stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yarının Savaşı
Oyuncular

Chris Pratt, Dan Forester : Eski bir asker olan Dan, biyoloji öğretmenliği yapmaktadır. Eşini ve küçük kızını çok seven Dan, dünyanın kurtuluşu için geleceğe gitmekten ve savaşmaktan çekinmeyecektir.
Yvonne Strahovski, Albay Muri Forester / Romeo Command : Dan'in küçük kızının gelecekteki hâlidir. Bir bilim insanı olan Muri, aynı zamanda direnişçi Romeo birliğinin komutanıdır.
Betty Gilpin, Emmy Forester: Dan Forester'ın eşi; Muri Forester'ın annesidir.
Sam Richardson, Charlie: Dan ile birlikte geleceğe gönderilmek için seçilen bir bilim insanıdır. Geveze bir kişiliğe sahiptir.
Edwin Hodge, Dorian: Üç kez geleceğe gidip gelen gönüllü askerdir. Öldürdüğü uzaylıların pençeleeini kesip hatıra olarak alır.
Ryan Kiera Armstrong, Çocuk Muri Forester.
J.K. Simmons, James Forester: Dan'in babasıdır. Çocukken onu terk ettiği için oğlu ile arası kötüdür.
Prodüksiyon > Geliştirilmesi

Şubat 2019'da Chris Pratt'in filmde (o zamanlar filmin ismi Ghost Draft olarak biliniyordu) başrol oynamak için görüşmelerde olduğu ve Chris McKay tarafından yönetileceği açıklandı. Temmuz ayında, Yvonne Strahovski filmde rol alacağı kesinleşti. JK Simmons, Betty Gilpin, Sam Richardson, Theo Von, Jasmine Mathews, Keith Powers, ile Mary Lynn Rajskub, Edwin Hodge ve ek oyuncular arasında yer aldı. Eylül. Film daha sonra The Tomorrow War adını aldı. Yaratık tasarımcısı Ken Barthelmey, filmin uzaylılarını tasarladı.
Prodüksiyon > Film çekimi

Çekimler 1 Eylül 2019'da Lincolnton, Georgia, Atlanta ve İzlanda'da başladı . Film çekimi 12 Ocak 2020'de tamamlandı.
Vizyona girişi

Filmin Paramount Pictures tarafından 25 Aralık 2020'de vizyona girmesi planlanıyordu, ancak COVID-19 salgını nedeniyle ve Mission: Impossible 7'nin çıkış tarihi dikkate alınarak 23 Temmuz 2021'e ertelendi, ardından tekrar vizyona girişi ertelendi.
Ocak 2021'de Amazon Studios'un filmi yaklaşık 200 milyon dolara satın almak için görüşmelerde bulunduğu haberi yayıldı. Nisan 2021'de Amazon'un filmi resmi olarak satın aldığı bildirildi ve film 2 Temmuz 2021'den itibaren dünya çapında 240 ülkede Amazon Prime Video'da yayına girdi.
Tarsus Roma Yolu

| --- | --- |

Roma yolu, güneyden Roma yoluTürkiye'deki konumu
Konum: Tarsus, Mersin
Bölge: Akdeniz Bölgesi
Koordinatlar: 36°55′04″K 34°55′33″D﻿ / ﻿36.91778°K 34.92583°D﻿ / 36.91778; 34.92583
Rakım: 20 m (66 ft)
Uzunluk: 100
Genişlik: 6.5
Tarihçe
Kültür(ler): Roma
Sit ayrıntıları
Mülkiyet: Kültür ve Turizm Bakanlığı
Tarsus Roma yolu, Mersin ili Tarsus ilçesinde kent merkezinde ortaya çıkarılmış bir Roma yoludur.
Yerleşim

Yol kentin en merkezi yerinde ve 36°55′04″K 34°55′33″D﻿ / ﻿36.91778°K 34.92583°D﻿ / 36.91778; 34.92583 koordinatlarındadır. 1993 yılında bir inşaatın temel kazısı sırasında bulunmuş ve koruma altına alınmıştır. Yolun Roma İmparatorluğu döneminde MS 1. veya 2. yüzyılda yapıldığı tahmin edilmektedir. Yolun ortaya çıkartilan bölümünün uzunluğu 100 metreye yakın olup, genişliği de 6.5 metre kadardır. Yolda kullanılan malzeme bazalt parke taşıdır. Yolu ilginç kılan şey yolun altında bir de kanalizasyon sisteminin oluşudur. Yolun iki tarafında stilobatlar vardır.
Halep-Nusaybin demiryolu

