stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rachel Corrie

| Rachel Corrie |
| --- | --- |

Doğum: Rachel Aliene Corrie 10 Nisan 1979(1979-04-10) Olympia, Washington, ABD
Ölüm: 16 Mart 2003 (23 yaşında) Refah, Gazze Şeridi
Ölüm sebebi: İsrail buldozeri tarafından ezilerek öldürülmüştür.
Milliyet: ABD
Ebeveyn(ler): Craig Corrie, Cindy Corrie
Resmî site: rachelcorriefoundation.org

Rachel Aliene Corrie (10 Nisan 1979 - 16 Mart 2003), ISM (International Solidarity Movement - Uluslararası Dayanışma Hareketi) gönüllüsü ABD'li bir barış aktivistidir. Gazze Şeridi'nin güneyindeki Refah'ta İsrail Savunma Kuvvetlerine (İSK) bağlı zırhlı bir buldozer altında ezilerek öldürülmüştür.
Son sınıfta okul ödevi olarak Refah-Olympia kardeş şehir projesi kapsamında Gazze'ye gittiğinde İkinci İntifada sürmekteydi. Gazze'deyken İsrail ordusu tarafından Filistinlilerin evlerinin yıkılmasına şiddetsiz eylemlerle engel olmaya çalışan ISM aktivistleriyle tanıştı.
Gazze'ye geleli henüz iki ay olmamıştı ki, 16 Mart 2003 tarihinde iki İsrail buldozerine karşı 8 ISM aktivistinin 3 saatlik direnişi sonunda öldürüldü. Ölümü öncesinde üzerinde parlak, fosforlu, turuncu bir yelek ve elinde megafon vardı. Öldürüldüğü esnada Filistin'deyken tanıştığı dostu eczacı Samir Nasrallah'ın ailesinin evini yıkmaya çalışan İsrail buldozerinin karşısında duruyordu. Buldozer tarafından iki kez çiğnenmesi sonucu kafatası kırıldı, kaburgaları parçalandı ve akciğerleri delindi.
Corrie'nin ölümünden sorumlu olan buldozer operatörü tartışmalıdır. Görgü tanıkları buldozer operatörünün bir İsrail askeri olduğunu ve kasıtlı bir şekilde Corrie'yi ezdiğini iddia etmektedirler. İsrail hükûmeti ise olayın bir kaza olduğunu ve operatörün Corrie'yi görmediğini iddia etmektedir.
2005 yılında Corrie'nin ailesi İsrail devletine karşı bir hukuk davası açtı. Davada İsrail kapsamlı ve güvenilir bir soruşturma yürütmemekle, Corrie'nin ölümünden sorumlu olmakla suçlanmakta ve Corrie'nin kasıtlı bir şekilde ya da askerlerin umursamazca ve ihmalkar davranışları sonucu öldürüldüğü iddia edilmekteydi. Corrie'nin ailesi sadece 1 dolarlık sembolik bir tazminat talebinde bulunarak sadece Corrie ve onun savunduğu Filistin davası için adalet istediklerini göstermek istediler.
Ağustos 2012'de bir İsrail mahkemesi davayı reddetti ve İsrail'in 2003'teki askeri soruşturmasını onaylayarak İsrail hükûmetinin Corrie'nin ölümünden sorumlu olmadığına hükmetti. Bu karar İsrail yargı sisteminin ve soruşturmanın meşruiyetinin sorgulanmasına yol açtı.
Rachel Corrie'nin anısına My Name Is Rachel Corrie (Benim Adım Rachel Corrie) isimli tiyatro ve The Skies are Weeping (Gökyüzü Ağlıyor) isimli kantat yapıldı. 2008 yılında Corrie'nin yazıları derlenerek Let Me Stand Alone (Bırakın Tek Başıma Direneyim) başlığı altında yayımlandı ve başlangıcı şöyleydi:
“Dünyayı daha iyi bir yer hâline getirmenin yollarını arayan genç bir kadının olgunlaşmasının penceresinden.”
Onun adına kurulan Rachel Corrie Foundation for Peace and Justice (Rachel Corrie Barış ve Adalet Vakfı) çalışmalarını sürdürmektedir.
Yaşamı

