stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Melkor
Kaynakça > Kaynaklar

Flieger, Verlyn (1983). "Making versus Hoarding". Splintered Light: Logos and Language in Tolkien's World. Wm B. Eerdmans Publishing. ISBN 978-0-8028-1955-0.
Tolkien, J. R. R. (1954a). The Fellowship of the Ring. The Lord of the Rings. Boston: Houghton Mifflin. OCLC 9552942.
Tolkien, J. R. R. (1954a). Yüzük Kardeşliği. Çev. Çiğdem Erkal İpek. İstanbul: Metis Yayınları, 1996. ISBN 978-975-342-598-8
Tolkien, J. R. R. (1977). Christopher Tolkien (ed.). The Silmarillion. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 978-0-395-25730-2.
Tolkien, J. R. R. (1977). Silmarillion. Ed. Christopher Tolkien. Çev. Berna Akkıyal. İstanbul: İthaki Yayınları, 2007. ISBN 978-975-273-394-7.
Tolkien, J. R. R. (1984). Christopher Tolkien (ed.). The Book of Lost Tales. Vol. 1. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 0-395-35439-0.
Tolkien, J. R. R. (1984b). Christopher Tolkien (ed.). The Book of Lost Tales. Vol. 2. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 0-395-36614-3.
Tolkien, J. R. R. (1987). Christopher Tolkien (ed.). The Lost Road and Other Writings. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 0-395-45519-7.
Tolkien, J. R. R. (1993). Christopher Tolkien (ed.). Morgoth's Ring. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 0-395-68092-1.
Tolkien, J. R. R. (1986). Christopher Tolkien (ed.). The Shaping of Middle-earth. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 978-0-395-42501-5.
Tolkien, J. R. R. (1996). Christopher Tolkien (ed.). The Peoples of Middle-earth. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 978-0-395-82760-4.
Tolkien, J. R. R. (2007). Christopher Tolkien (ed.). The Children of Húrin. London: HarperCollins. ISBN 0-007-24622-6.
Tolkien, J. R. R. (2007). Húrin'in Çocukları. Ed. Christopher Tolkien. Çev. Niran Elçi. İstanbul: İthaki Yayınları, 2007. ISBN 978-975-273-383-1.
Kaynakça > Dış Bağlantılar

Wikip dia contributors. (2024, September 26). Morgoth. In " Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 19:35, November 1, 2024, from https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Morgoth&oldid=1247923163
Orta Dünya ressamı Ted Nasmith'ten bir Melkor tasviri: Melkor ve Yüksek Noldor Kralı
| J>  R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde Ainur |
| --- | --- |
Ainulindalë
Valar Efendileri: : Manwë | Ulmo | Aulë | Oromë | Mandos |  Irmo | Tulkas
Valar Kraliçeleri (Valier): : Varda | Yavanna | Nienna | Estë | Vairë | Vána | Nessa 
Düşman: : Melkor
Maiar: : Eönwë | Ilmarë | Ossë | Uinen | Salmar | Sauron | Melian | Arien | Tilion | Gothmog Curumo | Olórin | Aiwendil | Mavi Büyücüler | Durin'in Felaketi
Celalettin Ökten

| Celalettin Ökten |
| --- | --- |

Doğum: Mahmud Celaleddin 1882 Trabzon, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 21 Kasım 1961 (78-79 yaşında)
Defin yeri: Edirnekapı Şehitliği, İstanbul
Eğitim: Rüşdiye Trabzon İdadisi Darülfünun
Meslek: Eğitimci
Etkin yıllar: 1911-1950'ler
Din: İslam
Evlilik: Emine Mahmude Ökten
Çocuk(lar): 3

Mahmut Celalettin Ökten  (1882, Trabzon - 21 Kasım 1961, İstanbul), Türkiye'deki imam hatip okullarının kurucusu olan Türk eğitimci. İstanbul İmam Hatip Okulu'nun ilk  müdürüdür.
Yaşamı

