stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hypericum sechmenii
Tanım > Çiçek yapısı

Sapların uçlarında çiçek salkımları bulunur. Bu salkımlar genellikle üç ila beş çiçekten oluşur. Dış çiçekler, iç çiçeklere göre daha uzun çiçek saplarına (pedisel) sahiptir. Bu durum, salkıma düz bir üst kısım kazandırır ve korimb adı verilen bir yapı oluşturur. Çiçekleri çevreleyen özel brakte yaprakları uzundur ve salgı bezleri ve tüycük adı verilen minik tüylerle kaplıdır. Petallere destek sağlayan yaprak benzeri yapılar olan sepaller, yaklaşık 0,2 cm uzunluğundadır. Dikdörtgenimsi bir şekle sahip olan bu sepaller sivri veya yuvarlak olabilir. Kenarlarında brakteler gibi salgı bezleri ve tüycükler bulunur. Farklı olarak, sepallerde kehribar rengi noktalar ve çizgiler de görülebilir. Hypericum türlerinde, tıpkı tipik türlerde olduğu gibi, petaller sarı renktedir ve her çiçekte beşgen şeklinde dizilirler. 0,4-0,7 cm uzunluğundaki bu petallerde nokta veya kısa çizgi şeklinde kehribar rengi salgı bezleri bulunur. Yaprak kenarlarında kehribar renginin yanı sıra birkaç siyah renkli salgı bezi de görülebilir.
Hypericum sechmenii bitkisinin polen taneleri, üçgen şeklinde yerleşmiş üç oluğa sahiptir ve hafifçe uzatılmış bir küre şekline sahiptir. Tek bir tane 17,2 mikrometre (μm) uzunluğunda ve 11,5 μm genişliğindedir. Her yüzeydeki oluk 12,2 μm uzunluğunda ve 2,4 μm genişliğinde olup, olukların birleştiği yer 1,7 μm çapındadır. Polen tanesinin yüzeyinde 2,5 μm uzunluğunda ve 2,2 μm genişliğinde gözenekler bulunur. Taneyi çevreleyen 1,5 μm kalınlığındaki dış duvar ise ağ benzeri desenli bir dış tabakaya sahiptir.
Tohum kapsülleri, 0,3-0.4 cm (0.12-0.16 inç) boyutlarında ve dikdörtgen şeklindedir. Yumurtalıklarının, kapsül boyunca uzanan birkaç yağ boşluğu vardır. Tohumların kendileri ise, küçük çizgilere veya merdivenlere benzeyen desenler oluşturan, düzenli aralıklı küçük çukurlara sahiptir.
Hypericum sechmenii genellikle haziran-temmuz aylarında çiçek açar ve temmuz ayında meyve verir.
Tanım > Benzer türler

Hypericum sechmenii, Türkiye'de bulunan diğer Hypericum türlerine benzemektedir. İlk tanımlamasında, Hypericum huber-morathii ve Hypericum minutum ile olan benzerliğine dikkat çekilmiş olup, ayrıca Hypericum thymopsis ile de karşılaştırılmıştır.
H. sechmenii, Hypericum minutum ve H. huber-morathii arasındaki farkları yaprak, çiçek ve polen tanelerine bakarak ayırt edilebilir. H. sechmenii'nin yaprakları sap üzerinde yan yana dizilir ve üst üste biner. Buna karşın, H. minutum ve H. huber-morathii'nin yaprakları sapın karşı taraflarında bulunur ve üst üste binmez H. sechmenii'nin bir salkımdaki (çiçeklenme) çiçek sayısı 3-5 arasındayken, H. minutum'da 1-3 çiçek bulunur. H. huber-morathii ise genellikle daha fazla çiçeklidir, bir salkımdaki çiçek sayısı 3-12 arasındadır. Ayrıca H. sechmenii'nin taçyapraklarında bulunan salgı bezleri diğerlerinden farklıdır. Bu bezler kehribar rengi noktalar ve çizgiler şeklinde görülür. H. minutum'da sadece kehribar rengi noktalar vardır, çizgi yoktur. H. huber-morathii'de ise siyah noktalar veya hiç salgı bezi görülmeyebilir. Polen taneleri de bu üç türü birbirinden ayırdetmenin bir başka yoludur. H. minutum'un polen yüzeyinde mikrospina adı verilen küçük çıkıntılar bulunurken, H. sechmenii'de bunlar yoktur. Ayrıca H. minutum'un polen tanelerinde diğer ikisine kıyasla daha az belirgin oluk vardır. Boyut açısından H. sechmenii'nin polen taneleri H. minutum'unkinden büyüktür ancak H. huber-morathii'ninkinden küçüktür. Son olarak, H. huber-morathii'nin polen tanelerinde olukların birleştiği uçta biraz daha geniş bir alan bulunur.
H. sechmenii, yakın akraba olmamasına rağmen anatomik olarak H. thymopsis'e benzer. Her iki türün de kurak iklimlerde yaşamalarını sağlayan benzer stomalara sahip olması ve yapraklarının üst ve alt yüzlerinde stoma bulunması bu benzerliklerdendir. Ancak, gövde dokularının yapısı onları birbirinden ayırır. H. sechmenii'nin palisade dokusu daha ince bir tabakadır ve iç gövde bölgesi yalnızca ksilemden oluşurken, H. thymopsis'te daha yumuşak, süngerimsi bir iç dokusu bulunur.
Taksonomi

