Sveaborg Kuşatması
Kuşatma

Friedrich Wilhelm von Buxhoeveden komutasındaki Rus kuvvetleri, Helsingfors'un 2 Mart 1808'de düşmesinin ardından Sveaborg'u kuşattı. Ancak Helsingfors'u ele geçiren Rus kuvveti, kaleyi taciz etme şansı bile olmayan yaklaşık 2.000 adamdan oluşuyordu. Ruslar, ancak Mart ayının ortasında, ilk olarak kuşatma topçu bataryaları kurarak Sveaborg'u daha etkili bir kuşatma altına alan General Jan Pieter van Suchtelen komutasında bölgede 4.000 adamı yoğunlaştırmıştı. Nisan ayı başlarında Ruslar, Sveaborg'u kuşatmak için 6.500 adam ve 59 topçu toplamıştı; bunların bir kısmı teslim olduktan sonra Svartholm kalesinden alınmıştı.
Sveaborg'daki savunmacılar sık sık kalenin etrafındaki buz üzerinde bulunan Rus Kazak devriyelerine ateş açtılar, ancak herhangi bir pratik sonuç elde edemediler. İsveçliler, sayısal olarak daha az kuşatıcıya saldırmak yerine, tahkimatlarının arkasında kalmaktan ve kalenin etrafındaki buzları açmak için bir hendek açarak Rus saldırısına hazırlanmaktan memnundu. İlk Rus barajları 19 Mart'ta başlatıldı ve 21 Mart'a kadar devam etti, ardından ilk müzakere girişimleri yapıldı. Cronstedt, Rusların topçu bataryalarını o yönden uzak tutması karşılığında Helsingfors kasabasına ateş etmemeyi kabul etti. Bu, Rusların işine yaradı çünkü İsveç topçusu tarafından vurulma tehlikesi olmadan birliklerini Helsingfors'a yerleştirmelerine izin verdi.
23 Mart'ta Cronstedt, Rusların kalenin teslim edilmesini talep ettiği Lonnan adasında Rus temsilcilerle görüştü. İsveç'in buna uymayı reddetmesinin ardından Ruslar, 25 Mart'ta kaleye 1 Nisan'a kadar sürecek bir baraj daha başlattı. Rusya'nın teslim olma talebi 2 Nisan'da tekrarlandı. Ruslar, kaledeki subayları teslim olmaya ikna etmek için kurnazca psikolojik savaşa başvurdu. Eski İsveç tebaası Johan Samuel Hagelström, Sveaborg'un teslim olmasını sağlama konusundaki eylemlerinden dolayı Çar'dan özel bir övgü aldı. Helsingfors'ta yaşayan ve Ruslar tarafından Sveaborg'daki kocalarını ziyaret etmelerine izin verilen ve teşvik edilen bazı subayların eşleri de kendi rollerini oynadılar. Rusya'nın teslim olmaya zorlamak için kurnazlık yapma çabalarındaki belki de en önemli kişi Cronstedt'in güvenilir danışmanı Albay Fredrik Adolf Jägerhorn'du.
2 Nisan'da devam eden görüşmelerde Cronstedt, en az 13 Mayıs 1808'e kadar ateşkes yapılmasını önerdi. Ruslar buna olumlu yanıt verdi ancak ateşkesin yalnızca 3 Mayıs'a kadar sürmesini ve bu arada ana kalenin çevresindeki müstahkem küçük adalardan birkaçını işgal etmelerini talep etti. Sveaborg'un. Konuyu subaylarıyla görüşen Cronstedt, kendi hesabına göre kalede yalnızca iki haftaya yetecek kadar cephane kaldığını ve adamların hastalanmaya başladığını kaydetti. Filo hakkında soru sorulduğunda Cronstedt, kalenin hayatta kalması ve filo kalmaması durumunda bunun bir felaket olacağını belirterek onu yakmayı reddetti.
6 Nisan'da Cronstedt, Helsinki'deki Rus komutan Jan Pieter van Suchtelen ile İsveç takviye kuvvetlerinin o zamana kadar Sveaborg'a ulaşmaması durumunda 3 Mayıs'ta onurlu bir teslimiyet konusunda anlaştı. Takviye taleplerini taşıyan İsveçli kuryeler, Ruslar tarafından geciktirildi ve Cronstedt'in 7.500 asker ve 94 gemilik bir filoyla birlikte kaleyi Ruslara teslim ettiği ve teslim olduğu 3 Mayıs'a kadar Stockholm'e ulaşamadılar. Kuryeler daha erken gelmiş olsalar bile, kış alışılmadık derecede soğuk olduğundan ve o sırada Baltık Denizi hala kısmen donmuş olduğundan, Sveaborg muhtemelen filo tarafından rahatlatılamazdı. Rusya'nın kuşatma sırasındaki eylemleri sonucunda kalede 6 kişi öldü, 32 kişi yaralandı ve birkaç çatı ve pencere kırıldı.