stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Lebap ili Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Mimari tarz: İslam mimarisi
Konum: Türkmenabat, Türkmenistan
Koordinatlar: 37°35′21″K 61°51′10″D﻿ / ﻿37.58917°K 61.85278°D﻿ / 37.58917; 61.85278
Başlama: 2015
Tamamlanma: 2009
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Mermer
Minare sayısı: 4

Lebap ili Camii (Türkmence: Lebap welaýatynyň baş metji), Türkmenistan'ın Türkmenabat kentinde bulunan bir camidir. Cami, 2009 yılında tamamlanmış olup Bitarap Türkmenistan Bulvarı üzerinde almaktadır. 3.000 kişilik bir kapasiteye sahiptir ve dört adet minareden oluşmaktadır.
Tarihçe

Caminin temel atma töreni Haziran 2015 tarihinde gerçekleşti ve 21 Şubat 2020 tarihinde Cumhurbaşkanı Kurbankulu Berdimuhammedov'un katıldığı bir törenle açıldı.
Mimari özellikler

Caminin toplam alanı 5 hektardır ve iki katlı binasında 3,000 kişi namaz kılabilmektedir. Dört minarenin her birinin yüksekliği 63 metre ve kubbenin yüksekliği 40 metredir. Ayrıca 500 kişilik bir sadaka odası, 50 kişilik bir otel ve otopark bulunmaktadır.
Caminin merkezi kubbesi altın bir hilal ile taçlandırılmıştır. Mimari kompleks ayrıca orijinal dekor elemanları ile süslenmiş dört ince minareyi de içermektedir. İlk katın alanı 3.444 metrekare, kadınlara yönelik ikinci katman 1.609 metrekaredir.
Kurbankulu Hacı Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Mimari tarz: İslam mimarisi
Konum: Merv, Türkmenistan
Koordinatlar: 37°35′22″K 61°51′10″D﻿ / ﻿37.58944°K 61.85278°D﻿ / 37.58944; 61.85278
Tamamlanma: 2009
Mimar(lar): Kakacan Durduyev Durlu Durduyev
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Mermer
Minare sayısı: 4

Kurbankulu Hacı Camii (Türkmence: Gurbanguly Hajy metjidi), Türkmenistan'ın Merv kentinde bulunan bir camidir. Cami, 2009 yılında tamamlanmış olup adını Türkmenistan cumhurbaşkanı Kurbankulu Berdimuhammedov'dan almaktadır. 2,500 kişilik bir kapasiteye sahiptir ve dört adet minareden oluşmaktadır.
Tarihçe

Proje, ilk olarak 2001 yılında Aşkabatlı mimarlar Kakacan ve Durlu Durduev tarafından geliştirildi. Proje, kaynak yetersizliğinden dolayı bir süre ertelendi.
2007 yılında Türkmenistan Merv Halk Konseyi'nde yapılan toplantıda Merv ili sakinleri Türkmenistan cumhurbaşkanına caminin inşasında yardım istedi. Cumhurbaşkanı Kurbankulu Berdimuhammedov, bu amaçla Cumhurbaşkanlığı yardım fonundan bir milyon dolar tahsis etme kararı aldı.
Caminin inşaatı Türk şirketi Kılıç İnşaat tarafından gerçekleştirildi. Cami, 2009 yılının ilkbaharında açıldı ve adu Cumhurbaşkanı Berdimuhammedov'un onuruna inananların dilekleri için seçildi. Türkmenistan cumhurbaşkanı açılışına bizzat katılarak, caminin açılış şerefine tören yemeği sadakası verildi.
2018 yılında iyileştirme çalışmaları yapıldıktan sonra, kubbe altın rengine boyandı.
Mimari özellikler

