II. Jean
Fransa Kralı

Jean'ın babası VI. Philip 22 Ağustos 1350'de öldü ve Jean Fransa kralı II. Jean olarak taç giyme töreni bir sonraki 26 Eylül'de Reims'te gerçekleşti. İkinci karısı Joan da aynı zamanda Fransa kraliçesi olarak taç giydi.
1354 yılında Jean'un damadı ve kuzeni, Fransa ile İspanya arasında sınır oluşturan Pirene dağlarındaki Navarra Krallığı'nın yanı sıra Normandiya'da da geniş topraklara sahip olan Navarralı II. Charles, Kral Jean'un gözdesi olan  Charles de la Cerda'nın suikastına karıştı. Buna rağmen Jean, Gaskonya'da İngilizlere karşı stratejik bir müttefike sahip olmak için 22 Şubat 1354'te Charles ile Mantes Antlaşması'nı imzaladı. İkili arasındaki barış uzun sürmedi ve Charles sonunda ilk Lancaster Dükü olan Grosmontlu Henry ile bir ittifak kurdu.
Ertesi yıl, 10 Eylül 1355'te Jean ve Charles Valognes Antlaşması'nı imzaladılar, ancak bu ikinci barış ilkinden daha uzun sürmedi ve 5 Nisan 1356'da Rouen'deki Kraliyet Kalesi'nde Kral'ın oğlu Charles'ın da katıldığı bir ziyafet sırasında oldukça dramatik bir olayla sonuçlandı, Navarra'lı Charles ve Fransız kralının bir dizi Norman kodamanı ve ileri geleni, kralın kardeşi Phillip, küçük oğlu Louis ve kuzenlerinin yanı sıra dışarıda bekleyen yüzden fazla tam silahlı şövalyenin de aralarında bulunduğu maiyetiyle birlikte tam zırhlı ve ellerinde kılıçlarla kapıdan içeri daldılar.
Jean atılarak Navarra'lı Charles'ı yakaladı ve "bu kılıçla ölmek istemeyen kimse kıpırdamasın" diye bağırdı. Jean'ın oğlu, ziyafetin ev sahibi Veliaht Charles diz çöküp durması için yalvarırken, Kral Navarra'ı boğazından yakalayıp sandalyesinden çekerek yüzüne bağırdı: "Hain, oğlumun masasında oturmaya layık değilsin! " Ardından Navarra'lı Charles da dahil olmak üzere tüm konukların tutuklanmasını emretti ve pek çok kişinin aceleci bir hareket ve siyasi bir hata olarak gördüğü bir şekilde, Jean, Harcourt Kontu ve diğer bazı Norman lordları ve ileri gelenlerini o gecenin ilerleyen saatlerinde yakındaki bir avluda, idam ettirdi.
Planlanmış bu komplonun sonucu olarak, Kral'ın Normandiya'daki lordlardan kalan desteğinin çoğunu Kral III. Edward'a ve İngiliz kampına itecek ve gelecek aylarda İngiliz işgaline ve bunun sonucunda Poitiers Muharebesi'ne zemin hazırlayacaktı.
1355'te Yüz Yıl Savaşları yeniden alevlendi ve Temmuz 1356'da İngiltere Kralı III. Edward'ın oğlu Kara Prens Edward bir orduyla Fransa'ya doğru büyük bir sefere çıktı. Jean kendi ordusuyla onu takip etti. Eylül ayında iki kuvvet Poitiers'in birkaç mil güneydoğusunda karşılaştı.
Jean zaferden emindi -ordusu muhtemelen rakibinin iki katı büyüklüğündeydi- ama hemen saldırmadı. Beklerken, papalık elçisi gidip gelerek liderler arasında bir ateşkes görüşmesi yapmaya çalıştı. Kara Prens'in savaşmak isteyip istemediği konusunda bazı tartışmalar var. Ağır ganimet yüklü araba katarını teklif etti. Ayrıca yedi yıl boyunca Fransa'ya karşı savaşmayacağına söz vermişdi. Bazı kaynaklar Calais'yi Fransız krallığına geri vermeyi bile teklif ettiğini iddia etmektedir. Jean, Prens'in en iyi 100 şövalyesinin Prens'in kendisiyle birlikte rehine olarak kendisine teslim olmasını talep ederek karşılık verdi. Hiçbir anlaşmaya varılamadı. Görüşmeler kesildi ve her iki taraf da savaşa hazırlandı.
Savaş günü Jean ve kişisel muhafızlarından 17 şövalye aynı şekilde giyinmişlerdi. Bu, hükümdarı sahada yakalamak için mümkün olan her şeyi yapacak olan düşmanın kafasını karıştırmak için yapılmıştı. Bu tedbire rağmen, Fransız şövalyelerinden oluşan muazzam kuvvetin durmak bilmeyen İngiliz yaylım ateşi altında yok edilip bozguna uğratılmasının ardından, İngiliz kuvvetleri zaferlerini tamamlamak için hücuma geçerken Jean esir alındı.
Büyük bir savaş baltası kullanarak cesurca savaşmasına rağmen miğferi düştü. Etrafı sarılmıştı ama İngiltere için savaşan Fransız sürgün Denis de Morbecque ona yaklaşana kadar savaşmaya devam etti.
"Efendim," dedi Morbecque. "Ben bir Artois şövalyesiyim. Bana teslim olun ve sizi Galler Prensi'ne götüreyim."
Kral Jean eldivenini ona vererek teslim oldu. O gece Kral Jean düşmanının kırmızı ipek çadırında yemek yedi. Kara Prens onunla bizzat ilgilendi. Daha sonra Bordeaux'ya, oradan da İngiltere'ye götürüldü. Poitiers Muharebesi sadece Fransa için değil, Orta Çağ boyunca yaşanan en büyük askeri felaketlerden biri olacaktı.
Barış anlaşması görüşmeleri sırasında Jean önce Savoy Sarayı'nda, ardından Lincolnshire'daki Somerton Kalesi, Hertfordshire'daki Berkhamsted Kalesi ve kısa bir süre de Doğu Sussex'teki eski adı Shortridges olan çeşitli yerlerde tutuldu. Sonunda John Londra Kulesi'ne götürüldü.
İngilizlerin tutsağı olarak Jean'a, seyahat etmesine ve kraliyet yaşam tarzının tadını çıkarmasına izin veren kraliyet ayrıcalıkları verildi. Fransa'da kanun ve düzenin bozulduğu ve hükûmetin krallığın savunması için para toplamakta zorlandığı bir dönemde, esareti sırasında tuttuğu hesap defterleri, bir astrolog ve saray bandosu tutarken atlar, evcil hayvanlar ve kıyafetler satın aldığını göstermektedir.