stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hülya Kazan
Sanat yaşamı

TRT tarafından 1998 yılında çekilen "Cumhuriyet" filminin Prof. Muammer Sun tarafından bestelenen müziklerinde soprano partilerini seslendirdi ve dünya prömiyerini yaptı. Eserin Bilkent Senfoni Orkestrası'nca yapılan CD kayıtları sırasında solist sanatçı olarak yer aldı.
1999 yılında Bilkent 6. Anadolu Müzik Festivali kapsamındaki konserlere önemli Devlet Sanatçıları ile birlikte, Şef Gürer Aykal yönetiminde Solist Sanatçı olarak katıldı.
Sanatçı, 40. Uluslararası Bursa Kültür ve Sanat Festivali açılış konserinde, ayrıca Kültür ve Turizm Bakanlığı organizasyonu ile Hattuşaş (Boğazkale) 'de yapılan Uluslararası 1. Kültür ve Sanat Festivali açılış konserlerinde solist olarak yer aldı.
1999-2001 yıllarında Bursa Devlet Senfoni Orkestrası ile birlikte birçok konserde solist sanatçı olarak yer aldı ve turnelere katıldı.
Hülya Kazan, Türkiye 'nin kuruluşunun 78. yılı kutlamaları çerçevesinde 20-25 Ekim 2001 tarihleri arasındaki K.K.T.C. Hükûmetin'nce Bellapais Antik Manastırı'nda konser vermek üzere T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından davet edildi ve görevlendirildi.
Sanatçı konser sonrasında bu ülkeye defalarca davet edildi ve konserler verdi. Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası, İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası, Bursa Devlet Senfoni Orkestrası, Bilkent Senfoni Orkestrası, Cemal Reşit Rey Senfoni Orkestrası gibi önemli orkestralara solist sanatçı olarak katıldı.
Hülya Kazan Ankara Devlet Opera ve Balesi'nde solist sanatçı olarak çeşitli operalarda rol aldı. Aspendos Uluslararası Opera ve Bale Festivali'ne solist sanatçı olarak katıldı. Cemal Reşit Rey Senfoni Orkestrası ile Ahmet Adnan Saygun'un Özsoy Operası ve Selman Ada'nın Aşk-ı Memnu Operası'nda yer aldı.
2009 - 2009 sanat sezonunda Johann Strauss'un Venedik'te Bir Gece Operası'nda Annina karakterini oynadı.
Sanatçı halen Ankara Devlet Opera ve Balesi solist sanatçısı.
Ayrıca Türkiye'nin dört bir yanında konserler ve resitaller vermekte.
Birlikte çalıştığı Şefler

Gürer Aykal, Hikmet Şimşek, Rengim Gökmen, Orhan Şallıel, Emin Güven Yaşlıçam, Jose Maria Florencio, Bujor Hoinic, Sunay Muradov, İbrahim Yazıcı, Winfried Müller, Alfred Michorine, Ertuğ Korkmaz, Selman Ada, Naci Özgüç.
Refik Fenmen

