stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Don Carlos
Revizyonlar ve İtalyanca'ya çeviri > İtalyanca'ya çevirisi revizyonları

Bu yeni Fransızca revizyonun metni, de Lauzieres'in 1866 çevirisi esas alınarak, "Angelo Zamardini" tarafından İtalyancaya çevrildi. Bu yeni İtalyanca versiyon için eserin ismi Don Calo olarak kabul edildi. Bu revizyonlu İtalyanca eserin prömiyer sahnelenmesi 10 Ocak 1884'te Milano'da La Scala tiyatrosunda yapıldı.
Verdi eserinin ilk versiyonundaki I. Perde'yi elimine etmeye razı olmuşken, sonradan fikrini değiştirmiş olduğu sanılmaktadır. Çünkü 29 Aralık 1886'da Modena'da sahneye konulan Don Carlo yeni revize edilmiş 4-perdelik versiyonun metnini kullanmakla beraber, daha önceki elimine edilmiş olan eski I. Perde'deki şarkılar kısım da başa eklenmiştir ve buna Verdi izin vermiştir. Bu son versiyon genellikle Verdi eserlerinin editörü olan "Guilo Ricordi" tarafından "balesiz 5 perdelik yeni edisyon" adı altında basılıp yayınlanmıştır.
Sonraki sahnelenme tarihçesi

20. yüzyılın ilk yarısında Don Carlos/Don Carlo operası çok nadir olarak sahnelenmiştir. Fakat İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, özellikle 1883 'Milano' versiyonu şeklinde, muntazaman olarak dünya opera evlerinde sahnelenmiştir. Bu versiyon birçok kere de ses kaydına alınıp, birkaç değişik yapımın diskleri hâlâ satılmaktadır.
Sonra da orijinal 5-perdelik Fransızca versiyonunun sahnelenmesi ve ses kayıtlarının satışları başlamıştır. 1970'te Placido Domingo'nun baş roldeki Teatro de Scala bu trende yol açıcı olmuştur. Bunu takip eden önemli yapımlar arasında 1996'da Paris'te Théâtre du Châteletdeki yapımı ve bunun audio ve DVD kayıtları, 2003'te San Francisco'da yapımı, 2006'da Viyana'da Staatsoper yapımı ve aynı yıl Barselona'da Liceu yapımı sayılabilir.
Roller

| Rol | Ses tipi | Prömiyerde roller 11 Mart 1867 (Orkestra şefi: Hainl) | Revize versiyon Prömiyerde roller 10 Ocak 1884 (Orkestra şefi: - ) |
| --- | --- | --- | --- |
| Filip II, (Filippo) İspanya Kralı | bas | Louis-Henri Obin | Alessandro Silvestri |
| Don Carlos (Don Carlo), İspanya veliahtı | tenor | A. Morère | Francesco Tamagno |
| Rodrigue (Rodrigo), Posa Markisi | bariton | Jean-Baptiste Faure | Paolo Lhérie |
| Engizisyon Mahkemesi Başkanı | bas | David | Francesco Navarini |
| Valois'li Elisabeth | soprano | Marie-Constance Sass | Abigaille Bruschi-Chiatti |
| Eboli Prensesi | mezzo-soprano | Pauline Gueymard-Lauters | Giuseppina Pasqua |
| Bir keşiş | bas | Armand Castelmary | Leopoldo Cromberg |
| Thibault (Tebaldo), Elisabeth'in genç hizmetlisi | soprano | Leonia Leveilly | Amelia Garten |
| Semadan bir ses | soprano |  |  |
| Lerma Kontu | tenor | Gaspard | Angelo Fiorentini |
| Kraliyet ulağı | tenor | Mermant | Angelo Fiorentini |
| Aremberg Kontesi | Konuşma yok | Dominique |  |
Flandra mebusları, Engizisyoncular, İspanya Sarayı saraylı erkek ve hanımları, halk, genç hizmetliler, Muhafız askerler, Keşişler, Askerler - koro
Konu özeti > I. Perde

