stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yasemin (film)
Konusu

Almanya'daki bir Türk göçmenin kızı olan ve modern bir yaşam sürdüren 17 yaşındaki Yasemin ile Hamburg-Altona'dan gelen ve rahat bir hayat süren 20 yaşındaki öğrenci Jan arasındaki aşk hikâyesini anlatan film, iki farklı kültür olan Alman ve Türk kültürlerinin çarpıştığı bir yerde, kültürlerarası anlayışa ulaşma çabası gösterilmediği sürece mükemmel dil becerilerinin bile işe yaramadığını açıkça ortaya koymaktadır.
Kadın avcısı Jan, arkadaşlarıyla Yasemin'i elde edeceğine dair bahse girince, en iyi oyunlarını Yasemin'e oynar ve sonunda Yasemin'i maço değil, gerçekten modern ve hoş bir adam olduğuna inandırdığı için kendine çeker. Jan sırf arkadaşlarıyla girdiği bahis nedeniyle ona yaklaştığı için utanır ve bu gerçeği sonunda Yasemin'e açıklar ve açıklandığında, verdiği zarardan dehşete düşer.
Hayatında etnik kökeni hiçbir zaman özel bir rol oynamamış ve çalışkan bir kız öğrenci Yasemin ile Jan arasındaki naif ama kısa sürede ciddileşen ilişki nedeniyle Yasemin, ailesinden gizli kalmayacağı için Türk kökenini ilk kez kendisi için tatsız bir şekilde kabul etmek zorunda kalır. Özellikle Yasemin'in çalışkan bir manav olan babası, aşıkların ilişkilerini o dönemde göç ettiği normlarla bağdaştıramaz: Almanya'da doğup büyüyen kızını yakında Türkiye'ye götürmeyi planlar. Yasemin ve Jan son anda kaçarak bu plana tepki gösterir.
Oyuncular

Ayşe Romey - Yasemin
Uwe Bohm - Jan
Şener Şen - Baba Yunus
İlhan Emirli - Dursun
Emine Sevgi Özdamar - Anne Dilber
Toto Karaca -  Teyze Zeynep
Şebnem Şeldüez - Nesrin
Nursel Köse - Emine
Katharina Lehmann - Susanne
Nedim Hazar - Hasan
Corinna Harfouch - Öğretmen Rathjens
Kaya Gürel - Amca İbrahim
Eublepharis

Eublepharis, Eublepharidae familyasına bağlı bir sürüngen cinsidir.
Yağmuralan, Nizip

| Yağmuralan |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Gaziantep
Koordinatlar: 36°55′05″N 37°45′00″E﻿ / ﻿36.918°K 37.75°D﻿ / 36.918; 37.75
Ülke:  Türkiye
İl: Gaziantep
İlçe: Nizip
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 342
İl plaka kodu: 27
Yağmuralan, Gaziantep ilinin Nizip ilçesine bağlı bir mahalle.
Coğrafya

Gaziantep il merkezine   km, Nizip ilçesine   km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2014: 
2007:  
2000:
Ennio De Giorgi

| Ennio De Giorgi |
| --- | --- |

Doğum: 8 Şubat 1928 Lecce, İtalya
Ölüm: 10 Ocak 1996 (68 yaşında) Pisa, İtalya
Milliyet:  İtalyan
Mezun olduğu okul(lar): Roma La Sapienza Üniversitesi (Doktora 1950)
Ödüller: Wolf Ödülü (1990)

Kariyeri
Dalı: Değişimler hesabı, Kısmi diferansiyel denklemler
Çalıştığı kurumlar: Pisa Üniversitesi
Doktoradanışmanı: Mauro Picone
 

Ennio De Giorgi (d. 8 Şubat 1928, Lecce – ö. 25 Ekim 1996, Pisa) İtalyan matematikçi. 20. yüzyılın en büyük matematikçilerinden biriydi.
Hayatı

