stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yedinci kolera salgını
Yayılma ve ölüm

El Tor kolera salgını ilk olarak Mayıs 1961'de Makassar'dan gelen gezginler tarafından ziyaret edilen Kendal yakınlarındaki bir sahil topluluğu olan Java'da  Kısa bir süre sonra Semarang ve Cakarta'da, Haziran ayında ortaya çıktı.
Bu salgın 2 hafta sürdü ve 79 ölümle 582 kişiye bulaştı (%17 ölüm). Ağustos ayına kadar salgın Kalimantan ve Makao'ya ulaştı (13 hasta ve 6 ölüm). Hong Kong'daki ilk vaka 15 Ağustos'ta bir balıkçı bölgesi olan Kwangtung yakınlarındaki bir toplulukta ortaya çıktı. İkinci vaka, Kwangtung'dan Hong Kong'a giden teknedeki bir kişiydi. Hong Kong'da 15 ölümle 72 vaka görüldü (%20.8 ölüm).
1 Şubat 1962'ye kadar, 4107 kişiye kolera bulaştı ve 897 ölüm görüldü (%21.8 ölüm). Eylül ayına kadar büyük bir aşı kampanyasına rağmen kolera hızla Filipinlere geçti ve enfekte insan sayısı Mart 1962'ye kadar 2,005 ölümle 15.000'e ulaştı. Yalnızca Filipinler'de ölüm oranı 1962'de 1.682'ye ulaştı. Daha sonra Jolo Adası'ndan asemptomatik bir gezgin tarafından İngiliz Borneo'da yeniden ortaya çıktı. Daha sonra Kamboçya, Tayland, Singapur ve Hindistan'da salgınlar meydana geldi.
1963 yılında WHO, kolerayı uluslararası bir numaralı katil hastalık ilan etmiştir. Tayvan, Pakistan, Afganistan, İran, Güney Rusya, Irak, Kore, Burma, Kamboçya, Güney Vietnam, Malezya, Singapur, Nepal, Tayland, Özbekistan ve Hong Kong'da karantina uygulamaları yapılmıştır.
1960'ların ortalarında kolera, 1964'te Chittagong, Bangladeş, Kamboçya, Tayland ve Malezya ve Hindistan'da salgınlarla Güneydoğu Asya'ya sızdı. El Tor suşu daha sonra batıya doğru ilerledi ve 1965'te Pakistan, Nepal, Afganistan, İran ve Özbekistan da dahil olmak üzere Güney Asya'yı işgal etti. İran, 1939'dan beri koleradan uzaktı ve Ekim ortasına kadar toplam 2.704 vaka bildirmişti. İran'da bu salgınlar meydana geldiğinde, İran Pasteur Enstitüsü, İran'ın doğu bölgelerinin nüfusunu korumak için 9,5 milyon kolera aşısı üretti. 1966'da Irak ilk vakasını bildirdi.
Kolera suşu 1970 yılında Orta Doğu ve Afrika'ya ulaştı ve hızla yayıldı. Asya veya Ortadoğu'dan dönen bir yolcunun hastalığı Afrika'ya bulaştırdığı düşünülüyor. Arap Yarımadası, Suriye ve Ürdün enfekte oldu, bunu Ağustos 1970'te Gine izledi. Kolera'nın ilk olarak kıyı boyunca su yolları boyunca ve nehirler boyunca iç kısımlara yayıldığı düşünüldü. Kasım 1970'te enfekte bireylerin modernize hızlı taşınması görüldü. Daha sonra, büyük toplantılar kolera'nın dışa yayılmasını kolaylaştırdı  ve 1970'ten 1971'e kadar Sierra Leone, Liberya, Fildişi Sahili, Gana, Togo, Benin, Nijerya ve Güney Kamerun'da salgınlar yaşandı. 1970-1971 yılları arasında Batı Afrika'daki kolera salgını 400.000'den fazla kişiye ulaştı. Afrika, 1962'de %16'lık yüksek bir kolera ölüm oranına sahipti. 1971'in sonunda 25 ülke enfekte oldu. 1972 ile 1991 arasında kolera Afrika'nın geri kalanının çoğuna yayıldı.
Araştırmalar

