stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gümrükler Genel Müdürlüğü
Eski Genel Müdürler Cumhuriyet Tarihi

| --- | --- |
BAĞLILIĞI DÖNEMİN UNVANI GÖREV YAPTIĞI TARİHLER: ADI SOYADI
Maliye Vekâleti Rüsûmat Müdiri  Umumisi İlk TBMM yılları – 1924: Kemaleddin  Bey
Maliye Vekâleti Rüsûmat Müdiri  Umumisi 1924 – 1927: Adil  Bey (Süleyman Adil OKULDAŞ)
Maliye Vekâleti Rüsûmat Müdiri  Umumisi 1927-1931: İhsan  Rifat Bey
Gümrük ve İnhisarlar Vekâleti Gümrükler Umum  Müdürü 1932-1935: Cemil  Ethem Bey
Gümrük ve İnhisarlar Vekâleti Gümrükler Umum  Müdürü 1935-1939: Mahmut  Nedim GÜNDÜZALP
Gümrük ve İnhisarlar Vekâleti Gümrükler Umum  Müdürü 1940-1944: İsa  Pertev DURU
Gümrük ve İnhisarlar Vekâleti Gümrükler Umum  Müdürü 1944-1952: Celâdet  BARBAROSOĞLU
Gümrük ve İnhisarlar Vekâleti Gümrükler Umum  Müdürü 1952-1958: Sabahattin  TANMAN
Gümrük ve İnhisarlar Vekâleti Gümrükler Umum  Müdürü 1958-1960: Fethi  AŞKIN
Gümrük ve İnhisarlar Vekâleti Gümrükler Umum  Müdürü 1960-1962: Sebahattin  TEOMAN
Gümrük ve Tekel Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1962-1974: Enver  Yusuf BAŞKAYA
Gümrük ve Tekel Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1974-1975: Osman  Recai ERK
Gümrük ve Tekel Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1975-1978: Yılmaz  İSMAİLOĞLU
Gümrük ve Tekel Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1978: Ali  Metin YAVUZ
Gümrük ve Tekel Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1978-1980: Nahit  ERUZ
Gümrük ve Tekel Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1981-1984: Nahit  ERUZ
Gümrük ve Tekel Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1980-1981: Ahmet  TEKİNER
Maliye ve Gümrük Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1984-1987: Ertan  CİRELİ
Maliye  ve Gümrük Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1987-1992: Mustafa  GÖRSON
Maliye  ve Gümrük Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1992-1995: Ramazan  ULUDAĞ
Maliye ve Gümrük Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1996-1997: Ramazan  ULUDAĞ
Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1995-1996: Tuğrul  ARTAN
Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrükler Genel  Müdürü 1997-2000: Fethi  Şahin HOROZ
Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrükler Genel  Müdürü 2001-2002: Hüseyin  Cahit SOYSAL
Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrükler Genel  Müdürü 2002-2003: Salih Umman HAMİDOĞULLARI (Vekaleten)
Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrükler Genel  Müdürü 2003: Sezai  UÇARMAK (Vekaleten)
Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrükler Genel  Müdürü 2004: Cihat  ANCIN (Vekaleten)
Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrükler Genel  Müdürü 2005: Sezai UÇARMAK (Vekaleten)
Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrükler Genel  Müdürü 2005-2011: Salih  Umman HAMİDOĞULLARI (Vekaleten)
Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı  Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 2011-2013      : Remzi  AKÇİN
Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Gümrükler Genel  Müdürü 2013-2015      : Cenap AŞCI
Gümrük ve Ticaret Bakanlığı TİCARET  BAKANLIĞI Gümrükler Genel  Müdürü 2015: MUSTAFA  GÜMÜŞ
Genel kaynakça

