stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Viyolonsel Süitleri, BWV 1007-1012 (Bach)

Anna Magdalena Bach'ın el yazmasının başlık sayfası (ca.1727-31).
Viyolonsel süitleri BWV 1007-1012, Johann Sebastian Bach'ın 1717-23 yılları arası bir tarihte yazıldığı düşünülen solo viyolonsel altı süit içeren bir kompoisyonudur. Viyolonsel için yazılmış en sık icra edilen ve tanınan solo eserlerdendir. Bach muhtemelen Köthen'de Kapellmeister (müzik yöneticisi) olarak görev yaptığı dönemde bestelemiştir. Bach'ın ikinci karısı Anna Magdalena Bach'ın el yazması kapağında verilen başlık 'Suites à Violoncello Solo senza Basso'dur (Bas olmadan solo viyolonsel için süitler).
Alışıldığı şekliyle bir Barok dönem süitinde, süitin giriş bölümü olan prelüdün ardından, diğer tüm bölümler barok dans türlerine dayanır; viyolonsel süitlerinin her biri altı bölüm halinde yapılandırılmıştır. Her süit standart olarak birer Prelüd, Allemande, Courante, Sarabande, Minuet I & II veya Bourrée I & II veya Gavotte I & II ve son olarak bir Gigue içerir. Bach'ın süitleri, tüm klasik müzik eserlerinin en derinliklilerinden biri olarak kabul edilir. Wilfrid Mellers 1980'de eseri 'bir insanın Tanrı'nın dansını yarattığı tek sesli müzik' olarak tanımladı.
Eserlerin teknik zorluğu, etüt benzeri doğası ve hayatta kalan kopyaların açıklamasız olmasının yorumlanmada yarattığı zorluk nedeniyle 20. yüzyılın başlarında ünlü viyolonselci Pablo Casals tarafından yeniden canlandırılıp kaydedilene kadar süitler çok az biliniyordu ve nadiren halka açık olarak icra edilmişti. O zamandan bugüne pek çok ünlü çellist tarafından icra edilip kaydedildi ve birçok başka çalgıya uyarlandı ve kaydedildi. Süitler Bach'ın en büyük müzikal başarılarından bazıları olarak kabul edilirler.
Tarihsel arka plan

Süitlerin tam bir kronolojisi (hem süitlerin oluşturulma sırası hem de solo keman sonat ve partitalardan önce mi sonra mı bestelendiklerine göre) tam olarak bilinmiyor. Bununla birlikte, bilim insanları genellikle -eser setlerinin stillerinin karşılaştırmalı bir analizine dayanarak- ilk olarak viyolonsel süitlerin ortaya çıktığına ve Bach'ın keman sonatlarının başlık sayfasındaki imzasının 1720'den önce süitlerle etkili bir şekilde tarihlendiğine inanmaktalar.
Süitler 1900'lü yıllardan önce pek bilinmiyordu ve uzun bir süre genellikle parçaların çalışma amaçlı olduğu düşünülüyordu; ek olarak, standart akortta süitlerden dördü dört telli bir çalgı için yazılırken, beşinci süit bir değişken akort (scordatura) kullanır ve altıncı süit beş telli bir çalgı için yazılmıştır. Ancak, Grützmacher'in baskısını 13 yaşında (1889'da) İspanya'nın Barselona kentinde bir ikinci el dükkânında keşfettikten sonra, Casals eseri incelemeye başlamıştır, daha sonra eserleri halka açık bir şekilde icra etmesine rağmen, parçaları Londra'daki Abbey Road Stüdyoları'nda, 2. ve 3. süitden başlayarak 60 yaşında kaydetmeyi kabul etmiştir. Diğer dördü Paris'te, 1. ve 6. sütler Haziran 1938'de ve 4. ve 5. sütler ise Haziran 1939'da kaydedilmiştir. Böylece Casals, altı süitin tamamını kaydeden ilk kişi olmuştur. Popülariteleri kısa süre sonra artmış ve Casals'ın orijinal kaydı bugün hala yaygın olarak bulunmakta ve saygı görmektedir. 2019'da, Casals'ın kaydı, National Recording Registry'de (Ulusal Kayıt Sicilin) korunması için Library of Congress (Kongre Kütüphanesi) tarafından 'kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli' olarak seçilmiştir.
O tarihlerden bu yana süitler birçok ünlü viyolonselci tarafından icra edilmiş ve kaydedilmiştir. Ünlü viyolonselci Yo-Yo Ma, Six Unaccompanied Cello Suites albümü ile 1985 yılında ‘En İyi Çalgı Solisti Performansı’ Grammy Ödülü'nü, János Starker, beşinci süitin kaydı ile 1998 aynı ödüle layık görülmüştür.
El yazması

