stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Stout
Türkiye'de stout

Türkiye'de stout tipi bira üretimi yaygın değildir. Talep daha çok bazı şirketler tarafından ithal edilen biralarla karşılanmaktadır. Bunlar arasında Fuller's Black Cab Stout, Murphy's Irish Stout ve Guinness Draught en bilinenidir.
İstanbul'da bulunan Bosphorus adlı bir pubda "Karbon Stout" markasıyla %5,50 alkol oranına sahip stout tipi bira üretimi yapılmaktadır.
İrlanda'da stout tipi bira üretimini başlatan kişi Arthur Guinness'dir. (1725 - 1803)
Guinness tarafından yayımlanan eski bir bira reklamı.
Guinness tarafından üretilen sek stout.
Imperial stout türü bir bira.
Takım çeliği

Alet takım çantası
Takım çelikleri, kesici aletler, kalıplar, el aletleri, bıçaklar ve diğerleri dahil olmak üzere alet ve takım haline getirilmek için özellikle uygun olan çeşitli karbon çeliklerinden ve alaşımlı çeliklerden herhangi biridir. Uygunlukları, ayırt edici sertliklerinden, aşınma ve deformasyona karşı dirençlerinden ve yüksek sıcaklıklarda kesici bir kenar tutma yeteneklerinden kaynaklanmaktadır. Sonuç olarak, takım çelikleri, örneğin kesme, işleme, damgalama veya dövme gibi diğer malzemelerin şekillendirilmesinde kullanılan çelik grubudur.
Frederick Crews

| Frederick Crews |
| --- | --- |
Crews 2005'te
Doğum: 20 Şubat 1933(1933-02-20) Philadelphia, Pensilvanya, ABD
Ölüm: 21 Haziran 2024 (91 yaşında) Oakland, Kaliforniya, ABD
Mezun olduğu okul(lar): Yale Üniversitesi
Tanınma nedeni: The Pooh Perplex (1963)  Sigmund Freud eleştirileri  Amerikan edebiyatı üzerine denemeler
Evlilik: Elizabeth Crews
Çocuk(lar): 2
Ödüller: Ulusal Sanat ve Beşeri Bilimler Konseyi Deneme Ödülü (1968) Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley Üstün Öğrenim Ödülü (1985)

Kariyeri
Dalları: Amerikan edebiyatı
Çalıştığı kurumlar: Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley
 

Frederick Campbell Crews (20 Şubat 1933, Philadelphia, Pensilvanya – 21 Haziran 2024, Oakland, Kaliforniya), Amerikalı yazar, akademisyen ve edebiyat eleştirmeni.
Hayatı

Crews, 10 Şubat 1933'te Philadelphia'da doğdu. Yale Üniversitesi'nde eğitim gördü. Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'de akademisyen olarak görev aldı.  Kaleme aldığı başlıca kitapları arasında; The Tragedy of Manners: Moral Drama in the Later Novels of Henry James (1957), E. M. Forster: The Perils of Humanism (1962), The Pooh Perplex (1963), The Sins of the Fathers: Hawthorne's Psychological Themes (1966) ve The Memory Wars (1995) sayılabilir.
 Çalışmalarıyla Ulusal Sanat ve Beşeri Bilimler Konseyi Deneme Ödülü'nü (1968), Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley Üstün Öğrenim Ödülü'nü (1985) almıştır.
Elizabeth Crews ile evli iki kızı ve dört torunu bulunan Crews, 21 Haziran 2024'te Oakland, Kaliforniya'da doğal nedenlerden 91 yaşında ölmüştür.
Ödülleri ve başarıları

