stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Derin Deniz Delme Projesi
DSDP İlk Raporları

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Bölge | Yayınlanma Tarihi |  |  | Bölge | Yayınlanma Tarihi |
| 96 | 614–624 | Ekim 1986 |  | 46 | 396A–396B | Ocak 1979 |
| 95 | 612–613 | Nisan 1987 |  | 45 | 395–396 | Ocak 1979 |
| 94 | 606–611 | Ocak 1987 |  | 44 | 388–394 | Kasım 1978 |
| 93 | 603–605 | Mayıs 1987 |  | 43 | 382–387 | Haziran 1979 |
| 92 | 597, 602, 504B | Temmuz 1986 |  | 42/1 | 371–378 | Nisan 1978 |
| 91 | 595–596 | Mart 1987 |  | 42/2 | 379–381 | Nisan 1978 |
| 90 | 587–594 | Temmuz 1986 |  | 38/39/40 | 336–370 | Eylül 1978 |
| 89 | 585–586 | Eylül 1986 |  | 41 | 366–370 | Ocak 1978 |
| 88 | 581 | March 1987 |  | 40 | 360–365 | Temmuz 1978 |
| 87 | 582–584 | Şubat 1986 |  | 39 | 353–359 | Ağustos 1977 |
| 86 | 576–581 | Kasım 1985 |  | 38 | 336–352 | Aralık 1976 |
| 85 | 571–575 | Ekim 1985 |  | 37 | 332–335 | Mayıs 1977 |
| 84 | 565–570 | Mayıs 1985 |  | 36 | 326–331 | Ocak 1977 |
| 83 | 504B | Nisan 1985 |  | 35 | 322–325 | Ağustos 1976 |
| 82 | 556–564 | Haziran 1985 |  | 34 | 319–321 | Nisan 1976 |
| 81 | 552–555 | Aralık 1984 |  | 33 | 314–318 | Şubat 1976 |
| 80 | 548–551 | Mart 1985 |  | 32 | 303–313 | Ağustos 1975 |
| 79 | 544–547 | Kasım 1984 |  | 31 | 290–302 | Mayıs 1975 |
| 78A | 541–543 | Ağustos 1984 |  | 30 | 285–289 | Aralık 1975 |
| 78B | 395 | Ağustos 1984 |  | 29 | 275–284 | Ocak 1975 |
| 77 | 535–540 | Eylül 1984 |  | 28 | 264–274 | Temmuz 1975 |
| 76 | 533–534 | Kasım 1983 |  | 27 | 259–263 | Eylül 1974 |
| 75 | 530–532 | Haziran 1984 |  | 26 | 250–258 | Aralık 1974 |
| 74 | 525–529 | Mart 1984 |  | 25 | 239–249 | Mayıs 1974 |
| 73 | 519–524 | Ocak 1984 |  | 24 | 231–238 | Ekim 1974 |
| 72 | 515–518 | Aralık 1983 |  | 23 | 219–230 | Nisan 1974 |
| 71 | 511–514 | Eylül 1983 |  | 22 | 211–218 | Şubat 1974 |
| 70 | 506–510 | Nisan 1983 |  | 21 | 203–210 | Ekim 1973 |
| 69 | 501, 504–505 | Mayıs 1983 |  | 20 | 194–202 | Kasım 1973 |
| 68 | 502–503 | Ekim 1982 |  | 19 | 183–193 | Haziran 1973 |
| 67 | 494–500 | Kasım 1982 |  | 18 | 172–182 | Temmuz 1973 |
| 66 | 486–493 | Şubat 1982 |  | 17 | 164–171 | Ağustos 1973 |
| 65 | 482–485 | Ocak 1983 |  | 16 | 155–163 | Nisan 1973 |
| 64 | 474–480 | Ekim1982 |  | 15 | 146–154 | Aralık 1973 |
| 63 | 467–473 | Eylül 1981 |  | 14 | 135–144 | Eylül 1972 |
| 62 | 463–466 | Kasım 1981 |  | 13 | 120–134 | Ocak 1973 |
| 61 | 462 | Ağustos 1981 |  | 12 | 111–119 | Ağustos 1972 |
| 60 | 452–461 | Mart 1982 |  | 11 | 98–108, 109–110 | Haziran 1972 |
| 59 | 447–451 | Ocak 1981 |  | 10 | 85–97 | Mart 1973 |
| 58 | 442–446 | Ağustos 1980 |  | 9 | 76–84 | Ocak 1972 |
| 56/57 | 434–441 | Kasım 1980 |  | 8 | 68–75 | Kasım 1971 |
| 55 | 430–433 | Eylül 1980 |  | 7 | 61–67 | Ağustos 1971 |
| 54 | 419–429 | Aralık 1980 |  | 6 | 44–60 | Şubat 1971 |
| 51/52/53 | 417–418 | Şubat 1980 |  | 5 | 32–42 | Ekim 1970 |
| 50 | 415–416 | Haziran 1980 |  | 4 | 23–31 | Eylül 1970 |
| 49 | 407–414 | Mart 1979 |  | 3 | 13–22 | Nisan 1970 |
| 48 | 399–406 | Ağustos 1979 |  | 2 | 8–12D | Şubat 1970 |
| 47/2 | 397 | Eylül 1979 |  | 1 | 1–7A | 1969 |
| 47/1 | 398 | Kasım 1979 |  |  |  |  |
Dekameron'un Aşk Öyküleri

