stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Osman el-Ganimi

| Osman el-Ganimi عثمان الغانمي |
| --- | --- |

Irak İçişleri Bakanı
Görev süresi 7 Mayıs 2020 - 27 Ekim 2022
Başbakan: Mustafa el-Kazımi
Yerine geldiği: Yasin el-Yasiri
Yerine gelen: Abdül Amir eş-Şemmari
Irak Savunma Bakanı Geçici
Görev süresi 19 Ağustos 2016 - 30 Ocak 2017
Başbakan: Haydar el-İbadi
Yerine geldiği: Halid el-Ubeydi
Yerine gelen: İrfan el-Hiyali
Irak Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı
Görev süresi Temmuz 2015 - 7 Mayıs 2020
Başbakan: Haydar el-İbadi Adil Abdülmehdi
Yerine geldiği: Babaker Zebari
Yerine gelen: Abdül Amir Yarallah
Kişisel bilgiler
Doğum: Osman Ali Ferhud el-Ganimi 1958 (66-67 yaşında) Sümer, Afak, Kadisiye
Mesleği: Asker
Dini: Şia İslam
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Irak
Rütbesi:  General
Komutası: Irak Silahlı Kuvvetleri
Çatışma/savaşları: Irak Savaşı
Osman Ali Ferhud el-Ganimi (d. 1958; Arapça: عثمان علي فرهود الغانمي; Sümer, Afak, Kadisiye) Iraklı asker ve siyasetçi.
Kadisiye şehrinde bulunan Afak ilçesinin köylerinden biri olan Sümer'de doğdu. Irak Subay Koleji'nden Elektrik Mühendisliği alanında Lisans, Askeri Bilimler alanında Lisans derecesine ve Askeri Bilimler alanında lisans derecesine sahiptir.
1976-1977 yıllarında Askeri Teknik Koleji'ne girdi ve Kıdemli Mühendis Teğmen olarak mezun oldu. 1990 yılında Harp Okulu'na girdi ve 1992 yılında mezun oldu. Irak ordusunun Temmuz 2003'te yeniden kurulmasına katkıda bulundu. 1 Eylül 2014 tarihinde Irak Genelkurmay Başkan Yardımcılığı olarak atandıktan sonra Temmuz 2015 yılında Irak Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı olarak atandı. IŞİD ile mücadele sırasında Irak Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı olarak görev yaptı. Savunma Bakanı Halid el-Ubeydi'nin Irak Temsilciler Konseyi tarafından görevden alınması üzerine 19 Ağustos 2016 - 30 Ocak 2017 tarihleri arasında geçici olarak Savunma Bakanı olarak görev yaptı. 27 Temmuz 2019 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetleri'nden Liyakat Madalyası aldı ve bu ödülü alan ilk Irak vatandaşı oldu.
7 Mayıs 2020 tarihinde Mustafa el-Kazımi'nin hükûmetinde Irak Temsilciler Konseyi'nden onay alarak İçişleri Bakanı oldu.
İşçi Partisi (İsrail)

| İşçi Partisi מפלגת העבודה |
| --- | --- |

Genel başkan: Yair Golan
Kuruluş tarihi: 21 Ocak 1968 (57 yıl önce) (1968-01-21)
Merkez: Tel Aviv, İsrail
İdeoloji: Sosyal demokrasi İşçi Siyonizmi İki devletli çözüm
Siyasi pozisyon: Merkez sol
Resmî renkler: Mavi, kırmızı
Knesset: 4 / 120 
İnternet sitesi
www.haavoda.org.il
İsrail
İsrail İşçi Partisi (İbranice: מִפְלֶגֶת הָעֲבוֹדָה הַיִּשְׂרְאֵלִיתMifleget HaAvoda HaYisrelit), genelde HaAdova (İbranice: הָעֲבוֹדָה “İş”) olarak bilinen, sosyal demokrat ve Siyonist olan İsrailli bir siyasi partidir. İsrail işçi Partisi 1968 yılında, Mapai, Ahdut HaAvoda ve Rafi’nin birleşmesinden doğmuştur. 1977 yılına kadar, bütün İsrail Başbakanları İşçi hareketiyle ilişkili olmuştur. Partinin günümüzdeki lideri (Mayıs 2024 itibarıyla) Yair Golan’dır.
İşçi Partisi, İsrail-Filistin Barış Sürecini destekler, pragmatik bir dış politikadan yanadır ve sosyal demokrat ekonomi politikalarını savunur. Parti İlerici İttifak’ın bir üyesidir ve Avrupalı Sosyalistler Partisi’nin gözlemleyici bir üyesidir. Parti aynı zamanda, 2018 yılına kadar Sosyalist Enternasyonel’in bir üyesiydi. Sosyalist Enternasyonel, İsrail’e karşı tasfiye, boykot ve yaptırım kampanyasına katılma kararını aldı. 2018 yılında İsrail boykotu gerçekleşince ayrıldı. Günümüzde İlerici İttifak'a üyedir.
Tarih > Dominant siyasi parti 1968-1977

