stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alman-Osmanlı ittifak antlaşması
Anlaşmanın önemi

Antlaşmaya göre Osmanlı ve Almanya, Avusturya-Sırbistan savaşına tarafsız kalacak; Rusya, Almanya'ya karşı bir saldırı hareketinde bulunursa Osmanlı da savaşa girecek, Osmanlı Devleti'ne herhangi bir saldırı olursa da Almanya Osmanlı'ya yardım edecekti.
2 Ağustos 1914'te Osmanlı Devleti ve Almanya gizli bir antlaşma imzaladılar ve ittifakı resmiyete döktüler, böylece iki ülke I. Dünya Savaşı'nda müttefik oldular.
Anlaşmanın maddeleri

1. Anlaşma tarafları Avusturya-Macaristan ile Sırbistan arasındaki mevcut ihtilafta tarafsız kalmayı taahhüt eder.
2. Rusya faal askeri adımlarla müdahale eder ve Avusturya-Macaristan dolayıyla casus foederis ile Almanya'yı karşısına alırsa, Osmanlı Devleti de casus foederis'e tabidir.
3. Almanya savaş durumunda askeri misyonunu Osmanlı Devletin'de bırakacaktır. Anında yürürlüğe girmiş olan, Osmanlı Savaş Bakanı Ekselansları ve [Alman] Askeri Misyon Şefi arasında gerçekleşen önceki anlaşmalara göre, Osmanlı Devleti adı geçen askeri misyonun Osmanlı ordusunun genel komutasında etkin nüfuz sahibi olacağını garanti eder.
4. Tehdit durumunda ve gerekli olduğunda Almanya Osmanlı İmparatorluğu topraklarını silahlı kuvvetlerle savunmayı taahhüt eder.
5. İşbu anlaşma iki ülkeyi mevcut ihtilaftan doğabilecek uluslararası karışıklıklardan korumak için yapılmıştır; belirtilmiş tam yetkili kişiler tarafından imzalandığı andan itibaren yürürlüğe girer ve 31 Aralık 1918 tarihine kadar, mevcut tüm kararlarla bağlayıcıdır.
6. İmza taraflarından herhangi biri anlaşma bitim tarihinden altı ay öncesine kadar anlaşmanın iptal olacağını bildirmezse anlaşma beş yıl daha uzamış olur.
Anlaşma için 7 Temmuz günü görüşmelere başlanmıştı ve maddelerindeki ifadelerden de anlaşılacağı üzere, Rusya'nın 31 Temmuz'da genel seferberlik ilan etmesi de, bunu savaş ilanı kabul edeceğini açıklamış olan Almanya'nın 1 Ağustos günü Rusya'ya savaş ilanı da gerçekleşmeden önce maddeler düzenlenmiş, ancak 2 Ağustos'ta maddelerde değişiklik yapılmadan imzalanmıştı.
Sultan Reşat ve Kaiser II. Wilhelm
Cumhurbaşkanlığı İdaresi (Belarus)

| --- | --- |
Адміністрацыя Прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь

Genel bilgiler
Kuruluş tarihi: 22 Temmuz 1994
Web sitesi: https://president.gov.by/en
Belarus Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı İdaresi (Belarusça: Акміністрацияя Пресдента Респубікі Беларус, Rusça: Адмирация Предыдента Республика Беларусь), Belarus Cumhurbaşkanı kararlarının uygulanmasını denetleyen bir devlet idari organıdır.
Fonksiyonlar

Başkanlık Yönetimi, anayasal bir reform ve 1994'te Belarus'ta yapılan ilk başkanlık seçiminin ardından oluşturuldu. Alesander Lukaşenko o zamandan beri Belarus'un Başkanı olarak görev yapıyor. Belarus'ta otoriter bir rejim kurmakla suçlanıyor. Ülkedeki başka hiçbir başkanlık seçimi Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği tarafından özgür ve adil olarak değerlendirilmedi.
Başkanlık İdaresi, Belarus otoriter devlet yönetimi sisteminde önemli bir rol oynar. İdare, Başkan ile yasama, yürütme ve yargı organları, yerel yönetimler ve kitle iletişim araçları arasındaki etkileşimi düzenler; Belarus Başkanı'na analitik destek sağlar. Belarus Parlamentosu tarafından daha sonra resmen onaylanan başkanlık kararlarını ve mevzuatını hazırlar.
Mevcut liderler

