stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Keurig Dr Pepper

| --- | --- |

Tür: Halka açık
Kuruluş: 1981 (43 yıl önce) (1981), Waitsfield, Vermont
Kurucu: Bob Stiller 
Genel merkezi: Burlington, Massachusetts ve Plano, Teksas
Önemli kişiler: Robert Gamgort (CEO)
Web sitesi: keurigdrpepper.com
Keurig Dr Pepper (önceki isimleri Keurig Green Mountain (2014-2018) ve Green Mountain Coffee Roasters (1981-2014)), Burlington, Massachusetts ve Plano, Teksas merkezli halka açık bir Amerikan meşrubat ve içecek şirketidir. Doğu sahilleri, kahve ve diğer içecekleri ve Keurig biralarını satıyor. Temmuz 2018 itibarıyla, yeni birleşmiş holdingler, Teksas'ta bulunan Dr Pepper Snapple Group bölümüne ait soda, meyve suları ve diğer alkolsüz içecekleri de satıyor.
Temmuz 2018'de Keurig Green Mountain, Dr Pepper Snapple Group'u 18,7 milyar dolarlık bir anlaşma ile satın aldı ve birleştirilmiş şirket adını Kuzey Amerika'daki üçüncü en büyük içecek şirketi (The Coca-Cola Company ve PepsiCo'dan sonra) olan "Keurig Dr Pepper" olarak değiştirdi. 10 Temmuz'da Keurig Dr Pepper (KDP) hisseleri New York Menkul Kıymetler Borsası'nda işlem görmeye başladı. Dr Pepper Snapple Group, Keurig Dr Pepper ana şirketi altında bir işletme birimi olarak çalışmaya devam ediyor.
Başlangıçta 1981 yılında Waitsfield, Vermontda kurulan doğu-sahil bölümünde şirket Keurig bira sistemleri için porsiyon paketlerinde çeşitli markalar altında kahve, sıcak kakao, çay ve diğer içecekleri üretmekte, üretmekte ve satmaktadır. Ayrıca kahve çekirdekleri, çekilmiş kahvelerde torbalar ve kesirli paketler satıyor. Bu içecek çeşitlerinin çoğunu Keurig K-Cup tek servisli kapsüllerde satıyor ve 2017 itibarıyla Vue, K-Carafe ve K-Mug podlarını da sunuyor. Kendi ve ortaklık lisanslı markaları aracılığıyla, doğu sahil bölümü 400'den fazla farklı kahve ve diğer içecek seçkisi sunmaktadır. Bunlar arasında organik sertifikalı kahveler, Adil Ticaret Sertifikası'na sahip, özel karışımlar ve aromalı kahveler ve içecekler yer alır.
Markaları

Keurig Dr Pepper Snapple Group ile beraber şu markalara sahiptir:
Sodalar: 50/50, 7 Up, A&W Root Beer, Cactus Cooler, Canada Dry, Canfield's, Crush, Dr Pepper, Hires Root Beer, IBC Root Beer, Orangina, RC Cola, Diet Rite, Nehi, Schweppes, Squirt, Stewart's Fountain Classics, Sun Drop, Sunkist, Sussex Golden, Venom Energy, Vernors, Wink.
Kahveler: Diedrich Coffee, Green Mountain Coffee, Timothy's World Coffee, Tully's Coffee, Van Houtte.
Meyve suları, çaylar ve diğerleri: Dejà Blue, Hawaiian Punch, Mott's, Nantucket Nectars, Peñafiel, ReaLemon, ReaLime, Snapple, Yoo-hoo.
İçecek karışımları: Clamato, Mr & Mrs T, Rose's
Yakaemir, Şarkikaraağaç

| Yakaemir |
| --- | --- |
Köy

 Isparta'nın konumu
YakaemirYakaemir'in Isparta'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Isparta
İlçe: Şarkikaraağaç
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
Rakım: 1276 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 166
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0246
İl plaka kodu: 32
Posta kodu: 32802
Yakaemir, Isparta ilinin Şarkikaraağaç ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1912'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Isparta il merkezine 128 km, Şarkikaraağaç ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 166
2021: 172
2020: 179
2019: 181
2018: 187
2017: 176
2016: 182
2015: 182
2014: 201
2013: 207
2012: 214
2011: 209
2010: 208
2009: 210
2008: 209
2007: 219
2000: 265
1990: 397
1985: 363
Kurlandiya'nin kolonileri

