stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Birleşmiş Milletler Liberya Misyonu
Tarihçe

Liberya'daki iç savaş çoğunu sivillerin oluşturduğu 150.000 kişinin hayatını kaybetmesine ve yasal düzenin tamamen yıkılmasına neden oldu. Savaş, ülke sınırları içindeki ve dışındaki binlerce insanı yerinden etti. Bunun sonucunda komşu ülkelere yaklaşık 850.000 mülteci gitti. Çarpışmalar 1989'un sonlarında başladı ve 1990'un başlarında yüzlerce kişi ölmüştü. Çatışmalar hükûmet güçleri ile eski hükûmet yetkilisi Charles Taylor yönetimindeki muhalif grup Liberya Ulusal Yurtsever Cephesi'ne (NPFL) üye savaşçılar arasında yaşanıyordu.
Çatışmaların çıkmasıyla birlikte bölgesel bir organizasyon olan Batı Afrika Devletleri Ekonomik Topluluğu (ECOWAS) barışçıl bir çözüm bulunması için çeşitli girişimlerde bulundu. Birleşmiş Milletler ECOWAS'ın iç savaşı bitirme girişimlerini destekledi. Bu girişimler arasında 1990'da ECOWAS'ın gözlem gücü Askeri Gözlem Grubu'nun (ECOMOG) kurulması da vardır. Güvenlik Konseyi 1992'de Liberya'ya silah abargosu uyguladı ve Genel Sekreter ECOWAS ile savaşan taraflar arasındaki görüşmeleri desteklemesi için Özel Temsilci atadı.
EOCWAS 1993 yılında taraflar arasında Cotonou, Benin'de bir barış anlaşması imzalanmasını sağladı. Bunun üstüne Güvenlik Konseyi, Güvenlik Konseyi Kararı 866 ile Birleşmiş Milletler Liberya Gözlem Misyonu (UNOMIL) kuruldu. Misyonu'un görevi ECOMOG'un Cotonou barış anlaşmasının uygulanmasını sağlamasına destek vermekti. Özellikle tarafların anlaşmaya uyması ve anlaşmanın taraflarca adil bir şekilde uymasını sağlanacaktı. UNOMIL Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün bir başka kurumun başlattığı barış gücü görevine destek verdiği ilk misyondur.
Barış anlaşmasının uygulamaya geçmesindeki gecikmeler ve Liberya'daki taraflar arası çatışmaların devam etmesi Şubat/Mart 1994'te seçimlerin yapılmasını imkansız hale getirdi. Takip eden aylarda Cotonou anlaşmasını yürürlüğe sokacak bir dizi ek barış anlaşması üstüne pazarlık yapıldı. Ateşkesin uygulanmaya başlamasıyla birlikte Birleşmiş Milletler Temmuz 1997'de seçimlerin yapılmasını sağladı. Charles Taylor Başkan seçildi. 2 Ağustos 1997'deki yemin töreninin ardından Başkan Taylor yeni bir hükûmet kurdu ve ulusal uzlaşma ve birlik sözü verdi. UNOMIL'in ana hedefi başarıya ulaştı.
Nitekim komşu ülke Gine'nin desteklediği asi bir örgüt olan Uzlaşma ve Demokrasi İçin Birleşmiş Liberyalılar (LURD) kuzey Liberya'da kurulunca 1999'da İkinci Liberya İç Savaşı başladı. 2003 yılının başında ikinci bir asi grup, Liberya Demokrasi Hareketi, ülkenin güneyinde kuruldu ve Haziran-Temmuz 2003'e gelindiğinde Charles Taylor hükûmeti ülkenin sadece üçte birini kontrol ediyordu. Başkent Monrovia LURD kuşatması altındaydı ve şehre yapılan havan saldırıları sonucunda pek çok sivil öldü. Binlerce insan çatışma sonucunda yerlerinden oldu.
UNOL (1997-2003)

