stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Oki Adaları

| --- | --- |


Coğrafya
Oki AdalarıOki Adaları
Oki Adaları 隠岐諸島
Bölge: Doğu Asya
Koordinatlar: 36°09′17″K 133°09′09″D﻿ / ﻿36.15472°K 133.15250°D﻿ / 36.15472; 133.15250
Denizi: Japon Denizi
Yüzölçümü: &0000000000000592.170000592,17 km2
Siyasi

Ülke :  Japonya 
Prefektörlük : Shimane 
İlçe : Oki 
 
Demografi
Nüfus: &İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü..İfade hatası: Beklenmedik ( operatörü.24,500 (2.010)
Oki Adaları (Japonca: 隠岐諸島 Oki-shotō veya 隠岐の島 Oki-no-shima), Japon Denizi'nin üzerinde bulunan takımadalardır. Oki Adaları Dōgo, Nakanoshima, Nishinoshima ve Chiburijima olmak üzere dört ana ada ile üzerinde yerleşim olmayan 180 adadan oluşmaktadır ve idari olarak da Okinoshima, Ama ve Nishinoshima kasabaları ile Chibu köyü olmak üzere dört belediyeye ayrılmaktadır. Adalara Dōgo'da bulunan Oki Havalimanı ile anakaradan kalkan feribotlar hizmet vermektedir.
Adaların jeolojik mirası nedeniyle Eylül 2014 tarihinde UNESCO Küresel Jeopark'a dahil edilmiştir.
Jeoloji

Oki Adaları volkanik kökenlidir ve yaklaşık 5 milyon yıl önce Tersiyer ve Kuvaterner dönemlerine tarihlenen iki büyük stratovolkanın aşınmış zirvelerinin açığa çıkmış halidir.
Dogo adası (önde) ve Dozen adaları (arkada)
Sekiheki volkanik uçurum, Chiburijima.
Akahage dağından, Chiburijima görülen Dozen Caldera
Karaburun Yarımadası (Arnavutluk)

Türkiye'deki yarımada için Karaburun Yarımadası sayfasına bakınız.
| --- | --- |


Coğrafya
Karaburun Yarımadası'nın konumuKaraburun Yarımadası'nın konumu
Karaburun Yarımadası Gadishulli i KaraburunitKaraburun Yarımadası'nın Arnavutluk'taki konumu
Bölge: Balkanlar
Koordinatlar: 40°22′00″K 19°22′00″D﻿ / ﻿40.36667°K 19.36667°D﻿ / 40.36667; 19.36667
Denizi: Adriyatik Denizi
Yüzölçümü: &0000000000000062.00000062 km2
Zirve: Koreta Zirvesi (826 m)
Siyasi

Ülke :  Arnavutluk 
İl : Avlonya 
Belediye : Avlonya 
 
Karaburun Yarımadası (Arnavutça: Gadishulli i Karaburunit), Arnavutluk'un Avlonya ilinde bulunan bir yarımadadır. Yarımada Arnavutluk'un en büyük yarımadasıdır ve üzerinde yerleşim bulunmamaktadır.
Coğrafya

Arnavutluk'un en büyük yarımadası olan Karaburun Yarımadası ülkenin güneybatısında Otranto Boğazı'nın doğusunda yer almaktadır. Yarımadanın uzunluğu 16 km, genişliği 3-4,5 km, yüzölçümü ise 62 km2'dir. Kıyı alanı Karaburun-Sazan Millî Parkı'nın parçasıdır. Yarımadanın 5 km kuzeyinde Arnavutluk'un en büyük adası olan Sazan Adası yer almaktadır. Karaburun Yarımadası Arnavutluk'un anakaraasının en batısını oluşturmaktadır.
Yarımadanın en yüksek noktası 826 metre yüksekliğindeki Koreta Zirvesi'dir. 2000 yılında zirvenin üzerine telekomünikasyon anteni monte edilmiştir. Zirveden açık havalarda İtalya'nın Salento Yarımadası'nı ve Otranto şehri çıplak gözle görülebilir.
Yarımada kıyılarında Akdeniz foku yaşamaktadır ve bazı kuşlar da yuva kurmaktadır. Florası seyrek olup meşe ve gürgen ağaçları vardır.
Sitre