Kurlandiya ve Semigalya Dükalığı
Afrika'daki Kuronya yerleşimleri
Amerika kıtasındaki Kuronya yerleşimleri (Tobago'daki Yeni Courland)
Kurlandiya'nın Kolonileri ya da Kurlandiya'nın kolonizasyon girişimleri, Kurlandiya ve Semigalya Dükalığı'nın (bugün Letonya'nın bir parçası) kolonizasyon çabalarını ifade eder. Küçük ama varlıklı olan Dükalık, Avrupa'nın Batı Afrika ve Karayipler'deki kolonileştirme girişimlerinde mütevazı bir rol üstlenmiştir.
Tarihçe

Alman İmparatorluğu kurulmadan önce çok daha büyük bir Alman kolonileşme gücüne sahip olan Brandenburg gibi Kurlandiya'nın da Avrupalı bir haçlı geçmişi vardı. Koloniler, Kurlandiya ve Semigalya Dükü Jakob'un yönetiminde kurulmuştu ve Letonya'nın iki kolonisinden biriydi. İkinci koloni ise Afrika'daki Gambiya Nehri idi. Hükümdarlığı sırasında (1642-1682) Dükalık, tüm büyük Avrupa güçleriyle ticari ilişkiler kurdu.
Jakob, Windau (bugün Ventspils) ve Libau'daki (bugün Liepāja) ana limanlarıyla Avrupa'nın en büyük ticaret filolarından birini kurdu. Filosu, yerleşimcilerin Tobago'da ilk koloniyi kurdukları 1637 gibi erken bir tarihte Batı Hint Adaları'na seferler yaptı. İlk koloni başarısız oldu, ancak 1639'da koloni yeniden kuruldu.
1651 yılında Kurlandiya ve Semigalya, Afrika'da Gambiya Nehri'ndeki Aziz Andrew Adası'nda bir koloni elde etti ve adada Jakob Kalesi'ni inşa etti. Dükalık ayrıca Aziz Mary Adası (günümüz Banjul) ve Jillifree Kalesi'ni de içeren ek toprakların kontrolünü ele geçirdi. Courland ve Semigallia'nın kolonileri şeker, tütün, kahve, pamuk, zencefil, çivit, rom, kakao, kaplumbağa kabukları ve tropik kuşlar ile bunların çok aranan tüylerini ihraç ediyordu. Sonunda Dükalık bu toprakların kontrolünü on yıldan daha kısa bir süre elinde tutmayı başaracak ve koloniler 1664 yılında resmen İngiltere 'ye devredilecektir.
Jakob'un 1658'den 1660'a kadar İsveç Ordusu tarafından esir tutulduğu Kuzey Savaşları sırasında, Kurlandiya ve Semigalya'nın zayıf savunması sebebi ile koloniler kaybedildi. Savaşın sona ermesinin ardından Tobago adası, Kurlandiya'ya iade edildi. Ancak Dükalık 1666 yılında adayı terk etmek zorunda kaldı. 1668 yılında Kurlandiyalı birkaç kolonist, Jacob Kalesi'ni yeniden işgal etmeye çalışmış ancak adada konuşlu Hollanda garnizonu tarafından püskürtülmüştür. Büyük Kurlandiya Körfezi yakınlarındaki Kurlandiya Anıtı, Dükalığın yerleşimini anmaktadır.
Eski koloniler

Andrews Adası ya da Kurlandiya Gambiyası, sonradan İngilizler tarafından ele geçirilen James Kalesi. (1651-1660, 1660-1661)
Tobago'daki Yeni Kurlandiya (1637, 1642, 1654-1659, 1680-1690)
Yakalı kocabaş

Yakalı kocabaş (Mycerobas affinis), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından ötücü bir kuş türü.
Özellikler

