stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sovyetler Birliği'nin Besarabya ve Kuzey Bukovina'yı işgali
Arka plan

Tarihi bir bölge olarak Besarabya, Boğdan Prensliği'nin doğu kısmıydı. 1812 yılında Bükreş Antlaşması hükümlerine göre bölge, Boğdan'ın vasal devleti olduğu Osmanlı Devleti tarafından Rus İmparatorluğu'na bırakıldı.
Arka plan > Molotov–Ribbentrop Paktı ve sonrası

23 Ağustos 1939'da Sovyetler Birliği ve Nazi Almanyası, Doğu Avrupa boyunca bir sınır çizgisinin çizildiği ve Doğu Avrupa'yı Alman ve Sovyet alanları olarak ikiye böldüğü haritalarla ek bir gizli protokol içeren bir saldırmazlık anlaşması olan Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı'nı imzaladı. Besarabya, Pakt tarafından Sovyet çıkar alanına tahsis edilen bölgeler arasında yer aldı. Gizli Ek Protokolünün III. Maddesi şöyle diyordu:
Güneydoğu Avrupa ile ilgili olarak, Sovyet tarafı Besarabya'da hak talep etmektedir. Alman tarafı, bu alanlarda tamamen siyasi ilgisizliğini beyan eder.
29 Mart 1940'ta Molotov, Yüksek Sovyet'in Altıncı oturumunda şunları söyledi:
Romanya ile bir saldırmazlık paktımız yok. Sovyetler Birliği, askeri yollarla iade etme konusunu asla gündeme getirmemesine rağmen asla tanımadı".
Bu, Romanya için bir tehdit olarak algılandı.
Arka plan > Uluslararası bağlam

Molotof-Ribbentrop Paktı ile Sovyet müdahalesinin engellenmesinden emin olan Almanya, bir hafta sonra 1 Eylül 1939'da Polonya'yı batıdan işgal ederek İkinci Dünya Savaşı'nı başlattı. Sovyetler Birliği, 17 Eylül'de ve 6 Ekim'de Polonya'ya doğudan saldırdı. Polonya her iki cepheden aldığı darbelerle düşmüştü. Almanya ile olan ihtilafında Polonya'nın güçlü bir destekçisi olan Romanya Başbakanı Armand Călinescu, 21 Eylül'de aşırı sağcı Demir Muhafızlar tarafından Nazi desteğiyle öldürüldü. Romanya, çatışmada resmi olarak tarafsız kaldı, ancak Karadeniz'den Polonya sınırına Müttefik askeri malzemelerine erişim sağlayarak ve ayrıca Polonya hükûmeti ve ordusuna yenilgiden sonra geri çekilmeleri için bir yol sağlayarak Polonya'ya yardım etti. Polonya hükûmeti ayrıca, taşınan malzemelerin Alman bombardımanlarına karşı güvenliğini sağlamak için resmi olarak tarafsız kalan bir Romanya'yı tercih etti.
2 Haziran 1940'ta Almanya, Romanya hükûmetine toprak garantileri almak için Romanya'nın Sovyetler Birliği ile müzakereleri düşünmesi gerektiğini bildirdi.
14-17 Haziran 1940 tarihleri arasında Sovyetler Birliği Litvanya, Estonya ve Letonya'ya ültimatom verdi ve ültimatomun kabul edilmesiyle bölgede üsler kurdu. Daha sonrasında kurulan üsleri kullanarak 3 ülkeyi de işgal eden SSCB bölgeyi ilhak etti.
22 Haziran'da Fransa'nın Düşüşü ve ardından İngilizlerin Kıtadan çekilmesi, Romanya'ya yardım güvencelerini anlamsız hale getirdi.
Siyasi ve askeri gelişmeler > Sovyet hazırlıkları

