stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yazbaşı, Bulanık
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 1.030
2021: 1.093
2020: 1.102
2019: 1.094
2018: 1.257
2017: 1.263
2016: 1.310
2015: 1.325
2014: 1.369
2013: 1.395
2012: 1.455
2011: 1.457
2010: 1.474
2009: 1.451
2008: 1.355
2007: 1.235
2000: 1.401
1990: 1.302
1985: 1.165
1965: 703
Chresiona

Chresiona, Amaurobiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Ammoxenus

Ammoxenus, Ammoxenidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Demirli, Derik

| Demirli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°24′18″N 39°58′16″E﻿ / ﻿37.405°K 39.971°D﻿ / 37.405; 39.971
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Derik
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 431
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47800
Resmî site 
Demirli, Mardin ilinin Derik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Mardin il merkezine 118 km, Derik ilçesine 36 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 431    
1997: 525
Suveren, Iğdır

| Suveren |
| --- | --- |
Köy


 Iğdır'ın Türkiye'deki konumu
SuverenSuveren'in Iğdır'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Iğdır
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 201 km²
Rakım: 856 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 1.231
 • Yoğunluk: 6.12/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0476
İl plaka kodu: 76
Posta kodu: 76002
Köyden Pamuk Dağı'nın bir görünümü.
Suveren, Iğdır ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Iğdır'ı da kapsayan Urartular'a bağlı Erikuakhi Krallığı'nın (MÖ IX.-VIII. yüzyılda) egemen soyu olan "Erikua" adının, şimdiki "Erköv" adında korunduğu belirtilmektedir. Adı, Urartular dönemine dayanan köyün adı, 1910 tarihli "Kafkaski Kalender" adlı yıllıkta Orkov, Rus Çarlığı'nın son yıllarında ise bu ad Orkof olarak geçmektedir. 1928 yılı kayıtlarında da "Orkof" olarak geçen köyün adı, 1956 yılında "Suveren" olarak değiştirildi.
Coğrafya

Köy, Iğdır il merkezine 14 km uzaklıktadır. Iğdır Üniversitesi bu köyün arazisinde kurulmuştur.
Nüfus

Köyde 1886 yılında 129 Kürt yaşamaktaydı. Köy, diğer köylere oranla ekonomik olarak daha gelişmiş bir bölgeye sahip olduğu için, dışarıdan çok fazla göç almıştır. 1985'teki sayımda da 2.961 kişilik nüfusuyla ilçenin en kalabalık köyü olmuştur.
| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 1.231
2019: 1.253
2018: 1.289
2017: 1.267
2016: 1.376
2015: 1.317
2014: 1.449
2013: 1.607
2012: 1.242
2011: 1.407
2010: 1.351
2009: 1.359
2008: 1.455
2007: 1.390
2000: 2.880
1990: 2.974
1985: 2.961
1980: 2.704
1975: 2.307
1970: 1.827
1965: 2.204
1960: 1.921
1955: 1.589
1950: 419
1945: 221
1940: 198
1935: 158
1897: 151
1886: 129
Alfred Hitchcock

"Hitchcock" buraya yönlendirilmektedir. Diğer kullanımlar için Hitchcock (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Sir Alfred Hitchcock CBE |
| --- | --- |

Doğum: Alfred Joseph Hitchcock 13 Ağustos 1899(1899-08-13) Leytonstone, Büyük Londra, Birleşik Krallık
Ölüm: 29 Nisan 1980 (80 yaşında) Bel Air, Los Angeles, ABD
Milliyet: Amerikalı
Meslek: Yönetmen
Etkin yıllar: 1921–1976
Boy: 1,7 m (5 ft 7 in)
Evlilik: Alma Reville (1926-1980)

Sir Alfred Joseph Hitchcock CBE (13 Ağustos 1899 - 29 Nisan 1980), Birleşik Krallık doğumlu Amerikalı gerilim filmleri yönetmenidir. Londra'da dünyaya gelen ve mühendislik eğitimi gören Hitchcock; Psycho, North by Northwest, Vertigo, Rear Window ve The Birds gibi klasikleşmiş filmleriyle tanınır. Tüm zamanların en iyi yönetmenlerinden biri olarak kabul edilir. Gerilim ve cinayet filmleri ustasının 70'e yakın filmi mevcuttur.
Hayatı > Erken dönem: 1899-1919 > Henley'deki iş hayatı

