stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Borel-Cantelli önsavı
Eş önerme

Eş Borel–Cantelli önermesi olarak da adlandırılan sav, özgün önermenin üst limitinin 1 olması için gerekli ve yeterli koşulları tanımlamaktadır. Sav, bağımsızlık varsayımını tümüyle değiştirerek  (A_{n})'nin yeterince büyük n değerleri için sürekli artan bir örüntü oluşturduğunu kabullenmektedir. Önerme şöyle özetlenebilir:
A_{k}\subseteq A_{k+1} koşulunu sağlayan bir  (A_{n}) tanımlı ve  {\bar {A}}  A'nın tümleyeni ise, sonsuz sayıda  A_{k} olayının gerçekleşme olasılığı ancak ve ancak
koşulunu sağlayan ve sürekli artan bir pozitif tam sayı dizisi tanımlıysa 1'e eşittir.
Şarabın berraklaştırılması ve stabilizasyonu

Şarap yapım süreci doğal olarak şaraptan çökelebilen çökeltiler üretir.
Şarap yapımında, berraklaştırma ve stabilizasyon, şarapta asılı kalan çözünmeyen maddenin şişelenmeden önce çıkarıldığı işlemlerdir. Bu madde ölü maya hücreleri (tortu), bakteri, tartratlar, proteinler, pektinler, çeşitli tanenler ve diğer fenolik bileşikler ile üzüm kabuğu, posa, sap ve sakız parçalarını içerebilir. Açıklama ve istikrara kavuşturma para cezası, filtreleme, santrifüjleme, yüzdürme, soğutma, pastörizasyon ve/veya fıçı olgunlaşması ve rafa kaldırma içerebilir.
| g t Şarap |
| --- | --- | --- |
| Dünya'da bağcılık |  Asmaların yıllık büyüme döngüsü  Şarapçılık  Önoloji  Türler  Terroir  Veraison  Üzüm bağı  Sek  Cru  Proof  Bâtonnage  |  |
| Şarap tarihi |  Antik Fenikeliler ve şarap  Passum   Antik Yunanistan   Antik Roma  Çin'de şarap  Noah'ın şarabı  Fransız şarabının tarihi Büyük Fransız Şarap Hastalığı   Yeni Dünya 1976 Paris şarap tadımı  |  |
| Stiller |  Kırmızı şarap  Beyaz şarap  Köpüklü şarap  Roze  Turuncu şarap  Tatlı şarap Fortifiye şarap  Buz şarabı  Aromatize şarap  Meyve şarabı  Asil çürüme  Saman şarabı  Geç hasat şarabı  Diğerleri Sofra şarabı  Doğal şarap  Biyodinamik şarap  Organik şarap  Koşer şarap  |  |
| Beyaz şarap |  Airén  Aligoté  Catarratto  Cayetana blanca  Chardonnay  Chenin blanc  Colombard  Glera  Grüner Veltliner  Macabeo  Müller-Thurgau  Muscat blanc  Muscat of Alexandria  Palomino  Riesling  Rkatsiteli  Sauvignon blanc  Semillon  Trebbiano  Vasilaki  Welschriesling  |  |
| Kırmızı şarap |  Alicante Bouschet  Barbera  Bobal  Cabernet Franc  Cabernet Sauvignon  Carignan  Cinsaut  Douce noir  Gamay  Grenache  Isabella  Malbec  Merlot  Montepulciano  Mourvèdre  Pinot noir  Sangiovese  Syrah  Tempranillo  Zinfandel  |  |
| Bölgeler |  Fransız şarabı Alsas şarabı  Bordo şarabı  Burgonya şarabı  Şampanya  Loire Vadisi  İtalyan şarabı Piemonte şarabı  Toskana şarabı  Marsala şarabı  Vin Santo  Amarone  Venedik şarabı  Friuli-Venezia Giulia şarabı  Amerika Birleşik Devletleri şarabı Kaliforniya şarabı  Oregon şarabı  Washington şarabı  New York şarabı  İspanyol şarabı Cava şarabı   Priorat   Rías Baixas  Ribera del Duero  Rioja şarabı  Jerez-Xeres-Sherry  Pedro Ximénez  Oloroso  Alman şarabı  Portekiz şarabı  Arjantin şarabı  Şili şarabı  Avustralya şarabı  Yeni Zelanda şarabı  Güney Afrika şarabı  |  |
| Ambalaj, aksesuarlar,   ve  saklama |  Şarap etiketi  Şarap şişesi  Kutu şarap  Sürahi şarabı  Şarap mantarı  Alternatif şarap kapatma   Vidalı kapak  Muselet  Şarap bardağı  Tirbuşon  Bağlantı noktası maşası  Sürahi  Şarap dağıtıcı  Şarap rafı  Şarap kavı  Şarap mağarası  Solera  |  |
| Şarap kimyası |  Şarap aroması  Şarapta asitler  Şaraptaki fenolik içerik  Şaraptaki proteinler  Şaraptaki şekerler  |  |
| Sanayi |  Şarabın Sınıflandırılması  Oenofili  Maitre de chai  Şarap garsonu  Şarap ve yemek eşleşmesi  Şarap hatası  Şarap dolandırıcılığı   Şarap şahsiyetleri  Şarap tadımı  Şarap tadımı tanımlayıcıları  |  |
Cezire (halifelik eyaleti)

