stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kuzey Haçlı Seferleri
Livonyalılara Haçlı Seferleri > Estonya'lılara Karşı Seferler (1208–1224)

1208'e gelindiğinde Alman Haçlılarının Estonyalilara karşı çok daha güçlü oldukları ortaya çıktı. Estonyalilar bu tarihte 8 büyük ve birkaç küçük yerel hükümdarlığa bölünmüşlerdi; bunlardan her biri birkaç ileri gelen tarafından idare edilmekteydi ve bu ileri gelenler arasında çok sinirli birlik ve beraberlik bulunmaktaydı. 1208-1227 döneminde Alman haçlıları ve değişik müttefiklerin oluşturdukları savaş birlikleri Livonya, Kuzey Lagalya ve Estonya hükümdarlık bölgelerini savaş akınları ve talan ile kasıp kavurdular. Bu savaş akınlarında Livonya'lilar ve Latgalya'lilar normal olarak çok kere Alman Haçlılarının müttefiki idiler. "Polotsk" ve "Pakovi" hükümdarlık bölgeleri bazen Haçlılar tarafında bazen de onlar aleyhinde olan tarafta idiler. Estonya hükümdarlık bölgelerinin anahtar merkezleri olan müstahkem tepe kaleleri Haçlı çapulcu birlikleri tarafından birkaç kere kuşatmaya ve bazen ele geçirilip talan edilmeye uğradılar. 1213'e gelince her iki taraf da savaş ve talandan usanmıştı. 1213-1215 döneminde her iki taraf da bir ateşkes uyguladılar. Fakat bu ateşkes doneminden politik olarak nispeten birlik ve beraberlik içinde bulunan Alman Haçlılar daha iyi hazırlanarak daha çok faydalandılar. Estonyalılar çok gevsek olan müttefikliklerini pekiştirerek bir merkezlestirilmiş ülke ve devlet idaresi haline gelemediler ve değişik Estonya hükümdarlıkları arasında olan anlaşmazlıklar ve hatta ufak çatışmalar devam etti.
Ateşkes böylece sonuçsuz kaldı ve Estonya toprakları üzerindeki keşmekeş yeniden başladı. 21 Eylül 1217'de "Viljandi (Fellin)"  yakınlarında Estonyalilara ve Alam Haçlılara arasında yapılan muharebe bu sava surecinde çok karar verici oldu. Bu muharebede Livonyalı idareci "Kaupo" öldürüldü. Ama muharebeyi Estonyalılar kaybettiler. Estonyalılarain Haçlılara karşı direnişinde merkezi rolü oynayan; Estonyaliların bir nebze birleşik hareket etmesini sağlayan ve 1211'den itibaren Alman kronikcilerinin eserlerinde ismi gecen bir Estonya hükümdarlık ilerigeleni olan "Lambitu" da bu muharebede öldürüldü.
Her ikisi de Hristiyan olan Danimarka Krallığı ve İsveç Krallığı Baltık Denizi'nin doğusunda toprak edinmek için fırsat kollamaktaydılar. Estonyalilarin  "Viljandi (Fellin) Muharebesi" yenilgisi bu iki açgözlü Hristiyan krallığına, bu hedeflerine erişebilmek için imkân ve fırsat sağladı. 1219'da Danimarka Kralı II. Valdemar Danimarka donanması ile Estonya şehri olan (günümüzde Estonya başkenti Tallinn olan)   Lindanisse'ye bir çıkartma yapıp bu şehri eline geçirdi. Estonya'lilarla Danimarkalilar arasında yapılan "Lindanisse Muharebesi"nden sonra Danimarkalilara bu şehirde bir kale inşa edilip bu mevkiye yerleştiler. 1220'de İsveç Kralı bati Estonya'ya pek basarili olmayan denizden bir akın yaptı. 1220'de ve 1221'de Estonyalilar Danimarkalilar elinde bulunan Lindanisse kalesine hucum edip kaleyi kuşattılar ama her iki defa da başarısız kalıp kaleyi ellerine geçirmediler. Bu kaleyi askeri us olarak kullanan Danimarkalilar sonunda Kuzey Estonya'nin tumunu kontrol altına aldılar.
Eski Prusyalılara Karşı Haçlı Seferleri > Leh Masovya'lı Dük Konrad'ın Seferleri

