stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İsmâil el-Ezherî
Siyasi oluşum

1943'te el-Ezheri ve kongredeki destekçileri, Sudan'daki ilk gerçek siyasi parti olan Aşikka (Kardeşler) Partisi'ni kurdular. Başlıca desteği, ülkedeki iki ana Müslüman gruptan biri olan Hatmiyye kardeşliğinden geldi. 1945'te daha ılımlı milliyetçiler Ümmet Partisi'ni kurduklarında, asıl desteği Hatmiyye'nin baş rakibi ve Mısır karşıtı Mehdici mezhebinden geldi.
1944 ve 1953 arasında, Sudan'ı Mısır'la birleştirmenin önde gelen savunucusu olarak el-Ezheri, "Nil Vadisi'nin birliğini" zayıflatıyormuş gibi görünen her türlü eyleme karşı inatla savaştı. Böylece 1948'de Sudan'da yasama meclisi kurmak için yapılan seçimleri boykot etti ve yaptığı propaganda ile gösteriler, 1948-1949'da tutuklanmasına ve hapse atılmasına yol açtı.
Kral I. Faruk rejimine son veren 1952 Mısır Devrimi, Sudan'daki durumu önemli ölçüde değiştirdi. Faruk hükûmeti, Mısır ve Sudan'ı birleştirmek ve Sudan'ın bağımsızlığını engellemek için tüm nüfuzunu kullanmıştı. Mısır'ın yeni liderleri, yarı Sudanlı olan Muhammed Necib ve daha sonra Cemal Abdünnasır, Sudan'ın bağımsızlığını kazanmasına izin vermeye daha istekliydiler.
Şubat 1953'te Mısır, Sudanlılar ve onların İngiliz yöneticileri arasında üç yıl içinde ortak egemenlikten öz yönetime geçiş için bir anlaşmaya varıldı ve ardından Mısır ile Sudan arasındaki gelecekteki ilişkiyi belirlemek için bir seçim yapıldı. Hapsedilmesi ve kendi partisi içindeki çekişmeler bir süreliğine el-Ezheri'in gücünü ve prestijini sarsmış olsa da, taraftarlarını zamanında Ulusal Birlik Partisi (UBP) bayrağı altında yeniden bir araya getirip birleşik parlamento için güçlü bir kampanya yürüttü. Önümüzdeki 2 yıl boyunca Sudan'ı yönetecek olan anayasal meclis. Kampanya boyunca el-Ezheri, İngilizlere olan düşmanlığını ve Mısır'a olan desteğini vurguladı, böylece UBP 1953 seçimlerinde zafer kazandığında, el-Ezheri'in Sudan'ı Mısır'a bağlama çabalarının bir zaferi olarak kabul edildi.
Başbakanlık

