stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2005 Yıldız Kızlar Dünya Voleybol Şampiyonası
Grup Maçları > C Grubu

| Ülkeler | Pu>  | G | M | As | Vs | Oran | As | Vs | Oran |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1.  Brezilya | 5 | 2 | 1 | 235 | 195 | 1.205 | 7 | 3 | 2.333 |
| 2.  Rusya | 5 | 2 | 1 | 266 | 225 | 1.182 | 8 | 4 | 2.000 |
| 3.  Belarus | 5 | 2 | 1 | 252 | 247 | 1.020 | 5 | 6 | 1.000 |
| 4.  Porto Riko | 3 | 0 | 3 | 169 | 245 | 0.649 | 1 | 9 | 0.111 |
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
23 Temmuz 2005
|  |  Belarus |  Rusya | 3 - 2  (25:18, 18:25, 25:17, 16:25, 15:13) |
|  |  Porto Riko |  Brezilya | 0 - 3   (19:25, 19:25, 15:25) |
24 Temmuz 2005
|  |  Belarus |  Porto Riko | 3 - 1   (25:12, 25:18, 20:25, 25:19) |
|  |  Rusya |  Brezilya | 3 - 1  (18:25, 25:22, 25:15, 25:23) |
25 Temmuz 2005
|  |  Porto Riko |  Rusya | 0 - 3  (14:25, 8:25, 19:25) |
|  |  Brezilya |  Belarus | 3 - 0 (25:21, 25:20, 25:17) |
Grup Maçları > D Grubu

| Ülkeler | Pu>  | G | M | As | Vs | Oran | As | Vs | Oran |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1.  ABD | 6 | 3 | 0 | 233 | 170 | 1.371 | 9 | 0 | MAX. |
| 2.  İtalya | 5 | 2 | 1 | 218 | 170 | 1.282 | 6 | 3 | 2.000 |
| 3.  Tayvan | 4 | 1 | 2 | 188 | 201 | 0.935 | 3 | 6 | 0.500 |
| 4.  Tunus | 3 | 0 | 3 | 127 | 225 | 0.564 | 0 | 9 | 0.000 |
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
23 Temmuz 2005
|  |  İtalya |  Tayvan | 3 - 0 (25:17, 25:15, 25:19) |
|  |  Tunus |  ABD | 0 - 3 (12:25, 15:25, 13:25) |
24 Temmuz 2005
|  |  Tayvan |  ABD | 0 - 3   (15:25, 30:32, 17:25) |
|  |  İtalya |  Tunus | 3  - 0 (25:15, 25:16, 25:12) |
25 Temmuz 2005
|  |  Tunus |  Tayvan  | 0 - 3  (17:25, 13:25, 14:25) |
|  |  ABD |  İtalya | 3 - 0 (26:24, 25:21, 25:23) |
Play-off Maçları

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
27 Temmuz 2005
|  |  Arjantin |  Belarus | 3 - 1  (25:17, 25:22, 25:27, 25:16) |
|  |  Ukrayna |  İtalya | 1 - 3  (26:24, 21:25, 20:25, 16:25) |
|  |  Rusya |  Mısır | 3  - 0  (25:10, 25:8, 25:14) |
|  |  Tayvan |  Çin | 0 - 3 (19:25, 22:25, 13:25) |
Çeyrek Final Maçları

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
29 Temmuz 2005
|  |  Brezilya |  Arjantin | 3  - 0 (25:15, 25:14, 25:17) |
|  |  İtalya |  Hırvatistan | 3 - 0  (27:25, 25:17, 25:23) |
|  |  Güney Kore |  Rusya | 0 - 3   (18:25, 19:25, 17:25) |
|  |  Çin |  ABD | 2 - 3  (20:25, 25:21, 25:23, 19:25, 9:15) |
Yarı Final Maçları > 1°/4° Maçları

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
30 Temmuz 2005
|  |  Brezilya  |  İtalya | 3 - 1  (8:25, 25:16, 25:19, 26:24) |
|  |  Rusya |  ABD | 3 - 1  (19:25, 27:25, 25:20, 25:17) |
Yarı Final Maçları > 5°/8° Maçları