Halep – Nusaybin demiryolu, Halep – Karkamış – Şenyurt – Nusaybin arasında bulunan CFS ve TCDD'ye ait 447,533 kilometre (278,084 mi) uzunluğundaki uluslararası ana demiryolu hattıdır.
Hattın Türkiye sınırlarındaki kısmı TCDD 6. Bölge'nin sorumluluk alanında yer almakta ve şu an herhangi bir trene hizmet vermemektedir. Suriye sınırlarındaki kısmı ise Suriye İç Savaşı sebebiyle kapalıdır.
Geçmişte Gaziantep – Halep ve Gaziantep – Bağdat (Irak'ın işgali'nden sonra Gaziantep – Musul) Uluslararası Trenleri'ne ve Gaziantep – Nusaybin Bölgesel Trenleri'ne hizmet veren hattın, Suriye İç Savaşı'nın bitmesinden sonra yeniden uluslararası, anahat ve bölgesel trenlere hizmet vermesi planlanmaktadır.
Demiryolu hattının, Kalkınma Yolu projesi kapsamında Irak'la doğrudan demiryolu bağlantısı sağlamak için Nusaybin'den Ovaköy'e uzatılması planlanmaktadır.
Tarihçe

Demiryolu hattı, 1912–1918 yılları arasında Chemins du Fer Impérial Ottomans de Bagdad / Osmanlı İmparatorluk Bağdat Demiryolu (CIOB) Şirketi tarafından Bağdat Demiryolu hattı için inşa edilmiştir.
I. Dünya Savaşı'ndan sonra 1918–1921 yılları arasındaki Fransız işgali sırasında, Chemin de fer Damas-Hama et Prolongements / Şam – Hama Demiryolu ve Uzantıları (DHP) Şirketi tarafından işletilen demiryolu hattı, Fransızların Ankara Antlaşması ile bölgeden çekilmesinden sonra hem Türkiye hem de Suriye sınırlarında kalarak uluslararası demiryolu özelliği kazanmıştır. Demiryolu hattı, 1921–1927 arasında Chemins de fer de Cilicie Nord-Syrie / Kilikya – Kuzey Suriye Demiryolu (CNS) Şirketi tarafından, 1927–1932 yılları arasında da Chemins de fer Bozanti-Alep-Nissibine et Prolongements / Pozantı – Halep – Nusaybin Demiryolu ve Uzantıları (BANP) Şirketi tarafından işletilmiştir. 27 Ekim 1932'de Türkiye ile Fransa arasında yapılan anlaşma ile hattın Türkiye kısmı Chemins de fer du Sud de la Turquie / Cenup Demiryolları (CD) Şirketi'ne, Suriye kısmı ise DHP Şirketi'ne devredilmiştir.
Demiryolu hattının CD Şirketi tarafından işletilen Türkiye kısmı 1948'de TCDD tarafından satın alınmış ve hattın Türkiye kısmı tamamen TCDD'nin denetimine girmiştir. Hattın bir kısmının Suriye sınırlarında kalması sebebiyle hattın devamı niteliğindeki -yine bir kısmı Suriye sınırlarında olan- Adana – Fevzipaşa – Halep demiryolu ile, -dolayısıyla da Türkiye'deki diğer demiryolu hatlarıyla- kopan bağlantısı 1929 - 1960 yılları arasında TCDD tarafından inşa edilen Fevzipaşa – Narlı ve Narlı – Karkamış demiryolları aracılığıyla yeniden sağlanmıştır. Hattın DHP Şirketi tarafından işletilen Suriye kısmı, 1956 yılında şirketin kamulaştırılmasından sonra Chemins de Fer Syriens / Suriye Demiryolları (CFS) tarafından işletilmeye başlanmıştır.
Hattın kısımları ve hizmete girme tarihleri

