stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1974 FIFA Dünya Kupası
Sonuçlar > İkinci Tur > A Grubu

| Sıra | Takım | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Hollanda | 3 | 3 | 0 | 0 | 8 | 0 | +8 | 6 | Finale |
| 2 |  Brezilya | 3 | 2 | 0 | 1 | 3 | 3 | 0 | 4 | Üçüncülük maçına |
| 3 |  Doğu Almanya | 3 | 0 | 1 | 2 | 1 | 4 | -3 | 1 |  |
| 4 |  Arjantin | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 7 | -5 | 1 |  |
Kaynak: FIFA
Sıralama kuralları: 1) Puan 2) Gol farkı 3) Atılan gol sayısı 4) Kura
Hollanda  v  Arjantin
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hollanda  | 4 - 0 |  Arjantin |
| Cruyff  11', 90' Krol  25' Rep  73' | Rapor |  |
Brezilya  v  Doğu Almanya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Brezilya  | 1 - 0 |  Doğu Almanya |
| Rivelino  60' | Rapor |  |
Arjantin  v  Brezilya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Arjantin  | 1 - 2 |  Brezilya |
| Brindisi  35' | Rapor | Rivelino  32' Jairzinho  49' |
Doğu Almanya  v  Hollanda
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Doğu Almanya  | 0 - 2 |  Hollanda |
|  | Rapor | Neeskens  13' Rensenbrink  59' |
Arjantin  v  Doğu Almanya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Arjantin  | 1 - 1 |  Doğu Almanya |
| Houseman  20' | Rapor | Streich  14' |
Hollanda  v  Brezilya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hollanda  | 2 - 0 |  Brezilya |
| Neeskens  50' Cruyff  65' | Rapor |  |
Sonuçlar > İkinci Tur > B Grubu

| Sıra | Takım | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Batı Almanya | 3 | 3 | 0 | 0 | 7 | 2 | +5 | 6 | Finale |
| 2 |  Polonya | 3 | 2 | 0 | 1 | 3 | 2 | +1 | 4 | Üçüncülük maçına |
| 3 |  İsveç | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 6 | -2 | 2 |  |
| 4 |  Yugoslavya | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 6 | -4 | 0 |  |
Kaynak: FIFA
Sıralama kuralları: 1) Puan 2) Gol farkı 3) Atılan gol sayısı 4) Kura
Yugoslavya  v  Batı Almanya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yugoslavya  | 0 - 2 |  Batı Almanya |
|  | Rapor | Breitner  39' Müller  82' |
İsveç  v  Polonya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| İsveç  | 0 - 1 |  Polonya |
|  | Rapor | Lato  43' |
Polonya  v  Yugoslavya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Polonya  | 2 - 1 |  Yugoslavya |
| Deyna  24' (pen.) Lato  62' | Rapor | Karasi  43' |
Batı Almanya  v  İsveç
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Batı Almanya  | 4 - 2 |  İsveç |
| Overath  51' Bonhof  52' Grabowski  76' Hoeneß  89' (pen.) | Rapor | Edström  24' Sandberg  53' |
Polonya  v  Batı Almanya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Polonya  | 0 - 1 |  Batı Almanya |
|  | Rapor | Müller  76' |
İsveç  v  Yugoslavya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| İsveç  | 2 - 1 |  Yugoslavya |
| Edström  29' Torstensson  85' | Rapor | Šurjak  27' |
Sonuçlar > Üçüncülük maçı

Brezilya  v  Polonya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Brezilya  | 0 - 1 |  Polonya |
|  | Rapor | Lato  76' |
Sonuçlar > Final

Ana madde: 1974 FIFA Dünya Kupası finali
Hollanda  v  Batı Almanya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hollanda  | 1 - 2 |  Batı Almanya |
| Neeskens  2' (pen.) | Rapor | Breitner  25' (pen.) Müller  43' |
Gol krallığı

