stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Atmaca Holding

| --- | --- |
Tip: Holding
Endüstri: Elektronik
Kuruluş: 1979
Kurucu: Hayrettin Atmaca
Genel merkezi: Esenyurt, İstanbul, Türkiye
Önemli kişiler: Hayrettin Atmaca Adem Atmaca
Markalar: Sunny Jumbo Axen Elton
Çalışan sayısı: 2500
Web sitesi: https://www.atmaca.com.tr/
Atmaca Holding, 1979 yılında Hayrettin Atmaca tarafından kurulan, Sunny ve Axen gibi tüketici markalarını bünyesinde barındıran Türk holding'dir. Holding'in merkezi İstanbul, Esenyurt'tadır.
Tarihçe

Hayrettin Atmaca tarafından kurulan holdingin temelleri 1979 yılında atıldı. Tahtakale'de başlayan ticari hayatında Türkiye'ye ilk Walkman olarak bilinen portatif müzik çaları getirmiş olmasıyla bilinmektedir. 1988 yılında Okmeydanı'nda walkman üretimi ile başlayan holding 1990 yılında ilk televizyonunu üretmiş ve 1998'de ise SMD Dizgi üretimine başlamıştır. 2004 yılında yatırımı yapılan 2010 yılında ise Esenyurt'taki günümüzde de kullanılan fabrikasına taşındı. 2007'de Türkiye'nin en büyük yerli üreticileri arasında ilk 3'e girdi. 2019 yılında ise Sunny markasıyla İtalya'da en çok satılan TV markası oldu.
Aile şirketi olarak başlayan süreçte Sunny, Axen, Jumbo gibi markaları barındıran holding 2005 yılında İMKB'de işlem gören Kristal Kola'yı bünyesine kattı. 2010 yılında ise hiseleri eski sahibi olan İhlas Holding'e tekrar geri sattı. 2014 yılında Jumbo markası holding bünyesine katıldı.
2013 yılına kadar yönetim kurulu başkanlığı yapan Hayrettin Atmaca'nın vefatından sonra Adem Atmaca yeni yönetim kurulu başkanı olarak seçildi.
2023 yılında Sunny markası altında Google, Samsung ve LG ile partnerlik anlaşması yaptı. Anlaşma neticesinde Google Android TV, Samsung Tizen ve LG webOS işletim sistemlerini üreten televizyonlar üretmeye başladı.
Holding, Ağrı Valiliği ve Ağrı Milli Eğitim Müdürlüğü ile birlikte "Ağrı Dağının Zirvesinde Teknoloji Yarışması" adında 2023 ve 2024 yıllarında yarışmalar düzenledi. 2023'te sadece Ağrı'daki öğrencilerin katılımıyla düzenlenen yarışmaya 2024 yılında çevre illerden de katılım oldu. Yarışmada, öğrencilerin kendi tasarladığı robotlar yarışmaktadır.
Yönetim Kurulu

Adem Atmaca
Şule Karaarslan
Nuri Atmaca
Rıfat Karakayalı
Sektörler

Tüketici elektroniği
Üretim
Dayanıklı tüketim malları
Gıda
İnşaat ve gayrimenkul
Sağlık
Markalar

