Theodor Schwann
Kariyeri

Schwann, 1834'ten 1839'a kadar Berlin Üniversitesi Anatomisch-zootomische Museum'da Müller'in asistanı olarak çalıştı. Schwann, sinirlerin, kasların ve kan damarlarının yapısını ve işlevini incelemeye odaklanan bir dizi mikroskobik ve fizyolojik deney gerçekleştirdi. Schwann, Müller'in fizyoloji kitabına hazırlık olarak deneyler yapmanın yanı sıra kendi araştırmalarını da yürüttü. Önemli katkılarının birçoğunu Müller ile Berlin'de çalıştığı dönemde yapmıştır.
Schwann, hayvan dokularını incelemek için yeni ve güçlü mikroskoplar kullandı. Bu sayede hayvan hücrelerini gözlemleyebildi ve farklı özelliklerini not edebildi. Çalışmaları, Matthias Jakob Schleiden'in bitkilerle ilgili çalışmalarını tamamlıyordu ve ondan bilgi alıyordu; ikisi yakın arkadaştılar.
Sessiz ve ciddi olarak tanımlanan Schwann, özellikle deneyleri için aparat yapımı ve kullanımı konusunda yetenekliydi. Ayrıca önemli bilimsel soruları tanımlayabiliyor ve bunları sistematik olarak test etmek için deneyler tasarlayabiliyordu. Yazıları erişilebilir ve mantığı "net bir ilerleme" olarak tanımlanmıştır.  Cevaplamak istediği soruyu belirlemiş ve bulgularının önemini başkalarına etkili bir şekilde iletmiştir. Çalışma arkadaşı Jakob Henle ondan deney yapmak için "doğuştan gelen bir güdüye" sahip olarak bahsetmiştir.
1838 yılına gelindiğinde Schwann'ın daha yüksek maaşlı bir pozisyona ihtiyacı vardı. Katolik bir şehir olan Bonn'a dönmeyi umuyordu. Orada 1838'de ve 1846'da tekrar bir profesörlük elde etmeye çalıştı, ancak hayal kırıklığına uğradı. Bunun yerine, 1839'da Schwann, bir başka Katolik şehri olan Belçika'nın Leuven kentindeki Université Catholique de Louvain'de anatomi kürsüsünü kabul etti.
Schwann kendini işine adamış ve vicdanlı bir profesör olduğunu kanıtladı. Yeni öğretim görevleriyle birlikte yeni bilimsel çalışmalar için daha az zamanı oldu. Deneysel teknikleri ve deneylerde kullanılacak aletleri mükemmelleştirmek için hatırı sayılır bir zaman harcadı. Çok az sayıda makale üretti. Bunun bir istisnası, 1844 yılında köpekler üzerinde yapılan bir dizi deneyi rapor eden ve safranın sindirimdeki önemini ortaya koyan bir makaleydi.
Kas kasılması, fermantasyon, sindirim ve çürüme gibi süreçleri incelerken Schwann, canlı fenomenlerin "maddi olmayan bir yaşamsal güç" yerine fiziksel nedenlerin sonucu olduğunu göstermeye çalıştı.  Bununla birlikte, yine de "organik bir doğa" ile "ilahi bir planı" uzlaştırmaya çalışmıştır.  Bazı yazarlar Schwann'ın 1838'deki hareketinin ve bundan sonra azalan bilimsel üretkenliğinin dini kaygıları ve hatta belki de hücre teorisi üzerine yaptığı çalışmaların teorik sonuçlarıyla ilgili bir krizi yansıttığını öne sürmüştür.  Ancak diğer yazarlar bunu onun düşüncelerini yanlış yansıtmak olarak değerlendirmekte ve Schwann'ın varoluşsal bir kriz ya da mistik bir evreden geçtiği fikrini reddetmektedir.  Ohad Parnes, Schwann'ın laboratuvar defterlerini ve diğer yayınlanmamış kaynaklarını yayınlarıyla birlikte kullanarak araştırmalarını birleşik bir ilerleme olarak yeniden yapılandırmaktadır.  Florence Vienne, "organik gelişimin birleştirici bir ilkesi" olarak hücre teorisinin Schwann da dahil olmak üzere çeşitli savunucuların felsefi, dini ve siyasi fikirleriyle nasıl ilişkili olduğunu tartışmak için yayınlanmamış yazılardan yararlanıyor.
1848'de Antoine Frédéric Spring onu yine Belçika'daki Liège Üniversitesine geçmeye ikna etti. Schwann, Liège'de anatomi ve fizyolojideki son gelişmeleri takip etmeye devam etti ancak kendisi büyük yeni keşifler yapmadı. Bir tür mucit haline geldi. Projelerinden biri, çevrenin solunamadığı ortamlarda insan yaşamını desteklemek için kapalı bir sistem olarak tasarlanan taşınabilir bir solunum cihazıydı. 1858 yılına gelindiğinde fizyoloji, genel anatomi ve embriyoloji profesörü olarak görev yapıyordu. 1863 yılında Amerikan Felsefe Topluluğu onu uluslararası üye olarak seçti. 1872'den itibaren genel anatomi ve 1877'den itibaren de embriyoloji derslerini vermeyi bıraktı. 1879'da tamamen emekli oldu.
Schwann meslektaşları tarafından derin bir saygı görüyordu. 1878 yılında, öğretmenlik yıllarını ve birçok katkısını kutlamak için bir festival düzenlendi. Kendisine eşsiz bir hediye sunuldu: Çeşitli ülkelerden bilim insanlarının 263 imzalı fotoğraf portresini içeren bir kitap, her biri ayrı bir bilim insanı tarafından Schwann'a hediyenin bir parçası olması için gönderildi. Kitap "Hücre teorisinin yaratıcısına, çağdaş biyologlara" ithaf edilmiştir.
Schwann emekli olduktan üç yıl sonra 11 Ocak 1882'de Köln'de öldü. Köln'ün Melaten mezarlığındaki aile mezarlığına gömüldü.