stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
I. William
İngiltere ve Kıtada Avrupası'ndaki Sorunlar > Danimarka Baskınları ve İsyan

Sweyn İngiltere'den ayrılacağına söz vermiş olmasına rağmen, 1070'in başlarında Humber ve East Anglia boyunca Ely Adası'na baskın düzenleyerek geri döndü ve burada yerel bir thegn olan Wake'e katıldı. Wake'ın güçleri, yakalayıp yağmaladıkları Peterborough Manastırı'na saldırdı.William, 1070 yılında Sweyn ve filosunun ayrılmasını sağlamayı başardı ve bu Le Mans kasabasının 1069'da ayaklandığı Maine'deki sorunlarla başa çıkmak için Normandiya'ya dönmesine izin verdi. Bir başka endişe de Flanders Kontu VI. Baldwin'in Temmuz 1070'te ölümüydü dul eşi Richilde, iki küçük oğulları Arnulf ve Baldwin için naiplik yaptığı için bir krize yol açtı. Ancak buna Baldwin'in erkek kardeşi Robert itiraz etti. Richilde, Normandiya'da bulunan William fitzOsbern'e evlenme teklif etti ve fitzOsbern kabul etti. Ancak Şubat 1071'de Cassel Savaşı'nda öldürüldükten sonra Robert kont oldu. Kral William'ın kıtadaki gücüne karşıydı, bu nedenle Cassel Savaşı, William'a önemli bir destekçiye mal olmanın yanı sıra kuzey Fransa'daki güç dengesini alt üst etti.
1071'de William, kuzeydeki son isyanı bastırdı. Earl Edwin kendi adamları tarafından ihanete uğradı ve öldürüldü, William ise Wake ve Morcar'ın saklandığı Ely'yi kontrol altına almak için bir geçit inşa etti. Hereward kaçtı, ancak Morcar yakalandı, kontluğundan mahrum bırakıldı ve hapsedildi. 1072'de William, yakın zamanda İngiltere'nin kuzeyini işgal etmiş olan Malcolm'u yenerek İskoçya'yı işgal etti. William ve Malcolm, Abernethy Antlaşması'nı imzalayarak barışı kabul ettiler ve Malcolm muhtemelen oğlu Duncan'ı barış için rehin olarak bıraktı. Belki de anlaşmanın bir başka şartı, Edgar Ætheling'in Malcolm'un sarayından atılmasıydı. William daha sonra dikkatini Normandiya'ya çevirdi ve 1073'ün başlarında Anjou Kontu Fulk le Rechin'in Maine işgaliyle başa çıkmak için Normandiya'ya döndü. Hızlı bir seferle William, Le Mans'ı Fulk'un elinden aldı ve seferi 30 Mart 1073'e kadar tamamladı. Bu, William'ın gücünü kuzey Fransa'da daha güvenli hale getirdi, ancak yeni Flanders kontu, Ætheling Edgar'ı sarayına kabul etti. Robert ayrıca üvey kız kardeşi Bertha ile Norman gücüne karşı çıkan Fransa kralı I. Philip'i evlendirdi.
William, ordusunu 1073'te terhis etmek için İngiltere'ye döndü, ancak hızla 1074'ün tamamını geçirdiği Normandiya'ya döndü. İngiltere'yi Richard fitzGilbert ve William de Warenne ile Lanfranc dahil olmak üzere destekçilerinin ellerine bıraktı. William'ın bir yıl boyunca İngiltere'den ayrılması, krallık üzerindeki kontrolünün güvende olduğunu hissettiğinin bir işaretiydi. William Normandiya'dayken Edgar Ætheling, Flanders'dan İskoçya'ya döndü. William'ın gücüne karşı çıkanlar için bir odak noktası arayan Fransız kralı, daha sonra Edgar'a, William'a karşı stratejik bir avantaj sağlayacak olan, Kanal üzerindeki Montreuil-sur-Mer kalesinin verilmesini önerdi. Ancak Edgar, kısa bir süre sonra William'a boyun eğmek zorunda kaldı ve William'ın sarayına döndü. Philip, bu girişimde engellenmesine rağmen, dikkatini Bretonya'ya çevirerek 1075'te bir isyana yol açtı.