| --- | --- |

Coğrafya
 [[Dosya: Location of Al Dar Islands in Bahrain|180px|alt=|Sitre]]
Koordinatlar: 26°09′00″K 50°37′00″D﻿ / ﻿26.15000°K 50.61667°D﻿ / 26.15000; 50.61667
Takımadası: Bahreyn
Denizi: Basra Körfezi
Siyasi
Adadaki ülke(ler): <! Adanın ait olduğu ülkeyi yazınız !> Bahreyn <! Adanın ait olduğu ülkeyi yazınız !>

<! Adanın ülke içerisindeki yönetim sistemine göre bağlı olduğu, makam türünü yazınız (Örn:Bölgesi)!>                 : <! Adanın ülke içerisindeki yönetim sistemine göre bağlı olduğu, makamın adını yazınız (Örn:Ege Bölgesi)!> 
<! Makam türünü küçültünüz (Örn:İli)!>                 : <! Küçülen makam türünün ismini yazınız (Örn:İzmir İli)!> 
 
Yerleşim yerleri: <! Adadaki en büyük yerleşim birimini yazınız (büyüklüğü fark etmez). Tek bir yerleşim birimi varsa onun adını yazınız. (Örn:Gülcüler Köyü, York City vs.) !>
Sitra ya da Sitre, Bahreyn'e ait ve ana adanın kuzeyinde yer alan bir adadır. Ada, başkent Manama'nın 5 m kuzeyinde yer alır.
Image gallery

Map 1
Map Districts
District Map
District Map
Bapco Bahrain oil reservoirs in Sitra
Berth number 4 in Sitra Wharf in 1940
Map of Bahrain showing Sitrah municipality
Cemetery
Women taking part in a pro-democracy sit-in in Sitra
Sitra (Sitrah), east of Manama, in Bahrain
Eğriboz

| --- | --- |


Coğrafya
Koordinatlar: 38°30′K 24°00′D﻿ / ﻿38.500°K 24.000°D﻿ / 38.500; 24.000
Denizi: Akdeniz
Yüzölçümü: &0000000000004003.0000004.003 km2
Zirve:  1740
Siyasi
Adadaki ülke(ler): Yunanistan

Periferi : Eğriboz 
 
Demografi
Nüfus: &0000000000000191.206000191,206
Aynı isimli idari birim için Eğriboz (bölgesel birim) sayfasına bakınız.
Eğriboz (Yunanca: Εύβοια-Euboia), Yunanistan'ın Girit'ten sonra en büyük adasıdır. Yüzölçümü 3,657 km², Nüfusu 218,302'dir. (2005).
Coğrafya

Ege Denizinde yer alır. Kuzeydogusundaki Skiros Adasıyla birlikte, merkezi Halkis olan Evvoia ilini oluşturur. Coğrafi olarak bir parçası sayıldığı Yunanistan anakarasından Eğriboz Boğazı (Euripus) ile ayrılır. Bu boğaz antik yunan döneminden beri bilim adamlarının ilgisini çeken özelliklere sahiptir. Akdeniz ve Ege de alışılagelmedik yüksekliklerde gelgit olayları ve günde yedi kez yönünü değiştiren hızlı akıntıları ile tanınır. Büyük İskender'in ölümünden sonra Eğriboz adasına yerleşen Antik Yunan filozofu Aristo'nun bu anlaşılması zor doğal olayları anlamak uğruna kendisini akıntıya attıği söylenir.
Ada uzun ve dar, Denizatı biçimindedir. Yaklaşık 150 km uzunluğundadır ve genişliği 50 km ile 6 km arasında değişir. Genel uzanımı kuzeybatıdan güneydoğuya doğrudur, boyluboyunca adayı kaplayan sıradağlar yakın adalar Andros, Tinos ve Mykonos'a devam eder.
Tarih

