stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Grand Slam (tenis)
Grand Slam Tarihçesi > Karışık Çiftler

| # | Oyuncu | Yaş | Avustralya Açık | Fransa Açık | Wimbledon | Amerika Açık |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Jean Borotra |  | 1928 | 1927 | 1925 | 1926 |
| 2 |  Doris Hart |  | 1949 | 1951 | 1951 | 1951 |
| 2 |  Frank Sedgman |  | 1949 | 1951 | 1951 | 1951 |
| 4 |  Margaret Court |  | 1963 | 1963 | 1963 | 1961 |
| 5 |  Ken Fletcher |  | 1963 | 1963 | 1963 | 1963 |
| 6 |  Owen Davidson |  | 1965 | 1967 | 1967 | 1966 |
| 7 |  Billie Jean King |  | 1968 | 1967 | 1967 | 1967 |
| 8 |  Marty Riessen |  | 1969 | 1969 | 1975 | 1969 |
| 9 | Şablon:Ülke veri Union of South Africa Bob Hewitt |  | 1961 | 1970 | 1977 | 1979 |
| 10 | / Martina Navratilova |  | 2003 | 1974 | 1985 | 1985 |
| 11 |  Mark Woodforde |  | 1992 | 1992 | 1993 | 1992 |
| 12 |  Todd Woodbridge |  | 1993 | 1995 | 1994 | 1990 |
| 13 |  Daniela Hantuchová |  | 2002 | 2005 | 2001 | 2005 |
| 14 |  Mahesh Bhupathi |  | 2006 | 1997 | 2002 | 1999 |
| 15 |  Cara Black |  | 2010 | 2002 | 2004 | 2008 |
Grand Slam Tarihçesi > Genç Erkekler

Stefan Edberg (1983)
Grand Slam Tarihçesi > Genç Çiftler

Mark Kratzmann (1983 Fransa Açık, Wimbledon & Amerika Açık; 1984 Avustralya Açık)
Grand Slam Tarihçesi > Tekerlekli Sandalye Çift Erkekler

| # | Oyuncu | Yaş | Avustralya Açık | Fransa Açık | Wimbledon | Amerika Açık |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Kunieda, ShingoShingo Kunieda (JPN) | 24 | 2007 | 2008 | 2006 | 2007 |
| 2 |  Scheffers, MaikelMaikel Scheffers (NED) | 28 | 2011 | 2008 | 2011 | 2010 |
Grand Slam Tarihçesi > Tekerlekli Sandalye Çift Kadınlar

| # | Oyuncu | Yaş | Avustralya Açık | Fransa Açık | Wimbledon | Amerika Açık |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Vergeer, EstherEsther Vergeer (NED) | 27 | 2004 | 2007 | 2009 | 2005 |
| 2 |  Walraven, SharonSharon Walraven (NED) | 40 | 2011 | 2010 | 2010 | 2010 |
Golden Grand Slam