1970 yılında Dacca'daki araştırma laboratuvarı, Güneydoğu Asya Antlaşması Örgütü (SEATO), Birleşik Krallık, Avustralya ve çeşitli Amerikan ajanslarını içeren uluslararası bir kampanya başladı. İnsan gönüllüler, etkili bir kolera aşısı geliştirmek için NIH sponsorluğundaki bir dizi testte yer aldı. Bu sırada Mısır, Güney Kore ve Sovyetler Birliği'nde yeni kolera salgınları meydana geliyordu.
1964'te icat edilen ORS, 1980'lerde DSÖ tarafından onaylandı. Kolera ile enfekte olan 40 milyon kişinin hayatını kurtardığı tahmin ediliyor. ORS'nin başarılarının bir sonucu olarak son 30 yılda, kısa vadede etkilenen bireyleri tedavi etmeye ve uzun vadede güvenli su ve daha iyi hijyen sağlamaya çalışan bir kolera çalışması görüldü.
Ayrıca, 1962'de başlayan kolera pandemisi, bu spesifik kolera türü hakkında önemli araştırmaları teşvik eden 'El Tor' biyotipi aracılığıyla tanımlanır. Bu salgın, El Tor'un artan direncini çevreye aktardı. İlk altı kolera pandemisine neden olan klasik biyotipin aksine, insanlarda asemptomatik taşıyıcılıktan habersiz bulaşma riskini artırdı.[kaynak belirtilmeli]
Kolera aşısının uygulanmasına karşı olan araştırmacılar, asıl olarak kaynakların rehidrasyona ve güvenli su sağlanmasına ve iyileştirilmiş sanitasyona yönlendirilmesi gerektiğini dile getirdi. Bunun nedeni, sterilize edilmiş ortamların, gıdaların tüketilmeden önce uygun şekilde pişirilmesinin, steril su kullanılmasının ve genel kişisel hijyene uyulmasının kolera yayılımını azaltmasıdır. Şimdiye kadar kolera kontrol faaliyetleri, gelecekte tekrarları önleyebilecek altta yatan nedenlere sınırlı dikkat ile salgınlara acil müdahalelere odaklanmıştır. Bununla birlikte, yeni ve geliştirilmiş kolera aşılarının bulunması bu yaklaşımın revize edilmesine olanak sağlamıştır. Ayrıca son araştırmalar kolera bulaşması ve bağışıklık tepkisi konusundaki anlayışımızı geliştirdi. Bu ilerlemelerin sonucu cansız ve atenüe canlı suşlardan elde edilen deneysel kolera aşılarının geliştirilmesi olmuştur. FDA kısa süre önce aktif kolera bulaşma alanına seyahat eden 18-64 yaş arası yetişkinler için Vaxchora adlı tek doz canlı oral kolera aşısını onayladı. Ayrıca bir Haiti çalışması, iki dozluk bir kolera aşısından kalıcı koruma olduğunu göstermektedir. Haiti'deki 2010-2017 kolera salgını sırasında iki doz aşı alanların hastalanma olasılığı %76 daha azdı. Bu koruma 4 yıl sürmüştür.[kaynak belirtilmeli]
1962'de pandemik koleraya neden olan bu biyotipin klinik şiddeti bir salgının ilk aşamasında hedeflenen antimikrobiyallerin uygulanmasına yönelik modern araştırmalara yol açmıştır. Bu, 1970'lerde tetrasiklin ile test edildi ve bu antibiyotiğe karşı direnç nedeniyle yararlı bulunmadı. Bununla birlikte daha yeni ilaçlara atıfta bulunarak ve bunların uygulanmasının önceki girişimlerden daha yararlı olup olmayacağına dair sorular ortaya çıkmıştır.
İnsanlı uzay uçuş programı

Edward White, Gemini 4 uzay gemisinden çıkıp uzay yürüyüşü yaparken
İnsanlı uzay uçuş programı, mürettebatı insan olan ve belki yolcu olarak da insan taşıyan uzay uçuşlarına verilen addır. Bu robotik uzay gemileri, uzay sondaları veya uzaktan kumandalı uydulardan farklıdır.
Kişi başına düşen karbondioksit emisyonlarına göre ülkeler listesi

