stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Robert Biedroń
Ödüller

The Rainbow Laurel (2000)
'Rainbow Man' (2004) filminin başlığı
Haftalık Polityka dergisinin Polonyalı parlamento gazetecileri arasında yaptığı en iyi 10 milletvekili sıralamasında çalışkanlık, kültür ve Adalet Komisyonu'nun çalışmalarına katkı açısından üstünlük (2014)
Radyo Tok FM'in Anna Laszuk Ödülü (2015).
Kadınlar Kongresi Çeşitlilik Ödülü (2016)
Newsweek tarafından en iyi şehir belediye başkanları sıralamasında 8. sırada yer aldı (2016)
Fransız Ulusal Liyakat Nişanı (2016)
Newsweek tarafından en iyi şehir belediye başkanları sıralamasında 13. sırada (2017)
Homofobiye Karşı Kampanya tarafından verilen Eşitlik Tacı Özel Ödülü (2021)
Alan Turing LGBTIQ+ Ödülleri Premio Especial, LGBTIQ+ bireyler, hakları ve görünürlükleri için mücadele ettiği için Culture Business Pride festivali tarafından verildi (2022)
Avrupa çapında çeşitlilik ve kapsayıcılığın teşvik edilmesine yönelik katkı ve başarılar için Çeşitlilik, Kapsayıcılık ve Sosyal Etki kategorisinde "The Parliament MEP Award" (2023)
Kaynaklar

↑  "Wiosna – partia Roberta Biedronia. 'Czas na nowy rozdział – wspólnie zmienimy Polskę!'" [Spring – Robert Biedroń's party. "Time for a new chapter – we will change Poland together!"]. Gazeta Wyborcza (Lehçe). 3 Şubat 2019. 4 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Mayıs 2019.
↑  "Eurowybory 2019: Kto dostał się do Parlamentu Europejskiego?" [European elections 2019: Who got into the European Parliament?]. www.gazetaprawna.pl (Lehçe). 27 Mayıs 2019. 27 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2019.
↑  "Wybory prezydenckie 2020. Wynik Biedronia gorszy niż Magdaleny Ogórek" [2020 presidential election. Biedroń's result worse than Magdalena Ogórek's]. Gazeta Wyborcza (Lehçe). 29 Haziran 2020. 2 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mart 2022.  Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
↑  "European Parliament: Debate on sexual education in Poland". TVN24.pl. Erişim tarihi: 15 Kasım 2019.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2023.
↑  "Archive Today". 19 Nisan 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2023.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2023.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 30 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2023.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 1 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2023.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 12 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2023.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 10 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2023.
↑  "Korony Równości 2021 rozdane – wiemy, kto wygrał | Kampania Przeciw Homofobii". web.archive.org. 23 Haz 2022. 23 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2023.
↑  "Alan Turing LGTBIQ+ Awards 2022 | Lagenda". web.archive.org. 23 Haz 2022. 23 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2023.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2023.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1127667211  ISNI: 0000 0001 1107 7423  LCCN: n2019032562  NKC: js2017937686  VIAF: 161331574   WorldCat (LCCN): n2019-032562 
Robert Biedron Sejm'de, 2014
David Leitch

Leitch, 2024
David Leitch (d. 16 Kasım 1975), Amerikalı bir film yapımcısı, aktör, dublör sanatçısı ve dublör koordinatörüdür. İlk yönetmenlik denemesini 2014 aksiyon filmi John Wick ile Chad Stahelski'de yaptı, ancak sadece Stahelski'ye itibar edildi. Leitch daha sonra Charlize Theron'ın oynadığı 2017 gerilim filmi Sarışın Bomba'yı ve 2016 filminin devamı olan 2018 yapımı Deadpool 2'yi yönetti. 2019'da Hızlı ve Öfkeli serisinin bir yan ürünü olan Hızlı ve Öfkeli: Hobbs ve Shaw'ı yönetti.
Filmografi > Film

| Yıl | Başlık | Yönetmen | Yapımcı | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | John Wick | Geçmiyor | Evet | İlk yönetmenlik; Çad Stahelski ile ortak yönetmen |
| 2017 | Sarışın Bomba | Evet | Hayır |  |
| 2018 | Deadpool 2 | Evet | Hayır |  |
| 2019 | Hızlı ve Öfkeli: Hobbs ve Shaw | Evet | Hayır |  |
| 2021 | Nobody | Hayır | Evet |  |
| 2022 | Suikast Treni | Evet | Evet | Post prodüksiyon |
| 2024 | Dublör | Evet | Evet |  |
Güney Avrupa

