stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Devin Booker (1996 doğumlu basketbolcu)
Profesyonel kariyer

25 Haziran 2015'teki NBA Seçmeleri'nde Phoenix Suns tarafından 13. sırada seçilmiştir. 13 Temmuz 2015'te Suns ile çaylak sözleşmesi imzalamıştır. Resmi sözleşmeyi imzalamadan önce 11 Temmuz'da Yaz Ligi takımıyla Washington Wizards'ı 86–77 yendikleri maçta 12 sayı, 4 ribaund, bir asist ve bir top çalmayla oynamıştır. Booker, 14 Temmuz'da Utah Jazz'i 91–82 yendikleri maçta 18 sayı, 6 ribaund ve 2 asistlik performans sergilemiştir. Milwaukee Bucks'ı 106–80 yendikleri maçta 19 sayı, 3 ribaund ve 1 asist ile oynamıştır. Chicago Bulls'u 91–84 yendikleri maçta ise 13 sayı, 4 ribaund ve 2 asist ile oynamıştır. 2015 NBA Yaz Ligi'nde sayı rekorunu kırdığı 93–87 kazandıkları New Orleans Pelicans maçında 31 sayı atmış, 9 ribaund ve 2 asist ile de performansını süslemiştir. 25 Mart 2017'de Phoenix Suns formasıyla çıktığı ve Boston Celtics ile TD Garden'da karşılaşarak 130–120 yenildikleri maçta 70 sayı atmıştır. 11 isabetli üçlük kaydettiği mücadelede 8 ribaunt ve 6 asist de üreten Booker, 70 sayı barajına ulaşan en genç NBA oyuncusu olarak adını NBA tarihine yazdırmıştır.
| g t 2015 NBA Seçmeleri |
| --- | --- |
1. Tur:  Karl-Anthony Towns  D'Angelo Russell  Jahlil Okafor  Kristaps Porziņģis  Mario Hezonja  Willie Cauley-Stein  Emmanuel Mudiay  Stanley Johnson  Frank Kaminsky  Justise Winslow  Myles Turner  Trey Lyles  Devin Booker  Cameron Payne  Kelly Oubre Jr.  Terry Rozier  Rashad Vaughn  Sam Dekker  Jerian Grant  Delon Wright  Justin Anderson  Bobby Portis  Rondae Hollis-Jefferson  Tyus Jones  Jarell Martin  Nikola Milutinov  Larry Nance, Jr.  R. J. Hunter  Chris McCullough  Kevon Looney  
2. Tur:  Cedi Osman  Montrezl Harrell  Jordan Mickey  Anthony Brown  Willy Hernangómez  Rakeem Christmas  Richaun Holmes  Darrun Hilliard  Juan Pablo Vaulet  Josh Richardson  Pat Connaughton  Olivier Hanlan  Joseph Young  Andrew Harrison  Marcus Thornton  Norman Powell  Artūras Gudaitis  Dakari Johnson  Aaron White  Marcus Eriksson  Tyler Harvey  Satnam Singh Bhamara  Sir'Dominic Pointer  Dani Díez  Cady Lalanne  Branden Dawson  Nikola Radičević  J. P. Tokoto  Dimitrios Agravanis  Luka Mitrović  
| g t NBA All-Star Hafta Sonu Üç Sayı Yarışması Kazananları |
| --- | --- |
 1986: Bird  1987: Bird  1988: Bird  1989: Ellis  1990: Hodges  1991: Hodges  1992: Hodges  1993: Price  1994: Price  1995: Rice  1996: Legler  1997: Kerr  1998: Hornacek  2000: Hornacek  2001: Allen  2002: Stojaković  2003: Stojaković  2004: Lenard  2005: Richardson  2006: Nowitzki  2007: Kapono  2008: Kapono  2009: Cook  2010: Pierce  2011: Jones  2012: Love  2013: Irving  2014: Belinelli  2015: Curry  2016: Thompson  2017: Gordon  2018: Booker  2019: Harris  2020: Hield  2021: Curry  2022: Towns  2023: Lillard  2024: Lillard 
Devin Booker 2014 McDonald's All-American Boys Maçında.
Puruşhanda

