stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Millennium Köprüsü

| Millennium Bridge |
| --- | --- |
St Paul Katedrali'nden köprüye bakış

Resmî adı: London Millennium Footbridge
Diğer ad(lar): Sallanan Köprü (İngilizce: Wobbly Bridge)
Taşınan: Yaya
Geçiş: Thames Nehri
Konum: Londra, İngiltere
Koordinatlar: 51°30′37″N 0°05′54″W﻿ / ﻿51.5102°K 0.0984°B﻿ / 51.5102; -0.0984
Sahibi: Bridge House Estates
Türü: Çelik Asma köprü
Uzunluk: 325 metre (1.066 ft)
Genişlik: 4 metre (13 ft)
En geniş açıklık: 144 metre (472 ft)
Yapım: Monberg & Thorsen Sir Robert McAlpine
Başlangıç tarihi: 1998 (27 yıl önce) (1998)
Bitiş tarihi: 10 Haziran 2000 (24 yıl önce) (2000-06-10)
Açılış: 12 Haziran 2000 (24 yıl önce) (2000-06-12)
Millennium Köprüsü, Londra
Millennium Bridge Birleşik Krallık'ın başkenti Londra'daki Thames Nehri üzerinde yer alan ve sadece yayalara açık olan çelik asma bir köprüdür.
Londra şehrinin Bankside bölümünü şehir merkezi ile bağlayan bu köprü Thames Nehri üzerindeki Southwark Köprüsü ile Blackfriars Köprüsü arasında yer almaktadır. Millennium Bridge Londra'daki köprülerin bakımını üstelenen bir vakıf olan Bridge House Estates tarafından inşa ettirilmiş ve hâlen işletilmektedir. 1998 yılında başlanan inşaat 10 Haziran 2000 tarihinde tamamlandı.
Bazı Londralılar tarafından Sallanan Köprü (İngilizcesi: Wobbly Bridge) adı verilen bu köprü 12 Haziran 2000 tarihinde açılışından sadece iki gün sonra gerçekleşen bir hayır yürüyüşünden sonra bazı yayaların şikayet etmesi sonucu kullanıma kapatıldı. 2000 ile 2002 yılları arasında sallantıyı gidermek için yapılan tamirat çalışmaları sonucunda köprü 2002 yılında yeniden kullanıma açıldı.
Köprünün güney tarafındaki girişinde Globe Theatre, Bankside Gallery ve Tate Modern yer alırken; kuzey tarafındaki girişte City of London School ve St Paul Katedrali yer almaktadır.
Köprüye en yakın Londra Metrosu istasyonu Mansion House istasyonudur.
Tasarım

Köprünün tasarım süreci 1996 yılında Southwark council tarafından açılan bir yarışma ile başladı. Kazanan tasarım ise  Arup, Foster and Partners grubu ile Anthony Caro'un tasarımı oldu. Toplam 325 metre uzunluğunda olan köprü üç bölümden oluşmaktadır: İlk bölümü 81 metre, ikinci bölümü 144 metre ve üçüncü bölümü 106 metre uzunluğundadır. Köprünün yürüme alanı yaklaşık 4 metre genişliğinde olup, aynı anda 5.000 kişiyi taşıyacak kapasiteye sahiptir.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4705568-6  LCCN: sh2003010154  NLI: 987007532769305171  VIAF: 237019261
SVG Air

SVG AIR, Argyle Uluslararası Havaalanı, Argyle, Saint Vincent ve Grenadinler'de; Doğu Karayip adalarından Jamaika'ya kadar kuzeyde ve Guyana kadar güneyde tarifeli ve charter uçuş hizmetleri sunan bir hava yolu şirketidir.
St. Vincent and the Grenadines Air veya SVG AIR, Mustique Airways ile birlikte St.Vincent ve Grenadinler'nin ulusal havayolu şirketidir. SVG Air ve Mustique Airways; Saint Vincent, Antigua ve Grenada'da merkezleri bulunan, faaliyette olan 17 hava taşıtı olan SVG Air / Grenadine Air Alliance 25 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.'ı oluşturmak üzere bir araya gelmiştir.
SVG AIR'nin ana işletme üssü St. Vincent'tadır; ancak Bequia, Canouan ve Union adalarının Barbados, Grenada, Carriacou, Antigua ve Barbuda, Montserrat ve Grenadin yerleşimlerinde birer bakım hangarına sahiptir.
Tarihçe

