stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nunamiutlar
Avcılık ve toplayıcılık

Nunamiutlar da diğer İnyupik ve Eskimo grupları gibi avcı ve toplayıcıdırlar. Tarım ve hayvancılık yapmazlar, yabani hayvanları avlayarak ve yabani bitkileri toplayarak yaşamlarını sürdürürler. Nunamiutların en çok avladıkları hayvanlar önem sırasına göre şöyledir:
Rengeyiği: Yağ bakımından fakirdir. Bacaklarındaki kemik iliği yenir. Kemik ve etinden çorba yapılır. Eti daha çok akutuq yapımında değerlendirilir. Dışkısı yakıt olarak kullanıldığı gibi köpek maması olarak da değerlendirilir ve hatta insanlarca kıtlık gibi acil durumlarda yağ ile karıştırılıp yenir.
Kurt, tilki ve ayı: Kurt ile kızıl tilki ve kutup tilkisi eti çok sevilir ve haşlanarak tüketilir. Kutup ayısı ile boz ayı çiğ ya da haşlanarak yenir. Kutup ayısının karaciğeri kesinlikle yenmez ve "zehirli" olarak kabul edilir ve sakınılır.
Köpek: Yiyecek ve giyecek olarak kullanılır. Özellikle erginleşmemiş yavruları haşlanarak tüketilir.
Sığın: Bütünüyle gıda olarak görülür. Boynuzları da değerli malzemedir.
Tavşan: Tuzaklanarak tutulur ve eti yenir, postu giyecek malzemesi olarak değerlendirilir. Eskiden Arktika gelengisi de bunun gibi kullanılırdı. Her ikisi de postu soyulduktan sonra haşlanarak tüketilir. Postları için avlanan gelincik, kakım, kutup porsuğu (Gulo gulo), lemming gibi ufak hayvanların etleri yenmez.
Kuşlar: Kazlar tüyleri yolunmadan birlikte kızartılır. Günümüzde tüyleri şilte ve yastık içi malzemesi olarak kullanılmaktadır. Taze olarak tüketilebildiği gibi kurutularak ya da dondurularak da saklanır. Tavuksulardan kuş türleri yağda kızertılır ya da çorba yapılır. Bir çorba için iki ya da üç ördek kullanılır. Kar keklikleri (Lagopus lagopus ve muta) aynı şekilde kullanılır. Kar baykuşundan elde edilen yağ önceleri yemeklik için kullanılıyordu. Eti de yendiği gibi kanatları da süpürge olarak kullanılır. Dalgıç kuşları daha çok maske yapımı için avlansa da etleri de yenir. Yağmurluk olarak kullanılan parkalar martı ve ördeklerin derisinden yapılır.
Balık: Balıkların çoğu dondurularak ya da kurutularak çiğ tüketilir.
Mutfak

Puiñiq : toz haline getirilen rengeyiği kemiklerinden elde edilen kemik yağı. Yapımı oldukça zahmetlidir ve Nunamiut İnyupiklerinde görülür. Rengeyiğinin yılda iki sefer ilkbahar ve sonbahardaki göçlerinde yapılır. İşlenmiş kemik yağı (kaukkam puiñġa) rengeyiği midesinden yapılan saklama kaplarında muhafaz edilir.
Ticaret

Nunamiut ekonomisi büyük ölçüde rengeyiği sürülerine dayanır. Yılda iki sefer ilkbahar ve sonbaharda göç eden rengeyikleri göç yolu üzerindeki nunamiut topraklarına girdiklerinde aileler ihtiyacı kadar rengeyiğini avlar. Rengeyiği eti ve ürünleri karşılığında deniz kıyısındaki Taġiumiut İnyupiklerinden balina eti ve ürünleri alırlar. Nunamiutlar, haziran ayında Beaufort Denizine dökülen Colville Nehri deltasındaki Niġliq'te kurulan panayıra katılırlar ve bu panayırda balina eti ve ürünleri karşılığında rengeyiği eti ve ürünlerini değiş tokuş ederlerdi
Maske

