stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Azerbaycan'daki Alman savaş esirleri
Alman savaş esirlerinin mezarlıkları

Bugün Azerbaycan'ın farklı yerlerinde Alman savaş esirlerinin mezarlıkları bulunmaktadır. Bu mezarlıklar çoğunlukla savaş esirlerinin inşaat işlerinde yer aldığı yerlerde ortaya çıkmıştır. 22 Aralık 1995'te Azerbaycan Dışişleri Bakanı Hasan Hasanov ve Almanya Dışişleri Bakanı Klaus Kinkel, Azerbaycan topraklarındaki Alman savaş esirlerinin mezarlarının korunmasına ilişkin bir anlaşma imzalamışlardır.
Mingeçevir, Alet (11 mezar), Bakü'nün Yasamal bölgesinde (90 mezar) vb. şehirlerde Alman savaş esirleri için mezarlıklar bulunmaktadır. Bakü'de, Dernegül otoyolu üzerinde bulunan ve daha sonra doldurulan bir mezarlık daha vardı. Günümüzde bu yerde bir metal eritme tesisi bulunmaktadır. Ayrıca, Kuba ve Haçmaz şehirlerinde de savaş esirleri mezarlıkları bulunmaktadır, ancak bunların tam yeri bilinmemektedir.
Savaş esirlerinin boru haddeleme fabrikasında çalıştığı Sumgayıt mezarlığında şu anda 311 savaş esirinin mezarı bulunmaktadır. 1999 yılında restore edilen Mingeçevir'deki savaş esirleri mezarlığında 828 savaş esiri yatmaktadır. Bu mezarlığın topraklarına da bir anıt dikilmiştir, 5,5 m yüksekliğinde metal bir haçı temsil etmektedir.
Göygöl şehrinde yaklaşık 1 hektarlık alana sahip bir savaş esirleri mezarlığı bulunmaktadır. Mezarlık 1996 yılında yenilenmiştir. Dokuz milletten (Almanlar, Polonyalılar, Macarlar, Çekler, İsveçliler, Slovaklar, İtalyanlar, Fransızlar ve Avusturyalılar) insanlar buraya gömülmüştür. Göygöl bölgesinde, Balçılı ve Bahrambek köylerinin kavşağında bulunan iki savaş esiri mezarlığı daha vardır. İlkinde yaklaşık dört yüz savaş esiri yatmaktadır ve her mezarın üzerinde esir numarasının yazılı olduğu metal bir plaket bulunmaktadır. 160 savaş esiri komşu mezarlığa gömülmüştür.
Yaklaşık 200 savaş esiri Saatli bölgesinin Caferhan köyünde, Laboratuvar adı verilen bir binada tutuluyordu. Köyde çeşitli kırsal işlerde çalıştırıldılar ve daha sonra burada öldüler ve bugüne kadar ayakta kalan ayrı bir mezarlığa gömüldüler. Mezarlığın girişinde Almanca ve Azerice dillerinde bir tabela bulunmaktadır "Dünya Savaşı Esirleri Mezarlığı".
Yeni Angoulême

Atlas Okyanusu'ndan New York'a ana ulaşım yolu olan Narrows'u koruyan üç katlı bir 19. yüzyıl tahkimatıdır.
Yeni Angoulême (Fransızca: Nouvelle-Angoulême) 1524 yılında Floransalı kâşif Giovanni da Verrazzano (veya Jean de Varrazane) tarafından şu anda New York Şehri'nin bulunduğu konuma vermiş olduğu isimdir. Adını Angoulême, (Charente bölgesi, Fransa) kasabasından alır. Verrazzano, 1496 yılından 1515 yılına kadar Angouleme kontu olan Fransız kralı I. François'ın onuruna bölgeye bu ismi vermiştir. Sonraki yüzyıllarda bu alan kürk ticaretçileri ve kaşifler tarafından sık sık ziyaret edilen bir yer olmuştur. 1525 yılında buraya gelen Portekizli kâşif Esteban Gomez bunlardan biridir.Bu bölgeye daha sonra 1624 yılında Hollandalılar Yeni Amsterdam yerleşim yerini kurdular. 1664 yılında yerleşim yeri İngilizlere verildi ve ismi New York (Yeni York) olarak değiştirildi.
Federal Köprü Brüt Ağırlık Formülü