Corrie 10 Nisan 1979 tarihinde dünyaya geldi. Olympia, Washington'da büyüdü. Sigorta yöneticisi olan Craig Corrie ile Cindy Corrie'nin en küçük çocuğu idi. Cindy ailesini "ortalama bir ABD'li, ekonomide liberal, siyasette muhafazakâr, orta sınıf bir aile" olarak tanımlamıştır.
Capital High School adlı liseden mezun olduktan sonra Corrie, Olympia'da The Evergreen State College adlı devlet üniversitesine devam etti. Birkaç sanat dersi de aldığı okuluna bir sene ara vererek Washington State Conservation Corps adlı çevre koruma kuruluşunda bir sene gönüllü olarak çalıştı. Corrie ayrıca üç sene boyunca haftada bir akıl hastalarını ziyaret ettiği gönüllü çalışma içinde yer aldı.
Evergreen State College'da okuduğu sırada Olympians for Peace and Solidarity (Barış ve Dayanışma Yanlısı Olympialılar) adlı yerel bir örgütte barış faaliyetlerinde bulunarak kendini barışa adadı. Corrie daha sonra Batı Şeria ve Gazze'de İsrail ordusunun politikalarına şiddetsiz eylemlerle karşı koymaya çalışan International Solidarity Movement'a katıldı. Son senesinde Oympia ve Refah arasında 'kardeş şehir' projesi için Gazze'ye gidip ISM protestocularına katılmak niyetiyle bağımsız bir öğrenim programı önerdi. Ayrıca ayrılmadan önce Olympia ve Refah çocukları arasında bir mektup arkadaşlığı projesini organize etti.
Su Kuyuları Canlı Kalkan Girişimi

Gordon Murray’in Ocak 2003’teki bir makalesine göre, Corrie hayatının son bir ayında Canada Well isimli şirkette İsrailli buldozerlerin tahrip ettiği su kuyularını tamir etmeye çalışan Refah belediye çalışanlarını koruyabilmek için çok vakit harcamıştı. Canada Well 1999’da bir CIDA (Canadian International Development Agency - Kanada Uluslararası Kalkınma Ajansı) kuruluşu olarak kurulmuş, tahribat öncesinde El İskan su kuyularıyla Refah’ın su ihtiyacının %50’sinden fazlasını karşılamıştır.
Şehirde sıkı karne uygulaması vardı (yalnızca birkaç saat su verilen şehir günlerce bu suyla idare etmek zorundaydı). Murray ayrıca şunları da belirtiyordu yazısında: ”İsrail keskin nişancıları ve tankları kuyuları tamir etmeye çalışan belediye çalışanlarını öldürmeye başlayıncaya kadar ISM aktivistleri sakinliklerini korumuşlardı." Corrie, röportajlarından birinde şunu söylemişti: "Grubumuzun İsrail Bölge Komuta Merkezinden aldığı izne ve ayrıca megafon ve flamalara rağmen yine de İsrail askerleri, yaklaşık bir saatlik zaman aralıklarıyla aktivistlerin ve işçilerin üzerine birkaç kez ateş açıyorlardı. Hatta mermilerin birisi, üç uluslararası kişi ile bir çalışanın arasına gelerek yerdeki molozları onların suratına sektirecek kadar yakın gelmişti." Yine Murray’in yazdıklarına göre Kanada hükûmeti İsrail ordusunun yaptıklarını resmi şekilde protesto etmeyip kınamamasına karşın, kuyuların tamiri için yaklaşık 450.000 dolar ödenek ayırmayı kararlaştırmıştı.
2003 Irak İşgali Protestosu Üzerine Tartışma

