Bastille Baskını
14 Temmuz 1789 Bastille Baskını

14 Temmuz 1789 sabahı Paris şehri alarm durumundaydı. Artık Paris Burjuva Milisleri'nin (kısa süre sonra Devrimci Fransa'nın Ulusal Muhafızları olacaklardı) kontrolü altında olan Fransa'daki Üçüncü Mülk partizanları, daha önce önemli bir muhalefetle karşılaşmadan Hôtel des Invalides'e saldırmışlardı. Niyetleri burada bulunan silahları (29.000 ila 32.000 tüfek, ancak barut veya saçma olmadan) toplamaktı. Invalides'deki komutan önceki birkaç gün içinde 250 varil barutu daha güvenli bir şekilde saklanması için Bastille'e nakletme önlemini almıştı.
Bu noktada Bastille neredeyse boştu ve sadece yedi mahkûm barındırıyordu. Grand Châtelet mahkemesi tarafından çıkarılan tutuklama emri uyarınca tutuklanan dört kalpazan;
James F.X. Whyte, casusluk yaptığından şüphelenilen ve ailesinin isteği üzerine hapsedilen İrlanda doğumlu bir "deli".
otuz yıl önce Louis XV'e suikast girişiminde bulunan Auguste-Claude Tavernier cinayetten şüphelenilen bir "sapkın" aristokrat.
Comte de Solages, babası tarafından bir lettre de cachet kullanılarak hapsedilmişti.
Bir önceki mahkûm Marquis de Sade, yoldan geçenlere mahkûmların katledildiğini haykırdıktan sonra on gün önce dışarı nakledilmişti.
Sınırlı bir amaca hizmet ettiği düşünülen bir Orta Çağ kalesinin bakımının yüksek maliyeti, karışıklıklar başlamadan kısa bir süre önce yerine açık bir kamusal alan yapılması kararının alınmasına yol açmıştı. Temmuz 1789'daki gerginliklerin ortasında bina kraliyet tiranlığının bir sembolü olarak kaldı.
Düzenli garnizon, 82 invalides'ten (artık sahada hizmet vermeye uygun olmayan eski askerler) oluşuyordu. Ancak 7 Temmuz'da Champ de Mars'taki düzenli birliklere, İsviçre Salis-Samade Alayı'nın 32 el bombacısı ile takviye edilmişti. Duvarlara 18 adet sekiz kiloluk top ve 12 adet daha küçük top yerleştirilmişti. Vali Bernard-René de Launay, önceki bir valinin oğluydu ve aslında Bastille'de doğmuştu.
Daha sonra derlenen resmi vainqueurs de la Bastille (Bastille fatihleri) listesinde 954 isim bulunmaktadı ve kalabalığın toplamı muhtemelen binden azdı. Listede yer alan mesleklere bakıldığında, çoğunluğun yerel zanaatkârlar olduğu, bazı düzenli ordu firarilerinin ve 21 şarap tüccarı gibi birkaç farklı kategorinin bulunduğu görülmektedi.
Kalabalık kuşluk vakti kalenin dışında toplanmış ve tehdit edici görünen topların kulelerin ve surların mazgallarından geri çekilmesi ve içeride depolanan silah ve barutun serbest bırakılması çağrısında bulunmuştu. Hotel de Ville'den (Belediye Binası'ndan belediye yetkilileri) iki temsilci kaleye davet edildi ve müzakereler başladı, bir diğeri ise öğlen saatlerinde kesin taleplerle içeri alındı. Kalabalık büyüdükçe ve sabırsızlandıkça görüşmeler uzadı. Öğleden sonra 1:30 civarında kalabalık savunmasız dış avluya daldı. Küçük bir grup kalenin iç avlusuna açılan kapının yanındaki bir binanın çatısına tırmandı ve asma köprünün zincirlerini kırarak bir vainqueur'ü düşürdü. Garnizondaki askerler halka geri çekilmeleri çağrısında bulundu, ancak gürültü ve karışıklık arasında bu bağırışlar yanlışlıkla içeri girmeye teşvik olarak yorumlandı. Görünüşe göre kendiliğinden başlayan silah sesleri kalabalığı bir güruha dönüştürdü. Kalabalık kasıtlı olarak bir tuzağa çekildiklerini düşünmüş olacak ki çatışmalar daha şiddetli ve yoğun bir hal alırken, milletvekillerinin ateşkes sağlama girişimleri saldırganlar tarafından görmezden gelindi.
