stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
R/wallstreetbets
GameStop short squeeze'i

22 Ocak 2021'de, r/WallStreetBets kullanıcıları GameStop adlı şirketin hisse senedi fiyatlarını önemli ölçüde yükselterek bir short squeeze başlattı. Bu, Citron Research'ün hisse senedinin değerinin düşeceğini öngören bir yorumundan kısa bir süre sonra gerçekleşti. Hisse fiyatı 26 Ocak'a kadar %600'den fazla arttı ve yüksek volatilitesi ticaretin birçok kez durdurulmasına neden oldu.
24 Ocak 2021'de bir r/WallStreetBets moderatörü bir gönderide şunları yazdı: "Bu topluluğu yönetenlerin herhangi bir hisse senedini tanıtmak, tavsiye etmek veya önermek için organize bir çabası YOKTUR. Bunu yapmak politikamıza aykırıdır ve üyelerin fikirlerini kendi aralarında özerklikle paylaşmalarına izin vermenin çok önemli olduğunu düşünüyoruz."
GameStop hissesi 26 Ocak 2021 Salı günü %92,7 oranında kapandıktan sonra, iş adamı Elon Musk r/WallStreetBets subredditine atıfta bulunan bir tweet attı.
27 Ocak 2021 tarihinde, r/WallStreetBets kullanıcıları, GameStop ile benzer pozisyonda bulunan AMC şirketinde de bir short squeeze tetikledi.
Showtime (Buffy the Vampire Slayer)

| "Showtime" |
| --- | --- |
Buffy the Vampire Slayer bölümü
Bölüm no.: 7. sezon 11. bölüm
Yönetmen: Michael Grossman
Senarist:  David Fury 
Prodüksiyon no.: 7ABB11
Yayın tarihi: 7 Ocak 2003 (2003-01-07)
Süresi: 43 dakika
Konuk oyuncular
 Anthony Stewart Head, Rupert Giles rolünde  Tom Lenk, Andrew Wells rolünde  Iyari Limon, Kennedy rolünde  Clara Bryant, Molly rolünde  Indigo, Rona rolünde  Amanda Fuller, İlk/Eve rolünde  Camden Toy, Übervampir rolünde  Lalaine, Chloe rolünde  Felicia Day, Vi rolünde 
Bölüm kronolojisi
← Önceki "Bring on the Night" Sonraki → "Habeas Corpses"
Buffy the Vampire Slayer (7. sezon) Buffy the Vampire Slayer bölümleri
"Showtime" (Türkçe: Gösteri Zamanı), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin yedinci sezonunun on birinci bölümü.
Özet

Buffy, potansiyel avcıların güvenini geri kazanmalıdır. Korunmak amacıyla Sunnydale’e dünyanın dört bir yanından avcılar gelmektedir. Ancak bazıları Buffy’nin onları “İlk”e karşı koruyabileceğinden şüphe etmektedir. Giles ve Anya tüm olanlara cevap ararken avcı neslinin bir zayıflığını keşfeder.
Prodüksiyon > Bölüm başlığının çevirileri

İtalyanca: TV'de "Showtime" olarak, DVD'de "Dimostrazione" ("Gösteri")
Fransızca: "Exercice de style" ("Antrenman tarzı")
İspanyolca: "Empieza El Espectáculo" ("Gösteri başlıyor")
Prodüksiyon > Detaylar

"Ders burada bitmiştir" cümlesini, 1. sezonda "Never Kill a Boy on the First Date" bölümünde Efendi, 5. sezonda "Fool for Love" bölümünde ise Spike söylemiştir.
Tale‘al Bedru ‘Aleyna

Tale‘al Bedru ‘Aleyna (Arapça: طلع البدر علينا), Ensar'ın, 622'de Hicret tamamlandıktan sonra Medine'ye varan Muhammed için söyledikleri bilinen, İslam kültürünün 1400 yıllık en eski ilahisidir.
Sözleri

طلع البدر علينا

ṭale‘a 'l-bedru ‘aleynā

Ay doğdu üzerimize
من ثنيات الوداع

min seniyyāti 'l-vedā‘

Veda tepesinden

وجب الشكر علينا

Veceb 'eşşükrü ‘aleyna

Şükür gerekti bizlere
ما دعى لله داع

ma da‘a li-l-lahi da‘

Allah'a davetinden.

