stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Savaş ve Barış
Tanıtım

"Savaş ve Barış" ın ilk nüshası 1863 yılında tamamlanmıştır. 1865 yılında ise eserin birinci bölümü "1805 yılı" adı ile basında - "Russkiy Vestnik" gazetesinde yayımlandı. Gelecek yılda ilk sürümü yeniden basılmıştır. Fakat bu ilk sürümü Tolstoy'un hoşuna gitmemiş, bununla birlikte yazar, 1867 yılına kadar eserin belirli bölümlerinin farklı sonlarla yayınına izin vermiştir. Yazar 1866 - 1869 yıllarında yeniden roman üzerinde ciddi bir çalışma yapmıştır. Tolstoy'un eşi Sofya Tolstaya yazılarında belirttiğine göre, elde olan yedi farklı kopyalar üzerinde çalışan yazar, uzun çabadan sonra romanı yayına hazır duruma getirmiştir. Russkiy Vestnik" gazetesinde yayınlanan sürümü, 1869 yılında "Savaş ve Barış" adıyla yayınlanmış versiyondan farklı sona sahipti. Roman'ın tam sürüm "Savaş ve Barış" olarak adlandırılmıştır.
Eserin 1805 - tarihli elyazması (bazen "orijinal" Savaş ve Barış "" de denir) 1983 yılında ilk kez Rusya'da yayınlanmış, bundan sonra İngilizce, Almanca, Fransızca, Hollanda, isveç, Fin, Arnavut ve Kore dillerine tercüme edilerek yayınlanmıştır. Roman'ın günümüze kadar ulaşmış çeşitli versiyonlarının olması, eserin büyük yazarın yaratıcı üslubunu nasıl geliştirdiğini öğrenmek açısından değerli bir kaynak olarak gözden geçirilmesine imkân vermiştir.
Eserin perakende şekilde yayınlanmış ilk sürümünü Rusyada yayınlandı eserin ilk baskısı çok büyük hızla satıldı. İlk yayından sonra roman kısa zamanda birçok dile tercüme edilerek yayımlandı.
Romanı okuduktan sonra İzak Babel : "Eğer dünya kendisi hakkında yazabilseydi, Tolstoy gibi yazardı". demiştir.  Tolstoy "temiz gerçeklikle, karakterlerin ilginç detaylarını ve realizmin çok başarılı ve eşsiz kombinasyonunu oluşturmaya başarmıştır".
Dil

Tolstoy romanı Rus dilinde yazsa da, diyalogların büyük bir bölümü (açılış paragrafı da dahil) Fransızcadır. Bu romanda anlatılan dönemin Rus aristokrasisine özgü özelliğinden kaynaklanmaktadır. Öyle ki, bu dönemde Rus asilzadelerinde Fransızca konuşmak prestij sayılır ve Fransızca Rusçaya üstün tutulurdu. Bu tamamen tarihi gerçeklere dayanmaktadır. Öyle ki, Fransa kralı XIV. Louis, Rus asilzedelerini kabul ettiğinde, Rusların kendi ana dillerinde çok zayıf konuştukları ortaya çıkmıştı. "Savaş ve Barış" romanında da, örneğin, hanım kız Mariya'nın arkadaşı Jüli Karagina kendi anadili olan Rusçayı öğrenmek için özel öğretmeni vardı.
Tolstoy karakterlerin dili ile Fransızca cümlelere yer vermekle, edebi açıdan daha canlı karakterler yaratmaktan başka, romanın yazıldığı dönemde Rus dilinin halen Rusya'da hak ettiği pozisyonu alamamasına gizlice işaret etmek istemektedir. Bu, Pierre ve diğer imgelerin Bonapartistlerle tartışması sırasında Fransız ifadelerine yer vermeleri ve kendi fikirlerini Fransızca ifade etmeleri ile ironik şekilde dikkate alınıyor. Bu bazen Napoleon'a karşı hiciv gibi de kullanılır. Romanda, Pierre, Elene'ye evlenme teklif ederken Fransızca konuşuyor ve "Je vous aime" (Ben sizi seviyorum) diyor. Aynı zamanda evlilikten sonra, Ela'nın ihaneti ile ilgili skandal sırasında da, Pierre eleştirel ve sinirli fikirlerini Fransızca bildirir.
Fransızca olan diyaloglar olayların gelişimi sırasında, özellikle Fransa ile sorunun şiddetlenmesinden sonra azalır ve Moskova'nın yakılması ile yok seviyesine indiriliyor. Fransız dilinin romanda giderek azaltılması Rusya'nın kendisini Fransız kültürü'nün etkisinden muaf tutması anlamına gelir.
Tercümeler

