Erdem
Antik Çağ'da Erdem

Sokrates, Platon, Aristoteles felsefi etkinliklerinin önemli bir bölümünü erdem konusu üzerine yürütürler. Mutluluk ve erdem birbirleriyle ilintili iki önemli kavram olarak ele alınır. Sokrates yaşamın ve dolayısıyla ahlaksal eylemlerin amacının mutluluk olduğunu belirtirken, bunun bilgi ile mümkün olduğunu ileri sürer. Dolayısıyla erdemli olmak bilgi sahibi olmakla olanaklıdır ve bu da mutluluk sağlayacaktır. Kıbrıslı Zenon, mutluluk için erdemli olmayı yeter şart olarak ileri sürdüğünde bu düşünceyi açıkça belirtir. Benzer şekilde yaşamın temeline acıdan sakınmayı ve mutlu olmayı koyan Epikurosculuk da, başka bir açıdan böyle bir temel ilkeye dayanır: "Komşun farkına vardığında utanacağın bir şey yapma." Bu yaklaşım, erdemli olmayı, mutluluğun temeline bu şekilde yerleştirir. Bilgi, insanı erdemli yapar çünkü ahlaki anlamda doğru davranmayı sağlayacak olan şey bilgidir.
Daha sonraları giderek ahlak felsefesinin kavramlarından biri olarak yer edinmiştir. Buna göre erdem, hangi davranışların insanca ya da kabul edilir olduğunu belirten bir kavramdır. Ahlaki doğruluk erdemli olmakla bu anlamda bir tutulur. Bu genel tanımın ötesinde ahlak felsefeleri farklı şekillerde bir erdem anlayışı geliştirmişlerdir. İyi-kötü, doğru-yanlış kavramlarında görülen topluma, yere, zamana göre farklılıklar, beraberinde erdem kavramının da farklı şekillerde düşünülüp anlaşılmasını getirmiştir. Birçok filozof erdemi bu anlamda felsefenin merkezine yerleştirmiştir. Buna göre erdem, istenç ya da iradenin ahlaksal iyiye yönelmesidir.
Sokrates'e göre erdem her insana öğretilebilir ancak her insanda aynı oranda zuhur etmez.
| g t Etik |
| --- | --- |
Kavramlar:  Adalet  Ahlaksızlık  Ahlak  Aksiyoloji  Azap ya da Acı  Değer  Dünya görüşü  Erdem  Eşitlik  Güven  İdeal  İlke  İnanç  İyi ve kötü İyi  Kötü (Şer)  Mutluluk  Norm  Özerklik  Özgür irade  Özgürlük  Teslimiyet  Sempati  Siyasi özgürlük  Vicdan 
Teoriler:  Bakım/özen etiği  Biyosentrizm  Deontoloji  Erdem etiği  Meta-etik  Partikülarizm  Pragmatik etik  Rol etiği  Sonuççuluk  Varoluşçu etik 
Filozoflar:  Laozi  Sokrates  Platon  Aristoteles  Diyojen  Valluvar  Cicero  Konfüçyüs  Augustinus  Mensiyüs  Mozi  Xun Kuang  Thomas Aquinas  Baruch Spinoza  David Hume  Immanuel Kant  Hegel  Arthur Schopenhauer  Jeremy Bentham  John Stuart Mill  Søren Kierkegaard  Henry Sidgwick  Friedrich Nietzsche  G. E. Moore  Karl Barth  Paul Tillich  Dietrich Bonhoeffer  Philippa Foot  John Rawls  John Dewey  Bernard Williams  J. L. Mackie  Elizabeth Anscombe  William Frankena  Alasdair MacIntyre  Richard Mervyn Hare  Peter Singer  Derek Parfit  Thomas Nagel  Robert Merrihew Adams  Charles Taylor  Joxe Azurmendi  Christine Korsgaard  Martha Nussbaum 
Uygulamalı etik:  Biyoetik  İş etiği  Söylem etiği  Mühendislik etiği  Çevre etiği  Hukuk etiği  Yapay zekâ etiği  Medya etiği  Tıp etiği  Hemşirelik etiği  Meslek etiği  Cinsel etik  Et yeme etiği  Teknoloji etiği 
Meta-etik:  Bilişselcilik  Öznelcilik  Evrenselcilik  Görecelik  Nihilizm  Deneycilik  Akılcılık  Sezgicilik  Kuşkuculuk  Gerçekçilik  Kuşkuculuk 
İlgili maddeler:  Dinde etik  Tanımlayıcı etik  Evrimsel etik  Feminist etik  İdeoloji  Ahlak psikolojisi  Normatif etik  Hukuk felsefesi  Siyaset felsefesi  Toplum felsefesi 
Listeler:  Ahlâkî konular listesi  Ahlâkçılar listesi 
 Kategori 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX525812  BNF: cb11950974x (data)  GND: 4125554-9  LCCN: sh85143808  NKC: ph119263  NLI: 987007541294305171