Sol Muhalefet
Ortaya Çıkışı ve Hedef Alınması

Üçlü yönetim, Ocak 1924'teki XIII. Parti Konferansı'nı kesin bir şekilde kazandı. Lenin'in ölümünden sonra ise troyka tarafından yöneltilen suçlamalar daha da ağırlaştırarak Troçki'nin her faaliyetini anti-anti olmakla suçladı. Başka bir çatışma, Ekim-Aralık 1924 arasında, sözde "Edebi Tartışma" sırasında ve Stalin'in tek ülkede sosyalizmi önerdiği, Troçki'nin sürekli devrim politikasının eleştirisi sırasında yaşandı. Bu, Troçki'nin 6 Ocak 1925'te bakanlık görevinden alınmasıyla sonuçlandı; ancak Stalin, Zinoviev'in Troçki'nin Komünist Partiden ihraç edilmesi yönündeki talebine karşı çıktı.
Troçki'nin büyük ölçüde marjinalleştirilmesiyle Nisan 1925'teki XIV. Komünist Parti Konferansı'nda, Zinoviev ve Kamenev'in artık açıkça karşı çıktığı Stalin'in Tek Ülkede Sosyalizm önerisi üzerine Stalin ile anlaşmazlığa düştüler. Bu zamana kadar Sağ Muhalefet lideri Buharin, Stalin'in politikasını detaylandırarak ona teorik bir gerekçe sunmuştu. Bu, son yıllardaki Stalin-Zinovyev-Kamenev üçlüsünün dağılmasıyla birlikte, Sağ Muhalefetin Stalin'in ana müttefikleri olarak sağlamlaşmasını sağladı. Nisan 1925 Konferansı'ndan kısa bir süre sonra Zinoviev ve Kamenev Yeni Muhalefet'i kurdular, ancak Aralık 1925'teki XIV. Parti Kongresi'nde yine Buharin ve Rykov tarafından desteklenen Stalin tarafından mağlup edildiler. Kamenev, 1926'nın başlarında gücünü Troçki'nin Sol Muhalefetiyle birleştirdi ve bundan sonra Birleşik Muhalefet olarak anıldılar. Temmuz'dan Ekim 1926'ya kadar Birleşik Muhalefet, Stalin'e yenildi ve liderler Politbüro'dan ihraç edildi. Daha sonra Ekim 1927'de Birleşik Muhalefet, Komünist Parti'nin Çin'deki milliyetçi Kuomintang'a verdiği desteğe ilişkin eleştirel analizi sonucunda Birleşik Muhalefet üyeleri Komünist Parti Merkez Komitesinden ihraç edildi ve Kasım 1927'de Troçki ve Zinovyev, Ekim Devrimi'nin onuncu yıldönümünde bir sokak gösterisi sırasında ihraçlarına yönelik protestoların ortaya çıkmasından sonra Komünist Partiden ihraç edildiler. Aralık 1927'de XV. Parti Kongresi, Sol Muhalefetin ve Troçkist görüşlerin Komünist Parti üyeliğiyle bağdaşmadığını ilan etti ve önde gelen tüm Sol Muhalefet destekçilerini partiden ihraç etti.
Kongre tarafından ihraç edilmelerinin ardından Zinoviev, Kamenev ve destekçileri derhal Stalin'e teslim oldular, hatalarını kabul ettiler ve 1928'de Komünist Parti'ye yeniden kabul edildiler, ancak eski nüfuzlarını asla geri kazanamadılar ve sonunda Büyük Tasfiye sırasında yok oldular. Öte yandan Troçki ve destekçileri, Stalin'e teslim olmayı reddettiler ve 1928'in başlarında Sovyetler Birliği'nin uzak bölgelerine sürgüne gönderildiler. Troçki, sonunda Şubat 1929'da ülkeden kovuldu ve Türkiye'ye sürgüne gönderildi. Troçki'nin destekçileri sürgünde kaldı, ancak 1929'da Stalin'in Bukharin ve Rykov'a karşı dönmesi ve Sol Muhalefet'in daha önce savunduğu politikalara yakın görünen kolektifleştirme politikasını benimsemesiyle kararlılıkları sarsılmaya başladı. Sol Muhalefet, 1929 seçimlerinde resmi Komünist Parti adaylarının karşısına muhalefet adaylarını çıkarmaya çalıştı, ancak sonuç alamadı. Önde gelen Sol Muhalefet üyelerinin çoğu 1929 ve 1934 yılları arasında geri döndüler, ancak neredeyse hepsi 1930'ların ortalarındaki Büyük Tasfiye sırasında yok oldu.