1928 yılında Lecce'de doğdu. Yarım yüzyıldan daha uzun bir süre boyunca metematik alanındaki en iyi uzmanların üzerinde çalıştığı 19. Hilbert problemini tamamen çözdükten sonra bilim dünyasında önemli bir isim oldu. Bütün bilimsel çalışmaları sıra dışı özellikteydi ve daha önce hayal dahi edilemeyen konulara kapıları açtı. 40 yıl boyunca Pisa'daki Scuola Normale'de çalıştı. Araştırmalarını etkileyecek herhangi bir idari veya bürokratik işi reddedmesiyle kötü bir üne sahiptir. De Giorgi sadece bilimsel çevrede bulunmayıp aynı zamanda insan haklarının korunması ile ilgili 70'lerin ortalarında Ukrayna'daki muhalefeti özgürleştirme çalışmalarıyla başlamıştır. Özgür ve serbest zihni insan haklarından bilimsel araştırmalara kadar herhangi bir alanın herhangi bir konusunda yapıcı olabilmesini sağladı. Paris'teki Sorbonne'dan honoris causa derecesine ve Pisa Üniversitesi'nden Doktora derecesine layık görüldü. 1996 yılında Pisa'da öldü.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90186958  BNE: XX1471123  BNF: cb14574459r (data)  CiNii: DA00477455  GND: 131666762  ISNI: 0000 0001 0931 0978  LCCN: n80133027  MGP: 59010  NKC: uk20211115552  NLI: 987007429427105171  NTA: 071933093  RERO: 02-A012313483  SELIBR: 48416  SUDOC: 08318127X  VIAF: 108313664   WorldCat (LCCN): n80-133027
Erivan Vilayeti (Safevî Devleti)

| IravanVelāyat-e Iravān Çukur Saad |
| --- | --- |
   Bayrak
Tür: Safevî İmparatorluğu'nunun bir bölgesi
Başkent: Erivan
Hükûmet: Vilayet

Erivan Vilayeti (Farsça: ولایت ایروان) veya diğer ismiyle Çukur Saad (Farsça: چخور سعد), Safevi İmparatorluğu'nun günümüz Ermenistan toprakları merkezli bir vilayetiydi. Bölgenin başkenti, Safevî valilerinin bulunduğu şehir olan Erivan'dı.
Safevi döneminin sonunda vilayet, Beyazıt, Mağazbert, Maku, Nahçıvan, Sederek, Şadidlu, Zaruzbil ve aşiret bölgesi Dunbuliler olarak çeşitli alt idari bölgelere sahipti.
Erivan ve Karabağ illeri, İran Ermenistanını oluşturan iki idari bölge idi.
Tarih