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
30 Temmuz 2005
|  |  Arjantin |  Hırvatistan | 1 - 3  (13:25, 17:25, 25:23, 24:26) |
|  |  Güney Kore |  Çin | 3 - 0 (25:23, 25:21, 25:21) |
Sıralama Maçları > 7°/8° Maçı

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
31 Temmuz 2005
|  |  Arjantin |  Çin | 0- 3    (17:25, 21:25, 18:25) |
Sıralama Maçları > 5°/6° Maçı

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
31 Temmuz 2005
|  |  Hırvatistan |  Güney Kore | 2 - 3 (25:21, 21:25, 22:25, 25:17, 8:15) |
Final Maçları > 3°/4° Maçı

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
31 Temmuz 2005
|  |  İtalya |  ABD | 3 - 2   (18:25, 25:16, 21:25, 25:21, 15:12) |
Final Maçları > Final Maçı

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
31 Temmuz 2005
|  |  Brezilya |  Rusya | 3 - 0  (25:17, 25:14, 25:17) |
Ödüller

| En skorer | En iyi blok | En iyi smaçör | En iyi  manşet | En iyi servis | En iyi pasör |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Alexandra Klineman  ABD | Luisa Casillo  İtalya | Silvana Papini  Brezilya | Irina Stratanovich  Rusya | Ana Grbac  Hırvatistan | Elena Peshekhonova  Rusya |
Mazda G platformu

Mazda G platformu, orta boy arabalar için kullanılan bir otomobil platformudur. Japonya'da ve dünyada birçok Mazda aracı tarafından kullanılmaktadır.
1981 yılından önce, Mazda arka çekişli Capella platformunu VIN (araç tanıtım numarası) kodunda “S1” olarak kodlamıştı. Capella için bu şasinin kullanımından vazgeçildi ancak Mazda F platformu olarak RX-7 modelinde değiştirilmiş bir biçimde kullanılmaya devam etmektedir.
GC

GC platformu, Mazda'nın ilk önden çekişli orta sınıf otomobil platformuydu. İki kapılı coupe, dört kapılı sedan ve beş kapılı hatchback gövde stili seçenekleri barındırıyordu. Ford Telstar versiyonu TX5 olarak adlandırıldı ve Telstar versiyonunun coupe gövde stili bulunmuyordu. Üretim Japonya'da, yerel montaj ise Avustralya (yalnızca Telstar), Yeni Zelanda ve Tayvan'da yapılıyordu. Modelin üretimi Güney Afrika'da 1993 yılına dek sürdü.
1983 – 1987 Mazda Capella
1983 – 1987 Mazda 626
GD

Güncelleştirilmiş GD platformu 1987 yılında önce Japonya'da ardından diğer yerlerde piyasaya sunuldu. Bu platform, bir station wagon çeşidi olan GV platformunun ortaya çıkmasını sağladı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki üretim Flat Rock, Michigan'daki AutoAlliance Uluslararası fabrikasında başladı.
1987 – 1992 Mazda 626 (sedan)
1987 – 1992 Mazda 626 (hatchback)
1987 – 1996 Mazda Capella (sedan)
1987 – 1996 Mazda Capella Coupe (coupe)
1987 – 1996 Mazda Capella Liftback (sedan)
1988 – 1992 Mazda MX-6 (coupe)
1988 – 1992 Ford Probe (hatchback)
GV

GV, GD platformu'nun station wagon versiyonudur. GV'nin üretimi kardeş platformunun üretimini geçmiş ve 1996 yılına kadar devam etmiştir.
1988 – 1996 Mazda Capella Cargo/ Wagon (station wagon)
GE

