stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Milli Emlak Genel Müdürlüğü
Görevleri

Milli Emlak Genel Müdürlüğü'nün görev ve yetkileri şunlardır:
Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin yönetimine ilişkin hizmetleri, gerektiğinde diğer kamu idareleri ile işbirliği yaparak yürütmek.
Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınınazların satışı, kiraların ası, trampası ve üzerinde sınırlı ayni hak tesisi, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin kiralanması ve bu yerler için gerekli görülen hallerde kullanma izni verilmesi işlemlerini yapmak.
Devlete intikali gereken taşınır ve taşınmazlarla hakların Hazineye maledilmesi işlemlerini yürütmek, taşınmazların tescilini, taşınır malların tasfiyesini sağlamak.
Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden kamu hizmeti için kullanılması gerekli olanları; kamu idarelerine tahsis etmek ve tahsis amacının ortadan kalkması veya amaç dışı kullanılması halinde tahsisi kaldırmak; tahsisi kaldırılan taşınmazlar üzerinde Hazine dışındaki kamu idarelerine ait yapı ve tesisleri tasfiye etmek, tasfiyeye ilişkin esas ve usulleri belirlemek.
Devlete ait konutları yönetmek ve kamu idarelerine ait konutların yönetimi konusundaki politikaların belirlenmesi amacıyla çalışmalar yapmak, her yıl yurt içi ve yurt dışındaki kamu konutlarının kira ve yakıt bedelleri ile işletme, bakım ve onarım esaslarını tespit etmek.
Hazineye ait taşınmazların envanter kayıtlarını tutmak ve diğer kamu idarelerinin taşınmazlarının envanter kayıtlarının tutulmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek.
Genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin kamulaştırdığı yerlerin Hazine adına tescilini sağlamak.
Kanunlar ve antlaşmalar gereğince muayyen zümre i ere izafetle el konulması gereken para, mal ve hakların işlemlerini yapmak ve tasfiyelerini sonuçlandırmak.
Genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin hizmet dışı kalan taşınırlarının satışını yapmak.
Kamu idarelerine ait taşınmazların yönetim esaslarını belirlemek.
Kamu idarelerinin taşınmaz edinme ve yönetimine ilişkin olarak hazırlayacakları mevzuat taslakları hakkında görüş bildirmek.
Kamu mallarına ilişkin politikaları tespit etmeye yönelik çalışmalar yapmak.
Görev alanına giren konularda ilgili mevzuatla Bakanlığa verilen görevleri yürütmek.
Görev alanına giren konulardaki alacakların süresinde ve mevzuata uygun olarak takip edilerek tahsil aşamasına getirilmesi için gerekli tedbirleri almak.
Teşkilat ve görev alanına giren konularda uzmanları aracılığıyla teftiş, denetim, inceleme ve soruşturma yapmak ve bu işlerin yürütülmesi amacıyla uygun görülen büyük il merkezlerinde denetim grupları kurmak.
Cumhurbaşkanınca uygulama usul ve esasları belirlenen projeler kapsamında; Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerleri geliştirmek, değerlendirmek, kişilerin mülkiyetinde bulunan taşınmazları satın almak, trampa etmek, kamulaştırma ve toplulaştırma yapmak.
Bakan tarafından verilen diğer görevleri yapmak.
William Paterson (kâşif)

Albay William Paterson (17 Ağustos 1755 – 21 Haziran 1810) İskoç asker, kâşif, Avustralya Vali Yardımcısı ve botanist. Tazmanya'da Port Dalrymple'de ilk yerleşime öncülük etmesiyle bilinir. Paterson'un 1795'te verdiği emirle Bediagal kabilesinin erkek, kadın ve çocukları katledildi.
Botanik'te takson yazarı olarak Paterson kısaltması kullanılır.
Semadirek Katliamı (1821)

| Semadirek Katliamı |
| --- | --- |
Koordinatlar: 40°17′N 25°19′E﻿ / ﻿40.29°K 25.31°D﻿ / 40.29; 25.31
Tarih: 1 Eylül 1821
Saldırı türü: Katliam
Ölü: 700'den fazla
Kurbanlar: Osmanlı Rumları
Semadirek Katliamı (Yunanca: Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης) Semadirek adasının Yunan nüfusunun toplu katliamı ve köleleştirilmesi olayıdır. Yunan İsyanı'nın patlak vermesinin ardından, Semadirekliler de yerel Osmanlı yöneticilerine karşı ayaklandılar. 1 Eylül 1821'de adaya bir Osmanlı cezalandırma seferi geldi. Semadirek isyancılarının direnişini bastırdıktan sonra, Osmanlılar adanın nüfusunu sistematik olarak öldürdü veya köleleştirdi.
Arka plan

