stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
TCG Kemer (M-525)

| --- | --- |

Tarihçe
Almanya
Adı:  M-1255 FGS Passau
Kızağa konuluşu:  19 Mayıs 1958
Denize indirilişi:  25 Haziran 1960
Akıbet:  Türk Donanması'na transfer, Aralık 1975
Tarihçe
Türkiye
Adı:  TCG Kemer (M-525)
Adının geldiği yer/kişi:  Kemer
Hizmet:  2001
Statü:  Hizmet dışı
Genel karakteristik
Tipi:  Kıyı Mayın Avlama Gemisi
Deplasman:  380 ton
Uzunluk:  44.62 m
Yükseklik:  8.41 m
Derinlik:  2.55 m
İtme gücü:  İki adet Mercedes-Benz MB-820 dizel motor toplam 4.000 HP,  çift uskur
Hız:  15 knot
Menzil:  5.000 mil (12 knot sürat ile)
Mürettebat:  40 kişi
Elektronik harp   ve tuzakları:  Decca 707 yön bulma radarı  Mekanik, akustik ve manyetik tarama sistemleri
Silah donanımı:  1x2 20mm L/70 Mark 24 Oerlikon uçaksavar topu
TCG Kemer (M-525), Mercure sınıfı sahil tipi bir mayın tarama gemisi olarak Fransa'nın Cherbourg kentinde kurulu Constructions Mécaniques de Normandie (CMN) tersanesi tarafından 19 Mayıs 1958'de kızağa kondu. 25 Haziran 1960 tarihinde denize indirilen tekne 15 Ekim 1960'ta Passau ismi ve M-1255 borda numarası ile Bundesmarine'e (Batı Almanya Deniz Kuvvetleri) katıldı. Altı üniteden oluşan Tip 321 Vegesack sınıfı mayın tarama gemilerinin son gemisidir.
Wilhelmshaven'deki 2. Mayın Grubu'na (2. Minensuchgeschwader) tahsis edilen gemi 12 Temmuz 1963 tarihinde yedek kadroya alındı. 1973 Aralık ayında Bundesmarine'de görevine son verilen tekne, 1975 yılı Aralık ayında Kemer adı ve M-525 borda numarası ile Türk Deniz Kuvvetlerine transfer edildi. 1998 yılında mayın tarama ekipmanı çıkarıldı ve yardımcı kurtarma gemisi olarak kullanılmaya başladı. Borda numarası A-582 olarak değiştirildi.
Sefe değişeni

RS Puppis Samanyolu gökadasında bilinen en parlak sefe değişen yıldızlarından biridir (fotoğraf: Hubble Uzay Teleskobu
Sefe değişeni veya Sefe (Cepheid), saltık aydınlatma gücü ile değişim süreleri arasında yüksek ilinti bulunan, özel bir değişken yıldızlar sınıfının üyelerine verilen addır. Türlerinin örneği olan Delta Sefe 1784 yılında John Goodricke tarafından gözlemlenmiştir.
Açıklama

