stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sekanice
Diyalekt ve kabileler

Sustut’enne
Saschojan
Tsay Keh Dene
McLeod Lake Dene
Kwadacha Tsek’ene  (İngilizce Kwadacha Sekani, Kwadacha language, Fort Ware Sekani). Kwada Hi (Fort Ware) yöresinde Kwadacha Tsek’ene First Nation adı altında idari birlik oluştururlar
Örnekler

Kwadacha Tsek'ene
dune kişi; adam
tlįį köpek
wudzįįh rengeyiği
yus kar
chǫ yağmur
k'wus bulut
kwùn ateş
’įįbèh yaz
too su
mun göl
nun kara, toprak
tselh balta
ʼukèʼ ayak
’àtse dedem
’àtsǫǫ ninem
lhìghè’ bir
lhèkwudut'e iki
tadut'e üç
dįįdut'e dört
ǫ evet
Tlįį duchę̀' ’ehdasde Ocak
Dahyusè’ nùkehde wìlę Şubat
Nùtsʼiide Mart
ʼUtʼǫ̀ʼ kùnuyehde Mayıs
Jìje dinììdulh Temmuz
Yhììh nunutsunde wìlę Ağustos
Yhììh ukudeh'àsde Eylül
'Udììtl'ǫh 'uwit'į̀į̀h Ekim
Yus 'ut'į̀į̀h Kasım
Khuye 'uwììjàh Aralık
1939 Türkiye genel seçimleri

1939 Türkiye genel seçimleri, 26 Mart 1939 tarihinde 6. dönem milletvekillerini belirlemek için yapılmış genel seçimlerdir.
Seçim, tek parti dönemindeki diğer seçimler gibi iki dereceli yapılmış ve seçime sadece CHP listesi katılmıştır. CHF'nin 1927 Tüzüğü uyarınca aday listeleri "Millî Şef" İsmet İnönü tarafından belirlenmiş ve ilan edilmiştir. Ayrıca Cumhuriyet Halk Partisi'nin bu isimle katıldığı ilk milletvekili seçimleridir, 1935 yılı Mayıs ayında 384 milletvekili ve 160 il delegesi ile toplanan Dördüncü Kurultay'da partinin adı, Dil Devrimi'nin getirdiği yeni anlayış uyarınca Cumhuriyet Halk Partisi olarak değiştirilmiştir. Seçim sonrasında 3 Nisan 1939'da TBMM açılmış ve İsmet İnönü oybirliğiyle yeniden cumhurbaşkanı seçilmiştir. Bundan sonra Dr. Refik Saydam istifa etmiş, kabineyi kurmakla tekrar görevlendirilmiş ve TBMM'den güvenoyu almıştır.
Ulusal Genç Solistler Yarışması

Genç Solistler Yarışması, Türkiye'deki müzik eğitim kurumlarında öğrenim görmekte olan veya mezun olmuş 21-32 yaş rası gençlerin katıldığı, İzmir’de düzenlenen ulusal bir müzik yarışmasıdır. İlki 2008’de opera ana teması ile gerçekleşen yarışmanın ikinci ve üçüncüsü de opera ana teması ile gerçekleştirilmeye devam etmiştir. İzmir Alsancak Rotary Kulübü tarafından, İzmir Devlet Opera ve Balesi ile Dokuz Eylül Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’nın katkılarıyla düzenlenir.
Genç sanatçıların sanatseverlere tanıtılması ve onlara bazı olanaklar sağlayarak özendirmek, daha ileri düzeye gelmelerine katkı sağlamak amacıyla düzenlenmektedir.
Ödül Sahipleri

| Yıl | Birincilik | İkincilik | Üçüncülük |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 | Erdem Erdoğan (tenor) | Caner Akgün (bariton) | Evren Kayacan (soprano) |
| 2009 | İnanç Makinel (bariton) | Bora Balcı (bariton) | Mehlika Karadeniz (soprano) |
| 2010 | Umut Tarık Akça (bas) | Deniz Yetim  (soprano) | Engin Suna (bas) |
Topçu Kışlası

| --- | --- |
Halil Paşa Topçu Kışlası
Taksim Topçu Kışlası

Genel bilgiler
Durum: Yıkıldı
Tür: Kışla
Mimari tarz: Osmanlı, Rus, Hint mimarileri
Konum: Taksim Meydanı, İstanbul 
Koordinatlar: 41°02′18″K 28°58′13″D﻿ / ﻿41.03833°K 28.97028°D﻿ / 41.03833; 28.97028
Başlama: 1803
Tamamlanma: 1806
Yıkılma: 1940
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Krikor Balyan (18. yüzyılda)   Halil Onur (21. yüzyılda)