Leh Masovya Dükü olan I. Konrad 1219'da ve 1222'de genellikle Lehlerden oluşan Haçlı ordularıyla pagan olan Eski Prusyalıları Hristiyanlığa dönüştürme amacıyla Prusya'yi fethetmek için iki Haçlı seferi düzenledi ve her ikisinde de amacına ulaşamadı. Prusya'nin birinci piskoposu olan Oliva'lı Christian'ın tavsiyelerine uyarak 1220'de "Dobrzyn veya Dobrin Tarikatı" adını verdiği Haçlı seferi yapmaya daima hazır olacak keşiş statülü savaşçılardan oluşan bir askeri tarikat kurdu. Bu savaşçılar tarikatı da eski Prusya'lılara karşı yaptığı hücumlarda etkisiz kaldı. Dük I. Konrad'ın bu tarikat savaşçı şövalyelerini da kullanarak eski Prusyalılar üzerine yaptığı hücumlar, pagan olan  eski Prusyalılar tarafından geri püskürtüldüğü gibi, bu hücumlar Haçlıların eline zaten geçmiş olan Culmerland (Chełmno Arazisi) üzerine eski Prusya'lıların intikam almak emeliyle karşı hücumlar yapmalarına da neden oldular.
Devamlı eski Prusyalı hücumlarına maruz kalan Dük Konrad Mosavya Düklüğü'nün Chełmno Arazisi sınırlarında istikrar sağlanmasının elzem olduğuna karar verdi. Bu bölge Masovyalı Lehler tarafından 10. yüzyılda fethedilmişti. Ama hala bu sınır bölgesinde paganlar hala yerleşik olarak yaşamaktaydılar. Yerleşik olarak yaşayan paganlar arasında Peski Prusya'lılar, Totvingia'lılar ve Litvanya'lılar vardı ve sınırları daha iyice tanımlanan komşu bölgeler bulunmamaktaydı. Dük Konrad sınırda istikrarı sağlamak için yeterli ve yetenekli bir ordusu bulunmadığını anlamıştı. Dük Konrad bu askeri zayıflığını gidermek için Töton Şövalyeleri'ni Masovya'ya gelip orada üslenmeye ve buradan pagan olan yerli Prusyalıları zorla Hristiyanlığa dönüştürmek üzere hücumlar yapmaya davet etti.
Eski Prusyalılara Karşı Haçlı Seferleri > Töton Şövalyeleri Tarikatı Devleti ve Haçlı Akınları

Ana madde: Töton Şövalyeleri
Ana madde: Töton Tarikatı Devleti
Eski Prusyalılara Karşı Haçlı Seferleri > Eski Prusyalılara Karşı Akınlar ve Devletin Kurulması

Bu desteği sağlamak icin Baltik kiyilarina gelen ve Masovya duklugunde yerleşim Haçlı seferlerine baslayan Alman asıllı Töton Şövalyeleri Tarikatı haçlı ordusu önce eski Prusyalıları yenik düşürüp; onların topraklarını eline geçirip onları Hristiyanlığa dönüştürdü.
1236'da Livonyalı Kılıç Kardeşleri şövalyeleri Samogityalilara karşı yaptıkları Haçlı seferinde Saule Muharebesi'nde gayet büyük bir yenilgiye uğrayıp hemen hemen elimine edildiler ve geriye kalan Livonyalı şövalyeler "Livonyalı Tarikati" ismi ile Töton Şövalyeleri'nin bir kısmı haline girdi. Bu arada Töton Şövalyeleri Estonya'da ortaya çıkan birçok isyanı da bastırmıştı. Bu gelişmeler sonunda Töton Şövalyeleri Tarikati Baltık Denizi kıyılarında  büyükçe araziler üzerinde politik kontrol edebilir bir duruma geçmişti.
Eski Prusyalılara Karşı Haçlı Seferleri > Litvanya'lılara Karşı Haçlı Akınları