Adanın Türkçe adı, adayı Halkis şehrinin bulunduğu yerde anakaradan ayıran dar boğazın eski Yunanca adının (Εὔριπος, Evripos) yüzyıllar boyunca uğradığı değişikliklerin ürünüdür. Boğazın adı Orta Çağ'da tüm adanın adı haline gelmiş ve zamanla Egripos olarak değişmiştir. Adanın Venedik boyunduruğu altında olduğu 200 yılı aşkın dönemde bu isim geçici olarak Egriponte ve Negroponte olarak değişmişse de, 1463 - 1478 savaşının ardından Osmanlı İmparatorluğuna geçen adanın ismi yeniden Egripos ve daha sonraları Eğribos, Eğriboz olarak yerleşmiştir. Bazı kaynaklarda Agriboz ve Ağrıboz formları da bulunur. 1830 Yunan Bağımsızlık Savaşı çerçevesinde ada yeni kurulan Yunan Krallığı'nın bir parçası haline gelmiştir (1832).
Ekonomi

Mantoudi ve Limni'de magnezit, Aliveri'de linyit Dirfi'de demir ve nikel maden sahaları vardır. Okhi dağındaki Carystus'un kuzeydoğu kısmında asbest ve Marmor Chalcidicum içeren Eretria'nın 3 km (2 mi) kuzeyindeyse mermer çıkarılır. Kestane ağaçları vardır.
Boeotia'yı Eğriboz adasından ayıran (aşağıda) Eğriboz (Euripus) boğazı.
Euboea'nın topografyası ve Yunan anakarasının bazı bölümleri.
Eretria yakınlarından bir manzara
Kantili dağı.
Kymi
Jules Vallès

| Jules Vallès |
| --- | --- |
Gustave Courbet tarafından yapılan portresi
Doğum: 11 Haziran 1832(1832-06-11) Le Puy-en-Velay, Fransa
Ölüm: 14 Şubat 1885 (52 yaşında) Paris, Fransa
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı, Paris
Eğitim: Lycée Condorcet, Paris
Meslek: Devrimci, gazeteci, yazar
İşveren: Le Figaro
Evlilik: Joséphine Lapointe
İmza

Jules Vallès (11 Haziran 1832, Le Puy-en-Velay - 14 Şubat 1885, Paris) Fransız gazeteci, yazar, devrimci ve Paris Komünü üyesi.
Hayatı > Gençliği

Le Puy-en-Velay'da doğmuştur. Babası öğretmendi. Jules küçük yaştan itibaren çok başarılı bir öğrenci oldu. Temmuz Monarşisi'nin devrilip İkinci Fransa Cumhuriyeti'nin ilan edildiği 1848 Fransız Devrimi'ne katıldı. Babasının atanmış olduğu Nantes kentindeki gösterilerde yer aldı ve sosyalist hareketle temas etti. 1850 yılında Lycée Condorcet'ye girmek üzere çalışmalarını sürdürmek için babası tarafından Paris'e gönderildi. Ancak buradaki çalışmaları uzun sürmedi. Bu dönemde arkadaşı Arthur Ranc ile beraber III. Napolyon tarafından düzenlenen 1851 Darbesi'ne karşı sokak gösterilerine katıldı, barikatlarda dövüştü. Nantes'a döndüğünde babası tarafından akıl hastanesine kapatılsa da arkadaşı Antoine Arnould sayesinde kaçtı ve Paris'e geçti. Burada önde gelen yazarlarından olacağı Le Figaro'ya girdi. 1853 yılında III. Napolyon'a karşı komplo suçundan tutuklansa da delil yetersizliğinden salıverildi. Yoksulluk çekti ve gazetecilik, yazarlıkla ayakta kalmaya çalıştı. Meslektaşı Henri Rochefort'un önerisiyle 15. Bölgede katiplik yaptı. 1860 yılları sırasında Hector Malot ile dostluk kurdu ve sevgilisi Josephine Lapointe ile beraber yaşamaya başladı. 1865 yılından itibaren yazılarını çeşitli kitaplarda toplayıp bastı.
Hayatı > Cumhuriyetçi karakteri

