İslam ve antisemitizm
Tarihi açıdan Kuran'da Yahudiler

Kur'an'da 43 farklı yerde "Beni İsrail" (İsrâil) referansı bulunur. "Yahudi" anlamına gelen yahud kelimesi 11 kez ve "Yahudi olmak" filli hada 10 kere Kuran'da geçer. Khalid Durán'a göre olumsuz pasajlarda Yahūd, olumlu pasajlarda da Banī Isrā’īl kelimeleri kullanılmıştır. Muhammed'in Mekke öncesine ait dönemlerdeki ayetlerde ise Yahudilerden bahsedilmez. Bernard Lewis'e göre, Yahudiler fazla kapsama alınmamıştır.
Kuran'da Yahudiler ile ilgili kaynaklar farklı yorumlanmaktadır. Frederick M. Schweitzer ve Marvin Perry'e göre bu kaynaklar "çoğunlukla olumsuz"dur. Tahir Abbas'a göre kaynaklar genelde Yahudiler lehinedir ve sadece bazı grup Yahudiler ağır eleştirilmiştir.
Bernard Lewis'in de içinde bulunduğu bazı bilimadamlarınca, Kuran'ın ilk ayetleri Yahudilere genelde sempatiyle yaklaşmıştır. Muhammed onları monoteist olduğu için takdir etmiş, yandaş olarak görmüş ve ibadetlerinde Yahudilik modeli uygulamıştır. Örneğin, öğlen duaları, Cuma duaları, Ramazan orucu (Yahudilikteki Yom Kippur gibi) uygulanmış ve hatta 623 yılına kadar ibadetlerini Mekke yerine Kudüs yönüne dönerek yapmıştır. Muhammed, 622'deki ilk hicretinde dini hoşgörünün olmadığı Mekke'den çıkıp 'sosyal belge' hazırladığı Yesrib'e vardı, buranın adı "Peygamberin şehri" anlamına gelen Medina al-Nabi olarak değiştirildi. Bu hazırladığı belge 'Medine Vesikası' olarak bilinir. Sahife (sayfa/yaprak) olarak da bilinen bu belgede belli şartlar altında Müslümanlar, Yahudiler ve Hristiyanlara dini özgürlük ve barış içinde birlikte yaşama hakkı verilip ümmet yapıldı. Medine homojen değildi. Muhammed'i takip edip gelen Muhacirun denen 200 küsur göçmen, Medine Sadıkları ('yardımcılar'), Arap paganlar, üç Yahudi kabilesi ve bazı Hristiyanlar bulunuyordu.
Sözleşmenin 16. paragrafında "O Yahudiler, bize yanlış yapmadıkları ve bize karşı (düşmanlarımıza) yardım etmedikleri sürece, yardımlarımızda ve desteklerimizde hak sahibidirler" der.
37. paragrafta da "Yahudiler kendi masraflarıyla, Müslümanlarda kendilerininkiyle. Bir saldırı sırasında bu belgede hakları korunan halklar birbirlerine yardım etmeli. Samimi dostluk, iyi öğüt takası, adil tutum olmalı, ihanet olmamalı" der.  Yerel Yahudi kabileleri Banu Nadir, Banu Kureyza ve Banu Kaynuka idi. Muhammed'in bu kabilelere karşı bir önyargısı yoktu ve verdiği mesajın Yahudilerin Sînâ'da aldığıyla aynı olduğunu savunuyordu. Kabile politikaları ve Yahudilerin Muhammed'i peygamber olarak görmemenin Muhammed'e verdiği düş kırıklığı sebebiyle Muhammed bu kabilelerle bağını kopardı. Burada dil farklılığından kaynaklanan bir şanssızlık da söz konusu olabilir. Kabilelerden biri 624'te Medine'den çıkarıldı. Banu Nadir de 625'te kovuldu. Son olarak, Mekke'nin Medine'yi 627'te kuşatması sırasında orada kalan son büyük Yahudi kabilesi Medine'yi korumak için Müslümanlara yardım etti fakat sonradan Mekke'nin pagan ordusuna yardım edip Müslümanlara ihanet edince Müslümanlar Yahudileri kuşattı. Tora'da ihanetin cezası idam olduğundan tüm yetişkin erkekler öldürüldü, çocuklar ve kadınlar köle olarak alındı (sonradan serbest bırakıldılar). Bu zamandan sonra ibadet yönü Mekke'ye döndü ve Kuran'da Yahudiler hakkında olumsuz ayetler yer almaya başladı.
Laqueur'e göre, özellikle İslami fundamentalizmin yükseldiği zamanlarda, Kuran'daki Yahudiler ile ilgili çelişkili ayetler Müslümanların Yahudilere karşı tavrını etkiledi.