Taksim Kışlası'nın 1880 ve 1893 yılları arasında bir tarihte çekilmiş olan fotoğrafı (Abdullah Biraderler, ABD Kongre Kütüphanesi)
Taksim Kışlası ya da Halil Paşa Topçu Kışlası, 1806 - 1940 yılları arasında İstanbul Taksim Meydanı'nda günümüzde Taksim Gezi Parkı'nın durduğu yerde bulunan yapı. Askeri işlevlerinin yanı sıra cambaz gösterileri, at yarışları, Rum hacıların konaklaması gibi amaçlarla da kullanıldı.
1940 yılında İstanbul Valisi ve Belediye başkanı sıfatıyla Lütfi Kırdar'ın isteği ve Avrupalı şehir planlamacılarından Henri Prost'un tavsiyesi üzerine yıkılan kışlanın yerine konut ve sosyal etkinlik alanları inşa edilmesi kararlaştırıldı, fakat  planlanan düzenlemelerin pek azı yapılabildi. Şimdi yapının yerinde Taksim Gezi Parkı vardır.
Kışla'nın tekrar inşası için Gezi Parkı'nın yıkımı çalışmaları 28 Mayıs 2013 tarihinde başlamış, fakat protestolar sonucu çalışmalar durmuştur.
Tarih > İnşa

Taksim Kışlası 1806 yılında Osmanlı padişahı III. Selim döneminde yapıldı. Kabakçı Mustafa İsyanı'nda tahrip olan bina, II. Mahmud döneminde onarıldı.
Tarih > Yenilenme

Bina birkaç kez yangın geçirdikten sonra Padişah Abdülmecid döneminde Tophane Müşiri Damat Gürcü Halil Rifat Paşa'nın gayretleriyle 19. yüzyıl mimari üslubunda ve çok gösterişli olarak yeniden yapıldı. Uzun avlusu ve geniş kanatları olan iki katlı yapının köşelerinde ve her cephesinin ortasında üç katlı  yüksek bölümleri vardı. Rus ve Hint mimarilerinden izler taşıyan yapının iki anıtsal giriş kapısı Harbiye Caddesi ve Talimhâne Caddesi cephelerinin tam ortalarında bulunuyordu.
Kışla 1860-1870 yılları arasında Osmanlı ordusunun modernleştirilmesi sürecinde önemli bir rol oynadı ve en şatafatlı günlerini yaşadı. Padişah Abdülaziz'in 1864 yılında Mısır seyahati dönüşünde kışlayı ziyaret edip kışlada yemek yemesi, kışla tarihinde önemli bir olay olarak kayıtlara geçti.
İsyandan sonra önemini yitiren kışla, 1913'te Sanayi ve Ticaret Şirket-i Milliye-i Osmaniye'ye satıldı. Binanın orta kısmındaki eğitim alanı futbol sahası haline getirildi ve uzun yıllar futbol maçları ve çeşitli gösteriler için kullanıldı. Kışla, I. Dünya Savaşı'nın ardından işgal edilen İstanbul'daki Fransız kuvvetlerinin yönetiminde bulunan Senegalli askerlere tahsis edildi.
Cumhuriyetin ilanından sonra da kışlanın avlusundaki futbol sahası futbol karşılaşmaları için kullanılmayı sürdürdü ve kışla Taksim Stadı adını aldı. 1923 yılında Türkiye millî futbol takımı ilk resmi maçını bu sahada Romanya'ya karşı yaptı.
Tarih > Yıkım

