stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kamerun devlet başkanları listesi

Kamerun devlet başkanı, Afrika ülkesi Kamerun'un bağımsızlığını kazandığı 1960 yılında bu yana ülkenin en üst makamında yer alan kişiye verilen unvandır. Ülkeyi yöneten devlet başkanı 1960 ile 1961 yılları arasında Kamerun Cumhuriyeti 'ni, 1961 ile 1972 yılları arasında Federal Kamerun Cumhuriyeti 'ni, 1972 ile 1984 yılları arasında Kamerun Birleşik Cumhuriyeti 'ni ve 1984 yılında itibaren de Kamerun Cumhuriyeti 'ni yönetmiştir. Ülkede bu görevde bulunan kişilerin listesi şu şekildedir:
§  Rakipsiz seçildi
| №> Kamerun Cumhuriyeti | Resim> Kamerun Cumhuriyeti | İsim (Doğum–Ölüm)> Kamerun Cumhuriyeti | Seçim> Kamerun Cumhuriyeti | Görev Süresi> Kamerun Cumhuriyeti | Görev Süresi> Kamerun Cumhuriyeti | Parti> Kamerun Cumhuriyeti |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | Ahmadou Ahidjo (1924–1989) | — | 5 Mayıs 1960 | 1 Ekim 1961 | UC |
Kamerun Federal Cumhuriyeti
| (1) |  | Ahmadou Ahidjo (1924–1989) | 1965 1970 | 1 Ekim 1961 | 2 Haziran 1972 | UC /  UNC |
Kamerun Birleşik Cumhuriyeti
| (1) |  | Ahmadou Ahidjo (1924–1989) | 1975 1980 | 2 Haziran 1972 | 6 Kasım 1982 | UNC |
| 2 |  | Paul Biya (1933–) | — | 6 Kasım 1982 | 4 Şubat 1984 | UNC |
Kamerun Cumhuriyeti
| (2) |  | Paul Biya (1933–) | 1984 1988 1992 1997 2004 2011 | 4 Şubat 1984 | Görevde | UNC /  CPDM |
İdman (dergi)

| --- | --- |
Derginin 28 Mayıs 1913 tarihli ilk sayısının kapağı. Kapakta, Müdafaa-i Milliye Cemiyeti Başkanı Mehmet Hulusi Bey yer almaktadır.
Sıklık: 15 günde bir (ilk 10 sayı/34.-35. sayılar) Haftada bir (11.-33. sayılar)
İlk sayı: 28 Mayıs 1913
Son sayı: 16 Temmuz 1914
Ülke: Osmanlı İmparatorluğu
Dil: Türkçe
İdman, 1913-1914 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu'nda yayımlanan spor dergisi. Ülkede çıkan üçüncü spor dergisi konumunda olup ilk 10 sayısı 15 günde bir, kalan sayıları ise haftada bir yayımlanmıştı.
Yayın hayatı

İlk sayısı 28 Mayıs 1913 tarihinde yayımlanan dergi, 1910'da yayımlanan Futbol ve 1911 ile 1912 yılları arasında yayımlanan Terbiye ve Oyun'un ardından, ülkede yayımlanan üçüncü spor dergisi idi. Başlarda 15 günde bir yayınlanması hedeflense de bu sıklıkta yayımlanması konusunda aksaklıklar meydana geldi. 11 Aralık 1913 tarihli 10. sayısından yer alan bir yazıyla birlikte, bu tarihten itibaren haftada bir olarak yayımlanacağı duyuruldu. Derginin fiyatı önceleri 60 para iken, daha sonradan 1 kuruşa yükseltildi. 11 Haziran 1914 tarihli sayısında, yaz mevsiminin gelmesiyle birlikte spor dünyasının tatile girdiği ve bu sebepten ötürü tekrar on beş günde bir yayımlanacağı belirtildi. Bu tarihten sonra iki sayısı daha yayımlanan dergi, 16 Temmuz 1914'te yayımlanan 35. sayısının ardından kapatıldı.
Teknik özellikleri

