stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pil tarihi
İlk pratik piller > Poggendorff hücresi

Alman bilim insanı Johann Christian Poggendorff 1842 yılında gözenekli çömlek kap kullanarak elektrolit ve depolarize sorunları üstesinden geldi. Poggendorff hücrede, 1859 civarında Eugene Grenet çalışmalarından dolayı bazen Grenet Cell denilen, elektrolit seyreltik sülfürik asit ve depolarize kromik asit oldu. İki asit fiziksel olarak birlikte gözenekli bir kapta karıştırılmıştır. Pozitif elektrot (katot) bunların arasında yer alan bir çinko plakası (negatif veya anot), iki karbon levha oldu. Çünkü asit karışımının çinko ile tepkimesinin eğilimi ile asitlerin net çinko elektrot yükseltmek için bir mekanizma sağlandı. Hücre 1.9 volt sağladı. Nispeten yüksek gerilime nedeniyle yıllardır yapılan deneyi ile popüler oldu. Hücre ayrıca 'kromik asit hücreye' olarak bilinir, ama esas 'bikromat hücreye' olarak bilinmektedir. Bu ikinci adı potasyum bikromat sülfürik asit eklenerek kromik asit üretilmesi için pratikte gelir (eski adı potasyum dikromat) ama hücrenin kendisi bikromat içermiyordu. Fuller hücresi Poggendorff hücresinden geliştirilmiştir. Kimyası temel olarak aynı olsa da, iki asidin bir kez daha gözenekli bir kap ile ayrıldı ve çinko amalgam oluşturmak için cıva ile muamele edilmiştir. Bu büyük ölçüde çinko tüketimi için esas sorumlu 'yerel eylem' azaltmıştır, fakat gözenekli kap varlığı Poggendorff hücrenin çözmüş olduğu sorunların çoğunu yeniden ortaya çıkartmıştır. Çevre düşünceler onu terk zorlayana kadar, cıva ile çinko tedavisi uygulaması 20. yüzyılda da hayattaydı.
İlk pratik piller > Grove hücresi

Grove hücresi 1839 yılında Welshman William Robert Grove tarafından icat edilmiştir. Gözenekli çömlek ile ayrılmış, sülfürik asit ve nitrik asit batırılmış bir platin katot daldırma, çinko anot kullanılmasını oluşturmaktadır. Grove hücre, yüksek akım ve Daniell hücresinin neredeyse iki kat gerilimini sağlaması, onu bir süre Amerikan telgraf ağlarının tercih hücresi yaptı. Ancak, çalıştırıldığında zehirli nitrik oksit dumanı verdi. Yük azaldığı için gerilim de keskin bir düşüş yaşamıştır. Telgraf ağları büyüdükçe daha karmaşık bir yükümlülük haline gelmiştir. Platin de çok pahalı olmuştur. Grove hücre 1860'larda ucuz, daha güvenli ve daha iyi performansa sahip olan yerçekimi hücre ile değiştirildi.
İlk pratik piller > Dun hücresi

Yeni bir eleman, birinci durumda bu çözeltiler içinde verici-sıvı olarak avantajlı bir şekilde yoğunlaştırılmış durumun büyük bir depolarizan-güç olması gibi kullanılabilir. Pozitif elektrot olarak demir kullanılması tercih edilir ve heyecan verici sıvı nitro tuz ruhu, karışım tuz ruhu ve nitrik asitler içermektedir. Yukarıda açıklandığı gibi nitro-tuzruhu, her iki hücreyi doldurmak için karşılık vermektedir. Karbon-hücreleri için güçlü ya da çok hafif seyreltilmiş kullanılır, ancak diğer hücreleri için çok seyreltilmiştir. Karbon ve nitro-klorlu asit konsantre edilen bir hücre ve demir nitro-klorlu seyreltik asit içeren bir diğer hücreye sahip element elektrik akkor aydınlatma için kullanıldığında, en az 24 saat boyunca sabit kalır.
Şarj edilebilir piller ve kuru hücreler > Kurşun-asit

