stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Endüstriyel hidrolik

Hidrolik biliminin sanayideki hidrostatik uygulamalarına Güç Hidroliği ya da Endüstriyel Hidrolik adı verilir. Makine mühendisliği'nin ilgi alanına giren bu kısım güç ve kuvvet ihtiyacının olduğu endüstrinin hemen her kolunda kullanılır. Hidrolik enerji ile doğrusal, dairesel ve açısal hareket üretmek için hazırlanan sistemlere Hidrolik Sistem denilmektedir.
Hidrolik devrelerde su, korozif olması sebebiyle çok nadir durumlar dışında tercih edilmemektedir. Güç hidroliğinde akışkan olarak petrol türevli yağlar (hidrolik akışkanlar) kullanılmaktadır. Bu yağlardan beklenen en önemli özellik sıkıştırılamaz olması ve sistem elemanlarını korozyondan korumasıdır.
Avantajları

Hidrolik sistemler, kuvvetin ve gücün ön planda olduğu yerlerde kullanılırlar. Hidrolik bir sistem;
Küçük basınçlarla büyük kuvvetler (güçler) elde eder,
Alternatif sistemlere nazaran çok daha az yer kaplar,
Güvenlidir (patlama söz konusu değildir, sızıntı olursa yangın tehlikesi mevcuttur),
Sessiz çalışır (hidrolik direksiyonda olduğu gibi),
Hidrolik enerjinin elde edilmesi, denetimi ve kontrolü kolaydır. Otomatik kontrol ile tek merkezden kontrol edilebilir,
Çalışan sistemi durdurmadan hız kontrolü yapılabilir,
Hareket yönü değişimi çok hızlı bir şekilde yapılabilir,
Ani basınç yükselmeleri ve şoklara karşı güvenlidir,
İşletme ve bakım giderleri düşüktür (ilk yatırım maliyeti yüksektir),
Parça ömürleri uzundur (gerekli temizlik ve filtrasyonun sağlanması halinde),
Tamir ve bakımı kolaydır (hidrolik sistemlerde arızanın teşhis edilip ana arıza sebebinin bulunması uzmanlık gerektirir),
Sistem çalışırken kendi kendini yağlar, korozyon sorunu pek yoktur,
Kendi kendisini soğutur ve ısıtır,
Uzak mesafelere güç iletimi konusunda çok verimlidir (gücü iletirken kayıpları çok düşüktür, fakat hidrolik enerji en fazla 100 m'ye kadar taşınabilir).
Exoryza

Exoryza Microgastrinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Eston Yazarlar Birliği

Eston Yazarlar Birliği (Estonca: Eesti Kirjanike Liit, kısaltmasıyla EKL), Eston yazarlar ve edebiyat eleştirmenlerinin profesyonel meslek örgütü.
Tarihçe

Eston Yazarlar Birliği, ülkenin başkenti Tallinn'de  8 Ekim 1922'de düzenlenen 3. Eston Yazarlar Kongresi'nde Eesti Kirjanike Liit adıyla kuruldu. Birlik, 27 Nisan 1923'te Estonya'nın en önemli edebiyat dergilerinden biri olan aylık dergi Looming'i çıkarmaya başladı. 1927'de Tartu'ya açılan şubeyle organizasyon büyüdü.
Estonya'nın Sovyet işgaline uğramasıyla birlikte, Yazarlar Birliği 19 Ekim 1940'ta dağıldı. İşgal güçleri 9 Ekim 1943 tarihinde Moskova'da Sovyet Eston Yazarlar Birliğini (Eesti Nõukogude Kirjanike Liit) kurdu. 1958'den itibaren Estonya SSC Yazarlar Birliği (Eesti NSV Kirjanike Liit) olarak anılan bu yapı, Sovyetler Birliği'nin yıkılışına kadar varlığını sürdürdü.
II. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın Estonya'yı işgali (1941-44) döneminde orijinal birlik faaliyetlerini gayriresmî olarak sürdürdü. Sovyet Eston Yazarlar Birliğinin ortaya çıkışına karşı olarak, göç etmiş Eston yazarlar tarafından 1945'te Stockholm'de Uluslararası Eston Yazarlar Birliği (Välismaine Eesti Kirjanike Liit) kurulmuştu.
Estonya'nın bağımsızlığını kazanmasının ardından 1991'de örgüt tekrar Eston Yazarlar Birliği adını aldı. Kurulmuş olan Uluslararası Yazarlar Birliği, Ekim 2000'de orijinal kuruluşla birleşti.
EKL hâlen Tallinn'deki merkez ve Tartu'daki şubesinde faaliyet göstermektedir.
Başkanlar > Eston Yazarlar Birliği