Hypericum sechmenii, ilk olarak Türk botanikçi Atila Ocak tarafından 2006 yılında keşfedilip toplanmıştır. Türün holotipi, aynı yıl Ocak tarafından Eskişehir'in Günyüzü ilçesinde toplanmış ve şu anda Eskişehir Osmangazi Üniversitesi'nde korunmaktadır . Üç yıl sonra, Aralık 2009'da tür, Ocak ve Onur Koyuncu tarafından Annales Botanici Fennici dergisinde resmen tanımlanmıştır. Yazarlar türe, seçkin Türk taksonomisti ve ekoloğu Özcan Seçmen'i anmak için sechmenii adını vermişlerdir. Bitki Türkçe'de seçmen kantaronu olarak adlandırılır . Tür, 2011 yılında yeni tanımlanmış bir diğer Hypericum türü Hypericum musadoganii ile birlikte Flora of Turkey endemik türleri kayıtlarına eklenmiştir.
1977 yılında İngiliz taksonomist Norman Robson, tüm Hypericum cinsinin monografisini oluşturmaya başladı. Cinsin neredeyse tüm türlerini morfolojilerine ve moleküler filogenetiğin ilk uygulamalarına dayanarak 36 bölüme ayırdı.  Ancak Hypericum sechmenii, henüz kendine özgü bir tür olarak tanımlanmadığı için bu orijinal monografiye dahil edilmemişti. Robson daha sonra, Ocak ve Koyuncu'nun H. sechmenii'nin kendine özgü bir tür olduğu bulgularını doğruladı ve özellikle Anadolu'ya özgü Hypericum minutum ve Hypericum huber-morathii gibi diğer türlere benzerliklerine dikkat çekti. Bu nedenle Robson, türü Huber-MorathiiGrubu adı verilen bir klad içerisine yerleştirdi. Bu grup, beş Türk Hypericum türünden oluşmakta ve geniş Adenosepalum bölümünün içinde yer almaktadır. Robson, H. sechmenii'nin yerleştirilmesini şu şekilde özetlemiştir:
Dağılım ve yaşam alanı

