stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Cezayir cumhurbaşkanları listesi
Liste

Ulusal Kurtuluş Cephesi
Sosyalist Devrim Partisi
Demokratik Ulusal Birlik
Askeri
Devlet Başkanı Vekili
| № | Resim | İsim (Doğum-Ölüm) | Seçim | Görev başlangıcı | Görev bitişi | Siyasi Parti |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| — |  | Ferhat Abbas فرحات عباس (1899-1985) Cezayir Cumhuriyeti Geçici Hükûmeti Başkanı | - | 19 Eylül 1958 | 9 Ağustos 1961 | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| — |  | Benyoucef Benkhedda بن يوسف بن خدة (1920-2003) Cezayir Cumhuriyeti Geçici Hükûmeti Başkanı | - | 9 Ağustos 1961 | 27 Eylül 1962 | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| — |  | Abdurrahman Faris عبدالرحمن فارس (1911-1991) Geçici Yönetim'in Başkanı | - | 13 Nisan 1962 | 25 Eylül 1962 | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| — |  | Ferhat Abbas فرحات عباس (1899-1985) Ulusal Kurucu Meclis Başkanı | - | 25 Eylül 1962 | 15 Eylül 1963 | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| 1 |  | Ahmed bin Bella أحمد بن بلّة (1916-2012) Cumhurbaşkanı | 1963 | 15 Eylül 1963 | 19 Haziran 1965 (devrildi.) | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| — |  | Devrimci Konsey Başkan: Albay Huari Bumedyen | - | 19 Haziran 1965 | 10 Aralık 1976 | Askeri |
| 2 |  | Huari Bumedyen هواري بومدين (1932-1978) | 1976 | 10 Aralık 1976 | 27 Aralık 1978 (görevdeyken öldü.) | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| — |  | Rabah Bitat رابح بيطاط (1925-2000) Cumhurbaşkanı Vekili | - | 27 Aralık 1978 | 9 Şubat 1979 | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| 3 |  | Şadli Bencedid شاذلي بن جديد (1929-2012) Cumhurbaşkanı | 1979 1984 1988 | 9 Şubat 1979 | 11 Ocak 1992 (istifa etti.) | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| — |  | Abdülmalik Benhabiles عبد المالك بن حبيلس (1921-2018) Anayasa Konseyi Başkanı | - | 11 Ocak 1992 | 14 Ocak 1992 | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| 4 |  | Muhammed Budiaf محمد بوضياف (1919-1992) Yüksek Devlet Konseyi Başkanı | - | 14 Ocak 1992 | 29 Haziran 1992 (suikast.) | Sosyalist Devrim Partisi |
| 5 |  | Ali Kafi علي حسين كافي (1928-2013) Yüksek Devlet Konseyi Başkanı | - | 2 Temmuz 1992 | 31 Ocak 1994 | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| 6 |  | Liamin Zerval اليمين زروال (1941–) | 1995 | 31 Ocak 1994 Devlet Başkanı 27 Kasım 1995 Cumhurbaşkanı | 27 Nisan 1999 | Bağımsız |
| 7 |  | Abdülaziz Buteflika عبد العزيز بوتفليقة (1937-2021) Cumhurbaşkanı | 1999 2004 2009 2014 | 27 Nisan 1999 | 2 Nisan 2019 (istifa etti.) | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
| — |  | Abdülkadir bin Salih عبد القـادر بن صالح (1941-2021) Cumhurbaşkanı Vekili | - | 2 Nisan 2019 | 19 Aralık 2019 | Demokratik Ulusal Birlik |
| 8 |  | Abdülmecid Tebbun عبد المجيد تبون (1945-) Cumhurbaşkanı | 2019 | 19 Aralık 2019 | Görevde | Ulusal Kurtuluş Cephesi |
Chérie FM

