Osman
Hilafeti > Askeri genişleme

Hükümdarlığı sırasında, Osman'ın askeri tarzı, daha çok askeri yetkiyi Emevî klanının güvenilir akrabalarına devrettiği için daha özerkti. Osman bu Emevî valilerini her vilayetin idarecisi olarak atadı. Osman'ın bu stratejisi etkili bir yönetim yöntemiydi, çünkü bu kadar bağımsız politika daha fazla genişlemeye izin vererek halifeliğin topraklarını genişletti.
Muâviye b. Ebû Süfyân, Arap-Bizans Savaşları sırasında denizden Bizans saldırılarını durdurmak için Ömer tarafından 639'da Suriye valisi olarak atanmıştı. Bir vebada ölen ağabeyi Yezîd b. Ebû Süfyân'ın yerine kendisinden önceki vali Ebû Ubeyde b. Cerrâh ve 25.000 kişi daha geçti. Şimdi, 649'da Osman'ın yönetimi altında, Muaviye'nin, 655'te Zâtüssavârî Savaşı'nda Bizans donanmasını yenerek Akdeniz'i açan Monofizit Hristiyanlar, Kıptîler ve Yakubi Suriyeli Hristiyan denizciler ve Müslüman birliklerinden oluşan bir donanma kurmasına izin verildi.
651'de, Osman Abdullah b. Zübeyr b. Avvâm ve Abdullah bin Saad'ı Mağrip'i yeniden ele geçirmeleri için gönderdi, burada 120.000 ile 200.000 arasında olduğu kaydedilen Afrika Eksarhı ve Heraklios'un akrabası olan Patrici Gregory'nin ordusuyla tanıştı. askerler, Başka bir tahmin kaydedilmesine rağmen, Gregory'nin ordusu 20.000 olarak belirlendi. Muhalif güçler, bu savaşın adı haline gelen Sufetulada çarpıştı. El-Bidaye ven Nihaye'den alınan kayıtlar, Abdullah'ın birliklerinin tamamen Gregory'nin ordusu tarafından kuşatıldığını belirtiyor. Ancak Abdullah bin Zübeyr, Gregory'yi arabasında gördü ve Abdullah bin Sa'd'dan onu durdurmak için küçük bir müfrezeye liderlik etmesini istedi. Müdahale başarılı oldu ve Gregory, Zübeyr'ın pusu partisi tarafından öldürüldü. Sonuç olarak, Bizans ordusunun morali bozulmaya başladı ve kısa sürede bozguna uğradılar.
Bazı Müslüman kaynaklar, Kuzey Afrika'nın Muhammed b. Cerîr Taberî tarafından fethinden sonra Abdullah bin Sa'd'ın İspanya'ya devam ettiğini iddia ediyor. İspanya ilk kez yaklaşık altmış yıl önce Osman'ın halifeliği sırasında işgal edilmişti. Ebü'l-Fidâ İbn Kesîr gibi diğer önde gelen Müslüman tarihçiler de aynı rivayeti aktarmışlardır. Bu seferin açıklamasında, Abdullah bin Saad'ın generallerinden ikisi, Abdullah bin Nafiye bin Hüseyin ve Abdullah bin Nafi' bin Abdul Kays, bir Berberi kuvvetinin yardımıyla İspanya'nın kıyı bölgelerini deniz yoluyla işgal etmeleri emredildi. Endülüs'ün kıyı bölgelerini fethetmeyi başardılar. Müslüman kuvvetlerin nereye indiği, hangi direnişle karşılaştıkları ve İspanya'nın gerçekte hangi bölgelerini fethettikleri bilinmiyor. Bununla birlikte, Müslümanların Osman'ın halifeliği sırasında İspanya'nın bir kısmını fethettikleri ve muhtemelen kıyılarında koloniler kurdukları açıktır. Bu vesileyle, Osman'ın işgalci kuvvete bir mektup gönderdiği bildiriliyor:
7. yüzyılın sonlarında İspanya'daki Vizigot Krallığına karşı Berberiler ve Müslümanlar tarafından akınlar yapılmış olsa da, Tarık'ın 711 seferinden önce İspanya'nın işgal edildiğine veya bir kısmının Müslümanlar tarafından fethedildiğine veya yerleştiğine dair hiçbir kanıt yoktur.
Abdullah bin Saad, Hilafet'in Bizans İmparatorluğu'na karşı ilk kararlı deniz savaşında , Zâtüssavârî Savaşı'nda da başarı elde etti.
Doğuda, Temimoğulları şefi ve daha önce Şüşter'i fetheden kıdemli bir komutan olan Ahnef bin Kays, Türkmenistan'daki Amuderya yakınlarındaki Yazdicerd III'ü daha fazla hırpalayarak ve daha sonra bir askeri koalisyonu ezerek bir dizi ilave askeri genişleme başlattı. Herat Kuşatması'nda Sâsânî   ve Ak Hun İmparatorluğu'nun koalisyonunu. Daha sonra Basra valisi Abdullah bin Amir de Fars, Kerman, Sistan ve Horasan'daki isyanların bastırılmasından Mâverâünnehir ve Afganistan'da yeni fetih cephelerinin açılmasına kadar bir dizi başarılı kampanyaya öncülük etti.
Baladhuri'den Futh Al-Buldan, Ertesi yıl, (MS 652) Belûcistan'ın Kerman'daki isyana karşı kampanya sırasında Majaşa bin Mes'ud komutasında yeniden fethedildiğini yazıyor. Batı Belucistan ilk kez doğrudan Hilafet yasalarına tabi oldu ve tarımsal haraç ödedi. Osman'ın yönetimi altındaki askeri seferler, Aşağı Nil'deki Nubia Krallığındaki birkaç yer dışında genel olarak başarılıydı.