stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yılmaz Güney
Hayatı ve kariyeri > Hapisten çıkış, cinayet işlemesi ve mahkeme: 1974–1976

Güney hapisten çıktıktan sonra kafasındaki projeleri gerçekleştirmeye başladı. 12 Mart 1971'deki askerî müdahaleden sonra tutuklandığı için çekimleri yarıda kalan dram türündeki Zavallılar filmini Atıf Yılmaz'ın katkılarıyla tamamladı. Ardından çektiği Arkadaş (1974) filminde Kerim Afşar ve o sıralar 18 yaşında olan şarkıcı Melike Demirağ ile başrol oynadı, ayrıca 19 yaşında olan Civan Canova'nın da ilk defa bir sinema filminde oynamasını sağladı. Arkadaş filminde canlandırdığı "Azem" karakteriyle yozlaşmış toplumsal yapıyı eleştirdi. Güney, Çukurova'daki pamuk işçilerini anlatacağı toplumsal türdeki diğer filmi Endişe'nin çekimlerini ise Eylül ayında doğum yeri Adana'da gerçekleştirecekti. 13 Eylül 1974'te Güney, Endişe filminin çekimlerinin ilk günü akşamı film ekibiyle Yumurtalık ilçesindeki bir gazinoya gitti. Yanında eşi Fatoş Güney, dönemin Adana Belediye Başkanı Ege Bagatur, Güney'in sektörden arkadaşları Ali Özgentürk ve Şerif Gören de vardı. Gazinoda ilçe yargıcı Sefa Mutlu ile bir tartışma yaşadı ve yargıç kafasından silahla vurularak öldü. Güney, bu cinayetten tutuklandı. Yarıda kalan Endişe filminin çekimlerini ise Güney'in asistanı Şerif Gören devraldı ve tamamladı.
Güney'in yargılaması, 25 Ekim 1974'te Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nde başladı. Bu sırada, daha önce yaptığı üç film Endişe, Arkadaş ve Zavallılar, 1975'teki 12. Altın Portakal Film Festivali'nde sırasıyla "en iyi üç film" seçildi. Yılmaz Güney, yargı sürecinin sonunda, suçlu bulunarak 13 Temmuz 1976 tarihinde 19 yıl ağır hapis cezasına çarptırıldı. Güney, hapishane sürecinde verdiği bir röportajda "cezasının aslında 9 yıl olduğunu, politik nedenlerle kendisine 19 yıl verildiğini" söyledi.
Yılmaz Güney'in ailesi, Aralık 2023'te bu davanın yeniden görülmesi için mahkemeye başvurdu. Verilen dilekçede Mutlu'nun mezarının açılıp otopsi yapılması istendi. Dilekçede çeşitli gerekçeler sunularak olayın bir kaza olduğu, Güney'in kasten öldürme suçunu işlemediği öne sürüldü. Konuyla ilgili başlatılan bir imza kampanyasına aralarında Ahmet Ümit, Ali Sürmeli, Barış Atay, Ciwan Haco, Deniz Barut, Deniz Türkali, Füsun Demirel, Grup Yorum, Halil Ergün, Nur Sürer, Caner Cindoruk, Şivan Perwer, Müjde Ar, Füsun Demirel, Haluk Tolga İlhan, İsmail Hacıoğlu, Nebahat Çehre, Necmettin Çobanoğlu, Orhan Aydın, Sedef Avcı, Tamer Levent, Yasemin Yalçın ve Yüksel Aksu gibi isimler de olmak üzere 200'ü aşkın sanatçı katıldı. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 29 Ocak 2024'te bu talebi reddetti. Kararda, olayın üzerinden 50 yıl geçtiği, tüm yargısal süreçlerin tamamlandığı, Mutlu'nun mezarının açılmasının dosyaya bir yenilik katmayacağı ifade edildi. Ayrıca Güney'in silahı bilinçli ateşlediği ve bu durumda da meşru müdafaa şartlarının oluşmadığı söylendi.
Hayatı ve kariyeri > Cezaevi yılları: 1976–1981

