stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Laiklik
Laik düşüncenin tarihî ve felsefî temelleri

Laikliğin fiilen uygulandığı ilk devlet Büyük Selçuklu İmparatorluğuʼydu. 1050 yılında Selçuklu hakanı Tuğrul Bey, Abbâsî halifesi Kaimʼin Selçuklu Devleti üzerindeki politik yetkisini tanımayarak dinî görünüme sahip bir siyasal erkin otoritesine son vermiştir. Fransız akademisyen Joseph de Guignes kendi kitabında Tuğrul Beyʼin laik tutumunu ele almıştır. Bu tutuma, Fransız filozof Voltaire tarafından yazılan bir kitapta bu kaynak baz alınarak yer verilmiş ve yakın tarihte Mustafa Kemal Atatürk tarafından hilâfet sorunu konusunda tarihte Selçukluların yaptıkları örnek gösterilerek değinilmiştir.
Batıʼda laikliğin felsefi temelleri; Rönesans, Hümanizm ve Reform hareketleri ile bu akım düşünürlerinin eserlerinde kaynaklarını bulur.
16. yüzyılda İtalya'da doğan Rönesans, sanat ve edebiyatta Katolik Vatikan Papalığından ve onun dinsel temalarından uzaklaşarak antik Roma ve Yunan sanat ve felsefecilerinden beslendi. Yayıldığı ülkelere göre içerdiği sanat ve edebiyat tarzının farklı alanlarda oluşmasına yol açtı. Sanatta olduğu gibi edebiyat ve felsefe alanlarında da antik dönem eserlerine dönüşü simgelemesi Yeniden Doğuş olarak nitelenmesini sağladı. Rönesans, skolastik öğretileri yıkıma uğrattığı gibi canlandırdığı hümanist ve akılcı akımları, Avrupa ülkelerinin 18. yüzyıl Aydınlanma Çağı düşünürlerine miras bırakarak ve kökleri MÖ 6. yüzyıla kadar dayandırılan Hümanizm'in tekrar canlanmasını hazırlayarak insan aklına duyulan ilgi ve saygının başlatıcısı oldu.
Eski çağlardan beri din, insanların günlük yaşamında, toplumsal düzende ve devlet yapısında etkin bir unsur oluyordu. Din adamları Hristiyan dininin kurallarına göre insanların yaşamını yönlendiriyorlardı. Zamanla değişen ve gelişen ticaret ilişkileri, kentlerin zenginleşmeye başlaması, Hristiyan olmakla birlikte ayrı mezheplerden olanların çoğalması gibi etkenler Hristiyan dininin dönemin yeni koşullarına göre gözden geçirilmesini gerektirdi. 16. yüzyılda dinde Reform hareketi oldu. Edebiyat, sanat ve bilimde Rönesans diye adlandırılan canlanma ve atılım dönemi de 15. ve 16. yüzyıllarda gerçekleşti. Böylece Hristiyan dünyasında din, yaşamın birçok alanında etkisini yitirmeye başladı. Özellikle eğitim ve öğretim alanında yenileşmeler oldu. Din kurallarına uygun eğitim yapan kurumların yanı sıra özgür düşünceye ve inanç özgürlüğüne dayanan eğitim kurumları devlet tarafından açılmaya başlandı. 1789 Fransız Devrimi'nden sonra laiklik yavaş yavaş devletin bütün kurumlarında ve toplumda kendini kabul ettirdi.
Laikleşme süreci

Laisizasyon ya da lâikleşme süreci, seküler bir devlet yapısını Laïcité modeli ile benimsemiş olan Fransa'nın 19. yüzyılda geçirmiş olduğu lâisizme geçiş sürecidir. Fransa'da bu yüzyılda düşünce akımlarının dalgalı bir seyir izlemesiyle ülkenin tamamında insanların fikirlerinde büyük değişimler hâsıl olmuştu. Endüstri Devrimi ile birlikte ülkenin dışında cereyan eden ve acı veren pek çok hâdise bu yüzyılda Fransa'da büyük bir değişikliğin meydana gelmesinde önemli bir rol oynadı. Fransız Devrimi sonrasında, Roma Katolik Kilisesi'nin Fransa'daki dinî uygulamalarında bir düşüş meydana geldi. Bu yüzyılda Fransa'da Roma Katolik Kilisesi'nin karşılaştığı en önemli akımların başında pozitivizm ve rasyonalizm gelmekteydi. Fransa'da Kilise ile Devlet'i birbirinden ayıran Sekülerizasyon Yasası ise 1905 yılında çıkarıldı.
Ülkelere göre durum > Türkiye'de lâiklik

