stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dark web
Terminoloji > Tanım

Karanlık web genellikle web'in arama motorları tarafından indekslenmeyen (aranamayan) kısımları olan Deep web ile karıştırılmaktadır. Dark web terimi ilk olarak 2009 yılında ortaya çıkmıştır; ancak gerçek Dark web'in ne zaman ortaya çıktığı bilinmemektedir. Birçok internet kullanıcısı yalnızca tipik bir web tarayıcısı tarafından erişilebilen veriler olan yüzeysel web'i kullanmaktadır. Dark web, deep web'in küçük bir bölümünü oluşturmaktadır, ancak içeriğine erişmek için özel bir yazılım gerektirmektedir.
Darknet web siteleri olarak da bilinen Dark web'e yalnızca bu ağ için özel olarak oluşturulan Tor ("The Onion Router" projesi) gibi ağlar aracılığıyla erişilebilir. Tor tarayıcısı ve Tor ile erişilebilen siteler Darknet kullanıcıları arasında yaygın olarak kullanılmaktadır ve ".onion" alan adıyla tanımlanabilir. Tor tarayıcıları kullanıcı için şifreli giriş noktaları ve yollar oluşturarak Dark web aramalarının ve eylemlerinin anonim olmasını sağlar.
Darknet şifreleme teknolojisi, kullanıcıların verilerini çok sayıda ara sunucu üzerinden yönlendirerek kullanıcıların kimliğini korur ve anonimliği garanti eder. İletilen bilgilerin şifresi yalnızca şemadaki bir sonraki düğüm tarafından çözülebilir ve bu da çıkış düğümüne götürür. Karmaşık sistem, düğüm yolunun yeniden oluşturulmasını ve bilginin katman katman şifresinin çözülmesini neredeyse imkansız hale getirir. Yüksek şifreleme seviyesi nedeniyle, web siteleri kullanıcılarının coğrafi konumunu ve IP adresini izleyemez ve kullanıcılar ana bilgisayar hakkında bu bilgileri alamaz. Böylece Darknet kullanıcıları arasındaki iletişim yüksek düzeyde şifrelenerek kullanıcıların gizli bir şekilde konuşmasına, blog yazmasına ve dosya paylaşmasına olanak tanır.
Dolutepe, Eyyübiye

| Dolutepe |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
DolutepeDolutepe'nin Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 36°59′53″N 39°06′29″E﻿ / ﻿36.998°K 39.108°D﻿ / 36.998; 39.108
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Eyyübiye
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.140
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63200
Dolutepe, Şanlıurfa ilinin Eyyübiye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.140 |  |
| 2018 | 1.121 |  |
| 2017 | 1.084 |  |
| 2016 | 1.037 |  |
| 2015 | 1.009 |  |
| 2014 | 941 |  |
| 2013 | 895 |  |
Abdul Kabir

2021
Muhammed Abdul Kabir Taliban liderliğinin kıdemli bir üyesidir ve 17 Mayıs 2023'ten bu yana Afganistan Başbakanı vekilidir. Daha önce 16 Nisan 2001'den 13 Kasım 2001'e kadar Afganistan'ın Başbakan vekili ve 4 Ekim 2021'den 17 Mayıs 2023'e kadar Afganistan'ın Siyasi İşlerden Sorumlu Üçüncü Başbakan Yardımcısı olarak görev yaptı.
Birleşmiş Milletler, onun Taliban'ın Bakanlar Konseyi'nin İkinci Yardımcısı olduğunu bildirdi; Nangarhar Eyaleti Valisi; ve Doğu Bölgesi Başkanıdır BM, Kabir'in 1958 ile 1963 yılları arasında Afganistan'ın Paktia kentinde doğduğunu ve Zadran kabilesinden olduğunu bildirdi. BM, Kabir'in Doğu Afganistan'daki terör operasyonlarında aktif olduğunu bildirdi.
Kariyeri

