stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sait Faik Abasıyanık
Çalışmaları > Romancılığı

Sait Faik'in 2 romanı vardır: 18 Temmuz 1940 tarihinde tamamlayıp 1944'te yayımladığı Medarı Maişet Motoru ve 1953 yılında yayımladığı Kayıp Aranıyor.
Yazar, ilk romanının toplatılmasının ardından 11 Kasım 1949'da yaptığı bir konuşmada: "Medarı Maişet isminde bir hikâye kitabı çıkarmıştım. Hayatı toz pembe görmüyorum diye mahkeme parası ödedim, üzüntüsü de caba. Kahramanlarım rahat etmek için hapse giriyorlardı. Bütün sebep bu!" dedi. Fethi Naci, Abasıyanık'ın eserden roman değil hikâye kitabı olarak bahsetmesine dikkat çekip bu sözün rastgele mi yoksa bilinçli mi olduğunu sorguladı. Çünkü bu ilk roman denemesinde Sait Faik'in başarısı tartışmalıdır. Hikâyeye göre daha uzun soluklu bir tür olan, büyük bir "inşa kabiliyeti" gerektiren, uzun süreli ve sürekli bir çalışma sonucunda ortaya çıkan roman türü için Sait Faik'in mizacı uygun değildi. Yazar, bir konu üzerine uzun süre odaklanamıyordu.
Dört bölüm olarak tasarlanmış Medarı Maişet Motoru'nda bölümler birbirinden bağımsızdır ve romanın yapısı tesadüfi ilişkiler üzerine düzenlenmiştir. Yazarın, dikkat problemine bir diğer örnek de iki bölüm boyunca Fahri olarak geçen roman kahramanının adını üçüncü bölümde Necmi olarak anmasıdır. Bu hata ikinci baskıdan sonra düzeltilmiştir.
Sait Faik, eserde şekle bağlı kalamayıp olayları yer yer keserek okuyucuyu duyguya çektiği için olay örgüsünde bütünlüğü sağlayamadı. Bu çalışma için Tahir Alangu, "Aynı çevreye bağlı, zaman zaman karşılaşan kişilerin kopuk hikâyelerinin bir roman bütünlüğünü vermeyecek kadar zayıf bağlantılarla bir araya getirilmesinden meydana gelmiş bir taslak" yorumunu yaptı. Vedat Günyol ise "Sait Faik'in 'Medarı Maişet Motoru' isimli romanı, yüzünü fazlasıyla ağartacak bir deneme sayılmaz. Roman birbirini ancak tutan sahnelerden kurulu. Roman, kişilerinden Fahri'nin hayatı gibi birtakım kopuk, yarım şeritlerden meydana gelmiş." dedi.
Sait Faik'in ikinci romanı Kayıp Aranıyor, roman anlatım özelliği açısından daha başarılı bulundu. Yazarın roman kurgusunda daha dikkatli davranması dikkat çekti. Kadın kahraman Nevin'in erkeksi bir yapıya sahip olmasının sebebinin Nevin'in yazarı temsil etmesi olduğu iddia edildi. Bu eser, Sait Faik'in romancılığı açısından bir aşama olarak kabul edilse de, roman yazmak için tahammülü ve zamanı olmayan Sait Faik'i bu edebî türde çok ileri aşamalara taşıyamamıştır. Bu açıdan da Sait Faik'in roman denemeleri, "hikâyelerinin uzaması" olarak kabul edilir.
Çalışmaları > Şairliği

