stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İsmail Çamaş
Çamaş Ailesi

Çamaş Ailesinin kökleri bölgede 15. yüzyıla kadar dayanmaktadır. 1455 tarihli Tahrir Defterlerinde ailenin bilinen en büyük atası olan uçbeyi Mehmed Çamaş'ın bölgede tımar beyliği yaptığı görülmektedir. Bölgenin isminin de Mehmed Çamaş Beye izafeten Çamaş adıyla anıldığı düşünülmektedir. Osmanlı döneminde toplumda kişiler örneğin Ahmetoğlu Mehmet gibi isimler alırken bölgenin saygın aileleri ise aile büyüklerinin isimlerinin önüne oğlu/evladı anlamına gelen "zade" kelimesi eklenen soyadı yerine geçen unvanlar aldılar. Karahisar-ı Şarki sancağı zeamet beylerinden olan ve Mehmed Çamaş Bey'in yedinci kuşaktan torunu olduğu düşünülen Hacı Ali Ağa 18.yüzyılda bölgede söz sahibiydi. Hacı Ali Ağa'nın yaptırdığı ve Çamaş'ta bulunan Tarihi Külekçi Camii de Osmanlı Arşiv kayıtlarında Karahisar-ı Şarki sancağına tabi Çamaş kazasında kaim Hacı Ali Ağa Camii olarak geçmektedir. Aile ise Hacı Ali Ağa'dan sonra Hacı Aliağazadeler olarak anılmaya başlandı. Hacı Ali Ağa'nın oğlu Hacı Aliağazade Mehmed Ağa kardeşi Hasan Ağa ile birlikte 19. yüzyıl ortalarında bölgenin ayanı olarak geçmekteydi.
Osmanlı idarî yapısının bir gereği olarak taşra yönetiminde “eşraf-ı belde, vücûh-u memleket, âyan, ağavât” gibi kavramlarla ifade edilen bölgenin ileri gelen, sözü dinlenen muteber ailelerinin oynadıkları rol, son yüzyıllarda daha da güçlenmiş ise de, bu kurumun varlığını öteden beri devam ettirdiği bilinmektedir. Ülke genelinde olduğu gibi bölgede de âyan ve ağaların belirli bir gücü olduğu, merkezden yollanan fermanlarda isimlerinin zikredildiği, resmî bürokrasi içerisinde sayıldıkları ve hükûmet işlerinin yürütülmesinde muhatap kabul edildikleri görülmektedir. Yeni anlayış gereğince kaza yöneticilikleri ağalık veya âyanlık yerine müdürlük haline dönüştürüldü. Buralara yine eski hanedan mensupları tayin edildi. İsmail Rahmi Paşa, Tanzimat'ı uygulayabileceğine inandığı kaimmakam ve müdürler ile ilgili atama teklifini 16 Ocak 1848 tarihli bir yazı ile merkeze takdim etti. Hükûmet tarafından bu görevlendirmeler uygun bulunarak onaylandı. Buna göre Hacı Aliağazade Mehmed Ağa, Çamaş ve Aybastı kazalarına müdür olarak atandı. (Hacı Aliağazade Mehmed Ağa, Mebus İsmail Çamaş'ın dedesidir.) Mehmed Ağa, Osmanlı Arşiv belgelerinden anlaşıldığı kadarıyla zaten yakın yetkilerle elli yılı aşkın süredir "bölge hanedanı" ve "ayan" unvanları ile bu görevini sürdürüyordu, bundan sonra da aynı görevi kaza müdürü unvanı ile devam ettirdi. Bunun yanında Mehmed Ağa'nın kardeşi Hacı Aliağazade Hasan Ağa'nın unvanı ise Osmanlı Arşiv belgelerinde Çamaş ve Bolaman kazaları ahali vekili olarak geçmekteydi. Daha sonra ailenin fertlerinden Hacı Aliağazade Abdullah Bey ve Hacı Aliağazade Osman Ağa'nın unvanları Çamaş kazası aşar mültezimi olarak geçmektedir. (Osmanlı Arşiv belgesinde "Hacı Aliağazade Abdullah Bey ve Hacı Aliağazade Osman Ağa, Çamaş kazası ve bağlı on iki karyenin aşairidir." şeklinde bir ibare yer almaktadır.) Bu kişilerden Abdullah Bey, Hacı Aliağazade Hacı Mustafa Ağa'nın oğlu  Hacı Aliağazade Mebus İsmail Bey'in kardeşidir. Hacı Aliağazade Osman Ağa ise Hacı Mustafa Ağa'nın kardeşi Hacı Aliağazade Ali Ağa'nın oğludur.
Veriyolu (bilgisayar)

