stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ahmed Yüksel Özemre
Eserleri > Ders kitapları > Telif

1. Nötronların Difüzyon Teorisi Cild:1; İTÜ Nükleer Enerji Enstitüsü Yay., 320 sayfa, (2 baskı).
2. Nötronların Difüzyon Teorisi Cild:2; İTÜ Nük.Ener.Enst. Yay., 310 sayfa.
3. Contributions à la Théorie de la Diffusion des Neutrons Dépendant du Temps; İTÜ Nük.Ener. Enst.Yay., 60 sayfa.
4. Çağdaş Fiziğe Giriş Çözümlü Problem Kitabı [Şehsuvar Zebitayan ile birlikte]; İTÜ Elektrik Fakültesi Yay. ve İst.Üniv.Fen Fak. Yay. 190 sayfa, (2 baskı)
5. Çağdaş Fiziğe Giriş Ders Kitabı; İTÜ Elek. Fak.Yay. ve İst.Üniv. Fen Fak. Yay. 198 sayfa, (3 baskı).
6. Teorik Fizik Dersleri Cild 1: Fizikte Matematik Metotlar; İst.Üniv.Fen Fak. Yay., 360 sayfa (İTÜ/1971 basımının tıpkıbasımı), (2 baskı)
7. Teorik Fizik Dersleri Cild 2: Klâsik Teorik Mekanik; İst.Üniv.Fen Fak.Yay., 280 sayfa. (2 baskı)
8. Teorik Fizik Dersleri Cild 4: Klâsik Elektrodinamiğe Giriş; İst.Üniv. Fen Fak.Yay., 135 sayfa.
9. Teorik Fizik Dersleri Cild 4/I: Klâsik Elektrodinamiğe Giriş Çözümlü Problem Kitabı; [Hâşim Mutuş ile birlikte], İst.Üniv. Fen Fak.Yay., 60 sayfa.
10. Teorik Fizik Dersleri Cild 5: Isı Teorisi; İst.Üniv. Fen Fak.Yay., 210 sayfa, (2 baskı).
11. Teorik Fizik Dersleri Cild 5/I: Isı Teorisi Çözümlü Problem Kitabı [Emine Rıza ile birlikte]; İst. Üniv. Fen Fak.Yay., 300 sayfa.
12. Teorik Fizik Dersleri Cild 7: Gravitasyonun Rölâtivist Teorileri; İst. Üniv.Fen Fak. Yay., 202 sayfa.
13. Teorik Fizik Dersleri Cild 8: Kozmolojiye Giriş; İst. Üniv.Fen Fak. Yay., 142 sayfa.
Eserleri > Ders kitapları > Tercüme

14. G.Mardus: Çözülmüş Atom Fiziği Problemleri; İTÜ Nük. Ener. Enst. Yay., 62 sayfa, 1962. (Almancadan)
15. N.Kazarinoff: Geometrik Eşitsizlikler; Türk Matematik Derneği Yay., 160 sayfa, 1963. (İngilizceden)
16. J.D.Jackson: Kuvantum Mekaniği Matematiğine Giriş, İTÜ Nük. Ener. Enst. Yay., 112 sayfa, 1965. (İngilizceden)
17. H.L.Garabedian: Reaktör Kritikliğinin Difüzyon Teorisine Göre Analitik Vecheleri, İTÜ Nük.Ener.Enst.Yay., 54 sayfa, 1966. (İngilizceden)
18. J.Horowitz, M.Cadilhac, P.Reuss: Hızlı Reaktörlerin Fiziğinin Matematik Temelleri; İTÜ Nük.Ener.Enst.Yay., 75 sayfa, 1969 (İngilizceden)
19. D.Meneghetti: Hızlı Reaktörlerin Fiziksel Analizine Giriş; İTÜ Nük.Ener. Enst.Yay., 104 sayfa, 1966. (İngilizceden)
20. Mehmet Ali Birant: Cappadoce; And Kartpostal ve Yayınları, 104 sayfa, İstanbul 1991. (Türkçeden Fransızcaya)
21. Mehmet Ali Birant: Cappadoccia; And Kartpostal ve Yayınları, 104 sayfa, İstanbul 1991. (Tükçe'den İtalyancaya)
22. Toshihiko İzutsu: İbn Arabî'nin Fusûs'undaki Anahtar-Kavramlar; (3 baskı), Kaknüs Yayınları, 400 sayfa, Üsküdar Haziran 1998. (İngilizceden). (Türkiye Yazarlar Birliği 1998 Çeviri Ödülü)
23. Toshihiko İzutsu: Tao-culuk'daki Anahtar-Kavramlar/İbn Arabî ile Lao-Tzû ve Çuang-Tzû'nun Mukāyesesi, (2 baskı), Kaknüs Yayınları, 304 sayfa, Üsküdar Eylûl 2001 (İngilizceden)
24. Ahmad 'Abd al Waliyy Vincenzo: Gökten İnen Kitap, [Kızı Fezâ Özemre ile birlikte İtalyancadan] 360 sayfa, Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı Yayınları, İstanbul 2007.
Eserleri > Diğer telif eserleri

