Maurice Sarrail
Biyografi > Birinci Dünya Savaşı: batı cephesi 1914-15 > Verdun çevresinde çatışma

Ana madde: I. Marne Muharebesi
Eylül ayı başlarında Sarrail'e, Louis Franchet d'Esperey (Beşinci Ordu) ve Foch (Dokuzuncu Ordu) ile birlikte, geri çekilmeyi durdurması ve karşı saldırıya hazır olması emredildi (Instruction Generale No 5). Ancak Marne Muharebesi sırasında, diğer Fransız generallerin aksine Sarrail'e sadece karşısındaki Alman Veliaht Prensi Wilhelm'in Beşinci Ordusunu Verdun civarında sıkıştırması emredildi.
Fernand de Langle de Cary'nin Dördüncü Ordusunun sağı ile Üçüncü Ordunun solu arasında Revigny Boşluğu açılmıştı. Dördüncü Ordunun solu ile Foch'un Dokuzuncu Ordusunun sağı arasında da 20 km genişliğinde benzer bir boşluk açılmıştı. Joffre bu boşlukları kapatmak için Lorraine'den XV. ve XXI. kolorduları getirirken, Almanlar saldırıya geçti; ancak bu saldırılar, de Langle'ı batıdan kuşatırken Wilhelm'in kendisini desteklemesini isteyen Albrecht von Württemberg (Alman Dördüncü Ordusu komutanı) ile de Langle ve Sarrail arasındaki Revigny Boşluğu'na ilerlerken Albrecht'in kendisini desteklemesini isteyen Wilhelm arasındaki çekişme nedeniyle kısmen başarısız oldu. Wilhelm sonunda doğrudan babası Kayzer'e başvurdu.
Sarrail 6 Eylül sabahı saldırıya geçti; sağ tarafı Verdun'a dayanırken, kuvvetlerinin ana gövdesi 20 km güneybatıda, kabaca kuzeybatı yönünde saldırdı. Fransız başkomutan Joffre, Sarrail'in Argonne'dan güneye Revigny Boşluğu'na doğru ilerleyen Alman Beşinci Ordusunu doğu kanadından vurmasını bekliyordu ama bunun yerine Veliaht Prens Wilhelm güneydoğuda Bar-le-Duc'a doğru ilerliyordu ve bu yüzden onun ordusu ile Sarrail'in ordusu kafa kafaya çarpıştı. Sarrail'in kuvvetleri, Rossigny'de Fransız sömürgecileri çok kötü bir şekilde yenen von Pritzelwitz'in VI. Kolordusu tarafından tekrar bozguna uğratıldı ve Sarrail (6 Eylül) Joffre'den sert bir yazılı azar işitti. Joffre, Sarrail'in adamlarını teçhizatı ve subayları kötü liderlik nedeniyle terk etmekle eleştirdi ve "gerekli her türlü önlemi alarak düzeni yeniden kurmasını" istedi.
Almanlar 8 Eylül'den itibaren Troyon (Verdun'un güney doğusu) çevresine de saldırarak Sarrail'in gerisindeki Maas Nehri tepelerini tehdit ediyorlardı. Revigny Boşluğu'nda bir yarma ihtimali ile birleştiğinde, Verdun ve Üçüncü Ordunun tamamen kuşatılması ve Almanların Lorraine'deki İkinci Orduya saldırması ihtimali vardı. Joffre 8 Eylül saat 20.00'de Sarrail'e, kuvvetlerini batıya kaydırmak ve Alman ilerlemesini daha iyi engellemek için Verdun Müstahkem Bölgesi ile teması kesmesi için yetki verdi. Sarrail bunu reddetti ve daha sonra kendisini "Verdun'un Kurtarıcısı" olarak tanımlayacak ve eylemlerinin Verdun'u ele geçirilmekten kurtardığını iddia edecekti. Bu bir abartıdır: Verdun, 350 ağır ve 442 hafif top ve 65.774 asker tarafından savunuluyordu ve muhtemelen hemen ele geçirilme tehlikesi çok azdı. Ordusunun kuşatılmasını riske atan eylemleri Herwig tarafından "acımasızca" olarak tanımlanırken, Doughty de aynı derecede eleştireldir.
Alman Beşinci Ordusu 10 Eylül'de son büyük saldırısını yaptı ve Joseph Alfred Micheler'in V. Kolordusu ile Verraux'nun VI. Kolordusuna bağlı soixante-quinzes'in (Almanların deyimiyle "kara kasaplar") yoğun ateşiyle karşılaştı. Nancy'deki Alman saldırılarının başarısızlığından giderek daha fazla endişe duyan Helmuth Johannes Ludwig von Moltke, Wilhelm babasına tekrar başvurmakla tehdit edene kadar son gece saldırısı için verdiği izni başlangıçta iptal etti. Eylül ayının ilk on gününde Alman Beşinci Ordusu 15.000 kayıp vermiş, bazı birliklerde subay kayıpları %40'a kadar çıkmıştı. 10 Eylül sabahı saat 9'da, Alexander von Kluck ve Karl von Bülow'a Alman hattının batısındaki Marne'den geri çekilmelerini emretmekten dönen Yarbay Hentsch, Wilhelm ve kurmay başkanı Schmidt von Knobelsdorff'un Kayzer'den ya da Moltke'den yazılı olarak gelmedikçe uymayı reddettikleri bir emirle Beşinci Ordunun da geri çekilmesini emretti. O gün Sarrail Joffre'ye "durum tatmin edici" mesajını verebilmiş, Joffre ise saat 14.00'da Alexandre Millerand'a (savaş bakanı) Marne Muharebesi'nin artık "tartışılmaz bir zafer" olduğunu bildirebilmiştir.
Almanların geri çekilmesine rağmen ne Üçüncü ne de Dördüncü Ordu fazla ilerleme kaydedebildi. Joffre, 13 Eylül 1914'te Sarrail'i telefonda azarlayarak, düşmanın 48 saat önceki geri çekilişinden Sarrail'in nasıl "haberdar edilmediğine" dair resmi bir soruşturma talep etti; Sarrail bu talebi, personeline Joffre'ye rutin bir ilerleme raporu telefon ettirerek geçiştirdi. Verdun'un güneydoğusunda Almanlar 13 Eylül'de Troyon Kalesi'ni ve 26 Eylül'de Camp des Romains Kalesi'ni ele geçirerek Saint-Mihiel Salient'i oluşturdular. Bu cephe Verdun'u besleyen demiryolu hatlarından birini kesiyordu ve bu da savunmacıları 1916 Muharebesi'nde büyük ölçüde karayolu taşımacılığına güvenmek zorunda bırakacaktı.