| Chérie FM |
| --- | --- |

Kuruluş: 28 Mart 1987
İştirakler: NRJ Group
Sahibi: Jean Paul Baudecroux
Formatı: Müzik
Dil: Fransızca,İngilizce,İspanyolca ve İtalyanca
Slogan: "La Plus Belle Musique"
Genel merkez: Paris
Kardeş istasyonları: Nostalgie NRG FM Rire Et Chansons
Websitesi: 
Dinlenebilirlik
Karasal yayın
91.3 (Paris):  Fransa(tamamı)  İtalya (Ligurya,Piyemonte ve çevresi)  İspanya (Katalonya ve çevresi)  Almanya(Kehl ve çevresi)  Belçika(Mons ve çevresi)
Chérie FM,Fransız girişimci Jean Paul Baudecroux tarafından 1987'de Paris'te kurulmuş Chanson,Fransız pop müziği, pop,RnB ve İtalyan pop müziği ağırlıklı yayın yapan bir Fransız radyo kanalıdır. NRJ Group bünyesinde bulunan Chérie FM'in internetten yayın yapan onun üzerinde pek çok  radyo kanalı vardır.
Chérie FM bünyesinde internet üzerinden ve karasal yayın yapan bazı radyo kanalları

Chérie Italie -İtalyan pop müziği şarkıları üzerine yayın yapar.
Chérie R'N'B - Rhythm and blues şarkıları üzerine yayın yapar.
Chérie Frenchy - Fransız pop müziği ve Chanson şarkıları üzerine yayın yapar.
Chérie Nouveautés - Yeni yayımlanan Fransız ve uluslararası pop müziği şarkıları üzerine yayın yapar.
Chérie Ballade - Fransız ve uluslararası ballad şarkıları üzerine yayın yapar.
Chérie FM** - Fransız ulusal müzik radyosu (ana radyo)
Chérie Latino - İspanyol ve Latin Amerika müzikleri üzerine yayın yapar.
Chérie Acoustique - Akustik şarkılar üzerine yayın yapar.
Chérie FM bünyesinde internet üzerinden ve karasal yayın yapan bazı radyo kanalları > Websitesi

18 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Helpis

Helpis Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Hocazade Esad Efendi

| Hocazade Esad Efendi |
| --- | --- |
Doğum: 14 Haziran 1570(1570-06-14) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 22 Mayıs 1625 (54 yaşında) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Meslek: Müderris, Kadı, Şeyhülislam, Şair
Çocuk(lar): Ebusaid Mehmed Efendi Ârif Mehmed Efendi Ebussuud Efendi Akile Hatun
Ebeveyn(ler): Hoca Sadeddin Efendi

Hocazade Esad Efendi (14 Haziran 1570, İstanbul - 22 Mayıs 1625, İstanbul), Osmanlı şeyhülislamı, II. Osman'ın kayınpederi, Akile Hanım'ın babası.
Hayatı

Babası Hoca Sâdeddin Efendi'den ve Molla Tevfik Gilanî'den ders aldıktan sonra mülazım olup haseki payesi aldı ve Süleymaniye Medresesi'ne tayin oldu. 1596 yılında Edirne kadılığına başladı ve ardından da süratle yükseldi. Anadolu kazaskeri olduktan sonra babasının şeyhülislamlığı sırasında İstanbul kadısı oldu. Abisi Hocazade Mehmed Efendi'nin şeyhülislam olmasıyla tekrar Anadolu kazaskerliğine getirildi ancak abisinin azli üzerine kendisi de azledildi. Rumeli kazaskerliğinde bulunduktan sonra hacca gitti. Abisi Hocazade Mehmed Efendi'nin 2 Temmuz 1615'te ölümü üzerine şeyhülislam oldu. Görevi sırasında önemli siyasi meselelerde rol oynadı. I. Mustafa'nın tahta çıkarılmasında ve tahttan indirilmesinde etkili oldu. Bundan ötürü II. Osman'la arası açıldı. Kızı Akile Hanım'ın padişahla evlenmesine karşı çıktıysa da sonunda rıza göstermek zorunda kaldı. Akrabalık bağına rağmen padişahla ilişkisi daima mesafeli oldu. II. Osman'a hacca gitmemesi yönünde telkinlerde bulundu. II. Osman'a karşı çıkan isyanda isyancıların istediği fetvaları vermek zorunda kaldı. I. Mustafa'nın tekrar tahta çıkmasına karşı çıktı. Damadı II. Osman'ın cenazesine gitmedi ve bu olaylardaki acziyetinden dolayı 21 Mayıs 1622'de istifa etti. Bir yıl sonra IV. Murad devrinde tekrar şeyhülislam oldu. 22 Mayıs 1625'te ölümüne kadar görevini sürdürdü. Naaşı babasının türbesine defnedildi.
Aziz Mahmud Hüdai'ye intisaplı olup Celvetiyye Tarikatı'ndandı.
Eserleri