Güney Avrupa, "Avrupa'nın güneyinde yer alan tüm ülkeleri" belirtmek amacıyla kullanılan bir terim. Bunun yanı sıra, kavram zaman içinde farklı politik, dilbilimsel ve kültürel anlamlar da kazanmıştır. Çoğu Güney Avrupa ülkesinin Akdeniz'e sınırı vardır.
Akdeniz çevresindeki ülkelerin coğrafi özellikleri
Coğrafya

Coğrafi olarak, Güney Avrupa, Avrupa kara kütlesinin güney yarımıdır. Bu tanım görecelidir ve kesin sınırları yoktur.
Coğrafi olarak Güney Avrupa'nın parçası olarak değerlendirilen ülkeler:
Güneybatı Avrupa'da toprakları olan ülkeler:
Andorra
Cebelitarık
Fransa (Güney Fransa)
İspanya
Monako
Portekiz
Güney-orta Avrupa'da toprakları olan ülkeler:
İtalya (bazen Kuzey İtalya hariç)
San Marino
Vatikan
Güneydoğu Avrupa'da (Balkan Yarımadası) toprakları olan ülkeler :
Arnavutluk
Bosna-Hersek
Bulgaristan
Hırvatistan
Karadağ
Kosova
Kuzey Makedonya
Romanya
Sırbistan
Slovenya
Türkiye (Doğu Trakya)
Yunanistan
Kuzey Kıbrıs
Kıbrıs Cumhuriyeti(Coğrafi olarak tamamı Asya kıtasındadır fakat kültürel ve tarihi nedenlerden dolayı Avrupalı olarak kabul görür)
Malta
Korsika
Balear Adaları
Sardinya ve Sicilya
Girit
İklim

: Subtropik Akdeniz iklimi
: Ilıman Akdeniz iklimi
: Ilıman dönencealtı iklimi
: Ilıman okyanusal iklim
: Nemli karasal iklim
Güney Avrupa'nın en belirgin ve tipik özelliği haline gelen iklim Akdeniz iklimidir. Akdeniz iklimi Portekiz'in büyük bir kısmında, İspanya'da, Güneydoğu Fransa'da, İtalya'da, Hırvatistan'da, Arnavutluk'ta, Karadağ'da, Yunanistan'da ve Türkiye'nin Batı-Güney kıyılarıyla birlikte Akdeniz adalarında görülür. Akdeniz ikliminin görüldüğü bu bölgelerde benzer vejetasyonlar ve yerşekilleri bulunur, bunlar kuru tepeleri, küçük ovaları, çam ormanlarını ve zeytin ağaçlarını içerir.
Daha soğuk iklimler Güney Avrupa'daki ülkelerin belirli bölgelerinde bulunabilir, İspanya ve İtalya'nın dağlık bölgeleri buna bir örnektir. Ek olarak, İspanya'nın Kuzey kıyısında daha yağışlı ve nemli bir Atlantik iklimi görülür.
Bitki Örtüsü

Güney Avrupa'nın bitki örtüsü Akdeniz bölgesinin bitki örtüsüdür. Avrupa'daki Akdeniz ve Altakdeniz iklim bölgeleri Güney Avrupa'nın büyük bir kısmında, çoğunlukla Güney Portekiz'de, İspanya'nın çoğu bölgelerinde, Fransa'nın Güney kıyısında, İtalya'da, Hırvatistan kıyılarında, Bosna'nın büyük çoğunluğunda, Karadağ'da, Arnavutluk'ta, Makedonya'da, Yunanistan'da ve Akdeniz adalarında bulunur.
Nüfus