Güney'in cezaevinde sinema ile olan ilgisi devam etti. İçeride kaldığı süre boyunca sinema ve sanat ile ilgili fikirlerini, şiir ve öykülerini; o dönemde çıkarmaya başladığı Güney dergisinde yayımladı. Senaryo yazmaya devam etti. Bu dönemde senaristliği ve yapımcılığını üstlendiği, arkadaşı Zeki Ökten tarafından çekilen Sürü (1978) ve Düşman (1979) filmleri büyük ilgi gördü. Tarık Akan, Melike Demirağ, Tuncel Kurtiz gibi oyuncuların başrolde yer aldığı Sürü filminde Güney, Siirt'in Pervari ilçesindeki dağlarda ve yaylalarda yaşayan bir Kürt ailesini ve bu ailenin geçimini anlattı. Böylece ilk kez bir filminde, kendi etnik halkı olan Kürtlerin yaşadığı zorluklara detaylıca değindi ve yeri geldiğinde Kürtçeyi kullanmaktan çekinmedi. Politik sahneler de barındıran Sürü, İstanbul ve Ankara'da birkaç kez gösterildikten sonra sansüre uğradı ve 12 Eylül Darbesi'nden sonra da filme resmî yasak geldi. Sürü, 1979'da İsviçre'deki Locarno Uluslararası Film Festivali'nde "En İyi Film" seçilip Altın Leopar Ödülü'nü kazandı. Aytaç Arman'ın başrolde yer aldığı Düşman ise Berlin Film Festivali'nde gösterildi ve Mansiyon Ödülü'nü kazandı. Bu iki filmin başarısı, Güney'in yurt dışında çeşitli çevrelerce tanınmaya başlamasını sağladı. Hapishanedeyken ünlü Amerikalı yönetmen Elia Kazan, siyasi aktivizmi nedeniyle hapse atıldığına inanarak birkaç kez onu ziyaret etti ve destekledi.
12 Eylül 1980'de Türkiye'de gerçekleşen askerî darbe, Güney'in kariyerini kötü yönde etkiledi. Darbeden sonra Güney'in eserleri yeni askerî cunta tarafından yasaklandı, bazılarının kopyaları yakıldı, bazıları da yok edildi. Bu sıralarda Güney, Bayram adını verdiği yeni bir filmin senaryosunu hapishanede tamamladı ve filmin çekimi için yönetmen Erden Kıral'ı işe aldı. Kıral'ın çekip kendisine gönderdiği görüntüleri beğenmeyen Güney, Kıral ile yollarını ayırdı ve eski asistanı Şerif Gören'le anlaştı. Gören, 1981'in başlarında Bayram filminin çekimlerine başladı ve çekimler yaklaşık dört ay sürdü. Güney, büyük önem verdiği bu filmin çekimlerinde bulunamayacağı için senaryoyu normal bir film senaryosuna göre oldukça detaylı hazırladı ve Şerif Gören bu talimat ve yönlendirmeleri dikkate alarak filmi yönetti. Güney, filmin çekimleri tamamlandıktan sonra görüntüleri yurt dışına, İsviçre'ye gönderdi.
1974'ten 1981'e kadar yedi yıl boyunca hapis yatan Yılmaz Güney, son filminin çekimleri bittikten sonra, 9 Ekim 1981'de izinli olarak çıktığı Isparta Yarı Açık Cezaevi'nden firar etti. Hapse girmeden yıllar önce çekmiş olduğu Şeytanın Oğlu (1967) filminde, bir günlük bayram izninde dışarı çıkan ve kayıplara karışan bir adamın hikâyesini anlatmıştı. Filme benzer şekilde Muş'ta bulunan annesini görmek için bir haftalık izinden yararlanıp hapisten çıkan Güney, Antalya'nın Kaş ilçesinden Yunanistan'a bağlı Meis Adası'na, oradan da İsviçre'ye kaçtı.
Hayatı ve kariyeri > Ölümü

Yılmaz Güney'in Père Lachaise Mezarlığı'ndaki mezarı, Paris.
Yılmaz Güney, 1978 yılında hapishaneden verdiği bir röportajda midesinden, böbreklerinden ve karaciğerinden rahatsız olduğunu, ara sıra doktora görünüp tedavi olduğunu belirtti. Bu rahatsızlıklar, daha sonra Güney'in mide kanserine yakalanmasına neden oldu. Son yıllarını Paris'te geçiren Güney, mide kanseri nedeniyle fiziksel olarak zayıfladı ve bağışıklığı çöktü. Son günlerini hastanelerde geçiren Güney, 9 Eylül 1984 tarihinde 47 yaşında Paris Uluslararası Üniversite Hastanesi'nde öldü. Güney'in TSİ 06.20'de gerçekleşen ölümü öğleden sonra ailesi tarafından doğrulandı. Cenazesi 13 Eylül günü kaldırılıp Paris'teki Père Lachaise Mezarlığı'nın 62. kısmına defnedildi.
Mirası