Fulbright Konferansları, Torino, İtalya, 1961–62
Deneme Ödülü, Ulusal Sanat ve Beşeri Bilimler Konseyi, 1968
Araştırmacı, Davranış Bilimleri İleri Araştırmalar Merkezi, Stanford, 1965–66
Guggenheim Bursu (Edebiyat eleştirisi), 1970
Üstün Öğrenim Ödülü, Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley, 1985
Amerikan Sanat ve Bilim Akademisine Seçilme, 1991
Fakülte Araştırma Görevlisi, Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley, 1991–92
Yayın Kurulu, "Rethinking Theory" serisi, Northwestern Üniversitesi Yayınları, 1992-2024
Kurgu Dışı Dalında Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Ödülü Adaylığı (The Critics Bear It Away), 1992
PEN/Diamonstein-Spielvogel Deneme Sanatı Ödülü (The Critics Bear It Away), 1993
Berkeley Atıfı, 1994
En İyi Amerikan Bilim ve Doğa Yazılarına Dahil Edilme 2002, ed. Natalie Angier (Houghton Mifflin), 2002
Üye, Bilimsel Tıp ve Ruh Sağlığı Komisyonu, 2003–2024
Berkeley Üyesi, 2005–2024
The Best American Science and Nature Writing 2005, ed. Jonathan Weiner (Houghton Mifflin), 2005
Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Ödülü'ne aday gösterildi (Follies of the Wise), 2006
Çalışmaları > Yazdığı çalışmaları

Crews, FC (1957) [1971 Archon books re-issue]. The Tragedy of Manners: Moral Drama in the Later Novels of Henry James. Yale University Press. ISBN 0-208-01047-5.
Crews, FC (1962) [2003 Textbook Publishers re-issue]. E. M. Forster: The Perils of Humanism. Princeton University Press. ISBN 0-7581-5768-1.
Crews, FC (2003) [1963]. The Pooh Perplex: A Student Casebook (2003 re-issue). E.P. Dutton/University of Chicago Press. ISBN 0-226-12058-9.
Crews, FC (1989) [1966]. The Sins of the Fathers: Hawthorne's Psychological Themes. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-06817-3.
Crews, FC (1968). The Patch Commission. E. P. Dutton.
Crews, FC (1975). Out of My System: Psychoanalysis, Ideology, and Critical Method. Oxford University Press. ISBN 0-19-501947-4.
Crews, FC (1991) [1980]. The Random House Handbook. McGraw-Hill. ISBN 0-07-013636-X.
Crews, FC (1981). The Random House Reader. McGraw-Hill. ISBN 978-0075535973.
Crews, FC (1986). Skeptical Engagements. Oxford University Press. ISBN 0-19-503950-5.
Crews, FC (1992). The Critics Bear It Away: American Fiction and the Academy. Random House. ISBN 0-679-40413-9.
Crews, FC; Schor S; Hennessy M (1993). The Borzoi Handbook for Writers (3rd ed.). McGraw-Hill. ISBN 0-07-911401-6.
Crews, FC (1995). The Memory Wars: Freud's Legacy in Dispute. The New York Review of Books. ISBN 0-940322-04-8.
Crews, FC (2001). Postmodern Pooh. North Point Press. ISBN 0-86547-626-8.
Crews, FC (2006). Follies of the Wise: Dissenting Essays. Shoemaker & Hoard. ISBN 1-59376-101-5.
Crews, FC (2017). Freud: The Making of an Illusion. Metropolitan Books. ISBN 9781627797177.
Çalışmaları > Editörlüğünü üstlendiği çalışmalar

Hawthorne, N. (1962).  Crews, FC (Ed.). Great Short Works of Nathaniel Hawthorne. New York: Harper & Row. ISBN 978-0060830748.
Crews, FC (1970). Psychoanalysis and Literary Process. Winthrop Publishers. ISBN 0-13-732362-X.
Crews, FC; Schell O (1970). Starting Over: A College Reader. Random House.
Crews, FC; McMichael GL (1997). Anthology of American Literature. Englewood Cliffs, N.J: Prentice Hall. ISBN 0-13-573973-X. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
Crews, FC (1998). Unauthorized Freud: Doubters Confront a Legend. Viking Press. ISBN 0-670-87221-0.
Crews, FC; McMichael GL (1998). Concise Anthology of American Literature. Englewood Cliffs, N.J: Prentice Hall. ISBN 0-13-373291-6.
Çalışmaları > Katkıda bulunduğu çalışmalar