Cezire (Arapça: الجزيرة), Raşidun, Emevi ve Abbasi halifeliklerinin bir eyaletiydi.
Cezire, buraya yerleşen Arap kabilelerinin ismini taşıyan Diyar Bekir, Diyar Rebia ve Diyar Mudar bölgeleri arasında bölünmüştür ve zaman zaman alt-eyalet olarak Musul, Erminiyye ve Azerbaycan'ı da içermekteydi.
639/40 yılında Müslüman Araplar tarafından fethedilmesinin ardından daha üst bir yönetim birimi olan Cund Hims bölgesine bağlı bir idari birim haline geldi. Halife I. Muaviye veya I. Yezid dönemlerinde Hims'ten ayrılmış ve Cund Kınnesrin'in yetki alanına girmiştir. 692 yılında Halife Abdülmelik tarafından kendi eyaleti haline getirildi. 702'den sonra sık sık Hilafet'in kuzey sınırı boyunca kilit öneme sahip Erminiye ve Azerbaycan bölgelerini kapsayarak onu bir büyük eyalet haline getirdi. Kays/Mudar ve Rebia kabilelerinden Arapların hakimiyeti, burayı Emevi orduları için büyük bir kabile mensubu yerleşimi haline getirdi. Cezire askerî birlikleri, 8. yüzyılda Emevi halifeleri döneminde önemli bir askeri rol oynadı. Emevilerin, Abbasiler tarafından yıkılmasına kadarki dönemde askeri önemi zirveye ulaştı.
Coğrafya

Cezire, Fırat ve Dicle nehirleri (Yukarı Mezopotamya) arasındaki bölgenin kuzey kısmını, Yukarı Dicle'nin kuzey ve doğusundaki alanları ve şehirleri, Büyük ve Küçük Zap nehirlerinin etrafındaki alanları ve Fırat'ın batı kıyılarındaki toprakları kapsıyordu.
Bölge genellikle nispeten alçak bir platodur ve Tur Abdin, Sincar Dağları, Cebel Mahul ve Cebel Abdülaziz da dahil olmak üzere bir dizi dağ sırası ile noktalanmıştır. Bu dağlardan, Fırat Nehri'nin büyük kolları, bölgenin en batısındaki Balih, merkezde Habur ve kuzeyde Tur Abdin'den doğan Hirmas (Habur'un bir kolu) akmaktadır. Tharthar nehri doğuda Cebel Sincar'dan doğar ve Suriye Çölü'ne akar.
Cezire'nin batısında Bilad'üş Şam Eyaleti (coğrafi Suriye) vardı. Kuzeybatıda ise Suğur el-Ceziriyye ile Bizans İmparatorluğu ile Yukarı Mezopotamya sınırı yer almaktadır. Erminiye (günümüz Ermenistan) ve Azerbaycan (günümüz İran Azerbaycan'ı) eyaletleri sırasıyla kuzey ve kuzeydoğuda yer alıyordu. Irak güneyde uzanıyor ve güneybatıda Anbar'dan kuzeydoğuda Takrit'e kadar uzanan bir hat ile Cezire'den ayrılıyordu.
Coğrafya > İdari bölümler

