stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mustafa Kemal Karaboğa
Yaşamı ve Kariyeri

1980 yılında Antalya'da dünyaya geldi. Alt boylardan, başpehlivanlığa kadar tüm boylarda dereceleri olan Yüksel Kalay, 1998 yılında Kırkpınar Yağlı Güreşlerinde deste küçük boyda 1. olarak deste orta boya yükseldi. 2001 yılında Kırkpınar Yağlı Güreşlerinde Küçük Orta Küçük boyda 1. olarak Küçük Orta Büyük boya yükseldi. 2005 yılında Kırkpınar Yağlı Güreşlerinde başaltı boyunda 1. olarak başpehlivanlığa yükseldi. 2007 yılında 646. Kırkpınar Yağlı Güreşlerinde 3. olarak kürsüye çıktı. Antalya Büyükşehir Belediyesi (ASAT) takımında mücadele etmektedir.
Birçok güreşte kürsüye çıkan Mustafa Kemal Karaboğa, 2006 yılında Feslikan Yağlı Güreşlerinde birinci olarak başpehlivanlığı kazandı.
2008 yılında Kemer Çamyuva Yağlı Güreşlerinde ve Mustafakemalpaşa Yağlı Güreşlerinde birinci olarak başpehlivanlığı kazandı.
2011 yılında 9. Edremit Yağlı Güreşlerinde ve 7. Alanya Gökbel Yağlı Güreşleri birinci olarak başpehlivanlığı kazandı.
2012 yılında Muğla Kadıköy Yağlı Güreşlerinde birinci olarak başpehlivanlığı kazandı.
2013 yılında 4. Beyağaç Hüseyin Çokal Yağlı Güreşleri birinci olarak başpehlivanlığı kazandı.
2014 yılında Uluborlu Yağlı güreşlerinde birinci olarak başpehlivanlığı kazandı.
Performansı

| Yıl | Katılım | Birincilik | İkincilik | Üçüncülük | Kırkpınar | Lig |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | ? | - | - | - | Başaltı 1. | - |
| 2006 | ? | 1 | - | - | ? | - |
| 2007 | ? | 1 | - | 2 | 3. | - |
| 2008 | ? | 2 | - | - | ? | - |
| 2009 | ? | - | - | 1 | 2.Tur | - |
| 2010 | ? | - | 1 | 2 | 2.Tur | - |
| 2011 | ? | 2 | 2 | 1 | 2.Tur | - |
| 2012 | ? | 1 | 1 | 2 | 2.Tur | - |
| 2013 | ? | 1 | - | 1 | ? | - |
| 2014 | ? | 1 | - | 1 | 1.Tur | - |
| 2015 | ? | - | 1 | 1 | 1.Tur | - |
| 2016 | ? | - | - | - | 1.Tur | - |
| 2017 | ? | - | - | 1 | 1.Tur | - |
| 2018 | ? | - | - | 1 | 2.Tur | - |
| 2019 | ? | - | - | - | 3.Tur | - |
| 2021 | 10 | - | - | - | 1.Tur | - |
| 2022 | 33 | - | - | - | - | - |
| 2023 | 26 | - | - | 1 | - | 63./77 |
| 2024 | 23 | - | - | - | - | 69./77 |
Başpehlivanlık Kazandığı Güreşler

2014
38. Isparta Uluborlu Yağlı Güreşleri
2013
4. Beyağaç Hüseyin Çokal Yağlı Güreşleri
2012
Muğla Kadıköy Yağlı Güreşleri
2011
9. Edremit Yağlı Güreşleri
7. Alanya Gökbel Yağlı Güreşleri
2008
Kemer Çamyuva Yağlı Güreşleri
Mustafakemalpaşa Yağlı Güreşleri
2007
648. Domaniç Yağlı Güreşleri
2006
Feslikan Yağlı Güreşleri
Cobra Kai

| Cobra Kai |
| --- | --- |
Tür: Aksiyon   Gerilim   Dram
Yönetmen: Katrin L. Goodson, Bob Wilson
Başrol: Ralph Macchio, William Zabka
Besteci: Leo Birenberg, Zach Robinson
Ülke: Amerika
Dili: İngilizce
Sezon sayısı: 6
Bölüm sayısı: 65
Yapım
Gösterim süresi: 22-47 dakika
Yapım şirketi: Sony Pictures Television
Dağıtımcı firma: Netflix, YouTube Red, YouTube Premium
Yayın bilgileri
Yayın tarihi: 2 Mayıs 2018