| Ülke | Yüzölçümü (km2) | Nüfus (2010 tah> ) | Nüfus  yoğunluğu (km2ye) | Başkent |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Arnavutluk | 28,748 | 2,821,977 | 111.1 | Tiran |
|  Andorra | 468 | 84,082 | 179.8 | Andorra la Vella |
|  Bosna-Hersek | 51,129 | 4,613,414 | 90.2 | Saraybosna |
|  Bulgaristan | 110,994 | 7,364,570 | 77 | Sofya |
|  Hırvatistan | 56,594 | 4,489,409 | 81 | Zagreb |
|  Cebelitarık (BK) | 6.8 | 29,431 | 4,328 | Cebelitarık |
|  Yunanistan | 131,990 | 11,295,002 | 85.3 | Atina |
|  İtalya | 301,338 | 60,418,711 | 200.5 | Roma |
|  Kosova | 10,908 | 1,859,203 | 170.4 | Priştine |
|  Kuzey Makedonya | 25,713 | 2,114,550 | 82.2 | Üsküp |
|  Malta | 316 | 412,966 | 1,306.8 | Valletta |
|  Karadağ | 13,812 | 672,181 | 50 | Podgorica |
|  Portekiz | 92,090 | 11,317,192 | 114 | Lizbon |
|  San Marino | 61 | 31,716 | 501 | San Marino şehri |
|  Sırbistan | 77,474 | 7,120,666 | 102.46 | Belgrad |
|  Slovenya | 20,273 | 2,054,199 | 99.6 | Ljubljana |
|  İspanya | 504,030 | 46,030,109 | 93 | Madrid |
|  Türkiye (Doğu Trakya) | 23,764 | 10,620,739 | 446.9 | Ankara |
|  Vatikan | 0.44 | 826 | 1877 | Vatikan şehri |
| Toplam | 1,338,694 | 164,127,170 | 122.60 |  |
Nüfus > En Büyük Kentsel Alanlar

| Sıra | Kentsel Alan | Devlet | Nüfus | Yoğunluk   (km2ye) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | İstanbul (Avrupa) |  Türkiye | 8,963,431 | 2,620 |
| 2 | Madrid |  İspanya | 6,171,000 | 4,600 |
| 3 | Milano |  İtalya | 5,257,000 | 2,800 |
| 4 | Barselona |  İspanya | 4,693,000 | 4,300 |
| 5 | Roma |  İtalya | 3,906,000 | 3,400 |
| 6 | Napoli |  İtalya | 3,706,000 | 3,600 |
| 7 | Atina |  Yunanistan | 3,484,000 | 5,000 |
| 8 | Lizbon |  Portekiz | 2,666,000 | 2,800 |
| 9 | Belgrad |  Sırbistan | 1,700,000 | 3,300 |
| 10 | Valensiya |  İspanya | 1,561,000 | 5,700 |
Tarih > Erken Dönemler