İlin alternatif adı Çukur Saad, on dördüncü yüzyıldan beri kullanılan bir isimdir. Adın kökeni, Timur’a Orta Asya’da eşlik eden Türk Saadlu kabilesinin lideri olan Amir Saad'a dayanmaktadır. Saadlu halkı, liderleri Amir Saad altında öne çıkmış ve Amir Saad’ın valisi olduğu Erivan’a yerleşmiştir. Çukur Saad, "Saad Vadisi" anlamına gelmektedir.
Erivan Vilayeti topraklarını da içermiş tarihi Ermenistan Krallığı, Safevî İmparatorluğu'nun en eski günlerinden beri bu devletin bir parçası olmuştur. 1502 yılında, Erivan'a ilk vali ataması Şah I. İsmail (1501-1524) tarafından gerçekleştirilmiştir ve Safevi kraliyet kaynaklarında ilden 1505 ve 1506 gibi erken bir tarihte de söz edilmektedir. 1555 Amasya Barış Anlaşması sonucunda Safeviler'in kralı I. Tahmasb (1524-1576), Ermenistan'ın batı kısmını genişlemekte olan Osmanlı Devleti'ne devretmek zorunda kalmıştır.
1578'de, Osmanlılar Safevi İmparatorluğunu işgal etti ve 1583'te Erivan eyaletine el koydu. 1604’te ise Safevi Kralı I. Abbas (1588-1629) bölgede Safevi egemenliğini yeniden kurmuştur.
Aynı yıllarda, eyaletin güvenlik açıklarına sahip olduğunun fark eden Kral Abbas, Ermenilerin topluca Erivan Eyaletini de içeren Ermenistan topraklarından İran'ın iç kısımlarına tehcir edilmelerini emretmiştir.
On yedinci yüzyılın başlarında, 19.000 adet Katolik Ermeni, Nahçıvan, Ernjak ve Jahuk bölgelerinde üç kasaba ve on iki köyde yaşamaktaydılar ve hizmetlerinde  on Katolik kilisesi bulunuyordu. Safevi İmparatorluğu'nun çökmeye başladığı 17. yüzyılın ikinci yarısında, I. Süleyman döneminde (1666-1694), Nahçıvanlı Katolik Ermenilerin durumu kötüleşti. Devlet görevlileri tarafından artan dinsel hoşgörüsüzlük ve suistimalin sonucu olarak, Nahçıvan Ermeni Katoliklerinin büyük çoğunluğu müslüman olmak zorunda bırakılmıştır. Geri kalan azınlık Ermeni Apostolik Kilisesi'ne geri dönmüş veya İzmir, İstanbul ve Bursa gibi Osmanlı İmparatorluğu'ndaki diğer şehirlere göç etmiştir.
1639'da Safeviler ve Osmanlılar, Zuhab Antlaşması sonucunda Doğu Ermenistan'ın bir İran, Batı Ermenistan ise bir Osmanlı toprağı olduğunu kabul etmişlerdir. 1639'dan sonraki bu dönem, ilde barış ve refaha sebep olmuştur. On yedinci yüzyılın sonunda ise Erivan Eyaleti, imparatorluktaki Katolik misyonerliklerin merkezi haline gelmiştir.
1679 yılında, il çok sayıda kayda değer yapının yıkılmasına ve hasar görmesine neden olan bir depremin merkez üssü idi.
1714 yılında, vilayetin başkenti Erivan'ın belediye başkanı Muhammed Rıza Bey Fransa'nın yeni Safevi büyükelçisi olarak atanmıştır.
1724'te Osmanlı ve Rus güçleri çökmekte olan imparatorluğu istila etmiş ve İstanbul Antlaşması (1724) ile fethedilen bölgeleri aralarında bölmeyi kabul etmişlerdir. Anlaşma uyarınca, Osmanlılar Erivan eyaletinin topraklarını kazanmıştır.
1735'te Nadirkulu Bey (daha sonra Nadir Şah olarak bilinecektir) Erivan Eyaleti de dahil olmak üzere, Kafkasya üzerindeki Safevi kontrolünü restore etmiştir. 1736'da ise Safevîleri sınır dışı edip Afşar Hanedanlığını kurarak kendisi kral olmuştur.
Safevi kuvvetleri

Erivan Vilayeti, kısmen Osmanlı İmparatorluğu'yu sınır olması nedeniyle Safeviler için büyük öneme sahipti. Kral Süleyman'ın saltanatının (1666-1694) ikinci döneminde Safevî İmparatorluğu'na seyahat etmiş Fransız misyoner ve gezgin Père Sanson, Erivan eyaletinde 12.000 Safevi askerinin görevlendirildiğini yazmıştır.
Dini ve etnik ilişki

İldeki çoğunluğu Müslümanlar oluştururken, etnik Ermeniler azınlıktı, ancak on dördüncü yüzyılın ortasına kadar Ermeniler Doğu Ermenistan'da çoğunluğu oluşturmuştur. On dördüncü yüzyılın sonunda, Timur'un kampanyaları ve takip eden egemen devletlerin Ermeni halka karşı yürüttüğü tehcirler sonucunda, İslam egemen inanç olmuş ve Ermeniler Doğu Ermenistan'da azınlık konumuna gelmişlerdir.
Valilerin listesi