En alttaki 32-bit geleneksel PCI'ye kıyasla dört PCI-Express veriyolu kart yuvası (yukarıdan alttaki ikinciye kadar: x4, x16, x1 ve x16)
Veriyolu, bilgisayar yapısında, bilgisayarın içindeki parçalar arasında ya da bilgisayarlar arasında verileri ya da gücü transfer eden bir alt sistemdir ve genellikle aygıt yürütme (device driver) yazılımı tarafından kontrol edilir. Nokta- nokta bağlantısının (point- to point connection) tersine, veriyolu, birçok çevresel aygıtı aynı takım kablo ile mantıksal olarak bağlayabilir. Her bir veriyolu kendi bağlayıcılarını fiziksel fiş aygıtlarına, kartlara veya kabloların tümüne karşı tanımlar.
İkinci nesil

‘İkinci nesil veriyolu sistemleri Nuveriyolu gibi bu problemlerin bazılarına hitap eder. Bunlar tipik olarak bilgisayarı iki farklı ‘dünya’ya böler, aralarında bir veriyolu denetleyicisi ile, MİB ve bellek bir tarafta, çeşitli aygıtlar diğer tarafta. Bu; veriyolunu etkilemeden MİB’nin hızını artmasını sağlar. Bu aynı zamanda bilgilerin MİB’nden kartlara ve denetleyicilere dağılması yükünün çoğunu kaldırır, böylece veriyolunun üzerindeki aygıtlar MİB’nin müdahalesi olmadan birbirleriyle iletişim kurabilirler. Bu ‘gerçek dünya’ performansının daha iyi olmasını sağlar, bunun yanı sıra çok daha kopleks kartlara ihtiyaç duyar. Bu veriyolları aynı zamanda, veriyolunun boyut olarak daha büyük olması nedeniyle hız konularına da hitap etmektedir, ilk nesildeki 8-bitlik paralel veriyolularından, ikinci nesilde 16 ya da 32-bit e doğru artar, buna ek olarak geçici olarak kullanılan bağlantı tellerinin (jumpers) yerine geçmek için yazılım planı eklenir (şimdilerde Plug-n-play olarak standardize edilmiştir).
Ama bu yeni sistemler eski benzerleri gibi bir özellik taşır, bu da veriyolunun üzerindeki her şeyin aynı hızda iletişim kurma zorunluluğudur. MİB şimdilerde diğerlerinden ayrılmış ve korkusuzca hızını artırabilse de, MİB'leri ve bellek hızlarını iletişim içinde bulundukları veriyolularından daha süratle arttırır. Bunun sonucu da veriyolu, modern sistem için gerekli olandan çok daha yavaş bir şekilde hızlanır ve mekanizma verilerden yoksun kalır. Bu probleme en genel örnek, PCI gibi yeni veriyolu sistemlerinde bile video kartları çabucak biter ve bilgisayarlar sadece video kartını okumak için AGP(accelerated graphics port) bulundurmaya başladılar. 2004'ten beri high-end video kartları ile hızla büyüyen AGP PCI Express veriyolunun yerini aldı.
Artan sayıdaki dış aygıtlar ek olarak kendi veriyolu sistemleriyle çalışmaya başladılar. Disk sürücüsü ilk kez tanıtılırken, makineye veriyolundaki bir kart fişi ile eklenir, bu nedenle veriyolunun üzerinde çok sayıda slot vardır. Fakat 1980 ve 1990'dan itibaren, SCSI(small computer system interface) ve IDE(integrated drive electronics) gibi yeni sistemler bu ihtiyacı karşılamak için ortaya çıktı ve modern sistemlerde birçok slotun boş kalmasını sağladı. Şimdilerde tipik bir makinede farklı aygıtları destekleyen yaklaşık 5 farklı veriyolu vardır.
Daha sonra yaralı bir ayrım popüler olmaya başladı; çevresel(external) veriyoluna karşılık yerel (local) veriyolu kavramı. Yerel veriyolu sistemleri içerideki aygıtlarda kullanılmak için, örneğin, grafik kartları, çevresel veriyolu ise tarayıcı(scanner) gibi dış aygıtların eklenmesi için tasarlandı. ‘Yerel‘ aynı zamanda VL-veriyolu ve PCI işlemcisi ISA'dan daha yakındır anlamına da gelir. IDE kullanılış şekline göre bir çevresel veriyoludur fakat daima makinenin içinde bulunur. ‘yerel’
Üçüncü nesil