Fransa'da Fontainebleau ormanında kış
Bir prelüd ve odun kesen işçilerin ve karılarının korosu duyulur. Hayatın zorluğundan  ve bunun İspanya ile savaş dolayısıyla daha da kötüleştiğinden şikayet etmektedirler. Fransa Kralının kızı Elizabeth maiyetindekiler ile birlikte gelir. Buradaki bulunan ahaliye, hemen yakınlarda yapacağı evlilikten bahseder ve hemen orada ayrılır.
Carlos saklandığı yerden çıkarak Elisabeth'i gördüğünü ve ona âşık olduğunu açıklar. (Arya: Je l'ai vue / Io la vidi - "Onu gordum.") Elisabeth tekrar geldiğinde önce Lerma Kontu'nun başkanı olduğu bir heyette delegeymiş gibi hareket eder; fakat sonra kim olduğunu açıklar ve ona karşı olan aşk hislerini bildirir; Elisabeth'de bu aşka karşılık verdiğini söyler. (İkili: De quels transports poignants et doux / Di quale amor, di quanto ardor - "Ne aşk, ne çok heves."). Bir top sesi duyulur; İspanya ve Fransa arasında barış anlaşmasının yürürlüğe girdiğini açıklamaktadır. Thibaut gelip Elisabeth'e anlaşmaya göre evleneceği kişinin veliaht Carlos değil İspanya Kralı II. Filip'in kendisi olduğunu bildirir. Lerma ve etrafındakiler bunun doğru olduğunu teyit ederler. Elisabeth'in barış anlaşmasını bozmamak için bu barış şartına razı olması gerekir. İspanya'ya gitmek üzere ayrılır. Carlos harap olmuştur.
Konu özeti > II. Perde

1. Sahne: İspanya'da Sain-Just Manastırı (İspanyolca: (San Jerónimo de Yuste)
Keşişler ölmüş olan İmparator Sarlkent'in ruhunun rahat etmesi için dua etmektedirler. Onun torunu olan Carlos girer, sevmiş olduğu kadının babası ile evlenmesi gerektiği için büyük bir üzüntü içindedir.
Eski ölmüş imparatora çok benzeyen bir keşiş gelip ona Tanrı'ya inanırsa sonunda büyük bir huzura kavuşacağını söyleyerek onu teselli etmeyi başarır. Arkadaşı olan Posa Markizi Rodrique harp alanı olan Flandra ülkesinden yeni gelmiştir. (Arya: J'étais en Flandres - "Ben Flandra'daydım.")
Posa Flandra'da savaştan çok zarar görmüş olan halka veliahttan yardım istemeye gelmiştir. Posa Carlos'a İspanya'dan ayrılıp Flandra'ya gitmesini tavsiye edebileceğini söyler. İki adam birbirleriyle sonsuza kadar arkadaş olacaklarına and içerler. İkili: Dieu, tu semas dans nos âmes / Dio, che nell'alma infondere - "Tanri, ).
Kral Filip de yeni karısı ile birlikte babası İmparator Şarlkent'in mezarını ziyarete gelmiştir. Don Carlos'un içi kan ağlamaktadır.
2. Sahne: Saint-Just Manastırı yakınlarında bir bahçe
Prenses Eboli, bir Emevi Arap Kralı ve sonradan ihmal ettiği karısı olduğu anlaşılan peçe giymiş bir güzel hakkında Peçe Şarkısı'nı ("Au palais des fées" / "Nel giardin del bello") söyler. Elisabeth girer. Posa Fransa'dan getirdiği bir mektubu (ve gizlice Don Carlos'tan bir pusulayı) Elizabeth'e verir. Paso'nun Elisabeth'e Veliahti görmesini sıkıca tembih etmesi üzerine onu tek başına görmeye razı olur. (Arya: "L'Infant Carlos, notre espérance" / "Carlo ch'è sol il nostro amore" - Sena aşkından Veliaht Carlos). Aynı zaman, Prenses Eboli Carlos'un kendisini sevebileceğini beklemektedir.
Carlos ve Elizsabeth yalnız buluştukları zaman Carlos Elisabeth'e babasının kendisini Flandra'ya göndermesini istemesini söyler. Elizabeth de bunu kabul eder. Carlos ona olan aşkından tekrar bahis acar ama Elisabeth artık üvey anne ve çocuğu durumunda oldukları için bu aşkı reddeder. Veliaht ayrıldıktan sonra Kral Filip gelip Kraliçeyi yalnız bulur ve onu yalnız bırakan nedimesi olan Aremberg Kontesi'nin Fransa'ya dönmesine emir verir. Elisabeth Kontes'e Fransa'ya selamlarını götürmesini ister ve hiç olmazsa sevdiği ülkesine geri gideceği için bu emirden kırılmaması gerektiğini söyler. Aria: ("Oh ma chère compagne" / "Non pianger, mia compagna" - "Benim sevgili ülkem"). Kral Posa ile görüşür; onun Flandralılara acıması için yalvarmalarını dinlemez fakat ona olan şahsi inancını bildirir ama Engizisyon Mahkemesi Basi'nından korkması gerektiği de öğüt verir.
Konu özeti > III. Perde

