stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1072 Malva
Fiziksel özellikleri > Rotasyon süresi

Colorado Springs, Colorado'daki Palmer Divide Gözlemevi'nde Brian Warner tarafından 2007 yılında gerçekleştirilen gözlemler, 10,080 ± 0,005 saatlik periyoda ve 0,17 ± 0,02 büyüklüğünde (U=3) bir parlaklık aralığına sahip bir ışık eğrisi üretti. İtalyan amatör astronomlar Roberto Crippa ve Federico Manzini tarafından Sozzago Astronomi İstasyonunda (A12) elde edilen başka bir ışık eğrisi, 0,17 kadir (U=2) genlik ile 9,0127 saatlik bir Dönme süresi verdi.
Fiziksel özellikleri > Çapı ve albedosu

Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Malva'nın çapı 45,05 ile 53,675 kilometre arasında ve yüzeyi 0,032 ile 0,0549]] arasında bir albedoya sahiptir.
Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 10,7'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 0,0458'lik bir albedo ve 44,97 kilometrelik bir çap elde etmiştir.
İsimlendirme

Bu küçük gezegen, adını ebegümeci olarak da bilinen Malva cinsi çiçekli bitkiden almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir (H 101).
İsimlendirme > Reinmuth'un çiçekleri

Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini (1009) ile (1200) arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.
Palm OS Graffiti

Orijinal Palm OS el bilgisayarları tarafından kullanılan hareketler
Graffiti, Palm OS tabanlı PDA'larda kullanılan, temelde tek vuruşlu stenografi el yazısı tanıma sistemidir. Graffiti, orijinal olarak Palm tarafından, HP'nin OmniGo 100 ve 120 modelleri (HP 200LX), ayrıca Magic Cap ve GEOS tabanlı cihazların tanıma sistemi olarak yazılmıştır. Ayrıca Apple Newton sistemli MessagePad için alternatif bir tanıma sistemi olarak sunuluyordu; NewtonOS 1.0'ın el yazısını çok iyi tanıyordu. Graffiti, "Blok Tanıyıcı" olarak  Windows Mobile platformunda ve varsayılan tanımlayıcı olarak Symbian UIQ platformunda çalışıyor ve Casio'nun Zoomer PDA'sı için mevcuttu.
Tarihi

Graffiti, daha önce "PalmPrint" (Casio Zoomer tarafından kullanılan karakter tanıma sistemi) oluşturan Jeff Hawkins tarafından doğal elyazısını tanımak için geliştirildi. Daha basit bir alfabe kullanarak, bilgisayarlar el yazısını kolayca tanıyabilir. Hawkins, tıpkı insanların on parmak dokunuş tarzını öğrenmesi gibi, Graffiti de öğrenmek için vakit geçireceğine inandı.
Jeff Hawkins, birbirinin üzerine harf yazmak için tek bir alan öngörüyordu. Diğer kalem bilgisayarları geleneksel yazıları soldan sağa kullandı. Bunun sakıncası kullanıcıların birkaç kelime yazdıkdan sonra ekran alanın tükendi olmasıdır. Graffiti farklı bir yaklaşım benimsedi. Normal olarak harfler yazmak yerine, kullanıcılar bir harfi bir başkası üzerine yazacak ve aralarında kalemi kaldıracaktı. Bu, her mektubun bir sürekli vuruş olması gerektiği anlamına geliyordu; bu nedenle, örneğin, bir "i" ye nokta koymak imkânsız olurdu. Yazdıkları sırada boşluklar ve büyük harfler gibi şeyler için mektupları basitçe gliflerle birlikte tanımasını kolaylaştırdı.
Jeff Hawkins bu sistemi "PowerPalmPrint" veya P3 olarak adlandırdı. Palm'daki diğer mühendisler, Hawkins'in yarattığı alfabeyi revize etti ve genişletti. Joe Sipher ve Ron Marianetti daha fazla karakter ve noktalama işareti oluşturdu ve bir grafik tablet periferik bilgisayarda bulunan bir Graffiti prototipi tasarladı.
Palm OS olmayan sürümler

Graffiti Apple Newton'da da uygulandı. 2008'de Grapiti'nin yetkisiz bir sürümü iOS (iPhone ve iPad) cihazları için tanıtıldı. Access Co. tarafından 2010'da bir Android sürümü piyasaya çıktı.  Uzun süredir en yeni sürüm 2011'de olmuştu, o zamandan resmi sürüm yoğunluklu ekranlar için optimize edilmedi.
Megrelya Prensliği