Nisan 2002'de Abdul Razzak, Associated Press'e Kabir'in Ahmed Khadr ile birlikte Nangarhar'dan Paktia'ya kaçtığına inanıldığını söyledi.
Çin Haber Ajansı Xinhua, Abdul Kabir'in 16 Temmuz 2005'te Pakistan'ın Nowshera kentinde yakalandığını bildirdi. Abdul Kabir ile birlikte yakalananlar, kardeşi Abdul Aziz, Molla Abdul Qadeer, Molla Abdul Haq ve Taliban liderliğinin beşinci isimsiz üyesiydi.
19 Temmuz 2006'da Amerika Birleşik Devletleri Kongre Üyesi Roscoe G. Bartlett, Abdul Kabir'i ABD hükûmetinin artık bir tehdit olarak görmediği eski bir şüpheli terörist olarak listeledi.
Bu raporlara rağmen, Asia Times'ta alıntılanan istihbarat yetkilileri, Kabir ve diğer üst düzey Taliban liderlerinin 2007 Ramazan ayında Pakistan'ın Kuzey Veziristan kentinde bulunmuş olabileceklerini ve güneydoğu Afganistan'a bir saldırı planladıklarını belirtti.
Xinhua, 21 Ekim 2007'de Daily Afganistan'daki bir hesaptan alıntı yaparak Abdul Kabir'in Nangarhar, Laghman, Kunar ve Nooristan eyaletlerine komutan olarak atandığını bildirdi.
21 Şubat 2010 tarihli bir haberde, Kabir'in Pakistan'da, kendisi de ayın başlarında gözaltına alınan Molla Baradar 'dan alınan istihbarat sonucunda yakalandığı belirtildi Kabir daha sonra serbest bırakıldı.
Karl Ernst

Karl Ernst
Karl Ernst (d. 1 Eylül 1904 - ö. 30 Haziran 1934), 1933 öncesinde Berlin'de SA lideri ve Gruppenführer. Nazi Partisi'ne üye olmadan önce bir otelde görevli ve bir gay gece kulübünde fedai idi.
SA lideri Ernst Röhm defalarca, Almanya'ya sosyalizmin bir nazi uyarlamasını tanıştıracak ve hükûmetin yaşlı muhafazakâr kuvvetlerini sürgün edecek olan bir "İkinci Devrim"i istemişti. Adolf Hitler ilerleyen zamanında SA'yı iktidarı için tehlikeli gördü ve SA'nın üstdüzey yöneticilerinin öldürülmesini emretti.
Uzun Bıçaklar Gecesi

30 Haziran 1934'te Ernst yeni evlenmişti ve yeni karısıyla balayı için Tenerife'ye gitmek üzere Bremen'deydi. SA Lideri Ernst Röhm, Reich'a sosyalizmi getirecek ve eski Muhafazakar iş ve hükümet güçlerini sürgüne gönderecek bir "ikinci devrim" için defalarca çağrıda bulunmuştu. SA'nın sosyalist eğilimlerinden ve Röhm'ün Reichswehr'i SA'ya çekme hırsından korkan Alman Ordusu ve Kriegsmarine'deki muhafazakar unsurlar SA gücünün ortadan kaldırılması için baskı yaptı. Altı hafta önceki düğününde Ernst'in sağdıcı olarak hizmet etmiş olan Adolf Hitler, tarihte Uzun Bıçaklar Gecesi olarak bilinen bir olay olan SA'nın tasfiyesine karar verdi. Tasfiye 2 Temmuz 1934'e kadar sürdü.
Ernst, balayını geçirmeyi planladığı Tenerife'ye gitmek üzere bir donanma kruvazörüne binmek üzereyken, karısı ve arkadaşı Martin Kirschbaum ile birlikte Bremerhaven'de tutuklandı ve vahşice dövüldü. Daha sonra Bonn'da Kurt Gildisch liderliğindeki bir SS komando birimine teslim edildi ve burada işkence gördü ve sorguya çekildi. Daha sonra uçakla Berlin'e geri gönderildi ve Leibstandarte SS'in kışlasına götürüldü. 30 Haziran akşamı erken saatlerde bir manga tarafından kurşuna dizildi. Gestapo tarafından hazırlanan resmi ölüm listesine göre, Leibstandarte SS idam mangası tarafından vurulan on dört kişiden biriydi.
Hermann Goering, Ernst Roem ve Karl Ernst,  1934'teki düğünü sırasında.
Ayşenur Alkan

