stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Cemile Sultan Korusu
Tarih > Kullanım

İstanbul Ticaret Odası mensupları ve İstanbul Ticaret Üniversitesi öğrencilerinin doğal üyesi ve kullanıcısı oldukları koru, çeşitli etkinlikler için rezervasyon suretiyle kullanıma açıktır. Cemie Sultan Korusu'na Rezervasyon yaptıran herkes gelebilmektedir.
Murad Paşa Camii (Antalya)

Başlığın diğer anlamları için Murat Paşa Camii sayfasına bakınız.
| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Aktif
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Muratpaşa, Antalya,  Türkiye
Koordinatlar: 36°53′29″K 30°42′09″D﻿ / ﻿36.89139°K 30.70250°D﻿ / 36.89139; 30.70250
Tamamlanma: 1570
Teknik ayrıntılar
Kubbe sayısı: 1+3
Minare sayısı: 1

Murat Paşa Camii, Antalya'nın merkezinde Muratpaşa ilçesi sınırları içerisinde bulunan cami.
Her ne kadar Osmanlı döneminde, 1570 yılında inşa edilmiş olsa da cami de Selçuklu kaligrafi sanatının izlerine rastlanmaktadır. Anadolu'daki birçok Türk-İslam eserinde görülen devşirme malzeme kullanımına caminin inşaasında da başvurulmuştur. Özellikle son cemaat yerinin arkasında yer alan sütunlar ve onların Korint nizamına göre yapılmış olan başlıkları mimari eserdeki en belirgin devşirme malzemelerdir.
Osmanlı tarihinin bu döneminde Antalya ile ilişkili iki Murat Paşa'nın bulunması camiyi yaptıran kişi konusunda bir kafa karışıklığı yaratmıştır. Evliya Çelebi'nin Seyahatname'sinden yola çıkarak uzun yıllar cami Kuyucu Murat Paşa Camii adıyla anılsa da son yıllarda elde edilen veriler, camiyi Osmanlı Devleti'nin bu dönemde sadrazamlığını yapmış ve baskıcı yönetimiyle tanınmış Kuyucu Murat Paşa'nın yaptırmadığını Karaman Beyi Murat Paşa'nın yaptırdığını ortaya koymuştur.
Mauritshuis

| Mauritshuis |
| --- | --- |


Açılış: İnşa: 1636 - 1641 Müze: 1822
Konum: Lahey, Hollanda
Koordinatlar: 52°04′49″K 4°18′52″D﻿ / ﻿52.08028°K 4.31444°D﻿ / 52.08028; 4.31444
Ziyaretçi: 250.000 (2007)
Resmî site: www.mauritshuis.nl
Mauritshuis Kraliyet Resim Galerisi, Hollanda'nın Lahey kentinde bulunan sanat müzesi. Önceleri John Maurice, Nassau-Siegen Prensi'nin evi olan binada şu anda, Johannes Vermeer, Rembrandt van Rijn, Jan Steen, Paulus Potter ve Frans Hals gibi Hollandalı ressamların ve Alman ressam Hans Holbein'ın eserleri sergilenmektedir.
Bina

Orduda subay olan John Maurice, Nassau-Siegen Prensi 1631 yılında, Lahey'deki Binnenhof'un ve hemen yanındaki Hofvijver isimli göletin kenarında bir arazi satın aldı. O dönemde Lahey, Hollanda Cumhuriyeti'nin politik merkeziydi ve Staten-Generaal isimli parlamento Binnenhof'ta toplanıyordu.
Prens John Maurice'in adından hareketle Mauritshuis adı verilen bina, bu arazide 1636 - 1641 yılları arasında, prens Hollanda'nın Brezilya'daki topraklarının valiliğini yaptığı sırada inşa edildi. Hollanda Klasizmi'nin özelliklerini gösteren bina, mimarlar Jacob van Campen ve Pieter Post tarafından tasarlandı. Tam simetrik olan iki katlı binada dört daire ve büyük bir salon vardı. Her dairede bir antre, bir oda, bir yüklük ve bir vestiyer bulunuyordu. Özgün tasarımda yer alan ufak kule, 1704'teki yangında yıkıldı.
Prens John Maurice'in 1679'da ölmesinin ardından evin sahipliği Maes ailesine geçti. Aile evi Hollanda hükûmetine kiraladı. 1704 yılındaki yangında binanın içi hasar gördü. Bina 1708-1718 yılları arasında restore edildi. 1820'de bina hükûmet tarafından, Kraliyet Resim Galerisi'nin saklanması için satın alındı.
Müze