Corrie Gazze’deyken Irak işgaline karşı 15 Şubat 2003’te düzenlenen savaş karşıtı protestoların bir uzantısı niteliğindeki bir protestoya katılmış, el yapımı bir Amerikan bayrağını yakarken görüntülenmiştir. Robert Spencer onu çocukların gözü önünde bayrak yakarak ABD’ye karşı nefreti körüklediğini belirterek eleştirmiştir.
Corrie’nin ölümünün ardından ISM, Corrie’nin ailesinin geniş yankı bulan bu bayrak yakma hadisesiyle ilgili yaptığı şu açıklamayı yayınladı:
Bu eylemi tasvip etmesek de, bu olayı belirli bir çerçeve içerisinde değerlendirmek gerektiğini düşünüyoruz. Rachel Gazze’de Irak savaşı karşıtı bir gösteriye katılmıştır. Rachel biri ABD, biri de İsrail bayrağı olmak üzere çocukların yakmak üzere çizdikleri bayraklar için çocuklara yardımcı oluyordu. Rachel üzerinde Davut’un yıldızının bulunduğu İsrail bayrağını yakmayı düşünmüyordu. Fakat protesto esnasında savaş yüzünden ve kendi devletinin uyguladığı dış politika yüzünden Gazze’de meydana gelen, kendisinin de şahitlik ettiği onca yıkımı düşününce, kendi bayrağını yakmakta bir sakınca görmedi. Gazze’de Rachel adına düzenlenen anma töreninde çekilen bir fotoğrafta şunu gördük: Filistinli çocuklar ve yetişkinler ABD bayrağına sarılı sembolik bir tabut taşıyarak Rachel’ı onurlandırıyorlardı. Şunu söyleyebiliriz ki son yıllarda Gazze’de ABD bayrağına hiç bu kadar saygılı davranılmamıştı. Biz şuna inanıyoruz ki Rachel Filistin halkına ABD’nin farklı bir yüzünü göstermiştir. O da merhamet yüzüdür. Umarız ki Rachel en çok ABD bayrağıyla olan bu fotoğrafıyla hatırlansın.
Corrie’nin Gazze’den Annesine Yolladığı E-mailler

Rachel’ın Gazze’den annesine yolladığı e-maillerden dördü daha sonraları The Guardian gazetesinde yayınlanmıştır. Ocak 2008’de Norton yayınevi, içerisinde Rachel’ın e-maillerinin ve diğer yazılarının bulunduğu ‘Let Me Stand Alone’ başlıklı kitabı yayımladı. Yale Üniversitesinden Profesör David Bromwich’a göre Rachel ardında Mahatma Gandi ve Martin Luther King’in titizlikle uyguladığı türden büyük bir duyarlılık ifade eden mektuplar bırakmıştır. Annesine bir mektubunda Corrie şöyle yazmıştır: "Şunu söyleyebilirim ki Filistinlilerin kahir ekseriyeti Gandi’nin şiddet dışı direnişini uygulamaktadır." "My Name Is Rachel Corrie" (Benim Adım Rachel Corrie) adlı tiyatro ve "The Skies Are Weeping" (Gökyüzü Ağlıyor) adlı kantat bu mektuplardan uyarlanmıştır.
Filistin'de iken annesine yazdığı bir mektupta Rachel Corrie oradaki yıkımı ve zulmü şöyle ifade etmiştir:
"Dünyada böyle bir zulmün kıyamet koparmadan gerçekleştirilebileceğine inanamıyorum.
 Dünyanın böyle korkunç bir hale gelmesine göz yumuşumuza tanıklık etmek canımı yakıyor, geçmişte de yaktığı gibi."
Galeri