1. Sahne: Madrid'de Kraliçe'nin bahçesinde akşam üstü
Elizabeth yorgundur ve ertesi gün yapılacak Kralın taç giyme töreninde kendini iyi hissetmek için istirahat etmek istemektedir. Fakat o akşam için bir maskeli balo hazırlanmıştır. İstirahat edebilmek için kendi maskesini Eboli Prensesi ile  maskesini değiştirir ve bu surette kendisi balodan ayrılabilecek ve kimse onun yokluğundan haberdar olmayacaktır.
Don Carlos girer. Bahçede bir randevuya gelme hakkında imzasız bir pusula almıştır. Bunun Elisabeth'den geldiğini sanmaktadır; halbuki pusulayı gönderen Eboli Prensesidir. Randevuya kraliçenin maskesiyle gelen Eboli Don Carlos'un kendisini kraliçe sandığını anlar. Don Carlos onun Kraliçe'ye aşkından haberdar olmasından korkmaya başlar. Posa da geldiği zaman Eboli Carlos ve Elisabeth'in gizli aşklarını krala ifşa etmek tehdidinde bulunur. Posa bunu üzerine Eboli'yi öldürmek ister fakat arkadaşını bundan vazgeçirir. Eboli intikamcı hislerle oradan ayrılır. Posa Carlos'a eğer çok hassas siyasi evrakları varsa onları kendisi saklayabileceğini söyler ve Carlos bunu kabul edince birbirlerine olan sonsuz arkadaşlık duygularını tekrarlarlar.
2. Sahne: Valladolid Katedrali onünde
Halk Kral ve Kraliçe'nin o günüu taç giyme töreni için eğlencelere başlamışlardır. Sokaklarda yapılan resmî yürüyüş için başı  keşişler refakat ettiği Engizisyon'un ölüm mahkûmları çekmektedir. Sonra Kral ve maiyeti gelir. Kral halka bir nutuk verir. Bu sırada Don Carlos bir grup Flandralı temsilci ile kralın önüne gelir ve Flandralılar kraldan ülkelerine istiklal vermesini isterler. Halk ve saray mensupları bunu uygun bulurlar. Fakat Engizisyoncu keşişlerden destek alan Kral Flandra temsilcilerinin tutuklanmasını emreder. Carlos krala karşı kılıcını çeker. Kralın onun silahsızlandırma emirlerini, Posa ortaya çıkıncaya kadar, kimse dinlemez. Posa Carlos'u kılıcını teslim etmeye ikna eder. Bu nedenle kral Posa'ya düklük payesi verir. Engizisyon keşişleri mahkûmlarını idamı için onları meydanda hazırlanmış odun yığınları üzerine koyup yakıp öldürme (oto-de-fe) törene başlarlar. Alevler onları sarmaya başlayınca burada idam edilenlerin ruhlarının huzura kavuşacağı hakkında bir uhrevi ses gökten duyulur.
Konu özeti > V. Perde

Ayışığında Saint_Just Manastırı
Elizabeth Sarlkent'in lathi önünde diz çöker. Kaderin kendine çizdiği yolu bulmak için Flandra'ya gitmekte olan Don Carlos'a her turlu desteği sağlamayı kendine hedef etmiştir. Fakat Elizabeth kendi için sadece olumun çözüm olacağına inanmıştır. (Arya: Toi qui sous le néant / Tu che le vanità). Carlos ayrılmadan gelir ve birbirlerine son bir daha veda ederler. (Ikili: Au revoir dans un monde où la vie est meilleure / Ma lassù ci vedremo in un mondo migliore).
Filip ve Engizisyon Mahkeme başkanı girerler. Kral iki kurban bulunmakta olduğunu açıklar ve Engizisyon başkanı da Engizisyon'un gereken vazifeyi yapacağını teyit eder. Çok kısa bir mahkeme celsesi yapılır.
Carlos, Tanrı'ya haykırarak, kendinin Engizisyon muhafızlarından korumak için kılıcını çeker. Tam bu sırada Sarlkent'in lathinden bir keşiş ortaya çıkar ve Carlos'u manastır dışında bir güvenceli yere götürüp onu Engizisyon elinden kurtarır. Filip ve Engizisyon Mahkeme başkanı bu keşişin gerçekten Sarlkent olduğuna inanırlar.
Kullanılan çalgılar