Sovyet Halk Savunma Komiserliği'nin OV/583 ve OV/584 direktifleri ile, Odessa Askeri Bölgesi askerî birliklerinin 1940 baharında savaşa hazır duruma gelmeleri emredildi. Sovyet birlikleri, 15 Nisan ile 10  Haziran arasında Romanya sınırı boyunca yoğunlaştı. Romanya'ya karşı harekât hazırlığında Kiev ve Odessa askeri bölgelerinin çabalarını koordine etmek için Sovyet Ordusu, General Georgi Jukov komutasında 5., 9. ve 12. Ordulardan oluşan Güney Cephesini kurdu. Güney Cephesinde 32 piyade tümeni, 2 motorlu piyade tümeni, 6 süvari tümeni, 11 tank tugayı, 3 paraşütçü tugayı, 30 topçu alayı ve daha küçük yardımcı birimler vardı.
25 Haziran'da Sovyet Güney Cephesi bir direktif aldı:
1. Romanya'nın asker ve burjuva-kapitalist kliği, SSCB'ye karşı kışkırtıcı eylemler hazırlayarak, SSCB büyük silahlı kuvvetlerinin sınırlarında yoğunlaştı, sınır karakollarını 100 kişiye çıkardı, sınırı korumak için gönderilen komandoların sayısını artırdı ve sınırında ve yakın gerisinde zorunlu tempo ile savunma tesisleri inşa ediyor.
2. Güney Cephesi komutanı, Güney bölgesinin birliklerine şu görevleri verdi: a) mayınları temizlemek, sınırdaki nehirlerin üzerindeki köprüleri ele geçirmek ve ellerinde tutmak; b) İşçi ve Köylü Kızıl Ordusu birlikleri (12. Ordu) hareket edene kadar devlet sınırlarını sıkı bir şekilde savunun; c) İşçi ve Köylü Kızıl Ordusuna kılavuz olmak; d) 12. ordunun arkasını Romanya'nın yakın sınır kuşağındaki olası düşman ceplerinden temizlemek.
İki eylem planı tasarlandı. İlk plan, Romanya'nın Besarabya ve Bukovina'yı boşaltmayı kabul etmemesi durumunda hazırlandı. Sovyet 12. Ordusu, Prut Nehri boyunca güneye Yaş'a doğru saldıracakken, Sovyet 9. Ordusu batıya, Kişinev'in güneyinde Huşi'ye doğru saldıracaktı. Planın amacı, Balçık-Iași bölgesindeki Rumen birliklerini çevrelemekti.
İkinci plan, Romanya'nın Sovyet taleplerini kabul etme ve askerî güçlerini tahliye etme olasılığını dikkate aldı. Böyle bir durumda, Sovyet birliklerine hızla Prut Nehri'ne ulaşma ve Rumen birliklerinin tahliyesini denetleme görevi verildi. İlk plan uygulanması durumunda Sovyetler en az üçlü bir insan ve malzeme üstünlüğü hazırladı.
Siyasi ve askeri gelişmeler > Rumen çekilmesi

28 Haziran günü saat 9.00'da, Romanya Ordusu Genelkurmay Başkanlığının 25 numaralı Tebliği, ültimatomun şartlarını, Romanya hükûmeti tarafından kabul edildiğini ve ordunun ve yönetimin Prut Nehirne tahliye edilmesi niyetini resmen halka duyurdu. Saat 14:00'e kadar üç önemli şehrin (Kişinev, Çernivtsi ve Bilhorod-Dnistrovski) Sovyetlere teslim edilmesi gerekiyordu. Bir Sovyet saldırısı durumunda 20 yıllık bir süre içinde inşa edilen askeri tesisler ve kazamatlar savaşmadan teslim edildi, Romanya Ordusu komutası, provokasyonlara cevap vermemesi için kesin emirler aldı. Yerel halka yaptığı bir bildiride Sovyet komutanlığı, "Rumen boyarların, toprak sahiplerinin, kapitalistlerin ve Siguranța'nın boyunduruğundan kurtuluşunuzun büyük saati geldi" dedi.
Nüfusun bir kısmı Romanya yönetimi ile bölgeleri terk etti. Nisan 1941 Romanya nüfus sayımına göre, tahliye edilen bölgelerden gelen toplam mülteci sayısı 68.953'tü, ancak ültimatom beklenmedik bir şekilde geldiğinden, birçok insanın tahliye için zamanı olmadı ve daha sonra 70.000'den fazla Romanya'ya geri gelme talebi kaydedildi. Öte yandan, Ağustos 1940'ın başlarında 112.000 ila 149.974 kişi Romanya'nın diğer bölgelerinden Sovyet yönetimindeki Besarabya'ya gitmek üzere terk etmişti. Bu rakam bölgedeki Rumenleri kapsıyordu ama aynı zamanda Romanya'da resmi olarak onaylanan antisemitizmden kaçmak isteyen Yahudileri içeriyordu.
Sonrası > Uluslararası tepkiler

