stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ali Kemal
Yaşam öyküsü > 31 Mart Olayındaki rolü

İstanbul'da İkdam gazetesinin başyazarlığının üstlenen Ali Kemal, bir yandan da Darülfünun'da Edebiyat Fakültesi'nde siyasi tarih dersleri veriyordu. İlk siyasi partilerden birisi olan Osmanlı Ahrar Fırkası'na girdi. Ali Kemal'in İstanbul'a döner dönmez padişahın huzuruna çıkmış, padişahın iltifatlarını ve verdiği paraları kabul etmişti; bu durum İttihatçıların tepkisine neden oldu. O da yeni eleştiri hedefini İttihat ve Terakki Cemiyeti olarak belirledi ve İkdam gazetesinde Cemiyet'e karşı ağır eleştiriler içeren başyazılar yazmaya başladı. Hemen bütün çevresiyle sürekli kavga hâlindeydi. Sınıfta öğrencilere Fransa'daki siyasal liberalizmi hararetle övüyor, kendisiyle aynı fikirde olmayan kişilere şiddetle saldırıyor, gençlerin öfkesini bunlara yöneltmeye çalışıyordu. Ali Kemal'in tahrikleri 31 Mart Olayı'nın çıkmasında etkili oldu. Serbesti gazetesi başyazarı Hasan Fehmi Bey'in öldürülmesinin ertesi günü olan 7 Nisan 1909'da Darülfünun'da kalabalık bir topluluğa yaptığı konuşmadan sonra bu konuşmanın etkisinde kalan Darülfünun hocaları ve öğrencileri katillerin yakalanmasını istemek üzere Bâb-ı Âli'ye yürümüşler; sayıları onbinlere ulaşan kalabalığın üstüne ateş açılması sonucu birkaç yüz kişi yaralanmıştı. Ertesi günkü cenaze sırasında da devam eden olayların ve 31 Mart ayaklanmasına dönüşmesi üzerine Selanik'ten gönderilen Hareket Ordusu İstanbul'a gireceği sırada Ali Kemal yeniden Paris'e kaçmak zorunda kaldı (1909). Bu arada Mülkiye'deki görevine son verilmişti.
Yaşam öyküsü > Peyam gazetesi, ikinci evliliği

İttihat ve Teraki Yönetiminin iktidardan uzaklaşmasının ardından 1912 affıyla İstanbul'a geri gelen Ali Kemal İkdam gazetesinde başyazar olarak yazılarına devam etti ancak altı ay sonra hükûmet Bâb-ı Âli Baskını ile devrilince Viyana'ya sürüldü. Üç ay sonra İstanbul'a döndü. 14 Kasım 1913'te Peyam gazetesini yayınlamaya başladı, başyazarlığını üstlendi. İlk başyazısı “Peyamımız, Meramımız” başlığını taşıyordu. Mülkiyedeki hocalığı da geri verilmişti. Mektepler Nazırı Zeki Paşa'nın kızı Sabiha Hanım ile evlendi. Bu evliliğinden Zeki adında bir oğlu dünyaya geldi. Ocak 1913'te İttihat ve Terakki'nin gerçekleştirdiği askerî darbe olan Bâb-ı Âli Baskını'ndan sonra tutuklandı.
Yaşam öyküsü > I. Dünya Savaşı yılları

Ali Kemal, 22 Temmuz 1914'te, I. Dünya Savaşı'nın başladığı sıralarda, İttihat ve Terakki'nin baskısıyla gazetesini kapatmak zorunda kaldı. Siyasetle ilgilenmeyip öğretmenlik ve tüccarlıkla geçinmeye çalıştı. Bu tutumu 1918'de İttihat ve Terakki liderlerinin bir Alman denizaltısına binip Türkiye'den ayrılışına kadar sürdü.
Yaşam öyküsü > Kurtuluş Savaşı yılları

