stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kartal Tren İstasyonu

| Kartal |
| --- | --- |
TCDD Taşımacılık istasyonu Marmaray istasyonu
İstasyonun peronu

Konum: Yukarımahalle Mahallesi / Çavuşoğlu Mahallesi / Kordonboyu Mahallesi, Meşeli Ayazma Caddesi / Ankara Caddesi, 34870 / 34873 / 34860, Kartal Meydanı Kartal, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 40°53′19″K 29°11′28″D﻿ / ﻿40.88861°K 29.19111°D﻿ / 40.88861; 29.19111
Sahip: TCDD
İşletmeci: TCDD Taşımacılık
Hat(lar): 
Peronlar: 1 ada peronu
Raylar: 3
Tren işletmecileri: TCDD Taşımacılık
Otobüs güzergâhları:  İETT  131K, 131V, 131Y, 132,132A, 132C, 132D, 132E, 132F, 132K, 132N, 132P, 132S, 132Z, 132ÇK, 133A, 133AK, 133g, 133GP, 133K, 133KT, 133Ş, 134, 134CK, 134GK, 134UK, 252, KM10, KM28, KM30, KM31, KM32    Minibüs  Kartal – Akyılmaz Konutları, Kartal – Atayolu Caddesi – Paşaköy, Kartal – Doğum Hastanesi, Kartal – Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Kartal – Merve Mahallesi, Kartal – Yakacık, Kartal – Yayalar Mahallesi, Kadıköy – Yenidoğan, Esenkent – Hürriyet Mahallesi, Soğanlık Yeni Mahalle – Viaport, Kartal – Yeşilbağlar   
Yapı
Yapı türü: Viyadük
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: 1. Bölge
Tarihçe
Açılış: 22 Eylül 1872 (Osmanlı Anadolu Demiryolları) 29 Mayıs 1969 (Haydarpaşa banliyösü) 12 Mart 2019 (Marmaray)
Elektriklendirme: 25 kV AA Katener (1969)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Kartal Tren İstasyonu, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda, Kartal ilçesi Yukarımahalle Mahallesi, Çavuşoğlu Mahallesi ve Kordonboyu Mahallesi arasında yer alan TCDD'ye ait viyadük üzerindeki tren istasyonudur.
İstanbul-Haydarpaşa – Ankara demiryolu üzerinde yer alan istasyon, Osmanlı İmparatorluğu Nâfia Nezâreti tarafından inşa edilerek 22 Eylül 1872'de hizmete girmiştir.
TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla yeniden inşa edilerek 29 Mayıs 1969'da tekrar hizmete giren istasyon, 1969 – 2013 yılları arasında B2 (Haydarpaşa – Gebze) Banliyö Treni'ne hizmet vermiş, Marmaray projesi kapsamında 19 Haziran 2013'te kapatılmış ve -yaklaşık 800 metre doğuya kaydırılıp- yeniden inşa edilerek 12 Mart 2019'da tekrar hizmete girmiştir.
Bir ada peronundan oluşan istasyon, B1 (Halkalı – Gebze & Ataköy – Pendik) Banliyö Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Hatlar

İstanbul-Haydarpaşa – Ankara demiryolu
(Halkalı – Gebze & Ataköy – Pendik)
Hizmetler > İstasyon yapısı

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Z |  | Platform |  |
| B1 | Giriş/Çıkış → (Ankara Cd.) | ↖ Bilet Holü ↑↗ | ← Giriş/Çıkış (Meydan) |
Hizmetler > Güzergâh

| TCDD> TCDD Taşımacılık.Önceki İstasyon | TCDD> TCDD Taşımacılık.Banliyö Trenleri | TCDD> TCDD Taşımacılık.Sonraki İstasyon | TCDD> TCDD Taşımacılık.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Başak Halkalı yönünde |  (Halkalı – Gebze) | Yunus Gebze yönünde | 06:00 – 00:45 arası 15 dakikada 1 sefer |
| Başak Ataköy yönünde |  (Ataköy – Pendik) | Yunus Pendik yönünde | 06:00 – 00:00 arası 8 dakikada 1 sefer |
Çevre alanı