Mauritshuis 1822'de halka açık bir müze haline geldi. 1875'ten itibaren müzede sadece tablolar sergilenmeye başladı. 1995'e kadar devlet müzesi olan Mauritshuis, o sene özelleştirildi. Koleksiyonun ve binanın yönetimini üstlenmek üzere kurulan vakfa uzun süreli kredi sağlandı ve devletin malı olan bina, vakıf tarafından kiralandı.
Müzeyi 2007 yılında yaklaşık 250.000 kişi ziyaret etti.
Koleksiyon

Şehir valisi olan V. William, Oranj Prensi'nin kolesiyonu, Hollanda kralı olan oğlu I. William tarafından Hollanda hükûmetine devredildi. Kraliyet tablo koleksiyonunun temelini, yaklaşık 200 adet olan bu tablolar oluşturdu. Şu anda Kraliyet Tablo Galerisi olarak adlandırılan bu koleksiyonda yaklaşık 800 resim bulunmaktadır. Koleksiyonda Pieter Brueghel, Paulus Potter, Pieter Paul Rubens, Rembrandt van Rijn, Jacob van Ruisdael, Johannes Vermeer ve Rogier van der Weyden gibi Hollandalı ve Flaman ressamların eserleri bulunur. Müzede ayrıca Hans Holbein'ın da eserleri vardır.
Önemli eserler

Johannes Vermeer
İnci Küpeli Kız (yak. 1665)
Rembrandt van Rijn
Dr. Nicolaes Tulp'un Anatomi Dersi (yak. 1632)
Paulus Potter
Boğa (yak. 1647)
Johannes Vermeer
Delft Manzarası (yak. 1660)
Frans Hals
Gülen Çocuk (yak. 1625)
Mauritshuis'e ismini veren Prens John Maurice'in Jan de Baen tarafından çizilmiş portresi
Gazi Süleyman Paşa Camii (Göynük)

| --- | --- |

Genel bilgiler
Durum: Aktif
Konum: Göynük, Bolu, Türkiye
Koordinatlar: 40°23′57″K 30°47′14″D﻿ / ﻿40.39917°K 30.78722°D﻿ / 40.39917; 30.78722
Başlama: 1331
Tamamlanma: 1335

Gazi Süleyman Paşa Camii, Bolu'nun Göynük İlçesi'nde bulunan tarihi cami. Orhan Gazi'nin oğlu Gazi Süleyman Paşa tarafından 1331-1335 tarihleri arasında, tek şerefeli, tek minareli ve tek ahşap kubbeli olarak inşa edilmiştir. Göynük'ün merkezinde, Müderrisoğlu Konağı'nın karşısında bulunmaktadır. Akşemsettin Türbesi, Gazi Süleyman Paşa Camii'nin yanında bulunmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  kulturenvanteri.com: 240825
Radiy Habirov

| Radiy Habirov Радий Хəбиров Радий Хабиров |
| --- | --- |

Başkurdistan başkanı
Görevde
Makama geliş  11 Ekim 2018
Yerine geldiği: Rüstem Hamitov
Kişisel bilgiler
Doğum: Radiy Feritoviç Habirov 20 Mart 1964 (60 yaşında) Sayranovo, Sovyetler Birliği
Partisi: Birleşik Rusya
Bitirdiği okul: Başkurt Devlet Üniversitesi Bilkent Üniversitesi
Ödülleri:  
Radiy Feritoviç Habirov (Başkurtça: Радий Фəрит улы Хəбиров; Rusça: Радий Фаритович Хабиров; d. 20 Mart 1964 Sayranovo, Sovyetler Birliği), 2018 yılından bu yana Başkurdistan başkanı olan Başkurt asıllı Rus siyasetçi. Daha önceden Krasnogorsk kaymakamı, Rusya devlet başkanlığı iç politika başkan yardımcısı ve Başkurdistan Cumhurbaşkanlığı İdaresi başkanı olarak görev yaptı.
Kurban Nasuh Baba Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Üsküdar, İstanbul
Koordinatlar: 41°01′08″K 29°01′11″D﻿ / ﻿41.01889°K 29.01972°D﻿ / 41.01889; 29.01972
Başlama: 1586 (1.yapım), 1973 (2.yapım)
Tamamlanma: 1587 (1.bitiş), 1974 (2.bitiş)