| Ayşenur Alkan |
| --- | --- |

Doğum: 23 Eylül 2000 Adıyaman, Türkiye
Ölüm: 21 Kasım 2022 (22 yaşında) Karkamış, Gaziantep, Türkiye
Ölüm sebebi: YPG/PKK Saldırısı
Defin yeri: Nizip Mezarlığı
Milliyet: Türk
Meslek: Öğretmen
Ebeveyn(ler): Mustafa Alkan Hayriye Alkan

Ayşenur Alkan (23 Eylül 2000, Adıyaman - 21 Kasım 2022, Gaziantep), YPG/PKK saldırısı sonucu ölen Türk öğretmen.
Görevine başladıktan 3 ay sonra YPG/PKK'nin Gaziantep Karkamış'a 21 Kasım'da düzenlediği roketli saldırıda ölmüştür.
Yaşamı

23 Eylül 2000 tarihinde Adıyaman'da doğdu. Hüseyin Yalçın Çapan Anadolu Lisesinden mezun oldu. 2022'de Adıyaman üniversitesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliği Bölümü'nden mezun oldu ve yine aynı yıl yaptığı ücretli öğretmenlik başvurusu sonucunda Kocatepe İlkokulunda sınıf öğretmeni olarak göreve başladı.
Öldürülmesi

21 Kasım 2022'de Gaziantep'in Karkamış ilçesinde yerleşim yerlerine Suriye'nin kuzey bölgesinden YPG/PKK tarafından havan ve roket saldırısı düzenlenmiştir. Ayşenur saldırılar başladıktan sonra öğrencileri sığınağa indirmiş ve sınıfları kontrol etmek için yukarı çıktığı sırada okul bahçesine düşen roketin şarapnel parçalarının vücuduna isabet etmesiyle ölmüştür. Aynı saldırıda 5 yaşındaki Hasan Karataş isimli bir çocuk da ölmüştür.
Hatırası

Ölümü sonrasında, görev yaptığı okula ve ailesinin yaşadığı Nizip ilçesine yapılan çocuk kütüphanesine adı verildi. Osmaniye valiliği tarafından öğretmenin adına 70 fidan dikildi ve birçok okulda anma törenleri yapıldı.
Antifellos

Antifellos veya Antiphellos (Grekçe: Ἀντίφελλος), başlangıçta Habesos olarak bilinen, Likya'da yer alan antik bir kıyı kentiydi. Kentin Yunanca adının ilk kez M.Ö. 4. yüzyıla ait bir yazıtta geçtiği görülmektedir. İlk olarak Likyalılar tarafından yerleşilen şehir, M.Ö. 6. yüzyılda Persler tarafından işgal edildi. Yunanlar döneminde önem kazanıp yakınlarındaki iç bölge kenti Phellos’un limanı olarak hizmet verdi. Ancak, Phellos önemini yitirdikçe Antifellos bölgenin en büyük kenti haline gelip kendi parasını basma yetkisine sahip olmuştu. Roma döneminde ise 141 yılında bölgeyi tahrip eden deprem sonrası yeniden inşa edilmesine yardımcı olan Rhodiapolis'li hayırsever Opramoas'tan mali destek aldı.
İrlandalı deniz subayı Sir Francis Beaufort, 1820'lerde kentin bulunduğu yeri keşfetti; bu dönemde şehir terkedilmiş durumdaydı. Nisan 1840'ta İngiliz arkeolog ve kaşif Charles Fellows, bölgede 100'den fazla taş mezarın varlığını not etti. Şehrin arkeolojik kalıntılarının büyük bir kısmı, modern dönemde Kaş (eski adıyla Andifli) yerleşiminin büyümesi nedeniyle yok oldu; özellikle de yerel halkın düz yüzeyli taşları inşaat malzemesi olarak kullanması sonucu birçok lahit tahrip edildi.
Günümüzde artık var olmayan Likya dilinde yazılmış mevcut yazıtlar M.Ö. 4. yüzyıla tarihlenmektedir. Antifellos'taki restore edilmiş Helenistik amfitiyatro, başlangıçta 4000 kişiyi ağırlayacak şekilde inşa edilmiş ve büyük ölçüde korunmuş olmasına rağmen, hiç kalıcı bir taş sahneye sahip olmamıştır. Zeminde görülebilen mevcut kalıntılar arasında, M.Ö. 4. yüzyıla tarihlenen Dor düzenindeki mezar, 1.9 metre yüksekliğinde bir girişe ve dans eden kızların rölyefiyle süslenmiş bir odaya sahip; modern kasabanın merkezinde yer alan Kral Mezarı, benzersiz bir şekilde yazılmış ve henüz çözülememiş Likya yazıtına sahip; M.Ö. 1. yüzyıla ait küçük bir tapınak; modern kasabanın üzerinde kayalara oyulmuş mezarlar; ve şehrin antik deniz duvarının bazı parçaları bulunmaktadır.
Tarihçe

