stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sel
Etkileri > Yarar

Seller (özellikle daha sık veya daha küçük seller), yeraltı suyunu yeniden şarj etmek, toprağı daha verimli hale getirmek ve bazı topraklarda besin maddelerini artırmak gibi birçok fayda sağlayabilir. Sel suları, yağışların yıl boyunca çok eşit olmayan bir şekilde dağıtılabileceği ve tarım arazisindeki zararlıları öldürebileceği kurak ve yarı kurak bölgelerde çok ihtiyaç duyulan su kaynaklarını sağlar. Tatlı su selleri özellikle nehir koridorlarında ekosistemlerin korunmasında önemli bir rol oynamaktadır ve taşkın yatağı biyoçeşitliliğinin korunmasında önemli bir faktördür. Sel, besin maddelerini göllere ve nehirlere yayabilir, bu da biyokütlenin artmasına ve balıkçılığın birkaç yıl içinde iyileşmesine neden olabilir.
Bazı balık türleri için, su basmış bir taşkın yatağı, az sayıda yırtıcı hayvan ve gelişmiş besin veya gıda seviyeleri ile yumurtlama için oldukça uygun bir yer oluşturabilir. hava balıkları gibi balıklar, yeni habitatlara ulaşmak için sellerden yararlanır. Kuş popülasyonları, sellerin neden olduğu gıda üretimindeki artıştan da kar elde edebilir.
Periyodik sel, Dicle-Fırat nehirleri, Nil Nehri, İndus Nehri, Ganj Nehri ve sarı nehir boyunca eski toplulukların refahı için gerekliydi. Yenilenebilir bir enerji kaynağı olan hidroelektrik canlılığı, sel eğilimli bölgelerde de daha yüksektir.
Taşkın Güvenliği Planlaması

Amerika Birleşik Devletleri'nde, Ulusal Hava Servisi, seller için "arkanı dön, Boğulma" tavsiyesini verir; yani, insanların geçmeye çalışmak yerine sel bölgesinden çıkmalarını önerir. En temel düzeyde, sellere karşı en iyi savunma, öngörülebilir riskleri sel tehlike bölgelerini işgal etmenin yararları ile dengelerken, yüksek değerli kullanımlar için daha yüksek bir zemin aramaktır. 22-23 hastaneler, acil durum operasyon merkezleri ve polis, yangın ve kurtarma hizmetleri gibi kritik toplum güvenliği tesisleri, en az sel riski olan alanlarda inşa edilmelidir. Kaçınılmaz olarak taşkın tehlikesi olan alanlarda olması gereken köprüler gibi yapılar, taşkınlara dayanacak şekilde tasarlanmalıdır. Sel için en çok risk altındaki alanlar, bir sel yakın olduğunda insanlar daha güvenli bölgelere çekildikçe geçici olarak terk edilebilecek değerli kullanımlara konulabilir.
Taşkın güvenliği planlaması, aşağıdakiler de dahil olmak üzere analiz ve mühendisliğin birçok yönünü içerir:
-önceki ve şimdiki sel yüksekliklerinin ve su basmış alanların gözlemlenmesi,
-istatistiksel, hidrolojik ve hidrolik model analizleri,
-gelecekteki sel senaryoları için su basmış alanların ve taşkın yüksekliklerinin haritalanması,
-uzun vadeli arazi kullanım planlaması ve düzenlenmesi,
-selleri kontrol etmek veya dayanmak için yapıların mühendislik tasarımı ve inşaatı,
-ara dönem izleme, tahmin ve acil müdahale planlaması ve
-kısa vadeli izleme, uyarı ve yanıt işlemleri.
Her konu, zaman, mekan ve ilgili insanlar arasında değişen kapsam ve ölçek ile farklı ama ilgili sorular sunar. Taşkınlarda çalışan mekanizmaları anlama ve yönetme girişimleri en az altı bin yıldır yapılmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, Devlet Taşkın Yöneticileri Derneği tüm olumsuz etkilere neden olmadan sel nedeniyle mevcut ve gelecekteki kayıpları, maliyetleri ve insan acı hafifletmek ve taşkın doğal ve yararlı işlevlerini korumak için eğitim, politika ve faaliyetleri teşvik etmek için çalışır. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki afet azaltma için en iyi uygulama örneklerinden oluşan bir portföy, Federal Acil durum yönetimi Ajansı'ndan edinilebilir.
Taşkın Güvenliği Planlaması > Kontrol > Ana Madde: Taşkın Kontrolü