Dmitry Krutoi - Cumhurbaşkanlığı İdaresi Başkanı
Natalia Petkevich - Cumhurbaşkanlığı İdaresi Birinci Başkan Yardımcısı
Olga Chupris - Cumhurbaşkanlığı İdaresi Başkan Yardımcısı
Aleksandr Yegorov - Cumhurbaşkanlığı İdaresi Başkan Yardımcısı
Vladimir Pertsov - Cumhurbaşkanlığı İdaresi Başkan Yardımcısı
Crypt Sermon

Crypt Sermon, 2013 yılında Philadelphia'da kurulan Amerikalı bir epik doom grubudur.
Geçmiş

Grup, 2013 yılında basçı ve şarkıcı Brooks Wilson, gitaristler Steve Jansson ve James Lipczynski ve davulcu Enrique Sagarnaga tarafından kuruldu. Ocak 2014'te Wilson tamamen vokallere yoğunlaşma kararı aldı ve Will Mellor basçı olarak gruba katıldı. Haziran 2013'te ilk demo albümlerini kendileri yayınladılar. 2015 yılında grubun yaklaşık bir buçuk yıldır üzerinde çalıştığı ilk albümü Out of the Garden yayınlandı.
Müzik tarzı

Rock Hard'dan Mandy Malon, grubun epik doom çaldığını yazdı. Jansson, kendisiyle yapılan bir röportajda bu türün ABD'de çok popüler olmadığını belirtti. Bilinçli bir şekilde stoner rock ve sludge akımına karşı çıktılar. Grup, "ses seviyesi uğruna donuk, sıkıcı tıngırdatma ve ses yüksekliği" yerine şarkı yazımına daha fazla odaklandı. Şarkının sözleri İncil'den esinlenerek yazıldı ve Brooks Wilson'a aittir. Üyeler dindar değiller, Wilson çocukluğunda bir Hristiyan okuluna gitti ve bu konuda çok şey öğrendi. Grubun ilham aldığı gruplar arasında Iron Maiden, Metallica, Scorpions, Mercyful Fate, Riot, Dead Can Dance ve Fields of the Nephilim gibi gruplar yer alıyor.
Diskografi

2013: Demo MMXIII (Demo, Eigenveröffentlichung)
2015: Out of the Garden (Albüm, Dark Descent Records)
2019: The Ruins of Fading Light (Albüm, Dark Descent Records)
2024: The Stygian Rose (Albüm, Dark Descent Records)
Tabela partisi

"Tabela partisi", Türkiye'de belli bir seçmen kitlesi olmayan veya seçimlere girme yeterliliğini sağlayamayan ancak resmî olarak faaliyet gösteren siyasi partiler için kullanılan terimdir.
Türkiye'deki siyasi parti sayısının çokluğu nedeniyle birçok parti arka planda kalarak neredeyse hiç destek alamamış ve "tabela partisi" olarak adlandırılmıştır. Bu da, siyasi partiler yasasının ve seçim barajının %7 gibi diğer ülkelere göre çok yüksek olmasının eleştiri konusu olmasına neden olmuştur. Bazı siyasi partiler ise önceleri ülke siyasetinde ön planda iken, daha sonraları bu desteği kaybederek "tabela partisi" konumuna düşmüştür. Örneğin Demokratik Sol Parti, 1999 genel seçimlerinde oyların %22,18'ini alarak birinci parti konumundayken bir sonraki seçimde oylarının neredeyse tamamını kaybederek meclis dışında kalmıştır. 1965 ve 1969 genel seçimlerini kazanarak iktidar olan Adalet Partisi, 1981'de kapandıktan 14 yıl sonra 11 Nisan 1995'te yeniden açılmış, resmî olarak faaliyet göstermesine karşın hiçbir seçime katılamayarak "tabela partisi" olarak kalmış ve 26 Kasım 2009'da siyasi parti kriterlerini karşılayamadığı için kapanmıştır. 2015 yılında yeniden açılan Adalet Partisi, 2023 genel seçimlerine katılma hakkı kazansa da henüz kayda değer bir başarı elde edememiştir.
"Tabela partisi" terimi, siyasi partiler tarafından küçümseme ve aşağılama amaçlı da kullanılmaktadır.
Tulumbacılar