Japon piyasası modeli Mazda Capella, GE platformunu hiç kullanmadı. Onun yerine, yeni bir model (Mazda Cronos) Capella modeliyle birlikte piyasaya sunuldu. Bu model 1993 yılına kadar GC platformunda kaldı daha sonra 1994 ve 1997 yılları arasında kullanılmak üzere CG platformuna taşındı.
1991 – 1993 Mazda Cronos (sedan)
1991 – 1993 Efini MS-6 (hatchback)
1992 – 1993 Autozam Clef (sedan)
1993 – 1997 Mazda MX-6 (coupe)
1993 – 1997 Mazda 626 (sedan)
1993 – 1997 Ford Probe (hatchback)
GF

Capella ve 626 modelleri 1997 yılında GF platformunda yeniden bir araya getirildi. Güncelleştirilmiş bir station wagon platformu olan GW de sonunda piyasaya sunuldu.
1997 – 2002 Mazda Capella (sedan)
1998 – 2002 Mazda 626 (sedan)
GW

GW, GF platformu'nun station wagon versiyonudur. GW platformu bir nesil atlamıştı (veya CG Capella da sayılırsa iki nesil).
1997 – 2001 Mazda Capella Wagon (station wagon)
GG

Mazda6 modellerinin montajı ortak girişim olan Flat Rock, Michigan'daki AutoAlliance Uluslararası fabrikasında yapıldı ve bu modeller, platform kodunu VIN'ın (araç tanıtım numarası) dördüncü ve beşinci karakterleri olarak kullanan Mazda sistemine uymazlar. Amerikan yapımı Mazda6'lar, VIN'da (araç tanıtım numarası) "1YV" öndekini kullanırlar.
Bu platformun arka çoklu bağlantı süspansiyonu bariz şekilde HC platformundaki “E çoklu link”e benziyordu. Ford’un kendi tasarımına da benzeyen bu süspansiyon, Mazda mühendislerine göre “E çoklu bağlantının” hayata dönüşünü ifade ediyordu.
Uygulamalar:
2002 – 2005 Mazda Atenza (sedan)
2002 – 2005 Mazda Mazda6 (sedan)
2007+ Mazda CX-9 (crossover SUV)
2007+ FAW Besturn
GY

GY, GG platformunun station wagon versiyonudur.
2002 – 2005 Mazda Atenza Spor Wagon (station wagon)
2002 – 2005 Mazda Mazda6 Wagon (station wagon)
GH

2008 yılında piyasaya çıkan GH platformu, önceki GG şasisinin yeniden yapılandırılmış ve revize edilmiş bir versiyonudur. 
Uygulamalar:
2008 Mazda Atenza (sedan)
2008 Mazda Mazda6 (sedan)
GZ

GZ, GH platformunun station wagon versiyonudur.
2008 Mazda Atenza Spor Wagon (station wagon)
2008 Mazda Mazda6 Spor Wagon (station wagon)
Adalar Müzesi

| Adalar Müzesi |
| --- | --- |
Müze logosu

Açılış: 10 Eylül 2010 (14 yıl önce) (2010-09-10)
Konum: Büyükada, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 40°51′22″K 29°07′29″D﻿ / ﻿40.85611°K 29.12472°D﻿ / 40.85611; 29.12472
Tür: Kent müzesi
Müdür: Halim Bulutoğlu
Küratör: Deniz Koç Çeliker
Kurucu: Adalar Vakfı · Adalar Belediyesi
Toplu ulaşım:  Adalar Hatları
Resmî site
Adalar Müzesi, Türkiye'nin İstanbul ilinin Adalar ilçesine bağlı Büyükada'da yer alan müze. 10 Eylül 2010 tarihinde İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansının desteği ile açıldı. İstanbul'un ilk çağdaş kent müzesi olarak bilinmektedir. Adalar Vakfı ve Adalar Belediyesi iş birliği ile Büyükada (Prinkipo)'nın güneyinde adanın en eski tarihsel yerleşim yeri olan Aya Nikola bölgesinde kurulmuş olan müzenin kalıcı sergilerinin yer aldığı ana binasına yenilenerek kullanıma sokulan eski bir helikopter hangarı ev sahipliği yapmaktadır.
Müze, Prens Adaları'nın jeolojik oluşumundan bugününe uzanan hikâyesini binlerce Osmanlı arşiv belgesi, fotoğraf, yüzlerce belgesel film, bugünün Adalar'ını belgeleyen video klipler, Adalar'da hizmet veren kamu kurumlarının arşivlerinden elde edilen dokümanlar, sözlü tarih kayıtları, Adalılar'ın bağışlarından oluşan bir koleksiyon ile sunmaktadır.
Misyon

