stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gürkan Alver

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Gürkan Alver
Doğum tarihi:  11 Kasım 1991 (33 yaşında)
Doğum yeri:  Ankara, Türkiye
Boyu:  1,88 m (6 ft 2 in)
Mevkii:  Stoper
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Ofspor
Numarası:  25
Altyapı kariyeri
2002-2011:  MKE Ankaragücü
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2011-2016 |  MKE Ankaragücü |  86 |  (0) |
| 2011-2011 |  → İnegölspor (kiralık) |  1 |  (0) |
| 2016 |  Kastamonuspor 1966 |  1 |  (0) |
| 2017 |  Etimesgut Belediyespor |  4 |  (0) |
| 2017 |  Bugsaşspor |  2 |  (0) |
| 2018- |  Ofspor |  14 |  (0) |
| Toplam |   |  108 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 3 Ocak 2014 
Gürkan Alver (d. 11 Kasım 1991, Ankara), Türk futbolcudur. Ofspor'da oynamaktadır.
Kulüp kariyeri

Futbol kariyerine amatör olarak 2002'de MKE Ankaragücü'nde başladı. A2 maçlarında forma giydi. 26 Ocak 2011'de kendisini profeyonel yapan sözleşmeyi imzaladı. Sonra İnegölspor'a yarım sezon kiralık verildi. Sadece bir maçta forma şansı buldu. MKE Ankaragücü'ne döndüğü sezon Süper Lig'de dört maçta oynama fırsatı buldu. 1. Lige düşen takımıyla 2012-2013 sezonunda 21 maça çıkmıştır.2013-2014 sezonunun başında devam eden sözleşmesini 2017 yılına kadar uzatmıştır.
Sally Hawkins

| Sally Hawkins |
| --- | --- |
Sally Hawkins Berlin Uluslararası Film Festivalinde, 2017
Doğum: Sally Cecilia Hawkins 27 Nisan 1976 (48 yaşında)
Etkin yıllar: 1998 – günümüz

Sally Cecilia Hawkins (d. 27 Nisan 1976) İngiliz oyuncu. 2008 yapımı Daima Mutlu filminde canlandırdığı  Poppy karakteri ile En İyi Kadın Oyuncu - Müzikal veya Komedi dalında Altın Küre almıştır.
Hemşire (2004) filmindeki  Susan, BBC dizisi Fingersmith (2005) Sue Trinder ve İkinci Şans (2007) filmindeki  Anne rolleri diğer önemli rolleridir.
Gençliği

Sally Cecilia Hawkins, Londra'da doğmuştur. Annesi ve babası çocuk kitabı yazarları ve çizerleri Jacqui ve Colin Hawkins'tir.  Ebeveynleri İrlanda kökenlidir. Küçükken kendisine disleksi tanısı konmuştur ve lupus hastalığından muzdariptir. Oyunculuğa ilgisi 3 yaşında sirke gittiğinde başlamıştır. Hawkins, 1998'de Kraliyet Dramatik Sanat Akademisi'nden mezun olmuştur. Sinema sektöründeki ilk deneyimi Yıldız Savaşları: Bölüm I - Gizli Tehlike filmindeki figüran rolüdür.
Filmografi

| Yıl | Başlık | Rol |
| --- | --- | --- |
| 1999 | Yıldız Savaşları: Bölüm I - Gizli Tehlike | Köylü |
| 2002 | All or Nothing | Samantha |
| 2004 | Hemşire | Susan Wells |
| 2004 | Bir Dilim Suç | Slasher |
| 2007 | Cassandra'nın Rüyası | Kate |
| 2007 | WΔZ | Elly Carpenter |
| 2008 | Daima Mutlu | Poppy Cross |
| 2009 | Aşk Dersi | Sarah Goldman |
| 2009 | Desert Flower | Marylin |
| 2009 | Happy Ever Afters | Maura |
| 2010 | It's a Wonderful Afterlife | Linda / Gitali |
| 2010 | Beni Asla Bırakma | Bayan Lucy |
| 2010 | Made in Dagenham | Rita O'Grady |
| 2010 | Submarine | Jill Tate |
| 2011 | Love Birds | Holly |
| 2011 | Jane Eyre | Bayan Reed |
| 2012 | Büyük Umutlar | Bayan Joe |
| 2013 | All Is Bright | Olga |
| 2013 | Mavi Yasemin | Ginger |
| 2013 | Öteki | Balodaki resepsiyonist |
| 2014 | Godzilla | Dr. Vivienne Graham |
| 2014 | X+Y | Julie Ellis |
| 2014 | Ayı Paddington | Mary Brown |
| 2016 | Maudie | Maud Lewis |
| 2017 | Suyun Sesi | Elisa Esposito |
| 2017 | Paddington 2 | Mary Brown |
| 2019 | Godzilla: King of the Monsters | Dr. Vivienne Graham |
| 2019 | Eternal Beauty | Jane |
Somut şiir