| Güzergâh | Mesafe | Hat | Hizmete Giriş Tarihi |
| --- | --- | --- | --- |
| Halep – Karkamış | 121,900 kilometre (75,745 mi) | Ana Hat | 1 Aralık 1912 |
| Karkamış – Ceylanpınar | 204,357 kilometre (126,982 mi) | Ana Hat | 11 Temmuz 1914 |
| Ceylanpınar – Şenyurt – Nusaybin – Hudut | 121,276 kilometre (75,357 mi) | Ana Hat | 25 Ekim 1918 |
| Şenyurt – Mardin | 24,340 kilometre (15,124 mi) | Şenyurt – Mardin şube demiryolu | 25 Ekim 1918 |
Alper Akçam (yazar)

Alper Akçam (d. 8 Haziran 1952, Ardahan), yazar, araştırmacı, tıp doktoru.
Köy enstitülü anne babanın çocuğu olan Akçam'ın tam adı Ahmet Alper Akçam'dır ve babası yazar Dursun Akçam’dır.
İlk, orta ve lise eğitimini Ardahan, Kırıkkale ve Ankara’da tamamlayan Akçam 1974’te Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesinden mezun olduktan sonra genel cerrahi uzmanlığını tamamlayarak 26 yıl çeşitli illerde genel cerrah uzmanı olarak çalıştı.
2000 yılından bu yana yalnızca edebiyatla uğraşıyor.
Uzun yıllar Edebiyatçılar Derneği genel başkanlığı ve Yeni Kuşak Köy Enstitülüler Derneği Ankara Şube başkanlığı yapan Alper Akçam halen Dursun Akçam Kültür ve Sanat Vakfı başkanıdır.
Yazın yaşamı

Roman, öykü, makale, deneme, araştırma, inceleme, eleştiri ve mektup türlerinde yazın ürünleri olan Alper Akçam 1997 yılında “Nesi Varmış?” başlıklı öyküsüyle Türk Tabipler Birliği Öykü Yarışması'nda birincilik kazanarak yazın yaşamına adımını attı.
Yapıtları > Öykü

Karanlıkta Bir Işık (1998),
Ağaların Ağası (1998),
Islaktı Gözleri (1999),
Soluksuz Sıcaklarda (2000),
Açık Kapıların Arkası (2000),
Doktor Civanım (2001),
Yükledi Günahını Sırtına (2002),
Gidenler Gelenlerdi (2005),
Şalter Kemal (2006),
Kiev'de Aşk (2008),
Ankara Öyküleri (Kolektif, 2015),
Kars, Yola Çıkan Öyküler (Kolektif, 2015)
Son Balık (2018),
Öykü Diyarı I (Toplu Öyküler, 2019),
Doktor Civanım (2021).
Yapıtları > Roman

Masalsı (2005),
Geçmiş, Bir Zamandı (2009),
Kiraz (2014),
Eğer (2015),
Sığıntı (2017),
Munise (2017),
Aslan Asker Arslan (2018),
Buğudaki İz (2020),
Issızlık (2021),
Kaçaklar (2022).
Yapıtları > Araştırma- İnceleme - Eleştiri - Mektup

Bursa'ya Ütopik Mektuplar (2003),
Karnaval ve Türk Romanı (2006, 2018),
Anadolu Rönesansı (2009, 2012),
Dillerine Kurban / Orhan Kemal'de Diyalojik Perspektif (2014),
Dilin Dört Atlısı (2016),
Romanlarımızda Kurtuluş Savaşı ve Kadınlarımız (2022),
Amin Maaoluf ile Geçmişten Günümüze (2023).
Yapıtları > Şiirleri

Güle Güle Sevgilim (2022)
Yapıtları > Çocuk ve Gençlik Kitapları

Çalı Çiçeği (2004),
Dostum Keleş (2005),
Nal Sesleri (2007, 2018),
Köşeli Pisküvet (Çocuk Öyküsü, 2018).
Karagöz Oynatıyoruz, Mahalleyi Kaynatıyoruz (2018).
Ödülleri

