stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Uruş, Beypazarı
Tarihçe

Uruş ismi, Osmanlı'da Uluç Bey veya Oruç Bey isminde bir subaşının, bu beldeye yerleşmesi ve tımarlı sipahilerinin burada konaklamasıyla, bir yerleşim yeri haline gelmiştir. Halkı Türkmen Oğuz olup, Üreğil boyundan geldiği tahmin edilmektedir.
1968-2014 yılları arasında belde belediyesiydi. Kaş, Cumhuriyet ve Yeni olmak üzere üç mahallesi vardı. 2014 yerel seçimleri ile birlikte belediye kapanarak, tek mahalleye dönüştü ve ilçe belediyesine bağlandı.
Kuzey ve kuzey Doğu  kısmında Bolu - Köroğlu dağları, batı kısmında Ankara Kızılcahamam'dan doğan Kirmir Çayı, batısında yine aynı boydan kurulmuş olan Üreğil köyü, Üreğil köyü ile arasından Köroğlu dağlarından doğan Süvari çayı ile çevrili 745 m rakımda bir plato üzerine kuruludur. Karadeniz iklimi ile Karasal iklim geçiş kuşağında yer alır. Kışları -10'a kadar düşebilmekte zaman zaman kış aylarında kuzey dağ köyleri ve yaylalar ile bağlantısı eksilebilmektedir. İki derin vadi arasında kalması ve yüksek dağ sırasına yakınlığı sebebi ile yağışlar coğrafik bir şanssızlık içerir yüksek yağış bulutları dağ tarafına ya da iki vadiden güneye doğru uzanmakta ve bu verimli plato zaman zaman kuraklık ile karşılaşmaktadır.
Ekonomi

Uruş beldesi bulunduğu coğrafik şartlara uygun olarak hububat, bakliyat, hayvancılık gibi tarımsal faaliyetler ile geçimini sağlamaktadır. Geriye dönük 10 yıl öncesine kadar Süvari çayı ve Kirmir çaylarında Türkiye'nin en iyi organik Çeltiği ve pirinçli yetiştiriliyorken azalan nüfus sebebi ile Çeltik ve pirinç üretimi tamamen bitmiş belki de dünyada endemik tür olan kılçıklı kırmızı pirinç üretimi de son bulmuştur. Geçmiş yıllarda Türk hükûmetinin yeni orman yasası düzenlemesi sebebi ile, Bolu Köroğlu dağlarına yakınlığı ve bölgedeki en büyük yerleşke olması, çok büyük yayla, yaylak ve otlama alanlarını, zaman içinde Türkiye devletinin yanlış hayvancılık ve orman planlaması sebebi ile yaylak alanlarının hemen hepsini kaybettiler. Böylelikle çok kısa sürede yaylacılık kültürü bitmiştir. Bölgeye ve Uruş'a en büyük ekonomik darbelerden biri vurulmuştur. Uruş beldesi ve etrafındaki diğer köyler tüm Dünyaca tanınan Ankara Tiftik keçisi içinde önemli bir üretim ve yetiştirme sahasıdır. Son yıllarda Türk hükûmetinin de desteklemesi ile Ankara Tiftik keçisi üretimi artırılmakta ve bölgenin önemli gelir kaynakları arkasındadır. Bölgedeki okuma %100'e yakın ve genç eğitimli nesil üst kademeler de eğitim ve iyi bir meslek için desteklenmektedir. Uruş beldesinden yetişmiş birçok önemli bürokrat, iş insanı ve önemli erkan bulunmaktadır. Geçmiş 20-30 yıl evvelinde 5-7 bin olan nüfusu eğitim ya da iş göçü sebebi ile hızla erimiş, 600-700 gibi çoğunluğu 60 yaş üzeri insan kalmıştır.
Coğrafya

Ankara il merkezine 125 km, Beypazarı ilçesine 25 km uzaklıktadır. Kuzeyinde Bolu-Köroğlu sıradağları, doğusunda Kirmir Çayı ve İnönü Vadisi, batısında Süvari Çayı vadisi ile çevrili 745 metre rakımda bir platodur.
Kültür

