stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Adilcevaz
Tarihçe

Türk Ansiklopedisi'nin Adilcevaz maddesinde bölgenin eski ismi Arcige'dir. Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne ait bazı belgelerde ise bölgeden Cevizler Vadisi anlamına gelen Arapça Zatu'l- Cevaz olarak bahsedilmektedir. Adilcevaz ilçesi, bölgede yaşayan Ermenilerce Ardzgue adıyla anılmıştır. İlçenin kuzeyinde Urartular'a ait bugün Kef Kalesi adıyla anılan bir kale vardır.
Adilcevaz'ın tarihi oldukça eskiye dayanmaktadır. Bölgenin geçmişi Kalkotik çağına kadar uzanmaktadır. Bölgede öncelikle Asurlular hakim olmuştur. Daha sonra ise Van Gölü ve çevresine Urartular yerleşmiştir. Persler (MÖ 700) ve Makedonyalılar (MÖ 330) buraya egemen olmuşlardır. MS 700 yıllarında Arap akınları buraya kadar ulaşmış, sonraki yıllarda bölge Araplar ile Bizanslılar arasında sürekli savaşlara sahne olmuş ve her iki toplum arasında zaman zaman el değiştirmiştir. Malazgirt Meydan Muharebesi'nden (1071) sonra da yörede Türklerin egemenliği başlamıştır. Yavuz Sultan Selim'in Çaldıran Muharebesi'nden(1514) sonra da Osmanlı topraklarına katılmıştır. Birinci Dünya Savaşı sırasında Rus işgali ve sonrasında ise Ermeniler bu bölgeye hakim olmaya çalışmış olsa da, TBMM Hükûmeti ile Ermenistan arasında imzalanan Gümrü Antlaşması lle birlikte bölgedeki Türk hakimiyeti netleşmiştir. 29 Ekim 1923 tarihinde cumhuriyetin ilanı ile birlikte Van'a bağlı bir ilçe olmaya devam eden Adilcevaz'ın ilçe statüsü 1926'da kaldırılmıştır. 1929'da Ahlat Van'a bağlanınca Adilcevaz da Van'a tabii olmuştur. 1953 yılında ise ilçe haline dönüştürülerek Bitlis iline bağlanmıştır.
Kültür

Adilcevaz'da Ekim ayının ilk haftasında geleneksel olarak Ceviz Festivali düzenlenir. Çeşitli etkinliklerle beraber ceviz ağası seçimi yapılır. Etnik yapı olarak merkezde Türkmen kökenli, köylerde ise Kürt kökenli vatandaşların yoğunluğu söz konusudur. Ayrıca Yolçatı Köyü gibi Çerkes köyleri de mevcuttur. Etnik yapının fazla olduğu ilçede kültürel zenginlikler ön plana çıkmaktadır.
Coğrafya

İl merkezine 90 kilometre uzaklıktadır. Etrafı sıra dağlarla çevrili olan Adilcevaz'ın güney cephesi ise Van Gölü'ne bakmaktadır. Ulaşım ilçenin yine düz ve engebesiz olan güney kısmından, Van Gölüne paralel olarak batıda Ahlat ilçesine doğuda ise Erçiş ilçelerine bağlamaktadır. İlçenin kuzeyinde Batmış Gölü bulunmaktadır.
İklim ise Van Gölü'nün ılımanlaştırıcı etkisine bağlı olarak diğer Doğu Anadolu kentleri ve ilçelerine nazaran daha yumuşaktır. Ancak yine bulunduğu bölgenin iklim özelliklerini büyük ölçüde yansıtmaktadır. Karasal bir iklim özelliğine sahip olduğundan kışın soğuk, yazın ise sıcaklık fazladır. Yaz ve kış arasında sıcaklık farkı oldukça fazladır.
Nüfus