Sunny
Axen
Jumbo
Woon
Elton
Anişah Kahve
HipoSmart
Uluslararası ortakları

Samsung
Philips
LG
Aufrecht geh'n

|  "Aufrecht geh'n"> 1984 Eurovision Şarkı Yarışması şarkısı |
| --- | --- |
Ülke: Almanya
Şarkıcı(lar): Mary Roos
Dil: Almanca
Besteci(ler): Michael Reinecke
Söz yazar(lar)ı: Michael Kunze
Orkestra Şefi: Pierre Cao
Finallerdeki sonuçları
Final derecesi: 13.
Final puanı: 34
Sahneye çıkış kronolojisi
◄ "Rücksicht" (1983)   
"Für alle" (1985) ►
"Aufrecht geh'n" (Türkçe: Uzun yürümek), Mary Roos tarafından seslendirilen 1984 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Almanya'yı temsil eden şarkı. Şarkı Almanca dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Michael Kunze tarafından yazılmıştır.
Şarkı yarışmada Avusturya'nın temsilcisi Anita'nın şarkısı "Einfach weg"'den sonra ve Türkiye'nin temsilcisi Beş Yıl Önce, On Yıl Sonra'dan şarkısı "Halay"'dan önce 14. sırada çıkmıştır. Yarışmada 19 şarkı arasından 13. olmuştur.
Bir sonraki gelen 1985 yarışması'nda Alman katılımcı, "Für alle" adlı şarkısıyla Wind olmuştur.
Auftrag Deutsches Reich

Auftrag Deutsches Reich, Alman RAC grubu Stahlgewitter'nın stüdyo albümü. Albüm 2006'da yayınlanmıştır.
Şarkı Listesi

| No>  | Başlık | Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Ach... (Intro)"   | 0:24 |
| 2. | "Bitter"   | 3:42 |
| 3. | "Ewiges Volk"   | 0:31 |
| 4. | "Auftrag Deutsches Reich"   | 6:15 |
| 5. | "Paolo Redet Tacheles"   | 0:31 |
| 6. | "Das System Hat Keine Fehler"   | 4:28 |
| 7. | "Man Könnte Meinen"   | 3:46 |
| 8. | "Tätervolk-City"   | 6:13 |
| 9. | "Schwarz, Rot, Gelb & Grün"   | 4:39 |
| 10. | "Du Glaubst"   | 4:52 |
| 11. | "Auf Das Der Adler Wieder Fliegt"   | 5:19 |
| 12. | "Ideale Haben Keinen Preis"   | 3:22 |
| 13. | "Ohne Sonne Braun"   | 3:20 |
| 14. | "Junkie"   | 3:10 |
| 15. | "Unsere Fahne Ist Der Eid"   | 4:04 |
| 16. | "Für Uns"   | 2:13 |
| 17. | "Deutsches Flaggenlied"   | 3:33 |
| 18. | "Ihr Müßt Euch Selbst Erlösen"   | 4:47 |
| 19. | "Immer Noch Im Dunkeln"   | 5:39 |
Atrichonyssus

Atrichonyssus, Macronyssidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Aşk Yarışı

Aşk Yarışı (film, 1962), başrollerinde Ayhan Işık, Türkan Şoray ve Efgan Efekan'ın yer aldığı 1962 yapımı Türk filmi.
Aşk Yarışı (film, 1969), başrollerinde İzzet Günay, Selma Güneri ve Ekrem Bora'nın yer aldığı 1969 yapımı Türk filmi.
Aşağıbalcılar, Pervari

| Aşağıbalcılar |
| --- | --- |
Köy

 Siirt'in Türkiye'deki konumu
AşağıbalcılarAşağıbalcılar'ın Siirt'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Siirt
İlçe: Pervari
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
Rakım: 1276 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 84
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0484
İl plaka kodu: 56
Posta kodu: 56702
Aşağıbalcılar, Siirt ilinin Pervari ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Aşağı Saruh olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy; Siirt il merkezine 102 km, Pervari ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 84
2018: 98
2017: 115
2016: 107
2015: 104
2014: 108
2013: 112
2012: 124
2011: 125
2010: 131
2009: 130
2008: 130
2007: 133
2000: 123
1990: 226
1985: 220
Anıtkabir Proje Yarışması

Anıtkabir'in günümüzdeki görünümünü gösteren Miniatürk'teki maketi (üstte) ile anıt mezar binasının ön cephesinin görünümü
Anıtkabir Proje Yarışması, 1938'de ölen Mustafa Kemal Atatürk'ün naaşının defnedileceği anıt mezar olan Anıtkabir'in tasarımı ve özellikleri için başlatılan uluslararası proje yarışmasıdır. 1 Mart 1941'de başlayan yarışma, 2 Mart 1942'de sona erdi. Yarışmayı, Emin Onat ile Orhan Arda'nın tasarımı kazandı.
Arka plan ve başlatılması

