stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vlado Milunić
Mimari projelerinden seçmeler

Dans Eden Ev, Prag
Dans Eden Ev, Prag
Dans Eden Ev, Prag
Dans Eden Ev, Prag
Dans Eden Ev, Prag
Komplex Hvězda, Prag
Dum deti a mladeze Modrany
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 4049059  BNF: cb15017652n (data)  GND: 135903084  ISNI: 0000 0000 7845 6762  LCCN: no2004122409  NKC: jo2002105411  NSK: 000367960  SUDOC: 24991333X  ULAN: 500108138  VIAF: 19958724   WorldCat (LCCN): no2004-122409
Gehry Tower

Gehry Tower, Hannover, Almanya
Gehry Tower Kanadalı bir mimar olan Frank Gehry'nin Almanya'nın Hannover şehrindeki Steintor, Goethestraße 13a adresinde tasarlamış olduğu dokuz katlı bir binadır. Yapının inşaatı şehir belediyesinin işlettiği bir kurum olan üstra (Hanover Ulaşım Servisleri) kurumu tarafından finanse edilmiştir. Frank Gehry aynı kuruma Hanover'de bir otobüs durağı da tasarlamıştır.
Paslanmaz çelikten oluşan bir malzeme ile kaplanan yapıda oldukça belirgin bir eğrisel form mevcuttur. Frank Gehry'nin tasarladığı diğer birçok eserde olduğu gibi bu projede de zamanının en gelişmiş teknolojileri kullanılmıştır. Frank Gehry'nin ofisinde bu yapının 1.100 modeli oluşturulmuş, daha sonra oluşturulan bu yapının tüm cephesi scan edilmiş ve CAD programına nakledilmiştir. Daha sonra bu program vasıtasıyla cephede ve iç mekanlarda kullanılacak tüm parçaların boyutları ve şekillerine karar verilmiştir.
1999 yılında başlanan ve 8.5 milyon Alman Markı'na mal olan Gehry Tower projesi resmen 28 Haziran 2001 tarihinde kullanıma açılmıştır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Şehitali, Etimesgut

| Şehitali |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 39°46′19″N 32°36′29″E﻿ / ﻿39.77188°K 32.60802°D﻿ / 39.77188; 32.60802
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Etimesgut
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 714
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06170
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (3. seçim bölgesi) 
Şehitali, Ankara ilinin Etimesgut ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

23.07.2004 tarih ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2'nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.
2014 yılına kadar kadar Yenimahalle ilçesine bağlı iken, 2014 Yılında 6360 sayılı yasa ile Etimesgut ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya

Mahalle'nin bağlı olduğu Etimesgut ilçesinin en yakın girişine 26 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 270 | ADNKS |
| 2008 |  49% | 401 | ADNKS |
| 2009 |  4% | 384 | ADNKS |
| 2010 |  13% | 333 | ADNKS |
| 2011 |  1% | 331 | ADNKS |
| 2012 |  3% | 322 | ADNKS |
| 2013 |  17% | 378 | ADNKS |
| 2014 |  24% | 467 | ADNKS |
| 2015 |  3% | 481 | ADNKS |
| 2016 |  2% | 473 | ADNKS |
| 2017 |  4% | 490 | ADNKS |
| 2018 |  6% | 517 | ADNKS |
| 2019 |  0% | 517 | ADNKS |
| 2020 |  3% | 535 | ADNKS |
| 2021 |  13% | 602 | ADNKS |
| 2022 |  6% | 637 | ADNKS |
| 2023 |  12% | 714 | ADNKS |
İbrahim Hilmi Çığıraçan

| İbrahim Hilmi Çığıraçan |
| --- | --- |
Doğum: 1876 Tulça kasabası, Romanya
Ölüm: 1963 İstanbul
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Meslek: Yayımcı, yazar

