stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vladimir Korolenko
Ailesi

Vladimir Korolenko'nun iki kardeşi ve iki kızkardeşi vardı. Üçüncü kızkardeşi Alexandra 1 yıl 10 ay yaşayıp, 1867'de öldü ve Rovno'ya gömüldü.
Yulian Korolenko (d.16 Şubat 1851 - ö.15 Kasım 1904) 1870'lerde Saint Petersburg'da bir düzeltici olarak çalıştı. Bir narodnik grubunun üyesi olarak olarak, 1879'da tutuklandı ve kısa süre hapse girdi. Daha sonra Moskova'da Russkye Vedomiosti gazetesine girdi ve Moskova Chronicles bölümlerine katkıda bulundu. Yulian, erken yaşlarında edebiyatla ilgilendi, şiir yazdı ve Jules Michelet'in "L'Oiseau" adlı romanının çevirisinde ortak yazar (Vladimir ile birlikte) oldu ve 1878'de basıldı, beraber imzaladı, "Коr-о".
Aynı zamanda bir Narodnik aktivisti olan Illarion Korolenko (d.21 Ekim 1854 - ö.25 Kasım 1915), 1879'da sürgüne gönderildi ve Vyatka Guberniyası'nda Glazov'da beş yıl geçirdi ve orada bir arkadaşıyla birlikte küçük bir atölyede çilingir çalıştı. Daha sonra Nizhny'e yerleşti ve bir sigorta şirketinde müfettiş olarak çalıştı, çok seyahat etti ve Astrakhan'da Nikolai Chernyshevsky ile bir araya geldi, iki yazarın toplantısında etkili oldu. Korolenko'nun otobiyografik hikâyelerinden ikisinde, "Gece" (Ночью) ve "Paradoks" (Парадокс), tasvir edilmiştir.
Maria Korolenko (d.7 Ekim 1856 - ö.8 Nisan 1917) Moskova Ekaterininsky Enstitüsünden mezun olduktan sonra ebe olarak çalıştı. Askeri Cerrahi Akademisi öğrencisi Nikolai Loshkaryov'la evlendi ve 1879 yılında onu Krasnoyarsk'a sürgüne gönderdi. Dönüşte ikisi de Nizhny Novgorod'da yaşadılar.
Evelina Korolenko (d.20 Ocak 1861 - ö.Eylül 1905), Petersburg'da ebelilk kursundan mezun oldu ve sonra düzeltici olarak çalıştı.
Ocak 1886'da Vladimir Korolenko, Evdokiya Semyonovna Ivanovskaya (Евдокия Семёновна Ивановская, d.1855, Tula Guberniyası; ö.1940 in Poltava) ile evlendi, Narodnik arkadaşı olarak yıllar önce ilk Moskova'da tanışmışlardı. 1876 ve 1879 yıllarında iki kez tutuklandı ve 79-1883 yılları arasını sürgünde geçirdi ve eski arkadaşı Korolenko ile tekrar karşılaşıp, evleneceği Nizhny Novgorod'a yerleşti. Bu evliliği mutlu ve tatmin edici tarif eder, iki kızları, Natalya ve Sophia, doğdu (iki başka çocukları bebekken öldü).
Natalya Lyakhovich-Korolenko (1888-1950), babasının kitaplarının 1921'den sonraki sürümlerinden bazılarını düzenleyen bir filolog ve edebiyat tarihçiydi. Kocası Konstantin Ivanovich Lyakhovich (1885-1921), Poltava Menşeviklerinin lideri bir Rus Sosyal Demokrattı.
Sofia Korolenko (1886-1957), kırsal alanda bir okul öğretmeni olarak birkaç yıl çalıştı, daha sonra 1905'te babasının kişisel sekreteri oldu ve 1914 A.F. Marks'ın Bütün Korolenko baskısının ortak editörlerinden biriydi. Babasının ölümünden sonra Sofya Vladimirovna, Poltava'da Korolenko Müzesi'nin kuruluşunu başlatmış ve uzun yıllar yönetmenliğini sürdürmüştür. Yazdığı Babam hakkında Kitap (Книга об отце, 1966-1968, Ölümünden sonra), tamamı 1885'te sürgünden dönüp Nizhny Novgorod'a yerleştiğinde Korolenko'nun yazdığı Çağdaşlığımın Tarihi adlı kitaptan alınmış bir biyografidir.
Değerlendirme ve mirası