Megrelya Prensliği ya da Samegrelo Prensliği (Gürcüce: სამეგრელოს სამთავრო), Dadiani hanedanı tarafından Gürcistan'ın Megrelya bölgesinde kurulmuş eski bir devlettir. Bazı kaynaklarda adı Odişi Prensliği olarak da geçer.
Prenslik, bir saldırmazlık paktı ve sonrasında Kartli kralı II. Konstantine, Kaheti kralı Aleksandre, Samtshe prensi II. Kvarkvare tarafından imzalanan Gürcistan'ı üç krallık ve beş prensliğe bölen antlaşma ile ortaya çıkmıştır. Megrelya, Prens I. Levan Dadiani döneminde 1557 yılında bağımsız bir prenslik olarak kuruldu ve 1803 yılında Rusya İmparatorluğu vasallığı dönemine dek bağımsız kaldı. Bu daha güçlü komşuları İmereti Krallığı ve Abhazeti Prensliği'ne karşı Rusya İmparatorluğu ile himaye antlaşması imzalanmasından sonra geldi. Prenslik, Niko Dadiani'nin tahttan indirilişi ve 1867 yılında Çarlık Rusya tarafından ilhakı ile son buldu. Prens Niko 1868 yılında resmi olarak yönetim haklarından vazgeçti ve prenslik 1917 yılına kadar bir Rus bölgesi olarak kaldı.
Tarih > Odişi Eristavlığı (Düklüğü)

Megrelya prenslerinin ilk hanedanı Dadiani klanından gelmektedir. 16. yüzyılın 50'li yıllarına kadar Megrelya hükümdarları merkezi kraliyet otoritesine bağlıydı ve Eristavteristavi ve Mandaturtuhutsesis ("Yüce Divan Başkanı") unvanlarını taşıyorlardı. 14. yüzyılın ilk yarısında Samegrelo valileri Tshumi Eristavlığı'nı topraklarına kattı ve 16. yüzyıla kadar Tshenistskali ve Anakopiistskali (Psirtskha Nehri) nehirleri arasındaki bölgeyi yönetim altında tuttular. Kvemo (Aşağı) Svaneti genellikle Megrelya prenslerine tabiiydi. 14. ve 15. yüzyıllarda Megrelya prensleri birleşik Gürcistan krallarına sadık oldular ve İmereti asaletinin bağımsızlık özlemlerine karşı savaştılar. Prensler, Gürcistan'ın doğu Karadeniz kıyısındaki sınırlarının korunmasına büyük önem verdiler. Bu bağlamda I. Vamek Dadiani'nin Ciketi'ye yaptığı sefer dikkat çekicidir. Birleşik Gürcü devletinin çöküşünden sonra Samegrelo Prensliği, İmereti Krallığı'nın bir parçası oldu.
Tarih > Prensliğin kuruluşu

1557'de I. Levan Dadiani, İmereti kraliyet sarayından tam bağımsızlığını kazandı. Bundan sonra Megrelya prensleri "Egemen Dadiani" unvanını taşıdılar. 16. ve 17. yüzyıllarda sınır Megrelya Prensliği'nin kuzey-batı kısmına Kelasuri Nehri'ne gerilerken doğu sınırı değişmeden kaldı. 16. yüzyılda Samegrelo Prensliği'nin sınırları Osmanlı İmparatorluğu tarafından tehdit edildi. 1578'de Osmanlılar Poti'yi ele geçirir ve garnizonlarını buradaki kaleye yerleştirir. Samegrelo Prensliği özellikle Osmanlılara bağımlılıktan kurtulmaya çalışan II. Levan Dadiani'nin saltanatı sırasında güçlendi ancak 1615'te padişahın egemenliğini tanımak ve onun lehine haraç ödemek zorunda kaldı (1615 Megrelya-Osmanlı Antlaşması). 1640'da II. Levan Dadiani, Poti'yi Osmanlılardan kurtarır ve fiili bağımsızlığını kazanır. II. Levan Dadiani ayrıca Abhazya'yı birkaç kez ele geçirdi ancak yine de dönüşümlü olarak Megrelya feodal beyleri tarafından savunulan Abhaz feodal beylerinin saldırılarını önlemek için bir tahkimat sistemi (Kelasuri Duvarı) inşa etmek zorunda kaldı.
Tarih > Çikovani Hanedanı

