stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Evliya Çelebi Yerleşkesi
Yerleşke planı

Evliya Çelebi Yerleşkesi içinde dokuz fakülte, bir enstittü ve bir yüksekokul yer almaktadır. Yerleşkenin üç farklı giriş kapısı vardır. Yerleşkenin ana girişi, yerleşkenin ortasında yer alan iki büyük kule ile yanlara doğru küçülen kuleler ve bu kulelerin arasındaki kemerli girişlerin olduğu Taç Kapı'dan sağlanmaktadır. Yerleşke alanında yerleşkeyi çevreleyen geniş bir ring yolu oluşturulmuş ve fakülte bloklarının içine taşıtların girmesi engellenerek taşıt ve yaya sirkülasyon alanları birbirinden büyük ölçüde ayrılmıştır.
Giriş kapısının karşısında, kapı ile aynı hat üzerinde Rektörlük binası yer almaktadır. Taç Kapı ve Rektörlük binasının arasındaki yaklaşık 400 metrelik hattın iki yanında Fen Edebiyat Fakültesi ve Mühendislik Fakültesi'nin dekanlık ve öğretim binaları bulunmaktadır. Ayrıca giriş kapısı ile Rektörlük binası arasındaki meydanda dokuz adet havuz vardır. Havuzlar ile Rektörlük binası arasında Üniversitenin simgesi olan Şehit Sancaktar Mehmetçik Anıtı'nın altın rengindeki benzeri ile Mustafa Kemal Atatürk'ün maskının bir arada olduğu Dumlupınar Anıtı yer almaktadır.
Rektörlük binasının güney kısmında İslami İlimler Fakültesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Kütahya Uygulamalı Bilimler Fakültesi, Sosyopark, Şehit Astsubay Ömer Halisdemir Kütüphanesi, spor tesisleri, tırmanma duvarı, Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı ve bağlı birimleri, İleri Teknolojiler Merkezi, Kütahya Sosyal Bilimler ve Kütahya Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulları, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, lojmanlar ile yemekhane, kuaförler, alışveriş merkezine ev sahipliği yapan Bedesten yer almaktadır.
Rektörlük binasının kuzey kısmında İslami İlimler Fakültesi, Eğitim Fakültesi, Kütahya Güzel Sanatlar Meslek Yüksekokulu, Yabancı Diller Yüksekokulu, Vakıf Camii, 15 Temmuz Şehitler Parkı, öğrenci yurtları, Konukevi, Mimarlık Fakültesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Olimpik Yüzme Havuzu, Kapalı Spor Salonu bulunmaktadır.
Rektörlük binası içinde Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Müzesi yer almaktadır.
Yerleşke planı > Fakülteler

Eğitim Fakültesi
Fen Edebiyat Fakültesi
Güzel Sanatlar Fakültesi
İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi
İslami İlimler Fakültesi
Uygulamalı Bilimler Fakültesi
Mimarlık Fakültesi
Mühendislik Fakültesi
Spor Bilimleri Fakültesi
Yerleşke planı > Enstitüler > Lisansüstü Eğitim Enstitüsü

Ana madde: Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
Fen Bilimleri Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü ve Eğitim Bilimleri Enstitülerin birleşmelereri sonucu 2020 yılında kurulan enstitüde 37 ana bilim dalında 105 program ve 5 ana sanat dalında 5 lisansüstü programda eğitim-öğretim verilmektedir.
Yerleşke planı > Yüksekokullar

Yabancı Diller Yüksekokulu
Yerleşke planı > Meslek Yüksekokulları

Kütahya Güzel Sanatlar Meslek Yüksekokulu
Kütahya Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu
Kütahya Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu
Yerleşke planı > Yurtlar

Hüsnü Özyeğin Kız Öğrenci Yurdu
KYK Yesevi - Dumlupınar Öğrenci Yurdu
KYK Zafertepe Öğrenci Yurdu
Yerleşke planı > Şehit Astsubay Ömer Halisdemir Kütüphanesi

