stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Annie MacKinnon Fitch
Erken dönem yaşamı ve eğitimi

Annie Louise MacKinnon, 1 Haziran 1868'de Woodstock, Ontario'da doğdu; anne ve babası da aslen Ontario'luydu. Bebekken ailesiyle birlikte babasının emlakçı ve hırdavat satıcısı olarak çalıştığı Concordia, Kansas'a taşındı. Concordia High School'dan mezun olduktan sonra, 1866'da kurulduğundan beri karma eğitim veren Kansas Üniversitesi'nde öğrenci oldu. 1889'da mezun oldu ve matematik alanında lisansüstü eğitim için Kansas Üniversitesi'nde kalarak üniversitedeki üçüncü matematik lisansüstü öğrencisi ve ilk kadın oldu. Henry Byron Newson ile birlikte çalışmak üzere üniversitede bir yıl daha kalarak 1891'de yüksek lisans derecesi aldı.
MacKinnon, 1892'de Cornell Üniversitesi'ne transfer oldu. Doktorasını Erastus Brooks bursiyeri olarak desteklenerek 1894 yılında tamamladı. Concomitant Binary Forms in Terms of the Roots ("Kökler Açısından Eşlenik İkili Formlar") başlıklı tezinin danışmanlığını James Edward Oliver yapmış, ayrıca James McMahon'a fakülte mentoru olarak teşekkür etmiştir. Bu, onu 1886'da Columbia Üniversitesi'nde Winifred Edgerton Merrill ve 1893'te Cornell'de Ida Martha Metcalf'ın ardından, bir Amerikan üniversitesinde matematik doktorası yapan üçüncü kadın yaptı .
1894'ten 1896'ya kadar Göttingen Üniversitesi'nde matematik okumaya devam etti ve orada Felix Klein ile çalıştı, ilk yıl "Association of Collegiate Alumnae European Fellowship" ve ikinci yıl "Boston Women's Education Association European Fellowship" burslarıyla desteklendi.
Kariyeri ve sonraki yaşamı

MacKinnon, 1890'dan 1892'ye kadar Lawrence, Kansas'ta lise matematiği öğretmenliği yaptı. Avrupa'dan 1896'da döndükten sonra Aurora, New York'ta bir kadın koleji olan Wells College'da matematik profesörü oldu; fakültedeki tek matematikçiydi. Ayrıca 1900-1901 yılları arasında kolejin kayıt memuru olarak görev yapmıştır.
MacKinnon 1901'de, MacKinnon ile aşağı yukarı aynı dönemde Göttingen'de bulunmuş ve daha sonra Hamilton College'da öğretmenlik yapmış olan Amerikalı klasik bilimci Edward Fitch ile evlendi. Evlendikten sonra matematik kariyerini bıraktı.
Whitman onun bir arkadaşına şöyle yazdığını aktarır: "Bazı kadınların kendi başarıları büyük olmasa bile matematiksel konularda zeki olmaları bana değerli görünüyor."
Kadınları kendi yerel, eyalet ve ulusal toplumlarında kamusal bir ilgi göstermeye teşvik etmek için çok zaman ve enerji harcadı. Amerikan Matematik Derneği üyeliğinin yanı sıra Amerikan Bilimi İlerletme Derneği ve Kadın Seçmenler Ligi üyesiydi.
12 Eylül 1940'ta Clinton, New York'ta öldü. Eşi tarafından adına Hamilton College'da matematik alanında bir burs kurulmuştur.
Zeaxanthinibacter

Zeaxanthinibacter Flavobacteriaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Bakire arınma miti

Bakire Arınma Miti
Bakire arınma miti (aynı zamanda bakire tedavi miti, bakire tecavüz miti veya basitçe bakire miti olarak da adlandırılır), bakire bir kızla seks yapmanın bir erkeği HIV/AIDS veya diğer cinsel yolla bulaşan hastalıkları iyileştirdiği inancıdır.
Antropolog Suzanne Leclerc-Madlala, efsanenin Güney Afrika'daki HIV pozitif erkeklerin çocuklara tecavüz etmelerine neden olduğunu söylüyor. Yaşları nedeniyle bakire olduğu varsayılan genç kızlara ek olarak, "görme, işitme, fiziksel ve zihinsel engelli" kişiler, bazen bu bireylerin yanlış varsayımı sonucu tecavüze uğramaktadır.
Tarihçesi

