stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Terra Nova (dizi)
Konusu

2149 yılında Dünya gezegeni üzerindeki yaşam, nüfus patlaması ve kirlilik sonucunda yok olma tehlikesi ile karşı karşıyadır. Bilim adamları geçmişi değiştirerek geleceği kurtarmak amacı ile zamanda yolculuk yaparak tarih öncesi döneme gitmenin yolunu keşfederler. Shannon ailesi (Baba Jim, Eşi Elisabeth ve çocukları Josh, Maddy ve Zoe) 85 milyon yıl geriye giderek kendilerini "Terra Nova" adlı bölgede bulurlar. İlk insan kolonisi kurulması ve diğer insanlarla karşılaşmaları ile devam eder.
Gelişimi ve yapım

Mayıs 2010'da Alex Graves ile Pilot bölüm için anlaşıldı. Brannon Braga'nın, showrunner olarak görev alması kararlaştırıldı. Dizinin çekimlerine ise Ekim ayında güneydoğu Queensland, Avustralya'da başlanacağı söylendi. Dizinin ilk bölümü için yaklaşık 4 milyon Amerikan doları ayrıldı. Fox Entertainment Başkanı Kevin Reilly, "Büyük bir şey olacak. Muazzam bir yapım vââti olarak kabul edilmeye gidiyor" diye belirtti. Haziran 2010'da 20th Century Fox Television, Jason O'Mara'nın Jim Shannon karakterini oynayacağını açıkladı.
Ağustos 2010'da yapılan duyuruda dizinin özel TV bölümünün Mayıs 2011'de yayınlanacağı ve daha sonra primetime 2011-12 sezonu sonbahar takviminde devam edeceği açıklandı. Pilot bölüm senaryosu yayınlandı ve birçok olumlu eleştiri aldı. Deadline Hollywood'da yayınlanan bir makalede, Avatar'da bir yardımcı karakteri canlandıran Stephen Lang'ın, Komutan Frank Taylor rolü ile dizide yer alabileceği belirtildi.
Karakterler ve oyuncular

Jim Shannon rolünde Jason O'Mara, karmaşık bir geçmişi olan fedakâr bir baba.
Elisabeth Shannon rolünde Shelly Conn, Jim ile evlenen bir travma cerrahı.
Josh Shannon rolünde London Liborion, Jim ve Elisabeth'in oğlu. Sevdiği kızı yolculuk nedeniyle arkada bırakma üzüntüsü yaşayan ve iki örnek model arasında kalmış kişi – babası ve Komutan Frank Taylor.
Maddy Shannon rolünde Naomı Scott, Jim ve Elisabeth'in kızı. Kendisini tehlikeli bir yola götüren, kuşkucu bir itibara sahip kişi.
Komutan Frank Taylor rolünde Stephen Lang, Zaman kapısından geçen ilk kişi, yerleşimin şimdiki lideri.
Skye rolünde Allison Miller, Terra Nova ziyaretçilerine rehberlik yapan kıdemli bir yerli.
BBC Sports Yılın Sporcusu Ömür Boyu Başarı Ödülü

2024'teki son ödülün kazananı Mark Cavendish
BBC Sports Yılın Sporcusu Ömür Boyu Başarı Ödülü (İngilizce: BBC Sports Personality of the Year Lifetime Achievement Award), her yıl BBC Sports Yılın Sporcusu ödül töreni kapsamında verilen bir ödüldür. "Hayatı boyunca spor dünyası üzerinde büyük etki bırakmış sporculara" verilmektedir. Kazananlar BBC Sport tarafından seçilir. İlk olarak 1996'da verilen ve ertesi yıl ikinci kez verildikten sonra 2001'e kadar verilmeyen ödül, BBC tarafından her yıl sürekli olarak verilmeye başlandı.
1996'daki ilk ödülü Frank Bruno, o yıl boks kariyerini sonlandırmasının ardından kazandı. Ertesi yıl ödülü İspanyol golfçü Seve Ballesteros'un kazanmasını takip eden üç yıl boyunca ödül verilmedi. İskoç eski futbolcu ve teknik direktör Alex Ferguson'ın 2001'de kazanmasından bu yana her yıl verilmeye başlandı. On bir kazanandan beşi futbol dalında olurken, tenis ve golf birden fazla kez temsil edilen diğer sporlardır. Ödülü kazanan ilk kadın, tenisçi Martina Navrátilová'dır. Ödülü birden fazla kez kazanan tek isimse 1997 ve 2007 yıllarında kazanan golfçü Ballesteros'tur. 2024'te verilen son ödülün kazananı Mark Cavendish'tir.
Milletine göre kazananlar

