stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Modon Kuşatması (1500)
Kuşatma öncesi

Osmanlı Devleti ile Venedik Cumhuriyeti arasında 1479'dan beri süregelen barış halinin 1499 yılında bozulmasıyla Osmanlıların amacı Mora'daki Venedik varlığının sonlandırılması oldu. II. Bayezid'in bu amaca yönelik ilk hedefi olan İnebahtı 1499 yılında fethedilmiş, aynı yıl Barak Adası Muharebesiyle Osmanlı donanması Venediklileri ilk kez büyük bir yenilgiye uğratarak denizde de üstünlüğü ve taarruz kabiliyetini ele geçirmeye başlamıştı.
1500 yılında ise II. Bayezid'in hedefi Venedik Cumhuriyeti'nin iki gözü olan Modon ve Koron oldu. Nitekim, Mora'nın güneybatısındaki bu iki kale keza Venedik'in elindeki Girit'in ister güneyinden ister kuzeyinden olsun İyon Denizi'ne girişi gözettliyordu (Korfu adası ise Adriyatik Denizi'nin girişine hâkimdi).
Kuşatma

20 Haziran 1500'de Anadolu Beylerbeyi Sinan Paşa ve Mora Sancak Beyi Ali Paşa komutasındaki kara birlikleri kale önüne ulaşarak kuşatmayı başlattılar. 5 Temmuz'da Rumeli Beylerbeyi Mustafa Paşa idaresindeki birlikler de kuşatmayı icra eden orduya katıldı. 8 Temmuz'da ise II. Bayezid komutasındaki birlikler kuşatmaya dahil oldu. Aynı esnada Kemal Reis komutasındaki 320 Türk donanması da üç tarafı denizlerle çevrili kaleyi 19 Temmuz'dan itibaren denizden etkili bir ablukaya aldı.
Kuşatma, Osmanlıların son 50 yıldır giderek gelişen üstün ateş gücüne sahne oldu ve kale gerek karadan gerek denizden etkin bir bombardımana tutuldu. Görgü tanıkları Osmanlıların top atışlarına gün doğmadan iki saat önce başlayıp, gece saat ikiye kadar devam ettiklerini ve top atışlarının günde 130 ilâ 150 arasında değiştiğini söylemektedir. Kuşatmada havan toplarının da etkin bir şekilde kullanıldığı kesindir. Zira, kaynaklar kalenin bir cenahındaki havan toplarının her birinin günde 20 ilâ 30 arası atış yaptığını da belirtir.
Kuşatma sürerken yardıma gelen Venedik donanması 24 Temmuz'da kale açıklarındaki Modon Deniz Muharebesi'nde kayda değer bir yenilgiye uğratıldı. 8 Ağustos'a doğru ise Venedik tarafından gönderilen 4-5 takviye gemisi limana girip kaleye ulaşmayı başardıysa da bunun sonucu beklenenin tam tersi oldu. Yardıma gelen gemileri gören savunmacılar heyecanla deniz tarafına yönelince karaya bakan taraftaki müdafaanın disiplini bozuldu ve savunmacıların sayısı bir hayli azaldı. Bu durumdan istifade eden Türk askerleri ise 9 Ağustos'ta ani bir hücumla merdiven ve ipler vasıtasıyla surları tırmanarak kaleyi ele geçirdi.
Kuşatma sonrası

