1932 Almanya cumhurbaşkanlığı seçimi
Sonuçlar

İlk turda 13 Mart'ta hiçbir aday kullanılan oyların mutlak çoğunluğunu elde edemedi, ancak Hindenburg %49,6 ile çok az bir farkla başarısız oldu. Prusya, Renanya veya Saksonya gibi geleneksel Sosyal Demokrat ve Merkez partilerin kalelerinde daha yüksek seçim sonuçları elde etti. Hitler'in aldığı sonuçlar kendisi için büyük bir hayal kırıklığı olsa da NSDAP 1930 Reichstag seçimlerine kıyasla daha fazla kazanım elde etti. Hindenburg'un ilk turda yeniden seçilememesi destekçilerini şok etti ve hayal kırıklığına uğrattı.
Hitler, 1925'teki kalelerinin birçoğunda Hindenburg'u geride bıraktı ve ilk turda 1925 Hindenburg seçmenlerinin oylarının tahmini olarak yüzde 50'sini aldı. Duesterberg'in oyları da hesaba katıldığında, Hindenburg'un 1925'te kendisine oy verenlerin üçte birinden azını, Bavyera Halk Partisi'nin (BVP) her iki seçimde de kendisini desteklediği Bavyera hariç yüzde 30'undan azını koruduğu tahmin edilmektedir. Komünistlerin "tek sol aday" beklentileri karşılanmadı, yine de Sosyal Demokratların politikalarına karşı mücadelelerini sürdürdüler ve 10 Nisan'daki ikinci tur için Thälmann'ı aday gösterdiler.
The Des Moines Register sonucu bildirirken şu uyarıda bulundu: "Nisan ayında Hitler kazanırsa ulusun ve hatta Avrupa'nın geleceği büyük ölçüde belirsizdir... [Nazilerin] aşırılık yanlısı politikaları kolaylıkla en ciddi uluslararası sorunlara yol açabilir." New York Daily News, Hindenburg'u "modern Almanya'nın en büyük karakteri" olarak tanımladı ve komünistleri ve Stahlhelmi tamamen yendiğini söyleyerek yeniden seçilmesinin kolay olacağını öngördü. Hindenburg'un halefi konusunda tereddütlüydü ve tazminat sorunu çözülmezse Hitler'in Hindenburg'un destekçilerini miras alacağını öne sürüyordu. Chicago Tribune, Paris'te sonuçlara ilişkin büyük hayal kırıklığının Hindenburg'un ikinci turda kazanacağına duyulan güvenle birleştiğini kaydetti ve Nazileri "büyük ölçüde olumsuz[,] ... Cumhuriyet karşıtı, parlamento karşıtı, Young Planı karşıtı, Locarno karşıtı, Milletler Cemiyeti karşıtı, anti-semitik ve anti-kapitalist." olarak tanımladı.
Hindenburg'un ilk turda yeniden seçilememesi, ikinci turda yeniden seçilmesini neredeyse garanti altına aldı. Hiç kimse, özellikle de Hindenburg'un destekçileri, sadece iki hafta sonra birçok eyalette seçim yapılacağı için ikinci tura gidilmesini istemiyordu. Yine de, ikinci tur özellikle de Duesterberg'in adaylıktan çekilmesi muhtemel olduğu için Hindenburg'un muhafazakar destekçilerine onu desteklemek için bir şans daha verdi. Stahlhelm yöneticilerinin 19-20 Mart'ta yaptığı bir toplantıda Duesterberg'in ikinci tura kalmayacağı ve DNVP ile yapılan ittifakın iptal edileceği sonucuna varıldı; Hindenburg'un muhafazakâr destekçilerinin çoğu Duesterberg seçmenlerinin ikinci turda çoğunlukla Hindenburg'a yöneleceğini umuyordu. Bu umutlar, Hugenberg'in ikinci turda Hitler'i desteklemeyi reddetmesi ve Hitler'in tek başına aday olma kararına hâlâ kızgın olmasıyla artmıştır.
Duesterberg'in çekilmesinin ardından ikinci turda Hindenburg, Hitler ve Thälmann yarıştı. 1925'te olduğu gibi Komünist Parti Ernst Thälmann'ı aday gösterdi. Komünist Enternasyonal tarafından desteklenen Thälmann'ın, Hindenburg'un karakterinden tiksinen sol kanat Sosyal Demokratlardan destek alacağı umuluyordu. Gerçekten de Almanya Sosyalist İşçi Partisi ve Internationaler Sozialistischer Kampfbund örgütü gibi sol partiler ve Carl von Ossietzky gibi entelektüeller desteklerini açıkladılar. Hindenburg'un muhafazakâr destekçileri NSDAP'yi ve ideolojisini eleştirmelerine rağmen ilk turda Hitler'e karşı kişisel bir saldırıda bulunmamışlardı. İkinci turda Hitler'i, cumhuriyet karşıtı söylemleri NSDAP'nin sisteme bağlılığını gizleyen bir parti adamı olarak tasvir ettiler. Ayrıca Hitler ve Nazileri, Marksizme karşı söylemleri özel mülkiyet ve serbest girişimden hoşlanmamalarını gizlemek için kullanılan sosyalistler olarak tasvir etmişlerdir. Hindenburg'un Hristiyan karakteri ile Hitler'in örgütlü dine karşı ilgisizliğini karşılaştırdılar. NSDAP bu suçlamalara, seçimler arasında Hindenburg'un destekçilerinin tersine döndüğüne dikkat çekerek, Hindenburg'u 1925'teki destekçilerine ihanet etmekle ve o zaman kendisine karşı çıkan Katolikler, Marksistler ve Yahudilerle ittifak kurmakla suçlayarak ve Hitler'in bu unsurlar tarafından yürütülen bir korkutma kampanyasının kurbanı olduğunu iddia ederek yanıt verdi.
Duesterberg'i destekleyen sanayiciler Hindenburg'a karşı hevesli değillerdi ve destekçilerinin umutlarının aksine ikinci turda büyük ölçüde ona geçmediler. Brüning sanayiciler arasında popüler değildi, öyle ki Reusch 19 Mart'ta Hitler'le görüştükten sonra "Frankischer Kurier "e ikinci turda herhangi bir destek vermekten kaçınmasını söyledi. Duesterberg ikinci turda Hindenburg'u destekledi; yine de RLB, Pan-Alman Birliği ve Almanya Birleşik Yurtsever Ligleri, Cumhuriyeti sona erdirmek için Hitler'i destekledi. Bunun sonucunda Hugenberg ile ilişkileri gerildi, ve parti içinde ve dışında giderek yalnızlaştığı için DNVP'den ikinci turda bir rol oynamamasını istedi. Sanayici Fritz Thyssen Hitler'i desteklediğini açıkladı.
İkinci turda Hindenburg %53'lük bir sonuçla cumhurbaşkanı seçilirken, Hitler ilk tura kıyasla iki milyondan fazla oyla sonucunu önemli ölçüde artırdı ve büyük ölçüde Duesterberg'in çekilmesinden yararlanarak Hindenburg'un 1925 seçmenlerinin tahmini yüzde 60'ına kadarını elde etti. İlk turda Duesterberg'e oy verenlerin yaklaşık yarısı Hitler'e oy verirken, üçte birinden azı Hindenburg'a oy verdi. Hitler'in kazanımlarının yüzde 15'inden bazısı Thälmann'dan ayrılanlardan geldi.