Sait Faik'in şiirleri de öykülerinin havasını taşır. İlk şiirlerini çocukken yazmış, bunları en yakın dostlarından bile saklamıştır. İlk şiiri olan Hamal, 21 Ocak 1932'de Mektep dergisinde yayınlandı. Ayrıca, yazarın 1928'de Meş'ale dergisine 3 şiir gönderildiği bilinmektedir. Yazarın bu şiirlerle birlikte gönderdiği mektuptaki "edebiyatın bir heves, bir arzudan çok bir iç ihtilalin fışkırması olduğunu bilmez değilim, fakat her heveskâr gibi ben de içimde bir ihtilal varmış gibi yazı yazdım... Bugün size gönderdiğim, şu yazılar da o günlerin atılmayan, yırtılmayan mahsulü" satırlarından, bu eserlerin ilk şiirlerinden olduğu anlaşılmaktadır. Bu 3 eser de biçim ve içerik olarak dönemin özelliklerini yansıtmaktadır. Hece vezniyle yazılmış olan bu şiirlerde, Faruk Nafiz Çamlıbel ve Necip Fazıl Kısakürek'in etkileri görülmektedir. Sanatçının o dönem yayınlanmayan diğer üç şiiri ise ölümünün ardından Varlık dergisinde çıktı.
Uzun süre şiir yazmaya ara veren Sait Faik, 1936 tarihinde yazdığı bir makalede, gençlik döneminde yazdığı şiirleri reddedercesine, Faruk Nafiz Çamlıbel, Orhan Seyfi Orhon ve Yusuf Ziya Ortaç gibi hece vezniyle şiir yazan şairleri eleştirdi. 1939'da tekrar şiir yayınlamaya başladı. 1944 yılında Söyleyemiyorum isimli eseri İşte dergisinde çıkana kadar çeşitli dergi ve gazetelerde şiirlerini yayınladı. Şimdi Sevişme Vakti sağlığında yayınlanan son şiiri oldu. Aynı isimli şiir kitabı 1953 yılında çıktı.
Öykü alanında belirli bir seviyeye ulaşmış, kendi özgün dilini oluşturmuş bir sanatçının, edebî yaşamının belirli bir döneminde şiire dönerek şiir kitabı yayınlamasının riskli bir teşebbüs olduğunu belirten Mehmet Kaplan, yazarın bu geçişte başarılı olduğunu belirttikten sonra "şiirlerinde de o orijinal şahsiyetinden hiçbir şey kaybetmemiş, bilakis daha fazla kendi kendisi olmuş. Burada onu en öz tarafıyla karşımızda buluyoruz" demiştir. Sait Faik'in şiirlerindeki dize yapısı ve biçim sorunu çeşitli eleştiriler alsa da, edebiyatçılar şiirlerinin de güçlü olduğu ve yazarın şiirleriyle sanat bütünlüğünü bozmadığı konusunda hemfikirdir.
Çalışmaları > Çevirmenliği

Sait Faik Fransızcadan çok sayıda çeviri yaptı. Çevirideki serbest tutumu sebebiyle çalışmaları bir tür uyarlama olarak kabul edilen sanatçının André Gide ve Liam O'Flaherty gibi yazarların eserlerinden yaptığı çevirilerin bir kısmı uzun süre kendi eseri sanıldı, çeviri oldukları daha sonraki yıllarda ortaya çıktı. 2 Mayıs 1948 ile 25 Mayıs 1948 tarihleri arasında Hürriyet gazetesinde yayınlanan Müthiş Bir Tren, Ecel Altı, Saadet, Bir Eşek Hikâyesi, Diş Ağrısı, Çiviler, Gümüş Saat ve Venüs'ün Sevgilisi gibi çeviri öyküleri daha sonraki yıllarda kitaplaştırılarak Müthiş Bir Tren ismiyle yayınlandı. Müthiş Bir Tren ve Gümüş Saat yazarın ölümünden sonra, 1954 yılında yayınlanan Az Şekerli isimli öykü kitabına kendi eserleriymiş gibi alınmıştı, daha sonra bu hata düzeltildi.
Ayrıca Georges Simenon'un "L'Homme qui regardait passer les trains" isimli romanını Gece Yarısı Trenleri adıyla çeviren Sait Faik, bu eseri 1 Aralık 1949 ile 27 Temmuz 1950 tarihleri arasında Yedigün dergisinde yayınladı. Yazarın bu çevirisi 1954 yılında Varlık Yayınları'ndan Yaşamak Hırsı adıyla çıktı.
Çalışmaları > Filmcilik ve oyun yazarlığı girişimleri