Kurban Nasuh Baba Camii ya da Şeyh Nuri Efendi (Çarşamba) Tekkesi, İstanbul'un Üsküdar ilçesinin Ahmediye Mahallesi'nde yer alan, Osmanlı Dönemi'nden kalma tarihi bir camidir. Şeyh Kurban Nasuh Baba tarafından yaptırılmıştır. Yapımına 1586 yılında başlanan cami, 1 yıllık inşaat sürecinden sonra 1587 yılında ibadete açılmıştır. Cami mimari olarak Osmanlı esintilerini yansıtmaktadır.
Zamanla harap olan camiye, 1600'lü yıllarda El-Hac Ebu Bekir adlı biri mescide minber ekletip cami haline çevirmiştir. Daha sonra yıkılan cami, 1973 yılında tekrar yaptırılmıştır.
Özgün planda bir cami olarak inşa edilmiştir. Daha sonra muvakkithanesi ve şadırvanı yapılmıştır. Cami, apartmanların arasında kalmıştır. Caminin bulunduğu bölge 2008 yılındaki düzenlemelere değin Tavaşi Hasan Ağa Mahallesi olarak anılıyordu. Cami, Tabaklar Camii'ye çok yakındır. Caminin banisi Kurban Nasuh Baba mihrap önünde medfundur.
Hazirede Yatan Kişiler

Kurban Nasuh Baba
Es-Seyyid Şeyh Mehmet Nuri Efendi (1766-1826)
Es-Seyyid Tevfik Efendi (ö.1899)
Eş-Şerife Hediyetullah Hanım
Selimiye Camii (Lefkoşa)

| --- | --- |


Genel bilgiler
Mimari tarz: Latin (Osmanlı ile minareler eklendi)
Konum: Lefkoşa, KKTC
Koordinatlar: 35°10′35″K 33°21′52″D﻿ / ﻿35.17639°K 33.36444°D﻿ / 35.17639; 33.36444
Tamamlanma: 1209
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 2 adet

Selimiye Camii, tarihsel ismiyle Ayasofya Camii veya Ayasofya Katedrali, Lefkoşa'nın kuzey kesiminde bulunan cami ve eski Katolik katedralidir. Kentin ana camisidir. Selimiye Camii, Kıbrıs'taki hayatta kalan en büyük ve en eski Gotik kiliseye (iç ölçüler,: 66 X 21 m) ev sahipliği yapmaktadır.
Toplamda cami, 2500 kişinin aynı anda ibadet edebilmesine olanak sağlayacak bir büyüklükte 1750 m2 ibadet alanına sahiptir. Lefkoşa'da ayakta kalan en büyük tarihi binadır ve kaynaklara göre "İslam'ın yükselişi ile Osmanlı döneminin sonları arasındaki bin yılda Doğu Akdeniz'de inşa edilmiş en büyük kilise olmalıdır". Kıbrıs'ın Lüzinyan kralları için taç giyme kilisesiydi.
Tarihi > Bizans kilisesiyle ilişkisi

Katedralin adı, Yunancada "Kutsal Bilgelik" anlamına gelen Ayasofya'dan gelmektedir. Tarihsel olarak bu ismin kökeninin aynı yerde kurulmuş bir Bizans kilisesinden türediği düşünülmüştür. Ayasofya Katedrali'nin Bizans dönemindeki başpiskoposluk kilisesi olarak varlığını 11. yüzyılda yazılmış bir el yazmasına 1135-36 yıllarında düşülmüş bir not doğrular. Bu kilisenin günümüzdeki Bedesten'in yerinde bulunduğu ve bazı mimari ögelerinin günümüz Bedesten'inin yapısında devam ettiği düşünülmektedir.
Tassos Papakostas'ın çıkarımlarına göre yanda, günümüzün Bedesten'i yerinde bulunan Bizans Ayasofya'sına ait, üzerinde ne olduğu bilinmeyen arazide, Frenk yöneticiler tarafından yeni bir inşaat olarak başlatıldı. İnşaatın yeterince ilerlediği aşamaya dek Ortodokslar eski Ayasofya'dan atıldı ve bu yapı Katolik katedrali olarak kullanıldı. Katolik katedrali olarak Kutsal Bilgelik'e (Ayasofya) adanmış olması tipik olmayan bir durumdur ve eski Bizans kilisesinden yeni katedrale taşınırken aynı ismin korunduğunu göstermektedir. Taşınmanın 1220'lerde gerçekleştiği düşünülmektedir.
Tarihi > Venedik dönemi