1784 yılı ortalarına kadar nova ve süpernovalar hariç, bilinen değişen yıldız sayısı sadece beş tane idi. Bunlardan dördü bugün Mira değişenleri olarak adlandırılan grubun üyesiydiler. Geriye kalan biri ise bir örten çift yıldızdı (Algol). 10 Eylül 1784'te Edward Piggot, η Aquilae'nin, hemen ardından John Goodricke ise δ Cephei'nin ışık değişimine sahip olduğunu keşfetmişlerdir. δ Cep ve η Aql bugün Sefe'ler olarak sınıfladığımız, dönemleri sırası ile 5.4 ve 7.2 gün olan zonklayan değişenlerdir. "Sefe (Sefeid)" terimi uzunca bir süre, örten değişenler hariç, düzenli-sürekli tekrarlayan ışık değişimine sahip ve dönemi 35 günden kısa
olan tüm değişen yıldızlar için kullanılmıştır. Ancak bu sınıflamanın birbirinden çok farklı
evrim aşamasında ve karakterde yıldızlar içerdiği görülünce, öncelikle dönemi 1 günden kısa
olan ve genellikle RR Lyr türü değişenler sınıfına giren yıldızlar ayrılmıştır. Bunun ardından Tip-II Sefe'leri ve RV Tauri değişenleri bağımsız birer grup oluşturacak şekilde sınıflanmıştır. Geriye kalan yıldızlar ise literatürde "δ Cephei değişenleri", "Tip-I Sefeleri" veya “Klasik Sefeler” olarak adlandırılan ve günümüzde kısaca sadece “Sefeler” adını alan grubu oluşturmuşlardır. Shapley 1914'te, Sefe'lerin karmaşık ışık değişimlerinin, çapsal
olmayan zonklamalardan kaynaklandığını söylemiştir. Ancak, daha sonra Eddington Sefe'lerde zonklamaların çapsal doğrultuda olduğunu ispatlamıştır.
Sefe'ler son derece düzenli tekrarlayan ve 1 gün ile 70 gün arasında değerler alabilen dönemlere sahiptirler. Bazı uç örneklerinde dönem değeri 200 güne kadar ulaşabilmektedir. Hertzsprung (1926, BAN, 3, 115), dönemleri 3-40 gün arasında olan Sefe'ler üzerine yaptığı bir araştırmada, ışık eğrilerinin dönem büyüklüğüne bağlı olarak biçim değiştirdiğini göstermiştir. Hertzsprung-Russell diyagramı (Hertzsprung Dizisi) olarak bilinen bu ilişkiye göre dönemleri 8-10 gün arasında olan tüm Sefe'lerin ışık eğrisi maksimumlarında çift tepeli
yapılar izlenmektedir. Dönemi bundan kısa olanlarda iniş kolu üzerinde, uzun olanlarda ise
çıkış kolu üzerinde "çıkıntılar (bump)" görülmektedir. Ayrıca dönemi 20 günden uzun olanlarda çıkış kolu belirgin bir şekilde diktir. İzlenen çıkıntı yapısının dönemle olan bu ilişkisi, temel zonklama modunun, ikinci harmoniği ile yaptığı girişimden kaynaklanmaktadır. Sonuç olarak temel dönemi aynı olan iki Sefeid değişeninin ışık eğrileri biçim olarak (çıkıntılarının görüldüğü evre) aynı olmaktadır.
Dönem-Parlaklık bağıntısı

1912 yılında Henrietta Leawitt, KMB'de gözlediği Sefe'lerin parlaklıklarının, dönemlerinin logaritması ile doğru orantılı olarak arttığını keşfetmiştir. Bu bağıntı, KMB'deki Sefe'lerin kabaca bizden uzaklıklarının aynı olduğu varsayımı ve KMB'nin bilinen uzaklığı (60 kpc) kullanılarak, mutlak parlaklık ile dönem arasındaki bir ilişkiye dönüştürülmüştür. Dönem-Parlaklık bağıntısı  PL adı verilen bu ilişki sayesinde, sadece dönemini belirlemek ve yıldızlararası sönümleme etkisini dikkate alarak, gözlenen bir Sefe değişeninin ve dolayısıyla üyesi olduğu yıldız topluluğunun uzaklığını bulabilmek mümkün olmuştur. Böylece dönemden elde edilen mutlak parlaklık ile gözlenen parlaklık;
şeklindeki "uzaklık modülü" formülünde yerine konarak doğrudan uzaklık hesaplanabilmektedir. Yakın zaman içerisinde, Macellan Bulutları'ndaki Sefe değişenleri üzerine yapılan çalışmalar, dönem-parlaklık bağıntısında görülen saçılmanın, sıcaklık (veya renk ölçeği) parametresinin dikkate alınması ile yok edilebileceğini göstermiştir. Dolayısıyla bu ilişki aslında "dönem-parlaklık-renk (PLC)" arasında bir bağıntıdır. PL ve PLC bağıntıları gökadamızda uzaklığı iyi bilinen genç kümelerde yer alan Sefeid değişenleri ile duyarlı bir şekilde mutlak parlaklığa kalibre edilmiş durumdadır.
Genel Özellikler