Uruş beldesi büyük şehir merkezlerine uzaklığı sebebi ile yıllarca kültürel ve kendine ait kimliğini dilini ve şivesini korumuştur. Halkın kıyafet ve günlük giyiniş tarzı özellikle kadınların özel günlerde bölgeye has cepken, şalvar, üç etek, çoraplar, altın ya da gümüş başlıklar yine bölgeye has el dokuması ve kök boyaması eşarp ve atkılar el işlemeleri yaşatılmaktadır. Bölgedeki ağız ve konuşma dili Eski Osmanlı öz Türkçesine çok yakındır. Beypazarı ilçesi ve Güdül ilçesi gibi yakın büyük merkezlere rağmen karakteristik farklar  vardır. Uzak olmasına rağmen Toros ve Ege dağları Yörüklerine yakın bir ağız konuşulmaktadır. Uruş mimari özellikleri ve yapısı eski Osmanlı tipi ev mimarisi ile tipik Beypazarı evleri şeklindedir. Genelde evler iki katlı ve ahşap olup alt katı hayvanları için ve tarım malzemeleri, hububat ve depo olarak kullanılır. Üst katta ise büyük Türk ailesi evi özellikleri taşır. Bir kuş konmaz balkon ve küçük pencere genişçe bir hayat hayatın dört köşesi divan, her evli çift için ayrı ayrı hayata kapısı açılan bir oda her odanın içinde eski Osmanlı tipi duvara gömme ahşap banyo bulunur. Hayatın tam ortasında tavanda kök boya ile boyanmış genelde dişbudak ağacından yapılma ağır işçilik içeren tavan göbeği bulunur. Isıtma odun ya da kömür sobasıdır. Bölge tarım, orman, hayvancılık  ve ticarette Osmanlı dönemi ve geçmiş dönemlerde hep güçlü olmuş önemli ticaret insanları yetiştirmiş ve önemli bir ticaret merkezi olmuştur. Bolu, Karadeniz, Anadolu bozkırı  birleşim noktasında olması mutfağını ve kültürünü çok çeşitli ve zengin kılmıştır. Eski dönemde her mahallede bir köy fırını ve köy kadınları imecesi ile her hafta ekşi mayalı delikli köy ekmeği yapılırdı kara fırınlarda. Uzak coğrafyada olası imece ve yardım geleneğini çok geliştirmiştir. Uruş beldesinde eskiden 10 civarı köy konaklama misafir evi bulunur her hafta pazar günü kurulan pazara gelen esnaf, yakın köylerden gelen insanlar ücretsiz konaklar köylü tarafından temizliği yemeği ve masraflar karşılanırdı. Bu davranış çevre "Uruşlu gibi cömert" sözcüğünü yerleştirmeyi bilmiştir. 
Uruş bölgesine has yemek kültürü de farklıdır. Bölgenin sosyoekonomik durumu ve birçok çeşit tarım faaliyeti sebebi ile zengin bir mutfak kültürü geliştirmiştir. Her hafta hemen her evde odun ateşinde pişen ve kuzu etinden testi de yapılan kuzu kapama, yaprak sarması, gibi birçok yerel lezzetler barındırır. Bölgede hemen her köye has ekmek çeşidi ve yemek çeşidi vardır. Uruşta her mübarek üç aylar döneminde ya da bir vefat edenin hayrı için, kimin geldiğine ve sayısına bakılmaksızın kuzu kapama ve çorba, hoşaf ve helvanın sofraları süslediği ziyafetler verilir hayırlar ve dualar edilir. Düğün ve nişanlar harman yeri ya da kasabanın mahalle arasında kurulur kadın erkek genelde ayrı düğün tertip edilir. Tipik Türk usulü düğün yapılmaktadır. Bölgeye has bir oyun bulunmayıp Ankara oyun havaları, zeybek, eski dönemde Sim Sim oyunları tertip edilirdi. Yine eski dönemde ramazan sahurlarında köy odalarında toplanıp oyunlar oynanır Kuran tilaveti yapılır yemekler yenirdi.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 439 | ADNKS |
| 2014 |  8% | 404 | ADNKS |
| 2015 |  5% | 384 | ADNKS |
| 2016 |  3% | 373 | ADNKS |
| 2017 |  9% | 340 | ADNKS |
| 2018 |  5% | 324 | ADNKS |
| 2019 |  1% | 321 | ADNKS |
| 2020 |  4% | 307 | ADNKS |
| 2021 |  1% | 304 | ADNKS |
| 2022 |  9% | 276 | ADNKS |
| 2023 |  12% | 244 | ADNKS |
Seferihisar