Kasım 1997'de UNOMIL'in görevinin 30 Eylül'de bitmesiyle Birleşmiş Milletler, Birleşmiş Milletler Liberya Barış Destek Ofisi'ni (UNOL) kurdu. Ofis'in başında Genel Sekreter Temsilcisi bulunuyordu. Birleşmiş Milletler'in çatışma sonrası barışın tesisi üstüne ilk görevinin hedefi Temmuz 1997'deki çok partili seçimden sonra hükûmetin barışı korumasına destek vermekti.
Güvenlik Konseyi'nin tam desteği ile UNOL ulusal uzlaşma ve iyi yönetim uygulamalarına destek verdi. Yeniden yapılandırma ve yeni programların uygulanması için uluslararası desteğin sağlanmasına yardımcı oldu.
UNOL, Güvenlik Konseyi tarafından 23 Nisan 2003'te onaylanmış güncel kararların uygulanması için çalıştı. Bu yenilenmiş görevler ve başlangıçtaki görevler kapsamında UNOL, Liberya Hükûmeti'ne insan haklarının uygulanması, seçimlerin yapılmasına destek vermenin yanı sıra barışın sağlanması için siyasi hedeflerin belirlenmesi, program destekleri ve insan haklarının önemi konularındaki eksiklerini gidermeye yardımcı olmaya odaklandı.
Fakat UNOL'un barışın sağlanması üstüne çabaları hükûmetin ve muhalefetin liderlerinin uzlaşamaması yüzünden sekteye uğruyordu. Bu sırada ulusal uzlaşmasının sağlanması insan haklarının sistematik ihlalinden, siyasi muhaliflerin ötekileştirilmesi ve sindirilmesinden ve güvenlik sektörü reformunun yapılmamasından dolayı baltalanıyordu. Bu etmenler Liberya'da iç savaşın sürmesine neden oldu. Uluslararası kamuoyu savaşan taraflara çatışmanın bitirilmesi için masaya oturmaları için çağrıda bulunuyordu.
8 Temmuz 2003'te hükûmet güçleri ile çeşitli taraflar arasındaki çatışmalar yoğunlaşıp insanlık trajedisi tehlikesi sürerken Genel Sekreter ABD'li Jacques Paul Klein'i Özel Temsilcisi olarak Liberya'ya atamaya karar verdi (S/2003/695). Liberya'daki Birleşmiş Milletler güçlerinin çalışmalarının koordinasyonu ve ortaya çıkabilecek geçici düzenlemelerin desteklenmesinden sorumluydu. 26 Temmuz'da Genel Sekreter uluslararası askerî gücün Liberya'ya üç aşamada yollanmasının yol haritasını çıkardı (S/2003/769). Bu çok yönlü Birleşmiş Milletler Barış Gücü operasyonun başlangıcı oldu. Ayrıca, Klein'ın atanması ve Liberya'da Birleşmiş Milletler operasyonun öngörülen başlangıcıyla, UNOL kontrolü doğal olarak bitecekti.
Karar 1497 (2003)

1 Ağustos 2003'te Güvenlik Konseyi, Karar 1497'yi (2003) onayladı. Böylece Liberya'da çok uluslu bir gücün kurulmasına onay verildi ve 1 Ekim 2003'ten daha geç olmayacak şekilde Birleşmiş Milletler dengeleyici güçlerinin kurulmasına hazır olunduğu bildirildi. 18 Ağustos 2003'te Liberyalı taraflar Akra, Gana'da Kapsamlı Barış Anlaşmasını imzaladılar. Bu anlaşmaya göre taraflar Birleşmiş Milletler'den, Birleşmiş Milletler Anlaşması Madde VII uyarınca Liberya Ulusal Geçiş Hükûmeti'ne destek vermesi ve barış anlaşmasının uygulanması için Liberya'ya askerî güç yollamasını istedi. Bunu takiben ECOWAS Liberya Misyonu'nun kurulmasıyla ülkedeki güvenlik durumu iyileşti.
UNMIL'in kurulması