Havayolu 1990 yılında kurulmuş ve Eylül 1990'da faaliyete başlamıştır. Havayolu faaliyetlerine tek bir kiralık Britten-Norman Islander ile başladı. Şirketin büyük bir kısmı (%75) St Vincent Grenada Air'e aittir ve Gravel ve Barnard aileleri tarafından işletilmektedir.
Filo

SVG Air filosu aşağıdaki uçaklardan oluşur (Ağustos 2018 itibarıyla):
| Hava taşıtı | Serviste | Sipariş | Yolcu kapasitesi | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| De Havilland Canada DHC-6-300 Twin Otter | 6 | — | 19 |  |
| Britten-Norman BN2A Islander | 3 | — | 9 |  |
| Cessna CE-525B Citation Jet 3 | 1 | — | 9 |  |
| Toplam | 10 |  |  |  |
SVG Air filosu daha önce aşağıdaki uçakları içeriyordu (Mart 2007 itibarıyla):
3 Aero Commander
2 Cessna 402
Mistaken Point Ekolojik Rezervi

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Mistaken Point'te bulunan bir fosil
Konum:  Kanada
Kriter: Doğal: viii
Referans: 1497
Tescil: 2016 (40. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Mistaken Point Ekolojik Rezervi, Kanada'daki Newfoundland ve Labrador Eyaletindeki Avalon Yarımadası'nın güneydoğu ucunda bulunan ve Mistaken Point Oluşumunu içeren koruma alanı, dünyadaki en eski çok hücreli yaşamı temsil eden Ediacaran fosillerinin bulunduğu bir vahşi bölgedir.
Bölgede bulunan ilk fosil olan Fractofusus misrai, Haziran 1967'de Newfoundland Memorial Üniversitesi'nde jeoloji üzerine çalışan bir Hint lisansüstü öğrencisi Shiva Balak Misra tarafından keşfedildi. Koruma alanı ilk olarak 1984 yılında eyalet hükûmeti tarafından geçici olarak kurulmuş ve 1987'de kalıcı olarak ilan edilmiştir. Daha sonraki fosil bulguları sonrasında 2009 yılında genişletilmiştir.
Koruma alanı içerisindeki sahil boyunca yer alan fosil sitleri 17 Temmuz 2016'da UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Stockholm Gözlemevi

| --- | --- |

Organizasyon: Stockholm Üniversitesi
Gözlemevi kodu:  050 
Bulunduğu yer: Stockholm
Koordinatlar: 59°20′30″N 18°03′17″E﻿ / ﻿59.341667°K 18.054722°D﻿ / 59.341667; 18.054722
Ticari teleskoplar: bina 
Stockholm Gözlemevi konumu
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Stockholm Gözlemevi, 18. yüzyılda Stockholm, İsveç'te kurulan ve bugün Stockholm Üniversitesi'nin bir parçası olan astronomik gözlemevi ve kurumudur. 1931'de yeni Stockholm Gözlemevi, Stokholm yakınlarındaki Saltsjöbaden'de Karlsbaderberget'te açıldı ve 2001 yılına kadar inşasına devam edildi.
Gözlemevinde 1754 yılına kadar günlük hava gözlemlerinin kayıtları vardır.
Saltsjöbaden'deki Stockholm Gözlemevi, Grubb'un teleskopunu yansıtan 40 inç (102 cm) ile birlikte 1931'de kuruldu. Ayrıca, 24/20 inçlik refraktör Grubb tarafından 1931'de kurulan aynı montaj üzerinde 20 inçlik bir diyafram açıklığına sahip çift teleskoptan ilham alıyor.
Eski rasathane modern zamanlarda bir müzedir (Rasathane Müzesi) ve bir tepede olduğu için kubbeden Stockholm şehrinin güzel manzarasıyla ünlüdür.Bazı heykeller ve duvarlı bahçe bulundurur. Eski gözlemevinde, Repsold teleskopu ve mermer kakma meridyen hattı da dahil olmak üzere yüzyıllar arası birçok eşya vardır. Birçok eski gözlemevi aracı yıldızların yerini, yerel saati ve verileri manuel olarak kaydediyordu. 19. yüzyılın sonlarında astrofotografi daha yaygın hale geldi ve Replsold refraktörünün ışıkla reaksiyona giren kimyasallarla (modern elektronik cihazlarla değil) yapılan görüntüler yapmak için kullanıldığı biliniyor.
Tarih

