stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Percy Bridgman

| Percy Bridgman |
| --- | --- |
1946'da Bridgman
Doğum: 21 Nisan 1882(1882-04-21) Cambridge, Massachusetts, ABD
Ölüm: 20 Ağustos 1961 (79 yaşında) Randolph, New Hampshire, ABD
Ölüm sebebi: İntihar
Defin yeri: Bridgman Mezarlığı 44°22′21.47″K 71°17′9.78″B﻿ / ﻿44.3726306°K 71.2860500°B﻿ / 44.3726306; -71.2860500
Milliyet:  Amerikan
Eğitim: Harvard Üniversitesi, Newton North High School
Tanınma nedeni: Yüksek basınç fiziği İşlevselleştirme İşlemsel tanım
Evlilik: Olive Ware
Ödüller: Rumford Ödülü (1917) Elliott Cresson Madalyası (1932) Comstock Fizik Ödülü (1933) Nobel Fizik Ödülü (1946) FRS (1949) Bingham Madalyası (1951)

Kariyeri
Dalı: Fizik
Doktoradanışmanı: Wallace Clement Sabine
Doktora öğrencileri: Francis Birch Gerald Holton John C. Slater Edwin C. Kemble
Diğer önemli öğrencileri: Robert Oppenheimer
 

Percy Williams Bridgman (21 Nisan 1882 – 20 Ağustos 1961), Amerikalı fizikçi. 1946 yılında yüksek basınçları konu alan araştırmaları hasebiyle Nobel Fizik Ödülü'ne lâyık görülmüştür. Ayrıca bilimsel yöntem ve bilim felsefesinin diğer yönleri üzerine de birçok eser vermiştir.
1900 yılında Harvard Üniversitesi'ne giren Bridgman yıllarca fizik dalında eğitim görmüş ve doktorasını tamamlamıştır. 1910 yılından itibaren, emekliliğine kadar, Harvard'da ders vermiştir. 1919 yılında profesör olmuştur. 1905 yılında yüksek basınç altındaki maddenin özelliklerini araştırmaya başlayan Bridgman bu alanda çok önemli başarılara imza atmıştır. Bunlara ek olarak birçok kere elmas sentezlemeyi denemiş fakat başarısız olmuştur.
Bridgman 1961 yılında, metastatik kanserle bir süre boğuştuktan sonra, intihar etmiştir. İntihar mektubunda bulunan "Toplumun, birisinin bu şeyi kendi kendisine (kendi başına) yapmasına sebep olması nazikçe (bir davranış) değil. Büyük ihtimalle bu, bunu kendi kendime yapabileceğim, son gün." Bridgman'ın intiharı ve bu sözü yardımlı intihar tartışmasındaki her iki taraf tarafından da birçok kez alıntılanmıştır.
Phyllonorycter helianthemella

Phyllonorycter helianthemella, Phyllonorycter cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Phyllonorycter hesperiella

Phyllonorycter hesperiella, Phyllonorycter cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Phyllonorycter hikosana

Phyllonorycter hikosana, Phyllonorycter cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Pholcus kyondo

Pholcus kyondo, Pholcus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Oğuzhan Yıldız

| Oğuzhan Yıldız |
| --- | --- |
Doğum: 13 Ekim 1983 (40 yaşında) İstanbul,Türkiye
Meslek: Oyuncu, Yapımcı, Senarist

Oğuzhan Yıldız (d. 13 Ekim 1983, İstanbul), Türk dizi ve sinema oyuncusu.
Filmografisi

| Televizyon> Yıl | Televizyon> Yapım | Televizyon> Rol |
| --- | --- | --- |
| 2003 | Hayat Bilgisi | Ercüment |
| 2004 | Büyük Buluşma | Ahmet |
| 2005 | Beşinci Boyut | İlhan |
| 2005 | Tadımız Kaçmasın | Gazeteci |
| 2007 | Hepsi 1 | Mert |
| 2007 | Vazgeç Gönlüm | Merdan |
| 2008 | Kendi Okulumuza Doğru | Ömer Hoca |
| 2009 | Doludizgin Yıllar | Yalçın |
| 2011 | Farklı Boyut |  |
Sinema
| Yıl | Yapım | Rol |
| 2007 | Çılgın Dersane | İddia Selim |
| 2007 | Çılgın Dersane Kampta | İddia Selim |
| 2008 | Ayakta Kal |  |
| 2012 | El-Cin |  |
| 2013 | Dursun Çavuş | Ökkeş |
| 2013 | Size Deniz Getireceğim |  |
| 2015 | Adı İnsan |  |
| 2017 | Aç Kapıyı Çok Fenayım |  |
Phyllodrepaniaceae

