stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Volkanojenik masif sülfid cevher yatağı

2,7 milyar yıl önce eski bir deniz tabanında oluşmuş Kidd Mine, Timmins, Ontario, Kanada'daki volkanojenik masif sülfür cevheri yatağı.
Sedimanter kayıtta görüldüğü şekliyle tipik bir volkanojenik masif sülfür (VMS) cevher yatağının enine kesiti
VMS cevher yatakları olarak da bilinen volkanojenik masif sülfür cevher yatakları, denizaltı ortamlarında volkanik ilişkili hidrotermal olaylarla ilişkili ve bu olaylar tarafından oluşturulan, başta bakır - çinko olmak üzere bir tür metal sülfür cevher yatağıdır.
Bu tür yataklara bazen volkanik kayaç içinde gelişen masif sülfür (Volcanic-hosted Massive Sulphide) yatakları da denir. Yoğunluk genellikle 4500 kg/ m3. Bunlar ağırlıklı olarak, çok çeşitli eski ve güncel jeolojik ortamlarda deniz tabanının yüzeyinde veya altında hidrotermal sıvılardan çökelen sülfür minerallerinin tabakalı birikimleridir. Güncel okyanuslarda, derin deniz hidrotermal bacası olarak adlandırılan kükürtlü magma sokulumu ile eş anlamlıdırlar.
Bunlar, volkanik veya volkanik türevli (örneğin, volkano-sedimanter) kayaçların hakim olduğu ortamlarda meydana gelir ve sedimanlar, bahsedilen volkanik kayaçların oluşumu ile eş yaşlıdır ve aynı ortamda çökelir. Bir sınıf olarak, kobalt, kalay, baryum, kükürt, selenyum, manganez, kadmiyum, indiyum, bizmut, tellür, galyum ve germanyum eş/yan ürünleri ile dünyanın önemli bir bakır, çinko Galyum, kurşun, altın ve gümüş cevheri kaynağını temsil ederler.
Volkanojenik masif sülfür yatakları, günümüzde deniz altı volkanlarının etrafındaki okyanus ortası sırtları boyunca okyanus tabanında ve yay gerisi havzaları ve yay önü riftlerinde oluşuyor. Maden arama şirketleri, her ne kadar deniz tabanındaki masif sülfür yataklarını araştırıyorlarsa da; çoğu araştırma, bu yatakların karadaki eşdeğerlerinin aranmasına yoğunlaşmıştır.
Volkanik kayaçlar ve püskürme merkezleri ile olan yakın ilişki, VMS yataklarını benzer kaynak, taşıma ve kapan süreçlerini paylaşan benzer cevher yatağı türlerinden ayırır. Volkanojenik masif sülfit yatakların sedimanter ekshalasyon (SEDEX) tipi yataklardan iki temel farkı vardır. Bunlardan ilki cevher yataklarının denizaltı volkanizması ile yakın zamansal ilişki içinde oluşmasıdır. Diğeri ise, hidrotermal sirkülasyonun ve sülfürlerin dışarı salınmasının SEDEX yataklardaki tortul işlemlerinden bağımsız olarak gerçekleşmesidir.
VMS ve SEDEX yatakları arasında hibrit olan özellikleri paylaşan, volkanik ve sediman barındıran masif sülfür (VSHMS) yatakları olan bir VMS yatakları alt sınıfı vardır. Bu sınıfın dikkate değer örnekleri arasında, Bathurst Mining Camp, New Brunswick, Kanada yatakları (örneğin, Brunswick #12); İber Pirit Kuşağı yatakları, Portekiz ve İspanya ve Wolverine yatağı, Yukon, Kanada.
Oluşum/Kaynak modeli

