stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Europa (uydu)

Europa (veya Jupiter II), Jüpiter'in yörüngesinde bulunan dört Galilei uydusunun en küçüğüdür. Galileo Galilei tarafından keşfedilen dört büyük uydudan gezegene yakınlık açısından ikinci sırada bulunur, bu nedenle Jüpiter'in "II" numaralı uydusu olarak adlandırılmıştır. Jüpiter'in bilinen 80 uydusu arasında gezegene en yakın altıncı uydudur ve ayrıca Ay'dan biraz küçük olan 3.100 kilometrelik çapı ile Güneş Sistemi'ndeki altıncı en büyük uydudur. 1610 yılında Galileo Galilei tarafından keşfedildi ve adını Girit Kralı Minos'un Fenikeli annesi ve Zeus'un sevgilisi (Roma tanrısı Jüpiter'in Yunan muadili) olan Europa'dan aldı.
Ay'dan biraz daha küçük olan Europa, esas olarak silikatlardan oluşur ve bir su-buz kabuğuna sahiptir. Muhtemelen içinde demir-nikel bir çekirdek vardır ve dıştan çoğunlukla oksijenden oluşan ince bir atmosfer ile çevrilidir. Ganymede ve Callisto'nun aksine, beyaz-bej yüzeyi bronz renkli çatlaklar ve çizgilerle kaplıdır. Kraterler nispeten azdır ve yüzeyi, Güneş sistemi'nde bilinen herhangi bir katı nesneden daha pürüzsüzdür.
Uydunun yüzeyi buzla kaplıdır ve bu buz kalınlığının 19-25 kilometre olduğu tahmin edilmektedir. Europa'nın kalın buz tabakasının altında bütün uyduyu kaplayan bir okyanus olduğu ve bu sebeple Europa'da yaşamın mümkün olabileceği düşünülmektedir. Son yapılan keşiflerde buz katmanlarının altında büyük göllerin izlerine rastlanmıştır. Hubble Uzay Teleskobu, patlayan kriyogayzerlerden kaynaklandığı düşünülen Satürn'ün uydusu Enceladus'ta gözlemlenenlere benzer su buharı bulutlarını tespit etti. Mayıs 2018'de gök bilimciler, 1995'ten 2003'e kadar Jüpiter'in yörüngesinde dönen Galileo uzay sondasından elde edilen verilerin güncellenmiş bir analizine dayanarak, Europa'daki su bulutu aktivitesinin destekleyici kanıtlarını sağladılar. Bu türden bir bulut faaliyetinin, araştırmacıların uyduya inmek zorunda kalmadan Europa'nın yer altı okyanusundaki yaşam arayışına yardımcı olabileceği düşünülmektedir.
1989'da başlatılan Galileo görevi Europa hakkındaki mevcut verilerin büyük kısmını sağlamaktadır. Her ne kadar birkaç keşif görevi önerilmiş olsa da, henüz hiçbir uzay aracı Europa'ya iniş yapmamıştır. Europa'dan iki yakın geçişi de içerecek olan Avrupa Uzay Ajansı'nın JUICE (Jupiter Icy Moons Explorer) görevi 4 Nisan 2023'te Ganymede'ye yönelik olarak başlatılmıştır. Europa'ya yönelik NASA'nın Europa Clipper uzay aracının, 21 günlük bir fırlatma aralığı sürecinde Ekim 2024 tarihinde bir Falcon Heavy roketiyle fırlatılması planlanmaktadır. Uzay aracı Nisan 2030'da Europa'ya varmadan önce, Şubat 2025'te Mars'tan ve Aralık 2026'da Dünya'dan kütleçekimsel yardım alacak.
Keşif ve adlandırma