2019 yılında Dünya çapında kişi başına karbondioksit emisyonları
2017'de kişi başına CO₂ emisyonları (üretim bazlı)
Bu, kişi başına yıllık karbondioksit emisyonlarına göre ülkelerin listesidir.
İlk bölüm, her bir ülkedeki mal ve hizmetlerin üretimine dayalı emisyonlara ayrılmıştır. Bu kısım Fosil yakıtların yakılmasından ve çimento üretiminden kaynaklanan karbondioksit emisyonları hakkında veri sağlar, ancak arazi kullanımı, arazi kullanımı değişikliği ve ormancılıktan (ormansızlaşma dahil) kaynaklanan emisyonlar hakkında veri sağlamaz. Uluslararası nakliye veya Fuel oillerden kaynaklanan emisyonlar da ulusal rakamlara dahil edilmemiştir.
İkinci bölüm, her ülkedeki mal ve hizmet tüketimine dayalı emisyonlara ilişkin veriler sağlar. Tüketime dayalı muhasebe, yerel olarak üretilen mal ve hizmetlerden kaynaklanan emisyonlara ek olarak, yurt dışında üretilen mal ve hizmetlerin tüketiminden, yani ithalattan kaynaklanan emisyonları da içerirken, yurt dışında tüketilen mal ve hizmetlerin üretiminden, yani ihracattan kaynaklanan emisyonları hariç tutar. Uluslararası ticarette yer alan emisyonları hesaba kattığı için, ticarete göre ayarlanmış emisyon muhasebesi olarak da bilinir.
Karbondioksit, tek antropojenik sera gazı olmasa da bunların en önemlisidir. Bir ülkenin iklim değişikliğini nasıl etkilediğine dair daha kesin bir fikir için metan ve nitröz oksit gibi gazlar dikkate alınmalıdır. Bu, özellikle tarım ekonomilerinde böyledir.
On iki ülkeden oluşan küresel bir örneklemin incelenmesi, CO2 emisyonu ve karbon emisyonlarındaki değişiklikleri nüfus, gelir, teknolojik ve enerji karışımı değişikliklerine ayrıştırarak karbondioksit emisyonlarının uzun vadeli itici güçlerini araştırmaktadır.
Tüketime dayalı emisyonlar: Kişi başına metrik ton cinsinden yıllık karbondioksit emisyonları

