stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sepultura

| Sepultura   |
| --- | --- |
Sepultura Metalmania'da canlı performans sergilerken (2007)
Genel bilgiler
Başladığı yer: Belo Horizonte, Minas Gerais, Brezilya
Tarzlar: Thrash metal, heavy metal, groove metal, death metal, black metal, alternatif metal, nu metal
Etkin yıllar: 1984-günümüz
Resmî site: www.sepultura.com.br

Üyeler: Paulo Jr. Andreas Kisser Derrick Green Eloy Casagrande

Eski üyeler: Wagner Lamounier Jairo Guedes Max Cavalera Igor Cavalera Jean Dolabella 

1984 yılında Brezilya’nın Belo Horizonte şehrinde kurulan ve Portekizcede "mezar" anlamına gelen Sepultura vokal ve gitarda Max Cavalera, gitarda Jairo T, bas gitarda Paulo Jnr. ve bateride Igor Cavalera'dan oluşan kadrosuyla 1985'te yine Brezilyalı bir grup olan Overdose ile “Bestial Davastation” isimli bir albüm yaptı. Fakat önemli bir başarı elde edemedi.
1986 yılında çıkardığı “Morbid Visions” isimli çalışmasıyla hatırı sayılır bir başarı yakaladı ve 1987'de “Schizophrenia” albümünü çıkardı. Bu arada gitara Andreas Kisser geçti ve grup daha sert, süratli ve saldırgan bir çizgiye oturdu.
1989 yılında çıkardıkları “Beneath The Remains” ile ismini nihayet bütün dünyaya duyurmayı başardı ve zirveye doğru tırmanmaya başladı. 1991 yılında “Arise”, 1993'te “Chaos A.D.” ve 1996 yılında çıkardıkları “Roots” ile de çıkışını durmadan sürdürdü. Ancak vokal Max Cavalera 1997'de gruptan ayrıldı.Max Cavalera'nın gruptan ayrılması üzerine yerine Derrick Leon Green geldi. Bir diğer değişiklik ise Cavalera kardeşlerden ikincisinin yani Igor Cavalera'nın gruptan ayrılmasıdır. Bu da 12 Haziran 2006 tarihinde Avrupa turnesinden önce yaptığı açıklamayla gerçekleşmiştir ve yerine Jean Dolabella getirilmiştir.
Slayer ve Venom gibi grupların yoğun etkisiyle yola çıkan Sepultura, giderek kendine özgü bir çizgi yakalamayı başardı ve Death metal, Black metal, Thrash metal ve Speed metal karışımı orijinal bir tarz elde etti. 90 kuşağı grupları arasında en sevilen gruplardan biri oldu.
Boş durmayı sevmeyen grup 1999 yılında Against'i, 2001'de Nation'ı, 2003'te Roorback'i ve son olarak da 2006'da Dante XXI albümü piyasaya sürüldü. Grup son olarak 2008'de yayınladığı A-Lex albümüyle otoritelere göre grup tarihinin en kötü albümünü çıkarmıştır.[kaynak belirtilmeli]
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 1507616673120  BNF: cb139446655 (data)  CiNii: DA16576897  GND: 10295603-0  ISNI: 0000 0001 1543 9903  LCCN: n95086218  MusicBrainz: 1d93c839-22e7-4f76-ad84-d27039efc048  NKC: xx0017961  NLI: 987010188461805171  SUDOC: 086949667  VIAF: 125109150   WorldCat (LCCN): n95-086218
Electronic Arts

| --- | --- |

Endüstri: Video oyunları
Kuruluş: 1982
Kurucu: Trip Hawkins 
Genel merkezi: Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Önemli kişiler: Trip Hawkins, Kurucu Andrew Wilson, CEO 
Ürün: Battlefield Medal of Honor Crysis SimCity The Sims (seri) Fifa Serileri Need for Speed (seri) Plants vs. Zombies 2  vb.
Gelir:  7.4 milyar US$ (2023)
Çalışan sayısı: 13,000 (2022)
Web sitesi: www.eagames.com
Electronic Arts Inc. (EA), merkezi Redwood, Kaliforniya'da bulunan Amerikalı bir video oyun şirketi. Mayıs 2020 itibarıyla Amerika ve Avrupa'da kâr ve piyasa değeri bakımından ikinci en büyük oyun şirketidir.
Hisseleri NASDAQ'da EA ismiyle işlem görmektedir. Dünya çapında pek çok stüdyosu vardır.
Tarihçe

