stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Plaza Mayor, Madrid

| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Kent meydanı
Şehir: Madrid  Madrid (özerk topluluk)
Ülke:  İspanya
Koordinatlar: 40°24′56″K 3°42′27″B﻿ / ﻿40.41556°K 3.70750°B﻿ / 40.41556; -3.70750

Plaza Mayor (Türkçe: Büyük Meydan) İspanya’nın Madrid şehrinde III. Felipe döneminde inşa edilmiş bir kent meydanı. Şehrin diğer ünlü meydanı olan Puerta del Sol’un birkaç sokak ötesinde yer almaktadır. Dikdörtgen şekilli ve 129 m × 94 m (423 ft × 308 ft) boyutlarına sahip meydan üç katlı yapılarla sınırlanmıştır. Bu yapılarda bulunan 237 adet balkon Plaza Mayor meydanına bakmaktadır. Meydana toplam dokuz yerden girilebilmektedir. Meydandaki en önemli yapı olan Casa de la Panadería (Fırın Evi) yerel yönetim ve kültürel amaçlarla kullanılmaktadır.
Tarihçe

Meydanın inşa edilmesi fikri ilk olarak dönemin İspanya kralı II. Felipe’nin 1577 yılında klasik mimaride uzmanlaşmış bir mimar olan Juan de Herrera’dan son derece kaotik ve kalabalık olan  şehrin eski meydanı Plaza del Arrabal’i yeniden tasarlamasını istemesiyle ile ortaya çıkmıştır.
Her ne kadar Plaza del Arrabal, Juan de Herrera tarafından tasarlandıysa da, projenin inşaatı 1617 yılında III. Felipe’nin döneminde başlamıştır. III. Felipe Juan Gómez de Mora’nın projeye devam etmesini istemiş ve meydandaki revaklar bu mimar tarafından tamamlanmıştır. Ancak günümüzde mevcut Plaza Mayor, ağırlıklı olarak bir sürü yangın nedeniyle hasar gören meydanı 1790 yılında yeniden inşa eden mimar Juan de Villanueva’nin eseridir. Meydanın merkezinde yer alan ve III. Felipe’ye ait olan atlı heykel 1616 yılında Giambologna tarafından tamamlandıysa da meydana 1848 yılında yerleştirilmiştir.
Meydanın ismi

İnşa edildiğinden beri meydanın ismi birçok kez değişmiştir. Orijinal olarak "Plaza del Arrabal" denen bu meydanın ismi zamanla  "Plaza Mayor" olmuştur.
1812 yılında 1812 İspanyol Anayasası’nın kabulü nedeniyle İspanya’daki tüm ana meydanların ismi, Plaza Mayor dahil olmak üzere, "Plaza de la Constitución" (Türkçe: "Anayasa Meydanı") olarak değiştirildi. 1814 yılında mutlakiyetin geri gelmesiyle meydanın ismi "Plaza Real" olarak adlandırıldı. 1820'den 1823'e, 1833'ten 1835'e ve 1840'tan 1843'e kadar meydanın ismi tekrar "Plaza de la Constitución" oldu.
1873 yılında meydanın ismi "Plaza de la República" oldu, daha sonra 1876 yılında  XII. Alfonso’nun kral olmasıyla tekrar "Plaza de la Constitución" oldu. Miguel Primo de Rivera’nin diktatörlüğün son bulduğu 1922 yılına kadar bu isimle adlandırıldı. İkinci İspanya Cumhuriyeti’nin ilan edilmesiyle tekrar "Plaza de la Constitución" olan meydan  İspanya İç Savaşı’nın sona ermesinden sonra "Plaza Mayor" olarak adlandırıldı. Günümüzde halen bu isim kullanılmaktadır.
Meydanın kullanımı

