stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Stéphanie Frappart
Kariyeri

Frappart 2011'de Fransız (erkek) futbolunun üçüncü ligi olan Championnat Ulusal'da hakemlik yapmaya başladı. 2014'te Fransa'daki profesyonel (erkek) futbolu ikinci ligi olan Ligue 2'de hakemlik yapan ilk kadın oldu. Kanada'daki 2015 FIFA Kadınlar Dünya Kupası'nda görev aldı.
Frappart, 3 Aralık 2018'de Fransa'daki 2019 FIFA Kadınlar Dünya Kupası'nda görev aldı. Kupanın son 16 turunun sona ermesinin ardından turnuvanın geri kalanında devam edecek 11 hakemden biri olarak seçildi. Temmuz 2019'da Amerika Birleşik Devletleri ile Hollanda arasında oynanan turnuvanın finalini de yönetti.
Nisan 2019'da Ligue 1'de görev alacak ilk kadın hakem olarak açıklandı. İlk olarak 28 Nisan 2019'da SC Amiens ile RC Strasbourg arasındaki karşılaşma için görevlendirildi. 2 Ağustos 2019'da Frappart'ın 2019 UEFA Süper Kupası finalinin hakemi olarak atandı. Vodafone Park'ta 14 Ağustos 2019'daki final maçıyla “büyük bir Avrupa kupası final maçında görev alan ilk kadın hakem" oldu.
2 Aralık 2020'de Juventus ile Dinamo Kiev arasında oynanan UEFA Şampiyonlar Ligi maçının hakemliğini yaparak UEFA Şampiyonlar Ligi'nde düdük çalan ilk kadın hakem oldu. Mart 2021'de Frappart, UEFA Kadınlar Şampiyonlar Ligi maçı, Atletico Madrid ile Chelsea arasındaki rövanş maçını, yönetti. Yine aynı ay içerisinde, Hollanda ve Letonya arasındaki resmi maçla FIFA Dünya Kupası elemelerinde görev yapan ilk kadın hakem oldu.
Kaçak Yayın (dergi)

| --- | --- |
Editör: Aslan Özdemir
Kategoriler: Kültür, sanat, edebiyat
Sıklık: Aylık
Yayımcı: Leman dergi grubu
İlk sayı: 2003 (22 yıl önce) (2003)
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Kaçak Yayın Dergisi 2003 yılından bu yana Leman dergi grubundan çıkan aylık kültür, sanat ve edebiyat dergisidir. "Kaçak bir yolcudur edebiyat" sloganıyla yayın hayatına başlamıştır.
Editörlüğünü Aslan Özdemir, yayın danışmanlığını ise Adnan Özer yapmaktadır. Şiir, öykü, deneme, röportaj ve gezi yazıları dergide en çok görülen edebiyat türlerindendir. Gündemdeki konular edebiyatla harmanlanarak geniş dosyalar halinde Kaçak Yayın'da yer almaktadır.
Görev Almış Yazar ve Çizerler

Oktay Taftalı
Küçük İskender
Metin Kaçan
İskender Pala
Nevzat Çelik
Cüneyt Özdemir
Teoman, Adnan Özer
Atilla Atalay
Aslan Özdemir
Necati Güngör
Özgül Apaçe
Eflatun Nuri
Metin Yeğin
Mine Akverdi
Bahadır Boysal
Hasine Şen
Metin Fındıkçı
Kutlukhan Perker
Hürriyet Yaşar
Ender Özkahraman
Nafer Ermiş
Salih Bolat
Tanja Dückers
Björn Kern
Kencho Deniz
Sabri Özdemir
Özlem Kumrular
Onur Albayrak
Refik Toksoy
Barış Pehlivan
Ayrıca sayfalarında genç şair ve yazar adaylarına yer verilmektedir.
Sheffield Wednesday FC

