stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Britanya felsefesi
Erken modern dönem > Britanyalı empiristlerin klasik üçlüsü > John Locke

John Locke (1632-1704), Modern felsefe döneminin başlangıcında bir deneyciydi. Bu haliyle (ve René Descartes'ın aksine), anlayışın tüm nesnelerinin, fikirlerin zihinde var olduğu fikirler olduğunu savundu. İnsan Anlayışıyla İlgili Bir Deneme adlı çalışmasındaki hedeflerinden biri, fikirlerin kökeninin izini sürmektir. Doğuştan “zihne damgalanmış” doğuştan gelen ideler yoktur ve tüm bilgi deneyime dayanır. Dahası, basit ideler ve karmaşık ideler de vardır . Basit ideler duyulardan girer ve basittir ve karışmazlar. Karmaşık ideler, zihnin soyutlama etkinliği kullanılarak bir araya getirilmiş ve birbiriyle ilişkilendirilmiş basit idelerdir.
Locke ayrıca erken bir kişisel kimlik teorisinden de sorumludur. Bir zamandan diğerine aynı kişi olmamızın, aynı ruha veya aynı vücuda sahip olmamıza değil, aynı psikolojik bağlantı dizisine sahip olmamıza bağlı olduğunu düşünüyordu. Locke için kişi olmak, kendini kendisi olarak bilen akıllı düşünen bir varlık, farklı zamanlarda ve yerlerde aynı düşünen şey olmaktır.
Erken modern dönem > Britanyalı empiristlerin klasik üçlüsü > George Berkeley

George Berkeley (1685–1753), 1734'ten ölümüne kadar Cloyne Piskoposu olarak görev yapmış İrlandalı bir filozoftur. O bir İngiliz empiristi, bir gayri maddi ve idealistti. En önemli fikirlerinin çoğu ilk olarak, John Locke'un felsefesini eleştiren bir çalışma olan İnsan Bilgisinin İlkelerine İlişkin Bir İnceleme'de ortaya atıldı. Berkeley, zihnin içindeki fikirlere neden olan bir dış dünya olduğu konusunda Locke ile aynı fikirdeydi, ancak Berkeley, dış dünyanın da yalnızca fikirlerden oluştuğunu kanıtlamaya çalıştı. Berkeley, sahip olduğumuz fikirlerin yalnızca diğer fikirlere (fiziksel nesnelere değil) benzeyebileceğini ve bu nedenle dış dünyanın fiziksel formdan değil, fikirlerden oluştuğunu düşünüyordu. Bu dünyaya, Berkeley'in Tanrı olduğu sonucuna varan başka bir güç tarafından mantık ve düzenlilik verildi.
Berkeley, "esse est percipi aut percipere" sloganıyla ünlüdür veya başka türlü, "var olmak, algılanmaktır, ya da algılamaktır". Bu, fikirlerden ve onları barındıran zihinlerden başka hiçbir şeyin olmadığı anlamına gelir. Zihinden bağımsız bir varlık diye bir şey yoktur.
Erken modern dönem > Britanyalı empiristlerin klasik üçlüsü > David Hume

David Hume (1711–1776) İskoç bir filozof, ekonomist ve tarihçiydi. Başlıca çalışmaları İnsan Doğası Üzerine Bir İnceleme (1739-1740), İnsan Anlayışına İlişkin Bir Soruşturma (1748), Ahlak İlkelerine İlişkin Bir Soruşturma(1751) ve Doğal Dinle İlgili Diyaloglar (1779) geniş ölçüde etkili olmaya devam etmektedir. Özgür irade ve determinizm, nedensellik, kişisel kimlik, tümevarım ve ahlakla ilgili fikirleri hala tartışmaya ilham veriyor.
Hume, tümevarım sorununu tanımladı. Tümevarımsal akıl yürütmenin rasyonel olarak kullanılamayacağını, çünkü tümevarımı haklı çıkarmak için kişinin ya sağlam bir tümdengelimli argüman ya da tümevarımsal olarak güçlü bir argüman sunması gerekeceğini savunur. Ancak tümevarım için sağlam tümdengelimci bir argüman yoktur ve tümevarımı haklı çıkarmak için tümevarımsal bir argüman istemek soruyu sormak olacaktır .
Hume'un nedensellik sorunu, tümevarım sorunuyla ilgilidir. Sebep ve sonuç arasındaki gerekli olduğu varsayılan bağlantıya empirik erişim olmadığını savundu. A'nın B'ye neden olduğu inancını haklı çıkarmaya çalışırken, geçmişte B'nin her zaman hem uzayda hem de zamanda A'yı yakından takip ettiğine dikkat çekilebilir. Ancak nedensellik olduğu varsayılan özel gerekli bağlantı bize asla deneyimde verilmez. Bu iki olayı her zaman bir arada görmemizde bir zorunluluk yoktur
Kişisel kimlik açısından, Hume bir demet teorisyeniydi. Nesnelerin bağlı olduğu sağlam bir benliğin olmadığını söyledi. Tecrübe bize yalnızca bir algı yığını olduğunu gösterir.
Erken modern dönem > Adam Smith

