stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2024 Avrupa Atletizm Şampiyonası - Kadınlar gülle atma

| 2024 AvrupaAtletizm Şampiyonası> Pist etkinlikleri |
| --- | --- | --- |
| 100 m | erkekler | kadınlar |
| 200 m | erkekler | kadınlar |
| 400 m | erkekler | kadınlar |
| 800 m | erkekler | kadınlar |
| 1500 m | erkekler | kadınlar |
| 5000 m | erkekler | kadınlar |
| 10.000 m | erkekler | kadınlar |
| 100 m engelli |  | kadınlar |
| 110 m engelli | erkekler |  |
| 400 m engelli | erkekler | kadınlar |
| 3000 msu engelli | erkekler | kadınlar |
| 4 × 100 m bayrak yarışı | erkekler | kadınlar |
| 4 × 400 m bayrak yarışı | erkekler | kadınlar |
:  karma
Yol etkinlikleri
| Yarı maraton | erkekler | kadınlar |
| Yarı Maraton Kupası | erkekler | kadınlar |
| 20 km yürüyüş | erkekler | kadınlar |
Saha etkinlikleri
| Yüksek atlama | erkekler | kadınlar |
| Sırıkla atlama | erkekler | kadınlar |
| Uzun atlama | erkekler | kadınlar |
| Üç adım atlama | erkekler | kadınlar |
| Gülle atma | erkekler | kadınlar |
| Disk atma | erkekler | kadınlar |
| Çekiç atma | erkekler | kadınlar |
| Cirit atma | erkekler | kadınlar |
Kombine etkinlikler
| Heptatlon |  | kadınlar |
| Dekatlon | erkekler |  |
g t 
2024 Avrupa Atletizm Şampiyonası'ndaki kadınlar gülle atma etkinliği 7 Haziran 2024 tarihinde Roma'daki Olimpiyat Stadyumu'nda gerçekleştirilmiştir.
Rekorlar

| 2024 Avrupa Atletizm Şampiyonası öncesi rekorlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Dünya rekoru |  Natalya Lisovskaya (URS) | 22.63 m | Moskova, Sovyetler Birliği | 7 Haziran 1987 |
| Avrupa rekoru |  Natalya Lisovskaya (URS) | 22.63 m | Moskova, Sovyetler Birliği | 7 Haziran 1987 |
| Şampiyona rekoru |  Vita Pavlysh (UKR) | 21.69 m | Budapeşte, Macaristan | 20 Ağustos 1998 |
| Dünyada yılın en iyi derecesi |  Sarah Mitton (CAN) | 20.68 m | Fleetwood, Amerika Birleşik Devletleri | 11 Mayıs 2024 |
| Avrupa'da yılın en iyi derecesi |  Jessica Schilder (NED) | 20.31 m | Apeldoorn, Hollanda | 17 Şubat 2024 |
Program

| Tarih | Saat | Tur |
| --- | --- | --- |
| 7 Haziran 2024 | 10:03 | Elemeler |
| 7 Haziran 2024 | 21:33 | Final |
Tüm saatler (UTC+02.00) yerel saatine göredir.
Sonuçlar > Elemeler