"Savaş ve Barış" romanı birçok dile tercüme edilmiştir. İngilizceye roman, birkaç çevirmenin ortak çabaları sonucunda tercüme edilmiş ve bu anlamda Fransızcadan çeviriyi Klara Bell gerçekleştirmiştir. Diğer çevirmenler Köstenceli Qarnett ve Luis, aynı zamanda Almer Mod Tolstoy'u bizzat tanımışlardır. Tolstoy'un bileşik ve alışılmamış söz ve cümle düzeni, aynı zamanda tekrar ifadelerin farklı anlamlarda kullanılması nedeniyle, çeviri süreci çok ağır olmuştur. "Savaş ve Barış" romanının yaklaşık 2% -si Fransız dilindedir. Roman'ın 1873 yılındaki baskısı sırasında ise Tolstoy Fransızca metinleri tamamen romandan çıkarmış, sonraki yayınlarda bu metinler yeniden restore edilmiştir. Eserin birçok tercümanları dahil (eseri Türkçe diline tercüme edenlerde) [Fransızca]da metinleri olduğu gibi tutarak, kayıtlarda bu metinlerin çevirisini vermiş ve böylece Tolstoy'un kullandığı orijinal üslubu saklamışlardır.
Tarihi bağlam

Eserde olaylar 1805 yılında Çar I. Aleksandr (Rusya) ın iktidara gelmesi ile başlar ve 1812 yılında Napolyon'un Rusya'ya saldırısı ile doruk noktasına ulaşır. Paris in Batı Avrupa uygarlığının merkezi olarak algılandığı II. Katerina'nın hakimiyeti döneminde (1762 - 1796) ilişkiler henüz yeterince ılımlıydı. Yekaterina kendisi Fransız diline ve kültürüne meyilliydi. Ruslar'ı da büyük Avrupa ailesinin bir temsilcisi olarak görmeyi arzuluyordu ve Fransızcayı Rusya'da saray dili seviyesine yükseltmişti. Gelecek yüzyıl boyunca Fransızca konuşmak ve Fransız kültürünün taşıyıcısı olmak Rusya asaletinin temel özelliği gibi değerlendilirdi. İşte bu tarihi ve kültürel bağlam "Savaş ve Barış" romanına yansır. II. Katerina'nın torunu I. Aleksandr iktidara 1801 yılında, 24 yaşında gelmişti. Romanda onun annesi Mariya Fyodrovna Rusya'da iktidara etki imkânı olan, güçlü kadın olarak tasvir edilir.
"Savaş ve Barış" beş asil ailenin - Bezuhovlar, Bolkonskiler, Rostovlar, Kuraginler ve Drubetskoy ailelerinin temsilcilerinin 1805 - 1813 yılları arasındaki yaşam ve yaşamlarından, ilişkilerinden, 1812 yılında Napolyon'un Rusya'ya saldırısından ve bu olayın Rusya ve asillerinin yaşamına etkisinden bahsediyor. Bezuhovlar, asil, zengin, fakat parçalanmış bir ailedir. Ailenin başkanı Kiril Vladimiroviç ömrünün sonunda, yasadışı doğmuş oğlunu resmen halefi ilan ederek, tüm variyetini ona verir. Bolkonskiler eski, saygın ve zengin bir ailedir. Ailenin reisi olan ihtiyar knyaz Nikolay Andreyeviç Bolkonski II. Katerina'nın döneminde orduda hizmet etmiş ve general rütbesine  yükselmiştir. Rostovlar Moskova da yaşayan, çok mülke sahip olsa da, maddi açıdan zor bir yaşam süren ve genç evlatları vasıtasıyla zengin ailelerle akrabalık kurup kendi maddi durumlarını düzene sokmaya çalışan bir ailedir. Kuragin ailesi üç evlada sahip ve her üçü romanın en tartışmalı ve muğlak kişilikleridir. Drubetskoy ailesi fakirleşmiş asil bir ailedir. Ailenin iki temsilcisi var: yaşlı anne ve onun asker kariyeri kurmayı arzulayan oğlu Boris.
Tolstoy eserde kullandığı bilgi ve gerçekleri toplamak için birkaç yıl zaman harcadı. ilk kaynakları (röportajlar ve diğer belgeler) üzerinde çalışmış, aynı zamanda tarih kitaplarını, felsefi metinleri ve bu konuyla ilgili olan diğer romanları incelemiştir. Rusya ordusunun yapısını ve genel savaş sahnelerini tasvir ederken Tolstoy Kırım Savaşı sırasında kazandığı kendi kişisel deneyimlerinden istifade etmiştir.
"Savaş ve Barış"'ın Rusça olan standart metni dört kitaptan (elli bölümden) ve birinci bölümü esasen narrativ, ikinci bölümü ise tematik içerikli olan iki bölümlüden ibarettir. Roma'nın yarısına kadar esasen uydurma kahramanların hayatını konu olsa da, ikinci yarısında, gerçek tarihi kişilerin yaşamından, savaştan, güçten  bahsedilmiştir.
İçerik > Kitap / Birinci cilt