1253'te tahta geçtikten hemen sonra Litvanya Kralı Mindaugas kraliçesi ile birlikte Hristiyan olarak vafiz edilmeye kabul etmişti ve bundan dolayı ülkesi olan Litvanaya'nin Töton Şövalyeleri Haçlı hücumlarına maruz kalmayacağını beklemekteydi. Fakat ülkenin çoğunlugunun hala pagan olduğu bahanesi Töton Şövalyeleri Haçlı seferleri Litvanya'ya olan Haçlı akınlarında devan etti.
Töton Şövalyeleri'nin akınları Litvanyalıları pagan inançlarından vazgeçirip Hristiyan olmalarını amaçlarında başarısız kaldılar. Litvanya'nin resmen Katolik Hristiyan olduğunun ilanı 1386'da Büyük Duk Jogaila'nin 11 yasında olan Polonya Kraliçesi Polonya'li Jadwida ile evlenmesi ile oldu. Fakat Litvanya resmen Katolik Hristiyan olarak ilan edilmesinden sonra bile Töton Şövalyeleri'nin bu ülke arazilerine karşı Haçlı akınları devam etti. Bu akınlara ancak 1410'da Lehler, Litvanyalılar'in ve Tatarlar, Eflaklilar ve Ceklerin desteği ile Töton Şövalyeleri Haçlı ordusunu Grunwald Muharebesi'nde büyük bir hezimete uğratmasına kadar devam etti.
Ortodoks Hristiyan Rus Prensliklerine Karşı Haçlı Akınları

Kuzey Haçlı Seferleri serisine ek olarak kabul edilebilecek en son Haçlı akınları Ortodoks Hristiyan olan Ruslara karşı yapılan ve onları Katolik Hristiyanlığa dönüştürme amaçlı Haçlı seferleridir.
Töton Şövalyeleri Tarikatı daha doğuda bulunan ve Ortodoks Hristiyan olan Rus Prensliklerine, (özellikle Pskov Cumhuriyeti ve Novgorod Cumhuriyeti'ne de onları Katolik Hristiyanlığa dönüştürme amacı ve bahanesi ile Haçlı akınları tertip etti. Onların bu girişimleri Papa IX. Gregorius tarafından tasdik edildi. Bu Haçlı seferleri sırasında 1242'de Novgorod Prensi Aleksander Nevsky komutasındaki Ruslarla yapılan Buz Muharebesi bu seferde Töton Şövalyeleri'nin yenik düşmesi onların bu girişimine büyük bir set çekmiş oldu.
Bu dönemde İsveç Krallığı da, bazen papanın tasdiki ile, Rus Ortodoks Novgorod Prensliği'ne karşı birkaç Haçlı akını yapmıştır.
Yak. 1200'de Baltık Denizi sahillerinde yerleşik kavimler
1219'da İskandinavya Haritası
Sigulda yıkık kalesi kalıntısı.
Tērvete kalesinin üzerinde bulunduğu tepe 2010.
1240'ta Töton Şövalyeleri Pakov'da. Direktor Sergei Eisenstein'in Aleksander Nevsky filminden bir sahne.
Yolüstü, Elazığ

| Yolüstü |
| --- | --- |
Köy

YolüstüYolüstü'nün Elazığ'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Elazığ
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 849 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 158
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0424
İl plaka kodu: 23
Posta kodu: 23350
Yolüstü, Elazığ ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1902 yılı kayıtlarında Havug, 1928 yılı kayıtlarında ise Havik olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Elazığ il merkezine 50 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 158
2020: 150
2019: 135
2018: 146
2017: 134
2016: 150
2015: 148
2014: 169
2013: 176
2012: 188
2011: 192
2010: 209
2009: 237
2008: 243
2007: 249
2000: 238
1990: 475
1985: 512
Beşoluk, Elazığ

| Beşoluk |
| --- | --- |
Köy

BeşolukBeşoluk'un Elazığ'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Elazığ
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1029 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 46
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0424
İl plaka kodu: 23
Posta kodu: 23370
Beşoluk, Elazığ ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Hamîdî olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Elazığ il merkezine 20 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 46
2020: 47
2019: 58
2018: 69
2017: 33
2016: 35
2015: 33
2014: 36
2013: 36
2012: 31
2011: 36
2010: 49
2009: 56
2008: 44
2007: 30
2000: 163
1990: 118
1985: 124
Erbildi

| Erbildi |
| --- | --- |
Köy

ErbildiErbildi'nin Elazığ'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Elazığ
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1077 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 92
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0424
İl plaka kodu: 23
Posta kodu: 23370
Erbildi, Elazığ ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1902 ve 1928 yılı kayıtlarında Hacıseli olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Elazığ il merkezine 27 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 92
2020: 111
2019: 114
2018: 131
2017: 102
2016: 110
2015: 135
2014: 174
2013: 372
2012: 82
2011: 96
2010: 119
2009: 106
2008: 112
2007: 62
2000: 181
1990: 208
1985: 202
Çayırbaşı, Bitlis