Altın kubbeli beyaz mermer cami ve dört ince minaresi, Merv'in ilgi çekici yerlerinden biridir. Bina, Türkmen mimarisinin en iyi geleneklerine göre inşa edilmiştir. Altın bir hilal ile taçlandırılmış bir mozaik süslemeli ana kubbenin çapı 24 metredir. Minarelerin her birinin yüksekliği 63 metredir. Namaz yeri, 2.500 kişinin namazına eşzamanlı katılım için tasarlanmıştır. Üst katman kadınlar içindir. Sekiz sütun kubbeyi 24 metre uzunluğunda tutar.
İç mekan, mermer, granit ve değerli ahşaplar gibi asil malzemelerle dekore edilmiştir. Caminin dekorasyonunda özel bir yer, Kur'an sureleri ve geleneksel İslam hatlarını içeren kabartmalı epigrafi ile doludur. Ayrıca beyaz mermer cephelerini de süslemektedirler.
Uzun kubbeler mayolika ile karşı karşıyadır ve yaldızlı hilallerle taçlandırılmıştır. Akşam cami, binanın orijinal renk aydınlatması ile aydınlatılır.
Kompleks bir sadaka için özel bir bina, ayinler için bir bina, bir otel ve diğer gerekli binaları içerir. Çeşme şelaleleri caminin merkezi merdivenini süslemektedir.
Saatli Camii, Şuşa

| --- | --- |
2024'te cami

Genel bilgiler
Mezhep: Sünni islam
Mimari tarz: İslami mimari
Konum: Şuşa, Azerbaycan
Koordinatlar: 39°45′46″K 46°45′04″D﻿ / ﻿39.76278°K 46.75111°D﻿ / 39.76278; 46.75111
Tamamlanma: 1883
Mimar(lar): Kerbelayı Sefihan Karabaği
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 2 (biri işgal sırasında tamamen yok edildi)

Saatli Camii (Azerice: Saatlı məscidi) Şuşa'da yer alan bir camidir.
Tarih

Saatli Camii, 1883 yılında Şuşa'nın aynı adlı mahallesinde inşa edilmiştir. Saatli, 19. yüzyılda kurulan Şuşa'nın yukarı mahallelerinden biridir. Tanınmış Azerbaycanlı mimar Kerbelayı Sefihan Karabaği'nin bir eseri olan cami ve minarelerinin tasarımında, daha önceki Şuşa yapılarından olan Yukarı Gövher Ağa Camii, Aşağı Gövher Ağa Camii ve Ağdam'daki Ağdam Ulu Camii'nin tasarımlarından etkilenilmiştir. Saatli Camii, iki minareyle inşa edilen Kerbelayı Sefihan Karabaği'nin son şaheserlerinden biri olarak kabul edilir. Cami, Karabağ mimarisine özgü desenli üç katlı bir ibadet alanına ve tuğla minareye sahiptir. Saatli Camii 1980'lerde yenilenmiştir. Mayıs 1992'deki işgalden sonra harabe haline dönmüştür.
Meryem el-Betül Camii

| --- | --- |
Meryem el-Betül Camii

Genel bilgiler
Mimari tarz: İslam mimarisi
Konum: Paola, Malta
Koordinatlar: 35°52′33″K 14°30′32″D﻿ / ﻿35.87583°K 14.50889°D﻿ / 35.87583; 14.50889
Başlama: 1978
Tamamlanma: 1982
Mimar(lar): Muhammed Abid el-Sukri
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Kireçtaşı
Minare sayısı: 1

Meryem el-Betül Camii (Arapça: مسجد مريم البتول‎; Maltaca: il-Moskea‎) veya Paola Camii, Malta'nın Paola kentinde bulunan bir camidir. Caminin ilk taşı 1978'de Libya lideri Muammer Kaddafi tarafından atıldı ve 1982'de halka açıldı. Asıl olarak çoğunlukla Libyalı göçmenler olmak üzere Malta'daki Müslümanlara hizmet vermek amacıyla inşa edilmiştir.
Malta'da bir dizi başka Müslüman ibadet yeri olmasına rağmen, Meryem el-Betül Camii ülkedeki resmi olarak tanınan cami tasarımlı tek yapıdır ve bu nedenle Malta'da halk dilinde sadece il-Moskea olarak adlandırılmaktadır.
İshakiye Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Mimari tarz: Osmanlı
Konum: Manastır, Kuzey Makedonya
Koordinatlar: 41°01′55″K 21°20′02″D﻿ / ﻿41.03194°K 21.33389°D﻿ / 41.03194; 21.33389
Tamamlanma: 1506
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