Divan (Farsça)
Gül-i Handan
Fezâil-i Cuma
Şemâil Tercümesi
Help You Fly

|  "Help You Fly"> 2016 Eurovision Şarkı Yarışması şarkısı |
| --- | --- |
Ülke: Belarus
Şarkıcı(lar): Ivan
Dil: İngilizce
Besteci(ler): Viktor Drobysh, Mary Susan Applegate
Söz yazar(lar)ı: Viktor Drobysh, Mary Susan Applegate
Finallerdeki sonuçları
Yarı final derecesi: 12.
Yarı final puanı: 84
Sahneye çıkış kronolojisi
◄ Time (2015)   
""Help You Fly" (Türkçe: Uçmaya yardım et) Beyaz Rus şarkıcı Ivan tarafından seslendirilen şarkı 2016 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belarus'u temsil etmiştir.
Chilomys

Chilomys, Sigmodontinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Châtillon-sur-Seine

| Châtillon-sur-Seine |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Koordinatlar: 47°52′12″N 4°34′22″E﻿ / ﻿47.8701°K 4.5727°D﻿ / 47.8701; 4.5727
Ülke:  Fransa
Bölge: Burgonya-Franche-Comté
Belediye başkanı: Roland Lemaire
Yüzölçümü
 • Toplam: 33.15 km²
Nüfus (2021)
 • Toplam: 5.378
Châtillon-sur-Seine, Fransa'nın doğusundaki Côte-d'Or ilinde bulunan bir komündür.
Nüfus

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %± Artış    |
| --- | --- | --- |
| 1931 | 4.727 | —     |
| 1936 | 4.849 | 0,51% |
| 1946 | 4.240 | −1,33% |
| 1954 | 4.609 | 1,05% |
| 1962 | 5.518 | 2,28% |
| 1968 | 6.264 | 2,14% |
| 1975 | 7.383 | 2,38% |
| 1982 | 7.561 | 0,34% |
| 1990 | 6.862 | −1,21% |
| 1999 | 6.269 | −1,00% |
| 2007 | 5.801 | −0,97% |
| 2012 | 5.487 | −1,11% |
| 2017 | 5.373 | −0,42% |
Kaynak: INSEE (1968-2017)
Honda Beat

| Honda Beat |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici:  Honda
Üretim yıl(lar)ı: 1991-1996
Montaj: Suzuka, Japonya
Tasarımcı(lar): Pininfarina
Gövde ve Şasi
Sınıf: Kei otomobil
Gövde tipi: 2 kapılı roadster
Düzen: Önden motorlu, arkadan itişli
Teknik Özellikler
Motor: 656 cc E07A I3
Şanzıman: 5 ileri manuel
Dingil mesafesi: 2,280 mm
Uzunluk: 3,295 mm
Genişlik: 1,395 mm
Yükseklik: 1,175 mm
Ağırlık: 760 kg
Honda Beat, Honda tarafından 1991-1996 yılları arasında üretilen kei spor otomobil modelidir.
Araç Honda'nın kurucusu Soichiro Honda'nın ölümünden önce çıkan son aracıydı. Aracın tasarımı Pininfarina tarafından tasarlanmıştır ve sonradan tasarımı Honda'ya satıldı. Beat, Japonya'nın vergi avantajlı kei otomobil sınıfından yararlanmak için tasarlanan birçok otomobilden biriydi. Toplam 33,600 adet üretilmiş olup bu rakamın büyük çoğunluğu ilk iki yılda gerçekleşmiştir. Aracın en büyük rakipleri Autozam AZ-1 ve Suzuki Cappuccino idi.
Honc merkezî bahşı

