stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İşçi Partisi (Malta)
Tarih > Bağımsızlık Sonrası Mintoff hükümetleri (1971-84)

İşçi Partisi 1971 genel seçimini kazandı ve hemen bağımsızlık sonrası askeri ve mali anlaşmaları İngiltere ile yeniden müzakere etmeye başladı. Hükûmet ayrıca sosyalist tarzda millileştirme programlarını, ithalat ikame programlarını, kamu sektörünün ve refah devletinin genişlemesini üstlendi. İş kanunları, maaş ödemesine cinsiyet eşitliği getirilerek gözden geçirilmiştir. Medeni hukuk söz konusu olduğunda, medeni (din dışı) evlilik getirilmiş, eşcinsellik ve zina suçsuzlaştırılmıştır. Muhalefet partisi ile kararlaştırılan bir anayasa reformları paketi ile Malta'nın yönetim biçimi 1974'te cumhuriyet oldu.[kaynak belirtilmeli]
İşçi Partisi 1976 seçimlerinde göreve başladı. 1981'de parti, muhalefetteki Milliyetçi Parti salt çoğunluğun üzerinde 4000'den fazla oy almasına rağmen, meclis çoğunluğunu elinde tutmayı başardı. Milliyetçi milletvekillerinin seçim sonucunu kabul etmeyi reddetmeleri ve yasama organının ilk yıllarında mecliste yer almayı reddetmeleri durumunda ciddi bir siyasi kriz yaşandı. Başbakan Dom Mintoff bu eylemi "sapkın" olarak nitelendirdi, ancak bu tartışmalı seçim sonuçlarıyla herhangi bir parlamenter demokraside nadir bir eylem değildi. O, parlamento grubuna yeni seçimlerin yapılmasını önerdi,[kaynak belirtilmeli] ancak parlamenter grubunun çoğu üyesi teklifini reddetti. [kaynak belirtilmeli] Parti liderliğini seçimlerden önce bile bırakmayı düşünen Mintoff, [kaynak belirtilmeli] 1984 yılında gönüllü olarak başbakan ve parti lideri görevinden istifa etmiştir (parlamento koltuğunu sürdürmesine rağmen). Aynı yıl yapılan bir Parti Genel Konferansı, parti lideri olarak tartışmasız davranacak Karmenu Mifsud Bonnici'yi atadı.[kaynak belirtilmeli]
Tarih > Mintoff sonrası dönem (1984-92)

Mifsud Bonnici yılları, siyasi gerilimler ve şiddet ile karakterize edildi. Anayasa değişiklikleri oyları kullanıldığında ve Ocak 1987'de yürürlüğe girdiğinde bu çıkmaz bozuldu ve bu da oyların salt çoğunluğuna sahip olan partiye, parlamentonun idaresinin verileceğini garanti etti. Bu, o yıldan sonra Milliyetçi Parti'nin hükûmete geri dönüşüne zemin hazırladı.[kaynak belirtilmeli]
İşçi Partisi, 1992'de bir sonraki seçimlerde çok kötü performans göstererek yaklaşık 13.000 oy kaybetti. Mifsud Bonnici, kötüleşen sağlık nedeniyle istifa etti ve 26 Mart'ta İşçi Partisi, Alfred Sant'i yeni liderleri olarak seçti.[kaynak belirtilmeli]
Tarih > Sant Liderliği ve Modernizasyonu (1992-2008)