| Ülke | Kazanma sayısı |
| --- | --- |
 Birleşik Krallık: 15
 ABD: 4
 İspanya: 2
 Brezilya: 1
 İsveç: 1
 Jamaika: 1
Spora göre kazananlar

| Spor | Kazanma sayısı |
| --- | --- |
Futbol: 7
Tenis: 2
Atletizm: 3
Boks: 1
Kriket: 1
Bisiklet: 2
Golf: 1
At yarışı: 1
Kürek: 1
Yüzme: 1
Tekerlekli sandalye yarışı: 1
Jimnastik: 1
2003 kazananı Martina Navrátilová, ödülü kazanan ilk kadın sporcudur.
2005 kazananı Pelé.
2016 kazananı Michael Phelps.
2017 kazananı Jessica Ennis-Hill 2003 yılından bu yana ödülü kazanan ilk kadın oldu.
2019 kazananı Tanni Grey-Thompson, ödülü kazanan ilk engelli sporcudur.
2018 Masters Turnuvası

2018 Masters Turnuvası, 5-8 Nisan tarihleri arasında Augusta National Golf Club'da düzenlenen golf turnuvasıdır. Rickie Fowler'ı bir vuruş farkla geride bırakan Patrick Reed bu turnuvadaki ilk şampiyonluğunu elde etmiştir. Turnuvaya katılan 87 oyuncunun 53'ü 149 ve altı toplam vuruşla (+5) haftasonuna kalmayı başarmıştır.
| g t Masters Turnuvası |
| --- | --- |
 1934  1935  1936  1937  1938  1939  1940  1941  1942  1943 1944 1945 1946  1947  1948  1949  1950  1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024
Hominina

Hominina veya Australopithecina ya da australopitesinler, insanla (Homo) yaşayan diğer herhangi bir insansı maymundan daha yakın akraba olan, iki ayak üzerinde yürüyen (bipedal) insansıları tanımlamak için kullanılan bir hominin alt oymağıdır. "Hominin" veya "hominid" terimleri genellikle australopitesinleri ifade eder. Australopitesinlerin iki ayak üzerinde durabilme yetisi ve kafatası yapısı Homo türlerine (veya insanlara) benzer. Beyinleri ise Homo türlerine (650–1600 cm³) göre oldukça küçüktür – 400–500 cm³ aralığındadır. Gruplama genel olarak Australopithecus cinsine ait türleri içerir. Bununla birlikte bazı yazarlar, Sahelanthropus, Orrorin ve Ardipithecus cinslerini de bu gruplamaya dahil ederler.
Normalde doğrudan bu gruba atanan grupların hiçbiri hayatta kalmamış olsa da, Kenyanthropus, Paranthropus ve Homo cinsleri muhtemelen A. africanus ve/veya A. sediba gibi geç bir Australopithecus türünün kardeş taksonu olarak ortaya çıktıklarından, australopitesinler (canlı torunları olmaması anlamında) kelimenin tam anlamıyla soyu tükenmiş görünmüyor.
Filogeni