Bu şema, kısa ve uzun dingil mesafeli bir kamyon arasındaki ağırlık konsantrasyonu farkını göstermektedir. Daha kısa kamyon daha fazla aşınma ve yıpranmaya neden olur çünkü tüm ağırlığı daha küçük bir alanda yoğunlaşır.
Federal Köprü Formülü B veya Federal Köprü Formülü olarak da bilinen Federal Köprü Brüt Ağırlık Formülü, Amerika Birleşik Devletleri'nde kamyon şoförleri ve Ulaştırma Bakanlığı (DOT) yetkilileri tarafından bir ticari araç için uygun maksimum brüt ağırlığı belirlemek için kullanılan matematiksel bir formüldür. aks sayısına ve aralığına göre motorlu araç (CMV). Formül, eyaletler arası ticari trafiğe ilişkin federal ağırlık ve boyut düzenlemelerinin bir parçasıdır (ülke içi trafik eyalet sınırlarına tabidir). Formül, ağır araçların yollara ve köprülere zarar vermesini önlemek için gereklidir. CMV'ler genellikle traktör römorkları veya otobüslerdir, ancak formül, kamyon sürücülerinin araçlarının sıklıkla taşıdığı ağır yükler nedeniyle kamyon sürücüleri için önemlidir.
20. yüzyılın başlarında, ağır kamyonların sağlam tekerleklerinin neden olduğu hasardan toprak ve çakıllı yolları korumak için ağırlık sınırları çıkarıldı. Zaman geçtikçe, kamyon ağırlık limitleri esas olarak brüt ağırlık limitlerine odaklandı (uzunluk için önceden belirlenmiş limitler yoktu). 1974'e gelindiğinde köprüler, artan kamyon ağırlık sınırlarına karşı özel koruma aldı. Köprü formülü yasası, ağır kamyonların ağırlık-uzunluk oranını sınırlamak ve yollar ile köprüleri, daha kısa kamyonların yoğun ağırlığının neden olduğu hasardan korumak için ABD Kongresi tarafından çıkarıldı. Formül, daha kısa kamyonlar için yasal ağırlık sınırını etkili bir şekilde düşürerek, köprülerin ve otoyol altyapısının erken bozulmasına neden olmalarını önler.
Araçların genellikle eyaletler arasındaki sınırlarda veya aracın tartılabileceği ve ölçülebileceği büyük şehirlerin eteklerinde bulunan bir tartı istasyonundan geçerken yasaya uygunluk kontrol edilir. Formülün tek istisnası: standart bir beş akslı yarı kamyon konfigürasyonunun maksimum yasal brüt ağırlığı tartmasına izin verir. Bu istisna, Amerikan Kamyon Taşımacılığı Birliği tarafından, tankerlerin köprü formül yasasını ihlal etmeden maksimum yasal brüt ağırlığa ulaşmasına izin vermek için özellikle talep edildi.
Köprü çökmesi

