stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Müşîr

| Osmanlı askerî rütbeleri> 1909-1922 Osmanlı rütbeleri.Subaylar | Osmanlı askerî rütbeleri> Günümüz Türkiyesindeki karşılığı.Subaylar | Osmanlı askerî rütbeleri> . |
| --- | --- | --- |
| Osmanlıca: Müşir Osmanlıca: مشير | Mareşal |  |
| Osmanlıca: Ferîk-i evvel (Osmanlıca: Serdar) Osmanlıca: فریق أول | Orgeneral |  |
| Osmanlıca: Ferîk Osmanlıca: فریق | Korgeneral |  |
| Osmanlıca: Mirliva Osmanlıca: مير لوا | Tümgeneral Tuğgeneral |  |
| Osmanlıca: Miralay Osmanlıca: میر آلای | Albay |  |
| Osmanlıca: Kaymakam Osmanlıca: قائم مقام | Yarbay |  |
| Osmanlıca: Binbaşı Osmanlıca: بڭباشی | Binbaşı |  |
| Osmanlıca: Kolağası (Osmanlıca: Sağ Kolağası / Osmanlıca: Sol Kolağası) Osmanlıca: قول آغاسی | yok |  |
| Osmanlıca: Yüzbaşı Osmanlıca: یوزباشی | Yüzbaşı |  |
| Osmanlıca: Mülâzım-ı evvel Osmanlıca: ملازم أول | Üsteğmen |  |
| Osmanlıca: Mülâzım-ı sânî Osmanlıca: ملازم ثانی | Teğmen |  |
Erbaşlar
| Osmanlıca: Takım başı Osmanlıca: تقيم باشى | yok |  |
| Osmanlıca: Başçavuş Osmanlıca: باشچاوش | Başçavuş |  |
| Osmanlıca: Başçavuş muavini Osmanlıca: باشچاوش معاوني | Üstçavuş |  |
| Osmanlıca: Çavuş Osmanlıca: چاوش | Çavuş |  |
| Osmanlıca: Onbaşı Osmanlıca: اونباشی | Onbaşı |  |
Erler
| Osmanlıca: Nefer Osmanlıca: نفر | Er |  |
Müşîr (Osmanlıca: مشير), Osmanlı Devleti'nin son dönemi ve Türkiye'nin ilk yıllarında kullanılan, tarihi kullanım bakımından orgeneral ve mareşal rütbelerine denk bir askeri rütbe. Müşiriyet makamı ile birlikte düşünüldüğünde Ordu ya da Kuvvet komutanlığı mertebesi. Tophane Müşiriyeti, Jandarma Müşiriyeti.
Tarihçe

1826'da Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılmasının ardından bir askerî rütbe hâline getirildi. Bilinen ilk müşîr Ahmed Fevzi Paşa olup Mabeyn Müşiri rütbesini 25 Haziran 1832 tarihinde almıştır. 1833'te ise Damat Gürcü Halil Rifat Paşa ilk Tophane Müşiri oldu.
Tanzimat döneminden I. Meşrutiyet'e kadar Osmanlı ordusunda müşîr sayısı 19'u aşmamış, II. Abdülhamid döneminde 24'e kadar yükselmiş, daha sonra İttihatçıların yaptığı askerî düzenlemeler ve tasfiyeler neticesinde yediye kadar düşürülmüştür. I. Dünya Savaşı'na girildiğinde Osmanlı Ordusu'nda hiç müşîr bulunmuyordu. 9 Nisan 1935 tarihli 2295 sayılı Kararname ile müşîr rütbesinin karşılığı mareşal olarak belirlenmiştir.
Tarihçe > Osmanlı müşîrleri