Sheffield Wednesday Football Club EFL Championship'de mücadele eden, İngiltere'nin Güney Yorkshire bölgesindeki Sheffield kenti merkezli futbol kulübü. Sheffield Wednesday İngiltere liglerinin dördüncü ve dünyanın en eski profesyonel kulüplerinden bir tanesidir. 1929'da şu anki ismini alan kulüp 1889'da ortaya çıkan Football Alliance'ın kurucularından biriydi; Wednesday ayrıca yapılan ilk sezonun şampiyonu oldu. English Football League'in kuruluşundan üç yıl sonra, İngiltere'de ligler birleşince, Wednasday'in bu lige katılımı gerçekleşti. Sheffield Wednesday 1992 yılında oluşturulan Premier League'de ise yine kurucu üyeler arasında yer aldı. Takımın en büyük rakibi 100 yıla yakın zamandır Steel City derbisinde karşılaştığı Sheffield United'tır. Barnsley, Leeds United, Bradford City, Huddersfield Town, Rotherham United, Chesterfield ve Doncaster Rovers ekibin rekabet ettiği diğer takımlardır. The Owls (Baykuşlar) lakaplı kulüp, tarihinde dört lig, üç FA Cup ve bir Lig Kupası şampiyonluğu kazandı, ancak 1935'ten beri 1991'deki Lig Kupası zaferi haricinde hiç kupa sevinci yaşayamadı. 1993'te İngiltere'deki iki kupada birden (FA Cup ve Lig Kupası) finale yükselen Wednesday, Wembley Stadyumu'nda oynanan iki karşılaşmada da Arsenal'e 2-1 yenilerek kupaları rakibine kaptırmıştı.
Kulüp iç saha maçlarını, kuzeybatı banliyölerinden Hillsborough'daki, Hillsborough Stadyumu'nda oynamaktadır. 39.812 seyirci kapasiteli stadyum 1899'da, kulübün eski sahası Olive Grove'un kira anlaşması sona erince, inşa edilmiştir.
Lig Geçmişi

Sheffield Wednesday, 1892 yılında kurulduğundan beri Division 1'de toplam 66 sezon mücadele etti. 35 sezon Division 2'de mücadele etti. Sadece 7 sezon Division 3'te mücadele etti. Wednesday, hiç Division 4'te mücadele etmemiştir.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  1892-1899 Division 1  1899-1900 Division 2  1900-1920 Division 1  1920-1926 Division 2  1926-1937 Division 1  1937-1950 Division 2 |  1950-1951 Division 1  1951-1952 Division 2  1952-1955 Division 1  1955-1956 Division 2  1956-1958 Division 1  1958-1959 Division 2 |  1959-1970 Division 1  1970-1975 Division 2  1975-1980 Division 3  1980-1984 Division 2  1984-1990 Division 1  1990-1991 Division 2 |  1991-2000 Division 1  2000-2003 Division 2  2003-2005 Division 3  2005-2010 Division 2  2010-2012 League One  2012-     EFL Championship |
1.Kademe'de mücadele ettiği sezon toplam sayısı: 66
2.Kademe'de mücadele ettiği sezon toplam sayısı: 35
3.Kademe'de mücadele ettiği sezon toplam sayısı: 9
4.Kademe'de mücadele ettiği sezon toplam sayısı: 0
Takım Kadrosu

2020 itibarıyla

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Başkan ve Yönetim

| Rolü | Adı |
| --- | --- |
Başkan:  Hafiz Məcid oğlu Məmmədov
Yönetici:  Paul Aldridge
Başarıları

First Division-Premier League
EFL Championship
FA Cup
EFL Cup
Türk Silahlı Kuvvetlerinde zırhlı birlikler
İlk Adımlar