Antifellus'un orijinal Likya adı (Grekçe: "kayaların karşısındaki toprak") Habesos'tu; Romalı askeri komutan Pliny the Elder'a göre, kentin Helen öncesi adı Habessus'tu. Antalya Müzesi'nde bulunan mimari öğelerin keşfi, Likyalıların M.Ö. 6. yüzyıla kadar burada (ve dolayısıyla Phellos'ta) yerleşmiş olduklarını doğrulamıştır. Şehir, Likya Birliği'nde bir oy hakkına sahipti ve kendi parasını basan bir ticaret merkezi haline gelmişti. Bölge, M.Ö. 6. yüzyılın ortalarında Persler tarafından işgal edildi.
Güney kıyısındaki bir koyun başında bulunan yerleşim, Helenistik dönemde yakınlardaki iç bölge kenti Phellos'un limanı olarak hizmet etmiştir. Ancak, kıyıdaki konumunun savunmasız olmasına rağmen, burada hiç savunma duvarı veya akropol inşa edilmemiştir. Antifellus adının ilk kez geçtiği yazıt, Kaş'taki M.Ö. 4. yüzyıla ait bir mezarda yer almakta olup, ölen kişinin Antifellos'tan geldiği belirtilmektedir. Phellos'un önemini yitirmesiyle birlikte, Antifellos bölgenin en büyük kenti haline gelmiştir.
Şehir, Phellos'un aksine, Romalı denizcilerin kılavuzu olan Stadiasmus Maris Magni'de anılmaktadır. Antifellos'ta bulunan Roma imparatorluk paralarında Ἀντιφελλειτων ("Antiphellitans'ın") yazılıdır. Pliny, en yumuşak deniz süngerlerinin bu bölgede bulunduğunu yazmıştır. Romalı bilgin Strabon, Antifellos'u yanlışlıkla iç bölge şehirleri arasında yerleştirmiştir.
Ve iç bölgelerde Phellus, Antiphellus ve Chimaera adında yerler bulunmaktadır; sonuncusunu daha önce belirttim.
Türk arkeolog Cevdet Bayburtluoğlu'na göre, Antifellos muhtemelen 141–142 yıllarında bölgeyi tahrip eden depremden etkilenmiştir. Bu depremin yarattığı sarsıntı, Likya kıyısını su altında bırakan ve iç bölgelere kadar ulaşan bir tsunamiyi tetiklemiştir. Rhodiapolis'li Opramoas tarafından şehre bağışlandığı bilinen fonlar, bu olayın yol açtığı hasarı onarmak için kullanılmış olabilir.
Antifellos piskoposluğu, Roma'nın Likya eyaletinin başkenti Mira'nın metropolit görgüsüne bağlı bir piskoposluktu. Piskopos Theodorus, 451 yılında Kalkedon Konsili'ne katılmıştır. Ayrıca, 458 yılında İskenderiye piskoposu Proterius'un cinayetiyle ilgili olarak düzenlenen eyalet sinoduna da katılmıştır; ancak ellerindeki sağlık sorunları nedeniyle toplantının tutanaklarını rahip Eustathius onun adına imzalamıştır. Artık ikametli bir piskoposluk olmaktan çıkan Antiphellus, günümüzde Katolik Kilisesi tarafından bir ünvansal psikoposluk olarak listelenmektedir.
Bölge şu anda Kaş belediyesinde yer almaktadır. 1922–1923 yıllarındaki nüfus mübadelesinden önce burası Andifili olarak adlandırılıyordu ve 19. yüzyılda da Andiffelo olarak biliniyordu.
Arkeoloji

