stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Konstantin Savitski
Galeri

Demiryolunun Onarımı, (1874)
Savitski'nin ayı figürlerini, İvan Şişkin'in ise peyzajını resmettiği eser: Çam Ormanı'nda Sabah, (1886)
Savaşa, (1888)
Auvergne Bölgesi Ziyaretçileri
İnok, (1897)
Yoldaki İkon, (1878)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 139898182  ISNI: 0000 0004 4889 1607  LCCN: no2009139678  NKC: js20191019975  RKD: 69922  ULAN: 500059621  VIAF: 102732140   WorldCat (LCCN): no2009-139678
Kozana (bölgesel birim)

| Kozana Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης |
| --- | --- |
İl

Ülke:  Yunanistan
Bölge: Batı Makedonya
Başkent: Kozana
Yüzölçümü
 • Toplam: 3,516 km²
Nüfus (2011)
 • Toplam: 150.196
 • Yoğunluk: 43/km²
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta kodu: 50x xx
Alan kodu: 246x0
ISO 3166 kodu: GR-58
Plaka kodu: KZ
Resmî site kozani.gr
Kozana (Yunanca: Κοζάνη Kozani), Yunanistan'ın Batı Makedonya coğrafi bölgesine dahil bir il.
| g t Yunanistan'ın illeri |
| --- | --- |
 Ahaya ve Elis  Ahaya  Argolida  Argolis ve Korint  Arkadya  Attika  Attika ve Böotya  Atina1  Batı Attika1  Böotya  Doğu Attika1  Drama2  Eğriboz  Etolya-Akarnanya  Evritanya  Evros3  Florina  Fokida  Ftiotis  Grebene  Halkidiki  Hanya  Kandiye  İlia  İmatya  İsfakiye  İskeçe2  Kardiçe  Kesriye  Kavala2  Kefalonya  Kiklad Adaları  Kılkış  Korfu  Korintya  Kozana  Lakedaemon  Lakonya  Lakoniki  Larisa  Laşit  Lefkada  Magnezya  Mesinya  Midilli  Narda  On İki Ada  Pella  Pierya  Pire1  Preveze  Resmo  Rodop3  Sakız  Selânik  Serez  Sisam  Sesprotya  Tırhala  Trifilya  Yanya  Zante 
1 1994-2010 yılları arasında Atina-Pire süper ilinin parçasıydı. 2 1994-2010 yılları arasında Drama-Kavala-İskeçe süper ilinin parçasıydı. 3 1994-2010 yılları arasında Evros-Rodop süper ilinin parçasıydı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb15752348d (data)  LCCN: n2001041041  MusicBrainz: a6c09083-d0b9-42e8-aa80-7e69b21cf9cb  NKC: xx0166352  NLI: 987007494250505171  VIAF: 159633614   WorldCat (LCCN): n2001-041041
Koharu Kusumi

| Koharu Kusumi |
| --- | --- |
Doğum: 15 Temmuz 1992 (32 yaşında) Niigata, Japonya
Tarzlar: J-pop
Meslekler: Şarkıcı, oyuncu, model
Etkin yıllar: 2005-günümüze
Müzik şirketi: Zetima
Resmî site: ameblo.jp/kusumikoharu-blog/

Koharu Kusumi (Japonca: 久住 小春, romanize: Kusumi Koharu, d. 15 Temmuz 1992 Niigata, Japonya), Japon şarkıcı, oyuncu ve model. Kusumi, 2005-2009 yılları arasında Morning Musume'nin üyesiydi.
Diskografi

Mitsuboshi (2006)
Kirarin Land (2007)
Kirari to Fuyu (2008)
Best Kirari (2009)
"Koi Kana" (2006)
"Balalaika" (2006)
"Happy" (2007)
"Chance!" (2007)
"Papancake" (2008)
"Happy Happy Sunday!" (2009)
Kentsel gerilla savaşı

