stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Zhanna Vasil'yevna Pliyeva
Eserleri

Pliyev'in eserleri genellikle Kuzey Kafkasya'daki Dağ Halkı folkloruna dayanır. Sahne, orkestra ve koro, enstrümantal ve vokal solo performansları için besteler yaptı. En seçkin eserleri şunları içerir:
Deti solntse [Children of the Sun] (children's opera, 2, G. Dzugayev), 1981
Fatima (ballet), 1982-4
Strasti po? Damu [The Passion of Adam] (passion play, 2), 1993
Symphony no.1, S, perc, str
Symphony no.2, 1976
Symphony no.3, 1978
Symphony no.4, 1990–91
Symphony no.5, 1994
Muzika dlya strunnïkh [Music for Strings], 1996
O Rodine [About My Homeland] (G. Dzugayev), chorus, pf, 1979 *Shutochnaya [Comic Song], 1979
Solovey poyot [A Nightingale Sings], female vv, 1979
Sospeso (nyedoskazannoye) [Sospeso (understated )], female vv, 2 prep pfs
Chenena (trans.), genre scene, 1987
Slïshu Umolklo ... [I'm Listening ... It's Gone Quiet ...] (trad.), 4 choruses for Children
Prelyudii for piano 1970-72
Poem, Tokkata, for piano 5 sarkazmov, 4 fugov, 1963–75
Minatyurï, for children, 1978,
Ritual'nïy [Ritual], 1978
Trezvuchiya [Triads] for piano, 1978
Tokkatina, for piano, 1979
Puteshestviye zoopark [A Trip to the Zoo], for Children, piano, 1980
Sonatas for piano: 1982, 1984, 1990, 1995
Iz osetinskogo? Poses [From Ossetian Epos] (trad.), song cycle, S, T, pf, 1977
Monolog Tsezarya [Caesar's Monologue] (G. Bestauti), 1988
Osennïye gryozï [Autumn Reveries] (L. Kotsta), S, pf, 1989
Aeroflot kazaları ve olayları

1923'te kurulan Rusya'nın (ve eski Sovyetler Birliği'nin ) (bir dönem dünyanın en büyük havayolu) bayrak taşıyıcısı ve en büyük havayolu şirketi olan Aeroflot çok sayıda ölümcül kazaya karışmıştır. Aeroflot kazalarında toplam 8.231 yolcu öldü. Uçak Kazaları Kayıt Ofisine göre, çoğunlukla Sovyet döneminde olmak üzere diğer tüm havayollarından yaklaşık beş kat daha fazla ölüm olayı yaşandığını belirtmektedir. 1946'dan 1989'a kadar havayolu 721 olaya karıştı. 1995'ten 2017'ye kadar, taşıyıcı 10 olaya karıştı. 2013'te AirlineRatings.com, en yüksek sayıda ölümcül kazaya karışan on uçak modelinden beşinin eski Sovyet modelleri olduğunu bildirdi.
Aeroflot'un 1935'ten günümüze kadar yaşadığı kaza ve olayların listesi aşağıdadır.
1970'ler

Ana madde: 1970'lerde Aeroflot kazaları ve olayları
2000'ler

21 Eylül 2001'de İlyuşin İl-86 (RA-86074) pilot hatası nedeniyle Dubai Havalimanı'na indi. 322 yolcu ve mürettebatın tamamı hayatta kaldı, ancak uçak perte çıktı. Uçak, Uçuş 521 olarak uluslararası tarifeli Moskova-Dubai seferini yapıyordu.
30 Haziran 2008'de Tupolev Tu-154 M (RA-85667), Moskova'ya giderken Pulkovo Havalimanı'ndan kalkışta kontrolsüz bir motor arızası yaşadı. 112 yolcu ve mürettebatın tamamı hayatta kaldı, ancak uçak perte çıktı ve Ağustos 2009'da parçalandığı Pulkovo Havalimanı'na park edildi. Bu kaza, Aeroflot'un Tu-154'ü 2008'in sonlarında hizmetten çekmesine ve tüm Tu-154'leri 2010 yılına kadar tamamen emekliye ayırmasına ve bu modelleri Airbus A320 ailesi uçaklarıyla değiştirmesine neden oldu.
14 Eylül 2008'de Aeroflot-Nord tarafından, yan kuruluşu Aeroflot ile bir hizmet anlaşması kapsamında işletilen Aeroflot Uçuş 821, pilot hatası nedeniyle Rusya'nın Perm Havalimanı'na yaklaşırken düştü. 6 mürettebat ve 82 yolcu hayatını kaybetti.
3 Haziran 2009'da Boeing 737-500 (VP-BXM), Moskova'dan Simferopol'e yaklaşırken bir dolu fırtınası nedeniyle ciddi hasar gördü. Uçak perte çıktı ve en son Ağustos 2011'de görüldüğü Simferopol'de (motorları sökülmüş olarak) depolandı.
2010'lar