Müze Adalar'ın çok kültürlü tarihini ve değerlerini tanıtırken, tarihi, kültürel ve doğal mirasının zenginleştirdiği toplumsal yaşamını korumak ve Prens Adaları'na olan ilgiyi artırmayı hedeflemektedir.
Müze binaları

Müze, Adalar'ın nüfus ve yüzölçümü olarak en büyüğü olan Büyükada'da iki farklı sergi mekanına sahiptir.
Çınar Müze Alanı (açık hava sergileri)
Aya Nikola Hangar Müze Alanı (sürekli sergi)
Sürekli serginin bölümleri

Kronoloji
10 dakikada Prens Adaları
Adalar'ın Doğası
İlk insane izleri
İlk yerleşimler
Mimari, Mimarlar, Bahçeler
Eğitim
Edebiyat
Ticaret
Dinlenme Eğlence
Göç ve Nüfus
Gelenekler ve Ritüeller
Yeme İçme
Ulaşım & Haberleşme
Spor
Müzik
Adalılar
Yerel Yönetim
Doğal Afetler
Sağlık
Adalar'ın Sesleri
İmar
Haritalarda Prens Adaları
Gelecek Senaryoları
Geçici sergiler

Adalar Müzesi'ne Doğru (2009)
Ada Sahillerinde Bekliyorum (2010)
Adalılar (2010)
Adalar'da İz Bırakanlar (2010)
Havadan Adalar (2010)
Adalar Binalar Mimarlar (2011)
Adalar Yazarlar Şairler: Mitolojiden edebiyata (2011)
Lefter, Biz Bu Memleketi Seninle Sevdik (2012)
Halki'den Yansımalar Kartpostallarda Ada (2012)
Marmara'da Hayat Var. Şimdilik. (2012)
Hala Hatırlıyorum, Büyükada (2013)
Balık Ağalara Takıldı (2013)
Adalar'da Tanrı'nın Evleri (2014)
Galeri

Havadan Adalar Sergisi'nden bir fotoğraf
Bir çocuk etkinliği
Ada Sahillerinde Bekliyorum Sergisi'nden bir görüntü
Adalılar Sergisi'nden bir görüntü
Adalar Binalar Mimarlar Sergisi giriş panoları
Adalar Yazarlar Şairler Sergisi'nden bir görüntü
Lefter Sergisi'nden bir görüntü
Halki'den Yansımalar Sergisi'nden bir görüntü
Marmara'da Hayat Var Sergisi'nden bir görüntü
Adalar'da İz Bırakanlar Sergisi'nden bir pano
Adalar Müzesi'ne Doğru Sergisi'nden bir görüntü
Sürekli sergiden bir görüntü
Sürekli sergiden bir görüntü
Kehribar Yolu

Kehribar Yolu
Kehribar Yolu, antik çağda Kuzey Denizi ve Baltık Denizi'nden çıkarılan kehribar taşlarının güneye, Adriyatik Denizi'ne ve Akdeniz'e taşındığı birçok ticaret yoluna verilen addır.
Tarihçe