Kaligramlar
Her türlü tipografik gösterenin sayfa boşluğu üzerinde hiçbir biçimsel kural olmadan düzenlenmesiyle oluşan şiir türüdür. Somut şiirde aktarılmasına niyet edilen duygu ve düşünceler sözcüklerin seslerinden tamamen kopmuş olmasalar da algılanımları çok büyük oranda şiirin görsel niteliği üzerinden gerçekleşir. Augusto De Campos1956'da yayınlanan Somut Şiir Manifestosu'nda somut şiirin bir özelliği olarak ''sözsel sessel görsel" (verbivocovisual) terimini ortaya atar ve şöyle der:
"Grafik ve ses, işlevler ve bağıntılar ("benzerlik ve yakınlık unsurları") ve bir kompozisyon öğesi olarak uzamın özgürce kullanımı, anlamın ideogramik sentezleriyle bağlaşık gözün ve sesin eşzamanlı diyalektiğini besler, sözsel sessel görsel bir bütünlük yaratır.
Yaşar Bedri Özdemir  "şiirin üç boyutlu karşılığı olan görsel imge, söz kalabalığının zehrini alırken;  görsel ve deneysel şiirin eksik kalan serüvenini tamamlamış olacaktır" derken Yusuf Bal "görsel şiir, görsellik olmadan da şiir olmak zorunda"  tezini savunur.
Magnesia ad Sipylum

Başlığın diğer anlamları için Magnesia sayfasına bakınız.
Magnesia ad Sipylum (Yunanca: Mαγνησία ἡ πρὸς Σιπύλῳ veya Mαγνησία ἡ ἐπὶ Σιπύλου; günümüz Manisa, Türkiye), Lidya bölgesinde bir şehirdi. Smyrna'nın (günümüzde İzmir) yaklaşık 65 kilometre kuzeydoğusunda, Hermus (günümüzde Gediz) Nehri üzerinde, Sipylus Dağı'nın eteklerinde yer almaktaydı. Bu şehir, aynı şekilde Yunanistan'ın Magnesia bölgesinden gelen kolonistler tarafından kurulan ve daha eski bir yerleşim olan, Menderes üzerindeki Magnesia ile karıştırılmamalıdır.
Tarihi

