stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pokémon FireRed ve LeafGreen
Plot > Hikaye

FireRed ve LeafGreen'in sessiz kahramanı, Pallet Town adlı küçük bir kasabada yaşayan bir çocuktur. Oyuncular bir yolculuğa başladıktan ve uzun otların arasına tek başlarına girdikten sonra, bir ses onları durmaları için uyarır. Ünlü bir Pokémon araştırmacısı olan Profesör Oak, oyuncuya bu tür otların genellikle vahşi Pokémonların yaşam alanı olduğunu ve onlarla tek başına karşılaşmanın çok tehlikeli olabileceğini açıklar. Oyuncuyu laboratuvarına götürür ve burada Oak'ın torunu olan bir başka hevesli Pokémon Eğitmeni ile tanışırlar. Oyuncuya ve rakibine seyahatleri için bir başlangıç Pokémon'u seçmeleri söylenir. Rakip daha sonra yeni elde ettiği Pokémon ile Pokémon savaşına davet eder ve oyun boyunca belirli noktalarda oyuncuyla savaşmaya devam eder.
Bir sonraki şehre ulaştıktan sonra, oyuncudan Profesör Oak'a bir paket teslim etmesi istenir. Laboratuvara döndüklerinde, yakalanan herhangi bir Pokémon'un girişlerini kaydeden yüksek teknolojili bir ansiklopedi olan bir Pokédex sunulur. Oak daha sonra oyuncudan oyundaki her Pokémon'un kapsamlı bir listesini derleme hayalini gerçekleştirmesini ister.
Bölgenin şehirlerini ziyaret ederken, oyuncu Pokémon Spor Salonları adı verilen özel kuruluşlarla karşılaşır. Bu binaların içinde, oyuncunun bir Gym Rozeti elde etmek için her birini bir Pokémon savaşında yenmesi gereken Gym Liderleri bulunur. Toplam sekiz rozet elde edildiğinde, oyuncuya bölgedeki en iyi Pokémon eğitmenlerinden oluşan Pokémon Ligi'ne girme izni verilir. Oyuncu orada Elit Dörtlü ile savaşır. Ayrıca oyun boyunca oyuncu, Pokémon'u kötüye kullanan bir suç örgütü olan Team Rocket'in güçlerine karşı savaşmak zorundadır. Nadir Pokémonları çalmak için çok sayıda plan yaparlar ve oyuncu bunların hepsini engellemeli, örgüt patronu Giovanni ile tanışmalı ve onu yenmelidir.
Oyuncular Elit Dörtlü'yü ilk kez yendikten sonra, üyelerden biri olan Lorelei ortadan kaybolur. Tamamen yeni bir bölge olan Sevii Adaları'na erişim kazandıktan sonra, oyuncu Lorelei'yi evinde bulur ve onu kendileriyle geri dönmeye ikna eder. Bir kez daha, kahramanın birkaç kez Team Rocket'in planlarını bozması, Ruby ve Sapphire adlı iki eseri kurtarması ve bunları One Island'daki ana bilgisayara yerleştirmesi gerekir. Bundan sonra oyuncu Ruby, Sapphire, Emerald, Colosseum ve XD ile ticaret yapabilir.
Gelişim

