stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Romain Grosjean
Yarış kayıtları > Tüm kariyer

| Yıl | Seri | Takım | Y | G | Pol | EHT | Pd | P | S |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2003 | Formula Lista Junior 1.6 | Advance Racing | 10 | 10 |  ? |  ? | 10 |  ? | 1. |
| 2004 | French Formula Renault | SG Formula |  ? | 1 |  ? |  ? | 4 |  ? | 7. |
| 2004 | Formula Renault 2000 Eurocup | SG Formula | 9 | 0 | 0 | 0 | 0 | 32 | 14. |
| 2005 | French Formula Renault | SG Formula | 16 | 10 | 10 | 0 | 13 | 211 | 1. |
| 2005 | Eurocup Formula Renault 2.0 | SG Formula | 7 | 0 | 0 | 0 | 2 | 28 | 12. |
| 2005 | Macau Grand Prix | Signature-Plus | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | N/A | 9. |
| 2006 | Formula 3 Euro Series | Signature-Plus | 20 | 0 | 0 | 0 | 1 | 19 | 13. |
| 2006 | British Formula Three Championship | Signature-Plus | 2 | 2 | 1 | 2 | 2 | 0 | NC† |
| 2006 | Macau Grand Prix | Signature-Plus | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | N/A | 5. |
| 2007 | Formula 3 Euro Series | ASM Formule 3 | 20 | 6 | 4 | 7 | 13 | 106 | 1. |
| 2007 | Masters of Formula 3 | ASM Formule 3 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | N/A | 14. |
| 2007 | Macau Grand Prix | ASM Formule 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | N/A | 8. |
| 2008 | GP2 Series | ART Grand Prix | 20 | 2 | 1 | 2 | 6 | 62 | 4. |
| 2008 | GP2 Asia Series | ART Grand Prix | 10 | 4 | 4 | 3 | 5 | 61 | 1. |
| 2008 | Formula 1 | ING Renault F1 Team | Test pilotu | Test pilotu | Test pilotu | Test pilotu | Test pilotu | Test pilotu | Test pilotu |
| 2009 | GP2 Series | Barwa Addax Team | 12 | 2 | 3 | 2 | 3 | 45 | 4. |
| 2009 | Formula 1 | ING Renault F1 Team  Renault F1 Team | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 23. |
| 2010 | GP2 Series | DAMS | 8 | 0 | 0 | 0 | 2 | 14 | 14. |
| 2010 | Auto GP | DAMS | 8 | 4 | 3 | 4 | 7 | 58 | 1. |
| 2010 | FIA GT1 World Championship | Matech Competition | 10 | 2 | 0 | 0 | 3 | 62 | 11. |
| 2010 | 24 Hours of Le Mans | Matech Competition | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | N/A | NC |
| 2010 | 24 Hours of Spa | Gravity International | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | N/A | 16. |
| 2011 | GP2 Series | DAMS | 18 | 5 | 1 | 6 | 10 | 89 | 1. |
| 2011 | GP2 Asia Series | DAMS | 4 | 1 | 2 | 2 | 2 | 24 | 1st |
| 2011 | Formula 1 | Lotus Renault GP | Test pilotu | Test pilotu | Test pilotu | Test pilotu | Test pilotu | Test pilotu | Test pilotu |
| 2012 | Formula 1 | Lotus F1 Team | 19 | 0 | 0 | 1 | 3 | 96 | 8. |
| 2013 | Formula 1 | Lotus F1 Team | 19 | 0 | 0 | 0 | 6 | 132 | 7. |
| 2014 | Formula 1 | Lotus F1 Team | 19 | 0 | 0 | 0 | 0 | 8 | 14. |
| 2015 | Formula 1 | Lotus F1 Team | 19 | 0 | 0 | 0 | 1 | 51 | 11. |
| 2016 | Formula 1 | Haas F1 takımı | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 29 | 13. |
| 2016-17 | Andros Trophy - Elite Pro Class | DA Racing | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 106 | 14. |
| 2017 | Formula 1 | Haas F1 takımı | 20 | 0 | 0 | 0 | 0 | 28 | 13. |
| 2018 | Formula 1 | Haas F1 takımı | 21 | 0 | 0 | 0 | 0 | 37 | 14. |
| 2019 | Formula 1 | Haas F1 takımı | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 * | 17.* |