أيها المبعوث فينا

’eyyühe 'l-meb‘usü fina

Ey bizden seçilen elçi
جئت بالأمر المطاع

Ci’te bi-l-’emri 'l-muṭā‘

Yüce bir davetle geldin
جئت شرفت المدينة

Ci’te şerrefte 'l-medīne

Sen Medine'ye şeref verdin
مرحبا يا خير داع

merḥaben yā hayra dā‘

Merhaba ey sevgili
Performanslar > Artist ve gruplar

Khaled siddique
Ümmü Gülsüm
İbrahim Tatlıses
Sami Yusuf
Yusuf İslam - Bu şarkı (ilahi) için iki farklı versiyon bestelemiştir. Birincisi "Son Peygamberin Hayatı", diğeri ise 2008'deki bir diğer bestedir.
Labayk
Mesut Kurtis
Qari Waheed Zafar
Owais Raza Qadri
Faeeza Malinga
Junaid Jamshed - Urduca olan "Badr-ud-Duja" adlı albümü icin birkaç kelime de ekleyerek bir versyonunu kaydetmiştir..
Native Deen
Sheikh Mishary Rashid Al-Afasy
Olivia Newton-John - used the song as a musical interlude for her 2006 album Grace and Gratitude, performing only the first verse. The interlude also appears in Grace and Gratitude Renewed (a US special release)
Dawud Wharnsby
Performanslar > Diğer performanslar

Little Mosque on the Prairie - Canadian sitcom - The song plays during the closing credits, performed by Maryem Tollar.
Mohammad, Messenger of God (The Message) - Film - The performance of the song in the film re-enacts the actual event at which it was originally sung.
Muhammad: The Last Prophet - Animated Film - The performance of the song in the film re-enacts the actual event at which it was originally sung.
Amiens Muharebesi (1918)

Amiens Muharebesi, Üçüncü Picardy Muharebesi (Fransızca: 3ème Bataille de Picardie) olarak da bilinir. 8 Ağustos 1918'de başlayan, daha sonra Yüz Gün Taarruzu olarak bilinen ve nihayetinde I. Dünya Savaşı'nın sonuna yol açan Müttefik taarruzunun açılış aşamasıydı. Müttefik kuvvetleri ilk gün 11 kilometreden (7 mil) fazla ilerledi. Savaşın en büyük ilerlemelerinden biri, General Henry Rawlinson'ın İngiliz Dördüncü Ordusu, 19 tümeninden dokuzu hızlı hareket eden Avustralyalı Korgeneral John Monash ve Kanadalı Korgeneral Arthur Currie Kolordusu tarafından tedarik edilen ve General Marie Eugène Debeney'nin Fransız Birinci Ordusu belirleyici bir rol oynadı. Muharebe ayrıca her iki tarafın morali ve teslim olan çok sayıda Alman kuvveti üzerindeki etkileriyle de dikkat çekicidir. Bu, Erich Ludendorff'un daha sonra muharebenin ilk gününü "Alman Ordusunun kara günü" olarak tanımlamasına yol açtı. Amiens zırhlı savaşının yapıldığı ilk büyük savaşlardan biriydi.
Başlangıç