Ana madde: Türkiye'de laiklik
Laik toplum ve devlet yapısına verdiği önemle Ziya Gökalp, Fuat Köprülü, Atatürkçü düşünceyi edebiyat alanına kazandıran Falih Rıfkı Atay, Türk Hümanizmi eseri ile Suat Sinanoğlu, Atatürk döneminin Millî Eğitim Bakanı ve Dünya Klasikleri'nin Türkçeye çevrilmesini sağlayan Hasan Âli Yücel, Tonguç Baba olarak anılan ve Köy Enstitüleri alanındaki üstün çalışmaları ile bilinen İsmail Hakkı Tonguç, Cumhuriyet'in 50. yılına armağan ettiği Türkiye'de Çağdaşlaşma isimli kitabı Türkiye Cumhuriyeti tarihinin 75 adetlik ender kitapları arasında gösterilen Niyazi Berkes, daha gerilere gidilecek olursa Yunus Emre gibi tarihi kişilikler Türkiye'de hümanist değer yargısının gelişmesine rehberlik eden saygın düşünürler oldular.
Türk Hümanizmi adlı eserinde Suat Sinanoğlu, Atatürk'ün devrimlerinin ve reformlarının getirdiği kurum ve kuruluşların hümanist ruhu temsil ettiklerini ve bu ruhun TBMM, Medeni Kanun gibi eserleri taşıdığını belirtti. Bir insani değerler sistemi olarak tanımlanan hümanizm, cinsiyet, inanış veya başka bir fark gözetmeyen ulusçu ve eşitlikçi yapısı ile Laik Cumhuriyet'in temel felsefesi olduğu biçiminde yorumlandı.
Din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılması yolunda hukuk alanında yapılan devrimler ve yenilikler, Cumhuriyet döneminin en önemli çağdaşlaşma hamleleri olarak ceza hukuku ve medeni hukuk düzenlemeleri ile gerçekleştirildi. Kadın veya erkek, kişisel kanaatlerine bağlı olmaksızın tüm vatandaşların eşit yasal haklara sahip olmaları ve hukuk birliğinin tesis edilmesi bu alanlardaki düzenlemeler ile gerçekleştirildi. Gerçekleştirilen hukuk devrimi ile Sened-i İttifak'tan bu yana devam eden 
anayasallaşma süreci tamamlandı, hem hukuk hem de eğitim alanlarında Tanzimat ile birlikte oluşturulan ikili yapılara son verildi ve çağdaşlaşma süreci temellerine oturtuldu.
Türkiye Cumhuriyeti, ulusal bir devlet olarak kurulmuştur. Yani toplum, kendi kaderi hakkında karar verebilme erkine sahiptir ki; bu topluluğa “Türk ulusu” denir. Ulusun tebaası ne bir ırk, ne de bir ümmettir. Ulus, haklarını akla göre düzenleyen toplumdur. Bu bakımdan egemenliğin kayıtsız şartsız ulusun olması demek, devletin “lâik” olması demektir. Bazı çevreler, Türk Hukuku'nda lâikliğin bir tanımının olmadığını iddia etmektedirler. Oysa Anayasanın 24. maddesi, lâikliği, rasyonalist felsefenin çözümlemesine göre tanımlamıştır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Kimse, Devletin sosyal, ekonomik, siyasî veya hukukî temel düzenini kısmen de olsa, din kurallarına dayandırma veya siyasî veya kişisel çıkar yahut nüfuz sağlama amacıyla her ne suretle olursa olsun, dini veya din duygularını yahut dince kutsal şeyleri istismar edemez ve kötüye kullanamaz. | „ |
— Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, Madde 24
Ülkelere göre durum > Dünyada lâiklik