Valles, artık İkinci Fransız İmparatorluğu'nun en azılı muhalifi Cumhuriyetçilerden birisi sayılıyordu. 1865 yılında muhalif kimliğinden ötürü kamu görevinden atılmış, yazdığı yazılar yüzünden sürekli tutuklanan bir lider haline gelmişti. 1869 yılındaki seçimlerde radikal sol aday olsa da seçilememiş, izleyen dönemde Henri Rochefort'un La Marseillaise ve Emile de Girardin'in La Liberte adlı gazetelerinde yazmıştır. Bu dönemde Proudhon, Blanqui ve Marx yanlısı hareketlerle teması olan ancak bunlardan bağımsız bir Cumhuriyetçi hat çizen, özellikle radikal sol içinde tanınan bir lider konumundaydı.
Hayatı > 1870 yılı

Ana madde: Fransa-Prusya Savaşı
Artan Cumhuriyetçi muhalefete karşı çareyi tedhiş önlemlerinde arayan III. Napolyon rejimi, 11 Ocak 1870 günü rejim muhalifi Victor Noir'i öldürür. Ertesi günkü cenaze töreni rejime karşı geniş bir protesto eylemine dönüşür. Eylemin başına geçen Valles ve Henri Rochefort, o anda plansız ve hazırlıksız bir ayaklanma planlayan Blanquist Gustave Flourens'in çabalarını engeller ve kitleyi korur.
Rejimin tehlikede olduğunun bilincinde olan III. Napolyon iç siyaseti konsolide etmek için komşusuyla savaşa girer ve Fransa-Prusya Savaşı başlar. Valles az sayıdaki aktif savaş  karşıtından birisidir ve derhal hapse atılır. 2 Eylül günü Sedan Muharebesinde Fransız Ordusu mağlup olup, İmparator III. Napolyon bizzat esir düşünce Üçüncü Fransız Cumhuriyeti ilan edilir. Valles serbest bırakılınca derhal Paris'te halkı ve ulusal muhafızları örgütlemeye girişmiş, savunma birlikleri oluşturmuştur. 18 Eylül günü Paris'i muzaffer Prusyalılara teslim etmeyen işçiler ve muhafızlar Almanların kuşatmasıyla karşılaşır. 31 Ekim günü Valles önderliğindeki grup hükûmet binasını ele geçirip iktidara almaya kalkışsa da püskürtülür ve yeraltına çekilmek durumunda kalır.
Hayatı > Paris Komünü

Ana maddeler: Paris Komünü ve Paris Komünü üyeleri
1871 yılının başında Paris'teki yerel örgütlenmelerin lideri konumundaki Valles 7 Ocak günü Affiche Rouge adlı dergide çıkan yazısında derhal Paris Komünü'nün ilan edilmesini savunur. 11 Mart günü Prusya işbirlikçisi Adolphe Thiers rejimi mahkemeleri tarafından yargılansa da hüküm giyeceğini anlayarak kaçar. 22 Şubatta yayınlanmaya başlayan Le Cri de Peuple (Halkın çığlığı) gazetesi, dönemin önemli yayını olan Pere Duchene ile birlikte kapatılmıştır. Valles 18 Mart 1871 günü Prusya işgaline ve Thiers rejimine karşı ilan edilen dünyadaki ilk işçi iktidarı sayılan Paris Komününün yapılan ilk seçimlerinde komün yönetimine seçilmiş, kamusal eğitim alanında sorumluluk üstlenmiştir.
Valles, devrimci fikirleri savunsa da soyut "özgürlükçü" akımdan etkilenmiş, Komün tarafından alınan devlet ve din işlerinin ayrılması yönündeki laiklik kararını ve karşı-devrim çağrısı yapan gerici gazetelerin kapatılması kararlarını eleştirmiştir. Dostu Gustave Courbet, Vermoler ve Varlin gibi isimlerle Paris Komünü'nin Jakoben eğilimlerini eleştirmiştir.
Paris Komünü'nün çok kısa süren ömrünün son günlerinde Valles sokak çarpışmalarında yer almış, Kanlı Hafta adı verilen 21-28 Mayıs 1871 tarihleri arasında barikatlarda savaşmıştır. 28 Mayıs günü Rue Belleville'deki son mevzilerin düşmesiyle beraber arkadaşı Gabriel Ranvier ile beraber kaçmış, sürgüne gitmiştir. 1872 yılında Thiers rejimi tarafından gıyabında idama mahkûm edilmiştir.
Hayatı > Sürgün dönemi