Minneapolis'teki Interstate 35W Mississippi Nehri köprüsünün Ağustos 2007'deki çöküşü, kamyon ağırlıkları ve bunların köprü stresi ile olan ilişkisine yeniden dikkat çekti. Kasım 2008'de Ulusal Ulaşım Güvenlik Kurulu, köprünün çökmesinin birkaç nedeni olduğunu belirledi, bunlarla sınırlı olmamak üzere: hatalı köşebent plakaları, yetersiz denetimler ve yoğun iş saatinin ağırlığı ile birlikte ağır inşaat ekipmanının ekstra ağırlığı trafik. I-35 Ticaret Koridoru Çalışması, Federal Karayolu İdaresi'nin (FHWA) Kanada ve Meksika'dan uluslararası kamyon trafiğinde beklenen artış nedeniyle I-35 koridorundaki köprülerle ilgili endişelerini dile getirdiğini ve FHWA'nın  "2005'te bunu "yüksek öncelikli" olarak listelediğini bildirdi.
2007 kamyonlar için federal brüt ağırlık sınırının 30.000 pound (14.000 kg) artmasından kısa bir süre önce, federal tahminler kamyon trafiğinin 1970 yılından bu yana% 216 arttığını gösteriyor,. Bu aynı zamanda mevcut eyaletler arası köprülerin çoğunun inşa edildiği dönemdir. Araştırmalar, artan kamyon trafiğinin (ve dolayısıyla artan stresin) köprülerin ömrünü kısalttığını gösteriyor. Ulusal Kaplama Maliyet Modeli (NAPCOM) tahminleri, 80.000 pound (36.000 kg) kamyon yollara 3.800 pound (1.700 kg)  kadar zarar verir.
Bazı daha küçük köprülerin bir işaret ile gösterilen bir ağırlık limiti (veya brüt ağırlık yükü derecelendirmesi) vardır (bu nedenle bir "postalanan köprüye" atıf). Köprünün ağırlık limiti, kamyonlar için federal veya eyalet brüt ağırlık limitinden düşük olduğunda bunlar gereklidir. Bir kamyonu destekleyemeyecek kadar zayıf bir köprünün üzerinden sürmek, genellikle ani bir çökmeye neden olmaz. Köprü de, zamanla köprüyü zayıflatabilecek ve çökmesine neden olabilecek çatlaklar gelişebilir. Bu çatlakların çoğu, köprülerin zorunlu denetimleri sırasında keşfedilir. Köprü çökmelerinin çoğu kırsal alanlarda meydana gelir, birkaç yaralanma veya ölümle sonuçlanır ve az medyanın ilgisini nispeten  az çeker. Sayı yıldan yıla değişmekle birlikte, bir yılda 150'ye kadar köprü çökebilir. 1966 ile 2007 yılları arasında yaklaşık 1.500 köprü çöktü ve bunların çoğu köprü destekleri etrafındaki toprak erozyonunun sonucuydu. 1987'de Schoharie Creek Köprüsü, temelin etrafındaki toprağın erozyona uğraması nedeniyle New York'un taşrasında çöktü ve bu da denetim prosedürlerinde köprü tasarımına yeniden ilgi uyandırdı.
Olağandışı fazla ağırlıklı kamyonları içeren özel durumlarda (özel izinler gerektirir), köprü ağırlığı sınırına uyulmaması feci sonuçlara yol açabilir. Minneapolis köprüsünün yıkılmasından on beş gün sonra , Washington, Oakville'de bir ağır kamyonun geçmesi sonucu küçük bir köprü çöktü.
İstisna

Formülün bir istisnası vardır: ardışık iki çift dingil setinin   her biri 34.000 pound (15.000 kg) taşıyabilir.Bu tandemlerin ilk ve son aksları arasındaki toplam mesafe 36 fit (11 m) veya daha fazlasıdır. Örneğin, beş akslı bir kamyon 34.000 Hem traktör tandem aksları (2 ve 3) hem de römork tandem aksları (4 ve 5) üzerinde pound, 2 ve 5 akslarının en az 36 fit (11 m) aralıklı olması koşuluyla ayrıdır.
Bu istisna, standart 5 akslı yarı kamyon konfigürasyonunun 80.000 pound (36.000 kg) (yasal sınır)  köprü formül yasasını ihlal etmemesi durumundadır. O olmadan, köprü formülü yalnızca 66.000 pound (30.000 kg) gerçek bir ağırlığa izin verirdi. 67.500 pound (30.600 kg) 36 fit (11 m)  aralıklı tandemlerde 38 fit (11,6 m) ayrıca; 68.000 pound (31.000 kg) karşılaştırıldığında istisna ile gerçekleşir. Bu istisna, Amerikan Kamyonculuk Birlikleri tarafından arandı, böylece kamyon şirketleri 40 fit (12,2 m) römorklar ve 80.000 pound (36.000 kg)  ağırlığında kamyonlar geliştirdi. Tanker (kamyon) operatörlerinin 80.000'e ulaşabilmesinin tek yolu buydu. Halihazırda çalışmakta olan römork filolarına aks eklemeden istenilen kriterler sağlanabildi.
Bir CMV, köprü formül sınırlarını (veya brüt ağırlığı ve aks ağırlığı sınırlarını) 550 pound (249 kg) araçta yardımcı bir güç ünitesi (APU) veya rölanti azaltma teknolojisi varsa FMCSA'ya göre buna "motorun rölantide çalışması nedeniyle yakıt kullanımının ve emisyonların azaltılmasını teşvik etmek için" izin verilmektedir. Hak kazanmak için, araç operatörü APU'nun ağırlığını yazılı bir sertifika ve gösteri ile sertifikayla - rölanti azaltma teknolojisinin her zaman tamamen işlevsel olduğunu kanıtlamalıdır. Aracın yürürlükteki ağırlık yasalarını ihlal ettiği tespit edilirse, APU'nun ağırlığının sertifikası kolluk kuvvetlerine sunulmalıdır. İzin verilen ek ağırlık, pound veya sertifikalı ağırlık 550'yi geçemez ,.
Paul Hoyningen-Huene