Dembo vd. (2016) tarafından yapılan analize göre Hominina/Australopithecina filogenisi:
Herkes Aynı Bahçede

| Herkes Aynı Bahçede |
| --- | --- |

Oyun metni kitap kapağı
Yazar: Başar Sabuncu
Ülke:  Türkiye
Herkes Aynı Bahçede, Başar Sabuncu tarafından Anton Çehov'un Martı, Üç Kız Kardeş, Vanya Dayı, Vişne Bahçesi ve Orman Cini adlı oyunlarından kimi sahnelerin, kimliklerin ve repliklerin bir araya getirilmesiyle ve bir anlamda yeniden yazılmasıyla oluşturulmuş tiyatro oyunu.
Kadrosu

(İBB Şehir Tiyatroları Sahnelemesi) 2001-2002
Kadrosu > Teknik Kadro

Yazan: Başar Sabuncu
Yönetmen: Başar Sabuncu
Sahne tasarımı: Nurullah Tuncer
Giysi tasarımı: Ayşen Aktengiz
Işık tasarımı: İlhan Ören
Müzik: Selim Atakan
Kadrosu > Oyuncular-Karakterler

Erol Keskin, Firs
Mazlum Kiper, Vanya
Aliye Uzunatağan, Arkadina
Erhan Abir, Astrov
Yalçın Boratap, Trigorin
Engin Alkan, Lopahin
Burak Davutoğlu, Treplev
Orhan Hızlı, Verşinin
Nergis Çorakçı, Olga
Bennu Yıldırımlar, Maşa
Hümay Güldağ, Nina
Hakan Arlı, Kuligin
Ali Mert Yavuzcan, Serkeş
Süeda Çil, Dunyaşa
Fırat Tanış, Yakov
Size Öyle Geliyorsa Öyledir

Size Öyle Geliyorsa Öyledir, Luigi Pirandello'nun yazdığı oyundur.
Modern tiyatronun kurucularından sayılan Nobel Ödüllü İtalyan yazar Luigi Pirandello'nun kaleme aldığı oyun, komedi türünde yazılmış. Küçük bir İtalyan kasabasında çalışmaya başlayan bir kâtip, karısı ve kayınvalidesi arasındaki ilişkilerin kasaba halkınca ters karşılanmasının, dedikodunun sonuçlarını anlatıyor.
Konusu

Gizemli kâtip Bay Ponza, eşi ve eşinin annesiyle birlikte yeni taşındıkları küçük yerleşim merkezinde, yaşama biçimleriyle yerli halkın dikkatini çekerler. Durağan seyreden yaşamlarına bir farklılık getiren bu aileye kuşkuyla yaklaşan kasaba halkı; çözemedikleri aile ilişkilerine farklı, anlaşılması güç yorumlar getirirler.
İzleyici, Damat, kayınvalide ve genç kadın üçgeni arasındaki sır dolu ilişkilerin, bu yorumlarla nasıl değişeceğini oyun boyunca sorgular.
Kadrosu > Teknik kadro

Yazan : Luici Pirandello
Yönetmen : Engin Gürmen
Dekor : Özhan Özdil
Kostüm : Aysel Doğan
Işık : Ceyhun Ergül
Efekt : Cihan İhsan Aydoğdu
Oyuncular

Kubilay Penbeklioğlu
Alev Oraloğlu
Nurseli Tırışkan
Vildan Gürelman
Nilgün Kasapbaşoğlu
Bahtiyar Engin
Hakan Arlı
Aziz Sarvan
Ayşe Kökçü
Murat Coşkuner
Melike Altınbaran
Zafer Kırşan
Erkan Sever
Seda Fettahoğlu
Enes Mazak
İncirli Mağarası