Başlığın diğer anlamları için Decameron (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Il Decameron
"Dekameron'un Aşk Öyküleri" (Il Decameron) filminin Fransa'da basılmış bir sinema afişi
Yönetmen: Pier Paolo Pasolini
Yapımcı: Alberto Grimaldi
Senarist: Pier Paolo Pasolini Giovanni Boccaccio (roman)
Oyuncular: Franco Citti Pier Paolo Pasolini Ninetto Davoli
Müzik: Ennio Morricone
Görüntü yönetmeni: Tonino Delli Colli
Kurgu: Nino Baragli
Dağıtıcı: United Artists
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Erotik komedi, dönem filmi
Renk: Renkli (Technicolor)
Yapım yılı: 1971
Çıkış tarih(ler)i: 19 Haziran 1971, Berlin Uluslararası Film Festivali Ocak 1973, Türkiye Mart 1992, Türkiye, 11. Uluslararası İstanbul Film Festivali
Süre: 112 dakika
Ülke:  İtalya  Fransa  Batı Almanya
Dil: İtalyanca
Devam filmi: I Racconti di Canterbury (Canterbury Öyküleri), 1972
Diğer adları: Dekameron'un Aşk Öyküleri (Türkiye) Dekameron (İstanbul Film Festivali) Le Décaméron (Fransa) The Decameron (ABD) El Decamerón (İspanya) Decamerone (Batı Almanya)
Dekameron'un Aşk Öyküleri 1971 İtalya - Fransa - Batı Almanya ortak yapımı erotik güldürü filmidir. Özgün adı 
Il Decameron olan film ABD'de The Decameron adıyla gösterime sunulmuştur.
Film Türkiye'de ilk kez Ocak 1973'te "Dekameron'un Aşk Öyküleri" adıyla gösterilmişti. Daha sonra Mart 1992'de 11. Uluslararası İstanbul Film Festivali kapsamında bu kez Dekameron adıyla ve yönetmenin hayat üçlemesi'ni oluşturan diğer iki filmiyle birlikte yeniden Türk seyircisine sunulmuştur.
Rönesans dönemi İtalyan hümanist yazar ve ozan Giovanni Boccaccio'nun 1350 - 1353 yılları arasında yazdığı Decameron adlı alegorik eserinden sinemaya aktarılmıştır. Filmin senaristi ve yönetmeni ayrıksı İtalyan yönetmen Pier Paolo Pasolini'dir. Pasolini kendi filminde önemlice bir rolde de oynamaktadır: Yönetmen filmde fresk ressamı Giotto rolündedir. Silvana Mangano'nun da Madonna olarak kısa bir rolü vardır ama jenerikte adı geçmez. Yapımcılığını Alberto Grimaldi'nin üstlendiği filmin müziklerini Ennio Morricone yapmıştır.
Pasolini, Boccaccio'nun orijinal 100 öyküsünden dokuzunu filmine aktarmıştır, bunu yaparken de her zamanki gibi cinsellliğin dozunu çok yüksek tutmuştur. Özellikle de genç erkek ve kadınların çıplak bedenlerini cömertçe sergiledikleri, baskının utanmanın olmadığı doğal ve ilkel bir cinsellik sergilenir. Hatta filmde cinsel organlar bile çok doğalmış gibi açıkça gösterilir. Sözde örtünmeler, paçavra giysiler bile cinsel organların belirgin olarak fark edilmesine engel olmaz. Bu filmde gösterilen halktan sıradan insanlar arasındaki cinselliktir. Filmde cinsellik ve çıplaklık hayatın diğer unsurları gibi gündelik çok sıradan eylemler gibi sergilenir. Bu arada Pasolini Katolik Kilisesi'ni de hicvetmeyi ihmal etmez.
19 Haziran 1971'de ilk gösteriminin yapıldığı Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Altın Ayı ödülüne aday gösterilen film Gümüş Ayı ödülü almıştır.
Pasolini'nin Hayat Üçlemesi