1954'te El-Ezheri, Sudan'ın ilk başbakanı oldu. Hükûmeti üç büyük sorunla karşı karşıya kaldı. Birincisi, Sudan'ın Mısır ile ilişkisine ilişkin kritik anayasal soruydu. Sudan halkının Mısır'a sıkı sıkıya bağlı olmak istemediği çok geçmeden anlaşıldı ve el-Ezheri, uzun süredir savunduğu pozisyonu dramatik bir şekilde tersine çevirip başlıca siyasi liderlerin de desteğiyle, 1 Ocak 1956'da Sudan'ın bağımsızlığını ilan etti.
Sonra el-Ezheri, ikinci sorunla, kalıcı bir hükûmet kurma göreviyle karşı karşıya kaldı. Başlıca rakibi Ümmet Partisi, güçlü bir başkanlık sistemi istiyordu. El-Ezheri, bir İngiliz parlamenter hükûmet biçimini savundu, ancak görev süresi boyunca sorunu asla çözmedi ve sorun 1970'lere kadar çözülemedi.
El-Ezheri hükûmetinin karşı karşıya olduğu üçüncü sorun, Siyah, Müslüman olmayan Güney Sudanlıların Arap, Müslüman kuzeye karşı olmasalar da çok farklı halklara ve geleneklere sahip olmalarıydı. El-Ezheri, ne geçmişi ne de siyasi inançları bakımından Güney Sudanlıların isteklerine sempati duyuyordu ve bir yanda askeri ve polis baskısı, diğer yanda da müzakereler ve tartışmalarla Güney Sudan'ı kontrol etmeye çalıştı. Politikanın başarısızlığı, Ağustos 1955'te, Ekvator Kolordusundaki bir isyanın güneydeki birçok bölgede kargaşaya yol açmasıyla ortaya çıktı. Bundan sonra, Kuzey ve Güney Sudan arasındaki ilişkiler, birbirini izleyen Sudan hükûmetlerinin karşı karşıya olduğu başlıca sorun olmaya devam etti. Güneylilerin isteklerini karşılayamamaları, tıpkı El Ezheri'nin siyasi gücünü tükettiği gibi, otoritelerini de zayıflattı.
Bu ve diğer sorunlar El-Ezheri'nin koalisyonunu zayıflatmaya başladı. Mısır ile birliği tersine çevirmesi, UBP'yi ana ideolojisinden yoksun bırakarak siyasi gücünü zayıflattı. Güneydeki isyan, El-Ezheri'nin prestijini zedeledi. Daha da önemlisi, Hatmiyye mezhebi ile UBP arasındaki kırılgan ittifak, başbakanı etkin bir şekilde yönetmek için ihtiyaç duyduğu halk desteğinden yoksun bırakarak dağılmaya başladı. Sonuç olarak, Şubat 1956'da koalisyonunu "tüm yeteneklerin hükümeti" haline getirdi, ancak daha sonra eski Hatmiyye destekçileri haziran ayında Demokratik Halk Partisi'ni kurmak için UBP'den ayrıldılar. El-Ezheri hükûmeti temmuz ayında parlamentodaki güvenoyunu kaybetti ve istifa etti.
Daha sonraki yaşamı

El-Ezheri, yerini alan Abdullah Halil liderliğindeki hükûmete ve aynı zamanda peşine gelen İbrahim Abbud'un askeri rejimine karşı çıktı. 1961 yılında el-Ezheri tutuklandı ve birkaç ay boyunca Cuba, Güney Sudan'da sürgün olarak tutuldu.
1964'te askeri rejim, öğrencilerin önderlik ettiği gösteriler karşısında istifa etti ve Sudan'da parti siyaseti yeniden ortaya çıktı. El-Ezheri gücü yeniden kazanmaya çalıştı, ancak güçlü bir siyasi taban olmadan, bir politikacı olarak yeteneği bile Sudan'da bir hükûmeti yönetmeye yetersizdi. Mart 1965'te Sudan Cumhuriyeti Devlet Başkanı oldu, ancak bu, esas olarak çok az gerçek güce sahip onursal bir pozisyondu. Albay Cafer Numeyri tarafından yönetilen bir askeri darbeye kadar devlet başkanı olarak kaldı. Darbe sonrası siyasi hayatı da sona erdi.
Kurnaz olmasa da yetenekli bir politikacı olarak bilinen el-Ezheri'ye, Sudan halkı tarafından saygı duyuldu ve sevildi. Sudan siyasi hayatının birçok iniş çıkışlarından sağ çıkma azmi takdir edildi. En devlet adamlığı niteliğindeki kararı - Mısır ile birlik için baskı yapmamak - siyasi hayatının üzerine inşa edildiği ilkeleri yıktı ve geriye sadece siyasi iktidarı elde etmek için manipülasyon yeteneğini bıraktı. 26 Ağustos 1969'da öldü.
Ezheri (soldan ilk oturan), Fas'tan Allal el-Fassi (sağdan birinci) ve Mısır'dan Aziz Ali el-Misri (sağdan ikinci) dahil olmak üzere Arap dünyasının dört bir yanından kayda değer milliyetçi figürlerle birlikte Kahire'de, 1946
Kahire, 1968, soldan sağa Cezayir cumhurbaşkanı Houari Boumediène, Suriye'den Nurredin al-Atassi, Irak'tan Abdul Salam Arif, Mısır'dan Gamal Abdel Nasser ve al-Azhari
Rafael Ratão