25. İlimde Demokrasi Olmaz, 2. baskısı Pınar Yayınları, 316 sayfa, İstanbul 2003.
26. Türkiye'nin Çernobil Çilesi, Nehir Yayınları, 287 sayfa, İstanbul 1993.
27. İslâm'da Aklın Önemi ve Sınırı, 2. baskısı Kırkambar Yayınları, 380 sayfa, İstanbul 1998.
28. Üsküdar'da Bir Attâr Dükkânı, 6. baskısı Kubbealtı Neşriyât, 112 sayfa, İstanbul 2006.
29. Gel De Çık İşin İçinden, 5. baskısı Kubbealtı Neşriyât, 166 sayfa, İstanbul 2007.
30. Geçmiş Zaman Olur Ki..., Kubbealtı Neşriyât, 247 sayfa, İstanbul 1998.
31. Kâmil Mürşidin Portresi [Editörü Necmettin Şahinler], Kaknüs – Furkan Yayınları, 127 sayfa, Üsküdar 1998.
32. Aklın Yolu İlimdir (Cemâl Uşşak ile birlikte), Kırkambar Yayınları, 308 sayfa, İstanbul 1999.
33. Kur'ân-ı Kerîm ve Tabiat İlimleri (Tenkidî Bir Yaklaşım), Kaknüs – Furkan Kitabevi, 110 sayfa, Üsküdar 1999.
34. 50 Soruda Türkiye'nin Nükleer Enerji Sorunu, [Prof.Dr. Ahmet Bayülken ve Prof.Dr. Şarman Gençay ile birlikte], 2. baskısı Kaknüs Kitabevi, 71 sayfa, Üsküdar 2000.
35. Portreler, Hâtıralar..., Kubbealtı Neşriyât, 355 sayfa, İstanbul 2001.
36. Din, İlim, Medeniyet (Düşünceler), Pınar Yayınları, 352 sayfa, İstanbul 2002.
37. Ah Şu Atom'dan Neler Çektim!, Pınar Yayınları, 400 sayfa, Pınar Yayınları 2002.
38. Toma'ya Göre İncîl ya da Hz İsâ'nın 114 Hadîsi, 3. baskısı Timaş Yayınları, 295 sayfa, İstanbul 2005.
39. Üsküdar, Ah Üsküdar!..., 4, baskısı Kubbealtı Neşriyât, 336 sayfa, İstanbul 2006.
40. Muhabbet ve Mücâdele Mektupları, İstanbul Yayınları, 344 sayfa, İstanbul 2002
41. Fiziksel Realite Meselesine Giriş, Pınar Yayınları – Açılımkitap, 137 sayfa, İstanbul 2005.
42. Kâmil Mürşidlerin Mîrâsı, [Necmettin Şahinler ile birlikte], 2. baskısı Timaş Yayınları, 352 sayfa, İstanbul 2005.
43. Çernobil Komplosu, Bilge Yayınları, 334 sayfa, İstanbul 2004.
44. Üsküdar'ın Üç "Sırlı"sı, 3. baskısı Kubbealtı Neşriyât, 112 sayfa, İstanbul 2007.
45. Akademik Yıllarım (1958-1983), Boğaziçi Yayınevi, 504 sayfa, İstanbul 2004.
46. Din ve Misyonerlik, Pınar Yayınları, 184 sayfa, İstanbul 2004.
47. XX. Yüzyılda Fiziğe Yön Verenler, Boğaziçi Yayınevi, 461 sayfa, İstanbul 2005.
48. Çağdaş İlmî Tefsirde Vehmin Egemenliği, Etkileşim Yayınları, 212 sayfa, İstanbul 2006.
49. Vahye Göre Akıl - İslâm'da Aklın Önemi ve Sınırı, 574 sayfa, Şûle Yayınları, İstanbul 2006.
50. Galatasarayı Mekteb-i Sultânîsi'nde Sekiz Yılım, Kubbealtı Neşriyâtı, 340 sayfa, İstanbul 2006.
51. Hasretini Çektiğim Üsküdar, Kubbealtı Neşriyâtı, sayfa, İstanbul 2007.
52. Abdülkādir El Cezâirî'nin Kitâbü-l Mevâkıf'ından Seçmeler ve Yorum
53. Râşid Erer'in Türklere Karşı Haçlı Seferleri, Kaknüs Kitabevi, 181 sayfa, Üsküdar 2002.
54. Fehmi Tandaç'ın Öz Söz (Henüz basılmadı)
Ayrıca
55. Doğumunun 100. Yılında Atatürk'e Armağan: İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi'nde Çeşitli Fen Bilimi Dallarının Cumhuriyet Dönemindeki Gelişmesi ve Milletlerarası Bilime Katkısı, Yayınlayan: İst.Üniv. Fen Fakültesi, 173 sayfa, İstanbul 1982.
56. Sâlim Yorgancıoğlu'nun Üsküdar Dergâhları, Yayınlayan: Üsküdar Belediye Başkanlığı, 152 sayfa, Üsküdar 2004.
isimli eserlerin de editörlüğünü yapmıştır.
Edib Çiçekli

