stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yahudilikte Yeruşalim
Ağlama Duvarı

Modern Yahudilikte en kutsal yerlerden biri olan Ağlama Duvarı, Kudüs'ün kalbinde bulunur. Bunun sebebi, şu anda Yahudilerin ulaşamadığı Kodeş Hakodaşim'e en yakın nokta olmasıdır. Roma fethinden 1967'ye kadar Kudüs Tapınağı'ndan arta kalan tek yer olduğu düşünülmekteydi; Midraş'taki ezoterik metinlere göre Tanrı, Tapınak duvarları dışında eskiyi hatırlamak için bir anıt bırakacağı yazılıdır.
Altı Gün Savaşı'yla Doğu Kudüs İsrail'in eline geçince Tapınak Dağı'ndaki diğer duvarlarından ayakta kaldığı farkına varılmıştır.
Hahamlar ve Kudüs

Talmud'daki kayıtlara göre rabinik lider Yohanan ben Zakay (~MS 70), Kudüs'ün yıkılmasını engellenemek için barışçı yollarla teslim olmayı tavsiye etmiş olsa da bu aşırı dindarlar tarafından önemsenmedi. Yahudilerin "Siyon'a geri dönmeleri" ifadesi ilk olarak 1140'ta ölen Yehuda Halevi tarafından dile getirilmiştir, Bir Yahudi efsanesine göre, Kudüs'e yaklaşınca kutsal şehrin gücü altında ezildi ve en güzel ağıtını söyledi bu sırada atlı bir Arap tarafından ezilerek öldürüldü.
Onu, 1267'de İsrail topraklarına göç eden Ramban takip etti ve Kudüs'te kısa bir süre kaldı. Yazdıklarına göre, Haçlılar yüzünden şehirde sadece yaklaşık on Yahudi kalmıştı ve birlikte, bugün ayakta en eski sinagog olan Ramban Sinagogu'nu inşa ettiler.
Vilna Gaon olarak bilinen Eliyahu ben Şlomo (ö. 1797) ve Baal Şem Tov olarak bilinen Israel ben Eliezer (ö. 1760), Kudüs'ün Osmanlı hakimiyetinde bulunduğu zamanda havarilerini Kudüs'e yerleşmeye gönderdi. Bu kişiler, bugün liderleri Edah Haharedis olan, Harediliğin altyapısını oluşturdu. Vilna Gaon'un öğrencilerinden bazıları ise aşırı anti-Siyonist Neturey Karta hareketini kurdu.
İsrail Devleti'nin kuruluşu

Birleşik Krallık Filistin Mandası yetkilileri, Aşkenaz ve Sefarad Yahudileri için, 1921'de merkezi Kudüs'te olan bir başhahamlık ofisi açtılar. "Dini siyonist" Mafdal grupuyla bağdaştırılan Rabbi Abraham Isaac Kook (ö. 1935), Sefarad başhahamı Rabbi Yaakov Meir ile birlikte ilk modern başhaham oldu. Başhahamlığın bulunduğu bu resmi yapı 1958'de tamamlandı ve buna Heyhal Şlomo denir.
Buna tezat olarak Kudüs'teki Haredi Yahudileri anti-Siyonist Edah Haharedis'i kurdular. Bu grubun ilk hahamı Rabbi Yosef Haim Sonnenfeld'di. Aralarında Hasidik grupların da bulunduğu bazı gruplar zamanla Haredilerden ayrılmaya başladı.
Kudüs, dünyadaki en büyük yeşivalara (dini eğitim veren okul) ev sahipliği yapmaktadır. Bu şehir dünya Yahudileri için tartışmasız dini ve ruhani merkezdir.
Modern İsrail'de Kudüs

