stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mehdi Abbasov
Savaşlara katılımı

Abbasov Mehdi gösterdiği yiğitliye göre "Mikhaylo" lakabını almıştır. O, İçişleri Bakanlığı tarafından dört kez ödüllendirildi.
Mikhaylo'nun son savaşı 13 Ocak 1992'de yapıldı. Melikcan postu çevresinde şiddetli savaşlar vardı ve Mehdi her zaman ön sırada savaşıyordu. Bu savaşta keskin nişancı mermisi onu başından ağır yaraladı. Dövüş arkadaşı zor olsa bile, onu tehlikeli araziden çıkarmayı başardı, lakin bir süre sonra ebediyen gözlerini kapattı.
Ailesi

Bekardı.
Hatırası

Binbaşı Abbasov Mehdi Yusuf oğlu, Azerbaycan Cumhurbaşkanı'nın 6 Haziran 1992 tarihli ve 831 sayılı kararı ile "Azerbaycan Ulusal Kahramanı" adıyla  ödüllendirildi.
Bakü'deki Şehitliğe defn edilmiştir. Ismayilli bölgesinin eski Rushan köyü şimdi cesur bir savaşçının ödülü olarak  Mehdikand olarak adlandırılıyor. Ismailli ilinin merkezi caddelerinden biri onun ismini almıştır.
Mehdi Abbasov'un yaşamına ve savaşına adanmış "Özel hedef" adlı filmin bir sunumu 2018 yılında Ismayilli'de düzenlendi.
Sosyalist hesaplama tartışması

Sosyalist hesaplama tartışması ya da diğer bilinen adıyla iktisadi hesaplama tartışması, sosyalist bir ekonominin iktisadi hesaplamayı nasıl gerçekleştirebileceği üzerine yürütülen bir tartışmadır. Bu tartışma, değer yasası, para, sermaye malları için finansal fiyatlar ve üretim araçlarının özel mülkiyetinin bulunmaması gibi unsurlar dikkate alınarak yapılmaktadır. Daha spesifik olarak, sermaye piyasalarının yerine üretim araçlarının paylaşımında iktisadi planlamanın uygulanması ele alınır. Tartışmanın odak noktası ise, böyle bir düzenlemenin etkinlik ve verimlilik açısından kapitalizmden üstün olup olmayacağıdır.
Tartışma, sosyalizmin uygulanabilirliğine karşı çıkan Ludwig von Mises ve Friedrich Hayek tarafından temsil edilen Avusturya Okulu ile sosyalizmin hem uygulanabilir hem de kapitalizmden üstün olduğunu savunan Cläre Tisch (öncü olarak), Oskar Lange, Abba P. Lerner, Fred M. Taylor, Henry Douglas Dickinson ve Maurice Dobb başta olmak üzere neoklasik ve Marksist iktisatçılar arasında geçmiştir. Tartışmanın temel boyutlarından biri, sosyalist bir ekonomide değer yasasının rolü ve kapsamıyla ilgilidir. Sosyalizmde ekonomik koordinasyon ve hesaplama sorununa yönelik tartışmalar 20. yüzyıldan önce de sosyalist hareket içinde var olmakla birlikte, sosyalist hesaplama tartışması ifadesi 1920'lerde Mises'in sosyalizme yönelik eleştirileriyle ortaya çıkmıştır.
Bu tartışma, genellikle kapitalizm taraftarları ile sosyalizm taraftarları arasında geçen bir çatışma olarak görülse de, aslında önemli bir kısmı sosyalistlerin kendi içindeki görüş ayrılıklarına dayanır. Sosyalistler, sosyalist bir sistemde piyasaların ve paranın kullanımı ile değer yasasının varsayımsal bir sosyalist ekonomide ne ölçüde işlemeye devam edeceği konularında farklı düşüncelere sahiptir. Sosyalistler, genellikle hesaplama birimi konusunda üç ana görüşten birini benimsemiştir. Bu görüşler, sosyalizmde paranın hesaplama birimi olarak kalması, emek zamanının hesaplama birimi olarak kullanılması veya hesaplamaların doğrudan mallar üzerinden yapılması gerektiğini savunur.
Bu tartışma, sosyalist hareketin ortaya çıkışından bu yana, piyasa sosyalizmini, merkezi planlamayı ve merkezi olmayan planlamayı savunan sosyalistler arasında süregelmektedir. 20. yüzyılın sonları ve 21. yüzyılın başlarında, bu tartışmaya bilgi teknolojisi ve dağıtık ağlarının kullanımını piyasa sosyalizmi ve merkezi olmayan planlama için bir zemin olarak öneren yeni katkılar eklenmiştir.
Turuncu Hat (Montreal Metrosu)