Sait Faik yaşamının son döneminde, aralarında Mengü Ertel, Ayfer Feray ve Özdemir Asaf'ın bulunduğu bir grup arkadaşıyla bir film şirketi kurma teşebbüsünde bulundu. Plana göre kurulacak şirkete girmek için biner liralık bir ortaklık payı verilecek, Sait Faik senaryolaştırılacak üç öykü yazacak, Mengü Ertel de filmleri yönetecekti. Sait Faik, Burgaz Film Şirketi'nin stüdyosunun Şişli'deki apartmanının üst katı olmasına karar vermişti. Fakat, aynı dönemde hastaneye yatırıldı ve bu plan gerçekleştirilemeden öldü. Sait Faik'in daha önceden de film çekmek istediği biliniyordu. Fikret Ürgüp, Alemdağ'da Var Bir Yılan kitabındaki ilk üç öyküden sürreal bir film çekme planları olduğunu yazarın vefatından sonra anlattı.
Sait Faik Arşivi'ndeki müsveddeler arasında iki de tiyatro oyunu taslağı vardır. Bu oyunlardan ilkinin ismi Saül'dür ve çeviri olduğu düşünülmektedir. İkinci oyunun ismi ise Hıfzısıhha'dır ve yazarın Grenoble'da kullandığı Fransızca gramer defterinin arkasına yazılmıştır.
Yazarın ilerleyen yıllarda Sabahattin Kudret Aksal ve Cahit Irgat gibi arkadaşlarına, ortaklaşa bir tiyatro oyunu yazmayı teklif ettiği bilinmektedir. Fakat bu plan da hiçbir zaman gerçekleşemedi. Recep Bilginer'e göre yazar bir sohbetleri esnasında, üslubunun oyun yazarlığına müsait olduğunu ancak uzun yazmaktan hoşlanmadığını söylemiştir.
Türk edebiyatına etkisi

1950 ile 1960 yılları arasında Türk edebiyatında iki tür hikâyecilik gelişti. Bunlardan birincisi toplumcu sanatçılar tarafından geliştirilen öyküler iken diğeri bireysel anlayış kökenli, bireyin iç dünyasına açılan öykülerdi. Sait Faik, tarz kaygısından uzakta, anlatım incelikleriyle süslü hikâyeleri ile ikinci türün öncü ismi oldu.
Sait Faik, kendisinden sonra gelen yazarları da etkilemiştir. Örneğin, Oktay Akbal, kendi öykücülüğü ile ilgili olarak "(...) Sonra Ömer Seyfeddin'den kopuş, Sabahattin Ali ve Sait Faik öykücülüğünün etkileri. Öykü derken ille de başı sonu belli bir olayı anlatmak inancı değişmiş. Kendimi kendim sandığım birini, bir insanı gündelik, basit, iç yaşamıyla vermek denemeleri. Meydan, semt, köprü gibi semt görünüşlerini vermek istekleri, ilk köklü sevgilerin belirtileri..." diyerek geldiği noktayı Sait Faik'le birlikte anmıştır. Adalet Ağaoğlu ise yazarlığa nasıl başladığını anlatırken "İlk gençlikten gençliğe ağdığımız yıllarda, bilebildiğim kadarıyla beni sırtımdan yazmaya doğru güçlü bir rüzgârla iten, Sait Faik hikâyeleri olmuştur" diyerek onun, üzerindeki etkisini açıklamıştır. 2004'te, Sait Faik'in ölümünün 50. yılında yapılan bir sempozyuma katılan şair İlhan Berk "Sait Faik'te Dil" isimli konuşmasında, Abasıyanık'ın öykünün yapısını değiştirmek için verili dili yıkıp yeniden yarattığını söylemiş ve yazarın şiirsel dilinin İkinci Yeni şairlerini, Ferit Edgü ve Demir Özlü gibi yazarları etkilediğini belirtmiştir. Bir diğer şair Ece Ayhan da yazarın Şimdi Sevişme Vakti isimli şiir kitabının Cemal Süreya ve Sezai Karakoç üzerinde büyük etkisi olduğunu iddia etmiştir.
Yazar Murat Gülsoy Büyübozumu: Yaratıcı Yazarlık kitabında onu şöyle tarif eder: "Sait Faik, edebiyatımızın en Batılı kalemlerinden biridir, insanlarla, toplumla, toplumsal olanla sorunları olduğunu keşfeden bireyin arketipidir. Bu nedenle de hemen her yazar, günü gelir Sait Faik'le hesaplaşmak gereği duyar. (...) Nâzım'ın dediği o "zıpırlıkla hassasiyetin karmaşası"nın bugünden baktığımda Türkiye'de bireysel özgürlük fikrinin gelişiminde çok önemli olduğunu düşünüyorum."
Sinema ve tiyatroda Sait Faik

