stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nikos Sampson
1960'lar

Sampson gazeteciliğe geri döndü. 1960 yılında, Kıbrıs ülkesinde tirajda olan ilk Yunan gazetelerinden biri olan, savaş ya da mücadele anlamına gelen Makhi (Yunanca: Μάχη) gazetesini kurdu.
14 Mayıs 1961'de, kendisi de eski bir EOKA üyesi olan bir garaj tamircisi ile birlikte, ülkede sadece üç haftadır kalan İngiliz Mimar Peter Gray'in öldürülmesiyle bağlantılı olarak tutuklandı. Sampson cinayetle suçlandı ancak üç gün sonra serbest bırakıldı. Makhi daha sonra Gray'in İngiliz Gizli İstihbarat Servisi için çalıştığını iddia etti. Cinayeti çözülemedi.
Sampson, Lefkoşa'daki EOKA'lı Markos Drakos'un heykelinde meydana gelen patlamanın ardından, Aralık 1963'te Yunan ve Türk toplulukları arasındaki çatışmalara aktif olarak katıldı. Kanlı Noel sürecinde 24 Aralık sabahı Lefkoşa'daki çatışmalar yayıldı ve kavgalar sonraki yıla kadar devam etti. Sampson, Kıbrıslı Rum ve Kıbrıslı Türkler arasındaki şiddetli çatışmalarda Rum silahlı gruplara liderlik etti. Küçük Kaymaklı'daki çatışmalardan sonra Nikos Sampson, Kıbrıslı Türkler tarafından "Küçük Kaymaklı'nın Kasabı" olarak adlandırıldı.
Küçük Kaymaklı'dan sonra Kıbrıs Türk toplumundan yaklaşık 800 kadın ve çocuk savaş alanından çıkarıldı, daha sonra Kızılhaç'a teslim edilmek üzere bir Rum okuluna yerleştirildi. Türk tarafına göre kadın ve çocuklar rehin tutuldu. Sampson müfrezesinin Omorfita'daki eylemi, Rum ve Kıbrıs basını tarafından kendisinin ve adamlarının yüceltilmesiyle sonuçlandı. Tam tersine, aynı olaylardan dolayı Sampson, Türkler için nefret edilen bir kişilik hâline geldi. Bunda, Sampson grubunun tüm Kıbrıslı paramiliter grupların en aşırısı olarak görülmesi rol oynadı ve çeşitli yazarlar sivillere karşı eylemlerden onu sorumlu tuttu. Nitekim Türk tarafı, Sampson'a "Omorfita'nın kasabı" lakabını verdi, "Newsweek" gibi yabancı dergiler onu "çocuksu formda bir katil olarak" yazdı.
Mirası

Sağcı Rumlar, Sampson'ı EOKA mücadelesinin bir kahramanı olarak nitelendirirken solcu Rumlar, EOKA'nın İngilizlere karşı mücadelesine katkısını kabul etse de onu darbeye katılımı, suç ortaklığı nedeni, sayısız liberal ve sol görüşlü Kıbrıslı Rum'u öldürmesi sebebiyle Kıbrıs Cumhuriyeti'ne karşı bir hain olarak görüyorlar.
I. Faruk

I. Faruk (Arapça: فاروق الأول; d. 11 Şubat 1920 - ö. 18 Mart 1965), 1936-1952 arasında Mısır kralı. Unvanı: Mısır ve Sudan Kralı, Darfur ve Nübye Hükümdarı.
16 yaşında babası I. Fuad'ın ölümü üzerine tahta çıktı. II. Dünya Savaşı sırasında Mısır'daki İngiliz askeri varlığına karşı tarafsız kalmaya çalıştı. Savaştan sonra kurulan İsrail'e karşı yapılan 1948 Arap-İsrail Savaşı'nda alınan ağır yenilgi ve İngiliz işgalinin kaldırılamaması, milliyetçiliğin güçlenmesine neden oldu. Bu başarısızlıkları Kral Faruk'un kötü ve yetersiz yönetimine bağlayan Cemal Abdünnasır liderliğindeki Hür Subaylar Hareketi, 23 Temmuz 1952'de Mısır Devrimi'ni gerçekleştirerek, Faruk'u tahttan çekilmeye zorladı ve 26 Temmuz 1952'de İtalya'ya gitmesine müsaade edildi. Sürgüne giderken 'Bir gün gelecek; dünyada 5 kral kalacak. Dördü iskambil kağıtlarında, birisi de Büyük Britanya'da' demiştir.
Yerine çocuk yaşlardaki oğlu II. Fuad geçtiyse de, bir yıla kalmadan 18 Haziran 1953'te Mısır'da Cumhuriyet ilan edildi. 1965 yılında Roma'da öldü.
Jamil Mahuad

