stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Siklofosfamid
Yan Etkiler

Siklofosfamid kullanımıyla ilişkili advers ilaç reaksiyonları, kümülatif ilaç dozuna bağlıdır ve kemoterapi kaynaklı bulantı ve kusma, kemik iliği baskılanması, mide ağrısı, hemorajik sistit, ishal, cilt/tırnakların kararması, alopesi (saç dökülmesi) veya saçların incelmesi, saç renginde ve dokusunda değişiklikler, letarji ve derin gonadotoksisiteyi içerebilir. Diğer yan etkiler arasında kolay morarma/kanama, eklem ağrısı, ağız yaraları, mevcut yaraların yavaş iyileşmesi, idrar miktarında olağandışı azalma veya olağandışı yorgunluk veya halsizlik sayılabilir. [kaynak gerekli] Potansiyel yan etkiler ayrıca lökopeni, enfeksiyon, mesane toksisitesi ve kanseri de içerir.
Pulmoner yaralanma nadir görünmektedir, ancak iki klinik patern ile kendini gösterebilir: erken, akut pnömonit ve kronik, ilerleyici fibrozis. Kardiyotoksisite, yüksek doz rejimleriyle tedavi edilen kişilerde önemli bir sorundur.
Yüksek doz intravenöz siklofosfamid, uygun olmayan antidiüretik hormon sekresyonu sendromuna (SIADH) ve ilaç kaynaklı sistiti önlemek için verilen intravenöz sıvılarla birleştiğinde potansiyel olarak ölümcül bir hiponatremiye neden olabilir. SIADH, öncelikle yüksek doz siklofosfamid ile tanımlanmış olsa da, inflamatuar hastalıkların yönetiminde kullanılan daha düşük dozlarla da ortaya çıkabilir.
Tarihçe

O. M. Colvin'in siklofosfamid geliştirilmesi ve klinik uygulamaları üzerine yaptığı çalışmada bildirdiği gibi,
Siklofosfamidin başlıca toksik metabolitlerinden biri olan fosforamid mustar, 1954 yılında Friedman ve Seligman tarafından sentezlenmiş ve rapor edilmiştir. Azot atomuna bağlanan fosfat bağının, azot mustar grubunu etkisiz hale getirebileceği öne sürülmüş, ancak yüksek fosfamitaz içeriğine sahip mide kanserleri ve diğer tümörlerde fosfat bağının parçalanabileceği düşünülmüştür. Ancak, siklofosfamidin klinik etkinliği kanıtlandıktan sonra yapılan çalışmalarda, fosforamid mustar in vitro olarak sitotoksik olduğunu kanıtlamış, ancak in vivo olarak düşük bir terapötik indekse sahip olduğu görülmüştür.
Siklofosfamid ve ilgili azot mustarı türevi alkilleyici ajan ifosfamid, Norbert Brock ve ASTA (şimdi Baxter Oncology) tarafından geliştirilmiştir. Brock ve ekibi, 1.000'den fazla aday oksazafosforin bileşiği sentezlemiş ve taramıştır. Azot mustarının temel formunu toksik olmayan bir "taşıma formuna" dönüştürdüler. Bu taşıma formu bir ön ilaç olup, daha sonra aktif olarak kanser hücrelerine taşınmıştır. Hücrelere girdikten sonra, ön ilaç, enzimatik olarak aktif ve toksik forma dönüştürülmüştür. İlk klinik deneyler 1950'lerin sonunda yayımlandı. 1959 yılında FDA tarafından onaylanan sekizinci sitotoksik antikanser ajanı olmuştur.
Ortalama ayrıklık