1922-1923 Friedebert Tuglas
1923-1924 Karl Rumor
1924-1925 Eduard Hubel
1925-1927 Friedebert Tuglas
1927-1929 Henrik Visnapuu
1929-1930 Friedebert Tuglas
1930-1936 Eduard Hubel
1937-1939 Friedebert Tuglas
1939-1940 August Jakobson
1941-1943 Albert Kivikas
1943-1944 Gustav Suits
Başkanlar > Uluslararası Eston Yazarlar Birliği

1945-1982 August Mälk
1982-1999 Kalju Lepik
1999-2000 Enn Nõu
Başkanlar > Sovyet Eston Yazarlar Birliği/Estonya SSC Yazarlar Birliği

1943-1944 Johannes Vares-Barbarus
1944-1946 August Jakobson
1946-1950 Johannes Semper
1950-1954 August Jakobson
1954-1971 Juhan Smuul
1971-1976 Vladimir Beekman
1976-1983 Paul Kuusberg
1983-1991 Vladimir Beekman
Başkanlar > Eston Yazarlar Birliği

1991-1995 Vladimir Beekman
1995-2004 Mati Sirkel
2004-2007 Jan Kaus
2007-2016 Karl Martin Sinijärv
2016-     Tiit Aleksejev
Eurylaimus

Eurylaimus, Eurylaiminae altfamilyasına bağlı bir kuş cinsidir.
Eurylaimides

Eurylaimides, Hint Okyanusu çevresine dağılmış ve tek bir türü de Amerika'da bulunan, Passeriformes takımında bir kuş kladıdır. Bu grup içinde beş familya bulunur. Aşağıda listelenen familyalar International Ornithologists' Union (IOC) tarafından tanınan familyalardır.
Philepittidae
Eurylaimidae
Calyptomenidae
Sapayoidae
Pittidae
Oliveros et al. (2019) araştırmasına göre Eurylaimides kladının filogenetik ilişkileri:
Lycosa futilis

Lycosa futilis, Lycosa cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Eurylepis

Eurylepis, Scincinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Eleutherodactylus

Eleutherodactylus marnockii
Eleutherodactylus, Eleutherodactylinae cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lycosa formosana

Lycosa formosana, Lycosa cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Eurygonias

Eurygonias, Oreasteridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Lycosa gesserit

Lycosa gesserit, Lycosa cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lucayan Adaları

Lucayan Adaları'nın konumu (yeşil)
Lucayan Adaları ya da kısaca Lucayan, Kuzey Amerika'nın güneydoğu kıyılarında yer alan ve siyasi olarak Bahamalar ile Britanya Denizaşırı Toprakları konumundaki Turks ve Caicos Adaları'nı kapsayan takımadalar için günümüzde artık kullanılmayan veya en azından nadiren kullanılan bir terimdir. Lucayan ismi takımadalarında yaşamış ancak günümüzde soyu tükenmiş olarak kabul edilen yerli halk grubu olan Aravaklar'ın bir kolu olan "Lucayan" (lukku-cairi) adından türemiştir.
Lucayan Adaları, volkanik kökenli olan ve zaman zaman yanlış olarak dâhil edildikleri Antiller'in aksine Batı Hint Adaları'nın bir parçası konumundadır ve Karayip Denizi'nde yer almamaktadır.
Lucayan Adaları'nı oluşturan Bahamalar ile Turks ve Caicos Adaları yöneticileri 2010 yılında federasyon oluşturma konusunda görüşmeler yapmışlardır.
İdarî yapılanma

| İsim | Yüzölçümü (km²) | Nüfus |
| --- | --- | --- |
|  Bahamalar | 13.939 | 353.000 (2010, Kaynak: Bahamalar İstatistik Departmanı) |
|  Turks ve Caicos Adaları | 497 | 41.000 (Nisan 2011 itibarıyla) |
Lemming

