stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Devlet İstatistik Komitesi
Tarihçe

Azerbaycan Cumhuriyeti Devlet İstatistik Komitesi'nin tarihi, Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin kurulduğu 1920 yılına dayanmaktadır. 1928'de Azerbaycan SSC Halk Komiserleri Konseyi, Merkezi İstatistik Dairesi'ni kuran yeni bir tüzüğü onayladı. 1948'de Merkezi İstatistik Dairesi, Azerbaycan SSC Bakanlar Kuruluna devredildi. 1987'de Merkezi İstatistik Dairesi, Azerbaycan SSC Devlet İstatistik Komitesi'ne dönüştürüldü ve tüzüğü Mart 1988'de Bakanlar Kurulu tarafından onaylandı.
Azerbaycan Cumhuriyeti'nde ulusal bir istatistik ajansının kurulması 18 Şubat 1994'te gerçekleşti. Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev'in kararnamesiyle mevcut biçimine dönüştürüldü. 13 Ağustos 2015'ten bu yana başkan Tahir Budagov'dur.
Görevleri

Kurumun görev ve yetkileri şunlardır:
İstatistik alanında birleşik bir devlet politikasının oluşturulmasına katılır ve bu politikanın uygulanmasını sağlar.
İstatistiksel verilerin zamanında toplanmasını ve bunların ülkede meydana gelen sosyo-ekonomik süreçlere uygunluğunu sağlar.
İstatistik alanının gelişmesini sağlar.
Ekonomik, sosyal, demografik ve ekolojik alanlardaki duruma ilişkin istatistiksel çalışmalar düzenler ve yürütür.
İstatistiksel birimlerin devlet kaydını tutar.
Mevzuatla belirlenen diğer alanlarda faaliyet göstermektedir.
Başkanlar

| №> Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Merkezi İstatistik Komitesi Başkanları (?-?) | Başkan> Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Merkezi İstatistik Komitesi Başkanları (?-?) | Görev Başlangıcı> Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Merkezi İstatistik Komitesi Başkanları (?-?) | Görev Bitişi> Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Merkezi İstatistik Komitesi Başkanları (?-?) | Parti> Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Merkezi İstatistik Komitesi Başkanları (?-?) | Parti> Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Merkezi İstatistik Komitesi Başkanları (?-?) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | İ.Aliyev | ? | ? |  | Azerbaycan Komünist Partisi (1920) |
|  | Aleksandr Gindin | 4 Eylül 1932 | 3 Mart 1934 |  | Azerbaycan Komünist Partisi (1920) |
|  | Nağı Bağırov | 3 Mart 1934 | 28 Eylül 1936 |  | Azerbaycan Komünist Partisi (1920) |
|  | İlya Peçerskiy | ? | ? |  | Azerbaycan Komünist Partisi (1920) |
|  | Samet Süleymanov | ? | ? |  | Azerbaycan Komünist Partisi (1920) |
|  | Ali Abdulov | 26 Eylül 1937 | 21 Haziran 1942 |  | Azerbaycan Komünist Partisi (1920) |
|  | Hüseyn Zeynalov | 21 Haziran 1942 | 1 Nisan 1963 |  | Azerbaycan Komünist Partisi (1920) |
Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Devlet İstatistik Komitesi Başkanları (-1991)
| 1 | Halil Mammadov | ? | 16 Temmuz 1991 |  | Azerbaycan Komünist Partisi (1920) |
Azerbaycan Cumhuriyeti Devlet İstatistik Komitesi Başkanları (1991-günümüz)
| 1 | Ajdar Aliyev | 23 Mayıs 1991 | 9 Mayıs 1993 |  | Azerbaycan Komünist Partisi (1920) |
| 1 | Ajdar Aliyev | 23 Mayıs 1991 | 9 Mayıs 1993 |  | Bağımsız |
| 2 | Arif Veliyev | 9 Mayıs 1993 | 18 Ekim 1998 |  | Bağımsız |
| - | Arif Veliyev | 18 Ekim 1998 | 15 Ocak 1999 |  | Bağımsız |
| (2) | Arif Veliyev | 15 Ocak 1999 | 23 Haziran 2014 |  | Bağımsız |
| 3 | Tahir Budagov | 13 Ağustos 2015 | Görevde |  | Bağımsız |
Spannagel Mağarası

