stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İnsan vücut sıcaklığı
Vücut sıcaklığı ile ilgili önemli durumlar > Bazal vücut sıcaklığı

Bazal vücut sıcaklığı insanın en düşük sıcaklığı olup dinlendiği anda olan uykusunda ölçülen değerdir. Genellikle bazal vücut sıcaklığı bireyin uyandığı ilk anda ölçülmesi gerekmektedir. Bireyin fazla hareket etmemesi ve durağan pozisyonda olması ile ölçülen değerler bazal metabolizma için doğru sonuçlar vermektedir.
Vücut sıcaklığının değişimi ve etkileri > Sıcak durumu ve yan etkileri

44 °C "Büyük olasılık ile ölüm ile sonuçlanması beklenmektedir, fakat literatürde 46,5°C sahip olup kurtulan bireyler de mevcuttur."
43 °C "Normal şartlar altında ölüm olması beklenmektedir, ciddi beyin hasarı gözlemlenir, dolaşım ve solunum sistemleri çökmesi gözlemlenir."
42 °C "Hastanın rengi solgun, kırmızıya dönülmesi görülür. Kan basıncının çok yüksek ya da çok düşük olması gözlemlenebilir, nabzı yükselir."
41 °C "Tıbbı müdahale edilmesi gerekmektedir, nefes alamama, şiddetli baş ağrısı, bayılma, su kaybı ve aşırı terleme gözükür."
40 °C "Ölümcül olma eşiğidir, şiddetli baş ağrısı, bayılma, su kaybı ve aşırı terleme gözükür."
39 °C "Yüksek seviyede terleme, yüksek nabız, nefes almakta zorluk çekme görülür. Epilepsi hastalarında konvülziyon gözükme ihtimali yüksektir."
38 °C "Kendini sıcak hissetme, terleme, susama, açlık hissi, rahatsızlık hissi gözükmektedir.""
Vücut sıcaklığının değişimi ve etkileri > Normal durum

37 °C "Normal sıcaklık değeridir.( 36.22–37.8 °C bu aralıkta olup kişiden kişiye değişiklik göstermektedir.)"
Vücut sıcaklığının değişimi ve etkileri > Soğuk durumu ve yan etkileri

36 °C "Kendini soğuk hissetme, hafif titreme (kimi durumlarda normal sıcaklık değeri olarak kabul edilebilir)"
35 °C " Yoğun titreme görülür, hissizlik ve ciltte morarmalar gözükür."
34 °C  "Aşırı titreme görülür, parmakların hissi, kabiliyeti kaybolur, afallama ve morarma başlar. Davranış değişiklikleri oluşmaktadır."
33 °C "Birey bazı hareketlere tepki veremez, nabzı düşer, zor nefes alma başlar, uykusu gelir, titreme(üşeme) durabilir."
32 °C "Tıbbı müdahale edilmesi gerekir, halüsinasyonlar görülür, aşırı derece uyuma isteği, tamamen afallama, titreme biter ve sıcaklığı algılama kaybolur, çok düşük oranda refleks olabilir ya da olmaz."
31 °C "Etki ve tepki olmaz, bilinç ve algı seviyesi düşer, ciddi kalp problemleri baş gösterir."
28 °C "Ciddi kalp ritim bozuklukları gözükür, nefes almanın durma ihtimali her an için var olup beklenmektedir. Hasta ölü gibi gözükmektedir."
24–26 °C "Büyük ihtimal ile hasta ölümü beklenmektedir. Sebebi dolaşım sistemin ya da solunum sisteminin düzgün çalışmamasından dolayıdır, fakat literatürde 14.2 °C'den kurtarılan bazı hastaların mevcudiyeti de vardır.
Convolvulaceae

