stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Cinsiyet eşitsizliği
Bangladeş'te cinsiyet eşitsizliği > Cinsiyet > Hukuki durum

Bangladeş Anayasası, kadınların kamusal yaşamın her alanında erkeklerle eşit düzeyde olduğunu belirtmesine rağmen, kadınlara eşit olmayan dini kişisel yasaları da tanır. Bir kadının hayatındaki dört önemli olay: evlilik; boşanmak; çocukların velayeti; ve miras hakları kişisel yasalara tabidir. Kişisel yasalar, dini ve sosyal değer sistemlerine dayanmaktadır. Çocuklara birincil bakıcılar kadınlar olduğu için, boşanma durumlarında velayet çoğunlukla anneye verilir.Son yıllarda, kadınlara ve kız çocuklarına yönelik şiddetin miktarını azaltmak için çeşitli yasalar çıkarılmıştır. 2011'in başlarında, Yüksek Mahkeme'nin Yüksek Mahkeme Bölümü'nün bir Bölüm Heyeti, arifede alay edilen her olayın cinsel taciz olarak kabul edilmesini emretti. Ayrıca, 2000 tarihli Kadın ve Çocuklara Yönelik Baskı ve Önleme Yasasında, takip etme eylemini hükümlerine dahil edecek şekilde bir değişiklik yapılmasını emretti. Bangladeşli kadınları koruyan diğer yasalar arasında 2002 tarihli Asit Suç Kontrolü ve 1980 tarihli Çeyiz Yasağı Yasası yer alır. Bununla birlikte, zayıf yargı, yolsuzluk ve toplumsal hoşgörü nedeniyle bu yasaların zayıf uygulanması yaygındır.
Bangladeş'te cinsiyet eşitsizliği > Cinsiyet > Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Sözleşme (CEDAW)

1979'da Birleşmiş Milletler Genel Kurulu CEDAW'ı uluslararası bir kadın hakları beyannamesi olarak kabul etti. Kadınlara karşı ayrımcılığı neyin oluşturduğunu tanımlar ve devletlerin dünya çapında ayrımcılığı sona erdirmesi için bir gündem oluşturur. CEDAW'ı onaylayan devletler yasal olarak onun hükümlerini uygulamaya koymakla yükümlüdürler ve her 4 yılda bir ulusal durum raporları sunmakla yükümlüdürler6 Kasım 1984'te Bangladeş, CEDAW'ı İslam'ın şeriat kanunlarıyla çeliştiği için Madde 2, 13.1, 16.ve ile ilgili çekincelerle onayladı.Onaylanmasından bu yana, Bangladeş cinsiyet eşitliğinde dönüm noktası niteliğindeki değişikliklerden geçti. 2009'da, Bangladeş Ulusal Kadın Avukatları Derneği tarafından açılan bir kamu yararı davası, cinsel tacize karşı ulusal bir yasa olmadığı için Yüksek Mahkeme'ye adım atması ve harekete geçmesi için meydan okudu. CEDAW, Mahkeme'nin müzakerelerinin merkezi haline geldi ve CEDAW'ın istihdamda eşitlik hakkındaki 11. Maddesi ve CEDAW Komitesinin Genel Tavsiye No. Kadına yönelik şiddetle ilgili 19 sayı verildi. Mahkeme, bu ilkelere dayanarak, tüm ülke için cinsel taciz yönergeleri yayınladı ve bu yönergeler yasa çıkarıldığında da geçerliliğini koruyacaktır. Bangladeş ayrıca CEDAW'ı ilkokula kayıtta cinsiyet eşitliğini sağlamaya yardımcı olmak için kullanmıştır ve 2015 hedefi olarak orta öğretimdeki tüm cinsiyet eşitsizliklerini ortadan kaldırmaktır.
Bangladeş'te cinsiyet eşitsizliği > Cinsiyet > Sağlık

