stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
James Monroe

| James Monroe |
| --- | --- |

5. Amerika Birleşik Devletleri başkanı
Görev süresi 4 Mart 1817 - 4 Mart 1825
Başkan Yardımcısı: Daniel D. Tompkins
Yerine geldiği: James Madison
Yerine gelen: John Quincy Adams
5. Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanı
Görev süresi 2 Nisan 1811 - 4 Mart 1817
Başkan: James Madison
Yerine geldiği: Robert Smith
Yerine gelen: John Quincy Adams
Kişisel bilgiler
Doğum: 28 Nisan 1758(1758-04-28) Westmoreland County, Virginia
Ölüm: 4 Temmuz 1831 (73 yaşında) New York, New York, ABD
Partisi: Demokratik-Cumhuriyetçi Parti
İmzası: 
James Monroe (28 Nisan 1758 - 4 Temmuz 1831), Amerikalı diplomat ve siyasetçi. Demokratik-Cumhuriyetçi Parti'den, 5. ABD başkanı seçilmiştir. 1817 - 1825 yılları arasında başkanlık yapmıştır. Monroe doktrini ile tanınır. 'Amerika Amerikalılarındır' deyişi ünlüdür.
Başkanlık dönemi ülke içinde refah, dış ilişkilerde de bir barış dönemi olmuştur. 1823 yılında yayımladığı bir başkanlık mesajıyla, ABD'nin Avrupa sorunlarının dışında kalması ve Amerika'nın da Avrupa'dan gelebilecek etkilere kapatılması ilkelerini ortaya koymuştur.
Bir çiftçinin oğlu olarak Virginia'da dünyaya geldi. Amerikan Bağımsızlık Savaşı sırasında öğrenimini yarım bırakarak asteğmen olarak görev yaptı. Beş yıl sonra yarbay rütbesiyle ordudan ayrıldı.
1780 yılında Virginia Valisi Thomas Jefferson'un yanında hukuk öğrenimine başladı. O sırada Thomas Jefferson ile kurduğu arkadaşlık yaşamında büyük etki yaptı. 1782 yılında Virginia meclisine seçildi. 1790 yılında ABD Senatosu'na girdi. Başkan George Washington tarafından 1794 yılında Fransa'ya elçi olarak atandı. İki yıl sonra geri çağrıldı.
1803 yılından başlayarak yeniden bir dizi diplomatik göreve atandı. Başkan Thomas Jefferson tarafından Mississippi Irmağı ağzındaki Fransız topraklarının Fransa'dan satın alınmasını görüşmek için Paris'e gönderildi. Mississippi'nin batısından Kayalık Dağlar'a kadar uzanan geniş topraklar 15 milyon dolara Napolyon'dan satın alındı. Benzer bir görev için Madrid'e giden Monroe bu kez başarısız oldu. 1811′de yeniden Virginia valisi oldu. İki yıl sonra Dışişleri Bakanı olmak üzere valilikten istifa etti. 1814 yılında Savaş Bakanlığını da üstlendi.
1816 yılında Demokratik-Cumhuriyetçi Parti'den başkan adayı oldu. Federalist rakibinin karşısında, ezici bir zafer kazanarak başkanlığı kazandı. Başkanlığı sırasında ABD topraklarının genişlemesi sürdü. 1819 yılında Florida 5 milyon dolara İspanya'dan satın alındı. 1820 yılında yapılan başkanlık seçimlerinde bir eyalet dışında bütün eyaletlerde seçimi kazanarak yeniden başkan seçildi.
İlk Yılları