| Paul Hoyningen-Huene |
| --- | --- |
Doğum: 1946
Milliyet: Alman
Meslek: Filozof

Paul Hoyningen-Huene (d. 1946), dünyaca ünlü fotoğrafçı George Hoyningen-Huene'nin büyük yeğeni olan Alman bir filozoftur.
Münih Üniversitesi´nde, Londra'da Imperial College´da ve Zürih Üniversitesi'nde fizik ve felsefe okumuştur. Münih Üniversitesi´nden 1971´de teorik fizik diploması ile mezun olup, 1975'te Zürih Üniversitesi'nde doktorasını tamamlamıştır.
1972-1976 yıllarında Zürih Üniversitesi'nin Kuramsal Fizik Enstitüsü'nde Prof. A. Thellung'un asistanlığını yapmış. 1975-1980 yıllarında yine Zürih Üniversitesi Felsefe Semineri´nde (yani Felsefe Enstitüsünde) Prof. Hermann Lübbe'nin asistanlığını yapmış. 1976´dan 1995'e kadar Zürih Üniversitesi'nde felsefe, sosyoloji, biyoloji, tarih, doğa bilimleri ve psikoloji birimlerinde eğitim görevlisi olarak felsefe dersleri vermiştir. 1980'den 1998'e kadar Bern Üniversitesi'nde eğitim görevlisi olarak felsefe dersleri vermiştir. 1980-1982 araları İsviçreli televizyon kanalı DRS´de yayımlanan İnsan, Teknik, Bilim adlı programda görevliydi.
1984 ve 1985 yıllarında "MIT"´ye (Massachusetts Institute of Technology, Cambridge MA) bağlı olan "Dept. of Linguistics and Philosophy" biriminde Prof. Thomas S. Kuhn ile kendi kitabı üzerine beraber çalışıp Visiting Scholar olmuştur. Kuhn'un Bilimsel Devrimlerin Yapısı adlı eseri üzerine yazılmış olan en iyi kitap Paul Hoyningen-Huene´nin kitabı olmalı.
1987 ve 1988 yıllarında Pittsburg Üniversitesi'nde bulunan ve bazılarınca dünyanın en iyi bilim felsefesi merkezi olarak sayılan “Center for Philosophy of Science”´de Senior Visiting Fellow'luk yapıp orada çalışmış.
1988'den 1996 yılına kadar İsviçre'nin en iyi yüksek okulu ETH Zürih'de “Bilimlerin fesefesi” adlı eğitim dalında doçentlik yapmış ve burada yine yirminci yüzyılın bir başka büyük filozofu olan Paul Feyerabend ile çok yakın olarak çalışmış. Paul Feyerabend'in Killing Time adlı otobiyografisinde Thomas S. Kuhn'u, Paul Hoyningen-Huene'yi ve kendisini gösteren bir resim yer alır. 1989 ve 1990 yıllarında ETH Zürih'in “Çevre ile ilgili fen bilimleri” biriminde yüksek asistanlık yapmış. 1990-1997 aralarında Konstanz Üniversitesi'nde “Bilimlerin temel teorileri ve tarihi” profesörlüğünü yaptı.
1997'den itibaren Hannover Leibniz Üniversitesi'nde felsefe profesörü ve orada bulunan ve daha 1997´de Hoyningen-Huene'nin Hannover'e gelmesiyle kurulmasına rağmen dünyaca bilinen ve sayılan "Bilim felsefesi ve bilim etiği merkezi (ZEWW)"'nde direktör oldu.
Etkinlikleri