18. yüzyılın sonlarına doğru Semadirek ekonomik olarak gelişmeye başladı. Sınırlı kaynakları, merkeze uzak konumu ve yıl boyunca kullanılabilecek güvenli bir limanın olmaması, Osmanlıların yerel Rum nüfusunu büyük ölçüde kendi haline bırakmasına neden oldu. Tarımsal üretimdeki artış, adanın nüfusunun artmasına neden oldu ve genel yaşam kalitesini yükseltti. Yunan İsyanı patlak verdiğinde, Semadirek nüfusu yaklaşık 4.000'den 10.000'in üzerine çıktı.
Bir grup Semadirekli Kocabaş isyanın patlak vermesinden önce Filiki Eterya'ya katılmıştı ve adanın yaklaşmakta olan isyana katılması için hazırlıklar yapılmıştı. Nisan 1821'de Mora'daki ayaklanmanın haberi Semadirek'e ulaştı. Kocabaşlar daha sonra Semadireklileri bağımsızlık ilan etmeye ve Osmanlılara vergi ödemeyi reddetmeye ikna etti. Aynı zamanda, adada yaşayan  Sisamlı yerel gençleri nişancılık konusunda eğitmeye başladı. İsyancılar Osmanlı makamlarını devirdi ve adada yaşayan tüm Osmanlıları tutukladı. Ancak adanın Yunan anakarasından izole olması ve yerel mühimmat üretim kapasitesinin olmaması, olası bir isyan için elverişsiz koşullar yaratmıştı. Öte yandan, Çanakkale Boğazı'ndaki Osmanlı donanma tesislerine yakınlığı, Osmanlıların adaya hızla büyük birlik birliklerini konuşlandırabilecekleri anlamına geliyordu. Osmanlı hükûmeti, daha çok anakara Yunanistan'daki daha büyük ölçekli ayaklanmalarla ilgilendiğinden Semadirek isyanına hemen yanıt vermedi, ancak daha sonra Semadireklilerin ibret olacak bir cezayı hak ettiğine karar verildi.
Katliam

Ağustos 1821'de bir Osmanlı donanması Çanakkale Boğazı'ndan Semadirek'e doğru yola çıktı. 1 Eylül'de 1.000 ila 2.000 Osmanlı askeri  Makrylies'e çıktı ve adanın en büyük şehri olan Kariye'ye doğru ilerledi. Sayıca çok fazla olan isyancılar, Koukou ve Vrychou tepelerinde mevzi alarak, Osmanlılar Myloi'ye ulaştığında Osmanlılara ateş açtılar. Mühimmatları bitene ve adanın dağlık iç kısmına doğru geri çekilene kadar saatlerce sert bir direniş gösterdiler. Osmanlı kayıpları, sancaktarları da dahil olmak üzere 23 asker öldü ve 32 kişi yaralandı. Kariye'yi ele geçirdikten sonra, Osmanlılar diğer yerleşim bölgelerine indiler ve karşılaştıkları hemen hemen herkesi sistematik olarak katletmeye, Konstantinopolis ve İzmir'in köle pazarlarında satılmak üzere olan diğerlerini (çoğunlukla çocuklar) köleleştirmeye başladılar. Osmanlılar köyleri yağmaladılar ve sığırları götürdüler. Hayatta kalanlara korku salmak için Osmanlı gemilerinin direklerine on iki kişi asıldı.
Kaçmayı başaranlar dağlara sığındı. Osmanlılar Kyriakos adında bir dönek kullandılar ve bu da hayatta kalanların çoğunu affedileceklerine ikna etti. Osmanlılar kadınları ve çocukları köleleştirdi ve yaklaşık 700 erkeği Efka'daki bir Bizans kalesinin altına getirdiler ve orada katledildiler. Öldürülen adamların çoğunun kafaları kesildi ve ardından başları Fransız konsolos yardımcısının Konstantinopolis'teki konutunun önüne yerleştirildi.
Sonrası