James Monroe, 28 Nisan 1758'de, Virginia, Westmoreland County'nin ormanlık bir alandaki ailesinin evinde doğdu. Doğduğu yeri gösteren işaretin bulunduğu yer, bugün Virginia, Monroe Hall olarak bilinen tüzel kişiliğe sahip olmayan topluluktan bir mil uzaklıktadır. James Monroe Aile Evi, 1979'da Ulusal Tarihi Yerler Sicilinde listelendi. Babası Spence Monroe (1727–1774), marangozluk da yapan orta gelirli bir çiftçi ve köle sahibiydi. Annesi Elizabeth Jones (1730–1772) 1752'de Spence Monroe ile evlendi ve beş çocukları oldu: Elizabeth, James, Spence, Andrew ve Joseph Jones.
Babasının büyük büyük babası Patrick Andrew Monroe, 17. yüzyılın ortalarında İskoçya'dan Amerika'ya göç etti ve Klan Munro olarak bilinen eski bir İskoç klanının bir parçasıydı. 1650'de Washington Parish, Westmoreland County, Virginia'da büyük bir arazinin resmi sahiplik belgesini aldı. Monroe'nun annesi; Galler'den göç eden ve yakınlardaki King George County, Virginia'ya yerleşen James Jones'un kızıydı. Jones zengin bir mimardı. James Monroe'nun ataları arasında 1700'de Virginia'ya gelen Fransız Huguenot göçmenleri de vardı.
Monroe 11 yaşındayken ilçedeki tek okula kaydoldu. Çiftlikte çalıştığı için bu okula yılda sadece 11 hafta devam etti. Bu süre zarfında Monroe, eski bir sınıf arkadaşı olan John Marshall ile ömür boyu sürecek bir arkadaşlık kurdu. Monroe'nun annesi 1772'de ve babası da iki yıl sonra öldü. Her iki ebeveyninden köleler de dahil olmak üzere mülk miras almasına rağmen, 16 yaşındaki Monroe, küçük erkek kardeşlerini desteklemek için okuldan ayrılmak zorunda kaldı. Çocuksuz dayısı Joseph Jones, Monroe ve kardeşlerinin velayetini aldı. Virginia House of Burgesses üyesi Jones Monroe'yu Williamsburg, Virginia'nın başkentine götürdü ve College of William and Mary'ye kaydettirdi. Jones ayrıca Monroe'yu Thomas Jefferson, Patrick Henry ve George Washington gibi önemli Virginialılarla tanıştırdı. 1774'te, On Üç Kolonide İngiliz hükûmetine muhalefet "Dayanılmaz Eylemlere" tepki olarak büyüdü ve Virginia, Birinci Kıta Kongresi'ne bir delegasyon gönderdi. Monroe, Virginia'nın sömürge valisi Lord Dunmore'a karşı muhalif eylemlere katıldı ve Vali Sarayına yapılan saldırıda yer aldı.
Evlilik ve aile

16 Şubat 1786'da Monroe, New York'ta Elizabeth Kortright (1768-1830) ile evlendi. zengin bir tüccar ve eski bir İngiliz subayı olan Hannah Aspinwall Kortright ve Laurence Kortright'ın kızıydı. Monroe onunla Kıta Kongresi'nde görev yaparken tanıştı.
Long Island, New York'ta kısa bir balayından sonra Monroes, Kongre sona erene kadar babasıyla birlikte yaşamak için New York'a döndü. Daha sonra Virginia'ya taşındılar ve 1789'da Charlottesville, Virginia'ya yerleştiler. Charlottesville'de Ash Lawn – Highland olarak bilinen bir mülk satın aldılar ve mülke 1799'da yerleştiler. Monroes'in üç çocuğu vardı.
Eliza Monroe Hay 1786'da Fredericksburg, Virginia'da doğdu ve babasının Fransa Büyükelçisi iken, Paris'te Madame Campan okulunda eğitim gördü. 1808'de, Aaron Burr davasında savcı ve daha sonra ABD Bölge Yargıcı olarak görev yapan tanınmış bir Virginia avukatı olan George Hay ile evlendi. 1840'ta öldü.
James Spence Monroe 1799'da doğdu ve on altı ay sonra 1800'de öldü.
Maria Hester Monroe (1804–1850) kuzeni Samuel L. Gouverneur ile 8 Mart 1820'de Beyaz Saray'da, başkanın orada evlenen ilk çocuğu olarak evlendi.
Kölelik

