stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Diadohi Savaşları
Diadohilerin Birinci Savaşı, MÖ 321-319

Zaten Antipater'in kızıyla nişanlı olan Perdikkas, İskender'in kız kardeşi Kleopatra ile evlenmeye çalıştı; bu evlilik ona Makedon tahtı üzerinde hak iddia etme imkanı verecekti. MÖ 322'de Antipater, Craterus ve Antigonus, Perdikkas'ın artan gücüne karşı bir koalisyon kurdu. Kısa süre sonra Antipater, Craterus komutasındaki ordusunu Küçük Asya'ya gönderecekti. MÖ 322'nin sonlarında veya MÖ 321'in başlarında Ptolemaios, İskender'in Makedonya'ya giden cesedini çaldı ve ardından koalisyona katıldı. Eumenes komutasındaki bir kuvvet, Hellespont Savaşı'nda Craterus'u mağlup etti. Ancak Perdiccas, Nil'i geçme girişimi başarısız olduktan sonra, Mısır'ı işgali sırasında kendi generalleri Peithon, Seleukos ve Antigenes tarafından kısa süre sonra öldürüldü.
Ptolemy, Perdikkas'ın katilleriyle anlaşmaya vardı ve Peithon ile Arrhidaeus'u Perdikkas'ın yerine naip yaptı. Ancak kısa süre sonra Triparadisus Antlaşması'nda Antipater ile yeni bir anlaşmaya vardılar. Antipater İmparatorluğun Naibi yapıldı ve iki kral Makedonya'ya taşındı. Antigonus, Asya'nın Strategosu yapıldı ve Likya, Pamfilya ve Frigya'nın sorumluluğunu korudu, bunlara Likaonya eklendi. Ptolemy Mısır'ı, Lysimachus Trakya'yı elinde tuttu, Perdikkas'ın üç katili—Seleucus, Peithon ve Antigenes—sırasıyla Babil, Medya ve Susiana eyaletlerini aldı. Eski naip Arrhidaeus, Hellespontine Frigyası'nı aldı. Antigonus'a, Perdikkas'ın eski destekçisi Eumenes'i ortadan kaldırma görevi verildi. Aslında, Antipater Avrupa'nın kontrolünü kendisi için korurken, Antigonus, Doğu'nun Strategosu olarak Asya'da benzer bir konuma sahipti.
Birinci Savaş Perdikkas'ın ölümüyle sona ermiş olsa da, onun davası yaşamaya devam etti. Eumenes, Küçük Asya'da galip bir orduyla hala serbestti. Aynı şekilde, Küçük Asya'da ordularını toplamış olan Alcetas, Attalus, Dokimos ve Polemon da öyleydi. MÖ 319'da Antigonus, Antipater'in Avrupa ordusundan takviye aldıktan sonra, önce Eumenes'e karşı (bkz.: Orkynia Muharebesi), ardından Alcetas, Attalus, Dokimos ve Polemon'un birleşik güçlerine karşı (bkz.: Cretopolis Muharebesi) sefer düzenleyerek hepsini yendi.
Diadohilerin Üçüncü Savaşı, MÖ 315-311

