stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Olympia (tablo)
Sergilenme geçmişi > Paris Salonu'nda sergilenişi > Destekleyenler

1865 yılındaki sergilenişin ardından yapıtın en önemli savunucuları Émile Zola ve Charles Baudelaire oldu. Manet'nin modernizmini takdir ederek ona "yüzyılın çocuğu" olarak seslenen Zola, tablo için "Louvre'a nasip olacak bir kısmet" yorumunu yaptı. Olympia'nın bir başyapıt olduğunu da sözlerine ekleyen Zola, Manet'ye hitaben "Çıplak bir kadına ihtiyacın vardı ve Olympia'yı seçtin. Parlak ışığa ihtiyacın vardı. Tabloya bir buket yerleştirdin, karanlık noktalara ihtiyacın vardı. Siyah bir kadın ve köşeye siyah bir kedi çizdin. Tüm bunların anlamı ne? Cevabını bilmiyorum. Bence sen de bilmiyorsun." dedi.
1850'lerin sonlarından beri Baudelaire ve Manet yakın arkadaştılar ve birbirlerinin işlerini yakından takip ediyorlardı. Tablosuna gelen tepkiler üzerine mayıs ayında dostuna bir mektup yazan Manet şunları söyledi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Burada olmanı çok isterdim sevgili Baudelaire. Hakaretler üzerime dolu gibi yağıyor. Daha önce hiç böyle bir durumla karşı karşıya kalmamıştım. Resimlerim hakkındaki yargılarından hoşlanmıştım fakat tüm bu itirazlar sinir bozucu. Birilerinin yanıldığına eminim. Fantin tüm çabasıyla beni savunuyor. | „ |

Baudelaire, cevabında Manet'ye destek verdi ve moralini bozmamasını istedi. Yeniliğe karşı çıkan insanları umursamamasını söyledi ve sanatı yüzünden eleştirilen ilk kişinin kendisi olmadığını ona hatırlattı. Bir dönem Richard Wagner ve François-René de Chateaubriand da aynı durumda kalmıştı. Avangart ile gelenek arasında bir bağ kurulması önemliydi. Chateubriand ve Wagner'in edebiyat ve müzik arenasındaki havayı temizlemelerini takdir ediyordu. Şiir alanında kendi çalışmalarını da bu kapsamda görüyordu. Manet ise Baudelaire için resimde bunu yapacak isimdi ve onun umudunu kaybetmesini ve bu işi bırakmasını istemiyordu.
Claude Monet, tablo hakkında şunları yazdı: "Manet'nin Olympia'sı iyi bir şeyden çok öte. Fakat halkın büyük çoğunluğu gerçekten bakmak yerine gülmeyi daha kolay buluyor ve zekaları için fazla soyut kalan sanattan hiçbir şey anlamıyor." Gene Zola, Olympia'ya gelen eleştirilere "Babalarımız Bay Courbet'ye güldüler oysa biz onun resimlerine hayranlıkla bakıyoruz. Bugün biz Bay Manet'ye gülüyoruz; onun tuvallerine de bizim çocuklarımız hayranlık duyacak." dedi.
Ressamın yeğeni Julie Manet ile evlenen şair Paul Valéry, 1932 yılında Orangerie Müzesi'nde düzenlenen Manet'nin yüzüncü yıl sergisi kataloğunda Olympia için "O bir skandal, bir idol, güç simgesi. Bizleri primitif barbarlıklarımızı ve hayvanlığımızı sorgulamaya zorluyor." diye yazdı. Françoise Cachin, "Mona Lisa haricinde hiçbir tablo edebiyatın katmanları ile bu kadar parlatılmamıştı ve sanat tarihçilerinin açlığını bu kadar doyurmamıştı." dedi.
Sergilenme geçmişi > Sonraki sergilenişleri