3 Haziran 2014'te İlyuşin İl-96 RA-96010, Moskova'daki Sheremetyevo Uluslararası Havalimanı'nda park halindeyken çıkan bir yangında onarılamayacak derecede hasar gördü.
3 Ocak 2017'de Airbus A321 VP-BES, Khrabrovo Havalimanı'na inerken pistten çıktı ve burun bölmesi çöktü. Moskova-Kaliningrad seferini  1008 sefer sayılı olarak yapan uçak hafif hasar aldı.
5 Mayıs 2019'da, 1492 sefer sayılı uçuş olarak Moskova-Murmansk hizmetini işleten Suhoy Superjet 100 RA-89098, uçuş sırasında acil bir durum yaşadı. Ardından Sheremetyevo Uluslararası Havalimanı'na acil iniş sırasında alev aldı ve burada yandı. Uçakta bulunan 78 kişiden 41'inin hayatını kaybettiği bildirildi.
Felix Mendelssohn Bartholdy

| Felix Mendelssohn Bartholdy |
| --- | --- |
Jacob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy
Doğum: 3 Şubat 1809(1809-02-03) Hamburg, Almanya
Ölüm: 4 Kasım 1847 (38 yaşında) Leipzig
Diğer ad(lar)ı: Felix Mendelssohn
Meslek: Müzisyen, Besteci, Piyanist, Orgcu, Orkestra şefi
İmza

Jacob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy (3 Şubat 1809, Hamburg - 4 Kasım 1847, Leipzig), Alman müzisyen, besteci, piyanist, orgcu ve orkestra şefi.
Alman romantizm stilinde klasik batı müziği bestecisidir. Bach'ı yeniden hayata döndüren kişi olarak tanınır. Gelmiş geçmiş en yetenekli bestecilerden birisi kabul edilen Mendelssohn, Mozart'ın 19. yüzyıldaki eşdeğeri olarak değerlendirilmiştir.
Johann Hedwig

| Johann Hedwig |
| --- | --- |
Johann Hedwig, 1793
Doğum: 8 Aralık 1730 Braşov, Erdel Prensliği
Ölüm: 18 Şubat 1799 Leipzig
Milliyet: Alman
Eğitim: Leipzig Üniversitesi

Kariyeri
Dalı: Botanik
 

Johann Hedwig (d. 8 Aralık 1730, Braşov - ö. 18 Şubat 1799, Leipzig), karayosunları çalışmaları ile tanınan Alman botanikçi. "Briyoloji'nin babası" olarak kabul edilmektedir. Eserlerini Latin dilinde kaleme almıştır. Bitki bilim mahlası Hedw.'dir.
Hayatı

