stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karbondioksit
Karbonik asit

Karbondioksitin su ile kimyasal reaksiyonu sonucu meydana gelen zayıf bir asittir: (CO2 + H2O → H2CO3). Gazoz ve soda yapımında kullanılır. Karbonik asit basınç altında şişelere konur, bir kısmı çözünür, bir kısmı ise sıvının üzerinde kalır. Kapak açılınca kaynama sesi vererek dışarı çıkar. Çözünmüş kısım ise gazoza ve sodaya tat verir.
Karbondioksit yangın söndürme aracında da kullanılır. Bugün birçok yerde bulunması mecburi olan bu araçların aslını basınçla doldurulmuş CO2 meydana getirir. Kafi miktarda CO2 bulunan yerde yanma olayı devam edemez. Çelik tüplerde 50 Atmosfer basınç altında CO2 saklanır. Tüp içinde basınç sebebiyle sıvı halde bulunur. Musluğu açıldığında CO2 hızla buharlaşır ve yanmakta olan cismin üzerini örter, hava ile temasını keser. Böylece yanma olayı durur.
Kuru buz

Kuru buz (veya karbondioksit karı), katı karbondioksittir. Katı sudan çok daha yoğundur ve donma noktası da çok daha düşüktür. Gaz sıkıştırılarak dışarı ısı vermesi sağlanır ve bu ısı kondansatörler yardımıyla depolanır. Daha sonra birden basınç düşürülünce, madde, alması gereken ısıyı geri alamaz ve buz halinde kalır.
Oda koşullarında (~1 atm) kuru buzda katı-gaz faz geçişi, süblimleşme olur. Adının kuru buz olmasının sebebi de budur. Kuru buz, ılık veya sıcak suya konulursa, havada sisli bir ortam meydana getirir. Bunun sebebi, kuru buzun süblimleşirken ortamdaki ısıyı almasıdır. Bu, hava içerisinde bulunan su moleküllerini soğutur ve sonuçta ağır hareket eden yoğun bir sis bulutu ortaya çıkar. Aynı şey, sıvı azot için de geçerlidir.
Kuru buz elde etmek için yapılması gereken ilk iş, CO2 gazını sıvı hale dönüştürmektir. Bunun için de yüksek basınç ve düşük sıcaklık gerekir. Bir tüp içinde sıvı halde bulunan CO2, tüp eğilerek dışarı döküldüğünde gürültü ile etrafa dağılır ve sıvı halden gaz haline geçer. Bu değişim için gerekli enerjinin tamamını dışarıdan alamaz (olay çok hızlı cereyan eder) ve bir miktarını kendi içinden alır. Böylece gaz halindeki CO2 kendini soğutarak donar. Buna karbondioksit karı denir. Bu olaydan faydalanılarak istenildiği anda -80 °C'lik soğuk ortam elde edilebilir. Dewar kapları bu karın asetonla karıştırılmasıyla meydana getirilen özel termoslardır. Bu termosların dışarıyla ısı alış verişi olmadığından -80 °C'lik ortam elde edilmiş olur. CO2 karına elle dokunulduğunda yanma acısı verir ve fazla bekletildiğinde ise deriye yapışır.
Suda kuru buz.
Yeşil Kimya Ödülü

İlk olarak 2001 yılında verilen Yeşil Kimya Ödülü, çevre odaklı kimyadaki gelişmeler için Kraliyet Kimya Derneği (RSC) tarafından her iki yılda bir verilmektedir. Yeşil Kimya Ödülü, tehlikeli maddelerin kullanımını ve üretimini azaltma veya ortadan kaldırma potansiyeline sahip yeni kimyasal ürünlerin veya işlemlerin tasarımı, geliştirilmesi veya uygulanması içindir. 2000 sterlinlik bir ödüle ek olarak, ödülün kazananları İngiltere merkezli bir konferans turunu tamamlar. Bu ödül, Royal Society of Chemistry’nin tanınma programlarının bağımsız bir incelemesinin ardından yapılan bir dizi değişikliğin bir parçası olarak 2020 yılında sona erdirilmiştir.
Kazananlar