Tüccarzâde İbrahim Hilmî Çığıraçan  (d. 1876, Tulça kasabası, Romanya – ö. 12 Haziran  1963, İstanbul), Türk yayımcı, editör ve yazardır.
Türkiye'deki ilk Türk yayımcılardandır. 1896'da kurduğu matbaada tarih, edebiyat, siyaset, din ve sosyal konularla ilgili 1000'den fazla kitap yayımlamıştır.
67 yıl faal yayımcılık yapan İbrahim Hilmi, ülke meselelerine yakın ilgi duymuş ve yayımcılığın yanı sıra, özellikle II. Meşrutiyet döneminde, birçok konuda kendi görüşlerini açıklayan fikir kitapları kaleme almıştır.
Yaşamı

1863 yılında Romanya'nın Tulça kasabasında dünyaya geldi. Ailesi 1883 yılında İstanbul'a yerleşti. İlköğrenimini İstanbul'da tamamlayan ve 12-13 yaşlarında terzi çıraklığı yapan İbrahim Hilmi, 15 yaşında İkdam gazetesinin abone memuru olarak yayım hayatına girdi. Bir yandan  Tâli Ticaret Mektebi'ne bir süre devam etti ama çalışmak zorunda olduğu için eğitimini tamamlayamadı.
1896'da Kitaphane-i İslami  adlı kendi yayınevini kurdu; bir yandan da dinî bilgisini artırmak için cami derslerine devam etti. Yayınevine daha sonra Kitaphane-i İslam ve Askeri adını verdi ve İslami eserlerin yanı sıra askerî kitaplar da yayımladı. askerî konularda yapacağı yayınlara sermaye bulmak için Doğu ve Batı Trakya'yı, kısmen Makedonya ve Teselya'yı dolaşıp çıkaracağı yayınlara abone topladı. On beş yıl içinde 200 kadar askerî kitap yayımladı.
II. Meşrutiyet'in ilânından sonra resimli ilk günlük gazete olan Millet'i çıkardı. Şeyh Muhsin-i Fânî takma adını kulanan Hüseyin Kazım Kadri'nin başkanlık yaptığı bir heyete hazırlattığı Kur’ân-ı Kerîm Tercüme ve Tefsiri (İstanbul 1332), iki büyük ciltlik Nûrü'l-beyân-Kur'ân-ı Kerîm Tefsiri (İstanbul 1340) ve İzmirli İsmâil Hakkı'nın hazırladığı Meânî-i Kur'ân (İstanbul 1343) gibi çok rağbet gören eserler yayımladı. Kendisi de II. Meşrutiyet döneminin meselelerini konu alan çeşitli fikrî kitapları yazdı ve yayımladı.[kaynak belirtilmeli]
İlkokul ders kitapları da kaleme alan ve yayımlayan İbrahim Hilmi, Kurtuluş Savaşı yıllarında Samsun'da bir kitap deposu açarak oraya çok sayıda alfabe ve ders kitabı gönderip Anadolu'daki öğrencilerin kitapsız kalmasını önledi. Matbaası, Cumhuriyet devrinde Hilmi Kitabevi adıyla yayını sürdürdü.
Hüseyin Hilmi, Hüseyin Rahmi ve Ahmed Refik'in eserlerinin toplu yayımcısı olarak bu yazarların tanınmalarına ve geniş okuyucu kitlelerine ulaşmalarına yardımcı olmuştur. Halit Ziya, Mehmet Rauf, Refik Halit ile Ahmed Cevad'ın eserlerini seri halinde bastı. Abdülhak Şinasi Hisar'ın eserlerini yayımlamak suretiyle onun Türk edebiyatına kazandırılmasına vesile oldu.[kaynak belirtilmeli]
3 Kasım 1928'deki harf devrimi dolayısıyla önceden eski harflerle hazırlatmış olduğu ders kitaplarının tamamı elinde kaldı ve bu yüzden büyük maddî zarara uğradı. Buna rağmen Latin harfleriyle millî ve edebî eserlerle Batı klasiklerinden bazı tercümeler yayımlamaya devam etti. Çıkarılan bir kanunla bütün ders kitaplarının yazılıp basılması hakkı Maarif Vekâleti'ne verildiğinde de yine büyük maddî zarara uğradı ama okullarla ilgili yayın yapmayı sürdürdü.
Hilmî Bey, 1963'te ölümüne kadar yayımcılık faaliyetini sürdürdü. 12 Haziran 1963'te İstanbul'da hayatını kaybetti. Cenazesi, Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Başlıca eserleri

