stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alihan Kubalas
Profesyonel kariyer

Maltepespor,Fenerbahçe, Kartal Bulvarspor takımlarının alt yapısında farklı kategorilerde forma giydi. Anadolu Üsküdar (Bağcılarspor) ile profesyonel futbol hayatına başladı. Daha sonra sırasıyla Sivasspor, Tokatspor, Altay, Fatih Karagümrük, İstanbulspor, MKE Ankaragücü, Van FK formalarını terletti. Altay sonrasında sezon başında Alanyaspor ile anlaşmış fakat bu transfer son gün iptal olmuştur ve o sezon forma giymemiştir. Bir yılın ardından İstanbulspor ile anlaşarak başarılı bir yıl geçirmiştir.
Futbola 2020 yılında Ankaragücü forması giydiği dönemde sözleşmesini kendi isteği ile feshetmiş futbola iki yıl ara vermiştir. Yeşil sahalara Van forması ile tekrar dönmüştür. 2022 yılı devre arasında Kocaelispor'a transfer olmuş ve futbol hayatını burada sürdürmekte takıma liderlik etmektedir.
Ankaragücü ve Kocaelispor formaları altında şampiyonluklar yaşamıştır. İstanbulspor forması giydiği dönemde 1. lige yükselme şansını play oflarda final oynamış ve finali kaybetmişlerdir o sezon TFF 1. Lige Bandırmaspor yükselmiştir.
BAŞARILAR
• MKE Ankaragücü 2. Lig Şampiyonluk 2016-17
•MKE Ankaragücü TFF 1. Lig Şampiyonluk 2017-18
• Kocaelispor 2. Lig Şampiyonluk 2022-23
Hamza Ali el-Hatib'in ölümü

| Hamza Ali el-Hatib |
| --- | --- |
Carlos Latuff'un karikatürü: "Hamza Ali el-Hatib Beşşar Esad'ı avlarken"
Doğum: حمزة علي الخطيب 10 Ekim 1997 El-Cize, Suriye
Ölüm: 25 Mayıs 2011 (13 yaşında) Dera, Suriye
Ölüm sebebi: Esed rejmi tarafından İşkence ve organ tahribatı
Milliyet: Suriyeli
Tanınma nedeni: 2011 Suriye gösterileri sırasında tutuklanması ve işkencede öldürülmesi

Hamza Ali el-Hatib (Arapça: حمزة علي الخطيب; d. 24 Ekim 1997, el-Cize - 25 Mayıs 2011, Dera), 13 yaşındayken, Dera'da, sivil ayaklanma safhasında, Suriye Arap Cumhuriyeti hükûmetinin gözaltısı altında ölen Suriyeli çocuk. 29 Nisan 2011 tarihinde bir gösteri sırasında tutuklanan Hamza el-Hatib'in ağır derecede çürüklerle bezeli, üzerinde yanıklar ve üç kurşun deliği bulunan, cinsel bölgeleri parçalanmış cesedi 25 Mayıs 2011 tarihinde ailesine teslim edildi. Hamza'nın ailesi, cesedin fotoğrafları ve videosunu gazetecilere ve aktivistlere dağıtmasının ardından görüntülerden etkilenen binlerce kişi İnternet'te ve sokak gösterilerinde aileye desteklerini bildirdi.
Arka plan

Ailesiyle birlikte Dera ilinin el-Cize köyünde yaşayan Hamza'nın, 2010 yılında kuraklık yüzünden artık eskiden olduğu gibi yüzerek vakit geçirmek yerine, evcilleştirdiği güvercinleriyle meşgul olmaya başladığı belirtilmişti. Kuzeni, Al Jazeera'ye verdiği röportajda Hamza'nın cömertliğiyle bilindiğini ve ailesine sık sık fakirlere yardım etmesini tavsiye ettiğini bildirmekteydi: "Hamza bir keresinde birine 100 lira vermek istedi ama ailesi miktarı çok buldu. Fakat Hamza 'Benim bir döşeğim, bir tas da çorbam var ama bu çocuğun hiçbir şeyi yok,' dedi. Böylece ailesini 100 lira vermeye ikna etti."
Tutuklanması

