stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ali Dursun Ulusoy
Diğer

Ulusoy, idare hukuk profesörü olarak zaman zaman davalara bilirkişi olarak katılmakta ve alanı ile ilgili konularda görüşüne başvurulan bir hukukçudur. Kemal Gözler ve Ramazan Çağlar arasındaki intihal davası, Ulusoy'un bilirkişi olarak katıldığı bir davadır.
2008 yılında Türk gazeteci, Ertuğrul Özkök Ulusoy'un dönemin türban tartışmalarına yönelik getirdiği öneriyi  "İlköğretim, liseler ve devlet dairelerinde türbana yasağı da Anayasa ile getirin." şeklinde özetlemiş ve "Ezber bozacak bir öneri" olarak nitelendirmiştir.
Ulusoy, 2007-2012 dönemi arasında Paralel Devlet Yapılanması tarafından usulsüzce dinlenen kişiler arasındaydı.
Diğer > Ayasofya açıklaması

24 Kasım 1934 tarihinde Bakanlar Kurulu kararnamesi ile Ayasofya'nın müzeye çevrilmesinde Atatürk'ün imzasının sahte olduğu iddialarına ilişkin, Ali Dursun Ulusoy; "Danıştay kararnamenin gerçek olduğuna karar verdi." demiştir.
Diğer > İstanbul sözleşmesi

İstanbul Sözleşmesi'nden Cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile ayrılmaya ilişkin, "  Cumhurbaşkanına TBMM tarafından uygun bulunan uluslararası antlaşmayı fesih yetkisi vermiyor; sadece mutat usulle yani TBMM iradesiyle durdurulmasına yani feshine karar verilen antlaşmanın feshinin geçerlik tarihini belirleme yetkisi veriyor." demiştir.
IV. Aleksandros

| IV>  Aleksandros Grekçe: Ἀλέξανδρος; Aleksandros |
| --- | --- |

Makedonya Kralı
Hüküm süresi: MÖ 323/322–309
Önce gelen: III. Filip
Sonra gelen: Kassandros
Mısır Firavunu
Hüküm süresi: MÖ 323/322–309
Önce gelen: III. Filip
Sonra gelen: I. Ptolemaios
İran Kralı
Hüküm süresi: MÖ 323/322–309
Önce gelen: III. Filip
Sonra gelen: I. Seleukos

Doğum: MÖ 323 ya da 322 Babil (antik kent)
Ölüm: Yaz sonları MÖ 309 (13 ya da 14 yaşlarında) Makedonya (antik krallık)
Hanedan: Argeadai hanedanı
Babası: İskender
Annesi: Roksana
Dini: Antik Yunan Dini
IV. Aleksandros (Grekçe: Ἀλέξανδρος; Aleksandros) (MÖ 323/322– MÖ 309) Büyük İskender'in Roksane'den olan oğlu. İskender ardıllarının hakimiyet mücadelesi sırasında annesi ile birlikte Makedonya'da öldürülmüştür.
Doğumu

IV. Aleksander, Makedon Yunanı olan Büyük İskender ve İskender'in eşi Soğdyalı Roksana'nın oğluydu. IV. Aleksander, II. Philip'in torunuydu. Roksana, Büyük İskender'in 11 Haziran MÖ 323'teki ölümü sırasında hamile olduğundan ve bebeğin cinsiyeti henüz bilinmemesi sebebiyle, Makedon ordusunda tahta ilk kimin geleceğine dair bir anlaşmazlık çıktı. Hoplitler, Büyük İskender'in yarı kardeşi III. Philip'i desteklerken, seçkin yoldaş süvari birliğinin komutanı olan chiliarch Perdikkas, Roksana'nın çocuğunun erkek olacağı umuduyla beklemeleri için onları ikna etti. Böylece Perdikkaas'ın naip olarak imparatorluğu yöneteceği ve Philip'in yalnızca sembolik bir hükümdar olarak hüküm süreceği, ancak gerçek anlamda bir gücü olmayacağı konusunda uzlaşmaya varıldı. Böylece doğacak olan çocuğun erkek olması koşulunda kral olacağı kararlaştırıldı. IV. Aleksander, MÖ 323'ün sonlarında ya da MÖ 322'nin başlarında doğdu.
Naipleri