| tarih | Vali |
| --- | --- |
1502-?: Karaçe-Elyas Beybordlu
1509-?: Amir Bey Movsellu Torkman
1514-?: Hüseyin Bey Lale Ustaclu'nun oğlu Hamza Bey
1516-1527: Rumlu Div Sultan
1527: Süleyman Bey Rumlu
1549-1550: Hüseyin Han Sultan Rumlu
1551-1568: Şahkulu Sultan Ustaclu, Hamza Sultan Kazak'ın oğlu
1568-1575: Tokmak Han Ustaclı
1575-1576: Ebu Torab Sultan
1576-1577: Halil Han Afşar
1578-1583: Tokmak Han Ustaclı
1583-1604: Osmanlı işgali
1604-1625: Amir Güne Han Agçe-Koyunlu Kacar (Saru Aslan)
1625-1635: Tahmasp Ali Han Agçe-Koyunlu Kacar (Şir-bace)
1635-1636: Osmanlı işgali
1636-1639: Kalb Ali Han Afşar
1639-1648: Çağatay Kotuk Muhammed Han
1648-1653: Kaykhosrow Han Çerkes
1654-1656: Muhammedkulu Hanı
1656-1663: Necefkulu Han Çerkes
1663-1666: Abbaskulu Han Kacar (Amir Gune Han'ın oğlu)
1666-1674: Safi Han Lezgi
1674: Saru Han Bey (geçici vali)
1674-1679: Safikulu Han
1679-1688: Zal Han
1690-1693: Muhammedkulu Han
1693: Farz Ali Han
1695-1698: Allahkulu Han
1700: Farz Ali Han
1704: Muhammed Han
1705: Abdül-Mesut Han
 ? -1716: Muhammed Ali Han
1716-?: Selefin isimsiz oğlu
1719-1723: Mehr-Ali Han
1723: Mahmudkulu Han
1724-1735: Osmanlı işgali
1735-1736: Nadirkulu Bey (Nadir Şah)
Sultan Hüseyin'in (1694-1722) 1702 tarihli Erivan darphanesinde basılmış sikkesi
Er-Râbıta el-Cezeriyye el-Muhtârifet'ül-ûlâ Likurat-ül-kadem

| --- | --- |
Ülke:  Cezayir
Konfederasyon: Afrika Futbol Konfederasyonu
Kuruluş: 21 Ekim 1962 24 Eylül 2010 (şu anki format)
Takım sayısı: 16
Alt lig: Ligue Professionnelle 2
Uluslararası kupa(lar): CAF Şampiyonlar Ligi CAF Konfederasyon Kupası
Son şampiyon: USM Alger (7 kez)(2015-16)
En çok şampiyon olan: JS Kabylie (14)
Resmî site: Official
 2018-19 er-Râbıta el-Cezeriyye el-Muhtârifet'ül-ûlâ Likurat-ül-kadem
er-Râbıta el-Cezeriyye el-Muhtârifet'ül-ûlâ Likurat-ül-kadem (Arapça: الرابطة الجزائرية المحترفة الأولى لكرة القدم), şu anki formatına 2010 yılında kavuşmuş Cezayir Futbol Federasyonunun organizatörlüğünde oynanan Cezayirin en üst düzey futbol ligidir.
Algiers
CR Belouizdad