Aynı yıl içerisinde yapılan bu dört büyük tenis turnuvasını ve Olimpiyat oyunlarında altın madalyayı kazanan tenisçiye Golden Grand Slam unvanı verilir. Tarihte bu unvana sadece 1988 yılında göstermiş olduğu başarıyla Alman tenisçi Steffi Graf sahiptir.
Bunun dışında farklı sezonlarda Grand Slam turnuvalarında başarılı gelip aynı zamanda Olimpiyat oyunlarında altın madalya kazanan tenisçiler aşağıdaki gibidir:
| # | Player | Discipline |  Avustralya Açık |  Fransa Açık |  Wimbledon |  Amerika Açık |  Olimpiyatlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Pam Shriver | Çift kadınlar | 1982 | 1984 | 1981 | 1983 | 1988 |
| 2 |  Steffi Graf | Tek kadınlar | 1988 | 1987 | 1988 | 1988 | 1988 |
| 3 |  Gigi Fernández | Çift Kadınlar | 1993 | 1991 | 1992 | 1988 | 1992 |
| 4 |  Andre Agassi | Tek erkekler | 1995 | 1999 | 1992 | 1994 | 1996 |
| 5 |  Todd Woodbridge | Çift erkekler | 1992 | 2000 | 1993 | 1992 | 1996 |
| 5 |  Mark Woodforde | Çift erkekler | 1992 | 2000 | 1993 | 1992 | 1996 |
| 7 |  Serena Williams | Çift kadınlar | 2001 | 1999 | 2000 | 1999 | 2000 |
| 7 |  Venus Williams | Çift kadınlar | 2001 | 1999 | 2000 | 1999 | 2000 |
| 8 |  Shingo Kunieda | Çift erkekler tekerlekli sandalye | 2009 | 2008 | 2006 | 2007 | 2004 |
| 9 |  Korie Homan | Çift kadınlar tekerlekli sandalye | 2009 | 2009 | 2009 | 2005 | 2008 |
| 10 |  Esther Vergeer | Çift kadınlar tekerlekli sandalye | 2004 | 2007 | 2009 | 2005 | 2000 |
| 11 |  Daniel Nestor | Çift erkekler | 2002 | 2007 | 2009 | 2004 | 2000 |
| 12 |  Rafael Nadal | Tek erkekler | 2009 | 2005 | 2008 | 2010 | 2008 |
| 14 |  Sharon Walraven | Çift kadınlar tekerlekli sandalye | 2011 | 2010 | 2010 | 2010 | 2008 |
| 15 |  Bob Bryan | Çift erkekler | 2006 | 2003 | 2006 | 2005 | 2012 |
| 15 |  Mike Bryan | Çift erkekler | 2006 | 2003 | 2006 | 2005 | 2012 |
| 16 |  Serena Williams | Tek kadınlar | 2003 | 2002 | 2002 | 1999 | 2012 |
Arcos (Vila do Conde)

Haritadaki yeri
Arcos Portekiz'de Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 5,39 km² yüzölçümüne sahip, 869 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Vila do Conde'nin bucakları |
| --- | --- |
Vila do Conde bayrağıVila do Conde arması  Arcos • Árvore • Aveleda • Azurara • Bagunte • Canidelo • Fajozes • Ferreiró • Fornelo • Gião • Guilhabreu • Junqueira • Labruge • Macieira da Maia • Malta • Mindelo • Modivas • Mosteiró • Outeiro Maior • Parada • Retorta • Rio Mau • Tougues • Touguinha • Touguinhó • Vairão • Vila Chã • Vila do Conde • Vilar • Vilar de Pinheiro
Arcos de Jalón

| Arcos de Jalón |
| --- | --- |


Ülke: İspanya
Özerk topluluk: Kastilya ve Leon
İl: Soria
Yüzölçümü
 • Toplam: 441.54 km²
Nüfus (2018)
 • Toplam: 1.489
 • Yoğunluk: 3.4/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Arcos de Jalón İspanya'nın Soria ilinde bulunan bir belediyedir. Belediyenin nüfusu 2018 yılı itibarıyla 1.489'dur.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 116753557X  VIAF: 316733541
Arcos (Tabuaço)

Arcos Portekiz'de Tabuaço belediyesine bağlı olan, 7,90 km² yüzölçümüne sahip, 206 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Tabuaço'nun bucakları |
| --- | --- | --- | --- |
| Tabuaço bayrağı | Adorigo • Arcos • Barcos • Chavães • Desejosa • Granja do Tedo • Granjinha • Longa • Paradela • Pereiro • Pinheiros • Santa Leocádia • Sendim • Tabuaço • Távora • Vale de Figueira • Valença do Douro | Adorigo • Arcos • Barcos • Chavães • Desejosa • Granja do Tedo • Granjinha • Longa • Paradela • Pereiro • Pinheiros • Santa Leocádia • Sendim • Tabuaço • Távora • Vale de Figueira • Valença do Douro | Tabuaço arması |
Anna, Illinois

37°27′40″K 89°14′20″B﻿ / ﻿37.46111°K 89.23889°B﻿ / 37.46111; -89.23889
| Anna |
| --- | --- |
Şehir
Anna şehri

  Mühür 
Ülke: ABD
Eyalet: Illinois
İlçe: Union
İdare
 • Belediye başkanı: Steve Hartline
Yüzölçümü
 • Toplam: 426.95 km²
Nüfus (1 Nisan 2020)
 • Toplam: 4.419
 • Yoğunluk: 432/km²
Zaman dilimi: UTC-6
 • Yaz (YSU): UTC-5
Alan kodu: 618
Resmî site https://cityofanna.org/
Anna, Amerika Birleşik Devletleri'nin Illinois eyaletinde yer alan ve Union ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 1 Nisan 2020 itibarıyla 4.149'dur.
Demografi > 2010 sayımı

