stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ulusal Emek Konfederasyonu

| Ulusal Emek Konfederasyonu |
| --- | --- |
Confederación Nacional del Trabajo
Kısaltma: CNT
Öncül: Solidaridad Obrera
Kuruluş: 30 Ekim – 1 Kasım 1910
Merkez: Bilbao, İspanya – merkezi genel sekreter ile değişiyor
Önemli kişiler: Enrique Hoz, Genel Sekreter
Üyelik: Uluslararası Emekçiler Birliği
Resmî site: www.cnt.es
Ulusal Emek Konfederasyonu (Confederación Nacional Del Trabajo - CNT) anarkosendikalist ideolojik çizgide, özerk sendika konfederasyonu olarak İspanya Krallığı'nda örgütlenmiş konfederal bir birliktir. Anarşist toplumsal hareketler içinde önemli rol oynamış örgüt ayrıca ulusötesi yapıya sahip Uluslararası Emekçiler Birliği (AIT) üyesidir ve bu yüzden CNT-AIT adı ile de tanınır.
1910 yılında İşçi Dayanışması (Solidaridad Obrera) çevresinde örgütlenmiş gruplar tarafından Barselona'da kurulan örgüt, Birinci Enternasyonal, İspanya seksiyonu olan İspanya Bölgesi İşçi Federasyonu'nun kurulmasından beri şekillenen İspanyol anarşist hareketin ruhunu canlı tutmaya devam etti.
Önemli tarihsel ve kültürel mirasla birlikte CNT bugün de özyönetim, federalizm ve karşılıklı yardımlaşma ilkeleri ışığında İspanyol işçi hareketinde önemli rol oynuyor.
Üyelik

Askerler, silahlı kuvvetler üyeleri ve polisler dışında herkes CNT'ye üye olabilir. Üye olmak için herhangi bir ideolojiye bağlı olmak gerekmediği gibi, siyasi partide ve sendikada mücadeleyi birlikte yürütmekte mümkündür, fakat siyasi partilerde görevli kişiler aynı görevi sendikada sürdüremezler. Bu kural herhangi bir siyasi yapının CNT'yi kendi görüşleri doğrultusunda yönlendirmesini önlemek için kabul edilmiştir.
Amaçlar