Bach'ın solo keman sonatlarından farklı olarak, Bach'a ait hiçbir imzalı el yazması kalmamışır, böylece bir urtext (orijinal yazı) baskı yapma olasılığını ortadan kalkmıştır. Bununla birlikte, Bach'ın ikinci eşi Anna Magdalena'nın elle yazılmış bir kopyası da dâhil olmak üzere ikincil kaynakların analizi, muhtemelen otantik baskılar üretmek için kaynaklık sağlamışlar, ancak bölümlerin ve diğer eklemelerin yerleştirilmesinde kritik derecede eksik bağlar ve dinamikler gibi temel performans sembollerinden yoksundurlar. Sonuç olarak, metinler icracıları sayısız yorumlama problemiyle karşı karşıya bırakmaktadır.
Alman çellist Michael Bach, Anna Magdalena Bach'ın süitlerin el yazmasının doğru olduğunu belirmiştir. Bağların beklenmedik şekilde uyumsuz konumlandırılması, armonik gelişmeyle yakından ilgilidir ve analizinin detayları bunu doğrulamaktadır.
Son araştırmalar, süitlerin mutlaka bacaklar arasında çalınan tanıdık çello (da gamba) için değil, omuzda daha çok keman gibi çalınan bir çalgı (da spalla) için yazılmış olduğunu ileri sürdü. Bu dönemde müzik aletlerine atıfta bulunmak için kullanılan terminolojideki varyasyonlar modern kafa karışıklığına yol açmış ve tartışma, 'Bach'ın hangi çalgıyı amaçladığını' ve hatta özellikle herhangi bir çalgıyı amaçlayıp amaçlamadığını tartışmaya devam ediyor. Sigiswald Kuijken ve Ryo Terakado, bugün bir viyolonsel veya violoncello da spalla olarak bilinen bu 'yeni' çalgı ile tüm süitleri kaydetti; çalgının yeniden üretimleri Lütiye Dmitry Badiarov tarafından yapılmıştır.
Edisyonlar