İsrail İşçi Partisi’nin oluşumu, 1965 seçimlerinden kısa bir süre önce gerçekleşti. Ülkenin en büyük solcu partisi ve bağımsızlık sonrası kurulan her hükûmetin dominant partneri Mapai ve Ahdut HaAvoda bir ittifak kurdu. Mapai’nin uydusu olan Arap listeler bu birleşmeye katıldı.
İttifak, eski Başbakan David Ben Gurion liderliğinde kopan 8 üyesinin ardından, Mapai’nin oylarını desteklemesi amacıyla kuruldu. Rafi Partisini kuran eski Mapai’li grup, Mapai’nin İsrail’deki nispi temsile dayanan seçim sistemini değiştirememesini protesto etmek amacıyla bu girişimde bulundu. 
İşçi İttifak, seçimlerde 45 sandalye kazandı ve Mapam adlı Milli Dini Parti, Bağımsız Liberaller, Poalei Agudat Yisrael, Gelişim ve İlerleme ve İşbirliği ve Kardeşlik partileriyle hükûmet için koalisyon kurmayı başardı. Altı Gün Savaşı başladığında, Rafi ve Gahal partileri de koalisyona katıldı.
21 Ocak 1968 tarihinde Mapai, Ahdut HaAvoda ve Rafi (protesto amacıyla Milli Listeyi kuran Ben-Gurion hariç) bir parti olarak birleşti ve İsrail İşçi Partisi’ni kurdular.
28 Ocak 1969 tarihinde parti Mapam ile ittifak kurdu. Bu ittifak Hiza (alignment) olarak adlandırıldı. 
Hiza’nın en büyük grubu olan İşçi Partisi, ittifakı domine etmekteydi. Mapam sekizinci Knesset döneminde ittifakı terk etti ama kısa bir süre sonra geri döndü. 
1970’lerde, refah devleti başarılı İşçi hükûmetleri tarafından genişletildi ve emeklilik gelirleri artırıldı. Yeni sosyal güvenlik tasarıları yürürlüğe girdi. Bunların arasında, 1970 yılında gelen engellilik ve işsizlik sigortaları, 1975 yılında yürürlüğe giren çocuk sigortası, 1976 yılındaki evlat edinen ailelere tanınan tatil ödemesi, 1970'teki gazilere verilen aile ödeneği ve 1975’teki gönüllülere verilen faydalar vardı. 1975-76 yıllarında bir düzine muhitte iskan rehabilitasyonu başlatıldı ve 1976 yılında, işe hastalık nedeniyle gidemeyen çalışanlar için hastalık izni kanunu yürürlüğe girdi.
Siyasi Presipler > Eski

