stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Oral Enuğur

| Şerif Oral Enuğur |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 1935 İstanbul
Ölüm: 2011 Babakale, Ayvacık
Uyruk: Türk
Evlilik(ler)i: Kader Enuğur
Sanat eğitimi: İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nden mezun


Şerif Oral Enuğur (1935, İstanbul-2011, Babakale) Türk ressam.
Bedri Rahmi Eyüboğlu ekolünden yetişmiş bir sanatçıdır. Türkiye'de ve diğer ülkelerdeki önemli koleksiyonlarda yapıtları bulunmaktadır.
Yaşamı

1935 yılında İstanbul'da doğdu. İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde Nurullah Berk, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Cemal Tollu atölyelerinde eğitim gördü. 1960 yılında Akademi'yi bitirdi ve Paris'e yerleşti.
Üç yıl kadar yaşadığı Paris'te resim üzerine incelemeler yaptı, karma sergilere katıldı. Paris yıllarında hemen her gün gittiği Paris İnsan Müzesi'nden (Musée de l'Homme)  edindiği izlenimlerle kendi sanat çizgisine yön vermeye başladı. İnsan Müzesi'nin izleri  çalışmalarında görülen deforme edilmiş insan ve hayvan figürlerinde sıklıkla gözlenmektedir.
Sanatçı Paris'ten döndükten sonra İstanbul'da Taksim Tepebaşı Şehir Tiyatroları'nda dekoratörlük yaptı. 1970'li yıllarda çeşitli okullarda resim eğitmeni olarak da çalıştı.
Son yıllarını eşi Kader Enuğur ile birlikte Çanakkale'nin küçük bir balıkçı köyü olan Babakale'de geçirdi. 2011 yılında öldü.
Komet, Alaettin Aksoy, Ergin İnan, Aka Gündüz Temur ve Burhan Uygur kuşağı figüratif resim sanatçılarından biri olarak anılır.
Tekniği

Sanatçı, erken döneminde Mehmed Siyah Kalem'i çağrıştıran tuval çalışmaları yapmıştır ancak en rahat ettiği malzeme kağıttır. Çeşitli boyutlardaki resim kağıtlarını önce haşhaş yağı ile besler. Bu işlemden sonra ince kalemlerle kompozisyonu oluşturduğu yapıtın üzerine seyreltilmiş yağlı boyalarla renk, gölge, ışık dokularını işleyen Enuğur, yapıtını ikinci defa haşhaş yağı ile sabitler.
Resimlerinin üzerinde sanatçının günlük yaşamının izleri görülebilir. Bu izler bazen yapıtın arkasına alınan notlar bazen de şarap lekeleri olarak ortaya çıkar.
Ressam ve eleştirmen Nurper Demirhan, Enuğur'un yapıtlarını şöyle betimler;
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Resim serüveni  içinde özgür bir yol izleyen Oral, duyarlı yaklaşımı ile kendi  resim dilini yakalamış. Çizgisinin yalın akıcılığı ile çizilmiş desenler, yakın ton farklılıklarının meydana getirdiği tezatlılar, kümeleşmiş figürlerden oluşan az renkli resimler, uç noktalara götürülmüş deformasyonlar, yakın tonların, grilerin oluşturduğu fantastik bir atmosfer... Tarih öncesi çağlarda mağara resimlerinin formlarından Doğu sanatının ince mistik anlayışına kadar uzanan bir tarz. Oral Enuğur’un resim konularını horoz döğüşleri, deve güreşleri, danslar oluşturuyor. Fakat tüm resimlerinde anlatılan şey yaşam-ölüm döngüsüdür. Figürlerdeki yalın hacimlilik, ışık ve gölgenin tonları ile desteklenmiştir. Bu ışık ve gölge tonları, resim yüzeyine Barok bir anlayışla yayılmaktadır. Hayvan ve insan figürleri, birbirleriyle bütünleşerek ekspresif şekiller meydana getirmektedir. Etkileyici deformasyonlar, yüzlerde güçlü ifadeler, ağız ve burunlardaki abartılar, yerçekimsiz bir ortamda devinen figürler... İnsan figürlerindeki büyümüş cenin ifadesi, hayvan figürlerinde ise deforme edilen anatomik yapı, yeni bir canlı türünü ortaya çıkarmaktadır. Deformasyonlar bazen karikatür sınırına ulaşmakta, fakat yumuşak ve kesin söylenmeyen sözlerle karikatürden uzaklaşarak geri dönüp resim tadı ve lezzetine varmaktadır. Figür, bazen bir mekanda hapsolmuş gibidir. Figürlerin hareketliliğine karşılık, etrafındaki düz hatlar bir tezatlık yaratmaktadır. Bazı resimlerin alt köşesindeki peyzajlar mekan duygusunu vermektedir. | ” |
Resimlerindeki  temalardan bazıları