Convolvulaceae, Tarlasarmaşığıgiller, Çitsarmaşığıgiller, Kahkahaçiçeğigiller veya Gündüzsefasıgiller; Solanales takımına ait, yaklaşık 58 cins ve 1.880 tür ile temsil edilen, tropikler ve ılıman kuşak başta olmak üzere dünya çapında yayılış gösteren; tatlı patates, cinsaçı ve tarla sarmaşığı gibi bitkileri içeren, bir çiçekli bitki familyasıdır.
Çoğunlukla tırmanıcı, sarılıcı özellikteki; tek veya çok yıllık; otsu veya odunsu bitkilerdir. Kurak bölgelerde yaşayan bazı üyeleri çalı şeklinde, diğer bölgelerde yaşayan bazı üyeleri ise nadiren ağaç şeklinde olabilir (Humbertia, bazı Erycibe türleri ve Yeni Dünya'daki Ipomoea türleri). Tropiklerde yaşayan üyeleri çoğunlukla liana şeklindedir. Ayrıca familyanın, dikenli olan üyeleri ve sucul birkaç üyesi de vardır (Ipomoea aquatica). Familya üyeleri, ormanların tahribatı sonucu ormanlardan geriye kalan alanları kaplamada ve ormanların yenilenmesinde önemli rol oynarlar. Tropiklerde 35 m'ye kadar tırmanan örnekleri vardır. Familya bitkilerinin çoğunlukla beyaz, pembe, mor veya fuşya renkli; huni biçiminde, düzgün çiçekleri vardır. Çiçeklerin taç yaprakları bitişiktir ve taç yaprakların arasında 5 adet belirgin bant vardır. Gösterişli çiçekleri ve hoş kokuları sayesinde böceklerin ilgisini çekerler çoğunlukla arılar aracılığıyla tozlaşırlar. Ayrıca güveler, kuşlar ve yarasalar aracılığıyla da tozlaşan üyeleri vardır. Familya bitkilerinde çoğunlukla süt boruları bulunmaktadır. Genellikle sürgünleri ve rizomları ile vejetatif olarak çoğalırlar. Bazı familya üyelerinde klorofil ve gerçek yapraklar bulunmaz, kökler emeç şeklini alır. Bu özellikteki üyeler başka bitkiler üzerinde parazit olarak yaşarlar (Cuscuta).
Bazı familya üyeleri müshil etkilerinden dolayı halk arasında jalap adıyla kullanılmaktadırlar (Ipomoea purga). Bazı familya üyeleri halüsinojenik etkilere sahiptir. Bu etkiler çoğunlukla liserjik asit amid türevi alkaloitlerden kaynaklanmaktadır. Bu etkiye sahip türler uyuşturucu, uyarıcı olarak kullanılmaktadır (Argyreia nervosa, Ipomoea violacea ve Turbina corymbosa). Familyaya ait Ipomoea batatas (tatlı patates) türünün geniş çapta tarımı yapılmaktadır. Ipomoea aquatica (su ıspanağı) türü de gıda olarak tüketilmektedir. Ayrıca familya üyeleri süs bitkisi olarak da geniş çapta kültüre alınmıştır (Convolvulus, Ipomoea, Jacquemontia cinsleri). Bazı üyeleri tarım zararlısı olarak kabul edilir, istilacı türlerdir (Convolvulus arvensis). Familya, Yeni Dünya'daki tırmanıcı bitkiler barındıran familyalar arasında, yaklaşık 750 tür sayısı ile ikinci sıradadır. Familyanın bütününde yaklaşık 1.500 tırmanıcı tür vardır.
Sınıflandırma > Tarihçe