İngiltere ve Kıtada Avrupası'ndaki Sorunlar > Earlların İsyanı

1075'te, William'ın yokluğunda, Norfolk Kontu Ralph de Gael ve Hereford Kontu Roger de Breteuil, "Earların İsyanı"nda William'ı devirmek için komplo kurdular. Ralph en azından kısmen Breton'du ve 1066'dan önce hayatının çoğunu hâlâ topraklarının olduğu Bretonya'da geçirmişti. Roger, William fitzOsbern'in oğlu bir Normandı, ancak babasından daha az yetkiye sahipti. Ralph'ın otoritesi de kontluktaki seleflerinden daha az görünüyor ve isyana karışmasının nedeni muhtemelen buydu.
İsyanın kesin nedeni belirsiz, ancak Ralph'ın Suffolk'taki Exning'de düzenlenen Roger'ın bir akrabasıyla yaptığı düğünde başlatıldı. Northumbria kontu Waltheof, William'ın favorilerinden biri olmasına rağmen işin içindeydi ve Ralph ve Roger'ı desteklemek için isyan etmeye hazır bazı Breton lordları vardı. Ralph ayrıca Danimarka'dan yardım istedi. William, İngiltere'deki adamları isyanı bastırırken Normandiya'da kaldı. Roger, Worcester Piskoposu Wulfstan ve Evesham Başrahibi Æthelwig'in çabaları nedeniyle Herefordshire'daki kalesini terk edemedi. Ralph, Bayeuxlu Odo, Geoffrey de Montbray, Richard fitzGilbert ve William de Warenne'in ortak çabalarıyla Norwich Kalesi'nde hapsedildi. Ralph sonunda karısının kontrolü altında Norwich'ten ayrıldı. İngiltere'den ayrıldı ve sonunda Bretonya'ya vardı. Norwich kuşatıldı ve teslim oldu, garnizonun Bretonya'ya gitmesine izin verildi. Bu arada Danimarka kralının kardeşi Knut, 200 gemilik bir filoyla nihayet İngiltere'ye gelmişti, ancak Norwich çoktan teslim olduğu için çok geçti. Danimarkalılar daha sonra geri dönmeden önce kıyı boyunca yağma düzenledi. William daha sonra 1075'te Danimarka tehdidiyle başa çıkmak için İngiltere'ye döndü ve karısı Matilda'yı Normandiya'da vekil olarak bıraktı. Winchester'da Noel'i kutladı ve isyanı halletti. Roger ve Waltheof, Waltheof'un Mayıs 1076'da idam edildiği hapishanede tutuldu. Bundan önce William, Ralph'ın Bretonya'da isyana devam ettiği yere dönmüştü.
İngiltere ve Kıtada Avrupası'ndaki Sorunlar > Son Yılları

William'ın 1082 ile 1084 arasındaki eylemlerinin kaynakları yetersizdir. Tarihçi David Bates'e göre, bu muhtemelen kayda değer çok az şey olduğu ve William Normandiya'da olduğu için Anglo-Sakson Kroniğinin kaydedeceği hiçbir şey olmadığı anlamına geliyor. 1082'de William üvey kardeşi Odo'nun tutuklanmasını emretti. Hiçbir çağdaş yazar üvey kardeşler arasındaki tartışmaya neyin sebep olduğunu kaydetmediğinden, kesin nedenler belirsizdir. Orderic Vitalis daha sonra Odo'nun papa olma özlemleri olduğunu kaydetti. Orderic ayrıca Odo'nun William'ın bazı vasallarını güney İtalya'nın işgalinde Odo'ya katılmaya ikna etmeye çalıştığını da anlattı. Bu, William'ın müsamaha göstermeyeceği, kralın vasalları üzerindeki yetkisini tahrif etmek olarak kabul edilirdi. Odo, William'ın saltanatının geri kalanında hapiste kalmasına rağmen, topraklarına el konulmadı. William'ın oğlu Robert, Fransız kralının desteğiyle bir kez daha isyan ettiğinde, 1083'te daha fazla zorluk yaşandı. Bir başka darbe de Kraliçe Matilda'nın 2 Kasım 1083'te ölümü oldu. William her zaman karısına yakın olarak tanımlandı ve onun ölümü onun sorunlarını daha da artırırdı.