1491 yılında, katedral bir depremde ağır hasar gördü. Ziyaret eden bir hacı, koro alanının büyük bir kısmının yıkıldığını, koro alanının arkasındaki kutsal şapelin yıkıldığını ve Kıbrıslı Hugh III'e ait bir mezarın tahrip olduğunu ve altın kalıntılar ve kraliyet elbisesi içerisindeki kralın cesedinin ortaya çıktığını açıkladı. Altın hazine Venedikliler tarafından alındı. Venedik Senatosu, hasarın onarılmasını emretti ve her yıl başpiskopostan 250 ducatlık katkı yapan özel bir komisyon kurdu. Onarım çok kapsamlı ve mükemmeldi; 1507'de Pierre Mésenge, binanın 20 ya da 22 yıl önce tamamen yıkılmış olmasına rağmen, çok güzel göründüğünü yazdı.
Venedikliler Lefkoşa'yı surlarla çevirdiğinde, Ayasofya Katedrali şehrin merkezi oldu. Bu, kentin çevresinde şekillendiği Orta Çağ Avrupa katedrallerinin konumunu yansıtıyordu.
Tarihi > Osmanlı dönemi

1570 yılında kentin 50 günlük Osmanlı kuşatması sırasında katedral çok sayıda insana sığınak görevi yaptı. Şehir 9 Eylül'de düştüğünde, Baf Piskoposu Francesco Contarini, ilahi yardım isteyerek insanları cesaretlendirdi ve binadaki son Hristiyan vaazını verdi. Katedralin kapısı kırıldı ve piskopos ve diğer Hristiyanlar öldürüldü. Katedraldeki mobilya ve süs eşyaları gibi Hristiyan eşyaları parçalandı ya da çöpe atıldı; koro alanı ve nef tahrip edildi. Daha sonra, 15 Eylül'de ev sahipliği yapacağı ilk Cuma namazına hazırlık için caminin içi yıkandı. Komutan Lala Mustafa Paşa'nın katıldığı bir törenle katedral camiye dönüştürüldü. Aynı yıl boyunca, iki minare, mihrap ve minber gibi İslami yapılar eklendi.
Caminin ilk imamı, Osmanlı İmparatorluğu'nun Mora bölgesinden gelen Moravizade Ahmet Efendi idi. Bütün imamlar, Lefkoşa'nın fethi sırasında kullanılan bir kılıca yaslanarak, Cuma günü vaazlardan önce merdivenlerden minbere çıkma geleneğini sürdürdü.
Caminin dönüştürülmesinin ardından cami Sultan Selim Vakfı'nın mülkiyeti haline gelir. Diğer bağışçılar bakımın sağlanmasına yardımcı olmak için birtakım vakıflar kurar. 16. yüzyılda Kıbrıs valisi olan Okçuzade Mehmed Paşa, Sultan Selim Vakfı'na gelir sağlamak için bir dükkân bağışlar; diğer bağışlar kırsal kesimdeki mülkleri ve diğer dükkânları içerir. Vakıf, fonlara bakmak için mütevelli görevi görür ve 16. yüzyılın sonlarında yıllık 40.000 akçe Medine'ye gönderilir. Osmanlı döneminde, adanın en büyük camisi idi ve Osmanlı valisi, idareciler ve seçkinler tarafından Cuma namazı için kullanılırdı. 18. yüzyılın sonlarında, önde at sırtında gelen yetkililerden, ardında da alt makamlardaki yetkililerin yürüyerek takip ettiği büyük bir alay, her cuma camiye geldi.
Cuma namazı nedeniyle Lefkoşa ve çevre köylerden çok sayıda Müslüman camiye akın eder. Camide oluşan kalabalıklar nedeniyle, caminin yanında bir pazar gelişir ve alan bir ticaret merkezi haline gelir. Caminin çevresindeki alan, Büyük Medrese ve Küçük Medreseler gibi medreselere yakın bir yerde inşa edildiğinden dolayı bölge bir eğitim merkezi haline de gelir.
1874'te Sultan Abdülaziz'in Lefkoşa'yı ziyaret edeceği söylentileri üzerine, ziyaretten sonra "Aziziye Kapısı" adı verilecek olan yeni bir kapı inşa edilir. Kapı, bölgede önceden var olan bir Lüzinyan penceresinin genişletmesiydi ve yapımında çevreden elde edilen mermer ve diğer malzemelerin parçaları kullanılmıştı. Kapının süslemeleri, bölgedeki bir lisenin hat öğretmeni hattat Es-Seyyid Ahmet Şukri Efendi'nin yazdığı bir yazıttır. Yazıt, padişaha övgüler içermektedir. Kapı, Abdülaziz'in emriyle Nazif Paşa tarafından yapılmıştır. Selvi ağaçlarından oluşan iki süslü figürle çevrilidir. Geçit daha sonra kadınlar girişi olarak kullanıldı ve daha sonra kullanımı terk edildi ve tamamen kilitli kalmaya başladı.
Tarihi > İngiliz hakimiyeti ve 20. yüzyıl