İstanbul'da tulumbacılar
Tulumbacılar, 18. yüzyıldan itibaren Osmanlı Devleti'nde yangınlara "tulumba" denilen aletle müdahale eden yangın söndürme ekipleridir.
İlk tulumbacılar, 1720'de  Yeniçeri Ocağı'na bağlı Dergâh-ı Âli Tulumbacı Ocağı'nın kuruluşu ile bir askerî birlik olarak ortaya çıkmıştır. 1826'de Yeniçeri Ocağı kapatıldı. Yeniçeri Ocağı ile birlikte Tulumbacı Ocağı'nın da kapanmasından sonra İstanbul'un her mahallesine padişah fermanı ile mahalleli tarafından tulumba temin edildi ve gönüllü mahalle tulumbacıları ortaya çıktı. Tulumbacılık 19. yüzyılda özellikle İstanbul'da gündelik yaşamın ve folklorun önemli bir ögesi haline geldi.
İstanbul'da mahalle tulumbacıları, 1870
Kelimenin kökeni

Basit bir yangın düzeneği olan tulumba, 15. yüzyılda İtalya'da ortaya çıkmış ve Akdeniz havzasında kısa sürede yayılmıştı.  İtalyancadaki "tromba" kelimesi Türkçede "tulumba"ya dönüştü ve bu aleti kullananlara tulumbacı dendi. Yangınlara tulumbayla müdahale edilmesi 16. ve 17. yüzyıllarda Macaristan ve Fransa'da başlayıp Avrupa'da yaygınlaştı.
Tulumbacılık, Türkçe'ye bir denizcilik terimi olarak girdi. 17 .yüzyılda  Osmanlı Devleti'nde gemilere dolan suyu tahliye eden kişilere tulumbacı denilirken 18. yüzyılda kelime  bir anlam kaymasına uğradı. Yangınlarda  ateşi söndürmek üzere su taşıyıp pompalayan kişilere "tulumbacı" denir oldu.
Tarihçe > Tulumbacı Ocağı

Osmanlı Devleti'nde yangınlarda tulumbanın kullanılması ve bununla ilgili bir teşkilatın kurulması, ailesiyle İstanbul'a 1715/1716'da yerleşen David adlı bir Fransız mühendis tarafından gerçekleştirilmiştir. Fransız mühendis David, Venedik Seferi'ne  gönüllü olarak katılmış; dönüşte müslüman olup "Davut "adını ve "Gerçek" lakabını almıştır.
Gerçek Davut Ağa, "Çardaklı" diye tabir edilen ilk basma tulumbasını 1715 yılında yaptı. Temmuz 1718'deki Tüfenghâne ve 1720'deki Tophane yangınlarına tulumba ile müdahale etti. O vakte kadar yangın sarnıçlarından taşınan suyu dökerek yangına müdahale edilirdi. Tulumbasını ateş söndürmede etkili olduğu görülünce Davut Gerçek, 1720'de Nevşehirli Damat İbrahim Paşa tarafından Yeniçeri Ocağı'na tulumbacı-başı tayin edildi. Emrine elli nefer, bir oda başı, bir kâtip, bir ocak kethüdası verildi. Zabitan ve nefer sayısı, maaşları ve diğer harcamalar ile ilgili nizamnamenin tarihi 4 Receb 1132'dir (12 Mayıs 1720).
Tulumbacı Ocağı, Şehzadebaşı semtinde yeniçeri kışlaları yakınında bulunan Acemi Oğlanları'na ait odalara yerleştirildi. 1722 yılındaki tamir sırasında kışla bodrumuda tulumbalar için kuyular açıldı. Ayrıca hortum ve makinelerin üretimi ve tamiri için  kârhane denilen mekan oluşturuldu. Ocaktaki nefer sayısı 1724'te  150'ye, 1755'te 461'e çıkarıldı.
Tulumbacıların günlük kıyafeti büyük bir sarık, kırmızı kaput (kartal kanat) ve ayaklarında kırmızı bir yemeniydi, baldırları ise çıplaktı. Yangına müdahale ederken başlarına  "yangın tası" denilen bakır bir miğfer giyerlerdi. Neferler, gündelik 15 akçe alırdı.  Yangına müdahale ederken yaralananlara tazminat ödenir, çalışamayacak halde olurlarsa emekli edilirlerdi.  Ağırlığı 120 kilodan fazla olan ilk tulumbalar yerine taşıması daha kolay olan emme basma tulumbalar geliştirildi. Bu tulumbalar, üstü resimlerle süslü bir sandık içine yerleştirilen yerleştirilir dört sırık yardımı ile taşınırdı. Bu dört kişi birbirine "omuzdaş" derdi.
Tulumbacı Ocağı, Yeniçeri Ocağı'na bağlı bir askeri birlik olarak kurulmuştu, zamanla tulumbacı ocaklarının sayısı arttırıldı. Topkapı Sarayı’nda ve Tersane’de bostancıbaşıya bağlı  birer tulumbacı ocağı kuruldu. 18. yüzyılda bütün devlet kurumlarında bir tulumbacı takımı oluşturuldu. Tulumbacı ocakları, İstanbul geneline yayıldı. Yeniçeri karakollarının her birinde bir tulumbacı kolluğu bulunduruldu. Bu dönemde her mahallede gönüllü tulumbacı grupları oluştu. Yangınlara karakolda bulunan kolluklar müdahalede bulunuyor; yangının söndürülememesi halinde yangın  yerine Tulumbacı Ocağı geliyordu. Yeniçeri Ocağı'nın 1826'da kaldırılmasıyla Tulumbacı Ocağı da lağvedildi.
Tarihçe > Belediye tulumbacıları