HyperTransport ve InfiniBand dahil olmak üzere ‘üçüncü nesil’ veriyolları şimdilerde markete gelme aşamasında. Bunlar hafıza ve video kartlarını besleyebilmek için gerekli çok yüksek hızlara çıkabilen özellikler kapsar, bunun yanı sıra disk sürücüleri gibi daha yavaş aygıtlarla iletişim kurarken yavaşlarlar. Aynı zamanda fiziksel bağlantılarında çok esnek olmaya yatkındır ve bu hem dahili(internal) veriyolularında hem de farklı makineleri birbirine bağlamada kullanılmasına olanak sağlar. Farklı istekleri karşılamaya çalışırken, kompleks problemlere yol açabilir, bu nedenle bu sistemlerdeki işin büyük bölümü donanım'ın(hardware) kendisinin tersine yazılım(software) tasarımı ile alakalıdır. Genel olarak, üçüncü nesil veriyolları network gibi görünmeye veriyolunun orijinal kavramından daha yatkındır, ilk sistemlerden daha yüksek protokole ihtiyaç duyarlar, böylece birçok aygıtın veriyolu aynı zamanda kullanmasına olanak sağlar.
Diğer bir yol, entegre devreler daha önceden tasarlanmış mantıkla tasarlanır, ‘entelektüel özellik’. Wishbone gibi veriyolları entegre devrelerin birbirleriyle iletişimine olanak sağlayacak şekilde geliştirilmiştir.
Tanım

Bir zamanlar ‘veriyolu’ elektriksel paralel sistem, MİB üzerindeki pinler ile aynı ya da benzer elektrik ileticileri, anlamına gelmekteydi. Şu anda durum bu şekilde değil, modern sistemler veriyolları ve ağlar arasında veriyolları yaymaktadır.
veriyolları verileri birçok veriyoluna dağıtan paralel veriyolu ya da verileri bit-serial biçimde dağıtan seri veriyolları olabilir. Fazladan güç ve kontrol bağlayıcıları, diferansiyel sürücüler ve her yönde veri bağlayıcılarının eklenmesi, birçok seri veriyolunun I²C seri veriyolunda kullanılan minimum ikiden daha fazla iletkene sahip olduğu anlamına gelir. Veri hızı arttıkça, zamanlamada çarpıklık ve veriyolularının karışması gibi problemlerin üstesinden gelmek daha zorlaşır. Bu probleme kısmi çözüm, veriyolunda çifte pompa yapmaktır. Çoğunlukla, daha az elektiriksel bağlantısı olmasına rağmen, seri veriyolu daha yüksek veri derecelerinde paralel veriyoluna oranla daha iyi iş görür. Çünkü doğal olarak seri veriyolularında zamanlamada çarpıklık ve veriyolularının karışması ile karşılaşılmaz. Buna örnek olarak USB, FireWire ve Serial ATA verilebilir. Multidrop bağlantılar hızlı seri veriyolularıyla çok iyi çalışmaz, bu nedenle birçok modern seri veriyolu DAİSY CHAİN veya HUB modelini kullanır.
Birçok bilgisayar hem dahili(internal) hem de çevresel(external) veriyoluna sahiptir. Dahili(Internal) veriyolu bilgisayarın tüm dahili(internal) parçalarını ana boarda bağlar. (ve bu nedenle, MİB ve dahili (internal) bellek). Bu tip veriyolları yerel(local) veriyolu olarak da adlandırılabilir, çünkü bunlar diğer makinaları veya bilgilgisayarın çevresel(external) aygıtlarını değil, yerel(local) aygıtlarını bağlarlar. Çevresel (external) veriyolu çevresel (external) kısımları ana boarda bağlar.
Aradaki farkın büyük çoğunluğu pratik yerine kavramsal olsa bile, Ethernet gibi Network bağlantıları genellikle veriyolu olarak kabul edilmez. InfiniBand ve HyperTransport gibi teknolojilerin gelmesi, networkler ve veriyolları arasındaki sınırı bulandırdı. veriyolunda dahili(internal) ve çevresel(external) arasındaki çizgi bazen belirsizleşti, I²C hem dahili(internal) hem de çevresel(externall) veriyolu olarak kullanılabilir (erişim(access) veriyolu olarak da bilinir) ve InfiniBand hem PCI gibi dahili(internal) veriyolunun hem de Fibre Channel gibi çevresel(external) veriyolunun yerine geçebilir.
Kişisel bilgisayarlara genellikle laptoplara modern eğilim, modem jack, Cat5, USB, headphone jack ve opsiyonel VGA veya FireWire dışındaki tüm çevresel(external) bağlantıları çıkarma yönünde ilerlemekte.
Veriyolu yapısı