* Devam eden sezon
Yarış kayıtları > Tamamlanmış F1 sonuçları

| Yıl | Takım | Şasi | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | WDC | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | ING Renault F1 Team | Renault R29 | Renault RS27 2.4 V8 | AVU | MAL | ÇİN | BAH | İSP | MON | TÜR | BRİ | ALM | MAC | AVR 15 | BEL YD | İTA 15 |  |  |  |  |  |  |  |  | 23. | 0 |
| 2009 | Renault F1 Team | Renault R29 | Renault RS27 2.4 V8 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | SİN YD | JAP 16 | BRE 13 | ABU 18 |  |  |  |  | 23. | 0 |
| 2011 | Lotus Renault GP | Renault R31 | Renault RS27-2011 2.4 V8 | AVU | MAL | ÇİN | TÜR | İSP | MON | KAN | AVR | BRİ | ALM | MAC | BEL | İTA | SİN | JAP | KOR | HİN | ABU TD | BRE TD |  |  |  - |  - |
| 2012 | Lotus F1 Team | Lotus E20 | Renault RS27-2012 2.4 V8 | AVU YD | MAL YD | ÇİN 6 | BAH 3 | İSP 4 | MON YD | KAN  2 | AVR YD | BRİ 6 | ALM 18 | MAC 3 | BEL YD | İTA | SİN 7 | JAP 19† | KOR 7 | HİN 9 | ABU YD | ABD 7 | BRE YD |  | 8. | 96 |
| 2013 | Lotus F1 Team | Lotus E21 | Renault RS27-2013 2.4 V8 | AVU 10 | MAL 6 | ÇİN 9 | BAH 3 | İSP YD | MON YD | KAN 13 | BRİ 19† | ALM 3 | MAC 6 | BEL 8 | İTA 8 | SİN YD | KOR 3 | JAP 3 | HİN 3 | ABU 4 | ABD 2 | BRE YD |  |  | 7. | 132 |
| 2014 | Lotus F1 Team | Lotus E22 | Renault Energy F1 2014 1.6 V6 t | AVU YD | MAL 11 | BAH 12 | ÇİN YD | İSP 8 | MON 8 | KAN YD | AVS 14 | BRİ 12 | ALM YD | MAC YD | BEL YD | İTA 16 | SİN 13 | JAP 15 | RUS 17 | ABD 11 | BRE 17† | ABU 13 |  |  | 14. | 8 |
| 2015 | Lotus F1 Team | Lotus E23 Hybrid | Mercedes PU106B Hybrid 1.6 V6 t | AVU YD | MAL 11 | ÇİN 7 | BAH 7 | İSP 8 | MON 12 | KAN 10 | AVS YD | BRİ YD | MAC 7 | BEL 3 | İTA YD | SİN 13† | JAP 7 | RUS YD | ABD YD | MEK 10 | BRE 8 | ABU 9 |  |  | 11. | 51 |
| 2016 | Haas F1 takımı | HaasVF-16 | Ferrari 061 1.6 V6 t | AVU 6 | BAH 5 | ÇİN 19 | RUS 8 | İSP YD | MON 13 | KAN 14 | AVR 13 | AVS 7 | BRİ YD | MAC 14 | ALM 13 | BEL 13 | İTA 11 | SİN DNS | MAL YD | JAP 11 | ABD 10 | MEK 20 | BRE DNS | ABU 11 | 13. | 29 |
| 2017 | Haas F1 takımı | HaasVF-17 | Ferrari 062 1.6 V6 t | AVU YD | ÇİN 11 | BAH 8 | RUS YD | İSP 10 | MON 8 | KAN 10 | AZE 13 | AVS 6 | BRİ 13 | MAC YD | BEL 7 | İTA 15 | SİN 9 | MAL 13 | JAP 9 | ABD 14 | MEK 15 | BRE 15 | ABU 11 |  | 13. | 28 |
| 2018 | Haas F1 takımı | HaasVF-18 | Ferrari 063 1.6 V6 t | AVU Yd | BAH 13 | ÇİN 17 | AZE Yd | İSP Yd | MON 15 | KAN 12 | FRA 11 | AVS 4 | BRİ Yd | ALM 6 | MAC 10 | BEL 7 | ITA Dis | SİN 15 | RUS 11 | JAP 8 | ABD Yd | MEK 16 | BRE 8 | ABU 9 | 14. | 37 |
| 2019 | Rich Energy Haas F1 Team | HaasVF-19 | Ferrari 064 1.6 V6 t | AVU Yd | BAH Yd | ÇİN 11 | AZE Yd | İSP 10 | MON 10 | KAN 14 | FRA YD | AVS 16 | İNG YD | ALM 7 | MAC YD | BEL 13 | İTA 16 | SİN 11 | RUS YD | JAP 13 | MEK 17 | ABD 15 | BRE 13 | ABU 15 | 18. | 8 |
| 2020 | Haas F1 Team | Haas VF20 | Ferrari 065 | AVS YD | STE 13 | MAC 16 | İNG 16 | 70Y 16 | İSP 19 | BEL 15 | İTA 12 | TOS 12 | RUS 17 | EİF 9 | POR 17 | EMİ 14 | TÜR YD | BAH YD | SAH DNA | ABU DNA |  |  |  |  | 19. | 2 |
* Devam ediyor.
Yarış kayıtları > Leman 24 Saat Yarışları

