stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Amuca Kabilesi
Tarih

Ertuğrul Gazi'nin üç oğlu vardı. En büyük oğlu Saru Batu Savcı Bey genç yaşta öldüğü için beylik, diğer oğulları Gündüz Alp ve Osman Bey tarafından sürdürülmüştür. Ertuğrul Gazi yaşlanınca Kayı Boyunun başına Gündüz Alp'i geçirdi. Bir süre sonra da vefat etti. Ertuğrul Gazi ölmeden önce rüyasında, küçük oğlu Osman'a çok büyük bir devlet nasip olacağını görmüş, bu yüzden beyliğin başına onun geçmesini vasiyet etmişti. Osman Gazi büyüdüğü zaman Gündüz Alp, babasının vasiyetine uyarak beyliği kardeşine devretti. Böylelikle Kayı Boyunun liderliği Osman Gazi'nin soyuna geçmiş oldu. Gündüz Alp'in soyundan gelenlere halk arasında "Amucalar" denmeye başladı. Amucalar, komutan ve idareci olarak devlet hizmetine uzun yıllar devam ettiler. Örneğin Gündüz Alp'in oğullarından Aydoğdu Bey, Bizans'la yapılan Koyunhisar Savaşı'nda Osmanlı birliklerine komuta ederken şehit düşmüştür.
Osmanlı Devleti Kuruluş Döneminde, Türkmenlere büyük önem vermiş, önemli mevkilere onları atamışlardır. Yükselme Döneminde ise bu uygulama kalkmış ve devşirmeler değer kazanmıştır. Osmanlılar, Türkmenlerin iktidarı ele geçirip kendilerini ortadan kaldırmasından çekindikleri için onları yönetimden uzaklaştırmışlardır. Amucalar da bu yeni politikadan zarar gördüler. Amucalar, zaman içinde çoğalıp kabile haline gelmişler ve güçlenmişlerdi. Ertuğrul Gazi soyundan geldikleri için Devlet üzerinde hak iddia edebilirlerdi. bu yüzden Balkanlara sürülüp yerleştirildiler. Kabilenin bir kısmının da önce Sivas'a daha sonra Kars dolaylarına yerleştiği sanılıyor.
Kabilenin Trakya'ya geliş tarihi kesin olarak bulunamamıştır. Amuca köylerinden Malkoçlar'ın 1491 yılı kaydı olması, bu konuda dikkat çekmektedir. Amucalar Trakya'da ilk olarak Yıldız Dağları'nın eteklerinde Keşirlik bölgesinde on tane köy kurdular. Bu köyler; Ahmetler, Karaabalar, Ahlatlı, Topçular, Malkoçlar, Kocatarla, Börklüce, Dikence, Gaybılar ve Gündüzler'dir. (93 Harbi'nden sonra Keşirlik Bölgesinin bir kısmı Bulgaristan'da kalmıştır. Türkiye'de kalan kısmının adı daha sonra Kofçaz olarak değiştirilmiştir.)
İlk kurulan on köyden sonra Amucalar, nüfusları çoğaldıkça Burgaz ve Eski Zağra bölgeleri başta olmak üzere Bulgaristan'ın doğu kesiminde yayıldılar ve 93 Harbi'ne kadar (22.6.1877–31.1.1878) 33 köy kurdular ve bunlara yakın şehirlere yerleştiler. Osmanlı-Rus savaşı sonrasında, sınırlar belli olmaya başladığında Amucaların bir kısmı Bulgaristan'da kalmıştır. Sınır sadece Bulgaristan ile Osmanlı devletini değil, Amucaları da ayıran sınır olmuştur. Böylece, akrabalıklar kaybolmuş, aileler parçalanmıştır. Ekonomik sıkıntılar baş göstermiş, mal ve can kayıpları olmuş, pek çok değerler yok olmuştur.
Bulgaristan'da kalan Amucalar'ın büyük bir kısmı ise Bulgar egemenliği altında yaşamaya razı olmayıp 1878'den itibaren yeni çizilen Osmanlı sınırlarının içine göç etmeye başladılar. Gelenlerin çoğu Kırklareli'de yeni köyler kurdular. Tekirdağ, Balıkesir ve Eskişehir'de de az sayıda köyler kurdular. Bir kısmı da İstanbul'a yerleşti.
Bulgaristan'da yaşadıkları yerler

