk uygulaması, "devre mülk sistemi" sistemi adıyla Soytaş A.Ş. tarafından Muğla ili Bodrum ilçesi Turgutreis'te kurulan tatil köyü ile başlamıştır.
Sylvia Anderson

| Sylvia Anderson |
| --- | --- |
Doğum: Sylvia Beatrice Thomas 25 Mart 1927(1927-03-25) Camberwell, Londra, İngiltere
Ölüm: 15 Mart 2016 (88 yaşında) Slough, Berkshire, İngiltere
Meslek:  Televizyon yapımcısı  film yapımcısı  yazar  seslendirme sanatçısı  kostüm tasarımcısı 
Alma mater: London School of Economics
Etkin yılları: 1957–2015
Evlilik: Jack Brooks (e. 1946; b. 1950) George Thamm (e. 1952; b. 1959) Gerry Anderson (e. 1960; b. 1981)}

Sylvia Anderson (d. 27 Mart 1927, Camberwell, Londra – ö. 16 Mart 2016, Slough, Berkshire), İngiliz yapımcı ve aktris.
Hayatı

Doğum yeri Londra, İngiltere'dir. Film yapımcısı Gerry Anderson ile evlenmiştir. Seslendirme yaptığı Lady Penelope karakterinin yer aldığı Thunderbirds adlı yapımla ile bilinir.
Oyuncu ve film yapımcısı Sylvia Anderson 16 Mart 2016'da Berkshire'da 88 yaşında ölmüştür.
İsviçre

İsviçre, resmî adıyla İsviçre Konfederasyonu, Batı, Orta ve Güney Avrupa'nın kesişme noktasında bulunan bir ülkedir. Federal otoritelerin merkezi Bern ile birlikte 26 kantondan oluşan bir federal cumhuriyettir. Kuzey sınırında Almanya, batısında Fransa, güneyinde İtalya, doğusunda Avusturya ile Lihtenştayn yer alır.
İsviçre, denize kıyısı olmayan, Alpler, İsviçre Platosu ve Jura Dağları arasında bölünen, 41.285 km² yüzölçümüne sahip bir ülkedir. Alpler toprakların daha fazla bölümünü barındırırken 2021 verilerine göre yaklaşık 8,7 milyon insandan oluşan İsviçreli nüfus çoğunlukla en büyük şehirlerin bulunduğu platoda yoğunlaşmıştır. Bu şehirlerin arasında iki küresel kent ve ekonomik merkez olan Zürih ve Cenevre de vardır. İsviçre Konfederasyonunun uzun bir silahlı tarafsızlık tarihi vardır -1815 yılından bu yana uluslararası bir savaş durumu olmamıştır- ve 2002 yılına kadar Birleşmiş Milletler'e katılmamıştır. Yine de etkin bir dış politika sürdürmektedir ve sıklıkla dünya çapında barış kurma girişimlerine katılır. İsviçre aynı zamanda Kızılhaç'ın doğduğu ülkedir ve ikinci büyük BM merkezi de dahil olmak üzere çok sayıda uluslararası organizasyonun ev sahibidir. Avrupa seviyesinde, Avrupa Serbest Ticaret Birliğinin kurucu üyelerindendir ve Schengen Bölgesinin bir parçasıdır ancak Avrupa Birliği'nin ve Avrupa Ekonomik Alanının bir üyesi değildir.
İsviçre kişi başına düşen gayri safi yurt içi hasıla bakımından dünyadaki en zengin ülkelerden biridir ve her bir yetişkin için en yüksek malvarlığına (finansal ve finansal olmayan) sahiptir. Zürih ve Cenevre sırasıyla dünyadaki ikinci ve sekizinci yaşam kalitesine sahip şehirler olarak sıralanmaktadır. 2023 yılından nominal (GSYİH) bakımından dünyanın 18., satın alma gücü paritesine göre 35. büyük ekonomisine sahiptir. Malların ihracatında yirminci, ithalatında on sekizinci sıradadır.
İsviçre dil ve kültür açısından dört ana bölgeye ayrılabilir: Almanca, Fransızca, İtalyanca konuşulan bölgeler ile Romanşça konuşulan vadiler. Bu dil ayrılığı nedeniyle ülke, yerel dillerde farklı adlarla anılır: Almanca: Schweiz Almanca telaffuz: [ˈʃvaɪts]; Fransızca: Suisse Fransızca telaffuz: [sɥis]; İtalyanca: Svizzera İtalyanca telaffuz: [ˈzvit͡sːera]; Romanşça: Svizra. Ancak madeni paralarda ve pullarda bu dört dil yerine ülkenin Latince adı olan Confoederatio Helvetica kullanılır. Bu ad çoğu zaman "Helvetia" olarak kısaltılır. Ülkeye duyulan güçlü bağlılık duygusunun kaynağı ortak tarihsel zemin, federalizm ve doğrudan demokrasi gibi paylaşılan değerler ve kendini Alplerde yaşayanlar olarak tanımlama üzerine kurulmuştur. İsviçre Konfederasyonu'nun kurulması geleneksel olarak 1 Ağustos 1291 olarak kabul edilir ve her yıl yıldönümünde İsviçre Ulusal Günü kutlanır.
Tarihçe