Puruşhanda (ya da Puruskhanda, Purushhattum, Purushhatum veya Burushattum olarak da bilinir) milattan önceki ikinci binyılın başlarında kurulmuş bir Anadolu krallığı. MÖ. 1700 yıllarında Hititler tarafından fethedilmiştir. Kısa bir süre sonra bu isim tarihten silinmiştir.
Etimoloji

En eski Asur metinlerinde ad māt Purušḫattim olarak yazılmıştır ve Puruš- kökünün Hint-Avrupa (yani Luvi dili) kökenli olabileceği öne sürülmüştür. -ḫattim son eki ise kesinlikle Hattileri ifade etmektedir. Bu ad, en eski Hitit metinlerinde (MÖ 1650-1500) Pu-ru-us-ha-an-da ve daha yeni metinlerde (MÖ 13. yüzyıl) Pu-u-ru-us-ha-an-da (veya -ta) olarak yazılmıştır ve bu durum modern yazım şekli olan Purušhanda'yı oluşturmuştur. P/B alofon değişimi, adın Puruš-haddum, Puruš-ḫattim, Buruš-haddum, Puruš-hadim ve Puruš-handar gibi çeşitli şekillerde translitere edildiği Akad dilinden kaynaklanmaktadır.
Coğrafya

Puruşhanda henüz arkeolojik olarak tespit edilememiştir. Eski Asur metinlerinden hareketle, genel olarak Orta Anadolu bölgesinde bir siyasi varlık olarak anlaşılmaktadır. Toros Dağları'ndaki gümüş madenlerine erişimi olduğu ve Kilikya Kapılarını kontrol ettiği görülmektedir. Erken Tunç Çağı sırasında Anadolu'nun “Büyük Kervan Yolu” olarak bilinen iç kesim geçidi üzerinde yer aldığı, Kilikya'yı Troas ile bağladığı ileri sürülmüştür. Araştırmalar, Puruşhanda'nın konumunu üç olası yere indirgemiştir. Çoğunluk görüşü, buranın Acemhöyük höyüğünde bulunduğunu öne sürmektedir. Bu höyük, 700 x 600 metre boyutlarında bir tepe olup, MÖ 3. binyıla kadar uzanan bir yerleşimi göstermektedir. Aynı döneme ait Orta Anadolu, Mezopotamya ve Kuzey Suriye seramikleri barındırır. Eski Asur dönemi boyunca var olan bir aşağı şehre, bu dönemin sonunda yanmış bir seviyeye ve eş zamanlı bir terk edilişe sahiptir. Azınlık görüşleri ise Puruşhanda'nın ya Karahöyük höyüğünde ya da Pedassa topraklarında, Konya'nın batısında bir yerde olduğunu savunmaktadır.
Tarihi > Hatti dönemi

Acemhöyük'teki arkeolojik çalışmalar, MÖ 2659-2157 yıllarına tarihlenen Orta Anadolu, Mezopotamya ve Kuzey Suriye seramiklerinin kalıntılarını, ayrıca anıtsal yapı izlerini doğrulamıştır. Etimoloji, buranın Kızılırmak Nehri'nin güneyinde, Hatti ülkesinde bir şehir olduğunu göstermektedir.
MÖ 14. yüzyıla tarihlenen "Savaş Kralı" adlı bir metin, Akad kralı Sargon’un Puruşhanda ve hükümdarı Nur-Dagan’a (veya Nur-Daggal) karşı düzenlediği hayali bir seferi anlatır. Daha da eski bir efsane olan "Naram-Sin’in Kuthe Efsanesi", Puruşhanda’nın Sargon’un torununa ait olduğunu ima eder. Her iki eser de anakronistik ve tarih dışıdır; ancak MÖ 24. ve 23. yüzyıllarda Akadlarla Proto-Luviler arasında, Luvilerin Anadolu’ya göçünden önce bir ilişki olduğunu ima edebilir.
Tarihi > Luvi dönemi