Erkeğin kafası, sırtı, kanatları ve kuyruk bölgesi simsiyahdır. Ensesinden kuyruksokumuna, sırt ortasından üzerine ve alt vücuduna kadar sapsarıdır. Gagası gridir. Dişinin kafası gridir, gerdanı, ense halkası, kuyruksokumu ve alt vücudu açık zeytin yeşilidir. Sırtı ve kanatları koyu zeytin yeşilidir. kanat altları ve kuyruğu siyahtır, gagası pembedir. Uzunlukları 22 santimetre kadardır.
Dağılımı ve yaşam alanı

Himalaya bölgesinde yaşayan yakalı kocabaş, 2.700 ve 4.000 metre arasında yükseklikteki çamlık, ardıçlık ve rododendronluk çalılarda görülür.
Kirroslu Theodoretus

| Cyrrhuslu Theodoretus |
| --- | --- |

Kilise Babası
Doğum: 393 Antakya - Roma İmparatorluğu
Ölüm: 466 Cyrrhus, Suriye - Roma İmparatorluğu
Kutsayanlar: Süryaniler
Cyrrhuslu Theodoretus (393 –  466 cıvarında) ihtilaflı bir Kilise Babası, episkopos, Antakya Kateşistik Okulu'na ilham veren bir teolog ve İncil yorumcusu. Geç antik dönemin Kayserili Eusebius, Sozomenos, Sokrates Skolastikos ve Evagrius Skolastikos ile birlikte ana kilise tarihçilerindendir. Süryani Kilisesi’nce aziz kabul edilir.
Hayatı

Antakya’da 393 yılı dolaylarında dindar bir hristiyan aileye doğmuş, erken yaşta ruhbanlara katılmıştır. Apamea yakınındaki Nicerte manastırına girmiş, burada yedi yıl kalmıştır. 423 yılında Antakya yakınındaki ufak bir bölge olan Cyrrhus’un Episkoposu seçilmiştir. 35 yıllık episkoposluğu boyunca şehirin ruhani ve dünyevi refahının artmasında büyük rol sahibi olmuş, hatta şehire temiz su gelmesi için kurulan kanal ve su yollarının yapınında yardımı olmuştur.
Bir episkopos olarak Nestoryanizm tartışmalarına dahil olmuştur. İskenderiyeli Cyril’e karşı Nestorculuğu savunmuştur. Cyril’in öğretisinde Apollinaris sapkınlığının olduğunu düşünmekteydi. 431 yılında İskenderiyeli Cyril’i reddiyeyi kaleme almıştır. İkinci Efes Konsili kararını da Cyril’e karşı hasımlığı nedeniyle reddetmiştir. Nestorculuk kınanması düşürüldüğünde, kararı kabul etmiştir.
444 yılında İmparator II. Theodosius tarafından episkoposluğu düşürülmüştür. Theodoretus Nicerte’deki manastırına geri dönmüştür. Papa I. Leo’ya yazılmış, episkoposluğunun düşürülmesinin reddini isteyen bir mektubu günümüze ulaşmıştır. 450 yılında Marcianus’un imparatorluğa geçmesiyle şansı dönmüştür. 451 yılında Kalkedon Konsili'nde, Kutsal Bakire Meryem’in Tanrı Doğuran’ (Theotokos) olduğunu itiraf ettikten sonra episkoposluğa geri dönmüştür.
Yazıları ve Teolojisi

Yaklaşık 35 eseri olduğu düşünülmektedir. Süryanice konuşuyor olsa da, Grekçe yazmıştır.
Theodoretus'un en göze çarpan eserleri yorumlama türünde olmuştur. Temelde yorumlaması gramatik-tarihi olsa da bir orta yol tercih ederek Mopsuestialı Theodor gibi aşırı literal okumanınEğik metin radikalliğinden kaçınmış ve tercih edilebilir noktalarda alegorik açıklamalara yer vermiştir.
Dogması

