stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Julius Rebek
Kariyeri

1970-1976: Yardımcı Doçent, Los Angeles  Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles, CA
1976-1979: Doçent, Pittsburgh Üniversitesi, Pittsburgh, PA
1980-1989: Profesör, Pittsburgh Üniversitesi, Pittsburgh, PA
1989-1991: Profesör, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü, Cambridge, MA
1991-1996: Camille Dreyfus Kimya Profesörü Massachusetts Teknoloji Enstitüsü, Cambridge, MA
1996-günümüz: Direktör, Skaggs Kimyasal Biyoloji Enstitüsü, Scripps Araştırma Enstitüsü, La Jolla, CA
Ödüller

1967-1970: National Science Foundation pre-doctoral fellow
1976-1974: Eli Lilly Award
1976-1978: A.P. Sloan Fellow
1981: Alexander von Humboldt Fellow
1986: Guggenheim Fellow
1991: A.C. Cope Scholar Award
1993: American Academy of Arts and Sciences
1994: National Academy of Science
1996: MERIT Award (National Institutes of Health)
1997: James Flack Norris Award in Physical Organic Chemistry (American Chemical Society)
2001: Hungarian Academy of Science
2002: Chemical Pioneer Award (American Institute of Chemists)
2004: Ronald Breslow Award for Achievement in Biomimetic Chemistry (American Chemical Society)
2005: Medal of the Academy of Sciences; Prague, Czech Republic
2005: Medal of the National Academy of Sciences, Letters and Arts; Modena, Italy
2005: European Academy of Science (Academia Europaea) Member
İlgili yayınları

1. Rebek, J., Jr. Tetrahedron Reports, #60, Tetrahedron 1979, 35:723.
2. Rebek, J., Jr. Trend, J.E. J. Am. Chem. Soc. 1978, 100:4315.
3. Rebek, J., Jr. Wattley, R.V., Costello, T., Gadwood, R., Marshall, L. Angew. Chem. Int. Ed. 1981, 93:584.
4. Rebek, J., Jr. Accounts of Chemical Research 1984, 17:258.
5. Rebek, J., Jr. Science 1987, 235:1478.
6. Kato, Y., Conn, M.M., Rebek, J., Jr. Proc. Natl. Acad. Sci. 1995, 92:1208.
7. Marshall, L.R., Parris, K., Rebek, J., Jr., Luis, S.V., Burguete, M.I. J. Am. Chem. Soc. 1988, 110:5192.
8. Watton, S., Masschelein, A., Rebek, J., Jr., Lippard, S.J. J. Am. Chem. Soc. 1994, 116:5196.
9. Tjivikua, T., Ballester, P., Rebek, J., Jr. J. Am. Chem. Soc. 1990, 112:1249.
10. Conn, M.M., Rebek, Jr., J. Chemical Reviews 1997, 97:1647.
11. Heinz, T., Rudkevich, D.M., Rebek, J., Jr. Nature 1998, 394:764.
12. Somogyi, L., Haberhauer, G., Rebek, J., Jr. Tetrahedron 2000, 57, 1699.
13. Bartfai, T., Lu, X., Badie-Mahdai, H., Barr, A., Mazarati, A., Hua, X., Yaksh, T., Haberhauer, G., Ceide, S., Kröck, L., Trembleau, L., Somogyi, L., Rebek, J., Jr. Proc. Natl. Acad. Sci. 2004, 101:10470.
14. Davis, C.N., Mann, E., Behrens, M.M., Gaidarova, S., Rebek, M., Rebek, J., Jr., Bartfai, T. Proc. Natl. Acad. Sci. 2006, 103:2953.
Bochner-Martinelli formülü

Matematikte, Bochner-Martinelli formülü, Cauchy integral formülünün birden fazla kompleks değişkenli fonksiyonlara yönelik genellemelerinden birisidir. Enzo Martinelli (1938) ve Salomon Bochner (1943) tarafından bağımsız olarak kanıtlanmıştır.
Formülün diferansiyel formlara yönelik genellemesi Bochner-Martinelli-Koppelman formülü olarak bilinmektedir.
Tarihçe