Dünyanın birçok ülkesinde, sellere eğilimli su yolları genellikle dikkatli bir şekilde yönetilmektedir. Gözaltı havzaları, barajlar, demetler, rezervuarlar ve savaklar gibi savunmalar, su yollarının kıyılarını taşmasını önlemek için kullanılır. Bu savunmalar başarısız olduğunda, kum torbaları veya taşınabilir şişirilebilir tüpler gibi acil önlemler genellikle selleri durdurmaya çalışmak için kullanılır. Kıyı selleri, deniz duvarları, plaj beslenmesi ve bariyer Adaları gibi kıyı savunmaları ile Avrupa ve Amerika'nın bazı bölgelerinde ele alınmıştır.
Nehirlerin ve akarsuların yakınındaki kıyı bölgesinde, birçok su yolunun uzun süreler boyunca dolaşmasına neden olan doğal kuvvetleri yavaşlatmak veya tersine çevirmek için erozyon kontrol önlemleri alınabilir. Barajlar gibi taşkın kontrolleri, taşkınların oluşumunu ve şiddetini azaltmaya çalışmak için zaman içinde inşa edilebilir ve muhafaza edilebilir. ABD'de, Mühendisler, ABD Ordusu gibi taşkın kontrolü barajlar ağı korur.
Kentsel sellere eğilimli alanlarda, bir çözüm insan yapımı kanalizasyon sistemlerinin ve yağmursuyu altyapısının onarımı ve genişletilmesidir. Başka bir strateji, doğal drenaj kanalları, gözenekli kaldırımlar ve sulak alanlar (toplu olarak yeşil altyapı veya sürdürülebilir kentsel drenaj sistemleri (köpük) olarak bilinir) yoluyla sokaklardaki, otoparklardaki ve binalardaki geçirimsiz yüzeyleri azaltmaktır. Sel eğilimli olarak tanımlanan alanlar, ara sıra sellere tahammül edebilecek parklara ve oyun alanlarına dönüştürülebilir. Yönetmelikler, geliştiricilerin yağmur suyunu yerinde tutmalarını ve binaların yükselmesini, taşkın duvarları ve barajlarla korunmasını veya geçici su baskınlarına dayanacak şekilde tasarlanmasını gerektirecek şekilde kabul edilebilir. Mülk sahipleri, su akışını binalarından uzaklaştırmak ve yağmur varillerini, Karter pompalarını ve çek valfleri kurmak için mülklerini yeniden düzenlemek gibi çözümlere de yatırım yapabilirler.
Bazı bölgelerde, belirli türlerin (kunduzlar gibi) varlığı taşkın kontrol nedenleri için yararlı olabilir. Kunduzlar, nehirden aşağı doğru hareket eden sel dalgalarının yüksekliğini azaltacak (şiddetli yağışlar sırasında) ve insan yapılarına verilen zararı azaltacak veya ortadan kaldıracak kunduz barajları inşa eder ve bakımını yapar, barajların yakınında (genellikle tarım arazilerinde) küçük seller pahasına. Bunun yanı sıra, yaban hayatı popülasyonlarını da artırıyor ve kirleticileri (gübre, gübre, bulamaç) filtreliyorlar. İngiltere çevre Bakanı Rebecca Pow, gelecekte kunduzların "kamu yararı" olarak kabul edilebileceğini ve toprak sahiplerine arazilerinde olması için para ödeneceğini belirtti.
Sel Bilgilerinin Analizi