D.S. Mirsky, Korolenko'yu "inkar edilemez bir şekilde Rus edebiyatındaki idealist radikalizmin en cazip temsilcisi" olarak görüyordu. Eleştirmen, "eğer Çehov olmasa, zamanının yazarları ve şairleri arasında ilk olurdu" demektedir. Korolenko'nun sanatsal paletinin önemli bir kısmı, Mirsky'ye göre "harika mizah ... çoğu zaman şiirle iç içe geçmiş" tir. Eleştirmen, "Genelde hicivle gelen karmaşıklıkların hiçbirinden yoksun, doğal, zahmetli değil ve bu güçlük Rus yazarlarla nadiren karşılaşıyor" dedi. Mirror için, "duygusal şiirsellik ve doğanın İvan Turgenyev vari resimleri" ile dolu olan, Korolenko'nun tarzı ve dili, "Rus edebiyatında 1880'ler-1890'larda 'sanatçılık' olarak düşünülen bir tarzdı".
Semyon Vengerov'a göre Korolenko, Henryk Sienkiewicz, Eliza Orzeszkowa ve Bolesław Prus gibi Polonyalı yazarları ile ortak noktalara sahipti, fakat yine de "iki edebiyatın en iyi yanları, Polonyalıların renkli romantizmi ile Ukraynalı ve Rus yazarların şiirsel duygusallığı, uyumlu bir şekilde birleşti."
Mirsky ve Vengerov'un da dahil olduğu sayısız eleştirmen, yazarın Kuzey Rusya'nın doğasının ustalıkla tasvir etmesinin yanı sıra yerli halkın yollarını "tüm rahatsız edici ayrıntılarıyla" canlı tasvirinin yanı sıra, "büyük psikolojik derinlemesine unutulmaz insan portreleri"(Vengerov) da ekledi.
Mark Aldanov, Korolenko'yu Polonya edebiyatı okuluna ait olarak görürken, Erken Nikolai Gogol'a ("öykülerinden bazılarının Dikanka Akşamları döngüsüne iyi uyum sağlamış olması" gerekçesiyle) göre tümü olukernne Lev Tolstoy ne Çehov tarafından "tamamen dokunulmadı".
Eleştirmen ve tarihçi Natalya Shakhovskaya, Korolenko'nun en belirgin özelliğini "romantizm ve sert gerçekçiliğin hem onun dizisinde hem de kendi karakterinde erimesi" olarak gördü. Sovyet biyografi yazarı V.B. Katayev'e göre, Korolenko "yaşamın romantik yönüne doğru çekilen gerçekçi" idi ve "hayatını bir kahramanın sert yoldan yürüdü" demiştir.
1921'de yazan Anatoli Lunaçarski, Rus tarihsel ve edebi geçmişine tamamen sahip olsa dahi Korelenko'yu "kuşkusuz en büyük çağdaş Rus yazar" olarak ilan etti; "liberal idealistlerle devrimci Narodnikler arasında büyük bir parlak figür" dedi. Diğerleri gibi "Hümanizm" i Korolenko'nun mirasının en çarpıcı özelliği olarak seçti ve "tüm literatürde, hümanizmle bu kadar belirginleşti ki, daha önce hiç bu kadar canlı bir savunucusu olmamıştı" diye savundu. Lunaçarski, Rus edebiyatının sadeliğe yönelen iki ayrı bölüme (Dostoyevski, Leo Tolstoy) ve "dışa dönük mükemmellik için müzik kalitesine (Puşkin, Turgenev)" gittiği başka bir bölüme ayrılmış olarak gördüğünde, Korolenko'yu son olarak "... Rus edebiyatını gerçek değerli taşlarla zenginleştirdi, Rus kanonunun en iyilerinden biri" olduğu için sıkıca övdü.
Değerlendirme ve mirası > Sosyal aktivistliği

