stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gülme Komşuna-Seni Çok Özledim (45'lik)

Gülme Komşuna-Seni Çok Özledim, Seyyal Taner'in 1977 senesinde Yavuz Asöcal Plakçılık'tan yayınladığı beşinci 45'liğidir. 45'likte yer alan parçalar çeşitli derleme albümlerde de yer almıştır.
Şarkı Listesi > Gülme Komşuna

Parçanın sözleri Çiğdem Talu'ya, bestesi ise Melih Kibar'a ait olup, aranjesi Norayr Demirci tarafından yapılmıştır. Parça, 2006 senesinde Nükhet Duru tarafından "Gece Saat On İki" albümünde cover'lanmıştır.
Şarkı Listesi > Seni Çok Özledim

Parçanın sözleri Çiğdem Talu'ya, bestesi ise Melih Kibar'a ait olup, aranjesi Norayr Demirci tarafından yapılmıştır. Parça, Seyyal Taner tarafından 2012 senesinde, Ethnic Rock EP'sinde Önder Şahin'in Rap bölümleri eklenerek, Volkan Başaran aranjesi ile tekrar seslendirilmiştir.
Video Klipler

Gülme Komşuna
Seni Çok Özledim
| g t Seyyal Taner |
| --- | --- |
Diskografi
Albümler: Lider ·  Leyla ·  Nanay ·  Alladı Pulladı ·  Geliyorum ·  Seyyalname ·  Ethnic Rock ·  3'lü
45'likler: Tanrı Şahidimdir-Şimdi Sen Varsın ·  Nene Hatun-Yalnızlığı Bir de Bana Sor ·  Son Verdim Kalbimin İşine-Elveda ·   Kalbimi Affettim-Sarmaş Dolaş ·  Gülme Komşuna-Seni Çok Özledim ·   Sorma Neydi O-Neden Gelmedin ·   Şarkım Sevgi Üstüne-Une Melodie
Tekliler: Son Verdim Kalbimin İşine ·  Naciye ·  Nanay ·  Alladı Pulladı ·  Şiirimin Dili
 Commons ·   Kategori
Cemil Meriç, Ümraniye

| Cemil Meriç |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°01′12″N 29°08′33″E﻿ / ﻿41.02006°K 29.14259°D﻿ / 41.02006; 29.14259
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Ümraniye
Bulunduğu yer: Anadolu Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.6 km²
Nüfus (2023): 21.718
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 216 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34771 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 1. seçim çevresi 
Cemil Meriç, İstanbul ilinin Ümraniye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 |  | 21.399 | ADNKS |
| 2009 |  4% | 22.182 | ADNKS |
| 2010 |  1% | 22.453 | ADNKS |
| 2011 |  1% | 22.604 | ADNKS |
| 2012 |  0% | 22.623 | ADNKS |
| 2013 |  0% | 22.570 | ADNKS |
| 2014 |  1% | 22.799 | ADNKS |
| 2015 |  0% | 22.896 | ADNKS |
| 2016 |  1% | 22.653 | ADNKS |
| 2017 |  2% | 22.094 | ADNKS |
| 2018 |  2% | 21.549 | ADNKS |
| 2019 |  1% | 21.820 | ADNKS |
| 2020 |  0% | 21.763 | ADNKS |
| 2021 |  2% | 22.245 | ADNKS |
| 2022 |  1% | 22.374 | ADNKS |
| 2023 |  3% | 21.718 | ADNKS |
Ulaşım

M5 metro hattının Altınşehir istasyonu Cemil Meriç mahallesindedir.
Cemil Müfidzade

| Cemil Müfidzade |
| --- | --- |
Doğum: Cəmil Müfidzadə Ordubad
Ölüm: 20 Aralık 2019 (85 yaşında) Bakü
Vatandaşlık: Azerbaycan - SSCB
Meslek: Ressam

Cemil Müfidzade (24 Şubat 1934, Ordubad bölgesi Nahçivan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti - 20 Aralık 2019, Bakü), Azerbaycanlı ressamdır.
Hayatı