Adam Smith (1723–1790) İskoç ahlak filozofu ve politik ekonominin öncüsüydü. Smith, Ahlaki Duygular Teorisi ve Ulusların Zenginliğinin Doğası ve Sebepleri Üzerine Bir Araştırma'yı yazdı. İkincisi, genellikle Ulusların Zenginliği olarak kısaltılır, onun büyük eseri ve ilk modern ekonomi çalışması olarak kabul edilir. Smith, modern ekonominin babası olarak geniş çapta anılmaktadır.
Smith , Glasgow Üniversitesi ve Oxford Üniversitesi'nde ahlaki felsefe okudu. Mezun olduktan sonra Edinburgh'da halka bir dizi açık konferans verdi ve bu onu İskoç Aydınlanması sırasında David Hume ile işbirliği yapmaya yöneltti. Smith, Glasgow'da ahlak felsefesi öğreten bir profesörlük elde etti ve bu süre zarfında Ahlaki Duygular Teorisini yazdı ve yayınladı.
19. yüzyıl > Jeremy Bentham

Jeremy Bentham (1748-1832) Britanya'da klasik faydacılık geleneğini başlatmasıyla tanınır. Faydacılık, bir eylemin ancak ve ancak mutluluk veya zevki maksimize etmesi durumunda ahlaki olarak doğru olduğunu savunan sonuçcu ve normatif etik teorisidir. Klasik faydacılığın hazcı olduğu söylenir çünkü zevki tek içsel iyilik ve acıyı da tek içsel kötülük olarak görür.
Faydacılık, Bentham tarafından "en büyük mutluluk veya en büyük mutluluk ilkesi" olarak tanımlandı. Bentham'ın faydacılığı, eylemlerin doğruluğunu ve yanlışlığını belirlemek için felicific hesabının kullanılması gerektiğini savunmasıyla bilinir. Bunu, çeşitli eylemler için acı ve zevk miktarını ölçerek yapar. Bentham, zevk ve acının hedonlar ve dolorlar adı verilen farklı birimlerde parçalandığını düşünüyordu.
19. yüzyıl > John Stuart Mill

John Stuart Mill (1806-1873) sosyal teoriye, politik teoriye ve politik ekonomiye etkili bir katkıda bulundu. Onun özgürlük anlayışı, sınırsız devlet kontrolüne karşı bireysel özgürlükleri savunmaktı.
Ayrıca Mill, Bentham'ın faydacılığı geliştirme ve savunma geleneğini sürdürdü. Mill'in Faydacılıkçılık adlı kitabı, faydacılığın felsefi bir savunmasıdır. Deneme ilk olarak 1861'de Fraser's Magazine'de üç makale dizisi olarak yayınlandı; makaleler 1863 yılında tek bir kitap olarak toplandı ve yeniden basıldı.
19. yüzyıl > Henry Sidgwick

