Aşırı sol
Siyasi pozisyonlar

Aşırı sol siyaset, eşit fırsat yerine eşit sonuçlara öncelik verir. Aşırı sol gruplar gelir ve servetin yeniden dağıtımını destekler. Kapitalizm ve tüketim kültürünün toplumsal eşitsizliğe neden olduğunu savunur ve bunların ortadan kaldırılmasını savunur. Bazı aşırı sol gruplar ayrıca özel mülkiyetin kaldırılmasını destekler. Luke March ve Cas Mudde gibi bilim insanları, sosyo-ekonomik hakların aşırı solun temelinde olduğunu öne sürmektedir. Ayrıca, March ve Mudde, aşırı solun, ekonomik eşitsizliği mevcut toplumsal ve siyasi düzenlemelere dayalı olarak nasıl tanımladığı konusunda politik solun solunda olduğunu iddia etmektedir.
Aşırı sol gruplar, mevcut siyasi ve ekonomik yapıları reddederek, anti-establishmenttir. Anarşist ve devletçi aşırı sol ideolojiler, geleneksel sosyopolitik yapıların kaldırılmasını destekleyebilir. Liberalizme ve liberal demokrasiye karşıdırlar, ancak bazı aşırı sol hareketler diğer demokrasi biçimlerini destekleyebilir. Genellikle radikal olarak sınıflandırılabilirler, toplumun ve işleyişinin tamamen reformunu destekleyen bir tutum sergilerler. Günümüzdeki aşırı sol siyasi partiler, radikalizmi ve devrimci politikaları reddetmiş, bunun yerine değişimi hükûmet içinden gerçekleştirmeyi amaçlamışlardır. Avrupa ve Amerika'daki Sovyet sonrası aşırı sol hareketler, genellikle anti-küreselcilik ve anti-neoliberalizm ile ilişkilendirilir. Sol-sağ politik spektrumu yorumunda "at nalı teorisi" savunucuları, aşırı solun ve aşırı sağın, merkezcilerden veya ılımlılardan daha çok birbirlerine benzediğini, yani her ikisinin de aşırı kişiler olarak ortak özelliklere sahip olduğunu iddia eder. Ancak bu teori, birçok akademisyen tarafından eleştirilmiştir.
Avrupa'da aşırı sol siyasete destek, örtüşen üç grup tarafından sağlanır: aşırı sol alt kültürler, memnuniyetsiz sosyal demokratlar ve protesto oy verenler, ülkelerinin Avrupa Birliği üyeliğine karşı olanlar. Siyaset bilimci Luke March, çağdaş Avrupa aşırı sol siyaseti içinde dört ana alt grup belirler: komünistler, demokratik sosyalistler, popülist sosyalistler ve sosyal popülistler. Avrupa'daki radikal sol siyaset, kozmopolitizm, fedakarlık ve eşitlikçilik gibi merkez sol siyasetin birçok değerini paylaşır. Aşırı sağ siyasetle radikalizm, ekonomik milliyetçilik, Avrupa şüpheciliği ve popülizm konularında bazı noktalarda örtüşür. açık bir ayrım ortaya çıkar: "radikal sol seçmenler genellikle radikal sağın sosyal milliyetçiliği paylaşmaz, bunun yerine ekonomik eşitlik ideolojik endişesi temelinde sosyo-tropik veya diğerleriyle ilgili bir eğilime sahiptir. Diğer özellikler arasında anti-Amerikancılık, anti-küreselcilik, NATO'ya karşı olma ve bazı durumlarda Avrupa entegrasyonunu reddetme bulunabilir.
Komünizm tarihsel olarak sosyal konuların üzerine ekonomi ve sınıfı vurgulamıştır. 1970'ler ve 1980'lerde Batı Avrupa'da aşırı sol hareketler, çevrecilik, hayvan hakları, kadın hakları, barış hareketi ve Üçüncü Dünya'nın çıkarlarını ön plana çıkaran yeni sosyal hareketler tarafından giderek daha belirlenmeye başlandı. Bu fikirler, tek bir hareket olarak aşırı sol siyasette giderek daha az öne çıktı, çünkü yeşil siyaset tarafından içselleştirildi, ancak hala aşırı sol içinde birçok kişi tarafından desteklenmektedir.