stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Roop Kanwar

| Roop Kanwar |
| --- | --- |
Doğum: 1969 Racastan, Hindistan
Ölüm: 4 Eylül 1987 Derola, Hindistan
Ölüm sebebi: Sati
Milliyet: Hint
Evlilik: Maal Singh Shekhawat

Roop Kanwar (1969-1987), 4 Eylül 1987’de Hindistan’ın Racastan eyaletine bağlı Derola köyünde 18 yaşındayken, sati töreninde yakılarak öldürülen Hint bir kadındır.
Kocası Maal Singh Shekhawat, yaşadığı sağlık sorunları yüzünden 24 yaşındayken ölmüştür. Sadece altı ay evli kalan çiftin çocukları da yoktu. Roop Kanwar yakıldıktan sonra kutsallaştırılmış ve “sati anne” olarak adlandırılmıştır. Yaşamış olduğu Derola köyüne de kendisi adına bir tapınak inşa ettirilerek, köy  kutsal alan sayılmıştır.
Olay

Olay, polis ve medya tarafından araştırılmış fakat araştırmalar sonucunda yakılmayı kendisinin isteyip istemediği konusunda çelişkili bilgiler ortaya çıkmıştır. Derola sakinlerinden bazıları, Roop Kanwar’ın kendi isteğiyle bunu yaptığını, bir mucize eseri yüreğinden çıkan ateşle odunların alev aldığını ve sati anneye dönüştüğünü söylerken, bazıları ise gelinin bunun için gönüllü olmadığını, kurtulmasına imkan verilmeyerek, zorla yakıldığını söylemişlerdir. Polis araştırması sonunda odunları ateşe veren kişinin Roop Kanwar’ın ölen kocasının, 15 yaşındaki erkek kardeşi olduğu tespit edildi. Roop Kanwar’ın ailesinin sorgulaması  sonucunda ise ailenin, kızlarının yakılmasını ve damatlarının ölümünü gazetelerden öğrendikleri anlaşıldı.
Tepkiler ve akıbeti

Olay ortaya çıkıp yayıldıktan sonra Hindistan’da ve uluslararası kamuoyunda tepkilere yol açtı. İlk resmi kınama olaydan 11 gün sonra eyalet başkanı tarafından yapıldı.
Hindistan parlamentosu ana muhalefet partilerinden Janata Partisi ise Roop Kanwar’ı “kocası için hayatını feda eden, iffetli, sadık Hint kadını” olarak nitelendirmiş ve olayı meşru saymıştır. Tepkilerin artması üzerine Hindistan’da ceza hukuku değiştirilerek, sati uygulamasına zorlamak, yardım etmek, övmek de suç olarak sayıldı. Tepkiler sonucunda Hindistan hükûmeti “Satiyi Önleme Komisyonu” kurdu ve ilk defa bir "Satiyi Önleme Kanunu" çıkartıldı. İlk soruşturmada cinayetle suçlanan 45 kişi beraat etmişti fakat tepkilerin büyümesi üzerine ikinci bir soruşturma daha başlatıldı.
İkinci soruşturma sonucunda, aralarında politikacıların da bulunduğu birçok kişi satiyi övme sebebiyle tutuklandı. 31 Ocak 2014’te ise Hindistan temyiz mahkemesi 11 mahkûmiyet kararını bozdu. Olayın ardından ülke genelinde bazı protestolar ve toplanmalar  da gerçekleştirilmiştir. Roop Kanwar’ın yakılmasından 13 gün sonra toplanan 300.000 kişi bu olayı kutsal sayarak anma merasiminde bulundular. Olayı protesto etmek için yakın eyaletlerden birinde düzenlenen gösteriye 350 kişi katılmıştır. Bu protestodan sonra satiyi övmek, desteklemek ve savunmak için yapılan gösteriye ise 70.000 kişi katıldı.
Günümüzde Roop Kanwar’ın kutsal sayılan evine ve köyüne tur gezileri düzenlenip, ziyaret edilmeye devam edilmektedir.
Bari Üniversitesi

| Bari Aldo Moro Üniversitesi |
| --- | --- |
Università degli Studi di Bari Aldo Moro


