İtalya Ordusu (Fransa)
Geçmiş > İtalya Ordusunun kuruluşu ve ilk operasyonları

Ancien Régime'nin monarşik güçlerine karşı savaşın başlamasından sonra Fransız devrimci ordusunu güçlendirme planının bir parçası olarak, 1 Kasım 1792'de Cumhuriyet Yürütme Konseyi, daha önce ait olan kuvvetlerle İtalya Ordusu'nu kurmaya karar verdi. Alpler Ordusu'nun sağ kanadı; Var Ordusu'nun eski komutanı ve Nice fatihi General Jacques Bernard d'Anselme bu birliklerin komutasını devraldı. Ordunun durumu kısa sürede zorlaştı; General Anselme ile devrimci politikacılar arasında çatışmalar çıktı ve komutan görevden alındı. Savunmaya indirgenen İtalya Ordusu, 1793'ün büyük bir bölümünde birçok bölümü Toulon'u yeniden fethetmekle meşgul olan Fransız ordusuna teslim etmek zorunda kaldı.
İtalya Ordusu'nun operasyonları, Mart 1794'te General Napolyon Bonapart'ın topçu komutanı olarak gelişinden sonra daha aktif hale geldi; genç subay hemen, Piyemonte'a saldırmak için cesur bir operasyon planının ana hatlarını çizdiği bir dizi operasyonel not sundu. Yeni ordu komutanı General Pierre Dumerbion, Napolyon Bonapart'ın planlarını kısmen kabul etti ve Fransızlar, Saorgio ve Roia'da bazı başarılar elde etti. General Napolyon Bonapart, Jakoben fraksiyonuyla yakından bağlantılıydı; Napolyon, operasyon kararını da destekleyen Maximilien Robespierre'in kardeşi Augustin de Robespierre'in bir arkadaşıydı. Maximilien Robespierre Thermidor tarafından devrilince Napolyon İtalya Ordusu ile operasyonlarına devam ediyordu. Ancak devam eden operasyonlara rağmen Thermidor rejimi Napolyon'u görevden aldı. Napolyon görevini kaybetmesiyle ordu savunmaya geçti.
1794 sonbaharında Alpler cephesindeki saldırı operasyonlarının siyasi nedenlerden ötürü askıya alma kararı alındıktan sonra, İtalya Ordusu fethedilen mevzilerin bir bölümünü kaybetti ve Avusturya-Piedmont ordularına karşı kısır bir mevzi savaşını sürdürdü. Ordu ancak Eylül 1795'te daha saldırgan operasyonlara yeniden başladı ve yeni komutan General Barthélemy Schérer'in rehberliğinde 24 Kasım 1795'te Loano savaşında parlak bir zafer elde etti. İtalya Ordusu; Ligurya kıyısı boyunca Tanaro Vadisi ve Imperia tarafında Savona'ya kadar ele geçirmişti. Ancak bu başarının ardından General Schérer, esas olarak kuvvetlerinin zayıflığı ve düzensizliği nedeniyle operasyonları yeniden askıya aldı.
Son olarak, 1795-1796 kışında, Askeri İşler ve Savaşın Yürütülmesi Müdürlüğü'nün baş subayı Lazare Carnot, kesin başarılar elde etmek için Almanya ve İtalya'da yeni bir saldırı harekâtları planladı. Ana görev, Alman cephesinde konuşlanmış iki ordunun paralelinde İtalya Ordusu, Loano'nun başarısından sonra ulaşılan elverişli mevzilerden başlayarak ikincil bir saldırı başlatacaktı.
General Schérer karamsardı. Ordusunun ciddi organizasyonel ve maddi eksikliklerinden ve askerlerin kötü koşullarından şikayet etti; Şubat 1796'da protesto için istifa etti. Carnot, İtalya Ordusu'nun zorluklarının farkındaydı ve General Napolyon Bonapart ile sürekli temas halindeydi; Napolyon, Carnot'ya güvence verdi ve başarı sözü verdi. Bonapart'ın kız arkadaşı Giuseppina di Beauharnais tarafından teşvik edilen Paul Barras, komutayı genç generale emanet etmesi için baskı yaptı; Carnot, General Bonapart'ın emellerinden korktu, ancak planlarını onayladı ve 2 Mart 1796'da onu İtalya Ordusu başkomutanı olarak atadı.