Plaza Mayor inşa edildiğinden beri pazar yeri, boğa güreşi, futbol maçları, halka açık idamlar gibi birçok farklı etnikliklere ev sahipliği yapmıştır. İspanyol Engizisyonu döneminde halka açık yargılanmalar ve sonrasındaki idamların ağırlıklı olarak gerçekleştiği yerdir. Plaza Mayor'u saran revakların altında birçok geleneksel ve eski mağaza ve kafe yer almaktadır. Madrid şehrinin koruyucu azizi olan Aziz Isidro'ya adanan kutlamalar bu meydanda gerçekleşmektedir. Günümüzde Plaza Mayor, Madrid şehrinin en önemli turistik bölgelerinden birisi olup, binlerce turist tarafından ziyaret edilmektedir.
Heykel

Meydanın merkezinde 1616 yılında  Giambologna ve Pietro Tacca tarafından tasarlanan III. Felipe'ye ait bir bronz atlı heykel yer almaktadır.
Plaza Mayor, sol tarafında Casa de la Panadería yer almaktadır.
Francisco Rizi tarafından yapılmış ve Plaza Mayor’un 1680 yılındaki halini gösteren bir resim
Casa de la Panadería bölümünün boyanmış duvarları
III. Philips, Plaza Mayor, Madrid, İspanya
Bir Zamanlar Çukurova bölümleri listesi

Bu maddede, 2018-2022 yılları arasında atv'de yayımlanan Bir Zamanlar Çukurova adlı Türk televizyon dizisinin bölümleri listesi yer almaktadır. Dizi, 4 sezon olup toplam 141 bölümden oluşmaktadır.
Genel bakış

| Sezon | Sezon | Bölüm sayısı | Bölüm sayısı | Orijinal yayın tarihi> Başlangıç tarihi | Orijinal yayın tarihi> Bitiş tarihi | Orijinal yayın tarihi> Kanal |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 35 | 35 | 13 Eylül 2018 (2018-09-13) | 30 Mayıs 2019 (2019-05-30) | atv |
|  | 2 | 28 | 28 | 19 Eylül 2019 (2019-09-19) | 9 Nisan 2020 (2020-04-09) | atv |
|  | 3 | 39 | 39 | 17 Eylül 2020 (2020-09-17) | 24 Haziran 2021 (2021-06-24) | atv |
|  | 4 | 39 | 39 | 9 Eylül 2021 (2021-09-09) | 16 Haziran 2022 (2022-06-16)   (Final) | atv |
Bekir Sıdkı Sezgin

Bekir Sıdkı Sezgin'in Sahrayıcedid Mezarlığı'ndaki mezarı
Bekir Sıdkı Sezgin'in Sahrayıcedid Mezarlığı'ndaki mezar taşı
Bekir Sıdkı Sezgin (d. 1 Temmuz 1936; Şehremini, İstanbul - ö. 10 Eylül 1996, İstanbul), Türk ses sanatçısı, bestekârdır. Son dönem klasik musiki üslubunun en önemli temsilcilerinden biriydi.
Hayatı