İlçe; 1 belde, 28 köy ve 8 mahalleden oluşmaktadır. Aşağıda şemada görüldüğü gibi zamanla özellikle 2000'li yıllardan sonra şehir nüfusu hızla düşmüş kır nüfusu ise çok olmamakla birlikte son döneme kadar artmıştır.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1955 | 14.887 | 4.093 | 10.794 |
| 1960 | 12.538 | 4.615 | 7.923 |
| 1965 | 15.235 | 6.148 | 9.087 |
| 1970 | 18.413 | 7.557 | 10.856 |
| 1975 | 20.778 | 9.022 | 11.756 |
| 1980 | 23.483 | 10.342 | 13.141 |
| 1985 | 27.332 | 12.393 | 14.939 |
| 1990 | 26.950 | 10.103 | 16.847 |
| 2000 | 55.358 | 35.174 | 20.184 |
| 2007 | 40.464 | 24.727 | 15.737 |
| 2008 | 35.274 | 17.458 | 17.816 |
| 2009 | 32.582 | 14.428 | 18.154 |
| 2010 | 32.180 | 14.000 | 18.180 |
| 2011 | 31.746 | 13.945 | 17.801 |
| 2012 | 31.335 | 13.973 | 17.362 |
| 2013 | 31.365 | 14.275 | 17.090 |
| 2014 | 31.196 | 14.611 | 16.585 |
| 2015 | 30.917 | 14.734 | 16.183 |
| 2016 | 30.721 | 14.845 | 15.876 |
| 2017 | 30.226 | 14.686 | 15.540 |
| 2018 | 30.376 | 14.637 | 15.739 |
| 2019 | 30.499 | 14.722 | 15.777 |
| 2020 | 30.530 | 14.894 | 15.636 |
| 2024 | 29.290 | 15.013 | 14.277 |
Ekonomi

İlçede yaklaşık olarak 49.300 adet ceviz ağacı bulunmaktadır. Yıllık fidan üretimi 10.000 adettir. Adilcevaz'da üretimi yapılan ceviz, dünya düzeyinde dereceye girmiştir. Bu cevizin kendine has bazı özellikleri mevcuttur. Van Gölü'ne en uzun kıyı şeridi olan ilçe olması bakımından turizm için avantajlara sahip olsa da bunu pek kullanamamaktadır. Turizm bakımından Türkiye'nin en çok tarihî eser ve çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapan bir yerde olması yeterli reklam yapılamaması bakımından turizm gelirlerinden Adilcevaz'ı mahrum bırakmıştır diyebiliriz.
Uşak

Bu sayfa Uşak ilinin şehir merkezini anlatmaktadır. İl için Uşak (il) sayfasına bakınız.
| Uşak |
| --- | --- |
Şehir

 Türkiye'deki yeri
Ülke: Türkiye
Bölge: Ege Bölgesi
İl: Uşak
İdare
 • Belediye başkanı: Özkan Yalım (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.309 km²
Rakım: 906 m
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 64000
Alan kodu: 0276
Plaka kodu: 64
Resmî site http://www.usak.bel.tr/
Uşak, Ege Bölgesi üzerinde yer alan Uşak ilinin merkezi olan şehirdir.
Tarih