| --- | --- |
Kolkgang galerisinde
Konumu: Hintertux, Tirol, Avusturya
Koordinatlar: 47°04′49″K 11°40′18″D﻿ / ﻿47.08028°K 11.67167°D﻿ / 47.08028; 11.67167
Uzunluğu: ~10 km
Rakım: 2521 m
Keşfedilişi: 1919
Jeoloji: Hochstegen kalker (mermer)
Mağara açılışı: 1994
Mağara turu uzunluğu: 500 m
Aydınlatma: Elektrik
Spannagel Mağarası (Almanca: Spannagelhöhle), Hintertux'ta, Avusturya'daki Tirol eyaleti sınırları içinde, Zillertal Alpleri'nde yer alan bir turistik mağaradır. 2020 Nisan itibarıyla yaklaşık 10 kilometrelik bölümü keşfedilmiştir; rehberli turlar mağaranın 500 metreye kadar olan kısmını kapsar. Girişi, daha önce Avusturya Turizm Kulübü (ÖTK) tarafından işletilen bir dağ kulübesi olan Spannagelhaus'un (2531 m) altında yer almaktadır. Mağara ve kulübe adını 1902-1904 yılları arasında ÖTK başkanlığı yapmış olan Dr. Rudolf Spannagel'den almaktadır.
Oluşumu

Zillertal Alpleri'nin büyük bir kısmı, mağara oluşumunu desteklemeyen başkalaşım kayaçları, plütonlar ve kristal birincil kayaçlardan oluşur. Tek istisna, kireç taşı, dolomit, alçı taşı ve diğer karbonatlar gibi karstlaşma yeteneğine sahip kaya cepleridir. Bu cepler genellikle oldukça düşük kalınlığa sahiptir ve sadece küçük mağaraların oluşmasına izin verir. Mağaraların oluşumu için suda çözünürlük gereklidir. Jeolojik korozyon sonucu böyle büyük bir mağaranın oluşumu bölgenin tektonik özellikleri ile açıklanmaktadır.
Mağara içinde yeraltı nehirleri bulunmaktadır ve üzerindeki buzulun iklim değişikliği nedeniyle önemli ölçüde azalması ve artık eski su akışını sağlayamaması nedeniyle su seviyesinde büyük ölçüde azalma meydana gelmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

Max H. Fink (1961): Die Höhle unter dem Spannagelhaus. – Österr. Touristenzeitung (Vienna) 74 (6): 70
Günther J. Wolf (1971): Bergfahrt in die Unterwelt. – Österr. Touristenzeitung (Vienna) 84 (2): 24-25
Gerhard Schirmer (1976): Die Höhle beim Spannagelhaus. – Österr. Touristenzeitung (Vienna) 88 (9): 109-111
Heinz Ilming, Hans Mrkos (1979): Höhlenforschung in Österreich seit 1961. – Wissenschaftliche Beihefte zur Zeitschrift "Die Höhle" (Vienna) 13: 67-81
Gerhard Schirmer (1979): Die Höhle unter dem Spannagelhaus. – Festschrift "50 Jahre Bergsteigergruppe im Österr. Touristenklub" (Vienna) 123-125
Ernest Jacoby, Günter Krejci (1992): Die Höhle beim Spannagelhaus und ihre Umgebung. – Wissenschaftliche Beihefte zur Zeitschrift "Die Höhle" 26
Andrey Kozırev

| Andrey Kozırev |
| --- | --- |

Dış İşleri Bakanı
Görev süresi 11 Ekim 1990 - 6 Ocak 1996
Yerine geldiği: Vladimir Vinogradov
Yerine gelen: Yevgeny Primakov
Kişisel bilgiler
Doğum: 27 Mart 1951 (73 yaşında) Brüksel, Belçika
Evlilik(ler): Yelena Kozıreva
Bitirdiği okul: Moskova Devlet Diplomasi Enstitüsü
Andrey Vladimiroviç Kozırev (Rusça: Андре́й Влади́мирович Ко́зырев; d. 27 Mart 1951), Ekim 1991'den Ocak 1996'ya kadar görevde olan Rusya Federasyonu Devlet Başkanı Boris Yeltsin'in ilk Dışişleri Bakanı olarak görev yapmış Rus siyasetçi. Sovyetler Birliği'nin çöküşünden hemen sonra Rusya'nın dış politikasının geliştirmesinde büyük katkısı olsa da Rusya'daki pek çok kişi zayıf olduğu ve ABD ve NATO karşısında Bosna ve Irak gibi yerlerde Rusya'nın çıkarlarını savunmada yeterince iddialı olmadığını düşünür. Bundan dolayı milliyetçi siyasetçiler ve partiler kendisini çok eleştirirdi. Kozırev, Moskova Devlet Diplomasi Enstitüsü'nden (MGIMO) tarih alanında doktora derecesiyle mezun olmuştur. 1974'te Sovyetler Birliği Dışişleri Bakanlığı'na girmiştir. Dışişleri bakanı olarak atanmadan önce burada çeşitli görevlerde bulundu.
Gençliği ve eğitimi