NA Hussein Dey

USM Alger

USM El Harrach
Uluslararası Kupalarda Cezayir Takımları

| Kulüp | CAF Şampiyonlar Ligi & FIFA Kulüpler Dünya Kupası | CAF Şampiyonlar Ligi & FIFA Kulüpler Dünya Kupası | CAF Kupa Galipler Kupası | CAF Kupası | CAF Süper Kupası | CAF Konfederasyon Kupası | Afro-Asya Kulüpler Şampiyonası |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| JS Kabylie | Şampiyon (2)  1981; 1990 | - | Şampiyon   1995 | Şampiyon (3)  2000; 2001; 2002 | İkinci   1996 | Grup  (2)  2008; 2011 | - |
| ES Sétif | Şampiyon (2)  1988; 2014 | Beşinci   2014 | Yarı final   1991 | - | Şampiyon   2015 | İkinci   2009 | Şampiyon   1989 |
| MC Alger | Şampiyon   1976 | - | İkinci  Tur   1984 | - | - | İlk Tur (3)  2007; 2008; 2015 | - |
| USM Alger | İkinci   2015 | - | Yarı final   2002 | Çeyrek final   1999 | - | Play-off    2005 | - |
| MC Oran | İkinci   1989 | - | Çeyrek final   1997 | Çeyrek final   1996 | - | İkinci Tur   2005 | - |
| NA Hussein Dey | - | - | İkinci   1978 | - | - | İkinci Tur   2006 | - |
| CR Belouizdad | Grup    2001 | - | Yarı final   1996 | - | - | İkinci Tur   2010 | - |
| ASO Chlef | Grup    2012 | - | - | - | - | İkinci Tur (2)  2007; 2015 | - |
| MC El Eulma | Grup    2015 | - | - | - | - | - | - |
| USM El Harrach | İkinci Tur   1999 | - | Birinci Tur   1988 | Çeyrek final   1993 | - | - | - |
| CS Constantine | Birinci Tur   1998 | - | - | - | - | İkinci Tur   2014 | - |
| JSM Béjaïa | İkinci Tur   2013 | - | - | - | - | İkinci Tur   2009 | - |
| MO Constantine | İkinci Tur   1992 | - | İkinci Tur   1977 | İkinci Tur   2001 | - | - | - |
| CR Béni Thour | - | - | İkinci Tur   2001 | - | - | - | - |
| US Chaouia | İkinci Tur   1995 | - | - | Çeyrek final   1994 | - | - | - |
| WA Tlemcen | - | - | Birinci Tur (2)  1999; 2003 | - | - | - | - |
| USM Aïn Beïda | - | - | - | Çeyrek final   1997 | - | - | - |
| DNC Alger | - | - | Çeyrek final   1983 | - | - | - | - |
| ASM Oran | - | - | - | Çeyrek final   1992 | - | - | - |
| GC Mascara | Çeyrek final   1985 | - | - | - | - | - | - |
| RC Kouba | Çeyrek final   1982 | - | - | - | - | - | - |
| JS Bordj Ménaïel | - | - | - | İkinci Tur   1995 | - | - | - |
| USM Bel-Abbès | - | - | İkinci Tur   1992 | - | - | - | - |
| ES Collo | - | - | İkinci Tur   1987 | - | - | - | - |
| RC Relizane | - | - | Birinci Tur   1990 | - | - | - | - |

2014-2015 Cezayir Şampiyonu
Soldan Sağa: 
  Ayaktakiler : Mellouli - Ziaya - Ze ondo - Megateli - Demmou - Khedairia 
 Oturanlar Djahnit - Zerara - Younes - Lagraâ - Belameiri.
Elektromanyetizma ve klasik optik kronolojisi

Elektromanyetizma ve klasik optik konusundaki gelişmelerin kronolojisi.
İlk Gelişmeler

M.Ö. Aristofanes camküreyi mercek olarak tanımladı. (Seneca ne kadar bulanık ya da küçük olursa olsun harflerin okunabileceğini söyledi.)
M.Ö. 4.yy da Mo Di ilk kamera obscuradan bahsetti.
3. yüzyıl M.Ö. Euclid yansıma ve kırılma ve hakkında ilk kez yazdı ve ışık seyahatleri ve düz çizgileri belirtti.
130 MS.. — Claudius Ptolemy (kendi Optik eserinde) birkaç medya için yansıma, kırılma, renk ve kırılma tablo açıları da dahil olmak üzere ışığın özellikleri hakkında yazdı
1021 — Ibn al-Haytham (Alhazen) görüşü inceleyen Optiğin Kitabı'nı yazdı.
1088 — Shen Kuo manyetik sapmayı ilk kez tanıdı.
1187 — Alexander Neckham ilk olarak Avrupa'da manyetik pusulayı ve onun navigasyonda kullanımını tanımladı.
1269 — Pierre de Maricourt izole manyetik kutupların yokluğunu, manyetik kutupları ve açıklamalarını belirtti.
1305 — Dietrich von Freiberg birincil ve ikincil gökkuşağı nedeni ve yağmur damlaları içinde yansıma ve kırılma incelemek için su dolu kristal küreler ve matara kullandı.
1550 — Gerolamo Cardano De Subtilitate elektrik, elektrik ve manyetik kuvvetler arasında, belki de ilk kez, ayırt hakkında yazdı.
17. yüzyıl