II. Levan Dadiani'den sonra III. Vamek Dadiani, İmereti Krallığı'nın tahtına oturmayı kısa bir süre için başardı. Ölümünden sonra prenslik zayıfladı. Leçhumi feodal ailesinin temsilcileri - Çikovani - Megrelya tahtına oturdu. 17. yüzyılın sonunda Giorgi Çikovani prensliği güçlendirdi ve yeni bir prensler hanedanının temelini attı. Samegrelo Prensliği'nin zayıflaması, 1690'larda Samegrelo Prensliği'nin Enguri Nehri'ne kadar olan topraklarını ele geçiren Abhaz feodal beyleri tarafından kullanıldı. IV. Giorgi Dadiani birkaç kez Abhazya Prensliği'ne başarılı bir şekilde sefer düzenledi ancak kaybettiği toprakların çoğunu geri alamadı. Megrelya ve Abhazya prenslikleri arasındaki sınır Ğalidzga Nehri oldu.
Tarih > Osmanlılarla mücadele

Samurzakano, Şervaşidzelerin bir kolu tarafından yönetilmekte ve esas olarak Megrelya prenslerine bağlıydı. 18. yüzyılda Megrelya Prensliği, Leçhumi ve Kvemo (Aşağı) Svaneti'yi topraklarına kattı. 17. yüzyılın ikinci yarısında Batı Gürcistan'da Osmanlı boyunduruğu giderek ağırlaştı ve bunu 1703 Gürcü Ayaklanması izledi. Megrelya Prensliği ayaklanmada aktif rol aldı. Buna karşılık, Osmanlı ordusu batı Gürcistan'ı işgal etti. Türkler Poti, Anaklia ve Ruhi kalelerini işgal ettiler. Ancak kısa bir süre sonra İstanbul'da ayaklanmalar patlak verdi ve Osmanlı hükûmeti batı Gürcistan'dan askerlerini çekti. 1723'te Osmanlılar Doğu Karadeniz kıyılarında bir yer edinir. Osmanlı garnizonları Poti, Anaklia ve Ruhi kalelerini işgal eder. Esasen Megrelya Prensliği'nin denizle bağlantısı kesilmişti. Batı Gürcistan'daki Osmanlı yönetimi büyük bir memnuniyetsizliğe neden oldu. Muhalefetin başı Türklerin 1728 yılında hileyle öldürdüğü Megrelya prensi Bejan Dadiani idi.
1730'da Türkler, kuzeydoğu Karadeniz'i fethetmek için Poti'den büyük bir sefer başlattı. Megrelya Şefi Otia Dadiani sefere katılmayı reddetti. Bunun üzerine Türkler Megrelya Prensliği'ni işgal etti, İlori Kilisesi'ni yaktı ve Abhazya'ya ilerledi. Yakında burada bir Anti-Osmanlı ayaklanması patlak verdi ve Türk seferi engellendi. Türkler, Megrelya Prensliği'ni kendi eyaletlerine çevirmeyi ve buradaki Gürcü egemenliğini devirmeyi başaramadılar. 1730'da İmereti Kralı V. Aleksandre'nin Osmanlı seferine katılması, Samegrelo Prensliği ile İmereti Krallığı arasındaki ilişkileri büyük ölçüde gerdi. Aralarındaki barışçıl ilişkiler, yalnızca V. Aleksandre'nin saltanatının son yıllarında yeniden düzeldi. Otia Dadiani kızını I. Solomon'la evlendirdi ve İmereti Krallığı ile dostane ilişkiler kurdu. 1757'de Megrelya Prensliği, Osmanlılara karşı Hresili Muharebesi'nde yer aldı. 1769-1772 yıllarında Batı Gürcistan'daki Rus birliklerinin seferi sırasında, II. Katsia Dadiani Rus ordusuna yardım etmesine rağmen belirsiz bir pozisyonda kaldı. Bu yıllarda Türkler, Megrelya prenslerinin eline geçen Anaklia ve Ruhi kalelerini terk ettiler. 1779'da Abhaz feodal beyleri Megrelya Prensliği'ne karşı sefer düzenledi muharebe Ruhi Kalesi'nde gerçekleşti. Megrelya ordusuna I. Solomon yardım etti. Muharebe, müttefikler için zaferle sonuçlandı ve saldırı püskürtüldü.
Tarih > Rus İmparatorluğu yönetimi

