stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fransa'nın Mısır ve Suriye seferi
Akka Kuşatması ve Abukir Muharebesi

Ana madde: Akka Kuşatması (1799)
Bu noktada savaş bir açmaza dönüşmüştü. Fransa Cumhuriyeti Mısır'ı ele geçirmişti, fakat donanmanın yok olması nedeniyle Mısır ve Fransa arasındaki bağlantı kurulamıyordu. Bu yüzden Bonapart komutasındaki ordu savaşın devam etmesi için gereken lojistik ve askeri desteği de alamıyordu. Britanya donanması da denizlere hakim olmasına rağmen donanmalarının Mısır önünde konuşlanmış olmasından dolayı Fransız ordusunu Mısırdan çıkartacak kara ordusunu Britanya'dan getiremiyorlardı. Bu açmazın farkında olan Bonapart Mısır'a kara yönünden gelebilecek tehditleri engellemek için Suriye'ye doğru harekete geçti. Ordularını Filistin yönünde yürüyüşe kaldırarak Osmanlı İmparatorluğu üzerine yürümeye başladı.
Osmanlı eyalet ordusu 18 Mart 1799 tarihinde küçük bir liman kenti olan Akka önlerine toplanmıştı. Akka kalesinde konuşlanan Cezzar Ahmet Paşa komutasındaki Osmanlı kuvvetleri 1200 kadar yeniçeri, 2.500 bin süvari ve 20 bin düzensiz Arap savaşçısını içeriyordu. 25.000 kişilik Osmanlı ordusu 12.000 kişilik Fransız ordusu karşısında üste üste mağlubiyet aldı. Fakat bir hafta sonra III.Selim'in modern tarzda eğitilmiş ve Britanya tarafından silahlandırılmış yeni Nizam-ı Cedit ordusu 8 bin 500 kişi mevcudiyeti ile Akka önlerine geldi. Bundan sonra gece gündüz sürdürülen topçu ateşi ve art arda girişilen taarruzlar Akka savunmasında bir gedik açamadı. Bonapart, 21 Mayıs tarihinde kuşatmayı kaldırıp Kahire'ye çekildi. Mısır'daki ılımlı işgal tutumu, Fransız ordularının Filistin yönünde ilerlemeleriyle bozulmuştur. Akka'dan çekilirken savaş esirlerinin öldürülmesi, yerli halk üzerindeki mali yükümlülüklerin arttırılması, bir süre sonra isyanlara yol açacaktır.
Bonapart, Akka yenilgisini takiben Kahire'ye döndükten kısa bir süre sonra 1 Ağustos 1799 tarihinde Abukir Muharebesi'nde Osmanlı ordusunu yenilgiye uğrattı. Bu olaydan kısa bir süre sonra Fransa'daki siyasi bunalımı haber aldı ve 3 bin Fransız askerini Mısır'da bırakarak Fransa'ya döndü. 23 Ağustos 1799'da Fransa'ya ulaştı ve 9 Kasım tarihinde bir hükûmet darbesiyle "Konsül" unvanı alarak başa geçti.
Napolyon sonrasında Mısır Seferi

Bonapart'ın dönüşünden sonra Mısır'da konuşlanmış olan Fransa kuvvetlerinin komutası General Jean-Baptiste Kléber'e geçti. Kléber Osmanlı İmparatorluğu ile 24 Ocak 1800 tarihinde El-Ariş Sözleşmesi'ni imzaladı, bu sözleşmenin hükümleri uyarınca Fransa kuvvetleri Mısır'dan çekilecekti. Ancak Osmanlı İmparatorluğu'nun müttefiki konumunda olan Britanya bu sözleşmeyi imzalamayı reddetti. Britanya desteğiyle Osmanlı ordusu Fransa kuvvetlerine saldırdı. 20 Mart 1800 tarihinde Osmanlı ve Fransa orduları arasında yapılan Heliopolis muharebesini Fransa kazandı. Kléber komutasındaki ordu Kahire'ye döndü. Ancak ordunun tutumu Mısır halkının tepkisini çekmeye başlamıştı. Kléber'in 14 Haziran 1800'de Suriyeli bir öğrenci tarafından öldürülmesinden sonra Mısır kuvvetlerinin komutası General Jacques de Menou'ya geçti. Menou komutasındaki Fransa ordusu 21 Mart 1801'de Abukir'de yapılan muharebede Britanya kuvvetleri karşısında yenik düştü. 27 Haziran 1801 tarihinde Fransa birliklerinin Mısır'dan geri çekilmesini düzenleyen bir sözleşme imzalandı. 9 Ekim 1801'de imzalanan Paris Barış Senedi ile iki devlet arasındaki barışın şartlarını ortaya koyuyordu. Osmanlı İmparatorluğu ve Fransa arasındaki nihai barış antlaşması niteliğindeki Paris Antlaşması 25 Haziran 1802'de imzalandı.
Değerlendirme