Mehmet Refik Fenmen (d. 1882, Preveze - ö. 4 Mart 1951), Türk siyasetçi.
Refik Fenmen, 1882 yılında Preveze'de doğmuştur. Aile, Refik Fenmen'in babası Mustafa Vefik Bey'in, Rüsumat [Gümrük] Nezareti'ndeki görevi nedeniyle Preveze'de bulunmaktaydı. Mustafa Vefik Bey, işi dolayısıyla sürekli ikamet değiştirmekteydi. Ancak, eşi Memduha Hanım, çocukları Kemal, Mükerrem ve Mehmed Refik ile birlikte yaşamını İstanbul'da sürdürüyordu. Refik Fenmen'in dönemin en iyi okullarında, başarılı bir eğitim hayatı sürdürmesinde ailesinden aldığı kültürün rolü büyüktür. Baba tarafından Ahmed Rasim Paşa'nın torunuydu. Annesi Memduha Hanım ise, Osmanlı siyasi tarihinde etkili bir ismin, Midhat Paşa'nın, Naima Hanım'dan olan tek çocuğuydu.
Yüksek Mühendis Okulu, Lozan Fen Fakültesi, Liège Teknik Fakültesi mezunudur. Mekteb-i Sultani Lisesi Matematik Öğretmenliği, Nâfıa Nezâreti Fen Heyeti Mühendisliği, Yüksek Mühendis Mektebi Müdürlüğü ve Fizik ve Elektrik Profesörlüğü, Darülfünun Fen Fakültesi Umûmî Fizik Profesörlüğü, Maârif Vekâleti Yüksek Tedrisat Umûm Müdürlüğü, Maârif Nezâreti Meclisi Kebir Maârif Azalığı, Zonguldak Maden Mektebi Müdürlüğü, Ereğli Kömür İşleri Umûm Müdürlüğü, İstanbul Mıntıkası Sanayi Müdürlüğü, Sanayi Umûm Müdürlüğü Mülkiyeti Sınaiye Müdürlüğü ve Elektrifikasyon Riyâseti Üyeliği, Ankara Belediyesi Otobüs İşleri Müdürlüğü, TBMM VII. Dönem Kocaeli Milletvekilliği yapmıştır.
Refik Fenmen'in 1913 yılından 1919 yılına kadar geçen 6 yıl boyunca nerede çalıştığı ya da neler yaptığı hakkında fazla bilgi bulunmamaktadır. Yalnızca, 1913 yılında Lamia hanım ile Avrupa'da çektirdikleri bir balayı fotoğrafına dayanarak, bu yıl evlendiği sonucuna varıyoruz. Yanya'lı bir ailenin kızı olan Lamia Hanım, İngilizce ve Fransızca biliyor, piyano çalıyordu. Cumhuriyet'in kuruluşundan sonra, kadın örgütlenmesi içinde yer almış, Türk Kadınlar Birliği'nde ikinci başkan olarak çalışmıştır. Mehmet Refik-Lamia Fenmen çiftinin beş çocuğu olmuştur. Bunlar Rasim, Mithat, Sabahattin, Seniye ve Şefik Fenmen'dir.
Malzeme, fizik ve elektrik laboratuvarlarının kurulmasında öncülük etmiştir.
Cumhuriyet döneminde Fen Âlemi dergisini yayınlamıştır.
Eserleri

Amelî Elektrik
Amelî Telsizcilik
Amelî Makinecilik
Şehirlerin İnşaatı
Türkiye'nin Elektrifikasyonu
Yeni Kuanta Fiziği
Analitik Düzlem Geometri
Analitik Uzay Geometrisi
İsrail Komünist Partisi

| İsrail Komünist Partisi המפלגה הקומוניסטית הישראלית (İbranice) الحزب الشيوعي الاسرائيلي (Arapça) |
| --- | --- |

Kısaltma: MAKİ
Genel sekreter: Kolektif liderlik (Merkez Komite)
Kuruluş tarihi: 1 Eylül 1965
Merkez: Nasıra, Tel Aviv
Gençlik kolu: İsrail Komünist Gençlik İttifakı
İdeoloji:  Komünizm  Marksizm-Leninizm  Antisiyonizm 
Siyasi pozisyon: Aşırı sol
Ulusal üyelik: Hadaş
Uluslararası üyelik: Uluslararası Komünist ve İşçi Partileri Toplantısı
Resmî renkler:   Kırmızı
Knesset: 3 / 120 
İnternet sitesi
http://www.maki.org.il/
İsrail Komünist Partisi veya kısaca MAKİ (İbranice: מק"י‎‎, HaMiflaga HaKomunistit HaYisraelit'in kısaltılmış hali İbranice:  המפלגה הקומוניסטית הישראלית‎), İsrail’deki bir siyasi partidir ve Hadash adıyla bilinen birliğin bir parçasıdır. İlk adı Rakah idi (İbranice: רק"ח‎), Reshima Komunistit Hadasha’nın kısaltılmış hali (İbranice: רשימה קומוניסטית חדשה‎, Yeni Komünist Liste anlamındadır) ve 1960’lı yıllarda ayrıldığı asıl Maki ile karıştırılmamalıdır.
Tarihi