Europa, Jüpiter'in diğer üç büyük uydusu Io, Ganymede ve Callisto ile birlikte Galileo Galilei tarafından 8 Ocak 1610'da ve muhtemelen bundan ayrı olarak Simon Marius tarafından keşfedildi. Io ve Europa'nın bildirilen ilk gözlemi, 7 Ocak 1610 tarihinde Galileo tarafından Padova Üniversitesi'nde 20x kırılmalı teleskop kullanılarak yapıldı. Ancak bu gözlemde Galileo, teleskopunun düşük gücü nedeniyle Io ve Europa'yı ayıramadı ve bu yüzden ikisini tek bir ışık noktası olarak kaydetti. Ertesi gün 8 Ocak 1610'da (IAU'nun Io için keşif tarihi olarak kullanılan) Galileo'nun Jüpiter sistemi gözlemleri sırasında Io ve Europa ilk kez ayrı cisimler olarak gözlemlendi.
Europa, Yunan mitolojisinde Sur kralı Agenor'un kızı Fenikeli ve soylu bir kadın olan Europa ile aynı adı taşır. Tüm Galilei uyduları gibi, Europa da adını Jüpiter'in Yunan muadili olan Zeus'un sevgilisinden alır. Bu durumda Europa, Minos'un annesi; Kadmos, Phoenix ve Kilikyalıların atası Cilix'nin kız kardeşidir.
Europa adı, keşfinden kısa bir süre sonra Simon Marius tarafından önerilmiş olsa da, bu isim (diğer Galilei uydularının isimleri gibi) uzun bir süre önemini yitirdi ve 20. yüzyıl ortalarına kadar genel kullanıma girmedi. Daha önceki gökbilim literatürünün çoğunda Europa, Roma rakamıyla Jupiter II (Galileo tarafından da tanıtılan sistem) veya "Jüpiter'in ikinci uydusu" olarak adlandırılır. 1892 yılında yörüngesi Jüpiter'e Galilei uydularından daha yakın olan Amalthea'nın keşfi Europa'yı üçüncü sıraya itti. Voyager sondaları 1979'da üç tane daha iç uydu keşfetti ve o zamandan beri Europa, Jüpiter'in altıncı uydusu olarak kabul edilir. Bazen hala Jupiter II olarak adlandırılmasına rağmen, sıfat hali Europan olarak kabul görmüştür.
Yörünge ve dönüş