Klasik antik dönem olarak bilinen devir Antik Yunanistan'ın şehir devletlerinin yükselmesiyle başladı. Yunan etkisi Büyük İskender'in genişleyen imparatorluğu altında doruk noktasına ulaşarak Asya'ya kadar yayıldı.
Roma İmparatorluğu bütün Akdeniz havzasını Roma hukukuna ve Roma lejyonlarına dayalı devasa bir imparatorluk içine katarak bölgede egemen oldu. İmparatorluk ticareti, hoşgörüyü ve Yunan kültürünü destekledi. MS 300 ile birlikte Roma İmparatorluğu, başkenti Roma olan Batı Roma İmparatorluğu'na ve başkenti Konstantinopolis olan Doğu Roma İmparatorluğu'na bölünmüştü. Kuzey Avrupa'nın Cermenik halklarının saldırıları MS 476'da Batı Roma İmparatorluğu'nun çöküşüne neden oldu. Bu tarih aynı zamanda geleneksel olarak klasik çağın sonu ve Orta Çağların başlangıcı kabul edilir.
Orta Çağlarda Doğu Roma İmparatorluğu egemenliğine devam etti, günümüz tarihçileri bu devleti Bizans İmparatorluğu olarak adlandırır. Batı Avrupa'da Cermenik halklar eski Batı Roma İmparatorluğu'nun topraklarında iktidar mevkilerine girerek kendi krallıklarını ve imparatorluklarını kurdular.
Haçlı Seferleri olarak bilinen dönem, bir dizi dini motivasyonlarla yapılmış askeri seferler asıl amaçları Levant'ı Hristiyan hakimiyetine geri döndürmekti, başladı.Doğu Akdeniz'de birkaç Haçlı Devleti kurulmuştu. Bunların hepsi kısa ömürlü oldu. Haçlılar Avrupa'nın birçok yerini derin bir şekilde etkiledi. Haçlıların 1204'te Konstantinopolis'i yağmalaması Bizans İmparatorluğu'na ani bir son getirdi. Daha sonra tekrar kurulmasına rağmen, imparatorluk eski gücüne bir daha hiç kavuşamadı. Haçlılar daha sonra İpek Yoluna katılacak, Cenova ve Venedik tüccar cumhuriyetlerinin büyük ekonomik güçlere dönüşmelerini sağlayacak olan ticaret güzergâhlarını kurdular.Reconquista, Haçlılarla bağlantılı bir hareket, İberya'yı Hristiyan alemi için yeniden fethetmeye çalışmıştır.
Geç Orta Çağlar Avrupa'da bir karışıklık dönemiydi. Kara Ölüm olarak bilinen salgın ve ilişikili bir kıtlık Avrupa'da nüfus düştükçe demografik bir faciaya sebep olmuştur. Hanedan kavgaları ve fetih savaşları Avrupa'daki birçok devleti dönem boyunca sürekli savaş halinde tutmuştur. Balkanlar'da, Anadolu'da kurulmuş bir Türk devleti olan Osmanlı İmparatorluğu eski Bizans topraklarını devamlı olarak ele geçirmiştir ve bu 1453'te İstanbul'un Fethi ile sonuçlanmıştır.
Tarih > Orta Çağ Sonrası

Kabaca 14. yüzyıl Floransa'sından başlayarak ve daha sonraları baskı makinasının gelişmesiyle Avrupa'nın tamamına yayılan bilgi Rönesansı bilim ve teknolojide geleneksel öğretilere meydan okudu, Arapça metinlerle ve felsefeyle klasik Yunan ve Roma bilgisi yeniden keşfedildi.
Vestfalya Barışı ile 1648'de bitecek olan dini savaşlar Avrupa'da savaşılmaya devam edilirken, Portekiz ve İspanya'nın Reconquista ile İberya'da hakimiyet sağlamaları Asya, Amerika, Afrika ile doğrudan bağlantı kurulacak olan Keşifler Çağı'nı başlatacak bir dizi okyanus keşfinin yapılmasını sağladı. İspanyol tacı Avrupa'daki üstünlüğünü sürdürdü, İspanya ve Fransa arasında Otuz Yıl Savaşları ile başlayan çatışmanın Pireneler Antlaşmasıyla bitmesine kadar İspanyol tacı kıtadaki önde gelen güçtü. 1610 ve 1700 arasındaki dönemde Avrupa'da ve dünyada eşi görülmemiş bir dizi önemli savaş ve politik devrim gerçekleşti. Zamanın gözlemcileri ve o zamandan beri birçok tarihçi, savaşların devrimlere neden olduğunu savundu. Galileo Galilei, kendisinin güneş sistemini gözlemlemesini ve betimlemesini sağlayacak olan teleskobu ve termometreyi icat etti.Leonardo da Vinci dünyanın en ünlü tablolarından biri olan Mona Lisa'yı resmetti. Guglielmo Marconi radyoyu icat etti.
Avrupa'nın denizaşırı topraklarının genişlemesi Sömürge İmparatorluklarını ortaya çıkardı. Yeni Dünya'dan gelen hammadde akışı ile Birleşik Krallık'ın Sanayi Devrimi'nin birleşimi geçimlik tarım yerine üretime dayalı yeni bir ekonomi kurulmasına olanak sağladı.
1815 ve 1871 arasındaki dönemde çok sayıda devrim girişimi ve bağımsızlık savaşı yaşandı. Balkan ulusları Osmanlı İmparatorluğu'ndan bağımsızlıklarını geri kazanmaya başladılar. İtalya bir ulus devleti haline gelerek birleşti. 1870 yılında İtalya'nın Roma'yı ele geçirilmesiyle Papalık devletinin seküler gücü ortadan kalktı. İmparatorluk mücadelelerinde rekabet yayıldı ve 1875-1914 yıllarına İmparatorluk Çağı adının verilmesine sebep oldu.
Tarih > 20. yüzyıl