Eleme kriteri: 18.00 m (Q) veya en iyi 12 derece (q)
| Sıra | Grup | Atlet | Ülke | #1 | #2 | #3 | Sonuç | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | B | Fanny Roos |  İsveç | 17.87 | 18.70 |  | 18.70 | 0Q0 |
| 2 | B | Alina Kenzel |  Almanya | 17.61 | 18.42 |  | 18.42 | 0Q0 |
| 3 | B | Yemisi Ogunleye |  Almanya | 18.40 |  |  | 18.40 | 0Q0 |
| 4 | A | Jessica Schilder |  Hollanda | 18.32 |  |  | 18.32 | 0Q0 |
| 5 | A | Sara Lennman |  İsveç | 17.65 | X | 18.16 | 18.16 | 0Q0 |
| 6 | A | Jessica Inchude |  Portekiz | 18.17 |  |  | 18.17 | 0Q0 |
| 7 | A | Jorinde van Klinken |  Hollanda | 18.13 |  |  | 18.13 | 0Q0 |
| 8 | A | Julia Ritter |  Almanya | 17.86 | 18.06 |  | 18.06 | 0Q0 |
| 9 | B | Klaudia Kardasz |  Polonya | x | 17.76 | 16.78 | 17.76 | 0q0 |
| 10 | B | María Belén Toimil |  İspanya | 17.76 | x | x | 17.76 | 0q0 |
| 11 | A | Emel Dereli |  Türkiye | 17.01 | 17.66 | 16.94 | 17.66 | 0q0 |
| 12 | A | Emilia Kangas |  Finlandiya | 16.99 | x | 17.02 | 17.02 | 0q0 |
| 13 | B | Benthe König |  Hollanda | 16.94 | x | 17.02 | 17.02 |  |
| 14 | A | Dimitriana Bezede |  Moldova | 16.80 | x | x | 16.80 |  |
| 15 | B | Eliana Bandeira |  Portekiz | 16.76 | 16.74 | x | 16.76 |  |
| 16 | B | Miryam Mazenauer |   İsviçre | x | 16.69 | x | 16.69 |  |
| 17 | B | Senja Mäkitörmä |  Finlandiya | 16.27 | 16.25 | 16.45 | 16.45 |  |
| 18 | A | Eveliina Rouvali |  Finlandiya | 16.34 | x | 16.03 | 16.34 |  |
| 19 | B | Erna Sóley Gunnarsdóttir |  İzlanda | 16.26 | 16.20 | 16.19 | 16.26 |  |
| 20 | A | Zuzanna Maślana |  Polonya | 15.92 | 16.22 | 15.76 | 16.22 |  |
| 21 | B | Violetta Veiland |  Macaristan | 15.72 | x | x | 15.72 |  |
| 22 | A | Lucija Leko |  Hırvatistan | 14.61 | x | 15.61 | 15.61 |  |
| 23 | B | Maria Magkoulia |  Yunanistan | 15.24 | 15.31 | 14.97 | 15.31 |  |
| 24 | A | Renáta Beregszászi |  Macaristan | 14.71 | x | 15.06 | 15.06 |  |
| 25 | A | Anastasia Ntragkomirova |  Yunanistan | 14.43 | 13.99 | 14.82 | 14.82 |  |
Sonuçlar > Final

Final 7 Haziran tarihinde saat 21:33'te başladı.
| Sıra | Atlet | Ülke | #1 | #2 | #3 | #4 | #5 | #6 | Sonuç | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Jessica Schilder |  Hollanda | 18.77 | 18.13 | x | 18.62 | x | x | 18.77 |  |
|  | Jorinde van Klinken |  Hollanda | 18.13 | 18.67 | 18.21 | 18.40 | 18.19 | 18.23 | 18.67 |  |
|  | Yemisi Ogunleye |  Almanya | 17.04 | x | 17.87 | 16.32 | 18.62 | x | 18.62 |  |
| 4 | Alina Kenzel |  Almanya | 18.00 | 17.98 | x | 18.18 | 18.22 | 18.55 | 18.55 |  |
| 5 | María Belén Toimil |  İspanya | 17.00 | 18.43 | 17.61 | 17.99 | x | 17.77 | 18.43 |  |
| 6 | Fanny Roos |  İsveç | 17.62 | 18.26 | x | x | x | x | 18.26 |  |
| 7 | Julia Ritter |  Almanya | 18.14 | 17.83 | 17.98 | x | 18.18 | 18.18 | 18.18 |  |
| 8 | Sara Lennman |  İsveç | 17.22 | 17.20 | 17.96 | 17.93 | 18.16 | x | 18.16 |  |
| 9 | Jessica Inchude |  Portekiz | 17.56 | 17.77 | 17.81 |  |  |  | 17.81 |  |
| 10 | Klaudia Kardasz |  Polonya | 17.66 | 17.28 | x |  |  |  | 17.66 |  |
| 11 | Emel Dereli |  Türkiye | 17.52 | 17.34 | x |  |  |  | 17.52 |  |
| 12 | Emilia Kangas |  Finlandiya | x | 16.74 | x |  |  |  | 16.74 |  |
I. Dünya Savaşı'na katılan ülkeler

1914 yılında taraflar
1914'ün sonrasında taraflar.
Yeşil: İtilaf Devletleri
Sarı: İttifak Devletleri
I. Dünya Savaşı'nın başlamasının çok öncesinde ve savaşa yakın zamanlarda gruplaşmalar olmuş ve bu gruplaşmalar sonucu İtilaf Devletleri ve İttifak Devletleri olmak üzere iki grup ortaya çıkmıştır.
İtilaf Devletleri