Cezire üç bölgeye ayrılmıştı; Diyar Mudar, Fırat boyunca uzanan bölgeyi kapsıyordu, Diyar Rebia, Dicle boyunca uzanıyordu ve Diyar Bekir kuzeyde Ermeni Dağları'na kadar uzanıyordu. Bölünme, her bölgedeki baskın kabile grubuna, yani Mudar ve Rebia'ya dayalı olarak kabile sınırları boyuncaydı. Bölgelerin Arap kabile isimlerini taşıması, diğer eyaletlere göre Emevi orduları için daha büyük bir kabile üyesi toplama havuzuna sahip olduğundan, eyaletteki Arap kabile üyelerinin büyük varlığının göstergesiydi; bu da muhtemelen eyaletin askerî gücünü açıklıyordu. Bölünme aynı zamanda İslam öncesi idari normları da yansıtıyor olabilir; çünkü Diyar Mudar, Roma egemenliğinden önce bir Arap hanedanı tarafından yönetilen bir krallık olan ve daha sonra Monofizit Hristiyanlığın merkezi haline gelen Roma-Bizans eyaleti Osrhoene'ye karşılık geliyordu. Öte yandan, daha büyük olan Diyar Rabi'a'nın sınırları daha az belirgindi ve İslam öncesi dönemde Bizans ile Sasani imparatorlukları arasındaki başlıca çatışma bölgesiydi. Kaynaklarda Musul şehri zaman zaman Diyar Rabi'a'nın bir parçası olarak görülüyordu, ancak Emevi döneminin büyük bölümünde kendi ayrı bir vilayetti.
Tarihi