Zırhlı araçlar Türk Ordusuna ilk kez 1928 yılında Fransa'dan satın alınan ve Maltepe'deki Piyade Atış Okuluna verilen Renault FT-17 tankı ile girmiştir. 1932 yılında Sovyetler Birliği'nden 4 adet T-26, 1 adet T-27 tanketi ve 1 adet T-35
yüzücü tankı Cumhuriyetin 10. yılı kutlaması armağanı olarak verilmiştir. 1934 yılında ilk muharip tank birliği Lüleburgaz'da Tank Taburu olarak kurulmuştur. 1934 yılında Binbaşı Tahsin Yazıcı'nın komutanlığında bulunan tank taburu için Sovyetler Birliği'nden 64 T-26 tankı ile 34 adet BA-6 ve BA-3 satın alınmıştır. 1937 yılında ilk Zırhlı Tugay, Lüleburgaz'da kuruldu.
Renault FT-17
T-26
T-26 B-2 Ankara'da bir geçit töreninde (~1935)
T-27
BA-6 Ankara'da bir geçit töreninde (~1935)
Vickers 6-Ton Ankara'da bir geçit töreninde (~1935)
Türk ordusunda Vickers 6-Ton (~1939)
II. Dünya Savaşı

1939 yılında İkinci Dünya Savaşı başlamadan önce Türkiye, İngiltere ve Fransa ile ittifak anlaşması yaptı. Tank Alayı kurmak için Fransa ve İngiltere'den tank alımı için karar verildi. Fransa'dan 100 adet Renault R35 tankı (10 tonluk, 37 mm çapında topa sahip) ile Birleşik Krallık'tan 16 adet Vickers 6-Ton (1x12.7 ve 1x7.7 mm Makineli tüfeke sahip) alındı. Bu yeni tanklara 1940 yılında Lüleburgaz'da ilk Tank Alayı kuruldu.
1942'de Lüleburgaz'daki Zırhlı Tugay Davutpaşa'ya nakledildi. Aynı tarihte fazla arıza yapmaya başlayan ve teknolojik ömrünü dolduran T-26 tankları hizmet dışı bırakıldı. 1943 yılında Birleşik Krallık ve ABD'nin verdikleri malzemelerle Niğde ve Selimiye'de iki zırhlı tugay oluşturuldu. Davutpaşa'daki zırhlı tugay ise 3. Zırhlı Tugay oldu. 1943'te Zırhlı Birliklere verilen araçlar: ABD menşeli 25 adet M4 Sherman ve 220 adet M3 Stuart tankı ile Birleşik Krallık menşeli 180 Valentine tank, 150[kaynak belirtilmeli] Mk VI hafif tank, Daimler Scout lastik tekerlekli zırhlı keşif aracı, Bishop Kundağı Motorlu Obüs ve 60[kaynak belirtilmeli] Bren Gun Carrier (Universal Carrier) zırhlı araçlardan oluşmaktadır.
1943'te Türkiye 56 adet (22 tanesi Türkiye'ye ulaştı) Alman Panzerkampfwagen III Ausf N ve 15 tane Panzerkampfwagen IV Ausf G tankı sipariş etti. 1944'te Davutpaşa'daki tugay, Zırhlı Tümen haline getirildi. Zırhlı Tugaylarda ilk Piyade Birliği, 1946 yılında bindirilmiş tabur halinde teşekkül etti.
Türkiye'ye verilen bütün araçlar ve malzemeler %80 itibarıyla kullanılmış, harp görmüş ve umumi bir revizyondan geçirildikten sonra Türk ordusuna teslim edilmişti. Türk ordusuna verilen bu yıpranmış tanklar, Türk tankçılarının gayretleriyle uzun bir süre hizmet gördüler.
İkinci Dünya Savaşı'nda alınan M4 Sherman, M3 Stuart ve Pzkpfw IV 1950'li  yıllarında envanterden çıkarıldı.
Renault R35
Vickers 6-Ton
Daimler Scout
M4 Sherman
Bishop Kundağı Motorlu Obüs
M5A1 Stuart
Mk III Valentine
Mark VI Vickers (Light Tank Mark VI)
Mark VI Vickers
Universal Carrier
PzKpfw III
PzKpfw IV Ausf. G
İlk Millî tank projesi