Rakah 1 Eylül 1965 günü Maki’de yaşanan iç anlaşmazlıklardan ötürü kurulmuştur. Asıl İsrail Komünist Partisi olan Maki, çoğunluğu Yahudi asıllı olan ve Moshe Sneh liderliğindeki grup ile çoğunluğu Araplardan oluşan anti-siyonist grup arasındaki anlaşmazlıktan ötürü bölünmüştür. Sneh önderliğindeki grup İsrail’in varolma hakkın savunarak Sovyetler Birliği'nin sürekli olarak artan İsrail karşıtı tutumunu eleştirmektedir. Buna karşılık Arapların çoğunluğunu oluşturduğu grup ise Filistin yanlısı konumu nedeniyle Emile Habibi, Tawfik Toubi ve Meir Vilner önderliğinden Maki’den ayrılarak yeni parti olarak Rakah’ı kuracak ve Sovyetler Birliği tarafından “resmî” Komünist Partisi olarak tanınacaktır. Sovyet basın organlarında ise Sneh grubundan burjuva-milliyetçi kampta olarak bahsedilir. 1965 yılındaki seçimlerde Rakah 3 vekillik kazanacak ve 1 vekillik kazanan Maki'yi geçecektir. Rakah'ın siyonizme karşı olması ve 6 Gün Savaşına karşı çıkması nedeiyle 6.Knesset'deki Ulusal Birlik hükûmetlerinde yer almayacaktır. 1969 yılındaki seçimlerde parti yeniden 3 vekillik kazanacak, 1973'te ise 4 vekillik alacaktır. 1977 seçimlerinden önce partiye bazı sol gruplar ve Arap partileri dahil olacaktır, bunlara İsrail Kara Panterleri dahildir. Parti ayrıca kurulan Hadash birliğinin üyesi olacaktır, hadash kelimesinin anlamı yenidir. Bu gelişmeler yaşanırken asıl Maki partisi 1981 yılında muhafazakâr Ratz ile birleşerek tasfiye olur. 1989 yılında Rakah üyeleri partinin ismini tekrar Maki olarak değiştirerek İsrail'deki tek komünist parti olduklarını vurgulamak isterler.
Siyasi faaliyetleri

Parti özellikle 2000'li yıllarda İsrail'de yaşanan militarizme ve Filistin halkına, Lübnan halkına karşı yapılan askeri saldırılara karşı çıkmış, gösteriler düzenlemiş eylemler yapmıştır.Hadash blokunda seçimlere katılan parti Şubat 2009'da yapılan en son seçimlerde 112 bin oy alarak 120 üyelik Knesset'de 4 sandalye kazanmıştır. Parti 2009 yılında 90. kuruluş yıldönümünü kutlamıştır. Abluka altındaki Gazze'ye deniz yoluyla yardım götüren filoya düzenlenen saldırıyı kınayan açıklama yapmıştır. İç savaş hâlinde olan Suriye'ye yönetlik İsrail Hava Kuvvetleri tarafından düzenlenen askeri saldırıyı kınamıştır.
Seçim sonuçları