Lemming, Cricetidae familyasının Arvicolinae alt familyasından Lemmini (kısmen de Arvicolini) oymağını oluşturan ve Arktika'da karaltı iklimlerde yaşayan kemirici cinslerinin ortak adı. Çoğunlukla 7–15 cm uzunluğunda ve 30-112 g ağırlığında ufak otçul memelilerdir. Kış uykusuna yatmazlar.
Toprak oyuklarında ve taşlar altında barınırlar. Şiddetli kutup şartlarına uyum sağlarlar.
Türler

Altfamilya: Arvicolinae
Oymak: Lemmini
Dicrostonyx
Kuzey halkalı lemmingi (D. groenlandicus)
Ungava halkalı lemmingi (D. hudsonius)
Victoria halkalı lemmingi (D. kilangmiutak)
Nelson halkalı lemmingi (D. nelsoni) ya da St. Lawrence Adası halkalı lemmingi (D. exsul)
Ogilvie Dağları halkalı lemmingi (D. nunatakensis)
Richardson halkalı lemmingi (D. richardsoni)
Bering halkalı lemmingi (D. rubricatus)
Arktik lemming (D. torquatus)
Unalaska halkalı lemmingi (D. unalascensis)
Wrangel lemmingi (D. vinogradovi)
Lemmus
Amur lemmingi (L. amurensis)
Norveç lemmingi (L. lemmus)
Sibirya kahverengi lemmingi (L. sibiricus)
Kuzey Amerika kahverengi lemmingi (L. trimucronatus)
Wrangel Adası lemmingi (L. portenkoi)
Myopus
Orman lemmingi (M. schisticolor)
Synaptomys
Kuzey bataklık lemmingi (S. borealis)
Güney bataklık lemmingi (S. cooperi)
Oymak: Arvicolini
Eolagurus
Sarı bozkır lemmingi (E. luteus)
Przewalski bozkır lemmingi (E. przewalskii)
Lagurus
Bozkır lemmingi (L. lagurus)
Exoristini

Exoristini, Exoristinae altfamilyasına bağlı bir hayvan oymağıdır.
Taksonomi

Exoristini oymağına bağlı cinsler (2023):
Austrophorocera - Townsend, 1916
Bessa - Robineau-Desvoidy, 1863
Chaetexorista - Brauer and Bergenstamm, 1895
Chetogena - Rondani, 1856
Exorista - Meigen, 1803
Gueriniopsis - Reinhard, 1943
Parasetigena - Brauer and Bergenstamm, 1891
Phorocera - Robineau-Desvoidy, 1830
Tachinomyia - Townsend, 1892
Lycosa florissanti

Lycosa florissanti, Lycosa cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lycosa gibsoni

Lycosa gibsoni, Lycosa cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Eurylaiminae

Eurylaiminae, Eurylaimidae familyasına bağlı bir hayvan altfamilyasıdır.
Taksonomi

Eurylaiminae altfamilyasına bağlı cinsler (2023):
Corydon - Lesson, 1828
Cymbirhynchus - Vigors, 1830
Eurylaimus - Horsfield, 1821
Psarisomus - Swainson, 1837
Sarcophanops - Sharpe, 1877
Serilophus - Swainson, 1837
Lycosa fuscana

Lycosa fuscana, Lycosa cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Etiyokuşu Höyüğü

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Etiyokuşu
il:: Ankara
İlçe:: Merkez
Köy:: Merkez
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: 
Tescil No ve derece:: 
Tescil tarihi:: 
Araştırma yöntemi:: Kazı