Maine, muhtemelen 1084'te Hubert de Beaumont-au-Maine'in isyanıyla zor olmaya devam etti. Hubert, Sainte-Suzanne'deki kalesinde William'ın güçleri tarafından en az iki yıl kuşatıldı, ancak sonunda kralla barıştı ve lehine iade edildi. William'ın 1084 ve 1085'teki hareketleri belirsiz - 1084 Paskalyasında Normandiya'daydı, ancak o yıl İngiltere'nin Danimarka kralı IV. Knut'un işgaline karşı savunması için değerlendirilen vergiyi toplamak için İngiltere'de bulunmuş olabilir. İngiliz ve Norman kuvvetleri 1085 boyunca ve 1086'ya kadar tetikte kalmasına rağmen, işgal tehdidi Knut'un Temmuz 1086'da ölümüyle sona erdi.
Kral olarak William > İngiltere'deki değişiklikler

İngiltere'yi güvence altına alma çabalarının bir parçası olarak William, aralarında Londra Kulesi'nin merkezi kalesi olan Beyaz Kule'nin de bulunduğu birçok kale, başkule ve Motte ve bailey şatosu inşa ettirdi. Bu tahkimatlar, Normanlar'ın isyanla tehdit edildiğinde güvenli bir yere çekilmelerine ve kırları işgal ederken garnizonların korunmasına izin verdi.İlk kaleler basit toprak ve ahşap yapılardı, daha sonra taş yapılar ile değiştirildi.
İlk başta, yeni yerleşen Normanların çoğu "ev şövalyeleri" tuttu ve hizmetlilerini kendi tımarlarıyla yerleştirmediler, ancak yavaş yavaş bu "ev şövalyelerine" subinfeudation olarak bilinen bir süreçle kendi toprakları verildi. William ayrıca yeni yarattığı eşrafından yalnızca askeri kampanyalara değil, aynı zamanda kale garnizonlarına da sabit şövalye kotaları eklemelerini istedi. Askeri güçleri organize etmenin bu yöntemi, Fetih öncesi İngilizlerin askerlik hizmetini deri gibi bölgesel birimlere dayandırma uygulamasından bir sapmaydı. William'ın ölümüyle, bir dizi isyanı savuşturduktan sonra, yerli Anglo-Sakson aristokrasisinin yerini  Normandiya eşrafı almıştı. İlk fetihte William'a eşlik eden Normanların tümü İngiltere'de büyük miktarda toprak satın almadı. Bazıları, her zaman sakin görünmeyen bir krallıkta toprakları ele geçirmeye isteksiz görünüyor. İngiltere'deki yeni zengin Normanlar'ın bir kısmı William'ın yakın ailesinden veya üst Norman soylularından gelse de, diğerleri nispeten mütevazı geçmişlere sahipti. William, Normandiyadaki takipçilerine bir veya daha fazla belirli İngiliz'in mülkünden bazı topraklar verdi; diğer zamanlarda, daha önce birçok farklı İngiliz tarafından tutulan kompakt bir toprak grubunu bir Norman takipçisine, genellikle stratejik olarak yerleştirilmiş bir kalenin etrafındaki toprakların birleştirilmesine izin vermek için verdi.