| Çayırbaşı |
| --- | --- |
Köy

 Bitlis'in Türkiye'deki konumu
ÇayırbaşıÇayırbaşı'nın Bitlis'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bitlis
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 22
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0434
İl plaka kodu: 13
Posta kodu: 13002
Çayırbaşı, Bitlis ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Otac olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Bitlis il merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneydoğusunda ve 13.05numaralı Tatvan-Hizan il yoluna 2,5 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 22
2021: 21
2020: 26
2019: 26
2018: 24
2017: 26
2016: 28
2015: 27
2014: 28
2013: 30
2012: 34
2011: 36
2010: 38
2009: 26
2008: 14
2007: 7
Francis Galton

| Sir Francis Galton |
| --- | --- |
Gustav Graef tarafından yapılmış portresi, 1882
Doğum: 16 Şubat 1822(1822-02-16) Birmingham, İngiltere
Ölüm: 17 Ocak 1911 (88 yaşında) Haslemere, Surrey, İngiltere
Defin yeri: Claverdon, Warwickshire, İngiltere
Mezun olduğu okul(lar): King's College London Trinity College, Cambridge
Tanınma nedeni: Öjenik Davranış genetiği Ortalamaya doğru regresyon Standart sapma Yüksek basınç İzokron harita Hava haritası Galton kutusu Galton dağılımı Galton–Watson prosesi Galton sorunu Galton'ın düdüğü
Ödüller: Royal Geographical Society'nin Kurucu Madalyası (1853) Kraliyet Madalyası (1886) Huxley Memorial Madalyası (1901) Darwin–Wallace Madalyası (Gümüş, 1908) Copley Madalyası (1910)

Kariyeri
Dalı: Antropoloji, Sosyoloji, Psikoloji, İstatistik
Çalıştığı kurum: Meteorological Council Kraliyet Coğrafya Topluluğu
Akademik danışmanları: William Hopkins
Doktora öğrencileri: Karl Pearson
 

Francis Galton FRS FRAI (16 Şubat 1822; Sparkbrook, Birmingham - 17 Ocak 1911; Haslemere, Surrey), Kraliçe Victoria çağında yaşamış ve öjenik kavramını öne sürmüş İngiliz bilgin ve çok yönlü bir bilim insanıydı.
Galton, 340'tan fazla makale ve kitap yayımladı. Ayrıca istatistiksel korelasyon kavramını geliştirdi ve regresyonun ortalamaya doğru eğilimini (regression toward the mean) geniş çapta tanıttı. İstatistiksel metodları, insan farklılıkları ve zekâ kalıtımının incelenmesinde uygulayan ilk kişi oldu ve soybilimsel ve biyografik çalışmalarının yanı sıra antropometrik araştırmaları için insan toplulukları hakkında veri toplamak amacıyla anketler ve soru formlarını kullanıma getirdi. "Genetik mi, yetiştirme mi" (nature versus nurture) ifadesini ortaya attı. Eseri Hereditary Genius (1869), dâhilik ve büyüklüğü (greatness) inceleyen ilk sosyal bilimsel girişimdir.
İnsan zihni üzerine yaptığı araştırmalarda, psikometri ve diferansiyel psikolojinin yanı sıra "beş faktör kişilik modellleri"ni, yani lexical hypothesis'i belirledi. Bunlar, her biri ayrı bir anlam içeren ve karakteri belirten bin kelimeden oluşan sözcüklerdir. Büyük Beş Kişilik (big-five) faktör modeli bu varsayımdan esinlenerek geliştirilmiştir. Bununla birlikte, parmak izlerini sınıflandırma yöntemi geliştirdi ve bu yöntem adli bilimlere katkı sağladı. Ayrıca dua etmenin gücü üzerine araştırmalar yaptı ve dua edilen kişilerin, duanın uzun ömürleri üzerinde bir etkilerinin olmadığını gözlemleyerek sonuçsuz kaldığı çıkarımına vardı. Çeşitli olguların bilimsel prensiplerini arayışı, çayın en iyi nasıl demlenmesi gerektiği gibi konulara kadar uzandı. Bilimsel meteorolojinin başlatıcısı olarak, ilk hava haritasını geliştirdi, antisiklonlar üzerine bir teori önerdi ve kısa vadeli iklim olaylarının Avrupa ölçeğinde tam bir kaydını oluşturan ilk kişi oldu.Ayrıca, farklı işitme yeteneklerini test etmek için Galton Düdüğünü (Köpek düdüğü olarak da bilinir) icat etti. Galton, Charles Darwin'in yarı kuzeniydi. 1909 yılında bilime katkılarından dolayı şövalye unvanı aldı.
Son yıllarda, sosyal Darwinizm, öjenik ve biyolojik ırkçılığı savunduğu için kayda değer eleştiriler almıştır; öjenik kavramının öncüsü olarak, bu terimi 1883 yılında kendisi ortaya atmıştır.
Hayatı