Etiyokuşu Höyüğü, Ankara il merkezinin yaklaşık 5 km. kuzey – kuzeydoğusunda, günümüzde tümüyle yapıların altında kalmış bir höyüktür. Etiyokuşu ismi, muhtemelen kazı ekibi tarafından verilmiş bir isimdir. Tepe, 86 x 22,5 metre boyutlarında, 1,5 metre yükseklikte ve yerleşme alanının 6,5 dönüm olduğu bildirilmiştir. Kazı öncesinde Çubuk Barajı asfaltıyla ikiye bölünmüş durumdaydı ve kum çekilmesiyle kısmen tahrip edilmiş bulunuyordu.
Kazılar

Höyükten kum çekilmesi nedeniyle 1937 yılında bir kurtarma kazısı yapılmıştır. Kazı çalışmaları Şevket Aziz Kansu, İsmail Kılıç Kökten, M. Atasay ve Remzi Oğuz Arık katılımıyla yürütülmüştür. Kazılar, karayolunun her iki yanında üç açmada yapılmıştır. Türk arkeologlar tarafından gerçekleştirilen ilk kazılardan biridir.
Tabakalanma

Tüm açmalarda, Erken Tunç Çağı'na tarihlenen üç tabaka belirlenmiştir. Tümüyle bir köy yerleşmesi söz konusudur. Ana toprağa oturan III. tabaka, daha çok höyüğün orta kısmındadır. En üstteki I. tabaka ise höyüğün tümüne yayılmış durumdadır. Yerleşme, Ahlatlıbel'in Erken Tunç Çağı III. evresiyle çağdaş yoksul bir yerleşme olarak görülmektedir.
Buluntular

Mimari olarak, II. ve III. tabakalarda yapıların taş temelli ve kerpiç  duvarlı yapılar olduğu belirtilmektedir. I. tabakada iki odalı, dörtgen planlı bir evin temelleri ortaya çıkarılmıştır. Yapının büyük odasında bir ocak vardır. Farklı yerlerde de, ağızları değişik boyutlarda taş yığınları ile örtülmüş hububat çukurları açığa çıkarılmıştır. II. tabakada daire biçiminde, kulübe olduğu düşünülen yapılar kazılmıştır. Ancak bunlar tahıl depoları olarak da kullanılmış olabilir. Bunların çapları 3,40 ile 2.75 arasında değişmektedir.
I. tabakanın en üst evresinde bir savunma duvarı içinde anıtsal yapıları olan bir yapı kompleksi vardır.
I. ve II. tabakalarda kum ve saman katkılı hamurlu, içi ve dışı kırmızı ya da içi siyah dışı kırmızı yüzey renkli, iyi fırınlanmış çanak çömlek buluntuları vardır. III. tabakanın çanak çömleği hakkında bilgi verilmemiştir. Biçimler, kase ve çömlektir.
Pişmiş topraktan armut biçimli, uçları delikli ağırlık, ağırşaklar, figürin, mühür ve idoller bulunmuştur.
Hayvan kalıntısı buluntuları olarak domuz, koyun, öküz ve geyik kalıntıları ele geçmiştir. Geyik hariç diğerleri evcil türlerdir.
Bakır ya da tunç olarak maden buluntusu çok azdır. Bir iğne örnek olarak verilmektedir.
Lopholaena

Lopholaena Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Lophogorgia

Lophogorgia, Gorgoniidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Lopholeucaspis

Lopholeucaspis Diaspididae familyasına bağlı bir cinstir.
Lopholiparis

Lopholiparis Liparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Lophomma

Lophomma, Linyphiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Exosternini

