stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vittorio De Sica

| Vittorio De Sica |
| --- | --- |

Doğum: 7 Temmuz 1902(1902-07-07) Sora, İtalya
Ölüm: 13 Kasım 1974 (73 yaşında) Fransa
Etkin yıllar: 1917 - 1974
Evlilik: Giuditta Risson (1933 - 1968) María Mercader (1968 - ölümüne dek)
Ödüller: Cannes Film Festivali - Altın Palmiye 1951 Miracolo a Milano
İmza

Vittorio De Sica (d. 7 Temmuz 1901 – ö. 13 Kasım 1974), İtalyan yeni gerçekçi yönetmen ve oyuncudur.
Yaşamı

Roma ile Napoli'nin tam ortasında yoksul bir yer olan Sora'da doğdu. Yoksul ailesine yardımcı olmak için genç yaşta memur olarak çalışmaya başladı. Roma'daki Yüksek Ticaret Enstitüsü'ne gitti. Daha sonra Roma Üniversitesi'nden muhasebeci olarak mezun oldu. De Sica meslek hayatına 16 yaşındayken Clemenceau Olayı 'nda (Il processo Clemenceau) Clemenceau'yu oynamaya ikna edilerek oyuncu olarak başladı.
Askerliğini yaptıktan sonra, Tatiana Pavlova'nın tiyatrosunda garson rolüyle ilk kez sahneye çıktı. 1920'li yılların sonlarında da tiyatroda çalışmayı sürdürdü. 1923'te Tatiana Pavlova'nın tiyatro topluluğuna katıldı. 1933'te oyuncu eşi Giuditta Rissone ve Sergio Tofano ile birlikte kendi topluluğu ZaBum'u kurdu. Tolpuluk, genellikle hafif komediler sahneledi; ancak, Pierre Beaumarchais oyunları da oynadı. Ayrıca, Luchino Visconti gibi ünlü yönetmenlerle çalıştı.
1931 ile 1940 arasında 23 filmde oynayan De Sica, o dönemde müzikaller ve hafif romantik komedilerde büyük başarı kazandı. Beyaz perdedeki popülerliği De Sica'ya, kamera arkasına geçip romantik bir komedi olan İki Düzine Kırmızı Gül (Due dozzine di rose scarlette - 1939) ile yönetmenliğe geçmesini sağladı.
Yeni gerçekçi İtalyan senarist Cesare Zavattini ile karşılaşması önemlidir. Bu işbirliğinden, yeni gerçekçi sinemanın önemli eserleri arasında sayılan, yönetmenliğini Sica'nın yaptığı Kaldırım Çocukları (Sciuscià, 1946) ve Bisiklet Hırsızları (Ladri di biciclette, 1948) filmleri doğdu.
En beğenilen filmlerinden biri, Alberto Moravia'nın romanından uyarlanan, başroldeki Sophia Loren'in Oscar'ı kazandığı ve bugün bir klasik kabul edilen, İki Kadın'dır. (La Ciociara, 1960)
150'den fazla filmde oynamış ve 34 film yönetmiş olan De Sica, Paris yakınlarındaki Neuilly-sur-Seine'de 13 Kasım 1974'te öldü.
Issızören, Keles

| Issızören |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 39°49′48″N 29°15′07″E﻿ / ﻿39.83°K 29.252°D﻿ / 39.83; 29.252
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Keles
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 421
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
Posta kodu: 16740
Resmî site 
Issızören, Bursa ilinin Keles ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 353
2000: 421    
1997: 425
| g t Keles mahalleleri |
| --- | --- |
 Akçapınar  Alpağut  Avdan  Baraklı  Basak  Belenören  Bıyıklıalanı  Cuma  Çukur  Dağdemirciler  Dağdibi  Davutlar  Dedeler  Delice  Denizler  Durak  Düvenli  Epçeler  Ertuğrulgazi  Gelemiç  Gököz  Harmanalanı  Harmancık Demirci  Haydar  Hereke  Issızören  Karaardıç  Kemaliye  Kıran Işıklar  Kirazlı  Kocakovacık  Kozbudaklar  Küçükkovacık  Menteşe  Pınarcık  Sofular  Sorgun  Uzunöz  Yağcılar  Yazıbaşı  Yenice  Yunuslar 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Pierre-Gilles de Gennes