Parti liderliği seçimlerini kazanan ve ardından partiyi modernleştiren Sant, 1996'da sandıkta zafer elde etti. Sant liderliğinde parti birkaç değişiklik yaptı. Parti, Cottonera'daki eski Macina yerine Hamrun'da yeni İşçi Partisi Genel Merkezi'ni açtı. Parti ayrıca, radyo ve televizyon kanallarına sahip olan ilk Malta siyasi partisi olarak medyada dev adımlar attı.[kaynak belirtilmeli]
Sant, 26 Ekim'de Milliyetçi Parti'den 8.000'den fazla oy alarak 1996 seçimlerini rahatça kazanmayı başardı. Parlamentodaki gerekli ilave koltukları temin eden 1987 anayasa değişiklikleri, 1987'de aynı zamanda kullanılmış olmasına rağmen ikinci kez kullanılmalıydı. Aynı değişikliğin 2008 yılında üçüncü kez kullanılması gerekiyordu.[kaynak belirtilmeli]
Ancak, sorun büyümüştü. Mintoff, (MLP içinde) bilinen nedenlerden ötürü, İşçi Partisi'nin parlamentodaki tek sandalye farkla çoğunluğu için parlamentoda sorunlar yaratmaya başladı. 1998 yazında, İşçi Partisi, Mintoff'un parlamento grubuna geri dönmesi nedeniyle önerilen Cottonera sahil projesi sonucunda bölünerek koltuk kaybetti. Bu, Başbakan Sant tarafından hükûmetine olan bir güvensizlik oyu olarak kabul edildi ve o zamanki cumhurbaşkanına, sonuç olarak artık meclis çoğunluğuna sahip olmadığını bildirdi. Cumhurbaşkanı çeşitli vesilelerle Başbakan Alfred Sant'den yaratılan siyasi kriz için bir çözüm bulmaya çalışmasını istedi, ancak tüm girişimler işe yaramazsa, Sant ve hükûmetinin istifasını ve erken seçim çağrısını kabul etmekten başka seçeneği yoktu, seçim 5 Eylül 1998'de yapıldı. İşçi Partisi 13.000 oy farkıyla mağlup edildi.[kaynak belirtilmeli]
Muhalefete geri dönerek, AB üyeliğine karşı başarısız bir kampanya yürüttü ve 'HAYIR' kampanyası 8 Mart'ta Malta'nın Avrupa Birliği'ne girmesi için yapılan referandumu kaybetti (Sant zafer kazanmasına rağmen) ve bir ay sonra 14 Nisan 2003'te yapılan genel seçimlerde bir kez daha 12.000 oy farkla tekrar yenildi. Sant istifa etti, ancak parti liderliği için tekrar aday oldu ve oyların %65'inden fazlasıyla tekrar parti lideri seçildi.[kaynak belirtilmeli]
Haziran 2004'te parti, Avrupa Parlamentosu için ilk beş Maltalı milletvekilinin seçilmesi için yapılan seçimlerde oyların nispi çoğunluğunu elde etmeyi başardı. Parti 3 adayını seçti: Joseph Muscat (daha sonra Glenn Bedingfield ile değiştirildi), John Attard Montalto ve Louis Grech.[kaynak belirtilmeli]
2008'de İşçi Partisi 2008 genel seçimlerinde oyların %48,79'unu alarak üst üste üçüncü kez seçimleri kaybetti. Bu seçimde Milliyetçi Parti'ye sadece 1,580 oy farkı veya %0,5 oranında kaybetti. Seçim kaybının ardından Sant, 10 Mart 2008 tarihinde İşçi Partisi liderliğinden etti.
Tarih > Muscat liderliği (2008-2020)