| Jamil Mahuad |
| --- | --- |

41. Ekvador cumhurbaşkanı
Görev süresi 10 Ağustos 1998 - 21 Ocak 2000
Yerine geldiği: Fabián Alarcón
Yerine gelen: Gustavo Noboa
Quito belediye başkanı
Görev süresi 10 Ağustos 1992 - 10 Ağustos 1998
Yerine geldiği: Rodrigo Paz
Yerine gelen: Roque Sevilla
Kişisel bilgiler
Doğum: Jorge Jamil Mahuad Witt 29 Temmuz 1949 (75 yaşında) Loja, Ekvador
Partisi: Halk Demokrasisi
Bitirdiği okul: Ekvador Papalık Katolik Üniversitesi
Jorge Jamil Mahuad Witt (d. 20 Temmuz 1949 Loja, Ekvador), Ağustos 1998-Ocak 2000 tarihleri arasında Ekvador cumhurbaşkanı olarak görev yapan Ekvadorlu siyasetçi ve avukat.
Jamil Mahuad, 20 Temmuz 1949 tarihinde Loja'da Lübnan asıllı bir baba ile Alman asıllı bir annenin çocuğu olarak doğdu. 1988 yılındaki başkanlık seçimlerine aday olsa da seçilemedi. 1992-1998 yılları arasında başkent Quito belediye başkanı olarak görev yaptı.
Mahuad, cumhurbaşkanlığı döneminde Brezilya'nın arabuluculuğunda Peru ile barış anlaşması imzalasa da daha sonra ekonomik kriz sırasındaki başarısız ekonomik politikaları nedeniyle gözden düştü ve yerlilerin düzenlediği protestolar sonucu Ocak 2000 tarihinde istifa etti.
Dimitrios İoannidis

| Dimitrios İoannidis |
| --- | --- |
Lakabı: Görünmez diktatör   (Yunanca: ο αόρατος δικτάτωρ, ο aóratos diktátōr)
Doğum: Δημήτριος Ιωαννίδης 13 Mart 1923(1923-03-13) Atina, Yunanistan Krallığı
Ölüm: 16 Ağustos 2010 (87 yaşında) Atina, Yunanistan
Bağlılığı:  Yunanistan
Branşı:  Yunanistan Kara Kuvvetleri
Rütbesi: Tuğgeneral
Çatışma/savaşları: II. Dünya Savaşı Yunan İç Savaşı

Dimitrios İoannidis (Yunanca: Δημήτριος Ιωαννίδης, 13 Mart 1923 - 16 Ağustos 2010), Yunan asker. Yunanistan'ı 1967'den 1974'e kadar yöneten cuntanın önde gelen generallerinden birisidir. "Yunanistan'ın Kaddafisi" olarak görülen İoannidis; Türk, Yunan ve Rum kamuoyunda "Türkiye'yi Kıbrıs'a çıkartan adam" olarak biliniyordu. Arka planda kalarak, aralarında Yunanistan cumhurbaşkanı Yeoryos Papadopulos'un görevden alınması ve 1974 Kıbrıs Darbesini planlamakta dahil birçok askerî müdahalede rol oynadı. 1975'te işlediği suçlardan tutuklandı ve müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Otuz beş yıl boyunca hapis yattıktan sonra 16 Ağustos 2010'da 87 yaşında öldü.
İlk yılları ve eğitimi