Romanya'nın askeri maddeler içeren anlaşmalar yaptığı tüm bölgesel müttefikler arasında yalnızca Türkiye, Sovyet askeri saldırganlığına karşı destek sağlayarak anlaşma yükümlülüklerini yerine getireceğini söyledi.
1 Temmuz 1940 Pazartesi tarihli Time'a göre,
{{blockquote|Bu hafta Sovyet uçakları Besarabya üzerinde keşif uçuşları yapmaya başladı. Ardından Dinyester Nehri boyunca sınır çatışmaları olduğu bildirildi. Romanya Ordusu direniş gösterse de, yardım almadan Sovyetleri durdurma şansı yok ve Almanya, Sovyetlerin Besarabya üzerindeki iddiasını geçen yıl gizli anlaşmalarda zaten kabul etmişti. Romanya, Hitler'in planladığı yeni Avrupa'da kaderini kabul etmişti. Ayrıca Transilvanya'yı Macaristan'a ve muhtemelen Doburca'nın bir bölümünü Bulgaristan'a kaptıracak. Sovyetler, Hitler'in Avrupa'sının doğusunda kendi konumunu pekiştirmekle meşguldü. Estonya, Letonya ve Litvanya'yı işgalinin hemen ardından, bu üç ülke Sovyetleşmeyi tamamlamak için atlama taşları gibi görünen solcu Hükûmetler kurdu. Almanya işgali sakince karşıladı.
Sonrası > Romanya'daki siyasi gelişmeler

1940'taki toprak tavizleri, Rumenler arasında derin bir üzüntü ve kızgınlık yarattı ve Romanya Kralı II. Carol liderliğindeki rejimin popülaritesindeki düşüşü hızlandırdı. İlhaktan üç gün sonra Romanya, 1939 İngiliz-Fransız garantisinden vazgeçti. 5 Temmuz 1940'ta yeni bir Ion Gigurtu hükûmeti yemin etti ve 11 Temmuz'da ülkeyi Milletler Cemiyeti'nden çekti ve 13 Temmuz'da Mihver kampına katılma arzusunu açıkladı. Temmuz ve Ağustos 1940'ta Alman Nürnberg Yasalarından ilham alan Yahudilere yönelik zulmün aynısını kendi ülkesinde uyguladı. Ancak tüm bunlar, Nazi Almanyası'nı 30 Ağustos 1940'ta İkinci Viyana Ödülü'nde Kuzey Transilvanya'yı Macaristan'a vermekten vazgeçiremedi.
Bu, ülkede neredeyse bir isyana yol açtı. 5 Eylül'de Kral II. Carol, General (daha sonra Mareşal) Ion Antonescu'ya yeni bir hükûmet kurmasını teklif etti. Antonescu'nun ilk eylemi, Kralı dördüncü ve son kez tahttan çekilmeye ve Romanya'dan kaçmaya zorlamak oldu. Ion Antonescu tarafından antisemitik faşist bir parti olan Demir Muhafızların (1938'de kısmen yok edildi) kalıntılarıyla bir ittifak kuruldu ve 6 Eylül 1940'ta iktidara geldi. II. Carol'ün oğlu Mihai, Romanya Kralı olarak onun yerini aldı. Ülke Ulusal Lejyon Devleti ilan edildi. Ekim 1940 ile Haziran 1941 arasında yaklaşık 550.000 Alman askeri Romanya'ya girdi. Kasım ayında Antonescu, Romanya'yı askeri olarak Almanya, İtalya ve Japonya'ya bağlayan Üçlü Paktı imzaladı. Ocak 1941'de Demir Muhafızlar, başarısız olan ve Hitler'in onayıyla Antonescu'yu sağlam bir şekilde iktidara getiren bir darbe girişiminde bulundu. Antonescu'nun otoriter rejimi (1940–1944) siyasi partileri ve demokrasiyi geri getirmedi.
Genel olarak, kaybedilen bölgeleri geri kazanma arzusu, Romanya tarafından Sovyetler Birliği'ne karşı Mihver tarafında 2. Dünya Savaşı'na girmesi için bir gerekçe olarak gösterildi.
Sonrası > Romanya'nın Besarabya ve Kuzey Bukovina'yı kurtarması