Roman 1805 yılında Petersburg'da, Mariya Pavlovna  tarafından kraliçe Ana Mariya Fyodrovna'nın onuruna verilen ziyafetle başlar. Romanda yer alan esas karakterlerin çoğunluğu ve asil ailelerin temsilcileri Anna Pavlovnan'ın meclisinde katılırlar. Pierre Bezuxov, Prens Bezuxov'un yasadışı doğmuş oğludur. Birçokları Pierre, zengin mirasın tek varisi olduğu için yaranmaya çalışırlar. Annesinin ölümünden sonra, yüksek eğitim alması babasının maddi desteği ile sağlanmış Pierre, açık yürekli, fakat yüksek toplum içinde kendini gösteremeyen, kendisinin saf ve naif huyu ile Petersburg asalet hayatına uyumda zorlanan biridir. Ziyafete davet edilen misafirlerin hepsi bilir ki, Pierre, babasının tüm çocukları arasında en çok sevdiği oğludur.
Yemekte aynı zamanda Pierre'in dostu, akıllı ve asil knyaz Andrey Nikolayeviç Bolkonski ve onun, asil meclislerinin ünlü simalarından olan eşi Liza da yer alıyor. Petersburg'un asil hayatını aşırı gösterişli, bununla bile sıkıcı bulan knyaz Andrey karısının da içinin boş ve yüzeysel düşünceli olduğu kanısında. Bu üzücü hayatından canını kurtarmak amacıyla Mihail İlarionoviç Kutuzovun ordusuna yazılan Knyaz Andrey Napolyona karşı savaşta yer alıyor.
Daha sonra olaylar Rusya'nın eski şehri ve eski başkenti Moskova da devam ediyor. Petersburg'un yüksek asil ortamından farklı olarak, bu şehir Rus millî özelliklerini daha çok koruyabilmiştir. Kentte yaşayan Rostov asil ailesi açıklanmıştır. Knyaz İlya Andreyeviç Rostovun dört çocuğu var. Onlardan biri olan on üç yaşındaki Nataşa (Natalya İliyiçna) Rus ordusunda subay olarak hizmet etmek arzusunda olan Boris Drubetskoyun onu sevdiğine inanır. On iki yaşındaki Nikolay İliç ise yetim olan ve Rostovlar ailesi tarafından evlat alınan kuzeni Sonyan'ı (Sofya Aleksandrovna) seviyor. Ailenin büyük çocuğu Vera İliyiçna biraz soğuk karakterli olsa da, başarılı bir evlilik yaparak rus-alman zabiti Adolf Karloviç Berg ile evlenmiştir. Ailenin en küçük temsilcisi olan Petya (Pyotr İlyiç) ise ağabeyi gibi, yaşı tamam olduğunda orduda hizmet etmek arzusundadır. Ailenin başkanları olan Knyaz İlya Rostov ve Knyaginya Natalya Rostova mutlu, ama her zaman ailenin maddi durumu hakkında endişe duyan bir çift.
Bald tepelerinde, Bolkonskilerin hakemlik yaptığı ilimizde ise başka olaylar yaşanıyor. Knyaz Andrey kendi sıkıcı karısı Lizani, zalim babası Knyaz Nikolay Andreyeviç Bolkonskini ve dindar, sakin kızkardeşi Mariya Nikolayevna Bolkonskayanı terk ederek orduya, göreve gidiyor.
İkinci bölüm Rusya-Fransa savaşının hazırlık sahnelerinin tasviri ile başlıyor. Artık orduya çağrılmış Nikolay Rostov Hollabrunne savaşı'ında ilk savaş deneyimini yaşıyor. Burada o, Knyaz Andreyle karşılaşmaktadır ve aceleciliği yüzünden ona karşı saygısızca davranır. Birçok genç asker gibi, Nikolay da Çar I. Alexander'ın emrindedir. Nikolay hizmet ettiği bölüyün subayları Vasili Dmitriyeviç Denisov ve sonradan psikolojik sorunları olduğu belirginleşen Fyodr İvanoviç Doloxovla dostur.
İçerik > Kitap / Üçüncü cilt