Sefei'ler göreli olarak genç yıldızlardır. Genel olarak F, G, K türü üstdevlerdir. Dönemleri 2 gün civarında olanlar, Güneş'in kütlesinin 5 katı kütleye sahiptir ve yaşları 108 yıl civarındadır. Daha büyük kütleli Sefe'lere doğru gidildikçe dönem uzamakta ve yaş küçülmektedir. 40 gün dönemli Sefe'ler kabaca 15 güneş kütlesine ve 107 yıl civarında bir yaşa sahiptirler.
Sefe'lerin büyük bir bölümü temel modda zonklama yaparken, bir kısmı da ilk harmonikte zonklamaktadır. İlk harmonikte zonklayanları daha düşük genliğe ve sinüs eğrisine daha yakın ışık eğrilerine sahiptirler. Dönemleri 2-4 gün arasındadır ve tüm Sefe'ler arasında sayıca oranları %30 civarındadır. Bir salınımın temel veya harmonik modda gerçekleştiği, ışık eğrilerinin fourier dönüşümleri ile analiz edilmesi sonucu ortaya çıkmaktadır.
Genel Özellikler > Örnekler

Sefe türü R TrA (P=3.389287 gün) ve S Sge (P=8.382173 gün) yıldızlarının ışık eğrileri görülmektedir. R TrA'da maksimum ışık profilinin minimumdakine oranla daha dar olması, Sefe ışık eğrilerinde izlenen genel bir özelliktir. S Sge ise çift tepeli Sefe ışık eğrileri için güzel bir örnektir. SS CMa, P=12.358 günlük dönemi ile, çıkıntıların görülme yerlerine ilişkin
sınır bölgededir. Dolayısıyla çıkıntının etkisi hem çıkış hem de iniş kolunda görülmektedir. T
Mon, P=27.0197 gün döneme sahiptir ve uzun dönemli Sefe'lerde çıkış kolunun aşırı dik oluşuna güzel bir örnektir. P=127.6 gün döneme sahip HV821 yıldızında, dönem uzadıkça ışık eğrilerinin biçim olarak sinüs eğrilerine ne ölçüde yaklaştığı açıkça izlenebilmektedir. U TrA (temel dönem P=2.568423) ise temel dönem ile ilk harmoniğin girişimi sonucu ışık eğrisinin çevrimden çevrime nasıl değiştiğini gösteren çarpıcı bir örnektir.
Tip-II Sefe'ler

Tip-II Sefe'leri, (klasik) Sefe'lerin düşük kütleli türevleri olarak tarif edilebilirler. Geçmiş literatürde birbirinden farklı çok sayıda isimlendirme ile anılmışlardır. Genel olarak
W Virginis yıldızları olarak bilinen bu grup GCVS de CW kodlaması ile gösterilmiş ve iki alt gruba ayrılmıştır:
BL Her türü yıldızlar: dönemleri 8 günden kısa ve GCVS de CWB olarak kodlananlar.
W Vir türü yıldızlar: dönemleri 8 günden uzun ve GCVS de CWA olarak kodlananlar.
Diethelm ise dönemi 1-3 gün arasında olanları üç gruba ayırmıştır:
RRd: düzgün ışık eğrisine sahip olanlar.
CW veya W Vir: çıkış kolunda çıkıntı (bump) bulunanlar.
BL Her: iniş kolunda çıkıntı (bump) bulunanlar.
Bu gruplamaya ait adlandırma, yine Diethelm tarafından kısa sürede RRd → AHB1, CW → AHB2 ve BL Her → AHB3 şeklinde değiştirilmiştir. Burada RRd
kodlamasının bugünkü literatürde çift-modlu RR Lyrae'lar için kullanıldığı hatırlanmalıdır.
Tip-II Sefe'leri hem halo hem de kalın disk popülasyonlarında yer alan yıldızlardır. Kütleleri 0.6 M􀁾 civarında ve dönemleri 0.75-40 gün arasındadır. Çapsal zonklayan bu yıldızların da tayflarında dönem başına, içten yüzeye yayılan şok dalgalarının etkisi görülmektedir. Tip-II Sefe'lerin ışık eğrisi biçimlerinin, zoklama dönemine bağımlılığı,
klasik Sefe'ler için ortaya konan "Hertzsprung dizisi"ni takip etmektedir. Ancak çıkıntının
(bump) iniş veya çıkış kolunda bulunmasını ayıran sınır-dönem değeri 1.5 gün civarındadır. Kwee dönemleri 13-20 gün arasında olan Tip-II Sefe'lerini ışık eğrisi
biçimlerine göre ikiye ayırmıştır:
Maksimumlarında düzlükler bulunanlar.
Maksimumları eğrisel olanlar.
Özellikle küresel kümelerde ve Macellan Bulutları'nda yer alan Tip-II Sefeleri için de dönem parlaklık ilişkisi olduğu bulunmuştur. Ancak Tip-II Sefe'leri için bu bağıntının eğimi daha düşük ve saçılma daha fazladır. Ayrıca belli bir dönem değeri için Tip-II Sefe'lerinin klasik Sefe'lere oranla daha düşük mutlak parlaklıklara sahip olduğu açıkça görülmektedir.
Tip-II Sefe'ler > Örnekler