Tahta nefesli çalgılar: pikolo flüt (gerektiği zaman flüt), 2 flüt, 2 obua (2. gerekirse İngiliz kornosu), 2 klarinet, 4 fagot
Bakır nefesli çalgılar: 4 kornet, 3 pistonlu kornet, 2 trompet, 3 trombons, bas tuba
Vurmalı çalgılar: timpani, bas davulu, zil, üçgen, F-major ve E-minör çıngıraklar
Arp
Yaylı çalgılar
Sahnede bando: Re-akorlu klarnet, 2 La-akorlu klarinet, korno, 2 flugelhorn, 2 trompet, bas flugelhorn, 3 trombon, bombardon, kontrabas, harmonium, arp
Seçilmiş ses kayıtları > Don Carlos (Fransızca orijinal versiyon)

| Yıl | Roller (Don Carlos, Elisabeth, Eboli, Rodrigue, Philip)  | Orkestra şefi,  Opera evi ve Orckestra | Marka | Versiyon |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1972 | André Turp Edith Tremplay Michelle Vilma Robert Savoie Joseph Rouleau | John Matheson, BBC Sarkicilari,  BBC Konser Orchestrasi | Audio CD: Opera Rara,  orijinal 1973 BBC radyo yayini | 5 perde |
| 1983 | Plácido Domingo [Katia Ricciarelli Lucia Valentini Terrani Leo Nucci Ruggero Raimondi | Claudio Abbado, La Scala Orkestra ve korosu | Audio CD: Deutsche Grammophon ASIN: B000001G68 | 5 Perde |
| 1996 | Roberto Alagna Karita Mattila Waltraud Meier Thomas Hampson José van Dam | Antonio Pappano, Theatre du Chatelet Orckestra ave korosu | DVD: Kultur Video ASIN: B00008DDRK | 5 Perde |
Seçilmiş ses kayıtları > Don Carlo (İtalyanca çeviri versiyonu)

| Yıl | Roller  (Carlo, Elisabetta, Eboli, Rodrigo, Filippo) | Orkestra şefi, Opera Evi ve Orkestra | Marka | Versiyon |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1958 | Jon Vickers Gré Brouwenstijn Fedora Barbieri Tito Gobbi Boris Christoff | Carlo Maria Giulini, Londra Kraliyet Opera Evi,  Covent Garden Koro ve Orkestrasi | Audio CD: BBC Legends  ASIN: B000CHYH3C | Don Carlos - 5-Perde (1867 I. Perde; 1886 4-Perde versiyonu II. ve V. Perde) |
| 1965 | Carlo Bergonzi Renata Tebaldi Grace Bumbry Dietrich Fischer-Dieskau Nicolai Ghiaurov | Georg Solti, Londra Kraliyet Opera Evi,  Covent Garden Koro ve Orkestrasi | Audio CD: DECCA  ASIN: B00000E3OE | Don Carlo – 5 Perde (1886 kisaltilmamai versiyon) |
| 1970 | Plácido Domingo Montserrat Caballé Shirley Verrett Sherrill Milnes Ruggero Raimondi| Carlo Maria Giulini, Londra Kraliyet Opera Evi]],  Covent Garden Korosu ve Orkestrasi | Audio CD: EMI Classics  ASIN: B00004VVZP | Don Carlos – 5 Perde (1867, I. Perde; 1886 kisaltilamamis 4-Perde versiyonu version, II. ve V. Perde) |  |
| 1984 | Plácido Domingo Mirella Freni Grace Bumbry Louis Quilico Nicolai Ghiaurov | James Levine,  Metropolitan Opera Orchestra and Chorus  (prodduktor John Dexter | DVD: Deutsche Grammopho]  Kat: 00440 073 4085 | Don Carlo – 3 Acts with extended scenes. (Kisaltilmamis 5-Perdelik versiyonun Met tarfinda 3-Perde olarak sunumu) |
| 1986 | José Carreras Fiamma Izzo D'Amico Agnes Baltsa Piero Cappuccilli Ferruccio Furlanetto | Herbert von Karajan, Salzburg Festival,  Berliner Philharmoniker | DVD: Sony  ASIN: B00007CVRJ | Don Carlo - 4 Perde |
| 1994 | Luciano Pavarotti Daniela Dessi Luciana D'Intino Paolo Coni Samuel Ramey | Riccardo Muti, La Scala Orkestra ve korosu | DVD: EMI Classics ASIN: B00020HEPW | Don Carlo - 4 Perde |
Not: Kat": ses kayıt şirketinin kendi katalog numarası; "ASIN" : amazon.com urun referans sayısı.
Dipnotlar

