Hananu İsyanı
Arka plan > Başlangıç ve erken isyan eylemleri

Kasım 1918'de Emir Faysal'ın ordusundan askerler Antakya'ya girdi ve şehrin Arap sakinleri tarafından karşılandı. Kasım ayının sonlarında Fransız birliklerinin İskenderun Körfezi kıyısında karaya çıkarak İskenderun şehrine girmesi Antakya, el-Hammat ve Kırıkhan ile el-Amik bölgesinde Fransız karşıtı ayaklanmalara yol açtı. Aralık ayında Fransız birlikleri Antakya'yı işgal etti ve hükûmet merkezindeki Arap bayrağını Fransız bayrağıyla değiştirdi. İsyanlar şehrin kırsalında, yani Harbiye ve Kuseyr civarında devam etti. Yerel ayaklanmalar Antakya bölgesinden Halep'in Fırat'a kadar uzanan kırsalına yayıldı. İsyancılar küçük, dağınık ′iṣābāt'lardan (çeteler) oluşuyordu ve Fransız hedeflerine karşı gerilla tarzı saldırılar düzenlediler, ancak aynı zamanda haydutluk ve otoyol soygunlarıyla da uğraştılar. Çeşitli isyancı grupları koordine etmeye yönelik erken bir girişim, Antakya ayaklanmasının liderlerinden ve Nusayri ileri gelenlerinden Necib el-Arsuzi'nin Cisr eş-Şuğur ve diğer bölgelerdeki isyancı liderlerle temas kurmasıyla gerçekleşti.
İngiliz kuvvetleri, çoğunluğu Arap olan topraklarının kontrolünün paylaşılması konusunda Fransa ile yapılan anlaşmaların bir parçası olarak Aralık 1919'da Suriye'den Transürdün ve Filistin'e çekildi (daha sonra Nisan 1920'de San Remo Konferansı'nda Fransa'ya Suriye üzerinde bir manda kurma yetkisi verildi). Bu durum Faysal'ın ilkel devletini Fransız işgaline karşı savunmasız bıraktı. Fransızlar, Faysal'ın kontrolü altında olmayan ′iṣābāt'ı dizginlemesini talep etti. Bunun yerine Faysal, Fransızların kıyı bölgelerinden Suriye içlerine ilerlemesini önlemek için kuzeydeki isyancıları desteklemeyi ve örgütlemeyi tercih etti. Arap hükûmeti Kuzey Suriye'nin iki yerlisini, eski bir Osmanlı askeri eğitmeni ve belediye görevlisi olan Hananu ile İskenderunlu bir eşraf olan Suphi Bereket'i yerel ayaklanmaları genişletmek ve tam teşekküllü bir isyana dönüştürmekle görevlendirdi.
Hananu başlangıçta Bereket'in Antakya bölgesinde Fransızlara karşı yürüttüğü gerilla operasyonlarını lojistik olarak destekledi. Daha sonra Halep ve kırsalında bir isyan örgütlemeye karar verdi. Hananu'yu harekete geçiren, üyesi olduğu Faysal devletinin yasama organı olan Suriye Ulusal Kongresinin Fransız egemenliğini önlemedeki etkisizliği oldu. Ayrıca Arap hükûmetinin Hama kaymakamı Raşid et-Talia'nın, Salih el-Ali'yi ve onun Suriye kıyı dağlarında Fransızlara karşı yürüttüğü Nusayri ağırlıklı isyanı desteklemesinden de cesaret almış olabilir. Bu arada Suriye Ulusal Kongresi Mart 1920'de Suriye Arap Krallığı'nın kurulduğunu ilan etti. Fransa, Faysal'ın krallığından kaynaklanan popüler bir milliyetçi hareketin Lübnan'a ve Kuzey Afrika'daki Fransız topraklarına yayılmasından çekindi ve Faysal'ın devletine son vermek için harekete geçti. Fransız karşıtı direniş yerel düzeyde, Halep ve hinterlandında ortaya çıkmaya başlayan Ulusal Savunma Komiteleri olarak kendini gösterdi. Komiteler, çoğu Osmanlı yönetimine sempati duyan yerel seçkinler tarafından kuruldu, ancak komiteler kısa sürede Fransız sömürgeciliğine karşı popülist tepkilerle beslendi.
Hananu, çok sayıda eğitimli profesyonel, zengin tüccar ve Müslüman dini liderden oluşan Halep Ulusal Savunma Komitesinin desteğini kazandı. Komite ona silah ve para yardımı yaptı, şehrin Müslüman âlimleri arasında silahlı kampanyasını tanıtmasına yardımcı oldu ve Hananu'yu Arap Ordusunun İkinci Tümeni'nin başı İbrahim el-Şağuri ile temasa geçirdi. Şam'daki Arap hükûmetinden gelen emir üzerine Hananu Halep'te, memleketi Kefr Takharim'den gelen yedi kişiden oluşan bir ′iṣābā' kurdu ve bu kişileri el bombaları ve tüfeklerle silahlandırdı. Hananu daha sonra eş-Şağuri'nin yardımıyla ′iṣābā'yı Kefr Takharim'den mücahidin (kutsal mücadele savaşçıları) olarak bilinen kırk savaşçıya genişletti ve onları eşit büyüklükte dört birim halinde örgütledi. Tarihçi Dalal Arsuzi-Elamir'e göre, her bir birliğin küçük olması onları son derece hareketli ve "Fransız birliklerine kaos yaşatabilecek" hale getirmişti. Hananu, ailesinin Harim bölgesel yönetim merkezindeki çiftliğini Ulusal Savunma Komitesi şubesinin merkezi olarak kullandı.