stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Evrensel Hayvan Refahı Bildirgesi
Tarihçe > Tarihsel Arka plan

Hayvan haklarıyla ilgili uluslararası bağlayıcı tüzükleri şekillendirmedeki başarı eksikliği, deneme arzusundan kaynaklanmadı. Modern zamanlardaki insanlar, en azından 18. yüzyıldan beri hayvanların haklarını belirlemeye ve ilerletmeye çalıştılar. Hayvan hakları üzerine 1892'de ve daha sonra basılan ilk kitabı yazdığı için genellikle Henry Stephens Salt'a (1851-1939) kredi verilir. Ve Salt, çabalarının izini hayvan hakları ve refahı konusundaki en eski modern yazarlardan biri olan John Lawrence'a (1753-1839) dayandırır. Lawrence, 1796 tarihli A Philosophical and Practical Treatise on Horses and the Moral Duties of Man of Man of Brute Creation (T N Longman: London) adlı kitabında, hayvanlara özen göstermemiz gerektiğini ve genel hukukun bu ilkeyi uygulamada desteklemesi gerektiğini savundu.
20. yüzyılda hayvan haklarını destekleyen bir dizi uluslararası bildirge görüldü. Belki de en göze çarpan girişim, 1978'de Birleşmiş Milletler'in Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü'nün (UNESCO) Paris'teki Hayvan Hakları Evrensel Beyannamesi karargahında yapılan duyuruydu (The Times, 17 Ekim). Beyannamenin bildirileri arasında, tüm hayvanların aynı varolma haklarına sahip olduğu, hiçbir hayvana kötü muamele veya zulme maruz kalmayacağı, hayvanların hukukun korumasına tabi olacağı ve ölü hayvanlara saygılı davranılacağı yer alıyordu. Ancak Bildirge, önemli düzeyde uluslararası anlaşmaya varamadan azaldı ve gözden kayboldu.
Daha yakın zamanlarda, dünyanın önde gelen hayvan refahı kuruluşlarından bazıları, Birleşmiş Milletler için yeni bir bildirge kabul etmesi için kampanya başlattı. Beyanname bu kez hayvanların refahı hakkındadır: Hayvan Refahı Evrensel Beyannamesi. Neden haklar değil de refah? Muhtemelen refahın haklardan daha yumuşak bir seçenek olması ve dolayısıyla insanların kabul etmesi daha kolay olduğu için. Bu nedenle, onaylanma ve dayanma şansı daha yüksektir.
Bu yeni bildirgenin arkasındaki hayvan örgütleri, belgeyi imzalayan ülkelerin hayvanları duyarlı varlıklar olarak tanıyacaklarını öngörüyorlar. Beyanlarının hayvan refahını önemli bir küresel sorun haline getireceğini, hayvan refahı konusunda yasal olarak bağlayıcı uluslararası anlaşmalara öncülük edeceğini ve dünya çapında hayvanlar için daha iyi bir anlaşmayı hızlandıracağını umuyorlar. Beyannameleri ayrıca insanlığın ahlaki gelişiminin bir parçası olarak hayvan refahının önemini vurgulayacaktır. Şimdiye kadar bir dizi Birleşmiş Milletler üyesi devlet, BM'deki girişimi ilerletmek için bir yönlendirme grubu olarak hareket ediyor.
Önerilen bildirgeye genel bakış