Ana madde: İtilaf Devletleri
İtilaf Devletleri ya da Müttefik Devletler, başlangıçta İngiltere, Fransa ve Rusya'dan oluşan devletler grubu. İtilaf Devletleri I. Dünya Savaşı'nda İttifak Devletleri grubuna karşı savaştı. İtalya I. Dünya Savaşı başladıktan sonra İttifak Devletleri grubundan ayrılıp İtilaf Devletleri grubunun yanında savaşa girdi. Savaşın ilerleyen safhalarında ABD İtilaf Devletlerine katıldı. Rusya 1917 İhtilali'nden sonra İtilaf Devletleri grubundan ayrılarak savaştan çekildi. Savaş sırasında yeni katılımlarla İtilaf Devletleri grubu genişledi. İtilaf Devletleri I. Dünya Savaşı'ndan galip olarak çıktı ve yenilen İttifak Devletleri'nin topraklarını kısmen işgal etti.
Sırp Krallığı - 29 Temmuz 1914
Rus İmparatorluğu - 1 Ağustos 1914
III. Fransa Cumhuriyeti (ve yanında katılan Fransız sömürge güçleri)  - 2 Ağustos 1914
Belçika Krallığı (ve yanında katılan Belçika sömürge güçleri) - 3 Ağustos 1914
Britanya İmparatorluğu - 4 Ağustos 1914
Avustralya
Birleşik Krallık ve İrlanda
Güney Afrika
Hindistan
Britanya'nın deniz aşırı toprakları
Kanada
Newfoundland
Yeni Zelanda
Karadağ Krallığı - 5 Ağustos 1914
Japonya - 23 Ağustos 1914
İtalya Krallığı - 23 Mayıs 1915
Portekiz - 9 Mart 1916
- Romanya Krallığı 27 Ekim 1916
ABD - 6 Nisan 1917
Yunanistan - 27 Haziran 1917
Ayrıca:
Liberya - 4 Ağustos 1914
San Marino - 3 Haziran 1915
Çin Cumhuriyeti - 14 Mart 1917
Küba - 7 Nisan 1917
Panama - 7 Nisan 1917
Brezilya - 11 Nisan 1917
Bolivya - 13 Nisan 1917
Tayland - 22 Temmuz 1917
Kosta Rika - 21 Eylül 1917
Peru - 6 Ekim 1917
Uruguay - 7 Ekim 1917
Ekvator - 8 Aralık 1917
Guatemala - 23 Nisan 1918
Nikaragua - 8 Mayıs 1918
Haiti - 12 Temmuz 1918
Honduras - 19 Temmuz 1918
Ermenistan - 1918
Çekoslovakya - 1918
Andorra
Jamaika
Dominik Cumhuriyeti
İtilaf Devletleri > İtilaf Devletleri'nin askeri kuvvetleri

(1914-1918 yılları arasında kara kuvvetleri, deniz kuvvetleri ve yardımcı kuvvetlerinde olduğu farklı askerlerin tahmini toplam sayısıdır. Normal zamanda ordular çok daha küçüktür. Rakamların yalnızca bir kısmı savaşan askerlerdir.)
Rus İmparatorluğu: 13,000,000 asker
Britanya İmparatorluğu: 9,904,700 asker
Avustralya: 300,000 asker
Kanada: 619,636 asker
Hindistan: 161,000 asker
Yeni Zelanda: 100,000 asker
Fransa: 8,410,000 asker
İtalya: 5,615,000 asker
ABD: 4,355,000 asker
Romanya: 756,000 asker
Sırbistan: 708,300 asker
Yunanistan: 351,000 asker
Belçika: 298,000 asker
Portekiz: 100,000 asker
Karadağ: 50,000 asker
San Marino: 80 asker
Toplam: 44,458,716 asker
İttifak Devletleri