Sait Faik’in, ilk olarak Yedigün dergisinin 9 Şubat 1947 tarihli 727. sayısında yayımlanan, daha sonra Lüzumsuz Adam kitabında yer bulan Menekşeli Vadi adlı hikâyesi 1968 yılında, Lütfi Ömer Akad tarafından Vesikalı Yarim adıyla sinemaya uyarlandı. Filmin başrollerinde Türkan Şoray ve İzzet Günay vardı.
Vesikalı Yarim filminin de senaristi olan Safa Önal 1970 yılında Medarı Maişet Motoru romanını Ağlayan Melek ismiyle filme çekti. Filmin başrollerini Türkân Şoray ve Ekrem Bora oynadı.
Lütfi Ömer Akad 1972 yılında Sait Faik'in Şahmerdan kitabında yer alan Mahpus hikâyesini Irmak adıyla senaryolaştırarak filme aldı. Filmin başrollerini Serdar Gökhan ve Aysun Güven oynadı.
Metin Erksan, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu için hazırladığı Türk Edebiyatı uyarlamaları serisinin ilk filmi olarak Sait Faik'in Müthiş Bir Tren adlı hikâyesini filme aldı. 1975 yapımı film daha sonra, hikâyenin Sait Faik'e ait olmadığı ve filmin komünizm propagandası yaptığı iddialarıyla tartışmalara sebep oldu.
1975 yılında, Tuncer Baytok ve Tanju Turunç birlikte Sait Faik'in Kumpanya hikâyesini TRT için filme aldılar. Kumpanya'yı ilk olarak seslendirme sanatçısı olarak tanınan Ferdi Tayfur'un filme çekmek istediği, bu isteğini Mücap Ofluoğlu aracılığıyla Sait Faik'e ilettiği ve Sait Faik'in teklife çok sevindiği bilinir.
Safa Önal 1981'de, Kayıp Aranıyor romanını ve Baba-Oğul hikâyesini televizyon filmi olarak uyarladı.
TRT 2003 yılında, Ayfer Tunç'un Sait Faik'in hikâyelerinden yola çıkarak yazdığı "Havada Bulut" isimli 4 bölümlük bir televizyon dizisi hazırladı. Dizinin yönetmenliğini Tarık Alpagut yaptı.
Ümit Efekan'ın 2004 tarihli Papatya ile Karabiber filminin senaryosu da Safa Önal tarafından, Sait Faik'İn eserlerinden uyarlanmıştır.
İpekli Mendil adlı hikâyesi, 2006 yılında Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'nin desteğiyle Yalçın Kümeli tarafından kısa film olarak çekildi.
2014'te Ali Tansu Turhan Mahalle Kahvesi, 2017'de Müjdat Çetin Öyle Bir Hikâye uyarlamalarına imza attılar.
2016 yılında Yılmaz Atadeniz, Sait Faik'in Medarı Maişet Motoru'undan esinlenerek İkimize Bir Dünya filmini çekti.
Savaş Dinçel, Sait Faik'in yaşamını anlatan, "Meraklısı İçin Öyle Bir Hikâye" isimli tek kişilik bir oyun yazdı. Oyun ilk kez 1993 yılında Macit Koper rejisi ile, gene Dinçel tarafından İstanbul Şehir Tiyatroları'nda oynandı. Savaş Dinçel'in 2007 yılında vefatının ardından İstanbul Şehir Tiyatroları oyunu yeniden programına aldı. Sait Faik'i, Naşit Özcan'ın canlandırdığı oyun, 15 Ekim 2008'de Üsküdar Kerem Yılmazer Sahnesi'nde sergilenmeye başlandı.
Onur Barış'ın yönettiği, 2019 yapımı, Benden Hikâyesi: Sait Faik Abasıyanık Belgeseli, Sait Faik'i, hikâyelerinden kurgulanmış metinler ve röportajlarla anlatıyor. Belgeselde yazarı Mert Er canlandırıyor.
Sait Faik Hikâye Armağanı