Monroe, yasalara ve siyasete girmek için 1783'te küçük Virginia tarlasını sattı. Daha sonra çocukluk hayalini büyük bir tarla sahibi olma ve büyük bir siyasi güce sahip olma hayalini gerçekleştirdi.Çok daha fazla toprağa ve daha fazla köleye sahip olmasına ve mülk konusunda spekülasyon yapmasına rağmen, operasyonları denetlemek için nadiren sahadaydı. Denetçiler, üretime zorlamak için kölelere sert davrandılar ancak tarlalar zar zor dağıldı. Monroe cömert ve pahalı yaşam tarzından dolayı borçlandı ve sık sık onları ödemek için mülklerini (köleler dahil) sattı. Monroe'nun birçok kölesinin emeği, kızını ve damadını, iyi olmayan bir erkek kardeşi ve oğlunu desteklemek için de kullanıldı.
İlk Siyasi Kariyeri > Virginia siyaseti

Monroe 1782'de Virginia Delegeler Meclisine seçildi. Virginia'nın Yürütme Konseyi'nde görev yaptıktan sonra  Kasım 1783'te Konfederasyon Kongresi'ne seçildi ve Kongre Haziran 1784'te Trenton, New Jersey'de toplanana kadar Annapolis'te görev yaptı. Sonunda rotasyon kuralıyla o görevden emekli olduğunda toplam üç yıl hizmet etmişti. O zamana kadar, hükûmet New York City'nin geçici başkentinde toplanıyordu. 1784'te Monroe, Kuzeybatı'daki koşulları incelemek için Batı New York ve Pennsylvania'da kapsamlı bir gezi yaptı. Tur, onu Birleşik Devletler'in Britanya’ya bölgedeki görevlerini terk etmesi ve Kuzeybatı’nın kontrolünü ele geçirmesi için baskı yapması gerektiğine ikna etti. Monroe, Kongre'de hizmet verirken batı genişlemesinin savunucusu oldu ve Kuzeybatı Yönetmeliği'nin yazılması ve geçişinde kilit bir rol oynadı. Kararname, Pennsylvania'nın Batısı ve Ohio Nehri'nin kuzeyi bölgelerinin federal yönetimini sağlayan Kuzeybatı Bölgesini yarattı. Bu dönemde Jefferson, Monroe'ya akıl hocası olarak hizmet etmeye devam etti ve Jefferson'un yönlendirmesi üzerine, başka bir tanınmış Virginian, James Madison ile arkadaş oldu.
Monroe, hukuk kariyerine odaklanmak için 1786'da Kongre'den istifa etti ve eyaletin avukatı oldu. 1787'de Monroe, Virginia Delegeler Meclisinde başka bir dönem için seçim kazandı. Maddelerde reform yapma arzusunda açık sözlü hale gelmesine rağmen, çalışma yükümlülükleri nedeniyle Philadelphia Konvansiyonuna katılamadı. 1788'de Monroe, Virginia Onaylama Sözleşmesi'nin bir temsilcisi oldu. Virginia'da, önerilen Anayasa'nın onaylanması için verilen mücadele, federalistler ve anti-federalistler arasındaki basit bir çatışmadan daha fazlasını içeriyordu. Virginialılar, ulusal hükûmette önerilen değişikliğin esası hakkında tam bir fikir yelpazesine sahiptiler. Washington ve Madison önde gelen destekçilerdi; Patrick Henry ve George Mason önde gelen rakiplerdi. İdeolojik mücadelede orta noktayı tutanlar, merkez figürler oldular. Monroe ve Edmund Pendleton liderliğindeki bu "değişiklikten yana olan federalistler", bir haklar bildirgesinin bulunmamasını eleştirdiler ve vergilendirme yetkilerinin merkezi hükûmete teslim edilmesinden endişe ettiler. Madison kendini tersine çevirip bir haklar bildirgesini kabul edeceğine söz verdikten sonra, Virginia konvansiyonu anayasayı dar bir oyla onayladı ancak Monroe kendisi aleyhte oy kullandı. Virginia, Anayasa'yı onaylayan onuncu eyaletti ve sonunda on üç eyalet de belgeyi onayladı.
İlk Siyasi Kariyeri > Senatör