| Ülke | 2016 |
| --- | --- |

 Kuveyt: 22.72
 Brunei: 22.63
 Niue: -
 Katar: 33.17
 Belize: -
 Umman: 15.44
 Bahreyn: 14.05
 Avustralya: 15.59
 Birleşik Arap Emirlikleri: 15.82
 Libya: -
 Kanada: 15.82
 Türkmenistan: -
 Lüksemburg: 41.82
 ABD: 17.75
 Ekvator Ginesi: -
 Trinidad ve Tobago: 13.10
 Grenada: -
 Suudi Arabistan: 19.29
 Kazakistan: 12.92
 Estonya: 13.29
 Palau: -
 Yeni Zelanda: 8.42
 Rusya: 9.59
 Moğolistan: 8.62
 Güney Kore: 12.50
 İrlanda: 9.14
 Barbados: -
 Finlandiya: 12.65
 İsrail: 10.14
 Çekya: 10.01
 Antigua ve Barbuda: -
 Hollanda: 8.96
 Almanya: 10.84
 Orta Afrika Cumhuriyeti: -
 Japonya: 11.06
 Malezya: 8.27
 Belçika: 15.61
 Uruguay: 2.04
 Singapur: 21.87
 Belarus: 7.21
 Güney Afrika: 6.00
 Polonya: 7.81
 Danimarka: 9.22
 İran: 7.14
 Norveç: 9.28
 Avusturya: 10.53
 Bahamalar: -
 İzlanda: -
 Venezuela: 4.70
 Slovenya: 8.02
 Çin: 6.27
 Birleşik Krallık: 8.46
 Irak: -
 Ukrayna: 5.39
 Saint Kitts ve Nevis: -
 Bosna-Hersek: -
 Arjantin: 4.71
 Yunanistan: 5.67
 Seyşeller: -
 Bulgaristan: 5.40
 Özbekistan: -
 Slovakya: 8.59
 Azerbaycan: 4.30
 İtalya: 7.68
 Malta: 11.09
 Fransa: 6.93
 Sırbistan: -
 İspanya: 6.21
 Litvanya: 7.88
 Saint Lucia: -
  İsviçre: 14.25
World: 4.78
 Letonya: 6.2
 Surinam: -
 Botsvana: 6.00
 Cook Adaları: -
 Kıbrıs Cumhuriyeti: 6.61
 Angola: -
 Meksika: 4.13
 Şili: 5.15
 Portekiz: 5.28
 Paraguay: 0.78
 Macaristan: 6.56
 Hırvatistan: 4.46
 Romanya: 3.75
 Tayland: 4.51
 Karadağ: -
 Türkiye (bkz: Türkiye’de sera gazı emisyonu): 5.69
 Guyana: -
 İsveç: 7.14
 Lübnan: -
 Brezilya: 2.52
 Cezayir: -
 Namibya: 6.14
 Nauru: -
 Mauritius: 2.18
 Bolivya: 0.47
 Panama: 4.72
 Sudan: -
 Küba: -
 Gabon: -
 Gambiya: -
 Tonga: -
 Kamerun: 0.19
 Ekvador: 2.86
 Ürdün: 3.4
 Gürcistan: 1.59
 Kolombiya: 2.06
 Dominika: -
 Jamaika: 1.10
 Suriye: -
 Zambiya: -
 Tunus: 1.02
 Dominik Cumhuriyeti: 0.86
 Fiji: -
 Mısır: 2.37
 Ermenistan: 0.93
 Endonezya: 1.93
 Kosta Rika: 1.34
 Maldivler: -
 Arnavutluk: 0.96
 Moritanya: -
 Peru: 2.31
 Moldova: -
 Vietnam: 2.23
 Kırgızistan: 1.59
 Samoa: -
 Vanuatu: -
 Kuzey Kore: -
 Saint Vincent ve Grenadinler: -
 Honduras: 0.50
 Nikaragua: 0.37
 Fas: 1.83
 Hindistan: -
 Çad: -
 Papua Yeni Gine: -
 Lesotho: -
 Myanmar: -
 Bhutan: -
 Sri Lanka: 1.59
 El Salvador: 0.57
 Zimbabve: 0.29
 Senegal: 0.33
 Kamboçya: 0.95
 Pakistan: 1.06
 Mali: -
 Nijerya: 0.29
 Laos: 0.98
 Filipinler: 1.38
 Guatemala: 0.49
 Cibuti: -
 Tanzanya: 0.20
 Kongo Cumhuriyeti: -
 Fildişi Sahili: 0.25
 Nijer: -
 Eritre: -
 Gine: 0.02
 Afganistan: -
 Yemen: -
 Burkina Faso: 0.06
 Kenya: 0.30
 Etiyopya: 0.10
   Nepal: 0.53
 Tacikistan: -
 Benin: 0.44
 Gine-Bissau: -
 Gana: 0.39
 Yeşil Burun Adaları: -
 Madagaskar: 0.09
 Mozambik: 0.37
 Bangladeş: 0.67
 São Tomé ve Príncipe: -
 Solomon Adaları: -
 Sierra Leone: -
 Togo: 0.74
 Uganda: -
 Kiribati: -
 Haiti: -
 Malavi: 0.11
 Ruanda: 0.01
 Kongo DC: -
 Komorlar: -
 Liberya: -
 Burundi: -
Denominaciones de origen