Klasik sefelere örnek olarak; Eta Aquilae, Zeta Geminorum, Beta Doradus, RT Aurigae, Polaris ve Delta Cephei gösterilebilir.
Kwee'nin eğrisel maksimumlu Tip-II Sefe'lerine örnek olarak; CS Cassiopeiae (P=14.74 gün), düz maksimumlulara örnek olarak W Virginis'in (P=17.27 gün) ışık eğrileri gösterilebilir. Hertzsprung dizisine iki örnek olarak BL Herculis (P=1.307443, çıkıntı iniş kolunda) ve KZ Centauri'nin (P=1.51997, simetrik maksimum, belirgin bir çıkıntı izlenemiyor) ışık eğrileri gösterilebilir.
Cüce sefelere örnek olarak; Delta Scuti ve SX Phoenicis gösterilebilir.
Genel olarak Tip-II Sefe'leri ile klasik Sefe'ler, sadece ışık eğrilerine bakılarak ayırdedilemezler. Galaktik konumları, dikey hızları, ışınım güçleri (veya mutlak parlaklıkları) ve kimyasal bileşimleri bu ayırımın yapılabilmesini sağlamaktadır.
William-Adolphe Bouguereau

| William-Adolphe Bouguereau |
| --- | --- |
Kendi portresi (1879)
Genel bilgiler
Doğum adı: William-Adolphe Bouguereau
Doğum: 30 Kasım 1825 La Rochelle, Fransa
Ölüm: 19 Ağustos 1905 (79 yaşında) La Rochelle, Fransa
Uyruk: Fransız
Alanı: Resim
Katıldığı akımlar: Gerçekçilik
Ünlü yapıtları: Venüs'ün Doğuşu   Bohem

İmzası
 
William-Adolphe Bouguereau (30 Kasım 1825 - 19 Ağustos 1905) Fransız akademik ressamıydı. Klasik konuların modern yorumlarını kadın vücudunu vurgulayarak resim yaptı. Gerçekçi tür resimlerinde mitolojik konuları kullandı.
Hayatı boyunca Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde popüler oldu, sayısız resmi ödül aldı. Eserlerine en yüksek ücretler ödendi. Kendi kuşağının mükemmel salon ressamı olarak, Empresyonist avangard kesim tarafından kötülendi. Yirminci yüzyılın başlarında Bouguereau ve sanatı, kısmen değişen zevkler nedeniyle halkın gözünden düştü.
1980'lerde figür resmine olan ilginin yeniden canlanması, Bouguereau ve eserlerinin yeniden keşfine yol açtı.
822 adet tablo yaptı ama pek çoğunun nerede olduğu bilinmemektedir.
19. yüzyılın birçok ressamı gibi Bouguereau da biçem konusunda kendini eğitti. Resim yapmaya başlamadan önce nesnenin geçmişini iyice gözden geçirir ve resmin sayısız taslağını yapardı.
İlk resimlerinin çoğu klasik tarih ya da mitolojiden alınan çıplak figürler ve dinsel konulardı. Özellikle köy çocuklarını konu alan çalışmalarıyla tanınan sanatçı güzel köy çocukları çizdiği için romantik ressam olarak görülürdü. Çocuk portrelerindeki sıcaklığı, klasiklere olan bağlılığı ve usta renk kullanımı Bouguereau‘un resimlerinin en dikkat çekici yanlarıdır.
Hayatı ve kariyeri