Eleştirmenlerin çoğunluğu, hangi siyasi kampa ait olduklarına bakmaksızın, Korolenko'yu sosyal aktivistiğini Korolenko'nun yazarlığı kadar önemli ve etkili olarak gördü. Yazarın "çarpıcı basitlik" sözcüğünün gücüne eklenen tarzını öven 1922'de verdiği övgüde Lev Gumilevski, Rusya'nın "toplumsal ve edebi vicdanı" olarak adlandırdı.  Mark Aldanov da onu "edebiyatta sivil bilinç ve yüksek ideallerin" sembolü olarak görür.
Sovyet biyografi yazarı F.Kuleshov, Korolenko'yu "ezilenlerin savunucusu" ve gerçek bir devrimin ateşi ile yüzlerce yıllık yasadışı geleneklerle savaşan "gerçeği arayan, ateşli ve şaşkın" olarak övdü. Bu eleştiriye göre, yazarın kendine özgü kişiliği "parlak bir hikâye anlatıcısı, akıllı psikolog, büyük yayıncı, enerjik, yorulmak bilmeyen sosyal aktivist, gerçek bir yurtsever ve çok basit, açık ve mütevazı bir kristal adamdır" açık ve dürüst bir ruh "olarak nitelendirdi. Maksim Gorki, "Büyük usta ve güzel stilist" olmakla Korolenko'ya inanırken" Rus ulusunun çoğunluğunun uyuyan toplumsal benlik bilincini uyandırmak "için çok şey yaptığını söyledi.
S. Poltavsky, 1922'de yazdığı denemesini "Sessiz Kasırga" olarak nitelendirerek Korolenko'yu 'sessiz insancıl nezaket' ile yaptığı 'turnuvalar' gerçekleştiren "Adaletin üst görüntüsünün şövalyesi" olarak tanımladı. Semyon Vengerov Korelenko'yu "en basit anlamda bir hümanist" olarak adlandırdı ve samimiyeti "hangi siyasi toplama ait olursa olsun halkı kazanmak" konusunda aşırı yük bindiriyordu. Vengerov 1911'de "Korolenko'nun çağdaş yazınımızda üst sıralarda yer aldığı derecesi eşit oranda insancıl ve şık edebi armağanlarından ve onun en iyi anlamıyla onun 'tüy şövalyesi' olmasından kaynaklanıyordu"  şeklinde yazdı.
Korolenko'nun ömrü boyunca "farklı sınıflara ve gruplara mensup insanlar tarafından derinden çok derine sevilmesinin" nedenini araştıran Modernist eleştirmen Yuly Aykhenvald, "Yaşamı edebiyatının devamıydı ve bunun tersi. Korolenko dürüsttü. Yazdığı şeyler ile yaptığı şeyleri Rus bir okuyucusu için uyumlu tekillik içinde birleşiyordu" diye yazmıştı. Korelenko'yu "1905'ten önce Rusya'nın tek kişilik anayasası" olmakla övüyor ve "ciddi bir yanlışlığa ya da toplumsal haksızlığa tepki göstermeksizin geçemezdi" eleştirmen şunları kaydetti: "Pek çok şeyle dalga geçti ve onu sevmeyenler Don Kişot'a benzetmeyi cazip gördüler, ancak barış sadece bizim Rus şövalyenin tek bir erdemi değildi, çünkü o da son derece mantıklıydı ve hiçbir zaman savaş güçlerini boş yere harcamadı."
Değerlendirme ve mirası > Korolenko ve devrim