Büyük güçler taraf seçerken, Güneydoğu Avrupa'da milliyetçiliğin artması I. Dünya Savaşı'nın 1914'te patlak vermesiyle sonuçlanacak olan süreci hızlandırdı. Müttefikler 1918 yılında İttifak Devletlerini yendiler. Paris Barış Konferansı sırasında Büyük Dörtlü şartlarını bir dizi antlaşmayla dayattılar, Versay Antlaşması bu antlaşmalardan biridir.
Adolf Hitler'in emrinde 1933'te iktidara gelen Nazi rejimi, Mussolini İtalyası ile birlikte II. Dünya Savaşı'nda Avrupa kıtasının kontrolünü ele geçirmek için uğraştı.
Müttefik zaferiyle sonuçlanan İkinci Dünya Savaşı sonrasında Avrupa Demir Perde ile bölündü. Güneydoğu Avrupa'daki ülkelere Sovyetler Birliği hakim oldu ve komünist devletlere dönüştüler. Komünist olmayan başlıca Güneydoğu Avrupalı devletler Amerika Birleşik Devletleri önderliğinde bir askeri ittifaka (NATO) katıldılar ve aralarında Avrupa Ekonomik Topluluğu'nu oluşturdular. Sovyet etki alanında kalan ülkeler Varşova Paktı olarak bilinen askeri ittifaka ve Comecon ekonomik bloğuna katıldılar. Yugoslavya tarafsız kaldı.
İtalya savaş sonrası gerçekleştirdiği ekonomik mucize dolayısıyla tekrar başlıca Sanayileşmiş devletler arasına girdi. Avrupa Birliği'nin (AB) önemi arttı vergilendirme, sağlık ve eğitim üye olan ulus devletler tarafından yönetilirken, Birlik ise piyasa kurallarının, rekabetin, yasal standartların ve çevreciliğin yönetimini kontrol altına aldı. Sovyet ekonomik ve politik sistemi çöktü, bu komünizmin 1989'da uydu devletlerde son bulmasına ve 1991'de Sovyetler Birliğinin dağılmasına sebep oldu. Sonuç olarak Avrupa'nın bütünleşmesi derinleşti, kıtadaki kutuplaşma ortadan kalktı ve Avrupa Birliği daha sonraları birçok eski komünist Avrupalı devleti genişleyerek içine aldı - Romanya ve Bulgaristan (2007) ve Hırvatistan (2013).
Diller

Ayrıca bakınız: Avrupa'nın Dilleri
Aşağıdaki tablo Güney Avrupa'da en az beş milyon kişi tarafından konuşulan dilleri gösteriyor:
| Dil | Konuşan Kişi Sayısı | Güney Avrupalı   Ülke / Ülkeler |
| --- | --- | --- |
| İtalyanca | 59,400,000  |  İtalya |
| İspanyolca | 45,000,000+  |  İspanya |
| Yunanca | 13,432,490  |  Yunanistan   Kıbrıs Cumhuriyeti |
| Türkçe | 10,934,365  |  Türkiye   Kuzey Kıbrıs |
| Portekizce | 10,000,000  |  Portekiz |
| Katalanca | 10,000,000  |  İspanya   Andorra |
Ulaşım