Honc merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان خنج‎‎), İran'ın Fars Eyaleti'nde bulunan Honc şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 30,779 kişi ve 5,544 hanedir.
Bahş içindeki önemli şehirler: Honc
Chilorhinophis butleri

Chilorhinophis butleri, Chilorhinophis cinsine bağlı Afrika'ya özgü zehirli bir yılan türüdür.
Hypatia melaleuca

Hypatia melaleuca, Hypatia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Chilorhinophis gerardi

Chilorhinophis gerardi, Chilorhinophis cinsine bağlı Afrika'ya özgü zehirli bir yılan türüdür.
Cemil Merdam Bey

| Cemil Merdam Bey جميل مردم بك |
| --- | --- |

10. ve 21. Suriye Başbakanı
Görev süresi 21 Aralık 1936 - 18 Şubat 1939
Yerine geldiği: Ata Bey el-Eyyubi
Yerine gelen: Lütfi el-Haffar
Görev süresi 29 Aralık 1946 - 17 Aralık 1948
Yerine geldiği: Halid el-Azm
Yerine gelen: Halid el-Azm
Maliye Bakanı
Görev süresi Haziran 1932 - Mayıs 1933
Yerine geldiği: Tevfik Şami
Yerine gelen: Şakir eş-Şabani
Savunma Bakanı
Görev süresi 5 Nisan 1945 - 26 Ağustos 1945
Yerine geldiği: Nasuhi el-Buhari
Yerine gelen: Halid el-Azm
Görev süresi 23 Ağustos 1948 - 12 Aralık 1948
Yerine geldiği: Ahmed eş-Şarabati
Yerine gelen: Halid el-Azm
Dışişleri Bakanı
Görev süresi 19 Ağustos 1943 - 24 Ağustos 1945
Yerine geldiği: Naim Antaki
Yerine gelen: Mihail İlyan
Görev süresi 1947-1948
Yerine geldiği: Naim Antaki
Yerine gelen: Muhsin el-Barazi
Kişisel bilgiler
Doğum: 1895 Şam, Osmanlı Suriyesi, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 30 Mart 1960 (66-67 yaşlarında) Kahire, Birleşik Arap Cumhuriyeti
Partisi: Ulusal Blok
Evlilik(ler): Safvet Sami Paşa Merdam Bey
Cemil Merdam Bey (Osmanlıca: جميل مردم بك; 1895-1960), Suriyeli bir politikacıydı. Şam'da önde gelen aristokrat bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Osmanlı generali, devlet adamı ve Sadrazam Lala Mustafa Paşa'nın ve sondan bir önceki Memlük Hükümdarı Kansu Gavri'nin soyundan gelmektedir. Paris'te siyaset bilimi okulunda okudu ve siyasi kariyeri orada başladı.
Erken siyasi yaşam