VMS yataklarındaki metal ve kükürt kaynağı, deniz tabanının altındaki hidrotermal alterasyon bölgesindeki volkanik yığından hidrotermal sirkülasyonla sızan uyumsuz elementlerin bir kombinasyonudur. Hidrotermal sirkülasyonun, genellikle derine yerleşmiş gabro sokulumlarıyla ilgili olarak, kabuktaki ısı yoluyla sağlandığı düşünülür.
Metallerin taşınması, hidrotermal sıvıların konveksiyonu yoluyla gerçekleşir, bunun için gerekli ısı volkanik yapının altında bulunan magma odası tarafından sağlanır. Soğuk okyanus suyu hidrotermal bölgeye çekilir ve volkanik kayaç tarafından ısıtılır ve daha sonra okyanusa geri atılır. Bu süreç hidrotermal sıvıyı kükürt ve metal iyonları açısından zenginleştirir.
Cevher malzemeleri, okyanusa atıldıklarında bir fümerol alanı veya hidrotermal baca alanı içinde tutulur, soğutulur ve stratiform sülfit cevheri olarak sülfit minerallerini çökeltir. Bazı yataklar, bozunmuş volkanik tortul kayaçların yerini alarak sülfür birikimi yoluyla oluşum kanıtları gösterir. Ayrıca kükürt açısından zengin tuzlu suların konsolide olmayan çökeltilere girmesiyle de oluşabilir.
Jeoloji

VMS yatakları için tipik konum, genellikle altta yatan volkaniklerle ilişkili olan volkanoklastik tüflü epiklastikler, çörtler, tortullar veya ince tüflerin içinde, felsik volkanik dizinin üstündedir. Yatağın yan duvarının büyük kısmı, Whim Creek ve Mons Cupri, Batı Avustralya veya Millenbach, Kanada örneklerinde olduğu gibi andezit veya Hellyer, Tazmanya örneğinde olduğu gibi bazalt gibi daha mafik volkanik kayaçlarla veya yalnızca tortullar ile (Kanguru Mağarası, Batı Avustralya) ilişkilidir.
VMS yatakları, mekansal ve zamansal olarak, genellikle yatağın altındaki stratigrafide bulunan ve genellikle yatağın doğrudan taban duvarı olarak bulunan felsik volkanik kayalarla ilişkilidir. Tortullar genellikle bir şekilde VMS yatakları ile bitişiktir ve tipik olarak bir denizaltı ortamında biriken (manganlı) çörtler ve kimyasal çökeltiler olarak bulunur.
Yatağın tavan duvarı, mineralizasyonun püskürmeler arası bir duraklamada geliştiğini gösteren taban duvarı kayaçlarıyla bitişik ve aynı yaştaki volkanik birimler olabilir. Bu kayaçlar taban volkaniklerine benzemeyen iki modlu volkanik alt tip kayaçlar veya mineralleşme bir patlama döngüsünün sonuna doğru meydana gelmişse tortul tabakalar olabilir.
Silisiklastik birlikteliklerin hibrit VMS-SEDEX yatakları (aşağıya bakınız), daha büyük ve esas olarak kesintisiz bir volkanik paket boyunca süreksiz olarak mevcut olan iç akış çökeltileri veya tortul kaya birimleri içinde geliştirilebilir.
Sonuç olarak, bu jeolojik özellikler, denizaltı volkanik merkezlerinin üzerinde veya çevresinde geliştirilen hidrotermal sistemler ile VMS yataklarının bir ilişkisini gösterecek şekilde yorumlanmıştır.
Jeoloji > Morfoloji

VMS birikintileri çok çeşitli morfolojilere sahiptir, en tipik olanı tümsek biçimli ve çanak biçimli birikintilerdir. Hidrotermal çözeltilerin denizaltı çöküntülerine girmesi nedeniyle oluşan kase şeklindeki oluşumlar - çoğu durumda, bu tür birikinti sedimanter ekshalasyon (SEDEX) birikintileri ile karıştırılabilir. Höyük şeklindeki birikintiler, birbirini izleyen bacalardan oluşan bir hidrotermal tümseğin üretilmesi yoluyla, modern masif sülfür yataklarına benzer bir şekilde oluşur. Tortul kayaçların veya yüksek geçirgenliğe sahip volkanik kayaçların hakim olduğu ortamlarda oluşan yataklar, çevredeki kayaların geometrisini taklit eden yassı bir morfoloji gösterebilir.
VMS yatakları, besleyici bölge içinde oldukça altere olmuş volkanik veya volkanojenik sedimanter kayalardan oluşan ideal bir konik alan biçimine sahiptir.[tanımlama gerek] Bu bölge, kükürt sülfür veya damar örgüsü bölgesi olarak adlandırılır, üzerinde büyük bir eksalit yığını bulunur ve apron olarak bilinen stratiform ekshalasyon sülfitleri ile çevrilidir.
Damar zonu tipik olarak kuvars, klorit ve daha az karbonatlar ve barit ile birlikte sülfit minerallerinde (çoğunlukla kalkopirit, pirit ve pirotit ) oluşur.
Tümsek bölgesi, lamine masif ila breşik pirit, sfalerit (+/- galen ), hematit ve baritten oluşur. Tümsek birkaç on metre kalınlığa ve birkaç yüz metre çapa kadar olabilir.
Apron bölgesi genellikle SEDEX cevherlerine benzer stratiform, lamine sülfidik tortullarla daha oksidedir ve genellikle manganez, baryum ve hematitle zenginleştirilmiştir, çörtler, jasperler ve kimyasal tortular yaygındır.
Jeoloji > Metal Bölgeleme (Zonlanma)