Mısır Seferi'nde Fransa Mısır'ı ele geçirmiş, ancak onu elde tutmayı başaramamıştır. Mısır Seferi her ne kadar Fransa açısından başarısızlıkla sonuçlanan bir sefer de olsa, çok daha ciddi bir sonuca işaret etmektedir. Büyük Britanya'nın denizlerdeki hakimiyeti, Fransa'yı Kıta Avrupası'nda kalmak durumunda bırakmıştır. Fransa'nın denizaşırı seferlere girişmek konusunda yeterli olamayan bir donanmaya sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Fransa'nın Kuzey Amerika'daki Louisiana kolonisini 1803 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne satması da bu dönemde Fransa'nın dış politikasının denizaşırı perspektiften vazgeçmesinin bir göstergesi olarak değerlendirilebilir.
Piramitler Muharebesi'ni resmeden tablo.
Nil Muharebesi sırasında patlayan Fransız gemisi L'Orient'i resmeden tablo.
Napolyon'u Büyük Gize Sfenksi'nin önünde resmeden tablo.
Moldova Komünist Partisi

| Moldova Komünist Partisi Partidul Comunist al Moldovei |
| --- | --- |

Kuruluş tarihi: 1940
Kapanış tarihi: Ağustos 1991
Merkez: Kişinev
İdeoloji: Komünizm Marksizm-Leninizm
Siyasi pozisyon: Aşırı sol
Resmî renkler: Kırmızı
Parti bayrağı

Moldova
Moldova Komünist Partisi (Rumence: Partidul Comunist al Moldovei, Kiril harfleriyle: Партидул Комунист ал Молдовей) Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ne katılmadan önceki Moldova'nın siyasi partisi. Moldova Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde (Moldova SSC) 1941 yılında kurulan parti, 1944 yılında Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ne katıldı. Parti, Ağustos 1991'de Moldova'nın bağımsızlığını ilan etmesinin ardından ülkede yasaklandı.
Komünist partiler üzerindeki yasak kalkınca, 7 Eylül 1993 tarihinde Moldova Komünistler Partisi adıyla tekrar açıldı.
Partinin Genel Sekreterleri

| Adı | Göreve başlama Tarihi | Görevinin bittiği tarih |
| --- | --- | --- |
| Pyotr Borodin | 15 Ağustos 1940 | 11 Şubat 1942 |
| Nikita Salogor | 13 Şubat 1942 | 5 Ocak 1946 |
| Nikolay Koval | 5 Ocak 1946 | 3 Kasım 1950 |
| Leonid Brejnev | 3 Kasım 1950 | 16 Nisan 1952 |
| Dmitry Gladky | 16 Nisan 1952 | 7 Şubat 1954 |
| Zinovy Serdyuk | 8 Şubat 1954 | 29 Mayıs 1961 |
| Ivan Bodyul | 29 Mayıs 1961 | 30 Aralık 1981 |
| Semion Grossu | 30 Aralık 1981 | 16 Kasım 1989 |
| Petru Lucinschi | 16 Kasım 1989 | 4 Şubat 1991 |
| Grigory Yeremy | 4 Şubat 1991 | Ağustos 1991 |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4270083-8  LCCN: n81007377  NLI: 987007528223805171  VIAF: 312800464   WorldCat (LCCN): n81-007377
Friedrich Haas

| Friedrich Haas |
| --- | --- |

Doğum: 20 Ocak 1924 Dillenburg, Hessen, Weimar Cumhuriyeti
Ölüm: 9 Nisan 1945 Viyana, Nazi Almanyası
Bağlılığı: Nazi Almanyası
Branşı: Luftwaffe
Hizmet yılları: 1943-1945
Rütbesi: Leutnant
Birimi: Jagdgeschwader 52
Komutası: IV./JG 52
Çatışma/savaşları: 2. Dünya Savaşı Doğu Cephesi 
Ödülleri: Altın Alman Haçı   Şövalye Haçı

