stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Czesław Niemen

Polonya'nın Kielce kentindeki büstü
Czesław Niemen (Gerçek adı Czesław Juliusz Wydrzycki) (16 Şubat 1939 - 17 Ocak 2004)
Polonyalı müzisyen, söz yazarı, besteci ve rock sanatçısı. Polonya'nın en önemli müzik dehalarından birisidir. Profesyonel olarak klavye, gitar, yan flüt, davul çalabilmektedir.
Biyografi

Czesław Juliusz Wydrzycki 16 Şubat 1939 yılında Belarus'un Grodno bölgesinde bulunan Stare Wasiliszki köyünde doğdu. Ailesi saat ve piyano tamiri yaparak para kazanan Czesław, küçük yaşta müzikle tanışmış ilkokul döneminde okul ve kilise korosunda şarkı söylemiştir.
Czesław'ın ailesi II. Dünya Savaşı bittikten sonra Belarustan ayrılıp Polonya'ya yerleşmeye karar verirler.Aile 1958 yılında Gdansk'a yerleştikten sonra Czesław Gdansk Müzik Okuluna yazılır, burada Latin müziği ve gitar eğitimi alır.
Czesław'ın hayatı ve sahne adı Franciszek Walicki ile tanıştıktan sonra değişir ve kariyer adımlarını hızlıca tırmanmaya başlar. Walicki'nin karısı bir konser günü Czeslaw'a soyadının söylenmesi zor ve akılda kalıcı olmadığını düşünerek ona soyadını Niemen olarak değiştirmesini söyler. Sahnede Niemen soyadını kullanan Czesław soyadını kalıcı olarak değiştirir. Grup kurar ve birçok festivalde büyük dinleyici kitlelerine seslenir. En çok dinlenen şarkıları "Dziwny jest ten świat " ve "Sen o Warszawie " dir.
1979 yılında Sopot Uluslararası Şarkı Festivalinde birincilik ödülü aldı. 80'lerin ortasında müzik tarzını değiştirerek jazz-rock-elektro sentezi yapıp Polonya'da yeni bir tür yarattı ve bu türün öncüsü oldu.Müzik kariyerinin yanında tasarım ve çizimle ilgilenen Czesław albüm kapak tasarımlarının birçoğunu kendisi tasarlamıştır. Hastalandığı dönemde albüm çalışmalarına ara verip grafik tasarım ve resim ile ilgilenmiştir.
Ölümü

Niemen uzun yıllar lenf kanseri (lenfoma) ile savaştı, kanseri yenmek için doğal yöntemler denedi ama tedaviler olumlu yanıt vermedi. 17 Ocak 2004 gecesi Varşova Onkoloji Merkezinde öldü. Vasiyeti üzerine bedeni krematoryumda yakıldı, külleri ise Varşova'daki Powązki Mezarlığındadır.
Albümleri

1967 Dziwny jest ten świat
1968 Sukces
1968 Czy mnie jeszcze pamiętasz
1969 Enigmatic
1970 Niemen Enigmatic
1972 Niemen Vol. 1
1972 Niemen Vol. 2
1972 Strange is This World
1973 Ode to Venus
1973 Russische Lieder
1974 Mourner's Rhapsody
1974 N.AE.
1975 Katharisis
1977 Idée Fixe
1978 Best of Niemen
1980 Postscriptum
1982 Przeprowadzka
1989 Terra deflorata
2001 Spodchmurykapelusza
John W. O'Malley

| The Rev>  Dr. John W. O'Malley SJ |
| --- | --- |
2015 yılında O'Malley
Doğum: 11 Haziran 1927(1927-06-11) Tiltonsville, Ohio, ABD
Ölüm: 11 Eylül 2022 (95 yaşında) Baltimore, Maryland, ABD
Milliyet: Amerikalı
Eğitim: Harvard Üniversitesi (Doktora, 1966)
Meslek: Yazar, profesör, tarihçi
İşveren: Georgetown Üniversitesi
Ödüller: Henry Allen Moe Ödülü (2013)

John William O'Malley SJ (11 Haziran 1927 - 11 Eylül 2022) Amerikalı bir akademisyen, Katolik tarihçi ve Cizvit rahibiydi. Georgetown Üniversitesi'nin İlahiyat ve Din Araştırmaları Bölümü'nde bulunan bir Üniversite Profesörüydü.
Kişisel hayat