| Edib Çiçekli Arapça: أديب الشيشكلي |
| --- | --- |

11. Suriye Devlet Başkanı
Görev süresi 11 Temmuz 1953 - 25 Şubat 1954
Yerine geldiği: Fevzi Selu (askerî yönetim)
Yerine gelen: Haşim el-Etâsî
Suriye Başbakanı
Görev süresi 19 Temmuz 1953 - 1 Mart 1954
Yerine geldiği: Fevzi Selu (askerî yönetim)
Yerine gelen: Sabri el-Aseli
Kişisel bilgiler
Doğum: 1909 Hama, Suriye Vilayeti, Osmanlı Suriyesi, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 27 Eylül 1964 (54-55 yaşlarında) Ceres, Goiás, Brazil
Defin yeri: Memleketi Hama'da gömülü
Partisi:  Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi   Arap Kurtuluş Hareketi
Evlilik(ler): Fatina el-Fanari
Akraba(lar): Ali Hasan Çiçekli (Baba)
Bitirdiği okul: Şam Askeri Akademisi
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  İkinci Suriye Cumhuriyeti
Rütbesi: General
Birimi: Arap Kurtuluş Ordusu
Çatışma/savaşları: * 1948 Arap-İsrail Savaşı Büyük Suriye İsyanı
Askeri üniformalı Çiçekli
Edib el-Çiçekli (Arapça: أديب الشيشكلي, romanize: ʾAdīb aš-Šīšaklī) (1909 - 27 Eylül 1964) Suriye askeri lideri ve 1953'ten 1954'e kadar Suriye Devlet Başkanıydı.
Erken dönem

Edib Çiçekli (1909) Osmanlı Suriyesi'nin Hama Sancağı'nda Suriyeli bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Annesi Kürt kökenliydi. Çiçekli'nin soyadı Türkçedeki "çiçek" kelimesinden gelir ve Latin alfabesi kullanan farklı dillere, Chichakly, Chichakli, Jijakli veya Shishakli şeklinde de aktarılmaktadır.
Siyasi/askeri kariyer