Birim zamanda süpürülen alan  eliptik bir yörüngedeki bir nesne tarafından ve  dairesel bir yörüngede (aynı yörünge periyoduna sahip) hayali bir nesne tarafından. Her ikisi de eşit zamanlarda eşit alanları süpürür, ancak açısal tarama hızı eliptik yörünge için değişir ve dairesel yörünge için sabittir. Gösterilenler, iki zaman birimi için ortalama ayrıklık ve gerçek ayrıklıktır. (Görsel basitlik için, örtüşmeyen dairesel bir yörüngenin şematize edildiğine dikkat edin, bu nedenle, aynı yörünge periyoduna sahip bu dairesel yörünge, bu eliptik yörünge ile gerçek ölçekte gösterilmez: ölçeğin eşit periyotlu iki yörünge için doğru olması için, bu yörüngeler kesişmelidir. )
Gök mekaniğinde ortalama ayrıklık (veya anomali), bir eliptik yörünge periyodunun, yörüngedeki cismin periapsis'i geçmesinden bu yana geçen, klasik iki cisim probleminde o cismin konumunun hesaplanmasında kullanılabilecek bir açı olarak ifade edilen kesiridir. Bu, hayali bir cismin, eliptik yörüngesindeki gerçek cisimle aynı yörünge peryodunda, sabit hızla dairesel bir yörüngede hareket etmesi durumunda sahip olacağı çevre merkezden açısal uzaklıktır.
Tanımı

T belirli bir cismin bir yörüngeyi tamamlaması için gereken süre olarak tanımlayın. T zamanında, yarıçap vektörü 2 π radyan veya 360° süpürür. Ortalama tarama hızı, n, o zaman
Birim zaman başına radyan boyutları veya birim zaman başına derece ile vücudun ortalama açısal hareketi olarak adlandırılır.
τ cismin pericenter'da olduğu zaman olarak tanımlayın. Yukarıdaki tanımlardan, yeni bir miktar M, ortalama ayrıklık tanımlanabilir
bu, keyfi bir t zamanında pericenter'dan radyan veya derece boyutlarıyla açısal bir mesafe verir.
Artış hızı, n, sabit bir ortalama olduğundan, ortalama ayrıklık, her yörünge sırasında 0'dan 2 π radyana veya 0°'den 360°'ye düzgün (doğrusal) olarak artar. Vücut perimerkezdeyken 0'a, apocenter'da π radyan (180°) ve tam bir dönüşten sonra 2 π radyan (360°)'ye eşittir. Ortalama ayrıklık herhangi bir anda biliniyorsa, herhangi bir sonraki (veya önceki) anda n⋅δt eklenerek (veya çıkarılarak) hesaplanabilir, burada δt küçük zaman farkını temsil eder.
Ortalama ayrıklık, herhangi bir fiziksel nesne arasındaki açıyı ölçmez (pericenter veya apocenter veya dairesel bir yörünge hariç). Bir cismin pericenter'dan bu yana yörüngesinin etrafında ne kadar ilerlediğinin basit bir uygun tekdüze ölçüsüdür. Ortalama ayrıklık, bir yörünge boyunca bir konumu tanımlayan üç açısal parametreden (tarihsel olarak "ayrıklıklar" olarak bilinir) biridir, diğer ikisi eksantrik ayrıklık ve gerçek ayrıklıktır.
Formüller