18. yüzyılın sonunda İmereti Krallığı Megrelya Prensliği'ni topraklarına katmayı denedi. II. Solomon, önce Grigol Dadiani'nin yerine II. Manuçar Dadiani'yi başa getirdi ancak 1795'ten sonra Megrelya Prensliği'ni fesh etmeyi denedi. 5 Ekim 1802'de Grigol Dadiani Rus devlet adamları ile iletişime geçti ve himaye şartıyla Rus İmparatorluğu'na katılmaya hazır olduğunu ifade etti. Grigol Dadiani aynı yılın 20 Aralık tarihli mektubunda Rusya'ya ya onu Rus İmparatorluğu'nun koruması altına alması ya da Osmanlı İmparatorluğu'na sığınma hakkı vermesi çağrısında bulundu. 22 Nisan 1803 tarihli bir mektubunda Grigol Dadiani, ülkesinin (tamamen Megrelya, Leçhumi ve Svaneti ile birlikte) yakında Rus himayesine layık olacağı ve isteğinin kendisine sadık Abhazlar tarafından da destekleneceği umudunu dile getirdi. 2 Aralık 1803'te Grigol Dadiani, Rus İmparatoru adına bir akit şeklinde hazırlanan Rus himayesine giriş maddelerini imzaladı. 4 Temmuz 1804'te talep I. Aleksandr tarafından onaylandı ve Megrelya Prensliği sınırlı özerklikle Rus İmparatorluğu'nun bir parçası oldu. Ekim 1804'te, bir Rus alayı deniz yoluyla Megrelya Prensliği'ne getirildi ve prensliğin birkaç bölgesine yerleştirildi. 1804'te Leçhumi'nin büyük bir kısmı Rus Çarlığı yardımıyla yeniden Megrelya'ya katıldı. 1810 yılında İmereti Krallığı'nın ilhakından sonra bu eyaletin doğu kısmı, İmereti Kralı tarafından ele geçirildi. 1813'te Levan Dadiani, Samurzakano'yu Megrelya Prensliği'ne itaat ettirdi. 1840'ta Rus hükûmeti, bu bölgeyi ele geçirir ve doğrudan otoritesi altına alır. Megrelya Prensi, bunun karşılığında gümüş olarak 25 bin manat tazminat aldı. 1853 yılında Megrelya'nın son prensi Davit Dadiani öldü. 8 Ekim 1853'te I. Nikolay'ın emriyle gelecek varis reşit olana dek Kraliçe Ekaterine Dadiani prensliğin hükümdarı olarak tahta çıktı. Kırım Savaşı sırasında Temmuz 1854'te Türkler Kulevi limanını işgal etti ve 25 Ekim 1855'te Ömer Paşa komutasındaki Türkler, Megrelya Prensliği'nin topraklarını işgal etti. Ekaterine Dadiani, Leçhumi'ye gitti. Gerilla savaşı sonucunda prensliğin büyük bir kısmı Türklerden kurtarılmış ve Şubat 1856'da Türkler Megrelya Prensliği'ni tamamen terk etmiştir. Kırım Savaşı (1853-1856), Megrelya Prensliği'nin ekonomisine büyük zarar verdi. Egemen sınıf, serf köylülerin sömürüsünü artırarak durumunu düzeltmeye çalıştı. Bu Megrelya köylülerinin ayaklanmasına neden oldu. Hükûmet ayaklanmayı tek başına bastıramadı ve Rus hükûmetinden yardım istedi. İsyan bastırıldıktan sonra, Rus hükûmeti Megrelya Prensliği'nin özerkliğini fiilen kaldırdı ve 8 Eylül 1857 tarihli bir kararnameye göre orada Rus yönetimini kurdu. 4 Ocak 1867'de II.Aleksandr'ın emriyle Megrelya Prensliği resmen ilhak edildi. Prenslik toprakları Zugdidi, Senaki ve Leçhumi ilçeleri şeklinde Kutaisi eyaletine katıldı.
Megrelya soyluları, 17. yüzyıl
Megrelya soylu savaşçısı savaş zırhı ve silahlarıyla, 17. yüzyıl
1450 Raimonda

