Vargas Dönemi
II. Dünya Savaşı

Başlamasıyla II. Dünya Savaşı, 1939 yılında, Vargas Brezilyalı dış ilişkiler bakanı tarafından önerilen bir anlaşmanın, 1941 yılına kadar tarafsızlığını muhafaza Oswaldo Aranha, bir tarafından bir saldırı durumunda herhangi bir Amerikan ülkeyle uyum sağlamaya Amerikan kıta milletler arasında kuruldu Harici güç. Bu anlaşma sayesinde, Pearl Harbor'dan Brezilya'nın savaşa girmesi an meselesi oldu. Amerikan politikası ayrıca Brezilya demir ve çelik çıkarımını finanse etti ve merkezi Natal'da bulunan Brezilya'nın Kuzey-Kuzeydoğu kıyısı boyunca askeri üsler yerleştirdi. Güneydoğu Asya'nın Japon birlikleri tarafından fethedilmesiyle Getúlio, 1942'de, Amazon'dan Müttefiklere doğal kauçuk tedarikini sağlayan Washington Anlaşmaları bir anlaşma imzaladı ve bu, ikinci kauçuk patlamasına ve birçok insanın kuzeydoğudan zorunlu göç etmesine neden oldu. Amazonia'nın kalbine kuraklık çeken kuzeydoğu. Bu insanlar Soldados da Borracha ("lastik askerler") olarak biliniyordu. Brezilya, 22 Ağustos 1942'de Almanya ve İtalya'ya savaş ilan etti. Roosevelt yönetimi, 1942'de Brezilya'ya bir teknik yardım heyeti göndererek ikili ilişkileri derinleştirmeye çalıştı. İlişki olgunlaştıkça, Brezilya hükûmeti savaş çabalarına asker göndermeye karar verdi. Brezilya Seferi Kuvvetleri (FEB) 1944'te Avrupa'ya gitti. Brezilya, Amerikan Lend-Lease programından cömertçe yararlandı ve bölgedeki diğer tüm ülkelerden daha fazla askeri teçhizat aldı. İlişkinin bir sembolü olarak, Başkan Roosevelt Ocak 1943'te Kazablanka'daki bir zirveden dönüşünde Getúlio ile görüşmek üzere Brezilya'da durdu. İlişki, her ülkenin büyükelçileri ve ilgili dışişleri bakanları tarafından güçlü bir şekilde desteklendi. Her iki başkent de ilişkiyi bir kazan-kazan durumu olarak görmeye başladı. İlişkiler savaş öncesinde samimiyken, çatışma sırasında derinleşti ve karşılıklı olarak güçlendi. FDR'nin Nisan 1945'te ölümü ve Başkan Yardımcısı Harry Truman'ın halefi - savaşın sona ermesi ve Beyaz Saray, Pentagon ve Dışişleri Bakanlığı'nda bir değişiklik ile birlikte.
1942 yılı boyunca 25'in üzerinde Brezilya ticaret gemisinin Alman ve İtalyan denizaltıları tarafından batırılmasından sonra, halk seferberliği Brezilya hükûmetini pasifliğini terk etmeye ve 1942 Ağustos'unda Almanya ve İtalya'ya savaş ilan etmeye zorladı. Brezilya birliklerinin Avrupa'ya gönderilmesiyle birlikte, savaş ilanını etkili kılmak için halk seferberliği devam etti, ancak Brezilya Hükûmeti tarafından düşmanla savaşmak için fiilen asker gönderme kararı, Vargas ve ABD Başkanı Franklin Delano'nun Ocak 1943'te, ancak Ocak 1943'te verildi. , bir seferi kuvveti (BEF) oluşturmak için ilk resmi anlaşmanın yapıldığı Natal'da bir araya geldi. Temmuz 1944'te ilk BEF grubu