İshakiye Camii (bazı yazımlarda İshakıye, İshakiyye) veya İshak Çelebi Camii (Makedonca: Исак џамија), Kuzey Makedonya'nın Manastır kentinde bulunan Osmanlı yapımı bir ibadethane. Manastır ve Selanik kadılığı yapmış olan İshak Çelebi tarafından yaptırılmıştır. Dört satır olarak sülüs hatlı yazılmış kitabesine göre inşası Hicri 912'de (Miladi 1506) tamamlanmıştır.
İshakiye Camii, Saat Kulesi ve Kadı Mahmud Efendi Camii ile birlikte kent meydanındaki üç ana yapıdan biridir.
Tarihçe

İshakiye Camii'nden, Evliya Çelebi'nin Seyahatnâme'sinde Manastır'daki en büyük cami olarak bahsedilir. 17. yüzyılda belirtilmiş bu durum hâlen geçerliliğini korumaktadır. Seyahatnâme yapıyı şöyle anlatır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ |  Avn-i Bismillahirrahmânirrahîm  Tâlibe tarihe bina'ü'l-kadîm  İshak ibn İsa fâzâ ed  Dâme sa'd ez-an eba'n-na'îm  Kad benâhu camien ni'me'l-binâ  İn kaza min şânihi ni'me'l-alîm  Sümme emlâ mülhemen tarihahu  Vahde Bismillahirrahmânirrahîm | „ |
Yapı

Cami, 14,52 x 12,52 metre boyutlarındadır. Dışarıda onikigen, içeride daire şeklinde bir çerçeve üzerine yerleşen kubbesi 14,4 m genişliğindedir. Kuzeybatı ucundaki tek minaresi 45 metre yüksekliktedir.
Çöl Kale Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Mezhep: Şiilik
Mimari tarz: İslami mimari
Konum:  Şuşa, Azerbaycan
Koordinatlar: 39°45′51″K 46°45′14″D﻿ / ﻿39.76417°K 46.75389°D﻿ / 39.76417; 46.75389

Çöl Kale Camii (Azerice: Çöl Qala məscidi), Azerbaycan'ın Şuşa şehrinde bulunan bir camidir.
Genel bakış

Cami, Şuşa'nın Çöl Kale mahallesinin G. Zakir caddesinde bulunmaktadır. Çöl Kale Mahallesi Şuşa'nın aşağı ve eski mahallelerinden biridir. Şuşa'nın toplamda 17 ana mahallesi bulunmaktadır. Çöl Kale Camii, 19. yüzyılın sonunda Şuşa'da faaliyet gösteren 17. camiden biriydi. Hiçbir minare inşa edilmemişti ve Çöl Kale Camii'nin dış tasarımı ve iç kısmı tamamen İslam dini mimarisine uygun olan dikdörtgen planlı bir mahalle camisi binasını temel alarak inşa edildi. Caminin yanındaki Çöl Kale Pınarı, çevreye Şuşa'nın ünlü maden suyunu sağlamaktaydı. Cami, Şuşa Devlet Tarihi ve Mimari Koruma Alanının en değerli anıtları arasındaydı.
William J. Clinton Vakfı