2020: Profesör Paul Dyson, École Polytechnique Fédérale de Lausanne; Yenilenebilir alt tabakaların katalitik dönüşümlerindeki büyük ilerlemeler için endüstriyel süreçlere ve ürünlere yol açması nedeniyle.
2018: Profesör James Clark, University of York; uygulamalı, pazar odaklı yeşil kimyanın tanıtımı için.
2016: Profesör Paul Anastas, Yale University; moleküler tasarımda yenilikçi yöntemler geliştirmedeki çığır açan çalışması için çevresel etkileri azaltan ürün ve süreçlere öncülük etmesi nedeniyle.
2014: Profesör Michael North, University of York; Kimyasal yem stoğu olarak Karbon Dioksit üzerine yaptığı çalışmalar için.
2012: Profesör Edman Tsang (University of Oxford); imalatta kullanılmak üzere nanopartikülat katalizörlerinin geliştirilmesi projesi için
2010: Roger Sheldon (Delft University of Technology) kataliz alanındaki çalışmaları için
2006: Profesör Andrew P Abbott (University of Leicester)
2003: Profesör Varinder Aggarwal (University of Bristol)
2001: Keith Smith
Metronom

Mekanik metronom
Dijital metronom
Metronom, sabit bir ritim (tempo) elde etmek amacıyla belli aralıklarla vuruş sesleri çıkartan bir alettir. Yunanca metron (ölçü) ve nomos (düzen) sözcüklerinin birleşmesiyle türetilmiştir. Bir müzik aletinin belli bir hızda ve aynı tempoda çalınmasını sağlamak için kullanılır. Konuşma zorluğu çeken kişiler de metronom kullanabilir.Mesela, her metronom atışında bir kelime söylenmesi esastır. Fakat müzikte bu durum tarza göre değişmektedir.
Endülüslü polimat Abbas ibn Firnas'ın (810-887) icatları arasında bir tür metronom bulunmaktaydı. 1815 yılında Alman mucit Johann Maelzel, müzisyenler için bir araç olarak mekanik, kurmalı bir metronomun patentini “Tüm Müzikal Performansın İyileştirilmesi için Metronom adı verilen Alet/Makine” başlığı altında almıştır. 20. yüzyılda elektronik metronomlar ve yazılım metronomları icat edilmiştir.
Müzikte duygu ve diğer nitelikleri yorumlarken, icracılar nadiren tam olarak her vuruşta çalarlar. Müzikal olarak etkileyici bir performansta, nabız genellikle bir metronomun tıklamalarıyla aynı hizada olmaz. Bu durum bazı müzisyenlerin metronom kullanımını eleştirmesine yol açmıştır, çünkü “müzikal zamanın yerini saat zamanı almıştır”.
Etimoloji

Metronom kelimesi İngilizcede ilk olarak Maelzel'in 1815 patent başvurusunda ortaya çıkmıştır ve Yunanca kökenli olup metron-“ölçü” ve nomos-“düzenleme, yasa” kelimelerinden türetilmiştir. Londra patenti makineden “bir metronom veya müzikal zaman tutucu” olarak bahsetmektedir.
Tarihçe

Metronom 1814 yılında, Amsterdam'da yaşayan Dietrich Nikolaus Winkel tarafından icat edilmiştir. Regensburglu J. N. Malzel, Winkel'in buluşu olan ve daha sonra metronom diye adlandırılan aletin patentini 1815'te Paris'te aldı, 1816'da "Malzel Metronomları" adıyla imalata başladı. Ludwig Van Beethoven metronomu müzikte ilk kullananlardan biridir.
Çalışma esası

Metronomun, mekanik ve dijital türleri vardır. Bazı dijital metronomların tiz sesleri nedeniyle mekanik varyasyonları daha çok kullanılır.
İlk icadından beri tasarımı çok değişmeyen mekanik metronom, bir zemberek tarafından hareket ettirilen ve düzenli salınımlarıyla tık tık sesleri çıkaran bir çubuk sarkaçtan oluşur. Periyot, çubuk sarkacın üzerinde aşağı yukarı hareket edebilen küçük bir ağırlıkla ayarlanır. Tempoların ıskalası, dakikada 40 vuruştan başlar, 208 vuruşa değin çıkar.
Dijital metronomlar ise, genelde saatlerde kullanılan Quartz kristali içerir. Bu metronomların çeşitli fiyat aralıklarında çok sayıda işlevi olan türleri vardır. Ayrıca elektronik müzik klavyeleri de metronom özelliği taşır.
Metronomun sürekli olarak kullanılması, artistik bir icrayla bağdaşmaz. Ama bu aletin eğitimdeki değeri büyüktür.
Anjou Hanedanı