Rengeyiği derisinden ve postundan yapılan maskeler Noel zamanı kutlamaları neşelendirmek amacıyla 1950 lerde Bob Ahgook, Justus Mekiana ve Zaccharias Hugo tarafından yapılmaya başlanmış ve zamanla bir gelenek hâline dönüşmüştür. Bütünüyle deri ilk maskeyi 1951 yılında Bob Ahgook ile Zaccharias Hugo yapmıştır. Ahşap kalıplı deri maskeleri ise 1956 yılında Justus Mekiana yapmış ve bu maske yapımında bir dönüm noktası olmuştur. Deriler demlenmiş çayla kahverengi tonda renge boyanırlar. Bugün bu gelenek Nunamiutların ekonomilerine katkı yapmaktadır
Mitoloji

Nunamiut mit ve efsaneleri Brooks Sıradağlarını anavatan olarak niteler. Itchaq imma («time in memorial») zamanı hikâyelerine göre Alatna Nehrinin (Alaasuq) kolları civarında yaşayan Aiyagomahala adlı dev kahraman tarafından yaratılmışlardır. Nunamiutlara hayatta nasıl kalınacağını, avcılık ve balıkçılığı, giysi, araç ve gereç yapmasını, ticareti ve diğerleriyle uyumlu yaşamayı Aiyagomahala öğretir. Bütün bunları ve kendisini unutmamaları için dev eldivenlerinden birini çıkarıp dağın zirvesine asar. Bugün bu zirve Arrigetch Peaks olarak bilinir ve etimolojik olarak arrigaitch («outstretched fingers») kelimesinden köken alır.
ANCSA Yapılanması

Anaktuvuk Pass İnyupiklerinin (Nunamiut), 1971 Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) gereği kurulan Alaska Yerli Bölge Şirketlerinden Arctic Slope Regional Corporation yerli bölge şirketine bağlı Nunamiut Corporation  adlı yerli şirketi vardır. Yerüstü kaynakları köy şirketine, yeraltı kaynakları ise bölge şirketine aittir.
Modern barınaklar, Anaktuvuk Pass, Mayıs 1969
Erkek rengeyiği (tuttu), Alaska. Rengeyikleri içbölgede Brooks sıradağlarındaki Nunamiutların birincil besin kaynağıdır
Dall yaban koyunu (imnaiq), Anchorage Hayvanat Bahçesi, Alaska. Yaban koyunları Nunamiut avcılarca dağlarda avlanır
Arrigetch Peaks
Omega SA

| --- | --- |

Endüstri: Saat
Tür: Özel (subsidiary of the Swatch Group))
Kuruluş: 1848
Kurucu: Louis Brandt
Genel merkezi: İsviçre
Önemli kişiler: Nicolas G. Hayek, kurucu  Stephen Urquhart, kurucu
Ürün: Saatler
Gelir:  CHF 6.7 milyar (FY2010, konsolide)
Çalışan sayısı: 6.699 (31 Mart 2006, birleştirilmiş)
Web sitesi: omegawatches.com
Omega SA, İsviçre merkezli lüks saat üreticisi. Olimpiyat Oyunlarının resmi sponsorudur. Sahibi Swatch Saat Grubudur.
Tarihçe

1842 yılında İsviçre'de Swatch Saat Grubu kurulur. 1848 yılında Swatch Grubu yönetim kurulu, elit kategorideki insanları hedefleyen bir saat markası kurmaya karar verirler. Kararları Yunan alfabesinin son harfi olan Omega'dır. Omega saatler Franck Mueller'den sonra dünyada tek bir gelir grubuna hitap eden saat markasıdır.
Yapılan dayanıklılık testlerinde (parçalanması, ezilmesi vb.) yarıştığı bütün uluslararası saatler 21 saat sonra hurdası çıkmışken Omega 6 ay 20 gün bu teste dayanmış olup bu dalda bir rekora sahiptir. Bir Omega saat üretildiğinden itibaren içindeki mekanizması sayesinde minimum 50 sene ilk alındığı gün gibi çalışmaktadır.[kaynak belirtilmeli]
Irak'taki Kuzey Kafkasyalılar