Clinton Vakfı (2001 yılında William J. Clinton Başkanlık Vakfı olarak kurulmuş, 2013 yılında Bill, Hillary & Chelsea Clinton Vakfı olarak yeniden adlandırılmıştır), ABD vergi kanununun 501(c)(3) maddesi kapsamında faaliyet gösteren kar amacı gütmeyen bir kuruluştur. Eski Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Bill Clinton tarafından kurulmuş olup, “Birleşik Devletler’de ve dünya genelinde insanların küresel karşılıklı bağımlılık zorluklarını karşılayabilme kapasitelerini güçlendirmek” misyonunu benimsemiştir. Vakfın ofisleri New York City ve Little Rock, Arkansas’ta bulunmaktadır.
Vakıf, 2016 yılı boyunca ABD şirketlerinden, yabancı hükûmetlerden ve şirketlerden, siyasi bağışçılardan ve diğer çeşitli grup ve bireylerden tahmini 2 milyar dolar topladı.  Zengin bağışçılardan gelen fonların kabulü bir tartışma kaynağı olmuştur.  Vakıf "hayırseverlik uzmanlarından övgüler aldı ve iki partiden de destek aldı".  Hayırseverlik bağışları, parasının çoğunu kendi insani yardım programlarını yürütmek için kullanan Clinton Vakfı'nın ana odak noktası değildir.
Bu vakıf, herkesin bağış yapabileceği bir kamu kuruluşudur ve kişisel Clinton ailesi hayırseverliğine yönelik özel bir kuruluş olan Clinton Ailesi Vakfı'ndan farklıdır.
Clinton Vakfı'nın internet sitesine göre ne Bill Clinton ne de kızı Chelsea Clinton (her ikisi de yönetim kurulu üyesidir), vakıftan herhangi bir maaş veya gelir elde etmemektedir. Hillary Clinton'ın yönetim kurulu üyesi olduğu dönemde vakıftan herhangi bir gelir elde etmediği de bildirildi.
2015'ten itibaren vakıf, rüşvet ve oyun için ödeme planı da dahil olmak üzere görevi kötüye kullanmakla suçlandı, ancak 2019'a kadar yapılan çok sayıda soruşturmada görevi kötüye kullandığına dair hiçbir kanıt bulunamadı. New York Times, Eylül 2020'de, başsavcı Bill Barr tarafından 2016 FBI Crossfire Kasırgası soruşturmasının kökenlerini araştırmak üzere atanan bir federal savcının, FBI'ın Clinton Vakfı'na yönelik bir soruşturmayı nasıl yürüttüğüne ilişkin belgeler ve röportajlar da istediğini bildirdi.  2023'te, FBI yetkililerinin Adalet Bakanlığı'nın getirilecek bir dava olmadığını yazılı olarak kabul etmesi konusunda ısrar ettiği zamana kadar, Trump'ın başkanlığının sona ermesinden günler öncesine kadar Adalet Bakanlığı'nın Vakfı soruşturmaya devam ettiği ortaya çıktı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ISNI: 0000 0004 1800 0148  LCCN: no2003102297  NLI: 987007332956805171  VIAF: 159790750   WorldCat (LCCN): no2003-102297 
1 2  "Bill Clinton kimdir?". Haber Ekspres - İzmir Haberleri, Güncel Haberler, Son Dakika Haberleri. Erişim tarihi: 18 Ocak 2025. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
↑  Haberman, Maggie (8 Nisan 2013). "Foundation renamed for all 3 Clintons". POLITICO (İngilizce). 6 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2025.
İzmir Kuşatması

İzmir Kuşatması, Aralık 1402'de Türk emiri Timur'un İzmir'in limanını ve deniz kalesini Rodos Hospitalier Şövalyeleri'nden almasıdır. Türkler limanı ablukaya almış ve müstahkemlere kuşatma makineleriyle taş fırlatmıştır, sayıları sadece 200 civarı olan şövalyelerse oklar ve yanıcı roketlerle karşılıkta bulunmuştur. Şövalyeler çok daha güçlü rakiplerine iki hafta direndikten sonra dış surlar lağımlarla yıkılmış ve aşılabilmiştir. Garnizonun bir kısmı denizden kaçmış, ancak  şehir ve sakinleri yok edilmiştir.
Kuşatmanın ana kaynakları Timur'un haleflerine hizmeten yazan Arap tarihçi Arap tarihçi İbn Arabşah ile Fars tarihçiler Şerafeddin Ali Yezdi ve Mirhand'dır. Hospitalier şövalyelerin Giacomo Bosio tarafından 17. yy başlarında yazılan resmi tarihi de önemli bir kaynaktır. Neşrî ve Künhü'l-Ahbâr ve Gelibolulu Mustafa Âlî'nin yazıları olayları Osmanlı'nın perspektifinden, Dukas ve Laonikos Halkokondilis Bizanslılarınkinden; Agostino Giustiniani de Cenevizlilerinkinden anlatmıştır.
Hazırlıklar