Latince: Universitatis Barensis
Slogan: Et lucem sed aliam reddit
Kuruluş: 1925
Tür: Devlet
Rektör: Stefano Bronzini
Öğrenciler: 49.000
Konum: Bari Taranto Brindisi, İtalya
Yerleşke: Kentsel
Spor: CUS Bari
Organizasyonlar: UNIMED, Girlguiding
Web sitesi: uniba.it/en
Bari Aldo Moro Üniversitesi (İtalyanca: Università degli Studi di Bari Aldo Moro), İtalya'nın Bari kentinde bulunan bir üniversitedir. 1925'te kurulan devlet destekli üniversite, 12 fakülteden oluşmaktadır.
Subnotebook

Apple MacBook, EeePC, Nintendo DS Lite.
Subnotebook (ultra taşınabilir, süper taşınabilir veya mini dizüstü bilgisayar olarak da bilinir), tipik bir dizüstü bilgisayardan daha küçük ve daha hafif olan bir laptop (veya “dizüstü bilgisayar”) sınıfıdır. Bu bilgisayarlar bazen küçük form faktörlü tablet PC'lerin bir platformunun adı olan Ultra Taşınabilir Bilgisayar kategorisi ile karıştırılmaktadır. UMPC'ler subnotebooklardan daha küçüktür, ancak her ikisi de genellikle Windows CE, Palm OS veya Internet Tablet OS (Maemo) gibi özel yazılımlar yerine Windows veya Linux gibi tam masaüstü işletim sistemlerini çalıştırır. Alt not defterleri bazen mini dizüstü bilgisayarlardan genel olarak ayrılan farklı bir cihaz kategorisi olan netbook'larla da karıştırılır. Netbook'lar, çoğu kez, taşınabilir İnternet özellikli cihazlar olarak kullanılmak üzere optimize edildiğinden ve genellikle bir iş istasyonunun işlem gücünden yoksun olduğundan, subnotebooklardan daha ucuzdur. Netbook'lar genellikle 9W TDP CPU'larına sahiptir, güç verimliliği için performanstan ödün verirken, subnotebooklar genellikle 18W TDF (Isıl Tasarım Enerjisi) işlemcileri kullanır.
Subnotebooklar, tam boyutlu dizüstü bilgisayarlardan daha küçük, ancak Palmtop PC, Mobil Internet cihazı, smartbook, el bilgisayarılarından daha büyüktür. Genellikle 14 inçten daha küçük boyutlu ekranlara sahiptirler ve tipik dizüstü bilgisayarlardan daha düşüktürler, genellikle 2 kg'dan (4.4 lbs) daha azdırlar. Boyut ve ağırlıktaki tasarruflar genellikle, kısmen port noktalarının ve optik disk sürücüsünün atlanmasıyla başarılır. Birçoğu telafi etmek için Dock İstasyonu ile eşleştirilebilir.
I. Mircea

I. Mircea
I. Mircea (Rumence: Mircea cel Bătrân, [ˈmirt͡ʃe̯a t͡ʃel bəˈtrɨn]  1355 - 31 Ocak 1418) 1386'da Voyvoda oluşundan ölümüne kadar Eflak'a hükmetmiştir. Ölümünden sonra kendisine torunu II. Mircea'den ("Küçük Mircea") ayırmak için "büyük" adı verildi, ancak bazı tarihçiler, bu lakabın kendisine daha sonraki nesiller tarafından saygı işareti olarak verildiğini ifade etmektedir. I. Mircea, Ortaçağ'da en önemli Eflak hükümdarı ve çağının en büyük yöneticilerinden biri olarak kabul edilir, bu sebeple 19. yüzyıldan başlayarak Romen tarihçiler kendisine Büyük Mircea (Mircea cel Mare) adını vermiştir.
Ailesi

Büyük Mircea, Eflak hükümdarı I. Radu  ve eşi Doamna Kalinka'nın oğludur. Ayrıca Eflak hükümdarı olan I. Basarab'ın soyundan gelmektedir. II. Vlad Dracul ve I. Alexander Aldea'nın babası ve II. Mircea, Vlad Dracula Țepeș, Vlad Călugărul ve III. Radu'nun büyükbabasıydı.
Hükümdarlığı