Familya bitkilerine ait ilk botanik tasvirlerine Leonhart Fuchs'un "New Kreüterbuch" (1543) adlı eserinde rastlanır. Bu eserde Calystegia sepium ve Convolvulus arvensis bitkileri tasvir edilmiştir. Familyanın ismi, tip cinsi olan Convolvulus'tan gelmektedir. Latince "convolvere" dolaşmak anlamındadır. Bu, bitkilerin sarılıcı, tırmanıcı yapısına bir atıftır. Carl von Linné, Plantarum (1753) ve Genera Plantarum (1754) adlı eserlerinde; Convolvulus, Cressa, Cuscuta, Evolvulus, Ipomoea ve Porana olmak üzere familyaya ait 6 cinsi tanımlamıştır. Antoine-Laurent de Jussieu 1789 yılında bu cinsleri Convolvulaceae familyası olarak sınıflandırmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Zamanla familyanın iç sistematiği konusunda farklı görüşler ortaya çıkmıştır. Jacques Denys Choisy tarafından 1833'ten 1844'e kadar üç yayında sunulan ve 1845'te tekrar özetlenen familyanın sistematiğinde, familya 4 oymağa ayrılmaktaydı. Bunlar "Argyreieae, Convolvuleae, Dichondreae ve Cuscuteae" oymaklarıydı. Erycibe cinsi, familyadan çıkarılmış ve ayrı bir familya olarak "Erycibaceae" şeklinde sınıflandırılmıştı. Flora Brasiliensis'teki August Progel gibi diğer editörler de Cuscuta cinsini familyadan bağımsız ayrı bir familya olarak "Cuscutaceae" yayınlamışlardı. George Bentham ve Joseph Dalton Hooker ise Solanaceae familyasını da Convolvulaceae familyası içerisine dahil etmişlerdi.[kaynak belirtilmeli]
1893'e gelindiğinde Hans Gottfried Hallier, familyayı "Echinoconeae" (dikenli polenliler) ve "Psiloconeae" (dikensiz polenliler) olarak ayıran başka bir sistematik sınıflandırma sundu. Ayrıca bu grupları "Cuscuteae, Wilsonieae, Dichondreae, Erycibeae, Poraneae, Dicranostyleae, Convolvuleae, Ipomoeeae ve Argyreieae" oymaklarına ayırdı. Bu oymakların çoğu 20. yüzyıla kadar tanındı; ancak türlerin bu oymaklara atanması sıklıkla değişti. Geleneksel yöntemlere dayalı en son familya sistemi, Daniel Frank Austin'in 1973'te sunup 1998'de yeniden revize ettiği çalışmalara dayanmaktadır. Moleküler biyolojik çalışmalar sonucunda "Echinoconeae" grubunun monofiletik bir grup olduğu kanıtlanmıştır. Bununla birlikte, Saša Stefanović, Daniel Frank Austin ve Richard Olmstead'in familya ile ilgili 2003 yılında yayınlanan son sınıflandırmasında bazı oymaklar çözülmüş ve yeni oymaklar halinde yeniden düzenlenmiştir.[kaynak belirtilmeli]
Sınıflandırma > Güncel sınıflandırma > Dış sistematik

Convolvulaceae familyası ile Patlıcangiller familyası kardeş taksonlardır. Her iki familya da Hydroleaceae, Sphenocleaceae ve Montiniaceae familyaları ile monofiletik bir takson oluştururlar.
Sınıflandırma > Güncel sınıflandırma > İç sistematik

Convolvulaceae familyası yaklaşık 60 cins içermektedir. 2003 yılında, Saša Stefanović, Daniel Frank Austin ve Richard Olmstead; bu cinsleri, on iki oymakta, familyanın filogenetik temelli sistematiğinde sınıflandırdılar. Bu sınıflandırmada Merremieae sisteme yalnızca geçici olarak yerleştirildi ve Dichondreae içindeki bazı cinsler yalnızca geçici olarak dahil edildi ve geleneksel olarak tanınan alt familyalardan sadece ikisi; Humbertioideae (tek cins içerecek şekilde: Humbertia) ve Convolvuloideae (geriye kalan tüm cinsleri içerecek şekilde) tanındı. Porana cinsinin bu araştırmalarla tek tür içermediği kanıtlandı, geleneksel kapsamda kendisine ait türlerin bazıları Dichondreae oymağında, diğerleri Cardiochlamydeae oymağında yer almaktaydı. 2006 yılında yayınlanan eski "Poraneae" oymağının bir revizyonunda, Porana cinsi Dichondreae oymağına atandı, diğer türler Cardiochlamyeae alt familyasının diğer cinslerine atandı.[kaynak belirtilmeli]
Oymaklar arasındaki ilişkiler 2003 yılında tam olarak açıklığa kavuşmadı, aşağıdaki kladogram, bireysel gruplar arasındaki 2003 yılına ait varsayılan evrimsel ilişkileri gösteriyor.[kaynak belirtilmeli]
Kahkahaçiçeğigiller alt familyaları listesi
Kahkahaçiçeğigiller oymakları listesi
Kahkahaçiçeğigiller cinsleri listesi
Sınıflandırma > Evrim