İncirli Mağarası, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Gazimağusa ilçesine bağlı Çınarlı köyü sınırları içerisindedir.
Karnabahar görünümündeki kaya oluşumları
İsmini mağaranın girişinde bulunan bir incir ağacından alan İncirli Mağarası, Çınarlı Köyü sınırları içerisindedir. Mağaranın jips tabakasının oluşum yaşının 5 milyon yıl olduğu tahmin edilmektedir. Mağaranın oluşumunun ise 150–200 bin yıl arası bir geçmişe sahip olduğu tahmin ediliyor. Doğal olarak alçı taşından oluşmuştur. İçinde ise büyüleyici sarkıt ve dikitler bulunmaktadır. Toplam uzunluğu 311m olan mağaranın günümüzde yalnızca 70 metresi ışıklandırılmış olarak ziyaretçilere açıktır. Mağara'nın içi doğal bir klima serinliğinde olup, yıl boyunca 18-19 derece sabit bir sıcaklığa sahip olması nedeniyle kışın sıcak, yazın ise serin hissettirmektedir.
İncirli Mağara
İncirli Mağarası’nın içerisindeki sarkıt ve dikitler alçı taşı (kristal sulu formuyla jips, yumuşak ve kristal özelliğe sahip, kimyasal bileşimi kalsiyum sülfat olan bir mineral) kalıntılarından oluşmaktadır. Kaba sarkıtlar tavandan sarkarken, pürüzsüz dikitler yerden yükseliyor. Yan duvarlarında beyaz mineralden oluşan benzersiz karnabahar görünümündeki oluşumlar ile tavana kadar uzanan sütunlar, kumtaşı kaya oluşumları ve prizmatik kristal görünümlü mineral damarlı duvarları mevcuttur. 1995 yılında köyün muhtarının çabalarıyla mağara açılmıştır ancak, turizme kazandırılması 2000’li yıllara kadar sürer. 2003 yılında ışıklandırılan, 2005 yılında ise yolu asfaltlanan mağara, günümüzde çarşamba günleri hariç diğer günler ziyarete açıktır.
Nötrino salınımı

İki nötrino salınım olasılıkları, nötrinoların farklı türler arasında geçiş yapma olasılıklarını inceleyen bir fiziksel olgudur ve bu süreç, parçacık fiziği araştırmalarında önemli bir yer tutar.
Nötrino salınımları, üretilen ve belirli bir lepton türü olan (elektron, müon ya da tau) bir nötrinonun daha sonradan farklı bir tür olarak ölçülebilmesine denen bir kuantum mekaniği fenomenidir. Uzaya yayılan nötrinoların türleri periyodik olarak değişir.
İlk olarak 1957'de Bruno Pontecorvo tarafından tahmin edilen nötrino salınımları, daha sonra birçok deneyde farklı şartlar altında gözlemlendi. Sonuç olarak, nötrino salınımlarının keşfedilmesi çoktandır devam eden solar nötrino probleminin çözülmesini sağladı.
Nötrino salınımları ve salınımlar sırasındaki çeşitli detaylar nötrinolar hakkındaki birçok bilinmeyene ışık tutabileceğinden, teorik ve deneysel açıdan yoğun ilgi görmekte. Özellikle, nötrinoların kütlelerinin olduğunu belirtmesi parçacık fiziğinde standart modelin değiştirilmesine sebep oldu. Nötrino salınımlarının Süper-Kamiokande Gözlemevi ve Sudbury Nötrino Gözlemevi tarafından deneysel keşfi, dolayısıyla nötrinoların kütlesi, 2015 Nobel Fizik Ödülü'nü kazandı.
Gözlemler

Nötrino salınımlarının gerçekliği, birçok kaynaktan çeşitli detektörlerle yapılmış gözlemlerle kanıtlanmaya çalışıldı. Arthur McDonald ve Takaaki Kajita deneyin nötrino salınımlarının bulunmasına katkısıyla 2015 Nobel Fizik Ödülü'nü kazandı.
Gözlemler > Güneş nötrinosu salınımları

Nötrino salınımlarının etkileri ilk olarak Ray Davis'in 1960'larda klor-bazlı bir detektörle (Tetrakloroetilen), standart solar modeli kullanarak yapılan tahminlerle Güneş nötrinosu akısındaki açığı gözlemlediği Homestake deneyinde tespit edildi. Bu da solar nötrino problemine yol açtı. Birçok radyokimyasal ve su Çerenkov detektörü bu açığı doğruladı, bunun sebebinin nötrino salınımları olduğu ancak Sudbury Nötrino Gözlemevi 2001'de nötrinoların tür değiştirebildiğini kanıtladıktan sonra anlaşıldı.
Güneş nötrinoların enerjileri 20 MeV'in altındadır ve Güneş ve Dünya arasında yaklaşık 1 A.U. ile seyahat eder. 5 MeV'nin üstündeki enerji değerlerinde, güneş nötrimolarının salınımları aslında Güneş'in içinde MSW etkisi olarak bilinen ve vakum salınımından farklı olan bir salınımla gerçekleşir.
Gözlemler > Atmosfer nötrinosu salınımları