Tüm kimyasal reaksiyonlar harcandı bu noktaya kadar, mevcut tüm pilleri kalıcı boşaltmış olur. 1859 yılında, Gaston Plante kurşun-asit batarya, onun üzerinden bir ters akımı geçirilerek şarj edilebilir ilk pili icat etti. Bir kurşun-asit hücrenin bir kısmı anot ve sülfürik asit içine daldırılmış bir kurşun dioksit katot oluşturur. Her iki elektrot talebi sülfat üretimi için bir asit ile reaksiyona girer ama kurşun dioksit reaksiyona iken kurşun anot bültenleri elektronlar reaksiyon onları tüketir. Bu şekilde bir akım üretilir. Bu kimyasal reaksiyonlar batarya içinden ters akımı geçirilerek ters çevrilebilir, böylece yeniden şarj edilir. Plante'nin ilk modeli kauçuk şeritler ile ayrılmış iki kurşun levhadan oluşuyordu ve bir sarmal içine yuvarlanıyordu. Onun pilleri ilk kez, tren istasyonda durduğunda trenin vagon ışıkları güç için kullanıldı. 1881 yılında, Camille Alphonse Faure bir tabaka oluşturan bir kurşun oksit macunu basılarak içine kurşun ızgara kafes oluşturulan geliştirilmiş bir versiyonunu icat etti. Çoklu plakaları yüksek performans için üst üste kullanılabilir olduğundan bu tasarım toplu üretim daha kolay oldu.
Diğer piller ile karşılaştırıldığında, Plante oldukça ağır ve tutunabileceği enerji miktarı da çoktu. Ancak, dalgalanmalara dikkat çekici büyük akımları üretilebilirdi. Aynı zamanda, tek bir pil birden çok devrede güç için kullanılabilirdi, yani çok düşük iç direnci vardı. Ağırlık büyük bir faktör olmadığı durumlarda kurşun-asit pil hâlâ otomobil ve diğer uygulamalarda günümüzde kullanılmaktadır. Temel ilke 1859 yılından bu yana değişmedi. 1930'ların başında, bir yüklü hücreye silis ekleyerek üretilen jel elektrolit portatif vakum tüplü radyolar LT pil kullanılmıştır. 1970'li yıllarda, "mühürlü" sürümleri çok yaygın oldu (genellikle bir "jel hücre" veya "SLA" olarak bilinir) ve pil arızası veya sızıntı olmadan farklı pozisyonlarda kullanılmasına izin vermiştir. Kimyasal reaktifler tükenene kadar, bugün hücreler yalnızca bir akım üretirlerse "birincil" olarak sınıflandırılır ve "ikincil" kimyasal reaksiyonlar hücrenin yeniden şarj edebilir. Kurşun-asit hücre ilk "ikincil" hücreydi.
Şarj edilebilir piller ve kuru hücreler > Leclanché hücresi

Leclanché hücresi, 1866 yılında Georges Leclanché, çinko anot ve gözenekli bir malzeme ile sarılmış olan bir manganez dioksit katodundan oluşan bir pil icat ederek amonyum klorür çözeltisi dolu bir kavanoz içinde daldırılmıştır. Manganez dioksit katot iletkenliği ve emilimi geliştirilmiş yanı sıra içine karışmış küçük bir karbon vardı. Bu 1.4 voltluk bir gerilim sağladı. Bu hücre ile telgrafta çok hızlı bir başarı, sinyalizasyon ve elektrik çan çalışmaları sağlanmıştır. Telefonların telefon hattının kendisinden güç almasından önce kuru hücre formu telefonlara güç vermek için kullanılmıştır. Leclanché hücresi çok uzun sürekli akım sağlayamamaktadır. Uzun sohbetlerinde, pil biter ve konuşma duyulmaz. Çünkü hücrede bazı kimyasal reaksiyonlar iç direnci artmış ve böylece gerilim azalmıştır. Pil boşta kaldığında bu reaksiyonlar kendilerini ters tekrar eder, bu yüzden sadece aralıklı kullanım için iyidirler.
Şarj edilebilir piller ve kuru hücreler > Çinko-Karbon hücre, ilk kuru pil