Kentsel gerilla savaşı, gayrinizami harp yöntemlerini kullanarak kentsel alanda hükûmet güçleriyle veya iktidarın temsil ettiği kuvvetlerle yapılan gerilla savaşıdır.
Hakkında

Kentsel gerilla savaşı, toplumsal yabancılaşmanın olduğu kentlerde kendine taban bulur. İrlanda Cumhuriyet Ordusu'nun (IRA) komutanı olan Michael Collins, günümüzdeki kentsel gerilla savaşının teorik kurucusu olarak kabul edilir. Nisan 1919'da Dublin'de Oniki Havariler olarak bilinen IRA'ya bağlı bir suikast birimi oluşturulmuştur. Bu birim şehirdeki İngiltere istihbarat teşebbüslerini bulmak ve İngiliz casusları öldürmekle görevlendirilmişti. Bu anlamda Oniki Havariler, günümüz anlamında ilk şehir gerilla birliklerinden biri olarak kabul edilir.
Tarihsel olarak gerilla savaşı kırsal bir olguydu, 1960'lara kadar bu kent formunun sınırları açıkça ortaya konulmadı. Kır savaşının başarısızlığı, hedeflenen rejimlerin halka daha fazla baskı yapmasıyla sonuçlandı ve bu durum daha fazla nüfusun devrimci mücadeleye katılmasına yol açtı. 1960'larda Latin Amerika'da 26 Temmuz Hareketi ve benzeri çabaların bu savaş taktiğini izledi. Fokoculuk yöntemi Che Guevara tarafından benimsendi. Bu kısır döngüde hareketin önderleri yeni arayışı içerisine girdi. Brezilya'da Carlos Marighella liderliğindeki Ação Libertadora Nacional hareketi bu arayışın bir ürünü oldu. Marighella, 1969'daki ölümünden önce, kentsel gerilla savaşının stratejileri konusunda tavsiyelerde bulunan ve dünya çapında hızla benimsenen Kent Gerillasının Mini Elkitabı eserini yazdı.
Örnekleri

Almanya'da Kızıl Ordu Fraksiyonu, 2 Haziran Hareketi; Filistin'de Filistin Halk Kurtuluş Cephesi, Filistin Kurtuluş Örgütü; Fransa'da Action Directe, Korsika Ulusal Kurtuluş Cephesi İspanya'da ETA, 1 Ekim Anti-Faşist Direniş Grupları; Türkiye'de Marksist-Leninist Komünist Parti, Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi bu kapsamda faaliyetler yürüttü.
Korssjøen

| Korssjøen |
| --- | --- |

Havza
Konum: Sør-Trøndelag; Norveç 
Korssjøen; Norveç'in Sør-Trøndelag idari bölgesi sınırları içerisinde bir göldür.
Korsnäs

| Korsnäs |
| --- | --- |
Belediye
Korsnäs belediyesi

  Arma 
KorsnäsKorsnäs'in Finlandiya'daki konumu
Ülke:  Finlandiya
Bölge: Ostrobotniya
İdare
 • Belediye başkanı: Christina Båssar
Yüzölçümü
 • Toplam: 239.69 km²
Nüfus (2017)
 • Toplam: 2.165
 • Yoğunluk: 9.18/km²
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Resmî site www.korsnas.fi
Korsnäs, Finlandiya'nın Ostrobotniya bölgesinde bulunan bir belediyedir. Yüzölçümü 239.69 km² olan belediyenin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 2,165'tir.
Kentsel ısı adası

Kentsel ısı adası (KIA)
Kentsel ısı adası (KIA) insan faaliyetleri nedeniyle çevresindeki kırsal alanlardan önemli ölçüde daha sıcak olan metropol alanlardır. Bu metropolitan alanlarla çevresindeki daha az yoğun bölgeler arasındaki sıcaklık farkı 5 °C'ye kadar çıkabilir.
Bu tanım ilk olarak Luke Howard tarafından 1810'larda kullanılmıştır. Kentsel ısı adası olarak tanımlanan bölgelerde sıcaklık farkı geceleri gün içinde olduğundan daha fazladır ve bu farklar en çok rüzgâr zayıf olduğunda hissedilir. Hem yaz hem de kış mevsimlerinde görülür.
Sebepleri

