Bizans İmparatorluğu
Konuyla ilgili yayınlar

Ahrweiler, Hélène; Aymard, Maurice (2000). Les Européens. Paris: Hermann. ISBN 2-7056-6409-2.
Angelov, Dimiter (2007). Imperial Ideology and Political Thought in Byzantium (1204–1330). Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 0-521-85703-1.
Baboula, Evanthia, Byzantium, in Muhammad in History, Thought, and Culture: An Encyclopedia of the Prophet of God (2 vols.), Edited by C. Fitzpatrick and A. Walker, Santa Barbara, ABC-CLIO, 2014. ISBN 1-61069-177-6
Evans, Helen C.; Wixom, William D (1997). The glory of Byzantium: art and culture of the Middle Byzantine era, A.D. 843-1261. New York: The Metropolitan Museum of Art. ISBN 978-0-8109-6507-2. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2016.
Cameron, Averil (2014). Byzantine Matters. Princeton NJ: Princeton University Press. ISBN 978-1-4008-5009-9.
Haldon, John (2001). The Byzantine Wars: Battles and Campaigns of the Byzantine Era. Stroud, Gloucestershire: Tempus Publishing. ISBN 0-7524-1795-9.
Haldon, John (2002). Byzantium: A History. Stroud, Gloucestershire: Tempus Publishing. ISBN 1-4051-3240-X.
Harris, Jonathan (2015). The Lost World of Byzantium. New Haven CT and London: Yale University Press. ISBN 978-0-300-17857-9.
Hussey, J. M. (1966). The Cambridge Medieval History. Vol. IV: The Byzantine Empire. Cambridge: Cambridge University Press.
Runciman, Steven (1966). Byzantine Civilisation. Londra: Edward Arnold (publisher) Limited. ISBN 1-56619-574-8.
Runciman, Steven (1990) [1929]. The Emperor Romanus Lecapenus and his Reign. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-06164-4.
Stathakopoulos, Dionysios (2014). A Short History of the Byzantine Empire. Londra: I.B.Tauris. ISBN 978-1-78076-194-7.
Toynbee, Arnold Joseph (1972). Constantine Porphyrogenitus and His World. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-215253-X.
Bizans lamellar zırhı klivanion (Κλιβάνιον) - Osmanlı ayna zırhının öncülüdür.
Rafael'in öğrencileri tarafından yapılan Konstantin'in Vaftizi adlı resim (1520–1524, fresk, Vatikan, Apostolik Sarayı); Eusebius'un kayıtlarına göre (Erken Hristiyanlıkta din değiştirenlerin ortak bir özelliği olarak) Konstantin vaftiz törenini ölümünden kısa süre önceye kadar erteledi.
Theodosius Surları'nın restore edilmiş kısmı.
I. Leo (doğu) ve Majorian (batı) (MS 460) döneminde Roma İmparatorluğu. Batıdaki Roma egemenliği yirmi yıldan daha az sürecektiyse de doğu bölgeleri I. Justinianus'un yeniden fetihlerine kadar sabit kalacaktı.
I. Justinianus, San Vitale Bazilikası, Ravenna'daki ünlü mozaiklerde tasvir edilir.
Theodora, Justinianus'un karısı, San Vitale Bazilikası, Ravenna'daki ünlü mozaiklerde tasvir edilir.
Doğu Roma İmparatorluğu, MS 600'de Mauricius döneminde.
Avar, Sasani, Slav güçlerinin birlikte üstlendikleri Konstantinopolis Kuşatması (626), Romanya'daki Moldovița Manastırı'ndaki duvar resimlerinde görülüyor.
650 yılında Bizans İmparatorluğu - bu yıl itibarıyla Bizans, Afrika Eksarhlığı hariç bütün güney eyaletlerini kaybetmişti.
Rum ateşi ilk defa Bizans donanması tarafından Bizans-Arap Savaşları sırasında kullanıldı (Madrid Skilicis, Biblioteca Nacional de España, Madrid).
III. Leo döneminde Bizans İmparatorluğu c. 717. Çizgili alanlar devamlı Arap işgali altında olan toprakları göstermektedir.
Bizans İmparatorluğu, c. 867.
960'ta general Leo Fokas Hamdani Halep Emirliği'ni Andrassos'ta mağlup ederken, Madrid Skilicis.