Viyolonselci Edmund Kurtz, 1983'te Anna Magdalena Bach'ın el yazmasının kopyalarına dayanan ve her basılı sayfanın karşısına yerleştirdiği bir baskı el yazması yayınladı. Bu baskı 'çalgı için şimdiye kadar yazılmış en büyük müziğin en önemli baskısı' olarak tanımlanmıştır.
G. Henle Verlag editörü Egon Voss'un edisyonu için şu açıklama mevcuttur; Bach'ın Süitlerinin en önemli kaynağı, eşi Anna Magdalena tarafından yapılan bir kopyadır çünkü Bach'ın el yazmaları mevcut değildir. Diğer nüshaların da gösterdiği gibi, gerçek müzikal metin pek sorunlu değildir. Bununla birlikte, özellikle telli çalgılar için önemli olan bağlar çok yanlıştır ve editörü zor kararlar almaya zorlar. Uygulamalı baskı olan HN 666 iki bölümden oluşmaktadır. Önsöz ve eleştirel yorumlarla birlikte sadece Urtext baskısını sunmakla kalmaz, aynı zamanda icraya yönelik bir rol de sunar. Ek çalışma notası (HN 9666) Urtext bölümünü içerir, ancak ek olarak Anna Magdalena’nın el yazmasının bir kopyasını sunar. Bu, hem icracıların hem de müzikseverlerin çok tartışılan sorunlar hakkında kendi fikirlerini oluşturabilecekleri anlamına gelir.
Bärenreiter-Verlag yayınevi 2016 yılında süitleri 'editör tarafından yoğun kaynak karşılaştırmasına dayalı olarak eklemeli urtext baskısı' şeklinde yayınlamıştır. Açıklamada belirtildiğine göre; Editör Andrew Talle, hayatta kalan kaynaklar arasındaki ilişkileri temelde yeniden değerlendirdi ve bunların değerlendirilmesi ve dolayısıyla süitlerin oluşumu ile ilgili sonuçlar çıkardı. Değerlendirmeleri, süitlerin tasarlandığı enstrüman ve Bach'ın günündeki yorumlama uygulamaları hakkında kapsamlı tartışmalarla zenginleştirildi. Basımın müzikal metni bu bulgulara dayanmaktadır. Kaynaklar elverdiği ölçüde bestecinin orijinal niyetine yaklaşır. Ekleme ile ilgili ayrıntılar geçerli kabul edildi ve kaynakların çoğunda yer alıyorsa müzik metnine eklendi. ''Bu baskı, kayıp imzanın kusursuz bir yeniden inşasını sunmuyor; hiçbir editör bunu iddia edemez. Bunun yerine, müzisyenlere ve akademisyenlere altı viyolonsel süitinin hayatta kalan müzik metninin güvenilir bir versiyonunu sağlamaya ve Bach kaynaklarının sunduğu seçeneklere ışık tutmaya çalıştım'' demiştir.
Uyarlamalar

Bach, en azından birini, do minör 5. süiti lut için uyarlamıştır. Bu versiyonun Bach imzalı bir el yazması (BWV 995 olarak) mevcuttur.
Robert Schumann, viyolonsel sanatçısı Johann Friedrich Dotzauer tarafından hazırlanan ve 1826'da Breitkopf & Härtel tarafından yayınlanan Bach baskısını kullanarak, altı Bach çello süitinin tümü için piyano eşliği yazarak düzenlemiştir. Hayatta kalan tek çello süit düzenlemesi, 1981'de müzikolog Joachim Draheim tarafından çellist Julius Goltermann tarafından 1863 transkripsiyonunda keşfedilen Süit No. 3 için yapılan düzenlemedir. Schumann'ın dul eşi Clara Schumann'ın kemancı Joseph Joachim ile birlikte, 1860'tan sonra Joachim'in onları standartların altında ilan ettiği için el yazmalarını yok ettiğine inanılıyor. 2011'de yazan Fanfare eleştirmeni James A. Altena, hayatta kalan Bach-Schumann çello / piyano düzenlemesini 'ördek gagalı bir müzikal ornitorenk, yalnızca 19. yüzyıl müzikologlarının sürekli ilgisini çeken aşırı bir tuhaflık' olarak nitelendirerek bu eleştiriye katılmıştır.
Joachim Raff, 1868'de solo piyano ve diğer topluluklar için kendi süitlerinde çalışırken, Rieter-Biedermann tarafından 1869'dan 1871'e kadar yayınlanan solo piyano süitlerinin düzenlemelerini yapmıştır.
1923'te Leopold Godowsky, 2. 3. ve 5. süitlerin piyano transkripsiyonlarını solo piyano için tam kontrpuantal olarak düzenlemiş ve 'çok serbest bir şekilde transkribe edilmiş ve piyano için uyarlanmış' şeklinde alt başlıklandırmıştır.
Süitler, keman, viyola, kontrabas, viyola da gamba, mandolin, piyano, marimba, klasik gitar, blokflüt, flüt, elektrik bas, korno, saksofon, klarinet, fagot, trompet, trombon, euphonium ve tuba dahil olmak üzere çok sayıda solo çalgı için düzenlenmiştir. Orkestra için de birçok kez uyarlanmış ve düzenlenmiştir.
Anna Magdalena Bach hakkındaki yalanlanmış spekülasyonlar