İmtiyaz sahibi önceleri "Cem'i Kitaphanesi sahibi Cem'i", sonradan ise "Cem'i Halid" olarak geçmekteydi. Sorumlu müdürünün Mehmed Sadî olduğu İdman, Matbaa-i Hayriye ve Şürekâsı olarak belirtilen matbaada basılmaktaydı. 16 x 24 boyutlarındaki derginin her sayısının kapağı farklı bir tasarıma sahipti.
İçeriği

Ülkede yayımlanan önceki dergilere göre daha geniş kapsamlı olan İdman, sporun tüm alanlarına değinmekteydi. İdman'ın yazarları arasında Abidin, Ali Sami, Enis Avni, Ali Faik, Burhan, Selim Sırrı gibi isimler bulunmaktaydı.
Derginin 14. sayısı
Derginin 6 ve 7. sayısı
Derginin 18. sayısı
Konstantin Mihailović

| Konstantin Mihailović |
| --- | --- |
Doğum: 1430

Konstantin Mihailović, ayrıca Ostrovica'lı Konstantin olarak da bilinir, 1430 yılında doğmuş, Sırp bir asker ve Osmanlı İmparatorluğu ordusunda yeniçeri olarak geçirdiği zamanlara dair bir anı kitabının yazarıdır Bir Yeniçerinin Anıları (Sırpça: Успомене јаничара) adlı kitabı 15. yüzyılın sonlarında, muhtemelen 1490 ile 1501 yılları arasında yazılmış olup, o dönemdeki Osmanlı ordusu'ndaki yaşama dair eşsiz bir bakış açısı sunmaktadır. Mihailović'in kitabı yazmasındaki belirtilen motivasyonu, Hristiyan güçlerin Osmanlılara karşı mücadelesine yardımcı olmak amacıyla Osmanlı devleti ve askeri yapısı hakkında ayrıntılı bir açıklama sunmaktı.
Anılar

Anılarında erken dönem yaşantısına dair hiçbir bilgi yoktur. Bunun yerine, 1455 yılında Sultan II. Mehmed komutasındaki bir ordunun Yeni Brdo Kalesi'ni kırk gün boyunca kuşatmasıyla başlarlar. Osmanlı Ordusu, Edirne'den başlayarak Sofya yoluyla Kosova'nın bulunduğu topraklarda kesin bir denetim kurmak amacıyla bir harekât başlatmıştı. O dönemde Novo Brdo zengin bir gümüş madenciliği şehriydi. Garnizon 1 Haziran 1455'te teslim oldu. Mihailović'in anlattığına göre Sultan, kalenin küçük kapısında durup erkekleri kızlardan ayırıyordu. Daha sonra kadınları hendeğin bir tarafına, erkekleri ise diğer tarafına ayırdı. Daha sonra rütbesi veya önemi ne olursa olsun tüm erkeklerin başlarının kesilmesini emretti. Yaklaşık 700 genç kadın ve kız alınıp askerlere ve Osmanlı komutanlarına verildi.
Bunun üzerine Mihailović ve iki kardeşi de dahil olmak üzere yaklaşık 320 genç, yeniçeri olarak eğitilmek üzere götürülmüştür. Daha sonra, kendisinin ve diğer on dokuz çocuğun Samokovo adlı bir köyün yakınlarında geceleyin kaçtığını, ancak tekrar yakalanıp bağlanıp dövüldüklerini yazmıştır. Bir yıl sonra Belgrad Kuşatması'nda hazır bulunduğunu yazmaktadır. Muhtemelen oradaydı ama o sırada yeniçeri olacak kadar uzun süredir Osmanlı ordusunda değildi. Mihailović, bu kuşatma ve sonrasında yaşanan olayları ayrıntılı olarak anlatmaktadır.
Anılar > III. Vlad'a karşı sefer ve Bosna