Mapai, sosyalist Poale Zion hareketinden doğdu ve Nahum Syrkin ve Ber Borochov tarafından ortaya konulan Sosyalist Siyonist idolojiye bağlı kaldı. Ben-Gurion’un liderliğinde (1930-1954), Mapai ana olarak Siyonist gündem üzerine yoğunlaştı. Bunun nedeni, Yahudiler için bir anavatanın oluşturulmasının en acil konu olmasıydı. 
İsrail Devleti’nin kurulmasından sonra, Mapai, bir ulus inşa etmeye girişti ve İsrail Ordusu’nun kurulması (diğer silahlı örgütleri dağıtarak), birçok yerleşim birimlerinin oluşturulması, bir milyondan fazla Yahudi göçmenin İsrail’e yerleşmesi ve İsrail’de yaşayan bütün herkesin yeni Siyonist, Yahudi ve İsrailli kültür altında toplanması gibi birçok proje üzerinde çalışmaya başladı.
İşçi Partisi, güvenlik ve savunma alanlarında önce daha sertti. İktidarda olduğu dönemlerde, İsrail, 1965 Sina Savaşı, Altı Gün Savaşı ve Yom Kipur Savaşı gibi savaşlarda taraftı.
Siyasi Presipler > Yeni

Partinin karma ekonomi ve sosyal refah programlarına dayanan ilk sosyalist ideolojisi zamanla evrildi. Soğuk Savaş döneminde, partinin dış politikası, ABD’ye karşı güçlü bir bağlılık gösterdi. Güvenlik politikasına göre, Filistinlilerle barış, sadece uygulanabilir politikalarla kabul edilebilir.  Diğer İsrailli merkez-sol partileri gibi, İşçi partisi de İsrail’in Yahudilere ait bir demokratik devlet olması gerektiğini savunmaktadır. Güçlü bir savunma gücüne sahip olunması gerektiğine inanır ve insan haklarının devlet tarafından korunması gerektiğini destekler. Anayasa Mahkemesinin insan haklarıyla ilgili kararlarının birçoğunu destekler ve yazılı bir anayasanın, insan hakları için ne kadar önemli olduğuna vurgu yapar.
Kasım 2005’te Amir Peretz, sosyal demokrat olan Bir Ulus’u İşçi Partisi’yle birleştirdi ve partinin başkanı olarak seçildi. 2006 seçim kampanyasında, Peretz liderliğindeki parti, büyük bir ideolojik değişim yaşadı. Sosyal ve ekonomik problemleri gündeminin en başına koydu ve ılımlı bir sosyal demokrat yaklaşımı (asgari ücret ve sosyal sigorta ödemelerini artırmak gibi) destekledi. Bu neoliberal politikaları isteyen eski Maliye Bakanı Benyamin Netanyahu’dan oldukça farklıydı.
Parti Liderleri

| No>  | Resim | Lider | Göreve Başlama | Görevden Ayrılma | Başbakanlık Süresi | Knesset Seçimleri | Lider Olarak Seçildi/Yeniden Seçildi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | Levi Eshkol | 1968 | 1969 | 1963–1969 | 1965 (Mapai lideri olarak) | 1965 (Mapai) |
| 2 |  | Golda Meir | 1969 | 1974 | 1969–1974 | 1969, 1973 | 1969 |
| 3 |  | Yitzhak Rabin | 1974 | 1977 | 1974–1977 |  | 1974, 1977 (Şubat) |
| 4 |  | Shimon Peres | 1977 | 1992 | 1984–1986 | 1977, 1981, 1984, 1988 | 1977 (Nis), 1980, 1984 |
| (3) |  | Yitzhak Rabin | 1992 | 1995 | 1992–1995 | 1992 | 1992 |
| (4) |  | Shimon Peres | 1995 | 1997 | 1995–1996 | 1996 | 1995 |
| 5 |  | Ehud Barak | 1997 | 2001 | 1999–2001 | 1999 | 1997 |
| 6 |  | Binyamin Ben-Eliezer | 2001 | 2002 |  |  | 2001 |
| 7 |  | Amram Mitzna | 2002 | 2003 |  | 2003 | 2002 |
| (4) |  | Shimon Peres geçici | 2003 | 2005 |  |  | 2003 |
| 8 |  | Amir Peretz | 2005 | 2007 |  | 2006 | 2005 |
| (5) |  | Ehud Barak | 2007 | 2011 |  | 2009 | 2007 |
| 9 |  | Shelly Yachimovich | 2011 | 2013 |  | 2013 | 2011 |
| 10 |  | Isaac Herzog | 2013 | 2017 |  | 2015 | 2013 |
| 11 |  | Avi Gabbay | 2017 | 2019 |  | 2019 (Nis) | 2017 |
| (8) |  | Amir Peretz | 2019 | 2021 |  | 2019 (Eyl), 2020 | 2019 |
| 12 |  | Merav Michaeli | 2021 | 2024 |  | 2021, 2022 | 2021, 2022 |
| 13 |  | Yair Golan | 2024 | 2024 |  | 2024 |  |
Seçim Sonuçları > Knesset