Roma İmparatorluğu dışında, tarih öncesi dönemde üzerlerinde Kehribar'ın Alp Dağları ülkelerine ve İtalya'ya kadar taşındığı çok az ticaret yolu var olmuştur. Roma İmparatorluğu'nun sınırlarını Tuna Nehri'ne kadar genişletmesi ile MÖ 1. yüzyılın başlarında Augustus ve Tiberius dönemlerinde imparatorluğu boydan boya kat eden devlet yolu olarak ticaret yollarının (Antik Roma Yolları) yapıldığı tahmin edilmektedir.
Roma İmparatorluğu'na bağlı Pannonina eyaletinin başkenti Carnuntum ile Aquileia şehri arasında bulunan, kış şartlarına uygun ulaşım olanakları sağlayan bağlantıya Roma Kehribar Yolu denmektedir ve bu yol Antik Roma yollarına bağlıdır. Bu Roma yolu bütün Antik Roma yollarının kayıtlı olduğu Tabula Pertingeriana'da kayıtlıdır. Ünlü yazar ve filozof Büyük Philius'un (MS 23 – 79) yazdıklarına göre kehribar, Baltık Denizi kıyılarından Aquleia şehrine bu yol üzerinden taşınmıştır ve yol adını bundan almıştır.
Oluşum

Roma öncesi dönemde de önemli bir ticaret yolu olan bu yol Aşağı Avusturya eyaletinde Morava Nehri'ni takip eder ve Viyana'nın yaklaşık 50 km doğusunda, Carnuntum şehrinde Tuna Nehrine karışır. Carnuntum yolu, Alp geçitlerini geçtikten sonra günümüzde Slovenya'ya ait Emona (Laibach, Ljubljana) ve Poetovio (Ptuj/Pettau) eyaletleri ile Macaristan eyaletleri olan Scarabantia (Sopron/Ödenburg) ve Savaria (Szombathely/Steinamanger) üzerinden geçerek Aquileia'ya varır. Kehribar yolu üzerinde Sopron ve Szombathely arasında, Avusturya'nın Burgenland eyaletinde Roma için büyük öneme sahip olan Kelt'lere ait bir demir madeni elde etme bölgesi bulunmaktaydı. Bu bölgede günümüze kadar kalmış yolun bir bölümü koruma altına alınmıştır. MS 3. ve 4. yüzyıllarda İtalya ile Carnuntum arasındaki bu bağlantı, önemini yitirmiştir. Roma kehribar yolu'nun modern yapılar nedeniyle kaybolmamış olan bölümlerine tahıl ekim alanlarında kuşbakışı fotoğraflama yöntemi yoluyla yapılan arkeolojik araştırmalarda ya da taşlar yoluyla yeni sürülmüş tarım arazilerinde izlerine rastlanmaktadır.
Diğer ticaret yolları

Antik dönem kehribar tüccarları değerli yüklerini taşımak için en güvenilir yolları tercih etmişlerdir. Yaşanılan gasp olayları ve kavimler göçü nedenleri ile bu yollar birçok defa değişmiştir. Eşdeğer seçenek olarak üzerinde yer alan, güvenli konaklama imkânı sunan Kervansarayların sayısının sürekli artış gösterdiği akarsu boyları tercih edilmiştir.
Üçü büyük akarsuları takip etmiş kara yolu olmak üzere dört rotadan bahsetmek mümkündür.
Kuzey Denizi rotası (İngiltere'den ve İngiltere üzerinden)
En eski kara yolu olan doğu rotası (Weichsel Nehri)
Orta Almanya kara rotası (Oder ve Elbe Nehirleri)
Batı Almanya kara rotası (Ren ve Maas Nehirleri)
Adı geçen, Fransa'nın Marsilya şehri ile Venedik'ten başlayarak, Almanya'nın Hamburg kenti üzerinde kıyı şehri Eiderstedt'e varan son iki yolun Bronz Çağından beri var olduğu tahmin edilmektedir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4222560-7  NKC: xx0133999  VIAF: 240881141
Winslow Homer

| Winslow Homer |
| --- | --- |
Winslow Homer, 1880 Napoleon Sarony (1821–1896) tarafından çekildi.
Genel bilgiler
Doğum adı: Winslow Homer
Doğum: 24 Şubat 1836(1836-02-24) Boston, Massachusetts
Ölüm: 29 Eylül 1910 (74 yaşında) Massachusetts, Maine
Uyruk: Amerikalı
Alanı: Resim
Sanat eğitimi: Litografi çıraklık, 1855-1856  National Academy of Design (boyama), 1863  Paris, Fransa, (informal) 1867
Katıldığı akımlar: Realizm
Etkiledikleri: Frederic Remington Robert Henri Howard Pyle N. C. Wyeth


Winslow Homer, (d. 24 Şubat 1836, Boston - ö. 29 Eylül 1910, Prout's Neck). Amerikalı ressam ve grafiker. 19. yüzyıl Amerikası ve Amerikan sanatının seçkin üyelerinden biri olarak kabul edilir. 