Ailesinin, özellikle Sonya'nın desteği ve dini inançlarının aracılığıyla Nataşa hayatının zor döneminden kurtulur. Aynı zaman artık tüm Rusya yaklaşan tehlikeden ve Napolyon ile olacak savaştan konuşmaya başlamıştı. Pierre ise kendini Napolyon'un Mesih Karşıtı (Deccal) olmasına inandırır. Kendi topraklarını Fransızlardan korumak için köylü ordusu yaratmakla uğraşan ihtiyar knyaz Bolkonskinin durumu ağırlaşır ve o ölmektedir. Rus ordusunun geri çekilmesi sonunda Bolkonskilere ait arazinin Fransızların eline geçmek ihtimalinin yaşandığı günlerde, köylü isyanı nedeniyle bölgeyi terk edemeyen hanım kız Mariya, tesadüfen o bölgede olan Nikolay Rostov tarafından görülmüştür. Nikolay Mariyaya karşı yakınlık duysa da, yakında Sonya'ya verdiği sözü hatırlar.
Savaşın başladığı dönemde çarın Moskova ya kadar gitmesi tüm Rus gençlerini şevke getirir ve herkes orduya yazılmaya çalışır. Böyle bir zamana genç Petya Rostov da nihayet, orduya yazılmak için ebeveynlerinin rızasını alabiliyor.
III cildin temel kahramanlarından biri Napolyon Bonapart dır. Yazar bu ciltte imparatorun kişisel kalitelerini, alışkanlıklarını detaylarıyla tasvir ediyor, hatta onun sık sık itüzümü Koklamasını gösterir. Aynı zamanda 400 000 kişi kadroya sahip olan (sadece 140 000 kişiyi Fransızlardandı) Fransa ordusu ve onun Smolensk e kadarki savaş yolu, Fransızların Rusya topraklarına sokulmaları, Smolenskin işgali açıklanmıştır.
Pierre Moskova'yı terk ederek Borodino Savaşı'nı izlemek için savaşa giden orduya yollanır. Bir süre savaş ortamında yaşadıktan sonra pierre'de ağır ruhsal sarsıntı oluşur. İnsanların birbirini öldürmesi, ölümün bir karış yakında olması onu teemmülde ve bu zamana kadar yaşamadığı yeni ve çok korkunç duygular yaşamasına neden olur. Savaş her iki tarafın çok büyük - orduların yok olması seviyesinde - kayıp vermesi ile sona erer. Napolyon'un dev ordusu karşısında durabilmekle, büyük kayıplar pahasına olsa da, Ruslar avantaj elde ediyorlar. Fakat stratejik nedenler ve ordunun ciddi kayıpları ile ilgili olarak, savaşın ertesi günü Ruslar geri çekilir ve Fransız ordusunun Moskova'ya doğru yolunu açıyorlar. Savaşta eserin iki ana kahramanı da ciddi yaralanır. Anatol Kuragin ayağını kaybediyor, Andrey Bolkonski ise füze patlaması sonucuna ölümcül yaralanır. İkisinin ölüm haberi yayılır, fakat ailelerine hiçbir resmî  bilgi verilmez.
İçerik > Kitap / Dördüncü cilt