| Yıl | Takım | Diğer Yarışçılar | Araç | Tür | Numara | Pos>  | Class Pos>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 |  Matech Competition |  Thomas Mutsch  Jonathan Hirschi | Ford GT1 | GT1 | 171 | DNF | DNF |
Yarış kayıtları > Yaşam

2014'te Fransız şarkıcı David Guetta'nın "Dangerous" şarkısının klibinde oynamıştır.
Luna'nın Bilim Dünyası

| --- | --- |
 Bu sayfa hızlı silinmeye adaydır! 
: Bu sayfa, Vikipedi'nin hızlı silme politikası gereğince silinmesi için etiketlenmiştir ve bir hizmetli tarafından incelemeyi beklemektedir. Sayfanın silinmemesi gerektiğini düşünüyorsanız, gerekçenizi tartışma sayfasında belirtiniz ya da silinmeyi gerektiren durumu ortadan kaldıracak şekilde sayfayı düzenleyiniz. Sağdaki "Göster" düğmesine tıklayarak hızlı silme koşullarına göz atabilirsiniz (Lütfen bu metni sadece gerekli kuralları hatırlamak için kullanın, VP:HS sayfasındaki kuralları bildiğinizden emin olun. İlgili kriterin aşağıdaki kısaltmalar dışında ek şartları olabilir.) G1: Anlamsız karakter dizisi — G2: Deneme — G3: Vandalizm — G4: Önceden silinmiş metin — G6: Kullanıcı talebi — G7: Silinmiş sayfanın tartışması — G8: Temizlik amacıyla — G9: Telif — G10: Saldırı — G11: Reklam — G12: İlgisiz tartışma M1: Taslak kriterlerini sağlamayan madde — M2: Farklı bir dildeki madde — M3: İçeriksiz madde — M4: Başka bir Wikimedia projesine aktarılan madde — M6: Kayda değer olmayan konulu madde — M8: Düzen ve ansiklopediklik açısından uygunsuz madde — M9: Makine çevirisiyle oluşturulmuş madde Y1: Boşa yönlendirme — Y2: Kötü yönlendirme — Y3: Farklı isim alanları arasında yönlendirme D1: Çift kopya dosya — D2: Bozuk/boş dosya — D3: Uygunsuz lisanslı dosya — D6: Adil kullanımı hatalı belirtilmiş dosya — D8: Ansiklopedik açıdan değersiz dosya - D9: Kullanışsız dosya - D10: Vektörel dosya - D11: Şüpheli dosya - D12: Tanımlanamayan dosya - D13: İçeriği kaynaklandırılamayan dosya K1: Boş kategori — K2: Yeniden isimlendirme kategorisi — K3: Şablon kategorisi KS2: Var olmayan kullanıcı — KS3: Adil kullanım galerisi —  KS4: İlgisiz kullanıcı sayfası Ş1: Kışkırtıcı/bölücü şablon —  Ş2: Kullanılmayan şablon P1: Madde olarak silinebilecek portal — P2: Kriterleri sağlamayan portal  Hizmetliler için: Lütfen sayfanın geçmişini incelemeden silme işlemini gerçekleştirmeyiniz.  
Gerekçe:: Temizlik işlemi
İsteyen:: Bu sayfa üzerindeki en son değişiklik, 1 saniye önce KuмaN (katkılar | kayıtlar) tarafından gerçekleştirildi.
YÖNLENDİRME Let's Go Luna!
Daryal Boğazı