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Budden, say. 23-25
↑  Characters' names as appearing on the Kultur DVD
↑  Royal Opera House, London, Covent Garden Books: Opera 12, yay. 1960, 1958 yapiminin tum tekrarlamalari icin hazirlanan program brosurlerinden
↑  Andrew Porter, Don Carlo, 1971 tarihli  ses kayit diski ile birlikte verilen brosurden
↑  "1984'te 3-Perde olarak Met sunumunun ayrimi ve konu ozeti". 11 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2009.
Akdağ, Yakutiye

| Akdağ |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
AkdağAkdağ'ın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°06′11″N 41°20′56″E﻿ / ﻿40.103°K 41.349°D﻿ / 40.103; 41.349
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Yakutiye
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 78,87 km²
Rakım: 1829 m
Nüfus (2022): 255
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25100
Akdağ, Erzurum ilinin Yakutiye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenşn adı, 152 yılına ait tahrir defterinde ve 1902 kayıtlarında da bugünkü adıyla ve Ağdağ olarak kayıtlıdır.
Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesi Dumlu Beldesi'ne bağlı olan köy, 2008 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Yakutiye ilçesine bağlanmıştır.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Yakutiye Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 27 km, uzaklıktadır.  Mahalle, Yakutiye'nin kuzeydoğusunda olup, D.950 numaralı Erzurum-Artvin (Tortum Yolu) devlet yoluna 2,3 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır. Köy sınırları içerisinde biri açık biri kapalı olmak üzere 2 adet kaplıca bulunmaktadır. Açık olan kaplıca kapalı olana göre daha büyük havuz hacmine sahip olup derinliği 1,5 metredir. Kaplıcalar bölgesinde mesire alanları bulunmaktadır. Köyde 1 adet hidroelektrik santrali bulunmaktadır. Santrali besleyen derenin kaynağı Dumlu tepede bulunmaktadır. Dumlu dağında yaklaşık 2700 rakımda Su Dökülen Şelalesi bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 255
2021: 268
2020: 284
2019: 296
2018: 242
2017: 269
2016: 257
2015: 270
2014: 276
2013: 280
2012: 292
2011: 296
2010: 297
2009: 299
2008: 293
2007: 237
2000: 324
1990: 378
1985: 492
1965: 499
Geçitbaşı, Bitlis

| Geçitbaşı |
| --- | --- |
Köy

 Bitlis'in Türkiye'deki konumu
GeçitbaşıGeçitbaşı'nın Bitlis'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bitlis
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1788 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 189
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0434
İl plaka kodu: 13
Posta kodu: 13002
Geçitbaşı, Bitlis ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Dzants, 1928 yılında ise Sanis olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Bitlis il merkezine 40 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneydoğusunda ve 13.05numaralı Tatvan-Hizan il yoluna 1 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 189
2021: 213
2020: 238
2019: 306
2018: 221
2017: 173
2016: 171
2015: 184
2014: 198
2013: 170
2012: 178
2011: 189
2010: 205
2009: 226
2008: 240
2007: 183
2000: 208
1990: 392
1985: 444
1965: 459
Çobansuyu, Bitlis

| Çobansuyu |
| --- | --- |
Köy

 Bitlis'in Türkiye'deki konumu
ÇobansuyuÇobansuyu'nun Bitlis'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bitlis
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1328 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 78
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0434
İl plaka kodu: 13
Posta kodu: 13002
Çobansuyu, Bitlis ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Herde olarak geçmektedir.  Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.
Coğrafya