EA, 1982 yılında Trip Hawkins tarafından kurulmuştur. Bu alanda açılan ilk şirketlerden biridir. İlk yıllarında daha çok bilgisayar satışına ağırlık vermiş, bu arada sadece bazı oyunların yayımcılığını üstlenmiştir. 80'lerin sonlarına doğru oyun konsolları için de çalışmaya başlamıştır. 90'lı yılların sonları ve 2000'li yıllarda Medal of Honor, Need for Speed ve Battlefield serileri sayesinde ünlü bir oyun şirketi haline gelmiştir. Günümüzde birçok oyunun yapımcılığını yapmaktadır.
Başlıca oyunları

Ayrıca bakınız: Electronic Arts oyunları listesi
Bilgisayar oyunları tarihinin en önemli ve popüler oyunlarından bazıları EA tarafından yayınlanmış ve bu oyunların çoğu aşağıda listelenmiştir. EA bu oyunların tümünün yayıncısı olmasına rağmen, oyunların bazıları bağımsız geliştirme stüdyoları tarafından geliştirilmiştir. EA ilk oyununu 1987'de geliştirmiştir.
Apex Legends (2019)
Battlefield V (2018)
Battlefield 1 (2016)
Pinball Construction Set (1983)
Archon (1983) ve Archon II: Adept (1984)
M.U.L.E. (1983)
One on One: Dr. J vs. Larry Bird (1983)
Music Construction Set (1984)
The Seven Cities of Gold (1984)
The Bard's Tale (1985)
Lord Of The Rings Serisi
Mail Order Monsters (1985)
Racing Destruction Set (1985)
Starflight (1986)
Skate or Die! (1987), EA'in şirket içinde geliştirilen ilk oyunu
Populous (1989)
Desert Strike: Return to the Gulf (1992)
FIFA serisi (1993'ten beri)
Need For Speed (1994'ten beri)
Ultima Online (1997)
Command & Conquer serisi (1999'dan beri)
Dungeon Keeper 2
SimCity serisi (1999'dan beri)
Medal of Honor serisi (1999'dan beri)
SSX serisi (2000'den beri)
James Bond serisi (1999–2005)
Freedom Fighters (2003)
The Sims serisi (2000–2003)
The Sims 2 serisi (2004-2009)
The Sims 3 serisi (2009'dan beri)
The Sims 4 serisi (2014'ten beri)
Battlefield serisi (2002'den beri)
Madden NFLserisi (1989'dan beri)
Crysis (2007)
MySims (2007)
Dead Space(2008)
Crysis:Warhead(2008)
Spore(2008)
Mirrors Edge(2008)
Dragon Age(2009)
Dante's Inferno(2010)
Crysis 2 (2010)
Battlefield 3 (2011)
Battlefield: Hardline (2015)
Crysis 3  (2013)
Real racing 3 2012 (mobil)
Real racing 2 2010(mobil)
Real racing 2008 (mobil)
Star Wars Jedı Fallen Order (2019)
Star Wars Jedi: Survivor (2023)
Stüdyoları

Criterion  Guildford, U.K.
Digital Illusions CE in Stockholm, Sweden, London
EA Black Box in Vancouver, British Columbia
EA Canada in Burnaby, British Columbia
EA China in Shanghai, China
EA Los Angeles in Los Angeles, Kaliforniya
EA Mobile
EA Montréal
EA Mythic in Fairfax, Virginia
EA Japan in Tokyo, Japan
EA Redwood Shores in Redwood City, Kaliforniya
EA Singapore
EA U.K. in Chertsey, U.K.
Maxis in Emeryville, Kaliforniya
EA Phenomic in Ingelheim, Germany
EA Tiburon in Maitland, Florida
Westwood in Las Vegas, Nevada
Respawn Entertainment (eski Infinity Ward)
Visceral Games (17 Ekim 2017'de Kapatıldı)
Başlıca markaları