Friedrich Haas (20 Ocak 1924-9 Nisan 1945), 2. Dünya Savaşı sırasında Şövalye Haçıyla taltif edilmiş bir Luftwaffe as pilotuydu. Haas, bir as pilot olarak hepsi Doğu Cephesi'nde olmak üzere 74 hava zaferi elde etti.
Kariyeri ve Yaşamı

Friedrich Haas, 20 Ocak 1924'te Dillenburg'da dünyaya geldi. 1943'ün sonlarında JG 52'in 5. Staffel'ine atandı. Ardından bir buçuk yıl içerisinde 385 hava görevinde 74 hava zaferi elde etti. Haas'ın bünyesinde bulunduğu filo savaşın bu geç safhasında çoğunlukla yakıt kıtlığı çekti.

10 Temmuz 1944'te Messerschmitt Bf 109 G'siyle Strıy'ın batısına zorunlu iniş yaptı ve yaralandı.
Kariyeri ve Yaşamı > Filo Komutanlığı Ve Ölümü

1 Şubat 1945'te Haas, Hauptmann Erich Hartmann'ın halefi olarak IV./JG 52'in Staffelkapitän'liğine atandı. 1 Mart'ta Filo yeniden adlandırıldı ve adı 5. Staffel oldu. Aynı zamanda eski 5. Staffel de 6. Staffel olarak adlandırıldı. O sırada Filo'nun bünyesinde yer aldığı II. Gruppe Vesprim'de konuşluydu.


9 Nisan 1945'te Viyana semalarında vuruldu ve düşük irtifada bulunan uçaktan zar zor atlamayı başardı. Uçaktan atladıktan sonra dikey stabilizatöre çarptı ve ölümüne düştü. Ölümünün ardından 26 Nisan 1945'te Şövalye Haçıyla taltif edildi.  

Haas öldükten sonra Leutnant Paul Linxen, 5. Staffel'in komutasını devraldı. Mezarı Wölbling, Avusturya'da bulunuyor.
Madalyalar

Altın Alman Haçı (26 Temmuz 1944)
Şövalye Haçı (26 Nisan 1945)
Kaynaklar > Alıntılar

↑  Weal 2007, s. 84.
1 2  deZeng IV, Henry L.; Stankey, Douglas G. "Career Summaries - Luftwaffe Officers 1935 - 1945" (PDF). ww2.dk. Michael Holm. 23 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 23 Ekim 2021.
↑  Jacobs, Peter (2014). Aces of the Luftwaffe: The Jagdflieger in the Second World War. United Kingdom: Frontline Books. ISBN 978-1848326897. Erişim tarihi: 22 Ekim 2021.
↑  Spick, Mike (24 Mart 2006). Aces of the Reich: The Making of a Luftwaffe Pilot. Londra: Greenhill Books. ISBN 978-1853676758. Erişim tarihi: 22 Ekim 2021.
↑  Barbas 2005, s. 321.
1 2  Barbas 2005, s. 286.
↑  Weal 2007, s. 85.
↑  Barbas 2005, ss. 194–195.
↑  Barbas 2005, ss. 199, 325.
↑  Schreier 1990, s. 183.
↑  Mitcham 2021, s. 122.
↑  Weal 2004, s. 118.
↑  Patzwall & Scherzer 2001, s. 156.
↑  Scherzer 2007, s. 357.
↑  Fellgiebel 2000, s. 208.
Kaynaklar > Bibliyografya

