1970 Formula 1 sezonu
Şampiyonluk raporu > 1 ila 5. Turlar

1967'den beri olduğu gibi şampiyona Güney Afrika'da başladı . Tyrrell Racing için özelleştirilmiş bir March 701 kullanan hüküm süren şampiyon Jackie Stewart , aynı arabayı ama March fabrika takımı için kullanan Chris Amon tam olarak aynı zamanı, 1:19.3'ü yapmadan önce en hızlı turu attı. Üç kez Dünya Şampiyonu Jack Brabham ilk sırada onlara katıldı. Başlangıçta Stewart ve Brabham en iyi başlangıç yaptı, dördüncü sırada başlayan Jochen Rindt ilk virajın dışından bir hamle yapana kadar. Ancak Amon'un arabasının önüne çarptı ve ardından Brabham'a çarptı. Stewart yara almayan tek öncüydü ve sırasıyla beşinci ve on ikinci sırada başlayan Jacky Ickx ve Jackie Oliver'ın önündeydi. Ancak 6. turda Brabham ikinci sıraya geriledi ve Denny Hulme ile Bruce McLaren'den oluşan McLaren'ler üçüncü ve dördüncü oldu. Brabham 20. turda liderliği ele geçirdi, Hulme 38. turda Stewart'ı geçerek ikinci sıraya yükseldi ve İskoç sürücünün podyuma çıkmasını sağlayan tek etken Bruce McLaren'in motor arızasıydı.
İspanya Grand Prix'si hafta sonunda , Uluslararası Sportif Komisyon (şu anda FIA olarak bilinir) tarafından desteklenen etkinliğin organizatörleri , F1CA (daha sonra FOCA olarak bilinir) tarafından temsil edilen çok sayıda takım ve sürücüyle anlaşmazlığa düştü. Organizatörler aniden yarış için sadece 16 başlangıç yapma kararı aldı ve ancak tüm antrenman ve sıralama turları tamamlandıktan sonra, Cuma günü belirlenen herhangi bir tur süresini saymamaya karar verdiler. Protesto eden takımların baskısı altında, yarış sabahı kararlarından geri döndüler ve katılan 22 aracın tamamı, CSI onları kararı uygulamaya zorlayana ve sadece Cumartesi günkü sıralama sürelerine dayanarak en yavaş altı elemeyi kaldırana kadar grid'e alındı. Grid'deki ilk sırayı Jack Brabham ( Brabham ), Denny Hulme (McLaren) ve Jackie Stewart (March) doldurdu. Başlangıçta, Jacky Ickx ve Jackie Oliver bir araya geldi ve her iki araç da alevler içinde kaldı. Yarış sırasında dokuz sürücü daha mekanik sorunlar nedeniyle yarış dışı kaldı, bu da bitiş çizgisinde sadece beşinin kaldığı anlamına geliyordu. Stewart, Bruce McLaren ve Mario Andretti'nin önünde kazandı ve Amerikalı'nın ilk podyumu oldu. Stewart'ın zaferi, herhangi bir "özel" (fabrika dışı) takım için son zafer olacaktı.
Monako'da aynı sıralama kuralları uygulandı ve altı araç yarışa katılmaya hak kazanamadı ancak hiçbiri antrenmanlarda en yavaş araç değildi. Şampiyona lideri Stewart, yanında Amon ile pole pozisyonunda başladı. Hulme ve Brabham ikinci sıradan başladı. Bruce McLaren, tünelden sonraki hızlı şikandan geçerken duvara çarptığında 19. turda yarış dışı kaldı. 22. turda Brabham sonunda Amon'u geçmeyi başardı ve Stewart'ın Cosworth motoru kötü bir şekilde ateşleme yapmaya başlayınca yarışta liderliği ele geçirdi. Yarışın üç çeyreği kala Amon kırık arka süspansiyonuyla kaza yaptı ve Hulme vites kutusu sorunlarıyla geriye düştü. Bu, Jochen Rindt'e podyum için şaşırtıcı bir şans verdi ve ilham alan Avusturyalı sürücü Brabham'a birkaç araç boyu farkla yaklaştı. Son turdaki son virajda Avustralyalı sürücü, herhangi bir sollama şansını önlemek için normalden farklı bir çizgi izledi ancak tekerlekleri kilitlendi ve doğrudan bariyere doğru kaydı. Rindt, yeni bir tur rekoru kırarak ve kariyerinde ikinci kez zafere ulaşarak öne geçti. Brabham, hasarlı aracını Matra'da Henry Pescarolo'nun önünde bitiş çizgisine kadar sürükledi ve ilk podyumunu kazandı.
Kurucusu ve sahibi Bruce McLaren'in ölümünden sonra , McLaren takımı Belçika Grand Prix'si için araçlarını geri çekti . Circuit de Spa-Francorchamps güvenlik önlemlerinde bir yükseltme aldı: pistin etrafına Armco bariyerleri ve meşhur yüksek hızlı Masta virajı yerine yavaş bir şikan. Son iki yarıştan farklı olarak, gridin sırasını belirlemek için antrenman zamanları kullanıldı ve Stewart yine pole pozisyonundaydı, yanında Rindt ve Amon vardı. Rindt başlangıçta birinciydi ancak açılış turlarında liderlik için mücadele edenler Stewart ve Amon'du. Pedro Rodríguez altıncı başladı ancak 5. turda önündeki herkesi geçti, BRM V12 motoru düzlüklerde neredeyse 300 km/s (190 mph) hıza ulaştı ancak Amon ona baskıyı sürdürdü ve eklenen şikana rağmen yeni bir tur rekoru kırdı. Yarışın yarısında Stewart'ın motoru bozuldu, ardından Hill ve Brabham da mekanik sorunlar yaşadı. Rodríguez kariyerinin ikinci galibiyetini, Amon'un sadece bir saniye önünde elde etti. Jean-Pierre Beltoise üçüncü oldu ve puanlarda iki diğer V12 motorlu araçla, Belçika'nın yüksek hızlı yolları V8 tekeline son verdi.
Lotus, Hollanda Grand Prix'si için devrim niteliğinde fren ve süspansiyon tasarımı içeren kama şeklindeki Lotus 72'sini tanıttı. Kavrama ve sürüşte genel ilerlemenin yanı sıra sürücüye daha iyi görüş ve havalandırma sağladı. Rindt, Stewart ve Ickx'in yanında rahatça pole pozisyonunda yer aldı. Belçikalı sürücü Ferrari'sini Rindt'in önünde öne geçirdi, Stewart ise dördüncü sıraya düştü. Ancak 3. tura girerken Rindt, Tarzan virajında dışarıdan dönerek Ickx'i kolayca geçti. Avusturyalı sürücü, Stewart'ın 30 saniye önünde ve Ickx'in bir tur önünde üçüncü sırada yarışı tamamladı.  Yarış, Piers Courage'ın ölümcül kazasıyla gölgelendi.
Sürücüler Şampiyonası'nda Jackie Stewart 19 puanla liderliği ele geçirirken, Jochen Rindt 18, Jack Brabham ise 15 puanla liderliği ele geçirdi. Üreticiler Kupası sıralamasında ise her iki üretici de aynı sırayı izledi: March 25 puanla liderliği ele geçirirken, Lotus 23, Brabham ise 17 puanla liderliği ele geçirdi.