İlk gözlemevi, sekreter Per Elvius'un girişimiyle İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi tarafından kuruldu. Mimar Carl Hårleman'ın tasarımlarıyla inşaat 1748'de başladı ve bina 1753'te tamamlandı. Günümüzde Observatorielunden adlı bir parkta bir tepenin üzerinde yer almaktadır. Gözlemevinin ilk başkanı Pehr Wilhelm Wargentin'di . Gözlemevinin daha sonraki başkanları Hugo Gyldén ve Bertil Lindblad'dır. Bu 18. yüzyıl gözlemevi bugün müze olarak işlev görmektedir. 59°20′30″K 18°03′17″D﻿ / ﻿59.34167°K 18.05472°D﻿ / 59.34167; 18.05472
Stockholm dışındaki Saltsjöbaden'de daha yeni bir gözlemevi inşa edildi ve 1931'de tamamlandı (mimar bu kez Axel Anderberg'dir). 59°16′18″N 18°18′30″E﻿ / ﻿59.27167°K 18.30833°D﻿ / 59.27167; 18.30833 Bununla birlikte, daha yeni astronomik gözlemler nadiren İsveç dışındaki gözlemevlerinde yapılır,ekvatora yakın yerlerde yapılmaktadırlar.
Araştırma enstitüsü 1973 yılında Akademi'den üniversiteye aktarılmıştır ve 2001'den beri AlbaNova Üniversite Merkezi'nde bulunmaktadır.
Daha sonra İsveç'in ilk sosyal demokrat başbakanı olan genç Hjalmar Branting, Stockholm Gözlemevi 1879-1880 ve 1882-1883'te matematik asistanı olarak çalıştı.
Başarılar

Ağustos 2000'de Stockholm Gözlemevinde asteroit 36614 Saltis keşfedildi. Asteroid, 2003 yılında keşfi Alexis Brandeker tarafından gözlemevinin konumu Saltsjöbaden takma adından sonra seçildi.
4043 Perlof, Stockholm Gözlemevi Per Olof Lindblad'ın bir müdürünün adını aldı.
Saltsjöbaden'deki Stockholm Gözlemevi

Gerçekten eski gözlemevlerinin yeni bir yerde inşa edilmesi tüm Avrupa'da yaygındı, neyse ki eski gözlemevi pek çok afette ayakta kalmayı başardı. Daha sonra yeni binaların faydası da azaldıkça, eski bina yeniden canlandırıldı. Bu benzer şekilde Greenwich Gözlemevi'nin yeni binalarla Sussex'teki yeni bir yere taşındığı, ancak tekrar eski siteye taşındığı İngiltere'de de oldu.. Sorun şehirlerde artan kalabalıktı ve astronomi 20. yüzyılın sonlarında uzaydan gelen verilere daha fazla odaklanıyordu. Her halükarda, 40 inç (102 cm) reflektör, 1931 için tüm dünyadaki en büyük teleskoplardan biriydi ve 21. yüzyılda bile hala büyük ve popüler bir teleskop olarak görülür.
Ekipmanlar

1750'lerde gözlemevi için bazı ilk ekipmanlar iki refraktör ve küçük bir kadrandı. 1700'lerin sonunda, Dollond'dan bir refraktör ve çeşitli saatler de dahil olmak üzere koleksiyon artırıldı.
Saatler, bir geçiş aracı olarak bilinen bir cihaz tarafından ayarlanıyordu. O zamanki diğer aktiviteler arasında güneş sistemindeki mesafeleri belirlemeye çalışmak, kuyruklu yıldızları gözlemlemek ve Mira'nın (diğer adıyla Omicron Ceti) gözlemleri vardı. Bu yıldızın çıktısı otuz yıl boyunca gözlemevi tarafından kaydedildi.
Daha sonraki 19. yüzyıl ekipmanları, Ekcyclopædia Britannica'nın 1884 baskısında parlak yıldızların paralaks gözlemleri için gözlemevinde kullanılan ekvatoral bir montajdaki 7 inçlik bir Repsold refraktörü içeriyor.
Saltsjöbaden'deki yeni araçlardan bazıları:
1931 yılında inşa edilen Grubb'un teleskopunu yansıtan 40 inç (102 cm).
24/20 inçlik refraktör Grubb
Ayrıca bakınız;