| Turuncu Hat |
| --- | --- |

Lucien-L'Allier İstasyonuna gelen metro
Genel bilgiler
Yerel adı: Ligne Orange
Hat numarası: 2
Yer: Montreal, Quebec, Kanada
İlk - Son durak: Côte-Vertu Montmorency
İstasyonlar: 31
Hizmet
Türü: Metro
Sistem: Montreal Metrosu
İşletmeci(ler): Montreal Taşımacılık
Bakım tesisi: Plateau d'Youville, Saint-Charles, Montmorency, Centre d'attachement Duvernay, Snowdon kuyruk izleri ve bağlantı yolu, Côte-Vertu
Demiryolu araçları: Bombardier/Alstom MPM-10 (Azur)
Tarihçe
Açılış: 14 Ekim 1966
28 Nisan 1980: Place-Saint-Henri'nin batı uzantısının açılışı
7 Eylül 1981: Snowdon'a kuzey uzantısının açılması
Teknik bilgiler
Hat uzunluğu: 30,0 km (18,6 mi)
Elektrikleme: "Üçüncü ray", rayın her iki tarafındaki kılavuz çubuk'larda 750 V DC
Çalışma Hızı: 25-72 km/sa (16-45 mph)
Turuncu Hat (Fransızca: Ligne orange), Hat 2 (Fransızca: Ligne 2) olarak da bilinir, Montreal, Quebec, Kanada'daki Montreal Metrosu'nun dört metro hattından en uzunu ve ilk planlanmış olanıdır. İlk ağın birinci etabını oluşturmuş ve 1980'den 1986'ya kadar uzatılmıştır. 28 Nisan 2007'de Laval'da üç yeni istasyon açılarak Montreal Adası'ndan ayrılan ikinci hat haline gelmiştir.
Turuncu Hat 30 kilometre (19 mi) uzunluğundadır ve 31 istasyondan oluşmaktadır. Montreal'deki en uzun metro hattıdır ve Toronto Metrosu'nun Hat 1'inden sonra Kanada'daki en uzun ikinci metro hattıdır. Metro ağının geri kalanı gibi bu hatta tamamen yer altındadır. Hat, Montreal'in batısındaki Côte-Vertu'dan Montreal'in kuzeybatısındaki Laval'daki Montmorency'ye U şeklinde (Hat 1 Yonge-Üniversite'ye benzer şekilde) hizmet vermektedir.
Tarihçe