Ana madde: Dünyada laiklik
Ülkelere göre durum > Anayasasında lâikliği deklare eden devletler

Fransa (1958 Anayasası'nın 1. Maddesi)
Japonya (1946 Anayasası'nın 20. Maddesi)
Meksika (1917 Anayasası'nın 3. Maddesi)
Portekiz (1976 Anayasası'nın 41. Maddesi)
Türkiye (1982 Anayasası'nın 2. Maddesi)
Ülkelere göre durum > Anayasasında lâiklik kaydı olmayan ancak lâik/seküler hukuka göre idare olunan devletler

Amerika Birleşik Devletleri
Hindistan
Küba
İrlanda
Avustralya
Endonezya
Senegal
Mali
Tunus
Not: Bu başlıkta yer almayan devletler de vardır.
Laik devletler
  Resmî dini olan devletler
  Belirsiz veya veri yok
Temel oran safsatası

Temel oran ihmali, temel oran yanılgısı, temel oran yanlılığı olarak da adlandırılabilen temel oran safsatası, biçimsel bir mantık safsatasıdır. Konuyla ilgili temel oran bilgisi, daha spesifik başka bilgilerle birlikte verildiğinde insan aklı, temel oran bilgisini ihmal edip sadece spesifik bilgilere odaklanarak çıkarım yapma eğilimindedir.
Temel oran ihmali, daha genel olan genişleme ihmalinin  özel bir biçimidir.
Örnekler > Örnek 1: Hasta mıyım?

Bir sağlık sorunu nedeniyle doktora gidiyorsunuz ve size bir test yapılıyor. Test, tüm hastaları hatasız bir şekilde "hasta" olarak gösterebiliyor fakat sağlıklı insanların %1'inde de hatalı olarak "hasta" sonucu veriyor. Hastalığın ise nüfustaki oranı 1/10000 (on binde bir). Testiniz pozitif çıkıyor.
Temel oranı, yani nüfustan rastgele seçilmiş bir kişinin hasta olma ya da olmama oranını hesaba katmayıp sadece testin doğruluk oranını düşünen kişiler (buna doktorlar da dahil olabilir) sizi %99 ihtimalle hasta kabul edip gerekli tedavi sürecini başlatabilirler. Siz de kendinizi %100'e yakın bir ihtimalle hasta kabul edip boşuna üzülebilirsiniz. Temel oranın etkisi hesaba katıldığında ise çok farklı bir gerçekle karşılaşılır. Test, nüfusun büyük çoğunluğunu oluşturan sağlıklı kişileri de  %1 oranda hasta gösteriyor. %1 küçük bir oran gibi görünse de test uygulanan nüfusun çok büyük kısmı hasta olmadığı için yine de çok sayıda insan yanlışlıkla "hasta" çıkıyor ve bu sayı gerçekten hasta olup da "hasta" çıkanlardan çok daha fazla sayıda insanı kapsıyor. Dolayısıyla test sonucu pozitif çıkan bir kişinin gerçekten hasta olma ihtimali de, bu örnekte, %1'den küçük oluyor. Bir milyon kişilik bir nüfusta durum örneklenecek olursa:
Örnekler > Örnek 2: Sarhoş sürücüler