Kentsel ısı adasının ana nedenleri kentsel gelişimle birlikte değişen toprak yapısı, şehirleşme ile birlikte azalan yeşil alanlar ve binalarda kullanılan ısı tutucu malzemelerdir. Enerji kullanımından açığa çıkan ısı ikinci büyük sebeptir. Nüfus çoğaldıkça, kullanılan alan artar ve bu ısıyı arttırır. Artan sıcaklıkla birlikte hava kalitesi azalır.
Sağlığa etkileri

Kentsel Isı Adalarının kent sakinlerinin sağlığı ve refahı üzerinde direkt etkileri vardır. Sadece ABD içinde yılda yaklaşık 1.000 kişi aşırı sıcaklık nedeniyle ölmektedir.[kaynak belirtilmeli]  Araştırmalar ölüm oranlarının, artan sıcaklıkla birlikte üssel bir artış gösterdiğini kanıtlamaktadır.
Gemi

Ortaçağ'da gemiler, Hafen Genua 1481
Seyir hâlindeki bir yolcu gemisi.
Köprü üstü
Makine dairesi kontrol odası
Gemi dünya denizlerini, okyanuslarını, nehir, göl ve diğer yeterince derin su yollarını dolaşan, mal ve yolcu taşıyan veya savunma, araştırma ve balıkçılık gibi özel görevleri yapan büyük bir deniz taşıtı’dır.
Gemiler genellikle boyut, şekil, yük kapasitesi ve amaca göre teknelerden ayrılır. Yelken çağı'nda "gemi", en az üç Kabasorta arma‘lı direkleri ve tam cıvadra yelken planıyla yelkenli gemi olarak tanımlanır.
Gemiler keşif, ticaret, savaş, göç, kolonizasyon, emperyalizm ve bilim'i destekledi. 15. yüzyıldan sonra, Avrupalı denizciler aracılığıyla Amerika'dan ve Amerika'ya gelen yeni mahsuller dünya nüfus artışına önemli ölçüde katkıda bulundu. Yük gemileri dünya ticaretinin en büyük kısmından sorumludur.
2016 itibarıyla, 49.000'den fazla ticaret gemisi vardı, bu ise toplamda neredeyse 1.8 milyar ölü ağırlık ton’du. Bunların %28'i petrol tankeri, %43'ü dökme yük gemisi ve %13'ü konteyner gemisi idi.
Adlandırma

