Siyaset sosyolojisi
Çoğulculuk ve güç ilişkileri

Çağdaş siyaset sosyolojisi bu soruları ciddiye almaktadır, ancak bu sorgulamalar, devlet ve toplum arasındaki ilişkilerini içerir, ancak bunlarla sınırlı olmayıp, toplumlar arasındaki güç ve siyaset oyunuyla da ilgilidir. Kısmen sosyal ilişkilerin artan karmaşıklığının, sosyal hareket örgütlenmesinin etkisinin ve küreselleşmenin bir sonucu olarak devletin göreli olarak zayıflamasının bir ürünüdür. Bununla birlikte, önemli bir kısmı, sosyal teorinin radikal olarak yeniden ele alınmasından kaynaklanmaktadır. Artık mikro sorulara (sosyal etkileşim yoluyla kimlik oluşumu, bilgi politikası ve anlam tartışmasının yapılar üzerindeki etkileri gibi) olduğu kadar, makro sorulara (devlet gücünün nasıl ele geçirileceği ve nasıl kullanılacağı gibi) da odaklanılmaktadır. Buradaki başlıca etkiler arasında kültürel çalışmalar (Stuart Hall), postyapısalcılık (Michel Foucault, Judith Butler), pragmatizm Luc Boltanski), yapılandırma teorisi (Anthony Giddens) ve kültürel sosyoloji (Jeffrey C. Alexander) bulunmaktadır.
Siyaset sosyolojisi, demokratik anayasal liberal devlet temelindeki Batı kapitalist sisteminin ortaya çıkmasıyla ortaya çıkan iki kurumsal sistem ile kapitalist ekonomi arasındaki dinamikleri araştırmaya çalışır. Demokrasi, bütün vatandaşlar önünde tarafsızlık ve yasal eşitlik vadederken, kapitalist sistem ekonomik güç eşitsizliğine ve dolayısıyla siyasal eşitsizlik olasılığına yol açar.
Çoğulcular için, siyasal gücün dağılımı ekonomik çıkarlar tarafından değil, çoklu toplumsal bölünmeler ve siyasi gündemler tarafından belirlenir. Farklı grupların çeşitli siyasal çıkarları ve inançları kolektif örgütler aracılığıyla birlikte çalışarak kararları veren siyasi partileri etkileyen esnek ve adil bir temsil oluşturur. Gücün dağıtımı daha sonra karşıt çıkar gruplarının etkileşimi ile sağlanır. Bu modeldeki hükûmet, tıpkı arabuluculuk komisyoncusu olarak işlev görür ve herhangi bir ekonomik gücün kontrolünden muaftır. Ancak bu çoğulcu demokrasi, vatandaşlara kendini bireysel ve toplumsal olarak ifade edebilme mekanizmalarının var olduğu bir çerçeve sunmuş olmasını gerektirmektedir. Bu da sendikalar, dernekler gibi endüstriyel ve sosyal örgütler aracılığıyla gerçekleşebilir. Sonuçta kararlar, çıkarları için baskı yapan çeşitli gruplar arasındaki karmaşık pazarlık ve uzlaşma süreciyle alınır. Çoğulcular, birçok faktörün etkisiyle, siyasal alanın ekonomik bir elit tarafından egemenlik altında tutulmasının sona erdirilebileceğini öngörmektedir. Örgütlü emeğin gücü ve giderek müdahaleci devlet, sermayenin devleti manipüle etme ve kontrol etme gücüne kısıtlamalar getirmiştir. Buna ek olarak, sermaye artık baskın bir sınıfa değil, genişleyen bir yönetim sektörüne ve çeşitlendirilmiş paydaşlara ait olmaya başlar ve bunların hiçbiri kendi iradesini başkasına uygulayamaz hale gelir.
Adil temsiliyetin çoğulcu vurgusu, sunulan seçimin kapsamına getirilen kısıtlamaları gölgede bırakmaktadır. Bachrauch ve Baratz 1963 yılında, belirli politikaların siyasi arenadan kasıtlı olarak geri çekilmesini incelemişlerdir. Örneğin, bir toplumda radikal bir değişim olarak neyin ortaya çıktığını ifade eden örgütlü hareketler çoğu zaman gayrımeşru olarak tanımlanabilirler.