1997 - Türk Tabipleri Birliği Öykü Ödülü (Nesi Varmış? öyküsü ile)
2002 - Orhan Kemal Öykü Ödülünde mansiyon
2008 - Yunus Nadi Öykü Ödülü (Kiev'de Aşk kitabı ile)
2011 - Troya Folklor Araştırma Derneği Edebiyat Ödülü
Dış Bağlantılar

https://alperakcam.com.tr/
No true Scotsman

No true Scotsman (Türkçe: hiçbir gerçek  İskoç), kişinin bir genellemeyi savunmak için bu genellemeye uymayan karşı örnekleri, tanım gereği hariç tutulduğunu ileri sürerek, yok saymasını ifade eden  informal (serbest) safsatadır. Kişi, karşı örneği veya genellemeyi reddetmek yerine, objektif olmayan söylemleriyle söz konu durumun genellemeye dahil olmadığını iddia eder.
Örnekler

"Hiçbir İskoçyalı böyle bir şey yapmaz!" Bunu yapan İskoçyalı değildir ve bu eylemin eleştirilmesi kişiyi bağlar.
A kişisi: "Hiçbir Türk soğanlı menemen yemez."

B kişisi: "Benim Türk amcam Mehmet soğanlı menemen yiyor."

A kişisi: ""Gerçek" Türkler soğanlı menemen yemez."
Kökeni

İngiliz filozof Antony Flew ile ilişkilendirilen terim,  ilk kez Flew'un 1971'de yazdığı Batı Felsefesine Giriş adlı kitapta yer almıştır.
Amber Lynn

| Amber Lynn |
| --- | --- |

Doğum: Laura Lynn Allen 3 Eylül 1964 (60 yaşında) Kaliforniya, ABD
Takma adı: Amber Lynn Lane
Eşi: Amerikan
Boyu: 1,70 m (5 ft 7 in)
Kilosu: 59 kg (130 lb)
Göz rengi: Yeşil
Saç rengi: Sarı
Film sayısı: 356 (IAFD'ye göre)

IMDb'de Amber Lynn
IAFD'de Amber Lynn
Adultfilmdatabase'de Amber Lynn
Amber Lynn doğum adı Laura Allen (3 Eylül 1964, Orange, Kaliforniya, ABD) Amerikalı pornografik film oyuncusu ve egzotik dansçı. Yetişkin eğlence sektörüne arkadaşı Ginger Lynn Allen (Ginger Lynn)'den sonra, 1984'te (21 yaşındayken) girmiştir. Kardeşi Buck Adams bir porno aktörü olup, 2008'de ölmüştür. Oynadığı ilk film House of the Rising Sun - The Bordellodur.
Yaşam öyküsü ve iş ilerlemesi

Arkadaşı Ginger Lynn Allen (Ginger Lynn)'den sonra, yetişkin film endüstrisine 1984'te girdi.
1992'de, Beverly Hills'teki Bel Age Otel'de kendisi için düzenlenen 28. yaş günü partisinde; Los Angeles'teki Genç Aids'liler Vakfı için yardım topladı. Bu organizasyon; sokakta yaşayan ve evsiz kalan, genç yaşında HIV virüsüne yakalanan gençler için düzenlendi. Ağustos 1992'de Los Angeles Times adlı gazetenin ikinci sayfasında: "gelin onlara (yoksullara) yiyecek, giyecek ve barınak sağlayalım ve biz rol modelleri olarak bu endişeye kulak verelim." diye tüm insanlığa çağrıda bulundu. Bunun yanında küçük kız çocuklarını deslekleyerek onlara giyim yardımında bulundu. Bu hareket öncesinde çocuk koruma dernekleri hiç yetişkin eğlence sektörü veya yıldızlarınca desteklenmemişti.
TV'de konuk olduğu önemli programlar

The Man Show (Erkek Gösterisi) – "Hypnotist" (2001)
Frontline (Kırmızıçizgi) – "Death of a Porn Queen", (1987)
Ödüller