https://ggm.ticaret.gov.tr/kurumsal 5 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Gümrükler Genel Müdürlüğü Kurumsal Bilgileri
https://ticaret.gov.tr/gumruk-islemleri/gumruk-idareleri/hudut-kapilari Hudut Kapıları
https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/gumruk-ve-inhisarlar-vekaleti/#:~:text=Yar%C4%B1%20askeri%20nitelikte%20G%C3%BCmr%C3%BCk%20Muhafaza,G%C3%BCmr%C3%BCk%20ve%20%C4%B0nhisarlar%20Vekaleti%20kurulmu%C5%9Ftur 9 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/gumruk-ve-inhisarlar-vekaleti/#:~:text=Yar%C4%B1%20askeri%20nitelikte%20G%C3%BCmr%C3%BCk%20Muhafaza,G%C3%BCmr%C3%BCk%20ve%20%C4%B0nhisarlar%20Vekaleti%20kurulmu%C5%9Ftur 9 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Türk Bayrağı Nizamnamesinin 36 ncı maddesinde işaret edilen (2) numaralı Levha
Gümrük ve inhisarlar Vekâletinin kullandığı bayraklar
Gümrük İdarelerin ilk logosu
Gümrük Müsteşarlığı Döneminde Kullanılan logo
Tiran, Arnavutluk

Başlığın diğer anlamları için Tiran (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Tiran Tirana |
| --- | --- |
Şehir
Tiran Belediyesi Bashkia e Tiranës

  Bayrak Arma 
TiranTiran'ın Arnavutluk'taki konumu
Ülke:  Arnavutluk
İl: Tiran
İlçe: Tiran
İdare
 • Belediye Başkanı: Erion Veliaj (PS)
Yüzölçümü
 • Şehir: 1110.03 km²
Rakım: 110 m
Nüfus (2008)
 • Şehir: 800.986
 • Yoğunluk: oto/km²
 • Kent: 610,070
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: 04
Resmî site http://www.tirana.gov.al
Tiran (Arnavutça: Tirana veya Tiranë, Geg: Tirona, Osmanlıca: Terane, İtalyanca: Tirana), Arnavutluk'un başkenti ve en büyük şehridir. Şehrin nüfusu 2015 yılı itibarı ile nüfusu 800.986'dır.
Şehrin adı Eski Yunancada "mutlak güç sahibi yönetici" anlamına gelir. Tiran, Dalmaçya Denizi'ne kıyısı olmamasına rağmen, Arnavutluk'un sahil kesimine ulaşmak için en uygun geçiş noktasıdır. Şehir kamu kurumları ve özel üniversitelere ev sahipliği yapmakta ve ülkenin siyasi, ekonomik ve kültürel yaşam merkezidir.
Tarihçe

Tiran, 1614 yılında İşkodra Valisi Berkinzâde Süleyman Paşa tarafından kuruldu. Şehre ilk olarak Eski Cami ve külliyeler kuruldu. Türk egemenliği sırasında İşkodra Vilayeti'nin Dıraç Sancağı'nda bir kaza merkezi olan Tiran, XVII. yüzyıla kadar küçük bir köy olarak kaldı. 1700'lü yıllarda şehir gelişerek önemli bir ticaret merkezi haline geldi. Balkan Savaşları sırasında 1912 yılında Osmanlıların elinden çıktı. 1919 yılında da bağımsız Arnavutluk'un başkenti ilan edildi.
Coğrafya

Tiran (41.33°K, 19.82°D), Tiran ilinin Tiran ilçesinde Ishëm Nehri'nin kıyısında denizin 32 kilometre uzağında yer almaktadır. Tiran'ın ortalama yüksekliği deniz seviyesinden 110 metre olup en yüksek noktası 1.828 metrelik Mali me Gropa'dır. Şehir doğuda Dajti Dağı ve kuzey-batısında uzaktan Adriyatik Denizi manzarasına sahip açık alan ile birlikte tepelerle çevrilidir. Tiran Nehri şehrin içinden geçmekte olup Lane Nehri ile kesişmektedir.
Şehirde dört adet yapay göl olup bunlar Tiran Yapay Gölü (Büyük Park'ın içindedir), Paskuqani Gölü, Farka Gölü ve Tufina Gölü'dür.
Tiran, Napoli, Madrid, İstanbul ve New York ile aynı enlem ve Budapeşte ve Kraków aynı meridyen üzerindedir.
Coğrafya > İklim