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Rafael Rogério da Silva
Doğum tarihi:  30 Kasım 1995 (29 yaşında)
Doğum yeri:  Sumaré, Brezilya
Boyu:  1,83 m (6 ft 0 in)
Mevkii:  Forvet
Kulüp bilgileri
Kulübü:  EC Bahia
Numarası:  21
Altyapı kariyeri
200?-2012:  São Paulo FC
2013:  Ponte Preta
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2013-2016 |  Ponte Preta |  13 |  (2) |
| 2013 |  → CA Penapolense (kiralık) |  7 |  (0) |
| 2014 |  → Boa EC |  3 |  (0) |
| 2014 |  → Santos B (kiralık) |  0 |  (0) |
| 2015 |  → CA Penapolense (kiralık) |  1 |  (0) |
| 2015 |  → Guaratinguetá Futebol (kiralık) |  4 |  (0) |
| 2015 |  → Albirex Niigata (kiralık) |  0 |  (0) |
| 2016 |  → Náutico (kiralık) |  5 |  (0) |
| 2016 |  Chungju Hummel FC |  17 |  (5) |
| 2017 |  Clube Atlético Tubarão |  16 |  (7) |
| 2017 |  Luverdense EC |  33 |  (5) |
| 2018 |  Grêmio Novorizontino |  8 |  (0) |
| 2018 |  Oeste Futebol Clube |  2 |  (0) |
| 2018-2019 |  FC Zorya Luhansk |  11 |  (2) |
| 2019 |  → ŠK Slovan Bratislava (kiralık) |  25 |  (10) |
| 2020-2021 |  ŠK Slovan Bratislava |  32 |  (15) |
| 2021-2023 |  Toulouse FC |  55 |  (16) |
| 2023- |  EC Bahia |  29 |  (8) |
| Toplam |   |  261 |  (70) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 7 Ocak 2025 (2025-01-07) 
Rafael Ratão (d. 30 Kasım 1995), Brezilyalı profesyonel futbolcu. Forvet mevkiinde görev almaktadır. Série A (Brezilya) ekibi EC Bahia'da forma giymektedir.
Başarıları > Slovan Bratislava

Fortuna Liga: 2018–19, 2019–20, 2020–21
Slovnaft Cup: 2019–20, 2020–21
Başarıları > Toulouse

Ligue 2: 2021–22
Coupe de France: 2022–23
Ō-yoroi

Ō-yoroi, Kamakura Dönemi, 13–14. yüzyıl, Ulusal Hazine (Japonya), Kasuga-taisha
Ō-yoroi (大鎧), Türkçe çevirisiyle "büyük zırh" feodal Japonya'da samuray sınıfının kullandığı erken dönem Japon zırhlarının öne çıkan bir örneğidir. Heian ile Kamakura dönemleri boyunca, at üzerinde okçuluğun hâkim olduğu savaşlar için tasarlanmış ve geliştirilmiştir.
Genellikle soylu savaşçılar tarafından kullanılan bu zırh, dönemin savaş koşullarına uygun şekilde tasarlandı. Bu zırhlar, statü açısından en yüksek seviyede kabul edilmiştir. Muromachi Döneminde "tören zırhı" olarak anılmış, Edo Döneminde ise "asıl zırh" adını almıştır. Ayrıca, diğer zırh türlerinden ayırt edilmek için basitçe "zırh" veya geleneksel bir unvan olan "kisenaga" gibi isimlerle de anılmıştır.
Muromachi Döneminde 1467-1477 yılları arasında meydana gelen Ōnin Savaşı'yla birlikte ô-yoroi neredeyse tamamen ortadan kalkmıştır. Özellikle savaş zamanlarında dômaru ile haramaki yapımı ve onarımı hem pahalı olduğundan hem de çok zaman aldığından, artık alt sınıflar için uygun olmaktan çıkmışlar, bu nedenle de ashigaru askerleri için yeni bir zırh gerekli olmuştur.
Tarihçe