Ağ (Network)'da esas programcı veri trafiğini kontrol eder. Veriler transfer edilirken bilgisayar programcıya mesaj gönderir bu da istekleri sıraya koyar. Bu mesaj ağ (network) noktalarının her birine yayılan tanıtma kodu içerir. Programcı öncelikleri yapar ve veriyolu mevcut olduğu sürece alıcıya bildirir.
Tanıtılan nokta mesajı alır ve iki bilgisayar arasında veri transferini yapar. Veri transferini tamamlayınca, programcının sıralamasında bir sonraki istek için veriyolu serbest kalır.
veriyolunun avantajı: Bilgisayara direkt olarak ulaşılabilir ve mesaj çok basit ve hızlı bir yolla iletilebilir. Dezavantaj: sıklık ve öncelik trafiğini organize edebilmek için programcıya ihtiyacı vardır.
Türkiye Gaziler Vakfı

Türkiye Gaziler Vakfı, 9 Ekim 1994 tarihinde gaziler arasında sosyal ve kültürel bağların kuvvetlenmesi, gazilerin sosyal haklarının takip edilmesi, gazi ve gazi yakınlarına vakfın imkanları ölçüsünde maddi ve manevi yardım sağlanması ve gençlere gazilik kavramının aktarılması için kurulmuş bir vakıftır.
Türkiye Gaziler Vakfı, Türkiye Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu'nun 17 Kasım 1999 tarih ve 99/13698 sayılı kararı ile Vergi Muafiyeti kapsamına alınarak kamu yararına faaliyet gösteren Vakıf statüsü kazanmıştır.
Sibel Turnagöl

| Sibel Turnagöl |
| --- | --- |
Doğum: 28 Şubat 1968 (56 yaşında)
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1986-2005
Evlilik: Kerem Alışık (e. 1988; b. 1993) Mehmet Çelik (e. 2012)
Çocuk(lar): Sadri Alışık (d. 1988)