Theodoretus'un dogmatik çalışmalarının çoğunluğu kaybolmuştur ancak beşi günümüze ulaşmıştır.
Temel Kristoloji kitabı Dilenci ya da Multiform olmuştur. Üç diyalog ile Theodoretus monofizitçileri, doktrinlerini çeşitli heretik kaynakların kırıntıları ile oluşturan dilencilere ve kendisini de doğru yolun savunucusu olarak tasvir etmiştir. Eserin günümüze ulaşma sebeplerinden birisinin, florilegia’nın (antolojiler ve Kilise Babaları'na ait atıflar) metinin içine yayılmış ve geniş yer tutuyor olmasıdır. Bu florilegia, Theodoretus’un aldığı kayda değer eğitimini de  göstermektedir; 88 eserden alınmış 238 metin, Antakyalı İgnatius, İrenaeus, Romalı Hipolit gibi İznik öncesi dönem yazarlarından alınmış aynı zamanda Athanasius gibi Kapadokyalı Kilise Babaları'na ait teolojik yazıları içermektedir. Bu florilegia ile yeni bir doktrinel gelişme başlamıştır, ‘Babalar’ Hristiyan teolojisinde yeni bir otorite olmuştur.
İki eseri, Kutsal ve Hayat veren Üçlü-Birlik Üzerine ve Efendimizin Enkarnasyonu Üzerine, hasımı İskenderiyeli Cyril'in atıfları sayesinde günümüze ulaşmıştır.
Pek çok kayıp eseri vardır. Theodoretus Arius’a ve Eunomius’a karşı yazdığı iki eserinden ve Makedonyalılara karşı yazdığı üç incelemeden bahseder. Bunların yanı sıra Apollinariyancılara karşı yazdığı iki eseri ve Opus adversus Marcionem, korunamamıştır.
Savunucu ve Tarihi

Savunucu eserlerinden biri olan ve günümüze ulaşmamış Ad quaestiones magorum (429-436) adlı eserinde Theodoretus, Mısır’ın putlarına karşı alternatifler olarak Eski Antlaşma’daki kurban sunularını aklamış ve bunlara tapan Magi’lerin hikayelerini ifşa etmiştir.
Tanrı’nın İnayeti üzerine, savunucu söylevlerden oluşmaktadır; dünyevi düzenden ilahi inayeti kanıtlayan  bölümler (i-iv), ahlaki ve sosyal düzenden kanıtlayan bölümler (vi-x). Muhtemelen Antakyalı kültürlü Greklerden oluşan cemaat için 431 ve 435 yılları arasında yazılmışlardı. Çoğu vaaz gibi  kutsal yazılar üzerine konuşmalardan ziyade temellendirilmiş argümanlar, derslerden oluşmaktaydılar.
Yunan Hastalıklarının Tedavisi, altbaşlığı Müjdenin Hakikatinin Yunan Felsefesi ile kanıtlanması, on iki kitaptan oluşan ve hristiyanlığın doğruluğunu yunan felsefesi ile kanıtlamayı hedefleyen ve pagan fikir ve pratiklerinden ayrıştırmayı hedefleyen bir eserdi. Bu bakımda yazılmış son savunucu eserlerden birisidir, çünkü o çağda hristiyanlık baskın hale geldiğinden bu tarz savunma eserleri de zamanla kaybolmaya başlamıştır.
Theodoretus’un Kilise Tarihi, Ariusçuluk ortaya çıkış ile başlar ve Theodoretus’un 429 yılındaki vefatı ile biter, tarzı Sokrates Skolastikos ve Sozomenos’unkinden oldukça farklıdır. Başka türlü kaybolacak pek çok kaynağı, özellikle de Aryan ihtilafını içerir; ancak kitap oldukça yanlıdır ve heretikler çoğunlukla karartılmış ve ‘Aryan vebası’ olarak tanımlanmıştır. Anlatım dili diğer tarihçilere nazaran oldukça kısadır, Theodoretus sıklıkla belgeleri birbirine ufak yorumlar ile bağlar.
Dini Tarih, onu yaşayan toplam otuz keşişin biyografilerini içerir, onları birer model olarak betimler. Bu belge erken dönem münzevi hayatının güçlüklerini anlama konusunda önemli bir kaynak olmuştur. Ayrıca keşiş otoritesine dair dikkat çekici bir model sunmaktadır, Athanasius'un Anthony'nin hayatına bir tezat oluşturarak.
Sporacius adında yüksek mevkili bir memurun isteği üzerine Theodoretus sapkınlıkların bir derlemesini yapmıştır (Haereticarum fabularum compendium). Kitapta sapkın inançlar (bölüm i-iv) ve ilahi dogmaların derlemesi (bölüm v) bulunmaktadır. Origenes'in De principiis'i ve Şamlı Yuhanna'nın teolojik eserleri dışında, Yunan Kilise Babaları'nın teolojisini sistematik olarak anlatan tek kitaptır.
Teodoretus'un bazı eserleri 553 yılında yapılan İkinci Konstantinopolis Konsili'nde yargılanmıştır. Ancak Üçüncü Konstantinopolis Konsili'nde (680-681) episkoposun itibarı yeniden iade edilmiştir.
Marsciano