3 Kasım 1961 tarihinde Montreal Belediye Meclisi 16 kilometre (9,9 mi) uzunluğundaki ilk Metro ağını onaylamıştır. Hat, şehir merkezinin kuzeyinden, Crémazie istasyonu'ndan çeşitli konut mahallelerinden geçerek Place-d'Armes istasyonu'ndaki iş bölgesine uzanacaktı.
Turuncu Hat üzerindeki çalışmalar 23 Mayıs 1962 tarihinde Jarry Caddesi'nin güneyindeki Berri Caddesi üzerinde başlamıştır. Kasım 1962'de Montreal şehri 1967 Uluslararası ve Evrensel Fuarı (yaygın olarak Expo 67 olarak bilinir) ile ödüllendirildiğini öğrendi. Expo 67 sırasında beklenen ulaşım talebini daha iyi karşılamak için 6 Ağustos 1963 tarihinde kuzeyde Sauvé ve Henri-Bourassa istasyonlarının ve güneyde Square-Victoria-OACI ve Bonaventure istasyonlarının eklenmesine karar verildi.
14 Ekim 1966'da Henri-Bourassa ve Place-d'Armes arasındaki bölüm açılarak mevcut metro ağının bir parçasını oluşturdu. Daha küçük bölümlerin tamamlanması birkaç ay gecikti. 6 Şubat 1967'de Place-d'Armes'dan Square-Victoria-OACI'ya kadar olan bölüm açıldı ve bunu 13 Şubat 1967'de Bonaventure seyretti.
İlk hattın açılmasından önce, Batı Adası da dahil olmak üzere her yönde uzantılar önerilmiştir.[kaynak belirtilmeli] "Horizon 2000" başlıklı 1967 Kentsel Planında, Montreal'a yirminci yüzyılın sonuna kadar yaklaşık 100 mil (160 km)'lik bir ağ inşa etmeyi planlamıştır. 12 Şubat 1971'de Montreal Kentsel Topluluğu konseyi metronun genişletilmesi için C$430 milyon borçlanmaya izin verdi. Bu miktar 1973 yılında 665 milyon C$'a, 1975 yılında ise 1,6 milyar C$'a yükselmiştir. Bu genişleme planı, Turuncu Hattın batıya doğru 205 kilometre (127 mi) uzatılması, 16 yeni istasyon eklenmesi ve yeni bir garaj inşası maliyetlerini içermekteydi. Son istasyon olan Salaberry, Bois-Franc banliyö demiryolu istasyonu ile intermodal bir istasyon olacaktı.
Başlangıçtan itibaren, plan metroyu kuzeybatıya doğru genişletmekti, ancak 1976 Yaz Olimpiyatları'na hazırlık olarak Yeşil Hat'ın genişletilmesindeki büyük maliyet aşımları, 1976'da yeraltı genişletmelerinde bir moratoryum da dahil olmak üzere birkaç yıllık gecikmelere yol açtı. Maliyetleri düşürmek için planlanan üç istasyon (Poirier, Bois-Franc, De Salaberry) ve hattın sonundaki bir bakım atölyesi kapatıldı.
1979 yılında Ulaştırma Bakanı Denis de Belleval, metronun Du Collège'e kadar uzatılmasını ve hattın geri kalanının yer üstüne uzatılmasını önerdi. Bu ulaşım planı Montreal Kentsel Topluluğu belediye başkanları tarafından reddedildi. Moratoryum Şubat 1981'de, Côte-Vertu adında bir ek istasyonun inşasını onaylayan yeni bir anlaşma ile kaldırıldı. Du Collège'in bir terminus rolü oynaması uygun görülmedi.
Batı kesimi 1980'lerde inşa edilmiş ve birkaç aşamada açılmıştır. 28 Nisan 1980'de Bonaventure'dan Place-Saint-Henri'ye uzatıldı. Hat buradan 7 Eylül 1981'de Snowdon'a, 4 Ocak 1982'de Côte-Sainte-Catherine'e, 29 Haziran'da ise Côte-Sainte-Catherine'e uzatılmıştır, 1982'de Plamondon'a, 9 Ocak 1984'te Du Collège'e ve son olarak da batı kenarına 3 Kasım 1986'da Côte-Vertu istasyon inşaat edildi.
Tarihçe > Laval uzantısı

Yirmi yıl aradan sonra, doğu kesimi Henri-Bourassa'dan Laval şehrine kadar üç istasyonla uzatıldı. Uzatma için Rivière des Prairies altında 52 kilometre (32 mi)'lik tünel kazılması gerekmiştir. Üç istasyon Cartier, De la Concorde ve Montmorency idi. Montmorency istasyonu Collège Montmorency ve Université de Montréal'in Laval kampüsüne yakındır.
Laval uzantısının açılışı 26 Nisan 2007 tarihinde yapılmış ve 28 Nisan tarihinde halka açılmıştır. Tamamen eski Fransızca: Agence métropolitaine de transport için yetki veren Quebec Hükümeti tarafından finanse edilmiştir. (AMT) (şimdi ARTM) projeyi gerçekleştirmek için görevlendirilmiştir. STM, AMT için bir alt yüklenici olarak hareket etti ve sabit ekipmanın kurulumundan sorumluydu. Proje, Turuncu Hattı 52 kilometre (32 mi), 49 kilometre (30 mi), Montmorency'den geçen depo hariç, yaklaşık 143.27 milyon C$/km maliyetle uzatmıştır. Genişletmenin toplam maliyeti $745 milyon olmuştur. Bu tutara, 2008 yılında des Laurentides ve Cartier kesişiminin kuzeydoğusunda yer alan Libellules Park'taki Cartier istasyonuna ikinci bir giriş inşa etmek için 12,4 milyon dolar eklenmiştir.
Stokes sayısı