| --- | --- |
 Gurrenâme-i Hilmî (1895)  Osmanlıların Muzafferiyâtı Tesalya ve Yenişehir (1897)  Hayat-ı Askeriye ve Edebiye Sahifeleri (1908)  Zavallı Millet (1908)  Çocuklara İlk Coğrafya (1909)  Hazret-i Hüseyin Vak'a-i Dil-sûz-i Kerbela (1910),  Tasfiye-i Lisâna Muhtaç mıyız? (İstanbul 1911)  Altın Kitab (1911)  Elmas Kitab, Kızlara İlk Kıraat (1911)  Aşk mı? Zafer mi? Yakup ile Ruziye (1911)  Altın Kitaba Medhâl (1912)  Çocuklara Ahlâk Dersleri (1912)  Milletin Hataları- Felaketlerimizin Sebebi (1913) :  Türkiye Uyan (1914)  Maarifimiz ve Servet-i İlmiyemiz- Felaketlerimizin Esbâbı (1913)  Malûmat-ı Sıhhiye (1914)  Balkan Harbinde Askerî Mağlubiyetlerimizin Esbâbı (1913)  Köy Mektebleri Türk Kıraati (1916)  Türk Kıraati Hem Okuyor Hem Öğreniyorum (1916)  Avrupalılaşmak Felâketlerimizin Esbâbı (1916)  Müslüman Çocuk (1923)  Millî Güzel Kıraat (1923)  Çocuklara İlk Malûmat-ı Diniye (1926)  Din Dersleri ve Amme Cüz-i Şerîfi (1928)  Herkese Mahsûs Yeni Harflerle Türkçe Alfabe (1928)  Türk Çocuğunun Din Kitabı (1928)
Pulheim

| Pulheim |
| --- | --- |
Şehir
Pulheim şehri

  Bayrak 
PulheimLingen'in Almanya'daki konumu
Ülke:  Almanya
Eyalet: Kuzey Ren-Vestfalya
İlçe: Köln
İdare
 • Belediye başkanı: Dieter Krone
Yüzölçümü
 • Toplam: 426,95 km²
Nüfus
 • Toplam: 54.200
 • Yoğunluk: 128/km²
Zaman dilimi: PZD
Pulheim, Almanya'da yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 54.200'dür.
İstanbul Ansiklopedisi

İstanbul Ansiklopedisi'nin 8. cilt, 108. sayısının kapağı, 1965
İstanbul Ansiklopedisi, Reşad Ekrem Koçu tarafından 1944-1973 yılları arasında yayımlanan ve tamamlanamayan kültür ansiklopedisi.
İstanbul'un "kütük"ünü oluşturma amacıyla yola çıkan ancak  yarım kalan İstanbul Ansiklopedisi, dünyanın ikinci şehir ansiklopedisidir (Bu tarzdaki ilk eser, William Kent tarafından Londra için hazırlanmış ve ilk baskısı 1937'de yapılmış olan tek ciltlik kitaptır.) Tarih, edebiyat, sanat tarihi, mimari, folklor ve basın gibi konularda bir kaynak kitaptır. Maddeler hikâyeci bir anlatımla kaleme alınmıştır. Mikro ve makro tarih bir arada ele alınır. Baştan sona kadar çizim örnekleriyle doludur.
Koçu'nun  1944 yılının Kasım ayında yayımlamaya başladığı ansiklopedi, 1944-1951 arasında fasiküller halinde yayınlanmış (birinci dönem); 4. cildin ortalarında (son madde "Bahadır Sokağı") yayımı durmuştu. Ansiklopedi, 1958-1973 arasında (ikinci dönem) fasiküller çıkmaya devam etmiş ve 173. sayıda (Son madde "Gökçınar") ikinci kez son bulmuştur.
Geçmişi