| Seçim | Lider | Oy | % | Sıra | Koltuk | +/– | Pozisyon |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1965 | Meir Vilner | 27,413 | 2.27 | Yeni | 3 / 120 |  3 | muhalefet |
| 1969 | Meir Vilner | 38,827 | 2.84 |  7 | 3 / 120 |  | muhalefet |
| 1973 | Meir Vilner | 53,353 | 3.41 |  6 | 4 / 120 |  1 | muhalefet |
| 1977 | Meir Vilner | Hadash bileşeni | Hadash bileşeni |  5 | 4 / 120 |  | muhalefet |
| 1981 | Meir Vilner | Hadash bileşeni | Hadash bileşeni |  5 | 3 / 120 |  1 | muhalefet |
| 1984 | Meir Vilner | Hadash bileşeni | Hadash bileşeni |  5 | 3 / 120 |  | muhalefet |
| 1988 | Meir Vilner | Hadash bileşeni | Hadash bileşeni |  7 | 3 / 120 |  | muhalefet |
| 1992 | Tawfiq Ziad | Hadash bileşeni | Hadash bileşeni |  8 | 2 / 120 |  1 | destek |
| 1996 | Ahmad Sa'd | Hadash –Balad bileşeni | Hadash –Balad bileşeni |  7 | 2 / 120 |  | muhalefet |
| 1999 | Mohammad Barakeh | Hadash bileşeni | Hadash bileşeni |  12 | 3 / 120 |  1 | muhalefet |
| 2003 | Mohammad Barakeh | Hadash–Ta'al bileşeni | Hadash–Ta'al bileşeni |  9 | 2 / 120 |  1 | muhalefet |
| 2006 | Mohammad Barakeh | Hadash bileşeni | Hadash bileşeni |  11 | 2 / 120 |  | muhalefet |
| 2009 | Mohammad Barakeh | Hadash bileşeni | Hadash bileşeni |  9 | 3 / 120 |  1 | muhalefet |
| 2013 | Mohammad Barakeh | Hadash bileşeni | Hadash bileşeni |  10 | 3 / 120 |  | muhalefet |
| 2015 | Aida Touma-Suleiman | Ortak Liste'den | Ortak Liste'den |  3 | 4 / 120 |  1 | muhalefet |
| Nisan 2019 | Aida Touma-Suleiman | Hadash–Ta'al bileşeni | Hadash–Ta'al bileşeni |  5 | 3 / 120 |  1 | muhalefet |
| Eylül 2019 | Aida Touma-Suleiman | Ortak Liste'den | Ortak Liste'den |  3 | 4 / 120 |  1 | muhalefet |
| 2020 | Aida Touma-Suleiman | Ortak Liste'den | Ortak Liste'den |  3 | 4 / 120 |  | muhalefet |
| 2021 | Aida Touma-Suleiman | Ortak Liste'den | Ortak Liste'den |  10 | 2 / 120 |  2 | muhalefet |
| 2022 | Aida Touma-Suleiman | Hadash–Ta'al bileşeni | Hadash–Ta'al bileşeni |  12 | 3 / 120 |  1 | muhalefet |
İtalyan faşizmi

İtalyan faşizmi (İtalyanca: fascismo italiano), Ulusal Faşist Parti'nin 1922 ile 1943 yıllarında içerisinde yönettiği İtalya Krallığı'nda, 1943 ile 1945 yılları arasında ise İtalya'nın kuzeyinde kurulan İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nin resmî ideolojisi olarak uygulanmış yönetim sistemidir. "İtalyan faşizmi" kavramı, Benito Mussolini'nin kurucusu olduğu faşizmin İtalya'da uygulandığı dönemi tanımlayıp nazizm, falanjizm ve daha pek çok faşist hareketten ayırmak için kullanılmaktadır.
Tarihçe > İtalyan faşizminin temel özellikleri

Lider kültürüne dayanan aşırı milliyetçi, popülist egemenlik biçimi.
Politikanın belirgin şekilde estetize edilmesi ve iradenin ekonomiye önceliğinin vurgulanması. Bu anlamıyla Faşizm füturizmin mirasçısıdır.
Bayraklar, yürüyüş kolları ve ritüel kitle gösterilerinde taşınan üniformalar gibi politik sembollerin abartılı kullanımı.
Antik dünyaya dayandırılan ve kendini en çok Roma geçmişi kültünde açığa vuran bir gelenekselcilik. Bununla birlikte devrimci-dinamik bir kendilik temsili.
Üretim dallarına göre örgütlenmiş korporatif ekonomik model ve parlamentonun yerine geçen bir birlik (Fasci ve Korporasyonlar Odası, Camera dei Fasci e delle Corporazioni) ve parti ve devlet işlevlerinin karışmasından oluşan bir organın, Büyük Faşist Meclis’in (Gran Consiglio del Fascismo) iktidarda bulunuşu.
Georges Sorel geleneğine dayanan, şiddetin politik kutsanması.
Adriyatik Denizinin Hırvat yakasını İtalya’ya bağlama çabası.
Özellikle sosyolog Robert Michels’in getirdiği gibi bir partiler eleştirisi ve kendini bir anti-parti (1919–1922 arası) ve daha sonraları yeni tipte bir kitle partisi olarak değerlendirme.
İtalyan faşizmi içinde modernist-devrimci kanatla, tutucu-geleneksel kanat arasında süregiden bir gerilim vardı. Mussolini 1921-1925 arası bu kuvvetleri bir arada tutmak için çaba harcadı. Bununla birlikte çelişkili temsiller dışarıya karşı farklı toplumsal akımların faşizmde birleşmesi olarak sunuldu.
Tarihçe > Faşizmin İtalyan toplumunda değerlendirilmesi

