stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pematangsiantar

| Pematangsiantar |
| --- | --- |
Şehir
Pematangsiantar şehri

  Bayrak 
PematangsiantarTasikmalaya'nın Endonezya'daki konumu
Ülke:  Endonezya
Eyalet: Kuzey Sumatra
Yüzölçümü
 • Toplam: 426,95 km²
Nüfus
 • Toplam: 240.787
 • Yoğunluk: 128/km²
Zaman dilimi: UTC+07.00 (BEZD)
Pematangsiantar, Endonezya'niın Kuzey Sumatra eyaletinde yer alan bir şehirdir.Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihli nüfus sayımına göre 240.787'dir.
Psychotria ignea

Psychotria ignea, Psychotria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Psychotria ilocana

Psychotria ilocana, Psychotria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Manicaland

| Manicaland |
| --- | --- |
Manicaland

Genel bilgiler
Başkent:: Mutare
Yüzölçümü:: 36.459 km²
Nüfus:: 1,752,698 (2012)
Nüfus yoğunluğu:: 96,1 kişi/km² (2012)
Manicaland, Afrika ülkesi Zimbabve'nin toplamda var olan on ilinden bir tanesidir.
Coğrafya

Manicaland ili batıda Midlands, kuzeyde Mashonaland Doğu, kuzeybatıda Masvingo, güneyde ve batıda ise Mozambik ile komşu konumundadır.
Nüfus

İl genelinde 2012 resmî nüfus sayım sonuçlarına göre 1.752.698 kişi yaşamaktadır.
İdarî yapılanma

Mutare şehri ilin idarî başkenti konumunda olup, il kendi içerisinde yedi ilçeye ayrılmış durumdadır. Bu ilçeler şu şekilde sıralanmkatadır:
Buhera
Chimanimani
Chipinge
Makoni
Mutare
Mutasa
Nyanga
Manicaland ilçeleri
Psychotria hyptoides

Psychotria hyptoides, Psychotria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Landford

| Landford |
| --- | --- |
Kent
LandfordLandford'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Wiltshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Landford, İngiltere'nin Wiltshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Phlogophilus

Phlogophilus, Trochilinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Psychotria hypoleuca

Psychotria hypoleuca, Psychotria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Landgraaf

| Landgraaf |
| --- | --- |
Belediye

  Bayrak Arma 

Ülke: Hollanda
İl: Limburg
Yüzölçümü
 • Toplam: 24.66 km²
 • Kara: 24,58 km² (949 mil²)
 • Su: 0,08 km² (3 mil²)
Rakım: 161 m
Nüfus (Ağustos 2017)
 • Toplam: 37.579
 • Yoğunluk: 1.529/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Landgraaf Hollanda'nın Limburg ilinde bulunan bir belediyedir.
Phlogiellus watasei

Phlogiellus watasei, Phlogiellus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Magirus M80

| Magirus M80> Genel Bakış |
| --- | --- |
Üretici:  Otokar
Üretim yıl(lar)ı: 1973-1999
Montaj: İstanbul, Türkiye Arifiye, Türkiye
Halefi: Otokar M-2000
Gövde ve Şasi
Sınıf: Minibüs
Düzen: Önden motorlu, arkadan itişli
Benzerleri: TAM 8050T
Teknik Özellikler
Motor: 3.7 L Deutz F4L 912 I4
Şanzıman: 5 ileri manuel
Dingil mesafesi: 2.400 mm
Uzunluk: 4.600 mm
Genişlik: 1.910 mm
Yükseklik: 2.235 mm
Ağırlık: 2.490 kg
Magirus M80, Otokar tarafından 1973-1999 yılları arasında üretilen bir minibüs modelidir. Araç, TAM 8050T kamyoneti temel alınarak geliştirildi.
Magirus M80, özellikle dolmuşçular tarafından başta İstanbul ve Ankara olmak üzere Türkiye'nin birçok kentinde yaygın olarak kullanıldı. Bunun dışında Emniyet Genel Müdürlüğü için ekip aracı ve gezici karakol aracı, Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü için hükümlü ve tutuklu nakil aracı, zırhlı para nakil aracı ile yük taşıma amaçlı panelvan ve kamyonet modelleri de üretildi.
Tarihçe