EA Sports
Respawn Entertainment
Pogo
Maxis
AK-74

| AK-74 |
| --- | --- |
 AG-4S polimerden yapılmış şarjörlü ve lamine ahşap mobilyalı erken dönem AK-74
Çeşidi: Piyade tüfeği
Uyruğu:  Sovyetler Birliği
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1974-günümüze
Kullanıcılar
Kullanıldığı savaşlar: Sovyetler Birliği'nin Afganistan'a müdahalesi Körfez Savaşı Birinci Dağlık Karabağ Savaşı Gürcistan İç Savaşı Tacikistan İç Savaşı Birinci Çeçen Savaşı İkinci Çeçen Savaşı Irak Savaşı 2008 Güney Osetya Savaşı Libya İç Savaşı Suriye İç Savaşı Rusya-Ukrayna Savaşı Yemen İç Savaşı 2020 Dağlık Karabağ Savaşı
Üretim tarihi
Tasarımcı: Mihail Kalaşnikov
Tasarlandığı tarih: 1974
Üretici: İjmaş Kalaşnikov
Üretildiği tarih: 1974-günümüze
Üretim adedi: 5.000.000+
Çeşitleri
Özellikler
Ağırlık: 3,07 kg (AK-74) 2,97 kg (AKS-74) 2,7 kg (AKS-74U) 3,4 kg (AK-74M)
Uzunluk: 943 mm (AK-74) 943-690 mm (AKS-74U) 735-490 mm (AKS-74U) 943-700 mm (AK-74M)
Namlu uzunluğu: 415 mm 206,5 mm (AKS-74U)
Genişlik: 70 mm
Yükseklik: 195 mm

Mühimmat: 5,45×39mm
Kalibre: 5,45 mm
Atış hızı: 600-650 mermi/dak
Mermi çıkış hızı: 880-900 m/s 735 m/s (AKS-74U)
Etkili menzil: 500-800 m 300 m (AKS-74U)
Azami menzil: 3.150 m
Besleme sistemi: 30, 45, 60 mermilik şarjör
Nişangah: Gez ve arpacık
AK-74 (Rusça: Автомат Калашникова образца 1974 года, romanize: Avtomat Kalaşnikova obraztsa 1974 goda), Sovyet yapımı bir piyade tüfeğidir. Silah, 1974 yılında Mihail Kalaşnikov tarafından tasarlanmış olup AKM tüfeğinin modernize edilmiş sürümüdür ve daha küçük 5,45×39mm mühimmata sahiptir.
AK-74, 5.56×45mm mühimmata sahip küçük kalibreli ve güçlü M16 tüfeğine karşılık geliştirilmiştir. İlk olarak Sovyetler Birliği'nin Afganistan'a müdahalesi sırasında kullanıldı. Tüfek, diğer Doğu Bloku ülkelerinde de lisanslı üretilmiştir.
En yeni sürümü olan AK-74M, 1990'ların başında tanıtıldı ve günümüzde Rusya Silahlı Kuvvetleri'nin ana saldırı tüfeğidir. 2021 yılı itibarıyla, çoğunlukla eski Sovyet ülkelerinin ana hizmet tüfeğidir.
Modelleri

AK-74:Standart Model
AK-74M: AK-74'ün modernize edilmiş, metal kaplamalı, katlanabilir dipçikli modeli. 1991'de tanıtılmıştır.
AKS-74: AK-74'ün katlanabilir dipçikli modeli.
AKS-74 U:AKS-74'ün kısa namlulu karabina modelidir.
AKS-74 UN: AKS-74U'nun susturuculu modelidir. Daha düşük enerjili mermiler kullanır.
AKS-74 UB:AKS-74U'nun özel operasyonlar için modifiye edilmeye uygun modelidir.
AK-105:AK-74M'in kısa namlulu karabina modelidir.
Kullanıcı ülkeler

Afganistan
Azerbaycan
Belarus
Birleşik Arap Emirlikleri
Bulgaristan
Burundi
Doğu Almanya
Ermenistan
Fildişi Sahili
Gürcistan
Hırvatistan
Kazakistan
Kıbrıs Cumhuriyeti
Kırgızistan
Kuzey Kore
Lübnan
Lesotho
Litvanya
Moğolistan
Moldova
Myanmar
Özbekistan
Romanya
Rusya
Somali
Sovyetler Birliği
Suriye
Tacikistan
Türkmenistan
Ukrayna
Galeri