Modon'un fethinden sonra bölgedeki diğer önemli Venedik kaleleri Koron ve Navarin de sonbaharda direnmeden teslim oldu. Koron'daki Venedik Merkez Kilisesi (II. Bayezid Camii adıyla) camiye çevrildi Atik (Hadım) Ali Paşa da kasabaya bir hamam ile bir muallimhâne yaptırdı.
Navarin’in kısa süreliğine tekrar Venedik’in eline geçmesi üzerine Kemal Reis donanmayla, Vezîriâzam Atik (Hadım) Ali Paşa da orduyla gelerek 28 Mayıs 1501'de kaleyi yeniden ele geçirdi. Mora Sancakbeyi Ali Paşa’nın kalenin hemen onarılması için yaptığı başvuru ertesi yıla ertelendi ve bir miktar gemi limanda bırakılarak Kemal Reis'in İstanbul'a dönmesine karar verildi. Ardından ise Vezîriâzam Hadım Ali Paşa Navarin'de bir muallimhâne, evkafına bağlı hamam, dükkân, oda ve başhâne yaptırdı.
Mora'daki son iki Venedik kalesinden Anabolu ise (diğeri Benefşe) kuşatılmasına rağmen alınamadı.
Osmanlı ordusunca tamamen boşalmış bir şekilde ele geçirilen Modon ise Mora'nın her köyünden beşer ailenin göç ettirilmesiyle yeniden iskân edildi. Tahrip edilmiş surlar onarıldı ve yeni bir bölme duvarla iç kale inşa edildi. Ayrıca liman girişindeki kayalık küçük adaya top kulesi ve bir batarya yeri yapıldı (bu adakale ilk defa Piri Reis'in 1525 tarihli Kitâb-ı Bahriye’sindeki ilgili minyatürde de tasvir edilmektedir). Şehre ise bir garnizon yerleştirildi. Fethin ardından Müslüman halk da Modon'a yerleşmek için şehre gelmeye başladı. II. Bayezid, şehrin Gotik tarzdaki üç nefli Saint Jean adlı başkilisesini camiye çevirdi. Mora Sancakbeyi Hadım (Atik) Ali Paşa, bir okul ve şehrin surlarla çevrilmiş bölümünün içinde ve dışında olmak üzere iki hamam yaptırdı. Modon, Anadolu’da Şahkulu İsyanı'ndan sonra takibata uğrayıp yakalanan Safevî yanlısı Türkmen gruplarının sürgün yeri de oldu.
Modon kalesi
Navarin kalesi
Åland Parlamentosu

| Åland Parlamentosu  Ålands lagting |
| --- | --- |

Tür
Tür: Tek meclislilik 
Başkanlık
Başkan: Roger Nordlund, Merkez  4 Kasım 2019 tarihinden beri 
Yapı
Sandalye: 30

Siyasi gruplar: Hükümet (17)   Merkez (7)    Bağlantısız koalisyon (5)    Ilımlılar Koalisyonu (4)    Yaşanılabilir Girişim (1) Muhalefet (13)   Liberaller (9)    Sosyal Demokrat (4)    Åland'ın Geleceği (0)    Åland Demokrasisi (0) 
Seçimler
Son seçim: 15 Ekim 2023
Toplantı yeri

Mariehamn
Website
www.lagtinget.ax
Åland Parlamentosu (İsveççe: Ålands lagting), Finlandiya'nın Åland bölgesinin tek meclisli yasama organıdır.
Yasama çalışmaları üç daimi komitede yürütülür:
Hukuk İşleri ve Kültür Komitesi
Ekonomik ve Parasal İşler Komitesi
Sosyal İşler ve Yerel Çevre Komitesi
Seçim sistemi

Åland Parlamentosu'nun 30 üyesi, d'Hondt sistemi kullanılarak her dört yılda bir orantılı temsil yoluyla seçilir. Oy hakkı için yaş sınırı 18'dir ve buna ek olarak Åland'ın kendi bölgesinde oy kullanma hakkı seçim için ön koşuldur.
Diyarbakır Kuşatması

Diyarbakır Kuşatması; 1515 yılında Ustacalı Karahan komutasındaki Safevi ordusunun, yönetime karşı gelen Diyarbakır'ı ele geçirmek istemesiyle başlamıştır. Yaklaşık 9 ay süren kuşatma, Bıyıklı Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı ordusunun 10 Eylül'de bölgeye gelmesi üzerine son bulmuştur.
Öncesi