Boğaz, Luigi Villari'nin Kafkasya'da Ateş ve Kılıç (1906) kitabında.
Boğaz boyunca kuzeye bakış (Kuzey Osetya-Alanya'daki Rus kontrol noktasının 8 km güneyinde).
Daryal Boğazı (Gürcüce: დარიალის ხეობა, Darialis Kheoba; Rusça: Дарьяльское ущелье; Osetçe: Арвыком, Arvykom; İnguşça: Даьра Аьле, Dära Äle; Çeçence: Теркан чӀаж, Terkan ch'azh), Rusya ile Gürcistan arasındaki sınırda yer alan bir nehir boğazıdır. Bugünkü Vladikavkaz'ın güneyinde, Kazbek Dağı'nın doğu eteğinde yer almaktadır. Geçit Terek Irmağı tarafından oyulmuştur ve yaklaşık 13 kilometre (8,1 mi) uzunluğundadır. Boğazın dik granit duvarları bazı yerlerde 1.800 metre (5.900 ft) yüksekliğe kadar çıkabilmektedir.
Tarihi

Daryal, Dar-i Alān (Farsça: در الان) Farsça "Alanların Kapısı" anlamına gelmektedir. Alanlar, MS ilk yüzyıllarda geçidin kuzeyindeki toprakları elinde tutuyordu. Antik çağda Romalılar ve Persler tarafından tahkim edilmiş; tahkimat çeşitli şekillerde İber Kapıları veya Kafkas Kapıları olarak adlandırılmıştır. Boğaz, Gürcü yıllıklarında Darialani adıyla geçmektedir; Strabon boğazı Porta Caucasica ve Porta Cumana olarak; Batlamyus, Sarmatica Kaleleri olarak adlandırmıştır; bazen Porta Caucasica ve Portae Caspiae olarak da adlandırıldı (Derbent'te Hazar Denizi yanındaki "kapı" ya da geçide verilen bir isim); Tatarlar ise Darioly olarak adlandırdı.
Josephus, Büyük İskender'in, bazı Latin ve Yunan yazarların Darial ile özdeşleştirdiği, belirtilmemiş bir boğaza demir kapılar inşa ettiğini yazdı.
Daryal Boğazı, Sasani İmparatorluğu'nun İberya'yı fethettiği ve ilhak ettiği 252-253 yıllarında Sasani kontrolüne düştü. Daryal Boğazı'nın kontrolü, Tong Yabgu Kağan'ın İberya ile bir antlaşma imzaladığı, tüm şehirlerinin ve kalelerinin kontrolünü Hanlığa devrettiği ve serbest ticaret kurduğu 628'te Batı Türk Hanlığı'na geçti. Daryal Boğazı'nın kontrolü 644'te Arap Raşidun Halifeliğine geçti. Boğaz, daha sonra Gürcistan Krallığı tarafından kontrol edildi. İlhanlılar ile Altın Orda arasında, daha sonra Gürcistan Krallığı'nın 1801-1830'da ilhak edilmesinden sonra Rus İmparatorluğu tarafından ele geçirilene kadar dolaylı olarak Safeviler ve Kaçar Hanedanı tarafından kontrol edilen bir muharebe noktası oldu.[kaynak belirtilmeli] Sovyetler Birliği dağılıncaya kadar Rusya'nın kontrolü altında stratejik bir Rus üssü olarak kaldı.
Önemi

Daryal Geçidi, Kafkas sıradağlarının yalnızca iki geçitten biri olduğu için önemliydi, geçitlerden diğeri Derbent Geçidi'dir. Sonuç olarak, Daryal Boğazı en az MÖ 150'den beri tahkim edildi. Eski bir kalenin kalıntıları hala görülebilir. Geçit, Kuzey ve Güney Kafkasya'yı birbirine bağlayan birçok yol için bir merkez noktası olarak hizmet etti ve varlığı boyunca trafiğe açık kaldı.
Gürcistan Askeri Yolu'nun bu bölümünü koruyan Daryal Rus Kalesi, vadinin kuzey ucunda 1.447 metre (4.747 ft) yükseklikte inşa edildi.
Geçit, Rus şiirinde, özellikle Lermontov'un yazdığı The Demon'da ölümsüzleştirildi; Kafkasya'nın en romantik yerlerinden biri olarak bilinir hale geldi.
Dariali Geçidi,  solda Kraliçe Tamar Kalesi.
Hüseyin Bey Türbesi