Kartal Meydanı
Maarifi Camii
Görseller

Eski istasyon, 2011
Giriş
Şematik plan
Platform
Fenerbahçe Masa Tenisi Şubesi 2018-19 sezonu

| 2018-2019 sezonu |
| --- | --- |
Başkan:  Ali Koç
Stadyum: Bağlarbaşı Spor Salonu
Erkekler Süper Ligi: ŞAMPİYON
Kadınlar Süper Ligi: ŞAMPİYON
Kadınlar Türkiye Şampiyonası: ŞAMPİYON
← 2017-20182019-2020 →
Fenerbahçe Masa Tenisi Şubesi erkek takımı 2018-19 sezonunda Türkiye Masatenisi Süper Ligi'nde tarihinde 5. kez şampiyon olmuştur.
Kadın takımı Süper Lig'de 13. kez şampiyon olmuş, Türkiye Masatenisi Şampiyonası'nda tarihindeki 14. şampiyonluğunu kazanmıştır.
Erkek Takım > Türkiye Süper Ligi

| Sıra | Takım | Cetvel | Cetvel | Cetvel | Cetvel | Cetvel | Cetvel | Cetvel |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | O | G | M | BP | TP | Av |  |
| 1 | Fenerbahçe | 7 | 7 | 0 | 14 | 28 | +21 |  |
| 2 | Beşiktaş | 7 | 6 | 1 | 13 | 26 | +19 |  |
| 3 | Koza WOS Spor | 7 | 5 | 2 | 11 | 23 | +8 |  |
| 4 | İstanbul Bş. Bld | 7 | 4 | 3 | 10 | 21 | +6 |  |
| 5 | Antalya ASAT | 7 | 3 | 4 | 11 | 21 | -4 |  |
| 6 | Türk Telekom | 7 | 2 | 5 | 10 | 19 | -10 |  |
| 7 | Divapanspor | 7 | 1 | 6 | 7 | 15 | -17 |  |
| 8 | TED | 7 | 0 | 7 | 8 | 15 | -23 |  |
BP: Başlangıç puanı. TP: Toplam puan. Av: Averaj.
1990 Belçika Grand Prix

| Yarış ayrıntıları |
| --- | --- | --- |
16 yarışlık 1990 Formula 1 sezonunun 11. yarışı

| Tarih | 26 Ağustos 1990 |  |
Resmî ad: XL Grand Prix de Belgique
Yer: Circuit de Spa-Francorchamps
Pist:  Sürekli yarış tesisi   4.312 mil / 7.004 km
Yarışılan mesafe:  44 tur, 189.741 mil / 301.172 km 
Hava: Güneşli
Pol
| Pilot |  Ayrton Senna | McLaren-Honda |
Zamanı: 1:50.365
En hızlı tur
| Pilot |  Alain Prost | Ferrari |
Zamanı:  1:55.087 (44 turluk yarışın 38. turunda)
Podyum
| Birinci |  Ayrton Senna | McLaren-Honda |
| İkinci |  Alain Prost | Ferrari |
| Üçüncü |  Gerhard Berger | McLaren-Honda |
1990 Belçika Grand Prix, 26 Ağustos 1990'da Spa-Francorchamps'ta düzenlenen bir Formula 1 motor yarışıydı. 1990 Formula 1 Dünya Şampiyonası'nın on birinci yarışı ve 48. Belçika Grand Prix'iydi. Yarış 44 tur üzerinden toplamda 301.172 km bir yarış mesafesinde gerçekleştirildi.
Brezilyalı sürücü Ayrton Senna, sezondaki beşinci yarış zaferini elde etti ve Ferrari 641'in hüküm sürdüğü Dünya Şampiyonu Fransız Alain Prost'u dört saniyelik bir farkla geçerek yarışı ilk sırada bitirdi. Bu zafer, Senna'nın Belçika Grand Prix'inde dördüncü ve arka arkaya kazandığı üçüncü zaferiydi.
Yarış hafta sonundan önce bir buçuk sezondur Formula 1'de yarışan Onyx Grand Prix takımı, şampiyonadan çekildiğini açıklamıştır.
Sıralama > Eleme sıralaması