İlk dönemde ansiklopedinin ortağı ve sponsoru Cemal Çaltı adında bir kereste tüccarı idi. Bu dönemde 32 sayfalık fasiküller halinde çıkan eser büyük boyda 25x34 cm boyutundaki kâğıtlara basılmaktaydı. Ansiklopedi gazete ressamlarına yaptırılmış "tire" tekniğindeki çizimler içermekte, fotoğraf kullanılmamakta idi. Çizimlerin büyük kısmı Nezih İzmirlioğlu, desinatör Reşad Sevinçsoy ve Sabiha Rüştü Bozcalı tarafından hazırlanmaktaydı. İllüstratör ve çizim kadrosunda şu ismler de bulunmaktaydı. Ferzan Baydar, Aydın Burteçene, Behçet Cantok, H. Çizer, H. Hüsnü, A. Bülend Koçu [Reşad Ekrem Koçu], Abdullah Tomruk, Salih Sinan, O. Zeki Çakaloz, Hâşim, Kemal Zeren, Turan Açıksöz, Münif Fehim, F.A., H.A., M. Kayalar, Kemal Külmat, Bülent Şeren, Zeki Yönet, Özay Aslan, Nuriye Nirven, Ömer Tel, Agop Arad, Sabih Büyükerbil, Salim Erdem, Turan Açıksöz, Yaşar Ekinci, Tekin Gökçen, H. Kutay, Serpil Büyükerbil, Halit Eraktan. Cemal Çatı-Koçu ortaklığı 16. fasikülde sona erdi. Maddi sıkıntılar yaşayan Koçu, 4. fasikülde iken "Bahadır Sokağı" maddesinde İstanbul Ansiklopedisi'nin yayınını durdurdu.
Yedi yıllık aradan sonra İstanbul Ansiklopedisi, 15 Temmuz 1958'de Mehmet Ali Akbay adlı iş insanının desteğiyle yeniden yayına başladı. Dönemin pek çok yazar ve çizeri İstanbul Ansiklopedisi'nde Koçu'ya yardımcı oldu. Fasiküller artık 16 sayfa idi ve kâğıdın boyutu küçülerek 21x30 cm yapılmıştı. Ansiklopedinin idare yeri birinci dönemde Ankara Caddesi'nde iken, ikinci dönemde Bahçekapı'da Mühürdarzade İşhanı'nda bir büro idi.
7. cilt 106. fasikülden sonra Mehmet Ali Akbay ile Koçu'nun arası bozulunca yayının tüm sorumluluğu 107. sayıdan itibaren Koçu'nun üzerine kaldı. Koçu Yayınları'nı kuran Reşad Ekrem Koçu, çalışmalarını Göztepe'deki evinden yürütmeye başladı. 1973'teki ölümüne kadar kadar 67 fasikül daha çıkardı. 173. fasikül İstanbul Ansiklopedisi'nin son fasikülü, "Gökçınar" maddesi Koçu tarafından yazılan son madde oldu.
Güncel arşiv çalışmaları

İstanbul Ansiklopedisi'nin 20 bin ögeden oluşan arşivi 2017 yılında Kadir Has Üniversitesi tarafından devralındı. Tasarı aşamasında kalmış maddelere dair Koçu'nun derleyip kaleme aldığı malzemeyi ve kişisel kütüphanesinden 1460 yayını da içeren arşiv üzerine SALT ve Kadir Has Üniversitesi tarafından Reşad Ekrem Koçu ve İstanbul Ansiklopedisi Arşivi projesi çalışmaları başlatıldı. Bu proje kapsamında hazırlanan istanbulansiklopedisi.org, Koçu'nun yarım kalmış İstanbul Ansiklopedisi'nin A-G arası basılı ciltleri ile muhtelif nitelikte binlerce arşiv belgesini aynı alanda görüntüleme olanağı sunuyor. SALT'ın aynı proje kapsamında hazırladığı Başka Kayda Rastlanmadı e-yayını da 2023 yılında erişime açılmıştı.
Yazarları