Eumenes'e karşı kazandığı zaferle otoritesi güvende görünse de, doğu hanedanları Antigonus'un tüm Asya'yı yönetmesini istemiyordu. MÖ 314'te Antigonus'tan Likya ve Kapadokya'yı Cassander'e, Hellespont Frigyası'nı Lysimachus'a, tüm Suriye'yi Ptolemy'ye ve Babil'i Seleucus'a bırakmasını ve ele geçirdiği hazineleri paylaşmasını talep ederler. Antigonus'un tek cevabı, o zaman savaşa hazır olmalarını tavsiye etmek olur. Bu savaşta Antigonus, Ptolemy (I. Seleukos ona hizmet ederken), Lysimachus ve Cassander ittifakıyla karşı karşıya kaldı. MÖ 314 sefer sezonunun başında Antigonus, Ptolemy'nin kontrolündeki Suriye ve Fenike'yi işgal eder ve Sur'u kuşatır. Cassander ve Ptolemy, komşu Likya, Lidya ve Büyük Frigya eyaletlerini yöneten Antigonus'a karşı Asander'i (Karya satrapı) desteklemeye başlar. Antigonus daha sonra Cassander ile savaşmak için Peloponnese'de bir paralı asker ordusu toplamak üzere Aristodemus'u 1.000 talentle gönderir, Peloponnese'nin bazı kısımlarını hala kontrol eden Polyperchon ile ittifak kurar ve onları kendi tarafına çekmek için Yunanlılara özgürlük ilan eder. Ayrıca, Asander'i Lysimachus ve Cassander'den ayırmak için yeğeni Ptolemaios'u bir orduyla Kapadokya üzerinden Hellespont'a gönderir. Ptolemaios başarılı olur, Küçük Asya'nın kuzeybatısını Antigonus için güvence altına alır, hatta İyonya/Lidya'yı işgal eder ve  Asander'i Karya'da sıkıştırır, ancak rakibine satraplığı bıraktıramaz.
Sonunda Antigonus, Asander'e karşı kendisi sefere çıkmaya karar verir ve en büyük oğlu Demetrius'u Suriye ve Fenike'yi Ptolemaios'a karşı koruma göreviyle baş başa bırakır. Mısır'dan gelen Ptolemaios ve Selevkos, MÖ 317'de yapılan Gazze Muharebesi'nde Demetrius'u yenerler. Savaştan sonra Selevkos doğuya giderek eski satraplığı olan Babil'in kontrolünü ele geçirir ve ardından İskender'in imparatorluğunun doğu satraplıklarını güvence altına alır. Asander'i yenen Antigonus, yeğenleri Telesphorus ve Ptolemaios'u Cassander'le savaşmak üzere Yunanistan'a gönderir; kendisi Suriye/Phoenice'ye döndü, Ptolemaios'u uzaklaştırır ve Demetrius'u Seleukos'un bakımı için doğuya gönderir. Antigonus, Ptolemaios, Lysimachus ve Cassander ile uzlaşmacı bir barış yapmış olmasına rağmen, imparatorluğun doğu kesimlerinin kontrolünü yeniden ele geçirmek için Seleukos'la savaşı sürdürür. MÖ. 310 yılında kendisi de doğuya yöneldiyse de Seleukos'u yenemedi (hatta Seleukos'a karşı bir savaş bile kaybetti) ve doğu satraplıklarını terk etmek zorunda kaldı.
Aynı sıralarda Cassander, genç Kral IV. Alexander ve annesi Roxane'ı öldürterek Makedonya'yı yüzyıllardır yöneten Argead hanedanına son verir. Cassander ölümleri kamuoyuna duyurmadığı için çeşitli generaller ölen Alexander'ı kral olarak tanımaya devam ederler, ancak bir noktada içlerinden birinin veya hepsinin krallık iddiasında bulunacağı beklenmektedir. Savaş sonunda beş Diadokhoi kalmıştı: Makedonya ve Teselya'yı yöneten Kassandros, Trakya'yı yöneten Lysimakhos, Küçük Asya, Suriye ve Fenike'yi yöneten Antigonus, doğu eyaletlerini yöneten Seleukos ve Mısır ile Kıbrıs'ı yöneten Ptolemaios. Her biri (isimleri hariç) kral olarak hüküm sürdüler.
Babil Savaşı, MÖ 311–309

Babil Savaşı, MÖ 311-309 yılları arasında Diadohiler kralları Antigonus I Monophthalmus ile Seleukos I Nikator arasında gerçekleşen ve Seleukos I Nikator'un zaferiyle sonuçlanan bir çatışmadır. Çatışma, Büyük İskender'in imparatorluğunun yeniden kurulması olasılığını ortadan kaldırır ve sonuç İpsus Muharebesi'nde teyit edilir.
Makedonya üzerine mücadele, MÖ 298-285

