stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Chu Lanlan
Hayatı

Chu, 1982'de Pekin, Çin'de doğdu. 1990'da çocuk yaşta televizyon ekranlarında şarkı söyleyerek başladığı müzik kariyerini 2022 yılında erken yaşta koronavirüsten ölümüne kadar sürdürdü. Sekiz yaşlarında televizyon ekranlarında şarkı söyleyerek müziğe adım attı. Çin Geleneksel Opera Akademisi'nde eğitim gördü. Soprano ses tonundaki sanatçı Pekin Operası'nın sahnelediği birçok opera eserinde sahne almış burada kendine özgü dansıyla seslendirdiği "Farewell My Concubine" adlı parçayla akıllarda kalmıştır. Ayrıca 2008 Yaz Olimpiyatları ve arkasından birçok kamu yararına organizasyonda sahne alarak parçalar seslendirdi.
Chu, 30 Aralık 2022'de doğum yeri Pekin, Çin'de henüz 40 yaşındayken Covid-19 hastalığına yenik düşerek hayata veda etmiştir.
Carbonari Örgütü

| Carbonari Örgütü |
| --- | --- |
Carbonari Örgütü
Kuruluş: 19. yüzyıl başları
Tür: Gizli örgütlenme
Amaç: İtalya'nın birleşmesi
Konum: Napoli Krallığı Sardinya Krallığı Papalık Devleti Modena Düklüğü Sicilya Krallığı
Önemli kişiler: Gabriele Rossetti Napoleon Louis Bonaparte Giuseppe Garibaldi Silvio Pellico Aurelio Saffi Antonio Panizzi Giuseppe Mazzini Ciro Menotti Melchiorre Gioia Piero Maroncelli
Carbonari (çev. 'kömür imalatçıları') yaklaşık 1800'den 1831'e kadar İtalya'da faaliyet gösteren gizli devrimci topluluklardan oluşan gayrı resmi bir ağdı. İtalyan Carbonari, Portekiz, İspanya, Brezilya, Uruguay ve Rusya'daki diğer devrimci grupları da etkilemiş olabilir. Hedefleri genellikle vatansever ve liberal bir temele sahip olsa da, net bir acil siyasi gündemleri yoktu. 1815'ten sonra İtalya'da, özellikle de İtalya Yarımadası'nın güneyindeki baskıcı siyasi durumdan memnun olmayanlar için bir odak noktasıydılar. Carbonari üyeleri ve onlardan etkilenenler, İtalya'nın birleşme sürecinde (Risorgimento olarak adlandırılır), özellikle de başarısızlıkla sonuçlanan 1820 Devrimi'nde ve İtalyan milliyetçiliğinin daha da gelişmesinde yardımcı oldular. Başlıca amaç tiranlığı yenmek ve anayasal bir hükûmet kurmaktı. İtalya'nın kuzeyinde Adelfia ve Filadelfia gibi diğer gruplar ortak örgütlerdi.
Kuruluşu

Carbonari, İtalya'nın dört bir yanına dağılmış küçük gizli hücrelere bölünmüş gizli bir cemiyetti. Gündemleri farklılık gösterse de, kanıtlar bölgesel farklılıklara rağmen çoğunun liberal, birleşik bir İtalya'nın yaratılması konusunda hemfikir olduğunu göstermektedir. Carbonari hem felsefesinde hem de programında ruhban karşıtıydı. Papalık anayasası Ecclesiam a Jesu Christo ve ansiklopedi Qui pluribus onlara karşı yöneltilmişti. Katolik Kilisesi'nin liberal ya da modernist bir şekilde ele geçirilmesi çağrısında bulunan tartışmalı belge Alta Vendita, Sicilyalı Carbonari'ye atfedilmiştir.
Tarihçe > Kökeni

