Solomon Adaları
Tarihçe > Avrupalıların Gelişi (1568–1886)

Adaları ziyaret eden ilk Avrupalı, 1568'de Peru'dan yola çıkan İspanyol denizci Álvaro de Mendaña de Neira'ydı. 7 Şubat'ta Santa Isabel'e inen Mendaña, Makira, Guadalcanal ve Malaita dahil olmak üzere diğer adalardan birkaçını keşfetti. Yerli Solomon Adalılarıyla ilişkiler başlangıçta samimiydi, ancak zaman geçtikçe bozuldu. Sonuçta Mendaña, Ağustos 1568'de Peru'ya döndü. 1595'te adaları kolonileştirmeyi amaçlayan ikinci bir yolculukla daha büyük bir mürettebatla Solomon Adaları'na döndü. Santa Cruz Adaları'ndaki Nendö'ye çıktılar ve Gracioso Körfezi'nde küçük bir yerleşim yeri kurdular. Ancak yerli halklarla zayıf ilişkiler ve İspanyollar arasında çok sayıda ölüme yol açan salgın hastalıklar nedeniyle yerleşim başarısız oldu ve Mendaña da Ekim ayında öldü.
Yeni komutan Pedro Fernandes de Queirós yerleşimi terk etmeye karar verdi ve kuzeye, İspanya'nın Filipinler topraklarına doğru yelken açtı. Queirós daha sonra 1606'da bölgeye geri döndü ve burada Tikopia ve Taumako'yu gördü ancak bu yolculuk esasen Terra Australis'i aramak için Vanuatu'ya yapılmıştı.
Abel Tasman'ın 1648'de uzaktaki Ontong Java Mercan Adası'nı görmesi dışında, İngiliz kaşif Philip Carteret'nin Santa Cruz Adaları, Malaita ve daha kuzeyde Bougainville ve Bismarck Adaları'na yelken açtığı 1767 yılına kadar hiçbir Avrupalı Solomon Adaları'na tekrar yelken açmadı. Fransız kaşifler de Solomon Adaları'na ulaştı; Louis Antoine de Bougainville 1768'de Choiseul'u adlandırdı ve Jean-François de Surville 1769'da adaları keşfetti.
1788'de Britanya'nın Botany Körfezi'ndeki yeni Avustralya kolonisi için tedarik gemi kaptanlığını yapan John Shortland, Hazine ve Shortland Adaları'nı gördü. Aynı yıl Fransız kaşif Jean-François de La Pérouse Vanikoro'da kazaya uğradı. Bruni d'Entrecasteaux liderliğindeki bir kurtarma ekibi Vanikoro'ya yelken açtı ancak La Pérouse'dan hiçbir iz bulamadı. La Pérouse'un kaderi, İngiliz tüccar Peter Dillon'ın Tikopia'yı ziyaret ettiği ve yerel halkın elindeki La Pérouse'a ait eşyaları keşfettiği 1826 yılına kadar doğrulanmadı. Bu, Jules Dumont d'Urville'in 1828'deki sonraki yolculuğuyla da doğrulandı.
Adalara gelen ilk düzenli yabancı ziyaretçilerden bazıları Britanya, Amerika Birleşik Devletleri ve Avustralya'dan gelen balina avcılığı gemileriydi. 18. yüzyılın sonlarından itibaren yiyecek, odun ve su için geldiler, Solomon Adalılarıyla bir ticari ilişki kurdular ve daha sonra adalıları gemilerinde mürettebat olarak hizmet etmek üzere gemiye aldılar. Adalılar ile onları ziyaret eden denizciler arasındaki ilişkiler her zaman iyi değildi ve bazen kan dökülüyordu. Avrupa ile daha fazla temasın zincirleme etkisi, yerel halkların bağışıklığı olmayan hastalıkların yayılması ve aynı zamanda Avrupa silahlarına ve teknolojisine erişimi olan kıyı grupları ile bunlara erişimi olmayan iç bölgelerdeki gruplar arasındaki güç dengesinde bir kayma oldu. 1800'lerin ikinci yarısında kaplumbağa kabukları, deniz hıyarı, kopra ve sandal ağacı arayan daha fazla tüccar geldi ve zaman zaman yarı kalıcı ticaret istasyonları kurdular. Ancak, Benjamin Boyd'un 1851'de Guadalcanal'da kurduğu koloni gibi daha uzun vadeli yerleşimlere yönelik ilk girişimler başarısızlıkla sonuçlandı.
1840'larda başlayıp 1860'larda hızlanan bir şekilde, adalılar "kara kuşçuluk" olarak bilinen bir süreçle Avustralya, Fiji ve Samoa'daki koloniler için işçi olarak işe alınmaya (veya sıklıkla kaçırılmaya) başlandı.
Ülke, 19. yüzyılda misyonerler tarafından ziyaret etmeye başlandı. Bu durum ülkede birtakım karışıklıklara, katliamlara neden oldu. Birleşik Krallık, Haziran 1893'te Güney Solomon üzerinde himaye kurduğunu açıkladı. Bu olay Britanya Solomon Adaları'nın temeli oldu.
Misyonerler, nüfusun çoğunluğunu Hristiyana dönüştürdü ve adalara yerleşti. 20. yüzyılın başlarında bazı Birleşik Krallık ve Avustralya firmaları, ülkede hindistan cevizi ekimine başladı. Ülke ekonomisi böylece yavaş yavaş büyümeye başladı.