Savaş sonrasında İtalyan faşizminin demokratik yapıyı ortadan kaldırması, nazizmle işbirliği, İtalyan Yahudilerinin dörtte birinin öldürülmesi ve sürülmesi gibi suçları Almanya'da olduğundan çok farklı şekillerde değerlendirilmiştir.
Bunun nedenleri nazizmle karşılaştırıldığında İtalyan faşizminin daha düşük bir iç, dış ve askeri etkiye sahip olması kadar, rejimin iç güçler tarafından devrilmesine bağlı olarak nazilerin yargılandıkları Nürnberg Davaları gibi açıklayıcı ve kamuyu etkileyici uluslararası bir yargı sürecinin gerçekleşmemiş olmasıdır.
Böylece Mussolini'nin etkin olduğu bölgeler, İtalyan Sosyal Cumhuriyeti’ni ilan ettiği Salò, aile mezarının bulunduğu Predappio ya da bugünkü bir Mussolini müzesi bulunan Forli, neofaşist örgütler tarafından kutsanmaktadır. Her ne kadar faşizmin övülmesi bugünkü İtalya’da yasal olarak cezalandırılmayı gerektirse de, yasalar uygulanmamaktadır.
Tanınmış bir neofaşist politikacı ve Mussolini’nin torunu olan Alessandra Mussolini, Kimlik, Gelenek, Egemenlik Fraksiyonu'nun temsilcisi olarak Avrupa Parlamentosu’nda bulunmaktaydı.
İtalyan faşistlerin gösterisi (1920)
Mussolini ve İtalyan faşistler (1922)
Mussolini, Kara Gömlekli faşist çeteleri ile Roma'da
Mussolini ve Hitler
Võ Nguyên Giáp

Võ Nguyên Giáp
| --- | --- |
cinsiyeti: erkek 
vatandaşlığı: Vietnam 
ana dilindeki ismi: Võ Nguyên Giáp 
doğum adı: Võ Giáp 
ön adı: Q118489443, Văn 
Vietnamca göbek adı: Nguyên 
soyadı: Võ 
doğum tarihi: 25 Ağustos 1911 
doğum yeri: Lộc Thủy 
ölüm tarihi: 4 Ekim 2013 
ölüm yeri: Hanoi 
babası: Võ Quang Nghiêm 
eşi: Nguyễn Thị Quang Thái, Đặng Bích Hà 
konuştuğu, yazdığı diller: Vietnamca, Fransızca 
tutulduğu yer: Lao Bao Prison 
mesleği: askerî personel, siyasetçi, gazeteci, yazar, devlet görevlisi 
işvereni: Office of Strategic Services 
çalıştığı konum: member of the National Assembly of Vietnam, Commander in Chief of the Vietnam People's Army, Secretary of the Central Military Commission of the Communist Party of Vietnam, Minister of Defence, Minister of Defence 
öğrenim gördüğü okul: Vietnam National University, Lycée Albert Sarraut 
aktif yılları (başlangıç): 1944 
siyasi parti üyeliği: Tân Việt Revolutionary Party, Vietnam Komünist Partisi 
dini veya dünya görüşü: dinsizlik 
askerî rütbesi: Orgeneral 
komuta ettiği (KULLANIMDAN KALDIRILDI): Vietnam Halk Ordusu 
askerî branşı: Vietnamese Independence League, Vietnam Halk Ordusu 
konudaki rolü: asırlık insan 
General Võ Nguyên Giáp (25 Ağustos 1911 - 4 Ekim 2013) Vietnam Halk Ordusundan emekli eski asker ve politikacı. Katıldığı belli başlı savaşlar, I. Hindiçini Savaşı (1946-1954) ve Vietnam Savaşı'dır (1960-1975). Katıldığı belli başlı muharebeler ise Lang Son (1950); Hoa Binh (1951-1952); Dien Bien Phu (1954); Nguyen Hue Saldırısı (1972); ve son Ho Chi Minh harekâtıdır (1975). Giap aynı zamanda bir gazetecidir ve Ho Chi Minh'in Viet Minh hükûmetinde içişleri bakanlığı yapmıştır. Viet Minh ve Vietnam Halk Ordusu komutanıdır, savunma bakanlığı yapmıştır, Lao Dong Partisinin Politbüro üyesi olmuştur. Vietnam Bağımsızlık Savaşı'nda Ho Chi Minh'den sonra en tanınan askeri komutandır ve savaşın sonuna dek gerçekleşen bütün askerî operasyonlara önderlik etmiştir.
Gençliği