| --- | --- |
Kuzey Kafkasya ve Irak
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Diller
Çerkesçe, Çeçence, Dağıstan dilleri, Lezgice, Arapça
Din
Sünni İslam
Irak'taki Kuzey Kafkasyalılar, Çerkesler, Çeçenler ve Dağıstanlılar da dahil olmak üzere Irak'ta yaşayan Kuzey Kafkasya kökenli insanlardır.
Çerkesler aslında Çerkesce konuşan halkı belirtmek için kullanılır, ancak Abhazlar, Osetler ve Çeçenler, Dağıstanlılar olmak üzere, diaspora da  genel olarak tüm Kuzey Kafkasya halklarını ifade edebilir.
Tarih

Iraklı Kuzey Kafkasyalılar başta Çerkesya olmak üzere Çeçenistan ve Dağıstan kökenlidir. Irak'ta bulunan Kafkasya halkları şunlardır: Abhazlar, Çerkesler, İnguşlar, Çeçenler, Avarlar, Lezgiler ve Kumuklar.
Kuzey Kafkasyalıların göçü yıllar öncesine, Kafkas Savaşı sırasında ve 1860'lı yıllardaki Çerkes Sürgünü ile Rus-Çerkes Savaşına kadar uzanır.
Adıgeler Irak'a iki göç dalgası halinde geldi: Doğrudan Irak'a göç edenler ve Balkanlar'a göç edip Irak'a gelenlerdir. Çeçenler ve Dağıstanlılar da Osmanlı döneminde Irak'a yerleşmiştir. Aynı zamanda Çerkesler Türkiye, Suriye, Ürdün ve Filistin gibi diğer komşu olan ülkelere yoğun bir şekilde yerleşmiştir.
Demografi

Çerkesler veya Irak'taki Kuzey Kafkasya kökenli insanların toplam sayısı 30,000 ve 50,000 arasında olduğu tahmin edilmektedir, ancak toplam sayısı bilinmemektedir. Yalnızca Bağdat'ta 30.000 Adıge ailesi olduğu bildirilmiştir. Birçok Kuzey Kafkasyalının Araplar ve Kürtler tarafından asimile olduğu anlaşılmaktadır. Dağıstan asıllı Irak'taki Kürt ve Arap aşiretleri de vardır. Çeçenler Kuzey Kafkas kökenli Iraklıların dörtte üçünü oluşturmaktadır.
El-Dağıstanlı, El-Şişani ("Çeçen"), El-Şarkas ("Çerkes") gibi soyadlar Kuzey Kafkas kökenli Iraklılar arasında yaygındır.
Demografi > Nüfus

Kuzey Kafkasyalılar güneyde Basra olmak üzere kuzeydeki Dohuk şehrine kadar Irak'ın her yerine yerleşmişlerdir. Büyük topluluklar halinde Çerkesler Necef, Hilla, Musul, Kut, Basra, Tikrit, Erbil, Nasıriye, Divaniye, Dohuk, Ramadi, Amarah, Tuzhurmatu küçük topluluklar ile, Bağdat, Süleymaniye, Diyala, Kerkük ve Felluce gibi şehirlerde yoğunlaşmışlardır.
Bağdat'ta bir Çeçen mahallesi olmak üzere Irak genelinde birçok Çerkes köyü de vardır.
Demografi > Kültür

Kuzey Kafkasyalılar habze gibi gelenek ve kültürlerini korurken Irak'taki Kuzey Kafkasyalılar topluma entegre olmaktadır. Toplum düğün törenleri, doğum törenleri ve diğer özel günlerini, Kuzey Kafkas kültürlerini ve yemeklerini hala devam ettirmektedirler.
2004 yılında Iraklı, Çeçen, Dağıstanlı ve Çerkesler Al-Tadamun adlı Kafkas toplumu derneği Kerkük'te kuruldu. Bu kültürel organizasyon Kuzey Kafkas kültürünü bir araya getirmeyi amaçlamaktadır. Al-Tadamun Dayanışma olarak tercüme edilebilir. Irak'ta Kuzey Kafkasyalılar diğer ülkelerdeki soydaşları gibi ağırlıklı olarak Sünni Müslüman inancına sahiptir.
Demografi > Dil