Gerçekte nerede kuruldukları net olarak bilinmemekle birlikte ilk kez Napolyon savaşları sırasında Napoli Krallığı'nda ön plana çıktılar. Cemiyetin belgelerinin bir kısmı, kökeninin Orta Çağ Fransa'sına dayandığını ve atalarının 16. yüzyılda Fransa Kralı I. Francis'in sponsorluğunda olduğunu iddia etse de, bu iddia dış kaynaklar tarafından doğrulanamamaktadır. Carbonari'nin kökenleri hakkında çok sayıda teori ileri sürülmüş olsa da, örgüt büyük olasılıkla, Fransız Devrimi'nden liberal fikirlerin yayılmasının bir parçası olarak, Masonluğun bir dalı olarak ortaya çıktı. İlk önce Napoli Krallığı'nda (Joachim Murat'ın kontrolü altında) ve Risorgimento'ya en dirençli muhalefet olan Papalık Devletleri'nde etkili oldular.
Çoğu zaman muhafazakar hükûmetler tarafından bastırılmak üzere hedef alınan gizli bir toplum olarak Carbonari, büyük ölçüde gizli olarak faaliyet gösteriyordu. Carbonari adı, üyeleri kırsal “kömür yakıcılar” olarak tanımladı; tanıştıkları yere “Kışla” deniyordu, üyeler kendilerine “iyi kuzen”, Carbonari'ye ait olmayanlar ise “Pagani” olarak adlandırılıyordu. Üyeleri başlatmak için özel törenler vardı.
Carbonari'nin amacı bir anayasal monarşi ya da cumhuriyet yaratmaktı; ayrıca sıradan insanların haklarını her türlü mutlakiyetçiliğe karşı savunmak istediler. Carbonari, amaçlarına ulaşmak için silahlı isyanları körüklemekten söz etti.
Üyelik, çırak ve usta olmak üzere iki sınıfa ayrıldı. Usta olmanın iki yolu vardı: En az altı ay çırak olarak hizmet etmek veya girişte zaten bir Mason olmak. Onların inisiyasyon ritüelleri, isimlerine uygun olarak, kömür satışı ticareti etrafında yapılandırıldı.
1814'te Carbonari, İki Sicilya Krallığı için zorla bir anayasa elde etmek istedi. Bourbon kralı İki Sicilya Kralı I. Ferdinand onlara karşı çıktı. Bonapartçı Joachim Murat, birleşik ve bağımsız bir İtalya yaratmak istemişti. 1815'te Ferdinand, krallığının onlarla kaynadığını gördüm. Regno'daki toplum, küçük bir kentsel orta sınıfla birlikte soylular, ordu subayları, küçük toprak sahipleri, hükûmet yetkilileri, köylüler ve rahiplerden oluşuyordu. Toplum Papalığın egemenliğindeydi. 15 Ağustos 1814'te Kardinaller Ercole Consalvi ve Bartolomeo Pacca, tüm gizli derneklerin bu gizli derneklere üye olmalarını, toplantılarına katılmalarını veya bu türler için bir toplantı yeri sağlamalarını ağır cezalarla yasaklayan bir ferman yayınladılar.
Tarihçe > 1820 ve 1821 Ayaklanmaları