Kentteki en erken arkeolojik kalıntı, Geç Paleolitik Dönem’e kadar inmekle beraber, kentin iskan tarihi Geç Neolitik Dönem’de başlamaktadır. Kentin kuzeyindeki geniş ovalık alanda otuza yakın prehistorik yerleşim izleri söz konusudur. Neolitik yerleşimlerin, Gediz Irmağı'nı izleyen hat üzerinde geliştiği gözlemlenmiştir.
Magnesia ad Sipylum'un tam olarak ne zaman ve nerede kurulduğu kesin olarak bilinmemektedir; ancak bugünkü şehrin 7 km doğusunda yer alan harabelerin ilk yerleşim alanı olduğu ve M.Ö. 2. binyıla tarihlendiği genel olarak kabul edilmektedir. Hititler'in etkisi altına giren bu yerleşim, M.Ö. 12. yüzyılın başlarında Anadolu'ya akın eden kavimler tarafından tahrip edilmiştir. Bu tahribatın ardından, bölgede Frigler tarafından Sipylos adında bir yerleşim kurulduğu, M.Ö. 7. yüzyılda ise aynı bölgede ortaya çıkan ve Magnesia olarak adlandırılan şehrin, bu yerleşimin yerini aldığı ifade edilmektedir.
Şehrin ilk önemli bahsi MÖ 190 yılında, III. Antiohos'un Magnesia Muharebesi'nde Roma konsülü Lucius Cornelius Scipio Asiaticus tarafından yenilgiye uğratılmasıyla gerçekleşmiştir. Magnesia, Roma yönetimi altında önemli bir şehir haline gelmiştir. Tiberius döneminde bir depremle neredeyse tamamen yıkılmış olsa da, imparator tarafından yeniden inşa edilmiş ve Roma İmparatorluğu boyunca gelişmiştir. Bizans İmparatorluğu döneminde önemli bir bölgesel merkez olmuş ve 13. yüzyılda İznik İmparatorluğu'nun ara döneminde büyük önem taşımıştır. Magnesia, İmparatorluk darphanesine, hazinesine ev sahipliği yapmış ve 1261'de Konstantinopolis'in geri alınmasına kadar İmparatorluğun fiili başkenti olarak hizmet etmiştir.
Simge yapılar

Antik çağdan kalan iki ünlü kalıntı vardır. Birincisi, şehir merkezinin ortasındaki dağın en alt yamaçlarında yer alan doğal bir kaya oluşumu olan Sipylus'un Niobe'si (Ağlayan Kaya)dır. İkincisi ise şehrin yaklaşık 6 km doğusunda, dağın yaklaşık 100 metre yukarısında bulunan Suratlı Taş'tır. Bu, kayanın bir nişine oyulmuş devasa bir oturur figürdür, Hitit kökenlidir ve muhtemelen Pausanias tarafından, Tanrıların Anası'nın çok eski bir heykeli olarak adlandırılan, Tantalos'un oğlu Broteas tarafından yontulan ve Homeros'un da övgüyle bahsettiği bir eserdir. Bu heykel, bir çocuk parkındaki otoparktan girilerek görülebilir.
Heykelin yakınlarında ilkel bir kente ait birçok kalıntı bulunmaktadır ve yaklaşık bir kilometre doğuda, Pausanias'ın Pelops Tahtı olarak varsayılan kaya koltuk yer alır. Ayrıca burada sıcak su kaynakları ve Apollon'a adanmış kutsal bir mağara bulunmaktadır. İznik İmparatorluğu döneminde inşa edilen büyük surların bazı bölümleri de hâlâ görülebilir.
Simge yapılar > Manyetizma

Magnetler tarafından kolonize edilen bölgelerden biri, birbirini çekebilen veya itebilen gizemli taşların ana kaynağıydı ve bu durum muhtemelen günümüzde mıknatıs ve manyetizma terimlerinin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Bazılarına göre bu bölge Magnesia ad Sipylum, diğerlerine göre ise Teselya'daki Magnesia bölgesiydi; bu konu hem antik çağlarda hem de modern zamanlarda tartışılmış, ancak bir sonuca varılamamıştır.
Piskoposluk

Kentin geç antik dönemde Efes'teki piskoposa bağlı bir piskoposu vardı. Bilinen piskoposlar arasında şunlar yer alır:
Eusebius, Birinci Efes Konsili'nde (431)
İskender, Kalkedon Konsili'nde (553)
Stephen Konstantinopolis Konsili'nde (680)
Basil, İkinci İznik Konsili'nde (787)
Athanasius Katolik Kilisesinin Konstantinopolis Konsili'nde (869)
Luke (yükseldiği dönemi) 879
20. yüzyılın başlarından kalma, Sipylus Dağı'ndaki Hitit Ana Tanrıça Kybele heykelinin kartpostal görüntüsü
1967 Eurovision Şarkı Yarışması