Hitchcock ailesine mühendis olmak istediğini söyledi. Ailesi bunu ciddiye aldı ve onu St. İgnatius'taki okuldan alarak 23 Temmuz 1913'te Poplar'daki Mühendislik ve Navigasyon okuluna kaydettirdi. 1962'de Truffaut ile yaptığı ve sonradan kitap haline getirilen söyleşide "mekanik, elektrik, akustik ve navigasyon üzerine eğitim" aldığını söyler. 12 Aralık 1914'te babası anfizem ve böbrek hastalığından dolayı 52 yaşında öldü. Annesine ve evin ihtiyaçlarına destek olmak için (kendisinden büyük kardeşleri evden daha önce ayrılmışlardı) Londra duvarı yakınlarındaki Henley Telgraf ve Kablo Şirketi'nde haftalık 15 şilin karşılığında işe başladı. Çalışırken bir taraftan da sanat tarihi, resim, ekonomi ve politik bilimler üzerine dersler aldığı akşam okuluna devam ediyordu. Annesiyle birlikte Salmon Lane'de yaşamlarına devam ederken, aile dükkânlarını kardeşleri çalıştırıyordu.
1914'te Birinci Dünya Savaşı patladığında Hitchcock askere alınamayacak yaştaydı, 1917'de 18 yaşına geldiğinde "ciddi organik rahatsızlıklarının olmadığı; ancak sadece hafif işleri yapabileceği, garnizondaki bazı hizmet işlerine dayanabileceği" şeklinde bir rapor aldı. Kraliyet ordusunun mühendis alayına alındı ve bazı teorik brifinglere, hafta sonu tatbikatlarına ve talimlere katıldı. John Russel Taylor'ın aktardığına göre Hyde Park'ta yapılan bir talimde Hitchcock'tan ayaklarına dolak takması istendi. Ancak Hitchcock dolağı bir türlü ayağının etrafına sarmayı başaramadı ve sürekli yere düşürdü.
Savaştan sonra Hitchcock yaratıcı yazarlık yapma fırsatları elde etmeye başladı. Haziran 1919'da çalıştığı şirketin iç yayını olan Henley Telegraph'a gönderdiği birkaç kısa öykü sayesinde bu yayının kurucu editörü ve işletme yöneticisi yapıldı. Henley'de elektrik kabloları konusunda uzmanlaşmıştı ve Londra Üniversitesindeki sanat derslerinde devam etmeye başlayınca şirket Hitchcock'u reklam bölümüne transfer etti. Böylece elektrik kablolarıyla ilgili reklamların tasarımlarını ve çizimlerini yapma imkanı doğmuş oldu. İşini seviyordu ve bazen geç saatlere kadar ofiste çalışıyordu; daha sonra Truffaut'ya "bu çalışmalarım, sinemaya doğru ilk adımlarım olarak, bu alana kaymamda büyük yardım sağladı" demişti. Yine Truffaut'ya aynı dönemde sık sık sinemaya gittiğini, özellikle Amerikan filmlerini çekici bulduğunu, Chaplin'in, D. W. Griffith'in ve Buster Keaton'un filmlerini izlediğini, Fritz Lang'in "Der müde Tod" filmini (1921) çok beğendiğini söylemişti.
Hayatı > İki dünya savaşı arası: 1919-1939 > Famous Players-Lasky dönemi