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  7 gol  Grzegorz Lato   5 gol  Johan Neeskens   Andrzej Szarmach   4 gol  Gerd Müller   Johnny Rep   Ralf Edström   3 gol  René Houseman   Rivelino   Paul Breitner   Johan Cruyff   Kazimierz Deyna   Dušan Bajević  |  2 gol  Héctor Yazalde   Jairzinho   Joachim Streich   Wolfgang Overath   Emmanuel Sanon   Joe Jordan   Roland Sandberg   Stanislav Karasi   Ivica Šurjak 1 gol  Rubén Ayala   Carlos Babington   Miguel Ángel Brindisi   Ramón Heredia   Valdomiro   Hristo Bonev   Sergio Ahumada   Martin Hoffmann   Jürgen Sparwasser   Rainer Bonhof   Bernhard Cullmann  |   Jürgen Grabowski   Uli Hoeneß   Pietro Anastasi   Romeo Benetti   Fabio Capello   Gianni Rivera   Theo de Jong   Ruud Krol   Rob Rensenbrink   Jerzy Gorgoń   Peter Lorimer   Conny Torstensson   Ricardo Pavoni   Vladislav Bogićević   Dragan Džajić   Josip Katalinski   Branko Oblak   Ilija Petković Kendi kalesine gol atanlar  Roberto Perfumo ( İtalya maçında)   Colin Curran ( Doğu Almanya maçında)   Ruud Krol ( Bulgaristan maçında)  |
Turnuva sıralaması

1986'da FIFA Dünya Kupası'nda mücadele eden takımların her bir FIFA Dünya Kupası için ayrı ayrı sıralamasını yayınladı. 1974 FIFA Dünya Kupası'nın sıralaması ise aşağıdaki gibi yayınlandı:
| Sıra | Takım | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Batı Almanya | 7 | 6 | 0 | 1 | 13 | 4 | +9 | 12 | Şampiyon |
| 2 |  Hollanda | 7 | 5 | 1 | 1 | 15 | 3 | +12 | 11 | İkinci |
| 3 |  Polonya | 7 | 6 | 0 | 1 | 16 | 5 | +11 | 12 | Üçüncü |
| 4 |  Brezilya | 7 | 3 | 2 | 2 | 6 | 4 | +2 | 8 | Dördüncü |
| 5 |  İsveç | 6 | 2 | 2 | 2 | 7 | 6 | +1 | 6 | 2. grup aşamasında elendi |
| 6 |  Doğu Almanya | 6 | 2 | 2 | 2 | 5 | 5 | 0 | 6 | 2. grup aşamasında elendi |
| 7 |  Yugoslavya | 6 | 1 | 2 | 3 | 12 | 7 | +5 | 4 | 2. grup aşamasında elendi |
| 8 |  Arjantin | 6 | 1 | 2 | 3 | 9 | 12 | -3 | 4 | 2. grup aşamasında elendi |
| 9 |  İskoçya | 3 | 1 | 2 | 0 | 3 | 1 | +2 | 4 | 1. grup aşamasında elendi |
| 10 |  İtalya | 3 | 1 | 1 | 1 | 5 | 4 | +1 | 3 | 1. grup aşamasında elendi |
| 11 |  Şili | 3 | 0 | 2 | 1 | 1 | 2 | -1 | 2 | 1. grup aşamasında elendi |
| 12 |  Bulgaristan | 3 | 0 | 2 | 1 | 2 | 5 | -3 | 2 | 1. grup aşamasında elendi |
| 13 |  Uruguay | 3 | 0 | 1 | 2 | 1 | 6 | -5 | 1 | 1. grup aşamasında elendi |
| 14 |  Avustralya | 3 | 0 | 1 | 2 | 0 | 5 | -5 | 1 | 1. grup aşamasında elendi |
| 15 |  Haiti | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 14 | -12 | 0 | 1. grup aşamasında elendi |
| 16 |  Zaire | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 | 14 | -14 | 0 | 1. grup aşamasında elendi |
Kaynak: FIFA
Sıralama kuralları: 1) Puan 2) Gol farkı 3) Atılan gol sayısı
1974 FIFA Dünya Kupası'nın düzenlendiği şehirler
Dünya Kupasına katılma hakkı kazananlar   Dünya Kupası elemelerini geçemeyenler   Dünya Kupası elemelerine katılmayanlar   FIFA üyesi olmayan ülkeler
Batı Almanya karşısında Doğu Almanya'nın tek golünü atan Jürgen Sparwasser
Zaire-Brezilya maçından bir kare
Bulgaristan-Uruguay maçından bir kare
Grzegorz Lato, Arjantin karşısında takımını 1-0 öne geçiren golü atarken
Arjantin karşısında 1-0 öne geçen Doğu Almanların sevinci
Brezilya, Olimpiyat Stadyumu (Münih)'nda Üçüncülük maçına çıkmadan önce
Almanya millî futbol takımının turnuva boyunca kullandığı resmi otobüs
Kupanın final maçı Münih'teki Olimpiyat Stadyumu'nda oynandı.
Almanya'da 1974 FIFA Dünya Kupası için özel basılmış pullar
Telstar - 1974 FIFA Dünya Kupası'nın resmi topu
Avustralya maçında Doğu Alman futbolcuların yerlerini alması
8 numaralı formayı giyen Capello'nun Haiti maçında yere düşürülüş anı
Doğu Almanya-Arjantin maçında Doğu Almanyalı Streich'ın gölü
Final Kadroları
Şampiyon   İkinci   Üçüncü   Dördüncü   Çeyrek final   Son 16   Grup elemeleri
Osmanlı-Hırvatistan Yüzyıl Savaşı