1943'te şasisi Kırıkkale'de yapılan ve bir Ford motoru ile çalışan Türk yapısı bir tankın tecrübeleri yapıldı. Ancak o dönem Türk sanayii kabiliyetlerinin yetersizliği nedeniyle bu tecrübe başarısızlıkla sonuçlandı.
Soğuk Savaş

1947 yılına dek Türk Zırhlı Birlikleri muayyen bir tank tipine sahip olamadı. O tarihe kadar Türk zırhlı birlikleri bütçeye uygun gelen ve dost devletler tarafından satın alınan ve hibe edilen hafif tankları kullanmıştır. ABD yardımı ile birlikte Türk Zırhlı Birlikleri standart cins bir tanktan kurulu hale gelebilmiştir. ABD ilk olarak 114 adet M24 Chaffee hafif tankı ile 222 adet M36 Jackson tank imha edicisi ve 12 adet tank kurtarıcı verdi. 1953-1954 yılında M36 tanklarının yerini M47 Patton tankları almaya başladı ve bu tarihte 3 bölüklü Tank Alayları, Tank Taburu haline getirildi. M62 ve M74 kurtarıcıları da M47 tankları ile birlikte Türk Silahlı Kuvvetleri'ne katılmıştır. 1964 yılı başından itibaren M47 tankları mevcut tank taburlarını teşkil ederken, M48 Patton tankları peyderpey Zırhlı Tugayların Tank Taburları kadrolarına girmeye başlamıştır. 1968 yılında bütün Zırhlı Tugaylar M48 tankları ile kadrolarını tamamlamışlardır. Daha sonra benzin enjektörlü motora sahip olan M48A2C tankları Zırhlı Birliklerde kullanılmıştır.
Soğuk Savaş > Kıbrıs Harekâtı

Kıbrıs Barış Harekâtın sırasında Türk Kara Kuvvetleri 150-200 M47 ve M48 kullanmıştır.
M48
Teknolojideki gelişmelere paralel olarak gelişmiş ülkelerde kullanılan tankların büyük ilerlemeler kaydetmesine rağmen mevcut tankların teknolojisinin geride kalması; Türk Silahlı Kuvvetleri'nde modernizasyon ve reorganizasyon ihtiyacını gündeme getirmiştir. Bu nedenle mevcut M48 ve M48A1 tankları 1980 yılından itibaren ABD teknolojisi ve yardım paketi ile M48A5T1 tanklarına, Alman teknolojisi ve yardım paketi ile M48T5 tanklarına dönüştürülmüştür. Modernizasyon çağın ihtiyaçları doğrultusunda devam ettirilerek: stabilizasyon ile termal atış kontrol sistemlerine sahip M48A5T2 tankları Zırhlı Birliklere kazandırılmıştır.
1982–1983 yıllarında, Alman askeri dilim yardımları kapsamında zamanın en etkili tankları arasında yer alan 77 adet EMES 12A3 atış kontrol sistemli Leopard 1 A3T1 tankı hibe olarak teslim alınmıştır.
Leopard 1A1
M24 Chafee
M36 Jackson
Soğuk Savaş Sonrası

M60A1 ve M60A3 tanklar Türkiye'nin 1991 Körfez Savaşı'nda müttefik güçlere verdiği desteğe karşılık olarak ABD tarafından hibe edilmişlerdir.
Ayrıca Almanya'da Körfez Savaşı'ndan sonra askeri yardımları çerçevesinde yine aynı EMES 12A3 donanımlı 150 adet Leopard 1A3T1, 5 adet standart A3 ve 165 adet Leopard 1A1A1 teslim alınmıştır. Zırhlı Birliklerinin Almanya'dan 354 Leopard 2A4 tankları ve 170 M60T tankları Tugayların emrine verilmiştir.
M60A3 TTS
Leopard 2A4
MİTÜP (Millî Tank Üretim Projesi)