| Pr>  Pierre-Gilles de Gennes |
| --- | --- |
Pr. Pierre-Gilles de Gennes
Doğum: 24 Ekim 1932 Paris, Fransa
Ölüm: 18 Mayıs 2007 Orsay, Fransa
Milliyet: Fransız
Mezun olduğu okul(lar): École Normale Supérieure
Ödüller: Eringen Madalyası (1998)    Nobel Fizik Ödülü (1991)      Lorentz Madalyası (1990)   Wolf Ödülü (1990)

Kariyeri
Dalı: Fizikçi
Çalıştığı kurumlar: ESPCI Collège de France Orsay Universitesi
 

Pierre-Gilles de Gennes (24 Ekim 1932, Paris – 18 Mayıs 2007 Orsay) Nobel ödülü kazananlar listesi'ne 1991'de giren Fransız fizikçi.
Biyografi

Paris'te doğdu. Babası doktor, annesi ise hemşiredir. Dokuz yaşında iken babasını kaybetti ve annesi on bir yaşına kadar evde eğitim almasını uygun gördü. Daha sonra, Gennes École Normale Supérieurea devam etti. Écoleü 1955'te bıraktıktan sonra, Commissariat à l'Énergie Atomiqueın Saclay Merkezi'nin, A. Abragam ve J. Friedel'in tavsiyeleriyle, araştırma mühendislerinden biri oldu, çoğunlukla nötron yayılması ve manyetizma alanlarında çalışıyordu. Doktora tezini 1957'de savundu.
1959'da Kaliforniya Üniversitesi'nde, Berkeley'de C. Kittel ile birlikte postdoktora misafiriydi ve daha sonra 27 ayını Fransız donanmasında geçirdi. 1961'de Orsay Üniversitesi'nde yardımcı doçent oldu ve yakın zamanda Orsay süperiletkenler grubunu kurdu. 1968'de, sıvı kristaller üzerinde çalışmaya başladı.
Kariyeri

1971'de Collège de France'da profesör oldu ve (Saclay ve Collège de Franceın birlikte bir hareketi olan) polimer fiziğindeki STRASCOL'da çalıştı. 1980'den sonra yüzeyler arası sorunlarla ilgilendi. ıslanma ve adezyon'un dinamiği.
1989'da Lorentz madalyasını ve Wolf ödülünü aldı. 1991'de Fizikte Nobel ödülünü aldı. Daha sonra École Supérieure de Physique et de Chimie Industrielles de la Ville de Paris (ESPCI)'nın direktörü oldu ve bu makamında 1976'dan 2002'deki emekliliğine kadar kaldı.
P.G. de Gennes ayrıca Fransız ve İngiliz Fiziki Topluluğu'ndan Holweck Ödülü'nü; Fransız Bilim Akademisi'nden Ampere Ödülü'nü; Fransız CNRS'den altın madalya; İtalyan Akademisi'nden Matteuci Madalyası; İsrail'den Harvey Ödülü'nü; APS ve ACS'den polimer ödüllerini kazanmıştır.
Nobel ödülü fizikçiye, "basit sistemlerin düzen fenomenindeki çalışmalardaki gelişmelerin, maddenin daha karmaşık sistemleri için, özellikle likit kristaller ve polimerler için, genelleştirilebileceği keşfi dolayısıyla" verilmiştir.
Son zamanlarında, tanecikli malzemeler ve hafıza objelerinin beyindeki doğası ile ilgili çalışmıştır.
Satsuma (vilayet)