Stockholm Mimarisi
Gözlemevi kodları listesi
Aina Elvius
20. yüzyıldaki en büyük optik teleskopların listesi
19. yüzyıldaki en büyük optik teleskopların listesi
18. yüzyıldaki en büyük optik teleskopların listesi
Merak edebilirsiniz;

Araştırma kurumundan astronomik müzeye: Stockholm Gözlemevi'nin tarihi 18 Ekim 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (2008)
Üst kubbenin inşasından önce kullanılan eski gözlem odası.(19. yüzyılda inşa edilmiştir)
1920'lerde üretimi sırasında Grubb 40 inç diyafram reflektörü. 20. yüzyılda 1 metrelik teleskoplar popülerdi.
Saltsjöbaden'deki yeni gözlemevi
Daha fazla Saltsjöbaden binası
Gözlemevinde eski astronomik eşyalar.
MobyGames

| --- | --- |

Sahip: Blue Flame Labs
URL: http://www.mobygames.com
Ticari?: Evet
Site türü: Oyun
Kayıt: Ücretsiz
Kullanılabilir dil(ler): İngilizce
Başlama tarihi: 1 Mart 1999 (25 yıl önce) (1999-03-01)
Geçerli durum: Aktif
MobyGames, şu ana kadar çıkmış oyunları kataloglayan bir internet sitesidir. Site 78 ayrı platformda 18.000 farklı oyun içerir.
Sultaniye (yat)

| --- | --- |
 Sultaniye 1880-1893 yılları arasında İstanbul'da
Tarihçe
Osmanlı İmparatorluğu
Adı:  Feyz-i Cihat (1852-1862)  Sultaniye (1862-1912)
Sipariş:  1851
İnşa eden:  C.J. Mare and Company, Blackwall, Middlesex
Kızağa konuluşu:  1852
Denize indirilişi:  23 Aralık 1852
Bitirilişi:  1853
Hizmet dışı:  1905
Akıbet:  20 Nisan 1912'de batırıldı
Genel karakteristik
Deplasman:  2,909
Uzunluk:  119,2 metre (391 ft 1 in) (loa)
Genişlik:  12,2 metre (40 ft) (BMAX)
Su çekimi:  4,8 metre (15 ft 9 in)
Kurulu güç:  2 × kazan  750 nominal beygirgücü (560 kW)
İtme gücü:  1 × deniz buhar motoru  2 × Kanatlı çark
Hız:  15 knot (28 km/sa; 17 mph)
Kişi kapasitesi:  140
Silah donanımı:  1861 4 × 14 librelik top 1890 2 × 120 mm Krupp top  2 × 37 mm top 1896 2 × Hotchkiss revolver top
Sultaniye, Osmanlı İmparatorluğu'nun saltanat yatıydı. Aslen 1850'lerin başında Mısır filosu için inşa edilen gemi 1862'de Osmanlı padişahı Abdülaziz'e hediye edilmeden önce Feyz-i Cihat adını taşıyordu. 1905'te eskidiği için hizmet dışı bırakılmadan önce elli yıl boyunca Sultan'ın yatı olarak görev yaptı. Ekim 1911'de, Trablusgarp Savaşı sırasında İtalyan savaş gemilerinin İzmir Körfezi'ne girmelerini engellemek için içerisine taş doldurulan ve mürettebat tarafından altı delinerek karaya oturtulan yat, 20 Nisan 1912'de Yenikapı geçidinde Sancakburnu Kalesi açıklarında bütünüyle batırıldı.
Tasarım ve silahlar