Avustralya, Darwin'deki Charles Darwin Üniversitesi Müzik Okulu'ndan Profesör Martin Jarvis, 2006'da Anna Magdalena'nın kocasına atfedilen birkaç müzik parçasının bestecisi olabileceğini iddia etmiştir. Jarvis, Anna Magdalena'nın altı Viyolonsel Süiti yazdığını ve Goldberg Varyasyonlarından (BWV 988) aryanın bestelenmesi işine dahil olduğunu öne sürer. Ancak müzikologlar, eleştirmenler ve icracılar, bu önermenin kanıtlarının zayıflığına ve Johann Sebastian Bach'ın yazarlığını destekleyen mevcut kanıtlara işaret ederek iddiaya şüpheyle yaklaşmışlardır.
2014 yılında Alman müzikolog ve Bach uzmanı Christoph Wolff tarafından bu iddialar tamamen reddedilmiştir:
‘Bu ahmakça tezden bıktım usandım. 2001'den 2013'e kadar Leipzig Bach Arşivi'nin direktörü olarak görev yaptığımda, ben ve oradaki meslektaşlarım tezin temel önermelerini belgeler, el yazması kaynakları ve müzikal gerekçelerle kapsamlı bir şekilde çürütmüştük. Bir parça kanıt yok, ancak Jarvis, birkaç yıl önce Oxford'daki bir Bach konferansında, bir oda dolusu ciddi Bach bilim insanları onunla utanç verici bir hesaplaşmasına rağmen pes etmiyor.’
2014'te viyolonsel sanatçısı Steven Isserlis The Guardian'da bu iddiaları çürüttüğü yazmıştır.
Süit no. 1 Sol Majör, Prelüd. Anna Magdalena Bach'ın el yazması.
Edogawa

| Edogawa 江戸川区 |
| --- | --- |
Özel semt
Edogawa semti

  Bayrak Arma 
 Edogawa'nın Tokyo'daki konumu
Ülke:  Japonya
Bölge: Kantō
Prefektörlük: Tokyo
İdare
 • Belediye başkanı: Masami Tada
Yüzölçümü
 • Toplam: 49.90 km²
Nüfus (2015)
 • Toplam: 682.418
 • Yoğunluk: 13680/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.city.edogawa.tokyo.jp
Edogawa (Japonca: 江戸川区 Edogawa-ku), Japonya'nın başkenti Tokyo'nun 23 özel semtinden biridir. Semt, 1937 yılında Minami-Katsushika'daki yedi kasaba ve köyün birleşmesi ile kurulmuştur. Edogawa, adını kuzeyden güneye semtin doğu sınırı boyunca akan Edo Nehri'nden almaktadır. Semt, Tokyo'nun en doğusunda yer almakta olup Katsushika, Sumida ve Kōtō semtleri ile Chiba prefektörlüğüne bağlı Urayasu, Ichikawa ve Matsudo şehirleri komşudur. Yüzölçümü 49,90 km² olan semtin nüfusu 1 Mayıs 2015 tarihi itibarıyla 682.418'tir.
Kardeş şehirler

Azumino, Japonya
Gosford, Avustralya
Tsuruoka, Japonya
Easton Grey

| Easton Grey |
| --- | --- |
Kent

Easton GreyEaston Grey'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Wiltshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Easton Grey, İngiltere'nin Wiltshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Elemeci maddecilik