İtalya'da savaşmak üzere gönderildi ve yetersiz donanımlı ve eğitimli olmasına rağmen ana görevlerini yerine getirdi. Daha önce yorumlandığı gibi, Amerika Birleşik Devletleri 1824'te Brezilya'nın bağımsızlığını tanıyan ilk ülkeydi. Brezilya, 1823 Monroe Doktrini'ni (Avrupa güçlerini bölgeden dışlamayı amaçlayan) tanıyan ilk ülkeydi. II. Pedro, 1876'da Amerika Birleşik Devletleri'ne başarılı bir ziyaret gerçekleştirdi. 19. yüzyılın sonlarında Cumhuriyetin kurulmasıyla birlikte "yazılı olmayan bir ittifak" ortaya çıktı. Brezilya diplomatik odağını Londra'dan Washington DC'ye kaydırmaya başladı. Bu yeni ilişkinin itici gücü, 20. yüzyılın ilk yıllarında Brezilya Dışişleri Bakanı Rio Branco Baronu tarafından yönlendirildi. İki ülke arasındaki ekonomik tamamlayıcılık ittifakı güçlendirdi. 1905'te her iki ülke de misyonlarını 1905'te elçilik statüsüne yükselterek diplomatik ilişkileri artırdı. Brezilya, Batı ittifakını desteklemek için 1917 Ekim'inde resmen Birinci Dünya Savaşı'na girdi. Savaştan sonra Amerika Birleşik Devletleri Brezilya ile ticari ilişkisini artırdı ve yıllar geçtikçe Brezilya'nın ana ortağı olarak Avrupa'nın yerini alacaktı. Franklin Delano Roosevelt'in 1932'de seçilmesi, Mart 1933'te ilan edilen "İyi Komşu" politikası aracılığıyla ABD'nin Latin Amerika'ya olan ilgisinin yenilenmesi için bir fırsat yarattı. Mart 1940'ta ABD, Volta Redonda'nın gelişimini desteklemek için 25 milyon dolarlık bir krediyi onayladı.
Ancak savaştan kısa bir süre sonra, BEF'in popülaritesinden ve bazı BEF üyeleri tarafından müttefik zaferinin olası siyasi kullanımından korkan o zamanki Brezilya hükûmeti, BEF hala İtalya'dayken terhis etmeyi etkili hale getirmeye karar verdi. Brezilya'ya dönen üyeleri de bazı kısıtlamalara maruz kaldı. Sivil gazilerin halka açık yerlerde askeri nişan veya üniforma giymeleri yasaklanırken, askeri gaziler büyük şehirlerden uzak bölgelere veya sınır garnizonlarına nakledildi. io de Janeiro ile Washington DC arasındaki ilişkilerin derinleştirilmesinde dönüm noktası 1941'di. İki ülke arasında 1930'ların sonlarında savaş durumunda işbirliğine ilişkin görüşmeler başlamıştı. Britta Crandall'ın yazdığı gibi, Afrika ile Brezilya'nın Kuzeydoğusunun "Brezilya çıkıntısı" arasındaki 1.800 millik mesafe, herhangi bir Mihver istilasının en pratik ve olası yolu olarak görülüyordu. Bu tür bir Avrupa saldırganlığı geriye dönüp bakıldığında imkansız gibi görünse de, 1940'ların ortalarında bir Nazi'nin Afrika'yı ve Güney Atlas Okyanusu Okyanusu'nu geçerek Brezilya'ya saldıracağı korkusu, özellikle de Büyük Britanya yenilirse, gerçek bir endişe kaynağıydı. Ve hiçbir kara savunması olmayan Brezilya, herhangi bir büyük çaplı istilaya veya hava saldırısına karşı inanılmaz derecede savunmasızdı.