William-Adolphe Bouguereau, 30 Kasım 1825'te Fransa'nın La Rochelle kentinde şarap ve zeytinyağı ticaretiyle uğraşan bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Théodore Bouguereau (1800 doğumlu) ve Marie Bonnin (1804) oğulları William'ı bir Katolik olarak yetiştirildi. Ağabeyinin adı Alfred ve yedi yaşındayken ölen küçük kız kardeşinin adı ise Marie idi.
Aile 1832'de Saint-Martin-de-Ré'ye taşındı.
1834'te Kitty adlı başka bir kardeşi daha doğdu. Bouguereau on iki yaşındayken rahip olan amcası Eugène ile kalmak için Mortagne-sur-Gironde'ye gitti. Doğaya, dine ve edebiyata aşık olmuştu.
1839'da Katolik kolejinde rahiplik okumak için Pons'a gönderildi. Burada Jean Auguste Dominique Ingres tarafından eğitim görmüş Louis Sage, kendisine çizim ve resim yapmayı öğretti. Bouguereau, Bordeaux'da oturan ailesine dönmek için çalışmalarını isteksizce bıraktı. Orada yerel sanatçı Charles Marionneau ile tanıştı.
Kasım 1841'de Belediye Çizim ve Resim Okulu'na başladı. Bouguereau aynı zamanda dükkanda yardımcı olarak çalıştı, litografları renklendirdi ve kromolitografi kullanılarak küçük resimler yaptı. Kısa sürede sınıfının en iyi öğrencisi oldu ve Paris'te sanatçı olmaya karar verdi. Çalışmalarına para bulmak için üç ayda 33 kadar yağlıboya portre yapıp sattı. Tablolarında imzası yoktu ve yalnızca birinin izini sürülebildi.
1845'te amcasıyla daha çok vakit geçirmek için Mortagne'a döndü. Mart 1846'da yirmi yaşında Paris'e geldi.
Bouguereau, École des Beaux-Arts'ın öğrencisi oldu. Resmi çizim eğitimini tamamlamak için anatomik diseksiyonlara katıldı, tarihi kostümleri inceledi ve arkeoloji okudu. Akademik tarzda resim eğitimi aldığı François-Édouard Picot'un stüdyosuna kabul edildi. Dante ve Virgil Cehennemde (1850), neo-klasik eserlerinin ilk örneklerindendir.
Akademik resim, tarihi ve mitolojik konuları önemli statüye aldı ve Bouguereau, resmi derslere ek olarak, ilk elden Rönesans sanatçılarını, başyapıtlarını ayrıca Yunan, Etrüsk ve Roma antik eserlerini inceleyebileceği ve kendisine İtalya, Roma'daki Villa Medici'de üç yıllık ikamet sağlayacak olan Prix de Rome'u kazanmaya karar verdi.
Hayatı ve kariyeri > Villa Medici, Roma 1851–1854

Genç sanatçı Prix de Rome yarışmasına Nisan 1848'de girdi. Çalışma başladıktan kısa bir süre sonra Paris'te isyanlar oldu ve Bouguereau, Ulusal Muhafızlara kaydoldu. Başarısız ödül kazanma girişiminden sonra 1849'da yarışmaya tekrar girdi. 106 gün süren yarışmanın ardından yine yarışmayı kazanamadı. Üçüncü denemesi Nisan 1850'de Dante ve Virgil ile başarısız şekilde başladı ancak beş ay sonra Çoban Zenobia'yı Araxes Kıyılarında Buluyor tablosu için ortak birincilik ödülü kazandığını duydu..
Diğer kategori kazananlarıyla birlikte aralık ayında Roma'ya doğru yola çıktı ve nihayet Ocak 1851'de Villa Medici'ye ulaştı. Bouguereau, şehri keşfederken eskizler ve suluboyalar yaptı. Ayrıca, kariyerinin geri kalanı için konu seçimini etkileyen klasik edebiyat okudu. Napoli, Capri, Amalfi ve Pompeii'yi gezdi. Hâlâ Roma'da yaşıyor ve ders çalışmak için çok çalışıyordu, 1852'de İtalya'da daha çok keşif vardı. Tüm geleneksel sanatlara karşı güçlü bir hayranlığı olmasına rağmen, özellikle antik Yunan heykeli, Leonardo da Vinci, Raffaello Sanzio, Michelangelo, Titian, Peter Paul Rubens ve Delacroix'a tapıyordu.
Nisan 1854'te Roma'dan ayrıldı ve La Rochelle'e döndü.
Hayatı ve kariyeri > Académie Julian