| Seferihisar |
| --- | --- |
İlçe
Sığacık limanı ve surları
 İzmir'deki yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: İzmir
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Naci Aktaş
 • Belediye başkanı: İsmail Yetişkin (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 386 km²
Rakım: 30 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 44.526
 • Kır: -
 • Şehir: 48.320
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 35460
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Resmî site http://www.seferihisar.bel.tr/
Seferihisar, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin kuzeyinde Urla, kuzeydoğusunda Güzelbahçe ve Karabağlar, doğusunda Menderes ilçeleri, güneyinde ve batısında Ege Denizi bulunmaktadır. Seferihisar, 1884 yılında ilçe olmuştur.
Tarihçe

Seferihisar ilçesi topraklarında en eski yerleşim yeri Teos olup, burasının MÖ 1000 yıllarında Akalar'dan kaçan Giritliler tarafından kurulduğu ve İyonyalıların bir kenti olduğu bilinmektedir. Böylece yörenin 3000 yıllık bir yerleşim yeri olduğu söylenebilir. 1884'te ilçe olmuştur. Bu kadar uzun bir süreç içerisinde birçok medeniyete ev sahipliği yaptığı için tarih içerisinde bir sürü savaşa da tanıklık etmiştir. Dönemdeki değişim ve savaşların izlerini, bölgedeki kalıntılarda görmek mümkündür.
Türkiye'nin ilk yavaş şehri (Cittaslow) ünvanını 2009 yılında almıştır ve bu sayede, genellikle büyük şehirlerdeki hızlı yaşamdan farklı olarak, hızlı yaşamın getirdiği stresten uzak huzurlu yaşamı benimsemiştir. Cittaslow, Seferihisar şehrini bu sayede yavaşlığa ve yerelliğe teşvik etmiştir. Ayrıca bu kavramı benimsedikten sonra insanlar tarafından daha çok bilinmeye başlamıştır.
Coğrafya

İl merkezine uzaklığı 45 km'dir. İlçenin kuzeyinde Urla, kuzeydoğusunda Güzelbahçe ve Karabağlar, doğusunda Menderes ilçeleri, güneyinde ve batısında Ege Denizi bulunmaktadır. İlçe merkezi denizden 5 km içeride bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 375 km²'dir. Seferihisar'ın matematiksel konumu ise 26°45'00" doğu; 27°01'30" doğu boylamları ile 38°17'00" kuzey ve 38°02'00" kuzey enlemleridir.
İlçe topraklarından demiryolu hattı geçmemekte, en yakın istasyon İzmir kent merkezinde (45 km) ve Adnan Menderes Havalimanı'nda (40 km) hizmet vermektedir.
İlçenin deniz kıyısında yolcu ve yük taşımacılığına ait bir limanı bulunmazken, Sığacık'ta bir balıkçı barınağı ve 400 yat kapasiteli yat limanı bulunmaktadır.
İlçe merkezinin kuruluş yeri deniz seviyesinden 18 m yüksektedir. Kent, kuzey-güney yönünde uzanan Kızıldağlar'ın (1080 m) batısında, denize inen yamaçlar ve Kocaçay Vadisinin düzlükleri üzerine kurulmuştur.
Seferihisar ilçe merkezinin yakın çevresindeki yerleşmelere uzaklığı şöyledir:
Güzelbahçe: 23 km
Konak (İzmir kent merkezi): 45 km
Urla: 30 km
Çeşme: 85 km
Ürkmez: 23 km
Gümüldür: 28 km
Özdere: 38 km
Selçuk: 52 km
Menderes: 45 km
Coğrafya > Yer şekilleri