Ateş devam etti ve öğleden sonra saat 15:00'ten sonra saldırganlar, her biri yaklaşık altı kez ateşlendiği bildirilen iki topla birlikte isyancı gardes françaises tarafından takviye edildi ve Champ de Mars'ta kamp kurmuş olan Kraliyet Ordusu birliklerinden oluşan önemli bir kuvvet müdahale etmedi. Karşılıklı katliam olasılığının aniden ortaya çıkmasıyla Vali de Launay, garnizona'ya saat 17:00'de ateşi kesmesini emretmişti. De Launay tarafından yazılan ve teslim olmayı teklif eden, ancak garnizonun kaleyi zarar görmeden tahliye etmesine izin verilmezse barut stoklarını patlatmakla tehdit eden bir mektup, iç kapıdaki bir boşluktan kuşatmacılara dağıtıldı.
Talepleri karşılanmadı, ancak Launay yine de teslim oldu, çünkü sınırlı yiyecek stokları ve su kaynağı olmadan birliklerinin daha fazla dayanamayacağını fark etti. Buna uygun olarak kapıları açtı ve vainqueur'ler saat 17:30'da kaleyi ele geçirmek üzere içeri daldılar.
Doksan sekiz saldırgan ve bir savunmacı çatışmalarda ya da daha sonra aldıkları yaralar nedeniyle ölmüştü; bu eşitsizlik kale duvarlarının garnizona sağladığı korumayla açıklanıyordu. Launay yakalandı ve bir küfür fırtınası içinde Hôtel de Ville'e doğru sürüklendi. Hôtel'in dışında kaderiyle ilgili bir tartışma başladı. Fena halde dövülen Launay "Yeter! Bırakın öleyim!" diye bağırdı ve Dulait adında bir pasta aşçısının kasığına tekme attı. Launay daha sonra defalarca bıçaklandı ve öldü. Bir İngiliz gezgin olan Doktor Edward Rigby gördüklerini şöyle aktarmıştı: "(Biz) Bastille Valisi Marki de Launay'ın ve Prévôt des Marchands Mösyö Flesselles'in kafaları olduğu söylenen, mızraklar üzerinde kaldırılmış iki kanlı kafa gördük. Tüyler ürpertici ve korkunç bir manzaraydı! ... Bu manzara karşısında şoke olduk ve tiksindik, “(biz) hemen sokaklardan çekildik."
Kral, baskını ilk olarak ertesi sabah La Rochefoucauld Dükü aracılığıyla öğrendi. "Bu bir isyan mı?" Louis XVI'ya sordu. Dük cevap verdi: "Hayır efendim, bu bir isyan değil; bu bir devrim." Gerçekten de, Bastille'in baskının zaman zaman ulusal söylemde Devrim'in kuruluş noktası olduğu öne sürülmektedi. Bununla birlikte, Fransız Devrimi: Aydınlanmadan Tiranlığa adlı kitabında tarihçi Ian Davidson, Versay'daki Üçüncü Mülke teslim olan Louis XVI'nın kurucu olay olma konusunda daha iyi bir iddiaya sahip olduğunu savundu ve Versailles'ın "burjuva Devrimcilerinin" önümüzdeki üç yıl boyunca parlamenter ve siyasi mekanizmaları kullanarak devrimin geleceğini yönlendirmede önemli bir rolü olduğunu belirtti. Bununla birlikte, Bastille'in düşüşü, Paris'in sıradan vatandaşları olan thesans-culottes'in Devrim'in işlerine ilk kez büyük bir müdahalede bulunmasına işaret ediyor. Devrimin bu aşaması için, sans-culotte "burjuva Devrimcileri"nin müttefikiydi.