Cinsel taciz
Etkisi > Şikayet sonrası misilleme ve tepki

Bir kurbana, özellikle de bir şikayetçiye karşı misilleme ve tepki çok yaygındır. Cinsel tacize karşı seslerini yükselten kurbanlar, genellikle kendi "güç gezilerinde" olan veya ilgi arayan baş belası olarak etiketlenir. Tecavüz veya cinsel saldırı vakalarına benzer şekilde, mağdur, görünüşleri, özel hayatları ve karakterleriyle, müdahaleci inceleme ve saldırılara maruz kalma olasılığı ile sıklıkla sanık haline gelir. Meslektaşlarından, yöneticilerinden, öğretmenlerinden, öğrenci arkadaşlarından ve hatta arkadaşlarından düşmanlık ve izolasyon riskiyle karşı karşıya kalırlar. Mobbing veya ilişkisel saldırganlığın hedefi haline gelebilirler.
Kadınlar, cinsel tacize uğrayan kadın şikayetçilere mutlaka sempati duymazlar. Taciz eden erkekse, içselleştirilmiş cinsiyetçilik (ya da kurbana yönelik cinsel ilgiye yönelik kıskançlık), bazı kadınları şikayetçiye karşı bazı erkek meslektaşları kadar düşmanca tepki vermeye teşvik edebilir. Taciz veya misilleme için hedef alınma korkusu da bazı kadınların düşmanlıkla karşılık vermesine neden olabilir. Örneğin Lois Jenson, Eveleth Taconite Co.'ya karşı dava açtığında, kadınlar onu hem işte hem de toplum içinde dışladı - bu kadınların çoğu daha sonra onun davasına katıldı. Kadınlar, erkek iş arkadaşlarıyla bağ kurmak ve güven oluşturmak için kurbana düşmanlık bile yansıtabilir.
Misilleme, cinsel taciz mağduru taciz sonucunda olumsuz bir eyleme maruz kaldığında meydana gelmiştir. Örneğin, bir şikayetçiye kötü değerlendirmeler veya düşük notlar verilmesi, projelerinin sabote edilmesi, iş veya akademik fırsatlardan mahrum bırakılması, çalışma saatlerinin kısılması ve onlara karşı üretkenliklerini veya işte veya işte ilerleme yeteneklerini baltalayan başka eylemlerde bulunulması. Cinsel tacizi bildirdikten sonra okuldan atılma veya okuldan uzaklaştırılma, istifa istenme veya işlerinden tamamen kovulma gibi nedenlerle işsizliğe yol açma. Misilleme, daha fazla cinsel tacizi ve ayrıca kurbanı takip etmeyi ve siber takip etmeyi içerebilir. Ayrıca, cinsel tacizle suçlanan bir okul profesörü veya işveren ya da failin meslektaşı olan bir mağdurun bir daha asla işe alınmamasını (kara listeye alma) veya başka bir okula asla kabul edilmemesini sağlamak için gücünü kullanabilir.
Feminist yazar Naomi Wolf, öğretmenleri tarafından cinsel tacize uğrama deneyimlerini paylaşmak için ona yaklaşan kadınlardan 2004'te şöyle yazmıştı:
Onlara söylediğim şeyden utanıyorum: Gerçekten de bir suçlamada bulunmaktan endişe etmeleri gerekiyor, çünkü korktukları şeyin gerçekleşmesi muhtemel. Duyduğum kadınların hiçbiri onun için sessizlikten daha kötü olmayan bir sonuca varmadı. Birinin akran baskısıyla okuldan atıldığını hatırlıyorum. Birçoğu bürokratik engellerle karşı karşıya kaldı. Bazı kadınlar altın kızlar olarak akademik statülerini bir gecede kaybettiklerini söylediler; hibeler kurudu, tavsiye mektupları artık gelmiyordu. Hiç kimse, kendilerine karşı ağırlaştırılmış tutarlı bir süreçle karşılaşmadı. Genellikle, kolej veya üniversitedeki kilit karar vericiler - özellikle de özel bir üniversite ise - suçlanan öğretim üyesiyle fiilen gizli anlaşma yapmak için güçlerini birleştirdiler; mutlaka onu değil, üniversitenin itibarını korumak ve bilgilerin diğer kadınları koruyabilecek şekilde su yüzüne çıkmasını önlemek. Amaç, dengeli bir forum sağlamak değil, hasar kontrolü sağlamak gibi görünüyordu.
Sosyolog Helen Watson'ın görüştüğü başka bir kadın, "Suçla yüzleşmek ve toplum içinde onunla uğraşmak, muhtemelen sessizce acı çekmekten daha kötüdür. Tacizin kendisinden çok daha kötü buldum."