Humbertia cinsi ayırt edici olarak familyanın geri kalanıyla kardeş bir cinstir. Familyanın geri kalanı içinden Porana ve Erycibe cinsleri de ardışık kardeş taksonlardır. Özellikle Erycibe cinsi üyeleri, diğer familya üyelerinden oldukça farklı gözükmektedirler. Merremia (kısmen) ve Convolvuleae, Cressa ve Porana cinsleri polifiletik gruplardır. 6.800 baz çifti sıralanmış olmasına rağmen Cuscutoideae alt familyasının pozisyonu tam anlamıyla net değildir. Familya üyelerinin mitokondrileri, kloroplastik 50S ribozomal protein L2 içermektedir, intronları yoktur. Bazı türlerin kromozom sayısı şu şekildedir: Ipomoea batatas (tatlı patates) türünün kromozom sayısı 2n=6x=90'dır. Bu bitkinin hexaploid kromozomlu olduğunu ve temel kromozom sayısının x=15 olduğunu göstermektedir. I. tabascana ve I. tiliacea türleri 2n=4x=60 kromozom sayısına sahip tetraploid bitkilerdir.
2018 yılı itibari ile familyanın tanımlanmış en eski tarihli üyesi Ipomoea meghalayensis türüdür (58,7-55,8 milyon yıl). Familyanın Doğu Gondvana orijinli olduğu düşünülmektedir. Familyanın temel taksonlarının tamamı Eski Dünya'dadır. Buna Madagaskar dahil ancak Afrika Anakarası dahil değildir. Familyanın en eskisi olan Ipomoeea oymağı içinde; Yeni Dünya’da bir köken grup ve birkaç tür olmasına karşın, kalan kısmın çoğunun kardeş grupları Eski Dünya’ya aittir ve sonraki üç köken grup büyük oranda Afrika-Madagaskar bölgesine aittir. Birkaç küçük köken grup da Avustralya’ya aittir. Familyanın yaşı ile ilgili 3 farklı tahmin vardır: Bağlı olduğu üst gruptan farklılaşma gösterip ayrılmasının, 68 milyon yıl, 70-47,8 milyon yıl veya 56,5 milyon yıl önce olduğu şeklinde. Convolvulus cinsinin gen merkezinin ise Irak, İran ve Türkiye olduğu düşünülmektedir. Irak, İran ve Türkiye'de bu cinse ait birçok endemik tür bulunmaktadır. Sadece Türkiye'de cinse ait 9 endemik tür tespit edilmiştir.
Dağılım ve Habitat > Dağılım

Familya bitkileri dünya genelinde, özellikle de tropiklerde ve ılıman kuşakta çok geniş miktarda yayılış gösterirler ancak esas olarak türlerin %90'ı tropiklerde bulunmaktadır. Ilıman bölgelerde ve daha az yağış alan tropikal bölgelerde sıklıkla yavaş büyüyen otlar veya çalılar şeklindedirler, bu bölgelerde çimenli veya taşlı toprakları tercih ederler. Bazı üyeleri kum tepelerinde (Calystegia ve Ipomoea türleri), tuzlu bataklıklarda (Cressa, Wilsonia), yarı çöl iklimlerinde bulunur (özellikle Convolvulus) veya tırmanıcı olarak başka bitkiler üzerinde yaşar (Cuscuta), Ipomoea aquatica türü durgun sular içerisinde yetişir. Nemli tropiklerde genellikle otsu, tırmanıcı bitkiler şeklindedirler, çalılıklarda veya orman kenarlarında yetişirler ve bu bölgelerde 35 m boy ile orman örtüsüne ulaşan, odun gövdeli, liana şeklindeki türlerine de sıklıkla rastlanır. Familya bitkileri genellikle düşük rakımlarda yaşasalar da 3.000 m yükseklikte yaşayabilen türleri de vardır.
Familyaya ait en eski polen fosilleri, Eosen dönemine aittir. Bunlar Afrika'da bulunan Calystegiapollis microechinatus türünün polen fosilleridir. Ayrıca Orta Eosen'de Brezilya'da Perfotricolpites digitatus türünün polen fosillerine de rastlanılmıştır. Antarktika'da da benzer polen fosilleri bulunduğundan dolayı, familyanın Antarktika üzerinden Avustralya'ya kadar geldiği sanılmaktadır. Wilsonia cinsi bugün Avustralya'ya endemiktir; ancak Miyosen ortalarında Yeni Zelanda'daydı. Familya üyelerinin kıtalara göre dağılımına bakıldığında; dağılımı sadece Amerika ile sınırlı 10 cins, dağılımı sadece Afrika ile sınırlı 13 cins ve dağılımı sadece Asya ile sınırlı 10 cins bulunmaktadır. Geri kalan familya üyeleri Dünya'nın dört bir yanına dağılmıştır. Convolvulus cinsi Akdeniz havzasında yayılış gösterir. Calystegia cinsi ise genellikle ABD'nin batı sahillerinde bulunur, ayrıca Avrupa'da da yetişen birkaç türü vardır. Ipomoea ve Merremia cinsleri çoğunlukla tropikal Amerika'da bulunsalar da Afrika ve Asya'da da yaygındırlar. Evolvulus ve Jacquemontia cinsleri çoğunlukla Amerika'da bulunur. Argyreia, bir Asya cinsidir. Ipomoea, Merremia, Turbina, Operculina cinsleri Afrika'da bulunabilir, ayrıca Astripomoea, Hildebrandtia, Nephrophyllum gibi endemik Afrika cinsleri de vardır. Humbertia, Madagaskar'a endemik olan çok farklı bir cinstir. Amerika ve Afrika'nın tropikal ormanlarında Calycobolus, Neuropeltis, Erycibe ve Maripa gibi cinslere rastlanır. Familya üyeleri temelde insanlar tarafından dünyanın dört bir tarafına yayılmış olmalarına rağmen endemizm oranları çok yüksektir.
Ekoloji > Etkileşimler ve işbirlikleri