Barbas, Bernd (2005). Die Geschichte der II. Gruppe des Jagdgeschwaders 52 [The History of 2nd Group of Fighter Wing 52] (Almanca). ISBN 978-3-923457-71-7.
Bergström, Christer. "Bergström Black Cross/Red Star website". Identifying a Luftwaffe Planquadrat. 22 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Nisan 2022.
Fellgiebel, Walther-Peer (2000) [1986]. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945 — Die Inhaber der höchsten Auszeichnung des Zweiten Weltkrieges aller Wehrmachtteile [The Bearers of the Knight's Cross of the Iron Cross 1939–1945 — The Owners of the Highest Award of the Second World War of all Wehrmacht Branches] (Almanca). Friedberg, Germany: Podzun-Pallas. ISBN 978-3-7909-0284-6.
Mathews, Andrew Johannes; Foreman, John (2015). Luftwaffe Aces — Biographies and Victory Claims — Volume 2 G–L. Walton on Thames: Red Kite. ISBN 978-1-906592-19-6.
Mitcham, Samuel W. Jr. (2021). The Death of Hitler's War Machine. Manhattan, New York City: Simon and Schuster. ISBN 978-1-68451-138-9. Erişim tarihi: 22 Ekim 2021.
Obermaier, Ernst (1989). Die Ritterkreuzträger der Luftwaffe Jagdflieger 1939 – 1945 [The Knight's Cross Bearers of the Luftwaffe Fighter Force 1939 – 1945] (Almanca). Mainz, Germany: Verlag Dieter Hoffmann. ISBN 978-3-87341-065-7.
Patzwall, Klaus D.; Scherzer, Veit (2001). Das Deutsche Kreuz 1941 – 1945 Geschichte und Inhaber Band II [The German Cross 1941 – 1945 History and Recipients Volume 2] (Almanca). Norderstedt, Germany: Verlag Klaus D. Patzwall. ISBN 978-3-931533-45-8.
Prien, Jochen; Stemmer, Gerhard; Rodeike, Peter; Bock, Winfried (2012). Die Jagdfliegerverbände der Deutschen Luftwaffe 1934 bis 1945—Teil 12/II—Einsatz im Osten—4.2. bis 31.12.1943 [The Fighter Units of the German Air Force 1934 to 1945—Part 12/II—Action in the East—4 February to 31 December 1943] (Almanca). Eutin, Germany: Buchverlag Rogge. ISBN 978-3-942943-05-5.
Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives [The Knight's Cross Bearers 1939–1945 The Holders of the Knight's Cross of the Iron Cross 1939 by Army, Air Force, Navy, Waffen-SS, Volkssturm and Allied Forces with Germany According to the Documents of the Federal Archives] (Almanca). Jena, Germany: Scherzers Militaer-Verlag. ISBN 978-3-938845-17-2.
Schreier, Hans (1990). JG 52 Das erfolgreichste Jagdgeschwader des 2. Weltkriegs [JG 52 The Most Successful Fighter Wing of World War II] (Almanca). Berg am See: K. Vowinckel. ISBN 978-3-921655-66-5.
Spick, Mike (1996). Luftwaffe Fighter Aces. New York: Ivy Books. ISBN 978-0-8041-1696-1.
Weal, John (2004). Jagdgeschwader 52: The Experten (Aviation Elite Units). Oxford, UK: Osprey Publishing. ISBN 978-1-84176-786-4.
Weal, John (2007). More Bf 109 Aces of the Russian Front. Oxford, UK: Osprey Publishing. ISBN 978-1-84603-177-9.
Moleskine

| --- | --- |

Tip: Società per azioni
Endüstri: İmalat Ürün tasarımı Kağıt yapımı
Kuruluş: 1997 (28 yıl önce) (1997)
Kurucu: Maria Sebregondi, Co-Founder
Genel merkezi: Viale Stelvio 66, Milano, 20159, İtalya
Hizmet alanları: Dünya çapı
Önemli kişiler: Arrigo Berni, Chairman Lorenzo Viglione CEO
Ürün: Ajanda Kağıt Günlük
Gelir:  €129M
Net gelir:  €27.124M
Bölümleri: Moleskine America, Inc Moleskine Asia Ltd. Moleskine Germany GmbH
Çalışan sayısı: 363
Web sitesi: moleskine.com/en moleskine.com/en moleskine.com/en
Çizgili bir Moleskine'nin içi
Moleskine, geçtiğimiz iki yüzyıldan beri Van Gogh, Picasso, Ernest Hemingway, Bruce Chatwin gibi birçok Avrupalı sanatçı ve düşünür tarafından kullanılan bir defterdir. Kelime anlamı 'köstebek derisi'dir.
Tarihçe