M80'in üretimine 1973 yılında başlandı. Araçta, 80 bg güç ve 230 Nm tork üreten 3.7 L hacminde Deutz F4L 912 I4 hava soğutmalı dizel motor ile 5 ileri manuel şanzımana sahipti. 1978 yılında yenilenerek önde yeni bir cam ve sileceklere sahip oldu. 1990 yılında bir kez daha makyajlandı. 1997 yılında üretimi Otokar'ın Arifiye'deki yeni fabrikasına taşındı.
M80, 1999'da yerini daha modernize edilmiş versiyonu olan M-2000'e bıraktı.
Luciana Fuster

| Luciana Fuster |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum adı: Luciana Fuster Guzmán
Doğum: 14 Ocak 1999 (25 yaşında) Callao, Peru
Uyruk:  Peru
Meslek(ler): Manken
Boyu: 1,74 m (5 ft 8+1⁄2 in)
Saç rengi: Siyah
Göz rengi: Kahverengi

 
Luciana Fuster Guzmán (d. 14 Ocak 1999, Callao, Peru), Perulu manken. 2023 yılında Miss Grand Peru ve Miss Grand International seçilmiştir. Miss Grand International yarışmasını kazanan ikinci Perulu kadındır.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |


| Önce gelen: Isabella Menin | Miss Grand International 2023 | Sonra gelen: belli değil |

| Önce gelen: Janet Leyva | Miss Grand Peru 2023 | Sonra gelen: belli değil |
Prelüd, Op. 28, No. 4 (Chopin)

Prelüd, Op. 28, No. 4 Frédéric Chopin'in 24 prelüd'ünden biridir. Chopin'in vasiyeti üzerine bu parça (Mozart'ın Requiem'i ile birlikte) kendi cenazesinde çalınmıştır.
İsimlendirilme

Parçaya genel olarak hakim olan umutsuzluk hissinden ötürü Hans von Bülow parçayı "boğulma" veya "bunalma" olarak isimlendirmiştir.
Popüler Kültürdeki Yansımaları

1970 yapımı Beş Kolay Parça filminde Jack Nicholson'nin oynadığı Robert Eroica Dupea karakteri prelüdün tamamını çalmaktadır.
Parça, 2002 yapımı Piyanist filminin müzikleri arasında yer almaktadır.
Magiduslu Nestorius

| Magidus’lu Nestorius |
| --- | --- |

Episkopos ve iman şehidi
Ölüm: 250 Perge, Pamfilya
Kutsayanlar: Katolik Kilisesi, Doğu Ortodoks Kilisesi
Yortu: Şubat 25 (Batı Kilisesi) Şubat 28 (Ortodoks Kilisesi)
Magidus'lu Nestorius, (2. yüzyıl – Perge 251) bir episkopos ve şehittir. Katolik ve Ortodoks Kiliselerince aziz kabul edilir. Katolik Kilisesinde Şubatın 25'inde, Ortodoks Kilisesinde 28'inde anılır.
Hayatı

Kökeni bilinmeyen Nestorius, Pamfilya’daki Magidus’un (günümüzde Antalya, Lara) episkoposuydu. Episkoposluğu sırasında Yerel Romalı yönetici Poplius (ya da Polio) Decius’un (249-250) tüm hristiyanların dinlerinden vazgeçmesini ve pagan tanrılara kurban sunmalarını söyleyen imparatorluk fermanını almıştı.
Tutuklandıktan sonra senato ve yerel hakimin karşısına çıkartılmış, sorgulanmasından sonra, tehditlere kulak asmadan, Nestorius imparatorluk fermanına itaat etmeyeceğini ve tanrılara kurban ve yakma sunusu vermeyeceğini söylemiştir. Yerel yönetimin merkezi olan Perge’ye gönderilmiş, uzun süren işkencelerinin ardından çarmıha gerilmesine hükmedilmiştir, ‘çünkü’ Roma Martirolojisine göre ‘Haça tanıklık eden, aynı işkenceyi görür.’
Lohr am Main