Gâtinais-Anjou Hanedanı ile karıştırılmamalıdır.
| Anjou Hanedanı Fransızca: Maison d'Anjou-Sicile |
| --- | --- |

Ülke:  Kudüs Krallığı 1266–1435  Napoli Krallığı 1266–1435  Anjou Kontluğu  Sicilya Krallığı 1266–1282  Kudüs Kralı  Hırvatistan ve Arnavutluk Krallığı 1301–1386/1395  Macaristan Krallığı 1308–1386/1395  Polonya Krallığı 1370–1386/1399 
Ana hanedan: Capet Hanedanı
Anjou Hanedanı, Capet Hanedanı'nın alt kolu olan Fransız soylu ailedir. Soyu IX. Louis'in küçük kardeşlerinden olan I. Charles'dan (d. 1226, ö. 1285) gelmektedir. 1435'te hanedanın soyu tükenmiştir.
I. Carlo Papa'nın emriyle Hohenstaufen Hanedanı'nı Güney İtalya'da devre dışı bıraktığından, Napoli Krallığı'nda hanedanın kurucusu olmuştur. Bu hanedan ayrıca kısa süreliğine Macaristan Krallığı ve Lehistan Krallığı'nın da kontrolüne sahip olmuştur. Hanedanın taşıdığı unvanlar şunlardır:
Napoli Kralı 1266–1435
Anjou Kontu 1246–1299
Sicilya Kralı 1266–1282
Kudüs Kralı 1266–1435
Hırvatistan, Dalmaçya ve Rama Kralı 1301–1386/1395
Macaristan Kralı 1308–1386/1395
Polonya Kralı 1370–1386/1399
I. Charles ve oğullarının yükselişi

Capet Hanedanı'ndan Fransa Kralı, Aslan VIII. Louis'in küçük oğlu olan Charles'a ilk olarak 1226'da Fransız tahtına geçen kardeşi Fransa Kralı IX. Louis tarafından asil bir unvan verildi. Charles, Anjou ve Maine Kontu oldu; feodal Anjou Kontluğu, Capet'lerin sadece birkaç on yıl önce Plantagenet Hanedanı'ndan zorla aldığı Fransa Krallığı'nın batılı bir vasal devletiydi. Charles, Provence Kontluğu'nun varisi olan Provence'li Beatrice ile evlendi, o Barselona Hanedanı'nın bir üyesiydi; bu, Charles'ın mülklerinin Provence Kontu olarak çoğalması demekti. Yedinci Haçlı Seferi'nde savaştıktan sonra Charles'a Papa IV. Clement tarafından Sicilya Krallığı teklif edildi — o zamanlar sadece Sicilya adasını değil, aynı zamanda İtalyan Yarımadasının güney yarısını da içeriyordu. Charles'a krallığın teklif edilmesinin nedeni, Papalık ile Kutsal Roma İmparatorluğu, arasında iktidardaki Hohenstaufen Hanedanı tarafından temsil bir çatışmaydı.
Benevento Savaşı'nda Guelfo Capetler, Sicilya krallığını Ghibellino Svabyalılar'dan aldı. Bu Tagliacozzo'daki zaferden sonra pekiştirildi. Charles, dönemin siyasi manzarasına uygun olarak, bilim adamları tarafından kurnaz, enerjik ve oldukça hırslı olarak tanımlanıyor. 1267'de Courtenay'lı II. Baldwin ve Villehardouin'li II. William ile Viterbo Antlaşması'nı imzaladı, siyasi ittifak Latin İmparatorluğu'nun birçok hakkını Charles'a ve kızı Sicilyalı Beatrice için bir evlilik ittifakı verdi. Bizanslılar 1261'de Konstantinopolis şehrini geri almışlardı ve bu onu VIII. Mihail Palaiologos'tan geri alma planıydı. Ayrıca Charles'ın Korfu'ya ve Durazzo gibi Balkanlar'daki şehirlere sahip olduğunu kabul etti ve ona Ahaya Prensliği üzerinde hükümdarlık ve Venedik Cumhuriyeti'nin elinde bulunanların dışında Ege adalarının egemenliğini verdi. Bir süre Charles, Tunus'taki başarısız Sekizinci Haçlı Seferi'nde Fransız kardeşine yardım etmekle meşguldü. Bundan sonra bir kez daha Konstantinopolis'e odaklandı, ancak filosu Trapani kıyılarında korkunç bir fırtınada mahvoldu. Papa X. Gregory'nin yükselişiyle, Hristiyanlar Kudüs Krallığını Müslümanlardan geri alma umuduyla ekümenik ilişkileri geliştirmeye odaklandıklarından, Charles ve Michael arasında Lyon Konseyi şeklinde bir ateşkes vardı.
Charles, 1272'de Durazzo üzerindeki egemenliğini tamamen sağlamlaştırdı ve daha önce Epir Despotluğu topraklarından kendisi için küçük bir Arnavutluk Krallığı kurdu; yerel lordlar tarafından iyi karşılandı.
Charles, 1282'de Sicilya'dan sürüldü, ancak halefleri 1435'e kadar Napoli'yi yönetti.
II. Charles ve mirasın bölünmesi