MİTÜP Altay Savunma Sanayii Başkanlığı bünyesinde açılan ihale sonucu Otokar firması tarafından 5 adet prototip tank üretimi kararlaştırılmış olup, Güney Kore K2 Black Panther tankı prototipi üstünde geliştirilecek MKE topu, Aselsan atış kontrol sistemini ve Roketsan zırhını geliştirecektir. Tankta MTU'nun 1500 BG'lik motoru öngörülmektedir 2013 senesinde orduya ilk teslimat yapılacaktı ancak tankın motoru üretilemediği ve dünyada tank motoru satmak isteyen başka bir firma da bulunamadığı için seri üretimi önce 2018 yılına daha sonra 2020 ve daha sonra da 2022-2023 yılına ertelendi. Günümüzde halen motor üretimi yapılamadığı için prototip olarak beklemededir sahaya sürülememiştir.
Haçlı devletleri

1135 yılında Orta Doğu (Haçlı devletleri yeşil renkle gösterilmiştir)
Haçlı devletleri, 12. ve 13. yüzyıllarda Orta Doğu ve Anadolu'da Haçlılar tarafından kurulmuş devletlerdir.
Levant

Haçlı devletlerinden ilk dördü Birinci Haçlı seferi'nin hemen ardından kuruldu:
Urfa Kontluğu, Orta Doğu'da kurulan ilk haçlı devleti olan bu kontluk 1098 yılında kuruldu ve 1144 yılına kadar ayakta kaldı.9 Mart 1098'de Haçlılar, Urfa'yı Türkler'den aldılar. I.Baudouin (1098 - 1100), buraya "kont" unvanıyla hükümdar oldu. İki hânedandan dört hükümdar geçti. Bunlardan II. Baudouin (1100-1118), 5 yıl Türkler'in elinde esir olarak yaşadı.
Antakya Prensliği, 1098'den 1268'e kadar 170 yıl sürdü. 3 Haziran 1098'de Antakya’yı Türkler’den alan Haçlılar’dan 1. Bohemond (1098 - 1111) ilk prens oldu. 1100 Temmuzunda Dânişmendliler'e esir düştü ve 3 yıl esir kaldı. Yerine yeğeni geçti. Üç hanedan tarafından idare edilen bu devlet 1176’ya kadar Bizans'a tâbi idi.
Trablus Kontluğu, 1104 yılında kuruldu. Trablusşam 1109 yılında Müslümanların eline geçmişse de kontluk 1291 yılına kadar ayakta kaldı.
Kudüs Krallığı, 1099 yılında kuruldu; 1291 yılında Akka'nın düşmesiyle sona erdi. Memlûk Türkleri tarafından ortadan kaldırıldı. Bu müddet içinde çeşitli hanedanlardan 21 Kudüs kralı saltanat sürdü. En ünlüleri, ilki ve ikincili olan Birinci Haçlı Seferi’nin meşhur simaları Godfrey de Bouillon (1099- 1100) ile ağabeyi I.Baudouin (1000- 1118) dir. I. Baudouin, 28 Haziran 1113’te Türkler tarafından esir alınmıştır. Kudüs Krallığı'nın 4 lordluğu mevcuttu:
Celile Prensliği
Yafa ve Aşkelon Kontluğu
Doğu Şeria Lordluğu
Sayda Lordluğu
Kıbrıs Krallığı:Üçüncü Haçlı seferi sırasında Haçlılar Kıbrıs Krallığı'nı kurdular.1192’den 1489'a kadar 297 yıl sürdü. 30 Mayıs 1191'de Arslan Yürekli Rıchard, adayı Bizanslılar’dan almıştı. İlk Kibris kralı Fransız Lusignan hanedanından I. Guy (1192- 1194) oldu. Bu krallık 1426’dan başlayarak Mısır Memlûk Türk imparatorluğunun yüksek hâkimiyetini tanıdı. 18 kralın hükümdarlığından sonra Venedikliler adaya el koydu. Daha sonra da Tapınak Şövalyeleri'ne verildi.
Balkanlar