Valles, Londra'da eşinden uzakta sürgün hayatı yaşar. 1876 yılından itibaren çok büyük sefalet yaşar. Bu dönemde kitaplarının basımı sayesinde ayakta kalmaya çalışır. 1879 yılında Brüksel'de çıkarmaya çalıştığı La Rue adlı gazete başarısız olur. Bu sırada komünist Caroline Rémy de Guebhard ile tanışır ve onunla beraber Paris Komünü günlerini anlattığı ünlü eseri L'Insurge son haline gelmiştir.
Hayatı > Genel af ve son dönemler

11 Haziran 1879 günü serbest kalan Louis Auguste Blanqui kamuoyu yaratarak sürgündeki ve hapisteki binlerce Paris Komünü üyelerinin durumunu canlı tutar. 11 Temmuz 1880 tarihinde hükûmet genel af ilan edince Valles de Paris'de dönebilir. Burada büyük bir hızla yeniden gazeteciliğe başlamıştır. 1883 yılında Le Cri du Peuple gazetesini yeniden çıkartmayı başarır. Artık ileri derece diyabet hastasıdır ve geçirdiği krizi atlatamayarak 14 Şubat 1885 günü hayatını kaybeder. Onbinlerce kişinin katıldığı cenaze töreninin ardından naaşı Père Lachaise Mezarlığına defnedilir. Fransa'da anısı pek çok cadde ve sokakta yaşatılmaktadır.
Eserleri

Jacques Vingtras - L'enfant
Jacques Vingtras - Le bachelier
Jacques Vingtras - L'insurgé
Père Lachaise Mezarlığındaki mezarı
Paris'in Valenton mahallesinde Valles'in anısının yaşatıldığı cadde
Sandy Adası, Yeni Kaledonya

| --- | --- |


Coğrafya
Sandy AdasıSandy Adası'nın Yeni Kaledonya açıklarındaki konumu
Koordinatlar: 19°13′30″G 159°55′30″D﻿ / ﻿19.22500°G 159.92500°D﻿ / -19.22500; 159.92500
Denizi: Mercan Denizi
Siyasi
Adadaki ülke(ler):  Fransa

Denizaşırı bölge : Yeni Kaledonya 
 
Sandy Adası veya Sable Adası (Fransızca: Île de Sable, İspanyolca: Isla Arenosa), Mercan Denizi'nin doğusunda, Chesterfield Adaları ile Fransa'nın denizaşırı toprağı olan Yeni Kaledonya arasında bir yüzyıldan fazla süre boyunca var olduğu sanılan hayalet ada.
Tarihçe

1774 yılında İngiliz denizci ve kâsif James Cook yaklaşık 19° güney enlemi ve 164° doğu boylamları arasında bir adaya ait harita hazırladı. Sandy Adası ile ilişkili harita 1776 yılında yayımlandı.
Vormsi

| --- | --- |


Coğrafya

VormsiVormsi Adası'nın Estonya'daki konumu
Koordinatlar: 59°00′K 23°15′D﻿ / ﻿59.000°K 23.250°D﻿ / 59.000; 23.250
Denizi: Baltık Denizi
Yüzölçümü: &0000000000000092.00000092 km2
Siyasi
Adadaki ülke(ler):  Estonya
Demografi
Nüfus: &0000000000000339.000000339
Vormsi (Almanca: Worms, İsveççe: Ormsö), Estonya'nın dördüncü büyük adası. Hiiumaa adasının arasında ve Baltık Denizinde yer alan 92 km²'lik bir adadır. 11 Ocak 2010 itibarıyla ada üzerinde yaşayan 399 kişi vardır.
Tarihçe