Hamza'nın siyasetle ilgilenmediğini belirten kuzeni, Hamza'nın 29 Nisan 2011'de ailesiyle beraber Dera şehri üzerindeki kuşatmayı protesto etmek için yapılan gösteriye katıldığını bildirdi. Kuzeni bu durumu "Herkes gidiyordu gösteriye, bu yüzden o da çevreye uydu ve yürüdü" diyerek açıklamaktaydı. Arkadaşları ve ailesiyle beraber 12 km'lik yolu kuzeybatıdaki el-Cize'den Seyde'ye doğru yürüyen Hamza Seyde'ye ulaşır ulaşmaz yürüyenlerin üzerine güvenlik güçlerince ateş açıldı. Hamza'nın kuzeni "İnsanlar ölüyor ve yaralanıyor, bazıları tutuklanıyordu. Her şey kaos halindeydi, o sırada Hamza'ya ne olduğunu anlayamadık, birden kayboluverdi." ifadeleriyle olayı aktarmaktaydı. Bir kaynağa göre Hamza, Hava Kuvvetleri İstihbarat Müdürlüğü elemanları tarafından gözaltına alınan 51 kişi arasındaydı. Hamza, tutuklanmasından bir ay sonra ailesine ölü olarak teslim edildi.
İşkence ve organ tahribatı

Ölümünün ardından çekilen bir videoda ceset üzerinde pek çok çürük, kırılarak vücudun dışına çıkmış kemikler, kurşun yaraları, yanıklar ve koparılmış cinsel organ görüntülenmekteydi. The Globe and Mail Hamza'nın cesedini "Çenesi ve diz kapakları ezilerek kırılmış halde. Eti sigara yanıklarıyla kaplı. Penisi koparılmış. Yaralardan anlaşıldığı kadarıyla elektroşok cihazıyla elektrik verilmiş ve kalın kablo ya da sopalarla dövülmüş." ifadeleriyle aktardı. Cesedin görüntüleri yayınlandıktan sonra Suriye'de tansiyon daha da yükseldi ve hem İnternet üzerinde hem de sokak gösterilerindeki kalabalık arttı.
Tepkiler ve etkisi

Olayın öğrenilmesinin ardından Hamza'nın ismi gösterilerde slogan haline geldi. Gelenekselleşen şekilde cuma günlerinin "öfke günü" olarak isimlendirilmesinin ardından, cumartesi günleri de "Hamza günü" olarak isimlendirilmeye başlandı.
14 Mart 2012 tarihinde The Guardian tarafından yayınlanan ve Esma Esad'a ait 3.000'den fazla sızmış e-posta arasında, Esma Esad'ın babası Fawas Akhras'ın Beşar Esad'a Suriye'de çocuklara uygulanan işkenceleri "İngiliz propagandası" olarak lanse etmesini tavsiye ettiği ortaya çıktı.
Save the Children

| Save the Children |
| --- | --- |

Kuruluş: 15 Nisan 1919
Merkez: Londra
Hizmet bölgesi: Dünya çapında
Lider: Eglantyne Jebb ve Dorothy Buxton
Resmî site: savethechildren.net
Save the Children, çocukların yaşam koşullarının iyileştirilmesi, sağlık hizmetleri ile eğitime erişim olanaklarının güçlendirilmesi ile çocukların ekonomik koşullarının iyileştirilmesi ve doğal afetler, savaşlar nedeniyle çocukların yaşadığı mağduriyetlerin giderilmesi amaçlarını gerçekleştirilmek üzere 1919 yılında Büyük Britanya’da kurulan insani yardım kuruluşudur. 100 yılı aşkın bir süredir faaliyetlerini yürüten Save the Children bugün 116 ülkede aktif bir kurum haline gelmiştir.
Save the Children Fonu, 15 Nisan 1919'da Londra, İngiltere'de Eglantyne Jebb ve kız kardeşi Dorothy Buxton tarafından Almanya'daki çocukların açlığını azaltmak için bir çaba olarak kuruldu I. Dünya Savaşı'ndan sonra da devam etti.
Kurum, BM Çocuk Hakları Sözleşmesi gibi gençlere ve çocuklara daha fazla hak verilmesini sağlayan politikaların uygulanması noktasındaki hükûmet politikalarını takip etmekte ve desteklemektedir. 1923'te Çocuk Hakları Bildirgesi haline gelecek olan taslağın ilk hali Eglantyne Jebb tarafından oluşturuldu. Save the Children Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyinde genel danışmanlık statüsü sahibidir. 2024 itibarıyla 113 ülkede 25,000 çalışanı ile faaliyet gösteren kurum, insani yardım ve kalkınma alanlarında çocuk odaklı çalışmalarına devam etmektedir.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 2254 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 2254 sayılı kararı 18 Aralık 2015 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi. Karar Suriye'de ateşkes ve siyasi çözüm çağrısında bulunmaktadır. Bu belge Suriye'nin siyasi geçişi için yol haritasını tanımlamaktadır. 2024 itibarıyla kararın uygulanmasına yönelik gerçek bir ilerleme kaydedilmedi. Müzakereler, Rusya'nın ev sahibi ülke ile gergin ilişkilerinin bir sonucu olarak daha önce Cenevre'de yapılmasının ardından görüşmeler için bir mekan üzerinde anlaşmaya varılamaması nedeniyle çıkmaza girdi. Aralık 2024'te Esad hükümeti muhalefetin ilerleyişi karşısında devrildi.
Karar