İoannidis, kökleri Epirus'a dayanan varlıklı, üst orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak 13 Mart 1923'te Yunanistan Krallığı'nın başkenti Atina'da doğdu. Yunanistan'ın Mihver Devletleri tarafından işgali sırasında Ulusal Cumhuriyetçi Yunan Birliği (EDES) direniş grubunun bir üyesi olarak yer aldı. Savaştan sonra Yunan Askeri Akademisi'ne katıldı ve askeri eğitimini 1952'de piyade okulu, 1954'te atom-kimyasal-biyolojik harp okulu, 1956 yılında ise Harp Okulunda tamamladı. 1961'de piyade birliklerinin eğitim programı kapsamında Batı Almanya'yı ziyaret etti.
Askerî kariyeri

1950-1959 yılları arasında çeşitli birimlerde görev yaptı. 1959-61 yılları arasında Genelkurmay kadrosunda yer aldı ve 1963'te Kıbrıs'ta görev yaptı. 1966'da Muhafız Okulu taburunun lideri olarak atandı. Bir subay olarak Yunan İç Savaşı'na katıldı. Yunan Askeri Akademisi direktörü olarak 21 Nisan 1967 askerî darbenin planlanması ve uygulanmasında aktif rol alanlar arasında yer alan İoannidis, gücüne rağmen altı yıl boyunca Albaylar Cuntası'nın arka planında kalmayı tercih etti. Ülkeyi yöneten diktatör Yeoryos Papadopulos'un ilgi odağı olmasına izin verdi. İoannidis, 20.000'den fazla güçten oluşan paramiliter Yunan Askeri Polisi'nin (ESA) başına geçti. Askeri polisin özel sorgulama bölümü olan EAT/ESA'nın karargahının oluşturulmasında öncülük etti ve burada hem sivil hem de askeri rejim muhaliflerine sistematik olarak işkence yapıldı.
17 Kasım 1973'te Atina Politeknik Üniversitesi öğrencilerinin askerî cuntaya karşı başlattıkları ayaklanmadan sonra İoannidis, Papadopulos liderliğinin liberalleştirici eğilimlerine karşı çıkarak ESA güçlerini kullanarak Papadopulos'u devirmek için bir komplo kurdu. 25 Kasım 1973 tarihinde Başbakan Papadopulos'a karşı kansız ve başarılı bir darbe yaparak görevden aldı. Bu, demokrasiyi ortadan kaldıran Nisan 1967 darbesinin ardından İoannidis'in ikinci başarılı darbesi oldu. Papadopulos, Doğu Attika'daki sahil kasabası Lagonissi'de İoannidis'in adamları tarafından tutuklandı. Arkadaşı ve yoldaşı Phaedon Gizikis'i Yunanistan cumhurbaşkanı olarak görevlendirdi. İoannidis, yüksek askeri hiyerarşiyi tamamen kontrol etmedi, ancak "küçük cunta" lakaplı alt rütbelerin desteğiyle iradesini arka planda dayatmayı sürdürdü. Baskıcı ve otoriter politikaları yüzünden "Yunanistan'ın Kaddafisi olarak nitelendirildi.
Kıbrıs askerî darbesi ve sonrası