Fransız yönetmen Patrick Blossier'in yönettiği 1983 yapımı Duvarın Etrafında isimli belgesel, Güney'in yurt dışındaki sürgün hayatını ve Duvar filminin çekim aşamasını anlatmaktadır. Belgeselde Yılmaz Güney'in yakın arkadaşı Tuncel Kurtiz ve eşi Fatoş Güney de yer almakta, ayrıca Amerikalı yönetmen Elia Kazan'ın Güney'i ziyaret edişi de gösterilmektedir.
Fransız sinemacı Claude Weisz tarafından yönetilen 1984 yapımı O'na Çirkin Kral Derlerdi ve 1987 yapımı Yılmaz Güney: His Life, His Films isimli belgesel filmler, Güney'in hayatını konu almaktadır. Ahmet Soner'in 1995'te çektiği Yılmaz Güney: Adana–Paris belgeseli de Güney'in Yenice'de başlayıp Paris'e uzanan biyografisini anlatmaktadır. Ayrıca bu belgesel filmlerde Atıf Yılmaz, Aytaç Arman, Aziz Nesin, Erkan Yücel, Fatma Girik, Filiz Akın, Halil Ergün, Hülya Koçyiğit, Kerim Afşar, Melike Demirağ, Müşerref Akay, Tarık Akan gibi ünlü isimlerin Güney hakkında söyledikleri de verilmektedir.
2011 yılında Adana'da açılan ve özellikle Adanalı yönetmenler, oyuncular ve yapımcılar ile ilgili eserleri tanıtan Adana Sinema Müzesi'nin birinci katında Yılmaz Güney'in fotoğraflarını, film afişlerini ve eşyalarını gösteren bir oda bulunmaktadır, odada ayrıca Güney'in bir balmumu heykeli de vardır. Baba tarafından kökeni Şanlıurfa, Siverek'e dayanan Güney'in Siverek'teki bir kavşağa heykeli de dikilmiştir.
Günümüzde her yıl düzenlenmeye devam eden Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali'nde 1992 yılından beri "Yılmaz Güney Ödülü" isminde özel bir ödül verilmektedir. Kurmuş olduğu Güney Kültür Sanat Edebiyat Dergisi, her doğum ve ölüm yıldönümünde kendisinin anıldığı ve birçok sanatçının katıldığı etkinlikler düzenlemektedir.
Güney'in başrol oynadığı ve senaryosunu yazdığı 1966 yapımı Hudutların Kanunu filmi, Martin Scorsese'nin isteğiyle Dünya Sinema Vakfı tarafından 2011 yılında restore edildi ve o yılki Cannes Film Festivali'nin "Klasikler" bölümünde ve yine o yılki Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde özel olarak gösterildi. Yol filmi de 35 yıl sonra, 2017'de Cannes'da tekrar "Klasikler" bölümünde gösterildi.
İlker Savaşkurt'un yönettiği 2016 çıkışlı Sürgün Türküleri: Yılmaz Güney belgeseli, Güney'in 1981'de Türkiye'den yurt dışına kaçtıktan sonra Fransa'daki yaşamını ve projelerini gerçekleştirmeye çalışmasını konu edinmektedir. Hüseyin Tabak'ın yönetmen koltuğunda oturduğu 2017 yapımı Çirkin Kral Efsanesi isimli belgeselde ise Yılmaz Güney'in ailesi, çalışma arkadaşları, dostları ve bazı yabancı yönetmenlerle yapılan röportajlara yer verilerek sanatçının dünya görüşü, sanatı ve yaşadıkları anlatılmaktadır.
2023-2024 yılları arasında Kanal D'de yayınlanan, 1980'ler dönemini anlatan Dilek Taşı dizisinde Taner Cindoruk'un canlandırdığı ve hapiste bulunan "Yılmaz Abi" karakterinin Yılmaz Güney'e gönderme olduğu düşünülmektedir.
Filmografisi