En son 2014 yılında DHSÖ tarafından güncellenen beyannamenin taslak metni, devletlere ve halklara ulusal hayvan refahı mevzuatlarını iyileştirmek için bir temel sağlar, şu anda mevcut olmayan ülkelerde hayvan refahı mevzuatı çıkarır ve kullanan işletmeleri teşvik eder. Hayvanların refahı politikalarında ön planda tutmaları, insani yardım, kalkınma ve hayvan refahı gündemlerini ulusal ve uluslararası düzeyde birbirine bağlamaları, hayvan refahına yönelik halkın tutumlarında olumlu değişime ilham vermeleri.
Beyanname şunları gerektirmektedir:
Hayvanların yaşadığını, duyarlı varlıklar olduğunu ve bu nedenle gerekli dikkati ve saygıyı hak ettiklerini kabul etmek
Hayvan refahının hayvan sağlığını içerdiğinin ve hayvanın hem fiziksel hem de psikolojik durumunu kapsadığının ve hayvan refahındaki iyi uygulamaların insanlar ve çevre için büyük faydalar sağlayabileceğinin kabul edilmesi
İnsanların bu gezegende başka türler ve diğer yaşam biçimleriyle birlikte yaşadığını ve her tür yaşam biçiminin birbirine bağımlı bir ekosistem içinde birlikte var olduğunu kabul etmek
Dünya Hayvan Sağlığı Örgütü'nün (DHSÖ) hayvan refahı için küresel standartlar belirlemede devam eden çalışmalarının öneminin ve üye devletlerin, bu standartların uygulanması da dahil olmak üzere EHRB ilkelerini yürürlüğe koymak için gerekli tüm önlemleri almaları gerektiğinin kabul edilmesi
Birçok devletin hem evcil hem de vahşi hayvanlar için halihazırda bir yasal koruma sistemine sahip olduğunu ve bu sistemlerin etkinliğinin daha iyi ve daha kapsamlı hayvan refahı hükümlerinin geliştirilmesiyle sağlanması gerektiğini kabul etmek.
Beş Özgürlük (açlık, susuzluk ve yetersiz beslenmeden kurtulma; korku ve sıkıntıdan kurtulma; fiziksel ve termal rahatsızlıktan kurtulma; ağrı, yaralanma ve hastalıklardan kurtulma; ve normal davranış kalıplarını ifade etme özgürlüğü) ve şu üç ilke (hayvan sayısında azalma, deneysel yöntemlerin iyileştirilmesi ve hayvanların hayvan dışı tekniklerle değiştirilmesi) [21] hayvanların kullanımı için değerli rehberlik sağlar
Bu beyannamede yer alan hükümlerin hiçbir devletin haklarını etkilemediğinin kabul edilmesi
Beyannamenin esasları şunlardır:
Hayvanların refahı tüm devletler için ortak bir hedef olacak ve hayvanlara zulmü önlemek ve onların ıstırabını azaltmak için üye devletler tarafından uygun tüm adımlar atılacaktır.
Her devletin ulaştığı hayvan refahı politikaları, mevzuatı ve standartları, ulusal ve uluslararası düzeyde iyileştirilmiş önlemlerle desteklenecek, tanınacak ve gözetilecektir. Her üye devlet, Beyannamenin ilkelerine uygun olarak hayvanlara insani ve sürdürülebilir bir şekilde bakmalı ve muamele etmelidir.
Devletlerin, hayvanlara zulmü önlemek ve onların ıstırabını azaltmak için gerekli tüm adımlar atılacaktır.
Çiftlik hayvanlarının, refakatçi hayvanların, bilimsel araştırmalardaki hayvanların, yük hayvanlarının, vahşi yaşam hayvanlarının ve rekreasyondaki hayvanların kullanımı ve yönetimini düzenleyenler gibi, hayvanların refahına ilişkin uygun politikalar, mevzuat ve standartlar daha da geliştirilecek ve detaylandırılacaktır.
Kampanyalar

Animals Matter' addlı bir EHRB için destek kazanma amaçlı halka açık kampanya Haziran 2006'da başlatıldı. Aralık 2007'de Kosta Rika Başkanı Sr. Oscar Arias ile bir milyon imzaya ulaştı ve resmi bir milyonuncu imza sahibi oldu ve ev sahipliği yaptı. Mart 2008'de Kosta Rika'nın San José kentinde yapılan kutlamalar. 2014 itibarıyla, dilekçe çeşitli BM üye ülkelerinden 2,5 milyondan fazla imza ve destek aldı.
Geyik

Geyik, geyikgiller (Latince: Cervidae) familyasında geviş getiren otobur memeli hayvanların ortak adıdır. Çift toynaklılar takımında bulunan akraba familyalardaki benzer hayvanlar da genel olarak geyik diye adlandırılmaktadır.
Özellikler