23 Ağustos 1514'te Yavuz Sultan Selim komutasındaki Osmanlı ordusu, Şah İsmail komutasındaki Safevi ordusunu mutlak bir zafer sonucu dağıtarak Azerbaycan ve İran içlerine ilerlerdi. Yaklaşan kış ile birlikte Azerbaycan topraklarını boşaltan Osmanlı padişahı Amasya'ya döndü. Anadolu'ya dönerken de, Kuzey Anadolu'da olup da hala Safevi hakimiyetinde kalan şehirleri kuşatması için birlikler gönderiyordu. Bunlardan biri olan Bayburt Kuşatması'nda büyük bir başarı elde eden Bıyıklı Mehmed Ağa, Paşalık makamına terfi etti ve yaklaşan kış boyunca civar şehirleri Osmanlı topraklarına katması için görevlendirildi. Bıyıklı Mehmed Paşa, Kemah Kuşatması'nda da aynı başarıyı gösterdi ve yaklaşan Mısır savaşı yüzünden İstanbul'a dönecek olan Padişah, Bıyıklı Mehmed Paşa'yı Safeviler'e karşı Doğu cephesi'nde kumandanlığa getirdi.
Yavuz Sultan Selim'in seferi sonlandırıp, ordunun çoğunu terhis etmesinden yararlanan Şah İsmail; Nur Ali Halife komutasında bir ordu hazırladı ve Tunceli üzerinden Erzincan'a taarruz etmesini emretti. Casusları vasıtasıyla bunu öğrenen Bıyıklı Mehmed Paşa, kuvvetlerini toplayarak beklenmedik bir anda Ovacık Muharebesi'nde Nur Ali Halife'yi ve ordusunu imha etti.
Tüm bunlar olurken İdris-i Bitlisi'nin kışkırttığı Diyarbakır ahalisi şehirdeki Safevi birliklerini kovarak Osmanlı padişahına bağlılığını bildirdi. Tunceli'den ümidini kesen Şah İsmail; bu sefer de maktul Diyarbakır Valisi'nin kardeşi Ustacalı Karahan komutasındaki 5-6 bin kişilik bir orduyu, hakimiyetini kaybetmeye başladığı Diyarbakır'a gönderdi.
Safevi ordusunun Van'ı geçtiğini öğrenen İdris-i Bitlisî, padişaha haber gönderdi ve Kürt aşiretlerinden oluşan 10.000 kişilik bir kuvveti etrafında toplamayı başardı. Padişah da halihazırda Bayburt'ta bulunan Bıyıklı Mehmed Paşa'yı ordusunu toplaması için görevlendirdi. Amasya Beylerbeyi Şadi Paşa da 5.000 Sipahi ile Bıyıklı Mehmed Paşa'ya katılması için padişah fermanı aldı.
Kuşatma

Diyarbakır önlerine gelen Ustacalı Karahan, birliklerinin kovulduğu şehri her şeye rağmen sulh yoluyla almak istedi. Şehrin teslim olmaması üzerine kuşatma başladı. Bu sırada Amasya'dan henüz İstanbul'a dönmemiş olan padişah, Yiğit Ali komutasındaki az sayıda yardım kuvvetini Diyarbakır'a yolladı. Bir gece yarısı yarma harekâtıyla Rum kapısından içeri girmeyi başaran Yiğit Ali, birliklerini şehrin müdafası için konuşlandırdı ve yakında Osmanlı ordusunun geliceğini söylerek savunmacılara güvence verdi.
Savunmanın güçlenmesi üzerine Şah İsmail ve Safefivleri destekleyen aşiretler kuşatma ordusuna destek gönderdi. Bu sırada Kürt aşiretleri de boş durmadı. Bingöl, Batman ve Siirt dolaylarındaki eski yurtlarını kurtardı. Kuşatmanın uzaması ve aşiretlerin tek başına yetersiz kalması üzerine Bıyıklı Mehmed Paşa, ordusunu hazırlayıp yola çıktı. Bu ordu, Erzincan ve Bingöl'den geçerek Diyarbakır'a ilerliyordu. Bingöl dolaylarında Amasya ordusu ve Kürt aşiretleri de Osmanlı ordusuna katıldı. Ordu, birleşmenin 5'inci gününde ise Diyarbakır'a vardı. Uzun süren yorucu kuşatmadan sonuç alamayan Karahan; Osmanlı ordusunun da geldiğini öğrenince muharebeyi göze alamadı, kuşatmayı kaldırdı ve Mardin'e doğru firara başladı.
Böylelikle yaklaşık 9 aydır kuşatmada olan Diyarbakır, 10 Eylül Pazartesi günü Osmanlı İmparatorluğu'na katıldı.
Sonrası