Exosternini, Histerinae altfamilyasına bağlı bir hayvan oymağıdır.
Taksonomi

Exosternini oymağına bağlı cinsler (2023):
Acrolister - Bickhardt, 1917
Adelopygus - Desbordes, 1917
Anaglymma - Lewis, 1894
Apobletodes - Desbordes, 1918
Arbolister - Mazur, 1990
Aspidolister - Bickhardt, 1920
Asterix - Mazur, 1993
Baconia - Lewis, 1885
Caenolister - Bickhardt, 1921
Canarinus - Mazur, 1993
Catacraerus - Bickhardt, 1920
Chalcurgus - H. Kolbe, 1897
Chapischema - Caterino and Tishechkin, 2014
Coelocraera - Marseul, 1857
Conchita - Mazur, 1994
Conocassis - Caterino and Tishechkin, 2014
Coproxenus - Lewis, 1897
Corticalinus - Gomy, 2004
Crenulister - Caterino and Tishechkin, 2014
Cylindrolister - Bickhardt, 1921
Cylistosoma - Lewis, 1905
Cypturus - Erichson, 1834
Diabletes - Reichardt, 1933
Dolicholister - Bickhardt, 1917
Enkyosoma - Caterino and Tishechkin, 2014
Epitoxasia - Cooman, 1932
Epitoxus - Lewis, 1900
Exosternus - Lewis, 1902
Exotoxus - Mazur, 1991
Grammopeplus - Bickhardt, 1911
Heudister - Cooman, 1940
Hindophelister - Mazur, 1975
Hypobletus - Schmidt, 1896
Iarina - Y lamos, 1996
Kaszabister - Mazur, 1972
Lacrimorpha - Caterino and Tishechkin, 2014
Macrosternus - Marseul, 1853
Mecistostethus - Marseul, 1870
Monoplius - Lacordaire, 1854
Notodoma - Lacordaire, 1854
Nunbergia - Mazur, 1978
Operclipygus - Marseul, 1870
Pachycraerus - Marseul, 1853
Paratropus - Gerstaecker, 1867
Pelorurus - Lacordaire, 1854
Phelister - Marseul, 1853
Platybletes - Th rond, 1952
Platysomatinus - Mazur, 1972
Pluricosta - Caterino and Tishechkin, 2014
Probolosternus - Lewis, 1900
Procoryphaeus - Mazur, 1984
Pseudister - Bickhardt, 1917
Pyxister - Caterino and Tishechkin, 2014
Sabahister - Gomy and Vienna, 2008
Scaptorus - Caterino and Tishechkin, 2014
Sitalia - Lewis, 1900
Spathochus - Marseul, 1864
Strigister - Caterino, Tishechkin and Proudfoot, 2013
Thoraxister - Desbordes, 1922
Xenosternus - Bickhardt, 1911
Yarmister - Wenzel, 1939
Lophoictinia

Lophoictinia, Accipitridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Leon Surmelian

| Leon Zaven Surmelian   Լեւոն Զաւէն Սիւրմէլեան |
| --- | --- |

Doğum: Leon Zaven Surmelian 24 Kasım 1905 Trabzon, Trabzon Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 3 Ekim 1995 (89 yaşında) Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Meslek: Yazar
Dil: Ermenice ve İngilizce
Milliyet: Amerikalı Ermeniler
Alma mater: Kansas Devlet Üniversitesi
Konu: Ermeni edebiyatı
Önemli eserler: Soruyorum Size Hanımlar ve Beyler   Joyous Light    Apples of Immortality: Folktales of Armenia    Daredevils of Sassoun   Techniques of Fiction Writing: Measure and Madness

İmza: 

Leon Zaven Surmelian (Ermenice: Լեւոն Զաւէն Սիւրմէլեան; 24 Kasım 1905 - 3 Ekim 1995) Amerikalı Ermeni yazardır. Surmelian 1922'de Amerika'ya taşınmış ve yaşamı boyunca üç ana eser yazmıştır. Ermeni Kırımı'ndan kurtulan Surmelian, ilk İngilizce kitabı Soruyorum Size Hanımlar ve Beyler'i 1945'te yayımlamıştır. Ayrıca Sasonlu Tavit Destanı'nı İngilizceye çevirmesiyle tanınmaktadır.
İlk yılları