1882'de Trabzon'da doğdu. Dört yaşındayken babasını, babasından kısa bir süre sonra annesini kaybettiği için babaannesinin yanında yetişti. Genç yaşta Kur'an hâfızı oldu. Rüşdiyeyi bitirmeyi müteakip Trabzon İdadisi'ne kaydoldu. Eş zamanlı olarak medrese eğitimini de sürdürdü. 1905'te İstanbul'a geldi ve Darülfünun'un edebiyat kısmına kaydoldu. 1911'de buradaki eğitimini tamamladı. Öğretmen olarak çalışmaya başladı ve "Celal Hoca" unvanını aldı. Vefa Lisesinde felsefe hocasıyken 1947'de emekli oldu.
1949'da Millî Eğitim Bakanlığı tarafından 1951'de İstanbul'da açılan imam hatip kursuna (bugünkü İstanbul Recep Tayyip Erdoğan Anadolu İmam Hatip Lisesi) müdür olarak atandı. Bu görevini 3 Kasım 1951-27 Mart 1953 tarihleri arasında yürüttü. 1000 ciltten fazla kitaptan oluşan kitaplığını Süleymaniye Kütüphanesine bağışladı. Yüksek inşaat mühendisi Sadettin Ökten' in babasıdır. 21 Kasım 1961'de öldü. Edirnekapı Şehitliği'ne defnedildi. Arapça, Farsça ve Fransızca bilmekte olup Emine Mahmude Ökten ile evli ve 3 çocuk babasıydı.
Mahmut Celaleddin Ökten'in Edirnekapı Sakızağacı Mezarlığında yer alan kabri, İstanbul
Edin Šaranović

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Edin Šaranović
Doğum tarihi:  8 Mart 1976(1976-03-08)
Doğum yeri:  Tešanj, Yugoslavya
Ölüm tarihi:  22 Ağustos 2021 (45 yaşında)
Ölüm yeri:  Münih, Bavyera, Almanya
Boyu:  1,74 m (5 ft 8+1⁄2 in)
Mevkii:  forvet
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1998-1999 |  TOŠK Tešanj |   |   |
| 1999-2002 |  FK Sarajevo |  70 |  (30) |
| 2002 |  Pogoń Szczecin |  12 |  (1) |
| 2002 |  Sokol Saratov |   |   |
| 2003-2005 |  Kamen Ingrad |  40 |  (13) |
| 2005-2006 |  Slaven Belupo |  33 |  (2) |
| 2006 |  FK Sarajevo |  12 |  (5) |
| 2007 |  Međimurje |  15 |  (7) |
| 2008 |  Primorje |  26 |  (8) |
| 2008-2009 |  Zadar |  28 |  (5) |
| 2010 |  Olimpik |  12 |  (2) |
| 2010 |  Sloboda Tuzla |  1 |  (0) |
| 2011-2012 |  Pobjeda Tešanjka |   |   |
Millî takım kariyeri
| 2001 |   Bosna Hersek |  2 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
2016:  TOŠK Tešanj
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Edin Šaranović  (8 Mart 1976 - 22 Ağustos 2021), Bosnalı eski futbolcu ve teknik direktör.
Yaşamı

Šaranović, 8 Mart 1976'da Tešanj, Yugoslavya'da doğdu. Aktif futbol kariyerinde forvet mevkiinde 1998 ile 2012 yılları arasında Yugoslavya ve Bosna Hersek'teki futbol takımlarında top koşturdu. Bosna-Hersek millî futbol takımı ile 2001 yılında iki maça çıktı. Futbolu bıraktıktan sonra 2016 yılında TOŠK Tešanj futbol takımını çalıştırdı.
Ölümü