22 Haziran 1941'de Romanya, Besarabya ve Bukovina'yı kurtarmak için Almanya'nın Sovyetler Birliği'ni işgalinde Mihver Devletlerinin yanında Macaristan ve İtalya ile birlikte yer aldı. Mihver orduları bu hedefi 26 Temmuz 1941'de gerçekleştirdi.
Romanya Kralı Mihai, annesi Helen ve Mihai Antonescu, 1 Kasım 1942'de Ghidighici'deki anıtsal Kurtuluş Kulesi'nin açılış törenine katıldı.
27 Temmuz 1941'de, tüm siyasi partilerin muhalefetine rağmen, Romanya'nın askeri diktatörü Ion Antonescu, Romanya Ordusuna savaşı doğuya, Odessa, Kırım, Harkov, Stalingrad ve Kafkasya'da savaşmak üzere Sovyet topraklarına doğru sürdürme emri verdi. 1941'in sonları ile 1944'ün başları arasında Romanya, Dinyester ve Güney Bug nehirleri arasındaki Transdinyester olarak bilinen bölgeyi işgal etti ve yönetti ve Almanların Sovyetler Birliği'ne doğru ilerlemesini desteklemek için birkaç farklı bölgeye sefer birlikleri gönderdi.
1930'ların sonlarında Romanya'da artan antisemitizm zemininde, Ion Antonescu hükûmeti, 1940 yazında Romanya'nın uğradığı toprak kayıplarından Yahudileri sorumlu tutan Yahudi Bolşevizmi mitini resmen benimsedi. Almanya ile birlikte, Romanya Temmuz 1941'de Sovyetler Birliği'nin içlerine kaçmayan Bukovina ve Besarabya Yahudilerini sınır dışı ederek ve/veya öldürerek yeniden ele geçirilen bölgeleri "temizlemek" için bir kampanya başlattı. Besarabya ve Bukovina'da Romanya ve Alman orduları tarafından 45.000 ila 60.000 Yahudi öldürüldü. Hayatta kalan Yahudiler hızla geçici gettolarda toplandı ve 154.449 ila 170.737 kişi daha sonra Transdinyester'e sürüldü; 16 Eylül 1943'e kadar bunlardan sadece 49.927'si hala hayattaydı. 1941'den 1944'e kadar bu bölgelerde Bukovina ve Dorohoi İlçesinden yalnızca 19.475 Yahudi, çoğu Cernăuți'de olmak üzere sınır dışı edilmeden hayatta kaldı. Rumen jandarma birimleri, Alman birlikleri ve yerel milislerin yanı sıra, 115.000 ila 180.000 yerel Yahudiyi öldürerek Transdinyester'deki Yahudi cemaatinin yok edilmesine de katıldı.
1941'den 1944'e kadar, Besarabya ve Kuzey Bukovina'da yaşayan birçok genç erkek Romanya Ordusu'na alındı. Şubat'tan Ağustos 1944'e kadar, Romanya bölgenin Sovyetler Birliği tarafından işgal edilmesini engellemeye çalışırken bölgede çatışmalar yaşandı. Genel olarak II. Dünya Savaşı sırasında, Romanya Ordusu Doğu Cephesinde 475.070 kişiyi kaybetti; bunlardan 245.388'i operasyonda öldürüldü, kayboldu veya hastanelerde veya savaş dışı koşullarda öldü ve 229.682 (Sovyet arşiv belgelerine göre) esir olarak alındı. NKVD kamplarında 187.367'si Rumen savaş esiri olarak belirlendi (22 Nisan 1956'da 54.612'si esaret altında öldü ve 132.755'i serbest bırakıldı). Sovyet Ordusu tarafından serbest bırakılan Moldovalı ise 14.515'ti.
Sonrası > Sovyet yönetiminin restorasyonu