Mit ilk olarak 16. yüzyıl Avrupa'sında ortaya çıktı. O dönem cinsel yolla bulaşan hastalıklar olan frengi ve bel soğukluğunun tedavisi olarak 19. yüzyıl Victoria dönemi İngiltere'sinde yaygınlaştı. Kökeni bilinmemektedir, ancak tarihçi Hanne Blank bu fikrin, şeytanlarla savaşarak saflığı koruma görevi üstlenen bakire şehitlerin olduğu Hristiyan efsanelerinden evrilmiş olabileceğini yazar.
Popüler kültürde

Broadway müzikali The Book of Mormon'da bakire arınma mitine atıfta bulunulur. Yardımcı karakter Mattumbo, bir bakireyle seks yapmanın AIDS'i iyileştireceği inancıyla bir bebeğe tecavüz etmekten alıkonulur. "Make Things Up Again" şarkısı sırasında Elder Cunningham, Mattumbo'ya bebeklere tecavüz etmenin Tanrı'nın iradesine aykırı olduğunu söyler ve Mormon Kitabı'nda Tanrı'nın Joseph Smith'e AIDS'ini iyileştirmek için bir kurbağayla seks yapmasını söylediği bir pasaj uydurur.
Zobellia

Zobellia Flavobacteriaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Tupolev Tu-4

| Tupolev Tu-4 |
| --- | --- |
Tupolev Tu-4, Monino müzesi
Türü: Stratejik bombardıman
Ulusal köken:  Sovyetler Birliği
Üretici: Tupolev
İlk uçuş: 19 Mayıs 1947
Hizmete giriş: 1949
Hizmetten çıkış: 1960'ların ortası
Üretim aralığı: 1949-1952
Üretim sayısı: 847
Gelişimi: B-29 Superfortress
Değişimleri: Tupolev Tu-70 Tupolev Tu-75 Tupolev Tu-80 Tupolev Tu-85
Tupolev Tu-4 (NATO rapor ismi: Bull), Sovyet Hava Kuvvetleri'ne 1940 sonları ile 1960 ortaları arasında hizmet vermiş, piston motorlu stratejik bombardıman uçağı. ABD yapımı Boeing B-29 Superfortress uçağının ters mühendislikle geliştirilmiş bir kopyasıdır. Sovyetler Birliği'nin, 1945'li yıllarında uzun menzilli ağır bombardıman uçağı eksikliği üzerine üretilmiştir.
Tasarım ve geliştirme > İlk kamuoyu önüne çıkışı

Uçak ilk olarak 3 Ağustos 1947'de Tushino Havacılık Günü geçit töreninde bir uçuş sırasında sergilendi. İlk başta üç uçak uçtu ve Batılı gözlemciler bunların yalnızca II. Dünya Savaşı sırasında Sovyetler Birliği'ne yönlendirildiğini bildikleri üç B-29 bombardıman uçağı olduğunu varsaydılar. Dakikalar sonra dördüncü bir uçak ortaya çıktı. Batılı analistler, Sovyetlerin B-29'a tersine mühendislik yapmış olması gerektiğini fark ettiler.
Operasyonel tarihçe

1952'de Sovyetler Birliği'nde üretim sona erdiğinde toplam 847 Tu-4 üretilmişti ve bunların bir kısmı 1950'lerin sonlarında Çin'e gitti. Birçok deneysel varyant inşa edildi ve deneyim Sovyet stratejik bombardıman programını başlattı. Tu-4'ler 1960'larda Sovyet hizmetinden çekildi ve yerini Tupolev Tu-16 jet bombardıman uçağı (1954'ten başlayarak) ve Tupolev Tu-95 turboprop bombardıman uçağı (1956'dan itibaren) dahil olmak üzere daha gelişmiş uçaklar aldı. 1960'ların başında, hala Sovyetler tarafından işletilen tek Tu-4'ler nakliye veya havadan laboratuvar amaçları için kullanıldı. Bir Tu-4A, nükleer silah olan RDS-3'ü düşüren ilk Sovyet uçağıydı.[kaynak belirtilmeli]
Varyantlar