21 Mart 1918'de Alman Ordusu, Müttefikleri Batı Cephesi boyunca geri püskürtmeyi planlayan bir dizi saldırının ilki olan Michael Harekatı'nı başlattı. Devrimcilerin kontrolündeki Rusya ile Brest-Litovsk Antlaşması'nın imzalanmasından sonra, Almanlar yüz binlerce adamı Batı Cephesi'ne transfer edebildiler ve bu da onlara insan gücü ve malzeme açısından önemli, geçici de olsa bir avantaj sağladı. Bu saldırılar, bu avantajı zafere dönüştürmeyi amaçlıyordu. Michael Harekatı, İngiliz Sefer Kuvvetleri'nin (BEF) sağ kanadını yenmeyi amaçlıyordu, ancak Arras civarındaki başarısızlık, saldırının nihai başarısızlığını garantiledi. Son bir çaba, hayati bir demiryolu kavşağı olan Amiens kasabasını hedef aldı, ancak ilerleme 4 Nisan'da İngiliz ve Avustralyalı birlikler tarafından Villers-Bretonneux'da durdurulmuştu.
Almanların daha sonraki saldırıları - Georgette Harekâtı (9-11 Nisan), Blücher-Yorck Harekâtı (27 Mayıs), Gneisenau Harekâtı (9 Haziran) ve Marne-Rheims Harekâtı (15-17 Temmuz) - Batı Cephesi'nin diğer yerlerinde ilerlemeler kaydetti, ancak kesin bir atılım elde edemedi.
Marne-Rheims saldırısının sonunda, Almanların insan gücü avantajı tükenmişti ve erzakları ve birlikleri tükenmişti. Müttefik generali General Ferdinand Foch, İkinci Marne Muharebesi'nde zafere yol açan bir karşı saldırı emri verdi ve ardından Fransa Mareşali rütbesine terfi etti. Almanlar, savunulamaz konumlarını fark ederek, Marne'den kuzeye doğru çekildiler. Foch şimdi Müttefikleri tekrar saldırıya geçirmeye çalışıyordu.
Jind

| Jind |
| --- | --- |
Şehir
Jind şehri

Jind
Ülke:  Hindistan
Eyalet: Haryana
İlçe: jind
Yüzölçümü
 • Toplam: 426,95 km²
Nüfus
 • Toplam: 167.592
 • Yoğunluk: 128/km²
Zaman dilimi: UTC+05.30 (IST)
Jind, Hindistan'ın Haryana eyaletinde yer alan ve jind ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 167.592'dir.
Kafadan bacaklı saldırıları

13. yüzyıldan beri kafadan bacaklıların insanlara saldırdığı çeşitli vakalar rapor edilmektedir. Cephalopoda sınıfın üyeleri olarak kafadan bacaklılara tüm ahtapot, kalamar, mürekkep balığı ve notilus türleri örnek verilebilir. Grubun bazı üyeleri insanlarda yaralanmaya ve hatta ölüme neden olabilir.
Tentakül

Tentaküller kalamar ve mürekkep balıklarının savunma ve saldırı için kullandığı temel organlardır. Genellikle kafadan bacaklının kolları ile karıştırılırlar. Ahtapotların 8 kolu varken, mürekkep balığı ve kalamarın 8 kolu ve iki tentakülü vardır. Tentaküller genellikle kollardan uzundur ve kolların aksine sadece uçlarında vantuz bulunmaktadır. Dev kalamar ve Mesonychoteuthis hamiltoni dünyadaki en büyük tentaküle sahiptir ve vantuzlarıyla beraber 800 kilopascal emme kuvveti yaratabilir.
Gaga

Kafadan bacaklı gagası papağan gagasını andırır. Kitinden yapılmış sert yapısı kafadan bacaklının sindiriminin başladığı yerdir. Mesonychoteuthis hamiltoni, yemek parçalarının dar yemek borusundan geçebilmesi için gagalarını avının etini kesmek ve dilimlemek için kullanır.
Şimdiye kadar kaydedilmiş en büyük gaga 495 kilogramlık ağırlıyla bir Mesonychoteuthis hamiltoniye aitti. Rostral uzunluğu ise 42.5 milimetredir. Birçok gaga da İspermeçet balinaların midesinde keşfedilmiştir. Mide sıvısı kalamarın yumuşak dokularını erittiği için geriye sadece sert gaga kalır. Keşfedilmiş en büyük gaganın rostral uzunluğu ise 49.5 milimetredir, bu kalamarın 600 ila 700 kilogramlık bir ağırlığı olduğunu göstermektedir.
Zehir

Tüm kafadan bacaklılar zehirlidir ama sadece bazı türlerin zehri ölümcül derecede tehlikelidir. Büyük mavi halkalı ahtapotun zehri ise bilinen en zehirli hayvanlardan biridir ve zehri 10 yetişkin insanı öldürmeye yeterlidir. Zehrin içerdiği tetrodotoksinler kısa sürede solunum durmasına yol açar. Büyük mavi halkalı ahtapotun neden olduğu ölüm sayısına ilişkin tahminler, yedi ila on altı arasında değişmektedir. Çoğu akademisyen ölü sayısının en az 11 olduğu konusunda hemfikirdir.
İnsana karşı saldırılar > Ahtapot