1860'lardan itibaren Bouguereau, dünyanın dört bir yanından kadın ve erkek sanat öğrencilerine ders ve tavsiye verdiği Académie Julian ile yakından ilişkiliydi. Birkaç on yıl boyunca yüzlerce, hatta binlerce öğrenciye çizim ve resim öğretti. Birçoğu, bazen onun akademik tarzını izleyerek ve diğer durumlarda Henri Matisse gibi buna isyan ederek kendi ülkelerinde sanat kariyeri yaptı.
İlk karısının ölümünden sonra en ünlü öğrencisi Elizabeth Jane Gardner ile evlendi.
Bouguereau Akademi'den birçok onursal ödül aldı: 1876'da Hayat Üyesi (ing: a Life Member) oldu; 1885'te Büyük Şeref Madalyası aldı, 1885'te Légion d'honneur Komutanlığına atandı; ve 1905'te Legion of Honor'un Büyük Subayı oldu.
1875'te, Ecole des Beaux-Arts'dan (Türkçe: Güzel Sanatlar Okulu) bağımsız bir karma sanat kurumu olan "Académie Julian"'da, giriş sınavı ve cüzi ücret olmadan çizim öğretmeye başladı.
Hayatı ve kariyeri > Eşleri ve çocukları

1856'da William, modellerinden biri olan Lisle-en-Rigault'dan 19 yaşındaki Nelly Monchablon ile yaşamaya başladı. Evlilik dışı birlikte yaşayan çift ilişkilerini sır olarak sakladı. İlk çocukları Henriette, Nisan 1857'de doğdu; Georges Ocak 1859'da doğdu. Üçüncü çocuk Jeanne, 25 Aralık 1861'de doğdu. Çift, 24 Mayıs 1866'da sessizce evlendi (birçoğu zaten evli olduklarını zannediyordu). Sekiz gün sonra Jeanne verem'den öldü.
Yas tutan çift La Rochelle'e gitti ve Bouguereau 1868'de onun bir resmini yaptı. Dördüncü bir çocuk olan Adolphe (Paul olarak bilinir), Ekim 1868'de doğdu. 15 yaşındayken Georges'un sağlığı bozuldu ve annesi onu Paris'in kötü havasından uzaklaştırdı. Ancak 19 Haziran 1875'te öldü.
Nelly'nin 1876'da Maurice adında beşinci çocuğu oldu ancak sağlığı giderek kötüleşiyordu ve doktorlar onun tüberküloza yakalandığından şüpheleniyorlardı. 3 Nisan 1877'de Nelly ve bebeği Maurice'de iki ay sonra öldü.
Sanatçı, on yıldır tanıdığı bir öğrenci olan Elizabeth Jane Gardner ile evlenmeyi planladı, ancak annesi bu fikre karşı çıktı. Nelly'nin ölümünden kısa bir süre sonra, Bouguereau'ya yaşamı boyunca yeniden evlenmeyeceğine dair yemin ettirdi. Annesinin ölümünden ve on dokuz yıllık bir nişandan sonra o ve Gardner, Haziran 1896'da Paris'te evlendi.
Karısı, onun özel sekreteri olarak çalışmaya devam etti ve ev personelinin işlerini düzenlemeya yardım etti. Oğlu Paul, 1899'un başlarında tüberküloza yakalandı; Paul üvey annesi ve Bouguereau güneydeki Menton'a gittiler. Kalışları uzadığında, sanatçı resim yapmak için bir oda buldu.
Paul Nisan 1900'de babasının evinde 32 yaşında öldü; Bouguereau beş çocuğundan dördünü kaybetmişti, sadece Henriette ondan daha uzun yaşadı. Sonuna kadar kocasıyla birlikte olan Elizabeth, Ocak 1922'de Paris'te öldü.
Hayatı ve kariyeri > Evleri