Bugün Bulgaristan'daki Amuca köylerinin kesin sayıları bilinmemektedir. Tespit edilenler şunlardır: Alagönen (Pıstrava), Belören, Börklüce (Bokluca) (Radoynova), Çağlar, Çataltepe (Elhova), Dikence (Graniçar), Eski Konak (Konak) (Byalavoda), Eşekli (Eşeksinikli/Nikolaeva), Gaibler (Kaybılar/Kaybilere, Starnca) Göktepe (Zvezdets), Gündüzler (Cernovoda) (Eski Cuma'daki), Gündüzler (Dennitsa) (Yanbolu'daki), Harmanlı, Köseler (Bruevtsi), Karacaören (Sırnevets), Şekerpınar (Tatlıpınar) (Sladık-Kladenets), Tekkeköy (Malevo), Yenişarköy (Gorno Novoselo), Yumrukkaya (Siniokamene), Hacıköy (Slivarka), Cepelce (Planinitsa), Duvankaya (Doğankaya, Sokolets), Bayaçköy (Bayachevo). Köyler haricinde büyük yerleşim yerlerinde de Amucaların bulunduğu bilinmektedir (Varna, Burgaz, Stara Zagora).
Türkiye'de yaşadıkları yerler

Amuca Kabilesi'nin kurduğu ve halen yaşadığı köyler şunlardır:
Kırklareli'nin merkez ilçesine bağlı Kızılcıkdere, Deveçatağı, Karıncak, Düzorman, Yürükbayırı, Koruköy, Kapaklı köyleri;
Kofçaz ilçesine bağlı Ahmetler, Karaabalar (Karaballar), Malkoçlar, Kocatarla, Ahlatlı, Topçular, Devletliağaç, Tatlıpınar, Beyci, Aşağıkanara, Yukarıkanara, Terzidere köyleri;
Lüleburgaz ilçesine bağlı Turgutbey, Yenitaşlı, Yenibedir, Umurca, Çeşmekolu köyleri;
Babaeski ilçesi'ne bağlı Osmaniye köyü;
Tekirdağ'ın merkez ilçesine bağlı Kılavuzlu ve Muratlı ilçesine bağlı Arzulu köyleri;
Balıkesir'deki Ertuğrul ve Köseler köyleri;
Eskişehir'deki Şükranlı ve Akçakaya köyleri;
Bursa'nın Mudanya ilçesine bağlı İpekyayla (Kızılköy), Çepni ve Mirzaoba köyleri.
Bu yerleşimlerin dışında Kırklareli'nin merkezinde, Bilecik ilinin Söğüt ve Bozüyük  ilçelerinde, Çorlu'da, İstanbul Taşlıtarla, Beykoz, Beşyüzevler ve Sultangazi'de yaşamaktadırlar.
Ertuğrul Gazi'nin türbesi
1878'deki Osmanlı toprakları
Ascochyta ligustrina

Ascochyta ligustrina, Ascochyta cinsine bağlı bir mantar türüdür.
André Le Nôtre

| André Le Nôtre |
| --- | --- |

Doğum: 12 Mart 1613 (411 yaşında) Paris, Fransa
Ölüm: 15 Eylül 1700 (87 yaşında) Paris, Fransa
Milliyet: Fransız
Evlilik: Françoise Langlois (e. 1640)
Çocuk(lar): 3

Andre Le Notre (12 Mart 1613 - 15 Eylül 1700), 1645 ile 1700 yılları arasında Kral Louis XIV'in peyzaj ve bahçe mimarlığını yapmıştır.
En çok bilinen çalışması Versailles Sarayı'dır. Aynı zamanda Le Nôtre Chantilly, Château Fontainebleau, Racconigi, Saint-Cloud, Saint-Germain-en-Laye ve St. James's Park gibi birçok ünlü park ve bahçe tasarlamıştır. Vaux-le-Vicomte parkının yapımında Louis Le Vau ve Charles Le Brun gibi mimarlarla da çalışmıştır. Babası Jean Le Nôtre'de Kral Louis XIII'in bahçıvanlığını yapmıştır.
Hayatı > Bahçıvan oluşu