Crane, S. (2007).  E. C. Link; D. Pizer (Ed.). The Red Badge of Courage (Fourth Edition) (Norton Critical Editions). New York: W. W. Norton & Company. ISBN 978-0393930757.
Merdiban

Merdiban, Osmanlı İmparatorluğu, Abbasi Halifesi ve İlhanlılar'da yer alan ve özellikle vergi ödemelerini ve yükümlülüklerini kaydetmek için kullanılan bir muhasebe yöntemiydi.
Balkan Savaşlarında Arnavut Katliamları
Arka Plan

Arnavut-Sırp ihtilafının kökleri, Arnavutların 1877-1878'de Sırbistan Prensliği'ne dahil olan bölgelerden sürülmesinde yatmaktadır. Birinci Balkan Savaşı'nın patlak vermesinden önce Arnavutlar bir ulus devlet için savaşıyordu. 1912 ortalarında bir Arnavut isyanı, bir Arnavut vilayetinin kurulmasını da içeren bir talep listesi olan "14 Nokta "nın Osmanlı tarafından tanınmasıyla sonuçlandı.  Arnavut özerkliği ve Osmanlı zayıflığı için yapılan baskı, çağdaş bölgesel Hristiyan Balkan güçleri tarafından Hristiyan nüfuslarını yok etme tehdidi olarak görülüyordu. Arnavut akademik çalışmalarına göre, Arnavut özlemlerinin gerçekleşmesi Bulgaristan, Sırbistan, Karadağ ve Yunanistan tarafından olumsuz karşılandı. Balkan Birliği (Sırbistan, Karadağ, Yunanistan ve Bulgaristan) Osmanlı İmparatorluğu'na saldırdı ve sonraki birkaç ay içinde Arnavutların yaşadığı tüm Osmanlı topraklarını paylaştırdı.   Sırbistan ve Yunanistan krallıkları, günümüz Arnavutluk'unun ve Adriyatik kıyısındaki diğer Arnavutların yaşadığı toprakların çoğunu işgal etti. Karadağ, bugünkü kuzey Arnavutluk'un İşkodra civarındaki bir bölümünü işgal etti. Bölgedeki Sırp ordusu, rolünü yerel Ortodoks Hristiyan topluluklarını korumak ve İkinci Kosova Muharebesi'nin (1448) öcünü almak, Katolik Arnavutları Ortodoks Hristiyanlığa geçmeye zorlamak olarak gördü.  Dimitrije Tucović'e göre, Sırbistan topraklarını ikiye katladı. Çoğu Arnavut tarihçi, Karadağ, Yunanistan ve Sırbistan'ın Arnavut özerkliğini tanımadığını ve Balkan Savaşlarının iddia ettikleri Osmanlı topraklarında bunu durdurmak için yapıldığını söylüyor.
Sırp-Karadağ kuvvetleri 1912'de Kosova Vilayeti'ni işgal ettiğinde, Arnavut nüfusun çoğu, işgalci orduların elinde yaşadıkları korkulan (ve fiili) şiddet nedeniyle kaçtı.  Sırp askerinin Kosova'yı fethetme çabası, kadın ve erkeklerin öldürülmesi ve evlerin yıkılması da dahil olmak üzere, çocukları ve kadınları etkileyen Arnavutlara karşı Sırp misillemesi nedeniyle imha imalarına sahipti.  Bu dönemde 235 köy yakıldı: 133'ü Sırp güçleri ve 102'si Karadağlılar tarafından. Steven Schwarts; Durrës, Shkodër ve Shengjin'in ele geçirilmesi sırasında Sırp askerlerinin zavallı Arnavutları katlettiğini ve mallarını yağmaladığını yazmaktadır.  Arnavut Armend Bekaj'a göre, Sırpların Kosova'yı işgali yasadışıydı.  Anna Di Lellio, Sırp genişleme kampanyasının Arnavutları, anavatanlarında bir azınlık gibi hissettiren bir Sırp milliyetçi ideolojisini kabul etmeye zorladığını yazıyor.
Katliamlar > İşkodra Vilayeti > Malisya