Rachel'i ezen buldozerin bir benzeri
Olayın ardından Corrie
Rachel için yapılan bir anma etkinliği
Adına sahnelenen oyun
Olympia'da Rachel için nöbet tutanlar
Joe Carr'ın çektiği fotoğraf: "16 Mart 2003. Rachel, dokuz ISM gönüllüsü ile birlikte Refah-Mısır sınırındaki Filistinlilerin evlerini yıkan İsrail buldozerleriine karşı şiddet kullanmaksızın karşı koyuyor. Fotoğraf olayın gerçekleştiği günün erken saatlerinden.
Fırtınalı Havada Scheveningen Sahili

| --- | --- |
Felemenkçe: Zeegezicht bij Scheveningen


Sanatçı: Vincent van Gogh
Yıl: 1882 (1882)
Tür: Yağlıboya
Boyutlar: 34,5 cm × 51 cm (13.6 inç × 20.1 inç)
Fırtınalı Havada Scheveningen Sahili veya bilinen diğer adıyla ayrıca Scheveningen'de Deniz Manzarası[kaynak belirtilmeli] (Felemenkçe: Zeegezicht bij Scheveningen), Vincent van Gogh tarafından Ağustos 1882'de Lahey yakınlarındaki Scheveningen'de yapılan yağlı boya tablodur. Eser, ressamın erken dönem yağlı boya çalışmalarındandır.
Hakkında

Van Gogh, kuzeni Ariëtte (Jet) Sophia Jeannette Carbentus'un kocası Anton Mauve'un gözetiminde Aralık 1881'de ilk resimlerini yaptı. Bu eser Van Gogh'un Ağustos 1882'de yaptığı ikinci resim çalışmasıdır.
Resim, 21-28 Ağustos 1828'de fırtınalı bir günde, Lahey'den birkaç kilometre uzakta bulunan Kuzey Denizi kıyısındaki Scheveningen'deki plajı gösteriyor. Resim, sahilde bir şövale üzerinde hızlı bir şekilde, en plein air, yapıldı. Rüzgâr neredeyse Van Gogh'u ayağa kaldıracak şekilde esiyordu. Rüzgarın eserek getirdiği kumların çoğunu kalın ıslak tablodan temizlemeyi başarırken bir kısmı öylece kaldı.
Resim, Hendrik Mesdag'ın 1881 Scheveningen Panoraması gibi Lahey Okulu resimlerinin gri tonlu deniz manzaralarını içeren empresyonist bir çalışmadır. Kompozisyon üç yatay bölgeye ayrılmıştır: koyu renkli sarmaşık bulutları olan tehditkar gri gökyüzü, sahile çarpan beyaz süslü dalgalı yeşilimsi-gri deniz, kahverengimsi, turuncu, sarı ve yeşillikler içinde plaj ve kum tepeleri. Sahilde bir sürü insan var, beyaz boneli balıkçı kadınlar, bir balıkçı teknesini bağladıkları iple güvenli bir şekilde karaya çekmeyen çalışan at arabalı bir grup erkeği izlemekteler.
Çalışma, 34.5'e 51 santimetre (13.6 x 20.1 inç) ölçüsündedir. Jacob Baart de la Faille'ın 1928 tarihli Vincent van Gogh'un Eserleri'nde "F4" ve Jan Hulsker'ın 1978 tarihli The Complete Van Gogh'da "JH187" şeklinde kataloglanmıştır.
Resim, Breda'daki Van Gogh aile evinde saklandı. Aile 1886'da taşınınca  birçok ilk dönem eseriyle birlikte tavan arasına bırakıldı ve bir marangoz olan Adrianus Schrauwen'in eline geçti. 1902'de tüccar J. C. Couvreur'a değersiz bir "süprüntü" çalışmanın bir parçası olarak satıldı ve Rotterdam'daki Kunstzalen Oldenzeel'e getirildi. 1903 yılında tütün ithalatçısı Gerlach Ribbius Peletier tarafından 2.500 guldene satın alındı. Van Gogh'un diğer eserleri 1000 guldenden daha aza satıldığı için bu fiyat bir rekordu. Kızı Liesbeth Ribbius Peletier tarafından devralındı ve 1989'da ölümüyle birlikte Hollanda eyaletine bağışladı.
1989'dan itibaren Amsterdam'daki Van Gogh Müzesi'nde yer alırken Van Gogh'un ilk dönem tablosu Nuenen Reform Kilisesi'nden Çıkan Cemaat ile birlikte 7 Aralık 2002'de çalındı. 13 yıl boyunca çalıntı olarak kaldı fakat Ocak 2016'da Napoli yakınlarındaki Castellammare di Stabia'daki İtalyan Guardia di Finanza tarafından orijinal çerçevesi olmadan kurtarıldı. Kurtarıldığı Eylül 2016'ya kadar açıklanmadı ve daha sonra müzeye eklenere Mart 2017'de yeniden sergilendi.
Christian Bonaud