1940'ta şehir planlamacısı Henri Prost'un önerisi ile kışlanın yıkılması, yerine konut ve sosyal etkinlik alanları inşa edilmesi kararlaştırıldı. Kışlanın yıkımından sonra planlanan düzenlemelerin pek azı yapılabildi. Kışla'nın yerine Taksim Gezi Parkı inşa edildi.
Tarih > Tekrar inşa

16 Eylül 2011 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisinin aldığı kararla yapının Kentsel Tasarım Projesi ile bir bütünlük içerisinde değerlendirilerek tekrar inşa edilmesi kararlaştırıldı. Fakat 17 Ocak 2013 tarihinde Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu yapının inşasına, Gezi Parkının İstanbul’un belleğinde yer ettiği gerekçesiyle onay vermedi. Bu karara İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu nezdinde itiraz edildi. Üst kurul, 1 Mart 2013 tarihinde bölgesel kurulun kararını iptal ederek Kışla'nın tekrar inşasına kesin olarak onay verdi. 31.05.2013 tarihinde Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu tarafından Gezi Parkı'nda Topçu Kışlası yapımına onay veren karara İstanbul 6. İdare Mahkemesi yürütmeyi durdurma kararı verdi.
Tarih > Tekrar inşa > Tekrar inşaya tepkiler

Ana madde: 2013 Taksim Gezi Parkı protestoları
Kışlanın inşası için Taksim Gezi Parkı'nda kurulan şantiyeye, yıkım ekipmanları 28 Mayıs 2013'ün ilk saatlerinde getirildi. Durumdan sosyal medya aracılığıyla haberdar olan çevre eylemcileri ve onları destekleyen bir kısım halk, parka kamp kurarak nöbete başladı.
Kışla ile çevresinin havadan görünümü (1930'ların ortası)
SANAA

Kitagata Toplu Konut Projesi
Zollverein İşletme ve Tasarım Okulu, Essen, Almanya
SANAA (Sejima ve Nishizawa ve Ortakları), Japonya'nın Tokyo kentinde yer alan bir mimarlık firmasıdır. 1995 yılında Kazuyo Sejima ve Ryue Nishizawa tarafından kurulmuştur. Mart 2010'da bu mimarlık firmasının kurucuları Kazuyo Sejima ve Ryue Nishizawa, mimarlık alanındaki en prestijli ödül olarak kabul edilen Pritzker Mimarlık Ödülü'nü kazanmıştır.
Projeleri

1995-1996: Multimedia Studio, Gifu, Japonya
1995-1997: N Müzesi, Wakayama, Japonya
1995-1999: O Müzesi, Okayama, Japonya
1996-1997: M Evi, Tokyo, Japonya
1996-1997: K Ofis Binası, Ibaraki, Japonya
1997-1998: Koga Park Café, Ibaraki, Japonya
1997: Welfare Center, Kanagawa, Japonya
1997-1999: Çağdaş Sanatlar Müzesi, Sidney, Avustralya (inşa edilmedi)
1998: Illinois Teknoloji Enstitüsü, Chicago, Illinois (inşa edilmedi)
1998-hâlen: De Kunstlinie Tiyatro ve Kültür Merkezi, Almere, Hollanda
1999-hâlen: Reclaiming Salerno's Inner City, İtalya
1999-2004: 21. Yüzyıl Çağdaş Sanatlar Müzesi, Kanazawa, Japonya
1999-hâlen: Lumiere Park Café, Almere, Hollanda
2000: Prada Güzellik Merkezi, Arezzo, İtalya
2001-2003: Dior Omotesando Mağazası, Tokyo, Japonya
2001-2006: Cam Pavyon, Toledo Sanat Müzesi, Toledo, Ohio
2002: Mercedes-Benz Müzesi, Stuttgart, Almanya (inşa edilmedi)
2002: Rietberg Müzesi Genişleme Projesi, Zürih, İsviçre (inşa edilmedi)
2002-hâlen: Instituto Valenciano de Arte Moderno Genişleme Projesi, Valensiya, İspanya
2003: Issey Miyake Mağazası, Tokyo, Japonya
2003-2006: Zollverein Tasarım Okulu, Essen, Almanya
2003-2006: Naoshima Feribot İstasyonu, Kagawa, Japonya
2003-2007: New Museum of Contemporary Art, New York
2003-hâlen: Novartis Ofis Binası, Basel, İsviçre
2004-hâlen: CIPEA için konutlar, Najing, Çin
2009: Serpenti Galerisi Pavyonu, Londra, İngiltere
2004-2010: Rolex Eğitim Merkezi, École Polytechnique Fédérale de Lausanne, Lozan, İsviçre
SANAA hakkındaki basımlar