Moleskine defterlerinin neredeyse iki yüz yıllık bir geçmişi bulunmaktadır. İnsanların akıllarında tutmak istedikleri ayrıntıları yazmaları gerektiğinde kullandıkları ufak tefek, siyah vinil kapaklı, sarı yapraklı, basit ve sade görünümlü defterlerdir.
1986 yılında üretimi durdurulmuş -fakat bir süre sonra yeniden üretilmeye başlanmış- olan bu defterlerin bu kadar sevilmesinin bir diğer nedeni de Picasso, Van Gogh gibi isimlerin bunları ellerinden düşürmemiş olmalarıdır.
Fransızların "Moleskin", İtalyanlarınsa "Moleschino" dedikleri bu akıl defterlerinin ilk olarak nerede doğduğu bilinmiyor. İlk olarak esin perisini kaçırmak istemeyen Fransız şairler için çıkarıldığı sanılıyor.
Bugün İtalya'da, Modo & Modo firması tarafından üretilen bu defterler, geçtiğimiz yüzyılda suya dayanıklı mürekkebin doğuşuna da neden olmuş. Moleskine sahipleri, yazılarını yağmura karşı bu mürekkeplerle korurken, kaybetme ihtimaline karşı defterlerinin ilk sayfasına geri getirene verecekleri ödülü yazarlar.
Morris O'Brian

| Morris O'Brian |
| --- | --- |
24 karakteri

Canlandıran: Carlo Rota
Sezonlar: 5, 6 ve 7
Morris O'Brian, 24 dizisindeki kurgusal bir karakterdir. Karakteri Carlo Rota canlandırmaktadır. Chloe O'Brian'la evliydi, 6. sezon sonunda baba olacağını öğrenmişti.
Fuat Uzkınay

| Fuat Özkınay |
| --- | --- |

Doğum: Ali Fuat Bey 1888 Üsküdar, Konstantiniyye, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 29 Mart 1956 (68 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı
Milliyet: Osmanlı Türkü
Vatandaşlık: Osmanlı İmparatorluğu Türkiye
Eğitim: İstanbul Sultanisi Darülfünun
Meslek: Film yönetmeni, yapımcı, görüntü yönetmeni
Etkin yıllar: 1914-1956
Önemli eser(ler): Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı

Fuat Uzkınay tam adı ile Ali Fuat Uzkınay (1888, Üsküdar - 29 Mart 1956 - İstanbul), Türk yönetmen ve yapımcı. Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışını filme alarak Türk sinema tarihinde film çeken ilk kişi oldu.
Hayatı

Ali Fuat Bey 1888 yılında Üsküdar'da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini İstanbul'da tamamladı. İstanbul Sultanisi'ni bitirdikten sonra İstanbul Dâr-ül Fünûn'un fizik-kimya bölümüne girdi. Türkiye'de sinemaya olan ilginin artmasıyla birlikte Uzkınay'ın da dikkatini çeken sinema sanatı, onun dahiliye müdürlüğü yaptığı okulda öğrencilere sinemayı tanıtan ve öğreten dersler vermesini sağladı. Şehzadebaşı'nda Millî Sinema adı verilen ve daha sonra "Ali Efendi Sineması" adını alan ilk Türk sinemasının 19 Mart 1914 tarihinde açılmasında Uzkınay'ın büyük emeği geçmiştir. Türkiye'de sinemayı halka ilk tanıtan Sigmund Weinberg'den sinema oynatıcısının kullanılmasını öğrendi.
Askerliğini yaparken 14 Kasım 1914 Cumartesi günü Ayastefanos'taki Rus Abidesi'nin yıkılışını 150 metrelik filme çekerek, Türk sinemasında ilk kez film çeken kişi oldu. Bir yıl sonra (1915) Harbiye Nazırı Enver Paşa'nın emriyle Merkez Ordu Sinema Dairesi (MOSD) kurulunca, kurumun başına Sigmund Weinberg getirilirken, yardımcısı Fuat Uzkınay oldu. Uzkınay, 1916'da MOSD'un başına getirildi. Almanya'da filmcilik konusunda eğitim gördü. İlk konulu film olan Himmet Ağa'nın İzdivacını büyük zorluklarla bitirebildi. Ordudan 1954'te emekli olan Fuat Uzkınay, 1956'da öldü.
Ankara'da bulunan Türk Silahlı Kuvvetleri Foto Film Merkezi Komutanlığı'nın bir stüdyosuna hizmetlerinden dolayı Uzkınay'ın adı verildi. Ali Fuat Uzkınay 29 Mart 1956 tarihinde 68 yaşında İstanbul'da öldü. Cenazesi Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
Filmografi > Yönetmen