Babası Hafız Hüseyin Efendi, annesi ise güzel ud çalan, güzel sesli Feride Hanım'dır. İlk ve ortaokulu babasının görevi sebebiyle bulunduğu Isparta ve Muğla'da okudu. 1943 yılında Kocamustafapaşa'da Hekimoğlu Ali Paşa İlkokuluna başlayan Bekir Sıdkı Sezgin kendi ifadesiyle “en az altı makamda dini ve lâdini olmak üzere birçok eser icra ediyor, bu makamları karakteristik vasıfları ile pratik olarak tanıyor ve duyduğu zaman isimlendirebiliyordu.” Babasının musikiye vukufiyeti ve geniş ufku Bekir Sıdkı Sezgin'in hayatında büyük rol oynar. Onun mükemmeliyetçi, titiz ve en güzele ulaşma noktasında gösterdiği gayret de babasından esintiler taşımaktadır. 1952'de İstanbul'da Pertevniyal Lisesi’nden mezun oldu. Babasının teşviki ile başarılı bir sınavdan sonra İstanbul Belediye Konservatuvarı’na girdi ve buradan mezun oldu.
Bekir Sıdkı, 1946-1948 yıllarında İzmir’de bulunan teyzesinin yanına gittiği zamanlarda buradaki Hisar Camii’nde ünlü bestekâr Rakım Elkutlu ile tanıştı ve bestekârın kendi eserlerini kendisinden meşk etti. Denizli’de, 1956 yılında vatani görevini tamamladı. 1958’de İzmir'e yerleşti ve 1964 yılında da İzmir’de evlendi.
1959’da girdiği İzmir Radyosu’nda iki yıl sonra solist ses sanatçısı oldu. Bu görevini Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu (TRT) bünyesinde devam ettirdi. 1965’te birinci sınıf ses sanatçısı oldu. İki yıl sonra İzmir Radyosu’nda sanatçı adaylarına repertuvar ve üslûp hocalığı yaptı. 1974’te İzmir Radyosu klasik koro şefliğine getirildi.
1975-1976 ders yılında İstanbul’da öğrenime açılan Türk Mûsikisi Devlet Konservatuvarı’nın şan bölümünde repertuvar hocalığına tayin edildi. Bu görevi sebebiyle İzmir'den İstanbul'a taşındı.
1978’de İstanbul Radyosu’ndaki vazifesine "küçük koro" ve "kadınlar topluluğu" şefliğiyle "repertuvar kurulu" üyeliği, ayrıca Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu Merkez Denetleme Kurulu üyeliği ilâve edildi. 1981 yılı sonunda Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumundan emekli oldu.
1982'de İstanbul Teknik Üniversitesi'ne bağlanan Türk Mûsikisi Devlet Konservatuvarı'ndaki görevi ölümüne kadar devam etti.
Bekir Sıdkı Sezgin, 10 Eylül 1996'da öldü.
2020 yılında Bekir Sıdkı Sezgin - Musikiye Vakfedilmiş Bir Ömür adında Ahmet Sadık Hıdır, Hüseyin Kudsi Sezgin, Yasin Eker yazarlığında Bekir Sıdkı Sezgin'in hayatını anlatan bir kitap çıkmıştır.
Üslûbu

Bekir Sıtkı Sezgin, dinî ve klasik mûsiki eserlerini aynı yeterlilikle icra edebilen nadir sanatçılardandır. Müziğe karşı yeteneği çok küçük yaşta annesi ve babası tarafından fark edilmiş. Temel eğitimini de annesi ve babasından almış. 1942 yılında ilkokula başladığında makamları ayırt edebilecek seviyeye gelmiş. Okul hayatı boyunca babasından dinî musikîyi, annesinden de klasik musikiyi öğrenmiş. 1946 ile 1948 yılları arasında İzmir'de Râkım Elkutlu'dan bazı eserlerini meşketme imkânı bulmuş. İstanbul Belediye Konservatuvarı'ndaki eğitimi sırasında aralarında Mesut Cemil Tel, Şefik Gürmeriç, Ferdi Ştatzer, Münir Nurettin Selçuk, Nevzad Atlığ, Sadettin Kaynak gibi isimlerin bulunduğu ustalardan eğitim almış. Resmî görevleri dışında az da olsa konser vermiş, fakat gazinolarda hiç sahneye çıkmamıştır.
Fahriye Abla (film)

| --- | --- |

Yönetmen: Yavuz Turgul
Yapımcı: Engin Karabağ
Senarist: Yavuz Turgul
Hikâye (eser): Ahmet Muhip Dranas
Oyuncular: Müjde Ar Nermin Denizci Nazlı Aydıncık Ülkü Ülker Zihni Göktay Kadir Savun İhsan Yüce
Müzik: Atilla Özdemiroğlu
Görüntü yönetmeni: Çetin Tunca
Stüdyo: Kök Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Renkli, 35 mm
Yapım yılı: 1984
Süre: 90 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Fahriye Abla, Ahmet Muhip Dranas'ın Fahriye Abla şiirinin uyarlaması olan 1984 tarihli sinema filmi. Yavuz Turgul'un yönettiği filmde Fahriye'yi Müjde Ar, Mustafa'yı Tarık Tarcan canlandırmıştır.
Oyuncular

