Zakaria Paliaşvili
Hayatı ve kariyeri > Gürcistan'a dönüş

Haziran 1903'ün sonlarına doğru Paliaşvili, çalışmalarını Taneyev'in yanında tamamladı. Genç eşi Yuliya Mihaylovna Utkina ile birlikte Rusya'da edindiği bilgileri uygulamaya koymak için Gürcistan'a döndü. Paliaşvili, 1903 sonbaharında Tiflis Soylular Lisesi'nde öğretmenlik yapmaya başladı, burada şarkı dersi aldı ve kurduğu koro ve orkestrayı yönetti. Paliaşvili, katı ve uzlaşmaz bir öğretmendi. Korosunun veya orkestrasının her öğrenci üyesi için tam bir tonlama doğruluğu ve ritim hassasiyeti talep etti. Bu alanda o kadar büyük bir ilerleme kaydetti ki, okul korosu ve orkestrası kısa sürede halk konserler vermeye başladı. Basın bunu "yetenekli maestronun zaferi" olarak nitelendirdi ve "koro ve orkestra bir müzik okulu için bile evinous standardına getirildi" dedi. Daha sonra Gürcü Sovyet müzik kültüründe öne çıkan bir dizi şahsiyet (Besteciler: İ. Tuskia, G. Kiladze, S. Taktakişvili, V. Gokieli, A. Andriaşvili; müzik eleştirmenleri: S. Aslanişvili, G. Çhikvadze; Kemancı L. Yaşvili ve diğerleri) müzikle ilk ilham verici temaslarını bu okulda Z. Paliaşvili'nin sınıfına katılarak yaptılar. Kemancı Andrei Karaşvili ve besteci Zakaria Çhikvadze, aynı lisede müzik dersleri verdi.
1904'te Paliaşvili, Tiflis Müzik Koleji'nde teorik derslerin öğretilmesine başkanlık etmesi için davet edildi. Solfej, armoni ve orkestrasyon dersleri vermenin yanı sıra, halk performansları her zaman başarılı olan öğrencilerin koro ve orkestrasını yönetti. 1906'da, A. Karaşvili'nin ("Sazandary") bir piyano parçasını hareket noktası olarak kullanan Paliaşvili, Gürcistan'ın her yerinde popüler hâle gelen, vatansever bir şarkı olan "Samshoblo"yu besteledi.
Devrimden önce ilerici Gürcüler, folklor materyallerini toplamayı, kaydetmeyi ve detaylandırmayı ulusun ruhani yaşamına katkıda bulunan temel bir unsur olarak görmüşlerdi. Pratik uygulama dışında -folklor materyalinin edebi fand müzik çalışmalarının temeli olarak kullanılması- dikkate değer halk şiiri ve şarkılarının büyük ölçekli propagandası, Gürcü halkının vatansever duygularını canlandırmak için önemli bir araç oluşturdu. Paliaşvili'nin pek çok çağdaşı, Meliton Balançivadze (tanınmış Sovyet besteci Andria Balançivadze ve Amerikalı koreograf George Balanchine'in babası), Dimitri Arakişvili, Filimon Koridze, Zakaria Çhikvadze, Kote Potshveraşvili dâhil olmak üzere folklor çalışmalarıyla uğraştı.
1903 yazında, Moskova Üniversitesi'nde profesör olan ve Gürcü Edebiyatı tarihinde uzman olan Paliaşvili ve AS Hahaşvili (Hahanov), bazı nadir eski Gürcü halk şarkılarını kaydettikleri Svaneti (Batı Gürcistan'da yüksek irtifa bölgesi) turu yaptı. Paliaşvili, geziyi en sevdiği öğretmen SI Taneyev'e anlattı. 1903-1908'de aynı amaç doğrultusunda Paliaşvili, Racha gibi semtleri gezdi, burada yerel halk şarkıcılarını ve özellikle bir mestvire'ı (Bag-piper) kaydetti; Guria (Ozurgeti), İmereti, Kartli ve Kaheti. Paliaşvili tarafından kaydedilen şarkılardan bazıları 1910 yılında Gürcü Filarmoni Derneği tarafından finanse edilen bir koleksiyon olarak Moskova'da yayımlandı. Bunlar, Z. Paliaşvili tarafından kaydedilen Kırk Gürcü Halk Şarkısı ve koro ve orkestra için hazırlanmış Sekiz Halk şarkısıdır. Ancak Paliaşvili, memnun kalmadı. En az fırsat bulduğunda, korolarının konser programına kendisinin hazırladığı türkülere yer verdi. Bu korolardan birinde Ukraynalı müzikolog ve etnograf Kliment Kvitka ve seçkin Ukraynalı şair Lesya Ukrainka'nın kocası şarkı söyledi. Paliaşvili, Ukrayna halkının bu yetenekli kızının ve kocasının Lesya Ukrayinka'nın ölümüne kadar iyi bir arkadaşıydı.
1908'de onun inisiyatifiyle Filarmoni Topluluğu bünyesinde bir müzik okulu açıldı. Dernek fon sıkıntısı çektiğinden, Paliaşvili herhangi bir ödeme almadan birkaç yıl okula başkanlık etti. Teorik konular, Paliaşvili'nin en yakın arkadaşlarından biri olan ve Moskova Konservatuvarı mezunu Giorgi Natadze tarafından öğretildi. Ünlü müzisyen, şarkıcı ve besteci İlya (İa) Kargareteli, kısa süre sonra Gürcü Filarmoni Derneği'nin himayesinde çalışmaya başlayan, Gürcüce opera sahneleme derneğini kurdu. Kargareteli, Paliaşvili ve Niko Kartvelişvili'nin çabaları, Tiflis opera binasında Gounod'un Faust, Anton Rubinşteyn'in Şeytan'ı, Rossini'nin Sevil Berberi, Verdi'nin Aida ve Bizet'in Carmen'i Gürcüce performanslarının ilk kez gerçekleştirilmesine neden oldu. Şefler Z. Paliaşvili ve N. Kartvelişvili idi.