Hedwig, 8 Aralık 1730'da Transilvanya'nın Braşov kentinde doğdu. Bir kunduracı oğlu olarak yoksulluk içinde büyüdü. Çocukluğunda karayosunlarına ilgi duydu. 179 yılında Leipzig Üniversitesi'nde tıp diplomasını aldı.
Tıp diplomasını takip eden yirmi yıl boyunca tıp doktoru olarak çalıştı. Chemnitz'de pratisyen hekim olarak çalışırken botanik ile hobi olarak ilgilenmeye başladı. İşine gitmeden önce bitki örnekleri topluyor, işten döndüğünde de bunları inceliyordu. Bu dönemde Johann Christian Daniel von Schreber kendisine mikroskop ve küçük bir kütüphane hediye etti.
Hedwig hem mikroskopi hem de biyolojik illüstrasyon konusunda hayli yetenekliydi. Ancak karayosunlarının aksine, eğrelti otlarının ve mantarların yaşam döngülerini belirleme konusunda başarısız oldu.
1781 yılında Leipzig Şehir Hastanesi'nde çalışmaya başladı. Takip eden yılda iki cilt halindeki Fundamentum historiae naturalis muscorum frondosorum'u yayınladı. 1786 yılında Leipzig Üniversitesi'ne tıp profesörü olarak atandı. Bir yıl sonra ise aynı üniversitede botanik profesörü ve botanik bahçesi müdürü oldu. Nisan 1788'de Kraliyet Cemiyeti Üyesi üyeliği için davet aldı. 1790'da İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'nin yabancı üyesi oldu. 1792'de Leopoldina Bilimler Akademisi'ne seçildi.
Başyapıtı olan Species muscorum frondosorum, 1801'de, ölümünden sonra  yayınlandı. Eser bilinen karayosunu türlerinin tanımlarını içeriyordu ve bu eser Bryolojinin miladı olarak kabul edilir.
Mirası

Hedwig, botanikçi Romen Adolf Hedwig'in babası, Christian Daniel Beck'in kayınpederi ve Johann Ludwig Wilhelm Beck'in de büyük babasıdır.
Hem karayosunu cinsi Hedwigia hem de hakemli dergi Nova Hedwigia onun adını taşımaktadır. Ayrıca Uluslararası Bryologlar Birliği tarafından Bryoloji alanında olağanüstü katkılar veren bilim adamlarına verilen madalya da onun adına verilmektedir.
Hedwig'in kişisel herbaryumu 1810'da müzayedede satışa sunuldu, bu koleksiyonun büyük bölümü Cenevre Botanik Bahçesi tarafından satın alındı.
Önemli Eserleri

Fundamenta historiae naturalis muscorum: concernens etc. Apud S.L. Crusium. 1782. 9 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2020.
Descriptio et adumbratio microscopico-analytica muscorum frondosorum nec non aliorum vegetantium e classe cryptogamica Linnaei novorum dubiisque vexatorum. 1792. 9 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2020.
Sammlung seiner zerstreuten Abhandlungen und Beobachtungen über botanisch-ökonomische Gegenstände. Crusius. 1793. 9 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2020.
Filicum genera et species. recentiori methodo accomonodatae ... iconibusque illustratae a Romano Adolpho filio. Schaefer. 1799. 9 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2020.
Species muscorum frondosorum, descriptae et tabulis aeneis LXXVII coloratis illustratae. sumtu Joannis Ambrosii Barthii. 1801. 9 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2020.
Species Muscorum Frondosorum'un kapağı
Species Muscorum Frondosorum'dan bir karayosunu çizimi
İlhan Depe

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  İlhan Depe
Doğum tarihi:  10 Eylül 1992 (32 yaşında)
Doğum yeri:  Yıldırım, Bursa, Türkiye
Boyu:  1,72 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Kanat
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Bursaspor
Numarası:  11
Altyapı kariyeri
2003-2005:  TSE Arabayatağı Spor
2005-2011:  Bursaspor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2007-2013 |  Bursaspor |  0 |  (0) |
| 2011-2012 |  → Şanlıurfaspor (kiralık) |  20 |  (4) |
| 2012-2013 |  → İnegölspor (kiralık) |  30 |  (4) |
| 2013-2015 |  Balıkesirspor |  50 |  (1) |
| 2015-2017 |  Kardemir Karabükspor |  65 |  (1) |
| 2018-2020 |  Kasımpaşa |  59 |  (1) |
| 2020-2021 |  Kayserispor |  4 |  (0) |
| 2021 |  Altay |  6 |  (0) |
| 2021-2022 |  Denizlispor |  26 |  (3) |
| 2022-2023 |  Bucaspor 1928 |  51 |  (8) |
| 2024 |  1461 Trabzon |  23 |  (9) |
| 2024- |  Bursaspor |  15 |  (4) |
| Toplam |   |  349 |  (35) |
Millî takım kariyeri
| 2007 |   Türkiye U-15 |  3 |  (0) |
| 2007-2008 |   Türkiye U-16 |  7 |  (0) |
| 2010 |   Türkiye U-18 |  2 |  (1) |
| Toplam |   |  12 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 28 Ekim 2024 (2024-10-28) 
İlhan Depe (d. 10 Eylül 1992, Bursa), Kanat pozisyonlarında oynayan Türk futbolcudur. 3. Lig ekiplerinden Bursaspor forması giymektedir.
Kulüp kariyeri > Arabayatağı Spor