Birinci cildin kapağında "Bu ansiklopedide Reşad Ekrem Koçu'ya yardım eden selahiyetli kalemler" başlığı altında şu isimler yer alır:
Haluk Akbay, Mehmed Ali Akbay, Şinasi Akbatu, Saim Turgut Aktansel, Sermet Muhtar Alus, Ekrem Hakkı Ayverdi, Naşid Baylav, Pertev Naili Boratav, Münir Süleyman Çapanoğlu, Osman Nuri Ergin, Muzaffer Esen, Enver Esenkova, İsmail Ersevim, Semavi Eyice, Ali Genceli, Ali Nüzhet Göksel, Hakkı Göktürk, Reşid Halid Gönç, İhsan Hammamioğlu, Vasıf Hiç, Mehmed Baha Kahyaoğlu, İbrahim Hakkı Konyalı, Eftim Lambooğlu, Reşad Mimaroğlu, Aziz Ogan, M. Kemal Özerengin, Yılmaz Öztuna, Kevork Pamukciyan, Şevket Rado, Ali Rıza Sağman, Halûk Y. Şehsuvaroğlu, Cahide Tamer, Hadi Tamer, İbrahim Hilmi Tanışık, B. Ülker, Süheyl Ünver, A. Cabir Vada, Mahmut Yesari katkı sağlamışlardır. Kimi sözlü, kimi de elindeki ve hafızasındakileri  yazılı notlar halinde Reşad Ekrem Koçu'ya ulaştırmışlardır.
Villa (roman)

| --- | --- |
The Villa

Yazar: Nora Roberts
Dil: Türkçe
Tür: Roman
Yayım: 2002
Yayımcı: Epsilon Yayınevi
Sayfa: 480
ISBN: 978-9944821445
Nora Roberts'ın 2001 yılında yazdığı romandır. Kitap 2002 yılında Epsilon Yayınevi tarafından Türkçeye çevrilmiştir.
Özet

Yirmi yıllık evliliklerinden sonra Eli McMillan ve Tereza Giambelli (Sinyora) şarapçılık bağlarını birleştirmeye karar verirler ve bir araya getirdikleri ailelerine bunu bildirirler. Ancak herkes bu habere tepki gösterir.
Ailenin pazarlama ve halkla ilişkiler uzmanı Sinyora'nın torunu Sophia Giambelli, manikürlü tırnaklarını bağlarda kirletmek istemezken, Eli McMillan'ın oğlu Tyler ise üzüm bağlarından uzaklaşıp, takım elbise giyerek satış toplantılarına katılmayı reddeder. Ama ikisinin de itiraz hakkı yoktur. Aile karar vermiştir.
Şehrin öbür ucunda çalışan, David Cotter şirketin başına getirilir. Yeni bir hayata başlamak için bu iş teklifini düşünmeden kabul eden David, çocukları ile birlikte Giambelli villasına gelir. Gelir gelmez Sinyora'nın kızı Pilar Giambelli tarafından karşılanır. Otuz yıllık evliliği uzun yıllar önce çöken ve boşanmak üzere olan Pilar için hangisi daha korkunçtur? Hayatındaki ani değişiklikler mi yoksa kendisinden genç, dul ve iki çocuklu David'in ona olan ilgisi mi?
Bu arada bu yeni düzenlemelerden hoşlanmayan aile üyelerinden biri kendi kirli işlerini örtmeye çalışırken, cinayete kurban gider. Ölümler art arda gelirken, Giambelli ailesi birilerinin onları yok etmeye çalıştığını anlayarak, birleşir ve savaşmaya başlar. Aralarındaki aşk, arkadaşlık ve aile sevgisi su yüzüne çıkacaktır.
Alacaatlı, Çankaya

| Alacaatlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 39°50′52″N 32°40′29″E﻿ / ﻿39.84787°K 32.67479°D﻿ / 39.84787; 32.67479
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Çankaya
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 43.949
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06810
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (1. Seçim Bölgesi) 
Alacaatlı, Ankara ilinin Çankaya ilçesine bağlı bir mahalledir. Konum olarak Çayyolu, Konutkent, Yaşamkent, Dodurga, İncek, Beytepe, Bağlıca, Yapracık ve Şehitali Mahalleleri ile komşudur.
Tarihçe

23.07.2004 tarihli 5216 sayılı Büyükşehir yasası kapsamında köy statüsünde iken Mahalleye dönüşmüştür. Mahallenin 500 yıllık bir tarihi vardır. Ankara'nın hızla göç almasıyla birlikte merkeze yakın olan Alacaatlı'da son 20 yılda ciddi nüfus artışı olmuştur. Mahalle sakinlerinin kültürlerini korumak amaçlı kurduğu Alacaatlı Köyü Güzelleştirme ve Koruma derneği sayesinde belirli organizasyonlarla mahallenin eski kimliği yaşatılmaya çalışılmaktadır. Bu organizasyonlar toplumu bir araya getirerek kültür yok oluşunu ortadan kaldırmayı hedeflemektedir. Kültür olarak Anadolu insanı özelliğini taşıyan Alacaatlı Mahallesi sakinleri misafirperverlikleri ve hoşgörüleriyle çevre köylerce tanınmışlardır.
23.07.2004 tarih ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2'nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.
Coğrafya

Ankara merkeze 20 km, Çankaya ilçesine 21 km uzaklıktadır.
Eskiden yaygın olan meşe ormanlarının kalıntıları olan meşelikler bulunmaktadır. Yerel halk tarafından çok iyi korunmuş ve baltalık hale getirilmemiş olması sayesinde, koru ormanı özelliği gösteren ve İç Anadolu'da nadir olarak rastlanabilen geniş çapa ve boya ulaşmış Tüylü Meşe (Quercus pubescens) bireyleri bulunmaktadır. Korunması şart olan bu ağaçlar çok iyi tohumluk ağaçlardır. Yerel halkın göstermiş olduğu duyarlılığı, inşaat sektörü göstermemekte, inşaatlar ve taşocakları bu meşelikleri tehdit etmektedir. Halbuki bu yeni yerleşim yerlerinin ihtiyaç duyacağı yeşil alanlar için bu meşelikler korunabilir, ağaçlandırma yapıp el yapımı bir park yerine doğal olan bu ağaçlıklar yeşil alan olarak ayrılabilir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 3.068 | ADNKS |
| 2008 |  21% | 3.712 | ADNKS |
| 2009 |  29% | 4.806 | ADNKS |
| 2010 |  27% | 6.127 | ADNKS |
| 2011 |  18% | 7.235 | ADNKS |
| 2012 |  18% | 8.521 | ADNKS |
| 2013 |  39% | 11.854 | ADNKS |
| 2014 |  25% | 14.794 | ADNKS |
| 2015 |  19% | 17.557 | ADNKS |
| 2016 |  18% | 20.787 | ADNKS |
| 2017 |  23% | 25.603 | ADNKS |
| 2018 |  18% | 30.313 | ADNKS |
| 2019 |  16% | 35.158 | ADNKS |
| 2020 |  10% | 38.647 | ADNKS |
| 2021 |  7% | 41.522 | ADNKS |
| 2022 |  3% | 42.784 | ADNKS |
| 2023 |  3% | 43.949 | ADNKS |
Faruk Geç

| Faruk Geç |
| --- | --- |
Doğum: 15 Mart 1931
Ölüm: 03 Ocak 2014 (82 yaşında)
Defin yeri: Zincirlikuyu
Meslek: Romancı Ressam
Dil: Türkçe
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Galatasaray Lisesi Devlet Güzel Sanatlar Akademisi
Akrabalar: Sezgin Burak, Yıldırım Gencer

