Adolf Hitler'in iddia edilen dublörleri
Destekleyici iddialar

1939'da Adolf Hitler'in Garip Ölümü kitabı, Nazi Partisi'nin Hitler için dört kişiyi dublör olarak kullandığını iddia ediyor, yazar da dahil olmak üzere, Hitler'in 1938'de öldüğünü ve daha sonra onun yerini aldığını iddia ediyor. Ancak, kitap piyasaya sürüldüğü yıl Farsça olarak kabul edildi ve güvenilir bir kaynak olarak kabul edilemez. 1939'da Gazete Girişim Derneği (NEA), kitabın "pratikte doğrudan bir orijinallik kanıtı olmadığını" kabul ederken, Hitler'in dublör kullanımına destek olarak Julius Schreck'in (ö. 1936) sözde 1938 ölümünü gerekçe göstererek bunu savundu. NEA, Schreck'in 1934'e kadar Hitler'in şoförü olduğunu ve Hitler'in kullandığı bir arabanın arkasına bindiğini ve Hitler'in sürmesini beklemeyen bir Hitler suikastçısından bir kurşun yediğini iddia etti. Aslında Schreck, menenjit geliştikten sonra Mayıs 1936'da öldü. Nisan 1945'in sonlarında, Stockholm'ün "Özgür Alman Basın Servisi", Plauen'li eski bir bakkal olduğu tahmin edilen August Wilhelm Bartholdy adlı bir Hitler dublörü, Hitler'in yerine savaş alanında ölürken filme çekilmek üzere Berlin'e çağrıldığına dair bir söylentiyi dolaştı. Almanlar, "Hitler'in kendisi yeraltına inerken Hitler'in kozu olarak hareket edecek, Führer'in ölümü etrafında bir kahraman efsanesi yaratacak." Hitler 30 Nisan'da Berlin'de öldü ve diş kalıntıları pozitif olarak tanımlandı. 9 Mayıs 1945'te The New York Times, Sovyetler tarafından Hitler'e ait bir cesedin sahiplenildi. Bu, cesedin Hitler'e benzerliği nedeniyle öldürülen bir aşçıya ait olduğunu ve ikincisinin kaçtığını belirten isimsiz bir hizmetçi tarafından tartışıldı. 6 Haziran 1945'te United Press, Berlin'de Hitler'e benzeyen ve Kızıl Ordu'nun alev atıcıları tarafından yakıltılmış olduğu iddia edilen dört ceset bulunduğunu bildirdi. Bir ceset büyük olasılıkla Hitler'e ait olarak kabul edildi. 1963'te yazar Cornelius Ryan, Berlin Savaşı'ndan sonra bulunduğu iddia edilen Sovyet tarihçi General B. S. Telpuchovski ile röportaj yaptı. Telpuchovski, 2 Mayıs 1945'te Hitler'e ait olduğunu düşündüğü yanmış bir cesedin battaniyeye sarılı halde bulunduğunu iddia etti. Bu sözde kişi, kafasının arkasından bir çıkış yarasıyla, ağzından bir kurşunla öldürülmüştü. Cesedin yanında çok sayıda diş köprüsü bulunduğu iddia ediliyor, çünkü Telpuchovski, "kurşunun gücünün onları ağızdan yerinden sürmüş olduğunu" belirtti. 1947'de bir ABD'li yetkili, Hitler Gençliği lideri Artur Axmann'ın Hitler'in cesedinin kısmen keşfedilmediğine inandığını, çünkü "ağzına atılan atışın etkisinin diş demirbaşlarını tahrip ettiğini" söyledi". Ryan, 1966'da yazdığı The Last Battle adlı kitabında bu bedeni Hitler'inki olarak tanımlıyor ve "ince bir toprak tabakasının altına" gömüldüğünü söylüyor.
Telpuchovski, "kalıntılar" içinde olduğunu belirttiği, yırtık çorap giyen bir vücut da dahil olmak üzere, toplam üç Hitler adayının yakıldığını söylemişti. Ryan'ın aktardığına göre, "Yeni öldürülmüş ama yanmamış bir adamın cesedi de vardı." Sovyet gazeteci Lev Bezymenski, Adolf Hitler'in Ölümü adlı kitabında çorap giyen Hitler'e benzeyen kişiyi ayrıntılarıyla anlatmaktadır. Kızıl Ordu'nun SMERSH biriminin komutanı Ivan Klimenko'nun aktardığına göre, 3 Mayıs 1945 gecesi Vizeadmiral Hans-Erich Voss'un Reich Şansölyesi'nin bahçesindeki diğer cesetlerle dolu kuru su tankında Hitler'e ait olduğuna tanık oldu. Klimenko'nun cesedin yırtık çorap giydiği için bazı şüpheleri olmasına rağmen, Hitler'e ait olduğu konusunda kısaca spekülasyon yaptı. 4 Mayıs'ta Sovyet subayları Hitler'e benzeyen cesedin filme alınması emrini verdi. Görüntülerde alnında belirgin bir kurşun yarası olan Hitler'e benzeyen biri görülüyor. Klimenko'ya göre, daha sonra 4 Mayıs'ta Hitler ve Eva Braun'un gerçek kalıntıları Şansölyelik'in dışındaki bir kratere gömülmüş, battaniyelere sarılı ve yeniden gömülmüş, ertesi gün çifte Hitler olarak çürütüldükten sonra yeniden çıkarıldı. 1992'de gazeteci Ada Petrova görüntüleri Rus devlet arşivlerinde buldu; Cesedin dublörü Gustav Weler olarak teşhis edilmişti. Petrova ve Peter Watson, 1995'teki kitaplarında Weler'in Reich Şansölyesi'nde çalışmış olabileceğini ve zaman zaman siyasi bir tuzak olarak Hitler'in yerine geçebileceğini iddia ediyor.