Šaranović, 22 Ağustos 2021'de Münih, Almanya'da 45 yaşında öldü.
Kızıl Sendika Enternasyonali

| Kızıl Sendika Enternasyonali Красный интернационал профсоюзов |
| --- | --- |
Kızıl Sendika Enternasyonali'nin 1922 yılı logosu
Kısaltma: Profintern
Slogan: Bütün ülkelerin işçileri, birleşin!
Kuruluş: 1921
Kurucu: Solomon Lozovski
Kuruluş yeri: Moskova
Kapanış: 1937
Amaç: Sendikaların faaliyetlerini uluslararası düzeyde komünist faaliyetlere paralel olarak kontrol etmek
Merkez: Moskova
Başkan: Mihail Tomski
Başkan: Andrés Nin Pérez
Başkan yardımcısı: Tom Mann
Başkan yardımcısı: Alfred Rosmer
Önemli kişiler: Grigori Zinoviyev
Ana kurum: Komintern
Kızıl Sendika Enternasyonali (Rusça: Красный интернационал профсоюзов; Krasnyi internatsional profsoyuzov) ya da Profintern, Komünist Enternasyonal'ın ana öğesi olarak sendikaların faaliyetlerini uluslararası düzeyde komünist faaliyetlere paralel olarak kontrol etmek üzere kurulan kuruluş. Resmen 1921 yılında kurulan örgüt; sosyal demokrat görüşleriyle bilinen ve "Amsterdam Enternasyonali" olarak da isimlendirilen, sınıf mücadelesi tezine karşı sınıf işbirliğini savunan ve bu yolla Marksist görüşü reddeden Uluslararası Sendikalar Federasyonu'na karşıt faaliyetler yürüttü. Uluslararası Sendikalar Federasyonu, bu anlamıyla Komintern'in çalışmalarına ve onun devrim hedefine engel teşkil ettiği için Profintern'in kıyasıya eleştirilerine maruz kaldı. 1937 yılında feshedildi.
Tarihi > Erken dönem

Temmuz 1920'de, Komintern başkanı Grigori Zinoviyev'in emriyle, Komünist Enternasyonal 2. Dünya Kongresi'ne ait olarak geçici şekilde Uluslararası Sendikalar Konseyi (Rusça: Mezhsovprof) kuruldu. Bu komite - Komintern Kongresi'nin Rus, İtalyan, İngiliz, Bulgar ve Fransız delegeleri de dahil olmak üzere - kızıl sendikalarına uluslararası bir kongre düzenlemek göreviyle kuruldu. Sovyet sendika lideri Solomon Lozovski yeni konseyin başkanı oldu. İngiliz sendikacı Tom Mann ve Fransız sendikacı Alfred Rosmer yardımcı seçildiler.
Komintern Yürütme Komitesi, Uluslararası Sendikalar Konseyi'ne "tüm dünyadaki sendikalara" bir manifesto çıkarmasını tavsiye etti. Örgüt, diğer uluslararası kuruluş olan Uluslararası Sendikalar Federasyonu'nun sosyal demokrat politikalarını eleştirerek onları "sarı sendika" olarak ilan etti ve tüm sendikaları "yeni bir devrimci uluslararası organizasyon" olan kendi kuruluşlarına katılmaya çağırdı. Bu karar sonrası kısa sürede uluslararası sosyalist harekette bir bölünme ortaya çıktı ve "devrimci yöntemler" (kızıl sendika) ile "seçime dayalı yöntemler" (sarı sendika) arasında seçim yapan sendikalar iki kampa bölündü. Komintern sendikaları derhal "kızıl" olan kendilerine yakın örgütlerle işbirliği yapmaya çağırdı.
Komünist fikirlerin yaygınlaşmasıyla bölünen uluslararası emek hareketi rakip olan mevcut sendikaları kazanmak için farklı ülkelerde propaganda büroları kurdu. Bu bürolar en sert ve muhalif sendikacılarını kendilerine çekerken zaman zaman da muhafazakâr sendika liderliklerini hedef göstererek yabancılaştırmaktaydı.
9 Ocak 1921'de Komintern Yürütme Komitesi, "kızıl sendikalardan" oluşan yeni bir örgütün aynı yılın 1 Mayıs İşçi Bayramı'nda kurulacağını duyurdu. "Sarı sendikaların" temsilcisi olarak görülen Amsterdam Enternasyonali'ne üye olmayı talep eden tüm sendikalara itiraz yazısı gönderildi. Ancak bu görüş, Temmuz ayına kadar ertelendi, böylece planlanan 3. Komintern Dünya Kongresi ile senkronize edilebildi. Çünkü Rus İç Savaşı nedeniyle o dönem Sovyet Rusya'ya yolculuk zor ve tehlikeli idi.
Lozovski, Mayıs 1921'de gerçekleştirdiği konuşmasında tüm dünyadaki 14 milyon işçiyi temsil eden sendikaların, yeni kurulan Kızıl Sendika Enternasyonali'ne bağlılık duyurusunda bulunma çağrısı yaptı. Benzer olarak Zinoviev de Amsterdam Enternasyonali'ni, "sosyal burjuvazinin son barikatı" olarak ilan etti.
Kendi görüşlerine göre sosyal demokrat sendikal hareket, I. Dünya Savaşı'ndan nispeten birleşmiş, saldırgan ve boyun eğmemiş olarak ortaya çıkmıştı. Profintern'in ortaya çıkmasından önce dahi Amsterdam Enternasyonali, Mayıs 1921'de yürüttüğü bir toplantıda "sendikal örgütlerin iki uluslararası birliğine aynı anda üye olmasına izin verilmiyor" demişti. Ardından devrimci fikirlere sahip her örgüt kendini kendini Amsterdam Enternasyonali'nden uzaklaştırmaya başladı. Böylelikle dünya sendikal hareketini içerisinde büyük iç savaş başladı.
Yönetim ve şubeler