Yüz Yıllık Hırvat-Osmanlı Savaşı (Hırvatça: Stogodišnji hrvatsko-turski rat, Stogodišnji rat protiv Turaka, Stogodišnji rat s Osmanlılijama, çoğunlukla Osmanlı İmparatorluğu ile Orta Çağ Hırvatistan Krallığı (Jagiellon ve Zápolya hanedanları tarafından yönetilen) ve daha sonraki Hırvatistan'ın Habsburg Krallığı arasındaki nispeten düşük yoğunluklu ("Küçük Savaş", Hırvatça: Mali sıçanı). Çatışma, küçük ölçekli sınır savaşı dönemlerinin yanı sıra, özellikle 16. yüzyılda Osmanlılar tarafından Hırvat topraklarına yönelik büyük fetih seferlerine de sahne oldu.
Savaşın uzunluğu

Çoğu tarihçiye göre, savaş 1493 yılında Krbava Muharebesi ile başlar, 1593 yılında Sisak Muharebesi ile biter. Diğer tarihçilere göre, 15. yüzyılın ikinci yarısı başlar, 16. yüzyılın tamamını kapsar ve 1606 yılında Zitvatorok Antlaşması'yla biter.
Arka plan

14. yüzyılın ortalarına gelindiğinde Osmanlı İmparatorluğu Gelibolu kenti çevresinde Avrupa'da bir dayanak noktası oluşturdu. Oradan Bulgar İmparatorluğu'na doğru genişlediler ve Bizans'ın başkenti Konstantinopolis'i kuşattılar. 1361'de Osmanlılar Edirne'yi ele geçirdi ve burayı başkent ilan etti.
Moravya Sırbistan'ının büyük kısmı 1389'daki Kosova Savaşının ardından Osmanlı kontrolüne girerken, Bulgaristan 1396'da ele geçirildi.
Sırp Despotluğu Osmanlı tebaası oldu. Bu fetihler batının yolunu açarak [[Osmanlı İmparatorluğu|Osmanlı'nın Bosna Krallığı'nın yanı sıra Hırvatistan Krallığı ve Macaristan Krallığı'na da ulaşmasını sağladı.
Hırvatistan ve Macaristan 1102'den beri kişisel bir birlik içindeydiler ve Hırvatistan toprakları kraliyet ileri gelenleri tarafından yasakla yönetiliyordu.
Orta Çağ Slovenya Krallığı ayrı bir yasakla yönetiliyordu 
 ve kraliyet unvanının bir parçası değildi.
Macaristan ve Hırvatistan kralı Sigismund, 1396'da Osmanlı İmparatorluğu'na karşı Niğbolu Haçlı Seferi'ne liderlik etti ve bu, Hristiyan ordusunun bozguna uğramasıyla sonuçlandı. Daha sonra kendi ülkesindeki sınır bölgelerinin güçlendirilmesine yöneldi.Sigismund'un yönetimi hanedan mücadeleleriyle damgasını vurdu. Venedik bundan yararlandı ve 1409 ile 1420 yılları arasında Dalmaçya üzerinde kontrol sağladı.
1453'te Konstantinopolis'in düşmesi, Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkan seferlerine daha fazla birlik katabilmesini sağladı.
Bosna, Bobovac'ın yakalanması ve son Bosna kralı Stephen Tomašević'in idam edilmesinin ardından Mayıs 1463'te Sultan II. Mehmed tarafından fethedildi.
Osmanlı kuvvetleri daha sonra komşu Hırvatistan'a ve Venedik Dalmaçya'sına baskın düzenledi.
Sana ve Una nehirlerinin vadileri 1463 yazında Hırvat Ban Pavao Špirančić tarafından başarılı bir şekilde savundu. Osmanlılar daha sonra saldırılarını güneye, Hırvatistan'ın Krbava bölgesine ve sahil kasabası Senj çevresine yöneltti.Špirančić Eylül ayındaki savaşta yakalandı ve esaret altında öldü.
