stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Türkiye İmar Bankası
Reklamları > İkimiz de kazanabiliriz

Bankanın 90'lardaki bir diğer reklamında ise bilardo oynayan iki adamın konuşmasından bir cümle olan İkimiz de kazanabiliriz, bir dönemin önemli cümlelerinden olmuştur. Adam bu cümleyi her ne kadar Paramızı İmar Bankası'na yatıralım, yüksek faiz alalım anlamında sarf ettiyse de o dönem Star TV'de yayınlanan Olacak O Kadar programında Levent Kırca tarafından Masa parasını ödemeden sıvışalım olarak algılanıp hicvedilmiştir.
Reklamları > Macit beni otomobillendir

Özel televizyonculuğun ilk döneminde TRT baskısından kurtulmanın verdiği rehavetle Star TV tarafından cinsellik her fırsatta sunulmaya başlanmıştı. 1992 yazında yayınlanan ve Türk televizyonlarına erotizmden ziyade ciddi ciddi renkli ve Türkçe bir önsevişme getiren bu reklam, dönemin en akılda kalıcı sahnelerinden birini ve ağızlara dolanan "Macit beni otomobillendir" sloganını içermişti. Macit seslendirmesi Erhan Yazıcıoğlu'na aitti; ayrıca at araba tarafından, avrat banyodan yeni çıkmış Ceren tarafından, silah da ticaret konusu olan Amerikan doları ve bugün aramızda olmayan Alman markı tarafından canlandırılmıştı. Reklamdaki şaşırtıcı iki olay "Macit beni otomobillendir" diyen bacakların sahibinin bir erkek olması ve BMW'nin direksiyonundaki gözlüğün sırrının çözülememiş olmasıdır. Reklamın yayında olduğu dönemde bir grup feminist İmar Bankası Alsancak Şubesi'nin önünde eylem yapmıştı ve üzerlerinde bornoz vardı. Bu reklam da Olacak O Kadar'ın bir skecinde "Macit beni eşeklendiiiir" diye tiye alınmıştı.
Şükrü Naili Gökberk

| Şükrü Naili Gökberk 1314-P>  13 |
| --- | --- |
Şükrü Naili Gökberk
Doğum: 1876 Selanik, Osmanlı Devleti
Ölüm: 26 Kasım 1936 (60 yaşında) Edirne, Türkiye
Defin yeri: Edirnekapı Şehitliği, İstanbul
Bağlılığı:  Osmanlı (1899-1920)   Türkiye (1920-1934)
Hizmet yılları: 1899-1934
Rütbesi: Korgeneral
Komutası: 7. Tümen Kurmay Başkanı, 50. Tümen, 49. Tümen 15. Tümen, Ankara Komutanlığı, Adana Bölgesi İşgal ve Tesellüm Heyeti Başkanlığı, Mersin Bölge Komutanlığı, 3. Kolordu
Çatışma/savaşları: Balkan Savaşları I. Dünya Savaşı Kurtuluş Savaşı
Ödülleri:      
Sonraki işi: TBMM Milletvekili

Devlet Büyükleri Anıt Mezarlığı'nda Şükrü Naili Gökberk'in kabri.
Şükrü Naili Gökberk (1876, Selanik - 26 Kasım 1936, Edirne), Türk asker, Kurtuluş Savaşı komutanlarından ve siyaset adamı.
Bursa, Eskişehir ve İstanbul'un düşman işgalinden kurtuluşu sırasında Türk ordusunun başında şehre giren Kurtuluş Savaşı kahramanıdır.
Yaşamı