| Poz>  | No | Pilot | Marka | Q1 | Q2 | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 27 |  Ayrton Senna | McLaren-Honda | 1:52.278 | 1:50.365 | — |
| 2 | 28 |  Gerhard Berger | McLaren-Honda | 1:51.211 | 1:50.948 | +0.583 |
| 3 | 1 |  Alain Prost | Ferrari | 1:51.841 | 1:51.043 | +0.678 |
| 4 | 5 |  Thierry Boutsen | Williams-Renault | 1:54.024 | 1:51.902 | +1.537 |
| 5 | 2 |  Nigel Mansell | Ferrari | 1:52.601 | 1:52.267 | +1.902 |
| 6 | 19 |  Alessandro Nannini | Benetton-Ford | 1:55.800 | 1:52.648 | +2.283 |
| 7 | 6 |  Riccardo Patrese | Williams-Renault | 1:54.260 | 1:52.703 | +2.338 |
| 8 | 20 |  Nelson Piquet | Benetton-Ford | 1:53.689 | 1:52.853 | +2.488 |
| 9 | 4 |  Jean Alesi | Tyrrell-Ford | 1:54.116 | 1:52.885 | +2.520 |
| 10 | 3 |  Satoru Nakajima | Tyrrell-Ford | 1:55.798 | 1:53.468 | +3.103 |
| 11 | 30 |  Aguri Suzuki | Lola-Lamborghini | 1:55.294 | 1:53.523 | +3.158 |
| 12 | 16 |  Ivan Capelli | Leyton House-Judd | 1:55.012 | 1:53.783 | +3.418 |
| 13 | 8 |  Stefano Modena | Brabham-Judd | 1:57.014 | 1:53.916 | +3.551 |
| 14 | 15 |  Maurício Gugelmin | Leyton House-Judd | 1:54.497 | 1:54.120 | +3.755 |
| 15 | 29 |  Éric Bernard | Lola-Lamborghini | 1:56.213 | 1:54.251 | +3.886 |
| 16 | 23 |  Pierluigi Martini | Minardi-Ford | 1:56.074 | 1:54.312 | +3.947 |
| 17 | 21 |  Emanuele Pirro | Dallara-Ford | 1:56.239 | 1:54.595 | +4.230 |
| 18 | 11 |  Derek Warwick | Lotus-Lamborghini | 1:56.246 | 1:55.068 | +4.703 |
| 19 | 10 |  Alex Caffi | Arrows-Ford | 1:56.562 | 1:55.199 | +4.834 |
| 20 | 22 |  Andrea de Cesaris | Dallara-Ford | 1:56.923 | 1:55.261 | +4.896 |
| 21 | 25 |  Nicola Larini | Ligier-Ford | 1:57.471 | 1:55.278 | +4.913 |
| 22 | 12 |  Martin Donnelly | Lotus-Lamborghini | 1:56.666 | 1:55.304 | +4.939 |
| 23 | 14 |  Olivier Grouillard | Osella-Ford | 1:57.770 | 1:55.334 | +4.969 |
| 24 | 7 |  David Brabham | Brabham-Judd | 1:58.034 | 1:55.668 | +5.303 |
| 25 | 24 |  Paolo Barilla | Minardi-Ford | 1:57.221 | 1:55.859 | +5.494 |
| 26 | 9 |  Michele Alboreto | Arrows-Ford | 1:57.255 | 1:56.055 | +5.690 |
| 27 | 26 |  Philippe Alliot | Ligier-Ford | Zaman yok | 1:56.118 | +5.753 |
| 28 | 17 |  Gabriele Tarquini | AGS-Ford | 1:58.293 | 1:57.566 | +7.201 |
| 29 | 18 |  Yannick Dalmas | AGS-Ford | 1:58.995 | 1:57.704 | +7.339 |
| 30 | 31 |  Bertrand Gachot | Coloni-Ford | Zaman yok | 1:58.520 | +8.155 |
Sıralama > Yarış sıralaması