Daha fazla bilgi: Denizcilik terimleri sözlüğü (A-L) ve Denizcilik terimleri sözlüğü (M-Z)
Gemiler genellikle teknelerden daha büyüktür ama ikisi arasında evrensel olarak kabul edilmiş bir ayrım yoktur. Gemiler genellikle denizde teknelerden daha uzun süre kalabilir. Hindistan içtihat'dan gelen bir geminin yasal tanımı, deniz yoluyla mal taşıyan bir gemidir. Yaygın bir kanı gemi tekneyi taşır, ancak tersi mümkün değildir. Bir geminin tam zamanlı bir mürettebatı olması muhtemeldir. ABD Donanması'nın temel kuralı, gemiler keskin dönüşün "dışına" doğru eğilir oysa tekneler kütle merkezi ile yüzme merkezi arasındaki göreceli konumu nedeniyle "içeri" eğilir. 19. yüzyıl Amerikan ve İngiliz deniz hukuku "gemileri" diğer taşıtlardan ayırdı; gemiler ve tekneler tek bir yasal kategoriye girerken, açık tekneler ve sallar gemi olarak kabul edilmez.
Yelken Çağı'nda tam teçhizatlı gemi en az üç kare direği ve tam cıvadra olan yelkenli gemiydi; diğer türleri de yelken planı ile tanımlanmıştır, örn. Barka yelken, Brigantin, vb.
Birçok büyük gemiye genellikle tekne denir. Denizaltı'lar buna en iyi örnektir. Geleneksel olarak tekne denilen diğer büyük gemi türleri ise büyük göl yük gemileri, nehir tekneleri ve feribotlardır. Kendi teknelerini ve ağır yükleri taşıyacak kadar büyük olsalar da, bu gemiler iç sularda veya korumalı kıyı sularında çalışmak üzere tasarlanmıştır.
Çoğu denizcilik geleneğinde gemilerin bireysel adları vardır ve modern gemiler, genellikle ilk gemisinden sonra adlandırılan bir gemi sınıfına ait olabilir.
Birçok belgede gemi adı, gemi sınıfının kısaltması olan örneğin "MS" (motorlu gemi) veya "SV" (yelkenli gemi) vb. gemi önadları ile belirtilir. böylece gemi adı bir metindeki diğer bireysel isimlerden ayırt etmek kolaylaşır.
"Ship" (Türkçe:"Gemi") ("ulus" ile birlikte) bazı kullanımlarda bir dişi dilbilgisel cinsiyet içeren ve bazen dişi doğal cinsiyet olmadan geminin "o" olarak anılmasına izin veren İngilizce bir kelimedir.
Tarihi

İlk olarak MÖ 4000 yıllarında Eski Mısırlıların uzun kamışlı tekneler yapması gemilerin bilinen en eski örneğini oluşturmuştur. Gemilerden ilk olarak MÖ 2500-2350 civarında deniz ticareti ve deniz savaşlarıyla bağlantılı olarak bahsedildi. MÖ 3000 yıllarından sonra Polinezyalılar, Pasifik Okyanusu'nda uzun mesafeler katedebilmelerini sağlayan Polinezya navigasyon sistemini (12 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.) oluşturdular. MÖ 15. yüzyıldan itibaren Fenikeliler kurdukları ticaret kolonileri aracılığıyla bütün Akdeniz'e yayılmışlardı. Koloniler arasında ulaşım ve ticaret, gemiler aracılığıyla sağlanıyordu. 700-1000 yılları arasında Vikingler uzun tekneler yapmışlardır. 1500'lü yıllardan itibaren kalyon adı verilen tekneler yapılmıştır. 19. yüzyılda yelkenlerin yerini buhar gemileri almaya başlamıştır. Bunlar hâlen kullanılmaktadır.
Gemi Türleri

Gemiler, aynı yapısal bileşenleri gerektiren gemi mimarisi ilkeleri kullanılarak inşa edildiğinden sınıflandırmaları, Paulet ve Presles tarafından önerilen bileşenlerin değiştirilmesini gerektiren fonksiyonununa dayanır.
Gemi mimarlarınca genelde kabul edilen kategoriler şunlardır:
Yüksek hızlı tekne – dalga delicileri içeren çok gövdeli tekneler, küçük su düzlem alanlı ikiz tekneler (ing:Small-waterplane-area twin hull) (SWATH), yüzey etkili gemiler ve hoverkraft, hidrofoil, yer etkisinde kanatlı araç (WIG) (ing: wing in ground effect craft).
Açık deniz sondaj gemileri – Platform tedarik gemisi, boru katmanları, yaşam alanı ve Vinç mavnaları, su altı ve yarı dalgıç sondaj kuleleri, üretim platformları, yüzer üretim depolama ve boşaltma birimleri.
Balıkçı gemileri
Liman iş aracı
Kuru yük gemileri – gezinen yük gemileri, dökme yük gemileri, yük gemileri, konteyner gemileri, mavna gemileri, Ro-Ro gemileri, frigorifik yük gemileri, kereste gemileri, canlı hayvan ve hafif araç gemileri.
Sıvı yük gemileri – Petrol tankerleri, sıvı gaz taşıyıcıları, kimyasal madde taşıyıcıları.
Yolcu gemileri
Gezi tekneleri ve tekneler – kürekli, direkli ve motorlu tekneler
Özel amaçlı gemiler – hava durumu ve araştırma gemileri, derin deniz araştırma gemisi ve buzkıranlar.
Denizaltılar - endüstriyel keşif, bilimsel araştırma, turistik ve hidrografik araştırma.
Askerî gemi, savaş gemileri ve diğer yüzey muharipleri – uçak gemileri, muhripler, firkateynler, korvetler, mayın tarama gemileri vb.
Gemi Türleri > Donanma gemileri