1987 - XRCO Ödülleri - En iyi yardımcı oyuncu (Taboo 5 ile)
1993 - Hot d'Or - Yaşam boyu başarı ödülü
1996 - XRCO Onur Ödülü
2001 - AVN Ödülleri
2007 - Adam Film Küresel Derneği - Yaşam boyu başarı ödülü
Amber Lynn (2014)
Hans Jörg Schimanek

| Hans Jörg Schimanek |
| --- | --- |

Aşağı Avusturya Eyalet Parlamentosu Üyesi
Görev süresi 29 Nisan 1999 - 28 Haziran 2000
Kişisel bilgiler
Doğum: 23 Mart 1940(1940-03-23) Viyana, Avusturya
Ölüm: 22 Aralık 2024 (84 yaşında) Langenlois, Aşağı Avusturya, Avusturya
Partisi: Avusturya Sosyal Demokrat Partisi (SPÖ) Avusturya Özgürlük Partisi (FPÖ) Avusturya'nın Geleceği için İttifak (BZÖ) Floridsdorf için biz (WIFF)
Çocuk(lar): 2
Bitirdiği okul: Yüksekokul
Mesleği: Gazeteci ve siyasetçi
Hans Jörg Schimanek (23 Mart 1940 – 22 Aralık 2024), Avusturyalı gazeteci ve siyasetçi.
Hayatı

Schimanek, 23 Mart 1940'ta Viyana, Avusturya'da doğdu. Yüksekokul eğitimi gördü. Avusturya devlet televizyon kanalı ORF bünyesinde çalıştı. Dört farklı parti bünyesinde siyasete girerek 1999-2000 yılları arasında; Aşağı Avusturya Eyalet Parlamentosu'nda delege olarak yer aldı.
Evli iki çocuk babası olan Schimanek, 22 Aralık 2024'te yaşamını sürdürdüğü Langenlois, Aşağı Avusturya, Avusturya'da doğal nedenlerden 84 yaşında öldü.
Saray Hanımları Yeni Dokuma İpeği Hazırlıyor

| --- | --- |
, Çince: Çince: 搗練圖卷


Sanatçı: İmparator Huizong'a atfedilir; Orijinal: Zhang Xuan
Yıl: 12. yüzyılın başları
Tür: Mürekkep, ipek üzerine boya ve altın
Boyutlar: 466 cm × 37.7 cm (183 in × 148 in)
Konum: Boston Güzel Sanatlar Müzesi, Boston, ABD
"Saray Hanımları Yeni Dokuma İpeği Hazırlıyor" adlı ipek resim, Song Hanedanı İmparatoru Huizong'a atfedilir. Bu, Çinli sanatçı Zhang Xuan'ın kayıp eseri olan "Saray Hanımları Yeni Dokuma İpeği Hazırlıyor" adlı tablonun tek bilinen kopyasıdır. Resim, ilkbaharda düzenlenen ipek üretimiyle ilgili yıllık bir imparatorluk törenini tasvir ediyor. Tang hanedanının saray hanımlarından oluşan üç grubu iş başında gösteriyor. Ortadaki grupta, bir figür yerde iplik hazırlarken diğerleri taburede otururken dikiş dikiyor. Sağdaki dört hanımdan oluşan grup, ipeği tahta direklerle dövüyor. Soldaki ipeği gerdirip ütüleyen grup ile değneklerle döven sağ grup, üç boyutlu bir alan hissi yaratmak için elmas biçiminde tasvir edilmiştir.
Resim aslen Pekin'deki Saray Müzesi'nde korunmaktaydı ancak Ağustos 1912'de Boston Güzel Sanatlar Müzesi tarafından satın alınmıştır.
Nohut ekmeği

| Nohut ekmeği |
| --- | --- |

Ülke(ler): Türkiye
Türü: ekmek
Nohut Ekmeği ya da Nohutlu Ekmek çok eski dönemlerden beri Orta Asya'da yapılan ve Türk göçleri ile Anadolu ve Rumeliye yayılmış bir ekmek.
Tarihçe

Tarihte yapılan ilk mayalı ekmek türü olan[kaynak belirtilmeli] nohut ekmeği uzun süre bayatlamaması nedeniyle göçebeler tarafından tüketilen bir ekmek halini almıştır. Yapımı çok zahmetli olan[kaynak belirtilmeli] bu ekmek Anadolu ve Rumeli'de de yapılmaktadır.Osmanlı mutfağında bulunan ekmeklerdendir. Padişah için hazırlanırdı.
Yapılışı