Ana madde: Yılmaz Güney filmografisi
| Yıl | Film | Görevi> Oyuncu | Görevi> Senarist | Görevi> Yönetmen | Görevi> Yapımcı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1966 | Çirkin Kral | Evet |  |  |  |
| 1966 | Hudutların Kanunu | Evet | Evet |  |  |
| 1967 | Çirkin Kral Affetmez | Evet | Evet |  |  |
| 1968 | Seyyit Han: Toprağın Gelini | Evet | Evet | Evet | Evet |
| 1969 | Bir Çirkin Adam | Evet | Evet | Evet | Evet |
| 1970 | Umut | Evet | Evet | Evet | Evet |
| 1971 | Acı | Evet | Evet | Evet |  |
| 1971 | Ağıt | Evet | Evet | Evet | Evet |
| 1971 | Baba | Evet | Evet | Evet |  |
| 1971 | Umutsuzlar | Evet | Evet | Evet |  |
| 1974 | Zavallılar | Evet | Evet | Evet | Evet |
| 1974 | Arkadaş | Evet | Evet | Evet | Evet |
| 1974 | Endişe |  | Evet | Evet | Evet |
| 1978 | Sürü |  | Evet | Evet | Evet |
| 1979 | Düşman |  | Evet | Evet | Evet |
| 1981 | Yol |  | Evet | Evet | Evet |
| 1983 | Duvar |  | Evet | Evet |  |
Kitapları ve şiirleri

Yılmaz Güney'in senaryosunu yazmış olduğu birçok filmin senaryo kitabı, İthaki Yayınları tarafından günümüzde basılmaktadır. Bu senaryo kitapları arasında Yol, Sürü, Zavallılar, Bir Gün Mutlaka, Arkadaş, Hudutların Kanunu, Ağıt, Baba, Endişe, Umut, Acı ve daha birçok film senaryosu vardır. Hususi olarak kaleme aldığı kitaplarının listesi ve yayım yılları ise aşağıda verilmiştir. Güney'in kaleme aldığı ilk kitap olan Boynu Bükük Öldüler, 1972 yılında 1. Orhan Kemal Roman Armağanı'nı kazandı.
| --- | --- |
 Boynu Bükük Öldüler (1971)  Hücrem – Selimiye Üçlemesi 1 (1975)  Salpa – Selimiye Üçlemesi 2 (1975)  Sanık – Selimiye Üçlemesi 3 (1975)  Ölüm Beni Çağırıyor – Gençlik Öyküleri  Selimiye Mektupları:  Oğluma Hikâyeler  Soba, Pencere Camı ve İki Ekmek İstiyoruz  İnsan, Militan ve Sanatçı Yılmaz Güney  Yunan Bıçağı
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Yaşamak ne güzeldir be sevgili... Sevinerek, severek, sevilerek, düşünerek... Ve o vazgeçilmez sancılarını duyarak hayatın... | ” |
— "Mutlu Olma Şansı" isimli şiirinden
Yazarlığın yanı sıra şair kimliğe de sahip olan Yılmaz Güney, yaşamı boyunca birçok şiir kaleme aldı. 1974 yapımı filmiyle aynı adı taşıyan "Arkadaş" şiiri, daha sonra filmin başrollerinden Melike Demirağ tarafından şarkı formatında seslendirildi. Güney'in diğer bilinen şiirlerinden bazıları ise "Canım, Sevdiğim, Yüreğim", "Bu Alemde Kral Tanımam!", "Sevgi Ve Dostluk", "Mutlu Olma Şansı", "Sevgi ve Sen...", "Hayat Bize", "Eskiden Bilmezdim Yalnızlığı", "Köprü", "Kendim İçin Yaşamıyorum" ve "Kim" idir.
Ödülleri ve adaylıkları