2010 sayımına göre bu şehirde 4,442 kişi, 1,893 ev ve 1097 aile bulunmaktadır. Bu şehirdeki halkın 95.7%'si Beyaz, 1.1% Afrikalı Amerikan, 0.6% Yerli Amerikalı, 0.4% Asyalı, 1.2%'isi de diğer gruplardan oluşmaktadır.
Demografi > 2020 sayımı

2020 sayımına göre bu şehirde 4,419 kişi ve 1,893 ev bulunmaktadır. Bu şehirdeki halkın 91.7%'si Beyaz, 4.03% Afrikalı Amerikan, 0.6% Yerli Amerikalı, 0.4% Asyalı ve 1.2%'isi de diğer gruplardan oluşmaktadır.
Akışkanlar mekaniği tarihi

Akışkanlar mekaniğinin öncüleri
Evangelista Torricelli
Blaise Pascal
Daniel Bernoulli
Akışkanlar mekaniğinin tarihi, fizik ve mühendislik tarihinin temel bir koludur. Akışkanların (sıvılar ve gazlar) hareketi ve onlara etki eden kuvvetlerin incelenmesi tarih öncesine kadar uzanmaktadır. İnsanın suya bağımlılığı, meteorolojik koşullar ve iç biyolojik süreçler nedeniyle sürekli bir evrim geçirmiştir.
İlk uygarlıkların başarısı, deniz taşımacılığının yanı sıra su dağıtımı ve çiftlik sulama için kanal ve su kemerlerinin inşasına olanak tanıyan su dinamikleri anlayışındaki gelişmelere atfedilebilir. Kavramsal karmaşıklığı nedeniyle, bu alandaki keşiflerin çoğu, en azından diferansiyel denklemler ve hesaplamalı yöntemlerin ileri düzeyde anlaşılmasının geliştirilmesine kadar neredeyse tamamen deneylere dayanıyordu. Akışkanlar mekaniğini tanımlamak için temel denklemleri geliştiren Arşimet, Johann Bernoulli ve oğlu Daniel Bernoulli, Leonhard Euler, Claude-Louis Navier ve George Gabriel Stokes gibi önemli kişiler tarafından önemli teorik katkılar yapılmıştır. Deneysel ve hesaplamalı yöntemlerdeki gelişmeler, alanı daha da ileriye taşımış ve havacılıktan çevre mühendisliğine kadar daha uzmanlaşmış endüstrilerde pratik uygulamalara yol açmıştır. Akışkanlar mekaniği, astronomik cisimlerin ve galaksilerin dinamiğinin incelenmesi için de önemli olmuştur.
Antik Dönem > Tarih öncesi

Antik medeniyetlerde ok, mızrak, gemi tasarımı ve sulama, taşma gibi genel olarak hidrolik mühendisliği içeren, bilimsel değilse bile pragmatik bilgiler elde edilmişti. En erken insan medeniyetlerinin nehir kıyılarında kurulması su bilimi, hidrolik ve hidrolik mühendisliğinin başlangıcına sebep oldu.
Antik Dönem > Antik Çin

Özgül ağırlık ve kaldırma kuvveti gözlemleri eski Çin filozofları tarafından kaydedildi. M.Ö. 4. yüzyılda Mensiyüs altının ağırlığının tüylerle eşdeğer olduğunu anlatır. MS 3. yüzyılda Cao Chong [en], farklı ağırlıklarla yüklü teknelerin yer değiştirmesini gözlemleyerek filin tartılmasının öyküsünü anlatmaktadır.
Antik Dönem > Arşimet

Hidrostatik’in temel prensibi Arşimet tarafından “Yüzen cisimler üzerine” çalışmasında MÖ 250 yılında verilmiştir. Bu çalışmada Arşimet, Arşimet prensibi olarak da bilinen batmazlık yasasını geliştirir. Bu prensip, akışkana batırılan cismin, taşırdığı akışkanın ağırlığına eşit miktarda bir kaldırma kuvvetine maruz kalacağını belirtir. Arşimet, dengede olan bir akışkanın her yönden eşit miktarda bastırıldığını ve bu akışkanda yüzen cismin de denge pozisyonunda olacağını söyler.
Antik Dönem > İskenderiye Okulu