Kudüs, 21. yüzyılda, dini inançları gereği farklı kişiler tarafından farklı biçimlerde algılanmaktadır. 2009 yazında Eski Şehir yakınlarında bir parkın Cumartesi günü açılması Haredilerin ayaklanmasına sebep oldu. Fakat, seküler gruplar karşı protestoda bulundular ve Kudüs'ün dindar olan veya olmayan herkesin şehri olması gerektiğini ifade ettiler. "Açık" Kudüs çağrısı, Şalom Hartman Enstitüsü başkanı ve Ortodoks haham Rabbi Dr. Donniel Hartman tarafından destek buldu. Dindar ve Siyonist olan Hartman, Kudüs'ün sadece dini bir merkez değil, aynı zamanda seküler İsrail'in de başkenti olduğunu belirtmiştir; "Açık" Kudüs konseptiyle tüm Yahudiler arasında birlik sağlanması gerektiğini savunmaktadır.
Galeri

Eski Ahit'teki tanıma göre Süleyman Mabedi'nin yeniden inşası
68 yılında asiler tarafından basılan sikke. Ön yüz: "İsrail Şekeli, yıl 3". Arka yüz: "Kutsal Kudüs"
1900'lerde Eski Şehir.
Ortodoks Yahudi kadınlar Ağlama Duvarı'nda dua ederken.
Ağlama Duvarı'nda bir Bar Mitsva şöleni.
Gambrion

| --- | --- |
Cambre 
Diğer adı: Gambreio - Gambrium
Konum:  İzmir, Kınık
Tür: Yerleşim
Tarihçe
Kuruluş: MÖ 4. yüzyıl
Sit ayrıntıları
Buluntu(lar): Harabe yapı kalıntıları, gambrion sikkeleri,
Kamusal erişim: Açık
Küçük Asya'nın kuzeyindeki bazı ana antik Yunan şehirlerini gösteren harita. Gambrion, Pergamon'un güneydoğusunda yer almaktadır.
Gambrion - Gambreio - Gambrium - Cambre İzmir ili Kınık İlçesi sınırları içindeki Poyracık yerleşiminin yaslandığı Hisarlık Tepesi'nin üstünde kurulmuş bir antik kenttir.
Adından, MÖ 399 yılında yöreye ilişkin bilgiler veren Ksenophon'un Onbinlerin Dönüşü adlı eserinde söz edilir. O günlerde Gambrion'un yönetici Pergamon tepesine yerleşmiş Hellas'ın oğlu Gorgion'dur.
Gambrion'da basılmış elektron paralar üzerinde on iki ışını bulunan bir yıldız vardır.
Konumu ve Çevresel Özellikleri

Küçük Asya'nın kuzeyindeki Gambrion, Pergamon'un güneydoğusunda kalan antik Yunan şehridir.
İsim

Antik kent ismi Gambrion köken olarak gambros'tan gelmektedir. Gambros kökü "damat", -eion ise yeri eki anlamını taşımaktadır. Bilge Umar, Gambrion ismini bu şekilde yorumlamış, Ksenophon ise Helenceye dayandırmakta olduğu fakat MÖ 400 de burası Helenleşmediği için bu adın Helen kökenli olmadığı Bürchner notlarında geçmektedir. Antik yazarlardan Plinius ise antik kenti Cambre olarak yorumlamıştır.
Tarihçe

Gambreion, Ksenophon'un Hellenika adlı eserinde bir Mysia kenti olarak geçer. Gambreion'un, Bergama‟nın doğusunda Kınık kasabasının bitişiğinde olduğu düşünülmektedir. MÖ 4. ve 3. yüzyıllarda sikke bastığını biliyoruz. Yerleşimden günümüze görünür hiçbir yapı kalıntısı ulaşmamış ve tarihçesi hakkında da pek bilgi sahibi değiliz. Adından, MÖ 399 yılında yöreye ilişkin bilgiler veren Ksenophon'un Onbinlerin Dönüşü adlı eserinde söz edilir. O günlerde Gambrion'un yönetici Pergamon tepesine yerleşmiş Hellas'ın oğlu Gorgion'dur. Lidyalılar zamanında Kalarga tepeden altın çıkarılıp Gambrion'da işletilmiş olarak antik kayıtlarda geçmektedir. Bölgede yapılan araştırma kazılarında MÖ 350-300 yıllarına tarihlenen Gambrion sikkeleri bulunmuştur. Bergama'da ilk ticari değişim aracı olan para basımı MÖ 5. yüzyıl'da yapılmıştır. Poyracık o zamanki adıyla Gambrion darphanesiyle ünlü komşu kenttir. Gambrion Bergama krallığı döneminde bir kent olup Darphanesi ile ünlüdür. Ancak günümüzde adı geçen eserlerin yer yer kalıntıları kalmıştır. Antik yerleşim Gambrion'un yönetici Pergamon tepesine yerleşmiş Hellas'ın oğlu Gorgion'dur. Gambrion'da basılmış elektron paralar üzerinde on iki ışını bulunan bir yıldız vardır. Bergama küçük bir yerleşim olduğu dönemde Gambrion zengin ve gelişmiş görünümünde kent statüsü görünümündedir.
Ekonomisi