| 1967 Eurovision Şarkı Yarışması>  |
| --- | --- |

Tarihler
Final tarihi: 8 Nisan 1967
Ev sahibi
Yer: Großer Festsaal der Wiener Hofburg, Viyana, Avusturya
Sunucu(lar): Erika Vaal
Orkestra şefi: Johannes Fehring
Şef: Clifford Brown
Yönetmen: Herbert Fuchs
Ev sahibi yayıncı:  Österreichischer Rundfunk (ORF)
Ara gösteri: Wiener Sängerknaben
Katılımcılar
Katılımcı sayısı: 17
Çekilen ülkeler:  Danimarka
 Katılım haritası       Katılımını onaylayan ülkeler     Yarışmaya daha önce katılan fakat bu yıl katılmayacak olan ülkeler 
Oylama
Oylama sistemi: On jüri üyesi kendi beş favorilerine puan vermiştir.
Sıfır puan:  İsviçre
Kazanan şarkı:  Birleşik Krallık "Puppet on a String"
Eurovision Şarkı Yarışması
◄1966  1968►
1967 Eurovision Şarkı Yarışması, 12. Eurovision Şarkı Yarışması'dır. Yarışma 1966 yarışması'nı kazanmasından dolayı 5 Nisan 1967 tarihinde Avusturya'nın başkenti Viyana'da bulunan Großer Festsaal der Wiener Hofburg'ta yapılmıştır. Yarışmanın sunuculuğunu Erika Vaal yapmıştır.
Yarışmanın kazananı Birleşik Krallık'ı temsil eden "Puppet on a String" adlı şarkısıyla Sandie Shaw olmuştur. Birleşik Krallık yarışmayı ilk kez kazanmıştır. İsviçre sıfır puan almıştır.
Avusturya 2015 yılına kadar sadece bu yarışmaya ev sahipliği yapmıştır.
Yer

Daha fazla bilgi: Viyana, Ev sahibi şehir ve hakkında
1967 Eurovision Şarkı Yarışması'na Viyana ev sahipliği yapmıştır. 1967 yarışması'na ev sahipliği yapan mekan olarak Großer Festsaal der Wiener Hofburg seçilmiştir. Yarışmanın mekanı, Avusturya-Macaristan İmparatorluğunun yöneticileri olan Habsburg Hanedanının başlıca kışlık sarayı olan Hofburg Sarayı idi. Şu anda Avusturya Cumhurbaşkanı'nın resmi konutu olarak hizmet vermektedir.
Format

Sahne kurulumu bu yıl biraz farklıydı. Sahnenin her iki ucunda iki döner aynalı duvar vardı ve her şarkının başlangıcında dönmeye başladı ve her şarkının sonunda dönmeyi bıraktı. Sunucu Erika Vaal, kazanan şarkıyı ve ülkeyi tebrik etmesinin ardından birkaç farklı dilde güle güle diyerek programı sonlandırdı. Siyah ve beyaz görüntü olarak yayınlanan son yarışma oldu.
Katılımcı ülkeler

Daha fazla bilgi: Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkeler listesi
Toplamda on yedi ülke yarışmaya katılmıştır. Yarışmaya ilk kez katılan, Geri dönen ülke olmazken Danimarka yarışmadan çekilmiştir. Danimarka, 1978'de geri dönebilmek için bu noktada yarışmaya katılmamayı ve ayrılmayı seçti. Bunun nedeni, DR'deki TV eğlence departmanının yeni direktörünün, paranın daha iyi bir şekilde harcanabileceğini düşünmesiydi.
Katılımcı ülkeler > Orkestra şefleri

Her performansın orkestrasını yöneten bir orkestra şefi vardı.
Hollanda - Dolf van der Linden
Lüksemburg - Claude Denjean
Avusturya - Johannes Fehring
Fransa - Franck Pourcel
Portekiz - Armando Tavares Belo
İsviçre - Hans Möckel
İsveç - Mats Olsson
Finlandiya - Ossi Runne
Almanya - Hans Blum
Belçika - Francis Bay
Birleşik Krallık - Kenny Woodman
İspanya - Manuel Alejandro
Norveç - Øivind Bergh
Monako - Aimé Barelli
Yugoslavya - Mario Rijavec
İtalya - Giancarlo Chiaramello
İrlanda - Noel Kelehan
Katılımcı ülkeler > Geri dönen katılımcılar

