stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Praying Hands

Dua Eden Eller (Almanca : Betende Hände ), ayrıca Bir Havarinin Ellerinin Çalışması (Studie zu den Händen eines Apostels ) olarak da bilinen, Alman baskı sanatçısı, ressam ve teorisyen Albrecht Dürer'in kalem ve mürekkep çizimidir. Eser bugün Avusturya, Viyana'daki Albertina müzesinde.
Genel bakış

Dürer, çizimi (kendi yaptığı) mavi renkli kağıt üzerine beyaz yükseltme ve siyah mürekkep tekniğini kullanarak oluşturdu. Çizimde birbirine kenetlenmiş dua eden iki erkek elinin yakın çekimi görülüyor. Ayrıca, kısmen kıvrılmış kollar da görülüyor.
Çizim daha önce bir havarinin elleri için bir taslak (çalışma) olarak kabul ediliyordu ve tam resminin Frankfurt'ta kurulan ve 1729'da bir yangında yok olan Heller Altarpiece adlı triptiğin orta panelini kaplaması planlanıyordu.  Çizilen eller, triptiğin orta panelin sağ tarafında yer alıyor ve ayrıntı çok benzer görünse de triptikte daha küçük boyutta. Son zamanlarda, çizimin daha makul bir teorisi, değerli mavi kağıda yapılmış ayrıntılı tasarımıyla, Dürer'in İtalya'dan Nürnberg'e beraberinde getirebildiği resimdeki ellerin bir virtüöz kaydı olduğudur.
Çizimde ayrıca bir zamanlar havarinin başının bir taslağı da yer alıyordu, ancak başın bulunduğu sayfa ondan ayrıldı. Genel olarak, Dürer sunak parçası için 18 taslak yaptı .  Sanat eserinin ilk kez kamuoyunda tanınması, 1871'de Viyana'da sergilendiğinde oldu ve resmin Dürer'in on sekiz kardeşten biri olan kardeşinin ellerini tasvir ettiği söyleniyor.
Kültürel miras

Resim, Batı dünyasında duanın en çok yeniden üretilen tasviridir,  posterlerde, kahve kupalarında, cep telefonlarında bulunur  ve albüm kapağı olarak kullanılmıştır. Justin Bieber'ın sol bacağında bu resmin bir kopyası dövme olarak bulunmaktadır.  Kanadalı hip-hop sanatçısı Drake, 2015 yılında If You're Reading This It's Too Late adlı mixtape'inin kapak resmi için bu resmi yeniden üretti. Praying Hands'i kopyalayan Andy Warhol'un mezar taşında, resme dayalı bir oyma bulunmaktadır.
HMY Britannia

| --- | --- |
 Britannia, Cardiff Limanından son kez ayrılırken
Tarihçe
Birleşik Krallık
Kızağa konuluşu:  1952
Denize indirilişi:  1953
Akıbet:  1997 yılında emekli edildi. Şu anda müze gemi
Genel karakteristik
Tonaj:  5.769 ton
Uzunluk:  126 metre (412 ft)
Genişlik:  17 metre (55 ft)
Yükseklik:  37 metre (123 ft)
Su çekimi:  4.6 metre (15 ft)
İtme gücü:  2 Buhar türbini 8900kW
Hız:  21.5 knot (40km/h)
Menzil:  2.400 deniz mili (4.400 km)
Mürettebat:  21 subay, 250 denizci
HMY Britannia (İngilizce: Her Majesty's Yacht, Majestelerinin Yatı) Britanya monarşisine air bir kraliyet yatıdır. 1954-1997 yılları arasında hizmet vermiş olan gemi, aynı isme sahip ikinci gemidir. İlki 1893 yılında Galler prensi iken VII. Edward için yapılmış olan bir yattır. Britannia 43 yıllık kariyerinde bir milyon deniz milini aşın mesafe katetmiş, 135 farklı ülkede 600'ün üzerinde limana uğramıştır. Gemi İskoçya'nın Edinburgh kentindeki Leith, Ocean Terminal'e bağlı şekilde müze gemi olarak faaliyet vermektedir. Gemi yılda 300 bin kişi tarafından ziyaret edilmektedir.
Tarihçesi