Ortalama ayrıklık M, eksantrik ayrıklık E ve eksantriklik e Kepler Denklemi ile hesaplanabilir:
Ortalama ayrıklık da sıklıkla şu şekilde görülür:
burada M 0 çağdaki ortalama ayrıklıktır ve t 0 çağdır, yörünge elemanlarının atıfta bulunduğu bir referans zamanıdır, bu, pericenter geçiş zamanı olan τ ile çakışabilir veya çakışmayabilir. Bir dizi yörünge elemanından eliptik bir yörüngedeki bir nesnenin konumunu bulmanın klasik yöntemi, bu denklemle ortalama ayrıklığı hesaplamak ve ardından eksantrik ayrıklık için Kepler denklemini çözmektir.
ϖ'yi ϖ boylamı, pericenter'ın bir referans yönünden açısal mesafesi olarak tanımlayın. ℓ ortalama boylam olarak tanımlayın, cismin ortalama ayrıklıkta olduğu gibi düzgün açısal hareketle hareket ettiğini varsayarak, cismin aynı referans yönünden açısal mesafesi. Böylece ortalama ayrıklık da:
Ortalama açısal hareket de ifade edilebilir,
burada μ, nesnelerin kütlelerine göre değişen bir yerçekimi parametresidir ve a, yörüngenin yarı ana eksenidir. Ortalama ayrıklık daha sonra genişletilebilir,
ve burada ortalama ayrıklık, a yarıçaplı a daire üzerinde düzgün açısal hareketi temsil eder. .
Ortalama ayrıklık, eksantrik ayrıklığı bulunarak ve ardından Kepler denklemi kullanılarak eksantriklik ve gerçek ayrıklık f hesaplanabilir. Bu, radyan cinsinden şunu verir:
atan2 (y, x), (0, 0) ila (x, y), y ile aynı işarete sahip. (Argümanların genellikle elektronik tablolarda tersine çevrildiğini unutmayın, örneğin Excel.)
Parabolik ve hiperbolik yörüngeler için ortalama ayrıklığı tanımlanmamıştır, çünkü bunların bir periyodu yoktur. Ancak bu durumlarda, eliptik yörüngelerde olduğu gibi, çekici ile yörüngeyi takip eden nesne arasındaki bir kiriş tarafından süpürülen alan zamanla doğrusal olarak artar. Hiperbolik durum için, Kepler yörüngesi makalesinde açıklandığı gibi, geçen süreyi açının bir fonksiyonu olarak (eliptik durumda gerçek ayrıklık) veren yukarıdakine benzer bir formül vardır. Parabolik durum için farklı bir formül vardır, odaklar arasındaki mesafe sonsuza giderken eliptik veya hiperbolik durum için sınırlayıcı durum - bkz. Baker denklemi.
Ortalama ayrıklığı bir seri açılım olarak da ifade edilebilir:
Benzer bir formül, gerçek ayrıklığı doğrudan ortalama ayrıklığı cinsinden verir:
Yukarıdaki denklemin genel bir formülasyonu, merkezin denklemi olarak yazılabilir:
Shannon-Weaver Modeli

Shannon ve Weaver'ın Gönderen-Alıcı Modeli, iletişimin yedi temel öğesi üzerinden bilgiyi iletme sürecini açıklar.
Shannon-Weaver Modeli, 1940'lı yıllarda biliminsanları Claude E. Shannon ve Warren Weaver tarafından geliştirilen matematiksel bir iletişim modelidir.
Rodrigo Becão

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Rodrigo Nascimento França
Doğum tarihi:  19 Ocak 1996 (28 yaşında)
Doğum yeri:  Salvador, Brezilya
Boyu:  1,91 m (6 ft 3 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Fenerbahçe
Numarası:  50
Altyapı kariyeri
2009–2016:  Bahia
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2015–2019 |  Bahia |  18 |  (1) |
| 2018–2019 |  → CSKA Moskova (kiralık) |  28 |  (0) |
| 2019–2023 |  Udinese |  127 |  (6) |
| 2023- |  Fenerbahçe |  28 |  (1) |
| Toplam |   |  201 |  (8) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 2 Aralık 2024 (2024-12-02) 
Rodrigo Nascimento França, bilinen adıyla Rodrigo Becão (d. 19 Ocak 1996), Brezilyalı profesyonel bir futbolcudur. Süper Lig takımlarından Fenerbahçe'de defans oyuncusu olarak görev yapmaktadır.
Kariyeri

