stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Üçkonak, Gazipaşa

Başlığın diğer anlamları için Üçkonak (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Üçkonak |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya'nın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 36°16′31″N 32°29′20″E﻿ / ﻿36.2753397°K 32.4889411°D﻿ / 36.2753397; 32.4889411
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Gazipaşa
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2008): 163
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07900
Resmî site 
Üçkonak, Antalya ilinin Gazipaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Antalya iline 205 km, Gazipaşa ilçesine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2008: 163
2000: -    
1997: 182
Cemal Şan

| Cemal Şan |
| --- | --- |
Doğum: 1965 (58-59 yaşında) Tunceli, Türkiye
Etkin yıllar: 1989 -
Ödüller: Yunus Nadi Senaryo Ödülleri   En İyi Üçüncü Senaryo Ödülü   1989-1990 Bir Küçük Bulut Yunus Nadi Senaryo Ödülleri   Övgüye Değer Senaryo Ödülü   1990-1991 Dönersen Islık Çal Yunus Nadi Senaryo Ödülleri   En İyi Senaryo Ödülü   1990-1991 Her Şey Yolunda Antrak – Fida Film "Film Öyküsü Ödülleri"   En İyi Film Öyküsü Ödülü   1994 Herkes İyi Her Şey Kötü 9. Ankara Film Festivali   Umut Vadeden Yeni Yönetmen Ödülü   1997  Onur Burak Arıburnu Ödülleri   Sadri Alışık Jüri Özel Ödülü   1997  24. İskenderiye Film Festivali   Artistik Başarı Ödülü  2008 Zeynep’in Sekiz Günü 3. Uluslararası Bursa İpek Yolu Film Festivali   Sinema Yazarları Ödülü   2008 Dilber’in Sekiz Günü 20. Ankara Film Festivali   En İyi Senaryo   Mahmut Tali Öngören Ödülü    2009 Dilber’in Sekiz Günü 11. WT OS Uluslararası Film Festivali   En İyi Film   2009 Dilber'in Sekiz Günü 4. Erzurum Dadaş Film Festivali   En İyi Yönetmen   2008 Acı 3. STEPS International Rights Film Festivali   En İyi Senaryo   2008 Acı 28. Fajr Uluslararası Film Festivali   Firuze Ödülü   2010 Acı

Cemal Şan (d. 1965, Tunceli), Türk yönetmen ve senarist.
Hayatı

1966 Tunceli doğumlu. Bir süre işletme ve daha sonra iktisat okudu. Çeşitli edebiyat-mizah-sinema dergilerinde şiirleri, öyküleri, sinema yazıları ve karikatürleri yayınlandı. Çeşitli karma karikatür sergilerine katıldı. Sinema işletmeciliği ve yapımcılık yaptı. Yeni Sinemacılar’ın kurucularındandır. Çeşitli sinema filmlerinde teknik yapımcılık, senaristlik, yardımcı yönetmenlik, senaryo danışmanlığı, süpervizörlük ve oyunculuk yaptı.Dönersen Islık Çal, Ali, Işıklar Sönmesin; bilinen senaryolarıdır. Çeşitli televizyon filmleri ve diziler çekti. İlk uzun metrajlı sinema filmi olan Ali ile çeşitli ödüller aldı. Yapımcısı ile sorunlar yüzünden film vizyona giremedi. Yazdığı, çektiği, çalıştığı sinema filmleri yurt içi ve yurt dışında çeşitli ödüller aldı. Dilber’in Sekiz Günü; Zeynep’in Sekiz Günü ve Ali’nin Sekiz Günü filmleriyle birlikte Aşk Üçlemesini (ruh & kalp & akıl ) tamamlamış oldu.
Filmografi ve Ödüller > Camdan Kalp (1990)

Televizyon Filmi

Oyuncu
Filmografi ve Ödüller > Benim Zaferim (1990)

Yürütücü Yapımcı
Filmografi ve Ödüller > Bir Küçük Bulut (1990)

Yönetmen-Senaryo
Yunus Nadi Senaryo Ödülleri, 1989-1990
"En İyi Üçüncü Senaryo Ödülü"
Filmografi ve Ödüller > Dönersen Islık Çal (1992)