Cemil Müfidzade, 24 Şubat 1934 tarihinde Ordubad'da doğdu. İlk meslek eğitimini 1948-1955 yıllarında Azim Azimzade Bakü Ressamlık Okulu'nda almıştır. Diploma ödevi, özgün dilinde "Ümumittifaq sərgisinə eksponatların yola salınması" çalışmasıdır. Müfidzade, 1955-1956 Ukrayna'da Kiev Orta Ressamlık Okulu'nu, 1959-1962 yıllarında Harkov Devlet Ressamlık Enstitüsü Grafik Fakültesi'ni bitirmiştir. Azerbaycan Devlet Ressamlık Akademisi'nde Grafik Bölümü başkanlığı yapan Müfidzade "Ofort" isimli ders kitabının yazarıdır.Cemil Müfidzade 20 Aralık 2019 tarihinde Bakü'de öldü.
Eserleri

Cemil Müfidzade, Polonya (1972), Azerbaycan (1977, 1985, 1986, 1994, 2006, 2009), Rusya (1977), İran (1992, 2003), Fransa (1991) ve Türkiye'de (1998) şahsi sergiler düzenlemiştir.
Cemil Müfidzade'nin eserleri, Azerbaycan Devlet Sanat Müzesi, Azerbaycan Devlet Sanat Galerisi, Devlet Doğu Sanatları Müzesi (Moskova), Maxim Gorki Evi Müzesi (Moskova), P. Ludwig Müzesi (Almanya), Ulan Batur Sanat Müzesi (Moğolistan), Fransa ve diğer ülkelerin özel koleksiyonlarında saklanır.
Özgün Dilinde eserleri ː
"Bakı albomu" (1962-1966)
"Neft daşları" (1965)
"Qala divarları"(1966),
"Parkda" (1966),
"Qız qalası" (1966)
"Xəzər üzərində axşam" (1966)
"Romantiklər" (1966)
"Azərbaycanın qədim memarlıq abidələri" (1967)
"Damda" (1966)
"İçərişəhər" (1965-2000)
"Əcdadlarımızın yaşayış yerləri" (1968)
"Göy pəncərəli evlər" (1968)
"Babaların yurdu" (1968)
"Köhnə Bakı" (1970)
"Azərbaycan qadını keçmişdə" (1971)
"Şirvanşahlar sarayı" (1971)
"Xan sarayı" (1977,1992)
"Köhnə evlər" (1977)
"Qədim Bakı" (1977)
"Yeni Məscid" (1977)
"Türbə" (1984)
"Dəvələr" (1985)
"Qız qalası" (1985)
"İçərişəhər" (1991)
"Təndir" (1992)
"Suçular" (1993)
"Şirvan qapıları" (1993)
"Namaz" (1993)
"Tut ağacı"
"Karvansaray" (2003)
"Bakı-neft paytaxtıdır"
"Şimal" (1976-1979)
"Bəyaz gecələr"
"Şaxta 45 dərəcədədir"
"Şimalın adi günləri"
"Balıqçı adası"
"Misir təəssüratları" (2004-2006)
"Misir tarixi"
"İki dost"
"Daimi dostlar"
Güvenlik teknik uygulama rehberi

Güvenlik teknik uygulama rehberi (İngilizce: Security Technical Implementation Guide (STIG)), belirli bir ürün için siber güvenlik gereksinimlerinden oluşan bir yapılandırma standardıdır. STIG'lerin kullanımı, genel güvenliği artırmak için ağlar, sunucular, bilgisayarlar ve mantıksal tasarımlar içindeki protokollerin güvenliğini sağlamak için bir metodoloji sağlamaktadır. Bu kılavuzlar, uygulandığında, güvenlik açıklarını daha da azaltmak için yazılım, donanım, fiziksel ve mantıksal mimariler için güvenliği artırmaktadır.
STIG, bir masaüstü bilgisayarın veya bir kurumsal sunucunun konfigürasyonunda yararlı olabilmektedir. Çoğu işletim sistemi doğası gereği güvenli değildir, bu da onları kimlik hırsızları ve bilgisayar korsanları gibi suçlulara açık hale getirmektedir. STIG, saldırgan tarafından fiziksel olarak veya ağ üzerinden makineye yapılacak olan saldırıların nasıl en aza indirileceğini ve sistem erişiminin nasıl önleneceğini açıklamaktadır. STIG ayrıca yazılım güncellemeleri ve güvenlik açığı yamaları gibi bakım süreçlerini de tanımlamaktadır.
Gelişmiş STIG, yönlendiriciler, veri tabanları, güvenlik duvarları, alan adı sunucuları ve switchlerin yapılandırmalarını kapsayan bir kurumsal ağ tasarımını kapsamaktadır.
Chan Santokhi

