stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Zorla kaybetme
Örnekler > Kuzey İrlanda ve İrlanda

"Kayıplar", Kuzey İrlanda sorunu sırasında Geçici IRA, İrlanda Ulusal Kurtuluş Ordusu ve diğer İrlandalı cumhuriyetçi örgütler tarafından kaçırılan ve öldürülen on sekiz belirli kişiye verilen isimdir.
1999'da kurulan Mağdurların Kalıntılarının Yerinin Tespiti Bağımsız Komisyonu, kayıpların yerini tespit etmekten sorumlu kurumdur.
1999 yılında IRA kayıplardan dokuzunu öldürdüğünü kabul etti ve bu cesetlerin yerleri hakkında bilgi verdi, ancak bu olayda sadece üç ceset bulundu, bunlardan biri zaten mezardan çıkarılmış ve bir tabuta yerleştirilmişti. En iyi bilinen vaka, Belfastlı 10 çocuk annesi, kaybolmadan birkaç ay önce dul kalmış ve IRA'nın muhbir olduğunu iddia ettiği Jean McConville'e aitti. Kalıntılarının aranmasından 1999 yılında vazgeçildi, ancak cesedi 2003 yılında, IRA'nın gösterdiği yerden bir mil uzakta, yürüyüşe çıkan bir aile tarafından bulundu. O tarihten bu yana biri 2008'de, üçü 2010'da, biri 2014'te, ikisi 2015'te ve biri 2017'de olmak üzere yedi kurban daha bulundu. 2017 itibarıyla üç kurbanın yeri henüz tespit edilememiştir.
Örnekler > Pakistan

Pakistan'da sistematik zorla kaybetme uygulaması askeri diktatör General Pervez Müşerref döneminde ortaya çıkmıştır. Zorla kaybetmelerin boyutu ABD'nin 2001 yılında Afganistan'ı istila etmesinden sonra arttı. Bir insan hakları aktivisti ve zorla kaybetmelere karşı çalışan, kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Pakistan İnsan Hakları Savunmasının başkanı Emine Mesud Cancua'ya göre Pakistan'da rapor edilmiş 5000'den fazla zorla kaybetme vakası bulunmaktadır. Zorla kaybedilen kişilere karşı resmi bir suçlama ya da ithamda bulunulmamıştır.
Azad Keşmir'de (Pakistan kontrolündeki Keşmir), özellikle Hindistan kontrolündeki Keşmir'e karşı "Cihat"a katılmayı reddeden kişileri tutuklayan ve kaybeden devlet istihbarat teşkilatları tarafından çok sayıda kayıp vakası yaşandığı bildirilmektedir. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği (OHCHR) de raporunda devlet tarafından gerçekleştirilen kayıpları ele almıştır.
Örnekler > Filistin toprakları

Ağustos 2015'te Hamas'ın silahlı kanadının dört üyesi Mısır'ın Sina bölgesinde kaçırıldı. Mısırlı güvenlik yetkililerine göre bu kişiler kimliği belirsiz silahlı kişiler tarafından kaçırıldı. Kaçırılan kişiler Refah'tan Kahire Havalimanı'a elli Filistinliyi taşıyan bir otobüsteydi.
Hamas kaçırılan dört Filistinlinin Kahire'ye gitmekte olduğunu doğruladı. İçişleri Bakanlığı sözcüsü İyad el-Bazum "Mısır İçişleri Bakanlığını kaçırılan yolcuların hayatlarını güvence altına almaya ve onları serbest bırakmaya çağırıyoruz" dedi. Şu ana kadar hiçbir grup kaçırma olaylarının sorumluluğunu üstlenmedi.
Örnekler > Filipinler