Henry Sidgwick (1838–1900) ayrıca faydacı etiğe odaklandı ve Psişik Araştırmalar Derneği'nin kurucusu ve ilk başkanıydı, Metafizik Derneği'nin bir üyesiydi ve kadınların yüksek öğrenimini teşvik etti. Etik Yöntemler, Sidgwick tarafından yazılan ve ilk kez 1874'te yayınlanan, faydacılık üzerine bir kitaptır. Stanford Encyclopedia of Philosophy, The Methods of Ethics'in "birçok yönden klasik faydacı geleneğin doruk noktasına işaret ettiğini" belirtir. Ünlü çağdaş faydacı filozof Peter Singer, Methods of Ethics'in "etik üzerine yazılmış en iyi kitap" olduğunu söylemiştir.
19. yüzyıl > İngiliz idealizmi

Mutlak idealizmin bir dalı olarak İngiliz idealizmi, on dokuzuncu yüzyılın ortalarından yirminci yüzyılın başlarına kadar Britanya'da etkili olan felsefi bir hareketti. Önemli temsilciler arasında T. H. Green, F.rancis Bradley, Bernard Bosanquet, J. M. E. McTaggart, H. H. Joachim, J. H. Muirhead ve G. R. G. Mure yer aldı. İki İngiliz filozof, G. E. Moore ve Bertrand Russell, bu gelenek içinde büyüdüler ve sonra analitik felsefeye öncülük ederek ona tepki gösterdiler.
20. yüzyıl ve sonrası > Analitik felsefe

Analitik felsefe, Alman matematikçi Gottlob Frege'nin öncülüğünü yaptığı mantıktaki yeni gelişmelere uyum sağlamak için güncellenen geleneksel İngiliz empirizmine dayanıyordu. 20. yüzyılın başlarından beri İngilizce konuşulan dünyada felsefeye egemen olmuştur.
20. yüzyıl ve sonrası > Analitik felsefe > G. E. Moore

George Edward Moore (1873–1958) bir İngiliz filozoftu. Analitik geleneğin kurucularından biri olan Bertrand Russell ile birlikte yirminci yüzyılın başında Britanya felsefesinin 'idealizme karşı isyanına' öncülük etti - Russell daha iyi bilinmesine rağmen, aslında "yolu açan Moore"du.
Moore, bugün en çok, doğal olmayan ahlaki savunması, felsefi yöntemde sağduyuya verdiği önem ve adını taşıyan paradoks ile tanınır. Diğer filozoflar ve aynı zamanda Bloomsbury Grubu tarafından beğenildi ve etkiliydi, ancak (meslektaşı Russell'ın aksine) bugün akademik felsefenin dışında çoğunlukla bilinmiyor. Moore'un denemeleri, net, temkinli yazı stili ve felsefi sorunlara metodik ve sabırlı yaklaşımı ile bilinir. Rönesans'tan bu yana doğa bilimlerindeki dramatik ilerlemelerle tam bir tezat oluşturduğuna inandığı ilerleme eksikliği nedeniyle felsefeyi eleştiriyordu. İlk filozof Thales'in "peyzaj" teriminin anlamını analiz ettiği için analitik akıl yürütmesini sık sık övdü. Moore, Thales'in muhakemesinin, pratik gelişmelerle sonuçlanan birkaç tarihsel felsefi araştırma örneklerinden biri olduğunu düşünüyordu. En ünlü eserleri arasında Principia Ethica 24 Şubat 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. adlı kitabı ve "İdealizmin Reddedilmesi", " Sağduyu Savunması " ve "Dış Dünyanın Kanıtı" adlı denemeleri yer alıyor.
1918'den 1919'a kadar Aristotelesçi Cemiyet'in başkanıydı.
20. yüzyıl ve sonrası > Analitik felsefe > Bertrand Russell