André bahçıvan bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Babası ve büyükbabasının onu küçük yaşta eğitmelerinin verdiği avantajla bahçıvanlık mesleğini püf noktalarını kısa sürede anlamış ve baba mesleği olan bahçıvanlığa merak duymuştur.
Hayatı > Çalışkan gençlik dönemi

Sanatın bütün alanlarına ilgi duyan André matematik, mimari, resim yapma gibi birçok alanda eğitim almıştır. Daha sonra Simon Vouet (Kral'ın ressamı)'in yanında çalışmaya başlamıştır burada klasik sanat ve perspektif eğitimleri almıştır. Ayrıca Simon Vouet'in arkadaşı olan François Mansart tarafından mimarlık eğitimi almıştır. Ve 40 yaşında bütün aldığı eğitimleri sergileyebiceği bir meslek olan bahçıvanlığı seçmiştir.
Hayatı > Bahçıvan olarak ilk günleri

André Le Nôtre kariyerine bahçıvanlığın yanı sıra bahçe ile ilgili tasarımlarda yapmıştır. Tasarımlarına Vaux-le-Vicomte şatosunun projesiyle başlamıştır, bu projesini Nicolas Fouquet'e göstermiş ve olumlu yanıt almıştır. Daha sonra Louis Le Vau ve Charles Le Brun ile ortak olmuş ve bu projesi onu dünyaca ünlü yapmıştır. Kral Louis tarafından Versailles Sarayı'nın bahçesinin restorasyonu sırasında işe alınmıştır. Versailles şehri ile ilgili olan projesi herkes tarafından dikkat çekmiştir, bu projesinde Avrupa'da o ana dek görülmemiş büyüklükte bir cadde tasarlamıştır. Ünü yayıldıktan sonra Fransa dışında da peyzaj ve bahçe mimarisinde önemli eserler vermiştir.
Hayatı > Sonraki yılları

Sayısız projeye imza atan Andre Barok döneminin en önemli mimarları ve peyzaj mimarları arasına girmiştir. Bahçe mimarisinde bir çığır açan André Le Nôtre 87 yaşında hayat gözlerini yummuştur. Mezarı Église Saint-Roch mezarlığındadır. Andre'nin eserleri farklı bakış açısı ve kusursuz geometrisiyle tanınmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX4578963  BNF: cb11994697j (data)  CANTIC: a10512792  GND: 118640410  ISNI: 0000 0001 2131 8665  KulturNav: 6e3fd412-0889-4fe8-988f-d7efe8656c0f  LCCN: n80113060  NKC: jcu2016915840  NLI: 987007276779105171  NTA: 069172676  RKD: 229798  SNAC: w6qz2k4k  SUDOC: 028029038  ULAN: 500027785  VIAF: 49234418   WorldCat (LCCN): n80-113060
Ascochyta lepidii

Ascochyta lepidii, Ascochyta cinsine bağlı bir mantar türüdür.
Argyrolobium

Argyrolobium Fabaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Annemi Öldürdüm

| --- | --- |
J'ai tué ma mère

Yönetmen: Xavier Dolan
Yapımcı: Xavier Dolan Carole Mondello Daniel Morin
Senarist: Xavier Dolan
Hikâye (eser): Xavier Dolan
Anlatıcı: Xavier Dolan
Oyuncular: Xavier Dolan Anne Dorval François Arnaud
Müzik: Nicholas Savard-L'Herbier
Cinsi: Sinema Filmi
Türü: Dram Aşk Aile LGBT
Renk: Renkli
Çıkış tarih(ler)i: 18 Mayıs 2009
Süre: 96 Dakika
Ülke: Kanada
Dil: Fransızca
Annemi Öldürdüm (Fransızca: J'ai tué ma mère), Xavier Dolan tarafından yazılan ve yönetilen 2009 yapımı bir biyografik film. Anne ve oğul arasındaki bağın karmaşık yapısını gözler önüne seren bir anlatıma sahiptir. Film  2009 Cannes Film Festivali'nde Directors' Fortnight bölümünde aldığı 3 ödülden sonra uluslararası basının dikkatini çekmiştir. 2009 Cannes Film Festivali'ndeki gösteriminden sonra film tam sekiz dakika boyunca ayakta alkışlanmıştır.
Film Québec'te 12 ve Fransa'da 60 sinemada gösterime girdi.
Oyuncular ve karakterler