| Seçim | Lider | Oylar |  % | Koltuklar | +/- | Hükûmet |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1969 | Golda Meir | Alignment parçası | Alignment parçası | 49 / 120 |  | Koalisyon |
| 1973 | Golda Meir | Alignment parçası | Alignment parçası | 44 / 120 |  5 | Koalisyon |
| 1977 | Şimon Peres | Alignment parçası | Alignment parçası | 28 / 120 |  16 | Muhalefet |
| 1981 | Şimon Peres | Alignment parçası | Alignment parçası | 40 / 120 |  12 | Muhalefet |
| 1984 | Şimon Peres | Alignment parçası | Alignment parçası | 37 / 120 |  3 | Koalisyon |
| 1988 | Şimon Peres | 685.363 | 30,02 (#2) | 39 / 120 |  2 | Koalisyon (1988–1990) |
| 1988 | Şimon Peres | 685.363 | 30,02 (#2) | 39 / 120 |  2 | Muhalefet (1990–1992) |
| 1992 | Yitzhak Rabin | 906.810 | 34,65 (#1) | 44 / 120 |  5 | Koalisyon |
| 1996 | Şimon Peres | 818.741 | 26,83 (#1) | 34 / 120 |  10 | Muhalefet |
| 1999 | Ehud Barak | Bir İsrail parçası | Bir İsrail parçası | 23 / 120 |  11 | Koalisyon (1999–2002) |
| 1999 | Ehud Barak | Bir İsrail parçası | Bir İsrail parçası | 23 / 120 |  11 | Muhalefet (2002–2003) |
| 2003 | Amram Mitzna | 455.183 | 14,46 (#2) | 18 / 120 |  5 | Muhalefet (2003–2005) |
| 2003 | Amram Mitzna | 455.183 | 14,46 (#2) | 18 / 120 |  5 | Koalisyon (2005) |
| 2003 | Amram Mitzna | 455.183 | 14,46 (#2) | 18 / 120 |  5 | Muhalefet (2005–2006) |
| 2006 | Amir Peretz | 472.366 | 15,06 (#2) | 18 / 120 |  | Koalisyon |
| 2009 | Ehud Barak | 334.900 | 9,93 (#4) | 13 / 120 |  5 | Koalisyon (2009–2011) |
| 2009 | Ehud Barak | 334.900 | 9,93 (#4) | 13 / 120 |  5 | Muhalefet (2011–2013) |
| 2013 | Shelly Yachimovich | 432.118 | 11,39 (#3) | 15 / 120 |  2 | Muhalefet |
| 2015 | Isaac Herzog | Siyonist Birlik parçası | Siyonist Birlik parçası | 19 / 120 |  4 | Muhalefet |
| Nis 2019 | Avi Gabbay | 190.870 | 4,43 (#6) | 6 / 120 |  13 | Erken seçim |
| Eyl 2019 | Amir Peretz | 212.782 | 4,80 (#9) | 5 / 120 |  1 | Erken seçim |
| 2020 | Amir Peretz | İşçi-Gesher-Meretz parçası | İşçi-Gesher-Meretz parçası | 3 / 120 |  2 | Koalisyon |
| 2021 | Merav Michaeli | 268.737 | 6,09 (#6) | 7 / 120 |  4 | Koalisyon |
| 2022 | Merav Michaeli | 175.922 | 3,69 (#10) | 4 / 120 |  3 | Muhalefet |
↑  Alignment'ın tek üyesi olarak
1 2  Meimad ile birlikte
↑  Gesher ile birlikte
↑  İşçi MK'leri Amir Peretz ve Itzik Shmuli katılırken MK Merav Michaeli katılmadı.
Seçim Sonuçları > Başbakan

| Seçim | Aday | Oylar |  % | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1996 | Şimon Peres | 1.471.566 | 49,5 (#2) | Kaybedildi |
| 1999 | Ehud Barak | 1.791.020 | 56  ,1 (#1) | Kazanıldı |
| 2001 | Ehud Barak | 1.023.944 | 37,6 (#2) | Kaybedildi |
Not listesi