Kararda tüm taraflardan sivil hedeflere yönelik saldırıları derhal durdurmaları "talep edildi", tüm üye devletler ateşkes çabalarını desteklemeye "çağrıldı" ve BM'den tarafları Ocak 2016 başında resmi müzakerelere başlamaları için bir araya getirmesi "talep edildi".
Irak ve Şam İslam Devleti ve El-Nusra Cephesi de dâhil olmak üzere BM Güvenlik Konseyi tarafından "terörist gruplar" olarak görülen gruplar kapsam dışı bırakıldı. Bu tür gruplara karşı saldırı ve savunma eylemleri devam edecektir. Ateşkesi izleyecek bir mekanizma kurulacaktı.
18 ay içinde BM gözetiminde özgür ve adil seçimler yapılacaktır. Siyasi geçiş süreci Suriye liderliğinde olacaktır.
Sonrası

BM'nin 2254 sayılı kararı, Ocak 2017'de Astana görüşmelerinin ilk turunda İran, Rusya ve Türkiye tarafından Suriye ihtilafının çözümü için gerekli siyasi sürecin yasal dayanağı olarak ileri sürülmüştü.
Büyük Selçuklu sultanları listesi

| Büyük Selçuklu Devleti Sultanları> Eski Monarşi |
| --- | --- |
İmparatorluk



İlk hükümdar: Tuğrul
Son hükümdar: Ahmet Sencer
Unvan: Sultan, Şah, Sultanların Sultanı
Monarşi başlangıcı: 1037
Monarşi sonu: 1194
Büyük Selçuklu sultanları, 1037-1194 yılları arasında hüküm sürmüşlerdir. Bu devlete ismini veren Oğuzların Kınık boyundan olan Selçuk Bey, Cend şehrinde kendi devletini kurdu. Karahanlılar ve Samaniler arasındaki hakimiyet mücadelesinde Samanîlerin yanında yer aldı. Bir savaşta ölen oğlu Mikail'in oğulları olan Tuğrul Bey ve Çağrı Bey yanına alarak kendi yetiştirdi. 1007 veya 1009 yılında Cend'de öldü. Tuğrul Bey Büyük Selçuklu Devleti'nin kurucusu ve ilk hükümdarıdır. Sultan Sencer'den sonra Büyük Selçuklu Devleti yıkılmış, aynı hanedan Irak Selçuklu Devleti'ni yönetmiştir.
Sultanlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Büyük Selçuklu Devleti (1029–1157)
| Taht ismi | Asıl isim | Resim | Unvan | Doğum-Ölüm | Hükümdarlık başlangıcı | Hükümdarlık sonu | Aile bağlantıları | Not |  |
| Tuğrul | Tuğrul bin Mikail |  | Ruknedein, Abutalip, Bey, Sultan | 995-1063 | 1029 | 1063 | Selçuk Bey oğlu Mikail'in oğlu |  |  |
| Alp Arslan | Muhammed bin Davud Çağrı |  | Adudeddevle Ebu Şuça, Sultan | 1029-1072 | 1063 | 1072 | Tuğrul Bey'in kardeşi Davud Çağrı Bey'in oğlu | Esir alınmış bir kale komutanı tarafından öldürüldü. |  |
| I. Melikşah | Hasan |  | Sultan Celalü'ldevle ve'd-din Müizzuddin Ebu'l Feth Melikşah | 1055-1092 | 1072 | 1092 | Alp Arslan'ın oğlu |  |  |