Zorlu bir naiplik, Mısır'da askeri başarısızlık ve orduda isyanın ardından Perdikkas, MÖ 321/320 Mayıs ya da Haziran aylarında üst düzey subayları (Argyraspides) tarafından suikasta uğradı (Antik Yunan tarihçiDiodorus'un kronolojisindeki sorunlar sebebiyle yıl kesin olarak bilinmemektedir). Bunun ardından Antipatros, Triparadisus Anlaşması ile yeni naip olarak atandı. Roksana'yı ve iki kralı Makedonya'ya götürdü ve İskender'in İmparatorluğu'nu yönetme iddiasından vazgeçerek, Mısır ve Asya'daki eski eyaletleri satrapların kontrolüne bıraktı. Antipatros, MÖ 319'da öldüğünde, halefi olarak oğlu Kassandros yerine, II. Philip ve Büyük İskender'in emrinde görev yapmış Makedon generali Poliperhon'u bıraktı.
İç savaş

Kassandros, I. Ptolemaios, Antigonus ve kral Philip Arrhidaeus'un hırslı eşi Eurydice ile ittifak kurarak naipliğe karşı savaş ilan etti. Poliperhon ise Eumenes ve Büyük İskender'in annesi Olimpias ile müttefikti.
Polyperchon ilkin başarılı olup Grek kentlerini kontrol altına almayı başarsa da, filosu MÖ 318'de Antigonus tarafından yok edildi. Savaştan sonra Kassandros, Makedonya'nın tam kontrolünü ele geçirince Poliperhon, Roksana ve genç İskender'in ardından, Epirus'a kaçmak zorunda kaldı. Birkaç ay sonra Olimpias, akrabası Epiruslu Aeacides'i Poliperhon ile birlikte Makedonya'yı işgal etmeye ikna etmeyi başardı. Olimpias sahaya çıktığında, Eurydice'nin ordusu İskender'in annesiyle savaşmayı reddederek Olimpias'ın tarafına geçti, ardından Poliperhon ve Aeacides Makedonya'yı yeniden ele geçirdi. Philip ve Eurydice yakalanarak 25 Aralık MÖ 317'de idam edildi ve IV. Aleksander kral olurken, Olimpias naip olarak kontrolü fiilen elinde tuttu.
Kassandros, ertesi yıl MÖ 316'da geri dönerek Makedonya'yı yeniden ilhak etti. Olimpias hemen idam edilirken, kral ve annesi ise Amphipolis kalesinde Glaucias'ın gözetimi altında esir alındı. MÖ 311'de Kassandros, Antigonus, Ptolemaios ve Lisimahos arasındaki barış Üçüncü Diadoch Savaşı'nı bitirdi ve bir barış antlaşması imzalandı. Bu anlaşmaya göre, o sıralarda 13 yaşında olan IV. Aleksander, taht yaşına geldiğinde Kassandros'un yerine geçecek ve o zamana kadar Kassandros vekalet edecekti. Lysimakhos Trakya'da, Ptolemaios Mısır'da hüküm sürecekti. Seleukos bu antlaşmanın dışında kalınakla birlikte, o da Suriye, Fenike ve Karia'yı almıştı.
Ölümü

Antlaşmanın ardından, Argead Hanedanının savunucuları IV. Aleksandros'un artık tam yetki kullanması gerektiğini ve bir naibin artık gerekli olmadığını ilan etmeye başladılar, zira neredeyse 14 yaşına gelmişti ve bu yaşta bir Makedon soylusu saray uşağı olabiliyordu. Bunun ardından Kassandros, varisi ortadan kaldırarak tahtı alabileceğini ve sağlamlaştırabileceğini düşünerek, Makedonyalı Glaucias'a 14 yaşındaki IV. Aleksandros ile annesi Roksane'yi öldürmesi için emir verdi. Böylece MÖ 311 ya da 309'da Aleksandros ve annesi zehirletilerek öldürüldü.
Konuyla ilgili yayınlar

Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Alexander IV", Boston, (1867).
Valkenburg Kalesi

Valkenburg Kalesi, (Felemenkçe: Kasteelruïne Valkenburg), Hollanda'nın Limburg eyaletinde yer alan tarihi bir kale harabesidir. Hollanda'da bir tepenin üzerine inşa edilmiş tek kale olma özelliğini taşımaktadır.
Valkenburg Kalesı
Tarihçesi