Fransız ordusu Moskova'ya yaklaştıkça şehir nüfusu arasında çalkalanmalar olur ve Moskvalılar şehri terk ederek kaçmaya başlarlar. Şehri terk ederken cemaat evlerini yakarlar. Bu ise kentte büyük yangının ortaya çıkmasına neden olur. Rostovlar şehri en son terk eden ailelerden biri olur. Yürürken kendileriyle sadece önemli eşyaları götüren aile, yaralıların şehirden çıkarılmasına yardımcı olur. Yaralıların arasında knyaz Andrey Bolkonski de vardır. Fakat Nataşa'nın bundan haberi olmuyor.
Napolyon'un ordusu Moskova'yı fethettiği zaman şehri terk etmeyen az sayıdaki Rus'tan biri de Pierre'dir. Moskova'ya girmiş Napolyon'u öldürmeye karar vermiştir. Bunun için de, asıl kimliğini gizleyerek dilenci kılığına girer. Daha sonra Fransız askerlerinden birini kurtaran Pierre askerler, hem de esirler arasında nüfuz kazanıyor. Burada o, esirlerden Platon Karatayev'le dost olur. Karatayev'le sohbetleri Pierre'in moral yönünden zenginleşmesine ve dünyaya bakışının değişmesine neden olur. Fransız askerlerinin Moskova'yı yağmalaması ve silahsız Ruslara eğlence için ateş açmalarının tanık olduktan sonra, Piyer Bezuhov ordu ile beraber harekete zorlanır ve bu sırada ağır Rusya kışına maruz kalan Fransız ordusu acilen geri çekilerek Rusya'yı terk etmeye çalışır. Bir süre sonra, Rus ordusu ile küçük çarpışmalar meydana geldiğinde ve Pierre tahliye edilir. Aynı zamanda Petya Rostov Fransızlar tarafından öldürülür.
Bu arada, Napolyona karşı savaşta ağır yaralanmış Andrey tesadüfen Rostovların evine getirilir. Aile diğer yaralılarla birlikte onu da kendileri ile Moskova'dan Yaroslavl a götürür ve ilgilenir. Nataşa yakında Andrey'in onlarla olduğunu öğrenir, bir süre sonra Marya Bolkonskaya da kardeşinin yanına gelir. Ölmeden önce Andrey Nataşa Rostova'yı bağışlar.
Romanın sonunda Elen Kuragin Fransız askerlerinin birbirinden geçen hastalıktan ölmektedir. Pierre yeniden Nataşa'yı buluyor, Nataşa ona Andrey'in ölümünden, Pierre ise Karatayev'in ölümünden konuşuyor. Onlar her ikisi karşılıklı sevgiye sahip olduklarını anlar ve evlenirler.
Karakterler > Piyer