Becão, 19 Ocak 1996 tarihinde Salvador, Bahia, Brezilya'da doğmuştur. Futbol kariyerine Esporte Clube Bahia altyapısında başlamış ve 2015 yılında profesyonel sözleşme imzalayarak A takıma yükselmiştir. Bahia'da 18 maça çıkıp 1 gol kaydetmiştir.
2018-2019 sezonunda Rusya'nın CSKA Moskova takımına kiralık olarak transfer olmuştur ve burada 28 maça çıkmıştır. 2019 yılında İtalyan kulübü Udinese'ye transfer olmuş ve 2023 yılına kadar burada forma giymiştir. Udinese'de 127 maça çıkıp 6 gol atmıştır.
Tümör nekroz faktörü alfa

Tümör nekroz faktörü (TNF, kaşeksin veya kaşektin; önceleri tümör nekroz faktörü alfa veya TNF-α olarak adlandırılıyordu); sistemik inflamasyonda yer alan bir hücre sinyal proteinidir (sitokindir) ve akut faz reaksiyonunu oluşturan sitokinlerden biridir. CD4+ lenfositler, NK hücreleri, nötrofiller, mast hücreleri, eozinofiller ve nöronlar gibi diğer birçok hücre tipi tarafından üretilebilmesine karşın, esas olarak aktif makrofajlarca üretilir. TNF, homolog bir TNF alanına sahip çeşitli transmembran proteinlerden oluşan TNF süper ailesinin bir üyesidir.
TNF'nin birincil rolü bağışıklık hücrelerinin düzenlenmesidir. Bir endojen pirojen olan TNF; ateşi, apoptotik hücre ölümünü, kaşeksiyi, inflamasyonu tetikleyebilir, tümörijenezi ve viral replikasyonu (virüs çoğalmasını) baskılayabilir ve IL-1 ile IL-6 üreten hücreler yoluyla sepsise yanıt verebilir. TNF üretiminin bozukluğu; Alzheimer hastalığı, kanser, majör depresyon, sedef hastalığı ve enflamatuvar bağırsak hastalığı (İBH) gibi çeşitli insan hastalıklarında rol oynamaktadır. Tartışmalı olmasına karşın depresyon ve İBH çalışmalarında güncel olarak artmış TNF düzeyleri ile ilişki kurulmuştur. Rekombinant TNF, tasonermin INN'nin altında bir immünostimülan olarak kullanılmaktadır. TNF, malignitenin düzenlenmesinde ektopik olarak üretilebilir ve hem aşırı üretiminin ilişkili olduğu kanserlerde ve hem de sekonder hiperkalsemi nedeninde paratiroit hormonununa paralellik gösterir.
Keşif

Bağışıklık sisteminin in vivo anti-tümöral yanıtı kuramı, doktor William B. Coley tarafından farkına varıldı. 1968'de, Irvine, Kaliforniya Üniversitesi'nden Gale A Granger, lenfositler tarafından üretilen sitotoksik bir etken bildirdi ve buna lenfotoksin (LT) adını verdi. Bu keşif için övgüyü, aynı etkinliği aynı ay içinde yayımlanmış art arda bir dizi makalede bildiren Yale Üniversitesi'nden Nancy H. Ruddle paylaşmaktadır. Daha sonra 1975'te New York Memorial Sloan-Kettering Cancer Center'dan Lloyd J. Old, makrofajlarca üretilen başka bir sitotoksik faktör bildirdi ve buna tümör nekroz faktörü (TNF) adını verdi. Her iki faktör, fare fibrosarkom L-929 hücrelerini öldürme yeteneklerine dayanarak tanımlanmıştır. Bu kavramlar, Old'un grubundan Elizabeth Carswell ile işbirliğinde Avustralya Ulusal Üniversitesi'nden Ian A. Clark sıtma hastalığı ve endotoksin zehirlenmesinde TNF'nin aşırı üretiminin gösterilmeye çalışıldığı dizileme (sekanslama) öncesi çağın verileriyle çalışıldığı 1981 yılındaki sistemik hastalıklara dek uzanmaktaydı.
LT ve TNF'yi kodlayan cDNA'lar 1984'te klonlanmıştır ve bunların benzer oldukları ortaya çıkmıştır. TNF'nin reseptörüne bağlanması ve LT ile yer değiştirmesi, iki faktör arasındaki fonksiyonel homolojiyi doğrulamıştır. TNF ve LT'nin ardışık ve işlevsel homolojisi, TNF'nin TNF-α olarak ve LT'nin TNFβ olarak yeniden adlandırılmasına yöneltmiştir. 1985 yılında Bruce A. Beutler ve Anthony Cerami, kaşektinin (kaşeksiyi tetikleyen bir hormon) aslında TNF olduğunu keşfettiler. Daha sonra TNF'yi ölümcül endotoksin zehirlenmesinin bir aracısı olduğunu saptadılar. Kevin J. Tracey ve Cerami, ölümcül septik şokta TNF'nin kilit aracı rolünü keşfettiler ve monoklonal anti-TNF antikorlarının terapötik etkilerini belirlediler. Daha yakın zamanlarda, Mark Mattson Laboratuvarı'nda yapılan araştırmalar TNF'nin, Mn-SOD ve Bcl-2 ekspresyonunu tetikleyen transkripsiyon faktörü NF-kappaB'nin etkinleşmesini kapsayan bir mekanizma ile nöronların ölümünü/apoptozunu önleyebileceğini göstermiştir.
Gen