FireRed ve LeafGreen ilk olarak Eylül 2003'te 1996 yılında Japonya'da piyasaya sürülen orijinal Pocket Monsters Red ve Blue oyunlarının yeniden yapımları olarak duyuruldu. Oyun yönetmeni Junichi Masuda yeni oyunların basitlik fikri etrafında geliştirileceğini, oyun motorunun Pokémon Ruby ve Sapphire'de kullanılanın biraz değiştirilmiş bir versiyonu olduğunu belirtti. Sonuç olarak FireRed ve LeafGreen, Ruby ve Sapphire ile tamamen geriye dönük uyumlu hale getirildi ve oyuncuların oyunlar arasında Pokémon takas etmesine olanak tanıdı.
FireRed ve LeafGreen'in Game Boy Advance Kablosuz Adaptör ile bağlanabilirliği, dönemin Nintendo başkanı Satoru Iwata tarafından "kafa kafaya savaşları, bilgi alışverişini ve başkalarıyla iletişimi geliştirebileceği" şeklinde müjdelendi. Yeni oyuncular için kullanılabilirliği artırmak amacıyla oyun için geliştirilmiş bir arayüzün yanı sıra kaybolan veya kafası karışan oyunculara yolculukları sırasında yardımcı olabilecek bağlamsal bir oyun içi yardım sistemi oluşturuldu. The Pokémon Company Başkanı Tsunekazu Ishihara, "Bunun bir yeniden yapım olduğunu hiç düşünmüyoruz. Bunun kablosuz teknolojiye sahip yeni bir oyun olduğunu düşünüyoruz" diyerek birlikte verilen kablosuz adaptöre atıfta bulundu.
FireRed ve LeafGreen için özel Japon üretimi, Pokémon Ruby ve Sapphire'in başarısına rağmen yarım milyon kopya ile sınırlı kalmıştır. IGN, Nintendo'nun yeni oyunlar için daha az talep beklediğini veya birlikte verilen kablosuz adaptörün üretiminin sınırlı olduğunu tahmin etti. FireRed ve LeafGreen'in Kuzey Amerika versiyonları 2004 yılında DICE'ta dolaylı olarak duyuruldu. Orijinal oyunlar Kuzey Amerika'da Kırmızı ve Mavi olarak piyasaya sürülmesine rağmen, yeniden yapımlar Japonca "Kırmızı" ve "Yeşil" isimlerini korudu. Masuda bunun kendi tercihi olduğunu belirtmiş ve diğer oyunda kullanılan ateş simgesiyle çatışmayı çağrıştırdığını düşündüğü su alternatifinin aksine yaprağın barışçıl bir simgeyi temsil ettiğini söylemiştir.
Gelişim > Müzik

Oyunlarda kullanılan müzikler klasik oyun konsollarından türetilmiş ve Go Ichinose tarafından düzenlenmiştir. Masuda ve Ichinose, Red ve Blue'da kullanılan temel arka plan seslerinden yeniden kullanılan müziği değiştirmemeye karar verdi ve bunun yerine ek sesler ekleyerek güncelledi. Bazı şarkılarda orijinal film müziğine kıyasla ek anahtar değişiklikleri var ve Trainer Battle müziği gibi bazı şarkılar GBA için MIDI olarak yeniden yazıldı ve notalar arasında perde bükmeleri içeriyor. GBA Pokémon FireRed & LeafGreen Super Complete başlıklı iki disklik bir müzik seti piyasaya sürülmüştür; ilk diskte normalde oyunda kullanılan tüm müzikler yer alırken, ikinci diskte oyunlardaki müziklere dayanan ve bunlardan esinlenen bonus parçalar yer almıştır. Bunlar arasında iki vokal parça da bulunmaktadır.
Tepkiler