Önceki yarışmalarda katılmış bu yıl geri dönen üç katılımcı vardır: Claudio Villa, 1962 yılında İtalya'yı temsil etmişti; Kirsti Sparboe, 1965 yılında Norveç'i temsil etmişti ve Raphael, 1966 yılında İspanya'yı temsil etmişti.
Sonuçlar

| Sıra | Ülke | Katılımcı | Şarkı | Dil | Derece | Puanlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 |  Hollanda | Thérèse Steinmetz | "Ring-dinge-ding" | Felemenkçe | 14 | 2 |
| 02 |  Lüksemburg | Vicky Leandros | "L'amour est bleu" | Fransızca | 4 | 17 |
| 03 |  Avusturya | Peter Horton | "Warum es hunderttausend Sterne gibt" | Almanca | 14 | 2 |
| 04 |  Fransa | Noëlle Cordier | "Il doit faire beau là-bas" | Fransızca | 3 | 20 |
| 05 |  Portekiz | Eduardo Nascimento | "O vento mudou" | Portekizce | 12 | 3 |
| 06 |  İsviçre | Géraldine | "Quel cœur vas-tu briser?" | Fransızca | 17 | 0 |
| 07 |  İsveç | Östen Warnerbring | "Som en dröm" | İsveççe | 8 | 7 |
| 08 |  Finlandiya | Fredi | "Varjoon – suojaan" | Fince | 12 | 3 |
| 09 |  Almanya | Inge Brück | "Anouschka" | Almanca | 8 | 7 |
| 10 |  Belçika | Louis Neefs | "Ik heb zorgen" | Felemenkçe | 7 | 8 |
| 11 |  Birleşik Krallık | Sandie Shaw | "Puppet on a String" | İngilizce | 1 | 47 |
| 12 |  İspanya | Raphael | "Hablemos del amor" | İspanyolca | 6 | 9 |
| 13 |  Norveç | Kirsti Sparboe | "Dukkemann" | Norveççe | 14 | 2 |
| 14 |  Monako | Minouche Barelli | "Boum-Badaboum" | Fransızca | 5 | 10 |
| 15 |  Yugoslavya | Lado Leskovar | "Vse rože sveta" | Slovence | 8 | 7 |
| 16 |  İtalya | Claudio Villa | "Non andare più lontano" | İtalyanca | 11 | 4 |
| 17 |  İrlanda | Sean Dunphy | "If I Could Choose" | İngilizce | 2 | 22 |
Skor tablosu

Her ülkenin beş favori şarkısını sırasıyla 5, 4, 3, 2 ve 1 puanla ödüllendiren 20 jüri üyesi vardı. Tüm bu puanlar daha sonra toplanarak en çok puan alan beş şarkı sırasıyla 5, 4, 3, 2 ve 1 oy aldı.
Uluslararası yayın ve oylama