Polislerin alkolmetresi ayık sürücülerin %5'ini yanlışlıkla sarhoş gösteriyor. Sarhoş sürücüleri ise hatasız olarak sarhoş gösteriyor. Her bin sürücüden biri sarhoş. Polislerin rastgele bir sürücüyü durdurup test ettiğini ve testin "sarhoş" çıktığını farz edin. Sürücüyle ilgili başka hiçbir bilgiye sahip olunmadığı varsayıldığında sürücünün gerçekten sarhoş olma olasılığı nedir?
Birçok kişi bu soruya %95 cevabını veriyor ama doğru cevap yaklaşık %2'dir.
Açıklama şu şekildedir:
Ortalamada test edilen her 1000 sürücü için
1 sürücü sarhoştur ve bu sürücü için test sonucu %100 gerçek pozitiftir yani doğru olarak "sarhoş" sonucu çıkmıştır.
999 sürücü ayıktır fakat bunların %5'i için yanlış pozitif sonuç çıkmış, yani hatalı olarak "sarhoş" gösterilmişlerdir. Bu hesaplandığında 49.95 sayısı elde edilir.
Bu nedenle, test sonucu pozitif çıkan tüm sürücüler (1 + 49.95 = 50.95) arasındaki gerçekten sarhoş olan sürücülerin (1 kişi) oranı  1/50.95\approx 0.02'dir.
Yalnız dikkat edilmelidir ki bu hesaplama en başta, polislerin sürücüleri tamamen rastgele durdurduğunu varsaymaktadır; arabayı kötü kullandıkları için değil. Bu rastgeleliği bozacak  bu ya da başka herhangi bir koşulun varlığı, hesaplamaya iyi araba kullanan sarhoş sürücülerin olasılığını ve kötü araba kullanan ayık sürücülerin olasılığını da katmayı gerektirecektir.
0.02'lik bu olasılık daha yöntemsel biçimde Bayes Teoremi'yle de hesaplanabilir. Amaç, alkolmetre'nin pozitif sonuç verdiği durumda sürücünün sarhoş olma olasılığını bulmaktır. Bu şöyle ifade edilebilir:
Burada "Z", alkolmetrenin pozitif sonuç göstermesi koşulunu ifade eder. Tüm ifade ise alkolmetrenin pozitif sonuç gösterdiği bir durumda sürücünün sarhoş olma ihtimalidir. Bayes teoremine göre:
Aşağıdaki bilgiler ilk paragrafta verilmişti:
Görülebileceği gibi Bayes' teoremine göre testin pozitif çıkma olasılığını ifade eden p(Z) değerine ihtiyaç var. Bu oran, testi pozitif çıkan sarhoşların olasılığı (tüm nüfusa göre) ile testi pozitif çıkan ayıkların olasılığı (tüm nüfusa göre) toplanarak bulunabilir:
buna göre
Bu oranlar Bayes' teoremine konulduğunda şu sonuç bulunur:
Örnekler > Örnek 3: Teröristlerin tespiti

1 milyon nüfuslu bir şehirde 100 kişinin terörist, 999900 kişinin ise terörist olmadığını farz edelim. Buna göre rastgele seçilmiş bir kişinin terörist olma temel oran olasılığı 0.0001 (10 binde 1) ve terörist olmama temel oran olasılığı 0.9999'dur (10 binde 9999). Teröristleri belirleyip yakalamak için güvenlik güçleri, şehrin çeşitli yerlerine yüz tanıma yazılımına bağlı alarm veren kameralar yerleştirsin.
Yazılımın iki hata payı da %1:
Yanlış negatif oranı: Taradığı her 100 teröristten 1'inin yüzünü "terörist değil" olarak tanımlıyor ve alarm vermiyor.
Yanlış pozitif oranı: Taradığı her 100 terörist olmayan kişi arasından yanlışlıkla bir kişiyi "terörist" olarak tanımlayıp alarm veriyor.
Şehirde herhangi bir kişinin alarmı tetiklediğini düşünürsek bu kişinin terörist olma olasılığı nedir? Başka bir ifadeyle, P (T|A) nedir, yani alarm tetiklenmişse bunun terörist olma olasılığı nedir? Temel oran yanılgısına kapılanlar kişinin terörist olma ihtimalini %99 olarak verecektir. Bu çıkarım ilk bakışta anlamlı gibi görünse de aslında hatalı bir akıl yürütme gerçekleşmiştir ve aşağıda görüleceği gibi bu oran %99 değil %1'e yakındır.
Yanılgı, iki farklı hata oranının karıştırılmasından kaynaklanır. "Yüzü taranan her 100 terörist için tetiklenmemiş alarm sayısı" ve "tetiklenmiş her 100 alarm için gerçek terörist sayısı" ilgisiz niceliklerdir. Birinin diğerine illa eşit olması gerekmediği gibi yakın olmaları da gerekmez. Bunu daha net görebilmek için aynı alarm sisteminin geçerli olduğu ama hiç teröristi olmayan ikinci bir şehir farz edelim. Sistem burada ilk şehirdeki gibi terörist olmayan her 100 kişiden biri için yanlışlıkla tetiklenecektir ama şehirde hiç terörist olmadığından gerçek bir terörist için hiçbir zaman tetiklenmeyecektir. Dolayısıyla, alarmın tetiklenişlerinin %100'ünde alarm yanlıştır ama "yanlış negatif" oranı hesaplanamayacaktır bile. Bu şehirde, "her 100 alarm için terörist olmayan sayısı" 100'dür ama yine de P(T|A)=%0'dır. Alarm çaldığı zaman bir teröristin tespit edilme ihtimali %0'dır.
İlk şehrin tüm nüfusunun kameranın önünden geçtiğini düşünelim. 100 teröristten 99'u alarmı tetikleyecektir. Ayrıca terörist olmayan 999900 kişiden de 9999'u alarmı yanlışlıkla tetikleyecektir (çünkü yanlış pozitif oranı: %1). Bu durumda toplamda 10098 kez (99+9999) alarm tetiklenmiş olacak ve bunların sadece 99'u gerçekten terörist olacaktır. Dolayısıyla alarm tetiklendiğinde kişinin gerçekten terörist olma olasılığı 10098'de 99'dur; bu da %1'den daha azdır.
Temel oranı ihmal safsatası bu örnek özelinde aşırı yanıltıcıdır çünkü teröristlere göre çok daha fazla terörist olmayan vardır ve yanlış pozitiflerin sayısı (terörist olarak algılanmış terörist olmayanlar) gerçek pozitiflerden (terörist olarak algılanmış gerçek teröristler) çok daha yüksektir.
2022 FIFA Dünya Kupası elemeleri - UEFA I Grubu
Tablo