Müjde Ar - Fahriye
Tarık Tarcan - Mustafa (ses. Güner Ümit)
Nermin Denizci - Komşu
Nazlı Aydıncık
Ülkü Ülker
Zihni Göktay - Hüseyin
Haşmet Zeybek
Ayşe Demirel - Sevgi
Haldun Ergüvenç - Cemil
Kadir Savun - Mustafa nın babası 8ses. Kamran Usluer)
Zübeyde Erden
Mesut Çakarlı - Mehmet
İhsan Yüce - Hasan
Birol Işın
Hikmet Gül - Komşu (ses. Güler Ökten)
Muzaffer Civan - Müşteri (ses. Zafer Önen)
Suzan Aksoy - Gülay
Yaşar Güner - Kahveci
Kutsal Kitap Kronolojisi

"Kronoloji" kelimesi Yunanca chronología 'dan (chrónos, "zaman" ve légō, "söylemek" veya "anlatmak") türetilmiştir ve "zaman hesaplama" anlamına gelir. Kronoloji, olayları doğru sıraya koymayı veya doğru bağlama yerleştirmeyi ve özel olaylar için uygun tarihi belirlemeyi mümkün kılar.
Kutsal Kitap'taki Tarihsel Olaylar

Açılış sözlerinde Kutsal Kitap güneş ve ay hakkında şöyle diyor: „İşaret olsunlar; dönemleri, günleri ve yılları göstersinler.“ (Başlangıç 1:14)
Kutsal Kitap 4.000 yıllık bir tarihin son derece iyi tutarlı ve ayrıntılı bir açıklamasını sunar. Olaylar yalnızca insanlığın başlangıcından vali Nehemya'nın MÖ 5. yüzyıldaki görev süresine kadar dikkate değer bir süreklilikle kaleme alınmadılar, aynı zamanda Nehemya ile İsa ve elçilerinin günleri arasındaki zaman da esas olarak Daniel'in peygamberliği (önceden yazılmış tarih) aracılığıyla ele alındı.
Krallar ve Tarihler Kitapları yazarları gibi Kutsal Kitap'ın tarihçileri, görünüşe göre ayrıntılı kayıtlara sahipti. Bu, toplamda yüzlerce isim içeren olağanüstü derecede uzun şecereleri veya soy kütüklerini derleyebildikleri gerçeğinden görülebilir.
Ayrıca Yahuda ve İsrail'in her kralının saltanatının tutarlı, olgusal kaydı ve bu kralların diğer ülkelerle ve birbirleriyle olan ilişkileri de göze çarpar. Bugünün tarihçileri, bazıları daha sonraki hanedanlara ait olan bazı Asur ve Babil krallarının doğru sınıflandırılması konusunda hala sadece belirsiz olabilir. Yahuda ve İsrail krallarının düzeni konusunda böyle bir belirsizlik yoktur.
Kutsal Kitap, “Yehova'nın savaşları kitabı” (Sayılar 21:14, 15), “İsrail krallarının tarih kitabı” (1. Krallar 14:19; 2. Krallar 15:31), “Yahuda krallarının tarih kitabı” (1. Krallar 15:23; 2. Krallar 24:5) ve “Süleyman'ın tarih kitabı”na (1. Krallar 11:41) göndermeler içerir. Ezra ve Nehemya'nın yazılarında atıfta bulunulan yıllıklara veya resmi belgelere de çok sayıda referans vardır. Bu, yazılanların sadece hafızaya veya sözlü geleneğe dayanmadığını, dikkatli bir şekilde araştırıldığını ve belgelendiğini gösteriyor. Kutsal Kitap tarihçileri ayrıca diğer halklardan resmi kaynaklara atıfta bulundular ve Kutsal Kitap'ın bazı bölümleri İsrail dışında, örneğin Mısır, Babil ve İran'da bile yazıldı.
Kilit Tarihleri