Yeni liderin seçilmesinin ilk turu 5 Haziran 2008'de yapıldı. Beş üye bu seçimin adayları olarak itiraz etti: George Abela (eski bir lider yardımcısı), Evarist Bartolo (bir milletvekili ve eski bakan), Marie Louise Coleiro Preca (bir milletvekili ve eski parti genel sekreteri), Michael Falzon (milletvekili ve parti genel başkan yardımcısı) ve Joseph Muscat (Avrupa Parlamentosu milletvekili). İlk turda hiçbir aday %50 + 1 oy alamadı. Bu yüzden 6 Haziran'da en çok oy alan iki aday olan George Abela ve Joseph Muscat arasında yeni bir seçim yapılması gerekiyordu. Muscat, toplam oyların %66,36'sını alarak İşçi Partisi genel başkanlığına seçildi. Mecliste de seçildi ve 1 Ekim'de muhalefet lideri olarak atandı.[kaynak belirtilmeli]
Kasım 2008'de yapılan Olağanüstü Genel Konferans sırasında, partinin resmi adının eski İngilizce adı Malta Labour Party yerine Partit Laburista olacağına karar verildi. Meşale sembolü korunmasına rağmen, önceki amblem değiştirildi.[kaynak belirtilmeli]
Haziran 2009'da parti, Avrupa Parlamentosu seçimlerinde oyların yüzde 55'ini alarak Sosyalist ve Demokratların İlerici İttifakı ile 3 Avrupa Parlamentosu milletvekili seçti. Bu sonuç Lizbon Antlaşması yürürlüğe girdiğinde ve Malta'ya tahsis edilen koltuk sayısı beşten altıya çıkınca bu, dördüncü Avrupa Parlamentosu milletvekilliği almalarına yol açtı.[kaynak belirtilmeli]
Muscat, 9 Mart'ta Milliyetçi Parti'yi 35.000'den fazla oy farkıyla geçerek 2013 seçimlerini rahatça kazanmayı başardı. İşçi Partisi oyların %55'ini kazandı.[kaynak belirtilmeli]
2014 Avrupa Parlamentosu seçimlerinde İşçi Partisi 34.000 oy (%53) çoğunlukta kaldı, ancak Milliyetçi Parti, adayı Therese Comodini Cachia'nın dördüncü sandalyesini kaybetti.[kaynak belirtilmeli]
2015 yılında parti, üyelik aidatlarını ödemediği için Sosyalist Enternasyonal'den çıkarıldı.
2017 yılında, Joseph Muscat genel seçim sırasında yeniden seçildi, İşçi Partisi oy sayımının başlamasından sadece bir saat sonra üst üste ikinci kez net bir ezici zafer kazanacak gibi görünüyordu.
Muscat liderliğinde Malta'nın bütçe açığı ortadan kalktı, işsizlik tarihi en düşük seviyelere düştü, ve benzeri görülmemiş bir ekonomik büyüme dönemi yaşandı. Bununla birlikte Muscat, siyasi oportünizmle suçlanan, siyasi spektrumun her iki tarafındaki rakamlar; meritokrasi ve çevre hakkındaki sözleri ve yolsuzluk iddialarıyla eleştirildi. 1 Aralık 2019 tarihinde, Muscat, yolsuzlukla mücadele eden gazeteci ve hükûmet eleştirmeni Daphne Caruana Galizia'nın öldürülmesinden kaynaklanan 2019 Malta protestoları nedeniyle 12 Ocak 2020'ten sonra yürürlüğe gireceği istifasını açıkladı. Muscat soruşturmayı engellemekle suçlandı. Robert Abela, partinin izlediği önceki politikalarla süreklilik vadederek onun yerine lider olarak seçildi. Parti, Muscat'ın istifası sırasında mecliste çoğunluğa sahip olduğu için, Abela hemen başbakan olacaktı.
Seçim tarihi > Temsilciler Meclisi seçimleri

| Seçim | Parti lideri | Oy | % | Koltuk | +/- | Pozisyon |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1921 | William Savona | 4.742 | %23,2 | 7 / 32 |  7 |  3. |
| 1924 | William Savona | 4,632 | %19.2 | 7 / 32 |  |  3. |
| 1927 | William Savona | 5,011 | %14.5 | 3 / 32 |  4 |  3. |
| 1932 | Paul Boffa | 4,138 | %8.6 | 1 / 32 |  2 |  3. |
| 1939 | Paul Boffa | 3,100 | %8.8 | 1 / 10 |  |  3. |
| 1945 | Paul Boffa | 19,071 | %76.2 | 9 / 10 |  8 |  1. |
| 1947 | Paul Boffa | 63,145 | %59.9 | 24 / 40 |  15 |  1. |
| 1950 | Dom Mintoff | 30,332 | %28.6 | 11 / 40 |  13 |  2. |
| 1951 | Dom Mintoff | 40,208 | %35.7 | 14 / 40 |  3 |  2. |
| 1953 | Dom Mintoff | 52,771 | %44.6 | 19 / 40 |  5 |  1. |
| 1955 | Dom Mintoff | 68,447 | %56.7 | 23 / 40 |  4 |  1. |
| 1962 | Dom Mintoff | 50,974 | %33.8 | 16 / 50 |  7 |  2. |
| 1966 | Dom Mintoff | 61,774 | %43.1 | 22 / 50 |  6 |  2. |
| 1971 | Dom Mintoff | 85,448 | %50.8 | 28 / 55 |  6 |  1. |
| 1976 | Dom Mintoff | 105,854 | %51.5 | 34 / 65 |  6 |  1. |
| 1981 | Dom Mintoff | 109,990 | %49.1 | 34 / 65 |  |  1. |
| 1987 | Karmenu Mifsud Bonnici | 114,936 | %48.9 | 34 / 69 |  |  2. |
| 1992 | Karmenu Mifsud Bonnici | 114,911 | %46.5 | 31 / 65 |  3 |  2. |
| 1996 | Alfred Sant | 132,497 | %50.7 | 35 / 69 |  4 |  1. |
| 1998 | Alfred Sant | 124,220 | %47.0 | 30 / 65 |  5 |  2. |
| 2003 | Alfred Sant | 134,092 | %47.5 | 30 / 65 |  |  2. |
| 2008 | Alfred Sant | 141,888 | %48.8 | 34 / 69 |  4 |  2. |
| 2013 | Joseph Muscat | 167,533 | %54.8 | 39 / 69 |  5 |  1. |
| 2017 | Joseph Muscat | 170,976 | %55.0 | 37 / 67 |  2 |  1. |
| 2022 | Robert Abela | 162,707 | %55.11 | 44 / 79 |  1. |  7 |
Seçim tarihi > Avrupa Parlamentosu seçimleri