Gallery MA (2003). Kazuyo Sejima + Ryue Nishizawa / SANAA Works 1995–2003. Toto Shuppan. ISBN 978-4-88706-224-5
GA (2005). Sejima Kazuyo + Nishizawa Ryue Dokuhon. A.D.A. Edita. ISBN 4-87140-662-8
GA (2005). GA ARCHITECT 18 Sejima Kazuyo + Nishizawa Ryue. A.D.A. Edita. ISBN 4-87140-426-9
Yuko Hasegawa (2006). Kazuyo Sejima + Ryue Nishizawa: SANAA. Phaidon Press. ISBN 978-1-904313-40-3
Agustin Perez Rubio (2007). SANAA Houses: Kazuyo Sejima + Ryue Nishizawa. Actar. ISBN 978-84-96540-70-5
Joseph Grima and Karen Wong (Eds) (2008) Shift: SANAA and the New Museum. Lars Müller Publishers. ISBN 978-3-03778-140-1
Thomas Daniell (2008). After the Crash: Architecture in Post-Bubble Japan. Princeton Architectural Press. ISBN 978-1-56898-776-7
Dipnotlar

↑  "Pritzker Ödülü Bu Sene Japonya'ya Gitti". Arkitera.com. Erişim tarihi: 29 Mart 2010.
| g t Pritzker Mimarlık Ödülü'nü kazananların listesi |
| --- | --- |
 Philip Johnson (1979)  Luis Barragán (1980)  James Stirling (1981)  Kevin Roche (1982)  Ieoh Ming Pei (1983)  Richard Meier (1984)  Hans Hollein (1985)  Gottfried Böhm (1986)  Kenzō Tange (1987)  Gordon Bunshaft / Oscar Niemeyer (1988)  Frank Gehry (1989)  Aldo Rossi (1990)  Robert Venturi (1991)  Álvaro Siza Vieira (1992)  Fumihiko Maki (1993)  Christian de Portzamparc (1994)  Tadao Andō (1995)  Rafael Moneo (1996)  Sverre Fehn (1997)  Renzo Piano (1998)  Norman Foster (1999)  Rem Koolhaas (2000)  Herzog & de Meuron (2001)  Glenn Murcutt (2002)  Jørn Utzon (2003)  Zaha Hadid (2004)  Thom Mayne (2005)  Paulo Mendes da Rocha (2006)  Richard Rogers (2007)  Jean Nouvel (2008)  Peter Zumthor (2009)  SANAA (2010)  Eduardo Souto de Moura (2011)  Wang Shu (2012)  Toyo Ito (2013)  Shigeru Ban (2014)  Frei Otto (2015)  Alejandro Aravena (2016)  Rafael Aranda, Carme Pigem ve Ramón Vilalta / RCR Arquitectes (2017)  B. V. Doshi (2018)  Arata Isozaki (2019)  Yvonne Farrell ve Shelley McNamara (2020)  Anne Lacaton ve Jean-Philippe Vassal (2021)  Diébédo Francis Kéré (2022)  David Chipperfield (2023) 
| g t Schock Ödülü sahipleri |
| --- | --- |
Felsefe & mantık:  Willard Van Orman Quine (1993)  Michael Dummett (1995)  Dana Scott (1997)  John Rawls (1999)  Saul Kripke (2001)  Solomon Feferman (2003)  Jaakko Hintikka (2005)  Thomas Nagel (2008)  Hilary Putnam (2011)  Derek Parfit (2014)  Ruth Millikan (2017)  Saharon Shelah (2018)  Dag Prawitz / Per Martin-Löf (2020)  David Kaplan (2022) 
Matematik:  Elias M. Stein (1993)  Andrew Wiles (1995)  Mikio Sato (1997)  Yuri I. Manin (1999)  Elliott H. Lieb (2001)  Richard P. Stanley (2003)  Luis Caffarelli (2005)  Endre Szemerédi (2008)  Michael Aschbacher (2011)  Yitang Zhang (2014)  Richard Schoen (2017)  Ronald Coifman (2018)  Nikolai G. Makarov (2020)  Jonathan Pila (2022) 
Müzik:  Ingvar Lidholm (1993)  György Ligeti (1995)  Jorma Panula (1997)  Kronos Quartet (1999)  Kaija Saariaho (2001)  Anne Sofie von Otter (2003)  Mauricio Kagel (2005)  Gidon Kremer (2008)  Andrew Manze (2011)  Herbert Blomstedt (2014)  Wayne Shorter (2017)  Barbara Hannigan (2018)  György Kurtág (2020)  Víkingur Ólafsson (2022) 
Görsel sanatlar:  Rafael Moneo (1993)  Claes Oldenburg (1995)  Torsten Andersson (1997)  Herzog & de Meuron  (1999)  Giuseppe Penone (2001)  Susan Rothenberg (2003)  SANAA / Kazuyo Sejima + Ryue Nishizawa (2005)  Mona Hatoum (2008)  Marlene Dumas (2011)  Anne Lacaton / Jean-Philippe Vassal (2014)  Doris Salcedo (2017)  Andrea Branzi (2018)  Francis Alÿs (2020)  Rem Koolhaas (2022) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 8049637  BNF: cb119872640 (data)  CiNii: DA19147616  GND: 10012191-3  ISNI: 0000 0001 0790 8052  LCCN: no2006098842  NKC: pna2010567993  NLA: 49286505  NLI: 987007436381805171  RKD: 340335  SUDOC: 119867915  ULAN: 500262429  VIAF: 146057604   WorldCat (LCCN): no2006-098842
Çilkotince