| Poz>  | No | Pilot | Marka | Tur | Zaman/Problem | Grid | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 27 |  Ayrton Senna | McLaren-Honda | 44 | 1:26:31.997 | 1 | 9 |
| 2 | 1 |  Alain Prost | Ferrari | 44 | + 3.550 | 3 | 6 |
| 3 | 28 |  Gerhard Berger | McLaren-Honda | 44 | + 28.462 | 2 | 4 |
| 4 | 19 |  Alessandro Nannini | Benetton-Ford | 44 | + 49.337 | 6 | 3 |
| 5 | 20 |  Nelson Piquet | Benetton-Ford | 44 | + 1:29.650 | 8 | 2 |
| 6 | 15 |  Maurício Gugelmin | Leyton House-Judd | 44 | + 1:48.851 | 14 | 1 |
| 7 | 16 |  Ivan Capelli | Leyton House-Judd | 43 | + 1 lap | 12 |  |
| 8 | 4 |  Jean Alesi | Tyrrell-Ford | 43 | + 1 lap | 9 |  |
| 9 | 29 |  Éric Bernard | Lola-Lamborghini | 43 | + 1 lap | 15 |  |
| 10 | 10 |  Alex Caffi | Arrows-Ford | 43 | + 1 lap | 19 |  |
| 11 | 11 |  Derek Warwick | Lotus-Lamborghini | 43 | + 1 lap | 18 |  |
| 12 | 12 |  Martin Donnelly | Lotus-Lamborghini | 43 | + 1 lap | 22 |  |
| 13 | 9 |  Michele Alboreto | Arrows-Ford | 43 | + 1 lap | 26 |  |
| 14 | 25 |  Nicola Larini | Ligier-Ford | 42 | + 2 laps | 21 |  |
| 15 | 23 |  Pierluigi Martini | Minardi-Ford | 42 | + 2 laps | 16 |  |
| 16 | 14 |  Olivier Grouillard | Osella-Ford | 42 | + 2 laps | 23 |  |
| 17 | 8 |  Stefano Modena | Brabham-Judd | 39 | Engine | 13 |  |
| YD | 7 |  David Brabham | Brabham-Judd | 36 | Electrical | 24 |  |
| YD | 22 |  Andrea de Cesaris | Dallara-Ford | 27 | Engine | 20 |  |
| YD | 5 |  Thierry Boutsen | Williams-Renault | 21 | Transmission | 4 |  |
| YD | 2 |  Nigel Mansell | Ferrari | 19 | Handling | 5 |  |
| YD | 6 |  Riccardo Patrese | Williams-Renault | 18 | Gearbox | 7 |  |
| YD | 21 |  Emanuele Pirro | Dallara-Ford | 5 | Water leak | 17 |  |
| YD | 3 |  Satoru Nakajima | Tyrrell-Ford | 4 | Engine | 10 |  |
| YD | 30 |  Aguri Suzuki | Lola-Lamborghini | 0 | Accident | 11 |  |
| YD | 24 |  Paolo Barilla | Minardi-Ford | 0 | Accident | 25 |  |
| DNQ | 26 |  Philippe Alliot | Ligier-Ford |  |  |  |  |
| DNQ | 17 |  Gabriele Tarquini | AGS-Ford |  |  |  |  |
| DNQ | 18 |  Yannick Dalmas | AGS-Ford |  |  |  |  |
| DNQ | 31 |  Bertrand Gachot | Coloni-Ford |  |  |  |  |
| DNPQ | 33 |  Roberto Moreno | EuroBrun-Judd |  |  |  |  |
| DNPQ | 34 |  Claudio Langes | EuroBrun-Judd |  |  |  |  |
| DNPQ | 39 |  Bruno Giacomelli | Life |  |  |  |  |
Kaynak:
Fârâbî
Biyografi > Adı

Tam adı tüm kaynaklarda, özellikle de en eski ve güvenilir olanlardan biri olan El-Mesûdî'nin kabul ettiği gibi Ebu Nasr Muhammed bin Muhammed el-Farabi'dir. Ancak Farabi'ye ait bazı el yazmalarında Ebu Nasr Muhammed bin Muhammed el-Tarkanî olarak da geçer. Buradaki Tarkan ailevi kökeni ya da bir unvanı belirtmekte kullanılan bir nisbet (en) gibi durmaktadır. Farabi'nin yaşadığı dönemde ve hemen sonrasında büyükbabasının adına ilişkin bir şey görünmemesine karşın, sonraki dönem metinlerinde şaşırtıcı şekilde Farabi'nin soyağacına ilişkin yeni bir isim belirir: Avzalağ. Avzalağ, İbn Ebî Useybia'ya göre Farabi'nin dedesinin adıyken, İbn Hallikân dedesinin babası olduğunu ileri sürer. Bu iki yazar aynı dönemlerde yaşamış olmalarına karşın Avzalağ ismini ilk kullanan İbn Ebî Useybia'dır, İbn Hallikân ise nasıl telaffuz edildiğini yazmıştır. Modern Türk yazarlar ve bazı başka kaynaklar ise yeterli bir açıklama yapmaksızın ismin Avzalağ şeklinde değil Uyluğ şeklinde telaffuz edilmesi gerektiğini yazarlar.
Biyografi > Doğum yeri