"Dekameron'un Aşk Öyküleri", Pier Paolo Pasolini'nin klasik metinlerden yola çıkarak cinselliği irdelediği ve eski çağlarda cinselliğe gösterilen hoşgörüyü vurguladığı, Hayat Üçlemesi olarak anılan  üç filminden ilkidir. Üçlemeyi oluşturan diğer iki film 1972 tarihli I Racconti di Canterbury (Canterbury Öyküleri) ve 1974 yılında tamamlanan Il Fiore Delle Mille e Una Notte (Binbir Gece Masalları). Sinema yazarı Rekin Teksoy bu üçlemeye Eros Üçlemesi adını verir. Bazı oyunculara her üç filminde de yer vermiştir, örneğin Franco Citti üçlemenin tamamında vardır. Zaten Franco Citti, Pasolini'nin fetiş aktörüdür ve Pasolini ona birçok filminde daha rol vermiştir.
Pasolini'nin Hayat Üçlemesi (Eros Üçlemesi):
| Yıl | Özgün adı | Türkiye'deki adı | Uyarlandığı eser | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1971 | Il Decameron | Dekameron'un Aşk Öyküleri | Giovanni Boccaccio'nun 1353 tarihli eseri Decameron |  |
| 1972 | I Racconti di Canterbury | Canterbury Öyküleri | Orta Çağ İngiliz yazarı Geoffrey Chaucer'in eseri Canterbury Hikâyeleri | Pasolini de oynuyor. Filmin Türkiye'deki diğer bir adı da Aşk Bahçesidir. |
| 1974 | Il Fiore Delle Mille e Una Notte | Binbir Gece Masalları | Orta Doğu kökenli anonim eser Binbir Gece Masalları | Pasolini de oynuyor |
Konusu