Ana madde: İttifak Devletleri
İttifak Devletleri, Merkezi Devletler ya da Bağlaşma Devletleri, başlangıçta Almanya (ve yanında katılan Alman Sömürge güçleri), Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ve İtalya'dan oluşan devletler grubudur. Kökeni 1882'de kurulan Üçlü İttifak Antlaşması'na dayanır. İtalya, I. Dünya Savaşı başlayınca önce bir yıla yakın süre tarafsız kalmış, daha sonra İtilaf Devletleri tarafına geçerek 23 Mayıs 1915'te savaşa girmiştir. Müttefik arayan İttifak Devletleri'ne önce 2 Ağustos Osmanlı-Alman Gizli Antlaşması'nın gereğini yerine getiren Osmanlı İmparatorluğu, bir yıl sonra ise Çanakkale Zaferi'nden sonra savaşı Almanlar'ın kazanacağını düşünen Bulgaristan Krallığı katılmıştır.
İttifak Devletleri I. Dünya Savaşı'nda, İtilaf Devletleri (sömürgelerle beraber toplam 41 ülke ve yaklaşık 42 milyon asker) oluşan grubuna karşı savaşmış ve 1918'de savaştan yenik olarak çıkmışlardır. Bu savaş sonucu İtilaf Devletleri, Almanya'yı küçültmüş, Avusturya-Macaristan'ı dağıtmış, Osmanlı İmparatorluğu'nu kısmen paylaşmışlardır.
İttifak Devletleri > İttifak Devletleri'nin savaşa giriş tarihleri

Alman İmparatorluğu (ve yanında katılan Alman sömürge güçleri)  - 1 Ağustos 1914
Avusturya-Macaristan İmparatorluğu - 28 Temmuz 1914
Osmanlı İmparatorluğu - 29 Ekim 1914 (Rus liman ve gemilerine saldırı tarihi)
Bulgaristan Krallığı - 14 Ekim 1915
İttifak Devletleri > İttifak Devletleri'nin askeri istatistikleri

|  | Askere Alınan | Savaşta Ölen | Yaralanan | Tutsak/Kayıp | Toplam Zayiat | Askere Alınma Yüzdesi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Alman İmparatorluğu | 11,000,000 | 1,808,546 | 4,247,143 | 1,152,800 | 7,208,489 | 66% |
| Avusturya-Macaristan İmparatorluğu | 7,800,000 | 922,500 | 3,620,000 | 2,200,000 | 6,742,500 | 86% |
| Osmanlı İmparatorluğu | 2,850,000 | 325,000 | 400,000 | 235,000 | 975,000 | 34% |
| Bulgaristan Krallığı | 1,200,000 | 75,844 | 153,390 | 27,029 | 255,263 | 21% |
| İttifak Devletleri Toplamı | 22,850,000 | 3,131,890 | 8,420,533 | 3,629,829 | 15,181,252 | 66% |
IX. Mihail

| IX>  Mihail Paleologos Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγος |
| --- | --- |

Bizans imparatoru
Hüküm süresi: 1294–1320 II. Andronikos ile ortak imparator
Taç giymesi: 1294
Önce gelen: II. Andronikos
Sonra gelen: II. Andronikos

Doğum: 17 Nisan 1277
Ölüm: 12 Ekim 1320 Selanik
Eş(ler)i: Ermenistanlı Rita (evlendikten sonraki ismi Maria)
Çocuk(lar)ı: III. Andronikos Manuel Paleologos Anna Paleologina Teodora Paleologina
Hanedan: Paleologos Hanedanı
Babası: II. Andronikos
Annesi: Macaristanlı Anna
IX. Mihail Paleologos (Yunanca: Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγος, Mikhaēl IX Palaiologos), (17 Nisan, 1277– 12 Ekim 1320, Selanik). IX. Mihail, II. Andronikos ile Macaristan Kralı V. István'ın kızı olan Macaristanlı Anna'nın büyük oğlu idi. 1294/1295 – 1320 yılları arasında babası ile birlikte büyük yetkiler kullanarak ortak imparatorluk yapmıştır. 1320'de babası hayata iken ölmüştür.
Yaşamı