Sonraki on beş yıl boyunca olaylar, Makedonya'nın kontrolünü ele geçirmek için çeşitli entrikaların etrafında yoğunlaşır. Kassander MÖ 298'de öldür ve oğulları Antipater ve Alexander zayıf krallar olurlar. Büyük kardeşiyle kavga eden V. Alexander, Kıbrıs, Peloponnese ve Ege adalarının çoğunun kontrolünü elinde tutan ve Kassander'ın kardeşinden hızlıca Kilikya ve Likya'yı ele geçiren Demetrius'u ve Epir Kralı Pirus'u yardıma çağırır. Pirus'un Ambrakya sınır bölgesini ele geçirmek için müdahale etmesinin ardından Demetrius da istilaya girişir, V. Alexander'i öldürür ve Makedonya'nın kontrolünü ele geçirir (MÖ 294). Demetrius, Yunanistan anakarasındaki kontrolünü pekiştirirken, uzak toprakları, Lisimahos (batı Anadolu'yu geri alan), Seleucus (Kilikya'nın çoğunu alan) ve Ptolemy (Kıbrıs, doğu Kilikya ve Likya'yı geri alan) tarafından işgal edilip ele geçirilir.
Kısa bir süre sonra Demetrius, Lisimahos ve Pirus'un ittifakıyla desteklenen bir isyanla Makedonya'dan çıkarılır ve krallık aralarında paylaşılır. Yunanistan'ı oğlu Antigonus Gonatas'ın kontrolüne bırakan Demetrius, MÖ 287'de doğuya doğru bir istila başlatır. Başlangıçta başarılı olsa da Demetrius, sonunda Seleukos (MÖ 286) tarafından esir alınır ve iki yıl sonra içkiden ölür.
Lysimakhos ve Seleukos'un mücadelesi, MÖ 285-281

Lisimahos ve Pirus, Antigonus II. Gonatas'ı Teselya ve Atina'dan sürmek için işbirliği yapmış olsalar da, Demetrius'un esir alınmasının ardından kısa sürede araları bozulur ve Lisimahos, Pirus'u Makedonya'daki payından eder. Hanedan mücadeleleri Mısır'ı da parçalar ve Ptolemaios, büyük oğlu Ptolemaios Keraunos yerine küçük oğlu Ptolemy Philadelphus'u varisi yapmaya karar verir. Keraunos, I. Seleukos'a sığınır. En yaşlı Ptolemaios MÖ 282 yılında yatağında huzur içinde ölür ve yerine Philadelphus geçer.
MÖ 282'de Lisimahos, muhtemelen ikinci karısı II. Arsinoe'nin emriyle oğlu Agathocles'i öldürtür. Agathocles'in dul eşi Lysandra, I. Seleukos'a kaçar. Seleukos, oğlu Antiokhos'u Asya topraklarının yöneticisi olarak atadıktan sonra, MÖ 281 yılında Lidya'daki Korupedium Savaşı'nda Lisimahos'u yener ve öldürür. I. Seleukos, Lisimahos'un Avrupa'daki topraklarını kontrol altına almayı ummaktadır ancak MÖ 281'de Trakya'ya vardıktan kısa bir süre sonra, daha önce kaçarak yanına sığınmış olan ve Makedonya tahtını ele geçirmek isteyen Ptolemaios Keraunos tarafından öldürülür.
Galyalı istilaları ve konsolidasyon, MÖ 280-275

Ptolemaios Keraunos Makedonya'yı çok uzun süre yönetemez. Lysimakhos'un ölümü, Makedonya Krallığı'nın Tuna sınırını barbar istilalarına açık hale getirmiştir ve kısa süre sonra Galyalı kabileler Makedonya ve Yunanistan'a doğru ilerlemeye ve Küçük Asya'yı istila etmeye başlarlar. Ptolemaios Keraunos işgalciler tarafından öldürülür ve birkaç yıl süren kaosun ardından Demetrius'un oğlu Antigonus Gonatas Makedonya'nın hükümdarı olarak ortaya çıkar. Asya'da I. Seleukos Nikator'un oğlu I. Antiohos da Kelt istilacılarını yenmeyi başarır. Keltler, o tarihten itibaren Orta Anadolu'da,  Galatya olarak anılacak olan Doğu Frigya bölgesine yerleşirler.
İskender'in ölümünden yaklaşık elli yıl sonra, bir tür düzen yeniden sağlanmış görünmektedir. Ptolemaios, Mısır'ı, Güney Suriye'yi ( Coele-Syria olarak bilinir) ve Küçük Asya'nın güney kıyısındaki çeşitli bölgeleri yönetir. İmparatorluğun Asya toprakları Antiohos tarafından yönetilirken, Makedonya ve Yunanistan (Etolia Birliği hariç) Antigonos'un eline geçer.
Sonrası