Geyik boynuzları diğer geviş getiren çift toynaklıların boynuzlarından farklıdır. Geyik boynuzları özellikle yazları olmak üzere her yıl gelişen kemiksi bir yapıya sahiptir ve genellikle yalnızca erkek geyiklerde oluşur. Genç bir geyiğin ilk boynuzları doğuştan itibaren başlarındaki iki küçük çıkıntıdan büyüyerek gelişir. Yeni çıkan boynuzlar kalın bir kadife tabakasının içinde gelişir ve bu tabaka içindeki kemik sertleşene kadar birkaç ay boynuz üzerinde kalır. Daha sonra bu kadife tabaka halk arasında inanıldığının aksine dökülmez ama yırtılarak parçalanır ve boynuzdan ayrılır. Geyiklerin izledikleri ana güzergâhların avcılar tarafından izlenebilmesinin bir yolu da geyiklerin "sürtünme"lerini izlemektir. Sürtünmeler geyiklerin bölgelerini belirlemek için göz kenarında ve alınlarındaki bezlerden salgılanan kokunun çevreye bırakılması için kullanılır. Çiftleşme mevsiminde erkekler, sürü içindeki dişileri çekebilmek için birbirleriyle boynuz boynuza dövüşür. Birbirinin etrafında dönen erkek geyikler bacaklarını büker, kafalarını eğer ve birbirlerinin üstüne saldırır.
Dişi geyik bir batında bir ya da iki yavru doğurur, üçüzlere çok az rastlanılabilir. Hamilelik süresi karaca için on ay kadardır. Yavruların çoğu kürklerinin üzerinde beyaz benekler ile doğar ancak yaşlandıkça bu lekeler kaybolur. Yalnızca alageyik bu benekleri yaşamı boyunca taşır. Geyik yavrusu doğumunu izleyen ilk yirmi dakika içinde ilk adımlarını atar. Anne geyik yavrusunu üzerinde koku kalmayıncaya kadar yalayarak temizler böylece avcı hayvanların yavruları bulmasını engeller. Yavru geyik bir hafta kadar otların içinde gizlenmiş olarak kaldıktan sonra annesi ile birlikte yürüyebilecek kadar güçlenir. Anne ve yavru yaklaşık bir yıl kadar birlikte kalır. Erkek yavru bir daha asla annesini görmez ama dişi yavru daha sonra bazen kendi yavrularıyla birlikte annesinin yanına gelerek küçük sürüler oluşturur.
Geyiklerin genellikle engebeli ormanlık araziye uygun uzun güçlü bacakları ve kıvrak, küçük gövdeleri vardır. Geyikler aynı zamanda mükemmel yüzücüdür. Alt çene dişlerinin üzerindeki yarımay şeklinde mineleri sayesinde oldukça farklı bitkileri çiğneyebilir. Geyikler geviş getirir ve mideleri dört odacıklıdır. Hemen hemen her geyiğin gözlerinin önünde bezcikler bulunur. Bu bezciklerde bölgelerini belirlemeye yarayan güçlü kokulu feromon bulunur. Birçok tür geyiğin erkekleri sinirlendiklerinde ya da heyecanlandıklarında bu bezleri geniş geniş açar. Tüm geyiklerin karaciğerinde safra kesesi bulunmaz. Boynuzu olmayan ve üst köpekdişleri fildişi gibi büyüyen su geyiği bu özellikleriyle diğer geyik türlerinden ayrılır.
Geyikler beslenmelerinde seçicidir. Yapraklarla beslenirler. Otçul standartlarında, özelleşmemiş küçük mideleri vardır. Besin gereksinimleri oldukça yüksektir. Koyun ve ineklerin yaptığı gibi düşük kalite, lifli besinlerden çok miktarda sindirmeye çalışmak yerine kolayca sindirilebilen tomurcukları, genç yaprakları, taze çimenleri, yumuşak ince dalları, meyve, mantar ve likenleri tercih eder.
Taksonomi ve sınıflandırma