Tulumbacı Ocağı'nın lağvedilmesinden 48 gün sonra çıkan Hocapaşa yangını üzerine  hükûmet, İstanbul'da yeni bir tulumbacı teşkilatı kuruması için harekete geçti. Yeni teşkilat, 1828 yılında kuruldu. Tulumbacı yerine "yangıncı" terimi kullanılmaya başladı. Yeni tulumbacılar Asâkir-i Mansûre-i Muhammediye Seraskerliğine  bağlandı ve artık "Asâkir-i Mansure karakolları" olan eski kolluklara yerleştirildi.
1846'da Zaptiye Müşiriyeti'ne bağlanan yangıncı taburları, 1855'te Şehremaneti'nin kurulmasından sonra oraya devredildi. Devredilme süreci 1868'e kadar sürdü. Mevcut sistem 1870 Beyoğlu yangınında yetersiz kalınca 1874 yılında tekrar ordu bünyesinde ayrı bir tabur halinde eğitilen neferlerden modern bir itfaiye bölüğü yetiştirildi.
Tarihçe > Mahalle tulumbacıları

Hocapaşa yangınından sonra çıkan bir padişah fermanı ile İstanbul halkı her mahalle için bir tulumba tedarik edip, mahallenin ibadethanesine koydu. Böylece mahalle tulumbacılığı ortaya çıktı. Tulumba sandığı mahallenin şeref, namus, yiğitlik sembolü olarak görülürdü. Belediye tulumbacı teşkilatı taklit edilerek  tulumba takınları ve bu takımlar için koğuşlar oluşturuldu. Tulumba takımları, mahallenin uçarı delikanlılarından meydana geliyordu. Mahalle ihtiyar heyetinin seçtiği birinci reis amir konumunda olur ve bir deri kırbaç taşırdı. Mahalle tulumbacılığı gönüllü yapılan hizmetti. Devlet, bazı vergilerden muafiyet sağlayarak bu işe özendirirdi. Ayrıca tulumbacılar bahşiş veya semtte işportacılık yapma imtiyazı elde ederek geçinirlerdi. Bayramlarda klarnet-darbuka çalarak mahallede dolaşıp bahşiş toplarlardı.
Mahalle tulumbacılığının gelişimi ile özellikle İstanbul'da tulumbacılık gündelik yaşamın ve folklorun önemli bir ögesi haline geldi; tulumbacılığın edebiyatı, adetleri, merasimi, zengin bir tulumbacı argosu doğdu. Bazı tulumbacılar kanunsuz işlere karışır, ahlâk dışı bir hayat sürerdi. Tulumbacı tipi, küfürbaz, ayyaş ve serseri küfürbaz şeklinde takdim edilirdi.
Sanata yansımaları

