James Madison
Miras > Tarihsel itibar

Madison, Amerika Birleşik Devletleri'nin en önemli Kurucu Babalarından biri olarak kabul edilmektedir. Tarihçi J.C.A. Stagg, "bazı açılardan -1776'dan 1816'ya kadar genç ulusun karşı karşıya olduğu her önemli meselenin kazanan tarafında olduğu için- Madison, tüm Kurucu Babalar arasında en başarılı ve muhtemelen en etkili olanıydı" diye yazıyor. Büyük bir siyasi partinin kurulmasına yardım etmesine ve Amerika Birleşik Devletleri'nin dördüncü başkanı olarak hizmet etmesine rağmen, mirası büyük ölçüde Anayasa'ya yaptığı katkılarla tanımlandı; kendi hayatında bile "Anayasanın Babası" olarak selamlandı. Hukuk profesörü Noah Feldman, Madison'ın "yerel özyönetimi kapsayıcı bir ulusal düzen ile birleştiren genişletilmiş, federal bir anayasanın modern idealini icat ettiğini ve teorileştirdiğini" yazıyor. Feldman, Madison'ın "özgürlüğü koruyan anayasal hükümet modelinin" olduğunu ekliyor.
Tarihçiler ve siyaset bilimcilerinden oluşan anketler, Madison'ı ortalamanın üzerinde bir başkan olarak değerlendirme eğilimindedir. Amerikan Siyaset Bilimi Derneği Başkanları ve Yürütme Politikaları bölümünün 2018 anketi, Madison'ı on ikinci en iyi başkan seçti. Wood, Madison'ı savaş sırasındaki istikrarlı liderliği ve başkanın gücünü genişletmekten kaçınma kararlılığından ötürü övüyor ve bir çağdaşı, savaşın "ihanetten tek bir mahkeme, hatta iftira için bir kovuşturma olmadan" yürütüldüğüne dair gözlemine dikkat çekiyor. Yine de, birçok tarihçi Madison'ın başkanlık görevini eleştiriyor. Henry Steele Commager ve Richard B. Morris, 1968'de, Madison'un geleneksel görüşünün "gereksiz bir savaşı yanlış yöneten" "beceriksiz bir Başkan" olduğunu söyledi. Tarihçilerin 2006 yılındaki bir anketi, Madison'ın 1812 Savaşı'nı önlemedeki başarısızlığını, görevdeki bir başkanın yaptığı en büyük altıncı hata olarak sıraladı.
Tarihçi Garry Wills, "Madison'ın hayranlığımıza dair iddiası, başkanlığına dayandığı kadar mükemmel bir tutarlılığa dayanmıyor. Başka erdemleri de var. ... Bir çerçeveci ve Anayasa savunucusu olarak, emsali yoktu. ... Madison'ın başkan olarak performansının en güzel yanı, Anayasa'nın korunması konusundaki endişesiydi ... Hiç kimse ülke için her şeyi yapamaz - Washington bile. Madison çoğundan fazlasını yaptı ve bazı şeyleri her şeyden daha iyi yaptı. . Bu oldukça yeterliydi. "
2002'de tarihçi Ralph Ketcham, 1812 Savaşı sırasında Madison'ı savaş zamanı başkanı olarak eleştirdi. Ketcham, ülkenin başkentinin İngilizler tarafından yakılmasına yol açan olaylardan Madison'ı sorumlu tuttu. Ketcham şunları söyledi: "1814 yazında meydana gelen olaylar, Madison'ın savaş zamanındaki alışılmış ihtiyatlılığını ve karmaşıklıkların çözülmeden kalmasına izin verme eğiliminin yetersizliğini çok iyi bir şekilde göstermektedir ... Bu tür eğilimler normal erdemler olsa da, krizde felakettirler. Ketcham, "ironik bir şekilde, Madison'ın savaş zamanı başkanı olmaya kısmen uygun olmayan çok cumhuriyetçi erdemiydi" dedi.
1974'te tarihçi James Banner, Ordu'daki yozlaşmış General James Wilkinson'ı koruduğu için Madison'ı eleştirdi. Wilkinson, Jefferson Yönetimi sırasında Aaron Burr komplosuna karışmıştı. 1812 Savaşı sırasında bir seferde başarısız olmuştu. Madison nihayet Wilkinson'ı 1815'te Ordu'dan çıkardı.