Antik dönemdeki adı "Temenothyrea" olan Uşak, İç Ege Bölgesinde Batı ve Orta Anadolu'yu birbirine bağlayan bölgede yer almaktadır.
Uşak ve çevresinin MÖ 4000 yılından itibaren yerleşime açıldığı anlaşılmaktadır. Özellikle Bronz çağında yerleşimin daha yaygınlaştığı görülmektedir. MÖ 2000'de Anadolu'da ilk siyasi birliği kuran Hititlerin, MÖ 1000'de ise Friglerin batı sınırını oluşturan Uşak ve çevresi bu kültürlerden ziyade İon kültürünün etkisi altında kalmıştır. MÖ 7. yüzyılda Kral Gyges'in Lidya İmparatorluğunu ele geçirmesi ile topraklarının büyük kısmı Lidya'da kalan Uşak, MÖ 620'de tamamen Lidya'nın egemenliğine girmiştir. MÖ 546'da Lidya'nın tarihten silinmesi sonucu bölge Perslerin hakimiyetine girmiştir.
Pers egemenliği MÖ 334 yılına kadar devam etmiştir. Bu tarihte Makedonyalı Büyük İskender'in Anadolu seferi sonucu bölge tüm Anadolu gibi Büyük İskender'in hakimiyetine girmiş, İskender'in ölümünden sonra ise bölge, Büyük İskender'in generallerinden Antigonos'un payına verilmiştir. Daha sonra bir süre Bergama krallığına bağlanan Uşak ve çevresi MÖ 189 yılında Roma hakimiyetine geçmiş, Roma İmparatorluğunun ikiye ayrılması neticesinde Doğu Roma sınırları içinde kalan Uşak, 12. yüzyıla kadar Bizans hakimiyetinde kalmıştır.
1071'den sonra yöre, zaman zaman Selçuklular ile Bizanslılar arasında el değiştirmiş, 1176 yılında Selçuklu Sultanı II. Kılıçarslan ile Bizans İmparatoru Manuel Komnenos arasında yapılan Miryakefalon (Kumdanlı) Savaşı sonucunda Selçuklulara geçmiştir. Beylikler döneminde Germiyanoğulları’na tabi olan Uşak ve çevresi, 1391 de Yıldırım Bayezid’in Germiyanoğulları hakimiyetine son vermesi ile Osmanlılara dahil olmuş, Fetret Devrinde beylikler tekrar canlanmış, 1429 yılında Germiyanoğulları’nın son hükümdarı II. Yakup Bey’in vasiyeti ile Osmanlı Devletine kalmıştır. Uşak, Osmanlı hakimiyetine girdikten bir süre sonra yapılan idari taksimata göre Anadolu Eyaleti'ne bağlı Kütahya Sancağı'nın bir kazasıdır. 29 Ağustos 1920'de Yunan kuvvetlerince işgal edilen Uşak, işgalden 1 Eylül 1922 günü kurtuldu. Osmanlı devrinde Hüdavendigar Vilayetinin Kütahya Sancağına bağlı bir kaza olan Uşak, 20 Nisan 1924 tarihli 491 Sayılı Teşkilat-i Esasiye Kanunu ile yapılan idari düzenlemede yine Kütahya Vilayetinin bir kazası olarak kaldı. 9 Temmuz 1953 tarih ve 6129 Sayılı kanunla vilayet haline getirilen Uşak ilinin merkez ilçesi oldu.
Tarih > Osmanlı dönemi