Britannia, İskoçya'nın güneyindeki West Dunbartonshire'daki Clydebank kentindeki John Brown & Co. Ltd. tersanesinde yapılmıştır. Gemi 3 direklidir. Savaş döneminde hastane gemisi olarak görev yapması planlanmışsa da Falklands Savaşı sırasında hem özel yakıt ihtiyacı hem de 250 kişilik yatak kapasitesi nedeniyle tercih edilmemiştir. Soğuk Savaş döneminde nükleer bir savaş durumunda Kraliçe II. Elizabeth ve eşi Prens Phillip'in kuzeybatı İskoçya sahillerinde Britannia'da saklanması planlanmıştır.
Tarihçesi > Seferleri

Gemi ilk seferinde Portsmouth'dan Malta'ya gitmiştir. Gemide Prenses Anne ve Mark Phillips 1973'te, Prens Charles ve Diana Spencer 1981'de balayılarını geçirmiştir. Gemi ABD ziyaretlerinde ABD Başkanları Dwight Eisenhower, Gerald Ford, Ronald Reagan ve Bill Clinton'ı ağırlamıştır. Gemi Yemen İç Savaşı sırasında 1986'da Aden limanından 1000 sığınmacıyı almıştır.
Tarihçesi > Hizmetten çıkarılması

1994 yılına gelindiğinde geminin büyük çaplı modernizasyon işlemi gündeme alınsa da bunun çok maliyetli olacağı, bu durumda bile geminin ömrünün ancak beş yıl uzayacağı ortaya konmuştur. Takip eden dönemde göreve gelen İşçi Partisi iktidarı ülkenin böylebir harcama kalemine ayıraak kaynağı olmadığını belirterek gemiyi emekliye ayırmıştır. Kraliçe II. Elizabeth'in bu karara çok içerlediği ve geminin 11 Aralık 1997 tarihinde resmî olarak törenle görevden ayrılışı sırasında ağladığı bilinmektedir.
Tarihçesi > Müze gemi

Gemi, görevden ayrıldıktan sonra Edinburgh, Port of Leith limanında demirlenmiş ve müze gemi olarak faaliyet verecek şekilde dönüştürülmüştür. Geminin masrafları Royal Yacht Britannia Trust adlı vakıf tarafından yürütülmektedir. Gemide günümüzde müze kısmının haricinde kafeterya kısmı, limanda ise hediyelik eşya dükkanı mevcuttur.
Mürettebat

Kraliyet Donanmasına mensup subaylar yatta iki yıllığına görev yapardı. Mürettebat ise donanmadan, gönüllüler arasından seçilirdi. 365 günlük görev süresinin ardından mürettebata Kraliyet yatçısı ünvanı veriliyor ve istedikleri kadar hizmette kalma olanağı sunuluyorud. Bazı mürettebatın 20 yıla varan sürelerde hizmette kaldığı biliniyor. Gemi görevle yurtdışına çıktığında Kraliyet bandosu üyeleri de mürettebata dahil olmaktaydı.
Kaptanları

Albay J. S. Dalglish, 7 Ocak – 28 Nisan 1954
Koramiral Sir Conolly Abel Smith, 28 Nisan 1954 – 30 Ocak 1958
Koramiral Sir Peter Dawnay, 30 Ocak 1958 – 25 Ocak 1962
Tuğamiral Sir Joseph Henley, 25 Ocak 1962 – 9 Mart 1965
Tuğamiral Sir Patrick Morgan, 9 Mart 1965 – 1 Eylül 1970
Tuğamiral Sir Richard Trowbridge, 1 Eylül 1970 – 11 Eylül 1975
Tuğamiral Sir Hugh Janion, 11 Eylül 1975 – 4 Şubat 1981
Tuğamiral Sir Paul Greening, 4 Şubat 1981 – 12 Eylül 1985
Tuğamiral Sir John Garnier, 12 Eylül 1985 – 18 Eylül 1990
Tuğamiral Sir Robert Woodard, 18 Eylül 1990 – 1 Nisan 1995
Tuğamiral Anthony Morrow, 1 Nisan 1995 – 11 Aralık 1997
Juliopolis Nekropolü