Kızıl Sendika Enternasyonali'nin tam zamanlı sekreterliğini İspanyol sendikacu Andrés Nin Pérez, Rus sendikacı Mihail Tomski veSolomon Lozovski yapmaktaydı.
Moskova ana binasında ek olarak dört ülkede ek şube kurulmuştu. "Orta Avrupa Bürosu" Berlin'de, "Latin Bürosu" Paris'te, "Balkan Bürosu" Bulgaristan'da ve "İngiliz Bürosu" Londra'da yer almaktaydı. Mayıs 1927'de Pan-Pasifik Sendika Sekreterliği Şangay'da Asya ve Pasifik için bir koordinasyon merkezi olarak kuruldu.
1928'de, Latin Amerika'daki ilk genel emek hareketi olan Confederación Sindical Latinoamericana Profintern'in Latin Amerika şubesi olarak göreve başladı. Bu grup 1936'da kurulan Confederación de los Trabajadores de América Latinanın öncüsüydü.
Profintern dünya çapında ulusal örgütlenmeler kurdu. İngiltere'deki büro Ulusal Azınlık Hareketi ile yakından çalıştı. Kanada Komünist Partisi İşçi Birliği Ligi adında ulusal bir bölüm kurdu. Amerikan bölümü, 1922'de Sendika Eğitim Ligi olarak başladı ve 1929'da çift sendikacılık türünün örneği olan Sendika Birlik Ligi'ni kurmayı başardı.
Feshi

Kızıl Sendika Enternasyonali, Stalin önderliğindeki Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin dış politikaları halk cephesi politikalarına doğru kaymaya başladığında, bunun bir sonucu olarak 1937 yılında feshedildi.
Kongreleri

| Toplantı | Yer | Tarih | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. Dünya Kongresi | Moskova | 3-19 Temmuz 1921 | Kızıl Sendika Enternasyonali kuruldu. 380 delege 336 oy hakkı ile katıldı. |
| 2. Dünya Kongresi | Moskova | 19 Kasım-2 Aralık 1922 | Sendikal hareket için resmi olarak "birleşik cephe" politikası benimsendi. |
| 3. Dünya Kongresi | Moskova | 8 Temmuz-? 1924 | Amsterdam Enternasyonali ile zayıf ve bağımlı olmayan bağ kurulması benimsendi. |
| 4. Sezon Merkezi Konsey Toplantısı | Moskova | 9-15 Mart 1926 | Solomon Lozovski, İngiltere ve Doğu'yu Profintern başarısının ana alanları olarak tanımladı. |
| 3. Dünya Kongresi | Moskova | 17 Mart-4 Nisan 1928 |  |
| Mücadele Stratejisi Uluslararası Konferansı | Strazburg, Fransa | Ocak 1929 |  |
İlgili yayınlar