Donanma gemileri, şu gemi türlerinden oluşur: su üstü savaş gemileri, denizaltılar ve yardımcı gemiler.
Modern savaş gemileri genellikle yedi ana kategoriye ayrılır: uçak gemileri, kruvazörler, destroyerlar, fırkateynler, korvetler, denizaltılar ve amfibi saldırı gemisileri. Kruvazörler, muhripler, fırkateynler ve korvetler arasındaki ayrımlar kodlanmış değildir; aynı gemi farklı donanmalarda farklı tarif edilebilir. Zırhlı Gemiler İkinci Dünya Savaşı sırasında ve o zamandan beri ara sıra kullanıldı (son savaş gemileri Mart 2006'da ABD Donanma Gemileri Sicilinden kaldırıldı), ancak taşıyıcı kaynaklı uçaklar ve güdümlü füzeler kullanılarak geçersiz hale getirildiler.
Gemi Türleri > Donanma gemileri > Muharebe gemileri

Savunma ve saldırı görevi yapan, ateş gücü olan askeri gemilerdir.
Kruvazör
Fırkateyn
Korvet
Zırhlı
Muhrip veya Destroyer
Uçak gemisi
Helikopter gemisi
Denizaltı
Mayın Dökme Gemisi
Mayın Tarama Gemisi
Hücumbot
Torpidobot
Gemi Türleri > Donanma gemileri > Destek gemileri

Muharebe gemilerine malzeme, personel, vs...destek olan ateş gücü bulunmayan askeri gemilerdir.
Lojistik destek gemisi
Çıkartma gemisi
Gemi Türleri > Özel Amaçlı Gemiler

Hava gemisi, deniz hava durumu tahmininde kullanılmak üzere yüzey ve üst hava meteorolojik gözlemleri için bir platform olarak okyanus'ta konuşlanmış bir gemiydi. Yüzey hava durumu gözlemleri saatlik olarak alınırdı ve günde dört radyosonda salınımı yapılırdı. Aynı zamanda arama kurtarma operasyonlarına yardımcı olması ve transatlantik uçuşları desteklemesi amaçlanmıştı. Havacılık topluluğu tarafından 1927 gibi erken bir tarihte önerilen hava durumu gemilerinin kurulması II. Dünya Savaşı sırasında o kadar yararlı oldu ki Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü (ICAO) 1948'de 13'ü Amerika Birleşik Devletleri tarafından tedarik edilen küresel bir meteoroloji gemileri ağını kurdu. Bu sayı sonunda dokuza kadar müzakere edildi.
Hizmet Gemileri
Römorkör
Yangın söndürme gemileri
Kurtarma gemileri
Buzkıran gemiler
Hastane gemileri
Bilimsel Araştırma Gemileri
Gemi Türleri > Sevk Sistemlerine Göre