Valkenburg Kalesi'nin ilk yapımı 1115 yılına dayanmaktadır. Kale, Limburg'un önemli savunma noktalarından biri olarak inşa edilmiştir. Ancak tarih boyunca defalarca kuşatma ve yıkıma uğramıştır. 1122 de Kral I. Lothair tarafından kuşatılıp yıkılmıştır. 14. yüzyıl da Kale, Gotik tarzda yeniden inşa edildiği ve genişletildiği, 1672 de Fransız ordusu tarafından tamamen yıkıldığı, bu tarihten sonra kalenin tekrar inşa edilmediği ve günümüze harabe olarak ulaştığı bilinmektedir.
Mimarisi ve Özellikleri

Kale, Limburg bölgesine özgü mergel taşı kullanılarak inşa edilmiştir. Savunma amacıyla stratejik bir noktaya, yüksek bir tepe üzerine konumlandırılmıştır. Kalenin kalıntıları arasında şu yapılar dikkat çekmektedir: Ana kule ve sur duvarları, Zindanlar ve savunma tünelleri, şapel ve iç avlu kalıntıları bulunmaktadır.
Turistik Önemi

Günümüzde Valkenburg Kalesi, turistler için popüler bir ziyaret noktasıdır. Kaleyi ziyaret edenler, Valkenburg şehrini yukarıdan görebilir ve Kadife Mağarası (Fluweelengrot) Kaleyle bağlantılı yeraltı tünellerini, Kale kalıntıları surlar ve kuleleri, Kale çevresinde düzenlenen tarihî canlandırmalar ve festivalleri keşfedebilirler.
Ziyaret Durumu

Valkenburg Kalesi bireysel olarak veya rehberli turlarla gezilebilir ve tatil dönemlerinde yırtıcı kuş gösterileri gibi özel etkinlikler düzenli olarak düzenlenir. Kaleye giriş ücretlidir.
Valkenburg Kalesı 1669
Vahid Alekberov

| Vahid Alekberov |
| --- | --- |

Doğum: 1 Eylül 1950 (74 yaşında) Bakü, Sovyetler Birliği
Meslek: Lukoil şirketinin başkanı
İmza

Vahid Alekberov (Azerice: Vahid Yusif oğlu Ələkbərov; Rusça: Вагит Юсуфович Алекперов, 1 Eylül 1950, Bakü), Azeri asıllı Rus iş insanı ve Rusya'nın ikinci büyük petrol şirketi olan Lukoil'in başkanı. 2009'da serveti 7.8 milyar dolara ulaşan Alekberov, Forbes dergisine göre Rusya'nın üçüncü ve dünyanın 57. en zengin iş insanıdır.
Basın-yayın

Basın-yayın (kitle iletişim araçları), günlük dilde radyo, televizyon, gazete, dergi gibi elektronik veya yazılı basın organlarını anlatmak için kullanılan bir terimdir.
Tarihten gelen süreç içerisinde baktığımızda, toplumların aydınlanmasında, reaksiyon göstermesinde basının önemli bir rolü vardır. Bu reaksiyon gerek iktidara, gerekse muhalif olanlara yönelebilir. Ancak burada önemli olan basının büyük kitleler üzerindeki etkisidir.
Dar anlamıyla basın, sadece gazete ve dergileri kapsamaktayken geniş anlamda basının belirli zamanlarda basılıp, her çeşit haber ve fikirleri topluma ulaştıran tüm yayın ürünleridir. Genellikle günlük basın ürünlerine gazete, haftalık, on beş günlük ve aylık basın ürünlerine de dergi denilmektedir.
İnsan, çevresinde ve dünyada olup bitenleri öğrenmek ve öğrendiklerini veya düşündüklerini başkalarına duyurmak ihtiyacındadır. Bu ihtiyaç az veya çok her insanın doğasında vardır. Bu ihtiyacın giderilmesi için girişilen çeşitli teşebbüsler sonunda bugün basın-yayın dediğimiz ve medeni toplumun dördüncü kuvveti saydığımız “basın müessesesi” doğmuştur.
Tanım