AK-74'ün geliştirilmiş modellerinden birini kullanan Sovyet Deniz Piyadesi, 1989.
AKS-74 kullanan Rus deniz piyadesi.
Elinde AK-74 olan Kazakistan'lı asker.
AK-74'ün mekanizması ve alevgizleyeni sökük iken görünümü.
Sovyet afişi.
AKS-74 kullanan Rus askerler.
AK-74
AK-74M kullanan Rus hava indirme askerleri.
AK-74M kullanan Rus asker.
AK-74M
Burak Sergen

| Burak Sergen |
| --- | --- |
Doğum: 9 Şubat 1961 (64 yaşında) Ankara, Türkiye
Meslek: Tiyatro ve sinema oyuncusu
Evlilik: Pamela Spence (e. 1991; b. 1992) Işıl Sergen (e. 1999; b. 2018)  Nihan Ünsal (e. 2021; b. 2024) Gizem Şağban (e. 2024)
Çocuk(lar): Cansın Sergen
Ödüller: Ankara Film Festivali   En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Asansör En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Fasulye Umut Veren Erkek Oyuncu: İstanbul Kanatlarımın Altında   ÇASOD En İyi Erkek Oyuncu: Ağır Roman  İsmet Küntay Ödülleri  En İyi Erkek Oyuncu: Neyzen   Avni Dilligil Ödülleri  En İyi Erkek Oyuncu: Neyzen   Ankara Sanat Kurumu  En İyi Erkek Oyuncu: 3. Richard Övgüye Değer Erkek Oyuncu: Sessizliğin İçinden  Ömür Boyu Başarı Ödülü   Direklerarası Seyirci Ödülleri  Tek Kişilik Prodüksiyon: Adolf

Burak Reis Sergen (d. 9 Şubat 1961, Ankara), Türk oyuncu. Sanatçı Semih Sergen'in oğlu ve Toprak Sergen'in ağabeyidir. 1984 yılında Ankara Devlet Konservatuvarı'ndan mezun olduktan sonra staj görevini Bursa Devlet Tiyatrosu'nda yaptı. Staj sonrası, Ankara Devlet Tiyatrosu'na tayin oldu. Hâlen Devlet Tiyatroları'ndaki görevine devam etmektedir. Devlet Tiyatroları'ndaki sanatçılık görevinin yanı sıra Ankara Devlet Tiyatrosu Müdür Yardımcılığı ve Müdürlüğünü yaptı. Konya Selçuk Üniversitesi ve Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarında öğretim görevlisi olarak çalıştı. Ayrıca, televizyon ve sinema filmlerinde oynadı. Sergen, Devlet Tiyatroları'ndaki görevinin yanı sıra, Tiyatrokare, Tiyatro Baykuş gibi özel tiyatrolarda da yönetmen ve oyuncu olarak çalışmalar yaptı.
Tiyatro oyunları > Rol aldığı oyunlar

Aşk Halleri: Maria Goss - Elf Yapım - 2017
Çingene Boksör: Rike Reiniger - Deep Blue Ideas - 2015
Adolf: Pip Utton - Bo Sahne - 2013
Koca Sinan: Hakan Altıner / Fazıl Hayati Çorbacıoğlu - Tiyatro Kedi - 2011
Vahşi Batı: Sam Shepard - Tiyatro Baykuş - 2011
Neyzen: Tuncer Cücenoğlu - Tiyatrokare - 2001 (Elf Yapım - 2019)
Katharina Blum'un Çiğnenen Onuru: Heinrich Böll - Ankara Devlet Tiyatrosu - 2001
III. Richard: William Shakespeare - Ankara Devlet Tiyatrosu - 2001
Geyikler Ve Lanetler: Murathan Mungan - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1999
Gılgameş: Zeynep Avcı - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1996
Budala: Fyodor Dostoyevski / Simon Gray - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1995
Patlat Bir Shakespeare : Semih Sergen - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1993
Yılın Kadını : Peter Stone - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1993
Hayvan Çiftliği: George Orwell - Ankara Devlet Tiyatrosu
Aşk Mektupları: Albert Ramsdell Gurney - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1991
Şeytan Çelmesi: Vaclav Havel - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1990
Beğendiğiniz Gibi: William Shakespeare - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1989
İvona: Witold Gombrowicz - Ankara Devlet Tiyatrosu
Bir Kadın Bir Düş Bir Oyun: Alan Ayckbourn - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1987
Yıldırım Bayezid: Hidayet Sayın - Bursa Devlet Tiyatrosu - 1986
Sessizliğin İçinden: Mark Medoff - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1984
Tiyatro oyunları > Yönettiği oyunlar