Değerlendirme
| Derleyici | Puan |
| --- | --- |
GameRankings: %82.14 (FireRed) (37 incelemeye göre)
Metacritic: 81/100 (FireRed) (38 incelemeye göre)
| Yayıncı | Puan |
| --- | --- |
Game Informer: 8/10
GameSpot: 8.4/10 (FireRed)
GameSpy:  (FireRed)
IGN: 9.0/10 (FireRed)
Nintendo Power: 
FireRed ve LeafGreen'in incelemeleri çoğunlukla olumluydu ve oyunlar şu anda Metacritic'te yüzde 81'lik bir toplam puana sahip. IGN'den Craig Harris oyunlara "Olağanüstü" 9.0/10 puanını verdi ve oyunların yaratıcılarını "avuçiçi pazarı için son derece iyi çalışan bir oyun yarattıkları için övdü. Ruby ve Sapphire ile aynı çeşitliliğe sahip değil, ancak yine de inanılmaz derecede tatmin edici." Harris, oyunların "sınırlı" ve "basit" olduğunu düşündüğü grafikleri konusunda daha az olumluydu. Oyunlara 10 üzerinden 8,4 puan veren GameSpot'tan Greg Kasavin ise şu yorumu yaptı: "Pokémon'un bunca yıldan sonra birkaç yeni değişikliğe ihtiyacı olsa da, FireRed ve LeafGreen kendi başlarına harika rol yapma oyunları, geçen yılki Ruby ve Sapphire'den çok daha fazla içerik ve daha fazla zorlukla dolu ve her yaştan oyuncu için çok eğlenceli olabilecek bol miktarda bağımlılık yapıcı oyun sunuyor." Harris'in aksine Kasavin oyunların grafiklerini "renkli güzel görünümleri ve serinin bilinen sevimli karakter tasarımları" nedeniyle övdü. GameSpot daha sonra LeafGreen'i Eylül 2004'ün en iyi Game Boy Advance oyunu seçti. Game Informer oyunları "çok eğlenceli" olduğu için 8/10 "Çok İyi" olarak değerlendirdi, ancak grafikleri diğer el oyunlarıyla karşılaştırıldığında "tamamen dikkat çekici" olarak gördüler.
Oyunu beş üzerinden dört yıldızla ödüllendiren GameSpy eleştirmeni Phil Theobald şöyle diyor: "Ne olduğunu anlamadan önce yeniden bağımlısı olmuştum. İlk bakışta göründüğünden daha stratejik savaşlarla birleşen sürükleyici basit oynanışa karşı koymak çok zordu. Ve evet, 'hepsini yakalamalısın' hilesi hala etkili, iyi dengelenmiş bir parti kurmak için gerekli olduğundan bahsetmiyorum bile. Tüm bu Pokémon'ların izini sürmek, yakalamak ve eğitmek sizi gerçekten oyunun dünyasına çekiyor." Oyunların grafiklerini "çirkin" orijinal Red ve Blue versiyonlarıyla karşılaştırarak gerekçelendirdi. Bağlamsal öğretici ve kaydedilmiş bir oyun yüklenirken geri dönüşler gibi yeni özelliklerin yanı sıra Kablosuz Adaptör aracılığıyla oyunların çok oyunculu özelliklerinden de övgüyle söz etti.
Tepkiler > Satışlar

Japonya'daki ilk haftasında FireRed ve LeafGreen toplamda 885.039 kopya satarak Pokémon Ruby ve Sapphire'in o dönemde sattığı sayıdan daha az sattı ancak IGN daha düşük satışların yeni oyunların yeniden yapım olmasından kaynaklandığını belirtti. FireRed ve LeafGreen Amerika Birleşik Devletleri'nde piyasaya sürülmeden önce Ağustos ayının ilk yarısında, oyunlar Ruby ve Sapphire'in aldığı sayının iki katından fazla, 150.000'den fazla ön sipariş aldı. Nintendo'nun Pazarlama ve Kurumsal İletişimden Sorumlu Kıdemli Başkan Yardımcısı George Harrison, "Bu ön satış, oyuncu ilgisinin iki katından fazla olduğunu gösteriyor!" dedi. FireRed ve LeafGreen'in bir milyondan fazla kopyası ABD'de piyasaya sürülmelerinin üzerinden bir ay geçmeden satıldı. 31 Mart 2008 itibarıyla oyunlar dünya çapında 11.82 milyon kopya satmıştı. Oyunlar daha sonra Kuzey Amerika'da Nintendo'nun Player's Choice serisine girdi ve önemli ölçüde daha düşük bir perakende satış fiyatıyla yeniden pazarlandı. Ancak, orijinal sürümden farklı olarak, Player's Choice sürümü oyunlar birlikte verilen bir Kablosuz Adaptör içermiyordu.
Tepkiler > Ödüller

| Year | Award | Category | Result |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004 | Spike Video Game Awards | [Best Handheld] | Adaylık |
| 2005 | British Academy Game Awards | Handheld | Adaylık |
| 2005 | GameSpot's Best and Worst of 2005 | Best Game Boy Advance Game | Adaylık |
Quadraseta