Mustafa Kemal Atatürk'ün 10 Kasım 1938'de, İstanbul'daki Dolmabahçe Sarayı'nda ölümünün ardından, defin yerinin konusunda basında çeşitli tartışmalar başladı. Atatürk için bir anıt mezar yapılması belirlenirken, 1939'da bu anıt mezarın Rasattepe'de yapılması tespit edildi.
Cumhuriyet Halk Partisi milletvekillerinden oluşan Anıtkabir'in inşa edileceği arazinin kamulaştırılmasıyla görevli komisyon, 6 Ekim 1939'da Anıtkabir için uluslararası bir proje yarışmasının düzenlenmesine karar verdi. Başbakan Refik Saydam, 21 Kasım 1939'daki parti grubu toplantısında yaptığı konuşmada, Anıtkabir'in inşa edileceği arazideki kamulaştırma çalışmalarının tamamlanmasının ardından, Anıtkabir'in inşası için uluslararası bir proje yarışmasının düzenleneceğini belirtti. 26 Mart 1940'taki konuşmasında ise Saydam, uluslararası mimarlar tüzüğüne uygun olacak şekilde yarışma şartnâmesinin ve teknik programın hazırlandığını bildirdi.
Başbakanlık Anıtkabir Komisyonunun 18 Şubat 1941'de yayımladığı tebliğ ile Anıtkabir'in inşası için bir proje yarışması başlatılacağı açıklandı. Tebliğin ilk maddesine, Türk ve Türk olmayan mühendis, mimar ve heykeltıraşların katılımına açık bir proje yarışması düzenlenmesine karar verildiği belirtildi. İkinci maddede, inşa edilecek kompleks ile ilgili yarışma talimatnamesi, inşaat arazisinin haritası ve inşaat programı gibi evrakların yalnızca "böyle önemli inşaat meydana getirmiş olanlara" ücretsiz verileceği ifade edilmişti. Üçüncü maddede ise konuyla ilgili olanların Başbakanlığa bağlı Anıtkabir Komisyonu Başkanlığına evraklarını göndermeleri ve başvuruların 31 Ekim 1941'de sona ereceği yazılıydı. İlerleyen dönemde ise yarışmaya başvuru için aranan şart kaldırılarak daha fazla Türk mimarın yarışmaya başvurma şansının önü açıldı. Bayındırlık Bakanı Cevdet Kerim İncedayı'nın daha sonraları, 25 Aralık 1946'daki Meclis Genel Kurulunda kullandığı ifadelere göre öncelikle uluslararası bir yarışma açılmasının düşünülmüş, ancak II. Dünya Savaşı'ndan dolayı katılımın az olması ve gelen tekliflerin tatmin edici olmaması nedenlerinden ötürü ikinci bir yarışma açılmıştı.
Başvurular

Yarışmaya; Türkiye'den 25; Almanya'dan 11; İtalya'dan 9; Avusturya, Çekoslovakya, Fransa ve İsviçre'den ise birer adet olmak üzere toplam 49 proje gönderildi. Bu projelerden teki yarışma süresi bittikten sonra komisyona ulaştığından, diğeri ise projenin ambalajı üzerinde sahibinin kimliği yazılmamış olduğundan, yarışma talimatnamesinin yedinci maddesi gereğince diskalifiye edildi ve 47 proje üzerinden değerlendirme yapıldı. 47 proje, 11 Mart 1942'de jüriye teslim edildi. Yarışmaya sunulan projelerin orijinal yarışma klasörleri günümüze ulaşmadığından ve bunların tamamından bahseden bir kaynak olmamasından ötürü, tüm projeler bilinmemektedir. Yarışma için hazırlanan projelerden bilinenleri şu şekildedir:
Başvurular > Proje No. 1