Antik kentin başlıca geçim kaynaklarından birisi de maden işçiliğidir. Gambrion kenti sırtını yasladığı Yunt dağlarından elde edilen kömür ve demir madenleri sayesinde maden işçiliğini geliştirmiştir.
Arkeolojik araştırmalar

Antik kaynaklarda adı geçen Gambrion kentinin ilk araştırılması A.Conze tarafından 1887 yılında yaptığı yüzey çalışmalar ışığında yorumlanmaktadır. Araştırmacı A. Conze Kent yerleşiminin sınırlarının düşünülenden daha fazla olduğunu vurgulamaktadır. Ayrıca Gambrion'da Thesmophorion ve Lokhia artes adına kurulan iki tapınaktan söz ettiği görülmektedir. Fakat günümüzde antik yerleşimde bilimsel çalışmalar yapılmadığından antik kent yapı temelleri yarı toprak altında kalmıştır.
Yokohama

| Yokohama 横浜市 |
| --- | --- |
Belirlenmiş şehir
Yokohama şehri

  Bayrak Arma 
 Yokohama'nın Kanagawa prefektörlüğündeki konumu
YokohamaYokohama'nın Japonya'daki konumu
Ülke:  Japonya
Bölge: Kantō
Prefektörlük: Kanagawa
İdare
 • Belediye başkanı: Takeharu Yamanaka (DP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 437,38 km²
Nüfus (2012)
 • Toplam: 3.697.894
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.city.yokohama.lg.jp
Yokohama'nın semtleri
1906 yılında yayınlanmış olan Justhus Perthes See Atlas 'dan "Hinterindische und Chinesische gewässer" haritasında Jokohama (Yokohama).
Yokohama (Japonca: 横浜市 Yokohama-shi), Japonya'nın Kanagawa prefektörlüğünün merkezi ve en büyük şehridir. Şehir Tokyo Körfezi'nin batısında ve Tokyo'nun yaklaşık 30 km güneyinde yer almaktadır.
Yokohama 3,7 milyon nüfusu ile Japonya'nın Tokyo'dan sonraki ikinci büyük şehridir. Yokohama, 19. yüzyılın ortalarında Japonya'nın dışa açılmasıyla birlikte hızla gelişerek ülkenin önemli bir liman kenti hâline geldi ve günümüzde Kobe, Osaka, Nagoya, Hakata, Tokyo ve Chiba ile birlikte ülkenin en önemli limanlarından biridir. Tokyo ile birlikte Keihin Sanayi Bölgesi'nin (京浜工業地帯 Keihin Kōgyō Chitai) merkezi ve Japonya'nın önemli ticaret merkezlerinden biridir.
Tarihçe

