stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Leonid Brejnev'in etkisi
Dış politika ve savunma alanına etkisi > Sovyet-ABD ilişkileri

Sovyet lideri olarak 18 yıl görev yapan Brejnev, genel anlamda yumuşama politikası izledi. Kruşçev çözülmesi sırasında izlenen yaklaşımlar bazı benzerlikler taşırken, Brejnev'in politikası Kruşçev çözülmesinden iki ana konuda önemli ölçüde farklıydı. Birincisi; amaçları açısından daha kapsamlı olması ve silah kontrolü, kriz önleme, Doğu-Batı ticareti, Avrupa güvenliği ve insan hakları konularında imza anlaşmaları içermesiydi. İkinci ise Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği'nin askerî gücünü eşitlemenin önemine dayanıyordu. 1965-1970 yılları arasında Brejnev yönetiminin savunma alanına yaptığı harcamalar %40 oranında arttı ve sonrasında periyodik olarak yıllık artışlar devam etti. Brejnev'in öldüğü 1982 yılında gayri safi millî hasılanın %15'i Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri'ne harcandı.
1970'lerde Sovyetler Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkilerde siyasi ve stratejik gücünün zirvesine ulaştı. Stratejik Silahların Sınırlandırılması Görüşmeleri'nin birinci antlaşması (SALT-1), iki süper güç arasında nükleer silahların eşit etkinliğini sağlamlaştırırdı, Helsinki Nihai Senedi Doğu Avrupa'daki Sovyet egemenliğini meşrulaştırdı ve ABD'nin Vietnam'daki yenilgisi ile Watergate skandalı ABD'nin prestijini zayıflattı. Brejnev ve ABD Başkanı Richard Nixon, her iki ülkeyi de gelecek füzelere müdahale edecek sistemler tasarlamayı yasaklayan ve ABD ile Sovyetler Birliği'nin misilleme korkusu olmadan diğerini vurmaktan alıkoyan Anti-Balistik Füze Antlaşması'nı imzaladı. Sovyetler Birliği Orta Doğu ve Afrika'daki diplomatik ve politik etkisini genişletti.
1970'lerin ortalarında Henry Kissinger'in Sovyetler Birliği'ne yönelik yumuşama politikası başarısız oldu. ABD açısından yumuşama politikası, iki ülke arasında bağlantı kurulabileceği ve SALT I ile birlikte ilişkilerin gelişeceği umudu doğurmuştu. Ayrıca Sovyet-ABD arasında gelişmiş bir ticaret ilişkisinin üçüncü dünya ülkelerindeki komünizmin büyümesini durduracağı düşünüldü. Ancak bunların hiçbiri gerçekleşmedi, Sovyetler Birliği Vietnam Savaşı sırasında ABD'ye karşı savaşan Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi mensubu komünist gerillalara aktif biçimde destek vermeye başladı. ABD, Vietnam Savaşı'ndan yenilgiyle ayrıldı ve Kamboçya, Laos ve Vietnam'da komünist hükûmetler kuruldu. Gerald Ford, Jimmy Carter'a karşı başkanlık seçimini kaybettikten sonra ABD'nin dış politikası Sovyetler Birliği'ne ve komünist dünyaya yönelik daha saldırgan bir hale geldi, anti-komünist hükûmet ve örgütlerin finanse edilmesi faaliyetlerine başlandı. İlk başlarda tüm savunma alanlarına yapılan yatırımlar düşüş gösterirken, Carter'ın başkanlığının sonraki yıllarında Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetleri'ne yapılan harcamaları artırıldı.
Dış politika ve savunma alanına etkisi > Sovyet-ABD ilişkileri > Vietnam Savaşı