Cobra Kai bir Amerikan dövüş sanatları komedi-drama dizisidir. Robert Mark Kamen'in orijinal The Karate Kid filmlerinin devamıdır ve Netflix'te yayınlanmaktadır.
Konusu

Cobra Kai'da 1984 yılında gerçekleşen karate turnuvası All Valley Karate Turnuvası'nda yaşananların 30 yıl sonrası anlatılıyor. İki dövüşçü de yıllar içerisinde olgunlaşmış ve farklı hayatlar sürmüştür. Zor zamanlardan geçen Johnny Lawrence, geçmişteki günlerine geri dönebilmek için dövüş okulu Cobra Kai'ı yeniden açar ve yeni öğrencilerini eğitmeye başlar. Johnny Lawrence ve Daniel LaRusso arasındaki rekabet ise yeniden kızışır. Ancak daha sonra Cobra Kai'ın başına Johnny Lawrence'ı eğiten Cobra Kai'ın kurucusu geçer ve Johnny Lawrence ve Daniel LaRusso beraber olup Cobra Kai'a rakip olurlar.
Karakterler

| Karakter | Özet |
| --- | --- |
Daniel LaRusso: Ralph Macchio
Johnny Lawrence: William Zabka
Amanda LaRusso: Courtney Henggeler
Miguel Diaz: Xolo Maridueña
Robby Keene: Tanner Buchanan
Samantha LaRusso: Mary Mouser
Eli "Hawk" Moskowitz: Jacob Bertrand
Tory Nichols: Peyton List
Ferhat Çökmüş

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Ferhat Çökmüş
Doğum tarihi:  14 Şubat 1985 (40 yaşında)
Doğum yeri:  Bern, İsviçre
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Sağ bek Defansif orta saha
Altyapı kariyeri
1990-1997:  FC Ostermundigen
1997-2004:  Young Boys
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2005–2006 |  Young Boys U21 |  11 |  (1) |
| 2005–2006 |  Young Boys |  1 |  (0) |
| 2006–2009 |  Trabzonspor |  67 |  (2) |
| 2009–2012 |  Manisaspor |  63 |  (2) |
| 2012–2013 |  Orduspor |  20 |  (0) |
| 2013–2015 |  Adana Demirspor |  34 |  (1) |
| 2015–2016 |  Wil |  12 |  (0) |
| 2015–2016 |  Wil II |  3 |  (0) |
| 2017–2020 |  Manisa Sanayi Spor |   |   |
| 2020–2021 |  Donatım |   |   |
| 2021 |  Manisaspor |   |   |
Millî takım kariyeri
|  |   İsviçre U-20 |  ? |  (?) |
| 2006 |   Türkiye U-21 |  4 |  (0) |
| 2008 |   Türkiye A2 |  1 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Ferhat Çökmüş (d.14 Şubat 1985, Bern), İsviçre doğumlu Türk eski futbolcudur.
Kariyeri

Savunma oyuncusu olan Ferhat Çökmüş 2005-2006 sezonu devre arasında İsviçre'nin Young Boys takımından Trabzonspor 'a transfer oldu. Dönemin teknik patronu Vahid Halilhodziç tarafından verilen şansı iyi değerlendiren oyuncu takımda gelecek vadeden futbolcular arasına girdi. Trabzonspor'un gözden çıkardığı oyuncu Manisaspor'a transfer olmuştur. 2012 yılında Orduspor'a transfer olmuştur
Nobel Ödülü tartışmaları