İşçi Partisi oy pusulası: Emet
Partinin kurulmasından sonraki seçimlerde İşçi Partisinin Knesset’teki sandalye sayısı.
Ankara coğrafyası

Ankara fiziki haritası.
Ankara coğrafyası, Ankara ili İç Anadolu Bölgesi'nin kuzeybatısında, 39° 55' kuzey enlemi ve 32° 50' doğu boylamı koordinatında bulunur. Ankara'nın doğusunda Kırşehir ve Kırıkkale, batısında Eskişehir, kuzeyinde Çankırı bulunur. Ankara, Türkiye'nin başkentidir. Ankara'nın nüfusu 5,663 milyondur.
Coğrafyası

Ovalık bir alanda kurulan ilin yüzölçümünün; yaklaşık % 50'sini tarım alanları, % 28'ini ormanlık ve fundalık alanlar, %.12'sini çayır ve meralar, % 10'unu tarım dışı araziler oluşturmaktadır. Dağlık ve ormanlık Kuzey Anadolu ile kurak Konya Ovası arasında yer alan Ankara, Kızılırmak ve Sakarya nehri ve havzaları ile çevrilmiş olup, kuzey ve kuzeybatısındaki dağlar yer yer ormanlık alanlarla kaplı ilin, en yüksek noktasını 2.015 m yüksekliğindeki Işık Dağı, en geniş ovasını 3.789 km²'lik yüzölçümü ile Polatlı Ovası, en büyük gölünü yaklaşık 490 km²'lik yüzölçümü (İl içi) ile Tuz Gölü, en uzun akarsuyunu yaklaşık 151 km.lik (İl içi) uzunluğu ile Sakarya nehri, en büyük barajını 83,8 km²'lik yüzölçümü ile Sarıyar Barajı oluşturmaktadır ve ilde 14 doğal göl, 136 sulama göleti ve 11 baraj bulunmaktadır.
İlin başlıca akarsuları; Kızılırmak, Sakarya nehri, Ankara Çayı, Kirmir Çayı, Ova Çayı ve Balaban Çayı olup başlıca gölleri; Tuz Gölü, Mogan Gölü ve Eymir Gölü'dür. Yine başlıca barajları; Sarıyar Barajı, Kesikköprü barajı, Çubuk-1 Barajı, Çubuk-2 Barajı, Bayındır Barajı, Kurtboğazı Barajı, Çamlıdere Barajı ve Asartepe Barajı'dır.
Geniş arazi yapısı itibarıyla güneyde step, kuzeyde ılıman ve yağışlı bir iklim tipinin görüldüğü Ankara'da genel olarak yaz ayları sıcak ve kurak, kış ayları soğuk ve kar yağışlı kurak bir step iklim tipi görülmektedir.
Mary Read

| Mary Read |
| --- | --- |

Doğum: 1685 Plymouth
Ölüm: 28 Nisan 1721 Spanish Town, Jamaika Kolonisi
Defin yeri: St. Catherine Parish, Jamaika
Meslek: korsan