Hasan Rıza Paşa
Topçubaşızade Mahmud Paşa
Eneste Haseki Mehmed Selim Paşa
Gözlüklü Mehmed Reşid Paşa
Çerkes Hafız Mehmed Paşa
Süleyman Refet Paşa
Darbhor Mehmed Reşid Paşa
Mehmed Vasıf Paşa
Mehmed Namık Paşa
Keçecizade Fuat Paşa
Mütercim Mehmed Rüşdi Paşa
Hüseyin Avni Paşa
Mehmed Rıza Paşa
Abdülkerim Nadir Paşa
Süleyman Hüsnü Paşa
Ömer Lütfi Paşa
İstanbullu Mehmed İzzet Paşa
Mehmed Ali Paşa
Ahmed Esad Paşa
Mehmed Redif Paşa
Derviş İbrahim Paşa
İsmail Hakkı Paşa
Mehmed Rauf Paşa
İbrahim Halil Paşa
Ahmed Eyüb Paşa
İbrahim Edhem Paşa
Yedi Sekiz Hasan Paşa
Kâzım Paşa
Mehmed Yaver Paşa
Ahmed Muhtar Paşa
Gazi Osman Paşa
Ali Saib Paşa
Deli Fuad Paşa
Mustafa Zeki Paşa
Mehmed Zeki Paşa
Sadettin Paşa
Recep Paşa
Ethem Paşa
Mehmed Şakir Paşa
Mahmud Şevket Paşa
Mehmed Şükrü Paşa
Ahmet İzzet Paşa
Ali Rıza Paşa
Salih Hulusi Paşa
Zeki Paşa
Ahmet Muhtar Paşa
Gazi Muhammed Paşa
Rütbe

1933-1935 arası kullanılan Müşir rütbe işareti
1924-1933 arası kullanılan Müşir rütbe işareti
1909-1922 arası kullanılan Müşir rütbe işareti
1876-1909 arası kullanılan Müşir rütbe işareti
1856-1876 arası kullanılan Müşir rütbe işareti
Osman Bilgin

| Osman Bilgin> Şırnak Valisi |
| --- | --- |
Görev süresi 20 Mayıs 2022 - 16 Ağustos 2023
Yerine geldiği: Ali Hamza Pehlivan
Yerine gelen: Cevdet Atay
Kişisel bilgiler
Doğum: 1978 Vakfıkebir
Bitirdiği okul: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Mesleği: Bürokrat
Osman Bilgin (d. 1978, Vakfıkebir), Türk bürokrattır.
1998 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olmuştur. 2000-2003 yılları arasındaki Kaymakamlık adaylığı döneminde sırasıyla; Çumra, Ünye, Ahmetli, Kula İlçelerinde Kaymakam Vekilliği görevlerinde bulundu. Asil Kaymakam olarak sırasıyla; 2003-2005 yılları arasında Pazar Kaymakamlığı, 2005-2007 yılları arasında Kürtün Kaymakamlığı, 2007-2010 yılları arasında Kale Kaymakamlığı ve 1 yıl süre ile Malatya Vali Yardımcılığı, 2010-2012 Buharkent Kaymakamlığı, 2012-2015 yılları arasında Espiye Kaymakamlığı ve 2015 - 2016 yılları arasında Alaşehir Kaymakamlığı görevlerinde bulundu. 30 Kasım 2016 tarihli Müşterek Kararname ile İçişleri Bakanlığı İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanı olarak atandı. Vali Osman BİLGİN 12.05.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 2022/209 sayılı Cumhurbaşkanlığı kararı ile Şırnak Valiliğine atanmış ve 20.05.2022 tarihi itibarıyla görevine başlamıştır. İngilizce Öğretmeni İlknur BİLGİN ile evli olup bir kız bir erkek çocuk babasıdır.
Espiye Kaymakamlığı sırasında Gülburnu Köyünde yaptırılan caddeye ismi verilmiştir.
6 Şubat 2023 tarihli Kahramanmaraş ve Gaziantep merkezli depremlerin Gaziantep'in Nurdağı ilçesinde büyük yıkıma yol açması sebebiyle bölgeye koordinatör vali olarak görevlendirildi.
10 Ağustos 2023 tarihli Valiler Kararnamesi ile Vali-Mülkiye Başmüfettişi oldu.
Türk Dili (dergi)

| --- | --- |
Sıklık: Aylık
Yayımcı: Türk Dil Kurumu
İlk sayı: Ekim 1951
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Website: tdk.gov.tr
Türk Dili, Türk Dil Kurumunun Ekim 1951'den beri çıkardığı aylık dil ve edebiyat dergisi.
Dergide deneme, şiir, hikâye, eleştiri ve benzeri edebî ürünler ile Türkçenin ve Türk edebiyatının güncel sorunlarını ele alan, bilimsel veya popüler yazılar, ayrıca çeviriler yayımlanır.
2025 yılı itibarıyla Türk Dili dergisinin Türk Dil Kurumu adına Sahibi ve Genel Yayın Yönetmeni Prof. Dr. Osman Mert, Sorumlu Yazı İşleri Müdürü Doç. Dr. Harun Şahin, Editörü Uzman Uğur Mantu'dur.
1951 yılından 2011 yılına kadar yayımlanmış olan 717 sayısındaki makale, şiir, haber, duyuru vb.nden oluşan 20.038 metin dijital ortama aktarılmış, erişime açılmıştır. Derginin 2012 yılından günümüze dek yayımlanan tüm sayıları genel ağ sayfasında okuyucuların kullanımına sunulmuştur.
Geçmişi

