Smolensk Muharebesi (1941)
Harekât

Merkez Ordular Grubu'nun bu aşamada nihai operatif hedefi, Moskova'ya uzanan anayola hakim durumdaki Smolensk'di. İlerleyen Alman kuvvetlerinin önünde, Dinyeper ve Dvina boyunca Stalin Hattı uzanmaktadır. Savunma, Batı Cephesi'nden 13. Ordu, 20. Ordu, 21. Ordu ve STAVKA ihtiyatından 22. Ordu'dur. Öte yandan 16. Ordu Smolensk'e yaklaşıyordu ve General İvan Konev'in 19. Ordu'su da Vitebsk'deydi. Kuzeyde, 3. Panzer Grubu'nun 39. Panzer Kolordusu'nun oluşturduğu tehdit, Sovyet komutanlığını fazlasıyla endişelendiriyordu. Sovyet 20. Ordu'sunun 5. Mekanize Kolordusu ve 7. Mekanize Kolordusu, 700 tanklık bir kuvvetler 6 Temmuz'da bir taarruz başlattı. Alman kuvvetleri üstün durumdaki hava desteğiyle üç günlük savaşın sonunda iki Sovyet mekanize kolordusunu imha etti.
Kızıl Ordu açısından Smolensk Muharebesi, Alman taarruzunu ve kuşatmalarını durdurmayı amaçlayan farklı harekâtlar olarak birkaç evreden oluşmaktadır.
Smolensk Savunma Harekâtı 10 Temmuz - 10 Ağustos 1941
Smolensk Taarruz Harekâtı 21 Temmuz - 7 Ağustos 1941
Rogeçev- Jlobin Taarruz Harekâtı 13 - 24 Temmuz 1941
Gomel-Trubçevsk Savunma Harekâtı 24 Temmuz - 30 Ağustos 1941
Duhovşçina Taarruz Harekâtı 17 Ağustos - 8 Eylül 1941
Yelnya Taarruz Harekâtı 30 Ağustos - 8 Eylül 1941
Roslavl-Novozibkov Taarruz Harekâtı 30 Ağustos - 12 Eylül 1941
Bu arada 3. Panzer Grubu'nun 20. Panzer Tümeni Dvina'nın doğu kıyısında Vitebsk'i tehdit eden bir köprübaşı ele geçirdi. Güneyde, nehrin esas tehdit edildiği bölgenin uzağında, General Guderian'ın 2. Panzer Grubu, nehir geçişi için sürpriz bir taarruz başlattı. General Guderian, Dinyeper geçişi için üç panzer kolordusu kullanmıştır. Kolorduların taarruz çıkış hatlarına yanaşmaları gizlilik içinde, sadece gece yürüyüşleriyle yapılmış, bölgede tam bir hava hakimiyeti kurulmuştur. Taarruz planına göre,
47. Panzer Kolordusu en kuzeyden Orşa'nın hemen güneyinden, doğrudan Smolensk yönünde,
hemen güneyinde 46. Panzer Kolordusu Roslavl yönünde,
en güneyden 24. Panzer Kolordusu ise Mogilev'in güneyinden Çerikov yönünde
taarruz edecektir. Bu kolordu 10 Temmuz'da, kuzeydeki diğer iki kolordu da 11 Temmuz'da taarruza başlayacaktır.
Mareşal Timoşenko 13 Temmuz'da Dinyeper'in doğudaki kolu olan Soj üzerinden bir karşı taarruz başlatmıştır. Ancak bu karşı taarruz, Alman kuvvetlerinin Smolensk yönündeki ileri hareketini etkilemedi.
Sovyet 13. Ordu'su geri atılırken 5 tümeni imha edildi. Her iki Alman panzer grubunun doğuya ilerlemesiyle 16., 19. ve 20. Sovyet ordularının Smolensk civarında kuşatılma olasılığı belirdi. Büyük Sovyet kuvvetleri geri çekilirken 17. Panzer Tümeni 15 Temmuz'da öğleye doğru Orşa'nın dış mahallerine girmiştir. Bu arada 24 km. güneydoğuda Alman ikmal birlikleri çekilen Kızıl Ordu birliklerince çevrildi ve ağır kayıplara uğradı. Smolensk'in güneyinde General Guderian'ın 2. Panzer Grubu hızla ilerledi ve General Walter von Boltenstern komutasındaki 29. Motorize Piyade Tümeni, kenti 16 Temmuz'da ele geçirdi. Ancak bu çatışmalarda ciddi kayıplara uğradı. General Guderian, bu tarihlerde artık birliklerden bütünleme talepleri gelmeye başladığını belirtir.
Aynı gün geriden gelen piyade birliklerinin ileri unsurları Dinyeper'e gelmeye başlamıştı. Bunlardan 2. Ordu, General Guderian'ın Smolensk, Yelnya ve Roslavl yönündeki ileri hareketinin güney kanadını örtme üzere Dinyeper - Çerikov hattına yerleşti.
General Hoth'un 3. Panzer Grubu, daha sulak bir arazi üzerinde olması nedeniyle daha yavaş ilerlemekteydi. Arazi battallıktı ve yağış hala sorun yaratıyordu. Öte yandan Ruslar, daralmakta olan çemberden çıkabilmek için umutsuzca çarpışıyordu. İki Alman panzer ordusunun zırhlı iki kıskacı, 18 Temmuz'da birbirine 16 km. yaklaşmıştı. Fakat zırhlı kıskacı izleyen dokuz gün içinde kapanamadı. Kuşatılan Sovyet birliklerini imha etmek on gün süren çatışmalar sonunda gerçekleşti. Sonuçta 300 bin Kızıl Ordu askeri tutsak alınırken 200 bin kadarı kuşatmadan kurtularak Moskova yönünde çekilmeyi başarmıştır.