Adalberto Libera tarafından oluşturulan proje, Antik Roma lahitlerine benzer şekilde tasarlanmıştı. Yarışma jürisinin raporunda proje için "Siluet kuvvetli bir sanat tesiri bırakmaktadır [...] Anıt dahilinde, alt kısmı resim veya mozaik tezyin edilmiş yekpare duvar ve dikine konmuş olan lahit kuvvetli tesir tapmaktadır." ifadeleri kullanılmıştı.
Başvurular > Proje No. 9

Johannes Krüger'e ait olan tasarımdaki sekizgen köşe kuleleri, açık ve koyu taştan şeritler ile yuvarlak kemer, Wilson'ın deyimiyle "bir yandan Orta Çağ şatolarını ve Bizans şapellerini, bir yandan da Romanesk katedralleri çağrıştırmakta"ydı. Biçimi ve oranları yönünden tasarımı, Krüger'in, kardeşi Walter Krüger ile birlikte tasarladığı Tannenberg Anıtı ile kıyaslayan Wilson, her iki tasarımda da kuleler etrafındaki kırsal alandan ayrılan bir tören meydanı olduğuna, anıt yerinin ise "kutsal ve özel bir mekân" olarak tasvir edildiğine dikkat çekmişti. Dışarıdan görünmeyen bir kubbeye sahip bir anma salonunun yer aldığı, dikdörtgen planlı anıt mezar binasının olduğu projede süsleme amacıyla; birbirini takip eden renkli tuğla şeritler, baklava biçimli açmalar ve aslan heykelleri yer alıyordu. Yarışma jürisinin raporunda proje için "[...] kuvvetli bir eserdir. Harici mimari biraz vahşi bir tesir yapmakta ise de; iç mimari zengindir." ifadeleri kullanılır. Raporda ayrıca projenin silüetinin "vazih ve tesirli [...] uzaktan görünüşü[nün] sadelik içinde" olduğu belirtilirken "cephe detayları üslup tecanüsü arz etmemektedir" şeklinde olumsuz bir eleştiri yapılmıştı.
Yapının dışarıdan görünüşü
Yapının dışarıdan görünüşü
Yapının içeriden görünüşü
Yapının içeriden görünüşü
Yapının genel görünüşü
Yapı planı
Başvurular > Proje No. 16

Ana bloğun her iki tarafında da üçer adet olmak üzere, Altı Ok'u simgeleyen altı adet payanda ayakla desteklenen bir yapıdan ibaret olan Necmi Ateş'in tasarımı, Doğulu tarzdaydı. Tasarım için Bozdoğan'ın yaptığı "Hitit simgeleriyle karıştırılmış Antik Mısır tapınakları" tanımlamasına, Wilson tarafından "Mısır'daki Hatşepsut Tapınağı'nı hatırlatıyor olsa da, kütle düzeni ve ayrıntılar açısından tasarım, Ur Zigguratı gibi Sümer kökenli örneklere daha yakındı" ifadeleriyle karşı çıkılıyordu. Jüri raporunda proje için "siluetinin iyi bir izlenim bırakmasına rağmen, payanda ayakların tasarımın geri kalanıyla bütünsellik oluşturmadığı, bir ek gibi durduğu" değerlendirmesinde bulunuldu.
Başvurular > Proje No. 17

Selim Benar, Bahaettin Rahmi Bediz ve Demirtaş Kamçıl'a ait tasarımda, Antik Mısır'dan izler taşıyan Selçukluların kümbet mimarisi görülmekteydi. Piramit şeklindeki anıt mezar binasının zemini altıgen şeklindeydi ve Wilson'un aktarımına göre "büyük bir ihtimalle Kemalizmin altı payandasını simgelemekte"ydi. Yarışma jürisinin raporunda "bir yandan modern dekoratif, bir yandan kümbet formalı tarihi mezarları hatırlattığı" belirtilirken "Atatürk anıt kabrinde gereken vakarlara kabili telif değildir" ifadeleri kullanılmıştı.
Başvurular > Proje No. 24