Amerikalı Helensever George Jarvis, 13 Temmuz 1822'de adayı ziyaret etti. Jarvis'e göre adanın nüfusu mutlak yoksulluk içinde yaşayan 200 kişiye düşürüldü. Birkaç yıl sonra birçok Semadirekli kadın kölelikten satın alınıp anavatanlarına geri döndüğü için nüfus yeniden artmaya başladı. Bunlar daha sonra adaya yerleşmeye başlayan Yunanistan'ın diğer bölgelerinden Yunan erkeklerle evlendiler. Efka'daki katliam, Semadirek atasözünün ortaya çıkmasına neden oldu: "Ben 700 kişiden biri değilim", yani "Kolayca aldanmam."  1831 Osmanlı Nüfus Sayımı, adada yaşayan 430 Rum ve 3 Türk erkek olduğunu belirtir. Bu sicil memuru, kadınları, yetimleri, ergenlik yaşının altındaki Hristiyanları, zihinsel veya fiziksel olarak yetersiz olanları ve ayrıca yüksek rütbeli memurları kaydetmedi, bu nedenle gerçek nüfus çok daha yüksek olacaktı.
Osmanlılar tarafından Konstantinopolis'e götürülen esirlerden beşi Müslüman oldu, ancak Avrupalı Helenseverler tarafından kölelikten satın alınıp 1837'de Semadirek'e döndükten sonra inançlarından vazgeçip Hristiyanlığa döndüler. Osmanlılar onların irtidatlarını öğrendiklerinde onları Makri'ye götürdü ve işkence ardından idam etti. Bu beş Semadirekli'nin adı Manouel Palogoudas, Michael Kyprios, Theodoros Dimitriou Kalakou, Georgios Kourounis ve Georgios Neomartyrs olarak bilinmektedir. 1843'te Yakovos adında bir keşiş, Semadirek şehitleri onuruna bir acolouthia yazdı. O zamandan beri adada anma, Makri'de ve Athos Dağı manastırlarında bayram günlerinde, Aziz Thomas'ın Pazar günü (Ortodoks Paskalyasından sonraki yedinci gün) düzenli olarak yapılmaktadır. Azizlerin kalıntıları başlangıçta Makri'den Athos Dağı'na götürüldü, ancak Temmuz 1906'da Semadirek'e iade edildi.
Osmanlılar, katliam sırasında buldukları kitapları yırttı veya yaktı. Kariye köyü kilisesinin yıkıntılarından kurtulanlar tarafından süngülü bir İncil ele geçirildi. Bu incil Nikolaos Fardys'in kütüphanesinde Ion Dragoumis tarafından Temmuz 1906'da Semadirek ziyareti sırasında yeniden keşfedilmiştir. Dragumis, İncil'i bugüne kadar koleksiyonunda barındıran Atina Ulusal Tarih Müzesi'ne bağışladı. 23 Mart 1980'de Atina Akademisi, Yunan Bağımsızlık Savaşı'na katkılarından dolayı Semadirek'e altın madalya verdi.
Fevziye, Etimesgut

| Fevziye |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 39°45′N 32°36′E﻿ / ﻿39.75°K 32.6°D﻿ / 39.75; 32.6
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Etimesgut
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 656
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06170
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (3. seçim bölgesi) 
Fevziye, Ankara ilinin Etimesgut ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin adı Fevzi Çakmak'tan gelmektedir. Türk Kurtuluş Savaşı sırasında karargah olarak kullanmıştır.[kaynak belirtilmeli]
2004 Yılında, 5216 sayılı yasa ile köy statüsünden mahalle statüsüne geçmiştir.
2014 yılına kadar kadar Yenimahalle ilçesine bağlı iken, 2014 Yılında 6360 sayılı yasa ile Etimesgut ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya

Ankara iline 30 km., Etimesgut ilçesine 35 km. uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 201 | ADNKS |
| 2008 |  138% | 478 | ADNKS |
| 2009 |  9% | 435 | ADNKS |
| 2010 |  20% | 349 | ADNKS |
| 2011 |  0% | 348 | ADNKS |
| 2012 |  7% | 323 | ADNKS |
| 2013 |  24% | 400 | ADNKS |
| 2014 |  11% | 355 | ADNKS |
| 2015 |  2% | 348 | ADNKS |
| 2016 |  0% | 349 | ADNKS |
| 2017 |  5% | 331 | ADNKS |
| 2018 |  69% | 558 | ADNKS |
| 2019 |  17% | 463 | ADNKS |
| 2020 |  13% | 401 | ADNKS |
| 2021 |  5% | 382 | ADNKS |
| 2022 |  6% | 359 | ADNKS |
| 2023 |  83% | 656 | ADNKS |
Yamamoto Tsunetomo

Yamamoto Tsunetomo
| --- | --- |
cinsiyeti: erkek 
vatandaşlığı: Japonya 
ana dilindeki ismi: 山本常朝 
soyadı: Yamamoto 
doğum tarihi: 11 Haziran 1659 
doğum yeri: Saga 
ölüm tarihi: 30 Kasım 1719 
ölüm yeri: Saga Domain 
konuştuğu, yazdığı diller: Japonca 
mesleği: filozof, yazar, Buşi 
işvereni: Saga Domain 
aktif yılları (başlangıç): 1709 
etnik grubu:  
dini veya dünya görüşü: Budizm 
önemli eser: Hagakure 
eserlerin telif hakkı durumu: telif hakkı sona ermiş eser 
Yamamoto Tsunetomo
Yamamoto Tsunetomo (山本常朝; 11 Haziran 1659 Saga- 30 Kasım 1719 Saga) Japon samuray.
Yamamoto Tsunetomo, 18. yüzyılda, efendisi Mitsushige Nabeshima'nın buyruğu altında Japonya'da yaşamış bir samuraydır. Efendisinin ölümünden sonra her samuray gibi tsuifuku yapmak istemiş fakat efendisi bunu ölmeden önce yasakladığı ve kendisi de efendisiyle aynı kaderi paylaşmaktansa onun vasiyetini yerine getirmenin daha doğru olacağını düşündüğü için bundan vazgeçmiştir. Zaten bir yıl sonra da samurayların tsuifuku yapması shogunluk tarafından da yasaklanmıştır. Efendisinin ölümünden sonra samuraylığı bırakan Yamamoto eşiyle beraber yarı-inzivaya çekilmiş ve saçlarını kazıtarak Budist rahibi olmak üzere bir kulübede yaşamaya başlamıştır.
Bu dönemde kendisini ziyaret eden genç bir samurayla, samuraylık ve felsefesi üzerine yaptığı sohbetler genç samuray tarafından not edilerek ölümünden yaklaşık üç yıl önce derlenerek Hagakure adıyla kitaplaştırılmıştır.
Yamamoto Tsunetomo yaklaşık 20 yıl samuraylık yapmasına rağmen hiçbir savaşa katılmamıştır. Hagakure'de anlattığı düşünceleriyse neredeyse yüzyıl öncesine ait düşüncelerdi ve Japon düşünce tarihine belirgin bir etki yaptıkları söylenemez.
Muhaberat el-Cemahiriye

| --- | --- |
مخابرات الجماهيرية

Genel bilgiler
Kapanış tarihi: 2011
Türü: İstihbarat teşkilatı
Bağlılığı: Libya Hükümeti
Üst kuruluş: Bağımsız
Adres: Trablusşam, Libya
Yönetici(ler): Ebu Zeyd Ömer Dörde, Direktör
Muhabarat el-Cemahiriye (Arapça: مخابرات الجماهيرية) (Halk Sosyalist Cemahiriyesi İstihbaratı), Muammer Kaddafi'nin emri altında Libya'nın ulusal istihbarat servisi olmuştur. Libya İç Savaşı sırasında, teşkilat direktörü Ebu Zeyd Ömer Dörde, Kaddafi karşıtı güçler tarafından ele geçirilmiş ve Cemahiriye teşkilatı Ağustos 2011'de Kaddafi devrildiği zaman ortadan kaldırılmıştır.
Ardılı