Ana madde: Sait Faik Hikâye Armağanı
Sait Faik, yaşamının son yıllarında çeşitli edebiyat matinelerine de katıldı. Bu matinelerden biri de Darüşşafaka Lisesi'ndeydi. Lise'de yapılan ilk toplantının konuğu Fazıl Hüsnü Dağlarca olmuş ve ikinci toplantıya konuk olması için Abasıyanık'ı ikna etmişti. Matineden sonra okulu da gezen Sait Faik, eve döndüğünde annesine mallarını kimsesiz çocuklara güzel imkânlar sağladığını düşündüğü Darüşşafaka'ya bağışlamayı teklif etti.
Abasıyanık'ın annesi Makbule Hanım, Sait Faik'in ölümünden sonra, 8 Kasım 1954'te hazırladığı vasiyetinde mal varlıklarının çoğunu ve yazarın eserlerinin telif hakkını bu cemiyete bıraktı. Bu vasiyetnamenin bir maddesinde de her sene dönemin ileri gelen edebiyat ustalarından oluşacak bir jürinin, o sene içerisinde yazılmış en iyi öyküyü seçerek ona Sait Faik ve Makbule Abasıyanık Hikâye Mükafatı vermesini istedi.
Ödül ilk kez 1955 yılında verildi. Ödülün para armağanı 1960 yılına kadar Varlık Yayınları'nca karşılandı. 1960'tan 1963'e kadar kesintiye uğrayan ödül Makbule Hanım'ın vefatından sonra 1964 yılından itibaren Darüşşafaka Cemiyeti tarafından düzenli olarak verildi.
1978 yılından itibaren, ölüm yıldönümü olan 11 Mayıs'ı izleyen ilk pazar günü Burgaz Adası'nda "Sait Faik'i Anma Günü" düzenlenmektedir. Bu günde ayrıca o yılın Sait Faik Hikâye Armağanı sahibine ödülü de verilmektedir.
Sait Faik Abasıyanık Müzesi

Ana madde: Sait Faik Abasıyanık Müzesi
Sait Faik'in annesi Makbule Hanım, eşi Mehmet Faik Bey'in vefatından sonra yaşamına Burgaz Adası'ndaki evlerinde devam etti. Yazar da kışları Şişli'de yazları ise adada annesinin yanında kalıyordu. Abasıyanık, hastalığının da ortaya çıkmasından sonra ömrünün son on senesinin çoğunu adadaki köşklerinde geçirdi.
Yazarın ölümünden sonra Burgaz Adası, Çayır Sokak, 15 numaradaki evi annesinin isteği ile müzeye dönüştürüldü. 22 Ağustos 1959 günü açılan Sait Faik Abasıyanık Müzesi 1964 yılından beri Darüşşafaka Cemiyeti tarafından yönetilmektedir. 2009 yılında, güçlendirme, restorasyon ve konservasyon çalışmaları nedeniyle kapatılan müze, çağdaş müzecilik anlayışıyla yeniden düzenlenerek 11 Mayıs 2013 tarihinde ziyarete açılmıştır. Sait Faik'in vasiyeti doğrultusunda ücretsiz olarak hizmet veren müze Çarşamba, Perşembe, Cuma ve Cumartesi günleri 10.30-17.00 saatleri arasında ziyaret edilebiliyor. Müze sanal olarak da gezilebiliyor.
2014 yılında müzenin içinde Sait Faik Araştırma Atölyesi kurulmuştur. Canan Cürgen, Zafer Yalçınpınar, Tekin Deniz ve Şükret Gökay tarafından kurulan atölye, Sait Faik'in edebiyatına ve yaşamına değinen “yeni” bulgulara ulaşmayı amaçlamaktadır. Atölye kapsamında arşiv tarama ve dijitalleştirme çalışmalarının yanı sıra Sait Faik'in eserlerindeki kavramlarla ilgili olarak bilişsel haritalama, mülakat ve diskur (söylem) analizi çalışmaları yapılmıştır.
Müzenin açılması, edebiyat dünyasında da tartışmalara sebep oldu. Orhan Seyfi Orhon, Türk sanatında birçok önemli yazar varken işe Sait Faik'le başlanmasını eleştirmiştir. Orhon'un bu yazısına cevap veren Aziz Nesin ise makalesinde böyle bir müzenin kurulmasının önemli olduğunu vurgulayarak bu müzenin bir öncü olduğunu belirtmiştir.
Eserleri