İskenderiye'deki Batlamyus'un desteği ile gelişen Yunan okulunda hidrolik makine yapımı için çalışmalar yapıldı. MÖ 120 yılı civarinda Ktesibios ve Heron tarafından tazyikli su çeşmesi, sifon ve piston pompası (forcing-pump) icat edildi.
Sifon oldukça basit bir araçken pompa, hidroliğin bebeklik döneminden beklenilemeyecek kadar karmaşıktır. Pompa, muhtemelen o zamanlar yaygın olan birkaç toprak çömleği bir tekerlek tarafından döndüren güzel bir çeşit zincir pompa (chain pump) olan Mısır tekerleği veya Noria [en]'dan esinlenildi. Bunlardan bazılarında çömleklerin alt kısmında fazla dirence maruz kalmadan alçalarak tekerlek üzerindeki yükü büyük ölçüde azaltan bir vana bulunuyordu. Eğer bu vananın Ktesibios zamanı gibi çok eski bir zamanda tanıtıldığını farz edersek böyle bir makinenin pompa (forcing-pump) gibi karmaşık bir makinenin icadına yol açmasını anlamak çok da zor olmayacaktır.
Antik Dönem > Sextus Julius Frontinus

İskenderiye okulundaki bu icatlara rağmen dikkatlerin akışkanların hareketine yönlenmediği görülüyor. Bu konuyu incelemek için ilk çaba Roma’nın Nerva ve Trajan dönemindeki halk çeşmelerini denetleyen Sextus Julius Frontinus tarafından verilmiştir. De aquaeductibus urbis Romae commentaries adlı çalışmasında o dönemlerde tüplerden boşaltılan suyun miktarını ölçmede kullanılan yöntemler ve su kemerlerindeki ve çeşmelerdeki suyun dağıtılışını inceler. Suyun menfezden akışının sadece deliğin büyüklügüne değil rezervuardaki suyun yüksekliğine de bağlı olduğunu; ve sukemerinden su çekmek için koyulan bir borunun, aşağı-yukarı suyun akışının yönünde koyulması gerektiğini gözlemledi. Ancak menfezin derinliğine bağlı olarak suyun ivmesi yasalarıyla tanışmadığı için sonuçlarındaki kesinlik isteği şaşırtıcı değildir.
Ortaçağ > İslam fizikçileri

Ayrıca bakınız: Orta Çağ İslam dünyasında fizik ve İslam'ın Altın Çağı
İslam coğrafyası bilim adamları, özellikle Abu Rayhan Biruni (973-1048) ve sonradan Al-Khazini (1115-1130) bilimsel metotları akışkan mekaniğine deneylerle uygulayan ilk bilim adamlarındandır. özellikle spesifik ağırlığı belirlemede kullanılan akışkan statiği. Matematikteki oranlar teorisini ve son derece az teknikleri uyguladı. Cebir ve ince hesaplama tekniklerini akışkan statiği alanına tanıtmıştır. Akışkan statiğinde Biruni objenin spesifik yerçekimi ve suyun hacmi arasında bir orantı olduğunu keşfetti. Ayrıca deneyler sırasında testleri kontrol etme metodunu tanıttı ve değişik sıvıların özağırlıklarını ölçtü. Tatlı ve tuzlu su, sıcak ve soğuk su arasındaki ağırlık farkını da kaydetti. Akışkan mekaniği üzerine deneyleri suresince cismin havadaki ağırlığı ile yerini aldığı suyun ağırlığı arasındaki oranı bulmak için Biruni konik ölçüyü (conical measure) icat etti.“The Book of the Balance of Wisdom (1121)” kitabında Al-Khazini hidrostatik dengeyi icat ettiğini yazmıştır.
Ortaçağ > İslam mühendisleri