Europa, 670.900 km'lik bir yörünge yarıçapı ile Jüpiter'in etrafında yaklaşık olarak üç buçuk günde dönmektedir. Yörünge, Jüpiter ekvatoruna göre 0,0094'lük bir dış merkezliğe sahip ve Jüpiter'in ekvator düzlemine göre sadece 0,470° eğikliği ile hemen hemen daireseldir. Tüm Galilei uyduları gibi Europa da Jüpiter ile senkronize bir dönüş içindedir, uydunun bir yarım küresi sürekli olarak gezegene bakar ve yüzeyinde Jüpiter'in yukarıda asılı gibi göründüğü bir nokta bulunur. Europa'nın başlangıç meridyeni bu noktadan geçen bir çizgidir. Yapılan araştırmalar senkronize olmayan bir rotasyonu önerdiği için kütleçekim kilitlenmesinin tam olmayabileceği öne sürülmekte ve bu durum şu şekilde açıklanmaktadır: Europa, yörüngesinde döndüğünden daha hızlı bir şekilde kendi etrafında dönüyor ya da en azından geçmişte bu şekilde yapmıştır. Bu durum, Europa'nın iç kütle dağılımında bir asimetri olduğunu ve bir yeraltı sıvı tabakasının üstündeki buz kabuğunu kayalık iç kesimden ayırdığını gösterir.
Diğer Galilei uydularından kaynaklanan kütleçekimsel tedirginlik etkisiyle korunan küçük dış merkezliği nedeniyle, Jüpiter'le olan mesafesi ortalama bir değer etrafında salınır. Europa gaz devine biraz yaklaştıkça Jüpiter'in kütleçekim etkisi artar ve hafifçe uzamış bir şekil almaya zorlanır. Jüpiter'den biraz uzaklaştıkça maruz kaldığı kütleçekim etkisi azalır ve bu da Europa'nın gevşemesine, daha küresel bir şekle dönüşmesine ve okyanusunda gelgitler oluşmasına neden olur. Europa'nın yörünge dış merkezliği düzenli olarak Io ile yörüngesel rezonans oluşturur ve bu rezonans da gezegenin içini düzenli olarak hareketlendirirken ısıya yol açar. Muhtemelen bu durum yüzünden uydunun buzlu yüzeyinin altında sıvı bir okyanusun kalması mümkün olabilmektedir.
Europa'yı kaplayan bu çatlakların bir analizi, zamanın bir noktasında muhtemelen eğik bir yörüngede döndüğüne dair kanıtlar gösteriyor. Eğer bu durum doğruysa, Europa'nın birçok özelliğini anlamamıza yardımcı olacaktır. Europa'nın çatlaklardan oluşan büyük ağ örgüsü, küresel okyanusundaki muazzam gelgit etkisinin neden olduğu gerilimlerin bir kaydı olarak kullanılabilir. Europa'nın eğikliği, tarihinin ne kadarının donmuş kabuğuna kaydedildiğini, okyanusundaki gelgitler tarafından ne kadar ısı üretildiğini ve hatta okyanusunun ne kadar süredir sıvı olduğu hesaplamalarını etkileyebilir. Bu zorlu değişikliklere uyum sağlayabilmek için buz tabakasının gerilmesi gerekir ve çok fazla zorlandığında da kırılır. Europa'nın eksenindeki bir eğiklik, çatlakların düşünülenden çok daha yeni olabileceğini gösterebilir. Bunun nedeni, kutup dönüş yönünün günde birkaç derece kadar değişebilmesi ve birkaç ay boyunca bir devinim dönemini tamamlayabilmesidir. Bir eğiklik, Europa okyanusunun yaş tahminlerini de etkileyebilir. Gelgit etkisinin Europa'nın okyanusunu sıvı halde tutan ısıyı ürettiği ve dönüş eksenindeki bir eğikliğin gelgit kuvvetleri tarafından daha fazla ısı üretilmesine neden olacağı düşünülmektedir. Böyle bir ek ısı, okyanusun daha uzun süre sıvı kalmasını sağlayabilir. Bununla birlikte, dönüş eksenindeki bu varsayımsal kaymanın ne zaman meydana gelmiş olabileceği henüz belirlenememiştir.
Fiziksel özellikler

Europa, 3.100 kilometre (1.900 mi) çapıyla Güneş Sistemi'nin en büyük altıncı doğal uydusu ve en büyük on beşinci cismidir. Galilei uyduları arasında en az kütleye sahip uydu olsa da, Güneş Sistemi'nde kendisinden daha küçük olduğu bilinen tüm uyduların toplamından daha fazla kütleye sahiptir. Kütle yoğunluğu karasal gezegenler ile aynı benzer bir yapıya sahip olduğunu gösterir ve çoğunlukla silikat kayaçlardan oluşur.
Fiziksel özellikler > İç yapı

Europa'nın yaklaşık 100 km (62 mi) kalınlığında bir dış su katmanına sahip olduğu tahmin edilmektedir. Bu katmanın bir kısmı uydunun kabuğu olarak donmuş ve geri kalanı ise kabuğun altında sıvı okyanus halindedir. Galileo yörünge aracı tarafından manyetik alan hakkında elde edilen veriler, Europa'nın Jüpiter'in manyetik alanı ile olan etkileşimi sonucu indüklenmiş bir manyetik alana sahip olduğunu göstermiştir. Bu tabakanın muhtemelen tuzlu sıvı su okyanusu olduğu düşünülmektedir. Europa, muhtemelen metalik bir demir çekirdeğe sahiptir.
Fiziksel özellikler > Yüzey özellikleri