Bochner-Martinelli formülünün yayınlandığı ve kanıtlandığı ilk makale Martinelli'ye aittir. Başka bir makalede ise,
Martinelli Hartogs teoreminin kanıtını Bochner-Martinelli formülünü kullanarak vermiştir.
Bochner ise 1943'ün nisan ayında yayınlanması için ibraz ettiği makalesinde  yer alan ve yine aynı yılın Eylül ayında güncellediği bir dipnotta Formül (53)'ün ve kanıtı bu formüle dayanan Teorem 5'in Enzo Martinelli tarafından (Martinelli 1943) hemen yakın zamanda yayınlandığını söylemektedir. Yine aynı dipnotta, yazarın (yani Bochner'in) bu sonuçları daha önce 1940/41 kış döneminde Princeton'daki doktora seviyesindeki bir derste sunduğu ve Donald C. May tarafından Haziran 1941'de yazılan An integral formula for analytic functions of k variables with some applications başlıklı doktora tezinde yer aldığı kaydedilmiştir. Ancak, Bochner 1947'de yayınladığı bir makalesindeki dipnotta, daha önce Bochner 1943 makalesindeki dipnotta Martinelli'den önce bu formüle aşina olabileceği hakkındaki iddiasının dayanaksız olduğunu ve bu iddiasını geri çektiğini yazmıştır.
Walter Koppelman son yaptığı yayınında Cauchy-Fantappiè çekirdeği ile alakalı mekanizmanın sadece fonksiyonlar için değil diferansiyel formlar için de uyarlanabileceğini göstermiştir.
Bochner–Martinelli çekirdeği

\zeta ,z\in \mathbb {C} ^{n}  için, Bochner–Martinelli çekirdeği ω(ζ, z) ikili derecesi (n,n−1) olan ve ζ için aşağıdaki gibi tanımlı bir formdur:
Burada, toplamın terimleri dζj formunu atlar.
\Omega  kümesi  \mathbb {C} nde parçalı düzgün bir sınıra ( b\Omega ) sahip olan bir bölge olsun. Diyelim ki f fonksiyonu   \Omega  kümesinin kapanışında sürekli türevlenebilen bir fonksiyondur. O halde, Bochner-Martinelli formülü şunu ifade eder:
 z\in \Omega  için
Bu formülü veren teoremler aslında formülden daha fazlasını gösterirler. Bu teorem ifadelerinde, formülün sağ tarafı baz alınıp eşitlik bölge içindeki noktalar için yukarıdaki gibi verilir; bölgenin kapanışının dışında kalan noktalar içinse sonuç 0 olarak verilir.
f  ayrıca holomorf ise, ikinci integral o zaman sıfıra eşittir ve aşağıdaki bağlantı holomorf fonksiyonlar için yazılabilir.
Bochner-Martinelli çekirdeği harmoniktir ama   n>1 için holomorf değildir.
Bochner–Martinelli çekirdeği > Cauchy çekirdeği

Bochner-Martinelli çekirdeği Cauchy çekirdeğini birden fazla kompleks boyuta taşımaktadır. Gerçekten de  n=1 alınırsa, o zaman Bochner-Martinelli çekirdeği şu hali alır:
Burada,  |z-\zeta |^{2}=(z-\zeta )({\overline {z}}-{\overline {\zeta }}) olduğunu gözlemleyip gerekli sadeleştirmeler yapıldıktan sonra çekirdeğin
olduğu görülür ki bu da Cauchy çekirdeğidir. Sonuç olarak, eğer f  bir kompleks değişkenli holomorf fonksiyon ise Bochner-Martinelli formülünün yukarıda verilen özel hali Cauchy integral formülüne dönüşür. Yani,
Bochner-Martinelli-Koppelman çekirdeği