| Christian Bonaud |
| --- | --- |

Doğum: 1957 Freiburg im Breisgau, Almanya
Ölüm: 26 Ağustos 2019 Abidjan, Fildişi Sahili
Ölüm sebebi: denize düşerek geçirdiği kaza
Milliyet: Fransız
Meslek: yazar, filozof ve çevirmen

Yahya Christian Bonaud (bilinen adıyla: Yaḥyā ʿAlawī ya da Yaḥyā Bonaud ; 1957; Freiburg im Breisgau, Almanya – 26 Ağustos 2019; Abidjan, Fildişi Sahili), İslamcı Fransız yazar, filozof ve çevirmendir.
Yaşamı ve kariyeri

Bonaud 1957'de Freiburg im Breisgau, Almanya'da doğdu. İslam dininin kutsal kitabı olan Kuran'ın Fransızcaya çevrilmesi ve yorumlanması üzerine çalışmalar  yapan Bonaud ayrıca İran'da bulunan Al-Mustafa Uluslararası Üniversitesi'ne bağlı Cami İlahiyat Merkezi'nde profesörlük görevini yürütmüştür.
26 Ağustos 2019'da çalışmalar yürüttüğü Abidjan, Fildişi Sahili'nde bir bot gezisi esnasında denize düşerek geçirdiği kazada 62 yaşında öldü.
Medical Investigation

| Medical Investigation Türkçe:Tıbbi araştırma |
| --- | --- |
Medical Investigation
Dizi afişi
Tür: Medikal drama
Tema müziği bestecisi: Danny Lux
Ülke: ABD
Dili: İngilizce
Sezon sayısı: 1
Bölüm sayısı: 20
Yapım
Yönetici yapımcı:  Bob Cooper  Jason Horwitch yardımcı yapımcı)  Scott Vila  Steven Long Mitchell  Craig W. Van Sickle  Laurence Andries  Michelle Ashford 
Yapımcı:  David Graziano  Mark M. Dodson  Erin Maher  Kay Reindl  Jill Danton 
Gösterim süresi: 60 dk.
Yapım şirketi: {{Yalın liste Landscape Television  NBC Universal Television Studio  Paramount Network Television }}
Yayın bilgileri
Kanal: NBC
Görüntü formatı: 1080i HD
Yayın tarihi: 9 Eylül 2004 (2004-09-09) - 25 Mart 2005 (2005-03-25)
Durumu: Final yaptı