Antifellos, 1828'de neredeyse tamamen terk edilmiş durumdayken, sonraki yıllarda yeniden canlanmaya başlamış ve 19. yüzyılın ortalarında hem bilim insanlarının hem de gezginlerin ilgisini çekmiştir. İrlandalı deniz subayı Sir Francis Beaufort, 19. yüzyılda Antifellos'u ziyaret ettiğinde, oradaki amfitiyatro ile yazıtlı ve sade lahitleri ayrıntılı olarak tanımlamıştır. Gördüğü yazıtlar hakkında şunları söylemiştir: "Yazıların kaba işçiliğinden, bunların oldukça eski olduğunu anlıyorum. Yunan harflerine benzeyen bazı karakterlerin yanı sıra, alışılmadık birkaç sembol de dikkat çekiyor ve bunlardan bazılarını şöyle örnekleyebilirim."
İngiliz arkeolog ve kaşif Charles Fellows, Nisan 1838'de Antifellos kalıntılarını görmüştür. 1840 yılının Nisan ayında gerçekleştirdiği bir geri dönüş ziyaretinde ise 100'den fazla mezarın varlığını kaydetmiştir. 1841 yılında, lahitlerin uçları, alınlıkları ve mezar kapılarına ait çizimler yapmıştır. Thomas Abel Brimage Spratt'ın "Travels in Lycia, Milyas, and the Cibyratis" (1847) adlı eserinde, antik kentin kalıntılarına ait bir plan yer almaktadır. Fellows ve arkadaşları, içinde çift dilli yazıt bulunan bir mezar keşfetmiş (1844'te bir kalıbı çıkarılmıştır) ve Fellows, bugün modern kasabanın merkezinde yer alan sütun mezarın çizimini yapmıştır.
Terk edilmiş Likya yerleşimi, tepelerde yer alan mezarlarla kendini göstermektedir. Bu mezarların arasında, yüksek bir kaide üzerinde Milyan dilinde uzun bir yazıt taşıyan bir lahit de yer almaktadır. Likçe ve Yunanca yazıtların en eski örnekleri MÖ 4. yüzyıla aittir. Fellows'un 1840 yılında kopyaladığı bir yazıtta, etnik isim olarak "ΑΝΤΙΦΕΛΛΕΙΤΟΥ" ifadesi yer alır. Antifellos'taki arkeolojik kalıntıların çoğu, Kaş'ın kentleşmesi nedeniyle kaybolmuştur. Fellows, bölgenin önceki ziyaretine kıyasla daha da genişlediğini ve birçok kalıntının bu büyüme içinde kaybolduğunu fark etmiştir. 1952'de modern kasabada yapılan kazılarda ise çok az bulgu elde edilmiştir; bu durum, MÖ 4. yüzyıldaki Antifellos'un liman çevresinde toplanmış birkaç yapıdan oluştuğu sonucuna varılmasına yol açmıştır.
Mevcut kalıntıların özellikleri > Amfitiyatro