| Marsciano |
| --- | --- |
Komün

Marsciano
Ülke:  İtalya
Bölge: Umbria
İdare
 • Belediye başkanı: Mr Alfio Todini
Nüfus (Aralık 2010)
 • Toplam: 18.770
Resmî site Resmî site
Marsciano, İtalya'nın Umbria bölgesinde yer alan bir komündür. Komünün nüfusu Aralık 2010 itibarıyla 18,770'dir.
| g t Perugia - Umbria  |
| --- | --- |
Komünler:  Assisi · Bastia Umbra · Bettona · Bevagna · Campello sul Clitunno · Cannara · Cascia · Castel Ritaldi · Castiglione del Lago · Cerreto di Spoleto · Citerna · Città della Pieve · Città di Castello · Collazzone · Corciano · Costacciaro · Deruta · Foligno · Fossato di Vico · Fratta Todina · Giano dell'Umbria · Gualdo Cattaneo · Gualdo Tadino · Gubbio · Lisciano Niccone · Magione · Marsciano · Massa Martana · Monte Castello di Vibio · Monte Santa Maria Tiberina · Montefalco · Monteleone di Spoleto · Montone · Nocera Umbra · Norcia · Paciano · Panicale · Passignano sul Trasimeno · Perugia · Piegaro · Pietralunga · Poggiodomo · Preci · San Giustino · Sant'Anatolia di Narco · Scheggia e Pascelupo · Scheggino · Sellano · Sigillo · Spello · Spoleto · Todi · Torgiano · Trevi · Tuoro sul Trasimeno · Umbertide · Valfabbrica · Vallo di Nera · Valtopina 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb160341434 (data)  GND: 4461172-9  LCCN: n85221609  NLI: 987007562332005171  SUDOC: 13583046X  VIAF: 156008613   WorldCat (LCCN): n85-221609
Marseniopsis

Marseniopsis, Velutinidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Krivolak

Kuzey Makedonya, Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık, Kosova, Karadağ, Bosna-Hersek, Hırvatistan, Polonya, Türkiye ve Bulgaristan'dan askerler, 2015 yılında Krivolak'ta NATO ortakları arasında güven inşa etmek ve NATO'ya katılmak isteyen devletlerin askeri yeteneklerinin durumunu değerlendirmek için tasarlanmış çok uluslu bir eğitim etkinliğine katıldılar.
Krivolak (Kuzey Makedonya) , Makedonya Ordusunun en büyük askeri üssü ve Balkanlar'daki en büyük askeri eğitim alanı olan Krivolak Askeri Eğitim Merkezi'nin bulunduğu doğu-orta Kuzey Makedonya'da bir alan ve yerleşim birimidir. Alan öncelikle Makedon Silahlı Kuvvetleri ve müttefiklerinin eğitimi için kullanılmaktadır. Üs aynı zamanda NATO tatbikatları için ve Kuzey Makedonya Yugoslavya'nın bir parçasıyken kimyasal silahların test edilmesi için kullanıldı.
Genel bakış