| Satsuma vilayeti 薩摩国 |
| --- | --- |
Vilayet
 Satsuma vilayetinin Japonya'daki konumu (1868)
Koordinatlar: 31°45′31″K 130°28′48″D﻿ / ﻿31.75861°K 130.48000°D﻿ / 31.75861; 130.48000
Ülke: Japonya
Bölge: Saikaidō
Kuruluş: MS 702
Lağvedilme: 1871
Merkez: Satsumasendai
Satsuma vilayeti (Japonca: 薩摩国, romanize: Satsuma no kuni), Japonya'nın tarihi vilayetlerinden biri idi. Vilayet Kyūshū adasında Saikaidō bölgesinde yer almaktaydı ve sınırları günümüz Kagoshima prefektörlüğünün batısını kapsamaktaydı. Vilayetin merkezi Satsumasendai idi.
Sengoku döneminde Shimazu daimyosunun yurtluğu idi. 19. yüzyılın ortalarında Tokugawa Şogunluğu'na karşı çıkan başlıca vilayetlerden biriydi ve bu nedenle Meiji Restorasyonu sırasında vilayetten çok sayıda kişi önemli görevlerde yer almışlardır.
Metokarbamol

S-metokarbamol molekülünün 3 boyutlu boşluk doldurma modeli
Metokarbamol, kısa süreli kas-iskelet ağrısı için kullanılan bir ilaçtır. Dinlenme, fizik tedavi ve ağrı kesici ilaçlarla birlikte kullanılabilir. Bel ağrılarında daha az tercih edilir. Romatoid artrit ve serebral palsi için sınırlı kullanımı vardır. Etkiler genellikle yarım saat içinde başlar. Ağız yoluyla veya damar içine enjeksiyon yoluyla alınır.
Yaygın yan etki baş ağrısı, uyku hali ve baş dönmesini içerir. Ciddi yan etkiler anafilaksi, karaciğer sorunları, konfüzyon ve nöbetleri içerebilir. Hamilelik ve emzirme döneminde kullanılması önerilmez. Geriatrik hastalarda yaralanma riski nedeniyle genellikle iskelet kası gevşeticilerden kaçınılmalıdır. Metokarbamol, merkezi etkili bir kas gevşeticidir. Nasıl çalıştığı belli değildir, ancak kasları doğrudan etkilemiyor gibi görünmektedir.
Metokarbamol, 1957'de Amerika Birleşik Devletleri'nde tıbbi kullanım için onaylanmıştır. Jenerik ilaç olarak mevcuttur.
TBMM 13. dönem milletvekilleri listesi

TBMM 13. dönem milletvekilleri listesi, 1965 Türkiye genel seçimleri ile seçilen ve 22 Ekim 1965 - 12 Ekim 1969 tarihleri arasında Türkiye Büyük Millet Meclisinde görev yapmış milletvekillerinin listesidir.

| Van | Kinyas Kartal |  | Adalet Partisi |
| Van | Mehmet Emin Erdinç |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Van | Mehmet Salih Yıldız |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Van | Muslih Görentaş |  | Yeni Türkiye Partisi |

| Yozgat | Mustafa Neşet Tanrıdağ |  | Adalet Partisi |
| Yozgat | Turgut Nizamoğlu |  | Adalet Partisi |
| Yozgat | Celal Ahmet Sungur |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Yozgat | Mehmet Nuri Kodamanoğlu |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Yozgat | İsmail Hakkı Akdoğan |  | Millet Partisi |
| Yozgat | Yusuf Ziya Bahadınlı |  | Türkiye İşçi Partisi |

| Zonguldak | Cahit Karakaş |  | Adalet Partisi |
| Zonguldak | Kemal Doğan Sungun |  | Adalet Partisi |
| Zonguldak | Sadık Tekin Müftüoğlu |  | Adalet Partisi |
| Zonguldak | Salih Ekmel Çetiner |  | Adalet Partisi |
| Zonguldak | Sinan Fevzi Fırat |  | Adalet Partisi |
| Zonguldak | Talat Asal |  | Adalet Partisi |
| Zonguldak | Bülent Ecevit |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Zonguldak | Kâmil Kırıkoğlu |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| Zonguldak | Hüseyin Kenan Esengin |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
Dipnotlar