Çiçekli, 1930'da Fransız Mandası sırasında Suriye ordusunda subay olarak görevlendirildi. Şam Askeri Akademisinde okudu (akademi daha sonra Humus'a taşındı) ve Antun Sadi tarafından kurulan ve Büyük Suriye kavramını destekleyen Suriye Sosyal Milliyetçi Partisinin (SSMP) erken bir üyesi oldu. Kardeşi Salih de SSMP'nin önde gelen bir üyesiydi. Suriye'nin Fransa'dan bağımsızlığının ardından Çiçekli, 1948 Arap-İsrail Savaşı'nda Arap Kurtuluş Ordusu olarak bilinen gönüllü bir Arap ordusunda savaştı.
1948 Arap-İsrail Savaşı'ndaki Arap yenilgisi, 1949'da Hüsnü Zaim liderliğindeki askeri darbe için motive edici bir faktördü. Suriye'nin zayıf parlamenter sistemini paramparça eden Zaim'in darbesinden sadece aylar sonra Zaim; Çiçekli ve yeni orduya liderlik eden Zaim'in eski yoldaşı Albay Sami el-Hinnavi de dahil olmak üzere SSMP'ye bağlı bir grup subay tarafından devrildi.
Zaim daha önce SSMP lideri Antun Sadi'yi, modern Lübnan devletini yıkmak istediği için yargılayıp idam ettiren Lübnanlı yetkililere teslim etmişti. Bildirildiğine göre Zaim öldürüldükten sonra Çiçekli, Zaim'in kanlı gömleğini yırttı ve onu Sadi'nin hâlâ Suriye'de olan dul eşine götürerek, "Onun cinayetinin intikamını aldık!"[kaynak belirtilmeli] dedi.
Çiçekli, kendi başına iktidarı üstlenmeyi reddetti ve onun yerine Suriye'nin parlamenter sistemini restore eden Suriye'nin yeni fiili hükümdarı Sami al-Hinnavi ile çalıştı. Hinnavi, Suriye Ordusunun genelkurmay başkanı oldu. 1930'larda devlet başkanı ve kıdemli bir milliyetçi olan Haşim el-Etâsî, önce başbakan ve daha sonra Suriye devlet başkanı oldu. Etâsî, Hinnavi'nin Suriye'deki Haşimi yanlısı duyguların arkasındaki itici güç olduğunu iddia ederek, Çiçekli'nin büyük ölçüde karşı çıktığı Haşimi Irak ile bir birlik oluşturmak istedi.
Gücü ele geçirme

Aralık 1949'da Çiçekli, başka bir darbe başlattı. (o yılın üçüncü darbesi) Suriye'deki Haşimi etkisini kırmak için Hinnavi'yi tutukladı, ancak Etâsî'yi görevinde tuttu. Daha sonra Hava Kuvvetleri Komutanı Albay Muhammed Nasır'ın, kendisinin Suriye Ordusundaki popülaritesini tehdit ettiği için öldürülmesini emretti. Bütün bunlar Suriye'deki birlik yanlısı unsurları büyük ölçüde zayıflattı, ancak Başbakan Nazım el-Kudsi aracılığıyla Haşimi Irak ile birlik için çalışmaya devam edildi.
Çiçekli, Suriye hükûmetindeki Haşimi etkisini azaltmak için kurulan bütün hükûmetlere sağ kolu Fevzi Selu'yu savunma bakanı olarak dahil etmesi şartını koydu. Halep'ten Irak yanlısı bir politikacı olan Başbakan Maaruf el-Davalibi bu talebi reddettiğinde, Çiçekli 28 Kasım 1951'de Davalibi ve tüm kabinesini tutuklayarak yanıt verdi. Ayrıca Halk Partisi liderleri Nazım el-Kudsi ve Rüşdü el-Kikhiya da dahil olmak üzere Suriye'deki tüm Irak yanlısı politikacıları tutukladı. Etâsî protesto için görevinden istifa ederek muhalefete geçti. Siyasi işlere askeri müdahaleyi reddeden bu inatçı milliyetçiden kurtulmaktan memnun olan Çiçekli, yoldaşı Selu'yu genelkurmay başkanı, başbakan, savunma bakanı ve devlet başkanı yaptı. Ama aslında, Selu bir figürden başka bir şey değildi. Gerçek güç, Edib Çiçekli'nin elindeydi.
Çiçekli iktidarı