İzmir, 1334'teki bir Haçlı Seferi'nde alınarak Papalık şehri yapılmıştı. Türkler Kadifekale'yi ellerinde tutmaktaydı, ancak deniz kalesi Haçlıların limanı kontrol etmesini sağlıyordu. 1374'ten sonra Rodos Şövalyeleri deniz kalesinin savunmasını devraldı. 1400'de Timur, Osmanlı İmparatorluğu'na karşı savaş ilân etmiş ve 20 Temmuz 1402'de Ankara Muharebesi'nde zafer kazanmıştı.
Ankara'nın ardından Yenifoça'daki Ceneviz maonasındaki ileri karakol mevkisi Galeazzo adlı bir adamı şartları tartışmak için Timur'un kampına büyükelçi olarak gönderdi. Orada üç gün kalan Galeazzo, 22 Eylül'de Yenifoça'ya bir anlaşmayla döndü. Sonra Sakız Adası'na Ceneviz manoasına üye Dominic de Alamania adında bir şövalye gönderildi ve o da yerel önderlere Timur'la ittifak kurmama çağrısı yaptı.
Timur'un orduları Anadolu kırsalında Türk yerleşimlerini hedef alırken Rodos Şövalyeleri İzmir'in savunmasını hazırlamaktaydı. 1398'de, Şövalye Guillaume de Munte'nin emriyle denize doğru uzanan burun boyunca derin bir hendek kazılarak kale, anakaradan ayırıldı. 1402'de İzmir garnizonunda Kastilyalı Íñigo de Alfaro komutasında 200 şövalye mevcuttu. Garnizonun maaşı şövalye başına yılda 100 florine çıkarıldı. İzmir savunmasının artan masraflarını kapatmak için merkez manastır diğer manastırlardan 20.000 florinlik olağanüstü bir ödenek tahsis etti.
1402 yazının savunma hazırlıklarından Amiral Buffilo Panizzatti sorumluydu ki o da savunma sistemini İlhanlılar gelmeden güçlendirme görüşündeydi. Cephane, erzak, para ve destek kuvvetleri limandan sürekli gelmekteydi. Garnizonun tavrı özgüvenliydi. Timur'u araştıran tarihçilere göre kalenin geçilemez olduğu düşünülmekteydi. Kırsaldaki Rum yerliler sığınma amacıyla şehire kaçtı.
Kuşatma masraflarından kaçınmak için Timur, Şövalyelere ya İslam'a geçmelerini ya da cizye ödemelerini emredecek iki elçiyi, Mirza Pir Muhammed ve Şeyh Nurettin'i gönderdi. Emir reddedildi, ancak Buonaccurso Grimani, Rodos'taki Büyük Üstat Philibert de Naillac'ın Girit'ten gelen elçisine göre büyük üstat Timur'a bir elçi göndermişti.
O zamanın papalık noteri Nieheim'lı Dietrich'e göre, eğer Íñigo, bir Hristiyan piskoposun kendisine önerdiği gibi Timur'un sancağını surlara assaydı İzmir bağışlanacaktı. Dietrich, o piskoposun adını vermemiştir, ancak onun Katolik Nahçivan piskoposu Francis olduğu sanılmaktadır.
Kuşatma