Bertrand Russell (1872–1970), 1900'lerin başında, G. E. Moore ile birlikte "idealizme karşı isyan"a liderlik etti. Gottlob Frege'den etkilendi. Ludwig Wittgenstein'ın ise akıl hocasıydı. 20. yüzyılın önde gelen mantıkçılarından biri olarak kabul ediliyor. O, ortak yazarlığını Alfred North Whitehead, Principia Mathematica, kümesinden tüm matematiksel gerçekleri türetmek için bir girişim aksiyomlarının kullanılarak çıkarsama kuralları içinde sembolik mantık . "On Denoting" adlı felsefi denemesi bir "felsefe paradigması" olarak kabul edildi. Her iki eserin de mantık, matematik, küme teorisi, dilbilim ve felsefe üzerinde önemli bir etkisi olmuştur.
Russell, önde gelen bir savaş karşıtı aktivistti; serbest ticareti ve anti-emperyalizmi savundu. Russell, I.Dünya Savaşı sırasında pasifist aktivizmi nedeniyle hapse girdi. Daha sonra Adolf Hitler'e karşı kampanya yürüttü, ardından Stalinist totalitarizmi eleştirdi, Amerika Birleşik Devletleri'nin Vietnam Savaşı'na katılmasına kesin bir biçimde karşı durdu ve nihayet nükleer silahsızlanmanın açık sözlü bir savunucusu oldu.
1950'de Russell, "insani idealleri ile düşünce özgürlüğünü savunduğu çeşitli ve önemli yazıları nedeniyle" Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü.
20. yüzyıl ve sonrası > Analitik felsefe > A. J. Ayer

Sir Alfred Jules Ayer (29 Ekim 1910, Londra - 27 Haziran 1989, Londra), arkadaşları tarafından daha çok A. J. Ayer veya "Freddie" olarak bilinen, özellikle Dil, Gerçek ve Mantık (1936) ve Bilgi Problemi (1956) kitaplarında mantıksal pozitivizmi teşvik etmesiyle tanınan İngiliz bir analitik filozoftur. .
20. yüzyıl ve sonrası > Analitik felsefe > Gündelik dil felsefesi

Gündelik dil felsefesi, geleneksel felsefi sorunlara, filozofların günlük kullanımlarında sözcüklerin ne anlama geldiğini unuttukları için yanlış anlamalardan kaynaklanan bir yaklaşımla yaklaşan felsefi bir ekoldür.
Bu yaklaşım tipik olarak, günlük dilin detaylarına yakından dikkat edilmesi adına felsefi teorilerden kaçınmayı içerir. Bazen "Oxford felsefesi" olarak da adlandırılır, genellikle birkaç yüzyıl ortası Oxford profesörünün çalışmaları ile ilişkilendirilir: esas olarak J. L. Austin, ama aynı zamanda Gilbert Ryle, H. L. A. Hart ve P. F. Strawson .
1930 ve 1970 yılları arasında büyük bir felsefi okuldu.
20. yüzyıl ve sonrası > Çağdaş zamanlar

Özellikle din felsefesinde aktif olan son İngiliz filozofları arasında Antony Flew, C. S. Lewis ve John Hick yer almaktadır.
Önemli ahlaki ve politik filozoflar arasında R. M. Hare, Alasdair MacIntyre ve Roger Scruton vardır.
İngiliz analitik geleneğindeki diğer yeni figürler arasında metafizik, zihin felsefesi, mantık ve dil felsefesi gibi alanlara odaklanan David Wiggins, Derek Parfit ve P. F. Strawson bulunmaktadır.
Canterbury Başpiskoposu Anselmus'un 16. yüzyıldan kalma renkli bir portresi
Francis Bacon
John Locke
John Stuart Mill
Mere Kalesi

| --- | --- |
მერეს ციხე (meres tsih'e)
Mere Kalesi uzaktan görünüşü

Genel bilgiler
Durum: Harabe
Tür: Kale
Koordinatlar: 41°29′46″K 42°43′03″D﻿ / ﻿41.49611°K 42.71750°D﻿ / 41.49611; 42.71750
Tamamlanma: 10. yüzyıl
Yükseklik
Mimari: Gürcü mimarisi

Mere Kalesi (Gürcüce: მერეს ციხე; okunuşu: "meres tsih'e"), tarihsel Samtshe bölgesinin Türkiye tarafında, günümüzde Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı ve eski adı Mere olan Çakırkoç köyünde Orta Çağ'da Gürcülerden kalma kaledir. Köyün bugünkü adından dolayı Çakırkoç Kalesi olarak da bilinir.
Tarihçe