Kutsal Kitap'ın tarihleri mevcut takvimimize uydurabilmek için sabit bir noktadan, kilit bir tarihten başlamamız gerekiyor. Böyle bir kilit tarihi, hem Kutsal Kitap'ta kayıtlı olağanüstü bir olaya aittir, hem de dünyevi tarihte güvenilir ve tarihçilerin ekseriyetinden kabul edilen bir tarih olarak sayılır. Zamanın bu noktasından başlayarak, geriye ya da ileriye doğru sayabilir ve Kutsal Kitap'ta bahsedilen birçok olay için bir takvim tarihini belirleyebiliriz.
MÖ 539
Başlangıç noktası olarak kullanılabilecek bir tarih MÖ 539 yılıdır. Pers kralı Kyros'un Babil'i devirdiği yıl olarak çeşitli tarihi kaynaklar tarafından doğrulanır. Kyros'un hükümdarlığını ortaya koyan seküler kaynaklar, Diodorus, Africanus, Eusebius ve Batlamyus'un eserlerinin yanı sıra Babil tabletlerini içerir. Nabonidus Kroniği şehrin düşüşünün yılını belirtmese de ay ve gününü bildirir. Böylece dindışı çalışmalar yapan vakanüvisler (devlet tarihçileri), Babil'in düşüşünü Jülyen takvime göre MÖ 11 Ekim 539'a veya Gregoryen takvime göre MÖ 5 Ekim 539'a tarihlendirir.
MÖ 521
Kutsal Kitap'ta, Babil İmparatorluğun yıkılışından sonra Pers Darius anılır. MÖ 522 Aralık'ta baş kaldıran Nebukadnezar III.'nü yenip yakalanıp ve Babil'de öldürdüğü zaman Darius I.'nin Babil'deki hükümdarlığı kuruldu. Bunun için MÖ 522 Darius'un tahta çıkma yılıdır ve hükümdarlığının ilk yılı MÖ 521 baharında başladı.
MÖ 455
Kutsal Kitap'ta rol oynayan başka bir yıl Artakserkses'in (Longimanus) 20. yılıdır. Kserkses ve Artakserkses'in saltanatlarıyla ilgili tarihî eserlerde bazı tutarsızlıklar var. Referans kitapları Artakserkses'in MÖ 465 yılında tahta çıktığını gösteriyor. Ancak, MÖ 475'te ölen Kserkses'in son yılı ve Artakserkses'in tahtına çıkma yılı MÖ 475 olduğuna dair ikna edici nedenler var. Eski Yunan, Pers ve Babil kaynaklarda bu yıl için kanıtlar var.
Kesin kayıtları ile tanınan Yunan tarihçi Thukydides, Yunan devlet adamı Themistokles'in "Artakserkses daha yeni kral olduğu" zaman Pers ülkesine kaçtığından bahseder. MÖ birinci yüzyılda yaşamış olan bir başka Yunan tarihçisi olan Diodorus Siculus, Themistokles'in ölüm yılını MÖ 471/470 yılına tarihlendirir. Themistokles anavatanından kaçtıktan sonra, Artakserkses'ten kendisini kabul etmeden önce bir yıl boyunca Farsça öğrenmesine izin verilmesini istedi ve yapmasına izin verildi. Buna göre Themistokles en geç MÖ 472 yılında Pers ülkesinde yerleşmiştir. Böylece gelişi mantıklı olarak MÖ 473 yılına tarihlendirilmeli. O zamanlar Artakserkses "daha yeni kral olmuştu".
Bu, Artakserkses'in (Longimanus) MÖ 465'te değil daha erken bir tarih olan MÖ 475 yılında tahta çıktığı anlamına gelir. Hükümdarlığının 20. yılı bu nedenle MÖ 455 yılıydı.
MS 29
Hem Kutsal Kitap hem de dünyevi tarihle tutarlı olan böyle bir tarih, MS 29 yılıdır. O yılın ilk ayları, 15 Eylül 14'te Roma Senatosu tarafından imparator ilan edilen Tiberius Sezar'ın 15. yılına aitti.
MÖ 539'dan Adem'in Yaratıldığı Tarihe Kadar > MÖ 539'dan MÖ 607'ye