Stokes sayısının farklı etkilerini gösteren bir illüstrasyon. Turuncu ve yeşil yörüngeler, sırasıyla küçük ve büyük Stokes sayıları için verilmiştir. Turuncu eğri, birden küçük Stokes sayısına sahip ve akış çizgilerini (mavi) takip eden bir parçacığın yörüngesini, yeşil eğri ise birden büyük Stokes sayısına sahip ve akış çizgilerini takip etmeyen bir parçacığın yörüngesini göstermektedir. Bu parçacık, sarı renkle gösterilen noktada engellerden birine (kahverengi daireler) çarpmaktadır.
Stokes sayısı (Stk), George Gabriel Stokes'un adını taşıyan ve parçacıkların bir akışkan akışı içerisinde süspansiyonda gösterdiği davranışı karakterize eden bir boyutsuz sayıdır. Stokes sayısı, bir parçacığın (veya damlanın) karakteristik zamanı ile akışın veya bir engelin karakteristik zamanı arasındaki oran olarak şu şekilde tanımlanır:
Burada,  t_{0} parçacığın relaksasyon süresi (İng. relaxation time; sürüklenme nedeniyle parçacık hızının üstel olarak azaldığı zaman sabiti),  u_{0} engelden uzakta akışın akışkan sürati ve  l_{0} engelin karakteristik boyutu (genellikle çapı) veya akıştaki karakteristik bir uzunluk ölçeğidir (örneğin sınır tabakası kalınlığı). Düşük Stokes sayısına sahip bir parçacık akış çizgilerini takip eder (mükemmel adveksiyon), oysa büyük Stokes sayısına sahip bir parçacık ataletinin etkisi altındadır ve başlangıç yörüngesini izlemeye devam eder.
Stokes akışı durumunda, yani parçacık (veya damlacık) Reynolds sayısı yaklaşık olarak birden küçük olduğunda, parçacığın sürükleme katsayısı Reynolds sayısının kendisiyle ters orantılıdır. Bu durumda, parçacığın karakteristik zamanı şu şekilde ifade edilebilir:
Burada,  \rho _{p} parçacığın yoğunluğu,  d_{p} parçacık çapı ve  \mu _{g} akışkanın dinamik viskozitesidir.
Deneysel akışkan dinamiğinde, Stokes sayısı, parçacık görüntü velocimetrisi (PIV) deneylerinde, çok küçük parçacıkların türbülanslı akışlara katılması ve akışkan hareketinin hızını ve yönünü (aynı zamanda akışkanın hız alanı olarak da bilinir) belirlemek amacıyla optik olarak gözlemlenmesi durumunda bir akış izleyici doğruluğu ölçütüdür. Kabul edilebilir izleme doğruluğu için, parçacık yanıt süresi, akışın en küçük zaman ölçeğinden daha hızlı olmalıdır. Küçük Stokes sayıları daha iyi izleme doğruluğunu gösterir;  \mathrm {Stk} \gg 1 durumunda, parçacıklar özellikle akışın ani bir şekilde yavaşladığı yerlerde akıştan ayrılacaktır.  \mathrm {Stk} \ll 1 durumunda, parçacıklar akış çizgilerini yakından takip eder. Eğer  \mathrm {Stk} <0.1 ise, izleme doğruluğu hataları yüzde 1'in altında kalır.
Parçacık görüntü velocimetrisinde (PIV) relaksasyon süresi ve izleme hatası

Stokes sayısı, daha önce tartışıldığı gibi, PIV veri setlerinin kalitesini değerlendirmek için bir ölçüt sunar. Ancak, her uygulamada karakteristik bir hız veya uzunluk ölçeğinin tanımı açık olmayabilir. Bu yüzden, izleme gecikmesinin nasıl ortaya çıktığını daha iyi anlamak için, Stokes rejimindeki bir parçacığın diferansiyel denklemlerinin tanımlanması gereklidir. Belirli bir hızla  v_{p}(t) hareket eden bir parçacık, akışkanın değişken hız alanıyla karşılaşacaktır. Parçacığın Lagrangian referans çerçevesinde akışkanın hızının  v_{f}(t) olduğunu varsayalım. Bu hızlar arasındaki fark, parçacığın yolunu düzeltmek için gerekli sürükleme kuvvetini oluşturur:
Stokes sürükleme kuvveti şu şekilde tanımlanır:
Parçacığın kütlesi ise şu şekilde hesaplanır:
Bu bağlamda, Newton'un ikinci yasasına göre parçacığın ivmesi şu şekilde bulunabilir:
Relaksasyon süresi olan  t_{0}={\frac {\rho _{p}d_{p}^{2}}{18\mu _{g}}} yerine konularak, ifade şu hale getirilir:
Yukarıdaki birinci derece diferansiyel denklem, Laplace dönüşümü yöntemi ile şu şekilde çözülebilir:
Bu çözüm, frekans alanında, karakteristik zamanı  t_{0} olan birinci dereceden bir sistemi tanımlar. Bu nedenle, −3 dB kazanç (kesim) frekansı şu şekilde olacaktır:
Kesim frekansı ve parçacık transfer fonksiyonu, yan panelde çizilen grafikte, dengesiz akış uygulamalarında PIV hatasının ve bu hatanın türbülans spektral nicelikleri ve kinetik enerji üzerindeki etkisinin değerlendirilmesini sağlar.
Şok dalgası üzerinden geçen parçacıklar