Giap, Quang Binh kentindeki An Xa köyünde dünyaya geldi. Babası ve annesi, Vo Quang Nghiem ve Nguyen Thi Kien tarımla uğraşmaktaydı, topraklarının bir kısmını komşularına kiraya vererek görece rahat bir hayat yaşamaktaydı. 14 yaşında Giap, Haiphong enerji Şirketine girecek ve Tan Viet Cach Mang Dang isimli devrimci gençlik grubuna üye oldu. İki yıl sonra He'de Fransızlarca eğitim verilen Quoc Hoc Lisesine girdi ve kendi anlatımına göre 2 yıl içinde öğrencilere eylem yaptırdığı için okuldan atıldı. 1930 yılında Lao Bao hapishanesine atılan Giap iki yıllık cezasının 13 ayını burada çekti ve salıverildi. Komünist Partisine 1931 yılında katılan Giap Hindiçinindeki Fransız egemenliğine karşı sayısız eylemde yer aldı. Askeri tarih ve felsefeye çok meraklıydı, özellikle Napolyon ve Sun Tzu'nun savaşa dair teorilerini benimsemeye çalıştı. 1933 yılında 22 yaşındaki Giap Hanoi Üniversitesine girdi. Giap bu üniversitede hem siyasal ekonomi ve hukuk eğitimi aldı. Mezun olduktan sonra Hanoi'deki Thang Long Okulunda bir yıl tarih öğretmenliği yaptı. 1930'lu yıllarda Giap, öğretmenlik ve gazetecilik yaptı, Tien Dang için yazılar yazdı ve değişik devrimci eylemlere katıldı. Yasadışı bir sosyalist gazete olan Hon Tre Tap Moş'nin çıkmasında önemli bir rol oynadı ve Le Travail adlı Fransızca dergiyi de çıkardı. 1939'da kendisi gibi komünist olan Nguyen Thi Quang Thi ile evlendi. Fransız yönetimi o yıl komünist faaliyeti yasaklayınca Giap, Çin'e kaçıp burada bulunan Vietnam Bağımsızlık Ligi Viet Minh lideri Ho Chi Minh'e katıldı. Kendisi sürgündeyken eşi, kardeşi, babası ve baldızı Fransız koloni yönetimince tutuklanacak ve işkenceyle öldürülecektir.
II. Dünya Savaşı sonrası