Dilbilimsel modeller, yaklaşık MÖ 2000 civarında, Orta Anadolu platosundan (modern Konya ili) kuzeye, Maraššantiya’nın batı kıvrımına (modern Ankara, Kırıkkale ve Kırşehir illerinin buluştuğu yer) kadar uzanan ortak bir Luvca konuşan devletin varlığını önermektedir. Bu bölge, Puruşhanda krallığının egemenliğindeydi ve etimolojisi, Hatti topraklarının Luvili elitler tarafından ele geçirildiğini düşündürmektedir. Puruşhanda’nın, MÖ 1974–1836 yılları arasında Orta ve Batı Anadolu arasında bir "bakır takas merkezi" olarak işlev gördüğüne inanılmaktadır. Erken Tunç Çağı’nın sonunda, MÖ 1900'lere tarihlenen anıtsal yapılarla ilgili kanıtlar bulunmaktadır.
Puruşhanda, ilk olarak MÖ 19. yüzyılın sonlarına doğru Mari kayıtlarında anılmaktadır. Acemhöyük'te bulunan mühürler, iki krallık arasında önemli bir ticaretin yanı sıra kraliyet aileleri arasında hanedan evliliklerinin mümkün olduğunu göstermektedir. Bu dönemde Suriye silindir mühürleri baskın tarz olarak görülmekte ve MÖ 1786-1766 yılları arasında hüküm süren Karkamış kralı Aplahanda'nın kızı Matruna'nın mührüne benzemektedir. Bazı araştırmalar, "bu şehrin Asurluların katılmadığı bir Anadolu veya Kuzey Suriye ağıyla ilişkili olduğunu" öne sürerken, diğerleri "Asur ticari faaliyetinin en batıdaki sınırını oluşturduğunu" belirtmektedir.
Tarihi > Hitit dönemi

Kültepe'de ortaya çıkarılan Hitit yazıtlarından oluşan Anitta Metinleri'nde şehirden belirgin bir şekilde bahsedilmektedir. Burayı bölgede önemli bir güç merkezi olarak tasvir ediyorlar ve yöneticisini "Büyük Kral" (rubā'um rabi'um), diğer yöneticileri ise sadece "kral" olarak tanımlıyorlar.
Puruşhanda, MÖ 17. yüzyılda hüküm süren Hitit kralı Anitta'nın sefer hikâyelerinde tekrar karşımıza çıkar. Puruşhanda krallığının, Anitta tarafından yönetilen Kaniş krallığına karşı önemli bir rakip olduğu görülmektedir. Hitit kralı, Puruşhanda'ya karşı bir savaş başlatmış ancak Anitta Metni'ne göre, bu metin daha sonra yazılmış bir Hitit kaydıdır, Puruşhanda kralı Hitit ordusuna teslim olmuştur.
Savaşa gittiğimde, Puruşhanda'lı adam bana hediyeler getirdi; bana demirden bir taht ve demirden bir asa hediye etti. Ama Nesa'ya [Kanesh] döndüğümde, Puruşhanda'lı adamı yanımda götürdüm. Odaya girdiği anda, o adam benim sağımda oturacak.
Metin, Puruşhanda toprakları üzerinde hüküm sürme hakkının – ofis regaliyası, taht ve asa ile simgelenen – Anitta'ya teslim edildiğini göstermektedir. Puruşhanda'nın kralı, gönüllü teslimiyeti ve soylu statüsü nedeniyle Kanesh'teki sarayda Anitta ile birlikte bulunma hakkına sahip ayrıcalıklı bir vasal durumuna düşürülmüştür. Krallık kendisi muhtemelen bu noktada varlığını yitirmiş ve Hitit egemenliğindeki topraklara katılmıştır.
Krallar

| Hükümdar | Tarih | Dönem | Yorum |
| --- | --- | --- | --- |
| Nur-Daggal | MÖ 2330-2200 civarı | Erken Tunç IVA (Akad Dönemi) | Akad Kralı Sargon'la aynı dönemde yaşamış efsanevi büyük kral. |
| Anitta* | MÖ 1650 civarı | Orta Tunç II | *Hitit Eski Krallığı'nın yükselişiyle krallığı fethetti. |