1949'da imamlar, ezanı okumak için minareye tırmanmayı bıraktılar ve yerine hoparlörler kullanmaya başladılar. 13 Ağustos 1954'te Kıbrıs Müftüsü, Kıbrıs'ın fethi sırasında imparatorluk yapan Osmanlı sultanı Selim'in onuruna camiye resmen "Selimiye Camii" adını verdi.
Mimari

Koro yerinin çevresinde çevre koridoru bulunmaktadır, ancak herhangi bir şapel apsisi bulunmamaktadır. Bu, Başpiskopos Thierry'nin memleketindeki Notre Dame de Mantes de dahil olmak üzere diğer bazı katedralleri etkileyen Notre Dame de Paris'in planının izlendiğini göstermektedir. Şapeli oluşturan çapraz sahın, koridorlarla aynı yüksekliğe sahiptir ve gezi alanının batısına iki dikme ile bağlıdır. Bu, Lüzinyan Hanedanı'nın memleketi olan Fransız şehri Lusignan'ın piskoposluk kilisesi olan Poitiers Katedrali'nin planını izler. Osmanlı yapımı Aziziye Kapısı katedralin doğu ucunda olmasına rağmen, kuzey ve güney girişleri başlangıçta nefin dördüncü dikmesinde yer almaktaydı. İlk düzenlemenin Sens Katedrali'nden sonra modellendiği düşünülmektedir.
Kilisedeki gömüler

(Halen bir kilise olarak hizmet vermekte iken yapıda bulunan gömüler):
Kıbrıslı III. Hugh
II. Amalrik
Galeri

İngiliz hakimiyeti başlangıcı hemen sonrası caminin şekli, 1878
Doğu tarafından görünüm
Girişlerden biri
Cami içinden panoramik görüntü
Ayasofya Katedrali, 1597'de oluşturulan Lefkoşa haritasında merkezi bir özellik olarak görülüyor
878'de Selimiye Camii, İngilizlerin şehri ele geçirmesinden hemen sonra
Tabaklar Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Üsküdar, İstanbul
Koordinatlar: 41°01′03″K 29°01′14″D﻿ / ﻿41.01750°K 29.02056°D﻿ / 41.01750; 29.02056
Başlama: 1587
Tamamlanma: 1588