Bir dere ulaşımında bir dizi yıllık maksimum akış hızı, 100 yıllık sel ve diğer tekrarlama aralıklarının taşkınlarını tahmin etmek için istatistiksel olarak analiz edilebilir. Hidrolojik olarak benzer bir bölgedeki birçok sahadan elde edilen benzer tahminler, doğrudan analiz için yeterli veri olmaksızın akışa ulaşmak için taşkın tekrarlama aralıklarının dolaylı olarak tahmin edilmesine izin vermek için her drenaj havzasının ölçülebilir özellikleri ile ilişkili olabilir.
Kanal erişimlerinin fiziksel süreç modelleri genellikle iyi anlaşılmıştır ve belirli kanal koşulları için su basması derinliğini ve alanını ve taşkın yatağı haritalama ve taşkın sigortasında kullanım gibi belirli bir akış hızını hesaplayacaktır. Tersine, son bir Selin gözlemlenen su basması alanı ve kanal koşulları göz önüne alındığında, bir model akış hızını hesaplayabilir. Çeşitli potansiyel kanal konfigürasyonlarına ve akış hızlarına uygulanan bir reach modeli, değiştirilmiş bir kanal için en uygun tasarımın seçilmesine katkıda bulunabilir. 2015 yılı itibarıyla, 1D modelleri (kanalda ölçülen taşkın seviyeleri) veya 2D modelleri (taşkın yatağının uzunluğu boyunca ölçülen değişken taşkın derinlikleri) olmak üzere çeşitli reach modelleri mevcuttur. HEC-RAS, Hidrolik Mühendislik Merkezi modeli, en popüler yazılımlardan biridir, sadece ücretsiz olarak mevcut olduğu için. TUFLOW gibi diğer modeller, hem nehir kanallarında hem de tüm taşkın yatağında taşkın derinliklerini elde etmek için 1D ve 2D bileşenlerini birleştirir.
Tam drenaj havzalarının fiziksel süreç modelleri daha da karmaşıktır. Birçok süreç bir noktada veya küçük bir alanda iyi anlaşılmış olsa da, diğerleri tüm ölçeklerde iyi anlaşılmamıştır ve normal veya aşırı iklim koşullarında süreç etkileşimleri bilinmeyebilir. Havza modelleri tipik olarak arazi-yüzey işlem bileşenlerini (bir kanala ne kadar yağış veya kar erimesinin ulaştığını tahmin etmek için) bir dizi reach modeliyle birleştirir. Örneğin, bir havza modeli, 100 yıllık bir fırtınadan kaynaklanabilecek akış hidrografını hesaplayabilir, ancak bir fırtınanın tekrarlama aralığı nadiren ilişkili selinkine eşittir. Havza modelleri, sel tahmininde ve uyarısında ve arazi kullanım değişikliği ve iklim değişikliğinin etkilerinin analizinde yaygın olarak kullanılmaktadır.
En ölümcül seller

Ana madde: en ölümcül sellerin listesi
Aşağıda, 100.000 kişi veya daha yüksek ölü sayısına sahip olayları gösteren dünya çapında en ölümcül sellerin bir listesi bulunmaktadır.
En ölümcül seller > Ölü sayıları                                                 Olayın ismi                                                                  Yaşandığı yer     Yaşandığı yıl

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2,500,000–3,700,000 | 1931 Çin selleri | Çin | 1931 |
| 900,000–2,000,000 | 1887 sarı nehir seli | Çin | 1887 |
| 500,000–700,000 | 1938 Sarı nehir sel | Çin | 1938 |
| 231,000 | Banqiao Barajı'nın başarısızlığı, Tayfun Nina'nın sonucu. Yaklaşık olarak 86.000 kişi selden öldü ve bir başkası Sonraki hastalık sırasında 145.000 kişi öldü. | Çin | 1975 |
| 230,000 | 2004 Hint Okyanusu tsunami | Endonezya | 2004 |
| 145,000 | 1935 Yangtze Nehri seli | Çin | 1935 |
| 100,000+ | St. Felix sel, fırtına dalgalanma | Hollanda | 1530 |
| 100,000 | Hanoi ve Kızıl nehir Deltası seli | Vietnam | 1971 |
| 100,000 | 1911 Yangtze Nehri seli | Çin | 1911 |
Efsanelerde ve dinde