Quadraseta, Schoengastiini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Rolleville

| Rolleville |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Ülke: Fransa
Bölge: Normandiya
İl: Seine-Maritime
Yüzölçümü
 • Toplam: 7.06 km²
Nüfus (2016)
 • Toplam: 1.218
 • Yoğunluk: 170/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Rolleville Fransa'nın Normandiya bölgesine bağlı Seine-Maritime ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2016 yılı itibarıyla 1,218'dir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb15275120r (data)
Rhabdodictyum

Rhabdodictyum, Aulocalycidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Refakat gemisi

HMS Audacity refakat gemisi
Refakat gemisi ya da refakat uçak gemisi, II. Dünya Savaşı'nda Kraliyet Donanması, Amerika Birleşik Devletleri Donanması, Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri ve Japon İmparatorluk Hava Kuvvetleri tarafından kullanılan küçük ve yavaş tipte bir uçak gemisiydi. Genellikle daha büyük filo gemilerinin yarısı uzunluğunda ve üçte biri deplasmanına sahip, daha yavaş, daha az uçak taşıma kapasitesi ile daha hafif silah ve zırha sahiptiler. Refakat gemileri çoğunlukla ticari bir gemi gövdesi üzerine inşa edilmeleri sebebiyle daha ucuzdu ve istenildiğinde hızlı bir şekilde inşa edilmeleri mümkündü. Bu, filo gemilerinin sayıca az olması durumunda, geçici olarak fazla sayıda görevlendirilebildikleri için bir avantajdı. Bununla birlikte, koruma eksikliği yaşanması refakat gemilerini savunmasız hale getirirdi ve bazıları bu nedenle battı. Hafif uçak gemisi, çoğu bakımdan refakat gemilerine benzer bir konseptti, ancak filo gemilerinin yanında görev yapmak için gerekli olan daha yüksek hızlara sahipti.
Refakat gemileri, filo gemileri, savaş gemileri ve kruvazörlerden oluşan ana güçlere yetişemeyecek kadar yavaştı. Bunun yerine, konvoylara eşlik ederek onları denizaltı ve uçak gibi düşman tehditlerinden korumak için kullanıldılar. Avrupa ana karası ve Pasifik adalarının istilalarında, refakat gemileri Amfibik harekâtlar sırasında kara kuvvetlerine yakın hava desteği sağladı. Refakat gemileri ayrıca filo gemilerine takviye uçak nakliyesi ve tüm askerî hizmetlerin teslimat noktalarına ulaşması amacıyla uçak feribotu gibi farklı görevlerde kullanıldılar.
Atlantik Savaşı'nda, konvoyları u-botlara karşı korumak için refakat gemileri kullanıldı. Başlangıçta refakat gemileri ticari gemilere eşlik ederek, uçak ve denizaltılardan gelen saldırıları savuşturmaya yardımcı oldu. Savaşın ilerleyen saatlerinde sayıları arttıkça, refakat gemileri de belirli bir konvoya bağlı olmak yerine, denizaltıları arayan avcı-katil gruplarının bir kısmını oluşturdular.
II. Dünya Savaşı sırasında Amerika Birleşik Devletleri'nde inşa edilen 151 uçak gemisinden 122'si refakat gemisiydi. Bugüne kadar hiçbir örnek günümüze ulaşmasa da, Casablanca sınıfı 50 uçakla en çok sayıdaki uçak gemisi sınıfıydı. İkincisi ise 45 adet piyasaya sürülen Bogue sınıfıdır.
Gemiler