Erken Sovyet eleştirmeni Pavel Kogan, Korolenko'nun bir bakıma, Bolşeviklerin zulümlerini tamamen meşrulaştıran "Çarlık rejimine zarar veren muazzam belge seti" toplamasına rağmen devrimci terörü kınamasının çelişki olduğunu savundu. Kogan'a göre, [Rus gazeteciliğinde] Korolenko'nun eski rejimin siyasi ve dini şiddet olaylarını kınayan makalelerinden daha güçlü bir şey yok. Eleştirmen, "Beilis ve Multan işleri üzerine yaptığı çalışmalar, Yahudilerin Pogromları, gazetecilik kahramanlığına girdi" dedi. Korolenko, Rousseau'nun yolunu tıkadı ve Kogan, kendisini bir mirasçı olarak gördüğü "devrimi izlemeyi reddetti, ancak her zaman onun içinde ve bu şekilde onun bir parçasıydı" dedi.
Tüm bunlar süresince göç eden birçok Rus yazar, Korelenko'nun mirasını propaganda amaçlı olarak kullanmaya iten Bolşeviklerin ikiyüzlülüğü olarak gördükleri şeyden duyduğu tiksintiyi dile getirdi. Mark Aldanov birincisi, Lunaçarski'nin ölüm yazısı, Demyan Bedny'nin şiirsel adaması ve Grigory Zinoviev'in konuşması gibi bir kötüye kullanma eylemi içeren resmi 'övgü' aşırı akışını "saf mezarını küfremek" olduğunu ilan etti.
Değerlendirme ve mirası > Yazıları üzerine edebi eleştiri

Korolenko'yu kendisinin yeni edebiyat okulunun kurucusu, 'ince manzara ressamı' ve bu açıdan İvan Bunin'in habercisi olarak gören Mark Aldanov, Korolenko'nun bir bütün olarak edebi mirası hakkında halen kararsızdır, onu "berbat zayıf hikâyelerinin yanı sıra aralarında en ünlülerinden biri 'Chyudnaya' olan gerçek şaheserler yazmış düzensiz bir yazar" olarak tanımlar.
Aldanov, "modernist süslemelerden yoksun" yazma tarzını ve "çok basit, görünüşte olağan konuşulan dili entelijansiyanın keskinleştirilmiş sözlüğünden neredeyse tamamen uzak" diye övgüde bulunurken, şunları söyler: "Çok merhametli bir adamdı, harika bir yazar olarak yetişmek için halka çok fazla saygı duyuyordu" ve eker: "kötü adamın olmadığı hikâyeleri, hırsızlar, kumarbazlar ve katillerle dolup taşar."
Korelenko'nun Rusya'da bir hümanizmin tedarikçisi olarak rol aldığını iddia eden Aykhenvald, öyküleri, boşlukta, 'kalabalıkta', kayıp olmak olarak görür. "Hiçbir kozmos yok, hava yok, aslında birçok ve çok insan dışında neredeyse hiçbir şey yok; hepsi de dünyevi problemlerinden endişe ediyorlar, tamamen büyük Evren ile olan gizemli birlik kavramına yabancı" diye açıklayan eleştirmen, Korolenko'nun edebi dünyası, "'ufukların dar ve iyi özetlendiği' ve her şeyin 'muğlak ve basit çizgilerle tasvir edildiği' sınırlı kuvarslar" olarak gördü.
Aslında, biyografi yazarına göre, yazarın hümanizmi "zorba ve sonunda [yazar], okuyanın özgür iradesi üzerine bir çeşit şiddet uygulamaya çalışıyormuş gibi hissediyor". Aykhenvald için Korolenko, insan acısını gözlemlediğinde çok mantıklı ve görünüşte onun arkasındaki mantıksal nedenleri görüyor ve her derinlikli bir derinlik bulunduğuna ikna ediyor ve tüm acıyı sona eriyor. Aykhenvald'a göre Korolenko, tüm eksiklikleri karşısında "çağdaş Rus edebiyatının en çekici figürlerinden biri olmaya devam ediyor" diye okuyucuyu büyülemeye çabucak "dokunaklı yumuşak romantizmi ve hassas melankolisi, yanlış yönlendirilmiş bir loş dünyayı nazikçe aydınlatmakla, yetim kalmış ruhlar ve çocukların büyüleyici görüntüleri dolaşıyor."
Değerlendirme ve mirası > Mirası