Ana madde: 1974 Kıbrıs Darbesi
İoannidis, içeride baskı ve dışarıda ise agresif bir yayılmacılık politikası yürüttü. Kıbrıs adasını Yunanistan'a bağlamayı amaçlayan Enosis'i elde etmeye kararlıydı. Fırsatçı ve komünist olarak gördüğü ve "Kızıl rahip" olarak tanımladığı Kıbrıs Cumhuriyeti cumhurbaşkanı başpiskopos III. Makarios'a karşı kişisel antipati besledi. Makarios ise Kıbrıs'taki Yunan subayların 20 Temmuz 1974'e kadar adadan ayrılması için emir verdi. İoannidis bunun üzerine, 15 Temmuz 1974'te bu defa Kıbrıs Cumhuriyeti'nde III. Makarios'a karşı darbe yaparak hükümeti devirdi. Bu, İoannidis'in düzenlediği üçüncü başarılı askeri darbe oldu ve ilk başta her şey plana göre ilerliyormuş gibi görünüyordu. İoannidis, tartışmalı bir isim olan Nikos Sampson'ı iktidara getirdi. Yunanlar ve Kıbrıs Rumları'na göre Kıbrıs'ta doğan bu karışıklık, Türkiye'ye garantör ülke olarak adaya askerî müdahalede bulunma fırsatını verdi ve bu harekâtın sorumluluğu İoannidis'e yüklendi. 20 Temmuz'da Türkiye tarafından gerçekleştirilen Kıbrıs Barış Harekatı, 23 Temmuz'da İoannidis askerî diktatörlüğünün  sonunu getirdi. 24 Temmuz 1974 tarihinde Yunanistan, 7 yıl boyunca ülkeyi sert tedbirlerle yöneten cunta idaresine bir daha dönmemek üzere demokrasiye geçiş yaptı.
İoannidis, daha sonraki yıllarda Yunan medyasına verdiği bir mülakatta, Türk ordusu'nun Kıbrıs'tan çıkmaması durumunda Yunanistan'ın NATO'dan ayrılıp Türkiye'ye savaş ilan edeceğini dönemin Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanı Henry Kissinger'a ilettiğini söyledi. Yunanistan'ın askerî olarak Türkiye'den üstün olduğuna inanan İoannidis, o dönemde Girit açıklarındaki Türk gemilerine saldırı düzenlenmesi emri verdiğini ileri sürdü. Ancak Gizikis ve Yunanistan Genelkurmay Başkanı Türkiye ile çatışmaya girmemek için aralarında bir anlaşma yaparak İoannidis'i saf dışı bıraktı. İoannidis gazeteye yaptığı röportajda "Bana ihanet ettiler. Deniz Kuvvetleri Komutanı Petros Arapakis benden habersiz denizaltılara geri dönmeleri ve tek bir uçağın bile kalkmaması emrini verdi" ifadelerini kullandı.
Yargı süreci ve ölümü

İoannidis, Yunanistan'da 24 Temmuz 1974 yılında demokrasinin yeniden inşa edilmesiyle başlayan süreçte, 14 Ocak 1975 tarihinde "cunta yapılanmasında rol almak", "vatana ihanet", "isyan" ve "Atina Politeknik Üniversitesi'ndeki işkence ve cinayetlerde rol oynamak" suçlarından tutuklandı ve yargılandı. Yunan Cunta Mahkemeleri tarafından idam cezasına çarptırılan İoannidis'in cezası Konstandinos Karamanlis döneminde müebbet hapis cezasına çevrildi. 21 Temmuz 2007'de 84 yaşındayken sağlık nedenlerinden dolayı tahliye talebinde bulundu fakat bu isteği reddedildi. Hapishanede evlenen İoannidis, 1975-2010 yılları arasında 35 yıl boyunca hapis yattı ve Yunan halkından özür ve af dilemekten kaçındı.
15 Ağustos 2010'da kaldığı Koridalos Hapishanesinden Atina'daki Nikea Hastanesine solunum sorunları nedeniyle nakledildi. Bir gün sonra tedavi gördüğü hastanede solunum yetmezliği nedeniyle 87 yaşında öldü.
Abdülilah

| Abdülilah |
| --- | --- |
Kral Naibi

Irak Kralı Naibi
Hüküm süresi: 4 Nisan 1939 - 2 Mayıs 1953
Hükümdar: II. Faysal

Doğum: 04 Kasım 1913(1913-11-04) Taif, Hicaz Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu 
Ölüm: 14 Temmuz 1958 (44 yaşında) Bağdat, Arap Federasyonu 
Eş(ler)i: Prenses Hiyam
Hanedan: Haşimoğulları
Babası: Ali bin Hüseyin
Annesi: Nafissa Hanım
Dini: Sünnilik
Prens Abdülillah (solda), Kral II. Faysal ile Parlamento'da.
Abdülilah (Abdul Ilah bin Ali Al Hashemi, Arapça:عبد الإله بن علي الهاشمي, 4 Kasım 1913 - 14 Temmuz 1958), Irak Kralı Gazi bin Faysal'ın kuzeni ve kayınbiraderi. Son Irak Kralı II. Faysal'ın Kral Naipliğini üstlenmiştir. Kral Faysal'ın küçük yaşta tahta geçtiği 4 Nisan 1939 tarihinden 14 Temmuz Darbesinde öldürülmesine kadar Kral Naibi ve Irak Veliahtı olarak görevde kaldı.
İlk Yılları