Europa, Güneş Sisteminde bilinen en pürüzsüz yüzeye sahip olan nesnedir. Dağlar ve kraterler gibi büyük ölçekli özelliklerden yoksundur, fakat yapılan bir araştırmaya göre Europa'nın ekvatoru, ekvator üzerine doğrudan gelen Güneş ışığının neden olduğu penitentes adı verilen ve 15 metreye kadar ulaşan buzlu sivri yapılar ile kaplı olabilir. Galileo yörünge aracı tarafından sağlanan görüntüler bunu doğrulamak için yeterli çözünürlüğe sahip olmasa da, radar ve termal veriler bu tahminle uyumlu görünmektedir. Europa'yı çapraz olarak kesen belirgin işaretler, genellikle albedo özellikleri gibi görünmektedir ve düşük topoğrafyayı vurgular. Europa üzerinde az sayıda krater bulunmaktadır, çünkü yüzeyi tektonik olarak çok aktif ve dolayısıyla gençtir. Buzlu kabuğunun 0,64'lük albedosu (ışık yansıtma yeteneği), diğer uydulardan oldukça yüksektir. Bu, genç ve aktif bir yüzeye sahip olduğunu gösterir. Europa'nın maruz kaldığı kuyruklu yıldız bombardımanının tahmini sıklığına dayanarak, yüzeyin yaklaşık olarak 20 ila 180 milyon yaşında olduğu düşünülmektedir. Europa'nın yüzey özelliklerinin açıklaması konusunda bilimsel bir fikir birliği bulunmamaktadır.
Europa'nın yüzeyindeki iyonlaştırıcı radyasyon seviyesi günlük olarak 5,4 Sv'ye (540 rem) eşdeğerdir. Bu radyasyon miktarına bir Dünya günü (24 saat) boyunca maruz kalmak bir insanın ağır derecede hastalanmasına ya da ölmesine sebep olabilir. Europa'daki bir gün, bir Dünya gününden yaklaşık 3,5 kat daha uzundur.
Galileo uzay aracının 1990'ların sonlarında çektiği görüntülerden yeniden işlenerek oluşturulmuş Jüpiter'in buzlu uydusu Europa'nın şaşırtıcı ve büyüleyici yüzeyi.
Europa, Ganymede ve İo'nun Laplace rezonansının animasyonu (kavuşumlar renk değişiklikleriyle vurgulanır)
Europa (sol alt), Ay (sol üst) ve Dünya'nın (sağ) büyüklük karşılaştırılması.
USGS tarafından hazırlanan Europa'nın haritası.
Salon.com

| --- | --- |


Sahip: Salon Media Group
URL: salon.com
Ticari?: Evet
Site türü: Online dergi
Kayıt: İsteğe bağlı
Başlama tarihi: 1995 (30 yıl önce) (1995)
Salon, Salon Medya Grubu'nun internet üzerinden yayınladığı haftalık dergi. David Talbot tarafından 20 Kasım 1995 tarihinde kuruldu. Sitede siyaset, güncel olaylar, sinema, müzik, kitap gibi pek çok konuda haberler, eleştiriler yayınlanır.
Salon'nun merkezi San Francisco, Kaliforniya'dır. Joan Walsh uzun süre sitenin editörü olarak görev yapmış ancak kasım 2010'da kitap yazmaya odaklandığı için bu görevinden istifa etmiştir.Şimdiki editörü Kerry Lauerman'dır.
Site, reklam engelleyicileri tespit edip size iki seçenek sunmaktadır: Bilgisayarınızı Bitcoin madenciliği için kullanmak veya reklamlarla devam etmek.
Editörleri tarafından yayımlanan kitaplar

George, Don. Wanderlust: Real-Life Tales of Adventures and Romance (2001). ISBN 0333905024
Leibovich, Lori. Maybe Baby: 28 Writers Tell the Truth About Skepticism, Infertility, Baby Lust, Childlessness, Ambivalence, and How They Made the Biggest Decision of Their Lives (2006). ISBN 0-06-073781-6
Miller, Laura. The Salon.Com Reader's Guide to Contemporary Authors (2000). ISBN 0-14-028088-X
Miller, Laura. The Magician's Book: A Skeptic's Adventures in Narnia (2010). ISBN 0316017639
Peri, Camille, Moses, Kate. Mothers Who Think: Tales of Real-Life Parenthood (2000). ISBN 0-671-77468-9
Sweeney, Jennifer Foote.Life As We Know It: A Collection of Personal Essays from Salon.com (2003). ISBN 978-0743476867
Office Sway