Ahtapotlar genellikle insanlardan uzak dursa da, saldırılar zaman zaman doğrulanmıştır. Neredeyse kusursuz bir şekilde kamufle olduğu söylenen 240 santimetre büyüklüğünde bir Pasifik ahtapotu, dalgıca saldırmış ve dalgıcın kamerasının önünde dalgıçla kavga etmiştir. Başka bir dalgıç kavgayı videoya almıştır.
New York'taki Staten Island'da ahtapotun feribota yaptığı sözde saldırıda feribotun battığı iddia edilmiş ve kazanın anısına bronz bir heykel dikilmiştir. Gerçekte ise böyle bir olay gerçekleşmemiştir. Heykeli yapan sanatçı, heykeli kötü niyetle yapmadığını, sadece insanların ne kadar saf olduğunu göstermek amacıyla heykeli bir multimedya sanat projesi olarak yaptığını kabul etmiştir.
1960'larda, dalgıçlar yakaladıkları ahtapotları ahtapot güreşinde kullanmışlardır. Bu spor sonradan Amerika'nın kıyı şeridinde popüler bir spor haline gelmiştir.
Sığırcık

Başlığın diğer anlamları için Sığırcık (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Sığırcık ya da bayağı sığırcık (Sturnus vulgaris); ötücü kuşlar (Passeri) takımından, sığırcıkgiller (Sturnidae) familyasına ait bir kuş türüdür. Yaklaşık 20 cm uzunluğunda ve metalik parıltılı parlak siyah tüylere sahip olan sığırcığın tüy örtüsünde, yılın bazı dönemlerinde beyaz benekler görülür. Genç bireylerin tüy örtüleri, erişkin bireylerinkinden daha kahverengi tonlardadır. Bacakları pembe olan türün gagası kışları siyah yazları ise sarı renklidir. Özellikle toplu tüneme durumlarında gürültücü olan bu kuşun şakıması, müzikal bir tonda olmasa da çeşitlilik arz eder. Türün taklitçilik yetisine, çeşitli edebi eserlerde atıflar verilmiştir.
On iki kadar alt türü bulunan sığırcık, doğal dağılım alanı olan Avrupa'nın ılıman bölgeleri ile Palearktik biyocoğrafik bölgesinden Moğolistan'ın batısına kadar olan alanda, açık habitatta ürer. Tür ayrıca Avustralya, Yeni Zelanda, Polinezya, Kanada, Amerika Birleşik Devletleri, Meksika, Karayipler, Arjantin ve Güney Afrika Cumhuriyeti'ne sokulmuştur. Avrupa'nın güneyi ve batısı ile Asya'nın güneybatısında yaşayan türleri yerleşik iken kuzeydoğu popülasyonları kışları, üreme alanları içinde daha güneye ve batıya göç ederler. Yapay ya da doğal oyuklara düzensiz yuvalar yapan sığırcığın dişileri dört ila beş adet, parlak açık mavi renkte yumurta yumurtlarlar. İki haftalık kuluçka süresinden sonra yumurtadan çıkan yavrular yaklaşık üç hafta daha yuvada kalır. Her yıl bir ya da iki kere üreme denemesinde bulunurlar. Hepçil olan tür, çeşitli omurgasızın yanı sıra tohum ve meyvelerle de beslenir. Çeşitli memeli ve yırtıcı kuşlar tarafından avlandıkları gibi hem iç hem de dış parazitlerden muzdariptirler.
Omurgasız haşerelerle beslenmeleri nedeniyle sığırcık sürüleri tarım için faydalı, meyve ve tohumlarla da beslenmeleri açısından ise zararlı olarak sayılabilirler. Kentsel alanlarda oluşturdukları gürültü ve kargaşa da insanlar açısından rahatsız edici olabilir. Geçmişte insanlar tarafından sokuldukları bölgelerde itlaf gibi yöntemlerle kontrol altına alınmaya çalışılsalar da, Batı Avustralya'daki kolonileşmenin önlenmesi dışında başarılı olunamamıştır. Avrupa'nın batısı ve kuzeyindeki sığırcık popülasyonu, yavruların beslenmesi için gerekli olan omurgasızların sayılarının azalması nedeniyle 1980'lerden beri azalır; Kuzey Amerika'da da 1970 ile 2014 arasında sokulmuş olan popülasyonun azaldığı görüldüğünden global olarak popülasyonunun azalma eğiliminde olduğu belirtilmiş ancak buna karşın küresel çaptaki popülasyonlarının büyüklüğü nedeniyle Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği (IUCN) tarafından asgari endişe altındaki türler arasında listelenir.
Etimoloji