Korolenko, genellikle 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başlarında önemli bir Rus yazar olarak düşünülür. Rus şarkıcı ve edebiyat öğrencisi Pavel Lion (şu anda Ph.D.), Korolenko'nun çalışmalarına olan hayranlığı nedeniyle sahne adını Psoy Korolenko olarak seçti.
Sovyet astronomu Nikolai Stepanovich Chernyh tarafından 1977'de keşfedilen küçük bir gezegene, 3835 Korolenko, onun adı verilmiştir.
Seçme eserleri

İngilizce  Vikikaynak'ta   ile ilgili metin bulabilirsiniz.
Son Makara (1885) translated as Makar's Dream (1891);
Slepoi Muzykant (1886) translated as The Blind Musician (1896-1898);
V durnom obshchestve (1885) translated as In Bad Company (1916);
Les Shumit translated as The Murmuring Forest (1916);
Reka igraet (1892) The River Sparkles;
Za Ikonoi After the Icon
Bez Yazyka (1895) or Without Language;
Mgnovenie (1900) or Blink of an Eye;
Siberian Tales 1901;
Istoria moego sovremmenika or The History of My Contemporary an autobiography (1905-1921)
Тени (1890) or The Shades, translated by Thomas Seltzer, available through Project Gutenberg
Alıntılar

"Человек создан для счастья, как птица для полета, только счастье не всегда создано для него." (Human beings are to happiness like birds are to flight, but happiness is not always for them.) (Paradox)
"Насилие питается покорностью, как огонь соломой." (Violence feeds on submission like fire feeds on dry grass.) (Story about Flora, Agrippina and Menachem)
"Лучше даже злоупотребления свободой, чем ее отсутствие." (It is better to abuse freedom than to have none.)
Dipnotlar

^Korolenko's articles 10 Ekim 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. and Call to the Russian People 2 Eylül 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. in regard to the Beilis Trial
Yazar Vladimir G. Korolenko'nun Rusya'nın Krasnodar Krayı'ndaki Dzhankhot'taki yazlık evi.
Genç Korolenko

Korolenko solunda Evdokiya Semyonovna ve kızları Natalya and Sofya ile, 1903

Poltava'da Korolenko'nun mezarı
1953 Sovyet posta pulu
Izgara

Başlığın diğer anlamları için Izgara (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Demir ızgara
Ferforje bir pencere ızgarası
Izgara, maden veya ağaç çubukların aralıklı olarak sıralanması ile meydana getirilen parmaklık veya kafes şeklindeki alettir.
Türleri

Çeşitli işlerde kullanıldığı için büyüklükleri ile yapılış tarzları değişiktir.
Vampir Akademisi