Şehrin kuzeydoğusundaki Aybey mahallesi en eski yerleşim yeridir. Bu mahallenin güneyine doğru şehir gelişmiştir. Cihannüma adlı eserinde Kâtip Çelebi Uşak'tan, dere içinde (Dokuzsele çayı) kaleli bir kasaba olarak bahsetmiştir. Evliya Çelebi de seyahatnamesinde Celali eşkıyalarına karşı şehir halkınca kale surlarının yeniden inşa edildiği belirtilmiştir. Uşak ilinin adı "uşşak/aşıklar" sözcüğünden kaynaklanır. Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'nde Uşak ile ilgili; "Şehr-i Uşşak'ın (Aşıklar Şehri'nin) bağ ve bahçelerinin, havası ve suyunun güzelliğinden dolayı 'aşık ve maşuk'u (seven ve sevileni) çoktur. denmiştir.Seyahatnamede yazılanlara göre ticaretin oldukça geliştiği şehirde; 2 hamam, 370 dükkân, 7 han, 1 lonca hanı, 4 cami, 10 mescit ve 7 kahvehane bulunmaktaydı.
1520 yılında 10 mahalle bulunan Uşak'ta 1570 tahririne göre 12 mahalle bulunmaktaydı. Bu mahalleler; "Aybeğ" ya da diğer adıyla Karaoğlu Ahmed, "Cami" sonrasında Cuma(günümüzde Küme), "Hacı Hasan" (günümüzde Ünalan), "Kassab Hasan", "Meşhed", "Süleyman Fakih" ya da diğer adıyla Derviş Mehmed, "Burhan Fakih" (günümüzde Özdemir), "Cedid", "Hacı Yayarlu", "Hacı Sıddık", "Memi Çelebi" ve "Hacı Hızır" dır. 1570 kayıtlarına göre bu mahallelerde toplam 493 hane yaşamaktaydı.
1676 tarihindeki avârız kayıtlarına göre kazadaki 9 mahallede, 383 nefer ve 72 askeri nüfus olmak üzere 455 hane bulunmaktadır. 16. yüzyılda gayrimüslim nüfusun yaşamadığı Uşak kasabasında, 1676 avarızına göre Rum ve Ermenilerden oluşan 10 gayrimüslim hane bulunmaktaydı. 1792-93 yıllarında yerleşim, Uşak Voyvodası Acemoğlu Seyyid Ahmed'in isyanına sahne oldu. 1795 yılında Acemoğlu'nun öldürülmesiyle Uşak'ta denetim sağlanabildi.
1844 temettuat tahririne göre yerleşimde; Aybeğ, Kamer, Cuma (Cami), Eslice, Sabah, Hacı Hızır, Karaağaç, Burhan Fakih, Müslüman ve gayrimüslim nüfusun yaşadığı Hacı Hasan mahalleleri olmak üzere 9 mahalle bulunmaktaydı. 19. yüzyılın sonlarına doğru Hacı Muradoğlu adındaki bey isyan ederek Şah İshak kalesine çekilmiş ancak öldürülmesiyle isyan bastırılmıştır. 1894 yılında meydana gelen ve "Koca Yangın" olarak adlandırılan felakette Aybeğ mahallesi haricinde yerleşim tamamıyla yanmıştır. 1898 yılında Uşak'ı İzmir'e bağlayan demiryolu inşa edilmiştir.
29 Ağustos 1920 tarihinde Yunan kuvvetleri Uşak'ı ele geçirdi. Şehir, Kurtuluş Savaşı sonucunda 1 Eylül 1922'de Türk kuvvetlerince geri alındı. Cumhuriyet döneminde Kütahya'nın ilçesi olan şehir, 15 Temmuz 1953 tarihinde yeni kurulan Uşak ilinin merkez ilçesi olmuştur.
Uşak kentinin gelişimi nedeniyle artık şehirle iç içe gelen Çevre, İkisaray, Hacıkadem, Kalfa, Karaağaç, Kuyucak, Muharremşah ve Ovademirler köyleri ile Bölme beldesinin tüzel kişilikleri Aralık 2015'te sonlandırılarak adı geçen yerleşim birimleri mahalle olarak Uşak merkez ilçeye bağlandı.
Tarih > İlçenin mahalleleri

