Santiago, Şili
Tarihçe > Şehrin kuruluşu

Francisco Pizarro tarafından Peru'dan gönderilen ve Cuzco'dan uzun bir yolculuk yapan Extremadura fatihi Pedro de Valdivia 13 Aralık 1540'te Mapocho vadisine ulaştı. Valdivia'nın orduları nehir kenarında Tupahue tepesi'nin eteklerinde kamp kurdu ve bölgede yaşayan Picunche halkı ile yavaş yavaş etkileşime girmeye başladı. Valdivia daha sonra bölgenin reislerini meclise çağırdı ve burada İspanya Kralı I. Carlos adına Nueva Extremadura valiliğinin başkenti olarak kurma niyetini açıkladı. Yerliler kasabanın Huelén adlı küçük bir tepenin yanındaki nehrin iki kolu arasındaki küçük bir adada kurulmasını kabul ettiler ve hatta tavsiye ettiler.
12 Şubat 1541'de fatih Valdivia tarafından Santa Lucia olarak yeniden adlandırılan Huelén yakınlarındaki Santiago del Nuevo Extremo (Yeni Extremadura'nın Santiago'su) şehrini resmen kurdu. Kuruluş töreni, bugün şehir merkezinde bir park olan Santa Lucía tepesinde yapılmıştır. Valdivia' nın burayı seçmesinin sebebi Mapocho nehrinin burada büyük bir ada oluşturmuş olmasıdır. Bu konum, şehri Mapuche saldırılarından korumak için uygundur. Buna rağmen daha 1541'de ilk saldırılar başlamıştır.
Kolonyal yönetimin ardından Valdivia yeni şehrin düzenini, şehri ızgara düzeni şeklinde tasarlayacak usta inşaatçı Pedro de Gamboa'ya emanet etti. Şehrin merkezinde, Gamboa Plaza Mayor 'ı tasarladı, Katedral ve vali'nin evi için çevrede çeşitli arsalar seçildi. Toplamda kuzeyden güneye sekiz, doğudan batıya on blok inşa edildi. Her güneş (İngilizce: solar) (çeyrek blok), çamur ve samandan evler inşa eden yerleşimcilere verildi. İlk binalar Picunche yerlileri tarafından yapılmıştır. Mapocho nehrinin güneydeki bir kolu kurutularak buraya Alameda de las Delicias adı verilen bir bulvar inşa edilmiştir. Santiago halkının kısaca "Alameda" dediği caddenin bugünkü ismi "Avenida  Libertador General Bernardo O'Higgins"'tir.
Valdivia aylar sonra askerleriyle birlikte güneye gitti ve Arauco Savaşı'nı başlattı. Santiago korumasız kaldı. Michimalonco'nun yerli ev sahipleri bunu kendi lehlerine kullandı ve yeni doğan şehre saldırdı. 11 Eylül 1541'de şehir yerliler tarafından yok edildi ancak 55 kişilik İspanyol Garnizonu kaleyi savunmayı başardı. Direniş, Valdivia'nın metresi Inés de Suárez tarafından yönetildi. İstila edildiğini anlayınca tüm yerli mahkûmların idamını emretti ve başlarını mızraklara saplayıp yerlilere fırlatmaya başladı. Bu barbarca hareket karşısında yerliler dehşet içinde dağıldılar. Şehir yavaş yavaş yeniden inşa edilecek ve yeni kurulan Concepción, daha sonra 1565'te Şili Kraliyet Audiencia'nın kurulduğu yer ön plana çıkacaktı. Ancak Concepción'un kısmen Arauco Savaşı'na yakınlığı ve ayrıca birbirini izleyen yıkıcı depremler nedeniyle karşı karşıya kaldığı sürekli tehlike, 1607'ye kadar Santiago'da Kraliyet Mahkemesi'nin kesin olarak kurulmasına izin vermeyecekti. Bu kuruluş, şehrin sermaye rolünü yeniden teyit etti.
Şehrin ilk yıllarında İspanyollar ciddi gıda ve diğer erzak sıkıntısı çekiyorlardı. Bunun nedeni, yerel yerli Piçunçe tarafından ekimi durdurmak ve daha uzak yerlere çekilmek için bir stratejiydi. Takviyelerden izole İspanyollar buldukları her şeyi yemeye başvurmak zorunda kaldılar, kıyafet eksikliği bazı İspanyolların köpeklerden, kedilerden, deniz aslanlarından ve tilkilerin derileri ile giyinmeye başlaması anlamına geliyordu.