IMB, MACRO ve Kamiokande II gibi geniş detektörler, müon türündeki ve elektron türündeki atmosfer nötrinolarının akı orantısında bir açık tespit etti(bkz. müon bozulması). Süper-Kamiokande deneyinde kullanılan duyarlı detektör yüzün üzerinde MeV ile birkaç TeV arasında hassastı ve Dünya'nın çapını referans alıyordu; atmosfer nötrinolarının salınımlarını kanıtlayan ilk deney 1998'de açıklandı.
Gözlemler > Reaktör nötrinosu salınımları

Birçok deney nükleer reaktörlerde üretilen elektron anti-nötrinoların salınımlarını inceledi. Bu salınımlar θ13 katsayısını verdi. Nükleer reaktörlerde üretilen nötrinolar aynı güneş nötrinoları gibi birkaç MeV enerjiye sahiptir. Bu deneylerin referans hatları 10 metre ile 100 km arasındadır.
2012'de, Daya Bay deneyi 5.2σ değer farkıyla θ13 ≠ 0 keşfini yaptı, bu sonucu bu güne kadar RENO ve Double Chooz deneyleri de onayladı.
Gözlemler > Işın nötrinosu salınımları

Parçacık hızlandırıcıda üretilen ışın nötrinoları, araştırmalar için en iyi kontrol ortamını sağlar. Düşük miktarda enerjiye sahip atmosfer nötrinolarının salınımlarını incelemek için birçok deney yapıldı. Birkaç yüz kilometrelik referans hattı içinde yapılan MINOS, K2K ve Süper-K gibi deneylerin tümünde müon nötrinolarının kayboluşu gözlemlendi.
LNSD deneyinde ulaşılan sonuçlar birçok farklı deneyde bulunan salınım katsayılarıyla çelişki içerisindeydi. Bahar 2007'de sonuçları alınan MiniBooNe deneyi, LNSD'den alınan sonuçların aksine olmasına rağmen, 4. nötrino türü olan steril nötrinoyu doğruluyordu.
2010'da INFN ve CERN, kaynağı olan Cenova'dan 730 km uzakta, Gran Sasso’da OPERA detektörü kullanılarak müon nötrinosu ışını içindeki bir tau parçacığını inceleyeceklerini bildirdi.
T2K, Süper-K detektöründen 295 km uzaktan nötrino ışını kullanarak sıfırdan farklı bir θ13 katsayısı ölçtü. NOvA, 850 km referans hattında MINOS ile aynı ışını kullanarak aynı sonuçları elde etti.
Teori

Nötrino salınımları, nötrinoların türleri ve kütle özdeğerlerinden kaynaklanır. Yüklü leptonlarla zayıf etkileşimler içinde bulunan üç nötrino halinden her biri bu üç nötrino halinin kütleye bağlı süperpozisyonudur. Nötrinolar tür özdeğerlerinin zayıf işlemleriyle oluşur.[nb 1]. Bir nötrino uzay boyunca yayılırken, nötrino kütlesindeki değişiklikler sebebiyle nötrino hallerinin kuantum mekaniğinde ki fazlarının değişim oranları da değişir. Bu da kütle hallerinin nötrino seyahat ederken değişmesine sebep olur, ancak farklı kütle halleri, farklı nötrino türlerine sebep olur. Yani, elektron nötrinosu olarak doğan nötrino, seyahati boyunca elektron, müon ve tau nötrinolarının bir karışımı olacaktır. Bu kuantum mekaniği aşaması periyodik olarak gerçekleştiğinden, nötrino belirli bir süre sonra eski karışım haline dönecek ve yine çoğunlukla elektron nötrinosu olacaktır. Kuantum mekanik hali uyumluluğunu sürdürdükçe elektron türündeki nötrino salınımlarına devam eder. Nötrino türleri arasındaki kütle farkları nötrino salınımlarının bağdaşım boyuna oranla küçük olduğundan bu mikroskobik kuantum etkisi makroskobik uzaklıklarda gözlemlenebilir.
Teori > Pontecorvo–Maki–Nakagawa–Sakata matrisi