Hypericum sechmenii, Türkiye'ye özgü yaklaşık 45 Hypericum türünden biridir. Bu tür, özel olarak Eskişehir ilinde, merkezi Türkiye'de olmak üzere iki ayrı bölgede bulunmuştur.  Bunlardan biri Arayıt Dağı'nın zirvesi yakınında, diğeri ise Kaymaz ve Sivrihisarkasabaları arasındadır. Arayıt Dağı'ndaki yayılım alanının yaklaşık 2 km2 olduğu tahmin edilmektedir. Kaymaz-Sivrihisar arasındaki bölgenin alanı ise daha küçük olduğu tahmin edilmektedir.
Türün habitatı genellikle kireçtaşı kayalarının ve çıkıntıların çatlakları arasında ve içindedir. Türün genel rakımı 1.750-1.820 metre arasındadır. Türün keşfinden bu yana birkaç Hypericum sechmenii örneği daha toplanmış ve çeşitli Türk herbaryumlarında korunmaktadır.
| Tür | İlçe | Yer | Yaşam alanı | Koordinatlar | Toplanma tarihi | Herbaryum | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Holotip | Günyüzü | Arayit Mountain | Kaya yarıkları | 39°18'14"N, 31°44'51"E | 10 Haziran 2006 | Eskişehir Osmangazi Universitesi |  |
| Izotip | Günyüzü | Arayit Mountain | Kaya yarıkları | 39°18'14"N, 31°44'51"E | 10 Haziran 2006 | Gazi Universitesi |  |
| Isotype | Günyüzü | Arayit Mountain | Kaya yarıkları | 39°18'14"N, 31°44'51"E | 10 Haziran 2006 | Hacettepe Universitesi |  |
|  | Sivrihisar | Arayit Mountain | Tepelik bozkır | 39°17'47"N, 31°45'07"E | 7 Temmuz 2011 |  |  |
|  | Sivrihisar | Sivrihisar–Kaymaz | Kaymaz yakınındaki kayalıklar | 31°13'56"N, 39°32'19"E | 13 Temmuz 2011 |  |  |
 ↑  İzotip, holotipin kopya koleksiyonudur.
Ekoloji

Hipericum sechmenii'nin yaprakları, bitkinin kurak, step olan Orta Anadolu habitatında dahalara sahiptir. Bu habitat İrano-Turan floristik bölgesi olarak tanımlanır.  H. sechmenii, otlanmayı önlemek için Hypericum cinsinin sahip olduğu iki adaptasyona sahiptir. İlki, yaprak kenarlarında bulunan sayısız siyah salgı bezidir; Diğer Hypericum türlerinde de benzer salgı bezlerinin bitkiyi tüketen canlılar için zehirli bileşikler içerdiği gösterilmiştir.  İkincisi ise kök ve yaprak dokusu hücrelerinde bulunan druz kristallerinin varlığıdır.  Bunların bazı böceklerin otlanmasını engelleyen mineraller içerdiği düşünülmektedir.
Hipericum sechmenii, habitatını taşyünü (Aethionema subulatum), ölümsüzhatun (Asperula nitida), çançiçeği (Asyneuma compactum), küçük yılanyastığı (Chaenorhinium minus), Kotschy damaskası (Hesperis kotschyi), keten (Linum cariense), çoban otu (Ononis adenotricha), teke sakızı (Scorzonera tomentosa), Türk yapışkanı (Silene falcata) ve adaçayı yaprağı (Stachys lavandulifolia) gibi küçük çalılar ve çok yıllık otsu bitkilerle paylaşır. Bulunduğu bölgede sadece tek bir başka Hypericum türü olan Hypericum confertum ile birlikte yetişir.
Hipericum sechmenii çoğaltılması için ilkbahar mevsimi tercih edilir. Tohumlar toprağa ekilir ve üzerleri hafifçe kapatılır. Tohumlar 10-16 °C sıcaklıkta 1-3 ay içerisinde çimlenir. Bitkiler en iyi şekilde güneşli, kuru kaya çatlaklarında ve kışın nemden korunacak şekilde yetişir. Bölme çoğaltma işlemi ilkbaharda, çelik alma işlemi ise yaz sonunda yapılabilir.
Korunma durumu

Tür, tahmini olarak 10 km²'den daha küçük bir alanda 250 civarı hayatta kalan bitki ile nadirdir. Tür, hem abiyotik faktörlerden, özellikle iklim değişikliğinden hem de tarım ve evcil hayvanların otlatılmasından kaynaklanan insan etkisinden tehdit altındadır. Bu tehditler ve Hypericum sechmenii'nin sürdürülemeyecek kadar küçük nüfusu nedeniyle, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi'nden biyologlar, türün Uluslararası Doğayı Koruma Birliği tarafından Kritik Tehlike Altında olarak sınıflandırılmasını önermiştir, ancak 2013 itibarıyla hiçbir koruma önlemi alınmamıştır.
Bibliyografi