Orta Çağ tarihçisi Malmesbury'li William, kralın ayrıca kilometrelerce araziyi ele geçirip nüfusunu azalttığını ve onu, coşkulu avlanma zevkini desteklemek için kraliyet New Forest bölgesine dönüştürdüğünü söylüyor. Modern tarihçiler, New Forest nüfusunun büyük ölçüde abartıldığı sonucuna vardılar. New Forest topraklarının çoğu, fakir tarım arazileridir ve arkeolojik ve coğrafi araştırmalar, bir kraliyet ormanına dönüştürüldüğünde muhtemelen seyrek yerleşim olduğunu göstermiştir. William avlanma sevgisiyle tanınıyordu ve kimin avlanabileceğini ve neyin avlanabileceğini düzenleyen orman yasasını ülkenin bazı bölgelerine getirdi.
Kral olarak William > Domesday Book

Noel 1085'te William, kontluklar tarafından organize edilen, krallığı boyunca kendisi ve vasalları tarafından kontrol edilen arazi mülklerine ilişkin bir kitabın derlenmesini emretti. Bu Artık Domesday Book olarak bilinen bir çalışmayla sonuçlandı. Her kontluk için liste, sahiplerine göre gruplanmış olarak her arazi sahibinin mülklerini verir. Listeler, Fetih'ten önce araziye kimin sahip olduğunu, değerini, vergi matrahının ne olduğunu ve genellikle köylülerin, pullukların ve mülkiyetin sahip olduğu diğer kaynakların sayısını tanımlar. Kasabalar ayrı ayrı listelendi. Tees Nehri ve Ribble Nehri'nin güneyindeki tüm İngiliz kontlukları dahil edildi ve tüm çalışma, Anglo-Sakson Kroniğinin William'ın sonuçları aldığını ve tüm baş eşrafın yemin ettiğini kaydettiği 1 Ağustos 1086'da tamamlanmış görünüyor. Salisbury Yemini, bağlılık yeminlerinin yenilenmesidir. William'ın çalışmayı istemesindeki kesin sebep belirsiz, ancak muhtemelen feodal yükümlülüklerin kaydını yapmak ve artan vergilendirmeyi haklı çıkarmak gibi birkaç amacı vardı.
Ölümü ve Sonrası

William, 1086'nın sonlarına doğru İngiltere'den ayrıldı. Normandiya'ya geri döndükten sonra, Fransız krallarına karşı müttefik arama politikasını ilerletmek için kızı Constance'ı Bretonya Dükü Alan ile evlendirdi. Hala Fransız kralıyla müttefik olan William'ın oğlu Robert, William'ın Temmuz 1087'de Fransız Vexin'e karşı bir sefer düzenlemesine yetecek kadar sorun çıkarmakta aktif görünüyor. Mantes'i ele geçirirken, William ya hastalandı ya da eyerinin kabzası tarafından yaralandı. 9 Eylül 1087'de öldüğü Rouen'deki Saint Gervase manastırına götürüldü. Ölümünden önceki olaylarla ilgili bilgi karışık çünkü iki farklı anlatım var. Orderic Vitalis, birçok kişinin yaptığı konuşmalarla tamamlanmış uzun bir anlatıma sahiptir, ancak bu muhtemelen gerçekte ne olduğundan çok bir kralın nasıl ölmesi gerektiğine dair bir açıklamadır. Diğeri, De obitu Willelmi veya On the Death of William'ın, isimleri değiştirilmiş iki 9. yüzyıl söylentisinin bir kopyası olduğu gösterildi. William, Normandiya'yı Robert'a bıraktı ve İngiltere'nin velayeti, kral olacağı varsayımıyla William'ın hayatta kalan ikinci oğluna verildi. En küçük oğul Henry parayı aldı. İngiltere'yi ikinci oğluna emanet ettikten sonra, yaşlı William, genç William'ı 7 veya 8 Eylül'de Lanfranc'a başpiskoposa yeni krala yardım etmesini emreden bir mektupla İngiltere'ye geri gönderdi. Diğer vasiyetler arasında Kilise'ye hediyeler ve fakirlere dağıtılacak para yer alıyordu. William ayrıca üvey kardeşi Odo da dahil olmak üzere tüm mahkûmlarının serbest bırakılmasını emretti.