Bıyıklı Mehmed Paşa şehre girmedi, garnizon için biraz asker bıraktı ve Karahan'ı takip için Mardin'e yöneldi. Mardin'de de durmayan Karahan, Sincar'a çekildi. Mardin şehri teslim olsa da iç kale teslim olmadı. Bıyıklı Mehemd Paşa kuşatmak istedi ama Şadi Paşa katılmayacağını söyleyerek kuvvetleriyle birlikte ordudan ayrıldı. Bıyıklı Mehmed Paşa ise yaklaşan kış ve Şadi Paşa'nın harekâtı yüzünden Diyarbakır'a çekilmek zorunda kaldı.
Şadi Paşa ve onunla hareket eden 5 Sancakbeyi, olanların haberini alan Yavuz Sultan Selim tarafından azledildi ve cezalandırıldı. Bıyıklı Mehmed Paşa ise 4 Ekim'de Osmanlı'nın ilk Diyarbakır Beylerbeyi olarak atandı. Gelecek bahara kadar da İstanbul'dan ve Anadolu'dan takviyeler gönderildi. Karaman Beylerbeyi Hüsrev Paşa da ordusuyla katılması için emir aldı.
İran Ordusu

| İran İslam Cumhuriyeti Ordusu |
| --- | --- |
ارتش جمهوری اسلامی ایران
İran İslam Cumhuriyeti Ordusu arması
İran İslam Cumhuriyeti Ordusu bayrağı
Kuruluş: 1921
Şimdiki hal: 1979
Birimler:  İran Kara Kuvvetleri  İran Hava Savunma Kuvvetleri  İran Hava Kuvvetleri  İran Deniz Kuvvetleri
Karargâh: Tahran, İran
Komuta
Komutan: Tümgeneral Abdurrahim Musevi
Genel Bilgiler
Askerlik yaşı: 18
Zorunlu askerlik: 21 ay
Etkin personel sayısı: 420.000 (2019)
Maliye
Harcamalar: 20.73 milyar US$ (2020)
İran İslam Cumhuriyeti Ordusu (Farsça: ارتش جمهوری اسلامی ایران Arteş-i Cumhuri-ye İslâmi-ye İran), İran Silahlı Kuvvetleri'nin konvansiyonel silahlı kuvvetleridir. Ordu, İran Devrim Muhafızları Ordusu ile birlikte silahlı kuvvetlerin iki ana kolundan biri olup İran devletinin toprak bütünlüğü ile dış ve iç tehditlerden korumak ve iktidarı yansıtmakla görevlidir.
İran Ordusu, Kara, Hava Savunma, Hava ve Deniz kuvvetleri olmak üzere dört ayrı hizmet kolunundan oluşmaktadır ve kendi Genelkurmay Başkanlığı'na sahiptir.
Ulster Savunma Birliği

| Ulster Savunma Birliği |
| --- | --- |


Kuruluş: 1971-günümüze
Etkin bölgeler: Kuzey İrlanda
İdeoloji: Ulster sadakatçiliği Britanya birlikçiliği
Büyüklük: 40,000 (1972)
Ulster Savunma Birliği (İngilizce: Ulster Defence Association (UDA)), Kuzey İrlanda'daki en büyük Ulster sadakatçisi paramiliter örgüttür. Örgüt, Eylül 1971 tarihinde kurulmuş olup Kuzey İrlanda sorunu sırasında yaklaşık 24 yıl boyunca bir mücadele yürüttü. Örgütün başlıca amacı Ulster Protestan sadakatçisi bölgeleri savunmak ve İrlanda cumhuriyetçiliği, özellikle Geçici İrlanda Cumhuriyet Ordusu (IRA) ile savaşmaktı.
Ulster Savunma Birliği, yaklaşık 400'den fazla kişinin ölümünden sorumluydı. Kurbanlarının büyük çoğunluğu IRA eylemleri veya Protestanlara yönelik saldırılar için misilleme olarak öldürülen İrlandalı Katolik sivilleri idi. Örgüt, Birleşik Krallık, İrlanda ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından terör örgütü ilan edilmiştir.
Uluṟu-Kata Tjuṯa Millî Parkı