Phyllodrepaniaceae Bryales takımına bağlı bir bitki familyasıdır.
Pholcus lanieri

Pholcus lanieri, Pholcus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Mario Bardi

| Mario Bardi |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 1922 Palermo, Italia
Ölüm: 1998 Milano, Italia
Uyruk: Italia
Alanı: Kavramsal sanat


Mario Bardi (Ocak 1922 - 7 Eylül 1998) bir İtalyan Realist ressamdı. Ocak 1922'de güney İtalya'daki Sicilya Akdeniz adasında Palermo da doğdu.
1947'de mühendislik eğitiminden vazgeçti ve 1951'de mezun olduğu Accademia di Belle Arti di Palermo 'na gitti.
In 1947 he gave up his studies in engineering and went to the Accademia di Belle Arti di Palermo, where he graduated in 1951. Aynı yıl, Kuzeybatı İtalya'daki Val d'Aosta şehrinde Aosta taşındı. 1954'te Piemonte da Torino idi.
1960'ların başında Kuzey İtalya'daki Lombardiya da Milano 'ya taşındı. Bardi, 1963'te Premio Suzzara ve 1964'te Premio Tettamanti ve 1966'da tekrar kazandı.
7 Eylül 1998'de Milan'da bir darbe nedeniyle öldü.
Sicilya yazarı Leonardo Sciascia Bardi hakkında şunları yazdı: "Sicilinin açıklayamayacağı resimde hiçbir şey yok" ("there is nothing in his painting which Sicily cannot explain").
Sergiler

III Biennale d'Arte Contemporanea, Museo dei Nebrodi, Sant'Agata Militello, 1992
Müzeler

Mario Bardi'nun eserleri çeşitli müzelerde sergilenmektedir:
RAAM - Museo del Novecento, Palazzo dell'Arengario, (Milano) "Repressione (Milano 1898)", 1966
Museo Civico di Castelbuono (PA)
Galleria Civica d'Arte Moderna e Contemporanea (Santhià)
MAGA - Museo arte Gallarate (Varese)
Museo di Bagheria, Palermo
Galleria d'Arte Moderna all'Aperto Bondarte (Mezzana Mortigliengo)
Collezione Luca Crippa, Seregno (Monza e Brianza)
Stil

Mario Bardi resme sadece insanın gerçekliği olarak değil, aynı zamanda vicdanının niteliği olarak bakar. Şeyleri, jestleri, bizi çevreleyen hatıraları, eski efsanelerin ve değerlerin ısısını hala doğru ama aynı zamanda iktidar odalarını, sevgili bahçelerini, jestleri ve günlük yaşamın bedenlerini çizdi. Görüntülerinin duyusal çekiciliği, bunların içinden geçen saf şiirsel duygu, buradan, dünyaya bakmanın akut yolunun gerçek gerçeğinden geliyor. 
1964 tarihli "Peyzaj" ve 1970 'in "Sicilya Manzarası" koleksiyonunun çalışmalarında, renk, perspektif ve derinlikle ilgili ipuçları verir ve bir Sicilya'nın olaylar ve felaketler nedeniyle işkenceye maruz kaldığı endişelerini açığa çıkarır.
Konuyla ilgili yayınlar

