RAM Planı
Uygulama

1990 ve 1991'de, Hırvatistan ve Bosna-Hersek'teki Sırplar, daha sonra onları bir Büyük Sırbistan yaratmak için birleştirmek amacıyla bir dizi "Sırp Özerk Oblastı" ilan ettiler. 1990'da Bosna-Hersek Cumhuriyeti Bölgesel Savunma Kuvvetleri silahsızlandırıldı, topçular büyük şehirleri kuşatacak şekilde yerleştirildi ve bir dizi silah fabrikası Bosna-Hersek'ten Sırbistan'a taşındı. Eylül veya Ekim 1990 gibi erken bir tarihte, Yugoslav Halk Ordusu Bosnalı Sırpları silahlandırmaya ve onları milisler halinde örgütlemeye başlamıştı. Mart 1991'e kadar, Yugoslav Halk Ordusu Sırp milis kuvvetlerine tahmini 51.900 ateşli silah ve Sırp Demokratik Partisi'ne 23.298 ateşli silah dağıtmıştı. Operasyonun bir sonucu olarak, Bosnalı Hırvat ve Bosnalı Sırplar 1991 yazına kadar "iyi silahlanmışlardı". Tarihçi Noel Malcolm'a göre, "Karadziç ve partisi tarafından atılan adımlar - [Sırp "Özerk Bölgeler" ilan edilmesi], Sırp nüfusunun silahlandırılması, küçük yerel olaylar, kesintisiz propaganda, federal ordu "koruması" talebi - Hırvatistan'da yapılanla tam olarak eşleşti. Çok az gözlemci tek bir planın yürürlükte olduğundan şüphe edebilirdi." Birleşmiş Milletler Uzmanlar Komisyonu şunları incelemiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | İlk olarak, Bosnalı Sırp paramiliter güçleri, genellikle Yugoslav Halk Ordusu'nun yardımıyla, bölgenin kontrolünü ele geçirdi. Çoğu durumda, Sırp sakinlerine şiddet başlamadan bölgeyi terk etmeleri söylendi. Sırp olmayan sakinlerin evleri yıkım için hedef alınıyor ve başta kiliseler ve camiler olmak üzere kültürel ve dini anıtlar yok ediliyor. İkincisi, bölge Sırp olmayan sakinleri rastgele öldürmeler, tecavüzler ve yağmalarla terörize eden paramiliter güçlerin kontrolüne giriyor. Üçüncüsü, ele geçirilen bölge, genellikle paramiliter gruplarla bağlantılı olarak yerel Sırp makamları tarafından yönetiliyor. Bu aşamada, Sırp olmayan sakinler gözaltına alınır, dövülür ve bazen toplu katliamlar da dahil olmak üzere daha fazla istismarın meydana geldiği esir kamplarına nakledilir. Sırp olmayan sakinler genellikle işlerinden kovulmakta ve mallarına el konmaktadır. Birçoğu, ülkenin diğer bölgelerine sınır dışı edilmeden önce evlerine ilişkin haklarından feragat eden belgeleri imzalamaya zorlandı. | ” |
Arkan'ın Milošević, Mladiç ve Adžić'e gönderdiği raporlar, planın ilerlediğini, Bosna-Hersek'teki Boşnak nüfusa yönelik psikolojik saldırının etkili olduğunu ve devam etmesi gerektiğini belirtiyor. Birleşmiş Milletler ve İnsan Hakları İzleme Örgütü de dahil olmak üzere insani yardım kuruluşları tarafından elde edilen kanıtlar, bir tecavüz politikasının düzenlendiğini ve yürütüldüğünü doğruladı. Bulguları, "tecavüz kamplarının araştırılması, planlanması ve koordinasyonunun, Sırp hükümetinin ve askeri güçlerin, etnik olarak saf bir devlet yaratma niyetiyle sistematik bir politikası olduğunu" belirledi. Birleşmiş Milletler Uzmanlar Komisyonu, "etnik temizlik, cinsel saldırı ve tecavüz uygulamalarının bazı taraflarca o kadar sistematik bir şekilde gerçekleştirildiği ve güçlü bir şekilde bir politikanın ürünü gibi göründüğü" sonucuna varmıştır. Bir takip raporunda, "bu iğrenç uygulamanın [kadınlara tecavüz ve istismarın] Bosna Hersek'te Sırp kuvvetleri tarafından yürütülen etnik temizlik politikasını yerine getirmede kasıtlı bir savaş silahı oluşturduğuna ikna olduğu ve [. ..] tiksindirici etnik temizlik politikası bir soykırım biçimiydi."
Planın "kararlı müdahalesi"nin peşinde, Sırp Cumhuriyeti Ordusu'nun üçüncü taburunun komutanı Milan Dediç, Kertes'e şunları bildirdi: "Yaşları on iki ile altmış arasında değişen bin altı yüz seksen Müslüman kadın, topraklarımız içinde yerinden edilmiş kişiler. Bunların büyük bir kısmı, özellikle on beş ila otuz yaş arasında olanlar, hamile. Boćko Kelević ve Smiljan Geriić'in tahminine göre, psikolojik etki güçlü ve bu nedenle devam etmeliyiz." Kertes, Sırp ordusuna şunları söyledi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Yugoslav İçişleri Bakanlığı [Sırp hükümeti] tecavüzler hakkında soruşturma açmayacak, çünkü bunlar [ordunun] psikolojik ve stratejik baskı faaliyetlerinin bir parçası. Sağlık ve Güvenlik Bakanlıkları gereği ve Dr. Vida Mandić ve Albay Loginov'un talebi üzerine, mutabık kalınacak sayılarda belirli sayıda genç kadının, Sırp kuvvetlerinin ihtiyaçları ve ayrıca UNPROFOR görevlilerinin ihtiyaçları için Slavonya ve Baranja'ya nakledilecek. | ” |