Carine, Mark A.; Christenhusz, Maarten J.M. (14 Mayıs 2013). "About this volume: the monograph of Hypericum by Norman Robson". Phytotaxa. 4 (1): 1-4. doi:10.11646/phytotaxa.4.1.1. hdl:10138/28047 . ISSN 1179-3163. 24 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Şubat 2021.
Crockett, Sara; Robson, Norman (January 2011). "Taxonomy and chemotaxonomy of the genus Hypericum". Medicinal and Aromatic Plant Science and Biotechnology. Takamatsu, Japan: Global Science Books. 5 (Special Issue 1): 1-13. ISSN 1752-3389. PMC 3364714 $2. PMID 22662019.
Cuéllar-Cruz, Mayra; Pérez, Karina; Mendoza, María; Morena, Abel (2020). "Biocrystals in plants: a short review on biomineralization processes and the role of phototropins into the uptake of calcium". Crystals. 10 (7): 591. doi:10.3390/cryst10070591 .
Kaynak, Gönül (2012). Bursa Ve Çevresinde Yaylişi Olan Hypericum L. Taksonlari Üzerinde Taksonomik Ve Korolojik Araştirmalar [Taxonomic and Chorological Studies on Hypericum L. Taxa Distributed in Bursa and its Surroundings.] (PDF). Uludağ University Institute of Science. 14 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 12 Şubat 2021.
"Climate of Turkey" (PDF). Meteoroloji Genel Müdürlüğü (General Directorate of Meteorology). 13 Şubat 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2021.
Ocak, Atila; Savaroglu, Filiz; Potoğlu Erkara, İsmuhan; Koyuncu, Onur (2009). "Hypericum sechmenii (Hypericaceae), a new species from Central Anatolia, Turkey" (PDF). Annales Botanici Fennici. 46 (6): 591-594. doi:10.5735/085.046.0616. ISSN 0003-3847. 4 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 21 Ocak 2021 – www.sekj.org vasıtasıyla.
Talebi, Khosro Sagheb; Sajedi, Toktam; Pourhashemi, Mehdi (22 Ekim 2013). Forests of Iran: A Treasure from the Past, a Hope for the Future. Springer Science & Business Media. s. 66. ISBN 9789400773714.
Tarihi, Geliş; Tarihi, Kabul; Tarihi, Yayın (2019). "The Studies on the endemic Hypericum Species from Turkey". Batman University Journal of Life Sciences. 9 (2). 14 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2023.
Tekin, Mehmet (April 2017). "Pharmacobotanical study of Hypericum thymopsis". Revista Brasileira de Farmacognosia. 27 (2): 143-152. doi:10.1016/j.bjp.2016.09.004 .
Yaylaci, Ömer; Özgisi, Kurtulus; Sezer, Okan; Orhanoğlu, Gökhan; Öztürk, Derviş; Koyuncu, Onur (2013). "Anatomical studies and conservation status of rare endemic Hypericum sechmenii Ocak&Koyuncu (Sect: Adenosepalum) from Eskişehir – Turkey". Journal of Selçuk University Natural and Applied Science. 2 (1): 1-11. 24 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2018 – ResearchGate vasıtasıyla.
II. Abdullah es-Sabah

| II>  Abdullah el-Sabah |
| --- | --- |
Hüküm süresi: Kasım 1866 - 1892
Önce gelen: II. Sabah es-Sabah
Sonra gelen: Muhammed es-Sabah
Doğum: 1814 Kuveyt
Ölüm: 29 Mayıs 1892 (77-78 yaşında)
Babası: Sabah el-Sabah
Annesi: Fatma bin Salim Al-Jarrah
Şeyh II. Abdullah bin Sabah el-Sabah Paşa (1814 – Mayıs 1892) (Arapça: الشيخ عبد الله الثاني الصباح) Kuveyt'in beşinci Şeyhi olarak hizmet verdi. Abdullah yerine geçtiği II. Sabah es-Sabah'ın en büyük oğluydu ve Kasım 1866 – Mayıs 1892 tarihleri arası Kuveyt'in Şeyhiydi. 1871 yılında Şeyh Abdullah Osmanlı hükümdarlığını kabullenerek Paşa olmuştu.
Bağlantılı metinler