10. yüzyılın askerî başarılarına büyük çapta bir kültürel bir canlanma eşlik ediyordu: Makedon Rönesansı. Paris mezmurlar kitabı'ndan alınan bu minyatür, Helenistik sanattan esinlenmiştir.
İmparator II. Basileios (h. 976-1025)
II. Basileios döneminde imparatorluğun sınırları.
Kiev Rusları Konstantinopolis surları altında (860).
Konstantinopolis, 9 ve 11. yüzyıllar arasında Avrupa'daki en büyük ve en zengin şehirdi.
Kiril ve Metodius duvar resimleri, 19. yüzyıl, Troyan Manastırı, Bulgaristan
Edessa'nın Georgios Maniakes komutasındaki Bizanslılar tarafından zapt edilmesi ve Selçuk Türkleri tarafından verilen karşılık.
I. Aleksios, Komninos Hanedanı'nın kurucusudur.
Bizans illeri (doukaton), c. 1045.
Birinci Haçlı Seferi öncesi Bizans İmparatorluğu ve Anadolu Selçuklu Devleti.
Aleksios'un Robert Guiscard yönetiminideki Norman saldırısına karşılık vermeye giderken yol üzerinde açtığı Selanik darphanesinden üretilen madeni paralar.
Birinci Haçlı Seferi sırasında Kudüs'ün Fethi'ni anlatan bir Orta Çağ el yazması.
Turuncu renkli Bizans haritası c. 1180, Komninos Restorasyonunun sonları
Üsküp yakınlarındaki Nerezi'de bulunan Aziz Panteleimon Kilisesi'nde 'İsa'ya Ağıt' (1164) freski; 12. yüzyıl Komninos sanatının en seçkin örneklerinden biri kabul edilir.
Geç Angelos döneminde Bizans sınırları.
Haçlıların Konstantinopolis'e Girişi – Eugène Delacroix (1840).
İmparatorluğun Dördüncü Haçlı Seferi sonrası parçalanışı, c. 1204.
Bizans İmparatorluğu, c. 1263.
1453'te Konstantinopolis Kuşatması'nı tasvir eden 15. yüzyıl Fransız minyatürü.
1403'te Bizans İmparatorluğu.
Konstantinopolis düşmeden hemen önce Doğu Akdeniz.
İmparatorluğun son dönemde kullandığı bayrak, Paleologos Hanedanı döneminin sembolü tetragramlı haç en göze çarpan figürdür.
Patriyarkal bazilika Aya Sofya'nın içten panoraması. Miletli İsidoros tarafından tasarlanan ve 537'de tamamlanan yapı, Arşimet'in çeşitli çalışmalarının bir derleyicisidir. Arşimet'in katı cisimler geometrisindeki prensipler aşikardır.
Viyana Dioskurides'in ön yüzündeki yedi ünlü hekim.
Konstantinopolis Patrikliği'nin evrensel prestijinin bir sembolü ve dışavurumu olarak Justinianus, "Tanrı'nın Kutsal Bilgeliği Kilisesi" ya da bilenen adıyla Ayasofya'yı dört sene gibi kısa bir sürede inşa ettirdi (532–537).
6. yüzyıldan kalma Rabula İncili'nden minyatürler, Bizans sanatının daha soyut ve sembolik doğasını gözler önüne serer.
Bir fildişi kutusundaki haliyle, bilinen en eski yaylı lir gösterimi (MS 900 – 1100), (Museo Nazionale, Floransa)
Hydraulis, MÖ 1. yüzyıl, Dion Arkeoloji Müzesi, Yunanistan
480 yılında Zeno tarafından oynanan ve Agathias tarafından 530 civarında kaydedilen τάβλι (tabula) oyununun görüntüsü. Oyunda Zeno (kırmızı), 2, 5 ve 6 şeklinde oldukça şanssız bir zar atışıyla sadece sekiz taşla kaldı. Bakınız, "Zeno'nun τάβλη oyunu" – Roland Austin.
829'da VII. İoannis Grammatikos'un elçiliği, imparator Theofilos ve Abbâsi halifesi Memun arasında.
Anadolu'da Yunanca lehçelerinin son dönem Bizans'tan 1923'e kadar olan dağılımı. Demotik – sarı. Pontik – turuncu. Kapadokya – yeşil. (Yeşil noktalar, 1910 itibarıyla Kapadokya Yunancası konuşan köyleri işaret eder.)
Bizans imparatorlu kılığı içinde Kral Davud; minyatür Paris mezmurlar kitabı'ndan alıntıdır.