Medical Investigation, Amerikan yapımı bir televizyon dizisiydi. 9 Eylül 2004 tarihinde NBC kanalında yayına girdi ve beklenen izlenme rakamlarına ulaşamaması neticesinde 20 bölüm sonunda 25 Mart 2005'te sona erdi. Dizi Paramount Pictures ile NBCUniversal ortak yapımıydı.
Dizide, ciddi ve gizemli hastalıkların ani salgınları gibi olağandışı halk sağlığı krizlerini araştıran Ulusal Sağlık Enstitüleri'nin (NIH) tıp uzmanlarından oluşan seçkin bir ekibin vakaları yer alıyordu.
Gerçekte Amerika'da tıbbi araştırmalarla Hastalık Kontrol ve Korunma Merkezleri ilgilenmekte olup, kurgusal olarak dizide bu görev aslında bir hastalık araştırma kuruluşu olan Ulusal Sağlık Enstitüsülerine verilmişti.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

| Canlandıran oyuncu | Karakter | Açıklama |
| --- | --- | --- |
| Neal McDonough | Dr. Stephen Connor | Medikal grubun lideri. Körfez Savaşı'nda Yüzbaşı rütbesiyle ABD Ordusu'na hizmet etmiştir. |
| Kelli Williams | Dr. Natalie Durant | Ekibin patoloji ve epidemiyoloji uzmanı. Grubun ikinci lideri. |
| Christopher Gorham | Dr. Miles McCabe | Ekibin kendisini kanıtlamaya çalışan en genç ve yeni üyesi. |
| Anna Belknap | Eva Rossi | Ekibin medya sözcüsü. |
| Troy Winbush | Frank Powell | Ekibin becerikli medikal araştırmacısı. Önceden ABD Deniz Kuvvetlerinde görev yapmıştır. |
1363

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  13. yüzyıl  14. yüzyıl  15. yüzyıl
Onyıllar::  1340'lar  1350'ler  1360'lar  1370'ler  1380'ler
Yıllar::  1360  1361  1362  1363  1364  1365  1366
| --- | --- |
Miladi: 1363   MCCCLXIII
Ab urbe condita: 2116
Asur: 6113
Bahâî: MÖ 481 – MÖ 480
Bengal: 770
Berberi: 2313
Birmanya: 725
Bizans: 6871 – 6872
Budist: 1907
Discordian: 2529
Ermeni: 812   ԹՎ ՊԺԲ
Etiyopya: 1355 – 1356
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 429 – MÖ 428
Hicrî: 764 – 765
Hint: 
 - Kali Yuga: 4464 – 4465
 - Shaka Samvat: 1285 – 1286
 - Vikram Samvat: 1419 – 1420
Holosen takvimi: 11363
İbrani: 5123 – 5124
İran: 741 – 1 BP – MÖ 742 BP
Juche: MÖ 548
Kıpti: 1079 – 1080
Kore: 3696
Tayland güneş: 1906
g t
Doğumlar

11 Eylül - Christine de Pisan, Orta çağ kültüründeki kadın düşmanlığı ile mücadele eden yazar, şair ve filozof (ö. 1430)
tarihi bilinmeyen
Zeami ya da Kanze Motokiyo, Noh tiyatrosunu ciddi bir sanat dalı olarak kabul ettiren Japon aktör ve oyun yazarı (ö. 1443)
Ölümler