1909'da kendisine Sir (şövalye) unvanı verilmiştir.
Galton denildiğinde akla gelen ilk şey, öjenik olarak adlandırılan ve Amerika'da binlerce siyahinin kısırlaştırma deneyiyle sonuçlanan üstün gen teorisidir. Seçici yetiştirme yoluyla insan popülasyonunu iyileştirmeye yönelik bu modern proje fikri ilk olarak Francis Galton tarafından geliştirildi ve başlangıçta Darwinizm'den ve onun doğal seçilim teorisinden ilham aldı. Galton, üvey kuzeni Charles Darwin'in bitki ve hayvan türlerinin gelişimini açıklamaya çalışan evrim teorisini okumuş ve bunu insanlara uygulamak istemiştir. Galton, biyografik araştırmalarına dayanarak, arzu edilen insan niteliklerinin kalıtsal özellikler olduğuna inanıyordu, ancak Darwin, teorisinin bu şekilde detaylandırılmasına şiddetle karşı çıkıyordu. 1883'te, Darwin'in ölümünden bir yıl sonra, Galton araştırmasına bir isim verdi: öjeni. Genetiğin tanıtılmasıyla öjeni, insan karakterinin tamamen veya büyük ölçüde genlerden kaynaklandığı, eğitim veya yaşam koşullarından etkilenmediği inancı olan genetik determinizm ile ilişkilendirildi. İlk genetikçilerin çoğu Darwinci değildi ve genetik determinizme dayalı öjeni politikaları için evrim teorisine ihtiyaç yoktu. Öjeni, yakın tarihi boyunca tartışmalı olmaya devam etti. Bu arada öjenizmin Amerika'daki yankıları Galton'un ölümünden yıllar sonra bile resmi bir karşılık bulmuştur. 1924 Virginia Kısırlaştırma Yasası uyarınca 1924-1979 yılları arasında 7000'den fazla insan kısırlaştırılmıştır. Bunun gibi birçok eyalette kısırlaştırma yasası (sterilization act) adıyla çıkan yasalarda kısırlaştırmalar yapılmıştır. Birçok Amerikan başkanı tarafından desteklenen öjenizm, Rockefeller gibi zengin aileler tarafından finanse edilmiştir. John David Rockefeller da, BM Tarım ve Gıda Organizasyonu 2. McDougall Konferansında “Bana göre nüfus kontrolü günümüzde atom silahlarının kontrolünden sonra ikinci en büyük önceliğimizdir.” şeklinde bir cümle sarf etmiştir.
Sir Francis Galton
Digital Deceit

"Digital Deceit", senfonik metal grubu After Forever'ın "Invisible Circles" albümünden çıkan ilk ve son teklisidir.
Şarkılar

"Digital Deceit (Tekli sürümü)" - 4:07
"Eccentric (Orkestral sürüm)" - 4:34
"Sins Of Idealism (Tekli sürümü)" - 4:11
"Blind Pain (Agresif sürüm)" - 4:17
"Söyleşi" - 9:50
Kadro

Floor Jansen - Kadın vokal
Sander Gommans - Gitar, brutal vokal
Bas Maas - Gitar
Luuk van Gerven - Bas gitar
Lando van Gils - Klavye
Andre Borgman - Davul
| g t After Forever |
| --- | --- |
Floor Jansen · Sander Gommans · Luuk van Gerven · André Borgman · Bas Maas · Joost van den Broek Mark Jansen · Joep Beckers · Jack Driessen · Lando van Gils
Stüdyo albümleri: Prison of Desire · Decipher · Invisible Circles · Remagine · After Forever
Tekliler: "Follow in the Cry" · "Emphasis/Who Wants to Live Forever" · "Monolith of Doubt" · "My Choice/The Evil that Men Do" · "Digital Deceit" · "Being Everyone" · "Two Sides/Boundaries Are Open" · "Energize Me" · "Equally Destructive"
Toplamalar: Mea Culpa
Demolar: Ephemeral · Wings of Illusion
İlişkili hareketler: Epica
Don Carlos