Krivolak, çoğunlukla çorak araziden oluşan geniş bir alanı kaplar. Tepeler, vadiler ve bir çöl, orada eğitim gören askerlerin becerilerini ve dayanıklılıklarını test etmek için kullanılır. Orada gerçekleşen askeri tatbikatlar genellikle ağır topçu ateşi, hava bombardımanı ve piyade saldırısının bir kombinasyonudur. Geçici binalar ve yapılar, araçlar ve diğer engeller dahil olmak üzere gerçek savaş koşullarını simüle etmek için birçok silah ve mühimmat araçlar kullanılır. Üssün içindeki askeri eğitim alanı bazen Birleşmiş Milletler Askeri Gözlemcilerinin (UNMO'lar) eğitimi için kullanılır.
Krivolak aynı zamanda İnsani Hizmet ve Eğitim Konsorsiyumu (CHSE) tarafından desteklenen yıllık bir eğitim tatbikatı yeridir. Konsorsiyum, Amerika Birleşik Devletleri ve Makedonya'daki akademik, hükûmet ve sivil toplum kuruluşlarının ortak bir çabasıdır. Eğitim, simüle edilmiş büyük bir depreme insani müdahaleyi organize etmek ve yürütmekle ilgilenen Makedonya ve ABD'den üniversite öğrencilerini içermektedir.
Marsdenia

Marsdenia Apocynaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Mahmuthisar

Mahmuthisar, Mihalıçcık - Eskişehir ili Mihalıççık ilçesine bağlı mahalle
Mahmuthisar, Ilgın - Konya ili Ilgın ilçesine bağlı mahalle
Marsberg

| Marsberg |
| --- | --- |

  Arma 
Ülke: Almanya
Eyalet: Kuzey Ren-Vestfalya
İlçe: Hochsauerlandkreis
İdare
 • Belediye başkanı: Klaus Hülsenbec
Yüzölçümü
 • Toplam: 182.01 km²
Nüfus (31 Aralık 2016)
 • Toplam: 19.826
 • Yoğunluk: 110/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Resmî site marsberg.de
Marsberg Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 31 Aralık 2016 tarihi itibarıyla 19,826'dır.
Marsh McLennan

| --- | --- |

1166 6th Avenue, New York City'de bulunan Marsh & McLennan Genel Merkezi
Tip: Halka açık şirket
Endüstri: Sigorta komisyonculuğu Profesyonel hizmetler
Kuruluş: 1905 (119 yıl önce) (1905), in Chicago, Illinois, U.S.
Genel merkezi: 1166 Avenue of the Americas, New York, New York, ABD
Önemli kişiler: H. Edward Hanway (Başkan) Dominick Burke (Yardımcı başkan) John Q. Doyle (Genel müdür ve CEO)
Gelir:  US$20,7 billion  (2022)
Net gelir:  US$3,05 billion  (2022)
Alt kuruluş(lar): Marsh Guy Carpenter Mercer Oliver Wyman
Öz kaynak:  US$10,7 billion  (2022)
Çalışan sayısı: 85,000 (Aralık 2022)
Web sitesi: marshmclennan.com
Marsh & McLennan Companies, Inc., kısaca Marsh McLennan, merkezi New York'ta bulunan ve sigorta komisyonculuğu, risk yönetimi, reasürans hizmetleri, yetenek yönetimi, yatırım danışmanlığı ve yönetim danışmanlığı alanlarında faaliyet gösteren küresel bir profesyonel hizmetler firmasıdır.
Marsh McLennan, 2018 yılında Fortune 500  sıralamasında 212. sırada yer aldı. Ayrıca 2017 yılında Forbes Global 2000 listesinde 458. sıradaydı.
2017 yılında Business Insurance Marsh McLennan'ı dünyanın en büyük sigorta komisyoncuları arasında 1. sırada gösterdi.
Keykubadiye Sarayı

| --- | --- |

Genel bilgiler
Durum: Harap ve yıkık durumda
Konum: Keykubad (Şeker) Gölü’nün doğusunda günümüzde Kayseri Şeker Fabrikası arazisi sınırları içerisinde
Şehir: Kayseri
Ülke:  Türkiye
Koordinatlar: 38°45′28″K 35°25′25″D﻿ / ﻿38.75778°K 35.42361°D﻿ / 38.75778; 35.42361
Adını aldığı: Anadolu Selçuklu Sultanlarından I. Alaeddin Keykubad
Tamamlanma: 1220ler
Yıkılma: 1243 (780 yıl önce) (1243)

