stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Harrison Ford
Kişisel hayatı

Ford, babasını 1999'da, annesini ise 2004 yılında kaybetti. 1964 yılında evlendiği Mary Marquardt ile 1979 yılında yolları ayrıldı. E.T. filminin senaristi olan Melissa Mathison ile 1983'te evlendi. Senaryosunu eşinin yazdığı Kundun filmi nedeni ile Tibet'e girişi yasaklandı. 1987'de üçüncü oğlu Malcolm Ford, 1990'da ise tek kızı Georgia Ford dünyaya geldi. Yüklü bir tazminat ile Mathison'dan da ayrılan Ford, 2004 yılından beri Calista Flockhart ile beraber. 2010'da ise Flockhart ile evlendi. Flockhart ile Wyomin'de kendi yaptığı bir çiftlikte yaşıyor. Yaptığı bir araba kazası yüzünden çenesinde yara izi var. Ayrıca sinema kariyerinin başlarında geçirdiği bir kazadan dolayı takma diş takıyor.
Ford tam bir demokrat ve Bill Clinton ile yakın arkadaş. ABD'de silah kontrolüne destek veriyor. 2000 yılında evinin yakınlarında bulunan bir dağda neredeyse susuzluktan yaşama veda etmek üzere olan 20 yaşındaki Sarah George'ı helikopteriyle kurtardı. 2001 yılında en zengin oyuncu olarak Guinnes Rekorlar Kitabı'na girdi.
Profesyonel arkeologlara yardım için çalışan Ford, çevre konusunda da oldukça bilinçli olduğu için, hayvanları koruma konusundaki en prestijli ödül olan Indianapolis Prize ödülünü kazandı. Boş zamanlarında, hobi olarak ustabaşılık yapıyor.
Harrison Ford 6 Mart 2015 tarihinde 2. Dünya Savaşı'ndan kalma tek pervaneli bir uçakla kaza yaptı. Santa Monica Havaalanı'ndan kalkan uçak yaklaşık 1 kilometre sonra Penmar adlı golf alanına düştü. Ağır yaralı olarak hastaneye kaldırılan Ford'un hayati tehlikesi bulunmadığı belirtildi. Amerikan Federal Havacılık Dairesi sözcüsü Patrick Jones düzenlediği basın toplantısında kazanın mekanik arıza kaynaklı olduğunu söyledi.
Hava Araçları

De Havilland Canada DHC-2 Beaver (N28S)
Aviat Husky A-1B (N6HY)
Cessna Citation CJ3 (N5GU)
Beech Bonanza B36T3
Cessna 208B Grand Caravan
1929 Waco Taperwing
Bell 407
Gulfstream II
Gulfstream IVSP
Pilatus PC-12
Ödülleri > Akademi Ödülleri

Adaylık: En İyi oyuncu, Witness (1985)
Ödülleri > BAFTA Ödülleri

Adaylık: En İyi oyuncu, Witness (1985)
Ödülleri > Golden Globe Ödülleri

Adaylık: En İyi oyuncu - Motion Picture Drama, Witness (1986)
Adaylık: En İyi oyuncu - Motion Picture Drama, The Mosquito Coast (1987)
Adaylık: En İyi oyuncu - Motion Picture Drama, The Fugitive (1994)
Adaylık: En İyi oyuncu - Motion Picture Musical/Comedy, Sabrina (1996)
Kazandı: Cecil B. DeMille Award (2002)
Ödülleri > Scream Ödülleri

Kahraman Ödülü Kazandı (Han Solo ve Indiana Jones rolleri ile) (2007)
Ödülleri > Saturn Ödülleri

Kazandı: En İyi oyuncu, Kutsal Hazine Avcıları (1982)
Adaylık: En İyi oyuncu, Indiana Jones: Kamçılı Adam (1985)
Adaylık: En İyi oyuncu, Indiana Jones: Son Macera (1990)
Ödülleri > Bambi Ödülleri

