Saxo Grammaticus
Tarihi katkısı

William Shakespeare'in bilginleri için özellikle ilgi çekici olan, oyun yazarının Hamlet'in ilk örneği olan Amleth'in hikâyesidir. Saxo, hikâyesini öldürülen babasından intikam alan bir oğlunun sözlü bir hikâyesine dayanarak yapmıştır. Christiern Pedersen, 16. yüzyılın başlarında Saxo Grammaticus'un eserini basmak için bir diğer tutkulu Jodocus Badius Ascensius ile işbirliği yapmıştır. Bu, Latince: Gesta Danorum'un tarihi önemi sağlanmak için ilk büyük adımdı.} Bu noktadan itibaren, bilginin akademik topluluk içinde yayılmaya başladı. Latince: Gesta Danorum'un ilk dokuz kitabını İngilizce çeviren Oliver Elton, Saxo'nun Danimarka'nın  ilk yazarı olduğunu yazmıştır.
Saxo'nun Latinist olarak yeteneği, "o çağın Danimarka'sının nasıl bu kadar büyük bir konuşma gücü aldığını" merak eden Erasmus tarafından övülmüştür. Daha sonra R. W. Chambers, Saxo'nun yazıları "zor ve abartılı ama her zaman eğlenceli Latince" olarak adlandırmıştır. Saxo'nun kullandığı Latin dilini anlamak ve onu tarihsel olarak birleştirmek için, eğitim aldığı yer hakkında daha fazla bilgi sağlamak için birçok girişim yapılmıştır. Latincesi kilise eğitiminden ziyade hukusal olarak görülüyor, şiirinin paralellik izleri taşıdığı düşünülüyor.
Saxo, modern Danimarkalılar tarafından genellikle "ilk ulusal tarihçileri" olarak görülse de, Danimarkalı yazarlar tarafından Danimarka tarihine ilişkin diğer iki tutarlı anlatım Latince: Gesta Danorum önceye dayanmaktadır. Bunlar Latince: Chronicon Roskildense (İngilizce : Roskilde Chronicle ), Latince yazılmış ve y. 1143'de tamamlanmış Danimarka'da Hıristiyanlığın ortaya çıkışından yazarın kendi zamanına kadar uzanan dönemi kapsayan küçük bir çalışmadır. Bir sonraki basılan ve Sven Aggesen (y. 1140–1150 – ölümü bilinmiyor) tarafından yazılan Brevis historia regum Dacie adlı eser, 300–1185 yıllarını kapsayan, 1186 veya 1187'de (anlatılan son olay 1185'te gerçekleşti) tamamlandığı sanılmaktadır.
Saxo'nun eserleri, Hristiyanlık öncesi tarih ve efsanelere meraklı Rönesans dönemi bilim adamları tarafından büyük ilgi görmüştür. Saxo'nun tarih tasvirlerinin, çeşitli tarihi karakterlerin kahramanlar veya kötü adamlar olarak tasvirleri de dahil olmak üzere çağdaşlarından, özellikle Norveçli ve İzlandalılardan büyük ölçüde farklı olduğu görülmüştür. Saxo'nun çalışmaları ile aynı dönemdeki Danimarkalı tarihçi Sven Aggesen'in çalışmaları arasında da farklılıklar vardır.
Bu farklılıklar, Saxo'nun esas olarak İskandinavya tarihi ve mitolojisine ilişkin açıklamalarındaki detaylandırma ve Antropoteizm ile ilgilidir; Saxo'nun Thyri hikâyesine ilişkin açıklaması, Sven Aggesen tarafından sunulan aynı masaldan çok daha fantastik olarak kabul edilir. Saxo'nun çalışmaları bu nedenle eleştirilmiştir. Kurt Johannesson'un çalışmaları Latince: Gesta Danorum anlaşılması konusunda büyük ölçüde genişletmiştir. Daha çok mitolojiye odaklanan yaklaşımdan uzaklaşarak, Saxo'nun eserlerine dair daha geniş bir anlayışın gelişmesine olanak sağlamıştır.
Son zamanlarda Sigurd Kværndrup gibi bazı akademisyenler Johannesson'un Latince: Gesta Danorum dört temel erdem hakkındaki çalışmasından  almıştır. Saxo'nun yazılarındaki diğer ayrıntıları ve şemaları incelemişlerdir. Bunlardan bazıları, Saxo'nun, sözde gerçek İskandinav ve Baltık geleneklerini ve/veya inançlarını basitçe çarpıtmak yerine, kurumları güçlendiren ve Kuzey Haçlı Seferlerine katılmaya uyum sağladığı sonucuna vardılar.
Önemli olan, Saxo Grammaticus, 1202'de hamisi Absalon'un ölümünden sonra gündeminin değiştirmiş gibi görünmesidir. Latince: Gesta Danorum'un ilk dokuz kitabı olan bu kitaplar aslında Absalon'un ölümünden sonra yazılmış ve Saxo'nun büyük ölçüde mitolojiye odaklanması nedeniyle eleştirilmiştir. Absalon'un yaşamı sırasında yazılan yedi kitapla  "büyük" bir karşıtlık vardır, bu da bilginlerin temel çekirdeğini iki bölüme bölmeye zorlar. Bu bölümü efsanevi (kitaplar I-IX) ve tarihsel (kitapları X-XVI), son tarihi kitaplar Absalon'ın anıları üzerine kurulmuştur. Bu nedenle, Latince: Gesta Danorum'un kompozisyon sırasını X-XIV olarak desteklemeyi tercih ediyoruz, ardından I-IX ve giriş ile sona erdirmeyi tercih ediyoruz" diyor tarihçi André Muceniecks.