Senaryo
7. Adana Altın Koza Film Festivali, 1993
"Orhan Oğuz - Juri Özel Ödülü"
5. Ankara Film Festivali, 1993
"Orhan Oğuz - En İyi Görüntü Yönetmeni"
Montpellier Film Festivali
"Orhan Oğuz - En İyi Film"
Yunus Nadi Senaryo Ödülleri, 1990-1991
"Cemal Şan - Övgüye Değer Senaryo Ödülü"
Filmografi ve Ödüller > Ali / Sakın Arkana Bakma (1996)

Yönetmen-Senaryo
9. Ankara Film Festivali, 1997
"Güler Ökten - En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Ödülü"
Filmografi ve Ödüller > Işıklar Sönmesin (1996)

Yönetmen-Senaryo
10. Adana Altın Koza Film Festivali, 1996
"Reis Çelik - Bilge Olgaç Jüri Özel Ödülü"
9. Ankara Film Festivali, 1997
"Mazlum Çimen - En İyi Müzik Ödülü"
Magazin Gazetecileri Derneği Ödülleri
"Reis Çelik - En İyi Yönetmen Ödülü"
"Reis Çelik - En İyi Film Ödülü"
Filmografi ve Ödüller > Camdan Kalp (1997)

Televizyon Filmi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Laleli'de Bir Azize (1998)

Oyuncu
Filmografi ve Ödüller > Figüran (1999)

Televizyon Filmi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Kumru (2000)

Televizyon Filmi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Beni Unutma (2000)

Televizyon Filmi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Artık Çok Geç (2000)

Televizyon Filmi

Yönetmen-Senaryo
Filmografi ve Ödüller > Köçek (2000)

Televizyon Filmi

Yönetmen-Senaryo
Filmografi ve Ödüller > Muhallebicinin Oğlu (2000)

Televizyon Filmi

Yönetmen-Senaryo
Filmografi ve Ödüller > Yeni Hayat (2001)

Televizyon Dizisi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Benimle Evlenir misin (2001)

Televizyon Dizisi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Kimse Beni Sevmiyor (2001)

Televizyon Filmi

Yönetmen-Senaryo
Filmografi ve Ödüller > Ölümsüz Aşk (2003)

Televizyon Dizisi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Hayalet (2004)

Televizyon Dizisi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Bir Aşk Hikayesi (2004)

Televizyon Filmi

Yönetmen-Senaryo
Filmografi ve Ödüller > Gülizar (2004)

Televizyon Filmi

Yönetmen-Senaryo
Sırbistan Karadağ Cumhuriyeti International TV Bar Uluslararası TV Festivali
Tuba Büyüküstün - En İyi Kadın Oyuncu Ödülü
Filmografi ve Ödüller > Aşka Sürgün (2005)

Televizyon Filmi

Yönetmen-
Filmografi ve Ödüller > Barda (2006)

Oyuncu
Filmografi ve Ödüller > Yersiz Yurtsuz (2007)

Televizyon Dizisi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Zeynep'in Sekiz Günü (2006)

Yönetmen-Senaryo
İskenderiye Film Festivali
Cemal Şan - En İyi Yönetmen Ödülü
19. Ankara Film Festivali, 2008
Fadik Sevim Atasoy - En İyi Kadın Oyuncu Ödülü
13. Sadri Alışık Ödülleri, 2008
Mustafa Üstündağ - Umut Veren Genç Oyuncu Ödülü
Filmografi ve Ödüller > Gece Sesleri (2008)

Televizyon Dizisi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Dilber'in Sekiz Günü (2008)