Filipinler'de zorla kaybetmelerin mağdurlarının sayısına ilişkin tahminler farklılık gösteriyor. Hawaii Üniversitesi William S. Richardson Hukuk Fakültesi Kütüphanesi, Ferdinand Marcos döneminde zorla kaybedilen kurbanların sayısını 783 olarak vermektedir. Marcos diktatörlüğü sırasında kaybolan pek çok kişinin polisler tarafından işkence gördüğü, kaçırıldığı ve öldürüldüğü iddia edilmektedir.
Charlie del Rosario, Filipinler Politeknik Üniversitesinde aktivist ve profesördü ve en son 19 Mart 1971 gecesi PCC Lepanto yerleşkesinde Demokratik Filipinler Hareketinin (MDP) ulusal kongresi için afiş asarken görüldü. Ailesi kaçırılmasında Filipin hükûmeti ordusundan şüphelendi. O zamandan beri kendisinden bir daha haber alınamayan Del Rosario, Marcos rejimi sırasında zorla kaybedilen ilk kurban olarak kabul ediliyor.
Güney Tagalog 10'lusu, Filipinler'de Marcos'un sıkıyönetimi sırasında Orta Luzon'da çalışan bir grup aktivistti. Bu 10 üniversite öğrencisi ve profesör sıkıyönetim sırasında kaçırıldı ve ortadan kayboldu. Bunlardan üçü daha sonra şüpheli devlet ajanları tarafından öldürüldü ve "su yüzüne çıkarıldı". Geri kalanlar ise bugüne kadar kayıptır.
Örnekler > Romanya

Nikolay Çavuşesku'nun komünist rejimi sırasında zorla kaybetmelerin yaşandığı iddia edilmektedir. Örneğin, Romanya'da 1977 ve 1987 yıllarındaki grevler sırasında, grevlere katılan önde gelen kişilerin "kaybedildiği" iddia edilmektedir.
Örnekler > Rusya

Rus insan hakları grupları 1999 yılından bu yana Çeçenistan'da yaklaşık 5000 kişinin zorla kaybedildiğini tahmin ediyor. Bunların çoğunun birkaç düzine toplu mezara gömüldüğüne inanılıyor.
Rusya hükümeti, Çeçenistan'daki çatışma sırasında işlenen insan hakları ihlalleri için herhangi bir hesap verebilirlik süreci izlememiştir. Ülke içinde adaleti sağlayamayan yüzlerce mağdur, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AİHM) başvuruda bulundu. Mart 2005'te mahkeme Çeçenistan'la ilgili ilk kararını verdi ve Rus federal birliklerinin elinde ölen ya da zorla kaybedilen sivillerle ilgili olarak Rus hükûmetini yaşam hakkını ve işkence yasağını ihlal etmekten suçlu buldu.
Uluslararası Af Örgütü, Kırım'ın Rusya Federasyonu tarafından ilhak edilmesinden bu yana, etnik Kırım Tatarlarının zorla kaybedildiğini ve bunların hiçbirinin etkili bir şekilde soruşturulmadığını belgeledi. 24 Mayıs 2014 tarihinde Bahçesaray Belediye Meclisi eski üyesi ve Dünya Kırım Tatarları Kongresi üyesi Ervin İbragimov kayboldu. Yakındaki bir dükkânın kamerasından alınan görüntülerde bir grup adamın İbragimov'u durdurup kısa bir süre konuştuktan sonra zorla minibüse bindirdikleri görülüyor. Harkiv İnsan Hakları Koruma Grubuna göre, Rus yetkililer İbragimov'un kayboluşunu soruşturmayı reddettiler.
Örnekler > Güney Kore