Geçici Hükûmeti altında İstihbarat Topluluğu:
Dış Güvenlik Servisi
İç Güvenlik Servisi
Askeri İstihbarat Genel Müdürlüğü
Muhammet Naci Cinisli

| Muhammet Naci Cinisli> Türkiye Büyük Millet Meclisi  27. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 7 Temmuz 2018 - 14 Mayıs 2023
Seçim bölgesi: 2018 - Erzurum
İYİ Parti Genel Başkan Yardımcısı Uluslararası İlişkiler Başkanı
Görev süresi 2 Haziran 2023 - 3 Mayıs 2024
Yerine geldiği: Ahmet Kamil Erozan
Yerine gelen: Ahmet Kamil Erozan
Kişisel bilgiler
Doğum: 1969 (54-55 yaşında) İstanbul, Türkiye
Partisi: İYİ Parti (2017-2024)
Çocuk(lar): 2
Bitirdiği okul: Viyana Ekonomi Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi, işletmeci
Muhammet Naci Cinisli (d. 1969, İstanbul) Türk siyasetçi ve işletmeci. TBMM 27. dönem İYİ Parti Erzurum milletvekilidir.
Hayatı ve kariyeri

İlköğrenimini Feyziye Mekteplerinde tamamladı. Ortaöğrenimini de Avusturya Erkek Lisesinde gerçekleştirdi. Üniversite eğitimini de Avusturya'nın başkenti Viyana'da tamamladı. Viyana Ekonomi Üniversitesinden mezun oldu. Yüksek lisansı İstanbul Üniversitesinde tamamladı. 2018 Türkiye genel seçimlerinde İYİ Partiden Erzurum milletvekili olarak meclise girdi. TBMM Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu üyesiydi.
Evli ve iki çocuk babası olan Cinisli, İngilizce ve Almanca bilmektedir. 17 Ekim 2024 tarihinde İYİ Parti'den istifa etmiştir.
Lavender Menace

Lavender Menace ("Lavanta Tehdit"), bir takım lezbiyen radikal feministten oluşan, New York şehrindeki 1 Mayıs 1970 tarihinde düzenlenen Second Congress to Unite Women ("Kadınları Birleştirmek İçin İkinci Konferans") ile feminist hareketin daha geniş platformundan lezbiyenler ile lezbiyen konularının hariç tutulmalarını protesto etmek amacı ile kurulan enformel bir grup idi. Üyelerinin arasında Karla Jay, Martha Shelley, Rita Mae Brown, Lois Hart, Barbara Love, Ellen Shumsky ile Michela Griffo var idi; üyelerin çoğu Gay Liberation Front (GLF) veya National Organization for Women (NOW) üyeleri idi.
Kökenleri

"Lavender Menace" ifadesinin kökeni ile ilgili mite göre ifade ilk kez 1969'da, lezbiyenlik ile bağlantıların NOW ve yükselmekte olan kadın hareketine tehdit oluştuklarını hisseden NOW başkanı Betty Friedan tarafından kullanılmıştı. Friedan ile diğer heteroseksüel feministler bu bağlantıların feministlerin ciddi siyasi değişim kazanabilme yeteneklerine zarar verebileceğinden ve lezbiyenlere ilişkin "erkeksi" ve "erkeklerden nefret etme" basmakalıplarının hareketi azletmek için kolay bir yol sağlamalarından korkuyorlardı. Friedan'ın idaresi altında NOW, kendini lezbiyen gayelerinden uzaklaştırmayı çalıştı; örneğin, Kasım 1969'daki First Congress to Unite Women ("Kadınları Birleştirmek İçin İlk Kongre")'in sponsorlar listesinden Daughters of Bilitis (DOB)'in New York branşını hariç tuttu. Friedan'ın yorumları ve DOB'yi sponsorlar listesinden çıkartma kararı, Şubat 1970'te lezbiyen feminist Rita Mae Brown'ın NOW'daki kendi yönetsel meslek pozisyonundan sinirli bir şekilde istifa etmesine yol verdi.  15 Mart 1970'te heteroseksüel radikal feminist Susan Brownmiller bir New York Times Magazine makalesinde Friedan'ın "lavanta tehdidi" hakkındaki yorumlarını alıntılarak onun endişelerini "muhtemelen bir lavanta dikkat dağıtıcı, fakat herhangi bir net ve mevcut tehlike yoktur" şeklinde azletti. "Lavender Menace" ifadesinin lezbiyenliği kötüleyici bir şekilde tanımlamak için sonradan NOW tarafından kullanılmasına rağmen lezbiyenlerin sahiplendikleri olumlu bir terim olarak icat edilmişti.
Brownmiller sonradan makalede yazdıklarını, kendini Friedan'ın homofobisinden uzaklaştırmak için bir espri olarak kullanmayı niyet ettiğini iddia etti, fakat bazı lezbiyen feministler (özellikle Michela Griffo) onun yorumlarını "kırıcı bir aşağılama" ve "Susan'ın homofobisi veya gizli eşcinselliği - yani lezbiyenlere hakaret ederek kendini bizden uzaklaştırması - için kanıt" olarak algıladılar, çünkü önemli konulardan dikkat dağıtıp bu esprinin lezbiyenleri hareketin önemsiz bir kısmı olarak azlettiğini hissettiler.
Etkiler