Rönesans şairi Giovanni Boccaccio'nun 1353'te tamamladığı ve 100 uzun öyküden oluşan Decameron adlı alegorik eserinden uyarlanan film bu öykülerden 9 tanesini içerir. Öykülerin tamamı Orta Çağ İtalyasında geçer. Bazıları birbirleriyle bağlantılı olan öyküler şunlardır:
Zengin ama safça bir delikanlı ticaret için geldiği kentte genç bir kadın tarafından eve davet edilir. Eve gelince onun kayıp kızkardeşi olduğunu söyleyerek onu şaşırtan kadın delikanlıyı daha önceden tahtalarını testereyle keserek tuzak haline getirdiği tuvaletin gaita çukuruna düşürerek bütün paralarını çalar. Gaitaya bulanmış halde sokağa atılan genç adam çok pis koktuğu için gizlice sığındığı bir kilisede bu kez kilise hırsızlarının ağına düşer. Bu iki hırsız onu yeni ölmüş Napoli Başpiskoposunun kilisede duran lahitini soymaya zorlarlar. Lahite cesedin yanına girerek soygunu gerçekleştiren genç asıl kıymetli parçayı, Piskoposun yüzüğünü kendisine saklar.
Başka bir öyküde rahibelerin manastırında iş bulabilmek için sağır dilsiz numarası yapan bir genç bütün genç rahibelerle sırayla ilişkiye girer. En sonunda yaşlı başrahibeyle de yattıktan sonra ağzından dökülen kelimeler başrahibe tarafından bir mucize olarak kabul edilir. Gerçekleşen bu mucize(!) rahibelerin onu daha çok bağırlarına basmalarına yol açar.
Bir başka öyküde bir genç kız ailesinden evin terasında uyumak için izin ister, sözde sıcak gecelerde serin olan terasta rahat uyuyacaktır. Oysa aşığıyla buluşmak için en uygun uygun ortam burasıdır. Ancak ertesi gün ailesi onları çırılçıplak yatakta uzanırken yakalar, kızar gibi yaparlar ama aslında sevinirler. Çünkü zaten yakalandığı için çok korkmuş olan genç, zengin bir ailenin oğludur ve kızla evlenmeye dünden razıdır.
Eve aşığını alan bir kadın saf kocasının eve erken gelmesi üzerine kocasını avludaki büyük küpe sokarak aşığıyla küpün dışında işi pişirmesi; aşağılık bir adamın ölüm döşeğindeki bir papazı kandırması; üç erkek kardeşin kızkardeşlerinin sevgilisinden intikam almaları; kilise duvarına fresk çizecek bir grup ressamın (baş ressamı bizzat Pasolini oynuyor) ilham gelmesi için bekleyişleri ve sonunda baş ressamın "Onu düşlemesi çok daha zevkliyken neden bir sanat eseri 
yaratılır ki?" diye serzenişi; düzenbaz bir rahibin arkadaşının karısını baştan çıkarma girişimlerinin anlatıldığı öyküler ise filmin diğer bölümlerini oluşturur.
Oyuncu kadrosu

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Franco Citti: Ciappelletto
Ninetto Davoli: Perugia'lı Andreuccio
Jovan Jovanovic: Rustico
Vincenzo Amato: Lamporecchio'lu Masetto
Pier Paolo Pasolini: Allievo di Giotto
Angela Luce: Peronella
Silvana Mangano: Madonna
Giuseppe Zigaina: Keşiş
Gabriella Frankel: 
Vincenzo Cristo:  
Giorgio Iovine: 
Salvatore Bilardo: 
Vincenzo Ferrigno: Giannello
Luigi Seraponte: 
Antonio Diddio: 
Mirella Catanesi:
MPAA sertifikaları

"Dekameron'un Aşk Öyküleri", Amerikan Sinema Filmleri Derneği'nin (MPAA) film derecelendirme sistemine göre 1991 yılında ABD'de "R" reyting derecesi ile derecelendirilmiştir. Bu, filmin gösterildiği salona, yanlarında ebeveynleri veya erişkin bir refakatçileri olmadığı takdirde 17 yaşından küçük seyircilerin alınamayacağı anlamına gelmektedir. Bu sertifikayı taşıyan filmler açık saçık seks sahneleri içerebilir ve anne babaları  çocuklarının yanlarında bile olsalar çocuklarını filme getirmeden önce filmin içeriği hakkında bilgi edinmeleri önerilmektedir.
Ancak filmin taşıdığı bu "R" sertifikası 1991 yılında yapılan bir yeniden değerlendirme sonucunda verilmiş nihai sertifikadır. Film ABD'de ilk kez gösterime verildiğinde film eski derecelendirme sistemine göre "X-rating" kategorisine sokulmuştu. Bunun anlamı 18 yaşından küçük kimselerin salona alınmasının yasak olduğuydu. "Dekameron'un Aşk Öyküleri"nin yanı sıra Geceyarısı Kovboyu, Otomatik Portakal gibi birçok önemli film de bu kategorideydi. 1970'lerde yaygınlaşmaya başlayan pornografik filmlerin, bir zorunlulukları olmadığı halde müşteri çekmek için, reklam amaçlı olarak kendiliklerinden bu derecelendirmeyi kullanmaları (XXX gibi, X ne kadar çoksa içerik o kadar açık saçık demektir!) şikayetlere sebep olmuştu. Ciddi film şirketlerinden gelen bu şikâyetler üzerine MPAA derecelendirme sistemini değiştirdi ve onun yerine resmi olarak "NC-17"yi getirdi.
"Dekameron'un Aşk Öyküleri" de diğer filmlerle birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak pornografik filmlerin kullandığı X-rating'den çıkartılarak "R" reyting kategorisine sokuldu. Diğer ülkelerde de benzer derecelendirme sistemlerine göre filme genelde 18, bazen de 16 yaş sınırı getirilmiştir.
Kurukafalar Kraliçesi (Monique van Vooren)
Ahrenviölfeld