Karadağlıların Katolik Arnavutlara yönelik şiddetli zulümleri hakkında bir dizi rapor ortaya çıktı.  Karadağ'ın kontrolündeki bölgelerde, Katolik ve Müslüman Arnavutlar, Ortodoks Hristiyanlığa zorunlu kitlesel dönüşümlere maruz kaldılar.
Katliamlar > İşkodra Vilayeti > İşkodra

Sırp-Karadağ askerleri İşkodra'yı işgal ettiğinde, yaklaşık 10.000 Karadağlı asker öldü. Arnavutları Türklerle aynı kefeye koyan işgal orduları, yüzyıllar önce Türkler tarafından kendilerine yapılan muamelenin halktan intikamını aldılar. Şehir yağmalandı ve siviller (hastalar ve yaralılar ile çoğu Hristiyan olan kadın ve çocuklar dahil) katledildi.  1913'ün sonlarında, uluslararası baskı, Sırp kuvvetlerinin İşkodra'dan çekilmesiyle sonuçlandı; şehrin Avusturya-Macaristan konsolosuna göre, Sırp birlikleri yaklaşık 600 Arnavut'u öldürdü.
Katliamlar > İşkodra Vilayeti > Morini

1912'de Sırp kuvvetleri Morini Boğazı'na (Qafa e Morinës) girdi ve 15 sivili öldürdü.
Katliamlar > İşkodra Vilayeti > Krasnik

Bir generale yardım eden bir İngiliz yüzbaşı, gelen Arnavut mültecilerle konuştu ve şunları bildirdi: "Rugova, Peja, Plav ve Gusinje'de Sırp ordusu, ulusal kimliklerini ilan eden Arnavutlara saldırdı. Krasnik'te geride kalan herhangi bir Arnavut, Sırp ordusu tarafından katledildi".[kaynak doğrulanamadı]
Katliamlar > Kosova Vilayeti

Belgrad'daki Avusturya-Macaristan konsolosluğu Şubat 1913'te Sırp askerî güçlerinin Kabash, Tërpezë, Lubisht ve Gjylekar köylerinin tüm Arnavut sakinlerini idam ettiğini bildirdi. Çetnikler, Üsküp'ün Arnavut mahallesini yerle bir etti ve şehrin Arnavut sakinlerinin bir kısmını öldürdü.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Priştine

Arnavut köylüler yakındaki köylerde Sırpların Arnavut katliamlarını duyduklarında, bazı evler çaresizce kendilerini korumak için beyaz bayrak çektiler. Sırp ordusunun Ekim 1912'de Priştine'ye saldırması sırasında beyaz bayrağın görmezden gelindiği durumlarda, Arnavutlar (Osmanlı ve Osmanlı Arnavut subaylarının önderliğinde) beyaz bayrağa saldıran tüm Sırp askerlerini öldürdüler. Sırp ordusu daha sonra bunu sivillere karşı acımasız bir misilleme yapmak için bir bahane olarak kullandı.
Ordu 22 Ekim'de Priştine'ye girdi. Arnavut ve Türk haneleri yağmalandı ve yıkıldı, kadın ve çocuklar öldürüldü. Üsküp merkezli Danimarkalı bir gazeteci, Priştine'deki Sırp kampanyasının "Arnavut nüfusuna yönelik korkunç bir katliam karakterine büründüğünü" bildirdi. Sırp işgalinin ilk günlerinde Priştine'de tahminen 5.000 kişi öldürüldü. Olaylar, bölgenin demografisini değiştirmeye yönelik erken bir girişim olarak yorumlandı. Sırp yerleşimciler şehre getirildi ve Sırbistan Başbakanı Nikola Pašić 1.214 akre (491 hektar) araziyi satın aldı. Plisi giyen Priştineliler Sırp ordusu tarafından hedef alındı; Türk fesi takanlar güvendeydi ve fesin fiyatı hızla yükseldi.[kaynak güvenilir mi?]
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Gazimestan