Ayrıca bakınız: Jeju Ayaklanması ve Bodo Birliği Katliamı
Zorla kaybetmeler ve yargısız infazlar Güney Kore tarafından Jeju Ayaklanması sırasında, Kore Savaşı sırasında ve Kore savaşı sırasında Bodo Birliğinin yeniden eğitiminin bir parçası olarak açıkça kullanıldı. Bu olaylar hakkında konuşma tabusu 1993 yılında Güney Kore'deki otoriter yönetimin sona ermesine kadar sürdü.
Savaş sırasında sol sempatizanı olduğu iddia edilen kişilere yapılan zulüm sırasında, şüphe altındaki sıradan siviller toplanarak A, B, C ve D olmak üzere dört gruba ayrıldı. C ve D grupları derhal kurşuna dizildi ve isimsiz toplu mezarlara gömüldü. A ve B grupları askere alınmış ve/veya ölüm yürüyüşlerine gönderilmiş ya da Bodo Birliği'nin yeniden eğitim tesislerinde tutuldu.
Yargısız infaz edilen, kaybedilen veya yeniden eğitilen kişilerin hayatta kalanları ve aile üyeleri, otoriter yönetim döneminde bu olaylardan bahsettiklerinde ölümle ve zorla kaybedilmeyle karşı karşıya kaldılar.
Otoriter yönetim sırasında zorla kaybedilenlerin ve kazara bulunan toplu mezarların birçoğunun suçu Kuzey Kore'nin veya Çin Halk Kurtuluş Ordusunun üzerine atıldı. Güney Kore şu anda Hakikat ve Uzlaşma Komisyonunu kullanarak bu olaylardan bazılarını aydınlatmaya çalışmaktadır. Zorla kaybetme mağdurları arasında, Tokyo'daki otel odasından zorla kaybedilen merhum Güney Kore Devlet Başkanı ve Nobel Barış Ödülü sahibi Kim Dae-jung gibi yüksek profilli siyasetçiler de bulunmaktadır. Bacaklarına ağırlık bağlanarak açık denize atılmak suretiyle öldürülme girişimi Kore Merkezi İstihbarat Teşkilatı (KCIA) ve Toa-kai yakuza örgütü tarafından koordine edilmiştir.
Örnekler > İspanya

Ayrıca bakınız: Franco İspanyası tarafından idam edilen kişiler listesi ve Beyaz Terör (İspanya)
Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Çalışma Grubu 2013 yılında İspanya İç Savaşı (1936-1939) ile Francisco Franco'nun diktatörlüğünün sona ermesi (1939-1975) arasındaki dönemde tahmini 114.226 kişinin resmi ya da gayriresmi silahlı gruplar tarafından zorla götürülerek "kaybolduğunu", gizlice öldürüldüklerini ve daha sonra açıklanmayan yerlere gömüldüklerini rapor etmiştir. Raporda ayrıca, 1970'ler ve 1980'lerde diktatörlüğün sona ermesinden sonra bile devam eden yaklaşık 30.960 çocuk ve yeni doğanın sistematik olarak kaçırılması ve "çalınmasından" bahsedilmektedir.
Kaybolanlar arasında 221. Karma Tugay gibi cumhuriyetçi askerî birliklerin tamamı yer almaktadır. Ölen askerlerin aileleri, bu birliğin kaybolan üyelerinin cesetlerinin bilinmeyen toplu mezarlara gömülmüş olabileceğini düşünüyor.
Konunun mahkemeye taşınması için ilk girişim 2008 yılında yapılmış, ancak bu girişim başarısızlıkla sonuçlanmış ve süreçten sorumlu yargıç Baltasar Garzón görevden alınmış ve ardından da diskalifiye edilmiştir. BM'nin Zorla veya İrade Dışı Kaybetmeler Çalışma Grubu, İspanya hükümetinin bu konularda üzerine düşen görevleri yerine getirmediğini açıkça ifade etmiştir. 2017 yılı itibarıyla İspanyol yetkililer, iç savaş sırasında ve sonrasında meydana gelen zorla kaybetmelerin soruşturulmasını aktif bir şekilde engellemeye devam etmektedir.
Örnekler > İspanya > Desaparecidos del franquismo tahmini