Bir sendikal örgüt olan CNT tüzüğüne göre şu konularda çalışma yürütür:
İşçiler arasında dayanışma ruhunun gelişmesi için çalışmak; ancak  bu takdirde bugünün toplumunda ahlaki ve maddi koşulların  yükseltilebileceğini ve üretim ve tüketim araçlarının ele geçirilmesi sayesinde gelecekte tamamen özgürleşmeye giden yolda hazırlanmanın  mümkün olacağının benimsenmesi.
Grev veya başka gerekli hallerde her durumda kolektifler arasında karşılıklı yardımı hayata geçirmek.
İşçilerin özgürlüğüne giden yolda ortak aklın gerçekleşmesi için, uluslararası veya ulusal benzer işçi örgütleri ile ilişkilerin yürütülmesini sağlamak.
CNT Tüzüğü
CNT hedeflerini, işçilerin çıkarlarını savunmakla sınırlamaz, ayrıca sendikalist devrim ile toplumun kökten dönüşümünü amaç edinir.
Anarkosendikalizm 19. yüzyıl sonlarına doğru ve 20. yüzyıl başlarında ortaya çıkan bir düşünce akımıdır. Şu temel özelliklere sahiptir:
Emek dünyasını, öncelikli çıkarlarını korumak ve yaşam koşullarını
iyileştirmek için örgütlemek.
Yöneticilerin ya da yürütme gücünün olmadığı yapılar oluşturmak
Toplumun toplumsal devrim aracılığı ile ulaşacağı kökten dönüşüm
isteğini gerçekleştirmek. Dönüşüm olmadan anarkosendikalizm 
olamaz.
Anarkosendikalizmin bir diğer ismi devrimci sendikalizmdir.
"Temel Anarkosendikalizm"
Toplumsal devrimi gerçekleştirmek için örgüt, anarşist topluma dair bir dizi genel düşünceyi kapsayan özgürlükçü komünist konfederal dünya görüşü ile ekonomik-sosyal bir programa sahiptir. Bu doğrultuda, CNT çalışma yaşamı dışında sorunları da savunur, bunlar hapishanelerde tutuklu hakları, çevrecilerin talepleri, cinsiyet ayrımcılığı ile mücadele, militarizmin ve işgallerin reddidir.
CNT uluslararası özelliklere sahip bir örgüt olmasına karşın devletlerin egemenliğini ve halkların kendi kaderini tayin hakkını savunur;
Anarkosendikalizm uluslararası özellik gösterir. Farklı ırkların, 
 dillerin, kültürlerin vb. üstünde dünyayı bir bütün olarak görür. Bu 
 düşünceyle, devletlerin halklar üzerindeki baskısına karşı çıkar. 
 İspanyol devletinin Bask halkına baskı uygulamasına karşıyız, Bask, 
 Katalan, Filistin, Saharahui, Tibet, Kürt... halklarının yanındayız. 
 Talebimiz onların kendi kaderlerinin sahibi olmaları, az ya da çok 
 sınırları belli bir bölgede yaşamaları, genel olarak toplumun sahip 
 olduğu zenginliğe ortak olmaları, istedikleri gibi ittifaklara 
 girmeleri, bağımsızlıklarını ilan etmeleridir. Ancak aynı şekilde 
 polisi, ordusu, parası, hükümeti ve baskı aygıtları ile donanmış, bask, 
 filistin, saharahui, kürt devletlerinin kurulmasına da karşıyız.
"Temel Anarkosendikalizm"
Tarihçe

İlk yıllarında İspanyol anarşist hareket güçlü ulusal bir örgütün eksikliğini yaşıyordu. Anarşist Juan Gómez Casas, CNT'nin kurulmasından önce anarşist örgütün gelişimi hakkında şunları söylüyordu:
Bir dağınıklık dönemi ardından, İspanyol Bölgesi İşçileri Federasyonu ,yerini İspanyol Bölgesi Anarşist Örgütü’ne bıraktı... Bu örgüt daha sonra 1890’da Yardım ve Dayanışma Paktı’na dönüştü, anarşizme karşı düzenlenen baskıcı yasalar nedeniyle çeşitli parçalara ve otonom işçi topluluklarına ayrılarak 1896 yılında kendiliğinden dağıldı. FRE’den kalanlar ise CNT’nin doğrudan öncülü olan İşçi Dayanışması’nı (Solidaridad Obrera) kurdular. Juan Gómez Casas
20. yüzyılın başlarında anarşistler arasında harekete bütünlük ve güç katacak yeni bir ulusal işçi örgütüne ihtiyaç olduğuna dair fikir birliği vardı. Bu durum, endüstri devriminin doğal süreci içinde tanımlanıyordu. Burbon restorasyonu süresince, Cánovas del Castillo ve Práxedes Mateo Sagasta tarafından temsil edilen geleneksel ve hanedancı partiler karşısında, ortaya çıkan işçi hareketi siyasi parti PSOE ve işçi sendikası UGT etrafında birleşti. Burjuvazinin bir kısmının desteklediği Cumhuriyetçi ve daha belirgin olarak demokratik hareketlerde vardı.
İlk yıllardaki devrimci sendikalizmin ağırlığı, anarkosendikalizm takipçisi, devrimci sendikalist mücadelenin temel ilkelerine inanan Solidaridad Obrera editörü José Prat ve Ricardo Mella'nın tezlerinden kaynaklanıyordu.
Bu ortamda, dönemin çoğunlukçu sendikası sosyalist UGT karşısında bir güç yaratmak ve “işçi sınıfının ekonomik özgürlüğünün gerçekleşmesini, burjuvazinin mülksüzleştirilmesi yolu ile hızlandırmak” amacıyla, CNT 1910 yılına doğru, Barselona'da gerçekleştirilen Katalan İşçi Dayanışması sendikası kongresinde kuruldu. CNT çeşitli sendika ve diğer konfederasyonlar aracılığıyla yaklaşık 30.000 üye ile küçük bir sendika olarak sürece katıldı.
CNT 1911 yılında, 1914 yılına kadar yasa dışı kalmasına yol açacak bir genel grevi birinci kongresi sırasında başlattı. Aynı yıl sendika resmi ismini aldı.
1916'dan itibaren CNT, UGT politikasını, bu sendika ile ilişkiler kurarak değiştirdi, bu iki örgüt birlikte 1917 genel grevini düzenledi. CNT'nin 1919 yılında yapılan ikinci kongresinde İspanyol işçi hareketini birleştirmeye yönelik katkılar için örgütlerin bir bütünleşme olasılığı üzerinde çalışıldı. Aynı kongrede CNT'nin Üçüncü Enternasyonal'e geçici üyeliği onaylandı, fakat Ángel Pestaña'nın SSCB'yi ziyareti ardından, onun önerisiyle, CNT kesin olarak 1922 yılında Enternasyonal'den çıkartıldı.
Tarihçe > CNT’nin Yükselişi