| Hüseyin Bey Türbesi |
| --- | --- |

Yerel ad 
Konum: Başkurdistan, Rusya
En Yakın Şehir: Şişme
Hüseyin Bey Türbesi (Başkurtça: Хөсәйенбәк кәшәнәһе), Hacı Hüseyin Bey'in medfun bulunduğu türbe. Hacı Hüseyin Bey, modern Başkurdistan topraklarının ilk imamıydı (ilk yüce lider). Mezarı Şişme ilçesi, Şişme rayonundaki Akzirat mezarlığında bulunur. Çevredeki Müslümanlar tarafından kutsal yerlerinden biri olarak kabul edilir.
Hacı Hüseyin Bey'in hayatı

Ömer bey oğlu Hüseyin bey 14. yüzyılın başlarında Türkistan şehrinde doğdu. Küçük bir çocukken, yerel medreselerin birinde okudu. Burada dini bilgiler edindi ve Yesevi sufi tarikatına katıldı. Bir süre sonra Mekke'ye hacca gitti.
14. yüzyılın başında Başkurt Han Türkistan'a, ülkelerinde İslam'ın yayılmasını sağlamaları için bir imam göndermesi çağrısında bulundu. Hüseyin Bey Başkurdistan'a gönderildi.
Hacı Hüseyin Bey'in hayatı > Başkurdistan yılları ve ölümü

Başkurdistan'ın başkentinde Hüseyin Bey, Hacı unvanını aldı. Buradaki birçok çalışmasından sonra Hacı Hüseyin Bey, Başkurtların ilk imamı oldu.
Hüseyin Bey 1341-42'de öldü.[kaynak belirtilmeli] Akzirat mezarlığındaki küçük bir tepeye gömüldü. Medfun bulunduğu yer günümüzde Şişme ili yerleşim yeridir.
Türbenin inşası

1393-94'te Timurlenk Kızılorda topraklarına girdi ve Toktamış ordularını kuşattı. Burada Hüseyin Bey'in mezarına rastladı. Üzerine bir türbe inşa etti. Mezar taşlarını Türkistan'dan getirtti. Ömer Bey'in oğlu Hüseyin Bey, MS 744'te (MS 1366) 76 yaşında öldü.[kaynak belirtilmeli] Mezar taşı şu anda Ufa Etnografya Müzesi'nde tutulmaktadır.
Türbe dikdörtgen bir şekle sahiptir. Üzerinde bir kubbe bulunur.
Türbe hakkında birçok efsane bulunmaktadır. Timur'un kışı burada geçirmek zorunda kaldığı rivayet edilir. Ordunun bir kısmı bilinmeyen nedenlerle yok oldu. Altın Orda komutanı buraya defnedildi. Bu definlerden sonra sonra antik Akzirat mezarlığı kuruldu.
Sonraki yıllar

18. yüzyılda, türbe tamamen tahrip edildi. Ancak 1911'de Ufa Müftüsü türbeyi restore etmeye karar verdi. Bunun nedeni türbenin Müslümanlar için kutsal kabul edilmesi idi. Alanda 9 mezar bulundu. Türbedeki altı mezar çocuklara aitti, diğer mezarlarda bir erkek, bir kadın ve Hüseyin Bey'in kendi naaşı bulundu. Arkeologlar Hüseyin Bey'in iskeletini bal mumu kullanarak restore ettiler. İskeletin boyu 160 cm, yüz yapısı Orta Asya vücut tipi ile karakterize idi.
Her yıl Şişmi'de Hüseyin Bey'in anısına bir anma töreni düzenlenir.։
I. Yezîd

Başlığın diğer anlamları için Yezid (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Yezîd bin Muâviye, (Arapça: يزيد بن معاوية) (d. 646 - ö. 683) Emevîlerin ikinci halifesi.
Halifelikten önce