Toplu mezarlarda bulunan kurbanlara ait kemiklerin kimlik tespiti ve sistematik analizi bugüne kadar mevcut İspanyol demokrasisinin (1977'den beri) hiçbir hükûmeti tarafından yapılmamıştır.
La Nueva España gazetesine göre, 16 Ekim 2008 tarihinde Audiencia Nacional mahkemesine getirilen toplu mezarlara gömülen kişilere ilişkin veriler aşağıdaki gibidir:
Endülüs: 32.289 (Almería: 373, Cádiz: 1665, Córdoba: 7091, Granada: 5048, Huelva: 3805, Jaén: 3253, Málaga: 7797, Sevilla: 3257)
Aragón: 10.178 (Huesca: 2061, Teruel: 1338, Zaragoza: 6779)
Asturias: 1246 (Gijón: 1.246)
Balear Adaları: 1777 (Mallorca: 1486, Minorka: 106, İbiza ve Formentera: 185)
Kanarya Adaları: 262 (Gran Canaria: 200, Tenerife: 62)
Cantabria: 850
Kastilya-La Mancha: 7067 (Albacete: 1026, Ciudad Real: 1694, Cuenca: 377, Toledo: 3970)
Kastilya ve León: 12.979 (Ávila: 650, Burgos: 4800, León: 1250, Palencia: 1180, Salamanca: 650, Segovia: 370, Soria: 287, Valladolid: 2555, Zamora: 1,237)
Katalonya: 2400
Valensiya Topluluğu: 4345 (Alicante: 742, Castellón: 1303, Valensyia: 2300)
Bask Bölgesi: 9459 (Álava: 100, Guipúzcoa: 340, Biskay: 369)
Bask Hükûmeti verileri: 8650
Extremadura: 10.266
Galiçya: 4396
La Rioja: 2007
Madrid: 2995
Murcia: 855
Navarra: 3431
Septe, Melilla ve Kuzey Afrika toprakları: 464
Diğer bölgeler: 7000
Toplam: 114.266
Nihai toplam sayı, mahkemeler sırasında düzeltilmiş ve genişletilerek toplam 143.353'e ulaşmıştır.
Örnekler > Sri Lanka

Birleşmiş Milletlerin 1999 yılında yaptığı bir araştırmaya göre Sri Lanka, dünyada en fazla insanın kaybolduğu ikinci ülkedir (Irak'tan sonra).[kaynak belirtilmeli] 1980 yılından bu yana 12.000 Sri Lankalı, güvenlik güçleri tarafından gözaltına alındıktan sonra kaybolmuştur. Son 27 yılda 55.000'den fazla insan öldürülmüştür. Bu rakamlar, insan hakları sorunlarını düzeltme taahhüdüyle iktidara gelen Sri Lanka hükûmetinin 2009 yılında yaptığı 17.000 kayıp tahmininden hala daha düşüktür.
2003 yılında Uluslararası Kızılhaç Komitesi (ICRC) Sri Lanka'daki iç savaş sırasında 11.000 kişinin kaybolmasıyla ilgili soruşturmaları yeniden başlattı.
29 Mayıs 2009 tarihinde İngiliz The Times gazetesi, Nisan ayı sonuna kadar çatışmasızlık bölgesinde yaklaşık 7000 sivilin öldüğünü kaydeden gizli BM belgelerini ele geçirdi. Gazete, kimliği açıklanmayan BM kaynaklarına dayanarak, hükûmetin Tamil Kaplanları isyancılarına karşı zafer ilan ettiği 19 Mayıs'a kadar her gün ortalama 1000 sivilin öldüğünü ve bu sayının daha sonra arttığını belirtti. The Times'a göre bu da nihai ölü sayısının 20.000'den fazla olduğu anlamına geliyor. Bir BM kaynağı gazeteye "daha yüksek" dedi. Birleşmiş Milletler daha önce Ocak ve Mayıs ayları arasındaki çatışmalarda 7000 sivilin öldüğünü açıklamıştı. Sri Lankalı üst düzey bir yetkili 20.000 rakamını asılsız olarak nitelendirdi. Sri Lanka'daki BM sözcüsü Gordon Weiss CNN'e yaptığı açıklamada çok sayıda sivilin öldürüldüğünü söyledi ancak 20.000 rakamını doğrulamadı.
Eski ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton Sri Lanka'yı "tarifsiz acılara neden olmakla" suçladı.
Örnekler > Suriye