Elemeciler, zihinsel fenomenlerin varlığına dair modern inancın, evrenin jeosantrik modeli gibi eski teorilere yönelik ilkel bir inançla ilişkili olduğunu savunur.
Elemeci maddecilik (eliminatif materyalizm, elimativizm olarak da adlandırılır) zihin felsefesinde materyalist bir perspektiftir. Yaygın olarak kabul gören zihinsel durumların (arzu, inanç, kaygı, vb.) çoğunluğunun birincil anlamda var olmadığı fikrini savunur. Bazı elemecilik yanlıları, zayıf tanımlara yaslanan inanç veya arzu gibi birçok günlük psikolojik kavram için tutarlı bir sinirsel temelin bulunamayacağını savunurlar. Bu nedenle, davranış ve deneyim gibi psikolojik kavramların biyolojik düzeye ne kadar iyi indirildikleri ile değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerler. Aynı perspektifin diğer versiyonları, acı ve görsel algılar gibi bilinçli zihinsel durumların yok kabul edilmesi gerektiğini savunur.
Elastomer

Lastikband
Elastomer, yapısında viskozite ve elastisite barındıran polimerdir.
Moleküler yapıda termoplastiklerden farkları C,H,S,F,O veya Cl gibi organik bileşik oluşturan elementlerden meydana gelen molekül zincirlerinin az da olsa doymamış C içeren belirli bölgelerden çapraz bağlarla bağlı olmalarından kaynaklanır. Bu özellikleri onlara yüksek oranda birim şekil değiştirme kabiliyetini kazandırır.
Mekanik zorlanmalar esnasında çapraz bağlar açılmaya başlayarak tamamen kaotik düzende olan zincirlerin zorlanma yönünde istiflenmelerini sağlar, bu sebepten ötürü 10 kata kadar uzama kapasitesine sahiptirler. Zorlanma durumu ortadan kalktığında ise şekil değişimi yok olur ve eski uzunluklarına geri dönerler. Dikkat edilmesi gereken bir nokta, zorlanma doğrultusunda düzenlenen bu zincirlerin elastiklik modüllerinin de doğru orantılı olarak artmasıdır. Bu, belli bir gerilme seviyesi aşılıp, yük kaldırıldığında ilk haline dönen malzemenin Hooke kanununa aykırı olarak doğrusal olmayan bir davranış göstermesine sebebiyet verir.
Plastik deformasyona gelince, termoplastikler gibi zayıf, ikincil Van der Waals bağlarıyla bağlanmadıklarından, yüksek sıcaklıklarda zincir kaymaları meydana gelmez, viskoz davranış görülmez. Çekme eğrilerine bakıldığında kısa bir homojen elastik şekil değişiminin, uzun bir heterojen elastik şekil değişimini izlediği ve sonunda malzemenin plastik şekil değiştirmeden kırıldığı görülür. Elastomerlerin endüstriyel anlamda en fazla kullanıldığı alanlardan biri lastik üretimidir.
Elastomerler genellikle  termosettir (vulkanizasyon gerektiren) ama termoplastik de olabilirler (bkz termoplastik elastomer; TPE).
Yavaşlar

Yavaşlar, Sandıklı - Afyonkarahisar ili, Sandıklı ilçesine bağlı köy
Yavaşlar, Ezine - Çanakkale ili Ezine ilçesine bağlı köy
Yavaşlar, Demirci - Manisa ili Demirci ilçesine bağlı mahalle
Eomaia

Eomaia (şafak annesi), erken Kretase döneminde yaşamış bazal eutherian memeli cinsi. Holotipi, Çin, Liaoning eyaleti, Lingyuan County'deki Yixian formasyonunda bulundu. Yixian Formasyonunun ana fosilli ufku 124.6 milyon yıl öncesine tarihlendirildi ve Mesozoyik zaman ölçeğinin alt Barremiyen aşamasıyla ilişkilendirildi. 2002'de tanımlandığında bilinen en eski eutheriandı. Ancak şu anda kendisinden 35 milyon yıl önce yaşamış Juramaia'nın, eutheria grubunun en eski üyesi olduğu düşünülüyor.
Etimoloji