19. yüzyılın ortalarına kadar Kanagawa (神奈川) adlı bir kasaba mevcuttu. 8 Temmuz 1853'te Tuğamiral Matthew Calbraith Perry komutasındaki Amerika Birleşik Devletleri Doğu Hint Donanmasına ait 4 Kuro Fune (黒船 Siyah Gemi; Savaş gemisi)' Tokyo Körfezinin girişinde bulunan Uraga'ya (günümüzde Yokosuka şehrinin Uraga mahallesi) gelerek ülkeyi dışarıya açmasını istemiştir. Perry donanması müzakerenin sonucu zamanı tanıyarak Japonya'yı terk etmiştir. 13 Şubat 1854'te Perry komutasındaki 7 Kuro Fune Kanazawa'ya (günümüzde Yokohama'nın Kanazawa semti) gelerek antlaşmanın imzalanmasını talep etmiş ve 3 Mart'ta Kanagawa Antlaşması (ya da Japon-Amerikan Dostluk Antlaşması 日米和親条約 Nichibei Washin Jōyaku) imzalanmıştır. Bu antlaşmaya göre Shimoda ve Hakodate olmak üzere iki liman açılmıştır.
Daha sonra 29 Temmuz 1858'de imzalanan Japon-Amerikan Dostluk ve Ticaret Antlaşması (日米修好通商条約, Nichibei Shūkō Tsūshō Jōyaku) gereğince Yokohama 4 Temmuz 1859'de Nagasaki (長崎, 4 Temmuz 1859), Hakodate (箱館 ya da 函館 31 Mart 1854 tarihli Kanagawa Antlaşmasıyla zaten açıktı), Niigata (新潟, 1 Ocak 1860), Hyōgo (兵庫, 1 Ocak 1863) ile birlikte yurt dışına karşı açılacaktı.
Ancak Japonya hükûmeti Kanagawa kasabasının karşısındaki Yokohama köyü'nde (şu anki Minato Mirai 21 bölgesi) acilen bir limanı inşa etmiş ve Kanagawa'nın yerine bu limanı (Yokohama limanı) açmıştır. Aynı şekilde Hyōgo yerine Kōbe limanını açmıştır. Amerika buna şikâyette bulunduysa da Japonya Yokohama'nın bulunduğu prefektörlük Kanagawa olarak, Kōbe'nin bulunduğu prefektörlük Hyōgo olarak adlandırmış ve böylece durumu meşrulaştırmıştır.
Meiji döneminin ülkedeki tecretin kalkmasının ardından Yokohama da önemli bir liman olarak hızla büyümüştür.
İklim

|  Yokohama iklimi > Aylar.En yüksek sıcaklık (°C).Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C).En düşük sıcaklık (°C).Ortalama yağış (mm) |  Yokohama iklimi > Oca.20,8.9,9.5,9.2,3.−8,2.58,9 |  Yokohama iklimi > Şub.24,8.10,3.6,2.2,6.−6,8.67,5 |  Yokohama iklimi > Mar.24,5.13,2.9,1.5,3.−4,6.140,7 |  Yokohama iklimi > Nis.28,7.18,5.14,2.10,4.−0,5.144,1 |  Yokohama iklimi > May.31,1.22,4.18,3.15,0.3,6.152,2 |  Yokohama iklimi > Haz.35,5.24,9.21,3.18,6.9,2.190,4 |  Yokohama iklimi > Tem.36,9.28,7.25,0.22,4.13,3.168,9 |  Yokohama iklimi > Ağu.37,4.30,6.26,7.24,0.15,5.165,0 |  Yokohama iklimi > Eyl.36,2.26,7.23,3.20,6.11,2.233,8 |  Yokohama iklimi > Eki.30,9.21,5.18,0.15,0.2,2.205,5 |  Yokohama iklimi > Kas.26,2.16,7.13,0.9,6.−2,4.107,0 |  Yokohama iklimi > Ara.23,5.12,4.8,5.4,9.−5,6.54,8 |  Yokohama iklimi > Yıl.37,4.19,7.15,8.12,5.−8,2.1.688,8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: Japonya Meteoroloji Ajansı ve İklim Atlası
İdari bölümler