Eylül 2003'te Güvenlik Konseyi, Genel Sekreter'in 11 Eylül 2003 tarihli raporunu ve tekliflerini değerlendirdi ve oy birliği ile Karar 1509 kabul edildi. Bu kararla 15.000 kişilik UNMIL kuruldu. UNMIL personelinin içinde 250 askeri gözlemci ve 160 kurmay subay ve Liberya'da kanuni düzeni sağlamak ve korumak için kurulmuş birlikleri de içeren 1.115 polis memuru ve gerekli sivil birlikler vardı.
Konsey 1 Kasım'da Genel Sekreter'den yetkinin ECOWAS yönetimindeki kuvvetlerden hızlı ve profesyonelce çalışmalarına başlamasını istediği UNMIL'e aktarılmasını istedi. Bunun yanında Konsey, Genel Sekreter'in UNOL'un görevini bitirip bu ofisin yaptığı önemli işlerin UNMIL'e aktarılmasını istediğini göz önünde bulundurdu.
Planlandığı gibi UNMIL barış koruma görevini ECOWAS güçlerinden 1 Kasım 2003'te devraldı. Kenyalı General Daniel Opande komutan olarak atandı. ECOMIL koruma gücü olarak hizmet veren yaklaşık 3.500 Batı Afrikalı asker geçici olarak Birleşmiş Milletler Barış Gücü'ne alındı. Aynı gün yapılan bir açıklamada Genel Sekreter bu çok önemli gelişme hakkında konuştu ve ECOWAS'a UNMIL'in bölgeye yollanmasını sağlayan güven ortamını kurmasındaki katkılarından dolayı teşekkür etti. UNMIL'e destek veren Benin, Gambia, Gana, Gine-Bissau, Mali, Nijerya, Senegal ve Togo hükûmetlerine ve ayrıca bölgesel güce katkılarından dolayı Amerika'ya teşekkür etti. Nijerya birliklerinin komutanı Tuğgeneral Ebiowei Awala, 2003 ile 2009 arasında Nijerya'nın UNMIL misyonuna 21.160 asker ile destek verdiğini duyurdu. Genel Sekreter eğer taraflar işbirliğine gider ve uluslararası toplum gerekli kaynakları sağlarsa UNMIL'in Liberya'daki çatışmanın çözümüne büyük ölçüde katkı sağlayabileceğine güvendiğini söyledi.
2009'dan beri UNMIL'in görevi her yıl uzatılıyordu. En son uzatma BM Güvenlik Konseyi'nin 22 Aralık 2016'da yetkileri 30 Mart 2018'e kadar uzatması oldu.
2018 yılında Hukukun Üstülüğünden Sorumlu Genel Sekreter Yardımcısı Waldemar Wray'in ofisi üstünden UNMIL, Liberya Ulusal Barosu'nun Ashmun Sokağı Merkezi'nde insan hakları kütüphanesi kurulabilmesi için "kitap, mobilya ve ekipman sağladı". Wray kütüphanenin "öncelikle baro üyelerinin insan hakları üstüne bilgilerini geliştirmek amacı" ile kurulduğunu ve avukatlara "müvekkillerinin haklarını korumak" için gerekli kaynakları sağlayacağını belirtti.
Barış Gücü

Liberya'daki Barış Gücü dört tugay büyüklüğündeki yapıdan ve kurmay güçlerinden oluşuyordu. Her yapı ülkenin bölündüğü dört bölümden birinden sorumluydu; her bölümde tam teşkilatlı savaş, mühendislik ve tıbbı destek ekipleri vardı.
Yukarıda açıklanan güç dağılımı 2007-09 arasındaki kısmi çekilmeden önceki durumu yansıtıyor; 2009'dan sonra bölge sayısı ikiye düşürüldü, eski Bölge 1 ve 2'yi kapsayan Bushrod Adası, Monrovia merkezli A Bölgesi ve eski Bölge 3 ve 4'ü kapsayan Gbarnga merkezli B Bölgesi.
Aralık 2012'de Kenya Savunma Güçleri'nden Tümgeneral Leonard Ngondi misyon komutanı olarak atandı. Aralık 2015'ten sonra Nijeryalı Tümgeneral Salihu Zaway Uba misyon komutanı olarak atandı. Nijeryalı General Luka Yusuf yeni kurulan Liberya Silahlı Kuvvetleri'nin başına Mart 2006'da Tümgeneral rütbesiyle atanmadan önce Bölge 1'in komutanı olarak hizmet veriyordu. 2012 - 2013 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri Ordusu'ndan Tuğgeneral Hugh Van Roosen misyon komutanlığını yaptı. Bu 1996'daki Bosna harekâtından beri bir Amerikalının komuta ettiği misyon oldu.
Barış Gücü > Karargah Güçleri