Nikita Kruşçev döneminde başlayan Kuzey Vietnam desteği Brejnev döneminde de devam etti. Şubat 1965'te Aleksey Kosigin çok sayıda Sovyet hava kuvvetleri generali ve ekonomi uzmanıyla birlikte Hanoi'ye gitti. Sovyet ziyareti sırasında ABD Başkanı Lyndon B. Johnson Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi'nin yakın tarihli Holloway Kampı saldırısına misilleme olarak Flaming Dart Operasyonu ismiyle Kuzey Vietnam topraklarına bombalama izni verdi.
Johnson Brejnev'e, Kuzey Vietnam'a Sovyet garantisi verirse Güney Vietnam düşmanlığına son vereceğini belirtti. Brejnev başlangıçta bu teklifle ilgilendi, ancak Andrey Gromıko Kuzey Vietnam hükûmetinin savaşa diplomatik bir çözümle yaklaşmadığını söylemesinden sonra teklifi reddetti. Johnson yönetimi bu reddedilmeye Vietnam'daki Amerikan varlığını genişleterek yanıt verdi, ancak daha sonra silah kontrolüne ilişkin bir anlaşmayı müzakere etmek Sovyetler Birliği'ni davet etti. Sovyetler bu davete basitçe yaklaşmadı, çünkü Brejnev ve Kosigin Vietnam'daki savaşın uzun zamana yayılması sebebiyle kimin Sovyetler Birliği'ni yurtdışında temsil etme hakkına sahip oldukları konusunda anlaşmazlığa sahipti. 1967'nin başlarında Johnson, Ho Chi Minh ile anlaşma yapmayı teklif etti ve Güney Vietnam'a saldırıların son verilmesi hâlinde ABD'nin Kuzey Vietnam'daki bombalı saldırılarına son vermeye hazır olduğunu söyledi. ABD'nin bombalama saldırıları birkaç gün durdu ve Kosigin bu teklifi desteklediğini açıkça ilan etti. Kuzey Vietnam hükûmeti bu teklife yanıt vermedi ve bu nedenle ABD Kuzey Vietnam'daki saldırılarına devam etti. Brejnev bu olaydan sonra Vietnam'da devam eden savaşa diplomatik çözümler aramanın umutsuzca bir yol olduğu sonucuna vardı. Johnson, 1968 yılında Kosygin'i Vietnam Savaşı'nı ve silahlanma yarışında devam eden sorunları tartışmak için Glassboro Zirvesi Konferansı'na davet etti. Zirve dostça bir atmosferde geçti, ancak her iki tarafı da memnun edecek somut adımlar atılamadı.
1969'daki Çin-Sovyetler Birliği sınır çatışmasının ardından Çin, Kuzey Vietnam hükûmetine yardım etmeye devam etti, ancak 1969'da Ho Chi Minh'in ölümü  üzerine Çin'in Vietnam'a en güçlü bağlantısı kesildi. Bu dönemde Richard Nixon Amerika Birleşik Devletleri Başkanı seçildi. Nixon, komünizm karşıtı söylemleriyle tanınmasına rağmen 1971'de ABD'nin komünist Çin ile ilişki kurması gerektiğini söyledi. Bu söylemdeki amaç, ABD birliklerinin Güney Vietnam hükûmetini koruyarak Vietnam'dan yavaşça çekilmesi içindi. Nixon bunun mümkün olabilmesi için tek yolun hem Çin hem de Sovyetler Birliği ile ilişkileri geliştirmek olduğunu düşündü. Daha sonra silah yarışının kontrolü ve Vietnam Savaşı üzerine bir antlaşma müzakere etmek için Moskova'ya bir ziyarette bulundu, ancak Vietnam konusunda hiçbir anlaşma sağlanamadı. Moskova'ya yaptığı ziyarette Nixon ve Brejnev SALT I'i imzaladılar ve Soğuk Savaş sırasında var olan düşmanlığın yerini alacak olan barış içinde bir arada yaşama çağını ilan edecek yumuşama döneminin başlangıcını belirlediler.
Dış politika ve savunma alanına etkisi > Çin-Sovyet ilişkileri