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Avustralya
Kriter: Doğal: v, vi, vii, ix
Referans: 447
Tescil: 1987 (11. oturum)
Uzatma: 1994
Bölge: Asya-Pasifik
Koordinatlar: 25°18′44″G 131°01′07″D﻿ / ﻿25.31222°G 131.01861°D﻿ / -25.31222; 131.01861
Uluru-Kata Tjuta Ulusal Parkı Avustralya'nın Kuzey Toprakları'nda bulunan, yüksekliği 348 metre olan, yerli halkların ataları tarafından yapılan çeşitli kitabeler taşıyan dünyaca ünlü bir kumtaşı monolit yükseltisidir. Ulusal park, Darwin'in 1431 kilometre güneyinde ve Alice Springs'in 440 kilometre güneybatı tarafında bulunur. Park 1326 kilometre kare alanı kapsar. Ulusal parkın adı, Uluru Kayası ve onun 40 kilometre batısındaki, Kata Tjuta'dan (Olga Dağı) gelmektedir. Park UNESCO Dünya Mirası listesinde yer almaktadır.
Ulusal Birlik (Portekiz)

Ulusal Birlik (Portekizce: União Nacional), 30 Temmuz 1930'da Portekiz’de kuruldu. 1933 yılında başlayan Estado Novo rejiminin iktidar ve tek yasal partisiydi.
| Ulusal Birlik União Nacional |
| --- | --- |

Liderler: António de Oliveira Salazar Marcelo Caetano
Kuruluş tarihi: 30 Temmuz 1930
Kapanış tarihi: 25 Nisan 1974
Merkez: Lizbon, Portekiz
Dini: Roma Katoliği
Üyelik (1933): 20.000
İdeoloji: Bütünleşik milliyetçilik
Siyasi pozisyon: Sağ
Parti bayrağı

Portekiz
TÜPRAŞ

| --- | --- |

Tip: Anonim Şirket
Menkul değer sembolü: BİST:TUPRS
Kuruluş: 20 Mayıs 1983 (41 yıl önce) (1983-05-20)
Kurucu: Türkiye hükûmeti 
Genel merkezi: Şişli, İstanbul,  Türkiye
Önemli kişiler: İbrahim Yelmenoğlu (Genel Müdür)
Ürün: Akaryakıt, Bitüm, Fuel oil, Gaz yağı, LPG, Motor yağı
Gelir:  88,5 Milyar ₺ (2018)
Net gelir:  3,76 Milyar ₺ (2018)
Sahibi: Koç Holding: %53,2  Halka açık: %46,8
Çalışan sayısı: 5.952 (2018)
Web sitesi: tupras.com.tr
Türkiye Petrol Rafinerileri veya kısaca TÜPRAŞ, 1983'te Batman, İzmir, İzmit ve Kırıkkale'deki devlete ait 4 petrol rafinerisinin birleştirilmesiyle çatı şirket olarak kurulan ve 2006'da özelleştirilerek Koç Holding'e devredilen anonim şirket. Akaryakıt ürünleri, bitüm, fuel oil, jet yakıtı, gaz yağı, LPG, motor yağı gibi petrol türevlerini üretir.
Tarihçe