"Lavender Menace" zap eylemi ile "The Woman-Identified Woman"'ın yayınlanması, ikinci dalga feminist hareketi için bir dönüm noktası ve lezbiyen feminizmin doğuş anı olarak anılırlar. Zapten sonra düzenleyicilerin birçoğu aktivizmlerine devam etmek için kalıcı bir örgüt kurmaya karar verdiler; buna "Radicalesbians" ismini vermeye karar verdiler. Eylül 1971'deki sonraki ulusal NOW konferansındaki delegeler, lezbiyenliği ile lezbiyen konularını "feminizm için meşru bir ilgi konusu" olarak tanıyan bir önerge kabul ettiler.
1999'da Susan Brownmiller, "Lezbiyenler artık kadın hareketinde sessiz olmayacaklardı" diye yazarak etkiyi anlattı. Karla Jay, anılarında bu eylemi "kendi varlığımızı ve ihtiyaçlarımızı kadın hareketine kabul ettirmek için lezbiyenlerin düzenledikleri en önemli tek eylem idi" diye anlattı ve bunun "sonraki yıllar boyunca lezbiyenliğin feminizm ile ilişkisini tamamen yeniden şekillendirdiğini" yazdı. Ayrıca Jay, "bu zapin bir sürü eylemin sadece ilki olduğunu ve lezbiyen kurtuluşunun hemen durdurulmaz bir şekilde yükseldiğini hissediyorduk" diye yazdı.
Dipnot

↑  Hemcins dansları, Gay Liberation Front'ın hem erkek hem de kadın üyelerinin sıkça kullandıkları bir örgütsel ve sosyal araç idiler.
Bibliyografya

Brownmiller, Susan (1999). In Our Time: Memoir of a Revolution. ISBN 0-385-31486-8.
Jay, Karla (1999). Tales of the Lavender Menace: A Memoir of Liberation. ISBN 0-465-08366-8.
Elda Peralta

| Elda Peralta |
| --- | --- |
Peralta 1960'larda
Doğum: 28 Temmuz 1932(1932-07-28) Hermosillo, Sonora, Meksika
Ölüm: 15 Mayıs 2024 (91 yaşında) Mexico City, Meksika
Meslek: Oyuncu ve yazar
Etkin yıllar: 1947–2002

Elda Peralta (28 Temmuz 1932 –15 Mayıs 2024), Meksikalı aktris ve yazar.
Hayatı

Peralta, 28 Temmuz 1932'de Hermosillo, Meksika'da doğdu. 1947'de başladığı oyunculuk kariyerini 2002 yılına kadar sürdürdü. Meksika Sineması'nın Altın Dönemi'nden hayatta kalan az sayıda emektar oyunculardan birisiydi. Yer aldığı bazı yapımlar arasında; Hypocrite (1949), Streetwalker (1951) ve Remember to Live (1953) sayılabilir.
Peralta'nın 15 Mayıs 2024'te Mexico'da doğal nedenlerden 91 yaşında ölmüştür.
Seçme filmografi