| Sıra | Takımg t  | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |  |  İNG |  POL |  ARN |  MAC |  AND |  SAN |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  İngiltere | 10 | 8 | 2 | 0 | 39 | 3 | +36 | 26 | Finallere |  | — | 2-1 | 5-0 | 1-1 | 4-0 | 5-0 |
| 2 |  Polonya (P) | 10 | 6 | 2 | 2 | 30 | 11 | +19 | 20 | Play-off |  | 1-1 | — | 4-1 | 1-2 | 3-0 | 5-0 |
| 3 |  Arnavutluk | 10 | 6 | 0 | 4 | 12 | 12 | 0 | 18 |  |  | 0-2 | 0-1 | — | 1-0 | 1-0 | 5-0 |
| 4 |  Macaristan | 10 | 5 | 2 | 3 | 19 | 13 | +6 | 17 |  |  | 0-4 | 3-3 | 0-1 | — | 2-1 | 4-0 |
| 5 |  Andorra | 10 | 2 | 0 | 8 | 8 | 24 | -16 | 6 |  |  | 0-5 | 1-4 | 0-1 | 1-4 | — | 2-0 |
| 6 |  San Marino | 10 | 0 | 0 | 10 | 1 | 46 | -45 | 0 |  |  | 0-10 | 1-7 | 0-2 | 0-3 | 0-3 | — |
Kaynak: FIFA, UEFA
Sıralama kuralları: Sıralama kriterleri
 Play-off kazananı.
Suriye Türkmen Meclisi