| --- | --- |


Sahip: Microsoft
URL: Resmi Sitesi
Slogan: Fikirlerinizin hayata geçirme biçimini tekrar düşünün
Site türü: Sunum yazılımı
Kayıt: Gerekli
Kullanılabilir dil(ler): Çokdilli
İçerik lisansı: Freemium
Başlama tarihi: Ağustos 2015 (9 yıl önce) (2015-08)
Office Sway Microsoft'un sunduğu bir sunum programıdır ve Microsoft Office ürün ailesinin bir parçasıdır. Genellikle Ağustos 2015'te Microsoft tarafından yayımlanan Sway, bir Microsoft Account hesabına sahip kullanıcılara metin ve medyayı bir araya getirmesine ve web sitesi oluşturmak için birleştirmelerine izin verir. Kullanıcılar içeriği, kullanımdaki aygıta veya Bing, Facebook, OneDrive ve YouTube gibi internet kaynaklarından yerel olarak çekebilirler.
Sway, Microsoft'un sunucularında saklanır ve kullanıcının Microsoft hesabına bağlıdır. Office Online'de bir web uygulaması bulunan herhangi bir web tarayıcısından görüntülenebilir ve düzenlenebilir. Ayrıca, Windows 10 ve iOS uygulamaları kullanarak da erişilebilir. Android ve Windows 10 Mobile için şu anda ek uygulamalar geliştirilmektedir.
Tanıtımı

Sway, Microsoft tarafından dahili olarak geliştirildi. 2014 yılının sonlarında, şirket davetiye öncesi önizleme olarak Sway'in önizleme sürümünü açıkladı ve Sway'in bir Office 365 aboneliği talep etmeyeceğini açıkladı. 31 Ekim 2014'te, iOS uygulaması bir önizleme olarak yayınlandı; Bu, 2015 yılı itibarıyla dünya çapında mevcuttur.
Özellikleri

Kullanıcılar çeşitli kaynaklardan Sway sunumlarına içerik ekleyebiliyorlar. Bütünleşik hizmetlerin bazıları OneNote, Bing ve diğer Sways dahil Microsoft'a aittir. Program aynı zamanda YouTube, Facebook, Mixcloud ve Infogr.am gibi diğer hizmetler ile yerel entegrasyon da sağlamaktadır.
Logoları

2013–2019 tarihleri arasında kullanılan logo.
2019'dan beri kullandığı logosu.
TTNET Kitap

| --- | --- |

TTNET Kitap
Sahip: TTNET
Oluşturan: TTNET
URL: http://www.ttnetkitap.com
Ticari?: Evet
Kayıt: Zorunlu
Kullanılabilir dil(ler): Türkçe
Başlama tarihi: 2012 (13 yıl önce) (2012)
Geçerli durum: Pasif
TTNET Kitap, Türkiye'de 100 kadar yayınevi ile anlaşma yapan TTNET tarafından okuyucuların zaman ve mekan sınırlaması olmaksızın akıllı telefon ve tablet bilgisayarları üzerinden kitap satın alarak okuyabileceği online kitap satın alma platformudur.
TTNET Kitap üzerinden Appstore ve Google Play'de bulunan program ile kitap alışverişi yapılabildiği gibi internet üzerinden de alışveriş yapılabiliyor. Şu anda Edebiyat, Sosyoloji, Bilgisayar, Çocuk Kitapları, Din, Eğitim, Eğlence - Mizah, Ekonomi, Felsefe, Siyaset, Hukuk, İslam, Kişisel Gelişim, Kültür, Psikoloji, Sağlık-Tıp, Spor, Turizm, Sanat, Tarih, Aile, Bilim ve Teknoloji ve Genel kategorilerinde bulunan kitaplar şu anda ePUB formatında bilgisayar, cep telefonu ve tablet bilgisayarınıza indirilebiliyor.
TTNET online işlemler için kullanılan tek şifre vasıtasıyla kitap ücreti istenildiği takdirde TTNET faturasına yansıtılabiliyor.
R10.net