Aşağıdaki tablo, 1967 yarışmasında oyların, kendi ülkelerinin oylarını duyurmaktan sorumlu olan sözcü ile birlikte verildiği sıralamayı göstermektedir. Her ulusal yayıncı, yarışmanın kendi ana dillerinde yer almasını sağlamak için yarışmaya bir yorumcu gönderdi. Temsilcilerin ve temsil ettikleri yayın organlarının detayları da aşağıdaki tabloda yer almaktadır.
| Oylama sırası | Ülke | Oyları okuyanlar | Yorumcu | Yayıncı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 |  Hollanda | Ellen Blazer | Leo Nelissen | Nederland 1 |
| 02 |  Lüksemburg | TBC | Jacques Navadic | Télé-Luxembourg |
| 03 |  Avusturya | Walter Richard Langer | Emil Kollpacher | ORF |
| 04 |  Fransa | Jean-Claude Massoulier | Pierre Tchernia | Première Chaîne ORTF |
| 05 |  Portekiz | Maria Manuela Furtado | Henrique Mendes | RTP |
| 06 |  İsviçre | Alexandre Burger | Theodor Haller | TV DRS |
| 06 |  İsviçre | Alexandre Burger | Georges Hardy | TSR |
| 06 |  İsviçre | Alexandre Burger | Giovanni Bertini | TSI |
| 07 |  İsveç | Edvard Matz | Christina Hansegård | Sveriges Radio-TV and SR P3 |
| 08 |  Finlandiya | Poppe Berg | Aarno Walli | TV-ohjelma 1 and Yleisohjelma |
| 09 |  Almanya | Lia Wöhr | Hans-Joachim Rauschenbach | ARD Deutsches Fernsehen |
| 10 |  Belçika | Ward Bogaert | Herman Verelst | BRT |
| 10 |  Belçika | Ward Bogaert | Janine Lambotte | RTB |
| 11 |  Birleşik Krallık | Michael Aspel | Rolf Harris | BBC 1 |
| 11 |  Birleşik Krallık | Michael Aspel | Richard Baker | BBC Light Programme |
| 12 |  İspanya | Margarita Nicola | Federico Gallo | TVE1 |
| 13 |  Norveç | Sverre Christophersen | Erik Diesen | NRK and NRK P1 |
| 14 |  Monako | TBC | Pierre Tchernia | Télé Monte Carlo |
| 15 |  Yugoslavya | TBC | Miloje Orlović | Televizija Beograd |
| 15 |  Yugoslavya | TBC | Mladen Delić | Televizija Zagreb |
| 15 |  Yugoslavya | TBC | Tomaž Terček | Televizija Ljubljana |
| 16 |  İtalya | Mike Bongiorno | Renato Tagliani | Secondo Programma |
| 17 |  İrlanda | Gay Byrne | Brendan O'Reilly | RTÉ Television |
| 17 |  İrlanda | Gay Byrne | Kevin Roche | Radio Éireann |
Großer Festsaal der Wiener Hofburg, Vienna – 1967 yarışması'na ev sahipliği yapan mekan
Emrah Bozkurt

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  1 Mart 1980 (44 yaşında)
Doğum yeri:  Ankara, Türkiye
Boyu:  1,81 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Forvet
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2007-2008 |  Kayseri Erciyesspor |  30 |  (11) |
| 2008-2009 |  Diyarbakırspor |  31 |  (16) |
| 2009-2010 |  Karşıyaka |  30 |  (7) |
| 2010-2013 |  Kayseri Erciyesspor |  80 |  (30) |
| 2013-2014 |  Mersin |  27 |  (4) |
| 2014-2015 |  Denizlispor |  26 |  (2) |
| 2015-2016 |  MKE Ankaragücü |  32 |  (6) |
| 2016-2018 |  Etimesgut Belediyespor |  44 |  (5) |
| Toplam |   |  300 |  (81) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 27 Aralık 2015 
Emrah Bozkurt (d. 1 Mart 1980, Ankara), Türk eski futbolcudur.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

Futbol'a Afyonkarahisar ilinin altyapısında başlamıştır.2007-2008 yıllarında Kayseri Erciyesspor'a transfer olan Emrah,beklenen performansı veremeyince 2008-2009 sezonunda Diyarbakırspor'a transfer olmuştur. 31 maçta 16 gol atarak kendi kariyer rekorunu kıran oyuncu 2009-2010 sezonunda Karşıyaka'ya transfer olmuştur. 30 maçta 7 gol atan oyuncu 2010 yılında tekrar Kayseri Erciyesspor'a transfer olmuştur.
13 Ağustos 2015 tarihinde, Ankaragücü ile sözleşme imzalamıştır. Sezonun ilk yarısında 16 maça çıkan golcü oyuncu Emrah Bozkurt, takımın formasıyla 5 gole imza atmıştır.
Başarıları > Kayseri Erciyesspor