Çiçekli daha sonra askeri yönetime dönüş için tüm siyasi partileri feshetti. Çiçekli yanlısı olmayan tüm gazeteleri yasakladı. Onun yönetimi altında zulüm görenler arasında Şam Ulusal Partisi, Halep Halk Partisi, Komünist Parti, Baas Partisi ve Suriye Müslüman Kardeşleri vardı. Baas liderleri Ekrem el-Havrani, Mişel Eflak ve Salahaddin el-Bitar'ı Lübnan'a sürdü ve onlar, Lübnan'da Çiçekli rejimine karşı aktif olarak çalıştılar.
Çiçekli, yetenekli bir konuşmacıydı ve konuşmalarını Suriye nüfusuna iletmek için büyük ölçüde radyoya güveniyordu. Ağustos 1952'de resmi bir hükûmet partisi olan Arap Kurtuluş Hareketini kurdu, ancak Haşim el-Etâsî gibi sivil siyasi toplumun güçlü temsilcileri tarafından boykot edildi. Parti ilericiydi ve kadınları saflarına kabul etti. Sınırlı bir sosyalizm derecesi çağrısında bulundu. Bazıları onun kendisini bir tür "Arap Sezarı" olarak gördüğünü söyledi. 1953'ün ortalarında Çiçekli, kendisini başkan yapmak için bir seçim düzenledi, ancak artık artan bir muhalefetle karşı karşıyaydı.
Dış ilişkiler

Suriye lideri olarak Çiçekli, Batılı ülkelerle iyi ilişkiler kurmaya çalıştı, ancak Suriye'nin İsrail'e karşı tavizsiz duruşunu sürdürdü. Suriye'nin Ürdün ve Irak'taki Haşimi monarşileriyle ilişkileri, başkanlığı sırasında zayıftı; ancak Nasırcılığın hızla yayılmasına da güvenmiyordu. Pek çok kişi Nasır'ın Mısır'daki 1952 Hür Subay Devrimi'nin, Çiçekli'nin kendi 1949 ve 1951 darbelerinden sonra modellendiğine inanıyor. Çiçekli; Suudi Arabistan Kralı İbn Suud, oğlu Kral Suud bin Abdülaziz el-Suud ve Ürdün Kralı Talal ile güçlü ilişkiler geliştirdi.
Çiçekli, babası Kral I. Abdullah'ın aksine Suriye'de hırsı olmadığını söyleyen Kral Talal'ı çok beğendi.[kaynak belirtilmeli] Batı yanlısı görünümüne ve aile geçmişine rağmen, Çiçekli Suriye'deki Arap çoğunluğun isteklerini kabul etti ve buna göre bir panarabizm politikası benimsedi. Cebel el-Dürzi sıradağlarında bağımsız fikirli Dürzi azınlıkla sık sık çatıştı ve onları Ürdün'den gelen fonları kullanarak rejimini devirmek istemekle suçladı. 1954'te egemenliğine karşı direnişi bastırmak için Dürzi kalelerini bombalamaya başvurdu.
Hem İngiltere hem de ABD ile ilişkileri karışıktı. İngiltere, Suriye'nin İngiliz liderliğindeki Orta Doğu Savunma Örgütü planlarına katılması umuduyla, yönetiminin ilk döneminde Çiçekli'ye kur yaptı. ABD, Filistinli mültecileri Suriye'ye yerleştirmek ve onları Suriyelilere dönüştürmek için Çiçekli'ye hatırı sayılır miktarda para teklif etti. Çiçekli, Batı'nın bu silah ve para tekliflerinden etkilenmesine rağmen, kabul etmedi. Filistin'in durumu, Suriye'nin Batı'ya bakışını bozmuştu. Suriye; yenilgiyi kabul etmek, Suriye'nin Batı ile yıpranan ilişkilerini onarmak ve İsrail ile barışmak yerine intikam almak istiyordu.
Çöküş

Ana madde: 1954 Suriye askerî darbesi
Çiçekli ayrıca, önde gelen bir Baasçı olan genç Adnan el-Maliki de dahil olmak üzere Suriye Ordusunda birçok aktif subayı tutuklamıştı. En büyük Çiçekli karşıtı konferans, Etâsî'nin Humus'taki evinde yapıldı. Çiçekli karşıtı hareketin başında eski Devlet Başkanı Etâsî ve kıdemli Dürzi lider Sultan el-Etraş vardı. Çiçekli, Etâsî ve Etraş'ın oğulları Adnan ve Mansur'u (her ikisi de Suriye'de üst düzey politikacılardı) tutuklayarak karşılık vermişti.
Artan hoşnutsuzluk sonunda Şubat 1954'te Çiçekli'nın devrildiği başka bir darbeye yol açtı. Darbeciler arasında Suriye Komünist Partisi üyeleri, Dürzi subaylar ve Baas Partisi üyeleri de vardı. Darbe, Irak desteği almış olabilir.
İsyan zirveye ulaştığında Çiçekli, Suriye'yi iç savaşa sürüklemeyi reddederek geri adım attı. Lübnan'a kaçtı, ancak Dürzi lideri Kamal Canbolat onu öldürmekle tehdit edince Brezilya'ya kaçtı. Suriye ve Mısır'ın 1958'deki birleşmesinden önce Çiçekli, Irak'ın sağladığı fonları kullanarak bir darbe başlatmak için Suriye'ye dönme fikriyle ilgileniyordu. Darbe, Suriye istihbaratı tarafından engellendi ve Çiçekli gıyaben ölüme mahkûm edildi.
27 Eylül 1964'te Çiçekli, Cebel el-Dürzi'nin bombardımanı sırasında kendisini yetim bırakarak ölen ebeveynlerinin intikamını almak isteyen Suriyeli bir Dürzi olan Nevaf Gazali tarafından Ceres, Brezilya'da öldürüldü.
Torunlarından Edib İhsan Çiçekli, Suriye muhalefetinin bir üyesidir.
Cumhuriyet Halk Partisi 33. Olağan Kurultayı