| Çilkotince |
| --- | --- |
Tsìnlhqút’ín
Ana dili olanlar: Kanada (Britanya Kolombiyası)
Konuşan sayısı: 2,000  (tarih gerekli)
Dil ailesi: Denesey Na-Dene Eyak-Atabask Atabask Kuzey  Çilkotince
Dil kodları
ISO 639-2: ath
ISO 639-3: clc
Çilkotince (kendilerince Tsìnlhqút’ín; İngilizce Chilcotin, Tsilhqot’in, Tsilhqut’in, Tzilkotin), Kanada'da Britanya Kolombiyası eyaletinde yaşayan Çilkotinler tarafından konuşulan Atabask dillerinden bir Kızılderili dilidir.
Çilkotince, Eung-Do Cook tarafından geliştirilen 47 ünsüz 6 ünlüden oluşan Latin alfabesiyle yazılır. İngilizcedeki f, r, v harfleri Çilkotincenin ses sisteminde kullanılmaz.
Örnekler

dénì kişi; halk
tŝì kaya
déyènẑ adam
ts'íqíh kadın
sùnàgh ağabeyim
lhùy balık
lhìn köpek
sès ayı
gèh tavşan
dẑèlh dağ
dìny dört
bèghú (onun) diş'i
béẑì (onun) ağzı
Prince of Persia (1989 video oyunu)