2 Aralık 1402'de (6 Cemaziyelevvel 805) Timur'un kendisi, orta ordusunun başında İzmir kapılarına geldi. Ardından torunu Muhammed Sultan Mirza komutasındaki sol ordusuyla oğlu Miranşah komutasındaki sağ ordusuna kendisine katılma emri verdi. Orta ordu, kıstak boyunca surları mancınıklarla bombalamaya başladı ve surların lağımla yıkılması için çalışmalara başladı. Bir noktada hendek doldurulmuştu. Kocaman tahta tekerlekleri olan büyük, örtülü platformlar dış duvara kadar itildi. Her biri 200 adamı içine alabiliyordu. Merdivenlerle kuşatılmış bir şekilde, başarısızca duvarı aşmaya çalıştılar. Toplam kuşatma kuvvetleri 4.000 adamdan müteşekkildi.
Timur tarihçilerine göre, Timur Melikşah'tan limanın girişini kapatmak için kazıklar üzerinde büyük, tahta bir platform inşa etmesini emretmişti, bu da üç gün sürmüştü. Doukas ise bilâkis gemileri engellemek için limanın taşlarla doldurulduğunu söyler. Birkaç gün içerisinde sağ ve sol ordular kuşatmaya katıldı ve genel bir saldırı emri verildi. Barutun bahsi geçmemekle beraber savunmacılar neft ve Rum ateşi kullandılar. Şerafeddin'e göre:
[Kuşatmada kullanılan] makineler ve koçbaşları surları ve kuleleri kırdı, korkusuz kuşatılmışlar geçit vermeden tekerlekli oklar [sic], neft çanakları, Rum ateşi, fişek okları ve taşlar atmayı hiç kesmediler. Bu arada öyle muazzam bir yağmur yağdı ki dünya ikinci bir tufanda helâk olup batacak gibi görünüyordu.
Dış surlar, sadece iki günlük lağım sonucunda aşıldı. Bunun için Timur, tünellere destek olan çalı çırpı yığınlarının yakılmasını emretmişti. Sonucu, surları imha eden ve savunmacıları moloz altında bırakan bir patlamaydı. Sonra Timur orduları şehre girdi. Bazı düzensiz savaşlardan sonra Şövalyeler gemilerine kaçtı, Hristiyan yerliler de katledildi. Şehre yardım için gelen bazı gemiler, kuşatma makinelerini görünce geri çekildiler, çünkü ya fırlatılan taşlar onlara tehlike teşkil etmekteydi ya da katledilenlerin kelleleri onlara yollanmaktaydı. Şehrin kendisi ya da Haçlı kontrolündeki kısmı tamamen yok edildi. Kuşatma on beş gün sürmüştü. Kastilyalı Íñigo de Alfaro gibi bazı şövalyeler kadırgalarına atlayıp kaçmayı başarmıştı.
İzmir'den geri çekilmelerden önce Timur, deniz kalesinin yıkılmasını ve daha önce Türklerin elinde bulunmuş olan ve akropolisi koruyan kara kalesinin güçlendirilmesini emretti.
Akıbeti

İzmir'in fethinin akıbetinde Eskifoça'daki Ceneviz karakolu Timur'un torunu Muhammed Sultan Mirza'nın ordularının tehdidi altındaydı. Yenifoça'yı takip ederek hiç savaşsız teslim oldu. Francesco II Gattilusio, Midilli Adası'nın lordu da Muhammed Sultan'a teslim oldu ve haraç ödemeyi teklif etti. Sakız Adası'ndaki Ceneviz yetkilileri ve Osmanlı şehzadesi İsa Çelebi, Ayasoluk'ta (Bugünkü Selçuk) Timur'a elçi göndererek hürmetlerini sundular. Bu teslimler sonucunda Timur, donanması olmadığı hâlde iki Ege adasını aldı.
İzmir Kuşatması batı Avrupa'da çok rapor edilmedi, ama Timur'un askerî gücünün bilinmesini sağladı. İzmir'in fetih haberleri 28 Şubat 1403'te Aragon Kralı Martin'e Bizans kanalları aracılığıyla ulaşmıştı. O da aynı gün Kastilya Kralı III. Enrique'ye Timur'u acımasızca eleştiren bir mektup yazdı. Mart ayında Papa XIII. Benedictus'a Timur'a karşı bir Haçlı Seferi başlatma fikrini öne sürdü. Ancak Avrupa'da Timur'a yönelik genel tavır olumlu yöndeydi, çünkü yıllardır Bizans İmparatorluğu'nun (ve İzmir'in) başına bela olan Osmanlı'yı savaşta yenmişti.
Andrea Redusio de Quero'nun Chronicon Tarvisinum eserinde yazdığına göre Timur, İzmir fethinden büyük gurur duymaktaydı, çünkü şehir, Osmanlı'nın çok sayıda çabasına direnmişti.
İzmir kaybedilince ve Osmanlı Devleti Fetret Devri'ne girince Philibert de Naillac, 1402-08 arasında Anadolu sahilinin epey güneylerinde bulunan antik Halikarnas şehrini almak için fırsat bulmuştu. Orada Saint Peter Kalesi'ni (ya da Petrounion ki bu isim şehrin Türkçe adı Bodrum'un kökenidir) yaptırdı. Bu kale de 1523'e dek Şövalyeler'in kontrolünde kaldı.
Bibliyografya