Yeniçeri eğitimini tamamladıktan sonra, daha sonra Bram Stoker'ın Drakula romanına ilham kaynağı olacak olan Eflak Kralı III. Vlad'a karşı Osmanlı Ordusu'nun taarruzuna katılmıştır. Mihailović bu bölümde III. Vlad'ın kazığa oturtma yöntemini kullandığını doğrular ve III. Vlad'ın sık sık Osmanlı askerlerinin burunlarını kesip Macaristan'a göndererek öldürdüğü düşman askerlerinin sayısını gösterdiğini ekler. Osmanlıların Tuna'yı geçerken yaptıkları bir savaşta 250 kadar yeniçerinin Eflaklılar tarafından öldürüldüğünü, ancak Osmanlı kuvvetlerinin çokluğu yüzünden sonunda III. Vlad'ın kuvvetlerinin geri püskürtüldüğünü belirtir.
Osmanlıların Eflak saldırılarından en çok geceleri korktuklarını, ordugâhlarını tahta kazıklarla ve gece gündüz nöbet tutarak koruduklarını da kaydetmiştir. Ancak bu saldırılar önlenememiş ve çok sayıda asker, deve ve at kaybedilmiştir. III. Vlad'ın binlerce kazığa oturtulmuş Türk askerini yol kenarlarına dizdiği iddia edilen ve o zamandan beri efsane haline gelen "kazıklı orman"dan da biraz bahseder; ancak Mihailović ordunun en arkasında olduğu için bunu hiç görmemiş ve bu yüzden başkalarının sözlerine dayanarak bunu yazmıştır.
Sonraki yazıları 1463 yılında Bosna'nın alınması seferini konu edinmiştir. Bu sefer sırasında yaşanan kuşatmaları ayrıntılarıyla anlatır ve kuşatma sona erdiğinde kendisi ve bir yeniçeri garnizonu Zvečaj Kalesi'ni tutmak zorunda kalmışlardır. Bu sırada önemli bir rütbeye ulaşmış görünmektedir. Bu kuvvet, Macar Kralı Matyas Corvinus'un komutasındaki kuşatmaya karşı koyamamıştır ve esir alınanlar arasında Mihailović de vardı. Kimliği ve etnik kökeni ortaya çıktıktan sonra ülkesine geri gönderilmiştir.
Çalışmalar ve yayınlar

Mihailović, Konstantin (1865) [1490-1501], Turska istorija ili kronika (Турска историја или кроника (Bir Yeniçerinin Anıları)) (Sırpça), 18, Glasnik Srpskoga učenog društva (Herald of the Sırp Eğitimli Topluluğu)
Mihailović, Konstantin (3 Ocak 2017) [1490-1501]. Bir Yeniçerinin Hatıraları. Behiç Anıl Ekim (Çevirmen), Nuri Fudayl Kıcıroğlu (Çevirmen). Ayrıntı Yayınları. ISBN 978-9755397542.
Laik

Başlığın diğer anlamları için Laik (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Başlığın diğer anlamları için Seküler (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Laik/seküler devletler
  Resmî dini olan devletler
  Belirsiz veya veri yok
Laik (Fransızca: Laïc), Türk Dil Kurumu sözlüğünde bulunan tanıma göre, Din işlerini devlet işlerine karıştırmayan, devlet işlerini dinden ayrı tutan (kişi veya kurum). Örneğin, "Türkiye ... laik ve sosyal bir hukuk devletidir." Kısaca Laikler, kelime anlamı olarak Türkçeye ruhban sınıfından olmayanlar olarak girmiştir ve ruhban sınıfı (Dinî ibâdetleri topluca yürütmekle görevli olanlar) dışında kalanların tümü için kullanılır.
Etimoloji