| Suriye Türkmen Meclisi |
| --- | --- |
Slogan: Onur ve Özgürlük Mücadelesi
Öncül: Suriye Türkmenleri Platformu
Kuruluş: 30 Mart 2013 (11 yıl önce) (2013-03-30)
Amaç:  • Suriye'deki Türkmenleri temsil etmek  • Türkmen yerleşim alanları ve bölgelerini Suriye Hükümeti, IŞİD ve YPG'den korumak
Merkez: Çobanbey, Suriye
Hizmet bölgesi: Suriye
Üyeler:  • Suriye Türkmen Millî Hareket Partisi  • Suriye Türkmen Kitle Partisi  • Suriye Türkmen Nahda Partisi  • Türkmen Millî Vefa Partisi
Resmî diller: Türkçe ve Arapça
Başkan: Muhammed Vecih Cuma
Genel sekreter: Emin Bozoğlan[kaynak belirtilmeli]
Ana organ:  • Bölge Delegeliği   • Meclis   • Yürütme Kurulu
Üyelik:  • Suriye Muhalif ve Devrimci Güçler Ulusal Koalisyonu   • Suriye Ulusal Konseyi
Resmî site: meclisturkmen.org/tr/
Suriye Türkmen Meclisi (Arapça: المجلس السوري التركماني‎) Suriye Muhalif ve Devrimci Güçler Ulusal Koalisyonunda ve Suriye Ulusal Konseyinde çeşitli Suriye Türkmen partilerini ve gruplarını temsil eden kuruluş. Suriyeli Türkmenler, Mv. Mehmet Şandır öncülüğü ve Dr. Esat Arber başkanlığında, eğitimini Türkiye'de tamamlamış Suriyeli Türkmen gençlerin gayretleri ile Aralık 2012 tarihinde Suriye Türkmenleri Platformu adı altında, 1500'den Türkmen ilk kez bir araya geldi. 30 Mart 2013 tarihinde Suriye Türkmen Platformu, Türkiye'nin başkenti Ankara'da düzenlediği toplantıda Suriye Türkmen Meclisinin kurulduğunu ilan etti.
Yapının askeri kanadı Suriye Türkmen Ordusu olmak üzere kuruluş amacı olarak Suriye'deki Esad rejim hükûmeti, Irak ve Şam İslam Devleti ve Türkiye ile uluslararası alanda birçok ülke tarafından terör örgütü kabul edilen PKK'nın Suriye uzantısı olan PYD tehlikesine karşı sivil Türkmen yerleşim alanlarının korunmasını sağlamak, Suriye'deki Türkmen unsurların yeni oluşturulacak anayasal düzlemde haklarının ve kimliklerinin mücadelesini vermek, Türkmenlerin yaşam alanlarında sivil inisiyatiflerin kurulması ve siyasal, kültürel, ekonomik gelişimini sağlayacak kurumsal yapıların ortaya çıkarılmasını amaçlamaktadır.
Temasları

7 Ocak 2016 tarihinde Suriye Türkmen Meclisi Başkanı Abdurrahman Mustafa ve Suriye Türkmen Meclisi Üyesi Firas Doğancı, Ankara'da Cumhurbaşkanlığı Sarayı'nda Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile görüştü. Recep Tayyip Erdoğan, "Türkiye'nin Bayırbucak Türkmenlerinin yanında olduğunu ve uluslararası alanda Türkmenlere karşı yapılanları duyurmaya çabaladıklarını" söyledi. Abdurrahman Mustafa ve Firas Doğancı, "Bayırbucak Türkmenleri, bölgede yaşanan gelişmeler ve son durum hakkında" bilgi verdi. Abdurrahman Mustafa, "Suriye'deki Türkmenlerin Türkiye dışında müttefikinin olmadığını, Türkmenlerin varlığı da tehdit altında olduğunu ve mücadeleye devam edeceklerini" belirtti.
Suriye'nin başkenti Şam'ın Medaye beldesinde sivil halkın açlık ile mücadelesine dikkat çekmek için 10 Ocak 2016 tarihinde Rusya'nın İstanbul Başkonsolosluğu önünde Suriye Türkmen Meclisi üyeleri ve Suriye Söz Derneği üyeleri protesto eylemi gerçekleştirdi. Eyleme katılan kişiler, "Suriye ağlama, Türkiye seninle", "Madaya yavaş yavaş ölüyor, onları kurtarın" ve "İnsanlık kalmadı" gibi yazıları taşıdı. Suriye Türkmen Meclisi Üyesi Halit Abdulgani, "Esad rejiminin vatandaşlarına ambargosunu, Rusya'nın ülkelerine müdahalesini protesto etmek ve 21. yüzyılda insanların açlıktan öldüğünü dikkat çekmek" için toplandıkları söyledi. Suriye'de hayatını kaybedenler için bir dakikalık saygı duruşunda bulunuldu.
Birleşmiş Milletler, Suriye Türkmen Meclisini Suriye hükûmeti ve Suriyeli muhalif gruplar arasında barış görüşmeleri için düzenlenen III. Cenevre Barış Konferansına davet etmedi. Fakat Cenevre'de muhalifleri temsil edecek olan ve 34 grubu içerisinde barındıran Yüksek Müzakere Konseyi tarafından Suriye Türkmen Meclisi Başkanı Abdurrahman Mustafa'ya görüşmelere katılması için davet yollandı. 1 Şubat 2016 tarihinde Abdurrahman Mustafa, konferansa katılmak için Cenevre'ye gitti.
Faaliyetleri

