stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Emirbağı, Mecitözü

| Emirbağı |
| --- | --- |
Köy

 Çorum'un Türkiye'deki konumu
EmirbağıEmirbağı'nın Çorum'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Çorum
İlçe: Mecitözü
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 580 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 211
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0364
İl plaka kodu: 19
Posta kodu: 19702
Emirbağı, Çorum ilinin Mecitözü ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Çorum il merkezine 47 km, Mecitözü ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 211
2020: 217
2019: 228
2018: 241
2017: 230
2016: 242
2015: 250
2014: 250
2013: 269
2012: 257
2011: 263
2010: 278
2009: 287
2008: 294
2007: 288
2000: 398
1990: 467
1985: 556
Işıklı, Mecitözü

| Işıklı |
| --- | --- |
Köy

 Çorum'un Türkiye'deki konumu
IşıklıIşıklı'nın Çorum'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Çorum
İlçe: Mecitözü
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1020 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 230
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0364
İl plaka kodu: 19
Posta kodu: 19702
Işıklı, Çorum ilinin Mecitözü ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Şemi olarak geçmektedir. Daha önceleri Terken köyüne bağlı bir mahalle iken, 5 Haziran 1953'te köy statüsü kazandı.
Coğrafya

Köy, Çorum il merkezine 52 km, Mecitözü ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 230
2020: 248
2019: 247
2018: 248
2017: 234
2016: 236
2015: 233
2014: 230
2013: 238
2012: 233
2011: 226
2010: 229
2009: 236
2008: 274
2007: 301
2000: 386
1990: 511
1985: 461
Saraybosna Suikastı

Franz Ferdinand ve eşi
Saraybosna Suikastı, 28 Haziran 1914 saat 01.15'te Arşidük Franz Ferdinand'a Gavrilo Princip adındaki bir Boşnak Sırp tarafından düzenlendi. Princip, aynı zamanda Muhamed Mehmedbašić, Vaso Čubrilović, Nedeljko Čabrinović, Cvjetko Popović ve Trifko Grabež (bir Boşnak ve beş Sırp) içeren ve Boşnak Sırp Danilo Ilić ve Kara El adlı gizli cemiyetinin bir üyesi tarafından koordine edilen altı suikastçıdan biriydi. Suikastın siyasi amacı, Avusturya-Macaristan'ın Güney Slav eyaletlerini bir Yugoslavya'da birleştirebilmek için koparmaktı. Suikastçıların bu girişimlerinin nedenleri, daha sonra Genç Bosna olarak bilinen hareketle tutarlıydı. Suikast, Avusturya-Macaristan'ın daha sonra Sırbistan Krallığı'na bir ültimatom vermesi ve kısmen reddedilmesi ile doğrudan I. Dünya Savaşı'na yol açtı. Avusturya-Macaristan daha sonra Sırbistan'a savaş ilan ederek çoğu Avrupa devleti arasında savaşa yol açan eylemleri tetikledi.
Sırp askeri komplosu, Sırp istihbarat ajanı Binbaşı Vojislav Tankosić ve Rade Malobabić'in yardımıyla Sırp Askeri İstihbarat Şefi Dragutin Dimitrijević tarafından düzenlendi. Tankosić suikastçıları bomba ve tabancalarla silahlandırdı ve eğitti. Suikastçılara, Malobabić'in silah ve ajanların Avusturya-Macaristan'a sızması için kullandığı aynı gizli güvenli ev ve ajan ağına erişim izni verildi.
Suikastçılar, gizli şebekenin kilit üyeleri ve hala hayatta olan kilit roldeki Sırp askeri komplocular tutuklandı, yargılandı, mahkûm edildi ve cezalandırıldı. Bosna'da tutuklananlar Ekim 1914'te Saraybosna'da yargılandı. Diğer komplocular, 1916-1917'de Fransız kontrolündeki Selanik Cephesi'ndeki bir Sırp mahkemesinde ilgisiz asılsız suçlamalarla tutuklandı ve yargılandı; Sırbistan en büyük askeri komploculardan üçünü idam etti. Suikastlarla ilgili bilinenlerin çoğu bu iki duruşma ve ilgili kayıtlardan gelmektedir.
Eski Yugoslavya'nın çeşitli ülkeleri büyük ölçüde Gavrilo Princip'i bir terörist olarak görürken, günümüzde Sırp Cumhuriyeti ve Sırbistan hükûmetleri Princip'in bir kahraman olduğu konusunda ısrar etmeye devam etmektedir.
Suikast > Konvoy