Keykubadiye Sarayı, Anadolu Selçuklu Devleti’nin yönetim merkezlerinden biri olan Kayseri’deki Keykubadiye Sarayı, Keykubad (Şeker) Gölü’nün doğusunda günümüzde Kayseri Şeker Fabrikası arazisi sınırları içerisinde yer almaktadır. Sarayın inşa tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte genel olarak Anadolu Selçuklu Sultanlarından I. Alaeddin Keykubad tarafından 1220’li yılların ortalarında yaptırıldığı kabul edilmektedir.
Keykubadiye Sarayı bulunduğu konum itibarıyla Keykubad dağı, Keykubad (Şeker) gölü ve Meşhed ovası arasındaki düzlükte dağılım göstermektedir. I. Alaeddin Keykubad’ın yazlık saraylarından biri olan ve aynı zamanda sefer hazırlıklarının da yapıldığı bir üs niteliğindeki bu saray, 1237 senesinde yine I. Alaeddin Keykubad’ın, verdiği bir ziyafette av etini yemesi sonucu zehirlenerek vefat ettiği yer olmuştur.
Keykubadiye Sarayı’nın görkemini dönemin önemli tarihçilerinden olan İbn Bibi “Orayı sanki Tanrı cenneti dünyada göstermek için yaratmıştı… Orada öyle bir saray vardı ki, alanında güneş ve ay yüz taraftan görünüyordu…” şeklinde tasvir etmiştir.
1237 yılından sonra I. Alaeddin Keykubad'ın oğlu olan II. Gıyaseddin Keyhüsrev döneminde de kullanılan saray 1243 yılında yapılan Kösedağ savaşından sonra Moğolların Kayseri'yi işgali sırasında yakılıp yıkılmıştır. Aksaraylı Kerimüddin Mahmud, “Feleği gör ki; çehreleri sultanları imrendiren o mutlu zümreyi, o temiz imanlı ve dürüst gidişli insanları cefasıyla ne hale getirdi. Onların faziletlerinden şimdi memlekette bir hatıra kalmamış gibidir. Kayseri’nin saraylarına bak ki ne kapıları ne de duvarları yerindedir” ifadesi ile 1265 yılında Keykubadiye'nin artık kullanılmayacak durumda olduğunu belirtmiştir.
Anadolu Selçuklu dönemi sonrasındaki kullanım ile ilgili herhangi bir bilginin bulunmadığı Keykubadiye Sarayı'ndan günümüze büyük ölçülerde tahrip olmuş Dört Kemerli Yapı (Köşk) ve Tonozlu Yapı (Büyük Köşk) olarak isimlendirilen iki yapı kalıntısı ulaşmıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