M. Tomsky, The Trade Unions, the Party and the State: Extracts of Speeches by Comrade Tomsky at the III Session of the Profintern on June 29, 1923, and... Moscow: Commission for Foreign Relations of the Central Council of Trade Unions of the USSR, 1927.
A. Lozovsky, What is the Red International of Labor Unions?22 Ağustos 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Red International of Labor Unions, 1927.
Problems of Strike Strategy: Decisions of the International Conference on Strike Strategy, held in Strassburg, Germany, January 192915 Temmuz 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. New York: Workers Library Publishers, 1929.
Reiner Tosstorff: The Red International of Labour Unions (RILU) 1920-1937, Leiden: Brill Publications 2016, 978-900-423664-6.
Красный интернационал профсоюзов // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.]/гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969-1978.
Политический словарь. Под общ. ред. А. И. Стецкого. — Л.: «Прибой», 1928 // Статья «Профинтерн»
Профинтерн в резолюциях. — М., 1928
Десять лет Профинтерна в резолюциях, документах и цифрах. — М., 1930
Лозовский А. Десять лет борьбы за Профинтерн. — М., 1930
Лозовский А. За единый фронт и единство профдвижения. — М., 1935
Фостер У. 3. Очерки мирового профсоюзного движения, пер. с англ. — М., 1956
История профсоюзного движения за рубежом, [ч. 1] (С 60-х гг. XVIII в. до 1939 г.). — М., 1962
Адибеков Г. М. Красный интернационал профсоюзов. — М., 1971
Konuyla ilgili yayınlar

G. M. Adibekov, Krasnyi internatsional profsoiuzov: Ocherki istorii Profinterna. (The Red International of Trade Unions: Studies in the History of the Profintern.) Moscow: Profizdat, 1971. —Translated into German as Die Rote Gewerkschaftsinternationale, Berlin, 1973.
Birchall, Ian. "Profintern: Die Rote Gewerkschaftsinternationale 1920-1937," Historical Materialism, 2009, Vol. 17 Issue 4, pp 164–176, review (in English) of a German language study by Reiner Tosstorff* Josephine Fowler, "From East to West and West to East: Ties of Solidarity in the Pan-Pacific Revolutionary Trade Union Movement, 1923-1934." International Labor and Working-Class History, no. 66 (2004), pp. 99–117.
E. H. Carr, A History of Soviet Russia, Volume 8: Socialism in One Country, 1924-1926, Volume 3, Part 2. London: Macmillan, 1964.
E. H. Carr, A History of Soviet Russia, Volume 12: Foundations of a Planned Economy, 1926-1929, Volume 3, Part 1. London: Macmillan, 1976.
E. H. Carr, A History of Soviet Russia, Volume 13: Foundations of a Planned Economy, 1926-1929, Volume 3, Part 2. London: Macmillan, 1976.
E. H. Carr, A History of Soviet Russia, Volume 14: Foundations of a Planned Economy, 1926-1929, Volume 3, Part 3. London: Macmillan, 1978.
Albert Resis, The RILU: Origins to 1923. PhD dissertation. Columbia University, 1964.
Arthur Rosenberg, "Communism and the Communist Trade Unions" (1932)21 Ağustos 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Mike Jones, trans., What Next. www.whatnextjournal.co.uk/ —First published as "Kommunismus und kommunistische Gewerkschaften" in Internationales Handworterbuch des Gewerkschaftswesen, Berlin, 1932, pp. 979–984.
Geoffrey Swain, "Was the RILU Really Necessary?," European History Quarterly, No. 1 (1987), pp. 57–77.
Reiner Tosstorff, "Moscow or Amsterdam? The Red International of Labour Unions, 1920/21-1937." Communist History Network Newsletter, issue 8, July 2000.
Reiner Tosstorff, The Red International of Labour Unions (RILU) 1920-1937 [2004]. Ben Fowkes, trans. Leiden, The Netherlands: Brill, 2016
Komünist Enternasyonal 2. Dünya Kongresi delegeleri, 19 Temmuz 1920
Kızıl Sendika Enternasyonali'nin ilk başkanı Sovyet sendika lideri Solomon Lozovski
Devrimci aktivist Clara Zetkin (solda) 1922'deki 2. Dünya Kongresi sonrası Komintern ve Profintern'in "birleşik cephe" çabalarının önemli örgütleyicilerinden biriydi.
Komünist Enternasyonal 5. Dünya Kongresi'nde delegeler Lenin Mozolesi'nde
Sovyet sendika lideri Mihail Tomski, 1920'lerin ortasında İngiliz sendikal hareketi ile yakın ilişkiler kurmak için çaba harcayan en önemli kişilerden biriydi.
Çin'deki devrimci olayların büyümesine neden olarak görülen 30 Mayıs Olayı'nı konu alan bir Çin posteri. Posterde bir Çinli yurtsevere işkence yapan yabancı bir emperyalist ve yerel bir işbirlikçi gösteriliyor.
II. Giorgi (İmereti kralı)