Sibel Turnagöl (d. 28 Şubat 1968), Türk sinema oyuncusudur.
Hayatı

28 Şubat 1968 tarihinde doğdu. Meslek yaşamına, 16 yaşında mankenlik yapmakla başlayan Sibel Turnagöl, bir süre sonra katıldığı bir yarışmada mankenler kraliçesi seçildi. Turnagöl, Alinur Velidedeoğlu'nun yönetmenliğini üstlendiği bir kalem firmasının reklam filmiyle ilk kez kamera karşısında yer alan sanatçı, ardından 1986 yılında Şerif Gören'in yönetmenliğini yaptığı Sen Türkülerini Söyle adlı ilk uzun metrajlı filminde Kadir İnanır'la birlikte beyazperdede göründü. Çeşitli sinema ve dizi filmlerde rol aldı, pek çok uzun soluklu TV programlarında sunuculuk yaptı. 1999-2000 yılları arasında TGRT'de pazar günleri Sinan Özen'le birlikte Sinan Özen & Sibel Turnagöl Show adını verdiği eğlence formatında kuşak programı yaptı. Bir Pazar alışkanlığı haline gelen Sibel Turnagöl Show'u 2005 yılına kadar sunmaya devam etti. 2006 yılında Star TV'de hafta içi her gün Kardelen ve 2007-2009 yıllarında yine Star'a Keyf-i Sibel programlarını yaptı. 2010 yılında Kanal Türk'te hafta içi her gün Sibel Alem programını sundu.
Sahne çalışmalarından sonra 1999 yılında Klip Müzik'ten Can Bu isimli bir albüm çıkardı. Albümde Şehrazat, Kerem Ökten ve Serdar Ortaç şarkıları seslendirdi. Sırasıyla Ben Aşkı Böyle Bilmezdim, Seninle Bile Sensizim ve Elli Yıllık Aşk şarkılarına klip çekildi. Seninle Bile Sensizim klibinde, daha önce Yasemin dizisinde başrolü paylaştığı Yaşar Alptekin'le birlikte kamera karşısına geçti. Albümde, İzzet Yıldızhan'la Gitme Turnam parçasında düet yaptı. Albümün sanat yönetmenliği, kendisi için hala gelinimdir diyen Çolpan İlhan yaptı.
Oyuncu Kerem Alışık'la bir evlilik yaşayan Turnagöl, oğluna Sadri adını verdi. Kerem Alışık'la boşandıktan sonra 20 yıl boyunca hayatına kimseyi almayan Sibel Turnagöl, 2012 yılında Mehmet Çelik'le ikinci evlilğini yaptı. Müzik Yorumcuları Birliği'nde yönetim kurulunda görev alan sanatçı, film yapımcılığı ile ilgilenmektedir. Şişli'de Sibel Turnagöl Moda Evi'ni işletmektedir.Maslak'taki Atatürk Oto Sanayi Sitesi'nde ‘Maslak Sofra’ adlı mekânı işletmektedir.
Filmografisi

1986: Adem ile Havva
1986: Hayat Köprüsü
1986: Sen Türkülerini Söyle
1987: Bebek
1987: Gönülden Gönüle
1987: Hafız Yusuf Efendi
1987: Sen de Yüreğinde Sevgiye Yer Aç
1987: Skandal
1987: Yolun Sonundaki Karanlık
1990: Günah Tohumu
1992: Son Umut
1992: Teleflaş
1993: Senin İçin Bir Kadeh
1993: Üç Kişilik Dünya
1994: Bir Yanımız Bahar Bahçe
1994: Kanayan Yara Bosna / Mavi Karanlık
1996: Bana Sevgiyi Anlat
1997: Yasemin
1999: Demir Leblebi
1999: Sır
2000: Abuzer Kadayıf
2001: Günah
2002: Şu Bizim Ev Var ya
2003: Sahra
2004: Camdan Pabuçlar
2005: Asla Unutma
Inka Dowlasz

| Inka Dowlasz |
| --- | --- |

Okunuş: Inka Dovlaj
Doğum: 25 Mayıs 1949 Szczecin, Polonya
Milliyet: Polonyalı
Eğitim: Jagiellonskiego Üniversitesi (bıraktı)   Ludwik Solski Drama Okulu
Meslek: Tiyatro yönetmeni Öğretim üyesi
Etkin yıllar: 1995-
Organizasyon: Ludowy Tiyatrosu, Kraków, Polonya
Tanınma nedeni: Tiyatro hayatına başlaması
Önemli eser(ler): Kumların Kadını Dayaktan Dayağa Cadı Kazanı
Memleket: Polonya
Televizyon: Zadyma
Çocuk(lar): Filipa
Ebeveyn(ler): Grzegorz Dowlasz   Weronika Dowlasz