Kozırev 1951'de Brüksel'de, burada geçici olarak çalışan bir Sovyet mühendisinin oğlu olarak dünyaya geldi. Dışişleri Bakanlığı tarafından işletilen diplomatlar okulu olan Moskova Devlet Diplomasi Enstitüsü'nde eğitim gördü. 1969'da burada okumaya başlamadan önce, Moskova'daki Kommunar makine fabrikasında montajcı olarak bir yıl çalıştı.
1974 yılında eğitimini tamamladı. Daha sonra, biyolojik ve kimyasal savaş konuları da dahil olmak üzere Birleşmiş Milletler ve silahların kontrolü ile ilgili konulardan sorumlu olan Uluslararası Örgütler Dairesi'nde konuşma yazarı ve araştırmacı olarak Sovyet Dışişleri Bakanlığı'na girdi. Bundan sonraki üç yıl içinde, tarih bilimi alanında yüksek lisans derecesini tamamladı, silah ticareti ve Birleşmiş Milletler üzerine birkaç kitap yayınladı.
Kozırev'in Dışişleri Bakanlığı'ndaki kariyeri, onu gelecek vadeden genç bir Sovyet diplomatı olduğunu gösterir. 1979'da Uluslararası Örgütler Dairesi'nde ataşe, ertesi yıl üçüncü sekreter oldu. Düzenli olarak terfi aldı: 1982'de ikinci sekreter oldu; 1984'te ilk sekreter; 1986'da danışman. Bakanlığın Gorbaçov'un dışişleri bakanı Eduard Şevardnadze tarafından yeniden düzenlenmesinin ardından 1988'de yeniden adlandırılan Uluslararası Örgütler İdaresi'nin başkan yardımcısı oldu. Ertesi yıl Kozırev, kendisinde 20 yıl kıdemli bir adamın yerini alarak idarenin başına geçti.
Konuyla ilgili yayınlar

Andrei Koziyrev. The Firebird: The Elusive Fate of Russian Democracy (Pittsburgh: Pittsburgh University Press, 2019).
George Fujii. "H-Diplo Review Essay 292 on Kozyrev. The Firebird: The Elusive Fate of Russian Democracy" (2020) çevrimiçi 9 Aralık 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Tsygankov, Andrei P. Russia's foreign policy: change and continuity in national identity (Rowman & Littlefield, 2019)
Andrey Kozırev İsrail-Ürdün Barış Antlaşması'nın imzalanmasında, 1994
49. Kanat

49. Kanat, Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri'nin uzaktan kumandalı olarak uçurulan araç kanadıdır. Ondokuzuncu Hava Kuvvetleri, Hava Eğitim ve Öğretim Komutanlığına atanmıştır. New Mexico'daki Holloman Hava Kuvvetleri Üssü'nde konuşlandırılmıştır. Kanat, Kore Savaşı, Vietnam Savaşı, Çöl Fırtınası Operasyonu ve NATO liderliğindeki Kosova Üzerindeki Müttefik Kuvvet Operasyonu sırasında savaştı.
Kanat, savaşa hazır havacı MQ-9 Reaper pilotları eğitimi ve sensör operatörleri sağlar. Hava Seferi Kuvvetleri operasyonlarını, barış zamanı beklenmedik durumlarını destekleyen savaşa hazır ve görev destek kuvvetlerini görevlendirir; 54. Fighter Group'un F-16 Fighting Falcon pilot eğitim görevine, 96. Test Group'un yüksek hızlı test pisti görevine ve Alman Hava Kuvvetleri Uçuş Eğitim Birimi'ne ev sahipliği yapmak da dahil olmak üzere 4.600'den fazla personele ev sahibi üssü desteği sağlıyor.
Birimler