İlk kez 1865 Salonu'nda tanıtılan Olympia bu serginin ardından 24 Mayıs 1867'deki Paris Salonu'nun açılmasından altı hafta, Gustave Courbet'nin kişisel retrospektifinin açılmasından beş gün önce, Manet'nin Place de l'Alma'da açtığı "Exposition Particulière" isimli kişisel sergisinde yer buldu. Bu tarihten sonra tablo ressamın atölyesinden ancak o öldükten sonra çıkabildi. 1884 yılında ressamın anısına düzenlenen sergide gösterildi. Bir yıl sonra atölyedeki eserlerin satışında değer biçilen fiyata alıcı çıkmayınca Manet'nin eşine kaldı. 1889 senesindeki Dünya Fuarı'nda sanatçının 14 çalışmasıyla birlikte sergilendi. Tablo bu tarihten sonra 1932, 1952, 1983, 1994'te Paris'te muhtelif sergilerde yer aldı.
1889'daki sergiden sonra eseri bir Amerikalı'nın alacağı dedikoduları yayıldı. Bunun üzerine 1890 yılında, Claude Monet tabloyu Suzanne Manet'den satın alıp Louvre Müzesi'ne bağışlamak için bir kampanya başlattı. Bağışta bulunan katılımcılar arasında ressamlar, sanatçılar, koleksiyoncular, yazarlar ve hatta ressama büyük eleştirilerde bulunmuş eleştirmenler dahi vardı. Manet'nin büyük destekçisi ve yakın arkadaşı Émile Zola ise bu girişimi desteklemeyi reddetti ve sebebini şu şekilde açıkladı: "Manet'yi kalemimle destekledim ama zaferi için pazarlık yapamam. Manet, Louvre'a girecek ama bu kendi kendine, yeteneği ve ünü ülkede yayıldıkça olmalı. Bir armağanmış gibi verilmemeli." Sanatçının yakın arkadaşlarından Stéphane Mallarmé ise kampanyaya katılmayı tercih etti. Diğer katılımcılar arasında Edgar Degas, Henri Fantin-Latour, Alexandre Millerand, Antonin Proust, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoir gibi isimler vardı. Monet, 19.415 frank topladı ve tabloyu satın aldı. Daha sonra ise o dönemin çağdaş sanat eserlerinin sergilendiği Lüksemburg Müzesi'ne bağışladı çünkü Louvre'a bir ressamın çalışmaları vefatından en az on sene sonra kabul ediliyordu.
1890 yılından 1907 yılına kadar Lüksemburg Müzesi'nde sergilenen tablo bu tarihte Louvre Müzesi'ne nakledildi ve Ingres'in Büyük Odalık'ının yanına asıldı. 1986 yılına kadar Louvre'un farklı galerilerinde sergilendi. 1986 yılında Orsay Müzesi'nin kurulmasıyla birlikte döneminin diğer önde gelen çalışmalarıyla birlikte bu müzedeki yerini alan Olympia, 19 numaralı odanın sağ tarafında asılıdır.
LaSalle (Montreal Metrosu)

LaSalle İstasyonu
LaSalle Metro İstasyonu, Montreal, Quebec, Kanada'da Verdun ilçesinde bulunan bir Montreal Metrosu istasyonudur. Montreal Taşımacılık tarafından işletilmekte ve Yeşil Hatta hizmet vermektedir. İstasyon, Yeşil Hattın batıya doğru Angrignon uzatılması kapsamında 3 Eylül 1978 tarihinde açılmıştır.
Gaziantep Polisgücü SK

| --- | --- |
Tam isim: Gaziantep Polisgücü Spor Kulübü Derneği
Kuruluş: 29 Kasım 1988
Şehir: Gaziantep
Sahibi: Gaziantep İl Emniyet Müdürlüğü
| Gaziantep Polisgücü SK aktif branşları |
| --- | --- |