Suriye'de zorla kaybetme vakaları, Suriye'nin eski devlet başkanı Hafız Esad'ın 1970'lerin sonunda vatandaşların muhalefetiyle karşılaşmaya başlamasıyla başladı.[kaynak belirtilmeli] Bedir ed-Din Şallah aracılığıyla Şam'ın elit tüccarlarını satın almayı başarırken, halk Esad'ın ülkeyi yönetme politikalarına ve yolsuzluğun artmasına öfkelendi.[kaynak belirtilmeli] O andan itibaren Suriye hükûmetine karşı çıkan ya da onu sorgulayan her ses zorla kaybetme ya da tehditlerle susturuldu.[kaynak belirtilmeli] İnsan Hakları İzleme Örgütüne göre Esad'ın 30 yıllık iktidarı boyunca en az 17.000 kişi kayboldu.
Beşar Esad babasının politikasını daha da ileri götürerek Suriye'nin siyasi, ekonomik, sosyal ya da diğer politikaları hakkında herhangi bir şeyi sorgulayan her sesin izlenmesi ve gerektiğinde gözaltına alınarak ulusal empatiyi zayıflatmakla suçlanması gerektiğini düşündü. Son örneklerden biri, 27 Aralık 2009 tarihinde sorguya çağrılan ve 4 yıl sonra serbest bırakılan 19 yaşındaki blog yazarı Tal el-Mallohi'dir.
Kasım 2015'te Uluslararası Af Örgütü, Suriye hükûmeti ve müttefiki militanları 2011 yılından bu yana on binlerce kişiyi kaçırmakla suçlayan bir rapor yayınladı. Uluslararası örgüt bu tür eylemlerin insanlığa karşı suç teşkil ettiğini belirtti. Örgüt, Suriye hükûmetine tutuklularla ilgili bilgilere ulaşabilmesi için BM'nin uluslararası soruşturma komitesi gözlemcilerinin girişine izin vermesi çağrısında bulundu. Uluslararası Af Örgütü Mart 2011 ve Ağustos 2015 tarihleri arasında çoğu sivil 65.000'den fazla kişinin zorla kaybedildiğini iddia etmiştir. Suriye hükûmeti ise kendisini insanlığa karşı suç işlemekle suçlayan raporları defalarca inkâr etti.
Örnekler > Türkiye

Türk insan hakları grupları, Türk güvenlik güçlerini 1980'ler ve 1990'larda PKK'nın kökünü kazımak amacıyla 1500'den fazla Kürt azınlık sivilin kaybolmasından sorumlu olmakla suçluyor. Cumartesi Anneleri 1995 yılından bu yana her hafta cumartesi günü kayıplarının bulunması ve sorumluların adalet önüne çıkarılması talebiyle sessiz nöbetler ve oturma eylemleri düzenliyor. Yakay-Der, Türkiye İnsan Hakları Derneği (İHD) ve Kayıplara Karşı Uluslararası Komite (ICAD) her yıl Türkiye'de "Kayıplar Haftası" münasebetiyle bir dizi etkinlik düzenlemektedir.
Nisan 2009'da Türkiye'deki savcılar, Türkiye'nin güvenlik kurumlarının geçmişteki ihlalleri itiraf etmesine yönelik çağrılara yanıt olarak Kürt kurbanlarının bulunduğuna inanılan Türkiye'nin çeşitli yerlerinde kazı yapılmasını emretti.
İsveç merkezli Stockholm Özgürlük Merkezi tarafından Haziran 2017'de yayınlanan bir araştırmada, 2016 yılından bu yana Türkiye'de olağanüstü hal kapsamında 12 bireysel zorla kaybetme vakası belgelenmiştir. "Türkiye'de Zorla Kaybetmeler" başlıklı araştırmada, tüm vakaların Türk güvenlik güçleri içindeki gizli unsurlarla bağlantılı olduğu iddia edildi. Türk makamları, aile üyelerinin ricalarına rağmen vakaları soruşturmakta isteksiz davrandı.
Örnekler > Ukrayna