49. Operasyon Grubu (Kuyruk Kodu: HO)
49. Bakım Grubu
49. Görev Destek Grubu
49. Malzeme Bakım Grubu
49. Tıp Grubu
Haşim Nur Gürel

| Haşim Nur Gürel |
| --- | --- |

Doğum: 1948 İstanbul, Türkiye
Ölüm: 4 Ekim 2022 (74 yaşında) İstanbul, Türkiye
Eğitim: İTÜ Mimarlık Fakültesi
Meslek: Ressam, yazar ve küratör
Etkin yıllar: 1966-2022
Evlilik: S. Sevim Gürel (e. 1970; ö. 2022)
Çocuk(lar): 1

Haşim Nur Gürel (1948, İstanbul - 4 Ekim 2022, İstanbul), Türk ressam, küratör ve yazardır.
Hayatı

Gürel, 1948 yılında İstanbul'da doğdu. Robert Koleji ve İTÜ Mimarlık Fakültesi'nde eğitim gördü. Usta ressam Nuri İyem ile "Tavanarası Ressamları" grubundan Sedat Hidiş'ten resim dersleri aldı. 1966 yılında ilk kişisel sergisini açtı. 1969'da İTÜ Mimarlık Fakültesi ekibiyle Keban Barajı, Gaziantep, Diyarbakır ve Şanlıurfa'yı kapsayan bir inceleme gezisi gerçekleştirirler. Yine bu yıllarda bazı eserlerin çevirilerini yaparak edebiyata adım atar. 1970'li yıllar boyunca inşaat sektöründe çalıştıktan sonra 1979'dan itibaren resim çalışmalarına yönelen Gürel yaşamı boyunca 40'ın üzerinde kişisel sergi gerçekleştirmiştir. Türkiye'nin ilk online sanal müzesi olan Eczacıbaşı Sanal Müzesi'ni kurarak yöneticiliğini üstlenmiştir. Ardından İstanbul Modern Sanat Müzesi'nin kuruluşunda ve 15 sene boyunca Tüyap Artist Sanat Fuarı'nın Danışma Kurulunda yer almıştır. Aralarında Salyangoz Satıcılarının Seyir Defteri, Türk Resminden On iki Örnek ile Portre, Sığ Sularda Sanat ve Siyaset ve Muhayyel Müze vb'nin olduğu sanat içerikli kitapları yazmıştır. Ayrıca 1983 ve 2001 yılları arasında Sanat Çevresi, Türkiye’de Sanat ve Genç Sanat dergileri dahil bazı yayınlarda 100'ü aşkın köşe yazısını kaleme almıştır.
Özel yaşamı ve ölümü

1970'te evlendiği eşi S. Sevim Gürel'den bir oğlu bulunan ressam, yazar ve küratör Gürel, 4 Ekim 2022'de doğum yeri İstanbul'da kanser nedeniyle 74 yaşında ölmüştür.
Cenazesi Edirnekapı Şehitliği'nde toprağa verilmiştir.
Estudiantes de Mérida FC

Estudiantes de Mérida Fútbol Club, Venezuela'nın en üst düzey futbol ligi olan Primera División Venezuela'da yer alan bir futbol kulübü.
Güncel kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Alman Ceset Fabrikası

Kaiser (1917 Acemisine): "Ve unutma ki Kayzer'in seni -ölü ya da diri- kullanacak."
Punch, 25 Nisan 1917
Alman Ceset Fabrikası veya Almanca: Kadaververwertungsanstalt (kelime anlamıyla "Kadavra-Değerlendirme Tesisi"), bazen "Alman Ceset-İşleme Tesisi" veya "Don Yağı Fabrikası" olarak da anılan, I. Dünya Savaşı'nda dolaşıma sokulan en kötü şöhretli Almanya karşıtı vahşet propagandası hikâyelerinden biriydi. Savaş sonrası yıllarda, İngiltere ve Fransa'da yapılan araştırmalar bu hikâyelerin yanlış olduğunu ortaya çıkardı.
Hikaye

Hikâyeye göre, Almanca: Kadaververwertungsanstalt, Müttefiklerin Almanya'nın ablukası nedeniyle Almanya'da yağların çok kıt olması sebebiyle, Almanların işlettiği özel bir tesisti. Bu tesiste Alman savaş alanı cesetleri yağ için işleniyor ve bu yağ nitrogliserin, mum, yağlayıcılar ve hatta bot cilası üretiminde kullanılıyordu. Tesisin cephe hatlarının gerisinde DAVG — Almanca: Deutsche Abfall-Verwertungs Gesellschaft ("Alman Atık Değerlendirme Şirketi") tarafından işletildiği iddia ediliyordu.
Etki ve Sonrası