Aşağıdaki tablo 2013'te Güney Avrupadaki en işlek havalimanlarını listeliyor.
| Sıra | Ülke | Havalimanı | Şehir | Yolcular (2012) | Yolcular (2013) | Değişim 2012-2013 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Türkiye | İstanbul Atatürk Havalimanı | İstanbul | 44,998,508 | 51,320,875 | 014.0% |
| 2 |  İspanya | Barajas Havalimanı | Madrid | 45,190,528 | 39,735,618 | 012.1% |
| 3 |  İtalya | Fiumicino – Leonardo da Vinci Havalimanı | Roma | 36,980,911 | 36,166,345 | 02.2% |
| 4 |  İspanya | Barcelona Havalimanı | Barselona | 35,144,503 | 35,216,828 | 00.2% |
| 5 |  İspanya | Palma de Mallorca Havalimanı | Palma de Mallorca | 22,666,858 | 22,768,032 | 00.4% |
| 6 |  İtalya | Malpensa Havalimanı | Milano | 18,537,301 | 17,955,075 | 03.1% |
| 7 |  Portekiz | Portela Havalimanı | Lizbon | 15,301,176 | 16,008,848 | 04.6% |
| 8 |  İspanya | Málaga Havalimanı | Málaga | 12,581,944 | 12,925,186 | 02.7% |
| 9 |  Yunanistan | Atina Uluslararası Havalimanı | Atina | 12,944,041 | 12,536,057 | 03.2% |
| 10 |  Fransa | Nice Havalimanı | Nice | 11,189,896 | 11,554,195 | 03.2% |
Din

Güney Avrupa'da çoğunluğun mensup olduğu din Hristiyanlıktır. Hristiyanlık Güney Avrupa'ya Roma İmparatorluğu döneminde yayıldı ve imparatorluk hristiyanlığı MS 380 yılında resmi dini olarak benimsedi. 
Batı yarımı Roma'da doğu yarımı Konstantinopolis'te olacak şekilde Hristiyan kilisesinin tarihi parçalanmasından  dolayı Avrupa'nın farklı bölgelerinde Hristiyanlığın farklı mezhepleri hakim oldu.
Güney Avrupa'nın Batı yarısındaki hristiyanlar - Portekiz, İspanya, İtalya gibi - genellikle Roma Katolik Kilisesi'ne bağlıdır. Güney Avrupa'nın Doğu yarımındaki hristiyanlar ise - Yunanistan, Makedonya gibi - genellikle Yunan Ortodoks Kilisesi'ne bağlıdır.
Ek olarak, Güney Avrupa'nın doğu parçasında (Bosna, Arnavutluk, Makedonya, Türkiye gibi) İslam dinine mensup nüfusun çoğunlukta olduğu ülkeler de vardır.
Avrupa alt bölgeleri EuroVoc'a göre (Avrupa Birliği'nin tesarusu). Güney Avrupa sarıyla işaretli.
Birleşmiş Milletler'e göre Güney Avrupa
(yeşille gösterilen yer):
  Kuzey Avrupa
  Batı Avrupa
  Doğu Avrupa
  Güney Avrupa
Güney Avrupa'nın bitki örtüsü, Dubrovnik yakınlarındaki Aleppo Çamı ormanlarıyla karakterizedir.
İmparator Diocletianus'un tetrarşi sistemi.
1054'teki dini dağılım.
Hersek İsyanı