Sırp kuvvetleri 1913'te Gazimestan'a girdiğinde 5.000 Arnavut'u öldürdüler.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Yakova

Yakova, Sırp-Karadağ ordusunun elinde acı çekti. New York Times, darağacındaki insanların yolun iki tarafına asıldığını ve Yakova'ya giden yolun bir "darağacı sokağı" haline geldiğini bildirdi. Bölgesel Karadağlı paramiliter Arnavut nüfusunu istismar etti.
Sırp rahipler, Arnavut Katoliklerini zorla Sırp Ortodoksluğuna dönüştürdüler.  20 Mart 1913 Neue Freie Presse makalesine göre, Ortodoks rahipler ve ordu 300 Yakova Katolikini Ortodoks inancına dönüştürdü; İnancından vazgeçmeyi reddeden Fransisken Pater Angelus işkence gördü ve süngü ile öldürüldü. Priştine'deki Tarih Enstitüsü, Karadağ'ın Mart 1913'te 1.700'den fazla Arnavut Katolik'i Yakova bölgesinde zorla Sırp Ortodoks inancına dönmeye sevk ettiğini bildirdi. Albert von Mensdorff-Pouilly-Dietrichstein 10 Mart 1912'de Edward Grey'e verdiği bir röportajda Sırp askerlerinin Yakova'daki Müslüman ve Katolik Arnavutlara "barbarca" davrandığını söyledi.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Prizren

Sırp ordusu Prizren şehrini kontrol ettiğinde, Arnavut sivil nüfusuna karşı baskıcı önlemler aldı; Sırp müfrezeleri evlere girdi, yağmaladı, şiddet eylemleri gerçekleştirdi ve ayrım gözetmeksizin öldürüldü.  Sırp işgalinin ilk günlerinde yaklaşık 400 kişi "yok edildi". Yaklaşık 1.500 Arnavut cesedi sokaklarda yatıyordu ve yabancı gazetecilerin şehirden çıkmaları yasaklandı. Sırp askeri ve paramiliter operasyonundan sonra Prizren "ölüm krallığı" olarak tanındı.  General Božidar Janković, şehrin hayatta kalan Arnavut liderlerini, kurtarılmaları için Sırp Kralı I. Peter Karađorđević'e şükranlarını ifade eden bir bildiri imzalamaya zorladı. Prizren ve çevresinde tahminen 5.000 Arnavut öldürüldü. İngiliz gezgin Edith Durham ve bir İngiliz askeri ataşesinin Ekim 1912'de Prizren'i ziyaret etmesi gerekiyordu, ancak gezi yetkililer tarafından iptal edildi. Durham, "Yaralı Karadağlılara [askerlere] neden gitmeme izin verilmediğini sordum, güldüler ve 'Orada bir Arnavut'ta bile burun bırakmadık!' dediler. Bir İngiliz subayı için hiç hoş bir görüntü değil." Durham sonunda Kosova'daki bir kuzey Arnavut karakolunu ziyaret etti ve burada üst dudakları ve burunları kesilmiş esir Osmanlı askerleriyle tanıştı.
Prizren, Sırp güçlerine karşı hiçbir direniş göstermediyse de, bu kan dökülmesini engellemedi; Prizren, Priştine'den sonra katliamlardan en çok etkilenen ikinci Arnavut şehri oldu. Sırp güçleri evleri işgal etti ve yollarına çıkan herkesi taciz etti ve Sırp işgalinin ilk birkaç gününde 400 kadar insan öldü. Sırp birlikleri batıya doğru yola çıktıklarında, ekipmanlarını taşıyacak at bulamadılar ve 200'u Arnavut kullandılar; çoğu yol boyunca bitkin düştü.
Birçok Arnavut, Oscar Prochazka'nın onları karşıladığı Avusturya konsolosluğuna kaçtı. Sırplar vazgeçilmelerini istediler ve konsolos reddetti; Sırplar daha sonra konsolosluğu bastı.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Rugova