Hitchcock henüz Henley'de çalışıyorken, Paramount Pictures'ın yapım kolu olan Famous Players-Lasky'nin Londra'da bir stüdyo açacağını okudu. Burada Maria Corelli'nin "The Sorrows of Satan" adlı filmini çekmeyi planlıyorlardı. Sessiz filmlerde kullanılan ara yazılar için hazırladığı bazı kartları ve çizimleri stüdyoya gönderdi. İşe alındı ve 1919'da Hoxton, Poole caddesindeki Islington stüdyolarında  "Arayazı kartları tasarımcısı" olarak işe başladı.
Donald Spoto'nun belirttiğine göre stüdyoda çalışan personelin çoğu hangi işleri yapacakları oldukça katı şekilde tanımlanmış olan Amerikalılardı ama İngiliz çalışanlar her konuyla ilgilenmeleri için teşvik ediliyordu; bu da Hitchcock'un yazar, sanat yönetmeni ve yapım yöneticisi olarak en az 18 sessiz filmde deneyim kazanmasına imkan tanıdı. The Times, Şubat 1922'de "Mr. A. J. Hitchcock'un nezareti altında bulunan özel başlık sanatları bölümü"nden bahsediyordu. Bu dönemde finansal nedenlerden dolayı çekilmesinden vazgeçilen, çekilmiş olan bölümlerinin de kayıp olduğu 13 Numara (1922) (Mrs. Peabody olarak da bilinir) ve Seymour Hicks'in oynadığı "Always Tell Your Wife"ın (1923) yönetmenliğini yaptı. Hicks filmin yönetmeni ile kavga edince Hitchcock'a "gel bu filmi birlikte bitirelim" demiş ve Hitchcock da filmin tamamlanmasına yardım etmişti.  Hicks daha sonra "malzeme odasından sorumlu olan şişman bir gencin yardımıyla (ki bu kişi Alfred Hitchcock'tan başkası değildi.) filmi bitirdiklerini yazmıştı.
Hayatı > İki dünya savaşı arası: 1919-1939 > Evliliği

| --- | --- |
 Evlilik gününde Hitchcock'lar, Brompton Oratoryum, 2 Aralık 1926.
2 Aralık 1926'da Hitchcock İngiliz-Amerikan bir senaryo yazarı olan Alma Reville (1899–1982) ile South Kensington'daki Brompton Oratoryumunda evlendi. Çift balayını Paris, Como gölü ve St. Moritz'de yaptı, daha sonra Londra'da 153 Cromwell Road, Kensington adresinde kiraladıkları dairede yaşamaya başladı. Reville, Hitchcock'tan sadece birkaç saat önce doğmuştu, muhtemelen Hitchcock'un annesinin ısrarı ile Protestanlıktan Katolikliğe geçti, 31 Mayıs 1927'de Westminster Kilisesinde vaftiz edildi ve 5 Haziran'da Kardinal Francis Bourne tarafından onaylandı.
1928'de Alma'nın hamile olduğunu öğrendiklerinde, Hitchcock'lar £2,500 karşılığında Shamley Green, Surrey, Stroud Lane'de bir Tudor çiftlik evi olan 11 dönümlük "Winter's Grace"i satın aldılar. Kızları ve tek çocukları olan Patricia Alma Hitchcock, aynı yıl 7 Temmuz'da doğdu.
Reville kocasının en yakın çalışma arkadaşıydı; Charles Champlin 1982'de şöyle yazıyordu: "Hitchcock'un dört eli vardı, bunların ikisi Alma'nınkilerdi." Hitchcock 1979'da AFI Life Achievement Award'ı aldığında onun hakkında şöyle dedi: "bana en çok şefkat gösteren, takdir eden ve cesaret veren, sürekli birlikte çalıştığım dört kişi vardır. Bu dört kişiden birincisi bir film editörü, ikincisi bir senaryo yazarı, üçüncüsü kızım Pat'in annesi ve dördüncüsü mutfakta mucizeler yaratan bir aşçıdır. Ve onun adı Alma Reville'dir." Reville Hitchcock'un aralarında Shadow of a Doubt, Suspicion and The 39 Steps'in de bulunduğu birçok filmin ya senaryosunu yazdı ya da ortak yazar olarak yer aldı.
Hayatı > Hollywood'da ilk dönem: 1939-1945 > Selznik ile sözleşmesi