Önceki bölümde tartışılan parçacık izleme yanılma hatası, frekans alanında belirgindir, ancak parçacık hareketinin akış alanı ölçümleri yapmak amacıyla izlendiği durumlarda (örneğin, parçacık görüntü velocimetrisinde) bunu değerlendirmek zor olabilir. Yukarıda belirtilen diferansiyel denklemin basit fakat anlamlı bir çözümü, zorlama fonksiyonu  v_{f}(t)=V_{u}-\Delta VH(t) bir Heaviside basamak fonksiyonu olduğunda mümkündür; bu, bir şok dalgası üzerinden geçen parçacıkları temsil eder. Bu durumda,  V_{u} şokun yukarısındaki akış hızıdır;  \Delta V ise şok boyunca meydana gelen hız düşüşüdür.
Bir parçacığın basamak yanıtı basit bir üstel fonksiyondur:
Hızı zamanın bir fonksiyonu olarak, parçacık hız dağılımını mesafenin bir fonksiyonu olarak dönüştürmek amacıyla,  x yönünde 1 boyutlu bir hız sıçraması olduğunu varsayalım. Şok dalgasının  x=0 konumunda olduğunu varsayalım ve ardından önceki denklemi entegre edelim:
\Delta t=3t_{0} (hızın \% 95 değişim süresi) relaksasyon süresini dikkate alarak, şu sonucu elde ederiz:
Bu durum, parçacık hızının, şok dalgasından itibaren  x_{{\text{particle}},95\%} mesafede aşağı akış hızının  \%5'ine yerleşeceği anlamına gelir. Pratikte bu, bir PIV sistemi için şok dalgasının yaklaşık olarak bu  x_{{\text{particle}},95\%} mesafesi kadar bulanık görüneceği anlamına gelir.
Örneğin, durgunluk sıcaklığı 298 K ve Mach sayısı  M=2 olan normal bir şok dalgasını düşünelim.  d_{p}=1~\mu {\text{m}} çapındaki bir propilen glikol parçacığı, akışı  x_{{\text{particle}},95\%}=5{\text{ mm}} kadar bulanıklaştıracaktır; oysa  d_{p}=10~\mu {\text{m}} çapındaki bir parçacık, akışı  x_{{\text{particle}},95\%}=500{\text{ mm}} kadar bulanıklaştıracaktır (bu, çoğu durumda kabul edilemez PIV sonuçları verecektir).
Bir şok dalgası, akışın ani yavaşlamasının en kötü senaryosu olmasına rağmen, PIV'deki parçacık izleme hatasının etkisini ve bu hatanın hız alanlarının  x_{{\text{particle}},95\%} mertebesindeki uzunluk ölçeklerinde bulanıklaşmasına neden olduğunu gösterir.
Non-Stokesian sürükleme rejimi