IX. Mihail Paleologos 1281'de ortak imparator olarak ilan edilmiş ve 1294'te veya 1295'te taç giydirilmiştir.
1300da Alan asıllı paralı askerlerden oluşan bir birliğin komutanı olarak Anadolu'ya Osmanlı Türkleri üzerine gönderilmiştir. 1304 - 1305de ise paralı Katalan asıllı askerlerden oluşan Katalan Bölüğü'nün çıkarmış olduğu isyanı bastırmakla görevlendirilmiştir. Katalan'ların komutanı olan Roger de Flor'u öldürdükten sonra, 5000-8000 Alan ve Türk asıllı paralı askerlerle takviye edilmiş olan, bir Bizans ordusu ile Katalanlar üzerine yürümüş; ama çıkan savaşta yaralanıp mağlup düşmüştür.
IX. Mihail, Bulgar kralı Teodor Svetoslav'a karşı da 1307'de giriştiği sefer sonunda başarısız kalmıştır ve 1307'de Bulgarlarla bir anlaşma yaparak kızını Bulgar çarı ile evlendirmek zorunda kalmıştır.
1311'de ilk Osmanlı hükümdarı I. Osman Bey ile yaptığı savaşta da mağlup edilmiştir.
Sonra IX. Mihail Selanik'e yerleşmiş ve 1320'de orada ölmüştür.
Cesur ve enerjik bir asker olan IX. Mihail komutası altında bulunan askerlere ödemeler yapmak veya onları cesaretlendirmek için şahsî fedakarlıktan kaçınmamıştır. Fakat genellikle düşmanlarından üstün olmayı başaramamıştır. Babasından önce ölen tek Paleologos hanedanı imparatorudur. IX. Mihail'in 43 yaşında, daha pek yaşlı değilken ölmesi, kısmen genç oğlu Manuel Paleologos'un kaza ile ağabeyi olan ortak imparator unvanlı III. Andronikos'un hizmetkarları tarafından katledilmesine gösterdiği üzüntü ve yasın sebep olduğu iddia edilmiştir.
Ailesi

IX. Mihail Paleologos 16 Ocak 1294 tarihinde Ermenistan Kıralı II. Leo ile Kraliçesi Keran'ın kızı olan Rita ile evlenmiştir. Karısının Bizans saray mensuplarına uygun gelmeyen ismi Maria olarak değiştirilmiştir. Bu evlilikten IX. Mihail'in isimleri bilinen çocukları şunlardır:
III. Andronikos
Manuel Paleologos: despot
Anna Paleologina: Önce Mora Despotu I. Thomas Komnenos Dukas ile sonra Nikolas Orsini ile evlenmiştir.
Teodora Paleologina: Önce Bulgar Çarı Teodore Svetoslav ile sonra Bulgar Çarı III. Mihail Asen ile evlenmiştir.
Galeri

IX. Mihail Paleologos ve II. Andronikos Paleologos  (Gümüş 'basilikon' sikkesi)
I. Dünya Savaşı'nda Afrika cepheleri

| g t I>  Dünya Savaşı cepheleri |
| --- | --- |
 Avrupa Balkanlar  Batı Cephesi  Doğu Cephesi  İtalya Cephesi Osmanlı Kafkasya  Çanakkale  Irak  Hicaz-Yemen  Suriye-Filistin  İran Afrika Güneybatı  Batı  Doğu  Kuzey Asya ve Pasifik Tsingtao Kuşatması Diğer cepheler Atlantik  Akdeniz 
Afrika Cephesi, I. Dünya Savaşı sırasındaki Afrika'ya dağılmış Alman sömürgeleri ile İtilaf Devletleri arasındaki savaşları kapsar. Savaşlar, Afrika'nın genelini etkilemekten çok, sadece Alman sömürgeleri etrafında gerçekleşmiştir.
Afrika Cephesi dört alt cephe içerisinde incelenir. Bu cepheler Batı Afrika Cephesi, Güneybatı Afrika Cephesi, Doğu Afrika Cephesi ve Kuzey Afrika Cephesi olarak adlandırılır.
Batı Cephesi

Batı Afrika'daki Alman sömürgeleri Togo ve Kamerun, Almanya'nın Avrupa'daki savaşa destek olmak için sömürgelerindeki askerleri çekmesi üzerine, savunmasız kaldı. İngiltere'nin ve Fransa'nın, bu fırsatı değerlendirerek yaptıkları saldırılar sonucunda Togo 26 Ağustos 1914'te, İtilaf Devletleri'ne teslim oldu. Kamerun'da daha iyi bir direniş gösteren Almanlar, Belçika'nın, kendi sömürgesi olan Kongo'daki birlikleriyle İtilaf Devletleri'nin yanında savaşa girmesiyle, 18 Şubat 1916'da Kamerun'u terk ederek tarafsız İspanyol sahası Rio Muni'ye sığındılar.
Güneybatı Cephesi