Leon Surmelian 24 Kasım 1905'te eczacı Garabed Surmelian ve Zvart Diradurian'ın üçüncü çocuğu olarak doğdu.  Surmelian'ın iki kız, bir erkek kardeşi vardı. Surmelian, babasının Ermeni-Türk dostluğunun destekçisi olduğunu ve Trabzon'da Rusya'yı eleştiren tek Ermeni olduğunu kaydetmiştir. Amcası Leon ise Ermeni Devrimci Fedarasyonu'na üyeydi.
1915'teki Ermeni Kırımı sırasında anne ve babasını kaybeden Surmelian, üç kardeşiyle birlikte aile dostu bir Yunan doktor tarafından evlat edinildi. 1916'da Rus gemisiyle önce Batum'a, oradan da Krasnodar'a gitti. 1918'de Birinci Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle arkadaşlarıyla birlikte İstanbul'a geldi. Sonrasında eğitimi için Ermenistan'daki Armaş Tarım Okulu'na gitti. Ermenistan'da geçirdiği bir yılın ardından İstanbul'a döndü ve yetimhanede yaşadı. Yetimhanede yaşadığı süre boyunca dini okulda eğitim gören Surmelian, 16 yaşında İçişleri Komiserliğinde sekreter yardımcısı olarak görev yaptı.
1922'de Ermeni Tarım Birliği, Surmelian'ın Amerika'ya gitmesine yardımcı oldu. Surmelian, lisans eğitimini Kansas Eyalet Üniversitesi Tarım Yönetimi bölümünde tamamladı.
Kariyeri

Surmelian aslında Amerika'da tarım eğitimi aldıktan sonra Ermenistan'a dönüp ülkeyi yeniden düzenlemek istiyordu. Her ne kadar yazdığı şiirde ülkeye yardım etmenin en iyi yolunun tarım okumak olmadığını yazsa da, daha sonra kendisini "kriz zamanlarında düzenli mühendislik yapan "ruhun mühendisi"" olarak tanımlamıştır.
Surmelian, 1920'de Ermeni şair Vahan Tekeyan ile İstanbul Ermeni Merkez Okulu'nun amfitiyatrosunda tanışmış, bu tarihten sonra yazdıkları kayıt altına alınmıştır. Tekeyan, İstanbul'da yayınlanan The People's Voice dergisinin editörüydü ve Surmelian'a şiirlerini düzenleyip dergisinde yayınlamayı teklif etti. Tekeyan, 1924'te Surmelian'ın şiirlerini topladığı Neşeli Işık (Lus Zvart) adlı eserini Paris'te yayınladı.
1931'den 1932'ye kadar ilk Ermeni-Amerikan haftalık gazetesi Armenian Messenger'ın editörlüğünü yaptı. 1937'de Amerikan vatandaşı olan Surmelian, 1943'ten 1944'e kadar Los Angeles Eyalet Bölümü Şartlı Tahliye Departmanında çalıştı. Ayrıca 1944-1945 yılları arasında Metro-Goldwyn-Mayer için senaryo yazarlığı yaptı.
1945'te Ermeni Kırımı döneminde geçen Soruyorum Size Hanımlar ve Beyler adlı otobiyografisini yayımladı. Eser daha sonra İtalyanca, İsveççe, Çekçe ve Türkçeye çevrildi.
1950'de kısa öykülerden oluşan 98.6° adlı koleksiyonunu yayınladı. 1958'de ise Ermeni halk hikâyelerini anlattığı Apples of Immortality: Folktales of Armenia adlı eserini yayımladı. 1964'te ise Ermeni ulusal destanı Sasonlu Tavit'i İngilizceye çevirdi. Her iki eser de UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras listesine dahil edilmiştir.
Surmelian, Sasonlu Tavit'i İngilizceye çevirdiği dönemde Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde ders veriyordu. 1969 yılına kadar Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde ders vermeye devam etti. 1969 yılında son eseri olan Techniques of Fiction Writing: Measure and Madness'ı yayınladı. Bu eser modern kurgu eserleri üzerine bir eğitim kitabıydı Surmelian, 3 Ekim 1995'te öldü  ve Los Angeles Hollywood Tepelerindeki mezarlığa defnedildi.
Çalışmaları