1918'den itibaren CNT, birçok işçinin sendikaya üye olmasını sağlayan Katalan sanayisindeki kriz nedeniyle güç kazandı. “La Canadiense” grevinin gelişiminde CNT önemli rol oynadı. Daha sonra işverenler arasında, şiddetin artmasına ve sendikayı oldukça çok etkileyen silahlı çetelerin ortaya çıkmasına neden olacak panik havası yayılmaya başladı.
1922 yılında Berlin'de CNT'nin de bağlı olduğu Uluslararası İşçi Birliği kuruldu. 1923 yılında, Miguel Primo de Rivera'nın diktatörlüğü ile birlikte, sendika yasa dışı ilan edildi.
1927 yılında ve CNT üyelerinden (cenetistas) bazılarının “ılımlı” pozisyon almalarından önce, Valencia'da İberya Anarşist Federasyonu (Federación Anarquista Iberica- FAI) kuruldu. Anarşist eğilimli grupların birliği olan FAI, CNT ile bilinen bağı nedeniyle ilerleyen yıllarda önemli rol üstlenecek, yani anarkosendikal harekette FAI unsurlarının (faistas) varlığı görülecekti. Burada amaç, sendikanın anarşist ilkelerden uzaklaşmamasının sağlanmasıydı.
Tarihçe > İkinci Cumhuriyet