Birinci Türk Dili Kurultayı'nın 5 Ekim 1932 günü yapılan son oturumunda yayımlanmasına karar verilen ve 3 Ocak 1933 günü Türk Dili Umumi Heyeti tarafından adının "Türk Dili" olmasına karar verilen dergi, Ekim 1951'den itibaren Türk Dil Kurumu tarafından yayımlanan Türk Dili dergisi ile 1952'de yayıma başlayan "Belleten" adlı dergilerin atası kabul edilir. Söz konusu dergi 1933-1938 arasında otuz üç sayı çıktıktan sonra yayımına iki yıl ara vermiş, 1940 yılının Ocak ayında yeniden "Türk Dili" adıyla ve "Türkçe-Fransızca Belleten" alt başlığı ile yeniden yayımlanmıştır. 1943 sonlarında yayımına ara veren bu dergi, 1945 Haziran'ında "Türk Dili Belleten" adıyla yeniden yayımlanmaya başlamıştır.
1945 Kasım'ında toplanan Türk Dili Kurultayı'nda yeni bir dergi çıkarılması önerilip kabul edilmişse de bir sonraki kurultaya kadar bu konuda bir girişim olmamıştı. 1949 yılındaki kurultayda konu yeniden gündeme geldi ve Feridun Ankara, hikâyelerde, romanlarda, gazetelerde yeni kelimelerin, terimlerin kullanılmasını sağlama, bunların benimsenmesi için dergi çıkarılmasını önerdiğini belirtti. 6. Kurultaydaki tartışmalardan sonra derginin çıkarılmasına karar verildi. Nisan 1933-Ocak 1950 arasında altmış sekiz sayı yayımlanan dergi bu kararla yerini iki ayrı dergiye bıraktı: Ekim 1951'de yayına başlayan "Türk Dili" ve 1953 yılında ilk sayısı çıkan "Türk Dili Araştırmaları Yıllığı-Belleten".
Türk Dili dergisinin imtiyazı Kurum başkanı Hakkı Tarık Us tarafından, mesul müdürlüğü ise genel yazman Agâh Sırrı Levend tarafından üstlenildi. Kurum başkanları değişse de Kurum adına sahiplik görevini uzun yıllar Levend sürdürdü. 1 Kasım 1976 tarihli 302. sayıda Agah Sırrı Levend derginin sahipliğini Seha L. Meray'a bıraktı; derginin sorumlu yönetmeni ise Cahit Külebi oldu. Kasım 1976'da Şerafettin Turan, Kasım 1983'te Kemal Deriray, 1995'te Ahmet Ercilasun, 2001'de Hamza Zülfikar ve ardından Şükrü Haluk Akalın Türk Dil Kurumu adına derginin sahibi oldu. 2012-2018 yıllarında Kurum adına derginin sahipliğini o dönemki Kurum Başkanı Mustafa S. Kaçalin üstlenirken 2018-2023 yılları arasında Gürer Gülsevin bu görevi devam ettirmiştir. 2023'ten bu yana Kurum Başkanı olarak görev yapan Osman Mert, aynı zamanda Kurum adına derginin sahibi ve genel yayın yönetmeni ünvanlarını da taşımaktadır.
Derginin adı Falih Rıfkı Atay'ın önerisi ile "Türk Dili Aylık Fikir ve Edebiyat Dergisi" oldu.
Derginin ilk sayısı için bir yazı istemek üzere Cumhurbaşkanı Celal Bayar'ı ziyaret eden Türk Dil Kurumu heyetine Bayar, Atatürk'ün üzerinde dil çalışmaları yaptığı kara tahtayı hatıra olarak hediye etmiş; beyanatı derginin ilk sayısının ikinci sayfasında yer almıştır.
Derginin ilk sayısında resim, fotoğraf yoktur. İkinci sayıdan itibaren derginin hemen hemen her sayısı Hüseyin Mumcu tarafından çizilmiş birkaç resimle yayımlanmıştır. Mumcu, Türk Dili dergisine yaklaşık on yıl boyunca resimler çizmiştir.
Derginin alt başlıkları