MÖ 323'te Babil'e yerleşmenin ardından Makedonya İmparatorluğu'nda bulunan satraplıkların dağılımı
Eumenes'in Hellespont Muharebesi'nde (MÖ 321) Neoptolemus'u yenmesi, Diadohi Savaşları; 1878 gravürü
Ipsus Muharebesi'nden sonra Diadochi Krallıkları, y. 301M.Ö.
  I. Ptolemaios Krallığı
  Kassandros Krallığı
  Lisimahos Krallığı
  I. Seleukos Krallığı
  Epirus
Diğer --
  Kartaca
  Roma Cumhuriyeti
  Yunan Devletleri
Batı Sahra çatışmaları (2020-günümüz)

Batı sahra çatışmaları, Fas'ın Gergerat'a askeri müdahalesi, Fas Krallığı ile tek taraflı bağımsızlık ilan eden Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti arasındaki silahlı bir çatışmadır. Toplam 18 asker ölmüştür.[güncellenmeli]
Fas ile Sahra Cumhuriyeti arasındaki gerilim, Ekim 2020'nin ortalarında Sahralı barışçıl protestocuların Fas işgali altındaki Batı Sahra'yı Sahra altı Afrika'ya bağlayan tartışmalı bir yolu kapatmasıyla derinleşti. Protestocular, BM tarafından izlenen 5 kilometre genişliğindeki bir tampon şeridin içinden geçtiği küçük Guerguerat köyünün yakınındaki yolda kamp kurdu. Tartışmaya rağmen, rotanın ekonomik önemi artmıştı. Protesto yaklaşık 200 Faslı kamyon şoförünü sınırın Moritanya tarafında mahsur bıraktı.
Sahralı yetkililerine göre, Fas kuvvetleri Kasım ayı başlarında bölgenin yakınına konuşlandırıldı Moritanya güçleri, Sahralılar tarafından kontrol edilen Fas sınırı boyunca konumlarını güçlendirdi.
13 Kasım'da Fas, Gergerat yakınlarındaki protestocuları temizlemek ve malların ve insanların serbest dolaşımını yeniden sağlamak için Berm'den Batı Sahra'nın askerden arındırılmış tampon şeridine askeri bir operasyon başlattı. Sahralılar Fas askeri operasyonunun 1990'ların ateşkes anlaşmalarını ihlal ettiğini belirterek Birleşmiş Milletler'i müdahale etmeye çağırdı ve ayrıca Fas güvenlik güçlerini tampon şeritte silahsız sivillere ateş etmekle suçladı. Fas, taraflar arasında herhangi bir silahlı çatışma olduğunu yalanladı ve ateşkesin devam ettiğini söyledi, Sahralı yetkililer ateşkesin bittiğini ilan etti. Aynı gün Bermi boyunca çatışmalar yayıldı. Fas, Al Mahbes yakınlarındaki bir Sahrawi saldırısını püskürttüğünü iddia etti. Sahra Cumhuriyeti ertesi gün Fas'a savaş ilan etti. Çatışmanın başlangıcından bu yana, her iki ülke de kitlesel seferberlik başlattı ve Sahra Cumhuriyeti Savunma Bakanlığı, Fas-Bermi boyunca her gün askeri hedefleri bombaladığını iddia ediyor. Bu, 1991'den beri bölgedeki ilk büyük çatışma.
Arka plan