Önceki analiz, ultra-Stokesian rejiminde doğru olmayacaktır, yani parçacık Reynolds sayısı birden çok daha büyük olduğunda geçerli değildir. Mach sayısının birlikten çok daha küçük olduğunu varsayarak, Israel ve Rosner tarafından genelleştirilmiş bir Stokes sayısı formu gösterilmiştir.
{\text{Stk}}{\text{e}}={\text{Stk}}{\frac {24}{{\text{Re}}{o}}}\int _{0}^{{\text{Re}}_{o}}{\frac {d{\text{Re}}^{\prime }}{C_{D}({\text{Re}}^{\prime }){\text{Re}}^{\prime }}}
Burada  {\text{Re}}_{o}, "parçacık serbest-akış Reynolds sayısı" olarak tanımlanır,
{\text{Re}}_{o}={\frac {\rho _{g}|\mathbf {u} |d_{p}}{\mu _{g}}}
Ek olarak tanımlanan fonksiyon  \psi ({\text{Re}}_{o}) ise; non-Stokesian sürükleme düzeltme faktörünü ifade eder,
{\text{Stk}}{e}={\text{Stk}}\cdot \psi ({\text{Re}}{o})
Bu fonksiyon şu şekilde tanımlanır,
\psi ({\text{Re}}{o})={\frac {24}{{\text{Re}}{o}}}\int _{0}^{{\text{Re}}_{o}}{\frac {d{\text{Re}}^{\prime }}{C_{D}({\text{Re}}^{\prime }){\text{Re}}^{\prime }}}
Sınırlandırıcı parçacık serbest-akış Reynolds sayıları dikkate alındığında,  {\text{Re}}{o}\to 0 olduğunda  C_{D}({\text{Re}}{o})\to 24/{\text{Re}}_{o} ve dolayısıyla  \psi \to 1 olur. Bu nedenle, beklenildiği gibi Stokesian sürükleme rejiminde düzeltme faktörü birdir. Wessel & Righi  \psi 'yi Schiller & Naumann'ın bir küre üzerindeki sürükleme için ampirik korelasyonundan  C_{D}({\text{Re}}) kullanarak değerlendirmiştir.
\psi ({\text{Re}}{o})={\frac {3({\sqrt {c}}{\text{Re}}{o}^{1/3}-\arctan({\sqrt {c}}{\text{Re}}{o}^{1/3}))}{c^{3/2}{\text{Re}}{o}}}
Burada sabit  c=0.158 olarak alınmıştır. Geleneksel Stokes sayısı, büyük parçacık serbest-akış Reynolds sayıları için sürükleme kuvvetini önemli ölçüde küçümseyecektir. Bu da parçacıkların akış yönünden sapma eğilimini fazla tahmin edecektir. Bu durum, sonraki hesaplamalarda veya deneysel karşılaştırmalarda hatalara yol açacaktır.
Anizokinetik parçacık örneklemesinin uygulanması

Örneğin, Belyaev ve Levin tarafından tanımlanan hizalanmış, ince duvarlı dairesel bir nozul aracılığıyla parçacıkların seçici olarak yakalanması şu şekilde ifade edilmektedir:
burada  c parçacık konsantrasyonu,  u hız ve alt simge 0, nozulun oldukça yukarısındaki koşulları belirtir. Karakteristik mesafe nozulun çapıdır. Bu durumda Stokes sayısı şu şekilde hesaplanır,
burada  V_{s} parçacığın çökelme hızı,  d örnekleme tüpünün iç çapı ve  g yerçekimi ivmesidir.
Diğer okumalar

Fuchs, N. A. (1989). The mechanics of aerosols. New York: Dover Publications. ISBN 978-0-486-66055-4.
Hinds, William C. (1999). Aerosol technology: properties, behavior, and measurement of airborne particles. New York: Wiley. ISBN 978-0-471-19410-1.
Snyder, WH; Lumley, JL (1971). "Some Measurements of Particle Velocity Autocorrelation Functions in a Turbulent Flow". Journal of Fluid Mechanics. Cilt 48. ss. 41-71. Bibcode:1971JFM....48...41S. doi:10.1017/S0022112071001460.
Collins, LR; Keswani, A (2004). "Reynolds number scaling of particle clustering in turbulent aerosols". New Journal of Physics. 6 (119). s. 119. Bibcode:2004NJPh....6..119C. doi:10.1088/1367-2630/6/1/119 .
| g t Akışkanlar mekaniğindeki boyutsuz sayılar |
| --- | --- |
 Arşimet  Atwood  Bagnold  Bejan  Biot  Bond  Brinkman  Cauchy  Chandrasekhar  Damköhler  Darcy  Dean  Deborah  Dukhin  Eckert  Ekman  Eötvös  Euler  Froude  Galilei  Graetz  Grashof  Görtler  Hagen  Iribarren  Kapiller  Kapitza  Keulegan–Carpenter  Knudsen  Laplace  Lewis  Mach   Marangoni  Morton  Nusselt  Ohnesorge  Péclet  Prandtl manyetik  türbülanslı  Rayleigh  Reynolds manyetik  Richardson  Roshko  Rossby  Rouse  Schmidt  Scruton  Sherwood  Shields  Stanton  Stokes  Strouhal  Stuart  Suratman  Taylor  Ursell  Weber  Weissenberg  Womersley 
PIV için izleme doğruluğu açısından iki farklı parçacık boyutunun karşılaştırılması. Propilen glikolün simüle edilmiş parçacıkları (mavi noktalar) durgunluk noktası akış alanında (gri akış çizgileri) taşınmaktadır. 1 mm parçacıkların durgunluk plakasına çarptığına, 0.1 mm parçacıkların ise akış çizgilerini takip ettiğine dikkat edin.
Havada farklı parçacık çapları için propilen glikol parçacığının Bode grafiği.
\psi , küresel bir parçacık için non-Stokesian sürükleme düzeltme faktörünü tanımlar
Zeki Doğan