Emevî Hanedanı'nın kurucusu ve birinci Emevî halifesi olan Muâviye bin Ebu Süfyan'ın oğlu olarak Şam'da Dünya'ya geldi. Annesi Beni Kelb kabilesinden Meysûn adlı kültürlü bir kadındı. Muâviye, Meysûn ile anlaşamadı; bu sebeple Meysûn, küçük yaştaki oğlu Yezîd'i de yanına alarak kabilesinin yanına geri döndü. Çocukluğunu annesiyle geçiren Yezîd, ondan şiir ve edebiyat zevki aldı. Yezîd, gençlik çağına gelince babasının yanına döndü. Gençliğinde de iyi bir eğitim aldı. Bizans'a yapılan seferlere katıldı ve 669'daki birinci Emevî İstanbul kuşatmasında komutan olarak bulundu. Muaviye, ölümünden hemen önce 679 yılında, Hüseyin ve Abdullah bin Zübeyr'in karşı çıkmasına rağmen oğlu Yezîd'i halife ilan etti ve kendisine biat edilmesini istedi.
Yezîd'in halifeliğine karşı çıkılmasının en önemli sebepleri olarak hilafetin verasete dönüşmesi endişesi ve Arap siyasi gelenekleri gösterilmektedir. O dönem Arap siyasi geleneklerine göre liderler, genellikle yaşlı, tecrübeli ve nüfuzlu kimseler oluyorken Yezîd, bu vasıflara haiz değildi.
Halifelikten önce Edebiyatla ve el-Ahtal'la ilişkisi

Yezîd b. Mu‘âviye'in bazı şairlerle oldukça sıkı ilişkiler kurduğu görülmektedir. Emevîlerin saray şairi el-Ahtal'a Emevî hanedanlığından en yakın olan kişi Yezîd'dir. İkisinin karakteri de birbirlerine benzemektedir. Şairin, gençliğinde aşırı şekilde içki içme zevkini paylaştığı Yezîd ile arkadaş olması, kariyeri için büyük bir başarı olmuştur. el-Ahtal'ın bu ortak zevklerini anlattığı pasajlar, ayrıca onu klasik dönemin en önemli hamriyyât şairlerinden birisi haline getirmiştir. İkisi de gençliklerinde içki ve eğlenceyi çok seven, edebiyata düşkün, hazcılığı benimsemiş kimselerdir. Bu sebeple el-Ahtal, prense yakın olmaya çalışmış, ona methiyeler nazmetmiş ve sırf onun talimatıyla kendini riske atarak Ensârı hicvetmiştir. el-Ahtal'ın Yezîd ile Kudüs'e gittiği, ancak hazcı olduklarından kente fazla ilgi duymadıkları ve gene eğlence ile vakit geçirmeyi tercih ettikleri rivayet edilmiştir.
Halifelik dönemi > Hüseyin ve Kerbelâ Olayı

Ana madde: Kerbelâ Olayı
I. Yezîd, yönetimi babasından devraldığında hilâfet, onun şahsında saltanata dönüştü. Fakat halifeliğine itirazlar gecikmedi. Hüseyin, onun halifeliğini tanımadığını bildirerek kendi halifeliğini ilan etti. Kûfe valisi Hüseyin'e biât etmistir. Hüseyin, önce Medine'den Mekke'ye, ardından da desteğini umduğu Kûfe'ye doğru yola çıktı. Ancak Hüseyin'in ilerleyişi 2 Ekim 680'de Emevî birlikleri tarafından Kerbelâ'da durduruldu ve 10 Ekim 680'de Hüseyin ve beraberindeki 72 kişi katledildi. İslam tarihi açısından Yezîd'in hilâfeti dönemindeki en önemli olay bu olmuştur. Hüseyin'in öldürülmesi emrini Yezîd'in değil, yeni atadığı Kûfe valisinin verdiği ve Yezîd'in Hüseyin'in ölümüne üzüldüğü yönünde rivayetler olmakla birlikte İslam tarihçileri bu durumdan genellikle Yezîd'i sorumlu tutarlar. O günden bugüne Yezîd, Şiî İslam'da zulmün ve kötülüğün sembolü olarak anılmıştır. Sünnî görüşe göre ise bâzı tarih yazarları tarafından meşruluğu tartışmalı görülerek 'İslam Halifesi' olarak kabul edilir.
Halifelik dönemi > Abdullah Bin Zübeyr İsyanı, Mekke ve Medine'ye hücum