Kendisi son derece üretken bir bilim adamıdır. Bugüne kadar 150'ye yakın bilimsel makale yazmış, çeşitli kitapları ya kendisi yazıp ya da editörlüklerini yapmıştır, 1998'de gerçekleşen "UNESCO World Conference on Science" gibi uluslararası konferansların organizasyonuna katılmış ve dünyanın birçok yerinden konuşmacı olarak davet edilir. Kendi felsefesinde Wittgenstein, Kuhn ve Feyerabend'in etkileri büyüktür. Analitik bilim felsefesi dışında ayrıca bilimlerin etiği üzerine çalışmaktadır.
Kitaplarından bazıları

Die Mathematisierung der Wissenschaften ["Bilimlerdeki matematikleşme"](Ed., Önsöz ile), Artemis, Zürih 1983
Wozu Wissenschaftsphilosophie? Positionen und Fragen zur gegenwärtigen Wissenschaftsphilosophie ["Neden bilim felsefesi?"] (Ed., Gertrude Hirsch ile beraber, Önsöz ve giriş ile), de Gruyter, Berlin 1988
Die Wissenschaftsphilosophie Thomas S. Kuhns ["Thomas S. Kuhn´un bilim felsefesi"]. Rekonstruktion und Grundlagenprobleme, Vieweg, Braunschweig 1989
Reductionism and Systems Theory in the Life Sciences ["Hayat bilimlerinde redüksiyonism ve sistem teorisi"]: Some Problems and Perspectives (Ed., F.M. Wuketits ile beraber), Kluwer, Dordrecht 1989
Reconstructing Scientific Revolutions: Thomas S. Kuhn's Philosophy of Science. Translated by Alexander T. Levine. With a Foreword by Thomas S. Kuhn. University of Chicago Press, Chicago 2. Auflage 1993 ([1989]´in hafifce değişik versiyonunun bir çevirisidir)
Paradigmen Facetten einer Begriffskarriere. ["Paradigmalar"] (Salzburger Schriften zur Rechts- Staats- und Sozialphilosophie, Band 17) (Ed., M. Fischer ile beraber, Bir Önsöz ve giriş ile), Peter Lang, Bern 1997
Formale Logik ["Formal Mantık - bir felsefi giriş"]. Eine philosophische Einführung. Reclam, Stuttgart 1998 (ISBN 3-15-009692-8)
Formal Logic. A philosophical approach. Translated by Alexander T. Levine ([1998]´in İngilizce çevirisi. Pittsburgh University Press 2004)
Ekim (tarım)

Başlığın diğer anlamları için ekim (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.

Ekim tohumların toprağa ekilmesi işlemidir. Ekim el ile veya tarım makineleri ile yapılabilir. Ekim'in kalitesi, ekim yönteminin, zamanın ve ekim oranının doğru belirlenmesine bağlıdır. Tarım bitkilerinin biyolojik özelliklerine, toprak, ışık ve neme olan ihtiyacına, ekimin mekanizasyonuna bağlı olarak ekim yöntemleri belirlenmektedir. Dağınık ekim, sıralı ekim, şerit ekim, kare yuva ekimi, karık ekimi vb. yöntemler bulunuyor. Süreye bağlı olarak yazlık bitkilerin ilkbaharda dikimi, sonbahar bitkilerin sonbaharda dikimi yaygındır.
Loulan

| Uygurca isim |
| --- | --- |
Arap-Fars (Kona Yeziⱪ):: كروران قەدىمكى شەهىرى
Latin (Yengi Yeziⱪ):: Kroran k̡ədimki xəhiri
Kiril (SSCB):: Кроран қәдимки шәһири
resmî yazım (ÇHC):: 楼兰故城
Çince isim
Gelenek:: 樓蘭故城
Basit:: 楼兰故城
Pinyin:: Lóulán gùchéng
Wade-Giles:: Lou-lan ku-ch'eng
Loulan'da bulunan oyulmuş odun sütun
Loulan, Çin'de Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin güneydoğusunda, Bayangolin Moğol Özerk İli'nin Çakılık İlçesi sınırları içinde antik bir vaha şehridir.
Tarihçe