Mere Kalesi'nin bulunduğu Mere köyü, Gürcistan'ın tarihsel bölgelerinden biri olan Samtshe'de yer alır. Nitekim köyün bulunduğu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Öte yandan Mere adı, akarsu kıyısındaki düzlük anlamındaki Gürcüce "mere"den (მერე) gelir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre Mere köyünün nüfusu 11 Hristiyan haneden oluşuyordu. Mere Kalesi, 10. yüzyılda inşa edilmiş olan Mere Kilisesi'nin yukarısında yer alır. Büyük ölçüde yıkılmış olan kalenin günümüze sadece üç iri parçası kalmıştır.
Mimari

Mere Kalesi, Posof Çayı'nın sağ kıyısında, kayalık bir tepenin üzerinde, kireçler harcı kullanılarak kabaca işlenmiş taşlarla inşa edilmiştir. Dikdörtgene yakın bir palana sahip olan kale 163 × 43 m), tepenin arazi yapısına uygun biçimde konumlandırılmıştır. Kalenin iç mekânın da yapı izleri tespit edilmiştir. Kalenin güneyinde, 25 metre kadar korunmuş ve 3,5 metre kadar yüksekliğe sahip sur duvarında yarım yuvarlak ve dikdörtgen planlı iki burç vardır. Burç köşelerinde düzgün kesme taşlar kullanılmış olup iç duvar üzerinde ayrıca küçük boyutlu bir pencere açıklığı bırakılmıştır. Buranın girişinin sağ tarafında, gri bir taşın üzerinde Gürcü alfabesinin Mhedruli harfleriyle Gürcüce bir yazı bulunmaktadır. Yazının sağa devam eden kısmı, taşın sağ kenarı kırılmış olduğu için kayıptır. Bu yazı 15-16. yüzyıla tarihlendirilmiştir.
Efim Geller

| Efim Geller |
| --- | --- |
1977 yılında Geller
Tam ismi: Efim Petroviç Geller
Ülke: Sovyetler Birliği → Rusya
Doğum: (1925-03-08)8 Mart 1925 Odessa, Ukrayna SSC, Sovyetler Birliği
Ölüm: 17 Kasım 1998(1998-11-17) (73 yaşında) Moskova, Rusya
Ünvan: Büyükusta (1952)
En yüksek puanı: 2620 (Ocak 1976)
Efim Petroviç Geller (Rusça: Ефим Петрович Геллер, Ukraynaca: Юхим Петрович Геллер, 8 Mart 1925 - 17 Kasım 1998), Sovyet satranç oyuncusudur ve zirve döneminde dünya çapında bir büyükustaydı. Sovyet Şampiyonası'nı iki kez kazandı (1955 ve 1979'da) ve altı kez (1953, 1956, 1962, 1965, 1968 ve 1971) Dünya Şampiyonasına aday oldu. Dört Ukrayna SSC Şampiyonası şampiyonluğu kazandı (1950, 1957, 1958 ve 1959'da) ve 1991 Dünya Büyükler Şampiyonası'nda birinciliği paylaştı ve 1992'de şampiyonluğu tamamen kazandı. Eşi Oksana bir balet, oğlu Alexander da bir satranç ustasıydı. Geller, Dünya Şampiyonları Boris Spassky ve Anatoly Karpov'un koçuydu. Kendisi aynı zamanda bir yazardı.
Çocukluk ve gençlik yılları

Geller, Sovyetler Birliği'nin Odessa kentinde büyüdü ve Yahudi idi. İyi bir basketbol oyuncusuydu ve satrançta uzmanlaşmadan önce beden eğitimi alanında doktorasını almıştı. Babası, Birinci Kategori satranç oyuncusuydu. En iyi oyuncu olmak için gelişimi, İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla gecikti.
Geller'in ilk kayda değer sonucu, Kiev'de düzenlenen 1947 Ukrayna SSR Satranç Şampiyonası'nda 9½/15 ile altıncı olmasıydı; bu turnuvayı kazanan ise Alexei Sokolsky'ydi . Jüri Randviir'in kazandığı Bakü 1948'de 9/15 ile 3-5. sırayı paylaştı. Geller, Kiev'de düzenlenen 1948 Ukrayna SSC Şampiyonası'nda 11/18 puan alarak 5-8. sırayı paylaştı; bu turnuvayı kazananlar Sokolsky ve Poliak'tı.
Büyük ustalığı