Tartışmalı bölge Batı Sahra, Afrika'nın kuzeybatı kıyısındaki Mağrip bölgesinde yer alan, çoğunlukla çöl bölgelerinden oluşan seyrek nüfuslu bir alandır. Bölge, İspanyol hükûmetinin Birleşmiş Milletler'e bölgeden çekildiğini bildirdiği Şubat 1976'ya kadar bir İspanyol kolonisiydi. O zamandan beri bölge, Suudi Arabistan ve Ürdün de dahil olmak üzere bir dizi önde gelen Arap müttefiki  tarafından desteklenen Fas ile bir Afrika Birliği üyesi olan Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti arasında uzun süredir devam eden bir toprak anlaşmazlığının konusu olmuştur.
Polisario Cephesi, Mayıs 1973'ten bu yana İspanyol sömürge yetkililerine karşı düşük yoğunluklu bir ulusal kurtuluş savaşı yürütürken, Batı Sahra Savaşı Ekim 1975'te, uzun süredir İspanyol diktatör Francisco Franco'nun ölümünden sadece haftalar önce, Fas ve Moritanya güçleri bir araya geldiğinde başladı. Fransa'nın yardımıyla bölgeyi işgal ettiler. Moritanya, çatışmanın başlarında Batı Sahra'dan çekilip Sahra Cumhuriyeti'ni tanırken, savaşın sonunda Fas, Atlantik Okyanusu boyunca uzanan batı kesimindeki geniş çöl topraklarının üçte ikisinden fazlasının kontrolünü ele geçirmişti. Savaş sırasında, 1980 ile 1987 arasında, Fas, yaklaşık 2,700 kilometre (1,700 mil) uzunluğunda, çoğu kumdan altı bariyer inşa etti. Savaştan sonra, 6 Eylül 1991'de BM aracılıyla bir ateşkes imzalandı ve Sahralılara  kendi kaderini tayin etme konusunda bir referandum sözü verildi. Birleşmiş Milletler, bölgeyi 1963'ten beri kendi kendini yönetmeyen bir bölge olarak tanıyor.[kaynak belirtilmeli] Çabalara rağmen, planlanan referandum o zamandan beri defalarca ertelendi;  Fas, kimin oy kullanmasına izin verildiği konusundaki memnuniyetsizliğini gerekçe göstererek referandum şartlarını reddetmişti.
Resmi açıklamalar > Fas

13 Kasım'da Özgünlük ve Çağdaşlık Partisi, Terakki ve Sosyalizm Partisi, Halk Hareketi Partisi ve İstiklal Partisi Fas askeri müdahalesine desteklerini dile getirdiler. Ertesi gün Fas Temsilciler Meclisi, askeri müdahalenin meşru olduğunu vurgulayan bir açıklama yaptı. 16 Kasım'da Fas Kralı "Sahra'nın kabul edilemez eylemlerini sona erdirmek için övgüye değer girişimler" diye bahsetti.  Ayrıca Fas başbakanı Saadeddine Othmani, Fas güçlerinin önderliğindeki operasyonun Moritanya sınırındaki rotayı açmak için stratejik bir değişiklik olduğunu belirtti.
Resmi açıklamalar > Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti

16 Kasım'da Sahra'nın dışişleri bakanı Mohamed Salem Ould Salek, savaşın sona ermesinin artık "Sahra Cumhuriyeti topraklarının bazı bölümlerinin yasadışı işgalinin sona ermesiyle" bağlantılı olduğunu ve savaşın "Fas'ın Guerguerat'taki saldırganlık eyleminin sonucu" olarak belirtti.
Yurtiçi Tepkiler > Fas