Carbonari ilk olarak Fransız işgaline karşı direniş sırasında, özellikle de Bonapartçı Napoli Kral Joachim Murat döneminde ortaya çıktı. Bununla birlikte, savaşlar sona erdiğinde, Avusturya karşıtı eğilime sahip milliyetçi bir örgüt haline geldiler ve 1820-1821 ve 1831'de İtalya'da devrimlerin örgütlenmesinde etkili oldular.
1820 devrimi Napoli'de Kral I. Ferdinand'a karşı başladı. Aynı yıl İspanya'nın Cádiz kentindeki olaylardan ilham alan isyanlar, mutlakiyetçilik karşıtı hedefleri çarpıtarak ve liberal bir anayasa talep ederek Napoli'de gerçekleşti. 1 Temmuz'da iki subay, Michele Morelli ve Joseph Silvati (Guglielmo Pepe komutasında Murat'ın ordusunun bir parçasıydı) süvari alaylarının başında Campania'daki Nola kasabasına doğru yürüdüler.
Protestolardan endişe duyan Kral I. Ferdinand, yeni bir anayasa ve bir parlamentoyu kabul etti. Kısmi, hayali ve aşikar da olsa zafer, yarımadada büyük umutlara neden oldu ve Santore di Santarosa liderliğindeki yerel komplocular, Sardunya Krallığı'nın başkenti Torino'ya yürüdüler ve 12 Mart 1821'de anayasal bir monarşi ve liberal reformlar elde ettiler. Carbonari eylemlerinin bir sonucunda, Kutsal İttifak bu tür devrimci uzlaşmalara müsamaha göstermedi ve Şubat 1821'de güneydeki sayıca az ve yetersiz donanımlı isyancıları bastırmak için ordu gönderdi. Piedmont'ta Kral I. Vittorio Emanuele, ne yapacağına karar verememiş, kardeşi Sardinya Kralı Charles Felix'in lehine tahttan feragat etmişti; ama daha kararlı Charles Felix, Avusturya'nın asker göndermesini istedi. 8 Nisan'da Habsburg ordusu isyancıları yendi ve neredeyse tamamen Carbonari tarafından tetiklenen 1820-1821 ayaklanmaları durduruldu.
13 Eylül 1821'de Papa Pius VII, Ecclesiam a Jesu Christo boğasıyla birlikte Carbonari'yi gizli bir Mason topluluğu olarak kınadı ve üyelerini aforoz etti.
Carbonari'nin önde gelen liderlerinden Morelli ve Silvati ölüme mahkûm edildi; Pepe sürgüne gitti; Federico Confalonieri, Silvio Pellico ve Piero Maroncelli hapse atıldı.
Tarihçe > 1831 Ayaklanmaları

Carbonariler yenildiler ama Fransa Kralı Louis Philippe'in Paris'teki ayaklanmanın zaferinin kanatlarında liberal politikasını destekleyen 1830 Temmuz Devriminde yer aldılar. İtalyan Carbonari, orta ve kuzey İtalya'daki bazı devletlere, özellikle Papalık Devletleri ve Modena'ya karşı silahlandı.
Ciro Menotti, İtalya Kralı unvanını vermesi karşılığında olumlu yanıt vermiş gibi görünen Modena Dükü IV. Francis'in desteğini bulmaya çalışarak inisiyatifin dizginlerini ele alacaktı, ancak Dük çifte oyun yaptı ve Menotti, neredeyse silahsız, ayaklanma için belirlenen tarihten bir gün önce tutuklandı. Francis IV, Avusturyalı devlet adamı Klemens von Metternich'in önerisi üzerine, Menotti'nin müttefikleri arasında birçok kişiyle birlikte onu ölüme mahkûm etmişti. Bu, gizli grubun son büyük çabasıydı.
Aziz Koruyucu

Carboneri üyeleri, Theobald of Provins'i kömür madencilerinin (ve kapıcılarının) koruyucu azizi olarak tanırlar. Hatta örneğin Felice Orsini'nin Carbonari'ye mensup olan babası ona Orso Teobaldo Felice adını vermek istemiştir.
Tanınmış üyeler

Carbonari'nin önde gelen üyeleri arasında şunlar vardı:
Gabriele Rossetti
Amand Bazard
Silvio Pellico (1788-1854) ve Pietro Maroncelli (1795-1846) (her ikisi de Avusturya'da uzun yıllar hapis yattı ve birçoğunu Güney Moravya'da Brno'daki Spielberg kalesinde geçirdiler. Serbest bırakıldıktan sonra Pellico, on yıllık çilesini ayrıntılı olarak anlatan Le mie prigioni kitabını yazdı. Maroncelli hapishanede bir bacağını kaybetti ve Pellico'nun kitabının Paris'te (1833) tercüme edilmesinde ve düzenlenmesinde etkili oldu.)
Giuseppe Mazzini
Marquis de Lafayette (Amerikan ve Fransız Devrimlerinin kahramanı)
Louis-Napoléon Bonaparte (gelecekteki Fransız imparatoru Napolyon III) Neredeyse kesin ama oldukça tartışmalı.
Fransız devrimci Louis Auguste Blanqui
Lord Byron
Giuseppe Garibaldi[kaynak belirtilmeli]
Portekiz