Geller, 1940'ların sonlarında, Tiflis 1949'da SSCB Şampiyonası yarı final elemelerini 11½/16 puanla kazandı ve böylece aynı yılın sonunda finale yükselerek adını duyurmaya başladı. İlk finali Moskova'daki URS-ch17 idi. Sanal olarak tanınmayan biri olarak, David Bronstein ve Vasily Smyslov'un arkasında 12½ / 19 ile 3.-4. sıraları paylaştı. Geller, Semyon Furman, Isaac Boleslavsky, Alexander Kotov, Salo Flohr, finalde ilk kez sahneye çıkan Tigran Petrosian, Viacheslav Ragozin ve Grigory Levenfish gibi köklü oyuncuları yendi. Bu performansına rağmen bir sonraki yıl yarı final seviyesine geri dönmek zorunda kaldı ancak 1950'de Kiev'de oynanan elemelerde 9/15 puanla üçüncü sırada yer aldı. Geller, Moskova'da 1950'deki URS-ch18'de 9/17'lik skorla 7.-10. sırayı paylaştı, bu turnuvayı kazanan Paul Keres'ti. Yine 1950'de Geller, Kiev'de Ukrayna SCB Şampiyonasını kazandı. Bu, o etkinlikteki dört şampiyonluğundan ilkiydi, 1957'den 1959'a kadar Kiev'deki üç etkinliğin hepsine katıldı. Geller, 1950 yılında uluslararası ilk maçına Iwonicz Zdroj'daki Przepiorka Anıtı'nda 11½/19 puanla zor bir kategoride yedinci olarak çıktı; bu turnuvayı da Keres kazandı.
Geller'in yaklaşık yirmi yıldır dünyanın en iyi on oyuncusu arasında olduğu düşünülüyor. 1951'de Uluslararası Usta ünvanını, ertesi yıl ise Uluslararası Büyük Usta ünvanını aldı.
Geller, 23 SSCB Satranç Şampiyonasında oynadı; bu, Mark Taimanov'a eşit bir rekordu ve pek çoğunda iyi sonuçlar elde etti. 1955'te Moskova'da (URS-ch22) beş maç kaybetmesine rağmen 12/19'luk eşitlikle birinci bitirip play-off maçında +1=6'lık skorla Smyslov'u yenerek kazandı. İkinci şampiyonluğunu 1979'da Minsk'te (URS-ch47) 54 yaşındayken kazandı ve bu başarısı onu en yaşlı Sovyet şampiyonu yaptı.
Diğer önemli turnuvalardaki en iyi sonuçları arasında şunlar vardı: 1957'de Iwonicz Zdroj'da birincilik, 1959'da Dresden'de Taimanov ile birincilik, 1965'te Beverwijk'te Lajos Portisch ile birincilik, Kislovodsk'ta birincilik, 1967'de Göteborg'da birincilik, 1968'de Kislovodsk'ta birincilik, 1969'da Wijk aan Zee'de Mikhail Botvinnik ile birincilik (Keres'in önünde), 1971'de Havana'da Vlastimil Hort ile birinci, 1973 Hilversum'da Laszlo Szabo ile birinci, Budapeşte 1973'te Anatoly Karpov'un önünde birinci, Teesside'da birinci 1975, Moskova 1975'te birincilik (Boris Spassky, Viktor Korchnoi ve Petrosian'ın önünde), 1976 Las Palmas'ta birincilik, Wijk aan Zee'de Gennadi Sosonko ile birincilik, Bogotá 1978'de birincilik, Bern 1987'de birincilik Daniel Campora, Dortmund 'A' 1989'da birinci oldu ve 1990 New York Manhattan'da 65 yaşında Gregory Kaidanov ile birinci oldu.
Emektarlar yarışmasında Geller, 1990'ların başında kendini daha da öne çıkardı. 1991 Dünya Büyükler Şampiyonası'nda Bad Woerishofen'de Smyslov ile 8½/11 ile birinci oldu. Daha sonra gelecek yıl aynı yerde düzenlenen Şampiyonada Geller aynı skorla açık ara birinci oldu. Geller, 70 yaşına kadar üst düzey rekabetçi satrançta aktif kaldı; katıldığı son turnuva ise Elista'daki 1995 Rusya Şampiyonası'ydı.
Dünya Şampiyonası adaylığı süreci