Rüzgâr gücü kullanan gemiler, yelken yardımı ile ilerleyen gemilerdir. Günümüzde bu tür gemiler ticari taşımacılıktan öte gezinti amaçlı olarak kullanılmaktadır.
Buhar gücü kullanan gemiler, pistonlu buhar makinesi ya da buhar türbinleri ile üretilen gücü kullanırlar. Geçmişte kullanılan pistonlu makineler günümüzde pek kullanılmamaktadır. Buhar türbinleri ise yüksek güç ihtiyacı olan büyük tonajlı gemilerde tercih edilmektedir. Gemi adlarının önünde SS (steam ship) takısı ile ayırt edilebilirler.
Motor gücü kullanan gemiler, içten yanmalı bir Diesel ya da benzin motoru gibi makine ile sevk edilen gemilerdir. Yakıt olarak genellikle fuel oil, diesel oil ve benzin kullanılır. Gemi adlarının önünde MV (Motor Vessel), MT (Motor Tanker), MY (Motor Yacht) takısı ile ayırt edilebilirler.
Gaz türbini kullanan gemiler,
Nükleer güç kullanan gemiler, nükleer reaktör tarafından üretilen ısıyı kullanarak buhar türbini çalıştıran gemilerdir. Yüksek maliyet ve güvenlik gereksinimleri sebebi ile askerî gemilerde, denizaltılarda kullanılmaktadır.
Elektrik gücü kullanan gemiler, bu gemiler bir türbin ya da motor tarafından tahrik edilen bir alternatörün ürettiği elektrikle beslenen elektrik motoru ile ilerleyen gemilerdir.
Dizayn Özellikleri ve Yapısal Bileşenler

Modern bir yük gemisini oluşturan temel yapısal bileşenler tekne, üst yapıdır. Elektro-mekanik sistemler(ana makine, yardımcı makineler, güverte makineleri, elektronik sistemler), boru ve elektrik devreleri de donatım bileşenleridir.
Tekne, geminin su ile temas eden ve yüzerliğini sağlayan dış kabuk olarak tanımlanabilir. Teknenin iç kısmı makine dairesi, yük taşınan ambar ya da tankları meydana getiren boşluklar ile ihtiyaç duyulan diğer sıvıların taşındığı tankları meydana getirmektedir.
Üst yapı, köprüüstü, ofis, kamaralar, gibi yaşam ve yönetim alanalrının bulunduğu yapıdır.
Makine dairesi, geminin ilerlemesini sağlayan ana makine ve diğer ihtiyaçları sağlayan yardımcı makinelerin bulunduğu kısımdır. Geminin tasarımına göre yeri değişmekle beraber günümüzde modern yük gemilerinde genellikle kıç tarafta bulunmaktadır.
Boru devreleri, gemide ihtiyaç duyulan sıvı ve gazların iletimini sağlar ve kullanım amacı ile içinden geçen akışkana göre çeşitli malzemelerden imal edilmiştir.
Balast Devreleri: Geminin dengesini sağlayan balast tanklarını doldurup boşaltmada kullanılan devrelerdir.
Yakıt Devreleri: Ana ve yardımcı makinelerde yakılan yakıtın dolum ve transferini sağlayan devrelerdir.
Yağ Devreleri:  Ana ve yardımcı makinelerde kullanılan yağın dolum ve transferini sağlayan devrelerdir.
Soğutma Suyu Devreleri: Gemi soğutma sistemleri için kullanılan deniz suyu ve tatlı suyun dolaşımında kullanılan devrelerdir.
Tatlı Su Devreleri: Kullanılan tatlı suyun iletimini sağlayan devrelerdir.
Atık Devreleri: Atık yıkama suları, sintine suları, tuvalet suları, atık yağların iletimi ya da gemi dışı tesislere bertaraf edilmesi için kullanılan devrelerdir.
Kargo Devreleri: Tankerlerde yükün yükleme ve tahliyesinde kullanılır.
Yangın Devreleri: Yangın söndürme sistemine su taşıyan devrelerdir.
Dizayn Özellikleri ve Yapısal Bileşenler > Gövde