Inka Dowlasz, 25 Mayıs 1949 tarihinde doğmuştur. Dowlasz, 1990'dan beri Krakow'da bulunan Ludowy Tiyatrosu'nda çalışmaktadır.
1975 yılında Jagiellonskiego Üniversitesi'nin Psikoloji Fakultesi'ni bitiremedi, ancak 1985'te yine Krakow'da bulunan Ludwik Solski Drama Okulu'na devam ederek eğitim hayatını sürdürdü. Bu okulda doktorasını 2005'te yaptı.
Eğitim sürecinde, Laboratorium Tiyatrosu'nda Jerzy Grotowski ile birlikte rol yapma ve drama teknikleri üzerine çeşitli çalışmalar yürüttü. Çalıştığı önemli tiyatrolar arasında Szczecin'deki Polonya Tiyatrosu ve Współczesny Tiyatrosu, Rzeszów'daki Siemaszkowej Tiyatrosu, Łódź'deki Jaracz Tiyatrosu, Kraków'daki Stary Modrzejewska Tiyatrosu bulunmaktadır. Yönettiği oyunlar arasında Arthur Miller'ın ‘Cadı Kazanı’ ve Kobo Abe'nin ‘Kumların Kadını’ gibi eserler yer almaktadır.
Kariyeri

1990'ların başında tiyatro ve televizyon senaryoları yazmaya başlayan bu sanatçı, 1995 yılında Ludowego Tiyatrosu'nun Sceny pod Ratuszem (belediye binasının bodrum katı) sahnesinde, kendi kaleme aldığı ‘Toksik Anne’ adlı oyunun prömiyerini gerçekleştirdi.
Diğer önemli eserleri arasında; ‘Dayaktan Dayağa’, ‘Kafası Dumanlı’ (bu eser Poznan'da düzenlenen Konteksty Festivali'nde ödül aldı), ‘Çıkmaz’, ‘Hollanda’da Tatil’ ve ‘Baron’un Sırları’ bulunmaktadır. Ayrıca, Elizabeth Watson - Vatansever Casus adında, Elizabet Zawacka'nın hayatını konu alan önemli bir monodrama yazmıştır.
Bu yıl, Wilno'daki Pohulance Tiyatrosu'nun yüzüncü yıl dönümü şerefine ‘Aşk Tuzağı’ adlı yeni bir oyun kaleme almıştır.
1998 yılında Krakow'da Studio Improwizacji (Doğaçlama Stüdyosu) adını verdiği bir mekan açan sanatçı, 2000'de yine Krakow'da Studium Terapii przez Sztukę (Sanatla Terapi Stüdyosu) kurmuştur. 1997 ve 1998 yıllarında TVP2 kanalında Jerzy Fedorowicz ile birlikte Zadyma adlı, güncel sorunları ve fikir çatışmalarını ele alan bir televizyon programı yapmıştır.
Ayrıca, Jagiellonian Üniversitesi'nde Krakow'daki Szkole Teatralnej i Filmowej (Tiyatro ve Film Okulu) ve Varşova'daki Wyższa Szkoła Komunikowania i Mediów Społecznych im. J. Giedroycia (Sosyal Medya ve İletişim Yüksekokulu) okullarında akademik öğretim üyeliği yapmaktadır.
Özel hayatı

Sanatçı, Grzegorz ve Weronika Dowlasz çiftinin kızıdır. Ailesi, 1958'de Polonya'da ilk yetimhaneyi kurmuş önemli kişilerdir. Filipa adında bir kızı vardır.
2005 yılında annesi hakkında ‘O Mamie Weronice’ adlı bir kitap yayımlamıştır.
Eserler

Cadı Kazanı (Arthur Miller adına yazdı)
Kumların Kadını (Kobo Abe adına yazdı)
O Mamie Weronice
Aşk Tuzağı
Dayaktan Dayağa
Kafası Dumanlı
Çıkmaz
Hollanda'da Tatil
Baron'un Sırları
Toksik Anne
Vatansever Casus (Elizabeth Watson adına  yazdı)
Televizyon programları