Henry ve diğer anti-federalistler, Anayasayı kendisine verilen yetkilerin çoğunu ortadan kaldıracak şekilde değiştirecek bir Kongre seçmeyi umuyorlardı (Madison'ın ifadesiyle "kendi yetkisiyle intihar etmek"). Henry, Monroe'yu Birinci Kongre'de Meclis sandalyesi için Madison'a karşı seçti ve Virginia yasama meclisinin Monroe'yu seçmek için tasarlanmış bir kongre bölgesi çizmesini sağladı. Kampanya sırasında Madison ve Monroe sık sık birlikte seyahat ettiler ve seçim arkadaşlıklarını yok etmedi. Virginia'nın Beşinci Bölge seçiminde Madison, Monroe'nun 972 oyuna kıyasla 1.308 oy alarak Monroe'yu galip çıkardı. Yenilgisinin ardından Monroe yasal görevlerine döndü ve Charlottesville'deki çiftliğini geliştirdi. 1790'da Senatör William Grayson'un ölümünden sonra, Virginia milletvekilleri, Grayson'ın görev süresinin geri kalanına hizmet etmek için Monroe'yu seçti.
George Washington'un başkanlığı sırasında ABD siyaseti, Dışişleri Bakanı Jefferson ve Hazine Bakanı Alexander Hamilton liderliğindeki Federalistler arasında giderek kutuplaştı. Monroe, Hamilton'un güçlü merkezi hükûmetine ve güçlü yöneticisine karşı çıkarken Jefferson'a sıkı sıkıya sarıldı. Demokratik-Cumhuriyetçi Parti, Jefferson ve Madison etrafında birleşti ve Monroe, Senatodaki yeni partinin liderlerinden biri oldu. Ayrıca 1792 seçimlerinde John Adams'a muhalefetin örgütlenmesine yardımcı oldu, ancak Adams, George Clinton'u yenerek başkan yardımcılığına yeniden seçildi. 1790'lar ilerledikçe, Fransız Devrim Savaşları ABD dış politikasına hâkim olmaya başladı ve İngiliz ve Fransız baskınlarının her ikisi de ABD'nin Avrupa ile ticaretini tehdit etti. Diğer çoğu Jeffersonian gibi, Monroe da Fransız Devrimi'ni destekledi, ancak Hamilton'un takipçileri Britanya'ya daha fazla sempati duyma eğilimindeydiler. 1794'te, her iki ülkeyle de savaştan kaçınmanın bir yolunu bulmayı uman Washington, Monroe'yu Fransa'nın bakanı (büyükelçisi) olarak atadı. Aynı zamanda, İngiliz düşmanı Federalist John Jay'i Britanya bakanı olarak atadı.
Fransa Bakanı