Hellenistik amfi tiyatro, 2008 yılında restore edilmiştir. Kaş'ın merkezine 500 metre uzaklıktadır. 4,000 kişiyi ağırlama kapasitesine sahiptir. Anadolu'da kendi türünün deniz manzarasına sahip tek örneğidir. Tamamlanmış olmasına rağmen, deniz manzarasını engellememek için Proskenyonu bulunmamaktadır.
Amfi tiyatro
Amfi tiyatronun merdivenleri
Amfi tiyatro inşa edildikten sonra, 141 yılında bölgeyi vuran büyük bir deprem nedeniyle doğu duvarı çökmüş olabilir. Duvarın onarıldığı görülmektedir; onarım çalışmaları, muhtemelen Opramoas'ın Antifellos'a sağladığı fonlarla kısa süre içinde gerçekleştirilmiştir.
Amfi tiyatronun, hafifçe daha büyük bir yarım daire şeklinde kavisli olan teras duvarı, çeşitli boyut ve şekillerdeki düzensiz taş bloklardan yapılmıştır. Alt ve üst sıraları ayıran bir diazoma (geçiş yolu) veya kalıcı bir taş sahne bulunmamaktadır.
Mevcut kalıntıların özellikleri > Kral mezarı

Kral Mezarları'ndaki yazıt (görüntüler biraz örtüşüyor). Karakterler iyi korunmuş ve hâlâ okunabilir durumda, ancak yüzeydeki bazı çukurların metnin bir parçası olup olmadığı kesin olarak belirlenememektedir.
Şehrin lahitlerinden biri, Uzunçarşı Caddesi üzerinde bulunan ve yerel olarak Kral Mezarı olarak bilinen MÖ 4. yüzyıla ait Likçe Yazıtlı Mezar'dır. Bu lahit mükemmel durumda olup, hiposoriyumu, kayadan oyulmuş ve yaklaşık 1,5 metre yüksekliğindedir; zemin çökük durumdadır ve giriş kısmı kapalı değildir. Tabanı ise 76 cm yüksekliğindedir. Hiposoriyumun üzerinde, 1840'larda Fellows tarafından gözlemlendiği üzere, alışılmadık bir Likya epitafı bulunur; bu yazıt bir şiir şeklindedir ve Fellows, “bu yazıt daha önce karşılaştığımız hiçbir yazı türünde başlamaz ve cenaze ile ilgili herhangi bir kelime içermez” şeklinde not etmiştir. Yazıt, sadece üç örneği bilinen ve yok olmuş eski bir Anadolu dili olan Milyanca (Likya B olarak da bilinir) ile yazılmıştır. Metin henüz yorumlanmamıştır. Yazıtın altındaki boşluk, metnin daha uzun olması gerektiğini ve taş ustasının alan tasarrufu yapmak isterken fazla boşluk bıraktığını düşündürmektedir.
Üstteki lahit, ayrı bir taş bloktan oyulmuştur. Kapağın iki yanından birer aslan başı dışarı doğru çıkmaktadır. Kapak dört panel halinde bölünmüştür; bu panellerde kabartma halinde ayakta duran figürler yer almaktadır. Lahit, mezarın yapımcısı ve eşine adanmıştır; ön kısımda, bir asanın üzerine yaslanmış sakallı bir adam ve oturan bir kadından oluşan çift tasvir edilmiştir.
Mezar, ilk olarak 1803'te Londra'da yayımlanan Luigi Mayer'in "Views in the Ottoman Empire" adlı eserinde tasvir edilmiştir, ancak detaylı olarak ele alınmamıştır. 1812'de Britanyalı arkeolog William Gell tarafından yapılan yazıt kopyası, Likya yazıtlarının ilk kopyalarından biridir. 1836 ile 1842 yılları arasında yazıt, Fransız tarihçi Charles Texier, Charles Fellows, klasik filolog Julius August Schönborn ve İngiliz sanatçı Edward Thomas Daniell tarafından tekrar kopyalanmıştır. Yazıt son olarak Avusturyalı klasik filolog Ernst Kalinka tarafından 1901'de yetkili bir kopyası yayımlanmıştır.
Mevcut kalıntıların özellikleri > Diğer kalıntılar