Birçok deneyci daha rahat kullanılmasını sağlamak için, bir elektro kimyasal hücrenin elektrolitini hareketsiz hale getirmek için çalışmıştır. 1812 Zamboni yığını yüksek voltajlı kuru pildir ama sadece dakika akımlarını sunma yeteneğine sahipti. Çeşitli deneyler selüloz, testere talaşı, bükülmüş cam, asbest lifleri ve jelatin ile yapılmıştır.
Şarj edilebilir piller ve kuru hücreler > Ni-Cd, ilk alkalin pil

1899 yılında Waldemar Jungner adında bir İsveçli bilim insanı nikel-kadmiyum pil potasyum hidroksit çözeltisi içinde nikel ve kadmiyum elektrotlar olan bir şarj edilebilir pil icat etti: İlk pilde alkalin elektrolit kullanmak için. 1910 yılında İsveç'te ticareti yapıldı ve 1946 yılında ABD'ye ulaştı. İlk modellerde sağlam ve kurşun-asit bataryalarda önemli ölçüde daha iyi enerji yoğunluğu vardı, ama çok daha pahalıydı.
Bir Bağdat Pili üç bileşen çizimi.
Cam kapasitörlerle bağlantılı bir pil (Leyden kavanoz)
Elektrolit sızıntısını önlemek için konan, özünde olan çukur pil bir Volta Pil
Bir çinko-bakır volta pili
Daniell orijinal hücrenin şematik gösterimi
Gözenekli pot hücresi
Bir yer çekimi hücresinin bir 1919 yapımı. Bu özel değişken nedeniyle de elektrotların ayırt edici şekli bir crowfoot hücre olarak bilinir
Plante orijinal kurşun-asit hücrenin 19. yüzyıl versiyonu
Leclanché hücresinin 1912 versiyonu.
Arizona Eyalet Üniversitesi

Arizona Eyalet Üniversitesi (Arizona State University veya ASU), Amerika Birleşik Devletleri'nde Tempe, Arizona'da bulunan bir devlet üniversitesidir. 1885 yılında 13. Arizona Bölgesel Yasama Meclisi tarafından Bölgesel Normal Okulu olarak kurulan üniversite, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kayıtlı öğrenci sayısına göre en büyük devlet üniversitelerinden biridir.
ASU, 2020 Academic Ranking of World Universities sıralamasında dünyadaki en iyi 150 üniversite arasında yer almıştır. 2025 U.S. News & World Report derecelendirmelerinde ise, dünya çapında 179. sırada yer almıştır. Aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki "en yenilikçi okullar" listesinde birinci sırada yer almıştır.
Ghazi Nasr Al-Din

| Ghazi Nasr Al-Din |
| --- | --- |

Ghazi Nasr Al-Din, Şam'daki Venezuela Büyükelçiliği'nin Sorumluları olarak görev yapan ve Hizbullah'a yardım etmekle suçlanan Lübnanlı bir Venezuelalıdır.
Erken hayatı

Ghazi Nasr Al-Din 13 Aralık 1962'de Lübnan Beyrut'ta doğdu.
Kariyer

2000 yılında, Hugo Chavez iktidara geldikten kısa bir süre sonra, Nasr Al-Din Venezuela'ya göç etti. Nasr Al-Din sonunda Venezuelalı politikacı Tareck El Aissami ile ilişki kurdu.  Daha sonra Suriye Şam'daki Venezuela Elçiliğinin maslahatgüzarı oldu.  2008 yılında Lübnan'daki Venezuela Büyükelçiliği'nde Siyasi Yönler Direktörü olarak görevlendirildi.
İhtilaf > Hizbullah

Venezuela'da diplomat olarak görev yaparken ve Venezuela'da yerel bir İslami grupla bağlantı kurarken, Nasr Al-Din Hizbullah dahil olmak üzere Orta Doğu'daki çeşitli terör kuruluşlarla bağlar kurduğu iddia ediliyor.
2008 yılında, ABD Hazine Bakanlığı Nasr Al-Din'i Hizbullah ile ilişki şüphesinden dolayı terör kara listesine ekledi.
Cüneyt Arkın Sanatçılar Parkı

| Cüneyt Arkın Sanatçılar Parkı |
| --- | --- |


Tür: Kentsel (İstanbul)
Konum:  Akatlar, Beşiktaş, İstanbul
Koordinatlar: 41°04′58″K 29°01′47″D﻿ / ﻿41.08278°K 29.02972°D﻿ / 41.08278; 29.02972
Yüzölçümü: 48.000 m²
Açılış: 2003
İşletmeci: Beşiktaş Belediyesi
Cüneyt Arkın Sanatçılar Parkı, İstanbul, Beşiktaş'taki Akat Mahallesi'nde bulunan halka açık bir parktır.
Özellikleri