Anılar (Brighton Beach Anıları): Neil Simon - Trabzon Devlet Tiyatrosu - 2009
Dört Mevsim: Arnold Wesker - Diyarbakır Devlet Tiyatrosu - 2003
Polisin Müşterileri: Raymond Castands - Tiyatrokare - 2001
Serseri Gönül: Eugene O'Neill - Ankara Devlet Tiyatrosu - 2000
Anrico'nun Peşinde: Kubilay Tunçer - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1994
Memleketimden İnsan Manzaraları: Nâzım Hikmet
Filmografisi > Sinema filmleri

Nefes: Yer Eksi İki - 2023
Bir Türk Masalı - 2022
Sultanın Sırrı - 2010 - Derviş
Sultan Avrupa'da - 2009 - Sultan Abdülaziz
Mevlana Aşkı Dansı - 2008 - Şems-i Tebrizi
120 - 2007 - Sermet Bey/Musa Çavuş
Dünyayı Kurtaran Adamın Oğlu - 2006 - Uga
Banyo - 2005
Balans ve Manevra - 2005 - Kamyoncu Ali
O da Beni Seviyor - 2002 - Necmettin
Hititler - 2002 - I. Şuppiluliuma
Fasulye - 1999 - Katil
Asansör - 1999 - Hastaneyi Basan Adam
Ağır Roman - 1997 - Arap Sado
İstanbul Kanatlarımın Altında - 1996 - IV. Murat
Filmografisi > TV filmleri

Deli Dumrul - 2007 - Deli Dumrul
Salur Kazan - 2007 - Salur Kazan
Salur Tutsak Düşünce - 2007 - Salur
Eğrek ile Seğrek - 2007 - Oba Beyi
Bamsı Beyrek - 2007 - Salur
Boğaçhan - 2007
Bamsı Beyrek Neden Öldürüldü - 2007
Uruz Tutsak Düşer - 2007 - Salur
Beybaba / Koltuk - 2003
Filmografisi > TV dizileri

Siyah Kalp - 2024-2025 - Samet Şansalan
Hudutsuz Sevda - 2023-2024 - Rızvan Leto
Gülümse Kaderine - 2022 - Kudret
Sadakatsiz - 2020-2022 - Haluk Güçlü
Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz - 2019-2020 - Feyyaz Meftun
Halka - 2019 - İlhan Tepeli
Çukur - 2017-2018 - Baykal Kent
Kara Sevda - 2015-2017 - Galip Kozcuoğlu
Sen Benimsin - 2015 - Şimal Toprak
Kızıl Elma - 2014 - Süleyman Hekimoğlu
Saklı Kalan - 2013-2014 - Tarık Cevher
Yalan Dünya - 2013 - Zekai
Aşk ve Ceza - 2010 - Beşir Ağa
Zoraki Başkan - 2009 - Reis
Derdest - 2008 - Bülent Yıldırım
Dicle - 2007 - Seyit
Erkek Tarafı - 2005 - Kamil
Köpek - 2005 - Müdür Abbas
Tam Pansiyon - 2004 - Osman
Zerda - 2002-2004 - Mahmut Ağa
Bulut Bey - 2002 - Kudret
Cesur Kuşku - 2001 - Hal Müdürü
Aşk ve Gurur - 2001 - Kenan Timur
Filmografisi > İnternet dizileri

#adaleTT - 2023 - (Başkomiser Kadir)
Kuş Uçuşu -   2024
Macaristan Krallığı (1000-1301)

