I. Sergius
Papalığı

10 Nisan 689'da Sergius, Wessex Kralı Cædwalla'yı Roma'da vaftiz etmiştir. Ayrıca Willibrord'u Frizyalıların piskoposu olarak atamıştır. Berhtwald, Lyon Başpiskoposu Godwin tarafından Canterbury başpiskoposu olarak kutsandıktan sonra Roma'ya gitmiş ve Papa Sergius'tan pallium almıştır. Sergius, 698 yılında Eski Aquileia ile Üç Metin İhtilafı Bölünmesinin sona ermesinde aktif rol oynadı. 8. yüzyılda gelişen bir şehir mahallesini kapsayan Via del Corso'daki Via Lata'daki Santa Maria diakonyasını kurmuştur. Ayrıca Santi Cosma e Damiano Doğu kilisesini "onarıp güzelleştirmiştir".
I. Sergius, çoğunluğu Konstantinopolis Patrikhanesi'nden olmak üzere 226 veya 227 piskoposun katıldığı 692 yılındaki Trullo Konsili'ne katılmamıştır. Roma Patrikhanesi'ne bağlı olan Girit'teki Gortyna'lı Basileios'un katılımı Doğu'da Roma'yı temsil ettiği ve hatta Roma'nın onayını ifade ettiği şeklinde görülmüştür, ancak aslında o bir papalık elçisi değildi. Sergius, konseyin kurallarını geçersiz olarak reddetmiş ve "hatalı yeniliklere razı olmaktansa ölmeyi tercih edeceğini" ilan etmiştir. İmparatorluğun sadık bir tebaası olmasına rağmen, "din meselelerinde onun esiri" olmayacaktı. Andrew J. Ekonomou gibi yazarlar, Sergius'un özellikle hangi kanonları sakıncalı bulduğu konusunda spekülasyonlarda bulunmuşlardır. Ekonomou, Papa I. Honorius'un aforoz edilmesini, Konstantinopolis'in ayrıcalıklarda eşit, ancak şerefte Roma'dan sonra ikinci sırada ilan edilmesini dışlamaktadır. I. Leo'dn bu yana tüm papalar, siyasi kaygılar temelinde Konstantinopolis Patrikhanesi'nin kilise statüsünü eski Roma ile eşitlemeye çalışan Kalkedon Konsili'nin 28. kanununu kesin bir dille reddetmişlerdi. Ekonomou, Trullo Konsili'nin 85 Apostolik Kanon'un tamamını onayladığını belirtir; Sergius bunlardan yalnızca ilk 50'sini destemiştir.
Trullo Konsili'nin çıkardığı düzenlemelerin çoğu, ritüel uygulamaları ve din adamlarının disiplini konusunda mevcut kilise uygulamalarını tek tip hale getirmeyi amaçlıyordu. Bizans himayesinde ve yalnızca Doğu din adamlarından oluşan bir heyet tarafından toplanan konsey, Konstantinopolis Kilisesi'nin geleneklerini Ortodoks uygulaması olarak kabul etmiştir, Büyük Perhiz'de hafta içi ayin kutlama uygulaması ( önceden kutsanmış ayinler yapmak yerine); yıl boyunca cumartesileri oruç tutma; Büyük Perhiz'de "Alleluia"yı atlama; İsa'yı kuzu olarak tasvir etme gibi Batı Kilisesi'ndeki uygulamalar, Doğu Patrikhanelerinin dikkatini çekmiştir. Konseyin Mesih'i bir Kuzu olarak tasvir etmeyi yasaklaması nedeniyle sembolik olarak önemli bir adım atarak Sergius, ayin sırasında Ekmeğin kırılması sırasında "Tanrı'nın Kuzusu, sen dünyanın günahlarını aldın, bize merhamet et" tezahüratını ayine dahil etti ve Aziz Petrus'un atriumundaki Kuzu'nun İbadetini tasvir eden hasarlı cephe mozaiğini onardı. Agnus Dei, Sergius'un diğer ayin değişiklikleriyle aynı şekilde, bu dönemde hem Yunanca hem de Latince olarak söylenmiş olmalı. Rahipler ve diyakozlar için bekarlığa ilişkin Doğu ve Batı tutumları konusunda daha büyük anlaşmazlıklar ortaya çıkmış; Konsey evli erkeklerin rahip olma hakkını teyit etmiş ve bir din adamını karısından ayırmaya çalışan veya karısını terk eden herhangi bir din adamının aforoz edilmesini emretmiştir.
Öfkelenen İmparator II. Justinianos, magistrianus'u (aynı zamanda Sergius olarak da bilinir) Üçüncü Konstantinopolis Konsili'nin baş papalık elçisi olan Portus'lu Piskopos Ioannes ve papalık danışmanı Bonifacius'in tutuklaması için gönderdi. İki üst düzey yetkili, Papa'ya bir uyarı olarak Konstantinopolis'e getirildi. Sonunda Justinianos, Sergius'un tutuklanmasını ve kötü şöhretli şiddet yanlısı koruması Protospatharios Zacharias tarafından Konstantinopolis'e kaçırılmasını emretti. Ancak Ravenna eksarhının ve Pentapolis Düklüğü'nün milisleri bu girişimi engelledi. Zacharias, Sergius'u tutuklama girişiminde bulunurken neredeyse kendi canını kaybediyordu. Sergius, Bizans karşıtı duygulara kapılmak yerine ayaklanmayı bastırmak için elinden geleni yapmıştır.