El-Fetat, 1908'deki Jön Türk Devrimi'nin Türklere Osmanlı İmparatorluğu'nun diğer vatandaşlarından daha fazla öncelik veren milliyetçi gündemine yanıt olarak kurulmuş gizli bir toplumdu. Cemil Merdam Bey, Paris'teki küçük bir öğrenci grubuyla birlikte 1911'de el-Fatat'a katıldı. Toplum, Arap ve Türk vatandaşlarını Osmanlı çerçevesinde birlik olmaya çağırdı, ancak Arapların Türk muadilleriyle eşit hak ve yükümlülüklere sahip olması gerektiğini iddia etti.
Merdam Bey, 1913 Arap Kongresi'nin Paris'te düzenlenmesine yardım ederek, Osmanlı topraklarında adem-i merkeziyetçilik ve reform için çalışmaya hevesli reformist grupları bir araya getirdi. İstanbul'daki yetkililerle kalıcı bir ayrılık yaratmak istemeyen kurucular, başlangıçta Arapların tamamen kurtuluşu için çağrıda bulunmadılar, ancak Osmanlılarla ilişkileri çözmeye çalıştılar. İttihat ve Terakki (İTC) önderliğindeki Osmanlı hükûmeti, kongre organizatörleriyle görüşmek üzere Paris'e bir temsilci gönderdi.
Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesi, Orta Doğu'daki dinamikleri önemli ölçüde değiştirdi. Osmanlıların üzerinde anlaşmaya vardığı tavizler göz ardı edildi ve İTC Suriye'ye genel vali atadı. Cemal Paşa, Arapçıları sıkıştırmayı ve Suriye'de düzeni sağlamayı görev edindi. 21 Ağustos 1915 ve 6 Mayıs 1916'da Arapçı örgütlerle bağlantısı olan 32 kişinin Beyrut ve Şam'da halka açık idamı, el-Fetat ve diğer reformist örgütlerin Osmanlı çerçevesi içinde kalma ümidini sona erdirdi. Bundan böyle toplum, çabalarını Osmanlı egemenliğinden kurtulmaya adadı.
Mayıs 1916'ya gelindiğinde, İngilizler ve Fransızlar, Osmanlı İmparatorluğu'nun beklenen çöküşü ve müteakip toprak kaybından sonra kendilerine nüfuz alanlarını oluşturan gizli bir anlaşma olan Sykes-Picot'u çoktan imzalamışlardı. İngilizler, anlaşmayı onaylamalarına rağmen, Arapları Osmanlı İmparatorluğu'na karşı isyana teşvik etmeye devam ettiler ve karşılığında onlara savaşın sonunda bağımsızlık sözü verdiler. Sykes-Picot Anlaşması, dışişleri komiseri Troçki tarafından 24 Kasım 1917'de İzvestiya gazetesinde kamuoyuna duyuruldu. Bu, 9 Kasım 1917 Balfour Deklarasyonu ile birlikte geleceğin en büyük göstergesiydi, ancak İngilizler ve Fransızlar 11 Kasım 1918'de Osmanlı'nın baskısına uğrayan halkların kurtuluşunu teyit eden ortak bir bildiri yayınladılar. Hem Birleşik Krallık hem de Fransa'nın Arap topraklarıyla ilişkisi, her zaman bu toprakların vatandaşlarının pahasınaydı. Merdam Bey ve diğer Arap milliyetçilerinin sonraki on yıllar boyunca faaliyet göstermeleri bu çerçeve içindeydi.
Suriye'de siyasi hayat > Suriye'de Fransız karşıtı faaliyet > Suriye isyanı

Temmuz 1925'te Sultan el-Atraş, Suriye'nin güneydoğusundaki Cebel el-Dürzi'de Fransızlara karşı silahlı bir ayaklanma başlattı. Ağustos ayında Halk Partisi, Dürzi isyancılarla güçlerini birleştirmeye karar verdi ve Şam'a doğru yürüyüşe geçti. Fransızlar, Şam'ın birkaç mil dışında isyancıları durdurdu ve tüm milliyetçilerin tutuklanmasını emretti. Cemil Merdam Bey, Şahbandar ve birkaç milliyetçi liderle birlikte sığınmak için Cebel el-Dürzi'ye gitti. Sultan Atraş ve Halk Fırkası, 9 Eylül'de Cebel el-Dürzi'de bir geçici hükûmet kurdu. Ekim 1925'te Suriye'nin büyük bir kısmı tam bir isyan halindeydi.
1927'de isyan, Fransız Ordusu tarafından vahşice bastırılmıştı ve liderleri gıyaben ölüme mahkûm edilmişti. Şahbandar ve Merdam Bey Hayfa'ya kaçarken, Sultan Atraş bir süredir Ürdün'de El-Azrak'tan isyancı operasyonlar yürütüyordu. Hayfa'da İngilizler, Şahbandar'ın Mısır'a sığınmasına izin verirken Merdam Bey'i tutuklayıp ve iade ettiler. Beyrut Hapishanesi'nde birkaç gün kaldıktan sonra Merdam Bey, Lazkiye kıyılarındaki Arvad Adası'na sürgüne gönderildi ve burada genel afla serbest bırakılmadan önce bir yıl geçirdi.
Fransızlar, İngilizlerin Dürzi aşiretinin Ürdün dışında operasyon yürütmesine izin vermesine çileden çıktı ve İngilizlerin isyanı desteklediğine dair şüpheleri arttı. İki yıl süren ayaklanma, en az 6000 Suriyeli'nin ölümüne ve 100.000'inin yerinden edilmesine ek olarak, başkentin bazı bölümleri de dahil olmak üzere Fransızlar tarafından bombalanan çok sayıda köy ve şehrin yıkımına neden oldu. Fransızlar da en az 2000 askerin ölümüyle çok fazla kayıp verdi. Suriye'nin kontrolünü sürdürmek için, Fransız birliklerinin sayısı 1926'da 15.000'den 1927'de yaklaşık 50.000 askere yükseldi.
Suriye'de siyasi hayat > Ulusal Blok siyasetçisi > İkinci Dünya Savaşı sırasında milliyetçiler