Feyz-i Cihat, ahşap gövdeli yandan çarklı bir gemi olarak tasarlandı. Dikmeler arası uzunluğu 119,2 m (391 ft 1 inç), genişliği 12,2 m (40 ft) olan yat, 4,8 m (15 ft 9 inç) su çekimindeydi. 2.909 ton deplasmana sahip olan yat, kömürle çalışan kazan tarafından sağlanan buharla çalışan iki silindirli bir bileşik buhar motoruna bağlı bir çift kanatlı çark ile hareket ettiriliyordu. En çok 15 knot (28 km/sa; 17 mph) hıza ulaşabilen yatın motorları inşa edildikleri haliyle 750 indike beygir gücü (560 kW) üretebiliyordu. 300 metrik ton kömür depolama kapasitesine sahip olan gemi, maksimum 140 yolcu taşıyabiliyordu. Geminin altın yaldız çerçeveli ve kalın camlarla örtülmüş manzara resimleri yer alan padişah salonuna billur parmaklıklı bir merdiven ile iniliyordu.
Gemi başlangıçta dört adet 14 libre topla silahlandırılmıştı ancak 1890'da bunlar bir çift 120 mm (4,7 inç) Krupp top ve iki adet 37 mm (1,5 inç) 1 librelik topla değiştirildi. 1896'da geminin donanımı bir çift Hotchkiss revolver topuna indirildi.
Hizmet geçmişi > İnşası ve Mısır dönemi

Yat, 1851 yılında Mısır Eyaleti donanması tarafından sipariş edildi. Feyz-i Cihat'ın omurgası, Londra'daki Blackwall bölgesinde faaliyet gösteren C.J. Mare and Company'de 1852'de inşa edilmeye başlandı. Gemi 23 Aralık 1852'de denize indirildi, ertesi yıl Ocak ayı başlarında deniz testleri tamamlandı. Yat, aynı ayın sonlarına doğru hızlıca Mısır'a teslim edildi. Altmış sekiz saat içinde Malta adasından Mısır'ın İskenderiye limanına ulaşan Feyz-i Cihat, dönemin seksen saatlik yolculuk süresi rekorunu kırdı. Mısır 1861'de gemiyi modernize edilmek üzere İngiltere'ye geri gönderdi ve ertesi yıl Liverpool'daki Forrester & Co. tersanesinde yenileme çalışmaları yapıldı. 31 Ekim 1862'de, Mersey Nehri'nde İngiliz guleti Grace Evans ile çarpıştı ve gemiye ciddi hasar verdi. Çalışmaların tamamlanmasının ardından Mısır Askeri İşleri Bakanı İsmail Selim Paşa, gemiyi Osmanlı Padişahı Abdülaziz'e hediye etti.
Hizmet geçmişi > Osmanlı hizmeti

Osmanlı Donanması'na alınan yatın adı 1862'de Sultaniye olarak değiştirildi. Gemi 1866-1869 Girit İsyanı esnasında Girit'e asker ve malzeme taşımada kullanıldı. 21 Haziran 1867'de Cuma namazını Ortaköy Camii'nde kılan Sultan Abdülaziz Dolmabahçe Sarayı önlerinde bekleyen Sultaniye'ye binerek 47 günlük Avrupa seyahatine başladı. Kafileye, Pertev Piyale vapuru ile Fransız sefire tahsis edilen bir gemi ve bazı zırhlılardan oluşan küçük bir filo eşlik etti. Ertesi gün Çanakkale Boğazı'nın her iki taraftan atılan top atışlarıyla karşılanan Sultaniye, boğaz çıkışında Fransız donanması tarafından karşılandı ve yine top atışları ile selamlandı. Mora Yarımadası açıklarından yoluna devam eden Sultaniye ve maiyeti, 25 Haziran 1867'de İtalya'nın Sicilya adasının Messina Limanına ulaştı. 28 Haziran'da Napoli şehrine varan yat, bir gün sonra son güzergahı olan Fransa'nın Toulon şehrine ulaştı ve burada Fransız donanması tarafından büyük bir askerî tören ile karşılandı. Sultan Abdülaziz bundan sonraki yolculuğuna kara yoluyla devam ederken, Sultaniye başkent İstanbul'a geri döndü. Fransız İmparatorluğu, Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı, Belçika ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nda bir mola vererek sona eren Avrupa turunu tamamlayan Abdülaziz, 6 Ağustos 1867'te Rusçuk'tan trenle Varna'ya vardı. Varna'da birkaç saat istihrahat eden padişah, kendisini Fransa'ya götüren Sultaniye'ye geçerek geri kalan yolculuğuna yeniden denizden devam etti ve 7 Ağustos 1867'de İstanbul'a vardı. Sadrazam Keçecizade Fuat Paşa 1867'de Rus Çarı II. Aleksandr ile Kırım'da görüşmek için Sultaniye yatı ile yolculuğa çıktı. Sultaniye, Fuad Paşa'yı 20 Ağustos'ta iki gün süren bir toplantı için Livadya Sarayı'na taşıdı.
Hizmet geçmişi > Osmanlı hizmeti > 93 Harbi