Geyikler, Artiodactyla takımının Cervidae familyasını oluşturur. Bu familya ilk olarak Alman zoolog Georg August Goldfuss tarafından 1820'de yayımlanan Handbuch der Zoologie eserinde bilimsel olarak tanımlandı. Üç alt familya tanımlanmıştı: 1828 yılında İngiliz zoolog Joshua Brookes tarafından tanımlanan Capreolinae, Goldfuss tarafından tanımlanan Cervinae ve 1898 yılında Fransız zoolog Édouard Louis Trouessart tarafından tanımlanan Hydropotinae
Geyiklerin sınıflandırılmasına yönelik diğer öneriler morfolojik ve genetik farklar üzerine temellendirilmiştir. Doğa bilimci Victor Brooke 1878 yılında geyiklerin ön uzuvlarının ikinci ve beşinci metakarpal kemiklerinin özelliklerine göre iki sınıfa ayrılabileceğini önerdi: Plesiometacarpalia (Eski Dünya geyiklerinin çoğu) ve Telemetacarpalia (Yeni Dünya geyiklerinin çoğu). Misk geyiğini de Telemetacarpalia içinde Cervidae familyasına üye olarak kabul etti. Telemetacarpal geyikler yalnızca eklemden uzak olan ögelere shaip olsa da plesiometacarpal geyikler ekleme yakın ögelere de sahiptir. Yirminci yüzyılın sonuna doğru yapılmış olan ve kromozomların diploit sayılarını temel alan sınıflandırma ise içinde çeşitli tutarsızlıklar barındıran hatalı bir sınıflandırmadır.
1987 yılında zoolog Colin Groves ve Peter Grubb üç alt familya tanımladı: Cervinae, Hydropotinae ve Odocoileinae; hydropotinlerin boynuzsuz olduğunu ve diğer iki alt familyanın da iskeletsel morfolojilerinde farklılıkları olduğunu belirttiler. 2000 yılında ise bu sınıflandırmadan vazgeçtiler.
2000'lerin ikinci yarısından sonra yapılan moleküler filogenetik analizlerin hepsi Hydropotes'in Capreolus'un kardeş taksonu olduğunu ve "Hydropotinae" alt familyasının geçerliliğinin olmadığını gösterir.
Taksonomi ve sınıflandırma > Dış akrabalıklar

2003 yılına kadar Moschidae (misk geyiği) familyası Cervidae ile kardeş takson olarak görülüyordu ancak Fransa Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'nden Alexandre Hassanin ve arkadaşlarının mitokondriyal ve nükleer analizleri Moschidae ve Bovidae'nin Cervidae'ye bir kardeş klad oluşturduğunu gösterdi. Bu araştırmaya göre Cervidae familyası Bovidae-Moschidae kladından yaklaşık 27 ila 28 milyon yıl önce ayrılmıştır. Aşağıdaki kladogram 2003 yılında yapılan bu araştırmayı temel almıştır.
Taksonomi ve sınıflandırma > İç akrabalıklar

Clément Gilbert ve arkadaşalrı tarafından 2006'da yayımlanan bir filogenetik araştırma ile Cervidae familyası iki ana klada ayrıldı: Capreolinae (telemetacarpal ya da Yeni Dünya geyikleri) ve Cervinae (plesiometacarpal ya da Eski Dünya geyikleri). 20. yüzyılın sonlarındaki araştırmalar da familyada benzer bir ayrımı göstermekteydi. Bu ve önceki araştırmalar Cervinae'nin monofilik olduğunu desteklemekteyken Capreolinae parafiletik olarak görünmektedir. 2006 yılındaki araştırma Cervinae için iki ayrı soy olduğunu gösterdi: Axis, Cervus, Dama ve Rucervus cinslerini kapsayan Cervini ile Muntiacus ve Elaphodus cinslerini kapsayan Muntiacini. Capreolinae içinde üç soy vardır: Alces cinsini içeren Alceini, Capreolus cinsi ve Hydropotinae alt familyasını içeren Capreolini ile Blastocerus, Hippocamelus, Mazama, Odocoileus, Pudu ve Rangifer cinslerini içeren Rangiferini. Aşağıdkai kladogram 2006 yılı araştırmasını temel almıştır.
Barselona hayvanat bahçesinde çital sürüsü.
Yeni doğmuş geyik yavrusu.
Geyik kafatası
Mela şikar

Fil yakalamada kullanılan khedda yöntemi.
Mela şikar (Assam dili: মেলা চিকাৰ) doğal yaşam alanlarında yaşayan filleri yakalamak için kullanılan geleneksel yönteme verilen addır. Mela şikar yönteminde kunki adı verilen eğitimli filin üzerinde bulunan kişi fili yakalamak için kement kullanır. Bu yöntem Hindistan'ın kuzeydoğusunda, özellikle Assam'da yaygındır ve Antik Hindistan'da da kullanılmış olan yöntemlerden biridir. Diğer geleneksel fil yakalama yöntemleri khedda, byle şikar, tuzak, çukur ve erkek fili çekmek için dişi kunki kullanma yöntemleridir. Mela şikar yılda iki kere, Durga Puja'dan sonra ve Bihu esnasında organize dilirdi.
Priscilla Cohn

| Priscilla Cohn |
| --- | --- |

Doğum: Priscilla T. Neuman 14 Aralık 1933 (90 yaşında) Radnor Township, Pennsylvania, ABD
Ölüm: 27 Haziran 2019 (85 yaşında) Villanova, Pennsylvania, ABD
Milliyet: ABD
Eğitim: Bryn Mawr College (Philosophy BA, MA, PhD)
Stil: Animal ethics, environmental ethics, history of philosophy, contemporary philosophy
Evlilik: Willard Cohn (e. 1951; b. 1980) José Ferrater Mora (e. 1980; ö. 1991)