1913'te General Janko Vukotić, gazeteci Edith Durham'a askerlerinin Rugova'nın sivil nüfusuna karşı vahşet işlediklerini söyledi. Gazetecinin tepkilerine yanıt olarak, bildirildiğine göre, "Ama onlar canavar, vahşi hayvanlar. Biz çok iyi yaptık".  Sloven yazar Božidar Jezernik, bunu Karadağ'ın hedefi olan, yerel Müslümanları yeni ele geçirdikleri topraklardan çıkarma ve yeniden yerleştirme kanıtlamak olarak yorumlamıştır.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Ferizovik

Ferizovik'in (Osmanlı döneminde bu adla bilinirdi) Sırp ordusu tarafından ele geçirilmesi ve sonraki olaylar çağdaş hesaplarda belgelenmiştir. Sırp ordusunun girişini bir nüfus katliamı izledi.  Leo Freundlich, Arnavutluk'un Golgotha bölgesinde çağdaş raporlar kaydetti. Roma'daki Il Messaggero'nun savaş muhabirine göre, kasaba yıkıldı ve sakinlerinin çoğu öldürüldü.  Bölgedeki bir Katolik rahip, ilerleyen Sırp ordusuna karşı direnişin üç gün boyunca güçlü olduğunu bildirdi. Kasaba nihayet alındığında, kaçan yerel sakinler silahlarını teslim etmeleri halinde geri davet edildi. Bunu yaptıktan sonra, ordu 300 ila 400 kişiyi öldürdü; sadece birkaç Müslüman aile kaldı.  Freundlich, toplam ölüm sayısını 1.200 olarak tahmin etti.
Bölgedeki bir diğer birinci elden bilgi kaynağı, Kiev gazetesi Kievskaya Misl'in savaş muhabiri olan Lev Troçki'ydi. Ferizaj'dan aldığı raporlar, şehrin Sırp ordusu tarafından ele geçirilmesinden sonra meydana gelen cinayetleri ve yağmalamayı anlatıyor.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Luma