Albastı
Av / Avcılar
Deve güreşi
Dans
Karnında embriyo olan kadın
Savaş
Hazerfan
At arabası kazası
Maço davranışa direnen kadın
Sergilerinden bazıları

Casa Pera Art Sanat Galerisi, Nisan 1995
Asmalımescit Sanat Galerisi, 1996, İstanbul
Başak Sigorta Sanat Galerisi, 18 Kasım – 8 Aralık 2004, İzmir
Asmalımescit Sanat Galerisi, 10 – 31 Ocak 2013, İstanbul
Oral Enuğur deseni
St. George Jackson Mivart

| St>  George Jackson Mivart |
| --- | --- |

Doğum: 30 Kasım 1827(1827-11-30) Londra, İngiltere
Ölüm: 1 Nisan 1900 (72 yaşında) Londra, İngiltere
Milliyet: İngiliz
Vatandaşlık: Birleşik Krallık
Din: Katolik

Kariyeri
Dalı: Biyoloji
 

St. George Jackson Mivart FRS (30 Kasım 1827 – 1 Nisan 1900), İngiliz bir biyologdu. Doğal seçilimin ateşli bir savunucusuyken sonrasında bunu en sert şekilde eleştirenlerden biri haline gelmesiyle ünlendi. Charles Darwin'in Türlerin Kökeni (On the Origin of Species) kitabına cevap olarak kaleme aldığı ve orijinal başlıktan sadece tek bir sözcükle ayrılan On the Genesis of Species, Mivart'ın bilim camiasından fiilen aforoz edilmesine yol açtı. Bu kitapta evrimi, "doğal seçilimin, yararlı yapıların belirmeye başladıkları aşamaları açıklamadaki yetersizliği" sebebiyle eleştirdi ve bunu Darwin'in ölümcül kusuru olarak gördü. Ara türleri akla aykırı gören Mivart'a göre, belirli bir işlevi yerine getiren bir yapı (örneğin kanat) ilk tomurcuklanmaya başladığı vakit canlıya herhangi bir fayda sağlayamaz. Ayrıca kilise dergilerinde, bakire doğum kavramı ve kilise düşüncesinin kesinliği kanısının, Darwin'in fikirleri kadar mantıksız olduğunu yazması Kilise ile arasını açtı. Ölümünden altı hafta kadar önce Katolik Kilisesi tarafından aforoz edildi.
Peperomia christophersenii

Peperomia christophersenii, Peperomia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Peperomia choritana

Peperomia choritana, Peperomia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Parti genel çizgisi

Parti genel çizgisi, komünizm terminolojisinde, bir partinin (genellikle bir komünist partinin) yönetim organlarının direktiflerini ve partinin genel politik tutumunu ifade eden terim.
İlk kez Sovyetler Birliği Komünist Partisi'inde görülen bu model, ardından pek çok komünist partide uygulanmış, bu partilerin merkez komitesinin aldığı kararlar bu kapsamda uygulanmıştır. Bu karar alma ve kararı uygulama yönteminde demokratik merkeziyetçilik ilkesi vazgeçilmez bir prensip idi.
Günümüzde iktidarda bulunan Çin Komünist Partisi, Küba Komünist Partisi ve Kore İşçi Partisi'nin politik tutumları bu kararlara göre uygulanmaktadır.
Osmanlı saray mutfağı

Osmanlı saray mutfağı ya da matbah-ı âmire (Osmanlıca: مطبخ آمره), Osmanlı İmparatorluğu'nda saray mutfağına verilen isimdir.
Saray Mutfağı