orijinal olarak B-4 olarak adlandırılan ana üretim versiyonu
Tu-4 ELINT ve ECM
DFS 4A için Tu-346 ana gemisi. (Not: diğer DFS346 prototipleri, savaş sırasında entegre edilen Boeing B-29'lardan biri tarafından taşındı).
Tu-4 eskort avcı ana gemisi (Burlaki Projesi)
Tu-4 uzaktan kumandalı hedef insansız hava aracı, süresi dolmuş bombardıman uçaklarından dönüştürüldü.
Tu-4 yakıt taşıyıcı
Tu-4 uçak içi yakıt ikmali test yatakları (dört farklı sistem denendi)
Tu-4 radyasyon keşif uçağı
Tu-4 iletişim röle uçağı
Sovyet RDS-1, RDS-3 ve RDS-5 nükleer bombalarını test etmek için kullanılan nükleer kapasiteli bombardıman uçağı. Standart Tu-4 bu silahları taşıyamadı.
Asker taşımacılığı (300 dönüşüm).  Tu-76 olarak da bilinir.
Kanatların altındaki motorlar arasında taşınan KS-1 Komet füzeleri ile donanmış gemisavar versiyonu.
Mikulin-3 jet motoru, Ivchenko AI-20, Kuznetsov NK-4 ve Kuznetsov 2TV-2F turboprop motorları, Dobrynin VD-3K radyal motor ve AV-28 ters dönen pervaneler için motor test yatağı.
Kanat altından taşınan Lavochkin La-17 insansız hava araçlarına sahip drone fırlatıcı uçak
Uzun menzilli keşif.
Paraşütçü taşımacılığı (yalnızca bir örnek)
Sıvı oksijen tankeri uçağı.
Navigasyon eğitmeni.
Myasişev M-4'ün bisiklet tipi bir iniş takımı geliştirmesi için test ortamı.
Myasişev M-4 destekli kontroller için test ortamı.
KJ-1 AEWC'li Çin prototipi; havadan erken ihbar ve kontrol radarı, Ivchenko AI-20K turboprop motorlarla güçlendirildi. İkisi, Çin'in Pasifik'teki ABD nükleer silah testlerini izlemesine izin vermek için dönüştürüldü.
Uçak, hiçbir zaman seri üretime ulaşmadı.
Kargo türevi, hiçbir zaman seri üretime ulaşmadı.
Tu-4, M-49TK motorları tarafından desteklenmektedir.
Uzun menzilli bombardıman uçağı geliştirme, hiçbir zaman seri üretime ulaşmadı.
Uzun menzilli bombardıman uçağı geliştirme, hiçbir zaman seri üretime ulaşmadı.
Tu-4, Kuznetsov TV-2 turboprop motorlarla güçlendirilmiştir.
Operatörler