D. Cara, Grafica Contemporanea, Milano, 1960.
L. Budigna, Mario Bardi su "Le Arti", Milano, 1965, n. 5.
Renata Usiglio, Mario Bardi, su "D’Ars Agency", Milano, anno IV, n. 5.
F. Grasso, Artisti di Sicilia, Palermo, 1968.
Raffaellino De Grada, Mario Bardi, "Vie Nuove", 1969.
Franco Grasso, La Sicilia di Mario Bardi, Ed. Edizioni Salvatore Sciascia, 1969.
Enciclopedia Seda, Milano, 1969.
N. Vasile, Bardi, Meridione, a.XV, n.1 e 2.
L. Budigna, Bardi, Meridione, a.XV, n.3 e 4.
F. Grasso, La Sicilia di Mario Bardi, Roma - Caltanissetta, 1970.
Dino Villani, Pittori allo Specchio, Milano, 1971.
M. Monteverdi, Artisti in vetrina, Milano.
E. Fabiani, Raffaellino De Grada, Mario Bardi, su "Notizie d’Arte", 1973, Milano.
Alfonso Gatto, Memoria Barocca, cartella di 5 litografie, Palermo, 1974.
E. Pietraforte, Cardinali, Gattopardi, La Sicilia di Mario Bardi, su "L’Avanti", 2/11/1973.
Nicolò d'Alessandro, Situazione della Pittura in Sicilia, Palermo, 1975.
Raffaellino De Grada, Mario Bardi, Milano, 1976.
Giorgio Seveso, I miti del potere, 5 incisioni di Mario Bardi, Palermo-Milano, 1977.
A. Scotti, Variazioni Barocche di Mario Bardi, "Il Quadrante" n. 12, Roma, 1978.
Giuseppe Quatriglio, Palermo nella memoria, "Giornale di Sicilia", 6 marzo 1982.
Dino Villani, Artisti Contemporanei nelle Mostre di Milano del 1973/74, Milano, 1980.
F. Grasso, Ottocento e Novecento in Sicilia, in "Storia della Sicilia", vol.X Palermo, 1981.
Mario Bardi, Julio Paz, Togo, Benito Trolese, Gruppo Aleph, Comune di Ferrara Assessorato Istituzioni culturali, Ed. Palazzo dei Diamanti Galleria Massari I, 1983, ASIN B005SG895O.
Raffaellino De Grada, Mario Bardi, Catalogo di mostra, Comune di Milano, 1984, ASIN B005SGB2KI.
Dino Villani, Il Premio Suzzara, Milano, 1986.
M. Ganchi, Le devianze barocche, Palermo, 1986.
Giovanni Bonanno, Cercando l’Arte Contemporanea, Palermo, 1986.
I. Mattarella, Arte Contemporanea in SantaMaria Odigitria, Palermo, 1986.
Giuseppe Quatriglio, L’ambiguo barocco di Mario Bardi, "Nuovi Quaderni del Meridione", Palermo, agosto 1987.
Giuseppe Quatriglio, Mario Bardi, polemica su tela, "Giornale di Sicilia", 1/3/1989.
Vincenzo Consolo, Guida alla città pomposa, testo con tre incisioni di Mario Bardi, Milano, 1990.
Giorgio Seveso, Tra cronaca e memoria, Milano, 1998.
Giovanni Bonanno, Novecento in Sicilia, Palermo, 1990.
Nicolò d'Alessandro, Pittura in Sicilia. Dal Futurismo al Postmoderno, La Ginestra Editrice, Palermo, 1991.
Mario Bardi. Opere, 1960-1990, Albergo dei Poveri (Palermo), 1993
F. Grasso, Mario Bardi: una evocazione fantastica della realtà siciliana, Palermo, 1998.
Anna Maria Ruta, Mario Bardi. Opere 1975 – 1998, Provincia regionale di Palermo, 2006
Giancarlo Campisi, Giovanni Bonanno, Mario De Micheli, Vincenzo Consolo, Estasi di primavera, Omaggio a Mario Bardi, a cura del Comune di Messina, Editore Comune di Piraino, 2007
Konuyla ilgili yayınlar > Kataloglar

R. Ciuni, Presentazione della Personale La Robinia, Palermo, 1976.
Peter-Paul Goes

| Peter-Paul Goes |
| --- | --- |
Doğum: 24 Aralık 1914 Hamburg, Alman İmparatorluğu
Ölüm: 6 Ekim 1962 Berlin, Nazi Almanyası
Meslek: Aktör

Peter-Paul Goes (d. 24 Aralık 1914, Hamburg - ö. 6 Ekim 1962, Doğu Berlin), Alman aktördür.
Kariyeri