Fatih Sultan Mehmed tarafından 1475-1478 yıllarında yaptırılan Topkapı Sarayı'nın mutfak bölümü 5250 Metrekarelik bir alanı kapsar. Yemeklerin pişirildiği bölümler dışında 
- kiler, 
- aşçı ve yamakların koğuşları, 
- bir çeşme, 
- bir cami
- bir hamam bulunur.
8 bölümden oluşan mutfakta her bölümün ayrı ocağı, ayrı fırını ve farklı uzmanlık alanları olan aşçı ve yamakları bulunur. 16. yüzyılda Saray mutfağında, hamurcular, simitçiler, pilavcılar, kebapçılar, kuşhaneciler, sebzeciler ve tatlıcılardan oluşan 60 kişilik aşçılar grubu ve 200 yamak çalışırdı. Başlarında ise üst rütbeli bir görevli olarak Aşçıbaşı yer alırdı.
Matbah-ı Amire mutfaklarla birlikte içinde sebzehane, kiler, kasap işletmesi gibi birçok kuruluşu barındırırdı. Saray mutfakları ikisi helvahane mutfağı ait olmak üzere 10 gözden oluşuyordu. Padişahtan en aşağı saray görevlisine kadar herkesin yemekleri bu mutfaklarda pişerdi. Bütün bu mutfaklar, sarayın Birun kısmında ikinci avlunun sağ tarafında inşa edilmişti. Padişah ayrıca Enderun kısmında bulunan ve usta aşçıların hizmet ettiği Kuşhane ismi verilen özel mutfaktan da yararlanıyordu.
Mutfak hizmetleri

Topkapı Sarayında Kubbealtı Vezirleri ve Harem halkı için yapılan yemekler Has Mutfakta, padişaha özel yemekler ise Kuşhane Mutfağında, haremin üst seviyeli kadınlarına Valide Sultan Mutfağında, Harem ağalarına Kızlarağası Mutfağında, Kapı Ağaları ve Divan memurlarına ayrı bir mutfakta, Hazinedar başı ve maiyetine, Kilercibaşı ve maiyetine, Saray ağası ve maiyetine ayrı ayrı mutfaklarda yemek pişiriliyordu.
Günde yaklaşık olarak 4000 kişiye yemek hazırlayan, özel günlerde 10.000 yeniçeriye çorba-pilav-zerde pişiren bu hizmetlerin sayısı zaman zaman değişmesine rağmen 18. yüzyılda 500 kadardı. Bunlara ek olarak 400 kadar Helvacı tatlı yiyecekler (helva, macun, şerbet vb.) hazırlardı.
Saray aşçılarının ustalarına Üstüdan-ı Matbah-ı Has deniliyordu. Bunlara bağlı kalfalar ve daha sonra bölük başları ve şagirtler geliyordu. Bunlara da 300 civarında aşçı ve 100 aşçıya yakın Kızlarağası, Hazinedarbaşı, Kilercibaşı ve Saray Ağalarının özel aşçılarını eklemek gerekir.
Haremin üst kademelerine de gerekirse özel bir menü çıkarılırdı. Bütün bu hizmetliler aşçıbaşı, aşçı, ocakbaşı, kebapçı, tatlıcı, hamurcu, pilavcı, balıkçı ve perhizi adlarıyla tanınan, konusunda uzmanlaşmış kişilerdi.
Aynı zamanda bir eczane olan saray mutfağında hekimler tarafından ihtiyaç duyulan ilaçlar yapılır, padişaha pişirilen yemekler ise kuşhane mutfağında hazırlanırdı. Padişaha gidecek yemekleri hazırlayan aşçılar ise Zülüflü Baltacılar içerisindeki güvenilir kişilerden seçilen aşçı ve helvacı ile birlikte bunlara bağlı kalfalardan oluşmaktaydı. Hazırlanmasında özel maharet isteyen yemekler tek kişilik tencerelerde pişirilir, Padişah sefere çıkarsa kuşhane mutfağı görevlileri de beraberinde giderlerdi.
Mutfak hizmetleri > Has mutfak