1944'ün başlarında Sovyetler Birliği, Uman-Botoşani Taarruzu ve 2. Yaş-Kişinev Taarruzu yoluyla bölgeyi kademeli olarak ele geçirdi. 23 Ağustos 1944'te, Sovyet birliklerinin ilerlemesi ve Doğu Cephesi'nin Romanya toprakları içine girmesiyle, muhalefet politikacıları ve ordunun desteğiyle Kral Mihai liderliğindeki bir darbe Antonescu diktatörlüğünü devirdi, Müttefiklere karşı askerî harekâtları durdurdu. Darbeden hemen sonraki günlerde, Romanya'nın eylemi tek taraflı olduğundan ve Müttefik Kuvvetlerle ateşkes yapılmadığından, Kızıl Ordu Rumen birliklerine düşman savaşçılar gibi davranmaya devam etti ancak Rumen birlikleri onlara karşı çıkmadı. Sonuç olarak, Sovyetler çok sayıda Rumen askerini çok az savaşarak veya hiç savaşmadan savaş esiri olarak aldı. Mahkûmlardan bazıları Besarabya doğumluydu. Mihai, Sovyet şartlarını kabul etti ve Romanya, Sovyet Ordusu tarafından işgal edildi.
Ağustos 1944'ten Mayıs 1945'e kadar, Besarabya ve Kuzey Bukovina'dan yaklaşık 300.000 kişi Sovyet Ordusuna alındı ve Litvanya, Doğu Prusya, Polonya ve Çekoslovakya'da Almanya'ya karşı savaşmak üzere gönderildi.
1947'de, Paris Barış Antlaşmalarının bir parçası olarak, Romanya ve Sovyetler Birliği, 1940'ta belirlenen sınırı onaylayan bir sınır anlaşması imzaladılar. Tuna Deltası'ndaki birkaç ek ıssız ada ve anlaşmada adı geçmeyen Yılan Adası Sovyetler Birliği'ne bırakıldı.
Sosyal ve kültürel sonuçlar

Sovyet işgali sırasında, bölgelerin toplam nüfusu 3.776.309 kişiydi. Romanya resmi istatistiklerine göre bu etnik gruplar arasında şu şekilde dağılmıştır: Rumenler (%53,49), Ukraynalılar ve Rutenler (%15,3), Ruslar (%10,34), Yahudiler (%7,27), Bulgarlar (%4,91), Almanlar (%3,31), diğerleri (%5,12).
Sosyal ve kültürel sonuçlar > Nüfus hareketleri

1940'taki Sovyet işgali sırasında, Besarabyalı Alman (82.000) ve Bukovinalı Alman (40.000-45.000), Hitler hükûmetinin talebi üzerine Almanya'ya geri gönderildi. Bazıları Naziler tarafından Alman işgali altındaki Polonya'ya zorla yerleştirildi ve 1944-1945'te yeniden taşınmak zorunda kaldı. Yeniden yerleşimden etkilenen insanlara zulmedilmedi, ancak onlara kalma ya da yaşama seçenekleri sunulmadı ve haftalar hatta günler içinde tüm geçim kaynaklarını değiştirmek zorunda kaldılar.
Sosyal ve kültürel sonuçlar > Sürgünler ve siyasi baskı