David O. Selznick, Hitchcock ile 1939 Mart'ında başlayan yedi yıllık bir sözleşme imzaladı ve Hitchcock Hollywood'a taşındı. Haziran ayında Life dergisinde Hitchcock için "sinema tarihindeki en büyük melodram ustası" deniyordu. Selznick o sıralarda 10 dalda birden Akademi ödülü alan "Rüzgar Gibi Geçti"nin yapımını bitirmişti. Selznick ile fazla uyumlu çalışabildikleri söylenemezdi. Selznick sürekli maddi sorunlardan yakınırken, Hitchcock da Selznick'in kendi film yaratım sürecine müdahale etmesinden rahatsızdı. Daha sonraki bir röportajında Hitchcock bu konuda şöyle dedi: "O büyük bir yapımcıydı... Yapımcı kraldı. Benim hakkımda söylediği en gurur verici şey bir filmi yaparken güvenebileceği 'tek yönetmen' olduğumdu, ki bu da size ne kadar çok kontrol etmek istediğini gösteriyordu."
Selznick, sonraki yıllarda sık sık Hitchcock'u daha büyük stüdyolara kiraladı. Bağımsız bir film yapımcısı olan Samuel Goldwyn bunun nedeninin Selznick'in elinde sürekli projelerinin olmaması ve yılda sadece birkaç film üretebilmesi olduğunu belirtir. Goldwyn de Hitchcock'la sözleşme yapmak için müzakere etmişti ancak Selznick daha yüksek teklifte bulunmuştu. Hitchcock İngiltere'de sürekli mali sorunlar yaşamasına karşın, Amerikan stüdyolarının geniş maddi olanaklarından oldukça etkilenmişti.
Selznick'in Rebecca'sı (1940) Hitchcock'un ilk Amerikan filmi idi ancak senaryosundan oyuncularına kadar her şey İngilizdi. Konu bir İngiliz yazar Daphne du Maurier'ın romanından uyarlanmıştı. Oyuncuları Laurence Olivier ve Joan Fontaine de İngilizdi. Genç ve naif bir kadının, dul bir aristokratla evlenmesi konu ediliyordu. Genç kadın büyük bir İngiliz kır evine gider ve yerini aldığı ve gizemli bir şekilde ölmüş olan kocasının ilk eşi Rebecca'nın ünü ve zarafeti ile mücadele etmeye başlar. Film 13. En İyi Film Akademi Ödülünü aldı. Oscar ödülü, filmin yapımcısı olan Selznick'e verildi. Hitchcock bu filmi ile En İyi Yönetmen Oscar'ına aday gösterildi. Daha sonra da beş kez aday gösterilmesine karşın Oscar'ı hiç kazanamadı.
Hitchcock'un ikinci Amerikan filmi, yapımcılığını Walter Wanger'in üstlendiği, Vincent Sheean'in Personel History kitabından uyarlanan Foreign Correspondent (1940) idi ve Avrupa'da geçiyordu. Film en iyi film Oscar'ına aday gösterildi. Hitchcock ülkesi savaşta iken Hollywood'da yaşamaktan ve çalışmaktan rahatsızdı ve bu rahatsızlığı İngiltere'nin hedeflerini destekleyen bir film ile ortaya koydu. II. Dünya Savaşı'nın ilk yılında çekilen film Koel McCrea'nın canlandırdığı Amerikalı bir gazete muhabirini anlatıyordu ve Avrupa'da hızla değişen politik ortamı fon olarak kullanıyordu. Avrupa'da çekilen sahneler ile Holywood'daki stüdyolarda çekilen sahneleri karıştıran film, Motion Picture Production Code yasasının getirdiği sansüre uymak için Nazizm, Nazi Almanyası ve Almanlara direk göndermelerden kaçınmıştı.[kaynak doğrulanamadı]
Hayatı > Hollywood'da ilk dönem: 1939-1945 > Savaş döneminin kurgu olmayan filmleri

"Savaşta benim de küçük bir katkım olması gerektiğini hissediyordum. Ancak askerlik hizmeti için hem çok şişman hem de çok yaşlıydım. Eğer hiçbir şey yapmazsam, hayatım boyunca pişmanlık duyacağımı biliyordum ..."
— Alfred Hitchcock (1967)
Hitchcock 1943 sonu ve 1944 başlarında Birleşik Krallık'ı ziyaret etti. Orada olduğu dönemde, savaş döneminde kurulan, tanıtım ve propagandadan sorumlu olan Enformasyon Bakanlığı için iki adet kısa propaganda filmi yaptı: Bon Voyage (1944) ve Aventure Malgache (1944). Enformasyon Bakanlığı film şubesinin başkanı Hitchcock'un arkadaşı Sidney Bernstein idi ve ondan Fransızların direnişini övecek iki kısa film istedi. İyi Yolculuklar (Ben Voyage) direnişçilerin koruması altında Fransa dışına çıkarılan bir RAF görevlisini anlatıyordu. Malgache Serüveni ise Özgür Fransız Kuvvetlerinin aralarındaki bölünmüşlükleri ve çatışmaları konu ediniyordu.
Savaşın sona ermesinden sonra Haziran ve Temmuz 1945'te de Müttefik Devletlerin Nazi toplama kamplarının temizlemesi görüntülerini kullanan Holocaust belgeselinde "geliştirme danışmanlığı" yaptı. Başlangıçta bu filmlerin Almanlara dönük olarak yayınlanması düşünülüyordu; ancak İngiliz hükûmeti savaş sonrasında şoke olmuş bir topluma gösterilemeyecek kadar travmatik olduğuna karar verdi. Bu yüzden film 1952'de İngiliz Savaş Ofisi (Savunma Bakanlığı'nın 1964'ten önceki adı) tarafından İmparatorluk Savaş Müzesi'nin deposuna konuldu ve 1985 yılına kadar yayınlanmadı. 1985 yılında kısmen değiştirilmiş haliyle PBS kanalında yayınlanan Frontline programında müzenin verdiği isimle "Kampların Anısı" adı altında yayınlandı. Tam versiyonu ise müzedeki bilim adamları tarafından 2014 yılında "Alman Toplama Kampları Olgusal Araştırması" adı altında restore edildi.
Hayatı > Zirve dönemi: 1954-1964 > Dial M for Murder and Rear Window

