Advers etki
Duruma göre > İlaçlar

Advers etkiler birçok müdahalenin yan etkisi olarak ortaya çıkabilir, ancak farmakolojide, kendi kendine ilaç tedavisi yoluyla daha geniş ve bazen kontrol edilemez kullanımı nedeniyle özellikle önemlidir. Dolayısıyla, sorumlu ilaç kullanımı önemli bir konu haline gelmektedir. Advers etkiler, ilaçların terapötik etkileri gibi, dozajın veya hedef organlardaki ilaç seviyelerinin bir fonksiyonudur, bu nedenle dikkatli ve hassas farmakokinetik, uygulamadan sonra zamanın fonksiyonu olarak organizmadaki ilaç seviyelerinin değişimi yoluyla önlenebilir veya azaltılabilir.
Advers etkiler ilaç etkileşiminden de kaynaklanabilir. Bu durum genellikle hastalar doktorlarını ve eczacılarını bitkisel ve diyet takviyeleri de dahil olmak üzere aldıkları tüm ilaçlar hakkında bilgilendirmediğinde ortaya çıkar. Yeni ilaç agonistik veya antagonistik olarak etkileşime girebilir (amaçlanan terapötik etkiyi güçlendirebilir veya azaltabilir) ve dünya çapında önemli morbidite ve mortaliteye neden olabilir. İlaç-ilaç ve gıda-ilaç etkileşimleri meydana gelebilir ve alternatif tıpta kullanılan sözde "doğal ilaçlar" tehlikeli advers etkilere sahip olabilir. Örneğin, hafif depresyon tedavisinde kullanılan bir fitoterapötik olan sarı kantaron (Hypericum perforatum) ekstrelerinin, birçok ilacın metabolizması ve eliminasyonundan sorumlu sitokrom P450 enzimlerinde artışa neden olduğu bilinmektedir, bu nedenle bu ilacı alan hastaların, kanser kemoterapötik ilaçları, HIV için proteaz inhibitörleri ve hormonal kontraseptifler gibi başka amaçlarla aldıkları ilaçların kan seviyelerinde düşüş yaşamaları muhtemeldir.
İlaç güvenliği ile ilgili bilimsel faaliyet alanı giderek artan bir şekilde devlet tarafından düzenlenmektedir ve ilaç üreticileri için olduğu kadar kamu için de büyük bir endişe kaynağıdır. Advers ve nonadvers etkiler arasındaki ayrım, yeni bir ilaç geliştirildiğinde ve pazarlanmadan önce test edildiğinde önemli bir girişimdir. Bu, advers olmayan etki seviyesini (NOAEL) belirlemek için toksisite çalışmalarında yapılır. Bu çalışmalar, insan testlerinde (faz I) kullanılacak dozajı tanımlamak ve kabul edilebilir maksimum günlük alım miktarını hesaplamak için kullanılır.
Yetersiz hasta sayısı veya kısa süre gibi klinik çalışmalardaki kusurlar, bazen fenfluramin (fen-fen olayı olarak adlandırılır), talidomid ve daha yakın zamanda serivastatin (Baycol, Lipobay) ve rofekoksib (Vioxx) gibi teratojenez, pulmoner hipertansiyon, inme, kalp hastalığı, nöropati ve önemli sayıda ölüm gibi ciddi advers etkilerin görüldüğü ve ilacın piyasadan zorla veya gönüllü olarak çekilmesine neden olan halk sağlığı felaketlerine yol açar.
Çoğu ilacın, sürekli kullanımı engellemeyen, ciddi olmayan veya hafif advers etkilerin geniş bir listesi vardır. Bireysel duyarlılığa göre görülme sıklığı oldukça değişken olan bu etkiler arasında bulantı, baş dönmesi, ishal, halsizlik, kusma, baş ağrısı, dermatit, ağız kuruluğu vb. yer alır. Bunlar bir tür yalancı alerjik reaksiyon olarak kabul edilebilir, çünkü tüm kullanıcılar bu etkileri yaşamaz; birçok kullanıcı hiçbirini yaşamaz.
Demans Sırasında Komorbid Sağlık Durumları için İlaç Uygunluk Aracı (MATCH-D), demanslı kişilerin advers etkilerle karşılaşma olasılığının daha yüksek olduğu ve semptomları güvenilir bir şekilde bildirme olasılıklarının daha düşük olduğu konusunda uyarmaktadır.