| I. Mahmud | Mahmud |  | Nasireddin, Abulkasem, Sultan | 1086-1094 | 1092 | 1093 | I. Melikşah'ın oğlu | Beş yaşında sultan ilan edildi. 1093-1094'te İsfahan ve Fars bölgesi tabi hükümdarı |  |
| Berkyaruk | Muhammad Berkyaruk bin Melikşah |  | Ebu Muzaffer Rükneddin | 1080-1105 | 1094 | 1105 | I. Melikşah'ın oğlu |  |  |
| II. Melikşah | Muizzeddin Melikşah |  | Muizziddin, Ebulfeth, Sultan | 1101-? | 1105 | 1105 | Berkyaruk'un oğlu | Amcası Muhammed Tapar tarafından tahttan indirildi ve kör edildi. |  |
| Muhammed Tapar |  |  | Giyaseddin, Ebuşucca, Sultan | 1082-1118 | 1105 | 1118 | I. Melikşah'ın oğlu |  |  |
| Sencer | Ahmed |  | Muizziddin, Ebulhareth, Sultan | 1085-1157 | 1118 | 1157 | I. Melikşah'ın oğlu |  |  |
Centurion (tank)

| Centurion |
| --- | --- |
 
Çeşidi: Ana Muharebe Tankı
Uyruğu:  Birleşik Krallık
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1945-1990
Üretim tarihi
Üretici: Leyland, British Ordnance, Vickers
Üretildiği tarih: 1945-1962
Özellikler
Uzunluk: 7.82m
Genişlik: 4.90m
Yükseklik: 3.01m
Mürettebat: 4
Yolcu: yok


Zırhı: 150mm çelik döküm
Ana silahı: QF 17pdr   QF 20 pdr   105mm Royal Orndnance L7 yivli tank topu
Diğer silahları: Browning M2
Motor: Rolls Royce Meteor (480 kW) 650BG
Süspansiyon donanımı: Horstmann süspansiyon
Depo kapasitesi: 550lt
Harekat menzili: 450km
Azami hızı: 34km/h
Centurion, Birleşik Krallık tarafından tasarlanan Centurion tankı, II. Dünya Savaşı sonrası dönemin ilk Britanya ana muharebe tankıdır. Bir çoklarınca Britanya tarafından yapılan en iyi tank tasarımı olduğu savunulur. 1990'ların sonuna kadar az miktarda da olsa hizmette kalmışlardır. Şasesi halen bazı ordularda çeşitli rollerde kullanılmaktadır. Üretimi II. Dünya Savaşı'na yetiştirlememiş ve o zaman zarfında yalnızca 6 adet prototip modeli üretilmişti. 1945 yılında seri üretime girmiş ve üretimi 1960'lara kadar sürmüştür.
Kullanıcılar

İsrail Tanklar emekli edildi, ancak şasisi değişik platformlarda hizmette
Güney Afrika
Singapur
Somali
Somaliland
Kullanıcılar > Eski Kullanıcılar

Avustralya
Avusturya
Birleşik Krallık
Danimarka
Hindistan
Hollanda
Irak
İsveç
İsviçre
Kanada
Kuveyt
Lübnan
Mısır
Ürdün
Yeni Zelanda
Kullanıldığı savaşlar

Kore Savaşı (İngiltere)
Süveyş Krizi (İngiltere)
Vietnam Savaşı(Avustralya)
1965 Hint-Pakistan Savaşı (Hindistan)
Altı Gün Savaşı (İsrail, Ürdün)
Bangladeş Kurtuluş Savaşı (Hindistan)
Yom Kippur Savaşı (İsrail, Ürdün)
Angola İç Savaşı (Güney Afrika)
Motorman Operasyonu (İngiltere)
Falklands Savaşı (İngiltere)
Körfez Savaşı (İngiltere)
Otoyol