Ana madde: İsviçre tarihi
İsviçre bir devlet olarak 1848 yılındaki İsviçre Federal Anayasası'nın kabulünden bu yana varlığını sürdürür. Bu devletin temelini oluşturan konfederasyonun kuruluşu ise 13. yüzyılın sonlarında gerçekleşmiştir.
Tarihçe > Erken dönem tarihi

Bölgede en eski insansı (hominidae) varlığı 150.000 yıl öncesine kadar uzanır. En eski tarım yerleşimiyle ilgili bulgulara ise Gächlingen'de (MÖ 5300'lü yıllardan kalma) rastlanır.
Hallstatt ve La Tène kültürü (adını Neuchâtel Gölü'nün kuzeyinde bulunan La Tène arkeolojik kazı alanından alır) bölgede bilinen en erken kültürel kabilelerdir. La Tène kültürü muhtemelen Antik Yunan ve Etrüsk medeniyetlerinden etkilenerek geç Demir Çağı döneminde gelişip yayılmıştı. İsviçre bölgesindeki en önemli kabilelerden birisi de Helvetlerdi. MÖ 58 yılında gerçekleşen Bibracte Muharebesi'nde Julius Caesar'ın orduları Helvetleri yenilgiye uğratmış, daha sonra da (MÖ 15) Tiberius (2. Roma İmparatoru) ve kardeşi Drusus Alpleri tümüyle fethedip Roma İmparatorluğu'nun parçası hâline getirmişti. Helvetilerin yaşadığı bölge önce Roma'nın Gallia Belgica eyaletinin parçası olarak Confoederatio Helvetica adını aldı, daha sonraları ise Germania Superior eyaletinin parçası oldu. Günümüz İsviçre'sinin doğu kısımları ise Raetia eyaletine katılmıştı.
4. yüzyıldan itibaren İsviçre'nin batı bölgesi Burgonya Krallığı'na aitti. Alamanların 5. yüzyılda İsviçre Platosu'na, daha sonra 8. yüzyılda Alp vadilerine yerleşmesi sonucunda erken Orta çağ döneminde (Frank İmparatorluğu tarafından işgal edilene kadar) günümüz İsviçre toprakları Burgonya ve Alaman krallıkları arasında ikiye bölünmüş vaziyetteydi. 6. yüzyılda bütün İsviçre bölgesi Frank İmparatorluğu egemenliği altına girdi. 6. 7. ve 8. yüzyıllar boyunca da bölge Frank hegemonyası altında kaldı. Şarlman dönemindeki genişleme döneminden sonra Frank İmparatorluğu, 843 tarihli Verdun Antlaşması ile ikiye ayrıldı. İsviçre toprakları da Orta Francia ve Doğu Francia krallıkları arasında paylaşıldı. Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu döneminde, 1000 yılı civarında bu bölge yeniden tek bir idare altında toplandı.
1200'lü yıllara gelindiğinde İsviçre platosu Savoie, Zähringer, Habsburg ve Kyburg hanedanları tarafından idare edilmekteydi. Uri kantonu, Schwyz kantonu, Unterwalden (Waldstätten) gibi bazı bölgeler de imparatorluğun doğrudan kontrolü altındaydı (Reichsfreiheit). 1264'te Kyburg Hanedanlığı çöktüğünde, Habsburg topraklarını İsviçre platosunun doğusuna kadar genişletti.
Tarihçe > Fransız işgali dönemi