| --- | --- |
Raimonda'nın ışık eğrisi temelli 3B modeli
Keşif
Keşfeden: Y. Väisälä
Keşif yeri: Turku Obs.
Keşif tarihi: 20 Şubat 1938
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (1450) Raimonda
Adın kaynağı: Jean Jacques Raimond, Jr. (Hollandalı astronom)
Alternatif adlandırma: 1938 DP · 1934 GJ A915 TF
Küçük gezegen kategorisi: ana kuşak · (orta) arka plan
Yörünge özellikleri
Dönem 4 Eylül 2017 (JD 2458000.5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 101.96 yr (37,242 gün)
Günöte: 3.0591 AU
Günberi: 2.1642 AU
Yarı büyük eksen: 2.6117 AU
Dış merkezlik: 0.1713
Yörünge periyodu: 4.22 yr (1.542 gün)
Ortalama ayrıklık: 351.45°
Ortalama devinim: 0° 14d 0.6s / day
Eğiklik: 4.8635°
Çıkış düğümü boylamı: 74.927°
Perihelyon açısı: 13.427°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: S (varsayılan)
Mutlak parlaklık (H): 11.90 · 12.30
Boyutlar: 14.75 km (elde edilen) 14,76±4,56 km 14,88±0,9 km 18,481±0,084 km 18,700±0,068 km 20,80±1,15 km
Sinodal dönme süresi: 12,6344 h 12,66 h
Geometrik albedo: 0,074±0,009 0,0878±0,0170 0,09±0,10 0,094±0,019 0.0976 (derived) 0,1387±0,019
  
1450 Raimonda, geçici adı ile 1938 DP, asteroit kuşağının merkez bölgelerinde bulunan, yaklaşık 15 kilometre çapında bir arka plan asteroididir. 20 Şubat 1938 tarihinde astronom Yrjö Väisälä tarafından Finlandiya'nın Turku şehrindeki Iso-Heikkilä Gözlemevinde keşfedilmiştir. Asteroit, adını Hollandalı astronom Jean Jacques Raimond, Jr.'dan almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma

Raimonda, ana kuşağın arka plan popülasyonunun aileden olmayan bir asteroididir. Merkezîasteroit kuşağında her 4 yılda 3 ayda bir (1.542 gün) 2,2-3,1 AU uzaklıkta Güneş'in yörüngesinde dönmektedir. Yörüngesi ekliptiğe göre 0.17 eksantrikliğe ve 5°' lik bir eğime sahiptir.
Gövdenin Gözlem yayı, Turku'daki resmî keşif gözleminden 22 yıldan fazla bir süre önce, Ekim 1915'te Heidelberg Gözlemevinde A915 TF olarak ilk tanımlanmasıyla başlamıştır.
Fiziksel özellikler

Raimonda, oldukça düşük yansıtabilirliğine rağmen asteroitin taşlı bir S-tipi asteroit olduğu varsayılmaktadır.
Fiziksel özellikler > Dönme süresi ve kutuplar

Aralık 2004'te, Oakley (916) ve Tenagra Gözlemevi'ndeki (848) fotometrik gözlemlerden Raimonda'nın dönel bir ışık eğrisi elde edilmiştir. Işık eğrisi analizi, uzatılmış bir şeklin göstergesi olarak 0,64 (veya LCDB'de 0,57) büyüklüğünde (U=2) bir parlaklık genliğiyle 12,66 saatlik bir dönüş süresi vermiştir.
2013 yılında, Uppsala Asteroid Fotometrik Kataloğu, Palomar Geçici Fabrika araştırması ve bireysel gözlemciler tarafından toplanan fotometrik verilerden ve ayrıca Tucson'da ve La Palma'daki Roque de los Muchachos Gözlemevi ile Amerika Birleşik Devletleri Deniz Gözlemevi Flagstaff İstasyonu, Catalina Sky Survey'den seyrek zamanlı fotometriden bir ışık eğrisi modellenmiştir. Modelleme öncekine benzer olarak 12.6344 saatlik bir süre vermiştir. Çalışma ayrıca ekliptik koordinatlarda (λ, β) (231.0°, -56.0°) ve (71.0°, -60.0°) olmak üzere iki dönüş ekseni belirlemiştir.
Fiziksel özellikler > Çap ve yansıtabilirlik