Juliopolis Nekropolü; Ankara'nın Nallıhan ilçesinde bulunan bir nekropoldür. Juliopolis Antik Kenti'nin bir parçası olan alan ilk olarak 1999 yılında keşfedilmiş ve milattan sonra 1. yüzyıla tarihlenmiştir. Anadolu Medeniyetleri Müzesi bünyesinde gerçekleştirilen çok sayıda kazıda üzerinde "Bithynia’nın kayıp kenti Juliopolis" yazan bronz sikkeler ele geçirilmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda nekropolün Helenistik dönemde oluşturulduğu, Roma döneminde yoğun biçimde kullanıldığı ve Bizans döneminde de hizmet vermeye devam ettiği tespit edilmiştir.
Mezarlar

Nekropol alanında yapılan kurtarma kazıları çerçevesinde farklı türlerde yaklaşık 700 adet mezar keşfedilmiştir. Oda, sanduka, toprak, lahit, taş plakalı ve Laginos tarzında oluşturulan mezarlarda çok sayıda kişisel eşya ele geçirilmiştir. Bunlar arasında takılar, metal kaplar, strigilisler, aynalar, koku şişeleri, sikkeler, kandiller ve seramik kaplar bulunmaktadır. Bulunan mezarların büyük çoğunluğu Aladağ Çayı'nın doğusunda kalan kısımda yer alırken en fazla bulunan mezar tipi ise sanduka tarzı mezarlardır. Bölgedeki kayaç yapısının oyularak mezar açmaya elverişli olmasından dolayı daha çok sanduka mezarların tercih edildiği düşünülmektedir.
Kazı alanında bulunan oda mezarların çoğu bir veya daha fazla klineli, merdivenli ya da derin çukura sahip dromoslu mezarlardır. Ana kayaya oyularak hazırlanmış sanduka tipi mezarlar da bir veya daha fazla kapakla örtülmüşlerdir. Alandaki toprak mezarların üstleri taş kapaklar veya çatı kiremitleriyle kapatılmıştır. Bunların yanı sıra bir mezarda sikke dışında herhangi bir iskelet kalıntısına rastlanmamış; buranın da sembolik, boş mezar olduğu düşünülmüştür. Ayrıca üst üste gömülme geleneğinin yoğun şekilde uygulandığı ve özellikle oda mezarlarda onlarca kişinin aynı yere defnedildiği ortaya çıkmıştır.
Araştırma kazıları

Antik kent 1954 yılında su tutmaya başlayan Sarıyar HES baraj gölü suları altında kalmış ancak nekropolün bir kısmı günümüze ulaşabilmiştir. Juliopolis kenti Antik Bithynia Bölgesi ile Galatia Bölgesi sınırında yer alır. Frig Döneminde küçük bir köy olarak iskan gören köy, Friglerin kurucu Kralı Gordios'tan dolayı Gordiou kome (Gordios'un Köyü) olarak bilinmektedir. Kent Helenistik Dönemde küçük bir kasaba olarak yaşamını devam ettirir. Strabon Coğrafya adlı eserinde kentin M.Ö. 1. yüzyılda Kleon isimli güçlü haydut lideri tarafından genişletildiğinden bahseder. M.Ö. 27 yılında imparatorluğunu ilan eden Augustus ile iyi bir ilişki kuran Kleon şehrin adını Julius Caesar'a veya Julius'lar sülalesine atfen Juliopolis (Julius'un Şehri) olarak değiştirir. Juliopolis,
Konstantinopolis'ten Nikaia'ya oradan da Ankyra üzerinden Judaea'ya (Kudüs) uzanan Hacıyolu üzerinde yer alması nedeniyle M.S. 4. ve 9. yüzyıllar arasında bölgenin önemli ticaret merkezlerinden biri haline gelir ve kentin piskoposlarının isim ve imzaları düzenli olarak Bizans Sinot Meclisi (Ruhani Meclis) kayıtlarında görülmektedir. Juliopolis 9. yüzyılda İmparator I. Basil'e (M.S. 867–886) atfen Basilium-Basileion ismini alır ve 11. yüzyıla kadar bu isimle varlığını sürdürür1. Bu tarihten sonra edebi eserlerde ismine rastlanmamaktadır. Böylelikle Juliopolis tarih sahnesinden çekilir.
Araştırma kazıları > Kilise kazısı