Irak Çerkesleri diğer ülkelerde yaşayan Kafkasyalılar gibi hem kendi dillerini hem de bulundukları ülkenin resmi dilini konuşmaktadırlar. Ana dili genellikle yaşlı kuşaklar tarafından konuşulurken, gençler ise ana dillerinden çok Arapçayı konuşmaktadırlar.
Güney Kafkasyalılar

Güney Kafkasya kökenli birçok halk da Ermeniler ve Azeriler de dahil olmak üzere Irak'ta yerleşmiştir. Gürcüler aynı zamanda Irak'a yerleşmiş ve 18. ve 19. yüzyıllar (1704-1831) boyunca ülke yönetiminde söz sahibi olmuşlardır. Irak'ı 1932 ile 1933 yılları arasında yöneten başbakan Naci Şevket Gürcü asıllı idi.
Önemli insanlar

Mahmut Şevket Paşa - Osmanlı asker ve devlet adamı
Yasin el-Haşimi - Irak Başbakanı (1924-1925 ve 1935-1936).
Hikmet Süleyman - Irak Başbakanı (1936–1937).
Tahir Yahya - Irak Başbakanı (1963–1965 ve 1967–1968).
Çerkes bayrağı
Çeçenistan bayrağı
Dağıstan bayrağı
İnguşetya bayrağı
Emil Oberle

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  16 Kasım 1889(1889-11-16)
Doğum yeri:  Karlsruhe, Almanya
Ölüm tarihi:  25 Aralık 1955 (66 yaşında)
Ölüm yeri:  Karlsruhe, Almanya
Mevkii:  Forvet
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1907-1912 |  Karlsruher FC Phönix |   |   |
| 1912-1918 |  Galatasaray |   |   |
Millî takım kariyeri
| 1909-1912 |   Almanya |  5 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Emil Oberle (16 Kasım 1889, Karlsruhe - 25 Aralık 1955, Karlsruhe), Alman futbolcudur.
Kariyeri > Karlsruher FC Phönix

1907-08 sezonu başında, altyapısından yetiştiği Karlsruher FC Phönix'te profesyonel olarak futbol oynamaya başladı. Sonraki sezon grup birincisi olarak Güney Almanya finallerine kaldılar. Burada da başarılı olup Almanya finallerine yükseldiler. 30 Mayıs 1909'da Berliner TuFC Viktoria 89'u yenip Almanya şampiyonu olurken, Oberle final maçında 90 dakika sahada kalmıştı. Ancak daha sonraki yıllar diğer Karlsruhe ekibi Karlsruher FV'nin gerisinde kaldılar.
Kariyeri > Galatasaray

1912'de Bağdat Demiryolu ile ilgili olarak Almanya tarafından Türkiye'ye gönderildi. İstanbul'da bir bankada çalışmaya başladı. Futbola hayatına ara vermeyen Oberle, Galatasaray'da futbola devam etmiş ve Almanya'ya geri dönene kadar burada futbol oynamıştır. Kardeşi Joseph Oberle de bu dönemde Galatasaray'ın formasını giydi.
4 Mayıs ve 26 Ekim 1913 günlerinde oynanan Fenerbahçe-Galatasaray derbilerinde ikişer gol attı. I. Dünya Savaşı nedeniyle düzenli olarak ligler yapılamıyordu. 1915-16 sezonunda ilk kez düzenlenen Cuma Ligi'nde Galatasaray ile şampiyonluk yaşadı.
Kariyeri > Almanya millî takımı