Sovyet Hava Kuvvetleri
Sovyet Hava Kuvvetleri, 1948 ile 1960'ın başları arasında 847 Tupolev Tu-4 bombardıman uçağı işletti başlangıçta uzun menzilli bombardıman uçakları olarak. Tu-4'te yeniden donatılan ilk alay, Ukrayna'daki Poltava Hava Üssü'nde konuşlu 185. Muhafız Bombardıman Havacılık Tümeni'nin 13. Muhafız Havacılık Alayı idi. Personelin eğitimi Kazan'da, 890. uzun menzilli bombardıman alayında yapıldı ve bir eğitim birimine dönüştürüldü. 890. Alay'ın pilotları, Amerikan Boeing B-17 Flyin Fortress ve Consolidated B-24 Liberator uçaklarını uçurma konusunda geniş deneyime sahipti. Birçoğu Tu-4'leri işleten Ağır Bombardıman Havacılık Alaylarının bir listesi burada görülebilir. Mart 1949'da 52. Muhafız Ağır Bombardıman Havacılık Alayı Tu-4'leri aldı;  121. Muhafızlar 1953'te Tu-4R'leri aldı.
1954'te Sovyetler, Tupolev Tu-16 bombardıman uçaklarının hizmete girmesiyle Tu-4'ü aşamalı olarak kaldırmaya başladı ve 1956'dan itibaren Tupolev Tu-95 bombardıman uçaklarına geçti. Ön cephe birimlerinden çekilen Tu-4'ler nakliye görevleri için kullanıldı.
Halk Kurtuluş Ordusu Hava Kuvvetleri
28 Şubat 1953'te Joseph Stalin, Çin'e on Tu-4 ağır bombardıman uçağı verdi ve 1960'ta seyir eğitim uçağı olarak yapılandırılmış iki ek uçak Pekin'e geldi. 1970 ve 1973 yılları arasında 11 Tu-4, AI-20K turboprop motorlarla yeniden donatıldı. Son PLAAF Tu-4, 1988'de emekliye ayrıldı.
1969'da Çin, Tu-4 gövdesine dayanan ilk havadan erken uyarı uçağını geliştirdi. Proje KJ-1 olarak adlandırıldı ve uçağın gövdesinin üzerine bir Tip 843 radar koruyucu [en] monte edildi. Ancak, dağınıklık gürültüsü nedeniyle KJ-1, PLAAF'ın gereksinimlerini karşılayamadı. Proje 1979'da iptal edildi, ancak Tu-4 platformuna dayalı başka projeler önerildi. Bununla birlikte, uçak gövdesi zaten eskiydi ve Tu-4 gelecekteki gelişmeler için göz ardı edildi. Tek prototip, Pekin'in kuzeyindeki PLAAF müzesinde sergileniyor.
Teknik Özellikler (Tu-4)

Veri kaynağı Tupolev Tu-4 Soviet Superfortress.
Genel özellikler
Mürettebat: 11
Uzunluk: 3.018 m (9.901 ft 7 in)
Kanat açıklığı: 43,05 m (141 ft 3 in)
Yükseklik: 8,46 m (27 ft 9 in)
Kanat alanı: 161,7 m2 (1.741 ft2)
Açıklık oranı: 11.5
Boş ağırlık: 36.850 kg (81.240 lb)
Brüt ağırlık: 47.850 kg (105.491 lb)
Maksimum kalkış ağırlığı: 55,600-63,600 kg (123-140 lb)
Güç kaynağı: 4 × Shvetsov ASh-73 [en]TK 18 silindirli hava soğutmalı radyal pistonlu motor, her biri 1.790 kW (2.400 hp)
Pervaneler: 4 bıçaklı V3-A3 veya V3B-A5, 5,06 m (16 ft 7 in) çaplı
Performans
Maksimum sürat: 558 km/sa (347 mph, 301 kn)
Menzil: 5.400 km (3.400 mi, 2.900 nmi)
Azami irtifa: 11,200 m (36,75 ft)
Tırmanma oranı: 4,6 m/s (910 ft/dak) 1000 m'de (3.300 ft)
İrtifa süresi: 18,2 dakikada 5.000 m (16.000 ft)
Kanat yükü: 400 kg/m2 (82 lb/ft2)
Güç/kütle: 0,11 kW/kg
Mühimmat
Silahlar: 10 × 23 mm (0,91 inç) Nudelman-Suranov NS-23 [en] uçak topu, dört taretin her birinde iki top ve kuyruk barbetinde iki top
Füzeler: 2 × KS-1 Komet standoff füzesi (sadece Tu-4K; bu gemisavar füzeleri küçültülmüş bir MiG-15'e benziyordu)
Bombalar: 6 × 1.000 kg (2.200 lb) bomba veya
1 x RDS-1, RDS-3 veya RDS-5 [en] nükleer fisyon bombası (yalnızca Tu-4A)
Tupolev Tu-4 uçağının sol kanadı
Çin Havacılık Müzesi'nde Tu-4
Çin Havacılık Müzesi, KJ-1
Zunongwangia

Zunongwangia Flavobacteriaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Viking FK

Viking Fotballklubb, 1899'da Norveç'in Stavanger şehrinde kurulmuş bir futbol takımıdır. 8 kere Eliteserien'de şampiyonluk yaşamıştır. En son şampiyonluğu 1991 yılındadır. Norveç Kupası'nı 5 kere kazanmıştır. Norveç Gençlik Kupası'nda ise 4 kere kupayı kazanmıştır.
Kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Başarıları > Lig dereceleri