Tarihçi Piers Brendon bunu I. Dünya Savaşı'nın "en korkunç vahşet hikayesi" olarak nitelendirirken, gazeteci Phillip Knightley bunu "savaşın en popüler vahşet hikayesi" olarak tanımlamıştır.
Savaştan sonra, İngiliz Sefer Kuvveti'nin eski İstihbarat Şefi John Charteris, bir konuşmasında bu hikâyeyi propaganda amaçlı olarak, özellikle Çinlileri Almanya'ya karşı savaşa katılmaya ikna etmek için icat ettiğini iddia etmiştir.
Modern Değerlendirmeler

Günümüz akademisyenleri Charteris'in hikâyeyi yarattığı iddiasına itibar etmemektedir. Propaganda tarihçisi Randal Marlin, "hikayenin gerçek kaynağının Northcliffe basınının sayfalarında bulunduğunu" söyleyerek Lord Northcliffe'in sahip olduğu gazetelere atıfta bulunmaktadır.
Adrian Gregory, hikâyenin yıllardır dolaşımda olan söylentilerden kaynaklandığını ve herhangi bir birey tarafından "icat edilmediğini" varsaymaktadır: "Ceset işleme fabrikası şeytani bir propagandacının icadı değildi; resmi olarak dikkate alınmadan aylar önce dolaşımda olan popüler bir halk hikayesi, bir 'kent efsanesi' idi."
Tarihçe > Söylentiler ve Karikatürler

Almanların askerlerinin cesetlerini yağ üretmek için kullandıklarına dair söylentiler 1915 yılında dolaşmaya başlamış görünüyordu. Cynthia Asquith 16 Haziran 1915 tarihli günlüğünde şöyle not düşmüştü: "Almanların cesetlerini bile gliserin üretiminde kullandıkları ve yan ürün olarak sabun elde ettikleri söylentisini tartıştık." Bu tür hikâyeler 1915 ve 1916'da Amerikan basınında da yer aldı. Fransız basını da Şubat 1916'da Fransızca: Le Gaulois gazetesinde bu konuyu ele aldı.
1916'da Louis Raemaekers'in karikatürlerinden oluşan bir kitap yayımlandı. Karikatürlerden biri, Alman askerlerinin cesetlerinin düzgünce paketlenmiş gruplar halinde bir arabaya yüklenişini tasvir ediyordu. Bu karikatüre Horace Vachel tarafından yazılmış şu yorum eşlik ediyordu: "Seçkin bir kimyacı bana, oldukça iyi beslenmiş bir Hun'un cesedinden altı pound gliserin çıkarılabileceğini söyledi... Bu talihsizler, hayattayken acımasızca kaçınılmaz bir katliama sürüklendiler. Şimdi de aynı acımasızlıkla yüksek fırınlara gönderiliyorlar. Bir milyon ölü insan, altı milyon pound gliserine dönüştürülüyor." Daha sonra Bruce Bairnsfather tarafından çizilen bir başka karikatür de bu söylentiye atıfta bulunuyordu; bir Alman mühimmat işçisini gliserin kutusuna bakarken ve "Ah! Zavallı kardeşim!" derken gösteriyordu (Bovril reklamının bilinen bir parodisi).
1917'ye gelindiğinde, İngiltere ve müttefikleri Çin'i Almanya'ya karşı savaşa sokmayı umuyorlardı. 26 Şubat 1917'de İngilizce yayımlanan North-China Daily News, Çin Devlet Başkanı Feng Guozhang'ın, Amiral Paul von Hintze'nin kendisini etkileme girişimlerinden dehşete düştüğünü anlatan bir haber yayımladı. Habere göre "Amiral zafer edasıyla ölü askerlerden gliserin çıkardıklarını söylemişti!". Bu haber diğer gazeteler tarafından da kullanıldı.
Tüm bu örneklerde hikâye bir söylenti olarak veya 'bilgili' olduğu düşünülen kişilerden duyulmuş bir şey olarak anlatılıyordu. Belgelenmiş bir gerçek olarak sunulmuyordu.
Güncel Akademik Çalışmalar