Monarşinin yıkılması ardından 1931-33 döneminde CNT'nin II. Cumhuriyete giderek azalacak olan bir desteği vardı. Cumhuriyetçi otoritelerle sektörel ve genel grevler sırasında yaşanan sürekli çatışmalar ve hemen ardından, Ocak ve Aralık devrimlerinin devlet tarafından bastırılması, Casas Viejas Olayları, desteğin azalmasındaki etkenlerdi. O sıralar CNT'nin asıl çekirdeği Katalonya'da bulunuyordu, fakat Aragon (burada UGT karşısında çoğunlukta idi) veya Andalucia gibi yerlerde de önem kazanmaya başlamıştı.
Sendikada “Ilımlılar” (fai üyesi olmayanlar) ile radikaller (sendikada fai unsurları) arasındaki gerilim sürekliydi. Bu yüzden örgütün adem-i merkeziyetçi ve sektörel yapısını incelemek güçtü. Farklı gruplar arasındaki gerilim sonunda 1931 yılında FAI unsurları dışındaki bir grup Otuzların Manifestosu'nu yayınladı ve 1932'de Ángel Pestaña, Sendikal Parti'yi kurdu.
İki yıllık radikal CEDA döneminde ulusal çapta ve yoğun şekilde anarkosendikalizm ilkelerine saldırı CNT'nin çalışmalarını yeraltına kaydırmasına neden olacak ve 1934 Ekim devrimi boyunca, sosyalist inisiyatif karşısında, CNT olaylara ikinci planda katılacaktır. Diğer taraftan Asturias da, CNT'nin Asturias, León ve Palencia Bölgesel Emek Konfederasyonu, UHP aracılığı ile, UGT ve FSA arasında oluşturulan ittifak nedeniyle devrime aktif olarak katılacaktır. Bu şekilde, Felguera ve Llano de Gijón banliyölerinde kısa özgürlükçü komünizm deneyimleri yaşanacaktır:
El Llano bölgesinde CNT ilkeleri doğrultusunda bir toplum yaşamı düzene sokulmaya başlanmıştı: Zenginliğin toplumsallaşması otoritenin ve kapitalizmin tasfiyesi. Şehrin devrimcilerin denetiminde olduğu dönem, birçok ders çıkarılmasını sağlayan kısa bir deneyimdi. La Felguera’dakine benzeyen bir süreç takip edildi. İhtiyaçlar için mahallelerden delegelerle, Tedarik Komiteleri kuruldu. Mahalle bazında kontrol, ekmek ve diğer ihtiyaç duyulan ürünlerin miktarının belirlenmesini kolaylaştırıyordu. Tedarik Komitesi özellikle un başta olmak üzere halihazırda bulunan malların genel kontrolünü de yapıyordu.

"Manuel Villar. Asturias Ayaklanmasında Anarşizm: 1934 Ekim Devriminde CNT ve FAI"
Bu dönem boyunca 30.000 kadar tutuklama olduğu tahmin ediliyor. Zaragoza'da genel grev ile devam eden ve iki hafta süren taşımacıların başarılı grevi 1935'te UGT ile birliği sağladı, fakat birliktelik sonraki eylemlerde güçlendirilerek devam ettirilemedi.
Tarihçe > Franco Diktatörlüğü Döneminde CNT

1939 yılında siyasi sorumluluklar yasası, örgütü yasa dışı ilan etti ve varlıklarına el konuldu: taşınmazlar, materyaller, araçlar, banka hesapları, kolektifleştirilmiş iş yerleri ve dokümanlar. O sıralarda CNT bir milyon üyeye sahipti ve üzerinde büyüdüğü geniş bir tabana sahipti.
CNT İspanya'da Franco rejimi boyunca çalışmalarını yeraltına kaydırdı, ayrıca sürgünde cenetistalar etkinlikler yürüttü. 1948 yılına kadar Francisco Franco rejimine karşı gerilla savaşı biçimde mücadelesine devam etti.
Daha sonraları, ayrılıkçı tutumlar, halk arasında etkinliğin yitirilmesine neden olacak zafiyetler ortaya çıkardı. 1961 yılında Katolik Hareketin İşçi Kardeşliği (HOAC) ve Katolik İşçi Gençlik gibi anti-Francocu Katolik işçi örgütleri içinde anarkosendikalist ilkelere yöneliş sayesinde 1960 ve 1970'li yıllar boyunca örgüt güçlenerek yeniden canlılık kazandı.
Tarihçe > Geçiş Dönemi

