Aratos
Teoriler ve Çalışmaları

Phenomena,astronomik bir temaya sahip didaktik şiir türleri arasında olup en etkili ve ünlü Helenistik üründür. Bu türün ilk yazarı olarak kabul edilen Hesiodos tarafından başlatıldı, ancak bu örnek antik edebiyat dünyasına yayıldı. Örneğin Latin alanında, Virgil'in Geórgicas şiiri bu kez tarımsal bir tema üzerine aynı edebi yola düştüğü unutulmamalıdır.
Zaten Aristoteles didaktik şiiri (tıbbi veya fiziksel temalı) gerçek destandan ayırmak için birkaç satır ayırıyor, ancak her iki tür de aynı ölçüyle, altı ölçüyle ifade edilir, çünkü didaktik şiir temel bilgiyi, örneğin inançları, kültürü yeniden doğrulamaya çalışır. Hepsi kolay bir dille söylemeyi amaçlar.
Lucretius'un De rerum natura'sında olduğu gibi, Aratos'un gökyüzü hakkındaki bilgili şiirinde dini bir duygu ve stoacı bir felsefi dünya görüşü bulunurken, imgelerinde çok renkli ve rafine bir mitoloji görüntülerinde parıldamaktadır. Bilgelikle yüklü ve diğer yandan sağlam bir astronomik bilgiyle desteklenen İskenderiye şiirinin zamanında moda olan muhteşem ve pitoresk bir örneğidir.
Fenomenler zamanının Yunan dünyasında çok etkiliydi ve okunuyordu; Arato de Solos'un yüksek gök kubbeyi ve takımyıldızlarını homerik rezonansların harika ayetlerinde tanımladığı binden fazla heksametre (tam olarak 1114 ayet) içeriyor. Çalışmaları iki bölüme ayrılabilir; İlki, takımyıldızların tanımlarının ve konumlarının yanı sıra mitolojik kökenleri veya felaketlerinin bir kataloğunun bulunduğu ve Ay ile Güneş'in esas olarak stoacılık tercihinin hissedildiği erkekler üzerindeki etkisinin olduğu yer. İkinci bölümde gökyüzünü gözlemleyerek meteorolojik havayı tahmin etme uygulamalarını anlatıyor.
Arkaik ve homerik şiirsel kelime dağarcığına sahip bir şiirdir, ancak aynı zamanda zamanının ve kozmik vizyonunun ifadelerini tanıtarak bu kadar uzun bir geleneğin o destansı dili içinde yenilik yapar. Tarzı basittir, böylece sürekli kullandığı tekrarlar ve tekerlemeler sayesinde elde ettiği hatırlanması kolaydır.
Aratos esas olarak Hesiodos'u takip eder: çoğunlukla Knidoslu Eudoksos'un yazılarına dayanmasına rağmen, astronomi açısından rol modelidir. Daha sonra en çok çalışılan eserlerden biriydi ve hatta birçok kez Latince'ye çevrildi, bu nedenle Virgil, Manilius, Hyginus gibi Latin şairler tarafından iyi biliniyordu ve değiştirildi. Ovidius, “Cum sole et luna semper Aratus erit” adlı şiirlerinden birinde bile bundan bahseder.
Eserin yapısı ikili değil; Aynı eserin parçaları olarak birleşmiş iki farklı şiirdir bunlar. Yani aynı eserin parçaları olarak birleşmiş iki farklı şiirdir. Φαινόμενα / Phaenomena ("Görünüşler") olarak adlandırılan ilki 732 altıgenden oluşur; ikincisi, διοσημεΑα / Diosemeia, 422'nin "Tahminleri". Fenomenler ise yaklaşık bir yüzyıl önce Cniduslu Eudoxus'un yazdığı Phaenomena ve Enoptron (Ννοπτρον, "Ayna", muhtemelen göklerin tanımlayıcı bir görüntüsü) adlı iki düzyazı eseri üzerine kurulmuştur. Aratos'un biyografileri bize Antigonus'un onları açıklama arzusunun Aratos Phenomenasına yol açtığını söylüyor ve görünüşe göre Hipparchus'un, Eudoxus'un eserlerinden koruduğu parçalardan, Aratos'un aslında her iki eserin, özellikle de birincisinin parçalarını yakından taklit ederek kendini yorumlamakla sınırladığını göstermektedir.
Phaenomena'nın amacı, takımyıldızlara ve bunların ortoları veya kalkışları, gün batımları veya batımları için kurallara bir giriş sunmaktır; ve ayrıca Samanyolu'nun sayıldığı kürelerin çevreleri hakkında. Ekliptiğin kuzeyindeki takımyıldızların konumları, Kuzey Kutbu'nu çevreleyen ana gruplara (Büyük Ayı, Küçük Ayı, Draco ve Cepheus) atıfta bulunularak tanımlanırken, Orion Güneyliler için bir başlangıç noktası görevi görür. Dünyanın hareketsizliği ve gökyüzünün sabit bir eksen etrafında dönmesi korunur; Güneş'in Zodyaktaki yolu tarif edilir; ancak gezegenler, dönemlerini tanımlama girişiminde bulunmadan basitçe düzgün bir harekete sahip bedenler olarak sunulur; Ay'ın yörüngesi hakkında da hiçbir şey söylenmez. Şiirin açılışı, her şeyin Zeus'a bağlı olduğunu belirtir.
Aratus’un, Meton Döngüsü üzerine yaptığı açıklamalar da bilimsel anlamda önemli bir katkıdır. 
Meton Döngüsü, Güneş ve Ay’ın belirli bir dönemdeki konumlarının, yaklaşık 19 yıllık bir sürede tekrar aynı konumlara gelmesi üzerine yapılan astronomik bir hesaplamadır. Bu döngü, Aratus tarafından da kabul edilmiştir ve zamanın ölçülmesinde kullanılmıştır.
Aratos, gökyüzünü gözlemlemiş ve bu gözlemlerle evrenin düzeni hakkında teoriler geliştirmiştir. Bunlar arasında:
Aratos, gezegenlerin hareketlerini ve yıldızların düzenini sistematik olarak incelemiş,bunları doğrudan gözlemlerine dayandırarak açıklamıştır. "Phainomena"da bu hareketleri detaylandırmıştır.
Açıklamalardaki kesinlik eksikliğinden dolayı Aratos'un ne matematikçi ne de gözlemci olduğu ya da her halükarda bu çalışmada bilimsel kesinliği amaçlamadığı anlaşılmaktadır. Yalnızca belirli yıldız gruplarının konfigürasyonlarını yanlış temsil etmekle kalmaz, aynı zamanda izleyicinin sahip olduğu varsayılan enlemle tutarsız olan bazı fenomenleri ve herhangi bir zamanda var olamayan diğerlerini tanımlar. Bu hatalar kısmen Eudoxus'un kendisinden ve kısmen Aratos'un kendisine sağlanan malzemeleri kullanma biçiminden kaynaklanmaktadır. Bu, yaklaşık bir yüzyıl sonra Hipparchus tarafından fark edilmedi, çünkü o bir astronom ve bilimsel gözlemciydi ve bize kendi gözlemleri ile açıklamaları arasında fark ettiği tutarsızlıklar eşliğinde Eudoxus ve Aratos Fenomenleri hakkında bir yorum bıraktı.