Bir yerleşim adası olarak Vormsi tarihi 13. yüzyıla kadar uzanır. Tarihi süresince, ada Estonya İsveçlileri tarafından iskân edilmiştir, (Estonyaca "rannarootslased" ya da İngilizce "kıyı İsveçlileri") nüfusu 2. Dünya Savaşı öncesinde 3,000'e ulaştı. Savaş sırasında, neredeyse Vormsi nüfusunun tümü Estonya'da yaşayan diğer İsveçliler ile birlikte, tahliye edildi ya da İsveç'e kaçtı. Adanın mevcut nüfusu yaklaşık 240 kişidir.
Adanın Estonyaca ismi Vormsi onun Almanca adı Solucanlar veya İsveççe adıyla Ormsö'den ("yılan adası") türetilmiştir. İsveç etkisi de, (yönetim merkezi) Hullo gibi köylerde diğer yer adlarınıda görülebilir. Sviby (ana liman), Söderby, Norrby, Diby, Rälby, Förby, Borrby, Kärrslätt, Saxby, Busby, Suuremõisa (Magnushof) ve Rumpo; ve Prästvik gibi adlandırılan göller.
Edebiyat

Kanarbik, Madis, Ormsö. 1700'lerin ve 1800'lerin [Nordistica Tartuensia] sırasında ev sahiplerine karşı Estonya-İsveç köylü mücadelesi; 9 (Tartu, 2003)
Beyer, Jürgen, 'bir dar kaçış için kime teşekkür etmeliyim? Ethnologia 17 (2004), 175-95 Pro 1796 yılında Finlandiya'ya Vormsi ve Noarootsi'den gelen tehlikeli bir yolculukta 'alınan dersler10 Haziran 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
İkarus

Başlığın diğer anlamları için İkarus (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.

İkaros veya İkarus (Grekçe: Ἴκαρος, Íkaros) Atinalı mimar ve mucit Daidalos ve oğlu İkaros, Kral Minos'un emriyle bir kuleye kapatılır. Daidalos ve oğlu İkaros, Theseus'un Labyrinthos'da (labirent) yolunu nasıl bulabileceğini Ariadne'ye anlatarak Minotaurus'un öldürülmesine yardım ettikleri için kral tarafından cezalandırılmak istenmiştir. Daidalos kendisi ve oğlu için bu kulenin penceresinden kaçmaya yarayacak balmumu ve kuleye ziyaretlerine gelen kuşların tüyleriyle bir çift kanat yapar. Babası; İkaros'a uçarken zevkten kaçınması gerektiği ve uçmanın coşkusuyla güneşe yaklaşmamasını aynı zamanda da denize yakın uçup kanatların nemlenmesini engellemesi gerektiğini söyler. İkaros uçabilme özgürlüğü ile babasını dinlemez ve güneşe fazla yaklaşınca balmumu erir ve Ege Denizi'ne düşerek hayatını kaybeder. Düştüğü söylenen deniz, İkaria Denizi ve oraya yakın olan adanın adı da İkaria Adası olarak kalmıştır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  CANTIC: a19408985  GND: 11863979X  LCCN: no2018031326  NKC: jo20201091956  NLI: 987011339952105171  SUDOC: 027336484  VIAF: 9565151778244118130002   WorldCat (LCCN): no2018-031326
Delos

| --- | --- |


Coğrafya
Delos
Koordinatlar: 37°23′28″K 25°16′16″D﻿ / ﻿37.39111°K 25.27111°D﻿ / 37.39111; 25.27111
Takımadası: Kikladlar
Denizi: Ege Denizi
Yüzölçümü: &0000000000000003.4300003,43 km2
Zirve: Kintos Dağı 112
Siyasi
Adadaki ülke(ler): Yunanistan

Periferi : Güney Ege 
Nomos : Mikonos 
 
Demografi
Nüfus: &0000000000000014.00000014
Etnik grup(lar): 

 UNESCO Dünya Mirası
Konum:  Yunanistan
Kriter: Kültürel: ii, iii, iv, vi
Referans: 530
Tescil: 1990 (14. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
 