Macaristan Krallığı, Orta Avrupa'da Macarların Büyük Prensi I. István'ın 1000 veya 1001 yılında kral olarak taç giymesiyle ortaya çıktı. Merkezi otoriteyi güçlendirdi ve tebaasını Hristiyanlığı kabul etmeye zorladı. Tüm yazılı kaynaklar, süreçte yalnızca Alman ve İtalyan şövalyeleri ve din adamlarının oynadığı rolü vurgulasa da, Macarca tarım, din ve devlet sözlüğünün önemli bir kısmı Slav dillerinden alınmıştır. Kutsal Roma imparatorlarının Macaristan üzerindeki yetkilerini genişletme girişimlerinin yanı sıra iç savaşlar ve pagan ayaklanmaları, yeni monarşiyi tehlikeye attı. Monarşi, I. Ladislaus (h. 1077-1095) ve Coloman (h. 1095-1116) dönemlerinde istikrar kazandı. Bu yöneticiler, yerel nüfusun bir kısmının desteğiyle Hırvatistan ve Dalmaçya'yı işgal etti. Her iki bölge de özerk konumlarını korudu. Ladislaus ve Coloman'ın halefleri - özellikle II. Béla (h. 1131-1141), III. Béla (h. 1176-1196), II. András (h. 1205-1235) ve IV. Béla (h. 1235-1270) - Balkan Yarımadası'na ve Karpatlar'ın doğusundaki topraklara yönelik bu genişleme politikasını sürdürerek, krallıklarını Orta Çağ Avrupa'nın en büyük güçlerinden birine dönüştürdüler.
Ekilmemiş topraklar, gümüş, altın ve tuz yatakları bakımından zengin olan Macaristan, çoğunlukla Alman, İtalyan ve Fransız yerleşimcilerin tercih ettiği yer haline geldi. Bu göçmenler çoğunlukla kırsala yerleşen köylülerdi, ancak Krallığın çoğu kentini kuran esnaf ve tüccarlar da geldi. Onların gelişi, Orta Çağ Macaristan'ında kentsel bir yaşam tarzının, alışkanlıkların ve kültürün şekillenmesinde kilit bir role sahipti. Krallığın uluslararası ticaret yollarının kesişme noktasındaki konumu, çeşitli kültürlerin bir arada yaşamasına yardımcı oldu. Romanesk, Gotik ve Rönesans binaları ve Latince yazılmış edebi eserler, kültürün ağırlıklı olarak Roma Katolik karakterini kanıtlıyor, ancak Ortodoks ve hatta Hristiyan olmayan etnik azınlık toplulukları da mevcuttu. Latince, yasama, yönetim ve yargı diliydi, ancak "dilsel çoğulculuk", çok çeşitli Slav lehçeleri de dahil olmak üzere birçok dilin hayatta kalmasına katkıda bulundu.
Kraliyet mülklerinin üstünlüğü başlangıçta hükümdarın üstün konumunu güvence altına aldı, ancak kraliyet topraklarının yabancılaşması, "kraliyet hizmetkarları" olarak bilinen, daha az toprak sahiplerinden oluşan öz bilinçli bir grubun ortaya çıkmasına neden oldu. II. András'i, Francis Fukuyama'ya göre "Avrupalı bir hükümdarın yetkilerine uygulanan anayasal sınırların ilk örneklerinden biri olan" 1222 fermanını çıkarmaya zorladılar. Krallık, 1241-1242'deki Moğol istilasından büyük bir darbe aldı. Bundan sonra, Kuman ve Jassic grupları merkezi ovalara yerleşti ve yerleşimciler Moravya, Polonya ve diğer yakın ülkelerden geldi. Moğolların çekilmesinden sonra hükümdarlar tarafından desteklenen toprak ağaları tarafından kale inşa edilmesi, güçlü kodamanların hakim olduğu yarı özerk "vilayetlerin" gelişmesine yol açtı. Bu yerel güç sahiplerinin bazıları, yerli Árpád Hanedanı son erkek soyundan olan III. András'ün (h. 1290-1301) otoritesine bile meydan okudu. Ölümünü bir fetih ve anarşi dönemi izledi. Merkezi güç ancak 1320'lerin başında yeniden kuruldu.
Arka plan

