İran'da örtünmenin yasaklanması
Arka plan ve etkisi

1936'da Rıza Şah peçeyi yasakladı ve İranlıları, kabilesel, bölgesel, dinsel ve sınıf temelli giyim farklılıklarının olduğu bir ülkede ulus inşasını teşvik etmek amacıyla Avrupa kıyafetlerini benimsemeye teşvik etti.
Ülkenin modernleşmesinin bir yöntemi olarak Türkiye örneğine uygun olarak kadınların topluma katılımının arttırılması Şah'ın politikasıydı. Kraliçe ve kraliyet ailesinin diğer kadınları, topluma katılan kadınlara rol model olarak kamusal temsil görevlerini yerine getirmeye başladıklarında buna yardımcı olmuşlar ve ayrıca Keşf-i hicabda rol model olarak aktif rol oynamışlardır.
Reformun yapımı uzun sürdü. 19. yüzyılın ikinci yarısında İranlı üst sınıf erkekler Avrupa'yı ziyaret etmeye ve kendileri için Batı kıyafetlerini benimsemeye başladılar, bu da Batı modasının seçkinler arasında İran'da ilerleme ve modernizmin bir işareti olarak görülmesine neden oldu. 1920'lerden itibaren İran kadın hareketi açılmayı destekledi ve birkaç İranlı kadın örtünmeden görünmeye başladı. 1924'te şarkıcı Kamerülmüluk Veziri, Tahran'daki Grand Hotel'de ve Kraliyet Sarayı Tiyatrosu'nda cinsiyetlerin karışık olduğu bir toplulukta açık bir performans sergileyerek cinsiyet ayrımcılığını ve inzivayı kırdı. İranlı kadın hakları aktivistleri peçenin açılmasını destekledi ve feminist Sıdıka Devletabadi'nin, 1928'de İran'da kamuya açık alanda başörtüsü olmadan ortaya çıkan ilk kadın olduğuna inanılıyor. Peçesiz görünmek, hatta kamusal tartışmalarda bunu tercih etmek çok tartışmalıydı ve peçenin açılmasından yana konuşan kadın hakları aktivistleri bazen polis tarafından korunmak zorunda kalıyordu. 1926'da Şah, yüzü açık görünen ancak saçlarını bir eşarp veya şapkayla kapatan kadınlara özel olarak polis koruması sağladı.
1928'de Afganistan kraliçesi Süreyya Tarzi, İran'a yaptığı resmi ziyaret sırasında Şah'la birlikte halkın önüne çıktı. Din adamları protesto etti ve Şah'tan yabancı kraliçeye örtünmesini söylemesini istediler, ancak o reddetti. Reddi, Şah'ın İran'da peçeyi kaldırmayı planladığı yönünde söylentilere neden oldu. Aynı yılın ilerleyen zamanlarında Şah'ın eşi Kraliçe Tacülmülûk, Kum'daki Fatıma Masume Türbesi'ni kendisini tamamen örtmeyen bir peçe giyerek ve yüzünü göstererek ziyaret etti ve bu durum bir din adamı tarafından sert bir şekilde eleştirildi. Cevap olarak Rıza Şah, ertesi gün kraliçeyi eleştiren din adamını herkesin önünde dövdü.
Kadınların özgürleşmesi ve topluma katılımı açısından kadınların örtünmesi büyük bir sembolik öneme sahipti ve Şah, huzursuzluk yaratmamak için reformu kademeli olarak uygulamaya koydu. 1930'ların ortasında, 6,5 milyon İranlı kadından sadece dört bini kamuya açık yerlere peçesiz çıkmaya cesaret ediyordu; neredeyse tamamı Tahran'daydı ve çoğunlukla Batı eğitimi almış üst sınıf genç kızlar, Avrupa'dan yeni dönenlerin yabancı eşleri, azınlık kadınları ve orta yaşlı kadınlardan oluşuyordu.
1933'te kadın öğretmenler ve 1935'te kız öğrenciler başörtülerini açmaya teşvik edildi. 1935 yılında hükûmetin desteğiyle Kanun-i Banuvan ("Kadınlar Cemiyeti") kadın komitesi kuruldu ve burada kadın hakları savunucuları başörtüsünün açılması için kampanya yürüttüler. Kadın öğretmenlerin ve öğrencilerin örtünmemesine izin veren reformun yanı sıra, kız öğrencilerin erkeklerle birlikte ders çalışmasına da izin veren reformların tümü, Şii din adamlarının karşı çıktığı ve eleştirdiği reformlardı.
8 Ocak 1936'da resmi açılış ilanı yapılmış ve bu etkinlikte kraliçe ve kızlarına önemli bir rol verilmiştir. O gün Rıza Şah, Tahran Öğretmen Koleji'nin mezuniyet törenine kraliçe ve iki kızıyla birlikte, peçesiz, modern kıyafetler giyerek katıldı. Kraliçe diplomaları dağıtırken, Şah da geçmişte nüfusun yarısının yok sayıldığını, kadınlara geleceğin artık onların elinde olduğunu anlattı. Bu, ilk kez bir İran kraliçesinin halkın önünde kendini göstermesiydi. Daha sonra Şah, karısının ve kızlarının açık fotoğraflarını yayınladı ve tüm İran'da örtünün açılmasını zorunlu kıldı.