Hollanda Altın Çağı resmi
Natürmontlar

Natürmontlar, dokuları ve yüzeyleri çok ayrıntılı ve gerçekçi ışık efektleriyle boyama becerisini sergilemek için harika bir fırsattı. Bir masaya serilen her türden yiyecek, gümüş çatal bıçak takımı, karmaşık desenler ve masa örtüleri ve çiçeklerdeki ince kıvrımlar ressamlara meydan okur.
Çeşitli konu türleri kabul edildi: banketje "ziyafet parçaları", ontbijtjes daha basit "kahvaltı parçaları" idi. Neredeyse tüm natürmontların ahlaki bir mesajı vardı, genellikle hayatın kısalığı ile ilgili - bu vanitas teması olarak bilinir - bir kafatası gibi bariz bir sembol veya daha az belirgin olan, örneğin yarı soyulmuş limon (örn. hayat, görünüşte tatlı ama tadı acı). Çiçekler soluyor ve yiyecekler çürüyor ve gümüşün ruha bir faydası yok. Yine de yüzyılın ikinci yarısının daha ayrıntılı parçalarında bu mesajın gücü daha az güçlü görünür.
Başlangıçta gösterilen nesneler neredeyse her zaman dünyevi idi. Bununla birlikte, pahalı ve egzotik nesneleri tasvir eden ve 1640'larda Antwerp'te Frans Snyders ve Adriaen van Utrecht gibi Flaman sanatçılar tarafından bir alt tür olarak geliştirilen yüzyılın ortalarından itibaren pronkstillevens ("gösterişli hala yaşamlar") daha popüler hale geldi. Manzara resminin erken gerçekçi, tonal ve klasik aşamalarının natürmort resminde benzerleri vardı. Willem Claeszoon Heda (yakl. 1595-1680) ve Willem Kalf iken (1619-1693), pronkstilleven değişikliği açtı Pieter Claesz (d. 1660) ("kahvaltı parçaları") veya müstehcen vanitas "ontbijt" ya da belli vanitas parçalarının resmini yapmayı tercih etti.
Tüm bu ressamlarda özellikle yüzyılın ortalarında kahverenginin hakim olduğu renkler genellikle çok sessizdir. Bu, kariyerinin çoğunu Anvers'te sınırda geçiren önemli bir figür olan Jan Davidsz de Heem'in (1606–1684) çalışmaları için daha az doğrudur. Heda bazen daha uzun dikey kompozisyonlar çizmesine rağmen burada sergileri kuzeyde alışılmadık, geniş dikdörtgen resimler oluşturmak için yana doğru yayılmaya başladı. Natürmort ressamları özellikle hanedanlar kurmaya eğilimliydi, öyle görünüyor ki: birçok de Heems ve Bosschaerts vardı, Heda'nın oğlu babasının tarzını sürdürdü ve Claesz, Nicholaes Berchem'in babasıydı.
Çiçek resimleri kendi uzmanlarıyla bir alt grup oluşturdu ve bazen Maria van Oosterwyck ve Rachel Ruysch gibi birkaç kadın sanatçının uzmanlık alanıydı. Hollandalılar ayrıca botanik ve diğer bilimsel çizimler, baskılar ve kitap resimlerinde dünyaya öncülük etti. Tek tek çiçeklerin yoğun gerçekçiliğine rağmen resimler bireysel çalışmalardan ve hatta kitap illüstrasyonlarından oluşturuldu ve çok farklı mevsimlere ait çiçekler rutin olarak aynı kompozisyona dahil edildi ve aynı çiçekler, tıpkı sofra parçalarının yaptığı gibi, farklı işlerde yeniden ortaya çıktı. Vazoda çiçek buketleri o zamanda evlerde yaygın değildi- hatta Delftware lale sahiplerindeki gibi çok zengin çiçekler tek tek gösterildi
Hollanda geleneği büyük ölçüde dönemin başında kuzeye yerleşen ve bir hanedan kuran Flaman doğumlu çiçek ressamı olan Ambrosius Bosschaert (1573-1621) tarafından başlatıldı. Kayınbiraderi Balthasar van der Ast (ö. 1657) çiçeklerin boyanmasının yanı sıra natürmontlara da öncülük etti. Bu ilk çalışmalar, nispeten basit bir şekilde düzenlenmiş çiçek demetleri ile nispeten parlak bir şekilde aydınlatıldı. Yüzyılın ortalarından itibaren genellikle karanlık bir arka plana karşı oldukça Barok olarak adlandırılabilecek düzenlemeler, Willem van Aelst'in (1627–1683) çalışmalarıyla örneklenen daha popüler hale geldi. Leiden, The Hague ve Amsterdam'dan ressamlar bu tür konusunda özellikle başarılıydı.
Ölü avlar ve canlı boyanmış ama ölülerden çalışılmış kuşlar, Hollanda diyetinin temelini oluşturan ölü balıklar gibi başka bir alt türdü - Abraham van Beijeren bunların çoğunu yaptı. Hollandalılar, büyük natürmort unsurlarını diğer resim türleriyle birleştiren Flaman stiline daha az verildi - portrelerden gurur duyacaklardı - ve bu aynı eserdeki farklı unsurlar üzerinde işbirliği yapan uzman ressamların Flaman alışkanlığıydı. Ancak bu bazen oldu - Philips Wouwerman ara sıra bir manzarayı av veya çatışma sahnesine dönüştürmek için adamlar ve atlar eklemek için kullanılırdı, Berchem veya Adriaen van de Velde insanları veya çiftlik hayvanları eklemek için kullanılırdı.
Willem van Aelst tipik koyu arka plan ile bir saat (c. 1665) ile Natürmort,.
Willem Claeszoon Heda, Böğürtlen Turtalı Kahvaltı Masası (1631); Heda, yansıtıcı yüzeyler tasviriyle ünlüydü.
Jan Davidszoon de Heem, Vanitas (1629)
Jan Weenix, Ölü Tavus Kuşuyla Natürmort (1692), büyük bir kır evinin bahçelerinde geçiyor.