Çocuk felci
Tarihçe

Çocuk felcinin etkileri tarih öncesinden beri bilinmektedir; Mısır resim ve oymalarında normalde sağlıklı olan ancak uzuvları solmuş insanlar ve bastonla yürüyen küçük çocuklar tasvir edilmiştir. İlk klinik tanımlama 1789 yılında İngiliz doktor Michael Underwood tarafından yapılmış ve Underwood çocuk felcini "alt ekstremitelerin zayıflaması" olarak tanımlamıştır. Doktor Jakob Heine'nin 1840'taki ve Karl Oskar Medin'in 1890'daki çalışmaları, hastalığın Heine-Medin hastalığı olarak bilinmesine yol açmıştır. Hastalığa daha sonra, çocukları etkileme eğilimine bağlı olarak infantil paralizi adı verilmiştir.
20. yüzyıldan önce çocuk felci enfeksiyonları altı aylıktan küçük bebeklerde nadiren görülüyordu, vakaların çoğu altı aylıktan dört yaşına kadar olan çocuklarda ortaya çıkıyordu. Zamanın kötü sanitasyonu, virüse sürekli maruz kalmaya neden olmuş ve bu da nüfus içinde doğal bir bağışıklık geliştirmiştir. Gelişmiş ülkelerde 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında, daha iyi kanalizasyon bertarafı ve temiz su kaynakları da dahil olmak üzere toplum sağlığında iyileştirmeler yapıldı. Bu değişiklikler, çocukluk çağında hastalığa maruz kalmayı ve bağışıklığı azaltarak paralitik polio enfeksiyonu riski altındaki çocukların ve yetişkinlerin oranını büyük ölçüde artırmıştır.
Küçük lokalize paralitik polio epidemileri 1900'lerde Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde görülmeye başlamıştır. Salgınlar 20. yüzyılın ilk yarısında Avrupa, Kuzey Amerika, Avustralya ve Yeni Zelanda'da pandemik boyutlara ulaşmıştır. 1950 yılına gelindiğinde, Amerika Birleşik Devletleri'nde paralitik poliomyelitin en yüksek yaş insidansı bebeklerden, felç riskinin daha yüksek olduğu beş ila dokuz yaş arası çocuklara kaymıştır; vakaların yaklaşık üçte biri 15 yaşın üzerindeki kişilerde bildirilmiştir. Buna bağlı olarak, çocuk felci enfeksiyonuna bağlı felç ve ölüm oranı da bu süre zarfında artmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde 1952 çocuk felci salgını ülke tarihindeki en kötü salgın olmuştur. O yıl bildirilen yaklaşık 58.000 vakadan 3145'i öldü ve 21.269'u hafif ila sakat bırakıcı felç geçirdi. Yoğun bakım tıbbının kökeni çocuk felciyle mücadeleye dayanmaktadır. 1950'lerde çoğu hastanede mekanik yardım olmadan nefes alamayan hastalar için demir akciğerlere sınırlı erişim vardı. İlk olarak 1952 yılında Danimarkalı anestezist Bjørn Ibsen tarafından Kopenhag'daki Blegdam Hastanesi'nde kurulan ve en ağır çocuk felci hastalarına yardımcı olmak üzere tasarlanan solunum merkezleri, modern yoğun bakım ünitelerinin (YBÜ) öncüleriydi. (Bir yıl sonra Ibsen dünyanın ilk özel YBÜ'sünü kuracaktı).
Çocuk felci salgınları sadece hayatta kalanların hayatlarını değiştirmekle kalmadı, aynı zamanda tıbbi hayırseverlikte devrim yaratacak tabandan fon toplama kampanyalarını teşvik ederek ve modern rehabilitasyon terapisi alanının doğmasına yol açarak derin kültürel değişiklikler getirdi.
Dünyadaki en büyük engelli gruplarından biri olan çocuk felci mağdurları, engellilerin sosyal ve medeni hakları için yürüttükleri kampanyalarla modern engelli hakları hareketinin ilerlemesine de yardımcı olmuşlardır. Dünya Sağlık Örgütü dünya çapında 10 ila 20 milyon çocuk felci mağduru olduğunu tahmin etmektedir.
1977 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde çocuk felci nedeniyle felç olmuş 254.000 kişi yaşıyordu. Doktorlara ve yerel çocuk felci destek gruplarına göre, 2001 yılında Almanya'da 40.000, Japonya'da 30.000, Fransa'da 24.000, Avustralya'da 16.000, Kanada'da 12.000 ve Birleşik Krallık'ta 12.000 çocuk felcinden kurtulmuş ve çeşitli derecelerde felç geçirmiş kişi yaşamaktaydı.
Birçok önemli kişi çocuk felcinden kurtulmuştur ve genellikle çocuk felcine bağlı uzun süreli hareketsizlik ve kalıntı felci yaşamlarında ve kariyerlerinde itici bir güç olarak değerlendirmlektedir.
Hastalık, 1950'lerdeki çocuk felci salgınları sırasında çok iyi tanıtıldı ve tedaviyi sağlayabilecek her türlü bilimsel gelişme medyada geniş yer buldu. Böylece, çocuk felci üzerinde çalışan bilim insanları yüzyılın en ünlülerinden bazıları haline geldiler.
Çocuk felcinin bilinmesine ve tedavisine önemli katkılarda bulunan on beş bilim adamı ve iki meslekten olmayan kişi, 1957 yılında Warm Springs, Georgia, ABD'deki Roosevelt Warm Springs Rehabilitasyon Enstitüsünde kurulan Çocuk Felci Onur Listesi tarafından onurlandırılmıştır. 2008 yılında Onur Listesi'ne dört kuruluş (Uluslararası Rotary, Dünya Sağlık Örgütü, ABD Hastalık Kontrol Merkezleri ve UNICEF) eklenmiştir.
Dünya Çocuk Felci Günü (24 Ekim), Rotary International tarafından çocuk felcine karşı aşı geliştiren ilk ekibe liderlik eden Jonas Salk'ın doğumunu anmak için kurulmuştur. Bu inaktif poliovirüs aşısının kullanımı ve ardından Albert Sabin tarafından geliştirilen oral poliovirüs aşısının yaygın kullanımı, 1988 yılında Küresel Çocuk Felci Eradikasyon Girişiminin (GPEI) kurulmasını sağlamıştır. O tarihten bu yana GPEI dünya çapında çocuk felcini yüzde 99 oranında azaltmıştır.