Büyük ölçüde kendi kendini yetiştirmişti. Boston'da bir litografyacının yanına çırak olarak eğitim gördü. Kariyerine ticari illüstratör olarak başladı.  21 yaşına geldiğinde Boston'da çıkan Ballou's Pictorial ve New York'ta çıkan Harper's Weekly dergilerinin ressamı olarak ünlenmişti.
Yaşamı

1836'da Charles Savage Homer ve Henrietta Benson Homer'in üç oğlundan ikincisi olarak dünyaya geldi. Yetenekli bir amatör suluboya ressamı olan annesi ilk öğretmeniydi. Yaşamları boyunca yakın ilişkileri vardı. Homer, espri duygusu ve sanatsal yeteneklerinin yanı sıra sessiz, iradeli, veciz, girişken yapısı dahil olmak üzere birçok özellğini annesinden aldı. Homer, mutlu bir çocukluk geçirdi. sanatsal yetenekleri belli olan ortalama bir öğrenciydi.

Homer'in babası her zaman öldüresiye işler yapan bir iş adamıydı. Homer on üç yaşındayken dükkanını kapatıp altın aramaya Calfornia'ya gitti. Başarısız olunca da ailesini terkederek yeni zenginlik düşleri peşine takılıp Avrupa'ya gitti.
Homer, 19 yaşında liseden mezun olduğunda babasının bir gazetede gördüğü çıraklık ilanı üzerine litografi ustası J. H. Bufford yanında çırak olarak çalışmaya başladı.". İki yıl nota kitapçıklarının kapakları ve bazı ticari işler için çalıştı. Harper's Weekly dergisi kadrosuna katılması için yapılan teklifi geri çevirdi ve 1857'den sonra kariyerine serbest devam etti.."

Homer'in illüstratör olarak kariyeri neredeyse 20 yıl sürdü. Boston yaşamı ve New Englan kırsal yaşamıyla ilgili çizimleri Ballou's Pictorial ve Harper's Weekly dergilerinde yer aldı. 
lk eserler kent ve ülke sosyal yaşamına ait çoğunlukla ticari gravürlerdi. temiz atlarıyla basitleştirilmiş formlar, ışık ve karanlığın dramatik kontrasıyla karakterize eserlerdi.
Homer'ın Stüdyosu

1859 yılında Amerika'nın sanat ve yayıncılık başkenti olan New York'ta bir stüdyo açtı. 1863'te National Academy of Designda eğitim almaya başladı ve ona resmin temellerini öğreten Frédéric Ronde ile çalıştı.. Bir yıl gibi kısa bir sürede kendi çabasıyla muhteşem yağlı boya eserler çıkardı. Annesi daha fazla öğrenebilmesi ve çalışabilmesi için onu Avrupa'ya göndermek için parasal destek sağladı fakat Harper's dergisi Homer'i savaş ve kamp hayatını çizeceği Amerikan İç Savaşı'nın ön hatlarına gönderdi..
Bu dönemdeki çizimleri çok dikkate alınmamakla birlikte onun ilistrtörlükten ressamlığa olan gelişimini gösterir. Savaş,, savaşın etkilediği kentler kamp yaşamı, askerler, komutanların yanı sıra Homer, savaş sırasında kadınları ve savaşın etkilerini de çizdi. Homer için savaş çalışmaları tehlikeli ve çok yorucu olmuştu. Aralarında Sharpshooter on Picket Duty (1862), Evim güzel evim (1863), Cepheden Mahkumlar (1866) gibi bir dizi resmi 1863-18666 yıllarında National Academy of Design'da sergilendi. Özellikle Evim güzel evim çok iyi eleştiriler aldı ve çabucak satıldı. Yardımcı akademisyenlikten akademisyenliğe seçildi.  Bu sıralarda Our Young Folks ve Frank Leslie's Chimney Corner gibi dergilere illüstrasyonlar yapmaya devam etti.
Savaştan sonra resimlerinin konusu nostaljik köy hayatı üzerine yoğunlaştı, dikkatini çocuklar ve genç kadınlara çevirdi. Merayı Geçmek (1871–1872) adını verdiği resimde kardeşi kardeşe vurduran bir savaştan sonra birleşik bir gelecek umudunu iki erkek kardeş ile idealize etti. Homer, aynı zamanda resimleriyle savaş sonrasında kendi geleceklerini anlamak isteyen iki toplum arasındaki gerginliği ileten oldu. Eski Hanımdan Bir Ziyaret adlı yağlı boya çalışmada serbest bırakılan bir grup köle ile eski sahibelerinin karşılaşması resmedilir. Virginia'da yaptığı skeçleriyle bu resmi yapmıştır.
Resim kariyerinin neredeyse başında, yirmi yedi yaşındaki Homer, duygu, algı derinliği ve hemen tanınan bir teknik ustalıkla olgunluk gösteriyordu. Gerçekçilik hedefi oldu. Doğasına sadıktı, duyguları kontrollüydü.
İlk manzaralar ve suluboya