Ana madde: Piyer Bezuhov
İri yapılı, cesur bir adamdır, fakat biraz çekingendir. Babası Prens Bezukof'un nikahsız bir kadından olma çocuğudur. İlk olarak Helen'i sevmekteydi fakat daha sonra Nataşa'ya değişik duygular hissetmeye başlamıştır. Fakat Andre'den dolayı ona açılamamaktadır. Karısının ölümünden sonra ona daha da aşık olmaya başlamıştır. Andre öldüğünde evlenmişlerdir.
Karakterler > Andrey

Kısa boylu cesur ve akıllı bir askerdir. Prenses Liza ile evlidir. Karısı doğururken öldükten sonra Nataşa'ya açılmaya karar vermiştir. Son savaşta ağır yaralanması sebebiyle hayatını kaybetmiştir. Arkasında yetim bir çocuk bırakmıştır. Piyer'in iyi bir dostudur.
Karakterler > Nikola

Çok büyük bir vatanseverdir. Ailesine çok düşkün, hep onların dediğinin olmasını isteyen bir karakterdir. Hatta bu sebepten dolayı, biraz da çıkan aksiliklerden dolayı sevdiği kızı, Sonya'yı terk etmiştir. Daha sonra gönlünü Prenses Mari'ye kaptırıp onunla evlenmiştir. Savaşa askerlik yapmaya gitmiştir.
Karakterler > Nataşa

Ana madde: Nataşa Rostova
Yaşadıklarından çok çabuk etkilenen bir kızdır. Aşk bakımından kararları çok değişmektedir. Önce Boris'e gönlünü kaptırır, daha sonra Andre'ye, sonrasında Anatoliy'e ve sonra tekrar Andre'ye dönmüştü, fakat Andre aynı günlerde ölür. Bunun etkisini üzerinden attığında Piyer'le evlenmiş ve mutlu bir yaşam sürmüşler.
Karakterler > Sonya

Fakir ama çok güzel bir kızdır. Kuzeni Nikola'yı sevmektedir ve aşkı karşılıksız değildir fakat bir süre sonra ona bir mektup yazarak ayrılmıştır. Nikola, Mari ile evlendiğinde Mari'den nefret etmeye başlamıştır.
Karakterler > Mari

Biraz çirkindir, fakat vefalı bir insandır. Babasının ona o kadar çektirmesine rağmen onu ölümüne kadar yalnız bırakmamıştır. Nikola'yı sevmektedir.
Karakterler > Helen

Ana madde: Hélène Kuragin
Çok güzel, fakat huysuzdur. Erkeklerin hepsi ona hayrandır. O yaşadığı yanlış bir şeyden dolayı Piyer'le kısa süreliğine bozuşur. Daha sonrasında anjinden ölür.
Karakterler > Lisa

Andrey'nin eşidir ve ona çok bağlıdır. Çok güzel bir kadındır ve bir o kadar da güzel huyludur. Doğum yaparken ölür.
Karakterler > Denisof

Oldukça cana yakın ve samimi bir insandır. Nataşa'yı sevmektedir, fakat Nataşa ona yüz vermeyince vazgeçer.
Karakterler > Dolohov

Denisof'un tam tersine bir adamdır. Bir zamanlar Piyer'in arkadaşı idi, fakat Piyer'in karısı Elen'i lekelemesi sebebiyle Piyer onu arkadaşlıktan siler. Daha sonra Sonya'ya bir evlilik teklifinde bulunur fakat Sonya onu kabul etmeyince vazgeçer.
Uyarlamalar > Film