↑  1966 Türkiye milletvekili ara seçimleri ile seçildi.
↑  Meclise gelmeden 12 Ekim 1965 tarihinde öldü.
Cathy Freeman

| Madalyalar |
| --- | --- | --- |
 Cathy Freeman
Olimpiyat Oyunları
  Avustralya  adına
| Altın | Sidney 2000 | 400 m |
| Gümüş | Atlanta 1996 | 400 m |
Dünya Atletizm Şampiyonası
| Altın | 1997 Atina | 400 m |
| Altın | 1999 Sevilla | 400 m |
| Bronz | 1995 Göteborg | 4×400 m |
Catherine Astrid Salome Freeman (d. 16 Şubat 1973, Queensland), Avustralyalı kısa mesafe koşucusu. Olimpiyat Ateşi'ni yaktığı 2000 Yaz Olimpiyatları'nda 400 m'de altın madalya kazanmıştır.
| g t Atletizm - Kadınlar 400 m Olimpiyat şampiyonları |
| --- | --- |
 1964: Betty Cuthbert (AUS)  1968: Colette Besson (FRA)  1972: Monika Zehrt (GDR)  1976: Irena Szewińska (POL)  1980: Marita Koch (GDR)  1984: Valerie Brisco-Hooks (USA)  1988: Olga Brızgina (URS)  1992-1996: Marie-José Pérec (FRA)  2000: Cathy Freeman (AUS)  2004: Tonique Williams-Darling (JAM)  2008: Christine Ohuruogu (GBR)  2012: Sanya Richards-Ross (USA)  2016-2020: Shaunae Miller-Uibo (BAH)  2024: Marileidy Paulino (DOM) 
| g t Kadınlar 400 m dünya şampiyonları |
| --- | --- |
 1983: Jarmila Kratochvílová (TCH)  1987: Olga Brızgina (URS)  1991: Marie-José Pérec (FRA)  1993: Jearl Miles Clark (USA)  1995: Marie-José Pérec (FRA)  1997: Cathy Freeman (AUS)  1999: Cathy Freeman (AUS)  2001: Amy Mbacke Thiam (SEN)  2003: Ana Guevara (MEX)  2005: Tonique Williams-Darling (BAH)  2007: Christine Ohuruogu (GBR)  2009: Sanya Richards (USA)  2011: Amantle Montsho (BOT)  2013: Christine Ohuruogu (GBR)  2015: Allyson Felix (USA)  2017: Phyllis Francis (USA)  2019: Selva İyd Nasir (BHR)  2022: Shaunae Miller-Uibo (BAH)  2023: Marileidy Paulino (DOM) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  AWR: AWE1088b  GND: 129187011  Dünya Atletizm Birliği: 14272094  ISNI: 0000 0001 1513 1220  LCCN: n98085760  NLA: 35359083  NTA: 073052965  SUDOC: 224295535  Trove: 507168  VIAF: 166876053   WorldCat (LCCN): n98-085760
Anadolubank