48.000 metrekarelik alanı kaplayan parkta 1,5 kilometrelik Alman Deresi Yürüyüş Parkı bulunmaktadır. Parkta sanat dalında önemli eserler vermiş 250 sanatçının büstü, rölyefi ve sağ el izleri bulunmaktadır.
Eski adı Sanatçılar Parkı olan parkın adı, Türk sinema oyuncusu Cüneyt Arkın'ın vefatının hemen ardından, sanatçının anısına Beşiktaş Belediye Meclisi kararıyla Cüneyt Arkın Sanatçılar Parkı olarak değiştirilmiştir.
Bölümleri

Sanat Meydanı
Sanat Kafeterya
Yedi Sanat Meydanı
Hayal Bahçesi
Sanat Bulvarı
Yeşilçam Sokağı
Gülizar Sokak
Çocuk Bahçesi
Helikopter Pisti
İmza Günleri Mekanı
Tanıtım ve Satış Reyonları
Müzik Ritimli Havuz
Amfi Tiyatro ve Sanat Duvarı
Etkinlikler

Parkta, EtilerFest, PSM Caz Festivali, Bir Sıcak Aralık ve Geleneksel Farmina Pati Festivali gibi etkinlikler düzenlenmiştir.
Galeri

Gürdal Duyar'ın yaptığı Kuzgun Acar büstü
Parktaki Sezen Aksu büstü
Gürdal Duyar'ın yaptığı Barış Manço büstü
Dune (roman)

Bu madde 1965 yılında yayımlanan roman hakkındadır.Roman serisi için Dune (seri) sayfasına bakınız.2021 film uyarlaması için Dune: Çöl Gezegeni sayfasına bakınız.
Dune (diğer bir adıyla Dune: Çöl Gezegeni), Amerikalı yazar Frank Herbert tarafından Analog dergisinde iki ayrı bölüm olarak yayımlanan 1965 çıkışlı bilimkurgu romanıdır. 1966'da Roger Zelazny'nin Bu Ölümsüz kitabıyla beraber En İyi Roman Hugo Ödülü'ne lâyık görüldü ve En İyi Roman Nebula Ödülü'nü kazandı. Dune serisinin ilk kitabıdır. 2003 yılında dünyanın en çok satan bilimkurgu romanı olarak gösterildi.
Dune, çeşitli soylu hanedanların gezegen tımarlarını kontrol ettiği feodal bir yıldızlararası toplumun ortasındaki uzak bir gelecekte geçmektedir. Roman, ailesi Arrakis gezegeninin yönetimini üstlenen genç Paul Atreides'in hikâyesini anlatmaktadır. Gezegen, yaşanılmaz ve seyrek nüfuslu bir çöl arazisi olsa da, yaşamı uzatan ve zihinsel yetenekleri geliştiren bir ilaç olan "melanj"ın ("bahar" veya "baharat" olarak da bilinir) tek kaynağıdır. Melanj, sadece ilacın sağladığı bir tür çok boyutlu farkındalık ve öngörü gerektiren uzay yolculuğu için de gereklidir. Melanj yalnızca Arrakis'te üretilebildiğinden, gezegenin kontrolü bu nedenle gıpta ile bakılan ama tehlikeli olan bir girişimdir. Hikâye, imparatorluğun fraksiyonları Arrakis'in ve baharın kontrolü için bir mücadelede karşı karşıya gelirken siyaset, din, ekoloji, teknoloji ve insan duygularının çok katmanlı etkileşimlerini araştırır.
Herbert kitabın devamı niteliğinde beş roman yazdı: Dune Mesihi, Dune Çocukları, Dune Tanrı İmparatoru, Dune Sapkınları ve Dune Rahibeler Meclisi. Herbert'in 1986'daki ölümünün ardından, oğlu Brian Herbert ve yazar Kevin J. Anderson, 1999'dan bu yana bir düzineden fazla roman yazarak seriye devam etti.
Romanın sinemaya uyarlanması kötü anlamda nam salmış biçimde zor ve karmaşık olmuştur. 1970'lerde kült film yapımcısı Alejandro Jodorowsky romandan uyarlanan bir film yapmaya çalıştı. Geliştirmede yaklaşık üç yıl geçirdikten sonra, sürekli büyüyen bütçe nedeniyle proje iptal edildi. 1984 yılında yönetmenliğini David Lynch'in yaptığı bir film uyarlaması olumsuz tepkilerle karşılandı. Denis Villeneuve tarafından yönetilen Dune: Çöl Gezegeni adlı ikinci bir film uyarlaması 21 Ekim 2021 tarihinde gösterime girdi ve genellikle olumlu tepkiler aldı. Kitap ayrıca 2000 Sci-Fi Channel mini dizisi Frank Herbert's Dune'a ve 2003'teki devamı Frank Herbert's Children of Dune'a uyarlandı. Seri, Dune (1992), Dune II (1992) ve Warhammer 40,000 (1987) gibi çeşitli oyunlara da ilham kaynağı oldu.
2009'dan beri, Satürn'ün uydusu Titan'daki ovaların ve diğer özelliklerin gerçek hayattaki isimlendirilmesi konusunda Dune romanlarındaki gezegenlerin isimleri benimsenmiştir.
Hafıza 15 Temmuz