Roman üzerine çekilmiş ilk Rusya filmi "Война и мир" ("Savaş ve Barış") adlı 1915 - yapımı filmdir. Filmin yönetmeni Vladimir Gardin dir. Başrolleri ise qardin kendisi ve Vera Karalli adlı rus balerin canlandırmışlardır. 1947 yılında F. Kamei bu filmin Japonya sürümlerini sunmuştur.
Roman  Savaş ve Barış (film, 1956) ABD yapımı 1956 yılında izleyicilere sunulmuştur. Yönetmenliğini King Vidor un yaptığı filmin başrollerini Audrey Hepburn Nataşa Rostova, Henry Fonda (Piyer Bezuhov) ve Mel Ferrer Andrey Bolkonski canlandırmıştır. Bu filmde canlandırdığı role göre ünlü aktris Audrey Hepbern "En iyi İngiliz aktris" dalında BAFTA ödülüne ve "Dramada en iyi kadın rolü" dalında Altın Küre Ödülleri ne layık görülmüştür.
SSCB döneminde ise 1966 yılında sinema tarihinin en görkemli filmlerinden biri olarak Savaş ve Barış (Voyna i Mir) filmi Sergey Bondarchuk'un yönetmenliğinde çekilmiştir. Bu film 1966 Moskova Film Festivali Büyük Ödülünü ve 1968 yabancı film Oscar'ını almış olup, yapım tarihi itibarıyla sinema tarihinin en büyük bütçeli filmi olmuştur. 427 dakika süreli bu uzun film Türkiye'de 3 DVDlik bir takım olarak sunulmuştur. Filmde  Nataşa rolünü Lyudmila Saveleva, Andrey rolünü Vyacheslav Tikhonov ve Piyer rolünü ise yönetmen Sergey Bondarchuk oynamışlardır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Yazarın 1908 yılında, Sergey Prokudin-Qorski tarafından Yasnaya Polyanada çekilmiş tek renkli fotoğrafı.
Tolstoyun "Savaş ve Barış" eserinin elyazması kayıtları (1864)
"Savaş ve Barış"ın İtalyanca baskısı (1899)
Napolyon'un Moskova'dan geri çekilmesi.
1812, Rus ressam İllarion Pryanişnikov.
Mariya Fyodrovna -Çar I. Alexander'ın annesi olan bu kadın romanda rus sarayının en etkili figürü gibi sunuluyor
Fransua Jerar - Austerlis savaşı
Leonid Pasternak - Nataşa ilk defa baloda
Borodino Muharebesi (ressam Lui Fransua Lejen)
Fil toplantısıyla Moskova'nın terk edilmesi karara alınmıştı(Tretyakov qalerisi, Moskva)
1812 Moskova yangını (ressam A. F. Smirnov)

Nataşa Rostova (ressam Elizabet Bom)
Napolyon Bonapart (ressam Jean Auguste Dominique Ingres)
I. Aleksandr (Rusya) (ressam V. L. Borovikovski)
Itanium işlemcisi

Intel Itanium logosu
Itanium işlemcisi, Intel firmasının 64-bit işlemci ailesinden olup IA-64 mimarisi kullanan işlemcilerinin devamı olarak bilinir. Itanium ve Itanium2 olarak sunulan bu işlemci ilk olarak Ekim 2001'de piyasaya sürülmüştür. Itanium işlemcilerin asıl hedefi yüksek performansa sahip bilgisayarlardı. Bu işlemcinin mimarisinin gelişimi ilk olarak Hewlett-Packard tarafından yapılmıştır ve devamında ise Intel ve Hewlett-Packard ortak olarak birlikte gerçek Itanium mimarisini geliştirmişlerdir.
Itanium, mimari olarak Intel'in eski işlemcilerinden farklı olarak üretilmiştir. Derleyicilerin işlem sürecine etkisi olan ve paralel buyrukların aynı saat vuruşu ile yerine getirilmesi gibi özelliklere sahip bir işlemcidir. Ayrıca donanım yardımı ile boru hattı aracılığıyla paralel işlemlerin süresi kısaltılmıştır.
Itanium kısa sürede gelişimini tamamlamıştır. Hewlett-Packard ile Intel firmasının ortak üretimi olarak Itanium geliştirilerek piyasaya sürülmeye devam etmiştir. Itanium sürümleri ve gelişmişlik seviyesine göre adlandırılmıştır.
Geliştirme Süreci