Xavier Dolan - Hubert Minel
Anne Dorval - Chantale Lemming, Hubert'in annesi
Suzanne Clément - Julie Cloutier, Hubert'in öğretmeni
François Arnaud - Antonin Rimbaud, Hubert'in erkek arkadaşı
Niels Schneider - Éric, yatılı okuldaki bir çocuk
Patricia Tulasne - Hélène Rimbaud, Antonin'in annesi
Pierre Chagnon - Richard Minel, Hubert'in babası
Monique Spaziani - Denise, Chantale'nin arkadaşı
Benoît Gouin - Müdür Nadeau, yatılı okul müdürü
Yapım

Xavier Dolan senaryoyu 16 yaşındayken yazdı. Bir Kanada gazetesi olan Le Soleil'e verdiği röportajda, filmin kısmen otobiyografik olduğunu söyledi
Film ilk başta Dolan tarafından finanse edildi, fakat daha fazla paraya gereksinim olduğu ortaya çıktığında para yardımı için Téléfilm ve SODEC'e gitti. Her ikisi de farklı nedenlerle onu geri çevirdi. Projeyi beğenen SODEC, finansman sağlamayı reddetti çünkü başvuru ticari (geniş bütçeli) filmler departmanına gönderilmişti. SODEC Dolan'a, daha uygun bir seçenek olan bağımsız filmler bölümüne başvurmasını tavsiye etti. Dolan bunu yaptı ve Aralık 2008'de SODEC'ten 400.000 dolar sübvansiyon aldı.Film toplamda 800.000 Kanada dolarına mal oldu. Dolan bağış kazanma sistemini eleştirdi ve bu sistem hakkında  "[...] Quebec'in yaratıcı varlıklarını rehin tutan eskimiş bir finansman mekanizması." dedi.
Anne Dorval, François Arnaud ve Xavier Dolan 2009 Toronto Uluslararası Film Festivali'nde soru-yanıt için sahnede.
André Kertész

| André Kertész |
| --- | --- |
Kertesz, New York'ta, 1982
Genel bilgiler
Doğum: 2 Temmuz 1894 Budapeşte, Avusturya-Macaristan
Ölüm: 28 Eylül 1985 (91 yaşında) New York, ABD
Uyruk: Macar
Evlilik(ler)i: Rogi André  Elizabeth Saly
Fotoğrafçı kariyeri
Alanı: Fotoğrafçı


André Kertész (Fransızca telaffuz: [kɛʁtɛs]; d. 2 Temmuz 1894 - 28 Eylül 1985, Andor Kertész), fotoğraf kompozisyonuna ve fotoğraf denemesine çığır açan katkılarıyla tanınan Macar doğumlu bir fotoğrafçıydı. Kariyerinin ilk yıllarında, o zamanlar alışılmışın dışında olan kamera açıları ve tarzı, çalışmalarının daha geniş çapta tanınmasını engelledi. Bugün foto muhabirliğinin ufuk açıcı isimlerinden biri olarak kabul ediliyor. 20. yüzyılın en etkili ve en verimli fotoğrafçılarından biri olarak kabul ediliyor.
Biyografi > İlk yılları ve eğitimi