Fransa'ya vardıktan sonra Monroe, cumhuriyetçiliği kutlayan konuşması nedeniyle Ulusal Kongre'ye seslendi. ABD ticaretinin Fransız saldırılarından korunması da dahil olmak üzere birçok erken diplomatik başarı yaşadı. Marquis de Lafayette'in karısı Thomas Paine ve Adrienne de La Fayette'in serbest bırakılmasını kazanmak için etkisini de kullandı. Monroe'nun Fransa'ya gelmesinden aylar sonra, ABD ve İngiltere, Jay Antlaşması'nı imzalayarak hem Fransızları hem de Monroe'yu kızdırdı - yayınlanmadan önce antlaşma hakkında tam olarak bilgilendirilmemişlerdi. Jay Antlaşması'nın Fransız-Amerikan ilişkileri üzerindeki istenmeyen etkilerine rağmen Monroe, ağzı İspanya tarafından kontrol edilen Mississippi Nehri üzerindeki ABD seyir hakları için Fransız desteğini kazandı ve 1795'te ABD ve İspanya, Pinckney Antlaşması'nı imzaladı. Antlaşma, ABD'ye New Orleans limanını kullanmak için sınırlı haklar tanıdı.
Washington, Monroe'nun etkisiz, yıkıcı olduğuna ve ulusal çıkarları koruyamadığına karar verdi. Kasım 1796'da Monroe'yu geri çağırdı. Charlottesville'deki evine döndüğünde, çiftçi ve avukat olarak ikili kariyerine devam etti. Jefferson ve Madison, Monroe'yu Kongre'ye aday olmaya çağırdı, ancak Monroe bunun yerine eyalet siyasetine odaklanmayı seçti.
1798'de Monroe, Amerika Birleşik Devletleri Dış İlişkilerinde Yürütmenin Davranışının Bir Görünümü'nü yayınladı: 1794, 5 ve 6 Yıllarında Fransız Cumhuriyeti Misyonuyla Bağlantılı. Fransa Bakanı olarak görev süresinin uzun bir savunmasıydı. Washington hakkındaki "her sert ve acımasız" yorumu bastırması için onu uyaran arkadaşı Robert Livingston'ın tavsiyesine uydu. Bununla birlikte, ABD hükûmetinin, özellikle Jay Antlaşması ile ilgili olarak İngiltere'ye çok sık yaklaştığından şikayet etti. Washington bu nüsha üzerine notlar aldı ve şöyle yazdı: "Gerçek şu ki, Bay Monroe kandırılmış, gururlanmış ve tuhaf şeylere inandırılmıştı. Karşılığında o ulus için hoşuna giden her şeyi yaptı ya da yapmaya niyetlendi. "
1816 Seçimi

Monroe 1816 seçimlerinde başkan olmaya karar verdi ve savaş zamanı liderliği onu Madison'ın vârisi olarak belirledi. Monroe'nun partideki pek çok kişiden güçlü desteği vardı ancak adaylığına 1816 Demokratik-Cumhuriyetçi kongre aday gösterme toplantısında itiraz edildi. Hazine Bakanı William H. Crawford çok sayıda Güney ve Batı Kongre Üyesi'nin desteğine sahipken, Vali Daniel D. Tompkins New York'tan birkaç Kongre Üyesi tarafından desteklendi. Crawford, özellikle Amerika Birleşik Devletleri İkinci Bankası'nın kurulması için Madison ve Monroe'nun desteğinden çekinen birçok Demokrat-Cumhuriyetçiye başvurdu. Sağlam desteğine rağmen, Crawford sonunda Monroe'nun halefi olabileceği inancıyla Monroe'ya ertelemeye karar verdi ve Monroe partisinin adaylığını kazandı. Tompkins, partinin başkan yardımcısı adaylığını kazandı. Can çekişmekte olan Federalistler başkan adayları olarak Rufus King'i aday gösterdiler, ancak parti, karşı çıktıkları popüler bir savaşın sona ermesinin ardından çok az muhalefet teklif etti. Monroe 217 seçim oyundan 183'ünü alarak Massachusetts, Connecticut ve Delaware dışındaki tüm eyaletleri kazandı.
Başkanlık (1817-1825) > Demokratik-Cumhuriyetçi Parti hakimiyeti