Futbol: Hentbol

Hokey: Atıcılık
Gaziantep Polisgücü SK, Türkiye merkezli bir spor kulübüdür. Kulüp, 1986 yılında kurulmuş olup Gaziantep Şehitkamil merkezlidir. Kulüp, futbol, hentbol, çim hokeyi ve atıcılık olmak üzere dört branşta faaliyet göstermektedir.
Gaziantep Polisgücü SK, toplum ile kolluk kuvvetleri arasında iyi ilişkileri teşvik etmek ve sokak çocuklarına ve risk altındaki kırsal kesimdeki çocuklara geleceğe yönelik sosyal bir yatırım sunmak ve onları suç ve kötü alışkanlıklardan uzak tutmak amacıyla kurulmuştur. Mayıs 2012 itibarıyla kulüpte yaklaşık 300 sporcu bulunmaktadır. Kulüp ayrıca, dar gelirli ailelerden gelen yaklaşık 250 çocuğa çim hokeyi, futbol, karate, tekvando ve judo gibi spor branşlarında yaz kampı kursları düzenlemektedir.
Kulübün futbol takımı amatör ligde oynarken hokey takımı Türkiye saha ve salon hokeyi süper liglerinde başarılıdır. Hokey takımı 2008 yılında Eurohockey Erkekler Kulüp Şampiyonlar Mücadelesi IV'te üçüncülük elde etmiştir. Mayıs 2013'te hokey takımı Slovakya'da düzenlenen 2013 Eurohockey Erkekler Kulüpler Şampiyonası Challenge III'ü kazandı ve bir sonraki yılki yarışma için bir üst lige yükseldi. Şimdiye kadar on Türkiye şampiyonluğu bulunan hokey takımının 34 oyuncusu Türkiye millî takımlarına kabul edildi. Atıcılık sporu takımından ikisi havalı tabanca branşında Türkiye şampiyonudur ve üç sporcu millî takımda yarışmaktadır.
Stretton-on-Dunsmore

| Stretton-on-Dunsmore |
| --- | --- |
Kent

Stretton-on-DunsmoreStretton-on-Dunsmore'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Warwickshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Stretton-on-Dunsmore, İngiltere'nin Warwickshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Solutrean hipotezi

Amerika kıtasının insan yerleşimine ilişkin Solutrean hipotezi, Amerika kıtasına en erken insan göçünün Solutrean Dönemi'nde Avrupa'dan, Avrupalıların Atlas Okyanusu'ndaki yüzen buzları boyunca seyahat etmesiyle başladığı iddiasıdır. Bu hipotez, Amerika'nın ilk olarak Son Buzul Dönemi'nde kara olan Bering Boğazı'nı yürüyerek geçerek Alaska'ya ulaşan veya Asya'dan Amerika'ya Pasifik kıyı şeridini tekneyle takip eden insanlar tarafından iskan edildiğine dair ana akım akademik anlatıyla çelişmektedir.
İbradılı İbrahim Hayrettin Ağıldere

İbradılı Gazi İbrahim Hayrettin Ağıldere, Çanakkale Kara Muharebelerinin başladığı gün olan 25 Nisan 1915 sabahı, Arıburnu sahillerini korumakla görevli olan 27. Alay, 2. Tabur, 4. Bölük, 1. Takımın kumandanı olarak, savunmada ilk kurşunu sıkan askerdir. Çanakkale Savaşı boyunca, iki defa "gazi" unvanını alan İbradılı İbrahim, soyadı kanunu çıktığında, Arıburnu, Balıkçı Damları yakınında, savunmanın yoğun olduğu ve takımıyla birlikte düşmana karşı cesaretle savaştığı bölgenin ismi olan “Ağıldere” soyadını almıştır.
Yaşamı