1901'deki ilk ödülden bu yana, Nobel Ödülü'nün verilmesi zaman zaman eleştirilere ve tartışmalara neden oldu. 1896'da ölümünden sonra, İsveçli sanayici Alfred Nobel'in vasiyeti, fizik, kimya, fizyoloji veya tıp, edebiyat ve barış alanlarında insanlığa hizmet için yıllık bir ödül verilmesini sağladı. Benzer şekilde, Sveriges Riksbank Alfred Nobel Anısına İktisadi Bilimler Ödülü de Nobel Ödülleri ile birlikte verilmektedir.
Nobel, "önceki yıl boyunca insanlığa en büyük yararı sağlayacak olanları" ödüllendirmeye çalıştı. Ödülün, "alanında en önemli 'keşfi' veya 'icadı' yapacak kişiye" verilmesi gerektiğini belirtti. Ödül komiteleri bilim insanlarını tarihsel olarak öneme sahip buluşlara ve icatlara göre ödüllendirdi. Fizikteki Nobel Ödüllerinin %77'si keşiflere verilirken, sadece %23'ü icatlara verildi. Ek olarak, bilimsel ödüller genellikle tek bir yıldan ziyade tüm bir kariyere yapılan katkıları ödüllendirmektedir.
Matematik ve diğer birçok bilimsel ve kültürel alan için Nobel Ödülü verilmemiştir.  Bunun bir nedeni Nobel'in matematiği pratik bir disiplin olarak görmemiş olmasıdır. Hem Fields Madalyası hem de Abel Ödülü "Matematiğin Nobel Ödülü" olarak tanımlanmıştır.
En şiddetli tartışmalar Edebiyat, Barış  ve Ekonomi ödülleri üzerine olmuştur. Katkıda bulunan kişinin çalışmasının daha değerli olduğu konusundaki tartışmaların ötesinde, eleştirmenler çoğunlukla siyasi önyargı ve Avrupa merkezciliğini öne sürdüler. Nobel'in Edebiyat ödülü ile ilgili orijinal sözlerinin yorumu da tekrar tekrar gözden geçirildi.
Bilimsel ödüller (Fizik, Kimya ve Tıp) için önemli bir tartışma yaratan faktör, her ödülün her yıl ikiden fazla farklı araştırma ve üçten fazla farklı kişi tarafından paylaşılamayacağı Nobel kuralıdır. 1901'de bu kural yeterliyken bilim araştırmalarının çoğu, kendi küçük asistan grubuyla göreceli olarak yalıtılmış olarak çalışan bireysel bilim adamları tarafından yürütülüyordu. Daha yakın zamanlarda bilim araştırmaları giderek daha yaygın bir uluslararası işbirliği ve bilim insanları arasında fikir alışverişi konusu haline geldi. Düzinelerce hatta yüzlerce araştırmacıdan oluşan farklı araştırma grupları, bir keşfi varsaymak, geliştirmek ve kanıtlamak için yıllarca süren çabalar gösterdiler. Bu durum, büyük araştırmalarda önemli katılımcıların ihmallerine yol açmıştır. 2008 Nobel Fizik Ödülü örneğine veya Higgs bozonu keşfini belgeleyen bilimsel makaleleri üreten Atlas/CMS İşbirliği örneğinde olduğu gibi 15 sayfayı dolduran araştırmacı listesinin örneğine bakılabilir.
Kimya > 2020

Litvanyalı ve İspanyol bilim toplulukları, komite Virginijus Šikšnys veya Francisco Mojica'yı; Emmanuelle Charpentier ve Jennifer Doudna'nın kazandığı ödüle dahil etmediğinde hayal kırıklığını dile getirdiler çünkü her ikisi de CRISPR gen baskı yöntemine önemli katkılarda bulunmuştu.
Kimya > 2008

