R101 (Zeplin)
Operasyonel geçmiş > Test süreci > 1930

R101'in dış kaplaması da endişe kaynağıydı. 20 Ocak 1930'da Michael Rope ve Cardington'daki Kumaş Bölümü başkanı J.W.W. Dyer tarafından yapılan bir inceleme, yağmur suyunun biriktiği alanlarda zeplinin tepesindeki kumaşın ciddi şekilde bozulduğunu ortaya çıkardı ve kaplamanın tüm uzunluğu boyunca takviye bantlarının eklenmesine karar verildi. Rope tarafından yapılan ileri testler, gücünün endişe verici derecede kötüleştiğini gösterdi. Kaplamanın başlangıçta belirtilen mukavemeti, adım başına 700 lb'lik (10 kN/m) bir kopma gerilimiydi: numunelerin gerçek gücü en iyi ihtimalle 85 lb (1,24 kN/m) iken, 76 mil/sa (122 km/sa) hızda hesaplanan yük ise adım başına 143 lb (2,09 kN/m) idi. 2 Haziran'da kaplamanın daha ayrıntılı incelenmesi, birçok küçük yırtığın oluştuğunu ortaya koydu Önceden katkılı kaplamanın, takıldıktan sonra katkılı olacak yeni bir kaplamayla değiştirilmesine hemen karar verildi. Bu, Hendon Air Show'da R101'in halka tanıtılması amacıyla Haziran ayı için planlanan uçuşların hemen ardından gerçekleşecekti; Bu uçuşlar için  koruma daha da güçlendirilecekti.
Kaplamanın kötü durumda olduğu, 23 Haziran sabahı R101'in hangardan dışarı çıkmasıyla doğrulandı. Orta dereceli bir rüzgarda bir saatten az bir süre boyunca direk üzerinde kalmışken endişe verici bir dalgalanma hareketi gözlemlendi ve kısa bir süre sonra 140 ft (43 m) boyunda bir yırtık zeplinin sancak tarafındaki kaplamasında görüldü. Yırtığın direkte iken onarılmasına ve daha fazla güçlendirici bant eklenmesine karar verildi. Onarım işlemi aynı gün içinde yapıldı, ancak ertesi gün, daha kısa bir ikinci yırtılma daha meydana geldi. Bu sorun da aynı şekilde ele alındı ve onarılan alana takviye bantları eklenirse Hendon Air Show'da planlanan gösterinin yapılabileceğine karar verildi.
R101, Haziran ayında toplam 29 saat 34 dakika süren üç uçuş gerçekleştirdi. 26 Haziran'da kısa bir deneme uçuşu yapıldı ve artık servo kumandalı olmayan kontroller "güçlü ve tamamen yeterli" olarak tanımlandı. Bu uçuşun sonunda, R101'in "ağır uçtuğu" tespit edildi ve zeplin demirlenmesi için hafifletilmesi amacıyla iki ton akaryakıtın atılması gerekti. Bu başlangıçta uçuş sırasında gerçekleşen hava sıcaklığındaki değişikliklere bağlandı. Sonraki iki gün, R101 iki uçuş daha gerçekleştirdi; ilki Hendon'daki RAF gösterisinin provasıydı, ikincisi ise bizzat gösterinin kendisiydi. Bu uçuşlar, kaldırma kuvvetiyle ilgili bir sorunu daha ortaya çıkardı; balastın önemli ölçüde atılması gerekiyordu. Bu süre zarfında Atherstone'un yerini normalde R100'de birinci subay olan Kaptan G.F. Meager aldı. Meager, R101'in ağırlığını görünce "alarm" durumuna geçti, çünkü 10 saatlik uçuştan sonra R100, yakıt tüketimi nedeniyle oldukça hafif kalacaktı. Meager, ilk kez bir zeplin içinde "rüzgarı" gözlemledi. Bir ton balast düşürmüştü ve R101'i demirlemek üzere tartmak için Uçuş Teğmen Irwin'in 10 ton su ve akaryakıt boşaltması gerekiyordu. Gaz torbalarının incelenmesi, gaz torbalarının dışarı çıkmasının bir sonucu olarak, çerçevenin kirişleri üzerindeki çıkıntıların kirlenmesine neden olan çok sayıda delik ortaya çıkardı.
Daha fazla gaz kapasitesi (R101B) sağlamak için gaz torbası sınırlamaları gevşetildiğinde bu durum Dr. Eckener'ın dikkatini çekti. Endişesi, Konstanz Gölü'ndeki Alman uçak üretim şirketi Luftschiffbau Zeppelin'i ziyaret eden Deutsche Zeppelin-Reederei'nin ABD'deki temsilcisi Willy von Meister'a iletildi. Dr. Eckener, gaz torbalarının yapının aşınmasıyla delineceğinden ve gaz kaybı yaşanacağından endişe ediyordu. Von Meister, annesini ziyaret etmek için ABD'ye dönerken durdu ve Dr. Eckener'in teknik yardım teklifini iletmek için Lord Thomson'la buluştu. Lord Thomson içtenlikle dinledi, Von Meister'a teşekkür etti ve ona İngiliz tasarımcıların yeterli olacağını düşündüğü dolgu malzemesinin yerleştirildiğini bildirdi.