Cebreros bölgesi, Garnacha Tinta ve Albillo Real üzüm çeşitleriyle korumalı menşe adına sahiptir.
Denominación de origen, (İspanyolca: [denominaˈθjon de oˈɾixen]; kelime anlamı: 'menşe tanımı') İspanya'da; peynirler, çeşniler, bal ve etler gibi gıda maddeleri için öncelikli olarak kullanılan düzenleyici coğrafi işaret sisteminin bir parçasıdır. Şaraplarda, Rioja (1925) ve Jerez (1933) sistemden önce gelse de, Fransa (1935) ve İtalya'nın (1963) hiyerarşik sistemlerine paralellik gösterir. Gıdalarda, İspanya'dan gelen ürünlerin kalitesini ve coğrafi kökenini düzenleyen benzer bir rol oynar. Sadece şarap için beş başka belirlenmiş kategori ve gıda ve çeşnilerini özel olarak kapsayan üç kategori daha vardır ve bunların hepsi Avrupa Birliği (AB) tarafından tanınır. Katalonya'da, A ve Q olarak etiketlenen iki ek kategori, geleneksel Katalan zanaatkar gıda ürünlerini kapsıyor, ancak 2007 itibarıyla AB tarafından tanınmıyordu. Son yıllarda, denominación de origen kavramı, öncelikle Latin Amerika'da olmak üzere diğer ülkeler tarafından benimsendi. 2016 yılında, şaraplar için Denominación de Origen (DO) kullanımı, Avrupa Birliği Korunmuş Menşe Adları / Denominación de Origen Protegida (PDO/DOP) olarak tescil edildi, ancak geleneksel Portekiz terimi olan DO, etiketlerde yasal olarak hala kullanılabilmektedir.
Tanım

İspanyol Tarım, Balıkçılık ve Gıda Bakanlığı, ülkenin en yüksek kaliteli ürünleri için bir denominación de origen belirleyen bir etiketleme sistemi aracılığıyla İspanyol gıda maddelerinin kalitesini düzenler. Her bölge ve her gıda türü için, her ürünün kalitesini, içeriklerini ve üretim sürecini araştıran ve belirli kalite seviyelerine ulaşmalarını sağlayan yetenekli, tarafsız üyelerden oluşan yarı özerk bir yönetim organı (Consejo Regulador) vardır. Ulusal hükûmet düzeyindeki merkezi bir konseye rapor verirler, ancak normalde belirli bir bölgenin en büyük nüfus merkezinde bulunurlar ve etiketlemenin coğrafi bölgeyi yansıtmasını sağlamaktan sorumludurlar. Denominación de origen etiketli ürünlerin, üstün kalitede olmasının yanı sıra, coğrafi bölgenin veya bireysel üreticinin belirli özelliklerini taşıması ve bölge içinden kaynaklanan ham maddelerden elde edilmesi beklenir. Bu tanımların çoğu gibi, bir DO etiketinin temel ilkesi, o bölgenin dışındaki hiçbir ürünün adı taşımasına izin verilmemesidir.
Tarihçe