Abdülaziz'in tahttan indirilmesinden sonra 1876'da tahta çıkan Sultan V. Murad, donanmaya güvenmedi ve donanmanın geri kalanı gibi Sultaniye'ye de yeterli bütçe verilmedi. Filonun diğer gemileri de saltanat yatı gibi çok az faaliyet gördü ve mürettebatı profesyonelce eğitilemedi. Sultan V. Murad, tahta çıkışının ardından hastalanınca doktorların tavsiyesi ile sivil gemilerde çeşitli deniz gezilerine çıkmıştı. Bu gezilerde Sultaniye ve diğer sivil vapurlar ile Kadıköy, Adalar ve Çekmece önlerine dek gitmişti. Sultaniye, 93 Harbi sırasında Doğu Karadeniz'deki sahil kenti Batum'da operasyonları destekleyen bir nakliye gemisi olarak görev yaptı. 12 Mayıs 1877 gecesi, destek gemisi Velikani Knjaz Konstantin'den Rus torpido botları suya indirildi. Liman dışındaki deniz mayın bariyerini geçen torpido botu Cesma'nın fırlattığı torpido Sultaniye'ye isabet etti ancak patlamadığı için yat hasar görmedi. Osmanlı mürettebatının alarm vermesinin ardından Rus gemileri limanı terk etti. Sultaniye, 31 Ocak 1878'de ateşkes sona erene kadar Batum'daki Osmanlı kuvvetlerine destek vermeye devam etti. Ocak ayının başlarında, Rus kuvvetleri Balkanlar üzerinden Osmanlı başkentine yaklaşırken, birkaç gemi ihtiyat ordusunu Dedeağaç'tan Gelibolu'ya taşımaya başladı. Operasyona katılan saltanat yatı Sultaniye ve savaş gemisi Osmaniye, 31 Ocak'ta ordunun son unsurlarını taşıdı.
Hizmet geçmişi > Osmanlı hizmeti > Hizmetten çıkışı

Sultaniye 1905'te İzmir'de kullanımdan çekildi ve başka aktif bir hizmet görmedi. Ekim 1911'de, Trablusgarp Savaşı'nın başlamasından sonra donanma, İzmir'deki garnizon komutanlığı liman girişini İtalyan gemilerine kapatmak üzere batırılacak gemilerden birinin Sultaniye olmasına karar verdi. Gemiye taşlar yükledikten sonra 20 Nisan 1912'de İzmir nakliye gemisi ile İzmir dışındaki liman girişinde, Sancakburnu Kalesi açıklarında bütünüyle batırıldılar. Savunma hattı daha sonra bir deniz mayını barajı ile güçlendirildi. İronik bir şekilde, İtalyanların Alman ve Avusturya-Macaristan İmparatorluklarıyla Üçlü İttifak'a katılımı, onların Anadolu'daki Osmanlı vilayetlerine doğrudan saldırmalarını engelledi; Avusturya-Macaristan'ın baskısı İtalyanları İyonya ablukasını terk etmeye zorlamıştı.
Malûmat Gazetesinde Sultaniye yatı ile ilgili çıkan makalenin kapağı ve Abdullah Biraderler tarafından çekilmiş yata ait salon, 5 Ağustos 1895
Mitsubishi Estate