Priscilla T. Neuman Cohn Ferrater Mora (né e Neuman; d. 14 Aralık 1933 - d. 27 Haziran 2019), Amerikalı filozof ve hayvan hakları aktivistiydi. Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nde Emerita Felsefe Profesörü, Oxford Hayvan Etiği Merkezi'nin müdür yardımcısı ve Hayvan Etiği Dergisi'nin eş-editörüydü.
Hayatı ve işi

Cohn, 1933'te Pennsylvania Radnor Kasabasında doğdu. Haverford Friends School'da okudu. Cohn daha sonra Bryn Mawr Koleji'ne kaydoldu ve 1956 ile 1969 arasında felsefe alanında lisans, yüksek lisans ve doktora derecesi aldı. Heidegger'in çalışmaları üzerine tezini yazdı; doktora danışmanı, İspanyol filozof José Ferrater Mora'ydı. 1951 yılında evlendiği Willard Cohn'dan 1969 yılında ayrıldı (1980'de boşandılar); Cohn, aynı yıl Ferrater Mora ile evlendi.
Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nde 35 yıldan fazla bir süre felsefe öğretti ve hem İngilizce hem de İspanyolca olarak, hayvanlar, çevre sorunları ve etik sorunlar gibi çeşitli konularda, çağdaş filozoflar ve felsefe tarihi üzerine yazılar yazdı.
Cohn, 1982'de Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nde Felsefe profesörü oldu ve 2001'de Pennsylvania Eyalet Üniversitesi Abington'da Profesör Emerita oldu. Hayvan etiği kurslarına öncülük etti ve beş kıtada ders verdi. 1990-1993 yılları arasında, İspanya'da türünün ilk dersleri olan El Escorial'deki Complutense Üniversitesi'nde (Madrid) hayvan hakları Yaz Okulu Kursu'nun  direktörlüğünü yaptı. Ayrıca 1991 yılında Santiago de Compostela Üniversitesi'nde Uygulamalı Etik üzerine Yüksek Lisans Okulu Kursunda ders verdi.
Yaban hayatına olan ilgisi, Amerika Birleşik Devletleri'nde vahşi yaşamda doğum kontrolüne ilişkin ilk uluslararası konferansı düzenleyen ve beyazlarla ilgili ilk PZP doğurganlık kontrol çalışmasını başlatan ve finanse eden, kâr amacı gütmeyen bir hayvan hakları vakfı olan PNC Corp'un kurucusu ve yöneticisi olarak çalıştı. Ayrıca The Fund for Animals ve Humane USA yönetim kurulu üyeliği yaptı.
Ölümü

Cohn, Parkinson hastalığına bağlı komplikasyonlar nedeniyle 27 Haziran 2019'da Villanova, Pennsylvania'daki evinde öldü.
Seçilmiş Yayınlar

Etica aplicada (İspanyolca: Applied Ethics ; Alianza Editorial, 1981), İspanya'da yayınlanan hayvan hakları üzerine ilk makaleyi içeren José Ferrater Mora ile yazılmıştır.
Vahşi Yaşamda Kontrasepsiyon (Edwin Mellen Press, 1996), ED Plotka ve US Seal ile düzenlenmiştir
Etik ve Vahşi Yaşam (Edwin Mellen Press, 1999)
La Filosofia de Ferrater Mora (Ferrater Mora'nın Katalanca: The Philosophy of Ferrater Mora ; Documenta Universitaria, 2007)
Daha fazlası için

Gruson, Lindsey. "Protestolara rağmen, geyik avları başladı" 30 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New York Times, 29 Eylül 1985.
"Editörler ve Danışman Editörler, Journal of Animal Ethics " 11 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., University of Illinois Press.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNC: 000036842  BNE: XX1116248  BNF: cb124932577 (data)  CANTIC: a11650709  GND: 1089215010  ISNI: 0000 0000 6638 3754  LCCN: n81059172  NLA: 36165490  NLI: 987007456730705171  NTA: 069584753  RERO: 02-A003114789  SUDOC: 034145176  Trove: 1222783  VIAF: 94403086   WorldCat (LCCN): n81-059172
OFF!