| --- | --- |

Özgün isim: 'Don Carlo: Fransızca orijinal versiyon Don Carlos İtalyanca çeviri versiyon
Müzik: Giuseppe Verdi
Libretto: "Camille du Locle" ve "Joseph Méry"
Gala: 11 Mart 1867
İlk gösterim yeri: Théâtre Impérial de l’Opéra, Paris, Fransa
Oyuncular:  Filip II, (Filippo): İspanya Kralı, bas  Don Carlos (Don Carlo): İspanya veliahtı,tenor  Rodrigue (Rodrigo): Posa Markizi, bariton  Engizisyon Mahkemesi Başkanı. bas  Valois'li Elisabeth: soprano  Eboli Prensesi: mezzo-soprano  Bir keşiş: bas  Thibault (Tebaldo): Elisabeth'in genç hizmetlisi, soprano  Semadan bir ses: soprano  Lerma Kontu : tenor  Kraliyet ulağı:tenor  Aremberg Kontesi: Konuşma yok  Flandra mebusları, Engizisyoncular, İspanya Sarayı saraylı erkek ve hanımları, halk, genç hizmetliler, Muhafız askerler, Keşişler, Askerler - koro 
Don Carlos İtalyan besteci Guiseppe Verdi tarafından, "Camille du Locle" ve "Joseph Mery"'nin hazırladıkları Fransızca libereto kullanılarak bestelenen 5-perdelik bir grand operadır. Liberetto Friedrich Schiller tarafından Almanca yazılan "Don Carlos, Infant von Spanien" dramatik oyunundan uyarlanmıştır. Operanın ilk prömiyeri 11 Mart, 1867'de Paris, Fransa'da Théâtre Impérial de l’Opéra sahnelenmiştir. Ondan sonraki yirmi yılda operaya ekler ve değişiklikler yapılarak birkaç versiyonu geliştirilmiş ve böylece opera evi idarecileri, yapımcıları ve orkestra şefleri için hangi versiyonu seçecekleri hakkında bir seçim imkânı ortaya çıkmıştır. Verdi'nin opera eserleri arasında başka hiçbirinin bu kadar çok çeşit versiyonu bulunmamaktadır. Bu opera eserinin özel baleyi ve ilk sahnelenmeden önceki kesintileri de içine alan tüm uzunluktaki versiyonu 4 saat süreli müzik gerektirmektedir ve bu şekliyle bu eser Verdi'nin en uzun opera eseri olmaktadır.
Operanın ana konusu İspanya veliahtı olan Carlos, Asturias Prensi'nin (d. 1545- ö. 1568) hayatında Valois'lı Elisabeth'e nişanlanmışken "1551-1559 İtalya Savaşı"'nı sona erdiren ve Habsburg Hanedanı ile Valois Hanedanı'nı birleştirmek hedefi olan barış anlaşması sonucunda nişanlısının babası İspanya Kralı ve Kutsal Roma Germen İmparatoru II. Felipe ile evlendirilmesi gereği ile ortaya çıkan siyasal ve psikolojik tezatları incelemektedir.
Revizyonlar ve İtalyanca'ya çeviri > Prömiyerden önceki provalarda kesintiler ve ilk yayınlanan versiyon

1866'da Verdi operayı besteleyip bitirdikten sonra, ama daha bale için müziği bestelemeden önce, eserinde bazı kesintiler yapmak gereğini duydu, çünkü bu eser çok uzun olmaktaydı. Bu ilk kesintiler şöyle özetlenebilir:
IV. Perde 1. Sahnede Elisabeth ve Eboli'nin ikilisi;
IV. Perde 2. Sahnede Posa'nın ölümünden sonra Carlos ve Kral'ın bir ikilisi;
Aynı sahnede bulunan isyan olayı sırasında Elisabeth ve Eboli arasındaki karşılıklı konuşma.
Bale müziği bestelendikten sonra 1867'deki provalar sırasında anlaşıldı ki o andaki uzunlukta opera temsil edilirse operanın bitişi ancak gece yarısından sonraya gelecektir; böylece Paris opera seyircisi Paris varoşlarına giden tren seferlerini kaçıracaklardı. Bunun için tekrar yeni kesintiler yapılması gerekti. Verdi'nin kabul ettiği bu kesintiler şunlardı:
I. Perde'ye girişte oduncular ve karılarının korosu ve Elisabeth'in ilk defa sahnede görünüşü için müzik;
II. Perde 1. Sahnede Posa için kısa bir giriş solosu ("J'étais en Flandres");
II. Perde 2. Sahnenin sonundaki Kral ve Posa arasındaki konuşmanın bir kısmı.
Operanın prömiyeri ile birlikte basılan libretto versiyonu Verdi'nin kurguladığı bütün orijinal müziksel pasajları ve baleyi de kapsamakta, fakat yukarıda adı verilen kesintileri ihtiva etmektedir.
Revizyonlar ve İtalyanca'ya çeviri > Sonraki izinli ve izinsiz Paris kesintileri