Cezire, Ömer'in halifeliği sırasında 638/639 veya 639/40'ta Müslümanlar tarafından fethedildi. Müslüman orduları İyaz bin Ganm tarafından yönetiliyordu. İyaz bin Ganm, hasat zamanı öncesinde veya sırasında Fırat ve Habur nehirleri boyunca surlarla çevrili yerleşim yerlerini sık sık kuşatırken, bir yandan da tarımsal malzeme ve esirler için çevredeki kırsal bölgeye baskın yapmak üzere birlik müfrezeleri gönderiyordu. Rakka (Bizanslılara göre Kallinikos) örneğinde şehir surlarının dışındaki köylüler, Arap Hristiyan göçebeler tarafından korunuyordu. Orada Müslüman güçler, açlık tehlikesiyle karşı karşıya kalan şehrin liderlerini beş veya altı gün içinde teslim olmaya zorladı. İyaz bin Ganm'ın amacı, fatihlere tarım ürünlerinin yanı sıra vergi gelirlerinin de akışını sağlamak için şehirleri en az yıkımla ele geçirmekti. Edessa, Harran ve Samosata liderleriyle de benzer teslim koşulları sağlandı ve son iki şehirde Müslüman garnizonları kuruldu.
Fetih sonrasında Cezire muhtemelen Cund Hims (Humus'un askeri bölgesi) ve gelecekteki Cund Kınnesrin bölgesi (kuzey Suriye'nin askeri bölgesi) ile tek bir idari birim oluşturdu. İyaz ibn Ganm, Suriye'nin genel komutasını elinde bulunduran Ebu Ubeyde bin Cerrah'ın ölümünün ardından 639 yılında Ömer tarafından Humus-Kınnesrin-Cezire valisi olarak atandı. Cezire'ye iki idari temsilci atandı; biri Arap olmayanlardan (muhtemelen yerleşik nüfustan), diğeri ise Tağlib gibi göçebe Arap kabilelerinden sorumluydu. Ömer, Arap olmayanların başına Habib ibn Mesleme el-Fihri'yi, Arapların başına da Velid bin Ukbe'yi atadı. İyad 641'de öldü ve yerine Said bin Hizyam el-Cumahi geçti. İkincisinin 642'deki ölümünden sonra Umeyr ibn Sa'd el-Ensari vali olarak atandı. Umeyr ibn Sa'd, Osman'ın halifeliği sırasında hastalandı ve görevinden ayrıldı, ardından Osman, Hims-Qinnasrin-Cezire bölgesini Mu'awiya ibn Abi Süfyan'ın yetki alanına bağladı; Muaviye o zamanlar zaten Cund Dimaşk (Şam'ın askeri bölgesi) ve Cund el-Urdunn'un (Ürdün'ün askeri bölgesi) valisiydi.
Muaviye, 661'de Emevi Halifeliğini kurdu ve 680'deki ölümüne kadar halife olarak hüküm sürdü, ardından yerine oğlu I. Yezid (hükümdarlık dönemi 680-683) geçti. Muaviye'nin veya Yezid'in hükümdarlığı sırasında Qinnasrin ve Cezire Cund Hims'ten ayrıldı ve Cund Qinnasrin bölgesi oldu. Ayrılık, Muaviye'nin valiliği ve halifeliği sırasında Arap göçmen kabilelerin akınına bir tepki olabilir. Cezire'nin Suriye bölgeleriyle ilişkisi, iki bölgenin Doğu Piskoposluğunu oluşturduğu Roma ve Bizans dönemi düzenlemelerinin bir devamıydı. Bununla birlikte, tarihçi Halid Yahya'ya göre, Mudar grubunun (Kays, Esad, Tamim) üstünlüğü ile karakterize edilen fetih sonrası dönemde Cezire'deki Arap kabilelerinin bileşimi, burayı "biraz ayrı bir varlık" haline getirdi. Her ne kadar ilk Kaysi fatihleri, Muaviye'nin yaşamı boyunca göçmen akışına hoşgörü göstermiş olsalar da, topraklarının, daha sonra Yaman hizipini oluşturan ve Yaman hizbi ile yakın müttefik olan kabilelerin bulunduğu Suriye'den ziyade, dışarıdaki kabilelerin yeniden yerleştirilmesi için seçilmesine kızdılar.
Kaynaklar

1 2  Canard 1965, s. 523.
↑  Juynboll 1989, ss. 88–91.
↑  Hinds 1993, s. 264.
↑  Shaban 1971, s. 82.
Anna Koçetova

Anna Aleksandrovna Koçetova (Rusça: Анна Александровна Кочетова; d. 4 Mayıs 1987), Rus hentbolcudur. GK Astrahanoçka ve Rusya millî takımında oynamaktadır.
Kariyeri > Kulüp

Anna Koçetova ilk kez 2002 yılında GK Dinamo Volgograd kulübü için hentbol oynamaya başladı. Dinamo Volgograd ile 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014'te Rusya Ligi şampiyonluğunu ve 2008 yılında EHF Kupası'nı kazandı. Ayrıca 2014-15 sezonunda Kadınlar EHF Şampiyonlar Ligi dörtlü finalinde yer aldı. 2015 yılında Rusya liginin en iyi oyuncusu seçildi. 2009-10'da, Kadınlar EHF Şampiyonlar Ligi'nde en çok gol atanlar listesinde üçüncü sırayı Bojana Popović ile paylaşırken, 2014-2015 sezonunda aynı listede dördüncü oldu. 2017 yazında GK Astrakhanoçka'ya transfer oldu.
Kariyeri > Millî takım