Ana madde: Macaristan Prensliği
Macarlar veya Magyarlar, 9. ve 10. yüzyılların başında Karpat Havzası'nı fethettiler. Burada ağırlıklı olarak Slavca konuşan bir nüfus buldular. Yeni vatanlarından Doğu Frank Krallığı, İtalya ve Avrupa'nın diğer bölgelerine yağma baskınları düzenlediler. Akınları, 955'teki Lechfeld Muharebesi'nde onları mağlup eden gelecekteki Kutsal Roma İmparatoru I. Otto tarafından durduruldu.
Macarlar, kabileleri oluşturan klanlar halinde örgütlenmiş babasoylu ailelerde yaşadılar. Kabile konfederasyonuna yaklaşık "toprakları ele geçirdikleri" zamandan beri her zaman Macarların lideri olan Árpád'ın soyundan gelen ailenin bir üyesi olan büyük prens başkanlık ediyordu. Dönemin yazarları, Macarları göçebe olarak tanımlar, ancak İbn Rusta ve diğerleri de ekilebilir topraklar işlediklerini eklerler. Slav dillerinden alınan çok sayıda kelime, Macarların Orta Avrupa'da yeni teknikler ve daha yerleşik bir yaşam tarzı benimsediklerini kanıtlıyor. Macarların ve yerel etnik grupların bir arada yaşaması, 10. yüzyılın ortalarında ortaya çıkan "Bijelo Brdo kültürü" topluluklarına da yansımıştır.
Macarlar, pagan olmalarına rağmen, Hristiyanlara, Yahudilere ve Müslümanlara karşı hoşgörülü bir tavır sergilediler. Bizans Kilisesi, Macarların liderleri arasında dinini başarılı bir şekilde yerleştiren ilk kilisedir: 948'de horka, ve 952 civarında gyula Konstantinopolis'te vaftiz edildi. Ancak, büyük prens Géza (h. c. 970 - 997) Latin ayinine göre vaftiz edildi. Géza, kaleler inşa etti ve yabancı savaşçıları ağır süvarilere dayalı yeni bir ordu geliştirmeye davet etti. Géza ayrıca oğlu István'ın Kutsal Roma İmparatorları ailesinden bir prenses olan Bavyeralı Giselle ile evlenmesini de ayarladı.
Géza 997'de öldüğünde, oğlu, Árpád Hanedanı'nın en yaşlı üyesi olan Koppány ile hilafet için savaşmak zorunda kaldı. Alman ağır süvarilerinin yardımıyla István, 998'deki kesin savaşta galip çıktı. İmparator III. Otto'nun rızasıyla, talebini kabul eden Papa II. Silvester'a kraliyet tacı başvurusunda bulundu.
Krallıkta Mülklerinin Gelişimi > Moğol istilası (1241-1242)