Fransa'nın Alman ve İtalyan yenilgisi ve 22 Haziran 1940'ta ateşkesin imzalanmasının ardından, Suriyeliler kendilerini mağlup yöneticiler tarafından yönetilme gibi ironik bir konumda buldular. Charles de Gaulle'ün ateşkese meydan okuma ve imparatorluğun kaynaklarını Fransa'nın 'onurunun intikamını almak' için kullanma çağrısı, ek bir karmaşıklık katmanı ekledi. Fransa'nın İngiltere'ye karşı tarafsız olmasına rağmen, İngilizler, Almanların Fransız deniz yeteneklerini kullanmasından korktu ve 3 Temmuz 1940'ta Churchill bunların devre dışı bırakılması emrini verdi. Fransız savaş gemilerinin Cezayir kıyılarındaki Mers el-Kebir'de imha edilmesi, binlerce Fransız askerinin ölümüne ve İngiltere ile Vichy Fransası arasındaki diplomatik ilişkilerin 5 Temmuz'da sona ermesine yol açtı. İngilizler artık sıkı bir şekilde De Gaulle'ün kampındaydı ve Suriye hâlâ Vichy yönetimi altındaydı.
Uzun zamandır Fransızlar tarafından İngiltere'nin Suriye'deki adamı olarak tanımlanan Abdurrahman Şahbandar, 6 Temmuz 1940'ta Şam'da öldürüldü. Şahbandar, Emir Abdullah'ın krallığı altında Suriye, Ürdün, Lübnan ve Filistin'den oluşan gevşek bir konfederasyon planına İngiliz desteğini güvence altına almak için büyük çaba sarf etmişti. Birçok Suriyeli politikacıyla, hatta daha önceki günlerde müttefiki olanlarla bile anlaşmazlık içindeydi. Ağustos ayında, Fransız Yüksek Komiseri Puaux, hükûmetine suikastçıların tutuklandığını bildirdi, ancak cinayetin nedeni konusunda spekülasyonlar yaygındı.
O yılın Ekim ayında, Şahbandar'ın ailesi Cemil Merdam Bey, Sadullah el-Cabiri ve Lutfi el-Haffar'a karşı bir hukuk davası açtı. Her üç adam da yakında tutuklanacakları konusunda uyarıldılar ve Bağdat'a gitmek için Şam'dan ayrıldılar. Sanıkların yargılanmasına Aralık 1940'ta başlandı. Bu sırada suikastçıların lideri Assassa tam bir itirafta bulundu: Dr. Şahbandar'ı öldürmeye karar vermelerinin nedeni diniydi, çünkü onu İslam'ın çöküşünden sorumlu olanlardan biri olarak görüyorlardı. Ocak ayının başında, altı kişinin ölüme, birkaç kişinin de hapse mahkûm edilmesi ve Cemil Merdam Bey, Lütfi el-Haffar ve Sadullah el-Cabiri'nin tamamen beraat etmesiyle yargılama sona erdi. Cezalar hemen infaz edildi.
8 Haziran 1941'de İngilizler ve Özgür Fransızlar, Almanların yakında hava limanlarını kullanacaklarından korktukları için Suriye ve Lübnan'ı işgal ettiler. Suriyelilerin ve Lübnanlıların iyi niyetini kazanmak için General Catroux ilanı mandanın sona erdiğini ve Suriye'nin bağımsızlığının tanındığını ilan etti. İngiliz bildirisi Fransızların bildirisini yineledi. Suriye'de savaşın sonuna kadar geri çekilmeyecek olan yoğun bir birliğin varlığına ek olarak, anayasal yaşama dönüş olmadığı göz önüne alındığında, bunlar Suriyeliler tarafından kuşku ile karşılandı.
Suriye bağımsızlığı > Bağımsızlık sonrası

