Kurt Tucholsky
Benimsedikleri ve bakış açıları > Politik yazar

Tucholsky'nin politik gazeteciliği tartışılabilir olarak değerlendirilmektedir. Entelektüel bir solcu olarak düşüncelerini Wir Negativen (Biz negatifler) isimli yazısında ortaya koymuştu. Bu yazıyı daha 1919 Mart ayında, genç cumhuriyeti yeteri kadar pozitif bulmaması ile ilgili kendisini kınayanlara cevap olarak yazmak zorunda kalmıştı. Sonuçta şöyle diyordu:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Bugün bile hala, eğer savaş tesadüfen mutlu bir şekilde son bulsaydı, en kötüleri bile korkuturduk düşüncesinde olan bir halka, biz "evet" diyemeyiz. Ortak yaşamın benimsendiği ve birlikte hareket etmenin, bireysel özgürlüğün çok üzerinde olduğu bir ülkeye, biz evet diyemeyiz" | „ |

-Wir Negativen (Biz Negatifler) Die Weltbühne, 13. Mart 1919, Sayfa: 279
Tucholsky Weimar Cumhuriyeti'ne eleştirel bir gözle bakıyordu. Kasım devrimi, onun gözünde, hiçbir gelişme getirmemişti. Okullarda, üniversitelerde, resmi dairelerde ve mahkemelerde hala aynı ruh hakimdi ve I. Dünya Savaşı 'ndaki Almanya'nın sorumluluğu, hala inkâr ediliyordu. Gerçek bir barış politikası yerine, gizlice yeni bir savaşın hazırlıkları yapılıyordu. Tüm bunlardan çıkardığı sonuç:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Biz devletler arasındaki savaşın suç olduğuna inanıyoruz ve nerede, ne zaman ve hangi araçlarla olursa olsun, onunla mücadele ediyoruz. Biz vatan hainiyiz. Fakat biz kabul etmediğimiz bir devlete, sevdiğimiz bir vatanın iyiliği için, barış için ve gerçek anavatanımız Avrupa için, ihanet ediyoruz" | „ |

-Ignaz Wrobel Die großen Familien (Büyük Aileler) Die Weltbühne, 27. Mart 1928, Sayfa: 471
Tüm bu düş kırıklıklarına rağmen sol gazetelerde yazan Tucholsky, orduda, hukukta ve resmi dairelerde, eski monarşi düşüncelerine sahip seçkinler içindeki ve yeni antidemokratik halk hareketlerindeki, cumhuriyetin ve demokrasinin mimli düşmanlarına sert bir şekilde saldırmaktan vazgeçmedi. 1920'den 1922 yılına kadar USPD üyesi olan Tucholsky geçici bir zaman, orta sınıfın bir yazarı olarak komünist parti yöneticilerine mesafe bıraktı, KPD'ye de yakınlaştı.
Tucholsky'nin Nazilere karşı olan uyuşmaz tutumu gözönünde bulundurulursa, Tucholsky'nin kendi adını III. Reich'ın ilk vatandaşlıktan çıkarılma listesinde bulması ve eserlerinin 1933'ten sonra yasaklanması da kaçınılmazdı.
10 Mayıs 1933 tarihinde Berlin ve diğer şehirlerde üniversitelilerin kitapları yakma eylemi sırasında, özellikle Tucholsky ve Ossietzky'nin adı geçiyordu: "Küstahlık ve kibre karşı, ölümsüz Alman ruhuna saygı ve hürmet için. Tucholsky ve Ossietzky'nin yazılarını da yakın, yok edin!" Tucholsky bu haberlere karşı kayıtsız kalıyordu. Walter Hasenclever'e 17 Mayıs 1933'te yazdığı bir mektuptaki yorumu şöyleydi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Frankfurt'ta bizim kitaplarımızı bir öküz arabası içinde Richtplatz'a sürüklemişler. Başöğretmenlerin müsamere derneği gibi. Tabii biraz daha ciddisi." | „ |

-Kurt Tucholsky|Politische Briefe (Politik Mektuplar). Reinbek 1969, Sayfa: 23
Savaş sonrasında ve Batı Almanya'da, Weimar Cumhuriyeti'nin başarısız olmasında, Tucholsky ve Bertolt Brecht gibi solcu edebiyatçıların da suçunun olduğu görüşü vardı. Suçlamalar, Weltbühne gibi gazetelerin acımasız eleştirilerinin Nazilerin işine geldiğini ima ediyordu. Bu tezin en tanınmış temsilcilerinden birisi tarihçi Golo Mann'dı. 1958 yılında şunları yazıyordu:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Kurt Tucholsky'nin, cumhuriyetin tüm aksaklıkları ve tüm yanlışlıklarıyla sert bir şirretlikle alay etmesi, uzaktan Heinrich Heine'yi hatırlatıyordu. Tucholsky'de bu büyük şairin espri ve kininden bir parça vardı, ama ne yazık ki sevgisinden çok az vardı. Radikal edebiyatlar eleştiri yapabiliyorlardı, alay edebiliyorlardı, maskeleri düşürebiliyorlar ve kendi dürüstlüklerine güvenerek, ispatlanmamış düşünceleri bile kolayca kullanıyorlardı. Bu onların imparatorluk zamanında kullandıkları üsluptu ve bu üslubu, bir de alay ve küçümseme de ekleyerek cumhuriyette de kullandılar. Ne işe yaradı?" | „ |

-Golo Mann Deutsche Geschichte des 19. und 20. Jahrhunderts (19. ve 20. Yüzyıl Alman Tarihi). Frankfurt a.M. 1982 Sayfa: 727
Buna karşılık Tucholsky kendi eleştirilerini hep yapıcı bulmuştu: O zamanlar, 1949 yılından sonra savaşa hazır demokrasi olarak adlandırılan demokrasiye sahip çıkmıştı. Onun gözünde, Weimar'ın başarısızlığında kendisi gibi yazarların etkilerinin çok olması değil, bilakis etkilerinin az olması rol oynamıştır. 1931 Mayıs ayında gazeteci Franz Hammer'a şunları yazıyordu:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Bazen kendi çalışmalarımın etkisi beni endişelendiriyor. Cidden bir etkisi var mı? (Ben başarıdan bahsetmiyorum; Buz gibi oluyorum öyle düşününce.) Ama bana bazen korkunç derecede etkisizmiş gibi geliyor: Yazıyorsun ve çalışıyorsun. Sonuçta gerçek durumda, yönetimde ne oluyor? Bu iğrenç ve karanlık, taciz edici karaktersiz kurum kancıklarını kovalayabiliyor muyuz? Gidiyor mu bu sadistler? Bürokratlar kovuluyorlar mı? (...) Bu beni üzüyor." | „ |

-Kurt TucholskyBriefe. Auswahl 1913-1935 (Mektuplar. 1913-1935 Seçmeler). Berlin 1983, Sayfa: 255
Sanki, savaş sonrası eleştirmenlerinin ağzından lafı alırcasına 17 Mayıs 1933'te Hasenclever'e yazdığı mektupta (Sayfa: 24) şunları yazıyordu:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Almanya'yı nasıl mahvettiğimi ima eden yazıları okudukça, deli olacağım. 20 yıllık mücadelem içerisinde bana acı veren tek şey bir polis memurunu bile kovduramamamdır." | „ |