Ō-yoroi, ilk olarak 10. yüzyılda, Heian Dönemi'nin ortaları ve sonlarında ortaya çıkmıştır. Zırhın yaygın olarak kullanılmaya başlanması ise, 12. yüzyılda meydana gelen Genpei Savaşı sırasında, zırh ihtiyacının zirveye ulaştığı döneme rastlar. Zırhın temel tasarımı, atlı okçuların ihtiyaçlarına uygun şekilde geliştirilmiştir. Ancak kutu şeklindeki tasarımı nedeniyle oldukça ağırdı ve hareket kabiliyeti sınırlıydı. Bu durum, ō-yoroi zırhının, daha esnek ve hafif olan dō-maru zırhına kıyasla 15. yüzyılda gözden düşmesine neden olmuştur. Bu dönemde samuraylar daha çok piyade taktiklerine yönelmişti.
Ō-yoroi genellikle yüksek rütbeli samuraylar tarafından tercih edilen zengin sınıfa ait bir zırhtı. Alt rütbeli samuraylar ise ō-yoroi ile benzer, ancak daha az bileşene sahip, hafif ve dekoratif ögelerden yoksun zırhlar kullanıyorlardı.
Günümüzdeki ō-yoroi ile ilgili bilgiler, genellikle bu zırhların yüksek rütbeli samuraylar tarafından kullanıldığı kayıtlardan elde edilmiştir. Çünkü bu zırhlar ya bir tapınağa adak olarak bağışlanmış ya da giyen kişinin soyundan gelenler tarafından korunmuştur. Ancak, zamanla birçok ō-yoroi bileşeni kaybolmuş veya hasar görmüştür, bu nedenden ötürü mevcut örneklerin bir kısmı restorasyon geçirmiştir. Orijinal ō-yoroi örneklerinin bir kısmı, günümüzde çeşitli müzelerde veya Shinto tapınaklarında sergilenmekte ve korunmaktadır.
Juan Perón

| Juan Domingo Perón |
| --- | --- |

 29. ve 40. Arjantin Devlet Başkanı
Görev süresi 12 Ekim 1973 - 1 Temmuz 1974
Başkan Yardımcısı: Isabel Martínez de Perón
Yerine geldiği: Raúl Lastiri
Yerine gelen: Isabel Martínez de Perón
Görev süresi 4 Haziran 1946 - 21 Eylül 1955
Başkan Yardımcısı: Hortensio Quijano Alberto Teisaire
Yerine geldiği: Edelmiro Farrell
Yerine gelen: Eduardo Lonardi
 20. Arjantin Devlet Başkan Yardımcısı fiilen
Görev süresi 8 Temmuz 1944 - 10 Ekim 1945
Başkan: Edelmiro Farrell
Yerine geldiği: Edelmiro Farrell
Yerine gelen: Juan Pistarini
 Savaş Bakanı
Görev süresi 24 Şubat 1944 - 10 Ekim 1945
Başkan: Pedro Pablo Ramírez Edelmiro Farrell
Yerine geldiği: Pedro Pablo Ramírez
Yerine gelen: Eduardo Ávalos
 Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Görev süresi 1 Aralık 1943 - 10 Ekim 1945
Başkan: Pedro Pablo Ramírez Edelmiro Farrell
Yerine geldiği: Yeni makam
Yerine gelen: Domingo Mercante
Kişisel bilgiler
Doğum: Juan Domingo Perón 8 Ekim 1895(1895-10-08) Lobos, Buenos Aires
Ölüm: 1 Temmuz 1974 (78 yaşında) Olivos, Buenos Aires
Partisi: İşçi Partisi  Adalet Partisi
Evlilik(ler): Aurelia Tizón (e. 1929; b. 1938) Eva Perón (e. 1945; ö. 1952) Isabel Martínez de Perón (e. 1961–1974)
Mesleği: Asker, siyasetçi
İmzası: 
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Arjantin
Branşı:  Arjantin Ordusu
Hizmet yılları: 1913–1945
Rütbesi: Korgeneral
Juan Domingo Perón (d. 8 Ekim 1895, Lobos – ö. 1 Temmuz 1974, Olivos), Arjantinli asker ve siyasetçi. Peronist hareketin kurucusu ve önderi olan Peron, 1946-55 ve 1973-74 arasında başkanlık yapmıştır.
Yaşamı

