İlkel çorba
Oparin'in teorisi

Aleksandr Oparin, teorisini ilk olarak 1924 yılında Proiskhozhdenie Zhizny (Yaşamın Kökeni) başlıklı küçük bir broşürde Rusça olarak ortaya attı. Oparin'e göre, ilkel Dünya yüzeyinde karbon (demir karbür formunda) gibi ağır elementlerden oluşan kalın, kırmızı-sıcak bir sıvı vardı. Bu çekirdek, hidrojen gibi en hafif elementlerle, yani gazlarla çevriliydi. Su buharının varlığında karbürler hidrojenle tepkimeye girerek hidrokarbonlar oluşturuyordu. Bu hidrokarbonlar ilk organik moleküllerdi. Bunlar daha sonra oksijen ve amonyak ile birleşerek karbonhidratlar ve proteinler gibi hidroksi ve amino türevlerini üretmiştir. Bu moleküller okyanus yüzeyinde birikerek jel benzeri maddeler haline geldi ve boyutları büyüdü. Bunlar, Oparin'in koaservat adını verdiği ilkel organizmaların (hücrelerin) ortaya çıkmasına neden oldu.
Oparin orijinal teorisinde oksijeni ilkel gazlardan biri olarak kabul ediyordu; dolayısıyla ilkel atmosfer oksitleyici bir atmosferdi. Ancak 1936'da teorisini detaylandırdığında (aynı adı taşıyan ve 1938'de İngilizceye çevrilen bir kitapta), ilkel ortamın kimyasal bileşimini oksijen hariç olmak üzere metan, amonyak, serbest hidrojen ve su buharından oluşan katı indirgeyici olarak değiştirmiştir.
Oparin, basitten karmaşığa doğru yavaş ve kademeli bir evrimi içeren Darwinci düşünceyle yoğrulmuş 1936 tarihli çalışmasında, yaşamın ilk formlarının dış çevrelerinde bulunan moleküllere ve organik maddelere bağımlı mikroorganizmalar olması gereken uzun bir kimyasal ve biyolojik öncesi evrim sürecinin sonucu olan heterotrofik bir köken önermiştir. Bu dış ortam ilkel çorbaydı.
Heterotrofik köken fikri kısmen, Oparin'e göre basitliği nedeniyle ilk olarak evrimde ortaya çıkmış olması gereken fermentatif reaksiyonların evrenselliğine dayanıyordu. Bu, o dönemde yaygın olarak kabul gören, ilk organizmaların fotosentetik pigmentler, enzimler ve CO2 ve H2O'dan organik bileşikler sentezleme yeteneğini içeren ototrofik bir metabolizma ile ortaya çıktığı fikrine karşıydı; Oparin için orijinal fotosentetik organizmaları Darwinci evrim fikirleriyle bağdaştırmak imkansızdı.
Oparin, o tarihte bilinen jeokimyasal ve astronomik verilerin ayrıntılı analizinden yola çıkarak, O2'den yoksun ve CH4, NH3 ve H2O'dan oluşan ilkel bir atmosfer de önermiştir; bu koşullar altında yaşamın kökeninden önce abiyotik bir sentez dönemi ve ardından ilkel Dünya'nın denizlerinde çeşitli organik bileşiklerin birikimi olduğuna işaret edilmiştir. Bu birikim, çok çeşitli moleküller içeren ilkel bir et suyunun oluşmasıyla sonuçlanmıştır.
Oparin'e göre burada, organik moleküllerin ve pozitif ve negatif yüklü diğer polimerlerin bir araya gelmesiyle özel bir kolloid türü olan koaservatlar oluşmuştur. Oparin, ilk canlı varlıklardan önce, kademeli evrimi ilk organizmaların ortaya çıkmasına neden olan bu koaservatlara benzer hücre öncesi yapılar olduğunu öne sürdü.
Koaservatlar gibi, Oparin'in orijinal fikirlerinin birçoğu yeniden formüle edilmiş ve değiştirilmiştir; örneğin ilkel Dünya'daki atmosferin indirgeyici karakteri, hücre öncesi bir model olarak koaservatlar ve glikolizin ilkel doğası gibi. Aynı şekilde, artık kademeli süreçlerin daima de yavaş olması gerekmediği ve hatta fosil kayıtları sayesinde yaşamın kökeni ve erken evriminin kısa jeolojik zaman aralıklarında gerçekleştiği bilinmektedir.
Bununla birlikte, Oparin'in teorisinin genel yaklaşımının biyoloji üzerinde büyük etkileri olmuştur. Çünkü Oparin'in çalışmaları, yaşamın kökeni çalışmalarının tamamen spekülatif bir alandan yapılandırılmış ve geniş bir araştırma programına dönüşmesini sağlamıştır. Böylece, yirminci yüzyılın ikinci yarısından bu yana, Oparin'in yaşamın kökeni ve erken evrimi teorisi, moleküler biyolojinin deneysel bulgularının yanı sıra evrimsel biyolojinin teorik katkılarını da barındıran bir yeniden yapılanma geçirmiştir.
Biyolojinin bu iki dalı arasında bir yakınlaşma noktası olan ve heterotrofik köken teorisine mükemmel bir şekilde dahil edilen RNA dünyası hipotezinde bulunur.