Hersek İsyanı, Sultan Abdülaziz döneminde Osmanlı Devleti'ne karşı yapılan bir Balkan isyanı. Abdülaziz' in tahttan indirilmesi, V. Murat'ın 93 günlük kısa saltanatı ve I. Meşrutiyet'in ilanı gibi olaylar isyanın bastırılmasını engelledi. 93 Harbinin başlamasıyla isyan büyümeye başladı ve 93 Harbi devam ederken 4 Ağustos'ta isyan bastırıldı.
| g t  Osmanlı İmparatorluğu tarihindeki isyanlar |
| --- | --- |
Kuruluş (1299-1453):  Konstantin ve Frujin İsyanı (1404-18)  Şeyh Bedreddin İsyanı (1419-20)  Düzmece Mustafa İsyanı (1421-1422)  Arnavut İsyanı (1432-36)  Buçuktepe İsyanı (1446)  Cem Sultan (1481-82) 
Yükselme (1453-1606):  Şahkulu İsyanı (1511)  Nur Ali Halife İsyanı (1512)  Canberdi Gazâlî İsyanı (1521)  Celâlî isyanları (1526-28, 1595-1610, 1654-55, ve 1658-59)  Kalender Çelebi İsyanı (1527)  Mariova ve Pirlepe İsyanı (1564-65)  Yemen (1567-70)  Kırım (1584)  Beylerbeyi Vakası (1589)  Banat İsyanı (1594)  Himarya Ayaklanması (1596)  Sırp İsyanı (1596-97)  Birinci Tırnovo İsyanı (1598) 
Duraklama (1606-1699):  Celâlî isyanları  Filozof Dionisios İsyanları (1600, 1611)  Abaza İsyanları (1624, 1627)  Varvar Ali Paşa İsyanı (1647)  Atmeydanı Vakası (1648)  Çınar Vakası (1656)  Banat İsyanı (1686)  İkinci Tırnovo İsyanı (1686)  Çiprovtsi Ayaklanması (1688)  Karpoş İsyanı (1689) 
Gerileme (1699-1792):  Edirne Vakası (1703)  Patrona Halil İsyanı (1730)  Sırp Ayaklanması (1737-39)  Orlov İsyanı (1770)  Daskaloyannis İsyanı (1770)  Koça Sınır İsyanı (1788) 
Dağılma (1792-1922):  Pazvantoğlu Ayaklanması (1801-04)  Birinci Sırp Ayaklanması (1804-13)  Kabakçı Mustafa İsyanı (1807)  Alemdar Paşa Baskını (1808)  Yançiç İsyanı (1809)  Hacı Prodan İsyanı (1814)  İkinci Sırp Ayaklanması (1815-17)  Eflak Ayaklanması (1821)  Yunan İsyanı (1821-29)  Vaka-i Hayriye (1826)  Yezîdî İsyanı (1830)  Atçalı Kel Mehmet Efe İsyanı (1830)  Bosna Ayaklanması (1831-33)  Tuzcuoğlu İsyanları (1832-34)  Arnavut İsyanları (1833-39)  Girit İsyanı (1841)  Arnavut İsyanı (1843-44)  Arnavut İsyanı (1845)  Arnavut İsyanı (1847)  Hersek İsyanı (1852-62)  Epir İsyanı (1854)  Dolyani İsyanı (1858)  Lübnan Dürzi-Maruni Çatışması (1860)  Girit İsyanı (1866-69)  Hersek İsyanı (1875-77)  Bulgar İsyanları (1876)  Razlofça Ayaklanması (1876)  Kumanova Ayaklanması (1878)  Çırağan Baskını (1878)  Makedonya Rum Ayaklanması (1878)  Girit İsyanı (1878)  Epir İsyanı (1878)  Kresna-Razlık Ayaklanması (1878-79)  Bırsyak Ayaklanması (1880-81)  Birinci Sason İsyanı (1894)  Girit İsyanı (1896-97)  Girit İsyanı (1897-98)  İlinden İsyanı (1903)  İkinci Sason İsyanı (1904)  Bitlis Ayaklanması (1907)  Jön Türk Devrimi (1908)  Hemavend İsyanı (1909)  Havran Dürzi İsyanı (1909)  31 Mart İsyanı (1909)  Arnavut İsyanı (1910)  Arnavut İsyanı (1911)  Arnavut İsyanı (1912)  Halâskâr Zâbitân (1912-13)  Bâb-ı Âlî (1913)  Bitlis Ayaklanması (1914)  I. Dünya Savaşı'nda Kürt isyanları (1914-1917)  Arap Ayaklanması (1916-18) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh85015911  NLI: 987007283092405171
Rubén Amorín