Nötrino salınımları fikri ilk defa 1957'de Bruno Pontecorvo tarafından, nötrino-antinötrino geçişimlerinin nötr kaon birleşimlerine benzeyebileceğini söylemesiyle ortaya atıldı. Böyle bir nötrino-antinötrino salınımı gözlenmemiş olmasına rağmen, bu fikir, ilk defa Maki, Nakagawa ve Sakata tarafından 1962'de geliştirilen ve daha sonra 1967'de Pontecorvo tarafından genişletilen, nötrino tür salınımlarının kuantum teorisinin kavramsal temelidir. Bir yıl sonra solar nötrino açığı ilk defa gözlemlendi, bunu da Gribov ve Pontecorvo'nun 1969'da yayınladığı ünlü ''Nötrino astronomisi ve lepton yükü'' başlıklı akademik bildiri takip etti.
Nötrino karışımını, ayar kuramının büyük nötrinoları ve yapılarının doğal bir sonucudur. En basit haliyle, tür ve kütle özdeğerini belirten bireysel dönüşümü
şeklinde
\left|\nu _{\alpha }\right\rangle  belirli bir türü olan nötrino, α = e (elektron), μ (müon) or τ (tau).
\left|\nu _{i}\right\rangle  belirli bir kütlesi olan nötrino  m_{i},  i= 1, 2, 3.
Yıldız imi ( {}^{*}) karmaşık eşleniği temsil etmekte. Antinötrinolar için ise karmaşık eşlenik ilk eşitlikten çıkarılıp ikinciye eklenmelidir.
U_{\alpha i} Pontecorvo–Maki–Nakagawa–Sakata matrisini temsil etmekte (ayrıca PMNS matrisi, lepton karışım matrisi ya da basitçe MNS matrisi olarak da bilinir). Bu matris kuark karışımlarını tanımlayan CKM matrisine benzer. Bu matris eğer birim matris olsaydı, tür özdeğerleri ile kütle özdeğerleri aynı olurdu. Ancak, deneyler bunun olmadığını gösteriyor.
Standart üç nötrino teorisi göz önünde bulundurulduğunda, bu matris 3x3'tür. Eğer sadece iki nötrinoyu düşünürsek 2x2. Bir veya birden fazla steril nötrino eklenir ise 4x4 ya da daha geniş matrisler kullanılır. 3x3 biçimi:
cıj = cos θi ve si = sin θıj olmak üzere. a1 ve a2 faz faktörleri sadece nötrinoların Majorana parçacıkları olduğu  — örneğin, eğer bir nötrino kendi antinötrinosuyla özdeş ise — ve ne olursa olsun salınım fenomenine katılmadığı takdirde fiziksel anlam taşır. Eğer nötrinosuz çift beta bozunması gerçekleşirse bu faktörler oranını belirler. Faz faktörü δ, sadece nötrino salınımları CP simetrisini ihlal ederse sıfırdan farklı bir değer alır; bu henüz deneysel olarak gözlenmemiştir. Eğer deney 3x3 matrisin birimsel olmadığını gösterirse, steril nötrino ya da yeni bir fizik gerekir.
Teori > Yayılım ve girişim