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyalet: Schleswig-Holstein
İl: Nordfriesland



Rakım: NHN'den 11 metre yüksek
Yüzölçümü: 7,29 km²
Nüfus: 245 (31 Aralık 2015)
Nüfus yoğunluğu: 34 kişi/km²
Posta koduen: 25885, 24896
Telefon alan kodu: 04626
Plaka kodu: NF
Web sitesi: www.ahrenvioelfeld.de
Belediye başkanı: Stefan Petersen (WG Avf)
Ahrenviölfeld (Danca: Arenfjoldemark, Frizce: Årnfjål), Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 7,29 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla yaklaşık 245 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına yaklaşık 34 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Stefan Petersen tarafından yürütülmektedir.
Agave rzedowskiana

Agave rzedowskiana, Agave cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Afrika fili

Loxodonta veya Afrika fili, Elephantidae familyasına bağlı, nesli tükenmemiş iki türü (Afrika savan fili ve daha küçük Afrika orman fili) olan Loxodonta (Yunanca "eğik taraflı diş") cinsi fildir. Asya fili ile birlikte Elephantidae familyasının var olan iki cinsinden biridir. Loxodonta cinsine ait fosiller sadece Afrika'da bulunmuştur ve burada da orta Pliyosen çağda gelişmişlerdir.
Taksonomi

Loxodonta cinsine bağlı türler (2022)
Loxodonta africana - (Blumenbach, 1797)
Loxodonta cyclotis - (Matschie, 1900)
Akrokordon

Akrokordon veya diğer isimlendirmeleriyle fibroepitelyal polip ya da skin tag (halk arasında et beni olarak da adlandırılmaktadır), histolojik olarak papillomatöz epidermis ile çevrili değişen miktarlarda stroma içeren benign, sık ve önemsiz bir deri lezyonudur. Lezyon genelde aksiller bölge, boyun, kasık, göz kapağı ve vücuttaki diğer deri katlantılarının altında izlenir.
Obez ve diabetik hastalarda daha sık görülür. Tedavi genelde kozmetik nedenlerle yapılır. Kriyoterapi, koterizasyon, cerrahi eksizyon tedavi seçenekleri arasındadır.
Akrokordon. Değişen kalınlıkta epitel ile çevrili pedünküle, fibröz kitle, H&E boyası.
Akbelen Yaylası

Tokat merkeze en yakın yaylalardan biridir. 1600 metre ile 1800 metre rakımda, Topçam Yaylası ile sınırı bulunur. Niksar karayolunun 18. kilometresinde bulunmaktadır. Anayola 3 kilometre uzaklıktadır.
Bu yayla köklü bir tarihe sahiptir. Akbelen tarihi 370’li yıllara dayanır. Birden fazla medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Akbelen’de yaşayan halk, geçimini hayvancılık ve tarımdan sağlamaktadır. Vişne, şeker pancarı, soğan, ceviz, domates yetiştirilen başlıca ürünler arasındadır.
Yakın bir zamanda turizm bölgesi olarak ilan edilmiştir. Sık ormanları, sularıyla; geniş ve düz bir alana yerleşmiştir. Bölgede alabalık tesisleri de bulunmaktadır. Her yıl yaylayı yaklaşık 5000 kişi ziyaret etmektedir. Çok çeşitli mevsimlik çiçekler bulunmaktadır. İnsanların dinlenme yeri için tercih ettiği yerlerdendir. Balıkçılık ve çim kayağı yapılabilen yaylada gözle görülebilir yeni yerleşimler oluşmuştur.
Akrofobi