Yönetmen-Senaryo-Yapımcı
3. Uluslararası Bursa İpek Yolu Film Festivali, 2008
Cemal Şan - Senaryo Yazarları Ödülü
Fırat Tanış - En İyi Erkek Oyuncu Ödülü
Nesrin Cevadzade - En İyi Kadın Oyuncu Ödülü
4. Erzurum Dadaş Film Festivali, 2008
Nesrin Cevadzade - En İyi Kadın Oyuncu Ödülü
20. Ankara Film Festivali, 2008
Cemal Şan - En İyi Senaryo Ödülü
Fırat Tanış - En İyi Erkek Oyuncu Ödülü
Nesrin Cevadzade - En İyi Kadın Oyuncu Ödülü
Nail Yurtsever - En İyi Müzik Ödülü
Cemal Şan - Mahmut Yali Öngören Ödülü
11. WT OS Uluslararası Film Festivali
Cemal Şan - En İyi Film Ödülü
16. Adana Altın Koza Film Festivali, 2009
"Nail Yurtsever - En İyi Müzik Ödülü"
Filmografi ve Ödüller > Ali'nin Sekiz Günü (2008)

Yönetmen-Senaryo-Yapımcı
28. Adana Altın Koza Film Festivali, 2009
"Nail Yurtsever - En İyi Müzik Ödülü"
13. Sadri Alışık Ödülleri, 2008
Mustafa Üstündağ - Umut Veren Genç Oyuncu Ödülü
Filmografi ve Ödüller > Sonsuz (2009)

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Acı (2008)

Yönetmen-Senaryo-Yapımcı
3. STEPS International Rights Film Festivali, 2009
Cemal Şan - En İyi Senaryo Ödülü
Nail Yurtsever - En İyi Müzik Ödülü
28. Fajr Uluslararası Film Festivali
Cemal Şan - Firuze Ödülü
Filmografi ve Ödüller > Türkan (2010)

Televizyon Filmi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Zümrüdüanka (2020)

Televizyon Dizisi

Yönetmen
Filmografi ve Ödüller > Hayatımın Şansı (2022-2023)

Televizyon Dizisi

Yönetmen
Esnaf lokantası

Esnaf lokantasından bir görünüm
Esnaf lokantası (Çarşı lokantası), Türkiye'de şehirlerde mahalle aralarında, çarşılarda, ara sokaklarda, esnaf ve işçilerin yoğun oldukları yerlerde, ev yemeklerini makul fiyatlarla müşterilerine sunan küçük işletmedir.
Bursa'da bir esnaf lokantası
Türk mutfak kültürüne özgü bir işleme tipidir. Esnaf lokantaları, genellikle çevredeki işletmelerin çalışma saatleri içinde faaliyet gösterir. Müşteriler tezgâhta sunulan yemeklerden istediklerini seçer. Yemekler müşteriler tarafından kendin al (veya self servis) yöntemi ile alınabilir ya da garson tarafından servis ediliyor olabilir.
Devamlı müşterilere hitap ettiği için özenli hizmet verilmesi ve samimi bir ortamın olması, zengin bir menüye sahip olması, hızlı servis yapılması, hızı sağlamak için masalarda ekmek kutuları, bardak ve sürahinin hazır bulunması esnaf lokantalarının özelliklerindendir
Günümüzde esnaf lokantaları çevrelerindeki esnafın yanı sıra yerli ve yabancı turistlere hizmet vermektedir.
Geçmişi

Türkiye'de esnaf lokantalarının başlangıcı, aşevleri geleneğine dayanır. Selçuklu ve Osmanlı toplumlarında görülen, yemek pişirilen ve satılan yerler olan aşçı dükkanları, aşevlerinin devamı olarak görülür. Aşçı dükkanları, başlı başına bir yapı arz etmeyip hanlar ve kervansarayların içerisinde bulunurdu.
Aşçı dükkanlarında beş veya altı çeşit yemek sunulurdu; ancak  tek bir yemek çeşidi üzerinde çeşitler sunan  konusunda uzmanlaşmış aşçı dükkânları da bulunurdu. Han ve kervansaraylar içindeki aşçı dükkanları zamanla bağımsızlaştı. 19. yüzyılın sonunda büyük esnaf ve tüccar sınıfı için büyük çarşı semtlerinde aşevi veya "çarşı lokantası" denilen, ev yemekleri sunan mekanlar hizmet vermeye başladı.
Aşçı dükkânlarında pilav, çorba, et gibi yemekler terazide tartılarak, dolmalar tane hesabı ile; şiş kebabı ise üzerine arşın konulmuş uzunluk ölçüsü ile satılırdı. Aşçı dükkanları, zamanla esnaf lokantalarına dönüşmüştür. Esnaf lokantalarında porsiyon hesabı ile yemek satılır; ancak "bol kuru", "az çorba" gibi esnek porsiyon seçenekleri bulunur. Müşterilere sipariş ettiği yemeğe, bir başka yemeğin suyundan konmasını isteme, pilavı ile pişen bir yemeğin sadece pilavını ya da sadece etini isteme gibi esneklikler sağlanır. Lokantada bulunan yemeklerin tamamı veya isteğe göre bazılarının bir kayık tabağa düzenlenmesi ile "aşçı tabağı" denilen bir yemek servisi hazırlanması, esnaf loktanlarına özgü uygulamalardandır.
Çobanlar, Gazipaşa