| Hafıza 15 Temmuz |
| --- | --- |



Açılış: 15 Temmuz 2019 (5 yıl önce) (2019-07-15)
Konum: Kuzguncuk, Üsküdar, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°02′14″K 29°02′29″D﻿ / ﻿41.03722°K 29.04139°D﻿ / 41.03722; 29.04139
Toplu ulaşım: 15 Temmuz Şehitler Köprüsü Metrobüs İstasyonu
Otopark?: Var
Resmî site: hafiza15temmuz.org
Hafıza 15 Temmuz, İstanbul ili Üsküdar ilçesi, 15 Temmuz Şehitler Köprüsü'nün Anadolu yakası tarafında bulunan ve 15 Temmuz 2019'da ziyarete açılan müzedir. Müzede 15 Temmuz Darbe Girişimini engellemek için mücadele veren kişilere ait eşyalar ile darbecilerin kullandığı mühimmatlar sergilenmektedir. Müzede ayrıca video belgesel ile fotoğraf sergileri de bulunuyor.
Galeri

Giriş kapısı
Video sunumu yapılan ekran
Askeri aracın ezdiği sivil otomobil
Her şehit için dikilen ağaçlardan biri
Cumhurbaşkanı'nın darbe akşamı gazeteci Hande Fırat ile televizyonda canlı yayına katıldığı cep telefonu
Alfaklar, Karahallı

| Alfaklar |
| --- | --- |
Köy

 Uşak'ın Türkiye'deki konumu
AlfaklarAlfaklar'ın Uşak'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Uşak
İlçe: Karahallı
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 861 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 312
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0276
Posta kodu: 64702
Alfaklar, Uşak ilinin Karahallı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Günümüz köy sınırları içerisinde bulunan höyükte, Erken Tunç Çağından başlayarak MÖ 2000 yılına doğru yoğunlaşan tarihi bulgulara sahiptir. Alfaklar köyü, Akkoyunlu Türkmen cemaatlerinin yerleşimiyle kurulmuştur. 1520 yılı kayıtlarına göre Ali Fakihler cemaati yıllık vergi ve hasılatını Anadolu Beylerbeyine verirken, 1570 yılı kayıtlarına göre ise Padişah hassına vergi vermekteydiler. 1570 yılı kayıtlarında konar-göçer yaşayan Ali Fakihler cemaati 42 yetişkin ve 1 din görevlisi olacak şekilde erkek nüfusa sahipti. Cemaatin ne zaman yerleşik düzene geçerek yerleşimi kurduğu bilinmemekle birlikte köyün Eski Harmanyeri mevkiinde bulunan tarihi çeşmeler, kitabelerine göre 1780/81 yılında yapılmıştır.
Uzun yıllar Sivaslı nahiyesine bağlı olan yerleşim 1953 yılında Uşak vilayetinin kurulması esnasında yapılan düzenleme kapsamında Karahallı ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya

Köyün ilçe merkezine uzaklığı 18 km, il merkezine olan uzaklığı ise 32 km dir. Köy, hakim bir tepe üzerindeki düz alanda kuruludur. Köyün doğusunda; Budaklar ve Yayalar köyleri, batısında; Karayakuplu köyü, güneyinde; Duraklı ve Külköy ve Banaz Çayı, kuzeyinde ise Kökez köyü bulunmaktadır. Köyde Merdivenli Mağara içindeki kuyu, 5 km uzunluğunda kanyon, Banaz çayının ikinci ana kaynağı olan Kocapınar bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2018: 308
2017: 312
2016: 323
2015: 331
2014: 347
2013: 405
2012: 408
2011: 435
2010: 443
2009: 466
2008: 461
2007: 452
2000: 617
1990: 683
1985: 782
Coğuplu, Karahallı

| Coğuplu |
| --- | --- |
Köy

 Uşak'ın Türkiye'deki konumu
CoğupluCoğuplu'nun Uşak'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Uşak
İlçe: Karahallı
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 829 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 72
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0276
İl plaka kodu: 64
Posta kodu: 64700
Coğuplu, Uşak ilinin Karahallı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

19. yüzyıl öncesi kayıtlarda ismi geçmeyen yerleşim, bu yüzyıldan itibaren kayıtlarda yer almaya başlamıştır. 1907 yılında, yeni kurulan Karahallı Nahiyesine bağlı olan köyde 18 hane bulunmaktaydı.
Coğrafya

Uşak il merkezine 46 km, Karahallı ilçesine 13 km uzaklıktadır. Köyün doğusunda Ağaçbeyli beldesi, batısında Banaz Çayı ve Alfaklar köyü, kuzeyinde Yayalar beldesi, güneyinde Çokaklı ve Delihıdırlı köyleri bulunmaktadır. Köy, düz bir arazi üzerine kurulmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 72
2018: 88
2017: 85
2016: 78
2015: 74
2014: 91
2013: 92
2012: 74
2011: 67
2010: 68
2009: 62
2008: 67
2007: 71
2000: 96
FK Babruyçanka

Futbolnı Klub Babruyçanka (Belarusça: Футбольны Клуб Бабруйчанка), Belarus'un Babruysk şehrinde yer alan bir kadın futbol takımıdır. Ülkenin en üst seviye kadın futbol ligi olan Belarus Kadınlar Ligi'nde birçok kez şampiyon olan kulüp, bu alanda ülkenin en başarılı takımı durumundadır.
Tarihi

Kulüp tarihinde isim değişiklikleri yaşandı. 1991-1992'de Trikotajnitsa, 1993-1995'te Trikotajnitsa-Arnina, 1996'de Belkar ve 1997'den itibaren Babruyçanka adı kullanıldı.
Takım 1996-2003 yıllarında üst üste 8 kez lig şampiyonu olmayı başarmıştır. 7 yıllık aranın ardından 2010'da lig şampiyonluğunu tekrar kazanan ekip, 2011-12 UEFA Kadınlar Şampiyonlar Ligi'ne katılma hakkı elde etmişti.
Başarılar

Belarus Ligi (11): 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2010, 2011, 2012
Belarus Kupası şampiyonluğu (10): 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2008
Belarus Süper Kupası (2): 2011, 2012
Gümüşçay, Biga

| Gümüşçay |
| --- | --- |
Belde

 Çanakkale'nin Türkiye'deki konumu
GümüşçayGümüşçay'ın Çanakkale'deki konumu
Ülke: Türkiye
İl: Çanakkale
İlçe: Biga
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Belediye başkanı: Hasan Kırım (CHP)
Nüfus
 • Toplam: 2.038 
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0286
Posta kodu: 17200
Resmî site http://www.gumuscay.bel.tr
Gümüşçay, Çanakkale ilinin Biga ilçesine bağlı bir beldedir.
Tarihçe