2011 yılında, doğumların %24'üne profesyonel bir sağlık hekimi katıldı. Cinsiyet seçici sağlık hizmetleri ve bebek öldürme, Bangladeş'te kadın sayısı ile erkek sayısı arasında bir ilişki olduğunu öne sürüyor. Erkeklere ve kadınlara benzer sağlık ve beslenmenin verildiği Avrupa'da, kadınların sayısı erkeklerden 105:100 daha fazladır. Bangladeş'te bu oran 95:100'dür. Nüfus açısından, bu oran yaklaşık 5 milyon kayıp kadın anlamına geliyor.Ekonomist Amartya Sen, bu düşük oranın öncelikle genç kızlara sağlanan yetersiz sağlık hizmetinden kaynaklandığını, ancak günümüzde STK'ların eşit sağlık hizmetini teşvik ettiğini savunuyor. Erkeklerin ardından erkeklerin hastanelere kabul edilen en büyük insan grubu olduğunu bildirdi. Kadın aile üyelerinin modern tıbbi bakım alma olasılığı daha düşüktür ve genellikle geleneksel tedavilerin alıcılarıdır.Kentli kadınların sağlık durumu, özellikle gecekondularda yaşayan kırsal kesimdeki kadınlarınkinden daha kötü. Gecekondu bölgelerinde yaşayan kentsel nüfus, sağlık durumunun kötü olmasına neden olan yeterli sanitasyon, su ve sağlık tesislerine sahip değildir.
Bangladeş'te cinsiyet eşitsizliği > Cinsiyet > Eğitim

2011'de en az orta öğretime sahip nüfus kadınlar için %30,8 ve erkekler için %39,3 idi.[1] Yoksulluk nedeniyle, okuma yazma oranları düşük kalmıştır. 30 yıl içinde (1970'ten 2000'e), kadın-erkek okuryazarlık oranı iki kattan fazla artarak 0,30'dan 0,61'e çıktı. Düzeyler düşük kalırken, kadınlar için eğitim kazanımlarında erkeklerden daha hızlı bir artış var. Okullara ve kolejlere kızların kaydı artıyor. Bununla birlikte, mali kısıtlamalar ve eğitimli kadınlar için kazanma fırsatlarının olmaması nedeniyle, Bangladeş ailesinde bir erkek çocuğu bir kız yerine eğitme mantığı hala devam ediyor. Kadınların eğitime erişiminin önündeki diğer engeller arasında erken yaşta evlilik, kültürel normlar ve dini ortodoksi yer alır. Mühendislik ve ziraat gibi alanlarda (erkek alanı olarak kabul edilen) teknik disiplinlere katılım da eşit değildir. 1997 itibarıyla, teknik üniversitelerdeki öğrenci nüfusunun sadece %9'u kadındır.
Bangladeş'te cinsiyet eşitsizliği > Cinsiyet > İş

Kadınların işgücüne katılımı, esas olarak tekstilde onaylı ihracat endüstrisi işlerinin artması ve Grameen Bankası da dahil olmak üzere STK'lar tarafından mikro finansman operasyonlarının yayılması tarafından yönlendirildi. Kadınların yüksek vasıflı, yönetici ve devlet yönetici pozisyonlarına katılımı yalnızca sınırlı bir ölçüde arttı. Bangladeş'te kadınlar ve erkekler arasındaki gelir eşitsizlikleri hala mevcuttur. 2012 İnsani Gelişme Raporu, küçük işletme sektöründe bir erkeğin kazandığı her dolara karşılık kadınların 12 sent kazandığını gösteriyor. Ancak zamanla, cinsiyetler arası kazanç farkı kadınların lehine azaldı.
Bangladeş'te cinsiyet eşitsizliği > Cinsiyet > Mikrokredi