İlhan Depe, futbol kariyerine 2003 yılında doğduğu şehrin takımlarından olan "TSE Arabayatağı Spor"un altyapısında başlamıştır.
Kulüp kariyeri > Bursaspor (1. Dönem)

2005 yılında Bursaspor'un altyapısına geçmiş ve 2 yıl sonra profesyonel olmuştur. Fakat, A takımda tercih edilmeyip A2 takımına gönderilmiştir. 2011-12 sezonu öncesinde, dönemin Bursaspor teknik direktörü Ertuğrul Sağlam tarafından, takımının kamp kadrosuna alınmıştır.
2011-12 sezonunda Şanlıurfaspor'a ve 2012-13 sezonuda İnegölspor'a kiralanmıştır.
2013-14 sezonu öncesinde, teknik direktör Hikmet Karaman tarafından takımda düşünülmediği için Bursaspor'dan ayrılmıştır.
Kulüp kariyeri > Bursaspor (1. Dönem) > → Şanlıurfaspor (Kiralık)

2011-12 sezonu yaz transfer döneminde, forma şansı bulması için 2. Lig ekiplerinden Şanlıurfaspor'a kiralanmıştır. 
Burada geçirdiği sezonda, takımıyla birlikte 2. Lig şampiyonluğu yaşamıştır. Ertesi sezon, takımına geri döndüğünde yine şans bulamamıştır.
Kulüp kariyeri > Bursaspor (1. Dönem) > → İnegölspor (Kiralık)

2012-13 sezonunu kiralık olarak 2. Lig ekiplerinden İnegölspor'da geçirmiştir.
Kulüp kariyeri > Balıkesirspor

Daha sonrasında, Süper Lig'e yeni yükselen Balıkesirspor ile anlaşmış ve 2 yıllık sözleşme imzalamıştır.
Kulüp kariyeri > Bursaspor (2. Dönem)

17 Temmuz 2024 tarihinde 3. Lig takımı Bursaspor'a transfer oldu. Bursaspor kulübünden yapılan açıklamada; "Kulübümüz, profesyonel futbolcu İlhan Depe ile prensip anlaşmasına varmıştır. Kamuoyuna saygıyla duyurulur." denildi.
Millî takım kariyeri

14 kez millî takımlara çağrılan İlhan Depe, 3 kez Türkiye U-15, 7 kez Türkiye U-16 ve 2 kez de Türkiye U-18 forması olmak üzere toplam 12 kez millî formayı giymiştir ve müsabakalarda 1 gol kaydetmiştir.
İstatistikleri > Millî takım istatistikleri

| № | Tarih | Millî takım | M | G | A |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 2007 |  Türkiye U-15 | 3 |  |  |
| 2. | 2007-2008 |  Türkiye U-16 | 7 |  |  |
| 3. | 2010 |  Türkiye U-18 | 2 | 1 |  |
| Alt Toplam | Alt Toplam | Alt Toplam | 12 | 1 |  |
Baykal Kulaksızoğlu