1975 Kasım ayında Franco'nun ölümü ardından geçiş devresi başlar. Bu dönemde CNT'nin 1936 yılından beri ilk defa 1979'de Kongresi toplandı. En önemlisi Montjuic'te olan çeşitli kitlesel mitingler düzenledi, bu mitingler sonucunda emek merkezlerini hedefleyen çizgide hareket kararı ileri sürülecekti: sendikal seçimlere katılmamak, iş yeri komitelerini tanımamak, iş yeri veya devlet yardımlarını kabul etmemek, sendikal seksiyonların oluşumuna yardımcı olmak.
CNT, birinci kongresinden bir yıl önce 1978'de Barselona'da Caso Scala olarak bilinen kundaklama sonucu çıkan bir yangın nedeniyle olumsuz etkilendi. CNT üyeleri örgütün suçlu gösterilmek istendiğini savundu.
Açıkça, polis hiçbir şeyi, hiçbir insanı aramıyordu- zaten suçlular ellerindeydi- sadece cenetistalara (CNT üyeleri) gözdağı vermeye çalışıyorlar ve kendini anarkosendikalist sendikal çizgide tanımlayan, bağlılığından daha ötesine ve polis baskısına meydan okumaya hazır olmayan binlerce üye işçiyi örgütten uzaklaştırmaya çalışıyorlardı. Olay oldukça ciddi idi, yeni tutuklama haberleri üyelerin büyük kısmında güvensizlik ortamı yaratıyordu. Diğer taraftan saldırıda CNT isminin geçmesi kamuoyunda örgütün ve anarşistlerin imajlarını ciddi şekilde zedeleyici etki yaptı. Eğer bunlara bir de o dönemde oldukça artmış olan faşist grupların şiddet ve saldırı haberlerini eklersek durumu özetleyen bir resim elde edebiliriz. O sıralar özgürlükçü olmak yeterince rahatsız edici bir durumdu. İletişim araçları halk arasındaki popülaritesini azaltmak için kullanıldı, polis ve aşırı sağcı gruplar sendikanın tehlikeli algılanmasına yol açtı.
Revista Polémica. El Caso Scala. Anarkosendikalizme Karşı Yürütülen Süreç
Yasallığını kazanması ardından örgüt, 1939'da devletin el koyduğu varlıkların tazmini için harekete geçti. 4/1986 sayılı yasa el konulan varlıkların iadesini ve taşınmazlarının kullanımının sendikalara bırakılmasını düzenliyordu. Bundan sonra, CNT devlet tarafından el konulan varlıkların iadesini sürekli dile getirecektir.
1990'lı yıllarda, elde tutulan sendikal varlığın iadesi işlemlerini yürütmekle sorumlu, Madrid merkezli kurum, Ekonomik ve Sosyal Konsey binalarının işgal edildiği bir süreç yaşandı. 2004 yılında mahkeme ve CNT arasında varılan anlaşma ile işgalde adı geçen yüzlerce davalının aklanması kabul edildi.
Tarihçe > Günümüzde CNT

CNT sendikal seçimlere ve iş yeri komiteleri modeline karşıdır, CC.OO. ve UGT gibi çoğunlukçu sendikalara ve emek alanında reformlara eleştirel bakar, aynı zamanda taleplerin dile getirildiği bir platform olmaya devam eder.
2005 yılında İspanyol hükûmeti CNT ve UGT'nin iç savaş boyunca ve sonrasında el konulan sendika varlıklarının iadesine devam etti. Bazı toplumsal örgütler ve medya organlarında iade sürecinde UGT lehine bir yol izlendiği izlenimi oluştu, anarkosendikallerin üye sayısı 1936 yılında diğer sendikalarınki ile benzer olmasına rağmen hükûmet CNT'ye 2005 yılında dört milyon avro verirken, UGT'ye bundan oldukça fazlasını verdi. CNT bugüne kadar devletin el koyduğu tarihi varlıkların iadesini talep etmeye devam ediyor.
Tarihçe > Simgeler ve Kültür