Kuveyt'in Emirleri
Es-Sabah Hanedanı
Jacob Christian Schäffer

| Jacob Christian Schäffer |
| --- | --- |
Jacob Christian Schäffer
Doğum: 31 Mayıs 1718 Querfurt
Ölüm: 5 Ocak 1790
Milliyet: Alman

Kariyeri
Dalı: Mikoloji  Entomoloji  Ornitoloji
 

Jacob Christian Schäffer (31 Mayıs 1718 - 5 Ocak 1790), Alman profesör, bitki bilimci, mantar bilimci, böcek bilimci, kuş bilimci ve mucittir. Bitki bilim mahlası Schaeff.'tir.
Hayatı

1736'dan 1738'e kadar Halle Üniversitesi'nde ilahiyat eğitimi aldı. 1760'ta Wittenberg Üniversitesi'nden Felsefe Doktoru ve 1763'te Tübingen Üniversitesi'nden İlahiyat Doktoru unvanı aldı. 1741'de bir Protestan cemaatinin papazı oldu.
Eserleri

1759'da Schäffer, doktorlar ve eczacılar için bitkilerin tıbbi etkilerini içeren Erleichterte Artzney-Kräuterwissenschaft adlı eserinin yayımladı. 1762'den 1764'e kadar mikoloji üzerine resimli dört cilt halindeki Natürlich ausgemahlten Abbildungen baierischer und pfälzischer Schwämme, welche um Regensburg wachsen eserini tamamladı. 1774'te, kuşların bacaklarının yapısına göre bir sınıflandırma sistemi önerdiği Elementa Ornithologica'yı yazdı. Bu çalışmayı 1789 yılında Museum Ornithologicum takip etti ve bu eser koleksiyonundaki kuşları içeriyordu. 1779'da Schäffer, yaklaşık 3.000 böceği içeren ve 280 adet elle çizilmiş gravüre sahip üç ciltlik Icones insectorum circa ratisbonam indigenorum coloribus naturam referentibus expressae adlı eserini çıkardı. Ardından 1789'da Elementa entomologica adlı eserini bitirdi.
Elementa entomologica'dan bir sayfa
Niall Toibin

| Niall Toibin |
| --- | --- |

Doğum: 21 Kasım 1929(1929-11-21) Cork, İrlanda
Ölüm: 13 Kasım 2019 (89 yaşında) Dublin, İrlanda
Meslek: Oyuncu ve komedyen
Etkin yıllar: 1950'ler–2018
Evlilik: Frances Judith Kenny (e. 1957; ö. 2002)
Çocuk(lar): 5
Resmî site: nialltoibin.com

Niall Tóibín (Galce:|n̠ʲiəl̪ˠ t̪ˠoːˈbʲiːnʲ; 21 Kasım 1929; Cork – 13 Kasım 2019; Dublin, İrlanda), İrlandalı komedyen ve oyuncu.
Yaşamı ve kariyeri

Tóibín 21 Kasım 1929'da Cork, İrlanda'da doğdu. 1950'li yılların başlarında oyunculuğa başladı. Yer aldığı yapımlar arasında; Ryan's Daughter, Bracken, The Ballroom of Romance, The Irish R.M., Caught in a Free State, Ballykissangel, Far and Away ile Veronica Guerin vb. sayılabilir.
Ölümü