Faysal bin Hüseyin'in abisi ve Hicaz Kralı olan Ali bin Hüseyin'in oğlu ve vârisi olarak 4 Kasım 1913 tarihinde Taif'de dünyaya geldi. Suud Hanedanı ile yapılan mücadelenin kaybedilmesi üzerine ailesi ile beraber Hicaz'dan sürüldü. İkinci Irak kralı ve kayınbiraderi olan I. Gazi'nin bir trafik kazası sonucu ölmesi üzerine II. Faysal'ın naibi olarak göreve başladı.
Siyasi Kariyeri

Kral Gazi'nin oldukça milliyetçi düşünceleri ve bölgedeki Birleşik Krallık varlığına karşı izlediği politikalara karşın, Prens Abdullah göreve gelmesinin ardından bunun tam tersi bir yönde ilerlemeye başladı. İç ve dış politikada Birleşik Krallık yanlısı bir siyaset izledi ve I. Dünya Savaşının bitiminden beri ülkede bulunan İngiliz askerlerinin varlığını sürdürmesine müsaade etti.
Prens Abdullah'ın bu politikaları ülke içerisindeki Almanya yanlısı bazı politikacı ve subayları rahatsız etti ve Reşid Ali Geylani önderliğinde 4 Nisan tarihinde 1941 Irak darbesini gerçekleştirdiler ve kraliyet ailesini Irak topraklarından sürdüler. Ancak Müttefikler bu durumu hoş karşılamadı ve 2 Mayıs tarihinde bölgedeki Haşimoğulları varlığını desteklemek amacı ile Anglo-Irak Savaşını başlattılar. 29 gün süren mücadelenin ardından Nazi yanlısı hükûmet düşürüldü ve yerine tekrar kraliyet ailesi getirildi.
Kral II. Faysal'ın yönetmek için uygun yaşa gelmesinin ardından Prens Abdullah Naiplik görevini bıraktı ancak mevcut veliaht ve amcası olarak kralın baş danışmanı olmaya devam etti.
1956 yılında Süveyş Krizinin patlak vermesi ile beraber Prens Abdullah ve hükûmetin Birleşik Krallık-İsrail yanlısı tutum izlemesi, ülkedeki Cemal Abdünnasır etkisinde kalmış Pan Arabizm yanlısı olan büyük bir kesimi oldukça rahatsız etti. Aynı yıl içerisinde Irak'ın bazı büyük kentlerinde isyan ve kargaşa baş göstermeye başladı. Olayların birçoğu bastırılmış olsa da bu durum ordu içerisindeki subayların harekete geçme isteğini artırdı.
14 Temmuz Devrimi

Ana madde: 1958 Irak Darbesi
14 Temmuz 1958 tarihinde, Lübnan Krizi sebebiyle Ürdün Kralı I. Hüseyin'e yardıma giden ordunun başında bulunan Albay Abdülkerim Kasım, emrindeki birlikleri Ürdün yerine kraliyet sarayına yönlendirdi ve bir darbe gerçekleştirdi. Prens Abdullah ve birçok aile üyesi o sırada infaz edildiler. Ancak öldürülmesinin ardından Abdullah'ın cansız bedeni halkın eline geçti. Time dergisinin 21 Temmuz sayısında verilen bilgiye göre "Halk, Abdülillah'ın bedenini sokaklarda sürükledi ve parça parça etti." Olayların ardından sokakta bulunan çeteler cesetten kalanları yakarak yok ettiler.
Louis Lansana Beavogui