Spermophagus isimli bir tohum böceği cinsinin larvaları, familya bitkilerinin tohumlarıyla beslenir ve bu tohum böceği cinsi, öncelikle Fabaceae bitkilerini konak olarak kullanmasına karşın, Eski Dünya'da Convolvulaceae ile aşağı yukarı eşzamanlı yayılış göstermiştir. Megacerus gibi diğer tohum böceği cinsleri de Convolvulaceae için tohum yiyicilerdir.
Bazı yaprak bitlerinin olgun savunma bezlerinde, bitkideki seskiterpenler, triterpen saponinlere dönüşür.
Convolvulaceae'deki (Ipomoea ve Turbina gibi) ergolin alkaloidlerini, işbirlikçi askuslu Clavicipitaceae mantarları (Periglandula ipomoeae gibi) sentezliyor gibi görünmektedir ve ayrıca ilgili bileşikler bu mantarların gözlendiği dokularda bulunmaktadırlar. Bu mantarlar en azından bazen yalnızca yaprak yüzeyinde yetişirler. Bir indolizidin alkaloidi olan swainsonin, bazı Convolvulaoideae üyelerinde, diğer askusklu mantar işbirlikçiler (Chaetothyriales'deki) tarafından sentezlenmektedir. Cuscuta, endomikorizal işbirliği oluşturma yeteneğini kaybetmiştir.
1946 Türkiye genel seçimleri

1946 Türkiye genel seçimleri, 21 Temmuz 1946 tarihinde 8. dönem milletvekillerini belirlemek için yapılan genel seçimlerdir. 5 Haziran'da Milletvekili Seçim Yasası değiştirilmiş ve Cumhuriyet tarihinde ilk defa tek dereceli seçim esasında gerçekleştirilmiştir.
Cumhuriyet Halk Partisi 397, Demokrat Parti 61 ve bağımsızlar 7 milletvekilliği kazandı.
Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk çok partili genel seçimi olan bu seçim adli denetim dışında, açık oy, gizli sayım ve liste usulü çoğunluk sistemi esasına göre yapıldı. (açık oy - gizli tasnif) Bu usulsüzlüklerinden dolayı "şaibeli seçim" şeklinde de anılmıştır. Bu genel seçim ile TBMM 8. dönem milletvekilleri seçilmiştir.
Seçimlerde ilk kez aday esaslı blok oy sistemi uygulanmıştır. Bu sistemle beraber her vilayetin bir de seçim çevresi olmaktadır. Her 40 bin yurttaş için bir milletvekili seçilirken, herhangi bir ilin nüfusunun 40 binin altında olması halinde o ile bir milletvekilliği tahsis edilmekteydi. Nüfusu 40 binin üzerindeki iller için milletvekili sayıları ise şöyle belirtilmişti:
Nüfusu 55.000'e kadar olan iller: 1 milletvekili
Nüfusu 55.001-95.000 arası: 2 milletvekili
Nüfusu 95.001-135.000 arası: 3 milletvekili
Nüfusu 135.001-175.000 arası: 4 milletvekili
Arka plan > Genel seçimlerin erkene alınması kararı