1888 yılında, Akseki Kazasının İbradı Nahiyesinde dünyaya gelmiştir. (günümüzde Antalya İline bağlı İbradı İlçesi). Babası, Ağazade Mehmet Sadık Bey, annesi Besime Hanım’dır. Genç yaşlarda yaşamını kaybeden bir erkek ve bir kız kardeşlerinden başka, bir kız kardeşi daha vardı (merhume Şerife Okay Hanım). Babası Mehmet Sadık Bey, kadı olarak görev yapmakta olduğu İskilip kazasında (bugün Çorum İline bağlı bir ilçedir) ölmüş olup, kabri oradaki tarihi Osmanlı mezarlığındadır. Annesi Besime Ağıldere’nin mezarı, atalarından Kadı Abdurrahman Paşa’nın da mezarlarının bulunduğu tarihi İbradı Mezarlığındadır.
İbrahim Hayrettin Ağıldere, 16. Yüzyıl başlarında Anadolu’ya yerleşmiş olan Minkarizade Oruç Ali Efendi ahfadındandır. Eski Türkistan’ın başkenti olan Horasan asıllı Oruç Ali Efendi birinci kuşak olarak sayıldığında, İbrahim Hayrettin Bey, Minkarizade Soy Ağacında 11. kuşakta yer almaktadır.
19. Yüzyıl başında (1803) Karaman Valiliği yapmış olan Kadı Abdurrahman Paşa da aynı ailedendir.
İbrahim Hayrettin, İbradı’da lise eğitimini tamamladıktan sonra, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne gitmiştir. Son sınıf öğrencisi iken, Birinci Dünya Savaşının patlak vermesiyle, gönüllü olarak askere yazılmış ve üniversiteyi bırakıp, Balkan Savaşlarına katılmıştır. Ardından Çanakkale’ye gönderilmiş ve Kara Muharebelerinde 27. Alay dahilinde savaşta üstün hizmet göstermiştir. 
1920’de Fatma Nefise Ağıldere ile evlenmiştir. 1921’de ilk oğlu Yusuf Hayrettin Ağıldere ve 1927’de ikinci oğlu Dumlupınar Ağıldere dünyaya gelmişlerdir. 
Savaşın bitiminde Anadolu’da meydana gelen karışıklık ve ayaklanmalar, hayatında pek çok olumsuz etkiler bırakmıştır. 
Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonraki yıllarda, evlenmiş ve baba olmuş olan İbradılı, tekrar üniversiteye dönememiştir. Mersin’de Singer Dikiş Makineleri Bayinin Müdürlüğü görevinde çalışmıştır. Emekli olduktan sonra, Konya’ya yerleşmiştir. Bununla birlikte, İbradı'dan hiçbir zaman tam olarak ayrılmamıştır.
Gazi İbrahim Hayrettin Ağıldere, 5 Aralık 1958’de Konya’da vefat etmiştir ve mezarı Konya Musalla Mezarlığındadır.
Birinci Dünya Savaşı Yılları

Anadolu’ya yerleşmelerinden itibaren, önce Osmanlı İmparatorluğuna ve kuruluşundan bu yana da Türkiye Cumhuriyetine çok sayıda hukukçu, kamu yöneticisi, doktor ve diğer alanlarda eğitim görmüş evlatlar yetiştirmiş olan, yenilikçi, aydın ve ileri görüşlü bir aileye mensup olan İbradılı İbrahim, çoğu hukukçu olan ailenin, bu geleneğine uygun olarak okumaya başladığı İstanbul Hukuk Fakültesini son sınıfta bırakmış, gönüllü olarak Balkan Savaşlarına katılmıştır. 
Balkanlardan döndükten sonra, Çanakkale’de savaşmaya devam etmiş, özellikle 27. Alayda gösterdiği başarılar nedeniyle, kendisine Liyakat Madalyası verilmiştir. Çanakkale Savaşlarında, liyakat madalyaları, sadece 27. ve 57. Alay mensuplarına verilmiştir.
Mustafa Kemal ve İbradılı İbrahim Hayrettin