| Louis Lansana Beavogui |
| --- | --- |

Gine Devlet Başkanı Geçici
Görev süresi 26 Mart 1984 - 3 Nisan 1984
Yerine geldiği: Ahmed Sékou Touré
Yerine gelen: Lansana Conté
Gine Başbakanı
Görev süresi 26 Nisan 1972 - 3 Nisan 1984
Yerine geldiği: Makam oluşturuldu
Yerine gelen: Diarra Traoré
Kişisel bilgiler
Doğum: 28 Aralık 1923(1923-12-28) Macenta, Fransız Ginesi
Ölüm: 19 Ağustos 1984 (60 yaşında) Konakri, Gine
Partisi: Gine Demokratik Partisi
Louis Lansana Beavogui (28 Aralık 1923 - 19 Ağustos 1984), Gineli doktor ve siyasetçi. Beavogui, Afrika ülkesi Gine'de 1972 ile 1984 yılları arasında başbakanlık makamında ve 1984 yılında da kısa bir süre geçici olarak devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.
Gine'de ilk ve orta öğrenimini tamamladıktan sonra lisans eğitimi için Senegal'e giden Beavogui, burada tıp üzerine eğitim almıştır. Eğitim süresinin ardından yeniden Gine'ye geri dönen Beavogui, Kissidougou ve Guekedou'da doktor olarak görev almıştır.
Siyasi hayatına Gine Demokrat Parti - Afrika Demokratik Hareketi içerisinde parti sekreteri olarak başlayan Beavogui, ilerleyen süreçte Kissidougou'ya belediye başkanı olmuştur. Ülkesi Gine'nin 28 Eylül 1958 tarihinde gerçekleştirilen referandumda Fransa'ya bağlı bir bölge olarak kalmak istememesi sonucu tek taraflı olarak ilan ettiği bağımsızlığın ardından oluşturulan hükûmette Ekonomi ve Planlama Bakanı olarak yer almıştır. Ülkenin bağımsızlığının ardından basılan paralarda kendisinin imzası yer almıştır. Fransa ile yaşanan sorun nedeniyle Sovyetler Birliği gibi farklı ülkelere yönelen Beavogui, ekonomik olarak ilişkileri geliştirme çabası içerisine girmiştir.
Ülkenin bağımsızlığından bu yana oluşturulmayan başbakanlık makamı, dönemin devlet başkanı Ahmed Sékou Touré tarafında kendisine yöneltilen baskıları hafifletebilmek adına oluşturulmuş ve ülkenin ilk başbakanı olarak Beavogui'yi 26 Nisan 1972 yılında atamıştır.
Devlet başkanı Touré'nin hayatını kaybetmesi ile birlikte 26 Mart 1984 tarihinde başbakanlık görevinin yanı sıra geçici olarak devlet başkanlığı görevini de üstlenmiştir. Ancak makama gelmesinden kısa bir süre sonra mevcut rejime karşı gerçekleştirilen askerî darbe ile görevinden uzaklaştırılan Beavogui tutuklanarak gözetim altına alınmıştır. Kindia'da bulunan bir cezaevine gönderilen Beavogui, burada 1984 yazında rahatsızlanarak hastaneye kaldırılmış ancak kurtarılamayarak 19 Ağustos 1984 tarihinde ölmüştür.
Albert Ouédraogo

| Albert Ouédraogo |
| --- | --- |

Geçici Burkina Faso Başbakanı
Görev süresi 3 Mart 2022 - 30 Eylül 2022
Cumhurbaşkanı: Paul-Henri Sandaogo Damiba
Yerine geldiği: Lassina Zerbo
Yerine gelen: Appolinaire Joachim Kyelem de Tambela
Kişisel bilgiler
Doğum: 6 Nisan 1969 (55 yaşında) Dori, Séno, Yukarı Volta (günümüzde Burkina Faso)
Milliyeti: Burkinalı
Albert Ouédraogo, Ocak 2022 Burkina Faso Darbesi'nin ardından 3 Mart'tan 30 Eylül'deki ikinci darbeye kadar Burkina Faso başbakanı olarak görev yapan Burkina Fasolu bir ekonomisti.
Erken yaşam ve kariyer

Albert Ouédraogo, 6 Nisan 1969'da Dori, Séno'da doğdu.
Kariyer

Albert Ouédraogo, Burkina Faso'daki birçok devlet ve özel üniversitede ders vermiştir. Özellikle, Ouédraogo, Ouagadougou Üniversitesinde ve özel Aube Nouvelle Üniversitesinde muhasebe dersleri verdi. Ouédraogo, 3 Mart 2022'de Cumhurbaşkanı Paul-Henri Sandaogo Damiba tarafından başbakan olarak atandı.
Jean-Baptiste Ouédraogo