Fellows tarafından bulunan antik mezarların çoğu, yerel halk tarafından inşaat malzemesi olarak kullanıldığı için kaybolmuştur. Amfi tiyatrosunun üzerindeki izole mezar, Dorik Mezar olarak bilinir ve benzersiz bir forma sahiptir. Kubbe şeklinde olup kayaya oyulmuştur ve kenarları 4.5 metre uzunluğundadır. Doğuya bakan girişi 1.9 metre yüksekliğinde olup tek bir odaya açılır. İç duvarlardan birinde dans eden kızların kabartması bulunmaktadır; mezarın çobanların sığınağı olarak kullanılması nedeniyle bu kabartma kirlenmiştir. Dansçıların giydiği kıyafetlere bakılarak mezarın MÖ 4. yüzyılın ilk yarısına tarihlendirilmştir. Mezarın tabanında köşe başlıklarıyla birlikte bir silme ve her köşede sığ bir pilaster bulunmaktadır; yalnızca bir sütun başlığı korunabilmiştir. Güney tarafında mutules bulunan bir bant korunmuştur. Giriş, başlangıçta kayar bir kapıyla kapalıydı ve şu anda bir şeritli çerçeveye sahiptir.
Küçük bi
Tapınak duvarı parçası
Bir kaya mezarı
Dorik mezar
r tapınağın alt kısımları günümüze kadar ulaşmıştır. Kalıntılar, beş sıra dikdörtgen taş blok yüksekliğindedir. MÖ 1. yüzyılda inşa edilmiş ve dört yüzyıl sonra ilaveler yapılmıştır. Tapınak, bilinmeyen bir tanrıya adanmıştır.
Modern şehrin biraz ötesindeki kayalık yamaçlarda kaya mezarları bulunmaktadır; bunlardan biri hem Likya yazıtı hem de daha sonra Latin alfabesiyle yazılmış bir yazıt içerir. Kıyı boyunca hala bir duvar kalıntısı görünmektedir. Liman, bir mercan resifinin denize doğru uzandığı dar boğazın deniz tarafında yer alıyordu ve bu, koruma sağlıyordu; antik çağlarda güçlendirilmiş olabilir. Antifellos'un ne bir akropolisi ne de bir şehir suru vardı. Modern şehrin batısında kalan taş deniz duvarının bir kısmı, 460 metre uzunluğunda ve altı sıra yüksekliğindedir.
Kaynaklar