Matteo Villani, İtalyan tarihçi ve yazar
20 Temmuz suikast girişimi

Başlığın diğer anlamları için 20 Temmuz (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Patlamanın ardından, toplantının yapıldığı odadan bir görünüm.
Martin Bormann, Hermann Göring ve Bruno Loerzer hasarlı toplantı odasını inceliyor.
Darbe girişiminin önemli isimlerinden Ludwig Beck.
Tanin gazetesi, 21 Temmuz 1944. Gazete, Hitler'e yapılan suikast girişimini konu alıyor.
20 Temmuz suikast girişimi ya da Hitler'e suikast girişimi, 20 Temmuz 1944'te Almanya'da Adolf Hitler'e yönelik Schwarze Kapelle (Siyah Orkestra) üyelerince yapılan suikast ve darbe teşebbüsüdür. Doğu Prusya'da Rastenburg yakınlarındaki Wolfsschanze'de (Kurdun İni) gerçekleştirilen suikast girişiminde komplocular Hitler'i orada düzenlenen bir toplantı sırasında bombalı saldırı ile öldürme girişiminde bulunmuş ve aynı gün Albay Claus von Stauffenberg ile diğer komplocular Berlin'de Hitler'in öldüğünü duyurup daha önceden planlanmış "Valkür" (Walküre) operasyonunu uygulamaya koyarak hükûmeti devirmeyi denemiş, yeni bir hükûmet kurmaya çalışmışlardır. Hitler, başarısız darbe girişiminin ardından komplocuları "suç çetesi" olarak tanımlamıştır.
Komplocular, Hitler ve Nasyonal Sosyalist Parti üyeleri var oldukça Almanya'nın savaşı kazanamayacağını, Hitler'in düşmanlarıyla masaya oturup antlaşma yapmayarak Almanya'yı felakete sürükleyeceğini anladığı anda harekete geçmiş, parti yöneticileri ve SS'i ortadan kaldırıp hükûmet kontrolünü ele geçirerek Batılı Müttefikler ile anlaşma teşebbüsüne girişmişlerdir. Komplocuların barış girişiminde hangi şartları istedikleri hala bilinmemektedir.
20 Temmuz 1944 tarihinde Hitler'e bulunduğu mevki nedeniyle oldukça yakın olan Albay Claus von Stauffenberg çantasında bombayı patlatarak suikast eylemini gerçekleştirip hızlıca Berlin'e dönmüş, komplocular Valkür operasyonunu harekete geçirerek Hitler'in öldüğünü duyurmuş ve hükûmete el koymuşlardır.
Fakat bomba Hitler'in iki metre uzağında infilak ettiği için Hitler çok küçük yaralar almış, Berlin'deki gelişmeleri takip ederek komplocuların yakalanıp infaz edilmesini emretmiştir. Aynı gece Schwarze Kapelle üyelerinin pek çoğu yakalanıp kurşuna dizilmiş, Hitler'de derin travma yaratan suikast girişimi nedeniyle Gestapo tarafından 7 bin kişi tutuklanıp bunların yaklaşık 5 bini infaz edilmiştir.
Komplocuların yanı sıra doğrudan ilişkileri olmasa bile dolaylı olarak bu fikri destekleri için başta Erwin Rommel, Gunther von Kluge ve Erwin von Witzleben gibi Generalfeldmarschall rütbesindeki Wehrmacht komutanları da intihara zorlanmış veya infaz edilmişlerdir. Başarısız darbe girişiminin ardından Hitler birçok askerî lideri görevden aldı, Nazi Partisi üyelerini tasfiyeyle boşalan pozisyonlara yerleştirdi ve böylece pek çok beceriksiz askerî lider iktidara geldi (terfi etti).
Darbe girişiminin sebepleri

Hitler karşıtları, Hitler'i doğrudan ortadan kaldırmak ve beraberindeki parti üyeleri ve SS gibi parti ideolojisiyle yetişmiş grupları tasfiye edip Almanya'da demokratik ortamı yeniden tesis etmek ve Hitler Almanya'ya savaşı kaybettirmeden önce Müttefikler ile anlaşma yapıp savaşa son vermek istiyordu. Hitler generalleri tarafından defalarca telkin edilmesine rağmen düşmanlarıyla masaya oturmayacağını, iki taraftan biri yok oluncaya kadar bu savaşın süreceğini ve 'politika' kelimesini duymak istemediğini agresif bir şekilde defalarca beyan etmiş ve barış kapılarını ardına kadar kapatmıştı.
Özellikle 1944 yılına gelindiğinde Hitler yandaşı olan generaller bile bu savaşın açıkça kaybedileceğini görmüş, pek çoğu bunu yüzüne söyleyemese bile Hitler'i hayalperest olmakla itham etmiştir.
Bunlar dışında başta SS olmak üzere Alman ordusunun işgal altındaki halklara uyguladığı kötü muamele ve özellikle Yahudilere karşı yaptığı kıyımlar kesinliği kanıtlanmamış söylentiler olarak Alman komutanlarının açıkça kulağına gidiyordu. Bu gibi durumlar sağduyulu generalleri ve subayları rahatsız etmiş, 1944'ten sonra bu kıyımlara gözleri ile şahit olduklarında ve bu suçları uygulayan unsurların açıkça Hitler tarafından korunduğunu anladıkları sırada Hitler'e olan tutumları belirgin bir şekilde değişmişti.
Komplocular, Hitler'i devirdikten sonra barış yapmak için uygun avantajlara sahip olmaları gerektiğini biliyordu. Bu yüzden darbe ve suikastın Alman topraklarına savaşın taşınmadan yapılması gerekiyordu.
6 Haziran 1944'te Müttefikler Normandiya Çıkarmasını gerçekleştirdikten sonra hızla Fransa içlerine kadar ilerledi ve hemen pek çok subay savaşın kaybedileceğini anlayıp süreci hızlandırmaya koyuldu.
Suikastın ve darbenin planlanması