Çoğu Arjantinli gibi, Fransız ve İtalyan ataları olan bir Kreol idi. Buenos Aires eyaletinin Pampalarındaki bir kasabada dünyaya geldi. On altı yaşındayken askerî okula girdi, 1913'te yedek subay oldu. 1930'ların sonunda İtalya'da askerî ataşe olarak görev yaptı. Bu sırada faşistlerle Nazilerin siyasi yükselişlerini yakından izledi. Tarih ve siyaset felsefesine ilgi duyan Perón'un bu konularda yayımlanmış çalışmaları vardır.
1941'de albay oldu, 1943'te muhafazakâr Ramón Castillo yönetimine son veren darbenin amiral gemisi Birleşik Subaylar Grubu (GOU) içinde yer aldı. İzleyen üç yıl içinde yönetime gelen askeri hükûmetlerde çalışma ve sosyal güvenlik bakanlığı gibi küçük bir görev üstlenmesine karşın, bu görevi sırasında sendikaların desteğini elde ederek yönetim içinde etkisini artırmaya başladı. 1944'te Edelmiro Julián Farrell'in savaş bakanlığını üstlendi, hemen ardından başkan yardımcısı oldu. Ekim 1945 başlarında anayasal yönetim yanlısı sivil ve subayların düzenlediği bir darbeyle bütün görevlerinden uzaklaştırılarak tutuklandı. Ama metresi Eva Duarte'yle sendikalardaki destekçilerinin girişimleri sonucu Buenos Aires'te büyük bir grev dalgası başladı ve Perón 17 Ekim 1945'te serbest bırakıldı. Aynı gece düzenlenen bir mitingde gelecek seçimlerde başkanlığa adaylığını koyacağını açıkladı. Birkaç gün sonra da Eva Duarte'yle evlendi (21 Ekim 1945).
Yaşamı > Son başkanlığı

Mart 1971'de iktidarı ele geçiren General Alejandro Lanusse 1973 sonlarında demokrasiye dönüleceğini açıkladı ve aralarında Peronist partinin de (Ulusal Adaletçi Hareket-MNJ) bulunduğu bütün siyasal partilerin yeniden kurulmasına izin verildi. Perón Kasım 1972'de askeri hükûmetin çağrısı üzerine kısa bir süre için Arjantin'e döndü. Peronist adaylar Mart 1973'te yapılan seçimlerde çoğunluğu elde etti; Peronist Héctor José Cámpora başkanlığa seçilirken ve meclis çoğunluğunu kazandılar. Haziranda Arjantin'e dönüşünde büyük bir coşkuyla karşılanan Perón, Cámpora'nın istifasından sonra ekimde yapılan özel bir seçimin sonucunda ikinci kez başkan oldu. Karısı Isabel Perón da başkan yardımcısı oldu.
Perón sürgün yıllarında Peronistlerin sol kanadının desteğini kazanmaya çalışmış ve en militan sendikaları desteklemişti. Ama iktidara geldikten sonra şiddet hareketleriyle baş etmek zorunda kalan Perón, Devrimci Halk Ordusu'nun (ERP) saldırılarına göğüs gerebilmek için silahlı kuvvetlerle ve eskiden kendisine muhalif olan öteki sağ gruplarla yakın ilişkiler kurdu. Eyalet yönetimlerinden ve üniversitelerden çok sayıda solcuyu tasfiye etti.
Perón'un bu dönemdeki ekonomi politikası, gelir dağılımında ücretliler lehine bazı değişiklikler öngörmekle birlikte, temel olarak enflasyonla mücadeleyi amaçlıyordu. Ama fiyat ve ücret artışlarını kontrol altına almak amacıyla uygulamak istediği "toplumsal anlaşma" modeli başarılı olamadı. 1973-74 dünya petrol bunalımının ve Britanya'nın Avrupa Ekonomik Topluluğu'na girmesinin de etkisiyle Avrupa'ya ihracat olanakları daralan Arjantin'in ödemeler dengesi giderek kötüleşti. Sendikaların da ekonomik politikaya tepkisi yoğunlaşıyordu.
Haziran 1974'te zatürre belirtileri gösteren Perón, arka arkaya geçirdiği bir dizi kalp krizinden sonra 1 Temmuz 1974'te öldü.
Ölümünden sonra başkanlık görevini üstlenen karısı Isabel Perón'un yönetimi sırasında Peronist hareket ve hükûmet içindeki görüş ayrılıkları iyice açığa çıktı. Isabel Perón ülke içindeki güç odaklarının hiçbirinden, hatta sendikalardan bile sağlam bir destek elde edemedi. Şiddet olayları artarken enflasyon oranı yüzde 600'ün üzerine çıktı. Isabel Perón 24 Mart 1976'da iktidara el koyan silahlı kuvvetler tarafından görevden uzaklaştırıldı.
Juan Perón ve Eva Perón'un evlilik töreni, 1945
Juan Perón ve Nicolae Ceaușescu, 1974
Kodaman