Kazandı: En İyi oyuncu, Hava Kuvvetleri Bir (1997)
Ödülleri > MTV Ödülleri

Kazandı: En İyi oyuncu, Kaçak (1994)
Aldığı ücretler

Dead Heat on a Merry-Go-Round (1966) - $150
Sub 271 (1966) - $1700
Luv (1967) - $150/haftada
A Time For Killing (1967) - $150/haftada
American Graffiti (1973) - $500/haftada
Star Wars Episode IV: A New Hope (1977) - $650,000 + royalties
Presumed Innocent (1990) - $12,500,000
Patriot Games (1992) - $9,000,000
The Devil's Own (1997) - $20,000,000
Air Force One (1997) - $22,000,000
Six Days Seven Nights (1998) - $20,000,000
Random Hearts (1999) - $20,000,000
What Lies Beneath (2000) - $20,000,000
K-19: The Widowmaker (2002) - $25,000,000 + 20% of the Gross
Buraya Bakın

Sigma Nu LEADership learning program
Buraya Bakın > Röportajlar

CinemasOnline Temmuz 2002
Entertainment News Wire, Cincinnati Post 12 Haziran 2003
Daily News Kasım 1986 7 Mayıs 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.7 Mayıs 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Cable News Network 9 Şubat 2006 22 Mart 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.22 Mart 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Knight Ridder News Service, Miami Herald 12 Şubat 2006 28 Şubat 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 28 Şubat 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Parade Magazine 7 Temmuz 2002
GQ 1986 15 Şubat 2001 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.15 Şubat 2001 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Harrison Ford Web
Harrison Ford: A Web Guide 25 Ağustos 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 25 Ağustos 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Buraya Bakın > İnternet siteleri

Harrison Ford Web
Harrison Ford: A Web Guide 25 Ağustos 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 25 Ağustos 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
İptal edilmiş Harrison Ford projesi The Boundaries of Heaven
Ford'un Indiana Jones serisinde giydiği şapka
Frances Marion

| Frances Marion |
| --- | --- |

Doğum: Marion Benson Owens 18 Kasım 1888(1888-11-18) San Francisco, Kaliforniya, ABD
Ölüm: 12 Mayıs 1973 (84 yaşında) Los Angeles, ABD
Meslek: Yazar, gazeteci, oyun yazarı
Etkin yıllar: 1912–1972
Evlilik: Fred C. Thomson (1919-1928) George W. Hill (1930-1933)

Frances Marion (18 Kasım 1888 - 12 Mayıs 1973) Amerikalı gazeteci, yazar ve oyun yazarıdır. June Mathis ve Anita Loos ile birlikte yirminci yüzyılın en ünlü oyun yazarlarından kabul edilir.
Kariyeri

Marion Benson Owens adıyla San Francisco, Kaliforniya'da dünyaya geldi. I. Dünya Savaşı sırasında gazetecilikle uğraştı ve denizaşırı savaş muhabirliği yaptı. Ülkesine geri döndüğünde Los Angeles'a taşınıp öncü film yönetmeni Lois Weber'in şirketi "Lois Weber Productions"'da senaryo asistanlığı yapmaya başladı.
"Frances Marion" adıyla aktris ve fim yapımcısı olan Mary Pickford için Rebecca of Sunnybrook Farm ve The Poor Little Rich Girl gibi birçok film ve 1920 ve 1930'larda başarılı olmuş filmler için metinler yazdı. The Big House sayesinde 1930 yılında En İyi Uyarlama Senaryo Akademi Ödülü'nü kazanarak bir Akademi Ödülü'nü kazanan ilk kadın oldu.
Yayımlanan eserleri