Mircea'nın hükümdarlığının Eflak'a istikrar getirdiği düşünülmektedir. Dünyanın değişken bir bölgesinde bulunan bu beyliğin sınırları sürekli değişmiştir, ancak Mircea'nın yönetimi sırasında Eflak tarihinin en büyük alanını kontrol etti. Eflak, Mercia döneminde kuzeydeki Güney Karpatlar'dan güneydeki Tuna'ya ve bugünün Tuna üzerindeki Demir Kapılarından doğuda Karadeniz'e kadar uzanır. Mircea, devletin güçlendirmiş ve farklı yüksek valilikler oluşturarak, ekonomik kalkınmayı teşvik etti. Devletin gelirini artırdı ve sadece ülke içinde değil, aynı zamanda komşu ülkelerde de geniş çapta dolaşıma maruz kalan gümüş paraları bastı. Polonya ve Litvanya tüccarlarına ayrıcalık tanıdı ve Braşov halkı üzerindeki vergileri yeniledi. Sonuç olarak Mircea ekonomik olarak güçlenmiş ve askerî gücünü artırmayı başarmıştır. Tuna'da yer alan Eflak kalelerini ve kasaba halkı ile köylülerden oluşan "büyük orduyu" yeniden yapılandırdı. Ayrıca Doğu Ortodoks Kilisesi için büyük bir destekçi olduğunu kanıtladı. I. Mircea, ülkeyi ve kurumlarını organize ederken, ülkenin bağımsızlığını savunmasını sağlayacak kalıcı bir ittifak sistemi de kurdu. Moldova prensi Petru Muşat'ın aracılığıyla 1389'da Polonya kralı II. Władysław Jagiełło ile ittifak anlaşması imzaladı. Anlaşma 1404 ve 1410'da yenilendi. Macaristan'ın kralı Lüksemburg Sigismund ile Osmanlı İmparatorluğu'nun genişlemesine karşı mücadeledeki ortak ilgilerine dayanarak yakın ilişkiler sürdürdü.
Osmanlı İmparatorluğu ile Çatışmalar

Tuna'nın güneyinde, Osmanlılara karşı savaşan ve Bulgarları destekleyen müdahaleleri, Mircea'yı Osmanlı İmparatorluğu ile çatışmaya soktu. 1394'te I. Bayezid, Tuna nehrini geçerek o zamanlar etkileyici bir güç olan 40.000 askerden oluşan bir orduya komuta etti. Mircea'nın yaklaşık 10.000 askeri vardı, bu yüzden I. Bayezid ile olası bir meydan muharebesinden kendini geri çekti. Meydan muharebesi yerin gerilla savaşı olarak adlandırılacak bir taktik ile, karşı orduyu aç bırakarak ve küçük, yerel saldırılar ile geri çekilme (tipik bir asimetrik savaş biçimi) taktiğini kullanarak savaşmayı tercih etmiştir. 10 Ekim 1394'te iki ordu nihayet ormanlık ve bataklık bir araziye sahip olan Rovine Savaşı'nda karşı karşıya geldi. Ardından, Osmanlıların ordularını düzgün bir şekilde yaymasını engelleyen I. Mircea sonunda şiddetli süren savaşta zafer elde etmiş ve Osmanlıları püskürtmüştür. Ancak büyük bir orduya sahip olan Osmanlılar karşısında Mircea Macaristan'a çekilmek zorunda kalmıştır. Mircea'nın Macaristan'a çekilmesi ile Osmanlılar Vlad Uzurpatorul'u Eflak tahtına oturtmuş ancak bu süreç kısa sürmüştür. 1396'da Mircea, Macaristan tarafından başlatılan bir Osmanlı karşıtı haçlı seferine katıldı. Haçlı seferi 25 Eylül'de Niğbolu Muharebesindeki Osmanlı zaferiyle sona erdi. Ertesi yıl, 1397'de Mircea, Vlad'ı Macar yardımı ile mağlup ederek Eflak tahtını geri almıştır
I. Mircea hükümdarlığında Eflak Prensliği (1390)
Eflak'ın armasını tasvir eden I. Mircea'nın mührü.
İzmir Müze Gemiler

| İzmir Müze Gemiler |
| --- | --- |
TCG Ege fırkateyni ve TCG Pirireis denizaltısı