Goes özellikle Das standhafte Fräulein, Totentanz ve Nackt unter Wölfen filmlerinde aldığı rollerle tanınmaktadır.
Phyllodocidae

Phyllodocidae Phyllodocida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Phyllodicolidae

Phyllodicolidae, Poecilostomatoida takımına bağlı bir familyadır.
Peter Weigl

Petr Weigl, 2011'de
Petr Weigl (d. 16 Mart 1939 –ö. 14 Temmuz 2018), Çek yönetmen ve oyun yazarıdır.
Yaşamı

1961'de Prag Film Okulu ve Sahne Sanatları Televizyon Akademisi'ni bitirdi. Sinemada (1961-1976), Ulusal Tiyatroda (Narodni divadlo, 1976-1991) çalıştı. Çek ve Slovak Televizyonunun yanı sıra Alman kamu kanalı ARD ve ZDF, İngiliz kanalları BBC ve Kanal 4 için bir dizi kısa ve uzun metrajlı film yaptı. İki defa Emmy Ödülüne aday gösterilmiştir.
Paris ve Münih tiyatrolarında çalıştı. Büyük başarıSI, Berlin'de Alman Operası'nda Richard Strauss'un operası “'Salome”' 'nin sahnelenmesiydi.
Phyllodiscus

Phyllodiscus, Aliciidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Phylloderma

Phylloderma, Phyllostomini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Phytomyptera

Phytomyptera, Graphogastrini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Phytoliriomyza

Phytoliriomyza Phytomyzinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Mayi Muharebesi

| g t Han-Hiung-nu Savaşı |
| --- | --- |
 Mayi  Mobei  Loulan  Tanrı Dağları  Jushi  Zhizhi  Türük  Altay Dağları 
Mayi Muharebesi (Çince: 馬邑之戰), aynı zamanda Mayi Komplosu (馬邑之謀) ya da Mayi Kuşatması (馬邑之圍) olarak da bilinir, Han Hanedanı tarafından Çün-Çen Şanyu liderliğindeki istilacı Hiung-nu kuvvetlerine karşı her iki taraftan da en az kayıpla gerçekleştirilen abortif bir pusu operasyonuydu. Aslında hiçbir savaş olmamasına rağmen, hukuki olarak Han Hanedanı ile Hiung-nu arasındaki barışın sonunu getirdi ve müteakip Han-Hiung-nu Savaşı'nın başlamasına yol açtı. Operasyonun başarısızlığı, Han sarayını etkili süvari kuvvetleri geliştirmeye ve saldırgan seferi askeri politikalarının geliştirme konusunda da motive etti.
Arka plan

Mayi Muharebesi'nden önce Çinliler ve Hiung-nular arasında iki ana karşılaşma olmuştu. Savaşan Devletler döneminde, Zhao Devleti'nden General Li Mu, Hiung-nu'yu onları Zhao topraklarının derinliklerine çekerek ve pusuya düşürerek yendi. Benzer taktiklerle, Çin Hanedanı'ndan General Meng Tian, Hiung-nu'yu 750 km boyunca kuzeye sürdü ve gelecekteki baskınlara karşı korunmak için Loess Platosu'nun kenarına Çin Seddi'ni inşa etti. Bununla birlikte, Çin Hanedanı'nın çöküşü ve ardından Çu-Han çekişmesinin kaosu bir güç boşluğu oluşturdu ve Hiung-nu'nun Mete Şanyu hakimiyeti altında birleşmesinin önü açılmış oldu ve güçlü bir göçebe konfederasyonu kuruldu.
İmparator Gao'nun MÖ 200'de Mete tarafından Baideng'de alçaltıcı bir yenilgiye uğramasından sonra, yeni kurulan Han Hanedanı, Hiung-nu düşmanlığının ölçeğini azaltmak için bir yatıştırma politikasına başvurmak zorunda kaldı, çünkü ulus henüz Çu-Han çekişmesinden tam olarak çıkamamıştı. Bununla birlikte, periyodik hediyelere ve heqin'e ("evlilik yoluyla barış") rağmen, zengin Çin toprakları Hiung-nu baskınları için çekici kaldığından, sınır kasabaları ve köyleri mevsimsel olarak göçebeler tarafından tahrip edildi.
Yetmiş yıl sonra, Han Hanedanı askerî gücünü artırmıştı. İmparator Wu, ilk saltanatında başlangıçta bir barış ve yatıştırma politikası sürdürdü, ancak Hiung-nu'ya karşı büyük darbeler vurma fikirlerini formüle etmeye başladı. Geleneksel Çin stratejisi daha muhafazakar ve savunmacıydı ve Hiung-nu süvarilerini neredeyse tamamen piyade ve savaş arabalarından oluşan Çin ordusunun karşı saldırı avantajına sahip olacağı arazilerde Çin topraklarına çekmeyi amaçlıyordu.
Pusu