Laik kelimesi Yunanca 'laos' ismi ve 'laikos' sıfatından gelir, Latincesi laicus'tur. Laos; halk, kalabalık, kitle demektir ve zıddı kleros'tur. Laikos ise halktan olan, ruhbandan olmayan veya dinsel olmayan anlamında sıfatlaşmış biçimidir. İngilizcede laiklik tanımının ve içeriğinin birebir karşılığı olmadığı genel olarak kabul edilmekle birlikte bu terimin yakın bir karşılığı olarak Latince saeculum sözcüğünden gelen 'secular' kullanılmaktadır. Secular; çağa ait, çağdaş veya dünyasal, dünyevi anlamına gelmektedir. Farklı anlamlar ve nüanslar içeren her iki terimin ortak noktası cismi ve bilimsel olan ile ruhani ve dinsel olanın birbirine karıştırılmamasını ifade etmeleridir.
Hukuki yönden yapılan tanımlamalara göre laik devlet veya laik yasanın kaynağını din veya inançlardan değil doğrudan insan aklını referans veren kaynaklardan elde etmesi olarak terim anlamına sahiptir. Laiklik, Osmanlı döneminde Ziya Gökalp'ın lâ dinî (dinsel olmayan), Ahmet İzzet Paşa'nın lâ ruhbanî, Ubeydullah Efendi'nin İş Hükümeti deyişleri ile ifade edilmeye çalışılmış ve bir süre layisizm olarak da adlandırılmış olmakla birlikte günümüzde laiklik terimi ile ifade olunmaktadır.
Lâiklik, genel anlamda din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılması, dinî inançların devlet yönetiminde ve siyasette rol oynamaması esasına dayanmaktadır.
Köşker, Kulu

| Köşker |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Konya ilinin Türkiye'deki konumu
KöşkerKöşker'in Konya'daki konumu
Koordinatlar: 39°15′31″N 33°09′30″E﻿ / ﻿39.2586°K 33.1583°D﻿ / 39.2586; 33.1583
Ülke:  Türkiye
İl: Konya
İlçe: Kulu
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 151
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 332
İl plaka kodu: 42
Posta kodu: 42775
Köşker, Konya ilinin Kulu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Daha önceleri Sofular köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Nisan 1946'da köy statüsü kazandı. Daha önceleri Ankara'nın Balâ ilçesine bağlıyken, 1 Aralık 1969'da Kulu ilçesine bağlandı. Köşker; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 151 |  |
| 2018 | 207 |  |
| 2017 | 83 |  |
| 2016 | 75 |  |
| 2015 | 75 |  |
| 2014 | 95 |  |
| 2013 | 94 |  |
| 2012 | 83 |  |
| 2011 | 87 |  |
| 2010 | 94 |  |
| 2009 | 92 |  |
| 2008 | 86 |  |
| 2007 | 92 |  |
Kadın Tuzağı

Bir Kadın Tuzağı ile karıştırılmamalıdır.
| --- | --- |
İngilizce: Immortal
Film afişi.
Yönetmen: Enki Bilal
Yapımcı: Charles Gassot
Oyuncular: Linda Hardy Thomas Kretschmann Charlotte Rampling
Müzik: Sigur Rós Goran Vejvoda
Cinsi: Sinema filmi
Çıkış tarih(ler)i: 2004 (2004)
Süre: 102 dakika
Ülke:  Fransa
Dil: İngilizce
Resmî sitesi
Kadın Tuzağı ya da özgün adıyla Immortal, 2004 yılı İngilizce olarak yapılmış bir Fransız bilimkurgu filmidir. Yönetmenliğini Enki Bilal üstlenmiş ve konusunu kendisinin çizdiği La Foire aux immortels (Ölümsüzler karnavalı) adli çizgi-romandan almıştır.
Oyuncular

Linda Hardy, Jill Bioskop olarak
Thomas Kretschmann, Nikopol olarak
Charlotte Rampling, Elma Turner olarak
Frédéric Pierrot, John olarak
Thomas M. Pollard, Horus olarak
Yann Collette, Froebe olarak
Derrick Brenner, Jonas olarak
Zübeyir Aydar

| Zübeyir Aydar |
| --- | --- |

Doğum: 1 Ocak 1961 (63 yaşında) Eruh, Siirt, Türkiye
Meslek: Avukat, siyasetçi
Organizasyon: PKK
Siyasi parti: Sosyaldemokrat Halkçı Parti Demokrasi Partisi
Ebeveyn(ler): Abdullah Aydar Halime Aydar