Daha fazla bilgi: Frankokrasi
Dördüncü Haçlı seferi sonrası, Bizans İmparatorluğu toprakları birçok devlete bölünerek "Frankokrasi" (Yunanca: Φραγκοκρατία) ismi verilen dönem başladı:
Latin İmparatorluğu, İstanbul'da kuruldu ve Bizans imparatoru İznik'e sürüldü.
Selanik Krallığı
Atina Dükalığı
Salona Kontluğu
Mora Prensliği
Kefalonya Kontluğu
Nakşa Dükalığı (Pelagos Dükalığı) Venedikliler tarafından Ege Denizi'nde kuruldu.
Selanik ve Latin İmparatorluğu 1261 yılında Bizanslılar tarafından geri alındı. Ancak Atina ve Mora 15. yüzyıla kadar Haçlıların elinde kaldı. Sonra Osmanlıların eline geçti.
Batı Anadolu ve diğerleri

St. Jean Hastabakıcı Şövalyeleri 1310 yılında Rodos'a yerleştiler ama 1522 yılında Osmanlılar tarafında Malta'ya sürüldüler.
Meis adası 1309 yılında Kudüslü St. Jean Hastabakıcı Şövalyeleri'nin eline geçti. Osmanlılar 1440-1450 yılları arasında Meis adasını ellerinde bulundurdular. Sonra Napoli Krallığı ve Venedik Cumhuriyeti 'nin eline geçti. 1686 yılında ada tekrar Osmanlı yönetimine girdi.
Anadolu'da İzmir (1344-1402), Antalya (1361-1373) ve Bodrum (1412-14..) geçici olarak St. Jean Şövalyelerinin elinde kaldı. Ege Adalarından Korint (1397-1404), Salona (Amfissa; 1407-1410), İkarya (1424-1521) ve İstanköy (1215-1522) de St. Jean Şövalyeleri'nin elinde bulundu.
The Latin Empire, its vassals and the Greek successor states, ca. 1204
Kojenerasyon

Kojenerasyon (veya kombine ısı ve elektrik), tercihen ısı tüketimi olan yerlerde kullanılan ve aynı zamanda bölge ısıtma ağını yararlı ısıyla besleyebilen elektrik enerjisi ve ısı üretebilen modüler yapılı bir sistemdir. Bu sistem kombine ısı ve güç sistemi ilkesine dayanmaktadır.
Elektrik üretimi için içten yanmalı motorlar, yani dizel veya gaz motorları ile gaz türbinleri kullanan bir sistemdir.
Geleneksel lokal ısıtma sistemleri ve merkezî enerji santrallerine göre gösterdiği yüksek verimlilik derecesi nedeniyle elektrik üretiminden elde edilen atık ısı doğrudan oluştuğu yerde kullanılır. Elektrik enerjisi verimliliği tesis büyüklüğünden bağımsız olarak %25 ile %50 arasında değişmektedir. Bölgesel ısıtma sistemde atık ısı kullanımıyla dahili birincil enerjinin %80'ninden %90'a kadar kullanılabilmektedir. Kojenerasyonlar %40 kadar birincil enerjiyi tasarruf edebilmektedirler.
Geleneksel kojenerasyon birimlerinin beş kilowatt (kW) ile beş megavat (MW) arasında elektrik kapasiteleri vardır. 50 kW altında olanlarda mini kombine ısı ve güç birimlerinden söz edilirken, 15 kW altında olanlara mikro kojenerasyon denir. Mini ve mikro kojenerasyonlar hanelerde, küçük işletmelerde ve yerleşim birimlerinde kullanılmaktadır. Kombine ısı ve güç birimleri aynı zamanda ısıtma santrallerinde tipik olarak birkaç yüz MW'lık enerji kapasiteli santrallerde kullanılmaktadır.
İşletme türleri