| --- | --- |

Menkul değer sembolü: TYO: 8802
Tür: Kabushiki gaisha
Kuruluş: 7 Mayıs 1937
Genel merkezi: Tokyo, Japonya
Önemli kişiler: Keiji Kimura (Yönetim Kurulu Başkanı) Hirotaka Sugiyama (Başkan)
Web sitesi: www.mec.co.jp
Marunouchi Building
Mitsubishi Estate Co., Ltd. (Japonca: 三菱地所株式会社 Mitsubishi Jisho Kabushiki-gaisha, MEC), Japonya merkezli bir gayrimenkul şirketidir. Şirket 7 Mayıs 1937 tarihinde kurulmuş olup Mitsubishi şirketlerinden biridir ve Mitsui Fudosan'dan sonra Japonya'nın ikinci en büyük emlak geliştiricisidir. Şirketin merkezi Tokyo'nun Chiyoda semtinde bulunan Otemachi Building'de yer almaktadır.
MEC, Japonya'nın ikinci yüksek binası olan Yokohama Landmark Tower ile Tokyo'daki Sanno Park Tower ve Marunouchi Building'in sahibidir.
Mnajdra

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Mnajdra Güney Tapınağı'nda Niş
Konum:  Malta
Kriter: Kültürel: iv
Referans: 132
Tescil: 1980 (4. oturum)
Uzatma: 1992
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Mnajdra (Maltaca: L-Imnajdra), Akdeniz'deki Malta adasının güney sahillerinde bulunan megalitik bir tapınak kompleksidir. Mnajdra, Ħaġar Qim megalit kompleksine yaklaşık 500 metre uzaklıktadır. Mnajdra, M.Ö. 4. binyıl civarında inşa edilmiştir; Malta'daki Megalit Tapınaklar, Dünya Miras Komitesi tarafından "benzersiz mimari başyapıtlar" olarak tanımlanan en eski dini mekanlar arasındadır. 1992'de UNESCO, Mnajdra kompleksini ve dört diğer Malta megalitik yapısını Dünya Mirası olarak ilan etmiştir. 2009'da koruma çalışmaları tamamlandı.
Moğol Altayları Petroglif Kompleksi

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Moğolistan
Kriter: Kültürel: iii
Referans: 1382
Tescil: 2011 (35. oturum)
Bölge: Asya-Pasifik
Moğol Altayları Petroglif Kompleksi Batı Moğolistan'daki Bayan-Ölgii Kazak Yarı-Özerk Aymağında yer alan üç arkeolojik alan üzerine kurulmuş bir petroglif ve mezar anıtları grubudur. Altay Dağları üzerinde yer alır. Alan, 2011 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir. Kaya çizimleri en erkeni MÖ 11.000 ila MÖ 6.000 yılları arasında değişen 12.000 yıllık bir süreyi kapsar.
Misumalpa dilleri

| Misumalpa dilleri |
| --- | --- |
Coğrafi dağılım: Nikaragua
Sınıflandırma: Makro-Çipça ?
Alt bölümler:  Miskito  Sumalpa 

Misumalpa dilleri (İngilizce Misumalpan, Misumalpa, Misuluan), Nikaragua, Honduras ve El Salvador'da konuşulan Kızılderili dil grubu.
Sınıflandırma

Miskitoca – çoğu Nikaragua birazı da Honduras'ta 200.000 kişi tarafından konuşulur.
Sumalpa dilleri
Sumoca – çoğu Nikaragua birazı da Honduras'ta 7,000 kişi tarafından konuşulur. Mayanga ve Ulwa varyeteleri bağımsız diller olarak görülür.
Matagalpa dilleri
Cacaopera – El Salvador'da tükenmiştir.
Matagalpaca – Nikaragua ve Honduras'ta tükenmiştir.
Mistral (L9013)