Türk Dili dergisinde "Aylık Fikir ve Edebiyat Dergisi alt başlığı on yıldan uzun süre kullanıldı, 1 Mayıs 1962 tarihli 128. sayıda alt başlık "Aylık Düşün ve Edebiyat Dergisi" olarak değişti. 145. sayıda alt başlık "Aylık Dil ve Edebiyat Dergisi"ne dönüştü. 1 Kasım 1973 tarihli 266. sayı "Türk Dili ve Yazını Özel Sayısı" olarak çıkarken, alt başlık da "Aylık Dil ve Yazın Dergisi" olarak değişti.
32. yılında 384. sayı ile birlikte derginin alt başlığı "Aylık Dil Dergisi" olarak değişti. Bu alt başlık 1994'te yayımlanacak 505. sayıya kadar kullanıldı. 505. sayıda alt başlık "Dil ve Edebiyat Dergisi" oldu.
Türk Dili dergisinin özel sayıları

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Türk Dili  Atatürk  Anı  Ataç  Bilimkurgu  Çeviri sorunları  Çocuk ve İlk Gençlik Edebiyatı (2014 aralık)  Dilin Perdeleri (2015 kasım-aralık)  Ömer Seyfettin (2020 aralık) |  Çocuk yazını  Deneme  Dil öğretimi  Divanu Lügat üt-Türk  Günlük  Eleştiri  |  Mektup  Roman  Tiyatro  Söylev  Türk şiiri  Sinema  Türk dili ve yazını  |  Gezi  Türk halk edebiyatı  Türk kısa oyunları  Türk öykücülüğü  Yapısalcılık  Türk romanında kurtuluş savaşı  Yazın akımları  |
Türk Dili dergisinin özel bölümleri

Tarık Buğra (2018 aralık) 28 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Mehmet Âkif Ersoy ve İstiklâl Marşı (2021 mart) 14 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Yunus Emre ve Türkçe (Eylül 2021)
Rasim Özdenören (Ekim 2022)
Abbas Sayar (Mart 2023)
"Cumhuriyet ve Türkçemiz" Konulu Deneme Yarışması
Şule Gürbüz (Kasım 2024)
Voss (su)

| --- | --- |

Voss water
Ülke: Norveç
Kaynak: Iveland (Güney Norveç'in iç kesimleri)
Tip: durgun su, sodalı su
pH: 6
Kalsiyum (Ca): 5
Klorür (Cl): 5.5
Magnezyum (Mg): 1
Sodyum (Na): 3.8
TDS: 44
Website: www.vosswater.com
Tüm konsantrasyonlar litre başına miligram (mg/L) cinsindendir; pH birimsizdir
Bir şişe Voss sodalı suyu
Voss, Agder ili, Iveland belediyesindeki Vatnestrøm köyünden gelen Norveç merkezli şişelenmiş sudur. Yaygın inancın aksine, su Voss belediyesinde şişelenmiyor; burası şişeleme tesisinden 400 kilometreden (250 mil) daha uzakta. Hem durgun hem de sodalı çeşitleri mevcuttur.
Şirketin silindirik cam şişesi Neil Kraft tarafından tasarlandı.
Şirketin tarihi > Gelişmesi

Voss, New York merkezli bir Amerikan Limited Şirketi olan Voss of Norway AS tarafından şişelenmektedir. Voss, üretim sürecinin tamamen karbon nötr olduğunu iddia ediyor. Birçok ülkede satış yapan şirket, özellikle ABD'ye odaklıdır.
Şirketin tarihi > Tanınması

2007'de Women's Health dergisi, birçok şişelenmiş su arasında Voss'u ilk sıraya koydu. Finland’ın ulusal yayın kuruluşu Yle tarafından yapılan eğlence amaçlı testlerde, üç gözleri bağlı şarap uzmanı, Helsinki şehir şebeke suyu da dahil olmak üzere test edilen altı su arasında Voss suyunu en düşük puanla değerlendirdi.
Şirketin tarihi > Liderlik