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Baykal Can Kulaksızoğlu
Doğum tarihi:  12 Mayıs 1983 (41 yaşında)
Doğum yeri:  İstanbul, Türkiye
Boyu:  1,85 m (6 ft 1 in)
Mevkii:  Defans
Altyapı kariyeri
:  FC Bethlehem
?-2001:  SC Bümpliz 78
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2001-2003 |  Grasshoppers Zürich |  8 |  (0) |
| 2003-2005 |  FC Thun |  57 |  (2) |
| 2005-2006 |  FC Basel |  15 |  (0) |
| 2006-2007 |  1. FC Köln |  11 |  (0) |
| 2008-2009 |  Young Boys |  29 |  (2) |
| 2009-2010 |  Aarau |  24 |  (0) |
| 2010-2011 |  Karşıyaka |  22 |  (0) |
| 2011 |  Lokomotiv Sofiya |  8 |  (0) |
| Toplam |   |  174 |  (4) |
Millî takım kariyeri
| 2003-2006 |   İsviçre U-21 |  21 |  (4) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Baykal Can Kulaksızoğlu (12 Mayıs 1983, İstanbul), Türk asıllı İsviçreli futbolcudur.
Kariyeri > Kulüp kariyeri

Türkiye Cumhuriyeti ve İsviçre Vatandaşı olan Baykal 2004 European Under 21 Football Championship Portekiz takımına attığı harika golle ve gösterdiği performansla maçın en iyi oyuncusu seçildi.
Daha önce İsviçre'de Grasshopper ve FC Thun, FC Basel 1893 ve FC Aarau takımlarında futbol oynamış olup Haziran 2006'da sonra Alman 1. Ligi takımlarıdan 1. FC Köln formasını giydi (o zaman FC Köln 2. Lig takımıydı, 2008 Ocak ayında Fc Köln'den ayrılarak Young Boys takımına transfer oldu).
Daha önce İsviçre'de FC Thun ve FC Basel takımlarında Sampiyonlar Ligi ve UEFA Kupası maçlarına da çıkmış olan tecrübeli ortasaha oyuncusu hem sağ hem sol ayağını ustalıkla kullanmaktadır.
İsviçre'de 21 yaş altı millî takımında 21 kere forma giyen Baykal Christoph Daum'un talebesi olup, futbol kariyeri ünlü Hollandalı hoca Piet Hamberg'in verdiği destekle başladı.
Baykal'ın İsviçre'nin Super Ligi takımlarından Aarau'ya 2010 Haziran ayına kadar oynadı.
2010-2011 sezonunda 1. Lig takımlarından Karşıyaka'ya transfer oldu. 2010-11 sezonunun sonunda Karşıyaka'yla sözleşmesini fesh ederek Bulgaristan ekiplerinden Lokomotiv Sofiya'a transfer oldu.
Cahide Eke

Cahide Eke (d. 25 Ocak 2000), +48 kg kategorisinde mücadele eden Türk görme engelli (engellilik sınıfı B3) judocudur. Paris'de düzenlenen 2024 Yaz Paralimpik Oyunları'nda bronz madalya kazanmıştır.
Kariyer

Cahide Eke, para judoya 15 yaşında lisede bir judo antrenörüyle tanıştıktan sonra başladı. İki aylık bir antrenmanın ardından Türkiye Şampiyonası'na katıldı ve şampiyon oldu. Daha sonra millî takıma kabul edildi. O, Karaman GSK yerel kulübünün üyesi olup, 48 kg J2 kategorisinde mücadele etmektetir. Beş Türkiye şampiyonluğu bulunmaktadır.
Nisan 2018'de Antalya'da düzenlenen IBSA Judo Dünya Kupası'nda, Eylülde ise Kazakistan'ın Atırau şehrindeki IBSA Judo Dünya Kupası'nda -48 kg kategorisinde yarıştı. Her iki turnuvada da 5. sırayı elde etti. Aralık ayında yerel bir yarışmada engelsiz rakiplerle karşılaşan Eke, bunu yapan ilk görme engelli Türk judocu olarak tarihe geçti.
13 Mayıs 2019'da Bakü'de düzenlenen IBSA Judo Grand Prix'sinde -52 kg kategorisinde 7. sırada yer aldı. Aynı yıl Eylül ayında, Taşkent'teki IBSA Judo Grand Prix'sinde -52 kg kategorisinde 5. sırayı elde etti.
Temmuz 2019'da, İtalya'nın Cenova şehrinde düzenlenen IBSA Avrupa Judo Şampiyonası'nda -52 kg kategorisinde yarıştı ve 5. sırada yer aldı.
Eke 2022'de, Baku'daki IBSA Dünya Şampiyonası'nda -48 kg kategorisinde mücadele etti ve 5. sırayı aldı. Bir sonraki yıl, İngiltere'nin Birmingham şehrinde düzenlenen aynı etkinlikte tekrar 5. sırayı elde etti. 2023 yılında da Baku'daki IBSA Judo Grand Prix'sinde -48 kg kategorisinde yarıştı ve 5. oldu.
Şubat 2024'te Almanya'nın Heidelberg şehrindeki IBSA Judo Grand Prix'sinde bronz madalya kazandı. Eke paralimpikler için Kastamonu'daki Olimpiyat Hazırlık Merkezi'nde antrenman yaptı. O, Parisde düzenlenen 2024 Yaz Paralimpik Oyunları'nda kadınlar 48 kg J2 kategorisinde bronz madalyanın sahibi oldu.
Kişisel hayat