| --- | --- |

Sahip: Coşkun Çetin
Oluşturan: Mustafa Mert Öğüt (radmin)
URL: r10.com
Slogan: We love Google
Site türü: İnternet sitesi
Kayıt: Davetiye Sistemi ile üyelik
Üye sayısı: 180.776
Kullanılabilir dil(ler): Türkçe
Programlama dili: Vbulletin
Başlama tarihi: 28 Haziran 2005 (19 yıl önce) (2005-06-28)
Gelir: Reklam ve ücretli üyelik
Geçerli durum: Aktif
R10.net, 2005 yılında Google servisleri hakkında bilgi verme amacıyla kurulan webmaster platformu.
Tarihçe

2015 yılında en büyük hissedar konumunda olan Coşkun Çetin, 2017 yılının Aralık ayında R10.net'in kalan hisselerini de satın almıştır.
Engelli Farkındalık Söyleşi

Melis Yavuz'un sunumuyla gerçekleştirilen söyleşi programına, Şafak Sezer ve Coşkun Çetin'in katılımıyla, engelli farkındalığı oluşturmak ve engelli bireylerin sesini duyurmak amacıyla her türlü kampanya ve farkındalık projelerine destek vermeye hazır olduğunu belirtti.
Yasal Sorunlar

Türk Telekom'un Samsun 3. Sulh Ceza Hakimliği'ne yaptığı şikayeti üzerine 11 Aralık 2023 tarihinde mahkeme kararıyla R10.net'e yönelik erişim engeli kararı alındı. Aynı gün içerisinde R10.net tarafından sunulan itirazların ardından 12 Aralık 2023'te itirazlar kabul edildi ve R10.net yeniden erişime açıldı.
Kokarcagiller

Kokarcagiller (Mephitidae), etçiller (Carnivora) takımından bir familya.
Bu familyanın toplam 12 türünün çoğunluğu Amerika kıtasında yaşamaktadır. Bu yüzden Amerika kokarcası adı da verilir. Kısa zaman önce Güneydoğu Asya'da yaşayan kokan porsukların (Mydaus) bu familyaya ait oldukları ortaya çıkmış ve birleştirilmişlerdir.
Özellikleri

Kokarcagillerin uzunlukları 12 – 51 cm (+7 –41 cm kuyruk) ve ağırlıkları 0,2 - 4,5 kg olur. Renkleri siyah ya da kahverengi, üzerlerinde beyaz şeritleri ya da benekleri olur. Vücutları zarif ve uzun, bacakları kısa ve kuyrukları çok püsküllü olur. Kazmak için kullandığı ön ayaklarının tırnakları çok uzun ve kıvrıktır. Çoğu türlerin burunları uzun, gözleri ve kulakları küçük olur.
En mühim özellikleri çok iyi gelişmiş, kötü kokulu bir sıvı üreten anal bezeleridir. Bu kokulu sıvıyı, kendilerini korumak için 6 metre bir mesafeye kadar sıçratabilirler. Anlatılanlara göre bu iğrenç koku, sarımsak, kükürt ve yanık plastik karışımı gibi kokmaktadır.
Yayılım ve yaşam alanı

Yukarıda da yazdığımız gibi kokarcagiller hem Amerika'da hem de Güneydoğu Asya'da yaşarlar. Amerika'daki yayılımları Kanada'dan Patagonyaya kadar uzanır. Güneydoğu Asya'da ise Sumatra, Borneo, Cava (Endonezya) adalarından Filipinler'in güneyine ve Palavan'a kadar uzanır. Yaşam alanı olarak kır, yarı çöl ve çalılık alanlar gibi açık alanları tercih ederler. Fazla ağaçlı ormanları ve sulak alanları sevmezler.
Yaşam şekli