Delos (Yunanca: Δήλος), Yunan takımadalarından Mykonos adasının yanındaki kayalık küçük bir adadır. Bugün ıssız olan bu adada MÖ 2000'lerde bir liman ve bir hatif mabedi vardı. İyonyalılar'ın burada yaşadığı düşünülmektedir.
Efsanelere göre Leto, Artemis ve Apollon'u burada doğurmuştu.
Antik Dönem

MÖ 7. yüzyılda adaların dini ve siyasi bir idare merkezi (amphictyonie) olmuş ve Pisistrat zamanından itibaren Atina'nın hakimiyeti altına girmişti.
MÖ 454'te Atina buradaki hazineyi zaptetmiş ve mabede el koymuştur. Ancak MÖ 315 yılına doğru Delos bağımsızlığına kavuşmuş. Yine adalardan oluşan bir topluluğun idare merkezi olarak demokratik bir rejim altından büyük bir refaha ve gelişmeye tanık olmuştur. 
MÖ 250'de Romalılar buraya iş adamlarıyla birlikte gelerek istifadeye koyulmuşlar ve MÖ 166'da senatonun kararıyla yerliler çıkarılmış ve Atina'ya bağlanmıştır. Gerçekte Roma hakimiyeti altında bulunan Delos bir serbest liman haline konularak beynelmilel bir ticaret merkezi olmuştur.
MÖ 88 yılında Atinalılardan alınması üzerine Mithridatis adayı yağmalamış ve tahrip etmiştir.
MÖ 87 yılında Sylla, Delos'u tekrar zapt etmiş ve yeniden imar etmişti. Ancak korsanların kesintisiz saldırılarıyla yıkıma uğramış ve Hristiyanlık devrinde bir mermer ocağı ve hayvan otlağı haline gelmiştir.
Modern dönem

Fransızlar tarafından 1873'ten beri bu adada yapılan hafriyat adadaki harabeleri ortaya çıkarmıştır. Bunlardan başlıcaları Apollon'un Hieron'udur ki bunun içinde bir Artemis mabedi vardır. Daha doğuya doğru menşei Girit olan bir ibadete mahsus "Boğazlar mabedi" ve "Boynuzlar altarı" bulunmuştur. Kuzeyde de Antigon Gonatas'ın revakı keşfedilmiştir. Aşağıdaki kent kısmında Roma tacirlerinin alışveriş yaptıkları Agora, yukarı kentte de tiyatro mahallesi bulunmuştur. İki tarafında evler ve dükkânlar olan uzun bir sokak, daha eski bir Pompei kenti izlenimini vermektedir. Buradaki evler hellenistik devir evlerinin incelenmesi ve anlaşılmasına yol gösterici olmuştur.
Galeri

Delos adası, Carl Anton Joseph Rottmann, 1847.
Aslanın Terası, Delos.
Cyclades adaları. Delos merkeze yakın.
| g t Kiklad Adaları |
| --- | --- | --- |
| Ana adalar |  Anafiye  Andiberre  Andre  Berre  Bolukendire  Değirmenlik  Eskinos  Gümüş  İstendil  Koyunluca  Küçük Kikladlar Eskino  Hacılar  Karo  Örenli  Yassıca  Mukene  Mürted  Nakşa  Niyoz  Santoron  Serbarlı  Sire  Termiye  Yamurgi  Yavuzca  |  |
| Diğer adalar |  Anidro  Ano Antikeri  Askanya  Bibercik  Delos  Despotiko  Eshati  Glaros  Hristeni  Kardivinis  Kato Antikeri  Kitreni  Küçük Değirmenlik  Nata  Nikura  Pakya (Anafi)  Pakya (İncirli)  Papazlık  Polino  Salyagos  Serfo  Sığırcıklar  Vus  |  |
| g t Yunanistan'daki UNESCO Dünya Mirasları |
| --- | --- |
Attika:  Atina Akropolisi 
Ege Adaları:  Aziz Yuhanna Manastırı ve Apokalipsis Mağarası ile birlikte Batnaz Adası'nın Tarihî Merkezi (Hora)  Delos  Pythagorion ve Sisam Heraionu  Rodos Orta Çağ Şehri 
Kuzey Yunanistan:  Aynoroz  Filippi  Selanik'in Erken Hristiyan ve Bizans Anıtları  Aigai Antik Kenti (modern adı Vergina) 
Orta Yunanistan:  Bassae'deki Apollon Epikurios Tapınağı  Delfi Antik Kenti  Epidauros'taki Asklepios Tapınağı  Korfu Eski Şehri  Meteora  Miken ve Tiryns Antik Kentleri  Mistra Antik Kenti  Olimpia Antik Kenti 
Paylaşılanlar:  Dafni, Hosios Loukas ve Nea Moni Manastırları 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11933458m (data)  GND: 4011388-7  LCCN: sh85036597  LNB: 000306324  NKC: ge572116  NLI: 987007545757805171  SUDOC: 027251209  VIAF: 242963759
Lugat-i Nâcî