Minnie Flynn. NY: Boni and Liveright, 1925
The Secret Six. NY: Grosset & Dunlap, 1931 [novelization of her own screenplay]
Valley People. NY: Reynal & Hitchcock, 1935
How to Write and Sell Film Stories. NY: Covici-Friede, 1937
Molly, Bless Her. NY: Harper & Brothers, 1937
Westward The Dream. Garden City NY: Doubleday and Company, 1948
The Passions of Linda Lane. NY: Diversey Publications, 1949 [paperback; revised edition of Minnie Flynn]
The Powder Keg. Boston: Little, Brown & Co., 1953
Off With Their Heads!: A Serio-Comic Tale of Hollywood. NY: The Macmillan Company, 1972 [memoir]
Bibliyografya

Beauchamp, C. Marion, Frances. American National Biography Online, February 2000.
Beauchamp, Cari (1997). Without lying down: Frances Marion and the powerful women of early Hollywood. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-21492-7.
Licinio Montefusco

| Licinio Montefusco |
| --- | --- |
Doğum: 1936 Milano
Ölüm: 6 Şubat 2012 İstanbul
Defin yeri: Pangaltı’daki Latin Katolik Mezarlığı
Meslek: Opera sanatçısı, şan pedagogu
Alma mater: Civica Okulu
Evlilik: Evin Ilgar

Licinio Montefusco (d. 1936, Milano – ö. 6 Şubat 2012, İstanbul), İtalyan opera sanatçısı, şan pedagogu.
İlk defa 1962'de Türkiye'ye geldikten sonra bu ülkeye yerleşmiş ve İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nde şan pedagogu olarak çalıştığı dönemde birçok Türk opera sanatçısının yetişmesinde emeği geçmiş bir sanatçıdır. Öğrencileri tarafından “Maestro” diye anılmıştır.
Yaşamı

1936 yılında Milano'da dünyaya geldi. Müzik eğitimini Civica Okulu'nda mezzo soprano Rhea Toniolo'nun eğitmenliğinde tamamladı.
1960 yılında gerçekleşen Vercelli Yarışması'nda kazandığı altın madalya kazandıktan sonra dikkatleri üstüne çekti. Torino Operası'nda Giuseppe di Stefano, Birgit Nilsson, Renato Scotto, Carlo Bergonzi ve Mario del Monaco gibi opera yıldızlarıyla aynı sahneyi paylaştı. Tullio Serafin, Gianandrea Gavazzeni, Lorin Maazel, Riccardo Muti, Eliahu İnbal ve Daniel Barenboim gibi dünyanın önde gelen orkestra şefleriyle de çalıştı.
Sanatçı, 1962 yılında ilk kez Şehir Operası'nda sahnelenecek olan Rigoletto operasında yer almak üzere aldığı İstanbul'a geldi. 1964'te opera sanatçısı Evin Ilgar ile evlendikten sonra hem Türkiye'de hem de dünyanın çeşitli yerlerinde solist olarak sahneye çıkmaya devam etti. İstanbul Şehir Operası'nda “Palyaço”, “Yevgeni Onyegin”, “La Traviata” gibi oyunlarda oynadı. Aydın Gün'ün daveti üzerine Ankara Opera'sına gitti ve burada da birçok operada sahne aldı.
Sahne kariyerinin ardından İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nde şan pedagogluğuna getirilen sanatçı görevi süresince birçok opera sanatçısı yetiştirdi. Birden fazla kuşağın opera alanında yetişmesinde büyük katkı sağladı. 1992'de kendini emekli etti ve 1995'e dek Milano'da ders verdikten sonra istanbul'a dönüp pedagog olarak İstanbul Opera ve Balesi'nde çalışmaya devam etti.
6 Şubat 2012'de 75 yaşında iken hayatını kaybeden sanatçı Pangaltı’daki Latin Katolik Mezarlığı'na defnedildi.
Tunç Başaran

| Tunç Başaran |
| --- | --- |
2008 Uluslararası İstanbul Film Festivali kapanış töreninde Tunç Başaran
Doğum: 1 Ekim 1938(1938-10-01) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 18 Aralık 2019 (81 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Bandırma, Balıkesir
Milliyet: Türk
Meslek: Oyuncu, senarist, yönetmen
Etkin yıllar: 1961-2008
Evlilik: Füsun Önal (e. 1980; b. 1983)
Ebeveyn(ler): Pakize Başaran Fikri Başaran
Akraba(lar): Meriç Başaran (kardeşi)
Ödüller: Tüm Liste