Aslanapa, Oktay. (1965). Kayseri'de Keykubadiye köşkleri kazısı (1964). Türk Arkeoloji Dergisi XIII/1, Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Eski Esereler ve Müzeler Genel Müdürlüğü Yayını.
Baş, Ali. (2017; 23- 27). 2015 yılı Keykubadiye sarayı kazısı. 38. Kazı Sonuçları Toplantısı. Ankara: II, 63-78.
Baş, A. (2017). Keykubadiye sarayı kazısı. Arkhe, İstanbul, 3, 34-37.
Baş, A. & Dursun, Şükrü. (2017). Keykubadiye Sarayı 2014 yılı sondaj çalışması. XX.
Uluslararası Orta Çağ ve Türk Dönemi Kazıları ve Sanat Tarihi Araştırmaları Sempozyumu Bildirileri içinde (s.87-105). Sakarya: Sakarya Üniversitesi Yayınları.
Baş, A., Dursun, Ş. & Özdemir, Yurdagül. (2017). Keykubadiye Sarayı sondaj çalışması çini buluntuları. Uluslararası XVIII. Orta Çağ ve Türk Dönemi Kazıları ve Sanat Tarihi Araştırmaları Sempozyumu Bildirileri içinde (s.105-123). Aydın: Efeler Belediyesi Kültür Yayınları.
Baş, A., Duran, R. Dursun, Ş. & Kayın, A. (2017). Keykubadiye Sarayı kazısı 2017 yılı buluntuları, Orta Çağ ve Türk Dönemi Kazıları ve Sanat Tarihi Araştırmaları. XXIII, Trakya, 125-149.
Baş, A., Duran, Remzi. & Dursun, Ş. (2018). 2016 yılı Keykubadiye Sarayı kazısı. 39. Kazı Sonuçları Toplantısı, I, Bursa. 395-410.
Baş, A., Duran, R. Dursun, Ş. & Kayın, A. (2019). 2017 yılı Keykubadiye Sarayı kazısı. 40. Kazı Sonuçları Toplantısı, Ankara, I,103-126.
Baş, A. (2019). Tarihi kaynaklar ve kazılar ışığında bir Selçuklu sarayı Keykubadiye. USAD. 10, 51-78.
Baş, A., Duran, Remzi., Dursun, Ş., Dursun Necla., & Bağırlı Rasim (2020). 2018 yılı Keykubadiye Sarayı kazısı. 41. Kazı Sonuçları Toplantısı. (s. 95-112). II, Ankara: T.C Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
Baş, A. (2021). Keykubadiye Sarayı. Selçuklu Dönemi saraylar ve köşkler, Konya: Selçuklu Belediyesi, 300-348.
Baş, A., Duran, Remzi., Dursun, Ş. & Dursun Necla. (2021). Keykubadiye Sarayı Haç formlu çinileri. 24. Uluslararası Orta Çağ ve Türk Dönemi Kazıları ve Sanat Tarihi Araştırmaları Kitabı (s.162-181), Nevşehir: Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi yayınları.
Dursun, Ş. (2021). Keykubadiye Sarayı geometrik süslemeli sıraltı çinileri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 37, 639-675.
İbni, Bibi. (1997). El evamirü›l–ala›iye fil umuri›l–ala›iye (C. I). (Mürsel Öztürk. Çev.), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
Kerîmüddin Mahmud-i Aksarayî. (2000). Müsâmeretü'l-ahbâr. (Öztürk, M. Çev.) Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Oral, M. Zeki. (1953). Kayseri'de Keykubadiye Sarayları. Belleten, XVII/ (1953), 501-517 - Temekoğlu, Ezgi; Aslan, Yunus; Fidan, M. Anıl, (2018). “Kayseri Keykubadiye Sarayı Kazısı Künk, Tuğla ve Tandırları”, Kalemişi Dergisi, Cilt: 6, Sayı: 12, Ankara, s.169-184.
Fidan, Anıl; Temekoğlu, Ezgi; Aslan, Yunus; Taşdelen, Ayşenur, (2022). “Keykubadiye Sarayı Kazısı Tek Renk Sırlı Çinileri (2014-2019)”, Sosyal Bilimlerde Güncel Araştırma ve İncelemeler III, Akademisyen Kitabevi: Ankara.
Metropolis

Metropolis aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Metropolis (şehir)
Metropolis (film), 1927 yapımı Alman dışavurumcu film
Metropolis (film, 2001)
Metropolis (antik kent), antik kent
Metropolis Group
Kocabaş, Honaz

| Kocabaş |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 37°48′43″N 29°19′52″E﻿ / ﻿37.812°K 29.331°D﻿ / 37.812; 29.331
Ülke:  Türkiye
İl: Denizli
İlçe: Honaz
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 445 metre  m
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: (+90) 258
İl plaka kodu: 20
Posta kodu: 20330
Kocabaş, Denizli'nin Honaz ilçesine bağlı bir mahalle.
Tarihçe

Daha önceleri köy iken, 21 Aralık 1987 tarihindeki kararla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.