Köy, Bitlis il merkezine 33 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneyinde, Şirvan Barajı'na ve daha sonra  Ilısu Barajı'na ulaşan Kezer Çayı vadisinde yer alır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 78
2021: 91
2020: 89
2019: 91
2018: 135
2017: 60
2016: 53
2015: 43
2014: 54
2013: 60
2012: 55
2011: 66
2010: 73
2009: 51
2008: 70
2007: 43
1990: 439
1985: 457
1965: 221
Haruki Murakami

| Haruki Murakami |
| --- | --- |
Murakami, 2018
Doğum: 12 Ocak 1949 (75 yaşında) Kyoto, Japonya
Meslek: Roman yazarı
Milliyet: Japon
Dönem: 1979-
Tür: Sürrealizm, Postmodernizm, Realizm, Büyülü gerçekçilik, Bildungsroman, Pikaresk roman, kurgu
 Etkiledikleri Mohsin Hamid 
  Etkilendikleri Raymond Carver, Kurt Vonnegut, Richard Brautigan, Günter Grass, Franz Kafka 
Resmî site
http://www.harukimurakami.com/
Haruki Murakami (Japonca: 村上春樹)(d. 12 Ocak 1949, Kyoto); Japon romancı, kısa öykü yazarı, çevirmen ve gazetecidir. Japonya’nın 20 ve 21. yüzyıldaki en önemli ve en popüler yazarlarından birisidir.
Yaşamı ve Eserleri

1949 yılında Japonya'nın Kyoto kentinde dünyaya geldi. Babası bir Budist din adamı olan Haruki gençliğinin büyük bir bölümünü Kobe'de geçirdi. Üniversite öğrenimini Tokyo’daki Vaseda Üniversitesi'nde tamamlayıp 1975’te mezun oldu. Bir dönem caz kulübü işletmeciliği yaptı. 1986 - 1995 yılları arasında ülkesinden uzakta Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşadı.
Yazarın ilk kitabı olan “Rüzgârın Şarkısını Dinle (Kaze no uta o kike)” Gunzou Edebiyat Ödülü'nü aldı (1979). Bu eseri takiben yazar “Yaban Koyununun İzinde (Hitsuci o meguru Booken)” (1982) isimli romanını yazdı. Yazar bu eseriyle de Yeni Yazarlar Noma Edebiyat Ödülünü aldı. Ödül alan iki kitaptan sonra “Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu (Sekai no ovari to haado boirudo)” (1985) geldi ve bu kitap da Tanizaki Ödülü’nü kazandı. Fakat yazarı dünyaya tanıtan ve kendinden söz ettiren kitabı tam 16 dile çevrilmiş olan “İmkânsızın Şarkısı (Norvei no Mori)” (1987) olmuştur. 1995’te yayımlanan “Zemberekkuşu'nun Güncesi” kitabı ile ertesi yıl da Yomiuri Edebiyat Ödülünü kazandı.
Haruki Murakami'nin 12 Nisan 2013'te Japonya'da piyasaya çıkan “Renksiz Tsukuru Tazaki'nin Hac Yılları” adlı kitabı daha okuyucuyla buluşmadan günler önce online rezervasyon ile çok satanlar listesine girmiştir.
Haruki günümüzde Amerikan kültürünün etkisi altında kaldığı ve aşırı Batıcı olduğu eleştirilerine maruz kalmaktadır, fakat yine de Japonya’nın XX. yüzyıldaki en büyük yazarlarından biri olarak kabul edilir.
Kitaplarından arta kalan zamanda İngilizceden çeviriler yaptı. J. D. Salinger'ın Çavdar Tarlasında Çocuklar'ını, F. Scott Fitzgerald'ın Muhteşem Gatsby'sini ve Raymond Chandler'ın Elvada Güzelim'ini Japoncaya çevirdi. Aynı zamanda ciddi bir maraton koşucusu olan Murakami'nin son romanı "Kumandanı Öldürmek (Kishidanchō-goroshi)" 2017 yılında yayımlanmıştır.
Türkiye Seyahati

1980'lerin sonunda Türkiye'ye ve Yunanistan'a yaptığı seyahatleri 1990 yılında Yağmur ve Cehennem Sıcağı adıyla kitaplaştırmıştır. Kitabın Türkiye bölümünde Askerler, Ekmek ve Çay, Türkiye, Kara Deniz, Hopa, Van Kedisi, Hakkâri İçin, Hakkâri 2, Marlboro, 24 Nolu Otobanda Kabus ve Otoban Boyunca isimli denemeler bulunmaktadır.
Türkçede Murakami