Açılış: 1 Temmuz 2007 (17 yıl önce) (2007-07-01)
Konum: Balçova, İzmir, Türkiye
Koordinatlar: 38°24′44″K 27°02′03″D﻿ / ﻿38.41222°K 27.03417°D﻿ / 38.41222; 27.03417
Tür: Denizcilik müzesi
Kurucu: Türk Deniz Kuvvetleri
Resmî site: https://denizmuzeleri.dzkk.tsk.tr/v1/izmir
Deniz Müzeleri Komutanlığı bünyesindeki diğer müzeler
 İstanbul Deniz Müzesi  Çanakkale Deniz Müzesi  İskenderun Deniz Müzesi  Mersin Deniz Müzesi  İzmir Müze Gemiler  Gölcük Deniz Müzesi 
İzmir Müze Gemiler Müdürlüğü, Türkiye'nin İzmir şehrinde yer alan 1. sınıf askeri deniz müzesidir. Balçova ilçesindeki İnciraltı İskelesi'nde demir atmış üç müze gemide denizciliğin sosyal, tarihsel ve ekonomik gelişimine ilişkin nesneler sergilenmektedir. Denizciliğin tanıtılması, sevdirilmesi ve yaygınlaştırılması faaliyetleri kapsamında denizcilik unsuru barındıran “Deniz Kültürü” merkezli koleksiyonuyla bütünleştirilen İzmir Müze Gemiler Müdürlüğü, Askeri Müzeler ve Müze Gemiler Yönetmeliği Kapsamında 01 Temmuz 2007 tarihinde ziyarete açılmıştır.
Tarihçe

İzmir Büyükşehir Belediyesi ve Güney Deniz Saha Komutanlığı arasında 2006'da imzalanan protokolle kurulan müze, Kabotaj ve Denizcilik Bayramının 81. Yılı kapsamında 1 Temmuz 2007'de açıldı. Müzenin açılışında o dönem İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı olan Aziz Kocaoğlu'nun ve Güney Deniz Saha Komutanı Alev Gümüşoğlu'nun büyük katkıları olmuştur. Başlangıçta müzede TCG Ege fırkateyni (F-256) ve Pirireis denizaltısı (S-343) sergilenmekteydi. 22 Mayıs 2014'ten itibaren Ege fırkateyninin üzerindeki platformda TCB-36 numaralı AB 212 sınıfı bir helikopter sergilenmeye başladı. Çanakkale Savaşı'nın 100. yıl dönümü olan 18 Mart 2015'te, Kasırga hücumbotu (P-329) müze envanterine eklendi.
Tarihçe > Sergiler

Müzede üç gemi ve bir helikopter sergilenmektedir. Bu gemilerde donanma gemilerindeki yaşam koşulları sergilenmekte ve ziyaretçilere savaş harekât merkezinden seyir odasına pek çok farklı noktayı görme olanağı sunulmaktadır. İzmir Körfezi'nin tarihî simgelerinden olan İzmir kayıkları, gemilerin karşısındaki platformda sergilenir.
Tarihçe > Ege fırkateyni

27 Mayıs 1994 yılında ABD'den satın alınarak 28 Temmuz 1994 yılında Gölcükte düzenlenen tören ile donanmaya katılan Ege fırkateyni, 11 yıllık hizmet süresinin sonunda 2005'te İzmir Tersane Komutanlığı'nda müze gemiye dönüştürülmüş ve bu çalışma sırasında bazı bölümleri konferans salonu ve segi olarak düzenlenirken diğer kompartmanlar orijinal olarak korunmuştur. Geminin üzerindeki platformda ayrıca TCB-36 numaralı AB 212 sınıfı bir helikopter sergilenmektedir.
Tarihçe > Pirireis denizaltısı

Ana madde: TCG Pirireis (S-343) (1980)
1980-2004 arasında Türk donanmasında hizmet vermiş olan Pirireis denizaltısının tamamına yakını aslına uygun olarak sergilenmektedir. Ziyaretçilerin denizaltıya rahat girip çıkabilecekleri iskeleler hazırlanmıştır.
Tarihçe > Kasırga hücumbotu

1967-2014 yılları arasında Türk Deniz Kuvvetleri'ne hizmet vermiş olan Kartal sınıfı Kasırga hücumbotu, 2015'ten beri müzede sergilenmektedir.
Yürütüm birimi

Bilgisayar mühendisliğinde yürütüm birimi (E-unit or EU), işlemcinin (CPU) bilgisayar programı tarafından komutu verilen işlemleri ve hesaplamaları gerçekleştiren bir parçasıdır. Yürütüm biriminin kendi dahili kontrol dizin birimi (işlemcinin ana kontrol birimiyle karıştırılmamalı), bazı kayıtları ve aritmetik mantık birimi (ALU), adres yapım birimi (AGU), kayan nokta birimi (FPU), yükleme-depolama birimi (LSU), dallanma yürütüm birimi (BEU) veya bazı daha ufak ve daha özel bileşenler gibi diğer dahili birimleri bulunabilir.
Modern işlemcilerin yürütüm birimleri içinde çok sayıda paralel işlevsel birim bulunması sık bir durumdur; buna superscalar tasarım denir. En basit düzenlerden birisi, bellek arayüzünü yönetmek için tek bir veriyolu yönetim birimi ve hesaplama yapmak için de diğer birimleri kullanmaktır. Ayrıca, modern işlemcilerin yürütüm birimleri genellikle boru hatlıdır.
Tyari