İnsan TNF geni 1985'te klonlanmıştır. Kromozom 6p21.3 ile eşleşir, yaklaşık 3 kilobaz içerir ve 4 ekson içerir. Son ekson, lenfotoksin alfa (LTA, bir zamanlar TNF-β olarak adlandırılmıştır) ile benzerlik gösterir. TNF'nin 3' translasyon olmayan bölgesi, AU açısından zengin öge içerir.
Yapı

TNF, öncelikle kararlı homotrimerlerde düzenlenmiş 233-amino asit-uzun tip II transmembran proteini olarak üretilir. Membranla birleştirilmiş formdan, çözünür homotrimerik sitokin (sTNF), metalloproteaz TNF alfa dönüştürücü enzim (ADAM17 olarak da adlandırılır) tarafından proteolitik bölünme yoluyla salınır. Çözünür 51 kDa trimerik sTNF, nanomolar aralığın altındaki konsantrasyonlarda çözünmeye ve dolayısıyla da biyoetkinliğini yitirme eğilimindedir. İnsan TNF'sinin salgılanan formu, üçgen bir piramit biçimini alır ve yaklaşık 17-kDa ağırlığındadır. Hem salgılanan hem de zara bağlı formlar biyolojik olarak etkindir, ancak her birinin özgül işlevleri tartışmalıdır. Ancak, her iki formun da örtüşümleri ve farklı biyolojik etkinlikleri vardır.
Ev faresi TNF'si ile insan TNF'si yapısal yönden farklıdır. 17 kilodalton (kDa) TNF protomerleri (185 amino asit uzunluğunda); TNF ailesi için tipik bir 'jöle silindir' β-yapı oluşturmuş antiparalel β P-iplikleri ile birlikte iki antiparalel β kıvrımlı katmandan oluşmuştur; aynı zamanda viral kapsid proteinlerinde de bulunmuştur.
Enzim düzenlenmesi