Doğum yeri bazı kaynaklarda Büyük Horasan'daki Faryab olarak bazı kaynaklarda ise bugünkü Kazakistan topraklarında bulunan Seyhun kıyısındaki Farab şehri olarak gösterilir. Farabi ile hemen hemen aynı dönemlerde yaşamış olan İbn Havkal Farabi'nin ölümünden 27 yıl sonra yazdığı Yollar ve Ülkeler (el-mesâlik-ü ve 'l-memâlik) adlı eserinde Farabi'nin küçük bir kale olan Vesic'de doğduğunu söyler. Vesic küçük bir yer olduğu için nisbesinde bağlı olduğu Farab şehrini kullanmış olmalıdır. Buna karşın İbn-ül Nedim ve Beyhaki Horasan'daki Faryab'ı işaret ederler. Farabi'nin etnik kökeninin Türk mü, Fars mı olduğu çerçevesindeki tartışmaya benzer şekilde doğum yeri konusunda da bir tartışma süregelmiştir. Buna göre Fars kökenli olduğunu söyleyenler Büyük Horasan'daki Faryab'da doğduğunu, Türk kökenli olduğunu söyleyenler de daha doğuda, şimdiki Kazakistan'daki Farab'da doğduğunu ileri sürerler.
Eski Farsçada Pārāb (Hudûd el-âlem'de belirtildiğine göre) ya da Fāryāb (Pāryāb da denilir), "nehir yatağını değiştirerek sulanmış toprak" anlamında kullanılan yaygın bir yer adıdır. 13. yüzyılda ise Farab, Seyhun kıyısındaki Farab şehrinin adı olarak bilinir.
Biyografi > Etnik kökeni

Farabi'nin etnik kökenine ilişkin farklı birçok görüş vardır. Dimitri Gutas'a göre "[...] sonuç olarak, Farabi'nin etnik kökenini bulmaya çalışmak, bu konuda karar vermek için yeterli delil olmadığı için, yararsız bir çabadır." David C. Reisman'a göre [...] bu biyografik olgular karanlıkta kalmış, önemli olmayan ayrıntılardır, ancak yine de Orta Çağ biyografi yazarlarının yaptığı gibi hayali öykülerle bezenmiş abartmalara veya modern yazarların yaptığı gibi eserlerinin uydurma yorumlarından yola çıkarak Farabi'nin etnik kimliği ve dinsel aidiyetine ilişkin bir çekişmeye girilmesine karşı durmalıyız." Oxford Encyclopaedia of African Thought 'a göre ise "[...] Farabi'nin kökeni kendi yaşadığı dönemde veya 950'deki ölümünden kısa süre sonra kimse tarafından kayda geçirilmemiş olduğu için, onun etnik kökenine ve doğum yerine ilişkin kayıtların hepsi rivayetlere dayanmaktadır."
Biyografi > Etnik kökeni > Fars kökeni teorisi

Orta Çağ Arap tarihçisi ve Farabi'nin "ʿOyūn"  adlı ilk biyografisinin yazarı olan İbn Ebî Useybia, Farabi'nin babasının Farslı olduğunu yazar. Yine 13. yüzyılda yaşamış olan ve Farabi'nin erken dönem biyografilerinden birini yazan Şemseddin Şehrezuri'ye göre Farslı bir ailede dünyaya gelmiştir. Ayrıca Farabi'nin, eserlerinde Farsça ve Soğdca çok sayıda kaynak ve dipnot kullanmasına hatta Yunancadan alıntılar yapmasına karşın, ilginç şekilde Türkçeden hiçbir alıntı yapmamıştır. Farabi'nin ana dili Soğdca veya Türk dillerinden biri de olabileceği gibi Farab'ın ahalisinin konuştuğu dil de olabilir. Muhammad Javad Mashkoor ise Farsça konuşan Orta Asya kökenli olduğu şeklinde bir argüman geliştirmiştir. Fars kökeni benzer şekilde başka kaynaklarda da ileri sürülmüştür.
Biyografi > Etnik kökeni > Türk kökeni teorisi