Cahide Eke, 25 Ocak 2000 tarihinde doğdu. Karaman, Türkiye'de yaşıyor.
Doğuştan gelen albinizm nedeniyle %90 görme kaybı ile neredeyse tamamen görme engellidir.
Wilhelm Ostwald

| Wilhelm Ostwald |
| --- | --- |
Wilhelm Ostwald, 1909
Doğum: Friedrich Wilhelm Ostwald 2 Eylül 1853 Riga, Rus İmparatorluğu   (günümüz Letonya)
Ölüm: 4 Nisan 1932 (78 yaşında) Leipzig, Almanya
Milliyet: Alman
Eğitim: Tartu Üniversitesi
Ödüller:  Nobel Kimya Ödülü (1909)

Kariyeri
Dalı: Fiziksel kimya
Çalıştığı kurumlar: Tartu Üniversitesi  Riga Teknik Üniversitesi  Leipzig Üniversitesi
Doktoradanışmanı: Carl Schmidt
Doktora öğrencileri: Arthur Amos Noyes  Georg Bredig  Paul Walden  Frederick G. Donnan
 

Wilhelm Ostwald (let. Vilhelms Ostvalds), (d. 2 Eylül 1853, Riga, Letonya – ö. 4 Nisan 1932, Leipzig), Alman kimyager. 1909 yılında Nobel Kimya Ödülü'nü kazandı.
Hayatı

Dorpat Üniversitesi'nde okudu. Riga Politeknikumu'nda kimya (1881), Leipzig Üniversitesi'nde fizikokimya profesörü oldu (1897) ve aynı şehrin Elektrokimya Enstitüsü'nün başına getirildi (1898). Özellikle elektrolitler ve kataliz üstüne çalışmalarıyla tanındı. 1888 yılında elektrolitlerin iyonlaşmasına kütle etkisi kanunu uygulayarak, kendi adıyla anılan seyreltikleşme kanununu buldu. Seyreltiklik, sınırsız olarak artarsa, iyonlaşma da tam olur. Ostwald, tepkime hızını tanımlayarak, kataliz olayını bir kimyasal kinetik problemi haline getirdi. 1907 yılında, amonyağı katalizle yükseltgeyerek, nitrik asidi sınaî olarak üretti. Fakat, atomların gerçekliğini kabul etmeyerek, 1908 yılında evrenin enerjetik bir tanımlamasını yaptı ve böylece enerjetiğe dayanan bir felsefe okulunun şeflerinden biri oldu. 1887 yılından sonra Van't Hoff ile birlikte Zeitschrift der Physikalische Chemie'yi yayımladı. 1909 yılında Nobel Kimya Ödülü'nü kazandı.
Hayatı > Eserleri

Lehrbuch der Allgemeinen Chemie (Genel Kimya Ders Kitabı), (1884-1887)
Electrochemie (Elektrokimya), (1894)
Schule der Chemie (Kimya Okulu), (1903)
Grosse männer (Büyük Adamlar), (1909)
Harmonie der Farben (Renk Uyumu), (1918)
Angitia