William'ın ölümünü düzensizlik takip etti; ölüm döşeğinde başında olan herkes cesedi Rouen'de bıraktı ve kendi işleriyle ilgilenmek için aceleyle yola çıktı. Sonunda, Rouen din adamları, cesedin William'ın Abbaye-aux-Hommes vakfına gömülmek istediği Caen'e gönderilmesini ayarladı. Normandiya piskoposları ve başrahiplerinin yanı sıra oğlu Henry'nin de katıldığı cenaze, ailesinin kilisenin inşa edildiği araziyi yasadışı bir şekilde yağmaladığını iddia eden bir Caen vatandaşının iddiasıyla rahatsız oldu. Aceleyle yapılan istişarelerden sonra iddianın doğru olduğu gösterildi ve adama tazminat verildi. Ceset mezara indirildiğinde başka bir kötü olay meydana geldi. Ceset, alan için çok büyüktü ve görevliler cesedi mezara girmeye zorladığında patlayarak kilisenin her yerine iğrenç bir koku yaydı.
William'ın mezarı şu anda 19. yüzyılın başlarından kalma Latince yazıtlı mermer bir levha ile işaretlenmiştir. Mezar, ilk kez 1522'de papalığın emriyle açıldığı 1087'den beri birkaç kez rahatsız edildi. Sağlam beden o dönemde mezara iade edildi, ancak 1562'de Fransız Din Savaşları sırasında mezar yeniden açıldı ve bir uyluk kemiği dışında kemikler dağıldı ve kayboldu. Bu yalnız kalıntı, 1642'de yeni bir işaretleyici ile yeniden gömüldü ve 100 yıl sonra daha ayrıntılı bir anıtla değiştirildi. Bu mezar, Fransız Devrimi sırasında tekrar yıkıldı, ancak sonunda mevcut mezar taşıyla değiştirildi.
Mirası

William'ın ölümünün hemen sonucu, oğulları Robert ve William arasında İngiltere ve Normandiya'nın kontrolü konusunda bir savaştı. 1100'de genç William'ın ölümü ve en küçük kardeşi Henry'nin kral olarak tahta geçmesinden sonra bile, Normandiya ve İngiltere, Robert'ın 1106'da Tinchebray Savaşı'nda Henry tarafından yakalanmasına kadar kardeşler arasında çekişmeli kaldı. Verasetle ilgili zorluklar, aristokrasinin yaşlı William'a kaptırdıkları gücün çoğunu geri kazanmasıyla Normandiya'da otorite kaybına yol açtı. Oğulları ayrıca, 1089'da ayaklanan ve daha sonra Norman etkisinden çoğunlukla bağımsız kalmayı başaran Maine üzerindeki kontrollerinin çoğunu da kaybetti. William'ın fethinin İngiltere üzerindeki etkisi derindi; Ülkenin Kilisesi, aristokrasisi, kültürü ve dilindeki değişiklikler modern zamanlara kadar devam etti. Fetih, krallığı Fransa ile daha yakın temasa getirdi ve Fransa ile İngiltere arasında Orta Çağ boyunca süren bağlar kurdu. William'ın işgalinin bir başka sonucu da, İngiltere ile İskandinavya arasındaki eski yakın bağların kopmasıydı. William'ın hükûmeti, İngiliz ve Norman sistemlerinin unsurlarını, daha sonraki Orta Çağ İngiliz krallığının temellerini atan yeni bir sistemde harmanladı. Richard Southern gibi bazıları, Fethin Roma'nın Düşüşü ile 20. yüzyıl arasındaki Avrupa tarihindeki en radikal değişiklik olduğunu iddia ederken, değişikliklerin ne kadar ani ve geniş kapsamlı olduğu tarihçiler arasında hâlâ bir tartışma konusu. H. G. Richardson ve G. O. Sayles gibi diğerleri, Fethin getirdiği değişiklikleri Southern'ın önerdiğinden çok daha az radikal olarak görüyorlar. Tarihçi Eleanor Searle, William'ın işgalini "bir İskandinav dışında hiçbir hükümdarın dikkate almayacağı bir plan" olarak tanımlıyor.