Andor Kertész, 2 Temmuz 1894'te Budapeşte'de orta sınıf bir Yahudi ailesinde dünyaya geldi, babası bir kitapçı olan Lipót Kertész ve annesi Ernesztin Hoffmann'dir. Aile Hoffman'ın Szigetbecse'deki kırsal mülküne taşındı. Kertész, daha sonraki kariyerini şekillendirecek olan sakin bir yaşam temposu ve pastoral bir ortamda büyüdü.
Kertész'in dergi fotoğrafçılığıyla ilk karşılaşmaları, ona fotoğrafçılığı öğrenmesi için ilham verdi. Lajos Tihanyi ve Gyula Zilzer'in bazı resimlerinden ve şiirden de etkilenmiştir.
Biyografi > Macaristan dönemi

Yeterince para kazandıktan sonra, 1912'de ilk kamerasını (ICA kutu kamerası) satın aldı. Boş zamanlarında yerel köylüleri, çingeneleri ve çevredeki Macar Ovalarının (puszta) manzarasını fotoğrafladı. İlk fotoğrafının Sleeping Boy, Budapest, 1912 olduğuna inanılıyor. Fotoğrafları ilk kez 1917'de I. Dünya Savaşı sırasında Érdekes Újság dergisinde yayınlandı ve Kertész Avusturya-Macaristan ordusunda görev yaptı.
Mirası ve ödülleri

1984, Metropolitan Museum of Art tarafından 100 baskının satın alınması, yaşayan bir sanatçının en büyük eserinin satın alınması oldu;
1985, Parson's School of Design of the New School for Social Research'ten fahri doktora.
2002, Kertész'in New York City fotoğrafı, Masters of American Photography serisinin bir parçası olan 37 sentlik bir ABD posta pulunda çıktı.
Konuyla ilgili yayınlar

Greenough, Sarah; Gurbo, Robert; Kennel, Sarah (2005). André Kertész. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0-691-12114-1.
Sleeping Boy, Budapest, 1912
Argyrophanes

Argyrophanes Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Aster serrata

Aster serrata Aster cinsine bağlı bir türdür.
Argyrops

Argyrops Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Argyrophis

Argyrophis, Asiatyphlopinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Argyrogramma

Argyrogramma, Argyrogrammatini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
153 Hilda

| --- | --- |
Hilda'yı gösteren yıldız alanı (kadir 14.2)
Keşif
Keşfeden: J. Palisa
Keşif yeri: Austrian Naval Gözlemevi
Keşif tarihi: 2 Kasım 1875
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (153) Hilda
Telaffuz: /ˈhɪldə/
Alternatif adlandırma: A875 VC; 1935 GD
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı (Hilda)
Sıfatlar: Hildian /ˈhɪldiən/
Yörünge özellikleri
Dönem 31 Temmuz 2016 (JG 2.457.600,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 121,05 yıl (44.215 gün)
Günöte: 4,5341 AU (678,29 Gm)
Günberi: 3,4225 AU (512,00 Gm)
Yarı büyük eksen: 3,9783 AU (595,15 Gm)
Dış merkezlik: 0,13971
Yörünge periyodu: 7,94 yıl (2.898,3 gün)
Ortalama ayrıklık: 51,690°
Ortalama devinim: 0° 7d 27.156s / gün
Eğiklik: 7,8249°
Çıkış düğümü boylamı: 228,16°
Perihelyon açısı: 38,617°
Jüpiter MOID: 0,569657 AU (85,2195 Gm)
TJüpiter: 3,023
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: C
Mutlak parlaklık (H): 7,48
Boyutlar: 170,63±3,3 km
Kütle: ~5,2×1018 kg
Ekvatoral kurtulma hızı: ~ 6 m/s
Sinodal dönme süresi: 5,9587 sa (0,24828 g)
Geometrik albedo: 0,0618±0,002
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
Hilda (küçük gezegen tanımı: 153 Hilda), dış asteroit kuşağında yer alan ve 170 km çapında büyük bir asteroittir.  İlkel karbonlu maddelerden oluştuğu için çok koyu bir yüzeye sahiptir. Johann Palisa tarafından 2 Kasım 1875'te, şimdi Hırvatistan olan Pula'daki Austrian Naval Gözlemevi'nde keşfedildi.  Asteroidin ismi, ona kızlarından birinin adını veren astronom Theodor von Oppolzer tarafından seçildi.
Yörünge ve ailesi