Ekim 1945'te Kral Faruk ve Kral Abdülaziz'in özel isteği üzerine Merdam Bey Suriye temsilcisi olarak önce Kahire'ye sonra da Riyad'a devredildi. Görevi Ekim 1946'ya kadar sürdü ve bu süre zarfında Arap Birliği Konseyine başkanlık etti ve Filistin'in Arap temsilcisi olarak görevlendirildi. Aralık 1946'da başbakanlığa geri çağrıldı. Ertesi yılın Temmuz ayında Suriye bağımsız bir ulus olarak ilk özgür seçimlerini yaptı. Devlet Başkanı Kuvvetli, Merdam Bey'den bir hükûmet kurmasını istedi.
Suriye bağımsızlığı > İstifa

28 Mayıs 1948'de Savunma Bakanı Ahmed eş-Şarabati, Ben-Gurion'un 15 Mayıs'ta İsrail Devleti'nin kuruluşunu ilan etmesinin ardından başlayan 1948 Arap-İsrail Savaşı'ndan üç hafta sonra istifa etti. Merdam Bey savunma bakanı oldu ve Arap ordularının Filistin'deki yenilgisini takiben o yılın Aralık ayında görevinden istifa edene kadar bu görevi sürdürdü.
Daha sonraki yaşam

Cemil Merdam Bey, Ocak 1949'da Kahire'ye gitmek için Suriye'den ayrıldı ve 1960'taki ölümüne kadar orada yaşamaya devam etti. Onu kamu hayatına döndürmek için birçok girişimde bulunuldu, ancak sağlığı bozulmuştu ve görevlerini yerine getiremeyeceğini hissetti. 1954'te Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır; Enver Sedat ve diplomat Emin Şaker'i Merdam Bey'i Suriye'ye dönmeye ve devlet başkanlığı seçimlerine katılmaya ikna etmeleri için görevlendirdi. Merdam Bey, askeri darbeyle devrilen Şükri el-Kuvvetli'nin geri dönmesini tavsiye etti. Merdam Bey 1954'te resmen kamu hayatından emekli olduğunu bildiren bir bildiri yayınladı. İlk kalp krizini çoktan geçirmişti.
1958'de Merdam Bey, ailesinin evi madahah'ı (resepsiyon salonu) Şam Ulusal Müzesi'ne bağışladı. 1920'lerde eski Şam'ın Süleymaniye semtindeki büyük yangından kurtulan oda, Şam sanatının enfes bir örneğidir.
Merdam Bey 30 Mart 1960'ta Kahire'de öldü ve Şam'da toprağa verildi.
Kişisel yaşam

Cemil Merdam Bey, Sefvet Mardam Bey ile evliydi ve iki çocukları vardı; Züheyir Merdam Bey ve Selma Mardam Bey. Selma Mardam Bey anılarının bir kısmını Fransızca, İngilizce ve Arapça olarak yayımladı.
Kuzeni Halil Merdam Bey şair ve Suriye milli marşının bestecisidir.
Ulusal Blok ve Blum, 1936'da Paris'te Fransız-Suriye Antlaşması'nı imzaladı. Soldan sağa, bir Fransız devlet adamı, Mustafa eş-Şihabi, Sadullah el-Cabiri, Cemil Merdam Bey, Haşim al-Etâsî ve Léon Blum.
1945'te Mısır Kralı Faruk'un Kahire'deki Abidin Sarayı'nda düzenlediği bir ziyafet.
Genelkurmay Başkanı General Hüsnü Zaim, 1948'de Savunma Bakanı Cemil Merdam Bey ile Filistin'deki cephede.
Cemil Merdam Bey, 1934'te Taif yakınlarında Suudi Arabistan Kralı İbn Suud ile.
Helotropha