Osmanlı saray mutfağında İkinci önemli mutfak olan “Has mutfak" matbah-ı amireden bağımsız olarak çalışan mutfaklardan ikincisidir. Başlıca hizmet ettiği kişilerden bahsedecek olursak Valide Sultan, şehzadeler ve harem halkından nüfus sahibi olan ailelerdir. Osmanlı sarayı Mutfak Hizmetlerinde Divan Vezirleri ve Harem halkı için de yapılan yemekler Has Mutfakta pişirilirdi.
Üstüdan-ı Matbah-ı Has

Osmanlı Mutfak tarihinde saray mutfağındaki mutfak bölümlerindeki deneyimli aşçıların en bilgilisi ve en yetkilisine verilen isimdir.
Osmanlı'da "has" en iyisi anlamına gelmekle birlikte, çoğunlukta padişaha ait, padişahın hizmetinde olan "kişi" ya da "alan" anlamına gelir. Örnek olarak has bahçe, has gelir, has mutfak 23 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., has oda gibi padişaha ait olanlar için kullanılır. Has altın, has gümüş olarak dikkate aldığımızda bir nesnenin özü ve en değerlisi anlamında kullanılmıştır. Matbah (Matbah-ı Âmire) kelimesi ise yemek pişirilen yer yani mutfak anlamındadır.
Buradan yola çıkarak "Üstüdan-ı Matbah-ı Has" teriminin anlamı "Osmanlı mutfak teşkilatındaki ustaların en iyisi", en bilgilisi, tüm mutfak bölümleri ve mutfak hizmetlerinde bilgi ve deneyim sahibi olan kişi anlamında kullanılmıştır.
Aşçıbaşı

Osmanlı saray mutfağında aşçıbaşı; ait olduğu mutfakta yetkili ve bilgili olan kişidir. Osmanlı saray mutfağı teşkilatında bulunan mutfak bölümleri (Has Mutfak, Kuşhane Mutfağı, Valide Sultan Mutfağı, Kızlarağası Mutfağı) arasında her mutfağın bir aşçıbaşı' sı vardır. Bu mutfak bölümleri çalışanları arasında; aşçılar, ocak aşçısı, kebap aşçısı, tatlıcı, hamurcu, helvacı, pilavcı, balıkçı ve hekimlerin verdiği reçete yemeklerini hazırlayan perhizci gibi aşçılar çalışmaktadır.
Aynı zamanda bir okul (ocak) olan ve "çıkma sistemi" bulunan osmanlı saray mutfağında tüm bu aşçılara hizmet eden kalfalar, bölük başları ve şagirtler (yardımcı çıraklar) bulunmaktadır. Osmanlı saray mutfağındaki diğer bölümlerde çalışanları görevlendiren, çalışmaların işleyişini kontrol eden ve yemeklerin sofra hizmetlerine gitmeden önce yapılan yemeklerin kalitesini bizzat tetkik eden kişiye (aşçıların şefi) "aşçıbaşı" denir.
Osmanlı Saray mutfağı teşkilatında Üstüdan-ı Matbah-ı Has, matbah-ı amire emini ve gerektiğinde Kilercibaşı' na karşı sorumludur. Günümüzde Profesyonel mutfaklarda ise aşçıbaşının görevleri daha detaylı ve farklıdır.
Sofra hizmetleri

Harem'de sofra hizmetlerine çeşnigir usta denilen harem kıdemlilerinden bir kadın bakardı. Peşkircibaşı ise kıdemli kilercilerden seçilirdi. Peşkirleri muhafaza eden kişi Peşkir Gulamı idi. Sultan II. Abdülhamid'e sofrada yalnız Kilercibaşı hizmet ederdi. Padişaha en yakın olanlar ise Hasodalılardı. Padişah Has Oda'da veya teras ve bahçelerde yalnız başına yemek yer, yemek için kaşık ve parmaklarını kullanır daha sonra ellerini sabunla yıkardı. Yemek sonrası ve öncesi padişahın ellerini yıkamak için İbrik Gulamı ve İbriktar görevlendirilmişti. Butün bu görevler Enderun ağaları tarafından gerçekleştirilirdi. Her birinin terfi edeceği görevler belliydi.
Helvacılar