Seferihisar, Urla Yarımadası'nın alçak depresyonlarından biri üzerinde yer almaktadır. Güzelbahçe'den Seferihisar'a doğru uzanan bu geniş depresyon alanı yer yer akarsularla parçalanmış olduğundan arızalı bir görünüm sunar. Bu alan, daha sonra Ulamış, Düzce ve Turgut köylerinin bulunduğu geniş depresyonla birleşerek güneybatı yönünde düz ve düze yakın eğimlerle Azmak Ovası'na ulaşır, oradan da denizle son bulur.
Seferihisar morfolojik bakımdan bazı birimlere ayrılabilir. İlk ayırt edilen birim aşınım yüzeyleridir. Akarsu vadileriyle yarılan aşınım yüzeylerinin eteklerindeki yamaçlar ise ayrı bir morfolojik birim oluşturur.
Seferihisar yöresinin yer şekillerinde akarsu aşındırması sonucu meydana gelen biriktirmenin rolü büyüktür. Nitekim Azmak Dere, Yassı Çay ve kollarının biriktirme şekillerinden alüvyal ova düzlükleri oluşmuştur. Azmak Dere ve kollarının oluşturduğu taban ovasına Azmak Ovası denilmekte, bir başka ova tabanı ilçe merkezinden başlayıp, Teos ören yerine kadar devam etmektedir.
Seferihisar'da diğer bir morfolojik birim kıyılardır. Kıyılar, Urla Yarımadası'nın diğer kıyıları gibi girintili çıkıntılıdır. Bu kıyıların girintili çıkıntılı olmasının nedeni; dördüncü zaman (kuaterner) glasyel dönemi sonunda deniz seviyesinin yükselmesi ve bu arada tektonik hareketler sonucu meydana gelen kırılmalara bağlanabilir.
Sığacık ovası ve güneyindeki kıyılar düz ve girintisizdir. Bu alanlar dereler tarafından getirilen alüvyonla dolmuş ve bugünkü şeklini almıştır.
İlçe arazisinde en fazla yükselti 680 metre ile Çakmaktepe'dedir.
Coğrafya > İklim

İklim şartlarının belirlenmesinde planeter faktörlerden başka yükselti, rölyef, bakı, kıyı konumu, denizden uzaklık, kıyı akıntıları gibi fiziki coğrafya koşulları da etkili olmaktadır. Seferihisar'da ise morfolojik bakımdan yüksek alanlar az olduğu için rölyefin ve yükseltinin pek etkisi yoktur. Yörenin ikliminde en büyük etki denize aittir. Denize yakınlık ve denizin ılıman etkisiyle sıcaklık kış aylarında pek düşmez.
Seferihisar'da ortalama yıllık sıcaklık, meteoroloji istasyonunun 1929-1995 yılları arası kayıtlarına göre 16,4 C°, aylık ortalama maksimum sıcaklık temmuz ayında 35,2 C°, aylık ortalama minimum sıcaklık 4,2 C°'dir.
Seferihisar ve çevresinde yüksek yaz sıcaklıkları yaşanırken kışlar ılık geçmektedir. Bu duruma göre Seferihisar'ın Akdeniz termik rejim bölgesi içinde olduğu söylenebilir. Çünkü yılın 4 ayında (haziran-temmuz-ağustos-eylül) sıcaklıklar 20 C°'nin üstündedir.
Seferihisar'da yıllık ortalama rüzgâr hızı, yaklaşık olarak 3,5 m/sn civarındadır. Ocak, şubat, mart aylarında rüzgâr hızında nispi bir artış gözlenirken mart ayından haziran ayına kadar bir azalma daha sonra tekrar yükselme gözlenmekte ise de bunlar önemli bir değer değildir. Diğer yandan kışın ve geçiş mevsimlerinde rüzgârın hızı zaman zaman oldukça artmaktadır.
Seferihisar'da yıllık ortalama bağıl nem %64 olup, aylara göre değişmektedir. Sonbahardan itibaren bağıl nem oranı ilkbahar sonuna kadar yıllık ortalamadan fazla, mayıs ayından itibaren yıllık ortalamanın altındadır. Minimum nem durumuna bakıldığında; hiçbir ayda atmosfer neminin %10'un altına düşmediği anlaşılır. Batı sektörlü rüzgârların etkin olduğu, sıcaklığın azaldığı, bulutluluğun arttığı kış aylarında bağıl nem oranı artmakta, kuzey sektörlü rüzgârların görüldüğü ve bulutluluğun azaldığı yaz aylarında ise azalmaktadır. Kısaca söylenebilir ki deniz etkisinde olan yörede bağıl nem değerleri her ay yüksektir.
Seferihisar'da yıllık ortalama yağış miktarı 588,1 mm'dir. En yağışlı mevsim kış mevsimi ve en yağışlı ay aralık ayıdır (142 mm). En az yağış ise yaz aylarında görülür (temmuz ayında 1 mm). Seferihisar yarı nemli, mezotermal, su noksanı yaz aylarında çok kuvvetli, deniz etkisi alan bir özelliğe sahiptir. Mayıs-eylül ayları arasında topraktaki su yetersizliği yörede tarım faaliyetlerini olumsuz etkilemektedir. Kasım ayından nisan ayına kadar olan dönemde ise buharlaşma az olduğu ve yağış miktarları da yeterli olduğu için toprakta su bulunmaktadır.
Coğrafya > Bitki örtüsü