Monroe, federal atamalar yaparken eski parti hatlarını büyük ölçüde görmezden geldi, bu da siyasi gerilimleri azalttı ve Amerika Birleşik Devletleri'ni saran "birlik" duygusunu artırdı. Ulusal güven inşa etmek için iki uzun ulusal tur yaptı. Boston'da bir gazete 1817'deki ziyaretini "İyi Duygular Çağı" nın başlangıcı olarak selamladı. Turlarında sıkça durduğu duraklar arasında karşılama törenleri ve iyi niyet ifadeleri vardı. Federalist Parti, yönetimi sırasında solmaya devam etti; Delaware ve birkaç bölgede canlılığını ve örgütsel bütünlüğünü korudu ancak ulusal politikada etkisi yoktu. Ciddi bir muhalefetten yoksun olan Demokratik-Cumhuriyetçi Parti'nin Kongre grubu toplantıyı durdurdu ve pratik amaçlar için parti faaliyetini durdurdu.
Monroe, yürütme organını yönettiği coğrafi olarak dengeli bir kabine atadı. Monroe'nun isteği üzerine Crawford, Hazine Bakanı olarak görev yapmaya devam etti. Monroe ayrıca Massachusetts'ten Benjamin Crowninshield'ı Donanma Sekreteri olarak ve Pennsylvania'dan Richard Rush'ı Başsavcı olarak tutmayı seçti. Virginia hanedanlığının devamında Kuzey'deki hoşnutsuzluğu fark eden Monroe, Massachusetts'ten John Quincy Adams'ı Dışişleri Bakanı olarak seçti ve bu da Adams'ı sonunda Monroe'nun yerini almanın ilk favorisi yaptı. Deneyimli bir diplomat olan Adams, 1807'de Thomas Jefferson'un dış politikasını desteklemek için Federalist Parti'yi terk etmişti ve Monroe, atamanın daha fazla Federalistin kaçmasını teşvik edeceğini umuyordu. General Andrew Jackson'ın Savaş Bakanı olarak atanmasını reddetmesinin ardından Monroe, Güney Carolina Kongre Üyesi John C. Calhoun'a döndü ve Kabine'yi önde gelen bir Batılı olmadan bıraktı. Rush 1817'nin sonlarında Britanya'nın büyükelçisi oldu ve William Wirt Başsavcı olarak onun yerine geçti. Crowninshield haricinde, Monroe'nun ilk kabinesinin atadığı diğer kişiler, başkanlığının geri kalanı için yerinde kaldı.
1820 seçimi

Federalistlerin çöküşü, Monroe'yu ilk döneminin sonunda organize bir muhalefetle karşı karşıya bıraktı ve Washington dışında bunu yapan tek başkan olan karşı çıkmadan yeniden seçime koştu. New Hampshire'dan tek bir seçmen olan William Plumer, John Quincy Adams'a oy vererek, Seçim Kurulunda oybirliğiyle bir oylamayı engelledi. Bunu, Monroe'nun beceriksiz olduğunu düşündüğü için yaptı.
Başkanlık sonrası (1825-1831)

4 Mart 1825'te başkanlığı sona erdiğinde, James Monroe, şu anda Virginia Üniversitesi'nin arazisine dahil olan Monroe Hill'de ikamet ediyordu. Neredeyse ölümüne kadar, her ikisi de eski başkan olan Jefferson ve ikinci rektör James Madison başkanlığında üniversitenin Ziyaretçi Kurulunda görev yaptı. O ve karısı, Elizabeth'in 23 Eylül 1830'da 62 yaşında ölümüne kadar Virginia, Aldie'deki Oak Hill'de yaşadılar. Ağustos 1825'te Monroes, Marquis de Lafayette ve Başkan John Quincy Adams'ı orada misafir olarak kabul etti.
Monroe, kamu hayatı boyunca birçok tasfiye edilmemiş borca girmiştir. Highland Plantation'ı sattı. Şimdi, okulu tarihi bir yer olarak halka açan William ve Mary Koleji'ne ait. Hayatı boyunca mali açıdan iflas etti ve karısının sağlık durumunun kötü olması daha da kötüleşti.
Monroe, 1829-1830 Virginia Anayasa Konvansiyonu'na delege olarak seçildi. Kendi mahallesi Loudoun ve Fairfax County'den oluşan senatoryal bölgeden seçilen dört delegeden biriydi. Ekim 1829'da, konvansiyon tarafından başkanlık görevlisi olarak seçildi, ta ki sağlık durumunun bozulması onu 8 Aralık'ta çekilmesini gerektirene kadar, ardından Orange County'den Philip Pendleton Barbour başkan olarak seçildi.
Monroe'nun Hollywood Mezarlığı'ndaki mezarı