2016 yılında, Tayland-Çin ortaklı Reignwood Group, Voss'un çoğunluk hissesini satın aldı. Voss'un başkanı Lisa Wang, başkan yardımcısı ise John D. Shulman'dır.
Şişeleme noktası tartışması

Ekim 2010'da Norveçli kanal TV 2, Voss sularının, Iveland'daki belediye su şebekesinden temin edilen musluk suyuyla aynı kaynaktan geldiğini, Voss'un iddia ettiği gibi artezyen olmadığını bildirdi. TV 2, Voss'un itirazlarına rağmen bu iddialarının arkasında durdu.
Nautilus (denizaltı, 1800)

Nautilus, dünyadaki ilk kullanılabilir denizaltıdır. İlk denemesini 1800'de yapmıştır. Nautilus Birinci Fransa Cumhuriyeti'nde yaşayan Amerikalı mucit Robert Fulton tarafından 1793 ve 1797 arasında tasarlanmıştır.
Yapımı

Nautilus, Rouen tersanesinde demir kaburgalar üzerinde, bakır levhalarla inşa edilmiştir. Denizaltı 6.48 m uzunluğunda ve 1.93 m yüksekliğindeydi. İtiş gücü kol kuvettiyle çalışan pervane ile sağlanıyordu. İçerisinde bulunan boş demir salma suyun girişini kontrol etmekteydi ve denizaltının su içinde hareket etmesini sağlamaktaydı. İki adet yatay yüzgeci bulunmaktaydı. Bu yüzgeçler dalış düzlemini kontrol ediyordu. Yüzeyinde Çin gemilerinde sıkça rastlanan katlanabilen bir yelpaze şeklinde yelken bulunuyordu. Tasarımı modern gemilerde görülen damla tipi tasarımdır.
The Nautilus (1800).
Şeremetyevo Uluslararası Havalimanı

Sheremetyevo Uluslararası Havalimanı (Rusça: Международный аэропорт Шереметьево, Mezhdunarodniy aeroport Sheremet'evo) Moskova'nın 29 km kuzeybatısında yer alan bir havalimanıdır. Rus havayolu şirketi Aeroflot'un uluslararası yolcu operasyonları için kullandığı bir hubtır ve Domodedovo ve Vnukovo havalimanlarıyla birlikte Moskova şehrine hizmet veren üç havalimanından biridir. Domodedovo'dan sonra Rusya'nın ikinci büyük havalimanıdır. 2018 yılında 45.836.000 yolcu ve 357.228 uçak hareketi olmuştur.
Vudu

Haiti'de bir Vudu ayini (Aralık 2002)
Vudu (Benin'de Vodun; Haiti'de Vodou ve Dominik Cumhuriyeti'nde Vudu), Batı Afrika kökenli ruhçu-animist bir din. Haiti'nin resmi dinlerinden biridir. Başta Kongo, Yoruba ve Dahomeanlar olmak üzere, Avrupalılar tarafından köleleştirilerek Saint-Domingue'ye (bugünkü Haiti) getirilen çeşitli Afrikalı etnik gruplar tarafından oluşturulmuş, Avrupa dini gelenekleri ile sentezlenmiştir. 16. ve 17. yüzyıllarda Katolik misyonerler tarafından Hristiyanlaştırılmıştır. Fon dilinde vodou sözcüğü "ruh" veya "ilah" anlamına gelir.
İnanç sistemi

Vudu geleneksel bir Afro-Haiti dini; tıbbı, adalet sistemini, felsefeyi de kapsayan bir dünya görüşüdür. Vudu'nun temelinde her şeyin "ruh" olduğu inancı vardır. İnsanlar, görünen dünyada yaşayan ruhlardır. Görünmeyen alemde ise lwa (ruhlar), mystè (gizemler), anvizib (görünmeyenler), zanj (melekler) ile ataların ve yakın zamanda ölmüşlerin ruhları yaşarlar. Ruhların yaşadığı aleme Ginen denir. Hristiyan inancındaki Tanrı'nın evreni ve ruhları yarattığına, ruhların Tanrı'ya insanlığı ve doğal dünyayı idare etmesinde yardımcı olduğuna inanılır.
Tarihçe