13 Kasım'da Sahra kaynakları, fiilen Fas tarafından yönetilen Batı Sahra'nın gayri resmi başkenti Laayoune'de çatışmalara karşı kitlesel protestolar düzenlendiğini bildirdi.  Fas medyası belediye başkanına atıfta bulunarak, şehrin nüfusunun Fas güçlerini desteklediğini belirterek bu iddiaları yalanladı. Buna rağmen, STK medya kuruluşu Équipe Media, Fas hükûmetinin güçlü bir polis gücü uyguladığını ve birkaç aktivisti tutukladığını bildirdi. Ertesi gün, aynı kaynak Fas güvenlik güçlerininSmara'da çok sayıda göstericiyi  tutukladığını bildirdi.
14 Kasım'da bazı Sahralı aşiret liderleri, Fas'ın Guergueat'ta dolaşımı yeniden sağlamak için yaptığı müdahaleyi destekleyen ortak bir bildiri yayınladı . Faslı Bisikletçiler Kulübü ve Kraliyet Petank Kulübü'nden elliden fazla binici, 27 Aralık'tan 3 Ocak 2021'e kadar Fas ordusunun geçişi güvence altına alma hamlesine desteklerini ifade edecek şekilde Kazablanka'dan Guerguerat sınır kapısına bir gezi düzenledi.
Sahralılarün kendi kaderini tayin hakkı aktivisti Sultana Khaya, Fas'ın Batı Sahra üzerindeki kontrolünü bir işgal olarak tanımlıyor ve ABD'yi kendi kaderini tayin hakkı lehine Fas üzerindeki diplomatik baskıyı yoğunlaştırmaya çağırdı. Kasım 2020'den beri fiilen ev hapsinde tutuluyor ve bir dizi uluslararası insan hakları örgütünün bildirdiği üzere, Faslı güvenlik güçleri tarafından defalarca ev baskınlarına ve cinsel saldırıya maruz kalıyor.
Uluslararası Tepkiler > Uluslarüstü ve bölgesel kuruluşlar

Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri António Guterres ve Afrika Birliği Komisyonu başkanı MoussaFakiçatışmayla ilgili ciddi endişelerini dile getirdi ve Faki, "Sahra sorunu uzun süredir devam ediyor. Bunu en başta bir dekolonizasyon vakası olarak çözmek ve bu konudaki BM çabalarını desteklemek acil hale geldi."dedi. AB Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Josep Borrell, Güvenlik Konseyi kararları uyarınca Birleşmiş Milletler'in çatışmaya barışçıl bir çözüm bulma çabalarını desteklediğini belirterek, Guerguerat'ta hareket özgürlüğünün güvence altına alındığını vurguladı. İslam İşbirliği Teşkilatı genel sekreteri Yousef Al-Othaimeen ve Körfez İşbirliği Konseyi genel sekreteri Nayef bin Falah Al-Hajraf, Fas'ın "özgürlüğünü güvence altına alma" dedikleri çabaları desteklediklerini açıkladılar.
Temsil Edilmeyen Milletler ve Halklar Organizasyonu, Batı Sahra'ya desteğini dile getiren bir bildiri yayınladı ve Fas'ın Batı Sahra üzerindeki "yasadışı egemenlik iddiasını" kınadı.
Uluslararası Tepkiler > Ülkeler

Azerbaycan, Bahreyn, the Orta Afrika Cumhuriyeti, Komorlar, the Kongo Demokratik cumhuriyeti, Çad, Cibuti, Ekvator ginesi, Gabon, Gambiya, Haiti, Ürdün, Kuveyt, Liberya, Oman, Katar, São Tomé and Príncipe, Suudi Arabistan, Senegal, Sierra Leone, Türkiye, Yemen (Hadi Hükumeti), ve BAE Fas'a desteklerini ilettiler. Guyana Sahra'nın tanınmasını geri çekti.
Filistin Tarafsız kaldı.
Mısır, Moritanya, Rusya, and İspanya her iki tarafada ateşkes çağrısı yaptı.
Uluslararası Tepkiler > Yurtdışında ki azınlıklar

15 Kasım'da bir grup Sahralı, İspanya'nın Valensiya kentindeki Fas konsolosluğu önünde bir miting düzenledi . Protestocular konsolosluktan Fas bayrağını indirerek binanın üzerine Sahra Cumhuriyeti'nin bayrağını diktiler.  İspanya ve Fas olayı kınadı.
Analiz

Uluslararası Kriz Grubu'nun Portekizli analisti Riccardo Fabiani'ye göre, çatışma "büyük yankı uyandırabilecek potansiyel bir kırılma noktası" olabilir ve Birleşmiş Milletler'in bu konuda oldukça ihmalkar davrandığını da sözlerine ekledi.
Batı Sahra Savaşı sırasında Batı Sahra topraklarındaki Fas duvarları.(Sarı renk Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti
Cengiz Kurt