Çobanbey' de Kasım 2019'da Halep, İdlib, Bayır-Bucak, Rakka, Hama, Humus, Tartus, Dera, Golan ve Şam'dan yaklaşık iki yüz elli delegenin katılımı ile yapılan toplantıda dokuz farklı tasarım arasından Suriye'deki  Türkmenlerin tamamını temsil etmesi istenen yeni bayrak oylandı. İki şerite ayrılan beyaz ve turkuaz zemin üzerine kırmızı hilal ve yıldızın olduğu tasarım tercih edildi. Suriye Türkmen Meclisi Başkanı Muhammed Vecih Cuma "çeşitli sancaklar kullandıklarını ve artık tek bir sancak altında toplanmak istediklerinden" bu tür kararı aldıklarını belirtti. Bayraktaki "hilal ve ay İslam dinini, ve beyaz renk ise insani değerleri" simgelediği söylendi.
Gaia hipotezi

"Öncelikle değişimin korkunç hızını aklımızda tutmalı ve harekete geçmek için ne kadar az zamanımız kaldığını idrak etmeliyiz." James Lovelock
Gaia hipotezi, Gaia kuramı ya da Gaia prensibi, biyosferin ve yerkürenin fiziki bileşenleri sayılan atmosferin, kriyosferin (buzullar), hidrosferin ve litosferin, karmaşık bir karşılıklı etkileşim sistemi içinde bir araya gelerek bir bütünlük oluşturduğunu ileri süren ekolojik bir kuram ya da hipotezdir. Bu hipotezde, yeryüzündeki iklimsel ve biyojeokimyasal koşulların ve süreçlerin bu karşılıklı etkileşim sistemi çerçevesinde aynı yönde gelişme ve değişme eğilimi içinde oldukları öngörülmektedir. Hipotez başlarda James Lovelock tarafından yerküreyi konu alan bir geri besleme hipotezi olarak ortaya atılmıştır. Lovelock'un, hipotezi için seçtiği adlandırma Yunan mitolojisinde yeryüzünü simgeleyen tanrıça Gaia'ya dayandırılmaktadır. Hipotez sıklıkla, yerkürenin tek bir organizma gibi göründüğü / davrandığı (olduğu değil) olarak anlaşılmaktadır.
Gaia hipotezi ilk olarak, James Lovelock'un, Mars'taki yaşamı saptama yöntemleri üzerine NASA adına yaptığı bağımsız bir araştırmanın yan ürünü olarak formüle edildi. Hipotezi ilk olarak 1970'li yılların başlarında makaleler olarak yazmıştır. Daha sonra hipotezin göze batması üzerine 1979 yılında "Gaia: Dünya'daki Yaşama Yeni Bir Bakış" adıyla kitap olarak yayınlandı.
Lovelock'a göre hipotez başlangıçta, oksijen içeren kimyasalların bir aradalığını ve Dünya atmosferinde metan konsantrasyonunun sabit kalmasını açıklamaya yönelmişti. Lovelock, başka gezegenlerdeki atmosferde bu gibi durumları araştırmanın, yaşam tespit etmek yönündeki çalışmalar için görece güvenli ve pratik bir yöntem olduğunu ileri sürmüştür. Lovelock, birçok farklı sürecin, kendi kendini düzenleyen bu sistem içinde aynı yönde işlemeye yöneldiğini ve tüm dengeleri şekillediğini formüle etmiştir. Bu şekilde formüle edilen hipotez, birçok bilimsel deneyle de desteklenmiş ve bir dizi yararlı öngörü sağlamıştır. Dolayısıyla hipotez, Gaia Kuramı olarak tanındı.
Mikrobiyolojist Dr. Lynn Margulis, 1971 yılından itibaren Gaia Hipotezi'nin, bir kuram olamasını sağlayabilecek kavram ve tasarımları geliştirmekte Lovelock'un en önemli yardımcısı olmuştur. Hipotez 1975 yılına kadar görmezlikten gelindi. Bir popüler bilimsel dergi olan New Scientist'de 15 Şubat 1975 tarihinde bir makale yayınlandı. Hipotezin ayrıntılı bir anlatımı da 1979 yılında piyasaya çıkan The Quest for Gaia adında bir kitapta yer almıştır. Bu yayınların ardından hipotez, bilimsel ve eleştirel dikkati üzerine çekmeye başlamıştır. Hemen ardından birçok geleneksel biyolojistin eleştirileri başladı. Diğer taraftan belirli çevreci gruplar ve iklim bilimciler tarafından desteklendi, savunuldu.
Lovelock'un hipotezi