PTT 1. Lig Şampiyonluğu: 2012-13
Ünal Ünsal

Ünal Ünsal (d. 31 Ağustos 1939) Emekli büyükelçi.
Kariyeri

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden 1961 yılında mezun olmuş, ayni yıl Dışişleri Bakanlığında göreve başlamıştır. Bakanlıkta merkez görevinde iken NATO ve Kıbrıs Dairelerinde aday meslek memuru, şube müdürü, genel müdür yardımcısı ve genel müdür olarak  çalışmıştır. Büyükelçi olmadan önce yurt dışında, Beyrut, Lefkoşa ve Washington Büyükelçilikleri'nde, New York'ta Birleşmiş Milletler ve Brüksel'de NATO Daimi Temsilcilikleri'nde görev yapmıştır. 1986-1989 yıllarında Lizbon Büyükelçisi, 1989-1991 yılları arasında NATO Daimi Temsilcisi, 1991-1995 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Müsteşar Yardımcısı, 1995-1996 yıllarında Roma Büyükelçisi, 1996-1998 yıllarında Beijing (Pekin) Büyükelçisi, 1998-2001 yıllarında Dışişleri Bakanlığı Eğitim Merkezi Başkanı, 2001-2004 yıllarında Abu Dabi Büyükelçisi olarak hizmet ettikten sonra 2004 yılında emekli olmuştur.
Kızılderili Tehciri

Güney tehcirinin rotası
Tehcir rotaları
Kızılderili Tehciri, 19. yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri'nin yönetiminin politikası olarak, güneyde Mississippi Nehri'nin doğusunda yaşayan Amerika Birleşik Devletleri Kızılderililerinden Çerokiler, Çikasovlar, Çoktavlar, Krikler ve Seminolelerden oluşan Beş Uygar Kabilenin Mississippi Nehri'nin batısına ve kuzeydeki daha ufak kabilelerin Kızılderili Toprakları'na tehcir ettirilmesidir. Kızılderili Tehcir Yasasının (Indian Removal Act) Amerika Birleşik Devletleri başkanı Andrew Jackson tarafından 26 Mayıs 1830 tarihinde imzalanmasından sonra yürürlüğe konmuştur. Tehcire karşı direniş gösteren kimi kabileler Kızılderili Savaşları denen bir dizi savaşa girmişlerdir.
Güney Tehciri'nde, Gözyaşı Yolu denen sürgünde bu "Beş Uygar Kabile" günümüzdeki Oklahoma ve kısmen Kansas eyaletlerine denk gelen Kızılderili Toprakları'na yerleştirilmişlerdir. Bunların bazıları tehcire karşı güçlü bir direniş göstermiştir. Geride yalnızca bir parça kabile kalmıştır: Kuzey Carolina'da Çerokilerin Doğu Bandı, Çoktavların Mississippi Bandı, Florida'da Seminole kabilesi ve Atmore, Alabama'da Krikler.
Kuzey Tehcirinde, Eski Kuzeybatı Kabileleri bu Beş Uygar Kabileye göre daha ufak ve parçalanmış durumda olduklarından anlaşmaya dahil edilip tehcire katılmaları dönem dönem olmuştur. Şavniler, Odavalar, Potavatomiler, Sauklar ve Meskvakiler anlaşmayı imzalar imzalamaz Kızılderili Toprakları'na tehcir edildiler. 1832'de bu tehcire direniş gösteren Sauk ve Meskvakilerin reisi Kara Şahin (Makataimeshekiakiak) kendi kabilesiyle Illinois'e geri dönmüş ve direnişi savaşa çevirmiş, fakat Kara Şahin Savaşı'nda Amerika Birleşik Devletleri ordusu ve Illinois milis güçlerince yenilgiye uğratılmıştır.
Güney Tehciri

| Halk | Tehcirden önce Mississippi'deki nüfusları | Tehcir anlaşması (imzalanan yıl) | Büyük göçlerin yılları | Göç eden ya da zorla tehcir edilenlerin toplam sayısı | Güneydoğu'da kalanların sayısı | Tehcir sırasında ölenler | Savaş hâlinde ölenler |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Çoktavlar | 19,554  + white citizens of the Choctaw Nation + 6000 Zenci köle | Dancing Rabbit Creek (1830) | 1831–1836 | 12,500 | 7,000  | 2,000–4,000+ (kolera) | yok |
| Krikler | 22,700 + 900 Zenci köle  | Cusseta (1832) | 1834–1837 | 19,600  | 100s | 3,500 (tehcir sonrası hastalık) | ? (İkinci Krik Savaşı) |
| Çikasovlar | 4,914 + 1,156 Zenci köle | Pontotoc Creek (1832) | 1837–1847 | over 4,000 | 100s | 500–800 | yok |
| Çerokiler | 21,500  + 2,000 Zenci köle | New Echota (1835) | 1836–1838 | 20,000 + 2,000 köle | 1,000 | 2,000–8,000 | yok |
| Seminoleler | 5,000 + kaçak köle | Payne's Landing (1832) | 1832–1842 | 2,833  | 250–500  |  | 700 (İkinci Seminole Savaşı) |
Dipnot