Geller, Dünya Şampiyonası'nın sonraki aşamalarına birkaç kez ulaştı. 1953 Zürih ve 1956 Amsterdam'da adaylardan biri oldu.
Geller'in en iyi sonucu "1962 döngüsü"nde elde edildi ve Stockholm Interzonal'da Bobby Fischer'ın ardından ikinci oldu. Daha sonra Adaylar Turnuvası'nda Curaçao'da 17/27 skorla şampiyonluk için oynama şansından yarım puan eksik kaldı ve Botvinnik'i şampiyonluk için mağlup eden Tigran Petrosian'ın yarım puan gerisinde Keres ile ikinci sırayı paylaştı. Gelecek yıl Geller, 1962 Moskova'da Keres'e karşı play-off maçını 4½ – 3½ farkla kaybetti ancak Botvinnik (mağlup Dünya Şampiyonu) katılmayı reddedince 1965 Adaylar maçlarına yedek olarak girmeyi başardı.
1965 Adaylar yarışmasında ilk turda Moskova'da Smyslov'u 5½–2½ mağlup etti ancak yarı finalde Riga'da Spassky'ye 5½–2½ mağlup oldu. 1966'da Bent Larsen'e karşı oynanan Kopenhag play-off maçında, iki oyuncu her biri iki galibiyetle sekiz oyun paylaştı ve Larsen, bir sonraki turda nitelikli bir oyuncunun çekilmesi durumunda Adayların muafiyetini garantileyen ilk eşitlik bozma oyununu kazandı. (Sonunda hiçbiri geri çekilmediği için bunun bir önemi olmadığı ortaya çıktı.)
"1968 döngüsü"nde Geller, Sohum'da Adaylar Turnuvası'nın ilk tur maçında Spassky'ye 5½ – 2½ farkla yenildi. 1970 yılında Palma de Mallorca'da bölgeler arası aşamaya geri döndü ve Moskova'daki ilk maçını Korchnoi ile oynadı, onu 5½ – 2½ yenerek tekrar aday olmaya hak kazandı. 1973'te Petropolis Interzonal'da Lajos Portisch ve Lev Polugaevsky ile ikinci sırayı aldı ancak Portorož'daki üç yönlü play-off maçı turnuvasını iki eleme pozisyonu tehlikede olduğu için kaybetti, bu yüzden bir sonraki aşamaya geçemedi.
Önemli oyunları

