Liberal muhafazakârlık
Genel bakış, tanımlar ve kullanım

Hem muhafazakarlık hem de liberalizm, farklı yüzyıllarda zaman içinde farklı anlamlar taşımıştır. Liberal muhafazakarlık terimi oldukça farklı şekillerde kullanılmıştır. Genellikle eşitlik ilkesini insan doğasına aykırı bir şey olarak gören ve bunun yerine doğal eşitsizlik fikrini vurgulayan aristokrat muhafazakarlıkla çelişir. Demokratik ülkelerdeki muhafazakarlar, hukukun üstünlüğü, özel mülkiyet, piyasa ekonomisi ve anayasal temsili hükûmet gibi tipik liberal kurumları benimsedikleri için, liberal muhafazakarlığın liberal unsuru muhafazakarlar arasında uzlaşı haline geldi. Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri gibi bazı ülkelerde, liberal muhafazakarlık terimi basitçe popüler kültürde muhafazakarlık olarak anlaşılmaya başlandı ve daha güçlü bir şekilde klasik liberal değerleri benimseyen bazı muhafazakarların kendilerini bunun yerine liberterler olarak adlandırmalarını sağladı. Ancak klasik liberaller ve liberteryenler arasında farklılıklar vardır. Amerika Birleşik Devletleri'nde muhafazakarlar genellikle klasik liberallerin ekonomik bireyciliğini, insanlar arasındaki doğal eşitsizlikleri, düzen ve istikrar için insan dürtüsünün temeli olarak insan davranışının mantıksızlığı ve doğal hakların reddini vurgulayan Burkecu bir muhafazakarlık biçimiyle birleştirir. Farklı bir perspektiften, Amerikan muhafazakarlığı ("muhafazakarlık ve klasik liberalizm melezi"), Burkevari muhafazakarlığın üç ilkesini, yani devletin gücüne karşı güvensizlik, özgürlüğün eşitlik ve vatanseverliğe tercih edilmesi ve kalan üç ilkeyi reddederek yüceltmiştir. yani geleneksel kurumlara ve hiyerarşilere bağlılık, ilerleme ve elitizm konusunda şüphecilik. Sonuç olarak, liberal muhafazakarlık terimi Amerika Birleşik Devletleri'nde kullanılmamaktadır. Modern Amerikan liberalizmi, Avrupa liberalizminden oldukça farklıdır ve liberalizmin genellikle merkez ve merkez sağla daha fazla ilişkilendirildiği, sosyal demokrasinin ise sosyal demokrasinin önemli bir bölümünü oluşturduğu birçok Avrupa ülkesinin aksine, siyasi yelpazenin merkez solunda yer alır. merkez sol. Ekonomik olarak liberal muhafazakarlığın hem popüler kültürde hem de akademik söylemde neoliberalizm başlığı altında etiketlendiği Latin Amerika'da bunun tersi doğrudur.
Liberal ve serbest piyasa ilkelerini benimsemelerinde, Avrupalı liberal muhafazakarlar, bırakın sağcı popülist bir duruşu, ulusal muhafazakar, tamamen sosyal olarak muhafazakar ve/veya düpedüz popülist görüşlere sahip olanlardan açıkça ayırt edilebilirler. Liberal olmak genellikle serbest piyasa ekonomisini ve bireysel sorumluluğa olan inancı vurgulamayı, medeni hakların savunmasını ve sınırlı bir refah devletini desteklemeyi içerir. Hristiyan demokrasisi gibi diğer merkez sağ siyasi geleneklerle karşılaştırıldığında, liberal muhafazakarlar sosyal olarak daha az muhafazakar ve ekonomik olarak daha liberal, düşük vergileri ve ekonomiye asgari devlet müdahalesini tercih ediyor. Bazı bölgesel çeşitler ve özellikler gözlemlenebilir:
Orta ve Kuzeybatı Avrupa'nın çoğunda, özellikle Cermen ve geleneksel olarak Protestan ülkelerinin yanı sıra Birleşik Krallık ve Belçika'da, liberal muhafazakarlar (Hristiyan demokratlar dahil) ve liberaller (muhafazakar liberaller ve sosyal liberaller dahil) arasında bir ayrım devam etmektedir.
Çoğu İskandinav ülkesinde liberal muhafazakarlar, Hristiyan demokratlar ve liberaller farklı siyasi topluluklar oluşturur ve her birinin kendi partisi vardır. En büyük liberal partiler, geleneksel olarak tarımsal olan İskandinav tarım partileridir.
Roman dillerinin konuşulduğu ve Katolikliğin egemen olduğu ya da hakim olduğu Yunanistan'da olduğu gibi çoğu ülkede, genellikle Hristiyan demokratları ve liberalleri kapsayan liberal muhafazakar hareketler daha yakın zamanda ilgi kazanmıştır ve muhafazakar ve liberal terimleri eşanlamlı olarak anlaşılabilir.
Avrupa düzeyinde, Hristiyan demokratlar ve liberal muhafazakarların çoğu Avrupa Halk Partisi'ne (EPP), liberaller (muhafazakar ve sosyal liberaller dahil) Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı Partisi'ne (ALDE Partisi) bağlıdır. Bu bağlamda, bazı geleneksel Hristiyan demokratik partiler (Belçika'da Hristiyan Demokrat ve Flaman, Hollanda'da Hristiyan Demokrat Temyiz, Almanya'da Hristiyan Demokrat Birlik ve Avusturya'da Halk Partisi gibi) diğer liberallerden neredeyse ayırt edilemez hale gelmiştir. muhafazakar partiler öte yandan, daha yeni liberal muhafazakar partiler (Yunanistan'da Yeni Demokrasi, Portekiz'de Sosyal Demokrat Parti, İspanya'da Halk Partisi, İtalya'da Forza Italia/Özgürlük Halkı/Halk Hareketi Birliği gibi) /Fransa'daki Cumhuriyetçiler ve bir zamanlar Doğu Bloku ve Yugoslavya'ya ait ülkelerdeki merkez sağ partilerin çoğu geleneksel etiketleri benimsemediler, ancak ideolojileri aynı zamanda muhafazakarlık, Hristiyan demokrasisi ve liberalizmin bir karışımı.
Modern Avrupa söyleminde, liberal muhafazakarlık genellikle sosyal muhafazakarlığı en azından bir dereceye kadar reddeden merkez sağ siyasi görüşleri kapsar. Bu konum aynı zamanda sosyal güvenlik ağının ve çevreciliğin ılımlı biçimlerine verilen destekle de ilişkilidir. Liberal muhafazakarlığın bu çeşidi, sağ kanat popülistlerin rekabetini savuşturan ve Hristiyanları içermeyen İskandinav muhafazakarları (İsveç'teki Ilımlı Parti, Norveç'teki Muhafazakâr Parti ve Finlandiya'daki Ulusal Koalisyon Partisi) tarafından benimsenmiştir. demokratlar; ve zaman zaman İngiliz Muhafazakar Partisi. David Cameron, 2010 yılında Başbakan olarak göreve başladıktan kısa bir süre sonra verdiği bir röportajda kendisini liberal muhafazakar olarak tanıttı. 2006'da bir parti konferansına yaptığı ilk konuşmada Cameron bunu, bireysel özgürlük ve insan haklarına inanmak, ancak "dünyayı yeniden inşa etmeye yönelik büyük planlara" şüpheyle yaklaşmak olarak tanımlamıştı.