Yezîd'e sadakat yemini etmeyenlerin diğer bir başkanı Halife Ebubekir'in torunu ve Peygamber'in yakın sahabilerinden olan Zübeyr'in oğlu Abdullah idi. Hüseyin'in Kerbelâ'da öldürülmesinden sonra Abdullah bin Zübeyr Mekke'ye döndü, Yezîd'i halife kabul etmediğini bildirip isyan bayrağını açtı. Hicaz'da ve Arabistan'da durumunu güçlendirmeye koyuldu. Medineliler, önce I. Yezîd'le durumu görüştüler, sonra da Medine'nin Emevî emirini şehirden atıp Abdullah bin Zübeyr tarafına geçtiler. Abdullah bin Zübeyr, I. Yezîd'in Basra'daki Irak ve Kûfe valisi olan Ubeydullah bin Ziyad'a karşıt olmak üzere Irak'ta Kûfe'ye bir vali bile gönderdi. Abdullah bin Zübeyr, Mısır ve Suriye'de bile Emevîlerden hoşlanmayanlar tarafından tutulmaktaydı.
Yezîd, Basra'daki Irak valisi Ubeydullah bin Ziyad'a Hicaz'a ordusuyla gidip Abdullah bin Zübeyr'in isyanını bastırmasını istedi. Ama Ubeydullah hasta olduğu bahanesiyle bunu kabul etmedi. Bunun üzerine Yezîd, 10.000 kişilik Suriyelilerden oluşan bir orduyu "Müslim bin Ukbe El-Murri" komutasında Hicaz'a gönderdi. Bu ordu, Abdullah bin Zübeyr'i tutanlar ve çoğu Medineli bir ordu ile Medine'nin kuzeydoğusunda bulunan El-Harre'de muharebeye girişti. Harre Savaşı (veya Harre Olayı) kısa ve çok kanlı oldu. Medineli birkaç sahabî bu muharebede öldürüldü. Sonunda Medineliler yenilip şehirlerine çekildiler. Suriyeli Arap ordusu Medine'ye girdi. O zamanki savaş geleneklerine uyarak bu fethedici ordu, üç gün Medine şehrini yağmaladı. Suriye ordusu komutanı Müslim bin Ukbe al-Murri'ye mülkiyet ve insan haklarını hep çiğnediği için karşıtları tarafından müsrif lakabı verildi.
Müslim bin Ukbe El-Murri, bu arada hastalanıp öldü. Onun yerine Suriyelilerin ordusunun başına "Hüseyin bin Numeyr as Sakuni" geçti ve ordusunu Mekke'ye yöneltti. Abdullah bin Zübeyr, bu orduya karşı tutunamayıp Mekke içine çekildi ve Suriyeler ordusu Mekke şehrini kuşatma altına aldı. Üç ay kadar süren bu kuşatma sırasında Suriyeliler, şehri çevreleyen tepelerden mancınıklar kullanarak şehre büyük taşlar atmaya başladılar; Kabe'ye bile zarar verdiler ve Kabe'nin örtüsünü yaktılar.
Tam bu sırada Yezîd'in ölüm haberi ölümünden 27 gün sonra orduya yetişti ve ordu, Şam'a geri döndü. Yezîd'in yerine gelecek oğlu hakkında o kadar az bilgi bulunuyordu ki Mekke'yi kuşatan komutan, Abdullah bin Zübeyr'e Suriye'ye gelirse onu Şam'da halife ilan edebileceğini söylediği bildirilir. Fakat Abdullah bin Zübeyr, Mekke'den ayrılmak istemediği için bu teklifi kabul etmemiştir. Bu, Suriye ordusunu Hicaz'a gönderen Emevî halifesi I. Yezîd'in bu zulümkâr kararı ve bu ordunun Medine'yi talan etmesi ve Mekke'yi kuşatmasında Mekke'ye ve Kâbe'ye büyük zararlar vermesi, her ne mezhepten olurlarsa olsunlar Müslumanlarca unutulmamıştır.
Halifelik dönemi > Kuzey Afrika'da ilerleme ve yenilgi