Sarayın helva, macun, hoşaf gibi tatlıları helvahanede yapılır, burada çalışanlara Helvacıyan-ı Hassa denilirdi. Başarılı olanları Helvacıbaşı Çaşnigirbaşı veya Hoşafçıbaşı olurdu. Ocak, 18. yüzyılda 6 usta ve 100'ü aşkın şagirtten oluşuyordu. Topkapı Sarayında mutfaklara bitişik ayrı bir helvahane bulunur. Yapılan macunların bazıları aynı zamanda bazı hastalıklara ve zayıf bünyelilere iyi geldiğinden bunlar hekimbaşı denetiminde yapılırdı. Bu ocakta yılda bir kere ot gecesi denilen gecede yapılan özel macun bütün saray eşrafına ayrı ayrı gönderilir, aynı gece ocak ahalisi bayram yaparak eğlenirdi.
Diğer bölümler

Saray ekmekçilerine Habbazin-i Hassa denilirdi. Ekmekçibaşının yönetiminde çalışırlar ve hamurcu, pişirici ve elekçilerden oluşurlardı. Fodlacılar (Pideciler) ayrıydı.
Bunlardan ayrıca kasaplar, yoğurtçu ve sütçüler, sebzeciler, tavukçular, simitçiler, buzcu ve karcılar, kalaycı, mumcu, buğday döğücüler (Kendüm küban), sakalar ve yedi bölük halinde çalışan kilerciler vardı. Hepsi enderunda bulunan kilercibaşına bağlı çalışırlardı.
Sarayda mutfak işlerine bakan memura Hâcegân rütbesinde olur ve Matbah-ı Amire Emini adı verilirdi. Kilercibaşının denetiminde olan Matbah-ı Âmire Emini, mutfak ihtiyâçlarını karşılayan, masraf ve gider defterlerini tutan ve mali açıdan baş muhâsebeye karşı sorumlu bulunan kişiydi.
Osmanlı sarayının 19. yüzyılda tanıklık ettiği tarihsel süreçlere paralel olarak mutfak teşkilatı ve harcamalarında da değişiklikler meydana gelmiştir. Tanzimat döneminde sarayın tüm mutfak harcamaları ortalama 400-500 bin kuruş arasında tespit edilirken, daha sonraki süreçte özellikle de II. Meşrutiyet'ten itibaren (1909) sarayla ilgili her konuda olduğu gibi gıda masraflarında da önemli kısıtlamalara gidilmiştir. Bu dönemde saray mutfaklarında tabldot sistemine (standart mönü) geçilerek bu masraf kaleminden tasarruf edilmesi amaçlanmıştır. Arşivlerdeki belgelere göre bu dönemde Osmanlı saray mutfaklarında günlük olarak pişirilen yemekler şöyledir:
Çorba, Tavuk, Pilav, Mevsim Sebzesi, Börek, Tatlı, Muhallebi, Soğukluk, Süt, Haftalık Tatlı (Perşembe, Pazartesi), Haftada iki defa balık, Ekşi takımı (Tabak ve Tepsi)
St. Georges, North Somerset

| St>  Georges, North Somerset |
| --- | --- |
Kent

St. Georges, North SomersetSt. Georges, North Somerset'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Somerset
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
St. Georges, North Somerset, İngiltere'nin Somerset kontluğunda bulunan bir civil parish.
Peperomia chimboana

Peperomia chimboana, Peperomia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Pala (Anadolu)

Pala (çivi yazısı pa-la-a ) Kuzey Anadolu'da bir Tunç Çağı ülkesiydi. Pala hakkında, ana dili Palaca (palaumnili) ve ana dininden daha fazla şey bilinmemektedir. Palaik kökenli olduğu bilinen tek kişi Rahibe Anna'dır.
Konum

Pala ülkesi Karadeniz bölgesinde yer alabilir. Pala'nın bu bölgede yaşamış olabileceğine dair iki olasılık var. İlk olasılık, klasik antik çağda Paflagonya olarak bilinen ülkedir. İkinci olasılık, antik dönemde Blaene (Kargı) olarak adlandırılan bölgedir. Her iki denklem de fonetik benzerliğe dayanmaktadır. Çivi yazısıyla Blaene'ye giden *Bla adlı bir ülke, yalnızca pa-la-a olarak yazılabilirdi.
Günümüzde konum olarak Belen (blaene) adı kullanılmaktadır. Kargı ilçesinde Günyazı köyü sınırlarında kalmaktadır.
Tarih