| Prince of Persia |
| --- | --- |
[[Dosya:Prince of Persia 1989 cover.jpg Amiga, Amstrad CPC and DOS sürümleri için kullanılan kapak çalışması|frameless|upright=1]]
Geliştirici: Brøderbund 
Yayımcı: Brøderbund
Yapımcı: Brøderbund
Tasarımcı: Jordan Mechner
Seri: Prince of Persia 
Platformlar: Amiga, Amstrad CPC, Apple II, Atari ST, GB, GBC, Genesis/Mega Drive, Mac OS, MS-DOS, NES, SNES, PSN, Sam Coupé, Sega CD, TurboGrafx-CD, Xbox 360 (XBLA), ZX Spectrum
Çıkış: 3 Ekim, 1989
Tür: Platform
Mod: Tek oyunculu oyun 
Prince of Persia (Genelde "POP" olarak kısaltılır.) 3 Ekim, 1989'da Apple II için ilk olarak Jordan Mechner tarafından geliştirilen, bilgisayar oyunlarında görülen animasyon kalitesinde büyük bir sıçramayı temsil eden platform oyunudur. Mechner tüm hareketlerin gerçekteki gibi göründüğünden emin olmak için saatlerce küçük kardeşi David'in beyaz kıyafetle koşma ve atlama filmi üzerinde çalışırken rotoscoping olarak adlandırılan bir yöntemi kullandı. Kavga yöntemi de alışılmadıktı. Ana karakter ve düşmanlar çoğu çağdaş oyunda olduğu gibi menzilli silahlarla değil kılıçlarla savaşıyordu. Mechner oyunu programlamaya başladığında, Kutsal Hazine Avcıları’nın ilk on dakikasının, tehlikeli bir ortam içindeki karakterlerin akrobatik tepkilerini oluşturmak için ana ilham kaynaklarından biri olduğunu söyledi.
Apple II’de orijinal çıkış tarihinden sonra, Prince of Persia platformun çok kapsamlı bir limanı oldu. Oyun ilk bakışta kendini tekrarlıyor olmasına rağmen oyuncuyu şaşırtmayı ve büyülemeyi başardı. Bu başarıya Prensin oyunu tamamlaması için gitmek zorunda olduğu tüm yol boyunca serpiştirilen zeki bulmacalar ve ölümcül tuzaklar ile erişildi. Buna akışkan ve gerçekmiş gibi görünen hareketler de dahil edilebilir.
Prince of Persia aynı zamanda ekrandan taşmayan düzeylerini, akıcı animasyonunu ve “Prince” ile çığır açan kontrol şeklini taklit ederek genişleyen bir alt-türü etkiledi.
Kurgu

Başlıkta da anlaşılacağı gibi oyun Antik İran üzerine kurulmuştur. Bir gün, Pers Sultan'ı yabancı topraklara savaşmaya gider ve ülkeyi yönetmek için yerini veziri Jaffar'a bırakır. Jaffar isimsiz kahramanımızı hapse atar. Çünkü tahtın sahibi olmak için Jaffar, kahramanımızın aşık olduğu Prenses ile evlenmek ister. Jaffar sonra Prenses'i odasına kilitler ve ona bir ültimatom verir. "Bir saat içinde ya Jaffar’la evlenirsin ya da ölürsün."
Oyuncunun karakteri yabancı bir ülkeden İran'a yolculuk eden isimsiz kahramanımızdır. Kahramanımız Pers Prensesi'ne aşık olur. Oyunun ana düşmanı Jaffar, Pers Veziri, Prenses'i hapseder ve Prenses'in babası uzaktayken ülkeyi ele geçirmeye kalkar.
İsimsiz kahramanımız hapisten kaçar ve yol boyunca çeşitli zorluklara göğüs gererek Prenses'in hapsolduğu kulenin tepesine tırmanır. Prenses'in odası, İran'ı ve Prenses'i kurtaracak Prens'in bozguna uğratacağı Jaffar tarafından korunmaktadır.
Tahltanca