\gamma =\sum _{j=1}^{n}({\bar {w}}_{j}-{\bar {z}}_{j})dw_{j} olsun. O zaman, Bochner–Martinelli-Koppelman çekirdeği  (p,q) formları  (1\leq q\leq n-1) için şu şekilde yazılabilir:
\Omega  kümesi  \mathbb {C} nde parçalı düzgün bir sınıra ( b\Omega ) sahip olan bir bölge olsun. Diyelim ki  f,  \Omega  bölgesinin kapanışında sürekli türevlenebilen bileşen fonksiyonları olan  (0,q)-formu olsun. O halde, Bochner-Martinelli-Koppelman formülü şunu ifade eder:
 z\in \Omega  için
Bu teoremin ifadelerinde, formülün sağ tarafı baz alınıp eşitlik bölge içindeki noktalar için yukarıdaki gibi verilir; bölgenin kapanışının dışında kalan noktalar içinse sonuç 0 olarak verilir.
Fıstık çamı

Fıstık çamı (Pinus pinea), çamgiller (Pinaceae) familyasından Ege, Akdeniz sahilleri, Portekiz, İspanya, İtalya, Girit ve Türkiye'de yayılış gösteren çam türü. Kozalakları ve tohumu diğer çam türlerine göre çok daha büyüktür. Kozalaklarından çıkan çam fıstığı besin olarak tüketilmektedir.
İstanbul Fethipaşa Korusunda bulunan 363 yaşında olan Fıstık Çamı anıt ağaç olarak tescillenmiş olup bilinen en yaşlı fıstık çamıdır.
Morfolojik özellikleri

Gençken yuvarlak, yaşlı halde dağınık şemsiye gibi bir yapıya sahiptir. Gençken kuvvetli büyür. 20–25 m. boy yapar. Düzgün bir gövdeye ve bu gövdeden dik olarak çıkan yatay duruşlu dallara sahiptir. İğne yaprakları parlak açık yeşil renkli, 10–20 cm uzunlukta ve uç kısmı sivridir. kozalakları kestane renginde, yumurtamsı veya yuvarlak 10–15 cm uzunluğunda, 6–10 cm genişlikte, çok kısa saplı ve genellikle reçinelidir. Tek veya iki tanesi karşılıklı dizilmiştir. Tohumları sert, soluk kırmızı, uzunca ters yumurta biçiminde, oldukça büyüktür ve 3. yılda olgunlaşır.
Ekolojik istekleri

Toprak istekleri bakımından çok seçici olmasa da geçirgen kumlu, gevşek toprakları severler. Işık ağacı olup gençken hızlı büyür ve derine giden kazık kök sistemine sahiptir. Ağırlık olarak 0–900 m aralığında Başta Ege Bölgesi olmak üzere Marmara, Akdeniz bölgelerinde geniş yayılış gösterir. Rutubet isteği fazladır. Özellikle Temmuz-Ağustos aylarında su açığı olmamalıdır. Kısa süreli donlara karşı dayanıklı olmasına rağmen etkilenir. Atmosferik kirliliğe ve yer altı sularındaki tuzlulaşmaya karşı duyarlıdır. Yangın sonrası sürgün verme kapasitesi yüksektir.
Türkiye'deki dağılımı

Türkiye, İspanya'dan sonra en fazla alana sahip ülkedir. Yaklaşık 100.000 hektar alanda saf ya da kızılçam ile karışık bulunur. Özel ağaçlandırmalarda da yaygın olarak kullanılan bir türdür. 8-10 yaşından sonra ekonomik olarak işletilmeye başlanmakta ve 80-100 yaşına kadar fıstık üretimine devam edilmektedir. En yoğun bulunduğu yöreler İzmir-Bergama (Kozak) ve Aydın-Koçarlı (Mazon) ilçeleridir.
Yetiştirme

Çam fıstığı için üretimi yapılan bu ağaçta kozalak toplama zamanları yağış durumuna göre Ocak-Haziran ayları arasında değişmektedir. Zengin tohum yılları 3-4 yılda bir olan fıstık çamı 28 günde çimlenmektedir. Üç yıllık kozalaklar aynı anda ağacın üzerinde görülebilir. Ayrıca aşılama yoluyla Kızılçam ağaçlarından da Fıstık Çamı üretilebilir.
Tohum bileşimi