Devam etmekte olan Rusya-Ukrayna Savaşı sırasında, tartışmalı Donetsk Halk Cumhuriyeti (DHC) topraklarında çok sayıda zorla kaybetme vakası yaşandı. DHC lideri Aleksandr Zaharçenko, güçlerinin her gün beş kadar "Ukraynalı yıkıcıyı" gözaltına aldığını söyledi. Ayrılıkçı güçler tarafından 11 Aralık 2014 tarihinde yaklaşık 632 kişinin yasa dışı olarak gözaltında tutulduğu tahmin edilmektedir.
2 Haziran 2017 tarihinde serbest gazeteci Stanislav Aseyev kaçırıldı. De facto DHC hükûmeti önce Aseyev'in nerede olduğunu bilmediğini söyledi ancak 16 Temmuz'da DHC Devlet Güvenlik Bakanlığından bir yetkili Aseyev'in gözaltında olduğunu ve casusluk yaptığından şüphelenildiğini doğruladı. Bağımsız medyanın DHC kontrolündeki bölgeden haber yapmasına izin verilmiyor.
Örnekler > Amerika Birleşik Devletleri

Ayrıca bakınız: Condor Planı ve CIA gizli hapishaneleri
Uluslararası Af Örgütüne göre Amerika Birleşik Devletleri, Terörizmle Savaş sırasında denizaşırı ülkelerde yakalanan ve hiçbir zaman ABD'ye götürülmeyen savaş esirlerini zorla kaybetmiştir. UAÖ, "hepsi hala kayıp olan ve ABD hükümeti tarafından denizaşırı ülkelerde işletilen gizli yerlerde tutulduğuna inanılan en az 39 tutukluyu" listeliyor.
Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanlığı, Küba'daki ABD Guantanamo Körfezi Deniz Üssü'nde ("Gitmo") tuttuğu kişilerin kimliklerini, kampın açıldığı 11 Ocak 2002 tarihinden 20 Nisan 2006 tarihine kadar gizli tutmuştur. Kampta tutulan 558 kişinin resmi bir listesi, Birleşik Devletler Bölge Yargıcı Jed Rakoff'un mahkeme emri üzerine 20 Nisan 2006 tarihinde yayınlanmıştır. Guantanamo'da tutulan 759 kişinin tamamını içerdiği belirtilen bir başka liste ise 20 Mayıs 2006 tarihinde yayınlandı.
2015 yılında Amerikalı gazeteci Spencer Ackerman The Guardian'da Chicago'daki Homan Square tesisi hakkında bir dizi makale yazmış ve burayı CIA'in kara bölgesine benzetmiştir. Ackerman, tesisin "özel polis birimlerinin gizli çalışmalarına sahne olduğunu" ve "yoksul, siyahi ve kahverengi" Chicago kent sakinlerinin "temel anayasal haklarının" ihlal edildiğini iddia etti. Ackerman, "içeride kalan Chicago'luların, bir karakolda kayıt altına alındıklarında olduğu gibi, nerede olduklarını gösteren bir veri tabanına girilmiş, kamuya açık, aranabilir bir kayıtlarının bulunmadığını" iddia etti. Avukatlar ve yakınları nerede olduklarını bulmanın hiçbir yolu olmadığı konusunda ısrar ediyorlar. Homan Square'a girmeye çalışan avukatlar, müvekkilleri içeride gözaltında tutulmaya devam ederken bile çoğu zaman geri çevriliyor.
Örnekler > Venezuela

Foro Penal ve Robert F. Kennedy İnsan Hakları tarafından hazırlanan bir rapor, 2018'deki 200 zorla kaybetme vakasının 2019'da 524'e çıktığını ve bunun artan protestolara bağlandığını belgeliyor. Analiz, ortalama kaybolma süresinin beş günden biraz fazla olduğunu ortaya koyarak, hükûmetin büyük ölçekli ve uzun süreli gözaltılara eşlik edebilecek incelemeden kaçınmaya çalıştığını gösteriyor.
Örnekler > Eski Yugoslavya

Yugoslav Savaşları sırasında binlerce insan zorla kaybedilmiştir.
Göç kapsamında zorla kaybetmeler

