Doğa tarihi
Tanımlar > 1900 sonrası

Doğa tarihinin modern tanımları çeşitli alanlardan ve kaynaklardan gelmektedir ve modern tanımların birçoğu alanın belirli bir yönünü vurgulayarak aralarında bir dizi ortak tema bulunan çok sayıda tanım yaratmaktadır. Örneğin, doğa tarihi çoğunlukla bir gözlem türü ve bir çalışma konusu olarak tanımlanırken, aynı zamanda bir bilgi bütünü ve gözlemlenenden çok gözlemciye vurgu yapılan bir zanaat veya uygulama olarak da tanımlanabilir.
Biyologların tanımları - Marston Bates'in bu tanımında görüldüğü gibi - genellikle çevrelerindeki bireysel organizmaların bilimsel çalışmasına odaklanır: "Doğa tarihi, hayvanların ve bitki organizmalarının incelenmesidir. ... O halde ben doğa tarihini yaşamın birey düzeyinde incelenmesi olarak düşünmeyi seviyorum - bitkiler ve hayvanlar ne yapar, birbirlerine ve çevrelerine nasıl tepki verirler, popülasyonlar ve topluluklar gibi daha büyük gruplar halinde nasıl organize olurlar" ve D.S. Wilcove ve T. Eisner tarafından yapılan şu daha yeni tanım: "Organizmaların yakından gözlemlenmesi - kökenleri, evrimleri, davranışları ve diğer türlerle ilişkileri".
Çevrelerindeki organizmalara odaklanan bu yaklaşım H.W. Greene ve J.B. Losos tarafından da yinelenmektedir: "Doğa tarihi, organizmaların nerede olduklarına ve diğer organizmalarla etkileşimleri de dahil olmak üzere çevrelerinde ne yaptıklarına odaklanır. Organizmaların yaptıklarıyla ilgili oldukları ölçüde iç durumlarındaki değişiklikleri de kapsar".
Bazı tanımlar daha da ileri giderek - G.A. Bartholomew'in tanımında olduğu gibi - organizmaların hem geçmiş hem de şimdiki ortamlarında doğrudan gözlemlenmesine odaklanmaktadır: "Doğa tarihi öğrencisi ya da doğa bilimci, bitki ve hayvanları doğrudan gözlemleyerek dünyayı inceler. Organizmalar işlevsel olarak yaşadıkları çevreden ayrılamaz olduğundan ve evrimsel geçmişlerinin bir kısmı bilinmeden yapı ve işlevleri yeterince yorumlanamayacağından, doğa tarihi çalışması fosillerin yanı sıra fizyografik ve fiziksel çevrenin diğer yönlerinin incelenmesini de kapsar".
H.W. Greene tarafından yakın zamanda yapılan bir tanımda görüldüğü gibi, doğa tarihinin birçok tanımında ortak bir konu, tanımlayıcı bir bileşenin dahil edilmesidir: "Tanımlayıcı ekoloji ve etoloji". Aralarında S. Herman'ın da bulunduğu bazı yazarlar, doğa tarihinin daha geniş kapsamlı bir bakış açısıyla ele alınmasını savunmuştur: Herman bu alanı "bitki ve hayvanların doğal ortamlarında bilimsel olarak incelenmesi" olarak tanımlamaktadır. Bireysel organizmadan ekosisteme kadar organizasyon seviyeleri ile ilgilenir ve tanımlama, yaşam öyküsü, dağılım, bolluk ve karşılıklı ilişkileri vurgular.
Genellikle ve uygun bir şekilde estetik bir bileşen içerir" ve alanı daha da geniş bir şekilde tanımlayan T. Fleischner, "Dürüstlük ve doğruluk tarafından yönlendirilen, insan ötesi dünyaya kasıtlı, odaklanmış bir dikkat ve duyarlılık pratiği" olarak tanımlamaktadır. Bu tanımlar, sanatı doğa tarihi alanına açıkça dahil etmekte ve Eskimoların (Inuit) doğa tarihi bilgisine atıfta bulunurken alanı "bir manzaranın sabırla sorgulanması" olarak tanımlayan B. Lopez'in özetlediği geniş tanımla uyumludur.
Doğa tarihi için benzer temaları kapsayan biraz farklı bir çerçeve, botanik ve zoolojinin yanı sıra antropoloji, jeoloji, paleontoloji ve astronomi unsurlarını da içeren veya dünyanın hem kültürel hem de doğal bileşenlerini içeren birçok önde gelen doğa tarihi müzesi tarafından kapsanan çalışma kapsamında da ima edilmektedir.
Bu alan için tanımların çokluğu hem bir zayıflık hem de bir güç olarak kabul edilmiştir ve yakın zamanda doğa tarihi üzerine görüşlerin bir derlemesinde uygulayıcılar tarafından bir dizi tanım sunulmuştur.