| Lohr am Main |
| --- | --- |

  Arma 
Ülke: Almanya
Eyalet: Bavyera
İdare
 • Belediye başkanı: Mario Paul
Yüzölçümü
 • Toplam: 90.44 km²
Nüfus (31 Aralık 2017)
 • Toplam: 15.192
 • Yoğunluk: 170/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Lohr am Main Almanya'nın Bavyera eyaletinde bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 31 Aralık 2017 tarihi itibarıyla 15,192'dir.
Küçükçıldırım, Seyhan

| Küçükçıldırım |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Adana
Koordinatlar: 36°55′52″N 35°08′38″E﻿ / ﻿36.931°K 35.144°D﻿ / 36.931; 35.144
Ülke:  Türkiye
İl: Adana
İlçe: Seyhan
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 158
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0322
Posta kodu: 01000
Resmî site 
Küçükçıldırım, Adana ilinin Seyhan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Köy Arap aşireti halkı yaşar.
Coğrafya

Adana iline 30 km, Seyhan ilçesine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 149    
1997: 150
| g t Seyhan'ın mahalleleri |
| --- | --- |
 2000 Evler  Ahmet Remzi Yüreğir  Akkapı  Alidede  Aydınlar  Bahçelievler  Bahçeşehir  Barbaros  Barış  Beşocak  Bey  Büyükçıldırım  Büyükdikili  Camuzcu  Cemalpaşa  Çaputçu  Çınarlı  Dağlıoğlu  Demetevler  Denizli  Dervişler  Dörtağaç  Döşeme  Dumlupınar  Emek  Fatih  Fevzipaşa  Gazipaşa  Gökçeler  Gölbaşı  Gülbahçesi  Gülpınar  Gürselpaşa  Hadırlı  Hanedan  Havuzlubahçe  Hurmalı  Hürriyet  İsmetpaşa  İstiklal  Karakuyu  Karasoku  Karayusuflu  Kavaklı  Kayalıbağ  Kayışlı  Kocavezir  Koyuncu  Koza  Köylüoğlu  Kurtuluş  Kuruköprü  Kuyumcular  Küçükçıldırım  Küçükdikili  Mekan  Mestanzade  Meydan  Mıdık  Mirzaçelebi  Mithatpaşa  Mürseloğlu  Namık Kemal  Narlıca  Onur  Ova  Pınar  Reşatbey  Sakarya  Salmanbeyli  Sarıhamzalı  Sarıhuğlar  Sarıyakup  Serinevler  Söğütlü  Sucuzade  Sümer  Şakirpaşa  Şehitduran  Tellidere  Tepebağ  Türkocağı  Uçak  Ulucamii  Yalmanlı  Yenibaraj  Yenibey  Yenidam  Yenimahalle  Yeşilevler  Yeşiloba  Yeşilyurt  Yeşilyuva  Yolgeçen  Zeytinli  Ziyapaşa 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
↑  "Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi". Türkiye İstatistik Kurumu. Erişim tarihi: 10 Nisan 2024. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
Labidochromis caeruleus

Labidochromis caeruleus, Labidochromis cinsine bağlı bir hayvan türüdür. Türkiye'de sarı prenses ismi ile satılmaktadır. 13–15 cm boylara ulaşabilirler. Anavatanı Afrika kıtasının Malavi gölü olan bu balık sığ kayalıklarda yaşamayı sever.
Yaşam alanı