CNT toplumun kökten dönüşümü amacına paralel olarak, özgürlükçü vakıfların yardımı aracılığıyla kültür ve özgür bilginin bütün işçiler için ulaşılabilir olmasını sağlamaya çalışır. Özgürlükçü Militanlar Okulu özgürlükçü eğitim aracılığıyla "gençlerin deneyim ve kolektifler için çalışmanın ayrılmaz koşulu olan kişisel sorumluluk kazandırılması” için çalışmalar yürütmek üzere bir enstitü olarak kuruldu.
Anselmo Lorenzo Özgürlükçü Çalışmalar Vakfı aracılığı ile CNT kültürel alanda etkinlikler düzenler, kitap derlemesi yapar, konferanslar ve seminerler düzenler, ayrıca CNT'nin bazı seksiyonları Esperanto'nun gelişmesine katkılar sağlamaktadırlar.
CNT'nin bayrağı milliyetçiliğe karşı enternasyonalizmin ifadesi olarak işçi hareketin kızıl ve anarşizmin siyah renklerinin çapraz birleşmesinden oluşur.
CNT marşı ünlü "A las barricadas” marşıdır. 1883 yılında Polonyalı şair Waclaw Swiecicki, Warschawjanka ismiyle düzenlemiş İspanyolcaya Valeriano Orobón Fernández tarafından çevrilmiş ve 1933'te Angel Miret'in karma korosu için bir aranjmanla yayınlanmıştır.
A las BarricadasDosya:A las barricadas.ogg
Pul koleksiyonu meraklıları, iç savaş boyunca basılmış CNT pullarından, koleksiyonları için yararlanabilirler 12 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Ayrıca döneme ait çok çeşitli posterler, sinemaya giriş biletleri ve 1936 İspanyol Devrimi'nde kolektifleştirilen fabrikalarla ilgili koleksiyon eşyaları bulunmaktadır.
İç savaşta CNT ile ittifaklar kuran POUM milisleri arasında mücadeleye katılan George Orwell, CNT ve anarşizmin şekillendirdiği Barselona günlerini Katalonya'ya Selam adlı kitabında anlatmıştır. Eserinin dokuzuncu bölümünde şunları söyler: “Tamamen kişisel tercihlerimi göz önünde bulunduracak olursak anarşistlerin arasına katılmak bana büyük zevk verirdi."
1936 yılında sinema endüstrisi de kolektifleştirilmiştir ve bu sayede En la Brecha (1937) gibi kısa filmler üretilmiştir. CNT'den son dönem İspanyol filmi, Vicente Aranda'nın Libertarias (1996) adlı eserinde de bahsedilmektedir. Filmde İspanya İç Savaşı döneminde Aragón cephesindeki bir grup milis  konu edilir.
Dönemin Önemli Militanları

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Diego Abad de Santillán  Francisco Ascaso |  |  Buenaventura Durruti  Joan García Oliver |  |  Anselmo Lorenzo  Federica Montseny |  |  Valeriano Orobón Fernández  Josep Peiró Olives |  |  Juan Peiró  Ángel Pestaña |  |  Salvador Seguí  Eduardo Barriobero y Herrán |  Carles Fontseré |
Tarihsel Olaylar

CNT'nin parçası olduğu veya öyle olduğu kabul edilen önemli tarihsel olaylardan bazıları:
1917 Genel Grevi
1919 La Canadiense Grevi
1933 Ocak Devrimi
1933 Casas Viejas Olayları
1934 Devrimi
1936 İspanyol Devrimi
1937 Barselona Mayıs Olayları
1978 Caso Scala Yangını
2006-2007 Mercadona Genel Grevi
Barcelona'da bir CNT Lokali
CNT’nin 1911-1937 yılları arasında üye sayısındaki değişimi gösteren tablo
CNT bayrağı
CNT tarafından organize edilen film gösterimine giriş bileti
UVERworld

| UVERworld |
| --- | --- |
Başladığı yer:  Japonya
Tarzlar: J-rock/J-Pop
Etkin yıllar: 2003 -
Resmî site: Resmi site