Yılmaz Güney'in kariyeri boyunca aldığı bütün ödülleri görmek için "Yılmaz Güney'in kazandığı ve aday gösterildiği ödüller listesi" maddesine bakınız.
1959'da sinemaya başlayan Güney'in bu alanda aldığı ilk ödül, Lütfi Ömer Akad'ın yönettiği 1966 yapımı Hudutların Kanunu filmiyle 1967'de aldığı Altın Portakal En İyi Erkek Oyuncu Ödülü oldu. 1969, 1970 ve 1971 yıllarında özellikle Altın Koza Film Festivali'nde pek çok ödülün sahibi oldu. Güney'in uluslararası alandaki tanınırlığı ise 1978 yapımı Sürü filmiyle başladı. Sürü, 1979 Berlin Film Festivali'nde çeşitli ödüller kazandı ve aynı yıl Locarno Uluslararası Film Festivali'nde "En İyi Film" (Altın Leopar) seçildi. 1979'da çekilen Düşman, Berlin Film Festivali'nde "En İyi Film" (Altın Ayı) için aday gösterildi ve birkaç ödül kazandı. 1981 yapımı Yol filmi ise 1982 Cannes Film Festivali'nde "En İyi Film" kategorisinde Altın Palmiye kazandı. Güney, bu ödülü Türkiye'den alan ilk yönetmen oldu.
Yılmaz Güney'in 1970 yapımı Umut filmi, kariyeri için bir dönüm noktasıydı. Umut, Türk sinemasının en iyi filmlerinden biri olarak kabul edilmektedir.
Ulucanlar Cezaevi Müzesi'nde bulunan, Yılmaz Güney'in hayat hikâyesinin özetinin yazılı olduğu panodaki portresi.
Güney, bir süre Ankara'daki Ulucanlar Cezaevi'nde yattı. Cezaevi, daha sonra Güney'in Duvar (1983) filmine ilham kaynağı oldu.
Yılmaz Güney, Altın Palmiye Ödülü'nü İtalyan sinema sanatçısı Vittorio Gassman'ın elinden aldı.
Paris'teki Bonne Nouvelle adlı çıkmazdan görülen Yılmaz Güney Meydanı.
Antakya'ya altı kilometre uzaklıkta yer alan Harbiye Şelalesi civarındaki bir süs dükkânında Yılmaz Güney'in bir portresi görülmektedir.
What a Wonderful World

"What a Wonderful World", Bob Thiele ve George David Weiss tarafından yazılmış, ilk kez 16 Ağustos 1967'de Louis Armstrong tarafından seslendirilmiş ve 1968 başlarında single olarak çıkarılmış bir şarkıdır. Dönemin ABD'sinde yükselen ırki ve politik gerginliğe bir panzehir olması amaçlanan şarkıda, günlük yaşamın sıradan güzelliklerinden zevk alınması betimlenir. Yine de şarkı ilk zamanlarda ABD'de tutulmamış, sürpriz bir şekilde Birleşik Krallık'ta başarı yakalayıp, pop listelerinde zirveye oturdu ancak ABC Records'un başkanı Larry Newton şarkıyı beğenmediği ve tanıtımını yapmayı reddettiği için Amerika Birleşik Devletleri'nde kötü performans gösterdi.
1987'de Good Morning, Vietnam filminin (soundtrack) albümünde yer alınca şarkı farklı bir yer ve üne sahip oldu ve Billboard Hot 100'de 32 numaraya yükseldi. Armstrong'un bu şarkısı 1999'da Grammy Onur Listesi'ne dahil edildi.
1990 Birleşik Devletler Grand Prix

| Yarış ayrıntıları |
| --- | --- | --- |
16 yarışlık 1990 Formula 1 sezonunun 1. yarışı

| Tarih | 11 Mart 1990 |  |
Resmî ad: XXVII Iceberg United States Grand Prix
Yer: Phoenix, Arizona, Amerika Birleşik Devletleri
Pist:  Phoenix Sokak Pisti   2.361 mil / 3.8 km
Yarışılan mesafe:  72 tur, 169.992 mil / 273.6 km 
Hava: Bulutlu
Pol
| Pilot |  Gerhard Berger | McLaren-Honda |
Zamanı: 1:20.399
En hızlı tur
| Pilot |  Gerhard Berger | McLaren-Honda |
Zamanı:  1:28.664 (72 turluk yarışın 34. turunda)
Podyum
| Birinci |  Ayrton Senna | McLaren-Honda |
| İkinci |  Jean Alesi | Tyrrell-Ford |
| Üçüncü |  Thierry Boutsen | Williams-Renault |
1990 Birleşik Devletler Grand Prix, 1990 Formula 1 sezonunun birinci yarışıdır. 11 Mart 1990 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'nin Arizona eyaletinin Phoenix kentindeki Phoenix Sokak Pisti'nde gerçekleştirilmiştir. Yarışı McLaren'ın Brezilyalı pilotu Ayrton Senna birinci tamamlarken Tyrrell'ın Fransız pilotu Jean Alesi ikinci, Williams'ın Belçikalı pilotu Thierry Boutsen üçüncü olarak tamamlamıştır.
Arka plan