Pakistan Ordusu Mekanize Piyade Taburu
Piyade Taburu (Pakistan)
Piyade Bölüğü (Nijerya)
Mühendislik Bölüğü (Bangladeş)
Mühendislik Bölüğü (Pakistan)
Mühendislik Bölüğü (Pakistan)
İkmal Bölüğü (Çin)
Askeri İnzibat Bölüğü (Nepal)
Hastane (Ürdün) (tesisleri Monrovia'daki John F. Kennedy Hastanesi ile ortak kullanıyordu)
56. Helikopter Bölüğü (Ukrayna Silahlı Kuvvetleri)
Filipin Birliği (Büro ve VIP Güvenliği)
Barış Gücü > Bölge 1

2 adet Piyade Taburu (Pakistan) (Tubmanburg ve Voinjama)
Piyade Taburu (Namibya)
Mühendislik Taburu (Pakistan)
Hastane (Pakistan)
Barış Gücü > Bölge 2

2 adet Piyade Taburu
Piyade Taburu (Gana)
Mühendislik Taburu (Pakistan)
Barış Gücü > Bölge 3

3 adet Piyade Taburu (Bangladeş)
Mühendislik Bölüğü (Bangladeş)
Hastane (Bangladeş)
Barış Gücü > Bölge 4

3 adet Piyade Taburu (Etiyopya)
Piyade Taburu (Senegal)
Hastane (Senegal)
Hastane (Çin)
Mühendislik Bölüğü (Çin)
Barış Gücü > B Bölgesi

B Bölgesi sorumluluk alanı Lofa, Bong, Nimba, Grand Gedeh, River Gee, Maryland ve Grand Kru eyaletlerini kapsıyordu. Bölge karargahı Bong County, Gbarnga'daydı. Bu bölgedeki askerî birlikler arasında bir Pakistan piyade taburu, bir Bangladeş piyade taburu ve Gana piyade taburu, 6-11 arasındaki UNMO Ekipleri, üç 2-seviye hastane (Çin, Bangladeş ve Pakistan), Bangladeş muhabere bölüğü, Bangladeş ikmal bölüğü ve Bangladeş askeri inzibat birliği vardı.
Misyona gönderilen Kanada Kuvvetleri için "Liane" adı kullanıldı. Bu kuvvetlere 2003 yılının sonlarında yollanan SHIRBRIG destek personeli de dahildir.
Konuyla ilgili yayınlar

Colin Robinson (Temmuz–Ağustos 2006). "Liberia: UNMIL's Hard-won success". New Zealand International Review. XXXI (4).
Panhard AML-90 zırhlı araçlarla devriye gezen İrlandalı UNMIL birlikleri, Temmuz 2006.
.an

| --- | --- |
Tanımlama tarihi: 1993
Üst seviye alan adı tipi: İnternet ülke üst seviye alan adı
Durumu: Kaldırıldı (yerine .cw ve .sx kullanılmakta)
Kayıt: Çuraçao Üniversitesi
Sponsor: Çuraçao Üniversitesi
Kullanım amacı: Hollanda Antilleri ile bağlantılı kuruluşlar
Kayıt sınırlamaları: Tesciller tescil ettirenin adına veya ticari markasına karşılık gelmelidir; kimlik kanıtı kayıt sırasında gösterilmelidir
Yapı: İkinci seviyede ve ayrıca bazı ikinci seviye etiketlerin altında üçüncü seviyede alınan kayıtlar
Dokümanlar: Kurallar
.an, Hollanda Antilleri'nin İnternet Ülke Alan Kodu (CcTLD) kod harfleri. Hollanda Antilleri Üniversitesi tarafından işletilmektedir. Hollanda Antilleri 2010 yılına kadar kaldırılması nedeniyle bir üst düzey alanı belli değildir. .an üzerinde 800 domain kullanıcısı bulunmaktadır. (Doğrudan veya üçüncü düzeyde) Bunlardan en çok ziyaret edilenleri google.com.an, youtube.com.an, yahoo.com.an ve visa.com.an'dir.
Suriye Ekspresi