Tunç Başaran (1 Ekim 1938, İstanbul - 18 Aralık 2019, İstanbul), Türk yönetmen.
İlk yılları

Babası marangoz Fikri Başaran, annesi yazar Pakize Başaran, kızı Zeynep Göksu'dur. Çocukluğu ve gençliği İstanbul'un Fatih semtinde geçmiştir. Yaşamını değiştiren yerin, eskiden Direklerarası adı verilen Şehzadebaşı olduğunu söyler; çünkü orada yedi sekiz sinema vardır. Altı yaşından itibaren o sinemalarda oynayan filmlerle haşır neşir olur. Yazar İslam Çupi’yle Fatih Kaymakamlığı karşısındaki Hava Şehitleri Parkı’nın parmaklıklarına oturur, seyrettikleri filmleri tartışırlar. Ona John Ford lâkabını takan da Çupi’dir. 17 yaşındayken evden kaçar. Amacı kaçak olarak bir şilebe binip Amerika’ya gitmektir. Sinemacı olacaktır ve Charlton Heston’u görecektir her nedense. Ancak Adapazarı’nda yakalanır.
Kariyeri

Edebiyat Fakültesi’nde okurken yönetmen Memduh Ün’le tanışır. Yazdığı bir senaryoyu okuyan Ün kendisine asistanlık teklif eder. Dört sene Ün’ün yanında çalışır. “Ne öğrendiysem ondan öğrendim” der Başaran. O arada Lütfi Akad, Halit Refiğ, Atıf Yılmaz, Ertem Göreç gibi ünlü yönetmenlerin yanında da asistanlık yapar.
1964 yılında ilk filminde, “Borusunu Öttüren” adlı oyunu senaryo haline getiren Orhan Kemal’le çalışır. Sonra “Kara Memet” ve Orhan Kemal'in “Bekçi Murtaza”sını çeker. 1966’da askere gider. Sinemadan kopmaz, çok trajik bulduğu Adnan Menderes’in hayatını film yapmak ister, araştırmalara başlar.
Askerlik görevinin ardından yine setlere döner. 70'li yılların başında Yeşilçam’daki seks filmleri furyası ve gerçek film yapımcılarının piyasadan çekilmesinden dolayı yönetmenliği bırakıp bir gecede evini şehir dışına taşır. Bir yıl kadar hiçbir iş yapmaz. Menderes’le ilgili araştırmalarına devam etmektedir.
Reklam sektörüne geçer ve reklam filmleri çekmeye başlar. Bir süre sonra bu alanda bir numara olur. On beş yıl aradan sonra yeniden sinema filmi yapma zamanı geldiğine inanır. Kazandığı bütün parayı senaryosunu da kendi yazdığı “Biri ve Diğerleri” adlı filme yatırır. Film kendisine 1987 Antalya Film Festivali’nde Jüri Özel Ödülü’nü, ardından 1988’de İstanbul Film Festivali’nde (o günlerdeki adıyla İstanbul Sinema Günleri) En İyi Türk Filmi Ödülü’nü getirir. Sonra “Uçurtmayı Vurmasınlar”ı (1989) yapar. Başta 8. Uluslararası İstanbul Film Festivali’nde kazandığı “Yılın En İyi Türk Filmi” ödülü olmak üzere, yurt içi ve yurt dışında En İyi Film, En İyi Yönetmen dallarında birçok ödül alan bu film “En İyi Yabancı Film” dalında Oscar aday adayı olur. Arkasından “Piano Piano Bacaksız” (1991) filmi gelir. O da “Uçurtmayı Vurmasınlar”ın başarısını yakalar. “Uzun İnce Bir Yol” (1993), “Sen de Gitme” (1996), “Kaçıklık Diploması”(1998), “Abuzer Kadayıf” (2000) Başaran’ın uluslararası sinema tarihinde yerini almış filmleridir. Uzun süre boyunca Adnan Menderes konulu belgesel çalışmalarını aralıklarla sürdürmüştür.
Ödüller