İzmir Zaferi / İstiklal - 1942
Zafer Yollarında - 1923
Himmet Ağa'nın İzdivacı - 1918
Leblebici Horhor Ağa - 1916
Meclis-i Mebusan-ı Osmani'nin 1330 senesi devre-i içtimaiyyesi resm-i küşadı - 1914
Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı - 1914
Filmografi > Yapımcı

Bican Efendi Mektep Hocası - 1921
Bican Efendi'nin Rüyası - 1921
Binnaz - 1919
Mürebbiye - 1919
Himmet Ağa'nın İzdivacı - 1918
Bican Efendi Vekilharç - 1917
Filmografi > Görüntü yönetmeni

Boğaziçi Esrarı / Nur Baba - 1922
Bican Efendi Mektep Hocası - 1921
Bican Efendi'nin Rüyası - 1921
Binnaz - 1919
Mürebbiye - 1919
Tombul Aşığın Dört Sevgilisi - 1919
Himmet Ağa'nın İzdivacı - 1918
Bican Efendi Vekilharç - 1917
Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı - 1914
Filmografi > Eser

Zafer Yollarında - 1923
Monte Perdido

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Fransa,  İspanya
Kriter: Karma: iii, iv, v, vii, viii
Referans: 773
Tescil: 1997 (21. oturum)
Uzatma: 1999
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Koordinatlar: 
Monte Perdido (İspanyolca) (Fransızca: Mont Perdu, Aragonca: Mont Perdito, Katalanca: Mont Perdut, hepsi de kayıp dağ anlamında) Pireneler'in en yüksek üçüncü dağıdır. İspanya'da bulunan Monte Perdido'nun zirvesi 3,355 metre yüksekliğindedir. 1997 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Moschino

| --- | --- |

Tip: Halka açık
Endüstri: Giyim, aksesuar
Kuruluş: 1983
Kurucu: Franco Moschino
Genel merkezi: Milano, İtalya
Ürün: Giysi, kozmetik, aksesuar, mücevher, parfüm, saat
Web sitesi: www.moschino.com
Moschino (İtalyanca telaffuz: [mosˈkiːno]), hazır giyim, deri ve aksesuar, ayakkabı, bavul, parfüm gibi ürünlere odaklanan İtalyan bir lüks moda evi. 1983'te Franco Moschino tarafından kuruldu. Torino'da düzenlenen 2006 Kış Olimpiyatları'nın açılış töreni kıyafetlerini tasarladı. Ayrıca Kylie Minogue'un Showgirl: The Greatest Hits Tour ve Madonna'nın Sticky & Sweet Tour adlı turnelerinin kostümlerini tasarladı.
Five Nights at Freddy's 3