| Mehmet Zeki Doğan 1331-HV> PLT.SV.3 |
| --- | --- |

Doğum: 1895 İstanbul
Ölüm: 17 Mart 1961 (66 yaşında)
Bağlılığı:  Osmanlı (1914-1919)    Türkiye (1919-1951)
Hizmet yılları: 1914-1951
Rütbesi: Orgeneral
Komutası: 14. Süvari Alayı, 1. Tayyare Tugayı, Millî Savunma Bakanlığı Hava Müsteşarlığı, Türk Hava Kuvvetleri
Çatışma/savaşları: I. Dünya Savaşı   Türk Kurtuluş Savaşı
Ödülleri:      

Zeki Doğan'ın İstanbul Havacılık Müzesi'ndeki büstü.
Mehmet Zeki Doğan, (1895, İstanbul - 17 Mart 1961), Türk asker.
27 Ekim 1913 tarihinde Harp Okulu'na girdi. Harp Okulu'nun 2. sınıfında, 1914 yılında I. Dünya Savaşı çıkınca savaş şartları sebebiyle Süvari Asteğmen rütbesine terfi etti. 1914-1918 yılları arasında çeşitli süvari birliklerinde takım komutanlığı yaptı. Sina Cephesinde 4. Ordu emrinde iken 18 Eylül 1918 - 25 Mayıs 1919 tarihleri arasında esir düştü. Esaretten sonra İstanbul'a döndü.
1919 yılında Anadolu'ya geçerek Türk Kurtuluş Savaşı'na katıldı. Büyük Taarruz sırasında komutası altındaki 14. Süvari Alayı ile birlikte İzmir'e giren ilk Türk komutanlarından biri oldu. 15 Mayıs 1924 tarihinde hava sınıfına geçti. 1 Mayıs 1925 tarihine kadar havacılık tahsili gördü. 1940 yılında Tuğgeneral rütbesine terfi etti. Bu rütbede 1. Tayyare Tugay Komutanlığı, Millî Savunma Bakanlığı Hava Müsteşarlığı görevlerini yürüttü. 1942 yılında Tümgeneral rütbesine terfi etti. 4 Şubat 1944 tarihinde Türk Hava Kuvvetleri'nin ilk komutanı olarak atandı. Hava Kuvvetleri Komutanı iken 1945 yılında Korgeneral rütbesine, 1948 yılında Orgeneral rütbesine terfi etti. Bu görevden 7 Haziran 1950 tarihinde ayrılarak Yüksek Askerî Şûra üyeliği görevine atandı. Bu görevde iken 1 Ekim 1951 tarihinde emekliye ayrıldı. 17 Mart 1961 yılında öldü.
Gümüş Liyakat Madalyası, Harp Madalyası, Alman Harp Madalyası, İftihar Madalyası, 5. Rütbeden Kılınçlı Mecidi Nişanı, 2. Rütbeden Alman Demir Haç, Kılıçlı İmtiyaz Madalyası ve Kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası'na sahiptir.
Özel yaşamı

Doğan, İngilizce bilmekteydi ve ayrıca evli ve 2 çocuk babasıydı.
Silvia Pinal

| Silvia Pinal |
| --- | --- |
Silvia Pinal, 1960
Doğum: 12 Eylül 1931 Guaymas, Sonora, Meksika
Ölüm: 28 Kasım 2024 (93 yaşında)
Meslek: Oyuncu

Silvia Pinal, (12 Eylül 1931 - 28 Kasım 2024), Meksikalı sinema ve tiyatro oyuncusu, yapımcı.
İspanyol yönetmen Luis Buñuel'in Viridiana, Yokedici Melek ve Simón del Desierto gibi filmlerinde rol almıştır.