| Seçim | Parti lideri | Oy | % | Koltuk | +/- | Pozisyon |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2004 | Alfred Sant | 118.983 | %48,4 | 3 / 5 |  3 |  1. |
| 2009 | Joseph Muscat | 135.917 | %54,8 | 4 / 6 |  1 |  1. |
| 2014 | Joseph Muscat | 134.462 | %53,3 | 3 / 6 |  1 |  1. |
| 2019 | Joseph Muscat | 141.267 | %54,3 | 4 / 6 |  1 |  1. |
| 2024 | Robert Abela | 117,805 | %45,3 | 3 / 6 |  1 |  1. |
Parti liderliği > İşçi Partisi Liderleri

|  | Resim | İsim | Başlangıç tarihi | Bitiş tarihi | Liderlik süresi | Doğum ve ölüm tarihi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | William Savona | 30 Ağustos 1925 | 16 Ağustos 1927 | 1 yıl, 11 ay, 17 gün | 7 Ocak 1865 - 18 Ocak 1937 |
| 2 |  | Michael Dundon † | 16 Ağustos 1927 | 29 Kasım 1928 | 1 yıl, 3 ay, 13 gün | 10 Kasım 1854 - 5 Nisan 1936 |
| 3 |  | Paul Boffa | 29 Kasım 1928 | 12 Ekim 1949 | 20 yıl, 10 ay, 13 gün | 30 Haziran 1890 - 6 Temmuz 1962 |
| 4 |  | Dom Mintoff | 16 Ekim 1949 | 22 Aralık 1984 | 35 yıl, 2 ay, 6 gün | 6 Ağustos 1916 - 20 Ağustos 2012 |
| 5 |  | Karmenu Mifsud Bonnici | 22 Aralık 1984 | 26 Mart 1992 | 7 yıl, 3 ay, 4 gün | 17 Temmuz 1933 - günümüz |
| 6 |  | Alfred Sant | 26 Mart 1992 | 10 Mart 2008 | 15 yıl, 11 ay, 15 gün | 28 Şubat 1948 - günümüz |
| 7 |  | Charles Mangion † | 10 Mart 2008 | 6 Haziran 2008 | 2 ay, 27 gün | 14 Kasım 1952 - günümüz |
| 8 |  | Joseph Muscat | 6 Haziran 2008 | 12 Ocak 2020 | 11 yıl, 7 ay, 6 gün | 22 Ocak 1974 - günümüz |
| 9 |  | Robert Abela | 12 Ocak 2020 | Günümüz | 4 yıl, 8 ay ve 23 gün | 22 Haziran 1977 - günümüz |
†Teknik olarak İşçi Partisi lideri olmasına rağmen, onlar sadece görevdeki liderin istifası nedeniyle bu rolü üstlendiler ve göreve seçilerek gelmediler.
Parti liderliği > 1920'den bu yana Malta Temsilciler Meclisi'nde İşçi Partisi başkan yardımcıları

P. Bugelli, 1920-1925.
Michael Dundon, 1925-1929.
Dom Mintoff, 1947-1949.
Joseph Flores, 1949-1955.
Ġużè Ellul Mercer, 1955-1961.
Anton Buttigieg, 1961-1976.
Agatha Barbara, 1976-1981.
Wistin Abela, 1981-1982.
Karmenu Mifsud Bonnici, 1982-1984.
Guze Cassar, 1984-1987.
Joseph Brincat,1987-1992.
George William Vella, 1992-2003.
Charles Mangion, 2003-2008.
Angelo Farrugia, 2008-2012.
Louis Grech, 2012-2017.
Chris Fearne, 2017 - günümüz.
Parti liderliği > 1976'dan bu yana İşçi Partisi işlerden sorumlu başkan yardımcıları