O'Malley, 1927'de Tiltonsville, Ohio'da doğdu. 18 yaşında İsa Cemiyeti'ne katıldı ve daha sonra Harvard Üniversitesi'nden tarih alanında doktora derecesi aldı.
Kariyer

Georgetown Üniversitesi'nde "üniversite profesörü" olmadan önce, 1965'ten itibaren Detroit Üniversitesi'nde ve 1979'dan itibaren Cambridge, Massachusetts'teki Weston Jesuits İlahiyat Okulu'nda öğretim üyesiydi.
O'Malley'nin en bilinen eserleri arasında 12 dile çevrilen "The First Jesuits" (Harvard University Press, 1993) ve "What Happened at Vatican II" (Harvard University Press, 2008) sayılabilir.
Ödüller ve onurlar

O'Malley, Katolik tarihi, din kültürü ve teoloji alanında sayısız ödül aldı. Harvard Üniversitesi Sanat Enstitüsü Centennial Madalyası ile ödüllendirildi. Hem Amerika Rönesans Derneği'nin hem de Amerikan Katolik Tarih Derneği'nin Başkanı olarak görev yaptı. Amerika Katolik Üniversitesi'nden Johannes Quasten Madalyası aldı. 2002'de İtalyan Tarihsel Araştırmalar Topluluğu Büyük Ödülü'ne ve 2014 yılında Trent: What Happened at the Council adlı çalışmasıyla John Gilmary Shea Ödülü'ne layık görüldü.
Bibliyografya

Giles of Viterbo on Church and Reform: A Study in Renaissance Thought, E.J. Brill (Leiden, Netherlands), 1968.
Praise and Blame in Renaissance Rome: Rhetoric, Doctrine, and Reform in the Sacred Orators of the Papal Court, c. 1450-1521, Duke University Press (Durham, NC), 1979.
Rome and the Renaissance: Studies in Culture and Religion, Variorum Reprints (London, England), 1981.
Tradition and Transition: Historical Perspectives on Vatican II, M. Glazier (Wilmington, DE), 1989.
The First Jesuits, Harvard University Press (Cambridge, MA), 1993.
Religious Culture in the Sixteenth Century: Preaching, Rhetoric, Spirituality, and Reform, Variorum Reprints (Brookfield, VT), 1993.
Trent and All That: Renaming Catholicism in the Early Modern Era, Harvard University Press (Cambridge, MA), 2000.
Four Cultures of the West, Belknap Press of Harvard University Press (Cambridge, MA), 2004.
What Happened at Vatican II, Harvard University Press (Cambridge, MA), 2008.
Trent: What Happened at the Council, Harvard University Press (Cambridge, MA), 2013.
The Jesuits: A History from Ignatius to the Present, Rowman & Littlefield Publishers, New York, 2014.
The Jesuits and the Popes: A Historical Sketch of Their Relationship, Saint Joseph's University Press, (Philadelphia, PA), 2016.
Vatican I: The Council and the Making of the Ultramontane Church, Harvard University Press (Cambridge, MA), 2018.
He has also edited a number of volumes including:
(Editor, with Lucien Richard and Daniel T. Harrington) Vatican II, the Unfinished Agenda: A Look to the Future, Paulist Press (New York, NY), 1987.
(Editor) Catholicism in Early Modern History: A Guide to Research, Center for Reformation Research (St. Louis, MO), 1988.
(Editor, with Louis A. Perraud) Desiderius Erasmus, Spiritualia, University of Toronto Press (Toronto, Ontario, Canada), 1988.
(Editor, with John W. Padberg and Vincent T. O'Keefe) Jesuit Spirituality: A Now and Future Resource, Loyola University Press (Chicago, IL), 1990.
(Editor, with Thomas M. Izbicki and Gerald Christianson) Humanity and Divinity in Renaissance and Reformation: Essays in Honor of Charles Trinkaus, E.J. Brill (New York, NY), 1993.
(Editor, with Gauvin Alexander Bailey) The Jesuits and the Arts: 1540-1773, Saint Joseph's University Press (Philadelphia, PA), 2005.
(Editor) The Jesuits II: Cultures, Sciences, and the Arts, 1540-1773, University of Toronto Press (Buffalo, NY), 2006.
(Editor, with others) The Jesuits: Cultures, Sciences, and the Arts, 1540-1773, University of Toronto Press (Toronto, Ontario, Canada), 1999.
Cylindraspis