Şehir Loulan, ilk defa milattan önce 176 yılında Xiongnu hükümdarının Çin Hanı Wendi'ye yazdığı mektupta bahsedilir. Çin elçisi Zhang Qian milattan önce 139 ile 123 yılları arasında Çin Hanı Wudi (汉武帝; Hàn Wǔdì)'nin emri ile İpek Yolu boyunca araştırma yapmış ve milattan önce 126 yılında  yaptığı araştırma sonucunu bildiren yazıda; Bir şehirde 14.000 kişinin yaşadığını aktarır ve şöyle yazar: "Loulan ve Gushi bölgesi korumasız (surları olmayan) bir şehir ve korumasız yörekentleri var; bölge tuz bataklığıdır."
Tarihçe > Loulan Seferleri

Aşağıdaki gibi Loulan'a keşif seferleri düzenlemiştir:
1900-1901 Sven Hedin
1905-1906 Ellsworth Huntington
1906-1907 Sir Aurel Stein
1908-1909 Zuicho Tachibana, Elizaburo Nomura (Kozui Otani'nin 2. Ortaasya'ya yaptığı keşif seferi)
1910-1911 Zuicho Tachibana (Kozui Otani'nin 3. Ortaasya'ya yaptığı keşif seferi)
1914 Sir Aurel Stein
1928-1935 Çin-İsveç keşif seferi, Sven Hedin önderliğinde:
1928 Folke Bergman, Erik Norin, Henning Haslund-Christensen
1930 Huang Wen-Pi (= Hwang Wen-Pi = Huang Wenbi)
1930-1931 Nils Hörner, Parker C. Chen
1934-1935 Sven Hedin, Parker C. Chen, Huang Wen-Pi, Folke Bergman
1979-1981 Çinli Bilim Akademi Araştırma grubu
1996 John Hare ve çinli bilim adamları
Bostanabad şehristanı

| Bostanabad şehristanı شهرستان بستان‌آباد |
| --- | --- |
 Eyaletteki konumu
Ülke:  İran
Eyalet: Doğu Azerbaycan
Yönetim merkezi: Bostanabad
Nüfus (2006)
 • Toplam: 96.555
Zaman dilimi: UTC+03.30 (IRST)
 • Yaz (YSU): UTC+04.30 (IRST)
Bostanabad, (Farsça:  شهرستان بستان‌آباد ), İran'ın Doğu Azerbaycan eyaletinde bir şehristandır. Aynı eyalette 18 şehristan daha vardır.
Şehristanın 2006 yılı itibarıyla nüfusu 96.555, idarî merkezi Bostanabad şehridir.
Yönetim birimleri