Ali Kemal, Mondros Ateşkes Antlaşması'nın imzalanmasından sonra 14 Ocak 1919'da yeniden faaliyete geçen Hürriyet ve İtilâf Fırkası'nin genel sekreteri oldu. 4 Mart 1919'da kurulan Birinci Damad Ferit Paşa hükûmetinde Maarif Nazırlığı (Eğitim Bakanlığı), bu hükûmetin Mayıs'ta istifasının hemen ardından kurulan ikinci Damad Ferit Paşa hükûmetinde ise Dahiliye Nazırlığı (İçişleri Bakanlığı) görevine getirildi. Bu görevde iken Kuvâ-yi Milliye ve Mustafa Kemal Paşa aleyhine emirler yayımladı. İngiliz Muhipler Cemiyeti’nin kurucularından birisi oldu. Hükûmet içinde çıkan bir anlaşmazlık yüzünden 26 Haziran 1919'da bakanlıktan istifa etti.
Darülfünun'da ders vermeye devam eden Ali Kemal, 1922 Mart ayında Darülfünun öğrencilerinin istifaya davet ettiği dört öğretim elemanı arasındaydı. Öğrencilerin verdiği kararın gerekçesi, hocaların, bağımsızlık, kutsiyet, milliyet hislerine yabancı oluşları, saldırgan şahsiyetleri ile kamu vicdanında mahkûm edilmiş olmalarıdır. Öğrencilerin tepkileri üzerine Ali Kemal ve Cenap Şahabettin 3 Eylül 1922'de Meclis-i Vükela kararıyla görevlerinden azledildi.
Ali Kemal, bakanlığı sırasında başyazarlığını Refik Halit ile Yahya Kemal’in üstlendiği Peyam-ı Sabah gazetesinin başyazarlığına bakanlıktan ayrıldıktan sonra döndü. Bu gazete, Peyam gazetesi ile ve Mihran Efendi’nin sahibi olduğu Sabah gazetesinin birleştirilmesiyle 1920’de kurulmuştu. Yazılarında acımasız eleştirilerini İttihat ve Terakki’nin devamı olarak gördüğü Anadolu hareketine yöneltti. Ancak Büyük Taarruz'un başarılı olup, İzmir'in kurtulmasından sonra 10 Eylül 1922'de "Gayelerimiz Bir İdi ve Birdir" başlıklı bir yazı yazarak yanıldığını söyledi.
Yaşam öyküsü > Öldürülmesi

Nureddin’e nasıl olduğunu sordum. Kemâl-ı fahr ile yüksek perdeden, göğsünü kabartarak hikâye etti: «İzmit’e getirdiler. Aldım. İstintak ettim. Hakaret ettim sonra da asker ve ahaliden bir kalabalık toplamalarını emirerlerime emrettim. Topladılar. Beklesinler, Ali Kemâl’i çıkartacağım, hemen üstüne üşüşsünler, sopa ile, taşla, yumruk ile gebertsinler, dedim. Öyle yaptılar. Sonra da oraya'astım.» dedi. Oh... Bu bir cinayet idi. Hem de bunu bir ordu kumandanı yapıyordu. Bir kumandanın Türk askerliğine böyle bir leke sürmesini bir türlü çekemedim. Bu iş bana pek acı geldi.
Rıza Nur'un hatıratı
Kurtuluş Savaşı’nın kazanılmasının ardından Ankara Hükûmeti, İstanbul polisinden Ali Kemal'in tutuklanıp yargılanmak üzere Ankara'ya gönderilmesini istedi.
4 Kasım 1922 günü, Teşkilat-ı Mahsusa mensubu birkaç kişi Ali Kemal'i Tokatlıyan Oteli'nde gittiği berber dükkânından kaçırarak İstiklal Mahkemesi'ne çıkarılmak üzere Ankara'ya götüreceklerini bildirdiler. Ancak Ali Kemal, İzmit'te bölge kumandanı Sakallı Nurettin Paşa'ya teslim edildi. Nurettin Paşa ile görüştükten sonra dışarı çıkarken kumandanlık karargahı önünde toplanan ahali tarafından linç edildi (6 Kasım 1922). Kafası çekiçlerle ve taşlarla kırılarak öldürüldü. Çıplak vücudu ayaklarına ip bağlanarak sokaklarda dolaştırıldı. Asılan cesedi, İsmet Paşa'ya gösterildi. Lozan'a gitmekte olan İsmet İnönü'nün bu durum karşısında sinirlenmesi üzerine Ali Kemal’in ölü bedeni apar topar kaldırıldı. İzmit’te defnedilen Ali Kemal'in mezarı, başına bir mezar taşı veya herhangi bir işaret konulmaması sebebiyle zamanla ortadan kayboldu; uzun araştırmalar sonunda 1950'lerde yeri tespit edilebildi. Falih Rıfkı Atay'a göre Atatürk, Ali Kemal'in öldürülüş şeklinden tiksinerek bahsederdi.
Yaşam öyküsü > Mezarı