MÖ 133'te, vasal işler bakanı Wang Hui'nin önerisiyle, İmparator Wu, ordusuna Mayi şehrinde Hiung-nu Şanyusu için bir tuzak kurdurdu. Güçlü bir yerel tüccar/kaçakçı, Nie Yi olarak da bilinen Nie Wengyi, aldatıcı bir şekilde Çun-Çen Shanyu'ya yerel sulh hakimini öldürdüğünü ve şehri Hiung-nu'ya sunmaya hazır olduğunu iddia etti. Plan, Şanyu'nun güçlerini Mayi'de ilerlemeye ikna etmekti, böylece bölgenin etrafına gizlenmiş 300.000 kişilik bir Han kuvveti onları kuşatabilir ve pusuya düşürebilirdi.
Plan, ironik bir şekilde başarısız oldu, çünkü Han düzenlemesi aşırı derecede çekici hale getirildi. Şanyu yemi aldığında ve belki de bir baskın için harekete geçtiğinde, sığırlarla dolu tarlaları gördü, ama çobanlar ortalıkta görünmüyordu. Giderek daha fazla şüphelenen Şanyu, adamlarına ilerlemelerini durdurmalarını emretti. Hiung-nu izcileri daha sonra yerel bir karakoldan bir Han askerini ele geçirdi ve planın tamamını Şanyu'ya açıkladı. Şokla sarsılan Şanyu, daha sonra baskından vazgeçti ve Han kuvvetleri harekete geçmeden önce hızla geri çekildi. Han kuvvetleri bu noktada dağıldı ve Hiung-nu'yu yakalamak için zamanında konsantre olamadı. Tüm Han operasyonunun komutanı Wang Hui, doğrudan komutası altında sadece 30.000 askere sahipti, bu sayı Hiung-nu'nun bozkıra geri çekilmesini durduramayacak kadar azdı, bu yüzden tereddüt etti ve Han kuvvetlerine takip etmemelerini emretti. Sonuç olarak, iki taraf da herhangi bir kayıp vermedi.
Sonrası

İmparatorluk sarayında, Wang Hui'nin siyasi düşmanları, planın başarısızlığı ve geri çekilen Hiung-nu ordusunu takip etme konusundaki isteksizliği için onu suçladı ve onu görevden aldı. Duruşmayı beklerken, şartlı tahliye alma umuduyla İmparator Wu'nun dayısı olan şansölye Tian Fen'e rüşvet vermek için adamlar gönderdi. İmparator Wu Wang'ı bağışlamayı reddettiği için (muhtemelen imparator Tian Fen'in artan gücüne karşı temkinli olduğu için), hapishanede intihar etti.
İki taraf arasında sınırdaki askeri çatışmalar on yıllardır devam etmesine rağmen, bu "savaş" Han ve Hiung-nu arasındaki de jure "barışı" sona erdirdi. Pusu operasyonu, Han hanedanının şahin duruşunu ortaya çıkardı ve “evlilik/barış için hediye” politikası resmen terk edildi. Önümüzdeki birkaç yıl boyunca, Hiung-nu sınır saldırılarını artıracak, savaş yanlısı grupların davasını ve Han mahkemesindeki kontrollerini daha da sağlamlaştıracaktı.
Savaşın sonucu, İmparator Wu'nun geleneksel olarak savaş arabası/piyade odaklı Han ordusunun daha hareketli Hiung-nu süvarilerine karşı taktiksel üstünlük elde etmesinin zorluğunu fark etmesini sağladı. Bu, Han stratejisinde bir değişikliğe yol açtı ve etkili bir süvari doktrininin gelişimini hızlandırdı. Daha sonraki seferlerde, Han Hanedanı savunma-karşı-saldırı duruşundan, Hiung-nu bölgesinin derinliklerine seferi savaş başlatmaya yönelik bir saldırı stratejisine geçti.
Mayi operasyonunun başarısızlığı, İmparator Wu'nun komutan seçimini yeniden gözden geçirmesine neden oldu. Mevcut generallerin etkisizliğinden hayal kırıklığına uğrayan İmparator Wu, saldırgan süvari karşıtı savaşa yetenekli genç nesil askeri umutlar aramaya başladı. Bu, Wei Qing ve Huo Qubing gibi ünlü yeni nesil taktikçilerin yükselişine yol açtı ve Li Guang ve Han Anguo gibi eski okul komutanları gözden düşmeye başladı.
Phytolopsis