Akşit, İlhan (2006).  Kline, Stuart (Ed.). Lycia: The Land of Light. İstanbul: Aksit Kultur Turizm Sanat Ajans Lt. ISBN 975-7039-11-X.
Bayburtluoğlu, Cevdet (2004). Lycia. Antalya: Suna & İnan Kıraç Research Institute on Mediterranean Civilizations. ISBN 978-97570-7-820-3.
Bean, George Ewart (1978). Lycian Turkey: An Archaeological Guide. Londra: Benn. ISBN 978-05100-3-205-0.
Beaufort, Francis (1818). Karamania, or, A Brief Description of the South Coast of Asia-Minor and of the Remains of Antiquity: With plans, views, &c. collected during a survey of that coast, under the orders of the Lords commissioners of the Admiralty, in the Years 1811–1812 (2. bas.). Londra: R. Hunter. OCLC 1229273123.
Bryce, Trevor (2009). "Antiphellos". The Routledge Handbook of the Peoples and Places of Ancient Western Asia. New York: Routledge. ISBN 978-0-415-39485-7.
Harris, Edward M.; Fachard, Sylvian, (Ed.) (2021). The Destruction of Cities in the Ancient Greek World: Integrating the Archaeological and Literary Evidence. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-11084-9-554-7.
Kalinka, Ernst (1901). Tituli Asiae Minoris (Latince). 1. Viyana: Austrian Academy of Sciences. OCLC 150793192.
Keen, Antony G. (2018). Dynastic Lycia: A Political History of the Lycians and Their Relations with Foreign Powers, C. 545-362 B.C. Leiden: Brill Publishers. ISBN 978-90043-5-152-3.
Le Quien, Michel (1740). Oriens christianus, in quatuor patriarchatus digestus; quo exhibentur ecclesiae, patriarchae, caeterique praesules totius orientis (Latince). 1. Paris.
Long, George (1857). "Antiphellus".  Smith, William (Ed.). Dictionary of Greek and Roman Geography. Londra: John Murray.
Murray, John (1878). Handbook for Travellers in Turkey in Asia including Constantinople (4. bas.). Londra: John Murray. OCLC 1984586.
Pius Bonifacius Gams (1931). Series episcoporum Ecclesiae Catholicae'. Leipzig: Hiersemann.
Schürr, Diether (2005). "Das Pixre-Poem in Antiphellos". Kadmos (Almanca). Berlin. 44 (1–2): 95 –164. doi:10.1515/KADM.2005.014.
Segreteria di Stato Vaticano (2013). Annuario pontificio (Latince). The Vatican: Libreria Editrice Vaticana. ISBN 978-88209-9-070-1.
Slatter, Enid (1994). Xanthus: Travels of Discovery in Turkey. Londra: Rubicon Press. ISBN 978-09486-9-531-5.
Smith, William (1870). Dictionary of Greek and Roman Geography. 1. Boston: Little, Brown. OCLC 847907716.
Spratt, Thomas Abel Brimage (1847). Travels in Lycia, Milyas, and the Cibyratis, in company with the Late E. T. Daniell. Londra: John van Voorst. LCCN 05010095. Volumes 1 and 2
T.C. Antalya Valiliği (2010). Dünden Bugüne Antalya [Antalya From Past to Present]. 2. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı.
Varinlioglu, Guzden (2016). Digital in Underwater Cultural Heritage. Cambridge Scholars Publishing. ISBN 978-14438-9-210-0.
Konuyla ilgili yayınlar

DiFabio, Christina. Synoikism, Sympolity, and Urbanization: A Regional Approach in Hellenistic Anatolia (PDF) (Doctoral tez). Erişim tarihi: 1 Haziran 2023.
Duggan, Terrance M. P. (2022). "Çevik, Nevzat: The Book of Lycia: Archaeology, Culture and History in Western Antalya". Journal of the Turkish Institute of Archaeology and Cultural Heritage. Türk Arkeoloji ve Kültürel Miras Enstitüsü (2): 225 –242. ISSN 2822-2547.
Fellows, Charles (1841). An Account of Discoveries in Lycia. Londra: John Murray. OCLC 1038777615.
Phellos ve Antifellos'un konumlarını gösteren harita
George Schaff'ın Antifellos'taki mezarların çizimi (1843)
Luigi Mayer – Colossal Sarcophagus near Castle Rosso (1803)
EC Juventude

Esporte Clube Juventude, 29 Haziran 1913 tarihinde Brezilya'nın Caxias do Sul kentinde kurulmuş bir futbol kulübüdür. Série A'da mücadele etmektedir. Maçlarını 30.519 kişilik Alfredo Jaconi'de oynamaktadır.
Başarıları

Série B: 1
1995
Copa do Brasil: 1
Campeonato Gaúcho (Eyalet Şampiyonluğu): 1
Copa FGF: 2
Takım Kadrosu

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Kriket Dünya Kupası

| --- | --- |
Spor: Kriket
Ülke: Uluslararası
İlk sezon: 1975
Takım sayısı: 20 (tüm turnuvalarda) 10 (en son)
Son şampiyon:  İngiltere (1. kez)
Resmî site
 2019 Kriket Dünya Kupası
ICC Kriket Dünya Kupası (İngilizce: ICC Cricket World Cup), Uluslararası Kriket Konseyi olan ICC tarafından dört yılda bir düzenlenen kriket organizasyonu ve dünyadaki en itibarlı kriket şampiyonasıdır. İlk Dünya Kupası, 1975 yılında İngiltere'de düzenlenmiştir.