| Çobanlar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya'nın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 36°14′35″N 32°21′29″E﻿ / ﻿36.243°K 32.358°D﻿ / 36.243; 32.358
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Gazipaşa
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2008): 1.420
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07900
Resmî site 
Çobanlar, Antalya ilinin Gazipaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin ismi Osmanlı Arşivlerinde Çobanlı olarak geçmektedir. O dönemlerde mahallenin sürülerini kendileri gütmeyip çobanlara güttürdükleri için mahallenin adı, Çobanı olan anlamındaki Çobanlı olarak kalmıştır.
Coğrafya

Antalya iline 185 km, Gazipaşa ilçesine 5 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2008: 1.420
2000: -    
1997: 1.348
Çörüş, Gazipaşa

| Çörüş |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya'nın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 36°19′55″N 32°25′44″E﻿ / ﻿36.332°K 32.429°D﻿ / 36.332; 32.429
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Gazipaşa
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2008): 344
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07900
Resmî site 
Çörüş, Antalya ilinin Gazipaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

1572 Tarihindeki Kıbrıs tehcir belgesinde mahallenin adı Kayre-i Çöriş olarak geçmektedir. Bu nedenle mahallenin kuruluşunun 1572 yılından önce olduğu bilinmektedir.
Coğrafya

Antalya iline 200 km, Gazipaşa ilçesine 20 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2008: 344
2000: -    
1997: 317
Louise Brooks

| Louise Brooks |
| --- | --- |
Louise Brooks'un 1926 yakınlarındaki fotoğrafı
Doğum: Mary Louise Brooks 14 Kasım 1906(1906-11-14) Cherryvale, Kansas, Amerika Birleşik Devletleri
Ölüm: 08 Ağustos 1985 (78 yaşında) Rochester, New York, Amerika Birleşik Devletleri
Defin yeri: Holy Sepulchre Mezarlığı
Milliyet: Amerikan
Diğer ad(lar)ı: Lulu, Brooksie, The Girl In The Black Helmet
Meslek: Aktris, dansçı, yazar
Etkin yıllar: 1925-1938
Tanınma nedeni: Pandora's Box (1929)  Diary of a Lost Girl (1929)
Evlilik: A. Edward Sutherland (e. 1926; b. 1928) Deering Davis (e. 1933; b. 1938)