Kitle iletişim araçları, içeriği sınırsız sayıda insana teknik çoğaltma ve yazı, resim veya sesle yayma yoluyla ileten bir iletişim aracıdır ve böylece halka açık bir şekilde isimsiz, mekansal olarak dağılmış bir izleyici kitlesine ulaştırır."
Kitle iletişim araçları kitle iletişimini sağlar. Kitle iletişimi halka açık bir şekilde gerçekleşir, bu nedenle prensip olarak herkes kitle iletişim araçlarının tekliflerine erişebilir. Bu anlamda, kitle iletişim araçlarının sosyal bilimler tanımını içeriyor;
basılı medya (örneğin broşür, afiş, kitap, basın)
görsel-işitsel medya: film, radyo ve televizyon
yığın depolama ortamı (örneğin, CD, DVD)
internet ortamındaki web siteleri.
Gerhard Maletzke kitle iletişimi için beş kilit faktör tanımlıyor: "Kitle iletişimi ile, ifadelerin kamuya açıklandığı iletişim biçimini kastediyoruz (yani sınırlı ve kişisel olarak tanımlanmış bir alıcı olmadan) dolaylı olarak teknik dağıtım araçları yoluyla dolaylı olarak ve tek taraflı olarak (yani, ilan eden ile alıcılar arasındaki rolleri değişmeden) yayılmış bir izleyici kitlesine sahip."
Kitle iletişimi olarak tiyatro olayları, çünkü seyirciler yeterince dağılmıyor (dağılıyor). Kitle iletişim araçlarının tasarımlarında politika, hukuk ve ekonomi tarafından etkilenen karmaşık sosyal kurumlar haline geldiği de unutulmamalıdır. Bu boyut olmadan, medya ve medya sistemlerinin anlamlı bir uluslararası karşılaştırması pek mümkün değildir.
Bu eleştirinin çekişmeli olduğu söylenebilirken, klasik kitle iletişim araçları aynı zamanda tasarımlarında "politika, hukuk ve ekonomi tarafından etkilendi" ve yine de, bu mutlaka bu karakterin Maletzke'nin tanımına aykırı olduğu anlamına gelmez. Kunczik ve Zipfel, geçtiğimiz yıllarda meydana gelen teknik gelişime uyumsuzluğun zayıf noktasını görüyor.
"Bu kriterler, basın, radyo ve televizyon gibi medya ile kitle iletişimini tanımlamak için uygundur. Bununla birlikte, sözde 'yeni medya' için, bu tanım, özellikle de, artık yeterli değil. Etkileşimli hizmetler ayrıca kişilerarası iletişimin bileşenlerine de sahiptir.
Angola

Angola, resmî adıyla Angola Cumhuriyeti (Portekizce: República de Angola), Afrika kıtasının güneybatı bölümünde yer alan bir ülkedir. Kimbundu, Umbundu ve Kikongo dillerinde Ngola olarak adlandırılan ülkenin komşularını güneyde Namibya, kuzeydoğuda Kongo DC, doğuda Zambiya oluşturmakta olup, ülkenin batısında Atlas Okyanusu yer almaktadır. Angola'ya bağlı olmasına rağmen anakara ile fiziki bağlantısı bulunmayan ve ülkenin kuzeyinde Atlas Okyanusu kıyısında yer alan Cabinda bölgesi de Kongo Cumhuriyeti'nin yanı sıra yine Kongo DC ile sınıra sahiptir. Resmi dili Portekizcedir.
İsim

Ülkenin günümüzde kullanılan ismi geçmişte Angola'nın batı kesimlerinde kurulu olan ve bir Bantu krallığı olan Ndongo Krallığı'nda krala verilen unvandan gelmektedir. O dönem krallara verilen Ngola unvanı o dönem sömürge devleti olarak bölgeye gelen Portekizli denizciler tarafından önce Luanda ve çevresi için kullanılmış, daha sonraları da günümüzde başka bir ili olan Benguela'yı kapsayacak şekilde genişletilmiş, 19. yy itibarıyla de o dönem henüz sınırları tam belirlenmeyen ancak Portekiz'in hakimiyeti altına aldığı bugünkü Angola topraklarını tamamı için kullanılmıştır.
Coğrafya