1944 yılında Vietnam'a dönmüş ve 1945 yılına kadar Japon işgal kuvvetlerine karşı direniş hareketini örgütlemişti. II. Dünya Savaşı'nın sonunda Ağustos 1945'te Japonlar Müttefiklere teslim olduktan sonra özellikle işgalleri altındaki siyasal durumu karmaşıklaştırmak için ayarlamalar yapmışlardı. Buna göre Japonlar Fransız askerlerini tutuklayıp, ulusalcı Vietnamlı siyasal partilere sınırsız örgütlenme ve siyaset alanı açmış, müttefiklerin bölgeye geldiğinde karmaşık bir yapıyla karşılaşmasını istemişti. Japonların bıraktığı siyasal boşluk, işgalcilere karşı en örgütlü şekilde duran Viet Mnh tarafından hemen doldurulmuş, devlet kurumlarına el koyan grup üyeleri geçici bir hükûmet kurarak iktidarı almışlardı. Bu kurulan hükûmette Giap içişleri bakanı olacaktır. Durumdan yararlanan Ho Chi Minh Eylül 1945'te Demokratik Vietnam Cumhuriyetini ilan etti. Ancak Vietnamlıların bilmedikleri bir gerçek vardı. 1945 yazında Almanya'nın Potsdam kasabasında müttefikler arasında yapılan konferansta Stalin, Truman ve Churchill, Vietnam hakkında kararlarını çoktan vermişti. Buna göre Japon işgalciler atılıncaya kadar Vietnam müttefik kuvvetlerce işgal edilecek, daha sonra kuzey bölgesi milliyetçi Çin'e, güney bölgesi ise İngiltere'ye verilecekti. II. Dünya Savaşı'nda Vichy yönetimi aracılığıyla Nazi Almanyası ile  işbirliği yapan Fransa, özellikle savaşın son yılı aktif olarak savaşa katılarak kötü şöhretini unutturmak istemişti. Ayrıca savaştan önceki kolonilerini de geri istediği için Vietnam ile ilgilenmekteydi. 1946 yılında İngiltere, Vietnam'dan kuvvetlerini Fransa lehine çekeceğini açıklarken, Çin ise Fransa'nın kendi ülkesinden toprak talebi olmayacağı garantisine karşılık olarak Vietnam'ın kendisine verilen kısmını Fransa'ya bıraktı. Böylece Japon işgalinden sonra bağımsızlık hayali kuran Vietnamlılar tekrar Fransız boyunduruğuna girmekle karşı karşıyaydı.
Vietnam Savaşı

Ayrıntılı bilgi için bakınız: Vietnam Savaşı
Giap ABD'ye karşı verilen savaş süresince Vietnam Halk Ordusunun başında kaldı. Savaş sırasında ordusunun küçük bir direniş kuvvetinden büyük, geleneksel bir orduya dönüşümünü örgütledi. Ordu diğer komünist ülkelerden alınan karmaşık silahlarla güçlendirildi. Ordunun silah ve mühimmatı ABD ordusunun ölçeğine gelmese de vurucu gücü yüksek olan bir kuvvete dönüştü. Giap'ın 1968 yılındaki Tet Saldırısını planladığı iddia edilse de bu doğru değildir. Bunun için en sağlam kanıt, kendisini karşı çıktığı plan Le Duan ve Van Tien Dung tarafından ısrarla desteklenince Vietnam'dan Macaristan'a tedavi için gitmiş ve saldırının sonuna kadar da dönmemiş olmasıdır. Saldırının amacı olan güney Vietnam'da genel bir ayaklanmanın başlaması sağlanamasa da Tet Saldırısından sonra Amerikalı politikacılara ve kamuoyuna Güney Vietnam'daki konumlarının sallantıda olduğunu kuvvetli bir şekilde vurgulamıştır. ABD, Vietnam Cumhuriyeti (Güney Vietnam) ve Vietnam Halk Cumhuriyeti (Kuzey Vietnam) arasında temsilciler düzeyinde görüşmeler Ocak 1969'da Paris'te başladı. ABD Başkanı Richard Nixon, ABD birliklerinin geri çekilmesinden yana olmasına rağmen ABD askerlerinin Güney Vietnam'dan ayrılması 5 yıl sürdü. Ekim 1972'de taraflar anlaşmaya varmaya yaklaşmışlardı. Anlaşmaya göre ABD birlikleri geri çekilecek, ateşkes ilan edilecek, Hanoi'deki ABD esirleri salıverilecekti. Ayrıca yenilenecek seçimlere kadar Kuzey ve Güney Vietnam yönetimleri iktidarda kalacak, ülkenin yeniden birleşmesi seçimle olacaktı. 1972 baharındaki Nguyen Hue saldırısı askeri anlamda başarısız olsa da Vietnam Ordusu Güney Vietnam'da bölgesel kazanç sağlayacak şekilde toprak ele geçirdi. ABD askerleri geri çekilse de Vietnam Ordusu mevzilerinden geri çekilmedi. Görüşmeler sırasında baskı unsuru olması için Nixon, Hanoi ve Hai Phong şehirlerinin havadan vurulmasını istedi ve izleyen 27 Ocak 1973 günü Paris Barış Antlaşması imzalandı.
ABD’nin Vietnam’dan çekilmesinin ardından