Louise Brooks olarak bilinen Mary Louise Brooks (14 Kasım 1906 - 8 Ağustos 1985), profesyonel 1920'ler ve 1930'larda Amerikalı bir sinema oyuncusu ve dansçıydı. Bugün bir Caz Çağı ikonu ve kariyerinin başlarında popülerleşmesine yardımcı olduğu bob saç stili nedeniyle öncü bir kadın ve döneminin seks sembolü olarak kabul ediliyor.
Brooks, 15 yaşında kariyerine dansçı olarak başladı ve Denishawn School of Dancing and Related Arts ile turneye çıktı ve burada Ted Shawn ile birlikte sahne aldı. Kovulduktan sonra, George White's Scandals'da koro kızı olarak ve New York'taki Ziegfeld Follies'de yarı çıplak bir dansçı olarak iş buldu. Follies'de dans ederken Brooks Paramount Pictures'ın yapımcısı Walter Wanger'in dikkatini çekti ve stüdyoyla beş yıllık bir sözleşme imzaladı. Beggars of Life'da (1928) kahramanın rolünü üstlenmeden önce çeşitli Paramount filmlerinde yardımcı rollerde rol aldı. Bu süre zarfında, aktris Marion Davies'in samimi bir arkadaşı oldu ve San Simeon'daki Hearst Kalesi'nde basın baronu William Randolph Hearst'ün seçkin sosyal çevresine katıldı.
Hollywood filmlerindeki vasat rollerinden memnun olmayan Brooks, 1929'da Almanya'ya gitti ve onu uluslararası bir şöhrete götüren üç uzun metraj filmde rol aldı: Pandora's Box (1929), Diary of a Lost Girl (1929) ve Miss Europe (1930); ilk ikisi G. W. Pabst tarafından yönetildi. 1938'de on yedi sessiz filmde ve sekiz sesli filmde rol aldı. Oyunculuktan emekli olduktan sonra maddi sıkıntıya düştü ve ücretli eskort oldu. Takip eden 20 yıl boyunca alkolizm ve intihar eğilimleriyle mücadele etti. 1950'lerde sinemaseverler tarafından filmlerinin yeniden keşfedilmesinin ardından, münzevi bir Brooks film kariyeri hakkında makaleler yazmaya başladı; anlayışlı denemeleri büyük beğeni topladı. Anı kitabı Lulu, 1982'de Hollywood'da yayınlandı. Üç yıl sonra 78 yaşında kalp krizinden öldü.
Erken dönem

Cherryvale, Kansas'ta doğan Louise Brooks, genellikle avukatlık pratiğiyle meşgul olan bir avukat olan Leonard Porter Brooks ve ürettiği herhangi bir cılız velet kendi başının çaresine bakabileceğini söyleyen sanatçı bir anne olan Myra Rude'un kızıydı. Rude, çocukları için en son Debussy ve Ravel'i çalan yetenekli bir piyanistti, onlara kitap ve müzik sevgisiyle ilham verdi.
Brooks, çocukluğunun memleketini, sakinlerin "salonda dua ettikleri ve ahırda ensest yaptıkları" tipik bir Ortabatı topluluğu olarak tanımladı. Louise dokuz yaşındayken bir mahalle adamı ona cinsel tacizde bulundu. O zamanki fiziksel travmanın ötesinde, olay, bir yetişkin olarak kişisel hayatı ve kariyeri üzerinde zararlı psikolojik etkiler yaratmaya devam etti. Bu erken istismar, daha sonra gerçek aşktan aciz olduğunu kabul etmesine neden oldu ve bu adamın: "...cinsel zevke karşı tavrımı oluşturmakla büyük bir ilgisi olmalıydı... Benim için hoş, yumuşak, kolay adamlar asla yeterli olmadı - bir tahakküm unsuru olmalıydı." Brooks, yıllar sonra sonunda annesine olayı anlattığında, annesi "ona liderlik etmenin" Louise'in suçu olduğunu öne sürdü.
Brooks, eğlence kariyerine dansçı olarak başladı ve 1922'de 15 yaşındayken Los Angeles'taki Denishawn School of Dancing and Related Arts modern dans şirketine katıldı. Şirket kurucuları Ruth St. Denis ve Ted Shawn ile genç Martha Graham'ı içeriyordu. Brooks, dünya turu yapan grubun bir üyesi olarak, yurtdışında Londra ve Paris'te bir sezon geçirdi. Brooks, Denishawn şirketindeki ikinci sezonunda Shawn ile birlikte oynadığı bir işte başrol oynadı. Bununla birlikte, Brooks ve St. Denis arasındaki uzun zamandır kaynayan kişisel bir çatışma bir gün içinde kaynadı ve 1924 baharında St. Denis, gruptan Brooks'u diğer üyelerin önünde aniden kovdu: "Seni şirketten kovuyorum çünkü hayatın sana gümüş bir satışla verilmesini istiyorsun." Bu sözler Brooks üzerinde güçlü bir etki yarattı; 1949'da planlanmış bir otobiyografik roman için bir taslak hazırladığında, "Gümüş Salver" onuncu ve son bölüme verdiği başlık oldu. Brooks, işten çıkarıldığı sırada 17 yaşındaydı. Arkadaşı Barbara Bennett sayesinde Constance ve Joan Bennett Brooks'un kızkardeşi neredeyse anında George White's Scandals'da koro kızı olarak iş buldu, ardından 42. Cadde'deki Amsterdam Tiyatrosu'ndaki Ziegfeld Follies'in 1925 baskısında yarı çıplak bir dansçı olarak göründü.
Brooks, Follies'deki çalışmalarının bir sonucu olarak, Paramount Pictures'ın yapımcısı Walter Wanger'in dikkatini çekti. Aşık bir Wanger, 1925'te stüdyoyla beş yıllık bir sözleşme imzaladı. Kısa süre sonra Brooks, Wanger tarafından verilen bir kokteyl partisinde film yıldızı Charlie Chaplin ile tanıştı. Chaplin, Broadway'deki Strand Tiyatrosu'nda The Gold Rush (1925) adlı filminin galası için şehirdeydi. Chaplin ve Brooks, o yaz Chaplin Lita Gray ile evliyken iki aylık bir ilişki yaşadı. İlişkileri sona erdiğinde, Chaplin ona bir çek gönderdi; ona bir teşekkür notu yazmayı reddetti.
Filmden sonra hayat > Ekonomik zorluk