9. yüzyılda Banu Musa Kardeşler’in ‘Book of Ingenious Devices [en]' kitabı ilk dönemlerde akışkan mekaniğin otomatik kontrolünü tanımlamıştır. İlk kontrollerden biri olan 2-adımlı akışkan kontrolü Banu Musa kardeşler tarafından geliştirilmiştir. Ayrıca akışkanlar için geri beslemeli kontrolü de tanımlamışlardır. Donald Routledge Hill'e [en]’e göre, Banu Musa kardeşler hidrostatik basınç ve akışkan sistemlerdeki “in-line” konik vana kullanımındaki “küçük varyasyonlardan istifade etme" ustalarıdır. Plug vana [en], Şamandıralı vana [en], musluk gibi diğer vanaların kullanımı da tanımlamışlardır. Banu Musa Kardeşler ayrıca “küçük miktarlarda sıvıyı tekrar tekrar alabilmeyi sağlayan fakat yüksek miktarda alınırsa daha ileri ekstraksiyonun mümkün olmadığı” .emniyet [en] mekanizması geliştirmişlerdir. Antik Yunan çalışmalarında görülmeyen çift-konsentrik sifon ve değişik sıvıların dökülmesinde kullanılan eğik uçlu huni de Banu Musa’nın orijinal icatlarındandır. Yine çalışmalarında diğer mekanizmalardan yüzen depo ve diferansiyel basıncı da tanımlamaktadırlar.
1206'da el-Cezerî’nin “Book of knowledge of ingenious mechanical devices” kitabı birçok hidrolik makineyi tanımlamıştır. Su yükseltme pompası ayrıca önem taşımaktadır. Zincir pompada [en] ilk kez kullanılan krank mili el-Cezerî’nin saqiyah [en] makinesinde de kullanılmıştır. Periyodik çalışmayı en aza indirgeme konsepti de saqiyah [en]zincir pompasının [en] verimini maksimize etmek amacıyla ilk olarak bu makinede uygulanmıştır. El-Cezerî ayrıca ilk emme borularını içeren ikiz-silindirli vargel (reciprocating) pistonu emme pompası, emme pompalama, çift-etki pompalamayı [en] icat etmiş ve vanalar ile krank mili biyel mekanizmalarını ilk defa kullanmıştır. Bu pompa üç nedenden dolayı oldukça etkileyicidir;
Gerçek bir emme borusunun (akışkanı kısmi bir vakuma emen [en]) bir pompada bilinen ilk kullanımı,
Çift işlev prensibinin ilk uygulaması
Krank mili biyel kolu mekanizmasını kullanarak devir hareketinin aşağı yukarı harekete çevrimi [en].
On altıncı ve on yedinci yüzyıllar > Castelli ve Torricelli

Galileo'nun öğrencileri Benedetto Castelli ve Evangelista Torricelli, Galileo'nun prensiplerini hidrodinamiğe uygulamışlardır. Castelli 1628'te akışkanların nehirlerde ve kanallardaki hareketini başarıyla açıklarken, Torricelli, Magiotti'nin deneylerinde ispat ettiği üzere, bir jet içerisinde bir deliğe rastlayan suyun geldiği rezervuardaki yüksekliğe çıktığını gözlemleyip bunun enerjetiğini açıklamıştır.
On altıncı ve on yedinci yüzyıllar > Blaise Pascal

Pascal’ın ellerinde hidrostatik bir bilim olarak değer kazanırken, ölümünden sonra el yazmaları arasında bulunan ve 1663'te yayınlanan sıvıların dengesi üzerine olan bir incelemede, sıvıların dengesi yasaları en basit şekilde gösterildi ve deneylerle fazlasıyla doğrulanmıştır.
On altıncı ve on yedinci yüzyıllar > Mariotte ve Guglielmini

Ölümünden sonra yaptığı deneylerin sonucu yayınlanan Edme Mariotte (1620-1684), Torricelli'nin kuramının gözlenmesi ile uğraşmıştır. Gözlemleri yüzeysel olsa dahi, deney ve kuram arasındaki çelişkiyi suyun hızının sürtünmeden kaynaklı yavaşlamasına bağlamasını keşfetmiştir. Bologna’daki nehir ve kanalların denetçisi Domenico Guglielmini [en] (1655-1710), nehirlerdeki hız kaybını nehrin dibindeki eşitsizliklerden kaynaklanan enine hareketlerle ilişkilendirmiştir. Fakat Mariotte aynı yavaşlamayı cam borularda dahi gözlemlediğinden, Guglielmini'nin kuramı temelsiz görülmüştür. Buna paralel, İtalya doğumlu Fransız filozof, bu yavaşlamayı sürtünmeye bağlamıştır. Suyun filamentlerinin boruya sürtünürken hızından kaybettiğini, bunlara bitişik filamentlerinse daha yüksek hıza sahip olduklarından köşedeki filamentleri sürtündüğünü ve bu yüzden yavaşladığını savlamıştır.
On sekizinci yüzyıl > Isaac Newton tarafından yapılan çalışmalar > Sürtünme ve viskozite