Cylindraspis, Testudinidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Clio

Clio, Yunan mitolojisindeki müzlerden yani ilham perilerinden biri
Clio, Okeanidlerden birinin adı
Clio, Nereidlerden birinin adı
Renault Clio, Renault markasının 1990 yılından beri hatchback karoserde ürettiği küçük sınıf otomobil
Yer adı

Clio, Alabama, ABD'de bir yerleşim yeri
Clio, California, ABD'de bir yerleşim yeri
Clio, Iowa, ABD'de bir yerleşim yeri
Clio, Michigan, ABD'de bir yerleşim yeri
Clio, South Carolina, ABD'de bir yerleşim yeri
Clio, Yunanistan, Midilli adasının kuzeyinde bulunan bir yerleşim yeri
Denizcilik

HMS Clio, Kraliyet Donanması'nda üç geminin adı
Clio, 19. yüzyıl dönemine ait bir yelkenli gemi
MV Clio, bir kargo gemisi
M-3in1i FS Clio Fransız Donanması'nda mayın av gemisi
FS Clio (M-714), Türk Donanması'ndaki Fransız yapımı TCG Erdemli (M-264) mayın avlama gemisinin eski adı.
Diğer

84 Klio, bir asteroid
Clio, (1900) Anatole France'ın düz yazı eserlerinden biri
Clio piramidata, Yumuşakça (Mollusca) türlerinden biri
Deri ceket

Deri ceket
Deri ceket
Deri ceket deri malzemeden yapılan bir kaban, mont, ceket türüdür. Deri malzeme tipik olarak siyaha veya kahverenginin çeşitli tonlarına boyanmıştır, ancak çok çeşitli renkler mümkündür.  Deri ceketler birçok amaç için tasarlanabilir ve belirli stiller, greaser, motosikletçiler, bisikletçiler, gangsterler, askeri havacılar, müzik alt kültürleri (punk kültürü, goth, heavy metal altkültürü, rivethead) tarafından giyildi.
Dietmar Feichtinger

Dietmar Feichtinger (d. 18 Kasım 1961, Bruck an der Mur), Avusturyalı mimardır.
1988'de Graz Teknik Üniversitesi'nden onur derecesiyle mezun olduktan sonra, 1989'da PAris'e taşındı, 1994'te burada Dietmar Feichtinger Architectes stüdyosunu kurdu. Bugün firmanın 35 çalışanı vardır. Şirket tarafından okullar, halka açık yüzme havuzları, ofis binaları ve konutlar dahil olmak üzere çok çeşitli binalar yapılmıştır.
1998'de Passerelle Simone-de-Beauvoir için Seine'de Bibliothèque Nationale de France için olan olan yarışmayı kazandı. Bertrand Delanoë tarafından 13 Temmuz 2006'da açılışı yapılan köprünün toplam uzunluğu 304 metre, açıklığı 190 metredir ve 37 Paris köprüsü arasında bir kadının adını taşıyan ilk köprüdür.
2002 yılında Feichtinger, UNESCO tarafından dünya mirası olarak sınıflandırılan ve toplam uzunluğu 1841 metre olan Mont Saint-Michel'e yeni erişim köprüsü yarışmasını kazandı. Köprü, Temmuz 2014'te yayalara ve Aralık 2014'te taşıtlara açıldı. Yüksek gelgitler sırasında, 1995 yılında başlayan ve Syndicat Mixte Baie du Mont-Saint Michel tarafından sağlanan denizcilik karakterinin küresel restorasyon operasyonu sayesinde Mount yeniden bir ada haline geldi. Dietmar Feichtinger, 2014 yılında Berlin Sanat Akademisi'nin daimi üyesi seçildi. 'Köprü uzmanı' olmadığını iddia etse de, Fransa ile Almanya arasında Ren Nehri üzerindeki Üç Ülke Köprüsü ve Lyon'da halka açılan Passerelle de la Paix dahil olmak üzere Avrupa'da inşa edilen 13 köprü ve yaya köprüsünün mimarıdır.
Stüdyo şu anda, Grand Paris'in ana projelerinden biri olan Paris metropol bölgesinin tamamı için geliştirme projesi olan Paris-Saclay operasyonunun bir parçası olarak Saclay Nükleer Araştırma Merkezi kampüsündeki Nörobilim Araştırma Merkezi'nde çalışıyor. Feichtinger'in diğer son çalışmalarından biri de Korsika, Bastia sahil şeridindeki Yaya Köprüsü "L'Aldilonda"'dır.
Galeri