Vampir Akademisi Logo
Vampir Akademisi Amerikalı yazar Richelle Mead tarafından yazılmış paranormal, gotik, fantezi türü kitap altılısıdır. The New York Times Best Seller listesine giriş yapmış olan seri birçok dile çevrilmiştir. Kitaplar genç, delidolu insanların yaşadıkları sorunlardan ustaca kurtulmalarını konu alır.
Kitabın ana karakteri Rosemarie Hathaway ve en yakın arkadaşı Vasilissa Dragomir'dir. Rose Hathaway yarı insan yarı vampir olan bir dhampirdir. En yakın arkadaşı ise kraliyet aiesinden bir Moroi prensesi olan Lissa Dragomir'dir. Moroi'ler sihir dünyasıyla arasında kopmaz bir bağ olan ölümlü bir vampirlerdir fakat vampirlerin en vahşisi ve en tehlikelisi olan ölümsüz Strigoi'lerden her daim korunmaları gerekmektedir. Bu görevde dhampir olması sayesinde hem bir insandan hem de bir vampirden daha güçlü olan gardiyan Rose'a düşmektedir. Böylece başları dertten kurtulmayan Rose ve Lissa sürekli tehlike ve heyecan dolu maceralara atılırlar. Tabi bu sırada akademide aşık olmayı ve bir sürü kalp kırmayı da ihmal etmezler.
Rosemarie Hathaway:
Yarı vampir yarı insan olan dampirlerdendir. Çok cesurdur. Sorumsuz bir kızdır. Lissa ile bağı olduğu için onun hissettiklerini hissedebilir. Ayrıca bağları sayesinde Rose bazen Lissa'nın beynine girebilir. Dimitri'ye âşıktır.
Dimitri Belikov:
Dampirdir. Uzun saçlı ve çok yakışıklıdır.
Potsdam Deklarasyonu

Clement Attlee, Ernest Bevin, Vyaçeslav Molotov, Josef Stalin, William D. Leahy, Joseph E. Davies, James F. Byrnes ve Harry S. Truman'ın yer aldığı Potsdam Konferansı oturumu
Potsdam Deklarasyonu ya da Japonların Teslim Olma Koşullarını Tanımlayan Bildiri, II. Dünya Savaşı sırasında tüm Japonya'nın teslim olması çağrısında bulunan bir bildiriydi.
26 Temmuz 1945'te Amerika Birleşik Devletleri başkanı Harry S. Truman, Birleşik Krallık başbakanı Winston Churchill ve Çin devlet başkanı Çan Kay Şek, Potsdam Konferansı'nda üzerinde anlaşmaya varıldığı üzere Japon İmparatorluğu için teslim olma şartlarını belirleyen belgeyi yayınladılar. Ültimatom, Japonya'nın teslim olmaması halinde "anında ve mutlak yıkımla" karşı karşıya kalacağını belirtmekteydi.
Şartlar

26 Temmuz'da Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve Çin, bir ültimatom olarak şu uyarıyla birlikte Japonya'nın teslim olma şartlarını açıklayan bir bildiri yayınladılar.
Japon halkını dünyayı fethetmek için aldatan ve yanlış yönlendirenlerin otorite ve etkisinin her zaman ortadan kaldırılması
Japon topraklarında Müttefikler tarafından belirlenecek noktaların işgali
1943'te Kahire Deklarasyonu'nda ilan edildiği gibi, "Japon egemenliği Honshū, Hokkaidō, Kyūshū, Shikoku adaları ve belirlenen küçük adalarla sınırlı olacaktır.
Japon askeri kuvvetlerinin, tamamen silahsızlandırıldıktan sonra, barışçıl ve üretken bir yaşam sürme fırsatı ile evlerine dönmelerine izin verilecek.
Japonların bir ırk olarak köleleştirilmesini veya bir ulus olarak yok edilmesini istemiyoruz, ancak esirlerimize zulmetmiş olanlar da dahil olmak üzere tüm savaş suçlularına katı bir adalet uygulanacaktır.
Öte yandan, deklarasyon şunları öneriyordu:
Japonya hükûmeti, Japon halkı arasında demokratik eğilimlerin canlanması ve güçlendirilmesinin önündeki tüm engelleri kaldıracaktır. İfade, din ve düşünce özgürlüğü ile temel insan haklarına saygı tesis edilecektir.
Japonya ekonomisini ayakta tutacak ve adil ayni tazminatların alınmasına izin verecek endüstrileri sürdürmesine izin verilecek, ancak savaş için yeniden silahlanmasına izin verecek olanlar değil. Bu amaçla, ham petrolün kontrolünden farklı olarak, malzemelere izin verilecektir. Japonya'nın dünya ticaret ilişkilerine nihai katılımına izin verilecektir.
Bu hedeflere ulaşılır ve Japon halkının özgürce ifade edilen iradesine uygun olarak, barışçıl eğilimli ve sorumlu bir hükümet kurulur kurulmaz, Müttefik işgal kuvvetleri Japonya'dan çekilecektir.
Bildirinin sonunda "koşulsuz teslimiyet" ifadesi yer aldı:
Japonya hükûmetini şimdi tüm Japon kuvvetlerinin koşulsuz teslim olduğunu ilan etmeye ve böyle bir eylemde iyi niyetlerinin uygun ve yeterli güvencelerini sağlamaya çağırıyoruz. Japonya'nın alternatifi hızlı ve mutlak yıkımdır.
Konuyla ilgili yayınlar

