Dağıtık Biliş

Dağıtık Biliş (Dağıtılmış Biliş) 1990'larda bilişsel antropolog Edwin Hutchins tarafından bilişsel bilim araştırmalarına geliştirilmiş olan bir yaklaşımdır.
Bilişsel etnografyadan yola çıkarak, Hutchins bireysel beyinde bulunan klasik bilişsel bilimin içerdiği mental temsillerin, aslında dünyayı düşünmenin ve algılamanın araçlarını oluşturan sosyo kültürel sistemlere dağılmış olduğunu öne sürer. Bu sayede, Carolina Adalarından bir yerli gökyüzünü kavrayabilir ve takımyıldızlara ilişkin olan kendi kültürüne özgü algılarını organize edebilir (Yıldız grupları, Batı'nın geleneksel takımyıldızlarından farklıdır.) ve yıldızların gökyüzündeki pozisyonlarını gece boyunca bir kanoda yelken açarken, uzayda yönünü belirlemek için bir harita olarak kullanabilir.
Hutchins'e göre; bilişsellik gerçekliği yorumlamak için, sadece beyni değil aynı zamanda dış yapıları, birkaç kişiden oluşmuş çalışma ekiplerini ve kültürel sistemleri de içerir (mitsel, bilimsel veya başka türlü).
Dağıtılmış biliş teorisi, bedenlenmiş biliş olarak da adlandırılan, bedenlenmiş bilişsel bilimin disiplinlerarası alanının bir parçasıdır.
Hutchins'in dağıtık biliş teorisi, kısa bir sürenin ardından bu teorinin kendi versiyonunu ileri süren ve buna da "Genişletilmiş Biliş" adını veren filozof Andy Clark'ı etkilemiştir (bakınız, örneğin, Genişletilmiş Zihin makalesi).
Hutchins'in dağıtık biliş teorisi, zihinsel süreçleri "bireyler, eserler ve bunların birbirleriyle ilişkilerinin belirli bir çalışma pratiğindeki derlemesi"ni temel analiz birimi olarak izah eder.
"DCog", hedefe dayalı aktivite sistemlerine karşı hesaplamalı bir perspektif getiren dağıtık biliş (diğer anlamlardan farklı) için özel bir yaklaşımdır.
Dağıtık biliş yaklaşımı; kültürel antropoloji, sosyoloji, bedenleşmiş bilişsel bilim ve Lev Vygotsky’nin psikolojisinden (karşılaştırma: kültürel- tarihsel psikoloji) içgörüleri kullanır. Bilişin sosyal ve teknolojik araçlar aracılığıyla çevreye nasıl yüklendiğini vurgular. Bir biliş türünden ziyade bilişi incelemek için kullanılan bir sistemdir. Bu sistem; bireyler, eserler ve çevre arasındaki koordinasyonu içerir.
Zhang ve Norman'a (1994) göre dağıtık biliş yaklaşımının üç temel bileşeni vardır:
Etkileşim temsillerine gömülü bilginin somutlaşması
Somutlaşmış ajanlar arasında eylemin uyumlu çalışması
Bilişsel ekosisteme ekolojik katkılar
DCog, "temsili durumların medya üzerinden yayılmasını" çalışır. Zihinsel içeriğin bireysel idrake indirgenemez olduğu düşünülür ve bilginin diğer ajanlara da sunulduğu ortama boşaltılmış ve genişletilmiş olarak daha doğru şekilde anlaşılır (Heylighen, Heath ve Overwalle, 2003). Genellikle, herhangi bir bilişsel eylemin anahtarı olarak "durum, cisimleşme ve canlandırma"yı göz ardı eden daha önceki ve hala yaygın olan "kavanozdaki beyin" modellerine spesifik bir karşıtlık olarak anlaşılmaktadır (Ibid. ).
Bu temsile dayalı çerçeveler, dağıtılmış bilişi "yapıları ve süreçleri iç ve dış temsiller arasında, bir grup birey arasında ve uzay ve zaman boyunca dağıtılan bilişsel bir sistem" olarak kabul etmektedirler (Zhang ve Patel, 2006). Genel anlamda, dağıtılmış bir biliş sisteminin iki bileşeni olduğunu düşünürler: iç ve dış temsiller. Tanımlamalarında, içsel temsiller bireylerin zihnindeki bilgi ve yapıdır, dışsal temsiller ise dış çevredeki bilgi ve yapıdır (Zhang, 1997b; Zhang ve Norman, 1994).
DCog anıların, gerçeklerin veya bilgilerin nasıl objelere, bireylere ve araçlara gömüldüğünü çalışıyor. DCog bireye ve bireyin çevresine ve de insanların iletişim kurmak için ya da sosyal olarak karmaşık görevleri koordine etmek için kullandığı medya kanallarını vurgulayarak bilişin teknolojik olarak aracılık edilen sosyal yönlerini tasarlama bakımından yararlı bir yaklaşımdır. Dağıtık Biliş, biliş sistemini belirli bir medya aracılığıyla yayılan bir dizi temsil olarak görür ve bu temsili medya arasındaki bilgi alışverişini modeller. Bu temsiller ya katılımcıların zihninde ya da çevrede mevcut olan dış temsiller olabilir.
Bu etkileşimler üç farklı süreç tipine ayrılabilir:
Bilişsel süreçler belki bir sosyal grup üyeleri arasında dağıtılabilir.
Bilişsel süreçler, bilişsel sistemin işleyişinin iç ve dış (maddi ve çevresel) yapı arasındaki koordinasyonu içermesi anlamında dağıtılabilir.
Süreçler daha önceki olayların sonuçlarının ilgili olayların doğasını değiştirebileceği şekilde zaman içinde dağıtılabilir.