| --- | --- |

Kuruluş: 29 Aralık 1961 / İstanbul
Genel merkezi: İstanbul, Türkiye
Hizmet alanları: Banka, Finansal Hizmetler
Sahibi: Mehmet Rüştü Başaran
Çalışan sayısı: 1,750 (Haziran 2016)
Web sitesi: anadolubank.com.tr
Anadolubank, İstanbul'da 29 Aralık 1961'de Buğday Bankası A.Ş. ile Türk Ekspres A.Ş.'nin birleşmesi sonucu kurulmuş banka.
Bankanın sermayesi kurulduğunda 45 milyon TL idi ve 31 şubesi bulunuyordu. Bankanın ana hedefi Türkiye'nin dış ticaretini desteklemek olarak belirlenmişti. 1987 yılında bankanın sermayesi 75 milyar TL'ye ulaşmış, şube sayısı da 130 olmuştu. 8 Ocak 1988 tarihinde Türkiye Emlak Kredi Bankası ile birleştirilerek Türkiye Emlak Bankası haline getirildi. 1997 yılında Özelleştirme İdaresi tarafından Habaş Gruba satılmasının ardından, 3 şube ile tekrar faaliyetlerine başlamıştır. Haziran 2016 itibarıyla, 106 şube ve toplam 1.750 çalışanıyla hizmet vermektedir.
Anadolubank, küçük ve orta ölçekli işletmelere, kısa ve orta vadeli işletme sermayesi ve ticaret finansman kredileri sağlamaktadır. Bireysel alanda da mevduat ve kredi ürünleri ile hizmet sunmaktadır. Bankanın konsolide aktif büyüklüğü 31.12.2015 itibarıyla, yaklaşık 10,9 milyar TL'dir. Banka ortaklık yapısı ise şu şekildedir; Habaş Sınai ve Tıbbi Gazlar İstihsal Endüstri A.Ş. %69,98'lik pay ile ve Mehmet Rüştü Başaran %27,32'lik pay ile ana sermayedarlar konumundadır. Anadolubank'ın diğer ortakları ise, %1,16'lık pay ile Aysel Başaran, %0,63'lük pay ile Erol Altıntuğ, %0,20 ile Habaş Endüstri Tesisleri A.Ş. ve %0,09 ile Fikriye Filiz Haseski'dir. Bankanın; Anadolu Yatırım, Anadolu Faktoring ve Hollanda'da kurulu Anadolubank Nederland NV. adlarında bağlı ortaklıkları bulunmaktadır.
Chishima (vilayet)

| Chishima vilayeti 千島国 |
| --- | --- |
Vilayet
 Chishima vilayetinin Japonya'daki konumu (1869)
Ülke: Japonya
Bölge: Hokkaidō
Kuruluş: 1869
Lağvedilme: 1882
Chishima vilayeti (Japonca: 千島国, romanize: Chishima no kuni), Japonya'nın Hokkaido bölgesinde bulunan bir tarihi vilayet idi. 1869 yılında Meiji döneminde kurulmuş olup 1882 yılında lağvedildi. Vilayetin sınırları Kuril Adaları'nı kapsamaktaydı.
Aldo Giuffrè

| Aldo Giuffrè |
| --- | --- |
Doğum: Aldo Giuffrè 10 Nisan 1924  Napoli, İtalya
Ölüm: 27 Haziran 2010 (86 yaşında)
Milliyet: İtalyan
Meslek: Aktör

Aldo Giuffrè (10 Nisan 1924, Napoli – 27 Haziran 2010, Roma), İtalyan aktördür.
Sinemaya 1948 yılında Assunta Spina filmiyle atılmıştır. 1948 ve 1999 yılları arasında 90'a yakın filmde rol almıştır. Asıl ününü The Good, the Bad and the Ugly filmindeki Alkolik Yüzbaşı karakteriyle sağlamıştır.
Filmografi > Filmleri