Doğu Avrupa'yı işgal eden Moğol ordularının komutanı olan Batu Han, 1240 yılında IV. Béla'nın savaşmadan teslim olmasını istedi. Kral reddetti ve baronlarına maiyetleriyle birlikte Peşte'teki kampında toplanmalarını emretti. Burada Kumanlara karşı bir isyan çıktı ve kalabalık, Kuman lideri Kuthen'i katletti. Kumanlar kısa süre sonra ayrıldı ve krallığın orta kısımlarını talan ettiler. Ana Moğol ordusu, Mart 1241'de Karpatlar'ın kuzeydoğu geçitlerinden geldi. Kraliyet birlikleri, Moğolların 11 Nisan 1241'de Mohi Muharebesi'nde kesin bir zafer kazandığı Sajó Nehri'nde düşman kuvvetleriyle karşılaştı. IV. Béla, savaş alanından önce Avusturya'ya kaçtı ve burada Dük II. Friedrich onu fidye için tuttu. Daha sonra kral ve ailesi, Dalmaçya'daki Klis Kalesi'ne sığındı. Moğollar önce Tuna Nehri'nin doğusundaki bölgeleri işgal ettiler ve iyice yağmaladılar. 1242'nin başlarında nehir donduğunda üzerinden geçtiler. Niederalteich'li başkeşiş Hermann'ın döneme ait bir açıklaması "350 yıldır var olan Macaristan Krallığı'nın yıkıldığını" söyler.
[Moğollar] [Nagyvárad'daki] kiliseyi kadınlarla ve kilisede ne varsa yaktılar. Diğer kiliselerde kadınlara öyle suçlar işlediler ki, sessiz kalmak daha iyidir ... Sonra şehrin dışındaki bir tarlada soyluların, vatandaşların, askerlerin ve rahiplerin acımasızca kafalarını kestiler. ... Her şeyi mahvettikten ve cesetlerden dayanılmaz bir koku çıktıktan sonra, oraları boş bıraktılar. Yakındaki ormanlarda saklanan insanlar yiyecek bulmak için geri döndüler. Taşlar ve cesetler arasında arama yaparken, [Moğollar] aniden geri döndüler ve orada buldukları yaşayanlardan hiçbiri hayatta kalmadı.
Krallık var olmaya devam etti. Batu Han, Büyük Han Ögeday'n Mart 1242'de öldüğünü öğrenince tüm ordusunu geri çekti. Yine de, işgal ve onu izleyen kıtlık felaket demografik sonuçlara yol açtı. Nüfusun en az yüzde 15'i öldü veya kayboldu. Kıtalararası ticaret yolları parçalandı ve Bács (Baç, Sırbistan), Ungvár (Ujhorod, Ukrayna) ve diğer geleneksel ticaret merkezlerinin düşüşüne neden oldu. Yerel Müslüman toplulukların da ortadan kaybolması işgal sırasında özellikle ağır kayıplar verdiklerini göstermektedir. Küçük köyler de ortadan kayboldu, ancak arkeolojik veriler, yerleşim yerlerinin toplam yıkımının önceden sanıldığının aksine daha az sıklıkta olduğunu göstermektedir. 13. yüzyılın ikinci yarısından itibaren iyi belgelenen çoğu köyün terk edilmesi, küçük köylerden daha büyük yerleşim yerlerine taşınan köylülerle on yıllardır süren bir entegrasyon sürecinin sonucuydu.
Sonrası

Ana madde: Macaristan Krallığı (1301-1526)
III. András'ın ölümüyle, Árpád Hanesi'nin erkek soyu tükendi ve bir anarşi dönemi başladı. Charles Robert geçici bir taçla kral olarak taçlandırıldı, ancak çoğu lord ve piskopos, onu Kutsal Makam'ın Macaristan'ı kontrol etme girişimlerinin bir sembolü olarak gördükleri için ona teslim olmayı reddettiler. IV. Béla'nın kız çocuğu soyundan gelen on iki yaşındaki Wenceslaus'u kral seçtiler. Genç kral konumunu pekiştiremedi, çünkü birçok lord, özellikle de krallığın güney bölgesinde egemenlik sahibi olanlar, Charles Robert'ı desteklemeye devam ettiler. Wenceslaus 1304'ün ortalarında Bohemya'ya gitmek üzere Macaristan'dan ayrıldı. 1305'te Bohemya tahtına çıktıktan sonra, Macaristan tahtı üzerindeki iddiasını Bavyera Dükü III. Otto lehine terk etti.
Macaristan Kralı IV. Béla'nın torunu Otto, kral olarak taç giydi, ancak yalnızca Kőszegiler ve Transilvanya Saksonları onu yasal hükümdar olarak görüyordu. Onu Macaristan'dan ayrılmaya zorlayan Ladislaus Kán tarafından Transilvanya'da yakalandı. Lordların ve rahiplerin çoğunluğu, 10 Ekim 1307'de bir diyette Charles Robert kralı seçti. 27 Ağustos 1310'da geleneksel hukuk gereği Estergon Başpiskoposu tarafından Székesfehérvár'da Macaristan'ın Kutsal Tacı ile kral ilan edildi. Ertesi on yıl boyunca, kraliyet otoritesini yeniden kurmak için oligarklara karşı bir dizi askeri sefer başlattı. Charles Robert, krallığı 1321'de Macaristan'ın kuzeydoğusundaki büyük Csák eyaletini fethetmesini sağlayan en güçlü lord Mattheus Csák'ın ölümünden sonra yeniden birleştirdi.