Chan Santokhi
Chandrikapersad Santokhi ya da daha yaygın olarak bilinen Chan Santokhi (d. 3 Şubat 1959; Lelydorp, Surinam), Surinamlı siyasetçi ve eski bir polis şefi. Santokhi, Amerika kıtasının güneyinde, coğrafi açıdan Güney Amerika olarak adlandırılan kısımda yer alan Surinam'da 16 Temmuz 2020 tarihinden bu yana devlet başkanlığı makamında bulunmaktadır.
1978 ile 1982 yılları arasında Hollanda'da polis akademisinde eğitim aldıktan sonra polis olarak göreve başlayan Santokhi, 1989 yılında kriminal polis departmanı yöneticisi, 1991 yılında da emniyet müdürü olarak görev yapmaya başladı.
2005 yılı seçimlerinin ardından siyasi hayatı başlayan ve meclise giren Santokhi, Eylül 2005 ile 2010 yılları arasında Ronald Venetiaan hükûmetinde  Adalet Bakanlığı görevini üstlendi. 2010 ve 2015 seçimlerinin ardından da mecliste muhalefet olarak da olsa vekil olarak bulunmaya hak kazanan Santokhi, Temmuz 2011'de VHP genel başkanı Ramdien Sardjoe'nin istifasının ardından partinin genel başkanlığına seçildi. Santokhi, 25 Mayıs 2020 seçimlerinde partisi VHP ile birinci parti olarak seçimlerden galip ayrılmasını ardından, 30 Mayıs 2020 tarihinde devlet başkanlığına adaylığını açıkladı.
13 Temmuz 2020'de mecliste yapılan devlet başkanlığı seçimlerinde başka adayın da çıkmaması ile ülkenin yeni devlet başkanı olarak seçilen Santokhi, görevi 16 Temmuz 2020 tarihinde önceli Dési Bouterse'den devralarak göreve başlamıştır.
Güvenlik kurumu

Bir güvenlik kurumu bir devlet dairesidir. Bir milletin iç güvenlik sistemi için istihbarat faaliyetleri yürütür. Bunlar, yabancı istihbarat teşkilatlarının yerli kuzenleridir ve diğer ülkelerin dış istihbarat çabalarını engellemek için tipik olarak karşı istihbarat yürütürler. Örneğin, Birleşik Devletler Federal Soruşturma Bürosu (FBI) iç istihbarat, güvenlik ve kolluk kuvvetleri ajansı iken, Merkezi İstihbarat Teşkilatı (CIA) bir dış istihbarat servisidir. İngiltere'de MI5 ile Gizli Haber Alma Servisi (MI6) arasında da benzer bir ilişki vardır.
Campolongo al Torre

Campolongo al Torre, İtalya'nın Friuli-Venezia Giulia bölgesinde bulunan Udine iline bağlı eski bir komündür. 2009 yılında Tapogliano ile birleştirilerek Campolongo Tapogliano oluşturulmuştur. Trieste'nin 40 km kuzeybatısında, Udine'nin ise 25 km güneydoğusunda bulunur.
2007 yılı sayımlarına göre nüfusu 775 kişidir.
Charles Millon

| Charles Millon |
| --- | --- |

Charles Millon (d. 12 Kasım 1945 Belley, Ain) Fransız siyasetçi
Lyonlu Üniversiteliler Özerk Hareketi'nin yöneticisi olarak Mayıs 1968 olaylarına muhalif kalmıştır. Dindar bir katolik olup, kürtaja ve idam cezasına karşı çıkmıştır. Ekonomi konusunda lisans eğitimi almıştır. 1977-2001 yılları arasında Belley belediye başkanlığı yapmıştır. 1978 yılında UDF'ten Ain milletvekili olmuştur. 1982 yılında Sosyalist iktidarın hazırladığı Kamulaştırma Kanunu'na en sert karşı çıkan isim olmuştur. 1989-1995 yılları arasında UDF Meclis Grubu Başkanlığı yapmıştır. 1995-1997 yılları arasında 1. ve 2. Alain Juppé Hükümetleri'nde Savunma Bakanlığı yapmıştır. 1997 yılında tekrar milletvekili seçildi ve 2001 yılında istifa etti. 2008 yılında senato seçiminde aday olsa da seçilememiştir.
Görevleri