Türk edebiyatında kahramanları tulumbacıları olan romanlar yazılmıştır. Nâbizâde Nâzım'ın Zehra (1954),  Sermet Muhtar Alus'un Onikiler (1999) romanları, kahramanları tulumbacı olan romanlardır.
Fausto Zonaro ve Amedeo Preziosi, eserlerinde tulumbacıları resmetmiş ressamlardandır.
Senato (Arjantin)

| Arjantin Ulusu Onursal Senatosu  Honorable Senado de la Nación Argentina |
| --- | --- |
Arjantin Ulusal Kongresi

Tür
Tür: Üst meclis 
Başkanlık
Başkan: Victoria Villarruel, LLR 
Yapı
Sandalye: 72

Siyasi gruplar: Hükûmet (13)   LLA (7)    PRO (6) Bağımsız (26)   UCR (13)    Federal Değişim (4)    Federal Birlik (3)    SER (2)    Federal İnovasyon (2)    JSRN (1)    Sosyal Adalet İçin (1) Muhalefet (33)   UP (33) 
Görev süresi: 6 yıl
Seçimler
Oylama sistemi: Parti listesi orantılı temsil
Son seçim: 22 Ekim 2023
Toplantı yeri

Senatörler Kamarası, Buenos Aires, Arjantin
Website
www.senado.gob.ar
Arjantin Ulusu Onursal Senatosu (İspanyolca: Honorable Senado de la Nación Argentina), Arjantin Ulusal Kongresi'nin üst meclisi olan yasama organıdır. Ulusal Senato, 1853 Anayasası'nın 46 ila 54. maddeleri uyarınca 29 Temmuz 1854 tarihinde kuruldu.
Senato, her eyaletten üç ve Buenos Aires Şehri'nden üç üye olmak üzere toplam 72 senatörden oluşmaktadır. Senatörler, eyalet bazında doğrudan seçimle altı yıllık süreler için seçilir; en fazla oyu alan partiye eyalet senato koltuklarından ikisi, ikinci sıradaki partiye ise üçüncü koltuk verilir.
Cuba Üniversitesi

| Cuba Üniversitesi |
| --- | --- |


Kuruluş: 1975
Rektör Yardımcıları: Prof. Robert Mayom Deng
Konum: Cuba, Güney Sudan
Web sitesi: uoj.edu.ss
Cuba Üniversitesi ( Arapça: جامعة جوبا ) Güney Sudan'ın Cuba kentinde bulunan İngilizce dilinde eğitim veren bir devlet üniversitesidir . 1975 yılında Güney Sudan'ın eski Başkan Yardımcısı ve Başkanı Abel Alier Kwai tarafından kuruldu. Üniversite, İkinci Sudan İç Savaşı sonucunda geçici olarak Hartum'a taşındı ve Güney Sudan'ın bağımsızlığını kazanmasının ardından Temmuz 2011'de tekrar Cuba'ya taşındı. Güney Sudan'ın en yüksek sıralamaya sahip üniversitesidir.
Fakülteler

Kamu Hizmeti Okulu
Tıp Fakültesi
İşletme ve Yönetim Okulu
Hukuk Fakültesi
Eğitim Fakültesi
Sanat, Müzik ve Drama Okulu
Sosyal ve Ekonomik Çalışmalar Okulu
Mühendislik Okulu
Toplum Çalışmaları ve Kırsal Kalkınma Okulu
Sanat ve Beşeri Bilimler Okulu
Bilgisayar Bilimleri ve Bilişim Teknolojileri Okulu
Uygulamalı ve Endüstriyel Bilimler Okulu
Doğal Kaynaklar ve Çevre Çalışmaları Okulu
Veterinerlik Fakültesi
Gazetecilik, Medya ve İletişim Okulu
Matematik Okulu
Petrol ve Mineraller Okulu
Tıbbi Laboratuvar Okulu
Hemşirelik Okulu
Halk Sağlığı Okulu
Mimarlık Okulu
Turizm ve Otelcilik İşletmeciliği Okulu
Özel merkezler

İnsan Kaynakları Geliştirme ve Sürekli Eğitim Merkezi
Diller ve Çeviri Merkezi
Uzaktan Eğitim Merkezi
Barış ve Kalkınma Merkezi
Çeviri ve Diller Merkezi
STEM ve Mesleki Eğitim Merkezi
ODEL Merkezi
Enstitüler