Portekiz Carbonarisi (Portekizce: Carbonária) ilk olarak 1822'de orada kuruldu, ancak kısa süre sonra dağıtıldı.
1896 yılında Artur Augusto Duarte da Luz de Almeida tarafından aynı adı taşıyan ve onun devamı olduğu iddia edilen yeni bir organizasyon kuruldu. Bu örgüt, halkı eğitme çabalarında aktifti ve çeşitli anti-monarşist komplolara karıştı. En önemlisi, Carbonária üyeleri, 1908'de Kral I. Charles ve varisi Prens Louis Philip'in suikastında aktifti. Carbonária üyeleri de Meşrutiyet'i deviren ve cumhuriyeti uygulayan 5 Ekim 1910 Devriminde rol oynadılar. Aralarındaki ortak özelliklerden biri Kilise'ye düşmanlıklarıydı ve cumhuriyetin kilise karşıtlığına katkıda bulundular.
Avrupa Devrimi'nin (1848 Devrimleri) ilerlemesinde büyük önem taşıyan iki sonuç, 1820-21'de Napoli'de meydana gelen olaylardan kaynaklandı. Biri, devrimi gerçekleştirdiğinde örgütlerine verilen tanıtıma bağlı olarak Carbonari'nin yeniden örgütlenmesiydi (ve şimdiye kadar içinde bulunduğu gizlilik artık gerekli görülmedi); diğeri ise örgütün Alpler'in ötesine uzanan uzantısıydı. Napoli devrimi gerçekleştiğinde, Carbonari gizemlerinden kurtuldu, anayasa tüzüklerini yayınladı ve programlarını ve üyelik kartlarını gizlemeyi bıraktı.
Özellikle, Carbonari liderlerinin dağılması, aynı zamanda Fransa'daki etkilerini genişletme etkisine de sahipti. General Guglielmo Pepe, Napoli'de karşı-devrimin yakın olduğu ve oradaki hayatı artık güvenli olmadığı zaman Barselona'ya gitti; ve ülke aynı kanunsuz şekilde Avusturyalaştırıldığında, Piedmontlu devrimcilerin birçoğu aynı şehre gitti. Cenevre'ye sığınan Scalvini ve Ugoni'nin ve Londra'ya ilerleyen diğer yasaklıların dağılması, Karbonarizmin Fransa'da kaydettiği ilerlemeye katkıda bulundu ve General Pepe'ye ortak bir amaç için birleşecek uluslararası bir gizli toplum fikrini önerdi. tüm Avrupa Devletlerinin ileri siyasi reformcuları.
Güney Amerika

Giuseppe Garibaldi, Brezilya, Uruguay ve Avrupa'daki askeri girişimleri nedeniyle "İki Dünyanın Kahramanı" olarak anılmıştır. 1836'da Garibaldi, Ragamuffin Savaşı'nda (1835-1845) Ragamuffinler olarak bilinen isyancılara katılarak Brezilya İmparatorluğu'ndan ayrılma girişiminde Rio Grande do Sul Cumhuriyeti'nin davasını üstlendi. 1841'de Garibaldi, Uruguay'ın Montevideo kentine taşındı. 1842'de Uruguay filosunun komutasını aldı ve Uruguay İç Savaşı (1839-1851) için askerlerden oluşan bir "İtalyan Lejyonu" yetiştirdi. Güçlerini Uruguaylı Colorados ve Arjantin Unitarios'tan oluşan bir fraksiyonla ile hizaladı. Bu fraksiyon, Uruguay Hükûmeti ve Arjantin Federallerinin güçlerine karşı mücadelelerinde Fransız ve İngiliz İmparatorluklarından destek aldı.
Literatürde