2012 yılı çalışma sezonunda nekropol alanının güneybatı tepe kısmındaki kayalık alanda tespit edilen şapelin iç bölümü kazıldı. 2013 yılında ise tabandaki kalker ana kayaya oyulmuş şapelin giriş kısmanda 5 x 5 metre boyutlarında bir açma ile şapelin giriş bölümünde kazıya başlanmıştır. Açmadaki dolgu alınmaya başlandığında dolgu içinden bol miktarda çatı kiremidi parçaları gelmeye başlamıştır.
Girişin taban seviyesine inildiğinde, şapelin basamaklı girişinin devamı olan taş taban döşemesi ve döşemenin kuzey bölümünde kalker bloklarının şekillendirilmesi ile oluşturulmuş 2 basamaklı merdiven açığa çıkarılmıştır. Açmada tespit edilen taban döşemesi ve basamak, yapının daha geniş bir alan yayıldığını göstermekteydi. Bu nedenle çalışma alanı kademeli olarak genişletildi. Batı ve kuzey yönünde büyütülen açmadaki kazı çalışmaları sonucunda, şapel önünde tespit edilen taban döşemesinin devam ettiği görülmüştür. Ancak şapel girişi önünde uzanan döşeme ile kuzeyde tespit edilen döşeme farklı seviyelerde yapılmış ve iki seviye arasındaki geçiş 2 basamaklı merdiven ile sağlanmıştır. Kazı çalışmalarına, tespit edilen döşemelerin devam ettiği
batı ve kuzey yönde açma genişletilerek devam edildi. Şapelin girişine paralel olarak devam eden döşemelerin, şapele ulaşmak için sonradan ilave edilmiş bir yola ait olabileceği düşüncesi ile kazıya devam ederken yapının doğusunda ana kayaya oyulmuş apsise ulaşıldı ve böylelikle şapelin üstünde bir kilise olduğu anlaşılmıştır. Apsisi,
güney nefi ve güney uzun duvarı tespit edilen kilisenin kuzey uzun duvarı ile batıdaki girişini açığa çıkarmak amacıyla çalışmalara devam edildi ve kilisenin tamamı açığa çıkarıldı.
Araştırma kazıları > Savunma duvarları

Nekropolün batısında, kuzey güney yönünde devam eden savunma duvarının kazısına 2013 yılında da devam edilmiştir. Baraj gölü kıyısı
ile nekropolün bulunduğu sırtın tepe noktasına kadar devam ettiği tahmin edilen savunma duvarının güney bölümünde yapılan 3 açma ile 2011 ve 2012 yıllarında bir kısmı açığa çıkarılmıştı. Duvarın ne kadar devam ettiğini anlayabilmek amacıyla, nekropoldaki ziyaretçiler için düzenlenmiş olan patikanın hemen kuzeyinde 6 x 4 m. boyutlarında ve aynı yönde tepe bölümünde 8 x 6 m. boyutlarında iki açma ile duvarın ortaya çıkarılması planlanmıştır. Patika düzenlemesi esnasında üst örgü seviyesi ortaya çıkarılan duvarın kuzeye devamını araştırmak amacıyla yapılan açmadaki kazı çalışmaları esnasında, üstte bitki toprağı alındıktan sonra duvarın üst
seviyeleri görünmeye başlanmıştır. Açma içinde geçmiş yıllarda baraj gölünden tepedeki su deposuna su borusu döşemek amacıyla yapılmış çalışmada duvarın bir bölümünün tahrip edildiği görülmüştür. Açma içinde çalışmalar savunma duvarının temeline kadar devam ettirilmiştir. Bu alanda açığa çıkarılan savunma duvarının devamı kuzeye doğru aşamalı olarak genişletilerek A açmasına kadar olan bölümü açığa çıkarılmış ve tepede A açmasında açığa çıkarılan kule/bastiyon ile birleştirilmiştir. Açığa çıkarılan savunma duvarı yaklaşık olarak 41.10 metre uzunlukta genişliği ise 190 cm. ile 220 cm. arasında değişkenlik göstermektedir. Duvarın genişliği stabil olmayıp değişkenlik göstermektedir. Bu farklılık duvarın alt seviyelerinin daha kalın, üst seviyelerinin ise daha dar olduğundan kaynaklandığı söylenebilir. Tahrip olmuş duvarın yüksekliği en tepede 47 cm, güneyde ise 160 cm.ye varan yükseklikte korunmuştur. Duvarın alanda yaklaşık olarak 224 metre uzunluğa sahip olduğu tahmin edilmektedir.
| Mezar tipi | Mezar sayısı |
| --- | --- |
Sanduka mezar: 460
Basit toprak mezar: 123
Oda mezar: 78
Taş plakalı sanduka mezar: 5
Lahit mezar: 2
Laginos mezar: 1
Tamamlanmamış: 2
Toplam: 671
Augusto Boal

