Genel Hükûmet
Bölgedeki Alman niyetleri > Bölgesel toprak ayrımı

Nazi planlamacıları, doğuda Alman zaferi durumunda Polonya vilayetlerinin bölgesel olarak yeniden düzenlenmesi sorununu asla kesin olarak çözemediler. Almanya, Genel Hükûmet'in kurulmasından (26 Ekim 1939) önce, savaş öncesi batı Polonya'nın büyük bir bölümünü zaten ilhak etmişti (8 Ekim 1939) ve geri kalan bölgenin de gelecekte bir tarihte doğrudan Almanya'ya dahil edilmesi planlanmıştı. Nazi liderliği bu amaçla sayısız girişimi tartıştı.
Bu türden ilk öneri (Ekim/Kasım 1939), 1939'da fethedilen Polonya topraklarının birkaç güney bölümünü (yaklaşık 18.000 km²) kapsayacak, Kraków'un batısındaki bölgeden San nehrine kadar olan bölgede Reichsgau Beskidenland'ın kurulmasını önerdi. Bu sırada Almanya henüz Łódź bölgesini doğrudan ilhak etmemişti ve Łódź (Krakov yerine) Genel Hükûmet'in başkenti olarak hizmet ediyordu.
Kasım 1940'ta, Reichsgau Wartheland'ın Gauleiter'i Arthur Greiser, Tomaschow Mazowiecki ve Petrikau ilçelerinin Genel Hükûmet'in Radom bölgesinden Gau'suna aktarılması gerektiğini savundu. Hitler kabul etti, ancak Frank ilçeleri teslim etmeyi reddettiği için sınır sorununun çözümü nihai zafer sonrasına ertelendi.
Barbarossa Harekâtı'nın (Haziran 1941) başlamasından sonra (Haziran 1941) Kırım ve Güney Ukrayna'da Almanların bir "Gotlar Gau'su" (Gotengau) yaratma planlarını duyan Frank, kontrolü altındaki bölgeyi Vandalengau (Vandalların Gau'su) adını verdiği bir Alman eyaleti yapma niyetini, 16 Aralık 1941'de yaptığı bir konuşmada belirtti.
Frank, 24 Ağustos 1942'de başarısız bir şekilde görevinden istifa etmeye çalıştığında, Nazi Parti Sekreteri Martin Bormann, yalnızca bu yöntemin bölgenin Almanlaşmasını garanti edebileceğini savunarak, Genel Hükûmet'i tamamen dağıtmak ve topraklarını bir dizi Reichsgau'ya bölmek için bir proje geliştirmeye çalıştı. Almanya'nın bölgeyi ekonomik olarak daha etkin bir şekilde, özellikle de bir gıda kaynağı olarak kullanabileceğini iddia ediyordu. Eski Avusturya topraklarının "daha huzurlu" nüfusunu (çünkü Polonya'nın bu kısmı uzun bir süredir Alman-Avusturya yönetimi altında kalmıştı) Polonyalıların geri kalanından ayırmayı önerdi. Varşova şehri, "suçluluk" ve yeraltı direniş faaliyetlerinin merkezi olarak kordon altına alınacaktı.
Ludwig Fischer (1939'dan 1945'e kadar Varşova valisi) bu tartışmalardan kaynaklanan önerilen idari düzeneğe karşı çıktı. Fischer, Varşova'da bulunan Mekansal Düzenleme Ana Ofisinde (Hauptamt für Raumordnung) kendi projesini hazırladı. Radom ve Lublin bölgelerini aralarında bölerek Beskiden, Weichselland (Vistül nehri ve yakınları) ve Galizien (Galiçya ve Chełm) olmak üzere üç vilayetin kurulmasını önerdi. Weichselland bir "Polonyalı" karaktere, Galizien bir "Ukraynalı" karaktere ve Beskiden-vilayetine bir Alman "katkı" (yani kolonyal yerleşim) sağlayacaktı. Binbaşı Dr. Ernst Zvanetti başkanlığındaki bu Varşova merkezli organizasyon tarafından Mayıs 1943'te "Orta Avrupa" nın (yani Büyük Alman İmparatorluğu'nun) doğu sınırını "Doğu Avrupa kara kütlesi" ile sınırlandırmak için yapılan bir çalışmada gerçekleştirilen daha fazla bölgesel planlama, bir Doğu Alman sınırı olarak Memel-Odessa hattını önerdi.
Bu bağlamda Zvanetti'nin çalışması, "Doğu Gauları" nın üç jeopolitik blok halinde yeniden düzenlenmesini önerdi:
Danzig-Westpreußen, Wartheland ve Schlesien'den (Silezya) oluşan bir batı grubu
Ostpreußen (Doğu Prusya), Südpreußen (Güney Prusya), Litzmannstadt (Łódź) ve Beskidenland ile merkezi bir grup
Südostpreußen (Güney-Doğu Prusya) ile birlikte ve Wolhynien (Volhynia ve Lublin bölgesi), Galizien ve Podolien (Podolya) dahil doğu grubu.