Tür ilk olarak Carl Linnaeus'un 1758'de yayımlanan Systema Naturae adlı eserinde Sturnus vulgaris adı ile tanımlandı. Cins adı Sturnus Latincede "sığırcık", epiteti vulgaris ise Latincede "bayağı" anlamına gelir.
Dîvânu Lugâti't-Türk'te bu kuş sıkırçık ya da sıkırçuk olarak geçer. Eski Türkçede "çığırmak, ötmek" anlamına gelen "sıkır-" kökü ile "-çuk" küçültme ekinin birleştirilmesiyle oluşturulduğu düşünülmekle birlikte "şakıma" anlamına gelen "sıkırça-" köküne "-ık" eki eklenmesiyle oluşturulduğuna dair yorumlar da bulunur. Kelimenin kökünün sığır kelimesiyle bir ilgisi yoktur. Osmanlıcada sığırcuk ya da sığırcık; Farsçadan alıntılanmış olarak "anlayışlı kuş" anlamında mürg-i zîrek ya da mürg-i zeyrek; zürzür olarak kullanılırdı. Anadolu'da sığırcığa çekirgekuşu, çoğurcuk, sakızgan, sar, sarec, sari veya zurzur da denirken Kıbrıs ağzında, Rumcadan gelen mavrobullo kelimesi kullanılır.
Taksonomi ve evrimi

Sığırcıkgiller (Sturnidae) familyası, sokulduğu bölgeler haricinde tamamen Eski Dünya'ya özgüdür ve en çok tür çeşitliliği Güneydoğu Asya ile Sahra Altı Afrika'da görülür. Polifiletik olan Sturnus cinsinin üyeleri arasındaki bağlantılar tam olarak çözümlenememiştir. Sığırcığın en yakın akrabası kara sığırcıktır (Sturnus unicolor). Parapatrik olan, göçmen olmayan kara sığırcığın; mitokondriyal DNA araştırmalarından elde edilen sonuçlara göre Pleistosen'de, İber Yarımadası'ndaki buzulların çekilmesinin ardından ata tür olan sığırcıktan ayrılarak ortaya çıkan bir alt tür olması muhtemeldir. Sığırcık popülasyonları arasında görülen genetik varyasyonlar, sığırcık ile kara sığırcık arasında görülenlerden daha fazladır. Çibanyen'den kalma sığırcık fosilleri mevcut olsa da, fosil kalıntılarının daha sonraki dönemlerde kesintiye uğramasından ötürü sığırcıkgiller familyasında bulunan türler arasındaki ilişkiler kesin bir şekilde çözülememektedir.
Fiziksel özellikler > Ses