| --- | --- |
 Hikâye Semaver (1936, Remzi Kitabevi)  Sarnıç (1939, Çığır Kitabevi)  Şahmerdan (1940, Çığır Kitabevi)  Lüzumsuz Adam (1948, Varlık Yayınları)  Mahalle Kahvesi (1950, Varlık Yayınları)  Havada Bulut (1951, Varlık Yayınları)  Kumpanya (1951, Varlık Yayınları)  Havuz Başı (1952, Varlık Yayınları)  Son Kuşlar (1952, Varlık Yayınları)  Alemdağ'da Var Bir Yılan (1954, Varlık Yayınları)  Az Şekerli (1954, Varlık Yayınları)  Tüneldeki Çocuk (1955, Varlık Yayınları) Şiir Şimdi Sevişme Vakti (1953, Yenilik Yayınları) Roman Medarı Maişet Motoru (1944, Yokuş Kitabevi)  (1952, ikinci baskı, Birtakım İnsanlar adı ile)  Kayıp Aranıyor (1953, Varlık Yayınları) Çeviri Yaşamak Hırsı, Georges Simenon (1954) Röportajları Mahkeme Kapısı (1956, Varlık Yayınları): 
Sait Faik ve ailesi, yazarın öğrenimine devam etmesi için Adapazarı'ndan ayrılıp 1924 yılında İstanbul'a taşındı. Yazar, onuncu sınıfa kadar İstanbul Erkek Lisesi'ne devam etti. O sene yaşanan iğne olayı sonrası, 41 arkadaşıyla birlikte Bursa Lisesi'ne sürgün edildi.
Abasıyanık, 1931 yılında ekonomi tahsili için gittiği İsviçre'den kısa süre sonra ayrılıp Fransa'nın Grenoble kentine geçti ve orada üç sene yaşadı. Sonraki yıllarda, Grenoble Üniversitesi'ne de devam ettiği şehirde, aslında başıboş gezerek edebî şahsiyetini bulmaya çalıştığını açıkladı.
Sait Faik Abasıyanık'ın nüfus cüzdanı
Sait Faik anısına 1992 yılında basılan posta pulu
Sait Faik'in, annesi Makbule Abasıyanık ile birlikte yattığı, Zincirlikuyu Mezarlığı'ndaki kabri
Yazarın annesiyle birlikte yaşadığı, şimdi Sait Faik Abasıyanık Müzesi olan Burgazada'daki evi
Sait Faik'in "O beni kendime alıştıran yazardır." dediği André Gide, Fikret Ürgüp'e göre geleneklere isyan edip toplum tarafından dışlanmış insanların yaşama hakkını savunduğu için yazarı etkilemişti.
Sait Faik'in süreli yayınlarda çıkan pek çok yazısında başlık olarak kullandığı Kaşık Adası
Burgazada, Kalpazankaya mevkiinde bulunan Sait Faik Ormanı
Abasıyanık'ın yaşadığı evlerden biri olan Şişli'deki İkbal Apartmanı. Yazar, naaşının mezarlığa götürülürken bu evin önünden geçirilmesini vasiyet etmişti.
Naşit Özcan, "Meraklısı İçin Öyle Bir Hikâye" oyununda Sait Faik'i canlandırırken
1976 yılında Dostlukların Son Günü isimli kitabıyla armağanı kazanan Selim İleri
Müzenin girişinde yer alan tabela
Sait Faik Abasıyanık heykeli, Burgazada.
İbrahim Erkal

| İbrahim Erkal |
| --- | --- |

Doğum: 10 Ekim 1967(1967-10-10) Narman, Erzurum, Türkiye
Ölüm: 11 Mayıs 2017 (49 yaşında) Ümraniye, İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Beyin kanaması
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul 41°00′31,83″K 29°01′49,54″D﻿ / ﻿41.00000°K 29.01667°D﻿ / 41.00000; 29.01667
Diğer ad(lar)ı: Kral  ·  Canısı
Meslek: Şarkıcı-şarkı yazarı Besteci Şair Oyuncu
Etkin yıllar: 1984-2017
Evlilik: Filiz Akgün (e. 2003; ö. 2017)
Çocuk(lar): Dilara Hatice Erkal   İbrahim Eralp Erkal   Elif Su Erkal
Resmî site: ibrahimerkal.com.tr 