Capet-Anjou Hanedanı'nın alt dalları, Macaristan ve Polonya'yı yöneten Anjou-Macaristan Hanesi(1308–1385, 1386–1395), Latin İmparatorluğu'nun kalıntılarını yöneten Anjou-Taranto(1313–1374) ve Napoli(1382–1435) ve Macaristan'ı(1385–1386)yöneten Anjou-Durazzo Hanesi'dir.
Anjou-Durazzo Hanedanı'nın kıdemli soyu, 1414'te Napoli Kralı Ladislaus'un ölümüyle erkek soyu ve 1435'te kız kardeşi II. Joanna'nın ölümüyle tamamen yok oldu.
Hanedanın Dallanması > Polonya

1355'te Polonya'nın son Piast kralı III. Casimir, yeğeni Macaristan'ın Anjou Kralı I. Louis'i Buda Ayrıcalığıyla varisi olarak atadı. Meşru oğulları bırakmayan Casimir'in (5 Kasım 1370) ölümü üzerine Louis, Polonya tahtına neredeyse rakipsiz çıktı. Polonyalı soylular, haklı olarak Louis'in Polonya işleriyle pek ilgilenmeyen, görevi başında bulunmayacak bir kral olacağına inanarak, onun tahta çıkışını memnuniyetle karşıladılar. III. Casimir'in  kız kardeşi olan annesi Elizabeth'i Polonya'yı naip olarak yönetmesi için gönderdi. Louis muhtemelen kendisini her şeyden önce Macaristan'ın kralı olarak görüyordu; kuzey krallığını üç kez ziyaret etti ve orada toplam birkaç ay geçirdi. Polonyalı soylularla müzakereler sık sık Macaristan'da yapılıyordu. Kralın krallığı yöneten Polonyalı annesi gibi Macarlar da Polonya'da popüler değildi. 1376'da maiyetindeki yaklaşık 160 Macar Kraków'da katledildi ve kraliçe utanç içinde Macaristan'a döndü. Louis, onun yerine akrabaları Opoleli II. Vladislaus'u getirdi. Macar-Polonya birliği, Louis 1382'de öldükten sonra dağıldı. Memnun olmayan Polonyalı soylular, Macaristan'daki halefi Mary'nin Kraków'a taşınmasını ve oradan Macaristan ve Polonya'yı yönetmesini talep etti. Mary'nin annesi Bosnalı Elizabeth (Louis'in dul eşi ve III. Casimir'in babası I. Vladislaus'un torunu), taraftar eksikliğinin onun etkisini en az kayınvalidesininki kadar kısıtlayacağını biliyordu ve taşınmayı reddetti. Polonya soylularına zorla boyun eğdirme fikrinden vazgeçti ve hayatta kalan daha genç kızı Hedwig'i Louis'in Polonya'daki halefi olarak taç giymesi için göndermeyi kabul etti.
Hedvig (Polonya'da Jadwiga olarak bilinir) 16 Ekim 1384'te Polonya'nın başkenti Kraków'da "kral" olarak taç giydi. Taç giyme töreni ya Polonyalı soyluların müstakbel kocası William'a karşı muhalefetini yansıtıyordu ya da basitçe onun kraliçe hükümdar statüsünü vurguladı. Jadwiga'nın danışmanları, annesinin izniyle, hâlâ bir pagan olan Litvanya Büyük Dükü Jogaila ile Jadwiga arasında olası evliliği hakkında müzakereler başlattı. Jogaila, Roma Katolikliğine geçme ve pagan tebaasının din değiştirmesini destekleme sözü vererek Krewo Birliği'ni imzaladı. Władysław vaftiz adını alan Jogaila, 15 Şubat 1386'da Jadwiga ile evlendi. Artık Polonya tarzı Władysław Jagiełło olan Jogaila, 4 Mart 1386'da Polonya Kralı olarak taç giydi. Jadwiga'nın eş hükümdarı olarak Jagiełło, karısıyla beraber çalıştı ve hükmettiler. Hedvig'in (veya Jadwiga) on yıldan fazla bir süredir çocuğu yoktu. 