Kurak çöl şehri Phoenix'teki Birleşik Devletler Grand Prix, bir önceki yıl Haziran ayında yapılmasına rağmen, şehirde yaz aylarında 40 °C'a kadar çıkan sıcaklıktan kaçınmak için 1990 yılında Mart ayına, dolayısıyla sezon başlangıcına taşındı. İsviçreli pilot Gregor Foitek, Formula 1'deki ilk yarışına Brabham ile çıktı. Foitek 1989 sezonunda yarışlara katılmaya çalışmış fakat EuroBrun için on bir ve Rial için bir olmak üzere, toplamda on iki ön eleme turunu geçemeyip yarışa çıkamamıştı.
Ön eleme turları

| Sıra | No>  | Pilot | Marka | Zaman | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 33 |  Roberto Moreno | EuroBrun-Judd | 1:32.292 |  |
| 2 | 29 |  Éric Bernard | Lola-Lamborghini | 1:32.711 | +0.419 |
| 3 | 14 |  Olivier Grouillard | Osella-Ford | 1:33.181 | +0.889 |
| 4 | 30 |  Aguri Suzuki | Lola-Lamborghini | 1:33.331 | +1.039 |
| 5 | 17 |  Gabriele Tarquini | AGS-Ford | 1:35.420 | +3.128 |
| 6 | 18 |  Yannick Dalmas | AGS-Ford | 1:35.481 | +3.189 |
| 7 | 34 |  Claudio Langes | EuroBrun-Judd | 1:37.399 | +5.107 |
| 8 | 39 |  Gary Brabham | Life | 2:07.147 | +35.855 |
| 9 | 31 |  Bertrand Gachot | Coloni-Subaru | 5:15.010 | +3:43.718 |
Sıralama turları

| Sıra | No> .No. | Pilot | Marka | Sıralama Zamanları> Q1 | Sıralama Zamanları> Q2 | Poz> .Poz. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 28 |  Gerhard Berger | McLaren-Honda | 1:28.664 | 1:53.486 |  |
| 2 | 23 |  Pierluigi Martini | Minardi-Ford | 1:28.731 | 2:33.083 | +0.067 |
| 3 | 22 |  Andrea de Cesaris | Dallara-Ford | 1:29.019 | 1:57.435 | +0.355 |
| 4 | 4 |  Jean Alesi | Tyrrell-Ford | 1:29.408 | 1:54.738 | +0.744 |
| 5 | 27 |  Ayrton Senna | McLaren-Honda | 1:29.431 | 1:52.015 | +0.767 |
| 6 | 20 |  Nelson Piquet | Benetton-Ford | 1:29.862 | 1:55.449 | +1.198 |
| 7 | 1 |  Alain Prost | Ferrari | 1:29.910 | 1:56.661 | +1.246 |
| 8 | 14 |  Olivier Grouillard | Osella-Ford | 1:29.947 | — | +1.283 |
| 9 | 5 |  Thierry Boutsen | Williams-Renault | 1:30.059 | 1:52.771 | +1.395 |
| 10 | 8 |  Stefano Modena | Brabham-Judd | 1:30.127 | — | +1.463 |
| 11 | 3 |  Satoru Nakajima | Tyrrell-Ford | 1:30.130 | — | +1.466 |
| 12 | 6 |  Riccardo Patrese | Williams-Renault | 1:30.213 | 1:53.530 | +1.549 |
| 13 | 25 |  Nicola Larini | Ligier-Ford | 1:30.424 | — | +1.760 |
| 14 | 24 |  Paolo Barilla | Minardi-Ford | 1:31.194 | — | +2.530 |
| 15 | 29 |  Éric Bernard | Lola-Lamborghini | 1:31.226 | — | +2.562 |
| 16 | 33 |  Roberto Moreno | EuroBrun-Judd | 1:31.247 | 1:51.538 | +2.583 |
| 17 | 2 |  Nigel Mansell | Ferrari | 1:31.363 | 1:52.405 | +2.699 |
| 18 | 30 |  Aguri Suzuki | Lola-Lamborghini | 1:31.414 | — | +2.750 |
| 19 | 12 |  Martin Donnelly | Lotus-Lamborghini | 1:31.650 | 1:49.942 | +2.986 |
| 20 | 10 |  Bernd Schneider | Arrows-Ford | 1:31.892 | — | +3.228 |
| 21 | 9 |  Michele Alboreto | Arrows-Ford | 1:31.948 | 1:54.499 | +3.284 |
| 22 | 19 |  Alessandro Nannini | Benetton-Ford | 1:31.984 | — | +3.320 |
| 23 | 7 |  Gregor Foitek | Brabham-Judd | 1:32.398 | — | +3.734 |
| 24 | 11 |  Derek Warwick | Lotus-Lamborghini | 1:32.400 | 2:05.974 | +3.736 |
| 25 | 15 |  Maurício Gugelmin | Leyton House-Judd | 1:32.904 | — | +4.240 |
| 26 | 16 |  Ivan Capelli | Leyton House-Judd | 1:33.044 | — | +4.380 |
| 27 | 35 |  Stefan Johansson | Onyx-Ford | 1:33.468 | — | +4.804 |
| 28 | 21 |  Gianni Morbidelli | Dallara-Ford | 1:34.292 | — | +5.628 |
| 29 | 36 |  JJ Lehto | Onyx-Ford | — | — | — |
| EX | 26 |  Philippe Alliot | Ligier-Ford | 1:31.664 | — | +3.000 |
Yarış