Bu madde geniş karayolları hakkındadır.Türkiye merkezli eski otomotiv şirketi için Otoyol (şirket) sayfasına bakınız.
Türkiye'de bir otoyol
Rusya MKAD otoyolu
Otoyol ya da otoban (Almanca: Autobahn), hızlı trafik akımı sağlamak için yapılan, çok şeritli ve çift yönlü geniş karayoludur. Otoyolların en önemli özelliği, erişme kontrollü olmalarıdır; giriş ve çıkış belirli noktalardan olur, yayalar ve hayvanlar giremez. Bazı ülkelerde otoyol geçişleri ücretli (örn. Fransa, Türkiye) olurken bazılarında sadece kamyon ve TIR'lardan geçiş ücreti tahsil edilir (örn. Almanya). Belçika, Birleşik Arap Emirlikleri, Lüksemburg ve Türkiye'de gece aydınlatmadan yararlanılmaktadır.
Tarih

Otoyolların yapıldığı yerlerde genelde trafik akışı baz alınır. Trafiğin yoğun olduğu bölgelerdeki trafik karmaşasını en aza indirmek en önemli hedeftir. Dünyadaki ilk otoyol 1921 yılında Almanya'da açılan, Berlin'in güneyindeki AVUS isimli 9 kilometrelik yoldur. Ancak bu yol trafiğe kapalı olup sadece yarış amaçlı kullanılıyordu. Trafiğe açık ilk otoyol ise İtalya'nın Milano ve Como şehirlerini birbirine bağlayan yoldur. Burası 1924 yılında araç trafiğine açıldı. 1925´ten sonra Almanya´da kamu ve özel kurum-kuruluşlar hızla bütün ülkede otoyol inşaatlarına başladılar. Türkiye´deki ilk otoyol ise 1973 yılında hizmete giren ve içinde Boğaz Köprüsü'nü de barındıran 23 km'lik 1. Çevreyolu'dur. Günümüzde Metrobüs hattının inşa edilmesinden sonra 18 km kısmı otoyol vasfını yitirmiştir. Şu an bağlantı yolu statüsünde kullanılmaktadır. Kalan 5 km bölüm O-1 ismiyle hizmet veren otoyol vasfındadır ve 15 Temmuz Şehitler Köprüsü, yaklaşım viyadüklerinden oluşur.
Hız limiti

Otoyola sahip Avrupa ülkelerinin birçoğunda hız limiti saatte 110 km ile 130 km arasında değişmektedir. Yolların durumuna göre bu limit bazen sınırsız da olabilir.
| --- | --- |
  Almanya – sınırsız   Avusturya – 130 km/h   Azerbaycan – 110 km/h   Belçika – 120 km/h   Belarus – 120 km/h   Birleşik Krallık – 112 km/h   Bulgaristan – 140 km/h   Çekya – 130 km/h   Danimarka – 130 km/h   Estonya – 110 km/h   Faroe Adaları – 130 km/h   Finlandiya – yaz 120 km/h; kış 100 km/h   Fransa – 130 km/h   Hırvatistan – 130 km/h   Hollanda – 130 km/h   İran – 120 km/h   İrlanda – 120 km/h   İspanya – 120 km/h   İsveç – 110 km/h   İsviçre – 120 km/h   İtalya – 130 km/h   İzlanda – 90 km/h :   Karadağ – 120 km/h   Kazakistan – 90 km/h   Kıbrıs – 100 km/h   Kosova – 120 km/h   Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti - 100 km/h   Letonya – 100 km/h   Litvanya – yaz 130 km/h; kış 110 km/h   Lüksemburg – 130 km/h; yağmurlu 110 km/h   Macaristan – 130 km/h   Makedonya – 120 km/h   Moldova – 110 km/h   Norveç – 90 km/h   Polonya – 140 km/h   Portekiz – 120 km/h   Romanya – 130 km/h   Rusya – 110 km/h   Sırbistan – 120 km/h   Slovakya – 130 km/h   Slovenya – 130 km/h   Türkiye – 130 km/h ve 140 km/h   Ukrayna – 130 km/h   Yunanistan – 120 km/h
Türkiye´deki otoyollar