1970'lerden bu yana, Bangladeş'teki mikro kredi kurumları, çoğu yoksulluğu azaltma planının merkez aşamasına taşındı. Bangladeş'teki en önemli mikro finans kurumları Grameen Bank ve BRAC'dir. (Bangladeş Kırsal Kalkınma Komitesi) 2005 yılında, bu iki kurum Bangladeş'teki toplam mikro kredi borçlularının %59'unu kapsıyordu. Başlangıçta amaçlanan refah odaklı sektörün piyasalaştırılması, mikro finansı geniş çapta popüler hale getirdi ve 2,1 milyar dolarlık bir sektör oluşturdu. Bu krediler teminat gerektirmiyor ve sunacak teminatı olmayan yoksul ve/veya kırsal Bangladeşli ailelere cazip fırsatlar sunuyor.
Bu kurumların öncelikli hedefi Bangladeşli kadınlar. Bu, ataerkilliğin kültüre derinden gömülü olduğu gözlemlerine dayanır, bu nedenle dikkatler, savunmasız ve güçsüz olan kadınların güçlendirilmesine odaklanır. Araştırma ayrıca kadınlara verilen kredilerin erkeklere verilen kredilerden daha çok tüm aileye fayda sağlama eğiliminde olduğunu göstermektedir.
BM'nin Binyıl Kalkınma Hedeflerinden birinde kabul edilen mikro kredi girişimleri, yoksulluğun azaltılması için faydalı görülmüştür. Bunu yaptığı gösterilmiş olsa da, akademisyenler ayrıca birçok durumda mikro kredi kredilerinin yoksulluğu daha da kötüleştirebileceğini belirtiyor. Hindistan'ın 2010'daki mikro kredi krizi bağlamında gözlemlendiği gibi, müşteri kaçakçılığı, en yoksul kişilere, geri ödeme olasılıkları çok az olsa veya hiç olmasa bile kredi verildiğinde meydana gelir.[18] Kredilerdeki hızlı geri ödeme gereksinimleri, genellikle kadınlara iş harcamaları yoluyla yeterince hızlı bir şekilde gelir elde etmeleri için yeterli zaman vermez. İşin ilk aşamalarındaki mali aksaklıklar, acil durumlar için kredi kullanımı ve/veya günlük tüketim, büyük borçluluğa ve eskisinden daha kötü yoksulluk koşullarına neden olabilir. Böylece teminat, alim Lamia Karim madeni paraları, utanç ekonomisi şeklini alır. Bangladeş'te kadınlar geleneksel olarak namus bekçileridir. Bu kredilerin ertelenmesi, ailenin onuru ve kadının güvenliğini riske atmakta, böylece mikro kredi kuruluşları için bir utanç ve aşağılanma teminatı haline gelmektedir.
Mikro finansta kadınlara yönelik bir başka dezavantaj da kredi kontrolüdür. Kadınlara yönelik olsa da, ailedeki kocalar genellikle sermayenin tek yararlanıcıları olurlar. "Karım bana ait olduğuna göre para da bana ait" düşüncesi büyük ölçüde bunun nedenidir.
Bangladeş'te cinsiyet eşitsizliği > Cinsiyet > Hazır giyim endüstrisi

Bangladeş'teki hazır giyim sektörü, ülkenin en büyük sektörü olmanın yanı sıra toplam ihracatın %77'sini oluşturmaktadır. Düşük ücretler ve Bangladeş'in iş yasalarına zayıf bağlılık, son derece rekabetçi işgücü maliyetlerinin temelini oluşturdu. Kırsal kesimden bekar kadınlar tercih edilen hazır giyim fabrikasında çalışanlardır ve buna bağlı olarak işgücünün çoğunluğunu oluşturmaktadır. Kadınlar erkeklere tercih edilir çünkü a) kadınlar daha sabırlı ve çeviktir b) kadınlar erkeklerden daha kontrol edilebilirdir c) kadınlar daha az hareketlidir ve bir sendikaya katılma olasılığı daha düşüktür d) kadınlar çakıştığı için dikiş dikmede daha başarılıdır ev işleri ile.
Konfeksiyon işçileri, Bangladeş'in iş kanunlarında korunduğu varsayılan çeşitli işçi hakları ihlallerine maruz kalıyor. Bu ihlaller arasında uzun çalışma saatleri, yasadışı ücret kesintileri, güvenli ve sağlıklı çalışma koşullarının olmaması ve örgütlenme ve toplu sözleşme yapma özgürlüğünün reddi yer alıyor. İşçilere yönelik taciz ve taciz de Bangladeş'te oldukça yaygın.
Kadınlar farklı işlerde çalıştıkları için çalışma koşulları erkeklerden farklıdır. Genel olarak kadınlar en kötü çalışma koşullarından mustariptir çünkü mesleki tehlikelerin daha fazla olduğu düşük vasıflı işlerde çalışırlar. Sağlık, uzun çalışma saatleri ve yetersiz havalandırmadan olumsuz etkilenir. Konfeksiyon işçileri de genellikle yemekhane ve temiz içme suyunun olmamasından muzdariptir. Güvenlik ve yangın tehlikeleri de sorunlardır; Nisan 2013'te Dakka'nın varoşlarında bir fabrikanın çökmesi 1.021 kişinin ölümüne neden oldu.
Kadın işçiler, erkek işçilerin ihtiyaç duymadığı başka konularla uğraşıyor. Kadın hazır giyim işçileri, hoş olmayan bir çalışma ortamı, güvenli olmayan ulaşım ve barınma ile karşı karşıya kalabilir. Bu faktörler genellikle erkek çalışanları etkilemez. İşyerinde cinsel taciz ve şiddet de yaygındır. 1998 yılında, Dakka Büyükşehir Polis Departmanı tarafından hazır giyim fabrikalarının içinde ve çevresinde 161 tecavüz vakası bildirildi.
Bu olumsuz yönlere rağmen, birçok Bangladeşli kadın için hazır giyim sektörü, onurlu bir şekilde çalışmak için birkaç seçenekten birini temsil ediyor. Endüstri, birçok durumda kadınların sosyal statüde yükselmenin yanı sıra ailelerinin geçimini sağlayan kişi olmalarına izin verir. 2000 yılında Bangladeş'te düzenlenen Uluslararası Halk Sağlığı Asamblesi'nde kadınların sesleri, uluslararası çalışma standartlarının dayatılmasının hazır giyim endüstrisindeki işlerini tehdit etme tehdidine karşı çıktı.
Bangladeş'te cinsiyet eşitsizliği > Cinsiyet > Siyasi katılım