1943 ve 1944 yıllarında savaş açık bir şekilde Almanya'nın aleyhine döndü. Doğu Cephesi'nde hızla geri çekilmeye başlayan Almanlar önce Kuzey Afrika'dan atıldı, daha sonra Müttefikler'in Sicilya ve İtalya karasına yaptığı çıkarma ile İtalya'yı da savaş dışı bırakması batıda yeni bir cephenin açılması tartışılıyordu.
Tresckow, Ağustos 1943'te daha önce Afrika'da görev yapan ve burada ağır yaralar alan Albay Claus von Stauffenberg ile tanıştı. Afrika'da tek kolunu ve tek gözünü kaybeden Albay Stauffenberg, General Tresckow ile tanışmadan önce Almanya için en büyük tehlikenin Hitler ve ideolojisi olduğunu düşünüyordu. Hitler'i öldürmeden darbenin gerçekleşmeyeceğini, Hitler öldürülse bile Himmler, Göring, Goebbels gibi üst düzey parti üyelerinin de tasfiye edilmesi gerektiğine inanıyordu.
Stauffenberg'in komploya karışması ile birlikte direniş hareketi daha ateşli bir hal aldı. Yaraları nedeniyle daire hizmetinde bulunan Stauffenberg, Tresckow'un Doğu Cephesi'ne gönderilmesinden sonra darbenin ve suikastın planlaması ve uygulanması için yetki aldı.
General Olbricht suikast sonrası yapılacak askerî darbenin planlarını hazırlamaya başladı. Doğu Cephesi'nde bulunan General Tresckow ile koordinat halindeydiler. Hitler'e yapılacak suikast sonrası Berlin'de bulunan Yedek Ordu ve Himmler'in SS'inin devre dışı bırakılması kritik önem teşkil ediyordu.
Valkür operasyonu fikrinin Stauffenberg'in olduğu düşünülse de 2007 yılında yayınlanan eski Sovyet belgelerinde General Tresckow'un planın tasarımında büyük etkisi olduğu belirtilmektedir.
Olağanüstü hâl durumlarında sivil karışıklığı engellemek adına Yedek Ordu'ya verilen "Valkür" yetkisini yalnızca Yedek Ordu Komutanı Friedrich Fromm kullanabilirdi. Bu sebeple komplocular Fromm'u yanına çekmeye çalıştı ve Fromm dolaylı olarak Hitler'in ölmesi ve darbenin başarılı olması şartıyla komploculara katılabileceğini belirtse de genel anlamda nötr bir tutum gösterdi. Bu planları bildiği halde Fromm komplocuları ihbar etmedi.
Komploya katılanlar:
Hans Oster
Ludwig Beck
Erwin von Witzleben
Carl Friedrich Goerdeler
Henning von Tresckow
Friedrich Olbricht
Erich Fellgiebel
Werner von Haeften