682'de I. Yezîd, Ukbe bin Nafi'yi daha önceki halifeler zamanında fethettiği, ama sonra Muaviye zamanında Meseleme bin Muhalled'in tayin ettiği vali Ebu'l Muhacir Dinar tarafından idare edilen Kuzey Afrika'da Mısır'ın batısında bulunan ve İfrikiye olarak anılan bölgelere yeniden vali tayin etti. Ukbe, tekrar Tunus'ta daha önce kurmuş olduğu Kayravan şehrini üs yaparak Berberîler ve Bizans'ın Afrika'daki kalıntıları ile savaşlar yaptı. Süvari ordusuyla batıya sefere çıkarak Tanca şehrine ve Atlantik Okyanusu kıyılarına kadar geldi. Böylece şimdiki Cezayir ve Fas ülkelerini fethetmiş oldu. Kuzey Afrika sahillerinde bulunan Arap kabileleri, günümüzde bile Ukbe'yi cetlerinden saymaktadırlar.
Daha sonraki XI. yüzyılda İbn-i Haldun'dan tâ XIV. yüzyıldaki Arap tarihçileri, Ukbe'nin Fas'ın fethinden dönerken büyük bir yenilgiye uğradığını bildirirler. Arap tarihçilerinin bu tezine göre 683'te Ukbe Fas'tan dönmekte iken ordusunu dağıtmış ve Berberîlerin elinde bulunan Atlas Dağları civarlarında bulunmaktaydı. Biskra denilen bir mevkide Kuseyle bin Lemzem adlı Berberî komutanı altındaki Berberî ordusuyla muharebeye girişti. Bu muharebeyi Araplar kaybetti; Ukbe bin Nafi ve yanında bulundurduğu kendinden daha önce İfrikiye valisi olan Ebu'l Muhacir Dinar da bu muharebede öldürüldü. Berberî orduları Araplara hücuma devam ettiler. Araplar, Barka'ya doğru çekildi ve ellerine geçirdikleri büyük arazi parçalarını kaybetti. Tunus'ta üsleri olan Kayravan şehrini bile bırakmak zorunda kaldılar. Bu, Araplara büyük bir darbe olduysa da etkisi uzun sürmedi ve I. Yezîd'in ölümünden sonraki yıllarda Araplar İfrikiye'yi tekrar hükümleri altına aldılar. 688'de Zuheyr bin Kays komutasında bir Arap ordusu İfrikiye'ye tekrar hücum etti; bu arazileri tekrar zapt etti ve 690'da Mama Muharebesi'nde Berberî komutanı Kuseyle yenilip öldürüldü.
I. Yezîd'in Arabistan üzerine seferi ve Kuzey Afrika'da ordularının yenilgiye uğramasını elinde eskiden bulundurduğu Kuzey Afrika'yı tekrar almak için bir fırsat gören Bizans İmparatorluğu tarafından iyi kullanıldı. İmparator II. Justinianos, mensubu olduğu Herakleios Hanedanı'nın ortaya çıkma kaynağı olan eski Kartaca Afrika Ekşarjlığı'nı tarafından geri almak için yeni girişimlere başladı. 683'te Akdeniz'deki Bizans donanması yine bu denizin hâkimi oldu ve bunu hemen takiben Rodos'u ve Kıbrıs'ın bir kısmını yeniden ellerine geçirdi.
Ölümü

Yezid, 11 Kasım 683'te en sevdiği ikametgâhı olan Suriye'nin ortasındaki çöl kasabası Huvvarin'de, 35-43 yaşları arasında öldü ve oraya gömüldü. Ebu Ma'şer el-Medeni (ö. 778) ve Vâkidî (ö. 823) gibi erken dönem tarihçiler, onun ölümü hakkında herhangi bir ayrıntı vermez. Bu bilgi eksikliği, Emevi karşıtı eğilimlere sahip yazarların, attan düşme, aşırı içki içme, plörezi ve yanma gibi çeşitli ölüm nedenlerini ayrıntılarıyla anlatan uydurma hikâyeler üretmesine ilham vermiş gibi görünüyor. O dönemde Horasan'da yaşayan şair İbn Arada'nın dizelerine göre Yezid, yanında bir şarap kadehiyle yatağında öldü.
Dış kaynaklar

Hitti, Philip H. (çev. Salih Tuğ), (1968) Siyasi ve Kültürel İslam Tarihi (IV Cilt), İstanbul:Boğaziçi Yayınları.
Kılıç, Ünal (2001), Tartışmaların Odağındaki Halife Yezid bin Muaviye, İstanbul:Kayıhan Yayınları, ISBN 975-7574-49-X
Çağatay, Neşet (1993),Başlangıcından Abbasilere Kadar (Dinî-İçtimaî-İktisadî-Siyasî Açıdan) İslam Tarihi: , Ankara:Türk Tarih Kurumu ISBN 9751605342
Powers, Stephan, (Ed.) (1989). The History of al-Ṭabarī, Volume 24: The Empire in Transition: The Caliphates of Sulaymān, ʿUmar, and Yazīd, A.D. 715–724/A.H. 96–105. SUNY series in Near Eastern studies. (İngilizce). Albany, New York: State University of New York Press. ISBN 978-0-7914-0072-2.