Akan suyun hızındaki yavaşlamaya sürtünme ve viskozitenin etkisi Newton’ın Principia’sında yer almaktadır. Kartezyen girdap sisteminin evrensel olarak geçerli olduğu bir zamanda, bu hipotezi araştırmayı gerekli buldu ve araştırmaları sırasında girdabın herhangi bir katmanının hızının, bu katmanların hızları arasında aritmetik bir ortalama olduğunu göstermiştir. Bundan açıkça şu sonuç çıkıyor ki, bir boru içinde hareket eden bir su filamanının hızı, onu çevreleyen filamanların hızları arasındaki aritmetik bir ortalamadır. Bu sonuçlardan yararlanan İtalya doğumlu Fransız mühendis Henri Pitot sürtünme kaynaklı yavaşlamanın sıvının aktığı boruların çapıyla ters orantılı olduğunu göstermiştir.
On sekizinci yüzyıl > Isaac Newton tarafından yapılan çalışmalar > Delik

Newton’un dikkati aynı zamanda suyun kapların dibindeki ağızlardan akışına odaklanmıştır. İçi su dolu silindirik alanın iki parçadan oluştuğunu kabul edip bu parçaların kısım kısım hareket analizini yapmıştır. Bu ikiye bölümden çıkan hiperboloid katmanın yatay katmanının her an hareket halindeyken, suyun kalanının durma halinde olduğunu varsayıp ortadaki kısmın bir tür katarakt halinde olduğunu savlamıştır. Kuramının tahmin ettiği dökülen su miktarı deneylerle karşılaştırıldığında, Newton ağızdan dökülen suyun hızının suyun rezervuardaki yüksekliğinin yarısından dökülen bir cismin hızına eşit olduğunu hesaplamıştır. Fakat bu hesap suyun rezervuardaki yüksekliğine yükseldiği şeklindeki gözlemle çeliştiğinden Newton, Principia’nın ikinci versiyonunda değiştirmeler yapmıştır. Sıvının oluğunda sıkışmalar keşfetmiş ve açıklık çapı kadar bir mesafede oluğun yarıya kadar sıkıştığını gözlemlemiştir.
On sekizinci yüzyıl > Isaac Newton tarafından yapılan çalışmalar > Dalgalar

Sir Isaac Newton dalgaların hareketini inceleyen ilk bilim insanı olmuştur.
On sekizinci yüzyıl > Daniel Bernoulli