Kral Matthias Corvinus, Osmanlı birliklerinin çoğunun bölgeyi terk etmesini bekledi.
1463 sonbaharında Corvinus bir orduya komuta etti ve üç aylık bir kuşatmanın ardından Aralık ayında Jajce kalesi de dahil olmak üzere kuzey Bosna'nın bazı kısımlarını ve Vrbas ve Usora nehirleri boyunca uzanan kasabaları ele geçirdi. Hırvat Ban Stephen III Frankopan, Corvinus'un kampanyasında yer aldı. Sultan Mehmed saldırıya hemen karşılık vermedi. Osmanlı'nın Hırvatistan'a yönelik akınlarının başlangıç noktası olan eski Bosna Krallığı topraklarında Bosna Sancağı'nı kurdu. Corvinus, savunmayı organize etmek için Slav asilzadesi Emeric Zápolya'yı Bosna valisi olarak atadı.
Mehmed 1464'te kaybedilen toprakları geri almak için bir ordu topladı. Haziran ayında Bosna'ya geldi ve bir ay boyunca Jajce kuşatmasına başladı, ancak garnizon saldırıyı durdurdu. Corvinus kuzeydoğu Bosna'ya ve Drina Nehri boyunca bir saldırı düzenledi ve Srebrenik'i ele geçirdi.
Osmanlı Savaş Tarzı

Olağan Osmanlı taktiği, genellikle Akıncılar adı verilen düzensiz hafif süvariler tarafından yürütülen ısrarlı yağma ve kavurucu baskınlardan oluşuyordu. Bu baskınların amacı (Yüz Yıl Savaşları sırasında gerçekleştirilen chevauchée'lere biraz benzeyen), yerel sivil halkı korkutmak ve morallerini bozmak, ekonomik fırsatları tüketmek ve sınır bölgelerindeki normal ekonomik yaşamı devre dışı bırakmak, böylece barışı yumuşatmaktı. düşman savunması. Taktik aynı zamanda "küçük savaş" (Almanca: Kleinkrieg) olarak da biliniyordu.Krbava ve Lika bölgeleri başlangıçta düzenli olarak yerel sancak beylerininönderlik ettiği Osmanlı akınlarınınana hedefiydi. Orta Çağ Hırvatistan'ının dağları ve ormanları, Osmanlı baskın ekiplerine koruma sağlayarak onların Hırvat topraklarında daha uzun süre kalmalarını sağladı. Daha sonra Carniola, Styria ve Carinthia düklükleri, Gorizia Bölgesi ve Venedik'in elindeki bölgeler de bu baskınlarda hedef alındı.
Öte yandan, Hırvat ve müttefik Hristiyan kuvvetleri, özellikle savaşın ilk aşamalarında, karşı saldırı veya saldırı taktiklerini hâlâ uygulayabildikleri sırada karşı saldırılar gerçekleştirdiler. Akıncı baskın ekipleri düşman askeri oluşumlardan kaçmaya çalışsa da ordular bazen çatışıyordu. Bazen yerel ordular dönüşlerinde akıncıları durduruyor veya takip ediyorlardı. Bu noktada Akıncıların ele geçireceği esirlerin varlığı ve taşıdıkları ağır ganimetler, geri dönüşlerini daha yavaş hale getirdi ve dolayısıyla 1483'teki Una Muharebesi'nde olduğu gibi düşman saldırılarına karşı savunmasız hale geldi. Osmanlı köle pazarlarında genellikle köle olarak satılırdı.
Hırvatistan Macaristan'la kişisel birlik içinde > Erken çatışmalar