| II>  Giorgi Gürcüce: გიორგი II |
| --- | --- |
II. Giorgi, Gelati Manastırı'ndan bir fresk
İmereti kralı
Hüküm süresi: 1565-1583
Önce gelen: III. Bagrat
Sonra gelen: Levan

Doğum: 1514
Ölüm: 1583
Hanedan: Bagrationi Hanedanı
Babası: III. Bagrat
Dini: Gürcü Ortodoks Kilisesi
İmza: 
III. Giorgi (1514 - 1583) III. Bagrat'ın oğlu. 1565'ten 1583'e kadar İmereti kralıdır.
Yaşamı

II. Giorgi, babası III. Bagrat'ın ölümünden sonra tahta çıktı. Tahta çıkması ile birlikte kendisini Batı Gürcistan prenslerinin iç savaşının ortasında buldu. Megrelya prensi I. Levan Dadiani'ye karşı sözde vasalı Guria prensi II. Giorgi Gurieli'den yana taraf aldı. Dadiani kralın kuzeni Prens Hosro, Varaz Çiladze ve diğer İmereti soyluları ile ittifak kurarak 1538'de Prens Hosro'nun adına II. Giorgi'yi tahttan indirmeyi denedi. Buna karşın Kral Giorgi, İaneti'de zafer kazandı ve Guria prensi ile birlikte Megrelya'nın kontrolünü ele geçirdi. Levan, Konstantiniyye'ye kaçtı ve Osmanlı desteğiyle Gurieli'yi barışa zorlayarak yeniden Megrelya tahtına geçti. Daha sonra Dadiani ve Gurieli prensleri ittifak kurarak kral Giorgi'ye karşı ayaklandılar.
Batı Gürcü prensleri feodal savaşın, ittifakların kurulmasının ve bozulmasının ve rakip derebeyliklerine baskınların tahribatına kapıldı. İç çekişmelerin yanı sıra Osmanlılar, İmereti Krallığı üzerindeki baskılarını artırdı. II. Giorgi, Osmanlı komutanı Lala Mustafa Paşa'nın 1578'de doğu Gürcistan'a ilerlemesini engelleyebilse de padişahın emrine boyun eğmek zorunda kaldı ve 1581'de birleşik bir İmereti-Megrelya-Guria ordusunun başında, Kral I. Simon'un Osmanlı ordusuna karşı amansız bir gerilla savaşı yürüttüğü doğu Gürcü Kartli Krallığı'na baskın düzenledi.
Kim Hae-sun

| Kim Hae-sun |
| --- | --- |
Doğum: 06 Mayıs 1969 (55 yaşında) Kuzey Jeolla, Gochang, Güney Kore
Tanınma: Seri katil ve tecavüzcü
Mahkûmiyet: Katil
Ceza: İdam
Kurbanlar: 3
Milliyeti: Güney Kore
Kim Hae-sun (d. 6 Mayıs 1969, Güney Kore), 2000 yılında üç küçük çocuğu öldüren Güney Koreli bir seri katil ve tecavüzcü. Bir lise öğrencisine yönelik tecavüz ve öldürme girişimi ise durdurulmuştur.
Suçlar