Tabaklar Camii, Konyalı Biraderler Camii ya da Debbağlar Camii, İstanbul'un Üsküdar ilçesinin Zeynep Kamil Mahallesi'nde yer alan, Osmanlı Dönemi'nden kalma tarihi bir camidir. Hacı Ferhat Ağa ve Hacı Mehmet Ağa tarafından yaptırılmıştır. Yapımına 1587 yılında başlanan cami, 1 yıllık inşaat sürecinden sonra 1588 yılında ibadete açılmıştır. Cami mimari olarak Osmanlı esintilerini yansıtmaktadır.
Zamanla harap olan cami, 1803 yılında onarılmıştır. 1973 yılında tekrar onarım sürecinden geçmiştir.
Özgün planda bir cami olarak inşa edilmiştir. Daha sonra haziresi yapılmıştır. Cami, apartmanların arasında kalmıştır. Caminin bulunduğu bölge 2008 yılındaki düzenlemelere değin Tabaklar Mahallesi olarak anılıyordu. Cami, Kurban Nasuh Baba Cami'ye çok yakındır. Caminin banileri Hacı Ferhat Ağa ve Hacı Mehmet Ağa, Seyyid Ahmet Deresi adındaki yerdedir.
Hazirede Yatan Kişiler

Abdullah Efendi (ö.1726)
İmam Ali Efendi (ö.1797)
Serhalife-i Meczuban-ı İlahi Sadık Baba (ö.1869)
Galeri

Tabaklar Camii dışardan görünümü.
Tabaklar Camii giriş kapısı.
Tabaklar Camii haziresi.
Refik Koraltan

| Refik Koraltan |
| --- | --- |

8. Türkiye Büyük Millet Meclisi başkanı
Görev süresi 22 Mayıs 1950 - 27 Mayıs 1960
Yerine geldiği: Şükrü Saraçoğlu
Yerine gelen: Fuat Sirmen
Türkiye Büyük Millet Meclisi 1., 2., 3., 4., 5., 6., 7., 8., 9., 10. ve 11. Dönem Milletvekili
Görev süresi 23 Nisan 1920 - 25 Mayıs 1960
Seçim bölgesi: 1920 – Konya 1923 – Konya 1927 – Konya 1931 – Konya 1939 – Mersin 1943 – Mersin 1946 – Mersin 1950 – Mersin 1954 – Mersin 1957 – Mersin
Kişisel bilgiler
Doğum: Bekir Refik 1889 Sivas, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 17 Haziran 1974 (85 yaşında) İstanbul, Türkiye Cumhuriyeti
Defin yeri: Cebeci Asri Mezarlığı, Ankara
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi (1923-1946) Demokrat Parti (1946-1960)
Bitirdiği okul: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Mesleği: Bürokrat
Bekir Refik Koraltan (1889, Sivas - 17 Haziran 1974, İstanbul), Türk bürokrat ve siyasetçi. Demokrat Parti döneminde, 1950 ile 1960 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı görevinde bulunmuştur.
Yaşamı