Modern akademik çalışmalar, hikâyenin Belçika'daki askerler ve siviller arasında dolaşan söylentilerden ortaya çıktığı ve İngiliz propaganda makinesinin bir icadı olmadığı görüşünü desteklemektedir. Hikâye, Almanca: Berliner Lokal-Anzeigerde gerçek bir kadavra işleme fabrikası hakkında çıkan haberden sonra söylentiden görünür bir "gerçeğe" dönüştü. Haberin muğlak ifadeleri, Belçika ve İngiliz gazetelerinin bunu insan cesetlerinin kullanıldığı söylentilerinin kanıtı olarak yorumlamasına olanak sağladı. Phillip Knightley, Charteris'in dinleyicilerini etkilemek için hikâyeyi icat ettiği iddiasını uydurmuş olabileceğini, bir muhabirin orada olduğunu fark etmediğini söylüyor.
Randal Marlin, Charteris'in hikâyeyi icat ettiği iddiasının birçok detayda "açıkça yanlış" olduğunu söylüyor. Ancak, sahte bir günlüğün yaratılmış ama hiç kullanılmamış olması mümkündür. Yine de Charteris'in "Londra'daki savaş müzesinde" hala var olduğunu iddia ettiği bu günlük hiçbir zaman bulunamamıştır. Ayrıca Charteris'in hikâyenin Çin'de yararlı bir propaganda olacağını önermiş olması ve Çinlilere gönderilmek üzere yanlış altyazılı bir fotoğraf oluşturmuş olması mümkündür, ancak bunun da hiçbir kanıtı yoktur.
Adrian Gregory, Lord Ponsonby'nin Savaş Zamanında Yalan adlı eserindeki anlatımına karşı oldukça eleştireldir. Gregory'ye göre bu hikâye, diğer birçok Almanya karşıtı vahşet hikâyesi gibi, sıradan askerlerden ve halktan kaynaklanmıştır: "süreç yukarıdan aşağıya değil, aşağıdan yukarıya doğruydu" ve yanlış vahşet hikâyelerinin çoğunda "halk basını yanıltıyordu", masum bir halkı kandıran sinsi bir basın propaganda makinesi değildi.
Joachim Neander, sürecin daha çok Charteris gibi propagandacıların makul hikâyeleri alıp kullandığı bir "geri bildirim döngüsü" gibi olduğunu söylüyor: "Charteris ve ofisi büyük olasılıkla 'Ceset fabrikası' hikayesinin yaratılmasında rol oynamadı. Ancak, hikayenin yayılmasında aktif olarak yer aldıkları güvenle varsayılabilir." Ayrıca, hikâye 1917'de The Times gibi saygın gazeteler tarafından ele alınmasaydı, dedikodu ve söylentiden öteye geçemezdi.
İsrailli yazar Shimon Rubinstein 1987'de ceset fabrikası hikâyesinin doğru olabileceğini, ancak Charteris'in 1925 Locarno Antlaşması'ndan sonra savaş sonrası Almanya ile uyumlu ilişkileri teşvik etmek için hikâyeyi gözden düşürmek istemiş olabileceğini öne sürdü. Rubinstein, bu fabrikaların "Nazilerin İkinci Dünya Savaşı sırasında inşa ettiği imha merkezleri için olası pilot tesisler" olduğunu ileri sürdü. Neander bu öneriyi saçma olarak reddediyor.[kaynak belirtilmeli]
Karain Mağarası

| --- | --- |
Mağaranın girişi
Konumu: Antalya
Koordinatlar: 37°04′40″K 30°34′15″D﻿ / ﻿37.07778°K 30.57083°D﻿ / 37.07778; 30.57083
Mağara araştırması: 1946-1958, 1967-1973, 1985-2008
Karain Mağarası, Türkiye'nin en büyük doğal mağaralarından biridir. Denizden yüksekliği 430-450 metredir. Antalya'nın 30 km kuzeybatısında eski Antalya-Burdur kara yoluna 5–6 km uzaklıkta bulunan Yağca mahallesi sınırları içinde bulunur. Antalya-Burdur kara yolunun 13. km'sinde Karain işaret levhasından sola dönülerek Karain Mağarası yoluna girilir. Antalya'ya uzaklığı 27 km'dir.
Oluşumu