Yokohama idari olarak 18 semte ayrılmaktadır (ku):
Aoba-ku
Asahi-ku
Hodogaya-ku
Isogo-ku
Izumi-ku
Kanagawa-ku
Kanazawa-ku
Kōhoku-ku
Kōnan-ku
Midori-ku
Minami-ku
Naka-ku
Nishi-ku
Sakae-ku
Seya-ku
Totsuka-ku
Tsuzuki-ku
Tsurumi-ku
Ekonomi ve altyapı

Şehrin, özellikle nakliye, biyoteknoloji ve yarı iletken sanayilerinde güçlü bir ekonomik temeli vardır. Nissan, 2010 yılında merkezini Chūō, Tokyo'dan Yokohama'ya taşıdı.
Yokohama'nın kişi başına GSYİH'sı (Nominal) 30,625 dolardı (1$=¥120.13).
2016 itibarıyla, Yokohama şehrinde toplam üretim 13.56 milyar yen'e ulaştı. Yerel eyaletlere kıyasla Shizuoka ve Hiroşima Eyaletleri arasında yer alır. 26. sırada yer alan Macaristan ile OECD ülkeleri arasında 27. sırada yer alan Yeni Zelanda arasındadır. Genellikle, birincil sanayi %0.1, ikincil sanayi %21.7 ve üçüncül sanayi %82.3'tür. Birincil sanayi oranı düşük, ikincil sanayi ve üçüncül sanayi oranı yüksektir. Yönetmelikle belirlenmiş diğer şehirlerle karşılaştırıldığında, Osaka'nın yaklaşık %60'ı kadardır, bu ise neredeyse Nagoya ile aynıdır. Ekli tabloda da görüldüğü gibi, birkaç merkez ofisi şirketi yoktur, bununla bağlantılı olarak büyük blok tipi şirketlerin (JR, NTT, elektrik, gaz, büyük ticari yayıncılar, vb.) olmaması da etkili oldu.
Dökümü, birincil endüstri için 11.9 milyon yen (%0,1), ikincil endüstri için 2.75 milyar yen (%21,7) ve üçüncül endüstri için 10.44 milyar yen (%82,3)'dir. Devletin belirlediği diğer şehirlerle karşılaştırıldığında, birincil sanayinin miktarı, ikincil sanayinin inşaat sanayisinin oranı ve üçüncül sanayinin gayrimenkul endüstrisinin oranı büyüktür ve finans, sigorta, toptan satış ve üçüncül sanayinin perakendeciliği sanayi ve hizmet endüstrisinin oranı küçüktür ancak üçüncül sanayi Nagoya ile hemen hemen aynıdır.
Ekonomi ve altyapı > Merkezi Yokohama’daki büyük şirketler

Nissan Küresel Genel Merkezi Nishi-ku
JVC Kenwood Kanagawa-ku'daki genel merkezi
Koei Tecmo'nun Kōhoku-ku'daki genel merkezi
Keikyu Group'un Nishi-ku'daki genel merkezi
Sotetsu'nun Nishi-ku'daki genel merkezi
Gemi Müzesi 氷川丸
Kardeş şehirler

Yokohama'nın aşağıdaki şehirler ile kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır.
Aguascalientes, Meksika
Frankfurt, Almanya
Köstence, Romanya
Lyon, Fransa
Manila, Filipinler
Mumbai, Hindistan
Odessa, Ukrayna
San Diego, ABD
Şanghay, Çin
Taipei, Tayvan
Vancouver, Kanada
7 Mart

| --- | --- |
: 7 Mart günü gerçekleşen en önemli olayları Tarihte Bugün sayfalarına ekleyebilir ve anasayfada görüntülenmelerini sağlayabilirsiniz.
7 Mart, Miladi takvime göre yılın 66. (artık yıllarda 67.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 299 gün vardır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Şubat – Mart – Nisan

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 |   |   |   |   |
Tatiller ve özel günler