Rusya millî takımının bir parçası olarak ilk kez 2010 yılındaki Avrupa Şampiyonası'na katıldı. Daha sonra oynamayı bırakarak millî takımda uzun süre yer almadı, ancak 2015 yılında millî takıma geri döndü ve Rusya'nın Dünya Şampiyonası'na gitmesine yardımcı oldu. 2016 yazında bir erkek çocuğu dünyaya getirdi, bu nedenle o yılki Olimpiyatlarda yer almadı. Aralık ayında antrenmanlara döndü ve daha sonra Ocak 2017'de tekrar maçlarda oynamaya başladı. 2017 yılında Rusya ile Dünya Şampiyonası'na katıldı ve 2018 Avrupa Şampiyonası'nda gümüş madalya kazandı.
Başarıları > Millî takım

Avrupa Şampiyonası:
2018
Başarıları > Kulüp

EHF Kupası:
2007-08 (Dinamo Volgograd)
Rusya Ligi:
2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12, 2012-13, 2013-14 (Dinamo Volgograd)
2002-03, 2003-04, 2004-05, 2005-06 (Dinamo Volgograd)
2006-07, 2007-08 (Dinamo Volgograd), 2017-18 (GK Astrahanoçka)
Hekzaklorobütadien

Hekzaklorobütadien (genellikle HCBD olarak kısaltılır), C
4Cl
6 formülüne sahip, klorlu alifatik bir diendir. 
Oda sıcaklığında terebentin benzeri bir kokuya sahip, renksiz bir sıvıdır. En yaygını diğer klorlu bileşikler için çözücü olarak kullanılması olmak üzere özel uygulamaları bulunur.
Adından da anlaşılacağı üzere Cl2C=C(Cl)C(Cl)=CCl2 olarak gösterilen yapısı, tüm hidrojenleri klor ile ikâme edilmiş 1,3-bütadiendir. Molekül ağırlığının %81,58'i klor, %18,42'si karbon olan bu bileşik, tetrakloroetilen, trikloroetilen ve karbon tetraklorür gibi sıkça üretilen klorlu organik bileşiklerin endüstriyel üretiminde yan ürün olarak ortaya çıkar ve çevre kirliliğine neden olur.
Özellikleri ve izomerleri

HCBD, doymamış bir bileşik (alkadien) olmasına rağmen, doymuş bileşikler gibi davranır.
HCBD'nin C
4Cl
6 formülünü paylaştığı birkaç izomeri vardır. Bütün sübstitüentleri aynı olduğundan cis-trans izomerisi görülmez. Bu bileşikler endüstriyel yönden HCBD kadar önemli değildir ve bilinen herhangi bir kullanımları yoktur.
Hekzakloro-1,2-bütadien, 1,2-bütadien türevi klorlu bir allen.
Hekzaklorobüt-1-in, büt-1-in türevi.
Hekzaklorobüt-2-in ya da bis(triklorometil)asetilen, büt-2-inin tamamen klorlu türevidir. 1877 yılında F. Krafft tarafından üretilmiş ve "perkloromezol" adı verilmiştir.
Hekzaklorosiklobüten, siklobüten türevi.
Üretimi

Hekzaklorobütadien ilk olarak 1893 yılında M. A. Besson tarafından, kloroformun termal bozunması ile elde edildi.
Hekzaklorobütadienin sınai üretimi 1944 yılında başlamıştır. Madde, Hooker Chemical Company tarafından doğal ve sentetik kauçuk ile diğer polimerler için bir çözücü olması amacıyla üretilmeye başlanmıştır.
HCBD, öncelikle klorinoliz tesislerinde karbon tetraklorür ve tetrakloroetilen üretiminde bir yan ürün olarak ortaya çıkar. Klorinoliz, hidrokarbonlar pirolitik koşullar altında klor gazına maruz kaldığında meydana gelen radikal bir zincir reaksiyonudur. 
Hidrokarbonlar klorlanır ve elde edilen klorokarbonlar parçalanır. Bir bakıma yanmaya benzeyen bu işlemde yanmadaki oksijen yerine klor ile reaksiyon gerçekleşir.
Tetrakloroetilen ve karbon tetraklorür o kadar büyük bir ölçekte üretilir ki, genellikle endüstriyel talebi karşılamaya yetecek kadar HCBD kalır. Alternatif olarak hekzaklorobütadien, bütan veya bütadienin klorlanması yoluyla doğrudan üretilebilir. HCBD, yalnızca tetrakloroetilen ve trikloroetilenin reaksiyonundan da elde edilebilir.
Reaktiflik