Phytolopsis, Homalopsidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Peter Weiss

| Peter Weiss |
| --- | --- |

Doğum: Peter Ulrich Weiss 8 Kasım 1916 Potsdam, Almanya
Ölüm: 10 Mayıs 1982 (65 yaşında) Stockholm, İsveç
Meslek: Oyun yazarı
Milliyet: Alman Yahudi asıllı. İsveç

Peter Weiss, (8 Kasım 1916; Potsdam, Almanya - 10 Mayıs 1982; Stockholm, İsveç) Alman yazar.
Dokuma imalatçısı Yahudi bir baba ile aktris bir annenin oğludur. 18'ine kadar Almanya'da yaşamış' sonra Nazi soykırımları nedeniyle Londra'ya göç etmiştir.
Otobiyografik Ailenin Ayrılması (1961) ve Kaçış Noktası`ında (1962) romanları savaşın yıkıcı izlerini ve sömürünün, işkencenin karşısına dikilen bir başkaldırıyı ortaya koymuştur.
Eserleri

8 oyun, üç roman ve 900 sayfayı aşan not defterleri, ayrıca resim çalışmaları vardır.
En ünlü eseri, kısa adı ile " Marat\Sade" olarak bilinen, Jean Paul Marat'ın Takip Edilip Öldürülmesi'nin, Charenton Akıl Hastanesi'nde Marquis de Sade yönetiminde hastalar tarafından canlandırılması'dır. Bu oyun, 1964'te Berlin Schiller Theater'de ilk kez sahnelendiğinde Weiss'ın Brecht'ten sonra en önemli yazar olarak değerlendirilmesini sağlamıştır. "Marat (Sade)"de devrim teması oyun içinde oyun biçiminde ele alınmaktadır. Oyun; Marquis de Sade'ın Fransız devrimini ve devrimci Jean Paul Marat'ın öldürülüşünü konu alan bir oyun yazması ve bu oyunu kendisinin de içinde bulunduğu Charenton Akıl Hastanesi'ndeki hastalara oynatması çerçevesinde gelişen olaylar dizisinden oluşmaktadır.
Diğer önemli eserleri, Portekiz'de António de Oliveira Salazar dönemini anlatan Saloz'un Mavalı, 1941 - 1945 yılları arasında Auschwitz toplama kampında öldürülenlerin sorumlularının yargılanmasını konu alan Soruşturma (Ermittlung) çeşitli yayın evleri tarafından kitap olarak da yayımlanmıştır.
Picolit

Picolit (Piccolit ve Piccolito olarak da bilinir), İtalya'nın kuzeydoğusundaki Friuli-Venezia Giulia bölgesinde yetiştirilen beyaz İtalyan şarap üzümüdür. Üzüm, Colli Orientali del Friuli'nin Denominazione di origine controllata e garantita (DOCG) şaraplarında izinlidir. Üzüm, genellikle passito tarzında yapılan tatlı şaraplarıyla ilişkilendirilir. Tarihsel olarak fakir ve kısırlık üzüm bağlarına ekilen üzüm, adını Friulian dilinde pecolèt veya pecolùt olarak adlandırılan çok küçük sapından alır. Üzüm, 18. yüzyılda Büyük Britanya'dan Rus İmparatorluğu'na kadar kraliyet saraylarında sergilendiğinde dünya çapında bir üne sahipti. 1960'lar ve 1970'lerde kült şarap popülaritesi yaşarken, Picolit'in son derece düşük verimi, ekonomik olarak yetiştirilmesini zorlaştırdı ve ekim sayısını sınırladı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh2009006650  NLI: 987007547680705171
Phytomyxea