Güneybatı Afrika'daki Alman Sömürgesi Namibya, çok geniş ve kurak bir araziye sahipti. Bölgede 3000 kadar Alman askeri ile 7000 kadar erkek Alman yerleşimci bölgedeki Alman ordusunun tamamını oluşturmaktaydı. Daha çok başkent Windhoek çevresine toplanmış olan Alman birlikleri, yerli halklar tarafından da desteklenen İngiliz kuvvetleri karşısında uzun süre direnemediler ve 12 Mayıs 1915'te teslim oldular. Bu tarihten sonra Güney Batı Afrika, 70 yıl boyunca Güney Afrika Cumhuriyeti'nin etkisi altında kalmıştır.
Doğu Cephesi

Almanlar, bugünkü isimleriyle Tanzanya, Burundi ve Ruanda devletlerini kapsayan toprakları işgal ederek Alman Doğu Afrika'sını kurmuşlardı. Avrupa'ya kaydırılan askerlere rağmen, İngilizler I. Dünya Savaşı'nın resmen bittiği 11 Kasım 1918 tarihinden ancak 2 hafta sonra bölgeye tamamen hakim olabilmiştir.
Doğu Cephesinde Albay Lettow-Vorbeck komutasındaki Alman birlikleri, birbiri ile temasta kalan küçük birlikler halinde örgütlenerek İngiliz güçlerine karşı, gerilla taktikleriyle dört yıl boyunca başarılı bir şekilde direndi. Salgın hastalıkların da vurduğu İngiliz kuvvetleri, verdikleri ciddi kayıplara karşın çatışmaya devam edip bölgedeki önemli merkezlere ve demir yollarına hakim olabildiler. Buna karşılık Albay Lettow-Vorbeck komutasındaki gerillalar ancak kendilerine Almanya'nın teslim olduğu haberi ulaşınca savaşmayı bıraktılar.
Lettow-Vorbeck, bu savaştaki başarılarından dolayı generalliğe terfi etmiştir.
Lettow-Vorbeck hakkında tartışmalı görüşler bulunmaktadır.
Kuzey Cephesi

Kuzey Cephesi, günümüz Cezayir, Tunus, Libya, Mısır ve Sina Yarımadası'nı içine alan bölgeyi kapsamaktadır. Bu cephenin küçük bir kısmı Sina ve Filistin Cephesi'ni kapsamaktadır. Cephedeki hareketlenmeler Birinci Kanal Harekâtı ile başladı. Osmanlı İmparatorluğu'nun amacı Sina Yarımadası'nı aldıktan sonra Mısır'ı ele geçirmek ve Kuzey Afrika'ya yayılmaktı. Fakat Osmanlı Ordusu'nun gerçekleştirdiği harekâtlar başarısızlıkla sonuçlandı ve Osmanlılar Suriye'ye kadar geri çekilmek zorunda kaldı.
Savaşın sonuçları

Afrika Cephesi'nin sonunda Almanya az sayıdaki sömürgesini de Büyük Britanya, Fransa ve Güney Afrika Cumhuriyeti'ne kaptırmıştır. Bu topraklar bağımsızlıklarını ancak 1960'lı yıllarda kazanmıştır. Namibya, bağımsızlığını kazanan son devlet olarak, Güney Afrika Cumhuriyeti'nden ancak 1988 yılında ayrılabilmiştir.
Abdulkadir Kart

| Abdulkadir Kart |
| --- | --- |
Doğum: 1964 Rize
Milliyet: Türkiye
Meslek: Siyasetçi, Eski Rize Milletvekili

Abdulkadir Kart (d. 1964, Rize), Türk siyasetçi.
Fırat Üniversitesi Mühendislik Fakültesi İnşaat Mühendisliği Bölümü'nü bitirdi. Serbest Mühendislik, XXII. Dönem Rize Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve bir çocuk babasıdır.
Jaakko Laakso

| Jaakko Laakso |
| --- | --- |
Jaakko Laakso, 2017.
Doğum: Jaakko Tapani Laakso 1948 Turku, Finlandiya
Milliyet: Fin
Eğitim: Helsinki Üniversitesi
Meslek: siyasetçi,