Entelijansiya veya kulak sınıflarına mensup oldukları veya Sovyet karşıtı milliyetçi fikirlere sahip oldukları gerekçesiyle yerel halkın sınır dışı edilmesi 1940-1941 ve 1944-1951 yılları arasında gerçekleşti. Sürgünler tüm yerel etnik grupları etkiledi: Rumenler, Ukraynalılar, Ruslar, Yahudiler, Bulgarlar, Gagavuzlar. Üç ayrı olayda önemli sürgünler gerçekleşti: Alexandru Usatiuc-Bulgăr'a göre, 13 Haziran 1941'de 29.839 kişi Sibirya'ya sürüldü. Sovyet işgalinin ilk yılında, Besarabya, Kuzey Bukovina ve Hertsa'dan toplamda en az 86.604 kişi siyasi baskıya maruz kaldı. Bu sayı, Rus tarihçilerinin Moskova arşivlerindeki belgeleri takip ederek hesapladıklarına yakındır. Sovyet işgalinin ilk yılında 90.000 kişi baskı altına alındı (tutuklandı, idam edildi, sınır dışı edildi veya askere alındı). Rakamın büyük bir kısmı (53.356), Sovyetler Birliği genelinde zorla zorunlu askere almaydı. Bununla birlikte, bu tür işçilerin siyasi baskı kurbanları olarak sınıflandırılması tartışmalıdır, çünkü yerel halkın yoksulluğu ve Sovyet propagandası da yerel işgücünün göçüne yol açan önemli faktörler olarak kabul edilir. Tutuklamalar 22 Haziran 1941'den sonra da devam etti.
Tarihçi Igor Cașu, savaş sonrası istatistiklerine dayanarak, sürgün edilenlerin yaklaşık yüzde 50'sini Moldovalıların ve Rumenlerin oluşturduğunu, geri kalanının Yahudiler, Ruslar, Ukraynalılar, Gagauzlar, Bulgarlar ve Romanlar olduğunu belgeledi. Bölgenin etnik yapısı göz önüne alındığında, savaş öncesi ve savaş sonrası baskıların belirli bir etnik veya ulusal gruba yönelik olmadığı için durumun "soykırım" veya "insanlığa karşı suç" olarak nitelendirilemeyeceği sonucuna varıyor. 1941 tehciri "Sovyet karşıtı unsurları" hedef aldı ve iki savaş arası Romanya yönetiminin eski temsilcilerini (polisler, jandarmalar, gardiyanlar, katipler), büyük toprak sahiplerini, tüccarları, Romanya, Polonya ve Çarlık ordularının eski subaylarını ve iltica etmiş kişilerden oluşuyordu. Kulaklar, savaş sonrası döneme kadar baskının ana hedefi haline gelmedi. RJ Rummel, Sovyet arşivleri erişilebilir hale getirilmeden önce, 1940 ile 1941 arasında 200.000 ila 300.000 Rumen Besarabyalının sınır dışı edildiğini ve kendisine göre 18.000 ila 68.000'inin öldürüldüğünü tahmin etmişti.
Sosyal ve kültürel sonuçlar > Dini zulüm

Sovyet yönetiminin kurulmasından sonra, Besarabya ve Kuzey Bukovina'daki dini yaşam, Dünya Savaşları arasında Rusya'dakine benzer bir zulme maruz kaldı. İşgalin ilk günlerinde, bazı nüfus grupları Sovyet gücünü memnuniyetle karşıladı ve Sovyet siyasi polisi NKVD de dahil olmak üzere bazıları yeni kurulan Sovyet nomenklaturasına katıldı Bu yerliler çok sayıda rahibi bulup tutuklamak için kullanıldı. Tutuklanan rahipler bizzat Sovyet NKVD tarafından sorguya çekildi, Sovyetler Birliği'nin iç kesimlerine sürüldü ve öldürüldü. Konuyla ilgili araştırmalar henüz başlangıç aşamasında. 2007 itibarıyla, Ortodoks Kilisesi, Sovyet yönetiminin ilk yılında (1940–1941) ölen yaklaşık 50 din adamının şehitliğini kabul etti.
Tarih yazımı

Erken Sovyet tarih yazımında, Moldavya SSC'nin kurulmasına yol açan olaylar zinciri, "Moldova halkının Romanya tarafından 22 yıllık işgalinden kurtarılması" olarak tanımlandı. Sovyet yazarları, özgürleştirilmiş Besarabya halkının "Rumen kapitalistler ve toprak sahipleri altında 22 yıllık boyunduruğu" sona erdiren Sovyet birliklerini nasıl hevesle karşıladığı, kırmızı bayraklar altında gösteriler düzenlediği ve tutuklu komünistleri Siguranța işkence odalarından kurtardığı sahneleri uzun uzadıya anlattı. 1940'tan 1989'a kadar, Sovyet yetkilileri 28 Haziran 1940 olaylarını bir "kurtuluş" olarak tanıttılar ve o gün Sosyalist Cumhuriyeti ilan edildi.
Ancak 2010 yılında Rus siyasi analist Leonid Mlechin, işgal teriminin yeterli olmadığını, "daha çok Romanya topraklarının bir kısmının ilhakı olduğunu" belirtti.
Tarih yazımı > Bağımsızlık öncesi Moldova