Tiran nemli subtropikal iklime sahip olup (Köppen iklim sınıflandırması CFA) yazın sıcak ve orta derecede kuru, kışlar ise serin ve yağışlıdır.
|  Tiran iklimi > Aylar.En yüksek sıcaklık (°C).Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C).En düşük sıcaklık (°C).Ortalama yağış (mm) |  Tiran iklimi > Oca.23.10,4.3,6.−12.145 |  Tiran iklimi > Şub.24.11,2.4,2.−10.152 |  Tiran iklimi > Mar.26.15,7.5,9.−4.128 |  Tiran iklimi > Nis.29.19,0.10,3.−1.117 |  Tiran iklimi > May.37.25,2.16,2.6.92 |  Tiran iklimi > Haz.42.30,1.21,2.10.76 |  Tiran iklimi > Tem.44.33,5.23,7.15.22 |  Tiran iklimi > Ağu.45.33,8.23,4.14.22 |  Tiran iklimi > Eyl.39.27,6.19,1.5.80 |  Tiran iklimi > Eki.31.22,1.9,7.0.105 |  Tiran iklimi > Kas.25.16,3.6,8.−3.211 |  Tiran iklimi > Ara.23.12,9.4,7.−7.173 |  Tiran iklimi > Yıl.45.21,5.12,4.−12.110,2 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: METEOALB Hava durumu istasyonu 06-05-2010
Yönetim ve siyaset

Tiran idari olarak 24 idari bölüme (njësi administrative) ayrılmaktadır. Bu alt belediyelerinin her birinin kendi belediye başkanı ve meclisi bulunmaktadır.
Tiran'ın mevcut belediye başkanı Arnavutluk Sosyalist Partisi'nden Erion Veliaj'dır.
Ekonomi

Tiran Arnavutluk'un en büyük endüstri ve finans merkezidir. 1920'lerden itibaren hızlı bir büyüme yaşamış ve tarım ürünleri ve makineleri, tekstil, ilaç, metal ürünleri ve hizmetler gibi birçok sanayi kolları kurulmuştur.
Tiran, çarşının kurulduğu ve esnafı tarafından ipek ve pamuklu kumaşlar, deri, seramik ve demir, gümüş ve altın eserler imal edildiği 16. yüzyılda gelişmeye başladı. 1901 yılında şehirde 140.000 zeytin ağacı, 400 yağ fabrikası ve 700 dükkân bulunmaktaydı. Şehirde 85 metrelik TID Kulesi inşa halindedir. Tiran'da City Park, QTU, Casa Italia ve Tirana East Gate gibi alışveriş merkezleri bulunmaktadır.
Mimarlık

1967 yılında Tiran'daki camilerin çoğu yıkıldı. Sadece Edhem Bey Camii, Tabak Camii ve Kokonozi Camii az çok sağ kalabildi. Osmanlı döneminden tarihî Kaplan Paşa Türbesi ve Şeyh Düri Tekkesi bulunmaktadır.
Ocak 2015'ten itibaren Namazgâh Camii, Türkiye Cumhuriyeti Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından inşa edilmektedir. Camii'nin yapılması 1912 yılından itibaren planlandı ama 1992 yılına kadar gerçeklestirilemedi.
Eğitim

Tiran Üniversitesi 1957 yılında kurulmuştur. 1991 yılında üniversitenin teknik fakültesi ayrı bir yüksekokul haline geldi. Üniversitede 14.000 öğrenci bulunmaktadır.
Spor

Tiran, Arnavutluk'ta sporun merkezdir. Tiran'ın en önemli spor kulüpleri KF Tirana, Partizani ve Dinamo'dur. Futbolda, Nisan 2012 itibarıyla Tiran merkezli takımlar Arnavutluk Futbol Federasyonu tarafından düzenlenen 72 şampiyonadan 57'sini kazanmıştır.
Tiran'da iki adet büyük stad olup 22,500 seyirci kapasiteli Air Albania Stadyumu ve yaklaşık 9,500 seyirci kapasiteli Selman Stërmasi Stadyumu'dır. Belediyeden ve hükûmetten gelen yatırımlar nedeniyle Tiran'nın spor altyapısı hızlı gelişmektedir. 2007 yılında Tiran Belediyesi, Tiran'ın çoğu mahallesine 80 adet spor bahçesı inşa etti.
Ulaşım