Michael Rope'un yenilikçi tasarımına sahip vanalardan gaz kaybı olasılığı konusunda da endişeler dile getirildi. Zeplin valfleri, hücrelerdeki basıncın torbanın yırtılabileceği noktaya yükselmesi durumunda öncelikle gazı otomatik olarak tahliye etmek için tasarlanmıştı; aynı zamanda taşıma için kaldırma kuvvetini ayarlamak için de kullanılırlar. Zeplin şiddetli bir şekilde yuvarlanması veya dış kapağın kanat çırpılmasının lokal düşük basınca neden olması durumunda valflerin açılabileceğinden şüpheleniliyordu, ancak bunların işleyişini inceledikten sonra Cardington'daki Hava Denetleme Departmanı müfettişi F.W. McWade, operasyonlarının tatmin edici olduğu ve önemli bir gaz kaybına neden olmalarının mümkün olmadığı sonucuna vardı.
Deneysel bir hava aracı olarak R101, McWade'in sorumluluğunda olan geçici bir "Uçma İzni" kapsamında çalışıyordu. McWade, 3 Temmuz'da, bir üst amirini atlayarak, Havacılık Denetimi Direktörü Yarbay H.W.S. Outram'a, zeplinin diğer ülkelerin hava sahasında uçmadan önce izninin uzatılması veya gerekli olan Uçuşa Elverişlilik Sertifikasının tamamının verilmesini tavsiye etme konusundaki isteksizliğini ifade eden bir mektup yazdı. Onun endişesi, çerçevedeki dolgunun gaz torbalarını sürtünmeden korumak için yetersiz olması, koşum takımının "boyuna kirişlere karşı sert" olacak şekilde serbest bırakılması ve gaz torbalarındaki herhangi bir dalgalanmanın dolguyu gevşeterek etkisiz hale getirme eğiliminde olmasıydı. Ayrıca, hava aracının gövdesinin muayenesini zorlaştırdığını ve aynı zamanda nemi hapsederek korozyon olasılığını artıracağını göz önünde bulundurarak dolgu kullanımı hakkındaki şüphelerini de dile getirdi. Hava gemileri hakkında çok az bilgisi olan Outram, Zeplin Geliştirme Direktörü olan Colmore'a danıştı ve ondan güven verici bir yanıt aldı. Böylece konu daha ileri götürülmedi.
R101, 29 Haziran'da uzatma tadilatı için hangara girdi. Aynı zamanda gaz torbaları tamamen elden geçirildi, motorlardan iki tanesi ters yönde çalışabilen uyarlanmış motorlarla yenilendi ve kaplamanın büyük kısmı değiştirildi. Orijinal kaplama, 3. ve 5. çerçeveler arasında ve kuyruktaki iki bölmede yerinde bırakıldı. Kaplamanın bu kısımları takıldıktan sonra katkılıydı ve bu nedenle dayanıklı olduğu düşünülüyordu, ancak McWade tarafından yapılan bir inceleme takviyelerin kauçuk solüsyonla yapıştırıldığı bazı alanların ciddi şekilde zayıfladığını göstermesine rağmen; bu alanlar yapıştırıcı olarak macun kullanılarak daha da güçlendirildi.
Havacılık Bakanlığı tarafından R101'in Londra'da düzenlenecek İmparatorluk Konferansı ile aynı zamana denk gelecek şekilde Ekim ayı başlarında Hindistan'a uçuş gerçekleştirmesi için bir takvim hazırlandı. Programın tamamı İmparatorluk ile iletişimi iyileştirmeyi amaçlıyordu ve uçuşun zeplin programı için olumlu bir tanıtım yaratacağı umuluyordu. R101'in son deneme uçuşunun başlangıçta 26 Eylül 1930'da yapılması planlanmıştı, ancak şiddetli rüzgarlar hangardan çıkmayı 1 Ekim'e kadar erteledi. O akşam, R101 Hindistan'a doğru yola çıkmadan önce tek deneme uçuşu için direkten ayrıldı. Bu deneme 16 saat 51 dakika sürdü ve ideale yakın hava koşullarında gerçekleştirildi; Bir motordaki yağ soğutucusunun arızalanması nedeniyle tam hızda denemeler yapmak mümkün olmadı. Zeplinin Hindistan'a uçuşa hazırlanması amacıyla deneme uçuşu sonlandırıldı.
Tam dayanıklılık ve hız denemelerinin olmamasına ve uzatmanın aerodinamik sonuçlarına ilişkin uygun bir araştırmanın NPL tarafından tam olarak tamamlanmamasına rağmen, 2 Ekim'de bir Uçuşa Elverişlilik Sertifikası yayınlandı; Müfettişlik, R101'in durumu ve iyileştirme çalışmalarının gerçekleştirildiği standartlardan tam memnuniyetini ifade etti. Sertifika, Hindistan'a uçacağı gün geminin kaptanı H.C. Irwin'e teslim edildi.