1876'da Selanik'te Mustafa Bey ile Hasene Hanım'ın oğlu olarak dünyaya geldi. Edirne Lisesi'nden mezun olduktan sonra 1899'da Harp Okulu'nu 1902'de Harp Akademisi'ni Kurmay Yüzbaşı olarak bitirerek kurmay stajı için Selanik'te bulunan 3. Ordu'nun emrindeki Görice ve Avlonya 2. Sınıf Redif Taburu'na atandı.
Nazire Hanım ile evliliğinden Turgut, Macit (d. 1908), Saadet (d. 1909) adlı üç çocuğu oldu.
1904'te Priştine Redif Fırkası'nda kurmay, 1905'te Rumeli'de eşkıyaları tenkili için Kuvve-i Takibiye Tugayı'nın Selanik Alayı 2. Avcı Tabur Komutanlığına, 1908'de 3. Ordu Nizamiyet 22. Alay Komutanlığına atandı. 1910'da 3. Ordu 10. Köprülü Redif Fırkası Kurmay başkanı, 1911'de 5. Kolordu Nizamiye 14. Fırka Kurmay Başkanı oldu. Bu görevdeyken Balkan Savaşı'na katıldı. 1913'te  8. Fırka Kurmay Başkanlığına, ardından Redif Fatih Fırkası Kurmay Başkanlığına getirildi. 1914'te 7. Fırka Kurmay Başkanıyken I. Dünya Savaşı'na katıldı ve 1915'te 50. Fırka Komutanı oldu. 1918'de 49. Fırka Komutanı oldu ve Temmuz 1920'de aynı fırkayla Kırklareli'de Yunan Ordusu'na karşı savaştıysa da birliğiyle Bulgaristan'a sığınmak zorunda kaldı.
Aralık 1920'de Bulgaristan'dan memleketine dönerek 25 Nisan 1921'de Türk Kurtuluş Savaşı'na katılmak üzere Anadolu'ya geçti. 15. Fırka Komutanı olarak Kütahya ve Sakarya Meydan Muharebesi'ne katıldı. Eylül 1921'de Ankara Komutanlığına, Kasım 1921'de Adana Bölgesi İşgal ve Tesellüm Heyeti Başkanlığına, Ocak 1922'de Mersin Bölgesi Komutanlığına getirildi. Temmuz 1922'de 3. Kolordu Komutanlığına atandı. Ağustos 1922 tarihinde komutası altındaki kolorduyla Başkomutanlık Meydan Muharebesi'nden sonra Eskişehir, Bursa, Bandırma'yı beraber geri aldı. 31 Ağustos 1922 tarihinde üstün başarılarından dolayı Mirliva rütbesine terfi etti ve Paşa oldu. Lozan Antlaşması'nın yürürlüğe girmesinden sonra 6 Ekim 1923 tarihinde kolordusuyla birlikte İstanbul'a girdi. Savaştan sonra Kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası ile taltif edildi.
1923 yılında TBMM 2. Dönem Kırklareli mebusu seçildi. Kasım 1924 tarihinde askerliği tercih ederek milletvekilliğinden istifa etti. 1926 yılında Ferik rütbesine terfi etti. 1934 yılında 3. Kolordu Komutanı görevini yürütürken emekliye ayrıldı. 1935 yılında İstanbul milletvekili seçilerek tekrar TBMM'ye girdi. 26 Kasım 1936 tarihinde Edirne'nin kurtuluş bayramına katıldığı sırada kalp durmasından saat 17.30'da öldü. Kabri İstanbul'a getirilerek Edirnekapı Şehitliği'ne defnedildi.
Galeri

Kurtuluş Savaşı komutanları, 1923
Ertuğrul Yatı, 1928
Şükrü Naili Gökberk'in mezarı
İskender Sayek