28 Haziran 1914 sabahı Danilo Ilić, altı suikastçıyı konvoy rotası boyunca konumlandırdı. Ilić caddede yürüdü ve suikastçıları cesaretlendirmeye çalıştı. Franz Ferdinand ve ekibi, Ilidža Kaplıcası'ndan Saraybosna'ya trenle ilerledi. Vali Oskar Potiorek partiyle Saraybosna istasyonunda bir araya geldi. Altı otomobil bekliyordu. Yanlışlıkla, üç yerel polis memuru, özel güvenlik amiri ile ilk arabaya bindi; şeflerine eşlik etmesi gereken özel güvenlik görevlileri geride kaldı. İkinci araba Saraybosna Belediye Başkanı ve Polis Şefini taşıdı. Konvoydaki üçüncü otomobil, üstü katlanmış bir Gräf&Stift 28/32 PS açık spor otomobildi. Franz Ferdinand, eşi Sophie, Vali Potiorek ve Yarbay Kont Franz von Harrach bu üçüncü arabaya bindiler. Konvoyun önceden duyurulan programdaki ilk durağı, askeri kışlaların kısa bir teftişiydi. Programa göre, konvoy, Appel Rıhtımı üzerinden belediye binası gitmek için sabah 10:00'da kışladan ayrılacaktı.
Saraybosna'daki güvenlik düzenlemeleri sınırlıydı. Yerel askeri komutan General Michael von Appel, birliklerin amaçlanan rotayı çizmesini önerdi, ancak bunun sadık vatandaşları rahatsız edeceği söylendi. Buna göre, ziyaret eden tarafın korunması Saraybosna polisine bırakıldı ve ziyaretin yapıldığı Pazar günü bu polislerin sadece 60'ı görevdeydi.
Suikast > Bombalama

Konvoy ilk suikastçı Mehmedbašić'i geçti. Danilo Ilić, onu Mostar Cafe'nin bahçesinin önüne yerleştirmiş ve bir bomba ile silahlandırmıştı. Mehmedbašić harekete geçemedi. Ilić, Vaso Čubrilović'i Mehmedbašić'in yanına yerleştirerek onu bir tabanca ve bomba ile silahlandırmıştı. O da harekete geçemedi. Ilić, güzergâh boyunca Nedeljko Čabrinović'i Miljacka Nehri yakınlarındaki caddenin karşı tarafına yerleştirerek onu da bir bomba ile silahlandırmıştı.
Saat 10:10'da Franz Ferdinand'ın arabası yaklaştı ve Čabrinović bombasını attı. Bomba, arkaya doğru katlanan üstü açılır kapağın üzerinden sekti ve sokağa fırladı. Bombanın zaman ayarlı patlayıcısı, bir sonraki arabanın altında patlamasına neden oldu ve arabayı hareketsiz kılarak 1 fit çapında (0,30 m), 6,5 inç derinliğinde (170 mm) bir çukur oluşmasına neden oldu ve 16–20 kişi yaralandı.
Čabrinović siyanür hapını yuttu ve Miljacka nehrine atladı. Čabrinović'in intihar girişimi başarısız oldu, çünkü tarihi geçmiş olan eski siyanür sadece kusmasına neden oldu ve Miljacka'nın atladığı nehir, sıcak ve kurak yaz nedeniyle sadece 13 cm derinliğinde idi. Polis Čabrinović'i nehirden dışarı sürükledi ve gözaltına alınmadan önce kalabalık tarafından ciddi şekilde dövüldü.
Alay, hasar gören arabayı geride bırakarak Belediye Binası'na doğru hızla uzaklaştı. Cvjetko Popović, Gavrilo Princip ve Trifun Grabež, konvoy onları yüksek hızda geçtiği için hareket edemediler.
Suikast > Belediye Binası resepsiyonu