Çoğu VMS yatağı, dolaşım yapan hidrotermal sıvıların değişen fiziksel ve kimyasal ortamlarının neden olduğu metal zonlanmaya sahiptir. İdeal olarak, merkezdeki baca çevresinde haleler şeklinde sırasıyla masif pirit ve kalkopirit, kalkopirit-sfalerit-pirit, sfalerit-galen, galen-manganez ve son olarak çört-manganez-hematit fasiyesi olarak bulunurlar. VMS yataklarının çoğunda altın düşey zonlanmış olarak bulunur. Özellikle, nispeten daha soğuk bölge olan üst kısımlarda gümüş ile birlikte daha yoğun bulunur.
VMS masif sülfürün mineralojisi, esas olarak pirit formunda %90'ın üzerinde demir sülfit içerir.Kalkopirit, sfalerit ve galen de diğer ana bileşenlerdir. Manyetit az miktarda bulunur; manyetit içeriği arttıkça, cevherler masif oksit yataklarına dönüşür. Gang (ekonomik olmayan atık malzeme) esas olarak kuvars ve pirit veya pirotittir . Yatakların yüksek yoğunluğundan dolayı, bazılarında keşifte kullanılan belirgin yerçekimi anomalileri (Neves-Corvo, Portekiz ) vardır.
Jeoloji > Alterasyon morfolojisi

VMS yatakları tarafından geliştirilen alterasyon haleleri tipik olarak koni şeklindedir, çoğunlukla stratigrafik olarak orijinal sıvı akış konumunun altında meydana gelir (cevherin kendisi olması gerekmez) ve tipik olarak bölgelere ayrılmıştır.
En yoğun alterasyon (stringer sülfid bölgesini içeren) genellikle doğrudan en büyük masif sülfit konsantrasyonunun altında, taban duvarı volkanik dizisi içinde yer alır. Kiriş bölgesi sülfürlerden yerinden edilirse, bu genellikle tektonik deformasyonun ürünü veya hibrit SEDEX benzeri uzak sülfür havuzunun oluşumunun ürünüdür.
Taban duvarı alterasyon zonunun alterasyon toplulukları, çekirdekten dışa doğru;
Silika alterasyon zonu, en yoğun alterasyona uğramış örneklerde bulunan ve ana kayaçların tamamen silika yer değiştirmesiyle sonuçlanan ve kalkopirit-pirit kiriş zonları ile ilişkili olan zondur.
Klorit zonu, hemen hemen tüm örneklerde bulunan, klorit +/- serisit +/- silikadan oluşan zondur. Çoğu zaman, ana kaya tamamen klorite dönüiür ve bu, deforme olmuş örneklerde bir klorit şist olarak görünebilir.
Serisit zonu, hemen hemen tüm örneklerde bulunan, serisit +/- klorit +/- silikadan oluşan zondur.
Silisleşme zonu, genellikle dereceli silika-albit metasomatizması iöeren zondur.
Her durumda, bu alterasyon bölgeleri, tam anlamıyla, potasyum, silika, magnezyum eklenmesi ve sodyumun tükenmesi ile sonuçlanan metasomatizma etkileridir. Bir VMS yatağının taban duvarı alterasyon zonu içindeki klorit mineralleri, aynı formasyonun dışındaki eşdeğer kayalara göre genellikle daha fazla magnezyen bileşimlidir. Bir VMS birikintisinin tavan duvarı genellikle zayıf bir şekilde sodyum tüketir.
Cevher oluşturma süreci ile ilgili olmayan alterasyon masif sülfid yatağının hem üstünde hem de altında, her yerde mevcut olabilir. Riyolitik camlar gibi denizaltı volkanik kayaçlarının devitrifikasyonu ile ilişkili tipik alterasyon dokuları, özellikle sferülitler, perlit, litofizler ve düşük sıcaklıktaki prehnit-pumpelliyit fasiyesi deniz tabanı alterasyonu her yerde bulunur, ancak genellikle daha sonraki metamorfizma sürecinde tüketilirler (overprint).
Yerli volkanik dizi içindeki metamorfik mineralojik, dokusal ve yapısal değişiklikler ayrıca orijinal metasomatik mineral topluluklarını gizlemeye de hizmet edebilir.
Sınıflandırma