Doğada daha çok 10-40 metre arası derinliklerde kayalık kıyılarda yaşarlar. Akvaryumlarda diğer Labidochromis türleri (zebroides, chisumulae) ve Cyrtocara moorii.
Beslenme ve bakım

Hepçildirler, temel besinleri diğer tipik Mbuna (Malawi kayalık bölge çiklitleri) türleri gibi kayaların üstünü kaplayan yosun tabakasıdır. Kayalar üzerindeki yosun tabakalarının içindeki küçük kabuklular, böcekleri de avlamayı severler. Tropikal bir balıktır su sıcaklığı 20 derece üstünde ideal 28 derece civarında olmalıdır. Akvaryumları bol saklanma yeri ve optik bölge sınırları oluşturacak şekilde kayalarla dekore edilmelidir. Bir erkek, yaklaşık 40–50 cm çapındaki bir bölgeye sahip çıkar. Her erkeğe en azından üç dişi düşmesi şartıyla, 120 litreden geniş ve kalabalık akvaryumlarda birden fazla erkek barındırılabilir. Karma akvaryumlarda aynı gölden barışçıl cichlidlerle (örneğin yunus cichlid) bakılması uygundur.
Üreme

Cichlid ailesinin üyelerinden bu balığın ağzında yumurtaları kuluçkaya yatırma özelliği vardır. Yaklaşık 23 gün boyunca dişi balık ağzında yumurtaları saklı tutarak onları başka balıklar tarafından yenilmekten korur. Bu kuluçka döneminde balık 23 gün boyunca aç kalarak oldukça fazla kütle kaybına uğrar ve hassas bir hal alır. Bazen yem yediği görülür ama çok nadirdir. Bu yüzden doğumdan önce ve sonra anne balığı iyi beslemek sağlığı açısından iyi olacaktır.
Kutup ışıkları

Başlığın diğer anlamları için Aurora sayfasına bakınız.
Aurora borealis Bear Gölü üstünde parlıyor.
Antarktika'da çekilmiş aurora australis görüntüsü.
Güney Kutbu'nda bulunan Amundsen-Scott Güney Kutbu İstasyonu'ndan aurora australis (Güney kutup ışığı)'in görünümü. Bu fotoğraf 25 saniye açık bırakılarak çekildi (Temmuz 2005).
Kutup ışığının zaman atlamalı çekilmiş bir videosu.
Kutup ışıkları ya da kutup aurorası, Kuzey ve Güney kutup bölgelerinde gökyüzünde görülen, yeryüzünün manyetik alanı ile Güneş'ten gelen yüklü parçacıkların etkileşimi sonucu ortaya çıkan doğal ışımalardır. Kuzey enlemlerde bu etki aurora borealis veya kuzey ışıkları olarak adlandırılır. Güney enlemlerindeki aurora australis (güney kutup ışıkları) oluşumu da benzer özelliklere sahiptir; ancak Antarktika'da, Güney Amerika'da ve Avustralya'da daha yüksek enlemlerden görülebilir.
Bu ışımalar, genellikle geceleri gözlemlenir, ağırlıklı olarak iyonosferde meydana gelir. Bu olgu yaygın olarak 60 ve 72 derece kuzey ve güney enlemleri arasında görünür, bu da arktik ve antarktik kutup dairelerinin içine düşer.
Aurora borealis'in görünme olasılığı, kuzey manyetik kutbuna yaklaştıkça artar. Manyetik kutbun yakınlarında oluşan auroralar tam 90 derece; ancak uzaktan kuzey ufkunu yeşilimsi bir parlaklıkla, bazen de güneş alışılmamış bir yönden doğuyormuş gibi soluk bir kırmızıyla aydınlatırlar. Aurora borealis sıklıkla gündönümlerinde oluşur.
Auroralar bütün yeryüzünden ve diğer gezegenlerde de gözlemlenebilir. Daha uzun süreli karanlık ve manyetik alan dolayısıyla, kutuplara yakınlaştıkça daha çok görünür olurlar.
Terim