Kütüphane koleksiyonu 127 bin basılı, 373 bin e-kitabın yanı sıra 288 adet süreli yayın, 3968 adet yüksek lisans-doktora tezi, 12 adet online veritabanı, 3 bin 500 civarında görsel-işitsel materyalden oluşur. Koleksiyonda yer alan kaynaklar AACR2 (Anglo American Cataloging Rules 2) kataloglama kurallarına göre kataloglanıp, Dewey Onlu Sınıflama Sistemine göre sınıflandırılarak MARC formatında Yordam Kütüphane Otomasyon Sistemine aktarılır. Kütüphanede katalog navigasyon sistemi kullanılmakta olup 18 bin m² alanda hizmet vermektedir.
2016 yılına kadar Dumlupınar Üniversitesi Merkez Kütüphanesi olarak hizmet veren kütüphanenin adı, 22 Temmuz 2016'da üniversite senatosunun aldığı kararla Şehit Astsubay Ömer Halisdemir Kütüphanesi olarak değiştirildi.
Yerleşke planı > Sosyal tesisler

Bedesten
Starbucks
Göl Park
Konukevi
Sosyopark
Spor tesisleri
Tırmanma duvarı
Ulaşım

Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Evliya Çelebi Yerleşkesi, Kütahya - Tavşanlı karayolunun 10. km'sindeki alanda bulunmaktadır. Evliya Çelebi Yerleşkesi'ne Kütahya Belediyesi'nin A-1, 7, 7-A, 7-B ve 16 numaralı otobüsleriyle ulaşılabilir.
Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Evliya Çelebi Yerleşkesi'ndeki Taç Kapı. Arkada Rektörlük binası da görülmektedir.
Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Evliya Çelebi Yerleşkesi'nin kuzeyinden çekilmiş bir görüntü: Soldan sağa: Rektörlük binası, eski rektörlük binası, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesine ait derslikler, Tırmanma duvarı, Bedesten ve gölet; en arkada ise Kütahya şehri.
Evliya Çelebi Yerleşkesi'nde KYK'ya ait Zafertepe Öğrenci Yurdu yer almaktadır
Şehit Astsubay Ömer Halisdemir Kütüphanesi
Kütahya Dumlupınar Üniversitesinin Evliya Çelebi Yerleşkesi'ndeki gölet ve Göl Park
Haltmaagiyn Battulga

| Haltmaagiyn Battulga Халтмаагийн Баттулга |
| --- | --- |

Moğolistan Devlet Başkanı
Görev süresi 10 Temmuz 2017 - 25 Haziran 2021
Yerine geldiği: Tsahiagiyn Elbegdorc
Yerine gelen: Uhnaagiyn Hürelsüh
Kişisel bilgiler
Doğum: 3 Ocak 1963 (62 yaşında) Ulaanbaatar, Moğolistan Halk Cumhuriyeti
Partisi: Demokratik Parti
Bitirdiği okul: Moğolistan Güzel Sanatlar Okulu
Haltmaagiyn Battulga (d. 3 Mart 1963, Ulan Bator), Moğol siyasetçi. Battulga Asya kıtasında bulunan Moğolistan'da 6 Temmuz 2017 tarihinden 25 Haziran 2021 tarihine kadar devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.
2004 ile 2016 yılları arasında Büyük Hural Devlet Üyesi ve 2008-2012 yılları arasında Karayolları, Ulaşım, İnşaat ve Kentsel Kalkınma Bakanı olarak görev yapmıştır. 2017 cumhurbaşkanı seçimlerinde Demokrat Parti'nin adayı olarak seçimlere katılmış ve %50.6 ile ülkenin yeni devlet başkanı seçilmiştir.
Hayatı