Orta Tunç Çağı Anadolu
Türkiye'deki Acemhöyük'ten dört adet fildişi sfenks. Pratt fildişleri, Metropolitan Sanat Müzesi
Silviya Petrunova

Silviya Petrunova (Bulgarca: Силвия Петрунова, d. 13 Şubat 1956), 1980 Yaz Olimpiyatları'nda yarışmış eski bir Bulgar voleybolcudur. 1980 yılında Olimpiyat turnuvasında bronz madalya kazanan Bulgar takımının bir parçasıydı. Beş maçın hepsini oynadı.
Yelizaveta Ruban

Yelyzaveta Samadova-Ruban (3 Mart 1995 doğumlu), CSM Lugoj ve Azerbaycan kadın millî voleybol takımında smaçör olarak oynayan Ukrayna doğumlu Azerbaycanlı voleybol oyuncusudur.
Kişisel hayat

Samadova, şu anda Azerbaycan Premier Ligi'nde Zira FK'da oynayan Sırp profesyonel futbolcu Jovan Krneta ile çıkıyor.
Yumilka Ruiz

Yumilka Daisy Ruiz Luaces (d. 8 Mayıs 1978-Camagüey) Kübalı voleybolcu. Voleybola 1986 yılında başladı. İlk kez 1993 yılında ulusal takım formasını giydi. 1996 Atlanta Olimpiyat Oyunları’nda, 1998 Dünya Şampiyonası’nda, 1999 Dünya Kupası’nda, 2000 World Grand Prix’de ve 2000 Sidney Olimpiyat Oyunları’nda Küba ulusal takımıyla şampiyonluk yaşadı. 2002 Dünya Şampiyonası’nda  “en skorer”, 2004 World Grand Prix’de “en iyi smaçör” ödüllerinin sahibi oldu. 2008 Pekin Olimpiyatları sonrasında bırakana kadar ulusal takım formasını toplam 110 kez giydi. Halen Camaguey'de voleybol kariyerini sürdürüyor.
Oynadığı Kulüpler

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Kulüp | Ülke | Yıllar |
| Medinex Reggio Calabria |  İtalya | 1997-2000 |
| Uraloçka-NTMK |  Rusya | 2004-2006 |
| Camaguey |  Küba | 2008- |
Özellikleri

Boy: 179 cm.
Kilo: 60 kg.
Pozisyon: Smaçör.
Blok yüksekliği: 315 cm.
Smaç yüksekliği: 329 cm.
Başarıları

1996-Atlanta Olimpiyat Oyunları-Altın madalya.
1997-World Grand Champions Cup-Gümüş madalya.
1997-World Grand Prix-Gümüş madalya.
1998-World Grand Prix-Bronz madalya.
1998-Dünya Şampiyonası-Altın madalya.
1999-Dünya Kupası-Altın madalya.
2000-World Grand Prix-Altın madalya.
2000-Sidney Olimpiyat Oyunları-Altın madalya.
2002-Dünya Şampiyonası-En skorer.
2004-World Grand Prix-En iyi smaçör.
2004-Atina Olimpiyat Oyunları-Bronz madalya.
2008-World Grand Prix-Gümüş madalya.
Dipnotlar

↑  "www.sport.fr, "Yumilka Ruiz met un terme à sa carrière", 10 Ekim 2008". 10 Aralık 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Haziran 2009.
Giovanni Papini

| Giovanni Papini |
| --- | --- |
1921'de Papini
Doğum: 9 Ocak 1881(1881-01-09) İtalya, Floransa
Ölüm: 8 Temmuz 1956 (75 yaşında) İtalya, Floransa
Takma ad: Gian Falco
Meslek: Romancı, şair
Edebî akım: Futurizm, Modernizm, Pragmatizm
Önemli eser: Gog
Etkin yılları: 1903-1956
 Etkiledikleri Mircea Eliade, Mina Loy, Scipio Slataper 
  Etkilendikleri Enrico Corradini 

İmza: 