2008 ödülü, yeşil floresan protein veya GFP üzerindeki çalışmaları nedeniyle Osamu Shimomura, Martin Chalfie ve Roger Y. Tsien'e verildi. Dördüncü potansiyel alıcının, GFP genini klonlayan ve biyolojik izleyici olarak kullanılmasını öneren ilk kişi olan Douglas Prasher'in, nezaketen bir servis otobüsü şoförü olarak çalıştığı gerçeği medyada önemli ölçüde yer aldı. Prasher'ın çalışmalarına destek verilmemesi ve çalıştığı Massachusetts'teki Woods Hole Oşinografi Enstitüsü'nde görev yapamaması Prasher'in bu araştırma alanından 1992'de ayrılmasına neden oldu, ancak bu genin örneklerini ilgilenen araştırmacılara sunmadan önce değildi. Tsien, ödülün genellikle "belirli keşifler" için verildiğini ve Shimomura ile Prasher'ı 2004'te Nobel Komitesi'ne sunduğuna dikkat çekti. Chalfie, " Douglas Prasher'ın çalışması, laboratuvarımızda yaptığımız iş için kritik ve gerekliydi. Ödülü Douglas'a ve diğer ikisine kolayca verip beni dışarıda bırakabilirlerdi" demiştir. Roger Tsien, akademik kariyeri durduğunda Prasher'a bir iş teklif etmişti. Sonunda, Prasher teklifi kabul etti ve 2013'te Tsien'in laboratuvarına katılmak için UCSD'ye taşındı.
Kimya > 2007

Metal yüzeylerin katalitik etkileri üzerine yaptığı çalışmalar nedeniyle 2007 Nobel Kimya Ödülü'nün tamamını alan Gerhard Ertl, modern yüzey bilimi ve katalizinde temel bir öncü olan Gábor Somorjai'nin ödülü kazanamamasını sürpriz ve hayal kırıklığı olarak nitelemiştir. Somorjai ve Ertl daha önce 1998'de Wolf Kimya Ödülü'nü paylaşmıştı. Nobel Ödülü komitesinin Somorjai'yi dışlama kararı yüzey bilimleri camiasında eleştirildi ve halen gizemini koruyor.
Kimya > 2003

Peter Agre "su kanallarını keşfettiği için" ödüllendirildi. Agre aquaporin . çalışmasını 1988 yılında yayınladı. 1986'da Gheorghe Benga, kırmızı kan hücresi zarında bir protein su kanalının varlığını göstermişti. Gheorghe Benga'nın 2003 Nobel Kimya Ödülü'nden çıkarılması, Nobel Ödüllerinin verilmesinde yeni bir hataydı. Agre, Benga ve diğerlerinin aquaporinlerin keşfine katkısını Nobel Konferansında kabul etti: "Onların [aquaporinlerin] varlığı, su taşınımı alanında bizden onlarca yıl önce bir grup öncü tarafından önerildi"
Kimya > 1922–1946

1922'den 1946'ya kadar, kovalent bağ, elektron çifti, Lewis yapısı ve diğer ufuk açıcı katkılarıyla tanınan Gilbert N. Lewis, Kimya dalında 41 kez Nobel Ödülü'ne aday gösterildi ancak hiçbir zaman kazanamadı. Walther Nernst'in laboratuvarında çalışırken Lewis'in görünüşe göre Nernst ile ömür boyu sürecek bir düşmanlık geliştirdiği tahmin ediliyor. Sonraki yıllarda Lewis, eski öğretmenini birçok kez eleştirmeye ve kınamaya başladı ve Nernst'in ısı teoremi üzerindeki çalışmasını "kimya tarihinde üzücü bir bölüm" olarak nitelendirdi. Nernst'in bir arkadaşı, Wilhelm Palmær [sv], Nobel Kimya Komitesi üyesiydi. Lewis'i ödül için üç kez aday göstererek ve ardından olumsuz raporlar yazarak termodinamik alanında Lewis'e Nobel Ödülü'nü engellemek için Nobel aday gösterme ve raporlama prosedürlerini kötüye kullandığına dair kanıtlar vardır.
Kimya > Diğerleri