\left|\nu _{i}\right\rangle  kütle özdeğerleri olduğundan, yayılımları düzlem dalgası şeklinde açıklanabilir
doğal birimler olarak ifade edilen sayılar  (c=1,\hbar =1)
E_{i} kütle-özdeğerin enerjisi  i,
t yayılımın başlangıç zamanı,
{\vec {p}}_{i} üç boyutlu momentum,
{\vec {x}} başlangıç pozisyonuna göre parçacığın geçerli konumu
Aşırı göreceli limite göre,  |{\vec {p}}_{i}|=p_{i}\gg m_{i}, enerji yaklaşık olarak olarak
E parçacığın toplam enerjisidir.
Bu limit bütün pratik (an itibarıyla gözlemlenen) nötrinolar için geçerlidir. Kütleleri 1 eV den küçük ve enerjileri de en az 1 MeV olduğundan, Lorentz faktörü γ, her durumda 106 dan büyüktür. t = L 'yi kullanarak, L'nin alınan yol olduğu varsayıp, faz faktörlerini atarsak, dalga fonksiyonu denklemi:
Farklı kütle özdeğerleri, farklı hızlarda yayılım yapar. Daha ağır olanlar, hafiflerden daha yavaştır. Kütle özdeğerleri, tür özdeğerlerinin kombinasyonları olduğundan, bu hız farkı kütle özdeğerlerine tekabül ettiği türler arasında girişime sebep olur. Bu yapıcı girişim, belirli bir türde oluşan nötrinonun yayılımı sırasında türünün değişiminin gözlenmesini mümkün kılar. İlk hali α olan bir nötrinonun ileride β türü olarak gözlenebilmesi ihtimali:
Daha elverişli bir şekilde yazılarak
\Delta m_{ij}^{2}\ \equiv m_{i}^{2}-m_{j}^{2}. Salınımların oluşumundan sorumlu fazın sıklıkla yazılma şekli (c ve  \hbar  geri alınarak)
İfadesinde, 1.27 birimsizdir. Bu biçimde salınım katsayılarını yazmak daha elverişlidir:
Kütle farkları, Δm2, 6996100000000000000 ah -1×10−4 eV2 düzeninde olmak üzere
Salınım mesafeleri, L, modern deneylerde kilometre düzeninde
Nötrino enerjileri, E, modern deneylerde genellikle MeV veya GeV düzeninde.
Eğer CP-ihlali yoksa (δ değeri sıfır), bu durumda ikinci toplam sıfırdır. CP asimetrisi
Jarlskog sabiti şeklinde
CP asimetrisinin ifade edilme şekli
Konuyla ilgili yayınlar

(2002) Gonzalez-Garcia; Nır. "Nötrino Kütleleri ve Karıştırma: Kanıt ve Sonuçları". Yorumları Modern Fizik 75 (2): 345-402. arXiv:hep-ph/0202058. Bibcode:2003RvMP...75..345G 2 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. doi:10.1103/RevModPhys.75.345.
(2004) Maltoni; Schwetz; Tortola; Valle. "Durum genel uyar nötrino salınımları". Yeni Derginin Fizik 6: 122. arXiv:hep-ph/0405172. Bibcode:2004NJPh....6. 122 27 Şubat 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. doi:10.1088/1367-2630/6/1/122.
Fogli; Lisi; Grasso; Montanino; Palazzo; Rotunno (2012). "Küresel analiz nötrino kütleleri, mixings ve evreleri: Girme döneminin leptonic CP ihlali arar". Physical Review D , 86 (1): 013012. arXiv:1205.5254. Bibcode:2012PhRvD..86a3012F 28 Şubat 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. doi:10.1103/PhysRevD.86.013012.
(2012) Forero; Tortola; Valle. "Genel durumu nötrino salınım parametreleri sonra Nötrino-2012". Physical Review D , 86 (7): 073012. arXiv:1205.4018. Bibcode:2012PhRvD..86g3012F 3 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. doi:10.1103/PhysRevD.86.073012.
Gnostisizm