Cengiz Kurt (Kayseri), Türk müzisyen ve şarkıcı.
İlkokulu, beş sınıfın tek derslikte ders yaptığı bir köy ilkokulunda bitirdi. Ortaöğrenimini Kayseri'de tamamladı. ODTÜ’ye girdi. A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nden mezun oldu. Askerliğini Türk Silahlı Kuvvetleri Armoni Mızıkası’nda “Notist Asteğmen” olarak tamamladı.
Bağlama çalmayı kendi kendine öğrendi.
İhsan Öztürk, Bilâl Eercan ve Serdar YAYLA ile birlikte çalışmalar yaptı. İzzet Altınmeşe, Selahattin Alpay, Hülya Süer, Belkıs Akkale gibi dönemin ünlü Türk halk müziği sanatçılarına eşlik etti.
Özel İhsan Öztürk Halk Müziği Öğretim Merkezi ve Özel Musa Eroğlu Müzik Merkezi'nde uzun yıllar Müzik Teorisi, Nota, Bağlama öğretmeni ve yönetici olarak çalıştı. TRT ile birçok özel TV kanalında programlara ve canlı yayınlara katıldı, çeşitli TV kanallarında süreli müzik programlarının program orkestralarında enstrümanist ve orkestra sorumlusu olarak yer aldı. Ayrıca, nota - edisyon ve bilgisayarla profesyonel nota yazımı konusunda birçok çalışma yaptı, TRT repertuvarının ve birçok özel müzik yayınının notalarını yazdı.
2002 yılında düzenlenen “ANB - 2002” etkinliğine (Anadolu'nun Nefesi Bağlama, Sempozyum ve Etkinlikleri) “Bağlamanın Dışa Açılma Sürecinde Aşılması Gereken Sorunlar ve Çözüm Önerileri” konulu bir bildiri ile katıldı. Bu etkinlikler çerçevesinde gitarist Önder Özkoç ile birlikte “Bağlama - Klasik Gitar”, “Dört Telli Bağlama - Perdesiz Gitar”, “Dört Telli Bağlama - Perdesiz Bağlama” ikilisi şeklinde dinletiler sundu. Öğrencileriyle oluşturduğu bir grupla (bağlama dörtlüsü) etkinliklere katıldı, resitaller verdi.
TRT ve özel TV kanallarına belgesel ve reklam filmi müzikleri yaptı.
2003 yılında “Bağlama Düzeni Metodu”nun “Bağlamaya Başlangıç” adlı ilk ciltini, 2004 Yılında bu metodun “Artikülasyon, Ornament, Dinamik” adını taşıyan 2. cildini yayınladı. 2005 Yılında, metodun 1. cildi, gördüğü yoğun ilgi nedeniyle "Genişletilmiş 2. Baskı”sını yaptı.
Kaynakça

↑  "Cengiz Kurt". 13 Şubat 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Şubat 2025.
Zygiometella

Zygiometella, Tetragnathidae familyasına bağlı bir cinstir.
Denden işareti

Denden işareti, bir yazı veya çizelgede alt alta yinelenen sözcük veya sözcük gruplarının yeniden yazılmaması için kullanılan bir noktalama işaretidir. Metin okunurken, denden işareti yerine, metnin eksiksiz yazıldığı satırda aynı yere denk gelen sözcük veya sözcük grubu getirilir.
Örnek:
Çarpma işleminin bazı özellikleri aşağıda sıralanmıştır:
1. Kapalılık özelliği
2. Dağılma      ″
3. Birleşme     ″
İsmail Çavuş

| İsmail A>  Çavuş |
| --- | --- |
Doğum: 9 Aralık 1940(1940-12-09) Vladimirovtsi, Bulgaristan
Ölüm: 29 Eylül 2017 (76 yaşında)
Milliyet: Bulgaristan Türkü
Diğer ad(lar)ı: Ahmedov Çavuşev
Eğitim: Ohridski devlet Üniversitesi
Meslek: Yazar

İsmail A. Çavuş (Çavuşev) (9 Aralık 1940, Razgrad - 29 Eylül 2017), Bulgaristan Türkü yazar, şair ve akademisyendir. Bulgaristan hükümetinin, Bulgaristan Türklerine asimilasyon politikası uyguladığı dönemde, bu azınlık grubu temsil etmesi ile tanınır.
Yaşamı