Hamit Kemali Söylemezoğlu, Kemal Ahmet Arû ve Recai Akçay'a ait olan bu tasarım, Selçuklu tarzındaki kümbetlere benzemekte ve piramit şeklinde bir çatıya sahipti. Yarışma jürisinin raporunda projenin "güçlü bir ifadeye sahip olmasına rağmen fazlasıyla bir kaleye benzediği"nden bahsedilmekteydi. Bu kararı Wilson; Anıtkabir'in yerini tespit etmekle görevli komisyonun, Ankara Kalesi için "kaleler, hisarlar ve benzeri Orta Çağ tahkimat yapılarının Türkiye'nin cumhuriyetçi geleceğini değil, Osmanlı geçmişini temsil etmekte" şeklindeki tespitiyle ilişkilendirmekteydi. İç mekânın ortasında yer alan lahdin yapısını, Ahameniş İmparatorluğu'nun kurucusu II. Kiros'un merdivenli mezarına benzeten Wilson, bundan ötürü projenin hem iç hem de dış kısmında Doğulu ya da İslami tarzlardan etkilendiğini ifade eder.
Yapının dışarıdan görünüşü
Yapının dışarıdan görünüşü
Yapının kesit görünümü
Yapının içeriden görünüşü
Yapı planı
Başvurular > Proje No. 25

Emin Onat ve Orhan Arda'nın tasarımıdır. Bu tasarımın inşa edilmesi kararlaştırılmıştır.
Seçilen projenin ilk hali
Şeref holünün ilk hali
Yapının genel görünüşü
Yapı planı
Ulus Gazetesi'nde yayımlanan haberi
Başvurular > Proje No. 28

İkinci Ulusal Mimarlık Akımı'nın temsilcilerinden olan Sedad Hakkı Eldem'e ait tasarımda; Türkiye'nin güneydoğusu, Irak ve İran'daki Selçuklu tarzındaki kümbetlere benzer mimaride, ancak silindir bir anıt mezar binası bulunuyordu. Akımı destekleyen isimler arasında yer alan Zeki Sayar'ın editörlüğünü yaptığı Arkitekt dergisinde, projenin kültürel etkisi ile dışavurumu "tamamen Türk" olarak tanımlanıyordu. Yarışmanın jüri raporunda proje için "kubbenin şekli ile sokl köşelerinin kesinteleri jüri tarafından muvafık bir suretli hal telakki edilmemektedir" ifadeleri kullanılmıştı. Wilson, "geleneksel bir kümbet hissi veren" bu öneriye, "(Batılı) mimari açıdan muhafazakâr mimar Paul Bonatz'ın başkanlık ettiği bir jüri için şaşırtıcı olmadığı"nı ifade eder. Wilson ayrıca, "ülkedeki kubbelerin dinî yapıları çağrıştırmalarından" ötürü, "ülkeyi laikleştirmiş olan liderin mezarı için kesinlikle uygunsuz bir referans olduğunu" öne sürmekteydi.
Başvurular > Proje No. 29

Antik Roma mimarisini çağrıştıran Mehmet Ali Handan ve Feridun Akozan'a ait tasarım, Wilson'a göre "antik Roma dönemindeki zafer taklarını andırmakta"ydı. Yarışma jürisi raporunda projenin hem iç hem de dış cephesinde "sadeliği"ne "olumlu" yönde bir vurgu yapılıyordu.
Yapının dışarıdan görünüşü
Yapının içeriden görünüşü
Yapının genel görünüşü
Yapı planı
Başvurular > Proje No. 39