1990'lardan bu yana, kadınlar siyasi arenada giderek daha etkili hale geldi. Ataerkil kurallar ve purdah ile gelen engellere rağmen, kota sistemi kadınların ulusal parlamentoda ve yerel yönetimlerde temsil edilmesini sağlamıştır. 1991'den bu yana, tüm başbakan seçimlerini iki kadın başbakan, Şeyh Hasina ve Khaleda Zia kazandı. Aralık 2008'deki seçimler, halen görev yapmakta olan Hasina'nın seçilmesiyle sonuçlandı.
Bu başarılara rağmen, kadınların siyasi katılımını sınırlayan birkaç faktör var. İntikam, güvensizlik ve yolsuzluğa dayalı siyasi kültürün toplumun bütününe kök salmış ideolojik, siyasi, dini ve kurumsal boyutları vardır. Sonuç, şiddetin bir siyasi ifade aracı olarak kurumsallaşmasıdır. 2007'de 192 kadının asitle saldırıya uğradığı kaydedildi. Muhafazakar partilerin sindirmesi ve dini ve sosyo-kültürel normlar kadınları sindirmek ve sindirmek için kullanılıyor, oy kullanma hakları kısıtlanıyor. Yüksek cehalet oranları da sınırlayıcı faktörler olarak işlev görmüştür.
Bangladeş'te cinsiyet eşitsizliği > Cinsiyet > Eşitsizlik ve kadına yönelik şiddet

Cultural and traditional factors heavily influence how women are treated and regarded in Bangladesh. Once married, women, adolescents, and girls become property of the husbands family. This limits opportunities for schooling, thus perpetuating dependence and disempowerment. Domestic violence and discrimination are difficult to measure, acts of violence can be accounted for in court proceedings and police reports. Violence in Bangladesh ranges from acid throwing, physical and psychological torture, sexual harassment, sexual assault, rape, related violence, trafficking, forced prostitution, coerced suicide and murder.
Ülkeye veya kültüre göre farklılıklar