Farabi'nin Türk kökenli olduğunu ileri süren en eski kaynak İbn-i Hallikân (ö. 1282) olmuştur.[kaynak belirtilmeli] Farabi'nin Fars kökenli olduğunu ileri süren Useybia'nın çağdaşıdır ve 1271'de tamamladığı "Wafayat" adlı eserinde Farabi'nin bugün adı Otrar olan Farab kenti yakınındaki Wasij köyünde, Türk bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldiğini yazar. İbn Hallikân'ın takipçisi olan modern yazarlar İbn Hallikân'ı referans alarak Farabi'nin Türk olduğunu yazarlar. İbn Hallikân'ın Farabi için "el Türk" lakabını kullanmış olması Dimitri Gutas gibi yazarlar tarafından eleştirilmiştir. Bu eleştirilerde Farabi'nin hiçbir zaman böyle bir lakap kullanmadığı ileri sürülmüştür. Halbuki İbn Hallikân'ın izleyicisi Ebu el-Fida aslında İbn Hallikân'ın kullandığı "el Türki" ifadesinin sadece "o bir Türk idi" "wa-kāna rajolan torkīyan" şeklinde tanımlamak için kullanılmış olduğunu yazar. İbn-i Hallikân'a göre yaşadığı sürece giydiği Türk kıyafetlerini hiç değiştirmemiştir.
Biyografi > Yaşadığı dönemin kültürel iklimi

Farabi'nin nasıl bir fikir çerçevesinde yetiştiği açık değildir. Ancak memleketi Samanîlerin kontrolü altında bulunuyordu. Bu sülaleye mensup hükümdarların himayesinde Maveraünnehir'de Yeni İran edebiyatı ortaya çıkmıştır. Bu dönemde Fars edebiyatının kurucusu sayılan Rudekî başta olmak üzere pek çok şair yetişmiştir. Bunların arasında eserleri bugüne ulaşmamış olan Şehid-i Belhî gibi şair filozoflar da bulunur. Ülke bu dönemde düşünsel akımların gelişmesi açısından son derece verimli idi. Farabi'nin doğum yeri olan Farab da (eğer bu iddia doğruysa) yazar yetiştirmek açısından oldukça bereketliydi. Örneğin Sahâh-ül-Cevheri adlı Arapça sözlüğün yazarı İsmail bin Hammâd el-Cevherî (ö. 100?) ve Dîvân-ül-edeb yazarı Ebû İbrahim İshak bin İbrahim-il-Farabi (ö. 961) de bu şehirden çıkmıştır. Farabi İslam ülkelerinin merkezi Bağdat'tan uzak fakat düşünce hareketleri bakımından çok canlı ve verimli bir bölgede yetişmiştir.
Farabi ve sonraki dönemin kültürel atmosferi oldukça kozmopolittir. Bu atmosferde inanç farklılıklarına bakmaksızın, Müslüman, Hristiyan, Yahudi ve Paganların düşünceleri yer edinebiliyordu. Farklı inançlardaki alimlerin ortak paydaları kadim ilimlerin (el-ulûmu'-evâil) tüm insanlığın ortak malı olduğu ve hiçbir gruba mal edilemeyeceği şeklindeki bir düşünce biçimiydi. Hristiyan alimlerden ders alan Farabi, başka Hristiyan alimlere de dersler verdi. Örneğin önemli bir Hristiyan çevirmen ve mantıkçı Yahya bin Adî'nin (ö. 974) öğretmenidir. Yine dil bilimci İbnü's-Serrâc'a da mantık ilmini öğretmiştir, ondan da gramer (nahiv) öğrenmiştir.
Biyografi > Eğitimi