Joseph Brincat, 1976-1980.
Karmenu Mifsud Bonnici, 1980-1983.
Güzel Cassar, 1983-1987.
Joe Debono Grech, 1987-1992.
George Abela, 1992-1998.
Joseph Brincat, 1998-2003.
Michael Falzon, 2003-2008.
Toni Abela, 2008-2016.
Konrad Mizzi, 2016.
Chris Cardona, 2016 - günümüz.
1949 yılında bir bayrakta kabul edilen MLP arması. Amblem 2008 yılında değiştirildi ancak İşçi Partisi toplantılarında ve etkinliklerinde hala yaygın olarak görülmektedir.
Malta İşçi Partisi'nin 1985'te Valletta Cumhuriyet Caddesi'ndeki kulübü.
İşçi Partisi'nin yeni bayrağı.
İşçi Partililer 2013 seçimlerinden sonra kutlama yapıyorlar.
1970 Fransa Bisiklet Turu

1970 Fransa Bisiklet Turu 27 Haziran-19 Temmuz 1970 tarihlerinde yapılan 57nci Fransa Bisiklet Turu'dur.4366 km üzerinden 23 etap içeren bu turda biskletçilerin hız ortalaması 35,589 km/saat ti.
Sonuçlar > Genel sıralamalar

| Sıra | İsim | Ülke | Zaman |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Eddy Merckx |  Belçika | 119h 31' 49" |
| 2 | Joop Zoetemelk |  Hollanda | 12' 41" |
| 3 | Gösta Pettersson |  İsveç | 15' 54" |
| 4 | Martin Vandenbossche |  Belçika | 18' 53" |
| 5 | Marinus Wagtmans |  Hollanda | 19' 54" |
| 6 | Lucien Van Impe |  Belçika | 20' 34" |
| 7 | Raymond Poulidor |  Fransa | 20' 35" |
| 8 | Antoon Houbrechts |  Belçika | 21' 34" |
| 9 | Francisco Galdos |  İspanya | 21' 45" |
| 10 | Georges Pintens |  Belçika | 23' 23" |
Sonuçlar > Etaplar

| Etap | Rota | Mesafe | Tip | Etap Kazanan |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| P | Limoges | 7.4 km | Bireysel zaman yarışı | Eddy Merckx  |
| 1 | Limoges - La Rochelle | 224.5 km |  | Cyrille Guimard  |
| 2 | La Rochelle - Angers | 200 km |  | Italo Zilioli  |
| 3a | Angers | 10.7 km | Takım zaman yarışı | Faema-Faemino  |
| 3b | Angers - Rennes | 140 km |  | Marino Basso  |
| 4 | Rennes - Lisieux | 229 km |  | Walter Godefroot  |
| 5a | Lisieux - Rouen | 169 km |  | Walter Godefroot  |
| 5b | Rouen - Amiens | 223 km |  | Jozef Spruyt  |
| 6 | Amiens - Valenciennes | 135.5 km |  | Roger De Vlaeminck  |
| 7a | Valenciennes - Forest/Vorst | 119 km |  | Eddy Merckx (2)  |
| 7b | Forest/Vorst | 7.2 km | Bireysel zaman yarışı | José-Antonio Gonzalez-Linares  |
| 8 | Ciney - Felsberg | 232.5 km |  | Alain Vasseur  |
| 9 | Saarlouis- Mulhouse | 269.5 km | Dağ etabı | Mogens Frey  |
| 10 | Belfort - Divonne les Bains | 241 km | Dağ etabı | Eddy Merckx (3)  |
| 11a | Divonne les Bains | 8.8 km | Bireysel zaman yarışı | Eddy Merckx (4)  |
| 11b | Divonne les Bains - Thonon les Bains | 139.5 km | Dağ etabı | Marino Basso  |
| 12 | Thonon les Bains - Grenoble | 194 km | Dağ etabı | Eddy Merckx (5)  |
| 13 | Grenoble - Gap | 194.5 km | Dağ etabı | Primo Mori  |
| 14 | Gap - Mont Ventoux | 170 km |  | Eddy Merckx (6)  |
| 15 | Carpentras- Montpellier | 144.5 km |  | Marinus Wagtmans  |
| 16 | Montpellier - Toulouse | 160 km |  | Albert Van Vlierberghe  |
| 17 | Toulouse - Saint Gaudens | 190 km |  | Luis Ocaña  |
| 18 | Saint Gaudens- La Mongie/Tourmalet | 135.5 km | Dağ etabı | Bernard Thévenet  |
| 19 | Bagnères de Bigorre-Mourenx/Ville nouvelle | 185.5 km |  | Christian Raymond  |
| 20a | Mourenx - Bordeaux | 160 km |  | Rolf Wolfshohl  |
| 20b | Bordeaux | 8.2 km | Bireysel zaman yarışı | Eddy Merckx (7)  |
| 21 | Ruffec - Tours | 191.5 km |  | Marino Basso (3)  |
| 22 | Tours - Versay | 238.5 km |  | Jean-Pierre Danguillaume  |
| 23 | Versailles - Paris Champs-Élysées | 54 km | Bireysel zaman yarışı | Eddy Merckx (8)  |
| Toplam | Toplam | 4366 km |  |  |
1984 Kış Olimpiyatları'nda Türkiye