100 g çam fıstığında bol protein ve mineral vardır. 100 g içinde 45 g doymamış yağ asidi, 31 g protein, 5 g karbonhidrat, mineraller ve su bulunmaktadır. 100 g fıstığın kalori değeri 580 kaloridir. Bileşiminde linoleik asit ve oleik asit vardır. Ayrıca omega 3 ve 6, B ve C vitaminleri, karoten, demir, çinko, potasyum, manganez, fosfor bulunur.
Resim galerisi

Kozalak
Erkek çiçekler
Dış≤
Fındık içeren çam kozalağı.
İslam cumhuriyeti

İslam cumhuriyeti, İslam dinine dayalı cumhuriyet şeklidir.
Bu yönetim şekli İran, Moritanya, Pakistan gibi ülkelerde mevcuttur. İslami yasaların anayasaya yön verdiği, halkı temsilen görev yapan idarecinin yine halkın seçimi doğrultusunda işbaşına geldiği bir hükûmet amaçlanır.
İslam'ın devlet dini olduğu ve (en azından kısmen) İslami yasalara göre yönetilen ancak resmi adlarında "İslam cumhuriyeti" yerine sadece "cumhuriyet" ifadesini kullanan birçok devlet bulunmaktadır. Örnekler arasında Irak, Yemen ve Maldivler bulunur. Taliban gibi katı şeriat yasalarını destekleyen diğer gruplar ise "İslami emirlik" terimini tercih eder, çünkü emirlikler İslam tarihinde yaygındır ve "cumhuriyet" terimi Batı kökenlidir. "Cumhuriyet", "yüce gücün halk ve seçilmiş temsilcileri tarafından elde edildiğini" gösteren Roma kökeninden gelir ve Tanrıya veya şeriat yasalarına itaat etme konusunda herhangi bir ifade içermez.
Günümüzdeki İslam Cumhuriyetleri

| Ülke | Kabul tarihi | Yönetim şekli |
| --- | --- | --- |
|  İran İslam Cumhuriyeti | 1 Nisan 1979 | Üniter teokratik cumhuriyet |
|  Moritanya İslam Cumhuriyeti | 28 Kasım 1958 | Üniter yarı başkanlık cumhuriyeti |
|  Pakistan İslam Cumhuriyeti | 23 Mart 1956 | Federal parlamenter cumhuriyet |
Günümüzdeki İslam Cumhuriyetleri > Moritanya

Moritanya, Kuzey Afrika'nın Magrip bölgesinde bulunan bir ülkedir. Moritanya, 28 Kasım 1960 tarihinde İslam Cumhuriyeti olarak bağımsız bir devlet olarak ilan edildi. Moritanya'nın hukuk sistemi "Fransız medeni hukuku ve Şeriat Hukuku'nun bir karışımıdır" ve Ceza Kanunu, din ve "iyi ahlak" aleyhine işlenen suçları "sert cezalarla" cezalandırır. "İrtidad veya dinden çıkma (yazılı olarak da olsa) ölüm cezasıyla cezalandırılabilir."
Günümüzdeki İslam Cumhuriyetleri > Pakistan

Pakistan, Britanya Hindistanı'nın Müslümanları için bir vatan olarak yaratıldı ve Britanya Hindistanı bağımsızlık kazandığında İslam bu ülkenin varoluş nedeni haline geldi. 1956'da dünyevi anayasasını değiştiren ilk ülke olarak, laik bir anayasa altında cumhuriyet statüsünü değiştirerek "İslami" sıfatını benimsedi. Bununla birlikte, ülkenin bir devlet dini olmadığı 1973'e kadar beklenildi. Daha demokratik ve daha az laik bir anayasa benimsendiğinde Pakistan, sadece pasaportlarında, vizelerinde ve paralarında İslami adı kullanmaya başladı. 1973 anayasasında İslam Cumhuriyeti özellikle belirtilmesine rağmen, tüm hükûmet belgeleri Pakistan Hükûmeti adı altında hazırlanmaktadır. Pakistan Anayasası, Bölüm IX, Madde 227'de şöyle der: "Var olan tüm yasalar, Kur'an ve Sünnet'te belirtilen İslam Emirleri olarak adlandırılan bu bölümde belirtilen İslam Emirlerine uygun hale getirilecektir ve bu Emirlerle çelişen yasa çıkarılmayacaktır."
Eski İslam cumhuriyetleri