| Tahltanca |
| --- | --- |
Dahdzege
Ana dili olanlar: Kanada (Britanya Kolombiyası)
Konuşan sayısı: 55 (2006 yılı verileri)  (tarih gerekli)
Dil ailesi: Denesey Na-Dene Eyak-Atabask Atabask Kuzey  Tahltanca
Dil kodları
ISO 639-3: tht
Tahltanca ya da Tahltan dili (kendilerince Dahdzege; İngilizce Tahltan, Nahanni), Kanada'nın Britanya Kolombiyası eyaletinde Telegraph Creek, Dease Lake ve İskut yörelerinde yaşayan Tahltanlar tarafından konuşulan Atabask dillerinden yok olmak üzere olan Kızılderili dilidir. En yakın akrabası Tagişçe ile Kaskacadır. Hatta bazı dilciler bu üç dili diyalekt kabul edip Tahltan adı altında tek dilde toplarlar. Daha uzak akrabaları arasında Danezaca, Sekanice, Denetaca, Satuca, Tlınçonca ve Denesulinece yer alır.
2006 verilerine göre anadilini konuşan 55 kişidir. Bunların 2'si 50 yaş altı, 53'ü 65 yaşlarında olup ayrıca anadili olmayan 3 dilci (John Ritter, John Alderete, Collin Carter) tarafından konuşulmaktadır.
Örnekler

hodzih  rengeyiği
chaba'e  kavak
khos tsedle  kuşburnu
gāza  çam
ts'ostsiye  köknar
t'ūk  ısırgan
Dipnotlar

↑  Tahltan Language and Culture Strategic Plan (March, 2006)[ölü/kırık bağlantı]
↑  "Environmental and Socio_Economic Setting" (PDF). 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 7 Nisan 2010.
Bibliyografya

An Annotated Bibliography of Tahltan Language Materials (2008)6 Ocak 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Volta Redonda

| Volta Redonda |
| --- | --- |

  Bayrak Mühür 
Takma ad: Çelik Şehir

Ülke:  Brezilya
Bölge: Güneydoğu Brezilya
Eyalet: Rio de Janeiro Eyaleti
Yüzölçümü
 • Toplam: 182 km²
Rakım: 390 m
Nüfus (2008 tahmini)
 • Toplam: 259.811
 • Yoğunluk: 1402.2/km²
Zaman dilimi: UTC-03.00 (BSZ)
 • Yaz (YSU): UTC-02.00 (BYSZ)
Resmî site Volta Redonda Belediyesi
Volta Redonda, Brezilya'nın Rio de Janeiro Eyaleti'nde yer alan bir şehirdir. Türkçede eğrisel dönemeç anlamına gelen şehir, bu ismi çevresine yerleştiği Paraíba do Sul Nehri'nin bu bölgedeki şeklinden almaktadır.
Yaklaşık 180 kilometrekarelik alana yayılan Volta Redonda şehri deniz seviyesinde 350 ile 707 metre arası değişen bir yükseklikte yer almaktadır. 2009 yılı tahminlerine göre 259,811 kişilik bir nüfusa sahip olan şehrin nüfusu çevresindeki yerleşimler ile birlikte 700,000'in üzerine çıkmaktadır.
Volta Redonda şehrinde yer alan Companhia Siderurgica Nacional veya CSN, Latin Amerika'nın en büyük çelik üretim firmasıdır. Her ne kadar şehrin ekonomisi ağırlıklı olarak endüstriye dayansa da, servis ve ticaret sektörlerinin de önemli rolü vardır. Bu sebeplerden dolayı bu şehre Cidade do Aço (Türkçe: Çelik Şehir) ismi de verilmektedir.
Volta Redonda şehrinin çevresinde Barra Mansa (kuzey, kuzeybatı, batı ve güneybatı), Barra do Piraí (kuzeydoğu), Pinheiral, Piraí (güney ve doğu) ve Rio Claro (güney) şehirleri yer alıyor. Ayrıca Rio de Janeiro şehrinden de yaklaşık 130 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Barra Mansa ve Pinheiral ile birlikte 500,000'in üzerindeki nüfus ile bu bölge Rio de Janeiro şehrinden sonra Brezilya'nın en yoğun şehirleşmiş bölgesi niteliğini taşıyor.
Güneydeki Fluminense bölgesinin ekonomik merkezi olan Volta Redonda şehri bölgedeki diğer stratejik öneme sahip Juiz de For a (190 kilometre)  ve Sao Jose dos Campos (220 kilometre) gibi şehirlerinin de oldukça yakınında yer alıyor.
Tarihçe