Arnavutluk: Öğretmenler günü
San Francisco: Resmi "Metallica Günü"
Türkiye: Artvin'nin Kurtuluşu (1921)
Ardanuç ve Borçka'nın düşman işgalinden kurtuluşu (1921)
| g t Yılın ay ve günleri |
| --- | --- |
Bugün: 16 Mart 2025 [yenile]
Ocak: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 
Şubat: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 
Mart: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 
Nisan: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
Mayıs: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Haziran: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
Temmuz: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Ağustos: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Eylül: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
Ekim: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Kasım: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
Aralık: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Standart olmayan tarihler
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.
TUSAŞ Anka-3

Hürjet, Anka-3 ve HürkuşAnka-3TürüStealth silahlı insansız hava aracıUlusal köken TürkiyeÜreticiTUSAŞİlk uçuş28 Aralık 2023DurumuTest aşamasındaAna kullanıcıTürkiye
TUSAŞ Anka-3, Türk savunma sanayi şirketi TUSAŞ tarafından tasarım ve geliştirme çalışmalarına devam edilen turbofan motorlu, gövde içinde silah sistemleri barındıran, yüksek yük taşıma kapasiteli, stealth, kuyruksuz bir insansız savaş uçağı projesidir.
TUSAŞ tarafından üretilen hayalet insansız savaş uçağı Anka-3 halka açık ilk uçuşunu 3 Ekim 2024 tarihinde TEKNOFEST 2024 Adana kapsamında gerçekleştirmiştir. Anka-3, 30 Ekim 2024 tarihinde TUSAŞ Hürjet ile hedef tahsisi ve kontrolünü gerçekleştirmiş böylece altıncı nesil savaş uçağı konseptine de uygun olarak başka bir uçaktan kontrol edilen ilk İHA olarak tarihe geçti.
Gelişim

Gelişim süreci kamuoyuna gizli tutulan Anka-3'ün tasarım görselleri ilk kez 24 Aralık 2022 tarihinde Yeni Şafak gazetesinde yayınlandı. Ancak yayınlanan görüntüler resmî bir makam tarafından doğrulanmadı.
Dönemin TUSAŞ Genel Müdürü Temel Kotil, Anka-3'ün küçük boyutlu bir prototipinin ilk uçuşunu yaptığını, Anka-3'ün tam boyutlu prototipinin ise ilk uçuşunu 2023'ün Mart-Nisan aylarında yapacağını açıkladı. 18 Mart 2023'te birebir boyuttaki ilk prototip hangardan çıkartılarak gösterimi yapıldı. 28 Aralık 2023'te ilk uçuşunu yaptı. Ocak 2025 tarihinde Anka-3, TOLUN dahili bombasıyla bir saldırı görevini başarıyla tamamladı.
Tasarım

Anka-3'ün sızdırılan tasarım görsellerinde tasarımı hakkında; V formunda olduğu, dikey ve yatay stabilatörünün olmadığı, dahili silah istasyonuna sahip olduğu ve bir adet turbofan motora sahip olduğu çıkarımı yapıldı. Ayrıca edinilen bilgilere göre Anka-3'ün 7 tonluk kalkış ağırlığı olacak.
ANKA-3 TİSU/MİUS için gemiye iniş kalkış kabiliyeti de öngörülmüş olduğundan hizmete girdiğinde sadece hava üslerinde değil, uçak gemisi/LHD gibi su üstü harp gemilerinde de görev yapabilecektir.
Teknik özellikler > Performans

Azami hız: 835 km/s
Azami İrtifa: 44.000 ft
Servis irtifası: 40,000 ft
Yararlı Yük Ağırlığı: 1200  kg
Motor: TEİ TF6000 6000 lb turbofan motor
Havada Kalış Süresi: 10 saat
Kullanıcılar

Türkiye
Annaziler

Annaziler (Kürtçe: انازیان - Annazîyan; Arapça: عنازيون - Annazīyūn), Şerefname'de Ayyarî adıyla anılan, 990 yılında Ebu’l-Feth Muhammed bin Annaz tarafından kurulmuş ve 126 yıl hüküm sürmüş bir Kürt hanedanı.
Annazilerin hükmettiği bölge, bugünkü İran-Irak sınır bölgesinde Kirmanşah, İlam, Hulvan, Dinaver, Mandali, Şehrizor ve Dakuk gibi yerleri kapsamaktaydı.
Tarih