| Ad | Tarih | Ulus | Deplasman | Hız | Uçak | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| HMS Argus | 1918 | BK | 14.000 ton (net) | 20 knot | 18 | dönüştürülmüş hat gemisi |
| USS Langley | 1922 | Amerika Birleşik Devletleri | 11.500 ton | 15 knot | 30 | dönüştürülmüş kömür gemisi |
| Hōshō | 1923 | Japonya | 7.500 ton (standart) | 25 knot | 12 | erken filo gemisi |
| HMS Hermes | 1924 | BK | 10.850 ton (standart) | 25 knot | 12 | erken filo gemisi |
| HMS Audacity | 1941 | BK | 11.000 ton | 15 knot | 6 | ticari gemi dönüşümü |
| USS Long Island, HMS Archer | 1941 | Amerika Birleşik Devletleri ve BK | 9.000 ton | 17 knot | 15-21 | ticari gemi dönüşümü |
| HMS Avenger, Biter, Dasher, USS Charger | 1941 | Amerika Birleşik Devletleri ve BK | 8.200 ton | 17 knot | 15-21 | ticari gemi dönüşümü |
| Taiyō, Unyō, Chūyō | 1941 | Japonya | 17.830 ton (standart) | 21 knot | 27 | dönüştürülmüş hat gemisi |
| HMS Activity | 1942 | BK | 11.800 ton (standart) | 18 knot | 10-15 | ticari gemi dönüşümü |
| Bogue sınıfı | 1942 | Amerika Birleşik Devletleri ve BK | 9.800 ton | 18 knot | 15-21 | 45 C-3 ticari gemi gövdesi dönüşümü |
| USS Sangamon, Suwanee, Chenango, Santee | 1942 | Amerika Birleşik Devletleri | 11.400 ton (standart) | 18 knot | 31 | dönüştürülmüş deniz ikmâl gemisi |
| Akitsu Maru, Nigitsu Maru | 1942 | Japonya (Ordu) | 11.800 ton (standart) | 20 knot | 8 | hat gemileri, Hei tipi çıkarma gemisi taşıyan gemilere dönüştürüldü |
| Campania | 1943 | BK | 12.400 ton (standart) | 18 knot | 18 | ticari gemi dönüşümü |
| Vindex | 1943 | BK | 13.400 ton (standart) | 16 knot | 15-20 | ticari gemi dönüşümü |
| Nairana | 1943 | BK | 14.000 ton (standart) | 16 knot | 15-20 | ticari gemi dönüşümü |
| Rapana sınıfı (Acavus, Adula, Alexia, Amastra, Ancylus, Gadila, Macoma, Miralda, Rapana) | 1943 | BK | 12.000 ton | 12 knot | 3 | ticari uçak gemilerine dönüştürülen tankerler |
| Casablanca sınıfı | 1943 | Amerika Birleşik Devletleri | 7.800 ton | 19 knot | 28 | 50 tanesi refakat uçak gemisi olarak inşa edildi |
| Kaiyō | 1943 | Japonya | 13.600 ton (standart) | 23 knot | 24 | dönüştürülmüş hat gemisi |
| HMS Pretoria Castle | 1943 | BK | 17.400 ton (standart) | 18 knot | 21 | ticari gemi dönüşümü |
| Empire MacAlpine, Empire MacAndrew, Empire MacRae, Empire MacKendrick, Empire MacCallum, Empire MacDermott | 1943 | BK | 8.000 ton (gross) | 12 knot | 4 | tahıl taşıyan tüccar uçak gemileri |
| Empire MacCabe, Empire MacKay, Empire MacMahon, Empire MacColl | 1943 | BK | 9.000 ton (gross) | 11 knot | 3 | tanker ticari uçak gemileri |
| Commencement Bay sınıfı | 1944 | Amerika Birleşik Devletleri | 10.900 ton | 19 knot | 34 | 19 tanesi refakat uçak gemisi olarak inşa edildi |
| Shin'yō | 1944 | Japonya | 17.500 ton | 22 knot | 33 | dönüştürülmüş hat gemisi |
| Yamashio Maru sınıfı | 1945 | Japonya (Ordu) | 16.119 ton (standart) | 15 knot | 8 | dönüştürülmüş tanker |
| Kumano Maru | 1945 | Japonya (Ordu) | 8.258 ton (standart) | 19 knot | 8-37 | Hei tipi çıkarma gemisi taşıyan gemilere dönüştürülen M tipi kargo gemisi |
Rhabdodendraceae