Yerleşimin adı, 446 yılı kayıtlarında Didymóteixon, 1665 yılı kayıtlarından itibaren ise Dimetoka olarak geçmektedir. Daha önceleri bir bucak merkezi iken, 4 Ocak 1949'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Beldenin "Dimetoka" olan adı, 20 Aralık 1963'te "Gümüşçay" olarak değiştirildi.
Paşalar, Karahallı

| Paşalar |
| --- | --- |
Köy

 Uşak'ın Türkiye'deki konumu
PaşalarPaşalar'ın Uşak'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Uşak
İlçe: Karahallı
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 990 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 354
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0276
İl plaka kodu: 64
Posta kodu: 64700
Resmî site 
Paşalar, Uşak ilinin Karahallı ilçesine bağlı bir köydür. Yeşil iri üzümü ve çoban düyleği denilen bir çeşit kavunu ile meşhurdur. Tarihi Clandras Köprüsü köyün sınırları içerisindedir.
Tarihçe

Osmanlı döneminde Paşalar isminde bir köy adı bulunmamakla birlikte köyde bulunan Mahmut Paşa Zaviyesi dikkate alındığında, Osmanlı döneminde "Mahmud Paşa" olarak bilinen yerleşim zaman içerisinde "Paşalar" ismini almıştır. Germiyanoğulları döneminde de mevcut olan zaviyenin kurucusu Seyyid Şeyh Mahmud Paşa' dır. Osmanlı kayıtlarında, Şeyh Mahmud ve onun soyundan gelen kişiler için "Paşa" unvanı kullanılmıştır. 1676 Avarız Defterlerinde köyde 89 nefer ile 25 seyyid kaydedilmiştir. 1481, 1520 ve 1570 tahrir kayıtlarında "Mahmud Paşa" olarak geçen köyün ismi 18. yüzyıla ait bazı arşiv belgelerinde "Paşalar" olarak kaydedilmeye başlanmıştır. 1907 yılında yeni kurulan Karahallı nahiyesine bağlanmıştır. 1953 yılında Uşak'ın il, Karahallı'nın ilçe olmasıyla da yeni kurulan ilçeye bağlanmış olup bu ilçenin köyü olmaya devam etmektedir.
Coğrafya

Uşak iline 45 km, Karahallı ilçesine 4 km uzaklıktadır. Karahallı ilçesinin kuzeybatısında yer almaktadır. Banaz Çayı etrafında yeni oluşan Dere Mahallesi isimli bir yerleşimi de bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 354
2018: 374
2017: 335
2016: 330
2015: 347
2014: 362
2013: 373
2012: 378
2011: 386
2010: 419
2009: 442
2008: 476
2007: 370
2000: 524
1985: 939
Jan A.P. Kaczmarek

| Jan A> P. Kaczmarek |
| --- | --- |
Kaczmarek 2011'de
Doğum: Jan Andrzej Paweł Kaczmarek 29 Nisan 1953(1953-04-29) Konin, Polonya
Ölüm: 21 Mayıs 2024 (71 yaşında) Kraków, Polonya
Eğitim: Adam Mickiewicz Üniversitesi (M.Jur., 1977)
Meslek: Film müziği bestecisi
Etkin yıllar: 1977–2024
Evlilik:  Elżbieta Bieluszko (e. 1977; b. 2014)  Aleksandra Twardowska (e. 2016–2024) 
Çocuk(lar): 1
Ödüller: Drama Desk Ödülü (1992) Ulusal İnceleme Kurulu Ödülü (2004) Akademi Ödülü (2005) Polonya Şövalyelik Şeref Nişanı (2015) "Yaşamboyu Başarı" Polonya Film Ödülü (2023)

Jan Andrzej Paweł Kaczmarek (Okunuşu Lehçe:[jan ˈandʐɛj ˈpavɛw kat͡ʂˈmarɛk]; 29 Nisan 1953 – 21 Mayıs 2024), Polonyalı film müziği bestecisi.