İskender Sayek (d. 1944, İskenderun), Türk profesör doktor.
Hayatı

Orta öğrenimini Talas Amerikan Okulu, lise öğrenimini Tarsus Amerikan Koleji'nde tamamladıktan sonra 1964-1970 yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde yüksek öğrenimini tamamlayarak aynı yıl H.Ü. Genel Cerrahi A.D.'nda asistanlığa başladı. 1971-1976 yıllarında Amerika Birleşik Devletleri State University of New York at Buffalo'da Genel Cerrahi eğitimini tamamladı. 1976 yılında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi A.D.'nda öğretim görevlisi olarak göreve başladı. 1981'de Genel Cerrahi Doçenti, 1988'de de Profesör oldu. 1991 yılından beri Anabilim Dalı Başkanlığı yapmaktadır. Yerli ve yabancı dergilerde yayınlanmış 130'un üzerinde bilimsel yayını vardır. American College of Surgeons, Surgical Infection Society-Europe ve International Gastro-Surgical Club üyeliği dışında Ulusal Cerrahi Derneği ve Ankara Cerrahi Derneği üyeliği dışında birçok ulusal derneğe üyedir. 1990-1996 yılları arasında Surgical Infection Society-Europe yönetim kurulu üyeliği yapmış olup 1997-1998 dönem başkanıdır. Birçok derginin yayın kurulundadır. 1982-1984 tarihleri arasında Tıp Fakültesi Yönetim Kurulu üyeliği, 1991-1994 tarihlerinde Hacettepe Tıp Fakültesi Dekan Yardımcılığı yapmıştır. Ayrıca Tıp Fakültesi eğitim kurullarında değişik zamanlarda görev almıştır. 1984 yılında TÜBİTAK Teşvik Ödülü ve değişik kongrelerde çalışmaları ödüller kazanmıştır. 1994 yılından beri TTB-Eğitim kolu başkanlığını yürütmektedir. Özel ilgi alanları mezuniyet öncesi ve sonrası tıp eğitimi, cerrahi infeksiyonlar, nütrisyonel destek, kritik hasta bakımı, kist hidatiği, onkolojik cerrahi, travma ve cerrahi araştırmadır. İngilizce ve Arapça bilmektedir. İki çocuk babasıdır.
İskender Sayek aynı zamanda Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastaneleri genel cerrahi anabilim dalı başkanlığı ve tıp fakültesi dekanlığı yapmıştır. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin ilk mezunlarındandır. Türk Tabipler Birliği eski başkanı Dr. Füsun Sayek ile eşinin 2006'da hayatını kaybettiği güne kadar evli idi. Siyasetçi ve ekonomist Selin Sayek Böke'nin babasıdır. Arsuz'lu Ortodoks Hristiyan bir ailenin üyesidir. Hacettepe Üniversitesi'nin rektörlük seçiminde en çok ikinci oyu almıştır.
Başlıca eserleri

Adler RH, Sayek İ: Treatment of Malignant pleural effusion: A method using tube thoracostomy and talc. Annals of Thoracic Surgery 1976, 22: 8-15
Sayek İ, Yalın R, Sanaç Y: Surgical treatment of hydatid disease of the liver. Archives of Surgery 1980, 115: 847-851
Sayek İ, Çakmakçı M. The effect of prophylactic mebendazole in experimental peritoneal hydatidosis. Surgery, Gynecology and Obstetrics 1986;163:351-353
Sayek I, Aran Ö, Uzunalimoğlu, Hersek E: Intestinal Behçet's Disease: Surgical experience in seven cases. Hepatogastroenterology 1991;38:81-83
İnan M, Sayek İ, Tel BC, Şahin-Erdemli İ: Role of endotoxin and nitric oxide in the pathogenesis of renal failure in obstructive jaundice. British Journal of Surgery 1997, 84:943-9
Serebral dominans
Serebral dominans ile ilgili deneyler