5 Haziran 1946 tarihinde Milletvekili Seçim Kanunu değiştirilmiş, 10 Haziran'da da 2'ye karşı 383 oyla seçim kararı alınmıştır. 3 Temmuz'da, seçimlerin 21 Temmuz'da yapılacağı duyuruldu. Ülke genelinde 20.112 seçim bürosu oluşturuldu.
Kampanya dönemi > Cumhuriyet Halk Partisinin kampanyası

Bakanlar 27 Haziran'da seçim bölgelerine doğru yola çıktılar. 6 Temmuz'da İzmir'de Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel için verilen bir eğlencede iki karşıt partili öğrenci birbiriyle kavga etti. 8 Temmuz'da Başbakan Şükrü Saraçoğlu ilk seçim konuşmasını radyodan yaptı. 15 Temmuz'da Hasan Saka Trabzon'da seçim çalışmalarını yürüttü. 17 Temmuz'da İsmet İnönün radyodan halka seslendi. 19 Temmuz'da İsmet İnönü  63 ilde adaylarını ilan etti.
Kampanya dönemi > Demokrat Partinin kampanyası

16 Haziran 1946 tarihinde Demokrat Parti seçime katılma kararı aldı. 27 Haziran'da Mareşal Fevzi Çakmak'ın bağımsız aday olarak Demokrat Parti listesinde yer alacağı açıklandı. Teşkilatlanmasını tam olarak tamamlayamayan parti seçim döneminde teşkilatlanmasını da hızlandırdı. 29 Haziran'da Celal Bayar Adana'dan seçim çalışmalarına başladı Osmaniye, Ceyhan, Tarsus ve Mersin'de büyük ilgiyle karşılanan Bayar buradan Ankara'ya döndü. 13 Temmuz'da İzmir'de 8bin kişilik bir miting düzenlendi; aynı gün İstanbul'da Fevzi Çakmak'ı 20bin kişi karşıladı 15 Temmuz'da Celal Bayar İzmir'de 30bin kişinin katıldığı bir miting düzenlerken, Refik Koraltan da Hatay'da seçim çalışmalarını yürüttü. Aynı gün Bayar Ödemiş'e gitti. 17 Temmuz'da İstanbul, Ankara, Aydın, Manisa, Erzurum, Erzincan, Denizli, Ordu, Kocaeli, Çankırı, Bilecik, Bursa, İzmir ve Konya adaylarını ilan etti. Aynı gün Bayar ve Menderes Aydın'da seçim çalışmaları gerçekleştirdi. Bayar aynı gün Bergama'ya, 19 Temmuz'da da Balıkesir'e ve Bursa'ya geçti; 20 Temmuz'da İstanbul'a geldi
Balıkesir, Bursa ve İstanbul'u kapsayan seçim gezileri yapmıştır. Fevzi Çakmak İstanbul'da bir takım geziler yapmıştır. Seçimlerden bir gün önce hükûmetin baskıları nedeniyle Urfa'da seçimlere katılmayacağını bildirmiştir.
Kampanya dönemi > Milli Kalkınma Partisinin kampanyası

17 Haziran 1946 tarihinde Milli Kaklkınma Partisi seçimlere katılma kararı aldı 17 Temmuz'da İstanbul adaylarını ilan etti. 18 Temmuz'da İzmir, Kırklareli, Tekirdağ, Niğde, Amasya, Urfa, Adana, Zonguldak, Kocaeli  adaylarını açıkladı.
Kampanya dönemi > Diğer partiler

13 Temmuz'da Türkiye İşçi ve Çiftçi Partisi İstanbul ve İzmir'de Liberal Demokrat Parti ve Yalnız Vatan İçin Partisi  İstanbul'da adaylarını açıklamıştır. Sosyal Demokrat Parti seçimlerden 1 gün önce seçime katılmayacağını ve bağımsız adayları destekleyeceğini açıkladı.
Kampanya dönemi > Nevzat Tandoğan'ın intiharı

Ankara Cinayeti olaylarıyla ismi anılan Nevzat Tandoğan 9 Temmuz'da intihar etti.
Oy verme