Bu protein allosterik düzenlenmenin morfein modelini kullanabilir.
Fizyoloji

TNF'nin önceleri yalnızca makrofajlar tarafından üretildiği düşünülmekteydi; ancak lenfoid hücreler, mast hücreleri, endotelyal hücreler, kardiyak miyositler, yağ dokusu, fibroblastlar ve nöronlar da içinde olmak üzere çok çeşitli hücre tipleri tarafından da üretilebilir. Lipopolisakkarit, diğer bakteriyel ürünler ve İnterlökin-1'e (IL-1) yanıt olarak büyük miktarlarda TNF salınır. Deride mast hücreleri, enflamatuvar uyaran (örn. LPS) üzerine salınabilen, önceden oluşturulmuş TNF'nin baskın kaynağı gibi görünmektedir.
Genellikle IL-1 ve İnterlökin-6 (IL-6) ile birlikte çeşitli organ sistemleri üzerinde bir dizi etkisi vardır:
Hipotalamusta :
Kortikotropin salgılatıcı hormonun (CRH) salınmasını uyararak hipotalamik-hipofiz-adrenal eksenin uyarılması
İştahı bastırmak
Ateş
Karaciğerde: C-reaktif protein ve diğer bazı aracılarda bir artışa yol açan akut faz yanıtını uyarmak. Ayrıca insülin sinyalini bozan insülin reseptör substratı-1'in (IRS-1) serin-fosforilasyonunu kolaylaştırarak insülin direncini tetikler.
Nötrofiller için güçlü bir kemo-çekici (kemoatraktant) ve endotelyal hücreler üzerinde yapışma moleküllerinin ekspresyonunu kolaylaştırarak nötrofillerin göç etmesine yardımcı olur.
Makrofajlarda: Fagositozu ve IL-1 oksidanların ve inflamatuvar lipit Prostaglandin E2'nin (PGE 2) üretimini uyarır.
Diğer dokularda: Artan insülin direnci. TNF, insülin reseptörü serin kalıntılarını fosforiller, sinyal iletimini engeller.
Metabolizma ve besin alımı üzerinde: Acı tat algısını düzenler.
TNF konsantrasyonundaki yerel bir artış, enflamasyonun ana belirtilerinin ortaya çıkmasına neden olacaktır: Isı, şişme, kızarıklık, ağrı ve işlev kaybı.
Yüksek TNF konsantrasyonları şok benzeri semptomlara neden olurken, düşük TNF konsantrasyonlarına uzun süre maruz kalmak, tüketen bir sendrom olan kaşeksiyle sonuçlanabilir. Bu durum örneğin kanser hastalarında bulunabilir.
Said ve ark., TNF'nin, PD-1'in PD-L ile bağlanması sonrasında monositler tarafından IL-10 üretimine yol açan monositler üzerinde PD-1 düzeylerini yukarı regüle ederek CD4 T hücresi genişlemesinin IL-10'a bağlı inhibisyonuna ve görev yapmasına neden olduğunu göstermişlerdir.
Pedersen ve ark., sepsis yanıtında TNF artışının egzersize bağlı miyokin üretimi tarafından baskılandığını gösterir. Akut egzersizin gerçek bir anti-enflamatuvar yanıtı tetikleyip tetiklemediğini incelemek için, daha önce dinlenmeye veya egzersize rastgelelikle dağıtılan sağlıklı gönüllülere düşük dozda E. coli endotoksin uygulamasıyla bir tür 'düşük dereceli inflamasyon' modeli oluşturulmuştur. Dinlenen deneklerde endotoksin, dolaşımdaki TNF düzeylerinde 2 ila 3 kat artışa neden olmuştur. Buna karşılık, denekler 3 saat ergometre döngüsü gerçekleştirdiğinde ve 2.5 saatte endotoksin bolusu aldığında deneklerde TNF yanıtı bütünüyle baskılanmıştır. Bu çalışma, akut egzersizin TNF üretimini engelleyebileceğine ilişkin bazı kanıtlar sunmaktadır.
Farmakoloji