Rúben Amorim ile karıştırılmamalıdır.
| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Rubén Darío Amorín Mattos
Doğum tarihi:  6 Kasım 1927(1927-11-06)
Doğum yeri:  Montevideo, Uruguay
Ölüm tarihi:  24 Aralık 2014 (87 yaşında)
Ölüm yeri:  Guatemala, Guatemala
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1951-1958 |  Guatemala |   |   |
Teknik direktörlük kariyeri
1958-1971:  Aurora
1967:  Guatemala
1972:  Guatemala
1972-1974:  Municipal
1976:  Guatemala
1977-1978:  Comunicaciones
1978-1979:  Cobán Imperial
1980:  Guatemala
1984:  Aurora
1986-1987:  FAS
1989-1990:  Guatemala
1991-1992:  Municipal
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Rubén Darío Amorín Mattos (6 Kasım 1927, Montevideo - 24 Aralık 2014, Guatemala), Uruguaylı futbolcu, teknik direktör ve spor yazarıdır. Orta saha pozisyonunda görev aldığı futbolculuk kariyerinin ardından teknik direktörlük, sonrasında ise spor yazarlığı yapmıştır.
Futbolculuk kariyeri

1951'de Guatemala'da oynarak başladığı futbol kariyerini, sonlandırdığı 1958'e kadar aynı takımda sürdürdü.
Teknik direktörlük kariyeri

1958'de, Aurora'da teknik direktörlük kariyerine başladı. 1964, 1966 ve 1968 sezonlarında Liga Nacional de Fútbol de Guatemala; 1958-59, 1967-68 ve 1968-69 sezonlarında Copa del Ayuntamiento, 1968'de ise Copa Campeón de Campeones şampiyonluğu yaşadı. 1967'de, CONCACAF Şampiyonası'nda mücadele eden Guatemala millî takımını çalıştırdı ve turnuvada şampiyonluğa ulaştı. 1971'de Aurora'daki görevinden ayrıldı. 1972'de ikinci kez Guatemala millî takımını çalıştıran Amorín, 1972-1974 yılları arasında teknik direktörlüğünü yaptığı Municipal ile 1973 ve 1974 sezonlarında Liga Nacional de Fútbol de Guatemala; 1974'te ise CONCACAF Şampiyonlar Kupası ve Copa Fraternidad şampiyonluklarının yanı sıra Copa Interamericana ikinciliği elde etti. 1976 yılında üçüncü kez Guatemala millî takımı teknik direktörlüğünü yaptı.
1977-1978 yıllarında çalıştırdığı Comunicaciones ile 1978 sezonunda hem Liga Nacional de Fútbol de Guatemala hem de CONCACAF Şampiyonlar Kupası şampiyonluğu yaşadı. 1978-1979 yıllarında Cobán Imperial, 1980'de dördüncü kez Guatemala millî takımı teknik direktörlüğü görevinde bulundu. 1984'te ikinci kez Aurora'yı çalıştırırken, sezonu Liga Nacional de Fútbol de Guatemala ve Copa Verano şampiyonluklarıyla tamamladı. 1986-1987 yıllarında El Salvador ekibi FAS'ı, 1989-1990 yıllarında son kez Guatemala millî takımını, 1991-1992 yıllarında ise ikinci kez Municipal'i çalıştırdı. Municipal ile 1992 sezonunda, kariyerinin sekizinci Liga Nacional de Fútbol de Guatemala şampiyonluğuna ulaştı.
Sonraki yılları ve ölümü

Teknik direktörlük kariyerinin ardından spor yazarlığı yapmaya başladı. 24 Aralık 2014'te, Alzheimer hastalığı nedeniyle öldü.
Başarıları > Teknik direktör olarak

Liga Nacional de Fútbol de Guatemala: 1964, 1966, 1968, 1984
Copa de Guatemala: 1958-59, 1967-68, 1968-69, 1984
Copa Campeón de Campeones: 1968
CONCACAF Altın Kupa: 1967
Liga Nacional de Fútbol de Guatemala: 1973, 1974, 1992
CONCACAF Şampiyonlar Ligi: 1974
UNCAF Kulüplerarası Kupa: 1974
Copa Interamericana ikinciliği: 1974
Liga Nacional de Fútbol de Guatemala: 1978
CONCACAF Şampiyonlar Ligi: 1978
Kızma birader

Bir Kızma Birader oyun kartonu ( Ludo )
Kızma birader 2 ila 4 oyuncu ile oynanan bir masa oyunudur. Alman klasik masa oyunlarindan sayilan bu oyun bir Hint masa oyunu olan Peçiç ile benzerlikler gösterir. Avrupa ülkelerinde '' Ludo '' olarak bilinir.