Yarmag sokaklarında büyüdü ve yerel bir orta öğretim okuluna gitti. 8. sınıftan mezun olduktan sonra, öğretmeni yeteneklerini göz önüne alarak bir sanat okuluna başvurmasını önerdi. 1982'de mezun oldu. Sanat Okulu'nda eğitim gören Battulga, tablolarını Bayangol Hotel bölgesi çevresinde turistlere sattı ve sanat eserini satmasına yardımcı olmak için yeterli İngilizce öğrendi.
Babası, Moğol geleneksel güreş antrenörü idi ve böylece Battulga güreş yaparak büyüdü. Battulga, 1979-1990 yılları arasında Moğol Ulusal güreş takımı üyesiydi. 1989'da Ulaanbaatar'da düzenlenen dünya kupası şampiyonasını kazandı. Battulga'nın, Moğolistan'a yurtdışına çıkışı yasak olduğu bir dönemde uluslararası yollarla seyahat etmesine izin verildi. Battulga, 1995 yılında Moğolya Merited Sporcularına seçildi ve bundan sonra 2006'da Moğol Judo Federasyonu Başkanı seçildi. Judo Federasyonu'ndaki Battulga liderliği altında Moğolistan judocuları, tarihte ilk kez Olimpiyat Şampiyonu oldular.
1990'da, yerel olarak Macaristan'da kot pantolon dikmeye ve satmaya başladı. Bu, bir video kamera satın almak ve Singapur'dan Moğolistan, Rusya ve Doğu Avrupa'ya bir ihracat-ithalat ticaret ticaret elektroniği başlatmak için yeterli olan 600 dolar kazanmasına izin verdi.
3 Kasım 2012'de Moğolistan Hükûmeti, Demiryolları Politikası'nın 1. ve 2. Fazlarını entegre eden 1.800 km'lik demiryolu altyapısını inşa etmeye karar verdiğini açıkladı.
Dengeli şartlardaki yabancı doğrudan yatırımın Moğolistan'ın ekonomik kalkınması ve istihdam yaratması için önemli bir aracı olduğunu düşünüyor. Politikaları, adil, şeffaf ve karşılıklı ticareti arttırmayı amaçlıyor.
Moğol ekonomisinin tek bir ticaret ortağına olan ağır bağımlılığını eleştirmektedir ve bu nedenle şiddetli bir muhalefet ve kömür madencilerinin hissedarları ve paydaşlarının saldırılarıyla karşı karşıyadır.
Sosyal katkıları

Ulusal gururu kutlamak için Ulaanbaatar yakınlarındaki Chinggis Bin Binicilik Heykeli inşasına sponsor oldu. Heykel başlıca turistik cazibe merkezlerinden biri haline geldi.
Aynı zamanda Moğol Judo Birliği Başkanıdır. Rehberliğinde, Moğol judocu Tuvshinbayar Naidan, Pekin 2008'de Olimpiyat Judo Şampiyonu ve ulusal kahramanlar haline gelen birçok başarılı judoculardan biri haline geldi. Bu başarılar sayesinde judo, Moğolistan'ın en popüler sporlarından biri haline geldi.
Beylerbeyi Sarayı

Aynı yerde daha önce yer alan aynı adlı yapı için Birinci Beylerbeyi Sarayı sayfasına bakınız.
Sarayı da içine alan kompleks için Beylerbeyi Sarayı kompleksi sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Beylerbeyi Sarayı'nın İstanbul Boğazı'ndan görünümü

Genel bilgiler
Tür: Saray
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Üsküdar, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°02′33″K 29°02′24″D﻿ / ﻿41.04250°K 29.04000°D﻿ / 41.04250; 29.04000
Başlama: 1863
Tamamlanma: 1864
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Sarkis Balyan

Beylerbeyi Sarayı, İstanbul'un Üsküdar ilçesinde bulunan yazlık bir Osmanlı sarayıydı. Günümüzde müze olarak kullanılan Beylerbeyi Sarayı, kendisine bağlı çeşitli yapı ve diğer unsurlardan oluşan bir kompleksin parçasıdır. Adını, bulunduğu Beylerbeyi semtinden alır. Osmanlı Padişahı Abdülaziz'in talimatıyla, 1863-1865 yıllarında, Sarkis Balyan'ın mimarlığında inşa edilmiştir.
Tarihi