Henry Eyring'in (1901–1981), İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi üyeliği nedeniyle ödülü alamadığı iddia edilirken, İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'nin Eyring'in teorisini o zamana kadar anlamamış olması da mümkündür. Akademi ona 1977'de kısmi tazminat olarak Berzelius Madalyası verdi.
Elementlerin periyodik tablosunu oluşturan Dmitri Mendeleyev, hiçbir zaman Nobel Ödülü almadı. İlk periyodik tablosunu 1869'da tamamladı. Ancak bir yıl önce, başka bir kimyager Julius Lothar Meyer, biraz benzer bir tablo bildirmişti. 1866'da John Alexander Reina Newlands, ilk kez periyodik bir yasa öneren bir makale sundu. Ancak, bu tabloların hiçbiri doğru değildi. 19. yüzyıl tabloları, elementleri artan atom ağırlığı (veya atom kütlesi) sırasına göre düzenlemişti. Periyodik tabloyu atom numarasına (proton sayısı) dayandırmak İngiliz fizikçi Henry Moseley'e bırakıldı. Mendeleyev, ilk Nobel Ödüllerinin verilmesinden altı yıl sonra 1907'de öldü. 1906'da bir oyla kazandı, ancak ertesi yıl öldü. Hargittai, Mendeleyev'in ihmalinin, Nobel Komitesi'ndeki çalışmasına katılmayan bir muhalifin perde arkası entrikalarından kaynaklandığını iddia etti.
Ekonomi

Ekonomi, Nobel'in orijinal ödül disiplinleri listesinde değildi. İsveç merkez bankası Sveriges Riksbank, 1969'da Alfred Nobel'in Anısına Sveriges Riksbank İktisadi Bilimler Ödülü'nü yarattı. Diğerleriyle aynı kurallara tabi olmasına rağmen, Nobel ailesinin üyeleri de dahil olmak üzere birçok kişi bu ödülü Nobel'in amacını ihlal ettiği için eleştirdi. (2010 (2010) itibarıyla), Chicago Üniversitesi, diğer üniversitelerden çok daha fazla olan dokuz Ödül kazanmıştı. Bu, alternatif veya heterodoks ekonomiye karşı önyargı iddialarına yol açtı.
Ekonomi > 2008

2008 ödülü ekonomist Paul Krugman'a "ticaret kalıpları ve ekonomik faaliyetin yeri konusundaki analizi nedeniyle" verildi. Krugman, George W. Bush'un sert bir eleştirmeniydi. Ödül, "Bush eleştirmeni 2008 Nobel'i ekonomi dalında kazandı" gibi başlıklarla solcu bir önyargıyla suçlandı ve ödül komitesinin "komitenin şimdiye kadar siyasi bir duruş sergilediğini" reddetmesine yol açtı.
Ekonomi > 1994

John Forbes Nash ve diğerlerine "işbirlikçi olmayan oyunlar teorisindeki dengelerin öncü analizinden dolayı" verilen 1994 ödülü , Nash'in akıl hastalığı ve anti-Semitizm iddiası nedeniyle seçim komitesinde tartışmalara neden oldu. Tartışma, yönetim kurulunda bir değişiklikle sonuçlandı: üyeler sınırsız süreler  yerine üç yıl görev yaptı ve ödülün kapsamı siyaset bilimi, psikoloji ve sosyolojiyi içerecek şekilde genişletildi.
Ekonomi > 1976

1976 ödülü Milton Friedman'a "tüketim analizi, para tarihi ve teorisi alanlarındaki başarıları ve istikrar politikasının karmaşıklığını gösterdiği için" verildi. Ödül, Friedman'ın Şili diktatörü Augusto Pinochet ile olan ilişkisi nedeniyle uluslararası protestolara neden oldu. Mart 1975'te Friedman Şili'yi ziyaret etti ve Pinochet ve diğer hükûmet yetkilileriyle görüşerek enflasyon üzerine konferanslar verdi.
Edebiyat