İrlandalı emektar oyuncu ve komedyen Niall Tóibín 13 Kasım 2019'da Dublin, İrlanda'da 90'cı yaş gününe 8 gün kala 89 yaşında ölmüştür.
Filmografi

| Yılı | Başlık | Rolü | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1969 | Guns in the Heather | Kettering |  |
| 1970 | Ryan's Daughter | O'Keefe |  |
| 1971 | Flight of the Doves | Sergeant O'Casey |  |
| 1971 | L'iguana dalla lingua di fuoco | Doctor | Uncredited |
| 1977 | Philadelphia, Here I Come | Con Sweeney |  |
| 1978 | Poitín | Sleamhnan |  |
| 1979 | The Outsider | The Farmer |  |
| 1980 | The Sleep of Death | Sean |  |
| 1981 | Lovespell | Andred |  |
| 1984 | Reflections | Mr. Prunty |  |
| 1986 | The Ballroom of Romance | Eyes Horgan |  |
| 1986 | Rawhead Rex | Reverend Coot |  |
| 1986 | Eat the Peach | Boots |  |
| 1990 | Fools of Fortune | Lanigan |  |
| 1992 | Far and Away | Joe |  |
| 1995 | Frankie Starlight | Handy Paige |  |
| 1998 | The Nephew | Sean |  |
| 2000 | Rat | Father Geraldo |  |
| 2003 | Veronica Guerin | Judge Ballaugh |  |
| 2018 | Remains (Short) | Patrick |  |
Itzaea

Itzaea Convolvulaceae familyasına bağlı bir cinstir.
III. Alaxandair

| III>  Alaxandair |
| --- | --- |
Kral Alaxandair'ın Moot Hill, Scone'da taç giyme töreni. Kraliyet şairi ollamh rígh tarafından karşılanıyor ve kendisine "Benach De Re Albanne" (Beannachd Dé Rígh Alban, "Tanrı İskoçya Kralını Korusun") bildirisiyle hitap ediyor; şair İskender'in soyağacını okumaya devam ediyor. Alaxandair'in yanında kılıcı tutan Fife Earlü II. Maol Choluim var.
İskoçya kralı
Hüküm süresi: 6 Temmuz 1249 - 19 Mart 1286
Taç giymesi: 13 Temmuz 1249
Önce gelen: II. Alaxandair
Sonra gelen: Margrete

Doğum: 4 Eylül 1241 Roxburgh Kalesi, Roxburghshire, İskoçya
Ölüm: 19 Mart 1286 (44 yaşında) Kinghorn Ness, Fife, İskoçya
Defin: 29 Mart 1286 Dunfermline Manastırı
Eş(ler)i:  Margaret of England (e. 1251; ö. 1275)  Yolande de Dreux (e. 1285) 
Çocuk(lar)ı:  Margaret Norveç kraliçesi  Alaxandair, İskoçya prensi 
Hanedan: Dunkeld Hanedanı
Babası: II. Alaxandair
Annesi: Marie de Coucy
Alexander III (Orta Çağ İskoçça (Kelt dili): Alaxandair mac Alaxandair; Modern Galce: İskoçça (Kelt dili): Alasdair mac Alasdair; 4 Eylül 1241 - 19 Mart 1286), 1249'dan ölümüne kadar İskoçya kralıdır. İskoçya'nın Dış Hebridler ve Man Adası üzerinde egemenlik elde etmesini sağlayan Perth Antlaşması'nı imzalamıştır. Varisi, Margrete, taç giyemeden ölmüştür.
Monteleone d'Orvieto

| Monteleone d'Orvieto |
| --- | --- |
Komün

Ülke: İtalya
Bölge: Umbria
İl: Terni
Yüzölçümü
 • Toplam: 23.9 km²
Nüfus (30 Kasım 2017)
 • Toplam: 1.436
 • Yoğunluk: 60/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Monteleone d'Orvieto, İtalya'nın Umbria bölgesine bağlı Terni ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Kasım 2017 tarihi itibarıyla 1.436'dır.
| g t Terni - Umbria  |
| --- | --- |
 Acquasparta · Allerona · Alviano · Amelia · Arrone · Attigliano · Avigliano Umbro · Baschi · Calvi dell'Umbria · Castel Giorgio · Castel Viscardo · Fabro · Ferentillo · Ficulle · Giove · Guardea · Lugnano in Teverina · Montecastrilli · Montecchio · Montefranco · Montegabbione · Monteleone d'Orvieto · Narni · Orvieto · Otricoli · Parrano · Penna in Teverina · Polino · Porano · San Gemini · San Venanzo · Stroncone · Terni 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4688265-0  MusicBrainz: 6a291dc3-5b05-43c9-87f7-a3f1664355ec  VIAF: 246296212
II. Abdülhamid'in oto piyanosu