Brooks'un bir sinema oyuncusu olarak kariyer beklentileri 1940'a kadar önemli ölçüde azalmıştı. O yılın Mayıs ayında yapılan federal nüfus sayımına göre, West Hollywood'da 1317 North Fairfax Bulvarı'nda ayda 55 dolarlık bir dairede yaşıyordu ve bir dergide metin yazarı olarak çalışıyordu. Ancak kısa süre sonra kendini işsiz buldu ve düzenli bir gelir elde etmek için giderek daha çaresiz kaldı. Ayrıca bu süre zarfında "beni görmek isteyenlerin sadece benimle yatmak isteyen erkekler olduğunu" fark etti. Bu farkındalık, uzun süredir arkadaşı olan Paramount yöneticisi Walter Wanger tarafından vurgulandı ve onu Hollywood'da kalırsa muhtemelen "telekız" olacağı konusunda uyarmıştı. Wanger'ın uyarısını duyduktan sonra Brooks, Pabst'ın, kariyeri Hollywood'da durması durumunda gideceği korkunç koşullarla ilgili önceki tahminlerini de hatırladı: "[Pabst'ın] sözlerini tekrar duydum - tıslayarak bana geri dönüyordu ve bu sefer dinlerken bagajlarımı topladım ve Kansas'a evime gittim."
Wanger'in uyarısını dikkate alan Brooks, kısa bir süre sonra büyüdüğü Wichita'ya döndü, ancak bu istenmeyen dönüş "başka bir tür cehenneme dönüştü." "Önce babamın Wichita'daki evine emekli oldum," diye daha sonra hatırladı, "ama orada vatandaşların beni bir zamanlar evden uzakta başarılı olduğum için mi yoksa şimdilik aralarında bir başarısızlık olduğum için mi hor gördüklerine karar veremediklerini fark ettim." Brooks, "Onlarla tam olarak büyülenmediğimi" ve "Ömür boyu sürecek bir laneti itiraf etmeliyim: Sosyal bir yaratık olarak kendi başarısızlığımı" itiraf etti.
Bir dans stüdyosu işletmede başarısız bir girişimden sonra New York'a döndü. Orada pembe dizilerde radyo oyuncusu ve dedikodu köşe yazarı olarak kısa süreli görevler aldıktan sonra, Manhattan'da Saks Fifth Avenue mağazasında satıcı olarak çalıştı. Brooks, 1948 ve 1953 yılları arasında müşteri olarak birkaç seçkin zengin adamla birlikte bir fahişe olarak bir kariyere başladı. Mali durumu azalırken, fakir bir Brooks New York'ta bir eskort ajansı için düzenli olarak çalışmaya başladı. Brooks, anılarında bu zor dönemi hatırlayarak, sık sık intiharı düşündüğünü yazdı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Otuz altı yaşındaki başarısız bir aktris olarak bana açık olan tek iyi maaşlı kariyerin bir telekızınki olduğunu fark ettim... ve (ben) sarı uyku hapları ile doldurulmuş küçük şişelerle ilgili fantezilerle flört etmeye başladım. | „ |