Farabi, İbn Ebî Useybia tarafından korunmuş ve kendisine ait olan otobiyografik metinlerde, Bağdat'ta Hristiyan alimlerden Yuhanna bin Haylan ile birlikte mantık çalışmış olduğunu söyler. Farabi, öğrenim müfredatında bulunan kitapların Porfiryus'un "Isagoge"si ve Aristo'nun mantık üzerine 6 ciltten oluşan Organon adlı eserinin Kategoriler, Yorum Üzerine, Birinci Çözümlemeler ve İkinci Çözümlemeler kitapları olduğunu belirtir. Farabi'nin anlatımına göre hocası Yuhanna bin Haylan, dünyevi zevklerden elini eteğini çekmiş, kendisini kiliseye ve dinî görevlere adamış bir rahipti. Yuhanna ile birlikte Aristo mantığı üzerine muhtemelen Bağdat'ta çalıştı. Arap tarihçi El-Mesûdî'ye göre Yuhanna Muktedir'in halifeliği sırasında (908-932) Bağdat'ta ölmüştür. Bunun dışında Aristo'nun eserlerini Arapçaya tercüme edenlerden biri olan Ebu Bişr Metta'nın (ö. 940) yanında da mantık eğitimi gördüğü rivayet edilir. Bu dönemde Bağdat okulu, İskenderiye tıp ve felsefe geleneğinin Arap dünyasında başlıca mirasçısı idi ve Farabi'nin bu Hristiyan alimlerle ilişkisi İslam dünyası ile Yunan felsefesi arasındaki en erken bağlantılardan birini oluşturur.
Bazı kaynaklarda Farabi'nin 40 yaşında Bağdat'a geldiği ve Arapçayı orada birkaç ay içinde öğrendiği söylenmektedir. Farabi'nin Arapçayı bir felsefe dili hâline getirecek kapsamdaki çalışmaları ve Arapçanın o bölgelerde çok daha erken yaşlarda öğrenilebilen bir dil olduğu düşünülürse bu olanaksızdır. Farabi'nin İbnü's-Serrâc'dan gramer (nahiv) dersleri alması ve buna karşılık ona mantık dersleri vermesinde gerçekte bir çelişki yoktur. Farabi, sonraki çalışmalarında Arapçadaki edatların kapsamlı listelerini yapmış ve Arapçayı tüm mantık argümanlarını ifade edilebilir biçimde genişletmeye çalışmıştır. Bazı kaynaklarda da Farabi'nin 70 dil bildiğine dair ifadeler geçer. Her ne kadar uzun yolculuklar yapmış ve birçok ülke dolaşmış olsa bile bu kadar dil bilmesi abartılı görünür. A. Adıvar'a göre bu ifade Arapçada yetmiş anlamına gelen seb'in sözcüğünün yanlış anlaşılmasından kaynaklanmaktadır. Buna göre seb'in mutlak olarak söylendiği zaman, belli bir sayıya değil, çok olan bir sayıya karşılık gelir yani Farabi'nin çok sayıda dil bildiğinden bahsedilmektedir.
Biyografi > Kişiliği

Farabi, Corbin'e göre derin boyutlu bir dinî ve gizemci zekâdır. Büyük bir sadelik içinde yaşar hatta sufilerin giysilerini taşırdı. İç âlemi ile baş başa kalmayı seven bir kişiliği olduğu için sık sık dünya gürültüsünden uzaklaşıp bir kenara çekilirdi. Bununla birlikte musiki meclislerine katılmaktan zevk alırdı. Kendisi müziğe oldukça meraklıydı. Musiki Üzerine adlı önemli bir eser bırakmıştı ki bu eser Orta Çağ musiki kuramının en önemli eseri sayıldı.
Biyografi > Hayatı hakkında bilgi veren başlıca Orta Çağ yazarları

Farabi'ye ilişkin en erken rivayet İbnü'n-Nedîm'in Kitabu'l-Fihristinde yer alır ve Farabi hakkında çok az bilgi verir. Farabi'yi daha detaylı anlatan biyografik eserler ise ancak ölümünden birkaç yüzyıl sonra yazıldı. Bu kaynaklar şunlardır.
İbnü'n-Nedîm (ö. 990)
El-Mesûdî (ö. 956)
Said bin Ahmed bin Said et-Tağlibi (ö. 1070)
Beyhakî (ibn Funduk) (ö. 1170)
İbn Ebî Useybia (ö. 1269.70)
İbn Hallikân (ö. 1282)
İbnü'l Kıftî (ö. 1248)
Hakkında üretilen efsaneler

Farabi'ye ilişkin çok az bilgimiz olmasına karşın hakkında üretilmiş bir dizi efsane bulunmaktadır. Bunlardan birkaçından bahsetmek Farabi hakkında nasıl bir evliya yaratılmış olduğuna dair bir fikir verecektir.
Hakkında üretilen efsaneler > 70 dil bilmesi efsanesi