Mayıs 1917'de Tiflis Müzik Koleji, Tiflis Konservatuvarı olarak yeniden düzenlendi. Yönetmenlik görevi piyanist ve öğretmen N. Nikolayev'e ve müfettişlik görevi Z. Paliaşvili'ye teklif edildi. 1918'de Nikolayev Gürcistan'dan ayrıldığında Paliaşvili konservatuvarın müdürü oldu. 1919'da profesörlük derecesi aldı. Paliaşvili, konservatuvarda teorik konularda dersler vermeye devam etti.
Yüzyılın başında Paliaşvili, ilk operası "Abesalom da Etery" üzerinde çalışmaya başladı. Bundan, Paskunji dergisinde (ateş kuşu, 1908) yayınlanan ve bir öğretmen, yazar ve halk şahsiyeti olan Petre Mirianaşvili tarafından bir opera libretto şeklinde sunulan bir halk efsanesi "Eteriany"den esinlenmiştir. Operanın konusu: güzel bir köy kızına aşık olan bir prensin hikâyesine dayanıyor. Absalom'un duygularının samimiyetine inanan Etery onunla evlenir. Aynı zamanda prensin ve ziyaretçisinin en yakın arkadaşı Murman da Etery'ye âşık olur. Murman, kötü niyetli entrikalarla genç çiftin mutluluğunu yok eder. Etery'den ayrılan Absalom hastalanıp ölür. Etery, Absalom olmadan yaşamak istemez ve kendini öldüresiye bıçaklar. Operanın açılış gecesi 21 Şubat 1919'da gerçekleşti. A. Tsutsunava tarafından hazırlandı ve yazar tarafından yönetildi. Başrolleri, kısa süre sonra Vano Saracişvili ile değiştirilen B. Zapliski (Absalom) gerçekleştirdi; O. Bakutaşvili-Şulgina (Etery) ve Sandro İnaşvili (Murman).
İlk operasının yükselen başarısı, Paliaşvili'ye başka bir beste yapmak için ilham vermişti: libretto üzerine kurulmuş sahne sanatçısı, aktör ve oyun yazarı Valerian Gunia'nın kurduğu lirik drama Daisi ("Twilight" veya "Sunset"). Daisi'deki aşk ve kıskançlık draması, ulusal tür sahnelerinin arka planında gösterilmektedir. Güzel bir genç kız olan Maro, anne babasının iradesi ile cesur ve hırslı Kiazo ile nişanlanır. Ancak kız, çocukluk arkadaşı genç bir savaşçı olan Malhaz'ı seviyor. Köy soytarı Tsangal, Kiazo'ya bundan bahseder ve ikincisi Malhaz'a meydan okur. Ülke hâlihazırda düşmanların saldırısına uğruyor. Halk alarma geçirilir, ancak Anavatanlarına karşı görevlerini unutan düşmanlar düelloya devam eder ve Malhaz ölümcül şekilde yaralanır. İnsanlar, mahkemeye çıktıkları gün tutkularını sınırlayamayan adamı sert bir şekilde kınadılar. Maro, sevgilisinin ölümü yüzünden üzülür. Böylelikle alacakaranlık üç gencin hayatına erken düşer. Paliaşvili, bu çalışmayı zamansız ölümü derinden acı çektiği tek oğlu Irakly'ye adadı.
Daisi'nin ilk gösterisi 19 Aralık 1923'te yapıldı. Yapımcılığını ve yönetmenliğini Kote Marjanishvili üstlendiği setler Valerian Sidamon-Eristavi tarafından tasarlandı, şef İvane Paliaşvili idi. Başroller V. Saracişvili (Malhaz), E. Popova (Maro) ve Krjijanovski (Kiazko) tarafından yapıldı. Saracişvili Kasım 1924'te öldüğünde, Malhaz'ın bir bölümü bir dizi önemli şarkıcı tarafından icra edildi: N. Kumsiaşvili, D. Andguladze, D. Badridze ve M. Kvarelaşvili.
Paliaşvili'nin üçüncü operası Latavra, Sandro Şanşiaşvili'nin librettosundan sonra beş yıl sonra ortaya çıktı (ilk gösterim 16 Mart 1928'de yapıldı). Daha sonraki revizyonlar (özellikle 1950'de), bu operanın temelde ideolojik bir karaktere sahip olan eksikliklerini önemli ölçüde iyileştirdi. "Daisi ve Latavra", bir romantizm "kimi seviyorum?" İlia Çavçavadze ve" ninni "nin Mihail Lermontov'un sözlerine ve birkaç oda parçasına, bestecinin yakın bir arkadaşı olan Nadejda İvanovna Buzogli'ye (abaşidze), Gürcü Cumhuriyeti'nin değerli bir sanatçısına, Tiflis Konservatuvarının Solo şarkı söyleme Başkanı profesörüne ve bilim adayına (sanat) adanmıştır. "On Gürcü ve Rus halk şarkısı Koleksiyonu" Paliaşvili tarafından Buzogli'nin oğulları Mihail ve Aleksey'e ithaf edilmiştir. Paliaşvili, tanınmış inşaat mühendisi Mihail Buzogli ve karısının ailesindeki yeteneklerine her zaman gerçek dostluk ve yeteneğine saygı duymuştur.