Alexander Kotov, Geller'e karşı, SSCB Şampiyonası, Moskova 1949, Şah-Hint Savunması, Fianchetto Varyantı (E68), 0-1 Geller, ilk Sovyet turnuvasında ilk kez sahneye çıkıyor ve bunun gibi galibiyetlerle fark yaratıyor.
Tigran Petrosian, Geller'e karşı, SSCB Şampiyonası, Moskova 1949, Şah-Hint Savunması, Petrosian Varyantı (E93), 0–1 Petrosian'ın yeni sistemi, ilk oyunlarından birinde zorlu bir süreç yaşıyor.
Geller, Alexei Sokolsky'ye karşı, SSCB Şampiyonası, Moskova 1950, Fransız Savunması, Winawer Varyantı (C18), 1-0 Beyaz'ın sekizinci hamlesindeki yeni bir açılış fikrinin teşvik ettiği büyük bir zafer.
Mikhail Botvinnik, Geller'e Karşı, Budapeşte 1952, Şah-Hint Savunması, Fianchetto Varyantı (E68), 0-1 Geller, Dünya Şampiyonu karşısında çok önemli bir maçı kazandı.
Geller, Paul Keres'e karşı, SSCB Şampiyonası, Tiflis 1959, Nimzo-Hint Savunması, Rubinstein Varyantı (E45), 1-0 Keres, erkenden Geller'e karşı galibiyette büyük bir avantaja sahipti ancak Geller aradaki farkı kapatmaya başladı.
Geller, Bobby Fischer'a Karşı, Curaçao Adayları 1962, Sicilya Savunması, Najdorf Varyantı, Opocensky Varyantı (B92), 1-0 Yükselen Amerikalı yıldız Bobby Fischer, Geller'in vezir kanadındaki ilerlemesi karşısında eziliyor.
Geller, Boris Spassky'ye karşı, SSCB Spartakiad 1964, Sicilya Savunması, Scheveningen Varyantı (B83), 1-0 Geller turnuva oyununda Spassky'ye karşı üstündü ancak genç Spassky iki maçında da galip geldi.
Geller, Vasily Smyslov'a Karşı, Adaylar Maçı, Moskova 1965, 5. oyun, Grunfeld Savunması, Değişim Varyantı (D87), 1-0 Siyahın zayıf arka sırasını taciz eden, tekrarlanan Vezir fedakarlıklarını içeren muhteşem bir taktik şaheseri.
Geller, Bent Larsen'e Karşı, Playoff Maçı, Kopenhag 1966, 2. oyun, Sicilya Savunması, Richter–Rauzer Varyantı (B69), 10 Larsen, bu karşılaşmada geride kalan bir taktik sihirbazıdır.
Leonid Stein, Geller'e Karşı, SSCB Takım Şampiyonası, Moskova 1966, Şah-Hint Savunması, Averbakh Varyantı (E70), 0–1 İki tane Şah-Hint ustası başa baş mücadele ediyor ve Geller kazanıyor.
Bobby Fischer, Geller'e Karşı, Üsküp 1967, Sicilya Savunması, Velimirovic Saldırısı (B89), 0-1 Fischer'in hemen hemen herkesi yendiği bir dönemde Geller, Fischer'a üstün geliyordu. Burada Fischer yanlış hesap yaptı ve cezasını ağır şekilde çekti.
Geller, David Bronstein'a Karşı, Kislovodsk 1968, Sicilya Savunması, Bourdonnais Varyantı (B32), 1-0 Bronstein ilk başta Geller'ı domine eden başka bir oyuncuydu, ancak Geller sebat etti ve kazanmaya başladı.
Geller, Viktor Korchnoi'ye Karşı, Adaylar Maçı, Moskova 1971, 4. oyun, Sicilya Savunması, Dragon Varyantı (B78), 1-0  Konu teorik bir düelloya geldiğinde, Geller kesinlikle herkese karşı kendini savunabilirdi.
Geller, Mikhail Tal'a karşı, Moskova 1975, Pirc Savunması (B08), 1-0 Saldırgan iki dahi arasındaki taktiksel yakın dövüş.
Geller, Anatoly Karpov'a karşı, SSCB Şampiyonası, Moskova 1976, Fransız Savunması, Winawer Varyantı (C16), 1-0 Geller, Karpov'un alışılmadık savunma seçimine karşı koymak için açılışta bir sürprizle koçluk yaptığı Dünya Şampiyonu Karpov'u gafil avladı ve bir vezir fedasıyla işini bitirdi.
1973 yılında Geller
Sodyum bromat

Sodyum bromat kimyasal formülü NaBrO3 olan inorganik bir bileşiktir. Bromik asitin sodyum tuzu olarak geçer. Güçlü bir oksidandır.
Kullanım

Sodyum bromat genellikle sürekli veya kesikli boya üretim sürecinde, saç permasında kimyasal ajan olarak, altın madenlerinde sodyum bromür ile birlikte altın solventi olarak kullanılır.
Üretim

Sodyum bromat sodyum karbonat çözeltisinden brom geçirilmesiyle elde edilebilir. Ayrıca sodyum bromürün elektrolitik oksidasyonu ile de elde edilebilir.
İbrahim Paşa Tabyaları

Aktabya (Kuzeydoğudaki dağ tabyası
İbrahim Paşa Tabyaları Toros Dağlarında Gülek Boğazına hakim bir noktada inşa edilmiş bir grup tabyadır.