İtiraf Ediyorum'u Grace Kelly'nin başrolde oynadığı üç renkli film takip etti: Cinayet Var (1954), Arka Pencere (1954) ve Kelepçeli Aşık (1955). Cinayet Var'da Ray Milland zengin ve sadakatsiz karısını öldürmeye çalışan bir kocayı oynuyordu. Ancak kadın kocasının tuttuğu kiralık katili öldürür, Milland da olayı karısının işlediği bir cinayete dönüştürmeye çalışır. Kadının aşığı Mark Halliday (Robert Cummings) ve polis komiseri Hubbard (John Williams) kadını idamdan kurtarmaya çalışırlar. Hitchcock bu filmi ile üç boyutlu film denemesinde bulundu.
Hitchcock bir sonraki filmi olan Arka Pencere ile Paramount Pictures'a geçti. Arka Pencere'de (1954), James Stewart ile Grace Kelly başrolleri alırken, Thelma Ritter ve Raymond Burr onlara eşlik etti. Stewart bir kazadan dolayı geçici olarak tekerlekli sandalye kullanması gereken bir fotoğrafçıyı (Robert Capa'dan esinlenilmişti) canlandırıyordu. Steward can sıkıntısı içinde, avluya bakan penceresinden komşularını gözetler ve onlardan birinin (Raymond Burr) karısını öldürdüğü sonucuna ulaşır. Stewart polis arkadaşı (Wendell Corey) ile sevgilisini (Grace Kelly) ikna etmeyi başarır. Lifeboat ve Ölüm Kararı'nda olduğu gibi ana karakterler dar bir alanda, örnekte Steward'ın stüdyo dairesinde tasvir edilmektedir. Hitchcock karakterinin tepkilerini göstermek için "komşularına yönelik röntgencilik yapmasından kötü adam karakteri Burr ile sevgilisinin karşılaşmalarına kadar" birçok sahnede Steward'ın yüz ifadelerini yakın çekimlerle gösterir.
Hayatı > Zirve dönemi: 1954-1964 > Alfred Hitchcock Sunar

Hitchcock 1955'ten 1965'e kadar bir televizyon dizisinin sunuculuğunu yaptı ve bazı bölümlerini kendi çekti. Komik konuşma tarzı, idamlar üzerine bile mizah yapabilmesi ve bir sembol haline gelen görüntüsü ile dizi Hitchcock'u bir şöhret yaptı. Dizinin başında Hitchcock'un profilini gösteren birkaç çizgi ekrana gelirdi (bu karikatürü kendisi çizmişti ve 9 çizgi vuruşundan oluşuyordu) ve ardından Hitchcock'un görüntüsü bu karikatürü doldururdu. Dizinin tematik müziği olarak Fransız besteci Charles Gounod'in (1818–1893) Funeral March of a Marionette'si kullanılmıştı .
Giriş konuşmaları her zaman alaycı bir mizah içerirdi, örneğin son zamanlarda çok sayıda kişinin idamını tek bir elektrikli sandalyenin engellemesine "iki sandalye - beklemek yok!" şeklinde esprileri. Dizinin 1955'ten 1965'e kadar yayınlanan 267 bölümünden 18'ini kendisi yönetti. Dizinin adı 1962'de The Alfred Hitchcock Hour oldu ve son bölümü 10 Mayıs 1965'te NBC'de yayınlandı. 1980'de Alfred Hitchcock Presents'ın televizyon için yeni bir versiyonu üretildi. Bu versiyonda Hitchcock'un orijinal girişleri renkli hale getirilmişti.
Hayatı > Zirve dönemi: 1954-1964 > Kelepçeli Aşık'tan Yükseklik Korkusu'na