Çevreköy mahallesi; Osmanlı dönemi II. Bayezid ve 1520 yılı tahrir defterlerinde, "Akkilise" adıyla Banaz nahiyesine bağlı, 1570 yılı kayıtlarında itibaren ise o döenmki Uşak kazasına bağlı olarak kaydedilmiştir. 1910 yılında Uşak kazası idare meclisi tarafından "Akkilise" isminin köylülerce kullanılan şekliyle "Akse" olması kararlaştırmış ve aynı yıl alınan bu karar Osmanlı Dahiliye Nezareti tarafından onaylanmıştır. Son olarak Cumhuriyet döneminde köyün ismi Çevreköy olarak değiştirilmiştir. 2015 yılında, Uşak Belediye Meclisince alınan karar uyarınca köy statüsünü kaybetmiş ve Uşak Belediyesinin bir mahallesi olmuştur.
Günümüz Kurşunluk ve Karakuyu mahalleleri eskiden Bölme yerleşimini oluşturmaktaydı. Uşak Belediye Meclisinin 08.12.2015 tarihli kararıyla Bölme belediyesi ilçe merkezine bağlanmış ve belediye statüsünü kaybetmiştir.
II. Mehmed dönemi Osmanlı kaynaklarında Hacıkadem mahallesinde varlığından bahsedilen Hacı Kadem zaviyesinin kuruluşunun çok eskilere dayandığı şeklinde belirtilmiş olup muhtemelen Germiyanoğulları ya da Selçuklular döneminde kurulmuş olmalıdır. Zaviyenin kurulmasının akabinde de etrafında yerleşim başlamıştır. Zaviyenin bulunduğu yerde Osmanlı döneminde Hacı Ali adlı bir şeyh tarafından yaptırılan türbe olup söz konusu türbe günümüze ulaşabilmiştir. 2015 yılında, Uşak Belediye Meclisince alınan karar uyarınca köy statüsünü kaybetmiş ve Uşak Belediyesinin bir mahallesi olmuştur.
İkisaray mahallesinden ilk olarak 1520 yılı tahrir defterlerinde "İki Seray" adıyla Uşak nahiyesine bağlı 12 haneli bir köy olarak bahsedilmektedir. 1570 tahririnde ise köyde 27 hane bulunmaktaydı. Yerleşim, 1676 tarihli avârız defterinde İkisaray adıyla görülmektedir. 2015 yılında, Uşak Belediye Meclisince alınan karar uyarınca köy statüsünü kaybetmiş ve Uşak Belediyesinin bir mahallesi olmuştur.
Karaağaç mahallesiyle ilgili ilk yazılı bilgiler II. Bayezid dönemi tahrir defterinde geçmektedir. Bu tarihte köyden "Karaağaç" adıyla Uşak kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir. Köyün adının Karaağaç Türkmen cemaatinden geldiği düşünülmektedir.
Kuyucak mahallesiyle ilgili bilgiler II. Bayezid dönemi, 1520 ve 1570 yılı tahrir defterlerinde geçmektedir. "Kuyucak" adıyla Uşak kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilen yerleşime bağlı aynı adla cemaat de bulunmaktaydı.
19. yüzyıl sonlarına ait Osmanlı kayıtlarında yerleşimden Uşak kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilen Muharremşah mahallesinin adı Cumhuriyetin ilk yıllarında bir süreliğine "Doğancık" olmuştur.
İlk sanayi kuruluşlarının ortaya çıktığı il olma özelliğine sahip olan Uşak ilinde, ilk şeker fabrikası 1926'da Nuri (Şeker) Beyin girişimiyle kurulmuştur. Bu fabrika aynı zamanda ilk çok ortaklı şirket olma özelliğini de taşımaktadır.
Nüfus

1890 tarihli Hüdavendigar vilayeti salnamesinde Uşak kasabasının toplam nüfusu 12.684, 1898 yılı salnamesinde 12.841 olarak belirtilmiştir. 1898 salnamesine göre nüfusun; 10.637'si müslüman, 1.548'i Rum ve 656'sı Ermenilerden oluşmaktaydı. 
1924 Türk Ticaret Salnamesinde Uşak merkezinin nüfusu 15.000 olarak belirtilmiştir. Cumhuriyet Devri'nin ilk nüfus sayımı 28 Ekim 1927'de yapılmış olup, bu sayıma göre Uşak merkezinin nüfusu 16.887 olarak belirlenmiştir. Merkez ilçenin 83 köyü ve 29 mahallesi bulunmaktadır. 2020 yılı verilerine göre merkez nüfusu 256.050 kişidir. 2023 Aralık ayı verilerine göre 377.001'e ulaştı.
| Yıl> Uşak ilçesi (Kütahya) | Toplam> Uşak ilçesi (Kütahya) | Şehir> Uşak ilçesi (Kütahya) | Kır> Uşak ilçesi (Kütahya) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 88.643 | 16.967 | 71.676 |
| 1935 | 97.226 | 17.567 | 79.659 |
| 1940 | 100.585 | 18.149 | 82.436 |
| 1945 | 107.353 | 18.779 | 88.574 |
| 1950 | 117.645 | 19.636 | 98.009 |
Uşak merkez ilçesi
| 1955 | 55.453 | 23.496 | 31.957 |
| 1960 | 63.659 | 29.021 | 34.638 |
| 1965 | 69.593 | 35.517 | 34.076 |
| 1970 | 80.283 | 46.392 | 33.891 |
| 1975 | 96.394 | 58.578 | 37.816 |
| 1980 | 110.255 | 71.469 | 38.786 |
| 1985 | 128.378 | 88.267 | 40.111 |
| 1990 | 145.146 | 105.270 | 39.876 |
| 2000 | 179.458 | 137.001 | 42.457 |
| 2007 | 209.033 | 172.709 | 36.324 |
| 2008 | 209.912 | 173.053 | 36.859 |
| 2009 | 212.859 | 176.717 | 36.142 |
| 2010 | 216.172 | 180.414 | 35.758 |
| 2011 | 218.953 | 183.640 | 35.313 |
| 2012 | 222.484 | 187.886 | 34.598 |
| 2013 | 226.583 | 192.144 | 34.439 |
| 2014 | 231.563 | 196.466 | 35.097 |
| 2015 | 236.301 | 201.634 | 34.667 |
| 2016 | 242.566 | 206.234 | 36.332 |
| 2017 | 250.006 | 211.187 | 38.819 |
| 2018 | 252.044 | 223.246 | 28.798 |
| 2019 | 256.669 | 228.328 | 28.341 |
| 2020 | 256.050 | 228.881 | 27.169 |
Kültür