Yerel yönetimler
1977-2001 : Belley Belediye Başkanı
1978-2003 : Rhône-Alpes Bölgesel Konseyi üyesi
1985-1988 : Ain Genel Konseyi üyesi
1988-1999 : Rhône-Alpes Bölgesel Konseyi başkanı
2001-2008 : Lyon Belediye Meclisi üyesi
Meclis
3 Nisan 1978 - 1 Nisan 1986 : Ain 2. seçim çevresi milletvekili
2 Nisan 1986 - 14 Mayıs 1988 : Ain milletvekili
4 Nisan 1986 - 14 Mayıs 1988 : Meclis Başkanvekili
23 Haziran 1988 - 18 Haziran 1995 : Ain 3. seçim çevresi milletvekili
25 Eylül 1989 - 19 Mayıs 1995 : UDF Meclis Grubu Başkanı
12 Haziran 1997 - 17 Nisan 2001 : Ain 3. seçim çevresi milletvekili
Hükûmet
18 Mayıs 1995 - 2 Haziran 1997 : Savunma Bakanı
Diğer
2003 - 2007 : FAO nezdinde Fransa Daimi Temsilcisi
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12014181q (data)  CiNii: DA06791270  GND: 122204972  ISNI: 0000 0000 8145 6050  LCCN: n85017269  NLI: 987007374053605171  RERO: 02-A012333654  SUDOC: 028271637  VIAF: 66478018   WorldCat (LCCN): n85-017269
Camponotus abditus

Camponotus abditus, Camponotus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Cemil Niftaliyev

| Cemil Niftaliyev |
| --- | --- |
Doğum: 5 Ekim 1968(1968-10-05) Yardımlı, Azerbaycan SSC, SSCB
Ölüm: 29 Mart 1992 (23 yaşında) Ağdam, Azerbaycan
Defin yeri: Bakü, Azerbaycan
Çatışma/savaşları: Karabağ savaşı
Ödülleri: 

Camil Niftaliyev ya da tam adıyla Samedhan oğlu Camil Niftaliyev (5 Ekim 1968 - 29 Mart 1992), Azeri asker. Karabağ Savaşı'na katkılarından ötürü Azerbaycan hükûmetince kendisine Azerbaycan Ulusal Kahramanı ödülü verilmiştir.
Hayatı

Camil Niftaliyev 5 Ekim 1968'de Azerbaycan SSC'ye bağlı Yardımlı ilinin Şafaklı köyünde doğdu. 1975'te ailesiyle birlikte Bakü'deki Lokbatan yerleşimine taşındı. 11 Ekim 1986 askere çağrıldı. Özbekistan SSC'de keskin nişancı kursu tamamladıktan sonra Sovyet askeri olarak Sovyet-Afganistan savaşına gönderildi. 1989 yılında ordudan terhis edildi ve Sabail Bölgesinde Yangından Korunma Departmanı'nda çalışmaya başladı.
Savaşlara katılımı

Sovyetler Birliği'nin dağılması'ndan sonra çıkan Azerbaycan ile Ermenistan arasında etnik çatışmalar başladı. Niftaliyev gönüllü olarak savaş katıldı. 29 Mart 1992'de, Ağdam ilindeki çatışmada hayatını kaybetti.
8 Ekim 1992'de Azerbaycan Cumhurbaşkanlığı tarafından 264 sayılı kararla kendisine Azerbaycan Ulusal Kahramanı ödülü verildi. Mezarı Bakü'de yer almaktadır.
Güllüçimen, Muradiye

| Güllüçimen |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Van
Koordinatlar: 39°09′07″N 43°40′16″E﻿ / ﻿39.152°K 43.671°D﻿ / 39.152; 43.671
Ülke:  Türkiye
İl: Van
İlçe: Muradiye
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 252
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0432
İl plaka kodu: 65
Posta kodu: 65500
Resmî site 
Güllüçimen, Van ilinin Muradiye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı Arapça "tamamen/hepsi çimen" manasına gelen "Kulliçimen"dir. Sonradan ismi Güllüçimen'e dönüşmüştür.
Coğrafya

Van il merkezine 116 km, Muradiye ilçesine 28 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 402
2000: 252    
1997: -  205
Camponotus abjectus

Camponotus abjectus, Camponotus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Han Grijzenhout