Antik Roma mimarisini çağrıştıran Paolo Vietti-Violi'nin tasarımındaki silindir şeklindeki ana salon, Wilson'a göre "oldukça büyütülmüş ama budanmış bir Roma anıt sütunu izlenimi vermekte"ydi. Sütunun alt kısmından yukarılara doğru uzanan frizlerden ötürü tasarımı Traianus Sütunu'na benzeten Wilson, dairesel planı ve sade klasik sütunlu cephesinden yola çıkarak Roma'daki Pantheon "hissini uyandırdığı"nı da belirtmekteydi. Yarışma jürisinin raporunda proje, "Kulenin silueti haddi zatında kabule şayan görülebilse de, gayri mütecanis bir takım binaların ilavesi yüzünden manzara haleldar edilmektedir. Bu esas binaya bağlanmış olan uzun ve ufki bina, yabancı ve ekleme tesiri yapmaktadır [...] Mozolenin içinde ve dışında gereken sükun ve vuzuh yoktur. Heyeti umumiyenin durumu, ciddî ve monumental olmaktan ziyade dekoratiftir." ifadeleriyle değerlendirilmişti.
Başvurular > Proje No. 41

Altıgen temelli piramit şeklindeki bir anıt mezar içeren Giovanni Muzio'nun tasarımı için Wilson, Bergamo'daki "soyutlanmış bir Antik Roma zafer takı olan Tadini Mezarı gibi, [Muzio'nun] daha önce tasarlamış olduğu diğer mezar mimarisi örnekleriyle tutarlılık içerisinde" olduğu yorumunu yapar. Yarışma jürisinin raporunda bu proje için "zamanla mukayyet olmayan piramit şekli, nazara alınmaya değer iyi bir inşa tasavvurudur" ifadeleri kullanılır.
Yapının dışarıdan görünüşü
Yapının içeriden görünüşü
Yapının kuşbakışı görünüşü
Yapının genel görünüşü
Yapı planı
Başvurular > Proje No. 42

Antik Mısır'dan izler taşıyan Roland Rohn'un tasarımındaki ana hol, mastabaya benzer şekilde dikdörtgen bir bloktu ve bu blokta, sütunlu örtülü geçitler ile kolonatlar yer alıyordu. Wilson, bu tasarımı "özellikle Deyrü'l Bahri yapı grubundaki" Mısır'ın sütunlu mimarisine benzetir. Projede yer alan müstakil ve ayrı duran bölümlerin ise "bütünlüksüz bir izlenim yarattığı"nı ifade eder. Yarışma jürisinin hazırladığı raporda, projenin anıt mezar kısmı "pek mütevazı" olarak nitelendiriliyordu.
Yapının genel görünüşü
Yapının genel görünüşü
Yapının kuşbakışı görünüşü
Başvurular > Proje No. 43

Piramit şeklindeki Clemens Holzmeister'ın tasarımını Wilson, kaburgalı konisinden ötürü Benar, Bediz ve Kamçıl'ın projesindeki dişli piramide benzeterek Holzmeister'ın "çoğu eserinde kullandığı daha dikdörtgenimsi ya da 'Viyana Kübiği' üslubuyla çarpıcı bir tezat oluşturduğu"nu ifade eder. Jüri raporunda proje, "müsabakanın en ziyade ehliyet iddiası hissini veren projelerinden biri" olarak tanımlanmış, "mevzua cevap verebilecek monümental ciddiyet görülemediği" sonucuna varılmıştı.
Yapının dışarıdan görünüşü
Başvurular > Proje No. 44

Wilson'ın deyimiyle "Antik Roma mimarisini andıran" Arnaldo Foschini'nin tasarımındaki yerleşim, kütle öğeleri ve süslemeler, "özellikle de Asiago Savaş Anıtı gibi, Birinci Dünya Savaşı'nda ölen İtalyan askerlerine adanmış anıtlar" olmak üzere "yirminci yüzyıl başlarındaki İtalyan mimarisinin sade klasisizmine benzemekte"ydi. Dışarıdan görünmeyen bir kubbeye sahip bir anma salonunun yer aldığı, dikdörtgen planlı anıt mezar binasının hem içi hem de dışında kabartmalar ve yazılar bulunuyordu. Yarışma jürisinin raporunda bu proje için "enteriörün işleme tarzında daha fazla bir sadelik şayanı arzu olurdu" ifadeleri kullanılıyordu.
Yapının dışarıdan görünüşü
Yapının içeriden görünüşü
Yapının genel görünüşü
Yapı planı
Yapı planı
Başvurular > Proje No. 45