Tiran Uluslararası Havalimanı ülkenin tek uluslararası havalimanı olup şehrin 11 kilometre dışında bulunmaktadır. Tiran'ın denize kıyısı bulunmadığı için limanı yoktur ancak hemen yanındaki kıyı Dıraç'ta liman bulunmaktadır.
Tiran'da yerel ulaşım otobüs ve taksi ile yapılmaktadır. Şehirde tramvay hattı inşa edilmesi planlanmaktadır. Ayrıca teleferik hattı ile Dajti Millî Parkı'na ulaşılabilmektedir.
Kardeş şehirler

Ana madde: Arnavutluk şehirlerinin kardeş şehirleri
Tiran aşağıdaki şehirlerle kardeş şehirdir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Ankara, Türkiye   Atina, Yunanistan   Barselona, İspanya   Pekin, Çin (2005'ten beri)    Brüksel, Belçika   Bükreş, Romanya   Bursa, Türkiye   Cenova, İtalya   Cobourg, Kanada   Floransa, İtalya  |   Grand Rapids, Amerika Birleşik Devletleri   Kiev, Ukrayna   Madrid, İspanya   Marsilya, Fransa   Moskova, Rusya   Paris, Fransa   Prag, Çekya   Podgorica, Karadağ   Priştine, Kosova  |   Roma, İtalya   Seul, Güney Kore   Sofya, Bulgaristan   Stokholm, İsveç   Torino, İtalya   Ulcinj, Karadağ   Vilnius, Litvanya   Zagreb, Hırvatistan   Zaragoza, İspanya  |
Uydudan Tiran'ın görüntüsü
ABA İş Merkezi
Tiran Uluslararası Havalimanı
Vatanseverlik Savaşı Kahramanları listesi

Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev 2. Karabağ Savaşı'nda kahramanlık gösteren ve Vatan Savaşı Kahramanı adı, Zafer Nişanı ve Karabağ Nişanı'na layık görülen askerlerle yaptığı görüşmede. (12 Nisan 2021)
Bu liste Vatan Savaşı Kahramanı unvanını alan 83 kişinin isimleri ve askerlik hizmetleri hakkında kısa bilgiler yer almaktadır.
Tarih

Azerbaycan'ın toprak bütünlüğünün yeniden sağlanmasındaki özel hizmetleri ve işgal altındaki toprakların kurtarılması sırasında düşmanı yok etme savaş görevini yerine getirmedeki kahramanlığı ile askerlik hizmetindeki cesareti ve cesareti için 9 Aralık 2020 tarihli Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev'in emrine göre 83 kişi Vatan Savaşı Kahramanı olarak adlandırıldı. Bunlardan 49'u yaşamları boyunca, 34'ü ise ölümlerinden sonra ödüllendirildi.
Vatan Savaşı Kahramanları adlı 83 kişiden emrin imzalandığı an itibarıyla 2'si korgeneral, 6'ü tümgeneral, 8'u albay, 1'i 1. sınıf yüzbaşı, 13'ü yarbay, 17'i binbaşı, 13'ü yüzbaşı, 6'sı üsteğmen, 6'sı üst gedikli subay, 2'si gedikli subay, 5'i astsubay başçavuş, 1'i küçük miçman ve 3'ü askerdir.
Vatan Savaşı Kahramanları adlı 83 kişiden 36'sı Özel Kuvvetleri, 21 Kara Kuvvetleri, 12 Sınır Hizmetleri, 7 Hava Kuvvetleri, 4 İç Birlikleri ve 2 Deniz Kuvvetleri askerleridir. Başka bir askerin görev yaptığı silahlı grup ise gizli tutuluyor.
Osiris