Çoğu gemiler yük kapasitesini artırmak için tam gövde şekillidir. Gövdeler genellikle çelikten yapılır, ancak hızlı teknelerde alüminyum ve en küçük hizmet gemilerinde ise fiberglas kullanılabilir. Bir gemi, tek gövdeli, katamaran durumunda iki veya trimaran durumunda üç gövdeli olabilir.
Kabukların birkaç unsuru vardır. Pruva, gövdenin en önde gelen parçasıdır. Birçok gemide yumrubaş bulunur. Gemi omurgası, geminin tüm uzunluğu boyunca uzanan, gövdenin en altındadır. Gövdenin arka kısmı pupa olarak bilinir. Birçok gövdede transom olarak bilinen düz bir sırt bulunur.
Ortak gövde eklentileri, bir geminin yalpalama hareketini bastırmak için tahrik için pervaneleri, yönlendirme için dümenleri ve gemi dengeleyicisi içerir. Olta takımı ve sonar kubbeleri gibi diğer gövde özellikleri, geminin çalışmasıyla ilgili olabilir.
Dizayn Özellikleri ve Yapısal Bileşenler > Gemi tahrik sistemleri

Gemiler için tahrik sistemleri üç kategoriye ayrılır: insan tahriki, yelken ve mekanik tahrik. İnsan tahriki, büyük kadırgalarda bile kullanılan kürek çekmeyi içerir. Turbo yelken, rotorlu gemi ve kanatlı yelkenler, yakıt tasarrufu için daha büyük modern gemilerde kullanılmıştır.
Mekanik tahrik sistemi genellikle bir pervaneyi döndüren bir motor, çark veya dalga tahrik kanatçıklarından oluşur. Buhar makinesi ilk olarak bu amaçla kullanılmış, ancak daha hızlı gemilerde yerini çoğunlukla iki zamanlı motor, dört zamanlı motor, dizel motorlar, dıştan takma motorlar ve gaz türbini almıştır. Nükleer deniz tahriki, savaş gemilerini ve buzkıranları itmek için kullanılıyor. Çoğu geminin tek bir pervanesi vardır, ancak bazı büyük gemiler, limanlarda manevra yapmak için enine dört adede kadar itici pervaneye sahip olabilir. Bazı modern gemilerde dizel-elektrik aktarma organları bulunur. Pervane, geminin jeneratörlerinden güç alan bir elektrik motoruyla döndürülür.
Dizayn Özellikleri ve Yapısal Bileşenler > Direksiyon sistemleri

Dümenler yeke, manuel tekerlekler veya elektro-hidrolik sistemlerle döndürülebilir. Otomatik pilot sistemleri, mekanik dümenleri navigasyon sistemleriyle birleştirir. Kanallı pervaneler bazen direksiyon için kullanılır. Bazı tahrik sistemleri doğası gereği direksiyon sistemleridir. Örnekler arasında dıştan takma motor, baş itici ve Z-drive bulunur.
Dizayn Özellikleri ve Yapısal Bileşenler > Ambarlar, bölmeler ve üst yapı

Daha büyük tekneler ve gemiler genellikle birden fazla güverteye ve bölmeye sahiptir. Yaklaşık 25 fitin üzerindeki yelkenli teknelerde ayrı kabin ve kafalar bulunur. Gemi direği, genellikle antenlerin, seyir ışıklarının, radar transponderlerinin, sis sinyallerinin ve benzer cihazların evi olabilir. Vinçler ve kargo ekipmanları, kargo ve gemi kumanyasını yüklemek ve boşaltmak için kullanılabilir. Filika, can salları ve hayatta kalma kıyafeti gibi güvenlik ekipmanları, acil durumlarda kullanılmak üzere birçok gemide taşınır.
Dizayn Özellikleri ve Yapısal Bileşenler > Hidrostatik