Abdülhamid’in oto piyanosu, Osmanlı padişahı II. Abdülhamid için üretilmiş kuyruklu bir oto piyanodur. M. F. Rachals & Co. tarafından Hamburg'da üretilen piyano, Beylerbeyi Sarayı'nın Havuzlu Salonu'nda bulunur. Padişahın sevdiği 38 besteyi otomatik olarak çalar. İçindeki parçalar, dönemin müzik zevkini yansıtması bakımından önem taşır.
Tarihçe

II. Abdülhamid, bir tanesini eşinin (Küçük Kadın Efendi), diğerlerini çocuklarının odalarına koymak üzere Hamburg’dan dört adet oto piyano sipariş getirtmişti. 1907’de  ise bir kuyruklu oto piyano getirtti. Piyanonun satın alınıp getirilmesinden sorumlu bürokrat, Kostaki Musurus Paşa idi."M. F. Rachals & Co." adlı firma tarafından Hamburg’da üretilen piyanoyu satın almada Kastner & Co. adlı firma aracılık etti.
Piyano, tahttan indirilen Abdülhamid’in son yıllarını ev hapsinde geçirdiği Beylerbeyi Sarayı’nın Havuzlu Salonu’ndadır. Beylerbeyi Sarayı'na ne zaman nasıl getirildiği bilinmemektedir. Kayıtlara ahşap içecek dolabı olarak kaydedilmiştir. Ancak   saray piyanolarının bakımını yapan Vasil Yakovidis tarafından cumhuriyet döneminde bu piyanonun da bakımının yapıldığı tespit edilmiştir.
Kaybolduğu ya da tahrip olduğu sanılan piyano, piyanist Tutu Aydınoğlu ve tarihçi Nuray Ocaklı tarafından 2021 yılında bulundu.
Kayıtlı eserler

Oto piyanoda kayıtlı eserler arasında Liszt, Moszkowski, Guno eserleri ile Necip Paşa'nın orijinal Hamidiye Marşı ve "Türk Muhafızları”  adlı eserleri bulunmaktadır.
Montelupo Fiorentino

| Montelupo Fiorentino |
| --- | --- |
Komün
Comune di Montelupo Fiorentino

Ülke: İtalya
Bölge: Toskana
İdare
 • Belediye başkanı: Paolo Masetti
Yüzölçümü
 • Toplam: 24.67 km²
Rakım: 35 m
Nüfus (30 Kasım 2017)
 • Toplam: 14.275
 • Yoğunluk: 580/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Resmî site Resmî site
Montelupo Fiorentino İtalya'nın Toskana bölgesinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Kasım 2017 tarihi itibarıyla 14,275'tir.
Montelparo

| Montelparo |
| --- | --- |
Komün

Ülke: İtalya
Bölge: Marche
İl: Fermo
Yüzölçümü
 • Toplam: 21.6 km²
Nüfus (31 Aralık 2004)
 • Toplam: 929
 • Yoğunluk: 43/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Montelparo İtalya'nın Marche bölgesine bağlı Fermo ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2004 tarihi itibarıyla 929'dur.
| g t Fermo ili - Marche  |
| --- | --- |
Komünler:  Altidona · Amandola · Belmonte Piceno · Campofilone · Falerone · Fermo · Francavilla d'Ete · Grottazzolina · Lapedona · Magliano di Tenna · Massa Fermana · Monsampietro Morico · Montappone · Montefalcone Appennino · Montefortino · Monte Giberto · Montegiorgio · Montegranaro · Monteleone di Fermo · Montelparo · Monte Rinaldo · Monterubbiano · Monte San Pietrangeli · Monte Urano · Monte Vidon Combatte · Monte Vidon Corrado · Montottone · Moresco · Ortezzano · Pedaso · Petritoli · Ponzano di Fermo · Porto San Giorgio · Porto Sant'Elpidio · Rapagnano · Santa Vittoria in Matenano · Sant'Elpidio a Mare · Servigliano · Smerillo · Torre San Patrizio 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  VIAF: 244779064
Mozaraplar