Orta Çağ Bosna Krallığı'nın 1463 yılında Osmanlılar'ın eline geçmesinin ardından, Macar kralı Matthias Corvinus, yeni savunma sisteminin merkezini oluşturan Jajce ve Srebrenik banatlarını kurdu. Koordinasyon ve finansman konusunda zorluklarla karşı karşıya kalsa da,
sistem kuzey Hırvatistan, Slovenya ve güney Macaristan'ı Osmanlı baskınlarından koruyordu, ancak Adriyatik kıyısı ve güney Hırvatistan hâlâ açıktaydı. Hırvatistan'da Knin, Klis ve Skradin kaleleri ana savunma hattını oluştururken, Krupa, Bihać, Otočac ve Senj arka hattı oluşturdu. Daha sonra 1469 yılında savunma sistemi içerisinde askeri ve idari bir birim olarak Senj Kaptanlığı oluşturuldu. 
1467'de Osmanlı Akıncıların Zadar ve Şibenik çevresini yağmaladı. Bu durum 1468 ve 1469'da Senj çevresine ve Kulpa Nehri üzerinden Carniola Dükalığı'na yapılan baskınlarla birlikte tekrarlandı. Bunu Haziran 1469'da güney Hırvatistan'a yapılan bir başka baskın izledi ve binlerce kişi esir alındı. Frankopan ve Kurjaković ailelerinin mülkleri bu Osmanlı baskınlarından özellikle etkilendi. Frankopanlar ayrıca Corvinus'un merkezileştirme tedbirlerinden de etkilendiler ve Senj ile diğer birçok mülkten mahrum bırakıldılar.
Osmanlı birlikleri köleleştirilmiş Hristiyan esirleri alıyor.
Macar ve Hırvat kralı Matthias Corvinus, 1463'te Bosna'nın düşmesi ve Jajce Kalesini yeniden ele geçirmesinin ardından "banates" adı verilen iki savunma vilayeti kurdu. Jajce Banate'nin amacı, Hırvatistan'ı Osmanlı akınlarına karşı savunmaktı. Jajce banate haritada parlak turuncu renkte gösterilmiştir.
Arjantin Bağımsızlık Savaşı

Arjantin Bağımsızlık Savaşı (İspanyolca: Guerra de Independencia de Argentina), 1810-1818 yılları arasında Manuel Belgrano, Juan José Castelli, Martin Miguel de Guemes ve José de San Martín komutasındaki Arjantinli vatansever güçler tarafından İspanyol İmparatorluğu'na sadık kraliyetçi güçlere karşı bağımsızlık savaşıydı. 9 Temmuz 1816'da San Miguel de Tucumán'da bir meclis toplandı ve ulusal bir anayasa hükümleriyle bağımsızlığı ilan etti.
Arka plan

Bağımsızlık mücadelesi, Buenos Aires'teki yerel milislerin İspanyol donanmasından aldığı küçük bir yardımla Britanya işgalini püskürtmeyi başardığı 1806 yılında başladı.
I. Napolyon'un 1808 yılında İspanya'ya müdahale ederek Kral VII. Fernando'yu tahttan indirip yerine kardeşini tahta geçirmeye zorlamasının sonuçları gelecek açısından önem taşıyordu. Bu hareket İspanya'yı iki rakip grup arasında bir iç savaşa sürükledi; biri yeni kral Joseph Bonaparte etrafında birleşmiş, diğeri ise sürgündeki kral etrafında birleşmiş ve Britanya'nın yardımını almış İspanyol vatanseverlerdi.
İspanyol hukukunun kadim ilkelerine göre, kralın Amerika'daki toprakları, meşru kral tahta dönene kadar kendi kendilerini yönetme hakkına sahipti. Bu nedenle, 25 Mayıs 1810'da, Buenos Aires sakinleri, VII. Fernando tahta dönene kadar Río de la Plata Kral Vekilliği'nin yeni geçici liderlerini seçtiler. Bu süreç Mayıs Devrimi olarak adlandırılmaktadır.
Çatışmalar

