III. Pedro (Aragon kralı)
Yurtdışındaki savaşları > Sicilya Vesperleri Savaşı

1266'da Charles, Papa IV. Clemens'in onayıyla, Pedro'nun karısının hanedanı olan Hohenstaufen tarafından yönetilen Sicilya Krallığı'nı işgal etti. Charles'ın işgalci güçlerine karşı savaşan babası ve kuzeni Conradin'in ölümünden sonra Sicilya tahtının gerçek varisiydi. Bu, Pedro'yu karısının sağında Sicilyalı Manfredo'nun varisi yaptı.
İtalyan doktor Giovanni da Procida, Sicilya'da Pedro adına hareket etti. Giovanni, Charles'ın Tagliacozzo Muharebesi'ndeki başarısından sonra Aragon'a kaçmıştı. Giovanni, hoşnutsuzlukları Pedro lehine artırmak için Sicilya'ya ve oradan VIII. Mihail'in desteğini almak için Konstantinopolis'e gitti. Mihail, papanın onayı olmadan Aragon kralına yardım etmeyi reddetti ve bu nedenle Giovanni, Roma'ya gitti ve orada, Mezzogiorno'da Charles'ın yükselişinden korkan Papa III. Nicolaus'un onayını aldı. Giovanni daha sonra Barselona'ya döndü, ancak Papa öldü ve yerine bir Fransız ve I. Charles ile Anjou Hanedanı'nın sadık bir müttefiki olan Papa IV. Martinus geldi. Bu, yaklaşan çatışma için zemin hazırladı.
Constance böylece kocası tarafından desteklenen babasının tahtına hak iddia etti, ancak Charles Papalık tarafından desteklendiği ve gücü daha güçlü kaldığı için iddia sonuçsuz kaldı. 1277'de yeni bir Papa III. Nicolaus'ın seçilmesi, Aragon Kralı'na bir umut ışığı verdi, ancak Nicolaus bir şekilde 1280'de öldü ve Fransız yanlısı bir Papa IV. Martinus umutları tüketti.
Pedro yine de komşu hükümdarlarıyla stratejik ittifaklar kurmaya başlamıştı. Pedro, kardeşi Mayorka Kralı II. Jaime'e 1279'da Perpignan antlaşmasını imzalattı ve burada Mayorka Krallığını III. Pedro avantajını kullandı ve Şubat 1283'te Calabria kıyı şeridinin çoğunu ele geçirdi. Charles, belki de çaresiz hissederek, Pedro'ya mektuplar göndererek, çatışmayı kişisel mücadele yoluyla çözmelerini talep etti. Pedro kabul etti ve Charles düelloyu ayarlamak için Fransa'ya döndü. Her iki kral da yerleri ve tarihleri belirlemek için altı şövalye seçti ve 1 Haziran'da Bordeaux'da bir düello planlandı. Her iki tarafa da yüz şövalye eşlik edecek ve yarışmayı İngiltere Kralı I. Edward hükme bağlayacaktı; ancak papaya kulak veren İngiliz kralı katılmayı reddetti. Pedro, Sicilya'dan sorumlu Giovanni da Procida'dan ayrıldı ve kendi krallığı aracılığıyla, şüpheli bir Fransız pususundan kaçmak için kılık değiştirerek girdiği Bordeaux'ya döndü. Söylemeye gerek yok, hiç çatışma olmadı ve dönüşünde Pedro çok çalkantılı bir Aragon buldu.
Ayrıca Kastilya Krallığı ile uzun süreli dostane bir ilişkisi vardı ve 1281'de Kastilya Kralı X. Alfonso ve çocuk Sancho ile Campillo ve Ágreda anlaşmalarını imzalayarak krallıklar arasında güçlü bir ittifak kurdu.
Pedro, Portekiz Krallığı ile en büyük kızı Aragonlu Elizabeth'in Portekiz Kralı I. Diniz ile evlendiği bir evlilik ittifakı kurdu. Pedro ayrıca İngiltere Kralı I. Edward'ın kızı İngiltere Kralı Eleanor ile varisi III Alfonso'yu nişanladı. Tüm bu ittifaklara rağmen Pedro, Fransa Krallığı ile olan kötü ilişkisini sürdürdü.
30 Mart 1282'de Sicilya Krallığı'nda Anjou'lu I. Charles hükûmetine karşı Sicilya Vesperleri adlı bir halk ayaklanması oldu. Soylu Sicilyalı isyancılar, Pedro'dan yardım istediler ve karısı Constance'ı gerçek Kraliçeleri olarak gördükleri için ona tacı teklif ettiler ve Alcoy'da Palermo halkından bir elçi aldıktan sonra Pedro, 30 Ağustos 1282'de Trapani'ye çıktı. 4 Eylül'de Palermo'da Kral ilan edildi. Charles, Messina Boğazı'ndan kaçmak ve yalnızca Napoli Kralı kalmak zorunda kaldı. Papa IV. Martinus, Pedro'ya Sicilya'yı işgal etmesi için 60,000 altın parça sağladığı için hem Pedro'yu hem de VIII. Mihail'i aforoz etti.
Katalan kara birlikleri Guillem Galceran de Cartellà tarafından komuta edildi ve ünlü ve korkulan almogavarlar, arbaletçiler ve mızrakçılar tarafından oluşturuldu. Pedro'nun güçlü filosu Lauria'lı Roger tarafından komuta edildi ve Angevin'in adaya yaptığı saldırıları sürekli olarak püskürttü. Roger de Lauria, Fransız kuvvetlerini Malta Muharebesi'nde ve 1284'te Charles'ın esir düştüğü Napoli Körfezi'nde yendi.
Sicilya'nın fethi, Yahudilerin katkıları ve aljamas gruplara yüklenenen vergiler ile finanse edildi. Bebek Alfonso, 1282'de onlardan 200,000 sous harç talep etti. Valensiya Krallığı'ndan gelen aljamas 25,000 sous verdi, Aragonlular, 75,000 ve 100,000 sous Katalan aljamas gruplara yükledi. Sicilya Krallığı, ertesi beş yüzyıl boyunca Aragon kraliyet ailesi ve onun varisleri için inatla izlenen bir miras olacaktı.