İtalya'nın Marsica kentinde Angitia'yı tasvir ettiğine inanılan pişmiş toprak heykel
Angitia, Marsi, Paeligni ve Orta İtalya'nın diğer Oscan-Umbria halkları arasında bir tanrıçaydı . Antik çağda, onu ataları olarak iddia eden yılan oynatıcılarla ilişkilendirildi. Roma yorumları muhtemelen Mars'a özgü önemini belirsizleştiriyor.
Angitia'nın mitleri değişiklik gösterir. Gnaeus Gellius'a (MÖ 2. yüzyılın sonları) göre Angitia, Yunan mitinin en ünlü büyücülerinden ikisi olan Medea ve Circe ile birlikte Aeëtes'in üç kızından biriydi. Odyssey'den yaygın olarak bilindiği üzere Circe, dönüştürme büyülerini uyguladı. Angitia, Fucine gölü çevresinde yaşadı ve yılan ısırıklarını iyileştirmede uzmanlaştı.
Angitia, Orta Apenninler'de yazıtlarla tasdik edilmektedir. Antik dönemde Lucus Angitiae, " Angitia'nın Kutsal Korusu" olarak bilinen Luco dei Marsi'den üç yazıtta adını anmıştır. En eskisi, MÖ 4. yüzyılın sonlarına tarihlenen "Marslı lejyonlar adına" tanrıçaya adanmıştır. Bir yazıtta Angerona tekil olarak bahsedilirken diğerinde adı çoğul olarak  geçer. Bir diğeri ise bir tapınağı ve hazinesi olduğunu gösteriyor.
Antik çağda yılanlar genellikle şifa sanatlarıyla ilişkilendirildiği için (bkz. Asklepios'un sopası), Angitia'nın esas olarak bir thaumaturji tanrıçası olduğuna inanılıyor. Antik dünyada tamamlayıcı kabul edilen büyücülük, sihir ve ilaç güçlerine sahipti ve özellikle yılan ısırıklarında mucizevi ve bitkisel şifa sanatında ustaydı. Ayrıca, yılanları bir dokunuşla öldürme gücü de dahil olmak üzere, yılanlar üzerinde geniş bir güç yelpazesine sahipti.
Servius'a göre, Angitia Arigitia Marrubians tarafından verilen isimdir, Rum kökenli olan Medea terk ettikten sonra, Kolhis ile İtalya'ya geldi Jason ve yukarıda belirtilen ilaçlar insanları öğretti. Silius Italicus onu Medea olarak tanımlar.
Euxine-Kolşik yaprak döken ormanlar

| Euxine-Kolşik yaprak döken ormanlar |
| --- | --- |
Euxine-Karadeniz'in güney kıyıları boyunca kolşik yaprak döken ormanlar ekolojik bölgesi sarı renkte gösterilmiştir.
Euxine ormanı Istranca Tabiat Parkı, güney-doğu Bulgaristan
Coğrafya
Ülke(ler):   Bulgaristan   Gürcistan   Türkiye 
Özellikler
Durum: kritik, tehdit altında
Koruma alanı: 784 km2
Biyom: Ilıman geniş yapraklı ve karma ormanlar
Biyocoğrafik bölge: Palearktik
Hayvan türü:  Boz ayı  Kafkas kızıl geyiği  Altın çakal  Karaca  Vaşak 
Yüzölçümü: 73.828 km2 (28.505 sq mi)
Yağış miktarı: 1000-1500 mm
Wikimedia Commons
Euxine-Kolşik yaprak döken ormanlar, Karadeniz'in güney kıyısında yer alan ılıman geniş yapraklı ve karma ormanlar ekolojik bölgesidir. Ekolojik bölge, batıda Bulgaristan'ın güneydoğu köşesinden Türkiye'nin kuzey kıyısına, doğuda Karadeniz'in doğu ucunu saran Gürcistan'a kadar uzanan ince kıyı şeridi boyunca uzanır.
Alt bölgeler