| Akrofobi |
| --- | --- |

Bazı meslekler yüksek bir yerde çalışmayı gerektirebilir.
Uzmanlık: Psikiyatri
Akrofobi (Yunanca: ἄκρον, ákron φόβος, phóbos), şiddetli şekilde duyulan yükseklik korkusudur. Spesifik korkular sınıfındandır. Akrofobi tehlikelidir zira yüksek yerlerde bünyede panik atağa ve çarpıntıya sebep olabilmektedir. Halk arasında vertigo olarak da bilinmesine rağmen bu doğru bir kullanım değildir.
| g t Fobiler |
| --- | --- |
 Akrofobi  Aerofobi  Agorafobi  Agrafobi  Ailurofobi  Algofobi  Antropofobi  Apifobi  Aquafobi  Araknofobi  Astrafobi  Batrakafobi  Bifobi  Klostrofobi  Contreltophobia  Koulrofobi  Kinofobi  Dentofobi  Emetofobi  Entomofobi  Efebifobi  Equinofobi  Ergophobia  Erotofobi  Fotofobi  Genophobia  Gefirofobi  Gerascofobi  Gerontofobi  Glossofobi  Gymnophobia  Gynofobi  Hamaxophobia  Hafefobi  Heliofobi  Homofobi  Heterofobi  Hexakosioihexekontahexafobi  Hippopotomonstrosesquippedaliophobia  Hoplophobia  İhtiyofobi  Entomofobi  Kainofobi  Kemofobi  Kimofobi  Lipophobia  Monofobi  Murophobia  Musophobia  Mizofobi  Nekrofobi  Neofobi  Netlessfobi  Nomofobi  Nosofobi  Niktofobi  Ofidiyofobi  Ornitofobi  Monofobi  Ozmofobi  Panofobi  Paraskavedekatriafobi  Peladofobi  Çocuk korkusu  Phagophobia  Fazmofobi  Phonophobia  Psychophobia  Radyofobi  Ranidafobi  Somniphobia  Spectrophobia  Suriphobia  Tafefobi  Teknofobi  Tetrafobi  Talasofobi  Tokofobi  Tonitrophobia  Trichophobia  Triskaidekafobi  Tripanofobi  Zenofobi  Zoofobi
Ahsan Manzil

| --- | --- |
আহসান মঞ্জিল
Güney cephe

Genel bilgiler
Konum: Kumartoli, Dhaka, Bangladeş
Koordinatlar: 23°42′31″K 90°24′22″D﻿ / ﻿23.70861°K 90.40611°D﻿ / 23.70861; 90.40611
Başlama: 1859 (1859)
Tamamlanma: 1869 (1869)
Sahip: Bangladeş Ulusal Müzesi
İşletmeci: Martin and Co.

Ahsan Manzil, Dakka nevvabının resmi konut sarayı ve ikametgâhıydı. Bina, Bangladeş, Dakka'daki Buriganga Nehri kıyısındaki Kumartoli'de yer almaktadır. İnşaat 1859'da başladı ve 1872'de tamamlandı. Hint-Saracenic Revival mimarisinde inşa edilmiştir. Ulusal müze olarak belirlenmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

Taifoor, S.M. Glimpses of Old Dacca, Dhaka, 1956
Dani, A.H. Muslim Architecture of Bengal, Dhaka 1961
Aklavik

| Aklavik Akłarvik, Akłavik |
| --- | --- |
Aklavik

Ülke:  Kanada
hamlet: 1974
İdare
 • Mayor: William Storr
Nüfus (2006)
 • Toplam: 594
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-07.00 (Mountain (MST))
 • Yaz (YSU): UTC-06.00 (MDT)
Resmî site www.aklavik.ca
Aklavik (Uummarmiutça Akłarvik «boz ayı yeri», Guçince Akłavik, İngilizce Aklavik), Kanada'nın Kuzeybatı Toprakları'nın İnuvik Bölgesi'nde mezra. Hem Eskimoların Inuvialuit Nunangit Sannaiqtuaq bölgesine hem de Kızılderililerin Gwich'in Settlement Area bölgesine aittir.
Yerli halk