İmkansızın Şarkısı, Zemberek Kuşu'nun Güncesi, Yaban Koyunun İzinde adlı kitapları Nihal Önol tarafından; Sınırın Güneyinde, Güneşin Batısında adlı kitabı Pınar Polat tarafından; Kadınsız Erkekler ve Sputnik Sevgilim adlı kitapları ise Ali Volkan Erdemir tarafından Türkçeye çevrilmiştir. Diğer kitapları Türkçeye Japonca aslından Hüseyin Can Erkin tarafından çevrilmiştir.
Türkiye'de yayımlanmış kitapları

| Kitabın adı | Yayım Tarihi | Türkiye'de Yayım Tarihi |
| --- | --- | --- |
| Rüzgârın Şarkısını Dinle | 1979 | Mayıs 2018 |
| Pinball 1973 | 1980 | Kasım 2020 |
| Fırın Saldırısı | 1981 | Eylül 2017 |
| Yaban Koyununun İzinde | 1982 | Ekim 2008 |
| Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu | 1985 | Ocak 2011 |
| İmkânsızın Şarkısı | 1987 | Ekim 2004 |
| Dans Dans Dans | 1988 | Ağustos 2020 |
| Uyku | 1992 | Ağustos 2015 |
| Zemberekkuşu'nun Güncesi | 1997 | Haziran 2005 |
| Sputnik Sevgilim | 1999 | Temmuz 2016 |
| Sınırın Güneyinde, Güneşin Batısında | 2000 | Temmuz 2007 |
| Sahilde Kafka | 2002 | Ekim 2009 |
| Karanlıktan Sonra | 2004 | Mayıs 2017 |
| Tuhaf Kütüphane (Çocuk kitabı) | 2005 | Aralık 2016 |
| Koşmasaydım Yazamazdım | 2008 | Kasım 2013 |
| 1Q84 | 2009-10 | Nisan 2012 |
| Renksiz Tsukuru Tazaki'nin Hac Yılları | 2013 | Ekim 2014 |
| Kadınsız Erkekler (Hikâye seçkisi) | 2014 | Ocak 2016 |
| Mesleğim Yazarlık | 2015 | Ekim 2019 |
| Kumandanı Öldürmek | 2017 | Kasım 2018 |
| Birinci Tekil Şahıs | 2020 | Kasım 2021 |
| Bir Kediyi Terk etmek | 2019 | Mayıs 2022 |
| Doğum Günü Kızı | 2019 | Mayıs 2019 |
| Ortadan Kaybolan Fil | 1994 | Kasım 2023 |
Arıbahçe

| Arıbahçe |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ArıbahçeArıbahçe'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°04′30″N 41°10′01″E﻿ / ﻿40.075°K 41.167°D﻿ / 40.075; 41.167
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Yakutiye
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 71,35 km²
Rakım: 1912 m
Nüfus (2022): 309
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25100
Arıbahçe, Erzurum ilinin Yakutiye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1902 yılı kayıtlarında Ağdatsor, 1522 ve1928 yılı kayıtlarında Ermenicede "ziyaret deresi" anlamına gelen Iğdasor ya da Uğdasor olarak geçmektedir.
1896 yılında yapılan nüfus sayımında Sitavuk nahiyesine bağlı 80 hanenin bulunduğu köyde; 105'i Müslüman, 123'su Hristiyan olmak üzere 228 erkek nüfus bulunmaktaydı.
Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 2008 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Yakutiye ilçesine bağlanmıştır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Yakutiye Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 23 km, uzaklıktadır. Mahalle, Yakutiye'nin kuzeybatısında olup, D.100/ numaralı Erzurum-Ağrı devlet/uluslararası yoluna (Çevre Yolu), Altınbulak ve Mülk mahalleleri üzerinden, Havaalanı kavşağında, 13,7 km.lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 309
2021: 306
2020: 322
2019: 341
2018: 356
2017: 357
2016: 373
2015: 388
2014: 416
2013: 426
2012: 445
2011: 460
2010: 464
2009: 485
2008: 496
2007: 459
2000: 533
1990: 530
1985: 620
1965: 541