Rhabdodendraceae Caryophyllales takımına bağlı bir familyadır.
Polliat

| Polliat |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Ülke: Fransa
Bölge: Auvergne-Rhône-Alpes
İl: Ain
Yüzölçümü
 • Toplam: 20.07 km²
Nüfus (1 Ocak 2019)
 • Toplam: 2.547
 • Yoğunluk: 130/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Polliat, Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Ain ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2019 tarihi itibarıyla 2.547'dir.
Quadrazais

Quadrazais Portekiz'de Sabugal belediyesine bağlı olan, 39,57 km2 yüzölçümüne sahip, 473 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Sabugal'un bucakları |
| --- | --- | --- | --- |
| Sabugal bayrağı | Águas Belas • Aldeia da Ponte • Aldeia da Ribeira • Aldeia de Santo António • Aldeia do Bispo • Aldeia Velha • Alfaiates • Badamalos • Baraçal • Bendada • Bismula • Casteleiro • Cerdeira • Fóios • Forcalhos • Lajeosa • Lomba • Malcata • Moita • Nave • Pena Lobo • Pousafoles do Bispo • Quadrazais • Quinta de São Bartolomeu • Rapoula do Côa • Rebolosa • Rendo • Ruivós • Ruvina • Sabugal • Santo Estêvão • Seixo do Côa • Sortelha • Souto • Vale das Éguas • Vale de Espinho • Vale Longo • Vila Boa • Vila do Touro • Vilar Maior | Águas Belas • Aldeia da Ponte • Aldeia da Ribeira • Aldeia de Santo António • Aldeia do Bispo • Aldeia Velha • Alfaiates • Badamalos • Baraçal • Bendada • Bismula • Casteleiro • Cerdeira • Fóios • Forcalhos • Lajeosa • Lomba • Malcata • Moita • Nave • Pena Lobo • Pousafoles do Bispo • Quadrazais • Quinta de São Bartolomeu • Rapoula do Côa • Rebolosa • Rendo • Ruivós • Ruvina • Sabugal • Santo Estêvão • Seixo do Côa • Sortelha • Souto • Vale das Éguas • Vale de Espinho • Vale Longo • Vila Boa • Vila do Touro • Vilar Maior | Sabugal arması |
Regina, Saskatchewan

Regina, Kanada'nın Saskatchewan eyâletinin başkenti ve aynı zamanda en büyük ikinci yerleşim bölgesidir. Kent merkezinin nüfusu 180.000'e yakınken, Regina kentsel yerleşim alanının nüfusu 193.100'dür. Kent, başkentliğini yaptığı Saskatchewan için olduğu kadar, çevre Amerikan eyâletleri Montana ve Kuzey Dakota için de kültürel ve finansal metropol olma işlevini görmektedir.
Kentte Regina Üniversitesi (University of Regina) bulunmaktadır.
Regina

Regina Natricinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Pollichia

Pollichia, Caryophyllaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Pollexfenia

Pollexfenia Delesseriaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Pratt & Whitney TF30

| TF30 |
| --- | --- |

Valiant Air Command Warbird Müzesi, Titusville, Florida'da bir TF30
Tür: Turbofan
Ulusal köken: Amerika Birleşik Devletleri
Üretici: Pratt & Whitney
İlk çalıştırma: 1960s
Ana kullanıcılar: General Dynamics F-111 Aardvark   Grumman F-14 Tomcat   LTV A-7 Corsair II
Pratt & Whitney TF30 (şirket adı JTF10A), aslen Pratt & Whitney tarafından ses altı F6D Füze filosu savunma avcı uçağı için tasarlanmış askeri bir düşük baypaslı turbofan motorudur, ancak bu proje iptal edilmiştir. Daha sonra süpersonik tasarımlar için bir afterburner ile uyarlandı ve bu formda, F-111 ve F-14A Tomcat'i çalıştırmanın yanı sıra A'nın ilk versiyonlarında da kullanılmaya devam eden dünyanın ilk yanma sonrası turbofan üretimi oldu. -7 Art yakıcı olmadan Corsair II. TF30'un ilk uçuşu 1964'te yapıldı ve üretim 1986 yılına kadar devam etti.
Tasarım ve gelişim