Suriye Ekspresi, Rus medyasında Rus çıkarma gemilerinin Suriye'ye düzenlediği düzenli seferleri tanımlamak için kullanılan analojidir. Bu seferlerin amacı, Suriye Silahlı Kuvvetleri'ne silah ve mühimmat tedarikiydi. Resmi verilere göre, gemiler bir tür "özel kargo" taşıyordu. Çıkarma gemilerinin seçimi, üçüncü ülkelerin onları alıkoymasının ve denetime tabi tutmasının imkansız olmasına dayanmaktadır. 2015 yılından itibaren Rusya Deniz Kuvvetleri, Türkiye ve Ukrayna'dan satın aldığı dökme yük gemilerini de mal teslimi için kullanmaya başlamıştır.
Rosoboronexport temsilcilerinin resmi pozisyonuna göre, Suriye'ye yapılan tedarikler, Suriye'ye uygulanan hiçbir uluslararası yaptırımı ihlal etmemektedir.
Adın kökeni

Suriye Ekspresi terimi Tuğamiral Tanaka'nın Guadalcanal Muharebesi sırasında adaya düzenlediği sevkiyatı tanımlamak için kullanılan Tokyo Ekspresi analojisine dayanır. Tanka, adaya gerçekleştirilen sevkiyatı orijinal olarak askeri kargo gemileri olmayan ve muhripleri taşımak için uyarlanmamış gemiler ile gerçekleştirdi. Adadaki Japonlar, Takyo Ekspresi ile gelen yardımla Guadalcanal Muharebesinde Müttefik kuvvetlerle güç dengesini sağlamayı başarmıştı.
"Suriye Ekspresi" adının ilk kez 2012 yılında geçtiği kaydedilmiştir. Yavaş yavaş, bu isim medyada ve bloglarda yayıldı ve genel olarak silah tedarikini ifade etti. İfadedeki "ekspres", yüksek uçuş sıklığı ve kısa yolculuklarla ilişkilendirilen "yüksek hızlı tren" anlamına gelir.
Runet'in (İnternetin Rusça dilindeki kısmı için kullanılan terimdir) dışında, terim pek kullanılmamıştır.
Arka planı > Suriye İç Savaşı

2011'in başında, Suriye'de yavaş yavaş bir ayaklanmaya dönüşen kitlesel ayaklanmalar patlak verdi ve bu sırada heterojen güçler merkezi hükûmete karşı birleşti. Barışçıl bir çözüme yönelik girişimler sonuç getirmedi ve 2012 yılına kadar ülkede bulunan cephanelikler ve tüm askeri üsler muhaliflerin eline geçti.
Arka planı > "Chariot" gemisinin alıkonulması

11 Ocak 2012, Westberg Ltd.'ye ait Saint Vincent ve Grenadinler bayrağı altındaki Chariot gemisi, Sankt-Peterburg'dan Suriye'nin Lazkiye limanına giderken Kıbrıs'ın Limasol limanında incelendi. Arabada silahların olduğu belirlendi. Avrupa Birliği'nin Suriye'ye uyguladığı silah ambargosuna rağmen, Kıbrıs makamları geminin rotasını değiştirmesi şartıyla geminin devam etmesine izin verdi. Chariot'un Türkiye'ye gitmesini bekliyorlardı. Ancak daha sonra Türk makamları, geminin Suriye'nin Tartus limanına vardığını duyurdu. Rus deniz üssünün bulunduğu ve aynı zamanda geminin konumu hakkında sinyaller yayan cihazlar ondan çıkarıldı. Bu vesileyle, ABD makamları taşınan yükün niteliğini netleştirmek için Rus makamlarına başvurdu.
Suriye Ekspresi'nin ortaya çıkışı

Chariot gemisinde yaşanan sorun Rusya'yı önlem almaya itti. Rusya, denetimin mümkün olmaması ve sevkiyatta sorun yaşanmaması için orduya bağlı olan büyük çıkarma gemilerini sevkiyat için kullanmaya başladı. Ekspres'in güzergahı Kuzey, Karadeniz ve Baltık filolarına bağlı büyük çıkarma gemilerin Novorossiysk deniz üssüne gelmesiyle başlar. Ardından burada kargoyu alarak Karadeniz'e açılırlar. Boğazları ve Ege'yi geçerek Akdeniz'e çıkan çıkarma gemileri, yüklerini, Suriye'deki Rus lojistik merkezi olan Tartus'ta boşaltırlar.
Kişi kültü