26-28 Haziran 1991 tarihleri arasında Kişinev'de Nicholas Dima, Kurt Treptow, Dennis Deletant, Michael Mikelson, Stephen Bowers, Lowry Wymann, Michael Bruchis ve diğer Moldovalı, Sovyet ve Rumen yazarları bir araya getiren bir Uluslararası Konferans "Molotov-Ribbentrop Paktı ve Besarabya için sonuçları" düzenlendi. Pakt ve Gizli Protokolünün "Sovyetler Birliği ile Nazi Almanyası arasındaki işbirliğinin doruk noktasını oluşturmuş ve bu anlaşmaların ardından Romanya hükümetine hitaben yazılan ültimatomlar sonucunda 28 Haziran 1940'ta Besarabya ve Kuzey Bukovina Sovyet Ordusu tarafından işgal edilmiştir." Ayrıca akademisyenler olayların "emperyalist ilhak ve dikta politikasının bir tezahürü, komşu devletlerin, Milletler Cemiyeti üyelerinin egemenliğine karşı Stalinist saldırı, uluslararası ilişkilerde devletlerin yasal davranış normlarının, 1928 Briand-Kellog Paktı ve 1933 tarihli Saldırganın Tanımına Dair Londra Sözleşmesi kapsamında üstlenilen yükümlülüklerin ciddi bir ihlali" olduğunu belirtti. Deklarasyonda, "Pakt ve Gizli Ek Protokol'ün hukuken baştan geçersiz olduğu ve sonuçlarının ortadan kaldırılması gerektiği" belirtildi. Ayrıca "kuvvet kullanımı, dikta ve ilhaklar yoluyla işlenen adaletsiz eylemlerinin Helsinki Nihai Senedi ve yeni bir Avrupa için Paris Şartı ilkeleriyle ortadan kaldırılmasına yol açacak siyasi çözümler" çağrısında bulundu.
Tarih yazımı > Amerika Birleşik Devletleri

28 Haziran 1991'de ABD Senatosu, ABD Senatosu Dış İlişkiler Komitesi üyeleri Senatörler Jesse Helms (R-NC) ve Larry Pressler'ın (R-SD) sponsorluğunda ABD hükûmetine tavsiyede bulunan bir kararı oyladı.
Sovyetler tarafından işgal edilen Moldova ve Kuzey Bukovina halkının kendi kaderini tayin hakkını desteklemek ve bu amaçla bir karar taslağı hazırlamak;
Moldova Hükûmeti arzu etmesi durumunda, uluslararası hukukun mevcut normlarına ve Helsinki Yasasının 1. ilkesine saygı duyarak Paris Antlaşması'nda (1920) tesis edildiği şekliyle Moldova ve Kuzey Bukovina'nın Romanya ile barışçıl bir şekilde yeniden birleşmesi müzakerelerine yönelik gelecekteki çabalarını desteklemek.
Bu Senato kararının maddelerinde, diğer şeylerin yanı sıra, "Sovyetler Birliği'nin silahlı kuvvetleri Romanya Krallığı'nı işgal ederek Doğu Moldova, Kuzey Bukovina ve Hertsa Bölgesi'ni işgal etti. İlhak, 23 Ağustos 1939'da Sovyetler Birliği ve Alman İmparatorluğu Hükümetleri arasında imzalanan Saldırmazlık Antlaşması'na ilişkin Gizli Anlaşma ile önceden hazırlanmıştı. 1940 ile 1953 yılları arasında Moldova ve Kuzey Bukovina'dan gelen yüzbinlerce Rumen, SSCB tarafından Orta Asya ve Sibirya'ya sürüldü." ifadesi de yer aldı.