2003: Altın Portakal Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
2011: Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema - Sinema Onur Ödülü
Ölümü

Tunç Başaran 18 Aralık 2019'da İstanbul'da yumuşak doku kanseri tedavisi gördüğü bir hastanede 81 yaşında ölmüştür. Naaşı Karacaahmet Şakirin Camii'nde kılınan cenaze namazından sonra, Balıkesirin Bandırma ilçesinde defnedilmiştir.
Bernt Brendemoen

Bernt Brendemoen (10 Ocak 1949 - 9 Mart 2024, Oslo), Norveçli Türkolog.
Yaşamı

Brendemoen, 1967-1974 yılları arasında Oslo Üniversitesinde Klasik Filoloji ve Türkoloji okudu. 1974-1976 yıllarında İstanbul'da kaldı. Bu sırada İstanbul Üniversitesinde Türkoloji çalışmaları yaptı ve Topkapı Sarayı arşivlerinde araştırmalarda bulundu. Topkapı Sarayı'ndaki Türkçe transkripsiyon metinleri üzerine hazırladığı teziyle 1977'de Norveç yüksek lisans (doktora) derecesini aldı. Daha sonra Norveç Araştırma Konseyinden (Norges Forskningsråd) ve Oslo Üniversitesinden araştırma bursu kazandı. 1982 yılında Brendemoen Oslo Üniversitesinde yardımcı doçent olarak çalışmaya başladı. 1989 yılında profesörlük yetkinlik belgesini aldı. 1991 yılında Johann Wolfgang Goethe Üniversitesinde (Frankfurt am Main, Almanya) ve 2001-2002 yılları arasında Johannes Gutenberg Üniversitesinde (Mainz, Almanya) Türkoloji kürsüsü başkanlığı yaptı. Ağustos 2001'de Norveç'in en yüksek akademik derecesi olan doktor philosophiae (dr. philos) ünvanını aldı. 2002 yılında Oslo Üniversitesinde Türk Dili Çalışmaları Profesörü olarak atandı. 2018 yılında emekli oldu, ancak bilimsel çalışmalarına devam etti. 
Norveç Bilimler Akademisi üyesi, Turkic Languages (Türk Dilleri) dergisinin (Harrassowitz) ve Encyclopedia of Turkic Languages and Linguistics Online (Brill) (Türk Dilleri ve Dilbilimi Ansiklopedisi) editörleri arasında bulundu. İstanbul'daki İsveç Araştırma Enstitüsü'nün aktif bir üyesi idi Bernt Brendemoen Norveç Bilimler Akademisi üyesidir.
Seçili yayınları > Kitapları

1992. Tyrkisk grammatik. With Even Hovdhaugen. Oslo: Universitetsforlaget. (Several editions)
2002. The Turkish Dialects of Trabzon. Their Phonology and Historical Development 1–2. (Turcologica 50). Wiesbaden: Harrassowitz.
2013. Tyrkisk-norsk ordbok. With Sinan Çorbacıoğlu. Oslo: Sypress.
Seçili yayınları > Makaleleri

