GM Family II motoru
DOHC > Coscast

Bu seri, 86 mm (3,4 in) bir çapa ve inmeye sahiptir. OHC tabanlı motorlarla aynı bloğu ve Coscast tarafından geliştirilen triger kayışı tahrikli üstten çift eksantrik mili (DOHC) ve 16 valf silindir kapağını (Coscast Project KB) içerir. Silindir kapağı Coscast ve daha sonra Kolbenschmidt tarafından üretildi. Genel olarak, bu kapakların Lotus haleflerinden daha iyi değer vermeleri gerekmekteydi.
20XE, 1987 yılında üretime girdi. Motor, 1985'ten 1989'a kadar Almanya'da Opel için Gelişmiş Motor Geliştirme başkanlığı yapan Dr. Fritz Indra tarafından tasarlandı. Motor başlangıçta yarış uygulaması için tasarlanmıştı ve dolayısıyla Cosworth'a katılım sağlayacak uygunlukta tasarlandı. Kırmızı L şeklindeki buji kapağının görünümü nedeniyle, genellikle bu motora 'Red Top' (veya sadece 'XE') denmekteydi. Siyah renkler de mevcuttu; külbütör kapağı sadece gümüş renkteydi. Piyasaya sürüldüğü sırada, bu motor Avrupa'da bir dönüm noktası ünitesindeydi ve birçok spor yarış versiyonunda motor sporlarında yaygın olarak kullanıldı.
Motor, maksimum %37 verimliliğe eşdeğer 232 g/kwh'lik düşük optimum spesifik yakıt tüketimine sahipti; piyasaya sürüldüğü sırada mevcut olan bazı dizel motorlardan daha iyi bir verimlilik değerine sahipti. Valfler 46°'de ayarlanmıştı ve sığ valf ceplerine sahip pistonlarla birlikte kullanılıyordu, böylece daha kısa biyel kolu ihtiyacını ortadan kaldırarak uygun bir sıkıştırma oranının elde edilmesini sağlamaktaydı. Uzun bujiler kullanılarak, silindire eş merkezli olarak yerleştirilmişti. Güç çıkışı 157 bhp olarak derecelendirildi. Daha sonraki motor, AB yönetmeliklerine uygun olarak 'düşük gürültü' revizyonlarını (daha küçük silindir kapağı portu, dökme pistonlar ve farklı krank rulman boyutu) karşılamak için C20XELN'e eklendi.
1988'de C20XE tanıtıldı ve egzozda bir katalizör ve oksijen sensörü mevcuttu. Bu, üreticilerin otomobillerini katalitik konvertör, lambda veya oksijen sensörü ile donatmaya zorlayan yeni emisyon standartlarından kaynaklanıyordu - bu gereksinim Bosch Motronic 2.5 motor yönetim sisteminin kullanılmasına ve kalıcı olmasına olanak sağladı. Bu değişikliklerle beraber, motor gücü 150 bhp'ye düştü. Vauxhall, mevzuat 1991 yılına kadar yasa olmamasına rağmen 1988'de yeni emisyon kontrollerine uydu. 1991'den önce üretilen C20XE motoruna sahip olan araçlar, katalitik konvertörlerini yasal olarak çıkartabilmekteydi ve araçlar buna rağmen hala MOT yönetmeliklerine uygun sayılıyorlardı.
C20LET motoru, 1992 yılında piyasaya sürüldü ve Opel/Vauxhall Vectra Turbo/Cavalier Turbo, Calibra Turbo ve Güney Afrika yapımı Opel Astra 200t S'de kullanıldı. Motor, KKK-16 turboşarj, dövme Mahle pistonlar, Bosch Motronic M2.7 elektronik motor kontrol ünitesi, ve 'turbo' komut dosyası ile siyah plastik turbo kapağının eklenmesi dışında C20XE ile benzerdir. 150 kW (201 hp) bir DIN nominal çıkış üretir ve 280 newton metre (207 lbf·ft) tork üretir. Boost basıncı, sürekli olarak 0,6 bar (8,7 psi) ve aşırı yüklenmede 0,8 bar (12 psi) değerindedir.
Motorun bazı versiyonlarında değiştirilebilir çekiş kontrol sistemi uygulandı (genellikle eski Astra GSi modellerinde bulunur). Giriş, birincil gaz kelebeği gövdesinin altına yerleştirilmiş ikincil bir gaz kelebeği valfine sahipti. Çekiş kontrolü, ECU tarafından tekerleklerde kavrama/tutunma kaybı algılandığında, bir motor/kol tertibatı tarafından kapatılır. Motorda ayrıca farklı bir gaz kelebeği konum sensörü (üç yerine altı pim) ve farklı bir soğutucu sıcaklık sensörü (normal açık mavi rengin aksine siyah olan) bulunuyordu. Krank mili arasında ince farklılıklar ve SFi hava kutusunun düzeninde gözle görülür bir fark vardır.
Üretimi sona ermeden önceki son versiyonunda C20XE,distribütörsüz bir ateşleme sistemi olan Bosch Motronic 2.8'i içeren yeni bir motor yönetim sistemine sahipti. Son versiyonun adı C20LN (Düşük Gürültü) idi ve daha güçlü bir motor bloğuna sahipti.