Kız bebek katliamı
Çin

Çin'in 2000 yıla yayılan bir kız bebek öldürme geçmişi vardır. 16. yüzyılın sonlarında Hristiyan misyonerlerin gelişiyle birlikte, misyonerler kız çocuklarının öldürüldüğünü keşfettiler, yeni doğanların nehirlere veya çöp yığınlarına atıldığı görüldü. 17. yüzyılda Matteo Ricci, uygulamanın Çin'in birçok eyaletinde gerçekleştiğini ve uygulamanın birincil nedeninin yoksulluk olduğunu belgeledi.
19. yüzyılda Çin'de, kız çocuklarının öldürülmesi yaygındı. Qing metinlerinden okumalar, ni nü ("kızları boğmak") teriminin yaygın olduğunu gösteriyor ve boğulma, kız çocuklarını öldürmek için kullanılan yaygın yöntemdi. Kullanılan diğer yöntemlerden biri de açlıktı. Bir çocuğu elementlere maruz bırakmak, bir bebeği öldürmenin başka bir yöntemiydi: çocuk daha sonra bir ağaca yerleştirilecek olan bir sepete yerleştirilirdi. Budist rahibe manastırları, insanların çocuk bırakması için "bebek kuleleri" oluşturdu; Bununla birlikte, çocuğun evlat edinmeye mi bırakıldığı yoksa ölmüş ve cenazeye bırakılıp bırakılmadığı belirsizdir. 1845'te Jiangxi eyaletinde bir misyoner, bu çocukların elementlere maruz kaldıklarında iki güne kadar hayatta kaldıklarını ve yoldan geçenlerin dikkat etmeyeceğini yazdı.
Çin eyaletlerinin çoğu, 19. yüzyılda kız çocuklarını öldürdü. 1878'de Fransız Cizvit misyoneri Gabriel Palatre  13 ilden belgeler topladı ve Annales de la Sainte-Enfance (Kutsal Çocukluğun Yıllıkları) da Shanxi ve Sichuan'da bebek öldürme kanıtları buldu. Palatre'nin topladığı bilgilere göre, uygulama güneydoğu illerinde ve Aşağı Yangzi Nehri bölgesinde daha geniş yayıldı.
Çin'de, kız çocuklarının öldürülmesine tamamen göz yumulmadı. Özellikle Budizm, onu kınamada oldukça güçlüydü. Budistler, genç kızların öldürülmesinin kötü bir karma getireceğini yazdı; tersine, genç bir kızın hayatını ya müdahale ederek ya da para ve yiyecek armağanıyla kurtaranlar, iyi bir karma kazanacak ve oğulları için müreffeh ve uzun bir yaşam ve başarı sağlayacaktır. Bununla birlikte, Budistlerin reenkarnasyona olan inancı, bir bebeğin ölümünün, çocuk yeniden doğacağı için nihai olmadığı anlamına geliyordu; bu inanç, kız bebeklerin öldürülmesinden duyulan suçu hafifletti.
Konfüçyüsçülerin kız çocuklarının öldürülmesine karşı tavrı çelişiyordu. Konfüçyüsçü aileye saygı anlayışı, yaşa değer vererek çocukların değerini azalttı. Konfüçyüsçülerin aileye yaptığı vurgu, çeyizlerin artmasına yol açtı ve bu da bir kızın büyütülmesini bir erkek çocuğa göre çok daha pahalı hale getirdi ve ailelerin pek çok kızı karşılayamayacaklarını hissetmelerine neden oldu. Konfüçyüsçü bir gelenek olan erkeği aile içinde tutma geleneği, bir kızın yetiştirilmesi için çeyizle birlikte harcanan paranın evlendiğinde kaybedileceği anlamına geliyordu ve kızlara "para kaybeden mallar" deniyordu. Tersine, Ren'in Konfüçyüsçü inancı, Konfüçyüsçü entelektüelleri, kız çocuklarının öldürülmesinin yanlış olduğu ve uygulamanın yin ile yang arasındaki dengeyi bozacağı fikrini desteklemeye yöneltti.
Çin hükûmeti tarafından 1980 yılında, kız çocuklarının öldürülmesinin "feodalist bir kötülük" olduğunu belirten bir yazı yayımlandı. Ancak Jing-Bao Nie, devletin aile planlaması politikaları ile kız çocuklarının öldürülmesi arasında bir bağlantı olmadığına inanmanın "düşünülemez" olacağını savunuyor.