4 Nisan 1909'da İsviçre ile oynanacak millî maç için ilk kez Almanya millî futbol takımına çağrıldı. Almanya daha önce 4 kez millî maç yapıp hepsini kaybetmişti. Bu sefer aynı gün iki maça çıkacak millî takım, Güney bölgesi ve Kuzey bölgesi futbolcularından iki takım yaptı. Oberle de doğum yeri Karlsruhe'de oynanan maçta forma giydi. Böylece millî takımda forma giyen ilk Karlsruhe'li futbolcu oldu. Almanya maçı 1-0 kazandı ve tarihinin ilk galibiyetini almış oldu.
1912'ye kadar millî takıma çağrılmayan futbolcu 1912 Yaz Olimpiyatları öncesi hazırlık maçlarının ikisinde forma giyip, turnuva kadrosuna dahil edildi. Ancak forma giymediği maçta Avusturya'ya 5-1 yenilip elendiler. Elenen takımlar, teselli turnuvası adı altında maçlara devam ediyordu. İlk turda rakip Rusya'ydı. Oberle'nin de forma giydiği bu maçı Almanya, 16-0 kazanarak tarihe geçti. Gottfried Fuchs, bir maçta 10 gol atarken, Oberle de kariyerinin ilk ve son millî golünü attı. Yarı finalde Macaristan'a yenilip elendiler. O maç da Oberle'nin son millî maçı oldu.
Son yılları

I. Dünya Savaşı sonunda Oberle kardeşler Türkiye'den ayrıldı. 1921'de Galatasaray'ın Almanya turnesini izlemeye gidip, Bekir Refet'in eski takımları Karlsruher FC Phönix'e transfer olmasına vesile oldular. Türkiye ile bağlarını koparmayan Oberle, 1951'de bir başka Karlsruhe takımı VfB Mühlburg'un Türkiye ziyaretini sağladı. 1955'te Almanya'da öldü.
Ogaden Savaşı

Ogaden Savaşı (1977-1978), Etiyopya ile Somali arasında Etiyopya'nın Ogaden denilen bölgesinde meydana gelen savaş.
Savaşın nedenleri

Şimdiki Somali devleti, İngiliz Somalisi (Kuzey Somali veya (Somaliland) da denir) ile İtalyan Somalisi'nin (Güney Somali) birleşerek 1 Temmuz 1960 yılında bağımsızlığını ilan etmesiyle ortaya çıkmıştır. Ancak ortaya çıkan bu yeni devlet komşu ülke topraklarına (Etiyopya, Cibuti, Kenya) bölük pörçük bir şekilde dağılmış olan ve Somalice ya da Somali Dili de denilen bir lisan konuşan Somali halkının ancak bir miktarını bünyesinde toplayabilmişti.
Somalililerin yoğun olarak yaşadığı yerlerden biri de Etiyopya ile Somali arasında bir savaşa sebep olan ve şimdiki Etiyopya'nın sınırları içerisinde yer alan, tamamına yakınını Müslüman Somalililerin oluşturduğu Ogaden eyaletidir. Ogaden üzerindeki ilk anlaşmazlıklar İtalya'nın Somali'yi sömürgeleştirmeye başladığı 19. yüzyıl sonlarına kadar uzanır. O dönem, Somali'deki yönetimi elinde bulunduran İtalyan sömürge yönetimi bir takım gerekçeler öne sürerek bölge üzerinde hak iddia etmeye başladı. I. İtalya-Habeşistan Savaşı sırasında İtalyan ordusu tarafından ele geçirilen bölge, savaşın İtalya için ağır bir yenilgiyle sonuçlanması üzerine 1896 yılında Etiyopya ordusu tarafından işgal ederek yeniden Etiyopya topraklarına katıldı. Etiyopya üzerindeki emellerinden vazgeçmeye niyetli olmayan İtalyanlar 1935 yılında II. İtalya-Habeşistan Savaşı'nı başlatarak Ogaden'le birlikte Etiyopya'nın tamamını işgal ettiler. II. Dünya Savaşı sırasında İngiltere ve Fransa'nın desteğini alan Etiyopyalılar, İtalyanları ülkelerinden çıkararak hem özgürlüklerini kazandılar hem de Ogaden bölgesini yeniden ele geçirdiler.
Somali'nin 1960 yılında bağımsızlığını elde etmesinden sonra iktidara gelen yöneticiler komşu ülkelerde bulunan Somalililerin yaşadığı bölgelerde hak iddia etmeye ve toprak talebinde bulunmaya başladılar. Bu "Büyük Somali" idealinin izlerini bugün, Somali bayrağında da görebiliriz. Bayrakta bulunan beş dallı yıldızın her bir parçası Somalililerin yaşadığı beş eyaleti simgelemektedir. Bunlardan ikisi günümüz Somali devletini oluşturan İngiliz ve İtalyan Somalisi'ni diğerleri ise; Etiyopya'daki Ogaden Özerk Bölgesi, Cibuti ve Kenya'nın kuzeydoğusunu ifade etmektedir.
Savaşın başlaması ve sonucu