Zadyma
Tiyatrolar

Współczesny Tiyatrosu
Jaracz Tiyatrosu
Stary Modrzejewska Tiyatrosu
Ödüller

2003: Krakow'da Ludowy Tiyatrosu'nun Sanat ile Tedavi etkinliği için Polcul Temel Ödülü'nü kazandı.
2003: ‘Odlot’ (Kafası Dumanlı) oyunuyla ülke çapında düzenlenen Çağdaş Sanat yarışmasında üçüncülük elde etti.
2012: Forbes dergisinden Kamu Meslekleri Profesyonelleri Ödülü'nü aldı.
Kenan Budak

| Kenan Budak |
| --- | --- |

Doğum: 1952 Erzincan
Ölüm: 25 Temmuz 1981 İstanbul

Kenan Budak, (d. 1952, Tercan, Erzincan, Türkiye - ö. 25 Temmuz 1981, Zeytinburnu, İstanbul, Türkiye), Türk sendikacı.
Kurucuları arasında yer aldığı DİSK’e bağlı İlerici Deri-İş Sendikası genel başkanıyken, 25 Temmuz 1981 tarihinde İstanbul’un Zeytinburnu semtinde polis tarafından vurularak öldürüldü.
1952 yılında Erzincan’da dünyaya gelen Kenan Budak, ekonomik nedenlerle göç etmek zorunda kalan ailesiyle birlikte 1955 yılında İstanbul’a gelir. Yaşamlarını sürdürebilmeleri için çalışmak zorunda kalması nedeniyle ortaokul ikinci sınıftan ayrılır ve daha çocuk yaşlarında işçi sınıfına katılır. Çeşitli işlerde çalıştıktan sonra, çalışma koşulları son derece ağır olan Kazlıçeşme’deki deri atölyelerinde deri işçisi olarak çalışmaya başlar.
1968 yılında deri işkolunda sendikal çalışmalara ilk adımını atar. 1975’te Bağımsız Bağırsak ve Deri İşçileri Sendikası (Bar Der-İş) içerisinde sendikal çalışmalara katılır. Bu sendikanın DİSK’e katılmasında yoğun emek harcar ve 1976 yılında DİSK’e bağlı olarak kurulan İlerici Deri-İş Sendikası’nın genel başkanlığına getirildikten sonra Bar Der-İş Sendikası, İlerici Deri-İş’e katılır. DİSK’in 1977 yılında yapılan 6. Genel Kurulu’nda Abdullah Baştürk’ün listesinden DİSK Yönetim Kurulu üyeliğine seçildi. DİSK’in 1980 yılında yapılan 7. Genel Kurulu’nda devrimci demokrat muhalefet grubu içinde yer alır.
Siyasal mücadelede de aktif olarak yer alan Kenan Budak, sosyalist lider Dr. Hikmet Kıvılcımlı’nın düşünce ve davranış çizgisine yakınlaşır. 12 Mart Muhtırası'nın ardından önce Türkiye Sosyalist İşçi Partisi’ne (TSİP), ardından Hikmet Kıvılcımlı’nın kurucusu olduğu Vatan Partisi’ne katılır. Vatan Partisi’ndeki ayrışma sürecinde 1979 yılında bir grup arkadaşıyla birlikte Sosyalist Vatan Partisi’nin (SVP) kuruluşuna katılır ve bu partide önemli görevler üstlenir.
12 Eylül Darbesi sonrasında Sıkıyönetim Komutanlığı’nın “arananlar” listesinde yer alır. Askeri cuntaya teslim olmaz, sendikal ve siyasal mücadelesini zor koşullar altında sürdürür. Bu süreçte tutuklanan DİSK üye ve yöneticilerine destek ve 12 Eylül askeri yönetimine karşı direniş hareketini örgütlemeye çalışır.
25 Temmuz 1981 tarihinde, İstanbul Yedikule'de polisler tarafından vurularak öldürülür. Kenan Budak her yıl, Silivrikapı'da bulunan mezarı başında dostları ve mücadele arkadaşları tarafından anılır.
Dipnotlar

↑  "SODAP: "Kenan Budak Yoldaş Kavgamızda Yaşıyor!"". 3 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2010.
↑  Kenan Budak mezarı başında anıldı[ölü/kırık bağlantı]
↑
Polis Kurşunuyla Vurulan Budak Anılıyor[ölü/kırık bağlantı]
Ödeme şekilleri
Çok kullanılan ödeme şekilleri