Geb ve Nut'un oğlu yeraltı dünyasının hakimi, ölümsüz yaşam için diriliş tanrısı, kardeşi Set'in tam zıddı olarak iyilik tanrısı, kural koyucu, koruyucu; ölülerin yargıcı lahitinin bulunduğu yer Abidos’ta kültünün oluştuğu yerdir. Osiris, Nut ve Geb’in ilk çocuğuydu. Set, Nephthys ve İsis’in kardeşiydi, aynı zamanda İsis’in kocasıydı. Horus, İsis'ten oğluydu. Bir hikâyeye göre Nephthys, İsis gibi davranarak ve Osiris’i baştan çıkarmış ve Anubis’i doğurmuştur. Osiris adı bu tanrıya eski Yunanların verdiği bir addır. Osiris’in eski Mısırcadaki asıl adı “gözün yeri” anlamındaki "As-âr"dır (ya da Usire). Bu ad, hiyeroglif yazısı ile yazılırken iki ideogram kullanılarak yazılır; kullanılan iki ideogramdan biri taht, diğeri gözdür.
Osiris başta erkeklerin dünyasının kural koyucusu olmuş ve Ra gökyüzüne kural koymak için dünyayı bıraktığında kardeşi Set, Osiris'i öldürdü. İsis'in sihri sayesinde tekrar yaşama döndü. İlk ölen yaşayan canlı olduğu için sonraları ölülerin lordu oldu. Oğlu Horus, onun ölümünün öcünü aldı. Set'i yendi ve onu batı Mısır'ın çölüne (Sahra) gönderdi.
Tüm Mısır tarihi boyunca dualar ve büyüler Osiris'e yöneltilmişti, onu kutsayarak kendisinin kural koyduğu öbür dünyaya girmesi umulmuştu, özellikle Orta krallık döneminde popularitesi arttı. 18. sülale döneminde Mısır'da en çok tapılan tanrı olmuştu. Osiris'in popularitesi, Mısır tarihinin en son evrelerine kadar sürdü.
Mısır, tarihinin ilk dönemlerinde farklı kabilelerden, daha sonra da farklı nomoslardan oluştuğu için, Mısır panteonu çok sayıda tanrı ile doludur. Osiris ise Geb ve Nutun ilk oğlu yer altı dünyasının hakimidir. Geb ve nutun dört çocuğu olmuştur Osiris İsis Seth ve Nepht'tir. Efsaneye göre Osiris İsis'e âşıktır. Yani İsis hem Osirisin eşi hem kardeşidir. 
Bir gün İsis bir plan kurar bu planla eşi Osiris'i kral yapmaktır.
Ölülerin Kralı Oluşu