Son ABD muharip askerlerinin ayrıldığı tarih Mart 1973'tü. Anlaşma olmasına rağmen çatışmalar sürdü ve Güney Vietnam yönetimi Vietkong'a karşı saldırılarını şiddetlendirdi. Bu durumda komünistler stratejilerini değiştirdi. Mart ayında komünist liderler Hanoi'de toplanarak Güneye saldırı planlarını hazırladı. Haziran 1973'te ABD Kongresi ABD ordusunun Vietnam'daki askeri varlığını sona erdiren kararı aldıktan sonra komünistlerin ABD hava saldırısından çekincesi kalmamıştı. Güney Vietnam Başkanı Nguyen Van Thieu, mali yardım için Nixon'dan destek istese de Kongre yardım talebini reddetti. ABD yardımları önceden yılda 30 milyar dolar mertebesindeyken 1974 yılında 1 milyar dolara kadar düştü. Mali darboğaza giren Güney Vietnam yönetimi askerlerin bile maaşlarını ödeyemez hale geldi. Ordudan firar edenler arttı. Diğer tarafta ise Vietnam Ordusu Sovyetler Birliği'nden yeni ekipman ve silah yardımı almaktaydı. 1975 baharında Vietnam Ordusu Giap'ın yerine geçen General Van Tien Dung komutasında yeni bir harekâta başlayacak ve ABD'nin tepkisinden çekinen Vietnam yönetimi sınırlı olan askerî operasyonu genişletecek ve tüm Güneyin ele geçirilmesini sağlayacaktı. Ho Chi Minh Operasyonu olarak anılan harekât zırhlı birlikler ve topçu desteğiyle geniş ölçekte gerçekleştirilmişti. Da Nang ve Hue gibi önemli merkezler elden çıkınca Güney yönetimi panik içerisinde dağılacak ve işlemez hale gelecekti. Başkan Thieu ülkesinin kuzeyini terk ederek güneye yığınak yapsa da sonuç alamayacak ve başkent Saygon 30 Nisan 1975 günü düşecekti. Bunu Sosyalist Vietnam Cumhuriyetinin kurulması izledi.
Sosyalist Vietnam Cumhuriyeti

Yeni hükûmette Giap, Savunma Bakanı olan görevini sürdürdü ve Haziran 1976'da Başbakan Yardımcısı oldu. 1980 yılında bakanlıktan, 1982 yılında ise Politbüro'dan ayrıldı ve emekli oldu.
General Giap, askeri teori ve strateji ile ilgili çok sayıda yazılı eser vermiştir. Eserleri arasında Halk Savaşı, Dien Bien Phu, Kazanacağız dikkat çekici olanlarıdır. Giap, askeri tarihçi Stanley Karnow tarafından Wellington, Grant, Lee, Rommel seviyesinde değerlendirilmektedir. Bu değerlendirmeye katılmayanlar ve Giap'ın askeri taktiklerinde çok sayıda askerin feda edilmesini eleştirenler de bulunmaktadır. 1995 yılında ABD Savunma Bakanı Robert McNamara, eski düşmanı Giap ile bir araya gelerek 1964 yılında meydana gelen ve ABD'nin Vietnam'a müdahalesine bahane edilen Tonkin Körfezi Olayında ne olduğunu sormuş ve Giap'tan “Hiçbir şey.” yanıtını almıştır. ABD Başkanı  Lyndon Johnson'un Vietnam'a müdahale için bahane ettiği olayın hayali olma ihtimali yüksektir.
Dilimize çevrilmiş bazı eserleri

Vietnam Halk Savaşı, V.N. Giap, Bilim ve Sosyalizm Yayınları, 1999
Halk Savaşı Halk Ordusu, V.N.Giap, Sol Yayınları, 1968
1939 yılında Ho Chi Minh ile birlikte
2008 yılında