Sel efsaneleri (büyük, uygarlığı yok eden seller) birçok kültürde yaygındır.
Dini metinlerde ilahi misilleme şeklinde sel olayları da tanımlanmıştır. Örnek olarak, Genesis sel anlatısı Yahudilik, Hıristiyanlık ve İslam'da önemli bir rol oynamaktadır.
Uluslararası ceza hukuku

Uluslararası ceza hukuku, uluslararası hukuk kapsamında bireylerin cezaî sorumluluğunu doğrudan düzenleyen normların bütününü tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Uluslararası hukuk suçları soykırım, savaş suçları, insanlığa karşı suçlar ve saldırı suçudur. Bu suçlar söz konusu olduğunda, etkilerinin tek bir devletin ötesine geçtiği ve dolayısıyla uluslararası toplumun bir bütün olarak sorumluların yargılanmasında çıkarı olduğu varsayılır.
Aynı zamanda, ulusal ceza hukuku ve ulusal yargı bu tür davalarda genellikle yetersiz kalmaktadır. Uluslararası hukuk kapsamındaki suçlar, genellikle bir devlet aygıtının üyeleri tarafından işlendiğinden veya en azından desteklendiğinden, ulusal ceza kovuşturması üzerinde genellikle önemli bir etkiye sahip olabilirler. Bunun sonucunda faillerin cezasız kalması (İngilizce: impunity), mağdurların evrensel olarak geçerli insan haklarının ihlali olarak kabul edilir. Uluslararası ceza hukukunun gelişimi, insan haklarının gelişimi ile yakından ilişkilidir. Ancak, insan hakları bireylere hak tanırken, uluslararası ceza hukuku bireylerin sorumluluk ve yükümlülüklerini düzenler. Bu bağlamda, uluslararası ceza hukuku - genel olarak ceza hukuku gibi - en güçlü araçtır (ultima ratio) ve yalnızca ciddi insan hakları ihlalleri durumunda uygulanır.
Uluslararası ceza hukuku, klasik uluslararası hukukun iki temel ilkesinde belirleyici bir değişimi temsil eder. Bir yandan, bireylere doğrudan yükümlülükler getirerek, yalnızca devletlerin uluslararası hukukun öznesi olduğu geleneksel uluslararası hukuk anlayışında köklü bir değişiklik anlamına gelir. Öte yandan, ciddi insan hakları ihlalleri artık sadece bir devletin iç işleri olarak görülmeyip, uluslararası alanda kovuşturulabileceğinden, devlet egemenliği ilkesine sınırlamalar getirilmiş olur.
Cezaî sorumluluğu ayrıntılı olarak ortaya koyan maddi delillere ek olarak, söz konusu yargılama hukuku da uluslararası ceza hukukunun bir parçasıdır. Bu, örneğin uluslararası ceza mahkemeleri önündeki usule ilişkin düzenlemeleri içerir. Günümüzde uluslararası ceza hukukunun uygulanmasında en önemli kurum Uluslararası Ceza Mahkemesi'dir.
Tarihi