İbrahim Hayrettin, Mustafa Kemal ile cephedeki karşılaşmasından ve daha sonra Mustafa Kemal’in kendisini aramasından mektubunda şu şekilde bahsetmektedir:
"..... Badezzeval (öğleden sonra) 19:10’da Conkbayırı’ndaki topçu mevkiine 19. Fırka Kumandanı Kaymakam Mustafa Kemal Bey geldi. Kıta ve vaziyeti sordular. Topçu muhafızı olarak bulunduğumu söyledim. “Gerilerden asker geliyor, topçu muhafızına lüzum yok, ileri hatta cephane de azalmış, beraberinize cephane alıp siz de iltihak ediniz, taarruzu teşdit etsinler, bu akşam düşmanın (herhalde) denize dökülmeleri emrini ileri hatta tebliğ ediniz” emrini verdiler. Kuvvetle hareket edip ilk tesadüf ettiğim 57. Alay 12. Bölük Kumandanı’na fırka emrini tebliğ ettim. O da tahriren ileri hatta bildirdi. Taarruzu teşdit ettik. İngiliz cesetleriyle dolu birkaç avcı hattı geçtik. Düşmanın karaya çıkardığı fazla miktardaki makineli tüfekleri, denizden gemi topları ile avcı hattını parçalamıştı. Hayli telefat vermemize rağmen yine ilerliyorduk. Ve düşmanın denize dökülmesine bir şey kalmamıştı. Bir taraftan arızalı ve fundalıklı mıntıkaya girmemiz, diğer taraftan gecenin başlamasından, her iki taraf muharebelerde bulundukları yerde kalmaya mecbur oldu. Fakat düşman gece saldıracağımızdan korktuğundan tüfekle ve makineli tüfeklerini sabaha kadar ateşledi. Ateş bazen pek şiddetli ve bütün cepheye sirayet ediyor, saatlerce bu şer cephane sarf ediliyordu. Bu minval üzere geçirdikten sonra alessabah yine taarruza başladık. İltihak ettiğim 57. Alay 12. Bölük’ün bütün zabitanı yaralanmıştı. 3. Tabur kumandanının emriyle bölüğümün kumandasını deruhte ettim. Tekrar taarruz etmeye başladık. Fakat yine taarruza halel gelmiyordu. Tekrar taarruza kalkmıştık ki, denizden atılan ağır bir top misketleriyle tepemden yaralanıp harp hattının dışında kaldım. Ve Kocadere köyündeki, sargı mahalline götürülüp, yaram sarıldıktan sonra Maydos’a, Biga ve İstanbul harp hastanelerinde 4 ay tedavimden sonra tekrar kıtama, 27. Alaya iltihak ettim. Yaralı olarak iltihakımdan sonra takım neferlerinden yapılan tahkikatta hizmetimi sebkettiğim anlaşılmış olmalı ki fevkalade bir rütbe terfii ve göğsüme liyakat madalyasıyla taltif olundum. Ve yaralı iken alayının cephesini ziyaret eden Mustafa Kemal Bey her defasında bendenizi sormak ve görmek istemiş olduğunu haber aldım. Ve Kemalyeri’ndeki karargahlarına birkaç defa gitmiş isem de karşılaşma şerefine mazhar olamadım. Ve ikinci bir yara ile tekrar ayrıldığımdan Çanakkale’ye dönüp düşmanın çekildiklerini göremedim.. ...."
İstiklal Mahkemeleri

Çanakkale Zaferinden sonraki yıllarda, Doğu (ya da Güney) cephesinde savaştıktan sonra İbradı’ya dönerken, Konya Ayaklanması (Delibaş İsyanı) sırasında yapılan tutuklamalarda ayaklanmacılardan olduğu sanılarak Konya Hapishanesinde tutulmuştur. Bunun bir haksızlık olduğunu, Balkanlarda, Çanakkale’de ve Güney Cephesinde savaşarak vatanını savunduğunu, bu nedenle Gazi Mustafa Kemal Paşa tarafından kendisine liyakat madalyası verilmeye layık görüldüğünü, vatanı için çarpışarak iki kere gazi olduğunu anlatabilmesi ve bunun doğrulanması süreci aylar almıştır.  Sonunda, yapılan yanlışlık anlaşılarak serbest bırakılmıştır.
Eşinin (Nefise Hanım) ve büyük oğlunun (Yusuf Hayrettin Ağıldere) hayattayken anlattıklarından bildiğimize göre, Konya Hapishanesinde geçirdiği bu aylar ve kendisine yapılan bu haksızlıktan sonra içine kapanmıştır. 
Cumhuriyete olan bağlılığını kanıtlamak istercesine, 10 Kasım 1956 tarihinde doğan ilk torununa “Mustafa Kemal” adını vermiş, soyadı kanunu çıktığında “Ağıldere” soyadını almış ve 30 Ağustos tarihinde dünyaya gelen ikinci oğlunun adını “Dumlupınar” koymuştur.
"Ağıldere" Soyadı

1935 yılında yılında soyadı kanununun yürürlüğe girmesiyle, Arıburnu’nda savunduğu mevki olan “Ağıldere” ismini soyadı olarak almıştır. 
Annesi Besime Hanım da oğlunun soyadını almıştır.
İbradı'daki Evi