| Jean-Baptiste Ouédraogo |
| --- | --- |

4. Yukarı Volta Devlet Başkanı
Görev süresi 7 Kasım 1982 - 4 Ağustos 1983
Yerine geldiği: Saye Zerbo
Yerine gelen: Thomas Sankara
Kişisel bilgiler
Doğum: 30 Haziran 1942 (82 yaşında) Kaya
Jean-Baptiste Ouédraogo (d. 30 Haziran 1942), Yukarı Voltalı (günümüzde Burkina Fasolu) doktor ve siyasetçidir. Ouédraogo, Afrika kıtası ülkesi Yukarı Volta'da (günümüzde Burkina Faso) 1982 ile 1983 yılları arasında devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.
Fildişi Sahili ile Fransa'da tıp eğitimi alan Ouédraogo, 1976 ile 1977 yılları arasında Ouagadougou'da bir hastanede çocuk bölümünde doktor olarak görev almıştır. 1977 yılında yeniden Fransa'ya giden Ouagadougou, burada 1981 yılına kadar kaldıktan sonra yenide ülkesine dönmüş ve Şubat 1982'de askerî hastanenin başhekimi olarak göreve başlamıştır.
Aynı yıl içerisinde gerçekleştirilen darbe sonrasında kurulan Conseil du Salut du Peuple'nin genel başkanlığına getirilen ve sonrasında da devlet başkanlığı makamına seçilen Ouédraogo, 1983 yılında yapılan başka bir darbe ile görevden uzaklaştırılmıştır.
Bu olaydan sonra yeniden kendi alanına dönen Ouédraogo, başkent Ouagadougou'da klinik açmıştır.
Otho

Roma imparatoru Marcus Salvius Otho'ya ait Aureus sikke. Sikke ön yüzde imparator Otho portresi çevresinde  IMP M OTHO CAESAR AVG TR P lejantı, arka tip Victoria çelenk ve palmiye dalı tutuyor çevresinde VICTORIA OTHONIS lejantı.
Marcus Salvius Otho (25 Nisan 32 – 16 Nisan 69). 15 Ocak - 16 Nisan 69 arası Roma imparatoru, Dört İmparator Yılı'nın ikinci imparatoru.
Doğumu ve soyu

Otho, eski ve soylu bir Etrüsk kökenli aileden gelmektedir. Ailesi Etruria soyundan gelmekte olup Ferentium'da, günümüzdeki adıyla Ferento, Viterbo yakınlarında yerleşiktir. Babası Lucius Otho, Roma ordusunda savaşmış bir savaşçıdır. Annesi ise soylu olmayan bir aileden gelmekte olup Marcus Salvius Otho'dur. Otho'nun annesinin belki de köle olarak doğduğu söylenmektedir. Otho, Marcus Salvius Otho'nun oğludur ve babası sayesinde Livia'nın, yani Roma imparatoru Augustus'un karısının evinde büyümüştür. Otho, praetor (yargıç) unvanına yükselmiş olsa da daha ileri gitmemiş ve Augustus'un etkisiyle senatörlük unvanını kazanmıştır.
Gençliği