1398'in sonlarında veya 1399'un başlarında hamile kaldı. Adı Elizabeth Bonifacia yeni doğmuş prenses 22 Haziran 1399'da Wawel Kalesi'nde dünyaya geldi. Ancak bebek sadece üç hafta sonra, 13 Temmuz 1399'da öldü. Jadwiga da ölüm döşeğindeydi. Jadwiga, 17 Temmuz 1399'da, yeni doğan kızından dört gün sonra öldü.
Böylece Polonya tahtı Litvanya kökenli Jagiellon hanedanına geçti. Polonya ve Litvanya'nın birleşmesi, her iki ülkenin tarihinde belirleyici bir andı; dört asırlık ortak tarihin başlangıcı oldu. 1569'da Polonya-Litvanya birliği yeni bir devlet olan Polonya-Litvanya Topluluğu'na dönüştü ve 1795'teki Üçüncü Bölünmeye kadar sürdü.
Hanedanın Dallanması > Arnavutluk Krallığı

Arnavutluk Krallığı veya Regnum Albaniae, Anjoulu Charles tarafından 1271 yılında Epir Despotluğu'ndan fethedilen Arnavut topraklarında kuruldu. Şubat 1272'de "Arnavutluk Kralı" unvanını aldı. Krallık, Dıraç bölgesinden (o zamanlar Dyrrhachium olarak biliniyordu) güneye, kıyı boyunca Butrint'e kadar uzanıyordu. Konstantinopolis yönünde daha fazla ilerlemek için yapılan büyük bir girişim, Berat Kuşatması'nda (1280–1281) başarısız oldu. Kısa süre sonra, Angevinleri 1281'de iç kısımlardan çıkaran bir Bizans karşı saldırısı başladı. Sicilya Vesperleri Savaşı, Charles'ın konumunu daha da zayıflattı ve Krallık kısa süre sonra Epirliler tarafından Durrës çevresindeki küçük bir alana kadar işgal edildi. Angevinler, şehrin Karl Thopia tarafından ele geçirildiği 1368 yılına kadar burada direndiler.
Ünvanlar

| Ünvan | Tarih | Tanımlama ve ayrıntılar |
| --- | --- | --- |
| Anjou Kontu | 1246–1299 | I. Charles'a kardeşi tarafından verildi. Valois Hanedanı'nın başka bir Capet dalına evlilik yoluyla geçene kadar Anjou-Capet Hanesi'nin doğrudan kontrolü altında kaldı. |
| Maine Kontu | 1246–1309 | I. Charles'a kardeşi tarafından verildi. Fransa Kralı II. John'un tekrar oluşturana kadar ünvan Valois-Anjou Hanesi'nin başka bir Capet dalına geçene kadar Capet- Anjou Hanesi'nin doğrudan kontrolü altında kaldı. |
| Provence Kontu | 1246–1382 | I. Charles ve kontluğu elinde tutan Provence'li Beatrice arasındaki evlilikten miras kaldı. Çocuğu olmayan Napoli Kraliçesi I. Joanna, kontluğu Valois-Anjou Hanedanı'ndan Anjou'lu I. Louis'e bıraktı. |
| Sicilya Kralı | 1266–1282 | Fetih yoluyla krallığı kazanıldı. |
Ünvanlar > Hükümdarlar Listesi > Sicilya Krallığı