William'ın saltanatı, ölümünden önce de tarihsel tartışmalara neden oldu. Poitiers'li William, William'ın saltanatı ve faydaları hakkında güzel bir şekilde bahsetti, ancak Anglo-Sakson Kroniğin'deki William'ın ölüm ilanı William'ı sert terimlerle kınıyor.
Fetihten bu yana geçen yıllarda, politikacılar ve diğer liderler William'ı ve saltanatının olaylarını İngiliz tarihi boyunca siyasi olayları göstermek için kullandılar. İngiltere Kraliçesi I. Elizabeth'in hükümdarlığı sırasında Başpiskopos Matthew Parker, Fethin daha saf bir İngiliz Kilisesi'ni bozduğunu gördü ve Parker bunu restore etmeye çalıştı. 17. ve 18. yüzyıllarda, bazı tarihçiler ve hukukçular, William'ın saltanatının yerli Anglo-Saksonlara bir "Norman boyunduruğu" dayattığını gördüler; bu, 19. yüzyılda milliyetçi çizgiler boyunca daha fazla ayrıntılandırmayla devam eden bir argüman. Bu çeşitli tartışmalar, William'ın bazı tarihçiler tarafından ya İngiltere'nin büyüklüğünün yaratıcılarından biri olarak ya da İngiliz tarihindeki en büyük yenilgilerden birini veren olarak görülmesine yol açtı. Diğerleri onu İngiliz anayasasının düşmanı veya alternatif olarak yaratıcısı olarak gördü.
Ailesi ve çocukları

William ve karısı Mathilde de Flandre'nin en az dokuz çocukları olmuştur. Oğulların doğum sırası bilinmektedir, ancak hiçbir kaynak kızlarının doğum sırasını belirtmemiştir.
Robert 1051 ile 1054 arası doğmuş, 10 Şubat 1134 günü ölmüştür. Normandiya dükü, Conversano Dükü Brindisili Geoffrey'nin kızı (ve Robert Guiscard'ın büyük yeğeni) Conversanolı Sybilla ile evlenmiştir.
Richard 1056'dan önce doğmuş, yaklaşık 1075 yılında ölmüştür.
William 1056 ile 1060 arası doğmuş, 2 Ağustos 1100 günü ölmüştür. İngiltere kralı, New Forest'ta öldürüldü.
Henry 1068 sonlarında doğmuş, 1 Aralık 1135 günü ölmüştür. İngiltere kralı, İskoçya kralı III. Malcolm'un kızı Matilda ile evlenmiştir. İkinci karısı Louvain'li Adeliza'dır.
Adeliza (ya da Adelida, Adelaide) 1113'ten önce ölmüştür, Harold Godwinson ile nişanlandığı yazılmıştır, muhtemelen Préaux'da Saint Léger rahibesi.
Cecilia (ya da Cecily) 1066'dan önce doğdu, 1127'de öldü, Caen'de Sainte-Trinité Manastırı'nda baş rahibe.
Matilda yaklaşık 1061'de doğdu, muhtemelen yaklaşık 1086'da öldü. Kıyamet Günü Kitabı'nda (Domesday Book) adı William'ın kızı olarak zikredilmiştir.