Assunta Spina (1948)
L'Imperatore di Capri (1949)
Totò Tarzan (1950)
Napoli milionaria (1950)
I Cadetti di Guascogna (1950)
Vita da cani (1950)
Totò sceicco (1950)
Totò terzo uomo (1951)
Il Padrone del vapore (1951)
Filumena Marturano (1951)
Guardie e ladri (1951)
La Figlia del diavolo (1952)
Cinque poveri in automobile
Villa Borghese (1953)
Un Turco napoletano (1953)
Ti ho sempre amato! (1953)
Capitan Fantasma (1953)
Totò all'inferno (1954)
Il Medico dei pazzi (1954)
Carosello napoletano (1954)
Le Signorine dello 04 (1955)
Racconti romani (1955)
Peccato di castità (1956)
Malafemmena (1957)
Rascel marine (1958)
I Magliari (1959)
Tenente Sheridan: Delitto a tempo di Rock (1959) (TV)
Tenente Sheridan: Rapina al grattacielo (1960) (TV)
I Piaceri del sabato notte (1960)
Juke box urli d'amore (1960)
Il Re di Poggioreale (1961)
Lui, lei e il nonno (1961)
Il Carabiniere a cavallo (1961)
La Trincea (1961) (TV)
The Best of Enemies (1962)
Accroche-toi, y'a du vent! (1962)
Operazione Vega (1962) (TV)
I Due della legione straniera (1962)
Le Quattro giornate di Napoli (1962)
Ercole sfida Sansone (1963)
I Cuori infranti (1963)
Ieri, oggi, domani (1963)
Totò contro il pirata nero (1964)
Scherzoso ma non troppo (1964) (TV)
I Marziani hanno dodici mani (1964)
L'Idea fissa (1964)
Spiaggia libera (1965)
La Maschera e il volto (1965) (TV)
Letti sbagliati (1965)
Amanti latini, Gli (1965)
La Potenza delle tenebre (1965) (TV)
Due mafiosi nel Far West (1965)
Made in Italy (1965)
Les Combinards (1966)
The Good, the Bad and the Ugly (1966)
Questi fantasmi (1968)
La Più bella coppia del mondo (1968)
I Diamanti che nessuno voleva rubare (1968)
"Il Mestiere di vincere" (1968)
Scacco alla regina (1969)
Nero Wolfe: Per la fama di Cesare (1969) (TV)
"Quel negozio di Piazza Navona" (1969)
Certo, certissimo, anzi... probabile (1969)
Con quale amore, con quanto amore (1970)
Cerca di capirmi (1970)
Quando le donne avevano la coda (1970)
Quando gli uomini armarono la clava e... con le donne fecero din-don (1971)
No desearás la mujer del vecino (1971)
La Violenza: Quinto potere (1972)
Pasqualino Cammarata... capitano di fregata (1973)
Furto di sera bel colpo si spera (1973)
Il Brigadiere Pasquale Zagaria ama la mamma e la polizia (1973)
Il Tuo piacere è il mio (1973)
Eroi, Gli (1973)
Il Testimone deve tacere (1974)
Prostituzione (1974)
Sesso in testa (1974)
Ettore lo fusto (1974)
Gente di rispetto (1975)
Colpo in canna (1975)
La Prima notte di nozze (1976)
L'Adolescente (1976)
Chi dice donna, dice donna (1976)
Oh Serafina (1976)
Zappatore (1980)
Tre sotto il lenzuolo (1980)
Ciao marziano (1980)
Carcerato (1981)
Per favore, occupati di Amelia (1982)
Mi manda Picone (1984)
L'Ultima scena (1989)
Scugnizzi (1989)
Il Morso del serpente (1999) (TV)
Repubblica di San Gennaro (2001)
Anouk Vetter

Anouk Vetter (d. 4 Şubat 1993), heptatlon konusunda uzmanlaşmış Hollandalı atlettir. Heptatlonda topladığı 6867 puanla Hollanda rekorunun sahibidir. 2016 Avrupa Şampiyonasında heptatlonda altın madalya ve 2020 Yaz Olimpiyatları'nda da gümüş madalya kazandı.
İlk yılları

Anouk Vetter, 4 Şubat 1993'te Hollanda'nın Amsterdam şehrinde doğdu. Anouk, çok genç yaşta atletizmle tanıştı. Babası Ronald Vetter atletizm koçu ve annesi Gerda Vetter-Blokziel iki kez Hollandalı cirit şampiyonudur. Vetter, o yılları "Dört ve beş yaşımdan itibaren yüksek atlama minderinde oynayarak pistte büyüdüm" diyerek anlattı.
Kariyeri