Zübeyir Aydar (d. 1 Ocak 1961, Siirt), Kongra-Gel Başkanı, TBMM 19. dönem Siirt milletvekili, avukat.
Zübeyir Aydar, 1 Ocak 1961 tarihinde Abdullah-Halime Aydar çiftinin çocukları olarak Siirt'in Eruh ilçesinin Yanıkses köyünde doğdu. İnsan Hakları Derneği Siirt şube başkanlığı ve SHP il başkanlığı görevlerinde bulundu.
Kariyer

1991 Türkiye genel seçimlerinde SHP listesinden Siirt milletvekili olarak meclise seçildi. Aynı yıl DEP'e geçti. 1994'te DEP milletvekilleri Leyla Zana, Orhan Doğan, Hatip Dicle, Ahmet Türk, Sırrı Sakık ve Mahmut Alınak'ın dokunulmazlıklarının kaldırılıp cezaevine konulmalarının ardından Türkiye'yi terk etti.
1994'te İsviçre'de sığınmacı statüsü aldıktan sonra PKK tarafından 1995'te kurulan Sürgündeki Kürt Parlamentosu (PKDW, Parlamana Kurdistane Li Derveyi Welat) ve 1999'da kurulan Kürdistan Ulusal Kongresi (KNK, Kongra Netewiya Kurdistan) oluşumlarında yer aldı. 2003'te Kongra-Gel başkanlığına getirildi. 14 Ekim 2009'da ABD Hazine Bakanlığı bünyesindeki Yabancı Varlıkların Kontrolü Ofisi tarafından özel olarak belirlenmiş uyuşturucu kaçakçısı olarak ilan edildi. Haziran 2010'da Belçika'da tutuklandı ve üç hafta sonra serbest bırakıldı.
28 Ekim 2015'ten beri, Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı tarafından yayımlanan "en çok aranan teröristler" listesinin kırmızı kategorisinde yer almaktadır. Bakanlık kendisini yakalayan veya yakalanmasına yardımcı olacak bilgileri paylaşan kişi veya kişilere 10 milyon lira'ya kadar para ödülü vereceğini duyurdu. 7 Nisan 2021'de 6415 sayılı "Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanunun" 3. ve 4. maddeleri gereğince İçişleri Bakanı Süleyman Soylu ile Hazine ve Maliye Bakanı Lütfi Elvan'ın imzasıyla Resmi Gazete'de yayımlanan karara göre 377 kişi ve 12 kuruluş ile birlikte Türkiye'deki mal varlığı donduruldu.
Köroğlu Destanı

Başlığın diğer anlamları için Köroğlu (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Köroğlu illüstrasyonu (Türk Mitolojisi Atlası)
Köroğlu, A. Hajiyev (1989)
Köroğlu Destanı, Türk, Altay, Anadolu ve Azeri efsanelerinde ve halk öykülerinde yer alan söylencesel kahramanın öyküsünün anlatıldığı doğal bir destandır.
Destanın içeriği

