Beta blokör
Olumsuz etkiler

Beta blokerlerin kullanımıyla ilişkili ilaç yan etkileri şunlardır: mide bulantısı, ishal, bronkospazm, nefes darlığı, ekstremitelerde soğukluk, Raynaud sendromunun alevlenmesi, bradikardi, düşük tansiyon, kalp yetmezliği, kalp bloğu, yorgunluk, baş dönmesi, saç dökülmesi, anormal görme, halüsinasyonlar, uykusuzluk, kâbuslar, cinsel işlev bozukluğu, sertleşme bozukluğu, glukoz değişikliği ve lipit metabolizması. Karışık α1/β-antagonist tedavisi de sıklıkla ortostatik hipotansiyon ile ilişkilidir.
Karvedilol tedavisi yaygın olarak ödem ile ilişkilidir. Kan-beyin bariyerini yüksek oranda aşması nedeniyle propranolol ve metoprolol gibi lipofilik beta blokerlerin uykusuzluk, canlı rüyalar ve kabuslar gibi uyku bozukluklarına neden olma olasılığı diğer daha az lipofilik beta blokerlere göre daha yüksektir.
β2-adrenerjik reseptör antagonist aktivitesi ile ilişkili yan etkiler (bronkospazm, periferik vazokonstriksiyon, glukoz ve lipid metabolizmasında değişiklik) β1-seçici (genellikle "kardiyoselektif" denilir) ajanlarla daha az görülür, ancak reseptör seçiciliği daha yüksek dozlarda azalır. Özellikle makula densadaki beta-1 reseptörünün beta blokajı, renin salınımını engeller böylece aldosteron salınımını azaltır. Bu, hiponatremi ve hiperkalemi'ye neden olur.
Hipoglisemi beta blokajı ile ortaya çıkabilir çünkü β2-adrenoseptörler normalde karaciğerde glikojen yıkımını (glikojenoliz) ve plazma glukozunu artırmak için birlikte çalışan glukagon hormonunun pankreastan salınmasını uyarır. Bu nedenle β2-adrenoseptörlerin bloke edilmesi plazma glukozunu düşürür. β1-blokerlerin diyabetik hastalarda daha az metabolik yan etkisi vardır; ancak insüline bağlı düşük kan şekeri için uyarı işareti görevi gören hızlı kalp atışları maskelenebilir ve bu da hipogliseminin farkına varılamaması ile sonuçlanabilir. Buna beta bloker kaynaklı hipoglisemi farkındalığı denir. Bu nedenle beta blokerlerin diyabetik hastalarda dikkatli kullanılması gerekmektedir.
2007'de yapılan bir araştırma, hipertansiyon için kullanılan diüretiklerin ve beta blokerlerin hastanın diyabet olma riskini artırdığını, ACE inhibitörleri ve anjiyotensin II reseptör antagonistlerinin (anjiyotensin reseptör blokerleri) ise aslında diyabet riskini azalttığını ortaya çıkardı. Birleşik Devletler'de olmasa da Büyük Britanya'daki klinik kılavuzlar, diyabet riskinden dolayı hipertansiyonun birinci basamak tedavisi olarak diüretikler ve beta blokerlerden kaçınılması çağrısında bulunmaktadır.
Beta blokerler, seçici alfa-adrenerjik agonist doz aşımının tedavisinde kullanılmamalıdır. Yalnızca beta reseptörlerinin blokajı, alfa-adrenerjik sistem stimülasyonuna karşı çıkılmaması yoluyla kan basıncını artırır, koroner kan akışını, sol ventriküler fonksiyonu ve kalp debisini ve doku perfüzyonunu azaltır. Lipofilik özelliklere ve CNS penetrasyonuna sahip beta blokerler metoprolol ve labetalol gibi metamfetamin doz aşımından kaynaklanan CNS ve kardiyovasküler toksisitenin tedavisinde faydalı olabilir. Karışık alfa ve beta bloker labetalol, özellikle metamfetaminin neden olduğu eşlik eden taşikardi ve hipertansiyonun tedavisinde faydalıdır. Metamfetamin zehirlenmesinin tedavisi için beta blokerlerin kullanımında "karşılıksız alfa uyarımı" olgusu bildirilmemiştir. Uyarıcı doz aşımından kaynaklanan hipertansif kriz sırasında uygulanacak diğer uygun antihipertansif ilaçlar nitrogliserin gibi vazodilatörler, furosemid gibi diüretikler ve fentolamin gibi alfa blokerlerdir.