1997. Tyrkiske transkripsjonstekster i Topkapı Sarayı i Istanbul [‘Turkish transcription texts in the Topkapi Palace in Istanbul’]. PhD dissertation. University of Oslo.
1998. Einige Bemerkungen über die Wortstellung in anatolischen Dialekten. In Demir, Nurettin & Taube, Erika (eds.) Turkologie Heute – Tradition und Perspektive. Wiesbaden: Harrassowitz. 27–46.
1990. The Turkish language reform and language policy in Turkey. Hazai, György (ed.): Handbuch der türkischen Sprachwissenschaft 1. Budapest: Akadémiai Kiadó. 454-493.
2006. Aspects of Greek-Turkish language contact in Trabzon. In Boeschoten, Hendrik & Johanson, Lars (eds.) Turkic Languages in Contact. (Turcologica 61.) Wiesbaden: Harrassowitz. 63–73.
2011. Objekter i romanen. Orhan Pamuk og den materielle verden. In Materiell Kultur & Kulturens Materialitet. Oslo: Novus. 81–97.
2013. Trabzon ağızlarındaki soluksuz ötümsüz patlayıcı ünsüzler. Dilbilim Araştırmaları Dergisi 1: 195–205.
2014. Some remarks on the infinitive in -mA in 17th century Ottoman Turkish. In Turcology and Linguistics. Éva Ágnes Csató Festschrift. Ankara: Hacettepe Üniversitesi. 103–113.
2016. Transcription texts in Topkapı Sarayı revisited. In Csató, Éva Á. et al. Spoken Ottoman in Mediator Texts. (Turcologica 106.) Wiesbaden: Harrassowitz. 61–73.
2016. Karamanlidic literature and its value as a source for spoken Turkish in the 18th and 19th centuries. Turkic Languages 20: 5–25.
2017. Pamuk en Scandinavie. In Basch, Sophie & Göle, Nilüfer (eds.) Cahier Pamuk. Paris: Éditions de L'Herne. 115–120.
2020. The Eighth International Congress of Orientalists held in Stockholm/Uppsala/ and Christiania (1–14 September 1889), and its echo in Turkish literature. In Csató, Éva Á. et al. (eds.) Turcologica Upsaliensia. An Illustrated Collection of Essays. Leiden: Brill. 129–144.
2022. The Turkish Language Reform. In Johanson, Lars & Csató, Éva Á. (eds.) The Turkic Languages. London & New York: Routledge. 231–235.
2022. Turkish dialects. In Johanson, Lars & Csató, Éva Á. (eds.) The Turkic Languages. London & New York: Routledge. 224–230.
2023. Turkish dialects: Eastern Black Sea Coast. In Encyclopedia of Turkic Languages and Linguistics Online. General Editor: Lars Johanson.
Seçili yayınları > Çeviriler

Orhan Pamuk: Svart bok (Kara kitap). Oslo: Gyldendal. 1994.
Orhan Pamuk: Mitt namn er karmosin (Benim adım Kırmızı). Oslo: Gyldendal. 2003.
Orhan Pamuk: Istanbul – Byen og minnene (İstanbul – Hatıralar ve şehir). Oslo: Gyldendal. 2006.
Orhan Pamuk: Uskyldighetens museum (Masumiyet müzesi). Oslo: Gyldendal. 2010.
Orhan Pamuk: Noe fremmed i mitt sinn (Kafamda bir tuhaflık). Oslo: Gyldendal. 2016
Ödüller

İstanbul Üniversitesi Türkolojiye Üstün Hizmet Armağanı (1985)
Türkiye Dışişleri Bakanlığı Üstün Hizmet Ödülü (2010)
Hugging Face

| --- | --- |
Tip: Özel
Endüstri: Yapay zeka, makine öğrenimi, yazılım geliştirme
Kuruluş: 2016 (9 yıl önce) (2016)
Genel merkezi: Manhattan, New York City
Hizmet alanları: Dünya çapında
Önemli kişiler: Clément Delangue (CEO) Julien Chaumond (CTO) Thomas Wolf (CSO)
Ürün: Modeller, veri kümeleri, alanlar
Çalışan sayısı: 170
Web sitesi: huggingface.co
Hugging Face, Inc., bir Fransız-Amerikan şirketi.. New York City merkezli olan şirket, makine öğrenimi kullanarak uygulamalar geliştirmek için hesaplama araçları sağlayan bir platform geliştirmektedir. Şirket, özellikle doğal dil işleme uygulamaları için geliştirilen transformer kütüphaneleri ile ve kullanıcıların makine öğrenimi modellerini, veri setlerini paylaşabildikleri ve çalışmalarını sergileyebildikleri platformuyla bilinmektedir.
Tarihçe