Karain Mağarası; doğal karstik oluşumlar sonucu meydana gelmiştir. 1946 yılında mağara, Kılıç Kökten tarafından keşfedilmiş olup mağaranın oluşumu hakkındaki yaptığı araştırmalar mağaranın ince dehlizlerle üç kayanın birleşimi sonucunda ortaya çıkmış olduğunu gösterir. Mağara Çam (Katran) Dağı'nın kalkerli dik yamaçlarında bulunan Çadır Tepesi içine doğal bir şekilde karstik olaylarla oyularak oluşmuştur. Karain Mağarası Kretase yaşında 2 zamana ait kalkerler içinde bulunur.
Özellikleri > Antik yerleşim

1946 yılından beri kazılar yapılmaktadır. Yapılan kazılardan, bölgenin günümüzden 500.000 yıl kadar önce de yerleşim merkezi olarak kullanıldığı sonucuna varılmıştır. Türkiye'nin içinde insan yaşamış en büyük mağarasıdır. Buluntular mağaranın hemen yakınında bulunan Karain Müzesi'nde ve Antalya Müzesi'ndeki tarihöncesi bölümde sergilenmektedir.
Özellikleri > Arkeolojik araştırma

Araştırma 2002 Antalya il merkezinin kuzeybatısınnda; Paleolitik Çağ bulgularıyla ünlenen bu mağarada; I. Yalçınkaya tarafından yapılan kazılarda az sayıda İlk Tunç Çağı çanak çömleği de bulunmuştur. Mağaranın bu dönemde mevsimlik iskan gördüğü belirtilmektedir.
Karain Mağarası, Anadolu ve Yakın Doğu tarihi açısından önemli bir paleolitik merkezdir. Mağara paleolitik, neolitik, kalkolitik, eski tunç gibi protohistorik çağlarda ve klasik çağda insanlar tarafından sürekli bir biçimde iskan edilmiştir. Karain Mağarası'nda yapılan kazılarda elde edilen arkeolojik buluntular alt paleolitikten geç Roma dönemine kadar görülen yerleşim izleri ile Anadolu arkeolojik çalışmalarında önemli bir boşluğu doldurmaktadır. Klasik dönemlerdeki kullanım daha çok Adak Mağara (tapınak) niteliğinde olup, mağara alnı ve dış duvarları üzerinde Grekçe kitabe ve nişler bulunmaktadır.
Yeryüzünde bilinen paleolitik mağaraların çoğu sadece bir dönemi temsil ederken Karain alt, orta ve üst olarak kesintisiz bir katmanlaşma göstermekte ve bu katmanlardan elde edilen veriler, özellikle Avrupa ve Yakın Doğu arasındaki bağlantılar ve göç yolları hakkında fikir vermesi açısından önem taşımaktadır. Karain'den ele geçirilen Anadolu'da bilinen en eski insan kalıntılarının yanı sıra mağarada ortaya çıkarılan taşınabilir sanat ürünleri Anadolu sanatının ilk örnekleridir. Mağaraya giriş paralıdır.
Ayrıca, verdiği bitki ve hayvan kalıntıları ile Batı Akdeniz'in eski çevresinin ortaya konmasında önemli bir rol üstlenen Karain, çevresindeki diğer mağaralarla birlikte doğal ve kültürel özellikleri dolayısıyla karma sit olarak Dünya Mirası listesine önerilmektedir. Mağaradaki kazılar hala devam etmektedir.
Kazılar > Buluntular

İnsanlık tarihinin başlangıcındaki süreç içinde mağara, Alt Paleolitik'ten başlayarak; Orta ve Üst Paleolitik, Neolitik, Kalkolitik, İlk Tunç Çağı, MÖ. 2. binyıl ve Klasik Çağ'da insanlar tarafından sürekli bir biçimde iskan edilmiştir. Bunun doğal bir sonucu olarak da yaklaşık 11 m'yi bulan kalın bir kültür dolgusu içermektedir. Ancak mağaranın en uzun süren ve en önemli iskanı Paleolitik Çağ'dadır. Klasik dönemlerdeki kullanım daha çok Adak Mağara (tapınak) niteliğinde olup; mağara alnı ve dış duvarları üzerinde Grekçe kitabe ve nişler bulunmaktadır. Karain Mağarası'nda yapılan kazılarda elde edilen arkeolojik buluntular; Antalya Müzesi'nde ve mağaranın hemen yakınında bulunan Karain Müzesi'nde sergilenmektedir. 1997 yılında 1. derecede arkeolojik doğal sit alanı ilan edilmiştir. Yarasaların yaşadığına dair izler vardır.