1811 yılı başlarında İspanya'dan yeni vali Francisco Javier de Elía'nın gelmesiyle, Buenos Aires yerine Montevideo, Río de la Plata Kral Vekilliği'nin başkenti ilan edildi. Oradan, yeni vali Río de la Plata'daki isyancı bölgeleri geri almaya çalıştı.
İlk aksiliklerden sonra, Vatansever Donanması, 17 Mayıs 1814'te bir ablukanın ardından Montevideo'yu ele geçirmeyi başardı. İspanyol kraliyetçileri, teslimiyetiyle Güney Atlantik'teki son deniz üssünü kaybetti. Daha sonra çatışmalar batıya, And Dağları'na doğru kaydı.
1814 yılında tahta geri dönmesine rağmen VII. Fernando'nun pratikte güçsüz olduğu ortaya çıktı. Bu nedenle, 9 Temmuz 1816'da San Miguel de Tucumán'daki kral vekilliği delegelerinin bir toplantısında, Río de la Plata Birleşik Eyaletleri adı verilen yeni bir devletin bağımsızlığı ilan edildi.
Kraliyetçiler kuzey Arjantin'de yenilgiye uğrayana kadar birkaç yıl süren şiddetli çatışmalar yaşandı. 1820-24 yıllarında José de San Martín ve Simón Bolívar tarafından ele geçirilinceye kadar Peru'daki üslerden tehdit oluşturmaya devam ettiler. Buenos Aires Birleşik Eyaletleri'nin yeni hükûmeti, eski Río de la Plata Kral Vekilliği'nin toprak bütünlüğünü korumaya çalıştı; ancak hiçbir zaman etkin bir şekilde kontrol edilemeyen çevre bölgeler kısa sürede kaybedildi; 1814'te Paraguay, 1825'te Bolivya ve 1828'de Uruguay ayrı devletler haline geldiler.
Yıllık anma

25 Mayıs'taki Día de la Revolución de Mayo (Mayıs Devrimi Günü), Arjantin'de Birinci Ulusal Hükûmeti (ve Primera Junta'nın kuruluşunu) anmak için kutlanan yıllık bir bayramdır. Bu, Arjantin tarihindeki önemli olaylardan biridir. Bu ve bu güne kadar geçen haftanın diğer olayları Semana de Mayo (Mayıs Haftası) olarak adlandırılır.
C. M. Kösemen

| Cevdet Mehmet Kösemen |
| --- | --- |
Doğum: 18 Mayıs 1984 (40 yaşında) Ankara, Türkiye
Milliyet: Türk
Eğitim: Cornell Üniversitesi Sabancı Üniversitesi Goldsmiths College
Önemli eserler: All Yesterdays All Tomorrows Snaiad
Resmî site
cmkosemen.com
Cevdet Mehmet Kösemen (d. 18 Mayıs 1984, Ankara), ayrıca Nemo Ramjet mahlasıyla tanınan Türk araştırmacı, yazar ve ressam. Kösemen; yaşayan, nesli tükenmiş hayvanları sürrealist bir biçimde resmetmesinin yanında paleo sanatı, spekülatif evrim, Türk tarih ve sanatıyla ilgili yazılarıyla da tanınır.
Kösemen; Avustralyalı paleo sanatçısı John Conway ve paleontolog Darren Naish ile birlikte ortak yazarlığını yaptığı, 2012'de yayımlanmış paleo sanatındaki spekülatif fikirleri inceleyen All Yesterdays adlı kitabı ve Cryptozoologicon adlı eseri uluslararası medyada geniş yer buldu. Kösemen'in en bilinen kişisel spekülatif evrim projeleri arasında All Tomorrows (2006) kitabı ve devam eden Snaiad projesi bulunmaktadır.
Arka plan