1600 — Hollandalı Sacharias Jansen icat bir tek mercekli mikroskop.
1600 — William Gilbert, onun defteri de Magnete, yazdığı sistematik deneylerde elektrik ve manyetizma; anlaşılan bu Dünya dev bir mıknatıs.
1604 — Johannes Kepler açıklar nasıl göz duruluyor ışık
1604 — Johannes Kepler belirtir yasaları doğrusal yayılımı ışık
1611 — Marko Dominis anlatılır gökkuşağının içinde De Radiis Visus Lucis et
1611 — Johannes Kepler keşfeder toplam iç yansıma, bir küçük açılı kırılma Kanunu ve ince lens optik,
1621 — Willebrord van Roijen Snell Devletleri onun Snell Yasası kırılma
1630 — Cabaeus bulduğu iki tür elektrik yükleri
1637 — René Descartes kantitatif türeyen açılar birincil ve ikincil gökkuşağı olur görmüş saygı duymak açının Güneş'in yükselmesine
1646 — Sir Thomas Browne ilk kullandığı kelime elektrik var içinde onun iş Pseudodoxia Epidemica.
1657 — Pierre de Fermat olarak tanıtır prensibi, en azından bir süre içine optik
1660 — Otto von Guericke icat bir erken elektrostatik jeneratör.
1665 — Francesco Maria Grimaldi vurgular olayın kırınım
1673 — İgnace Pardies sağlar bir dalga açıklaması için kırılma ışık
1675 — Robert Boyle keşfeder elektrik cazibe ve itme olabilir hareket arasında bir vakum ve bağlı hava gibi bir ortam. Ekler reçine için bilinen liste "elektrik."
1675 — Isaac Newton sunar onun teorisinin ışık
1676 — Olaus Roemer önlemler hız ışık tarafından gözlem Jüpiter'in uyduları
1678 — Christiaan Huygens Devletleri onun prensibi olan wavefront kaynakları gösteriyor, kırılma ve kırınım ışık ışınları.
18. yüzyıl

1704 — Isaac Newton yayınlamaktadır Opticks, bir parçacık teorisinin ışık ve renk
1728 — James Bradley bulur sapma starlight ve kullandığı için belirleyen hız ışık hakkında 283.000 km/s
1729 — Stephen Gray gösterir farkı arasındaki iletkenler ve non-iletken (izolatörler).
1732 — C. F. du Fay Gösteren tüm nesneler hariç metaller, hayvanlar, sıvılar, elektrikli olması ile onları sürtünme ve madenler, hayvanlar ve sıvı olabilir elektrikli yoluyla bir elektrostatik jeneratörler
1737 — C. F. du Fay ve Francis Hauksbee genç[kaynak belirtilmeli] bağımsız olarak keşfetmek iki türlü sürtünme elektrik: üretilen cam ovalama, diğer sürtünme reçine (daha sonra tespit olarak pozitif ve negatif elektrik yükleri).
1740 — Jean le Rond d'alembert, Mémoire sur la réfraction des corps solides, açıklar sürecinin kırılma.
1745 — Pieter van Musschenbroek icat Leyden kavanoz, bir tür kondansatör.
1198 — Leonhard Euler geliştirir dalga teorisi, ışığın kırılma ve dağılma
1747 — William Watson ise deneme yanılma ile bir Leyden kavanoz, gözlemlediği bir akıntı neden olur statik elektrik, elektrik akımının akışını ve geliştirir kavramının bir elektrik potansiyeli (gerilim).
1752 — Benjamin Franklin gösteren Yıldırım ise elektrik. Ayrıca alacak olan Sözleşmenin kullanarak "olumsuz" ve "olumlu" göstermek için bir elektrik yükü ya da olası.
1767 — Joseph Priestley elektrik ters-Kare Yasası önerdi.
1784 — Henry Cavendish tanımlar indüktif kapasitesi olan dielektrik (yalıtkan) ve önlemler belirgin indüktif kapasite çeşitli maddeler ile karşılaştırma ile bir hava yoğunlaştırıcı.
1785 — Charles Coulomb tanıtır ters-Kare Yasası elektrostatik
1786 — Luigi Galvani keşfeder "hayvan elektriği" ve önermeleri hayvan organları depoları elektrik. Onun buluş galvanik hücre neden elektrik pil etti.
19. yüzyıl > 1851-1899