| Ülke | Tarih | Yönetim şekli |
| --- | --- | --- |
|  Çeçenistan | 1996-2000 | İslam cumhuriyeti |
|  Doğu Türkistan İslam Cumhuriyeti | 1933-1934 | İslam cumhuriyeti |
|  Komorlar | 1978-2001 | Federal İslam Cumhuriyeti |
|  Afganistan İslam Cumhuriyeti | 1992-1996 | Geçici İslam Cumhuriyeti |
|  Afganistan İslam Cumhuriyeti | 2001-2004 | Geçici İslam Cumhuriyeti |
|  Afganistan İslam Cumhuriyeti | 2002-2004 | Geçici İslam Cumhuriyeti |
|  Afganistan İslam Cumhuriyeti | 2004-2021 | Başkanlık sistemli İslam Cumhuriyeti |
|  Gambiya | 2015-2017 | Başkanlık sistemli İslam Cumhuriyeti |
Eski İslam cumhuriyetleri > Çeçenistan

İçkerya Çeçen Cumhuriyeti, 1996-2000 yılları arasında İslami bir cumhuriyet yönetim sistemi kullanmıştır.
Eski İslam cumhuriyetleri > Komorlar

1978 ile 2001 yılları arasında Komorlar, Komorlar Federal ve İslam Cumhuriyeti olarak adlandırıldı.
Eski İslam cumhuriyetleri > Doğu Türkistan

1933 yılında Sabit Damulla Abdulbaki ve Muhammad Amin Bughra tarafından bağımsız bir İslam cumhuriyeti olarak ilan edilen Türk İslam Cumhuriyeti Doğu Türkistan, Uygur ve Kırgızların kontrolü altında bulunuyordu. Ancak Çinli Müslüman Milli Devrim Ordusu'nun 36. Tümeni, Kashgar, Yangi Hisar ve Yarkand Muharebeleri sırasında onların ordularını mağlup ederek cumhuriyeti yıkmıştır. Çinli Müslüman General Ma Fuyuan ve Ma Zhancang, isyancı güçlerin yok edildiğini ve bölgenin Çin Cumhuriyeti'nin kontrolüne geri döndüğünü 1934 yılında ilan etmiş, bunu Abdullah Bughra ve Nur Ahmad Jan Bughra gibi Türk Müslüman emirlerin idamı takip etmiştir. Çinli Müslüman General Ma Zhongying daha sonra Kashgar'daki İd Kah Camii'ne girerek Türk Müslümanlara Milliyetçi Hükûmete sadık olmaları konusunda ders vermiştir.
Eski İslam cumhuriyetleri > Afganistan