Cevdet Mehmet Kösemen 1984 yılında Ankara'da doğdu. 2002 yılında Uluslararası Bakalorya ile Koç Lisesi'ni bitirdikten sonra 2002-2003 yılları arasında Cornell Üniversitesi'nde, 2003-2007 yılları arasında Sabancı Üniversitesi'nde okudu. Sabancı Üniversitesi'nde Görsel Sanatlar ve İletişim Tasarımı alanında Bachelor of Arts lisans derecesi aldı. Kösemen daha sonra 2007'de Goldsmiths College'a gitti ve buradan 2008 yılında Belgesel Film ve Medya Çalışmaları bölümünden Master of Arts derecesi aldı. Benetton'un Colors magazininde editörlük yaptı ve bazı reklam ajanslarında çalıştı.
Küçük yaşlardan itibaren Kösemen, paleontoloji, nesli tükenmiş canlılar ve evrim tarihine ilgi duydu. paleontoloji, soyu tükenmiş hayvanlar ve evrim tarihi ile ilgileniyordu. Kösemen ayrıca görsel kültür ve Akdeniz tarihi ile de ilgileniyor.  İlgi alanları, uluslararası gezilerde ona hayvanlarla ilgili birkaç kitap satın alan ailesi tarafından teşvik edildi. Kösemen'in büyürken en sevdiği edebi eserler arasında Olaf Stapledon'un bilimkurgu kitapları, Pete Tombs'un karanlık sinema üzerine kitapları ve eski Star Wars Genişletilmiş Evreni'nin bir parçası olan kitaplar vardı. Kösemen, İngilizcesini biyoloji ve zooloji ders kitaplarının yanı sıra Yıldız Savaşları kitapları sayesinde geliştirdi. Kösemen'in ayrıca kendisi için Larry Niven'in Ringworld serisi, Arthur C. Clarke'ın bilimkurgu eserleri ve Jack L. Chalker'ın Well World serisi gibi eserlerinde edebi anlamda etkili olduğunu belirtmiştir.
Grand Prix Pilotları Birliği

Grand Prix Sürücüleri Birliği (GPDA) Formula 1 sürücülerinin sendikasıdır. 1961'de kurulan ve 1994'te yeniden kurulan sendika, özellikle F1 takvimindeki güvenli olmayan pistler ve diğer sürücü güvenliği sorunlarına yanıt olarak yıllar boyunca birçok sürücü grevi ve boykotu düzenlemiştir.
Arka plan > İlk GPDA

GPDA Mayıs 1961'de kuruldu ve üyeler tarafından yapılan bir seçimin ardından ilk Başkanı Stirling Moss oldu. Moss 1963 yılında spordan emekli olduktan sonra yerine Jo Bonnier geçmiştir.
Kuruluşun ilk amacı Uluslararası Otomobil Federasyonu'nun (FIA) Uluslararası Sportif Komisyonu'nda (CSI) temsil edilmek ve hem sürücüler hem de seyirciler için güvenlik standartlarının ve hükümlerinin iyileştirilmesini savunmaktı. GPDA, Circuit de Spa-Francorchamps (1969) ve Nürburgring'de (1970, 1976 sonrası) sürücü boykotları düzenledi.
Organizasyon, FISA ile uyumlu takımlardaki sürücülerin (çoğunlukla Ferrari gibi otomobil üreticisi takımlar) FOCA takımlarındaki sürücülerle (çoğunlukla Lotus, McLaren veya Williams gibi özel yarış takımları) çatıştığı FISA-FOCA savaşı sırasında parçalandı. Bir Ferrari sürücüsü olan GPDA başkanı Jody Scheckter, GPDA rolünü çatışmada FISA'nın tarafını tutmak için kullandı ve zemin etkili araçların (FOCA takımları tarafından öncülük edilen) sürücüler için güvensiz olduğunu savundu. B unun üzerine aralarında Williams'tan Alan Jones ve Brabham'dan Nelson Piquet'in de bulunduğu birçok FOCA takımı sürücüsü GPDA'dan istifa etti ve Lotus'tan Mario Andretti, FISA başkanı Jean-Marie Balestre'nin artık bu iş için uygun olmadığını açıkça öne sürdü.
Ayrıca GPDA, FISA'nın sürücülerin FIA Süper Lisanslarını ellerinden almak için kendilerine daha geniş bir zemin sağlayan yeni düzenlemeler önermesinin ardından 1982 Güney Afrika Grand Prix'sinde başarılı bir sürücü grevi düzenledi, ancak bu durumda FOCA, FISA'nın pozisyonunu kabul etti. Sürücüler düzenlemeleri reddetti ancak FIA tarafından para cezasına ve yaptırıma çarptırıldı. Grevin ardından, bazı sürücüler GPDA'yı dağıtmak ve yerine teorik olarak tüm profesyonel sürücüleri kapsayan Profesyonel Yarış Sürücüleri Birliği'ni (PRDA) kurmak için bir araya geldi. PRDA hiçbir zaman orijinal GPDA'nın önemini ya da etkinliğini yakalayamadı ve “yok olup gittiği”  söylendi.
Arka plan > İkinci GPDA