Defin yerini Ocak 1950'de Vatan gazetesinin İzmit muhabiri Cevdet Yakup Baykal buldu. Bunun üzerine "Ali Kemal'in bir mezarı olabilir mi?" diye ateşli bir münakaşa açıldı. Vatan eski bir yazarın vatan haini hâline düştüğünü, linç neticesinde işkenceler çektiğini ve ceza borcunu ödediğini, kendisini ve ailesini bir mezardan mahrum bırakmanın doğru olmadığını ileri sürdü. Nihayet Ali Kemal bir mezar sahibi oldu.
Günümüz gündeminde Ali Kemal

Ali Kemal gazeteciliğinin yanı sıra çeviriler de yapmış, "Ömrüm" adıyla yazdığı anılarını 1914'te Peyam-ı Edebi'de (22 tefrika olarak), sonra da Peyam-ı Sabah'ta (32 tefrika) yayınlamıştır. Ömrüm, 1985 yılında Ali Kemal'in ikinci eşinden oğlu olan ve Türkiye'nin Bern, Londra ve Madrid büyükelçiliklerini yapmış (ve karısı 1978'de Madrid'de ASALA tarafından öldürülen) Zeki Kuneralp tarafından kitap hâlinde yayınlandı. Bu kitapta, "Ömrüm Sonrası" başlıklı bir bölüm ve bazı ekler de bulunmaktadır. (Ali Kemal: Ömrüm (Yayına hazırlayan Zeki Kuneralp), İsis Yayıncılık, İstanbul, 1985)
Dışişleri Bakanlığı'nda AB Genel Müdür Yardımcılığı yapan (ve o dönemde AB Komisyonu Türkiye Temsilcisi olan Karen Fogg ile ilginç yazışmaları ile gündeme gelen) Selim Kuneralp, Ali Kemal'in torunudur. Selim Kuneralp Stokholm Büyükelçiliği ve Seul Büyükelçiliği'nden sonra Dışişleri Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığı görevini yürütmüş, AB Daimi Temsilciliği görevinde bulunduktan sonra Bakanlık müşavirliğine getirilmiştir.
Ali Kemal'in ilk eşi olan İngiliz hanımından olan öz torunu Stanley Johnson'ın oğlu olan Boris Johnson İngiliz Muhafazakâr Parti parlamenteri olup, bir dönem 'The Spectator' dergisinin Genel Yayın Yönetmenliğini yapmış ve 1 Mayıs 2008 tarihinde Muhafazakâr Parti adayı olarak Londra belediye başkanlığı seçimini kazanıp bu görevini 2016 yılına kadar sürdürmüştür. 23 Temmuz 2019 tarihinde partinin başkanı olarak görevlendirilmiş ve Birleşik Krallık Başbakanlığı kesinleşmiş, bu vesileyle Ali Kemal'le olan bağı yeniden gündeme gelmiştir.
Son olarak Türkiye Gazeteciler Cemiyetinin meslek şehidi gazeteciler listesi içinde yer almasıyla şehit sayılıp sayılamayacağına dönük tartışmaların alevlenmesiyle, Ali Kemal'in gündemdeki yerini 80 yıl sonra hâlâ koruduğu görülmektedir.
Damad Ferid ve Ali Kemal
6 Kasım 1922'de Nurettin Paşa tarafından linç ettirilerek öldürülen Ali Kemal, linç edilmesinden sonra idam sandalyesinde. Göğsündeki kağıtta "Hain-i din ve vatan Artin Kemal" yazıyor.
Supermarine Attacker