Daha önceden planlananmış bir resepsiyon için Belediye Binası'na gelen Franz Ferdinand anlaşılır stres işaretleri gösterdi ve Belediye Başkanı Fehim Curčić'in protesto için hazırladığı bir karşılama konuşmasını yarıda keserek: "Sayın Belediye Başkanı, buraya bir ziyaret için geldim ve bombalarla karşılandım. Bu çok çirkin." dedi. Düşes Sophie daha sonra Franz Ferdinand'ın kulağına fısıldadı ve bir duraklamanın ardından Franz Ferdinand belediye başkanına "Şimdi konuşabilirsiniz" dedi. Daha sonra sakinleşti ve belediye başkanı konuşmasını yaptı. Franz Ferdinand, hasarlı arabada olmaktan dolayı hala kanla ıslanmış olan kendi konuşma kağıtlarını hazırlarken beklemek zorunda kaldı. Hazırlanan metne, Saraybosna halkına alkışladıkları için teşekkür ederek, "suikast girişiminin başarısız olmasından duydukları sevinci ifade ettikleri gibi" o günün olayları hakkında birkaç açıklama ekledi.
Arşidük'ün parti yetkilileri ve üyeleri bundan sonra ne yapılacağını tartıştılar. Başpiskoposun meclis üyesi Baron Rumerskirch, çiftin sokakları geçmek için şehre asker getirilinceye kadar Belediye Binası'nda kalmasını önerdi. Genel Vali Oskar Potiorek, doğrudan manevralardan gelen askerlerin bu tür görevlere uygun kıyafet üniformalarına sahip olmadığı gerekçesiyle bu öneriyi veto etti ve "Saraybosna'nın suikastçılarla dolu olduğunu mu düşünüyorsun?" diyerek sözünü bitirdi.
Franz Ferdinand ve Sophie, hastanede bombalama sonucu yaralıların ziyaret edilmesi lehine planladıkları programdan vazgeçtiler. Kont Harrach, Arşidük'ü caddenin nehir tarafından herhangi bir saldırıdan korumak için Franz Ferdinand'ın arabasının sol tarafındaki koşu tahtasında bir pozisyon aldı. Saat 10:45'te, Franz Ferdinand ve Sophie üçüncü arabayla bir kez daha konvoya bindiler. Çiftin güvenliğini sağlamak için General Oskar Potiorek, imparatorluk konvoyunun Appel Rıhtımı boyunca düz bir şekilde Saraybosna Hastanesi'ne gitmesi gerektiğine karar verdi, böylece kalabalık şehir merkezinden kaçabileceklerdi. Ancak Potiorek, kararını şoförlere iletemedi. Sonuç olarak, Arşidük'ün şoförü Leopold Lojka, Latin Köprüsü'nde tıpkı önündeki iki şoför gibi sağa dönüş yaptı. Tarihçi Joachim Remak'a göre, bunun nedeni Potiorek'in yardımcısı Eric (h) von Merrizzi'nin hastanede olması ve bu nedenle aracın şoförü Lojka'ya planlardaki ve sürüş rotasındaki değişiklik hakkında bilgi verememiş olmasıdır. Daha önce Potiorek'i imparatorluk ziyareti için yetersiz güvenlik önlemleri konusunda defalarca uyaran Saraybosna Polis Şefi Edmund Gerde'den, Archduke'nin yardımcılarından biri tarafından yeni rotayı sürücülere anlatması istendi, ancak o anki kafa karışıklığı ve gerginlik içinde bunu yapmayı ihmal etti.
Suikast > Ölümcül ateş