Giovanni Papini (9 Ocak 1881 - 8 Temmuz 1956) İtalyan bir gazeteci, denemeci, edebiyat eleştirmeni, şair ve romancıydı. Aykırı düşüncelere sahip ateşli bir polemikçi olan Giovanni Papini, 20. yüzyılın ilk yarısının tartışmalı edebi kişiliklerinden biridir. "Il Crepuscolo dei Filosofi'de (Filozofların Alacakaranlığı), çağdaş batı kültürünün altı büyük düşünürü olan Kant, Hegel, Schopenhauer, Comte, Spencer ve Nietzsche'ye eleştiriler getirir. 1931 yılında yayımlanan Gog'da I. Dünya Savaşı sırasında büyük bir servet edinen ve dünyayı gezmekte olan Amerikalı bir milyarderin hikâyesini anlatır. Dünyada olup bitenin nedenini arayan bu saf ve cahil Amerikalı, Bernard Shaw'dan Gandhi'ye, Freud'dan Einstein'a kadar birçok ünlü kişiyle karşılaşır.
Papini'nin kurduğu dergiler:
Leonardo (1903-1907): Papini tarafından kurulan ve yönetilen bu dergi, edebi ve kültürel konuları ele alan önemli bir platformdu. Papini'nin felsefi ve edebi düşüncelerini yansıtan makaleler ve denemeler yayınlandı.
La Voce (1908-1916): Papini, bu dergide Eleonora Duse, Giuseppe Prezzolini ve Mario Martelli gibi önemli yazarlarla birlikte çalıştı. La Voce, edebiyat, kültür, sanat ve siyaset gibi çeşitli konuları ele alan etkili bir dergi oldu.
L'Anima (1911): Papini, bu dergiyi kurdu ve editörlüğünü yaptı. L'Anima, felsefi ve mistik konulara odaklanan bir dergiydi ve Papini'nin dini ve metafizik düşüncelerini yansıtan yazıları içeriyordu.
Lacerba (1913-1915): Papini, ardından Ardengo Soffici ile birlikte kurduğu bu derginin baş editörü oldu. Lacerba, dönemin avant-garde sanatını ve edebiyatını destekleyen bir dergi olarak biliniyor.
Yayınlanan Eserleri

La Teoria Psicologica della Previsione (1902).
Sentire Senza Agire e Agire Senza Sentire (1905).
Il Crepuscolo dei Filosofi (1906).
Il Tragico Quotidiano (1906).
La Coltura Italiana  (with Giuseppe Prezzolini, 1906).
Il Pilota Cieco (1907).
Le Memorie d'Iddio (1911).
L'Altra Metà (1911).
La Vita di Nessuno (1912).
Parole e Sangue (1912).
Un Uomo Finito (1913).
Ventiquattro Cervelli (1913).
Sul Pragmatismo: Saggi e Ricerche, 1903–1911 (1913).
Almanacco Purgativo 1914 (with Ardengo Soffici et al., 1913).
Buffonate (1914).
Vecchio e Nuovo Nazionalismo (with Giuseppe Prezzolini, 1914).
Cento Pagine di Poesia (1915).
Maschilità (1915).
La Paga del Sabato (1915).
Stroncature (1916).
Opera Prima (1917).
Polemiche Religiose (1917).
Testimonianze (1918).
L'Uomo Carducci (1918).
L'Europa Occidentale Contro la Mittel-Europa (1918).
Chiudiamo le Scuole (1918).
Giorni di Festa (1918).
L'Esperienza Futurista (1919).
Poeti d'Oggi (with Pietro Pancrazi, 1920).
Storia di Cristo (1921).
Antologia della Poesia Religiosa Italiana (1923).
Dizionario dell'Omo Salvatico (with Domenico Giuliotti, 1923).
L'Anno Santo e le Quattro Paci (1925).
Pane e Vino (1926).
Gli Operai della Vigna (1929).
Sant'Agostino (1931).
Gog (1931).
La Scala di Giacobbe (1932).
Firenze (1932).
Il Sacco dell'Orco (1933).
Dante Vivo (1933).
Ardengo Soffici (1933).
La Pietra Infernale (1934).
Grandezze di Carducci (1935).
I Testimoni della Passione (1937).
Storia della Letteratura Italiana (1937).
Italia Mia (1939).
Figure Umane (1940).
Medardo Rosso (1940).
La Corona d'Argento (1941).
Mostra Personale (1941).
Prose di Cattolici Italiani d'Ogni Secolo (with Giuseppe De Luca, 1941).
L'Imitazione del Padre. Saggi sul Rinascimento (1942).
Racconti di Gioventù (1943).
Cielo e Terra (1943).
Foglie della Foresta (1946).
Lettere agli Uomini di Papa Celestino VI (1946).
Primo Conti (1947).
Santi e Poeti (1948).
Passato Remoto (1948).
Vita di Michelangiolo (1949).
Le Pazzie del Poeta (1950).
Firenze Fiore del Mondo (with Ardengo Soffici, Piero Bargellini and Spadolini, 1950).
Il Libro Nero (1951).
Il Diavolo (1953).
Il Bel Viaggio (with Enzo Palmeri, 1954).
Concerto Fantastico (1954).
Strane Storie (1954).
La Spia del Mondo (1955).
La Loggia dei Busti (1955).
Le Felicità dell'Infelice (1956).
Ölümünden Sonra Yayınlanan
L'Aurora della Letteratura Italiana: Da Jacopone da Todi a Franco Sacchetti (1956).
Il Muro dei Gelsomini: Ricordi di Fanciullezza (1957).
Giudizio Universale (1957).
La Seconda Nascita (1958).
Dichiarazione al Tipografo (1958).
Città Felicità (1960).
Diario (1962).
Schegge (Articles published in Corriere della Sera, 1971).
Rapporto sugli Uomini (1978).
Miraç