Jaakko Tapani Laakso (d. 20 Mayıs 1948, Turku, Finlandiya) Fin siyasetçidir.
Helsinki Üniversitesi'nde öğrenim görmüştür. 1991-2011 yılları arasında Sol Kanat üyesi olarak mecliste bulunmuştur. Finlandiya Komünist Partisi'nin eski bir üyesidir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n2001111699  SUDOC: 059077077  VIAF: 65822714   WorldCat (LCCN): n2001-111699
Ingvar Ambjørnsen

| Ingvar Ambjørnsen |
| --- | --- |
Ingvar Ambjørnsen, 2007
Doğum: 5 Mayıs 1956 Tønsberg, Norveç
Meslek: Romancı
Milliyet:  Norveçli

Ingvar Even Ambjørnsen-Haefs (d. 5 Mayıs 1956), Norveçli roman yazarı.
Türkiye'de özellikle Beyaz Zenciler ve Pelle ile Prof  serileriyle tanınır. Aynı zamanda  Utsikt til paradiset (1993), Fugledansen (1995), Brødre i blodet (1996) ve Elsk meg i morgen (1999). kitaplarının yazarı.
Brødre i blodet ("Kan Kardeşleri")  Elling adında başarılı bir filme dönüştürüldü. Film 2001 yılında Oskar ödüllerinde "En İyi Yabancı Film" dalında Oskar adayı oldu.
Tønsberg'de doğan ve Larvik'de yetişen yazarın ilk romanı yarı-otobiyografik "23-salen" (23. Sıra) Norveç'in psikolojik olarak sorunlu bireylerle başetme yöntemlerini eleştiriyordu. Romanlarının çoğunda "öteki" kavramı ve "dışta kalanlar"ın sözcülüğünü yapan yazarın bütün dünyada ilgi uyandıran ilk romanı "Hvite Niggere" (Beyaz Zenciler) oldu. Söz konusu roman "genel toplum"un dışında kalan genç bir adamın hayatını takip eder.
Yazar aynı zamanda Pelle ile Prof adlı gençlik romanları dizisiyle de tanınır. Bu diziyi Franklin W. Dixon'ın The Hardy Boys kitaplarını okuduktan sonra yazmaya başladığını söylemiştir. Pelle ile Prof özellikle neo-nazilik, çevre kirliliği, uyuşturucu kullanımı gibi konulara eğilir. Zaman zaman gençler için oldukça sert bir üslup kullanıldığını düşünenler tarafından eleştirilmiştir. Serinin bazı kitapları Norveç ve İsveç ortak yapımı filmlere dönüştürülmüştür. 2005 yılında 'Drapene i Barkvik ("Barkvik Cinayetleri") adlı kitabını yayınlayan yazar, Fillip Moberg adında genç Norveçli bir çocuğun küçük bir Norveç kasabasında bir cinayeti çözmeye çalışmasını konu alır.
Ambjørnsen'in kitapları birçok ulusal ve uluslararası ödül almıştır.
Yazar 1985 yılından beri Hamburg'da Alman eşi ve çevirmeni Gabriele Haefs'le birlikte yaşamaktadır.
Bibliyografya > Bağımsız romanlar

23-salen (roman, 1981)
Sarons ham (roman, 1982) (İnsan Postuna Bürünmüş Köpek)
Den siste revejakta (roman, 1983)
Galgenfrist (roman, 1984)
Stalins øye (roman, 1985) (Stalin'in Gözü)
Hvite niggere (roman, 1986) (Beyaz Zenciler)
Heksenes kors (roman, 1987)
Bellona – gudinna som ble vaktbikkje (roman, 1988)
San Sebastian Blues (roman, 1989)
Den mekaniske kvinnen (roman, 1990)
Det gyldne vakuum (roman, 1992)
Dukken i taket (roman, 2001)
Innocentia Park (roman, 2004)
En lang natt på jorden (roman, 2007)
Opp Oridongo (roman, 2009)
Bibliyografya > Uzun Öyküler ve Öykü Kitapları

Jesus står i porten (öykü, 1988) (Kapıdaki İsa)
Sorte mor (uzun öykü, 1994) (Siyah Ana)
Natt til mørk morgen (uzun öykü, 1997)
Sorte mor (uzun öykü, 1999)
Dronningen sover (öykü, 2000)
Delvis til stede (öykü, 2003)
Djevelens fødselsdag (uzun öykü, 2006)
Bibliyografya > Eling serisindeki kitaplar