Seferihisar ekolojik ve fizyonomik bakımından ortak özellikler gösteren bitki topluluklarına sahiptir. Bitki toplulukları iki ana formasyonda görülür. Bunlar; maki topluluğu ve orman topluluğudur. Maki olarak ayırt edilen ve baskın türlerini, delice, menengiç, zakkum, katırtırnağı ve yer yer fundaların oluşturduğu formasyonda maki - garig şeklinde topluluklar da vardır. Ayrıca küçük topluluklar halinde kızılçam ormanları ile yüksek yapılı, kalın gövdeli, tek ağaç şeklinde meşeler yayılış gösterir. Doğal bitki örtüsü arasında kültür bitkilerinden zeytin ve narenciye ağaçları dikkati çeker.
Ulaşım

Hem Seferihisar'ın köklü olan tarihini görmek hem de sakin şehir olmasını deneyimlemek isteyen ziyaretçi ve turistlere açık bir yerdir. Seferihisar, İzmir'e yaklaşık olarak 45 km uzaklıktadır ve merkezine ulaşım, karayolu üzerinden sağlanmaktadır. Buraya ulaşmak isteyen kişiler İzmir'e gelip merkezden düzenli olarak kalkan otobüs seferleri ile Seferihisar'a ulaşımlarını sağlayabilirler.
Alternatif olarak İzmir Adnan Menderes Havalimanını kullanabilirler. Bu havalimanının özelliği Seferihisar'a en yakın havalimanı olmasıdır ve merkeze yaklaşık olarak 70 km uzaklıkta bulunmaktadır. Ayrıca buradan hem Türkiye'de buluna diğer şehirlere hem de dünyanın birçok yerine uçuşlarını sağlayabilirler.
Başka bir alternatif olarak deniz ulaşımını kullanabilirler. Yaz aylarında İzmir'den sakin şehrimiz olan Seferihisar'a deniz otobüsü seferleri bulunmaktadır. Ayrıca ilçede tekne ve marina turları da hizmet vermektedir.
Şehir içi ulaşıma bakıldığında ise genellikle özel araç, dolmuş veya taksi kullanılmaktadır. Ayrıca burada bisiklet yolları da bulunur yani dileyen kişiler bisikletleri aracılığı ile de ulaşımlarını sağlayabilmektedirler.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 8.318 | 4.352 | 3.966 |
| 1935 | 8.712 | 4.912 | 3.800 |
| 1940 | 9.392 | 5.438 | 3.954 |
| 1945 | 9.436 | 4.975 | 4.461 |
| 1950 | 8.860 | 4.206 | 4.654 |
| 1955 | 9.006 | 4.269 | 4.737 |
| 1960 | 9.380 | 4.416 | 4.964 |
| 1965 | 9.661 | 5.269 | 4.392 |
| 1970 | 10.235 | 5.670 | 4.565 |
| 1975 | 11.022 | 6.484 | 4.538 |