Şehristan idari olarak 2 bahşa ayrılır. Bunlar:
Bostanabad merkezî bahşı
Dikmetaş bahşı
| g t Bostanabad şehristanı |
| --- | --- | --- |
| Bahşlar | Bostanabad merkezî bahşı • Dikmetaş bahşı |  |
| Şehirler | Bostanabad, Dikmetaş |  |
| Kasabalar | Güney Ucançay • Kurugöl • Şibli • Batı Ucan • Batı Abbas • Doğu Abbas • Sehendabad • Doğu Ucan • Meydançay |  |
| Köyler | Saran • Hacaka • Nöhür • Aşağı Aykırçimen • Yukarı Aykırçimen • Akbulak • Ekinabad •İmamiye • Başsız Ucan • Üzümcü • Benövşederek •  Cedakaya • Hâfız • Hatunabad • Hoşginab • Taşatan • Zerrinkeba • Kaşkay • Dizenab • Zangibar • Seysan • Şingilava • Karababa • Kara Çimen • Kara kışe •  Kızılca • Keyişkurşak • Mollamahmud • Miyardan • Narın • Hilan • Pirlice • Kergan • Kuhalu • Gecin • Gilehin • Güllüce • Çinibulak • Yelekarşı • Abdar • Akdere • Elmalı • Haçik • Delikorukçu • Dehnab • Sarıgüney • Aşağı Sir • Yukarı Sir • Orta Sir • Kıblemescid • Karayen • Karaçay Hacıali • Aşağı Kalecik • Yukarı Kalecik • Mollakâsım • Mensurabad • Veregül • Gündoğdu • Alanak • Ereştenab • Esfengere • Anab • Eminabad • Eynedin • Terkedarı • Hayıramescid • Zinkeş • Aliabad • Kayısınab • Nocedehkuh • Herab • İranak • Semerhizan • Seydava • Şibli • Kızılcameydan • Metenek • Kendul • Kor • Kezbin • Gellehane • Yusufabad • Dereçe • Dibekli • Surhe • Surhe Sarıhalil • Sultangeh • Şeyhbeyli • Şirvanedeh • Tabaklı • Aligav • Karabulak • Karaçay Nakşı • Kızıl Ahmet • Kıpçak • Nosale • Kormolla • Günbed • Yengice • Yengice • Yukarı Çermhoran • Aşağı Çermhoran • Tazakent • Pirsultan • Pustukan • Behcetabad • Başkent • Elhalaç • Ahmetabad • Akçaköhül Recepanlı • Atbatan • Enercan • Akacan • Kozlu • Nevşehir • Kırankaya • Sadi • Güllücesaid • Gülkâsım • Çerzehun • Yukarı Kale |  |
Defensor Sporting

Defensor Sporting, Uruguay'ın en üst düzey futbol ligi olan Primera División (Uruguay)'da yer alan bir futbol kulübü.
Güncel kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Teknik direktörler

Gregorio Pérez (1983−84)
Juan Autchain (1996)
Jorge "Polilla" Da Silva (2005−09)
Pablo Repetto (2009−11)
Gustavo "Chavo" Díaz (2011−12)
Tabaré Silva (2012−)
CA Progreso

CA Progreso, Uruguay'ın en üst düzey futbol ligi olan Primera División (Uruguay)'da yer alan bir futbol kulübü.
Filistin Bağımsızlık Bildirgesi

| Filistin Bağımsızlık Bildirgesi |
| --- | --- |
Yürürlük: 15 Kasım 1988
Yazar(lar): Mahmud Derviş
Filistin Bağımsızlık Bildirgesi, Filistin Devleti'ni resmen kuran, Filistinli şair Mahmud Derviş tarafından yazılan ve Yaser Arafat tarafından 15 Kasım 1988'de (5 Rebiülevvel 1409) Cezayir'in başkenti Cezayir'de ilan edilen bildiridir. Daha önce Filistin Kurtuluş Örgütü'nün (FKÖ) yasama organı olan Filistin Ulusal Konseyi (FUK) tarafından 253 lehte, 46 aleyhte ve 10 çekimser oyla kabul edilmişti. 19. PNC'nin kapanış oturumunda ayakta alkışlanarak okundu. Bildirgenin okunmasının tamamlanmasının ardından Arafat, Filistin Kurtuluş Örgütü Başkanı olarak Filistin Devlet Başkanı unvanını aldı. Nisan 1989'da Filistin Kurtuluş Örgütü Merkez Konseyi, Arafat'ı Filistin Devleti'nin ilk Cumhurbaşkanı olarak seçti
Papa Francis Filistin'de, 2014
Arka plan