Tyari'deki bir Asur evi, Asurlular ve Ritüelleri (1852), cilt I, s. 216
Tyari yada Tyareh ( Süryanice : ܛܝܵܪܹܐ romanize edilmiş :  Ṭyārē )  bir Asur kabilesi ve Türkiye'nin Hakkari kentinde bulunan tarihi bir bölgedir . Bölge geleneksel olarak Yukarı Tyari (Tyari Letha) ve Aşağı Tyari (Tyari Khtetha) olmak üzere iki bölgeye ayrılmıştır; her biri birkaç Asur köyünden oluşmaktadır. Hem Yukarı hem de Aşağı Tyari,Zap nehrinin batı kıyısında yer almaktadır .  Günümüzde bölge çoğunlukla Çukurca kasabasının çevresinde yer almaktadır. Tarihsel olarak bölgenin en büyük köyü Ashitha olarak biliniyordu. Hannibal Travis'e göre Tyari Asurluları dokuma ve örgü becerileriyle tanınıyorlardı.
1915'ten önce Tyari, Bet Tyari kabilesinden Asurluların yanı sıra Kürt ve Ermenilerden oluşan bir azınlığın da eviydi. Asur soykırımının ardından, Hakkari yaylalarında yaşayan diğer Asurlularla birlikte Ṭyārāyē, Güneydoğu Anadolu'daki köylerini terk etmek zorunda kaldı ve günümüzdeki Kuzey Irak'taki (Sarsink, Sharafiya, Chammike ve Nahla vadisindeki çeşitli köyler), Kuzeydoğu Suriye'deki (Tel Tamer ve Al Hasakah), Ermenistan'daki, Gürcistan'daki ve 20. yüzyılın sonlarından itibaren batı ülkelerindeki Asurlu kardeşlerine katılmak için kaçtı. Tyari kabilesi, Robert Elliot Speer'e göre Asur "Aşiretlerinden" biriydi. John George Taylor'ın 1869'da Clarendon Kontu'na verdiği rapora göre, Tyari bölgesinde 2.500 evde yaşayan 15.000 Tyari Asurlu vardı. Tyari Asurluları 51 farklı köyde yaşıyorlardı ve 50.000 üyeye sahiptiler, bu da onları yarı bağımsız Asur kabilelerinin en güçlüsü yapıyordu. Tyari bölgesi, eski Neo-Asur krallığı Adiabene'nin sınırlarında yer alır.
Özellikle bu bölgenin en merkezi kısımlarının, diğer tüm insan sınıflarını dışlayacak şekilde, tamamen Nesturiler tarafından meskun olması ve çok erken zamanlardan beri öyle olması dikkat çekicidir. Tiari [Tiyari] Bağımsız kabilelerinin büyük bir kısmı ve Tekhoma, Bass, Jelu ve diğer küçük kabilelerin tüm kabileleri Adiabene sınırlarına dahildir.
— Asahel Grant, "The Nesturiians, or the Lost Tribes" (1841)
Etimoloji

Tyari , antik " Autiyara "nın (Asur) bir varyasyonu olabilir . Amerikalı tarihçi Albert T. Olmstead, Pers İmparatorluğu Tarihi adlı eserinde Pers Generali Vaumisa'nın Tyari'de bulunan Autiyara bölgelerinde bir savaşı nasıl kazandığını anlatır ve Asur Hristiyanlarının modern zamanlara kadar bağımsızlıklarını burada sürdürdüklerinden bahseder.
Süryanice'de (ܛܝܪ̈ܐ ṭyārā) kelimesinin çoğul halidir ve "koyun ağılı" veya "otlatma alanı" anlamına gelir. Gerçekten  Tyari Asurluları, çoğunlukla koyun veya keçi sütünden yapılan yoğurt , peynir ve diğer süt ürünleriyle komşu Kürtler ve Ermeniler arasında bile ünlüydü. Ayrıca yine koyun yününden eğrilip dokunan tekstilleriyle de ünlüydüler  . Ayrıca karakteristik konik başlıkları için yün keçe yaptılar, bu stil Asur İmparatorluğu'na kadar uzanıyor.
Askeri angajmanlar