Gemiler, yer değiştiren suyun kütlesinin geminin kütlesine eşit olduğu bir seviyede suda yüzer, böylece aşağı doğru yerçekimi kuvveti yukarı doğru kaldırma kuvvetine eşittir. Geminin kütlesi boyunca eşit olarak dağılmışsa, uzunluğu ve kirişi  boyunca eşit şekilde yüzer. Bir geminin stabilitesi hem bu hidrostatik anlamda hem de hidrodinamik anlamda dikkate alınır.
Bir teknenin suda ilerlemesine su karşı koyar. Bu direnç birkaç bileşene ayrılabilir, ana bileşenler, akışkanlar dinamiği, suyun gövde üzerindeki sürtünmesi ve dalga oluşturma direncidir. Biyolojik kirlenme'lere karşı boya genellikle buna yardımcı olmak için kullanılır.
Yeterli finansmana sahip büyük projeler için hidrodinamik direnç, bir gövde test havuzunda veya hesaplamalı akışkanlar dinamiği araçları kullanılarak deneysel olarak test edilebilir. Gemiler ayrıca okyanus yüzey dalgalarına ve deniz kabarmalarına, rüzgar ve havanın etkilerine de maruz kalır.
Yaşam döngüsü

Bir gemi kariyeri boyunca birkaç aşamadan geçer. İlki, genellikle gemiyi inşa etmek için yapılan ilk sözleşmedir. Bu, gemi sahipleri, operatörler, tasarımcılar ve tersane arasındaki ilişkilere bağlı olarak büyük ölçüde değişebilir. Daha sonra gemi mimarı tarafından tasarım aşaması gerçekleştirilir. Daha sonra gemi bir tersanede inşa edilir. Genel olarak gemi inşaatı, gövde ve yaklaşık 30 metreden (98 ft) daha uzun gemilerde omurganın döşenmesiyle başlar. Bu, havuzda veya kızakta yapılır. İnşaattan sonra gemi denize indirilir ve hizmete girer.
Gemi indirme töreni genellikle önemli bir törendir ve genellikle gemiye resmi olarak isim verildiğinde yapılır.
Gemiler, müze gemisi olarak hizmete, batık ve gemi sökümü'ne kadar çeşitli şekillerde kariyerlerini sonlandırırlar.
Onarım ve dönüşüm

Gemiler, kariyerleri boyunca neredeyse sürekli bakıma tabi tutulur. Ancak çoğu gemi, düzenli aralıklarla kuru havuz gibi özel tesislere sefer yapılmasını gerektirir. Genellikle kuru havuzda yapılan görevler arasında gövde üzerindeki biyolojik oluşumların giderilmesi, gövdeye kum püskürtme (raspalama), yeniden boyanması ve su altındaki ekipmanı korozyondan korumak için kullanılan tutyaların (kurban anot) değiştirilmesi yer alır.
Denizde büyük hasar gören bazı gemiler, tersane gibi büyük onarımlar için donanımlı bir tesiste tamir edilebilir. Gemiler ayrıca yeni bir amaç için dönüştürülebilir. Petrol tankerleri genellikle yüzer üretim depolama ve boşaltma birimlerine dönüştürülür.
Okyanusa giden kargo gemilerinin çoğunun ortalama ömrü 20 ila 30 yıldır. Kontrplak veya cam elyafından yapılmış bir yelkenli, 30 ila 40 yıl arasında dayanabilir. Masif ahşap gemiler çok daha uzun süre dayanabilir, ancak düzenli bakım gerektirir. Özenle bakımı yapılan çelik gövdeli yatların ömrü 100 yılı aşabilir.
Gemiler yaşlandıkça, korozyon, ozmoz ve çürüme gibi kuvvetler gövde gücünü tehlikeye atar ve bir gemi yelken açmak için çok tehlikeli hale gelir. Bu noktada denizde batırılabilir veya gemi sökücüler tarafından hurdaya çıkarılabilir. Gemiler ayrıca dalgakıranlar veya yapay resifler inşa etmek için harcanabilir. Birçok gemi hurdalığa ulaşamıyor ve yangınlarda, çarpışmalarda, karaya oturmada veya denizde batmalarda kayboluyor.
Gemi ölçümleri

Gemiler tam boy, dikmeler arası uzunluk, su hattı boyu, genişlik, fribord, derinlik (açık güvertenin tepesi ile omurganın üstü arasındaki mesafe), su çekimi (iki nokta arasındaki mesafe) ve tonaj açısından ölçülebilir.