Başlığın diğer anlamları için Miraç (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Miraç (Arapça: معراج; birebir yazımla Mirac); İslam dinî anlatımlarında, Muhammed'in göğe yükselip Allah ve öte âlemleri görüp geriye döndüğü rivayetlerine verilen isimdir. Rivayetler; Muhammed'in kalbinin temizlenmesi, Burak ve Cebrail eşliğinde Mescid-i Aksa'ya gidiş (isra), Burak'ı bağlayıp peygamberlere namaz kıldırma, muallak taşından göğe yükselme, Allah ile konuşmalar, gök katlarında diğer peygamberler ile diyaloglar, cennet ve cehennemi görme ve geri dönme gibi bölümlerden oluşur.
Sonraki yüzyıllarda yazılan miraçnamelerde Ali'ye benzer şekilde, İslam tarihinde Satuk Buğra Han, Ahmed Yesevi ve Celaleddin Rumi gibi Muhammed'den yüzyıllar sonra yaşamış dini/politik şahsiyetler bile miraç hikâyelerine dahil edilir. Böylece Alevi kültürü gibi bu kişilerin görüş ve uygulamaları da meşrulaştırılarak İslam kültürünün temel parçaları arasına sokulur ve yüceltilir.
Burak, 17. yy'a ait bir minyatür, Burak ile ilgili tanımlamalar İslam öncesi inanç sistemlerinde yer alan heykellerle paralel imgeler içeriyor.
"Kendisiyle yukarı çıkılan şey, merdiven" anlamına gelen kelime, Türkçeye "yükseğe çıkma" şeklinde çevrilir ve uruc (yükselme) kökünden gelir. İsra, Arapçada gece yolculuğuna verilen isimdir. Muhammed'in geceleyin Mescid-i Haram'dan Burak adı verilen binek üzerinde Kudüs'teki Mescid-i Aksa'ya götürülmesini ifade eder. Birlikte İsra ve Miraç olarak anılır.
Gök Tanrı inancından Hristiyanlığa, Zerdüştlükten Yahudiliğe, Mazdeizmden İslamiyete kadar birçok inanç göğü kutsal kabul etmiş ve göğü Tanrı'ya mekân olarak seçmişler, ölüm sonrası ruhlarının gökyüzüne yükseldiğine ve orada sonsuz yaşama ulaştığına inanmışlardır. Miraç bu inanç ve hikâyelerin İslami yansımalarından biri olarak görülür. İslam kültüründeki miraçnameler ile özellikle Ardavirafname arasında birçok paralellikler göze çarpar. Birçok inançta Evren yeryüzü ve gökyüzü (7 kat gök) olarak iki bölümden oluşur. Buna göre iyi ruhlar gökyüzüne, cennete yükselirken, kötü ruhlar yerin altında, cehennemde azap çekerler.
Ardavirâf, ömrü boyunca günah işlemediği için din adamlarından oluşan bir kurul tarafından Ahura Mazda ile görüşmeye gönderilir. Meng isminde bir içecekten üç kadeh içtikten sonra uykuya dalar. Yedi gün boyunca Kutsal Surûş ve tanrı Azer'in eşliğinde Çinvat Köprüsü'nü görür, cenneti ve sonra sırasıyla araf ve cehennemi gezer. Burada iyilerin cennetteki, günahı ve sevabı eşit olanların araftaki ve günahkârların cehennemdeki durumu hakkında bilgiler edinir ve döner.
Muhammed'in göğe yükselirken ayağını bastığına inanılan Muallak taşı, üzerine Abdülmelik bin Mervan tarafından Kubbetü's-Sahre yaptırılır.
Muhammed, Miraç efsanesinde yer verilen hadislere göre Burak ve Cebrail'le birlikte cehennemi ziyaret eder ve "utanmaz kadınların" saçlarını yabancılara gösterdikleri için ebediyen cezalandırıldıklarını görür. (İran minyatürü, 15. yüzyıl)
Ayet ve hadisler

