Amerikan milliyetçiliği
Tarihi

Amerika Birleşik Devletleri kökenlerini Britanya tarafından 17. ve 18. yüzyılın başlarında kurulan On Üç Koloniye kadar takip eder. Yerliler, ilk "Amerikalı" olma duygusunun ortaya çıktığı 18. yüzyılın ortalarına kadar Britanya ile özdeşleştiler. Albany Planı, 1754'te koloniler arasında bir birlik önerdi. Başarısız olmasına rağmen, gelecekteki bağımsızlık tartışmaları için bir referans görevi gördü.
Kısa bir süre sonra, koloniler, temsil edilmeyen vergilendirme de dahil olmak üzere, Britanya Parlamentosu tarafından kabul edilen yasalar hakkında birkaç ortak şikayetle karşı karşıya kaldılar. Amerikalılar genel olarak, Londra'daki Parlamento'nun değil, yalnızca kendi sömürge yasama meclislerinin vergi geçirebileceği konusunda hemfikirdi. Parlamento aksi yönde şiddetle ısrar etti ve uzlaşma sağlanamadı. Londra hükûmeti, Boston Çay Partisi için Boston'ı cezalandırdı ve On Üç Koloni birleşti ve 1774'ten 1789'a kadar süren Kıta Kongresi'ni kurdu. 1774'ten 1789'a kadar sürdü. 1775'te çatışmalar patlak verdi ve duygu, özellikle Thomas Paine'in Amerikan milliyetçiliğine yaptığı çağrıdan etkilenerek, 1776'nın başlarında bağımsızlığa yöneldi. Onun broşürü Common Sense, 1776'da kaçak bir en çok satan oldu. Kongre, oybirliğiyle, yeni bir ulusun, Amerika Birleşik Devletleri'nin kurulduğunu ilan eden bir Bağımsızlık Bildirgesi yayınladı. Amerikan vatanseverleri, Amerikan Devrimi Savaşı'nı kazandı ve 1783'te Britanya'dan cömert barış koşulları aldı. Sadıklar (Kral III. George'a sadık) azınlık kalabilir veya ayrılabilir, ancak yaklaşık %80'i kaldı ve tam Amerikan vatandaşı oldu. Yeni ritüeller ve törenler ve yeni bir bayrak ile birlikte sık yapılan geçit törenleri, Amerikan milliyetçiliğinin ruhunu ifade etmek için popüler fırsatlar sağladı.
Yeni ulus, Konfederasyon Maddeleri tarafından kurulan çok zayıf ulusal hükûmet altında faaliyet gösterdi ve çoğu Amerikalı, ulusa olan sadakatinden önce devletlerine sadakatini koydu. George Washington, Alexander Hamilton ve James Madison liderliğindeki milliyetçiler, 1787'de Kongre'ye bir anayasa konvansiyonu çağrısında bulundular. Bu, her eyalette tartışılan ve oybirliğiyle kabul edilen güçlü bir ulusal hükûmet için Anayasa'yı üretti. 1789'da Washington'un ilk Başkan olmasıyla yürürlüğe girdi.
1858'deki bir konuşmada, geleceğin başkanı Abraham Lincoln, Amerika Birleşik Devletleri'nde ulusal birlik için bir güç olarak Bağımsızlık Bildirgesi'nin ilkelerinden kaynaklanan bir Amerikan yurttaşlık milliyetçiliği biçimine atıfta bulundu ve bunun farklı etnik gruplardan çeşitli halkları birleştirmenin bir yöntemi olduğunu belirtti. ortak bir uyrukta soylar:
O günlerle olan bağlarını kan bağıyla takip etmek için bu tarihe baksalar, hiçbirinin olmadığını görürler, kendilerini o şanlı çağa geri taşıyamazlar ve bizden bir parça olduklarını kendilerine hissettirirler, ama o eskilere baktıklarında Bağımsızlık Bildirgesi o yaşlı adamların "Biz bu gerçekleri apaçık, tüm insanların eşit yaratıldığını kabul ediyoruz" dediklerini ve o gün öğretilen ahlaki duygunun bu adamlarla olan ilişkilerini kanıtladığını hissettiklerini buluyorlar. içlerindeki tüm ahlaki ilkelerin babasıdır ve sanki Bildirgeyi yazanların kanının kanı ve etlerinin etiymiş gibi bunu talep etme hakları vardır ve öyledirler. O Bildirge'deki, yurtsever ve özgürlük seven insanların kalplerini birbirine bağlayan, tüm dünyadaki insanların zihinlerinde özgürlük sevgisi var olduğu sürece bu yurtsever kalpleri birbirine bağlayacak olan elektrik kablosu budur.