Şirket, 2016 yılında Fransız girişimciler Clément Delangue, Julien Chaumond ve Thomas Wolf tarafından New York City'de, başlangıçta gençlere yönelik bir chatbot uygulaması geliştiren bir şirket olarak kuruldu. Şirket, adını "hugging face" emoji'sinden almıştır. Chatbotun arkasındaki modeli açık kaynaklı hale getirdikten sonra, şirket dönüşüm geçirerek makine öğrenimi platformuna odaklanmıştır.
Mart 2021'de Hugging Face, bir Seri B finansman turunda 40 milyon dolar topladı.
28 Nisan 2021'de şirket, birkaç araştırma grubu ile işbirliği yaparak açık bir geniş dil modeli yayınlamak amacıyla BigScience Araştırma Atölyesi'ni başlattı. 2022'de atölye, 176 milyar parametreli çokdilli büyük bir dil modeli olan BLOOM'un duyurusuyla sona erdi.
Aralık 2022'de şirket, Python dilinde makine öğrenimi uygulamaları geliştirmek için oluşturulmuş açık kaynaklı bir kütüphane olan Gradio'yu satın aldı.
5 Mayıs 2022'de, şirket Coatue ve Sequoia tarafından yönetilen Seri C finansman turunu duyurdu. Şirket, 2 milyar dolar değerleme kazandı.
3 Ağustos 2022'de, şirket halka açık Hugging Face Hub'ın kurumsal versiyonu olan ve SaaS veya on-premises dağıtımını destekleyen Private Hub'ı duyurdu.
Şubat 2023'te, şirket Amazon Web Services (AWS) ile ortaklık kurduğunu duyurdu. Bu ortaklık, Hugging Face ürünlerinin AWS müşterilerine, özel uygulamalarını oluşturmak için yapı taşları olarak kullanılmasına olanak tanıyacak. Şirket ayrıca, BLOOM'un bir sonraki neslinin AWS tarafından geliştirilen özel bir makine öğrenimi çipi olan Trainium üzerinde çalışacağını belirtti.
Ağustos 2023'te, şirket 235 milyon dolar tutarında bir Seri D finansmanı topladığını ve değerlemesinin 4,5 milyar dolara ulaştığını duyurdu. Finansman, Salesforce tarafından yönetildi ve önemli katkılar Google, Amazon, Nvidia, AMD, Intel, IBM ve Qualcomm gibi teknoloji devlerinden geldi.
Haziran 2024'te, şirket Meta ve Scaleway ile birlikte Avrupa startup'ları için yeni bir Yapay zekâ hızlandırıcı programı başlattığını duyurdu. Bu girişim, startup'ların açık temel modelleri ürünlerine entegre etmelerine yardımcı olmayı ve AB Yapay zekâ ekosistemini hızlandırmayı hedefliyor. Paris'teki STATION F'te yer alacak program, Eylül 2024'ten Şubat 2025'e kadar sürecek. Seçilen startup'lar mentorluk alacak, Yapay zekâ modellerine ve araçlarına erişim sağlayacak ve Scaleway'in hesaplama gücünden yararlanacak.
Hizmetler ve Teknolojiler > Transformers Kütüphanesi

Transformers kütüphanesi, metin, görüntü ve ses görevleri için açık kaynak kodlu transformer modellerinin uygulamalarını içeren bir Python paketidir. PyTorch, TensorFlow ve JAX derin öğrenme kütüphaneleri ile uyumludur ve BERT ve GPT-2 gibi önemli modellerin uygulamalarını içerir. Kütüphanenin ilk adı "pytorch-pretrained-bert" olarak verilmiş, ardından "pytorch-transformers" olarak değiştirilmiş ve nihayetinde "transformers" olarak adlandırılmıştır.
Bir JavaScript versiyonu (transformers.js) de geliştirilmiştir ve bu versiyon, modelleri doğrudan tarayıcıda çalıştırmayı sağlar.
Hizmetler ve Teknolojiler > Hugging Face Hub