|  |
| --- | --- |
Tür: Sivrisinek savar
Sahibi: S. C. Johnson & Son
Kökeni: Finlandiya
Çıkış: 1957
Web sitesi: Sitesi
OFF!
OFF! S. C. Johnson & Son şirketine ait Finlandiya'da üretilen bir böcek kovucu markasıdır. Aktif maddesi DEET'dir (N, N-dietil-m-toluamid). İlk kez 1957'de satıldı. 2006 yılında SC Johnson & Son yaklaşık 12.000 kişi istihdam etti ve tahmini 7,5 milyar ABD doları satış gerçekleştirdi.
Malinois (kuş)

Malinois, soluk sarıdan koyu sarıya kadar sarı rengin bütün çeşitlerine sahip bir kuştur.
Bunlar da kıvırcık kanaryalarla aynı atadan gelmiştir. Flaman yetiştiricileri bu kuşun ötüşünü şaşılacak bir değerde geliştirmişlerdir. Bu kuşun vücudu, ince ve uzun olup çok şendir ötüşü, glu glu, sap, ziya, zitt ve flut notalarından (nağmelerinden) meydana gelir. Flaman yetiştiricileri çok sevdikleri bu kuşa Bülbül sesini taklit için ellerinden gelen bütün imkânları kullanmışlardır.
Repertuvarinin «Su vurusu» teşkil eder ki, taşıdığı Waterslager ismi de buradan gelir (water = su, slager = vurma). Ötüşüçok ahenkli, pek billuri, geniş ve sesi dolgundur. Repertuvarinda yani ötüş musikisinin notalarında, ismini aldığı çok adette kıtalar vardır, onlar da şunlardır: Su akmasını andıran şakıma, kaynayan suyu andıran şakıma, glu glu şakıması, üçgen şakıması, düğümlü yani bir hecede birkaç sesin çıkarılması, flavtali şakıma, «Woutcn» veya «Soctcn» denilen ağır ve kaim flüt sesleri, «Staaltonen» denilen madeni sesler olup telefon sesinin taklididir. Bülbül sesini andıran bu ötüş, kanaryanın şakıdığı çeşitli musiki notalarını en güzeli olarak kabul edilmektedir. Bundan başka Malinua yorulmak bilmez bir ötücü, yetiştirilmesi kolay ve bir amatör için çok ilginç bir kuştur. Üretilmesi: Bir yasında bir erkek ile iki yasında bir dişi veya aksine olarak daha yaslı bir erkek ile daha genç bir dişi alınır. Seçilecek kanaryaların daima altın sarısı veya koyu sarı (acı sarı) renkte olmalarına dikkat edilir. Yavrular sizi memnun edecektir. Bir zamandan beri alaca Malinualara rastlanmaktadır. Bunlar ötüş bakımından diğerlerine üstünlük göstermezler. Malinualar yüzyıllardan beri yetiştiriciler tarafından birer güzel sarı kanarya olarak sergilerde gösterilmiş ve hafızalarda yaşatılmıştır.
Kaynak

↑  "Malinois". 18 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2021.
Mona Caird

| Alice Mona Caird |
| --- | --- |
Mona Caird'in portresi
Doğum: 24 Mayıs 1854(1854-05-24) Ryde, Isle of Wight, İngiltere
Ölüm: 4 Şubat 1932 (77 yaşında) Hampstead, Londra, İngiltere
Meslek: Deneme yazarı, romancı, sosyal reformcu
Evlilik: James Alexander Henryson (d. 1877; ö. 1921)
Çocuklar: 1

Alice Mona Caird (24 Mayıs 1854  - 4 Şubat 1932) bir İngiliz romancı ve deneme yazarıdır. Feminist yazıları ve görüşleri 19. yüzyılın sonlarında tartışmalara yol açtı. Aynı zamanda hayvan hakları ve sivil özgürlüklerin savunucusuydu ve Yeni Kadın'ın kamusal alandaki çıkarlarının geliştirilmesinde rol oynadı.
Bibliyografisi