Stendhal'in Vanina Vanini hikâyesi, Carbonari'deki bir kahramanı ve buna takıntılı hale gelen bir kahramanı içeriyordu. 1961 yılında sinemaya uyarlanmıştır.
Robert Louis Stevenson'ın " The Pavilion on the Links " adlı hikâyesi, Carbonari'yi komplonun kötü adamları olarak gösteriyor.
Katherine Neville'in The Fire adlı romanı, Carbonari'yi mistik bir satranç servisini içeren bir komplonun parçası olarak sunuyor.
Wilkie Collins'in "Beyazlı Kadın" filminde Profesör Pesca'nın karakteri, Carbonari ile aynı zamanda yer alan ve benzer şekilde öne çıkan bir örgüt olan "The Brotherhood"un bir üyesidir. Clyde Hyder, modelin Prof. Pesca, Carbonari'nin bir üyesi olan ve 1840'larda Londra'da ikamet eden bir İtalyan öğretmeni olan Gabriele Rossetti idi.
Anton Felix Schindler'in Beethoven biyografisi "Beethoven, Onu Tanıdığım Gibi", besteciyle yakın ilişkisinin 1815'te bestecinin Schindler'in Viyana'daki Napolyon'un destekçilerinin isyanına karıştığına dair bir açıklama talep etmesiyle başladığını belirtir. Carbonari ayaklanmalarına karşı kışkırtmak. Schindler tutuklandı ve üniversitede bir yıl kaybetti. Beethoven sempatikti ve sonuç olarak Schindler'in yakın arkadaşı oldu.
Carbonari, Sherlock Holmes'un Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan "Kırmızı Çemberin Macerası" (1911) adlı kısa öyküsünde belirgin bir şekilde bahsedilmiştir.
Carbonari, ana karakterin babasının gizli örgütün bir üyesi olduğu TK Welsh'in "Diriliş Adamları" kitabında da kısaca bahsedilmiştir.
Tim Powers'ın The Stress of Her Regard'ında vampir destekli Avusturya İmparatorluğu'nun muhalifleri olarak yer alırlar.
Bay Settembrini'nin Thomas Mann'in Sihirli Dağ filmindeki büyükbabasının Carbonari olduğu söyleniyor.
Carbonari'den, Aubrey-Maturin serisinin bir parçası olan The Hundred Days by Patrick O'Brian'da bahsedilmiştir.
Umberto Eco'nun The Cemetery of Prague, Carbonari'den bahseder ve ana karakter onlara bir casus olarak katılır.
The Horseman on the Roof'da Angelo Pardi'nin karakteri, hafif süvari erlerinin genç bir İtalyan carbonaro albayıdır.
Popüler Kültürdeki Yeri

Vanina Vanini, Roberto Rossellini (1961), Stendhal'in aynı adlı romanından uyarlama.
Nell'anno del Signore, Luigi Magni (1969).
Allonsanfan, Taviani brothers tarafından (1973).
The Horseman on the Roof, Jean-Paul Rappeneau'nun (1995), Jean Giono'nun aynı adlı romanından uyarlama.
Ayrıca Bakınız

İttihat ve Terakki Cemiyeti
Komünist Birlik
La Rochelle'in Dört Çavuşu
Dış Bağlantılar