Çin ile Sovyetlerler Birliği arasındaki ilişkiler Kruşçev'in Yugoslavya ve Batı sistemlerine benzer liberal Doğu Avrupa devletleriyle yakınlaşma girişiminde bulunmalarının ardından hızla kötüye gitti ve Çin-Sovyet ayrılığı derinleşti. Brejnev 1960'larda yönetimde ilem geldiğinde Çin'de Mao Zedong önderliğinde Kültür Devrimi'ni başladı. Denge siyaseti izleyen Brejnev yönetimi, "Mao'nun sosyalist devrimi bitirmek için neden böyle kendi kendini yıkıcı bir yöntem başlattığını anlamadığını" belirtti. Bu dönemde Brejnev'in yönetiminin kendine iç sorunları da mevcuttu, zira Çekoslovakya Sosyalist Cumhuriyeti yönetimi Sovyet modeline aykırı hareket eden kararlar alıyordu. Varşova Paktı'nın Çekoslovakya'ya müdahalesinin ardından Brejnev; Batı modeline kayan herhangi müttefik bir komünist devlete Sovyetler Birliği'nin müdahale etme hakkı olduğunu belirten Brejnev Doktrini'ni ilan etti. Bu doktrin sadece Doğu Bloğu ile değil, aynı zamanda Asya'daki komünist devletlerle de gerginliği artırdı. 1969'da diğer komünist ülkelerle olan ilişkiler, Brejnev'in Moskova'daki uluslararası bir konferansa katılmak için iktidardaki on dört komünist partisinden beşini bile toplayamadığı bir düzeye kadar kötüye gitti. İlgi görmeyen konferansın ardından Sovyet yönetimi "uluslararası komünist hareketin lider merkezi yoktur" açıklamasında bulundu.
1969'da daha sonra Çin Halk Kurtuluş Ordusu kuvvetleri Sovyet sınırını geçerek Çin-Sovyetler Birliği sınır çatışmasını başlattı ve iki ülke arasında gerilim yükseldi. Bunun üzerine Sovyetler Birliği Bakanlar Konseyi Başkanı Aleksey Kosıgin Pekin'i ziyaret etti. 1980'lerin başında Çin ve Sovyet yönetimleri, iki devlet arasındaki ilişkilerin normalleşmesini isteyen bildiriler yayınladılar. Çin'in Sovyetlerden istediği koşullar Çin-Sovyet sınırındaki Sovyet askeri varlığının azaltılması, Afganistan ve Moğolistan'daki Sovyet birliklerinin geri çekilmesi ve Kamboçya'daki Sovyet destekli Vietnam işgalinin son bulmasıydı. Brejnev Mart 1982 tarihinde Taşkent'te yaptığı konuşmada ilişkilerin normalleşmesi için çağrıda bulundu. Ancak Çin-Sovyet ilişkileri  Mihail Gorbaçov dönemine kadar tam olarak normalleşemedi.
Dış politika ve savunma alanına etkisi > Afganistan'a müdahale

1978'deki Sevr Devrimi ile birlikte Afganistan'da komünist hükûmet kurulmasının ardından Afganistan İç Savaşı patlak verdi. Sovyetler Birliği yönetimi Orta Asya'daki devrimci hareketlere etkisini sürdürmek amacındaydı. KGB raporunda Afganistan'da birkaç hafta içinde sosyalist düzenin sağlanabileceği iddiasının ardından, Brejnev ve üst düzey parti yetkilileri tam bir müdahaleye katılmayı kabul ettiler. Günümüzdeki birçok araştırmacı, Brejnev'in Afganistan'daki durum hakkında yanlış bilgilendirildiğine inanmaktadır. Bu kaynaklara göre, müdahale yanlıları Afganistan'da 1950'den beri var olan 1.500-2.500 arası Sovyet askeri danışman ve teknisyene dayanarak askeri zaferin rahatlıkla elde edilebileceğine yönelik olumlu bir senaryo çizdi, ancak düzenli ordu birimlerini gönderme konusunda anlaşamadılar. Bazı kaynaklar söz konusu dönemde Brejnev'in sağlığının kötü olduğunu ve doğrudan askerî müdahale taraftarlarının Afganistan'daki durumun kolay olacağına dair sahte kanıtları kullanarak aldatma yoluyla Politbüro'daki çoğunluğu elde ettiğini iddia eder. Bazı kaynaklar ise Brejnev'in kendisine tam senaryoyu anlatılmadan kararnameye imza attığını, aksi takdirde böyle bir kararı hiçbir zaman onaylayamayacağını yazar. Sovyetler Birliği'nin ABD büyükelçisi Anatoly Dobrynin Brejnev'i yanlış bilgi veren grubun asıl beyninin Mikhail Suslov olduğuna inanıyordu. Brejnev'in kişisel doktoru Mihail Kosarev sağlığı iyi iken Brejnev'in müdahaleye direndiğini ifade etti. Devlet Duması Başkan Vekili Vladimir Jirinovski yaptığı resmi açıklamada Afganistan'daki askeri çözümün bir grup tarafından desteklenmesine rağmen Savunma Bakanı Dmitri Ustinov'un düzenli ordu birimleri göndermekte ısrar eden tek Politbüro üyesi olduğunu belirtti.
Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri'nin bazı yöneticileri Afganistan'da Sovyet askeri birimlerinin varlığına karşı çıkarak Afganistan'daki siyasete müdahale edilmemesi gerektiğini savundu. ABD Başkanı Jimmy Carter, Ulusal Güvenlik Danışmanı Zbigniew Brzezinski'nin önerisine uyarak "1945'ten bu yana barış için en ciddi tehlike" olarak nitelendirdiği Afganistan müdahalesini kınadı. ABD yönetimi, Sovyetler Birliği'ne yapılan tüm tahıl ihracatını durdurma kararı aldı ve Moskova'da düzenlenen 1980 Yaz Olimpiyatları'nı boykot etti. Sovyetler Birliği 1984 Yaz Olimpiyatları'nı boykot ederek yanıt verdi. Çin müdahaleyi kınadı ve Afgan direnişçilerine askeri destek sağladı.
Ölümü ve sonrası