Türkiye'deki otoyolların yakın bir geçmişe sahip oluşu yolların modern olmasında büyük bir etkendir. Buradaki otoyollar her iki yönde de en az üç şeritli (İzmit Doğu-Gebze kavşakları arası ve Hadımköy-Kınalı kavşakları arası hariç olmak üzere) olup 2022 itibarıyla 3633 kilometrelik bir uzunluğa sahiptir. 260 kilometre de inşaat halindedir. Türkiye´deki otoyollar da HGS sistemi kullanılmaktadır. Hız limiti saatte 130 veya 140 kilometredir.
Trafik levhaları

Otoyolu olan her ülke otoyol için farklı levhalar kullanmamaktadır. Kullanan ülkeler ise ya mavi ya da yeşil rengi kullanmaktadır.
Mavi levha kullanan ülkeler:
Almanya
Arnavutluk
Avusturya
Belarus
Birleşik Arap Emirlikleri (BAE)
Büyük Britanya
Fransa
Güney Afrika
Hollanda
İran
İrlanda
İspanya
İsrail
Lüksemburg
Norveç
Macaristan
Pakistan
Polonya
Portekiz
Şili
Tayland
Yeşil levha kullanan ülkeler:
ABD
Azerbaycan
Belçika
Bosna-Hersek
Bulgaristan
Çekya
Çin
Danimarka
Finlandiya
Hırvatistan
İsveç
İsviçre
İtalya
Kanada
Litvanya
Malezya
Makedonya
Meksika
Romanya
Rusya
Sırbistan
Slovakya
Slovenya
Tayvan
Tayland
Türkiye
Yunanistan

Almanya
Avusturya
Macaristan
İsveç
Finlandiya
Rusya
Şerif Gören

| Şerif Gören |
| --- | --- |

Doğum: 1 Temmuz 1944(1944-07-01) İskeçe, Yunanistan Krallığı
Ölüm: 8 Aralık 2024 (80 yaşında) Beyoğlu, İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Kozlu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Batı Trakya Türkü
Vatandaşlık: Türkiye
Eğitim: İstanbul Erkek Lisesi
Meslek: Senarist, yönetmen
Etkin yıllar: 1962–2011
Önemli eser(ler): Endişe (1974) Nehir (1977) Yol (1981) Derman (1983) Firar (1984) Yılanların Öcü (1985) Polizei (1988)
Ödüller: Tüm Liste

Şerif Gören (Yunanca: Σερίφ Γκιορέν, Seríf Gkiorén; 1 Temmuz 1944, İskeçe - 8 Aralık 2024, İstanbul), Türk film yönetmeni ve senarist.
Sanat hayatı

Şerif Gören, 1980 öncesi Türk sinemasını önemli ölçüde etkileyen, Metin Erksan ve Ömer Lütfü Akad'ın başlattığı, Yılmaz Güney'in ise altın çağını yaşattığı toplumsal gerçekçilik akımının ikinci kuşağını oluşturan başlıca yönetmenlerdendir. Kendisinin de her fırsatta dile getirdiği gibi, Yılmaz Güney ile olan dostlukları ve işbirlikleri sayesinde deneyimlerinden ve yaratıcılığından daha etkin bir şekilde yararlanma ve bunları çalışmalarında daha iyi bir şekilde kullanma fırsatı bulmuştur. Uzun bir süre boyunca Yılmaz Güney'in asistanlığını yapan Gören, bu süreçte Güney'den pek çok şey öğrenmiştir ve Yol filmiyle de bunu doruğa çıkarmıştır.
Gören, sinema sektöründe pek çok farklı işte çalışmıştır. Yönetmenlik çalışmalarının dışında senaryo, kurgu, post-prodüksiyon, müzik direktörlüğü ve oyunculuk deneyimleri de yaşamıştır.
Filmlerindeki karakterlerin genelde sistem tarafından yok edilmeye çalışılan ya da sisteme uyum sağlayamayan güçlü karakterler olması, Şerif Gören sinemasının en temel ve ayırıcı özelliklerinden biridir. Gören, sinemasında işlediği konuları kendi zamanındaki güncel sorunlardan alır. Kişinin yaşadığı dünya ile olan psikolojik savaşı, toplumdaki düzensizlikten kaynaklanan ağır yaşam koşulları, göçlerin sebep olduğu kimlik bunalımları ve kentleşmeden kaynaklanan yabancılık duygusu, Şerif Gören'in sıklıkla işlediği konular arasındadır. Gören, sinemanın sanatsal gücünü kullanarak alt tabakanın kendi içinde yaşadığı hayata eğilmiş ve pek çok yer altı hikâyesini sinemayı kullanarak gün yüzüne çıkartmıştır. Kent, göç, kimlik, var oluş ve gelenekler gibi ana temeller üzerinden eserler vermiştir.
Döneminin önde gelen oyuncuları ile çalışan Gören, genelde ara rollerde bulunan ve izleyicinin dikkat etmediği pek çok oyuncuya alışmışın dışında roller vererek izleyicinin dikkatini çekmiş, bu yönüyle de sinemasına oyuncu ve karakter zenginliği katmıştır.
Gören, dönemin teknik zorluklarına rağmen filmlerinde kullandığı efektler ile Türk sinemasına birçok yenilik katmıştır. Ayrıca 1977 yapımı İstasyon filminin çekimlerinde bir köpeğin, 1981 yapımı Yol filminin çekimlerinde ise bir atın gerçekten canlarına kıyılmıştır.
Ölümü