İbn Hallikan'dan başlayarak birçok kaynak bu rivayetin mantıklı olup olmadığına bakmadan aktarmıştır. Buna göre Farabi, Seyfü'd Devle'nin meclisine ilk defa girdiğinde, oturmasına izin verilmiş, Farabi Seyfü'd Devle'ye "Senin oturduğun yere mi, yoksa kendi yerime mi" diye sormuş. Kendi yerine oturması söylenince, herkesi çiğneyerek gelip hükümdarın yanına oturmuş. Hükümdar bunun üzerine sadece etrafındakilerle kendi aralarında konuştuğu bir dil ile Farabi'ye bazı şeyler soracağı, cevap veremezse dışarı atmalarını söylemiş. Ama Farabi, bu özel dille cevap vermiş ve bu özel dili nereden bildiği sorulunca da "yetmiş" dil bildiğini söylemiş. Az sonra içki meclisi başlayınca Farabi içki içmemiş, önce güldürücü bir parça çalıp herkesi güldürmüş, sonra ağlatıcı bir parça çalıp herkesi ağlatmış, sonunda da uyuşturucu bir parça çalıp herkesi uyutmuş ve oradan gitmiş. Bunun üzerine Seyfüddevle filozofu yanında tutmak istemiş ve çeşitli bağışlarda bulunmuş. Ama Farabi bunları kabul etmeyip dört dirhem gibi cüzi bir maaşla yaşamış.
Hakkında üretilen efsaneler > Farabi'nin çalgısı

Beyhakî'nin aktardığı bir rivayete göre Büveyhîler'in veziri ve dönemin büyük bir yazarı olan Sâhib bin Abbâd, Farabi'nin Tebriz'de olduğunu öğrenince, Rey şehrindeki sarayında görmek istemiş. Farabi bir gün Türk kıyafetlerine bürünüp kendisini tanıtmadan Sâhib bin Abbâd'in toplantısına gitmiş. Onu tanımayanlar giyim kuşamıyla alay etmişler. Sonra yine içki içilmeye başlanıp alkol etkisini gösterince Farabi çalgısıyla herkesi uyutacak bir parça çalmaya başlamış ve herkes ölü gibi uykuya dalmış. Sonra da çalgısının üzerine "Farabi yanınıza geldi, onunla alay ettiniz; o da sizi uyuttu, sonra kayboldu." yazarak orada bırakmış. Sâhib bin Abbâd ve misafirleri uyandıklarında ne olduğunu anlamışlar ama iş işten geçmiş. Arkasından gönderilen kişiler Farabi'yi bulamamış ve Sâhib bin Abbâd hayatı boyunca buna üzülmüş.
Eserleri

Ana madde: Farabi'nin eserleri listesi
Hakkında sonradan yazılan biyografilerde verilen listelerde 100 ile 160 arasında eserin Farabi'ye atfedildiği görülür. Bu eserlerin ancak küçük bir kısmı bize ulaşmış durumdadır. Ancak son yıllarda yapılan çalışmalar sayesinde ulaşılan eser sayısı giderek artmaktadır. Farabi'nin eserleri küçük risaleler şeklindedir. Örneğin Millî Eğitim Bakanlığı tarafından küçük boyutlu cep kitabı olarak basılan ve en önemli eserlerinden olan "İlimlerin Sayımı" (İhsa'ül Ulûm), çevirenin önsözleri çıkarılırsa 90 sayfa, "Faziletli Şehir" (El-Medinetü'l-Fazıla) 110 sayfa kadardır.
Farabi'nin çok sayıda eseri büyük filozofların eserlerini tanıtma ve açıklama niteliğindeki metinlerdir. Farabi'den önce çok sayıda felsefe kitabı Yunanca ve diğer dillerden Arapçaya çevrilmiş olmasına karşın, bu çeviriler yetersizdi ve çeviriyi yapanlar da yaptıkları çevirilerin içeriklerini tam anlayamamışlardı. Örneğin İbn Sina, Aristo'nun Metafizik'ini (Mâba'd-et-tabîa) 40 defa okuduğunu ancak anlayamadığını, tam ümidini kaybettiği sırada Farabi'nin bu konudaki eserini okuyunca anlayabildiğini anlatır. Farabi'ye ait eserlerin büyük bir kısmı mantık ve dil felsefesine ilişkindir. İbn Haldun, esasen mantık alanındaki önemli çalışmaları dolayısıyla Farabi'ye ikinci öğretmen anlamında muallim-i sânî unvanı verildiğini belirtir. Bunun dışında siyaset felsefesi, siyaset felsefesinin bir dalı olarak gördüğü din felsefesi, metafizik, müzik, psikoloji gibi alanlarda da önemli eserler vermiştir.