Yemek ve şarap İspanyol kültüründen ayrılamaz, binlerce yıldır toplumun sosyal, ekonomik, edebi ve hatta mistik dokusuna tarihsel olarak bağlıdır, bu yüzden onlarla ilgili faaliyetleri düzenleme ve normalleştirme girişimlerinin oldukça zor bulunması belki de şaşırtıcı değildir. Yasama makamlarının halk sağlığı, kamu düzeni ve ekonomik düzenleme gibi konularla yeterince ilgilenmeye başladığı on yedinci yüzyıla kadar, şarapla ilgili yasalar formüle edilmeye başlanmadı; başlangıçta yasaklandı, daha sonra teşvik edildi ve en sonunda üretimi, ticarileştirilmesi ve tüketimi düzenlendi. Gıda düzenlemesi daha da uzun süre, İspanya'nın AB'ye girmesine ve yirminci yüzyılın sonlarında Ortak Tarım Politikası'na imza atmasına kadar bekledi.
On sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda şarapla ilgili bir dizi Kraliyet Kararnamesi çıkarıldı ve bunlar, yurt içi ve yurt dışındaki yeni eğilimler nedeniyle ortaya çıkan ve genellikle kapsamlı düzenlemelerle ilgili herhangi bir endişeden çok asi tedarikçilerle ilgilenen özel konulara odaklandı. Ancak yavaş yavaş endişe, tedarikle ilgili sorunlardan, özellikle yabancı pazarlar için kaliteyi düzenleme ihtiyacına doğru kaydı. 1920'lerde Fransız adlandırma sistemi doğrultusunda bir tür sınıflandırma formüle etmek için ciddi girişimlerde bulunuldu. 1925'te Rioja'nın ilk İspanyol denominación'u olarak kurulmasının ardından, 1932'deki Estatuto de vino (şarap tüzüğü), Jerez'in şeri üreten bölgesinin ulusal ve uluslararası alanda tanınmasıyla aynı zamana denk geldi.
Geniş kapsamlı olmasına rağmen, Estatuto tarımdaki teknolojik gelişmeler karşısında hızla geri planda kaldı. AET bu alanda etkili hale geldiğinde, kanunun temelden yeniden yazılması gerektiği açıktı. Aralık 1970'te yeni bir Estatuto, Ley del Vino y de los Alcoholes (25/1970) yürürlüğe girdi ancak bu kez iki önemli olay tarafından tekrar baltalandı: Estado de las Autonomías ile coğrafi hususları yeniden belirten yeni İspanyol Anayasası (1978'de açıldı) ve İspanya'nın diğer üye devletlerle uyumlu olarak tüm İspanyol ürünlerinin hızla sınıflandırılmasını sağlayan Avrupa Topluluğu'na üyeliği (1986).
Son olarak, Mart 1996'da İspanyol hükûmeti, AB düzenlemeleriyle tutarlı ancak İspanyol tarımıyla daha alakalı olan kendi çok kademeli alt sınıflandırmalarını açıkladı. Bu nedenle, örneğin, AB'nin Belirli Bölgelerde Üretilen Kaliteli Şaraplar (QWPSR), temel vino de mesa'nın ('sofra şarabı') üzerinde derecelendirilen tüm İspanyol şaraplarını kapsar. İspanyol denominación de origen, QWPSR'nin bir alt kümesini oluşturur. Bu, genel olarak İspanyol ürünlerinin algılanan kalitesindeki artışla aynı zamana denk geldi ve yaygın olarak beğenildi, ancak süper katı denominación de pago gibi bazı alanlar tartışmalı olmaya ve gelecekte değişikliğe tabi tutulmaya devam ediyor.
Ürünler

Köken durumu ifadesi, özellikle şu gibi çok çeşitli yiyecek ve çeşnilere uygulanabilir:
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Zeytinyağı  Pirinç  Ekmek, kek ve pastalar  Peynir ve tereyağı |  Taze et  Hazır etler ve sosisler  Kürlenmiş jambon  Balık, yumuşakçalar ve kabuklular |  Sebze  Meyve  Bal  Baharatlar ve çeşniler |  Elma şarabı  Şarap  Damıtılmış alkollü içecekler |
Kaliteli gıdalar, bir dizi sınıflandırmaya tabi tutulabilir, bunlardan denominación de origen, tanımlanabilir ve doğrulanabilir bir kaynaktan türetilen, tanımlanabilir özelliklere ve belirli bileşenlere sahip üstün kalitenin tanınmasıdır. Karşılıklı olarak birbirini dışlamasa da diğer sınıflandırmalar, alimentos de calidad diferenciada ('seçkin kalitede gıdalar') genel başlığı altında aşağıdaki gibidir:
Denominación de origen protegida (DOP, tam anlamıyla 'korunmuş menşe adı') –belirli bir bölge veya şehre özgü gıda ürünlerini ifade eden ve belirlenmiş alanın belirli bir kalitesini veya özelliğini aktaran, korunan coğrafi statünün bir AB tanımı
'Indicación geográfica protegida' (IGP, 'korunan coğrafi gösterge') – DOP'a benzer, ancak daha geniş ve daha az spesifik bir coğrafi bölgeyle ilgilidir.
Especialidades tradicionales Garantizadas (ETG, 'geleneksel spesiyalite garantili') – geleneksel malzemeler, tarifler veya yöntemler kullanılarak yapılan ürünler.
Zanaatkar gıda ürünü damgası A – nitelikli bir zanaatkar tarafından denetlenen, yüksek kaliteli, özgün ürünlere sahip küçük, aile işletmesi gıda işletmelerini tanır (sadece Katalonya, AB tarafından tanınmamaktadır).
Gıda kalite damgası Q – üstün kaliteli bileşime, üretim yöntemlerine veya sunuma sahip gıdalar (sadece Katalonya, AB tarafından tanınmamaktadır).
'Producción agricultura ecológica' (PAE, 'organik tarımsal üretim' – doğal, çevre dostu üretim yöntemlerini tanıyan bir organik gıda tanımı.
2004 yılına gelindiğinde İspanya'da 250 korunan coğrafi köken ve gösterge vardı ve bunların yarısından fazlası gıdayla ilgiliydi. Daha iyi bilinen köken mezheplerinin aşağıdaki listesi hiçbir şekilde kapsamlı değildir:
Ürünler > Zeytinyağı