Utsikt til paradiset (roman, 1993) (Cennet Manzarası)
Fugledansen (roman, 1995)  (Kuşların Dansı)
Brødre i blodet (roman, 1996)  (Kan Kardeşleri)
Elsk meg i morgen (roman, 1999) (Yarın Beni Sev)
Bibliyografya > Pelle ile Prof serisi

Kjempene faller (roman, 1987) (Devler Düşüyor)
Døden på Oslo S (roman, 1988) (Oslo İstasyonunda Ölüm)
Giftige løgner (roman, 1989) (Zehirli Yalanlar)
Sannhet til salgs (roman, 1990) (Satılık Gerçeklik)
De blå ulvene (roman, 1991) (Mavi Kurtlar)
Flammer i snø (roman, 1992) (Kar Alevleri)
Etter orkanen (roman, 1993)
Hevnen fra himmelen (roman, 1994)
Storbyens stemme (roman, 1994)
Mordet på Aker Brygge (Pelle og Proffen som album, 1995)
Bibliyografya > Makale derlemeleri

Husk hjelm! (1998) (Kaskı unutma!)
Tre døgn etter dommedag (2000)
Høyt oppe, langt nede (2003)
Bibliyografya > Samson og Roberto serisi

Arven etter Rin-Tin-Tei (roman, 1998)
Krakilske kamerater (roman, 1999)
Pater Pietros hemmelighet (roman, 2000)
Bibliyografya > Fillip Moberg'in masalları

Drapene i Barkvik (roman)
De levende og de døde (online roman, podcast-romanı, 2006)
Nettroman og podcast-romanları Nettsted for Fillip Moberg 19 Aralık 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. adresinden indirilebilir.
Bibliyografya > Radyo Tiyatrosu

Bergtatt (2009, regi: Erik Poppe)
Ödüller

1987 – Språklig samlings litteraturpris
1988 – Cappelen Ödülü  (Norveçli Cappelen yayınevinin yıllık ödülü)
1988 – Hamburg şehir ödülü
1988 – Lübeck şehir ödülü
1990 – Riverton ödülü, Den mekaniske kvinnen (Mekanik Kadın) kitabı için
1991 – Norveç Kitapçılar Birliği'nin 80'li yılların en iyi çocuk ve gençlik ödülü. Døden på Oslo S romanı için.
1991 –  Hå kentinin Gençlik Kitap Ödülü
1995 – Brageprisen, Fugledansen (Kuşların Dansı) için.
1996 – Bokhandlerprisen, Brødre i blodet (Kan Kardeşleri) için.
1999 – Vestfolds Edebiyat Ödülü, Elsk meg i morgen (Yarın Beni Sev) için.
1999 – Riksmålsforbundets edebiyat ödülü, Elsk meg i morgen (Yarın Beni Sev) için.
2000 – Oslo Keni Kültür Ödülü
2001 – Jonasprisen, Elling-bkitapları için.
2001 – Tabuprisen
2001 – Sınır Ötesi İletişim Ödülü
2004 – Anders Jahres Kültür Ödülü
2005 – Booth-ödülü.
734

| --- | --- |
Binyıllar:: 1. binyıl
Yüzyıllar::  7. yüzyıl  8. yüzyıl  9. yüzyıl
Onyıllar::  710'lar  720'ler  730'lar  740'lar  750'ler
Yıllar::  731  732  733  734  735  736  737
| --- | --- |
Miladi: 734   DCCXXXIV
Ab urbe condita: 1487
Asur: 5484
Bahâî: MÖ 1110 – MÖ 1109
Bengal: 141
Berberi: 1684
Birmanya: 96
Bizans: 6242 – 6243
Budist: 1278
Discordian: 1900
Ermeni: 183   ԹՎ ՃՁԳ
Etiyopya: 726 – 727
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 1058 – MÖ 1057
Hicrî: 115 – 116
Hint: 
 - Kali Yuga: 3835 – 3836
 - Shaka Samvat: 656 – 657
 - Vikram Samvat: 790 – 791
Holosen takvimi: 10734
İbrani: 4494 – 4495
İran: 112 – 1 BP – MÖ 113 BP
Juche: MÖ 1177
Kıpti: 450 – 451
Kore: 3067
Tayland güneş: 1277
g t
Doğumlar

Hasan bin Ziyad, Hanefi fıkıh bilgini (ö. 814)
Ölümler

Bilge Kağan, İkinci Göktürk Kağanlığı'nın kağanı (d. 683)