Ebul-Feth kure Annaz (r. 990-1011), Annazi hanedanının kurucusuydu ve Hulwan'da hüküm sürdü, yirmi yıllık yönetimi sırasında batıda yer alan Arap aşiretleri Banu Oqayl ve Banu Mazyad ile Birçok savaş yaptı, 999'da bu iki aşireti ortadan kaldırdı. Doğuda Hasnaviler (evlilik yoluyla akrabalar) ile şiddetli bir rekabet vardı.1006'da, 10.000 kişilik bir Hasnavi ordusu Annazile karşı sefer düzenledi, iki Kürt hanedanı arasında imzalanan bir anlaşmada, Ebul-Feth Annazileri bir Hasnavilerin vasalı ilan etti.
Ebul-Feth Annaz' 1029'da Abul-Shawk, Oqayl'ı yendi ve Dakuk'u aldı. 1038-1039 döneminde Kirmanşah'ı  ele geçirdi ve hükümdarını esir aldı.
Büveyhî Celâlüddevle 1043'te ölünce Annâzîler Selçuklular'ın tehdidiyle karşılaştılar. Tuğrul Bey, İbrâhim Yinal kumandasındaki Selçuklu ordusunu Annâzîler üzerine sevketti.
Tuğrul Bey, Annazi topraklarını ele geçirmeye çalıştı. Sefer sırasında Hemedan'ın Kürt valisi müttefik toplamak için yola çıktı ve Dinaver' dan Kirmanşah'a ve ardından Diyala nehri üzerinden Şirvan kalesine gitti ve burada çok sayıda Kürt Aşiretini çevresinde toplandı. Hulwan ve Mahdeşt'i ele geçiren Tuğrul Bey Hanekine saldırdı, Annaziler mağlup oldu ve Ebul-Feth Annaz bu savaş sırasında öldü.
Bu ölümden sonra Annaziler bir iktidar mücadelesine girdiler, bunun sonucunda iyice zayıflayan Annaziler Selçuklara haraç vererek varlığını sürdürdü, Hanedan 1116 yılında yıkıldı.
Annazi Hükümdarları

Ebulfeth Mihemedê kurê Enaz (991-1011)
Ebulşewk Husamê Dewle Farisê kurê Mihemed (1011-1046)
Muhelhilê kurê Mihemed (1011-1055)
Surkhab I yê kurê Mihemed (1011-1046)
Seîdê kurê Faris (1050-1055)
Surkhab II yê kurê Bedrê kurê Muhelhil (? -1107)
Ebû Mensûrê kurê Surkhab (1107- ?)
Surkhab III yê kurê Enaz (1100 derdorê wê sedsalê)
Mustafa Taviloğlu

| Mustafa Taviloğlu |
| --- | --- |
Doğum: 1943 Fatih, İstanbul, Türkiye
Milliyet: Türk
Eğitim: İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi
Meslek: İş insanı, koleksiyoner
Tanınma nedeni: Mudo'nun kurucusu
Evlilik: Lüset Sion
Çocuk(lar): 2

Mustafa Taviloğlu (d. 1943, Fatih, İstanbul), Türk iş insanı ve koleksiyoner. Mudo'nun kurucusudur.
Hayatı