Brejnev'in ölümü Sovyet halkının büyük çoğunluğunu derinden etkiledi. Brejnev'in görev süresi boyunca siyasi yolsuzluklar artış göstermiş ve bu durum Sovyetler Birliği ekonomisinin 1980'li yıllara kadarki gelişiminde büyük bir sorun hâline gelmişti. Brejnev'in ölümünden sonra Genel Sekreter seçilen Yuri Andropov ülke çapında geniş kapsamlı bir yolsuzlukla mücadele kampanyası başlattı. Andropov, Sovyetler Birliği hükûmeti ile Sovyet işçi sınıfı arasındaki sosyal disiplini yeterli seviyeye getirebilirse Sovyet ekonomisinin düzeleceğine inandı. Bununla birlikte Brejnev Dönemi'nde dair ideolojik kayıtsızlık ve kişisel hoşgörü konularını eleştirdi. Brejnev döneminde gerontokrasi ile yaşça büyük kişilerin belirgin olarak yönettiği hükûmet kabinesi aşamalı olarak değiştirildi ve Nikolay Rıjkov ve Yegor Ligaçev gibi yeni üyeler Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin merkez yönetimine görevlendirildi. Brejnev'in son yıllarında Sovyet dış politikası kötüye gittiği için ölümünden kısa süre önce Haziran 1982'de Amerika Birleşik Devletleri başkanı Ronald Reagan Sovyetler Birliği'ni Kötülük İmparatorluğu olarak tanımladı. Bu radikal diplomatik tutum Mihail Gorbaçov tarafından başlatılan Yeni Politik Düşünce hamlesiyle birlikte sönümlendi. Marksizm-Leninizm her dönem gibi Sovyet yurttaşlarından güçlü destek almaktaydı, ancak Brejnev Dönemi'nde bu oran az da olsa geriledi. Tüm olumsuzluklara rağmen Sovyet halkı Brejnev döneminde de liberal demokrasi ve çok partili sistem gibi kavramlardan uzak durdu ve bu nedenle Marksizm-Leninizm ülkedeki öncü inanç olarak kalmaya devam etti.
Brejnev'in ailesinden Yuri Brejnev, Galina Brejneva ve Yuri Çurbanov yoğun soruşturmalara tabi tutuldu ve Galina hariç aile üyeleri Gorbaçov döneminde siyasi yolsuzluk suçlamasıyla tutuklandı. Brezjev'in kayınpederi Çurbanov, büyük çapta zimmet geçirme ve yolsuzluk suçlamasıyla on iki yıl hapis cezasına çarptırıldı, Aralık 1988'e kadar olan bütün devlet onurları geri alındı ve bir çalışma kampına gönderildi. Galina, Brejnev'in ailesinin geri kalanıyla birlikte devlet haklarını kaybetti. Aralık 1988'de, 1982 yılından beri adı "Brejnev" olan kentin adı eski ismi olan Naberezniye Çelni'ye döndürüldü ve Sovyet hükûmetinin çıkardığı kararname doğrultusunda Brejnev'in adını taşıyan tüm kasabaları, caddeleri, fabrikaları ve kurumları yeniden adlandırma girişimini başlattı. Torunu Andrey Brejnev, "Brejnev" isminin aile için bir lanet hâline geldiğini, aile üyelerinin çalıştığı işlerden kovulduğunu ve arkadaşlarının onları terk ettiğini söyledi. Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndaki rolünün abartıldığına karar verildi ve 21 Eylül 1989 tarihli Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti toplantısında Zafer Nişanı iptal edildi.
Gorbaçov döneminde, Brejnev dönemi Stalin yönetiminden daha az başarılı olarak kabul edildi. Bu dönemde yapılan bir ankette, katılımcıların sadece %7'si Brejnev dönemini iyi olarak değerlendirdi, %10'u ise Stalin dönemini en iyi dönem olarak kabul etti. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından pek çok Rus Brejnev dönemini nostalji ile gördü, Gorbaçov ve Boris Yeltsin döneminde istikrarın kaybedildiği görüşü sıkça dillendirildi.
Kamuoyu yoklamaları