Caulson, V. Lvovic Dreglin, sağ hemisfer tarafında tanımlı konuşma, hafıza ve duygu özelliklerinin, konuşmaya dayalı sol hemisferden daha eski olduğu görüşünü savunmuş ve bunu konuşma ve soyut düşüncenin insan evriminin geç döneminde geliştiğini belirterek açıklamıştır. Bu işlevler, çalışma eyleminde sağ elin kullanımı ile birlikte başladı ve baskın olan sol hemisferdi. Sol hemisferin doğal görsel işlevleri sözlü iletişime yol açmak için bastırıldı. Beyin üzerine yapılan araştırmalar daha sonra beynin bir hemisferinin tamamen alınmasına yönelik çalışmalarla (hemispherectomy) devam etti. Sonuçlar, işlevini sürdüren diğer hemisferin bütün beyin fonksiyonlarını devam ettirdiğini ortaya çıkardı.
Cankur, Ston Gooch adlı bir araştırmacının çalışmasında, sol hemisferine hemispherectomy uygulanan bir hasta, operasyondan on hafta sonra konuşamıyor ve konuşmaları algılayamıyordu. Daha sonra söylenen kelimeleri tekrar etmeye, sorulara cevap vermeye başladı. Beş ay sonra benzer sesleri hatırlamaya, bir ay sonra da cümle kurmaya başladı. Bu nedenle, Ston Gooch'un iki hemisferin de bütün işlevleri içerdiğini ileri sürdüğünü belirtmiştir. Lisan için el kullanım baskınlığı ile cerebral dominans arasındaki ilişkinin gelişimi konusundaki genel kanı, ikisinin bir bütünün parçaları olarak aynı hemisfer tarafından ortaya konulduklarıdır. Özellikle konuşmanın gelişiminin el kullanım becerisinin gelişimiyle yakın ilişkisi vardır. Cerebral dominansı etkileyen faktörler arasında, biyoloji, cinsiyet, eğitim ve çevre sayılabilir. Cerebral dominans sadece yüksek cerebral fonksiyonlar ile ilgili olmayıp, bunların dışında kalan motor fonksiyonlarda da söz konusudur.
Triyas

Triyas (bazen 🝈 sembolüyle gösterilir), 251,902 milyon yıl önce (myö) Permiyen Dönemi'nin sonundan 201,4 myö Jura Dönemi'nin başlangıcına kadar 50,5 milyon yılı kapsayan jeolojik bir dönem ve sistemdir. Triyas, Mezozoyik Zaman'ın ilk ve en kısa dönemidir. Dönemin hem başlangıcı hem de sonunda büyük yok oluşlar görülmüştür. Triyas Dönemi, Erken Triyas, Orta Triyas ve Geç Triyas olmak üzere üç devreye ayrılır.
Triyas, Dünya'nın biyosferini fakirleştiren Permiyen-Triyas yok oluşuyla başlamıştır; yaşamın eski çeşitliliğine kavuşması Triyas'ın ortalarını bulmuştur. Triyas kayıtlarında üç canlı kategorisi öne çıkar. Bunlar: Yok oluştan kurtulanlar, kısa süreliğine gelişen yeni gruplar ve Mezozoyik Zaman'a hükmetmeye devam eden diğer yeni gruplardır. Sürüngenler, özellikle de arkozorlar, bu dönemdeki başlıca kara omurgalılarıdır. Dinozorlar olarak adlandırılan özelleşmiş bir arkozor alt grubu, ilk olarak Geç Triyas'ta ortaya çıkmış ancak bunu takip eden Jura Dönemi'ne kadar baskın hâle gelmemiştir. Bu dönemde baskın hâle gelen arkozorlar öncelikle modern timsahların akrabaları ve ataları olan psödosukiyanlar olurken, omurgalılar arasında ilk kez uçma konusunda uzmanlaşan bazı arkozorlar da teruzorlar hâline gelmiştir.
Önceki Permiyen Dönemi'nin baskın omurgalıları olan terapsitler, Triyas boyunca azalmıştır. Kendileri de terapsitlerin özelleşmiş bir alt grubu olan ilk gerçek memeliler de bu dönemde evrimleşmiştir. Süperkıta Pangea, Triyas Dönemi boyunca yerküreyi kaplamaktaydı ancak takip eden Jura Dönemi'nde kademeli olarak kuzeyde Lavrasya ve güneyde Gondvana olmak üzere iki ayrı kara parçasına ayrılmaya başlamıştır.
Triyas Dönemi'nde küresel iklim çoğunlukla sıcak ve kuraktı. Pangea'nın iç kısımlarının çoğunu çöller kaplıyordu ancak Pangea parçalanmaya başladıkça iklim değişmiş ve daha nemli hâle gelmiştir. Triyas Dönemi, çoğu psödosukiyan dahil olmak üzere birçok grubu yok eden ve dinozorların Jura'daki hâkim kara omurgalıları olmasına sebep olan Triyas-Jura yok oluşu ile sonlandı.
Kelime kökeni