Aurora sözcüğü Roma Şafak Tanrıçası'nın adından gelmektedir. Boreas'da Yunancada kuzey rüzgârına Pierre Gassendi tarafından 1621'de verilen addır. Cree (kri) halkı bu ilginç olaya Ruhların Dansı adını vermişler. Avrupa'da Orta Çağlarda auroraların Tanrıdan işaretler olduğuna inanılırmış. (Wilfried Schröder, Das Phänomen des Polarlichts, Darmstadt 1984).
Auroraların mekanizması

Auroralar atmosferin üst katmanlarında, (80 km (50 mil) yükseklikten yukarısı), iyonize azot atomlarının elektron kazanması; ve uyarılmış (yüksek enerjili düzey) oksijen ve azot atomlarının temel enerji düzeyine dönmesi sonucu foton salınımı oluşmasıyla ortaya çıkar. Bunlar, solar rüzgâr partiküllerinin çarpışması ve yeryüzünün manyetik alan çizgileri boyunca hızlanmasıyla iyonize olmuşlardır. Bir ışık fotonunun emisyonu ya da başka bir atom ya da molekülle çarpışması sonucu yüksek enerji düzeyi düşer:
Oksijenin temel düzeye geri dönmesi, pek alışılmış değildir. Yeşil ışık yayması bir saniyenin dörtte üçü, kırmızı ışık yayması iki dakikaya kadar bir süre alır. Başka bir atom ya da molekülle çarpışmalar yüksek enerjisini emecek ve emisyonu engelleyecektir. Atmosferin en üstünde hem yüksek oranda oksijen bulunur, hem de bu tür çarpışmalar o kadar seyrektir ki, oksijene kırmızı yaymak için süre kalır. Giderek atmosferden aşağıya indikçe, çarpışmalar sıklaşır, böylece kırmızı emisyon oluşmasına süre kalmaz ve sonunda yeşil ışık emisyonu da engellenir.
İşte, yüksekliğe bağlı olarak renklerin değişmesinin nedeni budur; yükseklerde oksijen kırmızısı ağır basarken, sonra oksijen yeşili ve sonunda çarpışmalar oksijenin herhangi bir şey yaymasını engellediğinde nitrojen mavi/kırmızısı egemen olur. Yeşil tüm auroraların en yaygınıdır, ardından pembe, (açık yeşil ve kırmızı karışımı), saf kırmızı izler, sarı (kırmızı ve yeşil karışımı) ve son olarak saf mavi.
Auroralar güneşten sürekli dışarıya doğru iyon akışı olan solar rüzgârlarla ilişkilendirilmektedir. Yeryüzünün manyetik alanı, çoğu kutuplara yol alan ve orada yeryüzüne doğru hızlanacak olan doğru bu partikülleri yakalar. Bu iyonlar ve atmosferik atomlar ve moleküller arasındaki çarpışmalar, kutup çevresinde büyük daireler şeklinde görünen aurora formunda enerji salınımına neden olurlar. Auroralar, koronal kütle enjeksiyonlarının, solar rüzgârın yoğunluğunu arttırdığı solar döngünün yoğun fazı sırasında, daha sık ve parlaktır.
Yapısı ve manyetizması