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Johan Grijzenhout
Doğum tarihi:  22 Aralık 1932(1932-12-22)
Doğum yeri:  Amsterdam, Hollanda
Ölüm tarihi:  18 Aralık 2020 (87 yaşında)
Ölüm yeri:  Gent, Belçika
Mevkii:  Defans
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| ?-1959 |  DWS |   |   |
1977-1978:  Lokeren
1978-1979:  Cercle Brugge KSV
1979-1980:  Club Brugge
1980-1981:  KAA Gent
1981-1982:  KV Oostende
1982-1983:  Cercle Brugge KSV
1983-1984:  Thor Waterschei
1984-1987:  KAA Gent
1987:  KV Kortrijk
1988-1991:  Cercle Brugge KSV
1991-1992:  Eendracht Aalst
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Han Grijzenhout, (d. 22 Aralık 1932, Amsterdam, Hollanda - ö. 18 Aralık 2020, Gent, Belçika), Hollandalı emekli futbolcu ve teknik direktördür.
Hayatı

22 Aralık 1932'de Amsterdam, Hollanda'da doğdu. 1959 yılına kadar kısa süre savunma mevkiinde Hollanda'nın Door Wilskracht Sterk futbol kulübünde forma giydikten sonra, 1972-1992 yılları arasında Belçika'da çeşitli futbol kulüplerinde antrenör olarak çalıştı.
Han Grijzenhout, 18 Aralık 2020'de Belçika'nın Gent şehrinde 87 yaşında öldü.
Campomarino

| Campomarino |
| --- | --- |
Komün

Ülke: İtalya
Bölge: Molise
İl: Campobasso
Yüzölçümü
 • Toplam: 76.68 km²
Nüfus (30 Kasım 2017)
 • Toplam: 8.075
 • Yoğunluk: 110/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Campomarino İtalya'nın Molise bölgesine bağlı Campobasso ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Kasım 2017 tarihi itibarıyla 8,075'tir.
| g t Campobasso ili - Molise  |
| --- | --- |
Komünler:  Acquaviva Collecroce · Baranello · Bojano · Bonefro · Busso · Campobasso · Campochiaro · Campodipietra · Campolieto · Campomarino · Casacalenda · Casalciprano · Castelbottaccio · Castellino del Biferno · Castelmauro · Castropignano · Cercemaggiore · Cercepiccola · Civitacampomarano · Colle d'Anchise · Colletorto · Duronia · Ferrazzano · Fossalto · Gambatesa · Gildone · Guardialfiera · Guardiaregia · Guglionesi · Jelsi · Larino · Limosano · Lucito · Lupara · Macchia Valfortore · Mafalda · Matrice · Mirabello Sannitico · Molise · Monacilioni · Montagano · Montecilfone · Montefalcone nel Sannio · Montelongo · Montemitro · Montenero di Bisaccia · Montorio nei Frentani · Morrone del Sannio · Oratino · Palata · Petacciato · Petrella Tifernina · Pietracatella · Pietracupa · Portocannone · Provvidenti · Riccia · Ripabottoni · Ripalimosani · Roccavivara · Rotello · Salcito · San Biase · San Felice del Molise · San Giacomo degli Schiavoni · San Giovanni in Galdo · San Giuliano del Sannio · San Giuliano di Puglia · San Martino in Pensilis · San Massimo · San Polo Matese · Sant'Angelo Limosano · Sant'Elia a Pianisi · Santa Croce di Magliano · Sepino · Spinete · Tavenna · Termoli · Torella del Sannio · Toro · Trivento · Tufara · Ururi · Vinchiaturo
Güvenlik mühendisliği