28 Ekim 1974'te Rabat'ta düzenlenen 1974 Arap Birliği zirvesinde Filistin Kurtuluş Örgütü " Filistin halkının tek meşru temsilcisi" olarak belirlenerek "bağımsız devlet kurma hakkı" yeniden teyit edildi.
Beyannamenin hukuki dayanağı, 29 Kasım 1947 tarihli ve İngiliz Mandası'nın sona erdirilmesini ve Birleşmiş Milletler Genel Kurulunda iki devlete bölünmesini öngören Birleşmiş Milletler Filistin Paylaşım Planıdır. 14 Mayıs 1948'de İngiliz manda yönetimi sona erdi. İsrail Devleti ilan edildi ve Ürdün Arap Lejyonu (daha sonra Ürdün) Batı Şeria'yı işgal etti (ancak 1950'de ilhak etti). Eylül 1948'de Mısır güçleri Gazze Şeridi'ni ele geçirdi ve askeri yönetim altında tuttu. Haziran 1967'deki Altı Gün Savaşı'na kadar bu iki bölge Ürdün ve Mısır'ın yönetimi altında kaldı.
1988'de Filistin Devleti'nin ilan edilmesine rağmen, o dönemde Filistin Kurtuluş Örgütü hiçbir toprak parçası üzerinde kontrol sahibi değildi. ve Kudüs'ü Filistin'in başkenti olarak belirlemişti, İsrail kontrolü altındaydı ve İsrail tarafından İsrail'in başkenti olarak iddia ediliyordu. Dolayısıyla FKÖ, 1988-1994 yılları arasında sürgünde olan bir hükümetti.
Filistin Kurtuluş Örgütü, 1994 Gazze-Eriha Anlaşması'nın bir sonucu olarak Filistin Ulusal Yönetimi şemsiyesi altında Batı Şeria'nın A ve B bölgeleri ile Gazze Şeridi'nin bir bölümünde sınırlı bir egemenlik uygulamaya başladı. Filistin, 2012 yılında BM'de üye olmayan gözlemci devlet statüsüne yükseltildi.
Önemi

Bildirge, İngiliz Filistin Mandası sınırlarıyla tanımlanan ve İsrail Devleti'nin tamamını, Batı Şeria'yı ve Gazze Şeridi'ni (o dönemde İsrail Sivil Yönetimi'nin bir parçasıydı) de kapsayan Filistin bölgesiyle ilgiliydi. Filistin devletinin meşruiyetini sağlayan unsurların 1947 tarihli Birleşmiş Milletler Filistin Paylaşım Planı ve genel olarak "1947'den bu yana alınan BM kararları" olduğu belirtiliyor.
Bölünme Planı , İsrail Bağımsızlık Bildirgesi'nin temelini oluşturdu ancak o dönemde Filistin Arap liderliği tarafından kabul edilmedi. Eylül 1948'de Gazze Şeridi'nde Tüm Filistin Hükümeti Mısır'ın himayesinde olarak ilan edildi, Arap Birliği'nin çoğu üyesi tarafından Bağımsız bir Filistin devleti kurma yönündeki ilk girişim olarak tanındı; ancak Tüm-Filistin birkaç yıl sonra Mısır tarafından feshedildi. 1988 bildirgesi İsrail Devleti'ni açıkça tanımıyor. Ancak, BM Güvenlik Konseyi'nin 242 sayılı Kararı'ndan açıkça bahseden bir ek belge ve Yaser Arafat'ın bir ay sonra Cenevre'deki açıklamaları ABD tarafından bildirgenin İsrail'i 1967 öncesi sınırları içinde tanıdığı şeklinde yorumlanması için yeterli kabul edildi.
Bildirgede Filistin'in "üç tek tanrılı dinin ülkesi" olarak tanımlanması, Yahudilerin bu topraklarla olan tarihi bağlarının tanınması olarak değerlendirildi. "Filistin Arap halkına uygulanan ve onların dağılmasına ve kendi kaderlerini tayin etme haklarının ellerinden alınmasına yol açan tarihi adaletsizliğe" değinilen bildiride, Filistinlilerin devlet kurma haklarını destekleyen Lozan Antlaşması (1923) ve BM Genel Kurulunun 181 sayılı kararı hatırlatıldı. Bildirgede daha sonra "Filistin topraklarımızda başkenti Kudüs olan bir Filistin Devleti" ilan ediliyor. Devletin sınırları belirtilmemiştir. Devletin halkına atıf yapılırken, "Filistin Devleti, nerede olurlarsa olsunlar Filistinlilerin devletidir" denildi. Devlet, "Filistin Devleti, Arap milletinin ayrılmaz ve bölünmez bir parçası olan Arap devletidir" ifadesiyle Arap ülkesi olarak tanımlanmıştır.