Kızılötesi Astronomik Uydusu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Raimonda'nın çapı 14,76 ile 20,80 kilometre arasında, yüzeyi 0,074 ile 0,1387 arasında bir yansıtabilirliğe sahiptir.
İşbirlikçi Asteroit Işık Eğrisi Bağlantısı, 12.3'lük mutlak büyüklüğe dayalı olarak 0.0976'lık bir yansıtabilirlik ve 14,75 kilometrelik bir çap elde etmektedir.
Adlandırma

Bu küçük gezegenin adı, Hollanda Astronomi Topluluğu'nun (Hollandaca: Nederlandse Vereniging voor Weer- en Sterrenkunde; Hollanda Meteoroloji ve Astronomi Derneği) başkanı ve Lahey'deki Zeiss gökevinin yöneticisi olan Hollandalı gök bilimci Jean Jacques Raimond, Jr.'dan alınmıştır.
Adlandırma Belçikalı astronom Jean Meeus tarafından önerilmiş ve resmî adlandırma alıntısı Minor Planet Center tarafından 1 Şubat 1965'te yayınlanmıştır (M.P.C. 2347). Ay krateri Raimond da onun onuruna seçilmiştir.
Volkshalle

| --- | --- |
Große Halle'nin bir modeli

Genel bilgiler
Durum: Hiçbir zaman inşaat haline geçmedi.
Mimari tarz: Nazi mimarisi
Konum: Tiergarten, Mitte
Şehir: Berlin
Ülke:  Almanya
Koordinatlar: 52°31′14″K 13°22′19″D﻿ / ﻿52.52056°K 13.37194°D﻿ / 52.52056; 13.37194
Yükseklik: 290 m
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Albert Speer

Volkshalle ("Halk Salonu"), aynı zamanda Große Halle ("Büyük Salon") veya Ruhmeshalle ("Görkem Salonu"), Nazi Almanyası'nda yeniden yapılandırılmış bir Berlin'de (Germania olarak yeniden adlandırılacak) inşa edilecek anıtsal, kubbeli bir bina önerisiydi. Projenin fikir babası Adolf Hitler idi ve tasarımını Hitler'in mimarı Albert Speer üstlendi. Volkshalle, çizim tahtasını asla geçemedi.
Almancada halk anlamına gelen Volk kelimesinin Nazi düşüncesinde özel bir yankısı vardı. Türkçeye "halkın hareketi" veya "halk hareketi" olarak çevrilebilen Völkisch hareketi terimi Volk'tan türemiştir, ama aynı zamanda özellikle ırksal bir alt tonu da ima eder. I. Dünya Savaşı'ndan önce völkisch düşüncesi, Alman Volk'u; yani, organik olarak bağlantılı bir Aryan veya İskandinav topluluğundan (Volksgemeinschaft), ırksal olarak kirlenmemiş ve kökleri Heimat'ın (vatan) Alman topraklarına dayanan bir Volk olarak sanata bir tutum geliştirmişti.
Kurguda

Robert Harris'in 1992 tarihli Anavatan romanı, Nazi Almanyası'nın II. Dünya Savaşı'nı kazandığı ve Volkshalle'nin inşa edildiği alternatif bir tarihte geçiyor. Kitabın birçok sahnesi, binanın içinde ve çevresinde geçiyor. Harris, binayı 300 metre yüksekliğinde tasvir ederek Speer'in planlarını dikkatlice kullandı. Kitapta tasvir edildiği gibi, yüksek kubbede 150.000 kişinin aynı anda nefes alması ve terlemesiyle binanın gerçekten de kendi "iklimi" olacaktı; ama Nazi propagandası bunu bir sorun olarak görmek yerine bununla övünürdü. Volkshalle ile ilgili bu tür kurgunun gerçek dünyadaki yakın bir örneği olarak, sabah sisinin Kennedy Uzay Merkezi'nin devasa Araç Montaj Binasına girerek binanın içinde "bulutların" gözlemlenmesine yol açması verilebilir.
Volkshalle, Harry Turtledove'un yazdığı Düşmanlarımın Huzurunda adlı alternatif tarih romanında merhum Führer Kurt Haldweim'ın (kurgusal bir karakter) naaşını sergilemek için kullanılıyor.
Volkshalle'ın görüntüsü, (Anavatan gibi) Nazi Almanyası'nın II. Dünya Savaşı'nı kazandığı alternatif bir 1960'larda geçen Wolfenstein: The New Order video oyununda yer alıyor.
Hearts of Iron IV için yapılan, Nazilerin (Anavatan ve Wolfenstein gibi) II. Dünya Savaşı'nı kazandığı bir evrende geçen The New Order adlı modda 1962 itibarıyla Volkshalle inşa edilmiş durumdadır.
Yüksek Şatodaki Adam'ın dizi versiyonunda alternatif bir tarihte Berlin'deki Volkshalle'i tasvir etmek için bilgisayar tabanlı görüntüler kullanıldı. İkinci ve dördüncü sezonlarda birden çok sahne Volkshalle'nin çeşitli yerlerinde geçiyor. Volkshalle'nin diğer birçok tasvirinden farklı olarak, Führer'in ofisine ve ikametgâhına ev sahipliği yaptığı gösterildi.
Yael Bartana'nın Malka Germania adlı video çalışmasının son sahnesinde, Wannsee Gölü'nden Volkshalle'nin bilgisayarla tabanlı bir modeli ortaya çıkıyor.
Alakalı kitaplar