Azerbaycanca Stalin'i gösteren Sovyet afişi, 1938
Kişi kültü veya lider kültü, genellikle hükûmet tarafından liderin idealize edilmiş ve kahramanlaştırılmış bir imajının oluşturulması amacıyla yapılan bir çabadır. Tarihsel olarak, kitle iletişim araçlarının, propaganda, gösteri, sanat, vatanseverlik ve hükûmet tarafından organize edilen gösteri ve mitingler gibi teknikler aracılığıyla geliştirilmiştir. Kişilik kültü, apotheosis ile benzerdir, ancak modern toplumsal mühendislik teknikleriyle genellikle tek parti rejimlerinde veya baskın parti rejimlerinde devlet veya parti tarafından oluşturulur. Kişilik kültleri genellikle totaliter veya otoriter hükûmetlerin liderleriyle ilişkilendirilir. Aynı zamanda bazı monarşilerde, teokrasilerde, başarısız demokrasilerde ve hatta liberal demokrasilerde de görülebilir.
Arka plan

İnsanlık tarihi boyunca, hükümdarlar ve diğer devlet başkanları sık sık büyük bir saygıyla karşılanmış ve onlara süper-insan nitelikleri atfedilmiştir. Özellikle Orta Çağ Avrupa'sında tanrısal haklılık ilkesi aracılığıyla, hükümdarlar Tanrı'nın veya tanrıların isteğiyle göreve geldikleri söylenirdi. Antik Mısır, Japonya İmparatorluğu, İnka İmparatorluğu, Aztekler, Tibet, Tayland ve Roma İmparatorluğu, hükümdarları "tanrı-imparator" olarak yeniden tanımlayan örnekler arasında özellikle dikkat çekicidir. Ayrıca, Antik Roma'nın İmparatorluk kültü, imparatorları ve bazı aile üyelerini Roma Devleti'nin ilahi onaylı otoritesi (auctoritas) ile özdeşleştirirdi.
18. ve 19. yüzyıllarda Avrupa ve Kuzey Amerika'da demokratik ve seküler fikirlerin yayılması, hükümdarların bu aurayı korumasını giderek zorlaştırdı, ancak III. Napolyon ve Kraliçe Victoria, 19. yüzyılda çoğalan ve dolaşıma giren kartvizit portrelerinde bu sürecin sürdürülmesini takdir ettiler ve topladılar.
Sonraki dönemlerde radyo gibi kitle iletişim araçlarının gelişmesi, siyasi liderlere daha önce hiç olmadığı kadar kitlelere olumlu bir imaj yansıtma imkanı sağladı. İşte 20. yüzyılda en ünlü kişilik kültleri bu koşullardan doğdu. Bu kültler genellikle bir tür siyasi dindir.
21. yüzyılda İnternet'in ortaya çıkması, kişilik kültü fenomenini yeniden canlandırmıştır. Sosyal medya platformları aracılığıyla yayılan yanlış bilgi ve propaganda ile yirmi dört saatlik haber döngüsü, aldatıcı bilginin geniş çapta yayılmasına ve kabul edilmesine imkan sağlamıştır. Sonuç olarak, kişilik kültleri birçok yerde büyümüş ve popülerliğini korumuştur, dünya genelinde otoriter yönetimlerde belirgin bir artışla paralel olarak.
"Kişilik kültü" terimi, muhtemelen İngilizcede 1800-1850 yılları arasında ortaya çıktı ve aynı dönemde Fransızca ve Almanca versiyonları da ortaya çıktı. Başlangıçta, siyasi bir çağrışımı yoktu, ancak Romantik "deha kültü" ile yakından ilişkilendirildi. Terimin ilk siyasi kullanımı, Karl Marx'ın 10 Kasım 1877 tarihli Wilhelm Blos'a yazdığı bir mektupta ortaya çıktı.
Ne ben, ne de sen popülerlikle ilgileniyoruz. Bir kanıt sunayım: Kişilik kültüne olan bu antipatim o kadar büyüktü ki, Uluslararası hareketin yaşandığı dönemde birçok kez halk önünde onura layık görülmek istendiğinde, bunlardan hiçbirini kamusal alana girmesine izin vermedim...
Karakteristikler