Sırp askerî güçleri 1912'de Luma'ya girdi ve yerel sakinlere saldırdı, kabile reislerini öldürdü, sığırları ele geçirdi ve köyleri yerle bir etti.  Bu yerel bir ayaklanmayı tetikledi. (Bkz. Luma Muharebesi) Çatışmalar Sırp ordusunun ağır kaybı ile sonuçlandı, Adriyatik Denizine çıkmalarını geciktirdi. Sırp güçleri misilleme olarak bir yakıp yıkma politikası ve yaygın öldürmelerle karşılık verdi; genç yaşlı kadın erkek kadın camilere ve evlere barikat kurdu, kurşuna dizildi veya yakıldı. Yirmi beş bin kişi Kosova'ya ve batı Makedonya'ya kaçtı. Mark Levene'ye göre olaylar "yerelleştirilmiş bir soykırım"dı.
General Božidar Janković, bölgedeki Arnavutların Sırp kuvvetlerinin Adriyatik Denizi'ne ilerlemeye devam etmesine izin vermeyeceklerini görünce, birliklerine vahşetlerini sürdürmelerini emretti. Sırp ordusu Luma bölgesinde erkek, kadın ve çocukları katletti ve 100-200 ev ve 27 köyü yaktı.  Raporlar, kocalarının ve babalarının gözleri önünde samanlıklara bağlı kadın ve çocukların yakılması da dahil olmak üzere Sırp ordusunun vahşetine atıfta bulundu.  Luma'dan yaklaşık 400 adam Sırp makamlarına teslim oldu ve Prizren'e getirilip öldürüldü. Daily Telegraph'ın haberine göre, "General Jankoviç'in birliklerinin gaddar davranışları, tarihteki tüm korkuları alt etti".
İkinci Luma katliamı ertesi yıl meydana geldi. Büyükelçiler Konferansı ile Luma'nın Arnavutluk'un bir parçası olması gerektiğine karar verildikten sonra, Sırp ordusu başlangıçta geri çekilmeyi reddetti. Arnavutlar Eylül 1913'te isyan etti ve Luma yine Sırp ordusundan sert bir misilleme aldı. Uluslararası Komisyonun bir raporunda, bir Sırp askerinin isyancı Arnavutlara yönelik cezai seferi anlatan bir mektubuna atıfta bulunuldu:
"Sevgili Dostum, sana uzun uzun yazacak vaktim yok ama burada dehşet verici şeyler olduğunu söyleyebilirim. Onlardan dehşete kapılıyorum ve sürekli kendime erkeklerin nasıl bu kadar barbar olabildiklerini soruyorum. Bu korkunç. Size daha fazlasını söylemeye cesaret edemem ama Luma'nın (aynı adı taşıyan nehir boyunca uzanan bir Arnavut bölgesi) artık var olmadığını söyleyebilirim. Ceset, toz ve külden başka bir şey yok. 100, 150, 200 hanelik köyler var, burada artık tek bir adam yok, kelimenin tam anlamıyla bir yok. Onları kırk ila elli arasında vücutlarını topluyoruz ve sonra süngülerimizle son adama kadar deliyoruz. Her yerde yağma yapılıyor. Subaylar, askerlere Prizren'e gitmelerini ve çaldıkları şeyleri satmalarını söyledi."
İtalyan günlük gazetesi Corriere delle Puglie'de Aralık 1913'te yayınlanan bir makale, Sırp makamları tarafından bir af ilan edildikten sonra Arnavutların Luma ve Debre'de katliama uğramalarını ayrıntılarıyla anlatan Büyük Güçlere gönderilen resmi bir raporu anlattı. Raporda, Sırp birlikleri tarafından öldürülen kişiler, yanma ve süngüleme de dahil olmak üzere ölüm nedenleriyle sıralandı. Raporda ayrıca Luma ve Has Bölgesinde yakılan ve yağmalanan köyler de yer aldı.  Luma'yı ziyaret eden bir Fransisken rahip, sokaklarda "zavallı süngülenmiş bebekleri" gördüğünü bildirdi.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Opolje ve Restelica

Luma'daki yenilgiden sonra, Sırp birliklerine Opoja, Gora, Bellobrad, Brrut, Rrenc, Bresanë, Zym ve Qafëleshi köylerinin nüfusunu yok etmeleri emredildi. Binlerce erkek, kadın ve çocuk öldürüldü ve evleri yakıldı. Hayatta kalanlar, bazılarının boğulduğu dağlarda veya kuyularda saklandı; bir durumda, bir anne bebeğini suyun üzerinde tuttu. Bazıları yerel köprülerde öldürüldü ve cesetleri köpekler tarafından yenildi. Yerel çingeneler Sırp birliklerini davul ve müzikle karşıladılar; öldürüldüler ve Opoja camisine gömüldüler.   Restelica bölgesinde 13 mahalle yakıldı.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Kumanova

İngiliz ordusu subayı Christopher Birdwood Thomson'a 1913'te Belgrad'da bir Sırp generali, 3. Sırp Ordusu'nun Kumanova'da Türk kuvvetlerini yenmesinden sonra şehre girdiklerini ve bütün köyleri yok ettiklerini, erkekleri, kadınları ve çocukları evlerinde katlettiklerini diğerlerini ise kıtlık ve soğuk altında ölümünee kaçmaya zorladıklarını söyledi. 1920'de şöyle yazdı: "Dünyanın herhangi bir yerinde veya tüm savaş tarihinde bundan daha korkunç bir şey olmadı".
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Gostivar