Un, Su, Nohut Mayası, Tuz ile yapılan Nohut Ekmeği ilk olarak bir cam kavanoz içerisine bir miktar nohut ve sıcak su eklenerek 30 derecelik bir sıcaklıkta nohutun mayalanması beklenir.
Nohutların mayalanması sonrasında su ve un'dan yapılmış olan cıvık  harcın içine ilave edilir ve bir süre ılık ortamda kabarması beklenir. Daha sonra içerisine un eklenerek hamur haline getirilir ve bir tepsi içerisine konularak fırına verilir.
Yörelere Göre Çeşitleri > Elazığ Nohut Ekmeği

Elazığ'da sadece Ramazan ayına özel olarak üretilen ve her yıl sokaklarda tezgahlarda satılan nohut ekmeğidir.
Yörelere Göre Çeşitleri > Ödemiş Nohut Ekmeği

İzmir Ödemiş Nohut Ekmeği 20.04.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumuna tescillenmesi ve coğrafi işaret alması için başvuru yapılmıştır.
Sudatorium

Sudatorium; termal banyolar.
Sudatorium, mimaride Roma hamamlarının tonozlu bir terleme odası (sudor "ter") veya buhar banyosudur (Latince: sudationes, buhar). Romalı yazar Vitruvius (v. 2) bundan concamerata sudatio olarak söz eder. Buhar üretmek için su ilavesiyle yapılan laconicum veya kuru ısı banyosuna oldukça benzerdir.
Gerekli olan yüksek ısıyı elde etmek için tüm duvarlar, yan yana yerleştirilmiş, içinden sıcak hava ve suspensuradan gelen buharın çatıdaki bir çıkışa geçtiği dikdörtgen şeklinde kesitli dikey terakota baca borularıyla kaplanırdı.
Türkler ve Araplar Doğu Roma İmparatorluğu'nu fethettiklerinde bu özelliği kendi hamamlarında benimseyip bu sistemi geliştirdiler.
Fransa'nın Tunus'u işgali

Fransa'nın Tunus'u işgali 1881'de iki aşamada gerçekleşti: ilki (28 Nisan - 12 Mayıs) bir koruma antlaşmasının imzalanmasından önce ülkenin işgali ve güvenliğinin sağlanması, ikincisi ise (10 Haziran - 28 Ekim) bir isyanın bastırılmasından oluşuyordu. Kurulan Fransız Tunus pretokrası 20 Mart 1956'da Tunus'un bağımsızlığı ilan edilene kadar sürdü.
Erken temaslar

Tunus, 1574'teki fethinden beri Osmanlı İmparatorluğu'nun bir vilayeti olmasına rağmen, bir bey'in otoritesi altında büyük bir özerkliğe sahipti. 1770 yılında Fransız tuğamirali (Brigadier des Armées navales) Rafélis de Broves korsanlık eylemlerine misilleme olarak Bizerte, Garü'l-Mileh ve Münestir şehirlerini bombaladı. 19. yüzyılda Tunus'un Avrupa ile ciddi ticari temasları vardı ve ülkede Fransız, İtalyan ve İngiliz göçmenlerden oluşan bir nüfus vardı. Konsolosluklar tarafından temsil ediliyordu. Fransa ayrıca 19. yüzyılın ortalarında Tunus'a büyük bir borç vermişti. Tunus hükûmeti, toplanan verginin sadece beşte birini hazineye getiren verimsiz bir vergi sistemi ile devleti idare ediyordu. Ekonomi, bölgede yaşanan bir dizi kuraklık ve Berberi korsanların batılı filolar tarafından ortadan kaldırılmasıyla yıkıma uğradı. Son olarak, 16. yüzyılda Avrupalı güçlerle yapılan eski anlaşmalar, gümrük vergilerini %3 ile sınırladığı için Tunusluların dış ticaret üzerindeki kontrolünü zayıflattı. Sonuç olarak, Tunus'un küçük sanayisi özellikle tekstil alanındaki ithalatllar nedeniyle harap oldu.
Sömürge rekabeti