Bir liderin kişilik kültünün neyin oluşturduğu konusunda çeşitli görüşler vardır. Tarihçi Jan Plamper, modern kişilik kültlerinin "öncülerinden" ayıran beş özelliğe sahip olduğunu yazmıştır: Kültler dünyevi ve "halk egemenliğine dayanmaktadır"; hedefleri sadece erkeklerdir; sadece zengin veya sadece yönetici sınıfı değil, tüm nüfusu hedef alırlar; kitle iletişim araçlarını kullanırlar; "rakip kültlerin" girişini engellemek için kitle iletişim araçlarının yeterince kontrol edilebildiği yerlerde mevcutturlar.
2013 tarihli "Karakter nedir ve neden gerçekten önemlidir?" adlı makalesinde Thomas A. Wright şöyle belirtmiştir: "Kişilik kültü fenomeni, sürekli propaganda ve medya maruziyeti yoluyla bilinçli bir şekilde şekillendirilen, hatta tanrısal bir hale getirilen bir bireyin idealize edilmiş halk imajına atıfta bulunur. Sonuç olarak, bir kişi, yalnızca halk kişiliğinin etkisiyle diğerlerini manipüle edebilir... kişilik kültü perspektifi, birçok kamu figürünün yaratmak için yetiştirdiği sığ ve dışsal imajlara odaklanır ve idealize edilmiş ve kahramanca bir imaj oluşturur."
Adrian Teodor Popan, bir kişilik kültünü "liderin aşırı miktarda ve abartılı bir şekilde kamuoyunda övgü gösterisini" tanımlamıştır. Ayrıca, kişilik kültünün oluşumuna yol açan üç nedensel "gerekli, ancak yeterli olmayan yapısal koşul ve olay zinciri" ile birlikte, patrimonyalizm ve müşterekçilik kombinasyonu, muhalefetin eksikliği ve toplum kültürünü saran sistemli sahtekarlık gibi bir dizi olay zinciri tanımlamıştır.
John Pittman'a göre, kişilik kültlerinin temel özelliği babacan bir yapıya sahip olmalarıdır. Marksist hareketlerle örtüşen kişilik kültü fikri, iktidardaki erkekler arasında popüler hale gelmiş ve onların "halkın babaları" olacakları düşüncesiyle yaygınlaşmıştır. 1920'lerin sonuna gelindiğinde, kişilik kültlerinin erkek özellikleri daha da aşırı hale gelmiştir. Pittman, bu özelliklerin, "bir 'büyük lider'in kültürel odak olarak rejimin aygıtına formal bir rolü: yukarıdan aşağıya 'idari önlemlere' dayanma: ve tek bir idealle oluşturulan piramidal bir otorite yapısı" gibi rolleri içerdiğini belirtmektedir.
Kitle iletişim araçlarının rolü

Kitle iletişim araçları, ulusal liderlerin kişilik kültlerinin oluşmasında önemli bir rol oynamıştır. Modern kişilik kültü büyük ölçüde liderin medya aracılığıyla nasıl sunulduğuna bağlı olarak ortaya çıkmıştır. Modern kişilik kültü, medya ile birlikte gelişmiştir. Yirminci yüzyıl, radyo yayınları, filmler ve daha sonra internet üzerindeki içerikler şeklinde propaganda paketlemesini mümkün kılan teknolojik ilerlemeler getirmiştir. Bugün, hükûmetler vatandaşları dış dünyadan izole edebilme ve vatandaşların erişebileceği içeriğin bir tekelini oluşturma yeteneğine sahiptir, bu da kişilik kültünün geliştirilmesini çok daha kolay hale getirir.[kaynak belirtilmeli]
2013 yılında Thomas A. Wright, "[özellikle siyasette] karizmatik liderin giderek daha çok medyanın ve kendi kendini göstermenin bir ürünü haline geldiği açık hale geliyor" şeklinde gözlemde bulunmuştur. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki medyaya odaklanan Robert N. Bellah ise şöyle eklemiştir: "Amerikan siyasetinde medyanın kişilik kültüne ne ölçüde yansıdığını ve ne ölçüde oluşturduğunu belirlemek zordur. Elbette ki bunu yalnızca medya tek başına oluşturmadı, ancak kesinlikle buna katkıda bulundu. Her durumda, Amerikan siyaseti modern dünyada nadir görülen bir ölçüde politik liderlerin kişilikleri tarafından domine ediliyor... son yılların kişiselleşmiş siyasetinde liderin 'karizması' neredeyse tamamen medya maruziyetinin bir ürünü olabilir."