Göçmenlerin ve mültecilerin giderek daha tehlikeli hale gelen yolculukları ve devletlerin ve Avrupa Birliği gibi ulusötesi örgütlerin giderek daha katı hale gelen göç politikaları, göçmenlerin zorla kaybetmelerin mağduru olmaları açısından özel bir risk oluşturmaktadır. Bu durum BM'nin Zorla veya İrade Dışı Kaybetmeler Çalışma Grubu tarafından da kabul edilmiştir. BM Zorla Kaybetmeler Komitesi de Kaybedilen Kişilerin Bulunmasına İlişkin Kılavuz İlkeler'de göçün bir sonucu olarak zorla kaybetme riskinin arttığını kabul etmiştir.
DIş bağlantılar

Uluslararası Geçiş Dönemi Adaleti Merkezi, Toplumsal Cinsiyet Adaleti sayfası 24 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
Uluslararası Af Örgütü: Kayıplar Günü 30 Ekim 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
Uluslararası Kayıplara Karşı Komite (İngilizce)
Zorla veya İrade Dışı Kaybetmelere İlişkin BM Çalışma Grubu 28 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7514412-8 
Arjantin'de 1976 darbesinin 35. yıldönümünü anmak üzere Buenos Aires'te düzenlenen bir gösteri sırasında kaybolanların resimlerinin yer aldığı bayrak.
Varşova'da Belarus'taki muhaliflerin kaybolmasını hatırlatan gösteri
Santiago, Şili'de Villa Grimaldi'deki Parque por la Paz'da yapılan sanatta kaybolan insanlar
Kaybolan öğrenciler ve profesörler, Şili Üniversitesi Hukuk Fakültesi.
Meksika'nın kaybolan insanları
Faslı yazar Malika Oufkir, General Muhammed Oufkir'in kızı, Fas'ta eski bir "kayıp"
Baclaran Kilisesi'nde Bantayog Ng Mga Desaparecidos
Siyasi mahkumlar Güney Kore'nin Daejeon kenti yakınlarında Güney Kore askerleri tarafından infaz edilmeden önce yere yatırılıyor.
Kuzey İspanya'da Estépar yakınlarında İspanyol cumhuriyetçilere ait bir toplu mezar. Kazı Temmuz-Ağustos 2014'te gerçekleştirilmiştir.
Kiçiköy, Talas

| Kiçiköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kayseri ilinin Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 38°41′30″N 35°33′29″E﻿ / ﻿38.69153°K 35.55803°D﻿ / 38.69153; 35.55803
Ülke:  Türkiye
İl: Kayseri
İlçe: Talas
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 6.097
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 352
İl plaka kodu: 38
Posta kodu: 38280
Kiçiköy, Kayseri ilinin Talas ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 6.097 |  |
| 2018 | 5.769 |  |
| 2017 | 6.078 |  |
| 2016 | 5.869 |  |
| 2015 | 5.961 |  |
| 2014 | 5.770 |  |
| 2013 | 5.652 |  |
| 2012 | 5.819 |  |
| 2011 | 5.881 |  |
| 2010 | 6.163 |  |
| 2009 | 5.917 |  |
| 2008 | 5.878 |  |
| 2007 | 5.204 |  |
Metin Çekmez

| Metin Çekmez |
| --- | --- |
Adını Feriha koydum dizisinden
Doğum: 26 Temmuz 1945(1945-07-26) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 25 Ağustos 2021 (76 yaşında) Aydın, Türkiye
Defin yeri: Davutlar Mezarlığı, Kuşadası
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Pertevniyal Lisesi
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1962-2021
Evlilik: Sabriye Tezer
Çocuk(lar): Aslı Çekmez
Akraba(lar): Dinçer Çekmez (ağabeyi)

Metin Çekmez (26 Temmuz 1945, İstanbul - 25 Ağustos 2021, Aydın), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
İstanbul Şehir Tiyatroları oyuncusu olan Metin Çekmez, 1970'li yıllardan itibaren çeşitli sinema filmleri ve dizi filmlerde rol almıştır. Süper Baba dizisinde canlandırdığı Cevdet karakteri ile hatırlanır.
Hayatı