Tyari Asurlularının Türkler, Kürtler ve Arap Müslümanlar tarafından önemli ölçüde azınlıkta olmalarına rağmen bu kadar uzun süre bağımsız kalabilmelerinin nedenlerinden biri de savaş yetenekleriydi. Tyari Asurluları özellikle sert, savaşçı bir halk olarak biliniyorlardı. Tkhuma Asur kabilesiyle birlikte Batı Asya'nın en iyi savaşçıları oldukları söyleniyordu. Müslüman komşuları, bir şans elde etmek için Tyari veya Tkhuma Asurlularından beş kat fazla olmaları ve üstün modern silahlara sahip olmaları gerektiğini belirttiler. Tyari Asurluları çok daha eski silahlar kullanıyorlardı ve kendi silahlarını ve mühimmatlarını üretiyorlardı.
1834'te Soran Emirliği lideri Revanduz'lu Muhammed Paşa , Aşağı Tyari'deki Asurluları bastırmaya çalıştı ancak sayıca çok az olan Asurluların elinde aşağılayıcı bir yenilgiye uğradı. Daha sonra Kürtleri ve Türkleri Amadiya'ya geri kovaladılar.  Bu yenilgi, Soran Emirliği'nin çöküşünde önemli bir rol oynadı.
1880'de Ubeydullah'ın milisleri, Tyari kabilesinden gelen paralı askerlerin desteğiyle, kontrolünü genişletmek amacıyla Kaçar hanedanının kuzeybatıdaki Kürt topraklarını işgal etti.
1907'de Osmanlılar, Tyari Asurluları ile Kürtler arasındaki çatışmayı durdurmak için Hakkari'ye asker gönderdi. Osmanlı askerleri Kürtleri bastırmada başarılı oldu. Ancak Tyari Asurluları onları yendi ve Osmanlılar bozguna uğradı ve silahlarına el konuldu.
1915'te başlayan Birinci Dünya Savaşı'ndaki Asur Soykırımı'nın ardından , Tyareh kabilesi, diğer tüm Asurlularla birlikte, kendilerini İngilizler , Ruslar ve Ermeniler ( Ermeni Soykırımı'nın kurbanları ) ile ittifak kurarak, suçlu Osmanlı İmparatorluğu'na ve Kürt ve Arap müttefiklerine karşı Asur Bağımsızlık Savaşı'na katıldı. Malik Khoshaba komutasındaki Tyareh, sayıca ve silahça çok az olmalarına rağmen Osmanlılara ve Kürtlere karşı bir dizi önemli zafer kazanmaya katıldı. Ancak, 1917'deki Rus Devrimi'nden sonra Rusların çekilmesi ve Ermeni hatlarının çökmesinin ardından Tyareh ve diğer kuzey Asur kabileleri, Kuzey Mezopotamya ve Kuzey İran'daki İngiliz hatlarına doğru savaşmak zorunda kaldılar.
1930'ların başlarında, çoğunlukla Tyarayeh ve Tkhoumnayeh'den oluşan Asurlular, Dairabun'da Irak ordusunu başarılı bir şekilde yenerek 33 kişiyi öldürdü ve üç subay da dahil olmak üzere 40 kişiyi yaraladı, Asurlular ise önemli ölçüde daha az kayıp verdi. Iraklılar, İngilizler tarafından kendilerine verilen modern silahlar ve saldırı uçaklarıyla donatılmışken, Asurlular sadece eski tüfeklerle donatılmıştı.
1930'larda Iraklılar, bir Asur askerinin üç Arap askerine eşit olduğunu kabul ettiler ve Asurluların İngilizlere karşı gelmesi durumunda onları Irak için askeri açıdan büyük bir tehdit olarak gördüler.
Tyari'nin Kökenleri