| Portre | İsim | Başlangıç | Bitiş | Selefi ile ilişki |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | I. Charles | 6 Ocak 1266 | 4 Eylül 1282 | Sicilya'lı Manfred ile doğrudan bir ilişkisi yok, krallığı fetih hakkıyla kazandı. |
Ünvanlar > Hükümdarlar Listesi > Napoli Krallığı

| Portre | İsim | Dal | Başlangıç | Bitiş | Selefi ile ilişki |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | I. Charles | Anjou-Sicilya | 4 Eylül 1282 | 7 Ocak 1285 | İtalyan Yarımadası'nın güney yarısı, Sicilya Vesperleri Savaşı'nda Charles'ı adadan çıkarmaya zorlamadan önce Sicilya Krallığı'nın bir parçasıydı. |
|  | II. Charles(Topal Charles) | Anjou-Sicilya | 7 Ocak 1285 | 5 Mayıs 1309 | I. Charles'ın oğlu |
|  | Robert(Bilge Robert) | Anjou-Napoli | 5 Mayıs 1309 | 20 Ocak 1343 | II. Charles'ın oğlu |
|  | I. Joanna | Anjou-Napoli | 20 Ocak 1343 | 12 Mayıs 1382 | Kral Robert torunu. Kalabriya Dükü Charles'ın kızı |
|  | III. Charles(Kısa Charles) | Anjou-Durazzo | 12 Mayıs 1382 | 24 Şubat 1386 | Öldürdüğü Napoli'li I. Joanna'nın ikinci dereceden kuzeni. Durazzo'lu Louis'in oğlu. |
|  | Ladislaus | Anjou-Durazzo | 24 Şubat 1386 | 6 Ağustos  1414 | III. Charles'ın oğlu |
|  | II. Joanna | Anjou-Durazzo | 6 Ağustos 1414 | 2 Şubat 1435 | III. Charles'ın kızı, Ladislaus'un kızkardeşi |
Ünvanlar > Macaristan Krallığı

| Portre | İsim | Dal | Başlangıç | Bitiş | Selefi ile ilişki |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | I. Charles Robert | Anjou-Macaristan | Bahar 1301 | 16 Temmuz 1342 | son Árpád akrabası olan Macaristan Kralı III.Andrew'un büyük torunu. |
|  | I. Louis(Büyük Louis) | Anjou-Macaristan | 16 Temmuz 1342 | 10 Eylül 1382 | I. Charles Robert'ın oğlu |
|  | Mary | Anjou-Macaristan | 10 Eylül 1382 | Aralık 1385 | I. Louis'in kızı |
|  | II. Charles(Napolili Kısa Charles) | Anjou-Durazzo | Aralık 1385 | 24 Şubat 1386 | Macaristanlı Mary'nin ikinci dereceden kuzeni; Napolili II. Charles'ın büyük torunu. Tahtı Mary'den gasp etti. |
|  | Mary(Yeniden) | Anjou-Macaristan | 24 Şubat 1386 | 17 Mayıs 1395 | Bir zamanlar tahtını gasp eden Macaristan Kralı II. Charles'ın ikinci dereceden kuzeni; Napoli Kralı II. Charles'ın büyük-büyük-torunu. |
Ünvanlar > Polonya Krallığı

| Portre | İsim | Dal | Başlangıç | Bitiş | Selefi ile ilişki |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Louis(Macaristanlı Büyük Louis) | Anjou-Macaristan | 17 Kasım 1370 | 10 Eylül 1382 | Piast Hanedanı'nın son akrabası olan Polonya Kralı III. Casimir'in yeğeni. |
|  | Jadwiga | Anjou-Macaristan | 16 Ekim 1384 | 17 Temmuz 1399 | Louis'in kızı |
Kaynaklar