Elizabeth'in 1830'da ölümü üzerine Monroe, Samuel L. Gouverneur ile evlenen kızı Maria Hester Monroe Gouverneur ile birlikte yaşamak için New York City'deki Lafayette Place'de 63 Prince Street'e taşındı. Monroe'nun sağlığı 1820'lerin sonunda yavaş yavaş bozulmaya başladı. 4 Temmuz 1831'de Monroe 73 yaşında kalp yetmezliği ve tüberkülozdan öldü ve böylece Bağımsızlık Günü'nde ölen üçüncü başkan oldu. Ölümü, Birleşik Devletler Bağımsızlık Bildirgesi'nin ilan edilmesinden 55 yıl sonra ve John Adams ve Thomas Jefferson'ın ölümlerinden beş yıl sonra geldi. Son sözleri, "Bu dünyayı onu bir daha görmeden terk etmem gerektiğine pişmanım" oldu. Aslında en iyi arkadaşlarından biri olan James Madison'dan bahsetti. Monroe aslen New York'ta Gouverneur ailesinin New York Şehri Mermer Mezarlığı'ndaki kasasına gömüldü. 27 yıl sonra, 1858'de, cesedi, Richmond, Virginia'daki Hollywood Mezarlığı'ndaki Başkanlık Dairesi'ne yeniden gömüldü.
Miras

Tarihçiler ve siyaset bilimcilerinden oluşan anketler, Monroe'yu ortalamanın üzerinde bir başkan olarak değerlendirme eğilimindedir. Monroe, Amerika Birleşik Devletleri'nin Avrupa meselelerinden uzaklaşmaya ve iç meselelere yönelmeye başladığı bir döneme başkanlık etti. Başkanlığı, Birleşik Devletler'in uzun süredir devam eden sınır sorunlarının çoğunu Britanya ile uzlaşarak ve Florida'yı satın alarak hallettiğini gördü. Monroe ayrıca Missouri Uzlaşması'nı destekleyerek ve ülkenin tüm bölgelerinden destek arayarak bölgesel gerilimlerin çözülmesine yardımcı oldu. Siyaset bilimci Fred Greenstein, Monroe'nun Madison ve John Adams da dahil olmak üzere daha iyi bilinen bazı seleflerinden daha etkili bir yönetici olduğunu savunuyor.
Miras > Anıt

Liberya'nın başkenti Monroe'dan sonra Monrovia olarak adlandırılır; Washington, D.C. dışında bir ABD başkanının adını taşıyan tek ulusal başkenttir. Monroe, on yedi Monroe ilçesinin adaşıdır. Monroe, Maine, Monroe, Michigan, Monroe, Georgia, Monroe, Connecticut, New Jersey'deki Monroe İlçeleri ve Fort Monroe'nun hepsi onun için adlandırılmıştır. Monroe, 1954 Birleşik Devletler Posta Servisi 5 ¢ Liberty Çıkışı posta pulu da dahil olmak üzere ABD para birimi ve pulları üzerinde tasvir edilmiştir.
Monroe, 18. yüzyılın sonlarının tarzına göre sıraya bağlı pudralı peruk, tricorne şapka ve diz altı pantolon giyen son ABD başkanıydı. Bu ona "The Last Cocked Hat" takma adını kazandırdı. Aynı zamanda fotoğrafı çekilmeyen son başkandı.
James Monroe'nun Virginia, Monroe Hall'daki doğum yerinin yerini belirten işaret
26 Aralık 1776'da Trenton'daki Hessianların Yakalanması, John Trumbull, sağda Yüzbaşı William Washington'u yaralı bir el ile ve Dr. John Riker'ın ağır yaralı ve yardım ettiği Teğmen Monroe, merkezin solunda, arkasında. ölümcül şekilde yaralanmış Hessian Albay Johann Gottlieb Rall. Rall'a Amerikalı Binbaşı William Stephens Smith yardımcı oluyor.
Elizabeth Monroe
Oak Hill Konağı
Franz Anton Mesmer

| Franz Anton Mesmer |
| --- | --- |
Franz Anton Mesmer'in baskısı (Musée de la Révolution française)
Doğum: Franz Anton Mesmer 23 Mayıs 1734(1734-05-23) Iznang, Konstanz Prensliği-Piskoposluğu
Ölüm: 5 Mart 1815 (80 yaşında) Meersburg, Baden
Mezun olduğu okul(lar): Viyana Üniversitesi
Tanınma nedeni: Hayvan manyetizması
İmza