Eski Hitit döneminde Pala, Hitit kanunlarında Hitit yetki alanına giren bir idari bölge olarak bahsedilmiştir. Eski Hitit döneminin sonunda, Karadeniz bölgesinin Kaşkalar tarafından ele geçirilmesi nedeniyle Hititler ile Pala arasındaki temas kesilmiştir. Pala halklarının Kaşka istilası ile ortadan kaybolduğu muhtemeldir.
Blaene(Belen) ismi günümuzde orada yaşayan halk tarafından kullanılmaktadır. Blaene(Belen) düzü ismi kullanılmaktadır. Orada toprak yüzeyinde kesme taşlar yer yer görülmektedir.
Mitoloji

Palaik mitolojisi, Hititlerin başkenti Ḫattuşa'daki Palaik fırtına tanrısı tapınağından, Hititler ve Pala arasındaki temasların ortadan kalktığı zaman bile Palaik tanrı kültünün devam ettiği çivi yazılı ritüel metinlerinden bilinmektedir. Aşağıdaki tanrıları bilinmektedir:
| İsim | Cinsiyet / Sayı | Notlar | Alternatif İsimler | Hitit veya Luvi denklemi |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ziparwa  | Tanrı | Palaik büyük tanrı, fırtına tanrısı  | Zaparwa, Hattiyen kökenli isim  | Tarḫuna, Tarḫunt  |
| Kataḫzipuri  | tanrıça | Zaparwa'nın karısı  | Kataḫziwuri, Hattian kökenli isim  | Kamrušepa  |
| Tiyaz  | Tanrı | güneş tanrısı  | Tiyad  | Güneş Cennetin Tanrısı, Tiwaz  |
| Gulzannikeš  | tanrıçalar | kader tanrıçaları  | Gülzikannikeš  | Daraweš Gulšeš  |
| Ḫašamili  | Tanrı |  | Ḫašammili, Hattian kökenli isim  |  |
| Inar  | tanrıça |  |  |  |
| Kamama  | Tanrı |  | Kammamma  |  |
| Ocak  | Tanrı | kalp tanrısı |  |  |
| Šaušḫalla  | Tanrı |  | Šaušḫilla  |  |
| Ḫilanzipa  | Tanrı |  | Ḫilašši  |  |
| Ḫašauwanza  | Tanrı |  |  |  |
| Aššanuwant  | Tanrı |  |  | Aşiyat  |
| Ilaliyantikeš  | tanrılar |  | Ilaliyant  |  |
| Kuwanšeš  | tanrılar |  |  |  |
| Uliliyantikeš  | tanrılar |  |  | Uliliyašši  |
Edebiyat

Maciej Popko : Völker und Sprachen Altanatoliens . Harrassowitz Verlag: Wiesbaden 2008. 978-3-447-05708-0
Piotr Taracha: İkinci Binyıl Anadolu Dinleri . Harrassowitz, Wiesbaden 2009. 978-3-447-05885-8ISBN 978-3-447-05885-8
Stictia

Stictia, Bembicina altoymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Peperomia chlorodisca

Peperomia chlorodisca, Peperomia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Pardosa thorelli

Pardosa thorelli, Pardosa cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Pardosa tikaderi

Pardosa tikaderi, Pardosa cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
St. Helen Without

| St>  Helen Without |
| --- | --- |
Kent
St. Helen WithoutSt. Helen Without'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Oxfordshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
St. Helen Without, İngiltere'nin Oxfordshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Paris'in arondismanları

Paris'in arondismanları
Paris'in arondismanları, (Fransızca: Arrondisements) Fransa'nın başkenti Paris'in 20 kentsel bölgesidir.
20 arondisman, şehrin ortasından başlayarak, ilki Rive Droite olmak üzere saat yönünde bir spiral şeklinde düzenlenmiştir. Her arondismanın kendi belediye başkanı ve belediye meclisi bulunmaktadır. Bununla birlikte 1., 2., 3. ve 4. arondismanların yönetimleri Paris Centre adı altında tek çatı altında toplanmıştır.
Banliyöleşme nedeniyle, Paris'in nüfusu yavaş yavaş dışa doğru kaymıştır ve günümüzde yalnızca iki arondisman hala büyümektedir.
Paris'in arondismanları, daha departmanların alt bölümleri olan arondismanları ile karıştırılmamalıdır.
Liste