20 Mayıs 1983 tarihinde yayınlanan kamu iktisadî teşebbüsleri hakkındaki 60 sayılı KHK ile Türkiye Petrol Kurumu (PETKUR) kuruldu. Aynı KHK ile TÜPRAŞ'ın da kurulmasına karar verildi. Böylece TÜPRAŞ, PETKUR'un bağlı ortaklığında bir kamu iktisadî teşebbüsü olarak faaliyetine başladı.
18 Haziran 1984 tarihinde yayımlanan 233 sayılı KHK ile PETKUR'nun varlığına son verildi. TPAO, bağlı ortaklık statüsünden yükseltilerek PETKUR'un yerini aldı. Bu sefer TÜPRAŞ, TPAO'nun bağlı ortaklığında bir KİT olarak faaliyetini sürdürdü.
TÜPRAŞ, 5 Temmuz 1990 yılında Kamu Ortaklığı İdaresi Başkanlığı'na bağlandı ve böylece özelleştirmesi yolunda ilk adım atıldı.
28 Ekim 1983'te yayınlanan kanunla İPRAŞ, Batman Rafinerisi, İzmir Rafinerisi ve yapımı devam etmekte olan Kırıkkale Rafinerisinin TÜPRAŞ'a bağlanmasına karar verildi. 16 Kasım 1983'te TÜPRAŞ, TPAO'dan ayrılarak Enerji Bakanlığı'na bağlı yarı-özel bir şirket olarak faaliyetine başladı.
28 Mayıs 1991'de Tüpraş'ın ilk halka arzı gerçekleşti ve %2,5 oranında hisseyle İMKB'de işlem görmeye başladı. 1999'da halka açıklık oranı %3,58'e ulaştı.
13 Ocak 2004'te yapılan özelleştirme ihalesini Tatneft - Zorlu Grubu 1,3 milyar dolarla kazandı, ancak Petrol-İş Sendikası'nın açtığı iptal davası Danıştay'ca onaylandı ve satış iptal edildi. 12 Eylül 2005'te yapılan ikinci ihalede 4,14 milyar Dolar ile en yüksek teklifi veren Koç-Shell Grubu, ihaleyi kazandı. 26 Ocak 2006'da TÜPRAŞ yönetimi Koç-Shell ortaklığına devredildi.
Kasım 2005'te, özelleştirme tamamlanmadan önce Shell'in payının %10'dan %2'ye düşeceği açıklandı. Koç Holding, Aralık 2013'te Shell'in geri kalan %2 hissesini de satın alarak halka kapalı kısmının tek başına sahibi hâline geldi.
Şirketin genel merkezi 2021 yılında Kocaeli'den İstanbul'a taşınmıştır.
Tesisler > Batman Rafinerisi

Ana madde: Batman Rafinerisi
Türkiye'nin ilk petrol rafinerisi olan Batman Rafinerisi, TPAO tarafından 1955 yılında yıllık 330 bin ton ham petrol damıtma kapasitesiyle Batman'da kuruldu. 1983'te TÜPRAŞ'ın parçası hâline geldi.
Tesisler > İzmir Rafinerisi

Ana madde: TÜPRAŞ İzmir Rafinerisi
1972'de yıllık 3 milyon ton kapasiteli İzmir Rafinerisi açıldı.
Tesisler > İzmit Rafinerisi

Ana madde: TÜPRAŞ İzmit Rafinerisi
1961 tarihinde ise Kocaeli'nin İzmit ilçesinde TPAO ve Amerikan Caltex ortaklığında yılda 1 milyon ton kapasiteyle İzmit Rafinerisi (İPRAŞ) kuruldu. 1972 yılında Caltex, tüm hisselerini TPAO'ya sattı. Mayıs 1983'te TPAO, PETKUR'a bağlı bir alt şirkete dönüştürülünce İPRAŞ da PETKUR'a bağlanmış oldu. Ancak 28 Ekim 1983'te İPRAŞ feshedildi ve TÜPRAŞ'ın bir parçası hâline geldi.
Eylül 2014'te İzmit Rafinerisi'nin bulunduğu bölgede Fuel Oil Dönüşüm Tesisi faliyete geçmiştir. Bu tesiste katma değeri düşük olan fuel oilin benzin, motorin, LPG gibi değerli akaryakıtlara ve petrokok ile kükürt gibi maddelere dönüşümü sağlanmaktadır.
Tesisler > Kırıkkale Rafinerisi

Ana madde: TÜPRAŞ Kırıkkale Rafinerisi
1986 yılında yıllık 5 milyon ton kapasiteli Kırıkkale Rafinerisi açıldı.
2001'de iş çeşitlemesi kapsamında satın alınan İzmit Rafinerisinin bitişiğindeki Petkim Yarımca Tesisleri'nin bulunduğu bulunduğu alanda, rafinerilerin ülke motorin açığını optimum düzeyde karşılamasını sağlamak üzere, en gelişmiş rafinaj teknolojileri kullanılarak tasarlanan 3 milyar dolarlık Fuel Oil Dönüşüm Tesisi tamamlanarak üretime başlamıştır.
Teknik derecelendirmesi