Şampiyon (8): 1958, 1972, 1973, 1974, 1975, 1979, 1982, 1991.
İkinci: 1981, 1984
Üçüncü: 1955, 1968, 1971, 1978, 1994, 1996, 2000, 2001, 2007
Başarıları > Norveç Kupası dereceleri

Şampiyon (5): 1953, 1959, 1979, 1989, 2001
İkinci: 1933, 1947, 1974, 1984, 2000
Başarıları > Ünlü Avrupa Maçları

1972-73 UEFA Kupası
1. Tur: IBV Vestmannaeyar takımını iki maç sonunda 1-0 ile geçti. (Evinde 1-0, deplasmanda 0-0)
2. Tur: 1. FC Köln takımına iki maç sonunda 2-9 ile elendi. (Evinde 1-0, deplasmanda 9-1)
1982-83 UEFA Kupası
1. Tur: 1. FC Lokomotive Leipzig takımını evinde 1-0 ve deplasmanda 2-3'lük skorlarla geçti
2. Tur: Dundee United takımına iki maç sonunda 1-3 elendi. (Evinde 1-3, deplasmanda 0-0)
1992-93 UEFA Şampiyonlar Ligi
1. Tur: Barcelona takımına evinde 0-0, deplasmanda iki hafta erken yapılan maçta 0-1'lık skorlarla elendi.
1999-2000 UEFA Kupası:
Eleme Turu: Principat takımını iki maç sonunda 18-0 yendi.
1. Tur: Sporting takımını iki maçta 3-1 ile yendi (Evinde 3-0, deplasmanda 0-1).
2. Tur: Werder Bremen takımına evinde aldığı beraberlikle elendi (Deplasmanda 0-0, Evinde 2-2).
2002-03 UEFA Kupası:
1. Tur: Chelsea takımını, deplasmanda 1-2'lik ve iki hafta sonra evinde 4-2'lik skorlarla 5-4 ile geçti.
2. Tur: Celta Vigo takımına iki maç sonunda 3-1 ile elendi. (Deplasmanda 0-3, evinde 1-1)
2005-06 UEFA Kupası:
1. Eleme Turu: Portadown takımını iki maç sonunda 3-1 ile geçti. (Evinde 1-0, deplasmanda 2-1)
2. Eleme Turu: Rhyl takımını iki maç sonunda 3-1 ile geçti. (Evinde 2-1, deplasmanda 1-0)
1. Tur: Austria Wien takımını iki maç sonunda 2-2 ile, deplasmanda gol attığı için geçti. (Evinde 1-0, deplasmanda 1-2)
Grup aşaması: Monaco takımını evinde 1-0 yendi, Hamburg takımına deplasmanda 2-0 yenildi, Slavia Praha ile evinde 2-2 berabere kaldı, CSKA Sofya takımına deplasmanda 2-0 yenildi.
Başarıları > Norveç Gençlik Kupası

Şampiyonluk: 1965, 1979, 1995, 2003
İkincilik: 1969, 1970, 1981, 1992, 1996, 1998
AASDHPPT

L-aminoadipat-semialdehit dehidrojenaz-fosfopanteteinil transferaz, insanlarda AASDHPPT geni tarafından kodlanan bir enzimdir.
Bu gen tarafından kodlanan protein, lizin biyosentetik yolağında alfa-aminoadipat dehidrojenazın etkinleşmesi için gerekli olan Saccharomyces cerevisiae LYS5'e benzer. Maya alfa-aminoadipat dehidrojenazı; alfa-biyosentetik-aminoadipat semialdehiti, alfa-aminoadipata dönüştürür. İnsan genindeki bozuklukların pipekolik asidemiye neden olduğu ileri sürülmüştür.
Konuyla ilgili yayınlar