Kur'an'da miraçtan İsra ve Necm surelerinde söz edilir.
Bununla birlikte surenin baştan itibaren ele alınması ifadelerin Muhammed'in göğe yükselmesi ile bağlantılı anlatımlar olarak algılanmasını güçleştirmektedir.[kaynak belirtilmeli]
| --- | --- |
 İlyas Özkan'ın "İsra suresi"'nin "İsrailoğulları suresi" olarak bilinen isminin değiştirildiği, surenin Muhammed'in miracını değil, İsrailoğullarının göç olayını anlattığını ifade eden sunum konuşması
Sidretül münteha

Ana madde: Sidret'ül münteha
Sidretül münteha 7. kat gökte olduğuna inanılan, mitolojik anlatımlarla süslenmiş bir ağaçtır. "Sidretül münteha" Arapça bir izafet terkibi olup “son sedir” veya "tenhadaki sedir" anlamına gelir.
Miraçta Muhammed'in eriştiği son durak Sidret'ül münteha (Necm Suresi:14-16) olarak geçer. İnanca göre bundan sonraki âleme geçebilmek yeryüzündeki varlıklar için mümkün değildir.
Sedirin nasıl bir ağaç olduğu konusunda, dini terimlere gizemli anlamlar yükleme eğilimindeki kesimlerce, abartılı rivayetlerle desteklenen anlatımlar yapılmıştır. Mütercim Âsım, Kamus adlı eserinde sidreyi meyveli bir ağaç olarak "Sidre, Arabistan kirazı denen bir ağaca verilen isimdir. Trabzon hurması bu ağacın cinsindendir, gölgesi gayet koyu ve latiftir." şeklinde tanımlar.
Bazı araştırmacılara göre Sidre'nin meyveli bir ağaç olarak tarif edilmesi kelimenin kullanım şekli ve Kur'ani kullanım ile uyumsuz bir yaklaşımdır. Bu sebeple Sidre en yaygın ve bilinen çamgillerden sedir ağacı olarak tercüme edilmelidir.
Tasavvufi yaklaşım: Arş, Kürsi, Levh-i mahfuz gibi Sidretül münteha da anlamları bilinmekle beraber İslam'da Tanrı'nın münezzeh (dinlerde sıklıkla rastlanan antropomorfizm gibi yaratılanlara benzememe, aşkınlık) sıfatıyla bağdaştırılmak amacıyla mahiyetinin bilinmediği ifade edilen nesnelerdir. Arapçada Arş koltuk, kürsi sandalye, levh-i mahfuz ise korunmuş levha anlamlarına gelir. Dini terminolojide Levhi-mahfuz üzerine kaza ve kaderin yazıldığı mahiyeti bilinmeyen korunmuş bir levhadır. Tanrı'nın eşyaları olarak nitelendirilebilecek olan bu nesnelerin tasavvuf ehline göre bir vücudu, şekil ve renkleri yoktur.
Sünni gelenekte yeri