Üyeler: TAKUYA∞ Katsuya Akira Nobuto Şintarou

Eski üyeler: Seika Hiko

UVERworld (ウーバーワールド, Ūbāwārudo), rock, elektronik, beat-boxing gibi zor müzik türlerini harmanlamalarıyla bilinen Japon rock grubudur. UVERchan, grubun maskotu, ayı-yarasa tarzı bir karakterdir ve bazı albümlerinin kapaklarında görülür.
Üyeler

TAKUYA∞ - vokal ve programlama
Katsuya - gitar
Akira - gitar
Nobuto - bass
Şintarou - davul
Üyeler > Eski üyeler

Seika - Saksofon (çıkışlarından önce)
Hiko - diğer vokalist
Diskografi > Singlelar

"D-tecnoLife" - 2005, Bleach’in 2. açılış parçası
"CHANCE!" - 2005, Bleach: Heat the Soul 2 oyununun açılışı
"just Melody" - 2006
"Colors of the Heart" - 2006, Blood+’ın 3. açılış parçası
"SHAMROCK" - 2006, Japon dizisi Dance☆Drill'in bitiş parçası
"Kimi no Suki na Uta" (君の好きなうた) - 2006, Koi Suru Hanikami! adlı TV gösterisinde
"endscape" - 2007, anime Terra He'nin 1. açılış parçası
"Shaka Beach ~Laka Laka La~" (シャカビーチ~Laka Laka La~) - 2007
"Ukiyo Crossing" (浮世CROSSING) - 14 Kasım 2007
"Code Pride" Ao no Exorcist 1. açılış parçası
Diskografi > Albümler

Timeless - 2006
BUGRIGHT - 2007
PROGLUTION - 16 Ocak 2008
AwakEVE - 2009
Neo SOUND BEST - 2009
LAST - 2010
LIFE 6 SENSE - 2011
THE ONE - 2012
0 CHOIR - 2014
TYCOON - 2017
UNSER - 2019
30 - 2021
Saros Körfezi

| Saros Körfezi  Antik adı: Melas Kolpos |
| --- | --- |
Saros Körfezi
Havza
Konum: Marmara Bölgesi, Türkiye
Koordinatlar: 40°30′0″K 26°20′0″D﻿ / ﻿40.50000°K 26.33333°D﻿ / 40.50000; 26.33333
Genel bilgiler
Aktığı yer: Akdeniz
Tür: Körfez
Ortalama derinlik: 10 m (33 ft)
En derin noktası: 90 m (300 ft)
Wikimedia Commons

Saros'un uzaydan çekilmiş fotoğrafı
Saros Körfezi
Ege Denizi'nin kuzey kesiminde yer alan Saros Körfezi Antik çağdaki adıyla Melas Kolpos; güneyde Gelibolu Yarımadası, kuzeyde Trakya kıyıları arasına yaklaşık 60 km kadar sokulan üçgen biçimli bir girintidir. Kuzey ve güneyde jeomorfolojik açıdan yalı yarlı ve düzenlenmiş kıyılarla çevrili olan körfezin giderek daralan doğu ucunda Kavak Deresi'nin yığdığı alüvyonlarla kaplı bataklık bir ova (Kadıköy-eski Evreşe ovası) yer alır. Araştırmalara göre Kuzey Anadolu fay hattının uzantısı olan iki kırık arasında çökmüş bir graben alanı sayılan körfez, bazı araştırmacılara göre de gerilme ve açılma sonucunda oluşmuştur.
Derinlik şartları asimetriktir. Trakya kıyılarında genişliği 10 m'yi bulan ve derinliği 90 metreyi geçmeyen bir şelf alanı uzanır. Bu alanın doğusunda yerleşilmemiş birkaç küçük ada (Eşek adaları) vardır. Gelibolu Yarımadası kıyıları önünde şelf yoktur ve aniden 500 metreyi aşan derinliklere geçilir. Düztabanlı bir oluk görünümündeki bu derin kesim, batıya doğru Gökçeada ve Semendirek Adası arasında derinliği 1000 metreyi aşarak uzanır.
Ege Denizi'nin en tuzlu kesimlerinden birini oluşturan Saros Körfezi'nde karmaşık girdaplar çizen akıntılar görülür. Bu akıntılar nedeniyle de Saros kendi kendini temizleyen bir körfez konumundadır. Dünya'da kendi kendini temizleyerek temiz kalan beş körfezden biri olduğu ileri sürülür. Suların yüksek oksijen içeriği ve körfeze dökülen akarsuların getirdiği bol besin tuzları nedeniyle tür bakımından zengin önemli bir balıkçılık alan olan Saros Körfezi'nin her iki kıyısında da yazlıklar ve turistik kuruluşlar bulunmaktadır.
Yaser Arafat
Adı