"Towards a proteome-scale map of the human protein-protein interaction network". Nature. 437 (7062). 2005. ss. 1173-8.
"The status, quality, and expansion of the NIH full-length cDNA project: the Mammalian Gene Collection (MGC)". Genome Res. 14 (10B). 2004. ss. 2121-7.
Mammalian Gene Collection Program Team (2002). "Generation and initial analysis of more than 15,000 full-length human and mouse cDNA sequences". Proceedings of the National Academy of Sciences. 99 (26). ss. 16899-16903.
"Cloning and functional analysis of cDNAs with open reading frames for 300 previously undefined genes expressed in CD34+ hematopoietic stem/progenitor cells". Genome Res. 10 (10). 2001. ss. 1546-60.
"Gene expression profiling in the human hypothalamus-pituitary-adrenal axis and full-length cDNA cloning". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 97 (17). 2000. ss. 9543-8.
"Identification of novel human genes evolutionarily conserved in Caenorhabditis elegans by comparative proteomics". Genome Res. 10 (5). 2000. ss. 703-13.
Victor Ninov

| Victor Ninov |
| --- | --- |
Doğum: Viktor Ninov 1959 (64-65 yaşında) Sofya, Bulgaristan
Milliyet: Bulgar
Vatandaşlık: Bulgar ·  Amerikalı
Eğitim: Darmstadt Teknik Üniversitesi

Kariyeri
Dalı: Fizik
Çalıştığı kurum: GSI Helmholtz Ağır İyon Araştırma Merkezi ·  Stanford Üniversitesi ·  Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı
 

Fotoğraf, Ağustos 1939'da Berkeley'deki California Üniversitesi Lawrence Radyasyon Laboratuvarı'nda 60 inçlik bir siklotronu gösteriyor. Makine o zamanlar dünyanın en güçlü parçacık hızlandırıcısıydı.
Victor Ninov (Bulgarca: Виктор Нинов; d. 1959, Sofya), Bulgar-Amerikalı kimyager ve akademisyendir.
1970'lerde ailesiyle birlikte Batı Almanya'ya göç etti. Darmstadt Teknik Üniversitesi'ndeki lisans eğitiminin ardından GSI Helmholtz Ağır İyon Araştırma Merkezinde çalışırken doktorasını tamamladı. Buradaki Evrensel Lineer Hızlandırıcıda keşfedilen 110 (darmstadtiyum), 111 (röntgenyum ve 112 (kopernikyum) atom numaralı elementlerin keşiflerinde yer aldı. Sonrasında Amerika Birleşik Devletleri'ne göç ederek önce Stanford Üniversitesi'nde, 1996'da ise Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarında çalışmaya başladı. İlerleyen yıllarda ise kariyerini sonlandırdı.
Higashi, Okinawa

Başlığın diğer anlamları için Higashi sayfasına bakınız.
| Higashi 東村 |
| --- | --- |
Köy
Higashi köyü
Belediye binası
  Bayrak 
HigashiHigashi'nin Japonya'daki konumu
Koordinatlar: 26°38′0″K 128°9′25″D﻿ / ﻿26.63333°K 128.15694°D﻿ / 26.63333; 128.15694
Ülke:  Japonya
Bölge: Kyūshū
Prefektörlük: Okinawa
İlçe: Kunigami
Yüzölçümü
 • Toplam: 81,79 km²
Nüfus (2022)
 • Toplam: 1.683
 • Yoğunluk: 21/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.vill.higashi.okinawa.jp
Higashi (Japonca: 東村, romanize: Higashi-son), Japonya'nın Okinawa prefektörlüğünde bulunan bir köydür. Köy, Okinawa Adası'nın kuzeyinde Büyük Okyanus'un kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 81,79 km² olan köyün nüfusu 1 Ekim 2020 tarihi itibarı ile 1.683'tür.
Higashi'nin ekonomisi ekoturizm olmak üzere ağırlıklı olarak turizme dayanmaktadır.
TLTx

Theraphosa leblondi toksini (TLTx), dev tarantula Theraphosabloni'nin zehrinden saflaştırılan ve dizilenen üç farklı formda (alt tip) oluşan bir toksindir. Bu toksin, bir geçit değiştirici olarak görev yaparak Kv4.2 voltaj kapılı potasyum kanallarını seçici olarak inhibe etmektedir.
Kimyada