Augusta Boal (16 Mart 1931, Rio de Janerio- 2 Mayıs 2009, Rio de Janerio), Brezilyalı tiyatro insanı.
Seyircinin aktif yer alabildiği, oynayabildiği bir tiyatro anlayışı geliştirmiştir. Yakın dostu filozof  Paulo Freire’nin eğitim felsefesinden esinlenerek 1970'lerde Ezilenlerin Tiyatrosu ismini verdiği çalışmalarını başlattı. Freire'nin Ezilenlerin Pedagojisi isimli çalışmasında yer alan ve öğretmen ve öğrenciler arasındaki ezen-ezilen ilişkisini diyalog merkezli olarak öğretmen-öğrenci/öğrenci-öğretmen şeklinde yeniden yapılandıran pedagojik tekniği, seyirci-oyuncu (spect-actor) şeklinde tiyatroya taşıyan Augusto Boal, bu teknik ile seyirci ve oyuncu arasındaki ayrımın kaldırılmasını ve seyircilerin özneleşmesini amaçlamıştır. Çünkü tiyatroda özneleşen ve aktifleşen seyirci yaşamda da özneleşecek, aktifleşecektir. Bu açıdan tiyatro Boal için bir devrim provasıdır. “Belki de tiyatro kendi içinde devrimci değildir; ama hiç kuşku yok ki tiyatro bir devrim provasıdır” (Boal, 2014, 152). "Görünmez Tiyatro", "İmge Tiyatrosu", "Forum Tiyatrosu", "Gazete Tiyatrosu", "Eşzamanlı Dramaturji", "Joker Sistemi", "Söylev Tiyatrosu", "Yasama Tiyatrosu", "Arzu Gökkuşağı" (ya da "Kafadaki Polis") Tiyatrosu, gibi yeni tiyatro teknikleri geliştirdi.
Ergün Gündüz

Ergün Gündüz, (d.1960 Kayseri) çizgi romancı, grafik sanatçısı ve dergici.
Hayatı

Akademide öğrenciyken Gırgır'da başladığı kariyerine, yönetiminde bizzat yer aldığı Rr, Joker, Akrebin Gölgesi ve son olarak da Resimli roman dergilerinde devam etti.
Gırgır dergisi için çok sayıda karikatür ve kapak yapmış da olsa, çizgi romancı kimliğini ön plana çıkartan bir sanatçıdır. Fransa'nın Ameins kentinde sergilenmekte olan illüstrasyon çalışmaları mevcut. Sprite gazoz kutuları ve Petrol Ofisi'nin POMAN'i gibi, çeşitli reklam kampanyalarında görev almıştır.
Resimli Roman'ın 3. sayıda kapanmasının ardından, Rodeo Strip'te iki çizgi romanı ve retrospektif özelliği taşıyan uzun bir röportajı yayınlanmıştır.
Hâlihazırda daha çok reklam dünyası için çalışmalar yapmakta olan Ergün Gündüz, çizgi roman çalışmalarını Studio Rodeo bünyesinde vermektedir. Bu kapsamda resimlediği Organik Kadın gibi bazı çizgi öyküleri FHM dergisinin Türkiye edisyonunda yer alırken, Murat Mıhçıoğlu'nun ABD yayınına yönelik olarak yazdığı Bir Zombi Bunu Yapabilir Mi? isimli öykü de Gündüz'ün çizgileriyle Zombie Bomb isimli çizgi roman antolojisine girmiştir. Aynı çalışma, Studio Rodeo'nun 2011 tarihli çizgi roman yıllığı olan Totem'de Türkçe olarak yer almıştır.
Ergün Gündüz, görsel sanatlar dünyasındaki çalışmalarının paralelinde, İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde görsel iletişim dersleri vermektedir.
Eddie Hapgood