Klorinoliz reaksiyonlarının ürünleri büyük ölçüde reaksiyonun meydana geldiği sıcaklığa ve basınca bağlıdır. Böylece, klor gazı varlığında bu reaksiyon koşulları ayarlanarak, hekzaklorobütadien daha da klorlanarak sadece karbon ve klordan oluşan tetrakloroetilen (perkloroetilen), hekzakloroetan (perkloroetan), oktaklorobüten (perklorobüten) ve hatta dekaklorobütan (perklorobütan) bileşikleri elde edilebilir. Genel olarak, bir karbon bileşiği üzerindeki klor sübstitüentlerinin sayısını artırmak yanıcılığını azaltır ancak bazı bileşiklerin olası toksisitesini artırabilir.
Karbon iskeleti bölünmesi yoluyla klorlama termodinamik yönden daha az karbonlu bileşik üretimi için tercih edilirken, klorlu dört karbonlu ürünler daha düşük sıcaklık ve basınçlarda tercih edilir. Hekzaklorobütadienin üç klorinoliz ürünü aşağıdaki reaksiyonlarda gösterilmiştir:
Kullanım alanları

Hekzaklorobütadien; elastomerler için çözücü, ısı transfer sıvısı, transformatörlerde soğutucu, jiroskop sıvısı, gazlardaki safsızlıklar için adsorban, özellikle endüstriyel su rezervuarları ve soğutma suyu sistemlerinde yosun oluşumunu önlemek için biyosit olarak kullanılmıştır. Bazı Avrupa Birliği ülkelerinde bağcılıkta bitki koruma maddesi olarak kullanılır. Aynı zamanda flor içeren yağlayıcıların ve kauçuk bileşiklerinin üretiminde bir ara madde olarak da kullanıldı. HCBD güçlü bir herbisit olmasına rağmen, bileşiğin düşük konsantrasyonlarda yüksek toksisitesi nedeniyle son yıllarda bu özel uygulamadan vazgeçilmiştir.
Hekzaklorobütadienin birincil uygulamalarından biri, klor için bir çözücü olarak kullanılmasıdır. Bu, "benzer benzeri çözer" yaygın sözünün de iyi bir örneğidir. 0 °C'de HCBD'de klorun molar çözünürlüğü yaklaşık %34'tür (2,17 mol/L). Başka bir klor çözücü olan karbon tetraklorürde 0 °C'deki çözünürlüğü yaklaşık %30'dur (3,11 mol/L). Bir mol HCBD, bir mol karbon tetraklorürden daha fazla kloru çözebilir, ancak iki çözücü arasındaki moleküler ağırlık farkı (HCBD: 260,74, Karbon tetraklorür: 153,81) öyle büyüktür ki, litre başına karbon tetraklorürde daha fazla klor çözünebilir. Aşağıdaki tabloda çeşitli sıcaklıklarda klorun karbon tetraklorür ve hekzaklorobütadiendeki çözünürlüğü gösterilmiştir.
| Sıcaklık (°C) | HCBD'nin molar çözücülüğü | CCl4'ün molar çözücülüğü |
| --- | --- | --- |
-20: 60
| 0 | 34 | 30 |
| 20 | 21 | 18 |
| 40 | 13 | 10 |
| 60 | 10 | 8 |
| 80 | 6 | 5 |
Tıpkı klor gibi, diğer birçok klor içeren bileşik de hekzaklorobütadien içinde kolayca çözülebilir. Bir çözücü olarak, yaygın asitlere karşı reaktif değildir ve nükleofilik olmayan bazları seçer. Çözücü olarak HCBD'nin örnek bir uygulaması, pentaklorometilbenzen verecek şekilde toluenin FeCl3 ile katalize edilmiş klorlanmasıdır. Hekzaklorobütadien, bu reaksiyonda yalnızca karbon tetraklorür yerine kullanılır çünkü ferrik klorür (FeCl
3) karbon tetraklorürde çözünmez.
Klorlu bileşiklere olan yakınlığı göz önüne alındığında, sıvı HCBD, gaz akımlarından klor içeren kirleticileri uzaklaştırmak için yıkayıcı olarak kullanılır. Bu uygulamanın bir örneği, birincil kirletici maddeler (özellikle klor), hekzaklorobütadien içinde gaz hâldeki hidrojen klorürden daha fazla çözünür olduğundan, HCI gazının üretiminde kullanılmasıdır.
Kızılötesi spektroskopide hekzaklorobütadien, C-H bağının gerilme frekanslarını analiz etmek için ara sıra bir çözücü olarak kullanılır. Yaygın çözücü Nujol, bir hidrokarbondur ve bu nedenle numuneden gelen sinyale müdahale edebilen C-H gerilim bantları sergiler. HCBD hiçbir C-H bağı içermediğinden kızılötesi spektrumun bu kısmını elde etmek için bunun yerine kullanılabilir. Bazı organometalik bileşikler HCBD ile reaksiyona girer ve bu nedenle, numuneyi tahrip etmemek için çözücü olarak seçerken dikkatli olunmalıdır.
Toksisite