Uluslararası bir ceza hukuku oluşturulmasına yönelik fikirler tarihsel olarak uzun zamandan beri mevcuttu, ancak somut bir şekil almaları 20. yüzyıla kadar gerçekleşmedi. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Versay Antlaşması, Alman İmparatoru II. Wilhelm'in uluslararası suçlardan dolayı itham edilmesini öngörüyordu. Ancak Hollanda'nın II. Wilhelm'i teslim etmeyi reddetmesi nedeniyle bu gerçekleşmedi. (Ayrıca bkz: Leipzig Duruşmaları).
Uluslararası ceza hukukunun doğuşu, 1945/1946'da başlıca savaş suçlularının Nürnberg'de yargılanması olmuştur. İkinci Dünya Savaşı sırasında Avrupa'da Alman imha savaşlarının ve Nasyonal Sosyalist dönemde işlenen büyük ölçekli devlet örgütlü suçların etkisi altında, Londra Mukavelesi, uluslararası hukukun daha önce kısmen yazılı olmayan ceza normlarını belirleyen ve bireylerin doğrudan uluslararası hukuk kapsamında cezai sorumluluğunu tesis eden ilk uluslararası anlaşmadır. Uzak Doğu Uluslararası Askerî Mahkemesi, Nürnberg'deki uluslararası askerî mahkemeye eşdeğer bir işleve sahipti. Bu yargılamaların yanı sıra 10 sayılı Kontrol Konseyi Yasası temelinde yürütülen yargılamalar, özellikle de on iki Nürnberg davası, uluslararası teamül hukuku kapsamında uluslararası ceza hukukunun kapsamının belirlenmesi açısından bugün hala önemli bir yere sahiptir.
Soğuk Savaş sırasında uluslararası ceza hukukunun gelişimi büyük ölçüde durakladı. Nürnberg Mahkemeleri'nin hukukî ilkeleri, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun çeşitli kararlarıyla teyid edildi. BM Uluslararası Hukuk Komisyonu, bu ilkeleri Nürnberg İlkeleri olarak adlandırılan belgede özetlemiş ve uluslararası ceza hukukunun kodifikasyonu için çeşitli taslaklar yayınlamıştır. Ancak, uluslararası hukuk kapsamındaki suçların uluslararası ceza mahkemeleri tarafından fiilen kovuşturulması gerçekleşmedi.
Bu durum ancak 1993 yılında Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin (Yugoslavya Mahkemesi veya ICTY olarak da adlandırılır) ve 1995 yılında Ruanda Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin kurulmasıyla değişmiştir. BM Güvenlik Konseyi tarafından kurulan bu ad hoc mahkemelerin yargı yetkileri zaman ve mekan bakımından 1991'den bu yana Yugoslavya'da yaşanan savaşlar ve 1994'te Ruanda'da yaşanan soykırım sırasında işlenen uluslararası hukuk kapsamındaki suçlarla sınırlıdır. Her iki ad hoc ceza mahkemesi de yargı yetkileri sayesinde bir dizi temel kararla uluslararası ceza hukukunun daha da geliştirilmesine ve belirlenmesine önemli katkılarda bulunmuştur.
Yeni Yüzyıl

|  |
| --- | --- |
İmtiyaz sahibi: Dinç Bilgin (1994-1998)  Korkmaz Yiğit (1998-1999)  Mansur Topçuoğlu (2015-2016)
Kuruluş tarihi: 15 Aralık 1994 (İlk açılış) 5 Kasım 2015 (İkinci açılış)
Dil: Türkçe
Son yayım tarihi: 11 Haziran 1999 (İlk kapanış) 15 Mayıs 2016 (İkinci kapanış)
Resmî site: Yeni Yüzyıl
Yeni Yüzyıl, Türkiye'de yayımlanmış olan eski ulusal günlük gazete.
15 Aralık 1994 tarihinde yayın hayatına başlayan Yeni Yüzyıl, tiraj kaybı nedeniyle 11 Haziran 1999 tarihinde yayın hayatına son verdi. 5 Kasım 2015'te yeni bir yatırımcıyla yayın hayatına yeniden başlamıştır. 15 Mayıs 2016 tarihinde Yeni Yüzyıl gazetesi kağıt baskıya son verdiğini açıkladı.
Tarihçe