Bouguereau, Mart 1846'da Paris'e geldiğinde 5 rue Corneille'deki Hotel Corneille'de oturuyordu. 
1855'te Roma'da kaldıktan sonra, 27 rue de Fleurus'ta yaşadı ve ertesi yıl dairesinin yakınında, 3 rue Carnot'ta dördüncü katta bir stüdyo kiraladı.
Nelly ile evlendiği 1866 yılında, Notre-Dame-des-Champs sokağında geniş bir arsa satın aldı ve en üst katta stüdyosu olan büyük bir ev tasarlaması için bir mimar görevlendirildi. Aile, 1868'de beş hizmetçiyle ve her gün ziyarete gelen annesi Adeline ile birlikte artık buraya yerleşmişti. Bouguereau hayatının geri kalanını burada ve La Rochelle'de geçirdi.
Hayatı ve kariyeri > Sonraki yılları ve ölümü

Bouguereau, genellikle bir yılda yirmi veya daha fazla şövale resmi tamamlayan, titiz bir ressamdı. Hayatının alacakaranlık yıllarında bile, haftanın altı günü resimleri üzerinde çalışmak için şafakta kalkar ve akşam gün batana kadar resim yapmaya devam ederdi. Hayatı boyunca en az 822 resim yaptığı bilinmektedir. Bu resimlerin birçoğu kaybolmuştur. Hayatının sonlarına doğru sanatına olan aşkını şöyle anlatmıştır: "Her gün atölyeme neşeyle gidiyorum; karanlık yüzünden akşamları ise durmak zorunda kaldığımda ertesi sabahın gelmesini zar zor bekliyorum ... eğer kendimi sevgili resmime veremezsem perişan olurum."
1905 baharında Bouguereau'nun Paris'teki evi ve stüdyosu soyuldu. 19 Ağustos 1905'te 79 yaşında, Bouguereau La Rochelle'de kalp hastalığından öldü. Doğduğu kasabayı hüzün sardı. Katedralde bir ayinden sonra, cesedi ikinci bir tören için Paris'e giden bir trene konuldu. Bouguereau, Nelly ve çocukları ile birlikte Montparnasse Mezarlığı'ndaki aile kabristanında toprağa verildi.
Ünlü eserleri

Depictions of women in classical themes
Masumiyet (1893)
Soir, Akşam veya Akşam Ruh Hali (1882)
L'Aurore veya Şafak (1881)
Bacchante (1894)
Psyche'nin Kaçırılması (1895)
Ruh ve Aşk Tanrısı (1889)
Çıplak kadın tasvirleri
Yıkanan or Baigneuse (1879)
Banyodan sonra (1875)
Dalga (1896)
Baigneuse (1870)
İki Yıkanan (1884)
Yapıtlarından bazıları

Dante et Virgille en Enfer (1850)
Venüs'ün Doğuşu (1879)
Oturan Nü (1884)
Dikiş  (1889)
Égalité devant la mort (Ölümden Önce eşitlik), 1848, tuval üzerine yağlıboya, 141 × 269 cm (55.5 × 105.9 inç), Orsay Müzesi, Paris. Eşitlik, École des Beaux-Arts de Paris'ten iki yıl sonra Bouguereau'nun 23 yaşındayken yaptığı ilk büyük resmidir.
Periler ve Satir, 1873, tuval üzerine yağlıboya, 260 × 180 cm (102.4 × 70.9 in), Clark Sanat Enstitüsü
Kutsal Aile (1863)
Yıkanan (1864)
Bouguereau'nun karısı Elizabeth Jane Gardner'ın portresi, Chimei müzesi, Tainan, Tayvan
Kazan Hanlığı

Kazan Hanlığı (قزان خانلغی, Qazan Xanlıği, Tatarca: Казан Ханлыгы), Altın Orda'nın çöküşünden sonra, Cengiz Han'ın oğlu Cuci'nin ulusuna bağlı Toka Temür sülalesinden Uluğ Muhammed Han tarafından bugünkü Rusya topraklarında kurulmuş olan Türk devletidir. Farklı zamanlarda yaklaşık 750.000 km² alana hakim olmuştur. Ağırlık merkezi bugünkü Tataristan, Başkırdistan, Çuvaş, Mari El (Çirmişistan), Mordovya ve Udmurt (Aristan) Cumhuriyetlerinin toprakları idi.
Kuruluş