Genellikle aurora ya dağınık parıltı olarak ya da "perde" şeklinde doğu-batı doğrultusunda uzanmış bir halde görünür. Bazen, "durgun ark" (dinamik aurora) meydana gelir; aslında sürekli gelişir ve değişir. Her perde, her biri manyetik alan çizgilerinin doğrultusunda sıralanmış, paralel ışınlardan oluşur. Bu durum, yeryüzünün manyetik alanı tarafından auroranın biçimlendirildiği düşüncesini verir. Aslında, uydular elektronlara manyetik alan çizgileri ile yol çizerler. Yeryüzüne doğru yaklaştıkça elektronlar helezonik hareket eder. Perde yapısı biçimi "şeritli yapı" adı verilen dizilimle artırılır. Manyetik alan çizgileri ile yolu çizilen parlak aurora parçası dosdoğru gözlemcinin üstünde oluştuğunda, perspektif etki ile ve ışınların birbirinden uzaklaşmasıyla aurora bir "taç" olarak gözükebilir.
İlk defa Eski Yunan kaşif/coğrafyacı Piteas bu olayı gündeme getirdi ve Celsius 1741'de, ne zaman tam üstte aurora gözlemlendiğinde büyük bir manyetik akımın oluştuğunu, manyetik kontrolün kanıtı olarak tanımladı. Bu, büyük elektrik akımının aurora ışığının kaynaklandığı yere doğru aktığını, aurora ile birleştiğini gösterdi. Kristian Birkeland 1908'de manyetik akımın aurora arkı boyunca, bu tür partikül hareketlerinin genellikle günışığından karanlığa doğru, doğu-batı doğrultusunda hareket ettiğini savundu. Bu yönlenmenin ismi daha sonra "aurorasal elektron hareketi" ismini aldı (ayrıca Birkeland akımı).
29 Temmuz 1998'de, THEMIS sondaları ilk kez auroraya sebep olan manyetosferik fırtınanın başlangıcını görüntülemeyi başardı. Aya üçte bir uzaklığa yerleştirilen beş sondadan ikisi Aurorasal yoğunlaşma başlamadan 96 saniye önce manyetik temas düşüncesini kullanarak ölçüm yaptı. Angelopoulos "Verilerimiz ilk kez açıkça gösteriyor ki manyetik temas bu olayın tetikleyicisidir." dedi
Elias Loomis (1860)’in ardından Hermann Fritz (1881)‘in katkılarıyla da auroranın çoğunlukla "aurorasal bölge"de görüldüğü saptandı. Aurorasal bölge yeryüzünün manyetik kutbunun çevresinde yaklaşık 2500 km çapında halka şeklinde bir bölgedir. Manyetik kutba 2000 km uzaklıkta olan coğrafi kutupta görünmesi neredeyse olanaksızdır. Auroranın anlık dağılımı ("aurorasal oval", Yasha/Jakob Feldstein 1963) biraz değişiktir. (3-5 derece manyetik kutbun karanlık tarafına doğru) Böylece aurorasal ark geceyarısı dolayında ekvatora en fazla yaklaşmış olur. Aurora en iyi bu zamanlarda görülebilir.
Güneş Rüzgârı ve Manyetosfer

Yeryüzü sürekli güneş rüzgârının etkisi altındadır. Güneş rüzgârı güneşin en son katmanındaki milyon dereceye ulaşan korona katmanından her yönde yayılan ve yoğun olmayan sıcak plazmadır. Plazma gaz haline serbest elektronlar ve pozitif iyonlardır. Güneş rüzgârı genellikle yeryüzüne 400 km/saniye hızında ulaşır, özgül kütlesi 5 iyon/cm³ ve manyetik alan yoğunluğu 2–5 nT (nanoteslas, yeryüzünün yüzey alanı kabaca 30.000–50.000 nT arasındadır). Bunlar dolaylı değerlerdir. Özellikle manyetik fırtına sırasında akımlar birkaç kat daha fazla olabilir; gezegenlerarası manyetik alan (literatürde kısaca IMF) ise çok daha kuvvetli olabilir.
IMF güneşlekeleri’nin alanına bağlı olarak Güneş’te meydana gelir ve alan çizgileri (kuvvet çizgileri) güneş rüzgârı tarafından uzatılır. Bu, tek başına alan çizgilerini Güneş-Dünya doğrultusuna getirir; ancak Güneş’in dönmesi alan çizgilerinin yaklaşık 45 derece yeryüzünde yön değiştirmesine neden olur ve yeryüzünden geçen alan çizgileri görünür güneş ışığının yaklaşık batı ucundan ("çıkıntı") başlar.[9]
Manyetosfer, Dünya'nın kendi manyetik etkisi tarafından tutulan uzayda küre biçimindeki bir alandır. Manyetosfer güneş rüzgârının yolu üzerinde bir engel oluşturur ve güneş rüzgârının yeryüzünün yaklaşık 70.000 km dışından dolaşmasına neden olur (genellikle 12.000–15.000 km uzaklığa ulaşmadan önce eğilim baskısı oluşur). Manyetosferik engelin genişliği hemen hemen 190.000 kilometreyi bulur. Dünya'nın karanlık tarafında ise çapı devasa boyutlara ulaşan manyetosfer artık uzun bir "manyetik kuyruk" olur.
Güneş rüzgârı ortamı bozduğunda, enerjiyi ve materyali kolayca manyetosfere taşır. Manyetosferdeki enerji yüklü elektronlar ve iyonlar manyetik alan çizgilerini izleyerek atmosferin kutup bölgelerine doğru hareket eder.
Oluşma zamanları