Afganistan, 1990-1996 yılları arasında ve 2001-2021 yılları arasında bir İslam cumhuriyeti olarak var oldu. 1990 anayasası, Mohammad Necibullah hükûmeti tarafından dayatıldı ve komünizmi ortadan kaldırdı.
2004 yılında oluşturulan anayasa, Afganistan'ın bir anayasal İslami monarşi olduğu dönemde oluşturulan 1964 Afganistan Anayasası'na çok benziyordu. Üç koldan oluşuyordu: yürütme, yasama ve yargı. Ulusal Meclis yasama organıydı ve iki meclisten oluşan iki kanatlı bir organ olarak görev yapıyordu: Halk Meclisi ve Eyaletler Meclisi. Cumhuriyet'e İslami ön ek, sembolik olarak kabul ediliyordu çünkü anayasa oluşturma toplantısında Mujahideen yanlısı delege tarafından desteklenen bir isimdi.
1996-2001 yılları arasında, Afganistan Taliban tarafından yönetildi. Kandahar merkezli militan bir grup olan Taliban, resmi olarak Afganistan'ı İslam teokrasisi olarak yöneten İslami Emirlik olarak bilinen bir İslami devlet kurdu. 2021 yılında, Taliban, İslam cumhuriyetini sona erdirmek ve nihayetinde Ağustos 2021'de İslami Emirlik'i yeniden kurmak amacıyla bir aylık bir isyan başlattı. İslam Cumhuriyeti, hem 1996-2001 yılları arasında hem de 2021'den itibaren Birleşmiş Milletler tarafından Afganistan'ın meşru hükûmeti olarak tanındı.
Eski İslam cumhuriyetleri > Gambiya

Aralık 2015'te dönemin cumhurbaşkanı Yahya Jammeh, Gambiya'yı bir İslam cumhuriyeti ilan etti. Jammeh, bu adımın Batı Afrika devletini sömürgeci geçmişinden uzaklaştırmak için yapıldığını, hiçbir kıyafet kodu uygulanmayacağını ve diğer inançlara mensup vatandaşların özgürce ibadet etmelerine izin verileceğini söyledi. Ancak daha sonra tüm kadın devlet çalışanlarının başörtüsü takmasını emretti, ancak kararı kısa bir süre sonra geri aldı. Bir muhalefet grubu tarafından anayasaya aykırı olarak eleştirildi. Jammeh'in 2017'de görevden alınmasının ardından, onun halefi Adama Barrow, Gambiya'nın artık bir İslam cumhuriyeti olmayacağını açıkladı.
İslam cumhuriyeti ülkelerini gösteren harita
Ali Hamaney
Maryland Kolonisi

Maryland kolonisi, 1632'den 1776'a kadar önce İngiltere'nin sonra da Britanya'nın Kuzey Amerika'daki kolonilerinden biri. 1776'da Büyük Britanya'ya karşı isyan eden ve bağımsızlığını ilan eden 13 koloniden biri oldu.
Koloni başlangıçta Lord Baltimore'a(Baron Baltimore) ait kişisel bir mülktü. Lord, Avrupa'da din savaşları sürdüğü sırada İngiliz Katolikleri için bir cennet yaratabilme amacıyla bu koloniyi kurmuştu. Maryland başlarda İngiliz kolonilerindeki dinsel hoşgörünün öncülüğünü yaparken, Anglikanlar, Püritenler, Katolikler ve Quakerler arasında süren çatışmalar sonunda Püriten isyancılar koloninin kontrolünü ele geçirdi. Muhteşem Devrim'i izleyen yıllarda John Coode bir protestan isyanına öncülük ederek Lord Baltimore'u iktidardan indirdi. Coode'un hükûmeti sevilmedi ve hem III. William hem de bizzat Coode'un kendisi koloninin İngiltere'den atanan bir vali tarafından yönetilmesini istedi. Böylece koloniyi 1694 yılında ölene kadar Lionel Copley yönetti ve ölümünden sonra yerine Francis Nicholson geçti.
Maryland kolonisi, İngiltere'ye bağlı güneyindeki Virjinya kolonisi ve Hollanda'ya bağlı kuzeyindeki Yeni Hollanda kolonisi ile başlayan erken rekabete rağmen, Virjinya'dakine benzer bir gelişme çizgisi izledi. Koloninin ilk yerleşimleri ve nüfus merkezleri, Chesapeake Körfezi'ne dökülen nehir ve diğer su yollarının etrafında oluştu. Maryland'ın ekonomisi de aynı Virjinya gibi Avrupa'ya ihraç edilen tütün tarımına dayalı olarak gelişti. Tütün ekimi için gereken ucuz isgücü ihtiyacı ve tütün fiyatları inişe geçtiğinde geliştirilen karma tarım yöntemleri, önce sözleşmeli hizmetçilik (İngilizce: indentured servitude) denilen bir çalışma şeklinin gelişmesini sağladı. Avrupa'daki yoksul aileler, Yeni Dünya'ya getirilme, yiyecek ve barınma ihtiyaçlarının karşılanması karşıliğında 7-8 yıllığına Kuzey Amerika'daki kolonilere getirilerek ailecek ücretsiz olarak çalıştırılıyordu. Daha sonra da Afrikalıların köleleştirilmesi ve zorla göçettirilmesi dönemi başladı.
Koloninin ikinci döneminde, güney ve doğu kesimlerinde tütün tarımı devam etti, fakat devrim yaklaştığında kuzey ve orta Maryland giderek buğday üretim merkezleri haline geldi. Böylece iç bölgelerde Frederick gibi tarım şehirleri ve Maryland'ın başkenti olacak olan Baltimore gibi bir liman şehri oluştu. Maryland kolonisi Amerikan Devrimine aktif şekilde katıldı, New England'da kurulan Birleşik Komite (Ing: Committee of correspondence) burada da önemli bir etki yarattı ve Boston'daki çay partisinin bir benzeri Chestertown'da da yapıldı.
1966'da futbol