1969 Ekim'inde gerçekleştirilen askerî darbe sonrası iktidarı ele geçiren Mohamed Siad Barre başkanlığındaki askeri yöneticiler, Doğu Afrika'nın çeşitli bölgelerine dağılmış halde bulunan Somalilileri tek bir bayrak altında toplamayı amaçlayan "Büyük Somali" siyasetine bundan önceki sivil yöneticilerin aksine daha yoğun bir şekilde ağırlık vermeye başladılar.
Daha önce de belirttiğimiz gibi Etiyopya'ya bağlı bulunan ve yoğun bir Somalili nüfusun bulunduğu Ogaden bölgesi de bu yerlerden biriydi. O dönem Ogaden'de, bölgedeki silahlı Somalili aşiretler tarafından oluşturulan ve Etiyopya ordusuna karşı mücadele eden Batı Somali Kurtuluş Ordusu (BSKO) faaliyet göstermekteydi. BSKO'nun Somali devletinin bölgeye yapacağı bir askerî harekâtı destekleyeceğini ilan etmesi üzerine harekete geçen Somali ordusu bölgede bulunan yerel aşiretlerin de desteğiyle 1977 yılında Ogaden'i işgal etti.
Bunun üzerine Sovyetler Birliği ve Küba tarafından desteklenen Etiyopya ordusu karşı saldırıya geçerek Ogaden bölgesinde bulunan Somali ordusunu geri püskürtmeyi başardı. Bu olay Sovyetler Birliği ile çok iyi ikili ilişkileri olmasına rağmen Somali'nin bu ülkeyle olan diplomatik ilişkilerini kesmesine ve ülkesinde bulunan 3.000 Sovyet danışmanı sınır dışı etmesine neden oldu. Ayrıca Etiyopya vatandaşı 750.000 bin Somalili de Etiyopya'dan kaçarak Somali'ye sığındılar. 1988'de Somali ile Etiyopya yaptıkları barış antlaşması ile sınırın her iki tarafını silahsızlandırmayı kabul ettiler. Ancak yapılan bu barış antlaşmasına rağmen iki ülke arasındaki sınır anlaşmazlıkları tam olarak çözülebilmiş değildir.
Ogaden Özerk Bölgesi'nin sınırları
Somali bayrağında bulunan 5 dallı yıldız Somalilerin yaşadığı 5 eyaleti simgelemektedir. Bunlar; İngiliz Somalisi, İtalyan Somalisi, Ogaden Eyaleti, Cibuti ve Kuzeydoğu Kenya.
Odakyu Electric Railway

| --- | --- |

Menkul değer sembolü: TYO: 9007
Tür: Kabushiki gaisha
Kuruluş: 1 Haziran 1948
Genel merkezi: Tokyo, Japonya
Önemli kişiler: Toshimitsu Yamaki (Yönetim Kurulu Başkanı ve CEO)
Gelir: 154.876 milyar ¥ (FY2011)
Çalışan sayısı: 3,609 (2012)
Web sitesi: www.odakyu.jp
Odakyu Electric Railway Co., Ltd. (Japonca: 小田急電鉄株式会社, Odakyū Dentetsu Kabushiki-gaisha), Japonya'nın başkenti Tokyo'ya hizmet veren özel bir demiryolu işletmecisidir. Şirket 1 Haziran 1948 tarihinde kurulmuştur. Şirketin merkezi Tokyo'nun Shinjuku semtinde yer almaktadır.
Odakyu Electric Railway, Odakyu Group'un merkez kuruluşu olup Romancecar adlı sınırlı ekspres trenleri ile bilinmektedir.
Hatlar

| Hatlar | Japonca | Güzergah | Mesafe (km) | İstasyon sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Odawara Hattı | 小田原線 | Shinjuku - Odawara | 82,5 | 47 |
| Enoshima Hattı | 江ノ島線 | Sagami-Ōno - Katase-Enoshima | 27,4 | 17 |
| Tama Hattı | 多摩線 | Shin-Yurigaoka - Karakida | 10,6 | 8 |
Galeri