22 Kasım 2024 tarihinde evinde bulunan merdivenden düşerek başını çarpması sonucu Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne kaldırıldı ve entübe edildi. 8 Aralık 2024 tarihinde tedavi gördüğü hastanede 80 yaşında öldü. 9 Aralık 2024'te ilk olarak Beyoğlu Atlas Sinemasında anma töreni düzenlendi, daha sonra Hüseyin Ağa Camii'nde kılınan cenaze namazı sonrası Kozlu Mezarlığına defnedildi.
Filmografisi > Filmler > Yönetmen olarak

1970: Canlı Hedef
1970: Piyade Osman
1971: İbret
1971: Kaçaklar
1971: Vurguncular
1974: Endişe
1975: Köprü
1976: Darbe
1976: Deprem
1976: Taksi Şoförü
1977: İstasyon
1977: Nehir
1978: Derdim Dünyadan Büyük
1978: Derviş Bey
1978: Evlidir Ne Yapsa Yeridir
1978: Gelincik
1979: Almanya Acı Vatan
1979: Aşkı Ben mi Yarattım
1980: Kır Gönlünün Zincirini
1981: Feryada Gücüm Yok
1981: Herhangi Bir Kadın
1981: Yol
1982: Alişan
1982: Tomruk
1983: Derman
1983: Güneşin Tutulduğu Gün
1984: Firar
1984: Gizli Duygular
1984: Güneş Doğarken
1985: Kurbağalar
1985: Yılanların Öcü
1986: Adem ile Havva
1986: Beyoğlu'nun Arka Yakası
1986: Kan
1986: Sen Türkülerini Söyle
1986: Umut Sokağı
1987: Katırcılar
1987: On Kadın
1987: Sen de Yüreğinde Sevgiye Yer Aç
1988: Polizei
1990: Abuk Sabuk 1 Film
1993: Amerikalı
2011: Ay Büyürken Uyuyamam
Filmografisi > Televizyon dizisi

1999: Fanatik
2000: Bana Babamı Anlat
2002-2003: Kırık Ayna
2003: Serseri Aşıklar
2006: Ahh İstanbul
Filmografisi > Belgeseller

1988: Kırmızı Yeşil (20 dk. - Berlin Belgeseli, Batı Almanya televizyonu için)
1988: Patates Soğan (20 dk. - Berlin Belgeseli, Batı Almanya televizyonu için)
1994: Kimlik (Fransa kanalı France 5 talebi ile çekilmiş Strazburg belgeseli)
Ödülleri