15 Aralık 1994 tarihinde yayın hayatına başlayan Yeni Yüzyıl, Okay Gönensin ile Atv - Sabah'ın sahibi Dinç Bilgin tarafından kurulmuştu. Daha modern görünüm ve içerik kaygısı taşımış bir gazeteydi.
Gazetenin ilk dönem yazar kadrosunda Kenan Işık, Sevinç Yavuz, Yasemin Çongar, Aslı Aydıntaşbaş, Vivet Kanetti, Metin Münir, Kürşat Başar, Ali Bayramoğlu, Coşkun Kırca, Ayfer Tunç, İlhan Mimaroğlu, Güngör Uras, Leyla İpekçi, Sibel Köklü, Cüneyt Koryürek, Tayfun Talipoğlu, Meltem İnan, Ahmet Çakır, Can Dündar, Işın Eliçin, Kaan Kural, İsmet Berkan, Yiğiter Uluğ, Kemal Anadol, Piyale Madra, Mine Söğüt, Yurtsan Atakan ve Ali Kırca isimleri yer almıştır.
Gazete, 1998 yılında Ateş gazetesi ile birlikte Korkmaz Yiğit tarafından satın alındı. Ancak yeraltı dünyasının da dahil olduğu bir kaset skandalının patlak vermesinin ardından gazete tiraj kaybına uğradı. 11 Haziran 1999 tarihinde "Tadilat Nedeniyle Kapalıyız" manşetiyle son baskısını yaparak kapatıldı. Ancak gazetenin isim hakkı, eski başyazarı Okay Gönensin'de kalmıştır.
2014 Türkiye yerel seçimlerinde Adalet ve Kalkınma Partisi'nden Şişli belediye başkanlığı aday adayı olan Haliç Üniversitesi mütevelli heyeti başkanı  Mansur Topçuoğlu, Okay Gönensin'den gazetenin isim hakkını satın aldıktan sonra gazete 5 Kasım 2015'te yeniden yayın hayatına başlamıştır.
13 Mayıs 2016'da gazetenin sahibi Mansur Topçuoğlu'nun mütevelli heyeti başkanı olduğu Haliç Üniversitesi'ne Yüksek Öğretim Kurulu tarafından el konulmasından iki gün sonra 15 Mayıs 2016 tarihinde Yeni Yüzyıl gazetesi "Bu bir veda değil Fatiha'dır" manşeti ile kağıda basılı yayına son verdiğini açıkladı. Gazete yönetimi, yayın hayatını dijital sürümde devam edileceğini açıkladı.
İstatistik

Çan eğrisi gösteren istatistik vergi tahakkuku standart testinde kullanılır.
İstatistik veya sayım bilimi, belirli bir amaç için veri toplama, tablo ve grafiklerle özetleme, sonuçları yorumlama, sonuçların güven derecelerini açıklama, örneklerden elde edilen sonuçları kitle için genelleme, özellikler arasındaki ilişkiyi araştırma, çeşitli konularda geleceğe ilişkin tahmin yapma, deney düzenleme ve gözlem ilkelerini kapsayan bir bilimdir.
Belirli bir amaç için verilerin toplanması, sınıflandırılması, çözümlenmesi ve sonuçlarının yorumlanması esasına dayanır. Bu çerçevede yapılan işlemlerin tümüne sayımlama denir.
İstatistik doğa bilimlerinden sosyal bilimlere kadar geniş bir alanda uygulanabilmektedir. Aynı zamanda iş dünyası ve hükûmetle ilişkili tüm alanlarda karar almak amacıyla kullanılır. İstatistik yukarıdaki anlamıyla tekildir. Sözcüğün çoğul anlamı, "sistemli bir şekilde toplanan sayısal bilgiler"dir. Örnek olarak nüfus istatistikleri, çevre istatistikleri, spor istatistikleri, millî eğitim istatistikleri verilebilir.
İstatistiği öğrenmedeki amaç, bir araştırmada, elde edilen verilerin hangi istatistiksel yöntemler kullanılarak yorumlanacağını bilmektir.
İstatistiksel yöntemler, toplanmış verilerin özetlenmesi veya açıklanması amacıyla kullanılır. Bu tür bir yaklaşım betimsel istatistik adını alır. Buna ek olarak verilerdeki örtüşmelerin (kalıplar veya örüntüler), gözlemlerdeki rassallığı ve belirsizliği göze alacak şekilde, üzerinde çalışılan anakütle veya süreç hakkında sonuç çıkarma amacıyla modellenmesi, çıkarımsal istatistik adını alır. Hem betimsel istatistik hem de tahminsel istatistik, uygulamalı istatistiğin parçaları olarak sayılabilir. Matematiksel istatistik adı verilen disiplin ise konunun teorik matematiksel altyapısını inceleyen disiplindir.
İstatistiğin diğer bölümlerle olan ilişkilerinden doğan kavramlar şu şekilde gösterilebilir:
Ekonomi+İstatistik = Ekonometri, Psikoloji+İstatistik = Psikometri, Tıp+İstatistik = Biyoistatistik, Sosyoloji+İstatistik = Sosyometri, Tarih+İstatistik=Kliometri.
İstatistiğin tarihçesi