Kyros'un, saltanatının ilk yılında, yani MÖ 537'nin ilkbaharından önce çıkardığı bir fermanla Yahudiler Babil'deki esaretten serbest bırakıldılar. Ezra 3:1'de, İsrailoğullarının yedinci ay olan tişri'de (Eylül-Ekim) Yeruşalim'e dönmüş olduğu kayıtlıdır. O halde, Yahudilerin Yeruşalim'de tekrar oturmaya başladıkları tarih MÖ 537'nin sonbaharıdır.
Bu tarih önceden bildirilen bir dönemin sonuna işaret eder. MÖ 537, Vaat Edilmiş Toprakların ‘viraneye döneceği yetmiş yıllık’ dönemin sonuydu. (Yeremya 25:11, 12; 29:10). Bu sözleri çok iyi bilen Daniel, ‘yetmiş yıllık’ dönemin sonu yaklaşırken Tanrı'ya yönelip yardım diledi (Daniel 9:1-3).
MÖ 537 sonbaharında sona eren "yetmiş yıl" MÖ 607 sonbaharında başlamış olmalıdır. Bu, gerçekler tarafından doğrulanmaktadır. Yeremya'nın 52. bölümünde, Yeruşalim'in kuşatmasının önemli olayları, Babil'in ordusunun atılımı ve MÖ 607'de olan Kral Tsedekiya'nın yakalanması anlatılır. 12. ayete göre, "beşinci ayda, ayın onuncu gününde", yani Ab ayının onuncu gününde (ki bizim Temmuz ve Ağustos ayına denk gelir), Babilliler gelip Yeruşalim şehrini ve tapınağını yaktılar. Ancak "yetmiş yıl"ın başlangıç noktası bu değildi, çünkü Babil kralı Gedalya'yı kalan Yahudi yerleşimlerin valisi olarak atadığından, Yahudiler belirli bir devlet statüsünü korudular. "Yedinci ayda" Gedalya ve birkaç kişi daha öldürüldü, ardından kalan Yahudiler korku içinde Mısır'a kaçtı. Ancak o zaman, MÖ 1 Ekim 607 civarında, ülke "yetmiş yılı dolduracak kadar" kelimenin tam anlamıyla "ıssızdı" (2. Krallar 25:22-26; 2. Tarihler 36:20, 21).
“Yetmiş yıl” MÖ 537 sonbaharında sona erip MÖ 607 sonbaharında başladı.
MÖ 539'dan Adem'in Yaratıldığı Tarihe Kadar > MÖ 607'den MÖ 997'ye

Yeruşalim'in düşüşü ile Süleyman'ın ölümünden sonra birleşik İsrail krallığının bölünmesi arasındaki sürenin uzunluğunu hesaplamada bazı zorluk olduğu halde Yahuda ve İsrail krallarının saltanat yıllarının toplamı 390 yıl geçtiğini gösterir. Birinci ve İkinci Krallar kitaplarında İsrail ve Yahuda krallarının saltanat süreleri kayıtlıdır. MÖ 607'den geri sayarsak, 390 yıllık dönemin MÖ 997'de başladığını görürüz. O yıl Yeroboam, Süleyman'ın ölümünden sonra, Davut'un krallığıyla bağlarını koparıp Tanrı'nın „yolundan ayırdı ve onları büyük bir günaha sürükledi” (2. Krallar 17:21).
390 sayısının doğruluğu, Hezekiel 4:1-13'teki peygamberlik tarafından ikna edici bir şekilde onaylanır. Bu peygamberlik, MÖ 607'de başlayan Yeruşalim'in kuşatılacağı ve sakinlerinin milletler tarafından ele geçirileceği zamana açıkça işaret ediyor. Yahuda örneğinde bahsedilen 40 yıl da, Yeruşalim'in harabiyetile sona erdi. İsrail ile ilgili 390 yıl, Samiriye'nin yıkılmasıyla sona ermedi, çünkü bu olay, Hezekiel'in Yeruşalim'in kuşatılmasına ve yıkımına işaret ettiğini açıkça gösteren peygamberliğini dile getirmesinden uzun zaman önce oldu. Böylece "İsrail evinin suçu" MÖ 607 yılında sona erdi.
Zamanın bu noktasından geriye doğru sayılırsa, 390 yıllık dönemin MÖ 997'de başladığı görülür. O yıl, Süleyman'ın ölümünden sonra, Yeroboam Davud'un soyundan ayrıldı ve "İsrail’i Yehova’nın yolundan ayırdı ve onları büyük bir günaha sürükledi" (2. Krallar 17:21).
MÖ 539'dan Adem'in Yaratıldığı Tarihe Kadar > MÖ 997'den MÖ 1513'e