Hitchcock 1955'te ABD vatandaşı oldu. Aynı yıl üçüncü Grace Kelly filmi olan Kelepçeli Aşık'ı Fransız Riviera'sında çekti. Kelepçeli Aşık dış çekimleri Fransa'da yapılan ilk Hitchcock filmi oldu. Kelly'ye eşlik eden Cary Grant eski bir sosyete hırsızını canlandırıyordu, film işi bıraktıktan sonra Nice'de yapılan mücevher soygunlarından sorumlu olmadığını ispatlayabilmek için gerçek hırsızın peşine düşmesini anlatır. Kelly ise macera arayan bir Amerikalı mirasyedidir, Grant'ın gerçekte hırsız olduğunu tahmin eder ve onu baştan çıkarmaya çalışır. "Aralarındaki bariz yaş farkına ve olay örgüsünün basitliğine, espri bir senaryo ve başarılı oyunculuklar filmin ticari bir başarı yakalamasını sağladı."  Buna karşın Hitchcock, Truffaut'ya ciddiye almaya değmeyen bir film olduğunu söyler. Grace Kelly'yi tercih etmesinin (hatta bir genelleme yaparak filmlerinde görmüş geçirmiş sarışınları tercih etmesinin) nedeninin aşırı biçimde göze çarpmayan ve belirgin olmayan bir cinsel çekicilik olduğunu söyler. "Biz ancak yatak odasına girdikten sonra fahişeleşmeye başlayan, gerçek hanımefendilerin peşindeyizdir." der. Bu Hitchcock'un Kelly ile yaptığı son film oldu. Kelly 1956'da Monaco prensi Rainer ile evlendi ve film kariyerini sonlandırdı.
Hitchcock, 1956'da yapmış olduğu "39 basamak" filminin bir Amerikan versiyonunu yaptı: "Tehlikeli Adam" (The Man Who Knew Too Much). Bu versiyonda James Stewart ve Doris Day oynuyordu. Doris Day'in filmde söylediği "Que Sera, Sera" adlı parça En İyi Özgün Şarkı Akademi Ödülünü aldı ve büyük bir başarı kazandı. İkili filmde bir suikastı önlemeye çalıştıkları için çocukları kaçırılan bir çifti canlandırıyorlardı. Filmin zirve noktası aynı 1934'teki filmde olduğu gibi Londra'nın ünlü konser salonu Royal Albert Hall'da geçiyordu.
Lekeli Adam (The Wrong Man,1957), Hitchcock'un Warner Bros. için yaptığı son film oldu. Film 1953 yılında Life dergisine konu olan gerçek bir öyküden alınmaydı ve yanlış teşhis sonucu yapılan bir tutuklamaya dayalı siyah beyaz bir filmdi. Hitchcock'un Henry Fonda ile yaptığı tek film oldu. Fonda New York'un ünlü kulübü Stork Club'te müzik yapan bir müzisyendir ve bir içki dükkânını soyduğu iddiası ile suçsuz yere tutuklanır. Karısı (Vera Miles) bundan kendisini sorumlu tutarak duygusal bir çöküntü yaşar ve içine kapanır. Hitchcock Truffaut ile röportajında ömrü boyunca polisten korkmuş olmasının onu bu temaya çektiğini ve bunun birçok sahnede görüldüğünü söyler.
Tüm filmleri

Ayrıca bakınız: Alfred Hitchcock filmografisi
Tüm filmleri > Sessiz filmler

| Yıl | İsim | Yapım Şirketi | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1922 | No. 13 | Wardour & F. | tamamlanmamış; kayıp olduğu sanılıyor |
| 1923 | Always Tell Your Wife | Seymour Hicks Productions | jeneriksiz |
| 1925 | The Pleasure Garden | Gainsborough Pictures/ Münchner Lichtspielkunst AG (Emelka) |  |
| 1926 | The Mountain Eagle | Gainsborough Pictures/ Münchner Lichtspielkunst AG (Emelka) | kayıp |
| 1927 | The Lodger | Gainsborough Pictures/ Carlyle Blackwell Productions |  |
| 1927 | Downhill | Gainsborough Pictures |  |
| 1927 | The Ring | British International Pictures |  |
| 1928 | Easy Virtue | Gainsborough Pictures |  |
| 1928 | The Farmer's Wife | British International Pictures |  |
| 1928 | Champagne | British International Pictures |  |
| 1929 | The Manxman | British International Pictures |  |
Tüm filmleri > Birleşik Krallık yapımı filmler