Bu sınıfa ait yataklar çok sayıda araştırmacı tarafından farklı şekillerde sınıflandırılmıştır (örneğin, metal kaynaklar, tip örnekleri, jeodinamik ortam - bkz. Franklin ve diğerleri (1981) ve Lydon (1984)). VMS yataklarının magmatik toplulukları, VMS'nin oluşumu sırasında değişen tektonik ortam ve jeolojik çevre ile ilişkilidir. Aşağıdaki beş alt sınıf, oluşum olayı sırasında belirli bir jeodinamik ortama benzeyen belirli petrokimyasal topluluklara sahiptir:
Sınıflandırma > Mafik ilişkili - Kıbrıs tipi VMS Yatakları

Genellikle ofiyolit dizileri olan mafik kayaçların hakim olduğu jeolojik ortamlarla ilişkili VMS yatakları. Newfoundland Appalachians'ta bulunan Kıbrıs ve Umman ofiyolit örnekleri ve ofiyolit barındıran yataklar bu alt sınıfın klasik bölgelerini temsil eder.
Sınıflandırma > Bimodal-mafik

Mafik volkanik kayaçların hakim olduğu ortamlarla ilişkili VMS yatakları, ancak %25'e kadar felsik volkanik kayalarla, ikincisi genellikle yatakları barındırır. Noranda, Flin Flon-Snow Lake ve Kidd Creek kampları bu grubun klasik bölgeleri olacaktır.
Sınıflandırma > Mafik-silisiklastik - Beşi tipi

Ada yayı oluşumu evresinde kalk-alkalin evrenin başlangıcında şekillenirler. Genellikle derin deniz fasiyesi karbonatlı çamurtaşları ve/veya kuvarsitlerle birlikte ortaç-bazik arasında değişen volkanik kayaçlarla birlikte bulunurlar. Kalın grovak seviyeleri tipiktir. Beşi tipi yataklar genellikle ince zon halinde ve geniş bir alanda bulunurlar. Metamorfik ortamlarda pelitik-mafik ilişkili VMS birikintileri olarak bilinebilir. Japonya'daki Besshi yatakları ve Windy Craggy, BC, bu grubun klasik bölgelerini temsil eder. Mineral birlikteliği bakır, çinko, altın ve gümüş'ten oluşur. Kıbrıs tipi yataklarla ortak özelliği Nikel/kobalt oranının 1'den küçük olmasıdır. Ancak ana kaya ve bulunduğu tektonik ortam ile Kıbrıs tipinden ayrılır.
Sınıflandırma > Felsik-silisiklastik

Tamamen felsik kayalar ve %10'dan az mafik malzeme içeren silisiklastik tortul kayaçlarla ilişkili VMS yataklarıdır. Genellikle şeyl açısından zengin silisiklastik-felsik veya çift modlu silisiklastiktir. Kanada, New Brunswick'teki Bathurst Madencilik Kampı ; İber Pirit Kuşağı, İspanya ve Portekiz ; ve Finlayson Gölü bölgeleri, Yukon, Kanada bu grubun klasik bölgeleridir.
Sınıflandırma > Bimodal-felsik - Kuroko tipi

Felsik kayaların, yalnızca küçük tortul kayaçlara sahip mafik kayalardan daha bol olduğu çift modlu dizilerle ilişkili VMS yatakları. Kuroko yatakları, Japonya; Buchans yatakları, Kanada; ve Skellefte yatakları, İsveç bu grubun klasik bölgeleridir. İleri ada yayı oluşum evresinde oluşan felsik bileşimli volkanik kayaçlarla ilişkilidir. Sığ denizel ortamda (yaklaşık 2.5 km) ortamda oluşan bu tip yataklar riyolit ve dasit gibi felsik volkanizma ile zamansal ve mekansal olarak yakın ilişkilidir.
Dağılım