1945 yılında İstanbul'da doğdu. Pertevniyal Lisesinden mezun oldu. Tiyatroya ile tanışması, 1962 yılında ağabeyi Dinçer Çekmez ile birlikte İstanbul Şehir Tiyatroları'nın sınavına girmesi ile oldu. İki kardeş, Hamlet oyununda figüran olarak rol aldı. Metin Çekmez, bu deneyimin ardından İstanbul'da iki yıllık "Özel Gazetecilik Okulu"nda gazetecilik öğrenimi gördü.
Yükseköğrenimini tamamladıktan sonra oyunculuk alanında usta-çırak ilişkisi içinde kendisini geliştirdi. 1970 yılında İstanbul Şehir Tiyatroları'nda kadroya girdi. 1972 yılında Ertem Eğilmez'in Tatlı Dillim filmindeki rolü ile sinema oyunculuğuna başladı. Birçok sinema filmi ve dizi filmde rol aldı. Süper Baba dizisindeki Cevdet karakteri, Adını Feriha Koydum dizisindeki Rıza karakteri, Kaderimin Yazıldığı Gün dizisindeki Ziya Yörükhan karakteri canlandırdığı karakterlerdendir.
Sanatçı, 25 Ağustos 2021'de, dil kökü kanseri hastalığı nedeniyle Aydın'da tedavi gördüğü hastanede öldü. 26 Ağustos 2021'de düzenlenen cenaze töreninin ardından Kuşadası Davutlar Mezarlığı'na defnedildi.
Tiyatro oyunları > Rol aldığı oyunlar

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ben 1962 yılında tiyatroya bilerek girmedim. Tiyatro nedir bilmezdim. Bir grubumuz vardı. Ölüme bile beraber gidebilecek bir gruptu. Gazete ilanı ile katıldık. Zorla imtihana girdim. İnanır mısınız konuşmam benim o dönem bozuktu. Beni orada Muhsin Ertuğrul ve ekibi nasıl bir enerji gördülerse seçtiler 350 kişi arasında abimi ve beni aldılar. Lafım yoktu figürandım.  Hamlette gemici ve adamını oynuyorduk. Abimin konuşması güzeldi o bir iki laf ediyordu ben hiç konuşmuyordum. Ben o sözü yerine getirdim. Abime sen kal ben gidiyorum dedim. Ve ben yaz oyununu oynadım tiyatroyu bıraktım.. | ” |
— Metin Çekmez, tiyatroya nasıl başladığını anlatırken
xxxx: Hamlet : William Shakespeare - İstanbul Şehir Tiyatrosu
1965: Kurt : Ergun Köknar - İstanbul Şehir Tiyatrosu
1967: Cyrano de Bergerac : Edmond Rostand - İstanbul Şehir Tiyatrosu
1967: Othello : William Shakespeare - İstanbul Şehir Tiyatrosu
1975: Tatar Ramazan : Kerim Korcan : Türker Tekin
1983: Macbeht : William Shakespeare - İstanbul Şehir Tiyatrosu
1989: Ağrı Dağı Efsanesi : Yaşar Kemal - İstanbul Şehir Tiyatrosu : Ali Taygun
1990: Theope : Coşkun Büktel - İstanbul Şehir Tiyatrosu : Ali Taygun
1998: Koca Sinan : Fazıl Hayati Çorbacıoğlu : Can Doğan
2000: Önce İnsan : Yılmaz Karakoyunlu : Şükrü Türen
2001: Sabaha Az Kala : Neşe Erçetin Atakan : Neş'e Atakan
2002: Kuş Operasyonu : Hristo Boytchev : Macit Koper
2003: Kanlı Nigar : Sadık Şendil : Engin Gürmen
2007: Eskici Dükkanı : Orhan Kemal : Ergün Işıldar
Tiyatro oyunları > Yönettiği oyunlar

Utanç Dünyası