Başkahramanı, destana da adını veren Köroğlu'dur. Koroğlu veya Goroğlu olarak da söylenir. Köroğlu, Tüm Türk Dünyasının ortak motiflerinden biridir. Annesi Cembil Hatun ışıktan hamile kalır ve diri diri gömülerek öldürülür. Köroğlu mezarda doğar, ölmüş anasını emerek büyür. Ahmet Yesevi’nin toprak altına mezar kazıp orada yaşayarak çile çekmesi bu anlayışı çağrıştırmaktadır. Değişik ülkelerde uyarlanarak farklı versiyonları anlatılır. Körlük kavramı yalnız görmemeyi değil, görülmemeyi de içerir. Sevgilisinin ardından öbür dünyaya yolculuk yapar. Kahramanlar korunmak için görünmez olurlar. Hızır zaman zaman kör olarak betimlenir çünkü onun göze ihtiyacı yoktur. Körlük bilgeliği simgeler. Değişik yörelerde bazen farklı isimlerle anılan babası Alı Koca (İslamdan sonra Ali), körlük tanrısı Alığ Han’ın rasyonel (gerçekçi) bir versiyonudur. Köroğlunun ismi de Ali’dir. Kor kelimesi ışık demek olduğu gibi yer altı, dağ, toprak gibi anlamları da vardır. Bütün bunlar bir arada değerlendirildiğinde Köroğlu ismi üç farklı manayı ifade eder.
Gözleri kör olan (gözelere ihtiyacı olmayan) kişinin oğlu.
Toprağın, dağın (mecazen mezarın yani ölümün) oğlu.
Korun yani ateşin (kutsal gücün, gökten gelen tanrısal güç) oğlu.
Köroğlu kendisini defalarca kurda benzetir. Anadolu'da 16. yüzyılda yaşayan ve bu destan kahramanının adını alarak onunla özdeşleşen Köroğlu adlı halk ozanının şiirleri de kendisiyle bütünleşmiştir. Böylece Köroğlu ozanlık yeteneği ile de bütünleşmiştir.
Köroğlu Destanı, kahramanı Ruşen Ali'nin ve babası Koca (Seyis) Yusuf'un Bolu Beyi ile olan mücadelelerini ele alır. Kahramanı 16 yüzyılda yaşamış halk ozanı Köroğlu'dur (Ruşen Ali). Bu destan Yaşar Kemal'in Üç Anadolu Efsanesi yapıtında yazına kazandırılmıştır.
Etimoloji

Kor “ateş, yeraltı” (veya Kör “görmeyen”) ve Oğul sözcüklerinin bileşimidir.
Konuyla İlgili Eserler

Pertev Naili Boratav (1984, Orijinal eser 1931), Köroğlu Destanı, Adam Yayıncılık.
Kişi partisi

Andrej Babiš'in ANO 2011'i "bir ticari firma partisinin aşırı bir biçimi" olarak tanımlandı.
Girişimci parti veya kişi partisi, çoğunlukla kendi çıkarlarını ilerletmek amacıyla o kişi tarafından oluşturulan, karizmatik bir siyasi girişimciye odaklanan bir siyasi parti türüdür.
Tanım

Kişi partisi, siyaset bilimci Mauro Calise'nin deyimiyle "kendisinin oluşturduğu parti üzerinde tam kontrolü sağlayan bir bireysel liderin en aşırı durumu" olarak kabul edilebilir. Kişi partisi, iç parti demokrasisine dayanmak yerine bir şirketin yukarıdan aşağıya kurumsal yapılanmasının model alındığı bir yapıya sahiptir. Parti yapısı, daha eski seçkin parti türüne benzerken, politik girişimcinin parti varlıklarının tam kontrolünü daha da güçlü bir şekilde sürdürdüğü oligarşik bir formdadır. Girişimci, parti platformunun ve kampanyalarının tüm yönlerini kontrol eder, seçimlerde adayları seçmede en üst düzeyde rol oynar, parti kaynaklarını yönetir ve parti içindeki diğer politikacılara parti disiplinini uygular.
Girişimci partileri diğer partilerden ayıran bir özellik, parti organizasyonunun seçim dönemleri dışında ya hareketsiz ya da sınırlı olması ve üyelerin partiye daha fazla dahil olmalarının aktif bir şekilde engellenmesidir, bu nedenle girişimci partilerin taban kapasitesi eksiktir. Girişimci partilerde, parti lideri dışında yalnızca bir üye veya politikacılar dışında çok az üye olabilir. Freedom Party başlangıçta aşırı sağın sızmasından korktuğu için üye kabul etmemişti; daha sonra ise yardımcı lider Martin Bosma, parti üyeliği yapısının parti liderliği ile seçmenler arasındaki doğrudan hesap verebilirlikle çatıştığını söyledi. Tamamen üyesiz bir kişi partisinde, gönüllüler, bağışçılar ve görevliler parti operasyonlarına resmi bir söz hakkı olmaksızın zaman, para ve itibarlarını (parti tartışmalıysa) yatırır.
Nedenleri ve sonuçları