1738 yılında Daniel Bernoulli, "Hydrodynamica seu de viribus et motibus fluidorum commentarii" isimli kitabını yayınlamıştır. Bir kap içerisindeki bir delikten boşalan sıvının her zaman yatay kaldığını; bu şekilde sıvı kütlesi sonsuz sayıda yatay katmana bölündüğünde, her katmanın birbirine bitişik kaldığını ve akış esnasında katmandaki her noktanın dikey şekilde ve genişlikle ters orantılı bir hızla alçaldığını not etmiştir. Bu şekilde boşalan suyun hareketini katmanlar üzerinden formüle edebilmiştir. Colin Maclaurin ve Johann Bernoulli, bundan daha doğrudan yöntemler ile aynı probleme yaklaştıklarından, bu çözümü yeterli bulmamışlardır. Jean le Rond d'Alembert, Bernouilli'nin teorisine en çok karşı çıkanlardandır. Jakob Bernouilli, sarkaç kuramını genelleştirirken çok basit ve genel bir dinamik prensibi keşfederek, bu cisimlerin hareket yasalarını bu cisimlerin denge halindeki hareketine indirgemeyi başarmıştır. Daniel Bernouilli ile aynı ön kabulleri kullansa da daha detaylı bir kalkülüs kullanmıştır. Her anda, katmanın hareketini bir önceki andaki hareket ve kaybettiği hareketin bir bileşimi olarak görerek kuramlaştırırken, bu hareketi biçimlendirecek hareket denklemlerini bulmak d’Almbert’e kaldı. d'Alembert'in iki prensibine göre - dengedeki sıvı kütlesi olarak ele alınmış dikdörtgensel bir kanalın kendisi dengededir ve sıvının bir kısmı, bir yerden diğerine geçerken sıvı sıkıştırılamaz ise aynı hacmi korur ya da sıvı elastik ise genleşir. Bu önemli metot Leonhard Euler tarafından da kullanılmıştır. Akışkanlar dinamiğinde Bernoulli ilkesi, sürtünmesiz bir akış boyunca, hızda gerçekleşen bir artışın aynı anda ya basınçta ya da akışkanın potansiyel enerjisinde azalmaya neden olduğunu ifade eder. Bernoulli ilkesi, adını Hollanda-İsviçre kökenli matematikçi Daniel Bernoulli'den almıştır. Bernoulli bu ilkesini 1738 yılında Hydrodynamica adlı kitabında yayınlamıştır.
Bazen Bernoulli ilkesi olarak da geçen bu ile farklı türlerde akışkan debileri üzerinde uygulanabilir. Aslında farklı türlerde akımlar için farklı Bernoulli denklemleri vardır. Bernoulli ilkesinin en basit hali sıkıştırılamaz akımlar (örn. çoğu sıvı akımlar) ve düşük Mach sayısında hareket eden sıkıştırılabilir akımlar (örn. gazlar) için geçerlidir. Bernoulli ilkesi, enerjinin korunumu yasasından çıkarılabilir. Buna göre sabit bir akımda, bir yolda hareket eden akışkanın sahip olduğu tüm mekanik enerjilerin toplamı yine bu yol üzerindeki her noktada eşittir. Bu ifade kinetik ve potansiyel enerji toplamlarının sabit olduğunu ifade eder. Bu yüzden akışkanın hızındaki herhangi bir artış, akışkanın dinamik basıncını ve kinetik enerjisini orantılı olarak artırırken statik basıncını ve potansiyel enerjisini düşürür.
On sekizinci yüzyıl > Leonhard Euler

Akışkanların hareketine ilişkin soruların cevaplanması Leonhard Euler’in kısmi diferansiyel denklemleri sayesinde gerçekleşmiştir. Bu kalkülüs suyun hareketine önce d’Alembert tarafından uyarlanmış olup onun ve Euler’in akışkan teorisini belirli bir hipotez olmadan formüle etmesine yardımcı olmuştur. Euler, şimdi Bernoulli ilkesi olarak bilinen bağıntıları ilk geliştirendir. Açık kanal akışları, boru akışları, dalgalar, türbinler ve gemi sürüklenme katsayıları üzerinde Antonie de Chezy (1718-1789), Henri Pitot (1695-1771), Wilhelm Eduard Weber (1804-1891), James Bicheno Françis (1815- 1892), Jean Louis Marie Poiseouille (1799-1869) yaptıkları deneysel çalışmalarla akışkanlar mekaniğinin geliştirilmesinde önemli katkılarda bulunmuşlardır.
On sekizinci yüzyıl > Pierre Louis Georges du Buat

Hidrodinamik biliminde en başarılı bilim insanlarından biri Pierre Louis Georges du Buat’tır [en] (1734-1809). Abbe Charles Bossut’nun [en] izlerinden giderek, 1786'da tamamen deneyler üzerine kurulu akışkan hareketi kuramını yayınlamıştır. Buat, su ideal bir akışkan olsa ve üzerinde aktığı kanallar sonsuz şekilde pürüzsüz olsa, hareketi sürekli olarak ivmelenir diyerek bu hareketi eğimli bir düzlemden kaymakta olan cisimlere benzetmiştir. Fakat nehirlerin hareketi ivmelenmediğinden, suyun viskozitesi ve kanalın sürtünmesi ivmelenme kuvvetine eşit olmalı. Bu şekilde Buat, suyun bir kanalda akarken ivmelenmesine ilişkin kuvvetin karşılaştığı sürtünme kuvvetleri toplamına eşit olması gerektiğini fark etmiştir.