Hekzaklorobütadienin oral, solunum ve dermal yollarla maruz kalmanın ardından sistemik zehirlenmeye neden olduğu gözlemlenmiştir. Etkiler arasında karaciğer ve böbrek hasarı, merkezî sinir sistemi baskılanması (baygınlık, bilinç kaybı gibi) ve siyanoz sayılabilir.
Birleşik Devletler Çevre Koruma Ajansı, hekzaklorobütadieni "C grubu - İnsanlar için olası kanserojen" olarak sınıflandırmıştır. Ulusal İş Güvenliği ve Sağlığı Enstitüsü, sekiz saatlik bir iş günü boyunca önerilen HCBD'ye maruz kalma üst sınırını 0,02 ppm olarak belirlemiştir.
Çevreye etkileri

Hekzaklorobütadien, birçok ülkede son yıllarda görülmeye ve tanınmaya başlanan bir kirleticidir. Suda, havada, toprakta ve çeşitli organizmalarda HCBD'ye rastlanmıștır. Bu nedenden ötürü HCBD birçok ülkede uğraşılması birincil bir kirletici olarak kabul edilir. 2015'te HCBD, Stockholm Sözleşmesi kapsamında "kalıcı organik kirletici" (POP) olarak sınıflandırıldı. 2021 yılında Birleşik Devletler Çevre Koruma Ajansı HCBD'nin kasıtlı üretimi, ithalatı, işlenmesi ve satışını çevresel nedenlerden ötürü yasakladı.
Çoğu araştırma, salınan HCBD'nin önemli bir kısmının atmosfere karıştığını öne sürdü ve çeşitli kaynaklara göre HCBD'nin bulunduğu ana ortam havadır. Düşük miktarlarda dahi olsa da, arktik biyotadaki çeşitli canlılarda HCBD'ye rastlanmıştır. 2019 tarihli bir araştırmada, arktik bölgede yasayan kara kuşları, memeliler ve deniz kuşlarının bedenlerinde, balıklara ve deniz memelilerine göre nispeten daha yoğun HCBD bulunduğu görüldü. HCBD'nin fotokimyasal olarak bozununcaya veya parçacıklı madde üzerine adsorbe edilip suya veya toprağa çökelinceye kadar havada kalması beklenir. Atmosferdeki HCBD yarı ömürlerine ilişkin tahminler 60 gün ila 3 yıl arasında değişir.
HCBD abiyotik veya biyotik dönüşüm süreçlerine girebilir. HCBD'nin, güneş spektrumu içindeki ışığı emdiği için doğrudan foto-bozunmaya, ayrıca OH radikalleri ve ozon tarafından foto-oksidasyona uğraması beklenir. Ancak hidrolize olabilen fonksiyonel gruplardan yoksun bir yapıya sahip olan HCBD'nin hidrolize uğraması beklenmez.
En üst: Tetrakloroetilen (C
2Cl
4) ve hekzakloroetan (C
2Cl
4)
Orta: Oktakloro-2-büten (C
4Cl
8)
En alt: Dekaklorobütan (C
4Cl
10)
Stefan Ortega