Rafineri teknik derecelendirilmesinde kullanılan Nelson Kompleksite Endeksi'ne göre Tüpraş'ın mevcut rafineri kompleksite değeri Fransa'nın Akdeniz kıyılarındaki rafinerilerinin kompleksite değerleri ile eştir. Tüpraş'ın hâlen 7,25 düzeyinde olan rafineri kompleksitesi, 5,95 olan Akdeniz Rafineri Kompleksitesi ortalaması üzerindedir. Fuel Oil Dönüşüm Tesisi'nin devreye girmesi ile İzmit Rafineris'nin Nelson Kompleksite endeksi 14,5'e yükselirken Tüpraş'ın ortalama kompleksitesi 9,5'a yükselmiştir.
| Rafineri Adı | Üretim | Depolama Kapasitesi | Nelson Kompleksitesi | Personel Sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Batman Rafinerisi | 1,4 Milyon Ton | 268 Bin m3 | 1,83 | 510 |
| İzmir Rafinerisi | 11,9 Milyon Ton | 2,5 Milyon m³ | 7,66 | 1.437 |
| Kocaeli Rafineri | 11,3 Milyon Ton | 3 Milyon m³ | 14,5 | 2.100 |
| Kırıkkale Rafinerisi | 5,4 Milyon Ton | 1,3 Milyon m3 | 6,32 | 969 |
| Toplam | 30 Milyon Ton | 7.068 Milyon m³ | - | 5.016 |
Üyelik

TÜMAKÜDER 18 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Tüm Akü İthalatçıları ve Üreticileri Derneği
İzmit Rafinerisi
Ukrayna Hava Kuvvetleri

| Ukrayna Hava Kuvvetleri Повітряні Сили України |
| --- | --- |
Ukrayna Hava Kuvvetleri arması
Etkin: 1917-1921, 1992-günümüze
Ülke:  Ukrayna
Tipi: Hava kuvvetleri
Büyüklük: 36.300 personel 144 uçak
Parçası: Ukrayna Silahlı Kuvvetleri
Karargâh: Vinnitsya, Ukrayna
Savaşları: Ukrayna-Sovyet Savaşı Polonya-Ukrayna Savaşı Donbass Savaşı Rusya-Ukrayna Savaşı Rusya'nın Ukrayna'yı işgali
Komutanlar
Komutan: Orgeneral Serhiy Drozdov
Nişanlar
Sancak: 
Kanat sembolü: 
Madalyon: 
Ukrayna Hava Kuvvetleri (Ukraynaca: Повітряні Сили України Povityarni Sili Ukrayini), Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin hava kuvvetleridir. Hava kuvvetleri, 1992 yılında ülkenin bağımsızlığını ilan etmesinin ardından kurulmuştur. Başlıca görevi Ukrayna hava sahasının egemenliğini korumak, hava desteği sağlamak ve kara ve deniz kuvvetlerine yardımcı olmaktır.
Ukrayna Hava Kuvvetleri, 36.300 personel ve 144 uçak ile Avrupa'nın 7. büyük hava kuvvetidir. Ancak, ülkenin bağımsızlığının arrdından yaşanan ekonomik krizler sonucu envanterinin tam olarak yenilenememesi nedeniyle uçakların yaklaşık 80 tanesi tam olarak çalışabilir durumdadır.
Envanter