Cinsiyet eşitsizliği, bir grup insanın cinsiyete dayalı ısrarlı ayrımcılığının bir sonucudur ve ırka, kültüre, politikaya, ülkeye ve ekonomik duruma göre farklı şekillerde kendini gösterir. Bireysel durumlarda cinsiyet ayrımcılığı hem erkek hem de kadınların başına gelirken, kadınlara yönelik ayrımcılık daha yaygındır.
Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nde kadınlara ve kız çocuklarına yönelik tecavüz ve şiddet bir savaş aracı olarak kullanılıyor.[118][güncelleme gerekiyor] Afganistan'da kızların okula gittikleri için yüzlerine asit atılıyor.Özellikle gelişmekte olan ülkelerde Birleşmiş Milletler (BM), Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) ve Dünya Bankası gibi kuruluşlar tarafından uluslararası düzeyde toplumsal cinsiyet eşitsizliği konusuna önemli ölçüde odaklanılmıştır. Toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin nedenleri ve etkileri, onunla mücadele yöntemleri gibi coğrafi olarak da değişir.
Ülkeye veya kültüre göre farklılıklar > Asya

Asya'da devam eden cinsiyet eşitsizliğinin bir örneği, "kayıp kızlar" olgusudur."Pek çok aile, fazladan bir gelir kaynağı sağlamak için erkek çocuk istiyor. Çin'de, kadınlar emek için daha az değerli olarak algılanıyor ve geçimlerini sağlayamıyorlar."
Ayrıca, cinsiyet eşitsizliği kırsal kesimin eğitim yönüne de yansıyor. Çin. Cinsiyet eşitsizliği, Çin kırsalındaki cinsiyet klişeleri nedeniyle var. Örneğin aileler, kız çocuklarının eninde sonunda birisiyle evlenecekleri ve asıl sorumluluklarının ev işleriyle ilgilenmek olduğu için okulda ilim öğrenmelerinin faydasız olduğunu düşünebilir.
Ülkeye veya kültüre göre farklılıklar > Asya > Çin

Çin'deki cinsiyet eşitsizliği, toplumdaki cinsiyet rollerine ilişkin köklü Konfüçyüsçü inançlardan kaynaklanmaktadır. Buna rağmen, Çin'deki cinsiyet eşitsizliği, 1978'de Çin ekonomik reformunun başlamasından önce nispeten mütevazıydı. 1980'lerde piyasa unsurları olan bir ekonomik sisteme geçiş dönemi, Çin'de artan cinsiyet eşitsizliği ile karakterize edildi.Öte yandan, erkek çocuk tercihi nedeniyle “Tek çocuk politikası” da cinsiyet eşitsizliğini etkiledi. Bugünlerde kadınlar, devlet programlarının varlığına rağmen Çin'de hala ayrımcılığa maruz kalıyor Birleşmiş Milletler Kalkınma Programına göre Çin, 2018'de Cinsiyet Eşitsizliği Endeksi'nde 162 ülke arasında 39. sırada yer alırken ülke sıralamasında 91. sırada yer alıyordu. 2014'te 187. Dünya Ekonomik Forumu'nun küresel cinsiyet farkı endeksine göre, Çin'in farkı genişledi ve 2020'de sıralaması 153 ülke arasında 106'ya düştü. Sağlık ve hayatta kalma açısından son sırada yer aldı. İnsan Hakları İzleme Örgütü'ne göre, ilanların %11'i erkeklerin tercihini veya gerekliliğini belirttiği için iş ayrımcılığı önemli bir sorun olmaya devam ediyor. Aslında, iş başvurusuna engel olarak görüldüğü için görüşme sırasında Çinli kadınlara sık sık çocuk sahibi olmayı bekleyip beklemedikleri sorulur ve kadınlar genellikle 40 civarında emekli olduklarından ilerlemeleri zordur. Ayrıca, Boss Zhipin tarafından yürütülen bir araştırmaya göre, Çinli kadınlar 2019'da bir erkeğe ödenen her dolar için %78,2 kazanıyor.
Ülkeye veya kültüre göre farklılıklar > Asya > Çin > Güney Kore