Tüm atalarının yaptıkları gibi, dinlenmek için ailesiyle İbradı’ya gelir ve İbradı'da kaldığı zamanlarda, bugün İbradı ilçe merkezinde boş bir arsa olarak kalan yerde, tipik bir İbradı mimarisiyle inşa edilmiş olan evinde yaşardı.  İçinde Gazi İbrahim Hayrettin Ağıldere'ye ait büyük bir kitaplık bulunan bu ev, 1970'li yılların sonuna doğru iklim koşullarına dayanamayarak  yıkılmıştır. Evin su sarnıcı ve evin arkasında yer alan bademlik, hala orada bulunmaktadır.
South Kirkby and Moorthorpe

| South Kirkby and Moorthorpe |
| --- | --- |
Kent
South Kirkby and MoorthorpeSouth Kirkby and Moorthorpe'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: West Yorkshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
South Kirkby and Moorthorpe, İngiltere'nin West Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
İspanyol Sinagogu (Prag)

| --- | --- |
İspanyol Sinagogu

Temel bilgiler
Konum: Prag, Çekya
Koordinatlar: 50°05′25″K 14°25′15″D﻿ / ﻿50.09028°K 14.42083°D﻿ / 50.09028; 14.42083
İnanç: Yahudilik
Mimari
Mimar(lar): Josef Niklas Vojtěch Ignác Ullmann
Mimari tür: Sinagog
Mimari biçim: Neomağrip
Tamamlanma: 1868
İspanyol Sinagogu (Çekçe: Španělská synagoga), Çekya'nın başkenti Prag'da bulunan bir sinagogdur. Sinagog, 1868 yılında inşa edilmiş olup eski Yahudi mahallesinde yer almaktadır.
İspanyol Sinagogu, 1955 yılında Yahudi müzesine dönüştürüldü ve Prag Yahudi Müzesi tarafından yönetilmektedir.
Imoinda

Imoinda ya da Adını Kaybedecek Kadın 2008 yapımı bir operadır ve Afrikalı-Karayipli bir kadın olan Profesör Joan Anim-Addo tarafından yazılan ilk librettodur. İlk kez 1688'de yayınlanan Aphra Behn'in Oroonoko'sunun yeniden yazımıdır.
Rohilkhand Krallığı

Rohilkhand Krallığı, 1721'de Babür İmparatorluğu'nun düşüşü sırasında kurulan ve 1774'te Oudh Eyaleti tarafından yenilgiye uğratılana kadar varlığını sürdüren, nominal geç modern Hint Krallığıydı. İngilizler, krallığın sınırlarını Rampur Eyaleti'ne dönüştürdü. Ali Muhammed Han, Afgan şefler tarafından seçilerek Rohilkhand'ın ilk nevvabı oldu.
Çökmekte olan Babür İmparatorluğu'ndan koparak bağımsızlaşan krallık, 1774'te yıkılana kadar varlığını sürdürdü ancak İngiliz müdahalesiyle yıkılarak Oudh Eyaleti haline geldi.
Nevvablar

| Nevvab | Önceki nevvab ile bağlantısı | Hüküm süresi |  |
| --- | --- | --- | --- |
Kuruluş
| Ali Muhammed Han  | Kurucu  | 1721–1748 |  |

| Abdullah Han   | Oğlu | 1748–1754 |  |

| Sadullah Han   | Kardeşi | 1754–1764 |  |

| Feyzullah Han  | Kardeşi | 1764–1774 |  |
South Hiendley

| South Hiendley |
| --- | --- |
Kent
South HiendleySouth Hiendley'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: West Yorkshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
South Hiendley, İngiltere'nin West Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Sitlington

| Sitlington |
| --- | --- |
Kent
SitlingtonSitlington'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: West Yorkshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Sitlington, İngiltere'nin West Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Gruplama

