Bohdan Hmelnitski
Kazak Hetmanlığı'nın kuruluşu

Kiev'i ziyaret etmekte olan Kudüs Patriği Paiseus, Hmelnitski'den "Rus Prensi" olarak bahsetmiştir. Şubat 1649'da, Pereyaslav'da Senatör Adam Kisiel başkanlığındaki bir Leh heyetiyle yapılan müzakereler sırasında, Hmelnistki "Rusların tek otokratı" olduğunu ve "Ukrayna, Podolya ve Volhinya'da... Lviv, Kholm (günümüzde Chełm) ve Haliç'e kadar uzanan topraklarında ve prensliğinde yeterli güce sahip bir hetman olduğunu" ilan etti.
Hmelnitski liderliğinde: askeri, idari, mali, ekonomik ve kültürel alanlarda yenileşmeler yapıldı. Hmelnitski yeni bir hükûmet sistemi kurdu. Askeri ve sivil idareyi yeniden düzenledi ve geliştirdi.
1649 baharından itibaren durum Kazaklar için kötüye gitmeye başladı; Leh saldırıları sıklaştıkça daha başarılı olmaya başladılar. Bunun sonucunda 18 Ağustos 1649'da imzalanan Zboriv Antlaşması Kazaklar için olumsuz etkilere sebep oldu. Bunu 18 Haziran 1651'de Tatarların Hmelntski'ye ihanet ettiği ve hetmanı esir aldığı Beresteczko Muharebesi'nde ki bir başka yenilgi izledi. Kazaklar tahminen 30.000 kayıp vererek ezici bir yenilgiye uğradılar. Lehistan'ın lehine olan Bila Tserkva Antlaşması'nı imzalamak zorunda kaldılar. Savaş yeniden patlak verdi ve takip eden yıllarda iki taraf neredeyse sürekli savaş halindeydi. Artık Kırım Tatarları, ikili arasında belirleyici bir rol oynuyordu ve iki tarafın da üstün gelmesine izin vermiyorlardı. Hem Ukrayna'nın hem de Polonya-Litvanya Topluluğu'nun çok fazla güçlenmesini ve bölgede etkili bir güç haline gelmesini engellemek istediler.
Hmelnitski başka bir müttefik aramaya başladı. Kazaklar, Lehistan'dan fiilen bağımsızlıklarını kazanmış olsalar da, yeni devletin meşruiyete ihtiyacı vardı ve bu da yabancı bir hükümdar tarafından sağlanabilirdi. Bir himaye arayışında olan Hmelnitski, 1651'de Osmanlı Sultanına elçiler gönderdi. Türkler, hamisi oldukları Kırım Hanlığı, Boğdan Prensliği ve Eflak Prensliği ile yaptıkları anlaşmalarda olduğu gibi Kazak Hetmanlığı'na hamilik teklif ettiler. Ancak Müslüman bir hükümdarın boyunduruğuna girme fikri halk ve Kazakların çoğu tarafından kabul görmedi.
Diğer olası müttefik ise Rus Çarlığı'ydı. Ancak, Hmelnitski'nin ortak Ortodoks inancı adına yaptığı yardım çağrılarına rağmen Çar, 1653'te bir Kazak-Osmanlı birliği tehdidi onu nihayet harekete geçmeye zorlayana kadar beklemeyi tercih etti. Çarın Ukrayna'yı kontrolü altına almaya sıcak bakabileceği fikri Hetman'a iletildi ve böylece diplomatik faaliyetler arttı. 1654'te Hmelnitski, Rus çarı I. Aleksey Mihayloviç'e bağlılık yemini etti.
1654 Pereyaslav Antlaşması sonucunda, bölgenin jeopolitik haritası değişti. Rusya sahneye çıktı ve Kazakların eski müttefikleri olan Tatarlar, taraf değiştirerek Lehlerin safına geçerek Hmelnitski ile kuvvetlerine karşı savaş başlattı. Tatar akınları, tüm Siç bölgelerine yayıldı. Çarın ordusu tarafından desteklenen Kazaklar, Belarus'taki Leh topraklarına saldırdı ve 1654 baharında Lehleri ülkenin büyük bir kısmından sürdüler. İsveç İmparatorluğu'da X. Karl Gustav önderliğinde bu kargaşaya katıldı. Hem Lehistan hem de Rusya'nın eski düşmanı olan İsveç, Ruslar gelmeden önce Litvanya Büyük Dükalığı'nın bir kısmını işgal etti. Rusya, 1656'da İsveç'e saldırdı, ancak savaş iki yıl sonra sonuçsuz sona erdi.
Hmelnitski, çarı Pereyaslav anlaşmasını bozmakla suçladı. Polonya'da Kazak ve Transilvanyalı müttefikler yenilgiye uğradı ve Hmelnitski iç isyanlarla uğraşmak zorunda kaldı. 27 Temmuz 1657'de Hmelnitski beyin kanaması geçirip felç olduktan sonra öldü. Cenazesi 23 Ağustos'ta Subotiv'deki ailesinin de gömüldüğü kiliseye gömüldü. 1664'te Lehistan hetmanlarından Stefan Czarniecki'nin, Subotiv'i ele geçirip Hmelnitski ve oğlu Tymish'in mezarlarını bozduğu iddia edilir.
Kiev'de bulunan Bohdan Hmelnitski anıtı.
Bohdan Hmelnitski'nin sancağı