Wilson'a göre "bina ölçeğine büyütülmüş Roma lahitlerine benzeyen" Giuseppe Vaccaro ve Gino Franzi'nin tasarımında, soyut bir bloğun girişinin üzerinde yer alan bir kabartma dışında bir süsleme bulunuyordu ve Wilson tarafından bu biçim, Vaccaro'nun tasarladığı, Certosa di Bologna'da yer alan Goldoni Mezar Şapeli'nde uygulanan biçime benzetilmişti. Yarışma jürisinin raporunda tasarımın inşaat yöntemi ile yeraltındaki müzenin hiç günışığı görmemesinden bahsedilmiş, "dev bir lahit simgeselliği" ise eleştirilmemişti.
Yapının dışarıdan görünüşü
Yapının içeriden görünüşü
Yapının genel görünüşü
Başvurular > Proje No. ?

Haç şeklinde bir bloktan oluşan Hans Döllgast'ın tasarımında, Wilson'a göre "Krüger'in projesine benzer biçimde, Osmanlı tarzını andıran" bir payanda kemer ile birbirini takip eden tuğla ve taş şeritler bulunuyordu. İç kısım ise Bizans veya Antik Roma tarzında tonozluydu.
François Carpentier'ye ait bir tasarımıdır.
Sivri kubbeli ve dairesel biçemli ana salonu olan German Bestelmeyer'e ait tasarımda, Bestelmeyer'in dul eşinin ifadesine göre "Osmanlı medreseleri örnek alınmış"ken Wilson'a göre "Selçuklu kümbetlerini andırmakta"ydı. Yapıda; sütunlar, arkatlar ve kubbedeki çatı pencereleri gibi klasik öğeler de yer alıyordu.
Rüknettin Güney'in tasarımıdır.
Paul Bigot'ya ait bir tasarımdır.
Türkiye hükûmeti tarafından yarışmaya özellikle davet edilen tek mimar olan Auguste Perret'ye ait proje, komisyona geç teslim edilmesinden dolayı yarışmada değerlendirilmedi. Düz çizgili bir zemin üzerine yerleştirilmiş yuvarlak bir ana salonun yer aldığı tasarımı Wilson, York'taki Howard Şatosu'nda yer alan anıt mezarı "çok andırmakta"ydı. Fransız Mimarlık Enstitüsünün Perret üzerine hazırladığı bir monografide, "geleneksel dairesel planlı tapınağı belli bir tavırla soyutlandığı" belirtilen tasarımdaki anıt mezarın kubbesinin, "laik bir devlet olmasına karşın Türkiye'nin İslam dünyasına üyeliğini gösterecek şekilde" Ay'ı temsil ettiği ve bu sayede yapının "antik bir anıtla bir Osmanlı camisinin sentezi" olduğu belirtilir.
Cité de l'Architecture et du Patrimoine'de Louis Süe'nin yarışma için yaptığı tasarıma ait belgeler yer alsa da bu tasarımın yarışmaya gönderip gönderilmediği belirtilmez.
Projenin belirlenmesi