Helotropha Apameini oymağına bağlı bir cinstir.
Taksonomi

Helotropha leucostigma (Hübner, [1808])
Helotropha reniformis (Grote, 1874)
Hisarkaya, Savur

| Hisarkaya |
| --- | --- |
Mahalle
Hisarkaya
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°38′41″N 40°54′29″E﻿ / ﻿37.6447°K 40.9081°D﻿ / 37.6447; 40.9081
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Savur
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 276
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47860
Resmî site 
Hisarkaya, Mardin ilinin Savur ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Diyarbakır ve Mardin'in il sınırında bulunmaktadır. Mardin il merkezine 63 km, Savur ilçesine 16 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri | Yıllara göre mahalle nüfus verileri | Kaynak |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 231 |  |
| 2000 | 276 |   |
| 1997 | 258 |  |
Chilomeniscus

Chilomeniscus, Colubrinae altfamilyasına bağlı bir sürüngen cinsidir.
Charles Martin Smith

| Charles Martin Smith |
| --- | --- |
Smith, 2008 Toronto International Film Festival'inde
Doğum: 30 Ekim 1953 (70 yaşında) Van Nuys, Los Angeles, Kaliforniya
Meslek: Oyuncu, senarist, yönetmen
Etkin yıllar: 1971–günümüz
Evlilik: Ursula Martin (boşandı)
Çocuk(lar): 1 çocuk

Charles Martin Smith (d. 30 Ekim 1953), Amerikan film oyuncusu, senaristi ve yönetmeni. Oyuncu olarak en çok American Graffiti, Never Cry Wolf, Starman, The Buddy Holly Story ve Dokunulmazlar filmlerindeki rolleri ile tanınır. Ayrıca Dolphin Tale, Dolphin Tale 2 ve The Snow Walker filmlerinin senaristliği ve yönetmenliği ile de tanınır.
Heaven's Gate

| Heaven's Gate Tarikatı |
| --- | --- |
Tip: Yeni dinî hareketler
Sınıflandırma: Ufo dinleri
Yönelim: Gnostisizm ilham Bilimkurgu Binyılcılık
Teşkilat yapısı: Halka açık
Lider: Marshall Applewhite (1974-1997)
Bölge: ABD
Merkez: San Diego, Kaliforniya
Kurucular: Marshall Applewhite ve Bonnie Nettles
Kuruluş Yılı: 1974
Kapanış: 19-20 Mart 1997
Üye Sayısı: 41 (1997 Öncesi), 2 (1997 Sonrası)
Resmi websitesi: 
Heaven's Gate, Kaliforniya San Diego yakınlarındaki bir Amerikan UFO dini kültüydü. 1974'te kuruldu ve Marshall Applewhite (1931-1997) ve Bonnie Nettles (1927-1985) tarafından yönetildi. 26 Mart 1997'de San Diego County Şerif Departmanı milletvekilleri Applewhite'ınki de dahil olmak üzere grubun 39 üyesinin cesetlerini Rancho Santa Fe San Diego banliyösünde bir evde buldular. Hale-Bopp kuyruklu yıldızını takip eden dünya dışı bir uzay aracı olduğuna inandıkları ve ona ulaşmak için koordineli bir dizi ritüel intiharlar olan toplu intihara katılmışlardı.
Toplu intihardan hemen önce, grubun web sitesi şu mesajla güncellendi: "Hale-Bopp, Cennetin Kapısı'nı kapatıyor... Burada, Dünya gezegenindeki 22 yıllık dersimiz nihayet sona eriyor - İnsan Evrimsel Düzeyi'nden "mezuniyet". 'Bu dünyadan' ayrılmaya ve Ti'nin ekibiyle birlikte gitmeye hazırız."