4 Kasım 1966'da, savunma oyuncusu Ján Popluhár Amsterdam Olimpiyat Stadı'nda antrenman yaparken.
Aşağıda 1966 yılında futbolda yaşanan gelişmelere yer verilmiştir.
Olaylar

1966 Copa Libertadores: Peñarol finalde karşılaştığı River Plate'i toplamda 4-2'lik skorla yenerek şampiyon oldu.
Real Madrid Partizan'ı 2-1 yenerek Şampiyon Kulüpler Kupası'nın sahibi oldu.
6 Kasım; Johan Cruyff Çekoslovakya ile oynanan dostluk maçında Doğu Almanyalı hakem Rudi Glöckner tarafından oyundan atılarak Hollanda millî takımı tarihinde kırmızı kart gören ilk futbolcu oldu.
Lig şampiyonları

Arjantin: Racing
Belçika: Anderlecht
Çekya: Dukla Praha
İngiltere: Liverpool
Fransa: Nantes
İtalya: Inter
Hollanda: Ajax
Portekiz: Sporting
İskoçya: Celtic
Batı Almanya: 1860 Münih
Türkiye: Beşiktaş
Uluslararası turnuvalar

1966 Britanya Kupası (2 Ekim 1965 - 2 Nisan 1966)
FIFA Dünya Kupası, İngiltere (11-29 Temmuz 1966)
İngiltere
Batı Almanya
Portekiz
Kurulan kulüpler

PAS Giannina (Yunanistan)
Trabzonspor (Trabzon, Türkiye)
Çanakkale Dardanel (Çanakkale, Türkiye)
Denizlispor (Denizli, Türkiye)
Kayseri Erciyesspor (Kayseri, Türkiye)
Kayserispor (Kayseri, Türkiye)
Kocaelispor (Kocaeli, Türkiye)
Antalyaspor (Antalya, Türkiye)
Malatyaspor (Malatya, Türkiye)
Balıkesirspor (Balıkesir, Türkiye)
Doğanlar