Ehrman, John (1956). Grand Strategy Volume VI, October 1944–August 1945. Londra: HMSO (British official history). ss. 304-306.
Šuruppag

'Şuruppak veya Şuruppag (Sümerce: 𒋢𒆳𒊒𒆠 ŠuruppagKI, "Şifa Yeri"), bugünkü ismiyle Tell Fara, Irak'ın El-Kadisiye vilayetinde, Fırat nehri kıyısında bulunan antik bir Sümer şehridir. Nippur'un da 56 km güneyindedir. Hava ve tahıl tahrıçası Sud'a adanmıştır.
Keşfedilişi

Cemdet Nasr
Abu Salabih
Tell Fara
Tell Uqair
Khafajah
Nippur
Ur
Uruk
Ur döneminde yerleşimleri gösteren Irak haritası (tıklanabilir harita)
1900'de Hermann Volrath Hilprecht tarafından yapılan ölçüm ve gözlem çalışmaları soncunda ilk kazı 1902'de Robert Koldewey ve Friedrich Delitzsch tarafından yapılmış ve kazı 8 ay sürmüştür. Kazıda ayrıca bugün Berlin ve İstanbul Müzelerinde muhafaza edilen Sargon öncesine ait yüzlerce tablet de ele geçirilmiştir.
1931 martında Amerikan Oryantal Araştırmalar Okulu ve Pennsylvania Üniversitesi'nin işbirliğiyle bir araya gelen ortak bir ekip Erich Schmidt ve Samuel Noah Kramer rehberliğinde 6 haftalık bir dönem boyunca kazı çalışması yürütmüştür.  Kazı sonucunda çoğunluğu Sargon öncesinden kalan bikonveks ve ham 96 tablet bulunmuştur.
1973'te Harriet P. Martin üç gün süren bir yüzey incelemesi çalışması yürütmüştür. Bu inceleme sonucunda Çanak çömlek buluntuları Shruppak şehrinin en azından Jemdet Nasr dönemine tarihlenebileceğini ve Erken Krallık döneminde şehrin geliştiğini göstermiştir.
Shuruppak, Irak'tan domuz biçimli çıngırak. Pişmiş kil. MÖ 2500-2350. Pergamon Müzesi, Berlin, Almanya.
Corn dog

| Amerikan sosis kızartması |
| --- | --- |
Japonya'da "Amerikan dogu"
Alternatif isim: Corn dog
Ülke(ler): Amerika
Türü: Derin kızartma
Servis şekli: Sıcak
Ana malzemeler: Sosis
Amerikan kızartılmış sosis (İngilizce: corn dog) Amerikan eyalet fuarlarında yaygın olarak tüketilen bir yemektir.
Yapılış

Un, mısır unu, bir tatlı kaşığı şeker, kabartma tozu, hardal tozu, paprika, süt ve yumurta bir kabın içinde karıştırılır. Sosisler çubuklara geçirilir, yumurtalı karışıma daldırılır ve iyice kızmış yağda kızartılır.
Orijinal "Bayat Köpekler" Teksas Eyalet Fuarı 2008, Dallas, Teksas'ta
Ertuğrul Tekke Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Beşiktaş, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°02′44″K 29°00′31″D﻿ / ﻿41.04556°K 29.00861°D﻿ / 41.04556; 29.00861
Tamamlanma: 1887
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