Leh kodaman Stefan Czarniecki, 19. yüzyıl çizimi
Kodaman (Latince: magnus), "büyük", doğuştan soylu veya diğer nitelikleriyle yüksek sosyal konumda olan kişilere verilen unvan. Orta Çağ'a atıfta bulunulduğunda, terim genellikle soylu toprak sahiplerini; kont, dük ve prens gibi savaş efendilerini ve Polonya'da szlachta unvanlarıyla karşılaştırılabilir.
Macaristan

Terim, özellikle Apostolik Krallığı, Főrendiház ve Magnates Hanedanı Üst Meclisin üyeleri tarafından (İngiliz akranlarına eşdeğer) kullanıldı.
Lehistan ve Litvanya

Kodamanlar, Polonya Krallığı ve Litvanya Büyük Dükalığı ve daha sonra Lehistan-Litvanya Birliği'nde varlıklı ve etkili soyluların sosyal bir sınıfıydı.
Liliʻuokalani

Liliʻuokalani; Lydia Liliʻu Loloku Walania Kamakaʻeha (2 Eylül 1838 - 11 Kasım 1917), 29 Ocak 1891'den 17 Ocak 1893'te Hawai Krallığı'nın devrilmesine kadar hüküm süren Hawaii Krallığı'nın tek kraliçesi ve son egemen hükümdarıydı. "Aloha ʻOe" ve diğer birçok eserin bestecisidir. Ayrıca  Hawaiʻi'nin Hawaiʻi'nin Kraliçesi tarafından Öyküsü adlı otobiyografisini devrilmesinin ardından hapisteyken yazdı.
Liliʻuokalani, 2 Eylül 1838'de Honolulu'da Oʻahu adasında doğdu. Doğal ebeveynleri Analea Keohokālole ve Caesar Kapaʻakea iken, doğumda Abner Pākī ve Laura Kōnia tarafından hānai (gayri resmi olarak evlat edinildi) ve kızları Bernice Pauahi Bishop ile büyüdü. Hristiyan olarak vaftiz edilip Kraliyet Okulu'nda eğitim gördü. Kral III. Kamehameha tarafından taht için uygun olduğu ilan edildi. Daha sonra Oʻahu Valisi olan Amerika doğumlu John Owen Dominis ile evlendi. Çiftin biyolojik çocukları olmadı, ancak birkaç çocuk evlat edindi. Kardeşi David Kalākaua'nın 1874'te tahta çıkmasından sonra, o ve kardeşlerine Batı tarzı Prens ve Prenses unvanları verildi. 1877'de, küçük kardeşi II. Leleiohoku'nun ölümünden sonra, tahtın veliahtı ilan edildi. Kraliçe Victoria'nın Altın Yıldönümü sırasında, erkek kardeşini Birleşik Krallık'ın resmi elçisi olarak temsil etti.
Liliʻuokalani, kardeşinin ölümünden dokuz gün sonra 29 Ocak 1891'de tahta çıktı. Saltanatı sırasında, monarşinin gücünü ve ekonomik olarak haklarından mahrum bırakılmışların oy haklarını geri getirecek yeni bir anayasa hazırlamaya çalıştı. Bayonet Anayasasını yürürlükten kaldırma girişimleriyle tehdit edilen Hawaii'deki Amerikan yanlısı unsurlar, 17 Ocak 1893'te monarşiyi devirdi. Devirme, Amerikan çıkarlarını korumak için John L. Stevens komutasındaki ABD Deniz Piyadeleri'nin karaya çıkmasıyla desteklendi ve bu da monarşinin sonunu getirdi.
Darbe, Hawaii Cumhuriyeti'ni kurdu, ancak nihai hedef, adaların Başkan Grover Cleveland tarafından geçici olarak engellenen ABD'ye ilhak edilmesiydi. Monarşiyi yeniden kurmak için başarısız bir ayaklanmanın ardından, oligarşik hükûmet eski kraliçeyi ʻIolani Sarayı'nda ev hapsine aldı. 24 Ocak 1895'te Liliʻuokalani, Hawaii tahtından çekilmek zorunda kaldı ve resmen devrik monarşiyi sona erdirdi. Monarşiyi yeniden kurmak ve ilhaka karşı çıkmak için girişimlerde bulunuldu, ancak İspanyol-Amerikan Savaşı'nın patlak vermesiyle Birleşik Devletler Hawaii'yi ilhak etti. Hayatının geri kalanını özel bir vatandaş olarak yaşayan Liliʻuokalani, 11 Kasım 1917'de Honolulu'daki Washington Place'deki evinde öldü.
İktidar dönemi