13 Ocak; Gerardo Esquivel, Meksikalı futbolcu
29 Ocak; Romário, Brezilyalı futbolcu
4 Şubat; Egidio Notaristefano, İtalyan futbolcu ve teknik direktör
27 Mart; Ramiro Castillo, Bolivyalı futbolcu
2 Nisan; Teddy Sheringham, İngiliz futbolcu
9 Nisan; Thomas Doll, Alman futbolcu ve teknik direktör
12 Mayıs; Vladimir Quesada, Kosta Rikalı futbolcu
30 Mayıs; Thomas Häßler, Alman futbolcu
6 Haziran; Fernando Kanapkis, Uruguaylı futbolcu
12 Haziran; Albeiro Usuriaga (ö. 2004), Kolombiyalı futbolcu
14 Haziran; Nelson Cossio, Şilili futbolcu
14 Haziran; Byron Tenorio, Ekvadorlu futbolcu
21 Haziran; Guillermo Sanguinetti, Uruguaylı futbolcu
29 Haziran; Massimo Brambati, İtalyan futbolcu
1 Temmuz; Frank De Bleeckere, Belçikalı futbol hakemi
5 Temmuz; Gianfranco Zola, İtalyan futbolcu
7 Temmuz; Henk Fräser, Hollandalı futbolcu
28 Temmuz; Miguel Ángel Nadal, İspanyol futbolcu
13 Ağustos; Miguel Miranda, Perulu futbolcu
22 Ağustos; Michel van Oostrum, Hollandalı futbolcu
22 Ağustos; Rob Witschge, Hollandalı futbolcu
16 Ekim; Stefan Reuter, Alman futbolcu
19 Ekim; José Carpio, Ekvadorlu futbol hakemi
3 Aralık; Flemming Povlsen, Danimarkalı futbolcu
Ölenler

| g t Futbol kronolojisi |
| --- | --- |
Genel bakış: Dünya'da futbol · Dünya'da kadınlar futbol
Kronoloji: Futbol kronolojisi
Tarih: Tarihöncesi futbol · Futbol tarihi
19. yüzyıl: 1840'lar · 1850'ler · 1860'lar · 1870 · 1871 · 1872 · 1873 · 1874 · 1875 · 1876 · 1877 · 1878 · 1879 · 1880 · 1881 · 1882 · 1883 · 1884 · 1885 · 1886 · 1887 · 1888 · 1889 · 1890 · 1891 · 1892 · 1893 · 1894 · 1895 · 1896 · 1897 · 1898 · 1899
20. yüzyıl: 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999
21. yüzyıl: 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
Frer

Bir grup keşiş; 2006 yılında Monteagudo Manastırı'nda Augustinian Hatıraları Tarikatı'nın acemileri
Frer, bir erkek kardeş ve on ikinci veya on üçüncü yüzyılda kurulan dindar tarikatlardan birinin üyesi. Bu terim, yalancıların, daha eski manastır tarikatlarının istikrar yeminleriyle resmîleştirilen tek bir manastıra bağlılığından, üst düzey bir generalin yetkisi altında uygulanan gezgin havarisel karakterini ayırt eder. Rahiplerin en önemli toplulukları Dominikliler, Fransiskenler, Augustinianlar ve Karmelitlerdir.
Tanım

Rahipler, manastırdaki sofuluk ve bağlılıktan ziyade topluma hizmet için evanjelik öğütleri (yoksulluk, iffet ve itaat yeminleri) yaşamaya çağrılmaları bakımından keşişlerden farklıdır. Rahipler kendi kendine yeten bir toplulukta yaşarken, rahipler meslekten olmayanlar arasında çalışır ve bağışlar veya diğer hayırsever desteklerle desteklenir. Rahipler veya rahibeler yemin ederler ve belirli bir yerdeki belirli bir topluluğa adarlar. Rahipler, il olarak bilinen daha geniş bir coğrafi bölgeye yayılmış bir topluluğa bağlılık gösterirler ve bu nedenle, genellikle kendi illerindeki topluluğun farklı evlerinde zaman geçirerek etrafta dolaşırlar.
Etimoloji

İngilizce rahip terimi, Latin Yeni Ahit'te Hristiyan cemaatinin üyelerine atıfta bulunmak için yaygın olarak kullanılan Latince frater'den ("kardeş") Norman Fransızcası frere ("kardeş") kelimesinden türetilmiştir. "Fray" bazen İspanya'da ve Filipinler veya Güneybatı Amerika gibi eski İspanyol kolonilerinde, Fray Juan de Torquemada'da olduğu gibi bir başlık olarak kullanılır.
Emirler

Roma Katolik Kilisesi'nde, rahipler veya dindar emirler olarak bilinen iki tür tarikat vardır: Dört "büyük emir" ve sözde "daha küçük emirler".