Zeytinyağının kökenleri şunları içerir:
Aceite Monterrubio - Extremadura'daki Badajoz'dan, çoğunlukla Cornezuelo ve Picual çeşitlerinden.
Baena – Cordoba ilinin güneydoğusundan Hojiblanca, Picual ve Lechín çeşitleri.
Les Garrigues –Katalonya'nın Lleida ilinden Arbequina ve Verdiell çeşitleri.
Priego de Córdoba – Córdoba ilinden Picado, Hojiblanca ve Picual çeşitleri.
Sierra Magina – Jaén ilinin güney kesiminden gelen pitual bir çeşittir.
Sierra Segura - çoğunlukla Jaén eyaletinin kuzeydoğusundan Picual.
Siurana – Tarragona ilinden Arbequina, Royal ve Murrot çeşitleri.
Ürünler > İber jambonu ( jamón ibérico )

Ayrıca bakınız: Jamón
Ünlü jamón ibérico'nun çeşitli kökenleri vardır:
Huelva – jamón de Jabugo'nun kaynağı.
Teruel
Guijuelo - jamón y paleta ibéricos de bellota (meşe palamudu ile beslenen domuzlardan) ile tanınır
Dehesa de Extremadura
Los Pedroches
Ürünler > Peynir

Tetilla, Galiçya'ya özgü alışılmadık şekilli bir peynirdir.
Cabrales – Asturias'ın mavi peyniri.
Picon Bejes-Tresviso -Cantabria eyaletinin Liébana bölgesinden.
Liebana – Tütsülenmiş peynirleriyle ünlü Cantabria'dan.
Cantabria - "taze" Cantabria peyniri.
Idiazábal – Bask peyniri; DO etiketleri Alava, Biscay, Gipuzkoa ve Navarre peynir üretimini içerir.
Roncal – Navarra’dan.
Zamorano – Zamora'dan
Manchego – La Mancha'dan.
La Serena – Badajoz'un koyun sütünden yapılan peyniri.
Torta del Casar - Cáceres'ten koyun sütü peyniri.
Afuega'l pitu - Asturias'tan inek sütü peyniri.
Ürünler > Sirke

AB'de sirke için sadece dört adet korumalı isimlendirme bulunmaktadır ve bunlardan üçü İspanya'dadır:
Vinagre de Jerez - Jerez'den şeri sirkesi
Condado de Huelva - Huelva'dan beyaz şarap sirkesi
Montilla-Moriles
Ürünler > Şeri / Jerez

İspanya'nın Jerez-Xérès-Sherry DO'su DO adlandırmalarının yanı sıra aşağıdaki kategorileri de kullanır:
VOS – Latince: vinum optima signatum (ve bazen İngilizce konuşanlar tarafından "çok eski şeri" anlamına geldiği düşünülür) – en az 20 yıllık ortalama yaşı olan şeriler için geçerlidir.
VORS - Vinum Optimu Rare Signatum, bazen Çok Eski Nadir Şeri olarak da İngilizceleştirilir
Reserva seviyesi Rioja DOCa
Sızma Zeytinyağı Montes de Granada Menşei
Asılı Jamón'lar
Tetilla peyniri
Jerez sirkesi DO işaretini almıştır.
Rioja şarapları en önce DOCa işaretini almıştır.
Priorat şarapları DOQ seviyesindedir.
Albarino şarapları DO işareti almıştır.
III. Paulus