| 1980 | 12.009 | 6.405 | 5.604 |
| 1985 | 14.727 | 8.168 | 6.559 |
| 1990 | 21.406 | 10.720 | 10.686 |
| 2000 | 34.761 | 17.526 | 17.235 |
| 2007 | 25.830 | 16.114 | 9.716 |
| 2008 | 26.945 | 23.669 | 3.276 |
| 2009 | 28.603 | 25.308 | 3.295 |
| 2010 | 32.655 | 29.232 | 3.423 |
| 2011 | 30.890 | 27.422 | 3.468 |
| 2012 | 31.467 | 27.849 | 3.618 |
| 2013 | 33.588 | 33.588 | veri yok |
| 2014 | 35.960 | 35.960 | veri yok |
| 2015 | 36.335 | 36.335 | veri yok |
| 2016 | 37.697 | 37.697 | veri yok |
| 2017 | 40.785 | 40.785 | veri yok |
| 2018 | 43.546 | 43.546 | veri yok |
| 2019 | 44.526 | 44.526 | veri yok |
| 2020 | 48.320 | 48.320 | veri yok |
| 2021 | 52.507 | 52.507 | veri yok |
| 2022 | 54.993 | 54.993 | veri yok |
Not: 2008 yılında bazı belde ve köyler mahalle statüsüne geçtiğinden şehir nüfusu artıp kır nüfusu azalmıştır. 2013 yılında ise Büyükşehir yasası nedeniyle köylerin tamamı mahalle statüsüne geçtiğinden kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Ekonomi

Seferihisar ilçesi genelinde ekonomik faaliyetlerin temelini tarım ve onun içerisinde de zeytincilik oluşturmakta iken, narenciye ve enginar yetiştiriciliği ile süs bitkileri ağırlıklı seracılık, hayvancılık son yıllarda önemli gelir kaynağı olmaya başlamıştır. Öte yandan balıkçılık devam ederken, turizm; günümüzde ilçe ekonomisine katkı veren en önemli sektörlerden biri haline gelmiştir. Nüfusun %80'i tarımla uğraşmaktadır.
İlçenin sanayi ve ticaret hayatında çeşitli alanlarda faaliyet gösteren işletme, fabrika, atölye ve imalathaneler bulunmaktadır. Bunları saymak gerekirse; İlçe merkezinde tanzim et satış mağazası ve otobüs işletmesi olmak üzere 2 adet belediye iktisadi teşekkülü, 11 adet un fabrikası, 9 adet mandıra, 8 adet zeytinyağı fabrikası, 11 adet yaş meyve-sebze paketleme işletmesi, 2 adet beşer tonluk süt toplama merkezi, 50 adet marangoz imalathanesi, 10 adet soğuk demir atölyesi, 6 adet alüminyum ve 4 adet plastik imalathanesi bulunmaktadır. Narenciye paketleme tesislerinde işlenen ürünler ihraç edilmekte, diğer imalathane ve atölyeler ise ancak ilçe ihtiyaçlarını karşılamaktadır.
Yönetim