Feichtinger, 2008'de Üç Ülke Köprüsü için Alman Köprü Ödülü'nü aldı
Finans merkezi Voestalpine Linz, Avusturya
Clio Barnard

| Clio Barnard |
| --- | --- |
Barnard, 2012'de Meksiko Şehri'nde
Doğum: 1 Ocak 1965 (59 yaşında) Santa Barbara, Kaliforniya, ABD.
Meslek: Film yönetmeni, yapımcı ve senarist
Etkin yıllar: 1988–günümüz
Akraba: Kate Westbrook (annesi)

Clio Barnard (d. 1 Ocak 1965), Ağırlıklı sinema ile belgesel tarzda yapımlara imza atan İngiliz film yapımcısı, yönetmeni ve senarist. Oyun yazarı Andrea Dunbar'ı konu alan deneysel belgesel tarzdaki 2010 yapımı The Arbor adlı filmi ile olumlu eleştiriler aldı ve birçok ödül kazandı. 2013'te Cannes Film Festivali'nde Yönetmenin On Beş Günü bölümünde tanıtılan The Selfish Giant (Bencil Dev) adlı filmiyle İngiliz Sineması'nda önemli yönetmenlerden birisi olarak gösterildi.
İlk yılları ve eğitimi

Barnard, 1 Ocak 1965'te İngiliz kökenli bir ailede öğretim görevlisi baba ile caz şarkıcısı annenin kızı olarak Santa Barbara, Kaliforniya'da doğdu. Otley, Yorkshire, İngiltere'de yetişti. Newcastle Politeknik'ten (şimdiki: Northumbria Üniversitesi) Güzel Sanatlar alanında eğitim görerek üstün başarı derecesi (BA) ile mezun oldu. Duncan Jordanstone Sanat ve Tasarım Koleji'nden Elektronik Görüntüleme alanında Yüksek Lisans Diploması aldı.  Mezun olduktan sonra 1988'de  Jane ve Louise Wilson çiftini konu alan sunumunu Tilda Swinton'un yaptığı Dirt and Science adlı video film çalışmasıyla ICA Bağımsız Film ve Video Bienali gösterimide dahil turneye çıktı.
Tanıtım ve ödüller

Eleştirmenler Barnard'ın gerçekçi ve lirik çalışmalarını yönetmen Ken Loach'a benzettiler. Time Out dergisine göre The Selfish Giant (Bencil Dev) filmi "Thatcher sonrası Kuzey İngiltere'de yeniden çekimine başlanan 'En İyi'" filmlere örnekti.
İlk uzun metrajlı filmi Arbor (2010) ile; New York Tribeca Film Festivali'nde "En İyi Umut Vaadeden Belgesel Film Yapımcısı", Londra Film Festivali'nde "En İyi Umut Vaadeden Oyuncu Öüdlü" ile Sutherland Ödülü, İngiliz Bağımsız Film Ödülleri'nde Douglas Hickox Ödülü, The Guardian İlk Film Ödülü, Londra Akşam Kuşağı Standard Film Ödülleri'nde "En İyi Senaryo", Sheffield Belgesel Film Festivali "Yenilik Ödülü" ve Punto de Vista Uluslararası Belgesel Film Festivali'nde "En İyi Yönetmen Jean Vigo Ödülü" dahil birçok ödül kazandı. Ayrıca Şubat 2011'de BAFTA "En İyi Çıkış Yapan Film" Ödülü'ne aday gösterildi.
Filmografi

| Yılı | Filmler | Rolü |
| --- | --- | --- |
| 2000 | Lambeth Marsh | Yönetmen |

| 2002 | Random Acts of Intimacy | Yönetmen |

| 2003 | Flood | Senarist, Yönetmen, Yapımcı |

| 2010 | The Arbor | Yönetmen |

| 2013 | The Selfish Giant | Senarist, Yönetmen |

| 2017 | Dark River | Senarist, Yönetmen |
| 2021 | Ali & Ava | Senarist, Yönetmen |
| 2022 | The Essex Serpent | Yönetmen, Yapım Yardımcısı (TV minidizisi) |
Cycas