| Uçak> Savaş uçağı | Ülke> Savaş uçağı | Tür> Savaş uçağı | Varyant> Savaş uçağı | Sayı> Savaş uçağı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Mikoyan-Gureviç MiG-29 |  Sovyetler Birliği | Çok rollü |  | 37 |
| Suhoy Su-24 |  Sovyetler Birliği | Saldırı |  | 14 |
| Suhoy Su-25 |  Sovyetler Birliği | Saldırı / CAS |  | 31 |
| Suhoy Su-27 |  Sovyetler Birliği | Çok rollü |  | 34 |
Keşif uçağı
| Antonov An-30 |  Sovyetler Birliği | Gözetim |  | 3 |
Nakliye uçağı
| Antonov An-26 |  Sovyetler Birliği | Nakliye |  | 23 |
| Antonov An-70 |  Sovyetler Birliği | Nakliye |  | 3 |
| İlyuşin İl-76 |  Sovyetler Birliği | Ağır nakliye |  | 5 |
| Tupolev Tu-134 |  Sovyetler Birliği | Ulaştırma / VIP |  | 1 |
Helikopter
| Mil Mi-8 |  Sovyetler Birliği | Nakliye |  | 30 |
Eğitim uçağı
| Aero L-39 Albatros |  Çekoslovakya | Eğitim |  | 46 |
İHA
| AeroVironment RQ-11 Raven |  ABD | Gözetim | RQ-11B | 72 |
| Bayraktar TB-2 |  Türkiye | Saldırı/Gözetim |  | 12 |
Ukrayna Hava Kuvvetleri'ne ait bir Su-27UB uçağı
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası

| Türkiye Cumhuriyeti Anayasası |
| --- | --- |
18 Ekim 1982'de yürürlüğe giren Türkiye Cumhuriyeti Anayasası
Genel bakış
Orjinal ad: Türkçe: 2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası
Yetki alanı:  Türkiye
Kapsam:  Türkiye
Oluşturulma: 18 Ekim 1982
Kabul tarihi: 20 Ekim 1982
Yayımlanma tarihi: 7 Kasım 1982
Yürürlük tarihi: 9 Kasım 1982
Hükûmet biçimi: Üniter parlamenter anayasal cumhuriyet (1982-2018) Üniter cumhurbaşkanlığı sistemli anayasal cumhuriyet (2018-günümüz)
Devlet yapısı
Yönetim organları: Yasama, yürütme ve yargı
Devlet başkanı: Cumhurbaşkanı
Yasama: Türkiye Büyük Millet Meclisi
Yürütme: 9 Kasım 1982 (Bakanlar Kurulu) 9 Temmuz 2018 (Cumhurbaşkanlığı Kabinesi)
Yargı: Bağımsız ve tarafsız mahkemeler
İdari bölünüş: Üniter devlet
Korunan madde: Anayasanın 1 inci maddesindeki Devletin şeklinin Cumhuriyet olduğu hakkındaki hüküm ile, 2 nci maddesindeki Cumhuriyetin nitelikleri ve 3 üncü maddesi hükümleri değiştirilemez ve değiştirilmesi teklif edilemez.
İlk Yasama: 6 Kasım 1983
Kurduğu ilk hükûmet: 13 Aralık 1983
Mülga: 21 madde
Değişiklik: 21
Son değişiklik: 16 Nisan 2017
Kapsam alanı: Türkiye Cumhuriyeti'nin idaresi altındaki tüm iller; ilçeler ve bucaklar
Yazmak için görevlendiren: Millî Güvenlik Konseyi
Yazan: Danışma Meclisi
1982 Türkiye anayasa referandumu
İlga ettiği kanun(lar): 1961 Anayasası
Tam metin
 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (1982) Vikikaynak'ta
 Vikikaynak
 Anayasa Referandum Paketi (2007)  Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, 2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası veya resmî olmayan kullanımıyla 1982 Anayasası, Türkiye'nin 9 Kasım 1982'den bu yana geçerli olan anayasasıdır. 12 Eylül Darbesi sonrasında askerî yönetimin emriyle Danışma Meclisi tarafından hazırlanmış, 23 Eylül 1982 tarihinde Danışma Meclisi tarafından ve 18 Ekim 1982 tarihinde Millî Güvenlik Konseyi tarafından kabul edilmiştir. Dönemin Devlet Başkanı Kenan Evren, Anayasa'nın ilk üç maddesinin "değiştirilemeyeceğini ve değiştirilmesinin teklif edilemeyeceğini" dördüncü madde olarak taslağa ekletmiştir. Anayasa, 7 Kasım 1982 Pazar günü yapılan halk oylaması sonucu yüzde 91,37 oranında kabul oyu ile kabul edilmiştir.
Anayasa, bugüne kadar yirmi bir kez değişikliğe uğramıştır. Anayasa'da 7 kısım, 177 madde ve 16 geçici madde bulunmaktadır.