| Supermarine Attacker |
| --- | --- |
Supermarine Attacker
Türü: Uçak gemisi tabanlı avcı uçağı
Ulusal köken:  Birleşik Krallık
Üretici: Supermarine
İlk uçuş: 27 Temmuz 1946
Hizmete giriş: Ağustos 1951
Hizmetten çıkış: 1964
Ana kullanıcı: Kraliyet Donanması
Diğer kullanıcılar: Pakistan Hava Kuvvetleri
Üretim sayısı: 182
Gelişimi: Supermarine Spiteful
Değişimleri: Supermarine Type 510
Supermarine Attacker, Supermarine tarafından üretilen Birleşik Krallık yapımı bir uçak gemisi tabanlı jet avcı uçağıdır. 1940'larda en gelişmiş pistonlu tasarım olan Supermarine Spiteful üzerinden geliştirilmiş olup Rolls-Royce Nene jet motoruna sahipti. İlk uçuşunu 27 Temmuz 1946 tarihinde gerçekleştirmiş ve geliştirmenin uçuş test aşaması, kullanım zorlukları da dahil olmak üzere çeşitli sorunlar nedeniyle uzadı. Sonunda Ağustos 1951'de Kraliyet Donanması'nın hizmetine girdi.
Diğer birinci nesil jet avcı uçaklarının çoğunda olduğu gibi, Attacker'ın da değiştirilmeden önce nispeten kısa bir hizmet ömrü vardı; bunun nedeni, jet motorunu kullanan giderek daha gelişmiş uçakların 1950'ler ve 1960'larda hızla geliştirilmesiydi. FAA tarafından 1954'te ön cephe hizmetinden emekliye ayrılmasına rağmen, tanıtımından sadece üç yıl sonra, Attacker, muhtemelen 1964'e kadar bu tipi işletmeye devam edecek olan yeni kurulan Pakistan Hava Kuvvetleri tarafından kabul edilecekti.
Teknik özellikler (F.1)

Veri kaynağı The Illustrated Encyclopedia of Aircraft
Genel özellikler
Mürettebat: 1
Uzunluk: 11,43 m (37 ft 6 in)
Kanat açıklığı: 11,25 m (16 ft 11 in)
Yükseklik: 3,02 m (9 ft 11 in)
Kanat alanı: 21 m2 (226 ft2)
Boş ağırlık: 3.826 kg (8.434 lb)
Brüt ağırlık: 5.339 kg (12.211 lb)
Güç kaynağı: 2 × Rolls-Royce Nene turbojet, her biri 22 kN (5.000 lbf) itme
Performans
Maksimum sürat: 950 km/sa (590 mph, 512 kn)
Menzil: 950 km (590 mi, 510 nmi)
Azami irtifa: 13.700 m (45.000 ft)
Tırmanma oranı: 32,3 m/s (6.350 ft/dak)
Mühimmat
Silahlar: 4 × Hispano No. 3 Mark 5 20mm top
Parkway Drive

| Parkway Drive   |
| --- | --- |
Parkway Drive Rock am Ring 2018'de konser verirken.
Genel bilgiler
Unvanı: PWD, Parkway
Başladığı yer: Byron Bay, New South Wales, Avustralya
Tarzlar:  Metalcore  heavy metal 
Etkin yıllar: 2003 (2003)–günümüz
Müzik şirketi:  Resist Records 
Resmî site: parkwaydriverock.com

Üyeler:  Winston McCall  Jeff Ling  Luke Kilpatrick  Ben Gordon  Jia O'Connor 

Eski üyeler:  Brett Versteeg  Shaun Cash 

Parkway Drive, 2003 yılında Yeni Güney Galler, Avustralya'dan çıkan bir metalcore grubudur. Parkway Drive, yedi stüdyo albümü, bir EP, iki DVD ve Ten Years of Parkway Drive adlı bir kitap yayınlamıştır. Grubun son üç albümü Ire (2015), Reverence (2018) ve Darker Still (2022) Avustralya ARIA listelerinde 1 numaraya yükselmiştir.
Tarihçe

2003 yılında kurulan grup, adını prova aldıkları The Parkway House adlı mekanın bulunduğu sokaktan almaktadır. Grup kuruluş aşamasında ilk konserlerini Yeni Güney Galler'de bir şehir olan Byorn Bay'de Gençlik Merkezinde verdi. Aynı yıllarda bir diğer Avustralyalı metalcore grubu olan I Killed the Prom Queen vokali Michael Crafter, Byron Bay'i ziyaret ederken Parkway Drive grubunun konserine gider. Burada grupla tanışan Crafter, 2003 yılında Parkway Drive ile beraber 4 şarkılık bir ortak albüm yayınladı. Albüm yayınladıktan sonra grup, I Killed the Prom Queen grubuyla beraber Avustralya'da ortak bir turneye çıktı.
Bu turneler sonrası grup, Avustralya'da yerel bir plak şirketi olan Resist Records ile kontrat imzaladı. 2004 yılında 6 şarkıdan oluşan Don't Close Your Eyes adında bir EP albüm yayınladı. Grup ilk ciddi atağını Shadows Fall, Chimaira, Hatebreed ve Alexisonfire gibi grupların Avustralya turnesine açılış grubu olarak yaptı. 2005 yılında grup ABD'ye giderek ilk stüdyo albümleri üzerinde çalıştı. ABD'de Killswitch Engage grubuyla temasa geçerek, hem Killswitch Engage gitaristi olan hem de bir prodüktör olan Adam Dutkiewicz ile çalıştılar. İki haftada kayıtları tamamlayıp Killing with a Smile albümleri 2005 yılında yayımlandı. Albüm sonrası Avrupa ve ABD'de bir dizi turneye katıldılar.
Müzikal tarz ve etkilendikleri