TNF, romatoid artrit, ankilozan spondilit, inflamatuvar bağırsak hastalığı, sedef hastalığı, hidradenit süpürativa ve refrakter astım gibi otoimmün bozukluklarla ilişkili klinik sorunların çoğuna neden olan enflamatuvar yanıtı kolaylaştırır. Bu bozukluklar bazen bir TNF inhibitörü kullanılarak tedavi edilir. Bu inhibisyon, adalimumab (Humira), sertolizumab pegol (Cimzia), doğrudan TNF'ye bağlanan infliksimab (Remicade) gibi bir monoklonal antikorla veya TNF'ye TNFR'den daha fazla ilgi ile bağlanan etanersept (Enbrel) gibi tuzak reseptör füzyon proteiniyle başarılabilir.
Öte yandan TNF inhibitörleri ile tedavi edilen bazı hastalar, hastalıklarının şiddetlenmesine veya yeni otoimmünitenin başlamasına neden olur. TNF'nin de immünosüpresif bir yönü var gibi görünmektedir. Olası bir mekanizma için bir açıklama, TNF'nin Tümör nekroz faktörü reseptörü 2'ye (TNFR2) bağlanması nedeniyle, düzenleyici T hücreleri (Treg'ler) üzerinde olumlu bir etkiye sahip olduğudur.
Anti-TNF tedavisi, kanser tedavisinde ancak ılımlı etkiler göstermiştir. Renal hücreli karsinomun infliksimab ile tedavisi, bazı hastalarda hastalığın uzun süreli dengesinin sağlanması ile sonuçlanmıştır. Etanersept, IL-6 ve CCL2'nin aşağı regülasyonu yoluyla bazı hastalarda hastalığın uzun süreli dengesinin sağlanmasını gösteren meme kanseri ve yumurtalık kanseri olan hastaların tedavisi için sınanmıştır. Öte yandan, ilerlemiş pankreas kanseri olan hastaların tedavisi için gemsitabine infliksimab veya etanersept eklenmesi, plasebo ile karşılaştırıldığında etkinlikteki farklılıklarla bir ilişkisi kurulamamıştır.
Etkileşimler

TNF'nin TNFRSF1A ile etkileşime girdiği gösterilmiştir.
Terminoloji

LTα artık TNFβ olarak anılmadığından dolayı önceki gen sembolü olarak TNF-α, HGNC (HUGO Gen Adlandırma Komitesi) veritabanında gösterildiği gibi artık basitçe TNF olarak adlandırılmaktadır.
TNFR1'in sinyal yolu. Kesikli gri çizgiler birden çok adımı temsil eder.
Yalan Rüzgârı

Yalan rüzgarı
Yalan Rüzgârı (İngilizce: The Young and the Restless) Amerikan  yapımı bir pembe dizidir. İlk olarak, 26 Mart 1973 tarihinde Amerikan televizyon kanalı CBS'de yayınlanmaya başlamıştır.
Dizinin hikâyesi Lee Phillip Bell ve William J. Bell tarafından kaleme alınmıştır. İlk yayın tarihinden bu yana pek çok kişi ve olayın gelip geçtiği dizi, Amerika'da hâlâ devam etmektedir. Yayımlanmış olduğu süre boyunca pek çok TV ödülünün de sahibi olmuştur. Yaklaşık 6 milyon seyirci hafta içi her gün saat 12.30 yerel saati ile bu diziyi takip etmektedir. Dizi kendi arasında 3 ana evreye ayrılmaktadır. 27 Eylül 2012 tarihinde 10000. bölümü yayımlanmış, bunun şerefine bütün ekibin katıldığı özel bir kutlama töreni düzenlenmiştir. Ekibin katılımıyla birlikte açık oturum tarzında bir program yapılmış ve bu başarı konuşulmuştur. 18 Eylül 2020 tarihinde yayımlanan 11950. bölümü, dizinin 47. sezon finalidir. 47. sezon 187 bölüm sürmüştür. 48. sezon, 21 Eylül 2020 tarihinde yayımlanmaya başlamıştır. Dizinin 12000. bölümü (48. sezonun 50. bölümü) 1 Aralık 2020 tarihinde yayımlanmıştır.
Türkiye'deki yayın bilgileri