1994 sezonu öncesinde FIA, aktif süspansiyon ve çekiş kontrolü gibi elektronik sürücü yardımcılarını yasakladı. Değişikliğin hızı (FIA yasağı uygulamaya o kadar hevesliydi ki ilk olarak 1993 sezonunun ortasında yasağı uygulamayı önerdi), 1994 araçlarında güvenli olmayan tasarım kusurlarına yol açacağına inanan bazı sürücüler tarafından eleştirildi. Williams'tan Ayrton Senna 1994 araçlarının daha az güvenli olduğundan ve “çok sayıda kaza” öngördüğünden açıkça şikayet ederken, McLaren'den Martin Brundle değişikliklerin aceleye getirilmiş olması nedeniyle sürücülerin geçmiş yıllara kıyasla “araç üzerinde daha az kontrole” sahip olduğunu iddia etti.
1994 San Marino Grand Prix'si öncesinde Senna, güvenlik reformlarını desteklemek üzere sürücülere birleşik bir ses vermek için GPDA'nın yeniden kurulmasını önerdi. Ancak, Senna ve Roland Ratzenberger o yarış hafta sonunda pistte meydana gelen kazalarda hayatlarını kaybettiler.
Bir sonraki yarış olan 1994 Monako Grand Prix'sinden önce Niki Lauda, Christian Fittipaldi, Michael Schumacher ve Gerhard Berger, Martin Brundle'ın yardımıyla GPDA'yı yeniden kurdular. GPDA ilk günlerinde, sürücü olmayanların organizasyona müdahale ettiğini iddia eden FIA başkanı Max Mosley tarafından karşı çıkıldı.
1996 yılında GPDA, garanti ile sınırlı bir Birleşik Krallık şirketi (“Grand Prix Sürücüleri Derneği Ltd”) olarak kuruldu. Derneğin ilk kez resmi bir kurumsal anayasası ve Monako'da daimi ofisleri vardı. Şirketleşen GPDA'nın ilk yöneticileri Brundle, Schumacher ve Berger idi.
Sürücü güvenliği girişimleri

1994 yılından bu yana GPDA'nın birincil görevi pistlerde güvenliği artırmak olmuştur. GPDA, Britanya Grand Prix'sinde yaşanan bir dizi tehlikeli lastik patlamasının ardından 2013 Almanya Grand Prix'sini boykot etmekle tehdit etti. GPDA ayrıca FIA'nın geleneksel olarak düzenlemediği bir alan olan özel takım test seanslarında daha sıkı güvenlik düzenlemeleri için baskı yaptı. 2006 yılında, gelecekte GPDA başkanı olacak Williams'tan Alexander Wurz, GPDA'nın güvenlik baskısının sürücülerin kaza sigortası primlerini neredeyse yarı yarıya azaltmaya yardımcı olduğunu söyledi.