Miracın Hicret'ten bir yıl ya da 16 ay önce recep ayının 27. gecesinde gerçekleştiğine inanılır. Rivayete göre Muhammed gece vakti Kâbe'den alınıp Burak adı verilen binek üstünde Mescid-i Aksa'ya götürülmüş, Burak'ı Beytü'l-Makdis'in (Süleyman Tapınağı) kalıntılarının güneybatı duvarına bağlamıştır. Muhammed sırasıyla eski Aksa denen bugünkü el-Aksa Camisi'nin altındaki yerden Mescid-i Aksa alanına girmiş, oradan Kubbetü's-Sahre'nın bulunduğu alana geçmiş ve orada İsa, Musa, Zekeriya peygamberlerle buluşmuştur. Günümüzde Nebi Minberi'nin bulunduğu alanda bütün peygamberlere namaz kıldırmış, oradan da Miraç Minberi'nin bulunduğu alandan göğe yükselmiştir.
Hadislere göre Muhammed bu yükselmede gök katlarını Cebrail ile birlikte aşarken sırayla Âdem, Yusuf, Yahya ve İsa, İdris, Harun, Musa ve İbrahim peygamberleri görmüş, yedinci kat gökten sonra Sidret'ül Münteha’ya çıkmıştır. Cebrail’in Sidret'ül Münteha’dan ileriye geçememesi üzerine yolculuğunu tek olarak sürdürmüş, zaman, mekân ve cihetin olmadığı ifade edilen katta Allah ile aracısız görüşmüştür.
Anlatılana göre Muhammed Mekke'ye döndüğünde yaşadıklarının gerçek olup olmadığından kuşku duyanların soru yağmuruna tutulmuştur. Ama sorulara doğru cevap vermiştir.
İslam’ın ilk zamanlarında dinin oruç, zekât, şehitlik ve hac gibi belli kuralları, prensipleri tam olarak belirlenmemişti. Gece namazları rağbet görmekle birlikte, ibadet kuralları da açık ve seçik olarak belirlenmemişti. Rivayete göre İsra ve Miraç bu konudaki belirlenmeleri sağlamış olaylardır. Buna göre miraçta;
Muhammed, Miraç sırasında namaz vakitlerinin beş vakit olarak düzenlenmesi gerektiğini öğrenmiş ve Miraç'tan sonra bu buyruğu Müslümanlara bildirmiştir. Hadis kaynaklarına göre Miraç'ta önce 50 vakit olarak bildirilen namaz, Peygamber Musa'nın bunun insanlara ağır geleceği şeklindeki ikazları üzerine Muhammed'in birkaç kere geri dönüp Allah'tan namazı hafifletmesini dilemesinin ardından beş vakte indirilmiştir.
Şirk koşmayan herkesin cennete gireceği müjdesi verilmiştir.
Sünni gelenekte yeri > Kutlamalar

Miracın gerçekleştiğine inanılan gece "miraç kandili" olarak kutlanır. Bu gece ile ilgili dini konuşmalar ve kutlamalar yapılır, dua ve tesbihat yapılır ve Yasin okunur. İnanca göre Muhammed Miraç'ta kendisine sunulan şarap, bal ve süt dolu üç bardaktan süt bardağını tercih ederek sütü içmiştir. Bu sebeple Anadolu'da çoğu yerde bu gecede süt içme ve dağıtma geleneği olduğu ifade edilmektedir. Bazı yerlerde tatlı da yapılır ve dağıtılır. Konya'da bu geceye “süt gecesi” de denilmektedir.