Jeolojik geçmişte, VMS yataklarının çoğu, volkanik kayaçlarla ilişkili rift ortamlarında oluşmuştur. Özellikle, okyanus ortası sırt yayılma merkezleri, yay gerisi yayılma merkezleri ve yay önü yayılma merkezleri ile ilişkili jeolojik zaman boyunca oluşmuşlardır. VMS yataklarının tüm ortamları için ortak bir tema, yayılma ile ilişkidir (yani, genişlemeli bir jeodinamik rejim). Yataklar tipik olarak iki modlu dizilerle (farklı oranlarda mafik ve felsik kayaçlara sahip diziler - örneğin, Noranda veya Kuroko), felsik ve sediman açısından zengin ortamlar (örneğin, Bathurst), mafik ve sediman açısından zengin ortamlar (örneğin, Beşi veya Windy Craggy) ile ilişkilidir veya mafik ağırlıklı ortamlar (örneğin, Kıbrıs ve diğer ofiyolit yatakları).
Dünyadaki yatakların çoğu küçüktür, bilinen yatakların yaklaşık %80'i 0,1-10 milyon ton aralığındadır. VMS yataklarına örnek olarak Kidd Creek, Ontario, Kanada; Flin Flon yeşil taş kuşağındaki Flin Flon, Manitoba, Kanada (777 ve Trout Lake Mine ); Brunswick #12, New Brunswick, Kanada; Rio Tinto, İspanya ; Greens Creek madeni, Alaska, ABD.
Kuroko tipi VMS Kesiti
Alerji
Bulgu ve belirtiler

| Etkilenen organ | Yaygın bulgu ve belirtiler |
| --- | --- |
Burun: Burun mukoza şişmesi (alerjik rinit), burun akıntısı, hapşırma
Sinüsler: Alerjik sinüzit
Gözler: Konjonktivada (göz kapaklarının iç yüzeyi ile skleranın bir kısmını örten ince zar; gözün sümüksel zarı) kızarıklık ve kaşıntı (alerjik konjonktivit, sulanma)
Hava yolları: Hapşırma, öksürük, bronş daralması, hırıltı ve nefes darlığı, bazen doğrudan astım atakları, ciddi vakalarda hava yolu laringeal ödem olarak bilinen şişme nedeniyle daralır
Kulaklar: Dolgunluk hissi, muhtemelen ağrı ve östaki borusu drenajı yetersizliğine bağlı işitme kaybı
Cilt: Döküntüler, egzama ve kurdeşen (ürtiker)
Mide-bağırsak kanalı: Karın ağrısı, şişkinlik, kusma, ishal
Birçok alerjen, toz veya polen gibi havada taşınan parçacıklardan oluşur. Bu tür durumlarda, belirtiler hava ile temas eden organlarda, örneğin gözlerde, burunda ve akciğerlerde ortaya çıkar. Örneğin, saman nezlesi olarak da bilinen alerjik rinit, burun mukozasında tahriş, hapşırma, kaşıntı ve gözlerde kızarıklık ile kendini gösterir. Solunan alerjenler ayrıca akciğerlerde mukus üretiminin artmasına, nefes darlığı, öksürük ve hırıltıya neden olabilir.
Bu çevresel alerjenlerin dışında, alerjik reaksiyonlar gıdalar, böcek sokmaları ve aspirin ile antibiyotikler gibi ilaçlara, özellikle penisiline karşı gelişebilir. Gıda alerjisi belirtileri arasında karın ağrısı, şişkinlik, kusma, ishal, kaşıntı ve anjiyoödem bulunur. Gıda alerjileri nadiren solunum yolu (astmatik) reaksiyonlara veya rinite neden olur. Böcek sokmaları, gıdalar, antibiyotikler ve bazı ilaçlar, anafilaksi olarak bilinen sistemik bir alerjik yanıt üretebilir; bu durumda sindirim sistemi, solunum sistemi ve dolaşım sistemi gibi birden fazla organ sistemi etkilenebilir. Anafilaksinin ciddiyetine bağlı olarak, deri reaksiyonları, bronş daralması, ödem, hipotansiyon, koma ve ölüm görülebilir. Bu tür bir reaksiyon aniden başlayabilir veya gecikebilir. Anafilaksinin doğası gereği, başlangıçta azalmış gibi görünen reaksiyon, belirli bir süre boyunca tekrar edebilir.
Bulgu ve belirtiler > Cilt