TLTx, disülfit bağlı çekirdek alanına sahip kısa peptitler olan Kv4'e özgü tarantula toksinleri ailesinin bir parçasıdır. Bu ailenin diğer üyeleri heteropodatoksinler ve phrikotoksinlerdir.
Kuşyiyen tarantula zehirinden üç homolog peptid (TLTx1, 2 ve 3) izole edilmiştir. TLTx'in kütlesi <5 kDa olan 35 amino asitten oluşurlar. Sisteinin yan zincirleri arasında toplam 3 adet disülfit bağı oluştururlar ve bunların dizideki pozisyonları toksinin tüm alt tiplerinde aynıdır. Diğer tarantula toksinleriyle homoloji, TLTx'in de sistin düğümü (ICK) motifini oluşturduğunu ve inhibitör olduğunu göstermektedir.
TLTx1'in 3 boyutlu yapısı (İsviçre Model Deposu'ndan indirilen PDB dosyası  )
TLTx1'in amino asit dizisindeki sistein yan zincirleri arasındaki disülfit bağları
Guiyu oneiros

Guiyu oneiros, keşfedilen en eski eklemli kemikli balıktır. Genel adı Guiyu, Mandarin 鬼魚guǐyú " hayalet balık" ın bir çevirisidir ve oneiros özel adı Yunanca ὄνειρος "rüya" dan gelir. Guiyu fosilleri, şu anda Qujing, Yunnan, Çin'de, yaklaşık 419 milyon yıllık geç Silüriyen deniz katmanlarında bulundu. Guiyu kalıntıları eklemli bulundu, sadece kuyruk yüzgeci eksikti. Balığın yaşarken 33 cm uzunluğunda olduğu tahmin ediliyor.
Guiyu, Çinli paleontolog Zhu Min (朱敏) ve diğerleri tarafından 2009 yılında, neredeyse tamamlanmış bir eklemli örneğe dayanarak tanımlandı. Hem ışın yüzgeçli hem de lob yüzgeçli balıkların anatomik özelliklerine sahip bazal lob yüzgeçli bir balık olarak tanımlandı, ancak özelliklerinin toplamının analizi onu Sarcopterygii (lob yüzgeçli balıklar) sınıfına daha yakın kılıyor. Guiyu, kemikli balıkların erken çeşitlendirilmesine ışık tutuyor. Osteichthyanlar, iki kısma ayrılır: lob yüzgeçli ve ışınsal yüzgeçli (Actinopterygii) balıklar. Guiyu'dan alınan yeni verilere göre, bu bölünme en geç 419 milyon yıl önce, erken Devoniyen döneminde meydana geldi. Guiyu, ilkel gnathostome omurgalılarında bulunabilen bir özellik olan omurga taşıyan pektoral kuşağa sahipti. Dikkat çekici özelliklere sahip diğer erken dönem kemikli balıklar arasında Andreolepis, Lophosteus, Psarolepis, Ligulalepis ve Dialipina bulunur.
Guiyu, bir deniz ekosistemini temsil eden fosiller açısından zengin olan Xiaoxiang faunasının bir parçasıdır. Geç Ludlow yaşlı Kuanti Formasyonu'nda bulunan kalıntılar, indeks fosilleri olarak konodontlar kullanılarak tarihlendirildi. Xiaoxiang faunası ayrıca galeaspidleri, placodermleri ve acanthodianları içerir.
Sınıflandırma

Yu ve arkadaşlarının 2010 analizinden sonra oluşturulmuş kladogram:
Açıklama

Guiyu, erken ışınsal yüzgeçli balıklarda olduğu gibi pulları ve kafatası kemiklerini kaplayan bir doku olan ganoin dokusuyla kaplıydı. Holotip numunesi yaklaşık 26 cm uzunluğunda ve yaklaşık 11 cm derinliğindedir. Kafa vücudun yaklaşık %23'ünü oluşturur ve vücut aerodinamik bir şekle sahiptir.
Bilinen kısımlarını gösteren diagram
NADPH oksidaz

NADPH oksidaz (nikotinamid adenin dinükleotid fosfat oksidaz) hücre dışı boşluğa bakan zara bağlı bir enzim kompleksidir. Plazma zarında ve ayrıca nötrofil beyaz kan hücreleri tarafından mikroorganizmaları yutmak için kullanılan fagozomların zarlarında bulunabilir. Kompleksin katalitik bileşeninin insan izoformları arasında NOX1, NOX2, NOX3, NOX4, NOX5, DUOX1 ve DUOX2 bulunur.
Reaksiyon