Phytomyxea Cercozoa şubesine bağlı bir sınıftır.
Picoides dorsalis

Picoides dorsalis, Picoides cinsine bağlı bir kuş türüdür.
Maya el yazmaları

Troano el yazması, Madrid
Grolier el yazması, sayfa 2
Maya el yazmaları, Kolomb-öncesi Amerika uygarlıklarından Mayalar'a ait, bazı ağaçlardan elde edilmiş Orta Amerika kağıdı üzerine Maya hiyeroglifleriyle yazılmış el yazmalarıdır.
Maya uygarlığı hakkında bilgi veren Maya el yazmaları şunlardır:
Codex Dresdensis (Dresden el yazması)

Chichen Itza bölgesine aittir, 12.-15. yüzyıl dönemine ait olduğu sanılmaktadır, akordeon gibi katlanmış 39 sayfadan oluşur. El yazmasının uzunluğu 3,56 m'dir sayfa boyutları ise 9x20,5 cm'dir. Günümüzde Almanya'nın Dresden kentinde, Sächsische Landesbibliothek'te bulunmaktadır. İçeriğinin bir kısmı Venüs periyodu hakkındadır.
Tro-Cortesianus (Troano el yazması ya da Madrid el yazması)

Campeche bölgesine aittir, 12.-15. yüzyıl dönemine ait olduğu sanılmaktadır, akordeon gibi katlanmış 56 sayfadan oluşur. El yazmasının boyu 6,82 m'dir, sayfa boyutları 12,5x22,6 cm'dir. Günümüzde Madrid'deki Amerika Müzesi'nde bulunmaktadır.
Peresianus (Paris el yazması)

Chipas (Palenque) bölgesine aittir, 13. yüzyıldan kaldığı sanılmaktadır, akordeon gibi katlanmış 11 sayfadan oluşmaktadır. El yazmasının boyu 1,43 m'dir, sayfa boyutları 24x13 cm'dir. Günümüzde Paris'teki Ulusal Kütüphane'de korunmaktadır. İçeriğinin bir kısmı Maya kehânetleri hakkındadır.
Grolier el yazması

1970'lerde bir mağarada keşfedilmiştir, 11 sayfadır. Günümüzde New Mexico'daki bir müzede bulunmaktadır, içeriğinin bir kısmı ilâah ve kahramanlar hakkındadır.
Dresden el yazması, sayfa 9, 1880 baskısı
Photuroluciola

Photuroluciola, Luciolini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Maya sınıfı muhrip