Kokarcagiller genelde akşam ve gece aktif olurlar. Gündüzleri kendi kazdıkları ya da başka küçük hayvanların kazıp terk ettikleri mağaralarda ya da kaya aralıklarında, ağaç kovuklarında veya hatta binalara girerek, uyuyarak geçirirler. Geceleri yiyecek arayışına çıktıklarında çoğu yerlerde, birkaç türü de ağaçlarda gezer.
Tehdit edildikleri durumda, kendilerine saldıran canlıyı önce bazı jestlerle uyarırlar, eğer bu fayda etmezse arkalarını dönüp düşmanlarının yüzüne isabet alarak, anal bezelerinden çıkan pis kokulu sıvıyı püskürtürler. Şeritli kokarcalar bu durumda hatta iki elleri üzerinde durarak sıvıyı 6 metre uzaklığa kadar püskürtürler. Kokan porsuklarda bu mesafe ancak 1 metre civarındadır. Bu sıvının cilt ile temasa etmesi, iğrenç kokunun haricinde herhangi bir zararı olmaz. Ama eğer göze gelirse kısa bir süre için kör olunabilir. Kıyafetlere geldiği takdirde bu kokuyu tekrar kıyafetlerden yok etmek imkânsızdır.
Beslenme

Kokarcagiller fazla yemek seçmeyen her şey yiyicilerdir, ama et ile beslenmeyi tercih ederler. Tavşan ve kemiriciler gibi küçük memelileri, kuş, kertenkele, yılan, kurbağa ve Böcekler avlarlar. Bitkisel beslenmeleri kök, meyve ve fındık türlerinden oluşur.
Üreme

Dişi kokarca 40 ila 65 gün arası süren bir gebelikten sonra genelde 4-5 (nadir olarak 16) yavru dünyaya getirir. Yavrular ilk başta kör ve çıplaktır, ama çok çabuk büyürler. 35 gün sonra yürümeye başlarlar, 2 ay sonra emzirilmeleri bırakılır ve yarım veya bir sene sonra yuvadan uzaklaşıp kendileri üreyebilecek bir olgunluğa ulaşırlar. Ömürleri doğada 5-6 senedir, ama hayvanat bahçesinde bir kokarca 12 yaşına da varmıştır.
Sınıflandırma

Kokarcagiller uzun süre sansargillerin bir alt familyası olarak kabul edilmiştir. Çünkü sansargillerin arasında da kokarcaya benzeyen türler bulunur ve bazı türler aynı kokarcagillerde olduğu gibi anal bezelerinde ürettikleri pis kokulu bir sıvı ile kendilerini savunurlar. Yeni genetik araştırmalar sonunda kokarcaların sansargillere fazla yakın bir akrabalıkları olmadığını göstermiştir. Böylece rakungiller ile sansargillerin bir kardeş familyası olarak kabul edilmişler ve ayrı bir familyaya konulmuşlardır.
Kokarcagiller familyasının 12 türü 4 cinste toplanır:
Şeritli kokarca (Mephitis )
Bayağı şeritli kokarca (Mephitis mephitis)
Başlıklı kokarca (Mephitis macroura)
Benekli kokarca (Spilogale )
Batı benekli kokarcası (Spilogale gracilis )
Kanal Adası benekli kokarcası, (Spilogale gracilis amphialus)
Doğu benekli kokarcası (Spilogale putorius)
Pigme benekli kokarca (Spilogale pygmaea)
Domuz burunlu kokarca (Conepatus )
Batı domuz burunlu kokarcası (Conepatus mesoleucus)
Doğu domuz burunlu kokarcası (Conepatus leuconotus)
Benekli domuz burunlu kokarca (Conepatus semistriatus)
And Dağları kokarcası (Conepatus chinga)
Patagonya kokarcası (Conepatus humboldtii)
Kokan porsuk (Mydaus )
Cava kokan porsuğu (Teledu), (Mydaus javanensis)
Palawan kokan porsuğu (Mydaus marchei)
Kitaplar

Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, 1999 ISBN 0-8018-5789-9
John J. Flynn et al: Molecular phylogeny of the Carnivora (Mammalia): Assessing the impact of increased sampling on resolving enigmatic relationships. Systematic Biology (2005) 54(2):1-21. (PDF)
Wilson, D. E., and D. M. Reeder: Mammal Species of the World. Johns Hopkins University Press, 2005. ISBN 0-8018-8221-4
Batı benekli kokarcası (Spilogale gracilis)
Antioksidan