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Edris Albert Hapgood
Doğum tarihi:  24 Eylül 1908(1908-09-24)
Doğum yeri:  Bristol, İngiltere
Ölüm tarihi:  20 Nisan 1973 (64 yaşında)
Ölüm yeri:  Leamington Spa, Warwickshire, İngiltere
Boyu:  1.75 m
Mevkii:  Stoper
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1927 |  Kettering Town |  12 |  (0) |
| 1927–1944 |  Arsenal |  393 |  (2) |
| Toplam |   |  405 |  (2) |
Millî takım kariyeri
| 1933–1939 |   İngiltere |  30 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
1944–1947:  Blackburn Rovers
1948–1950:  Watford
1950–1956:  Bath City
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Edris Albert "Eddie" Hapgood (24 Eylül 1908 - 20 Nisan 1973), 1930'larda hem Arsenal'in hem de İngiltere millî takımının kaptanlığını yapmış İngiliz futbolcudur.
Kariyeri

Hapgood, Bristol'da doğdu ve futbol kariyerine 1920'lerin ortasında amatör olarak Bristol Downs Association Football League'de St Phillip's Marsh Adult School Juniors takımına katılarak başladı. Ardından Southern League'de mücadele eden Kettering Town'da forma giydi. 1927 yılında 950 £ karşılığında Herbert Chapman'ın yönetimindeki Arsenal'e transfer oldu.
Başarıları

Arsenal
First Division Şampiyonluğu: 1930–31, 1932–33, 1933–34, 1934–35, 1937–38
FA Cup: 1929–30, 1935–36
FA Community Shield: 1930, 1931, 1933, 1934
Bireysel
Football League'in 100 Efsanesi
Mete'nin Yüeçi Seferi

Mete'nin Yüeçi Seferi, yaptığı ilk sefer olan Tung-hu seferinden az bir süre sonra Hint-Avrupalı bir kavim olan Yüeçiler üzerine Mete tarafından yapılmış bir seferdir. Savaşın sonucunda Yüeçiler mağlup edilmişler ve Kansu üzerindeki topraklarından sürülmüşlerdir.
Mete, Yüeçi seferinden önce Tung-hu seferine hazırlıksız çıkmasına rağmen yine de Tung-hu'ları kolaylıkla çok ağır bir mağlubiyete uğratmıştı. Mete, Tung-hu seferinden sonra yurduna dönüp hazırlık yaptı. Ancak Yüeçiler de Tung-hu'lar gibi hataya düşerek Mete'yi küçümsemişlerdi. Nitekim Teoman'ın, oğlunu Yüeçilere rehin olarak göndermesi, Yüeçiler'in Hunlar'dan daha güçlü olduğunu bize kanıtlar niteliktedir. Ayrıca Yüeçiler'in 200 bin okçusunun olduğunu ve Mete dönemi Hunlar'ın en büyük muharebesi olan Baideng Muharebesi'nde dahi sadece 20-40 bin arası asker kullandığını hesaba kattığımızda Yüeçiler Hun ordusundan çok daha fazlaydı.
Kansu Muharebeleri

Nihayetinde Mete komutasındaki Hunlar, Yüeçiler'in başkenti üzerine yürüdüler. Kansu'da Mete, Yüeçiler'i çok ağır mağlubiyetlere uğratarak Yüeçi topraklarını ele geçirdi. Bu korkunç komşularıyla daha fazla bir arada bulunmak istemeyen Yüeçiler, Hunlar'ın önünden Fergana'ya kadar kaçtılar. Daha sonraları buralara kaçmayı başarabilen Yüeçiler, bu bölgede Kuşan İmparatorluğu'nu kuracaklardı.
Yunusemre, Beylikova

| Yunusemre |
| --- | --- |
Mahalle

 YunusemreYunusemre'nin Eskişehir'deki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Eskişehir ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Eskişehir
İlçe: Beylikova
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 937
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 222
İl plaka kodu: 26
Posta kodu: 26750
Yunusemre, Eskişehir ilinin Beylikova ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 937 |  |
| 2018 | 1.046 |  |
| 2017 | 1.249 |  |
| 2016 | 1.247 |  |
| 2015 | 852 |  |
| 2014 | 838 |  |
| 2013 | 901 |  |
| 2012 | 897 |  |
| 2011 | 911 |  |
| 2010 | 919 |  |
| 2009 | 951 |  |
| 2008 | 985 |  |
| 2007 | 1.048 |  |
George Fix