Brezilya'nın savaşa katılımı ve 1945'te çatışmanın sona ermesiyle ilgili olaylar, yeniden demokratikleşme lehine baskıları güçlendirdi. Rejim tarafından cumhurbaşkanlığı seçimleri için bir tarih belirlenmesi, siyasi tutuklular için af, siyasi parti düzenleme özgürlüğü ve yeni bir Anayasa sözleşmesi seçme taahhüdü gibi bazı tavizler olmasına rağmen, Vargas desteğini koruyamadı. cumhurbaşkanlığının devamı niteliğindeydi ve 29 Ekim 1945'te kendi Savaş Bakanlığı'ndan başlatılan sürpriz bir darbeyle ordu tarafından görevden alındı. Brezilya'nın kuzeydoğusu, Roosevelt yönetimi tarafından Karayipler'deki ve kıtanın geri kalanındaki ABD savunma stratejisi için kritik olarak görülüyordu. Washington'daki pek çok kişi, Avrupa'daki faşist rejimlerin Güney Amerika'da sağcı ayaklanmalara ilham vermesinden korkuyordu. Getúlio, şu anda var olmayan ticareti Almanya ile değiştirmenin bir yolu olarak Amerika Birleşik Devletleri'ne açılmayı gördü. Onun bakış açısına göre Amerika Birleşik Devletleri, Brezilya silahlı kuvvetlerine çok ihtiyaç duyulan silah ve eğitimi sağlamada kritik öneme sahip olabilir. Brezilya, stratejik malzemelerinin (kauçuk, demir, pamuk vb.) yüzde 100'ünü rekabetçi olmayan fiyatlarla ABD'ye sağlamayı kabul etti. Mayıs 1942'de yapılan gizli bir anlaşma, Amerika Birleşik Devletleri'ne kuzeydoğuda askeri üsler inşa etme izni verdi ve bu, Müttefik stratejisi için büyük bir atılımdı. Natal kentindeki hava üssü hızla Müttefik hava trafiğinin merkezi haline geldi. Aralık 1941'de Pearl Harbor'dan sonra Getúlio, tüm Brezilya limanlarını ve hava limanlarını ABD kuvvetlerine açtı.
Vargas görevden alındıktan sonra ordu, Yüksek Federal Mahkeme Başkanı (Brezilya'nın baş adaleti) yasal yardımcısı José Linhares'i Başkanlığı devralması için çağırdı (Başkan Yardımcısı makamı kaldırılmıştı ve hiçbir yasama organı seçilmemişti. 1937 Anayasası, böylece Yargıtay Başkanı veraset çizgisinde ilk kişi oldu). José Linhares, Başkan ve Kurucu Meclis için derhal seçim çağrısında bulundu. Seçimler Aralık 1945'te yapıldı ve José Linhares, 31 Ocak 1946'da Meclisin ve seçilen Başkanın General Eurico Gaspar Dutra açılışına kadar görevde kaldı. Açılış, Estado Novo'nun sonu ve Dördüncü Brezilya Cumhuriyeti'nin başlangıcı oldu. Brezilya, 22 Ağustos 1942'de Almanya ve İtalya'ya savaş ilan etti. Roosevelt yönetimi, 1942'de Brezilya'ya bir teknik yardım heyeti göndererek ikili ilişkileri derinleştirmeye çalıştı. İlişki olgunlaştıkça, Brezilya hükûmeti savaş çabalarına asker göndermeye karar verdi. Brezilya Seferi Kuvvetleri (FEB) 1944'te Avrupa'ya gitti. Brezilya, Amerikan Lend-Lease programından cömertçe yararlandı ve bölgedeki diğer tüm ülkelerden daha fazla askeri teçhizat aldı. İlişkinin bir sembolü olarak, Başkan Roosevelt Ocak 1943'te Kazablanka'daki bir zirveden dönüşünde Getúlio ile görüşmek üzere Brezilya'da durdu. İlişki, her ülkenin büyükelçileri ve ilgili dışişleri bakanları tarafından güçlü bir şekilde desteklendi. Her iki başkent de ilişkiyi bir kazan-kazan durumu olarak görmeye başladı. İlişkiler savaş öncesinde samimiyken, çatışma sırasında derinleşti ve karşılıklı olarak güçlendi. FDR'nin Nisan 1945'te ölümü ve Başkan Yardımcısı Harry Truman'ın halefi - savaşın sona ermesi ve Beyaz Saray, Pentagon ve Dışişleri Bakanlığı'nda bir değişiklik ile birlikte.
Getúlio Vargas, Vargas Dönemi'ni başlatan 1930 devriminden sonra.
Vargas (ortada) Cumhuriyetin ilanının 50. yıl dönümü anma törenleri sırasında, 15 Kasım 1939.
Başkan Vargas'ın bir portresini içeren on cruzeiro banknotu
Mihver devletlerine savaş ilan eden Brezilya propagandası, 10 Kasım 1943.
Carmen Miranda , Amerika Birleşik Devletleri ile Latin Amerika arasında daha yakın bir ilişkiden oluşan "İyi Komşuluk Politikası "nın bir simgesiydi.