| Five Nights at Freddy's 3 |
| --- | --- |

Geliştirici: Scott Cawthon
Yayımcı: Scott Cawthon
Seri: Five Nights at Freddy's
Motor: Clickteam Fusion 2.5
Platformlar: Microsoft Windows Android iOS PlayStation 4 Xbox One Nintendo Switch
Çıkış: Microsoft WindowsDÇ: 2 Mart 2015 (2015-03-02)AndroidDÇ: 7 Mart 2015 (2015-03-07)iOSDÇ: 12 Mart 2015 (2015-03-12)
Tür: Hayatta kalma-korku oyunu
Mod: Tek oyunculu oyun 
Five Nights at Freddy's 3, Scott Cawthon tarafından üretilmiş hayatta kalma-korku oyunu türündeki bağımsız video oyunudur. Five Nights at Freddy's serisinin 3. oyunudur. Oyun, 2 Mart 2015'te Steam üzerinden yayımlandı. 7 Mart 2015'te oyununun Android cizhazlara uyumlu sürümü yayımlandı. 12 Mart 2015'te oyununun İOS sürümü yayımlandı. Oyun, eleştirmenlerden olumlu eleştiriler aldı. Serinin 4. oyunu Five Nights at Freddy's 4, 23 Temmuz 2015'te yayımlandı.
Oyun, jumpscare'lar ve öncüllerinin cazibesinden yoksun olduğu için eleştirilmesine rağmen, mekaniği için eleştirmenlerden genellikle olumlu eleştiriler aldı. Serinin dördüncü oyunu Five Nights at Freddy's 4 23 Temmuz 2015'te, kronolojik devam oyunu Freddy Fazbear's Pizzeria Simulator ise 4 Aralık 2017'de piyasaya sürüldü.
Oynayış

Oyun, serideki önceki oyunlardan biraz sapma gösterir. İlk 2 seride oyuncular, 12:00 ila 6:00 (gerçek zamanlı 4 dakika) saatleri arası süren gece vardiyalarından birçok canavarla mücadele ederek hayatta hayatta kalmaya çalışırlar. Bu sefer fark, yalnızca tek bir animasyonel varlığın olması (Bu oyunda oyuncuya zarar vermeyen, ancak gece vardiyasında hayatta kalma çabalarını engellemeye çalışan, önceki seriden kalma bazı animatronikler olsa da). Oyun, Fazbear Şirketi tarafından işletilen eski Fazbear's Fright restoranında başlıyor. Fazbear Şirketi işlettiği restoranlarda meydana gelen çeşitli olayların cazibesinden yararlanmayı amaçlıyor.
Oyuncular iki farklı kamera sistemini (binadaki güvenlik kameraları ve havalandırma sistemi içindeki kameralar) ve üç alt sistemi izlemelidir. Bunlar: Ses (Bu animatroniği oyuncunun ofisinden uzaklaştırmaya yarıyor), güvenlik kameraları (Animatroniğin yerini gözlemek ve animatroniğin hareketlerini izlemek için kullanılır) havalandırma (Halüsinasyonları görmemek için kullanılır). Bu alt sistemler zaman zaman arızalanabilir ve istenmeyen sorunlarla karşılaşmamak için hemen yeniden çalışır hâle getirilmesi gerekir.Havalandırma kanalları (springtrap'in havalandırma yolu ile size saldırmasını önler)Springtrap'in size saldırmaması için onun olduğu havalandırma kanalını bulmalı ve springtrap'in olduğu kanala iki kez üst üste tıklayarak Springtrap'in gelmesini önlemeniz gerekir.
Oyun, ilerledikçe zorluk seviyesi gittikçe artan beş geceden oluşur ve bu beş gecenin tamamlanması durumunda daha zorlu olan "Nightmare" gecesinin kilidini açılır. Bir geceden diğerine geçerken düşük çözünürlüklü bir mini oyun çıkar. Oyuncu, oyunu çözmek için bu mini oyunlarda ilk oyundan kalma bir animatroniği yönlendirerek dağınık hâldeki bazı belirsiz ipuçlarını çözmeye çalışır. Bu ipuçlarını çözen oyuncu, "good ending"in yanı sıra ek bir mini oyun ve bir hile menüsü gibi bonus ödüllerin kilidini açacaktır.
Eğer oyuncu "Nightmare" gecesini tamamlarsa hile menüsünün kilidini açar. Hile menüsü, oyuncuların animatroniğin daha agresif davranmasını sağlayarak oyunu zorlaştırması gibi oyuncunun becerilerine göre ayarlanabilen çeşitli seçenekler sunar.