23-24 Ekim 1912'deki Kumanovo Muharebesi'nden sonra Sırp ordusunun Morava tümeni Gostivar'a girdi. Yüzlerce Arnavut öldürüldü ve bu da Viyana'dan protestolara yol açtı. Leopold Berchtold, katliamdan dehşete düştü, Belgrad'dan Arnavut topraklarından çekilmesini istedi.  21 Kasım 1912'de Paris, Londra, Berlin, Roma ve Petrograd'a mektuplar yazdı: "Sırp ordusunun Arnavut halkına karşı davranışı, herhangi bir uluslararası insan hakları normuna ait değildir, ancak seçtikleri ülkelerin işgalinden sonra hiçbir uluslararası insan hakları normuna ait değildir. artık onunla başa çıkmanın yolu. Masum ve savunmasız halka karşı vahşice hareket ettiler”
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Üsküp

Konsolos yardımcısı WD Peckham, 27 Şubat 1913'te kendisini ziyaret eden Üsküp ve Ferizaj Katolik papazı tarafından binlerce Arnavut'un öldürüldüğü ve yüzlercesinin işkence gördüğü konusunda bilgilendirildi.  Sırp askerleri Arnavut bir ailenin evine girdi, karısına tecavüz etti ve kocayı kızlarının nerede saklandığını söyleyene kadar dövdü; kızları da tecavüze uğradı.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Mitroviça

18 Kasım 1912'de Sir F. Cartwright, Sir Edward Gray'e Sırp ordusunun Mitrovica'ya girdiğini, Avusturya konsolosunu tutukladığını ve onu 15 gün boyunca esir tuttuğunu yazdı; konsolos, Arnavut sivillere yönelik mezalimlere tanık olduktan sonra Budapeşte'ye kaçtı.  1912 tarihli bir The Japan Times gazetesi makalesine göre, Prizren ve Mitrovica'daki Avusturya konsolosları, Sırp hükûmeti, Sırp askerlerinin Arnavut sivilleri katlettiği haberlerinin Avusturya'ya ulaşmasını istemediği için tutuklandı.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > Volçetrin

Sırp askerleri 13 Ağustos 1913'te Vushtrri'ye girdiklerinde 17 Arnavut sivili öldürdü. Cinayetler, Üsküp'teki İngiliz konsolos yardımcısı WD Peckham'ın Belgrad'daki İngiliz büyükelçisi Ralph Paget'e yazdığı bir mektupta belgelendi.
Katliamlar > Kosova Vilayeti > İpek

Sırp ordusu, Çetniklerin de yardımıyla 1912'de Peja (İpek) şehrini bombaladı ve köyleri yerle bir etti. Edith Durham, Sırp ordusu 1913'te şehre girdikten sonra İpek'ten gelen mülteciler hakkında şunları yazdı:
"İyi eğitimli ve saygın bir İpekli orada olanları anlattı. "Her gün sokaklarda telal haykırıyordu 'Bugün Hükümet on (veya daha fazla) kişiyi vuracak! Hangi kişileri vuracaklarını veya neden vurulduklarını kimse bilmiyordu. On iki asker ateş etti ve kurbanlar yere düşerken, canlı ya da cansız üzerlerine kürekle vuruldu. Vaftiz ayinleri işkenceyle yapıldı. İnsanlar buz gibi soğuk nehre daldırıldı ve sonra merhamet içinyarı feryat edene kadar kıvrandırıldı". Birçok kişi vaftiz edilerek bana geldi."
Peç (Peja-İpek)'te yaklaşık 10.000 Arnavuta zorla din değiştirtilmiştir.