Edebiyat Ödülü, tartışmalı ödüller ve küçümsemelerle dolu bir geçmişe sahiptir. İrlandalı James Joyce, Fransız Marcel Proust, Arjantinli Jorge Luis Borges ve Amerikalı Henry James, WH Auden, Philip Roth ve John Updike dahil olmak üzere pek çok büyük yazar Nobel Komitesi tarafından muhtemelen siyasi veya edebiyat dışı nedenlerle görmezden gelindi.
1901'den 1912'ye kadar komitenin çalışmaları, Nobel'in vasiyetinde belirtilen "ideal yönün", Leo Tolstoy, Henrik Ibsen, Émile Zola ve Mark Twain'in reddedilmesine neden olan "yüce ve sağlam bir idealizm" olarak yorumlanmasını yansıtıyordu. İsveç'in Rusya'ya karşı tarihi antipatisi, ödülü ne Tolstoy ne de Anton Çehov'un almamasının nedeni olarak gösterildi. Birinci Dünya Savaşı sırasında ve hemen sonrasında, komite tarafsızlık politikası benimsedi ve savaşmayan ülkelerden yazarları tercih etti.
Ödül için dikkate değer bir diğer eksiklik, Güney Hindistan'ın kurgusal kasabası Malgudi'de geçen eserleri ve Hint destanlarının kısaltılmış versiyonları olan Ramayana ve Mahabharata ile tanınan Hint bir yazar olan RK Narayan'dır. Birçok kez Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterilmiş ve kısa listeye alınmış olmasına rağmen, Narayan bu ödülü asla kazanamadı. Eserleri için Narayan'ın ajanı olarak çalışmayı kendine görev edinen Graham Greene, altmışlı yıllarda Narayan'ın bir gün Nobel Ödülü'nü kazanacağına olan güvenini dile getirdi. Greene'in görüşleri ile aynı fikirde olan Jeffrey Archer, daha yakın zamanda RK Narayan'ın gerçekten Nobel Ödülü'nü kazanmış olması gerektiği görüşünü tekrarladı. Edebiyat çevrelerinde yapılan şakalardan biri, Nobel Edebiyat Komitesi'nin kitaplarını görmezden geldiği ya da yanıltıcı başlıklar nedeniyle kafasının karıştığıydı: Birçok insan, bunların çeşitli konularda kendi kendine yardım kitapları olduğunu düşündü - Kılavuz, İngilizce Öğretmeni, Ressam İşaretler, Tatlı Satıcısı, vb.  Bunu neyin tetiklemiş olabileceğine dair diğer mizahi spekülasyonlar, "Yazıları çok basit ve çok okunabilir, okuyucunun herhangi bir çabası gerektirmiyor. Karakterlerinin yaşadığı ve öldüğü Malgudi adında yeni bir harita yarattı. Hikaye üstüne hikaye aynı yerde geçiyor, bu ilerici değil, oldukça durağan bir arka plan" şeklinde sıralanabilir
Avrupalı yazarlara ve özellikle İsveçlilere yoğun bir şekilde odaklanmak, büyük İsveç gazeteleri de dahil olmak üzere artan eleştirilerin konusudur. Kazananların çoğu Avrupalıdır. İsveçliler tüm Asya'dan daha fazla ödül almıştır. 2008'de, Akademi'nin daimi sekreteri olan Horace Engdahl, "Avrupa hala edebiyat dünyasının merkezidir" ve "ABD çok izole, çok tecrit edicidir. Yeterince tercüme yapmıyorlar ve edebiyatın büyük diyaloğuna gerçekten katılmıyorlar” demiştir. 2009'da Engdahl'ın yerini alan Peter Englund bu düşünceyi reddetti ("Çoğu dil alanında ... Nobel Ödülü'nü gerçekten hak eden ve alabilecek yazarlar var ve bu Amerika Birleşik Devletleri ve Amerika için de geçerli") ve seçimlerin Avrupa merkezli önyargısını kabul ederek, "Bence bu bir sorun. Avrupa'da ve Avrupa geleneğinde yazılmış edebiyatla daha kolay ilişki kurma eğilimindeyiz." demiştir.
Nobel Edebiyat Ödülü Henüz Kazanmamış Asya'lı Yazarlar > 2016

Bob Dylan'a verilen 2016 Nobel ödülü tartışma yarattı. Bu ödül ilk kez bir söz yazarı-müzisyene verilmişti. Çoğu yazar, yorumcu ve romancı, ödülü basitleştirdiğini düşünerek itiraz etti. Bununla birlikte diğerleri, şiirin uzun süredir tanındığını, Dylan'ın ödülünün altında yatan esasa odaklandığını ve Dylan'ın çalışmalarının popülaritesinin itiraz edenlerin önünde olduğunu belirtti.
Nobel Edebiyat Ödülü Henüz Kazanmamış Asya'lı Yazarlar > 2010