İlk kurban, 25 Ekim 2000'de katilin en iyi arkadaşı tarafından bulundu. 11 yaşındaki Jung Hye-in, en son canlı görüldüğü noktadan yaklaşık 300 metre uzaktaki bir dağda ölü bulundu. Birkaç gün sonra yapılan otopside boğulduğu saptandı. Kurbanın vücudunda ayrıca meniye rastlandı.
19 Aralık 2000'de sarhoş bir şekilde ortalıkta dolaşan Kim, tek başına eve dönmekte olan liseli bir kızı fark etti. Kız ise garip bir hisse kapılıp bölgeden uzaklaştı.
Aynı gün, biri ortaokulda ve diğeri lisede okuyan 2 kardeş eve dönerken kayboldu. Ortaokul öğrencisi olan 12 yaşındaki Park Hong-sun'un cesedi, ertesi sabah evinden yaklaşık 900 metre uzakta bulundu. Vücudu bir şalla örtülmüştü ve boynuna sarı bir eşya sarılmıştı. 15 metre ötede ise kesilmiş bir kadın sütyeni ve külodu bulundu.
15 yaşındaki kız kardeş Park Eun-mi'nin cesedi, kardeşinin cesedinden 0,3 mil uzaklıktaki bir dağda bulundu. Eteği göğsünün üzerinden ters çevrilmiş ve yüzünü örtmüş durumdaydı. Her iki el ve ayağı, bir ip ve çorap yardımıyla ağaca bağlanmıştı. Sol ayağındaki çorap çıkarılmış, sağ ayağı toprağın içindeydi; üniforması çıkarılmış ve ağzına eldivenler tıkılmıştı. Buna ek olarak boynundan, bacaklarından, göğsünden, vajinasından ve uyluklarından 6-8 inçlik kesiklerle bıçaklanmıştı. Kesilen vücut parçaları daha sonra Kim Hae-sun'ın evinin hemen önündeki bir hendekte bulundu. Kim, kestiği vücut parçalarının bazı kısımlarını yediğini itiraf etti.
İlk cinayetten elli altı gün sonra, Park kardeşlerin ölü bulunmasının ardından soruşturma ekibi Kim Hae-sun'u tutukladı.
Yargılama ve hüküm

11 Temmuz 2000'de Jeonju Bölge Mahkemesi, tecavüz ve cinayetten hüküm giyen Kim Hae-sun'u ölüme mahkûm etti. Kim, hemen Yargıtay'a başvurdu ancak 27 Eylül 2001'de temyiz reddedildi.
Katilin profili

Profesör Pyo Chang-won, "Kore'nin Cinayetleri" adlı kitabında onu "suçlu psikopat" olarak sınıflandırdı ve polis hızlı davranmış olsaydı, diğer cinayetlerin önlenebileceğinin mümkün olduğunu belirtti.
Soruşturma oldukça zor ilerledi çünkü Kim kan testi yaptırmayı reddediyordu. Ayrıca tutuklandığında sarhoş bir haldeydi. Sorgu dedektifi onu ayıltmakla uğraştı. Buna rağmen dedektifleri şaşırtacak şekilde, cinayet günü izlediği bir talk show'un içeriğini hatırlıyordu. Kim, Park kardeşleri çocuk oldukları için değil, işlediği ilk suçu medyaya yansımadığı için öldürdüğünü söyledi.
Katilin profili > Kim'in aile hayatı