National Academy of Design'daki sergisinden sonra Homer, nihayet 1867'de bir yıl boyunca kalacağı Paris'e gitti. Cepheden mahkûmlar Paris'te Exposition Universelle sergisinde sergilendi. Paris yaşamına dair Harper's için çizimlerine devam ederken manzaralar üzerinde çalışmaya başladı. Kaldığı sürece yaklaşık bir düzine resim yaptı. Resimlerinin ana konusu Barbizon okulu, ressam Mlllet ve daha yeni sanatçılar olan Édouard Manet ve Gustave Courbet ile uyum gösteriyordu. Doğal ışığa olan ilgisi bu ilk empresyonistlerle paralellik gösteriyordu.
1870'lerde Homer, taşra okulu (1871) ve Sabah Çanı (1872) resimlerindeki gibi çoğunlukla çiftlik hayatı, kırsal veya pastoral manzaralar, oyun oynayan çocuklar ve genç yetişkinleri resmetti. 1875 yılında, Homer ticari bir illüstratör olarak çalışmaya son verdi ve hayatını yalnız tablolar ve suluboyaya verdi. Bu karar hakkındaki mükemmel eleştirilere rağmen onu mali güvencesiz bıraktı. Popüler resmi Snap-the-Whip (1872)  en iyi ve en ünlü resimlerinden biri olan Esinti (1876) ile 1876'da Philadelphia'da "Centennial Exposition" sergilendi.
1877 yılında Homer ilk kez Boston'da Boston Art Club'te yağlı boyalarını sergiledi. 1877-1909 arasında burada çizimlerini sulboyalarını sık sık sergiledi. Sanatçının en sıra dışı eserlerinden biri olan Hunter with Dog - Northwoods adını verdiği heykel 1902'de sergilendi. Bu yılda Homer, bir çini kulübünün üyesi oldu ve kısa bir süre için şöminelere fayans tasarladı.
Homer, 1873 yazında Gloucester'da kaldığı sırada düzenli olarak suluboya yapmaya başladı. Başından beri tekniği doğal, akıcı ve kendine güvenen, doğuştan gelen bir yetenekle donatılmıştı. Devrimci bir etkisi olacaktı. Suluboyaları popüler ve kalıcı olduğunu kanıtladı. Mali durumunu düzeltti. Bunlar son derece detaylı (Blackboard – 1877), izlenimci (Schooner at Sunset – 1880) çalışmalardı. Bazıları "Esinti" gibi yağlı boya resimleri için hazırlık taslakları olarak yapılmıştı.
Bir kadınla yaşadığı duygusal bir ilişki sonrasında gelen hayal kırıklığı sonucu 1870'lerin sonunda münzevi oldu. Balıkçıları, denizi, deniz havasını yakından gözleyerek deniz sevgisi temalı zengin bir kaynak buldu.
1881-1882 yıllarında İngiltere'de Kuzey denizinde bir balıkçı köyü olan Cullercoats yakınlarında yaşadığı dönem sanat hayatının dönüm noktası oldu. Çalışmalarının çoğu konusunu çalışan adam ve kadınlardan ve onların gündelik kahramanlıklarından aldı. Cullercoats'taki günleri ona, gelecekteki çalışmalarının yönünü çizecek bir sağlamlık ve itidal aşıladı. Konusunu deniz ve balıkçılardan aldığı suluboya çalışmaları önemlidir.
. Renkleri daha kısıtlı ve sadeleşti. Resimleri daha büyük, daha iddialı ve ve daha bilinçli tasarlanmış hale geldi. Konuları daha evrensel, daha az ulusal, daha kahramancaydı. Homer, yeteneklerini yeni bir aleme taşıyan yeni bir stil ve vizyon buldu.
Maine ve Olgunluk