Mary Read (d. 1685, Plymouth – ö. 28 Nisan 1721, Spanish Town, Jamaika), Mark Read olarak da bilinen İngiliz korsanıydı. O ve Anne Bonny, tüm zamanların en ünlü kadın korsanlarından ikisi ve 18. yüzyılın başlarında "Korsanlığın Altın Çağı" nın zirvesinde korsanlıktan mahkûm olduğu bilinen birkaç kadın arasındaydı.
Read, 1685 yılında Plymouth'ta doğdu. Genç yaşta bir erkek çocuğu gibi giyinmeye başladı, önce annesi tarafından miras parası almak için, daha sonra İngiliz ordusuna katılmak için erkek gibi giyinmeye devam etti. Daha sonra evlendi ve kocasının ölümü üzerine 1715'te Batı Hint Adaları'na taşındı. 1720'de Jack Rackham ile tanıştı ve ekibine Anne Bonny'nin yanında bir erkek gibi giyinerek katıldı. Korsan olarak geçirdiği sürede başarılıydı ama kısa sürdü, Bonny ve Rackham Kasım 1720'de tutuklandılar. Rackham hızla idam edilmesine rağmen, hem Read hem de Bonny hamile olduğunu ve gecikmiş hapis cezası aldı. Read, muhtemelen gebelikten kaynaklanan komplikasyonlar nedeniyle Nisan 1721'de yüksek ateşten öldü.
İlk yılları

Mary Read 1685 yılında İngiltere Krallığı'nda doğdu. Annesi bir denizciyle evlendi ve bir oğlu oldu. Kocası denizde kaybolduktan sonra, Mary'nin annesi evlilik dışı bir aşk olayından sonra hamile kaldı. Read'in annesi, ülkedeki arkadaşlarıyla yaşayarak hamileliği gizlemeye çalıştı. Kısa bir süre sonra oğlu öldü ve Mary'yi doğurdu. Finansal sıkıntıda, annesi geç kocasının annesinden parasal destek almak için Mary'yi ölü oğlu olarak gizlemeye karar verdi. Büyükanne görünüşe göre kandırıldı ve anne ve kızı Mary'nin genç yıllarına miras yaşadı. Bir çocuk gibi giyinmiş olan Read, foot-boy olarak iş bulmuş ve sonra bir gemide istihdam bulmuştur.
Daha sonra Fransızlara karşı Hollanda kuvvetleri ile ittifak olan İngiliz ordusuna katıldı (bu, Dokuz Yıl Savaşı sırasında veya İspanyol Mirası Savaşı sırasında olabilir). Read, erkek gibi giyinip kılık değiştirerek, savaşta kendini kanıtladı, ancak Flaman bir askere aşık oldu. Evlendiklerinde, Hollanda'daki Breda Kalesi yakınında "De drie hoefijzers" ("Üç At Nalı") adlı bir han almak için askeri komisyonlarını ve silahlarındaki meraklı kardeşlerden hediyeler kullandı.
Kocasının erken ölümü üzerine Read, Hollanda'da yine erkek gibi kıyafet giyinerek askerlik hizmetine yeniden başladı. Barışta ilerlemeye yer yoktu, bu yüzden Hollanda'dan ayrılarak Batı Hint Adaları'na bağlı bir gemiye bindi.
Korsan olması

Read'in gemisi, isteyerek katıldığı korsanlar tarafından alındı. 1720'de korsan John "Calico Jack" Rackham'a ve onun erkek olduğuna inanan arkadaşı Anne Bonny'ye katıldı. 22 Ağustos 1720'de, üçü Nassau limanından William adlı silahlı bir sloop çaldı. Akademisyenler, Read ve Bonny gibi kadın korsanların erkek egemen bir ortamda cinsiyetlerini nasıl gizlediğinden emin değiller. Bununla birlikte, bazı bilim adamları, kadın korsanlar tarafından pantolon giymenin ya kimliklerini gizlemenin bir yöntemi ya da diğer denizciler arasında gemideki çalışma yerlerini sağlamlaştıran pratik bir kıyafet olabileceğini teorileştirdiler.
Ölümü

Rackham ve ekibi tutuklandı ve günümüzde Jamaika'daki Spanish Town olan yerde yargılandı ve burada Read ve Bonny gibi korsanlık eylemlerinden asılmaya mahkûm edildiler. Read, hapishanedeyken şiddetli bir ateşten öldü. 28 Nisan 1721'de gömüldüğü cenaze, Jamaika'daki St. Catherine kilisesinin kayıtlarında yer almaktadır.
1842'de Read'in (sağda) korsan öldürme taslağı
Mary Read
Iğdır Şehir Stadyumu

| Iğdır Şehir Stadyumu |
| --- | --- |


Yer: Iğdır, Türkiye
Koordinatlar: 39°54′37″K 44°01′46″D﻿ / ﻿39.91028°K 44.02944°D﻿ / 39.91028; 44.02944
Açılış: 1985
Zemin: Doğal Çim
Kapasite: 2.700
Boyutlar: 70x105
Kullanıcılar
Iğdırspor (2014'e kadar) Iğdır FK