Güvenlik mühendisiliği, kurum ve kişilerin taşınır ve taşınmaz mallarının üzerinde oluşabilecek riskleri, ilerleyen teknoloji ve karmaşıklaşan mimari yapılar ve alanlarda uygulanacak fiziki ve elemanlı güvenlik tedbirlerinin nasıl olması gerektiğini etüt eden, bunun paralelinde gelişmiş bir mühendislik dalı.
| g t Mühendislik |
| --- | --- | --- |
 Mühendislik tarihi  Mühendislik ana hatları  Mühendislik dalları listesi  Mühendislik yönetimi 
| Elektrik mühendisliği |  Bilgisayar  Biyomedikal  Elektronik  Elektromekanik  Güç  Kontrol  Radyo frekansı  Telekomünikasyon  |  |
| İnşaat mühendisliği |  Çevre  Deprem  Geomatik Harita  Geoteknik  Hidrolik  Jeofizik  Ulaşım  Yapı  |  |
| Kimya mühendisliği |  Biyokimya  Biyoloji  Petrol ve doğalgaz  Proses  Reaksiyon  |  |
| Makine mühendisliği |  Demiryolu  Deniz  Gemi Gemi makineleri işletme  Havacılık ve uzay  Hidrojeoloji  İmalat  Otomotiv  Uçak  Uzay  Tekstil  |  |
| Disiplinlerarası |  Cevher hazırlama  Deri  Doku  Endüstri  Genetik  Gıda  Güvenlik  Enerji  Fizik  Fotonik  İstihkâm  İşletme  Jeoloji  Maden  Malzeme bilimi Metalurji ve malzeme  Seramik  Polimer  Matematik  Mekatronik  Meteoroloji  Nanomühendislik  Nanoteknoloji  Nükleer enerji  Optik  Peyzaj  Robotik  Ses  Sistem  Yazılım  Ziraat  |  |
Mühendislik dalları •  Kategori •  Medya
Güvendik, Urla

| Güvendik |
| --- | --- |
Mahalle

 GüvendikGüvendik'in İzmir'deki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Urla
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Kıyısı olduğu: İzmir Körfezi 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 2.979
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35450
Güvendik, İzmir ilinin Urla ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 2.979 |  |
| 2018 | 3.287 |  |
| 2017 | 3.114 |  |
| 2016 | 2.815 |  |
| 2015 | 2.863 |  |
| 2014 | 3.110 |  |
| 2013 | 3.034 |  |
| 2012 | 2.108 |  |
| 2011 | 2.013 |  |
| 2010 | 1.976 |  |
| 2009 | 1.830 |  |
| 2008 | 1.703 |  |
| 2007 | 1.764 |  |
Güvendik Barajı

| Güvendik Barajı |
| --- | --- |

Havza
Ülke(ler): Türkiye
Bölge(ler): Ege Bölgesi
Şehir(ler): Aydın
İlçe(ler): Sultanhisar
Koordinatlar: 37°55′16″K 28°10′15″D﻿ / ﻿37.92111°K 28.17083°D﻿ / 37.92111; 28.17083
Genel bilgiler
Amaç: Sulama
Durum: Kullanımda 
Başlangıç tarihi: 2013
Bitiş tarihi: 2017
Açılış: 2017 (7 yıl önce) (2017)
Sahibi: Devlet Su İşleri
Sorumlu: Devlet Su İşleri
İşletme: Devlet Su İşleri

Tür: Dolgu baraj
Gövde dolgu tipi: Toprak
Yükseklik: 41 m (135 ft)

Oluşturduğu Göl: Güvendik Baraj Gölü
Akarsu (giden): Malgaç Çayı
Sulama alanı: 15,20 ha (37,6 akre)
Güvendik Barajı, Aydın ilinin Sultanhisar ilçesi Güvendik Mahallesi sınırları içerisinde, Malgaç Çayı üzerinde yer alan, 2013 ile 2017 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde yüksekliği 41 m'dir. 1520 dekarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Güneş balabanı

Güneş balabanı (Eurypyga helias) Amerika'nın tropikal bölgelerinden yaşayan balaban benzeri bir kuştur. Monotipik Eurypygidae familyasının yine monotipik Eurypyga cinsinin tek üyesidir. Orta ve Güney Amerika'da bulunan üç alt türü vardır. Güneş balabanının, Yeni Kaledonya'da bulunan kagu (Rhynochetos jubatus) türü ile morfolojik ve moleküler benzerlikler göstermesi Gondvana kökenli olabileceğini göstermektedir ve her iki tür de Eurypygiformes takımında sınıflandırılmaktadır.
Taksonomi

Güneş balabanı genellikle Turnamsılar takımı içinde sınıflandırılır ancak bu hep geçici olarak görülmüştür. Bu kuş genel hatlarıyla geçici olarak Turnamsılar içinde sınıflandırılan kagu'ya (Rhynochetos jubatus) büyük benzerlik gösterir. Moleküler araştırmalar da kagu ile güneş balabanının birbirlerinin yaşayan en yakın akrabası olduğunu gösterir ve kanat nümayişleri benzerdir. Muhtemelen Turnasımlar takımından olmamaları gerekir ancak önerilen Metaves için de yeteri kadar destek yoktur. Bu iki tür bir arada küçük bir Gondvana soyu oluşturuyor gibi görünmekte ve aralarına soyu tükenmiş Aptornithidae familyası ve/veya Mesitornithidae familyası da muhtemelen katılmaktadır ve gerçek Turnamsılar ile olan bağlantıları belirlenmemiştir.
Taksonomi > Alt türleri