Prömiyer sahnelendikten sonra Paris'ten ayrılmadan Verdi Paris opera otoritelerine eğer gerekli görürlerse IV. Perde'nin 2. Sahnesini Posa'nın ölümüne kadar elimine etmelerine (yani isyan sahnesinin elimine edilmesine) izin vermiştir. Bunu yanında, Paris Opera otoriteleri verilen diğer temsillerde, Paris'ten ayrılmış olan Verdi'ye hiç haber bile vermeden, eserden bazı diğer kesintiler de yapmışlardır.
Revizyonlar ve İtalyanca'ya çeviri > İtalyanca'ya birinci çeviri

Don Carlos librettosunun İtalyancaya çevirisinin ilk hazırlıkları "Achille de Lauzières" tarafından 1866 sonbaharında başlanmıştı. Verdi, o zaman hâlâ "Don Carlos" adı ile anılan operanın, aynı Paris Operası'nda sahnelendiği gibi 5 perdeden oluşmasını ve bir bale kısmını da kapsamasında ısrar etmekteydi. Bu 5-perdelik İtalyanca çeviri hiç kesintisiz olarak 4 Haziran 1867'de Londra'da (şimdi Royal Opera House olarak anılan) Covent Garden Krallık İtalyan Opera Evi'nde ("Michael Costa"'nin orkestra şefliği altında) sunuldu. Yine hiç kesintisiz 5-perdelik ilk İtalyanca çevirinin aynı yıl 27 Ekimde İtalya'da Bologna "Teatro Communale"de prömiyeri yapıldı.
Revizyonlar ve İtalyanca'ya çeviri > Müziğin ve metinin sonraki revizyonları

Bu eserin 1871'de başarısız olan Napoli'deki yapımından sonra, Verdi 1872-73 yılı içinde eserin sahnelenmesi için bu şehri ziyaret etmeye ikna edildi. Bu ziyaretinde eserde iki daha değişiklik yaptı:
Posa ve Kral'ın birlikte bulunduğu II. Perde 2. Sahneye daha önce yapmış olduğu kesintileri ("Antonio Ghislanzoni" nin şiirlerini) tekrar ekledi ve notalarda da değişiklikler yaptı.
V. Perde'de bulunan Carlos ve Elisabeth ikilisini elimine etti.
Don Carlos' un ölçeğini ve kapsamını değiştirme fikri 1875'te Verdi tarafından ortaya atıldı.
Bu kısmen daha önceki yapımlarda elde edilen tecrübeler hakkında gelen haberlere bağlıydı' Örneğin Costa yapımında I. Perde ve bale kısmı temsil edilmemiş ve eserin diğer kısımlarında da kesintiler yapılmıştı. Nisan 1882'de Verdi Paris'e gelmiş iken değişiklikler yapmaya hazır bulunuyordu. Zaten daha önce Verdi'nin bestelemiş olduğu Macbeth, Kaderin gücü (Forza del destino) ve Aida eserlerini Fransızcaya tercüme eden "Charles Louis-Etienne Nutter" ve "du Locle"un çalışmalarını bilmekteydi. Verdi Paris'te iken üçü bir araya gelerek ve 9 ay birlikte uğraş vererek Don Carlos eserinin Fransızca metninde ve eserin müziksel bestesinde çok büyük değişikler yaparak sanki yeni 4 perdelik bir Don Carlos operası ortaya çıkardılar (1882 Versiyonu). Özellikle I. Perde ve bale parçası tamamıyla dışarıda bırakıldı. Bu çalışma Mart 1883'te bitirildi.