Günümüzdeki saray inşa edilmeden önce bu bölgede, 1832'de inşa edilen ahşap bir saray ile bünyesindeki bazı yapılar vardı. Osmanlı Padişahı II. Mahmud tarafından yazlık bir saray olarak yaptırılan bu yapıda 1851 yılında, Padişah Abdülmecid konakladığı sırada bir yangın çıktı. Bu tarihten itibaren "uğursuz" olduğu gerekçesiyle kullanılmadı ve tahta geçen Abdülaziz'in talimatıyla 1861 yılında yıkıldı. Günümüzdeki sarayın inşasına, 6 Ağustos 1863'te başlandı. Sarayın yapımı 1864'te tamamlandı; eşyasının seçimi, yapımı ve yerleştirilmesi tamamlandıktan sonra resmî açılış 21 Nisan 1865'te gerçekleşti.
Abdülaziz, her yıl genellikle Nisan ayının sonlarında diğer yazlık saraylarla birlikte Beylerbeyi Sarayı'nı kullanmış; kendisinin Avrupa seyahatinden sonra bu ziyareti iade etmek ve Süveyş Kanalı'nın açılışı nedeniyle nezaket ziyaretinde bulunmak isteyen bazı devlet başkanlarını bu sarayda ağırlamıştır.
II. Abdülhamid'in saltanatının başında çıkan 93 Harbi sırasında önce muhacirler, daha sonra da yaralı gazilerin bir kısmın bu sarayda iskân ve tedavi edildiler. Beylerbeyi Sarayı, 1909 yılında mimar Vedat Tek tarafından onarıldı. II. Abdülhamid yaşamının son altı yılını bu sarayda ev hapsinde geçirdi ve 10 Şubat 1918'de bu sarayda öldü.
Saray, cumhuriyet döneminde 1925 tarihli bir bakanlar kurulu kararnamesi ile Milli Saraylar Başkanlığı yönetimine bırakıldı. 1934 yılında cumhurbaşkanı Atatürk'ün davetlisi olarak Türkiye'ye gelen İran Şahı Rızâ Pehlevî bu sarayda ağırlandı. Sarayın büyük bahçesinin bir kısmı Karayollarına, bir kısmı ise Deniz Astsubay Okulu'na verildi. 1973'te inşa edilen Boğaziçi Köprüsü'nün sarayın yakınına yapılması da sarayın bütünlüğün bozulmasına neden oldu. Gerek Boğaziçi Köprüsü'nün yapımı gerekse çeşitli kurumlarca kullanılan yapıları sarayın orijinalliğinin bozulmasına sebep vermiştir. Günümüzde bir müze-saray olarak ziyarete açıktır.
Mimarisi

Asıl saray olan yazlık saray; Rönesans, Barok ve doğu-batı üslubunun kaynaştırılması ile yapılmıştır. Deniz kenarındaki rıhtım üzerinde inşa edilen saray kâgir bir yapı olup yüksek bir bodrumun üzerine yapılmış 2 katlı bir yapıdır. Saray; Harem (kuzey bölümü) ve Mabeyn-i Hümayun (güney bölümü) dairelerinden oluşup; üç giriş, altı büyük salon 24 oda 1 hamam ve 1 banyo içermektedir. Saray dikdörtgen bir yapıdadır. Sarayın çatısı bütün cepheleri dolaşan bir korkuluk ile gizlenmiştir. Dış görünüşü zemin katla üst katı birbirinden ayıran kuvvetle belirtilmiş bir silme ile ayrılmıştır. Sarayın deniz ve yan cephelerinin orta bölümleri dışarıya doğru taşan üç bölüm halinde düzenlenmiştir. Yapının pencereleri dikdörtgen şeklinde olup kemerlerle süslenmiştir. Pencerelerin ve duvar köşelerinin arasında tek ve çift sütunlar bulunmaktadır. Birinci kat tamamen mermerle, ikinci kat ise mermer benzeri taşlarla döşenmiştir.
Sarayın içi de ahşap oymacılığı, altın nakış işçiliği, resim ve yazı gibi öğelerle süslenmiştir. İki katının planı da ortadaki büyük bir salonun çevresindeki odalardan oluşmaktadır. Zemin katta suyu denizden alınan ve üzeri camekanla örtülü bir havuz bulunmaktadır. Zemin katta salonun köşelerinde toplam dört oda vardır. Zemin kattan üst kata havuzun karşısında bulunan çift kollu geniş bir merdiven ya da servis merdiveninden çıkılır. Üst katta bulunan büyük salona Kabul Salonu denir. İkinci katta büyük salonun dışında iki küçük salon ile deniz ve kara cephesine bakan küçük odalar vardır. Sultan Abdülaziz sarayın iç dekorasyonuna özel bir ilgi göstermiş denize olan tutkusu nedeni ile sarayın tavanlarındaki bazı çerçeve ve kartuşların içine deniz ve gemi temaları işletmiştir. Bunun dışında sülüs ve ta'lik hatlarıyla yazılmış manzumeler vardır. Sarayın harem bölümü ise daha sade düzenlenmiştir. Sarayın Harem, Selamlık ve koltuk kapılarından olmak üzere üç girişi vardır.
Ünlü konuklar