İlk suikast girişiminin başarısız olduğunu öğrenen Princip, dönüş yolculuğunda Arşidük'ü öldürmek için uygun bir yer düşündü ve Latin Köprüsü yakınlarındaki yakındaki bir yiyecek dükkânının (Schiller'in şarküterisi) önündeki bir konuma yerleşmeye karar verdi. Bu noktada, Arşidük'ün konvoyunun birinci ve ikinci arabaları birden sağa sapıp bir ara sokağa dönerek Appel Rıhtımını terk etti. Arşidük'ün şoförü onların rotasını takip edince, İmparatorluk çiftiyle üçüncü aracı paylaşan Vali Potiorek, şoföre yanlış yoldan gittiği gerekçesiyle durması için seslendi. Şoför frene bastı ve geri vites gidip, Princip'in durduğu yere yakın bir yerde aracı durdurdu. Suikastçı arabanın ayak basamağına çıktı ve Franz Ferdinand ve Sophie'yi Belçika yapımı FN Herstal FN Browning M1910 380 kalibreli bir tabanca kullanarak boş bir mesafeden vurdu. Tabanca seri numaraları 19074, 19075, 19120 ve 19126 olarak suikastçılara verilmişti; Princip 19074 seri no'lu tabancayı kullandı. Albertini'ye göre, "ilk kurşun Arşidük'ü boyun damarından yaraladı, ikincisi Düşes'i karın bölgesinden yaraladı." Princip kendini vurmaya çalıştı ama hemen yakalandı ve tutuklandı. Princip'e cezası verilirken, niyetinin Sophie'den çok Vali Potiorek'i öldürmek olduğunu belirtti.
Sophie vurulduktan sonra hemen bayıldı ve Franz Ferdinand'ın bacakları üzerine çöktü. Arşidük de tıbbi tedavi için Valinin ikametgâhına götürülürken bilincini kaybetti. Kont Harrach'ın bildirdiğine göre, Franz Ferdinand'ın son sözleri "Sophie, Sophie! Ölme! Çocuklarımız için yaşa!" oldu. İmparatorluk çifti 28 Haziran 1914 günü saat 11:30'da öldü; Sophie Vali'nin konutuna vardığında öldü ve Franz Ferdinand eşinden 10 dakika sonra öldü.
Suikast > Cenaze

Cesetler SMS Viribus Unitis zırhlısı ile Trieste'ye ve daha sonra özel trenle Viyana'ya nakledildi. Yabancı kraliyet ailesinin çoğu katılmayı planlamış olsa da, açıkça reddedilmişlerdi ve cenaze, ölen çiftin üç çocuğunun birkaç halka açık tören dışında tutulmasıyla birlikte, sadece imparatorluk ailesinin yakınında gerçekleşti. Subay birliklerinin cenaze trenini selamlaması yasaklandı ve bu, olası yeni mirasçı Arşidük I. Karl önderliğinde küçük bir isyana yol açtı. Tabutlarının halk tarafından görülmesi ciddi bir şekilde azaldı ve daha da skandal bir şekilde, Avusturya İmparatoru I. Franz Joseph'in en yüksek mahkeme yetkililerinden Montenuovo, çocuklara faturayı ödetmek için uğraştı fakat bu başarısızlıkla sonuçlandı. Düşes İmparatorluk Mahzenine gömülemediği için Arşidük ve Düşes Artstetten Kalesi'ne defnedildi.
Suikast > Sonuç

Tüm suikastçılar sonunda yakalandı. Avusturya-Macaristan'da gözaltında tutulanlar, kendilerine ve silahlarını Saraybosna'ya götürmelerine yardımcı olanlarla birlikte yargılandı. Mehmedbašić Karadağ'da tutuklandı, ancak Sırbistan'a "kaçmasına" izin verildi ve burada Binbaşı Tankosić'in yardımcılarına katıldı, ancak 1916'da Sırbistan onu diğer asılsız suçlamalarla hapse attı.
Suikastı izleyen saatlerde Saraybosna'da ve Avusturya-Macaristan'ın çeşitli yerlerinde Sırp karşıtı isyanlar, ordu tarafından düzen sağlanana kadar patlak verdi. Suikast'ın yapıldığı günün gecesi, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun diğer bölgelerinde, özellikle günümüz Bosna Hersek ve Hırvatistan topraklarında ülke çapında Sırp karşıtı pogromlar ve gösteriler düzenlendi. Gösteriler Bosna Hersek'in Avusturya-Macaristan valisi Oskar Potiorek tarafından organize edildi ve teşvik edildi. Josip Frank'in takipçileri tarafından yürütülen ilk Sırp karşıtı gösteriler 28 Haziran akşamı Zagreb'de düzenlendi. Ertesi gün, Saraybosna'daki Sırp karşıtı gösteriler daha şiddetli hale geldi. Şehirdeki polis ve yerel yetkililer, Sırp karşıtı şiddeti önlemek için hiçbir şey yapmadı. Yazar Ivo Andrić, Saraybosna'daki şiddeti "Saraybosna nefret çılgınlığı" olarak nitelendirdi. Saraybosna'daki katliamın ilk gününde iki Sırp öldürüldü, birçoğu saldırıya uğradı, Sırpların sahip olduğu 1.000 civarında ev, dükkân, okul ve kurum (bankalar, oteller, matbaalar gibi) yerle bir edildi veya talan edildi.
Suikastın ardından, Franz Joseph'in kızı Marie Valerie, babasının yeni varisi olan büyük yeğeni Arşidük Charles'a daha fazla güvendiğini ifade ettiğini kaydetti. Avusturya-Macaristan İmparatoru, suikastle ilgili olarak kızına şu sözleri itiraf etti: "Benim için bu, büyük bir endişeden kurtulmadır."
Suikastın ardından yaşanan gelişmeler ve sonrası

Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun 1908'de işgal etmiş olduğu Bosna-Hersek'in Saraybosna kentinde, 28 Haziran 1914'te Gavrilo Princip isimli bir Sırp milliyetçisinin Arşidük Franz Ferdinand'ı öldürmesi I. Dünya Savaşı'nı başlatan kıvılcım oldu. Bu olaydan Sırbistan'ı sorumlu tutan Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, 27 Temmuz 1914'te Sırbistan'ı işgal etti. Rusya Sırbistan'ı destekleyince Almanya, Avusturya-Macaristan'ın yandaşı olarak Rusya'ya savaş ilan etti; Fransa da 1892'de imzaladığı İkili İttifak Antlaşması çerçevesinde Rusya'yı destekledi. Bunun üzerine Almanya, Fransa'ya da savaş ilan etti.
Alman birlikleri Fransa'ya saldırmak için Belçika'ya girdi. 1839'da herhangi bir saldırı karşısında Belçika'ya yardım etmeye söz vermiş olan Birleşik Krallık, 4 Ağustos 1914'te Almanya'ya savaş ilan etti. Böylece I. Dünya Savaşı Avrupa'da başlamış oldu.
Resmi bir rapordan 28 Haziran 1914 olaylarını gösteren bir harita
Arşidük Franz Ferdinand'ın konvoyunun rotasını gösteren bir harita
Suikastın ardından
Princip'in FN Model 1910 tabancası, Askeri Tarih Müzesi, Viyana 'da sergileniyor, 2009
Saraybosna'daki Sırp karşıtı isyanlar sonrasında sokaklarda kalabalıklar, 29 Haziran 1914
Saraybosna davası sürerken. Princip, ilk sıranın ortasında oturuyor.
Saraybosna. Yazma: 28 Haziran 1914 tarihinde bu yerden Gavrılo Princip, Avusturya-Macaristan'ın virisi Franz Ferdınand ve onun eşi Sofya’yı öldürdü.
Gavrilo Princip'in Franz Ferdinand'ı öldürmesi, I. Dünya Savaşı'nı başlatan kıvılcım oldu.
Kışlacık, Mecitözü

| Kışlacık |
| --- | --- |
Köy

 Çorum'un Türkiye'deki konumu
KışlacıkKışlacık'ın Çorum'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Çorum
İlçe: Mecitözü
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 596 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 253
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0364
İl plaka kodu: 19
Posta kodu: 19702
Kışlacık, Çorum ilinin Mecitözü ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Çorum il merkezine 41 km, Mecitözü ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 253
2020: 267
2019: 270
2018: 283
2017: 282
2016: 285
2015: 296
2014: 294
2013: 317
2012: 324
2011: 332
2010: 352
2009: 351
2008: 359
2007: 367
2000: 518
1990: 616
1985: 662
Karabağ Hanlığı

Bu madde Kafkaslar'da yer alan  adlı hanlık hakkındadır. Başlığın diğer anlamları için Karabağ (anlam ayrımı) maddesine bakınız.
Karabağ Hanlığı (Farsça: خانات قره‌باغ – Xānāt e Qarebāq, Azerice: Qarabağ Xanlığı), 1748-1805 yılları arası bugünkü Azerbaycan topraklarında yer almış ve İran'ın Kaçar Hanedanı egemenliği altında fiilen bağımsız olmuş Azeri feodal devletidir.
Ordu