Gruplama, bilişsel psikolojide bir bilgi kümesinin bireysel parçalarının ayrıldığı ve daha sonra anlamlı bir bütün halinde gruplandırıldığı bir süreçtir. Bilgilerin gruplandırıldığı grupların amacı malzemenin kısa süreli tutulmasını geliştirmek ve böylece çalışma belleğinin sınırlı kapasitesini atlamaktır. Bir grup, birlikte gruplandırılmış ve bir kişinin hafızasında saklanan temel tanıdık birimler topluluğudur. Bu gruplar tutarlı aşinalıklarından dolayı da kolay geri getirebilir. Bireylerin, grup içindeki öğelerin daha üst düzey bilişsel temsillerini yarattığına inanılmaktadır. Öğeler, tek tek öğelere kıyasla bir grup olarak daha kolay hatırlanır.Bu gruplar son derece öznel olabilir; çünkü bireylerin bilgi kümeleriyle bağlanabilen algılarına ve geçmiş deneyimlerine dayanırlar.Parçaların boyutu genellikle iki ila altı öğe arasında değişir ancak genellikle dil ve kültüre göre farklılık gösterebilir.
Johnson'a (1970) göre, gruplama bellek süreci ile ilişkili dört ana kavram vardır: grup, bellek kodu, kod açma ve yeniden kodlama. Daha önce de belirtildiği gibi, grup bitişik terimlerden oluşabilen hatırlanacak bir bilgi dizisidir. Bu öğe veya bilgi kümeleri aynı bellek kodunda saklanmalıdır. Yeniden kodlama işlemi, bir kişinin bir grup kodunu öğrendiği yerdir ve kod açma kodun temsil ettiği bilgilere dönüştürülmesidir.
Bir bellek mekanizması olarak gruplama olgusu, bireylerin günlük yaşamda sayıları ve bilgileri gruplama biçiminde kolayca gözlemlenir. Örneğin, 12101946 gibi bir sayıyı hatırlarken sayılar 12, 10 ve 1946, olarak gruplandırılırsa bu sayı için bir gün, ay ve yıl olarak bir anımsatıcı oluşturulur. Bir sayı dizesi yerine 10 Aralık 1946 olarak depolanacaktır. Benzer şekilde, George Miller tarafından önerilen çalışma belleğinin sınırlı kapasitesinin başka bir örneği aşağıda görülebilir: 9849523450 gibi bir cep telefonu numarasını hatırlarken bunu 98 495 234 50'ye ayırabiliriz. Böylece, "yedi artı veya eksi iki" bellek aralığının ötesinde olan 10 ayrı haneyi hatırlamak yerine, dört sayı grubunu hatırlıyoruz.
Modalite etkisi

Gruplamada bir modalite etkisi vardır. Yani, öğelerin listesini bireye iletmek için kullanılan mekanizma, "gruplamanın" ne kadar gerçekleştiğini etkiler.
İşitsel sunumun bireylerin cevaplarında görsel sunumdan daha fazla gruplaşmaya yol açtığı deneysel olarak  bulunmuştur. Önceki literatürde, örneğin George Miller Büyülü Sayı Yedi, Artı veya Eksi İki : Bilgi İşleme Kapasitemizdeki Bazı Sınırlar (1956) çalışmasında, "gruplama" stratejisi kullanıldığında bilginin hatırlanma olasılığının daha yüksek olduğunu göstermiştir. Yukarıda belirtildiği gibi, cevapların gruplandırılması, bireylerin anlamsal ve algısal özellikleri temel alarak kategorilere yerleştirmesiyle oluşur. Lindley (1966), üretilen gruplar katılımcı için bir anlam ifade ettiğinden, bu stratejinin bireyin çalışmalar ve testler sırasında hafızadaki bilgileri hatırlamasını ve korumasını kolaylaştırdığını göstermiştir. Bu nedenle, "gruplama" bir strateji olarak kullanıldığında, daha yüksek bir doğru hatırlama oranı beklenebilir.
Bellek eğitim sistemleri, anımsatıcı

Çeşitli hafıza eğitimi sistemleri ve anımsatıcılar, özel olarak tasarlanmış yeniden kodlama veya gruplama şemalarında eğitim ve alıştırmayı içerir. Bu tür sistemler Miller'ın raporundan önce de vardı ancak genel stratejiyi veya sağlam ve güvenilir araştırmayı tanımlamak için uygun bir terim yoktu."Gruplama" terimi artık bu sistemlere referans olarak sıklıkla kullanılmaktadır. Bir örnek olarak, Alzheimer hastaları tipik olarak çalışma belleği eksikliği yaşarlar; gruplama, hastaların sözel çalışma belleği performansını iyileştirmek için etkili bir yöntemdir.