Liliuokalani, 17 Ocak 1891'de tahtı kardeşi Kalakaue'den devraldı. Kısa bir süre sonra, "süngü anayasası" olarak bilinen mevcut anayasa Hawaiililer üzerindeki gücünü ve siyasi etkisini sınırladığı için yeni bir anayasa uygulamaya çalıştı. Adadaki Amerikan çıkarları şeker ticaretine bağlıydı ve ilhak, Amerikan ticaretinin korunması olarak görüldü. Sonuç olarak, o sırada Hawaii'de bulunan ABD Dışişleri Bakanı John L. Stevens, Jolani Sarayını ve diğer hükûmet binalarını koruma kisvesi altında Boston birliklerine adaya inmelerini emretti. Kraliçe 1893'te tahttan indirildi ve geçici bir hükûmet kuruldu.
Amerikan hükûmeti Hawaii halkının kraliçenin yanında olduğuna inandı ve darbeye katılan herkesin affedilmesi şartıyla tahtı kraliçeye geri vermeyi teklif etti. Ancak bunu kabul etmedi. Bu gelişmeyle birlikte dönemin Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Grover Cleveland, ABD Kongresi'ne bir mektup gönderdi. 4 Temmuz 1894'te Hawaii Cumhuriyeti ilan edildi ve monarşinin kaldırılmasını başlatan ilk insanlardan biri olan Stanford Dole başkan oldu. Cumhuriyet, Birleşik Devletler hükûmeti tarafından hemen tanındı.
Tutuklanması ve son günleri

Lilijuokalani, Robert Wilcox tarafından ortaya atılan başarısız karşı-devrimden birkaç gün sonra, 16 Ocak 1895'te evinin bahçesinde silahlar bulunduğu gerekçesiyle tutuklandı. Silahların orada olduğunu bildiğini inkâr etti. Jolani Sarayı'ndaki küçük bir odaya kilitlendi ve serbest bırakıldığı 1896 yılına kadar orada kaldı. 1917'de ölümüne kadar yaşadığı Washington Place adlı evine gitti. Hawaii, 1898'de ABD Kongresi'nin bir kararı ile ABD tarafından ilhak edildi. Hawaii monarşisinin sonu bu şekilde geldi.
Liliʻuokalani gençliğinde, 1853 yılı.
Haleʻākala, tuval üzerine yağlı boya, D. Howard Hitchcock, 1899
Daha sonra Oʻahu Valisi olan John Owen Dominis
Weippe, Idaho

| Weippe |
| --- | --- |
Şehir
Weippe şehri
WeippeWeippe'nin Amerika Birleşik Devletleri'ndeki konumu
Ülke:  ABD
Eyalet: Idaho
İlçe: Clearwater
Yüzölçümü
 • Toplam: 426.95 km²
Nüfus (26 Kasım 2009)
 • Toplam: 441
 • Yoğunluk: 128/km²
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
Weippe, Amerika Birleşik Devletleri'nin Idaho eyaletinde yer alan ve Clearwater ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 441'dir.
Demografi > 2010 Sayımı

