Japonya ekonomisi
Ekonomiye genel bakış

1960'tan sonraki otuz yıllık ekonomik gelişmede, Japonya savunma harcamalarını ekonomik büyümeyi lehte göz ardı etti ve böylece Japonya'nın savaş sonrası ekonomik mucizesi olarak anılan hızlı bir ekonomik büyümeye olanak tanıdı. Ekonomi, Ticaret ve Sanayi Bakanlığının rehberliğinde, 1960'larda %10, 1970'lerde %5 ve 1980'lerde %4 ortalama büyüme oranları ile, Japonya 1978'den 2010'a kadar Çin Halk Cumhuriyeti tarafından geçildiğinde kendisini dünyanın ikinci büyük ekonomisi haline getirmeyi başardı ve korudu. 1990'da, Japonya'da kişi başına düşen gelir, Batı'daki birçok ülkeyle aynı veya daha yüksekti.
Bununla birlikte, 1980'lerin ikinci yarısında, yükselen hisse senedi ve gayrimenkul fiyatları, Japonya Bankası tarafından ekonomik balon oluşmasına neden oldu. 1990-92 yıllarında Tokyo Borsası çöktü ve 1991'de emlak fiyatlarının zirveye ulaşmasıyla birlikte ekonomik balon patladı. Japonya'da 1990'lı yıllardaki% 1.5'lik büyüme diğer büyük gelişmiş ekonomilerdeki büyümeden daha yavaşken, Kayıp Onyıl (Lost Decade) terimine neden oldu. Düşük bir on yıllık büyüme hızından sonra, 20 Yıllık Kayıp Dönem gerçekleşti. Yine de, 2001'den 2010'a kadar kişi başına düşen GSYİH büyümesi hâlâ Avrupa'yı ve ABD'yi aşmayı başardı.
Theodore Breton yıllık GSYİH büyümesinin %1.0'lık bir sapma olarak değerlendirilmesine karşın, bunun iş gücünde küçülen ve 1970'lerden beri artmayan fiziksel ve beşeri sermayeyle bir ülkede beklenen büyüme oranını ifade ettiğini belirtti. Çözümlemeleri, Japonya'nın istikrârlı devlet büyüme oranına yaklaştığını gösteriyor.
Bu düşük büyüme oranı ile, Japonya'nın ulusal borçlarını, yaşlanan bir toplumla ilgili önemli sosyal refah harcamaları nedeniyle hükûmetin yönetmesi zordur. "Terk edilmiş evler" senaryosu ile nüfus kırsal alanlardan Japonya'daki kentsel alanlara yayılmaya devam ediyor. Japon ekonomisi Junichirō Koizumi döneminde ticaret bankaları ile kötü borçlara karşı hareket ederek ve posta tasarruf sistemini özelleştirerek geri döndü. Abenomikler şimdiye kadar Japonya ekonomisini düşük ve istikrârsız büyüme oranına ulaştırdı.
BİT endüstrisi Japon ekonomisine önemli çıktılar üretmiştir. Japonya, dünyanın ikinci büyük müzik piyasasıdır (daha fazla bilgi için Japan Hot 100'e bakınız). Manga cafe işi 2002'de Japonya'da 2000'den fazla mağazaya yayıldı. Yaşlanma ile Japonya'da daha az çocuklu, Japon anime endüstrisinde hedeflenen Çin pazarında artan Çin rekabetiyle karşı karşıya kalmaktadır. Japon manga endüstrisi (Japon manga (ve anime) mesleğinden) çoğu Asya pazarında popülerlik kazanmaktadır. 47 Japonya idari bölgesindeki yerel gurmeler, Tarım, Ormancılık ve Balıkçılık Bakanlığı tarafından yönlendirilmekte ve desteklenmektedir. Tokyo Yarış Pistinde düzenlenen Japonya Kupası, dünyanın en yüksek kazançlı at yarışlarından biridir.
Dağlık, volkanik bir ada ülkesi olan Japonya, büyüyen ekonomisini ve geniş nüfusunu desteklemede hammadde ve petrol gibi doğal kaynaklar bakımından yetersizdir ve bu nedenle, ithalat karşılığında mühendislik odaklı, araştırma ve geliştirmeye dayalı sanayi ürünleri gibi karşılaştırmalı bir üstünlüğe sahip olan malları ihraç etmektedir. Japonya, Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'nin yanında dünyadaki tarımsal ürünlerin, kendi iç tarımsal tüketimini karşılayan toplam hacme göre, ilk üç ithalatçısı arasındadır. Japonya dünyanın en büyük balık ve balıkçılık ithalatçısıdır. Tokyo Büyükşehir Toptan Satış Piyasası Merkezi, ünlü Tsukiji balık pazarı da dahil olmak üzere, Japonya'daki birincil ürünler için en büyük toptan satış pazarıdır. Japon balina avcılığı, görünüşte araştırma amaçlı kullanılan avlanma biçimi ile, uluslararası hukukta yasadışı olarak dava edildi.
Her ne kadar birçok mineral türü ülke genelinde çıkartılsa da, çoğu mineral kaynağı savaş sonrası dönemde ithal edilmek zorundaydı. Metal içeren cevherlerin yerel kaynakları düşük dereceli olduğu için işlenmesi zordu. 1980'lerin sonunda ülkenin yüzde 70'ini kaplayan ulusun geniş ve çeşitli orman kaynakları geniş bir oranda kullanılmadı. Yerel, valiliklere ve ulusal seviyelere ilişkin siyasi kararlar yüzünden Japonya orman kaynaklarını ekonomik kazanç için kullanmamaya karar verdi. Yerel kaynaklar, yalnızca ülkenin ahşap ihtiyaçlarının yüzde 25 ila 30'u arasındaki bir oranı karşıladı. Tarım ve balıkçılık en gelişmiş kaynaklardı, ancak yıllar boyu süren özenle yapılan yatırım ve zorluklarla karşı karşıyaydı. Bu nedenle ulus, yurt dışından ithal edilen hammaddeleri dönüştürmek için imalat ve işleme endüstrileri kurdu. Ekonomik kalkınma stratejisi, gerekli enerji, ulaşım, iletişim ve teknolojik bilgi birikimini sağlamak için güçlü bir ekonomik altyapının kurulmasını gerektirdi.
Altın, magnezyum ve gümüş birikintileri mevcut endüstriyel talepleri karşılamakla birlikte, çağdaş endüstri için gerekli minerallerin çoğu için Japonya yabancı kaynaklara bağımlıdır. Birçok orman ürününün yanı sıra demir cevheri, bakır, boksit ve alüminyum oksitinde ithal edilmesi gereklidir.