İlk ve orta öğrenimini Divriği'de, liseyi İstanbul'da Mercan İdadisi'nde tamamladı. 1910'da Dâru'l-Fünun Hukuk Şubesi'ni (İstanbul Hukuk Fakültesi) bitirdi. 1914'te devlet hizmetine girdi. Savcılık ve emniyet müdürlüğü yaptı; 1919'a kadar sırasıyla Bursa, Gelibolu ve Karaman'da savcı yardımcılığı ve savcılık, daha sonra da emniyet müfettişliği, son olarak da Trabzon'da polis müdürlüğü yaptı.
Mondros Mütarekesi'nden (30 Ekim 1918) sonra, Pontus Rum Cemiyeti'ne karşı kurulan Trabzon Muhafaza-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti'nin çalışmalarına katılınca Damat Ferit Paşa hükûmetince görevine son verildi. Bir süre İstanbul'da avukatlık yaptıktan sonra, Konya'ya geçti ve Türk Kurtuluş Savaşı'na katıldı.
Kurtuluş Savaşı'nda Konya'da bir süre Kuvâ-yi Milliye içinde çalıştı. 23 Nisan 1920'de Türkiye Büyük Millet Meclisine (TBMM) Birinci Dönem Konya milletvekili seçildi. İstiklal Mahkemesi üyeliğinde bulundu; 8 Eylül 1921-31 Temmuz 1922 tarihleri arasında Yozgat İstiklal Mahkemesi Başkanlığına getirildi. II. Dönemde yeniden Konya Milletvekili seçildi. Bu dönemde 8 Aralık 1923 - 5 Şubat 1924 tarihleri arasında İstanbul İstiklal Mahkemesi üyeliğinde görevlendirildi. III. ve IV. Dönem Konya Milletvekilliği yapan Koraltan 1935'e değin mecliste kaldı.
1935 yılında yöneticilik görevine döndü. Artvin (1936-1938), Trabzon (1938-1939), Bursa (1939-1942) valiliklerinde bulundu. 1939'da İçel milletvekili olarak tekrar TBMM'ye girdi. VI., VII. ve VIII. Dönem İçel (Mersin) Milletvekilliği yaptı.
1945'te Celal Bayar, Adnan Menderes ve Fuad Köprülü ile birlikte Cumhuriyet Halk Partisi Meclis Grubu'na verdikleri, "Dörtlü Takrir" olarak bilinen önergeye imza koydu ve bu nedenle partiden çıkarıldı. 1946 yılında kurulan Demokrat Parti'nin (DP) dört kurucusundan biri oldu. DP'den 1950, 1954 ve 1957'de İçel milletvekili seçildi. 22 Mayıs 1950'de seçildiği TBMM başkanlığını DP iktidarının sürdüğü 10 yıl boyunca, 27 Mayıs Darbesi'ne (1960) kadar sürdürdü.
27 Mayıs 1960 Darbesi'nden sonra tutuklandı ve Yassıada Yargılamaları'nda yargılandı. Mahkeme sonunda Yüksek Adalet Divanı'nca ölüm cezasına çarptırıldı; daha sonra cezası ömür boyu hapse çevrildi. 3 Ağustos 1966'da kabul edilen af yasasıyla serbest bırakıldı. 16 Nisan 1974'te öteki DP'lilerle birlikte Koraltan'ın da siyasal hakları geri verildi, ancak siyaset hayatına bir daha dönmedi.
Uzun zamandır rahatsız olduğu gut hastalığına bağlı olarak bir böbrek rahatsızlığı geçiren Koraltan, 3 Haziran 1974'te hastaneye kaldırıldı. Durumu gittikçe kötüleşerek böbrek yetmezliği üremiye neden oldu ve ardından kanama geçirdi. 17 Haziran'da Amerikan Hastanesi'nde saat 11.20'de öldü. Cenazesi, 19 Haziran'da İstanbul'daki evinin önünde yapılan saygı duruşunun ardından Ankara'ya nakledilerek, 20 Haziran'da Hacı Bayram Camii'nde kılınan öğle namazını müteakip Cebeci Asri Mezarlığı'nda toprağa verilmiştir.
En-Nuri Ulu Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Aktif
Mimari tarz: İslam mimarisi, Arap mimarisi
Konum: Humus, Suriye 
Koordinatlar: 34°43′51″K 36°42′53″D﻿ / ﻿34.73083°K 36.71472°D﻿ / 34.73083; 36.71472
Başlama: ~650
Tamamlanma: 1146-1174
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Taş ve bazalt

En-Nuri Ulu Camii (Arapça: جامع النوري الكبير) ya da en-Nuri Camii, Humus, Suriye'de, eş-Şüheyda Meydanı'nda, şehrin tarihi çatılı geleneksel pazarlarına (souk) yakın konumda bulunan bir camidir. Önceleri tapınak olup, daha sonra kilise olan ve en son olarak Halid bin Velid önderliğinde, Suriye'nin Müslümanlar tarafından fethiyle birlikte camiye çevrilen, İslâm, Arap ve Selçuklu mimarisi örneğidir. Caminin bugünkü halinin çoğu 1146 ila 1174 arası hükmeden Nureddin Zengi saltanatı sırasında imar edildiğinden "en-Nuri" adı verilmiştir. Ulu cami o günden bu yana birçok restorasyon görmüştür.
Konuyla ilgili yayınlar

Dumper, Michael; Stanley, Bruce E.; Abu-Lughod, Janet L. (2007). Cities of the Middle East and North Africa: A Historical Encyclopedia. ABC-CLIO. ISBN 1-57607-919-8, 9781576079195.
Mannheim, Ivan (2001). Syria & Lebanon Handbook: The Travel Guide. Footprint Gezi Kılavuzları (Footprint Travel Guides). ISBN 1-900949-90-3, 9781900949903.
le Strange, Guy (1890). Palestine Under the Moslems: A Description of Syria and the Holy Land from A.D. 650 to 1500. Filistin Araştırma Fonu Komitesi (Committee of the Palestine Exploration Fund).
Karaca Paşa Camii