Süleyman’ın 40 yıl süren saltanatı MÖ 997'nin ilkbaharında bitti. Bunun için ilk saltanat yılı MÖ 1037'nin ilkbaharında başlamış olmalıdır (1. Krallar 11:42). 1. Krallar  6:1 ayeti, Süleyman'ın, saltanatının dördüncü yılının ikinci ayında Tanrı'nın tapınağını Yeruşalim'de inşa etmeye başladığını söyler. Bu, mabedin yapımının başladığı güne kadar Süleyman'ın resmen kral olmasının üzerinden üç tam yıl ve bir ay geçtiği anlamına gelir. Dolayısıyla, Süleyman MÖ 1034 yılında (Nisan-Mayıs) tapınağı inşa etmeye başladı. Bununla birlikte, aynı ayet (1. Krallar 6:1), mabedin yapımının ‘İsrailoğullarının Mısır diyarından çıkışının dört yüz sekseninci yılında’ başladığını da söylüyor. Bu ayette geçen “dört yüz sekseninci” sayısı yine bir sıra sayısıdır ve bununla 479 tam yıl kastedilir. Böylece, MÖ 1034 yılından 479 yıl geri hesaplayarak İsrailoğullarının Mısır'dan çıkış yılı olarak MÖ 1513'ü buluruz.
Bu yıldan itibaren İsrail için Abib (Nisan) ayı "yılın aylarının ilki" olacaktı (Çıkış 12:2), oysa daha önce yıl sonbahar Tişri ayında başlamıştı. Bir ansiklopedi şu yorumda bulunuyor: „Kralların saltanat yıllarının hesaplanmasında, ilkbaharda başlayan yıl esas alınır. Bu yöntem, Babil’de yaygın olarak kullanılan yönteme benzer.“
Buna göre, ne zaman olursa yılın başlangıcı sonbahardan ilkbahara taşınmaya başladığında ve Kutsal Kitap'ta belirtilen dönemlere uygulandığında, takvimde bir yerde altı aylık bir kayıp veya kazanç olduğu anlamına geliyordu.
MÖ 539'dan Adem'in Yaratıldığı Tarihe Kadar > MÖ 1513'ten MÖ 1943'e

Çıkış 12:40, 41'e göre Musa, "Mısır’da yaşamış olan İsrailoğullarının gurbette geçirdikleri süre dört yüz otuz yıl oldu"ğunu bildirir. Bu ifade, bahsedilen "gurbette geçirdikleri süre”nin Mısır ile sınırlı olmadığını göstermektedir. Bu süre, İbrahim'in Kenan'a giderken Fırat'ı geçtiği ve Tanrı'nın onunla yaptığı antlaşmanın yürürlüğe girdiği zamanda başladı.
Bu “gurbette geçirdikleri süre”nin ilk 215 yılı Kenan'da geçti; çünkü İbrahim'in Fırat'ı geçmesinden İshak'ın doğumuna 25 yıl, Yakup'un doğumuna 60 yıl geçti ve sonra Yakup 130 yaşında Mısır'a indi (Başlangıç 12:4; 21:5; 25:26; 47:9).
Daha sonra MÖ 1513'te Mısır yönetiminden tamamen özgür ve bağımsız hale gelinceye dek, İsrail Mısır'da eşit bir süre (215 yıl) kaldı. Çıkış 12:40'ta Masoretik metinden daha eski bir İbranice metne dayanan Septuagint'in, "Mısır" kelimesinden sonra "ve Kenan diyarında" kelimelerini eklediği görülmektedir. Samiriyeli Pentatök'teki anlatım benzerdir. 430 yıldan da bahseden Galatyalılar 3:17, bu dönemin, İbrahim'in Kenan'a giderken Fırat'ı geçtiğinde Tanrı'nın İbrahim'le kestiği ahdin yürürlüğe girmesiyle başladığını doğrular. Bu, İbrahim 75 yaşındayken MÖ 1943'te oldu (Başlangıç 12:4).
Yukarıdaki hesaplama başka bir kanıt zinciri tarafından desteklenmektedir: Elçilerin İşleri 7:6, İbrahim'in soyunun 400 yıl boyunca ezildiğinden bahseder. Tanrı, MÖ 1513'te İbrahim'in soyunun Mısır tarafından ezildiğinin süresine bir son verdiği için MÖ 1913'te başlamış olmalıdır. Bu, İshak'ın doğumundan beş yıl sonra ve İsmail'in sütten kesildiğinde İshak'a "alaya aldığı" zamandı (Başlangıç 15:13; 21:8, 9).
MÖ 539'dan Adem'in Yaratıldığı Tarihe Kadar > MÖ 1943'ten MÖ 2370'e