Lateks gibi deri ile temas eden maddeler, temas egzaması (tahriş edici madde veya alerjene doğrudan temas sonucu ciltte yangı) veya egzama olarak adlandırılan alerjik reaksiyonların yaygın nedenlerindendir. Cildiye alerjileri genellikle ciltte döküntü, şişlik ve iltihaplanmaya neden olur; bu durum, kurdeşen ve anjiyoödemin karakteristik bir bulgusu olan "kabarma ve alevlenme" (İng. "weal and flare") reaksiyonu olarak bilinir.
Böcek sokmalarında, yerel olarak 10 cm'den daha büyük bir eritem (cilt kızarıklığı) meydana gelebilir ve bu reaksiyon bir ila iki gün sürebilir. Bu tür bir reaksiyon, immünoterapi sonrası da görülebilir.
Nedenler

Alerjik hastalıklar için risk etmenleri genel olarak iki ana kategoriye ayrılabilir: konakçı ve çevresel etmenler. Konakçı etmenler arasında kalıtım, cinsiyet, ırk ve yaş yer alır; kalıtım bu etmenler arasında en belirleyici olanıdır. Bununla birlikte, son yıllarda yalnızca genetik etmenlerle açıklanamayan alerjik hastalıkların görülme sıklığında bir artış yaşanmıştır. Dört ana çevresel etmen olarak, erken çocukluk döneminde enfeksiyon hastalıklarına maruz kalma, çevre kirliliği, alerjen seviyeleri ve beslenme alışkanlıklarındaki değişiklikler öne çıkmaktadır.
Nedenler > Ev tozu akarları

Ev tozu akarı alerjisi, diğer adıyla ev tozu alerjisi, duyarlılık gelişimi ve ev tozu akarların dışkılarına karşı oluşan alerjik bir reaksiyon olarak tanımlanır. Bu alerji oldukça yaygındır ve astım, egzama veya kaşıntı gibi alerjik reaksiyonları tetikleyebilir. Akarların bağırsaklarında bulunan ve dışkılarında kalıcı olan güçlü sindirim enzimleri (özellikle peptidaz 1), hırıltı gibi alerjik reaksiyonların ana etkenlerinden biridir. Akarların dış iskeleti de alerjik reaksiyonların gelişimine katkıda bulunabilir. Uyuz akarları veya cilt folikül akarlarının aksine, ev tozu akarları cilt altına nüfuz etmez ve parazit değildir.
Nedenler > Gıdalar

Geniş bir yelpazede gıdalar alerjik reaksiyonlara neden olabilir, ancak gıda kaynaklı alerjik tepkilerin %90'ı inek sütü, soya, yumurta, buğday, yer fıstığı, kuru yemiş, balık ve kabuklu deniz ürünlerinden kaynaklanmaktadır. Nüfusun 10.000'de 1'inden daha azını etkileyen diğer gıda alerjileri ise "nadir" olarak sınıflandırılabilir. ABD'de en yaygın görülen gıda alerjisi, kabuklu deniz ürünlerine karşı duyarlılıktır. Yer fıstığı alerjisi şiddeti ile tanınsa da, hem yetişkinler hem de çocuklar arasında en yaygın gıda alerjisi değildir. Şiddetli veya hayatı tehdit edici reaksiyonlar, diğer alerjenler tarafından tetiklenebilir ve bu tür reaksiyonlar astım ile birlikte daha yaygındır.
Gıda alerjilerinin yaygınlık oranı, yetişkinler ve çocuklar arasında farklılık göstermektedir. Çocuklar bazen yer fıstığı alerjisini aşabilirler. Yumurta alerjisi, çocukların %1-2'sini etkiler, ancak bu çocukların yaklaşık üçte ikisi 5 yaşına kadar bu alerjiyi aşar. Bu duyarlılık genellikle yumurta sarısından ziyade yumurta akındaki proteinlere karşı gelişir.
Süt proteinine karşı alerjiler, laktoz intoleransından farklı olarak, özellikle çocuklarda yaygın olarak görülmektedir. Süt proteinine karşı gelişen alerjik reaksiyonların yaklaşık %60'ı immünoglobulin E aracılığıyla meydana gelirken, geri kalan kısmı genellikle kolon iltihabına atfedilmektedir. Bazı bireyler keçi veya koyun sütünü, inek sütü gibi tolere edemezken, birçok kişi peynir gibi süt ürünlerini de tolere edemez. Süt alerjisi olan çocukların yaklaşık %10'u sığır etine karşı da alerjik reaksiyon gösterebilir. Laktoz intoleransı, süt ürünlerine karşı yaygın bir reaksiyon olup, aslında bir alerji değildir; bu durum, sindirim sisteminde enzim eksikliğinden kaynaklanır.
Kuru yemiş alerjisi olan bireyler, pekan cevizi, antep fıstığı, çam fıstığı ve ceviz gibi bir veya birden fazla kuru yemişe karşı alerjik olabilir. Ayrıca, susam ve haşhaş gibi tohumlar, içerdiği proteinler nedeniyle alerjik reaksiyonlara neden olabilir.
Alerjenler, genetik mühendislik aracılığıyla bir gıdadan diğerine transfer edilebilir; ancak genetik modifikasyon, alerjenlerin elenmesini de sağlayabilir. Genetik olarak değiştirilmemiş ürünlerde doğal olarak bulunan alerjen konsantrasyonlarının değişkenliği konusunda sınırlı sayıda araştırma yapılmıştır.
Nedenler > Lateks