Saray padişahların yanı sıra bugüne kadar birçok ünlü ismi ağırlamıştır. II. Abdülhamid, Balkan Savaşlarından sonra güvenlik nedeniyle Selanik'teki Alatini Köşkü'nden alınıp Beylerbeyi Sarayı'na getirilmiş ve hayatının geri kalan kısmını bu sarayda geçirmiştir. Sarayın ilk önemli yabancı konuğu ise III. Napolyon'un karısı Eugénie de Montijo olmuştur. Sarayın diğer önemli konukları ise Karadağ Kralı I. Nikola, İran Şahı Nasıreddin Şah ile Ayastefanos Antlaşması'nı imzalamak için İstanbul'a gelen Gran Dük Nikolay Pavloviç İgnatyev ve Avusturya-Macaristan İmparatoru Franz Joseph'tir. Cumhuriyet döneminde ise Atatürk'ün davetlisi olarak 1934 yılında İstanbul'a gelen İran Şahı Rıza Pehlevi bu sarayda konuk edilmiştir. 1936 yılında ise Balkan Oyunları Festivali bu sarayda düzenlenmiş ve Mustafa Kemal Atatürk o geceyi Beylerbeyi Sarayı'nda geçirmiştir.
Galeri

Beylerbeyi Sarayı'nın denize açılan kapısı.
II. Abdülhamid'in çalışma odası.
II. Abdülhamid'in öldüğü oda.
Birinci Beylerbeyi Sarayı ve çevresini gösteren bir gravür (Julia Pardoe'nun 1838 yılında Londra'da yayınlanan The Beauties of the Bosphorus isimli kitabından)
Sarayın Boğaz'dan görünümü
Bronz heykeller
Her Türk asker doğar

"Her Türk asker doğar", Türk milliyetçiliğinde ve devlet anlayışında yer edinmiş milliyetçi-militarist söylemdir. Resmî tarih tezlerinden ders kitaplarına ve günlük yaşamdan siyasi alan ile medyaya kadar genişçe bir kullanım sahası bulunmaktadır. Söylem temelde Türk milliyetçiliğinin askerî tasavvuruna işaret ederken sivil alana etkileri oldukça belirgindir. Öyle ki Türkiye'de bir dönem rütbeli asker-öğretmenler tarafından zorunlu ders olarak okutulan Millî Güvenlik Bilgisi dersi ve günümüzde devam eden zorunlu askerlik uygulaması bu bağlamda değerlendirilmektedir.
Söylem Türkiye'de her dönem kabul gören bir özelliğe sahiptir ve militarist motivasyonu beslemekteyken "millete olan güvene" de atıf yapmaktadır. Aynı zamanda "hegemonik erkeklikle" yakından ilişkilidir.
Ordunun "Peygamber ocağı" olarak görüldüğü Türk düşününde askerlik "vatan borcu" olarak görülmektedir. Bu düşünce ordu millet anlayışı eksenide ortaya çıkmıştır ve söylem asker uğurlamalarında sıklıkla dile getirilmektedir. Bu noktada Erik-Jan Zürcher de "Türklerin asker millet olmalarının" cumhuriyetçi milliyetçiliğin ayrılmaz bir parçası olduğunu söylemektedir.
İshak Paşa