Abulafia, David, ed. (1999). Yeni Cambridge Ortaçağ Tarihi, Cilt 5, c.1198 – c.1300. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-1-13905573-4.
Fine, John VA Jr. (1994) [1987]. Geç Orta Çağ Balkanları: On İkinci Yüzyıl Sonlarından Osmanlı Fethine Eleştirel Bir Araştırma 15 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Ann Arbor, Michigan: Michigan Üniversitesi Yayınları. ISBN 0-472-08260-4.
Geanakoplos, Deno John (1975). "Bizans ve Haçlı Seferleri, 1261–1354" 29 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Setton'da Kenneth M.; Hazard, Harry W. (editörler). Haçlı Seferleri Tarihi, Cilt III: Ondördüncü ve Onbeşinci Yüzyıllar. Madison ve Londra 26 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.: Wisconsin Üniversitesi Yayınları. 27–68. ISBN 0-299-06670-3.
| g t İtalya hanedanları |
| --- | --- |
 Aleramici  Anjou  Antelminelli  Appiani  Barselona  Bentivoglio  Bonaparte  Borgia  Bourbon-Parma  Bourbon-İki Sicilya  Karolenj  Della Rovere  Della Torre  Doria  Este  Farnese  Fieschi  Fregoso  Gonzaga  Grimaldi  Habsburg  Habsburg-Lorraine  Hauteville  Hohenstaufen  Imperiali  Malatesta  Malaspina  Medici  Montefeltro  Murat  Ordelaffi  Paleologos  Pallavicini  Savoy  Sforza  Trastámara  Valois  Visconti 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NKC: jx20071016006  VIAF: 84386097 
Oturan Sicilyalı I. Charles, Papa IV.Clement tarafından taçlandırılır.
Sicilya Vesperleri'nin sanatsal tasviri.
Louis tarafından yönetilen toprakların haritası
Macaristan Kralı I. Lajos şövalyelerinin etrafında tahtta oturuyor (Chronicon Pictum, 1358)
Anjou'lu Charles Martell, Macaristan'ın Unvanlı Kralı.
Kalabriya Dükü Andrew Cinayeti, Karl Briullov tarafından boyanmıştır.
Kapua Kalesi
III. Carlo (II. Károly), Chronica Hungarorum'da tasvir edildiği şekliyle, 1488
Napoli Kralı III. Carlo'nun arması. Kollar, üç krallığın unsurlarını içerir: Solda Macaristan'ın Árpád şeritleri, merkezde Angevin Napoli Krallığı'nın fleur-de-lys'in Semé'si ve Kudüs haçı. Angevin kolları, hanedanı Capet Evi'nin bir öğrenci kolu olarak gösteren kırmızı bir etiketle France Ancien'inkinden farklıdır.
Marcello Bacciarelli tarafından resmedilen Jadwiga
Louis'in sol üstten saat yönünde gösterilen arması: Macaristan'ın eski kolları Fransa ile karardı; Polonya kartalı; Dalmaçyalı aslanların kafaları; Macaristan'ın modern kolları.
Polonya ve Litvanya 1386–1434
Arnavutluk Krallığı (1272-1274)
I. Carlo döneminde kullanılan Anjou arması
İBeacon

Farklı iBeacon cihazlarına örnektir.
Bluetooth Low Energy (BLE), günlük bluetooth kullanımındaki enerji tüketimini yaklaşık %1'lik bir orana düşüren, enerji tüketim problemlerinden uzak bir Bluetooth deneyimi sağlayan ve mobil cihazların birçoğunda mevcut olan bluetooth protokolüdür.
iBeacon‘lar, Bluetooh Low Energy (BLE) teknolojisini kullanan düşük enerji sarfiyatına sahip, Apple tarafından geliştirilmiş yeni bir protokol tipidir. Küçük bir pil ile yıllarca çalışabilen iBeaconlar, Nesnelerin İnternet'inin (IoT) anahtarı konumundadır.
iBeacon teknolojisi, kullanıcılara konum bazlı içerik bilgisi ve bildirim sunma imkânı sağlayan mikrolokasyon altyapısı olup, belirlenen etkileşim alanına giren kullanıcıya bildirim sağlamak ve içerik sunmak gibi yeteneklere sahiptir.
Destekleyen işletim sistemleri