15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 441 kişiden 432 aileden ve 217 evden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehrin nüfus dağılımı %96,8 Beyaz, %0,1 Afrikan Amerikan, %0,9 Yerli Amerikan, %0,2 Asyalı, %0,4'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Polygala subsecunda

Polygala subsecunda, Polygala cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Jean Lucas (1998 doğumlu futbolcu)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Jean Lucas de Souza Oliveira
Doğum tarihi:  22 Haziran 1998 (26 yaşında)
Doğum yeri:  Rio de Janeiro, Brezilya
Boyu:  1,81 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Defansif Orta Saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  EC Bahia
Numarası:  6
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2018-2019 |  CR Flamengo |  16 |  (0) |
| 2019 |  → Santos FC (kiralık) |  15 |  (0) |
| 2019-2021 |  Lyon |  19 |  (1) |
| 2020-2021 |  Lyon B |  1 |  (0) |
| 2021 |  →Brest (kiralık) |  16 |  (0) |
| 2021-2023 |  AS Monaco FC |  34 |  (1) |
| 2023 |  Santos FC |  22 |  (0) |
| 2024- |  EC Bahia |  0 |  (0) |
| Toplam |   |  123 |  (2) |
Millî takım kariyeri
| 2019 |   Brezilya U-23 |  1 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 7 Ocak 2025 (2025-01-07) 
Jean Lucas (d. 22 Haziran 1998), Brezilyalı profesyonel futbolcu. Defansif Orta Saha mevkiinde görev almaktadır. Série A (Brezilya) ekibi EC Bahia'da forma giymektedir.
Talamanca mitolojisi

Talamancan mitoloji Kosta Rika'nın yerlı halklarından oluşan iki grup olan Bribri ve Cabecar insanlarının mitolojisidir. Bu insanlar iki farklı gruptur ama birbiriyle yakından ilişkili dil konuşurlar ve kültürel açıdan tek bir topluluk oluştururlar. Bazı istisnalar dışında, aynı dini inançları, aynı hikâyeleri, aynı ritüel şarkıları vb. Paylaşırlar.
Mitolojik figürler

Sibu veya Sibö - birincil ilah, Dünya ve insanların yaratıcısı
Shulákama veya Shula'kma - Yılanların Kralı. Zehirli yılanlar onun okları olarak kabul edilir.
Itso '- Sibú'nun yardımcısı
Sórkura veya SórkuLa - Sibú'nun büyükbabası (bazı kaynaklarda, büyük-amca)
Sìitami - Sibú'nun annesi
Sibökõmõ - Sibú'nun babası
Nãmãitãmĩ, aynı zamanda Tapir olarak da bilinir - Sibú'nun kız kardeşi, Irìria'nın annesi
Irìria, Sulára, la Niña Tierra veya tapir kızı olarak da bilinir - Sibú'nun yeğeni
Sulá - Irìria'nın babası, yeraltı dünyasının efendisi
Bikakra - Irìria'nın büyükannesi
Tsuru ' - Sibú'nun karısı, kakao tanrıçası
Bulumia - Sibú'nun kuzeni, Shulákama'nın karısı
Sérke - rüzgarın kişileştirilmesi
Duarö - insanlar gereksiz yere öldürürse hayvanları koruyan Sérke'nin hizmetkarı
MnuLtmi, ayrıca Duluitami - denizin kadın kişileştirilmesi
ChbekoL - enseste karşı yasaları çiğneyen insanları yiyen dev bir yılan
Dukur Bulú - Sibú'nun insanları yaratmasına yardım eden vampir yarasa
Káchabuké - zehirli bir kurbağa
Kasırga Çocuklar
Talá Yekela - gök gürültüsü tanrısı, Kasırga Çocuklarının babası
Dalàbulu - güneş tanrısı
Dìnamu - nehirden geçmeye çalışan insanları yiyen suda yaşayan kedi canavarı