Brejnev dönemi, kendinde önceki ve sonraki dönemlerle karşılaştırıldığında Rusya kamuoyu yoklamalarında oldukça olumlu sonuçlar aldı. Buna karşın batı kamuoyunda Sovyetler Birliği'nin dağılmasını tetikleyen ekonomik durgunluğu başlatması Brejnev için en çok ifade edilen konu oldu. Rusya Kamuoyu Araştırmaları Merkezi'nin Eylül 1999'da gerçekleştirdiği ankette Brejnev döneminin "20. yüzyıldaki sıradan insanların en iyi yaşadığı dönem" olduğu sonucu çıktı. Yine aynı kuruluşun 2000 yılında gerçekleştirdiği ankette belirli dönemlerin Rusya için olumlu olup olmadığı soruldu. Ankete katılanların %36'sı Brejnev döneminin olumlu olduğunu söyledi. Önceli lider Nikita Kruşçev dönemi ise %33 olumlu görüş ile Brejnev'in hemen arkasından geldi. 2006 yılındaki ankette Rusya halkının %61'inin Brejnev döneminini ülke için olumlu olarak gördüğü verisine ulaşıldı. 2007 yılındaki ankette ise Rusya halkının çoğunluğunun 20. yüzyılın Rusya tarihinin herhangi bir döneminde Brejnev döneminde yaşamayı tercih edeceğini sonucu çıktı. 1998 Rusya ekonomik krizi sonrası yoksulluğun artmasının ardından Brejnev'in politikalarına olumlu bakan kişi sayısında artış görüldü ve Batı dünyasının sosyo-ekonomik durgunluğun olduğu iddiasının aksine fiyatlarındaki ve gelirlerindeki istikrarın iyi olduğu dönem olarak hatırlandı. 2013 yılında Levada Merkezi'nin yaptığı araştırmada Brejnev döneminin 20. yüzyılda Rusya'nın en istikrarlı ve müreffeh dönemi olduğu sonucu çıktı.
Pergamon Press

| --- | --- |
Ana şirket: Elsevier
Kuruluş: 1948
Kurucu: Robert Maxwell ·  Paul Rosbaud
Ülke: Birleşik Krallık
Merkez: Oxford
Pergamon Press; Oxford, Birleşik Krallık merkezli eski bir yayınevi olup günümüzde Elsevier bünyesinde varlığını sürdüren bir markadır. 1948 yılında Robert Maxwell ve Paul Rosbaud tarafından Butterworth-Springer adıyla kurulmuş olup Mart 1991'de Elsevier bünyesine girmiştir.
Remus Lupin

| Remus Lupin |
| --- | --- |
Harry Potter karakteri

İlk görünüm: Harry Potter ve Azkaban Tutsağı (1999)
Son görünüm: Harry Potter ve Ölüm Yadigârları (2007)
Yaratan: J. K. Rowling
Canlandıran: David Thewlis James Utechin (gençliği)
Bina: Gryffindor
Bilgileri
Tam adı: Remus John Lupin
Takma ad(lar)ı: Aylak
Tür: Kurtadam
Ulus: İngiliz
Doğum: 10 Mart 1960
Ölüm: 2 Mayıs 1998
Remus John Lupin, J. K. Rowling'in yazdığı Harry Potter kitap serisindeki kurgusal bir karakterdir. İlk olarak Harry Potter ve Azkaban Tutsağı'nda Hogwarts'ın yeni Karanlık Sanatlara Karşı Savunma profesörü olarak göründü. Lupin, bu görevden ana karakter Harry Potter'ın arkadaşı olarak istifa ettikten çok sonra da hikâyede yer alır. Türü Kurtadam'dır. Ayrıca James Potter, Lily Potter ve Sirius Black'in yakın arkadaşıdır. Serinin film uyarlamasında  yetişkin olarak David Thewlis tarafından, genç olarak ise James Utechin tarafından canlandırılmıştır.
Görünüm > Harry Potter ve Azkaban Tutsağı