1798 yılında Fransız Devrimi kuvvetleri İsviçre'yi işgal etti ve zorla yeni bir anayasayı uygulattırdı. Bu anayasa ile ülkenin hükûmeti merkezîleştirdi ve kantonlar ortadan kaldırdı. Helvetia Cumhuriyeti olarak bilinen yeni devletin halk arasında hiç desteği yoktu.[kaynak belirtilmeli] Yabancı işgal kuvvetleri tarafından zorla kabul ettirilen bu hükûmet, dinsel inanç özgürlüğü de dahil olmak üzere yüzyıllarca süren gelenekleri yıktı.[kaynak belirtilmeli] Bu devlet, İsviçre'yi, Fransa'nın bir uydu devleti hâline geldi. Sık sık ortaya çıkan ayaklanmalar, Fransız birliklerinin varlığı nedeniyle başarıya ulaşamadı.[kaynak belirtilmeli] 1798'in Eylül ayında Nidwalden İsyanı'nın Fransızlar tarafından kanlı bir şekilde bastırılması çok iyi karşılanmadı.[kaynak belirtilmeli]
Fransa ile diğer ülkeler arasında savaş çıktıktan sonra İsviçre; Avusturya ve Rusya gibi başka devletler tarafından da işgal edildi. İsviçreliler, merkezî hükûmeti destekleyen "cumhuriyetçiler" ve kantonların özerkliğinin tekrar verilmesini isteyen "federalistler" arasında ikiye bölündü. Napolyon Bonapart, her iki tarafın önde gelen politikacılarını 1803 yılında Paris'te bir araya getirdi. Bu toplantının sonucunda İsviçre'nin özerkliğini büyük oranda geri veren ve 19 kantondan oluşan bir Konfederasyonu kuran Aracılık Yasası çıktı. Bu tarihten sonra İsviçre politikasının en önemli çatışma konusu, kantonların kendi kendini yönetme geleneği ile merkezî bir hükûmet gerekliliği arasında oldu.[kaynak belirtilmeli] 1815 yılında Viyana Kongresi ile İsviçre'nin bağımsızlığı ve tarafsızlığı, tüm Avrupa güçleri tarafından tanındı. Bu tarihte, Valais, Neuchâtel ve Cenevre kantonlarının federasyona katılmasıyla birlikte İsviçre tarihteki en son genişlemeyi gerçekleştirdi.
Tarihçe > 1848 anayasası

1847 yılında ülkedeki Katolik ve Protestan kantonlar arasında bir iç savaş (Sonderbundskrieg) patlak verdi. O zamanlar hükûmette olan Radikal Parti'nin yaymaya çalıştığı daha üniter bir İsviçre fikrinden hoşlanmayan Katolikler, Sonderbund adını verdikleri özel bir antlaşma ortaya çıkardılar. Radikallerin de bu antlaşmaya karşı çıkması üzerine ortaya çıkan savaş bir aydan az sürdü ve yaklaşık yüz kayıp verildi.[kaynak belirtilmeli] Küçük ayaklanmalar dışında bu çarpışma, İsviçre topraklarında yaşanan son silahlı çatışmaydı.[kaynak belirtilmeli] İç savaştan sonra İsviçre referandum uygulamasına geçti ve 1849 yılında federal anayasa kabul edildi. Bu anayasa ile merkezî otorite kuruluyor ve kantonlar yerel konularda kendi kendilerini yönetebiliyorlardı. Nüfus artışı, Sanayi Devrimi ve tek para birimi kullanılması nedeniyle 1872 yılında önemli oranda revize edilen bu anayasa, savunma, ticaret ve adli konularda federal sorumlulukları da düzenlendi.
1893 yılında anayasa, olağan dışı bir şekilde doğrudan demokrasinin uygulanmasına yönelik olarak düzenlendi. Günümüzde de varlığını sürdüren bu sistem, dünyadaki tek örnek konumundadır.