Eo (Yunanca): şafak; maia (Yunanca): anne anlamına gelir. Eomaia ismi, tanımlandığı zaman bilinen en eski eutherian olduğu için verilmiştir. Tür ismi olan scansoria (Latince'de 'scansorius' tırmanma kabiliyeti anlamına gelir) ise tırmanmaya yönelik adaptasyonlara sahip olduğu için verildi.
Açıklama

Eomaia scansoria'nın uzun parmakları, tırmanmada usta olduğunu gösteriyor. Luo ve meslektaşları Eomaia'yı Çin'de keşfetti. İskeleti son derece iyi korunmuştur ve fosil, yoğun kürkünü gösterir. Benzer bir tipin çoğu memelisi sadece dişlerinden tanınır. Eomaia'nın dişleri ve ayak bilekleri, onu bir keseli veya tek delikliler denilen yumurtlayan gruptan ziyade Eutheria adı verilen grubun bir üyesi olduğunu gösterir. Ancak Eomaia'da muhtemelen bir plasentaya sahil değildi ve modern keseli hayvanlara benzer şekilde üreyebilirdi. Kalçaları iri yavru doğuramayacak kadar dardır; bebekleri gelişmenin erken bir aşamasında doğar ve barınma ve beslenme için annelerine sarılırdı. Yaşadığı zaman, çevredeki manzara yemyeşil ve yoğun bitki örtüsü olurdu. Hayvanın dişleri, böcekleri yediğini, çalılarda ve ağaçlarda kır faresi gibi bir yaşam sürmüş olabileceğini gösteriyor.
Tırmanma adaptasyonları

Eomaia'nın ön ve arka ayakları, günümüze kadar gelen canlıların (kolugo Cynocephalus ve ağaçlarda yaşayan primatlar gibi) kavrayan ayaklarına benzer falangeal oranlar ve eğrilik gösterir. Falangeal özelliklerde Eomaia, sivri sincapçık ve opossum gibi ağaçta yaşayan memelilere benzer. Proksimal manuel falanks dorsal olarak kemerlidir. Proksimal, ventral yüzeyi, fleksör digitorum profundus tendonu için sığ bir uzunlamasına oluğa sahiptir. Eomaia, proksimal falanjın tüm bu özelliklerinde tırmanıcı veya tamamen ağaçsıl eutherianlara benzer. Ara falanksın proksimal falanksa oranları, karasal, skansoriyal ve tamamen ağaçsıl didelphid keseliler ve plasentalı etçiller arasında farklılık gösterir.
Sınıflandırma

Mezozoik dönemden örneklenen 268 karakter temelinde, Kretase döneminin tüm büyük memeli soyları ve başlıca eutherian ailelerinin bulunduğu ağaçta; Eomaia, Murtoilestes ve Prokennalestes eutheria ağacının köküne yerleştirilmiştir. Açıkça, bu üç takson, yaşayan keseli memelilere kıyasla, yaşayan plasentalı memelilere daha yakındır. Eomaia, dişlerde, el bileğinde ve ayak bileğinde çok sayıda apomorfi ile Eutheria'ya yerleştirilir.
Luo vd. (2011) tarafından oluşturulmuş kladogram:
Restorasyonu
Ağaçlarda yaşadığını gösteren bir restorasyon
Eoamia ve diğer Kretase metatherianların humerus ve caprisinin karşılaştırması
Yusuke Kawagishi

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Yusuke Kawagishi
Doğum tarihi:  26 Mayıs 1992 (32 yaşında)
Doğum yeri:  Gunma, Japonya
Mevkii:  Defans
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2015- |  Thespakusatsu Gunma |   |   |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Yusuke Kawagishi (川岸 祐輔, Kawagishi Yusuke, d. 26 Mayıs 1992), Japon futbolcudur.
Elemacoris