Iğdır Şehir Stadyumu, Iğdırspor'un 2014 yılına kadar maçlarını oynadığı stadyumdur. Günümüzde ise Iğdır FK tarafından kullanılmaktadır. 2700 seyirci kapasitesindedir. 100 kişilik oturaklı protokol tribününe sahip olan stadyum, şehir merkezine iki kilometre uzaklıkta, Iğdır'ın merkez ilçesine bağlı Halfeli beldesindedir.
Galeri

Stadyumun 2008 yılındaki görünümü
Batı Kapalı Tribünü
Kale arkasından çekilmiş bir resim (2025)
Doğu Maraton Tribünü
Eftalya

Pamukçu, Balıkesir
Deniz Kızı Eftalya
Yusuf Özdemir

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  10 Ocak 2001 (24 yaşında)
Doğum yeri:  Bahçelievler, İstanbul, Türkiye
Boyu:  1,77 m (5 ft 9+1⁄2 in)
Mevkii:  Sol bek
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Alanyaspor
Numarası:  88
Altyapı kariyeri
2013-2017:  Güngörenspor
2017-2020:  Alanyaspor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2020- |  Alanyaspor |  80 |  (7) |
| 2022 |  → İnegölspor (kiralık) |  14 |  (2) |
| Toplam |   |  94 |  (9) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 23 Şubat 2024 (2024-02-23) 
Yusuf Özdemir (d. 10 Ocak 2001, İstanbul), Alanyaspor takımında sol bek ve orta saha pozisyonlarında görev yapan Türk futbolcudur.
Kulüp kariyeri

Özdemir, Güngörenspor ve Alanyaspor altyapılarında oynadı. İlk profesyonel sözleşmesini 2020 yılında Alanyaspor ile imzaladı. İlk resmî maçına Alanyaspor formasıyla 15 Mayıs 2021 tarihinde Süper Lig'de 1-0 yendikleri MKE Ankaragücü karşısında çıktı. 27 Ocak 2022 tarihinde, yarım sezonluğuna İnegölspor'a kiralandı.
İnebolu bombardımanları

İnebolu bombardımanları, 9 Haziran - 30 Temmuz 1921 tarihleri arasında Yunanistan'ın Kilkis zırhlısı ve Panter muhribi tarafından İnebolu kıyılarında yaptığı çeşitli saldırılardır. Saldırıların sebebi, Türk Kurtuluş Savaşı esnasında Yunan ablukası altında olan Anadolu kıyılarında, İnebolu'dan Anadolu'ya akan cephane taşıma işlerini sekteye uğratmak ve Türk ordusunun ikmal yeteneğini azaltmaktı. Yunan gemilerinin yaptığı bombardımana Ankara hükûmetine bağlı Türk topçusu kısmen cevap verdi. Saldırılar sonucunda ciddi bir hasar oluşmadı. Bombardımanın ardından Birleşik Krallık komutanı General Harrington ile Ankara hükûmetinin başındaki Mustafa Kemal Paşa arasındaki görüşmelerden sonuç çıkmadı.
Arka plan

İnebolu Limanı, Türk Kurtuluş Savaşı esnasında coğrafi konumu ve İnebolu’daki İstiklâl Yolu sayesinde çok önemli bir yer haline gelmişti. Anadolu’ya en yakın liman konumundaydı. Bu yüzden lojistik bir üs olarak kullanılıyor; Doğu Cephesi, İstanbul, Bulgaristan, Romanya ve Sovyetler Birliği'nden gelen cephaneler İnebolu Limanıʼnda boşaltılarak Anadolu’ya geçiriliyordu. Sadece cephane değil, gönüllü müfrezelere dahil olan insanlar da İnebolu Limanıʼndan Anadolu’ya geçiş yapıyordu. İnönü Muharabeleri'nden bu yana nakil işleri hızlanmıştı. Öyle ki, Türk Kurtuluş Savaşı boyunca silah, personel ve malzeme sevkiyatının %55'i (İnebolu’daki denk kayıkçılarına 1924 yılında beyaz şeritli İstiklâl Madalyası verilecekti.) İnebolu üzerinden gerçekleşmişti. Bölgedeki hareketliliğin farkına varan Yunanlar, bölgeye saldırı düzenlemeye karar vermişlerdi.
Öncesindeki durum