Batı Afrika'da, batı Nijerya'dan doğu Gana'ya, yaşayan Fon, Ewe ve Yoruba gibi çeşitli topluluklardan çıkmıştır. Benin'de Vudu (Vodun) ulusal dindir ve nüfusun %60'ı tarafından benimsenmiştir. Diğer Vudu gelenekleri özellikle Orta Afrika adetlerinden etkilenmiştir. Örneğin kuzey Haiti'de Lemba olarak da bilinen Kongo ayini Batı Afrikalı öğeler kadar yaygın olsa da Kuzey Amerikalılar tarafından pek önemsenmemiştir.
Küba'daki Fon geleneği La Regla Arara olarak bilinir. Ayrıca, Brezilya'deki eski köleler arasında yaygınlaşmış olan Fon geleneği, Jeje Vodun olarak bilinen bir geleneğin doğmasına neden olmuştur.
Afrika'daki kökeni

Vodun, tektanrıcı (monoteistik) ve büyüsel (büyü içeren) bir animizm türüdür. Batı Afrikalı çeşitli etnik gruplar tarafından ortaya çıkarılmıştır. Kültürel anlamda Fon, Gun, Mina ve Eve toplulukları ikici (dual) kozmolojik bir prensip etrafında gelişen metafiziki bir düşünceyi paylaşır. Bu ikici kozmolojik düşünceye göre; Nana Buluku, Tanrı-Yaratıcı ve Tanrı(lar)-Oyuncu(lar) veya Vodun(lar), yani Yaratıcı'nın ikiz çocukları olan Mawu (ay tanrıçası) ve Lisa'nın (güneş tanrısı) kız ve oğul evlatları vardır. Tanrı-Yaratıcı, Nana Buluku, kozmogonik ilkedir ve dünyevi işlerle uğraşmaz - dünyevi olaylarla uğraşmak için çok büyük ve önemlidir; böylece Vodun(lar), Tanrı(lar)-Oyuncu(lar), dünyevi işleri yönetenlerdir.
Vodunların panteonu (tanrıların toplamı) çok geniş ve komplekstir. Mawu'nun doğrudan 7 oğlu, interetnik tarihi veya mitik kişiler, birçok etnik Vodun, belli klan ve kabilelerin koruyucuları veya liderleri ve bazı modern Vodunlar bulunur.
Her ne kadar soya ve atalara verilen önem ile Batı Afrika (veya Benin) Vodun'u, Haiti Vodou'suna benzese de, her ruh ailesinin özel bir ruhban sınıfı vardır ve bu sınıf genellikle ırsidir - miras yoluyla devredilir. Afrika'da; su tanrıçaları Mami Wata, Haiti'deki yaşlı betimlemesinden farklı olarak genç ve erkeksi olan Legba, demir ve demirciliği yöneten Gu, hastalıkları yöneten Sakpata ve Batı Afrika'ya özgü birçok farklı ruh bulunur.
Batı Afrika'daki totaliter rejimler Vodun'u ve diğer dinleri bastırmaya çalışmış olsa da, bugün bu din ve gelenekler yeniden gelişmeye başlamıştır ve Vodun bölgede 30 milyondan fazla kişi tarafından benimsenmektedir.
Trans (Geçiş)

Vududa köleler her sabah ve akşam, bir ritüel olarak kırbaç darbeleri temposuyla birlikte yüksek sesle dua etmek zorundadırlar. Posesyonel açıdan üç tip vardır;
Tahakkümcü tip,
İpnotik uykunun söz konusu olmadığı tip,
Denetimin olmadığı tip.
Çoban kavurma

Çoban kavurma - pilav
Başlığın diğer anlamları için Kavurma (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Çoban kavurma, Çobaniyye Türk mutfağından bir et yemeğidir. Genellikle yanında pilav ile sunulur. Kitâb-ı Me’kûlât'ta Çobaniyye olarak tarifi verilmiştir.
Olena Ustymenko

| --- | --- |

Kişisel bilgileri
Milliyeti: Ukraynalı
Doğum: 10 Kasım 1986 (38 yaşında) Kiev, Ukrayna
Boy: 1,92 m (6 ft 3+1⁄2 in)
Kilo: 74 kg
Olena Ustymenko (d. 10 Kasım 1986, Kiev - Ukrayna) doğumlu voleybolcudur. 1.92 boyunda 74 kilo ağırlığında olup smaçör mevki de oynamaktadır.
Oynadığı kulüpler