Parkway Drive grubunun tarzı genellikle metalcore olarak tanımlanmıştır. İlk albümlerinde özellikle Deep Blue'da deathcore etkileri belirgin olarak görülmekteydi; daha yakın zamanlarda ise daha klasik heavy metal tarzına geçiş yapmışlardır. Birçok popüler modern metalcore grubunun aksine, Parkway Drive stüdyo albümlerinde 2015 yapımı Ire'ye kadar temiz vokaller kullanmamıştır. Bununla birlikte, Reverence döneminde tarzdaki değişiklikle birlikte Winston McCall, Parkway Drive'ın "metalcore'dan çıktığını" ve daha önceki köklere uzaklaştıklarını belirtmiştir. Grup üyeleri; Rage Against the Machine, Metallica, Slayer, Iron Maiden, Bad Religion, Pennywise, The Offspring, Faith No More, The Dillinger Escape Plan, Hatebreed ve Killswitch Engage gibi gruplardan etkilendiğini belirtmiştir.
Diskografi

Killing with a Smile (2005)
Horizons (2007)
Deep Blue (2010)
Atlas (2012)
Ire (2015)
Reverence (2018)
Darker Still (2022)
İsmail Karakaş

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  8 Ocak 1999 (26 yaşında)
Doğum yeri:  Trabzon, Türkiye
Boyu:  1,87 m (6 ft 1+1⁄2 in)
Mevkii:  Stoper
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Erciyes 38 FSK
Numarası:  3
Altyapı kariyeri
2011-2018:  Trabzonspor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2018-2019 |  1461 Trabzon |  30 |  (1) |
| 2020-2021 |  Kahta 02 SK |  7 |  (0) |
| 2020-2021 |  Çankaya FK |  11 |  (0) |
| 2021-2023 |  Edirnespor |  41 |  (2) |
| 2022-2023 |  →  Belediye Kütahyaspor (kiralık) |  8 |  (0) |
| 2023-2024 |  Kırşehir Futbol SK |  14 |  (0) |
| 2024- |  Erciyes 38 FSK |  22 |  (1) |
| Toplam |   |  133 |  (4) |
Millî takım kariyeri‡
| 2015 |   Türkiye U-16 |  6 |  (0) |
| 2016 |   Azerbaycan U-17 |  11 |  (0) |
| 2017 |   Azerbaycan U-19 |  3 |  (0) |
| Toplam |   |  20 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 17 Mart 2025 (2025-03-17) 
İsmail Karakaş (d. 8 Ocak 1999), Azeri profesyonel futbolcu. Stoper mevkiinde görev almaktadır. TFF 3. Lig ekiplerinden Erciyes 38 FSK'da forma giymektedir.
Kore Savaşı