Konstans 1090 yılında öldü, Brittany Dükü IV. Alan ile evlendi.
Adela 1137 yılında öldü, Blois Kontu Stephen ile evlendi.
(varlığı şüphelidir) Agatha, León ve Castile kralı VI. Alfonso'nun nişanlısı.
William'ın gayrimeşru çocuğu olduğuna dair hiçbir kanıtı yoktur.
Château de Falaise, Falaise, Aşağı Normandiya, Fransa; William buradaki daha eski bir binada doğdu.
William'ın aile ilişkilerini gösteren diyagram. Altlarında "---" olan isimler William'ın muhalifleri, "+++" olan isimler William'ın destekçileriydi. Bazı akrabalar zamanla taraf değiştirdi ve her iki sembolle işaretlendi.
Val-ès-Dunes Muharebesi alanındaki sütun.
Bayeux İşlemesinden; William'ı üvey erkek kardeşleriyle gösteren resim. William merkezde, Odo solda elleri boş ve Robert sağda elinde kılıçla.
William ve Matilda'nın imzaları, 1072'den Winchester Anlaşması'ndaki ilk iki büyük haç.
1066'da İngiliz tahtına hak iddia edenlerin ve mücadeleye katılan diğerlerinin aile ilişkileri. İngiltere kralları kalın harflerle gösterilmiştir.
1066'daki bazı olayların yerleri.
Bayeux İşlemesinden Normanlar'ın İngiltere'yi işgal etmeye hazırlandıklarını gösteren sahne.
East Riding, Yorkshire'daki Stamford Köprüsü Savaşı'nın modern zamandaki yeri.
Bayeux İşlemesinden Hastings Savaşı'nı tasvir eden sahne.
William tarafından York'ta inşa edilen ikinci motte-and-bailey kalesi olan Baile Hill'in kalıntıları.
Norwich Kalesi. Kale, Earls İsyanı sonrasına tarihlenir, ancak kale höyüğü daha erkendir.
1087'de William'ın topraklarını gösteren harita (açık pembe alanlar William tarafından kontrol ediliyordu).
William tarafından yaptırılan Londra'daki Beyaz Kule.
Fatih William'ın İngiliz sikkesi.
Domesday Bookdan bir sayfa.
Abbaye-aux-Hommes, Caen'deki sunağın önündeki William'ın mezarı.
Falaise, Fransa'daki Fatih William Heykeli.
California Pizza Kitchen

| --- | --- |
Tür: gıda
Sahibi: Nestlé
Çıkış: 1985
California Pizza Kitchen
California Pizza Kitchen, Kaliforniya tarzı pizza konusunda uzmanlaşmış sıradan bir yemek restoran zinciridir. Restoran 1985 yılında Beverly Hills, Kaliforniya, ABD'de 1985 yılında avukat Rick Rosenfield ve Larry Flax tarafından başlatıldı.
Kurudere, Çaybaşı

| Kurudere |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ordu ilinin Türkiye'deki konumu
KurudereKurudere'nin Ordu'daki konumu
Koordinatlar: 41°02′42″N 37°06′36″E﻿ / ﻿41.045°K 37.11°D﻿ / 41.045; 37.11
Ülke:  Türkiye
İl: Ordu
İlçe: Çaybaşı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 265
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 452
İl plaka kodu: 52
Posta kodu: 52310
Kurudere, Ordu ilinin Çaybaşı ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Kurudere'nin eski adı Kurtdere veya Kurtderesi'dir. Nitekim 1642 tarihli Osmanlı avarız defterine Kurd, 1834 nüfus defterinde Kurtderesi ve 1928 tarihli Osanlıca köy listesinde Kurtdere (كورتدرە) şeklinde geçer. Ancak köyün adının Osmanlıca yazılışı bazı kaynaklarda "Kürtderesi" şeklinde de okunmuştur.