Türkiye, Yugoslavya'nın (bugün Bosna-Hersek) Saraybosna şehrindeki 1984 Kış Olimpiyatları'nda yarıştı. Türkiye 2 dalda toplam 7 sporcuyla temsil edilmiştir.
Alp disiplini

Büyük slalom-Erkekler
Yakup Kadri Birinci - (Toplamda 3:24.63 zamanla 53. sıra.)
Ali Fuat Hasıl - (60. sıra.)
Sabahattin Hamamcıoğlu - (61. sıra.)
Erkan Mermut - (63. sıra.)
Kayaklı koşu

15 km-Erkekler
Nihattin Koca - (Toplamda 51:58.07 zamanla 71. sıra.)
Erhan Dursun - (Toplamda 53:40.33 zamanla 75. sıra.)
Muzaffer Selçuk - (Yarışı tamamlayamadı)
2010-11 Euroleague Top 16 F Grubu

Ana madde: 2010-11 Euroleague
Sıralama

| --- | --- |
    : İlk İki sırayı alan takımlar çeyrek finallere yükseldi
|  | Takım | M | G | Y | A | Y | Fark | Tie-break |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  Regal FC Barcelona | 6 | 6 | 0 | 471 | 402 | +69 |  |
| 2. |  Maccabi Electra Tel Aviv | 6 | 3 | 3 | 511 | 442 | +69 |  |
| 3. |  Virtus Roma | 6 | 2 | 4 | 411 | 462 | −51 |  |
| 4. |  Union Olimpija Ljubljana | 6 | 1 | 5 | 394 | 481 | −87 |  |
1996 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri - 5. Grup

Bu madde 1996 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri 5. Grup eşleşmelerini ve sıralamalarını göstermektedir.
Puan durumu

| Sıra | Takımg t  | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |  |  ÇEK |  HOL |  NOR |  BLR |  LÜK |  MLT |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Çekya | 10 | 6 | 3 | 1 | 21 | 6 | +15 | 21 | Finallere |  | — | 3-1 | 2-0 | 4-2 | 3-0 | 6-1 |
| 2 |  Hollanda | 10 | 6 | 2 | 2 | 23 | 5 | +18 | 20 | Play-off |  | 0-0 | — | 3-0 | 1-0 | 5-0 | 4-0 |
| 3 |  Norveç | 10 | 6 | 2 | 2 | 17 | 7 | +10 | 20 |  |  | 1-1 | 1-1 | — | 1-0 | 5-0 | 2-0 |
| 4 |  Belarus | 10 | 3 | 2 | 5 | 8 | 13 | -5 | 11 |  |  | 0-2 | 1-0 | 0-4 | — | 2-0 | 1-1 |
| 5 |  Lüksemburg | 10 | 3 | 1 | 6 | 3 | 21 | -18 | 10 |  |  | 1-0 | 0-4 | 0-2 | 0-0 | — | 1-0 |
| 6 |  Malta | 10 | 0 | 2 | 8 | 2 | 22 | -20 | 2 |  |  | 0-0 | 0-4 | 0-1 | 0-2 | 0-1 | — |
Kaynak: UEFA
Sıralama kuralları: Sıralama kriterleri
Notlar:
1 2  Kendi aralarındaki maçlarda: Hollanda 4 puan, Norveç 1 puan
Gol kralı