| g t Kore Savaşı |
| --- | --- |
 Kuzey Kore'nin taarruzu   Ongjin ·  Uijeongbu ·  Munsan ·  Birinci Seoul ·  Chuncheon ·  Gangneung ·  Miari ·  Nam Nehri ·  Jumunjin Birleşmiş Milletler'in katılması  Osan ·  Donglakri ·  Danyang ·  Jincheon ·  Yihwaryeong ·  Daejeon ·  Yeongdeok ·  Hwaryeongjang ·  Younggang ·  Andong ·  Pusan Çevre Bölgesi ·  Inchon ·  İkinci Seoul ·  282 rakımlı tepe ·  Wonsan ·  Yongju ·  Yeonghung ·  Kumchon ·  Pyongyang ·  Huichon ·  Chosan Çin'in müdahalesi  Unsan ·  Pakchon ·  Ch'ongch'on ·  Chosin Rezervuarı ·  Kunu-ri ·  Task Force Faith ·  Üçüncü Seoul ·  Birinci ve İkinci Wonju ·  Thunderbolt ·  Kunyangjang-ni ·  Twin Tünel ·  Roundup ·  Killer ·  Ripper ·  Dördüncü Seoul ·  Courageous ·  Tomahawk ·  Yultong Bridge ·  Imjin Nehri ·  Kapyong Pata  Bloody Ridge ·  Han Nehri ·  Heartbreak Ridge ·  Maryang San ·  Sunchon ·  Eerie Tepesi ·  Sui-ho Barajı ·  Old Baldy · Hudson Harbor ·  White Horse ·  Triangle Tepesi ·  Jackson Tepeleri ·  The Hook · Pork Chop Hill ·  "Vegas" ·  Outpost Harry ·  Samichon Nehri Ateşkes sonrası  Cheong Wa Dae Baskını ·  Pueblo Olayı ·  EC-121'in düşürülmesi ·  Axe Murder Olayı ·  Rangoon bombardımanı ·  KAL 858 sefer sayılı uçuşu ·  Gangneung ·  Yosu ·  Birinci Yeonpyeong ·  İkinci Yeonpyeong ·  Daecheong ·  ROKS Cheonan 
26 Mayıs 1951 tarihli Ulus gazetesinde Kore Savaşı'na giden Türk askerleri.
Kore Savaşı (Güney Kore'de Hanguk-jeonjaeng [한국전쟁, "Han-Guk Savaşı"] veya Yugio sabyeon [육이오 사변, "25 Haziran Olayı], Kuzey Kore'de ise Chogukhaebang chŏnjaeng [조국해방전쟁, "Vatan Kurtuluş Savaşı"] olarak bilinir) 1950-1953 yılları arasında yapılan, Kuzey Kore ile Güney Kore arasındaki savaştır. Soğuk Savaş'ın ilk sıcak çatışması olmuştur. Savaş, ABD ve müttefiklerinin, daha sonra da Çin'in müdahalesiyle uluslararası bir boyut kazanmıştır. Kore Savaşı sonunda Kore'nin bölünmüşlüğü korunmuş ve bugüne kadar gelen birçok sorun miras kalmıştır.
Çatışma 27 Temmuz 1953'te Kore Ateşkes Antlaşması'nın imzalanmasıyla sona erdi. Antlaşma, Kuzey ve Güney Kore'yi ayırmak için Kore Tarafsız Bölgesi'ni (DMZ) oluşturdu ve mahkumların geri dönmesine izin verdi. Ancak, hiçbir barış antlaşması imzalanmadı ve iki Kore teknik olarak hala savaşta ve donmuş bir ihtilaf halinde. Nisan 2018'de, Kuzey ve Güney Kore liderleri DMZ'de bir araya geldi ve Kore Savaşı'nı resmen sona erdirmek için bir anlaşma üzerinde çalışmaya karar verdiler.
Savaş öncesinde Kore

Savaş öncesinde Kore, kolera salgınlarına uğrayan, okuma-yazma oranı düşük ve endüstrileşmeyi kaçırmış bir ülkeydi. Son yüzyıl boyunca, Uzak doğu güç oyunlarında satranç tahtasındaki bir piyon gibi oynanmıştı. Japonya, kendi güvenliğini artırmak ve Çin üzerinde daha rahat nüfuz sahibi olmak için 1905 yılında Rus İmparatorluğu'nu yenerek Kore'ye 1910 yılında sahip olmuştu.
Kore; 1945 yılında Japonya'nın teslimiyetinden sonra, ABD ile Sovyetler Birliği arasındaki anlaşmazlığın yüzeye çıktığı ilk yerlerden birisi oldu. Bu iki süper güç Japonya'dan aldıkları Kore toprakları üzerinde yerli ama kendilerine bağımlı hükûmetler kurduktan sonra 1948-1949 yıllarında askerlerini çektiler. Böylece Sovyet yanlısı Kuzey Kore ile Amerikan yanlısı Güney Kore kuruldu ve 38. enlem aralarında sınır oldu.
Savaş > ABD'nin tepkisi