| Divan Başkanı Kurultay Başkanı  |
| --- | --- |

Görevdeki Kemal Anadol 22-23 Mayıs 2010 tarihleri arasında görev yaptı.
Cumhuriyet Halk Partisi
Öneren: CHP İl Başkanları
Önceli: İsmet Atalay (2008)
Oluşum: 4 Eylül 1919
Açılışı yapan: Mustafa Kemal Paşa
Ardılı: Altan Öymen (2012)
Cumhuriyet Halk Partisi 33. Olağan Kurultayı, 22-23 Mayıs 2010 tarihinde düzenlenmiş bir CHP kurultayıdır. Kurultaya az bir müddet kala patlak veren kaset skandalı sonrası Deniz Baykal'ın genel başkanlıktan istifa etmesiyle birlikte olağan kurultaya kadar Cevdet Selvi geçici genel başkan olarak görev yaptı. Divan Başkanlığını partinin TBMM grubunun başkanvekili olan Kemal Anadol'un yürüttüğü kurultayın genel başkanlık seçimine İstanbul Milletvekili Kemal Kılıçdaroğlu tek aday olarak katıldı ve Cumhuriyet Halk Partisi'nin 7. genel başkanı seçildi.
Kemal Kılıçdaroğlu'nun bu kurultay ile başlayan genel başkanlığı, aralıksız olarak 13 yıl sürmüş ve 2023 yılında yapılan 38. Kurultay'da görevi seçilen yeni genel başkan Özgür Özel'e devretmesiyle son bulmuştur.
Arka plan