İstatistik kelimesi Modern Latincedeki statisticum collegium (devlet konseyi) ve İtalyancadaki statista (devlet adamı, politikacı) kelimelerinden türemiştir. Kelime ilk olarak Almancada Gottfried Achenwall tarafından devlete ait verilerin sunulduğu Statistik (1749) adlı eserde devlet bilimi anlamında kullanılmıştır. Bu tanımı içeren İngilizce terim ise o dönemde political arithmetic (siyasi aritmetik) olarak geçmekteydi. İstatistik kelimesi veri toplama ve sınıflandırma anlamını ise yaklaşık olarak 19. yüzyılın başlarında kazandı. Terim İngilizceye Sir John Sinclair tarafından aktarıldı.
Statistik adlı eserin temel amacı hükûmet tarafından ve yönetimsel organlar tarafından kullanılacak veriler sunmaktı. Eyaletler ve yerel bölgeler hakkında bilgi toplama işi ulusal ve uluslararası istatistik kurumları tarafından sürdürülmektedir. Daha dar anlamda nüfus hakkında düzenli bilgiler ise nüfus sayımları ile elde edilir.20. yüzyıl boyunca kamu sağlığı ile ilgili konularda (epidemiyoloji, biyoistatistik), ekonomik ve sosyal (işsizlik, ekonometri gibi) alanlarda daha titiz araçlara ihtiyaç duyulması istatistiksel uygulamalarda ilerlemeyi zorunlu kılmıştır. Bu ihtiyaç özellikle I. Dünya Savaşı sonucu gelişen, nüfusları hakkında derin bilgi sahibi olmak isteyen refah devletlerinde daha belirgin olmuştur. Bu anlamda "toplum yönetimi adına bilgi toplama isteği" filozof Michel Foucault tarafından biyogüç olarak nitelendirilmiştir, bu terim daha sonra pek çok yazar tarafından da kullanılmıştır.
İstatistiğin matematiksel temelleri Pierre Fermat ve Blaise Pascal'ın 1654 yılına kadar giden olasılık kuramı hakkındaki yazışmalarına dayanır. Christiaan Huygens (1657) konunun bilinen ilk bilimsel uygulamasını sunmuştur.
Jakob Bernoulli'nin Ars Conjectandi (posthumous, 1713) ve Abraham de Moivre'nin Doctrine of Chances (1718) adlı eserleri konuya matematiğin bir dalı olarak yaklaşmıştır.
Hata teorisi Roger Cotes'nin Opera Miscellanea (posthumous, 1722) adlı eserine dayanır, fakat teorinin gözlem hatalarına uygulanmasının ilk örneği Thomas Simpson tarafından 1755'te yazılan (basım: 1756) bir bildiride bulunur. Bu bildirinin 1757 yılındaki tekrar basımı pozitif ve negatif hataların eşit derecede olasılıklı olduğu aksiyomunu kabul ederken, bütün hataları içinde bulunduracağını varsayabileceğimiz belirli tanımlanabilir limitlerin varlığından söz ederek "sürekli hatalar"ı ve bir olasılık eğrisini sunar.
Pierre-Simon Laplace, olasılık teorisinin ilkelerine dayanarak gözlem kombinasyonları için bir kural geliştirmeye çalıştı (1774). Hata olasılıkları kanununu bir eğri ile gösterdi.
Quetelett; biyoloji, tıp ve sosyoloji'de istatistik metotlarını kullanmıştır.
Galton; kalıtım, varyasyon, regresyon ve korelasyon konularını incelemiştir.
Pearson ve Fisher biyoistatiksel genetik ve populasyon genetiği alanında çalışmışlardır.