ABD Başkanı Truman'a göre bu harekât Sovyetler Birliği tarafından yönetilmekteydi ve geniş ölçekli bir Çin-Sovyet ortak saldırısının ilk adımıydı. Truman Japonya'daki Amerikan birlikleri komutanı 5-yıldızlı General (Mareşal) Douglas MacArthur'a Güney Kore'ye malzeme yardımı yapılması için emir verdi. Ayrıca Amerika, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'ni derhal toplantıya çağırdı. Bir Amerikan tasarısı dokuz olumlu ve bir çekimser (Yugoslavya SFC) oy ile kabul edildi. Çin'in BM'de temsil edilmemesini protesto etmekte olan Sovyetler Birliği, temsilcilerini konseyden çekmiş olduğu için kararı veto edemedi. Güvenlik Konseyi nin aldığı bu kararla Kuzey Kore'nin saldırgan olduğu belirtiliyor ve birliklerini 38. enlemin kuzeyine çekmesi isteniyordu.
Kuzey Kore'nin BM kararını dinlememesi ve askeri durumun Güney Kore açısından gittikçe kötüleşmesi, Amerika'nın Hava ve Deniz birliklerini harekete geçirmesine yol açtı. 8. Amerikan Filosu Tayvan Adası'na yollanarak Kore'nin düşmesi durumunda adanın savunulmasında güçlü olunması sağlandı. Aynı gün, yani 27 Haziran'da, BM Güvenlik Konseyi, üye devletleri Güney Kore'ye yardım etmeye çağıran karar tasarısını kabul etti (1'e karşı 7 oyla; Yugoslavya karşı, Mısır ve Hindistan çekimser).
Savaş > Çin'in savaşa dahil olması

Birleşmiş Milletler'in Güney Kore'ye birlikler yollamasıyla (Bu birliklerde kara kuvvetlerinin %50'si, hava kuvvetlerinin %93'ü ve deniz kuvvetlerinin %86'sı Amerikalıydı.) Kuzey Kore yenilmeye ve geri çekilmeye başladı. Kuzey Kore'yi 38. paralelin kuzeyine iten BM kuvvetleri, eski sınırlarda durmadı ve iki Kore'yi birleştirme amacıyla Kuzey'i işgale başlayıp Çin sınırına kadar yaklaştı.
Bu durum savaşa daha önce ilgisiz olan Çin'in tepkisine yol açtı. O zamana kadar Çin, bütün ilgisini milliyetçi Çin Hükûmeti'nin idaresinde olan Formoza (Tayvan) Adası'nın geri alınmasına vermişti. Ancak Amerikan müttefiki bir Kore kurulması Çin'i ciddi bir şekilde tehdit ediyordu. 38. enlemin geçilmesi durumunda savaşa gireceğini açıklayan Çin, BM birliklerinin durmaması sebebiyle aktif olarak Kuzey Kore'yi desteklemeye başladı.
24 Ekim 1950'de ABD Genelkurmay Başkanı Douglas MacArthur; "savaşı bitirecek bir hücuma" girişeceğini söylemesiyle, Çin Halk Gönüllü Ordusu (Çince: 中国人民志愿军) adında yüz binlerce Çinli gönüllü, 25 Ekim 1950 tarihinde sınırdaki Yālù nehrini geçerek gizlice Kore'ye girdi ve birçok Amerikan/BM birliğini savaş dışı bıraktı. BM'nin zaferi, kısa süre içinde toplu geri çekilme halini almıştı. Bu süre zarfında ABD pek çok kez Çin Halk Cumhuriyeti'ne saldırarak Çin Komünist Partisi'nin iktidarını yıkmak istemişti. McArthur, bu amaçla atom silahlarının kullanılabileceğinden söz etmişti. Ama bu saldırganlık Çin ordusunun Çin Halk Gönüllü Ordusu sayesinde başarısızlıkla sonuçlandı.
Ocak 1951'de Başkan Truman, savaşı yürütebilmek için Amerikan Kongre'sinden özel yetkiler istedi. 50 milyar Dolarlık bir savaş bütçesi oluşturuldu. Amerikan ordusu kısa süre içinde mevcudunu %50 artırdı ve bölgeye ek hava birlikleri yolladı.
Kore Savaşı artık Kuzey-Güney Kore Savaşı değil Çin-ABD Savaşı olmuştu.
Savaş > Savaşın sona ermesi