Bir sığırcığın (üstte) ve sığırcık grubunun şakımaları
Gürültücü bir tür olan sığırcığın şakıması hem melodik hem de mekanik seslerin ritüel şekilde birbirini izlemesinden oluşur ve çeşitlilik gösterir. Daha çok erkek bireyler şakır ve bu, genellikle bir dakika kadar sürer. Her bir şakıma tipik olarak ara vermeden birbirini takip eden dört çeşit şakıma türünden oluşur. Şakıma, bir dizi arı notalardan oluşan ıslıklarla başlar ve bunları, diğer kuş türlerinin şakımalarından ya da doğada duyulan insan yapısı seslerden taklit edilerek oluşan çeşitli sekanslar izler. Taklit edilen sesin yapısı ve basitliği, frekansından daha fazla önem taşır. Her ses sekansı birkaç kez tekrar edildikten sonra diğer sekansa geçilir. Çeşitlilik gösteren bu bölümden sonra bir dizi tekrar eden gaganın birbirine vurulması ile oluşan sesler gelir ve sonunda yine çeşitli sekanslardan oluşan yüksek frekanslı şarkı ile şakıma biter. Her kuşun kendine özgü bir repertuvarı vardır ve en yetenekli kuşların 35 kadar şarkı türü ile 14 kadar gagaların vurulması ile çıkarılan sesi olabilir.
Üreme mevsimi yaklaştıkça sürekli şakıyan erkekler, çiftlerini bulduktan sonra daha az şakımaya başlarlar. Dişi ortalıkta iken erkek bazen yuvaya uçarak girişe konar ve şakıyarak dişiyi yuvaya davet eder. Yaşlı kuşların repertuvarı gençlerden geniştir. Daha uzun ve çeşitli şekilde şakıyan erkek kuşların dişileri kendilerine çekmesi daha kolay olduğundan üreme başarıları da daha yüksektir. Dişilerin daha karmaşık şakıyan erkekleri tercih ettikleri görülür. Daha karmaşık şarkılara sahip olan sığırcıklar bu sayede daha genç ve tecrübesiz sığırcıklara karşı yuvalarını da daha kolay koruyabilirler.
Sığırcıklar, tüy değiştirme dönemi dışında tüm yıl boyunca şakır. Zaman zaman dişi bireylerin şakıdığı da gözlemlenir, ancak erkek bireylerde şakıma daha fazladır. Üreme mevsimi dışında yapılan şakımaların işlevi anlaşılamamıştır. Aralarında sürü çağrısı, tehdit çağrısı, saldırı çağrısı, homurtu çağrısı ve çiftleşme çağrısı gibi çağrılar bulunan on bir farklı çeşit şakıma tespit edilmiştir. Alarm çağrısı kulak tırmalayıcı bir çığlıktır ve bir arada yemek arayan sığırcık sürüsünden sürekli olarak bir hırıltı sesi duyulur. Tünerken ve yıkanırken sürekli karşılıklı şakırlar ve çıkardıkları yüksek ses, çevredeki insanların rahatsız olmasına yol açabilir. Sığırcık sürüsü birlikte uçarken kuşların kanatlarının senkronize olarak hareket etmesinden çıkan belirgin rüzgâr sesi yüzlerce metre öteden duyulabilir.
Davranış ve ekoloji

Sığırcık, özellikle sonbahar ve kış mevsimlerinde olmak üzere sosyal bir kuştur. Sürüyü oluşturan kuş sayısı farklılık gösterse de, tünedikleri yerlerin yakınlarında gürültücü sürüler oluştururlar. Bu sürülerin oluşmasının nedeninin, bayağı doğan (Falco peregrinus) ve bayağı atmaca (Accipiter nisus) gibi yırtıcı kuşlara karşı bir savunma mekanizması olduğu düşünülür. Yoğun, küre benzeri bir şekil oluşturan sürü, bir lideri olmadan hareket eder ve bu esnada sürekli olarak büyür, küçülür veya şekil değiştirir. Sürüdeki her bir birey, en yakınındaki bireyin hareketine göre yönünü ve hızını ayarlar. Şehir merkezi, ağaçlık ve sazlıklarda 1,5 milyona kadar bireyden oluşan sığırcık sürüleri, dışkılarıyla birtakım sorunlara yol açabilir. Toplamda 30 cm kalınlığa kadar ulaşabilen dışkılar, içerdiği kimyasallar nedeniyle ağaçların ölümüne yol açar. Daha az miktarlardaki dışkılar ise gübre görevi görür. Dolayısıyla orman bekçileri, sürüleri bulundukları yerden kaldırıp ihtiyaç olan yere yönlendirmeye çalışarak bu etkiden yararlanmakta ve büyük toksik dışkı birikintilerinin oluşmasını engellemeye çalışırlar.
İlkbaharda, Yutland'ın güneybatısındaki deniz tarafında bulunan bataklıkların üzerinde, günbatımından önce bir milyondan fazla sığırcığın oluşturduğu sürülerin uçuşu gözlemlenebilir. İskandinavya'nın kuzeyindeki kuşlar nisan ayının ortasında üreme bölgelerine göç etmek için ayrılmadan önce mart ayından itibaren sürüler hâlinde toplanmaya başlar. Sürü davranışının yarattığı gökyüzünde silüet olarak görülen karmaşık şekillerin oluşturduğu fenomene yörede sort sol ("kara güneş") adı verilir. Birleşik Krallık'ta kış ortasında beş ila elli bin arasında kuşun oluşturduğu sürüler güneş doğmadan hemen önce gözlemlenebilir. Yörede bu sürülere "mırıldanma" anlamına gelen murmuration adı verilir.
Davranış ve ekoloji > Beslenme