Odakyu 70000 serisi Romancecar
Odakyu 60000 serisi Romancecar
Odakyu 50000 serisi Romancecar
Odakyu 5000 serisi
Odakyu Electric Railway hatları
Okyanus bölgesi

Okyanus bölgesi, suyun 200 metre derinliğinden itibaren başlayan bölgeye denir. Bu alan kıta sahanlığının ötesindeki açık deniz alanına karşılık gelir. Okyanus bölgesi, Everest Dağı yüksekliğine yakın ve daha derin yarıklar içerir. Okyanus derinliklerinde bulunan volkanik alanlar ve okyanus havzaları dahil olmak üzere denizaltı havzası geniş bir yelpazeye sahiptir. Bu bölge sürdürülebilir yaşam için zor olsa da bazı türler okyanus bölgesinde gelişirler.
Alt bölgeler

Okyanus alanı içerisinde; epipelajik, mezopelajik ve batipelajik adında bölgeler bulundurur.
Epipelajik bölgeye güneşli bölgede denilir. Bu alanda fotosentezin desteklenmesi için yeterli güneş ışığı bulunmaktadır. Bu bölgedeki herhangi bir yerin sıcaklığı 40 ile -3 °C aralığında yer alır.
Mezopelajik bölge Epipelagic bölgenin altında yer alır. Bu bölgeden güneş ışığının geçmesi çok az miktarda olur. Bu alana güneş ışığının kıt olması nedeniyle alacakaranlık bölgesi de denir. Bu bölgenin sıcaklıkları 5-4 °C dolaylarındadır.
Batipelajik bölgede okyanusun %90'ını kapsar ve bu bölgeye hiçbir ışık nüfuz etmez. Karanlık bölge ismi de verilir. Su basıncı çok fazladır ve buradaki su sıcaklığı donma derecesine yakındır. 0 ve -6 °C aralığındadır.
Deniz yaşamı

Okyanus bilimcileri bölgeye ne kadar ışık ulaştığıyla ilgili açıklamalarında bölünmüş durumdadırlar. Bu bölgede deniz canlıları hidrotermal delikler etrafında gelişir. Bu canlıların gelişmesinde mineraller ve bakteriler önemli rol oynar. Bu bakterilerin varlığı; mürekkep balığı, balta balıkları, ahtapotlar, dev istiridyeler, örümcek yengeçler ve diğer organizmaların hayata kalmasına izin verir.
İrlanda Ulusal Galerisi

| İrlanda Ulusal Galerisi |
| --- | --- |
National Gallery of Ireland


Açılış: 1864
Konum: Merrion Square West, Dublin, İrlanda
Koordinatlar: 53°20′27″K 6°15′09″B﻿ / ﻿53.34083°K 6.25250°B﻿ / 53.34083; -6.25250
Tür: Sanat müzesi
Önemli parça(lar): Kitchen Maid with the Supper at Emmaus Portrait of Doña Antonia Zárate The Taking of Christ Lady Writing a Letter with her Maid Connemara Girl
Yönetici: Caroline Campbell
Resmî site: www.nationalgallery.ie
İrlanda Ulusal Galerisi (İng. National Gallery of Ireland) Dublin'de Merrion Square West'te bulunan, İrlandalı ve avrupalı sanatçıların eserlerini barındıran sanat müzesidir. Müze 1854'te kuruldu ve 10 yıl sonra ziyarete açıldı. 16.300 civarında eseri barındıran müzede, 1300'lerden günümüze, Mantegna'dan Titian'a, Monet'den Picasso'ye birçok ünlü sanatçının eserleri sergilenir. Her türden resim, heykel, baskı, çizim, fotoğraf, arşiv ve bibliyografik malzemelerin dışında tarihi gümüş sofra takımlarına ve mobilyalara kadar birçok ürün sergilenir.
Tarihçe