Bir gece Ra (o zamanlar kral Ra idi) uyurken İsis Ra'nın tükürüğünü alır ve tükürüğü kille karıştırır ve bir yılan yaratır. O gece yılan Ra'yı ısırır, ısırık Ra'yı mahveder, kimse onu iyileştiremez. İsis'de Ra'ya gizli adını söylerse onu iyileştirebileceğini söyler. Ra bunu kabul eder ve adını söyler, İsis Ra'yı iyileştirir ama onun üzerinde büyük bir güce sahip olur. Osiris'in kral olması için Ra'yı tahtı bırakıp göklere çekilmesi için zorlar, Ra ise bunu kabul etmek zorunda kalır. Ve taht Osiris'e kalır, artık Osiris Tanrıların, insanların ve her şeyin kralıdır.
Osiris'in erkek kardeşi Set Osiris'in kral olmasına çok içerler. Çünkü Set Ra'nın en vefakâr yardımcısıdır ve Ra yok iken ağabeyinin kral olmasına kendisinin olamamasına sinirlenir, tahta geçmeyi kafasına koyar. Savaşarak kazanamayacağını bilir çünkü Osiris Set'ten kat be kat güçlüdür, bir ordu kursa bile var olan her canlı Osiris sevmekte ve onun yönetiminden çok memnundur bu yüzden Set bir plan yapar. Bu plana göre Set, Osiris'in ölçülerine göre bir uyuma tabutu hazırlatır ve sandığı en değerli taşlarla süsletir ve sadece Osiris'in sığabilmesi için büyüler. Set, bundan sonra kendisine yardım eden yetmiş iki kişiyle birlikte planını uygulamaya koyulur. Seth büyük bir yemek verir ve Osiris'i de çağırır. Osiris hiçbir şeyden şüphelenmeyerek yemeğe gider. Yemeğin sonunda Set tabutu çıkarır ve sığacak olan kişiye hediye edeceğini söyler, her Tanrı dener şekil değiştirseler bile sığamazlar sona Osiris kalır İsis'in uyarılarına rağmen gene de dener Osiris tabutu yatar yatmaz Set kapağı kapatır üzerine erimiş kurşun döker Tanrılar engellemeye çalışsa da Set onları durdurur ve tabutu Nil Nehrine atar. Tabutun karaya çıktığı yerde ise süratle büyüyen bir ağaç sandığı gövdesinin içine almıştır. Byblos Kralı Malkandros bu ağacı gördüğünde hayran kalır ve ağacı kestirerek sarayına sütun olarak diktirmeye karar verir. Ağaç kesildiğinde çok güzel bir koku çıkarmıştır. Bu olay Isis'in kulağına kadar gelmiştir. İsis durumu anlar ve Malkandros'un sarayına gider. Burada önce Astarte'nin çocuğunun dadısı olur. İsis bir gün çocuğu ölümsüz yapmak ister ve bu amaçla çocuğu ölümsüzlük ateşine batırır. Bunu gören kraliçe çığlıklar atarak İsis'i engeller.
İsis kendini tanıtmak zorunda kalır. Daha sonra Kral Malkandros'dan izin alarak ağacın gövdesini açar ve içinden tabutu alır. İsis tabutu vatanına götürdükten sonra, Osiris'i büyüsüyle hayata döndürmek üzereyken Set İsis'e saldırır. Set Osiris'in bedenini 14 parçaya ayırır ve bu parçaları Mısır toprakları üzerine dağıtır. İsis ve Set'in eşi Neftis bütün Mısır'ı dolaşarak Osiris'in bedeninin parçalarını toplar ve parçaları her bulduğu yere bir tapınak diker. Bu yüzden Mısır'ın birçok yerinde, içinde Osiris'in cesedinin bulunduğu söylenen birçok tapınak vardır.
Osiris'in parçalarını topladıktan sonra Neftis'in oğlu Anubis mumya bezleriyle Osiris'i sarar ve Osiris hayata döner. Efsanenin sonunda ise Osiris'in oğlu Horus Set'i yener. Bu noktada efsane ikiye ayrılır.
Ölülerin Kralı Oluşu > 1. Yorum

Yeniden canlanan Osiris artık bu dünyada yaşamak istemez ve hükmetmek için ölüler ülkesine gitmeyi tercih eder. Burada yine Anubis ile birlikte olacaktır. Anubis ölüleri yargılanması için Osiris'e getirecektir.
Ölülerin Kralı Oluşu > 2. yorum

Osiris'in tüm parçaları bir araya getirilirken 1 parçası eksik kalmıştır. (Penisi) Bu parçanın yokluğu nedeniyle yeryüzüne hükmedemez ve o yüzden ölülerin kralı olmakla yetinir. Fakat bu yorumda Horus, Osiris'in tekrar doğduktan sonra edindiği bir çocuktur ve malum parçanın yokluğunda bu olayın nasıl gerçekleştiği ise bir muammadır.
Mitlerde Osiris

Osiris, öte âlemin, ölüm ötesinin, yargılamanın ve yeniden doğuşun tanrısıdır. Ölüler aleminin hükümranlığı Osiris'in ellerindedir. O, ölüm olayı ile bedenlerini terk edenleri karşılar ve onların ölüm ötesindeki mukadder yaşamlarına başkanlık eder. İnsanlara çok şey veren ve öğreten Osiris, yaratılışla ilgili olarak tohumla da ilişkilendirilir ki, atribülerinden biri başaktır. O bir tohumu andırır, buğday tohumu gibidir. Ama o, evrendeki her şeyin tohumlarını içerir.
Osiris hep sivri külah başlığıyla, ayakları bitişik olarak tasvir edilir. Kimi zaman başında taç ve iki veya daha fazla tüy bulunur. Tasvirlerinde vücudu ya sargılıdır ya da balık pullarıyla kaplıdır. Elleri göğüste çapraz vaziyettedir ve bir kraliyet kırbacı ile bir de baston tutar. Tuttuğu bastonun üzerinde Sirius yıldızının bazı sembolleri bulunur ki, bu sembollerden ikisi köpek başı ve yaydır. Kimi yazarlar Osiris'i Sirius-B, İsis'i Sirius-A yıldızıyla ilişkilendirirler.
Osiris, Mısır Müzesi, Kahire
Sonderweg