Ana madde: Deniz Baykal kaset skandalı
22-23 Mayıs 2010 tarihlerinde toplanacak olan 33. Olağan Kurultay'a iki haftadan az bir süre kala genel başkan Deniz Baykal, yine bir CHP milletvekili olan Nesrin Baytok ile birlikte yer aldığı öne sürülen kasetin metacafe.com adlı internet sitesinde 7 Mayıs 2010 tarihinde yayınlanması sonucu, 10 Mayıs 2010 tarihinde düzenlediği basın açıklamasıyla yaklaşık 15 yıl 8 ay sürdürdüğü CHP genel başkanlığı görevinden istifa ettiğini duyurdu. İstifadan iki gün sonra parti sözcüsü Mustafa Özyürek, Baykal'ın kurultaya katılmayacağını ve Baykal'ın gönlündeki ismin de herkesin olduğu gibi CHP grup başkanvekili Kemal Kılıçdaroğlu olduğunu söyledi. Kılıçdaroğlu ise, istifanın ve Özyürek'in açıklamasının ardından, parti içi dengeleri gözeterek iki kez kurultayda aday olmayacağını söyledi. Baykal'ın istifasının ardından, Baykal'ın evinde çeşitli Merkez Yönetim Kurulu üyeleri ve milletvekilleri ile partinin geleceğinin konuşulduğu görüşmelerde genel sekreter Önder Sav, parti üyelerine Baykal'ı geri getireceklerini söyledi. Ancak Kılıçdaroğlu, kurultaya beş gün kala partinin hâlâ genel başkan adaysız kalmasından rahatsız olan birçok partilinin isteğini ve halkın desteğini göz önünde bulundurarak, 17 Mayıs 2010 tarihinde CHP grup başkanvekilliğinden istifa ettiğini ve 33. Olağan Kurultay'da aday olacağını açıkladı.
Baykal'ın genel başkanlık için Kılıçdaroğlu'nu önermesine rağmen bu öneriyi reddeden Sav, Kılıçdaroğlu'nun ertesi günkü sürpriz adaylığından sonra onu destekleyen ilk kişi olmuş ve Baykal'la beraber birçok CHP'liyi şaşırtmıştır. Baykal bu konudaki kırgınlığını, "Ben de bu süreçte Kemal Kılıçdaroğlu’nun olabileceğini önermiştim ancak benim bu önerime karşı çıkanlar, bugün yan yana geldiler. ...gizlendi ve basından öğrendik. Kaçırarak, yok sayarak yapmaları hoş olmadı. ...Yapılış biçimi dışında bir yanlış yok." sözleriyle açıklamıştır.
Sav'ın ardından, öncelikle diğer grup başkanvekilleri Kemal Anadol ve Hakkı Süha Okay'ın desteğini alan Kılıçdaroğlu; ardından sırasıyla 60 CHP milletvekilinin, 18 Mayıs günü Ağrı, Antalya, İzmir ve Samsun dışındaki 77 il başkanının ve 19 Mayıs günü de bu 4 il başkanının desteğini almıştır. 22 Mayıs'ta yapılan 33. Olağan Kurultay'da Kemal Kılıçdaroğlu 1249 delegenin 1200'ünün imzasıyla tek aday olarak seçime girdi ve kullanılan 1197 oyun geçerli olan 1189'unu alarak CHP'nin 7. genel başkanı oldu. Kurultayda dikkat çeken bir başka önemli hususta kamuoyunda "küskünler" olarak bilinen bazı eski sosyal demokrat ve sol görüşlü siyasetçilerin kurultaya katılması ve birlik mesajları vermesidir. Kılıçdaroğlu, 1 Haziran'daki ilk grup konuşmasından önce Tunceli bağımsız milletvekili Kamer Genç ile DSP milletvekili Emrehan Halıcı'ya parti rozetlerini taktı. 2 milletvekilinin de katılımı ile CHP'nin sandalye sayısı 99'a yükselirken bağımsız milletvekili sayısı 10'a düştü.
Parti Meclisi (80 üye)

Parti Meclisine seçilen üyeler aşağıdaki gibidir. Aldıkları oy sayıları parantez içinde gösterilmiştir.
Parti Meclisi (80 üye) > Doğrudan seçilenler (68 üye)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Abdullah Özer (1114)  Malik Ecder Özdemir (1114)  Fatma Füsun Tatlıdil (1113)  Mehmet Faraç (1113)  Mehmet Zeki Gündüz (1113)  Semra Tanülkü (1113)  Sencer Ayata (1113)  Ali Rıza Ertemur (1112)  Behçet Çağlar (1112)  Enver Aysever (1112)  Işık Bildacı Ayata (1112)  Mevlüt Coşkuner (1112)  Aydan Baran (1111)  Eşref Karaibrahim (1111)  Hüseyin Karakoç (1111)  Mehmet Kaban (1111)  Murat Fehmi Sönmez (1111) |  Neriman Genç (1111)  Asuman Çakmakçı (1110)  Gülsün Bilgehan (1110)  Soner Çetin (1110)  Şahin Mengü (1110)  Azmi Yıldız (1109)  Didem Engin (1109)  Halide Jale Tamzok (1109)  Hurşit Güneş (1109)  Hülya Güven (1109)  Nuran Yıldız (1109)  Mehmet Ali Özpolat (1108)  Melda Onur (1108)  Metin Arifağaoğlu (1108)  Süheyl Batum (1108)  Ayhan Yalçınkaya (1107)  Haluk Koç (1107) |  Hüseyin Yaşar (1107)  Sait Korkmaz Karaca (1107)  Cahide Tunç (1106)  Mahmut Duyan (1105)  Mehmet Süne (1105)  Umut Oran (1105)  Nihat Matkap (1104)  Hakkı Suha Okay (1103)  Deniz Pınar Atılgan (1102)  İrfan Hüseyin Yıldız (1102)  Veli Gündüz Şahin (1102)  Sacid Yıldız (1101)  Gökhan Günaydın (1100)  Necla Arat (1100)  Hikmet Çelik (1098)  İzzet Çetin (1097)  Nevin Gaye Erbatur (1097) |  Alaattin Yüksel (1096)  Tekin Bingöl (1096)  Ekrem Kerem Oktay (1095)  Abdurrezzak Erten (1094)  İsa Gök (1094)  Yücel Artantaş (1092)  Ensar Öğüt (1091)  Oya Araslı (1091)  Rıfat Turuntay Nalbantoğlu (1091)  Oğuz Oyan (1082)  Atilla Sav (1080)  Faik Öztrak (1080)  İhsan Özkes (1063)  Mesut Değer (1030)  Çetin Soysal (1084)  Önder Sav (978)  Gürsel Tekin (814) |  |
Parti Meclisi (80 üye) > Bilim, Kültür ve Yönetim Kotası (12 üye)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Engin Altay (835)  Ufuk Ataç (797)  Berhan Şimşek (751)  Turgut Dibek (744) |  Osman Coşkunoğlu (743)  Rıza Yalçınkaya (736)  Seyhan Erdoğdu (727)  Ali Koçal (717) |  Derviş Günday (711)  Sema Kendirci (702)  Faruk Demir (680)  Birgen Keleş (514) |
Yüksek Disiplin Kurulu (15 üye)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Polat Akbulut  Mehmet Boztaş  Kemal Cengizoğlu  Avni Çelebi  Göksel Demirtaş |  Gökhan Durgun  Orhan Eraslan  Selçuk Eratkuş  Füsun Gökçe  Selahattin Öcal |  Murat Haluk Öncel  Seyit Özanarat  Türkan Öztekin  Saliha Ülkü  İbrahim Yılmaz |  |
Başkanlık seçimi