| İshak Paşa> Osmanlı Sadrazamı |
| --- | --- |
Görev süresi 1481-1482
Hükümdar: II. Bayezid
Yerine geldiği: Karamanlı Mehmed Paşa
Yerine gelen: Koca Davut Paşa
Görev süresi 1469-1472
Hükümdar: II. Mehmed
Yerine geldiği: Rum Mehmed Paşa
Yerine gelen: Veli Mahmud Paşa
Kişisel bilgiler
Ölüm: 1487 Selanik
İshak Paşa (d.? - ö. 1487, Selanik) II. Mehmed saltanatında 1469-1472 yılları arasında ve II. Bayezid saltanatında 1481-1482'de sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır.
Hayatı > Kökeni

İshak Paşa eski Türk ailelerinden gelmektedir. İshak Paşa'nın İstanbul'un fethi sırasında Anadolu Beylerbeyi olduğu bilinmektedir. Fatih döneminde Anadolu Beylerbeyi olan iki İshak Paşa bulunduğu bilindiği için sonradan sadrazam olan İshak Paşa'nın gerçek kimliği ve kökeni hakkında, bu bir sorun ortaya çıkartmaktadır. Bunlardan birisi İshak Paşa bin İbrahim olarak bilinen, babasının adı İbrahim olan Türk asıllı bir paşadır. Diğeri ise İshak Paşa bin Abdullah olarak bilinen ve Pomak asıllı bir devşirme olarak eğitilip yetiştirilen, II. Murat zamanında hazinedarlıktan vezirliğe yükselen bir paşadır. Selefi Oğuzoğlu İsa Bey Ankara'yı merkez yapan son Anadolu Eyaleti valisidir.
Hayatı > Birinci Sadareti

Rum Mehmet Paşa'nın azledilmesinden sonra Vezir-i Âzamlığa getirildi. Fatih Sultan Mehmet'in kendisine verdiği ilk görev Karaman'a sefere göndermek oldu. İshak Paşa Karaman'da çok fazla direnişle karşılaşmadı. 1470'te Karamanlıların bir bölümünü İstanbul'a getirdi. Bu gelenler Aksaray şehrindendi ve İstanbul'da yerleştikleri semte memleketlerinin adı verildi. 1472'de görevinden alındı.
1481'de Fatih'in ölümünden sonra o sırada sadrazam Karamanlı Mehmet Paşa saltanat makamı için şehzade Cem'i desteklerken İshak Paşa Bayezid'i destekledi.
Hayatı > İkinci Sadareti

Beyazıt tahta geçince İshak Paşa'yı yeniden sadrazam yaptı. Ancak padişah kısa süre sonra etrafında zararlı olduğunu düşündüğü kişileri tasfiye etme girişimine başladı ve 1482'de İshak Paşa da görevinden azledildi.
İshak Paşa son yıllarını Selanik'te geçirdi ve 1487'de orada öldü.
İstanbul'da Ahırkapı civarındaki mahalleye onun adı verilmiştir. Burada kendi adını taşıyan bir de cami bulunur. Ayrıca İnegöl'de de bir cami yaptırmıştır.
Köprülü Kütüphanesi