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Stefan Ortega Moreno
Doğum tarihi:  6 Kasım 1992 (32 yaşında)
Doğum yeri:  Hofgeismar, Almanya
Boyu:  1,85 m (6 ft 1 in)
Mevkii:  Kaleci
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Manchester City
Numarası:  18
Altyapı kariyeri
:  Hessen Kassel
2007-2011:  Arminia Bielefeld
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2011-2014 |  Arminia Bielefeld |  36 |  (0) |
| 2014-2017 |  1860 Münih |  56 |  (0) |
| 2017-2022 |  Arminia Bielefeld |  166 |  (0) |
| 2022- |  Manchester City |  4 |  (0) |
| Toplam |   |  262 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 5 Aralık 2024 (2024-12-05) 
Stefan Ortega Moreno (d. 6 Kasım 1992, Hofgeismar), kaleci olarak görev yapan Alman profesyonel futbolcudur. Premier League takımlarından Manchester City'de forma giymektedir.
Kişisel hayatı

Ortega'nın babası İspanyol, annesi ise Almandır.
Nilüfer Hatun

| Nilüfer Hatun |
| --- | --- |
نیلوفر خاتون
Nilüfer Hâtun'un mezarı, Bursa'daki Orhan Gazi Türbesi'ndedir.
Doğum: Holofira Yarhisar
Ölüm: 1383 Bursa, Osmanlı Devleti
Defin: Orhan Gazi Türbesi, Bursa, Türkiye
Eş(ler)i: Orhan Gazi
Çocuk(lar)ı: Gazi Süleyman Paşa   I. Murad   Şehzade Kasım
Hanedan: Osmanlı Hanedanı (evlilikle)
Dini: önceden Hristiyan   sonradan Sünni İslam
Nilüfer Hatun, (doğum adı Holifera, Holophira veya Olivera) (ö. 1383 Bursa), Yarhisar Tekfuru'nun kızı, Osmanlı Devleti'nin ikinci padişahı Orhan Gazi'nin eşidir. Rumeli Fatihi Süleyman Paşa ve Osmanlı Devleti'nin üçüncü padişahı I. Murad'ın annesidir. Bursa ve İznik'te büyük izler bırakmıştır. Bursa'nın Nilüfer ilçesinin ve Nilüfer Çayı'nın adı ondan gelmektedir.
Yaşamı

Osmanlı Devleti'nde yabancı eşlerden ilki aynı zamanda ilk yabancı kökenli sultandır. Rum asıllıdır. Asıl adı Holofira idi. Nilüfer, bu adın Türkçeleşmiş halidir. Orhan Gazi ile evlendirilmeden önce Bilecik Tekfuru'nun oğluyla nişanlıydı. Osmanlıların 1299'da Bilecik'i ele geçirmeleri ve ardından yakınlardaki düğün konvoyuna yapılan baskın sırasında tutsak alındığı ve Osman Gazi tarafından oğlu Orhan Gazi ile evlendirildiği söylenmektedir. Tarihçi Necdet Sakaoğlu'nun aktardığına göre Nilüfer Hatun, cariye durumundaki ilk padişah eşidir. Osmanlı Hanedanı'na anne tarafından Rum kanı (genetiği) taşıyan ilk şehzadeleri de o doğurmuştur. 1360 yılında ölen Gazi Süleyman Paşa ile ondan on yaş daha küçük olan üçüncü Osmanlı padişahı I. Murad'ın annesidir.