Ülkenin toplamda sahip olduğu 5.198 km sınırın 2.511 km'si Demokratik Kongo Cumhuriyeti (bu sınırın 225 km'lik bölümünü Cabinda bölgesine olan sınır oluşturmaktadır), 1.376 km'si Namibya, 1.110 km'si Zambiya ve 201 km'si ise Kongo Cumhuriyeti devleti ile oluşmaktadır .Angola sahip olduğu 1.246.700 km² ile dünyada en büyük 23. ülke konumunda iken bu alanların neredeyse tamamı karasal alanları oluşturmakta olup hiç sulak alan bulunmamaktadır.
Ülkenin batısında Atlas Okyanusu kıyısında başlayan dar vadiler, doğu yönünde ülke topraklarının içerisine ilerlendiğinde yükseltinin de artması ile birlikte dağlık arazi olarak gözlemlenebilmektedir. Bu araziyi oluşturan Bié dağlık alanları Angola'nın merkezinde yer almakta olup, 2.619 m ile ülkenin en yüksek noktasını oluşturan Môco dağı da bu yüksek arazide yer almaktadır. Ülkenin güney bölgesi ise daha alçak bir konumdadır. Angola'nın doğu kısımlarında ise Zambezi nehrinin kolları yer almaktadır.
Coğrafya > İklim

Ülke üç farklı iklim bölgesine ayrılmış durumdadır. Buna göre ülkenin sahil kesiminde ve kuzey bölgelerinde tropikal iklim etkisini göstermektedir. Bu iklimde yıl boyu yüksek sıcaklıklar ölçülmekte olup, gündüz 25 °C ila 30 °C arasında sıcaklıklar ölçülmektedir. Bu bölgelerde Kasım ile Nisan arası yağmur sezonu yaşanmakta olup, yıllık yağış ortalaması 500 mm düzeyindedir. Bu yağışlı dönemde bu bölgenin soğuk Benguela Akıntısı etkisinde olması nedeniyle sık bir şekilde sis görülebilmektedir.
Ülkenin orta kısmında yer alan yüksek kesimlerinde ve güneyinde ise ılımlı bir tropikal iklim gözlemlenmektedir. Özellikle kış aylarında gündüz ile gece sıcaklıklarında yüksek farklılıklar yaşanabilmektedir. Bu bölgede yer alan Huambo'da Temmuz ayında gündüz sıcaklığı 25 °C ile ölçülebilirken gece sıcaklıkları 7-8 °C düzeyinde görülebilmektedir. Bölgede Ekim ile Nisan ayları arasında yağmur sezonu yaşanmakta olup, yıllık ortalama 1000 mm yağış düşebilmektedir.
Angola'nın güneydoğu bölgesinde ise oldukça sıcak ve kurak bir iklim yaşanmaktadır. Gece sıcaklıkların düşük olduğu bölgeye düşen yağış miktarı az olup, yıllık ortalama 250 mm yağış düşmektedir.
Coğrafya > Bitki örtüsü ve yaban hayat

Ülke genelinde yaşanan farklı iklim çeşitliliğine bağlı olarak kuzeyde ve Cabinda'da tropikal yağmur ormanlarından, orta kesimlerde ağaçlı geniş çayırlara ve güneyde ise sütleğen, akasya ve baobabın sık bulunduğu geniş otlaklıklara kadar farklı bitki örtüsü gözlemlenebilmektedir. Ülkenin güneybatı ucunda ise Namibya'dan başlayarak kıyı şeridi boyunca ilerleyen çöl yer almaktadır.
Angola'nın yaban hayatı zenginlik arz etmekte olup, fil, su aygırı, çita, gnu, deve kuşu, timsah, gergedan ve zebra gibi vahşi hayvanlar gözlemlenebilmektedir. Ülke genelinde giderek artan tarımsal alanlar ile birlikte yaşanan iç savaş ve fildişi ticareti gibi nedenler ülkedeki yaban hayatı tehlike altına almaktadır.
Nüfus