Bazı tarihi kaynaklar, Hakkari bölgesindeki Tyareh'in tarihini Asur İmparatorluğu'nun yıkılmasından bile önce, MÖ 7. yüzyıla kadar götürür. Eski Pers kayıtları, Pers ordusunun MÖ 5. yüzyılda Hakkari'de "Athura" olarak adlandırdıkları Asur İmparatorluğu'nun kalıntılarına karşı savaştığını gösterir. Tyareh isminin etimolojisi, "Atorayeh" veya Asurlular kelimesinin bir varyasyonundan kaynaklanır. Asurluların Hakkari'ye göç modellerinin analizi, Hakkari dağlarının zulüm zamanlarında güvenli bir sığınak görevi gördüğünü gösterir. Tarihi kayıtlar, Asurluların kuzey Bet Nahrain'den (Irak) Hakkari'ye en büyük göçlerinden birinin, sırasıyla MS 1258'de Moğol Hanları Hülagu ve MS 1401'de Timur'un (Timur) saldırıları sırasında gerçekleştiğini gösterir. Bu iki acımasız Moğol lideri, özellikle Asur Hıristiyanlarını yok etmeye kararlı olan Müslüman fanatik Timurlenk olmak üzere, Mezopotamya'da büyük yıkım ve ölümlere neden oldu.
Tarihsel kayıtlar Tyareh'in varlığını MÖ 5. yüzyıla kadar götürse de, Moğolların Mezopotamya'da gerçekleştirdiği katliamlar nedeniyle zulüm gören göçmenlerin sayısının arttığı MS 13. yüzyıla kadar bu bölgede kalıcı yerleşimlerin kurulduğu doğru bir şekilde çıkarılabilir.
Tyari'nin Kökenleri > Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Aşiretler'in Politik ve Dini Durumu

Hakkari bölgesi, Osmanlı İmparatorluğu'nun (günümüz Türkiye'si) güneydoğu kesiminde yer alıyordu. Bölge, nominal olarak, Hakkari'nin başkenti Julamerk'te ikamet eden bir Osmanlı astı olan Kürt bir Emir (prens) tarafından yönetiliyordu. Gerçekte, bölge üzerindeki kontrol Osmanlılar için son derece hantaldı. Gerçek güç, yerel Asur Meliklerinden ve Kürt Ağalarından geliyordu. Örneğin, Tyareh kabileleri Osmanlılara vergi ödemedi veya asker sağlamadı ve kendi maliklerini atadılar. Ancak bir kabilenin sahip olduğu özerklik derecesi kabilenin askeri gücüne bağlıydı ve bu nedenle göreceliydi. Diğer çeşitli kabileler (hem Asur hem de Kürt) böyle bir özerkliğe sahip değildi ve Osmanlılara veya Kürt Emiri'ne tabiydiler. Bağımsız Asur kabilelerine Aşiretler deniyordu, bunlar Yukarı Tyareh, Aşağı Tyareh, Tkhooma, Baz, Jelu, Diz ve Tal'dı. Bağımsız olmayan kabileler Rayat olarak biliniyordu. Osmanlı hükümeti, diğerlerinin yanı sıra Asurluları bir Millet veya etnik-dini azınlık olarak tanıdı. Asur patriği, Milletinin manevi ve dünyevi lideriydi, bu tüm Asur kabileleri tarafından kabul edildi ve Osmanlı hükümeti tarafından tanındı. Patrik, Hakkari Emiri'nin ikinci komutanıydı ve Emir'in yokluğunda Hakkari'yi yönetmesi gelenekseldi.
Jeopolitik olarak, büyük Asur aşiretlerinin (Yukarı ve Aşağı Tyareh, Tkhuma, Diz, Tal, Jelu ve Baz) daha avantajlı nüfusa sahip Kürtlerle birlikte ikamet ettiği Hakkari bölgesi, idari olarak Sol ve Sağ Sektörler veya "Bazikeh" olarak ikiye ayrılmıştı. Sol sektör, Yukarı Tyareh, Aşağı Tyareh,  Baz ve komşu Kürt aşiretlerinden oluşuyordu. Sağ sektör, çok sayıda Kürt aşiretiyle birlikte Tkhuma ve Jeilu'dan oluşuyordu. Çeşitli kaynaklara göre, her sektörde Asur ve Kürt aşiretlerinin bir arada yaşaması, teoride, ikisi arasında herhangi bir dinsel savaşı önlemek içindi. Buna göre, her sektörün Asur ve Kürt aşiretleri, etnik veya dini kimliklerinden ziyade öncelikli bağlılıklarını sektörlerine borçluydu ve daha sonra, bir sektörün Asur ve Kürt aşiretlerinin karşıt sektörün Asur ve Kürt aşiretlerine karşı düşmanlıklarda birleşmesi yaygındı.