Triyas, 1834 yılında Friedrich August von Alberti tarafından, güney Almanya'da yaygın olan üç farklı kayaç katmanının (Yunanca triás 'üçlü' anlamına gelir) art arda gelmesine ithafen adlandırılmıştır. Bunlar, sırasıyla alt Buntsandstein (renkli kumtaşı), orta Muschelkalk (kabuklu kireç taşı) ve üst Keuper'dir (renkli kil).
Stadtroda, Almanya yakınlarındaki Erken Triyas kumtaşı (Buntsandstein)
Dörzbach, Almanya yakınlarında Orta Triyas Muschelkalk'ı (kabuklu kireçtaşı)
Schönbuch, Almanya'da Geç Triyas Steigerwald Formasyonu ve üstündeki Hassberge Formasyonu
Paleocoğrafya

Triyas'ta, yerkürenin neredeyse tüm kara parçaları tek bir süper kıta olan Pangea'da (bütün kara anlamına gelir) toplanmıştı. Pangea'nın doğu kenarı boyunca Neotetis (veya kısaca Tetis) ve Paleotetis okyanuslarının havzaları yayılıyordu. Bu okyanuslar, Çin'den İberya'ya kadar uzanıyor ve sığ tropikal kıyılarında bolca deniz canlısı barındırıyordu. Birbirlerinden, Kimmeriya mikrolevhaları olarak bilinen uzun bir mikrokıta zinciriyle ayrılmışlardı. Kimmeriya kabuğu, erken Permiyen Dönemi'nde Gondvana'dan ayrılmış ve Triyas Dönemi'nde kuzeye doğru sürüklenmişti. Bu sürüklenme sonucu Neotetis Okyanusu oluştu ve genişledi. Bu sürüklenme aynı zamanda, Paleotetis Okyanusu'nun Asya'nın altına dalarak küçülmesine sebep oldu. Triyas'ın sonunda, Paleotetis Okyanusu küçük bir alanı kaplamaktaydı ve Kimmeriya mikrolevhaları Güney Asya ile çarpışmaya başlamıştı. Kimmer Orojenezi olarak bilinen bu çarpışma, Jura ve Kretase dönemlerinde devam ederek Türkiye'den Malezya'ya kadar uzanan bir dizi sıradağ meydana getirdi.
Deniz yaşamı

Trias'da deniz yaşamı bugünkü görünümü alır. En önemli fark, dev deniz sürüngenlerinin hakim yırtıcı türleri oluşturmasıdır. Su Kaplumbağaları ve Timsahlar da bu devirde ortaya çıkmıştır.
Günümüz mercanları ilk kez Tetis Denizinde ortaya çıkar. Tetis, mercan resiflerinin yoğun olduğu tropik bir denize dönüşür.
Kara yaşamı

Pangea'nın kurak kesimlerinde sporlu bitkilerin yanı sıra açık tohumlulardan özellikle kozalaklılar yaygındır.
İlk memeliler de Trias'ın sonlarında ortaya çıkmıştır. Bunlar, oldukça küçük cüsseli canlılardır. Dinozorların ilk türleri de bu devre aittir.
Kitlesel yok oluş