Angola nüfusu ile ilgili kesin bir bilgi bulunmamakta olup, Birleşmiş Millet ' lerinin 2012 tahmini verilerine göre 21,6 milyon kişinin yaşadığı tahmin edilmektedir. Bazı kaynaklar 17 Milyon nüfustan bahsetmektedir. Birleşmiş Milletler 2009 verilerine göre nüfusun 18 milyon olduğunu tahmin etmiştir. Güncel olarak bu rakamların daha gerçekçi olduğu varsayımları yapılmakta olup, bugüne kadar tahmin edilen 12-13 milyon nüfustan çok daha fazlasının Angola'da yaşadığı düşünülmektedir. Farklı bir kaynağa göre de 2018 tahmini nüfusun 30,355,880 olduğu ifade edilmiştir. Bir Angola internet sitesi, 2010 yayınladığı verilerde, Angola'da resmi olarak 15,1 milyon insanın yaşadığını ifade etmiştir. Ülke içerisinde uzun yıllar süren iç savaş, buna bağlı olarak tahmin edilemeyen ekonomik, sosyal ve siyasi sonuçlar Angola'da akut demografik sorunların doğmasına sebebiyet vermiştir. Özellikle 2000'li yıllarda nüfusun belli bir kesimi büyük şehirlere, bataklık, ormanlık alanlar gibi kimsenin ulaşamayacağı yerlere ya da komşu ülkelere (Namibya, Botsvana, Kongo Cumhuriyeti, Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Zambiya) kaçarak yerini terk etmiştir. 2000'li yıllarda iç barışın sağlanması neticesinde nüfusun belli bir kesimi yaşadığı yerlere geri dönüş yapmış olsa da, beklenen geri dönüş etkisi gözlemlenememiştir. Bu süreçte iş olanaklarının da daha fazla olması ile bağlantılı olarak da kıyı şeridinde yer alan şehirlerde nüfus artışı yaşanmış olup, özellikle ülkenin iç kısımlarında insansız, ıssız bölgeler oluşmuştur.
Angola genç bir nüfusa sahip olup, 2020 tahmini verilerine göre %66,47'si 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %2,30'si 65 yaş ve üzerindedir.
0-14 yaş: %47.83 (erkek 7,758,636/kadın 7,797,869) 

15-24 yaş: %18.64 (erkek 2,950,999/kadın 3,109,741) 

25-54 yaş: %27.8 (erkek 4,301,618/kadın 4,740,463) 

55-64 yaş: %3.43 (erkek 523,517/kadın 591,249) 

65 yaş ve üzeri: %2.30 (erkek 312,197/kadın 436,050)
Şehirde yaşayanların oranı 2022 verilerine göre %68,1 olan ülkede, nüfusun yıllık artış oranı 2022 tahmini verilerine göre %3,36 düzeyindedir.
2022 tahminî verilerine göre Angola'da 34,795,287 milyona yakın kişi yaşadığı tahmin edilmektedir.
Nüfus > Etnik gruplar

Ülke nüfusunun büyük çoğunluğu kendisini Bantu etnik grubuna mensup olarak ifade etmektedir. Bantu etnik grubu içerisinde de çoğunluğu ülke nüfusunun içerisinde üçte çoğunluğu kapsayan Ovimbundu grubu oluşturmaktadır. Ovimbundu etnik grubundan sonra ülke nüfusunda ikinci derecede öneme sahip olan grup Ambundu etnik grubudur. Ülke içerisinde Kimbundu dilini konuşan etnik grup olarak nüfusun %25'ini oluşturmaktadırlar. Angola nüfusunun %13'ünü oluşturan ve çoğunlukla ülkenin kuzeybatı bölgelerinde yaşayan grup olan Bakongo etnik grubu ülkenin en büyük üçüncü etnik grubunu oluşturmaktadır. Ülke içerisinde meleços olarak adlandırılan ve yerli Afrikalı-Avrupalı melezi olan topluluğun oranı %2 düzeyinde olup, ülke içerisinde çoğunluğunu Portekizlilerin oluşturduğu beyaz Avrupalıların oranı ise %1 civarındadır. İlk sömürge döneminde 320.000 - 350.000 arasında bir nüfusa sahip olan Portekizliler, özellikle Angola'nın bağımsızlık ilanından hemen önce ya da hemen sonra ülkeyi terk ederek Portekiz, Brezilya ve Güney Afrika'ya kaçmışlardır. Avrupalı toplulukların haricinde son dönemde yaşanan göç dalgası ile 300.000 civarı Çin vatandaşı Angola'ya gelmiştir.
Angola'da, başta Afrika ülkeleri olmak üzere, diğer birçok ülkeden farklı olarak etnik grup farklılıkları hemen hemen hiçbir sorunun ve çatışmanın kaynağı olarak gözlemlenememiştir. Sadece 1970'li yıllarda Demokratik Kongo Cumhuriyeti'ne kaçan Bakongolar, geri dönüşlerinde Luanda ve civarındaki yerleşim yerlerine yerleştirildiklerinde o dönem orada yaşayan diğer etnik gruplar ile 'yabancılaşma' yaşansa da şiddet olayları yaşanmamıştır.
| Etnik Grup | Oran |
| --- | --- |
Ovimbundu: %37
Ambundu: %25
Bakongo: %13
Melez: %2
Avrupalı: %1
Diğer: %22
Nüfus > Dil