Yöreye ait geleneksel yemekler arasında, Tarhana Çorbası, Yumurta Sızdırması, Ciğerli Bulgur, Döndürme, Arap aşı, Keşkek, Alacatene, Köpük Helva, Höşmerim ve Tahin Helva yer almaktadır. Uşak'ta her yıl Nisan ayında Türkiye genelinde cirit müsabakaları düzenlenmektedir. Uşak'ın konumu İç Batı Anadolu eşiğinde olduğundan zeybek oyunlarından ve Teke yöresinden etkilenmiştir. Zeybek oyunlarından daha çok Yörük zeybeği oynanmaktatır. Uşak'ta el sanatları olarak halıcılık ve kilimcilik ön plana çıkmaktadır.
Uşak ilinin köylerinde 1970'li yıllarda kullanılan yöresel sözler, deyişler ve sık kullanılan atasözlerinin yer aldığı "Uşak İli Köyler Sözlüğü" isimli bir kitap da mevcuttur.
Eğitim

Uşak ilinde ilk ve orta öğretim ile mesleki ve teknik eğitim olmak üzere 127 adet okul-kurum bulunmaktadır. 17 Aralık 2006 yılında Uşak Üniversitesi kurulmuştur.
Sanayi

İl merkezinde, Uşak (Tekstil) Organize Sanayi Bölgesi ve Karma (Deri) Organize Sanayi Bölgesi bulunmaktadır. Uşak Organize Sanayi Bölgeleri ve Küçük Sanayi Siteleri ile bir sanayi şehridir. İlde üretim yapan başlıca sanayi tesislerinin üretim konularına bakıldığında, iplik, ham ve baskılı bez, elyaf, battaniye, deri, seramik ve halı üretimi ön plana çıkan faaliyet konularıdır. İlde 1926 yılında kurulan Uşak Şeker Fabrikası bulunmaktadır.
Ulaşım