| --- | --- |
Köprülü Yazma Eserler Kütüphanesi

tr
Ülke: 
Kuruluş: 1678 (346 yıl önce) (1678)
Konum: İstanbul
Koordinatlar: 41°00′29″N 28°58′21″E﻿ / ﻿41.00813°K 28.97252°D﻿ / 41.00813; 28.97252
Koleksiyon
Toplanan öğeler: el yazmaları ve matbu eserler
Köprülü Kütüphanesi, Osmanlı Devleti'nde müstakil bir binaya sahip olarak kurulan ilk vakıf kütüphanesidir. Aslen Köprülü Mehmet Paşa Külliyesi'nin içindeki bir yapı olarak tasarlanmış ancak Köprülü Mehmed Paşa öldüğünde sadece hamam ve medrese kısmı tamamlanabilmiş, yapının geri kalanı Fazıl Ahmet Paşa tarafından yaptırılmıştır ve kendi kitaplarıyla babasının kitaplarını birleştirerek kütüphaneyi 1661'de bitirmiştir.
Çemberlitaş'ta Divanyolu üzerinde, Sultan II. Mahmud Türbesi'nin karşısındadır.
Dewey Onlu Sistemi'ne göre düzenlenmiş katalog ve Arapça baskılar kataloğu okuyucuların hizmetindedir. Mikrofilm, fotoğraf gibi istekler ve bilgisayar hizmetleri bağlı bulunduğu Süleymaniye Kütüphanesi tarafından karşılanır.
Mimarisi

Binanın mimarı Mustafa Ağa'dır ve binayı 500 m2'lik bir bahçenin ortasına inşa etmiştir.
Revaklı giriş altı adet sütunla desteklenir ve sütunların hemen üstünde üç adet küçük kubbe bulunur. Giriş sahanlığına dört basamakla çıkılır. Sahanlık doğrudan okuma salonuna açılır.
Giriş kapısının önüne kubbenin altına denk gelen bir camekan konulmuş, iç mekanın sağlı sollu bina duvarları önüne pencere boşlukları gözetilerek bir uçtan bir uca camekanlı, ahşap kitap raf­ları konmuştur. Ayrıca karşıdaki ve ortadaki pen­cerelerin arasına da iki raf dikilmiştir.
Kütüphane binasının bir metre kalınlığındaki duvarları bir sıra yontmataş, bir sıra tuğla ve horasan sıva ile inşa edilmiş ve tepesi kurşun kaplı bir kubbeyle örtülmüştür. Kubbe göbeğinde ve kubbe kasnağı çev­resinde çeşitli motiflerden oluşan kalemişleri mevcuttur. Kubbeye destek veren kemerlerin birleştikleri köşelerdeki üçgen pandantiflerin altlarında “maşaallah” yazar.
İçeriye ışık girebilmesi için binanın üç cephesinde altlı üstlü iki sıra olmak üzere toplam 12 adet pencere açılmıştır. Arka cephede mermer söveli üç geniş pencere altta, bu pencerelere oranla daha dar olan üç pencere de yukarıdadır. Her iki yan cephesinde bir adet alt kısımda geniş mermer söveli pencere ile üstte daha dar ikişer pencere vardır. Alt pencerelerin tümü en dışta demir parmaklıklı şebekeler, onun içinde ahşap kasalı ve camlı pencereler, daha içeride ortası kündekari işlenmiş cilalı kapaklar ve en iç kısımda da dövme demirden yapılmış demir kepenkler bulunmaktadır. Bu koruma düzeni kapıda da uygulanmıştır.
Binanın bulunduğu sokak
Revaklı giriş
Yan cephe
Arka cephe
Tarihçe