Angola'da konuşulan neredeyse her yerel dil Bantu dil grubuna ait dillerdir. Portekizce ülkenin resmi dili konumunda olup, çoğunluğu Luanda'da yaşayanlar oluşturmak üzere nüfusun %30'u tarafından anadili olarak konuşulmaktadır. Afrika dilleri içerisinde en yaygın dil ise Ovimbundu etnik grubu tarafından konuşulan Umbundu dilidir. Umbundu'nun haricinde Ambundu etnik grubunun konuştuğu Kimbundu dili ile Bakongo etnik grubunun konuştuğu Kikongo dili diğer yaygın diller olarak ülkede konuşulmaktadır. Bunun dışında günlük hayatta Portekizce ve Kikongo başta olmak üzere birkaç dilin karıştırılması ile oluşturulan Angola Kreyol dili olan Kituba konuşulmaktadır. Bu dillerin haricinde daha küçük gruplar tarafından konuşulan Chilunga, Lingála, Ngangela, Oshivambo (Kwanyama, Ndonga), Otjiherero ve Chokwe dilleri de mevcuttur. Angola içerisinde toplam 40 değişik dil/lehçe konuşulmaktadır
Nüfus > Din

Ülke genelinde nüfusun yarısından biraz fazlası Hristiyan dinine mensuptur. Burada Katolik mezhebine göre inancını yaşayanların oranı %41 olarak ifade edilirken, Protestan mezhebine inananların oranı %38 düzeyindedir. Angola'da nüfusun geriye kalan kısmı ise yerel dinlere inanmaktadır. İslamiyet, Angola'da neredeyse hiç görülmemekte olup, İslam inancına göre yaşamını idame ettiren ve çoğu diğer Afrika ülkelerinden gelen %1 civarı topluluğun çoğu ise Sünni mezhebine göre inancını yaşamaktadır. Burada dini inançlarda ortaya çıkan farklılıklar nedeniyle İslami topluluk bir birliktelik sağlayamamaktadır. Suudi Arabistan 2010 yılında ülkede içerisinde İslamiyeti ilerletmek adına Luanda'da İslami bir üniversitenin kurulumunu finanse edeceğini duyurmuştur. Angola hükûmeti Ekim 2013'te yaptığı açıklamada ülke içerisinde İslam inancını yasa dışı din olarak ilan ederek, tüm İslami unsurları yasaklayarak camileri kapatmış ya da yıktırmıştır. Bu yasaklama Angola kültürüne ve geleneklerine zarar veren tüm dini hareketleri kapsayacağı hükûmet yetkilileri tarafından ifade edilmiştir.
| Din | Oran |
| --- | --- |
Katolik: %41
Protestan: %38
Diğer dinler: %9
Hiçbiri: %12
2014 nüfus sayımı verileri.
Sosyal durum > Sağlık

Angola'da gıda ve tıbbi ihtiyaç sıkıntısı had safhada yaşanmaktadır. Ülke nüfusunun sadece %30'u temel sağlık hizmetlerine erişim sağlayabilmektedir. Ülkede temiz su kaynaklarına ulaşabilen nüfusun oranı ise %40 düzeyindedir. Her yıl binlerce insan ishal, solunum yolu enfeksiyonu gibi kısa sürede atlatılabilecek hastalıklardan hayatlarını kaybetmektedir. Ayrıca ülke içerisinde cüzzam, sıtma, menenjit ve verem çok sık görülen hastalıklar arasındadır. AIDS, Afrika kıtasının özellikle güneyinde yer alan ülkelerin aksine Angola'da düşük oranda görülmekte olup, bu oran 2012 verilerine göre %2,3 düzeyindedir.
Ülke genelinde 5 yaş altı çocuklarda ölüm oranı, dünya geneli ortalamasının çok üzerinde gerçekleşmekte olup, en yüksek ikinci oran olduğu ifade edilmektedir. Angola'da her üç dakikada bir çocuk hayatını kaybetmektedir. 2013 tahmini verilerine göre ülke genelinde ortalama yaşam 54,95 düzeyinde gözlemlenmekte olup, bu oran erkeklerde 53,83, kadınlarda ise 56,11 seviyesindedir.