12 Mart 1942'de ilk toplantısını gerçekleştiren jüri heyeti başkanlığına bu toplantıda Paul Bonatz, raportörlüğüne ise Muammer Çavuşoğlu seçildi. İlk toplantıyı Başbakanlık binasında düzenleyen heyet, sonraki çalışmalarını Sergi Evi'nde gerçekleştirdi. Değerlendirme yaparken jüri üyeleri, hangi projenin kime ait olduğunu bilmemekteydi. Başvuran 17 proje, "yarışmanın yüksek amacını karşılamadıkları" gerekçesiyle ilk aşamada elendi. Kalan 30 projeyi inceleyen heyet, bunlarla ilgili görüşlerini belirttiği bir rapor hazırladı. 19 proje, bu raporda açıklanan gerekçelere dayanılarak elendi ve üçüncü incelemeye 11 proje kaldı. 21 Mart'ta çalışmalarını tamamlayan jüri, değerlendirmesini içeren raporu Başbakanlığa sundu. Hükûmete önerilen raporda seçilen üç proje; Johannes Krüger'e ait 9, Emin Onat ile Orhan Arda'ya ait 25 ve Arnaldo Foschini'ye ait 44 numaralı projeydi. Raporda, üç projenin de direkt uygulanmalarına uygun olmadıkları, yeniden incelenmeleri ve birtakım değişikliklere gidilmesi gerekliliğinden de bahsedilmekteydi. Raporda ayrıca; 24, 29, 41, 42 ve 45 numaralı projelere de mansiyon ödülü verilmesi önerilmekteydi. Rapordaki kararların tamamı oy birliği ile alınmıştı. 22 Mart'ta Meclis Başkanı Abdülhalik Renda ve Başbakan Refik Saydam, Sergi Evi'ne giderek projeleri incelediler. Hazırlanan raporun özeti, 23 Mart'ta tebliğ olarak Başbakanlık tarafından kamuoyu ile paylaşıldı. Yarışmaya katılan projelerin tamamı, 24 Mart-4 Nisan tarihleri arasında burada sergilendi.
7 Mayıs'ta, Cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün başkanlığında toplanan Bakanlar Kurulunda, Emin Onat ve Orhan Arda'nın projesi yarışmanın birincisi olarak belirlendi. Yarışma jürisi tarafından önerilen diğer iki proje ikinci kabul edilirken, beş projeye ise mansiyon ödülü verildi. Ancak hükûmet, birinci seçtiği proje dair hiçbir projenin uygulanmamasına karar vermişti. Yarışma şartnamenin 20. maddesinin 2. fıkrasına göre proje sahiplerine de 4.000 lira tazminat verilecekti. Hükûmet tarafından 9 Haziran'da yayınladığı bildiri ile bu karar değiştirilerek, Onar ve Arda'nın projesinin birtakım düzenlemeler sonrasında uygulanmasının kararlaştırıldığı duyuruldu. Bu düzenlemeler, proje sahiplerinin de yer alacağı bir heyet tarafından yapılacaktı. 5 Nisan 1943'te Başbakanlık, jürinin eleştirileri doğrultusunda altı ay içerisinde yeni bir proje hazırlamalarını Onat ile Arda'ya tebliğ etti.
Konuyla ilgili yayınlar

Kortan, Enis (Mayıs-Haziran 2007). "Anıtkabir Projesi Üzerine Düşünceler ve Bir Öneri". Mimarlık, 335. ss. 61-65. 27 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2020.
Ulus gazetesinin "Anıtkabir" projesine ayırdığı sayfa
Aşağıdonurlu, Çarşamba

| Aşağıdonurlu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Samsun ilinin Türkiye'deki konumu
AşağıdonurluAşağıdonurlu'nun Samsun'daki konumu
Koordinatlar: 41°10′52″N 36°44′56″E﻿ / ﻿41.181°K 36.749°D﻿ / 41.181; 36.749
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Çarşamba
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 179
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 362
İl plaka kodu: 55
Posta kodu: 55500
Aşağıdonurlu, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 179 |  |
| 2018 | 248 |  |
| 2017 | 107 |  |
| 2016 | 102 |  |
| 2015 | 108 |  |
| 2014 | 103 |  |
| 2013 | 115 |  |
Austin Wiley

Austin Jermaine Wiley (d. 8 Ocak 1999), pivot pozisyonunda oynayan Amerikalı profesyonel basketbolcu. Basketbol Süper Ligi ekiplerinden Tofaş forması giymektedir.
| g t Tofaş kadrosu |
| --- | --- |
 0 Tanışan  2 Thomas  3 Akdamar  4 Büyüktuncel  5 Uğurlu (C)  7 Tuna  10 Satır  11 Ennis  12 Williams  13 Karaman  16 Demir  17 Braimoh  21 Toure  23 Reaves  32 Gray  77 Kurtuldum  Antrenör: Ene