Hewlett-Packard, RISC mimarisi üzerinden yola çıkarak bir araştırma projesi üzerinde çalışmaktaydı. 1989 yılında üzerinde çalışmakta olduğu EPIC adlı bu mimari ile bir saat vuruşunda birden çok işlem gerçekleştirebilmekteydi. Aynı zamanda bir buyruk kümesi ile birden fazla işlem de yürütebilmekteydi. Bu işlemleri gerçekleştirebilmek için ise derleyici önceden hangi buyrukların birlikte yürütüleceğine karar verir. Böylelikle paralel gönderilecek buyruklar için de ayrı bir mekanizmaya gerek duymazdı.
Hewlett-Packard, araştırma projeleri sürerken şahsi mikroişlemcilerini geliştirmek için kendi gibi bu alanda girişimci şirketler arama kararı aldı. 1994 yılında Intel firmasını ortak olarak IA-64 projesini geliştirmeye başladılar. Intel ve Hewlett-Packardın ortak geliştirdiği bu proje 1998 yılında Merced adını aldı.
Geliştirme süreci esnasında, firma yetkilileri ve sanayi analistleri tarafından IA-64 mimarisinin iş istasyonlarında ve masaüstü bilgisayarlarda egemen olacağını tahmin edilmekteydi. Böylelikle RISC ve CISC mimarilerinin de yerini almaya başlamıştı.
IA-64ün bu büyük başarısı sonucunda Compaq ve Silicon Graphics üzerinde çalıştıkları Alfa ve MIPS mimarilerini geliştirmekten vazgeçmiştir.
Bu gelişmeler karşısında Microsoft Windows, Linux ve Solaris işletim sistemlerini geliştiren gruplar IA-64 mimarisine uygun sistemlerde geliştirmeye başladılar. IA-64 mimarisi başlangıçta tahmin edilen başarıya ulaşamadı. Bunun nedeni ise projenin içerisinde yapısal problemlerin olmasıydı. Bu problemlerin aşılması için daha fazla araştırma yapılmaya başlandı.
Sorunların çözülmesinden sonra 4 Ekim 1999'de Intel, işlemcisinin resmi ismini Itanium olarak ilan etti. Ve sonunda Haziran 2001'de Itanium işlemcisini piyasaya sürdü. Ancak bu yeni nesil işlemcinin pazardaki liderliği uzun sürmedi. Aynı zamanda geliştirilen ve piyasaya sürülen yeni RISC ve CISC mimarili işlemciler aradaki farkı kapattı. Yüksek maliyeti ve düşük performansı nedeniyle birkaç bin adet işlemci satıldı. Bu sebeple Itaniumdan istenilen getiri sağlanamadı.
Şirket yetkilileri Itanium un başarısızlığından 1 yıl sonra 2002'de Itanium2 yi piyasaya sundular. Itanium2 McKinley kod adıyla satışa çıktı. 180 nm'de işlem yapabilmekte olan işlemci, bir önceki nesline göre birçok performans problemine sahipti. Bu sebeple pek tutulmadı. 2003 yılında ailenin yeni ferdi olan Madison adlı işlemciyi geliştirdiler. 130 nm'de işlem yapabilen Madisondan sonra aynı kapasite Deerfield, Hondo, Fanwood, Madison 9M adlı işlemciler piyasaya sürüldü. Bu arada Intel Mart 2005'te Tukwila adında bir işlemci ile ilgilendiklerini ve 2007 bitireceklerini duyurdu. Ancak bu açıklamadan kısa süre sonra tekrar bir açıklama ile Tukwila'nın en erken 2008'de bitebileceğini söyledi. Bu uzun aradan sonra Haziran 2006 90 nm'de işlem yeteneği ile Montecito piyasaya duyuruldu. Ve günümüzde kullanılan en yeni Itanium2 işlemcisi olan Montvale Ekim 2007'de ortaya çıktı.Tukwila 8 Şubat 2010'da piyasaya sürüldü.