Başlığın diğer anlamları için Karaca paşa sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Karaca paşa camii

Genel bilgiler
Mimari tarz: Osmanlı
Konum: Gotse Delçev, Bulgaristan
Koordinatlar: 41°34′32″K 23°43′17″D﻿ / ﻿41.57556°K 23.72139°D﻿ / 41.57556; 23.72139
Tamamlanma: 15. yüzyıl

Karaca Paşa Cami (Bulgarca: Караджа Паша Джамия Karadja Paşa Djamiya) Rumeli Beylerbeyi Karaca Paşa 'nın oğlu Mehmed Bey tarafından 1480-1490 yılları arasında babasının adına yaptırılmıştır. Nevrokop şehrinde (bugünkü değiştirilmiş adı Gotse Delçev) bulunmaktadır.
Saat Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: İbadete Açık
Mimari tarz: Klasik Türk Mimarisi
Konum: Tırgovişte (Eski Cuma ili), Bulgaristan
Koordinatlar: 43°15′02″K 26°34′13″D﻿ / ﻿43.25056°K 26.57028°D﻿ / 43.25056; 26.57028
Tamamlanma: 1722
Açılış: 1722
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Taş ve Ahşap Klasik dönem Osmanlı Mimarisi
Minare sayısı: 1

Saat Camii (Bulgarca: Сахат джамия Sahat djamiya), Bulgaristan'ın Eski Cuma ilinde bulunan 1722 yılında inşa edilen Osmanlı camisi. Tırgovişte kentinde bulunmaktadr.
Nanuqsaurus

Nanuqsaurus (anlamı: "kutup ayısı kertenkelesi"), Geç Kretase'de Alaska'nın kuzeyinde yaşamış tyrannosaurid teropod dinozor cinsidir. Bu cins tek bir tür içerir (N. hoglundi). Nanuqsaurus parçalı bir kafatasının yanında tanımlanmamış dişler ve postkranyal iskelet parçalarından bilinir.
Fiziksel Özellikler

Nanuqsaurus'un boyutu için yapılan ilksel kestirimler 5–6 m kadar uzunluğa sahip olduğu ve ağırlığının da 500–900 kg kadar geldiği yönündedir. Bu veriler, yaklaşık olarak yakın akrabası Tyrannosaurus rex'in yarısı boyutuna denk bir canlıyı ortaya koymaktadır. Küçük olarak tutulan bu kestirimler, bu canlının yüksek enlemlerde yaşama adaptasyonuna sahip olacağı düşünüldüğü içindir. Ancak sonraki çalışmalar ışığında Nanuqsaurus'un boyutu için verilen kestirimlerin yanlış olduğu ileri sürülmüştür, hatta postcranial (kafatası hariç iskelet) fosil parçaları kendisinin boyutunun yakın akrabası Albertosaurus'unkine denk olduğunu savunmaktadır. Daha büyük boyut kestirimleri de tanımlanmamış dişler ve postcranial iskelet üzerindeki eksik gelişim izlerine bakılarak yapılmıştır. Bu parçalar, canlının genç olduğunu ve erişkin halin uzunluk konusunda 5 metreden daha büyük bir değer alacağını işaret etmektedir.
Nanuqsaurus tıpkı akrabası T-rex gibi kafatasında şekilli çıkıntılar barındırır ve akrabalarının kafatası oranlarından yola çıkılarak kafatasının 600–700 mm kadar olduğu tahmin edilmektedir.
Bir tyrannosaurine olarak Nanuqsaurus aşağıdaki özelliklerle tanımlanmıştır:
Sagital tepe içindeki frontal kemikleri kapsayıp ayıran kafatası çatısında kaynaşmış paryetal kemiklerin ince, öne doğru çatallı ve ortanca mahmuzu.
Prefrontal ve gözyaşı kemiklerinin yüzeylerini ayıran uzun ve öne çıkıntılı parçacık.
Alt çenenin ilk iki dişinin, arkadaki dişlerden daha kısa olması durumu.