Vetter, atletizm kariyerine heptatlon ile başladı ancak vücudu zayıf ve yaralanmaya açıktı. Bu nedenle 2011 Avrupa Gençler Atletizm Şampiyonası, 2012 Dünya Gençler Atletizm Şampiyonası ve 2013 Avrupa Atletizm U23 Şampiyonası'nda heptatlonu bitiremedi. 2012'de koçunu babasıyla değiştirdikten sonra, kırılgan vücudunu korumak için birleşik etkinlik grubundaki diğer kadınlara kıyasla eğitimini yüzde 80'e düşürdü. 2013 IAAF Kombine Etkinlikler Yarışması'nın açılış karşılaşmasında 5872 puanla kazandı.
Heptatlonda atılımına, 2014'te, Avusturya'nın Götzis şehrinde düzenlenen prestijli Hypo Meeting'de, önceki kişisel rekorunu 444 puan artırarak 6316 puana çıkarttı ve 9. sıraya yükseldi. Aynı yıl daha sonra Zürih'te düzenlenen 2014 Avrupa Şampiyonası'nda 7. oldu.
2015'te Götzis'te 6458 puanla yeni bir kişisel rekor kırdı ve 6. oldu ve Ratingen'de düzenlenen Mehrkampf-Meeting'de heptatlonu kazandı. Vetter, sakatlığına rağmen Çin'in Pekin kentinde düzenlenen 2015 Dünya Atletizm Şampiyonası heptatlon yarışmasında 6267 puan topladı ve 12. sırada tamamladı. Turnuvadan sonra yaptığı açıklamada "Aklımda yarışmaya başlayabileceğimi bile düşünmemiştim, zihinsel olarak bu benim için gerçekten büyük bir adımdı" dedi. 2016 sezonuna Götzis'te 8. sırada başladı. Temmuz 2016'da memleketi Amsterdam'da düzenlenen 2016 Avrupa Atletizm Şampiyonası heptatlonunda 6626 puanla sürpriz bir zafer kazandı ve Dafne Schippers'ın ulusal rekorunu yükseltti. Ancak 2016 Yaz Olimpiyatları'nı hayal kırıklığı yaratan 10. sırada bitirdi.
2017 sezonuna Götzis'te 7.likle başladı. Ağustos 2017'de, 2016 Olimpiyat şampiyonu Nafissatou Thiam ve Carolin Schäfer'in ardından bronz madalya kazandığı Londra'daki 2017 Dünya Şampiyonası'nda 6636 puanla yeni bir ulusal heptatlon rekoru kırdı. Sezonu, Fransa, Talence'de düzenlenen Décastar'da heptatlon galibiyetiyle tamamladı. Üst üste ikinci yıl IAAF Kombine Etkinlikler Yarışmasında 2. oldu.
Vetter, 2016 Avrupa Şampiyonası'nı birinci tamamladı.
Jean Gabin

| Jean Gabin |
| --- | --- |
Jean Gabin, Touchez pas au grisbi (Haracıma Dokunmayın, 1954) filminde
Doğum: Jean-Alexis Moncorgé 17 Mayıs 1904(1904-05-17) Paris, Fransa 
Ölüm: 15 Kasım 1976 (72 yaşında) Neuilly-sur-Seine, Île-de-France, Fransa
Meslek: Sinema oyuncusu
Etkin yıllar: 1928 - 1976
Evlilik: Gaby Basset (1925-1930)   Suzanne Marguerite Jeanne Mauchain (1933-1939)   Dominique Fournier (1949-1976)
Ödüller: La nuit est mon royaume (1951) Volpi Kupası, Venedik Film Festivali L'air de Paris (1954) Volpi Kupası, Venedik Film Festivali Archimède, le clochard (1959) Gümüş Ayı "en iyi aktör", (Berlin Film Festivali) Le chat (1971) Gümüş Ayı "en iyi aktör", (Berlin Film Festivali) César Onur Ödülü (1987) Légion d'honneur (1960)