| --- | --- |
 JS Maya
Gemi sınıfı

Adı:: Maya sınıfı
İnşa eden:: Japan Marine United
Kullanıcılar:: Japon Deniz Öz Savunma Kuvvetleri
Önce gelen:: Atago sınıfı refakat gemisi
Sonra gelen:: Aegis sistemiyle donatılmış gemiler (ASEV)
Maliyet:: *¥164.8 milyar
İnşa edilme:: 2017–2021
Görev dönemi:: 2020–
Planlanmış:: 2
Tamamlanmış:: 2
Görevde:: ２
Genel karakteristik
Tipi:  Güdümlü füze muhribi
Deplasman:  8.200 ton standart  10.250 ton tam yük
Uzunluk:  170 m (557 ft 9 in)
Genişlik:  21 m (68 ft 11 in)
Su çekimi:  64 m (210 ft 0 in)
Derinlik:  12 m (39 ft 4 in)
İtme gücü:  Ana motor olarak 2 × IHI/GE LM2500-30 Gaz türbini  2 × KHI M7A-05 jeneratörler için gaz türbini  Jeneratörler için 2 × Dizel motoru  2 × elektrik motoru  İki şaft 5 kanatlı CP pervaneler  68,010 shp (50,715 kW)
Hız:  yakl. 30 knot (56 km/sa)
Tekne ve iniş gemi taşıtı:  2 × çalışma teknesi  1 × Sert gövdeli şişme bot
Kişi kapasitesi:  300
Sensörler ve işleme sistemleri:  AN/SPY-1D(V) çok-fonksiyonlu radar  AN/SPQ-9B yüzey arama radarı  3 × AN/SPG-62 aydınlatıcı  N/SQQ-89 ile SQS-53C  Mk 46 Optik Nişangah Sistemi
Elektronik harp   ve tuzakları:  NOLQ-2C yakalaması  4 × Mk 137 saman ve sahte füze fırlatıcıları
Silah donanımı:  1 × 5-inç (127 mm)/62 Mk 45 Mod 4 top  8 × Dörtlü kutularda Tip 17 gemisavar füzesi  2 × 20 mm Phalanx CIWS  2 × HOS-303 üçlü torpido tüpü: Mark 46 torpido  Tip 97 / Tip 12 torpidolar  1 × 64-hücre, 1 × 32-hücre (96 toplam hücre) Mk 41 Dikey atım sistemi: SM-2MR yüzeyden havaya füze  SM-3 anti-balistik füze  SM-6 karadan havaya füze  Tip 07 VL-ASROC  RIM-162 ESSM
Uçak mevcudu:  1 × SH-60K helikopter
Havacılık imkanları:  Uçuş güvertesi ve bir helikopter için kapalı hangar
Japon Deniz Öz Savunma Kuvvetleri'ndeki Maya sınıfı güdümlü füze muhripleri (まや型護衛艦, Maya-gata Goeikan), güncellenmiş Aegis Savaş Sistemi ve elektrikli tahrik sistemi ile Atago sınıfının değiştirilmiş bir versiyonudur. Maya, 19 Mart 2020'de hizmete girmiştir. Haguro, 19 Mart 2021'de hizmete girdi.
Tarihçe

Deniz Öz Savunma Kuvvetleri (MSDF), Aegis donanımlı Kongō sınıfının inşasına 1988 mali yılında başladı. 2002 ve 2003 mali yıllarında, filosuna Atago sınıfı adlı değiştirilmiş versiyon da eklendi. Ancak, dört Kongō sınıfı ve iki Atago sınıfı muhrip hizmete girdikten sonra bile, Tartar donanımlı muhriplerin en iyi ve son kalan Hatakaze sınıfının yerini alacak iki Aegis donanımlı muhrip daha inşa etmek gerekiyordu. Bu iki Aegis donanımlı muhribinin inşası, 2014 mali yılı ve sonrası için Ulusal Savunma Programı Yönergelerine dahil edildi.
İlk gemi olan JS Maya, 2015 mali yılı bütçesinde inşa edildi. İlk gemi olan Maya, 2015 mali yılı bütçesiyle inşa edildi.
Tasarım

Atago sınıfı ile aynı tasarım özelliklerini paylaşırken, Maya sınıfı hibrit-elektrikli tahrik sistemi kurmak için daha büyük bir gövdeye sahiptir.
Maya sınıfı muhripler, düşük hızlı seyir için elektrikli tahrik kullanan kombine gaz ve gaz tahrik sisteminin değiştirilmişi COGLAG (Kombine Gaz türbini-Elektrik ve Gaz türbini) tahrik sistemi ile tasarlanmıştır. JMSDF, JS Asuka 'da bir COGLAG tahrik sistemini test ediyordu. Daha sonra, sistemin yüzey muharipleri için benimsenmesi Asahi sınıfı ile başladı. Asahi sınıfı sistem 450 voltluk düşük voltaj dağılımına sahipken, Maya sınıfı sistem 6.600 voltluk yüksek voltaj dağılımını idare edebilen daha gelişmiş bir sistemle donatılmıştır.
JMSDF, yardımcı gemiler için halihazırda entegre bir elektrikli tahrik sistemi kullanıyor ve gelecekteki silah kapasitesi göz önüne alındığında, gelecekte su üstü muharebe gemilerine de büyütülmesi beklenmektedir.