Kuzey Ordusu (Bernadotte)
Oluşumu > Hazırlıklar

Mart 1813'ün sonunda İsveç ordusu, İsveç Pomeranya'sının mülkiyetini savaşmadan geri aldı. 17 Mayıs'ta Bernadotte, birliklerine liderlik etmek için Stralsund'a çıktı; ancak henüz Fransa'ya savaş ilan etmeye hazır değildi ve 20 Mayıs'ta Hamburg'u kısa bir süre işgal etmiş olan İsveçli general Georg Carl von Döbeln'in geri çekilmesini emretti. Almanya'daki savaş, taraflar için yorucu olduğunu kanıtladı ve 4 Haziran'da Napolyon müttefiklerle Pläswitz Ateşkesini imzaladı. İki kamp güçlerini yeniden toplarken, görüşmeler iyi gidiyordu: Temmuz ayında Bernadotte, Silezya'da Çar I. Aleksandr ile Prusya Kralı III. Friedrich Wilhelm tarafından Trachenberg konferansına davet edildi. Napolyon'un eski mareşali Bernadotte, Fransız stratejisinde en iyi uzman olarak kabul ediliyor ve "Trachenberg Planı" büyük ölçüde onun tavsiyesi üzerine hazırlandı. Resmi olarak tarafsız olan Avusturya İmparatorluğu, koalisyona katılmaya hazır olduğunun bilinmesine izin verdi: Baltık Denizi ile Saksonya arasında 500.000 kişilik ordu hazırlamak artık mümkündü. Avusturya genelkurmay başkanı Josef Wenzel Radetzky von Radetz'nin önerdiği planla birleştirilen bu plan, hala çok güçlü olduğu düşünülen Napolyon'a karşı genel bir savaştan kaçınmayı, ancak mareşallerine karşı kısmi zaferler aramayı amaçlıyor. General Michael Andreas Barclay de Tolly, Wittgenstein, Gebhard Leberecht von Blücher, Friedrich Wilhelm Freiherr von Bülow, Wintzingerode ve Pozzo di Borgo'nun huzurunda tartışılan Trachenberg Planı aşağıdaki hükümleri içeriyordu:
İsveç Kraliyet Prensi'nin ordusu, 15.000 ila 20.000 kişilik bir ordu bırakarak, Danimarkalılara ve Fransızlara karşı Elbe'ye doğru düşmanı takip edecek, Lübeck ve Hamburg baskılamak için yaklaşık 70.000 kişilik bir kuvvet toplayacak. ateşkesin sona erdiği anda Elbe'ye doğru ilerleyip Torgau ile Magdeburg arasından geçerek hemen Leipzig'e doğru yola çıkacak.
Bernadotte komutasındaki Kuzey Ordusunun, Prusya komutasındaki Silezya Ordusunun ve Avusturya komutasındaki Bohemya Ordusunun üç ordusu birbirini desteklemeli, her bir ordu Napolyon'un olası bir saldırısında diğer orduyu desteklemek için Fransız ordusunu arkadan kuşatmaya hazır olmalıdır. Kuzey Ordusu personeline üç diplomatik komisyon üyesi eşlik edecekti. Bunlar; Rusya için Pozzo di Borgo, Birleşik Krallık için Charles Vane-Stewart ve Avusturya için Nicolas-Charles de Vincent'ti.
Liderler
Charles Vane-Stewart, Thomas Lawrence'ın tuvali, 1812
Charles André Pozzo di Borgo, George Dawe'nin tuvali, 1823-1825
Komutanlığını 16 Ağustos'ta Potsdam'a taşımadan önce Stralsund'da kuran Bernadotte, talimatlarını kolordu komutanlarına gönderdi: İsveç ordusunun genelkurmay başkanı Curt von Stedingk, Rus komutan Vorontsov ve Wallmoden, Prusya generalleri Tauentzien ve Bülow. Bernadotte'ün eski bir silah arkadaşı Stralsund'da ziyaret etti: Napolyon rakibi olan Cumhuriyet generali Jean Victor Marie Moreau'yu sürgüne göndermiş ve Moreau sonunda Çar I. Aleksandr'ın danışmanı oldu. Bernadotte, siyasi hesaplarla güçlü bir şekilde işaretlenmiş planını ona açıklamıştı:
Bernadotte "Napolyon'da sık sık başarılı olan sopa darbelerine kendimi maruz bırakmayacağım, ama onu manevralarla yıpratacağım, ona karşı sistemli ve yavaş bir savaş yürüteceğim; bir tür silahlı ayaklanma örgütleyeceğim. Napolyon saldırmak istediğinde geri çekilecek, uzaklaştığında yeniden geri kazanacağım. Kendi kaynaklarıyla beslenmek zorunda kalacak ancak askerlerini tüketecek" dedi.
"Ya kazanamazsan?" dedi Moreau.
Bunun üzerine Bernadotte "O zaman geri çekilme hattımı kendim için ayarladığım Pomeranya'ya çekeceğim. Bir İsveç prensi olarak Stralsund hattımı korumalıyım." dedi.
Moreau ise şu sonuca varıyor: "Sana gerçeği borçluyum, yenileceğini düşünüyorum."