| Sıra | No>  | Pilot | Takım | Tur | Zaman/Problem | Grid | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 27 |  Ayrton Senna | McLaren-Honda | 72 | 1:52:32.829 | 5 | 9 |
| 2 | 4 |  Jean Alesi | Tyrrell-Ford | 72 | + 8.685 | 4 | 6 |
| 3 | 5 |  Thierry Boutsen | Williams-Renault | 72 | + 54.080 | 9 | 4 |
| 4 | 20 |  Nelson Piquet | Benetton-Ford | 72 | + 1:08.358 | 6 | 3 |
| 5 | 8 |  Stefano Modena | Brabham-Judd | 72 | + 1:09.503 | 10 | 2 |
| 6 | 3 |  Satoru Nakajima | Tyrrell-Ford | 71 | + 1 tur | 11 | 1 |
| 7 | 23 |  Pierluigi Martini | Minardi-Ford | 71 | + 1 tur | 2 |  |
| 8 | 29 |  Éric Bernard | Lola-Lamborghini | 71 | + 1 tur | 15 |  |
| 9 | 6 |  Riccardo Patrese | Williams-Renault | 71 | + 1 tur | 12 |  |
| 10 | 9 |  Michele Alboreto | Arrows-Ford | 70 | + 2 tur | 21 |  |
| 11 | 19 |  Alessandro Nannini | Benetton-Ford | 70 | + 2 tur | 22 |  |
| 12 | 10 |  Bernd Schneider | Arrows-Ford | 70 | + 2 tur | 20 |  |
| 13 | 33 |  Roberto Moreno | EuroBrun-Judd | 67 | + 5 tur | 16 |  |
| 14 | 15 |  Maurício Gugelmin | Leyton House-Judd | 66 | + 6 tur | 25 |  |
| YD | 24 |  Paolo Barilla | Minardi-Ford | 54 | Fiziksel hasar | 14 |  |
| YD | 30 |  Aguri Suzuki | Lola-Lamborghini | 53 | Fren arızası | 18 |  |
| YD | 2 |  Nigel Mansell | Ferrari | 49 | Motor arızası | 17 |  |
| YD | 28 |  Gerhard Berger | McLaren-Honda | 44 | Debriyaj | 1 |  |
| YD | 7 |  Gregor Foitek | Brabham-Judd | 39 | Kaza | 23 |  |
| YD | 14 |  Olivier Grouillard | Osella-Ford | 39 | Çarpışma | 8 |  |
| YD | 22 |  Andrea de Cesaris | Dallara-Ford | 25 | Motor arızası | 3 |  |
| YD | 1 |  Alain Prost | Ferrari | 21 | Yakıt sızıntısı | 7 |  |
| YD | 16 |  Ivan Capelli | Leyton House-Judd | 20 | Elektrik arızası | 26 |  |
| YD | 11 |  Derek Warwick | Lotus-Lamborghini | 6 | Vites kutusu | 24 |  |
| YD | 25 |  Nicola Larini | Ligier-Ford | 4 | Gaz pedalı | 13 |  |
| DNS | 12 |  Martin Donnelly | Lotus-Lamborghini | 0 | Vites kutusu | 19 |  |
| DNQ | 35 |  Stefan Johansson | Onyx-Ford |  |  |  |  |
| DNQ | 21 |  Gianni Morbidelli | Dallara-Ford |  |  |  |  |
| DNQ | 36 |  JJ Lehto | Onyx-Ford |  |  |  |  |
| EX | 26 |  Philippe Alliot | Ligier-Ford |  |  |  |  |
| DNPQ | 17 |  Gabriele Tarquini | AGS-Ford |  |  |  |  |
| DNPQ | 18 |  Yannick Dalmas | AGS-Ford |  |  |  |  |
| DNPQ | 34 |  Claudio Langes | EuroBrun-Judd |  |  |  |  |
| DNPQ | 39 |  Gary Brabham | Life |  |  |  |  |
| DNPQ | 31 |  Bertrand Gachot | Coloni-Subaru |  |  |  |  |
Kaynak:
Ata Sanayi Tren İstasyonu