Faruk Geç (15 Mart 1931, Adapazarı - 3 Ocak 2014, İstanbul), Türk romancı ressam ve gazetecidir.
Ailesi

Anne ve baba tarafı, 1864'te, Osmanlı-Rus savaşları sonrası, büyük Kafkas göçleri ile Sakarya, Akyazı bölgesine yerleşmişlerdir. Çizerler Ersin Burak, Tarkan'ın yaratıcısı Sezgin Burak, aktör Yıldırım Gencer (asıl adı Gencer Yıldırım Geç) ile akrabadır. Geçba sülalesindendir.
Hayatı

Akyazı ilkokulu sonrası, dayısı Mekteb-i Sultanî mezunu İbrahim Burak tarafından İstanbul'da aynı okula (1927'den itibaren Galatasaray Lisesi'ne) 1942 yılında kaydedilir. Galatasaray'ı bitirdikten sonra bir sene İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde okuyan Faruk Geç, hukuk eğitiminden vazgeçerek İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'ne (1981'den sonraki adıyla Mimar Sinan Üniversitesi) girer ve 1956 yılında İç Mimari Bölümü'nden mezun olur. DGSA'yı bitirmeden önce profesyonel kariyerine başlamış bir çizerdir.
Geç, henüz on yedi yaşındayken Türkiye Yayınevi 'nin çıkardığı Hafta dergisi'ne kapak çizimleri ve 1001 Roman dergisi için orijinalleri renkli olan Mandrake çizgi romanlarının siyah-beyaz baskıya hazırladığı kopyalamalarını gerçekleştirmiştir. Yine bu yıllarda Bütün Dünya, 20. Asır gibi dergilerle Cemil Cahit Cem'in yönetiminde çıkan bir roman serisinin içeriğini, ayrıca çok sayıda kitabın kapak resimlerini, dergilerde, gazetelerde iç sayfa ve manşet illüstrasyonlarını çizmiştir.
Ölümü

3 Ocak 2014'te ölen Faruk Geç'in naaşı İstanbul Zincirlikuyu kabristanında defnedildi.
Tsentralny Havalimanı

Tsentralny Havalimanı (Rusça:Аэропорт Центральный) (IATA:OMS, ICAO:UNOO) Rusya'nın Omsk Oblastı'nda yer alan Omsk kentindedir. Omsk'un 5 km. güneybatısındadır.
Havalimanı, büyük uçaklar tarafından kullanılmaktadır.
2007 yılında 567.940 yolcu havalimanını kullanmıştır.
Havayolu şirketleri & uçuş noktaları

Aeroflot (Moskova-Şeremetyevo)
Azores Airlines (Lizbon-Portela)
Condor Flugdienst (Frankfurt)
Edelweiss Air (Zürih)
euroAtlantic Airways (Lizbon-Portela)
Kuban Airlines (Kazan, Krasnodar, Ufa)
Loong Air (Xi'an)
Nordavia (Moskova-Şeremetyevo)
Pegasus Airlines (İstanbul - Sabiha Gökçen)
Orenair (Düsseldorf)
S7 Airlines (Moskova-Domodedovo)
TAP Air Portugal (Lizbon-Portela)
Türk Hava Yolları (İstanbul)
UTair Aviation (Khanty-Mansiysk, Moskova-Vnukovo, Surgut)
Uzbekistan Airways (Andican, Taşkent)
Yakutia Airlines (Hanover[12 Haziran'da başlar], Yakutsk)
Yamal Airlines (Hanover)
Kara cisim ışınımı