Mozaraplar (İspanyolca: mozárabes; Portekizce: mossàrabs; Arapça:"مستعرب", “Araplaşmış”) İspanya tarihi'nin Endülüs döneminde Müslüman bölgelerde yaşamış, Arapça veya Arapçadan etkilenmiş bir Latin dili olan Mozarapça konuşmuş Hristiyanlara verilen isimdir.
Mozarapların çoğu İspanyol veya Germen kökenli olup Müslümanlığı kabul etmedikleri halde Müslüman bölgelerde yaşayan kimselerdi. Ancak bazıları Hristiyanlığa geçmiş Arap veya Berberiler de olabiliyordu. Hatta Mozarapların arasında Sefardi Yahudiler dahi vardı.
Mozaraplar, Arapçadan etkilenmiş Mozarapça adlı dili konuşmuş olmalarına rağmen, ne kendilerine ne de konuştukları dile Mozarapça demiş, dilleri için Latince anlamına gelen latinus terimini kullanmışlardır. Mozaraplar bazen Romen kökenli olan isimlerinin Arapçalaşmış halini kullanmışlardır. Örneğin, Zahid ibn Zafer, Pesencano ibn Azafer, İbni Gafif, İbni Garsiya (Garcia), İbni Mardaniş (Martinez), İbni Farenda (Fernandez) gibi.
Neruda'nın Postacısı

| --- | --- |
Ardiente Paciencia El Cartero de Neruda (sonraki baskılarında)

Yazar: Antonio Skármeta
Çevirmen: Zeynep Kumruluoğlu
Ülke: Şili
Dil: İspanyolca
Tür: Roman
Yayım: 1985 (özgün) 1998, Kasım 2005 (Türkçe)
Yayımcı: Aksoy Yayıncılık
Medya türü: 1. hamur
Sayfa: 120 sayfa
ISBN: 9753121415
Neruda'nın Postacısı, Şilili yazar Antonio Skármeta'nın ilk kez Berlin'deyken 1982 yılında tiyatro oyunu olarak yazdığı 1985 yılında da roman tarzında yeniden yayımladığı eserinin adıdır. Tiyatro oyunuyken ve romana çevrildikten sonraki ilk özgün adı Ardiente Paciencia olan eser, daha sonra roman olarak El Cartero de Neruda olarak da yayımlandı. Roman İngilizcede The Postman adıyla yayımlandı.
Antonio Skármeta "Ateşli Sabır" adlı eserini önce radyo oyunu, sonra tiyatro oyunu nihayet bir kez de roman halinde yazdı. Eser roman olarak basıldıktan sonra ilerleyen baskılarında "Neruda'nın Postacısı" adıyla da yayımlandı. Bu isim değişikliğinde eserin sinemaya aktarılmış olmasının da etkisi vardır.
Skármeta'nın tiyatro oyunu Türkiye'de önce Afa Yayınları tarafından 1987 yılında Tülin Şenruh'un Türkçe çevirisiyle ve Ateşli Sabır adıyla (ISBN 975-414-311-0), sonra da Can Yayınları tarafından 1989 yılında Aziz Çalışlar'ın Türkçe çevirisiyle ve yine Ateşli Sabır adıyla (ISBN 975-510-134-9) yayımlandı. Bu yayınevleri 2003 yılına kadar kitapların çeşitli yeniden basımlarını yaptılar.
Antonio Skármeta eserini 1985 yılında roman haline de getirmişti. Hem "Ardiente Paciencia" (Ateşli Sabır) hem de "El Cartero de Neruda" adlarıyla yayımlanan roman da Türkçeye aktarıldı. Roman 1998'de bu kez Aksoy Yayıncılık tarafından Zeynep Kumruluoğlu'nun Türkçesiyle ve Neruda'nın Postacısı adıyla çıktı. Romanın kapağında 1994 tarihli sinema uyarlamasından alınmış bir fotoğraf karesi kullanılmıştır. (ISBN 975-312-141-5)