İdeal olarak referans şebeke kaplı olup, fazla üretimin elektrik şebekesini beslemesi sağlanır. Isı ısıtma ve sıcak su hazırlamak için kullanılır.
Eğer kojenerasyonun kapasite verimi bölgesel ısınma ihtiyacını karşılamaya yönelikse, ısıtma yönelimli kojenerasyondan bahsedilir. Modüler yapılı tesislerde ısıtma kapasitesindeki ayarlamalarla  tek bir agregat ihtiyaca göre açılıp kapatılır. Bir agregatın yapılandırılmasıyla güç çıkışı uygun olarak ayarlanır. Bu gibi tesislerde üretilen elektrik mümkün mertebede tesis içinde kullanılırken, artan enerji genel ağa dağıtılır ve uygun şekilde mahsup edilir.
Elektrik üretimi yönelimli kojenerasyon sistemlerinde kapasite çıktıları elektrik ihtiyacına göre yönlendirilir. Elektrik üretimi sırasında üretilen ısı bir termal depoda sonraki kullanımlar için saklanır veya bir soğutma sistemi üzerinden verimliliği düşürmesine rağmen atık ısı olarak çevreye verilir. Bu tarz çalışma biçimleri genellikle genel ağdan bağımsız olan  elektrik ağlarında kullanılır. Öte yandan yenilenebilir hammaddelerle işletilen kojenerasyonlar Türkiye'de genellikle elektrik enerjisi üretimi yönelimli olarak kullanılır, çünkü yenilenebilir enerji kaynakları yasasına göre elektrik dağıtım tarifesinden yüksek kârlılık getirmektedir. Üretim sırasında ortaya çıkan ısı şimdiye kadar genellikle göz ardı edilmiş olup, istisnai durumlarda tamamını kullanmak mümkün olmaktadır.
Performans seviyesi bir merkezî santralden birçok tesise paylaştırılıyorsa buna "ağ yönetimli kojenerasyon" denir. Merkezî sistemler arasındaki kojenerasyon ünitelerinin planlamasını ekonomik çerçeve koşullarına göre, örneğin ortak gaz ve elektrik sözleşmeleri gereğince optimizasyonunu sağlanır. Ağ yönetimi sanal enerji santrali fikrinin temel fikirlerinden biridir.
Açıklama

Genellikle kojenerasyon tesisleri tam güç çalışma fonksiyonunda sadece bağlı kullanıcıların maksimal ısı enerji ihtiyacının bir kısmını karşılamak için tasarlanmıştır. Bu şekilde pahalı elektrik üretme tertibatının en iyi şekilde kullanımı sağlanır ve yüksek çalışma saatlerine ulaşması (yıllık 7900 saat çalışma hedeflenirken çoğunlukla 3000 saatten 4000 saate kadar gerçekleştirilebilir) sağlanabilir.
Elektrik beslemeli ısı tankları yardımıyla mini kojenerasyonlar hanelerde kazan yükünü tepe değere getirmeksizin çalışabilir. Böyle bir kojenerasyon temel yükten sonra ısı enerjisi ihtiyacına göre ayarlamaz, tam aksine geleneksel kalorifer sistemi gibi pik yüke göre ayarlama yapar. Bu ayarlama yöntemi öncelikle söz konusu mini kojenerasyonlar da yaygınlık kazanmıştır. Böyle ayarlamalarda kojenerasyonun tekrarlı olarak açılıp kapatılması, makinenin ömrünü kısaltır ve maliyet verimliliğini düşürür. Bir mini kojenerasyona geçiş yaparken mevcut bir ısıtma tesisatı genellikle küçük değişiklikler ile yeniden kullanılabilir. Bu durum öte yandan kojenerasyon tertibatının  büyük depolama imkânı veren bir sistemde kullanılması imkânını da sağlar. Kış koşullarında kalorifer tertibatının yeterli olmaması durumunda, mevcut brülor ya da pit yüklü kazanla ısıtmaya eklemlenebilir. Çok nadir ortaya çıkabilen ek ısıtma ihtiyaçlarında basit bir yedek elektrikli ısıtıcının kurulumuyla ekonomiklik sağlanabilir.
Ayrıca büyük kojenerasyonlar da ilave ısıtma depolarıyla optimize edilebilir. Bu şekilde pit yükü yedeğe stoklanır ve bunun yardımıyla kojenerasyondan elde edilemeyen ek ısıtma gereksinimi azaltılır. Ayrıca bu durum yüksek elektrik fiyatlarının olduğu dönemlerde geçici bir elektrik üretimi yönelimli sistem kurmaya olanak verir.
Ekoloji ve çevre yönü