1870-1871 Fransa-Prusya Savaşı'nın ardından Fransa'nın uluslararası prestiji ciddi şekilde zarar gördü ve hem İtalya hem de Birleşik Krallık Tunus'taki nüfuzlarını güçlendirmeye çalıştı. İtalyan temsilci beceriksizliği nedeniyle başarısız oldu, ancak İngiliz temsilci Sir Richard Wood daha başarılıydı. Wood, Fransız etkisini kırmak için 1871'de Tunus'un yeniden Osmanlı İmparatorluğu'nun bir vilayeti haline getirilmesini sağladı, ancak bölgenin özerkliği de garanti altına alındı. Büyük Britanya ticari girişimler yoluyla etki yaratmaya çalışmaya devam etti, ancak bunlar başarılı olamadı. Fransa, Britanya ve İtalya arasında çeşitli Tunus toprak mülkiyeti anlaşmazlıkları da vardı.
Fransızlar, mevcut sömürgeleri Cezayir'e komşu olan Tunus'un kontrolünü ele geçirmek ve buradaki İtalyan ve İngiliz etkisini bastırmak istiyorlardı. 1878'deki Berlin Kongresi'nde, Büyük Britanya Kıbrıs'ın kontrolünü Osmanlılardan alırken Fransa'nın Tunus'u ele geçirmesi için gizli bir diplomatik anlaşma yapıldı. Fransa bunun için fırsat kollarken İtalya'nın Tunus ile ilgilendiğini öğrenince derhal harekete geçmeye karar verdi. Tunus topraklarının isyancı Humeyr grupları tarafından sığınak olarak kullanılması ve iki kabilenin birbiri ile çatışması Fransa'ya askeri müdahale için bir bahane oluşturdu.
İşgal Öncesi

1881 yılının başlarında Tunus'a girme hazırlıklarına başlar. Tarihçi Mehmet Özdemir'in yer verdiği Osmanlı arşiv ve belgelerine göre durumu ve Cezayir'e yapılan büyük Fransız Askeri sevkiyatı ve yığınağını fark eden Tunus beyi, 19 Nisan'da Fransa'ya karşı Osmanlı devletinden yardım ister, donanma ve asker talebinde bulunulur ama II. Abdülhamid ve Babıali donanmadaki savaş gemilerini göndererek Fransa'yı karşısına almak yerine, çeşitli çekincelerle bu yola başvurmaz. Tunus beyi Muhammed (Mehmed) Sadık Paşa'ya diplomatik çözüm ve Fransa ile iyi ilişkilerin korunması tavsiyesi verilir.
Sonuçları

Tunus'un işgali ve imzalanan Bardo Antlaşması'nı başta Osmanlı İmparatorluğu ve 2.Abdülhamid kabul etmez. Ancak o sırada II. Abdülhamid'in tutuklatmak istediği Midhat Paşa ise Bardo Antlaşması'nın imzalanmasından beş gün sonra, -Akşin'in iddiasına göre 16 Mayıs'ı 17 Mayıs 1881'e bağlayan akşamda İzmir'deki konağının kimliği belirsiz kişilerce basılması akabinde - İzmir Fransız Konsolosluğu'na sığınır. II. Abdülhamid de Midhat Paşa'nın teslim edilmesini istemiştir. II. Abdülhamid'in bu isteğine karşı gelmek Fransa'nın Tunus'a el koyma politikasını sekteye uğratabileceği ve geciktirebileceği için Fransa, Midhat Paşa'yı teslim etmeye karar verdi. Böylece Midhat Paşa Osmanlı Hükûmeti'ne teslim oldu. Fransa'nın Midhat Paşa'yı çabuk teslim etmesi, Tunus sorununda II. Abdülhamid'in yumuşamasını sağladı. II. Abdülhamid'in politikasındaki bu değişiklik, Tunus sorununun Fransa'nın çıkarına göre gelişmesini hızlandırmış ve Tunus'un Osmanlı'nın elinden çıkmasını kolaylaştırmıştı. 8 Haziran 1883'te Tunus beyince Bardo anlaşmasına ek Mersâ Antlaşması imzalanınca Tunus, Fransa'nın resmen tam idaresine girdi, sömürge halini aldı. Böylelikle Osmanlı Devleti de Tunus gibi çoğunlukla Müslümanların yaşadığı bir toprak parçasını daha kaybetmiş oldu.
Büyük Britanya ve Almanya ülkenin işgalini sessizce onaylarken, İtalya beyhude şekilde durumu protesto etti.
Böylece Tunus, Fransızlar için büyük yetkilere sahip bir Fransız Pretokrası haline geldi; Fransız Mukim aynı zamanda Başbakan, Devletin maliyesinin denetleyicisi ve silahlı kuvvetlerinin Başkomutanı oldu. 1882'de Paul Cambon, Bey'i esasen güçsüz bırakarak ve Tunus'u başka bir Fransız kolonisi olarak yöneterek Yerleşimci konumundan enerjik bir şekilde yararlandı.  Fransızlar 1898 yılında Bizerte'de önemli bir deniz üssü kurdular.
İtalya Afrika Talanında buna gecikmiş olarak 1911-12 Trablusgarp Savaşı ile karşılık verecek ve Libya'yı işgal edecektir.[kaynak belirtilmeli]
Bibliografya