Müzikal kariyeri
Tarzlar: Arabesk  ·  Türk halk müziği  ·  Fantezi
Çalgılar: Vokal  ·  flüt  ·  mandolin  ·  bağlama  ·  ud  ·  gitar  ·  tambur  ·  piyano  ·  org  ·  ney  ·  darbuka
Müzik şirketi: Uzelli (1984) Özleyiş Plak (1986) Ulus (1993-2006) Camses (2008) Söz Müzik (2011) Poll Production (2015-2017)

 

İbrahim Erkal  (10 Ekim 1967, Erzurum - 11 Mayıs 2017, İstanbul), Türk şarkıcı, söz yazarı, besteci, şair ve oyuncu. "Fantezi Müziğin Kralı" olarak anılan sanatçı, 1990'lı yılların başından itibaren çıkardığı albümlerle fantezi ve arabesk müziğin en önemli sanatçılarından birisidir. Otuz yıldan fazla bir kariyeri olan sanatçının, yazdığı sözler ve yaptığı besteler onu fantezi ve arabesk müzik dalında oldukça ön plana çıkardı. İbrahim Erkal, birçok müzik türündeki sanatçıyı etkiledi. Ulus Müzik döneminde keşfettiği birçok sanatçıya albüm çıkardı ve sanatçılara verdiği eserlerle çok sayıda müzisyenin popüler hale gelmesini sağladı. Erkal, Türkiye ve dünya çapında 10 milyona yakın satışıyla, Türkiye'de tüm zamanların en çok satan müzik sanatçılarından biridir.
1984 yılında Sarhoş Baki adlı ilk profesyonel albümünü çıkardı. İbrahim Güzelses adıyla çıkardığı bu albümle pek sesini duyuramadı. Ardından kendi adıyla Sensiz Yaşıyamam adlı bir albüm daha çıkardı. 90'lı yılların başından itibaren çıkardığı Tutku (1993), Sıra Bende/Aklımdasın (1995) ve Gönlünüze Talibim (1996) gibi albümlerle milyonlar satarak büyük kitlelere ulaştı. "Canısı" parçasının yıla damgasını vurmasından dolayı Canısı adlı bir TV filminde oynamış ve film reyting rekoru kırmıştır. Bu film ile birlikte oyunculuk kariyeri başlamış ve daha sonra çeşitli dizi ve filmlerde rol almıştır. Klipleri ve oynadığı roller başarısının artmasına yardımcı oldu ve Sırılsıklam (1998), De Get Yalan Dünya / Nasıl Sevmiştim (2000), Su Gibi (2001), Aşknâme (2002) ve Gönül Limanı (2004) albümleriyle ve devamındaki albümlerle birlikte hit eserler çıkarmaya devam etti. Sırılsıklam, Türkiye'de yılın en çok satan albümlerinden birisi oldu.
İbrahim Erkal, çıkardığı albümlerin yanı sıra hareketli yaşam tarzıyla da 90'lı yılların ortalarından itibaren de çok konuşulan birisi olmuştur. Söz yazarlığı ve besteciliğinin yanı sıra şiirde yazan İbrahim Erkal, 2002 yılında ''Ben Bu Şöhreti Sevmedim'' adlı bir şiir kitabı yayınlamıştır. 3. Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde bir gecede iki ödül alarak geceye damgasını vurmuştur ve birçok ödül töreninde aday gösterildiği kategorilerde birçok ödül kazanmış ve müzik listelerinde bir numaraya kadar yükselmiştir.
Hayatı ve kariyeri > 1967-1983: İlk yılları ve kariyer başlangıcı