James Lovelock, Gaia'yı şu şekilde tanımlamaktadır. Dünya'nın biyosferini, atmosferini, okyanuslarını ve toprağını içine alan karmaşık bir varlık: bu gezegende yaşam için en uygun fiziksel ve kimyasal ortamı oluşturmaya yönelmiş bir geri besleme ya da sibernetik bir sistem oluşturan bütünlük
Lovelock'un başlangıç hipotezi, biyokütlenin gezegendeki koşulları daha "konuksever" koşullara dönüştürmeye yöneldiğini ifade etmektedir. Gaia Hipotezi bu "konukseverliği", tam bir homostasis durumu olarak ifade etmektedir. Eleştirmenleri tarafından teleolojik olmakla suçlanan hipotez atmosferin, biyokütle için ve biyokütle tarafından homostatis durumunda tutulduğunu kabul etmektedir.
Lovelock, Dünya'daki yaşamın bir sibernetik kontrol sağladını, homostatik geri besleme sisteminin biota tarafından kendiliğinden ve bilinçli olmayan bir şekilde işletildiğini ve böylelikle küresel ısı ve kimyasal yapıyı istikrarlı tuttuğunu ileri sürmektedir.
Ilk hipoteziyle Lovelock, okyanus tuzluluğunda, atmosfer bileşiminde ve yüzey sıcaklığında küresel bir kontrol sisteminin varlığını ortaya koymuştur.
Hipotezin dayandığı savlar şunlardır:
Dünyanın küresel anlamda yüzey ısısı, Güneş tarafından sağlanan enerji arttığı hâlde sabit kalmıştır.
Atmosferin bileşimi, değişken olması gerekirken sabit kalmıştır.
Okyanusların tuzluluk oranı sabittir.
Yeryüzünde yaşam başladığından bu yana Güneş'in sağladığı enerji %25 - %30 artmıştır. Buna karşın gezegenin yüzey ısısı küresel düzeyde, olağan sayılamayacak şekilde sabit kalmıştır. Dahası, Dünya'da atmosferin bileşiminin de fiilen sabit kaldığına dikkat çekmektedir.
Rafet El Roman

| Rafet El Roman |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Rafet Yaşdut 25 Ağustos 1968 (56 yaşında) Havsa, Edirne, Türkiye
Tarzlar: Pop • slow
Meslekler: şarkıcı,şarkı yazarı, oyuncu
Çalgılar: Vokal, Gitar
Etkin yıllar: 1992-günümüz
Müzik şirketi: Emre Grafson Müzik (2000-günümüz)   Universal Müzik (1999-2000)   Raks & Marş Müzik (1995-1999)
Resmî site: www.rafetelroman.com
Eş: Tuğba Altıntop (e. 1996; b. 2003) Ceren Kaplakarslan (e. 2014; b. 2016)
Çocukları: Su El Roman Edvan El Roman Şevval El Roman

Rafet El Roman gerçek adıyla Rafet Yaşdut (d. 25 Ağustos 1968, Edirne), Türk şarkıcı, şarkı yazarı ve oyuncudur.