Mario Vargas Llosa'ya verilen 2010 ödülü, esas olarak sağcı siyasi görüşleri nedeniyle tartışmalara yol açtı. Vargas Llosa, edebiyattan çok siyasete odaklandığı için "tartışmaların kralı" olarak bile adlandırıldı.
Nobel Edebiyat Ödülü Henüz Kazanmamış Asya'lı Yazarlar > 2009

Herta Müller'e verilen 2009 ödülü, birçok ABD edebiyat eleştirmeni ve profesörünün Müller'i daha önce hiç duymamış olması nedeniyle eleştirildi. Bu, komitenin fazla Avrupa merkezli olduğu yönündeki eleştirileri yeniden alevlendirdi.
Nobel Edebiyat Ödülü Henüz Kazanmamış Asya'lı Yazarlar > 2005

2005 ödülü, "oyunlarında günlük gevezeliklerin altındaki uçurumu ortaya çıkaran ve baskının kapalı odalarına girmeye zorlayan" Harold Pinter'a gitti. Ödül, görünüşe göre Knut Ahnlund'un istifası nedeniyle birkaç gün ertelendi. Buna karşılık, İsveç Akademisi'nin Ödülü vermesinde var olan bir "siyasi unsur" hakkındaki bu yenilenmiş spekülasyondu. Kötü sağlığı, tartışmalı Nobel Konferansı " Sanat, Gerçek ve Politika "yı şahsen vermesini engellese de, aynı anda İngiltere'nin Kanal Dört'ünde yayınlanan bir videoda göründü. Sırasıyla 2006 ve 2007'de ödül kazanan Orhan Pamuk ve Doris Lessing'e yanıt olarak "siyasi duruş" konusu da gündeme getirildi.
Nobel Edebiyat Ödülü Henüz Kazanmamış Asya'lı Yazarlar > 2004

2004 ödülü Elfriede Jelinek'e verildi. 1996'dan beri aktif olmayan Akademi üyesi Knut Ahnlund, Jelinek'i seçmenin ödülün itibarına "onarılamaz bir zarar" verdiğini iddia ederek istifa etti.
Nobel Edebiyat Ödülü Henüz Kazanmamış Asya'lı Yazarlar > 1997

1997 ödülü, başta bir sanatçı olarak görüldüğü ve daha önce Roma Katolik Kilisesi tarafından sansürlendiği için bazı eleştirmenler tarafından başlangıçta "oldukça hafif" olarak kabul edilen İtalyan aktör-oyun yazarı Dario Fo'ya gitti. Salman Rushdie ve Arthur Miller Ödülü almak için tercih edilmişti, ancak daha sonra bir komite üyesinin "fazla tahmin edilebilir, fazla popüler" olacaklarını söylediği aktarıldı.
Nobel Edebiyat Ödülü Henüz Kazanmamış Asya'lı Yazarlar > 1974

1974 ödülü Graham Greene, Vladimir Nabokov ve Saul Bellow'a verilmedi.  İsveçli yazarlar Eyvind Johnson ve Harry Martinson ödülü kazandı. Bu yazarlar hem Nobel komitesi hem de kendi ülkeleri dışında tanınmamaktaydı. Bellow 1976'da ödülü kazandı ancak ne Greene ne de Nabokov ödüle layık görülmedi.
Nobel Edebiyat Ödülü Henüz Kazanmamış Asya'lı Yazarlar > 1970