Trias'ın sonunda, nedeni bugün için net olarak bilinmeyen bir kitlesel yok oluş yaşanmıştır. Hayvan türlerinin yüzde otuzbeşi, deniz yaşamının ise yüzde ellisi bu yok oluştan etkilendi. İlk dinozorlar da tümüyle yok oldular.
Güneybatı Utah'ta Orta Triyas deniz tortulları
Avustralya, Sidney şehri, Triyas Dönemi'iden kalma şeyl ve kumtaşları üzerinde bulunur. Sidney'de fotoğraftaki gibi açıkta bulunan neredeyse tüm kayaçlar Sidney kumtaşıdır.
Barbaros, Yunusemre

| Barbaros |
| --- | --- |
Mahalle

 BarbarosBarbaros'un Manisa'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Yunusemre
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 13.089
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 236
İl plaka kodu: 45
Posta kodu: 45125
Mahallenin simgesi hâline gelmiş olan Çamlık Medresesi
Barbaros, Manisa ilinin Yunusemre ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 13.089 |  |
| 2018 | 12.585 |  |
| 2017 | 12.661 |  |
| 2016 | 12.618 |  |
| 2015 | 12.346 |  |
| 2014 | 12.098 |  |
| 2013 | 11.721 |  |
| 2012 | 11.369 |  |
| 2011 | 10.872 |  |
| 2010 | 11.192 |  |
| 2009 | 10.430 |  |
| 2008 | 10.246 |  |
| 2007 | 10.398 |  |
Şeyh Şamil

Başlığın diğer anlamları için Şeyh Şamil (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Şeyh Şamil |
| --- | --- |

Dağıstan İmamı
Hüküm süresi: 1834 - 1859
Önce gelen: Hamzat Bey
Sonra gelen: Yok

Doğum: 26 Haziran 1797 Gimri, Dağıstan
Ölüm: 4 Şubat 1871 (73 yaşında) Medine, Osmanlı İmparatorluğu
Defin: Bâki Mezarlığı
Eş(ler)i: Fatimat Cevheret Zahidet Amina Şovanat
Çocuk(lar)ı: Gazi Muhammed Muhammed Şafiî Muhammed Said Muhammed Kamil
Babası: Dengav Muhammed
Annesi: Bahu Mesedu
Dini: İslam
İmza: 
Şeyh Şamil (26 Haziran 1797; Gimri, Avar Hanlığı - 4 Şubat 1871; Medine); Kuzey Kafkasya halklarının siyasi ve dinî önderi, Kuzey Azerbaycan, Dağıstan, Çeçenistan ve Çerkesya'nın üçüncü imamı olan imam ve asker. Kafkasya'nın bağımsızlığı için mücadele etmiş olan Şeyh Şamil, Müslüman nüfusa sahip ülkelerde ün sahibidir. Ruslara karşı kazandığı zaferlerden ötürü "Kafkas Kartalı" ve "Rusya'nın Kâbusu" gibi isimlerle anılır. Hamzat Bey'den sonra Kafkasya'daki direnişçilerin komutanıdır ve aynı zamanda Nakşibendi şeyhlerinden Seyyid Cemaleddin Kumuki'nin halifelerindendir. Yirmi beş yıl sürdürdüğü savaş ile onu izleyenlerin benimsemiş oldukları İslam ve tasavvuf inancı, günümüzde Kafkas halkları arasında oldukça yaygındır.
Hayatı