Bölgenin yerli halkları İnyupiklerden olan Uummarmiutlar ve Alaska Atabasklarından olan Guçinlerin Edhiitat Gwich’in («delta ahalisi») kabilesidir.
Aklavik Guçinleri 1992 yılında imzalanan Gwich’in Comprehensive Land Claim Agreement kapsamındadır ve Gwich'in Tribal Council'inin dönüşümlü bir parçası olan Ehdiitat Gwich'in Council tarafından temsil edilir.
49. güney enlemi

180°
135°B
90°B
45°B
0°
45°D
90°D
135°D
180°
49. güney enlemi, Dünya üzerinde merkez enlem olan ekvatorun 49 derece güneyinde yer alan enlem dairesidir. Başlangıç meridyeninden doğuya doğru Atlas Okyanusu, Hint Okyanusu, Büyük Okyanus ve Güney Amerika'yı geçer.
Ayrıca

48. güney enlemi
50. güney enlemi
Enlem üzerindeki yerler
Adres çubuğu

Bir adres çubuğu.
Bir web tarayıcısında, adres çubuğu (ya da konum çubuğu veya URL çubuğu), geçerli URL'yi gösteren bir GUI parçacığıdır. Kullanıcı, seçilen bir web sitesine gitmek için çubuğa bir URL yazabilir; çoğu modern tarayıcıda, URL olmayanlar otomatik olarak bir arama motoruna gönderilir. Bir dosya tarayıcısında, aynı gezinme amacına hizmet eder, ancak dosya sistemi hiyerarşisi aracılığıyla.
Çoğu adres çubuğu, otomatik tamamlama ve adres yazılırken bir öneri listesi gibi özellikler sunar. Bu otomatik tamamlama özelliği, önerilerini tarayıcının geçmişine dayandırır. Bazı tarayıcılarda, bir adresi otomatik olarak tamamlamak için klavye kısayolları vardır. Bunlar genellikle kullanıcı tarafından duruma göre yapılandırılır. Adres çubukları, NCSA Mosaic'ten beri web tarayıcılarının bir özelliği olmuştur.
Özellikleri

URL'ye ek olarak, bazı adres çubuklarında site hakkındaki özellikleri veya bilgileri gösteren simgeler bulunur. Bir favicon (web sitesini temsil eden küçük bir simge) kullanan web siteleri içindir. Adres çubuğunda küçük bir simge bulunabilir, web sitesi bir favicon belirtmiyorsa görünen genel bir simge. Adres çubuğu ayrıca bir web sayfasının güvenlik durumunu göstermek için kullanılır; Bazı web sitelerinin kimliklerini doğrulamak için kullandığı Genişletilmiş Doğrulama Sertifikası kullanımının yanı sıra güvenli olmayan HTTP ile şifrelenmiş HTTPS arasında ayrım yapmak için çeşitli tasarımlar kullanılır.
Çoğu web tarayıcısı, yazılan terim açıkça bir URL değilse, bir arama motorunun kullanılmasına izin vermektedir. Arama motoru bu özelliği popüler yanıtlara sunarsa, bazı motorlar temel matematik sorgularına yanıtlar bile önerirse, genellikle otomatik tamamlanır. Firefox, Opera ve Google Chrome gibi bazı tarayıcılar, web sitesine özgü aramaların kullanıcı tarafından ayarlanmasına izin verir. Örneğin, "! W" kısayolunu Wikipedia ile ilişkilendirerek, "! W kek", doğrudan Wikipedia'daki kek makalesine gitmek için adres çubuğuna girilebilir. Bu özellik arama motoru DuckDuckGo kullanıcıları için "patlama" olarak adlandırılmıştır.
Web tarayıcıları genellikle Akıllı Yer İmleri adı verilen bir özelliği içerir. Bu özellikte kullanıcı, bir web sitesinin bir işlevinin (arama, düzenleme veya gönderme gibi) hızlandırılmasına izin veren bir komut ayarlar. Ardından, komutla ilişkili bir anahtar sözcük veya terim adres çubuğuna yazılır ve ardından terim daha sonra girilir veya bir listeden komut seçilir.
Opera ve Safari gibi bazı tarayıcılarda adres çubuğu, sayfanın içeriğinin ne kadarının yüklendiğini gösteren bir ilerleme çubuğu olarak ikiye katlanabilir.
Adres çubuğu uygulamaları > Microsoft Edge