Ertuğrul Tekke Camii, İstanbul'un Beşiktaş ilçesinin Cihannüma Mahallesi, Serencebey Yokuşu'nda yer alan Osmanlı İmparatorluğu'nun bir camisidir. Geç Osmanlı dönemi camisi, kendisine ek olarak tekke, misafirhane, türbe, çeşme ve kütüphane'den oluşan bir külliye olarak inşa edilmiştir.
Tarihçe

Cami ve külliye kompleksinin yapımı Osmanlı padişahı II. Abdülhamid tarafından yaptırılmış ve 1887 yılında bitirilmiştir. Şazeli tarikatından olan Şeyh Zafir'e adanmıştır. Cami ismini Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucusu Ertuğrul Gazi'den almıştır.
Mimari

Cami ve konukevleri ahşap yapılar olup, geç Osmanlı döneminindeki art nouveau mimarisini yansıtan bir camidir.
Galeri

Caminin yanındaki Şeyh Zafir Türbesi dış görünüşü
Caminin içi
Android 13

| --- | --- |


Geliştirici(ler): Google
İşletim sistemi ailesi: Android
Üretime hazır olduğu tarih: 15 Ağustos 2022
Çekirdek türü: Monolitik (Linux çekirdeği)
Öncülü: Android 12
Ardılı: Android 14
Web sitesi: android.com/intl/tr tr/android-13/
Destek durumuDestekleniyor
Android 13 (kod adı Android Tiramisu), Google liderliğindeki Open Handset Alliance tarafından geliştirilen Android mobil işletim sisteminin 15 Ağustos 2022 tarihinde çıkardığı on üçüncü ana sürümüdür.
Tarihçe

Android 13 (kod adı Tiramisu), 10 Şubat 2022'de yayınlanan bir Android blogunda duyuruldu ve Google Pixel serisi için ilk Geliştirici Önizlemesi hemen yayınlandı (Pixel 4'ten Pixel 6'ya, Pixel 3 ve Pixel 3a). Android 12'nin kararlı sürümünden yaklaşık 4 ay sonra piyasaya sürüldü. Geliştirici Önizlemesi 2, daha sonra Mart ayında piyasaya sürülerek izledi. Beta 1, 26 Nisan 2022'de yayınlandı. Mayıs, Haziran ve Temmuz aylarında üç beta sürümünün daha yayınlanması planlanıyor. Platform kararlılığına Haziran ayında Beta 3 ile ulaşılacak. Android 13'ün son sürümü Eylül'de yayınlanacak.
Özellikler > Gizlilik

Android 13, hem kullanıcıya yönelik hem de geliştiriciye yönelik olarak kullanıcı gizliliğini artırmayı amaçlayan birkaç yeni özellik içerir.
Kullanıcıların, uygulamaların hangi fotoğraf ve videolara erişebileceğini seçmelerine izin vererek gizliliği artıran yeni bir medya seçici eklendi. Çoğu uygulama bu seçiciyi henüz uygulamadı. Ayrıca yeni sürüm, NEARBY_WIFI_DEVICES adlı yeni bir izin sunuyor. Bu izin, uygulamanın önceki Android sürümlerinde olduğu gibi, konuma erişim istemeye gerek kalmadan yakındaki cihazları ve ağları aramak gibi Wi-Fi ile ilgili çeşitli işlevlere erişim sağlar. Uygulamaların artık bildirim göndermeden önce kullanıcıdan izin istemesi gerekiyor.
Ayrıca, muaf olmayan bildirimler gönderen uygulamalara, kullanıcıların kendileri için en önemli bildirimlere odaklanmasına olanak tanıyan yeni bir çalışma zamanı izni özelliği ekleniyor.
Stomatopoda

Stomatopoda, Hoplocarida altsınıfına bağlı bir hayvan takımıdır.