| Adı | Diğer adı | Yüzölçümü (km²) | Nüfus (2017) | Yoğunluk (/km²) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. (Ie) | Louvre | 5,59 | 100.196 | 17.924 |
| 2. (IIe) | Bourse | 5,59 | 100.196 | 17.924 |
| 3. (IIIe) | Temple | 5,59 | 100.196 | 17.924 |
| 4. (IVe) | Hôtel-de-Ville | 5,59 | 100.196 | 17.924 |
| 5. (Ve) | Panthéon | 2,541 | 59.631 | 23.477 |
| 6. (VIe) | Luxembourg | 2,154 | 41.976 | 19.524 |
| 7. (VIIe) | Palais-Bourbon | 4,088 | 52.193 | 12.761 |
| 8. (VIIIe) | Élysée | 3,881 | 37.368 | 9.631 |
| 9. (IXe) | Opéra | 2,179 | 60.071 | 27.556 |
| 10. (Xe) | Entrepôt | 2,892 | 90.836 | 31.431 |
| 11. (XIe) | Popincourt | 3,666 | 147.470 | 40.183 |
| 12. (XIIe) | Reuilly | 16,324 | 141.287 | 8.657 |
| 13. (XIIIe) | Gobelins | 7,146 | 183.399 | 25.,650 |
| 14. (XIVe) | Observatoire | 5,621 | 136.941 | 24.280 |
| 15. (XVe) | Vaugirard | 8,502 | 235.178 | 27.733 |
| 16. (XVIe) | Passy | 16,305 | 149.500 | 9.169 |
| 17. (XVIIe) | Batignolles-Monceau | 5,669 | 168.737 | 29.760 |
| 18. (XVIIIe) | Butte-Montmartre | 6,005 | 196.131 | 32.634 |
| 19. (XIXe) | Buttes-Chaumont | 6,786 | 188.066 | 27.697 |
| 20. (XXe) | Ménilmontant | 5,984 | 191.800 | 32.052 |
Konuyla ilgili yayınlar

Carmona, Michel (2002). Haussmann: His Life and Times and the Making of Modern Paris. Chicago: Ivan R. Dee. s. 516. ISBN 9781566634274. 20 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2022.
| g t Paris'in arrondissementleri |
| --- | --- | --- |
|  1. (Louvre)  2. (Bourse)  3. (Temple)  4. (Hôtel-de-Ville)  5. (Panthéon)  6. (Luxembourg)  7. (Palais-Bourbon)  8. (Élysée)  9. (Opéra)  10. (Entrepôt)  11. (Popincourt)  12. (Reuilly)  13. (Gobelins)  14. (Observatoire)  15. (Vaugirard)  16. (Passy)  17. (Batignolles-Monceau)  18. (Buttes-Montmartre)  19. (Buttes-Chaumont)  20. (Ménilmontant)  |  1. (Louvre)  2. (Bourse)  3. (Temple)  4. (Hôtel-de-Ville)  5. (Panthéon)  6. (Luxembourg)  7. (Palais-Bourbon)  8. (Élysée)  9. (Opéra)  10. (Entrepôt)  11. (Popincourt)  12. (Reuilly)  13. (Gobelins)  14. (Observatoire)  15. (Vaugirard)  16. (Passy)  17. (Batignolles-Monceau)  18. (Buttes-Montmartre)  19. (Buttes-Chaumont)  20. (Ménilmontant)  |  |
Stické

Stické & Stické tenis, 19. yüzyılın sonlarında Walter Clopton Wingfield tarafından keşfedilen çim tenisinden türetilen bir iç mekân tenis türüdür.
Stagmomantis paraensis

Stagmomantis paraensis, Stagmomantis cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Pardosa tristicella

Pardosa tristicella, Pardosa cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Sticthippus

Sticthippus Oedipodinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Stagmomantis spec

Stagmomantis spec, Stagmomantis cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Pardosa tristiculella

Pardosa tristiculella, Pardosa cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Pardosa tieshinglii

Pardosa tieshinglii, Pardosa cinsine bağlı bir örümcek türüdür.