Kurtdere köyü, 1642 tarihli Osmanlı avarız defterine göre Ünye kazasına tabi Efraz (İfraz) kazasının 22 köyünden biriydi. 1834 tarihli Osmanlı nüfus defterinde de aynı idari konuma sahipti. Sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu tarihte köyde 21 hanede 90 erkek bulunuyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 180 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Kurtdere, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından tarihsel topraklarından göç eden Gürcülerin Ünye kazasında yerleştirildiği köylerden biriydi. 1882 yılına gelindiğinde, Maçaheli bölgesindeki Kvabistavi köyünden gelen 40 kişi (25 kadın ve 15 erkek) bu köyde iskan edilmişti. Nitekim Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze 1893 yılında, Rus idaresi sırasında Kvabistavi köyünden 15-20 hanenin Osmanlı ülkesine göç ettiğini yazmıştır. 1910 yılı nüfus sayımında köyün nüfusu, 277'si kadın ve 273'ü erkek olmak üzere, 94 hanede yaşayan 550 kişiden oluşuyordu. Bu tarihte Kurtdere veya Kurtderesi köyü, Trabzon vilayetinin dört sancağından biri olan Canik sancağına bağlı Ünye kazasının sınırları içinde yer alıyordu.
Kurtderesi veya Kurtdere köyü, 1923 yılında yapılan nüfus tespitinde Ünye kazasının "Birinci Nahiye Dairesi"ne bağlıydı. Bu tarihte nüfusu, 273'ü erkek ve 288'i kadın olmak üzere, 561 kişiden oluşuyordu. 1928 yılında ise, Ünye kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte Ünye kazası Merkez ve Karakuş nahiyelerinden oluşuyordu. 1935 genel nüfus sayımında köy "Kurudere" adıyla kaydedilmişti. Bu arada adı değiştirilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 540 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında Kurudere köyünün nüfusu 1.167 kişiye çıkmıştı ve bu nüfus içinde 157 kişi okuma yazma biliyordu. Bu tarihte Kurudere köyü Çaybaşı bucağına bağlıydı. Ünye ilçesi de Merkez, Çaybaşı ve Tekkiraz bucaklarından oluşuyordu.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 265 |  |
| 2018 | 339 |  |
| 2017 | 247 |  |
| 2016 | 253 |  |
| 2015 | 245 |  |
| 2014 | 246 |  |
| 2013 | 292 |  |
| 2012 | 284 |  |
| 2011 | 222 |  |
| 2010 | 248 |  |
| 2009 | 250 |  |
| 2008 | 275 |  |
| 2007 | 302 |  |
Aziz Patrik Katedrali, New York

| --- | --- |


Temel bilgiler
Konum:  New York, ABD
Koordinatlar: 40°45′31″K 73°58′35″B﻿ / ﻿40.75861°K 73.97639°B﻿ / 40.75861; -73.97639
Açılış: 1878
Mimari
Mimar(lar): James Renwick, Jr.
Mimari tür: Neo-gotik
İnşaat başlangıcı: 1858
Tamamlanma: 1878
Özellikler
Çan kulesi sayısı: 2
Aziz Patrik katedrali'nin iç görüntüsü'dür
Aziz Patrik Katedrali (İngilizce: The Cathedral of St. Patrick veya St. Patrick's Cathedral) Katolik kilisesine bağlı bir katedraldir.
ABD'nin New York şehrinde yer alan bu dini yapı aynı zamanda New York eyaletinin Katolik Başpiskoposluk idare binasıdır. Aziz Patrik Katedrali New York şehrinin Manhattan adasında Beşinci Cadde üzerinde 50 ile 51. Caddeler arasında yer almaktadır. Tam karşısında  Rockefeller Center binası bulunmaktadır.
Aziz Patrik Katedrali 2007 yılında AIA tarafından yapılan Amerika’nın Favori Mimarlık Listesi oylamasında 11. sırada yer almıştır.