Alexandrescu-Dersca Bulgaru, Marie-Mathilde (1977) [1942]. La campagne de Timur en Anatolie, 1402. Londra: Variorum.
Boase, T. S. R. (1977). "Rhodes".  H. W. Hazard (Ed.). A History of the Crusades, Volume IV: The Art and Architecture of the Crusader States. Madison, WI: University of Wisconsin Press. ss. 229-50.
Delaville Le Roulx, Joseph (1913). Les Hospitaliers à Rhodes jusqu'à la mort de Philibert de Naillac (1310–1421). Paris: Ernest Leroux. 20 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020.
Jackson, Peter (2014). The Mongols and the West, 1221–1410. Routledge.
Knobler, Adam (1995). "The Rise of Tīmūr and Western Diplomatic Response, 1390–1405". Journal of the Royal Asiatic Society. Third Series. 5 (3): 341-49.
Luttrell, Anthony (1975). "The Hospitallers at Rhodes, 1306–1421".  H. W. Hazard (Ed.). A History of the Crusades, Volume III: The Fourteenth and Fifteenth Centuries. Madison, WI: University of Wisconsin Press. ss. 278-313.
Morales Roca, Francisco José (1999). Prelados, abades mitrados, dignidades capitulares y caballeros de las órdenes militares habilitados por el brazo eclesiástico en las cortes del Principado de Cataluña: Dinastías de Trastámara y de Austria, Siglos XV y XVI (1410–1599). Vol. I. Madrid: Hidalguía.
Nicolle, David (2007). Crusader Castles in Cyprus, Greece and the Aegean 1191–1571. Oxford: Osprey.
Purton, Peter (2010). A History of the Late Medieval Siege, 1200–1500. Woodbridge: Boydell Press.
Sarnowsky, Jürgen (1991–92). "Die Johanniter und Smyrna 1344–1402". Römische Quartalschrift. 86: 215-51 and 87: 47–98.
Challenger Pro League

| --- | --- |
Ülke: Belçika
Konfederasyon: UEFA
Kuruluş: 2016
Takım sayısı: 12
Seviye: 2
Üst lig: Pro League
Alt lig: Eerste Nationaal
Uluslararası kupa(lar): UEFA Avrupa Ligi   (Beker van België yoluyla)
Son şampiyon: Westerlo (2021-22)
Resmî site
 2022-23 Challenger Pro League
1B Pro League logosu
Challenger Pro League, daha önce bilinen adıyla 1B Pro League, Belçika'nin en üst düzey ikinci futbol ligidir. 2016 yılında Belçika Kraliyet Futbol Federasyonu tarafından Belgacom League'in yerine kurulmuştur.
Tarihi

Proximus League, 2016 yılında Belgacom League'in halefi olarak ikinci seviyedeki 24 olan kulüp sayısını 8'e indirmek için kuruldu.
Turnuva formatı > 2020'ye kadar