Barış, Kalkınma ve Güvenlik Çalışmaları Enstitüsü
Ulusal Dönüşümsel Liderlik Enstitüsü
Fransızca Enstitüsü
Dyson

| --- | --- |

Tip: Özel şirket
Endüstri: Beyaz eşya
Kuruluş: 1991
Kurucu: James Dyson
Genel merkezi: Malmesbury, Wiltshire,  Birleşik Krallık
Önemli kişiler: James Dyson  (Genel müdür) Deirdre Dyson (Genel müdür yardımcısı) Max Conze (CEO)
Ürün: Elektrikli süpürge, Kurutma makinesi, Fan
Gelir:  GB £1 milyar (2011)
Net gelir:  GB £306 milyon (2011)
Çalışan sayısı: 12.000 (2018)
Web sitesi: dyson.com.tr
Dyson, 1991 yılında James Dyson tarafında kurulan İngiliz teknoloji şirketi; elektrikli süpürge, el kurutma makinesi, pervanesiz fanlar ve ısıtıcılar tasarlayıp üretmektedir. Dyson, 2024 yılı itibarıyla 80'den fazla ülkede faaliyet göstermekte ve dünya çapında 14.000'den fazla kişiye istihdam sağlamaktadır.
Tarık Tolunay

Tarık Tolunay (d. 1970 İstanbul), Türk çizer. 1989 Oğuz Aral Gırgır'ının son kuşağından bir çizerdir.
1970'te İstanbul'da doğdu. 1989'da Dokuz Eylül Üniversitesi Grafik bölümüne girdi. Aynı yıl Gırgır dergisine çizimlerini götürüp Oğuz Aral'a gösterdi, bu dergide çizerlik yapmaya başladı.
Karikatür, çizgi roman, storyboard, illüstrasyon ve animasyon alanlarında çalışmıştır.
2017 yılında yayınladığı "Fractal Istanbul" isimli illüstratif İstanbul haritası sosyal medyada oldukça tartışıldı.
2019 yılında "Haydarpaşa Panorama" isimli haritayı yayınladı. 
Ardından 2020 yılında Fractal İstanbul - Pandemi isimli çalışmasını duyurdu.
Bu çalışmalar minyatür, gravür şehir haritaları ve günümüz oyun görsellerinin bir karması olarak yeni bir yaklaşımı temsil ettiler.
Çizer, aynı zamanda toplumsal duyarlılığının bir gereği olarak Cumhuriyet Gazetesi, NuSe Davası ve Gezi Davası gibi tarihsel devalarda mahkeme ressamlığı yapmış ve çizgileri ile bu tarihsel davaları kayıt altına almıştır.
MediaCat dergisi tarafından 2 yıl üst üste "En Yaratıcı 50" kişisinden biri seçilmiştir.
2022 yılında En başarılı Dijital Sanatçı ödülünü almıştır.
Eserleri NFT alanında yüksek meblağlara alıcı bulmuş, bu alanda öncülerden biri olmuştur.
2023 yılında son çalışması Fractal Istanbul - Centro Mundi Tarihi Yarımada, Haliç ve Galata bölgesini kapsar. 10 Milyar piksellik dev boyutlu bir çalışmadır.
Dev ölçekli çalışmaları İstanbulun farklı noktalarında kalıcı olarak sergilenmektedir. (Zincirlikuyu Metrobüs İstasyonunda 3X40 mt lik iki eser buna örnektir.) Ayrıca posterleri ve puzzleları Türkiye'de ve dünyanın birçok noktasında binlerce ev ve ofisi süslemektedir.
Çalışmalarını serbest "Kentçizer" olarak sürdürmektedir.
Venera