Aldrich, Robert (15 Eylül 1996), Greater France: a history of French overseas expansion, European Studies, Basingstoke-London: Palgrave Macmillan, ISBN 978-0-312-16000-5
Randier (2006), La Royale, Babouji, ISBN 2-35261-022-2 .
Tunus'taki ileri karakolda Fransız Zuhaf süvari askerleri (Chasseurs d'Afrique), 1881.
Gaziantep'te 1984 Türkiye yerel seçimleri

25 Mart 1984 Yerel Seçimleri'nde (resmî adıyla 25 Mart 1984 Mahalli İdareler Yerel Seçimleri) Gaziantep Belediyesi ile 6 ilçenin ve 11 beldenin belediye başkanı seçilmiştir.
| Gaziantep  |
| --- | --- |
Seçmen sayısı: 227.608
Sandık sayısı: 764
ANAP: 11 / 18
DYP: 5 / 18 
MDP: 1 / 18 
SODEP: 1 / 18 
İlçelere göre seçim sonuçları
Gaziantep Merkez > Gaziantep

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Toplam seçmen sayısı | Toplam seçmen sayısı | Toplam seçmen sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı |
| 159.001 | 159.001 | 159.001 | 519 | 519 | 519 | 519 | 519 | 519 | 519 |

| Adaylık | Adaylık | Adaylık | Adaylık | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar |
| Kıs. | Kıs. | Parti | Aday | Oy sayısı | Oy oranı |  |  |  |  |
|  | ANAP | Anavatan Partisi | Mehmet Ömer Arpacıoğlu | 49.889 | %&0000000000000040.51000040,51 |  |  |  |  |
|  | SODEP | Sosyal Demokrasi Partisi | Esat Kaya Turgay | 36.284 | %&0000000000000029.46000029,46 |  |  |  |  |
|  | HP | Halkçı Parti | Sefer Başkaya | 18.669 | %&0000000000000015.16000015,16 |  |  |  |  |
|  | DYP | Doğru Yol Partisi | Aykut Kuranel | 7.288 | %&0000000000000005.9200005,92 |  |  |  |  |
|  | RP | Refah Partisi | Erdoğan Özateş | 7.241 | %&0000000000000005.8800005,88 |  |  |  |  |
|  | MDP | Milliyetçi Demokrasi Partisi | Nizamettin Karslıgil | 3.418 | %&0000000000000002.7800002,78 |  |  |  |  |
|  | BĞMSZ | Bağımsız | Feyzi Yonucuoğlu | 373 | %&0000000000000000.3000000,3 |  |  |  |  |
| Toplam | Toplam | Toplam | Toplam | 123.162 | 123.162 | 123.162 | 123.162 | 123.162 |  |
| Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | 11.963 | 11.963 | 11.963 | 11.963 | 11.963 |  |
Gaziantep Merkez > Gaziantep > Gaziantep beldeleri

|  > Belde |  > Kazanan parti |  > Aday |  > Oy sayısı |  > Oy oranı |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Arıl | Anavatan Partisi | Hacı Özer | 335 | %40,8 |  |  |  |  |  |  |  |
| Burç | Anavatan Partisi | Recep Gürkan | 283 | %51,3 |  |  |  |  |  |  |  |
| Körkün (Büyükşahinbey) | Anavatan Partisi | Ökkeş Yiğit | 370 | %56,9 |  |  |  |  |  |  |  |