Jean Gabin, (17 Mayıs 1904, Paris - 15 Kasım 1976, Neuilly-sur-Seine), Fransız sinema oyuncusu, Légion d'honneur nişanı sahibi savaş kahramanı.
Gabin, II. Dünya Savaşı öncesi döneminin en gözde Fransız oyuncusuydu. Savaş yorgunu bir dünyanın ruhunu yansıtan, acılara göğüs germe felsefesinin önde gelen temsilcisi, klasik bir anti-kahramandı. Beyaz perdede daha çok toplum kurbanı olmuş, dışlanmış, yenik insanları ve hayatın mahvettiği, tutunma umudunu yitirmiş toplum dışı serserileri başarıyla canlandırdı. Bu lümpen ve asi karakterler tüm yerleşik değerlere karşı geliyorlar ama iyilerin ve ezilenlerin de yanında yer alıyorlardı. Gabin 1930'larda Fransa'da ortaya çıkan Şiirsel Gerçekçilik sinema akımının önde gelen oyuncularındandı. Sinemadaki en parlak dönemini de iki savaş arasındaki bu yıllarda yaşadı. Bunların dışında melodramlardan komedilere kadar birçok farklı tarzdan filmde de oynadı. Dedektif Maigret i canlandırdığı bir dizi polisiye filmle de akıllara kazındı.
 Birlikte en çok film yaptığı yönetmenlerden biri de, yine Şiirsel Gerçekçilik akımının babası olarak anılan Jean Renoir'dı.
Gabin Fransa'yla olduğu kadar Paris'le de özdeşleşmiş olan ikonik bir Fransız figürüydü. 1928 yılında başladığı sinemadan, öldüğü 1976 yılına kadar hiç kopmadı. Yarım asır boyunca 100'e yakın filmde rol aldı. Kalp krizinden öldüğü yıl bile film yapmıştı.
Darahta, Ünye

| Darahta |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ordu
Koordinatlar: 41°00′21″N 37°15′44″E﻿ / ﻿41.00597°K 37.26228°D﻿ / 41.00597; 37.26228
Ülke:  Türkiye
İl: Ordu
İlçe: Ünye
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0452
Posta kodu: 52300
Darahta, Ordu ilinin Ünye ilçesine bağlı bir köydü. Bugün kırsal bir mahalle olan Yeşilkent'in sınırları içinde yer alır.
Tarihçe

Darhta bu yerleşim yerinin bilinen en eski adıdır. Nitekim 1834 tarihli nüfus defteri ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Darahta (دراختە) şeklinde yazılmıştır. Bazı kaynaklarda Dırahta olarak da geçer.
Darahta köyü, 1642 tarihli avarız defterinde "Durak" şeklinde geçen köy olması ihtimali vardır. "Durak" köyü, Ünye kazasına tabi kazalardan biri olan Cevizdere kazasına bağlıydı. 1834 nüfus sayımında Darahta, Cevizdere kazasının 11 köyünden biriydi. Ancak köyün adının Osmanlıca yazılışı "Dırahta" şeklinde okunmuştur. Sadece erkek nüfusun tespit bu sayımda köyde 62 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 124 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Darahta köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından tarihsel topraklarından göç eden Gürcülerin Ünye kazasında yerleştirildiği köylerden biridir. 1882 yılına gelindiğinde, Acara-i Süfla (Aşağı Acara) bölgesinin Dandalo (დანდალო) köyünden gelen 16 kişi (6 kadın ve 10 erkek) Darahta köyünde iskan edilmişti. 1910 yılında yapılan nüfus sayımında Darahta köyünün nüfusu, 178'i kadın ve 166'sı erkek olmak üzere, 65 hanede yaşayan 344 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun köye yerleştirilmiş olan Gürcüleri de kapsadığı anlaşılmaktadır. Bu sırada Darahta köyü, Trabzon vilayetinin dört sancağından biri olan Canik sancağına bağlı Ünye kazasının sınırları içinde yer alıyordu. Adamları ile çevre köylerde soygun, adam öldürme ve baskın gibi eylemlerle tanınan eşkıya Reşid, Darahta köyünde iskan edilmiş olan Gürcü göçmenlerden biriydi.
Darahta köyü, 1928 yılında ise bu yerleşim, Ünye kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte Ünye kazası Merkez ve Karakuş nahiyelerinden oluşuyordu. Bu yerleşim 1935 tarihli ve sonraki nüfus sayımlarında ayrı bir köy olarak yer almamıştır. Günümüzde Yeşilkent adlı kırsal mahalleyi oluşturan yerleşimlerden biridir.