Dizi, Türkiye'de ilk olarak 1 Ocak 1990 tarihinde TRT 2'de, 29 Aralık 1989'da biten Zenginler de Ağlar dizisinin yerine başladı. 1990'da ABD'de 17 senelik mazisi bulunan dizi, TRT'de 3263. bölümden itibaren yayımlanmaya başladı. TRT, önceleri bu diziyi 65 bölüm olarak satın aldı. Fakat gördüğü büyük ilgi üzerine dizinin daha sonraki bölümlerini de satın aldı ve Türkiye'deki yayın haklarını 31 Aralık 1993 tarihine kadar elinde tuttu. TRT 2'de 1040 bölüm yayımlandı.
Dizi, 3 Ocak 1994 tarihinden itibaren atv'de yayımlanmaya başladı. 27 Şubat 1998 tarihinde atv'de son kez yayımlandı. Bir süre ara verdi.
20 Nisan 1998 tarihinden itibaren Show TV'de yayımlanmaya başladı. 23 Ekim 2001 tarihinde yayından kaldırıldı. Bir süre ara verdikten sonra 2 Eylül 2002 tarihinde Show TV'de gündüz kuşağında yayımlanmaya başladı. 21 Mart 2003 tarihinde yayımlanan bölümün ardından Show TV'de ikinci kez yayından kaldırıldı. Son olarak, 2008-2009 sezonunda sabah kuşağında üçüncü kez Show TV'de yayımlandı. Son yayın macerası kısa sürdü.
1283

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  12. yüzyıl  13. yüzyıl  14. yüzyıl
Onyıllar::  1260'lar  1270'ler  1280'ler  1290'lar  1300'ler
Yıllar::  1280  1281  1282  1283  1284  1285  1286
| --- | --- |
Miladi: 1283   MCCLXXXIII
Ab urbe condita: 2036
Asur: 6033
Bahâî: MÖ 561 – MÖ 560
Bengal: 690
Berberi: 2233
Birmanya: 645
Bizans: 6791 – 6792
Budist: 1827
Discordian: 2449
Ermeni: 732   ԹՎ ՉԼԲ
Etiyopya: 1275 – 1276
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 509 – MÖ 508
Hicrî: 681 – 682
Hint: 
 - Kali Yuga: 4384 – 4385
 - Shaka Samvat: 1205 – 1206
 - Vikram Samvat: 1339 – 1340
Holosen takvimi: 11283
İbrani: 5043 – 5044
İran: 661 – 1 BP – MÖ 662 BP
Juche: MÖ 628
Kıpti: 999 – 1000
Kore: 3616
Tayland güneş: 1826
g t
Olaylar

Ukrayna'nın Rivne Oblastı'nda yer alan Rivne şehri kuruldu.
Ölümler

5 Mart - Alâeddin Atâ Melik Cüveynî, Farslı bir Moğol tarihçisi (d. 1226)
tarihi bilinmeyen
Siraceddin Urmevi, Kürt kökenli şafii fıkıh alimi, filozof ve yazar (d. 1198)
Zekeriya el-Kazvinî, Fars asıllı matematik, fizik, astronomi, coğrafya ve jeoloji bilgini (d. 1202)
Östradiol

Östradiolun kimyasal yapısı.
Östradiol (E2) veya estradiol, östrojenik bir steroid hormonu. İnsan ve memeliler dışında, çoğu omurgalı hayvanda ve eklembacaklılarda da bulunana hormon, dişilerin ikincil cinsiyet özellikleri geliştirmesinde rol oynar. İnsanlarda memelerin büyümesi, kalçanın genişlemesi ve kadınsal yağ dağılımı gibi olaylara neden olmasıyla beraber, meme bezi, rahim ve vajina gibi üreme organlarınıda regüle eder.
Östradiol özellikle yumurtalıklarda bulunan foliküller de üretilir, ancak testislerde, böbrek üstü bezlerinde, yağ dokusunda, karaciğerde, memelerde ve beyinde de sentezlenebilir. Hormon, çeşitli kimyasal tepkimeler sonucu vücutta kolestrolden sentezlenir. Menopoza girildiği takdirde östradiol üretimi durdurulur ve östradiol seviyesi çok düşük seviyelere iner.