1970 ödülü, Sovyetler Birliği'ne dönüşünü engelleyeceği korkusuyla Stockholm'deki törene katılmayan Sovyet muhalif Aleksandr Soljenitsin'e verildi. Eserlerinden sadece samizdat -yayınlanmış diğerleri gizli biçimde mevcuttu. İsveç hükûmeti, Moskova büyükelçiliğinde halka açık bir ödül töreni ve konferans vermeyi reddettikten sonra, Solzhenitsyn ödülü tamamen reddetti ve İsveçliler tarafından belirlenen koşulların "Nobel Ödülü'nün kendisine hakaret" olduğunu söyledi. Soljenitsin, Sovyetler Birliği tarafından sürgün edildikten sonra 10 Aralık 1974'te ödülü kabul etti. Eleştirmenler, Solzhenitsyn'in ödülü yazılarından değil, siyasi duruşundan dolayı aldığını öne sürüyor.
Nobel Edebiyat Ödülü Henüz Kazanmamış Asya'lı Yazarlar > 1902–1910

Lev Tolstoy, 1902'den 1906'ya kadar her yıl Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterildi, ancak asla kazanamadı. 1901'de aday bile gösterilmedi. Bu durum büyük bir tartışmaya yol açtı. 1901'de ödül Fransız şair Sully Prudhomme'a, bir yıl sonra da Alman tarihçi Theodor Mommsen'e gitti . Raporlar, Tolstoy'un ödülü, jürinin siyasi ve dini konumlarına yönelik çekincelerinin yanı sıra İsveç'in o sırada Rusya ile olan sert ilişkisi nedeniyle alamadığını gösteriyor. 1901'de August Strindberg de dahil olmak üzere 42 İsveçli yazar duyurunun ardından Tolstoy'a bir mektup yazarak karardan duydukları memnuniyetsizliği dile getirdi.
Nobel Edebiyat Ödülü Henüz Kazanmamış Asya'lı Yazarlar > Diğerleri

Çek yazar Karel Čapek'in Newts ile Savaş eseri  Alman hükûmeti için çok saldırgan olarak kabul edildi ve onun yerine alıntı yapılabilecek tartışmasız bir yayın önermeyi reddetti ("İyi niyetiniz için teşekkür ederim, ama ben zaten doktora tezimi yazdım"). Hiç ödül almadı.
Fransız romancı ve entelektüel André Malraux, 2008'deki açılışında Le Monde gazetesi tarafından incelenen İsveç Akademisi arşivlerine göre 1950'lerde Edebiyat ödülü için kabul edildi. Malraux, Albert Camus ile rekabet ediyordu. Camus 1957 yılında ödül kazandı. Malraux özellikle 1954 ve 1955 yılında, birkaç kez reddedildi
Arjantinli yazar Jorge Luis Borges birkaç kez Nobele aday gösterildi ama asla kazanamadı. Borges'in biyografisini yazan Edwin Williamson, yazarın Arjantinli ve Şilili sağcı askeri diktatörlere verdiği desteğin bir faktör olabileceğini belirtti. Borges'in Nobel Ödülü'nü kazanamaması, Jean-Paul Sartre ve Pablo Neruda örneğinde Joseph Stalin ve Gabriel García Márquez örneğinde Fidel Castro dahil olmak üzere solcu diktatörlükleri açıkça destekleyen yazarlara verilen ödüllerle çelişiyor.
Akademinin 1989'da Ayetullah Ruhollah Humeyni'nin hayatıyla ilgili bir fetva yayınlamasının ardından Salman Rüşdi'ye destek vermeyi reddetmesi, iki Akademi üyesinin istifa etmesine yol açtı.
Barış

Nobel Barış Ödülü tartışmaları genellikle akademik camianın ötesine geçer. Ödüllerden bazılarına yöneltilen eleştiriler arasında; bunların siyasi olarak verildiği, erken olduğu veya neyin barış için çalışmayı oluşturduğuna dair hatalı bir tanım içerdiği iddiaları yer alıyor.
Barış > 2012

2012 ödülü, "Altmış yılı aşkın bir süredir Avrupa'da barış ve uzlaşma, demokrasi ve insan haklarının ilerlemesine katkıda bulunduğu" için Avrupa Birliği'ne verildi. Diğer itirazların yanı sıra bazı eski ödül sahipleri de AB'nin "açıkça bir barış şampiyonu olmadığını" iddia ederek ödüle itiraz ettiler.