Güneş balabanı önceleri E. helias ve E. major olarak iki ayrı tür altında sınıflandırılmaktaydı ancak günümüzde alt türler arasında oldukça büyük farklar bulunan tek tür olarak sınıflandırılmaktadır. Tüy özellikleri ve boyutlarına göre üç alt tür tanınmaktadır. Üç alt tür allopatriktir.
E. h. helias (Pallas, 1781) – Amazon güneş balabanı
E. h. major Hartlaub, 1844 – Kuzey güneş balabanı
E. h. meridionalis Berlepsch & Stolzmann, 1902 – Bayır güneş balabanı
Güllice, Siverek

| Güllice |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
GülliceGüllice'nin Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 37°44′10″N 39°40′30″E﻿ / ﻿37.736°K 39.675°D﻿ / 37.736; 39.675
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Siverek
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 443
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63600
Güllice, Şanlıurfa ilinin Siverek ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Güllice; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 443 |  |
| 2018 | 443 |  |
| 2017 | 454 |  |
| 2016 | 446 |  |
| 2015 | 426 |  |
| 2014 | 417 |  |
| 2013 | 404 |  |
| 2012 | 412 |  |
| 2011 | 429 |  |
| 2010 | 439 |  |
| 2009 | 417 |  |
| 2008 | 404 |  |
Güvenilir gıdalar

Güvenilir gıdalar (İngilizce: SAFE FOODS), 2004 yılında oluşturulmuş bir gıda güvenliği projesidir. 21 ülkede 37 kurumdan gelen projeler dahil edilmiştir.
Projenin tam olarak adı "Güvenli gıdar - Gıdalar için yeni bir, Entegre Risk Analiz Yaklaşımı Geliştirilmesi" dir.
Türkiye'de

Son kullanma tarihi geçmemiş, Türkiye Cumhuriyeti Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından izin belgesini bulunan, ambalajlı ve etiketli olan, muhafaza ve satış kurallarına uygun ve gereği gibi hazırlanıp, korunan gıdalardır.
Geyşa

Geyşa
Geyşa (芸者), Japonya'da 17. yüzyıldan bu yana eğlence hayatında erkek müşterilere şarkı, dans, sohbet ve oyunlar ile eşlik eden kadınlara verilen ad. Geyşa dünyası Japoncada Hana-maçi (花街: Çiçek kasabası) veya Ka-ryu-kai (花柳界: Çiçek-söğüt-dünyası) olarak adlandırılır.
Tokyo başta olmak üzere Kanto bölgesinde Geyşa ismi, Osaka ve Kyoto başta olmak üzere Kansai bölgesi ve o kültürün etkisi altında kalmış bölgelerde (örneğin Yamagata ve İşikawa) ise Geyko (芸子) ismi kullanılmaktadır. Meiji döneminden sonra Geygi (芸妓) ismi de resmî alanlarda kullanılmaya başlanmıştı. Acemilere, Kanto'da Hangyoku (半玉), Kansai'de Maiko (舞妓) denir.
1920'lerin başında 80 bini bulan geyşa sayısı, 1980'lerin sonuna gelindiğinde 10 bine düşmüştür. Bunun en önemli nedeni, batı tarzı barların ve burada çalışan kadınların daha popüler olmasıdır.
Tarih

Geyşa kurumu Edo Dönemi'nin (1600-1868) ortalarında ortaya çıktı. İlk geyşalar hokan ya da taikomoçi denen dansçı ve şarkıcı erkeklerden oluşuyordu. Daha sonra bu gruplara kadınlar da katılmaya başladı ve giderek sadece kadınların yaptığı bir meslek haline geldi.
1700'lerde geyşalık, vesikalı hayat kadınlığı ile aynı görülüyordu. Ancak Edo Dönemi'nin sonlarına doğru geyşalar, resmî toplantılar dahil olmak üzere, birçok sosyal, politik etkinlik ve toplantıya çağrılmaya başlandı ve zamanla bugünkü eğlendirici-sanatçı ya da hoş vakit geçirtici sıfatlarını aldı. Günümüzde geyşa eğlenceleri, Japonya'daki en pahalı eğlencelerden biridir.