Aurora çoğunlukla kutuplarda oluşan bir olaydır. Güçlü bir manyetik fırtına geçici olarak aurorasal ovali genişlettiğinde, nadiren ılıman enlemlerde de görülür. Büyük manyetik fırtınalar yaklaşık olarak 11 yılda bir gerçekleşen güneşlekesi döngüsü ile en yoğun fırtına ortaya çıkar ya da patlamada sonraki üç yıllık dönemde. Ancak, aurorasal bölgenin içinde auroranın oluşma olasılığı, genel itibarıyla IMF çizgilerinin eğimine (literatürde Bz), özellikle güney yönlü olmasına, bağlıdır.
Aurora olayını başlatan jeomanyetik fırtınalar aslında ekinoks aylarında daha belirginleşir. Kutupsal aktiviteler ile bir ilgisi olmazken, neden jeomanyetik fırtınaların yeryüzünün mevsimlerine bağlı olduğu net olarak açıklığa kavuşmamıştır. Manyetopozda, yeryüzünün manyetik alanı kuzeyi gösterir. Bz büyük ve negatif olduğunda (IMF güneye doğru), yeryüzünün manyetik alanını temas noktasında kısmen engeller. Güney yönlü Bz, güneş rüzgârının yeryüzünün daha içerideki manyetosferine ulaşabileceği bir kapı açar.
Geometrik açının bir sonucu olarak Bz bu zamanlarda en çok etkisini gösterir. Gezegenlerarası manyetik alan (IMF) Güneş'ten gelir ve güneş rüzgârı ile dışa doğru taşır. Güneş'in hareketinden sebebiyle IMF sarmal biçimdedir. Nisan ve Ekim'de yeryüzünün manyetik kutup ekseni Parker sarmalı ile aynı hizada, en yakın konumuna gelir. Sonuç olarak, Bz ‘nin güney yönlü ve kuzey yönlü hareketi en büyük olur.
Fakat, Bz sadece jeomanyetik aktiviteyi etkilemez. Güneş’in dönme ekseni yeryüzünün yörüngesine göre 8 derece eğiktir. Güneş rüzgârı, güneşin ekvatoruna oranla, çok hızlı bir biçimde Güneş’in kutuplarından estiği için, her altı ayda yeryüzünün manyetosferini bastıran parçacıkların ortalama hızı artar ve azalır. Dünya heliographic enleminin en yüksek olduğu 5 Eylül ve 5 Mart günlerinde, güneş rüzgârının hızı en yüksek değerine, ortalama, 50 km/sn hızına ulaşır.
Hâlâ, ne Bz ne de güneş rüzgârı geometrik fırtınanın mevsimsel davranışını tam olarak açıklayamıyor. Bu etkenlerin hepsi ancak bir oranında gözlenen yarıdönemsel değişimlere veri sağlıyor.
Tarihte aurosal olaylar