Elemacoris Harpactorini oymağına bağlı bir böcek cinsidir.
Windows MultiPoint Server

| --- | --- |
Geliştirici(ler): Microsoft
Kaynak türü: Kapalı kaynak, paylaşılan kaynak
Lisans: Özel mülk yazılım
Güncelleme yöntemi: 
İlk Yayınlanma:  Şubat 2010 (14 yıl önce) (2010-02)
Genel durumu:  2012 / 15 Kasım 2012 (11 yıl önce) (2012-11-15)
 
Web sitesi: Sitesi
Windows MultiPoint Server, aynı anda birden çok bağımsız bilgisayar istasyonları veya tek bir bilgisayara bağlı terminalleri barındırmak için Uzak Masaüstü Hizmetleri (Remote Desktop Services) teknolojisini kullanarak Microsoft Windows Server dayalı bir işletim sistemidir. Windows MultiPoint Server 2012, bağımsız bir SKU olarak son sürümdür ve Windows Server 2016-da MultiPoint Hizmetleri tarafından yerini aldı.
Versiyonlar > Windows MultiPoint Server 2010

Bu sürüm Şubat 2010 yılında piyasaya sürüldü ve Windows Server 2008 R2-ye dayanmaktadır. Çoklu istasyonlar her istasyon için tek bir monitör, USB 2.0 hub, klavye ve fare bağlayarak WMS 2010 ana bilgisayara eklenebilir. MultiPoint istasyonları için donanım gereksinimleri tescilli değildir. Hemen-hemen tüm çoklu monitör ekran kartı, fare, klavye ve monitör Windows Server 2008 R2-de desteklenir ve istasyon inşa etmek için de kullanılabilir. Windows MultiPoint Server 2010 OEM veya Akademik Toplu Lisanslama yoluyla satın alınabilir. Akademik Toplu Lisanslama yoluyla edinilen Akademik versiyonu, etki alanı ek yeri ve istasyon sayısı üzerinde herhangi bir lisanslı olmayan kısıtlamaları (ancak, donanım sınırları hala uygulanır) destekler, ancak, bir Windows Server 2008 R2 CAL ve istasyon başına Windows MultiPoint Server 2010 CAL gerektirir. OEM yoluyla elde edilen Akademik olmayan sürümü maksimum 10 istasyon ile sınırlıdır ve etki alanı ek yeri desteklemez, ancak istasyon başına bir Windows MultiPoint Server 2010 CAL gerektirir ve hiçbir Windows Server 2008 R2 CAL gerektirmez.
Versiyonlar > Windows MultiPoint Server 2011

Windows MultiPoint Server 2011, Windows Server 2008 R2 SP1 dayalıdır, 10 Mart 2011 yılında serbest bırakıldı. Windows Multipoint Server 2011-in yeni özellikleri şunlardır:
Geleneksel Remote Desktop Protocol istemcileri yoluyla LAN üzerinden bağlantı istasyonları ve ince istemciler ekleme yeteneği.
RemoteFX yetenekli, ince istemciler desteği
Windows Server Essentials 2011 ve Windows Home Server 2011 ile paylaşılan bir yönetim konsolu genişletilebilirlik
Windows Small Business Server Essentials 2011 (yalnızca sunucu SKU izin verir ve destekler) tarafından yedeklenme yeteneği
Yöneticilere görüntüleyebilme ve istasyon masaüstü minyatür ile etkileşimine izin veren Özellikler:
Bir veya tüm istasyonlara tek istasyonun masaüstü Projelendirme.
İstasyonun klavye ve fare kilitleme ve bir ileti görüntülemesi.
Uzaktan uygulamaların açılması ve / veya kapatılması
Sitelerin belirli bir listesinin internet tarama kısıtlanması ya da sitelerin belirli bir listesini taramasını engelleme.
Tek bir yönetim konsolundan birden fazla WMS sunucuları ve istasyonlarının yönetimi.
Bir sanal makine içinde çalışan için destek
Her iki sürümler için dağıtım kanallarının geniş bir yelpazede aracılığıyla dağıtımı
Buna ek olarak, Windows MultiPoint Server 2010-da farklı Windows MultiPoint Server 2011 Standard ve Premium sürümleri bulunmaktadır. Aşağıdaki tablo iki sürümün 'farklılıkları karşılaştırır; Onlar eşit tüm diğer özellikleri paylaşır.
|  | Standard | Premium | Notıar |
| --- | --- | --- | --- |
| Maksimum eşzamanlı istasyonlar (lisans sınırı) | 10 | 20 | Donanım sınırları hala geçerlidir ve İstemci Erişim Lisansı gereklidir (aşağıya bakınız) |
| Maksimum RAM | 8 GB | 32 GB | Anakart sınırlamalar hala geçerli |
| Desteklenen işlemci soketleri | 1 | 2 | Sadece x86-64 soketleri desteklenmektedir. |
| Windows alan | Hayır | Evet | Ayrıca bakınız:Active Directory |
| Hyper-V desteği | Hayır | Evet | "1 de 1" Premium sürümü için lisanslama modeli. |
| Lisanslama | WMS örneği başına 1 OS lisansı, İstasyon başına 2011 CAL 1 WMS ve Volume Lisanslama yoluyla satın alınan kopyalar, yanı sıra istasyon başına 1 Windows Server 2008 CAL. | WMS örneği başına 1 OS lisansı, İstasyon başına 2011 CAL 1 WMS ve Volume Lisanslama yoluyla satın alınan kopyalar, yanı sıra istasyon başına 1 Windows Server 2008 CAL. | Tüm lisanslar OEM veya Toplu Lisanslama yoluyla ya satılmaktadır. |
Versiyonlar > Windows MultiPoint Server 2012