Han hükûmetinin temeli orduydu. Ordunun ana kısmı Maaflar ve Elatlar'dan gelen süvarilerden oluşuyordu. Savaşlar veya büyük muharebeler sırasında ordunun kalıcı kısmı, yani silahlı kuvvetler pahasına artırıldı. Savaşçıların silahlanma ve diğer tüm masrafları nüfusun pahasına idi. Bilindiği gibi askerî birlikler sadece dış saldırıları önlemek için değil, aynı zamanda iç düzeni sağlamak için de önemliydi. Bu nedenle, ordunun bakımı hanlık için önemliydi.
Han, askeri zaruret halinde 10-15 bin asker toplayabilirdi. Sıradan ordunun ana kısmı etnik gruplardan oluşuyordu. Karabağ'ın bütün vilayetleri, adları bir deftere ve bir listeye yazılan bir süvariden müteşekkildi. Gerektiğinde ilçe ve köylerden piyadeler ile ilçe mebusları da görevlendirilirdi.
Hanların düzensiz askerî birliklerine ek olarak, hanın bir kısmı düzenli askerlerden oluşan bir muhafızı da vardı. Düzenli silahlı kuvvetler, tarım işlerinden serbest bırakılan paralı askerlerden oluşuyordu. Süvari, piyade, Zanburakçı ve topçu olarak ayrılıyordu. Düzenli ordunun askerleri, savaş için gerekli silahları, atları ve diğer teçhizatı divandan temin ederdi.
Düzenli silahlı kuvvetler modern ateşli silahlarla silahlandırıldı. Ancak, atalardan kalma silahlar da kullanıldı. Ana ateşli silah türü, "Dayan duldurum" adı verilen tüfeklerdi. Ordu on, yüz ve bin kişiye bölündüyordu. Bu grupların liderlerine sırasıyla Onbaşı, yüzbaşı ve binbaşı deniyordu.
Tarihçe > Kuruluşu

Hanlığın topraklarının büyük bir kısmını kaplayan arazi 1551 yılında Şah I. Tahmasp tarafından Gence-Karabağ Beylerbeyliği adı altında bir yönetim birimine dönüştürüldükten sonra 1588-1605 ile 1725-1735 yılları arasında Osmanlı Devleti egemenliğinde kalmış olduğu süre dışında Karabağ Hanlığı, uzun yıllar Safevi ve devamı niteliğindeki İran hanedanlıklarının egemenliğinde kalmıştı. Hanlığın temelleri Safevi Hanedanı'nın Aras Nehri ve Kura Nehri arasındaki Karabağ bölgesini 1606 yılında Ziyadoğlu Ailesi'ne vermesiyle feodal bir mülk olarak atılmıştı. Gence şehrinden Karabağ topraklarına göç eden, soyu Cavanşir oymağına dayanan bir kişi, Karabağ'da bir kadın ile evlenmiş ve çocuğu olmuştu ve çocuğunun adını Sarıca Ali koymuştu. Sarıca Ali büyüyünce çok zengin biri olup onun malları da oğlu İbrahim Ağa'ya kalmıştı. Safevi Hanedanı'ndan sonra İran topraklarına hakim olan Afşar Hanedanı yöneticisi Nadir Şah, İbrahim Ağa'nın oğlu Fazlali Bey'i yanına alarak eşik ağası yapmıştı. Fazlali Bey bir çatışmada ölünce Nadir Şah, bu sefer Fazlali Bey'in kardeşi Penah Ali Han'ı yanına almıştı. Penah Ali Han, bir müddet Nadir Şah'ın yanında kaldıktan sonra kaçıp Karabağ'da saklanmıştı. Nadir Şah, Penah Ali Han'ı aratsa da bulamamıştı. Nadir Şah'ın 1747 tarihinde öldürülmesi üzerine Penah Ali Han, ortaya çıkarak 1747 tarihinde kendini Karabağ hanı ilan etmişti. Penah Ali Han'ın başa geçmesiyle Karabağ Hanlığı da de facto şeklinde bağımsız olmuştu. Afşar Hanedanı'nın yeni yöneticisi Adil Şah, Karabağ hanı olarak Penah Ali Han'ı tanıdığını belirten bir ferman çıkarmıştı. Penah Ali Han'ın soyu, Cavanşir boyunun Sarıcalı oymağına dayanan Ziyadoğulları Hanedanı'ndan gelmektedir.
Tarihçe > Yıkılışı