Kim'in babası çiftçiydi ve ona yardım ederdi. Babası zaman zaman alkol alması ve akıl hastalığı nedeniyle düzgün çalışamazdı. Kim Hae-sun, çocukluğunda babasından şiddet görmüştü. Babası onun kıyafetlerini çıkarır ve kemerle döverdi. Bir ara evden kovulmuş ve vücudundaki yaralar yüzünden bu süreçte hiç hamama gitmediğini söylemiştir. Kim, stres atmak için kedilere ve köpeklere işkence ederdi. Komşusunun sığırlarını öldürmeye çalışırdı. Bir hırsızlık olayından dolayı 16 yaşındayken aile mahkemesine çıktı. 24 yaşında, bir şiddet suçundan dolayı 1 yıl hapis ve 2 yıl denetimli serbestlik cezasına çarptırıldı. 26 yaşındayken kadın bir mektup arkadaşına tecavüz ettiği için dört yıl hapis ve üç yıl denetimli serbestlik cezasına çarptırıldı. 27 yaşında Busan'a gitti ve Yeonang balıkçı teknelerinde çalıştı, burada denizci düğümlerini atmayı ve bıçak kullanmayı öğrendi. Cinayetlerden 3 ay önce -Temmuz 2000'de- memleketine dönmeden önce bir çay bahçesinde çalışıp para biriktirdi.
Dr. Alban

| Dr> Alban |
| --- | --- |
2005 yılında bir konser sırasında Dr.Alban
Genel bilgiler
Doğum: Alban Uzoma Nwapa  Nijerya 26 Ağustos 1957  İsveç
Tarzlar: Eurodance Hip hop Reggae Dancehall
Meslekler: Müzisyen
Etkin yıllar: 1990
İlişkili hareketler: Leila K, Denniz Pop, Kikki Danielsson, Sash!, Haddaway
Resmî site: www.dralban.net

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Dr. Alban (gerçek adı Alban Uzoma Nwapa), 26 Ağustos 1957, Nijerya doğumlu, İsveç merkezli, hip hop ve rapçi müzisyen ve yapımcı.
Biyografi

Dr. Alban (Alban Uzoma Nwapa), ismi ile Nijerya'nın Oguta şehrinde 10 çocuklu orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Çocukluğu ve gençlik yılları nın bir kısmı memleketi Oguta'da geçti. 23 yaşında Diş hekimliği okumak için İsveç'e gitti ve okul masraflarını karşılamak için Dr. Alban DJ'liğe başladı. Stockholm'de bir gece kulübünde çalıştı. 1990 yılında müzik yapımcısı ve şarkı sözü yazarı, İsveçli bir DJ olan Denniz Pop ile tanıştı. Denniz ve Rap-Queen Leila'nın desteği ile ilk kayıt olarak Dr. Alban sahne ismi ile "Hello Afrika" albüm ve şarkısını yayınlandı ve şarkı tüm dünyada ses getirmiştir. Dünyaca ünlü 1992 başarısı "It's My Life" şarkısı ile ünlüdür, toplam yaklaşık 16 milyon plak satmıştır.
Albümler

1991 Hello Afrika
1992 One Love
1994 Look Who's Talking!
1996 Born in Africa
1990 No Coke
1997 i believe
1997 The Very Best Of 1990-1997
2001 Prescription
2008 Back to Basics
Tastıp belediyesi

| Tastıp belediyesi Тастып аал чӧбi (Hakas Türkçesi) |
| --- | --- |
Таштыпский сельсовет (Rusça)
  Bayrak 
Ülke:  Hakasya
aymak:  Tas tıp aymağı
Aymaklar ve aalçöpler: Tastıp belediyesi
İdare
 • Belediye başkanı: Rustam Salimov Hayratdinoğlu
Nüfus
 • Toplam: 5.946
Zaman dilimi: UTC+07.00 (DAZD)
Tastıp veya Taştıp Belediyesi (Hakas Türkçesi: Тастып аал чӧбi — Tastıp aal çöbi) — Hakas Cumhuriyeti'nde Tas tıp aymağına bağlı kırsal yerleşim durumunda bir belediye idari birimidir.
İdari merkez Tastıp (Taştıp) köyüdür.
Söz tanımı

Hakasça'da ilçe karşılığı olarak aymah (aymak) sözü kullanılır. Kırsal yönetim belediyelerine aal çöbi denir.
Rusçaya Taştıp şeklinde geçen Türkçe sözün Hakasçası Tas tıp olarak söylenir. Anlamı taş dip demektir.