Çin Halk Gönüllü Ordusu BM birliklerini 38. paralelin güneyine püskürterek güneyi işgale başladı. Ancak, Birleşmiş Milletler ordularının karşı saldırısı sonucunda cephe 38. paralel boyunca sabitlendi. Bu arada Mareşal Douglas MacArthur'un, Başkan Truman'ın aksi yöndeki emirlerine riayet etmeyerek ordularını tekrar Çin sınırına kadar ilerletmek istemesi üzerine Truman tarafından derhal re'sen emekliye sevkedildi. Savaşın durağan bir nitelik alması ve iki tarafın da herhangi bir kazanç elde edememesi, tarafları barış görüşmeleri yapmaya itti. 1952 Nisan'ında başlayıp 159 oturum boyunca devam eden görüşmeler sonucunda ancak 1953 Temmuz'unda ateşkes antlaşması imzalandı.
Savaşın sonucu

Kore Savaşı sonucunda Kuzey Kore, Çin ile Batı Bloku arasında tampon bölge haline geldi. Savaştan yine en çok Koreliler zararlı çıktı. Kore yakılıp yıkıldı; yaklaşık olarak 3 milyon insan öldü. Bunlardan yaklaşık 36.000'i Amerikan askerinden, 600.000'i Koreli askerlerden ve 500.000'i Çinli askerlerden oluşmaktadır.
Bu savaş Amerika Birleşik Devletleri'ne atom silahların gücüne güvenmemeyi öğretti. Amerika'nın atom üstünlüğüne karşın Çin'in ve Sovyetlerin Kuzey Kore'yi desteklemesi, Batı Bloku'nu konvansiyonel savaş gücünü arttırmaya itti.
Kore Savaşı ve Türkiye

Ana maddeler: Türk Tugayı, Kunu-ri Muharebesi ve Kore Savaşı'nda Türkiye
Türkiye, TBMM'nin 30 Haziran 1950 tarihli oturumunda verilen karar çerçevesinde Kore'ye asker gönderdi. Kore'ye asker gönderme fikri, halihazırdaki hükûmetin (DP) politikası gereği, artan Sovyet Rusya tehdidine karşı NATO'ya üye olabilmek için bir fırsat olarak görüldü.
Tuğgeneral Tahsin Yazıcı komutasındaki 259 subay, 18 askeri memur, 4 sivil memur, 395 astsubay, 4414 erbaş ve er olmak üzere 5090 kişilik 1. Türk tugayı, 17 Eylül 1950'de İskenderun limanından hareket ederek 12 Ekim 1950'de öncü takım Busan limanına ulaştı ve 17 Ekim'de ana birliği de Busan'dan karaya çıktı. Aynı gün Busan'dan hareket ederek 20 Ekim'de Taegu'ya vardı. Burada Amerikan teçhizatıyla donatılarak talimlere başladı. Türk Tugayı bir müddet cephe gerisindeki komünist gerillalarla mücadele ettikten sonra süratle kuzeye doğru ilerlemekte olan Birleşmiş Milletler ordularına iştirak etti. 10 Kasım'da Taegu'dan hareket ederek 21 Kasım'da Kunuri'ye vardı ve Amerikan 9. Kolordusu'nun sağ kanadına konuşlandırıldı.
24 Kasım 1950 sabahı kuzeye Çin sınırına doğru ilerleme emrini alan tugay Kunuri'den hareket ederek Kaechon, Sinnimni, Wawon boyunca Tokchon'a doğru yola çıktı. Ancak Çin Halk Gönüllü birlikleri cephenin arkasına sızmaya başladı. Durumu fark eden Amerika ve Güney Kore birlikleri ricat etmeye başladılar. Ancak Türk tugayına ricat emri geç ulaştı. 1. Tabur'un etrafı kuşatıldı, 1. Tabur süngülü çatışmaya girmek zorunda kaldı. Ricat harekâtını sağlamak için sonuna kadar direnen 3. Tabur 9. Bölük imha edildi. Geri kalan Türk birlikleri ise Chongchon nehri boyunca geri çekildi.
Savaşın başından Temmuz 1953'teki ateşkese kadar geçen sürede toplam 14.936 Türk askeri Kore'de görev aldı. Onların 721'i öldü, 175'i kayboldu, 234'ü esir düştü ve 2147'si yaralandı. Böylelikle Türkiye yüzde 22'lik zayiat oranına ulaştı ve bu bakımdan ABD'nin ardından ikinci sırada yer aldı.