↑  Foreman, p. 47 n.10 (1830 census).
↑  Several thousand more emigrated West from 1844–49; Foreman, pp. 103–4.
↑  Foreman, p. 111 (1832 sayımı).
↑  Remini, p. 272.
↑  Russell Thornton, "Demography of the Trail of Tears", p.85.
↑  Prucha, p. 233.
↑  Low figure from Prucha, p. 233; high from Wallace, p. 101.
Elizabeth Bowen

| Elizabeth Bowen |
| --- | --- |
Doğum: Elizabeth Dorothea Cole Bowen 7 Haziran 1899(1899-06-07) Dublin, İrlanda
Ölüm: 22 Şubat 1973 (73 yaşında) Londra, İngiltere
Defin yeri: Saint Colman's Church, Farahy
Dil: İngilizce
Önemli eserler: The Last September (1929) The House in Paris (1936) The Death of the Heart (1938) The Heat of the Day (1949) Eva Trout (1968)
Evlilik: Alan Cameron (e. 1923; ö. 1952)

Elizabeth Bowen CBE (/ˈboʊən/ ; 7 Haziran 1899- 22 Şubat 1973), İrlandalı Protestanların "büyük evi" hakkındaki kitaplarının yanı sıra savaş zamanı Londra yaşamı hakkındaki kurgularıyla dikkat çeken İrlandalı-İngiliz bir romancı ve kısa öykü yazarıdır.
Mirası

1977'de Victoria Glendinning, Elizabeth Bowen'ın ilk biyografisini yayımlamıştır. 2009 yılında Glendinning, Charles Ritchie ile Bowen arasındaki ilişki hakkında, onun günlüklerine ve ona yazdığı mektuplara dayanarak bir kitap yayımlamıştır. 2012 yılında English Heritage, Bowen's Regent's Park'ın Clarence Terrace'taki evini mavi bir plaketle işaretlemiştir. Bowen'in 1925'ten 1935'e kadar The Croft, Headington'daki Coach House'daki ikametgahını işaretlemek için 19 Ekim 2014'te mavi bir plaket açılmıştır.
Temalar

Bowen, "kapak açıkken hayat ve kapak açıldığında ne olacağı", düzenli yaşamın masumiyeti ve deneyimi dönüştüren nihai, önlenemez güçlerle büyük ölçüde ilgileniyordu. Bowen ayrıca saygınlık kisvesinin altında yatan ihaneti ve sırları da inceledi. Eserlerinin üslubu son derece ayrıntılıdır ve edebi modernizme çok şey borçludur. Bir film hayranıydı ve zamanının film yapım tekniklerinden etkilenmişti. Bowen'ın eserlerinin geçtiği yerler çoğunlukla karakterlerin psikolojisi ve olay örgüsüyle ilgilidir. Bowen'in savaş romanı The Heat of the Day (1948), İkinci Dünya Savaşı'nın bombalama baskınları sırasında Londra'nın atmosferinin en iyi tasvirlerinden biri olarak kabul edilir.
Aynı zamanda hayalet hikâyelerinin de önemli bir yazarıydı. Doğaüstü kurgu yazarı Robert Aickman, Elizabeth Bowen'ı hayalet hikâyelerinin "yaşayan en seçkin uygulayıcısı" olarak görüyordu. Onun "The Demon Lover" adlı öyküsünü The Second Fontana Book of Great Ghost Stories antolojisine dahil etmiştir.
Seçilmiş çalışmaları > Romanlar

The Hotel (1927)
The Last September (1929)
Friends and Relations (1931)
To the North (1932)
The House in Paris (1936)
The Death of the Heart (1938)
The Heat of the Day (1949)
A World of Love (1955)
The Little Girls (1964)
Eva Trout (1968)