NADPH oksidaz, bir elektronu NADPH'den oksijene aktararak süperoksit serbest radikal üretimini katalize eder. Bu işlem sırasında O2 hücre dışı boşluktan hücre iç kısmına taşınır ve H+ dışa bırakılır.
Biyolojik fonksiyon

NADPH oksidaz kompleksi normal koşullar altında hareketsizdir, ancak solunum patlaması sırasında zarlarda birleşmek için aktive edilir. Aktive edilmiş NADPH oksidaz, hayvanların bağışıklık tepkisinde ve bitki sinyallemesinde rol alan süperoksiti üretir.
Süperoksit bakteri ve mantarları yutmuş fagozomlarda veya hücre dışında üretilebilir. Süperoksit, bakteri ve mantarları henüz tam olarak anlaşılmayan mekanizmalarla öldürür. Pek çok patojenin öldürücülüğü, süperoksit dismutaz (SOD) genleri silindiğinde önemli ölçüde azaldığından, süperoksitin bakterileri doğrudan öldürdüğü varsayılmaktadır. Bununla birlikte, süperoksit, hipokloröz asit (ağartıcıdaki reaktif madde) gibi diğer reaktif oksijen türlerinin (ROS) oluşmasına sebep olan hidrojen peroksiti de oluşturabilir. Ayrıca, kritik metabolik enzimleri inaktive edebilir, lipid peroksidasyonunu başlatabilir, demir-sülfür kümelerine zarar verebilir ve redoks-aktif demiri serbest bırakabilir, bu da hidroksil radikali gibi gelişigüzel oksidanların oluşumuna izin verir.
Biyolojik fonksiyon > Aktivitesinin düzenlenmesi

NADPH oksidaz aktivitesinin dikkatli bir şekilde düzenlenmesi, vücutta sağlıklı bir ROS seviyesini korumak için çok önemlidir. Enzim, dinlenen hücrelerde uyku halindedir, ancak bakteri ürünleri ve sitokinler dahil olmak üzere çeşitli uyaranlarla hızla aktive olur. Vasküler NADPH oksidazları, vasküler yeniden şekillenme ve hastalıkta önemli oyuncular olduğu bilinen çeşitli hormonlar ve faktörler tarafından düzenlenir. Bunlar trombin, trombositten türetilmiş büyüme faktörü (platelet-derived growth factor-PDGF), tümör nekroz faktörü (TNFa), laktosilseramid, interlökin-1 ve oksitlenmiş LDL'yi içerir. Aynı zamanda agonistler ve araşidonik asit tarafından da uyarılır.
Biyolojik fonksiyon > Aktivitesinin düzenlenmesi > Türleri

Hayvanlarda, NADPH oksidaz iki tipte bulunur: biri beyaz kan hücrelerinde (nötrofilik) ve diğeri vasküler hücrelerde, biyokimyasal yapı ve fonksiyonlarda farklılık gösterir. Nötrofilik NADPH oksidaz, neredeyse anında süperoksit üretirken, vasküler enzim dakikalar ila saatler arasında süperoksit üretir. Dahası, beyaz kan hücrelerinde süperoksidin elektronları zar boyunca hücre dışı oksijene transfer ettiği, vasküler hücrelerde ise radikal anyonun esas olarak hücre içinde salındığı görülmüştür.
Yapısı

Membrana bağlı vasküler enzim beş bölümden oluşur: iki sitosolik alt birim (p47phox ve p67phox), gp91phox, p22phox ve küçük bir G proteini Rac'dan oluşan bir sitokrom b558. Vasküler NADPH'de süperoksit üretimi, elektron vericisi olarak indirgenmiş NADPH kullanılarak gp91phox alt birimi yoluyla oksijenin bir elektron ile indirgemesiyle gerçekleşir. Küçük G proteini, GDP'ye bağlı (inaktif) ve GTP'ye bağlı (aktif) formlar arasında geçiş yaparak oksidazın aktivasyonunda önemli bir rol oynar.