1975: 12. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Yönetmen Ödülü - Endişe
1982: 35. Cannes Film Festivali - Altın Palmiye - Yol
1999: 36. Altın Portakal Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
2018: 25. Uluslararası Adana Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
William Regal

| William Regal |
| --- | --- |
William Regal (2008)
Doğum adı: Darren Kenneth Matthews
Doğum: 10 Mayıs 1968 (56 yaşında) Codsall, Staffordshire, İngiltere
Yaşadığı yer: Fayetteville, Georgia, ABD
Eş(ler)i: Christina Beddoes (e. 1986)
Çocuk(lar): 3
Profesyonel güreş kariyeri
Takma ad(lar)ı: King Regal   Lord Steven Regal   Roy Regal   Steve Regal   Steven William Regal   William Regal
Boyu: 1,91 m (6 ft 3 in)
Kilosu: 110 kg (240 lb)
Eğiten: Marty Jones
Başlangıç: 1983
Darren Kenneth Matthews (d. 10 Mayıs 1968) İngiliz profesyonel güreşçi. Şu anda WWE ile anlaşmalıdır.
1993 yılında World Championship Wrestling'e gitmeden önce Almanya ve Güney Afrika gibi ülkelerde güreşti. 2000 yılında WCW tarafından kovulduktan sonra WWF şirketine katıldı. Raw'ın genel menajeri oldu ve 2008 yılında King of the Ring turnuvasını kazandı.
Kariyeri boyunca güreştiği yerlerde toplam 60 kemer kazandı. Bu 60 kemerlerden 4 tanesini WCW'da 15 tanesini ise WWE'de kazandı. Güreş kariyeri sırasında ilaç ve kalp problemleri yaşadı. Walking a Golden Mile isimli otobiyografisini yazdı.
Profesyonel güreş kariyeri > İlk zamanları

Matthews, Codsall Wood, Staffordshire, İngiltere'de doğdu. İlk maçına 15 yaşında çıktı. 1992'de Amerika'ya gitmeden önce profesyonel şekilde İngiltere'de güreşti ve Robbie Brookside ile takım kurdu. İlk maçlarını Roy Regal ismi altında yaptı, daha sonra Amerikan magazin dergisinde gördüğü isim Steve Regal'i kullanmaya başladı. Regal ve Brookside World of Sport'da gözüktüler ve televizyonda yayınlanan maçlarda güreştiler.
Profesyonel güreş kariyeri > World Championship Wrestling (1993–1998)

Matthews, World Championship Wrestling'e Steve Regal adı altında, iyi karakter olarak başladı. 1993 yılında adı Lord Steven Regal, karakteri de heel oldu.
Bill Dundee, Sir William adı altında menajeri oldu ve Regal WCW World Television Championship kemerini dört kez kazandı. Jean-Paul Levesque ile takım kurdu ama Levesque WCW'dan ayrılınca, bu kez de Alabamalı Bobby Eaton ile takım oluşturdu. Daha sonra bu takımın adı The Blue Bloods oldu, Regal, Bobby Eaton'ın ismini "Earl" Robert Eaton olarak değiştirdi. Kısa bir süre sonra "Squire" David Taylor da takıma katıldı. WCW Tag Team kemerleri için mücadele ettiler ama kazanamadılar.
William Regal (Darren Matthews) Cody Rhodes'a ayakta bilek kilidi uyguluyor.
Spadellidae

Spadellidae, Phragmophora takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Ernest Augustus (Hanover kralı)

| Ernest Augustus |
| --- | --- |
Cumberland ve Teviotdale Dükü
Hanover Kralı I. Ernest Augustus'un 1850 yılındaki portresi
Hannover kralı
Hüküm süresi: 20 Haziran 1837 – 18 Kasım 1851
Önce gelen: IV. William
Sonra gelen: V. George (Hanover)

Doğum: 5 Haziran 1771 Buckingham Sarayı, Londra
Ölüm: 18 Kasım 1851 (80 yaşında) Hannover Krallığı
Defin: 26 Kasım 1851 Herrenhausen Bahçeleri, Hannover
Eş(ler)i: Frederica
Çocuk(lar)ı: V. George
Hanedan: Hannover Hanedanı
Babası: III. George
Annesi: Charlotte (Mecklenburg-Strelitz)
İmza: 
Ernest Augustus (Almanca: Ernst August;d. 5 Haziran 1771, Londra - ö. 18 Kasım 1851, Hannover), 20 Haziran 1837'den 1851'deki ölümüne kadar Hannover Kralıydı.