George J. Fix (10 Mayıs 1939 - 10 Mart 2002) sonlu elemanlar yöntemi alanında birçok öncü makale ve kitapta işbirliği yapan Amerikalı bir matematikçiydi. Fix, matematik alanındaki çalışmalarının yanı sıra bira ve evde bira yapımı meraklısı ve eğitimcisiydi ve ayrıca bira yapımıyla ilgili birkaç kitabın yazarıydı. 2002'de kanserden öldü.
Eğitimi

Fix, Dallas, Teksas'ta doğdu ve büyüdü ve beyzbol bursuyla Texas A&M Üniversitesi'ne gitti ve burada Bachelor of Science derecesi aldı. Rice Üniversitesi'nden Master of Science derecesini aldı ve 1968'de Harvard'dan Ph.D. derecesi aldı.
Matematik profesörü

Doktora derecesini aldıktan sonra Fix, 1972'ye kadar Harvard'da yardımcı doçent olarak kaldı. Orada, Gilbert Strang ile tanıştı ve onunla sonlu elemanlar yöntemlerinin (FEM) Fourier analizine ilişkin bir makale üzerinde işbirliği yaptı. 1973'te, o ve Strang, FEM'deki son gelişmeleri "tanıtım ve saygınlık" kazandıran Sonlu Elemanlar Yöntemi'nin Analizi adlı kitabı yayınladı. (Iowa Eyalet Üniversitesi'nden Max Gunzburger, kitabı "şimdiye kadar yayınlanmış en önemli ve etkili uygulamalı matematik kitaplarından biri" olarak adlandırdı.)
Fix 1972'de Maryland Üniversitesi'ne ve ardından Michigan Üniversitesi'ne geçti. 20 yıldan fazla bir süre Carnegie Mellon Üniversitesi'nde matematik kürsüsü başkanı olarak görev yaptı ve aynı görevi Arlington'daki Teksas Üniversitesi ve Clemson Üniversitesi'nde sürdürdü. Ayrıca Bonn Üniversitesi'nde ders verdi.
Akademik görevi sırasında iki kitap ve 100'den fazla makale yayınladı. FEM'deki öncü çalışmalarına ek olarak, makaleleri FEM bağlamında yinelemeli yöntemler, ızgara oluşturma ve integral denklemler üzerine çalışmaları içeriyordu. Ayrıca, katı mekaniği, akustik ve jetler ve spreyler dahil olmak üzere gerçek dünya uygulamalarının sayısal uygulamaları ve geliştirilebilir yüzeylerin modellenmesine uygulandığı şekliyle hesaplamalı geometri ile ilgili katkılarda bulundu.
Bira yapımına katkıları

Fix ayrıca yeteneklerini amatör bira yapımına da uyguladı. Biralarıyla Amerika Birleşik Devletleri genelinde yüzlerce ödül kazandı ve 1981'de Amerikan Ev Biracıları Derneği (AHA) tarafından Yılın Ev Biracısı seçildi. Çok sayıda mikro bira fabrikasına ve birahaneye danışmanlık yaptı ve bira yapımıyla ilgili davalarda bilirkişi olarak görev yaptı. AHA Danışma Kurulunda, Brewing Techniques dergisinin yayın kurulunda, Amatör Bira Yapımının Usta Şampiyonası'nın yönetim komitesinde görev yaptı ve Beer Judge Certification Program, Amerikan Bira Kimyacıları Derneği ve Amerika Usta Biracılar Derneği üyesiydi. 1999'da ev ve kraft bira üreticileri için standart bir referans olarak kabul edilen Bira Yapımı Biliminin İlkeleri'ni yazdı. Ayrıca eşi Laurie ile birlikte 1998'de Bira Yapımı Tekniklerinin Analizi de dahil olmak üzere evde bira yapımıyla ilgili iki kitabın ortak yazarıdır.
Evde bira yapımı alanındaki başarıları ve eğitimci rolü nedeniyle Fix, 1991 yılında AHA Takdir Ödülü'ne, 1991 yılında Bira Üreticileri Derneği tarafından Üstün Hizmet Takdir Ödülü'ne ve 1997 yılında AHA tarafından Ninkasi Ödülü'ne layık görüldü.