Nakit Para
Banka Kartları
Bankamatik Kartları
Kredi Kartları
Para Transferi (havale)
Otomatik Ödeme Talimatları
Banka Hesabından Para Çekme
Ayrıca, bunların dışında da belirli ödeme şeklileri bulunmaktadır. Bu ödeme şekilleri şunlardır:
Ön ödeme (prepaid), örnek: Teslimat öncesi ödeme
Sonradan ödeme (postpaid), örnek: Fatura ile satın alma
Peşin ödeme (takas), örnek: Pazarda yapılan alışveriş
Yasal ödeme aracı

Yasal olarak çıkartılan, yasal olarak yok edilebilen ve alacaklının, kabul ettiği borç parayı, bir ülkenin kanununa göre teslim etmesine yasal ödeme aracı denir. Şayet başka türlü kabul edilmiyorsa, yasal ödeme aracının kabul edilmesi ile birlikte alacaklıya borç paranın ödenmesi zorunludur. Borçlu tarafından yasal yollarla borç paranın ödenmesi (örneğin, döviz veya kredi kartı ile) mümkündür; sözleşme özgürlüğü çerçevesinde, borçlu ve alacaklı arasındaki bu söz konusu olanak önceden kabul edildiğinde ya da sonradan alacaklı tarafından kabul edildiğinde geçerli olmaktadır.
Basit olarak söylemek gerekirse, bir kişi Almanya'da veya başka yerde satışta olan bir malı Amerikan doları ile satın alabilir. Fakat satıcı (parayı alan kişi) böyle bir ödemeyi reddetme hakkına sahiptir. Bu durum ödeme talebini değiştirmez. Ödeme, Euro ya da o ülkenin kullandığı para ile (banknot veya madeni para) talep edilebilir, böylece alacaklı bunu kabul etmek zorunda kalır ve ödemeyi başka şekilde yapma olanağı ortadan kalkar.
Önceleri Almanya'da yasa ile düzenlenmiş toplamda sınırlı ve kabul zorunluluğu olmayan banknotlar ve bozuk paralar bulunmaktaydı, sadece yapıldığı madene göre değer kazanan metal paralar (Örnek: Altın ve gümüş paralar) sınırsız olarak kabul edilmekteydi.
Almanya'da ve Avrupa Ekonomik Topluluğu’na (şu anki adı Avrupa Birliği) katılan diğer devletlerde 1 Ocak 2002 yılından itibaren “Avro” yasal ödeme aracı olarak kullanılmaktadır.
Buna karşın Avro-madeni paranın sınırlı bir kullanımı bulunmaktadır, çünkü Avrupa Birliği'nin 3 Mayıs 1998 yılındaki düzenlemesinin 11. maddesinin 3. paragrafına göre: “Verilen resmi makamlar dışında [……] tek bir ödemede elli adet madeni paradan daha fazlasını kabul etmesi kimsenin yükümlülüğünde değildir.” denilmektedir.
Madeni para sisteminin 3. fıkrasına göre aynı zamanda sadece sınırlı kapsamda Avro hatıra parası kabul edilmesi gerekmektedir. Sadece hatıra paraları için yapılan ödemelerde, tutarların 200 Avro'ya kadar kabul edilmesi gerekiyor, Avro hatıra paraları yapılan ödemede, 50 adet madeni paradan fazlasının kabul edilmesi hiç kimsenin yükümlülüğünde değildir.
Genel olarak kabul edilmesi zorunlu değildir (özellikle Almanya için geçerlidir). Yani belirli bir borcun peşin para yerine para transferi (havale) ya da kredi kartı ile ödenmemesinin kararlaştırılması uygundur.
Yasal ödeme araçları ile nakit para kullanılmadan döviz hesaplarından yapılan para transferleri arasında farklar bulunmaktadır. Döviz hesaplarından yapılan para transferi o anki bankaya ilişkin müşterinin para aktarma talebidir. İşletme Bankacılık Sistemi de bu yolla oluşturulmuştur. Anaparanın oluşması tek başına Merkez Bankası’na mahsustur.
Para birimi bütün ülkelerde aynı değildir; örneğin, Orta Amerika’da ve 20. yy. sonlarındaki Balkanlar’da aynı para birimi olan ABD Doları kullanıldı. 21. yy. başlarında tek düzenli ödeme aracı olarak Euro ya da geçici olarak Alman Markı kullanıldı. (örnek: Karadağ)