Caird yedi roman, birkaç kısa öykü, çeşitli denemeler ve bir seyahat kitabı yazdı.:
Whom Nature Leadeth (1883) roman
One That Wins (1887) roman
Marriage (1888) deneme
"Ideal Marriage" (1888)deneme
The Wing of Azrael (1889) roman
"The Emancipation of the Family" (1890) deneme
A Romance of The Moors (1891) hikâyeler
"The Yellow Drawing-Room" (1892) hikâye
"A Defence of the So-Called Wild Women" (1892) deneme
The Daughters of Danaus 28 Ocak 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1894) roman
"The Sanctuary of Mercy 10 Aralık 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi." (1895) deneme
"A Sentimental View of Vivisection" (1895) deneme
"Vivisection: An Appeal to the Workers" (1895) deneme
"Beyond the Pale: An Appeal on Behalf of the Victims of Vivisection 9 Aralık 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi." (1897) uzun makale
The Morality of Marriage and Other Essays on the Status and Destiny of Women (1897) denemeler
The Pathway of the Gods 27 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1898) roman
"The Ethics of Vivisection" (1900) deneme
The Logicians: An episode in dialogue (1902) oyun
Romantic Cities of Provence 26 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1906) gezi kitabı
"Militant Tactics and Woman's Suffrage" (1908) deneme
"The Stones of Sacrifice" (1915) deneme
The Great Wave (1931) roman
Arı kuşu

Arı kuşu, arı kuşugiller (Meropidae) familyasından Merops cinsini oluşturan temel besinleri arılar olan kuş türlerinin ortak adı.
Arılar ve diğer böcek türleriyle beslenirler. Yatay kum tünellerine ya da toprak oyuklarına yuva yaparlar. Açık alanların sivri gagalı, uzun gövdeli ve uzun kuyruklu kuşlarıdır. Uzun, üçgen şekildeki kanatlarını süzülürken düz tutar ve ani hızlanma sağlayacak şekilde geriye ya da aşağıya doğru hafif vuruşlar yapar. Sesi berrak, tatlı ve sık tekrarlı bir prup prupdur. Erkeği ve dişisi benzerdir.
Türleri

Küçük arı kuşu (Merops pusillus)
Yeşil arı kuşu (Merops persicus)
Küçük yeşil arı kuşu (Merops orientalis)
Beyaz boğazlı arı kuşu (Merops albicollis)
Kırlangıç kuyruklu arı kuşu (Merops hirundinaeus)
Mavi kuyruklu arı kuşu (Merops phillipinus)
Kara arı kuşu (Merops gularis)
Mavi başlı arı kuşu (Merops muelleri)
Kırmızı boğazlı arı kuşu (Merops bulocki)
Beyaz yüzlü arı kuşu (Merops bullockoides)
Mavi göğüslü arı kuşu (Merops variegatus)
Tarçın göğüslü arı kuşu (Merops oreobates)
Kara başlı arı kuşu (Merops breweri)
Somali arı kuşu (Merops revoilii)
Boehm arı kuşu (Merops boehmi)
Mavi boğazlı arı kuşu (Merops viridis)
Madagaskar arı kuşu (Merops superciliosus)
Gökkuşağı arı kuşu (Merops ornatus)
Avrupa arı kuşu (Merops apiaster)
Kızıl başlı arı kuşu (Merops leschenaulti)
Pembe arı kuşu (Merops malimbicus)
Kuzey kırmızı arı kuşu (Merops nubicus)
Güney kırmızı arı kuşu (Merops nubicoides)
Deve yarışı

2009 Camel Cup kapsamında Alice Springs'te düzenlenen deve yarışlarından biri.
Deve yarışı, Suudi Arabistan, Bahreyn, Ürdün, Katar, Birleşik Arap Emirlikleri, Umman, Avustralya ve Moğolistan'da popüler olan ve kökü bedevi aşiretlerine dayanan bir spor. Profesyonel deve yarışı, at yarışı gibi organizasyon şeklinde düzenlenirken, turizm açısından da ülkeye bir çekicilik katar. Yarışmalarda dişi develer tercih edilir. Yarışlarda develer, 65 km/s hıza kadar çıkabilirken hızlarını bir saat boyunca 30 km/s kadar koruyabilirler.
Jokeyler genellikle küçük erkek çocukları arasından seçilir. Çocuk deve jokeyleri hakkında Birleşik Arap Emirlikleri ve Katar'da çeşitli sorunlar çıktığından ötürü robot jokeyler kullanılmaya başlanmıştır. Kamçıları olan bu minik robot jokeyler, arkadan gelen araçlar atarfından kontrol edilirler.   Yarış arkurları çim ya da kumla kaplı olabilir.