"The Carbonari". Encyclopædia Britannica. 5 (9. bas.). 1878. ss. 88–89.
|  İtalya'nın birleşmesi – Risorgimento |
| --- | --- | --- |
| Prenunitary ülkeler |  Sardinya Krallığı (Savoia Hanedanı)  Sicilyateyn Kraliyeti  Lombardiya-Venedik Krallığı  Papalık Devleti  Toskana Büyük Dükalığı  Parma Dükalığı  Modena ve Reggio Dükalığı  |  |
| Zaman çizelgesi |  Carbonari  1820 Devrimleri  1830 Devrimleri  Genç İtalya  Neo-Guelphism  1848 Devrimleri İtalya'da 1848 devrimleri  San Marco Cumhuriyeti  Roma Cumhuriyeti  Quadrilatero  Birinci İtalyan Bağımsızlık Savaşı  Milano'da beş gün  Mestre Muharebesi  1848 Sicilya devrimi  Brescia'da on gün  Belfiore martyrs  Kırım Savaşı  Plombières Sözleşmesi  İkinci İtalyan Bağımsızlık Savaşı  Orta İtalya Birleşik Devletleri  Expedition of the Thousand  Garibaldi Diktatörlüğü  İtalya Krallığı'nın ilanı  Brigandage  Roma Sorunu  Üçüncü İtalyan Bağımsızlık Savaşı  Roma'nın düşüşü  Law of Guarantees  İtalya'nın I. Dünya Savaşı'na girişi  Impresa di Fiume  |  |
| Semboller |  İtalya kokartı  İtalya bayrağı  |  |
| Liderler |  Massimo d'Azeglio  Agostino Bertani  Camillo Benso  Celso Ceretti  Federico Confalonieri  Francesco Crispi  Giuseppe Garibaldi  Daniele Manin  Giuseppe Mazzini  Bettino Ricasoli  Aurelio Saffi  Annibale Santore di Santarosa  Ruggero Settimo  II. Vittorio Emanuele  |  |
| Edebiyat ve felsefe |  Giovanni Arrivabene  Cesare Balbo  Giosuè Carducci  Carlo Cattaneo  Felice Cavallotti  Vincenzo Cuoco  Giuseppe Ferrari  Ugo Foscolo  Vincenzo Gioberti  Francesco Domenico Guerrazzi  Giacomo Leopardi  Francesco Lomonaco  Goffredo Mameli  Alessandro Manzoni  Ippolito Nievo  Silvio Pellico  Carlo Pisacane  Gian Domenico Romagnosi  Antonio Rosmini  Francesco Saverio Salfi  |  |
| Karşıtlar |  IX. Pius  Franz Joseph  II. Francis, İki Sicilya Kralı  Klemens von Metternich  Josef Wenzel Radetzky von Radetz  |  |
| Müzeler |  Risorgimento Müzesi (Bologna)  Risorgimento Müzesi (Milano)  Risorgimento Müzesi (Roma)  Risorgimento Müzesi (Torino)  Tricolore Müzesi  |  |
| Diğer |  Altare della Patria  İrredentizm  Kızıl Gömlekliler  Milliyetçilik  Üçüncü Roma  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4415753-8  NKC: ph281874  NLI: 987007283484805171  VIAF: 242720822 
1825'te Papa tarafından ölüme mahkum edilen Angelo Targhini ve Leonida Montanari'nin anısına yazılmış olan tabela
Giorgio Morandi

| Giorgio Morandi |
| --- | --- |
Natürmort, 1956
Genel bilgiler
Doğum adı: Giorgio Morandi
Doğum: 20 Temmuz 1890(1890-07-20) Bolonya, İtalya Krallığı
Ölüm: 18 Haziran 1964 (73 yaşında) Bolonya, İtalya
Uyruk: İtalyan
Alanı: Resim
Sanat eğitimi: Accademia di Belle Arti
Etkilendikleri: Cézanne, Henri Rousseau


Giorgio Morandi (d. 20 Temmuz 1890, Bolonya, İtalya Krallığı – ö. 18 Haziran 1964, Bolonya, İtalya), özellikle natürmort tabloları ile tanınan İtalyan ressam.
Hayatı

Morandi 1890 yılında Bolonya'da doğdu. 1907 yılında Bolonya'da Accademia di Belle Arti'ye (Güzel Sanatlar Akademisi) girdi. Bu okuldaki eğitim 14. yüzyıl resim geleneklerine dayanıyordu. Rembrandt hakkında kitaplar okuyan Morandi gravür yapmaya o günlerde başladı. Sanatının ilk yıllarındaki çalışmalarında Cézanne ve Kübizm'in etkileri görülebilir. 1914 yılında ise fütürist akımına uygun eserler yaratmaya başladı. Aynı yıl Bolonya'da bir ilkokulda resim öğretmeni olarak çalışmaya başladı ve bu işe 1929 yılına kadar devam etti. Bugün bu şehirde Morandi'nin çalışmalarının sergilendiği bir müze yer almaktadır.
1915 yılında, I. Dünya Savaşı'nın çıkmasının ardından orduya yazılan ressam geçirdiği bir sinir rahatsızlığının sonucunda askerlikten ayrılmak zorunda kaldı. Savaş sırasında, hem Cézanne hem de Henri Rousseau'nun eserlerinin etkisiyle Morandi'nin natürmortlarındaki öğeler azalmış ve şekilleri sadeleşmiştir.
1918 ile 1922 yılları arasında Giorgio de Chirico tarafından kurulan Pittura Metafisica akımının etkisinde kaldı. Bu tarihten sonra ise objeleri güç fark edilir renk tonu geçişleriyle çizdiği natürmort kompozisyonları üzerinde yoğunlaştı ve yaşamının sonuna kadar bu tarz tablolar yaptı. Morandi, 1926 ve 1929 yıllarındaki Novecento Italiano sergilerine katıldı. Bir dönem ise faşist bir grup olan Strapaese'nin içinde yer aldı. Ressam 1920'lerde faşist parti taraftarı olmasına rağmen, faşizm karşıtı bazı insanlarla yakın arkadaşlığı sebebiyle 1943 yılında tutuklanmaktan kurtuldu.
1930 yılından 1956 yılına kadar Accademia di Belle Arti'de gravür profesörü olarak görev yaptı. 1948 yılında Venedik Bienali'nde resim dalında birincilik ödülü kazandı. Paris'i ilk kez 1956 yılında ziyaret eden ressama 1957 yılında ise Sao Paulo Bienali'nde büyük ödül verildi.
Anna, Dina ve Maria Teresa isimli üç kız kardeşi olan Morandi, tüm yaşamını onlarla birlikte geçirdi. 20 yaşından ölümüne dek Via Fordazza 36 adresinde ve Grizzana'da ailesine ait kır evinde yaşadı. Sanatçı, Bolonya'da 1964 yılında öldü.
Etkileri