Başkanlık sistemleri gibi daha monokratik yönetim sistemleri, kişisel partilerin oluşumunu teşvik etme eğilimindedir, çünkü siyasetin kişiselleşmesi gücün merkezileşmesini destekler. Girişimci partiler genellikle kısa ömürlü olup, kurucularının ötesine geçmezler, ancak girişimci, karizmasını kullanarak kitle üyeliği partisi oluşturmakta başarılı ise, varlıklarını sürdürebilirler. Taban hareketliliğinin eksikliği nedeniyle, lider-odaklı partiler, karizmatik liderden daha uzak olan yerel ve bölgesel siyasette daha az başarılı olabilir, ANO 2011 ve Forza Italia gibi örneklerde olduğu gibi.
Girişimci partiler genellikle aşırı sağcı, milliyetçi ve/veya popülist niteliktedir. Bununla birlikte, başka bir eğilim ise sıkı bir ideolojiye sahip olmamak ve yerine kamuoyu yoklamalarını yakından takip ederek parti görüşü konusunda belirsiz veya çelişkili olmaktır. Tatiana Kostadinova ve Barry Levitt, kişisel bir partide "lider ile diğer siyasetçiler arasındaki etkileşimlerin, örneğin örgütsel kurallar, ideolojik yakınlıklar veya programatik taahhütler yerine, çoğunlukla liderin sadakate dayalı olduğunu" savunmaktadır. Kişi partileri yeni kurulan demokrasilerde ve yüksek seçim dalgalanması olan durumlarda ortaya çıkma eğilimindedir. Ayrıca, geleneksel partilere olan siyasi katılım ve üyelikteki düşüşler sonucunda da ortaya çıkabilirler. Orta Avrupa'da, girişimci partiler, devlet güçlerinin özel çıkarlar için kullanıldığı bir tür devlet ele geçirme olarak ortaya çıkmıştır. Girişimci partiler özellikle Latin Amerika'da yaygındır.
Kanuna uygunluğu

Almanya Federal Cumhuriyeti Temel Kanunu, siyasi partilerin iç örgütlenmelerinde "demokratik prensiplere uygun olmalarını" gerektirir. Nazi Partisi'nin 1952 yılında yasaklanması durumunda, Federal Anayasa Mahkemesi'nin kararında şu ifadelere yer verilmiştir: "Eğer bir parti, iç örgütlenmesi demokratik prensiplere uygun değilse, genellikle parti, kendi örgütlenmesinde uyguladığı yapısal prensipleri devlete dayatmayı amaçlamaktadır." Portekiz, İspanya, Arjantin ve Türkiye anayasaları benzer hükümler içermektedir. İsrailli hukukçu Yigal Mersel, demokratik olmayan şekilde örgütlenen partilerin istenmeyen olduğunu savunmaktadır çünkü "Demokratik olmayan bir yapıya sahip olan partilerde demokratik olmayan hedeflere yönelme olasılığı daha yüksektir."
Örnekler > İsrail

Hayamin Hahadash, Yamina (Naftali Bennett )
Kachol Lavan, İsrail Dayanıklılık Partisi, Hamachane Hamamlachti (Benny Gantz )
Yesh Atid (Yair Lapid )
Yisrael Beiteinu (Avigdor Lieberman )
Kulanu (Moşe Kahlon )
Hatnua (Tzipi Livni )
Örnekler > Tayland

Thai Rak Thai Partisi (Thaksin Shinawatra)
Örnekler > Türkiye

Hak ve Eşitlik Partisi (Osman Pamukoğlu)
Genç Parti (Cem Uzan)
Memleket Partisi (Muharrem İnce)
Örnekler > Afrika > Lesoto

Sam Matekane liderliğindeki Refah Devrimi
Örnekler > Avrupa > Avusturya

Jörg Haider liderliğindeki Avusturya Özgürlük Partisi
Örnekler > Avrupa > Çek Cumhuriyeti