adres çubuğu
Chrome OS'den görüldüğü şekliyle İngilizce Wikipedia'nın ana sayfasını ziyaret ederken Google Chrome'un adres çubuğu
Chrome OS'den görüldüğü gibi güvenli Wikimedia ana sayfasını ziyaret ederken Google Chrome'un adres çubuğu
Windows 7'den görüldüğü gibi Genişletilmiş Doğrulama Sertifikası olan bir siteyi ziyaret ederken Chrome'un adres çubuğu
Example.com'u ziyaret ederken Firefox'un adres çubuğu
İngilizce Wikipedia'yı ziyaret ederken Firefox'un adres çubuğu
Genişletilmiş Doğrulama Sertifikası kullanan Wikimedia Foundation'ın kredi kartı ödeme sayfasını ziyaret ederken Firefox'un adres çubuğu
İngilizce Wikipedia'yı ziyaret ederken Opera'nın adres çubuğu
İngilizce Wikipedia güvenliğini ziyaret ederken Opera'nın adres çubuğu
HTTPS aracılığıyla İngilizce Wikipedia'yı ziyaret ederken Microsoft Edge'in adres çubuğu
49. kuzey enlemi

180°
135°B
90°B
45°B
0°
45°D
90°D
135°D
180°
49. kuzey enlemi, Dünya üzerinde merkez enlemi olan ekvatorun 49 derece kuzeyinde yer alan enlem dairesidir. 0 derece meridyeninden doğuya doğru Avrupa, Asya, Büyük Okyanus, Kuzey Amerika ve Atlas Okyanusu'nu geçer.
Ayrıca

50. kuzey enlemi
48. kuzey enlemi
Enlem üzerindeki yerler
49. Paralel (film)
Kanada-ABD sınırı
Afognak, Alaska

| Afognak, Alaska Ag’waneq |
| --- | --- |

 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-09.00 (Alaska (AKST))
 • Yaz (YSU): UTC-08.00 (AKDT)
Afognak (Supikçe Ag’waneq), Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı Alaska eyaletinin Afognak adasında Afognak Koyu'nda Kodiak Island Borough ilçesi sınırları içinde Eskimo halklarından Supiklerce meskun olunan köyü.
Tarih

Afognak adasının adından gelen köyün adı ilk kez 1839 yılında Rus asteğmen Mikhail Murashev tarafından kaydedilmiştir. 1890 sayımında Rutkovsky köyü dahil bir dizi yerleşim ve buralarda yaşayan Rus-Amerikan Kumpanyası emeklilerinin bulunduğu kaydedilmiştir. İlk postahane 1888 yılında açılmış ve 1958 yılına kadar aralıksız açık kalmıştır. 1964 Alaska depremiyle birlikte oluşan tsunami kötü tahrip etmiştir. Sakinleri daha sonra aynı yıl aralık ayında Port Lions'taki yeni yerleşime taşınmışlardır.
ANCSA Yapılanması

ABD'nin Alaska'yı 1867 yılında Ruslardan satın almasından bu yana 100 yıldır çözülemeyen yerlilerinin (Eskimo ve Kızılderililerin) toprak taleplerini çözmek üzere ABD Kongresinde 18 Aralık 1971 tarihinde başkan Richard Nixon tarafından imzalanarak yürülüğe giren ve ABD tarihinin en büyük toprak talebini karşılayan yasa olan Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) gereği ayrılan 12 coğrafi bölgeden (geographic region) biri de Kodiak Bölgesi (Koniag Region) coğrafi bölgesidir ve buradaki Koniag, Incorporated adlı bölge şirketine (regional corporation) bağlı olarak kurulan Afognak Native Corporation köy şirketi (village corporation) Afognak ve Port Lions yerlilerine aittir. Bölge şirketi arazinin yeraltı hakkına, köy şirketleri de yerüstü hakkına sahiptir.