Morandi, döneminin en etkileyici İtalyan ressamlarından biridir. Kariyeri boyunca natürmortlara ve manzara tablolarına yoğunlaşan sanatçının bu eserlerinin dışında birkaç otoportresi de bulunmaktadır. Birbirine benzer şişe ve vazoları ton, resim ve kompozisyon dengesine büyük bir hassasiyetle yaklaşarak çizen Morandi'nin bu eserleri sadelikleri ile dikkat çekmiştir. Ressamın 133 gravürü de bulunmaktadır.
Basit, birbirini tekrar eden motifleri, renkleri ve yüzeyi ekonomik kullanması ile Morandi Minimalizmin önemli öncüllerinden biri kabul edilmektedir. Ayrıca, faşizmin sanatta oluşturduğu yozlaşmadan modernist soyutlamaya yaklaşarak kaçabilmiş birkaç İtalyan ressamdan biridir.
Federico Fellini La Dolce Vita isimli filminde Morandi'nin tablolarına yer vererek ressama olan saygısını göstermiştir.
Cirratulidae

Cirratulidae, Terebellida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Gheorghe Țițeica

| Gheorghe Țițeica |
| --- | --- |
Bir Rumen pulu üzerinde Gheorghe Titeica
Doğum: 5 Ağustos 1873(1873-08-05) Drobeta-Turnu Severin, Romanya
Ölüm: 5 Şubat 1939 (65 yaşında) Bükreş, Romanya
Vatandaşlık: Romanya
Mezun olduğu okul(lar): Bükreş Üniversitesi, Paris Üniversitesi

Kariyeri
Dalı: Matematik
Çalıştığı kurumlar: Bükreş Üniversitesi
Doktoradanışmanı: Gaston Darboux
Doktora öğrencileri: Dan Barbilian
 

Gheorghe Țițeica  (Yayınlarında adını  Georges Tzitzeica  şeklinde yazılmış olarak da kullanmıştır; 4 Ekim 1873, Drobeta-Turnu Severin - 5 Şubat 1939, Bükreş), Rumen matematikçi.
Geometri alanında önemli katkıları olmuş bir matematikçidir. Diferansiyel geometride Rumen ekolünün kurucusu kabul edilir.
Yaşamı