Agnostisizm ile karıştırılmamalıdır.
Başlığın diğer anlamları için gnostik sayfasına bakınız.
Gnostisizm Antik Mısır hermetizmini, Antik Yunan ezoterizmini, İbrani geleneklerini, Zerdüştçülüğü, bazı Doğu geleneklerini ve dinlerini, Hristiyanlığı eklektik bir tutumla sentezleyen, birçok tarikâtın benimsediği mistik felsefeye verilen genel addır. Daha açık bir ifade ile Gnostisizm, hakikatin bilgisine ilham keşf ve sezgi ile ulaşılacağını savunan mistik bir felsefi düşüncedir.
Gnosis

Terim, eski Yunancadaki “sezgi veya tefekkür yoluyla edinilebilen bilgi” anlamındaki “gnosis” sözcüğünden türetilmiştir. (Gnosis üç bilgi türünden biridir. Diğerleri, öğrenimle öğrenilebilir bilgi “mathesis” ve ancak ıstırap çekerek öğrenilebilen bilgi “pathesis”tir.) Eski Yunan ezoterizmine göre nasıl ıstırap yoluyla ulaşılabilecek bilgiye öğrenim ve sezgi yoluyla ulaşılamazsa, sezgi yoluyla öğrenilebilecek bilgiye (gnosis) de ne ıstırap yoluyla ne öğrenim yoluyla ulaşılabilir. Bu yüzden kimileri gnostisizmi "'sezgi' yoluyla alınan 'bilgiyle kurtuluş öğretisi'" olarak tanımlar.
Gnostisizmin merkezi ve Kilise'nin tutumu

Gnostisizmin ocağı, bu felsefenin oluşumunda muhtemelen büyük rol oynamış değerli el yazmalarının bulunduğu, antik çağın en büyük kütüphanesine sahip olan İskenderiye kentidir. Buradaki okullarda MS. 1 ve 2. yüzyıllarda okutulan gnostisizmi Kilise hep sapkın bir yol olarak görmüş ve göstermiştir. Gnostisizm ise Hristiyan dogmatizmine akılcılık yaklaşımını benimseyerek karşı koymuştur. Örneğin gnostikler İsa’nın Tanrı’nın oğlu olmadığını savunmuş ve çarmıha çakılmadığını ileri sürmüşlerdir. Bununla birlikte, bazı Gnostikler İsa'nın Tanrı'nın bir vücut bulmuş hali olduğuna inanıyordu. Gnostiklere ait el yazmaların kilise tarafından yönlendirilen yıkımlarla (İskenderiye Kütüphanesi'nin yıkımı vs.) yok edilmesinden dolayı gnostikler hakkında 20. yüzyıla dek pek fazla bilgi edinilememişse de, 1902 ile 1948 yılları arasında gnostiklere ait çok sayıda el yazması keşfedilmiş ve bunlar sayesinde gnostisizmin ilkeleri daha iyi anlaşılmış bulunmaktadır.
Gnostisizmin ilkeleri

Hakikatlere ulaşabilmede dinler yetersizdir.
Hakiki bilgiler, yani hakikate ait ya da hakikate yakın bilgiler ancak ruhsal ve psişik gelişim yoluyla edinilebilir.
Ruh ölümsüzdür. Ruh dünya yaşamında bir tür hapishane yaşamı geçirmektedir.
Gerçek olan, fiziksel dünya yaşamı değil, ruhsal yaşamdır.
Dünya düalite ilkesinin geçerli olduğu bir gelişim ortamıdır.
Ruhsal gelişim yolunda en önemli bilgi kaynaklarından biri ruhsal alemden ruhsal irtibatlarla alınabilecek yüksek bilgiler içeren tebliğlerdir ki, bunlar ruhsal bakımdan seçkin insanlara verilir.
Gnostik Kavramlar > Monad

Hippolytus'a göre ilhamını Pisagorculardan alan ve her  şeyin kendisinden türediği Bir veya Tanrı'ya verilen isim. Birçok Gnostik sistemde Tanrı, Monad, Bir olarak bilinir. Tanrı, ışık bölgesi olan pleroma'nın yüksek kaynağıdır ve ondan çıkan çeşitli yayılımlara æon'lar adı verilir.