Surmelian'ın 1924'te yayınlanan ilk ve tek Ermenice eseri Neşeli Işık dünya çapında ilgi gördü. Surmelian 19 yaşında yazdığı bu eserle dünya çapındaki Ermeni cemaatlerinden övgü aldı
Surmelian'ın otobiyografisi ve ilk İngilizce çalışması olan Soruyorum Size Hanımlar ve Beyler uluslararası alanda övgü topladı. Eser, 1945'teki yayınlanışından sonra birçok dile çevrildi. Kitap, 2018 yılında Londra'daki Ermeni Enstitüsü tarafından ek fotoğraflar, harita ve sözlük ile yeniden yayınlandı.
1968'de Kaliforniya Üniversitesi Yayınları tarafından yayınlanan Apples of Immortality'de 40 Ermeni halk hikâyesi yer almaktaydı. Surmelian'a göre, Ermeni olmayanların kitabı anlaması için kitapta birtakım düzenlemelerin yapılması gerekliydi. 319 sayfadan oluşan kitap değişik eleştiriler aldı. Surmelian'ın halk hikâyeleri hakkındaki yorumunda Ermeni erkeklerin iki eşli olduğu yazmaktaydı. Ermeni erkeklerin geleneksel olarak tek eşli olduğu kabul edildiği için eleştirmenler bu yorumu eleştirmiştir. Ermeni halk hikâyeleri Stewart Irwin tarafından resimlendirildi. Bir eleştirmen, kitaptaki her hikâyenin İngiliz halk hikâyelerinde eş değeri olduğunu not etmiştir.
Surmelian'ın köylülerin sözlü destanlarına dayanan 280 sayfalık Sasonlu Tavit'i 1964'te yayınlandı. Paul Sagsoorian tarafından resimlendirilen ve Homerik kabul edilen roman, 25 sayfalık giriş bölümüyle başlamaktadır. Kitabın sonraki bölümünde ise Hristiyan savaşçıların Müslümanlarla savaştığı Sanasar ve Balthasar, Büyük Meherr, Splendid David ve Meherr Junior adlı dört destan yer almaktadır. Kitap, lirik şarkıya bağlı kalmadan şiirsel nitelikleri, metaforları, imgeleri ve retoriklerini koruyabildiği için olumlu eleştiriler almıştır. Eleştirmenler, kitabın düzensiz stil, tekrarlar, kaliteli anlatı sıçramaları ve eylemlerin özet açıklamaları desteklenmiş ayrıntılı konuşmalardan oluştuğunu belirtmektedir.
Surmelian'ın 1969'da yayımlanan son kitabı, Techniques of Fiction Writing: Measure and Madness'tır. Modern kurgu anlamında eğitici olan eserde Flaubert, Joyce, Dostoyevsky ve Hemingway'den örnekler yer almaktadır. Çevrimiçi ulaşılabilen kitap günümüzde halen daha sınıflarda kullanılmaktadır.
Etkiler

Surmelian 19 yaşında yazdığı eserinden sonra Ermenice yazmayı bıraktı ve sadece İngilizce eserler verdi. Aynı zamanda Ermeniceyle ilişkilendirilen 'Levon' ismini 'Leon' olarak değiştirdi. Kaliforniya'da yaşayan bir başka Ermeni-Amerikan Noubar Ağişian, Surmelian'ın anadilinde yazmayı reddetmesini savundu ve "günümüzde Ermenice kitap okuyan kaldı mı?" diye sordu.
Surmelian'ın Neşeli Işık şiirlerinin düzenlemesinde yardımcı olan Vahan Tekeyan, Surmelian ile sık sık mektuplaşmıştır. Daha sonra mektupları yayınlayan Surmelian, Tekeyan'ın akıl hocası olduğunu ve sonraki yazılarını büyük ölçüde etkilediğini açıklamıştır. Tekmelyan'a yazdığı mektuplarda, hem Ermenice hem İngilizcede uzmanlaşmanın mümkün olmayacağını ve bu nedenle daha geniş bir kitleye hitap etmek için çalışmalarını İngilizce yazacağını açıklamıştır. Artık anadilinde yazmamış olsa da, eserleri yaşamı boyunca çeşitli İngilizce edebiyat dergilerinde yayınlanmıştır.
Yunan eleştirmen Kyriacos Hadjioannou, Sasonlu Tavit eserindeki Ermeni kadınların karışık tasvirinden dolayı, Surmelian'ın yazılarında hafif bir Müslüman etkisi olduğunu savunmuştur.
Surmelian, Ermeni hikâyelerini farklı dilde yazma konusunda Bohemyalı yazar Franz Werfel ve Ermeni-Amerikalı yazar William Saroyan'dan ilham aldığını yazmıştır. Saroyan, daha sonra Surmelian'ın Soruyorum Size Hanımlar ve Beyler'ın giriş bölümünü yazmıştır. Surmelian, günümüzde Saroyan'dan sonra en çok okunan Amerikalı Ermeni yazar olarak bilinmektedir.
Armaş Manastırı, Osmanlı yönetiminde Ermenistan
Soruyorum Size Hanımlar ve Beyler'in Türkçe kopyası
Fakenham Magna