Kazan Hanlığı'nın kuruluş tarihi konusunda iki farklı görüş vardır. Birinci görüşe göre hanlık, 1437 yılında Altınordu hanlarından Uluğ Muhammed Han'ın tahtının elinden alınması üzerine Saray'dan ayrılarak Kazan kentine gelmesiyle kuruldu.İkinci görüşe göre ise 1445'te Uluğ Muhammed Han'ın oğlu Mahmud'un hanlığın başına geçişiyle ortaya çıktı. Hanlığın kuruluş süreci 1437-1445 yılları arasında tamamlandı ve 1445'ten itibaren bağımsız bir devlet statüsüne kavuştu. Bu bağlamda, Altınordu'nun başşehri Saray'dan ailesi ve 3.000 kadar askeriyle ayrılmak zorunda kalan Uluğ Muhammed Han tahtını yeniden ele geçirmek için faaliyete girişti. Önce Rus sınırındaki Belev'e giderek 1432'de yarlık verip knez tayin ettiği II. Vasili'den yardım istedi. Ancak kendisinden gerekli yardımı alamadığı gibi düşmanca karşılandı. Onunla yaptığı mücadeleden (1437-1438) galip çıkınca eski Kazan şehrine geldi. Bölge halkı onu sevinçle karşıladı, böylece Kazan Hanlığı'nın temelleri atılmış oldu.
Parlak dönem

Uluğ Muhammed Han, batı komşusu Moskova Knezliği ile yoğun bir mücadeleye girişti. 1439 tarihli seferlerinde Rusları yenen Uluğ Muhammed, 7 Temmuz 1445 tarili Suzdal Muharebesi'nde Rusları hezimete uğrattı, Knez II. Vasili'yi ve kardeşi Mihail'i esir etti ve Vasili'nin gözlerini kör etti. Bu suretle Moskova Knezliği eskiden Altınordu Devletine olan bağlılığını bu defa Kazan Hanlığı'na gösterirken, Uluğ Muhammed de Moskova'yı daha yakın denetlemek için bu kentin yakınlarına bir hanlık kurdu ve başına oğlu Kasım Han'ı geçirdi. Türk tarihinde Kasım Hanlığı olarak kayıtlı bu devlet, Kazan Hanlığı'nın Uluğ Muhammed'in ölümünden sonra karışıklıklara sürüklenmesi sonucunda daha ilk yıllarında Moskova'nın güdümüne girdi. 1486-1512 arasındaki Kırım Hanlığı nüfuzundan sonra tamamen Kazan Hanlığı'na karşı tampon devlet'e dönüştü.
Mahmud Han döneminde (1446-1464) orta İdil boyu tam bir istikrara kavuştu ve Kazan kenti Altınordu'nun başkenti Saray'ı ticari önem açısından geride bırakmaya başladı. Buna karşılık bu istikrarın sürmesini teminen bu dönemde Ruslarla savaştan kaçınıldı. 1462 yılında Moskova tahtına çıkan III. İvan, Mahmud Han'ın ölümünden sonraki taht kavgalarını fırsat bilerek 1467 Ekim ayında Kazan'a sefer düzenledi ve uydusu haline gelmiş Kasım Han'ı Kazan tahtına oturtmak istedi. Kazan Hanlığı ilerleyen Rus ordusunu 1468 yılında püskürttüğü gibi, Kazan birlikleri Moskova'ya kadar toprakları yağmaladılar.
1469 yılında III. İvan ordusunu toplayarak bir kez daha Kazan Hanlığı üzerine yürüdü ve 1 Eylül'deKazan'ı tarihte ilk kez kuşattı. Her ne kadar bu kuşatma başarılı olamadıysa da Ruslar Kazan'daki Rus esirlerin serbest bırakılmasını sağlayan bir barış anlaşması temin etmeye muvaffak oldular.