Lateks, IgE aracılı bir deri üzerinden, solunum ve sistemik reaksiyonları tetikleyebilen bir alerjendir. Genel popülasyonda lateks alerjisinin yaygınlık oranının yüzde birin altında olduğu düşünülmektedir. Bir hastane çalışmasında, 800 cerrahi hastadan 1'i (%0,125) latekse duyarlılık bildirmiştir, ancak sağlık çalışanları arasında bu duyarlılık oranı yüzde yedi ile on arasında değişmektedir. Araştırmacılar, bu yüksek yaygınlık oranını, sağlık çalışanlarının ameliyathaneler, yoğun bakım üniteleri ve diş tedavi odaları gibi havada yüksek düzeyde lateks alerjeni bulunan ortamlara maruz kalmalarına bağlamaktadır. Bu tür lateks açısından zengin ortamlar, bu alerjenik proteinleri düzenli olarak soluyan sağlık çalışanlarının duyarlılık geliştirmesine neden olabilir.
Latekse karşı en yaygın reaksiyon, gecikmiş bir aşırı duyarlılık reaksiyonu olarak kuru, kabuklu lezyonlar şeklinde ortaya çıkan alerjik kontakt dermatittir. Bu reaksiyon genellikle 48 ila 96 saat sürer. Eldiven kullanımında terleme veya bölgenin sürtünmesi, lezyonları kötüleştirerek  	ülserleşmeye neden olabilir. Anafilaktik reaksiyonlar genellikle cerrahi işlemler sırasında cerrahın lateks eldivenlerine maruz kalan hassas hastalarda meydana gelir, ancak diş tedavileri gibi diğer mukozal maruziyetler de sistemik reaksiyonlara yol açabilir.
Lateks ve muz alerjisi arasında çapraz reaksiyon olabilir. Ayrıca, lateks alerjisi olan bireylerde avokado, kivi ve kestane gibi gıdalara karşı da duyarlılık gelişebilir. Bu kişilerde genellikle perioral kaşıntı ve lokal ürtiker görülür. Bu gıdaların indüklediği alerjiler nadiren sistemik yanıtlar oluşturmuştur. Araştırmacılar, lateks ile muz, avokado, kivi ve kestane arasındaki çapraz reaktivitenin, lateks proteinlerinin diğer bazı bitki proteinleri ile yapısal olarak homolog olmasından kaynaklandığını düşünmektedir.
Nedenler > İlaçlar

Ayrıca bakınız: İlaç yan etkisi ve İlaç döküntüsü
Nüfusun yaklaşık %10'u penisiline alerjik olduklarını belirtmektedir; ancak bu bireylerin %90'ında aslında alerjik reaksiyon bulunmamaktadır. Ciddi alerjik reaksiyonlar ise yalnızca %0,03 oranında ortaya çıkmaktadır.
Nedenler > Arı ve böcek sokmaları

İnsan alerjilerinin en önemli kaynaklarından biri böceklerdir. Böcek alerjileri, böcek ısırıkları, sokmaları, yutulması veya solunması ile tetiklenebilir.