1852 — George Gabriel Stokes Stokes parametreleri kutuplaşmasını tanımladı.
1852 — Edward Frankland kimyasal değerlik teorisini geliştirdi.
1864 — James Clerk Maxwell yayınlamaktadır onun kağıtları ile dinamik teorisi elektromanyetik alan teorisi dinamiğini kendi kağıtlarında yayınladıç
1869 — William Crookes Crookes tüpünü icat etti.
1873 — Willoughby Smith fotoelektrik olayın bir metalde değil, çözeltide olduğunu buldu. (örneğin, selenyum).
1871 — Lord Rayleigh mavi gökyüzü ve gün batımı kanunu buldu.  (Rayleigh saçılması)
1873 — James Clerk Maxwell ışık bir elektromanyetik fenomeni bildirdi.
1875 — John Kerr elektrik kaynaklı mineral bazı sıvılar buldu.
1879 — Jožef Stefan Stefan-Boltzmann Yasası radyasyon bir kara cisim ve kullandığı hesaplamak için ilk makul değeri sıcaklık Güneş'in yüzey için 5700 K buldu.
1886 — Oliver Heaviside i
1887 — Heinrich Hertz bir cihaz için elektromanyetik (EM) radyo dalgalar üreten onun alıcısı oluşan bir bobin ile bir kıvılcım boşluğu icat etti.
1888 — Heinrich Hertz radyo dalgaları keşfetti.
1893 — Victor Schumann vakum ultraviyole spektrum buldu.
1895 — Wilhelm Conrad Röntgen X-ışınları keşfetti.
1895 — Jagadis Chandra Bose elektromanyetik dalgaların ilk kamu gösteriniminiverdi.
1896 — Arnold Sommerfelde yarı düzlem kırınım sorununu çözdü.
20. yüzyıl

1900 — Liénard–Wiechert potansiyelleri zamana bağlı (engelli) elektrodinamik potansiyelleri olarak tanıtıldı.
1905 — Albert Einstein eğer özel görerelilik ile dikkate alınırsa Maxwell denklemlerinin elektromanyetik radyasyon açıklamak için gerekli olmadığını gösterdi.
1919 — Albert A. Michelson Albert Abraham Michelson Mount Wilson Gözlemevi'nde yıldız çapları ilk interferometrik ölçümlerini yaptı. (astronomik interferometriye tarihini bakınız)
1946 — Martin Ryle ve Vonberg ilk iki eleman astronomik bir radyo interferometre inşa etti. (astronomik interferometriye tarihini bakınız)
1953 — Charles H. Townes, James P. Gordon, and Herbert J. Zeiger ilk maseri üretti.
1956 — R. Hanbury-Brown and R.Q. Twiss korelasyon interferometresini tamamladı.
1960 — Theodore Maiman ilk çalışan lazeri üretti.
1966 — Jefimenko , zamana bağlı (engelli) Coulomb yasası genellemeleri ve Biot-Savart yasasını tanıttı.
1999 — M. Henny ve diğerleri fermiyonik Hanbury Brown ve Twiss Deneyi gösterdi.
Eubie Blake

| Eubie Blake |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: James Hubert Blake 7 Şubat 1887 Baltimore, Maryland, ABD
Ölüm: 12 Şubat 1983 (96 yaşında) Brooklyn, New York, ABD
Tarzlar: Caz, popüler müzik, ragtime
Meslekler: Besteci, piyanist
Müzik şirketi: Emerson, Victor
İlişkili hareketler: Noble Sissle

James Hubert Blake (d. 7 Şubat 1887 - ö. 12 Şubat 1983), Amerikalı besteci, şarkı sözü yazarı; caz, popüler ve düşük tempolu müzik piyanisti. Uzun süre Noble Sissle ile çalıştıktan sonra, 1921 yılında bir Broadway Müzikali olan Shuffle Along'u yazdı. Bu müzikal, Afrikalı Amerikan bir sanatçının yazıp yönettiği, Broadway'de sergilenen ilk müzikaldir. Bazı önemli yapımları "Bandana Days", "Charleston Rag", "Love Will Find A Way", "Memories of You" ve "I'm Just Wild About Harry"dir. Eubie! adlı müzikali 1978 yılında Broadway tiyatrosunu açan müzikal olmuştur.
Yeni Forum