Hypocrite (1949)
Immaculate (1950)
Women's Prison (1951)
Streetwalker (1951)
Crime and Punishment (1951)
A Woman Without Love (1952)
My Darling Clementine (1953)
Remember to Live (1953)
Koni hücreleri

| Koni Hücreleri |
| --- | --- |

İnsan koni hücrelerinin normalleştirilmiş spektrumları, S, M ve L tipleri



görüntüle tartış 
Koni hücreleri veya koniler, insan gözü de dahil olmak üzere birçok omurgalının gözlerinin retinalarındaki fotoreseptör hücrelerdir. Farklı dalga boylarındaki ışığa farklı tepki verirler ve bu nedenle renkli görmeden sorumludurlar. Loş ışıkta daha iyi çalışan çubuk hücrelerin aksine, nispeten parlak ışıkta en iyi şekilde çalışırlar. Koni hücreleri, retinanın çevresine doğru, sayıları hızla azalan çok ince, yoğun şekilde paketlenmiş konilere sahip 0,3 mm çapında çubuksuz bir alan olan fovea centralis'te yoğun bir şekilde toplanmıştır. Optik diskte bulunmazlar ve kör noktaya katkıda bulunurlar. İnsan gözünde yaklaşık altı ila yedi milyon koni vardır ve bunlar en çok sarı beneğe doğru yoğunlaşmıştır.
Koni hücreleri, retinadaki çubuk hücrelerine (düşük ışık seviyelerinde görmeyi destekleyen) göre ışığa daha az duyarlıdır, ancak renk algısına izin verir. Ayrıca, uyaranlara tepki süreleri çubuklardan daha hızlı olduğu için daha ince ayrıntıları ve görüntülerdeki daha hızlı değişiklikleri algılayabilirler. Koniler normalde her biri farklı pigmente sahip üç tipten oluşur: S-konileri, M-konileri ve L-konileri. Bu nedenle her koni, kısa dalga boylu, orta dalga boylu ve uzun dalga boylu ışığa karşılık gelen görünür ışık dalga boylarına duyarlıdır. İnsanlar genellikle farklı tepki eğrilerine sahip olan ve bu nedenle renk varyasyonlarına farklı şekillerde tepki veren farklı fotopsinlere sahip üç tür koniye sahip olduklarından, trikromatik görüşe sahiptir. Renk körü olmak bunu değiştirebilir ve dört veya daha fazla türde konisi olan ve onlara tetrakromatik görüş sağlayan bazı doğrulanmış raporlar bulunmaktadır. Işığı tespit etmekten sorumlu olan üç pigmentin, genetik mutasyon nedeniyle tam kimyasal bileşimlerinde değişiklik gösterdiği anlaşılmıştır. Farklı bireylerin farklı renk duyarlılığına sahip konileri bulunacaktır.
Yapısı > Türleri

İnsanlarda normalde üç tip koni bulunur. İlki, yaklaşık 560 nm'de zirve yapan daha uzun dalga boylarındaki ışığa en çok tepki verir. Bu tip bazen L olarak adlandırılır; insan konilerinin çoğu uzun tiptedir. En yaygın ikinci tür, orta dalga boyundaki ışığa en çok yanıt verendir. 530 nm'de zirve yapar ve orta için M olarak kısaltılır ve insan gözündeki konilerin yaklaşık üçte birini oluşturur. Üçüncü tip, 420 nm'de zirve yapan kısa dalga boylu ışığa en çok tepki verendir. Kısaca S olarak adlandırılır ve bunlar insan retinasındaki konilerin yalnızca %2'sini oluşturur. Üç tür, kişiye bağlı olarak sırasıyla 564-580 nm, 534-545 nm ve 420-440 nm aralığında tepe dalga boylarına sahiptir. Böyle bir fark, sırasıyla OPN1LW, OPN1MW, OPN1SW taşıdıkları farklı opsinlerden kaynaklanır. CIE 1931 renk uzayı, ortalama bir insanın üç hücresinin spektral duyarlılıklarında sıklıkla kullanılan bir modelidir.
Hem çubuk hem de koni hücrelerine bağlanan karışık tipte bipolar hücrelerin olduğu keşfedilmiş olsa da, bipolar hücreler girdilerini hâlâ ağırlıklı olarak koni hücrelerinden almaktadır.