Sonderweg (Almanca: [ˈzɔndɐˌveːk], "özel yol"), Almanca konuşulan toprakların veya Almanya'nın Avrupa'daki diğerlerinden farklı olarak aristokrasiden demokrasiye doğru bir yol izlediğini düşünen Alman tarihçiliğindeki teoriye atıfta bulunur.
Bu modern düşünce okulu, Nazi Almanyası'nın yükselişinin bir sonucu olarak II. Dünya Savaşı sırasında erken ortaya çıktı. Nazi Almanyası'nın Avrupa'da yarattığı yıkımın ölçeğinin bir sonucu olarak, Alman tarihinin Sonderweg teorisi, özellikle 1960'ların sonlarından bu yana, Almanya içinde ve dışında giderek artan bir taraftar kazandı. Özellikle, savunucuları, Almanya'nın yüzyıllar boyunca gelişme biçiminin, Nazi Almanyası çizgisinde bir sosyal ve politik düzenin evrimini fiilen sağladığını iddia ediyorlar. Onlara göre Alman zihniyeti, toplum yapısı ve kurumsal gelişmeler diğer Batılı milletlerden farklı bir seyir izlemiştir. Alman tarihçi Heinrich August Winkler, bir Sonderweg olup olmadığı sorusu hakkında şunları yazdı:
Uzun bir süre eğitimli Almanlar, önce özel bir Alman misyonunu yürütme iddiasındaydı, ardından Almanya'nın II. Dünya Savaşını kaybetmesinden sonra Almanya'nın Batı'dan sapmasını eleştirerek buna paralel hareket ettiler. Bugün olumsuz görüş hakim. Almanya, şu anda hakim olan görüşe göre, büyük Avrupa uluslarından 'benzersiz bir Alman yolu'ndan bahsetmeyi haklı çıkaracak ölçüde farklı değildi. Ve her halükarda, dünyadaki hiçbir ülke 'normal yol' olarak tanımlanabilecek yolu izlemedi.
19. yüzyıl

Sonderweg terimi ilk olarak imparatorluk döneminde 19. yüzyılın sonlarından başlayarak Alman muhafazakarlar tarafından sıkça kullanılmış bir terimdir. Onlara göre Alman devleti otoriter bir devlet olarak ayırt edici özelliği vardı; sosyal reformları tesis etmede inisiyatif almakta ve "aşağıdan gelen" taleplerin baskısını beklemeden bunları dayatan yapısıyla "Altın Ortalama"yı yakalamış bir devlet olarak Almanya fark yol izlemişti. Muhafazakarlara göre bu gurur duyulması gereken bir olguydu.
Bu tür bir otoriterlik, hem İmparatorluk Rusya'sının otokrasisinden hem de İngiltere ve Fransa'nın zayıf, yozlaşmış ve etkisiz demokratik hükümetleri olarak gördükleri şeylerden kaçınmalarını sağlıyordu. Almanya'nın ne Batı ne de Doğu Avrupa'ya ait olmadığını büyük bir Orta Avrupa gücü olduğu fikri, 1945'e kadar sağcı Alman düşüncesinin yinelenen bir özelliği olacaktı.
Bielefeld Okulu'ndan tarihçi Hans-Ulrich Wehler, Almanya'nın felakete giden yolunun kökenlerini, 1860 ve 1870'li yıllara dayandırıyor. Bu yıllarda Almanya ekonomik modernleşmenin gerçekleştiği ancak siyasi modernleşme gerçekleşmediği bir yerdi. Bu dönemde eski Prusya kırsal seçkinleri; ordunun, diplomasinin ve kamu hizmetini tamimiyle kontrol ediyordu.
Geleneksel, aristokratik ve modern öncesi toplum; ortaya çıkan kapitalist, burjuva ve modernleşmekte olan bir toplumla mücadele etti. Sanayide, ekonomide ve kültürel alanda modernleştirici güçlerin önemini kabul eden Wehler, gerici gelenekçiliğin Almanya'daki siyasi iktidar hiyerarşisinin yanı sıra sosyal zihniyetler ve sınıf ilişkilerine (Klassenhabitus) hakim olduğunu savunuyor.
20. yüzyıl > II. Dünya Savaşı sırasında