Dağıstan'ın Gimri köyünde 26 Haziran 1797 tarihinde dünyaya geldi. Bir görüşe göre Avar kökenlidir. Babası Avarlardan Muhammed, annesi Avar beylerinden Pîr Budak'ın kızı Bahu Mesedu'dur. Diğer görüşe göre ise Baba tarafından Kumuk kökenlidir. Avar Asıllı Devlet Adamı ve Tarihçi Ramazan Abdulatipov ise annesinin kökeninin Mantaşhilal adlı Kumuk sülalesine mensup olduğunu belirtmiştir. Rus Yazar Verderevsky'ye göre Şamil kendisini "Tatar" olarak adlandırıyordu: Rus Devrimi öncesi kaynaklarda Kumuklar “Tatarlar” adı altında biliniyordu.
“Kendimi güçlü hükümdarlarla karşılaştırmaya cesaret edemiyorum: Ben basit bir Tatarım, Şamil; ama toprağım, ormanlarım ve boğazlarım beni birçok hükümdardan daha güçlü kılıyor".
Ailede hem Kumuk hem de Avar dilleri konuşuluyordu.
Doğduğunda kendisine dedesi Ali'nin adı verildi. Ancak sürekli hasta olduğundan ad değiştirmenin iyi geleceğine dair geleneksel inancın etkisiyle ailesi adını Şâmil (Şâmûîl, Şemûîl) olarak değiştirdi. Ardından arkadaşı Molla Muhammed ile birlikte Harakinili Said ve ileride kayınpederi olacak olan Nakşibendi şeyhi Cemâleddin Gazi Kumuki'den dinî ilimleri tahsil etti ve yirmi yaşlarında ileri bir seviyeye ulaştı.
On beş yaşında at binmeye ve kılıç kullanmaya başlamıştır. Yirmi yaşında çoğu spor dalında yetenek sahibi biri hale gelmiştir. Ayrıca Nakşibendi tarikatında aldığı bu eğitim onda Rusların; Kafkasya'da ortadan kaldırmak istediği İslamiyet'i, tekrar canlandırmak ve yaymak için uğraşmasına, özgürlük, direniş ve İslam Birliği gibi bazı düşüncelerin gelişmesini sağlamıştır. Rus İmparatorluğu'na karşı Dağıstan'da başlattığı savaşını Çeçenistan'da sürdürmüştür. Savaş, Kuzeybatı Kafkasya'da devam eden Rus-Çerkes Savaşı ile birleşmiştir. 1848 yılında Şamil, Çerkesya'ya komutanı Naib Muhammed Emin'i gönderdi.
Sürgün günleri

Dönemin güçlü devletlerinden biri olan Rusya'nın engellemesiyle dost olan ülkelerden gelen yardımlar kesilince, Şeyh Şamil ülkesinin gücünün tükenişini görmüştür. 1859'un 6 Eylül'ünde 70 bin kişilik Rus ordusuna, yanında birkaç yüz kişi kalıncaya kadar direndikten sonra, savaşı sürdürmesinin tehlikeli olduğunu anlayan Şeyh Şamil, Çarlık yetkilileriyle müzakereler yaparak, silah bırakma yolunu seçti.
Rus Çarı II. Aleksandr, Şeyh Şamil'i sarayın kapısında son derece nazik karşıladı ve kılıcını almayarak kendisine olan hayranlığını dile getirdi. Şeyh Şamil, bir ay kadar sarayda misafir edildikten sonra, saygın tutsak olarak esaret yıllarını geçireceği Kaluga'ya gönderildi. Sürgüne gittiği çeşitli Rus kentlerinde sempati toplayarak günlerini geçirdi.
Şeyh Şamil davasına sadık bir insan olarak yaşamıştır; bu uğurda annesi ile arasında geçen olay tarihe geçmiştir:
Savaş dönemlerinde halktan bazıları "Artık teslim olalım, anlaşma yapalım." diye söylenmeye başlamıştır. Bunun üzerine Şeyh Şamil teslim olmaktan bahsedene kırbaç cezası vermeyi uygun görmüştür. Bu durumdan çekinen halk çareyi Şeyh Şamil'in annesine gitmekte bulmuşlardır. Annesi Şeyh Şamil'e teslim olma teklifini sorunca Şeyh Şamil koymuş olduğu kanundan ödün vermemiştir. Cezayı yaşlı bir kadın çekemeyeceğinden, ceza oğluna intikal ettirilmiş böylece Şeyh Şamil kendini kırbaçlattırmıştır.
Vefatı