Seçmenler 21 Temmuz 1946 günü saat 8.00 ila 19.00 arasında oy kullanma işlemlerini gerçekleştirdiler 22  yaşını geçmiş her Türk vatandaş oy kullanma hakkına sahiptir.
Sonuçlar

Seçim sonuçlarına ait verilere ulaşılamamaktadır. Aşağıdaki verilerde milletvekillerinin seçim mazbatalarından alınan veriler TÜİK'in 1950, 1954 ve 1957 yıllarındaki seçimleri hesaplarken kullandığı yöntemle hesaplanarak düzenlenmiştir. Kayıtlı seçmenler ve seçime katılan seçmenlere ait veriler yine mazbatalardan alınmış ve dönemin içişleri bakanının açıklamalarıyla düzenlenmiştir. Eskişehir, Kütahya ve Afyon sonuçları CHP bölge müfettişlerinin inceleme sonuçlarından alınmıştır.
1946 genel seçimlerinin sonuçları:
|  | Toplam |
| --- | --- |
Kayıtlı seçmen sayısı: 8.551.549
Kullanılan oy: 6.373.543
Geçerli oy: 6.373.543
Katılım oranı (%): 74,53
Seçim Bürosu: 20.112
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| Parti | Parti | Genel Başkan | Oy | % | +/– | Sandalye | +/– |
|  | Cumhuriyet Halk Partisi | İsmet İnönü | 4.150.000~ | 85,4 |  14,6 | 397 |  91 |
|  | Demokrat Parti | Celâl Bayar | 1.800.000~ | 13,1 | Yeni | 641 | Yeni |
|  | Milli Kalkınma Partisi | Nuri Demirağ | 40.000~ | 0.6 +/- | Yeni | 0 | — |
|  | Liberal Demokrat Parti | Kazım Demiraslan | 2.858 | 0,04 | Yeni | 0 | — |
|  | Türkiye İşçi ve Çiftçi Partisi | Ethem Ruhi Balkan | 134 | 0,00 | Yeni | 0 | — |
|  | Yalnız Vatan İçin Partisi | Yaşar Çimen | 77 | 0,00 | Yeni | 0 | — |
|  | Bağımsızlar | Bağımsızlar | 350.000~ | 5.5~ | — | 4 | 3 |
| Toplam | Toplam | Toplam | 6.373.543 | 100 |  | 465 |  |
1 4 milletvekili Demokrat Parti listesinden bağımsız olarak seçildi.
Sonuçlar > CHP'nin aldığı oy

Mazbatalardan alınan verileri incelediğimizde oyların sadece CHP'ye ait olduğunu bilmemizin kesin olduğu 55 ildeki verilerde CHP 3.891.654 oy almıştır. Buna Burdur, Denizli, Kayseri, Maraş, Muğla ve Sinop'ta seçilen CHP'li vekillerin oyları (214.209) da eklendiğinde. CHP'nin 61 ilde en fazla 4.105.663 oy aldığı anlaşılmaktadır. Bu da oy kullanan seçmen sayısının yaklaşık %65'ine denk gelmektedir. Bu verilere göre CHP'nin  en az %65 oy aldığını söyleyebiliriz
Sonuçlar > DP'nin aldığı oy

Mazbatalardan alınan verileri incelediğimizde oyların sadece DP'ye ait olduğunu bilmemizin kesin olduğu Çanakkale ve İçel verilerinde DP 96.127 oy almıştır. Buna CHP müfettişlerinin Afyon, Eskişehir ve Kütahya raporlarındaki veriler (166.112), Cumhurbaşkanlığı arşivinde bulunan Aydın, İstanbul, Niğde ve Çankırı'daki seçimlere dair notlar (228.108) ve gazetelerden alınan 15 ilin sonuçları eklendiğinde 24 ilde yaklaşık 1.051.086 oy aldığı tesit edilmiştir. Bu da oy kullanan seçmen sayısının yaklaşık %17'sine denk gelmektedir. Bu verilere göre DP'nin en az %17 oy aldığını söyleyebiliriz.
Demokrat Partinin kurucularından Adnan Menderes bu seçimlerde seçim sisteminin izin vermesi sayesinde Aydın iliyle birlikte Kütahya ilinden de milletvekili adayı oldu. Aydın'daki seçimlerle milletvekili seçilemeyen Menderes, Kütahya'dan seçilerek milletvekili olabildi.