| Ata Sanayi |
| --- | --- |
TCDD Taşımacılık istasyonu İZBAN istasyonu
Ata Sanayi Tren İstasyonu

Konum: Yenimahalle Mahallesi, 1671/1 Sokak, 35620 Çiğli, İzmir Türkiye
Koordinatlar: 38°29′56″K 27°03′12″D﻿ / ﻿38.49889°K 27.05333°D﻿ / 38.49889; 27.05333
Sahip: TCDD
İşletmeci: İZBAN
Hat(lar):  (Merkez Hattı)
Uzaklık: Güney yönü 18,303 km (11,373 mi) (Alsancak) 39,601 km (24,607 mi) (Cumaovası) Kuzey yönü 13,332 km (8,284 mi) (Menemen)
Peronlar: 2 kenar peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: İZBAN
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: 3. Bölge
Tarihçe
Açılış: 2010
Elektriklendirme: 25 kV AA Katener (2010)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Ata Sanayi Tren İstasyonu, İzmir'in Çiğli ilçesi Yenimahalle mahallesinde yer alan TCDD'ye ait bir tren istasyonudur.
İzmir-Basmane – Manisa – Afyonkarahisar demiryolu hattı üzerinde yer alan istasyon, 2010 yılında İZBAN projesi kapsamında inşa edilerek hizmete girmiştir. İstasyon, İZBAN'ın Cumaovası'ndan Menemen'e sefer yapan Merkez Hattı trenlerine hizmet vermektedir.
İstasyonun yakın çevresinde Çiğli Bölge Eğitim Hastanesi, TSE Ege Bölge Koordinatörlüğü ve İzmir Atatürk Organize Sanayi Bölgesi yer almaktadır.
Hatlar

İzmir-Basmane - Manisa - Afyonkarahisar demiryolu
Merkez Hattı (Cumaovası - Menemen)
Hizmetler > Güzergâh

| İZBAN A> Ş..Önceki İstasyon | İZBAN A> Ş..Banliyö Trenleri | İZBAN A> Ş..Sonraki İstasyon | İZBAN A> Ş..Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Çiğli Cumaovası yönünde |  Merkez Hattı(Cumaovası - Menemen) | Egekent Menemen yönünde | 05.22 - 01.21 arası her 12 dakikada 1 sefer |
Halkapınar Aktarma Merkezi
Hatlar

İzmir-Basmane – Manisa – Afyonkarahisar demiryolu
Merkez Hattı (Cumaovası – Menemen)
(Narlıdere Kaymakamlık – Evka 3)
M5 (Halkapınar – Otogar)
T2 (Fahrettin Altay – Halkapınar)