1958'de Douglas Aircraft Company, dahili olarak Model 2067 olarak bilinen yeni kıtalararası DC-8'in altındaki boşluğu doldurmak için kısa menzilli dört motorlu bir jet uçağı önerdi. DC-9 olarak pazarlanması amaçlandı, daha sonraki ikiz motorlu Douglas DC-9 ile doğrudan ilişkili değildi. Pratt & Whitney (P&W), uçak için JT8A turbojetini sunmuştu ancak Douglas, bir turbojetten daha fazla yakıt verimliliğine sahip olan bir turbofan motorla gitmeyi tercih etti. P&W daha sonra JT10A'yı yeni geliştirilen JT8D turbofan'ın yarı ölçekli bir versiyonunu önerdi. Yeni tasarımın geliştirilmesi Nisan 1959'da JT8'in çekirdeğini kullanarak başladı. Douglas, 1960 yılında model 2067 tasarımını rafa kaldırdı, çünkü hedeflenen ABD havayolları yeni sunulan Boeing 727'yi tercih etti.
1960 yılında, Birleşik Devletler Donanması, önerilen Douglas F6D Füzesine güç sağlamak için TF30-P-1 olarak adlandırılan JT10A'yı seçti, ancak proje Nisan 1961'de iptal edildi. Bu arada, TF30, General Dynamics tarafından Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri için TFX yarışmasına ve F-111 olarak üretim için seçilen USN'ye girmesi için seçildi. F-111 için TF30'un versiyonu bir art yakıcı içeriyordu.
Operasyonel geçmişi > F-111

F-111A, EF-111A ve F-111E, TF30-P-3 turbofan kullandı. F-111, giriş uyumluluğu ve kanadın rahatsız edici havasının arkasına girişlerin hatalı yerleştirilmesi ile ilgili sorunlar yaşadı. Daha yeni F-111 varyantları iyileştirilmiş giriş tasarımlarını içeriyordu ve çoğu varyantta TF30 motorunun daha güçlü versiyonları bulunuyordu. F-111E, TF30-P-103 motorlarını kullanacak şekilde güncellendi, F-111D, TF30-P-9 / 109'u içeriyordu, FB-111A, TF-30-P-7 / 107'yi kullandı ve F-111F, TF30'a sahipti. -P-100. TF30, nispeten uzun bir operasyonel menzile sahip yüksek hızlı, düşük irtifa saldırı uçağının gereksinimlerine çok uygun olduğunu kanıtladı ve F-111'ler, emekli olana kadar TF30'ları kullanmaya devam edecekti.
Operasyonel geçmişi > A-7

1964'te ses altı LTV A-7A Corsair II, ABD Donanması'nın Douglas A-4 Skyhawk'ın yerini alacak hafif saldırı uçağı için VAL yarışmasını kazandı. A-7A, iyileştirilmiş A-7B ve A-7C'ye de güç verecek olan TF30'un art yakmayan bir varyantını kullandı. 1965'te USAF, yakın hava desteği rolündeki hızlı jet F-100 ve F-105 süpersonik avcı-bombardıman uçaklarının yerine A-7D'yi seçti. USAF, TF30 Pratt & Whitney'in istemiş olmasına rağmen, tesisleri zaten diğer motorları üretmeye kararlı olduğu için üretim takvimini karşılayamadı. Allison Engine Company, TF30'u P&W lisansı altında üretmek yerine kendi TF41 turbofanını RB.168-25R Spey'in lisanslı bir versiyonunu Hava Kuvvetlerine sundu. Daha güçlü olan TF41, USAF tarafından A-7D için ve USN tarafından benzer A-7E için seçildi.
Operasyonel geçmişi > F-14