iOS 7
Android Jelly Bean (Android 4.3)
Windows Phone 8.1
BlackBerry 10
Douglas DC-4E

| DC-4E |
| --- | --- |
Yeni DC-4E United Air Lines'ın Oakland Havaalanında ki üssünde.
Türü: Deneysel havacılık
Ulusal köken:  ABD
Üretici: Douglas Aircraft Company
İlk uçuş: 17 Temmuz 1938
Ana kullanıcı: United Airlines
Üretim sayısı: 1
Douglas DC-4E, deneysel olarak yapılmış bir uçaktır. Dizaynı 1935 yılında United Airlines dan gelen istek üzerine yapılmıştır. Hedef DC-3'ün yerine daha geniş ve sofistike bir uçak imal etmek idi. Konu diğer hava yolu şirketlerinin de ilgisini çekmiş ve projeye American Airlines, Eastern Airlines, Pan American Airways ve TWA  da maddi katkı sağlamışlardır.
Planlanan yolcu kapasitesi 42 kişiydi. Ayrıca burun kısmında tekerleğe sahip ilk yolcu uçağı olma özelliği taşıyordu. Uçuş sistemlerindeki değişikliklere klima da eklenmişti. Uçağın kuyruk stabilizatörleri üç dikey kanattan oluşmaktaydı.
Prototip ilk kez 7 Temmuz 1938 günü havalandı. United Airlines tarafından 1939'a dek kullanıldı. Ancak uçağın kompleks sistemleri bakımını zorlaştırıyordu. Sadece deneysel amaçlı üretilen (DC-4E'deki E experimental'i ifade için kullanılmaktadır) DC-4E havacılık teknolojilerinin geliştirmeleri için Japonlara satılmıştır. Bu uçak Japonların Nakajima G5N bombardıman uçağının temelini oluşturmuştur.
Özellikleri

| Douglas DC-4E   |  |  |
| --- | --- | --- |
Yolcu: 52
Uzunluk: 97 ft 0 in (29.7 m)
Kanat uzunluğu: 97 ft 0 in (29.7 m)
Kuyruk yüksekliği: 24 ft 6 1/2 in (7.4 m)
Kanat alanı: 2,155 ft² (200.2 m²)
Mürettebat: 2
| Max kalkış ağırlığı | 66,500 lb (30,164 kg) |  |
| Max menzil | 2,200 miles (3,540 km) |  |
Tipik yer hızı: Mach 245 mph  7,000 ft'de  (394 km/h  2,135 m' de )
| Güç kaynakları (2x) | 4× Pratt & Whitney R-2180-S1A1-G Twin Hornet, 1,450 hp (1,081 kW) her birinde |  |

| g t Douglas ve McDonnell Douglas uçakları |
| --- | --- |
Piston motorlu:  Dolphin  DF  DC-1  DC-2  DC-3  DC-4E  DC-4  DC-5  DC-6  DC-7 
Jet motorlu:  DC-8  DC-9  MD-80  MD-90  MD-95  DC-10  MD-11 
Geliştirilmeyen:  DC-7 (Globemaster)  DC-7D  DC-8 (pistonlu uçak)  DC-9 (4 motorlu)  Model 2229  MD-91X/-92X/-94X  MD-12/-XX
İbn Kuteybe

| ibn Qutaybah |
| --- | --- |
Doğum: 828CE, 213 AH
Ölüm: 15 Recep 276 AH/ 13 Kasım 889
Meslek: Ulema
Mezhep: Sünni

Ebū Muhammed Abd-alān İbn Qutaybah (828, 13 Kasım 889) Fars kökenli İslam bilgini.
Abbasi Halifeliği'nde hakim olarak çalıştı. Ayrıca Arap edebiyatına yaptığı katkılarla tanınıyor. İslam dinine katkılarda bulunmuş, islam aşkı ile ilgili şiirler ve Arap edebiyatıyla ilgile kitaplar yazmıştır.