Kasım 1882'de Amerika'ya geri döndü ve suluboyalarını New York'da sergiledi. Eleştirmenler stilindeki değişmeyi fark ettiler. 
1883'te Maine'de Prouts Neck'e yerleşti. Hayatının sonuna kadar burada yalnız yaşadı. Köy hayatı, kadınlar ve çocuklar resimlerinden gitti ve artık konuları deniz, ormanlar, dağlar ve açık yerlerde çalışan işçilerin çetin hayatı oldu.
 1980'erde anıtsal deniz sahneleri boyadı. Undertow (1886), Eight Bells (1886), Banks Fisherman, The Gulf Stream, Rum Cay, Mending the Nets, veSearchlight, Harbor Entrance, Santiago de Cuba bu dönemin eserlerindendir.
1893'te ünlü Darvinci eseri Tilki Avı'ı resmini yaptı. En büyük resimlerinden biri bu oldu ve hemen satın alındı. Huntsman and Dogs (1891), The Gulf Stream (1899),
1900'de Homer nihayet, finansal istikrara ulaştı. Kanada ve Karayipler'de suluboyalarını yapmaya devam etti. Right and Left
Hmer, 1910'da 74 yaşında Prouts Neck'de öldü. Yaptığı son resim Shooting the Rapids, Saguenay River yarım kaldı.
His Prouts Neck studio, a National Historic Landmark, is now owned by the Portland Museum of Art, which offers tours.
Etkileri

Homer natüralistti. Fakat konularını köy hayatından aldığı ilk resimlerinde bir romantizm sezilir ve zaman zaman izlenimciliğe kaçmıştı. Eserlerindeki insan-doğa ilişkisinin doğrudan ve enerjik yorumuyla Amerikalı ressamları etkiledi. 
 U.S. Post Office 1962'de "Breezing Up" isimli çalışmasını onuruna pul olarak bastı. Homer'in "Boys in a Pasture" adlı eseri de 12 Ağustos 2010'da pul olarak basıldı.
Başlıca çalışmaları

The War for the Union, 1862, wood engraving (multiple museum collections)
The Bridle Path, 1868, oil painting (Clark Art Institute)
A Rainy Day in Camp, 1871, oil on canvas. Private collection
Gloucester Harbor, 1873, oil on canvas. Nelson-Atkins Museum of Art
Song of the Lark, 1876, oil on canvas. Chrysler Museum of Art
Camp Fire, 1877–1878, oil on canvas. Metropolitan Museum of Art
Perils of the Sea, 1881, watercolor. Sterling and Francine Clark Art Institute
Santiago de Cuba: Street Scene, 1885. watercolor and graphite. Yale University Art Gallery
Improve the Present Hour, c. 1889, etching (multiple museum collections)
After the Hurricane, Bahamas, 1899, watercolor (Art Institute of Chicago)
The Red Canoe, 1889, watercolor, Peabody Collection
The new novel, 1877, Museum of Fine arts, Springfield, Massachusetts