, İstanbul: Asır Matbaa ve Kütübhanesi, 1891
Lugat-ı Naci (Osmanlıca: لغت ناجى), Muallim Naci tarafından başlanıp onun ölümünden sonra Müstecabizâde İsmet tarafından tamamlanan ve ilk baskısı 1891'de yapılan Osmanlıca sözlük.
Türkçede kullanılan Arapça, Farsça kelimeleri ve Batı dilinden Türkçeye girmiş bazı kelimeleri içeren lugattan 18bin maddebaşı mevcuttur. Lugatte, kelimelerin asıl dillerindeki anlamları değil Türkçede kazandıkları anlamlar gösterilir.
Eser, 1890 yılında “Çocuklar İçin Lugat Kitabı” adıyla fasiküller halinde yayımlanmaya başlamış ve “fetvâ” kelimesine kadar olan kısmı 1891 yılında toplam 832 sayfa olarak basılmıştı. Nisan 1893'te Muallim Naci'nin ölümü üzerine arkadaşı Müstecabizade İsmet, onun notlarına ve müsveddelerine dayanarak sözlüğün geri kalan kısmını tamamlayıp 1898 yılında 1426 sayfa olarak yayımladı. 1899 ve 1900 tarihlerinde 960 sayfa olarak iki defa daha basıldı. Başlangıçta harekelere göre düzenlenen eser, 1906'daki dördüncü baskısı sırasında harf sırasına göre yeniden düzenlendiği gibi bazı kelimelerin yazılış ve açıklamalarında Tâhir'ül Mevlevî tarafından değişiklikler yapıldı; bazı örnek mısra ve cümleler değiştirildi ve 819 sayfa olarak basıldı. 1978'de ofset usulüyle yeniden basıldı.
1966-67 Spor Toto Kupası

| Spor Toto Kupası |
| --- | --- |
Sezon: 1966-67
Takım sayısı: 17
Şampiyon: Fenerbahçe
Oynanan maç sayısı: 25
Atılan gol sayısı: 53 (maç başına 2,12)
← 1965-66  1967-68 →
1966-67 Spor Toto Kupası, 1964-65 sezonunda gerçekleştirilmeye başlanan Spor Toto Kupası'nın 3. sezonu. Turnuvayı şampiyon olarak tamamlayan Fenerbahçe, kupa tarihindeki tek şampiyonluğunu elde etti.
Eleme turu

Eleme turu kuraları 3 Temmuz 1966 günü Ankara'da çekildi. Türkiye 1. Futbol Ligi'nin 1966-67 sezonunda mücadele eden 17 takım; Ankara (6), İstanbul (6) ve İzmir (5) olmak üzere üç bölgeye, her bölgedeki takımlar da kendi arasında iki gruba ayrıldı. Ankara ve İzmir bölgelerindeki grup birincileri kendi aralarında maç yaparak bölgelerinden birer takım çıkarırken; İstanbul'daki iki grubun birincisi direkt olarak final grubuna yükselmeye hak kazandı.
Eleme turu > İstanbul elemeleri

Final grubunda mücadele etmeye hak kazanan takımlar Fenerbahçe ve Beşiktaş oldu.