Patrik Berger (Çek Cumhuriyeti) - 6 gol
2010-11 Euroleague Top 16 E Grubu

Ana madde: 2010-11 Euroleague
Sıralamalar

| --- | --- |
    : İlk İki sırayı alan takımlar çeyrek finallere yükseldi
|  | Takım | M | G | Y | A | Y | Fark | Tie-break |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  Caja Laboral | 6 | 4 | 2 | 468 | 437 | +31 | 1−1 +5 |
| 2. |  Panathinaikos Athens | 6 | 4 | 2 | 452 | 395 | +57 | 1−1 −5 |
| 3. |  Lietuvos Rytas | 6 | 3 | 3 | 445 | 473 | −28 |  |
| 4. |  Unicaja Málaga | 6 | 1 | 5 | 414 | 474 | −60 |  |
1988-89 Türkiye Erkekler Voleybol Ligi

Türkiye Deplasmanlı Erkekler Voleybol Ligi 1988-89 sezonu, Efeler Ligi'nin 19. sezonudur. Beş şehirden (İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa ve Tekirdağ) 12 takımın katıldığı lig, deplasmanlı lig usulü + grup sistemine göre oynandı.



Ligi final grubunda 9 puan toplayan Galatasaray şampiyon tamamlarken, ligi 22 puanla 12. sırada tamamlayan Genel Sigorta Altınyurt, 26 puanla 11. sırada tamamlayan Petrolofisi ligden düşerken Türkiye Deplasmanlı Erkekler Voleybol Ligi'ne terfi maçları sonucunda Büyük Salat ve Tuborg takımları ligde kalmıştır.
Lige Katılan Takımlar

Arçelik - İstanbul 

Eczacıbaşı - İstanbul 

Fenerbahçe - İstanbul 

Galatasaray - İstanbul 

Genel Sigorta Altınyurt - İstanbul 

Emlak Kredi Bankası - Ankara 

Petrolofisi - Ankara 

Ziraat Bankası - Ankara 

Karşıyaka - İzmir 

Tuborg - İzmir 

Sönmez Filament - Bursa 

Büyük Salat - Tekirdağ
Statü

12 takım normal sezonda çift devreli lig usulü karşılaşmışlardır. Bu müsabakalar sonucunda grubunda 1., 3., 5. ve 7. sırayı alan takımlar Yarı Final A grubunu, 2., 4., 6. ve 8. sırada yer alan takımlar ise Yarı Final B grubunu oluşturmuşlardır. Gruplarında ilk iki sırada yer alan takımlar final grubunu, 3. ve 4. sırada yer alan takımlar ise klasman grubunu oluşturmuşlardır. Klasman grubu maçları tek maç eleminasyon sisteminde yapılmıştır.



Ligde son iki sırada yer alan takımlar ligden düşerken, 10. ve 11. sırada yer alan takımlar, Voleybol 2. Ligi'nin 3. ve 4. takımlarıyla Türkiye Deplasmanlı Erkekler Voleybol Ligi'ne terfi maçları grubunu oluşturmuşlardır.
Normal Sezon

| --- | --- |
: Yarı Final A Grubu
: Yarı Final B Grubu
|  S |  Takım  |  O |  G |  M |  AS |  VS |  Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Eczacıbaşı | 22 | 19 | 3 | 62 | 20 | 41 |
| 2 | Sönmez Filament | 22 | 18 | 4 | 60 | 22 | 40 |
| 3 | Galatasaray | 22 | 18 | 4 | 56 | 28 | 40 |
| 4 | Emlak Kredi Bankası | 22 | 17 | 5 | 54 | 28 | 39 |
| 5 | Arçelik | 22 | 15 | 7 | 55 | 29 | 37 |
| 6 | Fenerbahçe | 22 | 11 | 11 | 40 | 41 | 33 |
| 7 | Karşıyaka | 22 | 9 | 13 | 39 | 45 | 31 |
| 8 | Ziraat Bankası | 22 | 9 | 13 | 36 | 50 | 31 |
| 9 | Büyük Salat | 22 | 7 | 15 | 33 | 48 | 29 |
| 10 | Tuborg | 22 | 5 | 17 | 26 | 54 | 27 |
| 11 | Petrolofisi | 22 | 4 | 18 | 20 | 57 | 26 |
| 12 | Genel Sigorta Altınyurt | 22 | 0 | 22 | 7 | 66 | 22 |
|  | Baraj Maçı |  |  |  |  |  |  |
|  | Küme düşenler |  |  |  |  |  |  |
Yarı Final Grubu