Hilda, adını Hilda grubu (veya kısaca Hildas) adı verilen bir asteroit grubuna verir. Gerçek bir asteroit ailesi değildir, çünkü üyeleri fiziksel olarak birbirleriyle ilgili değildir, daha çok benzer yörünge öğelerini paylaşırlar. Hildalar, Jüpiter ile 2:3 yörünge rezonansında kilitlenirler; Jüpiter'in Güneş'in etrafında dönmesi 11,9 yıl, Hilda'nın etrafında dönmesi ise 7,9 yıl sürdüğü için, Jüpiter, Hilda'nın tamamladığı her 3 yörüngede Güneş'in etrafında iki kez döner. Jüpiter ile 2:3 rezonansta olduğu bilinen 1.100'den fazla başka nesne vardır.
Jüpiter (kırmızı) ile 153 Hilda'nın (yeşil) yörüngesinin şeması. Açık kırmızı daireler, Hilda'nın yaklaştığı Jovian Lagrange noktalarıdır.
Aster shimadai

Aster shimadai Aster cinsine bağlı bir türdür.
İsrail merkezli havayolu şirketleri listesi

Bu, İsrail merkezli faal havayolu şirketlerinin bir listesidir.
Tarifeli havayolları > Uluslararası ve yerel

| Havayolu | IATA | ICAO | Görsel | Çağrı işareti | Bağlantı merkezi | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Arkia | IZ | AIZ |  | ARKIA | Ben Gurion Uluslararası Havalimanı Timna Uluslararası Havalimanı |  |
| El Al | LY | ELY |  | EL AL | Ben Gurion Uluslararası Havalimanı |  |
| Israir | 6H | ISR |  | ISRAIR | Ben Gurion Uluslararası Havalimanı Timna Uluslararası Havalimanı |  |
| Sun d'Or | LY | ERO |  | ERO | Ben Gurion Uluslararası Havalimanı |  |
Tarifeli havayolları > Yerel

| Havayolu | IATA | ICAO | Görsel | Çağrı işareti | Bağlantı merkezi | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ayit |  | AYT |  | AYIT | Be'er Sheva (Teyma) Havaalanı |  |
| Chim-Nir |  | ETN |  | CHIMNIR | Hertsliya Havalimanı |  |
Kargo havayolları

| Havayolu | IATA | ICAO | Görsel | Çağrı işareti | Bağlantı merkezi | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| CAL Cargo | 5C | ICL |  | CAL | Ben Gurion Uluslararası Havalimanı Liège Havalimanı |  |
| El Al Cargo | LY | ELY |  | EL AL | Ben Gurion Uluslararası Havalimanı |  |
Aster senecioides

Aster senecioides Aster cinsine bağlı bir türdür.
Aster sibiricus

Aster sibiricus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Apollonios (heykeltıraş)

Der Farnesische Stier auf einer Radierung des 17. Jh.
Apollonios MÖ 2. yüzyıl Antik Yunanistan'da yaşamış bir heykeltıraş.
Apollonios Tralles'li (Karya'nın bir kenti) bir heykeltıraştı. Artemidoros'un oğluydu. Ayrıca Menekrates'in evlatlığı ve öğrencisiydi. Öz kardeşi ile birlikte ünlü (Farnase Boğası, Tauriskos) denilen heykel grubunu yaptı. Bu heykel grubunda Amphion ve Zethos kardeşler canlandırılıyordu, Annelerine kötü davranan Dirke adındaki kadını bir boğaya sürüklettirmek için bağlarlarken canlandırılmışlardı. Heykeltıraş, Roma cumhuriyet döneminde Gaius Asinius Pollio'a aitti.
Bu heykel grubunun muazzam bir kopyası 1546'da in den Caracalla-Therme'sinde yeniden keşfedildi ve Farnase ailesi'nin koleksiyonuna katıldı. Bugün kopyası Neapel ulusal müzesinde sergilenmektedir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 119056054  ULAN: 500003085  VIAF: 95699469
Aster pulimus

Aster pulimus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Aster pycnophyllus

Aster pycnophyllus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Aster punctatus