Ekolojik bölge, esas olarak yağış miktarına bağlı olarak iki alt bölgeye ayrılmıştır.
Yaprak dökmeyen mezomorfik geniş yapraklı çalıların alt yapısı, her iki alt bölge için karakteristiktir. Alt kattaki önemli türler arasında Pontic ormangülü (Rhododendron ponticum) gibi çeşitli orman gülleri; Karadeniz çobanpüskülü (Ilex colchica), kiraz defnesi (Laurocerasus officinalis), Kafkas şimşiri (Buxus colchica) ve bayağı şimşir (Buxus sempervirens), Kafkas yaban mersini (Vaccinium arctostaphylos) vb. gösterilebilir. Avrupa açısından bakıldığında, bunların çoğu Tersiyer dönemden kalma kalıntı türler olarak sayılır.
Alt bölgeler > Kolşik ormanları

Kolşik veya Kolşik ormanları, Türkiye'de Karadeniz'in güneydoğu köşesinde ve Gürcistan'da Maçahela Milli Parkı içinde ve çevresinde bulunur. Kolşik ormanları, yaprak döken kara kızılağaç (Alnus glutinosa), gürgen (Carpinus betulus ve C. orientalis), Doğu kayını (Fagus orientalis) ve tatlı kestane (Castanea sativa) ile yaprak döken Nordmann göknarı (Abies nordmanniana, 78 m ile Avrupa'nın en uzun ağacı), Kafkas ladini (Picea orientalis) ve İskoç çamı (Pinus sylvestris) barındırır. Kolşik bölge, yılda ortalama 1.500-2.500 mm, maksimum 4.000 mm'yi aşan yüksek yağışlara sahiptir ve Avrupa'nın ılıman yağmur ormanlarının bazılarına ev sahipliği yapmaktadır.
Alt bölgeler > Euxinic ormanlar

Daha kuru olan Euxine veya Euxinic ormanları, Ordu şehrinde Karadeniz ile buluşan Melet Nehri'nin batısında yer alır ve İstanbul Boğazı boyunca Avrupa'nın Karadeniz kıyısı boyunca Bulgaristan'a kadar uzanır. Euxine ormanları yılda  ortalama 1.000 ila 1.500 mm yağış alır. Ekolojik bölgenin Bulgaristan kısmı, Balkan karma ormanları ekolojik bölgesine sınırı olan Istranca Doğa Parkı içinde yer almaktadır.
Nadir habitat türleri arasında kıyı kumulları ve turbalıklar bulunur.
Çam kese güvesi tehditlerden biridir.
Fauna

Ekolojik bölgeye özgü büyük memeliler arasında boz ayı (Ursus arctos), Kafkas kızıl geyiği (Cervus elaphus), karaca (Capreolus capreolus), vaşak (Lynx lynx), altın çakal (Canis aureus) bulunur.
Ekolojik bölge, birçok göçmen, kışı geçiren ve üreyen kuş için yaşam alanıdır. İskandinavya ile Batı Rusya'yı Akdeniz ve Afrika'ya bağlayan, Doğu Karadeniz Göç Rotası olarak bilinen bir kuş göç yolu üzerindedir. Ekolojik bölgede bulunan su kuşları arasında doğu imparatorluk kartalı (Aquila heliaca), tepeli pelikan (Pelecanus crispus), büyük beyaz pelikan (Pelecanus onocrotalus), cüce karabatak (Microcarbo pygmaeus), beyaz başlı ördek (Oxyura leucocephala), ferruginous ördek (Aythya nyroca), kırmızı tepeli patka (Netta rufina), kara leylek (Ciconia nigra), beyaz leylek (C. ciconia), turna (Grus grus), telli turna (grus virgo), büyük flamingo (Phoenicopterus roseus) ve Bewick kuğusu (Cygnus bewickii) gösterilebilir.
Korunan alanlar

2017 yılında yapılan bir değerlendirme, ekolojik bölgenin 784 km² veya %1'inin korunan alanlardan oluştuğunu ortaya koymuştur. Korunan alanlar şunlardır Maçahela Milli Parkı, Mtirala Milli Parkı ve Kintrişi Milli Parkı.
Pontic orman gülü gibi yaprak dökmeyen çalılıkların bir alt türü, Euxine-Kolşik yaprak döken ormanlar ekolojik bölgesi için karakteristiktir.