Aslen Köprülü Mehmet Paşa Külliyesi'nin içindeki bir yapı olarak tasarlanmış ancak Köprülü Mehmed Paşa öldüğünde sadece hamam ve medrese kısmı tamamlanabilmiş, yapının geri kalanı Fazıl Ahmet Paşa tarafından yaptırılmıştır ve kendi kitaplarıyla babasının kitaplarını birleştirerek kütüphaneyi 1661'de bitirmiştir. Böylece Osmanlı Devleti'nde müstakil bir binaya sahip olarak kurulan ilk vakıf kütüphanesi olmuştur. Fazıl Ahmed Paşa'nın kitaplarının kütüphane bünyesine alınmasıyla Osmanlı'daki okur yazar çevrenin hadis kitaplarına erişimi kolaylaşmıştır. Bu koleksiyon öncesinde kütüphaneler, medreselerdeki çoğunlukla Arapça ders kitaplarından ibaretti. Örneğin Fatih'in külliyesindeki kitapların, II. Bayezid'in Edirne'deki kitaplığının büyük bir kısmı Arapça ders kitaplarından oluşmaktaydı.
1911'de yapılan tamirde minder, kilim, halı ve rahleler kaldırılarak masa ile sandalye konmuştur. Son düzenlemeyle ayrıca kitap raflarının hemen önünde bir miktar boşluk bırakılarak nal biçiminde yekpare, masa amacıyla kullanılan ahşaptan bir tezgah yerleştirilmiştir. Nal şeklindeki bu tezgahın orta noktası­na; sırasıyla yazar adına, kitap adına ve konusuna göre alfabetik bir sırada fişleri içeren çekmeceli fiş dolabı ile ortada sekiz kişinin oturabileceği bir de masa konmuştur.
2022 itibarıyla idarî olarak Süleymaniye Kütüphanesi'ne bağlıdır.
İşleyişi

Osmanlı dönemindeki kullanım şartları, görevli kişiler ve bu kişilerin maaşları gibi bilgiler kütüphanenin vakfiyesinde kayıtlıdır. Bu kayda göre kütüphane; her haftanın pazar, salı ve perşembe günleri gün doğumundan ikindiye kadar açık kalacaktır. Ödünç kitap vermek yasaktır ancak medrese öğrencileri, kefil göstererek ya da rehin bırakarak üç aylığına kitap alabilmekte ve bu süre en fazla altı aya çıkabilmektedir.
2022 itibarıyla idarî olarak Süleymaniye Kütüphanesi'ne bağlıdır. Dewey Onlu Sistemi'ne göre düzenlenmiş katalog ve Arapça baskılar kataloğu okuyucuların hizmetindedir. Mikrofilm, fotoğraf gibi istekler ve bilgisayar hizmetleri bağlı bulunduğu Süleymaniye Kütüphanesi tarafından karşılanır. Binası, restorasyon sebebiyle kapalıdır ve koleksiyonları bağlı bulunduğu kütüphaneye aktarılmıştır.
Kitap sayısı

1864'te 3245,1878'de de 2777 olarak kaydedilmiştir. Birisi 1894-95 arasında Maarif Umumi Nezareti'nin yaptığı bir çalışmada ve bir diğeri 1900-1 yıllarında Adnan Cahit Ötüken'in yaptığı iki ayrı çalışmada 3118 kitap olduğu yazılmıştır. 1910 yılı kayıtlarında bu sayı 2760, 1973'te 5482,  1986 tarihli katalogta ise 3790 eser olduğu kaydedilmiştir. 1999'da 3634, 2004'te 3568 ve 2005'te de 5585 sayısı verilmiştir.
Kataloglar ve koleksiyonlar

Kütüphanenin ilk katalogu vakfiyede düzenlenmiştir. Sorasında 1883-1894 yılları arasında derlenmiş Devrî Hamidî Fihristleri eserinde Köprülü-zâde Mehmed Pâşâ Kütübhânesinde Mahfûz Kütüb-i Mevcûdenin Defteri başlığıyla yer almıştır. 1986'da İslam Tarih, Sanat ve Kültür Araştırma Merkezi tarafından 3 cilt, 647 sayfalık bir katalogu hazırlanmıştır.
Dört koleksiyondan oluşur; Köprülü Mehmed Paşa, Fazıl Ahmet Paşa, Hacı Ahmed Paşa ve Mehmed Asım Bey.
Köprülü Mehmed Paşa koleksiyonunda, Paşa'nın Arapça eserleri bulunmaktadır.
Fazıl Ahmed Paşa koleksiyonunda Arapça ve Türkçe tarih ve edebiyat eserleri bulunmaktadır, çoğunluğu; fıkıh, tasavvuf, tıp, tarih ve diğer konulardaki kitaplardır. Bununla birlikte bu koleksiyon,