Aster punctatus, Aster cinsine bağlı bir türdür.
Aster pulverulentis

Aster pulverulentis Aster cinsine bağlı bir türdür.
Aster purpurascens

Aster purpurascens Aster cinsine bağlı bir türdür.
Aster puniceus

Aster puniceus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Bahaeddin Ögel

| Bahaeddin Ögel |
| --- | --- |
Bahaeddin Ögel
Doğum: 21 Nisan 1923(1923-04-21) Elazığ
Ölüm: 7 Mart 1989 (65 yaşında)
Milliyet: Türk
Meslek: Tarihçi, Türkolog

Mehmet Bahaeddin Ögel (21 Nisan 1923, Elazığ - 7 Mart 1989, Ankara), Orta Asya Türk tarihi ve Türk kültür tarihi alanlarında uzman Türk tarihçidir.
Hayatı

21 Nisan 1923 tarihinde, Elazığ'ın Çarşı mahallesinde doğdu. İlk ve orta eğitimini Elazığ ve Malatya'da tamamladı. 1940 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin tarih bölümüne kaydoldu.
Üniversitede Şemsettin Günaltay ve Afet İnan'ın Orta Asya Türk tarihi hakkındaki seminerlerine devam etti. 1945 yılında mezun oldu. Mezuniyetinden sonra Millî Eğitim Bakanlığı tarafından Erzurum Lisesi'ne tarih-coğrafya öğretmeni olarak tayin edildi. 1947 yılında Wolfram Eberhard'ın yanında doktora çalışmasına başladı. Uygur Devletinin Kuruluşu başlıklı tezi ile 1948 yılında tarih doktoru unvanı aldı ve 1949 yılında genel türk tarihi kürsüsüne asistan olarak atandı.
İran'da dört ay kalarak araştırmalarda bulundu. Aynı yıl burs ile Almanya'ya gönderildi. Liao Devrinden Önceki Kitanlar başlıklı araştırma teyi ile 1957 yılında doçentliğe atandı. Alexander Von Humbold Vakfı bursundan faydalanarak 1959 yılında tekrar Almanya'ya gitti. 1961 yılında Tayvan Hükûmeti'nden Taipei'deki National Cheng-chi Üniversitesi'nde misafir öğretim üyeliği daveti aldı, 1962-64 yılları arasında Tayvan'da görev yapmıştır. Dönüşte Sino-Turcica başlıklı eserini tez olarak sundu ve 1964 yılında profesör unvanı aldı.
Bahaeddin Ögel, 42 yıllık akademik hayatını Ankara Üniversitesi'nde geçirdi. Aralarında Millî Eğitim Bakanlığı, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu, Türk Tarih Kurumu'nun da yer aldığı pek çok kurumda danışman, raportör, üye veya idareci olarak hizmet etti.
Bahaeddin Ögel, Orta Asya Türk tarihi ile ilgili Çin arşivlerinden faydalanarak araştırmalar yapan sayılı tarihçilerdendi. Özellikle Türk kültür tarihi alanında önemli çalışmalar hazırladı. Alman ekolünü ve metotlarını Türk araştırmacılara tanıttı ve Türk metotları ile kaynaştırarak özgün bir araştırma yöntemi geliştirdi. Türk tarihinin bütünlüğü, Türklerin göçebeliği, Türk-Moğol meselesi gibi pek çok tarihsel mesele hakkında tezler ortaya attı. Alanıyla ilgili 20 cilt kitap ve 120'den fazla makale yazdı. Almanya, İngiltere, İtalya, Danimarka, Macaristan, Avusturya, İran, Tayvan, Moğolistan, Türkmenistan, Tacikistan ve Azerbaycan gibi ülkelerde ilmî çalışmalar yürüttü. Almanca, İngilizce, Çince, Farsça, Rusça ve Moğolca'nın yanı sıra çağdaş Türk lehçelerini de bilen Ögel, 7 Mart 1989 günü akciğer kanseri sebebiyle öldü.
Eserleri

