Jelenia Góra Vadisi
Tarihçe

12. yüzyılda Polonya krallığı Jelenia Gora vadisi yakınında, Nowo Grodziec veya Swiny gibi Bohemya'ya karşı savunma amaçlı kaleler inşa etti. I. Boleslaw  Silezya'da Ostsiedlung'u başlattıktan sonra Almanlar da bölgeye geldiler. 13. yüzyılın sonlarında Alman sömürgeciler bölgedeki ormanlık alanları keserek ve yakarak azalttılar. Sonrasında aralarında Hirschberg'in de bulunduğu (Jelenia Góra) birkaç köy ve kasaba kuruldu. Bu sıralarda Schaffgotsch ailesi bölgeye geldi ve vadinin büyük bölümlerinin yanı sıra Dev Dağlar'ın sahibi oldu. Durum aile 1945'te sınır dışı edilinceye kadar devam etti. Ormanlar Bohemya'ya karşı doğal bir sınır olarak önemini yitirdikten sonra Jawor-Świdnica dükü sınırı güvence altına almak ve köyleri korumak için vadide birkaç kale inşa etti. Özellikle Bohemya ile sürekli bir kan davası içinde olan II. Bolko'nun saltanatı sırasında birçok sur inşa edildi. 15. yüzyılın ortalarında Silezya'ya hakim olan Matthias Corvinus, Silezya kalelerinin neredeyse tamamını yıktı. Rönesans ve Barok döneminde ise birçok malikane genişletildi ve bazıları görkemli saraylara dönüştü.
Berlin Antlaşması'ndan (1742) beri Silezya, Prusya Krallığı'nın bir parçası olmuştu. 18. yüzyılın sonunda, manzaradan etkilenen sanatçılar ve gezginler vadiyi keşfetti. Başlangıçta Bad Warmbrunn (şimdi Jelenia Góra'nın bir bölgesi olan Cieplice Śląskie Zdrój), kaplıcaları ile popüler bir hamam ve turizm merkezi haline geldi. 1822'de Prusya kralı III. Frederick William'In erkek kardeşi Wilhelm, Hohenzollern hanedanının ilk prensiydi. Yazlık konutunu Hirschberg vadisinde yer alan Fischbach (bugünkü Karpniki) kalesinde aldı. 1831'de kral, Fischbach'taki erkek kardeşini ve Erdmannsdorf'un önceki sahibi mareşal August von Gneisenau'yu ziyaret ederken  Erdmannsdorf arazisini de kendisi satın aldı. Vadi, prenslerin gözlerden uzak yaşayabileceği bir yer haline geldi. 1839'da kral, kızı Prenses Louise için yakınlardaki Schildau Kalesi'ni (bugünkü Wojanów) satın aldı. IV. Frederick William, Erdmannsdorf Sarayı'nı genişletti. Birçok yeni park oluşturuldu ve malikaneler ve saraylar en yeni mimari tarzlara göre yeniden inşa edildi. Kalıntı izleri, küçük pavyonlar, kulübeler, romantik tapınaklar ve manzara noktaları uluslararası bilinirliğe sahip bir kültürel ortam yarattı.
19. yüzyılın sonunda Hirschberg vadisi Almanya'nın en çok tercih edilen seyahat noktalarından biri haline geldi. Araba ile turizm 20. yüzyılın ilk yarısında Sudetenstraße (Sudete yolu) gibi yeni yolların inşasından sonra popüler hale geldi. Hirschberg, Krummhübel (Lehçe: Karpacz) ve Schreiberhau'da (Lehçe: Szklarska Poręba) birçok yeni otel inşa edildi. Aynı zamanda bir sanatçı topluluğuna da ev sahipliği yaptı. Bad Warmbrunn, Doğu Almanya'daki en popüler kaplıcalardan biriydi. Saraylar ve parklar turistik bir cazibe merkezi haline geldi ve halka birçok sanat koleksiyonu açıldı.
II. Dünya Savaşı'nın sonunda Silezya Sovyetler Birliği tarafından fethedildi ve vadi Polonya'nın bir parçası oldu. Yeni sahipler kültürel mirası çok az koruyabildiler. Önemli kiliseler ve kaleler, 13. ve 14. yüzyılda Alman kolonizasyonundan önceki erken Polonya kültürü eserleri korundu ama saraylar ve malikaneler ihmal edilip tahrip edildi. Savaştan hemen sonra turizmin yeniden canlandırılması denendi. Ancak vadideki tatil evlerinin çoğu yeni yerleşimciler tarafından işgal edildiğinden ve turistik altyapı harap durumda olduğundan bu girişimler başarısız oldu. Sanat koleksiyonlarının çoğu ya yok edildi ya da dağıtıldı.
Polonya'da komünizmin çöküşünden sonra, Polonyalı yerleşimcilerin torunları tarafından giderek daha fazla kabul edilen ve değer verilen kültürel peyzajın yeniden keşfi başladı. Bugün pek çok özel ve hükûmet girişiminin yanı sıra Alman sürgün örgütleri ve eski sahiplerinin aile üyeleri, turistik altyapıyı ve kültürel mirası canlandırmak için birlikte çalışıyorlar. Akademisyenler de vadinin Dünya Mirası Alanı olarak kabul edilmesi için çalışıyor.