Yalancı sagu palmiyesi (Cycas), Cycadaceae familyasına ait bir bitki cinsi. Yaklaşık 95 türü tespit edilmiştir. Her ne kadar gerçek bir palmiye değilse de bu isimle anılmaktadır. En iyi bilinen türü Cycas revoluta'dır. Botanik adı Yunanca Koikas kelimesinden gelir ve anlamı; "bir tür palmiye"dir.
Anavatanı Eski Dünya'dır türlerin çoğu ekvator bölgesi civarında yoğunlaşmıştır. Doğu ve Güneydoğu Asya'da: Filipinler'de 10 tür (9'u endemik), Doğu Afrika (Madagaskar dahil olmak üzere), Kuzey Avustralya, Polinezya ve Mikronezya'da ayrıca Hindiçin bölgesinde yaklaşık 30 tür ve Avustralya'da 26 türü vardır. C. revoluta 31° kuzey paralelinde Japonya'nın güneyinde bulunur. C. megacarpa ise 26° güney paralelinde, Avustralya'nın güneydoğusundaki Queensland'da yer alır.
Türleri

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Cycas aculeata  Cycas angulata  Cycas annaikalensis  Cycas apoa  Cycas arenicola  Cycas armstrongii  Cycas arnhemica  Cycas badensis  Cycas balansae  Cycas basaltica  Cycas beddomei  Cycas bifida  Cycas bougainvilleana  Cycas brachycantha  Cycas brunnea  Cycas cairnsiana  Cycas calcicola  Cycas campestris  Cycas candida  Cycas canalis  Cycas chamaoensis  Cycas changjiangensis  Cycas chevalieri  Cycas circinalis  Cycas clivicola  Cycas collina  Cycas condaoensis  Cycas conferta  Cycas couttsiana  Cycas curranii  Cycas debaoensis  Cycas desolata  Cycas diannanensis |  Cycas dolichophylla  Cycas edentata  Cycas elephantipes  Cycas elongata  Cycas falcata  Cycas fairylakea  Cycas ferruginea  Cycas fugax  Cycas furfuracea  Cycas guizhouensis  Cycas hainanensis  Cycas hoabinhensis  Cycas hongheensis  Cycas inermis  Cycas javana  Cycas lanepoolei  Cycas lindstromii  Cycas litoralis  Cycas maconochiei  Cycas macrocarpa  Cycas media  Cycas megacarpa  Cycas micholitzii  Cycas micronesica  Cycas multipinnata  Cycas nathorstii  Cycas nongnoochiae  Cycas ophiolitica  Cycas orientis  Cycas pachypoda  Cycas panzhihuaensis  Cycas papuana |  Cycas pectinata  Cycas petraea  Cycas platyphylla  Cycas pranburiensis  Cycas pruinosa  Cycas revoluta  Cycas riuminiana  Cycas rumphii  Cycas schumanniana  Cycas scratchleyana  Cycas seemannii  Cycas segmentifida  Cycas semota  Cycas sexseminifera  Cycas siamensis  Cycas silvestris  Cycas simplicipinna  Cycas spherica  Cycas szechuanensis  Cycas taitungensis  Cycas taiwaniana  Cycas tanqingii  Cycas tansachana  Cycas thouarsii  Cycas tropophylla  Cycas tuckeri  Cycas wadei  Cycas xipholepis  Cycas yorkiana  Cycas yunnanensis  Cycas zambalensis  Cycas zeylanica |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4665980-8  LCCN: sh85035051  NLI: 987007538317605171
Demirciler, Dursunbey

| Demirciler |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Balıkesir'ın Türkiye'deki konumu'in Türkiye'deki konumu
DemircilerDemirciler'in Balıkesir'deki konumu
Koordinatlar: 39°29′30″N 28°53′25″E﻿ / ﻿39.4917°K 28.8903°D﻿ / 39.4917; 28.8903
Ülke:  Türkiye
İl: Balıkesir
İlçe: Dursunbey
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 306
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0266
Posta kodu: 10800
Resmî site 
Demirciler, Balıkesir ilinin Dursunbey ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında kesin bilgi yoktur.
Coğrafya