Siyah cisim radyasyonunun rengi (kromatikliği) siyah cismin sıcaklığına bağlıdır; burada CIE 1931 x,y uzayında gösterilen bu renklerin yeri Planck'ın geometrik yeri olarak bilinir.
Siyah cisim ışıması içinde elektromanyetik ışıma ya da çevresinde termodinamik dengeyi sağlayan ya da siyah cisim (opak ve fiziksel yansıma gerçekleştirmeyen) tarafından yayılan ve sabit tutulan tekdüze ısıdır. Işıma çok özel bir spektruma ve sadece cismin sıcaklığına bağlı olan bir yoğunluğa sahiptir. Termal ışıma, birçok sıradan obje tarafından kendiliğinden yayılan bir siyah cisim ışıması sayılabilecek türden bir ışımadır.
Tamamen yalıtılmış bir termal denge ortamı siyah cisim ışımasını kapsar ve bir boşluk boyunca kendi duvarını yaratarak yayılır, boşluğun etkisi göz ardı edilebilecek kadar küçüktür. Siyah cisim oda sıcaklığında siyah görünür, yaydığı enerjinin çoğu kızılötesidir ve insan gözü ile fark edilemez. Daha yüksek sıcaklıklarda, siyah cisimlerin özkütleleri artarken renkleri de soluk kırmızıdan kör edecek şekilde parlaklığı olan mavi-beyaza dönüşür.
Gezegenler ve yıldızlar kendi sistemleri ve siyah cisimler ile termal dengede olmamalarına rağmen, yaydıkları enerji siyah cisim ışımasına en yakın olaydır. Kara delikler siyah cisim olarak sayılabilirler ve kütlelerine bağlı bir sıcaklıkta siyah cisim ışıması yaptıklarına inanılır (Hawking Işıması).
Siyah Cisim terimi, ilk olarak Gustav Kirchhoff tarafından 1860 yılında kullanılmıştır.
Spektrum

Siyah cisim ışıması karakteristik ve cismin sadece sıcaklığına bağlı olan tayfsal enerji dağılımı yapan Planck Spektrumu gerçekleştirir. Spektrum kendi karakteristik frekansında zirvededir ve artan sıcaklıkla birlikte daha yüksek frekanslara geçiş yapar ve oda sıcaklığında ışımaların çoğu elektromanyetik spektrumun kızılötesi bölgesi gibidir. Sıcaklığın 500 celcius'a yükselmesiyle, önemli miktarda görülebilir ışınlar yayılmaya başlar. Karanlıkta incelenen ilk soluk parıltı gridir. Sıcaklığın artmasıyla, parıltı görülebilir olmaya başlar hatta sistemde arka plan olduğunda ışık; donuk kırmızı, sarı ve son olarak göz kamaştırıcı mavi-beyaz olur. Cisim beyaz olduğunda, önemli bir bölümü ultraviyole ışınları yayar. 5800K sıcaklığındaki Güneş hemen hemen siyah cisimdir; merkezi spektrumun en fazla olduğu yerdir ve Güneş'in sarı-yeşil kısmı ultraviyole ile birlikte görünen spektrumun olduğu yerdir.
Siyah cisim ışıması, oyuk ışıması aşamasında, içsel termodinamik dengeyi sağlar. Eğer denge ışımasının her bir Fourier biçimi yansıtmalı duvarları ve enerji değiştirme becerisi olan boş bir oyukta gerçekleşseydi, klasik fizikteki eşdağılım teoremine gore her biçim için eşit miktarda enerji olurdu. Sonsuz sayıda mod olduğu için, bu durum sonsuz ısı sığası aynı zamanda yayılan ışımanın fiziksel olmayan spektrumu frekanstan bağımsız olarak arttığı anlamına gelir ve buna ultraviyole dönüm noktası denir. Deneysel gözlem ve dönüm noktasının nicel çözümlenimi ile yüksek frekansta spektrumu kesmek kuantum alan kuramını biçimlerinin nicemlenmesinde uzlaşmayı sağlamıştır. Siyah cisim kanunları ve klasik fiziğin siyah cismi tanımlarken yetersiz kalması kuantum mekaniğinin ortaya çıkmasına yardım etmiştir.