Patis, Hitler et moi. Paris: Presses de la Cité. 1970.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
Ein anderer Hitler: Bericht seines Architekten: Erlebnisse, Gespräche, Reflexionen. 2nd. Leoni am Starnberger See: Druffel. 1977. ISBN 978-3-8061-0820-0.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
Albert Speer: Plan de Berlin, 1937-1943. [S.I.]: Aam. 1998. ISBN 978-2-87143-034-6.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
The Bunker. New York: Da Capo Press. 1978. ISBN 978-0-306-80958-3.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
Hitler's State Architecture: The Impact of Classical Antiquity. University Park: Pennsylvania State University Press. 1990. ISBN 978-0-271-00691-8.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
Erinnerungen. Frankfurt am Main: Ullstein. 1996. ISBN 978-3-550-07616-9.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
Inside The Third Reich. New York: Macmillan. 1970. ISBN 978-0-380-00071-5.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
52°31′14″K 13°22′19″D﻿ / ﻿52.52056°K 13.37194°D﻿ / 52.52056; 13.37194
Volkshalle'nin Büyük Kubbesi, Hitler'in Berlin planının bu modelinin tepesinde görülebilir. Bir konum karşılaştırması yapılırsa Brandenburg Kapısı, Volkshalle'nin önündeki caddede yer alırdı.
Ophiuchus (takımyıldız)

| --- | --- |
Takımyıldız
Ophiuchus takımyıldızının haritası
Kısaltma: Oph
Tamlayan: Ophiuchi
Sembolizm: yılan taşıyan
Bahar açısı: 17sa 
Yükselim: −8°
Alan: 948 derece kare (11..)
Parlak yıldızlar (3,00m'den): 5
En parlak yıldız: α Oph (Rasalhague) (2,08m)
Yakın yıldızlar (10 pc içindeki): 11
En yakın yıldız: Barnard Yıldızı (5,98 Iy)
Messier nesneleri: 7
Göktaşı yağmurları: Ophiuchidler Kuzey Mayıs Ophiuchidleri Güney Mayıs Ophiuchidleri Teta Ophiuchidleri
Çevreleyen takımyıldızlar: Herkül Yılan'ın kuyruğu Yılan'ın başı Terazi Akrep Yay Kartal
En iyi Temmuz ayı saat 21:00'de +80° ve −80° enlemleri arasında görülebilir.
Yılancı takımyıldızı (Antik Yunancadan Latince: Ophiuchus), gök ekvatoru boyunca uzanan büyük bir takımyıldızdır. Adı, "yılan taşıyan" anlamına gelen Antik Yunanca ὀφιοῦχος (ophioûkhos) kelimesinden gelir ve genellikle elinde yılan tutan bir adam olarak tasvir edilir. Yılan, Serpens takımyıldızı ile temsil edilir. Yılancı, 2. yüzyıl astronomu Batlamyus tarafından listelenen 48 takımyıldızdan biriydi ve günümüzdeki 88 modern takımyıldızdan biri olarak kalmıştır. Takımyıldızın eski bir alternatif adı ise Serpentarius'tur. 13 zodyak takımyıldızından biri olmasına rağmen, zodyak takımyıldızları aralarında bir simgeye sahip olmayan tek takım yıldızdır.