28 Ağustos ve 2 Eylül 1859 tarihinde "büyük manyetik fırtına" nedeniyle meydana gelen auroralar yakın geçmişte tanık olunan en inanılmaz gösterisini yaptı. Balfour Stewart, Kew Gözlemevi’nden Kraliyet Akademisi’ne 21 Kasım 1861’de gönderdiği metinde manyetograf aygıtı ile iki aurorasal olayı belgelediğini yazdı ve gözlediği 2 Eylül 1859 tarihli olay ile Carrington-Hodgson ışıma olayı arasında bağlantı olduğunu kaydetti. 2 Eylül 1859’daki ikinci aurorasal olayda ise gökyüzü o kadar geniş ve parlaktı ki; bu olay bilimsel yayınlarda, gemilerin seyir defterlerinde, Birleşik Devletler'deki neredeyse tüm gazetelerde, Japonya'da ve Avustralya'da da geniş yer buldu. New York Times 2 Eylül 1859 Cuma günü Boston’da Aurorayı "o kadar parlak ki saat 01’de normal bir yazı bile bu ışık sayesinde okunabilir." diye yazdı. Boston yerel saati ile 2 Eylül 1859 Cuma günü, GMT ye göre 6:00 olmalıydı ve bir saat geriden takip eden Kew Gozlemevi'ndeki manyetograf aygıtı yoğun olan jeomanyetik fırtınayı kaydediyordu. 1859 ve 1862 arasında Elias Loomis 1859'daki Büyük Aurorasal Gösteri üzerine yeryüzündeki aurorasal haberleri topladığı 9 parçalı bir seriyi Amerikan Bilim Dergisi'nde yayınladı. Auroranın geçmişte çok yoğun olan koronal kütle püskürmesi (Güneş'in üretebileceği maksimum yoğunluğa çok yakın) sonucu oluştuğu düşünülürdü. Ayrıca, ilk defa aurorasal aktivitenin gerçeklestiği yer ve elektrik arasındaki ilişki net olarak fark edildi. Anlaşılan bu durum o dönemde bilimsel manyetometre ölçümlerini olası hale getirdi. Ayrıca o tarihlerde kullanılan 201.000 kilometrelik (125.000 mil) telgraf tellerinin kayda değer kısmının fırtına süresince saatlerce bozulduğunun da anlaşılması sağladı. Fakat aurorasal akım bazı telgraf tellerini uygun hale getirerek akımın (yerçekimsel indüklenmiş akım) geçmesine uyum sağladığı (yeryüzünün şiddetli dalgalanan manyetosferinden dolayı) anlaşıldı ve haberleşme için kullanıldı. Aşağıdaki sohbet 2 Eylül 1859 gecesi Amerikan Telgraf Hattı’nın iki operatörü Boston ve Portland, Maine arasında gerçekleşti, daha sonra Boston Traveler’da yayınlandı:
Boston telsizi (Portland telsizine): "Lütfen, 15 dakika süresince pillerin gücünü tamamen kesin."
Portland telsizi: "Öyle yapacağım. Şimdi bağlantı kesildi."

Boston: "Benimki de kesik ve aurorasal akımla çalışıyoruz. Yazdıklarımı nasıl alıyorsun?"

Portland: "Pillerden daha iyi.  – Akım yavaş yavaş gidip geliyor."

Boston: "Şu an bendeki akım çok güçlü ve piller olmadan daha iyi çalışıyor. Aurora role manyetiğimiz için akımı çok güçlü yaparak pillerin akımını nötrlüyor ve artırıyor gibi. Farz et ki, bu sorundan etkilendiğimizden, piller olmadan çalışıyoruz."

Portland: "Harika. Yeni bir iş mi kursam ne!"

Boston: "Evet. Başlayabilirsin."
Görüşme hiç pil kullanmadan aurora tarafından oluşturulan akımla iki saat civarı sürdü. Bu şekilde en uzun iletişimin gerçekleştiği olaydı.[15]