Güney Kore'deki cinsiyet eşitsizliği, özel olarak tanımlanmış cinsiyet rolleri ile köklü ataerkil ideolojilerden kaynaklanmaktadır. Cinsiyete dayalı klişeler genellikle hükûmet tarafından sorgulanmaz ve hatta teşvik edilir. Güney Kore, Economist'in kadınların yüksek öğrenimini, yönetim pozisyonlarındaki ve parlamentodaki kadın sayısını değerlendiren "Cam Tavan Endeksi"nde OECD ülkeleri arasında en düşük sırada yer alıyor. Sağlık ve eğitimde fark iyileşti, ancak ekonomi ve siyasette hala yaygın. Aslında, 36 OECD ülkesi arasında Güney Kore, 2018'de kadın istihdamında 30. sırada yer aldı. Cinsiyete dayalı ayrımcılığın kurbanları, cinsiyet ayrımcılığını kanıtlamanın zor olması nedeniyle dava açmak ve adaleti elde etmek için mücadele ediyor ve bazen sonuçlarından korktukları için şikayet etmiyorlar. Cinsiyet ayrımcılığına karşı mevcut direktifler etkili değil çünkü yasa zayıf bir şekilde uygulanıyor ve şirketler buna uymuyor.Parlamentodaki sandalyelerin %17'sini kadınların elinde tutmasıyla, eşitsizlik siyasette daha da güçlü.
Avrupa

Dünya Ekonomik Forumu (WEF) tarafından 2013 yılında yayınlanan Küresel Cinsiyet Eşitsizliği Raporu, ülkeleri 0'dan 1'e kadar bir ölçekte sıralıyor ve 1.0 tam cinsiyet eşitliğini gösteriyor. Siyasi makamlarda 35 kadın ve 65 erkek bulunan bir ulus, 0,538 puan alır çünkü DEF, belirli bir kategorideki kadınların gerçek yüzdesini değil, iki rakam arasındaki farkı ölçer. Sırasıyla İzlanda, Finlandiya, Norveç ve İsveç birinci ve dördüncü sıralarda olmak üzere Avrupa cinsiyet eşitliğinde ilk dört sırayı elinde tutarken, aynı zamanda son 30'da yer alan iki ülkeyi de içeriyor: Arnavutluk 108 ve Türkiye 120. birkaç yıldır, toplumsal cinsiyet eşitsizliğindeki boşluğu doldurmada ön saflarda yer almıştır. 0.778 olan Danimarka dışındaki her İskandinav ülkesi 0.800'ün üzerine çıktı. İskandinav ülkelerinin aksine, Arnavutluk ve Türkiye ülkeleri cinsiyet eşitsizliği ile mücadele etmeye devam ediyor. Arnavutluk ve Türkiye, sırasıyla dört faktörün ikisinde ve dört faktörün üçünde ilk 100 ülke arasına girmeyi başaramadı.
Cinsiyet aynı zamanda ekonomik eşitsizliğin önemli bir yönüdür. Kadınlar daha düşük ücretli işlerde çalışmaya devam ettikleri için, Avrupa Birliği genelinde erkeklerden ortalama olarak %13 daha az kazanıyorlar. Avrupa Yaşam Kalitesi Araştırması ve Avrupa Çalışma Koşulları Araştırması verilerine göre, Avrupa Birliği'nde kadınlar daha az ücret karşılığında daha fazla saat çalışmaktadır. Yetişkin erkekler (emekliler dahil) haftada ortalama 23 saat çalışırken, kadınlar 15 saat çalışıyor.Anketler, erkeklerin haftada 14 saate kadar ücretsiz ev işlerine ve çocuklara ve diğer aile üyelerine bakmaya harcarken, kadınların aynı ücretsiz işleri yapmak için haftada 28 saate kadar harcadıklarını ortaya çıkardı. Kadınlar erkeklerden altı saate kadar daha fazla çalışıyor. AB medyan ücreti üzerinden kadın ve erkekler tarafından yapılan ücretsiz işlerin tümü değerlendirilecek olsaydı, bu yaklaşık 6 trilyon Euro veya Avrupa gayri safi yurtiçi hasılasının %40'ı değerinde olurdu.
Avrupa > Doğu Avrupa

Çoğunlukla İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa'nın eski komünist üyeleri olarak tanımlanan bir bölge olan Doğu Avrupa'nın büyük bir bölümü, Küresel Cinsiyet Uçurumu Raporunda 40. ve 100. sıralar arasında yer almaktadır. Birkaç aykırı ülke arasında 2011'den 2013'e dokuz sıra (37'den 28'e) sıçrayan Litvanya, iki yıl üst üste 12. sırayı elinde tutan Letonya, Arnavutluk ve Türkiye yer alıyor.
Avrupa > Doğu Avrupa > Rusya

Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı'na göre, Rusya'nın cinsiyet eşitsizliği endeksi 0,255 olup, 2018'de 162 ülke arasında 54. sırada yer almaktadır. Kadınlar parlamento koltuklarının %16,1'ine sahiptir ve %96,3'ü en az orta öğretim düzeyine ulaşmıştır. Araştırmacılar, cinsiyet ayrımı nedeniyle yıllık bütçedeki kaybın kabaca %40-50 olduğunu hesaplıyor. Kadınlar Rusya hükûmetinde önemli mevkilere sahip olsalar da, geleneksel toplumsal cinsiyet rolleri hala yaygındır ve cinsiyetler arası ücret farkı, aile içi şiddet ve cinsel tacizle uğraşırken iyileştirmeye yer vardır.
Afrika

Afrika ülkeleri cinsiyet eşitliğini iyileştirme yönünde önemli adımlar atmış olsalar da, Dünya Ekonomik Forumu'nun 2018 Küresel Cinsiyet Uçurumu Endeksi, Sahra altı Afrika ve Kuzey Afrika ülkelerinin cinsiyet eşitsizliğinin yalnızca %66'sı ve %60'ı arasında köprü kurduğunu bildirdi. Kadınlar, mülk sahipliği, kazançlı istihdam, siyasi güç, kredi, eğitim ve sağlık sonuçları açısından erkeklerle eşit statüye sahip olma konusunda önemli engellerle karşılaşıyor. Buna ek olarak, kadınlar kaynaklara ve kültürel etkilere erişim eksikliği nedeniyle orantısız bir şekilde yoksulluk ve HIV/AID'lerden etkilenmektedir. Diğer önemli konular ergen doğumları, anne ölümleri, cinsiyete dayalı şiddet, çocuk evlilikleri ve kadın sünnetidir. Ergen doğumlarının %50'sinin ve tüm anne ölümlerinin %66'sının Sahra altı Afrika ülkelerinde meydana geldiği tahmin edilmektedir. Kadınların çok az hakkı ve yasal koruması var, bu da diğer tüm kıtalardan daha fazla sayıda çocuk evliliğine ve kadın sünnetine yol açtı. Ayrıca Burkina Faso, Fildişi Sahili, Mısır, Lesotho, Mali ve Nijer'de cinsiyete dayalı aile içi şiddet için herhangi bir yasal koruma bulunmamaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri

Dünya Ekonomik Forumu, toplumsal cinsiyet eşitliğini bir dizi ekonomik, eğitimsel ve politik ölçüt aracılığıyla ölçer. Cinsiyet eşitliğini sağlama açısından Amerika Birleşik Devletleri'ni 19. sıraya yerleştirmiştir (2009'da 31. sıradan). ABD Çalışma Bakanlığı, 2009'da "tam zamanlı ücretli ve maaşlı çalışan kadınların medyan haftalık kazancının ... erkeklerinkinin yüzde 80'i olduğunu" belirtti. Adalet Bakanlığı 2009'da "yakın partner şiddetine maruz kalan kadın kurbanların yüzdesinin (%26), erkek kurbanların yüzdesinin (%5) yaklaşık 5 katı olduğunu" tespit etti. 2019 itibarıyla, her gün bir partner tarafından öldürülen ortalama kadın sayısı üçten dörde yükseldi. Amerika Birleşik Devletleri, hamilelik ve doğum sırasında anne ölümleri konusunda 184 ülke sıralamasında 41. sırada, diğer tüm sanayileşmiş ülkelerin ve bazı gelişmekte olan ülkelerin altında yer alıyor ve kadınlar Birleşik Devletler Kongresi üyelerinin yalnızca %20'sini oluşturuyor. Ekonomik olarak, kadınlar, şirket sahipliği ve CEO rolleri gibi prestijli ve yüksek maaşlı mesleklerde önemli ölçüde yetersiz temsil ediliyor ve burada ikincisinin yalnızca %5,5'ini oluşturuyorlar. Kendi kendine milyoner olanların yaklaşık %15'i ve milyarderlerin %11,8'i kadınlardır.