TF30-P-414A ile Grumman F-14 Tomcat güçsüzdü çünkü Donanmanın amacı 1 lbf: 1 lb veya daha iyi itme-ağırlık oranına sahip bir jet avcı uçağı tedarik etmekti. Bununla birlikte, F-111'in başarısız Donanma versiyonunun birçok sistemini projeye dahil etme niyetinden dolayı, F-14'lerin ilk üretim çalışmasının F-111B'nin motorunu kullandığı kabul edildi. F-14A'nın itme-ağırlık oranı F-4 Phantom II'ye benziyordu ancak yeni gövde ve kanat tasarımı, F-4'ten daha fazla kaldırma ve daha iyi bir tırmanma profili sağladı. TF30'un hava muharebesinin taleplerine kötü adapte olduğu ve gazların agresif bir şekilde hareket ettirilmesi durumunda yüksek hücum açısında (AOA) kompresör durmalarına yatkın olduğu bulundu. Tomcat'in geniş aralıklı motor kaportası nedeniyle yüksek AOA'daki kompresör tezgahları özellikle tehlikeliydi çünkü Tomcat'i toparlanmanın çok zor olduğu dik veya ters bir dönüşe gönderebilecek asimetrik itme üretme eğilimindeydiler.
F-14'ün sorunları, USAF ve RAAF F-111'lerdeki TF30 motorlarını neredeyse aynı ölçüde etkilemedi. F-111, teknik olarak "avcı" olarak adlandırılırken, aslında bir kara saldırı uçağı ve taktik bombardıman uçağı olarak kullanıldı. Tipik bir kara vuruşu görevi, havadan havaya savaş görevine göre gaz kelebeği saldırı açısı ve irtifasında daha az ani değişikliklerle karakterize edilir. Düşman füzeleri ve uçaklarından kaçınmak için yine de sert ve şiddetli manevralar içerebilse de, bu manevralar genellikle hava muharebesinde gerekli olanlar kadar sert ve şiddetli değildir ve F-111, başlangıç için daha büyük ve daha az manevra kabiliyetine sahip bir uçaktır. F-14A, orijinal motordaki sayısız problemin ardından on yılın sonunda Pratt & Whitney TF30 tarafından desteklenen Donanma ile hizmete girmiş olsa da, Savunma Bakanlığı F110-GE-400 motorları tedarik etmeye başladı ve bunları F-14A Plus'a kurdu. 1988 yılında filo ile hizmete girmiştir. Bu motorlar güvenilirlik sorunlarını çözerek yaklaşık% 30 daha fazla itme kuvveti sağlayarak düşük yakıt yükü ile 1: 1 kuru itme / ağırlık oranına ulaşmıştır. Hem yeniden üretilmiş / yükseltilmiş F-14A'ların hem de yeni üretilmiş F-14D'lerin bir kombinasyonu olan sonraki F-14D'de F110-GE-400 motorları da kullanıldı.
Fotoğraf Galerisi

Yanma odası ve türbin.
Yüksek basınçlı kompresör.
Kompresör.
Düşük basınçlı kompresör ve fan.
Bir TF30-P-6'dan kesin.
Uygulamalar

Douglas F6D Missileer (planlanmış)
Genel Dinamikler F-111
Genel Dinamikler F-111C
Genel Dinamikler – Grumman EF-111A Raven
Genel Dinamikler – Grumman F-111B
Genel Dinamikler F-111K
Grumman F-14A Tomcat
LTV A-7A / B / C Corsair II
Dassault Mirage IIIV
Dassault Mirage F2
Dassault Mirage G2
Özellikler (TF30-P-100) > Genel özellikler

Tür: Turbofan
Uzunluk: 241.7 inç (6.139 m)
Çap: 48,9 inç (1,24 m)
Kuru ağırlık: 3,985 lb. (1807 kg)
Özellikler (TF30-P-100) > Bileşenler

Kompresör: 2 makara eksenel: 3 fan ve 6 düşük basınç kademesi, 7 yüksek basınç kademesi
Yakıcılar: Kanannüler
Türbin: 1 kademeli yüksek basınç türbini, 3 kademeli düşük basınç türbini