| Yıl | İsim | Yapım Şirketi | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1929 | Blackmail | British International Pictures | The first British talkie. |
| 1930 | Juno and the Paycock | British International Pictures |  |
| 1930 | Murder! | British International Pictures |  |
| 1930 | Elstree Calling | British International Pictures |  |
| 1931 | The Skin Game | British International Pictures |  |
| 1931 | Mary | Süd-Film AG |  |
| 1932 | Number Seventeen | British International Pictures |  |
| 1932 | Rich and Strange | British International Pictures |  |
| 1933 | Waltzes from Vienna | Gaumont British Picture Corporation |  |
| 1934 | The Man Who Knew Too Much | Gaumont British Picture Corporation |  |
| 1935 | The 39 Steps | Gaumont British Picture Corporation |  |
| 1936 | Secret Agent | Gaumont British Picture Corporation |  |
| 1936 | Sabotage | Gaumont British Picture Corporation |  |
| 1937 | Young and Innocent | Gaumont British Picture Corporation |  |
| 1938 | The Lady Vanishes | Gainsborough Pictures |  |
| 1939 | Jamaica Inn | Mayflower Pictures Corporation Ltd. |  |
Tüm filmleri > Amerikan yapımı filmler

| Yıl | İsim | Yapım Şirketi | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1940 | Rebecca | Selznick International Pictures | En İyi Film dalında Oscar aldı |
| 1940 | Foreign Correspondent | Walter Wanger Productions Inc./ Selznick International Pictures |  |
| 1941 | Mr. & Mrs. Smith | RKO Radio Pictures |  |
| 1941 | Suspicion | RKO Radio Pictures |  |
| 1942 | Saboteur | Universal Pictures/ Frank Lloyd Productions |  |
| 1943 | Shadow of a Doubt | Universal Pictures/ Skirball Productions |  |
| 1944 | Lifeboat | 20th Century Fox |  |
| 1944 | Aventure Malgache | Ministry of Information | French language propaganda short. |
| 1944 | Bon Voyage | Ministry of Information | French language propaganda short. |
| 1945 | Spellbound | Selznick International Pictures/ Vanguard Films |  |
| 1946 | Notorious | RKO Radio Pictures/ Vanguard Films |  |
| 1947 | The Paradine Case | Vanguard Films |  |
| 1948 | Rope | Warner Bros. Pictures/ Transatlantic Pictures |  |
| 1949 | Under Capricorn | Warner Bros. Pictures/ Transatlantic Pictures |  |
| 1950 | Stage Fright | Warner Bros. Pictures |  |
| 1951 | Strangers on a Train | Warner Bros. Pictures |  |
| 1953 | I Confess | Warner Bros. Pictures |  |
| 1954 | Dial M for Murder | Warner Bros. Pictures |  |
| 1954 | Rear Window | Paramount Pictures/ Patron Inc. |  |
| 1955 | To Catch a Thief | Paramount Pictures |  |
| 1955 | The Trouble with Harry | Paramount Pictures/ Alfred J. Hitchcock Productions |  |
| 1956 | The Man Who Knew Too Much | Paramount Pictures/ Filwite Productions |  |
| 1956 | The Wrong Man | Warner Bros. Pictures |  |
| 1958 | Vertigo | Paramount Pictures/ Alfred J. Hitchcock Productions |  |
| 1959 | North by Northwest | Metro-Goldwyn-Mayer/ Loew's Incorporated |  |
| 1960 | Psycho | Shamley Productions |  |
| 1963 | The Birds | Universal Pictures/ Alfred J. Hitchcock Productions |  |
| 1964 | Marnie | Universal Pictures/ Geoffrey-Stanley Productions |  |
| 1966 | Torn Curtain | Universal Pictures |  |
| 1969 | Topaz | Universal Pictures |  |
| 1972 | Frenzy | Universal Pictures |  |
| 1976 | Family Plot | Universal Pictures |  |