1874'te Drobeta-Turnu Severin'de dünyaya geldi. Bilim, edebiyat ve müziğe ilgisi çok küçük yaşta ortaya çıktı. Keman çalmayı öğrendi ve hayatı boyunca bir hobi olarak müziğe ilgisini sürdürdü.
Bükreş'in 185 km. batısındaki Krayova’da prestijli bir okul olan "Carol I" Ulusal Koleji'ne 1876'da girdi (Günümüzdeki adı Nicolae Balcescu Koleji'dir). Bu kurumun ortaokul bölümünü 1882'de bitirdi ve öğrenimine Bükreş'te öğretmen okulunda devam etmek için burs kazandı. Bükreş'teki öğrenciliği sırasında üniversitede matematik derslerini de takip etti. 1895'te matematik bölümünden mezun oldu ve ertesi yıl Galati'de bir ortaokulda matematik öğretmenliğine başladı. Öğretmen arkadaşları onu Paris'e gidip matematik eğitimine devam etmesi için yüreklendirdiler ve böylece 1897'de Fransa'nın en prestijli yükseköğrenim kurumu olan École Normale Supérieure'a girdi.
1899'da doktorasını tamamlayıp Romanya'ya döndüğünde Bükreş Üniversitesi'nde ders vermeye başladı. 1900 yılında Analitik Geometri profesörü oldu ve hayatı boyunca Bükreş Üniversitesi'nde çalışmaya devam etti. Araştırmaları çoğunlukla geometri ve özellikle de diferansiyel geometri alanındadır. Araştırmacılığının yanı sıra çok başarılı bir eğitimci idi; Romanya'da matematik eğitimine önemli katkıları oldu. Yurt dışında yaptığı seyahatlerde başka ülkelerdeki iyi eğitim uygulamalarının örneklerini gördü. Collège de Sorbonne'da (1926, 1930 ve 1937), Brüksel'de (1926) ve Roma'da (1937) da ders verdi.
1913'te Romanya Akademisi'nin daimi üyesi olmuş ve bu kurumda başkan yardımcılığı, genel sekreterlik gibi önemli görevler üstlenmiştir. Romanya Bilim Derneği, Romanya Matematik Derneği, Bilim Yayma ve Geliştirme Derneği gibi derneklerin de başkanı idi.
1939'da Bükreş'te öldü.
Good-Feel

| --- | --- |
Tip: Özel
Kuruluş: 3 Ekim 2005 (19 yıl önce) (2005-10-03)
Genel merkezi: Kobe, Hyogo, Japonya
Önemli kişiler: Shigeharu Umezaki, Etsunobu Ebisu, Isono Yoshikazu
Çalışan sayısı: 131 (2019)
Web sitesi: good-feel.co.jp
Şirketin logosu
logosu
Good-Feel Co., Ltd. (株式会社 グ ッ ド ・ フ ィ ー ル, Kabushiki-Gaisha Guddo Fīru) Japon video oyunu geliştirme şirketidir. Good-Feel 2005 yılında Japonya, Hyogo'da kuruldu ve Tokyo'da bir üretim tesisi açtı. Ana odak noktaları, yalnızca Japonya'da piyasaya sürülen Nintendo DS için eğitici oyunlardı. İlki 2007 yılında piyasaya sürülen oyunları, küçük çocuklar (anaokulu ve altı) için primerler ile çocuklar ve yetişkinler için İngilizce dil eğitiminden oluşmaktaydı.
Cirrhitichthys

Cirrhitichthys, Cirrhitidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Gheorgheni

| Gheorgheni |
| --- | --- |
Şehir
Gheorgheni belediyesi
Şehir görünümü
  Bayrak Arma 
GheorgheniGheorgheni'nin Romanya'daki konumu
Koordinatlar: 46°43′12″K 25°35′24″D﻿ / ﻿46.72000°K 25.59000°D﻿ / 46.72000; 25.59000
Ülke:  Romanya
İl: Harghita
İdare
 • Belediye başkanı: Tibor Csergő (UDMR)
Yüzölçümü
 • Toplam: 90,17 km²
Nüfus (2021)
 • Toplam: 15.884
 • Yoğunluk: 180/km²
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Resmî site www.gheorgheni.ro
Gheorgheni (Macarca: Gyergyószentmiklós), Romanya'nın Harghita ilinde bulunan bir şehirdir. Şehir, Sekelistan'da il merkezi Miercurea Ciuc'un 57 km kuzeyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 90,17 km² olan kentin nüfusu 1 Aralık 2021 tarihi itibarı ile 15.884'tür.
Kardeş şehirler

Alaverdi, Ermenistan
Baçka Topola, Sırbistan
Békés, Macaristan
17. semt, Budapeşte, Macaristan
Cegléd, Macaristan
Eger, Macaristan
Kiskunmajsa, Macaristan
Siófok, Macaristan
Szigetszentmiklós, Macaristan
Cirrhipathes

Cirrhipathes, Antipathidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.