| Kulüp | Ülke | Yıllar |
| --- | --- | --- |
| Louisville Üniversitesi |  ABD | 2002-2005 |
| Balakovskaïa Balakovo |  Rusya | 2005-2006 |
| CAV Murcia 2005 |  İspanya | 2006-2006 |
| Bigmat Sanpaolo Chieri |  İtalya | 2006-2007 |
| Avtodor-Metar |  Rusya | 2007-2008 |
| Criollas de Caguas |  Porto Riko | 2009-2010 |
| TED Ankara Kolejliler |  Türkiye | 2010-2010 |
| MKE Ankaragücü |  Türkiye | 2010-2011 |
| VakıfBank |  Türkiye | 2011-2012 |
| Saitama Ageo Medics |  Japonya | 2012-2013 |
| IBK Altos |  Güney Kore | 2013-2014 |
| Lancheras de Cataño |  Porto Riko | 2014-2015 |
Başarıları

2011 FIVB Kadınlar Dünya Kulüpler Şampiyonası -  İkincilik(Vakıfbank TTelekom)
Liza Minnelli

| Liza Minnelli |
| --- | --- |
Liza Minnelli (1973)
Doğum: Liza May Minnelli 12 Mart 1946 (78 yaşında) Hollywood, ABD
Etkin yıllar: 1949–günümüz
Evlilik: Peter Allen (1967–1974)   Jack Haley, Jr. (1974–1979)   Mark Gero (1979–1992)   David Gest (2002–2003)

Liza May Minnelli (d. 12 Mart 1946; Hollywood, Los Angeles), Amerikalı oyuncu ve şarkıcıdır. Oz Büyücüsü ile tanınan Judy Garland'ın kızıdır.
Filmografi

In the Good Old Summertime (1949)
The Long, Long Trailer (1954)
Charlie Bubbles (1967)
The Sterile Cuckoo (1969)
Tell Me That You Love Me, Junie Moon (1970)
Cabaret (1972)
Just One More Time (1974)
That's Entertainment! (1974)
Journey Back to Oz (1974) (voice)
Lucky Lady (1975)
Silent Movie (1976)
A Matter of Time (1976)
New York, New York (1977)
Arthur (1981)
The King of Comedy (1983)
The Muppets Take Manhattan (1984)
That's Dancing! (1985)
Pinocchio and the Emperor of the Night (1987)
Rent-A-Cop (1987)
Arthur 2: On the Rocks (1988)
Stepping Out (1991)
A Century of Cinema (1994)
Unzipped (1995)
The OH in Ohio (2006)
Broadway: Beyond the Golden Age (2008)
Katie's Blues (2008)
Sex and the City 2  (2010)
Albümleri > Stüdyo albümleri

Liza! Liza! (1964) US #115
It Amazes Me (1965)
There Is a Time (1966)
Liza Minnelli (1968)
Come Saturday Morning (1969)
New Feelin' (1970) US #158
The Singer (1973) US #38 UK #45
Tropical Nights (1977)
Results (1989) US #128 UK #6, produced by Pet Shop Boys
Gently (1996) US #156 UK #58
Liza's at the Palace...! (2009)
Albümleri > Konser albümleri

Judy Garland and Liza Minnelli Live at the London Palladium (1965) US #41
Liza Minnelli: Live at the Olympia in Paris (1972, recorded in December 1969)
Liza Minnelli: Live at the Winter Garden (1974) US #150
Live at Carnegie Hall (1981)
Liza Minnelli at Carnegie Hall (1987) US #156
Liza: Live from Radio City Music Hall (1992)
Aznavour Minnelli: Paris, Palais des Congrès (1995)
Minnelli on Minnelli: Live at the Palace (1999)
Liza's Back (2002)
Albümleri > Derleme albümleri

Liza Minnelli: The Complete A&M Recordings (2008)
Albümleri > Film müzikleri

Best Foot Forward (1963) (Original Cast Recording)
Flora the Red Menace (1965) (Original Cast Recording) US #115
The Dangerous Christmas of Red Riding Hood (1966) (soundtrack)
Cabaret (1972) (soundtrack) US #25 UK #13
Liza with a 'Z' (1972) (soundtrack) US #19 UK #9
Lucky Lady (1975) (soundtrack)
A Matter of Time (1976) (soundtrack)
New York, New York (1977) (soundtrack) US #50
The Act (1978) (Original Cast Recording)
The Rink (1984) (Original Cast Recording)
Stepping Out (1991) (soundtrack)
Music from The Life: A New Musical (1995)
Kastamonu (il)