Başkan adayı olabilmek için kayıtlı delegenin %20'sinin imzası gerekmekteydi.
Başkanlık seçimi > Adaylar

Kemal Kılıçdaroğlu, 2002'den beri CHP İstanbul Milletvekili ve CHP Grup Başkanvekili. 1.246 delege tarafından aday gösterildi.
Deniz Baykal, üç kez CHP Başkanlığı ve çeşitli hükûmetlerde bakan olarak görev yaptı. Seçimden önce aday olmasına rağmen kaset skandalı nedeniyle istifa etti ve adaylıktan çekildi.
Başkanlık seçimi > Sonuçlar

| Aday | Aday | Oy |  % |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Kemal Kılıçdaroğlu | 1.189 | 99,33 |
|  | Geçersiz/boş oylar | 8 | 0,67 |
|  | Toplam | 1.197 | 100,0 |
|  | Delege sayısı/katılım | 1.250 | 95,76 |
Clémentine

Başlığın diğer anlamları için Clementine sayfasına bakınız.
Clémentine: les merveilleux voyages de Clémentine et ses amis
Çizgi filmin konusu temel olarak Clémentine (Klementin) adındaki bir kızın etrafında geçmektedir. Bir gün şehre Molâche (Molaş) adında bir sirk gelir. Aslında sirk Malmoth (Malmot) adında ateşten bir şeytanın kontrolü altındadır. Malmoth'un hizmetkarı olan Molâche, Clémentine'in bineceği uçağı sabote eder ve uçak yere çakılır. Çarpışmadan sonra Clémentine kendini Malmoth'nin mağarasında bulur ama mavi bir balon içinde uçan Héméra (Emera) adındaki "peri" tarafından kurtarılır. Héméra, Clémentine'e onu zaman içinde yolculuklara çıkarmaya söz verir. Clémentine gözlerini bir hastanede açtığında acı gerçeği fark eder. Artık yürüyemeyecektir, çünkü çarpışmanın ardından ayakları felç olmuştur. Gündüzleri tekerlekli sandalyeye mahkûm yaşayacaktır ama geceleri Héméra ile zaman yolculukları yapıp maceralara atılacak ve Malmoth'un iblisleriyle savaşacaktır.
Yapım yılı: 1985
Bölüm sayısı: 39
Türkiye'de yayınlayan: TRT 1, Show TV
Yapıt: Fransız ve Japon ortak yapımı
Yapımcı: Antenne 2, Télé-Hachette, Narcisse X 4
Yazar: Bruno-René Huchez
Senaryo: Gilles Taurand, Olivier Massart
Dizayn: Pascale Moreaux
Müzik: Paul Koulak
Giriş Şarkısını Seslendiren: Marie Dauphin
Tür: Fantezi, Dram, Korku