Isıtma yönelimli tesislerin kurulmasındaki ekonomik ve ekolojik tabanlı temel düşünce üretilen ısıyı tamamıyla ve eğer mümkünse elektriği üretim yerinde kullanmaya dayanmaktadır. Artan elektrik ise belirli bir fiyata mahsuben genel elektrik ağına dağıtılmaktadır. Çünkü bu şekilde daha az geleneksel enerji üretim tesisi elektrik üretimi için kullanılmakta ve yerine artan kojenerasyon tesisleri kullanımıyla fosil yakıtlar nedeniyle ortaya çıkan karbondioksit yayılımı azalmaktadır. Bu nedenle kojenerasyon tarzı yenilenebilir enerji üretim tesisleri Türkiye sınırlarında devlet tarafından da desteklenmektedir.
Bir kojenerasyon tesisi klasik ısıtma ve elektrik sağlayıcılarından oluşan santrallere göre çok daha yüksek kullanım verimliliği (kullanılan elektrik enerjisi artı kullanılan ısı enerjisi bölü enerji girdisi) sağlamaktadır. Modern bir taş kömürü enerji santrali ancak %45 verimlilik dercesine ulaşabilmektedir. Yani, yaklaşık olarak üretilen enerjinin yarısı atık ısı olarak düşülmekte, bu atık ısınınsa merkezi büyük santrallerde ısı üretgeçiyle ısı alıcısının genellikle birbirinden uzak mesafelerde bulunması ve atık ısının uzak yerlere dağıtımıyla oluşan yüksek tesis maliyeti ve %10-15 arası belirgin taşıma kaybına sebep olmaktadır. Ayrıca elektrikteki voltaj değişiklikleri ve taşıma sırasında da %2 ile %5 oranında enerji kaybı oluşmaktadır. Kojenerasyon tesisleri %25 ile %50 arasında (büyüklük ve türüne göre) verimliliğe sahip olup, toplam verimliliği elektrik ve ısı üretiminin kombine olarak doğrudan kurulduğu yerde kullanımıyla yaklaşık %90'lara ulaşmaktadır.
Fakat işlem sonrası elde edilen ısının yerinde kullanımının bu avantajı uygun alıcının olduğu varsayımına dayanmaktadır. Konutlar mevsimlere göre çeşitli ısı düzeylerine ihtiyaç duymaktadırlar, örneğin elde edilen ısının anında yerinde kullanımı yaz dönemlerinde kısmen gerçekleştirilebilmektedir. Ayrıca yüksek toplam verimlilik derecesi sadece işlem sonrası elde edilen ısının optimal kullanımıyla, yani yukarıda bahsedildiği gibi ısı yönelimli üretim tesisi şeklinde faaliyet gösterdiğinde geçerli olabilmektedir.
Yağ değişimi, filtre takımı ya da gaz motorlarında buji değişimleri gibi durumlarda oluşan motor bekletmeleri ve buna bağlı olarak servis personelinin geliş gidiş maliyetlerine yapılan harcamalar ekolojik bilançoyu olumsuz olarak etkilemektedir, çünkü küçük ve merkezi olmayan tesislerde özellikle mikro kojenerasyonlar da bu durum kayda değer bir maliyet yükselmesi demektir. Enerji bilançosuna pozitif olarak etkisi ancak üretilen elektriğin kısa nakil hatlarıyla mümkün olmaktadır. İletim maliyetleri bu şekilde azaltılabilir.