Sovyetlerin Venüs araçlarının yerleri
Venera iniş yerlerinden yüzey resimleri
Venera (Rusça: Венера, Rusça telaffuz: [vʲɪˈnʲɛrə]) serisi sondalar, Sovyetler Birliği tarafından 1961 ile 1984 arasında Rusça adı Venera olan Venüs'le ilgili bilgi edinmek üzere geliştirilmiştir. Sovyetlerin bazı diğer sondaları gibi, sonraki sürümler, ikincisi ilkinden biraz sonra fırlatılmak üzere, çifter çifter uzaya gönderilmiştir.
İki Vega programı aracı ve Venera-Halley sondası dahil olmak üzere, Venera serisinden on adet sonda Venüs'e başarılı inişler gerçekleştirmiş ve yüzeyden veri iletmiştir. Bunun yanında 13 Venera sondası da Venüs'ün atmosferinden veri iletmiştir.
Diğer sonuçların yanında, bu serinin sondaları ilk defa başka bir gezegenin atmosferine giren (18 Ekim 1967'de Venera 4), başka bir gezegene yumuşak iniş yapan (15 Aralık 1970'te Venera 7), gezegen yüzeyinden görüntü gönderen (8 Haziran 1975'te Venera 9) ve yüksek çözünürlükte Venüs'ün radarla haritalama çalışmalarını yapan (2 Haziran 1983'te Venera 15) ilk insan yapımı araçlar olmuştur. Bütün seri oldukça başarılı olarak nitelendirilebilir. Venüs'teki yüzey koşulları yüzünden sondalar yüzeyde ilk seferlerde 23 dakika kadar, sonlara doğru ise 2 saate kadar dayanabilmişlerdir.
Venera sondaları

Venüs'e yakın uçuş için ilk defa 4 Şubat 1961'de sonda gönderilmeye çalışılmış; fakat Dünya'nın yörüngesinden çıkmayı başaramamıştır. O dönemin Sovyet politikası gereği başarısızlıkla sonuçlanan görevlerin detayları duyurulmadığından bu görev Tyazhely Sputnik ("Ağır Uydu") olarak isimlendirilmiştir. Aynı zamanda Venera 1VA olarak da bilinir.
Venera 1 ve Venera 2 Venüs yörüngesine girmeden yakın uçuş gerçekleştirmek üzere planlanmıştır. Venera 1, 12 Şubat 1961'de fırlatıldı. Sondadaki telemetri fırlatmadan 7 gün sonra bozuldu. Venüs'ün 100 bin kilometre yakınından geçtiği ve Güneş'in yörüngesine girdiği düşünülmektedir. Venera 2, 12 Kasım 1965'te fırlatıldı, fakat Dünya'nın yörüngesinden çıktığı anda yine telemetri bozukluğu yaşandı.
Venüs'e yakın uçuş için 1960'ların başında Sovyetler tarafından başka denemeler de oldu; fakat gezegen görevleri olarak duyurulmadıkları için "Venera" olarak isimlendirilmediler.
Bilimsel bulgular

Venera sondaları tarafından elde edilen verilerle ilgili birçok bilimsel bulgu tespit edildi. Örneğin, Venera 15 ve 16'nın gönderdiği radar görüntülerinin analizinin neticesinde Venüs yüzeyindeki tepe ve çukurların tektonik deformasyonlar olduğu kanaatine varıldı.
Venera kamera arızaları ve çözülmesi

Venera 9 ve 10'un ikişer tane kamerası vardı. fakat sadece biri başarıyla çalışabildi. Venera 11 ve 12 için tasarımlar değiştirildi. Fakat bu değişim kameraların hepsini toptan çalışmaz hale getirdi. Tüm kameraların düzgün çalıştığı görevler Venera 13 ve 14 oldu.
Tüm Venera görevlerinin seyir verileri