İbrahim Halil Han'ın 1806'daki ölümü üzerine ortanca oğlu Mehdi Kulu Han, Rusya tarafından Karabağ Hanlığı tahtına oturtulmuştur. Rus İmparatorluğu, Rus-İran Savaşları'ndan sonra 1813 tarihinde imzalanan Gülistan Antlaşması ile ve 1828 tarihinde imzalanan Türkmençay Antlaşması ile bölgeyi egemenliği altına almıştır. Mehdi Kulu Han'ın başa getirilmesinden 1822 yılına kadar Rusya'nın diğer eyaletleriyle aynı statüde yönetilen Karabağ Hanlığı, bu tarihte tamamen ortadan kaldırılmıştır. Mehdi Kulu Han ise İran'a gitmiştir. Penah Ali Han'ın soyundan gelen Abdül Vekil Penah Han, daha sonra Büyük Horasan Emiri olmuştur. Cevanşirlerin bir kısmı Osmanlı Devleti'ne göçüp Anadolu'ya yerleşmiştir. Rusya İmparatorluğu içinde Karabağ ili kurulmuş ve bu il Rus memurlar tarafından yönetilmiştir.
Devlet yönetimi

Karabağ Hanlığı'nın yönetim biçimi monarşi olsa da, hanlıklar devrinde Azerbaycan'da idari yapı daha ziyade derebeyliğini andırmaktaydı. Han devletin baş yöneticisidir. Diğer Güney Kafkasya hanlıklarında olduğu gibi Karabağ Hanlığı'nda da mülki ve cinayet işlerine şeriat kanunları, örf ve adet esasında bakılmıştır. Mahkemelerde normal cezalarla birlikte ağır işkencelere de yer verilmiştir. Ölüm hükümünü en büyük hakim gibi hanın kendisi vermiştir.
Nüfus

Karabağ Hanlığı, Rus İmparatorluğu'na dahil edilmesi sırasında diğer hanlıklar içinde nüfus bakımından Şirvan Hanlığı'ndan sonra ikinci sıradadır. 90.000 ulaşa gelen nüfusu 18.500 hanede birleştirilmiştir. Tarihçilerin görüşüne göre hanlığın var olduğu dönemde nüfus sayısı ve yoğunluğu tahminen iki defa artmıştır. Penahabad'ı ziyaret eden yolculara göre Penahabad'da 18. yüzyıl ve 19. yüzyılda 2.000 ev ve çoğunluğu Müslümanlardan oluşan 10,000 civarı insan bulunmaktadır.
İdari bölümler

Ülkedeki en büyük idari birim yöredir. Salnamelerdeki bilgilere göre Karabağ Hanlığı idari açıdan 22 yöreye bölünmüştür. Yöreler ise birkaç kentten ibarettir. Yörelerin yöneticileri naiblerdir. Naiblerin yanında darğalar ve yüzbaşılar gibi vazifeli şahıslarda bulunmuştur. Darğaların şehirlerdeki görevi polisler gibi vatandaşların huzur ve güvenini temin ile suç ve suçluyla mücadele etmektir. Yüzbaşılar ise köylerin yönetiminden sorumluydu. Karabağ Hanlığı'nın son dönemlerinde ülkede 1 büyük şehir, 638 köy bulunmaktadır.
1806'da Rus egemenliğine giren Karabağ Hanlığı'nda siyasi istikrarın kaybedilmemesi için Ruslar, hanlığın idari işlerine karışmamıştır. A. P. Yermalov ile Mogilev'in 1823 yılında tertibini bitirdikleri "Karabağ eyaletinin tahrir defteri"ne göre, Karabağ Hanlığı "mahal"lere ve "el"lere bölünmüştü. Mahalleri yönetenlere "naib", elleri yönetenlere ise "binbaşı" denmekteydi. Her iki çeşit yönetici de doğrudan eyalet yöneticisine bağlıydı. Hanlık 18. yüzyılın ortalarında 21, sonlarında ise 25 mahal ve el'den oluşmaktaydı. Bunlar: Cevanşir, Cevanşir-Dizak, Hırdapara-Dizak, Dizak, Dizak-Cebrayıllı, Bergüşad, Çulundur, Mehri, Bağabürd, Ecenan, Küpara, Karaçorlu, Verende, Haçın, Çileberd, Talış-Gülüstan, Püsyan, Kolanı, Demirçihasanlı, Yiğirmidört, Otuziki, I. Kebirli, II. Kebirli, Sisyan ve Tatevidi'ydi.