Sonraki yılları, küçük bir New York apartman dairesinde belirsizlik ve yoksulluk içinde yaşarken "içki içip refakat ederek" geçirdi. Bu zamana kadar, "bütün zengin ve ünlü arkadaşları onu unutmuştu." Bu dışlanmadan öfkelenerek Goethe'nin Faust romanından alınan bir başlık olan Naked on My Goat adlı her şeyi anlatan bir anı yazmaya çalıştı. Yıllarca o otobiyografi üzerinde çalıştıktan sonra, tüm el yazmasını bir çöp fırınına atarak yok etti. Zaman geçtikçe, giderek daha fazla içti ve intihar eğilimlerinden muzdarip olmaya devam etti.
Filmden sonra hayat > Yeniden keşfediliş

Garbo yok! Dietrich yok! Sadece Louise Brooks var!
“
”
— Henri Langlois, 1953
1955'te Henri Langlois gibi Fransız film tarihçileri Brooks'un filmlerini yeniden keşfettiler ve onu, bir film ikonu olarak Marlene Dietrich ve Greta Garbo'yu bile geride bırakan eşi benzeri olmayan bir aktris ilan ettiler. Bu yeniden keşif, 1957'de bir Louise Brooks film festivaline yol açtı ve memleketindeki itibarını yeniden kazandı.
Bu süre zarfında, George Eastman House'un film küratörü James Card, Brooks'un New York'ta "münzevi olarak yaşadığını" keşfetti. Onu 1956'da Rochester, New York'a taşınmaya, sinema okuyabileceği ve geçmiş kariyeri hakkında yazabileceği George Eastman House film koleksiyonunun yakınında olmaya ikna etti. Card'ın yardımıyla tanınmış bir film yazarı oldu. Brooks, 14 yaşından beri çok içen biri olmasına rağmen, ikinci kariyeri olan film dergilerinde sinema üzerine algısal denemeler yazmaya başlamak için nispeten ayık kaldı. Film eleştirmeni Roger Ebert tarafından, Lulu in Hollywood adlı 1982'de yayınlanan ve halen basılmakta olan yazılarından oluşan bir koleksiyon, "vazgeçilmez denebilecek birkaç film kitabından biri" olarak ilan edildi.
Brooks, sonraki yıllarında nadiren röportajlar verdi, ancak film tarihçileri John Kobal ve Kevin Brownlow ile özel ilişkileri vardı. 1970'lerde yapımcılığını ve yönetmenliğini Gary Conklin'in yaptığı Memories of Berlin: The Twilight of Weimar Culture (1976) ve Brownlow ve David Gill'in Hollywood (1980) belgeselleri için film üzerine yoğun bir röportaj yaptı. Berlin'de Lulu (1984), yapımcılığını Richard Leacock ve Susan Woll'un yaptığı, ölümünden bir yıl önce yayınlanan ancak on yıl önce filme alınan nadir bir film röportajı. 1979'da, film yazarı Kenneth Tynan tarafından, çocukluğundan beri saçları kesilmiş saçlarına bir gönderme olan "Siyah Miğferli Kız" adlı makalesinde yer aldı. 1982'de, yazar Tom Graves bir röportaj için Brooks'un küçük apartmanına girmesine izin verildi ve daha sonra "Louise Brooks ile Öğleden Sonra Öğleden Sonra" adlı makalesinde çoğu zaman garip ve gergin sohbet hakkında yazdı.
Ölüm

Brooks, uzun yıllar artrit ve amfizemden muzdarip olduktan sonra 8 Ağustos 1985'te New York, Rochester'daki dairesinde kalp krizinden öldü. Sağ kalanı yoktu ve Rochester'daki Kutsal Kabir Mezarlığı'na gömüldü.