Nazi Almanyası'nın Mart 1939'da Çekoslovakya'yı işgali ve Eylül 1939'da Polonya'yı işgali (ikinci işgal, Fransa ve İngiltere'yi hemen İkinci Dünya Savaşı'na çekti) Nazi Almanyası fenomenini açıklama dürtüsünü tetikledi. 1940 yılında Britanya'da yaşayan bir Alman göçmen olan Sebastian Haffner, Nazi Almanyası'nı yaratanın kendine özgü kişiliğinin gücüyle yalnızca Adolf Hitler olduğunu iddia ettiği "Almanya: Jekyll ve Hyde"ı yayınladı. 1941'de İngiliz diplomat Robert Vansittart, Nazizmin yalnızca Almanlara özgü saldırganlık ve vahşet özelliklerine sahip olduğunu ve hep var ola gelen Alman şiddetinin yalnızca en son tezahürü olduğunu iddia ettiği "Kara Kayıt: Almanların Geçmişi ve Bugünü" yayınladı. Vansittart'ın tezine benzer diğer kitaplar Rohan Butler'ın "Nasyonal Sosyalizmin Kökleri" (1941) ve William Montgomery McGovern'ın "Luther'den Hitler'e: Nazi-Faşist Felsefe Tarihi" (1946) idi.
20. yüzyıl > Soykırım üzerine alt tartışmalar

1992 tarihli "Sıradan Adamlar" adlı kitabında Christopher Browning, Nazi dönemindeki Almanların, yüzyıllardır Alman kültürünün (özellikle şiddetli anti-Semitizm) tarafından motive edildiği teorisine karşı çıktı. Holokost'un toplu baskınlar aşamasında (ölüm kamplarından önce) Yahudileri doğrudan öldüren özel polis taburu birliklerini inceleyen Browning, tipik orta sınıf işçilerinin anti-Semitizmle iç içe olmadığı, akran baskısı ve beyin yıkama yoluyla katil oldukları sonucuna vardı.
Sonderweg hakkındaki tartışma, Amerikalı bilim adamı Daniel Goldhagen tarafından 1996 tarihinde yayımlanan "Hitler'in İstekli Cellatları" ile yeniden alevlendi. Goldhagen; Alman toplumunun, siyasetinin ve 1945'e kadar yaşamın, Yahudilerin öldürülmesini mümkün olan en yüksek ulusal değer olarak kabul eden aşırı anti-Semitizm'in benzersiz bir versiyonuyla karakterize edildiğini söyleyerek karşı çıktı. Yehuda Bauer gibi eleştirmenler ise Goldhagen'in en son araştırmaları görmezden geldiği ve hem Almanya'da hem de diğer ülkelerdeki diğer gelişmeleri görmezden geldiği yanıtını verdi. Ruth Bettina Birn, Goldhagen'in "tezinin kanıtları sunuşunu dikte etmesine izin verdiğini" iddia ediyor. Bununla birlikte, Goldhagen'in genellikle bir Alman "kolektif suçu" sorunu üzerine tartışmayı yeniden canlandırmayı ve Almanya'da birçok Alman'ı Holokost'un mirasıyla yüzleşmeye ve onun mirası hakkında canlı ve verimli bir tartışmayı gündeme getirmeyi başardığı kabul edilir.
1806 öncesi Alman tarihi

Schubert, bazı durumlarda Kutsal Roma İmparatorluğu tarihi ile özdeşlesitirlen Sonderweg ile 18. yüzyılın sonlarında Romantizm ve Almanya'nın Fransız işgali altındaki Napolyon Savaşları ile pekiştirilen Alman kimliğinin karıştırılmaması gerektiğini belirtir.