Tebliğ Cemaati
İnançlar ve hedefler

TC üyelerine Sünnî İslâm'dan sapmadıkları sürece kendi fıkıhlarını takip etmelerine izin verilir. Tebliğ Cemaati, hedefini davah, yani İslam'ın misyonerliği veya vaaz edilmesi esasına atıfta bulunarak tanımlar. Tebliğ Cemaati, davayı yalnızca iyiliği emredip kötülükten sakındırma olarak yorumlar ve hedefini iki özel Kur'an ayeti çerçevesinde tanımlar. Bu iki ayet şunlardır:
Tebliğ Cemaati, dini çok iyi anlamasa bile İslâm'ın şartı olan davayı yerine getirmesi için herkesi teşvik eder. Bu, özellikle ulemâ liderliğinde olup din âlimlerinin kendi liderlik rollerini genişlettiği diğer İslâmî hareketlerden farklıdır. Tebliğ Cemaati, en yüksek standartların İslâmî öğrenim ve ahlâkta misyonerlik için ön şart olduğuna dair hâkim fikre katılmayarak davayı ve kendi kendini düzeltme mekanizması olarak teşvik eder.
Selefiler gibi Tebliğ, "onları çevreleyen 'inançsız' toplumdan günlük hayatlarında ayrılmaya" çalışırlar. Açıkça çoğu vaazlarında belirtildiği gibi Tebliğ Cemaati'nin tek hedefi, Müslümanların Muhammed tarafından ideal şekilde gösterilen İslâmî hayat tarzını kabul edip ona davet etmeleridir. Bu detaylı bir orthopraksi içerir: "taraftarlar Peygamber gibi giyinir, onun gibi yerde sağ tarafına yatarak uyur"; sol ayakla banyoya gir, fakat önce sağ ayakla pantolonu giy; yemek yerken çatal kullanma, bunun yerine orta, işaret ve başparmağı kullan; erkekler üst dudaklarını tıraş eder, ama sakalları uzatır; pantolon veya elbiseleri "Peygamber, elbiseyi yerde sürüklemek kibir işareti olduğunu söylediğinden" kendi ayak bilekleri üzerinde olmalıdır. Hareket, Müslümanları günlük rutinleri dışında Tebliğ faaliyetleriyle vakit geçirmeleri için teşvik ederek geri kalan rutinin Tebliğ hayat tarzı ile uyumlu hâle gelmesini sağlamak ister. Taraftarları, inançlarını derinleştirmek için Pakistan'daki Deobandi medreselerine kayıt için teşvik de edilir.
Muhammed İlyas tarafından kabul edilen metoda göre en az on kişiden müteşekkil cemaatler (Arapça جماعات), çeşitli köylere ve mahallelere vaaz etmeye gönderilmesini organize etmek oldu. Bu geziler, dawah turları (aşağıya bakınız), şimdi TC liderleri tarafından organize edilmektedir. Bu turlarda Muhammed taklit edilerek "faaliyetin faziletleri hakkındaki hadis"e vurgu yapılır. Faziletlerle alakalı bu hadiste bunlar inanç ve (Allah rızası için) ihtisap olarak adlandırılır ve TC, bunun Âhiret'te mükâfatlandırılmak için en çok güç veren kuvvet olduğuna inanır. TC kurucusu İlyas, faziletleri bilmenin ve a'malu-saliha'nın (iyi işlerle faziletlerin) hukuktan (masâ'il) öncelikli olduğunu vaaz ederdi. İçtihadın detayını (farâ'id (görev) ve sünen (gelenekleri)) bilmenin kişinin namazı teklif etmesi gibi ibadetler yapması hâlinde faydalıdır. Onlar, öğrenmenin ve başkalarını teşvik etmenin en iyi yolunun Kur'an ve peygamberlerin, sahabelerin ve evliyaullahın hadislerdeki hikâyeleri ışığında Tebliğ Cemaati Hareketi tarafından tavsiye edilen kitaplarla öğretmenin en iyi yolu olduğu konusunda ısrar ederler.[Note 1] Özellikle Zekeriyya Kandhalvi tarafından hareket ile ilişkili yayınlar olsa da vurgu, kitapla öğrenmeden ziyade ilk elden şahsî iletişim olmuştur. Genellikle Tebliğ Nisâbı (Tebliğ müfredatı) olarak adlandırılan kitapların koleksiyonu, Tebliğ Cemaati büyükleri tarafından genel okuma için tavsiye edilmektedir. Bu set dört kitabı ihtiva eder: Hayat-us Sahaba, Fazâil-e-a'mâl, Fazâil-e-sadaka ve Muntakab Ehadîs.
Tebliğ'in ahlâkı, genellikle Güney Asya'da aşırı şekilde takip edilen bâzı ortodoks olmayan âdet ve törensel âyinler konusunda sosyal mesuliyeti veya bunlara katılımı tavsiye etmemektedir. Mesela Güney Asya'da yaygın olarak yıllık toplantılarda yapılan evlilikler ve başka benzeri kitle toplantılarına katılmayı tavsiye etmez.
İlk başlarda ve Güney Asya'da Tebliğ Hareketi, ortodoksluğa dönmek ve Müslümanların dinî-kültürel kimliklerini hâlâ Hinduizm ile bağlantılı dinî âyinler uygulayan heterodoks ya da "sınırdaki" Müslümanlardan "arındırma"yı hedeflerdi. Böylece bilhassa Hindu misyonerlik hareketlerinin son zamanlarda Hinduizmden dönmüş kişileri hedefleyen çabalarına karşı koymak için bu şekilde hareket ederdi. Ortak misyonerlik hareketlerinin aksine TC, gayrimüslimlere vaaz vermek yerine çoğunlukla Müslümanları 'daha iyi ve daha temiz' ve ideal olarak 'dini mükemmel' yapmaya odaklanmıştır. Bunun sebebi, gayrimüslimlere davanın yalnızca Müslümanın "mükemmelliği" vaaz edilirse ya da böylece çok daha etkili olacağına inandığı içindir.