Hugging Face Hub, aşağıdakileri barındıran merkezi bir web hizmeti platformudur:
Git tabanlı kod havuzları, projeler için tartışmalar ve çekme istekleri dahil;
modeller, ayrıca Git tabanlı sürüm kontrolü ile;
veri kümeleri, genellikle metin, görüntü ve ses içerir;
web uygulamaları ("spaces" ve "widgets"), makine öğrenimi uygulamalarının küçük ölçekli gösterimleri için tasarlanmıştır.
Farklı modalitelerde yaygın görevleri destekleyen birçok önceden eğitilmiş model bulunmaktadır, örneğin:
Doğal Dil İşleme: metin sınıflandırma, adlandırılmış varlık tanıma, soru yanıtlama, dil modelleme, özetleme, çeviri, çoktan seçmeli ve metin üretimi.
Bilgisayarlı Görü: görüntü sınıflandırma, nesne tanıma ve segmentasyon.
Ses: otomatik konuşma tanıma ve ses sınıflandırma.
Hizmetler ve Teknolojiler > Diğer Kütüphaneler

Transformers ve Hugging Face Hub'a ek olarak, Hugging Face ekosistemi, diğer görevler için çeşitli kütüphaneler içerir; örneğin veri kümesi işleme ("Datasets"), model değerlendirme ("Evaluate") ve makine öğrenimi gösterimleri ("Gradio").
Ayrıca Bakınız

OpenAI
Station F
Dut

Dut (Morus spp.), Asya kökenli olup, dünya genelinde geniş bir iklim yelpazesinde yetiştirilen meyvedir
Dut olarak yaygın olarak bilinen Moraceae familyasındaki çiçekli bitki'lerin bir cinsi olan Morus çeşitli yaprak döken ağaç türlerinden oluşur ve dünyanın birçok ılıman bölgesinde yabani olarak yetişir ve ekimi yapılır.
Genel olarak cinsin 64 alt taksonu vardır; bunlardan üçü iyi bilinmektedir ve görünüşte en iyi bilinen çeşidin meyve rengine göre adlandırılmıştır: beyaz, kırmızı ve karadut (sırasıyla Beyaz dut, Mor dut ve Kara dut), çok sayıda çeşit ve bazı taksonlar halen kontrol edilmemiştir ve taksonomik incelemeyi beklemektedir.
Beyaz dut Güney Asya 'ya özgüdür, ancak Avrupa, Güney Afrika, Güney Amerika ve Kuzey Amerika'da yaygın olarak bulunur.
Beyaz dut yaprağı aynı zamanda ipek böceğinin en çok sevdiği yiyeceklerdendir. Beyaz dut, Brezilya ile Amerika Birleşik Devletleri'nde istilacı tür olarak kabul edilmektedir.
Taksonomide 200'den fazla tür tanımlanmıştır.
"Beyaz dut" adı, Avrupalı taksonomistler tarafından isimlendirilen ilk örneklerin beyaz meyveleri için ödüllendirilmiş kültürlü bir mutasyon olması, ancak yabani ağaçların diğer dutlar gibi siyah meyve vermesi nedeniyle ortaya çıkmıştır.
Vatanı Çin'dir. 15 m'ye kadar boylanır. Gövde silindirik, dik ve kalın; kabuk çatlaklı ve gri-kahve renklidir. Yaprakları saplı, iki sıra üzerine dizilmiş, tabanı yuvarlak veya kalp şeklinde, üst yüzü koyu, alt yüzü ise daha açık yeşil renklidir. Kenarları dişlidir. Çiçekler, bir evcikli olup yaprakların koltuğunda ve saplı durumlar halinde bulunur.