Bulgaristan'ın Razgrad ilinde, İsperih Belediyesi'nin Vladimirovtsi (Hebibiköy) köyünde doğdu. İlk ve ortaokulu doğduğu köyde bitirdikten sonra Sofya Türk Pedagoji Okulu'na kabul edildi ve mezun olduktan sonra iki yıl Sofya'da ilkokul öğretmenliği yaptı. Ardından Bulgaristan'ın zorunlu askerlik hizmetini gerçekleştirdi.1961 yılında kabul edildiği Sofya Üniversitesi Türkoloji Bölümünden 1965'te şarkiyat alanında mezun oldu. Sofya Üniversitesi'nde Türk dili profesörlüğü yaptı. Derslerinin, Bulgaristan Hükûmetinin uygun gördüğü müfredattan saptığı suçlamasıyla akademiden uzaklaştırıldı. İlerleyen yıllarda gazetecilik yaparak sırasıyla Filiz ve Halk Gençliği yayınlarında çalışmıştır. Bu yayınlar kapatılınca Sofya Devlet Üniversitesi'nde Türk dili dersleri vermiştir.
Yeniden canlanma sürecinden doğan Zorunlu göç dalgasına katılmamış, Bulgaristan'da kalmayı başarmış, asimilasyon politikasını protesto etmiştir. 1989 Demokratik devriminin ardından verilen sivil haklarla ve politik baskının kalkmasıyla beraber birçok gazetenin kuruluş kadrosunda yer almıştır. Işık/Svetlina ve Güven gazeteleri bunların en ünlüleridir. Bu yayınlarda Yeniden canlanma sürecini eleştiren yazılar yayınlamıştır. Devrimden sonra açılan Sofya Yüksek İslâm Enstitüsünde Türkçe dersleri okutmuştur. “Müslümanlar” dergisinin baş direktörlüğünü yapmış ve “Hak ve Özgürlük” gazetesinde 4 yıl boyunca başyazar olarak çalışmıştır. 2002 yılında Hak ve Özgürlük gazetesindeki başyazarlık görevinden emekliye ayrılmış, fakat araştırmacılığa devam etmiştir.
Birçok uluslararası sempozyuma ve şiir şölenlerine katılarak Bulgaristan Türklerini temsil etmiş ve pek çok ödül kazanmıştır. Türkiye Diyanet Vakfı'nın düzenlediği Kutlu Doğum'u anlatan şiir yarışmalarında birincilik, ikincilik ve üçüncülük dereceleri elde etmiştir.  Şiirleri çoğunlukla felsefi temele dayanmaktadır. Eserleri, Bulgaristan, Türkiye, Yunanistan, Kazakistan, Kosova ve Kıbrıs'ta yayınlanmıştır.
30 Eylül 2017'de doğal sebeplerden vefat etmiş, 2 Ekim 2017'de Bankya mezarlığında toprağa verilmiştir.
Özel hayatı

Eşi Halime Hanım ile evliliğinden Taneri ve Nevin adında iki çocuğu olmuştur. Rusça, Bulgarca ve Türkçe dillerini bilmektedir.
Araştırmalar

"Totaliter ve Posttotaliter Devirde Bulgaristan'da Türkçe Süreli Basın",
"Bulgaristan Türklerinin Çocuk Şiiri"
"Pratikte Türkçe Öğretiminin Durumu Üstüne Bazı Düşünceler"
“Zaman İçinde Eskiyen Kitap”
“Çocuk Şiirimizin Üstadı”
Yayınlar

"Dilek" (1967),
"Yay Burcu" (2002)
Şiir derlemeleriyle "Gazetecinin Artık Yılları" - Roman (2004)
Bulgaristan'da ilk defa yüksek okullar için “Çağdaş Türk Dil Bilgisi (2001)
“3. sınıflara ait Din Dersleri” (Bulgarca olarak)
”Kendi Kendine Türkçe” (2005)
”Bulgaristan Türklerinin Çocuk Şiiri” (2001) antolojisi yayımlanmıştır
”Terapi Patikası” yazarın ilk hikâye kitabıdır