| --- | --- |

Kategoriler: Siyaset, iktisat, kültür
Sıklık: 1979-1990 arasında Onbeşgünlük 1990-2000 arasında Aylık olarak yayımlandı
Yayımcı: Yeni FORUM A.Ş.
İlk sayı: 1979
Son sayı: 2000
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
ISSN: 1018-0184
Yeni Forum 1979'da yayına başlayan ve Forum  dergisinin devamı olan dergi.
1970'e kadar Forum  adıyla yayınlanıyordu. 1970-1979  yılları arasında el ve fikir değişikliği sonucu yayımlanmayan dergi, 15 Eylül 1979 tarihinde Aydın Yalçın'ın  öncülüğünde Yeni Forum adı ile yayın hayatına devam etti. O tarihlerde imtiyaz sahibi ve yayın müdürlüğünü Nilüfer Yalçın'ın  yaptığı derginin yazı işleri müdürlüğünü 1 Temmuz 1987 tarihinden itibaren Ömer Lütfi Kanburoğlu sürdürmüş ve 1994 yılında Prof. Aydın Yalçın'ın vefatından sonra derginin yönetimini de üstlenmiştir.
Derginin Yeni Forum adı ile yayımlandığı süreçte yayın kurulunun Yâsin Aslan, Dr. Zâkir Avşar, Prof. Dr. Emin Çarıkçı, Mehmet Arif Demirer, Prof. Dr. İsmet Ergün, Ömer Lütfi Kanburoğlu, Prof. Dr. Ali Karaosmanoğlu, Altemur Kılıç, Prof. Dr. Orhan Morgil, Dr. Cengiz Özdiker, Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, Prof. Osman Okyar, Dr. Hüseyin Ağca, Adnan Şenel, Seyfi Taşhan, Prof. Dr. Erdal Türkkan, Prof. Aydın Yalçın, Nilüfer Yalçın, Kâzım Yılmaz gibi isimlerden oluştuğunu görürüz. Bu süreçte derginin sürekli yazarları arasında yayın kurulunu oluşturan isimlerin dışında Atilla Yayla, Mustafa Erdoğan, Osman Metin Öztürk, Graham Fuller, Paul Henze, Fethi Tevetoğlu, Cihat Akyol, Abdülhaluk Çay, Zbigniew Brzezinsky, Tahir Sünbül, Yaşar Canatan, Sübidey Togan, Suat İlhan, Fuat Doğu'nun adları dikkat çeker.
1954 yılından günümüze kadar yayın hayatını sürdüren dergi, Türkiye'nin en eski yayın organlarından biridir. Türkiye'de siyasete yön vermiş, bir müddet politikada bulunmuş hemen herkesin bir şekilde forum ile bağının olduğunu görülür. Forum dergisi, Türk siyasetine etkisi itibarıyla birçok doktora tezine  de konu olmuştur. Yeni Forum Dergisi bir süre internet üzerinde yayımlanmış ve 2000 yılında Türkiye'nin yaşadığı ekonomik kriz sebebi ile kapanan yüzbinlerce şirket gibi o da yayın hayatına veda etmiştir. Derginin arşivine Kültür Bakanlığına bağlı kütüphaneler ve çeşitli üniversite kütüphanelerinden ulaşılabilir.
Kaynakça :

Modern Türkiye'de Siyasal Düşünce, Liberalizm, "Yeni Forum", 7. Cilt, İletişim Yayınları, s. 416-419
Çakmak, Diren (2010). "Forum Dergisi 1954-1960", Libra Yayınları, İstanbul. ISBN 978-605-4326-22-8
Somel, Ali (2010). "Devletçilik ve Planlama Tartışmalarına Damga Vuran FORUM DERGİSİ", Yazılama Yayınevi, İstanbul. ISBN 9786055892302
https://web.archive.org/web/20140710005430/http://www.librakitap.com.tr/content/view/303/219/
Mütercimler, Erol (2016, 4.baskı). "Hayat Bir Tesadüf", Asi Kitap, İstanbul. ISBN 978-605-65996-9-9
Yıldırım, Mustafa (2014, 29.baskı). "Sivil Örümceğin Ağında", UDY-Ulusdağı Yayınları, ISBN 9789756047187