Uşak merkez şehri E-96 Ankara-İzmir karayolu üzerinde bulunmaktadır. Karadeniz, Orta, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'dan
İzmir'e giden tüm araçlar Uşak'tan geçmektedir. Afyon-Uşak-İzmir demiryolu da il merkezinden geçmekte olup 1897 yılından bu yana hizmet veren hat, hızlı tren projesi kapsamına alınmıştır. Şehir merkezine 7 km uzaklıkta Uşak Havalimanı bulunmaktadır. Havalimanı ilk olarak 1998 yılında hizmete açılmış ancak talep yetersizliğinden 2001 yılında kapatılmıştır. 2006 yılından itibaren sivil hava uçuşlarına açılmıştır. Uşak Havalimanından İstanbul-Uşak arasında haftada 5 gün geliş-gidiş şeklinde seferler düzenlenmekte iken, 02 Ekim 2011 tarihi itibarıyla seferler Ankara-Uşak arası olarak değiştirilmiş, ancak talep yetersizliği nedeniyle tarifeli uçuşlar iptal edilmiştir. Ancak 2019 yılı Ocak ayı itibarıyla Atatürk Havalimanı-Uşak Havalimanı geliş-gidiş şeklinde tekrar tarifeli seferlere başlanmıştır. Ayrıca Bölgesel Zafer Havalimanı'nın il merkezine 103 km mesafede yer almaktadır.
| Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Şehir | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> İstanbul | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Ankara | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> İzmir | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Bursa | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Adana | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Antalya | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Eskişehir | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Konya | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Samsun | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Trabzon | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Gaziantep | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Diyarbakır | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Van | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Denizli | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Manisa | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Kütahya | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)> Afyonkarahisar | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)>  | Uşak İl Merkezi'nin Bazı Merkezlere Uzaklığı (Km)>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Uzaklık (km) | 491 | 368 | 211 | 311 | 689 | 293 | 217 | 339 | 782 | 1115 | 894 | 1207 | 1551 | 146 | 193 | 139 | 116 |  |  |
Karayolları Genel Müdürlüğü23 Ekim 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
İklim

Uşak ili, Akdeniz ve ılıman karasal iklim bölgeleri arasında bir geçiş bölgesinde yer alır. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı geçer. Senelik toplam yağış miktarı 365,4 mm ile 748,5 mm değişmektedir. Yağışların çoğu kış mevsimindedir.
Uzun Yıllar İçinde Gerçekleşen Ortalama Değerler (1981 - 2018)
| Aylar | Oca | Şub | Mar | Nis | May | Haz | Tem | Ağu | Eyl | Eki | Kas | Arl |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ort. sıcaklık °C | 2.5 | 3.3 | 6.5 | 11.1 | 16.0 | 20.6 | 24.0 | 24.0 | 19.4 | 13.6 | 7.9 | 4.2 |
| Ort.en yüksek sıcaklık °C | 7.3 | 8.4 | 12.2 | 17.0 | 22.1 | 27.0 | 30.9 | 31.1 | 26.8 | 20.5 | 14.0 | 8.9 |
| Ort.en düşük sıcaklık °C | -1.0 | -0.6 | 1.7 | 5.5 | 9.4 | 13.0 | 16.1 | 16.3 | 12.3 | 8.1 | 3.5 | 0.8 |
| Aylık top. yağış miktarı ort. (kg/m²) | 67.1 | 59.6 | 54.7 | 57.2 | 46.5 | 25.5 | 18.1 | 11.7 | 16.5 | 43.9 | 61.6 | 74.5 |
Kaynak::
Tarihi Yerler