Yunanistan hükûmeti, 26 Mart 1921 tarihinde Türk kıyılarına karşı abluka ilan etmişti. Yakalanan askerler korsan sayılacak, gemilere ya el konulacak ya da batırılacaktı.
27 Mart 1921 tarihinde İnebolu Limanı'na nakil amaçlı gelen gemileri yakalamak amacıyla dolaşan bandırasız bir gemi, Cide açıklarında 5-6 top atışı yapmış ve İstanbul’a doğru yol almıştı. Abluka günden güne artıyor; nitekim Lloyd George'un abluka ilanından hemen önce ve Lord Curzon'un 17 Haziran'da yaptığı açıklamalarda ablukanın ve Yunanlara desteğin artacağı, hatta Yunanların Samsun'a asker çıkartabileceğinden bahsediliyordu.
Yapılan manevra sonrası denetim artmıştı. Yunan gemileri gözetleme noktalarından sürekli olarak gözlenmekteydi. 2 Haziran 1921’de bu hareketlerden şüphelenildi ve zırhlılar takibe alındı. İnebolu ve Cide yakınlarında hareket eden zırhlıların hareketleri konusunda Zonguldak’taki Fransızlara danışıldı. Fransızların gemilerin izinsiz bir şekilde orada bulunduğunu bildirmesi üzerine savunma planı hazırlandı. İnebolu’nun doğusuna ve batısına askerler yerleştirildi. Kastamonu’dan asker gönderilmesi istendi.
Öncesindeki durum > Yunan ültimatomu

İzmir'de bulunan Birleşik Krallık Konsolosu Lamb, 7 Haziran’da Londra’ya bir telgraf yolladı. Bu telgrafa göre İnebolu’daki silah sevkiyatı acilen durdurulmalı ve Karadeniz’deki limanlar ablukaya alınmalıydı. Ancak 9 Haziran’da alınan cevapta bu ablukanın gereksiz olduğu yazmaktaydı. Bu abluka konusu İstanbul basınına da yansımıştı.
Öte yandan limanda nakliyat tüm hızıyla sürmekteydi. 9 Haziran 1921’de, 07.00 sularında, iki Yunan gemisi İnebolu’ya yaklaşmaktaydı. Bu gemilerin biri Kilkis zırhlısı, diğeri ise Panter muhribi idi.
Panter'den inen filikalar, rıhtıma geldiler. Liman Reisi Yüzbaşı Neyyir Bey, Binbaşı Hasan Fehmi Bey, Yükleme ve Boşaltma Komutanı Yüzbaşı Mehmet Bey limana çıkan Yunan yüzbaşılarını karşıladılar. Yunan yüzbaşıları, karşılamaya gelenlerden birkaç kişiyi ve kaymakamı görüşmek üzere zırhlıya davet etti. Ancak bu davet heyet tarafından reddedildi. Davet reddedilince yüzbaşılardan biri kaymakamlığa yazılmış ültimatomu okudu. Bu ültimatoma göre Mondros Mütarekesi'ne aykırı olduğundan şehirdeki tüm savaş malzemesi teslim edilecek; tüm toplar tahrip edilecek; telgraf ve telsiz hatları tahrip edilecek; tüm kayık ve tekneler teslim edilecek; limandaki mürettebat teslim olacak; kumandan ve askerler teslim olacak; şehirde arama yapılacak, arama sonucu esir alınanların arasından ileri gelen 12 kişi Kilkis’e gönderilecekti. Ültimatoma cevap gelmediği takdirde Lahey Savaş Hukuku gereğince şehrin bombalanacağını söyleyen yüzbaşılar, zırhlıya geri döndüler.