A Grubu= Arçelik, Eczacıbaşı, Galatasaray ve Karşıyaka



B Grubu= Emlak Kredi Bankası, Fenerbahçe, Sönmez Filament ve Ziraat Bankası
A Grubu Maçları 1. Devre : 23-25 Şubat'ta İzmir'de

A Grubu Maçları 2. Devre : 3-5 Mart'ta İstanbul'da oynanmıştır.
| --- | --- |
: Final Grubu
|  S |  Takım  |  O |  G |  M |  AS |  VS |  Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Galatasaray | 6 | 4 | 2 | 15 | 7 | 10 |
| 2 | Eczacıbaşı | 6 | 4 | 2 | 12 | 6 | 10 |
| 3 | Arçelik | 6 | 4 | 2 | 12 | 10 | 10 |
| 4 | Karşıyaka | 0 | 0 | 6 | 2 | 18 | 6 |
|  | Klasman Grubu |  |  |  |  |  |  |
B Grubu Maçları 1. Devre : 23-25 Şubat'ta Bursa'da

B Grubu Maçları 2. Devre : 3-5 Mart'ta Ankara'da oynanmıştır.
| --- | --- |
: Final Grubu
|  S |  Takım  |  O |  G |  M |  AS |  VS |  Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Sönmez Filament | 6 | 4 | 2 | 14 | 8 | 10 |
| 2 | Emlak Kredi Bankası | 6 | 4 | 2 | 14 | 11 | 10 |
| 3 | Fenerbahçe | 6 | 3 | 3 | 11 | 12 | 9 |
| 4 | Ziraat Bankası | 6 | 1 | 5 | 7 | 15 | 7 |
|  | Klasman Grubu |  |  |  |  |  |  |
Klasman Grubu

11 Mart 1989 

Arçelik 3 - Ziraat Bankası 0 

Fenerbahçe 3 - Karşıyaka 1 



12 Mart 1989 

5.-6.lık Maçı 

Arçelik 3 - Fenerbahçe 0



7.-8.'lik Maçı 

Karşıyaka 3 - Ziraat Bankası 0
|  S |  Takım  |  O |  G |  M |  AS |  VS |  Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 | Arçelik | 2 | 2 | 0 | 6 | 0 | 4 |
| 6 | Fenerbahçe | 2 | 1 | 1 | 3 | 4 | 3 |
| 7 | Karşıyaka | 2 | 1 | 1 | 4 | 3 | 3 |
| 8 | Ziraat Bankası | 2 | 0 | 2 | 0 | 6 | 2 |
Final Grubu

Final Grubu Maçları 23-25 Mart tarihleri arasında Ankara'da yapıldı.
| --- | --- |
: Şampiyon
|  S |  Takım  |  O |  G |  M |  AS |  VS |  Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Galatasaray | 3 | 3 | 0 | 9 | 4 | 6 |
| 2 | Sönmez Filament | 3 | 2 | 1 | 8 | 5 | 5 |
| 3 | Eczacıbaşı | 3 | 1 | 2 | 4 | 7 | 4 |
| 4 | Emlak Kredi Bankası | 3 | 0 | 3 | 4 | 9 | 3 |
1952 Severo-Kurilsk depremi

| --- | --- |
UTC zamanı: 1952-11-04 16:58:30
Yerel tarih: 5 Kasım 1952
Yerel saat: 04:58
Büyüklük: 9.0 Richter
Derinlik: 21.6 km
Tsunami: 18 m (59 ft)
Etkilenen ülkeler/bölgeler: Rusya, Amerika Birleşik Devletleri
Kayıplar: 2.336 ölü
1952 Severo-Kurilsk depremi Kamçatka Yarımadası kıyılarını vurdu. 9.0'lık deprem, 5 Kasım 1952'de saat 04:58'de Severo-Kurilsk, Kuril Adaları, Sakhalin Oblastı, Rusya SFSR, SSCB'yi vuran büyük bir tsunamiyi tetikledi. Bu, Sahalin Oblastı ve Kamçatka Oblastı'ndaki birçok yerleşim yerinin yıkılmasına yol açarken, asıl etki Severo-Kurilsk kasabasını vurdu.