| İsim | Görev | Fırlatma | Dayanma Süresi (dakika) | Sonuçlar | Yörüngeci veya sonda (yakın uçuş, atmosfer) | Yüzeye İniş |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1VA (proto-Venera) | Yakın uçuş | 4 Şubat 1961 | - | Dünya'nın yörüngesinden çıkamadı | - |  |
| Venera 1 | Yakın uçuş | 12 Şubat 1961 | - | Venüs yolunda irtibat kesildi | - |  |
| Venera 2MV-1 No.1 | Atmosfer Sondası | 25 Ağustos 1962 | - | Kaçış kademesi başarısız; 2 gün sonra tekrar girdi | - |  |
| Venera 2MV-1 No.2 | Atmosfer Sondası | 1 Eylül 1962 | - | Kaçış kademesi başarısız, 5 gün sonra tekrar girdi | - |  |
| Venera 2MV-2 No.1 | Yakın uçuş | 12 Eylül 1962 | - | Üçüncü kademe başarısız; uzay aracı patladı | - |  |
| Venera 3MV-1 No.2 | Yakın uçuş | 19 Şubat 1964 | - | Yerleşme yörüngesine yetişemedi | - |  |
| Kosmos 27 | Yakın uçuş | 27 Mart 1964 | - | Kaçış kademesi başarsızı | - |  |
| Venera 2 | Yakın uçuş | 12 Kasım 1965 | - | Varıştan hemen önce iletişim kesildi | - |  |
| Venera 3 | Atmosfer Sondası | 16 Kasım 1965 | - | Atmosfer girişinden hemen önce iletişim kesildi. Mart 1966'da başka bir gezegenin yüzeyine inen ilk insan yapımı araç oldu. Muhtemel iniş bölgesi: -20° ila 20° Kuzey, 60° ila 80° Doğu. | - |  |
| Kosmos 96 | Atmosfer Sondası | 23 Kasım 1965 | - |  | - |  |
| Venera 4 | Atmosfer Sondası | 12 Haziran 1967 | - |  | - | - |
| Kosmos 167 | Atmosfer Sondası | 17 Haziran 1967 | - |  | - |  |
| Venera 5 | Atmosfer Sondası | 5 Ocak 1969 | 53* |  | - |  |
| Venera 6 | Atmosfer Sondası | 10 Ocak 1969 | 51* |  | - |  |
| Venera 7 | Yüzeye İniş | 17 Ağustos 1970 | 23 |  |  |  |
| Kosmos 359 | Yüzeye İniş | 22 Ağustos 1970 | - | Kaçış kademesi başarısız; Dünya etrafında eliptik bir yörüngeye oturdu |  |  |
| Venera 8 | Yüzeye İniş | 27 Mart 1972 | 50 |  |  |  |
| Kosmos 482 | Sonda | 31 Mart 1972 | - |  | - |  |
| Venera 9 | Yörünge ve Yüzeye İniş | 8 Haziran 1975 | 53 |  |  |  |
| Venera 10 | Yörünge ve Yüzeye İniş | 14 Haziran 1975 | 65 |  |  |  |
| Venera 11 | Yakın Uçuş ve Yüzeye İniş | 9 Eylül 1978 | 95 |  |  |  |
| Venera 12 | Yakın Uçuş ve Yüzeye İniş | 14 Eylül 1978 | 110 |  |  |  |
| Venera 13 | Yakın Uçuş ve Yüzeye İniş | 30 Ekim 1981 | 127 |  |  |  |
| Venera 14 | Yakın Uçuş ve Yüzeye İniş | 14 Kasım 1981 | 57 |  |  |  |
| Venera 15 | Yörünge | 2 Haziran 1983 | - |  | - |  |
| Venera 16 | Yörünge | 7 Haziran 1983 | - |  | - |  |
| Vega | 2 Yüzey İnişi, Halley güzergahında 2 Yakın Uçuş | Haziran 1985 |  |  |  |  |
Sodyum karbonat
Hidratları

Sodyum karbonat üç hidrat formda ve susuz tuz olarak üretilir:
sodyum karbonat dekahidrat (natron), Na2CO3•10H2O, kolaylıkla çiçeklenerek monohidrat şekle dönüşür.
sodyum karbonat heptahidrat (mineral formu bilinmiyor), Na2CO3•7H2O.
sodyum karbonat monohidrat (termonatrit), Na2CO3•H2O. Kristal karbonat olarak da bilinir.
kalsine edilmiş soda olarak da bilinen susuz sodyum karbonat, hidratların ısıtılmasıyla oluşur. Ayrıca, Solvay işleminin son aşamasında olduğu gibi sodyum bikarbonat ısıtıldığında (kalsine edildiğinde) da oluşur.
Dekahidrat  -2.1 - +32 °C sıcaklık aralığındaki kristalleşen sulu çözeltilerden, heptahidrat 32 - 35.4 °C sıcaklıktaki dar aralıkta ve bu sıcaklığın üzerinde ise monohidrat form oluşur. Kuru havada dekahidrat ve heptahidrat monohidratı vermek üzere su kaybeder. Diğer hidratlar da bilinmektedir, örn. sodyum karbonat birim başına 2.5 birim su ile ("pentahemihidrat").