Sebze ve meyveler bolca antioksidan içerir.
Antioksidan veya yükseltgeme önleyici, yağların oksidasyonunu yavaşlatan madde. Canlılarda, kimyasal süreçler, özellikle oksitlenme, erkin radikallerin oluşmasına neden olur. Yüksek derecede ayıraç olan serbest radikaller farklı moleküller ile kolayca tepkimeye girebilir ve böylece hücrelere, canlıya zarar verebilir. Antioksidanlar serbest radikallerle tepkimeye girerek (onlarla bağ kurarak) hücrelere zarar vermelerini önler. Bu özellikleriyle hücrelerin anormalleşme ve sonuç olarak tümör oluşturma risklerini azalttıkları gibi, hücre yıkımını da azalttıkları için, daha sağlıklı ve yaşlılık etkilerinin en az olduğu bir yaşam yaşama şansını yükseltir.
Antioksidanların tarihi

Sentetik antioksidanların gıdalardaki kullanımı 1940'lı yıllarda BHA ve gallik asidin esterlerinin oksidasyonu önlediklerinin anlaşılmasıyla başlamıştır. Demir ve bakır gibi geçiş metallerinin zararlı etkileri sitrik asit (CA), etilendiamintetraasetikasit (EDTA) veya onların türevlerine metal deaktivatör veya şelat ajanı olarak etki ettikleri ondan sonra bulunmuştur. 1954'te ABD'de BHT'nin gıdalarda kullanılmasına müsaade edilmiştir. Tersiyer bütil hidrokinon (TBHQ) 1972'de ticari ölçüde kullanılmaya başlamıştır. Sentetik antioksidanların muhtemel karsinojenik etkileri büyüyen bir tepkiye neden olmaktadır. Böylece Japonya ve çok sayıdaki diğer ülke BHA'nın gıdalarda kullanılmasına izin vermemektedir. TBHQ'nun da Kanada, Japonya ve Avrupa ülkelerinde kullanımına izin verilmemektedir. Bu yüzden sentetik antioksidanların yerine doğal antioksidanların kullanımı için genel bir istek mevcuttur.
Antioksidanların gıdalardaki fonksiyonu

Belirli bir bileşik, bileşiklerin karışımı veya böyle bileşikleri içeren doğal kaynaklı antioksidanların aktivitesi serbest radikalleri tutabilme, onları bozundurabilme veya singlet oksijeni yakalayabilme kabiliyetlerine veya öteki bileşikleri sinerjist veya metal şelatlar olarak etkilemelerine bağlıdır. Doğal kaynaklı antioksidanlar çok defa çok sayıdaki bileşiğin kombinasyonu olarak bir arada bulunur. Böylece doğal kaynaklı antioksidanların elde edildiği kaynağa bağlı olarak etki şekilleri değişik olabilir ve çok sayıda mekanizma iştirak edebilir.
Antioksidanların sistem ve hidrofobiyete bağımlılığı

Farklı antioksidanların değişik oksidasyon şartları altında değişik lipid sistemlerindeki aktiviteleri üzerinde çok sayıda araştırma yapılmıştır. Porter, yüzeyi miktarına göre düşük (kütle yağ) gıda sistemlerinde PG, TBHQ ve Trolox C gibi yüksek hidrofilik-lipofilik balanslı (HLB) polar antioksidanların BHA, BHT ve tokoferoller gibi lipofilik antioksidanlardan daha etkili olduklarını ileri sürmüştür. Aksine yüzey alanının hacme oranı yüksek gıdalarda (yağın sudaki emülsiyonları gib) düşük HLB'li lipofilik antioksidanlar yüksek etkilidir. Trolox C (6-hidroksi-2,5,7,8-tetrametilkroman-2-karboksilikasid)'nin antioksidan aktivitesi α-tokoferole göre kütle halindeki yağlar için daha iyiyken, yağ-su sistemlerinde bu ikincisi daha iyidir.