İlk Avrupalı yerleşimcilerin 1744 yılında geldiği bu bölge ilk dönemlerde ağırlıklı olarak tarıma dayanıyordu. Bu sebepten dolayı bölgede halen bazı semt isimleri çiftlik ve çiftlik ile alakalı isimlere sahiptir.
Tarım sektörüne dayanan şehir 1869 ile 1870 yılları arasında en parlak dönemini yaşamıştır. D. Pedro II demiryolunun bu bölgeye gelmesi de aynı döneme rastlamıştır. 1875 yılına kadar gelişmeye başlayan şehir, 1888 yılında kölelere özgürlük verilmesiyle, tarım sektöründeki gerilemeye paralel olarak, gerilemeye başlamıştır.
Bu durum 1941 yılında şehrin endüstrileşmesi ile tekrar olumluya dönmüştür. II. Dünya Savaşı'nın ortalarında bir demir çelik firması olan Companhia Siderúrgica Nacional'ın (CSN) burada kurulmasıyla, Volta Redonda Brezilya'nın dört bir tarafından işçilerin buraya gelmesine yol açmıştır. 1946 yılında açıldığında Latin Amerika'nın ilk çelik fabrikası olmuştur.
Tıpkı diğer Latin Amerika ülkelerinde olduğu gibi, devlet desteği ile, 1980'lerde yaşanan ekonomik krize kadar, Volta Redonda gelişmeye devam etmiştir. 1993 yılında özelleştirilen ve Presidente Vargas Steelworks ismini alan bu demir çelik fabrikası alanında dünyanın en başarılı olanlarındandır.
Spor

Volta Redonda Futebol Clube şehrin en önemli futbol takımlarından birisidir. Maçlarını da, şehrin merkezinde yer alan, Estádio Raulino de Oliveira Stadyumu'da gerçekleştirmektedir.
Tlingitçe

| Tlingitçe |
| --- | --- |
Lingít Yoo X̲'atángi
Ana dili olanlar: ABD (Alaska, Washington), Kanada (Britanya Kolombiyası, Yukon)
Konuşan sayısı: 300 (Alaska) + 75 (Kanada)  (tarih gerekli)
Dil ailesi: Varsayılan  Tlingitçe
Yazı sistemi: Latin (Tlingit varyantı)
Dil kodları
ISO 639-2: tli
ISO 639-3: tli
Tlingitçe ya da Tlingit dili (kendilerince Lingít Yoo X̲'atángi (Teslin: Łingít); İngilizce Tlingit; Rusça тлингитский, тлинкитский, колошский), ABD'de Alaska'da (Yakutat'tan Dixon Entrance'a kadar), ufak bir kısmı da Washington'da ve Kanada'da (Britanya Kolombiyası ile Yukon) eyalatlerinde yaşayan Kıyı Tlingitleri ile İç Tlingitleri tarafından konuşulan Na-Dene dillerinden tehlike altındaki Kızılderili dilidir. Grup içinde tek başına alt grupta toplanır. Diğer alt grubu Eyak-Atabask dilleri oluşturur. Alaska Yerli Dil Merkezine göre Alaska'daki 10.000 kişilik nüfustan 300 kadarı, Kanada'daki 1.000 kişilik nüfustan ise ancak 75 tanesi anadillerini konuşabiliyor.
Tlingit dili ve kültürü araştırmalarına Tlingitoloji (Tlingitology) adı verilir.
Avrupalıların geliminden önce Tlingitçenin dil etkileşmesi Eyakça, Ahtnaca, Güney Tuçoncası, Tagişçe, Tahltanca, Kaskaca, Nisgağaca, Kıyı Çimşiyancası ve Haydaca ile olmuştur. Avrupalıların geliminden sonra ise Rusça, Chinook Jargon ve İngilizce ile etkileşim kurulmuştur.
Tlingitçede, başta İngilizce olmak üzere Rusçadan (Anóoshi), Eyakçadan (Yatḵwáan) ve Haydacadan (Deikeenaa) geçme alıntılar bulunur. Bu dildeki Rusça alıntılar, Alaska'nın Rus döneminden kalmadır. İngilizce alıntılara örnek olarak dáanaa (< İng. dollar) verilebilir.