Balıkesir il merkezine 111 km, Dursunbey ilçesine 34 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 306    
1997: 289
Delft Manzarası

| --- | --- |


Sanatçı: Johannes Vermeer
Yıl: 1660-1661 (1660-1661)
Tür: Tuval üzerine yağlı boya
Boyutlar: 96.5 cm × 115.7 cm (38.0 in × 45.6 in)
Konum:  Mauritshuis, Lahey
Delft Manzarası, (Felemenkçe: Gezicht op Delft), Johannes Vermeer'in yaklaşık 1660-1661 tarihli yağlı boya tablosu. Hollandalı sanatçının memleketini resmettiği tablo, onun en çok beğenilenler eserleri arasında yer alıyor. Ressamın nadir peyzaj çalışmalarından olan tablo, 1822 yılından beri Mauritshuis müzesi koleksiyonunda yer almaktadır.
Etkileri

Resim Royal Dutch Mint'in 2011 yılında çıkardığı altın ve gümüş hatıra paraları üzerinde kullanıldı. Resim, Marcel Proust'un Kayıp Zamanın İzinde
romanında da yer alıyor. Proust, Vermeer'i, özellikle de Delft Manzarası'nı çok beğenmiş ve eseri ilk kez görürken şunları söylemiştir:
"Lahey'deki müzede Delft Manzarası'nı gördüğümden beri, dünyanın en güzel resmini gördüğümü biliyorum".
Malzemeler

Eser üzerinde yapılan teknik analiz, Vermeer'in bu resim için sınırlı bir pigment seçimi yaptığını göstermektedir. Beyaz kurşun, sarı aşıboyası, doğal lacivert ve alizarin tablonun çiziminde kullanılan ana malzemelerdir. Öte yandan resmin yapım tekniği çok titizdir.
Damlıca

Damlıca, Adıyaman, Adıyaman ili merkez ilçesine bağlı köy
Damlıca, Çıldır - Ardahan ili Çıldır ilçesine bağlı köy
Damlıca, Demirözü - Bayburt ili Demirözü ilçesine bağlı köy
Jan Swammerdam

| Jan Swammerdam |
| --- | --- |
Doğum: 12 Şubat 1637(1637-02-12) Amsterdam, Birleşik Hollanda Cumhuriyeti
Ölüm: 17 Şubat 1680 (43 yaşında) Amsterdam, Birleşik Hollanda Cumhuriyeti
Milliyet: Hollandalı
Mezun olduğu okul(lar): Leiden Üniversitesi
Tanınma nedeni: Eritrositlerin tanımlanması, entomoloji üzerine çalışmalar

Kariyeri
Dalı: Entolomoji
 

Jan ya da Johannes Swammerdam (12 Şubat 1637 - 17 Şubat 1680) Hollandalı bir biyolog ve mikroskopisttir. Böcekler üzerine yaptığı çalışmalar, bir böceğin yaşamı boyunca geçirdiği çeşitli evrelerin - yumurta, larva, pupa ve yetişkin - aynı hayvanın farklı biçimleri olduğunu göstermiştir. Anatomik araştırmalarının bir parçası olarak kas kasılması üzerine deneyler yaptı. 1658'de kırmızı kan hücrelerini gözlemleyen ve tanımlayan ilk kişi oldu. Mikroskobu diseksiyonlarda kullanan ilk kişilerden biriydi ve teknikleri yüzlerce yıl boyunca yararlı olmaya devam etti.
Eğitimi