Geleceğin imparatoru, ilk olarak Nero'nun etrafını saran en kayıtsız ve savurgan genç asillerden biri olarak ortaya çıkar. Bu arkadaşlık 58'de Poppea Sabina adlı bir kadın tarafından sona erdirilecektir. Otho güzel karısını, yine onun ısrarı üzerine imparatorla tanıştırdı, bundan sonra başlayan ilişki sonunda onun ölümü olacaktı. Onun metresi olarak durumunu sağlamlaştırdıktan sonra, Otho'dan boşandı ve onu uzak bir eyalet olan Lusitania'ya göndertti.
Otho, Lusitania'da yaklaşık on yıl kaldı ve eyaleti o dönem için alışılmadık biçimde ılımlı yönetti. 68'de komşu eyalet Hispania Tarraconensis'in valisi Galba, Nero'ya karşı isyan başlattı ve Otho ona Roma yolunda eşlik etti. Onu bu yöne belki de Nero'dan gördüğü muameleye içerlemiş olması zorlamıştır ama bu neden kişisel hırsına çok önceden eklenmişti. Galba çocuksuzdu, yaş olarak da ilerlemişti ve Otho, astrologların öngörülerinin de cesaretlendirmesi ile onun halefi olmaya talip oldu. Galba'nın favorilerinden Titus Vinius'la, onun desteğini sağlamak için kızıyla evlenmeyi içeren gizli bir antlaşma yaptı. Her nasılsa, Ocak 69'da Galba'nın yasal evlatlığı Lucius Calpurnius Piso Licinianus yüzünden umutları suya düştü.
Otho için hiçbir şey değişmedi. Finansal durumunun kötülüğüne rağmen, eski savurganlıklarına teşekkür ederek, Praetorian muhafızlar'ın yirmi üç askerinin hizmetini satın alacak kadar parayı bulabildi. 15 Ocak sabahında, (Piso'nun evlatlık edinilmesinden sadece beş gün sonra), Otho her zamanki gibi İmparatora saygılarını sunmak için törene katıldı ve ardından kişisel işlerini mazeret göstererek hızlı bir şekilde suç ortaklarıyla buluşmak için huzurdan ayrıldı. Kendisine Praetorian kampına kadar eşlik edildi, kısa bir şaşırma ve kararsızlığın ardından İmparator olarak selamlandı.
Forum'a geri döndü ve Kapitol'un eteklerinde kaynağı belirsiz bir ihanet söylentisiyle uyarılmış olan Galba tarafından karşılandı, kalabalık meraklı vatandaşlar muhafızların kışlasının yolu üzerinde toplanmışlardı. Palatine'de görevli olan ve İmparatora eşlik eden cohort, birdenbire onu terk etti. Galba, yeni evlatlık edinilmiş oğlu Piso ve diğerleri Praetorianlar tarafından öldürüldüler. Otho kampa zaferle döndü ve aynı gün usulüne uygun olarak senatör'ler tarafından Augustus, "tribunal (kanun koyucu) güç" ve "principate" (devletin başı)'e ait asaletler verildi. Otho başarısını, Pretorian muhafızların ve ordunun geri kalanının, Galba'nın yönetime ulaşmasına yardım ettikleri için bekledikleri altını reddetmesi sonucu ona gücenmelerine borçluydu. Aynı zamanda şehir halkı da Galba'yla mutlu değildi ve Nero'nun anısını sevgiyle anıyorlardı. Otho'nun İmparator olarak ilk icraatı olanlar konusunda unutkan olmadığını gösterdi.
1966'da Türkiye

Bu sayfada, 1966 yılında Türkiye'de görevdeki siyasi kurumlar ve kişiler, yaşanan olaylar, doğan ve ölen kişiler yer alır.
Meclis

TBMM 13. dönem
Görevdekiler

Cumhurbaşkanı
Cemal Gürsel (28 Mart'a kadar)
Cevdet Sunay (28 Mart'tan itibaren)
Başbakan: Süleyman Demirel
Anamuhalefet lideri: İsmet İnönü
İktidar partisi ve ana muhalefet

İktidar partisi
Adalet Partisi (AP)
Ana muhalefet
Kabine

30. Türkiye Hükûmeti
Olaylar > Ocak

18 Ocak - Ankara Cezaevi'nde çıkan isyanda 3 kişi öldü, 18 kişi yaralandı.
Olaylar > Şubat

2 Şubat - Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel tedavi için ABD'ye gitti.
Olaylar > Mart

1 Mart - İstanbul Boğazı'nda Dolmabahçe açıklarında çarpışan iki Sovyet tankerinden denize sızan ince mazotun alev almasıyla Yüzer Karaköy İskelesi ve Kadıköy vapuru yandı.
26 Mart - ABD'de komada olan Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel'in Türkiye'ye getirilmesinden sonra başbakanlığın isteği üzerine GATA'da toplanan sağlık kurulu, Gürsel'in sağlının, görevini yerine getirmesine engel olduğuna karar verdi.
28 Mart - 1966 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi: Felçli olan Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel'in görevine devam edemeyeceğinin bildirilmesiyle 5. cumhurbaşkanını belirlemek için mecliste seçim yapıldı.
Olaylar > Mayıs

29 Mayıs –  Beşiktaş, Türkiye 1. futbol ligi şampiyonluğunu kazandı.