İbrahim, MÖ 1943'te Kenan'a geldi zamanda 75 yaşındaydı. Başlangıc 11:10 ila 12:4 arasında verilen sürelere dayanarak zamanın akışını Nuh'un günlerine kadar geriye götürmek mümkündür. Toplam 427 yılla sonuçlanan bu hesaplama şu şekilde yapılmaktadır:
| Süre | Yıllar |
| --- | --- |
Tufandan Arpakşad'ın doğumuna kadar: 2
Arpakşad'ın doğumundan Şelah'ın doğumuna kadar: 35
Şelah'ın doğumundan Eber'in doğumuna kadar: 30
Eber'in doğumundan Peleg'in doğumuna kadar: 34
Peleg'in doğumundan Reu'nun doğumuna kadar: 30
Reu'nun doğumundan Serug'un doğumuna kadar: 32
Serug'un doğumundan Nahor'un doğumuna kadar: 30
Nahor'un doğumundan Terah'ın doğumuna kadar: 29
Terah'ın doğumundan onun ölümüne kadar: 205
Toplam: 427
MÖ 1943'e 427 yıl eklersek, MÖ 2370 yılına geliriz. Kutsal Kitap'ın kronolojisine göre, Nuh'un zamanındaki tufan MÖ 2370'te başladı.
MÖ 539'dan Adem'in Yaratıldığı Tarihe Kadar > MÖ 2370'ten MÖ 4026'ya

Kutsal Kitap, Tufan'dan Adem'in yaratılışına kadar olan tüm dönem hakkında bilgi içerir. Başlangıç 5:3-29 ve 7:6, 11'e dayanarak belirlenebilir. Bu zamanlar aşağıda özetlenmiştir:
| Süre | Yıllar |
| --- | --- |
Adem'in yaratılışından Şit'in doğumuna kadar: 130
Şit'in doğumundan Enoş'un doğumuna kadar: 105
Enoş'un doğumundan Kenan'ın doğumuna kadar: 90
Kenan'ın doğumundan Mahalalel'in doğumuna kadar: 70
Mahalalel'in doğumundan Yared'in doğumuna kadar: 65
Yared'in doğumundan Hanok'un doğumuna kadar: 162
Hanok'un doğumundan Metuşelah'ın doğumuna kadar: 65
Metuşelah'ın doğumundan Lamek'in doğumuna kadar: 187
Lamek'in doğumundan Nuh'un doğumuna kadar: 182
Nuh'un doğumundan Tufana kadar: 600
Toplam: 1.656
Yukarıda belirtilen tarihe (MÖ 2370) 1.656 yılı eklersek, MÖ 4026 yılına geliyoruz. Adem'in yaratıldığı yıl ve muhtemelen sonbahardaydı, çünkü çoğu eski takvimde yıl sonbaharda başladı.
Yeruşalim'in Mabedinin İnşası (MÖ 521)

İsrail'in sürgünden dönüşünün ikinci yılında (MÖ 536) Yeruşalim'deki mabedin temeli yeniden atıldı; ancak, Darius'un saltanatının altıncı yılında tapınağın yeniden inşası tamamlanmadı (Ezra 3:8-10; 6:14, 15). Darius'un 6. yılı MÖ 12 Nisan 516'da başladı ve MÖ 515 Mart ayının sonuna kadar sürdü. Bu tarih atmayı temel alarak tapınağın Zerubbabel'in idaresi altındaki inşası MÖ 6 Mart 515'te gerçekleşti.