Taviloğlu 1940 yılında Rize'den İstanbul'a göç etmiş bir ailenin çocuğu olarak 1943'te Fatih'in Kıztaşı semtinde doğdu. Birinci sınıfı Akşemsettin İlkokulu'nda okuduktan sonra, üniversite kadarki eğitimi Terakki Vakfı Okulları'nda tamamladı. 1960 yılında İstanbul Üniversitesi Türkoloji bölümünü kazandıysa da üniversiteyi bitirmedi. 2 sene denizci olarak çalıştıktan sonra bir süre ticaret yaptı. Beyoğlu'nda Anabala Pasajında çalıştı. Eş zamanlı olarak İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'ni bitirdi. 1964 yılında Mudo'yu kuracakları Doğan Gürün ile tanıştı. İkilinin kiraladıkları Fitaş Pasajı'nda Mudo'yu kurdu. Mudo ilk yıllarında plak, hediyelik eşya ve fanila satıyordu. Taviloğlu, 1967 yılında Doğan Gürün ile olan ortaklığına son verdi. Aynı yıl giyim ürünlerine ağırlık vermeye başlayan Taviloğlu, Mudo'da ilk baskılı tişört satışını yaptı. 1970’te Erenköy’de jean ve spor giyim ürünleri satan Mudo mağazasını açtı. Mudo, 1980’lerde temel olarak gençler için giyim ürünleri satan bir firmaya evrildi. 1987’de iş dünyasına yönelik Mudo Collection markasını oluşturdu. 1990’larda aksesuar satışına başladı ve ev dekorasyonu alanına yönelerek Mudo Concept’i açtı. 1994’te Akmerkez’de açılan Mudo mağazasında hem giyim hem de dekorasyon ürünleri satmaya başladı.
Lüset Sion ile evli olan Taviloğlu, 2 çocuk babasıdır.
Koleksiyonerliği

1971 yılında ilk resmini satın aldı. Koleksiyonculuk yapmaya ise 1980'li yıllarda başladı. Koleksiyonculuğa başladığı zamanlarda Burhan Uygur, Cihat Burak, Fikret Mualla, Komet, Neş'e Erdok, Orhan Peker ve Ömer Uluç başta olmak üzere o dönemde yaşayan sanatçıların eserlerine ağırlık verdi. 1997'de Türkiye'nin ilk özel koleksiyon kataloğu olan Taviloğlu Koleksiyonu Türk Resmi'ni çıkardı. Koleksiyonculuğunun son yıllarında ise genç sanatçıların eserlerine ağırlık verdi. Yabancı sanatçıların eserlerini de koleksiyonuna dahil etmeye başladı. 2024 yılında 2412 eserden oluşan Taviloğlu Koleksiyonu: Bir Koleksiyoner Hikayesi adlı sergisini açtı. Sergi, 20 Şubat 2025 tarihine kadar 120 bin kişi tarafından ziyaret edildi.
Ahmet Münib, Ahmet Ziya Akbulut, Angelo Accardi, Avni Lifij, Başhır Borlakov, Benjamin Appel, Charlie Swan, David Devary, David Drebin, Dieter Mammel, Ed Pien, Eşref Üren, Extramücadele, Farley Aguilar, Feyhaman Duran, Fikret Atay, Fırat Neziroğlu, Genco Gülan, Givanian, Guerra De La Paz, Gül Ilgaz, Hakan Gürsoytrak, Halil Altındere, Halil Paşa, Haluk Akakçe, Hande Şekerciler, Harun Antakyalı, Hikmet Onat, Hoca Ali Rıza, İbrahim Çallı, İnci Eviner, İnci Furni, İrem Tok, İrfan Önürmen, Island, Ivan Loubenninov, Joseph Ghin, Jonattan Callan, Juan Botella Lucas, Judith Dragonette, Kaspar Oppen Samuelsen, Katharina Schücke, Lebriz Rona, Maçkalı Tevfik, Mehmet Ali Laga, Mehmet Ali Uysal, Mehmet Güreli, Mert Yüksel, Murat Germen, Murat Tosyalı, Muallim Şevki, Naci Kalmukoğlu, Nalan Yırtmaç, Namık İsmail, Nazan Azeri, Nazif Topçuoğlu, Nazmi Ziya Gürün, Nejad Satı, Nihal Martılı, Nur Koçak, Osman Hamdi Bey, Özlem Şimşek, Sami Yetik, Seçkin Pirim, Serkan Özkaya, Servet Koçyiğit, Süleyman Seyyid, Tayfun Erdoğmuş, Vecih Bereketoğlu ve Yaşam Şaşmazer'in eserleri de Taviloğlu'nun koleksiyona dahildir.