ANO 2011 (Andrej Babiš )
Örnekler > Avrupa > Finlandiya

Finliler Partisi
Örnekler > Avrupa > Fransa

Ulusal Ralli (Marine Le Pen)
Örnekler > Avrupa > Macaristan

Fidesz (Viktor Orbán)
Örnekler > Avrupa > İtalya

Forza Italia (Silvio Berlusconi)
Örnekler > Avrupa > Hollanda

Özgürlük Partisi (Geert Wilders)
Örnekler > Avrupa > Sırbistan

Sırbistan Hareketinin Gücü
Örnekler > Avrupa > Slovakya

Sıradan İnsanlar ve Bağımsız Kişilikler (Igor Matovič)
Örnekler > Avrupa > İspanya

Demokratik Merkez Birliği (Adolfo Suárez)
Örnekler > Güney Amerika > Peru

Cambio 90 (Alberto Fujimori)
İlk Sahne

| --- | --- |

Konum: Kuzey Lefkoşa, KKTC
Koordinatlar: 35°11′50″K 33°21′19″D﻿ / ﻿35.19722°K 33.35528°D﻿ / 35.19722; 33.35528
İnşaat
Açılış: 1963
Yenileme: 1966


İlk Sahne, Lefkoşa, KKTC'de yer alan bir tiyatro salonu. Kıbrıs Türkleri'nin ilk tiyatrosudur. 1963'te kurulmuştur. Kurucuları arasında Üner Ulutuğ, Kemal Tunç, Yücel Köseoğlu, Biler Demircioğlu yer almaktadır. Ankara Devlet Konservatuvarı'ndan mezun olan Ulutuğ tarafından İlk Sahne'de sergilenen ilk oyun Vedad Nedim Tor tarafından yazılan Kör (The Blind, 1963) oldu. İlk Sahne, Aralık 1963'te topluluk içindeki ciddi politik sorunlar nedeniyle kapandı.
1965 yılında Kıbrıs Türk Tiyatrosu İlk Sahne adı ile yeni bir tiyatro kuruldu; Üner Ulutuğ ve Kemal Tunç (d. 1938) kurucuları idi. Atatürk İlkokulu'nun salonunda gösterilerini sergilemeye başlamıştı ve hem Türkçe hem de yabancı oyunlar sergilenmekteydi. Bu yıllarda İstanbul'dan gelen bazı oyunlar da İlk Sahne'de sergilenmiştir.
1966 adı Devlet Tiyatrosu olarak değiştirilmiştir. 1970 yılında İlk Sahne, Kültür, Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından desteklendi. Kuzey Kıbrıs'a düzenlenen Barış Harekâtı'ndan sonra İlk Sahne adını Kıbrıs-Türk Devlet Tiyatrosu olarak değiştirdi. 1980'de İlk Sahne/Devlet Tiyatrosu'ndan dört sanatçı, sosyal olarak kabul görmeyecek bir oyun sergiledikleri gerekçesiyle görevden alındı. Aynı yıl, daha sonraki bir tarihte dört sanatçı - Yaşar Ersoy (d. 1951), Erol Refikoğlu (d. 1946), Osman Aklas (d.1954) ve İrsin Refikoğlu (d. 1950) - yeni bir profesyonel tiyatro, Lefkoşa Türk Belediye Tiyatrosu'nu kurmak için Lefkoşa'nın Türk bölümünü temsil eden Belediye Meclisi tarafından kiralandı.
1990'larda, toplum sorunlarına, Türk-Rum ilişkilerine ve hatta birçok genel soruna yoğunlaşarak varlığını sürdürmeye devam etti.
Kamo Areyan

| Kamo Areyan |
| --- | --- |
Կամո Արեյան
Erivan Belediye Başkanı
Doğum: 20 Kasım 1957 (66 yaşında) Erivan, Ermenistan
Meslek: Politikacı
Etkin yıllar: 10 Ekim 2018–günümüz

Kamo Areyan (Ermenice: Կամո Արեյան, d. 20 Kasım 1957), Ermeni bir ekonomist ve politikacıdır.