Arafat'ın asıl tam adı Muhammed Abdurrahman Abdurrauf Arafat el-Kudva el-Hüseyni (Arapça: محمد عبد اَلرَّحْمٰنُ عبد الرؤوف عرفات القدوة الحسيني, romanize: Muḥammed ʿAbdu'r-Raḥmân ʿAbdu'r-Raʾûf ʿArafâti'l-Ḳudvetu'l-Ḥusseynî)'dir. Muhammed Abdurrahman verilmiş ismi, Abdurrauf babasının adı, Arafat da büyükbabasının adıdır. el-Kudva aile adı, el-Hüseyni de el-Kudva ailesinin bağlı olduğu aşiretin adıdır. Arafat'ın aşireti olan el-Hüseyni Gazze'de yerleşmiştir ve Kudüs'ün tanınmış el-Hüseyni aşiretiyle bir ilgisi yoktur.
Arafat Kahire'de yetiştiğinden beri adın Muhammed ya da Ahmed bölümünü bırakmak gelenek hâline gelmişti. Örneğin tanınmış Mısırlılardan Enver Sedat ve Hüsnü Mübarek de aynı şekilde davranmıştır. Ancak Arafat adının Abdurrahman ve Abdurrauf kısımlarını da bıraktı. 1950'lerin başına Arafat, Yaser adını kullanmaya başladı. Gerilla kariyerinin başlarında da kod adı olarak Ebu Ammar'ı seçti. Her iki isim de Muhammet'in ilk takipçilerinden Ammar bin Yaser'den gelir. Adlarının çoğunu bırakmasına rağmen İslam'daki önemine istinaden Arafat adını bırakmadı.
Aile geçmişi ve gençliği > Doğumu ve çocukluğu

Arafat, Kahire'de Filistinli bir anne ve babanın çocuğu olarak doğdu. Babası, Abdurrauf el-Kudva el-Hüseyni, Gazzeliydi; babasının annesi Mısırlıydı. Arafat'ın babası Kahire'nin kültürel olarak kozmopolit Sakanini mahallesinde tekstil tüccarıydı. Arafat yedi kardeşin en genç ikincisiydi ve yalnızca küçük kardeşi Fethi ile kendisi Kahire'de doğmuştu. Annesi Zehva Ebulsuut 1933'te, Arafat dört yaşındayken böbrek rahatsızlığından öldü.
Arafat'ın Kudüs ile ilk bağlantısı, tek başına yedi çocuğu yetiştiremeyen babasının kardeşi Fethi ile kendisini, Eski Kudüs'ün Fas mahallesinde yaşayan annesinin ailesine göndermesiyle oluştu. Orada amcaları Selim Ebulsuut ile birlikte dört yıl yaşadılar. 1937'de babaları, ablaları İnam tarafından bakılmak üzere onları yanına geri aldı. Arafat'ın babası ile olan ilişkileri giderek kötüleşmiş ve 1952'de babası öldüğünde cenazesine katılmamıştır. Gazze'ye dönüşünden sonra bile babasının mezarını ziyaret etmemiştir.