2016 yılındaki başlangıç sezonundan 2020 yılına kadar sezon, 8 takımın birbiriyle iki kez oynadığı iki ayrı turnuvadan oluşuyordu. Her iki turnuvanın galipleri, iki ayaklı bir play-off maçı ile karşı karşıya geliyordu ve kazanan şampiyon ilan edilip Pro League'e yükseltiliyordu.
Kalan takımlar ise, 2019 yılına kadar ilk üç takım (yükselen takım hariç), UEFA Avrupa Ligi'ne gitmek için play-off oynayan 7-15. sıradaki Pro League takımlarıyla oynuyordu. Kalan son dört takım ise Eerste Nationaal'a düşmemek için play-off maçına çıkıyordu.
Turnuva formatı > 2020'den sonra

2020-21 sezonunda iki ayrı turnuva yerine takımların birbiriyle dört kez oynadığı bir lig düzenlenecektir. Sezonun sonunda en üst sırada bitiren takım şampiyon olup lig yükselirken, ikinci sıradaki takım Pro Legaue'i 15. sırada bitiren takımla iki ayaklı yükselme-düşme play-off'u oynayacaktır. Son sırada bulunan takım, Eerste Nationaal'a düşecektir.
Geçmiş sonuçlar

| Sezon | Açılış turnuvası kazananı | Kapanış turnuvası kazananı | Play-off'u kazanarak yükselenler | Avrupa Ligi play-off'ları elemeleri | Küme düşenler |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016-17 | Roeselare | Antwerp | Antwerp | Lierse, Roeselare ve Union SG | Lommel United |
| 2017-18 | Beerschot Wilrijk | Cercle Brugge | Cercle Brugge | Beerschot Wilrijk, OH Leuven ve Lierse | Yok  |
| 2018-19 | Mechelen | Beerschot Wilrijk | Mechelen | Beerschot Wilrijk, Union SG ve Westerlo | Tubize |
| 2019-20 | OH Leuven | Beerschot | Beerschot  | Yapılmadı  | Roeselare ve Virton  |
Dipnot

↑  Tubize sonuncu bitirmesine rağmen, Lierse iflas ederek liglerden çıkarıldı. Sonuç olarak Tubize ligde kaldı.
↑  Beerschot ve OH Leuven takımları, Pro League'i 18 takıma çıkarmak için beraber yükseltildi.
↑  COVID-19 pandemisi nedeniyle Beerschot, Lommel, OH Leuven, Union SG, Virton ve Westerlo takımlarının hak kazandığı play-off gerçekleştirilmedi.
↑  COVID-19 pandemisi nedeniyle, Roeselare ve Virton takımlarının ikisinin de mali ödeme gücünün yetersizliğinin kanıtlanmasıyla profesyonel futbol lisansı reddedildi. Lokeren iflasını açıkladı ve liglerden çıkarıldı.
İsmail Can Üzüm

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  İsmail Can Üzüm
Doğum tarihi:  18 Haziran 1995 (29 yaşında)
Doğum yeri:  Güzelbahçe, İzmir, Türkiye
Boyu:  1,83 m (6 ft 0 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Turgutluspor
Numarası:  13
Altyapı kariyeri
2006-2008:  Güzelbahçe Belediyespor
2008-2013:  Göztepe
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2013- |  Göztepe |  4 |  (0) |
| 2014-2015 |  → Tire 1922 (kiralık) |  7 |  (0) |
| 2017 |  → Ofspor (kiralık) |  7 |  (0) |
| 2017- |  Turgutluspor |  0 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2013 |   Türkiye U-19 |  1 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 30 Aralık 2016 
İsmail Can Üzüm (d. 18 Haziran 1995), Turgutluspor takımında defans olarak görev yapan İzmir doğumlu futbolcudur.
Kariyeri

18 Haziran 1995'te İzmir'in Güzelbahçe ilçesinde dünyaya gelen İsmail Can Üzüm, futbola 2006 yılında doğduğu ilçenin takımı olan Güzelbahçe Belediyespor'da başlamıştır. 2 yıl burada oynadıktan sonra Göztepe'nin altyapısına transfer olan Türk futbolcu, 5 yılını da burada geçirdikten sonra profesyonel sözleşme imzalamıştır.