Sürgünde on yıl kadar geçirdikten sonra Çar, Şeyh Şamil'in hacca gitmesine izin verdi. Kendi isteği ile gönderildiği Kiev'den 31 Mayıs 1869'da İstanbul'a gitti. Gittiği gün sadrazam ve şeyhülislam ile görüştü. Ardından 15 Ağustos 1869'da Dolmabahçe Sarayı'nda Padişah Abdülaziz ile görüştü. Padişah kendisine ve aile bireylerine maaş bağlattı. 15 Ocak 1870'te Abdülaziz'e veda ziyaretinde bulunmasının ardından yedi ay kaldığı İstanbul'dan 25 Ocak 1870'te hac vazifesini yerine getirmek için ayrıldı. Hac görevini yerine getirdikten sonra Şeyh Şamil, Şubat 1871'de Medine'de öldü. Şeyh Şamil, Medine'de bulunan Cennetü'l-Baki'ye defnedildi.
Lak kökenli müridi Muhammed Emin, başlangıçta Ruslara karşı önemli başarılar kazandıysa da 1859 yılında Şeyh Şamil'in silah bırakmasına rağmen Çerkesya'da mücadeleyi sürdürme kararını almasıyla tartışmalı bir liderlik yürüttü.[kaynak belirtilmeli]
Ailesi > Eşleri

Fatimat
Cevheret
Zahidet
Emine
Şovanat
Ailesi > Erkek çocukları

Gâzi Muhammed, (Osmanlı'nın hizmetine girerek 93 Harbi'nde Ruslara karşı savaşmıştır.)
Muhammed Şâfiî (Rusların hizmetinde bulunarak orduda tuğgeneralliğe kadar yükselmiştir.)
Ahmed Cemâleddin
Muhammed Sâid
Cemaleddin
Muhammed Kâmil
Ailesi > Kız çocukları

Fatimat
Nafisat
Necabat
Bahu-Mesedu
Safiyat
Şeyh Şamil Ruslarla dağ başında (1800 yıllar)
Rajon Rondo

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Rondo, Pelicans formasıyla (2017)
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  22 Şubat 1986 (38 yaşında)
Doğum yeri:  Louisville, Kentucky
Boyu:  6 ft 1 in (1,85 m)
Kariyer bilgileri
Kolej:  Kentucky (2004-2006)
 NBA seçmeleri:  2006  / Tur: 1 / Sıra: 21.
 Phoenix Suns tarafından seçildi
Pozisyonu:  Oyun kurucu
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
2006-2014:  Boston Celtics
2014-2015:  Dallas Mavericks
2015-2016:  Sacramento Kings
2016-2017:  Chicago Bulls
2017-2018:  New Orleans Pelicans
2018-2020:  Los Angeles Lakers
2020-2021:  Los Angeles Clippers
2021-2022:  Los Angeles Lakers
2022-2024:  Cleveland Cavaliers
Başarıları
|  2× NBA şampiyonu (2008, 2020) 4× NBA All-Star (2010–2013)  NBA Yılın En İyi Beşi Üçüncü Takımı (2012)  2× NBA En İyi Savunma Takımı (2010, 2011)  2× NBA En İyi Savunma İkinci Takımı (2009, 2012)  3× NBA Asist Kralı (2012, 2013, 2016)  NBA Top Çalma Kralı (2010)  NBA En İyi Çaylak Beşi (2007)  |  2× NBA şampiyonu (2008, 2020) 4× NBA All-Star (2010–2013)  NBA Yılın En İyi Beşi Üçüncü Takımı (2012)  2× NBA En İyi Savunma Takımı (2010, 2011)  2× NBA En İyi Savunma İkinci Takımı (2009, 2012)  3× NBA Asist Kralı (2012, 2013, 2016)  NBA Top Çalma Kralı (2010)  NBA En İyi Çaylak Beşi (2007)  |  |  |
 NBA.com'daki istatistikleri 
 Basketball-Reference.com'daki istatistikleri 
Rajon Pierre Rondo (d. 22 Şubat 1986), emekli Amerikalı profesyonel basketbolcudur. 2008 yılında Boston Celtics ve 2020 yılında Los Angeles Lakers formalarıyla, kariyerinde iki kez NBA şampiyonluğu elde etmiştir.