| Fakenham Magna |
| --- | --- |
Kent

Fakenham MagnaFakenham Magna'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Suffolk
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Fakenham Magna, İngiltere'nin Suffolk kontluğunda bulunan bir civil parish.
Lopholiodes

Lopholiodes, Pheroliodidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Endüstriyel demokrasi

Endüstriyel demokrasi posteri
Endüstriyel demokrasi, endüstri içindeki sosyal gücün dağılımının, bir azınlığın elinde toplanmasından ziyade iş ile meşgul olan herkes arasında paylaşımını ifade eden uygulama. Diğer bir ifadeyle yurttaşlık hakları çerçevesinde, işçilerin bir sanayi işletmesinin ya da ticari kuruluşun idare edilmesine kısmen veya tamamen katılmalarıdır. Endüstriyel demokrasi kişisel çıkarların keyfi ve kötüye kullanımını önlemek amacıyla sanayide güç birikimini engellemeyi, bunun için de biriken gücü parçalamayı amaçlamaktadır.
Kavram

Endüstriyel demokrasi kavramı ilk defa 1897 yılında, Sidney ve Beatrice Webb tarafından ortaya konmuştur. Fakat bu yazarlar günümüzde kullanılan anlamdan farklı bir şekilde endüstriyel demokrasiyi içsel ve dışsal boyutlu olarak ele almışlardır. İçsel boyutlu endüstriyel demokrasi aynı zamanda sendikal demokrasiyi ifade etmektedir. Sendikaların örgütlenme şekli "Halkın halk tarafından halk için yönetilmesi” ilkesine dayandığından, sendikaların kendilerinin demokrasi olduğunu ifade etmişlerdir. Dışsal boyutlu demokrasi ile de işçilerin toplu sözleşme hakkının endüstriyel demokrasi ile aynı kavramı ifade ettiğini belirtmişlerdir.
Tarihçe

Endüstiryel demokrasinin tarihi gelişim süreci iki dönemde incelenmektedir. İlki 2. Dünya Savaşı sonrası işçilerin yönetime katıldığı dönemdir. İkinci dönemse günümüzde yaygınlaşan işçi katılımı uygulamaları olarak değerlendirilebilir. Ayrıca 20. yüzyılda bu yöntem sosyalist yönetim anlayışını benimsemiş ülkelerde yaygın olarak kullanılmıştır. Örneğin, Yugoslavya'da işletmelerin yönetimini işçi konseyleri üstlenmiştir. Sendikalı veya sendikasız işçilerden oluşan bu konseyler ülke genelindeki ekonomik gücün yönetiminin yerele indirgenmesini sağlamışlardır. Fakat diğer sosyalist ülkelerde bu yöntem uygulanmışsa da ekonomik katılım açısından Yugoslavya'dakinden daha merkeziyetçi bir tutum sergilenmiştir.
Günümüzde endüstriyel demokrasi modeli hâlen Küba'da uygulanmaktadır.