Seferihisar'ın Beyler, Çamtepe, Düzce, Gödence, Gölcük, İhsaniye, Kavakdere, Orhanlı ve Turgut olmak üzere toplam 9 köyü ve Doğanbey ile Ürkmez beldeleri bulunmaktadır. Çamtepe Güzelbahçe ilçesinden 2001 yılında Seferihisar'a bağlanmıştır. Beyler, Orhanlı, Gödence, Çamtepe ve İhsaniye köyleri orman köyleridir. Kavakdere köyü ise dağınık yerleşme yapısına sahiptir. Orhanlı köyü 1979 tarihinden itibaren yeni yerleşim alanına kurulmuş, eski köyün yerinde bir mahalle kalmıştır.
Seferihisar ilçe merkezi 7 mahalleye sahiptir. Bunlar, Akarca, Turabiye, Camikebir, Hıdırlık, Tepecik, Çolak İbrahim Bey, Sığacık ve Ulamış mahalleleridir.
Yönetim > Yerel Seçimler

| Seçim | Belediye Başkanı | Parti | Parti | Oy Oranı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1963 | Rahmi Ergon |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %48,89 |
| 1968 | Rahmi Ergon |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %61,67 |
| 1973 | Tayyar Orhon |  | Adalet Partisi | %45,54 |
| 1977 | Mehmet Ergon |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %63,10 |
| 1984 | Macit Cumhur Gürüz |  | Anavatan Partisi | %46,48 |
| 1989 | Etem Çalış |  | Sosyaldemokrat Halkçı Parti | %57,65 |
| 1994 | Etem Çalış |  | Sosyaldemokrat Halkçı Parti | %29,87 |
| 1999 | Hamit Nişancı |  | Anavatan Partisi | %39,52 |
| 2004 | Hamit Nişancı |  | Anavatan Partisi | %56,20 |
| 2009 | Mustafa Tunç Soyer |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %46,15 |
| 2014 | Mustafa Tunç Soyer |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %52,25 |
| 2019 | İsmail Yetişkin |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %54,04 |
| 2024 | İsmail Yetişkin |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %44,11 |
Kardeş şehirler

Snina, Slovakya
Morgan Hill, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Fotoğraflar

Adliye binası
Askerlik şubesi
Tarihi çeşme
Atatürk caddesi
Pazaryerinde bulunan panayır
Cezaevi yolundan Necat Hepkon hastanesi görünümü
Necat Hepkon Devlet Hastanesi
Seferihisar ilçe meydanı
Atatürk caddesi
Cezaevi
Pazaryeri
Pazaryeri
Ronda Rousey

Ronda Jean Rousey (İngilizce telaffuz: [ˈraʊzi]; (d. 1 Şubat 1987; Riverside County, Kaliforniya), Amerikalı profesyonel güreşçi, oyuncu, yazar ve eski karma dövüş sanatçısı ve judocu. Şu anda WWE için çalışmakta ve RAW brandında güreşmektedir. Eski RAW Kadınlar Şampiyonu'dur. Uzun süredir lakabı olarak bilinen, "Rowdy", ismini eski güreşçi Roddy Piper'dan devralmıştır.
Rousey, kariyerine 2010 yılında bir karma dövüş sanatçısı olarak başladı. 2008 Yaz Olimpiyatları'nda Judo'da altın madalya kazanarak bunu tarihte başaran ilk ABD'li kadın sporcu oldu. Daha sonra King Of The Cage'deki göründü ve Strikeforce'da dövüştü ve Strikeforce Kadınlar Şampiyonu oldu. Rousey, 2012 yılında UFC ile anlaşmaya vardı. UFC'de iki buçuk yıl dövüştüğü hiç kimseye yenilmeyerek çoğu spor yazarı ve yorumcuya göre bir saltanat oluşturdu ve bu süre içinde tarihin ilk Kadınlar UFC Şampiyonu oldu. Bu kemeri günümüzde de dahil olmak üzere en çok zaman elinde tutan sporcu rekoruna sahiptir. Rousey, ayrıca patlayıcı ve baskın dövüş stiliyle övgüler kazandı. Her zaman dövüşlerinde yaptığı bitirici hareketi olarak kullandığı Armbar hareketiyle tanındı. Daha sonra UFC Hall Of Fame'e seçilerek bunu başaran ilk kadın dövüşçü oldu.
2018 yılında Rousey, WWE ile anlaşarak profesyonel güreş alanında bir kariyere başladı. İlk kez WWE'nin ana şovu olarak bilinen WrestleMania 34'de ring'de gözüktü ve aynı yıl düzenlenen ppv SummerSlam 2018'de Alexa Bliss'i Armbar hareketiyle yenerek güreş kariyerindeki ilk kemerini kazandı.
Rousey, ayrıca dövüş kariyerinin dışında filmlerde oyuncu ve yazar olarak kişisel başarılar elde etti. The Expendables 3 (2014), Furious 7 (2015), ve Mile 22 (2018), filmlerinde rol almanın dışında kendi otobiyografisini anlatan My Fight / Your Fight (2015) kitabını yazdı.
Rousey, karma dövüş sanatlarında kadınlara yönelik uygulanan, beden imajı ve vücut şekli gibi zorlu engellerin kaldırılmasında önemli rol oynadı. Tüm dünyada kadın'ların güçlenmesinin bir sembölü olarak kabul edildi, ve bir kadın olarak karma dövüş sanatları kategorisinde dövüştüğü yıllarda maç başına erkeklerle yarışacak ödemeler alarak kendisi hakkında övgüyle söz edildi. Rousey, ayrıca FOX Sports tarafından 21. yüzyılın en belirleyici sporcularından biri olarak tanımlandı.
İlk yılları