Erzurum Anıtlarında Altay-Türk Anıtlarının İzleri, Erzurum Halkevi Yayını, Erzurum 1947.
İslamiyet’ten Önceki Türk Kültür Tarihi, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 1962, ISBN  9789751604170
Uygurlar ve Uygur Tarihi (Ders Notları), Ankara 1962.
Sino-Turcica (Cengiz Han ve Çin'deki Hanedanın Türk Müşavirleri), 1964
Hunlar, Göktürkler, Uygurlar (Ders Notları), Ankara 1968.
Türk Kültürünün Gelişme Çağları, İstanbul 1971.
Türk Mitolojisi, Altınordu Yayınları, 2019, ISBN  9786057702319
Türk Kültür Tarihine Giriş 1, Türkler’de Köy ve Şehir Hayatı, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1971.
Türk Kültür Tarihine Giriş 2, Türkler’de Ziraat Kültürü, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1971.
Türk Kültür Tarihine Giriş 3, Türkler’de Ev Kültürü, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara
Türk Kültür Tarihine Giriş 4, Türkler’de Yemek Kültürü, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara
Türk Kültür Tarihine Giriş 5, Türkler’de Elbise ve Süslenme Kültürü, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara
Büyük Hun İmparatorluğu Tarihi 1, Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2015, ISBN  9789751631541
Büyük Hun İmparatorluğu Tarihi 2, Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2015, ISBN  9789751631558
13. yy. Sonlarına Kadar Türklerde Devlet Anlayışı, Başbakanlık Basımevi, Ankara 1971.
Türk Kültür Tarihine Giriş 6, Türkler’de Tuğ ve Bayrak, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1984.
Türk Kültür Tarihine Giriş 7, Türkler’de Ordu, Ordugâh ve Otağ-Devlet, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1984.
Türk Milli Bütünlüğü İçerisinde Doğu Anadolu, Ankara 1985
Türk Kültür Tarihine Giriş 8, Türkler'de Devlet ve Ordu Mehteri, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1987.
Türk Kültür Tarihine Giriş 9, Türk Halk Musikisi Aletler, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1986.
Türk Kültürünün Gelişme Çağları, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı, İstanbul 1988, ISBN  9789754982619
Türklerde Devlet Anlayışı, Ötüken Neşriyat, 2019, ISBN  9786051553559
Şebin cevizi

Şebin cevizi, Şebinkarahisar kökenli bir ceviz çeşidi. Çeşidin orjinindeki ortalama meyve ağırlığı 9,40 g, iç randımanı % 63 ve yağ içeriği ise %69,40 olarak belirlenmiştir.
Özellikleri

Geç yapraklanma nedeni ile ilkbahar geç donlarına tolerans sağlar,
Yan dallarda yeterli oranda meyve teşekkülü vardır,
Salkımda meyve sayısı en az 2-4 adetdir,
İnce kabukludur,
İç cevizi kabuktan kolay ve bütün olarak çıkar,
İç cevizi açık renklidir,
İç büzüşmesi düşük oranda olur.
Ekonomik değeri

Şebin ceviz çeşidinin kurağa ve güneş yanıklığına hassas olması nedeniyle, özellikle Haziran - Eylül ayları arasında iç ceviz kalitesi üzerine mutlak manada etki eden su sıkıntısı çekilen yerlerde ilave sulamalara çok önem vermek gerekmektedir. Hasat Zamanının yeşil kabuğun kavlamaya  başladığı zamana kadar geciktirlmesi iç cevizde fevkalede kalite kayıplarına neden olan kararmalara sebebiyet vermektedir. Sulama sıkıntısının olamadığı ve güneş yanıklığı durumunun gözlenmediği yerlerde Şebin cevizi çeşidinin iç ceviz olarak değerlendirilmesi iyi bir seçenek olacaktır.
Kapama ceviz bahçelerinin en az Beş dönüm olması gerekmektedir. Beş dönümlük bir Şebin ceviz bahçesinden tam verim çağında İki ton birinci sınıf ürün alınması mümkündür.
İç kurdu, sulama ve güneş yanıklığına dikkat etmek şartıyla Şebin cevizinin iyi özelliklerde ve kârlı bir çeşit olduğunu söylemek mümkündür.