Bu madde Kastamonu il sınırları içindeki tüm bölgeyi kapsamaktadır. Başlığın diğer anlamları için Kastamonu (anlam ayrımı) sayfasına gidiniz.
| Kastamonu |
| --- | --- |
İl
Kastamonu Kalesi
 Kastamonu'nun Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
Bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Vali: Meftun Dallı
Yüzölçümü
 • İl: 13.064 km²
Nüfus (2020)
 • İl: 376.377
 • Yoğunluk: 29/km²
 • Kent: 238.902
 • Kırsal: 137,475
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TRS)
Alan kodu: (+90) 366
Plaka kodu: 37
Resmî site Kastamonu Valiliği Kastamonu Belediyesi
Kastamonu, Türkiye'nin kuzey kesiminde, Karadeniz Bölgesi'nde yer alan ildir. İlin komşularını (kuzeyden saat yönünde ilerlendiğinde) Sinop, Çorum, Çankırı, Karabük ve Bartın illeri oluşturmakta olup, ilin ayrıca kuzeyde Karadeniz'e kıyısı bulunmaktadır. İlin merkezi aynı isimli Kastamonu şehridir.
Etimoloji

Kastamonu ismine ilişkin bilimsel bir etimolojik çalışma bulunmamakla birlikte, kentin adının kökenine dair birkaç farklı görüş ifade edilmektedir:
Birinci görüşe göre Kastamonu adının Paflagonía [Yunanca “Paflagon (halkı) ülkesi”] adından Türkçeleştirildiği görüşü düşünülmelidir. Batı Karadeniz ve Orta Karadeniz bölümünü kapsayan bölgeye Türklerden önce Paflagonya denmiştir. Günümüzde Kastamonu, Sinop, Bartın, Çankırı ve Karabük bu bölgede yer alırken Çorum, Bolu, Zonguldak ve Samsun illerinin bir bölümü bölgenin içinde kalmaktadır. MÖ 1000 tarihinde bu bölgeye hâkim olan Paflagonlar kendi adlarını bu coğrafyaya vermişlerdir.
Bu görüşlerden ikincisi, Bizans İmparatorluğu döneminde bölgede hüküm süren Komninos Hanedanı'na atfen gerçekleştirilen isimlendirmedir. Bu isimlendirme kökeninde ise Komnenlerin Kalesi anlamına gelen Kastra-Komnen ifade yatmaktadır. Hanedanlığın o döneme ait yazılı kayıtlarında Kastamonu ismi Castamon olarak yer almaktadır.
Bir diğer başka bir görüşe göre Kastamonu şehri ismini, Gas ve Tumanna kelimelerinin birleşiminden almıştır. Gaslar ya da bilinen adıyla Kaşkalar Kastamonu'nun ilk yerleşimcilerindendir. Tumanna ise o dönemde Kastamonu üzerinde bulunan bir şehir/bölge ismidir. Bu iki kelimenin birleşimi, zamanla Kastamonu şeklini almıştır.
Bir başka görüşe göre ise Kastamonu şehri ismini, Hitit döneminde aynı bölge için kullanılan Kastama isminden almıştır. Kastama ismi zamanla Kastamonu'ya dönüşmüştür.
Edinilen bilgilere göre Kastama şehri Kastamonu civarında aranmalıdır. Bunun için üç neden sıralanabilir:
İlk neden; Kastama şehrinin, Kaşka bölgesi içinde olmasıdır. I. Arnuvanda ve Aşmunikal'in dua metninde Boğazköy'ün kuzeydoğusunda bulunması gereken kentler ve ülkeler sıralanmıştır: Nerikka, Kastama, Himuua, Uashaia, Patalliia...
İkinci neden; Hititlerin yazılı kaynaklarında geçen "-ma", "-ama" soneki, Kuzey Anadolu'da yaşayan Kaşkalar için kullanılıyordu.
Üçüncü neden; Kastama ve Nerik kentindeki fırtına tanrısı kültünün çok uzak olmaması gerektiğidir. Nerik kentinin bugün Samsun'da olduğunu biliyoruz.