| III>  Paulus |
| --- | --- |
Papa III. Paulus'un portresi, ressam:Titian 1543
Doğum: Alessandro Farnese 29 Şubat 1468 Canio, Latium Papalık Devletleri, (günümüzde  İtalya)
Ölüm: 10 Kasım 1549 (81 yaşında) Roma, Papalık Devletleri, (günümüzde İtalya)
Etkin yıllar: 13 Ekim  1534 - 10 Kasım 1549
Yerine geldiği: VII. Clemens
Yerine gelen: III. Julius
Din: Hristiyanlık (Katolik)
İmza

Papa III. Paulus'un arması
Papa III. Paulus (İtalyanca: Paulo III; İngilizce ve Fransızca: Paul III) (29 Şubat 1468; Canio, Latium Papalık Devletleri, (günümüzde  İtalya)- 10 Kasım 1549, Roma Papalık Devletleri, (günümüzde  İtalya)). Asıl adı Alessandro Farnese. 13 Ekim  1534 ile 10 Kasım 1549 arasında papalık yapmış Hristiyan din adamı.
Hayatı

On altıncı yüzyılda papalık makamına gelen en içten reformcu papa oldu. Trento Konsili'ni 1545 yılında toplamıştır.
1540 yılında Cizvit cemiyetine onay verdi.
Rock müzik
Karakteristik özellikler

Geleneksel olarak rock sound'unun merkezinde yükseltilmiş elektro gitar vardır. 1950'lerde rock and roll'un popüler hale gelmesiyle modern şeklini alan rock sound'u, electric blues gitaristlerinin sound'larından da etkilenmiştir. Rock müzikte elektro gitar sesi genellikle bir elektro bas gitarla, davul ve zillerden oluşan bir bateri kitiyle desteklenir. Elektro bas gitar kullanımının öncüsü, aynı dönemin caz müzisyenleridir. Bu üç çalgıya ek olarak piyano veya org gibi klavyeler ve synthesizer'lar da sıklıkla kullanılır. Temel rock çalgı düzeni, temel blues grubu düzeninden (dikkat çekici ön gitar, ikinci bir telli çalgı, bas ve davul) esinlenilmiştir. Rock müzik yapan müzisyenlerden oluşan gruplara “rock grubu” denir. Rock grupları genellikle üç (özellikle rock, metal ve punk rock'ta) ila beş üyeden oluşur. Üyeler vokal, ön (lead) gitar, ritim gitar, davul ve bazen klavye veya diğer çalgılar gibi bir veya daha fazla görev üstelenebilir.
Popüler müziğin daha önceki türlerini aksine, rock şarkı sözleri oldukça geniş bir konu yelpazesine sahiptir. Aşkın yanı sıra seks, düzene başkaldırı, sosyal sorunlar ve yaşam biçimleri ele alınır. Bu temalar; Tin Pan Alley pop geleneği, folk müzik ve rhythm and blues gibi çeşitli kaynaklardan miras alınmıştır. Rock müzikte beyaz, erkek ve çoğunlukla orta sınıf müzisyenlerin ağırlığı dikkat çeker. Bu durum, müzik tarzına ve şarkı sözlerine de yansır.
1960 sonlarında “rock and roll” yerine “rock” terimi kullanılmaya başlandığından beri rock, pop müzikle kıyaslanmıştır. Rock'ın pop müzikle ortak birçok karakteristik özelliği olmasına rağmen müzisyenliğe ve canlı performanslara verdiği önem, ele aldığı ciddi konular ve özgünlük ideolojisiyle poptan farklılaşır. Rock müzisyenleri genellikle türün geçmişi ve gelişimi hakkında bilgi sahibidir. Sosyomüzikolog Simon Frith şöyle der: “Rock, poptan ve rock and roll’dan öte bir şeydi. Rock müzisyenleri beceri ve tekniğe verdikleri önemi, romantik bir sanatsal ifade kavramıyla özgün ve içten bir şekilde birleştiriyordu.”