Oslo Anlaşmaları
Barış planının ana hatları

Oslo Anlaşmaları'nın belirtilen hedefleri, diğer hususların yanı sıra, Filistin'in geçici Özyönetimi (Filistin Yönetimi (FY) değil, Filistin Yasama Konseyi) ve Güvenlik Konseyinin 242 ve 338 sayılı kararları temelinde beş yıl içinde çözülmemiş meselelerin kalıcı olarak çözüme kavuşturulmasıydı. Anlaşmalar Filistinlilerin "meşru ve siyasi haklarını" tanımakla birlikte, geçici dönemden sonraki kaderleri konusunda sessiz kalmaktadır. Oslo Anlaşmaları ne Oslo sonrası Filistin özyönetiminin niteliğini, yetki ve sorumluluklarını ne de nihayetinde yöneteceği toprakların sınırlarını tanımlamaktadır.
Oslo Anlaşmaları'nın temel konularından biri İsrail Ordusunun Filistin topraklarından çekilmesiydi. Plan, aşamalı bir çekilme ve eşzamanlı olarak güvenliğin sağlanmasına yönelik sorumlulukların Filistinli yetkililere devredilmesiydi. Oslo II, Madde X.2 şöyledir:
İsrail askeri güçlerinin belirlenen askeri bölgelere yeniden konuşlandırılması Konseyin göreve başlamasının ardından başlayacak ve Filistin polisinin kamu düzeni ve iç güvenlik sorumluluğunu üstlenmesiyle orantılı olarak kademeli olarak uygulanacaktır ...
Ve Madde XI.2.e:
Konseyin göreve başladığı tarihten itibaren 18 ay içinde tamamlanacak olan diğer yeniden konuşlandırma aşamalarında, kalıcı statü müzakerelerinde müzakere edilecek konular hariç olmak üzere, toprakla ilgili yetki ve sorumluluklar aşamalı olarak Batı Şeria ve Gazze Şeridi topraklarını kapsayacak şekilde Filistin yargı yetkisine devredilecektir.
İlk aşama A ve B bölgelerinden çekilmeyi içermekteydi. C Bölgesi'nden yeniden konuşlandırmalar sonraki aşamalarda gerçekleşecekti. Madde XI.3'e göre:
"C Bölgesi" Batı Şeria'nın A ve B Bölgeleri dışında kalan ve kalıcı statü müzakerelerinde ele alınacak konular dışında, bu Anlaşma uyarınca kademeli olarak Filistinlilerin yetki alanına devredilecek olan bölgeleri anlamına gelir.
Madde XVII.1'e göre müzakere edilecek konular şunlardır:
"Kudüs, yerleşimler, belirli askeri yerler, Filistinli mülteciler, sınırlar, dış ilişkiler ve İsrailliler; ve ... Konseye devredilmeyen yetki ve sorumluluklar."
Kudüs ve yerleşimlerin Filistinlilere devredilecek alanların dışında tutulmasıyla, İsrail'in varlığı, bunları koruyacak ordu da dahil olmak üzere, müzakere edilmiş bir anlaşma olmadan değişmeyecektir. Anlaşmalar ayrıca İsrail'in sınırlar, hava sahası ve Gazze karasuları üzerindeki münhasır kontrolünü de korumaktadır. Oslo II, Madde XII:
Batı Şeria ve Gazze Şeridi'ndeki Filistinlilerin kamu düzenini ve iç güvenliğini sağlamak amacıyla Konsey, aşağıda Madde XIV'te belirtildiği şekilde güçlü bir polis gücü kuracaktır. İsrail, Mısır ve Ürdün sınırlarını koruma sorumluluğu da dahil olmak üzere dış tehditlere karşı savunma sorumluluğunu, denizden ve havadan gelebilecek dış tehditlere karşı savunma sorumluluğunu ve ayrıca iç güvenliklerini ve kamu düzenlerini korumak amacıyla İsraillilerin ve Yerleşimlerin genel güvenlik sorumluluğunu taşımaya devam edecek ve bu sorumluluğu yerine getirmek için gerekli adımları atmak üzere tüm yetkilere sahip olacaktır.
İlk adım, İsrail'in Gazze ve Eriha'dan kısmen çekilmesi ve sivil konulardaki bazı yetki ve sorumlulukların geçici Filistin Yönetimi'ne devredilmesiydi. Tüm bunlar Ekim 1993'ten itibaren iki ay içinde kabul edilecekti (Oslo I, Ek II).
Ardından, İsrail askerleri Filistinlilerin yaşadığı bölgelerden çekilerek konseyin kurulması için Filistinlilerin seçim yapmasının önünü açacaktı. Konsey Filistin Yönetimi'nin yerini alacak ve Batı Şeria'daki İsrail Sivil İdaresi feshedilecekti (Oslo II, Madde I). Konseyin göreve başlamasının ardından, Anlaşmanın Ek I Protokolünde ayrıntılı olarak belirtildiği üzere, İsrail birliklerinin yeniden konuşlandırılması devam edecektir. Oslo II Madde I, 5. şu şekildedir: "Konseyin göreve başlamasından sonra Batı Şeria'daki Sivil İdare feshedilecek ve İsrail askeri hükümeti geri çekilecektir...."
Ancak yirmi yıl sonra İsrail askerlerinin çekilmesi gerçekleşmedi ve Sivil İdare hâlâ Batı Şeria'nın %80'inden fazlasında (B ve C Bölgesi) kalıcı askeri varlığa sahip.
Kalan konularla ilgili kalıcı statü müzakereleri en geç Mayıs 1996'da (Gazze-Eriha Anlaşması'nın imzalanmasından iki yıl sonra; Oslo I, Madde V) başlayacak ve Mayıs 1999'dan önce (5 yıllık ara dönemin sonu) sonuçlandırılacaktır. Bir barış anlaşması İsrail-Filistin çatışmasını sona erdirecektir.