| --- | --- |
 Mistral, 24 Haziran 2020
Tarihçe
Fransa
Adının geldiği yer/kişi:  Rüzgar Mistrali
İnşa eden:  Arsenal de Brest, Chantiers de Saint-Nazaire
Kızağa konuluşu:  10 Temmuz 2003 (Brest'te kıç kısım)  13 Ekim 2003 (Saint-Nazaire'de baş kısmı)
Denize indirilişi:  6 Ekim 2004, Brest'te
Görevlendirme:  Şubat 2006
Limanı:  Toulon
Kimlik:  Flama numarası: L 9013  Güverte Kodu: MI
Statü:  Görevde
Genel karakteristik
Deplasman:  16,500 t (boş)  21,300 t (tam yük)  32,300 t (balastlı)
Uzunluk:  199 m
Genişlik:  32 m
Çekiş:  6,3 m
İtme gücü:  Motorizasyon : 2 Mermaïd electrik motor (2 × 7 MW)  2 adet 5 kanatlı pervane  Elektrik tesisi: 4 Wärtsilä dizel-alternatör 16 V32 (6,2 MW) + 1 Wärtsilä Vaasa yardımcı dizel-alternatör 18V200 (3 MW)
Hız:  188 kn (348 km/sa; 216 mph)
Menzil:  10,800 km (6,711 mi) at 18 kn (33 km/sa; 21 mph)  19,800 km (12,303 mi) at 15 kn (28 km/sa; 17 mph)
Kapasite:  2 mavna, bir Leclerc taburu, 70 araç
Kişi kapasitesi:  20 subay, 80 astsubay, 60 levazım, 450 yolcu (kısa bir yolculuk için 900), 150 adam operasyonel karargah
Silah donanımı:  2 Simbad sistemleri  2 30 mm Breda-Mauser  4 12,7 mm M2-HB Browning makineli tüfek
Uçak mevcudu:  16 ağır veya 35 hafif helikopter
Mistral (L9013), Fransız Deniz Kuvvetleri'nde bulunan Amfibi hücum gemisi ve Helikopter gemisi'dir. Mistral sınıfı amfibi hücum gemilerinin öncü gemisidir ve bu sınıfta inşa edilmiş dördüncü gemidir.
Tarihi

Gemi, denemelerine Ocak 2005'te başladı ve resmi olarak Şubat 2006'da görevlendirildi. Gemi ilk uzun mesafeli yolculuğu için Toulon'dan ayrılarak, Mart ayında Akdeniz, Süveyş ve Kızıldeniz'den Cibuti ve Hindistan'a yelken açtı.
Temmuz ayında, 2006 Lübnan Savaşı'nda Avrupa vatandaşlarının güvenliğini sağlamak için Fransa, Baliste Operasyonu'u başlattı. Mistral, Jean Bart, Jean de Vienne ve Siroco'nun eşliğinde Lübnan açıklarındaki filo biriminin amiral gemisiydi.
16 Mayıs 2008'de Myanmar BM büyükelçisi, Fransa'yı Mistral'ı Myanmar kıyılarına askeri amaçlarla göndermekle suçladı. Fransız BM büyükelçisi, 1.500 ton yardım malzemesi taşıdığını belirterek iddiaları yalanladı.
Mart 2011'de, NATO'nun Libya'daki şiddetten kaçan on binlerce Mısırlı mülteciyi ülkelerine geri göndermeye yönelik ortak çabalarına yardımcı olmak için Libya sularına konuşlandırıldı.
Ocak 2013 yılında Chevalier Paul eşliğinde Mistral, Denis Allex'i kurtarmak için başlatılan operasyon'da görev aldı.
Südwestrundfunk

| --- | --- |

Tip: Televizyon ve radyo ağı
Kuruluş: 1 Ekim 1998
Merkez: Stuttgart, Almanya
Ulus: Almanya
Sahibi: ARD
Resmi site: www.swr.de
Südwestrundfunk (SWR) ("Güneybatı Yayını"), Almanya'nın Baden-Württemberg ve Renanya-Palatina eyaletlerinin televizyon ve radyo ağıdır. 1 Ekim 1998 tarihinde Süddeutscher Rundfunk ve Südwestfunk'un birleşmesi sonucu kurulmuştur. Merkezi Stuttgart'ta yer almaktadır.
Südwestrundfunk, ARD kamu yayıncıları konsorsiyumunun üye kuruluşudur.
Hizmetler

Südwestrundfunk, iki televizyon ve altı radyo kanalını işletmektedir.