1852'de İrlanda demiryollarının babası Willian Dargan Leinster Dükünün sarayında (Leinster Lawn) Royal Dublin Society adına görkemli bir sergi açma önerisinde bulundu. Bir önceki yıl Londra'da Crystal Palace'da düzenlenen serginin bir benzerini yapmak istiyordu. 11 ay sonra bir dizi pavillon'dan oluşan sergi açıldı. Sergi büyük bir izleyici topluluğunu çekmeyi başardı ve izleyenler övgüyle kalıcı bir sergiye dönüştürülmesini istediler.
Serginin başarısı üzerine Dublin'de bir ulusal müze oluşturulması amacıyla bir komite oluşturuldu. Müzenin finansmanını sağlayabilmek için aktif bir kampanya başlatıldı. Komitenin belirlediği dört yerden biri ilk serginin yapıldığı Leinster Lawn'ın yakınındaydı. Müze binasının tasarımı Francis Fowke tarafından yapıldı, dış tasarımı olarak komşu olan Natural History Museum'un bir benzeri düşünüldü. Müze 20 Ocak 1864'te halka açıldı. Sergi malzemesi 112 parçadan oluşuyordu, bunun 39'u 1856'da Roma'dan satın alınmış, 30'u da Londra Ulusal Galerisi'nden borç alınmıştı.
Tarihçe > 1900'lerden günümüze

1866'da müzeye yıllık 1000 poundluk bir satın alma yetkisi verildi ve enstitü yıllar boyunca satın almalar, bağışlar ve vasiyetler sayesinde yeni eserler edindi. 1901'de Milltown kontesi evindeki değerli gümüş, mobilya ve kitaplardan oluşan 200 parçayı müzeye hediye etti. Bu hediye hiç azımsanamayacak büyüklükteydi, öyle ki müzeye yeni sergi alanları eklemek gerekti.
1968'de müzeyi tekrar büyütmek gerekti. Bu yeni eklentiye müzeye hayli büyük bağışlarda bulunan Sir Alfred ve Lady Beit'ı anmak için Beit Wing (Beit kanadı) adı verildi. Müze 1993'te Caravaggio'nun kayıp olduğu düşünülen The Taking of Christ tablosunun bulunması ile uluslararası bir ilgi odağı oldu. Caravaggio'nun başyapıtlarından olan bu tablosu 18. yüzyılın sonundan beri kayıptı. Tablo 1930'lardan beri Cizvitlere ait bir evde yemek odasında asılı duruyordu. Müze  Cizvitlerden bilinmeyen bir ücret karşılığında tabloyu satın aldı.
Müzenin bölümleri > Resim ve heykeller

Müze avrupalı ve İrlandalı ressamlar tarafından yapılmış 2500'den fazla yağlı boya resim ve heykel bulunur. İrlandalı ressamların tablolarında Maclise'e ait olan "The Marriage of Strongbow" ve "Aoife" ile Burton'a ait olan "The Meeting on the Turret Stairs" özellikle anılmaya değer. Bunun dışında Hone, Barry, Hamilton, Osborne, O'Conor, Orpen, Leech ve Henry gibi çok sayıda İrlandakı sanatçının eseri bulunur.
Avrupalı ressamlardan İspanyol  Velázquez, Murillo ve Goya'nın; İtalyan Titian, Caravaggio ve Guercino'nun, Fransız Poussin, Chardin ve Bonnard'ın; İngiliz  Hogarth, Gainsborough ve Reynolds'un; Hollandalı Rembrandt, Vermeer veVan Gogh'un tabloları anılmaya değer.
Müzenin bölümleri > Baskı ve çizimler

Müze 12.000'den fazla baskı ve çizimden oluşan esere sahiptir. Bunlar çok çeşitlidir: Oyma, gravür, mürekkep baskı, taş baskısı gibi çeşitli baskı eserler ve kurşun kalem ve sulu boya çizimler, portreler, mimari ve topoğrafik çizimler.