27 Kasım 2012 tarihinde, Microsoft, Windows MultiPoint Server 2012 yayınlandı. Bu, Windows Server 2012 dayalı olan MultiPointin ilk sürümü oldu ve önceki sürümlerden birçok yeni özellik ve yükseltmeleri içerir:
Belirli yönetici olmayan kullanıcıları izleyen ve kullanıcı masaüstü ile etkileşim sağlayan MultiPoint Dashboard, bir uygulama eklenmesi
WMS Premium sunucu üzerinde çalışan sanal makinelere istasyonları oluşturma yeteneği - Standart versiyonunda mevcut değildir.
Disk koruma, Windows SteadyState benzer kullanıcı oturumları sırasında sunucuya yapılan değişiklikleri ayıran bir sunucu özelliği.
Windows Store erişimi dahil, kullanıcılar için Windows 8 masaüstü deneyimi
MultiPoint Server Connector ile Windows 7 veya 8 çalıştıran istemci bilgisayarların izlenmesi
Eleme

Karışıma kakao eleyen biri
Tanecik boyutları farklı katı-katı heterojen maddelerin karışımlarını eleme ile ayrılabilir. Kum, toprak, un, bakliyatlar eleme ile farklı boyutlu taneciklere ayrılır. Elemede farklı gözenekli elekler kullanılır. Örneğin inşaatlarda kullanılan ince ve kalın kum, farklı gözenekli eleklerle ayrılır. Bakliyat elekleri bakliyatı taş, toprak vb. maddelerden ayırır. Ayrıca ürün, farklı gözenekli eleklerden geçirilerek tane büyüklüğüne göre sınıflandırılmış olur. Biçerdöver makineleri de buğdayı sapından elekler yardımı ile ayırır.
Yaz Bitti

| Yaz Bitti> 1992 Eurovision Şarkı Yarışması şarkısı |
| --- | --- |
Ülke: Türkiye
Şarkıcı(lar): Aylin Vatankoş
Dil: Türkçe
Besteci(ler): Aldoğan Şimşekyay
Söz yazar(lar)ı: Aylin Uçanlar
Finallerdeki sonuçları
Final derecesi: 19.
Final puanı: 17
"Yaz Bitti", Aylin Vatankoş tarafından seslendirilen ve 1992 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye'yi temsil eden şarkıdır. Şarkı 17 puanla 19. olmuştur.