Profesör Lupin ilk olarak Harry Potter ve Azkaban Tutsağı'nda göründü ve burada Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu'nda Karanlık Sanatlara Karşı Savunma dersi verdi. İlk olarak Hogwarts Ekspresinde uyurken görüldü. Bununla birlikte, Ruh Emiciler trende göründüğünde, Lupin sonunda "bir avuç alev gibi görünen şeyi tutarak" uyanır. Azkaban Tutsağı sırasında trendeyken, değneksiz şekilde ateş çağırır (asasız sihir yapmak zordur) ve çıplak elinin avucunda tutar. Daha sonra, Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nda, Dumbledore dışında Gizem Dairesi'ndeki savaşta yaralanmayan, öldürülmeyen veya bayılmayan tek dövüşçüdür. Bu, asasız kontrollü büyünün bir göstergesi, Harry Potter evreninde çok az karakterin yaptığı görülmüştür. Yıl sonunda, Severus Snape, Sirius Black'in Azkaban'dan kaçışına ve bunun sonucunda Cornelius Fudge tarafından Merlin Nişanı'nı kaybetmesine kızarak, Lupin'in bir kurt adam olduğunu herkese açıkladı. Görev süresi boyunca Harry'ye Ruh Emiciler'e karşı bilinen tek savunma aracı olan Patronus Büyüsünü kullanma konusunda özel dersler verdi. Slytherin'den birkaçı hariç çoğu öğrenci, ona son derece saygı duyuyor ve uygulamalı öğretim tarzını seviyorlardı. Harry ve arkadaşları da onu en iyi Savunma öğretmenleri olarak görüyorlardı.
Azkaban Tutsağı'nın doruk noktasına kadar Lupin, Sirius Black'in 12 Muggle öldürmekten, Lily ve James Potter'a ihanet etmekten ve Peter Pettigrew'u öldürmekten suçlu olduğuna inanıyordu. Sonunda gerçeği keşfetti - Sirius masumdu ve hayatta kalan Peter'ın hain olduğunu - söyledi. Sirius'a, Shrieking Shack'te Harry, Ron ve Hermione'ye gerçeği açıklamasında yardım etti ve hepsi, son on iki yıldır Ron'un evcil faresi Scabbers olarak kılık değiştirmiş olan Peter ile yüzleşti. Ancak Lupin, Kurtboğan iksirini almayı unutmuştu, bu iksir onun bir kurt adamken saldırgan olmasını engelliyordu. Lupin Harry, Ron ve Hermione'nin dikkatini dağıtırken, Peter'da Animagus formuna büründü ve kaçtı.
Harry Potter ve Ateş Kadehi'nde Dumbledore'un Sirius'a 'Lupin'in yanında yatmasını' söylediğinde Lupin'den kısaca bahsedilir.
Görünüm > Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı

Lupin, Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nda bir Zümrüdüanka Yoldaşlığı üyesi olarak yeniden görünür, ancak kitaptaki rolü Azkaban Tutsağı'na göre daha küçüktür.
Azkaban Tutsağı'nda Lupin, ağaran "açık kahverengi saçlara" sahip olarak tanımlanıyor ve eski püskü, yamalı giysiler giyiyor. Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nda, yara izine sahip soluk bir yüzlü olarak bahsedilir. Kurtadamların çok az istihdam fırsatı olduğu için, büyücülük dünyasının çoğu şiddetli dönüşümlerden korktuğundan ve onlara karşı önyargılı olduğundan, Lupin öncelikle destek için dostlarının nezaketine bağlıdır. Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nda Dolores Umbridge'in talimatıyla Sihir Bakanlığı tarafından kurt adam karşıtı yasalar çıkarıldığında, Lupin işsiz kalır. Lupin, beşinci kitapta yeniden kurulan Zümrüdüanka Yoldaşlığı'na katılır ve kitabın açılış bölümlerinde Harry'ye Dursley ailesinin evinden eşlik edenlerden biri olarak görünür. Lupin, Zümrüdüanka Yoldaşlığı karargahı Grimmauld Meydanı'nda Sirius Black ile birlikte yaşıyor, ancak genellikle Yoldaşlık adına gizli görevlere gönderildiği için orada sık sık kalmıyor. Daha sonra, Lucius Malfoy ile düello yaptığı Gizem Dairesi'ndeki savaşa katılır.
Görünüm > Harry Potter ve Melez Prens

Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nda olduğu gibi, Lupin, Harry Potter ve Azkaban Tutsağı ile karşılaştırıldığında Melez Prens'de de küçük bir role sahiptir.
Bu kitapta, Lupin'i çocukken ısıran ve Voldemort ile güçlerini birleştiren kurt adam Fenrir Greyback'in önderliğindeki kurtadam arkadaşları arasında gizli bir casus olarak çalışıyor. Remus, Harry'ye büyücülük dünyasındaki önyargı nedeniyle, Kara Lord'un onlara şu anda izin verilenden daha fazla özgürlük sunduğundan kurtadamların Voldemort'un tarafını tutmasının zor olduğunu itiraf ediyor. Kitabın sonunda Nymphadora Tonks'un Remus'a aşık olduğu ortaya çıkıyor (Remus, Tonks'tan 13 yaş büyüktür). Kurt adam olmasının getirdiği riskler nedeniyle onunla ilişki kurmamaya çalıştı ve onun için "çok yaşlı, çok fakir ve çok tehlikeli" olduğunu söyledi. Ancak kitabın son sahnelerinden birinde ikisinin el ele tutuştuğu bahsediliyor.
Görünüm > Harry Potter ve Ölüm Yadigarları

Lupin, Ölüm Yadigarları'nda eskisinden daha yorgun ve endişeli görünür. Tarikat'ın Harry'yi Privet Drive'dan götürülmesine eşlik eder ve ayrılmalarından hemen önce Tonks, Remus ile yakın zamanda evlendiklerini belirtir. Bununla birlikte Remus, yine de mutlu görünmüyor, aksine gergin görünüyor.
Kitabın ilerleyen kısımlarında Remus, Grimmauld Meydanı'nda saklanan üçlüye rastlar ve Dumbledore'un onlara verdiği görevi tamamlamak için yardımını sunar. Harry ve Lupin arasında, onlara katılmak isteme güdüsü üzerine yapılan tartışma, Tonks'un hamile olduğunun açığa çıkmasıyla sonuçlanır; Tonks'la evliliğinin onu dışlanmış biri yaptığına inanıyor, kendi ailesinin bile ittifaklarından tiksindiğine ve potansiyel olarak suçlu hissettiği doğmamış çocuğun onsuz daha iyi olacağına inanıyor. Hermione, bir çocuğun asla babasızlığı düşünemeyeceği konusunda ona güvence vermeye çalışır. Ancak bu kadar genç yaşta babasını (ve vaftiz babasını) kaybeden ve Remus'u da tehlikeye atmak istemeyen Harry, ona "korkak" diyecek kadar ileri giderek ailesini terk ettiği için onu eleştirir. Lupin Harry'ye asasıyla saldırır, onu bir duvara fırlatır ve öfkeyle ayrılır. Kaçınılmaz olarak, Harry'nin sözlerindeki gerçeği fark eder ve Tonks'un yanına döner.
Lupin, yıl boyunca Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nda aktif olmaya devam ederken, giderek artan çaresiz durumları Aberforth Dumbledore gibi üyeleri istifaya iter. Büyücülük telsizine sadık olanlar, onun korsan radyo istasyonu Potterwatch'daki zayiat raporları bölümünü Romulus takma adıyla (kurtlar tarafından yetiştirilen ikizler Romulus ve Remus'a bir övgü) çalıştırdığını öğrenirler. Tonks, yılın son zamanlarında Teddy Remus Lupin adında sağlıklı bir erkek bebek dünyaya getirir ve Harry onun vaftiz babası seçilir.
Lupin, Hogwarts Savaşı sırasında okul arazisinde bir savunucu grubuna önderlik eder ve son olarak Antonin Dolohov ile düello yaptığı söylenir. Lupin ve Tonks, Dolohov ve Bellatrix Lestrange tarafından öldürülür. Çocukları Teddy'nin geriye, vaftiz babası olarak Harry Potter ve koruyucusu olarak Andromeda Tonks kalır.
Nüfuslarına göre Türk dünyası şehirleri listesi

Bu liste,  nüfuslarına göre Türk dünyası şehirleri listesidir. Türk dünyası burada bağımsız ve özerk Türk devletleri olarak tanımlanmaktadır.