Judo kariyeri olan Annesi 1984 yılında Dünya Judo Şampiyonası kazanan ilk Amerikan vatandaşı oldu. Anne tarafından dedesi Venezuelalı ve yarı Afro-Venezuela kökenli idi; Anne tarafından büyük dedesi Dr. Alfred E Waddell, Kanada'ya göç etti ve Kuzey Amerika'nın ilk siyahi doktorlardan biri oldu.  Diğer kökleri İngiliz ve Lehdir. Üvey babası bir uzay mühendisidir. 1995 yılında felçli olacağını öğrenen babası intihar ettiğinde Rousey sekiz yaşındaydı.
Hayatının ilk altı yılı boyunca Rousey, konuşma ile mücadelesi nedeniyle, nörolojik çocukluk konuşma ses bozukluğu olan apraksi nedeniyle anlaşılır bir cümle oluşturamıyordu. Bu konuşma bozukluğu, doğumda boynuna sarılmış göbek kordonu ile doğrudan atfedilmiştir. Rousey üç yaşında iken, annesi ve babası Minot State Üniversitesi uzmanları ile yoğun konuşma terapisine gidebilmesi için, Jamestown, Kuzey Dakota Riverside, California'ya taşındılar.
Rousey, liseyi bıraktı ve daha sonra bir G.E.D. kazandı.
Olimpik judo kariyeri

Rousey, 11 yaşında annesiyle Judo'ya başladı. Yanlışlıkla annesinin bileğini kırdığında 13 yaşına kadar annesi ile eğitilmiştir. Ayrıca 2004 yılında, Budapeşte'de, Dünya Gençler Judo Şampiyonası'nda altın madalya kazandı. Ağustos 2008 yılında, Pekin'de, 2008 Olimpiyat Oyunları'nda yarıştı ve 1992 yılında olimpik spor olarak kurulduğu günden bu yana kadın judoda bir Olimpiyat madalyası kazanan ilk Amerikalı oldu.
Karma dövüş sanatları kariyeri

Rousey Olimpiyatlardan sonra 21 yaşında judo'dan emekli oldu. Olimpiyat madalyayı kazandıktan sonra, Venice Beach, Kaliforniya'da bir oda arkadaşı ile bir stüdyo daireyi paylaştı ve kendini ve köpeğine bakabilmek için bir barmen ve kokteyl garson olarak üç işte birden çalıştı.
Karma dövüş sanatları kariyeri > Unvan kaybı ve sonraki emeklilik

Emekli olduğunu resmen açıklamamasına rağmen, 2018'de Ellen DeGeneres tarafından tekrar MMA ile dövüşüp dövüşmeyeceği sorulduğunda Rousey, "Sanırım judo için başka bir Olimpiyat'a geri dönmemin en muhtemel olduğunu düşünüyorum." dedi. Temmuz 2018'de UFC Onur Listesi'ne girdi.