Johannes Swammerdam 15 Şubat 1637'de Oude Kerk, Amsterdam'da vaftiz edildi. Babası Jan (veya Johannes) Jacobsz (-1678) bir eczacı ve dünyanın dört bir yanından amatör bir mineral, sikke, fosil ve böcek koleksiyoncusuydu. Babası 1632 yılında Weesp'te Baartje Jans (-1660) ile evlendi. Çift Montelbaanstoren'in karşısında, limanın, Hollanda Batı Hindistan Şirketinin merkezinin ve amcasının çalıştığı depoların yakınında yaşıyordu. Çocuklarından bazıları Valon kilisesine gömülmüştür, aynı şekilde Jan'ın kendisi (hiç evlenmemiştir) ve babası da orada gömülüdür.
Swammerdam gençliğinde babasına koleksiyonunun bakımı için yardım etmişti. Babasının teoloji okumasını istemesine rağmen Swammerdam 1661'de Leiden Üniversitesinde tıp okumaya başladı. Johannes van Horne ve Franciscus Sylvius'un rehberliğinde çalıştı. Öğrenci arkadaşları arasında Frederik Ruysch, Reinier de Graaf, Ole Borch, Theodor Kerckring, Steven Blankaart, Burchard de Volder, Ehrenfried Walther von Tschirnhaus ve Niels Stensen vardı. Swammerdam tıp eğitimi alırken kendi böcek koleksiyonunu oluşturmaya başladı.
Swammerdam 1663 yılında çalışmalarına devam etmek üzere Fransa'ya taşındı. Saumur Protestan Üniversitesinde Tanaquil Faber'in rehberliğinde bir yıl eğitim gördü. Daha sonra Paris'te Melchisédech Thévenot'nun bilim akademisinde eğitim gördü. 1665 yılında Hollanda Cumhuriyeti'ne döndü ve diseksiyon yapan ve bulgularını yayınlayan bir grup hekime katıldı. Swammerdam 1666 ve 1667 yılları arasında Leiden Üniversitesinde tıp eğitimini tamamladı; De respiratione usuque pulmonum başlığı altında yayınlanan solunum mekanizması üzerine teziyle 1667 yılında van Horne'un yanında tıp doktoru unvanını aldı.
Van Horne ile birlikte uterusun anatomisini araştırdı. Bu araştırmanın sonucu 1672 yılında Miraculum naturae sive uteri muliebris fabrica başlığı altında yayımlandı. Swammerdam, Reinier de Graaf'ı, kendisinin ve Van Horne'un yumurtalık ve yumurtaların önemine ilişkin daha önce yaptıkları keşiflerden kendine pay çıkarmakla suçladı. Mum enjeksiyon teknikleri ve Johannes Hudde tarafından yapılan tek mercekli bir mikroskop kullanmıştır.
Spiritüellik

Swammerdam bir vicdan krizi yaşadı; babası böcekleri incelemeyi reddetti. Bilimsel araştırmalarının Yaratıcı'ya bir övgü olduğuna inanırken, merak putuna tapıyor olabileceğinden korkmaya başladı. Swammerdam 1673 yılında kısa bir süreliğine Flaman mistik Antoinette Bourignon'un etkisi altına girdi. Mayıs sineği üzerine yazdığı Ephemeri vita başlıklı 1675 tarihli risalesi dindar şiirler içeriyor ve dini deneyimlerini belgeliyordu. Swammerdam, Almanya'nın Nordstrand kentinde Bourignon'un tarikatının kollarında teselli buldu. Swammerdam, Nicolas Steno'nun annesini ziyaret etmek için Kopenhag'a gitti, ancak 1676'nın başlarında Amsterdam'a geri döndü. Henry Oldenburg'a yazdığı bir mektupta, "Hiçbir zaman bu günlerdeki kadar meşgul olmadım ve tüm mimarların şefi çabalarımı kutsadı" diye açıklıyordu.
Bybel der natuure

Dini krizi, bilimsel araştırmalarını sadece kısa bir süreliğine kesintiye uğrattı ve 43 yaşında erken ölümüne kadar ana eseri olacak eser üzerinde çalıştı. Bu eser 1680'de öldüğünde basılmamıştı ve ölümünden sonra 1737'de Leiden Üniversitesi profesörü Herman Boerhaave tarafından Bybel der natuure adıyla yayımlandı. Tüm böceklerin incelenmeye değer olduğuna inanan Swammerdam, mikroskop ve diseksiyon kullanarak elinden geldiğince çok sayıda böcek hakkında epik bir inceleme derlemişti. Marcello Malpighi'den esinlenen Swammerdam, De Bombyce'de ipek böceklerinin, mayıs sineklerinin, karıncaların, geyik böceklerinin, peynir akarlarının, arıların ve diğer birçok böceğin anatomisini anlatmıştır. Swammerdam'ın bilimsel gözlemleri, yüce yaratıcı Tanrı'nın varlığıyla beslenmiştir. Swammerdam'ın bit övgüsü bir klasik haline geldi:
İşte size bir bitin anatomisinde Tanrı'nın Her Şeye Gücü Yeten Parmağı'nı sunuyorum: burada mucize üstüne mucize bulacak ve Tanrı'nın bilgeliğinin en ufak bir noktada açıkça tezahür ettiğini göreceksiniz.