İbrahim Erkal'ın doğum tarihi resmi kayıtlara göre 1 Ocak 1965'tir. Fakat sanatçının gerçek doğum tarihi 10 Ekim 1967'dir. Erzurum, Narman ilçesinde altı kardeşin en büyüğü olarak dünyaya geldi. Babası bir tarım işçisi, annesi ise ev hanımıdır. Çocukluk yıllarından beri fanatik bir Galatasaray taraftarıydı. İlkokul ve ortaokulu Narman'da okumuştur. Çocukluk yıllarından itibaren müzikle ilgilenmeye başlamıştır. Ortaokuldaki müzik öğretmeni müziğe karşı olan yeteneğini keşfetti ve okulda öğretmeninin desteği ile flüt ve mandolin çalmaya başladı.
Boş zamanlarını müziğe ayıran Erkal, ortaokuldan liseye geçtiği yıllarda kendi kendine bağlama çalmayı öğrendi. Ortaokuldan itibaren şiir yazmaya başlamıştır. Öğrencilik yıllarında garsonluk ve tuğla ocaklarında işçilik yapmıştır. Liseyi bitirdikten sonra Ankara'da öğretmenlik bölümünü kazanmıştır. Ancak tercihini müzik alanında yapmış olduğu için kazandığı okula kaydını yaptırmadan müzik eğitimi almaya başlamıştır. İbrahim Erkal, çocuk yaşlarda müzikal olarak babasından etkilenmiştir.
Hayatı ve kariyeri > 1984-1992: Sarhoş Baki, Sensiz Yaşıyamam ve müzik eğitimi

İbrahim Erkal, liseden mezun olduktan öğretmen olmak için Ankara'ya gitmiştir. Demetevler, Yenimahalle'de bir restoranda garson olarak işe başlamıştır. Burada müzik eğitimi almaya başlamıştır. Okul yıllarında resmi bayramlar, özel günler ve gecelerde sahne almıştır. Ankara'da Türk halk müziği sanatçısı Musa Eroğlu ile tanışmıştır. Eroğlu, İbrahim Erkal'ın yeteneğini ve müziğe olan ilgisini fark ederek kendisinin kurduğu ve ders verdiği Musa Eroğlu Müzik Eğitim Merkezi'ne gelmesini teklif etmiştir. İbrahim Erkal teklifi kabul ederek bu merkezde bağlama, nota ve solfej eğitimi almaya başlamıştır. 1984 yazında Musa Eroğlu'nun desteğiyle biri tamamen Erzurum oyun havasından oluşan türkülerin yer aldığı Sarhoş Baki adlı ilk albümünü İbrahim Güzelses adıyla yayınladı.
1986 yılında ise kendi adıyla söz ve müziği tamamen kendisine ait eserlerden oluşan Sensiz Yaşıyamam isimli ikinci albümünü yayınladı. Bu dönemde Tüberküloz hastalığına da yakalanmıştır. İbrahim Erkal ikinci albümünü yayınladıktan sonra askere gitti. İstanbul Kalender Orduevi'nde solist olarak askerliğini yaptı. Bir yıl kadar Ankara'da kaldıktan sonra Ekim 1988 tarihinde İstanbul'a gitmiştir. İstanbul'da aynı zamanda kendisi de müzisyen olan yakın arkadaşı Selami Bektaş'ın etkisi olmuştur. İstanbul'a geldiğinde bir restoran da garson olarak çalışmaya başladı. Bir taraftan işe devam ederken diğer taraftan ise Arif Sağ ile arkadaşı aracılığıyla tanışarak bağlama dersleri almaya başladı. Ardından nota, solfej ve halk müziği usulleri üzerinde eğitimde aldı.
Eğitim almaya ve vermeye gittiği Telden Dile Müzik Merkezi'nin kurucu ve ortakları ile birlikte Tutku isimli albüme ciddi katkı sağladılar. İbrahim Erkal bu merkezde ud, piyano, bağlama, nefesli çalgılar başta olmak üzere birçok enstrümanda, nota, solfej ve şan alanında kendini geliştirdi. Gündüzleri garsonluk yapan İbrahim Erkal, geceleri ise Udi sanatçı olarak sahne alıyordu. 1992 yılında Düzce ve Tekirdağ gibi illerdeki restoranlarda da udi sanatçı olarak sahne almıştır. Müzik merkezindeki öğretmen arkadaşlarıyla birlikte Tutku adını verdiği albümün düzenlemelerini tamamlarlar. Bu dönemde Türk müzik dünyasının merkezi olan Unkapanı çarşısında yapımcılarla görüşmeye gitmiştir ancak beklediğini bulamamıştır.