Uşak il merkezinde tarihî eser olarak; Kalkeolotik dönemden Bizans Döneminin sonuna kadar çeşitli devrelere ait taş eserler, pişmiş toprak eserler, cam eserler, altın ve gümüşten yapılmış çeşitli ziynet eşyaları, bronz eserler, bronz, altın sikkeler ve Karun Hazinelerinin sergilendiği "Uşak Arkeoloji Müzesi", Uşak yaşantısını gösteren düzenlemeler ile etnografik nitelikteki eserler, Atatürk'ün Uşak'ta kaldığı yıllardaki anısına istinaden düzenlenen ve Atatürk'e ait pek çok eser ile Uşak ve yöresine ait halı ve kilim gibi eserlerin sergilendiği "Atatürk ve Etnoğrafya Müzesi", Tiritoğlu Mehmet Paşa tarafından bir Fransız mimara 1898 tarihinde yaptırılan "Paşa Hanı", İtalyan bir mimar tarafından 1901 yılında iki katlı ve taş kullanılarak yapılan ve 1980'li yıllarda restore edilerek sarraflar çarşısı haline getirilen "Bedesten", yapılış tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte Germiyan Beyliği devrinin mimari özelliğini taşıyan "Ulu Cami", yapılış tarihi bilinmeyen "Burma Cami" ile Aybey, Işık, Karaağaç ve Kurtuluş Mahallelerinde rastlanabilen, Cumhuriyetin ilk yıllarında yapılmış olan ve Osmanlı mimarisi özelliklerini taşıyan evler bulunmaktadır.
Kurtuluş savaşını sembolize eden ve Türkiye'nin kompozisyon olarak en büyük Kurtuluş Savaşı anıtı 2001 yılından bu yana il merkezinde yer almaktadır ve bu anıta ait yapım hikâyesini anlatan ve anıtı yapan Prof. Tankut Öktem'in düşüncelerini paylaştığı, içinde pek çok belgenin de yer aldığı bir kitap da mevcuttur.
Muharremşah mahallesi yakınlarında, Dokuzsele Deresi üzerinde bulunan Çanlı Köprü 1255 yılında Sipehsâlâr Şecauddin Kızıl tarafından yaptırılmıştır.
Kardeş şehir anlaşmaları

Offenbach am Main - Almanya -2003
Astana - Kazakistan - 2003
Charleroi - Belçika - 2011
Besni - Türkiye
Belediye başkanları

| № | Belediye Başkanı | Görev Başlangıcı | Görev Bitişi | Parti | Parti |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Mustafa Helvacıoğlu | 1923 | 1925 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 2 | Mustafa Kaşıkçı | 1927 | 1929 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 3 | Süleyman Köleoğlu | 1927 | 1929 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 4 | Haşim Tekin Bulkaz | 1929 | 1932 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 5 | Alâettin Tiridoğlu | 1932 | 1933 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 6 | Orhan Kamil Kabalak | 1933 | 1934 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 7 | Hakkı Doğan | 1934 | 1937 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 8 | Rıza Topuz | 1937 | 1937 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 9 | Hakkı Yılancıoğlu | 1938 | 1942 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 10 | Salim Alkaynak | 1943 | 1946 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 11 | Halil Sağcan | 1946 | 1946 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 12 | Ali Rıza Salıcı | 1947 | 1954 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 13 | Mehmet Kacaroğlu | 1954 | 1955 |  | Demokrat Parti |
| 14 | İsmail Hakkı Yağcı | 1955 | 1960 |  | Demokrat Parti |
| (14) | İsmail Hakkı Yağcı | 1963 | 1973 |  | Adalet Partisi |
| 15 | Muhterem Kemikli | 1973 | 1980 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 16 | Turgut Kalelioğlu | 1980 | 1980 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 17 | Şenal Öztop | 1984 | 1989 |  | Anavatan Partisi |
| 18 | Ali Künek | 1989 | 1994 |  | Sosyaldemokrat Halkçı Parti |
| 19 | Erhan Akçay | 1994 | 1999 |  | Doğru Yol Partisi |
| 20 | Ali Erdoğan | 1999 | 2004 |  | Milliyetçi Hareket Partisi |
| 21 | Mustafa Köleoğlu | 2004 | 2004 |  | Milliyetçi Hareket Partisi |
| 22 | Mesut Apaydın | 2004 | 2009 |  | Adalet ve Kalkınma Partisi |
| (20) | Ali Erdoğan | 2009 | 2014 |  | Milliyetçi Hareket Partisi |
| 23 | Nurullah Cahan | 2 Nisan 2014 | 9 Nisan 2019 |  | Adalet ve Kalkınma Partisi |
| 24 | Mehmet Çakın | 9 Nisan 2019 | 4 Nisan 2024 |  | Adalet ve Kalkınma Partisi |
| 25 | Özkan Yalım | 4 Nisan 2024 | Görevde |  | Cumhuriyet Halk Partisi |

Kaynak:
Uşak'taki bir kilise kalıntısı
İlçede yer alan Taşyaran Vadisi'nden bir görünüm (Haziran 2019)