Franz Anton Mesmer (23 Mayıs 1734 - 5 Mart 1815) Alman hekim, aynı zamanda mesmerizmin kâşifi. Buluşunu kendisi magnétism animal olarak adlandırmıştır. Mesmer göre gözle görülmeyip, ölçülemeyen hayat enerjisinin (bir çeşit manyetik enerji) çeşitli kanallar ile başka alanlara akışını sağlayarak hastalarını tedavi etmeye çalışmıştır. Mesmer'in bu fikirlerinin ve uygulamalarının evrimi James Braid'in 1842'de hipnozu keşfetmesini sağlamıştır.
Terabithia Köprüsü

| --- | --- |
Bridge To Terabithia

Yönetmen: Gábor Csupó
Yapımcı: David L. Paterson Lauren Levine Hal Lieberman
Senarist: David L. Paterson Jeff Stockwell
Hikâye (eser): Katherine Paterson
Oyuncular: Josh Hutcherson AnnaSophia Robb Robert Patrick Bailee Madison Zooey Deschanel
Müzik: Aaron Zigman
Kurgu: John Gilbert
Stüdyo: Walden Media
Dağıtıcı: Walt Disney Pictures
Yapım yılı: 2007
Süre: 95 dakika
Ülke: ABD, Yeni Zelanda
Dil: İngilizce
Bütçe: $20 milyon
Hasılat: $137,587,063
[Disney ABD Resmî sitesi]
Terabithia Köprüsü, Katherine Paterson'ın aynı isimli romanından uyarlanan film, Jess adındaki bir çocuğun sihirli hikâyesini anlatıyor. Jess okulundaki tüm koşu yarışlarının birincisidir, ta ki Leslie aynı okula gelene kadar. Kısa zamanda çok iyi iki arkadaş olan Leslie ile Jess, evlerinin yakınında bulunan ormanda devlerden, perilerden, trollerden ve cücelerden oluşan, Terabithia adında hayali bir krallık kurarlar.
Oyuncular

Josh Hutcherson - Jess Aarons
AnnaSophia Robb - Leslie Burke
Robert Patrick - Jack Aarons
Bailee Madison - May Belle Aarons
Zooey Deschanel - Ms. Edmunds
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n2007013426  VIAF: 182831564   WorldCat (LCCN): n2007-013426
Toby Keith

| Toby Keith |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Toby Keith Covel 8 Temmuz 1961(1961-07-08) Clinton, Oklahoma, ABD
Ölüm: 5 Şubat 2024 (62 yaşında) Oklahoma Şehri, Oklahoma, ABD
Tarzlar: Country
Meslekler: Country müzisyeni şarkıcı söz yazarı müzik yapımcısı aktör
Çalgılar: Vokal, gitar
Etkin yıllar: 1993–2024
Müzik şirketi: Nashville Mercury Plakçılık Polydor A&M DreamWorks Nashville Show Dog-Universal (önceki adı: Show Dog Nashville)
İlişkili hareketler: Scotty Emerick Bobby Pinson Krystal Keith

Toby Keith Covel (8 Temmuz 1961 – 5 Şubat 2024), Amerikalı country müzisyeni, şarkıcı, söz yazarı, müzik yapımcısı ve aktör.
Hayatı

Keith, 8 Temmuz 1961'de Clinton, Oklahoma'da doğdu. Moore Yüksek Okulu'nda eğitim aldı. 1993'te başladığı aktif müzik kariyerini 2024 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Scotty Emerick, Bobby Pinson ve Krystal Keith gibi müzisyenlerle çalıştı. Piyasaya sürdüğü Toby Keith (1993), Boomtown (1994), Blue Moon (1996), Dream Walkin' (1997) ve Greatest Hits Volume One (1998) albümleriyle tanındı. Hizmetleriyle Ulusal Sanat Madalyası'nı aldı.
Özel yaşamı ve ölümü

Tricia Lucus ile evli üç çocuk babası olan Keith, 5 Şubat 2024'te Oklahoma Şehri, Oklahoma'da 62 yaşında mide kanseri nedeniyle öldü.