Büyük oranda böcekçil olan sığırcık, en çok haşere ve eklem bacaklılarla (Arthropoda) beslenir. Yedikleri böcekler arasında örümcekler (Araneae), çayır sinekleri (Tipulidae), güveler (Heterocera), mayıs sinekleri (Ephemeroptera), yusufçuklar (Anisoptera), küçük kızböcekleri (Zygoptera), çekirgeler (Caelifera), kulağakaçanlar (Dermaptera), sinir kanatlılar (Neuroptera), evcikli böcekler (Trichoptera), sinekler (Diptera), kın kanatlılar (Coleoptera), yaprakarıları (Symphyta), arılar (Apoidea), yaban arıları ve karıncalar (Formicidae) sayılabilir. Bu böceklerin hem erişkin hem de larvalarını yiyen sığırcıklar; solucanlar, salyangozlar, küçük amfibiler ve kertenkelelerle de beslenirler. Başarılı bir üreme için omurgasızlarla beslenmeleri gerekli olsa da sığırcık hepçildir ve tahıl, tohum, meyve, nektar ve fırsat bulduğu durumlarda gıda atıklarıyla da beslenebilir. Yüksek oranda sakkaroz içeren gıdaları kolaylıkla metabolize edemeyen sığırcıkgiller, bu özellikleriyle çoğu kuş familyasından ayrılırlar. Azorlarda izole olarak yaşayan S. v. granti alt türü, burada bulunan ve soyu tehdit altındaki pembe sumru (Sterna dougallii) yumurtaları ile beslenir. Bu tür, ilkbahar aylarında üreme kolonileri için Azorlara dönmeden önce yöredeki sığırcık popülasyonunun itlafı gibi önlemlerle sayılarının kontrol altında tutulmasına çalışılmaktadır.
Sığırcıklar çeşitli yöntemlerle beslense de, yerde dolaşarak toprağın üstünde ya da hemen altında bulunan böcekleri avlamak en çok kullandıkları yöntemdir. Genellikle kısa otların arasında dolaşmayı tercih eder ve sıklıkla otlayan memelilerin arasında ya da üstünde, bu hayvanların dış parazitleri ile beslenirler. Sürüler toplu olarak yerde beslenirken sürünün arkasındakilerin sürekli olarak beslenme fırsatlarının daha iyi olduğu ön kısma uçarak beslenmesi "silindir beslenme" olarak adlandırılır. Sürü ne kadar büyükse, bir arada beslenen kuşlar birbirlerine o kadar yakındır. Sıklıkla bir yerde bir süreliğine beslenen sürü, topluca daha önce beslendikleri başka yerlere uçarak beslenmeye devam ederler.
Sığırcıklarda üç farklı besin arama davranışı gözlemlenmiştir. En yaygın olan arama davranışında kuş, bir böcek bulana kadar gagasını sürekli olarak rastgele bir şekilde toprağa saplar ve gagasını açarak toprakta bir delik bırakır. İlk olarak 1949 yılında Konrad Lorenz tarafından tanımlanan ve Almancada zirkeln olarak adlandırdığı bu davranış, aynı zamanda plastik çöp torbalarını delmek ve delikleri genişletmek için de kullanılır. Genç sığırcıklar, bu tekniği geliştirmeleri için zamana ihtiyaçları olmalarından dolayı genellikle daha az böcekle beslenir. İkinci yöntem, havada uçan böcekleri gagalarıyla kapmaktır. En az kullanılan üçüncü yöntem ise yerde hareket hâlindeki bir omurgasızı yakalamak için ileriye doğru hamle yaparak bunların topraktan çekilerek yenilmesidir. Besine erişimi kısıtlı olan ya da beslenme için gün ışığının azaldığı dönemlerde sığırcıklar, yağ depolayarak vücut kütlelerini artırırlar.